Character Glossary

Dr. Exur Jayle Kim -Scientist -Filipino/Korean -26 -5’6

Gen. Allain Gregory Wilson IV -Army General -Filipino/American -35 -6’5

Allain Gregory Wilson V -Son of Gen. Wilson IV -Filipino/American -5

00

Exur Jayle Kim

At 26 years old, I was named as the youngest leading scientist of the country, and one of the best in the world.

Hindi ko inaakala na sa isang iglap ay magbabago ang mundo. Ang dating mapayapa ay naging masalimuot dahil sa nagkalat na mga zombies sa paligid.

At heto ako ngayon kasama ang isang aroganteng general habang binabaybay namin ang daan para sagipin ang anak niya.

Teka? Paano nga ba ako napunta sa sitwasyon ito? Pano nga ba ako na stuck sa taong ito?

---

One Month Ago…

“Dr. Kim, pinapatawag po kayo ng blue house upang imbestigahan ang nangyayaring anomalya para matukoy kung ano ang pinagmulan ng virus na tumitira sa mga kababahihan.” Wika ni Dr. Leon Reyes, isa sa magaling na scientist dito sa bansa.

Kahapon kasi ay bigla nalang nagsuka, nahilo at nahimatay ang napakaraming kababaihan. Nagkaroon din sila ng mataas na lagnat at kinukumbulsyon.

Kahit man ako ay di makapaniwala na may virus na tanging kababaihan lang ang pinupuntirya.  Kaagad akong nagbihis at sinuot ang lab gown ko at nag suot narin ng face mask.

Habang pinabaybay ko ang daan ay nadadaanan ko ang mga mangilan-ngilan na mga babaeng nagsusuka sa daan at mga nahihinatay. Marami rin ang nagkalat na ambulansya upang sumaklolo. Naka stanby din ang mga sundalo at police upang ma control ang kaguluhan.

Deredsretso lang ako hanggang sa may madaanan akong hospital na punong-puno ng tao dahil maging sa labas ay maraming nakahiga.

Pagkarating ko sa blue house ay inalalayan ako ng isang general patungo sa isang laboratory kung nasaan ang patient zero. Hindi ko na siya napansin dahil sa pagmamadali.

Kaagad kong sinagawa ang samot-saring experimento ngunit bigo akong makakuha ng lunas. Pero kahit magkaganoon ay nakakuha ako ng isang mahalagang impormasyon.

“No way! Kahit na mga kababaihan ang unang tinamaan ng virus, maari din itong maipasa sa kahit sino through direct contact of the blood!” Sigaw ko kaya naman nagsilapitan ang iba pang mga scientist.

“This is a major information Dr. Kim.” Wika ni Dr. Franz Uy.

“We need to inform everybody about the danger of this virus.” Kaagad kong kinuha ang telepono at kaagad na binalaan ang blue house.

“Please! Please avoid making direct contact with the blood!” Pagsasamo ko.

“Thank you for the information. We will inform the President.” Wika ng secretary ng blue house.

Then bumalik kaagad ako sa aking trabaho upang makakalap ng mga impormasyon at nagbabakasakaling maging daan ito sa pag create ng vaccine.

---

Half a Month Ago….

After fifteen days of the outbreak, lahat ng mga kababaihan ay tinamaan na ng virus na pinangalanang FKV26 or the Female Killer Virus of 2026.

In that span of days ay officially wala nang kababaihang normal.

And in that long of days wala parin kaming nagagawa laban sa virus. Lahat ay nagpanic na. Lahat ay sinisisi ang gobyerno ngunit wala nangyari dahil kalat din ito sa ibang bansa.

“Dr. Kim umuwi muna po kayo. Magpahinga muna po kayo, kami na ang bahala dito.” Wika ni Dr. Uy.

I also think that I needed some rest kaya tumango ako at kaagad na lumabas ng lab.

“Dr. Kim, ako na ang maghahatid sa’yo.” Wika kaagad ni Gen. Allain Gregory Wilson IV.

Tumango nalang ako dahil susungitan nanaman ako neto pag mag inarte pa ako.

