Inlove with you,too. (boyxboy)

Tahimik ang buhay ko. Simple lang,with my father I feel complete. Namatay si Mama habang pinapanganak ako kaya si Papa ang tumayong Ina at Ama ko thats why I love him so much. Masayahin ako,palatawa at palakaibigan. Nang mag fourth year high school ako ay inilipat ako ng school ni Papa dahil binubully ako sa dati kong school for being a gay. Masama ba maging bakla at magpakatotoo? Tanggap ako ni Papa,turing nya sa akin ay prinsesa. Masaya ako sa bago kong school dahil may mga bago akong kaibigan. I also met a guy na itinibok ng puso ko. Pero dumating ang isang pangyayari na magpapabago sa buhay ko. Ang pagkawala ng lahat sa akin pati ng aking alaala. Paano kung kupkupin ako ni Kyd Montecarlo? Ang lalaking iniibig ko? At nagsasabing mahal nya din ako,masasabi ko pa ba sa kanya na Im inlove with you,too pag nalaman kong sya ang dahilan ng pagkawala ng alaala ko? Ako si Jamaine “Maine” Avelino. At ito ang kwento ng buhay ko.

Love~1

“Ingat baby princess!” sigaw ni Papa mula sa pinto ng bahay. Namula agad ako dahil dun. Buti walang masyadong tao,maaga pa kasi eh. Kinawayan ko lang si Papa at naglakad na papunta sa sakayan ng jeep.

Sobrang excited na ako,first day ko sa new school ko. Though,kahit second grading na ay inilipat pa din ako ni Papa kesa tumigil ako,sayang naman kasi,last year ko na sa high school. Hindi kasi naging maganda ang buhay ko sa dati kong school,honestly pang apat na beses ko ng naililipat,pati bahay pang apat na beses na kaming lumipat. Lagi ako pinagtitripan sa mga dati kong school,which is puro all boys,kaya hindi nakakapag taka na mabully ako.

“Hi! Bago ka dito? Ngayon lang kita nakita eh.” ani ng isang boses.

Huh? San galing yon? Lumingon ako sa paligid,wala naman tao.

Hala? Ang aga aga minumulto ako? Eehhh!

“Ano bang nililingon mo dyan? Nandito ako sa taas.”

taas? Saang taas? Eh puro ulap ang nakikita ko?

“PAPAAAAAA!!!!” sigaw ko yan ng biglang may tumalon sa harapan ko. Pakiramdam ko montik na akong maihi.

“Wuy! Huwag kang maingay dyan! Baka isipin nila may ginawa akong masama sayo.” sabi pa nito sabay takip sa bibig ko. Napakurap pa ako ng ilang beses para masiguro kong tao ang kaharap ko. Ang gwapo naman nito? Teka,sya yung nagsasalita? Agad kong tinanggal ang kamay nya sa bibig ko.

“Papatayin mo ba ako? Teka,ikaw yung kumakausap sa aking invisible? Sino ka ba? San ka galing?” ang sunod sunod kong sabi at tiningnan sya mula ulo hanggang paa. Gwapo talaga. At pareho pa kami ng uniform. Schoolmate ko pala sya.

“Oo ako nga yon!” nakangiti pa nyang sabi. “at hindi ako invisible no? Nandun lang ako sa sanga ng puno,naghihintay ng kasabay pumasok sa school. And pinakahuli,Im Rupert Santiago,pero Roo ang nickname ko.”

At tiningnan ko nga ang puno na nasa gilid ng daan. Bakit hindi ko ito napansin kanina? Sa bagay,bago lang ako sa lugar na ito kaya hindi ako pamilyar. Malay ko ba kung bigla lang sumulpot ang punong yan dyan gaya ng Ruroopert na to.

“Ganun ba? Bakit wala kang kasabay?” sabi ko naman at nagsimula ng maglakad,sumabay naman sya. Mabuti na to,atleast may kakilala agad ako dito.

“Bagong lipat din kasi kami,last week lang,eh nakita kita kanina na pareho tayo ng uniform,kaya inabangan kita hehe.”

“Pareho pala tayo,pero matagal ka na sa school?”

“Oo. Ano nga pala pangalan mo?”

“Jamaine Avelino,pero Maine palayaw ko.”

“Pang babae naman pangalan mo,sa bagay,mukha ka namang babae. Ngayon lang nga ako nakakita ng magandang bakla eh.” sabi nya yan. At alam ko,nag change color na naman ako.

“S-salamat.” ang nahihiya kong sabi. Grabe naman. Hindi ako sanay. Sya ang ikalawang lalaki na pumuri sa akin. Nakakapanibago.

“Matagal ka ng bading?” out of nowhere ay tanong nya. Pakiramdam ko nalagas lahat ng ngipin ko sa tanong na yon.

“Oo naman! Nasa tyan pa lang ako ng nanay ko may cutics na ako!” sagot ko na lang. Ayoko magpaka sensitive at magpaka offend since sya ang una kong kakilala dito.

Humalakhak sya. May kasama pang pagpalakpak. Kahit nakasakay na kami sa Jeep ay tatahimik sya tas biglang hahagikgik. Sarap bigyan ng sprite ng matunawan. Hindi maka get over eh.

“Dito na tayo Maine!”

Pagbaba pa lang ay natuwa na ako. Ang ganda ng gate ng school at mukhang mas maganda pa sa loob.

“Ito pala ang St.Adams.” wala sa sariling sabi ko ng makapasok na kami. Patingin tingin ako sa paligid. Patingin tingin din sila sa akin. I can’t blame them,bagong mukha nga naman. Sana lang walang bully dito at talagang hindi ako mangingiming magpalipat ulit ng school.

“Yup! Ito nga ang sikat na St.Adams. Madaming nanggaling dito na mga kilala na ngayong personalidad. Teka,ano bang section mo?” ani Roo ng papunta na kami sa building ng fourth year high school.

Agad kong kinuha sa bag yung transferee paper ko at iniabot kay Roo.

“Wow,sa all boys ka pala galing. Hmm eto oh,section A ka. Naku! Sa second floor ka,unang room.” sabi nya habang tinitingnan iyon,agad din naman nya itong ibinalik sa akin.

“Salamat. Eh ikaw? Anong section ka ba?” at umakyat na nga kami sa second floor hanggang matapat kami sa unang room.

“Section Star ako,sa taas ang room ko. Oh pano? Akyat na ako. Enjoy your first day.” nakangiti nyang pagpapa alam.

Humarap na ako sa pinto. Lahat na ay nakatingin sa akin. Nakakapanibago. Sa wakas,may mga kaklase na akong babae.

“Ikaw ba yung bagong student?” tanong nung teacher. Tumango ako at pumasok,agad kong iniabot yung transferee paper at dati kong class card. “Impressive. Ikaw nga yon,nakalista ka na sa mga students for this year,all you have to do is introduce yourself.”

“Uhm.. Uhm good morning Maam,at good morning sa inyong lahat,Im Jamaine Avelino,pero just call me Maine. I hope we can get along.” ang nakangiti kong pagpapakilala.

“Gandang bakla naman nyan,ka insecure”

“Talbog ka teh,bakuran na natin mga boys.”

Hala?! Bulungan ba yon? Bakit nadidinig ko? Grabe tong dalawang babae na to. Ano ba iniisip nila? Kakainin ko mga lalaki?

“Jamaine,you may take your seat para makapag simula na tayo.”

“Thanks po Maam.” agad kong inilibot ang paningin ko sa buong class room. May bakante ngang upuan pero nasa pinaka dulo ng last row. Wala akong nagawa kundi pumunta doon at maupo.

“Hi Maine! Pwede makipag friends?” sabi ng isa kong kaklaseng bakla din. Tiningnan ko sya mula ulo hanggang paa. At infairness,ang cute nyang bading. “Ako nga pala si Kim Montelebano.” pagpapakilala nya sabay lahad ng kamay.

“Maine.” nakangiti kong sabi at nakipag kamay.

“Hindi ka pa ba mag re-recess? Samin ka na sumama,by the way Im Flexi Mariz Coz.” sabi naman nung babaeng kasama ni Kim. Hmm may itsura din. At ang dibdib ng babaeng to ah? Nagmumura,hindi ako nakailag.

“Nice meeting you Flexi at Kim. Uhm okay lang ba? Hindi ba nakakahiya?”

“Hindi uso yon dito beks,dapat lagi kang confident. Lalo ka na,ganda mo pa naman.” sabi ni Flexi na ikinangiti ko.

“Sobra ka naman.” nahihiya kong sabi.

“Magaling talaga mang uto yan,tara na friend.” nakangising sabi ni Kim. Tumayo na din ako at lumabas na kami ng room. Pero nagulat ako na nandun si Roo may kausap na dalawang lalaki. Lumingon sila sa akin. Lumapit si Roo kasunod nung dalawa nyang kausap.

“Tara na!” aya nito sakin.

“Ha? Eh may kasama na ako eh.” sabi ko sabay tingin sa mga kasama ko na parang mga kinikilig. Anong meron?

“Edi isang grupo tayo para masaya! Ay sya nga pala,Maine,mga tropa ko sina Toy at Chael,guys sya si Maine yung kinekwento ko.” pagpapakilala ni Roo samin.

“Hello Toy at Chael,sila nga pala sina Flexi at Kim,Flexi,Kim sila sina Toy,Chael at Rupert,and nice meeting you!” pagpapakilala ko naman. Nag shake hands sila.

“Akalain mo yon? Dahil sa transferee nagkaron tayo ng kaibigan sa section A.” masayang sabi nung Toy. I wonder ano buo nyang pangalan? Toy Story? Haha!

“Tama ka dyan! Salamat dito kina Roo at Maine.” pag sang ayon nung Chael at nag apir sila.

“Tama na yan. Gutom na ako,tara na sa cafeteria.” pag singit ni Roo. Naglakad na kami papunta sa cafeteria,usap usap sila,ako naman ang kinakausap ni Roo. Feeling ko hindi ako new student.

Pagdating sa cafeteria ay ang haba ng pila. Pero syempre,kung gusto namin makakain dapat kaming magtyaga. Lalo na ako,kumukulo na tyan ko,mabuti na lang hindi eskandalosa sikmura ko.

“Suso mo teh tumatama sa back bone ko!” ani Kim sa likuran ko.

“Malambot yan,huwag kang reklamador!” sagot ni Flexi. Gusto ko na matawa. Nakakapraning pala mga to?

At sa awa ng Dyos,lahat kami nakabili na. At salamat din na may pwesto agad kami. Ganun pala dito,owner ship ang labanan. Kaya kung bago ka at walang kakilala,kakain ka ng nakatayo.

“San mo nga ulit nakilala si Maine tol?” tanong ni Chael.

“Sa kalsada.” sagot ni Roo na ikinatawa namin.

“Baka may ibang version ka?” sabi sa akin ni Kim.

“Actually meron nga,tumalon sya mula sa puno.” sagot ko at tumawa ulit sila.

“Kakaiba pala ang una nyong pagkikita eh,unforgettable.” - Toy.

“Ang unique diba?” sabi ni Roo habang ngumunguya. Masamid sana sya hihi.

Kwentuhan lang kami ng kung anu-ano na para bang matagal na nila akong kakilala. Ganito ang gusto ko. Ganito ang hinahanap ko noon pa man. Ang mga kaibigan tatanggapin ako at hindi ako huhusgahan.

Busy sila sa pagkain at pagkwentuhan ng mapalingon ako sa pinto. May pumasok at halos hindi na ako makanguya.

Lub dub lub dub lub dub

“Ang gwapo naman nya.” wala sa sariling sabi ko,sabay hawak sa dibdib ko,ang bilis ng tibok ng puso ko. Sa tinagal tagal kong nakakakita ng mga gwapong lalaki,ngayon lang ako nakaramdam ng ganito.

“Si Kydron Montecarlo,mas kilala bilang Kyd. Classmate namin.” ang sabi ni Roo na parang hindi interesado.

“Kaaway mo?” ang agad kong tanong.

“Hindi nya kaaway,bestfriend nga nya yan at katropa namin nung 2nd year. Ewan bigla silang hindi nagpansinan at umiwas na sa amin si Kyd.” si Toy ang sumagot. Bigla tuloy akong nacurious.

“Crush ko yan dati eh,kaso bigla ngang nagbago.” ang pagsali ni Flexi sa usapan. Mas lalo akong nacurious. Anong rason?

“OW EM GEE! Papunta sya dito guys!” ang pigil ang tili na sabi ni Kim kaya nilingon ko yung pwesto kanina nung Kyd. Pero bago pa ako maka react,nasa harapan ko na sya.

“Hi! Ikaw si Jamaine diba yung new student?” ang ubod ng lapad ng ngiting sabi nito sakin sabay lahad ng kamay. “Im Kydron,just call me Kyd.”

Nilingon ko ang mga kasama ko,si Roo naka pokerface,si Flexi nakanganga,si Kim kumikinang ang mga mata,at sina Toy at Chael,walang reaction.

“Uhm,yup,Im Jamaine Avelino,pero Maine tawag sa akin.” nahihiya kong sagot at tinanggap ang pakikipag kamay nito. Naramdaman ko pang pinisil nito ng marahan ang kamay ko na talagang ikinalaki ng kamay ko. Ewan ko ha? Feeling ko kaming dalawa na lang ang tao sa mundo.

“Nice meeting you Maine,can I get your cellphone number?” sabi pa nito sabay abot ng phone nya,itinayp ko ang number ko at ibinalik ko din ito sa kanya.

“I’ll text you later. See ya.” kumindat pa ito bago umalis. Para akong natuyuan ng laway. Hindi ako makapaniwala. Ganun yon kabilis? Ang bait naman ng tadhana sakin ngayon?

“Kyaaaaa! Ikaw na talagaaaa!!” sabay na tili nina Kim at Flexi sabay hampas sa akin. Nahulog ako sa upuan.

“Aray!”

• Ito muna para sa unang chapter. What can you say? :)

Love~2

“Excuse me po Maam” sabi ng isang estudyanteng lalaki matapos kumatok sa pinto ng class room namin. Natigil kaming lahat sa pakikinig at napatingin dito maging ang teacher namin.

“Yes ijo? Anong kailangan mo?” ani ng teacher namin.

“Dito po si Jamaine Avelina?” ani nung lalaki.

“Yes he belong in this class. Why?”

“May nagpapa bigay po kase.” sabay labas ng isang pulang rosas at card. Nagtilian ang mga kaklase namin. Nakaramdam ako ng matinding hiya.

“Avelino,kunin mo na yan so that we can resume in our lesson.” ani Maam. Nahihiya akong pumunta sa pinto at lumapit sa lalaki. Iniabot nito ang rosas at card.

“Salamat.” ani ko. Ngumiti ito at umalis na. Sigawan pa din ang mga kaklase ko. Nakita ko pa si Flexi at kim na ang lawak ng ngiti. Mga baliw!

Nakayukong bumalik ako sa upuan at tahimik na naupo.

“Quiet class!” sigaw ni Maam at natahimik lahat. Ng tumalikod si Maam para magsulat sa board ay binasa ko ang nakasulat sa card.

Main,

From the moment that I met you,I just knew you’ll be mine. Kita kits sa cafeteria! - KYD

Naramdaman kong namula na ako. Napa face palm na lang ako sa hiya at kilig. Hindi ko talaga inakala na ang taong nagustuhan ko sa unang pagkikita ay gusto ko. Hindi kaya ako nakatulog ng dalawang gabi kakahintay kung magtetext sya.

“Teh.” pagharap ko,ang naka ngising sina Flexi at Kim ang nabungaran ko.

Nagulat pa ako ng parang may imaginary na kinuha si Flexi sa ulo ni Kim at kunwari ay ipinatong sa ulo ko. Kaya ganun na lang ang pagtataka ko.

“Dahil sa nag uumapaw mong kagandahan at likas na kahabaan ng buhok. Ako na Reyna ng mga alitaptap ay ibinibigay na sa iyo ang aking korona.” ang sabi ni Kim.

“Magsiluhod at purihin ang bagong reyna!” sigaw ni Flexi. Ng walang sumunod ay sumigaw ulit sya “Hoy! Magbigay pugay kayo!”

At biglang nagtawanan ang mga kaklase naming naiwan dito sa room.

“Mga baliw! Tara na sa cafeteria.” natatawa kong sabi at tumayo na’t naunang lumabas ng room.

“Im sure may kakatagpuin yan sa cafeteria. What do you think Su one?” ani Kim ng humabol sila sa akin.

“Anong Su one? Diba dapat B1?” takang tanong ni Flexi.

“Su one. As in suso one. Teh ibahagi mo yan kay Reynang Maine.” humahagikgik na sabi ni Kim kaya natawa ako.

“Huwag na no?! Baka mabigatan sya.” sagot ni Flexi at tumawa na ako.

“Hala sya oh? Ang ligaya nya.” ani Kim. Binelatan ko lang sila at nagpatuloy sa paglalakad.

Ng makarating sa cafeteria ay natanaw agad namin sina Roo,Toy at Chael sa dati naming mesa,may mga pagkain na pera hindi pa nagagalaw kaya sumenyas muna kami na pipila.

Nakakuha na sina Kim at Flexi at agad tinungo ang aming table. Ako naman ay pumipili pa din.

“Anong sayo?”

Agad akong napalingon ng marinig ko yung pamilyar na boses. Si Kyd! Nasa tabi ko at naka ngiti sa akin. Kumalabog na naman ang dibdib ko. Nakaka nerbyos. Sobrang lapit nya sa akin.

“H-ha? Ah.. Eh.. H-huwag n-na.”

“Ate,ito nga pong adobo dalawang order,tas itong fried chicken tatlo. Tas kanin lima. Dalawa ding royal.” ang baling ni Kyd dun sa tindera. Napanganga ako. Ngayon lang sya lumapit ng ganito. Sobrang gwapo talaga. At saka para syang sina Roo,Toy at Chael,kahit high school pa lang,halata ng well built ang katawan.

“Eto na Kyd.” ani ng tindera.

“Magkano po?” tanong ko at agad kinuha ang wallet sa bulsa pero nag abot agad ng 500 si Kyd sa tindera.

“Thank you ate! Keep the change!” at bumaling sya sa akin. “Tara dun sa table ko.” naka ngiti nyang sabi. Napatingin ako sa pwesto ng tropa. Yung tatlo pokerface,pero sina Flexi at Kim nag thumbs up.

“Ito unang pagkakataon na makakasabay kitang kumain kaya libre kita. Tara na,madami pang naka pila.” dagdag ni Kyd habang bitbit ang tray na puno ng pagkain.

Nahihiya akong sumunod sa kanya. Gusto ko sanang sabihin na ihiwalay na lang nya ang pagkain ko at babayaran ko at dun na lang ako sa tropa. Pero nakakahiya din namang ireject sya. Isa pa,pagkakataon ko na to. Hindi ko maipakita ang kilig ko. Nakaka nginig ng tuhod.

Ng maka upo na kami ay tiningnan ko ulit ang tropa,busy na sila sa pagkain at kwentuhan.

“S-salamat Kyd. Hindi ba nakakahiya?” ani ko at umayos ng upo.

“Bakit ka mahihiya? Huwag kang mahiya,ako ang kasama mo.” naka ngiti nyang sabi,kumindat at saka inayos ang mga pagkain namin.

“Eh kaso ano.. Uhm,yun nga,kasama kita.. Pinagtitinginan nila tayo,baka may gusto sila sayo.” ang tanging nasabi ko.

“Sanay na ako. Oo,madami sa aking may gusto dito,pero ikaw ang gusto ko,wala akong pakialam sa sasabihin nila,ngayon lang ako tinamaan ng ganito,at sa tulad mo pa. Pero gusto ko ito at tinanggap ko agad nung una pa lang. Kaya masanay ka na.” kasabay ng sinabi nyang yun ay napanganga ako. Napaka straight forward nya.

“Hindi lang ako sanay.”

“Nililigawan kita kaya masanay ka na.” sagot nya at kumindat ulit. Wala na,may gyera na sa dibdib ko,parang may mga pasabog. Ang lakas ng kabog. Hindi ko mapigilang mapanganga sa dalawang dahilan.

Una,nakaka sabog ng utak ang mga sinabi nya. Totoo at diretso nyang nasabi,tapos tanggap agad nya sa sarili nya na bakla nagustuhan nya at hindi nya iniisip ang sasabihin ng iba.

Ikalawa,ang dami nyang nilagay sa akin. Sakin pala yung dalawang fried chicken,isang order ng adobo at tatlong kanin. Mukha ba akong masiba.

“Akala ko sayo yung madami? Ang dami naman nito?”

“Para tumaba ka.”

“Ginawa mo naman akong patay gutom. Ang dami nyan.” agad kong sagot. Tumawa sya na ikinalaki ng mga mata ko.

“Thats not what I mean. Kumain ka na,dahil pag naging tayo,lagi kitang bubusugin.”

Okay.

Nagsuka ako ng mga heartshape na dugo. Hindi ko kinaya! Nakakalasing! Hindi na ako nakapag salita at kumain na lang.

“Salamat nga pala dun sa red rose at card.” pagkuway sabi ko. Nahuli ko syang nakatitig sa akin at naka ngiti.

“Umpisa pa lang yon Maine. There’s more to come. Kaya prepare yourself.” at muli,kumindat sya.

Pakiramdam ko,sobrang pula ko na,ang init init ng mukha ko tapos ang puso ko hindi pa din tumitigil sa pagwawala,parang anytime lalabas na lang sya sa dibdib ko.

“Maine?”

“Uhm,bakit?”

“Mani ka ba?”

“Huh? B-bakit?”

“Kasi,peanutibok mo ang puso ko.”

ANG INIT! Tubeeeeeggggg!!

“Youre even cutier when youre blushing. Yun lang pala ang paraan para magblush ka.”

Wala na. Napipi na ako. Umurong ang dila ko at nalunok ko na. Napatingin ako sa paligid. Lahat sila sa amin na nakatingin. Oh Gawd!

Agad kong ininum ang royal ng direderetso. Nanuyo kasi ang lalamunan ko eh. Nakaka praning,baka pag naging kami neto atakihin ako sa puso.

Tumatawang tinititigan nya ako. Alam nyang nagulo nya ang sistema ko eh. At damang dama ko ang maraming pares ng mata na nakatingin sa akin.

“You amazed me Main,sampung minuto ka ng ganyan at hindi nagsasalita. And to tell you frankly,mukhang mabilis at hindi kapani paniwala,but Im falling harder for you.” ang malambing nyang sabi. At dun nagdilim ang paningin ko.

---

Katatapos lang namin maghapunan ni Papa,ngayon nandun na sya sa kwarto nya at nagpapahinga. Ako nandito sa labas,sa may terrace at binabalik-balikan ang nangyari kanina.

“Nakakahiya! Hinimatay talaga ako kanina! Kasi naman,ang dami nyang nakakakilig na sinabi,first time ko makaranas ng ganun,nag over load ata ako.” sabi ko sa sarili at napa face palm na lang.

“Maine?! Yuhooo!!” may sumisigaw sa gate. Agad akong tumayo at binuksan iyon. Si Roo pala.

“Uy Roo! Pasok ka! Mag isa lang akong tambay sa terrace namin.” pag anyaya ko sa kanya. Pumasok naman kami at agad tumambay sa terrace.

“Kamusta na ang reyna ng kagandahan? Okay ka na ba?” ang nakangisi nyang sabi. Namula agad ako.

“Nakakahiya talaga! First time ko iyon. Pag gising ko nasa clinic na ako.”

“Hahaha! Nagulat nga kami eh,buti saktong may dumaan sa likod mo ng mawalan ka ng malay. Agad kang binuhat ni Kyd,nataranta at nag alala kami kaya sumunod kami. Akala namin kung ano na nangyari sayo.” ani Roo at sumandal sa pader. Sa barendilya kami naka upo,magka tapat.

“Ang epic nga nun. Kasi naman si Kyd eh! Hindi kasi ako sanay.” nahihiya ko pa ding sabi. Parang natatakot na ako pumasok sa school baka pinag uusapan na ako.

“Bakit? Ano bang nangyari? At panung hindi sanay?” kunot noo nyang tanong. At dahil bestfriend na ang turing ko sa kanya ay sinabi ko ang totoo.

“Nanliligaw na sya,tapos ang dami nyang sinasabi na nakaka kilig at nakaka pag pabilis lalo ng tibok ng puso ko,kaya ayon,dahil hindi ako sanay,nag overload siguro ako” sabi ko.

“Ang rare huh? Ikaw ang kauna-unahang baklang hinimatay dahil sa manliligaw,dinaig mo mga babae sa school,daming inggit sayo dahil si Kyd pa talaga.”

“Nakakatakot nga eh,baka sa inggit nila,magalit sila at saktan ako dahil kay Kyd.”

“Huwag kang matakot. Nandito ako at ang tropa. At saka walang magtatangkang manakit sayo. Subukan nila,magdamag silang magpupulot sa lupa ng sarili nilang mga ngipin.” ang sabi ni Roo sabay angat ng kamao kaya napangiti ako. “Teka,ano nga pala yung sinasabi mong hindi ka sanay?”

“Yon ba? Hindi ako sanay na masyadong pinagtutuunan ng sobrang atensyon ng mga lalaki maliban kay Papa,at ngayon nga sa inyo nina Toy at Chael,apat na beses na kaming lumipat ng bahay at school. Lagi kasi ako napapahamak at nabu-bully sa mga dati kong school na lahat ay all boys school. Umuuwi akong may pasa,may sugat,madumi,sira ang damit.” sabi ko at hindi ko na namalayang tumulo ang mga luha ko sa mapapait na ala-alang nagbalik sa akin.

“M-maine.”

“Hanggang sa isang araw,pinagtulungan ako,tinalian sa leeg at isinabit sa puno,malapit na akong maubusan ng hangin nun,buti may nakakitang teacher. Dinala ako sa ospital. Natakot na si Papa lalo nun,kaya nagdesisyon ulit syang lumipat kami at ilipat ako ng school. Kahit mahal ang tuition ay iginapang ni Papa basta maipasok nya ako sa school na may magandang reputasyon.” at napahagulhol na ako. Naalala ko kasi nung dinala ako nun sa ospital,halos mabaliw si Papa.

“Maine. Im sorry at pinagdaanan mo ang lahat ng iyan. Tulad ng sabi ko,ngayon,wala ng mananakit sayo,nandito ako,nandito ang tropa,ang Papa mo at si Kyd. Kaya dapat maging matapang ka.” naaawang sabi ni Roo at niyakap ako. I felt safe and security.

“Oh sya. Gabing gabi na,uuwi na ako. Huwag ka ng iiyak ah? Ang panget mo pala umiyak eh.” nakangiting sabi ni Roo ng magkalas kami sa yakap kaya sinapak ko,tumawa lang sya.

“Roo,salamat ha? Salamat sa lahat.” ani ko ng ihatid na sya sa labas.

“Ikaw pa! Ikaw ang reyna kaya malakas ka sa akin.” aniya at kumindat. “Sige! Good night Maine!” dagdag nya at naglakad na. May gusto akong sabihin kaya tinawag ko sya,hindi pa naman sya nakakalayo.

“Roo!!” at agad syang humarap,naglakad ako palapit pero may distansya pa din na mga limang hakbang.

“Pwedeng ikaw na lang ang bestfriend ko?” ang nahihiya kong sabi. Tinitigan nya ako ng matagal. May nakita akong lungkot sa mga mata nya pero saglit lang yon at agad syang ngumiti.

“Walang kaso,bestfriend.”

Love~3

“San ka?” tanong ni Kyd sa kabilang linya. Ang aga nga nya tumawag,umaga pa lang buo na ang araw ko.

“Eto,pababa na kami ng jeep. Manong sa tabi lang!”

“May kasama ka?”

“Oo. Si Roo,kapitbahay ko lang sya eh.” sagot ko at naglalakad na kami palapit sa gate ng school.

Tiningnan ko si Roo. Kumakanta kanta lang,may naka salpak na earphone sa magka-bilang tenga. Music lover pala ang bago kong bestfriend.

“Okay. Nakita na kita.” at naputol na ang tawag.

“Hi my love!” agad na salubong sa amin ni Kyd. Ramdam kong nagblush agad ako dahil sa simpleng pag hi lang nya.

“O sige best,mauna na ako. See you around!” tinapik ni Roo ang balikat ko at umalis na. Hay,talagang totoo palang hindi sila nagpapansinan,si Kyd naman hindi talaga tinitingnan si Roo,na para bang hindi ito nag e-exist. I need to know what really happened at kailangan mapag ayos ko sila.

“Kamusta ang umaga ng mahal ko?” ani Kyd habang naglalakad kami,kakapasok lang namin sa gate. Tumingin muna ako sa paligid bago sumagot. Ang dami na namang kasing nakatingin eh. Hindi talaga ako sanay.

“Ayos naman. Maganda ang tulog,maganda din ang gising.” naka ngiti kong sagit. Humagikgik sya.

“Ano plano mo ngayong araw?” tanong nya habang may dinudukot sa bag at patuloy pa din kaming naglalakad.

“Uuwi pagkatapos ng klase. Wala naman akong alam dito sa lugar na ito. Bagong lipat lang kami diba?”

“Ay! Oo nga pala! Edi mag gala tayo sa Mall. Ako ang bahala,okay ba sayo?”

“Sige! Sasabihin ko kay Roo para hindi na sya maghintay.”

“That’s great!”

Nakarating na kami sa room ko,talagang hinatid pa nya ako. Yung mga kaklase ko namang babae mga nagpipigil ng kilig at ngiti. At sina Kim at Flexi! Kitang kita ko kung paano sila sumilip sa bintana! Mga baliw talaga!

“Nga pala Maine,bago ka pumasok sa room mo. Gift ko sayo.” naka ngiting sabi ni Kyd. Napagwapo talaga. Pero ganun na lang ang gulat ko ng kunin nya kanang kamay ko at may isuot dito.

Gold Bracelet!

Napanganga talaga ako. Bakit nya ako binigyan? Ang mahal nito ah?

“K-kyd? Ano yan? Mahal to ah? Huwag na!” Ang nahihiya kong sabi. Pero ngumiti at kumindat lang sya. At ayon,nagrigudon na naman ang puso ko.

“Mas mahal naman kita! Gift ko yan sayo,gusto ko laging makita na suot mo yan. Sige na,bye! I love you Maine ko” sabi nya sabay halik sa labi ko at tumakbo na palayo.

Natulala ako. Napahawak ako sa dibdib ko,tapos sa labi ko. Saglit lang yon pero damang dama ko. Parang lumutang ako sa alapaap,napaka magical.

