Ispirito Sa Parola (boyxboy) - COMPLETED!
YorTzekai · 25 chapters · 40,165 words
Ispirito Sa Parola (boyxboy)
Kaka-graduate pa lamang ni Laxmi Buenviaje ng Grade Twelve at naisipan nyang mag bakasyon sa Lolo at Lola nya sa Lian Batangas. Malapit ito sa dagat na kinalakihan nya noon at paborito din nyang puntahan ang lumang Parola na malapit sa kanila. Matapos ang hapunan ay nagdesisyon syang tumambay sa Parola,sa gitna ng pagmumuni-mtjtni ay may sumulpot na lalaki na tinawag syang ispirito. At dito magsisimula ang nakaka baliw nilang kwento.
01. Parola: pagkikita
PLEASE PRAY PARA SA AMING MGA TAGA VISAYAS,ANG LOKAS NG LINDOL AT WALANG TIGIL AS OF OCTOBER 15,2013,8AM
“Sa wakas! Im free! Weehh! Na miss ko to! Fresh air at ang sea breeze!” hindi ko mapigilang bulalas ng tumigil na ang trycicle sa tapat ng ancestral house namin.
Susulitin ko ang bakasyon ko! Hahaha! No books! No chalks! No boards! No teachers! This is life! This is my vacation!
Tumingin ako sa paligid,nagtitinginan na sa akin yung mga ka lugar namin,yung iba pamilyar sa akin,yung iba hindi na. Nasan na kaya yung mga kalaro ko sa dalampasigan noon? At saka,buhay pa din kaya yung parola na lagi kong tinatambayan nung elementary pa ako?
“Laxmi? Ikaw baga iyan?” ani ng isang boses ng babaeng,puntong batangeño talaga haha! Nilingon ko ito at saglit tinitigan,hindi ko kasi makilala.
“Ay sya! Ako baga’y nakalimutan mo na? Ala eh,ako ire si Majo.” pagkuwa’y sabi ulit nito. Ng makilala ko’y nagningning mga mata ko. Sya ang bestfriend ko dito. Jusko! Kahit morena napaka ganda nya na ngayon.
“Majo! Eehhhh! I mishyou!” tuwang tuwa kong sabi at niyakap ito. Nagtatalon pa ako na parang timang.
“Mabuti naman at naisipan mo pumunta dito? Ala’y katagal na ng huli mong punta dine.” anito ng maghiwalay kami ng yakap.
“Ay naku! naku! Kailangan tapusin ang pag aaral! Imbudo kasing DepEd yan,dinagdagan ang mga bawat baitang,ayan kaka graduate ko lang ng grade 12,my god half of my life napunta sa pag aaral ah?! Just imagine 18 na ako saka naka graduate,kung sa tutuusin eh dapat 2nd o 3rd year college na ako.” mahaba kong sabi at nilingon ang bahay. Parang walang tao? Nasan kaya mga yon?.
“Hahahaha! Ka’y daldal mo talaga,ako naman ay kaka graduate lang din ng grade 12 gaya mo. Grabe ka,ang puti mo lalo at ang kinis mo,natuluyan ka na talagang maging binabae.” ang natatawang sagot nito sa akin.
“Parehas tayo! At saka alam mo yan,bata pa lang tayo ay pumipilantik na mga daliri ko no? Teka,mamaya o bukas na natin ipagpatuloy ang chikahan,nandyan ba sina Lolo at Lola?”
“Oo,nandiyan sila,inutusan pa ako ng Lola mo kanina. O sige,bukas na la-ang tayo maghuntahan!” anito at umalis na. Ako naman ay binuksan ko na ang may kalumaan naming gate at pumasok na sa loob. Wala pa ding pinagbago,alaga pa din ang mga halaman,at ang fountain ay ginagamit pa din. Namiss ko ng sobra ang lugar na ito,mabuti na lang talaga na pumayag sina Mama at Papa na magbakasyon ako dito.
Tiningnan ko ang oras sa cellphone ko,malapit ng mag alas dose ng tanghali. Nagpunta na ako sa main door,pinihit ko ang seradura at bumukas ang pinto kaya dahan dahan na akong pumasok.
Im sure nasa kusina sila. Nilibot ko ang paningin sa paligid,pati ang mga gamit ay walang pinagbago,mga anttique na. Nandun pa din sa tabi ng hagdan yung grand piano. At sa dingding sa kanan nakalagay pa din ang family portrait namin at katabi nun ang portrait nina Lolo at Lola nung ikasal sila.
Tinungo ko ang living room,yung mga sofa lang ata ang mga bago. Na engganyo akong mahiga sa sofa,parang bigla kasi akong inantok. Siguro kasi sa adrenaline rush kanina, 2AM pa lang gising na ako dahil alas otso ako natulog. Nilapag ko ang dalawa kong malalaking bag sa gilid nung couch,ang bibigat ng mga walangyang bag na yan.
Nahiga na ako at pumikit. Alam kong magugulat sila pag nakita ako.
“Santisima santa barbara! Domeng! Domeng! Nandito ang apo natin! Nandito si Laxmi!” napamulat ako sa boses ni Lola.
“Lola! I mishyou!” agad akong lumapit at pinupog ng halik si Lola bago nag mano at yakapin ito.
“Ano ika mo Maring? Nandit– apo! Kailan baga ikaw dumating?”
“Lolo!” at kay Lolo naman ako nagmano at humalik at yakap. “Kakadating ko lang po,bakasyon.”
“Aba’y ang laki mo na at bina– ay dalaga pala. Noong huling punta mo dine ay bakasyon mo ng first year,ilang taon baga ikaw apo?” ani Lola at hinaplos haplos ang buhok kong may kahabaan na lampas tenga.
“Eighteen na po. Naburo sa high school eh.” nakalabi kong sagot. “Kamusta po kayo dito?”
“Ganire pa din apo. Malakas,healthy leaving. Tara sa kumedor,katatapos la-ang namin magluto ng Lola mo ng pananghalian.” ani Lolo at gumiya na kami sa kumedor. Tanda ko dito kami lagi nagsasalo salo,pati mga kalaro ko dito pinapakain nina Lolo at Lola noon.
Nagsimula na kaming kumain at nagkamustahan. Masasabi kong na miss ko talaga sila at na miss ko ang lugar na ito,madami akong alaala dito. Dito pa nga ako tinulian pagka graduate ng grade six kaya panay ligo ako sa dagat para mabilis gumaling.
“Lo,La. Uhm yung parola po ba buhay pa?” tanong ko ng matapos kumain at tumutulong na ako sa pagliligpit ng mga pinagkainan namin.
“Oo,kaso nung nawala ka eh hindi na din dun nagpupunta mga kalaro mo,at napabayaan na yon ng tuluyan.” sagot ni Lolo.
“Lagi pa naman namin yon linilinisan nina Majo dati.” sabi ko na lamang. Nagpresinta akong maghugas ng plato pero hindi pumayag si Lola. Magpahinga na lang daw ako para may lakas akong makipag huntahan kina Majo mamaya. Kaya ayon,tinungo ko ang dati kong kwarto.
Pagpasok pa lang ay napangiti na ako. Walang nagbago sa mga position ng mga dati kong gamit at malinis ang lahat. Kahit ang kama ay halatang bago ang kobre pati mga unan.
“Lagi namin iyang pinapalinis apo tuwing ikalawang linggo. Gusto ng Lola mong kung paano mo iniwan ang kwartong ito ay ganon mo pa din itong madadatnan.” napakislot ako bigla. Si Lolo pala,nakatayo sa may pintuan.
“Maraming salamat po Lo!” agad akong lumapit at niyakap ang pinakamamahal kong abuelo.
“Wala iyon apo. Sige magpahinga ka na muna.” at si Lolo pa talaga ang nagsara ng pinto. Tinungo ko na ang kama at padapang nahiga,ngayon ko lang ulit nararamdaman ang antok.
Nagising ako sa pakiramdam ng may humahaplos sa mukha ko. Pagdilat ko ng mga mata,si Lola pala.
“Lola.”
“Alam mo apo,kung naging lalaki ka napaka gwapo mo,at kung naging babae ka napaka ganda mo,aba’y mana ka nga sa Mama at Papa mo.” nakangiting sabi ni Lola.
“Alam ko yan La. Pero hindi ako pwedeng maging lalaki,ang pandak ko kaya! 5’3! Kung maging lalaki nga ako walang magkakagusto hahaha!” sagot ko at bumangon. “Gabi na pala?”
“Ikaw talaga,o sya,pumanaog na tayo at handa na ang hapunan,nag tinolang manok ang Lolo mo para masarap ika nyang humigop ng sabaw.” ani Lola at tumayo na,bumangon na din ako at inayos ang kama at bumaba na kami ni Lolo.
“Laxmi,apo. Hindi ba’t kaarawan mo na bukas? April 22? Dapat pala sinama mo ang Mama at Papa mo.” sabi ni Lola sa gitna ng pagkain namin.
“Oo nga po. Pero baka po sumunod sila dito at mag stay kahit dalawang araw.” sagot ko at humigap ng sabaw. Aaahh! Ang sarap talaga ng tinolang manok ni Lolo! Pamatay!
“Kung gayon ay asikasuhin na namin yan mamaya para makapag handa ng malaking salu-salo bukas. Imbitahin lahat pati mga kaibigan mo sa maynila.” sabi naman ni Lolo. “Disi otso ka na diba? Debut yon kaya dapat paghandaan.”
“Si Lolo naman eh! Hindi naman ako babae para gawing debutant pagka 18 na.” natatawa kong sagot.
“Ah basta! Kami na bahala!”
Matapos maghapunan ay pinatawag na nga nila lahat ng mga taong kailangan para bukas. Ako naman ay naisipang maglakad sa may likod kung saan ang dagat. Masarap maglakad sa aplaya pag gabi,malamig ang hangin.
Napansin ko agad ang parola. Napangiti ako at na excite kaya dali dali ang paglalakad ko para marating agad iyon. Tulad ng dati,kulay puti parin ito,pero wala ng ilaw. Ng marating ay agad akong pumasok at naglakad sa hagdan paakyat. Napapangiti ako ng malawak dahil feeling ko ako si Angel Locsin sa pelikulang The Promise at naghihintay sa akin sa taas si Richard Guttierez.
Nang nasa taas na ako ay nakaramdam ako ng nostalja. Bumalik yung mga alaala ko dito. Ang sarap ng hangin kaya kumapit ako sa barandilya. Kung nasa malayo ka,hindi mo mapapansing may tao dito dahil madilim,liwanag lang ng langit ang ilaw.
Hmmn,yung dagat naman ang tiningnan ko,mapayapa ang alon,naalala ko yung Music Video ni Mariah Carey ng My All. Tapos bigla akong napahagikgik ng may isa pang pumasok sa isip ko,yung indie film na Lalaki Sa Parola na palihim pa naming dinownload ng kaibigan ko para lang mapanood haha!
Haaayy.. Mukhang parang fiesta ang magaganap bukas sa birthday ko ah? Ano,imbitahin ko ba mga barkada ko sa manila? Kaso kapos na eh,at saka babawi na lang ako sa debut ko talaga pag nag twenty one na ako. Biglaan lang naman kasi to.
Huh? Ano iyon? May kaluskos,parang may umaakyat sa hagdanan? Anong gagawin ko? Teka nga,bakit ba ako matataranta? Wala naman akong ginagawang masama. Bahala sya dyan kung sino man sya. Humawak na lang ulit ako sa barindilya at pinagmasdan ang dagat.
Biglang may ilaw na tumutok sa akin na ikinagulat ko.
“Waaaaahhh! Tang– Shit! Totoo nga ang ispirito sa parola.” ang parang kinakabahang sabi nung lalaki at napa atras pa at parang tatakbo na pababa.
Huh? Ispirito? Tado to ah? Pasalamat sya at medyo hindi ko maaninag ang mukha nya! Baka mas mukha pa syang ispirito sa akin! Upakan ko esophagus nya eh!
“Hoy! Anong ispirito pinag sasabi mo dyan?!” at naka pamewang akong lumapit sa kanya.
“Aaahhhh!! Sorry po sa pag gambala!” anito at tatakbo na talaga pababa sa hagdan pero hinawakan ko ang kamay nya at hinablot ang flash light na dala nya.
“May ispirito bang nakakahawak ng tao? Baliw ka!” sabi ko at sya naman ang inilawan ko. Saglit pa akong nabigla. Kinginam! Sino to? Bakit ang gwapo? Isa ba sya sa mga kalaro ko noon?
Agad nitong binawi ang flashlight. “Shit! Akala ko talaga ikaw yung ispirito. Pasensya na. Ikaw naman kasi wala kang dalang ilaw.” sabi nito.
“Mas trip ko to eh,saka maliwanag naman ang langit,dito muna ako,panigurado kasi naghahanda na sila sa bahay.” sabi ko naman at tumingin ulit sa dagat.
“Sa bagay,kaya nga ako pumunta dito para mag star gazing,hindi ko naman alam na may nauna na pala.” aniya at kumapit na din sa barandilya. “Ang hirap makipag usap pag hindi maaninag ang mukha ng kausap.” dagdag pa nya.
“Edi dun mo ako tingnan pag may ilaw na,taga dito ka ba?”
“Uhm.. Hindi masyado,sumama lang ako sa bakasyon ng tropa ko.”
“Ah,ako din bakasyon lang. Uhm o sige na,uuwi na ako.” ani ko at tumalikod na papunta sa hagdan.
“Teka! May tanong ako.” pahabol nito.
“Dalian mo lang.”
“Bakla ka diba? Anong pangalan mo?”
“Ano sa palagay mo? Hmp! Dyan ka na nga!” sagot ko at nagmadali ng bumaba. Nanakbo na ako,paglingon ko sinusundan nya ako. Pagkadating sa likod bahay ay madami ng tao,mga nagluluto,nagkakatay ng mga baboy,kambing at manok.
Haay! Sina Lolo at Lola talaga.
“Sa wakas! Naabutan kita,dito ka pala nakatira sa sinasabi nilang Lolo Domeng at Lola Maring.” ani ng boses sa likod ko kaya hinarap ko. Shit! Mas gwapo pala talaga sya sa malapitan! Pero ang mokong parang tangang nakatitig na lang sa akin. Anong nangyari sa kanya?
“Hoy Krew! Nandito ka lang pala kina Lolo Domeng!” sabi ng isang lalaking palapit. “Teka,Laxmi ikaw baga iyan? Ako ire,si Bullet!”
Bullet? Yung crush ko dating kalaro namin ni Majo? Siiiiyyyeeeettt! Ang pogi nya!
“Uy Bullet! Ako nga ito!” nakangiti kong sabi ng lumapit ito.
“Wow! Laki ng pinagbago mo sa maynila ah? Natuluyan ka ng maging sirena,at ang ganda mo Laxmi,taob mga kapitbahay nating babae.” sabi ni Bullet kaya hinampas ko sa braso saka ko tiningnan yung gwapong lalaki na kasama ko kanina sa parola,nakatingin lang sya sa akin. “Magkakilala na pala kayo nito ni Kreeson.”
“Its Krew,parents ko lang pwedeng tumawag sakin nyan Bullet.” sagot nung lalaki.
“Hahaha! Huwag kang mag suplado! Nakakahiya kay Laxmi o? Tara ng umuwi,kanina ka pa namin hinahanap.” ani Bullet at inakbayan si Krew. “O sya Laxmi,bukas na tayo maghuntahan nina Majo, Goodnight.”
Hmmn mukhang worth it ang magiging bakasyon ko ah?
02. Party! Party!
Tanghali na ako nagising at napaka ingay na sa labas kaya tumayo na ako at sinilip sa bintana kung anong nagaganap sa labas at ganon na lang ang gulat ko na ang dami ng tao at nakahanda na ang lahat sa harap ng bahay,yung fountain may mga design pa.
“Laxmi! Apo! Aba’y maligo ka na para maharap mo na ang iyong mga bisita.” boses iyon ni Lola mula sa labas ng kwarto ko.
“Sige po lola susunod na ako!” ang agad kong sagot at tinungo ang banyo. Ewan,bigla akong na excite,hindi din mapalis ang ngiti ko sa tuwa,grabe naman kasi sina Lolo at Lola magprepared eh,nakakagulat lang.
Nang matapos ako maligo ay hinalungkat ko na ang bag ko at hinanap ang pinaka maganda kong damit at pants. Simple pero elegante. Nagpabango na ako,inayos ang sarili sa harap ng malaking salamin saka bumaba.
Wala ng tao sa labas ng bahay,panigurado nasa harapan na lahat. Pag bukas ko pa lang ng main door ay pumailanlang na ang ‘Happy Birthday song’. Napangiti at napailing ako,lahat ng kapitbahay namin dito ay invited,pati mga kalaro ko. Nakita ko din sina Majo at Bullet sa isang table kasama yung Krew at iba pa nilang kaibigan.
“Grabe Lolo at Lola ah? Tanghaling tapat talaga?” ang sabi ko ng matapos silang kumanta.
“Aba’y we just want the best for you.” sagot ni Lolo.
“Bawi din iyan sa mga panahong hindi ka namin nakasama.” sabi naman ni Lola. Niyakap ko na lamang sila sa sobrang saya.
“Happy birthday anak.” ang sabi ng dalawang boses na kilalang kilala ko.
“HAPPY BIRTHDAY LAXMI!” Ang sigaw naman na nakapag palingon sa akin sa bahay.
“Oh my god! Mama! Papa!” ang gulat kong sabi at tumakbo palapit sa kanila at niyakap sila. “Akala ko busy po kayo?”
“Pwede ba namang wala kami sa 18th birthday ng only daughter namin?” nakangiting sabi ni Papa.
“Kasama kaming nagplano nito kaya hindi kami pwedeng mawala,baka itakwil kami ng Lolo at Lola mo.” dagdag naman ni Mama,niyakap ko ulit silang dalawa saka binalingan ang mga sumigaw kanina.
“At kayo?! Kaya pala walang nagtetext o tumatawag man lang,pupunta pala kayo dito? Mga walangya!” ang pagpansin ko sa kanila na tinawanan nila.
“Kinuntsaba kami nina Tito at Tita eh,saka hindi kami papayag na hindi kami invited sa debut ng nag iisang bekiful na nakapasok sa tropa!” nakangiting sabi ni Kopi,ang pinaka gwapo sa tropa,pero he dont like gays and bi’s, ako lang daw talaga ang nakalusot.
“Tama! Saka alam namin na bongga ito no?!” sabi naman ni Pretty, maganda talaga sya.
“Nagtiis kaming huwag kang kontakin para dito,kaya sigurado akong worth it ito.” ani naman ni Yeobo,ang sumunod sa kagwapuhan ni Kopi.
“Speechless? Magsalita ka oy!” pag tapik sa akin ni Maiden.
“Nagulat lang ako,grabe! Thank you sa pagpunta nyo! Sa inyo din po Mama at Papa!” ang tanging nasabi ko na lamang.
“Oh,mamaya na yan,magkainan na muna tayo para sunod sunod ang kasiyahan. At ang mga regalo ay mamayang gabi nyo na ibigay.” biglang sabi ni Lola na naka mic pa.
“Ang walang regalo,ay sya ka! Umuwi ka na!” dagdag ni Lolo na kinuha pa kay Lola ang mic at nagtawanan lahat.
Madaming bumati sa akin,halos matanggal na nga ang kamay ko sa kaka hand shake at mangalay ang pisngi ko kaka ngiti. Ng matapos ang pakikipagbatian sa mga bisita ay pinakilala ko ang tropa kina Bullet,Majo,Krew at sa mga kasama pa nila. Nagkapalagayang loob naman ang mga kumag kaya pinagdikit namin ang dalawang lamesa para mas masaya.
Ang bongga nga nitong birthday ko,kahit self service pagdating sa pagkain ay hindi naman matatawaran ang mga handa,pati ang mga ngiti ng bawat isa. Nakita ko pang nakikipag kwentuhan sina Lolo,Lola,Mama at Papa sa mga kaibigan nila dito.
“Ang totoo nyan Laxmi,pinauwi ako ni Mama dahil nga dito ka daw mag se-celebrate ng birthday,sinabihan din sya ni Lolo Domeng.” ani Bullet sa gitna ng kwentuhan namin.
“At saka pinagbantaan ko sya na pag hindi sya umuwi,kalimutan na nyang magkakaibigan tayo.” dagdag ni Majo. Natawa na lang ako,so ibig sabihin planado pati ang pag uwi ko dito,kaya pala okay lang kina Mama at Papa.
“Tama,at sinama ko pa ang tropa kong si Krew,mahilig kasi ito mag star gazing,sa nature,at ang nakakatawa pa dyan,pagkasabi ko na maganda mag star gazing sa may parola ay umalis agad sya kahit tinakot ko na may ispirito dun.” ani pa ni Bullet at tumawa. Siniko naman sya ni Krew.
“Shut up!” ang parang nahihiyang sita nito kay Bullet.
“Ay nako! Kung nakita nyo lang sya nung natakot at mapagkamalan akong ispirito,mabuti na lang at madilim nun.” ang dagdag ko pa kaya lalo sila nagtawanan,namumula naman si Krew sa hiya.
“Nako Laxmi,huwag ka ng gumatong,panigurado sa akin magagalit ang kumag na to.” sabi ni Bullet.
“I doubt! Hindi ka naman siguro ganon diba?” ang pagpansin ni Majo kay Krew.
“Oo naman. Ayos lang sa akin iyon.” sagot ni Krew at ngumiti. Ang gwapo ng kumag na to,sino kaya mga magulang nya?
“Kung ganun Lax. Dalhin mo din kami dun bukas.” ani Kopi.
“Sure! Maligo na din tayo sa dagat!” ang masigla kong sabi.
“Mukhang madami na naman akong mailalagay na photos sa facebook at instagram! Im so excited!” ani Maiden at kinalkal ang shoulder bag nya. “Picture tayo guys! Remembrance for this day!” anito ng ilabas ang digicam.
“Always prepared talaga! Pambihira!” natatawang sabi ni Yeobo.
“Girl scout eh! Laging handa!” segunda pa ni Pretty.
“Gusto ko yan! Para sa new tropa! Saglit,hanap ako ng magpi-picture sa atin.” ang sabi ni Majo saka tumayo at nagpalinga linga. “Oy! Buning! Picturan mo kami! Ayusin mo ah?!” tawag nito sa isang kapitbahay naming babae,inabot dito ni Maiden ang digicam.
“One,two,three!”
“Cheese!!”
Dahil hindi naman ako umiinom ay nagpaalam muna akong magpapahinga saglit,habang ang lahat ay nag iinuman na,pati nga ang tropa umiinum na,sinabi ko na lamang na babalik ako mamaya.
Dumiretso ako sa likod bahay,sa dagat. Ang ganda talaga dito pag gabi,ang liwanag ng buwan at mga bituin,hindi katulad sa maynila puro ilaw ng mga buildings ang makikita mo.
Tiningnan ko ang oras, 10PM pasado na,panigurado,lasing na ang mga iyon. Tiningnan ko ang parola at na engganyo na naman akong puntahan ito. Tamang tama,this time wala na sigurong gagambala sa akin at hindi na ako mapagkakamalang ispirito sa parola.
Ng makarating ako dun ay nagmuni muni lang ako,random thoughts lang ang pumapasok sa isipan ko. Paulit ulit lang.
“Sana may magbago naman sa takbo ng buhay ko.” ang bulong ko sa sarili saka tiningnan ang dagat. Nagre-reflect ang buwan at parang mga may dyamanteng kumikinang sa dagat. Napaka ganda,napaka payapa.
“Sabi na nandito ka eh.”
“Ay pota!!” ang gulat kong react at talagang napa atras pa ako. “Papatayin mo ba ako sa gulat?”
“Hahaha! Pasensya na. Mga lasing na kasi silang lahat at hinahanap ka na,eh ayaw naman nilang tumayo dahil enjoy na enjoy na sila,kaya ako na lang ang nagpresintang hanapin ka.” ani Krew.
“Ganon? Akala ko yung alak mapapatumba nila,sila pala tutumba. Ang mga tropa ko?” ang sabi ko naman at muling tumukod sa barandilya.
“Si Maiden at Pretty natulog na,sina Kopi,Yeobo nakikipag inuman pa din kina Majo at Bullet.” sagot nito at tumabi sa akin. Tiningnan din nya ang dagat.
Halos walang nagsasalita sa amin sa loob ng limang minuto. Wala naman kasi akong sasabihin,kahapon ko lang sya nakilala at hindi pa kami close. Alangang dumaldal ako ng dumaldal tas hindi pala sya interesado? Pag aaksaya ng laway ang tawag sa ganun.
“Hanggang kailan ka dito? Yung mga tropa mo daw bukas din ng hapon ang uwi.” pagbasag nya sa katahimikan.
“Hanggang matapos ang bakasyon. Ikaw?”