Sa loob ng fifteen days ay mukha niya ang nakikita. Eh pano lagi siyang nakabuntot saakin.

Gwapo naman siya, malaki ang katawan, mataas, maangas dahil sa tattoos niya pero magaspang ang ugali.

Sabi-sabi dahil daw iniwan siya ng asawa niya. Grabe sa pogi neto, iniwan pa to? Siguro dahil na din sa ugali kaya ganon.

Mahigit isang oras din ang nilakbay namin bago marating ang bahay ko. Idagdag mo pa ang traffi6at nagkalat na mga sasakyan.

Kasi nabigo ang gobyerno na ma contain ang chaos kaya marami ang nagkalat na mga sasakyan.

Matapos kong magpaalam ay kaagad akong bumaba ng army car at deretso sa loob.

Then kaagad kong hinubad ang mga damit ko at kaagad na pumasok sa banyo upang magshower.

Bago pa man ay sinipat ko muna ang itsura ko. Grabe bakas ang pagod sa mukha ko pero maganda pa din naman. Pasalamat ako sa korean genes ko kaya naayon ang feminine features ko sa gender ko.

Idagdag mo pa ang flat kong tiyan, malaking balakang, matambok na pwet at legs. Siguro dahil sanay ako sa magtatakbo kaya well developed ang lower body ko. Samantala ang upper body ko ay walang ka muscle-muscle kaya madalas akong mapagkamalang babae idagdag mo pa ang medjo may kahabaan kong buhok.

Pagkatapos kong maligo ay deretso kwarto ako at kaagad na natulog.

14 Days Ago…

Around 5 AM ay nagising ako dahil sa ingay ng pagsabog. Kaagad akong bumangon upang silipin sa bintana ko at laking gulat ko nalang nang mamataan ko ang kagimbal-gimbal na pangyayari sa kabas.

Maraming nagsisitakbuhan na mga kababahihan na para bang mga hayop at kinakagad ang mga lalakeng tumatakbo. Maraming sigawan, maraming putok ng baril. May mga nasunog na bahay, maraming nagkalat na lamang loob.

“Tangina??? Anong nangyayari???” Kaagad kong sinarado ang kurtina at kaagad na kinuha ang phone ko.

“Shit! Shit! Walang signal!” Hindi ko matawagan ang numero ni Gen. Wilson IV. Kaya kaagad kong chineck ang messages ko, nabuhayan ako ng loob ng makita ang kaisa-isang text niya.

“Dr. Kim just stay where your are. I will come to you!” Mukhang nakapagsend pa siya ng text bago mawala ang signal.

Huminga ako ng malalim at dahan-dahan ulit na lumapit sa bintana upang silipin ng maayos ang labas.

Shock mukhang hindi talaga ako namamalikmata. Kinakain nga nga mga kababaihan ang mga lamanng loob ng mga biktima nila.

Para silang mga zombie sa palabas.

“Zombie!” Bigla nalang akong napasigaw nang mapagtanto ko kung ano ang sinabi ko.

Oo nga para nga silang mga zombies. At ganito rin paano mag simula ang zombie outbreak. Una ay may kakalat na virus at pangalawa ay mag mumutate sila into a zombie.

Who would have thought na ang nakikita namin sa palabas ay reality na namin ngayon.

“Why the heck did I never think of this???” Frustrated kong sabi sa sarili ko sabay sabonot sa buhok.

Sinarado kong muli ang bintana at kaagad na chineck ang stocks ko.

“Kung minamalas nga naman oh!” I don’t think that my food will last 5 days kung titipirin ay pwedeng umabot ng 10 days. I just hope na makarating si General dito ng mas maaga pa.

---

01

Exur Jayle Kim

4 days ago…

8:00 AM

This is already the 10th day pero wala paring general na dumating. Ubos na rin ang pagkain ko kaya wala akong magagawa kundi ang lumabas at humanap ng makakain.

Kumuha ako ng kutsilyo sa kusina at sinuksok ang ilan sa bulsa ko habang may hawak akong isa sa right hand ko. Nagdala rin ako ng empty backpack na paglalagyan ng makukuha kong pagkain. Habang ako naman ay nakasuot ng jacket at pants at rubber shoes.