“Ikaw na talaga teh! Parang bet ko na mag drop out!”

“Sinabi mo pa. Maglayas na tayo Kim.”

Naririnig ko sila at ang sigawan ng mga kaklase kong babae pero parang na stuck na ako sa nararamdaman ko. Ang sarap! Unang halik sa lalaking una kong minahal. Napaka saya ko!.

Bumalik lang ako sa wisyo ng may kumurot sa tagiliran ko.

“Araay! Masakit yon ah?” ang agad kong daing. “Bakit ba?.”

“Akala ko hindi nya mararamdaman teh.” ani Flexi na tinitingnan ako mula ulo hanggang paa.

“Bumalik na sa earth ang space ship nya teh.”

“Huh? Anong space ship?” taka kong tanong habang hinihimas yung part na kinurot ni Flexi.

---

“And Oh y God talaga mga friend! Binigyan sya ng gold bracelet ni Kyd.” ani Flexi sabay taas ng kamay ko. Kanina pa sya dumadaldal,walang humpay,sobrang nahihiya na kasi ako eh.

“Sana sa ako din may magbigay.” ang tila ba nangangarap na sabi ni Kim at pinagsalikop pa ang mga kamay.

Pero yung tatlo,tulad ng dati,pokerface. Parang hindi sila masaya para sa akin.

“Kaya din namin bumili nyan,ilang karat ba yan?” sabi ni Toy at bumalik sa pagkain.

“Kahit ilan pa! Diba Roo?” pagsabat ni Chael. Tinitingnan ko lang sila. Maging sina Flexi at Kim ay nagtataka at nagkatinginan.

“Ewan,hindi naman ako interesado sa ganyan.” sagot ni Roo sabay kibit ng mga balikat. Hay,malaki siguro talaga galit nila kay Kyd.

“Maya ah? Hintayin kita!” biglang sulpot ni Kyd mula sa kung saan. Hinalikan agad ako nito ng mabilisan sa labi at umalis na din. Napatango na lang ako kahit hindi na nya nakikita.

“May lakad ka best?” gulat na tanong ni Roo.

“Oo eh. Niyaya nya ako mamasyal sa Mall.” sagot ko. Ang weird lang,bigla sila nanahimik at kumain na lang.

“Ganon ba? Akala ko sabay parin tayo pauwi. Puntahan na lang kita sa inyo pag nakauwi ka na.” ani Roo sabay ngiti. Kaya nginitian ko na lang sya na ibig sabihin pumapayag ako.

“Kayo na ba ni Kyd?” pagkuwa’y tanong ni Chael kaya napalingon agad sa kanya at umiling. “Parang kayo na eh. Ang sweet.”

“Agree!.” sabay na sabi nina Kim at Flexi.

“Sasagutin din yan ni Maine,diba Maine?” ang naka ngiting pagsingit ni Toy. Tinitigan nila ako lahat na para bang inaabangan ang isasagot ko. At hindi naman ako maglilihim sa kanila.

“Yup! Mahal ko sya eh. Gusto ko na sana kaso masyado pang maaga,ayaw kong magmadali.” sagot ko at ngumiti at binalik ang atensyon sa pagkain.

“Sagutin mo na teh!” - Kim.

“Tumpak! Baka maagawan ka pa!.” - Flexi.

“Sige pag iisipan ko.” sagot ko. Teka? Bakit parang nadissapoint sina Chael at Toy? Ayaw ba talaga nila kay Kyd? Napalingon ako kay Roo na abala na sa pagkain.

Dissmissal,inaabangan ako ni Kyd sa labas ng room. Inaayos ko pa ang gamit ko at tanaw ko sya dito sa bintana. Pinapalibutan sya ng mga babae mula sa section B. Sabi nila naging suplado daw si Kyd. Parang hindi naman dahil nakikipag tawanan pa ito.

“Oh pano teh,go home na kami.” sabi ni Kim ng lumapit.

“Goodluck sa pamamasyal Maine! Galingan mo ah?” naka ngisi namang sabi ni Flexi.

“Mga baliw! Sige na.” natatawa kong sabi at isinukbit na ang bag. Nauna na yung dalawa saka ako sumunod. Agad naman akong napansin ni Kyd. Ngumiti at lumapit sa akin sabay akbay.

“Kala ko hindi ka na lalabas ng room nyo eh. Tara?”

“Pwede ba naman yon? First time ko kayang mag gagala sa lugar na to. Sige tara na!” ang masaya kong sabi. Excited kasi ako na mamasyal dito,at higit dun,sya ang kasama ko. Buong buo na talaga ang araw ko. The best!.

“Yan ang gusto ko,tara!” masaya din nyang sabi. Naglakad na kami palabas ng school,pasipol-sipol at pangiti-ngiti pa. Lahat ata ng makasalubong namin ay nginingitian at tinatanguan.

Paglabas sa gate ay sakto may dumaang taxi. Pinara nya ito at agad kaming sumakay.

“Manong sa may O-mall po.” ani Kyd sa driver. Pagkatapos ay binuksan ng driver ang radyo. Sakto yung kanta kaya napangiti ako at nagkatinginan kami ni Kyd.

~ From the moment I met you I

just knew you’d be mine

You touched my hand

And I knew that this was gonna

be our time ~

Nakangiti nyang kinuha ang kamay ko at hinalikan. Grabe kabog ng dibdib ko at kilig ko. Ang hirap pala pag nagsabay yung dalawang yon. Para akong sasabog na ewan.

~I don’t ever want to lose this feeling

I don’t want to spend a moment

apart~

Pagkatapos nya halikan ang kamay ko ay kumindat naman sya. Talagang napapangiti na ako ng sobra. Huwag sana akong himatayin ngayon sa kilig.

~’Cause you bring out the best in

me, like no-one else can do

That’s why I’m by your side, (and that’s why I love you)~

Hanggang matapos ang kanta magka-hawak kami. Ang sarap sa pakiramdam. Medyo naiilang nga lang ako kasi panay ang sulayap ni Manong Driver mula sa rearview mirror.

“Dito na tayo.” ani Manong. Nagbayad na si Kyd,gusto ko sana makishare,ang dami na nyang gastos sa akin. Nakakahiya kaya,at saka ayaw kong isipin na pineperahan ko si Kyd.

Pagka-pasok sa Mall ay magka hawak kamay pa din kami. Nawala na ilang ko. Hindi naman siguro ako kilala ng mga tao dito for sure.

“Tara Maine ko,dito muna tayo,kukunin lang ako.” sabay hila nya sa akin papasok sa isang jewelry shop. Kitang kita ko pano kiligin yung mga babaeng nandito din sa loob. Grabe ang charm ni Kyd kahit high school pa lang. Pati mga mas matanda eh nagsu-swoon sa kanya. Swerte ba ako pag nagkataon?

“Miss,kukunin ko na po yung pinagawa ko kahapon.” aniya sa saleslady. Tahimik lang ako habang tinitingnan ang paligid. Nakakaduling yung mga alahas na kumikinang.

“Sige sir,just wait for a while.”

“Anong pinagawa mo?” ang curious kong tanong. Grabe din pala sya maglustay ng pera.

“Secret! But Im sure magugustuhan mo yon Maine ko.” naka ngisi na naman nyang sabi sabay kindat. At muli na naman akong kinilig. Kailangan ko na ata talagang masanay. Or else,lagi akong hihimatayin at ayoko na maulit yon.

“Sir? Ito na po,pakipirmahan na lang ito.”

“Thank you!” ani Kyd at kinuha yung kahon pagkatapos pumirma tapos ay lumabas na kami.

“Ano nga yan? Malamang alahas. Grabe ka maglustay ng pera ah.” sabi ko habang naglalakad na kami. Hindi ko alam kung ano ang susunod naming pupuntahan.

“Worth it naman pagbibigyan ko nito. Dont worry malalaman mo din kung ano ito.” sabi nya at pinag intertwine nya ulit mga kamay namin at patuloy pa din sa paglalakad. Infairness,maganda at malawak din ang Mall na ito.

“Tara dito sa videoke.” sabi nya at nagpatianod na lang ako. Hilig pala talaga nya ang kumanta. Plus pogi points iyon. “Kumakanta ka ba?” anya pagkapasok.

“Minsan lang. Hindi ako biniyayaan ng magandang boses eh.” sagot ko naman.

“Ganon? Mag aral ka kumanta para jamming tayo diba? Wait kakantahan kita.” sabi nya bago itinutok ang atensyon sa songbook. Ng makapili ay pinindot na nya ang numero at kumanta.

~ Just a smile and the rain is

gone

Can hardly believe it (yeah)

There’s an angel standing next

to me

Reaching for my heart~

Ang ganda ng boses nya! Ang lamig! Pwedeng pwede syang recording artist,nakaka-kilig.

~Just a smile and there’s no way

back

Can hardly believe it (yeah)

But there’s an angel and she’s

calling me

Reaching for my heart I know, that I’ll be ok now

This time it’s real~

Napangiti ako ng lumapit sya sa akin at tinitigan lang ako habang kumakanta sya. Nakakahumaling ang ganda ng boses nya. Parang lalo ko sya minahal.

~I lay my love on you

It’s all I want to do

Every time I breathe I feel

brand new You open up my heart

Show me all your love, and walk

right through

As I lay my love on you~

Nagulat ako ng lumuhod sya sa harap ko at may dinukot sa bulsa. Yung maliit na kahon kanina! Nayanig ang sistema ko. Kung hindi ko mako-control ang sarili ko dahil nanginginig na ako. Nanlalambot na ang tuhod ko.

Sinuot nya yung isang singsing sa akin habang patuloy pa din yung back ground music.

“Maine. Alam kong alam mo at ramdam mo na sa simula pa lang mahal na kita. Ramdam ko ding mahal mo ako. Ayaw ko sana magmadali pero hindi na ako makatiis. Gusto na kitang maging akin. Mahal na mahal kita.” madamdamin nyang sabi habang nakaluhod pa din. Ewan,ganito pala pakiramdam nun,parang gusto ko maiyak sa sobrang tuwa. “Will you be my boyfriend?”

Agad akong tumango at ngumiti. Wala na,tuluyan na akong nahulog. Ngunit ang pagkahulog kong ito ay may dulot na sarap at saya sa damdamin. Agad nya akong niyakap.

“Salamat! Mahal na mahal kita Maine ko!” sabi nya sa may tenga ko. Nakiliti ako at parang nakuryente.

“Mahal na mahal din kita. Nasan ang kapares?” agad syang humiwalay at binigay sa akin ang isa pang singsing,sinuot ko ito sa kanya at tinitigan ang napaka gwapo nyang mukha tapos ay tinitigan ko ang mata nya na parang hinihigop ako.

“Kyd,mula umpisa at una pa lang kitang nakita,minahal na din kita. Pero syempre,natakot ako,bakla ako at lalaki ka,imposibe. Pero totoo pa lang ’nothing is impossible? Tingnan mo,eto tayo ngayon. Mahal na mahal kita,and yes,tayo na.” naka ngiti kong pahayag. Niyakap nya ulit ako. Tapos napatingin ako sa labas,glass wall kasi tong videoke boot kaya ang dami na palang nakatingin sa amin mula sa labas.

Hinatid ako ni Kyd hanggang bahay. Sobrang saya ko. Ito ang pinaka masayang araw ko ngayong taon. Inspired lalo ako,at excited ng pumasok bukas para makita sya.

Pagka alis ni Kyd ay binuksan ko na ang gate para pumasok pero may tumawag sa akin.

“Maine! Best!” anito habang papalapit. Agad ko syang nginitian,hindi ko maitago ang saya ko.

“Woi! Roo,best. Anong atin?”

“Diba sabi ko pupuntahan kita pagkauwi mo? Tara tambay sa terrace nyo. Wala naman tayong homework eh.” naka ngiti nyang sabi. Inakbayan ako at pumasok na kami sa gate.

“Ay oo nga pala! Nakalimutan ko sa sobrang saya.” sagot ko at umupo kami sa terrace. Sakto lumabas si Papa.

“Maine anak,kaka dating mo lang? May homework ka ba? Huwag mong kalimutan ah?”

“Opo pa. Wala akong homework.”

“Oh,Roo,nandito ka pala,gusto mong kumain?” alok ni Papa dito. Close na sila infairness.

“Hindi na po tito,busog na ako. Salamat po.” nakangiting sagot ni Roo.

“O sige maiwan ko na kayo.” pumasok na ulit si Papa. Muli kaming bumaling sa isa’t isa ni Roo. Basta gusto ko may mapagsabihan agad.

“Kanina ka pa ngiti ng ngiti,talagang masaya ka best ah?”

“Oo naman! Sobraaa!” kinikilig kong sagot.

“Bakit?”

“Eh kasi,kami na ni Kyd!”

Love~4

“Talaga?” hindi makapaniwalang sabi ko dahil sa narinig.

“Oo,patapos na sa friday ang second grading kaya sem break na for two weeks.” ani Chael.

“Wow! Parang college pala,sa dati kong school,yung for all boys,walang ganyan.” mangha ko pa ding sabi. “Ano balak sa bakasyon?”

“Magsi-swimming tayo,naplano na namin to nina Chael at Roo.” sabi naman ni Toy kaya tiningnan ko si Roo.

“Bakit hindi mo sa akin sinabi best?” baling ko kay Roo.

“Busy ka sa boyfriend mo eh.” nakangisi nyang sagot. Baliw talaga!

“Nasan nga pala yon at hindi mo kasama?” pag singit ni Kim na kanina pa pumipindot sa phone,pareho sila ni Chael.

“May pinuntahan daw sya eh. Hindi nyo ba napansin?” sagot ko kay Kim sabay baling sa tatlo.

“Hindi.” ang sagot nilang tatlo. Napabuntong hininga na lang ako,ang text kasi kanina eh may aasikasuhin daw sya.

“Isasama mo ba sya teh?” pagsingit na din ni Flexi sa usapan. Tiningnan ko muna ang tatlong lalaki bago nagsalita.

“Kung okay lang dyan sa tatlo,at kung makikipag ayos sila,kakausapin ko na din kasi si Kyd tungkol sa nakaraan nyo,ayokong may hindi pagkakasundo ang boyfriend ko at ang mga bestfriends ko.” malungkot kong sagot at muli ko na lang binalik ang atensyon sa pagkain.

“Ayos lang sakin yon.” unang sagot ni Toy.

“Sakin din,panahon na siguro para magka ayos.” segunda ni Chael.

“Sige na nga. Para sayo best! Mag aayos na kami ni Kyd.” pag sang ayon na din ni Roo. Halos pumalakpak ako sa tuwa.

Kaya nung uwian na pagkasundo sa akin ni Kyd sa room ay hindi na maalis ang ngiti ko. Pormal ko na din syang pinakilala kina Kim at Flexi,matagal na nilang nakikita ang bawat isa pero hindi ko pa sila napapakilala dati.

“Punta tayo sa bahay bie.” ani Kyd habang pababa kami sa first floor,magkahawak kamay kami at nasa likod lang namin sina Kim at Flexi.

“Sige,itetext ko lang si Roo na hindi ulit ako makakasabay,pati na din si Papa itetext ko.” masaya kong sabi.

“No need to do that,nag usap na kami ni Roo at nina Toy at Chael sa room kanina.” nakangiti nyang sabi.

“Kyaaaaahhhh!!” napabitaw ako kay Kyd at tumalsik sa unahan. Sa sobrang kilig pala ng dalawang unggoy,nagawa akong itulak. Agad naman akong inalalayan ni Kyd.

“Mga baliw!” sigaw ko sa dalawa na mga nakangisi.

“Ikaw na Maine!!” sabay na sigaw ng dalawa at nagtatakbo na. Mga baliw talaga.

“Grabe naman ang dalawang yon,buti naalalayan pa kita” nakangiti at umiiling na sabi ni Kyd.

“Masasanay ka din sa kanila,Im sure matutuwa ka sa kanila.”

“Mukha nga,tara,andyan na sundo ko.” at hinila nya ako papasok sa backseat ng kotse nya.

“Talagang nag usap na kayo nung tatlo? Masaya ako at nagka-ayos na kayo. Tamang tama may sasabihin ako mamaya.” ani ko ng makaupo na kami.

“Yup,para sayo,mahal na mahal kasi kita. At naisip ko na,its about time na magka ayos na kami.” aniya at inakbayan ako. Kita kong ngumingiti ang driver nya sa rearview mirror. Nakakahiya.

“Ano bang pinag awayan nyo?” curious kong tanong.

“Wala naman,2nd year pa kami nun,napa away kami,akala nila tinakbuhan ko sila,pero ang totoo humanap ako ng kahoy na ipanghahampas sa kaaway namin,dahil sa babae din yon,pagbalik ko wala na sila,yon hindi na nila ako pinansin.” kwento nya.

“Ganon pala. Sabagay,dapat wala ng sisihan,kasi sa ganong edad iba pa takbo ng isip natin. Pero masaya ako na nagka ayos na kayo.” sabi ko at niyakap ang katawan nya. Napaka bango nya,dinig na dinig ko din ang mabilis na pagtibok ng puso nya. Pareho pala kami.

“Yeah,at ibabalik ko kung ano kami dati. Nakakasawa ding maging loner. Silang tatlo kasi pinaka bestfriend ko. Si Roo nga dapat una kong kakausapin dati pero lumipat na sila,ng dumating ang pasukan,umiiwas na talaga sila,kaya tumigil na ako.” aniya at gumanti ng yakap.

“Dahil napaka bait ng boyfriend ko,kahit anong hilingin mo ngayong araw,gagawin ko. Thats a promise.” nakangiti kong sabi.

“Really,sa bahay ko na sasabihin ang wish ko.” nakangisi nyang sabi. Bigla tuloy akong kinabahan.

Pagkapasok palang ng kotse sa malawak nilang bakuran ay napanganga ako. May fountain pa na napaka ganda. Grabe ang yaman pala nito ni Kyd. Bigla tuloy akong nag alangan sa relasyon namin. Langit sya,lupa ako. Haaay.

Paglabas ng kotse ay tinungo agad namin ang napaka laki nilang front door. Parang pinto lang ng kastilyo.

Pagpasok namin ay sinalubong kami ng mga maids nilang mga naka uniform pa talaga.

“Si Dad?”

“Nasa living room po senyorito.” sagot ng isa. Agad akong hinila ni Kyd papunta dun,may dalawang lalaking nag uusap,Im sure papa nya yung isa,at yung isa baka kapatid nya,kaedad ata namin.

“Dad! Uriel!” pagtawag ni Kyd sa mga ito. Agad naman kaming nilingon. Gwapo ang dad nya kahit matanda na,gwapo din yung Uriel.

“Oh anak,hindi mo ba kami papakilala sa kasama mo?” nakangiting sabi ng matanda. Yung Uriel naman ang sama ng tinging sakin. Naaalala ko tuloy yung mga nambu-bully sa akin dati.

“Dad sya po si Maine,Jamaine Avelino,boyfriend ko, bie,sila si Dad at Uriel Delgado.” nakangiting pagpapakilala sa amin ni Kyd ng makalapit kaming. Parehong bumagsak ang panga nila. Si Kyd naman kasi eh! Pabigla bigla. Natataranta na ako.

“Ah…Eh… Magandang hapon po Sir at Uriel.” ninenerbyos kong pagbati at nagbless ako sa dad ni Kyd.

“Boyfriend?”

“Opo dad. At mahal na mahal ko si Maine.” nakangiting sabi ni Kyd at pinisil ang kamay kong hawak pa din nya. “Nasan sina Khins at Khio?”

“Nasa school pa. Uhm sige po Mister M,mauna na ako,salamat ulit.”

“Sige Uriel,I’ll just call you later.” tugon ng Dad ni Kyd,tinapik ni Uriel sa balikat si Kyd bago umalis. Grabe,istrikto sya ah? “So..Boyfriend talaga anak?”

“Yup dad. Sa kanya ko naramdaman yung sinasabi mo sa akin noon.” wooh! Parang kinakapos na ako sa paghinga,tinitingnan ako ng dad nya na parang ine-examin.

“Hmmn.. Magandang binabae naman at mukhang mabaet. Sige pinapayagan ko ang relasyon nyo,pero huwag padalos dalos ah?” anito at nakahinga ako ng maluwag. “Maine,welcome to the family,mahalin mo anak ko.”

“Salamat po Dad!”

“Salamat po Sir!”

“Huwag ng Sir, tito na lang.” nakangiti nitong sabi. Grabe,hindi ako makapaniwala na tanggap agad niya kami.

“Sige po dad! May gagawin pa kaming project!” napanganga ako at napatingin kay Kyd.

“Proje–” hindi ko na natapos ang sasabihin ko. Kasi hinila na nya ako paakyat sa napakalaki at napaka ganda nilang hagdan. Pagdating sa kwarto nya napanganga na naman ako. Grabe! Hindi na ba matatapos ang pagkamangha ko? Kasing laki na ng bahay namin ang kwarto nya eh!

“Isira mo bibig mo. Baka may ipasok ako dyan,sige ka.” nakangisi nyang sabi at naghubad ng damit sa harapan ko. Ang ganda talaga ng katawan nya para sa isang high school lamang. Swerte ko ba talaga? “Tara dito sa kama,mag usap tayo bie.”

Sumandal sya sa headboard ng kama at ako naman ay naupo sa tabi nya. Ang bango nya talaga! Naka boxer shorts na lang sya ngayon. Napalunok ako ng kumambyo sya para ayusin iyon.

“Anong pag uusapan natin?”

“Yung sinasabi mo na sasabihin mo sa akin.” aniya at hinila pa ako ng mas malapit sa kanya. Sumubsob ako sa dibdib nya. Kulay pink pala nipple nya? Parang nadedemonyo ako. “Dilaan mo kung gusto mo bie,sayo yan,sayo ang katawan at puso ko.”

Bigla akong napa ayos ng upo dahil sa sinabi nya,parang nag init ako na parang pinagpapawisan ng malamig,nanginig ako bigla. Dahil ba sa aircon nya?

“Baliw! Uhm,gusto ko sanang yayain ka sa swimming ng tropa,since nagka ayos na kayo ng tatlo eh mukhang mas enjoy ako at kami pag kasama ka.” sabi ko. Hinapit nya ulit ako at tumabi ako ng maayos sa kanya.

“Yun lang ba? Sure,van namin gamitin natin,gusto ko din bumawi sa kanila,at gusto din kitang makasama sa ganong pagkakataon. Kailan ba yan bie?” aniya at hinahagod hagod ng palad nya ang likod ko. Hindi ko man lang naramdaman na naipasok na nya ang kamay nya sa loob ng polo ko.

“Uhmm.. Ahhh.. Sa biyernes.” ang nahihirapan kong sagot dahil nilaro ng daliri nya ang kanang nipple ko. “A-anong ginagawa mo bie?”

Ngumisi sya at dahan dahang in-unbotton ang polo ko. Bigla syang yumuko at dinilaan ang nipple ko. Napahawak ako sa braso nya at napaiktad dahil sa sensasyong ngayon ko lang naranasan. “Pwede ko na bang makuha ang wish ko?”

Wala sa sarili at habol hiningang napatango ako. Tinanggal nya pagkaka zipper ng pantalon ko,iniangat ko ang balakang ko para hindi sya mahirapang hubarin iyon. Pati panty ko hinubad nya. Nakita nya tuloy yung ano ko na maliit.

“Ang cute.” nakangiti nyang sabi,hinawakan iyon at ginalaw,napasinghap ako bigla,magsasalita na sana ako ng sakupin ng labi nya ang labi ko. Ito ang unang pagkakataon na maghalikan kami ng ganito,ginagaya ko ang bawat galaw ng dila at bibig nya,sobrang nag iinit na din ako.

Dahil gusto kong mapaligaya ang mahal ko,kahit hindi ako marunong ay gagawin ko,hindi naman ako mangmang sa ganito,nakakakita na ako ng ganito sa internet.

Pinahiga ko sya ng magkalapat pa din ang aming mga labi. Sinipsip ko ang dila nya na nagpa ungol sa kanya,niyakap nya ako at mas diniin nya ako sa kanya,ramdam ko na sa balat ng tyan ko ang malaki at naghuhumindig nyang pagkalalaki sa loob ng boxers nya.

Pinagapang ko ang halik ko papunta sa tenga nya,pinagsawa ko ang dila ko doon na lalong nagpalakas sa ungol nya,parang lalo akong ginanahan. Bumaba pa ang halik ko sa dibdib nya,dinilaan ko din ang mga nipples nya ng salitan hanggang sa napagdesisyunan kong ibaba pa ang aking bibig.

“B-bie,may papakilala ako sayo.” ang hingal ngunit nakangisi nyang sabi.

“Sya.” sabay baba ng boxers nya at bumulaga sa akin ang kargada nya. Malaki nga talaga at maganda ang korte. Hindi normal na size para sa edad namin. Hinawakan ko ito at tinitigan,grabe hindi ko mahawakan ng buo. “Hindi mo ba kaya? Huwag na lang.” ang disappointed nyang sabi.

“Hindi! Nakikipagkilala pa ako sa kanya!” ang sagot ko na ikinatawa ni Kyd.

“Oh,nagkakilala na kayo? What’s next?” ang nakangiti nyang sabi. Ang gwapo talaga! Swerte nga talaga ako. Muli kong hinawakan at iginalaw ko ng taas baba ang kamay ko. Dinilaan ko ang ulo at paligid nito.

“Ahhh bie! Ang sarap.”

“Huwag kang excited! Kakantahan ko pa sya.” nakangisi kong sabi.

“Sige nga? Anong kanta? Galingan mo dap– ahhhh shit! Ang init ng bibig mo bie! Ang sarap!” aniya ng bigla ko itong isubo,hindi ko isinasagad dahil natatakot ako. Nakaka ilang taas baba na ako ng hilahin nya ako pataas sa kanya at sunggaban ng halik.

“I want to try something bie…”

Love~5

Araw ng pagpunta namin sa beach,sobrang excited ko. Sa tanang buhay ko ay ngayon lang ako nakapag ganito kasama ng tropa. Mabuti at pumayag si Papa,si Roo kasi ang nangulit sa kanya,eh tiwala naman si Papa kay Roo kaya pumayag na ito.

Gusto din sana ni Kyd na sya ang magpaalam kay Papa,kaso tumanggi ako. Hindi ko pa kasi nasasabi kay Papa ang tungkol sa amin ni Kyd,parang hindi pa ako handa. Nagtampo pa nga si Kyd kahapon,kaya kinulit ko sya kung paano mawawala ang tampo nya,sabi nya,kantahan ko daw sya,kaya yon ang ginawa ko kahit hindi pa talaga ako sanay.

Tulad nga ng sabi ni Kyd,van nila ang ginamit namin at pinag drive kami ng driver nila. Napapangiti na lang ako na nag uusap ulit sila nina Roo,Toy at Chael. Masaya talaga ako na nagka ayos sila.

“I cant wait na makapag two piece!” bulalas ni Flexi sa likuran.

“Kurak teh! Im sure madaming boys dun! Excited na ako,ihahanda ko na mga mata ko.” masayang pag sang ayon ni Kim.

“Tss! Subukan mo.” ang dinig kong bulong ni Chael,magkakatabi kami kasi,sa tabi ako ng bintana,tapos si Kyd,si Roo at Chael. Sa likod sina Kim,Flexi at Toy. Tiningnan ko si Kyd at si Roo,bakit parang hindi nila narinig? Eh silang dalawa ang pinaka katabi ni Chael.

Lumingon ako sa likod,nagdadaldalan na ang tatlo. Sino kaya kina Kim at Flexi sinasabihan ni Chael?

Nawala yon sa isipan ko ng umakbay sa akin si Kyd,inihilig nya ang ulo ko sa balikat nya. Si Roo naman ay nag salpak ng earphones sa mga tenga at nag shades. Hmmm,mukhang mahabang byahe to. Kailangan ko munang umidlip din siguro para may lakas akong maglalangoy mamaya. Nakaka excite talaga!

“Kuya Asiong,stop over muna tayo. Naiihi na daw si Kim!” pagkatapos ng isa’t kalahating oras ng byahe ay sabi ni Kyd. Sakto may gasoline station at convinience store.

“Sa wakas! Teh,pahawak muna!” ani Kim at iniabot sakin ang phone nya,at nagmamadaling lumabas sa Van.

Palihim kong tiningnan ang phone nya na hindi napapansin ng mga katabi ko. Naka facebook chat pala sya at mukhang hindi na na-exit.

Chael Mendoza : Wow! Gusto mo yon? Madaming lalaki? Edi dun ka!!

iKimmm Montelebano : Anong masama dun? Bakit ka nagagalit?

Chael Mendoza : Ayokong titingin ka sa iba! Ako lang dapat ang tinitingnan mo!

iKimmm Montelebano : Wow! Anong karapatan mo? Friends lang tayo! Kabwisit ka!

Chael Mendoza : :(

OMGEE?! May nagaganap sa dalawang ito? Bakit hindi ko napapansin? Bakit hindi namin napapansin?

Tiningnan ko si Chael,nakayuko at nakatitig sa phone. May gusto sya kay Kim? Tapos tumingin ako sa likuran,patuloy ang kwentuhan nina Toy at Flexi. Si Kyd at Roo naman nagkekwentuhan lang din.

“Im here!” ani Kim. “Akin na phone ko teh.” iniabot ko ito sa kanya na kunwari ay wala akong nabasa.

“Hala?! Hindi ko pala na exit ang fb chat ko? Ihhh! Kaasar! Hoy teh! Wanamaji ah? Puputulin ko dila mo.” pagkuway sabi ni Kim. Nanlaki mga mata ko. Ano daw yon?

Si Chael naman ay tumingin sa akin. Nako! Bahala kayo dyan. Pumikit na lang ako at sinubsob ko ang ulo ko sa dibdib ni Kyd.

“Ganyan nga bie,matulog ka muna ulit. Mahaba pa naman ang byahe.” ani Kyd at niyakap pa ako. “Nasan na nga ba usapan natin tol?” baling nito kay Roo.

“H-ha? Nakalimutan ko din eh. San nga ba?”

---

“Wow! Ang gandaaaa!!” agad kong bulalas ng makarating kami sa beach resort.

“Maine! Baklaaa! Ang taraaay dito ano? Nadidinig mo ba ang nadidinig ko?” sabay lapit sa akin ni Kim. Ang mga boys naman ay binibitbit ang mga gamit namin papunta dun sa cottage.

“Nadidinig? Alin?”

“Tinatawag na tayo!”

“Huh?”

“Sige magkunwari ka pa teh!” inis na sabi sakin ni Kim. Hindi ko kasi ma gets.