“Hanggang next week lang ang paalam namin ni Bullet sa parents ko eh.”
“Ah ganon ba? Okay.” katahimikan ulit. Hindi talaga ako sanay sa ganito,gusto kong dumaldal ng dumaldal.
“Nga pala,pasensya ka na dun sa tanong ko kahapon.” ang nahihiyang sabi nito kaya natawa ako.
“Ngayon ka pa nahiya? Alin bang tanong? Kung bakla ako? Okay lang yun,obvious naman diba?” ang nakangiti kong sabi,tapos humarap sya sa akin.
“Nagdalawang isip kasi ako,nagandahan kasi ako sayo,napaka rare kasi kung lalaki ka tas maganda ka,kaya hindi ko napigilang magtanong. Sorry ulit.” at napahawak pa sya sa batok nya. Kahit medyo madilim at liwanag lang ng buwan ang ilaw ay kitang kita ang kagwapuhan nya. I wonder,may girlfriend kaya sya?.
“Talaga?” ang hindi ko mapigilang mapangiti dahil sa sinabi nya. Ang sarap kaya sa feeling na isang gwapong lalaki ang papansin sa ganda ng isang bakla,kadalasan kasi puro panglalait at panglilibak ang natatanggap ng mga bakla mula sa mga lalaki.
“Oo,at talagang napapangiti ka ah?” anito na napapangiti na din.
“Hindi ako ngumingiti no? Imagination mo lang yan!”
“Okay,sabi mo eh.” ang nakangiti na nyang sabi saka tumingin ulit sa dagat. “ang sarap dito,sana dito na lang ako nakatira.”
Hindi ako sumagot,tiningnan ko lang sya ng palihim. Siguro mga isang oras na kami sa parola ng yayain ko na syang umuwi,lalo kasing lumalamig ang hangin at nanunuot na sa kalamnan at buto.
Pagdating namin sa bahay ay puro matatanda na lang ang nag iinuman,wala na din sina Mama,Papa,Lolo at Lola.
“Hoy! Ang tagal nyong nawala! Tagay!” ani Bullet ng makalapit kami ni Krew.
“Si Majo?” ang agad kong tanong,tinanggap naman ni Krew ang tagay.
“Hinatid na kanina ni Bullet,lasing na eh,pati si Yeobo bagsak na din.” si Kopi ang sumagot na namumula na sa kalasingan.
“Ubusin na lang natin to tas magpahinga na tayo,at ikaw Laxmi,maki inom ka na,konti na lang to eh.” ang halatang lasing ng sabi ni Bullet.
“Sige,nakakahiya naman kasi sa kalasingan nyo. At dahil birthday ko ay pagbibigyan ko kayo. Tagay na!” ang sagot ko at naupo na.
Kaya lang,sana hindi na ako nagyabang,ang bilis kong tinamaan ng alak,ang mga gago hinalo pala ang lambanog sa redhorse kaya ganun ang lasa. Ang ending,silang tatlo ang naperwisyo ko. Ang tanging natatandaan ko ay hinatid nila akong tatlo sa kwarto ko at pag lapat pa lang ng katawan ko sa kama ay lumipad na ako sa dreamland.
Nagising ako sa kirot ng ulo ko at sa pakiramdam na may nakadagan sa akin. Pero hindi muna ako nagmulat ng mga mata dahil pakiramdam ko,pag dumilat ako ay iikot ang paligid. Ayoko na talagang uminom.
Pinilit kong dumilat only to find out na may nakayakap at may nakadantay sa akin!
My god! Sino? Natatakot akong tingnan kung sino,ngayon lang ako nakaranas ng may yumayakap at dumadantay sa pagtulog ko.
03. Mangga at Siregwelas!
“My Gaaaaasshhh!!” sigaw kong ganyan. Napabalikwas ng bangon yung kumag na nakayakap sakin kung sino man sya.
“Nasan? Nasan ang magnanakaw?” sabi ng boses.
Siya?
Kaya naman dahan dahan ko syang nilingon ala Emily Rose.
“Hoy damuho ka! Bakit ikaw ang katabi ko? Baliw ka talaga!” nanlalaki ang mga mata kong sabi sa kanya.
“Pasensya na! Hindi ko din naman alam,sobrang lasing na ako kagabi.” aniya. Sasagot na sana ako ng may magsalita pa.
“Buti nga hindi si Krew tumabi sayo.” nakangising sabi ni Bullet. “Sarap pala matulog dito sa sofa mo.”
“Bakit naman nadamay ako? Lul ka talaga!” sagot naman ni Krew na nasa lapag. Napanganga ako,ang gagwapo ng mga kasama ko kahit bagong gising. Muli kong binalik ang tingin kay Kopi na nag iinat na.
“Huwag kang OA Laxmi,nagkatabi lang tayo,saka alam mo naman na hindi tayo talo.” nang iinis nitong sagot sa masama kong tingin sa kanya.
“Oo na! Sige na,tumayo na kayo dyan,magmumog at hilamos at mauna sa baba,Im sure naghahanda na sila ng agahan.” ang sabi ko na lang at tumayo na din,agad naman silang kumilos at magkaka sabay na tinungo ang banyo sa kwarto ko,ng matapos sila at tuluyan ng makalabas ay ako naman ang gumawa ng morning routine ko.
Aaminin ko,isa ito sa pinaka masayang birthday ko,kumpleto ang lahat ng mahal ko sa buhay at mga malalapit sa akin at sa pamilya ko. Napakasarap sa pakiramdam,ngayon lang ako nakaranas ng ganitong saya.
Nang bumaba nga ako ay handa na ang agahan,pero wala na sina Mama at Papa,pati sina Bullet at Krew. Medyo nalungkot ako na maaga umuwi sina Mama,pero sapat na sa akin na kasama ko sila sa pinakamahalagang araw ng buhay ko.
“Lolo,balita ko masarap daw maligo sa dagat dito.” ani Maiden habang kumakain kami.
“Sinabi mo pa ija,nung araw dyan kami lagi ng lola nyo.” sagot ni Lolo.
“Wow! Baka dyan ko din mahanap ang pag ibig ko.” maligalig na sabi ni Maiden.
“Hahaha shokoy makikilala mo dyan.” pagsingit ni Yeobo na ikinatawa namin.
“Tse!” reaksyon agad ni Maiden.
“Madalas din namin pasyalan dati ang parola na naging paboritong tambayan ni Laxmi.” ang sabi naman ni Lola.
“Nako La! Dapat hindi nyo sinabi,baka masira ang tambayan ko.” ang sabi ko naman na nakangisi.
“Huwag kang selfish! Samahan mo kami after this!” nanlalaki ang mga matang sabi naman ni Pretty,kulang na lang ay tusukin ako ng tinidor.
“Joke lang! Sige,punta tayo dun mamaya.” ang nasabi ko na lang. “Hoy Kopi! Ang tahimik mo ah?” puna ko kay Kopi na nananahimik.
“Wala,masakit lang ulo ko,grabe ang hang over ko,kakaiba dito,ihalo ba daw ang lambanog sa redhorse.” sagot nito matapos ngumuya at lumunok.
“Sugapa ka kasi brad.” ani Yeobo. “Pero seriously,ako din tinamaan agad.”
“Ganyan talaga dito,sa susunod na balik nyo,masasanay na kayo.” nakangiting wika ni Lolo.
Nang matapos kaming mag agahan ay naghanda na kami para sa pagpunta sa parola. Dun daw nila gusto maglangoy sa harap ng parola,eh jusme,ang lalim dun,ewan ko lang kung hindi sila umatras. Dinaanan namin ang bahay nina Majo bago kina Bullet,isasama kasi namin sila.
“Aba’y Majo at Laxmi,naka alis na baga sila,kailangan na daw nila agad lumuwas pabalik sa maynila.” ang sabi ng nanay ni Bullet. Medyo nalungkot naman ako na umalis na pala sila.
“Sayang naman po,sige salamat po nay!” ang sabi ko na lang.
“Naku! Humanda talaga sa akin iyang si Bullet! Ipaflood ko sya ng text! Idadamay ko na kaibigan nyang si Krew.” pagdaldal ni Majo habang naglalakad kami papunta sa parola.
Sina Maiden at Pretty naman ay panay ang kuha ng litrato at sina Yeobo at Kopi ay namamangha sa ganda at linaw ng dagat.
“Haaay! Nakakalungkot,tayong dalawa na lang ang natira dine.” ani Majo habang nandito kami sa ilalim ng punong mangga at nilalantakan ang mga manggang kalabaw na nakuha namin kanina,tatlong araw ng nakakabalik sa Manila ang mga barkada ko kaya kaming dalawa na lang ang natira.
“Hindi naman kasi sila pwedeng magtagal dito Jo.” sagot ko naman at saka ngumasab ng mangga. “Ang tamis talaga!”
“Matamis talaga to,si Bullet ang nagtanim nito noon eh.”
“Talaga? Ang galing ah?”
“Pero madaya pa din sya! Nako,hindi kaya sya nagrereply sa mga text ko.” nakalabing sabi ni Majo. Hindi ko sya masisisi, ang sabi ni Lolo at Lola,mula ng mawala daw ako ay sina Majo at Bullet na ang naging mag bestfriend.
“Eh baka maagang mag e-enroll,ikaw ba? Dito ka lang sa batangas mag ka-college?” ang sabi ko naman. Hindi naman kasi lingid sa akin na nasa gitna lang ang estado ng buhay ng pamilya ni Majo.
“Oo eh,sa Lipa ako mag aaral,madami din naman magandang state university doon. Bilang nag iisang babaeng anak,ayaw nina Tatay na malayo ako ng sobra,gusto nila pag college na daw ako,dapat every weekend ay uuwi ako dito.” aniya at tumayo. “Tara Laxmi,dun naman tayo sa mga siregwelas.”
“Hindi kaya sumakit tyan natin? Teka,san ba daw sa Manila nag aaral si Bullet at san sya dun nakatira?” tumayo na din ako at sumunod sa kanya.
“Hindi yan no!” sagot nya habang naglalakad kami. “Tungkol sa tanong mo,hindi ko alam. Crush mo pa din ba si Bullet? Nagka boyfriend ka na ba?”
“Hindi ko na sya crush!” ang agad kong depensa. “Gwapo sya lalo ngayon pero hindi ko na sya crush,at saka NBSB ako no? Wala pa yon sa isip ko.”
“Weh? Ganon? Nako,huwag ka magsalita ng tapos,lahat ng tao may nakalaang tao para makasama at mahalin habang buhay.” aniya at tumigil sa tapat ng puno ng siregwelas. Tiningnan ko ito,marami ng hinog na bunga,nakakatakam. “Ako na aakyat,ikaw na taga salo.” dagdag pa nya.
“Okay.” sagot ko naman. “Naniniwala ka dun Majo? Diba para sa mga babae at lalaki lang ang ganon? I mean,wala naman lalaking magkaka gusto o magseseryoso sa mga baklang gaya ko,hindi katulad ng mga tibo,minamahal talaga sila ng mga babae.” dugtong ko habang sinasalo ng damit yung mga nilalaglag nyang siregwelas,para kaming bumalik sa pagka bata.
“Oo naman! Walang excemption ang pagmamahal,hindi lang yon para sa mga babae at lalaki,pag nakahanap ka na o dumating yung nakalaan para sayo,magiging masaya ako Laxmi.” sagot nya at lumipat naman sa ibang sanga. How I wish na maka akyat din at tumulong sa pag pitas. “Basta may nakalaan para sa atin! Oy! Ayusin mo ang pagsalo!.”
Napaisip ako sa mga sinabi ni Majo. Posible nga ba yon? Ang may lalaking magmahal sa kapwa lalaki o sa bakla? Sa mga blogs at boyxboy stories ko lang sa wattpad nababasa ang ganun,pero aaminin ko,nainspired ako sa mga iyon at nadagdagan pa ngayon dahil sa mga sinabi ni Majo.
Si Majo,maganda,morena,matalino,at madiskarte,kaya sa kanya siguro madali nyang masabi yon kasi babae sya. Pero salamat sa mga sinabi nya,nadagdagan ang pagiging inspired ko.
“Namimitas kayo ng hindi nyo ako sinasama? Anong klaseng kaibigan kayo?” sabi ng boses sa likuran ko,pero bago pa ako makaharap dito ay sumigaw na ang unggoy sa siregwelas.
“Bullet! Hayop ka!”
“Hahahaha! Hindi ka talaga nagbago Majo! Bumaba ka dyan,ako na mangunguha.” aniya at naghubad ng damit,kumindat sa akin bago pumunta sa puno kung saan pababa na si Majo.
Natulala ako,pramis! Ang ganda ng katawan nya,kung humarap pa ulit sya,makikita nyang nagpunas ako ng laway. My god! Ngayon lang ata ulit ako nakakita ng ganun! Ang biceps na maganda,ang abs na 8 packs! Oo binilang ko no? At ang v-line at happy trail nya. Gosh! Ito na ba si Bullet na makulit at patpatin noon? Hindi ako prepared! Pengeng tubig.
“Akala namin bumalik ka na ng Maynila?” ang tanong ko ng maka akyat na sya at nasa tabi ko na si Majo,tinitingnan sa damit ko yung mga siregwelas.
“Dapat talaga babalik na ako dun,kasi nagwawala na ang girlfriend ni Krew,pero naisip kong ihatid na lang sya sa terminal at ituloy ang bakasyon since nandito ka naman. Namiss kita eh.” sagot nya. Nakatingala kami sa kanya dahil nasa mas mataas na syang parte ng puno.
Ano daw? Namiss nya ako?
“May girlfriend na pala ang tungaw na yon?” hindi mapigilang sabi ni Majo habang nilalantakan na ang siregwelas.
“Nagtaka ka pa,eh ang gwapo nun,sa maynila pag gwapo,hindi pwedeng walang syota.” bulong ko kay Majo.
“Hindi totoo yan,bakit si Bullet walang syota?” malakas na sabi ni Majo. Ngalingaling isalpak ko sa bibig nya lahat ng siregwelas eh! Bumulong na nga ako,pasigaw naman ang sagot nya,ka imbey.
“Huwag nyo akong pag usapan! Kahit nandito ako sa tuktok ay nadidinig ko kayo!” sigaw ni Bullet sa itaas ng puno. Parang ako tuloy ang nahiya.
Matapos nang pakikipag sapalaran sa mga puno para manguha ng bunga ay pinamigay lang din namin ito sa mga bata. Ayaw ko namang maging constipated beki sa mga unang araw ng bakasyon ko,that’s not good,lalo na at wala naman akong dalang Yakult for healthy digestion! Hahaha nag promote?
“Mamayang gabi ulit tayo maghuntahan! Maliligo pa ako at may mga gagawin,” paalam ni Majo kaya naiwan kaming dalawa ni Bullet kasama ang mga bata na sarap na sarap sa siregwelas at mangga.
“Tarang mamasyal tapos maligo tayo sa ilog.” biglayang aya ni Bullet.
“Huh? San naman?” taka kong tanong. Wala naman akong maisip na pwede naming puntahan.
“Basta! Madami ka ng hindi napupuntahan dito,mas madami ng pwedeng puntahan dito.” nakangiting sagot nito at hinila na ako. Wala na akong nagawa kundi ang magpahila.
Kahit mainit ang sikat ng araw ay naglakad lang kami ng naglakad. Napapawi lang ang init pag humahangin,ang sarap sa pakiramdam pag tumatama sa balat ang hangin.
“Alam ko tong lugar na ito ah? Diba dito kayo tinulian? At dun sa ilog na yan kayo nagbabad?” ang sabi ko ng marating namin yung ilog. Tandang tanda ko pa iyon. Maaga kasing nagpapatuli ang mga batang lalaki dito,eh ako sa manila na ako nagpatuli.
“Hahaha! Tama ka! Kaya memorable sa akin ang lugar na ito. Pag nagbabakasyon eh dito agad ako pumupunta,kung parola ang santwaryo mo,dito naman ang akin.” masaya nyang sabi kaya napangiti na din ako.
“Naalala ko pa,hinahabol ka namin ni Majo dati para makita yung ano mo,na curious kasi kami sa sinasabi nilang nangangamatis.” natatawa kong sabi at bumaba na sa mga batuhan sa ilog.
“Nakita mo nga diba? Mabuti na lang hindi nakita ni Majo. Pero ngayon iba na itsura nito no!” natatawa nyang sabi habang nararamdaman kong sumusunod sya sa akin. Napatigil ako dahil naalala ko yon. Feeling ko,namumula na mukha ko ngayon.
“Hindi ko nakita! Wala akong nakita! Manyak!” sabi ko at nilublob ang mga paa sa tubig. Umalingawngaw naman ang malakas nyang tawa. Napangiti ako,parang hindi kami nagkalayo,parang yung dati pa din nung mga bata pa kami.
“Hindi mo ba nakita? Sige,ipapakita ko sayo ngayon!”
4. Enrollment!
“Naalala ko pa,hinahabol ka namin ni Majo dati para makita yung ano mo,na curious kasi kami sa sinasabi nilang nangangamatis.” natatawa kong sabi at bumaba na sa mga batuhan sa ilog.
“Nakita mo nga diba? Mabuti na lang hindi nakita ni Majo. Pero ngayon iba na itsura nito no!” natatawa nyang sabi habang nararamdaman kong sumusunod sya sa akin. Napatigil ako dahil naalala ko yon. Feeling ko,namumula na mukha ko ngayon.
“Hindi ko nakita! Wala akong nakita! Manyak!” sabi ko at nilublob ang mga paa sa tubig. Umalingawngaw naman ang malakas nyang tawa. Napangiti ako,parang hindi kami nagkalayo,parang yung dati pa din nung mga bata pa kami.
“Hindi mo ba nakita? Sige,ipapakita ko sayo ngayon!”
Bigla akong kinabahan sa sinabi ni Bullet. Hindi ko talaga sya nilingon,bahala na kung magka stifneck man ako,basta hindi ako lilingon!
“Hey! Joke lang yon! Para ka ng estatwa dyan!” ang biglang pag tapik sa akin ni Bullet.
“Gago ka! Kinabahan ako dun ah?!” sabi ko sabay sapak sa dibdib nya. Wow! Ang tigas.
“Haha! Tara na! Maligo na tayo.” hila nya sa akin.
“Ayoko! Wala akong dalang damit.” ang agad kong protesta.
“Huwag ka ng pumalag Laxmi! Tingnan mo oh? Ang linaw ng tubig,ang sarap magbabad.”
“Ikaw na lang!”
“Aha! Gusto mo ng pilitan ah?” naka ngisi nyang sabi. At sa isang iglap ay nabuhat nya ako at lumusong sa tubig. Nagkakawag pa akong parang isdang bagong huli.
“Ibaba mo ak–” hindi ko na natapos dahil habang nya ako ay lumubog kami sa tubig. Kaya pag ahon ay panay ang ubo ko at hampas sa kanya.
“Oh ayan,basa ka na! Hindi ka na makakapag dahilan pa.” aniya at lumangoy palayo. Nakakainis! Ganyan ang gusto nya ah? Pagtitripan ko sya.
Lumangoy akong palayo sa tingin kong medyo malalim. Habang si Bullet naman ay paakyat sa isang napakalaking bato. Siniguro ko munang nakatingin na sya sa akin saka ako lumubog. Kita ko pang nanlaki ang mga mata nya sa gulat.
“Laxmi! Huwag dyan! Malalim dyan!” dinig ko pang sigaw nya bago ako tuluyang lumubog. Nang nasa ilalim na ako ng tubig ay pinigil ko ang paghinga at ang paglutang. Hanggang sa pakiramdam ko ay talagang kinapos na ako ng hangin at nagdilim na ang paningin ko.
Nagising ang diwa ko na parang may nagpa-pump sa dibdib ko at may lumalapat na malambot sa bibig ko at bumubuga ng hangin. Concious na ako,kaya naman naisip kong ituloy ang pagtitrip.
Nang muling lumapat ang labi nya sa bibig kong ibinuka nya ay ginalaw ko ang dila ko. Pero ganun na lang ang gulat ko ng igalaw na din nya ang dila ko. Hanggang sa maramdaman kong may matigas ng tumutusok sa puson ko.
Agad akong nagdilat ng mga mata. “A-anong nangyari?” ang kunwari ay ngayon lang ako nagkamalay.
“Shit! Kinabahan ako! Salamat at buhay ka.” aniya na parang nakahinga ng maluwag. Kunwari ay taka ko syang tiningnan. Napatingin ako sa gitna nya. Buhay na buhay na din iyon. Naisip ko tuloy kung alam ba nyang gising na ako ng igalaw ko ang dila ko kanina.
“Malamang buhay ako! Anong ginawa mo? Pinagsasamantalahan mo ako habang walang malay?” ang kunwari ay pang aakusa ko sa kanya.
“Oy hindi no?! Hindi ako ganon!” ang agad nyang depensa at tumayo. Lalo tuloy ako napatanga.
“Bakit mo ako hinahalikan?”
“CPR ang tawag dun! Alam kong alam mo yon!”
“Kaya pala para ng flag pole yan? Pinagnanasahan mo ba ako?” ani ko sabay nguso sa gitna nya.
“Normal lang sa lalaki to! Dyan ka na nga! Ayaw mo lang sabihin na gusto mo makita eh.” naka ngisi nyang sabi at lumusong ulit sa tubig. Pinigil ko naman ang matawa. Kanina lang ako ang inaano nya,ngayon sya na inaano ko,ang ano kasi nya eh.
Matapos ang isang oras na pagtatampisaw ni Bullet sa ilog ay sa wakas,nagyaya na din syang umuwi.
Halos ganon kami araw araw,ako,si Bullet at Majo ang magkasama,walang palya. Hanggang sa hindi ko na namalayang tapos na ang bakasyon at kailangan ko ng bumalik sa maynila para makapag enroll na. At aaminin ko na worth it ang bakasyon ko. Medyo malungkot lang dahil mas nauna akong lumuwas ng Manila,hindi ako nakapag paalam kina Bullet. Ni hindi ko man lang sya natanong kung saan sya sa manila.
Madaling araw ako umalis,kaya sakto alas sais ay nasa bahay na ako. Wala na sina Mama at Papa,baka nasa trabaho. Na kaya naman dumiretso na ako sa kwarto ko dahil ramdam ko pa ang matinding antok.
Nagising ako ng may naramdaman akong masakit sa pisngi ko kaya agad akong nagdilat ng mga mata,naabutan ko si Maiden na aktong kukurutin ang pisngi ko.
“Aray?! Bakit ba? Anong ginagawa nyo dito?” irita kong sabi.
“Baka nakakalimot ka gurl,ngayon ang enrollment.” ani Pretty na nakatayo sa gilid ng kama ko at naka pamewang.
“Kaya kumilos ka na dyan,kung ayaw mong mamaga ang mukha mo sa kaka-kurot ko.” dagdag pa ni Maiden at tumayo na din.
“Ngayon na ba yon? Agad agad? Kararating ko lang eh!” ang sabi ko at tumayo na din hawak ang pisngi ko. “Sige,hintayin nyo ako sa Leisure room at maliligo na ako.”
“Alright!” sabay na sabi ng dalawa at lumabas na.
Dumiretso na ako sa banyo at naligo. Nakakainis,kala ko makakapag pahinga ako,nakalimutan kong ngayon pala mag e-enroll.
“So this is the school then.” ani Maiden na palinga linga sa paligid ng makapasok kami sa university kung saan kami mag e-enroll.
“Okay na okay pala dito.” dagdag naman ni Pretty.
“Tumpak! Teka,nasan sina Kopi at Yeobo?” pag sang ayon ko din habang palingon lingon sa paligid. Sana maging okay ang college life ko dito sa university na to.
“Ewan lang,baka nasa registrar na,you know them,lagi silang early bird,baka nga tapos na mag enroll ang mga iyon eh.” sagot sa akin ni Pretty.
“Edi tayo na dun,daldalan pa tayo ng daldalan eh.” ang sabi ko at nagpatiuna ng maglakad. Pero ang problema,hindi namin alam kung san yon. Kaya nung may makita akong babae ay agad ko itong tinanong.
“Hi miss! San ang registrar?” sabi ko dun sa babae. Ngumiti ito bago sumagot. At parang bigla ako naintimidate sa kagandahan nya. Para syang dyosa. Tao pa ba sya?
“Uhm,yang malaking building na yan,dyan mismo.” nakangiting sabi nito at tinuro pa ang building sa harap namin.
“Thank you miss ganda!” ang pagpapasalamat ko.
“No prob–”
“Babe! Sorry Im late.” sabi ng boses na pamilyar sakin. Pagtingin namin,si Krew. Literal na napa letter O ang mga bibig namin nina Maiden at Pretty.
“That’s okay,kakadating ko lang din.” nakangiting sabi ni Miss ganda.