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto. Sinipat ko ang paligid nang masiguro ko na walang zombies ay kaagad akong lumabas. Ang alam ko kasi ay may malapit na grocery store dito.

Sampung minuto akong naglakat hanggang sa maabot ko ang grocery store. Sarado ito at mukhang walang tao sa loob. Kampante din ako dahil matandanh lalake ang may-ari nito.

Kaagad akong pumasok at pinuntirya ang mga delata. Kaagad kong sinilid ang mga delata sa bag ko pagkatapos ay kumuha na rin ako ng mga biscuits. Nawili ako sa kakakuha ng mga pagkain at di ko namalayan na may zombie na pala sa likod ko.

“Ayyy!” Sigaw ko. At natumba ako dahil sa gulat. Mukhang tama nga ang nakuha kong impormasyon nahahawa din ang mga lalake dahil zombie na din ang matandang may-ari ng grocery store.

Sumampa ito saakin kay nagpupumiglas ako at pilit na tinatadyakan siya ngunit di ko siya maalis. Kasi naman ay malaking tao din tong matanda at mataba pa. Kumpara saakin na payat.

“Ahhhh! Umalis ka!” Sigaw ko at pilit na inaabot ang kung ano na pwede ipamalo sa ulo niya.

Ngunit wala akong makuha, kaya ginawa ko ang lahat upang pigilan siya na maabot ang leev ko gamit ang dalawa kong braso.

“Arhhhhh!” Sigaw dahil nangangalay na ako sa bigat niya kaya ipinikit ko ng madiin ang mga mata ko upang indahin ang pagod.

Then bigla nalang dumaan.

Bang!

Napadilat ako at nakita ko si General Wilson kaya napa tayo ako kaagad at napayakap sakanya.

“Bakit ngayon kalang? Natakot ako! Natakot talaga ako! Akala ko mamamatay na ako!” Iyak ko sa dibdib niya habang hinahampas-hampas ang dibdib niya.

“Malapit na ako sa bahay mo. Humahanap lang ako ng tsempo upang puntahan ka kaya naman nagulat ako nang makita kitang lumabas.”

“Eh wala na akong makain eh. Akala ko di kana darating.”

“Sabi ko naman sayo diba na pupuntahan kita.”

“Siya mamaya na natin ipaglatuloy ang usapan natin at kailangan natin umalis dito at tiyak na dadami ang zombies dito dahil sa putok ng baril.” Kaagad niyang kinuha ang bag na naglalaman ng mga pagkain atsaka hinablot niya ang kamay ko kaya nahila niya ako. Para akong bata na pinapauwi ng papa niya.

“Shit!” Mura niya

“Sa kabila tayo!” Bumalik kami dahil marami ang paparating na zombies.

Tumakbo kami hanggang sa marating namin ang isang two storey house na may gate.

“Apak ka dali.” Pinagdikit niya ang dalawa niyang kamay upang makaapak ako at mabilis na maka tawid sa bakod.

Kaagad ko naman iyong ginawa at dali daling umakyat. Pagkatapos ay hinagis niya ang bag sa loob at siya naman ang umakyat.

Nang makapasok na kami ay pinulot niya iyon at umuna sa paglalakd habang nasa likod niya ako.

Pagkapasol namin ay magulo ang bahay at may nagkalat ding mga dugo.

“Shhh!” Wika niya at dahan-dahan namin chineck ang isang kwarto sa unang palapag. Walang tao at malinis pa.

Then sunod ang cr at wala ding tao. Then dahan-dahan kaming umakyat sa itaas.

Unang kwarto na malapit sa hagdanan ang binuksan namin. Kwarto ito ng bata. Malinis pa rin at walang katao-tao.

Second room ay makalat ngunit wlaang tao. The. Finally ang master’s bedroom.