“Tinatawag na daw kayo ng karagatan friend. Diba mga sirena kayo?” tumatawang sabi ni Flexi.

“Ganon pala yon? Eh ikaw? Hindi ka ba sirena?” ang nasabi ko na lang.

“Huwag mo ng tanunging. Isa lang yang puffer fish!”

“Namo bakla!”

“Hahahaha! Kayo talaga. Dun na nga tayo sa cottage at tumulong sa pag aayos.” ang sabi ko. Praning talaga tong dalawang to kahit kailan.

“Sige po Senyorito,balikan ko kayo bukas ng tanghali.” ani kuya Asiong ng makarating kami sa cottage.

“Sige kuya Asiong! Salamat!” sagot ni Kyd. At ng mapansin ako ay ngumiti at kumindat. And thats how he do it,kumalabog na naman ang dibdib ko sa mga simple nyang pakinig.

“Sino sasama maghanap ng mga kahoy? Para may bonfire tayo mamaya?” ani Chael.

“Ako!”

“Sige,maghanap na kayo,ayusin na lang namin ang mga gamit.” sabi pa ni Kyd,lumapit at hinalikan muna ako sa labi at saka ako sumunod sa tatlo sa labas.

Walang masyadong tao dito,o baka kami lang ang tao? Sa bagay,hindi naman summer para mag swimming sila,kami lang tong nag trip na mag swimming.

“Dun tayo sa kakahuyan.” turo ni Chael. Sumunod kami. Pero binabantayan ko ang kilos ng dalawa.

“Bakit tinititigan mo ang bawat kilos ng dalawa?” biglang tanong sa akin ni Roo ng naglalakad na kami.

“Uhm,ah eh,hindi mo ba napapansin? May kakaiba sa kanilang dalawa?” sagot ko naman. Pagtingin ko sa dalawa nawala na. “Ayan! Nawala na sila.”

“Panong kakaiba? Na may relasyon? I doubt,hindi pumapatol sa kapwa lalaki si Chael,hindi gaya namin ni Kyd.” sabi nya,pero yung huling limang salita ay mahina kaya hindi ko naintindihan.

“Nako best,huwag kang magsalita ng tapos. Malay mo,magulat na lang tayo,sila na.” sabi ko pa.

“Ang dami mong haka haka. Tara dito.” at hinawakan nya yung kamay ko. Pinag intertwine saka ako hinila sa pinaka loob pa ng kakahuyan. I dont know but I feel strange,bumilis din ang tibok ng puso ko. Kinakabahan siguro ako.

Madami na kaming nakuhang mga kahoy,sakto para sa bonfire mamayang gabi pero hindi pa din namin makita ang dalawa. Ayaw naman namin magsisigaw baka may magambala daw kami,maliit lang naman tong kakahuyan kaya hindi imposibleng makita din namin sila.

“Ano ba problema mo Chael ah? My gad! Nakaka pikon ka na! Huwag mo akong itulad sa mga nakikita mong bakla na pwede mong pagtripan! Tantanan mo ako!” hala? Boses iyon ni Kim ah? Nagkatinginan kami ni Roo at patuloy na nakinig.

“Hindi ako nagtitrip! Kase nga.. Kase..”

“Anong kase?”

“Natulad na ata ako kay Kyd. Bakla na din ang gusto ko at ikaw yon. Ayaw ko nito eh,pero pag pinipigilan ko lalong lumalala. Makipagtulungan ka na lang sa akin.” ang sagot ni Chael.

“Sabi ko sayo eh!” bulong ko kay Roo.

“Ang tapang ni Chael,nakaka inggit.” sabi ni Roo sa sarili.

“Huh?”

“Wala,tayo na. Pabayaan na natin silang mag usap dyan.”

---

Grabe,pagod na pagod na ako sa paglangoy. Panay pa ang laro namin at harutan sa tubig. Parang hindi kami high school. Sa palagay ko, alas sinco y medya na yun ng lahat kami ay umahon at nagpasyang maghapunan na.

Pabalik kami sa cottage at naka akbay sa akin si Kyd. Grabe,hindi man lang natanggal ng tubig dagat ang pabango nya. Kanina pa nga ako nangangatog dahil sa ganda ng katawan nya eh,pati si Roo maganda din ang katawan,isama mo na sina Chael at Toy. Tapos ang sexy ni Flexi,para nga lang kaming wall flower ni Kim kanina sa mga hot bodies nila.

“Shower na muna kami ni Bie ah? Maya na kayo.” ani Kyd at hinila ako sa banyo. Ni hindi ko man lang nakita ang reaksyon ng tropa.

“Bie,siguro naman,pwede mo na akong pagbigyan ngayon?” nakangising bulong ni Kyd at hinubad na ang boardshort at brief nya. Napanganga ako,handang handa na nga sya.

“Ah eh. Ayoko.” sabi ko. Nung nagrequest kasi sya nung unang ganon namin,natakot ako. Hindi ako pumayag.

“Ganon? Okay,mag isa na lang ako.” binuksan nya ang shower at tumapat dito. Pinaglaruan nya ang sarili. Shit! He’s so hot! Lalo na pag umaagos ang tubig sa katawan nya. Habang nilalaro nya ang sarili ay inaakit nya ako. Hindi na ako nakatiis. Lumapit ako sa kanya at hinalikan sya.

Pagkatapos nun ay lumuhod ako at sinamba ang kanyang pagkalalaki. Tumingala ako. Ngumiti sya at ipinakita ang kamay na puro bula na. Hinigit nya ako patayo. Umupo sya sa bowl at linagyan ang pagkalalaki ng sabon. Grabe,hindi ko lubos maisip na sa ganong edad ay ganon na yon kalaki.

Hinila nya ako palapit,hinawakan nya ang aking puwit. Ramdam ko ang daliri nyang may sabon sa aking butas. Napasinghap ako sa sensasyon.

“Upuan mo ako paharap.” bulong nya. Dahan dahan,inupuan ko sya. Ng maramdaman kong pumasok ang ulo ay napatigil ako at sumubsob sa balikat nya,pinipigilan kong maiyak sa sobrang sakit. “Relax Bie,ako na ang bahala.” aniya at sya na ang dahan dahang nagpasok nito. Sya na din ang trumabaho hanggang matapos kami.

Parang wala naman nakahalata sa amin o sadyang kunwari ay wala silang alam. Bihis na din kami ni Kyd at dumulog na kami sa hapag. Si Kim at Flexi nginingisihan ako. Si Chael at Toy deadma. Pero ang tingin ng bestfriend kong si Roo ang nagpabagabag sa akin. Naging uneasy ako sa buong time na kumakain kami. Syempre,hindi nawawala ang paglalambing ni Kyd na sadyang ikinakikilig ko.

Lahat na sila ay tumayo na at inihanda ang mga alak at pulutan. Ako,si Kim at Flexi ang natira sa cottage. Silang dalawa ang nagliligpit ng mga pinagkainan namin na talagang nasimot. Syempre,si Papa at mga magulang din nila ang nagluto.

“Tumayo ka na dyan teh,iinom na tayo sa bonfire.” nakangising sabi ni Kim.

“Huwag pilitin Kim,baka duguin.” sabat ni Flexi.

“Huh? Anong sinasabi nyo dyan? Pagod ako sa kakalangoy,kayo ba hindi?” sabi ko naman,nagtinginan sila at ngumisi. Ayokong sabihin na hindi ako makatayo dahil nanginginig ang tuhod ko at para akong tutumba. Ayokong sabihin na masakit ang butas ko at mahapdi,na pag naglakad ako ay parang lalong humahapdi dahil kumikiskis sa kapwa balat.

“O sige,pasundo ka na lang namin sa dyowa mo.” sabi ni Kim at umalis na sila. Napabuntong hininga ako,masakit at mahapdi talaga. Natanaw ko ng nakagawa na sila ng bonfire at kinakausap na ni Kim si Kyd. Maya maya ay lumapit na ang boyfriend kong praning.

“Hindi ka makatayo?”

“Obvious ba? Sipain kita eh. Ang sakit talaga!” inis kong sabi.

“Hahaha! Sorry bie,akala ko kakayanin mo si Junior eh,tara na.” sa isang iglap ay nabuhat nya ako ng bridal style at maingat na iniupo sa kumpulan ng tropa.

“Anyare sayo Maine?” nag aalalang tanong ni Toy.

“Parang pinulikat na ewan. Mamaya okay na ako.” pagsisinungaling ko. Nagsimula na ang kasiyahan. Para mas maging buhay ang inuman ay nagdesisyon silang mag truth o dare. Kinabahan ako,dahil ramdam ko kung ano ang posibleng maging tanong nila.

Si Roo ang unang nagpaikot ng bote. Sobrang nagdasal ako na huwag sana sa akin tumapat,pinakinggan ata ang panalangin ko at kay Toy tumapat.

“Truth or dare?” ani Roo. Tumagay muna si Toy bago sumagot.

“Truth!”

“Sino sa school ang type mong babae? Yung pangseryosohan na gusto mo ng maging girlfriend.?”

“Si Flexi.” napa nganga kami sa diretsuhang sagot ni Toy. Kahit apoy lang ang ilaw ay kitang kitang namumula si Flexi,sinabunutan pa sya ni Kim sa tuwa,pero inawat ni Toy. Hindi ako maka get over dun.

Next na nagpaikot ng bote si Toy,kay Chael tumapat.

“Truth or dare?” nakangising sabi ni Toy. Parang alam ko na ang mangyayari.

“Dare! Bring it on dude!” sagot ni Chael.

“Matapang kang ungas ka ah. Sige halikan mo ang taong gusto mo.” nakangising sabi ni Toy,obviously,walang ibang hahalikan dito si Chael.

At bago pa ako makakurap. Naghahalikan na sina Chael at Kim,at passionate pa ah?

“Nakakaloka toh!” reaksyon ni Flexi. Hindi pa din tumitigil ang dalawa sa halikan. Nilagay ni Kim ang mga kamay nya sa batok ni Chael at ang kamay ni Chael gumapang sa loob ng damit ni Kim.

“Awatin nyo na mga yan. Nakalimutan atang may ibang tao dito.” sabi ni Roo. Panay na ang tawanan nilang lahat. Ako naman ay natulala. Shocks!

“Hahaha! Anong ibig sabihin nun dude?” ani Kyd na naka akbay pa din sa akin.

“Na totoong gusto ko si Kim. Totoo nga sabi mo tol,walang pinipiling kasarian ang pagmamahal.” nakangiting sagot ni Chael at hinapit palapit sa kanya si Kim. Napapangiti na ako,ang cute nila,bagay sila.

“Sabi sayo eh! Astig! Magpapartner na tayo dito.” ani Kyd at nag apir sila ni Chael saka ako hinalikan na tinugon ko naman dahil na din siguro sa tama ng alak.

Nakalimutan na namin ang truth o dare. Nagpakalasing na lang kami. Sabi nina Chael at Toy manliligaw daw sila kina Kim at Flexi na sinuportahan naman namin. Madami na kaming nainum at nagpasya na kaming pumasok sa cottage. Pag akyat at pag higa pa lang ay tulog na si Kyd. Ang tropa naman ay kanya kanya na ng pwesto.

Ewan ko ba,kahit may tama na ako ay hindi pa din ako inaantok,kaya bumaba ulit ako para uminom ng tubig sa water jag. Napansin kong hindi pa napapatay ang bonfire at may naka upo pa dun.

Si Roo!

Dahan dahan akong lumapit. Ni parang hindi nga nya namalayang naka upo na ako sa tabi nya eh. Tulala lang sya at parang ang lalim ng iniisip.

“Best? Gabing gabi na oh? Malamig pa,baka sipunin ka. Tara na sa loob.” pukaw ko sa kanya.

“Dito lang ako.”

“Huh? Bakit? May problema ka ba?”

“Wala naman. May iniisip lang.” sagot nya. Natahimik ako at tumingin na lang sa apoy na maliit na.

“Okay ka lang ba best?” pagkuway tanong nya na pinagtaka ko.

“Huh? Syempre naman,oo.”

“Masakit ba? Hirap na hirap ka ng maglakad eh. Binigay mo na pala agad.” ang sarcastic nyang sabi at saka ngumisi. Nagtaka ako at natakot. Hindi ako sumagot,ayos lang naman na malaman nya. Bestfriend ko sya eh.

“Dapat ako yon eh. Dapat ako ang kahalikan,ako ang kahawak kamay,ako ang umaakbay at ako ang gagawa ng bagay na yon. Tang ina kasi,bakit ang duwag ko? Tapos ang hirap magkunwaring okay lang,kahit sa totoo eh masasakit pag nakikita ko.” ang sabi nyang malungkot. Lumapit ako ng pagkaka upo at inilagay ko ang ulo nya sa balikat ko.

“Hindi ko man maintindihan ang sinasabi mo best at kung ano man yang pinagdadaanan mo. But I want you to know na nandito lang ako palagi sa tabi mo.” at hinaplos ko ang likod nya. Ang init ng singaw ng katawan nya,nakaka relax.

“Ano kaya pakiramdam ng minamahal mo at hinahalikan mo?” tanong nya. Hindi ako makasagot o tamang sabihin na wala akong maisagot.

“Best. Magpahinga ka na.” bagkus ay sabi ko.

“Sana,ako na lang sya.”

Love~6

Dedic to sayo,dahil kitang kita at damang dama ko ang pag suporta mo sa akin,natuwa ako na may sarili akong Reading List sa profile mo,thank you so much po! Pinataba mo ang puso ko,it almost made me cry. Maraming maraming salamat IREALL4GOT :) THANK YOU PO!

---

“Sana ako na lang sya.”

“Huh? Hindi kita maintindihan best. Lasing at pagod ka na. Magpahinga ka na,tara.” ang tangi ko na lang nasabi at tumayo na,saka ko sya inalalayan at inakay patayo. “Ang bigat mo.”

“Best,magagalit ka ba pag ginawa ko to?” ang bulong nya sa tenga ko kaya nanindig ang balahibo ko.

“Pag ginawa ang al—” hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil siniil nya agad ako ng halik. Nanlaki ang mga mata ko,pinilit ko syang itulak pero parang hindi sapat ang lakas ko. Parang bigla din nanlambot ang mga tuhod ko kaya napakapit ako sa kanya. At ang puso ko,hindi ko maintindihan,parang triple ang bilis ng tibok nito ngayon. Pero bago pa man ako mawala sa pag iisip ay buong lakas kong tinulak si Roo at walang lingon likod na tumakbo papasok sa cottage.

Agad akong nagtago sa CR,kailangan kong pakalmahin ang sarili ko at ang puso ko. Parang nahihirapan akong huminga.

“Bakit yon ginawa ni Roo?” tanong ko sa sarili at napahawak sa aking mga labi. “Bakit nya ako hinalikan?”

Lasing lang sya. Yon lang yon,at dapat hindi ko na ito gawing big deal. Bestfriend ko sya at ayaw kong ng dahil lang dun ay magkasira kami,sigurado naman kasi,na bukas nakalimutan na nya yon. Isipin ko na lang na hindi ito nangyari. Tama,ganon na nga lang.

“Sinong tao dito? Kamusta naman? Nasa taas ang mga kwarto! Hindi yan tulugan! Paiihiin mo muna ako kung sino ka man.” boses iyon ni Kim na sinasabayan ng malalakas at sunod-sunod na katok. Huminga ako ng malalim at binuksan ang pinto ng Cr.

“Pasensya na. Hindi ko mapigilang magsuka.” pagdadahilan ko.

“Ikaw pala yan! Next time huwag lumaklak kung hindi keri. Tabihan mo na yung irog mo sa itaas ng matigil sa pagka snorlax! Nakakaloka parang hindi mayaman.” ang nakangiting sabi ni Kim. Nginitian ko na lang din sya at nagpaalam ng aakyat.

Kinabukasan ay maaga pa lang handa na kami sa pag uwi. Ewan ko ba,parang may nag iba bigla samin ni Roo. Hindi ko lang alam kung napapansin nila yon,pero ako damang dama ko kahit na nag uusap kami na parang walang nangyari kagabi. Sa totoo lang,hindi ako nakatulog dahil sa halik ni Roo,bago ako makatulog eh sya ang nasa isip ko.

Masaya ang byahe pauwi,nagkakantahan pa kami,mas naging close kami sa isa’t isa. Ganon naman talaga siguro pag nakasama mo ang mga kaibigan mo ng higit sa bente quatro oras. Minsan din nagkakatinginan kami ni Roo,ako unang nagbabawi ng tingin,I dont know pero may nababakas ako sa mga mata nya na hindi ko pa kayang pangalanan.

Alas sinco na ng hapon ng maka uwi kami. Hinatid pa ako ni Kyd,pero si Roo dumiretso na ng uwi,alam ko kasing kakausapin sya ni Papa.

“Magandang hapon po Mister Avelino.” ang nakangiting pagbati ni Kyd kay Papa ng salubungin kami nito sa gate. Nagmano ako at humalik matapos bumati ni Kyd.

“Magandang hapon din ijo,kasama ka ba nila?” ani Papa.

“Opo,binantayan at inalagaan ko po si Maine dun,kaya eto sya,naihatid ko ng safe and sound.”

“Mabuti naman kung ganon. Pero hindi ka na dapat nag abala ijo,si Roo ang inatasan ko eh. Teka,nasan na ba ang batang yon?” sabi naman ni Papa. Napatingin sa akin si Kyd kaya ako na ang nagsalita.

“Pa,ginawa nyo namang baby sitter si Roo,mabuti at hindi nya nagawa ang pinapagawa mo baka hindi sya nakapag enjoy kung sakali,saka si Kyd naman ang gumawa.” ang sabi ko saka hinawakan ang kanang kamay ni Kyd. Nakita kong sinundan ng tingin ni Papa ang mga kamay namin.

“Maine? Mukhang may gusto kang sabihin? Sabihin mo na agad.” ang seryosong sabi ni Papa saka tiningnan si Kyd ng mapanuring tingin.

“Uhm pasensya na po Sir at hindi namin agad nasabi ni Maine,natatakot po kasi syang baka hindi nyo kami tanggapin. Tama po ang iniisip nyo,magkasintahan kami.”

Katahimikan.

“Sa loob tayo mag usap habang naghahapunan.” seryosong sabi ni Papa kaya kumalabog ang dibdib ko sa sobrang kaba.

“Kailan pa ito?” ani Papa ng maihanda na ang hapunan. Nagkatinginan kami ni Kyd. Since nagawa na nya ang part nya nung ipakilala nya ako sa Dad nya,siguro naman I have to do my part also.

“Medyo matagal na po Pa. Im sorry po.” ang sagot ko. Naramdaman kong pinisil ni Kyd ang kamay ko,para bang binibigyan nya ako ng dagdag lakas ng loob.

“Gusto kong sabihin na hindi ako tutol sa relasyon nyo.” ani Papa. “Maine,anak kung san ka masaya ay dun din ako. At ikaw ijo,mahalin mo ang anak ko. Pag sinaktan mo sya,para mo na din akong sinaktan. Since ikaw ang boyfriend nya,I assume na alam mo ang pinagdaanan nya noon. Mahalin,alagaan at protektahan mo sya tulad ng ginagawa ko.”

Sa sinabi ni Papa ay gusto kong maiyak sa sobrang tuwa. Napaka saya ko na tinanggap nya ang relasyon namin ni Kyd. Nakakataba ng puso,hindi ko tuloy mapigilang mapangiti.

“Makaka asa po kayo! Yan talaga ang misyon ko.” ang masayang sagot ni Kyd. I can see in his face,in his eyes kung gaano sya kasaya.

“Good. Huwag lang magmadali,huwag maging mapusok,unahin ang pag aaral,bata pa naman kayo. Yun lang,sige,kumain na tayo.”

Nagkatinginan kami ni Kyd ng may mga kumikinang na mata dahil dun. Haay,kung alam lang ni Papa na huli na,naging mapusok na kami.

Naging masaya ang buong hapunan,at bago mag alas otso ay umuwi na si Kyd. Hinatid ko sya hanggang sa gate. At ng maka alis sya ay saka ako naglakad papunta kina Roo.

Pagdating dun ay nakita ko si Roo na naka upo sa may tapat ng pinto nila na mukhang malalim ang iniisip. Bigla tuloy akong nagdalawang isip kung lalapit ba ako o hindi. Sa huli ay nagpasya na lamang akong umuwi,bukas ko na lang siguro sya kakausapin. Pagpasok ko sa bahay ay pinagpahinga na ako ni Papa kaya dumiretso na ako sa kwarto ko.

Nagising ako sa pakiramdam na parang may nagmamasid sa akin. Kaya ng magmulat ako ng mga mata ay ganun na lamang ang gulat ko.

“Takte! Anong ginagawa nyo dito?” ang gulat kong sabi at biglang napa upo sa kama ko.

“Masama bang dalawin ka? Pinapasok na kami ng papa mo dito. Infairness,gwapo papa mo teh.” ani Kim at bigla syang siniko ni Chael. “Aray! Ulitin mo pa! Basted ka!”

“Ganon? Agad agad? Tsk! Nga pala Maine,pasensya na kung nagambala ka namin. Gusto talaga namin kayo puntahan ni Roo,kaya nga lang,may ibang lakad pala sina Toy at Flexi.” ang nakangiti namang sabi ni Chael.

“Ha? Ganun ba? Si Papa?”

“Umalis na.” sagot ni Chael.

“Teh,dalian mo na,puntahan na natin si Roo.” segunda naman ni Kim.

“Sige,dun muna kayo sa sala,maliligo lang ako.” ani ko at lumabas na kami. Nasa tabi ng kusina ang banyo namin,ganyan talaga pag hindi mayaman,walang banyo sa sariling kwarto.

“Huwag masyado magbabad sa sabon teh ah? Si Roo lang ang pupuntahan natin hindi si Kyd.” panunukso pa ni Kim bago pumunta sa sala.

Habang naliligo ay naisip ko ang boyfriend ko. Bakit nga pala hindi pa nagpaparamdam yon? Hindi man lang nagtext ng kahit ‘goodnight’ man lang kagabe. Sa bagay,baka pagod pa o busy lang. Itetext ko na lang sya mamaya.

Pagkatapos maligo at magbihis ay gumayak na kaming tatlo. Natatawa na lang ako sa dalawa dahil panay ang harutan habang naglalakad kami. Akala mo nasa plaza lang kami.

“Dito na tayo. Ayan ang bahay ni best.” sabay turo ko sa malaking bahay.

“Shuking ina! Akala ko ang layo teh! Eh sampung tumbling lang ata to sa bahay nyo eh.” ang reklamo ni Kim.

“Sabi ko sayo eh. Hindi tayo mapapagod sa paglalakad papunta dito.” naka ngising sabi naman ni Chael.

“Hahaha! Oh sya kalma. Tatawagin ko lang.” ang sabi ko sa dalawa. “Tao po! Roo! Rupert! Tao po!” ang pag doorbell ko pa.

Maya maya ay mismong si Roo ang lumabas.

“Oh?! Anong ginagawa nyo dito?” ang sabi agad ni Roo,nagulat pa ako ng bigla nya akong kindatan,biglang bumilis tuloy tibok ng puso ko sa di malamang dahilan.

“Pinuntahan namin kayo dito ni Maine para mamasyal dito sa lugar nyo tol.” sagot ni Chael.

“Para ibang surroundings naman ang makita namin.” dagdag pa ni Kim. Ako? Nakikinig lang,pinapakalma ko kasi ang dibdib ko eh,ang bilis pa din ng tibok. Pakiramdam ko nga parang hinihingal ako.

“Yun lang? O sya,hintayin nyo ako,magpapalit lang ako ng damit.” ani Roo. Sinundan ko sya ng tingin hanggang makapasok sya sa bahay nila. Bakit ganun? Bakit parang ayaw ko ng alisin ang tingin ko sa kanya?

~ Sana dalawa ang puso ko,

di na sana nalilito,

kung sino sa inyo ~

Napalingon ako kay Kim dahil sa pagkanta nya. Agad ko syang kinunutan ng noo.

“Bakit teh? Napakanta lang ako eh,diba Chael?”

“Huh? Ewan ko sayo,bigla kang kumanta eh.” ang nalilitong sagot ni Chael.

“Nako Kim ah?! Huwag kang ganyan,mukhang hindi ko gusto ang inii–”

“Tara na! Unahin natin yung Ice cream parlor at dun natin kainin sa may park. Maganda ambiance dun.” ang biglang pagsingit ni Roo kasabay ng pag akbay sa akin. Napasinghap ako,grabe,ang bango bango nya.

“Ay! Gusto ko yan! Para na rin tayong nag double date.” nakangising sabi ni Kim,pagtingin ko kay Chael,nakangisi din. Hay! Ano ba nasa isip ng dalawang baliw na to?

“Yun na nga yon,tara!” sagot ni Roo at waka na akong nagawa ng maglakad na kami. Hindi ko naman maalis ang pagkaka akbay nya,baka ma offend at saka isa pa,nagugustuhan ko ang pakiramdam na magkalapit kami. At yon ang hindi ko maintindihan.

Konting lakad lang din ay narating na namin ang ice cream parlor na malapit din lang pala sa Park. Pagkabili ng icecream ay tinungo namin ang park. Namangha naman ako,may ganito pala dito,at ngayon ko lang nakita? Sa susunod mag iikot ikot na ako dito sa lugar naming. Pumwesto kami sa lilim ng isang puno,na ewan ko ba,parang kakaiba ang nararamdaman ko.

“Ang punong ito daw ang pinaka paborito ng mga tao dito. Madami na daw nasaksihan ang punong ito. Isa sa pinaka sikat na kwento na saksi ang punong ito ay ang kwento nina Gelo at Yuri.” ani Roo ng makaupo kami,sinimulan na din naming kainin ang mga icecream namin.

“Nagkatuluyan sila? Napaka swerteng babae at lalake,buhay pa ba sila?” ang interesadong tanong ni Kim.

“Nagkatuluyan sila pero madami muna silang pinagdaanang hirap,pero itatama ko lang ang sinabi mo,lalaki at bakla yon,at ganun din ang nangyari sa kapatid nung Gelo,si Argel na may pinakasalang bakla din,si Yuweh.” ang sagot ni Roo saka kumagat sa icecream nya. Para akong nahipnotismo,bakit parang ang gwapo gwapo nya?

“Is that true? Wow! Sana maging ganun din kami ni Kim.” ang amazed na sabi ni Chael.

“Tingnan lang natin.” ang sabi naman ni Kim.

“Teka,pano mo nalaman lahat yan best?” ang taka kong tanong saka dinilian ang icecream. This time,si Roo naman ang nakatitig sa akin at parang natulala pa.

“Huy! Tol! Tinatanong ka ni Maine.” ang pagsiko ni Chael kay Roo.

“Nako ah? I smell something.” ani Kim.

“H-ha? Ano ulit yon?” ang gulat na sabi ni Roo.

“Wala! Nakalimutan ko na tanong ko,hmp!” ang kunwari ay inis kong sabi saka nag cross arms.

“Teka,may icecream ka pa dito.” ani Roo at nagulat na lang ako ng ilapit nya ang mukha nya at naramdaman ko na lang na dinilian nya ang gilid ng labi ko. “ang kalat mong kumain ng chocolate icecream.”

Natulala ako,ang bilis na naman ng tibok ng puso ko,para na syang lalabas sa dibdib ko,at ang pag hinga ko naging iregular. Bakit naging ganito bigla ang epekto sa akin ni Roo? Bakit biglang nagkakaganito ako?.

Love~7

“Ahem! Magtatanggal lang ng icecream kailangan gamitin ang dila? Anyare sa daliri mo? Napudpod?” ang biglang sabi ni Kim na ikinabalik ko sa katinuan.

“Sayang ang icecream.” nakangising sagot ni Roo.

“Nako tol..” ang tanging sabi lang ni Chael. Ako naman parang na cardiac arest dahil sa ginawa ni Roo. Kung wala lang siguro akong ribs at balat,lumabas na ang puso ko sa dibdib ko. Bakit ganito? Bakit pakiramdam ko nagustuhan ko?

“Hala ka! Na trauma si Maine! Hindi na nakakibo!” bulalas ni Kim,tiningnan ako ni Roo,saka kumindat. Wala na,may nararamdaman na naman akong kakaiba. Parang yung umamin sa akin si Kyd. At hindi nga ako nagkamali. Biglang nagdilim ang paningin ko.

“Maine!” dinig kong sigaw nila at may yumakap sa akin.

~

Nagising ako na may naririnig na nag uusap. Hindi muna ako nagdilat ng mga mata at nakinig muna.

“Anyare ba dyan?” ang boses iyon ni Kim.

“Nangyari na yan sa kanya dati eh diba?” boses naman iyon ni Chael.

“Nag overload. Ganyan sya pag hindi kinakaya ng sistema nya yung nangyari.” boses naman ni Roo.

“Ganun? Edi ikaw pala rason. Haliparot ka din eh,pwede namang daliri ang gamitin,bakit dila pa? Pwede namang magsabi. Naku Im sure naguluhan yan si Maine kaya nag overload.” ang sabi naman ni Kim. Tama sya,hindi ko talaga kinaya,ganitong ganito din yung kay Kyd. Sobrang nakakahiya na talaga. Pero hindi iyon ang dapat kong isipin,dapat kong isipin kung ano ang nangyayari sa akin,bakit biglang naging ganun si Roo? At bakit ganun na lang ang epekto nya sa akin.

Naramdaman kong may umupo sa kama at humaplos sa buhok ko. “Hindi ko na mapigilan ang damdamin ko eh. Pakiramdam ko,pag wala akong ginawa,magsisisi ako habang buhay.” si Roo pala.

Teka? Anong ibig nyang sabihin?

“Tol,kumplikado yan,baka magkabungguan na naman kayo ni Kyd. Kung ako sayo,ibaling mo na lang sa iba.” ang sabi ni Chael na halata sa boses ang pagkabahala.

“Hindi ko alam,bahal–”

“Anong nangyari?” ang kunwari ay bagong gising kong sabi at tiningnan silang tatlo.

“Ewan sayo teh,bakit bigla kang hinimatay, ano ba nangyayari sayo?” ang sagot at tanong ni Kim at umupo din sa kama,umayos naman ako at sumandal sa headboard.

“Yaan nyo na nga lang.” ang sabi ko na lang para huwag na iyong mapag usapan,tiningnan ko si Roo,nakatingin sya sa akin at nakangiti. Bakit ngayon ko lang napansin na ang gwapo nya talaga? Nauna na akong nagbawi ng tingin dahil nag e-eskandalo na naman ang puso ko. “Anong oras na ba? Kumain na ba kayo?” pagkuwa’y sabi ko at tumayo na.