So,sya pala ang girlfriend ni Krew? Kaya naman pala eh. Infairness ulit,bagay sila.
Hindi na kami napansin ni Krew dahil hinila ako nung dalawa papunta sa building.
“May girlfriend pala si Krew.” ani Maiden.
“At para syang beauty queen.” dagdag pa ni Pretty. Hindi ako sumali sa usapan nila,nilingon ko ang aming likuran habang naglalakad. Kasunod namin si Krew at ang girlfriend nya,nakahawak si Krew sa bewang nung babae. Perfect couple.
Lilingon na sa akin si Krew ng ibaling ko ulit sa harapan ang aking tingin. Hindi na ako ulit lumingon hanggang sa makapila kami. Grabe lang ah? Ang dami palang estudyante dito,para kaming pumila para mag audition.
Matapos ang lahat lahat ay tapos na din kaming mag enroll. Nagtext si Yeobo na i-meet daw namin sila sa coffee shop sa tapat ng university.
“Patingin ng mga sked nyo.” ani Kopi ng makarating kaming tatlo. Ako ang unang nagpakita ng sked.
“Ayos to,magkaklase tayo sa Filipino I” Ani Kopi.
“Sa Psycho ko naman kaklase si Laxmi.” naka ngising sabi naman ni Yeobo.
“So,you guys are implying na malas kami ni Maiden kasi hindi namin sya classmate kahit isang subject?” ani Pretty.
“Wala naman kasing kinalaman ang course natin sa course nila. Lets face it,malas nga tayo.” ani Maiden.
“Dyosko! Ano ba naman kayo! May break at lunch pa! Pwede din tayong magkita pag NSTP!” sabi ko bilang pampalubag loob. Ganyan sila ka desperado na lagi kaming magkakasama.
“Tama si Lax,huwag kayong mawalan ng pag asa guys!” naka ngising sabi ni Yeobo at nakipag apir pa kay Kopi.
“Pwede na mag boyfriend si Laxmi!” maligalig na pag iiba ni Pretty sa usapan.
“Tumpak! Tayo ang magiging match maker nya. Sayang talaga may dyowa na si Krew,bet ko pa naman yon para sayo Lax kahit nung nasa batangas pa tayo.” dagdag ni Maiden.
“Mga baliw! Wala pa yan sa isip ko. Saka mahiya nga kayo,ang ganda ganda ng girlfriend ni Krew.” ang sabi ko naman.
“May girlfriend si Krew? San nyo nakita?” tanong ni Kopi.
“Yup! At dito sila nag aaral.” sagot ni Maiden.
“edi dito din si Bullet at Majo?” ani Yeobo at tumingin sa akin. Oo nga no? Bakit hindi ko yon naisip?
“Bakit ganyan ka makatingin?” sita ko kay Yeobo. “Hindi ko alam,hindi kami nakapag usap kahapon.” dagdag ko pa.
“Wala lang. Tinitingnan lang kita,since parang type ka nung kababata mong si Bullet.” ani Yeobo. Naku,parang bigla ako na excite na makita ang gagong yon.
“Type ni Bullet si Lax? Edi sila na lang i-match nyo Pretty,Maiden. Since taken na pala si Krew.” pag interrupt ni Kopi.
“tse! Pinagtutulungan nyo ako!” sita ko sa kanila at nagtawanan lang sila.
Habang tumatawa ang mga impakto ay nag ring ang phone ko. Na excite ako ng makita ko kung sino ang tumatawag kaya habang humahalakhak sila ay sinagot ko ito.
“Hello?” at tahimik silang tumingin sa akin.
“Meet me at gate 1,now.” anito.
“Okay. Hintayin mo ako.” sagot ko at naputol na ang tawag. Agad akong bumaling sa tropa. “Guys,I need to go,may i-mi-meet ako. Bye!” at agad ko silang iniwan na mga nagtataka.
Lakad takbo ang ginawa ko papuntang gate 1. Grabe lang ang adrenaline rush ko. Bakit ganito ako ka excited makita sya?
Humihingal akong nakarating sa gate 1. At dun nakita ko sya,agad ko syang tinawag.
“Bullet!”
5. Gimik?
Lakad takbo ang ginawa ko papuntang gate 1. Grabe lang ang adrenaline rush ko. Bakit ganito ako ka excited makita sya?
Humihingal akong nakarating sa gate 1. At dun nakita ko sya,agad ko syang tinawag.
“Bullet!” ang excited kong pagtawag pero natigilan din ako ng makita ko kung sino mga kasama nya.
Si Majo,si Krew at ang girlfriend nito.
“Laxmi! Sabi na nga ba,dito ka din mag aaral eh.” ang nakangiting sabi ni Bullet ng makalapit ako,nagulat pa ako ng yakapin nya ako.
“Si Bullet may yakap,ako wala? Ganyanan tayo ah?!” ang natatawang sabi ni Majo kaya sya naman ang niyakap ko.
“Kamusta kayo?” ani ko at napatingin kay Krew na kaholding hands ang girlfriend pero sakin nakatingin. Tinanguan ko lang sila bilang recognition.
“Ayos lang kami. Pero mas naging okay ng malaman naming pareho kayo ni Majo dito mag aaral.” ani Bullet. “Diba tol?” pagbaling nito kay Krew.
“Ito ang tinatawag na coincidence,ngayon hindi na tayo magkakahiwalay.” dagdag pa ni Majo.
“Oo nga eh,mas marami na tayo ngayon.” ang sabi ko naman,tumabi sakin si Bullet at umakbay. Parang bigla akong nanginig. Ewan ko kung bakit.
“Ay! Nga pala,nakalimutan ko,girlfriend ni Krew,si Goddess. Goddess si Laxmi nga pala.” ani Bullet.
“Hi!” ang sabay naming sabi ni Goddess. Nagulat pa ako dahil bineso nya ako. Napaka genuine din ng ngiti nya. Magandang mukha,magandang ugali. Bagay sila ni Krew. Nakaramdam tuloy ako ng inggit.
“Diba ikaw yung nagtanong kanina? Nasan na mga kasama mo? At bakit hindi kayo nagpansinan ni Hon?” ani Goddess na ikinatigil ko. Tumingin sina Majo at Bullet samin ni Krew.
“Ah yon ba? Nagmamadali kasi kami diba? Kaya hindi na namin nabati si Krew. At yung mga kasama ko,iniwan ko muna saglit para nga dito kay Bullet.” ang sagot ko naman. Bakit ba ako kinakabahan? Pag malapit si Bullet kumakalabog ang dibdib ko,pag si Krew naman ay naiilang ako.
“Wow ah? Maiinsulto ba ako o kikiligin?” nakangising sabi ni Bullet. Inilibas ko lang ang dila ko at inirapan sya. “Kagatin ko yan sige ka!”
“Tse!” ang mamula mula kong sabi.
“Tama na yang bromance nyo,gusto ko ng makita sina Pretty,Maiden,Yeobo at Kopi.” ang pagsingit ni Majo at hinila na ako.
“May kasama kayo oy! Hintay!” sigaw ni Bullet.
“Nakakatuwa si Laxmi.” dinig kong komento ni Goddess sa likod namin ni Majo.
“Ganyan talaga yan,energetic.” sagot ni Bullet at tumawa.
Bakit ang tahimik ni Krew? Hindi naman sya ganyan nung nasa batangas kami. Nakakapanibago lang. Pakiramdam ko galit sya sa akin or what.
At yon,nang magkita kita na ang lahat kala mo may fiesta. Panay ang picture taking nina Maiden at Pretty. Agad nilang nakapalagayang loob si Goddess,harap harapan nila ito kung purihin,at isa ako dun,maganda nga talaga sya kahit paulit ulit pang sabihin. Ang sarap siguro maging ganon kaganda.
“Bakit hindi tayo mag bar hopping mamaya?” ang sabi ni Kopi. Nasa iisang mesa na lamang kami. Ang sosyal ng university na ito,kahit enrollment palang akala mo may regular class na dahil sa dami ng estudyante.
“Agad agad? Enrollment palang uy!” ang agad kong bura.
“Okay lang yan Laxmi,para mas magkakilanlan lahat diba?” nakangiting sabi ni Goddess.
“Tama,makinig tayo sa Miss Campus namin last year.” sabi ni Bullet. Ngumisi si Krew na parang proud na proud pa. At kami naman ay nalaglag ang panga.
Hindi naman pala nasayang ang kagandahan nya. Gano na kaya sila katagal ni Krew?
“Sa La Familia Bar na lang tayo mamaya.” ani Krew na sa wakas ay sumali na sa usapan.
“I know that. Maganda nga dyan at talagang mag e-enjoy tayo.” ang pag agree ni Yeobo. Coming from him eh gimikero sya,no wonder alam nya at napuntahan na halos lahat ng bar dito sa Maynila.
“That’s a deal then,kita kits mamaya sa O-mall.” sabi ni Kopi at lahat na kami ay sumang ayon. The more,the merrier diba?
Kaya ng maghiwa-hiwalay na kami ay nataranta na ako. Sinong kasabay ko? Shit lang ah? Hindi ko alam kung saan mismo sa O-mall,ang alam ko lang isa yon sa mga sumisikat na Mall. Kaya without doubt,tinanong ko si Papa.
“Dad,sino po ba may ari ng O-mall?”
“Bakit mo natanong anak?” ang tanong ni Papa.
“Pupunta po kasi ako don. Im not familiar with that Mall.”
“Ang mga Ongpauco ang may ari non. Yung apo nilang sina Kheem at Kaicen. Unfortunately,Kaicen died at the age of 25.” seryosong sagot ni Papa. “Kaicen is also a gay anak.”
“Oh my gad!” na shock ako talaga. Pano kung mag multo dun yung Kaicen? Multo sa O-mall? Shet! Nakakatakot.
“Oh bakit?”
“Wala po! Sige magbibihis na ako.” at iniwan ko na si Papa kasama ang kape nya na nakakunot noo.
Humanda lang talaga sila sa akin pag may nakita akong mumu dun. Kung bakit kasi dun pa naisipan nila na mag meet. Pwede namang sa harap ng bar mismo.
As if alam mo kung saan ang bar na iyon.
Oo nga naman. Aasa na lang ako sa mga text at tawag nila. Mahina kasi ang sense of direction ko lalo na sa mga lugar na hindi ko pa napupuntahan.
Pagkatapos kong kausapin ang sarili ko habang nagbibihis ay nakatapos na din ako. Wish ko lang talaga daanan ako dito kahit sino sa mga impaktong iyon.
And by then,may nangatok na sa pinto ng kwarto ko.
“Senyorito Laxmi. Nandyan na po yung sundo nyo daw.” ani ng maid namin.
Sundo? Wow! Lakas ko kay Bro,pinagbigyan nya ang dalangin ko. “Sige susunod na ako.”
Bago lumabas ng kwarto ay sinipat ko muna ang sarili ko sa salamin. Okay na naman siguro tong outfit ko,polo shirt na maliit,hipster na pants. Ngayon lang ako gigimik,subukan nilang okrayin ako,tatamaan talaga sila ng supercalifragelisticespicalidocious kong tadyak ala petrang kabayo.
Excited pa akong bumaba,pero natameme ako ng makita ko kung sino ang sinasabi nilang sundo ko.
Si Krew. Nasan si Goddess?
“Hindi makakasama si Goddess,bigla syang tinawagan ng manager nya. Pinasundo ka na din sa akin ni Bullet,pero si Kopi ang nagbigay ng address mo.” ang sabi nya na parang nahulaan ang tanong ko sa aking isipan.
Kamag anak ba sya ni Madame Auring?
“Ha? Ganon ba? So tayo na sa O-mall?” ang tangi ko lang nasabi. Nakaka speechless sya eh,parang ibang tao. Ibang iba dun sa Krew na nakausap ko sa parola.
Ano yon? Bipolar sya pagdating sa Maynila? Ihagis ko sya pabalik sa Parola eh!
“Yup tara na. Actually nandun na sila.” sagot nya. Pota lang ah? Parang ako lang ang walang alam,nananadya ba sila? Humanda talaga sila sa akin.
“Okay.” sabi ko at nauna na syang lumabas. And oh my gad,ang gwapo nya ah? Mahal na mahal siguro sya ni Goddess,at ang bango pa! Pero teka nga,bakit parang?
Luhh? Pareho kami ng polo shirt! Nako! Baka kung ano isipin ng mga yon.
Bakit ba? Baka dun din sya bumili sa pinagbilhan ko. Everything is possible diba? Tama! Ganun nga.
Habang nasa kotse nya kami ay tahimik kami pareho. Basta ako naiilang sa kanya.
“Kamusta sa batangas?” ang pagbasag ni Krew sa katahimikan. Pero huwag ka,ng tanungin nya yon hindi man lang nya ako nilingon.
“Okay naman. Kakauwi lang namin kahapon. Masyado kaming nag enjoy nina Majo at Bullet.” ang sagot ko naman at napangiti. Naalala ko kasi yung mga pinaggagawa namin buong bakasyon.
“Ah.. Maganda sa lugar nyo,lalo dun sa parola.” aniya.
“Oo naman! Pero sa parola? I doubt,napagkamalan mo nga akong ispirito sa parola diba? Nagpapaniwala ka kasi sa kanila eh.” direderetso kong sabi. And then I realized hindi sya nakikinig.
Bakit ko nasabi? Traffic kaya at nagpipi-pindot sya sa cellphone nya. Ang sarap lang bigwasan,mukha akong timang kakadaldal hindi pala sya nakikinig.
Kaya ayon,pagdating namin sa O-mall ay hindi na maipinta ang mukha ko sa inis. Kahit anong tanong nila kung bakit ay hindi ako nagbigay ng statement. I invoke my rights.
“Anong nangyari kay Laxmi tol?” tanong ni Bullet kay Krew.
“Ewan,nagtataka nga din ako eh.” sagot ng impaktong si Krew at nagkibit balikat pa.
Nang makarating kami sa La Familia bar ay madami na agad tao kahit alas otso pa lang. Ganon ba ka peymus ang bar na ito?
Pumili kami ng table na good for 10 people. Nagtatalo pa sila kung anong alak daw. Sabi ng girls cocktail drink,Redhorse naman sa mga lalaki. Kaya in the end hiwalay ang iniinom namin pero mas pinagtuunan ko ng pansin ang pulutan,bahala silang tumagay dyan.
“Huwag sanang gawing kanin,ang aming pulutan.” ang biglang kanta ni Yeobo na tinawanan nila.
“Ang lakas mamulutan,hindi naman umiinom.” komento ni Krew kaya tiningnan ko sya ng masama. Bakit nag iba sya? Kung hindi lang iiyak si Goddess pag binasag ko ang mukha ng boyfriend nya ay kanina ko pa binato ng plato sa mukha ang Krew na yan. Lakas maka high blood teh!
“One bar ka na lang sa akin.” ang sabi kong ganyan at tumayo. Kiber ko kung sabihan nila akong nag iinarte,eh sa kanina pa ako badtrip eh!
Kaya ang ginawa ko,nakipag siksikan ako sa dagat ng mga tao na sumasayaw sa dancefloor. Isasayaw ko na lamang ang pagka badtrip ko baka sakaling mawala din ito pag nakasayaw na ako.
At dahil nakaka indak ang tugtog ako’y yumugyog. May nag abot ng alak,isang lalaki na sa tantya ko ay ka edad nina Bullet.
“Thanks for accepting,can I dance with you?” halos pasigaw nitong sabi at lumapit. Infairness,gwapo sya,kaso mukhang may tama na ng alak.
“Salamat din!” sagot ko tapos sumayaw sya sa harap ko,ang lambot ng katawan,lumipat sa likod ko at naramdaman kong idiniin nya sa akin ang bagay na yon. Nagtayuan ang mga balahibo ko.
“Minsan lang ako maka appreciate ng ganda ng tulad mo. Swerte mo type kita. Pwede mo ba akong samahan ngayong gabi?” bulong nya sa tenga ko while he was grinding his manhood behind me,ang pinaka nagpatayo sa balahibo ko ay ng dilaan nya ang tenga ko.
“Ayoko!” ani ko at lumayo sa kanya. Ngayon tuloy nagduda na ako kung tama ba ng alak o tama ng drugs ang tama nya? Tamaan sya sa akin eh!
“Sige na,isang gabi lang.” aniya at hinila ako. I dont know what happened,basta nahilo ako,kaya wala akong nagawa ng dahan dahan nya akong hinila palabas.
“Teka,nahihilo ako.” ang sabi ko dun sa lalaki.
“Ganon ba? Tsk! Pano yan? Wait magpahinga ka saglit sa kotse ko.” aniya at binuksan ang pinto ng front seat.
Nasa parking lot na agad kami? Ugh! Lalo na akong nahihilo. Bakit ganon? Isang tagay lang naman ako ah?
Pag upo ko pa lang ay napapikit na ako.
“And what the hell are you doing? San mo dadalhin ang boyfriend ko at anong ginawa mo sa kanya?!” boses ni Krew ang huli kong narinig bago ako tuluyang lamunin ng dilim.
AN / HELU?! Pasensya na at natagalan,naging busy ako buong december at hindi stable ang net connection ng phone ko. Pwede po bang mag vote at comment? Thank you and labyu ol! :*
5. Gimik?
Lakad takbo ang ginawa ko papuntang gate 1. Grabe lang ang adrenaline rush ko. Bakit ganito ako ka excited makita sya?
Humihingal akong nakarating sa gate 1. At dun nakita ko sya,agad ko syang tinawag.
“Bullet!” ang excited kong pagtawag pero natigilan din ako ng makita ko kung sino mga kasama nya.
Si Majo,si Krew at ang girlfriend nito.
“Laxmi! Sabi na nga ba,dito ka din mag aaral eh.” ang nakangiting sabi ni Bullet ng makalapit ako,nagulat pa ako ng yakapin nya ako.
“Si Bullet may yakap,ako wala? Ganyanan tayo ah?!” ang natatawang sabi ni Majo kaya sya naman ang niyakap ko.
“Kamusta kayo?” ani ko at napatingin kay Krew na kaholding hands ang girlfriend pero sakin nakatingin. Tinanguan ko lang sila bilang recognition.
“Ayos lang kami. Pero mas naging okay ng malaman naming pareho kayo ni Majo dito mag aaral.” ani Bullet. “Diba tol?” pagbaling nito kay Krew.
“Ito ang tinatawag na coincidence,ngayon hindi na tayo magkakahiwalay.” dagdag pa ni Majo.
“Oo nga eh,mas marami na tayo ngayon.” ang sabi ko naman,tumabi sakin si Bullet at umakbay. Parang bigla akong nanginig. Ewan ko kung bakit.
“Ay! Nga pala,nakalimutan ko,girlfriend ni Krew,si Goddess. Goddess si Laxmi nga pala.” ani Bullet.
“Hi!” ang sabay naming sabi ni Goddess. Nagulat pa ako dahil bineso nya ako. Napaka genuine din ng ngiti nya. Magandang mukha,magandang ugali. Bagay sila ni Krew. Nakaramdam tuloy ako ng inggit.
“Diba ikaw yung nagtanong kanina? Nasan na mga kasama mo? At bakit hindi kayo nagpansinan ni Hon?” ani Goddess na ikinatigil ko. Tumingin sina Majo at Bullet samin ni Krew.
“Ah yon ba? Nagmamadali kasi kami diba? Kaya hindi na namin nabati si Krew. At yung mga kasama ko,iniwan ko muna saglit para nga dito kay Bullet.” ang sagot ko naman. Bakit ba ako kinakabahan? Pag malapit si Bullet kumakalabog ang dibdib ko,pag si Krew naman ay naiilang ako.
“Wow ah? Maiinsulto ba ako o kikiligin?” nakangising sabi ni Bullet. Inilibas ko lang ang dila ko at inirapan sya. “Kagatin ko yan sige ka!”
“Tse!” ang mamula mula kong sabi.
“Tama na yang bromance nyo,gusto ko ng makita sina Pretty,Maiden,Yeobo at Kopi.” ang pagsingit ni Majo at hinila na ako.
“May kasama kayo oy! Hintay!” sigaw ni Bullet.
“Nakakatuwa si Laxmi.” dinig kong komento ni Goddess sa likod namin ni Majo.
“Ganyan talaga yan,energetic.” sagot ni Bullet at tumawa.
Bakit ang tahimik ni Krew? Hindi naman sya ganyan nung nasa batangas kami. Nakakapanibago lang. Pakiramdam ko galit sya sa akin or what.
At yon,nang magkita kita na ang lahat kala mo may fiesta. Panay ang picture taking nina Maiden at Pretty. Agad nilang nakapalagayang loob si Goddess,harap harapan nila ito kung purihin,at isa ako dun,maganda nga talaga sya kahit paulit ulit pang sabihin. Ang sarap siguro maging ganon kaganda.
“Bakit hindi tayo mag bar hopping mamaya?” ang sabi ni Kopi. Nasa iisang mesa na lamang kami. Ang sosyal ng university na ito,kahit enrollment palang akala mo may regular class na dahil sa dami ng estudyante.
“Agad agad? Enrollment palang uy!” ang agad kong bura.
“Okay lang yan Laxmi,para mas magkakilanlan lahat diba?” nakangiting sabi ni Goddess.
“Tama,makinig tayo sa Miss Campus namin last year.” sabi ni Bullet. Ngumisi si Krew na parang proud na proud pa. At kami naman ay nalaglag ang panga.
Hindi naman pala nasayang ang kagandahan nya. Gano na kaya sila katagal ni Krew?
“Sa La Familia Bar na lang tayo mamaya.” ani Krew na sa wakas ay sumali na sa usapan.
“I know that. Maganda nga dyan at talagang mag e-enjoy tayo.” ang pag agree ni Yeobo. Coming from him eh gimikero sya,no wonder alam nya at napuntahan na halos lahat ng bar dito sa Maynila.
“That’s a deal then,kita kits mamaya sa O-mall.” sabi ni Kopi at lahat na kami ay sumang ayon. The more,the merrier diba?
Kaya ng maghiwa-hiwalay na kami ay nataranta na ako. Sinong kasabay ko? Shit lang ah? Hindi ko alam kung saan mismo sa O-mall,ang alam ko lang isa yon sa mga sumisikat na Mall. Kaya without doubt,tinanong ko si Papa.
“Dad,sino po ba may ari ng O-mall?”
“Bakit mo natanong anak?” ang tanong ni Papa.
“Pupunta po kasi ako don. Im not familiar with that Mall.”
“Ang mga Ongpauco ang may ari non. Yung apo nilang sina Kheem at Kaicen. Unfortunately,Kaicen died at the age of 25.” seryosong sagot ni Papa. “Kaicen is also a gay anak.”
“Oh my gad!” na shock ako talaga. Pano kung mag multo dun yung Kaicen? Multo sa O-mall? Shet! Nakakatakot.
“Oh bakit?”
“Wala po! Sige magbibihis na ako.” at iniwan ko na si Papa kasama ang kape nya na nakakunot noo.
Humanda lang talaga sila sa akin pag may nakita akong mumu dun. Kung bakit kasi dun pa naisipan nila na mag meet. Pwede namang sa harap ng bar mismo.
As if alam mo kung saan ang bar na iyon.
Oo nga naman. Aasa na lang ako sa mga text at tawag nila. Mahina kasi ang sense of direction ko lalo na sa mga lugar na hindi ko pa napupuntahan.
Pagkatapos kong kausapin ang sarili ko habang nagbibihis ay nakatapos na din ako. Wish ko lang talaga daanan ako dito kahit sino sa mga impaktong iyon.
And by then,may nangatok na sa pinto ng kwarto ko.
“Senyorito Laxmi. Nandyan na po yung sundo nyo daw.” ani ng maid namin.
Sundo? Wow! Lakas ko kay Bro,pinagbigyan nya ang dalangin ko. “Sige susunod na ako.”
Bago lumabas ng kwarto ay sinipat ko muna ang sarili ko sa salamin. Okay na naman siguro tong outfit ko,polo shirt na maliit,hipster na pants. Ngayon lang ako gigimik,subukan nilang okrayin ako,tatamaan talaga sila ng supercalifragelisticespicalidocious kong tadyak ala petrang kabayo.
Excited pa akong bumaba,pero natameme ako ng makita ko kung sino ang sinasabi nilang sundo ko.
Si Krew. Nasan si Goddess?
“Hindi makakasama si Goddess,bigla syang tinawagan ng manager nya. Pinasundo ka na din sa akin ni Bullet,pero si Kopi ang nagbigay ng address mo.” ang sabi nya na parang nahulaan ang tanong ko sa aking isipan.
Kamag anak ba sya ni Madame Auring?
“Ha? Ganon ba? So tayo na sa O-mall?” ang tangi ko lang nasabi. Nakaka speechless sya eh,parang ibang tao. Ibang iba dun sa Krew na nakausap ko sa parola.
Ano yon? Bipolar sya pagdating sa Maynila? Ihagis ko sya pabalik sa Parola eh!