Dahan-dahan binuksan ni general ang pinto at doon tumambad ang babaeng nakatali at may putok ng bala sa ulo katabi din nito ang isang batang babae na may tama din sa ulo. Then binuksan ni general ang cr at doon nakita namin ang nakabitin na lalake at wala nang buhay. Kaagad akong tumakbo pababa at deretso sa cr at doon sumuka.

Ngayon lang nag sink in saakin kung gaano ka grabe ang sitwasyon. Walang pinipili ang virus lahat damay pati ang mga bata.

“Okay kana?” Wika ni general sa likod ko kaya napalingon ako sabay pahid ng binig ko.

“Oo okay na ako. Nabigla lang siguro ako.”

“Siya maiwan muna kita at para makapag-handa ako ng makakain natin.” Kaagad siyang umalis at naiwan ako sa banyo. Sinipat ko ang sarili ko salamin bago lumabas.

Nadatnan ko si general na nagsasalin ng mga delata sa dalawang bowl.

“Tara kain na.” Umupo ako sa harap niya at kinuha ang tuna at isang sachet ng plain na biscuit.

Habang siya ay dalawang delata ng tuna at apat na biscuit. Well barako naman talaga soya kaya hindi kataka-taka kung ganon siya kadami kumain. At mukhang gutom narin siya. Ilang raw kaya siya hindi nakakain?

“So anong gagagwin natin? Ang blue house?” Tanong ko.

“Wala na ang blue house, lahat ng pasyente na naroon ay naging zombies at inatake ang lahat. Nagkahiwahiwalay kaming lahat kaya hindi ko alam kung sino ang mga nakaligtas. At ang gagawin natin ngayon ay pupunta sa bahay ko upang sagipin ang anak mo.” Mahaba niyang wika.

“Ano?” Gulat kong sigaw.

“Kung ayaw mong sumama okay lang naman.” Masungit niyang sagot.

“Hindi naman sa ganon. Nagulat lang ako na ganon kabilis bumagsak ang blue house.” Paliwanag ko pa sabay irap sakanya.

Hindi na siya sumagot kaya pinagpatuloy ko nalang ang pagkain ko. Ang sungit naman akala mo talaga may regla siya.

Pagkatapos namin kumain ay ilang minuto kaming namalagi sa dining area. Walang nagtangkang magsalita.

“Dr. Kim ano…pwede ba tayong mag sex.” Pagbasag niya sa katahimikan at ano daw? Hindi ko lubos akalain na lalabas sa bibig niya yun.

“Ano??? Are you insane??? Sex talaga in the middle of a fucking zombie apocalypse???” Umakyat talaga ang dugo ko sa mukha ko.

“Yes! I think i will lose my sanity kung hindi pa ako makapagpalabas.” Deretso niyang sabi. Grabe ang casual naman sa kanya ng topic na to. And for Godsake kahit na 26 na ako ay virgin parin ako.

“Edi magkamay ka nalang! And alam mo naman dibang hindi ako babae diba?” Sabat ko.

“I know and I don’t care. Eh mas maganda ka pa nga sa babae eh. Ikaw na yana ang may pinaka mala anghel na mukhang nakilala ko.” Sabi pa niya.

“Awww Thank you…. I mean ayoko nga. Basta ayoko at hindi mo ako madadaan diyan sa mga salita mo.” Sabay pinag cross ko ang mga braso ko.

“Talaga bang ayaw mo?” At tumayo siya sabay hubad ng combat unifrom niya at tumambad saakin ang matipuno niyang katawa. Broad chest, six pack abs at ang mas lalong nag pa hot sakanya ay ang mga tattoos niya.

“Ahhmm…ayoko!” Napalunok ako ng laway ko dahil feeling ko nanuyot ang lalamunan ko. Inabot ko ang tubig atsaka tinungga iyon.

“Hoy! Hoy! Anong gagawin mo?“bigla nalang niya akong binuhat at dinala sa loob ng banyo.

“Hoy!” Agad niya akong ibinaba at nilock ang pinto kaya napalunok ulit ako at napaatras nang humakbang siya papalapit saakin hanggang sa tumama ang likod ko sa pader.

“Oh God!” Hindi ganito ang naimagine kong first time ko.

---