“Tamang tama. Nagluluto si Tito ng tanghalian,aalis din daw kasi sya mamaya. Tara na.” nakangiti pa ding sabi ni Roo at hinila na ako. Nginisihan naman ako nina Kim at Chael.

---

“Grabe naman to? Kailangan restaurant talaga? Pwede namang sa fastfood na lang.” ang agad kong reklamo kay Kyd ng magkita kami kinabukasan.

“Pambawi ko yan sayo,hindi ako nakatext at nakatawag sayo kahapon,alam mo naman,imbes na ngayong sunday ang bonding namin ni Dad eh ginawang kahapon na lang,busy na naman sya eh.” nakangiti nyang sagot sabay kindat. Ewan,kakaiba talaga ang kilig na dulot sa akin ni Kyd.

“Ang sweet naman ng boyfriend ko. Magkikita at magkakasama pa naman tayo sa school,ikaw talaga.” naka ngisi kong sabi sa kanya.

“Syempre ako pa! Ayaw kong magkulang ng mga dapat kong gawin sayo. Baka maghanap ka ng iba.”

“That will never happen! Huwag kang baliw!” sagot ko naman.

“Good! Kain na.” aniya at kumain na kami. Nang matapos ay yung dessert naman na in-order ko ang nilantakan ko.

“Hindi ko alam na umorder ka pala ng damo.” nakangisi nyang puna sa akin na ikinalaki ng mga mata ko.

“D-damo? Nasan?” taka kong tanong at tiningnan ang mga pagkain sa mesa.

“Yang kinakain mo,damo yan diba?” nakangisi nyang sagot.

“Adik! Vegetable salad to hindi damo! Hindi ka ata kumakain ng gulay eh!” ang sabi ko at nag pout.

“Hindi nga haha! O sige ituloy mo na yan,may pupuntahan pa tayo after this.” natatawa nyang sabi na inirapan ko na lang at kumain na lang ulit.

“Ayun may photobooth bie! Tara dun!” ang masayang hila sa akin ni Kyd. Pagkatapos mag lunch sa restaurant ay nandito naman kami sa isang Mall.

Tatlo ang naging kuha namin,ang una ay seryoso,pangalawa ay wacky,ang pangatlo ay hinalikan nya ako. Kaya ng matapos ay panay ang tawanan namin.

“Kydron? Dude?!” sabi ng isang boses ng lalaki na ikinalingon namin.

“Kiernan?” ang parang gulat na gulat na sabi ni Kyd at para pa syang nabahala. Napatingin ako dun sa Kiernan,dahan dahan ang pag ngisi nito,bumagay sa gwapo nyang mukha,pero mukhang hindi naman sya gagawa ng mabuti base na din sa expression ni Kyd.

“Mukhang nagbago ka na ng preference ah? I thought… Hmmn.. Never mind, hindi mo ba ako ipapakilala sa kanya?” nakangisi nitong sabi.

“Kiernan,this is Maine,my boyfriend, Maine this is Kiernan,an old friend.” at nagkamay kami nung Kiernan,nagulat pa ako ng pinisil nito ang kamay ko kaya agad kong hinila ang kamay ko.

“Nice meeting you Maine.” anito,tiningnan ko si Kyd at mukhang na badtrip sya. “By the way dude,anong balak mo sa college? Mas mabuti siguro kung sa isang school ulit tayo tulad nung elementary.”

“Medyo matagal pa yon. I’ll let you know pag nakapag decide na ako. O sige na,may pupuntahan pa kami ni Maine,see you next time.” ang iritadong sabi ni Kyd at hinila na ako palayo,nilingon ko yung Kiernan,nakangisi pa din ito.

“Bakit parang galit ka dun?” tanong ko agad kay Kyd ng dinala nya ako dito sa Odyssey.

“He’s not the type of friend you wanna hang out with. He’s dangerous. Madami na syang nagawang mga kagaguhan kahit nung grade school at ilang beses na akong napahamak dahil sa kanya,kaya nung mag high school ay hindi ko talaga pinaalam sa kanya kung san ako nag aaral.” ang mahabang sagot ni Kyd. Napatango tango ako,may rason naman pala para mainis sya dun sa Kiernan na iyon.

“Ah.. Mukha nga syang pilyo,panay pa ang ngisi,parang may gagawing hindi maganda.” ang side comment ko at tumingin na lang ng mga CD’s.

“Exactly! Anyway,pili ka lang ng gusto mong CD, may hahanapin lang din akong album.” ani Kyd at naghanap na din ng CD na bibilhin nya. May mga nakita ako, Barbra Streisand,Barry Manilow,mga gusto ni Papa. Kaso,sakto ang pera ko para sa isang CD lang,ayaw ko naman pati ito ay si Kyd pa ang gumastos.

Yung CD ni Barry Manillow na nga lang,panigurado matutuwa si Papa nito. Pumila na ako sa cashier habang busy pa din si Kyd. Na purchase na ito ng cashier ng makalapit sya.

“Ano ba yan? Bakit ikaw ang nagbayad? Diba sabi ko,ayaw gagastos ka pag ako ang kasama mo? Nakakainis ka!” salubong ang kilay na sabi nya,napalunok ako sa takot at napatingin sa cashier na nakangiti naman. Kaya hanggang sa magpunta kami sa sinehan ay hindi na nya ako kinibo. Hindi ko naman alam kung paano ko sya aamuhin,hindi ko tuloy na enjoy yung movie dahil badtrip na talaga sya.

“Uy! Huwag ka ng magalit bie,sorry na,ayaw ko lang naman iasa sayo yung mga gastusin ko.” ani ko ng makasakay na kami ng taxi.

“Ewan ko sayo. Parang pinagkakaitan mo ako ng karapatan” nagtatampo pa din nyang sabi.

“Sorry na please! Ano ba gusto mong gawin ko para hindi ka na magalit? Gagawin ko yon.” pangungulit ko pa din at niyugyog sya. Wala na akong pakialam kung paminsan minsang tumitingin si manong driver.

“Talaga lang huh? Sige,sa bahay natin yan pag usapan.” seryoso nyang sabi sabay bunot ng cellphone sa bulsa nya. “Hello Tito,kasama ko po si Maine… Opo,yes tito! Uhm.. Pwede po ba sya sa bahay matulog? … Talaga po? Salamat po! Sige po bye!”

Nanlaki mga mata ko at nalaglag ang panga ko. Tama ba nakita at narinig ko? Tinawagan nya si Papa? Pero teka,kelan pa sila naging callmate?

“Pumayag na si Tito. Walang bawian sa sinabi ah?” nakangisi nyang sabi ng lingunin ako. I swear,sunod sunod ang paglunok ko ng laway,alam na alam ko na kung ano ang gusto nyang ipahiwatig.

---

“Salamat at pinagbigyan mo ulit ako. Mahal na mahal kita bie.” ani Kyd matapos may mangyari sa amin. Nginitian ko lang sya habang nagbibihis. “Teka? Bakit ka nagbibihis? Uuwi ka? Naipagpaalam na kita eh!”

“Huwag kang OA bie! Iinum lang ako ng tubig sa baba,at saka nakakahiya dun ke Dad mo at dun sa Uriel, makisalamuha naman tayo sa kanila.” ang sabi ko kaya agad din syang bumangon.

“Yeah tama ka! Makihalubilo nga tayo,at mamaya ng konti handa na ang dinner natin.” at nagbihis na lang din sya.

Ng makababa kami ay si Uriel ang nandun kaya lumapit kami.

“Uriel! Si Papa?”

“Nasa study room.” sagot nung Uriel na hindi man lang ako tinitingnan. Karamihan talaga sa mga gwapo masungit at galit sa bakla.

“Okay,thanks! Puntahan ko lang.” ang sabi ni Kyd at bumaling sakin. “Dito ka muna bie, mag usap muna kayo ni Uriel.” anito saka umalis. Umupo yung Uriel sa couch,ako naman ay sa couch sa kabilang side.

“Uriel Delgado diba?” ang pagbubukas ko ng usapan.

“Yup. Bakit?” anito na hindi pa din ako binalingan ng tingin at abala pa din sa pagpindot sa cellphone nya.

“W-wala lang. Ang sungit mo naman?”

“Hindi ako masungit. Hindi lang talaga ako nakikipag usap sa mga bakla.” deretsahang sagot nito na ikina nganga ko. “Hindi ko maintindihan kung anong nakita ni Kyd sayo,eh pareho lang kayong may lawit.”

“H-ha? Excuse me?” ang gulat kong sabi. Nakaka gulat ang pagiging prangka ng isang to,nakakamatay ang mga salita nya.

“You heard me. Now stop pestering me.”

“Luh? Nako! Balang araw,makakakuha ka din ng baklang katapat mo! Hmp!” inis kong sabi at tumayo,sakto palapit na si Kyd kaya pinilit ko ngumiti.

“Uriel! Samahan mo daw muna ako sandali kina Mister Cheng.” nakangiting sabi ni Kyd at umakbay sakin. “Aalis muna kami saglit ni Uriel,dito ka muna,saglit lang to.” bulong nya,tumango na lang ako bilang pag sang ayon.

“O sige,ako na magda-drive.” sagot ni Uriel at nauna ng lumabas,hinalikan ako saglit ni Kyd bago sumunod dito. Sumunod ako sa labas pero naka alis na sila,ang papalayong motor na lang ang nakita ko.

“Ano na ngayong gagawin ko? Wala naman ako kilala sa bahay na ito kahit mga kasambahay nila.” ang sabi ko sa sarili at naupo na lang dun sa mga bato sa paligid ng pond at tiningnan ang mga isda.

“Nice! One of the family na?” napatingin ako sa nagsalita. Familiar ang boses.

“Kiernan!”

Love~8

“Nice! One of the family na?” napatingin ako sa nagsalita. Familiar ang boses.

“Kiernan!”

“Yup! Its me! Wala ng iba! So,naipakilala ka na pala kay Tito?” nakangising sabi ni Kiernan,I dont know pero may kakaiba. Binuksan ko ang maliit na gate at lumabas para harapin sya.

“Anong ginagawa mo dito?” ang agad kong tanong at tinitigan sya. Gwapo nga talaga sya pero may kakaiba sa aura nya na hindi ko ma decipher,lalo na yung paraan nya ng pag ngisi,nakakalibot.

“Anong ginagawa ko dito? Ofcourse dito ako sa village na ito nakatira. And since nilayasan nyo ako ni Kyd kanina,ako na ang pumunta para makipag kwentuhan. Teka nga,bakit mag isa ka?” anito at sinilip pa ang bahay.

“Umalis saglit si Kyd.” sagot ko at muling natahimik. Tinitigan ako ni Kiernan kaya naging uneasy ang pakiramdam ko.

“Hindi talaga ako makapaniwala na nag iba na ng taste si Kyd. Pati sexual preference nya,hindi man lang namin nahalata.” aniya na nakahawak pa sa baba na waring nag iisip pa ng idadagdag. “Youre really a couple ah? Sa bagay,mukha ka namang babae,pag suotin ka lang ng pambabae ay ayos na. Magaling din pala itong si Kyd pumili kahit sa bading.”

Hindi ako nagsalita dahil medyo na offend ako. Alam naman nya at nakikitang bading ako,pinagdidiinan pa,ano ba akala nya? Walang se-seryoso sa mga bading? Nakakainis.

“Jermaine!!” boses iyon ni Kyd. Sabay kaming napatingin ni Kiernan dito. Si Kyd kakababa lang sa motor at nagmamadaling lumapit,samantalang si Uriel ay ipinasok ang motor sa loob na parang hindi kami nakita.

“Bie.” ang sabi ko lang ng makalapit sya. Galit na galit sya at hindi ko maintindihan kung bakit.

“Yow Dude?! Pasensya na,kinausap ko lang ang boyfriend mo.” again,naka ngisi na naman si Kiernan.

“Ano bang kailang mo Kiernan? Its not the type of you na mangungulit ng ganito.” iritang sabi ni Kyd at hinawakan ang kamay ko.

“Whoa! Kalma! Hindi ko aagawin ang dyowa mo. Hindi ko type ang mga badaf,badingger-Z,beki!”

“Shut up!” singhal ni Kyd.

“Matapang ka na ngayon? Sige Montecarlo,try me. Para magkalabasan tayo ng baho,baka nakakalimot ka na? O gusto mong ipaalala ko pa sayo?” kalmadong sagot ni Kiernan. Naguluhan ako,parang may mali,parang may dapat akong malaman.

“Utang na loob,tantanan mo na ako.” ngayon ay mababa na ang boses ni Kyd,muling ngumisi si Kiernan.

“Uwi na ako. Ihatid mo na ako sa sakayan.” ang sabi ko na lang. Ewan,biglang nagbago ang mood ko. Pakiramdam ko may itinatago sa akin si Kyd at may nalalaman naman si Kiernan.

“Huh? Hindi pwede! Naipagpaalam na kita eh,bie naman!” ang agad na pagtutol ni Kyd.

“Oopps! Escape na ako,bye!” ang pagsingit ni Kiernan saka naglakad palayo. Sinundan lang namin sya ng tingin.

“Basta,uuwi na ako. Kung hindi mo ako ihahatid sa sakayan,magpapasundo ako kay Roo.” ang matigas kong sabi.

“No! Naipagpaalam na kita at dito ka matutulog.” madilim ang mukhang sabi nya. Bigla akong natakot. Marahas nya akong hinila papasok sa loob ng bahay nila. Wala akong nagawa kundi ang magpatianod.

Dinala nya ako sa kwarto. Wala akong imik,at wala akong balak makipag talo. Kaya ng tumabi sya at niyakap ako ay parang natunaw ang inis ko at parang biglang bula na naglaho ang mga iniisip ko.

Kinagabihan ay masaya kaming nag dinner kasabay ang dad nya at si Uriel. Matapos ang hapunan ay konting kwentuhan at saka kami nag desisyong umakyat na para matulog.

---

Lunes,at magkakasama kami lahat dito sa cafeteria,maliban sa boyfriend kong hindi ko alam kung nasaang lupalop na naman. Ang sabi ni Roo,isa daw kasi sa officers ng klase nila si Kyd kaya ganun,maya’t maya may ginagawa.

“Mas bagay pala kayo teh?” ani Flexi samin ni Roo. Kaya pala panay ang tingin sa akin,akala ko naman may dumi ako sa mukha.

“Sinabi mo pa! Kung magbe-break sila ni Kyd at magiging sila ni Roo,super support ako kasama ang mga capillaris ko.” pag sang ayon ni Kim. Pinanlakihan ko sila ng mga mata.

“Huwag kayong ganyan! Baka makarating yan kay Kyd!” agad kong suway sa dalawa,saka ko binaling ang pansin sa katabi kong si Roo na naka ngisi. Gusto nya ba yon? “Mahal ko si Kyd.” dagdag ko at nanahimik sila.

“Malapit na graduatio,3 months na lang.” pagsingit ni Chael,siguro naramdaman din nya ang awkwardness ng sitwasyon.

“Excited na nga ako mag college,dapat sa isang University lang tayo.” dagdag ni Toy.

“Walang kaso sa akin yan. Masaya nga kung hanggang pag thunder natin magkasama tayo.” ani Kim.

“Tayong dalawa ba yan?” nakangising sabi ni Chael.

“Baka?”

“Ganda mo talaga tiih!” ani Flexi kay Kim. “Maine,huwag kang paka bog.”

“Na kay Maine pa din ang korona.” tumatawang sabi ni Toy.

“Dyan ako agree!” at ngayon lang sumingit sa usapan si Roo.

“Mga baliw kayo! Nga pala,best,Toy at Chael,diba matagal na kayong magtotropa nina Kyd?” ang sabi ko. Tumango sila kaya nagpatuloy ako. “Kung ganon,kilala nyo si Kiernan?”

Sa sinabi ko ay nagkatinginan ang tatlong lalaki at nagtataka namang tiningnan ako nina Kim at Flexi. Kaya sinabi ko sa kanila ang nangyari nung nakaraan,pero syempre hindi ko sinabing nagdududa ako na may sikreto si Kyd at Kiernan.

“Ang totoo nyan,kasama sya dati sa tropa namin. Masyado syang happy go lucky at pala away,bully. In short pasaway,ilang beses kaming napahamak dahil sa kanya nung grade six hanggang 2nd year. Kaya nag desisyon kaming layuan sya,at yun nga,after that si Kyd naman naka away namin.” ang mahabang sagot ni Chael.

“Ilang beses syang nag sorry pero gusto namin kasi matuto sya.” dagdag ni Toy.

“Hanggang sa tuluyan na syang nagtampo at naputol na ang kung ano mang kuneksyon namin sa kanya,pero nanatili silang magkaibigan ni Kyd,hanggang sa mabalitaan naming sila naman ang nag away,kung anong rason,hindi namin alam.” ang pagtatapos ni Roo.

Hindi ko alam kung papalampasin ko ang mga narinig ko tulad ng dati aalamin ko ang puno’t dulo? Nawala lang ako sa pag iisip ng tumunog ang phone ko. May nagtext,si Kyd.

From: Kyd

Male-late ako ng uwi at may lakad kmi ni dad mya,kay Roo kna lang sumabay pauwi. Tc & i love you!

Napangiti na lang ako sa nabasa ko. Kaya agad ko itong sinabi kay Roo na bigla namang naging masigla.

Kaya nung dissmissal ay nakita ko agad si Roo sa labas ng classroom at hinihintay akong matapos sa pagliligpit ng mga gamit ko.

“Pasyal muna tayo,tayong dalawa lang.” aniya ng lumabas ako at lumapit. Nakangiti sya at ang aliwalas ng mukha,at ewan ko ba,nag e-eskandalo na naman ang puso ko. Bakit ganito kaya pag sobrang lapit namin sa isa’t isa? Nakakapagtaka.

“Oo ba! San naman?” ani ko at nagsimula na kaming maglakad.

“Kahit saan,basta mag e-enjoy tayong dalawa.” aniya,uminat at pasimpleng umakbay sa akin habang naglalakad kami. Hindi ko na lang ito pinansin dahil ayokong masira ang mood nya,at isa pa maganda sa pakiramdam kahit na nagwawala na naman ang puso ko.

“Sabi mo yan ah? Saka pakainin mo ako. Sabihin pa ni Papa pinapabayaan mo ako,naturingan pa naman kitang bestfriend.” sabi ko naman.

“Sus! Yon lang pala eh,gusto mo pati si Tito pakainin ko? Ano bang gusto nyang pagkain? Bibilhan ko sya.” naka ngisi nyang sagot kaya kinurot ko sya sa braso.

“Ang yabang mo talaga!” sabi ko at tumawa lang naman sya,baliw talaga ang lalaking ito.

Syempre,wala naman kaming ibang pupuntahan kundi ang Mall. Diretso agad kami sa timezone at naglaro ng kung anu-anong magpapasaya sa amin.

“Hitting two birds with one stone? That’s great.” sabi ng pamilyar na boses. Kaya tumigil kami sa paglalaro ni Roo at hinarap ito. “Fancy seeing you again Maine. Oh,Roo! Kamusta bro?” syempre naka ngisi na naman sya.

“Kamusta Kiernan?” matabang na sabi ni Roo.

“Mas bumuti ang buhay ng humiwalay kayo sakin. Ikaw? I didnt know na gaya ka ni Kyd. And the catch is,iisa kayo ng type na bading. Ano na ba ang nangyayari sa mundo?” sagot ni Kiernan. Matapang din talaga ang isang ito at nagsisimula na akong makaramdam ng takot sa kanya. Totoo nga ata sinasabi nila,he’s dangerous.

“Ano?! Bawiin mo yang sinabi mo?!” galit na sabi ni Roo at kinwelyuhan si Kiernan. Napatingin ako sa paligid,pinagtitinginan na kami ng mga tao,kaya lumapit na ako at umawat.

“Tama na yan Best,tara na.” hinila ko si Roo,masama pa din ang tingin nila sa isa’t isa. At hindi ko nagugustuhan na may nag aaway dahil sa akin.

“Kalma lang Rupert. Bakit hindi ka gumaya dyan kay Maine? Tahimik lang. Tahimik tumuhog ng mga lalaki.” anito habang inaayos ang kwelyo at damit. Sa nadinig ko ay agad nag panting ang tenga ko,sa isang iglap ay nasampal ko sya.

“Maine!” dinig kong gulat na sabi ni Roo sa gilid ko. Pero hindi ako nagpatinag sa nakamamatay na tingin ni Kiernan.

Lumapit sya sa akin at mabilis na bumulong. Hindi agad ako naka kilos. “Dadating ang araw na mawawala sayo ang lahat lahat. Sa akin ka lalapit. Sa akin ka babagsak. Ikaw ang magbabayad sa mga kasalanan nila.” at tumalikod na sya’t naglakad palayo.

“Are you okay? Anong binulong nya?” nag aalalang sabi ni Roo. Hindi ko iyon sasabihin.

“M-maghihiwalay din daw kami ni Kyd.” ang pagsisinungaling ko.

“Huwag mong intindihin ang isang iyon. Sabi naman namin sayo diba? Tarantado talaga yang si Kiernan.” aniya at hinawakan ang kamay ko at inintertwined sa kanya. Parang bigla akong kumalma at naramdaman kong ligtas ako.

“Sa iba na lang tayo pumunta,pinagtitinginan na tayo eh.” ani ko.

“Sure,yan nga ang sasabihin ko eh.” at nagsimula na kaming maglakad. Pero sa totoo lang ay iniisip ko iyong ibinulong ni Kiernan,at aaminin ko,nababagabag at natatakot ako.

Sino ba sya? Kailan ko lang sya nakilala pero ganito na kalaki ang impact nya sa buhay ko. At ano ang ibig nyang sabihin dun? Ano ang gagawin nya? Ano ang papel nya sa buhay ko?

Ngayon palang natatakot na ako,at unti unting bumabalik sa akin ang mga nangyari sa dati kong school,kung paano ako i-bully,pagtulungang bugbugin. Ganon ba si Kiernan?

“Best,nanginginig ka,anong nangyayari?” ang nag aalalang sabi ni Roo ng mapansin nya ang nangyari sa akin.

“W-wala,gusto ko na lang umuwi.” ang sagot ko habang pinipigilang tumulo ang mga luha. Hindi ko dapat ipakita na ganito ako. Okay na ako eh,pero ng dumating si Kiernan nagbalikan ang takot na matagal ko ng ibinaon sa limot.

“Sige. Tara na,baka kung mapa ano ka pa.” ani Roo at inalalayan na ako. Pinipigilan ko na ang sarili kong manginig at nag isip na lamang ng masasayang bagay.

“Salamat Roo. Thanks for always being there for me.” sabi ko ng nakasakay na kami sa taxi pauwi. Nakahilig ang ulo ko sa kanyang balikat habang naka akbay sya sa akin.

“Wala yon. I will do anything for you Maine,because I love you…”

Love~9

NOTE : Pasensya na kung natagalan,pero okay na po,magiging sunod-sunod na ulit ang Update ko. HAPPY NEW YEAR po! =)

---

“Salamat Roo. Thanks for always being there for me.” sabi ko ng nakasakay na kami sa taxi pauwi. Nakahilig ang ulo ko sa kanyang balikat habang naka akbay sya sa akin.

“Wala yon. I will do anything for you Maine,because I love you…”

Natigilan ako sa sinabi ni Roo,parang may kung ano sa dibdib ko na gustong kumawala. Bakit ganito? Bakit nakakaramdam ako ng ganito?

Dahil mahal mo sya.

Mahal? Pano? Posible ba yon? Si Kyd ang mahal ko.

“Natulala ka na dyan. Ayan may taxi na.” aniya at pinara na ang taxi. Sa byahe ay tahimik lang ako,maya’t maya naman ako tinatanong ni Roo kung okay lang ako. Parang biglang ang dami ko ng iniisip. Biglang parang bumigat ang lahat.

“Yung sinabi ko kanina best. Huwag mong intindihin yon.” sabi ni Roo ng nasa tapat na kami ng bahay.

“Okay lang yon,alam ko namang mahal mo ako bilang bestfriend,at alam ko ding alam mo kung gaano ko kamahal si Kyd.” ani ko at bahagyang ngumiti. Ngumit din sya pero hindi umabot sa kanyang mga mata.

“Tama,at hindi ka nya papabayaan,ganun din ako,at ganun din ang tropa. Si Kiernan? Huwag mong masyadong isipin ang isang iyon. Basta kami ang bahala sa kanya. O pano? Good night na!”

“Good night din at maraming salamat!” sabi ko. Naglakad na si Roo papunta sa kanila,at ako naman ay pumasok na sa bahay. Naabutan ko si Papa sa sala,kinamusta nya ang araw ko,at dahil miss ko na ang makipag bonding kay Papa ay nakipag kwentuhan muna ako.

---

Mabilis na lumipas ang mga araw,at ngayon nga nagpa-practice na kami para sa graduation. Hindi naman nagkulang si Kyd sa responsibilidad nya bilang boyfriend at officer ng klase nila. Lagi pa din nyang pinaparamdam ang pagmamahal nya sa akin,he’s making sure na two o thrice a week kaming mamamasyal o kaya ay mag sleep over ako sa kanila. Masaya ako syempre na umabot kami ng ganito katagal,at para sa akin,sya na talaga,pakiramdam ko napaka swerte ko,nawala yung pagdududa ko,hindi na din kasi nagpaparamdam si Kiernan kaya panatag na ako.

Sa mga panahong hindi ko kasama si Kyd o ang tropa ay si Roo ang kasama ko. Ang tanging pinagtataka ko lamang ay bakit iba ang nararamdaman kong saya pag sya ang kasama ko,pero lahat ng iyon ipinagkibit balikat ko na lamang kahit na may kakaiba na akong nararamdaman. Dapat na akong makontento sa kung ano ang meron ako. Mahal ko si Kyd at mahal nya ako,yun palang ay sapat na.

Ito ang last day ng rehearsal para sa graduation,at talaga namang nakakapagod dahil paulit ulit. Nadidinig ko na nga ang mga paulit ulit ding reklamo nina Kim at Flexi na ikinakangiti ko na lang.

“Hoy ah?! Sabay tayong mag enroll sa iisang university para hindi maputol ang friendship natin.” ani Flexi.

“Paulit ulit ka teh! Oo nga sabi.” ani Kim na ikinatawa namin. Nandito na kase kami sa cafeteria at tapos na ang practice.

“Nako,hindi pa namin alam ni bie san kami papasok.” pagsingit ni Kyd habang naka akbay sa akin. Kitang kita ko pano mawala ang kinang sa mga mata ng bestfriend kong si Roo. At hindi ko gusto yung kirot na nararamdaman ko.

“Hindi dapat pinoproblema yan. Marami pa tayong oras para humanap ng magagandang university.” ani Chael habang sinusubuan ng chippy si Kim,napapangiti tuloy ako.

“Madali lang naman makapasa sa mga exams.” ani Toy. Oo nga madali,pero paano ang tuition? Ayaw kong mahirapan pa si Papa. Pwede naman sigurong hindi muna ako mag aral.

“Bakit nananahimik ka best?” pagpuna sa akin ni Roo pero hindi naman nya ako tinitingnan,natuon tuloy ang atensyon ng lahat sa akin.

“Bakit nga ang tahimik mo bie?” bulong ni Kyd sa tenga ko. Nagtayuan tuloy bigla ang mga balahibo ko at kumalampag ang dibdib ko. Ang weird talaga.

“Uhm wala naman. Naisip ko lang na baka hindi muna ako mag college,alam nyo naman na hindi ganon kalaki ang sweldo ni Papa.” ang pag amin ko. Natahimik silang lahat sa sinabi ko. Hanggang sa hinatid na ako ni Kyd sa bahay,sina Roo,Toy at Chael kasi ay may pupuntahan pa.

“Hindi ako papayag na hindi ka makapag aral at hindi kita makasama. Hindi naman ata maganda na nag aaral ako tapos ang boyfriend ko ay hindi.” ani Kyd ng nasa harap na kami ng bahay. Nilingon ko ang bahay,mukhang nakauwi na din si Papa.

“Naisip ko pa lang naman yon pero hindi ko pa nasasabi kay Papa. Teka,anong plano mo after graduation?” ang sabi ko na lamang.

“Pagkatapos ng graduation ay pupunta ako dito,susunduin ko kayo ni Papa,dun kayo sa amin mag se-celebrate pati ang tropa.” nakangiti nyang sabi. Hanggang ngayon hindi ako makapaniwala na boyfriend ko ang gwapong ito. “O sige na,uuwi na ako,pakisabi na lang kay Papa na hindi na ako tumuloy. I love you bie.” at hinalikan nya ako sa labi na tinugon ko naman.

“O sige,mag iingat ka,papasok na ako sa loob.” ani ko at pumasok na ako ng tuluyan na syang maka alis.

Pagpasok ko sa bahay ay nagmemeryenda si Papa,pagkatapos kasi ng last practice kanina kasama ang magulang ay umuwi na sya.

“Maine,anak tara at mag meryenda.” alok ni Papa at agad akong lumapit.

“Sige po Pa! Hinatid nga pala ako ni Kyd pero hindi na sya tumuloy. Bukas daw po ay susunduin nya tayo after graduation.” ani ko at naglagay ng cheese sa tinapay saka ito kinain.

“Anong gusto mong course anak?” natigil ako sa pag nguya dahil sa sinabi ni Papa.

“Pa,sa totoo lang ay wala pa akong naiisip. Saka pwede namang huwag muna ako mag college,alam naman nating mahal ang mga tuition sa mga university.” ang pag amin ko kay Papa,mataman nya lang akong tiningnan saka nagsalita ulit.

“Mahalaga ang edukasyon anak. Kung kailangan igapang ko ulit ang pang tuition mo ay gagawin ko.”

Parang gusto ko tuloy maiyak dahil sa sinabi ni Papa. Mahal na mahal nya talaga ako,siguro hindi ko kakayanin kung wala si Papa.

“Salamat po Pa. Subukan ko na lang po mag apply ng scholarship.” ang nakangiti kong sabi. Lumapit si Papa at inakbayan ako.

“Ganyan nga. Nga pala,umarkila ako ng kotse,gusto kong kotse ang gamitin natin bukas papunta at pauwi.”

“Talaga po? Salamat Pa!”

“Walang anuman anak,sige magbihis ka na muna. Hindi ko alam kung bakit natitiis ka ni Kyd eh amoy pawis ka!” nakangising sabi ni Papa.

“Pa! Grabe ka!” ang agad kong reklamo na ikinatawa ni Papa. Pumasok na ako sa kwarto ko para magpalit ng pambahay.