“Yup tara na. Actually nandun na sila.” sagot nya. Pota lang ah? Parang ako lang ang walang alam,nananadya ba sila? Humanda talaga sila sa akin.
“Okay.” sabi ko at nauna na syang lumabas. And oh my gad,ang gwapo nya ah? Mahal na mahal siguro sya ni Goddess,at ang bango pa! Pero teka nga,bakit parang?
Luhh? Pareho kami ng polo shirt! Nako! Baka kung ano isipin ng mga yon.
Bakit ba? Baka dun din sya bumili sa pinagbilhan ko. Everything is possible diba? Tama! Ganun nga.
Habang nasa kotse nya kami ay tahimik kami pareho. Basta ako naiilang sa kanya.
“Kamusta sa batangas?” ang pagbasag ni Krew sa katahimikan. Pero huwag ka,ng tanungin nya yon hindi man lang nya ako nilingon.
“Okay naman. Kakauwi lang namin kahapon. Masyado kaming nag enjoy nina Majo at Bullet.” ang sagot ko naman at napangiti. Naalala ko kasi yung mga pinaggagawa namin buong bakasyon.
“Ah.. Maganda sa lugar nyo,lalo dun sa parola.” aniya.
“Oo naman! Pero sa parola? I doubt,napagkamalan mo nga akong ispirito sa parola diba? Nagpapaniwala ka kasi sa kanila eh.” direderetso kong sabi. And then I realized hindi sya nakikinig.
Bakit ko nasabi? Traffic kaya at nagpipi-pindot sya sa cellphone nya. Ang sarap lang bigwasan,mukha akong timang kakadaldal hindi pala sya nakikinig.
Kaya ayon,pagdating namin sa O-mall ay hindi na maipinta ang mukha ko sa inis. Kahit anong tanong nila kung bakit ay hindi ako nagbigay ng statement. I invoke my rights.
“Anong nangyari kay Laxmi tol?” tanong ni Bullet kay Krew.
“Ewan,nagtataka nga din ako eh.” sagot ng impaktong si Krew at nagkibit balikat pa.
Nang makarating kami sa La Familia bar ay madami na agad tao kahit alas otso pa lang. Ganon ba ka peymus ang bar na ito?
Pumili kami ng table na good for 10 people. Nagtatalo pa sila kung anong alak daw. Sabi ng girls cocktail drink,Redhorse naman sa mga lalaki. Kaya in the end hiwalay ang iniinom namin pero mas pinagtuunan ko ng pansin ang pulutan,bahala silang tumagay dyan.
“Huwag sanang gawing kanin,ang aming pulutan.” ang biglang kanta ni Yeobo na tinawanan nila.
“Ang lakas mamulutan,hindi naman umiinom.” komento ni Krew kaya tiningnan ko sya ng masama. Bakit nag iba sya? Kung hindi lang iiyak si Goddess pag binasag ko ang mukha ng boyfriend nya ay kanina ko pa binato ng plato sa mukha ang Krew na yan. Lakas maka high blood teh!
“One bar ka na lang sa akin.” ang sabi kong ganyan at tumayo. Kiber ko kung sabihan nila akong nag iinarte,eh sa kanina pa ako badtrip eh!
Kaya ang ginawa ko,nakipag siksikan ako sa dagat ng mga tao na sumasayaw sa dancefloor. Isasayaw ko na lamang ang pagka badtrip ko baka sakaling mawala din ito pag nakasayaw na ako.
At dahil nakaka indak ang tugtog ako’y yumugyog. May nag abot ng alak,isang lalaki na sa tantya ko ay ka edad nina Bullet.
“Thanks for accepting,can I dance with you?” halos pasigaw nitong sabi at lumapit. Infairness,gwapo sya,kaso mukhang may tama na ng alak.
“Salamat din!” sagot ko tapos sumayaw sya sa harap ko,ang lambot ng katawan,lumipat sa likod ko at naramdaman kong idiniin nya sa akin ang bagay na yon. Nagtayuan ang mga balahibo ko.
“Minsan lang ako maka appreciate ng ganda ng tulad mo. Swerte mo type kita. Pwede mo ba akong samahan ngayong gabi?” bulong nya sa tenga ko while he was grinding his manhood behind me,ang pinaka nagpatayo sa balahibo ko ay ng dilaan nya ang tenga ko.
“Ayoko!” ani ko at lumayo sa kanya. Ngayon tuloy nagduda na ako kung tama ba ng alak o tama ng drugs ang tama nya? Tamaan sya sa akin eh!
“Sige na,isang gabi lang.” aniya at hinila ako. I dont know what happened,basta nahilo ako,kaya wala akong nagawa ng dahan dahan nya akong hinila palabas.
“Teka,nahihilo ako.” ang sabi ko dun sa lalaki.
“Ganon ba? Tsk! Pano yan? Wait magpahinga ka saglit sa kotse ko.” aniya at binuksan ang pinto ng front seat.
Nasa parking lot na agad kami? Ugh! Lalo na akong nahihilo. Bakit ganon? Isang tagay lang naman ako ah?
Pag upo ko pa lang ay napapikit na ako.
“And what the hell are you doing? San mo dadalhin ang boyfriend ko at anong ginawa mo sa kanya?!” boses ni Krew ang huli kong narinig bago ako tuluyang lamunin ng dilim.
AN / HELU?! Pasensya na at natagalan,naging busy ako buong december at hindi stable ang net connection ng phone ko. Pwede po bang mag vote at comment? Thank you and labyu ol! :*
6. Prijie Espiritu
“And what the hell are you doing? San mo dadalhin ang boyfriend ko at anong ginawa mo sa kanya?!” boses ni Krew ang huli kong narinig bago ako tuluyang lamunin ng dilim.
At ng muli akong magising ay nasa sariling kwarto ko na ako. I looked at my clock.
Shet! 10AM na?! How come? Paano din ako napunta dito sa kwarto ko? Ang huli kong natatandaan ay sumama ako sa isang lalaki,tapos nahilo ako,tapos nadinig ko boses ni Krew.
Teka?! Sumama ako sa lalaki? Iniwanan ko ba ang tropa sa bar? My gad! What happened? Ang gulo!
Naku! May klase pa ako! Shet naman talaga!
Dali dali na akong bumangon at dumiretso sa banyo. Hindi ako pwedeng ma late sa unang araw ng klase. Hindi pwede! Kailangan ko pang makausap ang tropa kung ano ang nangyari kagabi. Bakit ba naman kasi nangyari yon?
Pagkatapos maligo at magbihis ay nagmamadali na akong bumaba at tinungo ang dining hall.
“Ma? Pa? Nandito pa kayo?” ang gulat kong tanong.
“Papasok na kami. Pero hinintay ka talaga muna naming magising.” seryosong sabi ni Papa. Nakaramdam ako bigla ng kaba,tiningnan ko si Mama and she looked so worried. “Maupo ka at mag uusap tayo.” dagdag ni Papa.
Naupo akong pigil hininga. Maski ang pagkain na nakahain sa mesa ay hindi ko na magawang ma appreciate.
“Tell us. What happened last night? Inihatid ka dito ni Bullet na walang malay.” sabi ni Papa. Natahimik ako,anong isasagot ko? Eh hindi ko din alam kung anong nangyari. Pero teka,bakit si Bullet?
“Si Bullet po?”
“Yes,but that’s not the subject. Anong nangyari kagabi?” this time,madiin na ang bawat salita ni Papa kaya na rattle na ako,napatingin ulit ako kay Mama. I want her to help me with this.
“Pa,baka naman nalasing?” ang pagpapakalma ni Mama kay Papa. Nalasing? Nakainom ako pero.. Teka,hindi naman ganon kadami at katapang ang mga nainom ko ah?
“Hindi sya lasing. Iba ang pamumutla nya kagabi. And even if he’s drunk,bakit sya uminom without even consulting us?”
“Pa,kalma lang. Let him explain,huwag mong takutin.”
Gusto ko ng maiyak. Pero hindi dapat,kailangan kong alalahanin ang buong pangyayari,at kung bakit si Bullet ang naghatid sakin,gayong boses ni Krew ang huli kong natatandaan. That man! Binubuhay na naman ng Krew na yan ang inis ko sa kanya.
“Ano na?”
“Hindi ko po alam Pa.”
“Hindi mo alam? How come?! Sobra mo kaming pinag alala alam mo ba yon?! Hindi mo iniisip ang mga taong nag aalala sayo!” ang bulyaw ni Papa na pareho naming ikinapitlag ni Mama. This is really strange,kailangan kong tandaan bawat detalye ng mga nangyari kagabi.
“Sorry po talaga. I dont really know what happened. The last thing I remembered,may nagbigay ng tagay sa akin,at ininom ko po.” sabi ko at napayuko. And then I realized something.
“May halo ang ininom mo.” ang sabi ni Papa sa mababang boses. Ganon nga siguro. Pero bakit? Sino ba ang lalaking iyon? Ni hindi ko matandaan ang mukha nya.
“Sorry po talaga.” ang sincere kong sabi at muling yumuko.
“From now on Laxmi,bahay at eskwelahan ka lang. Kung gagala ka,dapat may kasama ka,kung gusto nyo uminom,dito kayo sa bahay,gamitin nyo ang leisure room.” sabi ni Papa kaya nag angat na ako ng tingin. “Sobra kaming nag alala. Now you can go.”
“Sige na anak,baka ma-late ka pa.” ang segunda ni Mama at ngumiti. Tumayo na ako,lumapit sa kanilang dalawa at hinalikan sila.
“Salamat po! Sige po,pasok na ako.” ani ko at isinukbit na ang bag sa aking balikat saka naglakad papunta sa main door.
Pagdating sa school ay nagpalinga linga pa ako. Nasaan ba ang tropa? Hindi nga kami magkaka-klase pero parepareho kami ng schedule ng mga iyon. Tiningnan ko ang schedule ko, 11:30AM ang first class ko,Psychology.
Tinungo ko na ang building,medyo hinihingal na ako dahil sa laki ng building at haba ng hallway,sa 3rd floor pa pala ang pakay ko.
“Isinusumpa ko ang nagpagawa at gumawa ng building na ito,daig ko pa ang nag jogging.” reklamo ko habang naglalakad sa mahabang hallway ng 3rd floor. Bawat room ay tinitingnan ko ang number,at ang mga estudyante naman ay pinagtitinginan din ako. And then I figured out,na nasa dulo pa ang room ko. That is sooo amazing.
“Kinakausap ang sarili? That’s a bad sign.” sabi ng isang boses ng lalaki sa aking likuran kaya nilingon ko ito.
Shet! Ang gwapo!
Pero hindi ako easy to get. Kaya inirapan ko sya. Ng makarating ako sa room ay may prof na.
Great! Just great!
“Im sorry Im late.” halos sabay naming sabi nung lalaki kaya inirapan ko sya,pero kinindatan lang nya ako.
“Do you belong in this class?” sabi ng prof na lalaki.
“Yes sir! Im Laxmi Buenviaje.” ang sagot ko naman.
“And you?” sabay turo sa lalaking katabi ko.
“Yes sir! Im Prijie Espiritu.” ang masiglang sabi nito. Nagsalubong ang mga kilay ko dahil may napansin ako,ngunit ipinagkibit balikat ko na lamang ito.
“Okay. You may take your seats.” at nauna na akong pumasok sa room,may nakita akong bakanteng upuan sa dulo ng third row kaya doon na ako naupo. And to my dissmay,sa tabi ko naupo ang lalaki.
Dumadaldal na ulit ang prof ng makatanggap ako ng text.
Majo:
Kita kits sa cafeteria mamayang break.
At agad akong nagreply.
Ako:
Dapat lang. Madami kayong dapat ipaliwanag at may sasabihin din ako.
“Youre cute. I like you. Sa lahat ng bading na nakikita ko,ikaw lang ang nakakuha ng atensyon ko. Sa totoo lang ayaw ko sa mga bakla,mga gvom kasi sa lalaki.” bulong nung Prijie.
And I was like “HA?”
“Wala. Sabi ko crush kita.” nakangiti nyang sabi kaya agad akong nag iwas ng tingin.
Sino ba tong gagong to? Ngayon lang kami nagkita umaariba na? Parang budulbudul gang lang?
Kaya naman ng tumunog na ang bell para sa second class ay nagmamadali na akong lumabas ng room. Medyo natakot ako dun sa Prijie. Ano kaya natirang droga nun? At ako pa talaga ang sinabihan nyang crush nya ako.
“Siguro nambabakla talaga ang isang iyon.” ang aking konklusyon.
Nang makarating ako sa second subject ay wala pang prof. Kaya sa pinaka unang upuan sa unang row ako naupo. Nakapalumbaba lang ako at iniisip yung nangyari kagabi ng magulat ako sa magkasunod na pumasok sa room.
Si Goddess at Krew!
Hindi pa ako napansin ni Goddess pero nakita na ako ni Krew. Madilim ang tingin nya sa akin and Im wondering why. Kahapon pa sya ah? Mabuti na sigurong hindi ko na lang sya pansinin. Hindi ako mag aaksaya ng oras sa taong sala sa init sala sa lamig.
Tumingin na lang ako sa labas ng bintana para tuluyan na akong hindi mapansin ni Goddess,dahil sigurado akong dadaldalin nya ako,and obviously kasama pa din si Krew.
Halos dalawang oras ang tinakbo ng second class. At ng sumapit ang break time ay lakad takbo kong tinungo ang cafeteria. And then I saw them,seryosong nag uusap sa isang table kaya agad na akong lumapit.
“Laxmi! Okay ka na ba?” nag aalalang sabi ni Bullet at lumapit sa akin.
“Im okay. I want to know what happened last night.” sagot ko at umupo. Nagkapalitan pa silang lahat ng tingin.
“Bigla kang nawala. Nakita ka naming nakikipag sayaw sa dancefloor,we thought it was okay at nag ienjoy ka. May lumapit na lalaki at nagbigay ng tagay sayo,dun na kami kinabahan.” ani Bullet. Tumango ako dahil naaalala ko yon.
“Nakita ka naming hinila ng lalaki pero nauna na palang sumunod si Krew.” dagdag ni Majo.
“Hi guys! Sorry at late.” nakangiting sabi ni Goddess na bagong dating kasama si Krew.
Nakipagbatian sila sa mga ito,ngunit hindi ako. Hinihintay ko pa din ang kadugtong ng kwento nila pero para lang akong tangang nag aabang sa wala.
“Yun na yon? Anong kadugtong?” ang sabi ko ng hindi na ako makapaghintay.
“Lax,hindi pwedeng malaman ni Goddess. Ang alam kasi nya ay hindi na sumama.” bulong ni Maiden na ikinataas ng kilay ko.
“Ganon? Nakakaloka ah?” sagot ko kay Maiden saka tumayo. “Excuse guys,may dapat pa akong asikasuhin.” saka ko sila iniwanang nagtataka.
Hindi ako makapaniwala na dahil hindi lang alam ni Goddess na kasama pa din namin si Krew kagabi ay hindi na nila itutuloy ang pagkekwento? Hawasdat? I really need to know what happened para magkaroon ng kasagutan ang mga tanong ko.
Sa sobrang inis ko ay hindi ko na napansin kung san ako napadpad. Pumulot ako ng maliit na bato at inihagis ito.
“Kainis!”
“Aray!!”
“Huh? Sino yan?” ang gulat kong sabi at tumingin sa paligid. Tahimik,may mga puno,mga benches. May ganito pala sa school na ito? “Sino yan sabi!?”
“Ikaw ang bumato nun? Sapul na sapol ako ah?” at biglang may bumangon na lalaki sa lilim ng isang puno.
“P-prijie? Anong?”
“Sapul na sapul talaga ako cutie.” anito na nakangiti at naglakad palapit sa akin. “May problema ba?”
“H-ha? Wala. Sige,alis na ako.” ani ko at tatalikod na sana pero pinigilan nya ako sa pamamagitan ng paghawak sa kanang braso ko.
“Unang araw palang nating magkakilala,umiiwas ka na. Dont you wanna be friends with me?” nakangisi nyang sabi. There’s something about the way he touch,and I cant decipher what it is.
“H-hindi naman.”
“Are you afraid of me? Hindi naman kita sasaktan. In fact,I really like you. Kung ano ang sinabi ko sayo kaninang umaga ay totoo yon.” aniya at tinitigan ako. I felt uneasy.
“Laxmi?” boses iyon ni Bullet kaya nilingon ko. Halata din sa mukha nya ang pagtatanong at pagtataka kung sino ang kausap ko.
“See you again cutie.” at umalis bigla si Prijie. Saka lang ako nakahinga ng maluwag.
“Sino yon?” tanong ni Bullet at lumapit. “tara na,tayong dalawa na lang ang mag usap.” at inakbayan nya ako.
“Si Prijie,classmate ko sa isa kong klase.” ang sagot ko lang.
“Ganon ba? Tara dun sa tambayan ko,ikekwento ko sayo kung anong nangyari.” at naglakad kami habang naka akbay sya sa akin.
“Sige.”
7. At The Mall
“Oh ngayon,pwede ko na sigurong malaman kung ano ang nangyari?” ani ko ng makarating kami sa sinasabi ni Bullet na tambayan nya. Isang malaking puno ng acacia na may bench paikot dito.
“Ayon nga. Hindi alam ni Goddess na sumama pa din si Krew. At nung lumabas nga kayo nung lalaki at sumunod si Krew,sumunod din kami. Only to find out na nakasandal ka na sa gilid ng bar,wala yung lalaki at wala din si Krew.”
“Nasan sila?” ang taka kong tanong.
“Kinausap daw ni Krew yung lalaki. And that guy admitted that he likes you. Hindi pa natatapos daw ang pag uusap nila ng tumawag si Goddess,at yun na nga,hindi ka na nya nabalikan.”
“Ganon pala. Eh sino yung lalaki?” ang tanong ko ulit. Nacurious kasi ako eh,yung Prijie sinabi kanina na gusto ako,tapos may isa pang psycho na naglagay ng drugs sa iniinom ko para masolo ako dahil gusto nya ako. Ano na ba nangyayari sa daigdig.
“I dont know. Someone na kilala ni Krew.” ani Bullet at nagkibit balikat. “So,kontento ka na? Huwag ka ng magtampo,balik na tayo sa tropa.” aniya at umakbay sa akin.
Bigla tuloy akong napaisip,hindi naman ganito buhay ko nung high school. So ibig sabihin dapat na maging handa ako sa kung ano pa ang magaganap.
“Nasan ang tropa?” pagkuway tanong ko.
“Sa cafeteria o nasa mga klase na nila.” ang sagot ni Bullet at tumayo na saka nag inat.
Pagkatapos nun ay dumiretso na lang ako sa next class ko. Napag pasyahan kong mamasyal muna mag isa sa Mall mamaya. Hindi naman siguro iyon malalaman nina Mama at Papa. Kung bakit ba naman kasi grounded pa ako,hindi ko naman kasalanan ang nangyari.
Kaya ayon,ng dissmissal na ay wala akong sinabihan sa tropa kahit isa kung anong balak ko. Baka kasi isa pa sa kanila ang magsumbong edi patay ako.
Paborito kong tumambay dito sa arcade ng Mall. Maraming games dito ang nakakapag palibang sa akin,gaya na lang nitong basketball. Ang dami ko ng nahulog na token at sobrang dami na nung ticket ko. Mas ginanahan pa nga ako dahil madami ng nanonood sa akin. Kailangan kong maka 5000 tickets para ma claim ko yung malaking Pichu na stafftoy.
Tuloy tuloy lang ako sa pag shoot ng may nagsimula na ding mag shoot sa tabi ko. Natigil ako dahil lahat ng tira ay pasok. Kaya naman tiningnan ko kung sino.
Si Prijie!
“Pag nalampasan ko ang score mo,makikipag date ka sa akin.” nakangisi pa nyang sabi habang ang lahat ng tira nya ay pasok sa banga.
Hindi ko sya pinansin at nagpatuloy lang ako,kung yun ang goal nya,iba ang goal ko,ang makuha ang Pichu na pinapangarap ko.
Napatingin ako sa score nya. Kingina! Malapit na nya mahabol ang score ko. Determinado ba talaga sya kahit hindi ko na sya pinansin?
Maghuhulog na sana ulit ako ng token. Pero kung talagang tatamaan ka ng malas,ayun! Ubos na pala. Shet.
“Pano ba yan? Nalampasan ko ang score mo kyuti?” nakangising sabi ni Prijie. Kinikilig pa yung mga babae sa kanya.
“Hindi naman ako pumayag sa deal mo.” sinabi ko at kinuha na yung mga tickets at nagpunta sa claiming area. Sinimulan na itong ipasok sa machine para mabilang.
“Pero hindi ako tumatanggap ng hindi.” aniya habang inaayos din yung mga tickets nya na mas madami pa ata kesa sa akin.
“Eh hindi nga pwede. Ngayong araw lang tayo nagkakilala,at hindi ako naniniwala na gusto mo ako.” ang sabi ko na ikinatingin nung babae na naglalagay ng ticket sa machine.
“6,720 tickets. Ano po gusto nyong iclaim?” anito habang may isinusulat. Yung mga tickets naman ni Prijie ang pinasok sa machine para mabilang.
“Yan pong malaking Pichu na stafftoy!” sabay turo ko kay Pichu.
“Hindi pwede dahil ba may boyfriend ka na? Yun bang sumundo sayo kanina?” aniya habang tinitingnan ako na niyayakap si Pichu ng iabot nung babae.
“Si Bullet? Hindi no? Kababata ko yon. At saka pwede ba? Huwag ako ang kulitin mo!” sabi ko at lumayo sa kanya.
“10,050 tickets po Sir,anong gusto nyong iclaim?” napalingon ako dahil dun. 10,050? My gahd!
“Yang silver bracelet. Ibibigay ko dun sa kausap ko kanina.” dinig kong sagot ni Prijie.
Langya! Ang lakas ng tama sa utak ng isang ito!
“Cute po syang gay.”
“Kaya nga gusto ko sya eh.”
Nako! Makaalis na nga,baka mabaliw lang ako sa ka adikan ng Prijie na ito.
“Gusto ko yang strawberry na stafftoy.” sabi ng isang boses na pamilyar.
“Sige,I’ll get that for you. Bibili lang ako ng tokens.” sagot ng mas pamilyar na boses kaya tiningnan ko.
Si Krew at Goddess!
Umalis na si Krew at napalingon sa akin si Goddess. Tsk,patay!
“Laxmi! Tara dito,pinakuha ko pa ng tokens si Krew eh.” genuine ang ngiti nya eh,kaya lumapit na ako.
“Talaga? Nandito din pala kayo.” ang sabi ko naman.
“Ang cute ng staff toy mo.” aniya na ikinangiti ko.
“Pinaghirapan ko eh!”
“Sinong kasama mo? Si Bullet ba? Kanina ka pa nya hinahanap.” ani Goddess at tiningnan yung mga stufftoys sa loob.
“Ito na ang mga tokens.”
“Nandito din si Laxmi.” nakangiti pang sabi ni Goddess. Tiningnan lang ako ni Krew at tumango bilang recognition.
“Atlast I found you! Nandito ka lang pala kyuti. Here! I want to give you this.” ang biglang sulpot ni Prijie.
“Wow! Ang sweet! May boyfriend ka na pala!” masaya pang sabi ni Goddess, ako naman ay hindi nakapag salita. Makulit talaga ang Prijie na ito. Nilingon ko si Krew na busy na sa pagsungkit ng stafftoy.
“Hindi ko sya boyfriend!”
“Tama sya! Kasi manliligaw pa lang ako.” nakangising sabi ni Prijie at naisuot agad sa akin yung bracelet. “Ayan. Bagay sayo.”
“The fuck? What are you doing here? Diba sinabi ko na sayong stay away from Laxmi?” ang biglang singhal ni Krew na ikinagulat namin ni Goddess.
“Chill dude! I cant stay away from him. I like him,diba sinabi ko din yan sayo?” ang cool pa ding sagot ni Prijie.
Teka? Anong nangyayari?
“Wait! What’s happenning?” ang taka ding tanong ni Goddess.
“Lets go!” at sabay kaming dalawang hinila ni Krew palabas sa arcade. Nagkatinginan kami ni Goddess,pareho kaming nagtataka.
Direderetso lang ang lakad namin hanggang makarating kami sa parking.
“What was that?” hinihingal na sabi ni Goddess. Tiningnan sya ni Krew bago bumaling sa akin. Galit sya,kita sa mga mata nya at nagtatagis nyang bagang.
Anong ikinagagalit nya?
“May problema ba Krew?” ang hindi ko mapigilang tanong. Tiningnan lang nya ako ng masama,saka kinuha ang cellphone nya at nag dial.
“What’s happenning?” ani Goddess sa akin,nagkibit balikat na lamang ako dahil hindi ko din alam kung anong nangyayari.