Pagkatapos ay lumabas na ako,naabutan ko pa si Papa na nililinis yung inarkila nyang kotse,nagpaalam ako na maglalakad lakad muna at pupuntahan ko na din si Roo.

Medyo malayo na ang nalalakad ko ng mapansin ko sa isang arcade si Kiernan,may mga kasama siya,ewan ko ba,bigla ko na lang naisipan na makinig ng palihim,parang pakiramdam ko may malalaman ako na dati ko pang gusto malaman.

“Totoo? Anong balak mo?” sabi nung isang lalaki.

“Wala akong balak at wala akong gagawin. Titingnan ko kung hanggang saan si Kyd. Tanda ko pa sinabi nya dati na trip nyang pagtripan ang mga bakla. Pero hindi ko inakala na magjojowa sya. Tingnan lang natin kung mahalin pa sya ng bading nyang syota.” nakangisi at mahabang sagot ni Kiernan.

Trip? Trip lang ako ni Kyd? Pinaglalaruan nya lang ako? Gusto lang nya ng expirience? Ganun ba yon?

“Malay mo nagbago na si Kyd,baka mahal na nya.” sabi pa ng isang lalaki.

“That I doubt. Bakit nya papabayaang dumikit dikit si Roo sa bading na yon kung mahal nya? Eh mas obvious naman na mas may nararamdaman ang gagong si Roo sa bading na yon.” sabi pa ni Kiernan. Parang gusto ko na umiyak sa mga naririnig ko. Bakit kasi naisipan ko pang makinig.

“Si Roo? Exciting to,kung wala kang gagawin Kiernan kami naman meron.” nakangising sabi nung ikatlong lalaki.

“Bahala kayo. Basta hindi ako makikialam. Dahil alam ko at nakikita ko na ang mga mangyayari.” ang buong kumpiyansang sabi ni Kiernan.

Naguluhan na ako,kaya mas minabuti ko na lamang na umalis na sa pinagtataguan ko. Naglalakad na ako ng may tumawag sa akin.

“Maine!” alam kong boses iyon ni Kiernan. Hindi ako tumigil sa paglalakad,ni hindi ako lumingon. Baka kasi kung ano ang masabi ko kay Kiernan at sa mga kasama nya. Ngayon tuloy ay napapaisip ako,sino ba ang mas delikado? Si Kiernan o si Kyd na mahal ko?

Hindi ko alam kung gaano kabilis ang lakad ko,namalayan ko na lamang na nasa tapat na ako ng bahay nina Roo. Sakto naman ay lumabas sya.

“O best? Anong nangyari? Namumutla ka?” ang nag aalala nyang tanong at inalalayan ako papasok sa bakuran nila,naupo kami sa may mga monoblocks sa tabi ng pinto nila.

“Nakita at nadinig ko si Kiernan. Hindi ko na alam kung sino pa ang dapat kong paniwalaan best. Naguguluhan na ako.” ang pag amin ko kay Roo.

“Tungkol ba kay Kyd? Maaring totoo yon,maaaring hindi. Ayaw kong makialam best. Pero kung malalaman mo ang totoo,at sobra kang nasaktan. Nandito ako palagi,handa kitang saluhin,handa akong gamutin ang sugat mo. Huwag kang matakot,harapin mo dapat iyon.” ani Roo at kinabig ako para yakapin. Kahit papaano ay naging payapa ang pakiramdam ko.

Tama sya,kung malalaman ko ang totoo ay huwag dapat akong matakot. Alam kong may nagbago na,ang dating maliit kong pagdududa ay ngayon ay may pruweba na. Pero paano? Mahal na mahal ko si Kyd at naibigay ko na sa kanya ang lahat sa akin? Kakayanin ko ba kung sakaling totoong pinaglalaruan nya ako?

“Salamat best,hindi ko talaga alam ang gagawin ko kung wala ka.” ani ko at tinitigan sya. Napaka gwapo din ng bestfriend ko,swerte ang mamahalin nya.

“Basta ikaw. Para sayo lahat gagawin ko.” ani Roo. Sa isang iglap ay naglapat ang mga labi namin kaya naman naitulak ko sya bigla,kahit pa parang ayaw ko ng matigil iyon dahil sa parang magic na naramdaman ko,saglit lang ang halik pero ang puso ko parang gusto ng lumabas sa katawan ko.

“Bakit ka nanghahalik! Tsansing yon!” kunwari ay biro ko,pero kumakalabog ang dibdib ko at medyo nanginig ako. Ano ba itong nangyayari? Lahat ng kakaiba kong nararamdaman ay kay Roo ko nararanasan.

“Hindi kita hinalikan! Nangawit ang leeg ko! At saka kung halik iyon,hindi naman sadya! Akala mo naman gusto ko?” nakangisi nyang sabi. Ewan ko ha? Iba yung ngisi nya,kumikinang pa mga mata nya. Parang gusto ko na tuloy maniwalang gusto ako ng bestfriend ko hindi lang dahil sa panunukso ng tropa,pati sa sinabi din ni Kiernan at sa nakikita ko ngayon.

“Tse! Sige na,uwi na ako para maaga ako bukas,kita kits na lang tom sa graduation.” ang tanging sinabi ko na lang at nanakbo na paalis. Hindi ko na hinintay ang sasabihin nya,at ayaw ko ding makita nya na napapangiti ako dahil sa nangyayari. Kung mali man itong nararamdaman ko,handa ko itong pagbayaran.

Kinabukasan ay maaga kami sa school. Halos puno na ang gymnasium sa dami ng tao. Hindi ko makita ang tropa,pero si Kyd ay nakita ko,nakatingin lang sya sa akin kahit na nginitian ko sya. Kinutuban tuloy ako na may mali,na may hindi tama.

Mahaba ang graduation ceremony. Masaya ako na may honor sina Roo,Chael at Toy. Syempre pati si Kyd,kaya naman proud na proud ako. At ng matapos ang graduation ay nagbatian kami. Nasa gitna kami ng pag uusap sa labas ng gym ng lumapit si Kyd na galit na galit.

“Ano ito? Matagal nyo na ba akong niloloko?” ang namumula nyang sabi sabay pakita ng phone nya. Natahimik kaming lahat.

Ako at si Roo ang nasa video,naghalikan.

Shit! Ito yung kahapon.

“Ang sweet nyo! Gano nyo na ako katagal iniiputan?!” sigaw ni Kyd. Napatingin na sa amin ang ibang mga magulang at estudyante.

“Teka teka! Magpapaliwanag ako. Kasalanan ko ya–” ani Roo pero pinutol ni Kyd ang sasabihin nya.

“Pinagkatiwalaan kita ulit! Pero sinira mo! Wala kang kwentang kaibigan!” bulyaw ni Kyd.

“Teka! Huwag kayo dito mag away. Pag usapan natin yan.” pag awat ni Chael. Gusto kong sumabat. Gusto kong isiwalat ang mga nalaman ko kay Kiernan. Pero parang may nakabara sa lalamunan ko at nag unahan ng umagos ang mga luha ko.

“Huwag kayong makialam! Pinaikot nyo ako!” sigaw ulit ni Kyd.

“Bakit? Hindi mo ba pinaikot si Maine? Simula umpisa alam naming nagtitrip ka,pero may nadinig ka ba sa amin?” ang biglang outburst ni Roo. Sa isang iglap ay nakwelyuhan ni Kyd si Roo.

“Gago ka! Hindi totoo yan!”

“Puta! Nakakahiya kayo,kung magbabasagan kayo ng mukha,huwag dito.” ang pag awat ni Toy pati ni Chael,si Kim at Flexi naman ay inilalayo ako pero hindi nila magawa.

“Tumigil na kayo please!” ang sigaw ko sa kanilang lahat. Nakita ko na lang na palapit na si Papa at ang mga magulang ng tropa pati Dad ni Kyd.

“May problema ba mga bata?” ani ng Dad ni Kyd. Natahimik kami lahat.

“Tito,iuwi mo na po si Maine.” ang sabi ni Roo. Alam kong nagtaka sila,pero tahimik akong inalalayan ni Papa papunta dun sa kotse. Sa sobrang gulo ng isipan ko at sa sobrang sakit na nararamdaman ko ay wala na akong gusto pa makausap sa kanila.

Pag sakay sa kotse ay pinaandar na ni Papa ang makina para aalis na sana. Pero nagulat kami ng kumalabog ang bintana. Si Kyd nasa labas,sumisigaw pero inaawat sya ng Dad nya at nina Toy at Chael.

“Pa! Umuwi na tayo. Ayaw ko na syang makita.” ang sabi ko kay Papa. Tahimik na pina andar ni Papa ang kotse. Pero hindi pa kami nakakalayo ay nakita na naming naka sunod si Kyd gamit yung motor na ginamit nila ni Uriel dati.

“Ano bang nangyayari?” ani Papa na tutok pa din sa pagmamaneho.

“Pakibilisan po Pa!” ang sagot ko. Ayaw ko na munang makausap si Kyd,magulong magulo na ang isipan ko. At ang katotohanang pinagtripan at niloko nya ako sa loob ng ilang buwan naming pagiging magkarelasyon ang mas nagpapasakit.

Paliko na kami sa isang intersection ng hindi namin namalayang may kasalubong kaming truck. Ilaw at maingay na tunog ang sunod kong natandaan bago nagdilim ang aking paningin.

Love~10

NOTE - Ang chapter na ito ay magiging 3rd Person Point of view. Alam kong madaming magugulat sa pangyayari,kaya nga ginawa kong 3rd person para maihayag ang Pov ng bawat isa.

---

“Limang taon mo ng itinatago dito sa States si Maine. Limang taon na din syang comatose anak. Anong plano mo?” ang sabi ni Mister M. sa anak.

“Dapat ko lang syang itago,sobra na ang naranasan nya sa Pinas,Dad. Kahit pa abutin ng ilang taon syang comatose ay hihintayin ko ang pag gising nya.” ang sagot ni Kyd sa ama. Hinaplos nya ang buhok ng wala pa ding malay na si Maine.

“Pero hinahanap na sya ng mga kamag anak nya,pati ng mga kaibigan nyo. Look at Maine,makina na lang ang bumubuhay sa kanya.” ang pagpapatuloy ni Mister M.

“Tapos na ang lahat dad,naayos na natin iyon remember? Tsaka huwag kang magsalita ng ganyan,ang doctor na ang nagsabi na magigising pa sya. Kaya kahit gaano katagal ay hihintayin ko ang araw na iyon. Bakit hindi ka na lang bumalik sa Pilipinas at asikasuhin si Uriel at ang agency mo. Kaya ko na dito mag isa.” ang mahabang sagot ni Kyd sa ama. Huminga ng malalim si Mister M,saka lumabas ng kwarto.

Hinihiling ni Mister M,na kung magising man ang batang si Maine ay matanggap nito ang lahat,ganon din sa anak nyang si Kyd,matanggap sana nito ang magiging reaction ni Maine pag nagising na.

“Bie,pasensya ka na at ginawa ko ito,ayoko lang talaga na mawalay ka sa akin,sa kahit anong paraan ay gagawin ko,huwag ka lang malayo sa akin,mahal na mahal kita,at sana balang araw,mapatawad mo ako sa mga pagkakamali ko.” ang pagkausap ni Kyd kay Maine.

Matapos kasi ang aksidenteng iyon,sa mismong araw ng graduation nila ay madaming nangyari. Mga pangyayaring nagtulak sa kanya para itago si Maine sa America. Ng dahil kasi sa mga litratong iyon ay nagulo ang lahat.

Oo,inaamin nyang hindi nya talaga gusto ang mga bakla at naisipan nyang magtrip. Pero ng makita nya si Maine ay nag iba ang lahat. Ang tanging pagkakamali nya lamang ay hindi na nya nabawi kina Kiernan ang dati na nyang nasabi. At dumagdag pa nga ang selos na nararamdaman nya tuwing magkasama si Maine at Roo,pero itinago nya ang selos,ayaw na kasi nyang mag away pa sila ni Roo gaya dati.

Ngunit selos din pala ang sisira ng lahat. Ayaw ng manisi kung sino ang may pakana ng paglabas ng litrato nina Maine at Roo,dahil alam naman nyang may mali din sya. At ngayon nga ay gagawin nya ang lahat huwag lamang silang magkalayo ni Maine,huwag lamang silang magkasirang muli.

“Pangako,pag nagising ka,hindi na tayo magkakahiwalay pa.” ang sabi pa nya,hinawakan nya ang kamay ni Maine,saka yumuko para maidlip sandali.

---

“Limang taon na tayong ganito,para tayong naghahanap ng karayom sa isang kumpol ng dayami.” ani Chael sa mga kasama habang nandito sila sa tapat ng dating bahay nina Maine.

“Bakit kasi hindi pa natin kumprontahin yang si Kiernan? O kaya yang si Kyd kung nasaang lupalop man sya ng planetang earth.” sabi naman ni Kim saka umirap.

“Nakausap ko na si Kiernan dati pa. I know him. Maaaring ayaw nya sa amin ni Kyd pero hindi sya makakagawa ng ganong bagay,hindi din naman sya sinungaling. Kaya sa tingin ko,si Kyd ang nagtago kay Maine.” ang sagot ni Roo habang tinitingnan ang bahay. Limang taon na silang naghahanap. Limang taon na din syang nangungulila kay Maine.

Sinisisi nya ang sarili. Kung sana,hindi nya ginawa yon ay walang lalabas na ganong litrato,walang mangyayaring masama. Nang dumating kasi sila sa lugar ng aksidente ay wala ng tao sa kotse,wala si Maine at ang Papa nito,pero nandun ang motor ni Kyd.

“Grabe talaga ang pagka obssessed nya kay Maine! Grabe din sya magtago,ni wala tayong idea kung buhay pa ba ang mag ama o hindi na.” pagsingit ni Flexi sa kanilang usapan.

“Diba nga,ayon sa imbistigasyon ng mga pulis na ayon daw sa mga nakasaksi,may dumating na kotse at dun inilipat sina Maine at ang Papa nya. Ang hindi lang malaman ay kung saang ospital dinala ang mga ito. Sa totoo lang,medyo nakakapagod na din,nawawalan na ako ng pag asang makita pa natin ang kaibigan natin at ang ama nya.” mahabang dagdag ni Toy kaya tinapunan sya ni Roo ng matalim na tingin.

“Kung kayo ay pagod na,ako hindi! Hinding hindi ako mapapagod. Alam kong buhay sila. At malakas ang pakiramdam kong may kinalaman dito si Kyd. Ngayon kung pagod na kayo ay pwede na kayong tumigil at magpapatuloy ako.” galit na sabi ni Roo.

Hinding hindi sya mapapagod,hindi sya susuko,tulad ng hindi nya pagsuko sa pagmamahal niya para kay Maine. Limang taon na syang halos mabaliw,limang taon na syang nangungulila. Alam nya sa sarili nyang magkikita pa sila,at pag dumating ang araw na iyon,ay hindi na nya ito papakawalan. Sasabihin na nya dito kung ano ang tunay nyang nararamdaman,hindi na sya mag aaksaya ng panahon.

---

“Sir,good news,after ng limang taon,may lead na tayo.” sabi ng isang lalaki sa kanyang boss. Humarap sa kanya ito habang nakaupo sa swivel chair.

“Siguraduhin mo lang. Go on,spill.” sagot ng lalaki.

“Nasa states po si Kyd,doon nya itinago si Maine na nacomatose for five years.” sagot nito. Agad syang napatayo sa kinauupuan.

“Five years na comatose si Maine?”

“Opo Sir! Nahirapan talaga kami dahil ni walang kahit isa ang nakaka alam eh.”

“How about Maine’s father?”

“He died sir. Sa pagkaka alam namin ay si Kyd ang umayos ng lahat lahat.”

Bumalik sya sa pagkaka upo at napaisip.

Bakit kailangang gawin ito ni Kyd? Sya kasi,kaya nya pinapahanap si Maine ay para makahingi ng tawad sa nagawa nyang perwisyo,bata pa sila noon at padalos dalos ang mga desisyon.

“May kailangan pa po ba kayo Sir Kiernan?” pukaw ng lalaki sa kanya.

“Wala na,salamat sa impormasyon. Makaka alis ka na.” sagot nya. At ng makalabas na ang lalaki sa kanyang private office ay kinuha nya ang cellphone at may tinawagan.

Kailangan kong makausap si Maine. Kailangan ko syang mailayo kay Kyd. Ang paulit ulit na sinasabi ni Kiernan sa kanyang isipan.

---

Abala si Kyd sa pakikipag usap sa telepono,may tumawag kasi sa kanya at sinasabing may nakaka alam na kung nasaan sila ni Maine. Hindi nya alam kung paano nangyari iyon,pero handa na syang harapin ang mga ito. Nasa gitna na sila ng usapan ng mapansin nyang humahangos papunta sa kanya ang pinay na private nurse ni Maine.

“Sir! Sir! Si Maine po! Gising na sya!” ang bulalas nito ng makalapit na.

“Sigurado ka ba dyan Lorraine? Ayoko ng niloloko ako.” aniya dito,saka bumaling sa kausap sa telepono. “We’ll talk later,ako mismo ang tatawag.” at inend call na nya ito.

“Opo sir! Sigurado ako! Dilat na dilat po ang mga mata nya sir!”

Sa nadinig ay agad napatakbo si Kyd sa kwarto ni Maine. Sa wakas,dumating na ang araw na pinakahihintay nya,ito na ang simula ng araw na buong buo nang mapupunta sa kanya si Maine. Matagal na nya itong pinaghandaan at pinagplanuhan,at hindi sya makakapayag na hindi ito matupad.

“Anong sabi nya ng magising Lorraine?” ani Kyd habang lakad takbo ang ginagawa. Masyado kasing malaki ang bahay nila dito sa States,kaya mahahaba din ang bawat pasilyo.

“Wala po Sir! Lumingon lingon lang sya sa paligid. Tapos natulala na.”

“Natulala? Bakit ngayon mo lang sinabi? Call his doctor immediately!” ang singhal ni Kyd sa private nurse.

“Opo sir!”

Nang makarating sya sa tapat ng kwarto ni Maine ay hindi nya maintindihan ang nararamdaman nya. Parang pinagpapawisan sya na hindi naman,nanginginig din sya,hindi nya malaman kung na e-excite ba sya o kinakabahan. Hindi nya alam.

Pagbukas ng pinto ay nakita nyang nakahiga pa din ito at nakapikit. Tiningnan nya ang monitor,mas naging normal na ang pagtibok ng puso ni Maine. Lumapit sya dito,umupo sya sa kama nito. Hinawakan nya ang kamay nito,at ang kanan naman nyang kamay ay inihaplos nya sa mahaba ng buhok ni Maine.

Sa lumipas na limang taon,lalong tumindi ang pagmamahal nya dito. Hindi nya akalain na magmamahal sya ng ganito,na parang mababaliw sya pag nawala si Maine.

“Gising ka na pala Bie,kaso hindi ko naabutan. Sige matulog ka muna ulit,hihintayin kitang magising,nahintay nga kita ng limang taon,ano pa ba ang hintayin kitang magising ng isa o dalawang oras.” ang malambing nyang pagkausap dito,saka sya yumuko at hinalikan ito sa noo.

Pag angat nya ng ulo ay nagulat pa syang dilat na ang mga mata nito at mataman syang tinititigan.

“Bie! Totoo ngang gising ka na!” ang masaya nyang sabi at niyakap ito. Pero naramdaman nyang marahan sya nitong itinulak kaya nagtaka sya. “Bakit bie? May masakit ba? Hintayin natin ang duktor mo,tinawagan na ni Lorraine.” ang dagdag pa nya.

“Duktor? Bakit? Nasaan ba ako? Ano bang nangyari?” ang tila ay naguguluhang tanong ni Maine. Napaisip si Kyd,normal lang siguro ito,matagal naman kasing na comatose si Maine.

“Madaming nangyari Bie,at ipapaliwanag ko sayo iyon lahat. Ang mahalaga ay nagising ka na! Sobrang saya ko talaga!” ang sabi na lamang ni Kyd. Kitang kita nya kung paano nagsalubong ang mga kilay ni Maine na ipinagtaka na nya ng lubusan.

“Bie? Bie ba ang pangalan ko? Ano bang nangyari sa akin? At ikaw? Sino ka? Nasaan ako?”

Lahat ng excitement at sayang nararamdaman ni Kyd ay nawala. Bumagsak ang kanyang mga balikat. Isa lang ang ibig sabihin nito.

“Shit.”

Love~11

“Handa ka na ba bie?” ang agad na tanong sa akin ni Kyd. Ang lalaking nagsasabi na asawa ko daw sya. Ewan ko ba,hindi ko sya matandaan,ang sabi nya ay asawa ko daw sya,wala naman akong makitang wedding ring namin. Ang sabi nya nawala daw yung akin ng madisgrasya ako. Hindi nga ako makapaniwala na limang taon akong comatose,at ito nga,ng magising ako wala na akong maalala,kahit ang pangalan ko ay hindi ko matandaan. Hindi na din ako nagtanong dahil sabi naman ng doctor ay babalik din paunti unti ang aking mga alaala.

“Oo.” ang maikli kong sagot. Ngayon ang araw ng pagbalik namin sa Pilipinas. Hindi ko alam kung maganda ba ang dulot nito o hindi. Napakahirap pala ng ganitong sitwasyon,ang walang alaala,para akong nangangapa at naghahanap ng karayom sa isang bunton ng mga dayami.

“Good,lets go.” ani Kyd at naglakad na kami palabas ng bahay. Ang bahay na tinirhan ko ng limang taon,ang limang taon na wala akong malay. At hanggang ngayon,hindi pa din ako makapaniwala na asawa ko sya. Paano kaya ako nagkaroon ng asawa na ganito kabait at kagwapo? Sana may maalala man lang ako. Panigurado,kakainggitan ako ng mga katulad kong bakla.

Nang mag take off ang ereplano ay pumikit ako,magkahawak kami ng kamay ni Kyd. Hiniling ko,na sana sa Pilipinas ay unti unti na ngang bumalik ang aking mga alaala.

“Nasan si Uriel?” ang agad na tanong ni Kyd sa isang katulong ng makarating na kami sa bahay dito sa Manila.

“Hindi na po sya dito tumutuloy sir. At ang alam ko may assignment na binigay sa kanya si Senyor.” sagot nito.

Sino yung Uriel? Anong assignment?

“Ganun ba? Pakidala na lang itong mga bagahe namin sa kwarto. Gusto na naming magpahinga ng seniorito Maine nyo.” ang seryosong sabi dito ni Kyd. Agad namang naglapitan ang iba pang mga katulong at pinagtulungang buhatin ang mga bagahe paakyat.

“Malaki din pala ang bahay dito.” ang hindi ko mapigilang komento.

“Yup bie,at sa atin ito. By the way,magpahinga ka muna,at pag gising mo may mga pupuntahan tayo.” nakangiting sabi ni Kyd sa akin at inakbayan ako.

“Saan naman tayo pupunta?” ang taka ko namang tanong.

“Sa Mall,sa salon,at sa SPA. Limang taon mong hindi naalagaan ang sarili mo,tingnan mo,ang haba na ng buhok mo,pati ata buhok mo sa kilikili mahaba na din.” nakangisi nyang sagot.

“Baliw ka!” ang nahihiya kong sabi na tinawanan nya. Pero tama sya,kailangan ko ng ayusin ang sarili ko.

At ng makahiga na ako sa kama ay agad akong nakatulog. Ito ata yung jetlag na sinasabi kanina ni Kyd sa eroplano.

Nagising na lang ako sa pakiramdam na parang may humahalik halik sa akin. Hindi nga ako nagkamali,dahil pag mulat ng mga mata ko ay gwapong mukha ni Kyd ang sumalubong sa akin.

“Akala ko hindi ka magigising.” nakangiti nyang sabi. Ngumiti lang ako bilang ganti,ngunit nagulat ako ng siilin nya ako ng halik. Ito ang first time para sa akin,pero hindi ko maintindihan kung bakit parang sanay na sanay akong tumugon sa halik nya.

“Napaka ganda mo talaga at napakabango bie. May plano ako para sayo pero hindi ko alam kung papayag ka.” ang bulong nya ng magìwalay ang aming mga labi.

“A-ano iyon?” habol hininga kong tanong sa kanya.

“I will tell you,pagkatapos natin.” this time tinitigan nya ako. “Limang taon akong nagtiis,at ngayong pwede na ay hindi ko na ito mapapalampas pa.” dagdag nya at muli akong siniil ng halik. Halik na tinugon ko,kahit sa aking kaloob looban ay parang nasasaktan ako,kung ano man ang rason ay hindi ko alam.

Mabilis ang pangyayari,ni hindi ko namalayang pareho na kaming walang saplot,nadadarang na din ako,tinutupok na din ako ng pagnanasa. At ng paghiwalayin nya ang mga hita ko at ipatong sa mga balikat nya ay pumikit ako. Hindi ako dapat mangamba,mag asawa nga kami diba? Ibig sabihin ay matagal na namin itong ginagawa.

At ng pumasok sya ay napasigok ako. Kakaiba ang sakit,hindi ko mawari. Dahil siguro sa matagal namin itong hindi ginawa.

“I will be gentle,just relax bie. The next time we will do it,hindi ka na masasaktan,hindi na kita papasukin dito,pangako yan.” aniya.

Magtatanong na sana ako ngunit inatake nya muli ang aking labi at dahan dahan nyang ibinaon ng sagad ang kanyang sarili,hanggang sa magsimula na syang umulos,marahan hanggang sa maging madiin at mabilis.

---

Una naming pinuntahan ay ang SPA,nag pa massage kami ni Kyd at pina bodywax nya ako. Hindi daw magandang tingnan kung may mga buhok ako sa katawan. Hindi ko alam kung anong plano nya pero sumusunod lang ako,at hanggang ngayon pinag iisipan ko pa din ang alok nya sa akin kanina pagkatapos naming magtalik.

Matapos sa SPA ay sa isang Salon naman kami pumunta. Bilib din ako sa kanya dahil hindi sya nahihiya at proud na proud pa syang ipagmalaki na asawa daw nya ako. Hindi tuloy ako tinantanan ng pang iintriga ng stylist na nag gugupit sa aking buhok.

“Napaka swerte mo ning. At dahil ikaw ang pinaka maganda ay mas papagandahin pa kita. Kukulayan namin ang buhok mo at irerebond,para mas lalong mabaliw sayo ang asawa mo.” ang sabi pa nito. Ngumiti lang ako,hindi ko kasi maramdaman eh,wala akong maramdamang kilig. Pero sa bagay,pang teen ager lang ang kilig.

Matapos ang pag aayos sa akin ay halos hindi ko na makilala ang sarili ko. Para na akong babae,dibdib na lamang ang kulang. Napaisip tuloy ako kung ganito din ba ako bago ang aksidente? Kung nagbibihis at nag aayos din ba ako na parang babae talaga? Hindi ko alam.

“Kumain muna tayo. May sikat na restaurant sa Mall na ito at napaka sarap talaga ng mga putahe nila.” nakangiting sabi ni Kyd at pinag intertwine ang aming mga kamay.

“Nagugutom na nga ako eh,pwedeng sa Jollibee o Mcdo na lang?” ang sabi ko naman.

“Hindi ka pa din talaga nagbabago.” nakangiti nyang sabi. “Sige tara na,ayaw kitang magutom.” at tinungo na nga namin ang Jollibee.

Pinagtitinginan kami kaya hindi ko maiwasang mailang.

“Hanap ka ng pwesto Bie,ako na ang o-order.” aniya na agad kong sinunod. Naghanap na agad ako,yung malapit sa glass wall,gusto ko kasing habang kumakain ay pagmamasdan ko ang mga taong naglalakad at dumadaan sa labas.

Nang kumakain na kami ay panay ang kwento ni Kyd ng mga nangyari sa nakaraan,at aaminin ko na natutuwa ako,pakiramdam ko kasi nakakatulong ang mga iyon para magbalik ang alaala ko. Pero may napapansin lang ako,puro tungkol lang sa aming dalawa. Wala ba ako,o kaming dalawa na kaibigan noon?

Napatigil ako sa pakikinig ng may dumaan sa labas,mga tropa na ka edad siguro namin ni Kyd. Lima sila,isang bakla,isang babae at tatlong lalaki. Dumiretso ang tingin ko dun sa isang lalaki,sumunod ang tingin ko sa kanya,napahawak ako sa aking dibdib,kumirot kasi at ang bilis ng tibok.

“Bakit bie? Anong nangyayari? Sino yung tinitingnan mo?” ang biglang sabi ni Kyd kaya nabalik sa kanya ang atensyon ko.

“Ha? Wala,sinundan ko lang ng tingin yung magtotropang dumaan. Nakakainggit sila eh.” ang agad kong pagsisinungaling. “May tropa ba tayo dati?” ang mabilisan ko ding pagdugtong.

“Meron,pero iniwan nila tayo ng maaksidente ka.” ang seryoso nyang sabi. “Kumain ka na at uuwi na tayo.” dagdag pa nya.

Bakit bigla syang nagka ganun? May nasabi ba ako? Anong masama kong nasabi?

Naglalakad na kami palabas ng Mall ng tumunog ang cellphone ni Kyd. Sinagot nya ito at medyo lumayo.

“Totoo ngang nakabalik ka na.” sabi ng isang boses ng lalaki sa gilid ko kaya nilingon ko. “And may I add,mas gumanda ka ngayon Maine.”

“Kilala mo ako? Sino ka?” ang awtomatiko kong tanong.

“Ako si Kiernan,bestfriend ni Kyd,at isa sa mga manliligaw mo.” nakangiti nyang sabi na ikinalaglag ng panga ko. “At yang magkakasamang dadaan,yung naka blue,yon ang boyfriend mo talaga,sadyang dinaya lang kami ni Kyd.” dagdag pa nito.

Naguluhan ako bigla,napatingin ako dun sa tinuro nya,yun yung magtotropang dumaan kanina,at yung lalaking naka blue na sinabi nyang boyfriend ko talaga ay yung tinititigan ko kanina. At sya,manliligaw ko daw sya? Bakit ganon?

Napalingon ako kay Kyd na nasa malayo at may kausap pa din sa cellphone. Sasagutin ko na sana yung Kiernan pero ng ibaling ko ulit dito ang aking pansin ay wala na ito.

Natulala ako at inisip ang lahat lahat. Hanggang sa maramdaman ko na lang ang pagkirot ng aking ulo. Nahihilo ako,lumalabo ang aking paningin. Nilingon ko yung magtotropa,napatingin sa akin ang mga ito,halatang nagulat.