“Hello,Bullet? Tol,pwede ka bang pumunta dito sa O-Mall,nasa parking kami. Pakisundo si Laxmi,I dont like him here,mukha syang chaperone.” ani Krew sa kausap nya na talagang ikinalaglag ng panga ko.
Sino sya para magsalita ng ganon? Sinasagad ng gagong to ang natitira ko pang pasensya. Ginusto ko ba na makita sila? And what the fox? Ako chaperone? Bigwasan ko scrotum nya eh! Bwiset!
“Yeah. Grounded nga sya diba? That’s why pinapasundo ko sayo.” ang dagdag pa ni Krew.
“Goddess,uuwi na ako.” ani ko at tumalikod na. Baka kasi pag nagtagal pa ako dito ay makarate ko lang ang animal na Krew na yan. He’s really getting into my nerve.
Nakasakay na ako ng taxi ng marealize ko ang mga nangyari.
Una,bakit ganon ang reaksyon ni Krew ng makita si Prijie? At bakit agad nya akong inilayo.
Pangalawa,bakit sinabi nya na sinabihan nya si Prijie na layuan ako. Ano ba ang ginawa ni Prijie?
Pangatlo,bakit hindi nya yon sinabi kay Bullet? Bakit iba ang sinabi nya?
Pang apat. Ibig sabihin,magkakilala sina Krew at Prijie.
Ugh! Wala akong mahanap na kasagutan. Pati yung lalaki sa bar ay misteryo din sa akin. Tae naman talaga oh? Bakit ba nangyari ang mga to?
Mabuti na lang at wala pa sina Mama at Papa ng makauwi na ako. Kaya agad na akong dumiretso sa kwarto. At ganon na lang ang gulat ko sa naabutan ko.
Si Bullet,nakahiga sa kama ko at ginawa nyang unan ang dalawa nyang kamay. Sinundan nya ako ng tingin ng ilapag ko ang aking bag sa study table.
“Anong ginagawa mo dito? Sino nagpapasok sayo dito?” ang sabi ko at pinawengan sya.
“Ang mga katulong nyo. Nandito ako dahil pinapasundo ka ni Bullet,pero habang kausap ko sya ay bigla ka daw umalis,kaya naisip kong puntahan na lang kita dito.” aniya at sumandal sa headboard ng kama ko.
“That shit.” ang inis kong bulong. I dont think na magkakasundo pa kami ng ungas na yon. Pakitang tao lang yung sa Parola,sana pala,umpisa palang hindi ko na sya kinausap.
“Its not nice na bumuntot sa date ng magjowa Lax. Kung may lakad ka at ayaw mong kasama ang tropa,ako ang isama mo. At nakalimutan mo bang grounded ka? Mabuti na lamang at wala pa sina Tito at Tita.” ang mahaba nyang sabi.
Umupo ako sa gilid ng kama at tinitigan sya ng masama. “Naniwala ka naman sa gagong iyon? Sya nga ang sumira ng dapat ay masaya kong araw!” ang inis ko namang sabi.
“Masaya kang nag gagala mag isa?” aniya at umayos ng upo,tumabi sa akin. Pota din tong isang ito,ang bango.
“Hindi ako mag isa. Kasama ko si Prijie!”
“Sino?!”
08. Sino?
“Sino?” ani Bullet na gulat na gulat sa sagot ko,na akala mo ay sobrang bigdeal ng sinabi ko.
“Si Prijie! Hindi naman sadya yon,nagkita lang kami.” ang sagot ko naman at umayos ng pagkaka upo.
“Sumasama ka sa mga taong hindi mo kilala?”
“Does it matter? Wala namang ginagawang masama yung tao. Mas masama pa nga ang ginawa ng kaibigan mo!” inis kong sabi. Naalala ko na naman kung paanong sabihin ni Krew na chaperone ako. The nerve of him to say that!
“He’s just concerned. Like me,concerned ako sayo.” ang malumanay na sabi ni Bullet. Magsasalita na sana ako ng tumunog ang phone nya,tiningnan nya ito. “Nagtext na si Kopi,may lakad ang tropa ngayon,if you want pupunta kami dito after para hindi ka mainggit.” nakangisi pa nyang dagdag.
“Inggit your face! Sige na! Layas na!” ang sabi ko at umalis na nga sya.
Nakakainis naman eh! Ang hirap ng grounded,kasalanan ito nung lalaking naglagay ng drugs sa inumin ko,pag nakita ko sya,I will definetly kill him.
Dahil walang magawa ay pumunta na lang ako sa theatre room,makapag movie marathon na lang baka sakaling mawala ang inis ko.
Tiningnan ko ang mga CD at laking tuwa ko ng may ‘Starting over again’ na bala. Kaya dali dali ko itong sinalpak at naupo na para manood.
“Hayup talaga tong si Piolo Pascual.” ang komento ko pa dahil dun sa eksena nila ni Toni na I need an explanation. Nadadala na ako sa eksena ng tumunog ang phone ko,when I looked at it,may text from anonymous person:
“Huwag na huwag ka ng didikit kay Prijie.” ang sabi sa text kaya na concious ako at nireplyan ko kung sino sya,si Krew pala,kaya kumulo agad ang dugo ko.
Ako:
Why do you even care? Mas okay syang kaibigan kesa sayo.
Siya:
I dont really care. Im just giving you a warning. And to tell you the truth,hindi kita itinuring na kaibigan.
Halos ibato ko sa screen ang cellphone ko dahil sa reply nya. Why is he like that? Sana hindi ko na lang sya nakilala sa parola. Looks can be really decieving.
Kaya ang nangyari,natapos na lang ang pinapanood ko ng wala akong naintindihan. Ang lakas talaga magdala ng badtrip ng Krew na yon!
“Nandyan na sina Maam and Sir,maghahanda na kami ng dinner.” ani ng katulong,tumango lang ako at tinungo ang kwarto ko para magpalit ng damit. How I wish na wala na ang pagka badtrip ko pag nasa hapag kainan na.
“You don’t look okay Laxmi.” ani Papa na sinegundahan agad ni Mama.
“Ganyan talaga pag hindi nakakagala.”
“Ma,Pa. Tanggalin nyo na ang pagka grounded ko. Wala namang mangyayaring masama sa akin eh!” ang agad kong pagmamaka awa.
“Hanggang last day ng month na ito ang pagka grounded mo.” matigas na sabi ni Papa na ikinabagsak ng mga balikat ko. This is really unfair! Nagsasaya sa paglalakwatsa ang mga kaibigan ko,at ako nakakulong dito sa bahay? Nasan ang katarungan dito sa pilipinas?
“Tumawag si Majo,nagpaalam sya kung pwede daw kayo mag inuman dito,pumayag ako pero hanggang 12 midnight lang dahil may mga pasok kayo bukas.” ani Papa.
“Magpapaluto ako kay Manang ng kakainin at pulutan nyo.” dagdag naman ni Mama. Hindi na ako sumagot,wala naman akong magagawa,buti nga pumayag sila na uminom mamaya dito ang tropa.
I hate this feeling,para lang akong may sakit na naka quarantine,sana matapos na ang month na ito.
Matapos mag dinner ay dumiretso ulit ako sa kwarto at hinarap ang laptop ko. Makapag youtube na lang muna habang hinihintay ko ang tropa.
Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako. Nagising na lang ako dahil sa malakas na pag yugyog sa akin.
“Ganyan ka matulog? Tulo ang laway?” ani Maiden kaya tinulak ko sya,tumawa lang naman ang bruhilda.
“Mag aayos lang ako.” ani ko at naglakad papunta sa banyo.
“Pakidalian ah?” anito at lumabas na. Ako naman ay dumiretso sa banyo para mag sipilyo at maghilamos. Nang matapos ay agad ko silang pinuntahan,nasa garden pala ang mga impakto.
Nawala agad ulit ako sa mood ng makita kong tumatawa si Krew habang naka akbay kay Goddess,may sinasabi atang joke si Yeobo kaya nagtatawanan sila.
“Uy! Late ka! Tagay mo!” ang agad na sabi ni Kopi.
“Pasensya na ha? Nakatulog kasi ako,nakakahiya naman sa inyo at hindi nyo man lang hinintay ang may ari ng bahay.” sarkastiko kong sagot at naupo sa tabi ni Majo. As usual panay picture na naman si Pretty.
“Daldal! Tagay mo na!” natatawang sabi ni Kopi kaya tinanggap ko agad at ininum.
“Wew! Ang tapang talaga ng RH!” ani ko matapos tumagay at nagtawanan sila.
“Kamusta na Lax? Bigla kang nag walk out kanina.” ang pagsingit ni Goddess. Natahimik tuloy ang lahat. Tiningnan ko lang si Krew saka ako sumagot.
“Ayoko kasing maka abala sa inyo,mukha akong chaperone.”
“No! Bakit ka magiging chaperone kung kasama mo naman boyfriend mo?” aniya pa,sa akin naman nalipat ang atensyon ng lahat. “And wow! Suot mo pa din yung bracelet!”
Hay nako Goddess,kung hindi ka lang inosente,nasakal na kita! Sana manahimik ka minsan! “Hindi ko yon boyfriend. Si Prijie yon.”
“Ikaw ha? Pakilala mo kami.” ani Pretty.
“Kung gwapo yan,gora lang!” dagdag ni Majo at nag aja sign pa.
“Hindi ko nga boyfriend yon! Bagong kilala ko lang yon!” ang agad kong depensa.
“Makikilala din namin yan.” sabi pa ni Yeobo. “Diba tol?” at siniko nito si Bullet.
“Not interested. Tagay na lang tayo.” ang seryosong sabi ni Bullet at tumagay. Anong problema nila ni Krew kay Prijie?
“Basta Lax ah? Kung may mangyaring maganda between you and that Prijie,ichika mo sa aming mga girls!” parang kinikilig pang pahabol ni Goddess.
“Hon!” ang malumanay na suway dito ni Krew. Bahala silang maglampungan dyan. Niyaya ko na lang si Pretty na mag picture ulit para hindi na ako mainis. Hindi nagtagal ay naging maganda na ang flow ng usapan. Bago mag alas onse ay nagyaya ng umuwi ang mga girls. Sumabay na sina Kopi at Yeobo dahil maaga ang first class nila bukas.
“Hatid ko lang si Hon.” ang paalam ni Krew kay Bullet.
“Sige tol. Dito lang kami ni Laxmi.” sagot ni Bullet na may tama na ng alak.
“Goodnight at salamat Lax!” nakangiting paalam ni Goddess,nakipag beso lang ako at umalis na sila ni Krew. Mas mabuti tong hindi kami nagpapansinan ng gagong yon.
“Tanghali ang first class ko bukas kaya iinom pa ako.” ani Bullet. “Dito ka nga sa tabi ko! Sabay tayong maglasing!” dagdag pa niya.
Pagka upo ko sa tabi nya ay inakbayan nya ako. “Adik ka! Huwag kang pakalasing,hindi kita kayang buhatin.” ang saway ko sa kanya. Nilingon nya ako’t nginitian.
“Ayos lang yon. Pwede akong matulog na dito. Hay Laxmi! Naalala ko pa ng mga bata pa tayo,ang saya saya natin,halos sa dagat at mga puno na tayo tumira. Kaya nga ng umalis ka na ay nalungkot kami ni Majo.” aniya at tumungga.
“Yeah,ako nga ayaw kong bumalik ng manila nun,pero bata pa kasi tayo nun,hindi pa masusunod ang gusto natin.” ang sagot ko at napangiti. Naalala ko kasi kung gaano kami kakukulit noon,yung tipong halos ma high blood na sina Lolo at Lola.
“Kaya nga nag aral ako sa manila,nagbabakasakali ako na maituloy natin yung pagkakaibigan natin,pero naging abala ako sa pag aaral,pero hindi kita nakalimutan,kaya ng makatanggap ako ng text mula kay Nanay na may surprise party ka daw sa Lian ay inimbita ko agad sina Krew.” mahaba nyang sabi,kumikinang pa ang mga mata na tipong may binabalikan sa nakaraan.
“Tama,maski nga ako nagulat eh. Akala ko bakasyon lang talaga.” ang pag sang ayon ko naman at tumungga na rin.
“Tas nung nakita kita,hindi ako makapaniwala,yung kasabay ko nagpatuli ang ganda ganda na!” aniya at tumawa,natawa din ako at hinampas sya.
“Alam nyo naman na ganito na ako noon pa man.” nakangiti kong sabi.
“And I never knew na mahuhul–”
“Pasensya at nahuli. May alak pa ba?” ang biglang dating ni Krew kaya hindi natuloy ang sasabihin ni Bullet.
“Oy tol! Madami pa! Inom lang ng inom! Pwede tayong mag overnight dito.” at inabutan ni Bullet si Krew ng RH.
Nainis ako,sana hindi na sya dumating,hindi na tuloy naituloy ni Bullet ang sasabihin nya. Bwiset!
“Talaga? That’s good! Tanghali pa nga pala first class natin bukas. So anong pinag uusapan nyo?” ani Krew na nakangiti. Ang plastik ng walangya,nakakainis talaga!
“Wala naman. Tamang reminisce lang ng kabataan namin.” sagot naman ni Bullet. Ang bibilis nilang uminom. Nakaramdam ako ng panunubig kaya nagpaalam muna akong magbabanyo.
Medyo natagalan ako dahil naglabas pa ako,bigla kasing sumakit ang tyan ko eh,dahil siguro sa dami ng nakain ko.
Nang balikan ko sila ay nakayupyop na sa mesa si Bullet,habang si Krew ay umiinom pa din.
“Bagsak na.” ang mahinang sabi ni Krew ng makalapit ako. Tiningnan ko lang sya at nilapitan ko na si Bullet.
“Ayan! Sabing huwag magpaka lasing eh!” ani ko.
“Gusto pa kasi kitang makasama.” nakapikit na sagot ni Bullet. Gising ba sya o nananaginip lang? Kaya ang ginawa ko na lang ay inilagay sa balikat ko ang kamay nya para maalalayan sya sa pagtayo.
“Kaya mo pa bang lumakad Bullet?” ang nahihirapan kong tanong.
“Nalasing ako.” ang sagot nya,nadinig kong humagikgik si Krew kaya tiningnan ko sya ng masama. Pag sya ang nalasing,hinding hindi ko sya tutulungan!
“Tulungan na kita,san ba sya dadalhin.” ani Krew at inalalayan na din si Bullet. “Tangna tol,ang bigat mo.” ang reklamo pa nya.
“Sa kwarto ko,dun natin sya dalhin.” ang sagot ko at natigil kami sa paglalakad. “Bakit?”
“Meron! Pero hindi ko mababantayan si Bullet dun.” ang sagot ko. Iniisip siguro nyang pagsasamantalahan ko si Bullet. Anong akala nya sa akin? Pervert? Like duh?
Hindi na sya kumibo hanggang madala namin sa kwarto ko si Bullet,ihiniga namin ito sa kama ko. “Kukuha lang ako ng towel at mainit na tubig.” ang paalam ko kay Krew.
Bumaba na ako at kumuha ng water basin,towel at mainit na tubig. Pag akyat ko sa kwarto ay nakahiga na din si Krew. Sa kaliwang bahagi si Bullet,sya sa gitna. Napabuntong hininga ako. San ako matutulog?
Pinunasan ko muna si Bullet na naghihilik,ganon din si Krew,ang sasarap ng tulog nila. Sobrang antok na din ako kaya ng matapos kong punasan si Bullet ay nahiga na ako sa sofa na nasa kwarto ko. Tumagilid ako,tinalikuran ko ang kama.
Malapit na akong makatulog ng biglang may yumakap sa akin. Hindi agad ako nakakibo,pag kayakap nya sa akin ay bigla kaming bumagsak sa sahig at siniil ako ng halik.
Madilim dahil hindi ko binuksan ang lamp shade. Grabe ang tibok ng puso ko. Hindi ako makapalag dahil hinawakan nito ang mga kamay ko,hanggang naramdaman ko na lang na nahubad na ang short at underwear ko,ibinalibag nito ako padapa,at naramdaman ko na lang ang sakit sa aking butas hanggang sa tuluyan itong bumaon.
Shit! Sino ka? Ang takot na takot kong sabi sa isip,hindi ako makakilos sa panglalambot.
Habang ginagalaw ako nito ay hindi ko mapigilang maluha.
Nang matapos ito ay nakatulog ako sa pagod at sakit. At ng magising ako kinabukasan ay tiningnan ko ang kama. Ganon padin ang pwesto nina Bullet at Krew.
Sino sa kanila ang bumaboy sa akin?
09. Scared
Nakatitig lang ako sa dalawa habang natutulog sila. Sobrang magulo ang isipan ko. Bakit nagawa iyon sa akin? Sinamantala pa talaga ang pagkakataon. Sino sa kanilang dalawa? Natatakot na ako sa kanila. Bumangon ako at gumuhit ang kirot doon.
Gusto ko ng maiyak pero alam kong walang magagawa ang pag iyak ko. Hindi naman ako babae. Kailangan kong magpanggap na walang nangyari. Kailangan mahuli ko kung sino sa kanilang dalawa ang bumaboy sa akin.
Sa isang iglap ay nagbago ang tingin ko sa kanilang dalawa. Pero hindi ako dapat magpatalo sa damdamin ko,baka mahalata nila ako at hindi ko pa malaman kung sino ang bumaboy sa akin. Sa ngayon ay sosolohin ko muna ito.
Umihip ang hangin. Napatingin ako sa beranda,bukas ito. Kaya lumapit ako at isinara ito saka ako pumasok sa banyo para maligo. Gusto kong pag nagising silang dalawa ay wala na ako. Maaga pa naman kaya siguradong hindi pa sila magigising.
Matapos maligo ay dali dali akong nagbihis at umalis.
Ngayon,san ako pupunta at magpapalipas ng oras? I need to think of a reason para may isasagot ako kina Mama at Papa pag umuwi ako. Bahala na nga.
Paglabas sa subdivision ay sumakay na ako ng taxi. Sa isang arcade muna ako. Pagdating doon ay dumiretso ako sa loob.
“Mukhang talagang pinagtatagpo tayo ng tadhana.” sabi ng pamilyar na boses sa likod ko.
“Prijie!” sabi ko ng lingunin ito. Naka cap sya,white sando at shorts,may nakasalpak na earphone sa kabila nyang tenga.
“Ang aga mo naman dito sa arcade? Wala ka bang klase?” nakangiting sabi nito at mas lumapit pa.
“Tinatamad ako eh. Ikaw,anong ginagawa mo dito?” ang sagot at tanong ko. Napasinghap ako dahil sa bango nya.
“Katatapos ko lang mag jogging at naisip ko na maglaro muna,at ito nga,nakita kita. Napaka swerte ko naman talaga.” aniya at kumindat. Nakaramdam tuloy ako ng hiya sa lantaran nyang pakikipag flirt sa akin.
“Ah ganon ba? Mamaya ay uuwi na din ako.” ang sabi ko at tiningnan ang paligid. Pinagtitinginan kami,lalo na ng mga babae. Sa totoo lang hindi ko sila masisisi,ang gwapo naman kasi ni Prijie.
“Yup. Kumain ka na ba? Kain muna tayo,nagutom ako sa pag jog eh.” aniya at bigla akong hinila palabas.
“Mamaya na lang ako kakain pag uwi ko.” sabi ko ng makalabas kami.
“I don’t accept No for an answer Laxmi. Diba nga,Im courting you?” malambing nyang sabi at tiningnan ako. Ang bigat ng tingin nya,napaka lagkit at hindi ko kayang tapatan kaya nag iwas ako agad ng tingin.
“Ikaw ang bahala.”
“Youre so adorable. Tara may malapit na kainan dito.” aniya at naglakad na hawak hawak pa din ako.
“Prijie? Taga dito ka ba?” ang tanong ko habang naglalakad kami.
“Taga kabilang subdivision ako. Pero mas gusto kong pumupunta dito.” ang sagot nya. Hindi na ako umimik dahil wala na akong masabi. Muli na namang lumipad ang isipan ko sa nangyari kagabi.
Sa isang Tapsilogan nya ako dinala. Naamoy ko pa lang ang niluluto ay natakam na ako.
“So san ka after this? Ako,uuwi at papasok.” aniya ng nagsisimula na kaming kumain.
“Uuwi? I don’t know.” ang sagot ko kaya tinitigan nya ako. Hindi ko maintindihan,kumalabog ang dibdib ko. Natatakot ba ako sa kanya? Pero wala naman syang ginagawang masama sa akin.
“May problema ba Laxmi? Maybe I can help you?”
“W-wala. Im okay. Kumain na lang tayo para pareho na tayong makauwi.” ang sabi ko na lang at tumutok na sa pagkain.
Nang matapos ay nagpaalam na kami sa isa’t isa. Nagulat pa ako ng halikan nya ako sa pisngi. Mabuti na lang at wala masyadong tao.
Anong oras na kaya? Mainit na ang sinag ng araw.
Kinapkap ko ang aking bulsa. Shet! Naiwanan ko ang cellphone ko. Paano na yan?
Naglalakad na ako para maghanap ng taxi ng may tumawag sa akin. Hinanap ko ito pero hindi ko nakita kaya nagpatuloy na lamang ako sa paglalakad. Sigurado pag nakauwi ako wala ng tao sa bahay,at mamayang gabi ko haharapin ang galit ng mga magulang ko.
Napaupo ako sa gutter. Hindi ko na alintana ang init. Tuwing pumapasok sa isip ko yung nangyari ay nanlalambot ako. Hindi ko lubos maisip na magagawa iyon ni Bullet o ni Krew,pero nangyari eh! Pakiramdam ko para lang akong laruan,para lang akong manok na kinatay ng walang kalaban laban. At hindi ko alam kung paano ko sila haharapin ng hindi natatakot o nagagalit.
“Kailan ka pa natutong magpabilad sa araw?”
“Baka trip nya mag sun bathing,tutal summer na.”
Napa angat ako ng tingin dahil sa dalawang boses na iyon.
“Yeobo? Kopi?”
“What are you doing here? At bakit ganyan ang itsura mo?” galit na sabi ni Kopi at hinila ako patayo. Agad kong pinahid ang aking mga luha.
“May problema ba? May ginawa ba sayo yung dalawa?” galit ding tanong ni Yeobo. Sunod sunod ang pag iling ko. “The girls would absolutely won’t like this.”
“Get in the car at pag usapan nating tatlo yan.” ani Kopi. “Sabi ko na,hindi katiwa-tiwala ang dalawang iyon eh.”
Hindi ko sila mapigilan sa pagsasalita nila. Panay lang ang hikbi ko kahit bumabyahe na kami. Panay ang buntong hininga nina Yeobo at Kopi. They really know me like Maiden and Pretty,silang apat ang bestfriends ko mula high school,at ako lang ang baklang kaibigan nila.
Nakarating kami sa pad ni Kopi. Tahimik kaming naupong tatlo sa sofa.
“Anong nangyari Laxmi?” mahinahong tanong ni Yeobo. Hindi ako sumagot. Hindi ko alam kung dapat ko bang sabihin o sosolohin ko na lang.
“Answer us! Damn it!” singhal ni Kopi kaya halos mapatalon ako sa gulat.
“Tol! Huwag mong sigawan!” suway ni Yeobo kay Kopi.
“I-i I was raped in my room.” ang humihikbi kong sabi. Bago ako tumungo ay nakita ko pang napanganga ang dalawa.
“Kailan?” tanong ni Yeobo.
“Sino?” tanong naman ni Kopi.
“K-kagabi pagka uwi nyo. Lasing na sina Krew at Bullet. Sa kama ko sila nakatulog. Maging ako ay lasing na,pinatay ko na ang ilaw,at ng hihiga na ako sa sofa ay may humila sa akin,” sabi ko at huminga ng malalim. “Nababoy ako,hindi ako makapalag,nakatulog ako sa pagod. At ng magising ako,parang wala naman nangyari,mahimbing yung tulog ng dalawa at ni hindi man lang nagbago ang mga pwesto nila. Naguguluhan ako.”
“Shit! Sino sa dalawa?” naguguluhang tanong ni Yeobo.
“Ni hindi man lang nga nagbago ang pagkakalagay ng comforter. Kaya hindi ko alam kung sino. Hindi ko na alam kung paano ko sila haharapin.” ang sabi ko at isinubsob ang mukha ko sa aking mga palad.
“Tutulungan ka naming alamin ang totoo. Itatago muna natin ito at huwag munang ipaalam sa mga babae.” seryosong sabi ni Kopi. “Ikaw din Lax,you have to pretend na walang nangyari. At kung naiisip mo iyon at naiiyak ka,lapitan mo lang ang isa sa amin ni Yeobo.” dagdag nito ng bumaling sa akin.
Medyo gumaan ang pakiramdam ko dahil alam kong may kakampi na ako ngayon.