Napakapit na ako sa ulo ko kasabay ng pag upo. Hindi ko na kinakaya ang pag sakit ng ulo ko,para akong binabarena. Nakita ko pang palapit ang mga ito sa akin.

“Bie! Anong nangyayari?” napalingon ako kay Kyd na palapit na din. At dun na tuluyang umikot ang aking paningin at nilamon na ako ng dilim.

Love~12

Nang magising ako ay nasa kama na ako at bumungad sa akin ang nag aalalang si Kyd.

“What happened bie?” aniya.

“I don’t know. Bigla lang sumakit ang ulo ko at nahilo ako.” ang sagot ko naman. Bigla nya akong niyakap na ikinagulat ko.

“Pinag alala mo ako. Next time kung may nararamdaman ka sabihin mo agad.” ang pabulong nyang sabi. “I love you bie. Im inlove with you eversince.”

“I-Im inlove with you too.” ang sagot ko kahit wala naman akong nararamdamang ganon,yon naman talaga ata ang tamang sabihin sa asawa diba? Pero siguro kung may naaalala ako,hindi na ako dapat nagdadalawang isip.

“Magpapahanda lang ako ng dinner natin.” aniya at humiwalay na sa pagkakayakap sa akin,hinalikan ako sa pisngi at lumabas na sa kwarto.

Tumayo ako at sumilip sa bintana at napaisip. Sino Si Kiernan? Anong alam nya sa akin? At sino yung sinasabi nyang lalaki na boyfriend ko daw? Bakit nila ako nilapitan? May itinatago ba sa akin si Kyd? May mga dapat ba akong malaman?

Kailangan kong malaman ang katotohanan,pero paano kung laging nakabantay si Kyd? Kay Kyd na nanggaling na may mga kaibigan ako dati. Sila kaya iyon?

Ugh! Naguguluhan ako!

Sunod kong tinungo ang salamin at tinitigan ang aking sariling repleksyon.

Ako ba talaga ito? Ang tingin ko kasi ay hindi ako ito,parang may kakaiba? O sadyang paranoid lang ako dahil sa dami ng mga iniisip ko?

Kinabukasan ay nagpaalam si Kyd na may kakatagpuin lamang daw sya at baka gabihin sya. Madami syang binilin ngunit hindi ko ito lahat inintindi. Nabuo na ang balak ko,at ngayon pwede ko itong maisakatuparan. Pero paano? At san ako magsisimula?

Pagkaalis ni Kyd ay bumalik ako sa kwarto. Kailan may makita akong pwede kong pagsimulan. Ngunit nahalungkat ko na ang lahat pero wala akong nakita. Hanggang sa napatingin ako sa Tablet na nasa study table.

Gumawa ako ng account sa facebook,walang masyadong detalye at wala ding litrato,ng matapos ako ay saka ko sinerch si Kiernan,madaming lumabas na result pero may isa akong nakita na sya ang litrato.

“Sya na siguro ito. Kailangan kong sumubok.” ang sabi ko sa aking sarili at minessage ito.

Ako :

This is Maine,I believe na ikaw yung na meet ko sa Mall. Pwede ka bang makausap?

Ilang saglit lang ay nakatanggap ako ng reply dito.

Kiernan :

Im at the office,sakto lunch time. Lets meet and I will talk to you.

Nang sabihin nya ang lugar ay hindi na ako mapakali. Nakaramdam ako ng kaunting pag asa na baka si Kiernan na ang kasagutan sa aking mga katanungan.

Agad akong nagbihis,ang paalam ko sa katulong ay may bibilhin lang ako,ng pumayag ito ay umalis din agad ako.

“Youre 10 minutes late.” ang bungad sa akin ni Kiernan ng makalapit ako. Sa isang coffee shop kami nagkita.

“Im sorry,lets just make it fast. Ayoko ding mahuli ni Kyd.” ang kinakabahan kong sagot at naupo na sa harapan nya,mukhang nagtaka sya dahil sa sinabi ko.

“Okay. What do you want to know?” aniya.

“Gano mo ako kakilala? Sino yung mga tinuro mo sa mall? Sino yung sinasabi mong boyfriend ko talaga? May pamilya ba ako?” sa huling tanong ko ay napalunok pa ako. Ito talaga ang gusto kong malaman.

“Ang dami naman? Pero sasagutin ko iyan bilang pambawi sa mga pang iinis ko sa inyo dati.” nakangiti nyang sabi.

“Lahat pwede mong sabihin,I just need to know everything.” ang nagsusumamo kong sabi.

“Ikaw si Maine,at yung lalaking sinasabi ko,si Rupert o mas kilala sa tawag na Roo ay ang bestfriend mo. Tropa mo yung mga nasa Mall. At yung kung may pamilya ka? Oo,ang tatay mo.” kalmado nyang sabi.

“Tatay? Nasan ang tatay ko? Anong nangyari sa kanya? San ko makikita si Roo?” ani ko. Magulo pa din pero mamaya ko na pagtatagpi tagpiin.

“I dont know,kasama mo sa kotse ang tatay mo ng ma aksident–”

Hindi nya natapos ang sasabihin nya dahil biglang tumunog ang phone ko. Nang tingnan ko kung sinong tumatawag,si Kyd pala. Kaya bigla akong kinabahan.

“I’ll just message you on facebook.” ani Kiernan at umalis na,saka ko sinagot ang tawag.

“Nasan ka bie?” ani Kyd.

“Nandito ako sa isang coffee shop,nanonood kasi ako ng Tv kanina tas may eksenang nasa coffee shop kaya nainggit ako.” ang agad kong sagot na ikinatawa ni Kyd,nakahinga ako ng maluwag at nawala ang kaba ko.

“Sige,enjoy ka lang dyan. Gusto mo bang magpasundo?” aniya.

“Uuwi na ako. Naubos ko na eh.” ang pagsisinungaling ko naman.

“Mag ingat ka huh? Gagabihin ako,baka midnight na ako makauwi. Hay miss na kita Bie.”

“M-miss na din kita. Ingat ka din dyan.”

“Sige na,may nakita ako bigla. I love you,bye.” aniya at naputol na ang tawag. Napalingon tuloy ako sa paligid baka ako yung nakita nya.

Tumayo na ako at nag isip ng ibang pupuntahan. Iniisip ko din kung dapat ba akong maniwala kay Kiernan at kung dapat ko ba syang pagkatiwalaan. Pero there’s something inside me na naniniwala sa kanya.

At kung totoo nga iyon. I should talk to Roo kung siya nga ang bestfriend ko,baka sya ang susi sa nakaraan ko. At ang tatay ko,nasan sya? Hindi kasi natapos ni Kiernan yung sinasabi nya kanina eh.

Bakit hindi sinasabi sa akin ni Kyd na may tatay ako? Nararamdaman ko namang hindi sya masama,ramdam ko din na totoo ang pagmamahal nya,pero bakit kailangan nyang itago sa akin ang nakaraan? Ano ang rason nya?

Sa sobrang kakaisip ko ay hindi ko namalayang nasa gilid na pala ako ng kalsada. Nabalik lang ako sa katinuan ng biglang may bumusina.

“Ugh!” napahawak ako sa dibdib ko dahil sa kaba at nerbyos. Tumigil ang kotse sa tabi ko at bumaba ang sakay. Lumapit ito sa akin na talagang ikinagulat ko.

“Maine! Ikaw nga! Shit! Akala namin hindi ikaw yung nasa mall.” anito at bigla akong niyakap na ikinagulat ko.

“Hindi ako makahinga.” ani ko at kumalas na ito sa pagkakayakap.

“Im sorry! Maine,kailangan nating mag usap. Bakit nawala ka? Nasan si Tito? San kayo nakatira? Kay Kyd ba?” ang sunod sunod nitong tanong.

“Ikaw si Roo diba?” yun lang ang tanging nasabi ko,na ikinagulat nya.

“Oo ako si Roo,bakit? Nakalimutan mo na ba?” ang sagot nya na nagtataka pa din.

“H-hindi,naninigurado lang.” ang sabi ko. Bigla ko kasing naisip na hindi makakabuting malaman nila na may amnesia ako. At mas mabuting malaman ko ang katotohanan na mismo at kusa nilang nasasabi hindi yung sasabihin nila dahil sa nagtanong ako.

“Kinabahan ako dun ah! Nag lunch ka na ba? Tara munang mag lunch,pwede naman akong umabsent muna ngayon sa trabaho. Gusto kitang makasama. Na miss kita ah!” ani Roo at umakbay sa akin. I don’t know what happened,pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko at parang may mga paru-parong nagliliparan sa sikmura ko.

“Hindi naman. Uhm,sige lunch muna tayo.” ang pag sang ayon ko lang at sumakay na kami sa kotse nya. Panay ang daldal ni Roo habang nagmamaneho at panay din kalabog ng dibdib ko. This is really strange.

Itinigil nya ang kotse sa tapat ng isang restaurant. Sa itsura pa lamang nito ay mukhang mamahalin na. Papasok na sana kami ng matigilan ako,may nakita akong pamilyar na tao na may kasamang batang bading.

“Bakit Maine?” ani Roo.

“Nandito si Uriel.” ang sagot ko. And then I realize something kaya nanlaki ang mga mata ko.

“Sino yon? Tara na pasok na tayo.”

“Si Uriel Delgado,ampon ng Dad ni Kyd.” ang sagot kong diretso. How come na natatandaan ko si Uriel kahit na nawalan ako ng alaala? Pero sina Kyd at ang iba ay hindi ko matandaan?

“Yung may ka date na batang bading? Hmmn bagay sila.” nakangiting sabi ni Roo. There’s something in his smile,parang nakaramdam ako ng init sa aking puso. “Tara na dali.”

Tutuloy na sana ulit kami sa pagpasok ng may makita ulit ako.

Si Kyd!

“Huwag na tayo dito,sa iba na lang.” sabi ko at naglakad pabalik sa kotse ni Roo.

“Huh? Bakit?”

“Nasa loob si Kyd,ayokong makita nya ako.” ang sagot ko naman at tiningnan ulit ang restaurant.

“Anong nangyari Main? May kakaiba sa mga kinikilos mo.”

Napasinghap ako. Hindi pa nya dapat malaman. Hindi pa panahon.

Love~13

“Wala naman. Hindi lang ako nagpaalam sa kanya na lalabas ako.” ang sagot ko habang bumabalik sa kotse ni Roo. Nagtataka syang sumunod sa akin.

“Kayo pa din pala talaga hanggang ngayon. Sya ba ang kasama mo ng mawala ka?” aniya at pinagbuksan ako. Sumakay ako at umikot na at sumakay sa drivers seat.

“Yup. Kami pa din at sya nga ang kasama ko.” sagot ko at tumingin sa labas pina andar na nya ang makina pero nagsalita ulit sya.

“So ibig sabihin nung na disgrasya kayo ni Tito nung graduation natin ay umalis kayo?” aniya at nilingon ako. I don’t know what to say,bukod sa malakas at mabilis ang tibok ng puso ko dahil sa presensya nya ay kinabahan din ako sa tanong nya. Anong isasagot ko?

“Uhm. Oo?”

“Bakit patanong?” aniya kaya tinaasan ko sya ng kilay. Paano ko ba sya papakisamahan? Paano ko ba sya ituring dati? Naguguluhan padin kasi ako,una sabi ni Kiernan ito talagang si Roo ang boyfriend ko,tas biglang bestfriend?

“Wala lang. Sige na,maghanap ka na ng iba nating makakainan. Nauubusan na ako ng oras.” ang sabi ko at muling tumingin sa labas. Pinaandar na nya ang kotse at naghari sa amin ang katahimikan.

Kung kasama ko ang tatay ko nung nadisgrasya sa araw ng graduation,nasan na sya ngayon?

“Pakisabi kay Tito miss ko na sya.” mahinang sabi ni Roo na naging dahilan kung bakit parang may nagbara sa lalamunan ko. Tumango na lamang ako bilang sagot.

Nasan ang tatay ko? Si Kyd lang ang nakaka alam. Madami nga talaga syang itinatago sa akin. Bakit? Anong dahilan nya? Bakit naglilihim sya sa akin kung talagang mahal nya ako? Yan ang mga bagay na dapat kong tuklasin,pakiramdam ko ay hindi ako ang sarili ko.

Sa isang karendirya nya ako dinala. Hindi naman ako nagreklamo dahil pakiramdam ko ay sanay ako sa ganito,though binubusog ako ni Kyd sa karangyaan.

Naging akward ang aming pagkain,may mga sinasabi si Roo na hindi ako makarelate at nauuwi na lang sa pagtahimik at tititigan ko sya. I love looking at his face,oo gwapo si Kyd pero dito kay Roo iba talaga ang nararamdaman ko. At pag nahuhuli nya akong nakatingin sa kanya ay agad akong nag iiwas ng tingin. Dapat na ba akong maniwala kay Kiernan na may kung ano talaga sa amin ni Roo?

Nang matapos kaming kumain ay nagpahatid lang ako pabalik dun sa coffee shop na pinagkitaan namin ni Kiernan kanina. Hindi na naman sya nagtanong.

“Baka one of these days,magkikita kita ang mga tropa. Pwede ka bang sumama?” aniya bago ako bumaba.

“I’ll try kung makakatakas kay Kyd.” ang sagot ko. Kumunot ang kanyang noo,hindi ko na kailangang hintayin ang sasabihin nya,agad na akong bumaba,nanakbo papasok sa coffee shop. Hinintay ko munang maka alis na ito bago ako lumabas at pumara ng taxi pauwi.

Pagdating ko sa bahay ay alas sais na. Wala pa din si Kyd at sinabihan ako ng katulong na tumawag daw si Kyd sa kanya na paunahin na akong kumain,pero tumanggi ako at sinabing hihintayin na lang ito.

“Im sorry bhie kung late akong nakauwi. Pinuntahan ko pa kasi si Dad.” aniya at hinubad ang suit at ngayon nagtatanggal naman sya ng necktie.

“Ayos lang. Alas otso pa lang naman,sabay na tayong kumain.” ani ko at tumayo,ako na nag unzipp ng slocks nya. Nadinig ko syang ngumisi. Okay lang,ganito naman ang mag asawa diba? Besides wala na dapat hiya dahil ilang beses na bang pumasok sa akin yang pagkalalaki nya. Sinunod kong tinanggal ay ang mga sapatos nya. Matapos ay humiga sya sa kama na naka brief,umupo ako sa dulo ng kama.

“You won’t believe what I saw bhie.” aniya at sumandal sa headboard ng kama.

“Bakit ano ba yun?” ang kunwari ay inosente kong tanong.

“Nakita ko sa restaurant si Uriel. May ka date na teenager na bading. Ha! Sa bakla din pala sya babagsak pagkatapos ka nyang di pakitaan ng maganda dati.” aniya.

“Ayos lang naman siguro yon. Ganon ang true love. Like us. Besides,hindi naman kasi natin alam ang mangyayari sa hinaharap.” sabi ko naman at tumayo. Pumunta ako sa walk in closet at ikinuha sya ng damit at short.

“Yeah. Mabait naman si Uriel. Suplado lang.” tumayo na din sya at lumapit sa akin,niyakap ako mula sa likuran. “Ikaw ba? Hindi ka ba nagsasawa sa akin? Ako hindi,mahal na mahal kita eh,at sa oras na mawala ka sa akin,I’ll be damn devastated.” at dinilaan nya ang earlobe ko. Nagtayuan ang mga balahibo ko. Nag iinit na sya,at wala akong magawa kundi ang magpa anod.

“Oo naman. Kaya nga kita asawa diba?” ani ko. Iniharap nya ako sa kanya at siniil ng halik. Magkalapat ang aming mga labi hanggang mapahiga kami sa kama. Mabilis ang mga kamay nyang nahubad ang aking mga damit.

Kabisadong kabisado nya ang kanyang ginagawa. Bawat parte ng aking katawan ay sinasamba nya.

“Napaka bango at napaka sarap mo talaga bhie.” aniya at muli akong hinalikan habang iniaangat nya sa ere ang aking mga paa. Pumikit ako ng maramdaman ko na ang pagpasok nya. Suminghap ako sa sensasyong ibinibigay nyo,hindi nagtatagal ang sakit,agad itong napapalitan ng mumunting kiliti.

At ng matapos kami ay kapwa kami humihingal. Niyakap nya ako habang ako ay tulala at nag iisip.

Hanggang kailan ako ganito? Hanggang kailan ako dapat magpaganito?

“Bhie.” ani ko at tiningnan nya ako.

“Hmmnn?”

“Mahal mo talaga ako no? Kung ibang lalaki pa yan ay pinerahan lang ang bakla.” wala lang. Gusto ko lang syang makilala. Gusto kong makilala ng lubos ang kinikilala kong asawa.

“Oo naman. Sobra. At saka hindi ako ganong lalaki. Ikaw ba mahal mo ako?”

“Oo naman.”

“Edi papayag ka sa gusto ko?” ang bulong nya sa tenga ko.

“B-bakit? Ano ba yon?” ang kinakabahan kong tanong.

“Gusto kong magpa surgery ka.” muli ay bulong nya na ikinalaki ng mga mata ko.

“Huh? Anong ibig mong sabihin?” gulat kong tanong at bumangon.

“Sex transplant bhie. Para tuluyan ka ng maging babae.” seryoso nyang sabi kaya nangunot ang noo ko.

Gusto nya akong maging babae? Gusto nya akong baguhin? Pero kontento na ako sa katawan ko.

“Ayoko. Natatakot ako.” ang sagot ko at tuluyang tumayo para magbihis,nakalimutan na tuloy naming kumain.

“Its for the good bhie. Para hindi ka na nasasaktan pag ginagamit kita. Natatakot ako na baka makakuha ka ng sakit sa palagi kong pag gamit dyan.” puno ng pag aalalang sabi nya. Bumuntong hininga ako,I know he just want the best,kahit na madami syang lihim ay mahal nya parin ako.

“Pag iisipan ko yan. Tara na munang kumain para makapag pahinga ka na.” ang sabi ko at hinintay syang magbihis.

Matapos ang dinner namin ay agad syang nakatulog matapos nyang tapusin ang trabaho nya sa kanyang laptop. Ako naman ay naupo sa couch at kinuha ang tab. Inopen ko yung ginawa kong account sa facebook,nagbabaka sakali ako na online si Kiernan.

Napangiti ako ng makitang online sya,kaya agad akong nag chat sa kanya.

Ako:

Uy! Kasama ko si Roo kanina. Bakit parang wala din silang alam tungkol sa akin?

Kiernan:

Really? That’s good. Well,probably because,naglaho kayong parang bula pagkatapos ng aksidente.

Ako:

Gusto ko ng malaman ang totoo.

Kiernan:

Then kausapin mo ang asawa mo. My job is done,tapos na akong bumawi sa mga kasalanan ko sa inyo noon. Ikaw na ang bahalang alamin ang lahat.

Ako:

Saglit lang! Alam mo ba nangyari sa tatay ko?

Pero nakita ko na lang syang nag offline. Napasabunot ako sa sariling buhok dahil sa sobrang frustration.

Ang hirap ng ganito! Bakit kasi ayaw pang bumalik ng mga alaala ko? Bakit pinapahirapan ako ng ganito?

Napatingin ako kay Kyd na payapang natutulog.

I know he loves me,but why is he doing this to me? Gusto ko syang diretsuhin pero natatakot ako sa magiging reaksyon nya. Pero paano ako? Habang buhay na lang bang hindi ko maaalala ang nakaraan? Habang buhay na lang bang lihim ang mga nangyari sa nakaraan?

Kung pwede ko lang sanang iuntog na lang ulit ang ulo ko para bumalik na ang mga nawala kong alaala ay gagawin ko. But I know that’s impossible,wala ako sa telenovela,this is reality. At ang masakit lang ay kailangan kong magtiis.

Humiga na ako sa tabi ni Kyd at inisip ang alok nya kanina. Kung papayag ba ako ay pwede ko kayang malaman mula sa kanya ang katotohanan? Pwede ko kaya iyong magamit na advantage? Wala naman sigurong mawawala pag pumayag ako diba?

Kaya bago ako pumikit para matulog ay nabuo ko na ang aking desisyon. I will sacrifice just to know the truth,hindi ako pwedeng mabuhay sa kasinungalin lamang.

Love~14

Buo na ang desisyon ko. Papayag na ako sa gusto ni Kyd. Halos isang linggo na din akong bored dito sa bahay pag nasa trabaho si Kyd. Lagi ko lang iniisip yung pagkikita namin ni Roo at yung mga sinabi nya. Idagdag na natin ang sinabi ni Kiernan na tapos na syang bumawi. Bakit? Ano ba ang masama nyang ginawa noon?

“Sir,may sulat po.” ani ng katulong at lumapit sa akin habang nanonood ako ng Tv sa living room.

“Salamat po!” at tiningnan ko ang mga ito. Hindi sya sulat. Invitation sya mula sa dati kong school. Alumni homecoming ito,tig isa kami ni Kyd. Ewan ko pero bigla akong na excite.

Tiningnan ko ang petsa. 3weeks from now. Makakapag prepare pa ako. Dito ko na din siguro unti unting malalaman ang mga lihim at nangyari sa nakaraan.

“Hello bie.” ang sabi ko ng sagutin ni Kyd ang tawag ko.

“Yes? Napatawag ka bie? May nangyari ba?”

“Wala naman. Uhm may dumating na invitation,alumni homecoming ng dati nating school. Pupunta tayo?” ang pagcbakasakali ko. Baka kasi ayaw nya dahil nga may tinatago sya.

“I’ll think about that bie,baka hectic ang schedule ko nun eh.”

Napabuntong hininga ako.

“Yung alok mo. Pumapayag na ako bie.” ang mahina kong sabi. Saglit na tumahimik.

“Talaga? Lets talk about that pag uwi ko. Thanks bie! I love you! Sige na,ang dami ko pang trabaho. Bye.” at ibinaba na nito.

Ngayong pumayag na ako,siguro pagkatapos ng operasyon ay pwede ko ng dahan dahanin ang pagtatanong kay Kyd. Im really dying to know everything,lalo na ang tungkol sa tatay ko. Kung kasama ko sya sa aksidente,nasaan sya?

Sumapit ang gabi,dumating si Kyd na ang laki ng pagkakangiti. Agad nya akong hinalikan,syempre nagpaubaya ako,kung ang lahat ng ito ay para malaman ko ang katotohanan ay gagawin ko.

Matapos ang aming dinner ay inaya nya ako sa kwarto.

“Salamat sa pag payag bie,magpapa book agad ako ng flight natin to Thailand para maoperahan ka agad.” aniya habang naghuhubad. “But before that,susulitin ko muna ang panahong hindi ko na magagamit ang butas na yan.”

At ng matapos ang mainit naming pagtatalik ay nagsimula ulit kaming mag usap ng seryoso.

“Natatakot ako sa magiging operasyon,pero para sayo,gagawin ko.” ang bulong ko sa kanya. Niyakap nya ako ng mahigpit.

“Salamat talaga bie. Hindi mo naman mararamdaman yon,maybe after ng operation ay may pagdaanan ka ngunit hindi yon magtatagal. And by that time siguro,aattend na tayo sa Alumni Homecoming.” pabulong din nyang sabi at hinalikan ang aking noo.

“Talaga? Salamat!” sabi ko na lang at gumanti ng yakap. Alam kong may patutunguhan din itong pagsasakripisyo ko.

Hanggang sa sumapit ang araw ng pagpunta namin sa Thailand,lahat na ay naisa ayos ni Kyd. Pati ang mga duktos na hahawak sa operasyon ko ay mga nakausap na din nya.

Ilang beses pa akong tinanong kung sigurado na ako dahil once na pumasok na daw sa operating room ay wala ng atrasan.

Nagdalawang isip ako. Pero para sa katotohanan ay gagawin ko ito. Kaya ng ipasok na ako sa operating room ay abot-abot na ang kaba ko.

Pagkatapos ng operasyon na ito ay tuluyan na akong magiging babae. Ni hindi pumasok sa isip ko na dadating ako sa ganitong punto.

At nang may iturok na sila sa akin at nakaramdam ako ng antok ay ipinagpasa Diyos ko na lang ang lahat.

Mahabang katahimikan at kadiliman. Hanggang sa may mga makita akong imahe,ako at si Roo,may mga kasama kami at nagtatawanan,parang nasa isa kaming kainan. Hanggang sa nagbago ulit, ang sarili ko ang nakikita ko,naka toga at umiiyak,nanakbo ako papunta sa isang kotse at may sumunod na lalaking may edad.

“Papa!!” sigaw ko at napabalikwas ako ng bangon. Nasa loob ako ng kwarto dito sa ospital pero walang tao.

Napapikit ako,at pagmulat ko ay bumuhos na ang luha ko.

“Si Papa? Nasaan si Papa?” ang tanong ko sa sarili. Ang mga nakita ko ba sa panaginip ko ay ang mga nangyari sa nakaraan?

Naramdaman kong may papalapit kaya muli akong nahiga at pumikit. Nagkunwari akong tulog.

“The operation is successful. There will be a side effect,it would be difficult for him to urinate,but that would be for weeks. And if the wounds already healed. You can do whatever,but please be reminded,that you have to use him 3 times a week so that his new organ won’t get dry and won’t close.” sabi ng isang boses. Siguro yon ang duktor.

“Thank you.” boses ni Kyd at bumukas sara na ang pinto.

Natakot ako. Mahihirapan akong umihi? Tapos kailangan lagi akong ginagalaw para mapanatili syang basa at para hindi magsara?

Parang bigla akong nagsisi. Pero wala na akong magagawa,itutuloy ko na lamang ang plano ko.

“Ganap ka ng babae bie. Wala ng makaka agaw pa sayo sa akin. Natupad na ang pangarap ko para sayo. Sunod naman ay ang anak natin via surrogacy,we will be a happy family.” ani Kyd habang hinihimas ang buhok ko. Ewan ko,parang nagtayuan ang mga balahibo ko dahil sa sinabi nya. Alam kong mahal nya ako,pero ang makadinig ng mga ganitong salita mula sa kanya ay nakakapangilabot.

“Papa.” sadya kong sinabi habang nakapikit. Tumahimik sya at dahan dahan kong minulat ang aking mga mata.

“Salamat at gising ka na bie.” nakangiti nyang sabi pero hindi ko ginantihan ang ngiti nya.

“Napanaginipan ko si Papa. Nasan si Papa,bie?” at biglang nalungkot ang kanyang mga mata.

“Pag uwi natin ng Pilipinas ay dadalhin kita sa kanya. Alam kong darating ang panahon na magtatanong ka. Itinago ko ito dahil ayoko ng madagdagan ang sakit na dinanas mo noon. Maintindihan mo sana ako bie.”

I don’t know. Pero lumambot ang puso ko dahil sa mga sinabi nya. Parang bigla ko na lang syang naintindihan. Itinago nya dahil ayaw na nya akong masaktan. Pero ano ang nangyari kay Papa? Nasaan sya?

Ilang araw din kami namalagi dito sa Thailand,nag stay kami sa isang five star hotel. At nung araw na pagbalik namin sa Pilipinas ay namili muna kami ng kung anu-ano. At sa mga araw na iyon,napatunayan kong totoo ang sinasabi ng duktor. Sobrang nahihirapan nga akong umihi,sobrang sakit at sobrang hapdi,halos umiyak na ako pag nasa banyo ngunit hindi ko pinapadinig kay Kyd.

Pagkauwi namin sa Pilipinas ay parang bagong tao na naman ako. Ibang-iba ang pakiramdam. Nakakapanibago,ganito pala ang pakiramdam ng mga babae.

“Bakit nga pala hindi ka bumili para sa tropa mo?” ani Kyd habang inaayos nya yung mga ibibigay nya sa mga dati nyang kaklase sa araw ng reunion.

“Hindi ko pa din naman sila maalala at matandaan kaya ayos lang siguro.” ang sagot ko habang tinitingnan sya sa ginagawa nya.

“Sa mga classmates mo,dalawa lang dun ang tropa mo,isang babae at isang bading. Sa akin naman mga kaklase ko na naging katropa mo sina Roo,Toy at Chael.” pagkasabi nya non ay bigla din syang natigilan.

“Pwede namang huwag tayong pumunta bie.” ang sabi ko ng matigilan sya.

“No,we will come,at kinabukasan nun pupuntahan natin ang papa mo.” aniya at nginitian ako. Hanggang kailan ka maglilihim sa akin? “Do you want to change your name and sexuality sa mga papeles? Like your Birthcertificate,sa comelec etc.”

“Hindi na siguro kailangan bie. Tama na yung nabago ang sekswalidad ko,huwag na ang pangalan.”

“Okay.” aniya at tumayo. Tumabi sa akin. Alam ko na ang gagawin nya kaya pumikit na ako.

Iba ang paraan ng paghalik nya,sobrang pusok at puno ng pananabik. Gumapang ang halik nya sa aking tenga habang abala ang mga kamay nya sa pagtanggal ng aking mga saplot.

Hanggang sa ang halik nya ay bumaba sa aking dibdib,pinagsawa nya doon ang kanyang bibig at dila. Ito ang kauna unahang sobrang naging ganito sya kapusok. Hindi ko din mapigilan ang mapag ungol dahil sa sensasyong binibigay nya.

Hanggang sa bumaba ang kanyang bibig sa aking pusod. Napahawak ako sa kanyang buhok. Pinaghiwalay nya ang aking mga hita at tinumbok ng kanyang dila ang pakay nito. Hindi ko alam kung saan ko ipapaling ang aking ulo. Ganito pala ang nararamdaman ng mga babae. Naramdaman ko na lang na may pumapasok,pagtingin ko ay ipinapasok nya ang daliri nya.

“Uhh.. Please..” ang ungol ko. Tumayo sya at may kinuha sa tokador. Hindi ko alam kung ano iyon basta pumikit ulit ako. Naramdaman kong ipinahid nya ito,pakiramdam ko ay basang basa ang aking butas.

“Ive been dreaming of this.” bulong nya at dahan dahang pumasok. Napayakap ako. Iba ito,walang sakit. Mumunting kiliti at sensasyon agad ang sumalubong sa akin. “Pinasadya ko ang lalim at laki nyan para sa akin.” dagdag pa nya at umulos.

Nanginig ako sa ibayong sensasyon. Kakaiba ito,at aaminin ko,mas masarap ito kesa sa dati. Hanggang sa ang dahan dahan nyang pag galaw ay bumilis at dumiin. Hindi na ako nakatiis at sinabayan ko sya. Pakiramdam ko ay babae na talaga ako. Nang maramdaman kong nanginig sya ay sinalubong ko ang pag ulos nya at ako mismo ang nagdiin ng aking katawan.