“Kailangan ko ng umuwi. Para pag uwi nina Mama at Papa ay nasa bahay ako.” ang paalam ko ng matapos na kami sa pag uusap. Hinatid nila ako at nagpaalam na din sila,hahabol pa sila sa mga next class nila,at ako naman ay absent na talaga.
Dumiretso ako sa kwarto ko. Maayos na ang kama. Paniguradong nagtaka sina Bullet at Krew na wala ako ng magising sila.
Naalala ko ang cellphone ko. Kailangan ko itong hanapin.
Nalibot ko na ang buong kwarto at banyo pero hindi ko pa din ito makita. Hanggang sa narinig ko itong tumunog. May tumatawag! Pinakinggan kong mabuti kung san nagmumula ang tunog at napagtanto kong nasa ilalim ito ng sofa. Agad ko itong kinuha at tiningnan kung sino ang tumatawag.
It was Bullet,and I don’t know kung sasagutin ko ba o hindi.
Hindi ko pa kayang makipag usap. Kinansel ko ang tawag. Kailangan kong mag isip at magpahinga. Hindi ko akalain na dadating sa panahon na mabababoy ako at sa loob pa ng aking silid.
Parang hindi ko kayang mag stay pa sa kwarto na ito. Pwede kaya akong mag request kina Mama at Papa na yung guest room na lang ang maging kwarto ko? At ang kwartong ito ang maging guestroom?
Napatingin ako sa sofa. Sa ibaba ng sofang iyan ako napagsamantalahan ng walang kalaban laban.
Nagulat ako sa malalakas at sunod sunod na katok sa pinto.
“Lax,alam kong nandyan ka na. San ka galing? Bigla kang nawala pag gising namin.” it was Bullet.
Natatakot ako. Nakaramdam ako ng panginginig. Umupo ako sa kama at niyakap ang aking mga tuhod at dun ko sinubsob ang aking mukha. I can’t face him. Im scared.
10. Wasted: Confused!
“Are you okay Lax? Tatawagin ko sina Tito at Tita.” sabi ni Bullet sa labas ng pinto. Agad akong napabalikwas ng bangon.
“No! Huwag!” at agad akong nanakbo para buksan ang pinto. Ewan ko pero pinagpapawisan ako.
Nagulat si Bullet at tinitigan ako,biglang nagsalubong ang kanyang mga kilay.
“May problema ba? May nangyari ba sayo?” napalitan ng pag aalala ang kanyang ekspresyon.
“H-huh? Wala! Ano bang kailangan mo?” ang sabi ko at naglakad papunta sa kama ko. Sumunod sya at sinara ang pinto.
“Nag alala lang ako. Pagkagising namin ni Krew wala ka na. Hindi ka din pumasok daw sa school.” aniya at naupo din sa kama habang tinitingnan akong mabuti.
“Y-yun ba? Uhm may pinuntahan lang ako.” ani ko at nag iwas ng tingin. Hindi ko alam pero natatakot pa din talaga ako. At hindi ko alam kung hanggang kailan ako makakapag panggap na okay lang ako.
“Sigurado ka?” at tinitigan nya ako. Muling pumasok sa isip ko ang nangyari nung gabing iyon. Posibleng sya yon,posible ding si Krew. I don’t know,naguguluhan ako,at nararamdaman ko ng papatak na ang mga luha ko.
“Oo naman. Uhm magpapahinga pa ako.” ang sabi ko at humiga. Nadinig ko ang pagbuntong hininga ni Bullet.
“Kung may kailangan ka. Tawagan mo lang ako Lax. Hindi ko alam kung anong nangyari sayo. Pero nandito lang ako para sayo.” tumayo sya at lumabas na ng kwarto ko.
Pumikit ako. Ano ba ang dapat kong gawin? Pakiramdam ko dahil sa nangyari ay masisira ang pagkakaibigan namin.
Sa isang iglap,nagkalamat ang pagkakaibigan namin. Pero hindi pa naman kumpirmado kaya kailangan kong magpanggap na walang nangyari.
Kinabukasan ay pumasok na ako,I have to act normal,as if wala akong pinagdadaanan. Mahirap kasi pagnaiisip ko halos maiyak ako. OA siguro kung iisipin,pero kung sila ang nasa sitwasyon ko baka mabaliw sila.
While walking parang pakiramdam ko lumolobo ang ulo ko at pumipintig.
“Ei! Kamusta Laxmi?” halos mapatalon ako sa nagsalita. Tumawa ito kaya nilingon ko. “Madali ka palang magulat.” nakangiting sabi ni Goddess.
“Huh? Hindi no? Ngayon lang.” ang sabi ko at lumingon sa paligid,nahulaan nya siguro ang nasa isip.
“Hinihintay ko pa si Krew. Lately nagiging absent minded yung isang iyon. By the way,nag enjoy ako sa inuman natin dun sa inyo.” aniya at hinawakan ang braso ko.
“Mabuti naman. Laging ganon mga yon. Ewan ko lang kung nakakaramdam pa ng pagkalasing yong mga yon.” ang sabi ko. Mas mainam na siguro tong may kausap akong ibang tao para hindi ako napaparanoid.
“Yeah. Ang lakas nilang uminom. By the way nung ihahatid na ako ni Krew nakita ko–”
“Goddess! Lets go,baka ma late ka pa.” ang pag butt in ni Krew. Hindi ko sya matingnan,natatakot ako.
“Aw! O sige na. See you later Laxmi.”
Kunot noong tiningnan ako ni Krew,napapikit ako. Shit! Naluluha ako. Ngayon ko lang napagtantong sobrang laki ng epekto sa akin ng nangyari. At pag hindi ko nacontrol ang sarili ko,magbe-breakdown ako.
Nangatog ang tuhod ko. Literal akong napa upo. This is really going to ruin my life.
“Laxmi! Anong nangyari?” boses iyon ni Prijie kaya sinubukan ko agad makatayo bago sya makalapit.
“Wala. Bigla lang sumakit ang tuhod ko. Sige na,baka ma-late ako sa first class ko.” ani ko at ngumiti na lang sa kanya bago ako umalis.
Pagdating sa room,mabuti na lang at wala pa ang prof. Sinubsob ko ang mukha ko sa armchair. Paano ko ba makakalimutan ang nangyaring iyon?
Nang sumapit ang break ay nagdesisyon na muna akong huwag pumasok,sobrang na i-stress na ako at pati ulo ko ay sumasakit na.
Hinanap ko si Kopi at Yeobo sa campus. Kailangan ko sila. Paliko ako papunta sa gymnasium ng makita ko sina Majo,Pretty at Maiden. Agad akong nagtago,hindi nila ako pwedeng makita,mahahalata agad nila na may pinagdadaanan ako.
“Oh? Wala ka ng pasok?” nagulat ako sa nagsalita sa gilid ko. Si Bullet pala.
“H-huh? Tinatamad ako eh.” at luminga linga ako sa paligid. Nasaan na kasi yang si Kopi at Yeobo? Damn!
“Kailan ka pa tinamad? Dahil ba sa problema mo na ayaw mong sabihin sa akin?” aniyang seryoso. Ugh! Kailangan kong maka alis dito.
Nakita kong naglalakad si Prijie at pasipol sipol pa. Hindi ko sya pwedeng tawagin. Kailangan kusa syang lumingon at lumapit.
At lumingon nga sya,ngumiti at naglakad palapit.
“Ano kasi Bullet,confidential yon eh.. Uhm oy Prijie! Kanina pa kita hinihintay!” ang sabi ko ng saktong makalapit si Prijie. Nangunot pareho ang mga noo nila.
“Mag usap tayo Lax.” sabi ni Bullet.
“Saka na! Tara na Prijie!” at hinila ko si Prijie. Lumungkot ang mga mata ni Bullet. At aaminin kong nasasaktan ako sa ginagawa ko.
“Wow! Ikaw ang unang lumapit sa akin.” sabi ni Prijie ng makalayo kami. Agad kong binitawan ang kanyang braso.
“Pasensya na,nadamay ka pa.” ang malungkot kong sabi. Tumatak sa isipan ko ang mukha ni Bullet na malungkot. And I dont feel good.
“Huh? Anong nadamay? Hinahanap naman talaga kita,tara kain tayo,my treat.” aniya at ngumiti saka kumindat. May kung ano sa sikmura ko ang nagwala dahil sa pagkindat nya.
“Matigas talaga mukha mo eh no?” sabay kaming napalingon ni Prijie sa nagsalita. Si Krew,nakakuyom ang mga kamao at tiim bagang.
“Ikaw na naman? Ikaw ang matigas ang mukha. Bakit ba hindi nyo matanggap na nililigawan ko si Laxmi?” ani Prijie na nakangisi pa.
“Kasi hindi pwede! Layuan mo sya.” at bumaling sa akin si Krew. “At ikaw din,ang tigas ng ulo mo!”
Nagpanting ang tenga ko sa sinabi nya. Matagal na naipon ang inis ko sa kanya kaya mukhang sasabog na ako.
“Ha? Teka,ano bang pakialam mo? Mind your own bussiness!” singhal ko kay Krew.
“See? You pissed him off! Ano bang pinagkakaganyan mo? Gusto mo ba si Laxmi? May girlfriend ka na ah? Ang swapang mo naman!”
“Anong sabi mo?!” at agad kinwelyuhan ni Krew si Prijie,nagliliyab ang kanyang mga mata sa galit.
“Sige,do you think may magagawa ang pananakit mo sa akin? Naunahan ko na kayo.” nakangising sabi ni Prijie.
“Gago! Ka talaga!” susuntukin na sana ni Krew si Prijie pero pinigilan ko ang kamay nya.
“Tama na! Tumigil na kayo! Hindi na kayo nahiya!” at agad silang lumayo sa isa’t isa. Tinitigan ko sila ng matagal saka ako nanakbo palayo.
Wala na akong naiintindihan sa mga nangyayari. Hindi ko makuha ang pinag aawayan nila. Basta ang gusto ko ay makalayo na dito. Makalayo sa kanilang lahat. Dahil may sarili akong problema,problemang malapit ko na atang ikabaliw.
Palinga linga ako sa paligid ng nandito na ako sa labas ng university,hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hindi pa ako pwedeng umuwi dahil malalaman at malalaman yon nina Mama at Papa.
“Laxmi! Hintay!” sigaw sa likod ko ng tatawid na sana ako. Si Yeobo pala.
“May nangyari ba?” anito ng makalapit. Tango at iling ang sagot ko. “Palabas na si Kopi,dun muna tayo sa unit nya.”
“Sige.” at ilang saglit pa lumabas na sa gate ang kotse ni Kopi. Huminto ito sa harapan namin ni Yeobo at sumakay na kaming dalawa.
“Nag imbistiga ako sa mga kapitbahay nyo.” panimula ni Kopi ng nasa unit na nya kami,nandito kami sa sala at nakaupo sa sofa.
“Anong nangyari?” ang kinakabahan kong tanong.
“Pero bago yon,wala ka bang napansing kakaiba sa kwarto mo? Yun bang alam mong hindi dapat ganon pero nagkaganon.” aniya. Napatigil ako sa paghinga,meron akong napansin nun.
“Oo,bukas ang beranda sa kwarto ko ng magising ako.” ang sagot ko na nanlalaki ang mga mata. Bakit ngayon ko lang iyon naisip?
“Hmmn.” ani Kopi na hawak ang baba at seryoso pang nag iisip.
“Sa mga tao sa paligid mo? Sa mga sinasabi nila?” dagdag naman ni Yeobo. Wala namang kakaiba sa mga tao sa paligid ko.
“Wala. Si Bullet nagtataka na sa inaakto ko. At si Krew ganon pa din,galit pa din sa akin sa dahilang hindi ko alam. At ang mga girls naman ay iniiwasan ko,ayokong putaktehin ng mga tanong nila.” ang mahaba kong sagot.
“That’s our clue,ang bukas na beranda,so its clear na walang kinalaman sina Krew at Bullet sa nangyari sayo.” sabi ni Yeobo. Pakiramdam ko ay nabawasan ang bigat ng dibdib ko. “Pero,hindi pa din tayo nakakasiguro.”
“Sabi ng mga kapitbahay nyo,probably maid ng kapitbahay mo na nagtapon daw ng basura nung panahon na umiinom tayo ay may napansin daw syang lalaki na nakatayo na sa beranda nyo. Hindi daw nya ito pinansin dahil baka isa daw ito sa atin.” ani Kopi. Nakaramdam ako ng takot. Ibig sabihin sadya iyon,ako talaga ang pakay.
“Planado yon? Pero sinong gumawa sakin nun? Sino sya? Paano sya nakapasok sa bahay?” ang nangangatog kong tanong.
“Ganun na nga. Kaya doblehin mo ang pag iingat mo. Be aware,maaaring isa sa mga nakakasalamuha natin ang gumawa nun sayo. Isang taong kilalang kilala ka,pero hindi natin sya kilala.”
Nalaglag ang mga balikat ko. Im really not safe anymore. Bakit sa akin nangyayari ito?
“Be extra careful Laxmi.”
“Mas natatakot na ako.”
11. May the best man wins!
Thinking na wala kina Krew at Bullet ang bumaboy sa akin ay nakahinga ako ng maluwag.
Kaya ng mga sumunod na araw ay kaya ko na silang harapin ng walang kaba at pag aalinlangang nararamdaman. Pero syempre nag iingat na ako ngayon tulad ng sinabi ni Yeobo at Kopi.
“Anong eksena at ang tagal mong hindi nagparamdam?” tanong ni Majo ng nasa cafeteria na kami.
“Wala naman naging abala lang talaga ako.” ang sagot ko at ngumiti. Hindi na siguro kailangang malaman nila ang mga pinagdaanan ko.
“Sa bagay kami din busy. Patapos na first sem,tinatadtad na kami ng projects.” nakalabing sabi ni Pretty.
“Grounded ka pa ba? Miss ka na naming kasama sa gimik.” ani Maiden.
“Oo. Ano ba kayo,pwede naman sa bahay,tulad nung nakaraan.” ang sabi ko sa kanila.
“Nakakahiya kaya sa parents mo.” sabi ni Pretty.
“Oo nga.” dagdag ni Maiden.
“Naku hindi kaya! Okay lang yun kina tito at tita.” nakangising sabi ni Majo.
“Ikaw yon kasi matagal ka na nilang kilala.” sabi ni Pretty.
“Basta,kung gusto nyo anytime,pwede sa bahay. Hanggang matanggal ang pagka grounded ko.” ang nakangiti kong sabi sa kanila.
“Hi girls!” biglang sulpot ng isang boses na kilalang kilala ko. Nanlaki ang mga mata ng tatlo,kaya tiningnan ko ang aking likuran. Si Prijie,may hawak na isang red rose at nakangiti. “Hi Laxmi,for you.” at iniabot nito sa akin ang rosas.
“Ikaw pala Prijie. Uhm thanks?” ang nahihiya kong sabi.
“Pwedeng makiupo?” ani Prijie at tinanguan ko lang sya,naupo sya sa tabi ko.
“Ahem!”
“Ahm,girls,sya nga pala si Prijie. Prijie they are my friends,Majo,Pretty and Maiden.”
Nakangiting nakipag kamay sina Pretty at Maiden. Alam kong mamaya ay manunukso ang mga yan. Pero si Majo ay parang wala lang.
“Nanliligaw ka kay Laxmi?” tanong agad ni Maiden.
“Yup. Okay lang ba sa inyo?”
“Oo naman.” sabay na sagot nina Maiden at Pretty.
“Huy! Prijie tumigil ka nga,baka maniwala mga yan.” ang pagsuway ko kay Prijie.
“Bakit? Totoo naman? May iba bang nanliligaw?” reak agad ni Prijie.
“Oo meron,si Bullet.” diretsang sagot ni Majo. Napanganga ako at napatingin sina Maiden at Pretty sa kanya.
“Bullet?” gulat na sabi ni Prijie at tumingin sakin.
“Majo!” agad kong sabi. “Naku hindi totoo yon!” ang agad kong dugtong.
“Really?” taas kilay na sabi ni Maiden na parang hindi naniniwala sa akin.
“Kailan pa?” dagdag naman ni Pretty.
Napatingin ako kay Majo na ang laki ng pagkakangisi. Humanda ka sa akin!
“Huwag kayong maniwala kay Majo! Nagtitrip lang yan.” sabi ko naman. “Majo grabe ka,nakakahiya kay Bullet.”
“Hihi.” hagikgik ni Majo.
“Its okay. Hindi naman ako na threatened. May the best man win.” nakangiting sabi ni Prijie.
Tumunog na ang bell. Kaya inunahan ko na silang tumayo. “Una na ako girls.” ang agad kong sabi.
“Ihatid na kita sa room mo.” tumayo na din si Prijie. Tinanguan ko lang ang girls at naglakad na palabas ng cafeteria,sumunod sa akin si Prijie at pinabayaan ko lang sya.
“Parang ayaw sakin nung Majo at mas gusto nya para sayo yung Bullet.” ani Prijie ng naglalakad kami,napatingin ako sa kanya at napangiti ng makitang nakapout sya.
“Hindi nya alam yung sinasabi nya.” ang sabi ko naman.
“Basta,seryoso ako sayo Laxmi.” ani Prijie. Tumigil na kami sa paglalakad dahil nandito na kami sa tapat ng room.
“I don’t know,Prijie. Basta bahala na.” ang tangi kong nasabi. Ngumiti sya at pumasok na ako sa room. Ng umalis na sya ay saka ako napaisip tungkol sa sinabi ni Majo.
Bakit kaya nasabi ni Majo yon? Anong pumasok sa isip nya? Nakakahiya kay Bullet pag nalaman nya iyon.
Si Bullet kaya? Hindi pa ulit kami nakakapag usap. Alam kong nagtatampo yun dahil sa mga inakto ko nitong mga nagdaang araw. Ako na ang unang mag a-approach. At si Krew? Bahala sya,may problema man o wala ay wala namang pinagbago,were never friends.
Kaya ng sumapit ang dissmissal ay inabangan ko talaga si Bullet sa labas ng campus. Medyo kinakabahan ako at natatakot.
Kinakabahan,dahil hindi ko alam ang magiging reaksyon ni Bullet. Natatakot dahil baka nasa paligid lang yung nambaboy sa akin.
Pagtingin ko sa gate ay nakita ko agad si Bullet na palabas kasama sina Krew at Goddess. Medyo nagdalawang isip tuloy ako. Pero bandang huli ay tinawag ko pa din sya.
“Bullet!” ang tawag ko. Lumingon silang tatlo. Mukhang nagulat pa si Bullet. Kaya lumapit na ako.
“Bakit?” aniya at tiningnan ang dalawa nyang kasama. Ngumiti sa akin si Goddess,pero si Krew,deadma. Pakialam ko ba sa kanya.
“May gagawin ka ba? Kain muna tayong dalawa.” ang medyo naiilang kong sabi. Ang awkward kaya na ikaw ang magyaya sa lalaki.
“Huh? Eh may tatapusin pa kaming requirements ni Krew eh.” aniya. Nalaglag ang balikat ko. Harap harapang pagtanggi iyon at sadyang napahiya ako,pero ngumiti pa din ako.
“Ganon ba? Siguro sa ibang araw na lang.” ani ko at tumalikod na. Hindi ko na sila lilingunin. Naglakad na ako ng may tumigil na kotse sa tabi ko kaya tumigil din ako.
“Hop in! Hatid na kita.” nakangiting sabi ni Prijie ng sumilip sa bintana.
Nilingon ko sina Bullet at parang may sinasabi si Goddess sa kanya kaya napalingon sya sa akin. Agad din nagsalubong ang mga kilay ni Krew habang nakatingin sa akin kaya binalik ko kay Prijie ang atensyon ko.
“Okay lang ba? Hindi ba nakakahiya?”
“Oo naman! Bakit ka mahihiya? Eh sa mga darating na araw lagi ka ng sasakay dito.” ani Prijie at binuksan ang pinto ng frontseat.
“Laxmi! Saglit lang!” boses iyon ni Bullet pero hindi ko na pinansin. Kumikirot pa din ang dibdib ko sa pagreject at pagpapahiya nya sa akin.
Agad na akong sumakay at isinara ang pinto. “Lets go Prijie.” ang sabi ko at napatingin sa side mirror,naglalakad palapit ang tatlo sa amin.
“Alright baby. Here we go.” at agad ng pina andar ni Prijie ang kotse. Alam ko kung anong rason kung bakit sinubukan nilang sumunod. Matagal ng ayaw ni Krew na makipaglapit sa akin si Prijie,lagi naman nya itong sinasabi at hindi ko alam ang rason. At paniguradong kung ano ang rason nya ay sinabi na din nya ito kay Bullet.
Pero hindi ko naman iiwasan ang isang tao dahil lang sa gusto nilang umiwas ako. Mabait si Prijie at nakikita ko sa kanya ang mga sensiridad ng mga sinasabi nya. Kung mahulog man ako kay Prijie ay hindi naman siguro.
Kilala ko ang sarili ko,alam ko kung kailan ako nagkakagusto sa isang lalaki. Tulad kay Krew,nagustuhan ko sya nung pagkatapos naming magkakilala sa parola,pero natabunan yun ng pagiging gago nya sa akin. Si Bullet naman ay crush ko din,pero hanggang dun lang siguro yon.
At ngayon,gusto kong bigyan ng pagkakataon ang sarili ko para kilalanin si Prijie. Gusto kong bigyan ng pagkakataon si Prijie para makilala ako.
“Itigil mo muna dyan sa Jollibee. Nagugutom ako.” ani ko ng makita ang Jollibee.
“Naunahan mo ako,yayain nga sana kitang kumain. But I have a brighter idea.” nakangiti nyang sabi at dumeretso sa drive thru. Umorder sya at kumuha na ako ng pera sa wallet para magbayad. “Ako ang gagastos para sayo.” aniya.
“Uhm. Okay?” at wala na nga akong ginawa. Pagkatapos ay nagdrive ulit sya,kung san kami pupunta ay hindi ko alam,basta nakangiti lang sya buong byahe.
Tumigil kami sa isang park.
“Dito natin to kainin,habang tinitingnan ang paglubog ng araw.” aniya ng makababa kami.
“Napaka hopeless romantic mo naman.” sabi ko at sumunod na sa kanya.
“Ganun talaga pag inlove. Pag na inlove ka sa akin,mas malala ka pa pustahan tayo.” aniya at naupo sa bench. Inilagay sa pagitan namin ang mga pagkain.
“That will never happen.” nakangisi kong sagot sa kanya at kumain ng fries.
“Alin dun? Ang mainlove ka sa akin o ang mas maging hopeless romantic ka kesa sa akin.” kunot noo nyang tanong matapos lunukin ang nginunguya nyang burger.
“Ang mas maging hopeless romantic kesa sayo.” ang nahihiya kong sagot. Alam kong sa mga sandaling ito ay namumula na ako,lalo na ng ngumiti si Prijie.
“So that means. May pag asa ako sayo?”
“Oo.” shit! Nakakahiya.
“Yes! Salamat! I will do anything mahalin mo lang ako.” aniya at hinawakan ang mga kamay ko.
Napatingin ako sa paligid,baka kasi may kakilala kaming makakita. Hanggang sa napansin ko ang langit. “Look! Orange na ang langit na may pagka violet!” ang sabi ko.
“Kulay kahel ang tawag dyan. Hay! Sayang wala tayo sa sea side para kitang kita talaga.” aniya kaya nginitian ko sya.
“Okay lang yan. Its the thought that counts diba? Kuntento na ako dito.” ani ko.
“Talaga? Wow naman! Hindi mo pa ako sinasagot pero napapasaya mo na ako. This is the first time na naappriciate mo ginawa ko,ang sarap sa pakiramdam.” sabi pa nya na hindi maalis ang pagkakangiti.
“Ang daldal mo. Ubusin na natin to ng makauwi na ako. Grounded ako sa bahay at may curfew.” sabi ko at binato sya ng isang pirasong fries.
“Ai! Ai captain!” at sumaludo pa sya kaya natawa ako.
Ganito pala yung pakiramdam na bukas ang puso mo para sa iba,kahit pa ba hindi pa ako nagmamahal ay nararamdaman ko ng magiging masaya ako kay Prijie. Tama lang na bigyan ko sya ng pagkakataon. At hindi din masamang mahulog sa kanya,dahil alam at ramdam kong sasaluhin nya ako ng buo.
Bago mag alas siete ay naihatid na nya ako. Nangako din syang dadalaw dito sa bahay kung walang pasok. Pinayagan ko naman sya.
Pagpasok ko sa bahay ay walang tao sa living room pero may mga nadidinig akong boses at nagtatawanan.
San kaya yon?
“Nasa garden po sila.”
“Shit! Inday huwag kang biglang nagsasalita! Ge,puntahan ko sila.” ang gulat kong sabi,humagikgik lang naman si Inday.