“Im really inlove with you bie.” humihingal na sabi ni Kyd habang nasa ibabaw ko pa,dahan dahan pa din syang naglalabas pasok at parang nalalasing na ako sa sobrang sensasyon.

“Im inlove with you too.” ang isinagot ko na lamang kahit nagdadalawang isip ako. Pumikit ako at dinama ang dahan dahan nyang pagpasok at paglabas sa akin.

“Mas masarap diba? Lets proceed to round two.” hinalikan nya ako at itinagilid habang hawak nya ang hita ko. Nakakabaliw.

Mula nung araw na iyon ay puro pang babae na ang mga binibili sa aking gamit ni Kyd. Nagdududa na din ako sa nararamdaman ko,para bang nagkakagusto na ako sa kanya,pero pag naiisip ko yung mga sinabi ni Roo at Kiernan ay nagdadalawang isip ako agad sa nararamdaman ko.

Dumating ang araw ng Alumni Homecoming. At hindi ko napaghandaan ang mga nangyari.

AN - Hanggang chapter 20 lamang po ito, kaya subaybayan nyo po hanggang sa pagtatapos. Marami pong salamat! Enjoy reading! =)

Love~15

Sumapit ang araw ng Alumni Homecoming. Hindi maiwasang kabahan ako. Para bang ito na ang judgement day para sa akin. At natatakot ako na mapunta sa wala ang lahat. Hindi ko sila matandaan pero alam kong makakakuha ako ng impormasyon.

Nagdududa din ako kung makikilala ba nila ako dahil binago na ako ng tuluyan ni Kyd. At hindi ko alam kung ano ba ang mangyayari pagkatapos ng gabing ito.

Matapos kong isuot ang mga dangling earings ay huminga ako ng malalim. Ibang iba na ako. Hindi ko na makilala pa ang pagmumukha ko.

“Bie lets go. Nagtext na ang mga kaklase ko dati. Gusto na daw nila tayong makita.” ani Kyd at sumilip sa pinto. Hinarap ko sya at ngumiti.

“Sige,tara na.” at lumabas na kami. Habang nasa byahe ay panay ang kwento nya,halatang excited sya,ako hindi ko mawari kung excited din ba ako o ano?

Pagkarating namin sa pinagdausan ay ang dami dami ng tao. Pero may mga nakalagay naman sa mga gilid kung anong section sila dati.

“Tara! Nandun yung dati kong section.” at tinungo namin ang sinasabi nya. Lahat nang nasa pwestong iyon ay tinitingnan kami.

“Oh? Hindi nyo na ba ako kilala? Its me,Kydron Montecarlo.” nakangising sabi ni Kyd.

“Ikaw na pala yan tol!” at nilapitan sya ng mga kaklase nya. Napatingin ako sa tatlong lalaki na hindi tumatayo. Kumalabog ang dibdib ko ng makitang nakatitig sa akin si Roo,pati yung dalawa nyang katabing lalaki.

“Guys! Guys! Huwag masyadong madikit! Magagalit ang misis ko.” biro ni Kyd at lumapit sakin. “Hindi nyo ba sya matandaan? Yung transferee dati? Yung boyfriend ko? Si Jermaine Avelino yan! But now hindi na sya HE,she’s now a SHE,pinaoperahan ko sya.”

Napalunok ako. Kailangan pa bang sabihin yon? Anong gustong palabasin ni Kyd?

“Oh my god! Yung nadisgrasya nung graduation? Nasan ang Papa nya?” sabi nung isang babae.

“Ang tagal nyo na. At ginawa mo talaga syang babae ah?” sabi naman nung lalaki.

“Ganyan ako mainlove!” sagot ni Kyd at hinapit ako sa bewang.

“Maine? Ikaw na ba talaga yan? Totoo nga ang sinabi ni Roo.” sabi nung isa sa mga katabi ni Roo.

“Kamusta ka na? Nasan si Tito?” sabi pa nung isa. Napatingin ako kay Roo na nakatingin pa din sa akin. Tapos tumingin naman ako kay Kyd,tumango sya.

“Hindi ko alam. Wala akong matandaan,sino ba kayo?” at nakita kong napanganga sila,biglang napatayo si Roo.

“Huh? Ako si Chael,ito naman si Toy,mga tropa mo kami. Matagal ka na naming hinahanap.”

“Tama na siguro yan. Im sorry to say this,may amnesia si Maine at hindi na nya kayo kilala. Iba na sya.” sabi ni Kyd at hinila ako. Naiinis ako,nabuko agad ako,parang hindi ko na malalaman ang katotohanan.

“Kyd tol. Can we talk?” ang seryosong sabi ni Roo ng lumapit. “Sa labas tayo.”

“Sure.” nakangising sabi ni Kyd,may kakaiba akong nararamdaman. “Bie,sige na,puntahan mo na mga kaklase mo.” at sabay silang umalis ni Roo. Tinanaw ko lang sila habang papalayo sila. Ano kayang pag uusapan nila?

“I can’t believe this.” sabi nung Chael.

“B-bakit? May mga dapat ba akong malaman?” ang tanong ko dito.

“Tara muna sa mga classmates mo. Matutuwa sina Kim at Flexi pag nakita ka.” ang pagsingit nung Toy.

“Sige.” sabi ko,nauna silang naglakad at sumunod ako. Sila yun,tama nga si Kiernan,mga kaibigan ko nga sila.

“Oh! Sino naman yang kasama nyo aber?” sabi ng isang baklang maganda pero maikli ang buhok ng makalapit kami.

“Ang hilig nyo mang chix! Patay kayo sa amin.” sabi naman nung babae. Nawiwirduhan ako,parang gusto ko silang yakapin,pakiramdam ko sobrang namiss ko sila kahit wala pa akong maalala.

“Hindi nyo na makilala? Si Maine yan.” ani nung Toy.

“At babae na sya.” dagdag nung Chael. Biglang tumayo ang dalawa at niyakap ako.

For some reason,gusto ko yung yakap nila. Napapikit ako. Nakikita ko mga imahe namin dati. Kaya pagmulat ko ay tumulo na ang mga masagana kong luha.

“Wala akong matandaan. Hindi ko kayo maalala pero ramdam ko kayo.” ani ko at nagpahid ng luha. Nabura na siguro ang make up ko.

“Anong ibig mong sabihin teh?” sabi nung bakla.

“May amnesia pa din sya hanggang ngayon,yun yung naaksidente sila ni Tito.” sabi ni Chael.

“Eh bigla silang nawala nun. Nasan ba si Tito?” ani nung babae.

“Hindi ko alam. May pakiramdam akong may tinatago talaga sya. Nagising akong wala ng maalala. Ang sinabe lang nya naaksidente ako at nacomatose.” ang pag amin ko.

“Nabaliw na yon sayo. Gusto ka nyang masolo ka.” sabi ni Toy.

“At hindi man lang nya sinabi ang totoo? That psycho.” sabi nung babae.

“Please huwag kayong magsalita ng ganyan sa kanya. Naging mabaet sya sa akin. Minahal nya ako,binigay nya lahat.” ang pakiusap ko sa kanila.

“He don’t deserve you. Tae kasi ni Roo. Ang bagal.” sabi nung Chael.

“He manipulated you. Binago pa nya kasarian mo.” dagdag nung Toy.

“C’mon. Were going home! Dapat hindi na tayo pumunta!” ang biglang sulpot ni Kyd,galit na galit sya at hinablot ako.

“Nasasaktan ako! Teka,ano bang nangyari?” ani ko at lumingon sa pinanggalingan,humahabol sila sa amin.

Pagdating sa labas ay may humarang. Si Kiernan!

“Pabayaan mong malaman ni Maine ang lahat.” ani Kiernan.

“Ikaw ang pinagmulan ng lahat ng ito!” galit na sabi ni Kyd at malakas na sinuntok si Kiernan. Mabilis din nya akong ipinasok sa kotse nya.

“Ano bang nangyari? Hindi pa ako tapos makipag usap sa mga kaibigan ko.” ani ko na kinakabahan. Parang nangyari na ito.

“Theyre not your friends. Aagawin ka lang nila sa akin.” at mabilis nyang pinaharurot ang kotse. Napakapit ako sa pinto.

“Ano ba Kyd? Bagalan mo!” ang natataranta kong sabi. Ganitong ganito din yon.

Shit! Ganito kami nadisgrasya ni Papa! Natatandaan ko na.

“Hindi ka nila pwedeng makuha sa akin. Pinaghirapan kita,binago. Hindi pwedeng mawala ka sa akin.” aniya habang mas mabilis na pinatakbo ang kotse.

“Dahan dahan! Sumusunod sila oh? Makipag usap tayo ng mahinahon.” ang naluluha ko ng sabi at nakipag agawan sa manibela.

“Huwag kang magulo Bie! Maaabutan nila tayo!” aniya at tinulak ako.

Nakita kong nag red ang traffic light pero hindi sya tumigil. Napapikit ako ng makita kong may sasalpok sa amin. No,nauulit lang ang dati.

At kasunod nun ay ang pagdilim ng paligid. May naririnig akong maingay pero hindi ko kayang dumilat. Sa gitna ng dilim ay nakita ko si Papa.

“Papa!” ang tawag ko ngunit lumalayo sya. Hanggang sa bigla na lang syang nawala sa gitna ng dilim.

Naramdaman kong may bumuhat sa akin. Hanggang sa parang nabuhay ang sistema ko dahil biglang may naririnig ako.

“Buti hindi sila napuruhan. Dalhin natin sa ospital para makasiguro.” sabi ng isang boses ng lalaki.

“Ang tagal ng mga pulis at ambulansya! Ang hirap tanggalin ni Kyd! Naipit.” sabi pa ng isa.

“Kuya! Kuya! Parang awa nyo na. Tulungan nyo kaming matanggal ang kaibigan namin sa pagkakaipit!” boses ng babae. Kaya pinilit kong dumilat.

“Its okay Maine. Im here. Youre safe. Dadalhin na kita sa ospital.”

Sa narinig ko ay pumikit na lang ako ulit. Bakit kailangan pang humantong sa ganito?

Nagising ako dahil sa tunog ng ng kung ano. At tulad ng inaasahan ko,nasa ospital nga ako. Lahat sila ay nandito,nagulat sila ng makita nilang nakatingin ako sa kanila.

“Kamusta pakiramdam mo Maine?”

“Mabuti na lang at hindi kayo napuruhan ni Kyd.”

“Im okay. Gusto ko lang malaman kung okay ba si Kyd?” ang sagot ko lang. Ngayon,pakiramdam ko,alam ko na ang mga kasagutan sa lahat ng tanong ko.

“He’s okay. Binabantayan sya ni Mister Montecarlo at nung Uriel.”

“Mabuti naman.” ani ko at tumingin sa kisame. Pumikit ako,hindi ko na alam kung anong mangyayari pagkatapos nito.

“Gusto kong puntahan si Papa.” ang sabi ko ng manahimik sila.

“Sasamahan kita.” napatingin kaming lahat sa nagsalita. Si Mister Montecarlo o Mister M. kung tawagin nila. Lumapit ito sa higaan ko. “Kamusta na Maine? Its been a long time,sinadya kong huwag na kayong abalahin ni Kyd matapos ang aksidente dahil galit ako sa anak ko,hindi ako pabor sa mga ginagawa nya,but I understand him,nilamon lang sya ng sobrang pagmamahal nya sayo.” ang mahaba nyang dagdag at naupo sa hospital bed na kinahihigaan ko.

“Kaya po ba itinago nya sa akin ang lahat? At ito pa,binago nya ang kasarian ko.” hindi ko maiwasang magtampo. Tiningnan ko ang lahat at mukhang nagulat sila. “Naaalala ko na ang lahat.” ang dagdag ko pa.

“Im sorry Maine. Im sorry sa ginawa ng anak ko. Dapat noon pa lang ay nakialam na ako,pero wala akong magawa,ang pagmamahal nya ang pinaglalaban nya.” ani Mister M. Nakikinig lang ang lahat.

“Hindi ko po alam na ang nararamdaman ko. Minahal ko naman sya pero bakit ginanito nya ako? Nagawa nyang paikutin ako sa kanyang mga kamay. Pati si Papa ay itinago nya sa akin.” ang umiiyak kong sabi. Lumapit si Roo at niyakap ako. Umiyak ako ng umiyak,inilibas ko ang sama ng loob ko.

“Patawarin mo ang anak ko. Huwag kang magalit sa kanya.”

“Hindi po ako galit. Hindi ko lang alam kung kaya ko pa syang harapin. Ayaw ko muna syang makausap. Ang tanging gusto ko lang ay malaman kung nasaan si Papa.”

“I understand. Pwede mo syang kausapin pag handa ka na. Puntahan mo kami sa bahay ko. Pero bukas sasamahan kita sa Papa mo. Again,sana mapatawad mo si Kyd,alam kong magagawa mo iyon dahil mabait ka Maine.” tumayo na ito at lumabas.

“Sasama kami bukas.” ani Kim.

“Buti at bumalik na ang mga alaala mo.” sabi naman ni Chael. Hindi agad ako nakasagot dahil gusto ko yung naririnig kong mabilis na tibok ng puso. Akin ba yon?

“Welcome back best.” sabi ni Roo kaya agad akong kumalas sa yakap. Puso nya pala ang naririnig ko.

“Salamat sa inyong lahat ah?” ang tanging nasabi ko lang. Nag iwas ako ng tingin kay Roo. Naiilang ako,may naalala kasi ako. Naghalikan kami bago ang graduation dati,ang bilis tuloy ng tibok ng puso ko.

“Anong balak mo kay Kyd?” tanong ni Flexi.

“Ewan. Minahal ko sya,pero ngayon hindi ko na alam.” ang sagot ko naman.

“You’ll get over with it. Nandito kami lagi para sayo.” sabi ni Toy at ngumiti ako.

“Basta,sabay sabay nating puntahan si Papa bukas,sobrang miss na miss ko na sya.” ang sabi ko naman at sumandal sa headboard ng kama.

“May matitirahan ka ba teh? Paano yan ngayon?” ani Kim. Napaisip tuloy ako. San na nga ba ako ngayon?

“Pwede muna syang sa bahay ko tumuloy.” sabi ni Roo.

At hindi ko alam kung bakit nagrigodon ang puso ko.

Love~16

Kinabukasan ay pinayagan na ako ng duktor na makalabas. Yun nga lang,naka wheelchair ako at si Roo ang nagtutulak.

Sa van kami ni Mister M. sasakay papunta sa kung nasaan si Papa. Habang nasa byahe ay hindi ko maiwasang maisip si Kyd.

Kamusta na kaya sya? Ayos na kaya sya? Naisip ko yung mga panahon na sobra kaming nabaliw sa isa’t isa. Nga lang,sumobra sya at sinamantala nya na wala akong maalala. Mahal ko sya,pero ngayon hindi ko na alam,bago pa man maganap ang aksidente ay malinaw sa akin na may nararamdaman na ako nun kay Roo,at ngayon nga napatunayan kong may nararamdaman nga ako kay Roo.

“Again,I just want to say sorry kung itinago ito ng anak ko.” ani Mister M Habang nagmamaneho. Wala sa amin ang kumibo. Naisip ko na magiging masaya kami ni Papa dahil magkikita na kami pagkatapos ng lahat ng nangyari.

Nagsalubong ang mga kilay ko ng mapansin kong sa sementeryo kami pumasok. Kumalabog ang dibdib ko.

“Bakit dito po tayo pumunta?” ang malakas kong sabi. Kinakabahan na ako,nagtutubig na ang aking mga mata.

“Kalma Maine.” ani Roo at hinaplos ang likod ko. Bumaba na si Mister M,sumunod kami. Habang tinutulak ni Roo ang wheelchair ay palakas ng palakas ang pagkalabog ng dibdib ko. Sana mali ako ng iniisip,dahil hindi ko talaga mapapatawad si Kyd.

Tumigil sa tapat ng isang Museleo si Mister M,binuksan nya ito. Agad may bumara sa lalamunan ko ng makita ko ang litrato ni Papa. Pumasok kami sa loob. Nag unahan ng tumulo ang mga luha ko ng makita ko sa lapida ang pangalan ni Papa.

“Nung ma aksidente kayo,dead on arrival ang Papa mo,nataranta ang anak ko,nakiusap sya sa akin na sa bahay ko ipagamot,ang kwarto sa guestroom ang naging ospital mo. Ang papa mo naman ay agad naming inasikaso para mailibing. Believe me Maine,naging biktima lang tayong lahat ng sitwasyon.” mahabang sabi ni Mister M,Pero walang nagawa yon para mabura ang galit ko.

“Napaka sama nyong mag ama! Hindi ko kayo mapapatawad! Itinago nyo ang lahat! Inilihim nyo! At ngayon,ihaharap nyo sa akin ang ama ko na lapida na lang? Nasan ang mga puso nyo!” ang singhal ko habang umiiyak,hindi ko matanggap. Ni hindi ko man lang nayakap si Papa.

“Im sorry Maine.” ani Mister M.

“Mister M,salamat po sa pagsama nyo dito. But can you give us a minute?” ani Roo. Tumango si Mister M at lumabas.

“I don’t know what to say.” dinig kong sabi ni Flexi.

“Maine,look at me and listen to me.” ani Roo at lumuhod sa harap ko. “You just have to open your heart and mind. Alam naming sobra kang nasasaktan,but I don’t think na matutuwa si Tito dahil umiiyak ka.” at hinawakan nya ang mga kamay ko. It felt so warm,parang kumakalma ako.

“Bakit nila ginawa sa amin ito? Pinagsamantalahan nila ang pagkakataon. Nagpagamit ako ng ilang beses kay Kyd,pumayag akong ipaopera nya ako dahil naniwala ako sa mga sinabi nya.”

“Its because,he loves you. But he was just consumed with his love for you. Ginawa nya ang sa tingin nya ay tama para sa kanya. At si Mister M,bilang ama ay inintindi nya ang anak nya. Hindi magandang magtanim ng galit sa kapwa Maine. Ayokong lamunin ka ng galit mo sa kanila.” nakatitig sya sa akin,para akong tinutunaw. And somehow kumalma na ako ng tuluyan.

“Ayaw ko muna silang makita at makausap.” ang mahina kong sabi.

“Roo,Maine uhm,mag offer tayo ng dasal para kay Tito,then iwanan muna namin kayo saglit para masulit nyo ang pakikipag usap kay Tito.” ang sabi ni Kim.

Si Toy ang nag lead sa dasal. At habang nangyayari yon ay panay ang iyak ko. Pumapasok sa isip ko si Papa at yung mga panahon ma magkasama kami,masaya. He was my hero,my idol and my everything. Mahal na mahal ako ni Papa. At ngayong wala na sya ay hindi ko na alam kung paanong magsisimulang ulit. Parang sa salamin na pag nabasag ay ang hirap ng buuin,ganon ang buhay ko ngayon,mahirap ng mabuo.

“Alam kong hindi mo alam kung paanong magsisimula ulit. Pero nandito ako,nandito ang tropa para tulungan kang mabuo. Hindi kita papabayaan,hindi na kita hahayaang masaktan. Youve been to hell and I don’t want you to go back there again. I will protect you Maine.” ang sincere na sabi ni Roo. And again,tumulo na naman ang mga luha ko. Yumuko ulit sya sa harap ko at niyakap ko sya ng napakahigpit.

Tulad ng plano ay sa bahay ako ni Roo tumuloy. Medyo dissoriented padin ako. Lambot na lambot ako,mahapdi ang mga mata ko at namimigat na. Pakiramdam ko walang direksyon ang buhay ko.

Hinatid ako ni Roo sa isang kwarto,yun daw ang magiging kwarto ko,wala akong dalang damit o gamit,ang sabi ni Mister M ay ipapahatid na lang daw nya ito.

“Gusto ko ng magpahinga.” sabi ko at naupo sa kama.

“Hindi ka ba kakain muna? You need it.” ani Roo na nakatingin sa akin.

“Hindi na. I just want to rest.”

“Okay.” aniya at lumabas. Nilibot ko ang paningin sa buong kwarto,nakita ko agad ang isang malaking salamin. Agad akong tumayo,humarap ako sa salamin at tinitigan ang aking sariling repleksyon.

Sobrang nagbago ako,binago ako ni Kyd. Binago nya ako ng mga panahong wala akong maalala. Nagawa nya akong mapapayag na magpaopera ng kasarian. Napapayag ako dahil desperado akong malaman ang katotohanan. Ilang beses akong nagpagamit sa kanya.

Naniniwala kasi ako nun na pag pumayag ako sa lahat ng gusto nya ay magkukusa syang magsabi sa akin. Ngunit hindi nangyari iyon,pinanindigan nya ang pagsisinungaling. Hindi nakabuti sa aming dalawa ang kanyang pagmamahal.

Siguro ay napapagod din talaga ang puso. Kasi wala na pala talaga akong pagmamahal sa kanya,kasabay itong nawala ng mga alaala ko noon.

Hinubad ko ang aking lahat ng saplot. Nakaharap pa din ako sa salamin. Hindi ko na makilala ang katawan ko. Napatingin ako sa aking gitna. Tuluyan na nga akong ginawang babae ni Kyd,at wala akong magawa kundi ang magsisi.

Bumukas ang pinto,humarap ako at nagulat si Roo. Napatitig sya sa akin at kitang kita ko ang paglunok nya. Tiningnan nya ang aking gitna,matagal at parang bigla syang namula.

“B-bakit?” ani ko at lumapit.

“Maine,magbihis ka!” ang parang nahihirapang sabi ni Roo.

“Wala naman sa akin kahit makita mo ang katawan ko. Parang hindi ko naman na ito katawan. Ilang beses na itong ginamit ni Kyd.” ani ko at naglakad pabalik sa kama.

“Kahit na Maine. Magbihis ka na at hindi pwedeng hindi ka kakain.” aniya at binuksan ang pinto. “I don’t want to see you naked kung hindi ako ang magtatanggal ng mga saplot mo. Baka hindi ako makapag pigil Maine,ilang taon akong naghintay at nagtiis. Now,hintayin kita sa baba.” at lumabas na sya’t sinara ang pinto.

Napanganga ako dahil sa mga sinabi nya. Yung tibok ng puso ko,pamilyar na pamilyar,ganito iyon pag sya ang kasama ko.

Tiningnan ko yung wheelchair,at ngayon ko lang narealize na nakalakad pala ako? Ni hindi man lang din napansin ni Roo. Ewan sa simpleng pangyayaring iyon ay napangiti ako.

Pumasok ako sa banyo at naligo,nilinis kong mabuti ang aking katawan. At ng matapos ako,dun ko lang naalala na walang towel,at wala din akong damit.

Nakita na naman nya ito kanina,kaming dalawa lang din naman ang tao dito kaya ayos lang naman sigurong bumaba ako ng walang saplot.

Pagbaba ko ay nakita ko syang nakatalikod sa kusina. Hubad ang kanyang pang itaas at tuwing gumagalaw sya ay nagpe-flex ang mga muscle nya sa likod. Napansin ko din ang tatoo nyang tribal pero hindi ko mabasa.

“Woahh! Shit!” ang gulat nyang sabi ng biglang humarap.

“Wala nga pala akong mga damit.” nahihiya kong sabi. Bumuntong hininga sya at kinuha ang damit nyang nakapatong sa upuan.

“Pwede ba Maine? Hindi ka pwedeng magpagala gala ng ganyan ang itsura. Suotin mo ito.” iniabot nya ang damit. Sinuot ko ito sa harapan nya. “Shit talaga,pakiramdam ko makakagawa ako ng kasalanan.” bulong nyang dagdag at inayos na ang mesa.

Wala pa din akong gana pero kailangan kong kumain. Alam kong hindi matutuwa si Papa kung makikita nyang hindi ko pinapahalagahan ang buhay ko. Kailangan ko lang magpakatatag at bumangon. Alam kong kaya ko ito.

“Nasan si Kiernan?” ang tanong ko sa gitna ng pagkain namin. Tinola ang ulam kaya ginanahan ako.

“Probably nagpapagaling ng pasa sa mukha. Ang lakas ng suntok ni Kyd sa kanya eh.” nakangising sabi ni Roo,napailing ako.

“Kailangan ko syang makausap. I think I need to thank him for all his help.” sabi ko at humigop ng sabaw.

“Bibilhan muna kita ng mga damit at gamit. Hindi ka pwedeng makipagkita sa kanya na hubad ka. Baka kung anong gawin nun.”

“Ipapadala daw ni Mister M ang mga damit ko. Tsaka hindi gagawin yon ni Kiernan,he don’t like me. Hindi sya kagaya ni Kyd.” ang sagot ko at napatigil. Maybe I should stop comparing,hindi maganda para kay Kyd na naikukumpara.

Minahal nya ako,ngunit sa maling paraan.

“Still,bibilhan muna kita. Hindi na gaya ng dati ang katawan mo Maine.” ang sabi ni Roo at nagpatuloy sa pagkain.

“On a second thought,pwede din si Kiernan,ang sabi ng duktor na nag opera sa akin,dapat lagi akong ginagamit para hindi magsara,at kailangan laging mabasa.” ang nakangisi kong sabi. Gusto ko kasing maging magaan ang usapan. Naisip ko kasi na wala ng magagawa sa pagkamatay ni Papa kung magmumukmok at iiyak lang ako.

“What? Youre joking!” aniya at uminom ng tubig.

“Totoo yun. Kung wala naman gagamit sa akin,ako ang gagawa ng paraan. Can you buy me sex toys?” ang nakangisi ko pa ding sabi.

“No way! Walang Kiernan at walang sextoys. Magtiis ka!”

“I can’t. Pag nagsara to,at hindi na ako makaihi at namatay. Its your fault.” at lumabi pa ako.

“Don’t force me Maine. Pag sumabog ako,hindi ka na makakawala sa akin.” aniya at matiim akong tinitigan.

“Then try me Roo.”

Love~17

WARNING : RATED XXXSPG

“Huwag mo akong hamunin Maine. You know so well what I feel.” titig na titig na sabi sa akin ni Roo.

Napalunok ako,kasabay ng malakas na pagkalabog ng dibdib ko. Kitang kita ko sa mga mata nya ang nagliliyab na pagnanasa.

“Nagka girlfriend ka ba ng mga panahong wala ako Roo.” ang bigla ko na lang tanong.

“Wala. Hindi ako interesado,lalo na at may hinihintay ako. Naalala mo ba ang first kiss natin Maine?” and I was taken a back. How could I forget that? Isa iyon sa pinaka masayang nangyari sa akin,ang mahalikan nya.

“Oo naman. Pero bata pa tayo nun.” ani ko at tumayo,kinuha ang mga pinagkainan namin at tinungo ang lababo para ilagay ang mga iyon doon.

“That was the sweetest kiss I ever had Maine. At hindi pa din nagbabago ang aking nararamdaman. Alam kong ramdam mo iyon. Pero nagpalaya ako dahil kay Kyd. But now,Im ready to take my chance with you.” malambing nyang sabi mula sa aking likuran. Yumakap sya at ipinatong sa balikat ko ang kanyang baba.

“R-roo.” ang tangi kong sabi. Parang hindi ako makahinga sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko,halos hindi ko na ito mahabol.

“I don’t want to rush things,alam kong may pinagdadaanan ka pa,pero hindi ko mapigilan ang sarili ko Maine. Torpe ako noon,pero ngayon hindi na.” bulong nya pa. Amoy na amoy ko ang mabango nyang hininga at nangatog na din ang tuhod ko. I never knew na ganito ang epekto sa akin ni Roo.

“N-naghuhugas ako ng plato.” ang sabi ko.

“I want to kiss you,you know? Alam kong pareho tayo ng nararamdaman. At tutulong ako para maghilom ang mga sugat mo.” patuloy pa din nyang pagsasalita. Sa totoo lang ay nabubusog na ang puso ko,at alam kong bibigay na ako. Hindi na ako gaya nung mga teenager pa kami na mahiyain,ngayon kung ano ang gusto kong gawin ay gagawin ko.

“Sige nga–” hindi ko na natapos ang pagsasalita,hinawakan nya ang ulo ko,hinarap sa kanya at siniil ako ng halik. Napaka nostalgic,ganitong ganito ang naramdaman ko nung una nya akong hinalikan. Tumugon ako kahit pakiramdam ko hindi tama ang paghalik ko.

Idiniin nya pa ang kanyang katawan sa akin,ramdam ko na ang matigas na bagay na iyon sa aking likod. Napakapit ako sa sink. Mas naging mas maalab ang kanyang paghalik. Tinugon ko ito,ibinibigay nya sa akin ang pakiramdam na parang ito ang una ko,at nagugustuhan ko ang pakiramdam na iyon.

At dahil wala akong ibang suot kundi ang T-shirt nya ay agad kong naramdaman na may tumutusok sa akin.

Napabitaw ako sa paghalik sa kanya. Sya naman ay hinila ako palayo ng kaunti sa sink,itinaas ang damit ko.

Akala ko ay sa butas sa likod ko nya ako papasukin. Ngunit napasinghap ako ng maramdaman kong dahan dahan itong pumasok sa akin ari.

Napapikit ako. Pwede pala yon. Kahit nakatalikod ako ay napasok nya iyon,akala ko noon ay hindi aabot iyon o sadyang tulad sa mga porn ay mahaba at mataba ang kay Roo kaya napakadali sa kanya itong nagawa.

“Oohhh Maine..Ang sikip.” aniya at dahan dahang gumalaw. Napakapit ulit ako sa sink at pinaghiwalay ko pa ang aking mga hita. “Babaeng babae ka na. Nasasaktan ka ba?” aniya habang gumagalaw.

“Hindi. Hindi na ako nasasaktan,pero parang… Uhm.. Shit!” hindi ko na naituloy dahil hinugot nya,iniharap ako sa kanya at bigla akong binuhat.

Napaka gwapo ni Roo. Gwapo na sya dati pero mas gumwapo sya ngayon. At sobrang gwapo nya ng inilapag nya ako sa mesa,pinaghiwalay nya ang aking mga hita at muli akong pinasok.

“Ugh.. Roo.. Uhmmn.” ani ko,pumikit at muling dumilat para makitang nakatitig sya sa akin habang gumagalaw.

“Ibang iba ito Maine. Ive been dreaming and fantasizing about this.” at hinalikan nya muli ako. Hindi ko na kinakaya ang sensasyon kaya sinasalubong ko na ang bawat pag ulos nya.

Parang pati ang pag iisip ko ay nayayanig,para akong nalalasing,nahihilo ako sa tindi ng sensasyon. Iniyakap ko ang mga paa ko sa katawan nya,ipinulupot ko ang mga kamay ko sa batok nya.

“R-roo…Uhmm aaahh!” bigla nya akong binuhat,sa huling pag ulos nya ay naramdaman ko ang pagsabog nya sa loob ko. Yumakap ako ng mahigpit at ipinatong ko ang aking ulo sa kanyang balikat. Ang bango nya,napaka manly ng kanyang natural scent.

“I love you Maine,mahal na mahal kita.” aniya habang magkayakap kami. Sa sinabi nya ay parang may kung anong sumabog sa dibdib ko.

Habang buhat nya ako ay naglakad sya papunta sa sofa,iniupo nya ako.

“Mahal mo ako Roo?” ang naniniguro kong tanong. Alam kong masyadong mabilis ang pangyayari pero sa tingin ko sapat na yung panahong minahal namin ang isa’t isa mula noon at kahit nung nagkahiwalay kami at mawalan ako ng alaala.

“Im always Inlove with you Maine,mula ng mga bata pa tayo,at ng mawala ka,mas tumindi ang pagmamahal ko sayo.” aniya at tumabi sa akin.

“Im inlove with you too,nabulag lang siguro ako noon kay Kyd. Pero this time,sigurado na ako.” sabi ko at yumakap sa kanya. “I don’t want to be alone again Roo.”

“You will never be alone again,I promise that. Ipinangako ko din iyan sa puntod ni Tito.” gumanti sya ng yakap. “Ayusin muna natin ang mga bagay bago tayo lumagay sa tahimik.”

“What do you mean?”

“Kay Mister M at kay Kyd. You have to talk to them.”

“Sige,pero bigyan mo muna ako ng panahon. Hindi ganon kadali yon.” sabi ko at pumikit. Gusto ko na din mawala ang galit ko sa mag ama,gusto ko ng ding matuldukan ang sa amin ni Kyd. Gusto ko na ng maayos na buhay kasama si Roo.

“That’s good. Yan ang Maine na minahal ko,mapagpatawad.” aniya at hinalikan ako sa noo. “Ready for round two?” nakangisi nyang sabi.

“Bring it on!” ani ko at bigla ko syang inupuan. Umangat ako ng kaunti para ipasok ang kanya na hindi man lang lumambot. Napapikit ako ng tuluyan itong bumaon.

“You really turned me on.” ani Roo at sinalubong ang pagbaba’t taas ko.

---

“Anong meron at kailangan nyo pa akong bulabugin sa trabaho ko?” ang sabi ni Kiernan ng maupo sa harap namin ni Roo. “And oh,nagkabalikan kayo? Thats nice.”

“Hindi pa kami.” ang sabi ko.

“Really? Hindi halata sa Love bite sa leeg mo. Mabuti na lang at dito nyo ako pinapunta sa bahay nyo.” nakangising sabi ni Kiernan,humagikgik sa tabi ko si Roo.

Alam kong namula ako. Naalala ko yung nangyari sa amin ni Roo,at isang linggo na ang nakakalipas ngayon.

“Stop that Kiernan. Nandito ka para makausap ni Maine.” ani Roo.

“Tungkol saan? By the way? Kamusta na si Kyd?”

“Okay naman siguro sya.” sagot ko. “Uhm,gusto ko lang magpasalamat sa mga tulong mo,nakakalungkot lang umabot pa sa pagkakadisgrasya bago lumabas ang katotohanan.” dagdag ko pa.

“That was nothing. Alam mo naman naging bully ako nun. Gusto ko lang bumawe sa mga kagaguhan ko.” aniya at ngumiti.

“I guess its true. People do change pag tumatanda na.” ang sabi ni Roo at tumawa silang dalawa.

“Yeah yeah. Alam naman nating lahat na dati Im not that type of kid you wanna hang out with. Pero dumadating talaga sa punto na magbabago ka kahit gaano ka katarantado.” ani Kiernan.

“So,okay na tayo? Wala ng problema?” ani ko.

“Yeah. By the way invited kayo sa party this sunday,sa bahay. Gusto ko kayong maka bonding.”

“Sure,we will come.”

Umalis na si Kiernan,ako ay nagwalis samantalang si Roo ay nanonood ng Tv sa sala. Hindi ko maiwasang mapangiti. Para na kaming mag asawa. Ni hindi pumasok sa isip ko nung una na si Roo ang para sa akin,ang sarap lang din isipin na pagkatapos ng lahat ng luha at hirap ay nasa ganitong punto na ako ng aking buhay.

Ramdam na ramdam ko yung pagmamahalan namin ni Roo,yun bang sobrang pagtitiis sa mahabang panahon ay lumabas at sumabog na lamang ito. Buong akala ko kasi dati ay si Kyd ang para sa akin. Pero may iba palang plano ang tadhana.

“Baka gusto nyong buksan ang pinto kung ayaw nyong sirain namin ito!” boses iyon ni Chael mula sa labas. Napangisi ako. Bumuntong hininga si Roo bago tinungo ang pinto para buksan.

“Pinagpawisan suso ko! Ang init!” sabi ni Flexi at biglang pumasok kaya natawa ako.

“Natuyo lalamunan ko sa init,mahihirapan ako nito mamaya.” sabi naman ni Kim.

“Babe!” ang suway dito ni Chael. Ang tagal na din nila. I wonder,ano kayang mga pinagdaanan nila?

“Anong ginagawa nyo dito?” ani Roo at pinamewangan sila.

“Iinum tayo.” at pumasok si Toy dala ang isang case ng redhorse.

“Kayo talaga! Hindi kayo makapaghintay na kami ang mag imbita.” ani Roo at tinulungan si Toy.

“Maine! Tara dun muna sa kwarto mo!” sabay hila sa akin ni Kim. Mukhang alam ko na kung anong pag uusapan namin.

“Anong mga katanungan nyo?” sabi ko ng nasa kwarto na kami.

“Anong pakiramdam na pareho na tayo ng kasarian?” excited na tanong ni Flexi.

“Anong pakiramdam pag pinapasok na yung anu sa ano mo? Kasi sa pwet masakit talaga!” dagdag pa ni Kim na ikinanganga ko.

“Uhm ano. Uhm okay naman? Medyo nakakapanibago,para na akong babae talaga.” ang sagot ko sa tanong ni Flexi.

“Eh pag ano na? You know.” kumikislap ang mga matang sabi ni Kim. Napalunok ako,dapat pa bang sagutin yon?

“Uhm masarap. Iba ang pakiramdam.” nahihiya kong sagot.

“Kanino ang mas malaki? Sino mas magaling?” sabay na tanong ng dalawa. Awtomatikong nagbukas sara ang aking bibig. Ano ba namang mga tanong iyon?

“K-kay Roo. Si Roo magaling.”

At sinabunutan nila akong dalawa habang tumitili.

Pre Finale!

Dumating ang araw ng Party kina Kiernan. Ito ang pangalawang beses na haharap ako sa madaming tao na ganito na ang hitsura ko.

Unti unti ko ng natatanggap ang bagong ako. At kailangan ko ng masanay na humarap sa mga tao.

“Nauna na dun ang tropa,Maine.” ani Roo habang nagbibihis. Ako naman ay nananalamin habang naglalagay ng hikaw. I don’t do make up. Itinaas ko nga lang ang aking buhok. At ang suot ko ay yung isa sa mga bagong dress na binili ni Roo para sa akin,hanggang hita lang sya,black and white na polka dots at sandals. Isa pa ito,kahit ayoko mag cross dress ay wala na akong magagawa,babae na ako eh,alangang magsuot ako ng mga dati kong sinusuot.

“Para san ba ang party na iyon?” ang tanong ko at humarap na sa kanya. Inayos ko ang kwelyo nya.

“Para daw sa tagumpay ng family company nila. Alam mo naman ang mga mayayaman.” ani Roo at mabilisan akong hinalikan sa labi. Bagay na lagi kong ikinabibigla,para akong laging mahihimatay sa mga ginagawa nya,lalo na sa.. Oh well yon na yon.

“So tara na? Diba sabi mo may pupuntahan pa tayo after ng party kina Kiernan.” ani ko

“Yeah. At huwag masyadong excited.” at magkahawak kamay na kaming lumabas sa kwarto.

Halos panay kwentuhan lang kami ni Roo ng mga masasaya naming ginawa dati. Pero ako,may iba akong gustong pag usapan,I want to talk about our future pero hindi naman sya nagbabanggit kaya hindi ko na lang din sinasabi. Tutal naman ay nagsisimula pa lamang kaming dalawa,sa ngayon ay yun muna ang importante.

Pagdating namin sa venue ay madami ng tao. Medyo kinabahan ako,the last time na humarap ako sa madaming tao ay nung Alumni Homecoming at nauwi sa disgrasya ang gabing iyon. Sana ngayon ay walang mangyaring masama.

“Im glad you came. Nasa table malapit sa fountain ang table nyo.” ang salubong sa amin ni Kiernan.

“Lahat ata ng mga bussiness tycoons and Real Estate owners ay nandito.” ani Roo matapos makipagkamay kay Kiernan.

“Yup. Dad wants this. Its his 30th years in this bussiness.” nakangiting sabi ni Kiernan. “Tara samahan ko kayo sa table nyo.” nauna syang naglakad at sumunod kami ni Roo. Sobrang kumakalabog pa din ang dibdib ko at hindi ko maintindihan kung bakit.

Habang naglalakad kami ay naisip ko na sobrang dami ng nagbago talaga. Dati pag aaral at pagkakilig lang ang alam namin. Ngayon,mga may magaganda ng trabaho ang bawat isa. May maipagmamalaki na,maliban sa akin. Oo nga at nagbago ako,pero ang pisikal ko namang anyo.

“Nandito na hinihintay nyo.” ani Kiernan.

“Roo! Maine!” ang tawag sa amin ng tropa kaya umupo na muna kami.

“Dyan na muna kayo. Mag speech na si Dad. And after that,kainan at inuman na. Enjoy the night.” ani Kiernan at umalis na.

I wonder,may kasintahan kaya si Kiernan? Gwapo sya,matalino at mayaman,hindi mo nga iisipin na lalaki sya ng ganito.

May matandang lalaki na naglakad at tumungo dun sa platform sa harapan. Sya siguro ang Dad ni Kiernan. Nagsimula na itong magsalita at lahat ay tahimik na nakikinig.

Hindi ko alam,pero yung pakiramdam na may nakatingin sayo ay damang dama ko kaya inilibot ko sa paligid ang aking paningin.

At nagtama ang aming mga paningin. Si Kyd,nasa kabilang side,kasama nya si Mister M sa table. Hinuli nya ang aking paningin,at kahit malayo ang pagitan namin ay nakita ko ang lungkot sa kanyang mga mata,bumigat ang damdamin ko.

Agad akong nag iwas ng tingin at ibinalik ang atensyon sa Dad ni Kiernan na nagsasakita pa din.

Naramdaman ko ang pag akbay sa akin ni Roo pero hindi ako kumibo. Iniisip ko si Kyd,I need to talk to him. Ngayon na siguro ang tamang panahon para tuluyan na naming tuldukan kung ano man ang meron sa amin.

Nang matapos sa speech ang Dad ni Kiernan ay tumayo ang lahat at pumalakpak. Magaling itong magsalita,hindi nakakapagtaka na tumagal sya sa ganitong bussiness,at ang susunod sa yapak nito ay si Kiernan.

Biglang nagsulputan ang mga waiters at nag serve sa mga bisita. May mga tumayo na din at tinungo ang buffet table.

“Kukuha lang ako ng pagkain natin.” bulong ni Roo at umalis na. Kasunod nya ang tropa. Muli kong nakita si Kyd,naglalakad sya palabas ng venue. Huminga ako ng malalim at nagpasya na sundan sya.

Naabutan ko syang nagsisindi ng sigarilyo. Sa pagsasama namin ni hindi ko sya nakitang nanigarilyo,ngayon lang. Bumuga sya ng usok at huminga ng malalim. Dahan dahan akong tumabi sa kanya.

“Naninigarilyo ka pala?” ani ko,napalingon sya at nagulat.

“M-maine!” aniya at itinapon ang sigarilyo. “Uhm.. Ngayon lang,sinubukan ko lang.” aniya at nag iwas ng tingin.

“Kamusta ka na?” bagkus ay sabi ko. Gusto ko ng matapos ang mga paghihirap ng aming damdamin.

“Im trying my best to be okay,Maine.” aniya at nag crack ang boses. Napapikit ako,kailangan ko itong ituloy kahit alam kong sobra sobra na syang nasasaktan.

“You should be okay Kyd. Masaya na ako ngayon. Dapat ikaw din.” pinatatag ko ang boses ko.

“I can’t. Ikaw ang kaligayahan ko.” humarap sya sa akin na tumutulo ang mga luha. Tumulo na din ang luha ko,pero kailangan kong magpatuloy,para matapos na ang lahat ng paghihirap.

“Alam ko iyon. Pero masaya ako kay Roo. Nabulag lang ako sa ideyang mahal din kita. Pero all these years,si Roo pala ang tinitibok ng puso ko.” ani ko at tinitigan din sya. This is really heartbreaking,parang pinipiga ang puso ko sa nakikita kong pagkabigo nya,at iyon ay dahil sa akin.

“Minahal kita ng sobra sobra. Ikaw na ang naging buhay ko. Bakit sinasaktan mo ako ng ganito?” ang sabi nya at humikbi.

God! Give me strength para magpatuloy.

“Ramdam ko naman iyon. Pero binuhay mo ako sa kasinungalingan. Napatawad na kita doon,pero ang pagmamahal na gusto mo ay hindi ko na kayang suklian.” ani ko at tumingin sa langit.

“Nagawa ko iyon dahil sobra kitang minahal.”

“Ayaw ko ng pagtaluhan pa natin iyon. Palayain na lang natin ang isa’t isa at mag move on.” sabi ko at muli syang nilingon,nagpahid sya ng mga luha. “Gusto kong maging magkaibigan na lamang tayo,alam kong darating ang panahon na makikita kitang masaya,nakangiti sa piling ng tunay na nagmamahal sayo. Tama na Kyd,masyado na nating nasasaktan ang isa’t isa.

“I guess youre right. Dapat makontento na ako na naging akin ka kahit papaano. Tama ka din na masyado na nating nasasaktan ang isa’t isa.” aniya na ngayon ay mas matigas na ang boses. Tiningnan ko sya habang nagsasalita. “And youre also right na I have to start a new. Hindi ko na gusto tong nararamdaman kong sakit. Hindi nakakatulong sa akin.” dagdag nya at huminga ng malalim.

“Maraming salamat. I know na someday,pag nagka salubong tayo ay mag ngingitian tayo ng wala ng hinanakit. Yung tipong makakapag usap tayo na may kasamang tawanan.” sabi ko at hinawakan ang kanyang mga kamay. “Maraming maraming salamat sa lahat.” ani ko ngumiti. Dahan dahan na din syang ngumiti.

“Salamat din sa lahat. Sana mas lumigaya pa kayo ni Roo. Pero kung sasaktan ka nya,sabihin mo lang sa akin at bubugbugin ko sya.” napahagikgik ako sa sinabi nya.

“He won’t do that.” ani ko at muling ngumiti.

“Maine? Nandito ka lang pala.” boses iyon ni Roo sa aming likuran kaya sabay kaming lumingon ni Kyd. “Ikaw pala yan tol.”

“Nag usap lang kami. O sige,mauna na ako sa loob.” nakangiting sabi ni Kyd,tinapik ang balikat ni Roo at pumasok na sa loob.

Huminga ako ng malalim. Nabunutan ako ng malaking tinik sa dibdib. Masarap sa pakiramdam na naayos na namin ni Kyd ang sa amin.

“Mukhang alam ko na ang pinag usapan nyo.” nakangiting sabi sa akin ni Roo at mabilisan akong hinalikan sa labi at pinag intertwined ang aming mga kamay. “Im glad you did it. Naharap mo ang takot mo. Im proud of you,really.”

“Dahil iyon sayo. Gusto ko kasing tahimik na ang buhay ko pag na angkin na natin ang isa’t isa. Masarap at magaan na ang pakiramdam ko ngayon.” ani ko at niyakap sya. Dinig na dinig ko ang malakas at mabilis na pintig ng puso nya.

“Hmmm about dun sa pag angkin. Mamaya na siguro yon. Tara muna sa loob.” aniya kaya kinurot ko nga sa tagiliran,nawiwili na eh.

Pumasok na kami sa loob,agad kong napansin si Mister M,kaya ng tumingin ito sa akin ay nginitian ko sya. Hudyat na pati sya ay napatawad ko na. Ngumiti din sya at muling ibinalik ang atensyon sa kanyang kausap.

Pagbalik namin sa aming table ay nagkakainan na ang tropa. Pagkatapos ng kainan ay konting inuman. Mga bandang alas onse na ata ng gabi ng biglang tumayo si Roo at hinila ako.

“Im sorry guys,mauna na kami ni Maine. May importante pa kaming gagawin.” ani Roo.

“Hindi ba pwedeng ipagpabukas yan?” ani Flexi.

“Im sorry,pero hindi.” nakangising sabi ni Roo at umalis na kami. Walang ibang pumapasok sa isip ko kundi ang magse-sex kami kaya hindi ako kumibo.

“San tayo pupunta?” ang hindi nakatiis kong tanong ng nagmamaneho na sya.

“Its a secret. At alam kong magugustuhan mo iyon.” nakangiti nyang sabi. Agad akong namula.

Agad akong namula,dahil nakikita ko na sa aking balintanaw na kapwa kaming walang saplot,habang sya ay nasa ibabaw ko at gumagalaw.

Grand Finale!

NOTE : Gusto kong magpasalamat sa mga hindi bumitiw sa kwentong ito. Sana po magustuhan nyo ito. Maraming salamat :)

---

“Pwedeng umidlip muna Roo?” ani ko ng mapansing medyo tumatagal na ang byahe,hindi ko na din kasi malabanan pa ang antok.

“Sige.” aniya at kumindat. Ngumiti na lang ako at sumandal saka ako pumikit. Kampante ako na sya ang kasama ko,alam kong ligtas ako.

Nang pumikit ako ay pumasok sa isip ko yung mga bata pa kami. Hindi ko maiwasang magbalik tanaw,ang sarap kasi balikan.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal na nakatulog. Pero nagising ako sa pakiramdam na may humahalik sa akin kaya agad akong nagmulat ng mga mata.

“Akala ko hindi ka magigising sleeping beauty.” nakangiti nyang sabi nung humiwalay. Tumingin ako sa paligid,nandito pa din kami sa kotse,pero sa lugar na hindi ko alam,puro puno ang nasa paligid.

“Ikaw talaga,nasaan tayo?” ang tanong ko at umayos ng pagkaka upo.

“Sa lugar na matagal kong plinanong puntahan kasama ka,tara na.” aniya at lumabas ng kotse at umikot para pagbuksan ako.

“Anong pakulo ito Roo?”

“Basta! Tara.” at pinag intertwined nya ang mga kamay namin. Pumasok kami sa kakahuyan,nagtayuan ang mga balahibo ko sa huni ng mga kuliglig at palaka.

“San ba tayo? Ipapasalvage mo ba ako?” ang biro kong tanong.

“I will never do that Maine.” aniya at nagpatuloy kami sa paglalakad. Hanggang sa makarinig ako ng lagaslas ng tubig.

Nasaan kami?

“Nandito na tayo Maine.” aniya at umakbay sa akin. Kahit madilim,dahil sa tulong ng liwanag ng buwan at mga bituin ay kitang kita ko ang masaganang talon na walang sawa sa pagbagsak sa ilog.

“Wow! Ang ganda! Parang kumikinang na dyamante ang tubig!” ang masaya kong sabi at tiningnan ang paligid. Sa bandang kaliwa ay may kubo na medyo malaki. “Sinong may ari nito?” dagdag ko namang tanong.

“Ako.” aniya,inalis ang pagkaka akbay at humarap sa akin. Sa liwanag ng buwan ay kitang kita ko ang mga mata nyang punung puno ng desire at pagmamahal,para akong nalulunod,para akong hinihigop.

“Paano nangyari?” ang tanong ko. Ang lakas at bilis na ng kalabog ng puso ko,para na akong nakikipaghabulan. Titig pa lang nya ay nayayanig na ang sistema ko.

“Binili ko ito 4years ago,dito ko kasing dito maganap ang pagpo-propose sa taong pinakamamahal ko.” aniya at biglang lumuhod. Napanganga ako,ramdam ko ng nagtutubig ang aking mga mata.

“R-roo.” ang tangi kong nasabi.

“Jermaine Avelino,Ako si Rupert Santiago, will you be my other half?” aniya at may kinuha sa bulsa nya,isang maliit na kahon,inilabas nya ang singsing,kinuha ang kanan kong kamay at isinuot ito sa aking daliri.

Nag unahan ng umagos ang aking mga luha. Napatingala ako,hindi ko inaakala na dadating ako sa ganitong punto ng buhay ko.

Very romantic ang lugar,perfect night,perfect place.

Pumikit ako,kusang pumasok sa aking isipan ang unang pagkakataon na nagkakilala kami.

“Hi! Bago ka dito? Ngayon lang kita nakita eh.” ani ng isang boses.

Huh? San galing yon? Lumingon ako sa paligid,wala naman tao.

Hala? Ang aga aga minumulto ako? Eehhh!

“Ano bang nililingon mo dyan? Nandito ako sa taas.”

taas? Saang taas? Eh puro ulap ang nakikita ko?

“PAPAAAAAA!!!!” sigaw ko yan ng biglang may tumalon sa harapan ko. Pakiramdam ko montik na akong maihi.

“Wuy! Huwag kang maingay dyan! Baka isipin nila may ginawa akong masama sayo.” sabi pa nito sabay takip sa bibig ko. Napakurap pa ako ng ilang beses para masiguro kong tao ang kaharap ko. Ang gwapo naman nito? Teka,sya yung nagsasalita? Agad kong tinanggal ang kamay nya sa bibig ko.

“Papatayin mo ba ako? Teka,ikaw yung kumakausap sa aking invisible? Sino ka ba? San ka galing?” ang sunod sunod kong sabi at tiningnan sya mula ulo hanggang paa. Gwapo talaga. At pareho pa kami ng uniform. Schoolmate ko pala sya.

“Oo ako nga yon!” nakangiti pa nyang sabi. “at hindi ako invisible no? Nandun lang ako sa sanga ng puno,naghihintay ng kasabay pumasok sa school. And pinakahuli,Im Rupert Santiago,pero Roo ang nickname ko.”

At tiningnan ko nga ang puno na nasa gilid ng daan. Bakit hindi ko ito napansin kanina? Sa bagay,bago lang ako sa lugar na ito kaya hindi ako pamilyar. Malay ko ba kung bigla lang sumulpot ang punong yan dyan gaya ng Ruroopert na to.

“Ganun ba? Bakit wala kang kasabay?” sabi ko naman at nagsimula ng maglakad,sumabay naman sya. Mabuti na to,atleast may kakilala agad ako dito.

“Bagong lipat din kasi kami,last week lang,eh nakita kita kanina na pareho tayo ng uniform,kaya inabangan kita hehe.”

“Pareho pala tayo,pero matagal ka na sa school?”

“Oo. Ano nga pala pangalan mo?”

“Jamaine Avelino,pero Maine palayaw ko.”

“Pang babae naman pangalan mo,sa bagay,mukha ka namang babae. Ngayon lang nga ako nakakita ng magandang bakla eh.” sabi nya yan. At alam ko,nag change color na naman ako.

“S-salamat.” ang nahihiya kong sabi. Grabe naman. Hindi ako sanay. Sya ang ikalawang lalaki na pumuri sa akin. Nakakapanibago.

“Matagal ka ng bading?” out of nowhere ay tanong nya. Pakiramdam ko nalagas lahat ng ngipin ko sa tanong na yon.

“Oo naman! Nasa tyan pa lang ako ng nanay ko may cutics na ako!” sagot ko na lang. Ayoko magpaka sensitive at magpaka offend since sya ang una kong kakilala dito.

Humalakhak sya. May kasama pang pagpalakpak. Kahit nakasakay na kami sa Jeep ay tatahimik sya tas biglang hahagikgik. Sarap bigyan ng sprite ng matunawan. Hindi maka get over eh.

“Dito na tayo Maine!”

Pagbaba pa lang ay natuwa na ako. Ang ganda ng gate ng school at mukhang mas maganda pa sa loob.

“Ito pala ang St.Adams.” wala sa sariling sabi ko ng makapasok na kami. Patingin tingin ako sa paligid. Patingin tingin din sila sa akin. I can’t blame them,bagong mukha nga naman. Sana lang walang bully dito at talagang hindi ako mangingiming magpalipat ulit ng school.

“Yup! Ito nga ang sikat na St.Adams. Madaming nanggaling dito na mga kilala na ngayong personalidad. Teka,ano bang section mo?” ani Roo ng papunta na kami sa building ng fourth year high school.

At mula noon ay hindi na kami naghiwalay,tinagurian na kaming mag bestfriend.

Muli akong napamulat ng mga mata at tinitigan ang lalaking nakaluhod sa aking harapan at naghihintay ng sagot ko. May kung anong nakabara sa lalamunan ko. Totoo nga na maiiyak ka sa sobrang kaligayahan,humikbi ako ng humikbi,at ng kumalma ako ay inalalayan ko syang tumayo.

“I never knew na it would happen to me,I never ask God for a fairytale like love. Pero ibinigay nya pa din sa akin pagkatapos ng unos sa buhay ko.” ani ko at pinunasan ang aking mga luha,tumulo din ang luha nya kaya minabuti kong magpatuloy. “Akala ko tama na yung pagmamahal ko noon,pero hindi,mas binigay ng Diyos ang higit na pag ibig at kaligayan,ikaw iyon Roo,I will always and always will be inlove with you.”

“Im always inlove with you,too. So please answer me. Will you be my other half?” aniya at hinawakan ang mga kamay ko.

“Yes. I’ll be your other half.” ang buong puso kong sagot. Bigla nya akong niyakap at siniil ng halik. Napapikit ako. This is really melting me.

Nang maghiwalay ang aming mga labi ay nagulat ako na biglang may isa isang nagsindihang ilaw sa mga puno,sa gilid ng talon papunta sa bahay kubo. Kasunod nun ay naglabasan sa bahay kubo ang mga kaibigan namin at nagpalakpakan.

Napatingin ako kay Roo. Nginitian nya ako.

“Gusto ko kasing saksi sila sa pag iisa ng mga puso natin.” aniya at niyakap ako.

“I-I don’t know what to say.” ang sabi ko at gumanti ng yakap. Kung paanong napunta ang mga kaibigan namin dito ay hindi ko alam at ayaw ko na ding alamin,ang mahalaga,masaya ako,at naging saksi ang mga kaibigan namin.

“Oh? Pano ba yan? Dyan na kayo at sisimulan na namin ang totoong inuman sa kubo.” ang sigaw ni Chael.

“Nabitin kami kina Kiernan kanina eh!” dagdag pa ni Toy.

“Go gurl!” sabay na sigaw nina Flexi at Kim. Pumasok silang lahat sa kubo. Tiningnan ko ang paligid,sobrang liwanag na dahil sa mga ilaw,parang christmas lights ang mga ito.

“Pwede na bang mauna ang honeymoon?” ani Roo kaya nilingon ko sya.

“Oo. Pero hindi dito no?” nakangisi kong sagot. Agad nagliwanag ang kanyang mukha.

“Ofcourse! I know a place,lets go!” at hinila nya ako. Napangiti ako sa inakto nya. Hindi ko alam kung saan nya ako dadalhin basta nagpatianod lang ako.

Hanggang sa bumungad kami sa isang kweba.

“Nakakatakot.” ang agad kong sabi. Baka may ahas o kung anong wild animal sa loob ng kwebang iyon eh.

“Don’t be,Maine.” at pumasok kami. Naglakad pa kami hanggang sa tumigil kami. Nagulat na lang ako ng may sumindi,nagsindi pala ang lighter nya,may nilapitan sya at sinindihan ito,agad itong nag apoy.

Isang bonfire.

“Pinaghandaan mo talaga ah?”

“Syempre. Para sayo.” aniya,lumapit at kinabig ako. Mariin at mapusok ang aming gantihan ng halik. Hanggang sa gumapang na ang mga kamay namin sa katawan ng bawat isa para tanggalin ang aming mga saplot.

Napaungol ako ng sipsipin nya ang lowerlip ko kaya bumuka ang bibig ko. Pumasok ang kanyang dila at naglaban ang aming mga dila. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko,para akong lumulutang.

Gumapang ang kanyang palad sa aking butas,ang aking kamay naman ay sa kanyang pagkalalaki,pinasok nya ang isa nyang daliri kaya napahiwalay ko ang aking mga hita,mahigpit kong hinawakan ang naghuhumindig nyang pagkalalaki.

Kumawala ako sa halikan. Dinilaan ko ang kanyang tenga pababa sa leeg. Hanggang matumbok ko ang kanyang mga utong salitan kong pinagsawa ang aking bibig sa mga ito hanggang sa bumaba pa ako sa buhay na bagay na iyon.

Muli ko itong hinawakan. Diniladilaan ko ang ulo at katawan saka ko dahan dahang isinubo hanggang sumagad sa aking lalamunan.

“Ahh Maine…” sinimulan kong sambahin ito. Hanggang sa iangat nya muli ako at siilin ng halik.

“Ang adik mo sa halik.” ani ko at ngumisi sya.

“Napakatamis at napaka sarap mo kasi.” bulong nya sa tenga ko. Iniangat nya ang kanan kong hita at mas dumikit pa sya. “Mahal na mahal kita Maine.” siniil nya ako ng halik. Tinugon ko ito ng buong pagmamahal.

Naramdaman ko na ang dahan dahan nyang pagpasok hanggang sa sumagad. Para na akong lasing dahil sa sensasyon. Nakapasok lang sya at tinitigan ako ni Roo. Hindi ako nakatiis at ako na ang sumiil ng halik sa kanya at ipinulupot ko ang mga kamay ko sa kanyang batok.

Nagsimula na syang gumalaw. Marahan ngunit madiin na sadyang nagpalambot sa aking mga tuhod.

Totoo nga ang sinabi nila,ang tunay at dalisay na pag ibig ay hindi namamatay sa paglipas ng panahon,bagkus ay mas lalo itong lalalim at yayabong. Ganyan ang nangyari sa amin ni Roo. Hindi ko inaasahang sa isa’t isa namin sasabihin ang “Im inlove with you,too.”

~ ~ *

WAKAS! :)