Tinungo ko na ang garden,at nanlaki ang mga mata ko sa nakita. May mahabang table at lahat nandun ang tropa,kasama pa nila sina Mama at Papa.
Anong meron?
“Laxmi!” ang sigaw ni Majo ng mapalingon sa akin. Lumapit na ako at humalik kina Mama at Papa,binati ko din ang tropa. Nakatingin lang sa akin si Bullet ngunit hindi ko sya pinansin.
“San kayo nagpunta ng boyfriend mo?” biglang tanong ni Goddess. Ilang beses ba pinanganak ang babaeng ito? Diba ilang ulit ko ng sinabi sa kanya na hindi ko boyfriend si Prijie?
Nagtinginan sa akin ang lahat. Lalo na sina Mama at Papa kaya agad akong sumagot. “Hindi ko sya boyfriend Goddess.”
“Tama! Dahil si Bullet ang sasagutin nya!” sabi ni Majo na ikinanganga ko.
“Totoo ba yon Bullet?” ani Papa. Bigla akong kinabahan at hindi ko alam kung bakit.
“Opo. Nililigawan ko din kasi si Laxmi,Tito at Tita.”
At nalaglag ang panga ko sa bermuda grass. Anong sinasabi nya?
12. What If I Am?
Parang hindi ko na kayang isara ang bibig ko mula sa pagkaka nganga. Anong sinabi ni Bullet?
Tiningnan ko ang tropa,pati ang mga magulang ko,halatang nagtaka at nagulat din sila. Pero hindi nakaligtas sa akin ang masamang tingin ni Krew kay Bullet.
“Wow! Bagay kayo!” masayang sabi ni Goddess at pumalakpak pa.
“Basta ako susuportahan ko sila!” proud pang sabi ni Majo. Tiningnan ko si Bullet,anong kagaguhan ang iniisip nya?
“Well,hindi ako tutol. Mas mabuti na yang kilala namin ng tita nyo at malapit sa amin.” ani Papa.
“Teka–” pero nagsalita agad si Papa.
“Sa loob na ako at mag papahinga na kami ng tita nyo. Gaya ng dati sa katulong nyo na lang sabihin mga kailangan nyo.” ani Papa at tumayo. “Laxmi anak,huwag pahirapan si Bullet ah?” at naglakad na si Papa papasok sa loob ng bahay.
Nakanganga pa din ako sa sobrang pagkagulat. Naitikom ko lang ata ang bibig ko ng magsigawan na ang buong tropa.
“Anong kagaguhan yon?” inis kong sabi na nagpatahimik sa kanila. Napawi ang mga ngiti nila.
“Totoo yon. Manliligaw ako sayo.” diretso sa mga mata ko ang tingin ni Bullet. Ako ang sumuko kaya kay Majo ako bumaling, ang bilis kasi ng tibok ng puso ko sa paraan ng pagkakatingin ni Bullet sa akin. Bakit ganun?
“Oh? Bakit ganyan ka makatingin?” ani Majo.
“Eh mga sira ulo kayo eh! Naniwala tuloy si Papa.” frustrated kong sabi.
“Ayaw mo ba?” seryosong tanong ni Bullet. Napalunok ako at kumalabog na naman ang dibdib ko.
“Nakakaloka.” sa wakas ay sabi ni Maiden na kanina pa tahimik.
“Ako din naloka.” dagdag ni Pretty.
“Talaga lang ah? Kung maka tili nga kayo wagas.” komento naman ni Yeobo.
“Im speechless.” sabi naman ni Kopi.
“Uhm. Teka,cr muna ako. Dyan lang kayo.” at agad akong tumayo,naglakad papasok ng bahay.
Ano yon? Matutuwa ba ako o maiinis? Oo crush na crush ko si Bullet,pero hindi ko maiwasang isipin na nagtitrip lang sya. Lalo na at hindi naman sya nagsasabi kahit dati pa.
“Im sorry kung nabigla ka.” ang pagsalubong sa akin ni Bullet paglabas ko sa Cr.
“Okay lang yon. Alam ko namang high at baliw ka talaga.” sabi ko at awkward na ngumiti. Medyo nahihiya ako sa sarili ko,pagkatapos kong pag isipan sila ni Krew ng masama ay eto at manliligaw daw sya.
“No,don’t think that way. Seryoso ako.” sabi nya na nakatitig sa akin. Nalaglag ang panga ko sa lapag.
Seryoso nga sya!
“And expect na lagi na akong nasa tabi mo. Nanliligaw din yung Prijie diba? May the best man wins.” tumalikod sya at naglakad palabas.
Nung nagkaproblema ako kung sino ang bumaboy sa akin ay ay parang naglagas ang buhok ko. Ngayon parang bigla itong humaba at nahiya si Rapunzel dahil mas mahaba ang buhok ko kesa sa buhok nya.
Napahawak ako sa dibdib ko. Parang gustong lumabas ng puso ko. Shet ka Bullet! Bakit bigla akong nagkaganito?
Pagkabalik ko sa tropa ay patuloy pa din ang inuman,tawanan at kwentuhan pero hindi ako uminom,nagka trauma na ako dun sa nangyari sa akin. Wala man dito yung gumawa ay malaki ang posibilidad na maulit iyon,at ayaw ko na.
Mga bandang alas onse ng isa-isa na silang magpaalam. At sa buong oras na magkakasama kami ay hindi ko na muling tiningnan si Bullet kahit pa damang dama kong panay ang tingin nya sa akin.
“Pwedemg makitulog? Sobrang pagod at antok na ako.” ani Bullet ng maka alis na ang lahat,kaya pala sya nagpaiwan ay makikitulog sya.
“Sige,dumiretso ka na sa guestroom. Pupuntahan ko lang ang mga katulong para ligpitin ito.” ang nahihiya kong sagot.
Hindi ko alam ah? Pero bigla na lang akong nakaramdam ng hiya sa kanya.
“Salamat Lax!” aniya at pumasok na sa bahay.
Nagbago bigla isip ko,ako na lang maglilinis at magliligpit nitong mga ginamit namin,paniguradong mahimbing na ang tulog ng mga katulong namin.
Nang matapos ako ay alas dose kinse na. Agad na akong umakyat at dumiretso sa kwarto. Pag on ko ng ilaw ay ganon na lang ang gulat ko ng makitang mahimbing ng natutulog si Bullet sa kama ko.
“Akala ko sa guestroom sya natulog?” ang tanong ko sa aking sarili.
Napabuntong hininga na lamang ako. Binuhay ko ang lampshade sa gilid ng kama at muling pinatay ang ilaw sa kwarto. Nanatili akong nakatayo sa gilid ng kama at tinitingnan ang natutulog na si Bullet.
“Bakit biglaan? Gusto mo ba talaga ako kaya mo ako liligawan o may iba kang rason?” ang bulong ko.
Oo nga at may crush ako sa kanya,pero hindi naman iyon umabot sa puntong gustong gusto ko sya. Ewan,parang may nagsasabi mula sa kaibuturan ng puso ko na huwag muna. At naisip ko tuloy na baka naman hindi sya seryoso? Paano ko sasabihin na huwag nya akong ligawan dahil mas gusto kong magkaibigan kami?
At isa pa,nanliligaw din si Prijie,ayoko mang paniwalaan pero medyo nagugustuhan ko na sya. Mabait sya,malambing,hindi kagaya ni Krew na– teka? Bakit iniisip ko pa ang Krew na yon? Hmp.
Nang mapagod ako sa pagtayo at kakaisip ay dahan dahan na akong humiga sa kama. Sinigurado kong hindi magigising si Bullet. But that I doubt,kahit ano sigurong mangyari ay hindi sya magigising dahil sa sobrang kalasingan.
Tumagilid ako patalikod sa kanya. Ayoko na ulit syang tingnan,wala kasi syang pang itaas,nainitan siguro dahil sa alak.
Hindi ko alam kung paano ako nakatulog. Basta ng magising ako ay wala na si Bullet sa tabi ko. Ipinagkibit balikat ko na lamang ito at dumiretso na sa banyo at naligo,maaga kasi ang first class ko ngayong araw.
Nang matapos maligo,makapag bihis at makapag handa ay bumaba na ako. Naabutan ko pa sina Mama at Papa sa dining area,pero mas nagulat ako sa isa pang tao na nandun.
“Prijie?”
“Goodmorning Laxmi1” nakangiti nitong pagbati sa akin. Agad akong napatingin kina Mama at Papa.
“Pinatuloy na namin. Sundo mo daw sya.” malisyosa ang tingin ni Mama habang sinasabi iyon.
“Hindi mo naman sinabi na may isa ka pang manliligaw anak.” ani Papa at humigop ng kape. Nalaglag ang panga ko.
“Paanong? Teka!”
“Sa school ka na lang kumain. Male-late na tayo.” ani Prijie at tumayo na,saka bumaling kina Mama at Papa. “Salamat po sa pagpapatuloy at sa pagpayag na sunduin ko sya Tito at Tita.”
Tumango lang sina Mama at Papa at ako naman ay hindi pa naisasara ang bibig ay hinila na palabas ni Prijie.
Anyare? Bakit ganon?
“Teka? Lang.” sabi ko at tumigil kami sa tapat ng kotse nya. Nakangiti nya akong nilingon.
“Paano ko nalaman ang address mo? School’s directory.”
“Uhm,okay?”
“Sakay na,baka ma-late pa tayo.” at binuksan nya ang pinto ng frontseat. Tahimik akong sumakay,hindi pa kasi nagsi sink in sakin ang lahat. Kagabi ay sinabi ni Bullet sa lahat na liligawan nya ako. Ngayon naman si Prijie mukhang sinabi din kina Mama at Papa na nanliligaw sya. Seriously,anong nagaganap?
“What was that?” tanong ko kay Prijie habang nagmamaneho sya.
“Wala lang. Naisip ko kasi na mas maganda kung pormal na ang panliligaw ko sayo.” ang sagot nya habang patuloy pa din sa pagmamaneho.
Hindi na lang ulit ako umimik hanggang sa makarating kami sa campus. Syempre,gwapo sya kaya madami ang bumabati sa kanya.
Naisip ko tuloy na,madami pa siguro akong mararanasan sa school na ito kung papansinin ko ang nasa paligid,nasa tropa lang kasi at pag aaral ang atensyon ko. At ito nga,hindi din sinasadyang nakilala ko si Prijie.
“Mauna na ako Prijie. Salamat sa pagsundo at pagsabay sa akin.” ani ko ng nasa tapat na kami ng building kung saan ang first class ko.
“Okay! Text me kung saan ka mamayang break ah? See you around!” aniya at hinalikan ako sa pisngi saka umalis.
Natulala ako. Is this really happening? Akala ko sa mga babae lang ito nangyayari? Akala ko hindi ako makakaranas ng ganito. Ni hindi ko nga iniisip noon ang mga ganitong bagay eh.
Natauhan lang ako ng tumunog na ang bell,kaya dali dali na akong umakyat sa building. Hindi ako pwedeng ma-late o bumagsak. Kailangan maganda ang performance ko until the end of first semester para matanggal na ang pagkaka grounded sa akin.
Nang sumapit ang lunch ay nagulat pa ako na naghihintay sa labas ng class room si Bullet. Inayos ko na ang gamit ko at lumabas.
“Lets go. Naghihintay na ang tropa. Sa labas tayo kakain.” nakangiting salubong sa akin ni Bullet. Nagtitinginan na tuloy yung mga estudyante. Hindi ako sanay,ganito pala ang pakiramdam ng mga babaeng nililigawan at ganito pala ang pakiramdam pag kaibigan mo ang nanliligaw sayo.
“Huh? Nasan ba sila?” ang tanging nasabi ko at tumingin sa hagdanan. Baka kasi dumating si Prijie at hindi ko alam kung paano iiwas sa awkward moment.
“Sa isang restaurant.” sagot nya at tumingin din sa hagdanan. “May hinihintay ka ba?” ang dagdag naman nyang tanong.
“H-huh? Wala. Sige tayo na.”
“Really? Tayo na?” ang nakangisi nyang sabi na ikinanganga ko. At saka ko lang narealize ang logic nya.
“Baliw! I mean punta na tayo!”
“Hahaha! Biro lang. Sige,lets go.” tumatawa pa nyang sabi. Ang bilis ng tibok ng puso ko dahil dun ah? Aatakihin ata ako sa puso.
Habang naglalakad papunta sa parking ay tinext ko na si Prijie na kasama ko ang tropa kaya hindi na dapat sya mag abalang hanapin pa ako sa campus.
Tulad ng sabi ni Bullet ay nasa restaurant na nga ang tropa at naghihintay sa isang long table. Hindi ko kinakaya ang mga ngisi nila,ngisi ng panunukso.
Pero si Krew ay nakatingin lang sa akin ng blangko habang hinihintay namin ang aming mga order.
Ano ba talaga problema sa akin ng Krew na ito? Bukod sa palagi naming singhalan ay wala na akong natatandaang mas mabigat na kasalanang nagawa ko sa kanya. Ipinagkibit balikat ko na lamang ito,bahala na sya,hindi ko sya dapat problemahin.
Kwentuhan at tawanan kami habang kumakain. Pero mas nangibabaw pa din ang panunukso nila sa amin ni Bullet. At gustong gusto naman ito ni Bullet,sa totoo lang malapit na akong mabaliw.
Nag cr sina Krew at Bullet,at pagkalipas ng ilang minuto ay sumunod ako para maghugas ng kamay. Nasa gilid ang sink na hugasan ng kamay at ang cr ng lalaki at babae ay magkatabi. Bukas ang pinto ng cr ng lalaki pero hindi ko ito pinansin.
Nagpapatuyo na ako ng mga kamay ng may marinig ako mula sa cr ng lalaki. Sigurado akong si Bullet at Krew iyon.
“Are you sure on courting Laxmi bro?” boses iyon ni Krew.
“Oo naman. Ewan ko ba kung anong nangyari,basta ganon na lang.” sagot ni Bullet.
“Nanliligaw din sa kanya si Prijie. At alam nyo namang hindi dapat pagkatiwalaan ang isang iyon.”
“May the best man wins na lang bro.”
“Are you really sure?” tanong ulit ni Krew.
“Bakit ba bro? Hindi ba pwede dahil bakla sya ganon?” iritado na ang boses ni Bullet. At ako naman ay kinakabahan sa mga maaari ko pang marinig.
“No! Its not that.”
“Eh ano? Gusto mo din si Laxmi?” ang mas mataas ng boses ni Bullet. Kinabahan na ako na baka mag away sila,parang gusto ko ng pumasok sa Cr.
“What if I am? What would you do?” tumigil ata ang paghinga ko ng sabihin iyon ni Krew.
13. a day with Prijie.
“What if I am? What would you do?” tumigil ata ang paghinga ko ng sabihin iyon ni Krew.
Sa labas ng CR,sa kinatatayuan ko ay hindi ako nakakibo. Totoo ba yung nadinig ko mula kay Krew.
“Your’e kidding. May girlfriend ka,imposible yan. Youre just power tripping.” dinig kong sabi ni Bullet pagkatapos ng ilang saglit. Ang bilis ng tibok ng puso ko.
Lumipad ang utak ko,kaya ng bumukas ang pinto ng CR at iluwa silang dalawa ay sobrang nagulat ako at hindi agad ako nakakibo.
“Laxmi? Kanina ka pa dito?” ang hindi mapakaling tanong ni Bullet. Hindi agad ako nakasagot kaya ibinaling ko ang tingin kay Krew na mataman akong tinitingnan,agad akong nagbawi ng tingin dahil naisip ko agad ang sinabi nya kanina. This can’t be true.
“Uhm hindi,papasok pa lang sana ako. Kanina ko pa gusto mag CR.” ngiti ko sa kanila.
Nagkatinginan silang dalawa ngunit binalewala ko iyon. Pumasok ako sa Cr,nagkulong ako sa isa sa mga cubicle.
Bakit ganon? Nananadya ba sila? Balak ba talaga nilang guluhin ang isipan ko?
Ngayong nahuhulog na ang loob ko kay Prijie,saka naman umamin si Bullet,tapos ngayon si Krew naman? Pinagtitripan ba nila ako? Ganon ba talaga ang mga lalaki sa mga bakla? Hilig nilang pagtripan?
Pagkatapos ng nangyaring pambababoy sa akin noon,parang ayaw ko ng magtiwala sa mga lalaki. Parang isang malaking trip para sa kanila ang mga bakla.
“Lax? Are you okay?” boses iyon ni Bullet kaya napakislot ako.
“Ah oo. Masakit ang tyan ko! Sige na,umalis ka na.” ang sabi ko naman at umayos ng pagkaka upo.
“Are you sure youre okay?”
“Oo nga!”
“Okay. Magkita na lang tayo mamayang break.” aniya,kasunod nun ay nadinig ko ang pagbukas sara ng pinto ng CR.
Tumayo na ako at lumabas ng cubicle,naghugas na ako ng kamay sa sink kahit hindi naman ako dumumi. Napatingin ako sa reflection ko sa salamin.
Hindi ko na makilala ang sarili ko. Pumayat ako at parang luluwa na mga mata. Masyado akong na stress talaga sa mga nangyayari sa akin.
Paglabas ng CR ay huminga muna ako ng malalim at saka tinungo ang first class ko. Late ako ng 10 minutes pero pinapasok pa din ako.
Gusto ko mang tumutok at makinig sa lesson pero hindi ko magawa. Ang dami kong iniisip,ang dami kong katanungan,mga katanungang gusto kong magkaroon ng kasagutan.
“Kanina ka pang lutang.” ani Maiden ng nasa cafeteria na kami.
“Wala lang.” ang lutang kong sagot.
“Hindi siguro sya makapaniwala na gusto sya ni Bullet.” nakangising sabi ni Majo.
“Here comes the devil.” ang bulong ni Kopi sa tabi ko.
“Okay ka na Lax?” nakangiting tanong ni Bullet ng maupo sa tabi ko. Ngumiti lang ako at tumango bilang sagot.
“Bagay talaga sila.” kinikilig na sabi ni Goddess,tumabi sila ni Krew kay Maiden,sa harapan ko.
“I agree.” ani Majo na pumalakpak pa. Hay nagagawa pa nilang matuwa. Kung alam lang nila ang nararamdaman ko.
“Bakit ba si Laxmi ang topic nyo palagi? Bakit hindi nyo isipin ang nalalapit na exam?” sabi ni Yeobo. At yun nagreak na nga sila at tungkol na sa nalalapit na exam ang naging topic nila.
Tahimik lang ako. Titingin kay Bullet,titingin kay Krew. Hindi kasi talaga mawala sa isipan ko yung pinag usapan nila sa CR. At pag napapatingin ako kay Goddess ay nakakaramdam ako ng pagka guilty,na hindi naman dapat diba?
Masyado lang ba talaga akong paranoid? Hindi ko naman iniisip ang mga ganito dati. Pero bakit ngayon ganito? Dapat ko ba talagang pagdaanan ang lahat ng ito.
“Excuse me guys! Pwede ko bang mahiram si Laxmi.” sabi ng isang boses na ikinalingon ko.
Si Prijie!
Agad akong tumayo at lumapit sa kanya. Gusto ko munang lumayo sa tropa. Feeling ko napepressure ako sa kanila.
“Hindi pwede,nakita mong kami ang kasama diba?” ang pagtataray ni Majo.
“Let him. Kailangan makilala nya ang mga manliligaw nya,dapat may time siya sa bawat isa.” ang pagsuway dito ni Goddess. Hindi ko na sila pinansin,hinawakan ko na ang braso ni Prijie,kita ko kung paano tingnan nina Bullet at Krew si Prijie.
“Tara na Prijie!” ang paghila ko dito. Kumaway lang ako sa tropa at kinaladkad ko na si Prijie palabas ng cafeteria.
“Wow! You choose me over your friends!” ang gulat at masayang sabi ni Prijie ng nasa labas na kami ng campus.
“Hindi naman sa ganun. Gusto ko lang muna makawala sa kanila,pakiramdam ko ay napepressure ako sa kanila over this ligawan issue.” ang sagot ko at tumingin sa paligid. Saan kaya magandang pumunta?
“Ah. Pero parang ganun pa din. Kailan mo ba ako sasagutin kasi? Hindi naman kita ikakahiya,ipagsisigawan ko pa sa lahat na boyfriend kita. Handa akong maging bading para sayo.” ani Prijie at umakbay. Mabango din itong mokong na to eh.
“Bolero! Ayaw ko munang isipin yan.” sagot ko na lang.
“Tara sa bahay. Wala na akong klase.” aniya at pumara ng taxi.
“Pero may klase pa ako mamaya!” ang protesta ko naman. Ayaw kong bumaba ang mga grades ko.
“Ihahatid kita pabalik dito sa school.” aniya at pinauna akong sumakay kaya wala na akong nagawa.
Nang nasa backseat na kami ng taxi ay kinuha nya ang kamay ko. Napangiti ako ng ipag intertwine nya ang mga daliri namin.
Sa mga simpleng banat at gesture ni Prijie,aaminin ko sa sarili ko na nahuhulog na talaga ako sa kanya. Handa naman akong sumubok,ang tanging pumipigil lamang sa akin ay ang isiping baka nagtitrip din sya kaya ayaw ko din agad bumigay.
Ang sarap sa pakiramdam na magkahawak kamay kami. Sana palagi kaming ganito. Handa akong kalimutan ang lahat ng masakit kong dinanas kung lagi nyang ipaparamdam sa akin ang ganito.
Pagbaba pa lang namin ng taxi ay panay na vibrate at tunog ng cellphone ko.
“Sagutin mo kaya?” ani Prijie matapos magbayad kahit na ipinagpipilitan kong hati kami.
“They can wait.” ani ko at tiningnan ang bahay niya. Maganda ito sa labas pa lamang,malawak ang bakuran,halos kasing laki siguro ito ng sa amin.
“Tara na sa loob,madami akong bagong movies,or kung ayaw mo naman mag swimming na lamang tayo.”
“Wala akong damit na dala.”
“Edi parehas tayong maghubad!” aniya at ngumisi. Sinapak ko nga sa braso na ikinatawa nya.
“Baliw ka!” hanggang pumasok kami sa bahay ay tumatawa sya,nagtaka pa ako at walang tao. Ang sabi nya nasa trabaho daw ang parents nya,at ang mga katulong naman daw ay paniguradong tapos na sa gawain at nasa maid’s quarter na.
Inilibot nya ako sa buong bahay nila hanggang sa makarating kami sa may pool. Nainggit ako,sana may pool din kami sa bahay.
“This will be our activity,Swimming muna,kain,then saka tayo mag movie marathon. Is that okay with you?” aniya habang naghuhubad. Napatango lang ako dahil parang napako na ang mga mata ko sa kanya.
Nanlaki ang mga mata ko ng marealized na naka brief na lang sya. Agad akong nakaramdam ng init,ganito din ang naramdaman ko noon ng maligo kami ni Bullet sa ilog.
Maputi at makinis si Prijie,katamtaman ang biceps,maganda ang dibdib,may 4 packs abs. Ang higit na naka agaw sa aking pansin ay ang v-line nya at buhok papunta doon.
Sunod-sunod ang paglunok ko sa aking laway. Ngayon lang ako nakakita ng ganito,ang bukol na iyon na sobrang laki ay parang nag aanyaya.
“Do you like what you see? Magiging iyo yan pag sinagot mo na ako.” sabi nya na nagpagulat sa akin. Naramdaman kong nag init ang aking mukha. Humagikgik sya at lumapit sa akin. “C’mon Lax. Mag swimming na tayo.” bulong nya sa may tenga ko at agad nagtayuan ang mga balahibo ko.
“Uhm,wala nga akong dalang damit.” ani ko at medyo lumayo ng kaunti. Dumidikit kasi sa akin yung buhay na bagay sa pagitan ng mga hita nya.
“Its not a problem. I have many extra shirts na kasya sayo.” aniya at muling lumapit sa akin,itinaas nya ang shirt ko at wala akong nagawa kundi ang iangat ang mga kamay ko para tuluyan nyang mahubad ang aking damit. “Okay lang,kung pati pants mo ay ako na maghubad.”
“Ha? Huwag! Ako na lang.” ani ko at umatras. Mabuti na lang may suot pa akong maiksi at manipis na short sa loob. Tumawa lang sya habang naghuhubad ako.
“There! Ang kinis mo naman pala. Bakit ka mahihiya?” nakangiti nyang sabi. Kumindat at muling lumapit. Humataw na ang puso ko sa hindi malamang dahilan.
Niyakap nya ako mula sa likod,naramdaman ko ang kanya sa aking puwitan. Napigil ko ang aking paghinga,hindi dapat ako ganito.
At ganon na lang ang gulat ko ng buhatin nyo ako at tumalon sya sa pool.
Pagbagsak sa tubig ay magkalapat na ang aming mga labi.
14. Coffee shop
Hindi ko alam kung anong nangyari. Pero narealized ko na lang na nandito na kami sa kwarto ni Prijie at hindi naghihiwalay ang magkalapat na mga labi.
Gusto ko na nga siguro sya,sa maikling panahon na nakilala ko sya ay madali akong nahulog sa kanya.
Hanggang sa gumapang ang halik nya sa aking leeg,kakaibang sensasyon na ang aking nararamdaman. Hindi ko man lang namalayan na pareho na pala kaming walang saplot.
Naramdaman ko ang kanya sa bukana ng aking butas dahil iniangat nya ang isa kong paa. Hindi ko alam kung anong gagawin,pero ng subukan na nyang maipasok ang ulo ay napangiwi ako at umungol sya.
Agad nanlaki ang mga mata ko at itinulak ko sya.
“B-bakit? Hindi ka pa ba handa?” ang gulat nyang tanong.
Hindi ko sya sinagot at agad akong nagbihis. Ngunit mabilis ang mga kilos nya. Hinila nya ako at inihagis sa kama.
“Youre not going anywhere. Pagkatapos akong mabaliw sayo ay lalayasan mo ako? Wala pa akong gustong hindi ko nakuha Laxmi.” aniya na galit na galit. Natakot na ako,hindi ako maaaring magkamali.
“I-ikaw yon!” ang mangiyak ngiyak kong sabi. Bakit ngayon ko lang napansin? Kung hindi ko pa nadinig ang pag ungol nya. Bakit ngayon ko lang nalaman kung kailan gusto ko na sya.
“Ako nga iyon. Nakuha na kita at wala naman nawala diba? Tapos ngayon aayaw ka? Kasalanan mo ito eh! Kung sana hindi kita nakita edi sana hindi kita minahal at hindi ako nabaliw sayo!” sagot nya and then he pinned me down. Malakas sya at hindi ko kaya ang lakas nya. Hawak nya pataas ang mga kamay ko at nilalaro ng dila nya ang magkabilaan kong utong.
Hindi ako makagalaw dahil sa nashock ako sa pag amin nya. At kahit gumalaw ako ay hindi ko kakayanin ang lakas nya.
Hanggang sa ipinaghiwalay nya ang mga hita ko. Umiiyak na ako dahil sa sinapit ko. Sa isang malakas na pag ulos ay sagad nya akong pinasok kaya napasigaw ako.
“Hoy! Laxmi! Anong nangyayari?” dinig kong boses ng magising ako sa pagtapik sa aking mukha. Bumungad sa akin ang mukha ni Prijie na nag aalala. Natakot ako at napaurong. “Bakit? Nananaginip ka lang. Wala akong ginagawang masama sayo.”
Huminga ako ng malalim. Panaginip lang pala,pero bakit parang totoo? At paano ako napunta sa kwarto nya.
“P-pasensya na. Anong nangyari? Bakit ako napunta dito?” ang taka kong tanong. Umayos sya ng upo at tinitigan ako. Nagsisimula na naman akong matakot.
“Nagswimming tayo sa pool. Tapos nun ay pumasok sa loob ng bahay. Nakatulog ka sa sofa. You don’t remember?” aniya. Inisip ko ang sinabi nya. Nang maalala ko mula umpisa ay ako na ang nahiya. Pinagpapantasyahan ko sya kanina,kaya ganon siguro ang panaginip ko,nakakahiya!
“Naalala ko na. Uhm,anong oras na ba? Uuwi na ako.” sabi ko at tumayo na. Hiniling ko na sana ay mawala ang takot ko. Hindi dapat ako nagdududa sa isang tao ng dahil lamang sa panaginip.
“May problema ba? Bakit parang bigla kang naging cold?”
“Wala. Mawawala din ito,dahil lang to sa panaginip ko,pero ang panaginip ay kabaliktaran daw ng katotohanan diba?” ani ko at ngumiti. Nakaka konsensya naman,ang adik kasi ng panaginip ko eh.
“Tama! Ihahatid na kita,baka hinahanap ka na sa inyo.” aniya,ngumiti at inakbayan ako at lumabas na kami ng kwarto.
“Huwag na. Sobra na kitang naabala. Mag commute na lang ako. Salamat sa araw na ito ah?”
“Hays! Sige na nga. Basta magkita na lang tayo sa school.” aniya. Kumaway na ako at naglakad palayo. Alam kong may rumorondang mga trycicle dito dahil ganon din sa amin. Hindi nga ako nagkamali,nagpahatid ako hanggang sa gate. At mula dun ay nag taxi na lamang ako papuntang bahay.
Hindi ko dapat pinag iisipan si Prijie ng kung anu-ano. Naging mabuti syang tao sa akin,at nararamdaman ko ng unti-unti na akong nahuhulog sa kanya. Pero ewan ko ba,parang may pumipigil sa kaloob looban ko. Parang may masasaktan at masasagasaan ako na hindi ko mawari.
Si Bullet at Krew. Tangina kasi! Sana hindi ko na lang sila nadinig na nag uusap para hindi ako parang baliw na isip ng isip. Mas mabuti nga talaga na wala kang alam sa mga bagay bagay para hindi ka naguguluhan.
Nang nasa tapat na ako ng bahay ay saka ko lang naalala na may klase pa ako.
Tae! Masyado kasing lumilipad ang isipan ko eh!
Nagbayad na ako kay manong driver at bumaba. Pagpasok ko sa bahay ay mukhang wala pa naman ang parents ko. Magpapalit na lang ulit ako ng damit at babalik sa school. Hindi naman ako pwedeng bumalik sa school na damit ni Prijie ang suot ko.
Pagkatapos magbihis ay agad akong tumawag sa guard house para ikuha ako ng taxi. Makalipas ang ilang minuto ay dumating na nga ang taxi at nagpahatid ako sa school.
Pagdating sa school ay tiningnan ko ang oras sa phone ko. Kingina! 30minutes late na din ako at absent na iyon.
Nanlalambot na naupo na lamang ako sa isa sa mga benches. Malapit na ang exam eh! Kailangan ko na talagang mag aral mabuti! Kung hindi,baka ipatapon ako sa Lian Batangas,which is not that bad,kaya lang syempre mas sanay ako sa city.
Kinuha ko na lang ang ipad ko at nag internet. Mabuti nang may pinagkaka abalahan,kesa wala.
“Hi Laxmi! Bakit mag isa ka? Where’s your suitors?” ang nakangiting si Goddess ang bumungad sa akin. Nginitian ko din sya at naupo sya sa tabi ko.
“Na-late ako eh. At hindi ko din alam kung nasaan sila. Ikaw? Bakit mag isa ka?” sagot ko at ibinalik sa bag ang ipad.
“Wala na akong class. Hihintayin ko na lang si Krew dito. Teka,diba yung manliligaw mong si Prijie ang kasama mo kanina? I like him for you,pero syempre mas boto ako kay Bullet.” aniya at ngumiti. She’s really beautiful,mabait pa. Ang gago lang ng Krew na iyon eh! Bwisit sya.
“Dahil nga kay Prijie kaya ako nalate,nagswimming kami sa kanila. Nako,sa totoo lang hindi ako sanay. Mas gusto ko pa yung tahimik na buhay eh. Ewan ko ba bakit may mga praning na pinagtitripan ako.” ani ko at ngumiti din. Pero kahit papano ay naiintimidate ako sa kagandahan nya,para lang akong basura.
“Kasi maganda ka inside and out. Bihira lang ang mga gay na gaya mo. Karamihan magaganda nga pero mapagmataas. Nako,kailangan mong manimbang kung kanino kay Bullet at Prijie. Pero huwag kang magmadali.” aniya na nakangiti pa din. Kaya siguro maganda sya dahil palangiti sya?
“Salamat ah? Pero bahala na.” ang tanging sagot ko kasi wala na akong alam na sasabihin. Nakatingin lang ako kay Goddess,tumingin sya sa relo nya at nagsalita.
“Late na sya ng 15minutes. Hay nako,subukan lang talaga nyang mangaliwa,malilintikan sila sa akin.”
Napalunok ako. Paano pag nalaman nya yung sinabi ni Krew kay Bullet sa Cr? No,I don’t think na seryoso din si Krew,siguro sinusubok nya lang si Bullet that time. Tama! Ganon na nga.
“Sa wakas.” pagkuwa’y sabi ni Goddess,nakita kong palapit na sa amin si Krew kasama si Bullet.
“Im sorry,sinamahan ko pang maghintay si Bullet,wala naman pala ang hinihintay namin.” ani Krew,humalik kay Goddess at tinitigan ako ng masama.
“Absent ka pala.” sabi ni Bullet ng tumabi sa akin. “Sana nagsabi ka para nasamahan kita.”
“Im sorry.” sabi ko na lang. Hindi ko pwedeng sabihin na pumunta pa ako sa bahay ni Prijie,kabaliwan yon.
“Umalis na tayo bago makita ng tropa. Nakaka stress sila!” sabi ni Bullet na ikinangiti ko. Pareho lang pala kaming na stress sa tropa.
“Double date tayo. I know a place. Its so romantic! Kailangan mong makabawi Bullet dahil si Prijie ang kasama nya kanina.” sabi ni Goddess at kinindatan pa ako.
“Good idea! Tara na!” at hinila na ako ni Bullet. Kailangan ko nga sigurong magliwaliw ng hindi ako nababaliw. Sobrang stressed na talaga ako. Pati yung pambababoy sa akin ay ayaw ko ng isipin. Sana isang araw makalimutan ko na iyon at bumalik na ang lahat sa normal.
Sa isang coffee shop kami pumunta. Tama nga si Goddess,ang ganda dito,napaka romantic at ang gaan ng ambiance.
“Great choice ’Dess.” nakangising sabi ni Bullet ng makaupo na kami.
“Gusto ko sanang si Krew ang magdala sa akin dito pero mukhang hindi pa nya ito nadidiscover.”
“Im sorry,babawi na lang ako. Sa mas romantic na lugar kita dadalhin.” sabi ni Krew pero sa akin nakatingin. Bigla tuloy kumalampag ang puso ko.
Huwag! Pigil!
“Order na tayo!” ani Bullet at tumayo.
“Tayong dalawa na lang.” at tumayo na din si Goddess at pumunta na sila sa counter.
Nailang ako ng dalawa na lang kami ni Krew. Ayaw ko mang isipin pero parang nananadyang nagpa ulit ulit sa utak ko ang sinabi nya kay Bullet sa Cr.
“Anong ginawa nyo ni Prijie?” nagulat ako sa tanong nya. Dapat ko bang sagutin?
“Wala ka ng pakialam dun.” ani ko at nag iwas ng tingin. Ni hindi kami close para magtanong sya ng ganon.
“May pakialam ako dahil kaibigan ko ang isa pang manliligaw mo. Hindi ba dapat mas maging fair ka? Lagi na lang si Prijie ang kasama mo.” sabi nya. Natameme ako.
Ang hirap naman ng sitwasyon ko,oo at naging crush ko si Bullet pero hanggang doon lang yon. At ngayon sigurado na ako na gusto ko si Prijie. Pero hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa kanila. Natatakot ako na magalit sila sa akin.
“Do you love Prijie?”
Ibinalik ko ang tingin ko kay Krew. May nakikita ako sa mga mata nya na hindi ko mapangalanan. Kailangan ko na sigurong sabihin? Sooner or later ay malalaman din naman nila. At kakausapin ko na lamang siguro si Bullet,alam ko maiintindihan nya ako.
“Oo. Mahal ko na si Prijie.” sagot ko. At nakita kong natigilan sina Bullet at Goddess. “Im sorry.” at tumayo na ako at lumabas ng coffee shop.
Hindi ko gusto ito,at hindi ko gustong may nasasaktan ako.
AN/ MUSTASA? Pasensya na kung inabot ng 49thousand years,alam nyo naman may tinapos akong mga stories. Do I deserve a comment? Thank you in advance! Mwa!
15. The Truth!
Pagkatapos ng nangyari sa Coffee shop ay iniwasan ko silang lahat. Hindi sa ayaw ko na sa tropa. Sadyang napepressure na ako. At alam kong nadinig nina Bullet at Goddess ang sinabi ko nun.
Pagdating sa school ay lakad takbo ang ginawa ko para lang hindi ako makita ng tropa. Kaso sa kakamadali ko,nabunggo ako sa isang tao.
“Im sorry!” agad kong hingi ng paumanhin dito.
“Its okay Lax.” anito kaya nag angat ako ng tingin.
“B-bullet?!” gulat kong sabi at tatakbo na sana pero maagap nya akong nahawakan sa braso.
“Lets talk.”
“Uhm,kasi baka malate na ako? Next time na lang?”
“Kahit malate ka pa,wala ding silbi iyon. Exam na bukas at sembreak na ang kasunod,tapos na lahat ng requirements. Mag usap lang tayo,huwag mong takbuhan ang problema.” aniya na ikina tameme ko.
Pinagbigyan ko sya. Pumunta kami sa likod ng lumang building kung saan ko dati nakilala si Prijie.
“A-anong gusto mong pag usapan?” tanong ko,kahit na alam ko naman talaga kung ano ang dapat naming pag usapan.
“Yung narinig ko sa coffee shop. Mahal mo ba talaga si Prijie?” ang mahinahon nyang tanong.
Mahal ko nga ba si Prijie? Oo siguro,kasi nga diba nahuhulog na ang loob ko sa kanya?
“Oo.” ang sagot ko at tumingin sa may puno.
“Mahal din kita.” aniya at nilingon ko sya. Wala akong masabi dahil ayoko ng masaktan ko pa ulit sya sa sasabihin ko. “But I figured na ang pagmamahal na iyon ay hindi para sa isang kasintahan. Mahal kita bilang kababata at bestfriend,hindi ko lang agad nadetermined kung anong pagmamahal.” dagdag pa nya. Bigla tuloy akong naguluhan.
“Wait. Naguguluhan ako. Anong ibig mong sabihin?” taka kong tanong. Sabi ko na nga ba eh,at paniguradong kasunod nito ay si Krew naman ang aamin na hindi nya sadya yung sinabi nya dun sa Cr.
“Kasi,nung narinig kong sinabi mo na mahal mo si Prijie,hindi ako nasaktan. I mean parang okay lang sa akin. Kaya sana patawarin mo ako kung napressure kita.” aniya at alangang ngumiti.
Ngumiti din ako,para akong nabunutan ng malaking tinik sa dibdib. Lumapit ako sa kanya at niyakap sya.
“Salamat at nilinaw mo. Mahal din naman kita pero hanggang kaibigan lang. At bilang magkaibigan,alam kong dun tayo magtatagal.” ani ko at kumalas ng yakap.
“Sabihin mo lang sa akin kung sinaktan ka ni Prijie. Kung mahal mo talaga sya,sagutin mo na,mukhang matagal na din syang nanliligaw eh.” nakangiti nyang sabi. Bumalik yung dating Bullet na kakilala ko.
“Pero natatakot ako sa magiging reaksyon ng tropa.”
“Sa una magugulat siguro sila. Pero kung mahal ka talaga nila bilang kaibigan ay tatanggapin at susuportahan nila kayo ni Prijie.”
“Salamat talaga!” at muli ko syang niyakap.
“Tara na,ihatid na kita sa klase mo.”
Kaya masaya agad ang bumungad sa akin ng araw na iyon. Excited na din ako sa sembreak dahil balak kong umuwi sa Lian Batangas at isama si Prijie. Im sure magugustuhan nya don.
Dumating na ang break. Nakita ko agad si Prijie na nakangiting naghihintay sa labas ng room.
“Gala tayo.” aniya. Napaisip ako,may two hours vacant pa nga ako bago ang last two class ko.
“Sige! Saan naman? Tsaka may sasabihin din ako sayo.” ang nahihiya kong sabi. Tama si Bullet,dapat sagutin ko na si Prijie,hindi naman ako babae para patagalin pa ang ligawan.
“Kahit saan mo gusto. At ano naman ang sasabihin mo?” nakangiti nyang sabi.
“Secret. Mamaya na.” nakangiti ko na ding sabi. Kahit madami pang tao ay kinuha nya ang kamay ko at pinag intertwine sa kanya. Gumapang tuloy ang kilig ko sa buong katawan.
Sa mall kami nagpunta at nagpakasaya sa Arcade,pagkatapos ay kumain sa isang fast food. Then dinala nya ako sa isang park. Ang saya lang at ang sarap sa pakiramdam.
“Saglit lang.” aniya at iniwan ako sa bench na kinauupuan namin.
“Saan kaya pupunta yon?” taka kong tanong at tiningnan ang phone ko. May mga text galing kina Yeobo at Kopi. May apat ding missed calls.
Anong problema ng dalawang iyon?
Babasahin ko na sana ang text pero biglang dumating si Prijie na may dalang tatlong red roses at cotton candy. Napangiti ako,agad kong binalik sa bulsa ko ang phone.
“Flowers for you.” at iniabot nya ito. Kinikilig na kinuha ko naman ito at inamoy.
“Ikaw talaga! Ginawa mo pa akong babae. Pero salamat!” at iniabot din nya ang cotton candy.
“Syempre? Mahal kita eh. So ano na nga pala yung sasabihin mo?” aniya at naupo na din sa tabi ko at kinain na nya ang cotton candy nya.
Kumalabog bigla ang dibdib ko. Pero kailangan kong kumalma para masabi ko ng maayos ang dapat kong sabihin.
“Itigil mo na yang mga ginagawa mo. Tinatapos ko na.” seryoso kong sabi na ikinagulat nya.
“Ha? P-pero,akala ko–”
“Itigil mo na yang ginagawa mong panliligaw,tinatapos ko na ang panliligaw mo dahil sinasagot na kita.” ani ko at ngumiti. Napanganga sya sa gulat.
“Talaga? Sinasagot mo na ako? Tayo na?”
“Oo!”
“Woohh! Salamat! I love you Laxmi!!” sigaw nya at binuhat ako. Natatawa ako na ewan,para syang baliw.
“Ibaba mo nga ako! Pinagtitinginan na tayo oh?” at ibinaba nga nya ako.
“Salamat talaga!” at mabilisan nya akong hinalikan sa labi na ikinagulat ko. Tumingin sya sa relo nya. “Tara na sa school. May pupuntahan tayo don.”
Bumalik kami sa school. Kahit nagtataka ay napatungan naman ito ng saya. Masaya ako dahil napasaya ko si Prijie,at napakasarap nun sa pakiramdam.
Dinala nya ako sa rooftop nung lumang building. Nagtataka man ay hindi na ako nagtanong,kumbaga ayaw kong ma spoil ang moment.
Nang nasa rooftop na kami ay nagulat ako,puro lalaki ang nandun. Tiningnan nila kami ni Prijie,at halos sabay sabay na ngumisi. Nagtindigan ang mga balahibo ko.
“Magaling Prijie. Mukhang nagawa mo na lahat ng pinapagawa namin sayo para makapasok ka sa grupo.” sabi nung isang lalaki at lumapit. Fourth year college ata sya.
Taka kong nilingon si Prijie,nakakatunog ako ng hindi maganda. Humigpit ang pagkakahawak sa akin ni Prijie.
“A-ano to?” kinakabahan kong tanong. Tinitigan ko si Prijie. Kitang kita ko sa mga mata nya ang guilt at pagsisisi.
“Im sorry Laxmi. Mahal mo ako diba? Sana mapatawad mo ako balang araw. Ginawa ko ang lahat ng ito para makapasok sa grupo.” malungkot nyang sabi.
“Huh? Naguguluhan ako.” malapit na akong maluha. Iba na ang nararamdaman ko. Tumunog ulit ang phone ko ngunit hindi ko na iyon pinansin.
“Gawin mo na at sabihin Prijie bilang pagtatapos. Sayang naman ang pinaghirapan mo.” sabi nung lalaki kanina na sinang ayunan ng mga lalaking nakapalibot sa amin.
“Ginamit lang kita Laxmi. Kailangan mapa ibig kita at mapasagot para makasali sa grupo.” aniya. Nagpanting ang tainga ko.
So,lahat ng iyon ay kasinungalingan at pagpapanggap?!
Tumulo na ang luha ko. At sa isang iglap ay sinampal ko sya. Ngunit agad akong hinawakan ng dalawang lalaki.
“Napaka gago mo! Napaka gago nyong lahat!!” umiiyak ko ng sigaw. “Bitawan nyo ako!!” sigaw ko pa sa dalawang nakahawak sa akin.
“Tapusin mo na Prijie para maka alis na ito dito.”
“A-ako din yung pumasok sa kwarto mo at gumalaw sayo nung lasing na ang lahat. Umakyat ako sa pader papunta sa terrace ng kwarto mo.” aniya.
Lalo akong naiyak. All this time,ang taong bumaboy sa akin ay ang taong gusto ko?
Namuo ang galit sa aking dibdib. Magkasunod kong sinipa patalikod ang mga humahawak sa akin. Nabitawan nila ako at agad akong lumapit kay Prijie at tinadyakan sya sa sikmura.
“Napaka sama mo! Wala kang kasing sama! Hinding hindi kita mapapatawad!!”
“Im sorry,Lax.”
Agad akong nanakbo. Balewala sa akin ang dami ng steps ng hagdanan. Ang mahalaga sa akin ay ang makalayo kay Prijie.
Sobrang sakit. Napakatanga ko,ni hindi ko man lang namalayan na doble doble na pala ang kasalanan nya. Nagpadala ako sa bugso ng damdamin. Ang taong minahal ko ay sya ding taong bumaboy sa akin,at ginamit pa ako para makapasok sa grupong iyon?
Sana,nung una pa lang ay naniwala na ako kay Krew na layuan si Prijie. Sana pala ay nakinig ako. Naging bulag at bingi kasi ako sa mga sinasabi nila.
Pagdating ko sa first floor ng lumang building ay may humablot sa akin at agad akong niyakap. Agad akong nagpumiglas.
“Hush,baby. Its just me. I don’t want everyone to see you like this.” boses ni Krew. Ang init ng yakap nya kaya yumakap na din ako sa kanya at nag iiyak.
“Ang tanga ko. Sana pala naniwala na ako sayo.”
“Its my fault. Hindi ako nakagawa ng paraan. Im sorry. Please stop crying. I don’t want to see you like this.” at mas humigpit ang yakap nya.
At sa kauna unahang pagkakataon. Nakaramdam ako ng security sa yakap ng isang tao. Para din akong nabibingi sa malakas na pagtambol ng puso ko.
“Ngayong alam mo na ang totoo. Tapos na ang lahat ng pagpapanggap. Wala ng ibang makakapanakit sayo. Hinding hindi ko hahayang masaktan ka ulit.”
Hindi ko alam. Pero may kung ano sa puso ko ang parang biglang nabuhay.
AN/ Dito muna ang focus ko dahil malapit na itong matapos. Comments are highly appreciated! Thank you! =)
16. Pagbabalik sa Parola!
Biglang pumasok sa isip ko si Goddess kaya kumawala ako sa yakap. Nakaramdam din ako ng matinding hiya,were not even close para yakapin ko sya.
Pero shet,bakit ganito na lang ang pagtambol ng puso ko? Mas malakas pa kesa sa dati.
“Im sorry.” ani Krew.
“Its okay.” at pinahid ko ang luha ko. Napaka awkward bigla ng sitwasyon.
“Tara na sa tropa,kanina ka pa nila hinahanap.” aniya at naunang naglakad palabas. Sumunod ako. Bago ako tuluyang makalayo ay nilingon ko ang lumang building.
Hinding hindi kita mapapatawad Prijie.
Sa di kalayuan ay nakita naming tumatakbo palapit sa amin ang tropa. Huminga ako ng malalim,imposibleng hindi nila alam ang nangyari.
“Fuck! Mapapatay ko yon!” ani Bullet na galit na galit ng ikwento ko sa kanilang lahat ang nangyari.
“Ano? Gaganti ba tayo?” ani Yeobo na nagpapatunog na ng kamao.
“No use. Malaking grupo sila. Mabilis tumalbog pabalik ang karma.” sabat naman ni Kopi. Kaya pala sila text ng text at tawag ng tawag ay para mapigilan na mangyari iyon,kasalanan ko din dahil hindi ko pinansin.
“Its okay. Atleast natuto ako. Masakit,sobrang sakit pero alam kong kakayanin ko naman ito.” ani ko at pinunasan ang luhang kumawala. Niyakap ako ni Majo.
“Nandito lang kami Lax. Pasensya na kung napressure ka namin.” ani Majo.
“Alam na namin ang lahat,sinabi ni Bullet.” sabi naman ni Beauty.
“And we learned na hindi dapat kami nakikialam sa lovelife mo.” dagdag pa ni Maiden.
“Ano ba kayo? Malalampasan ko din ito. Alam nyong hindi ako malungkuting tao. I’ll get over this soon.” sabi ko at ngumiti sa kanilang lahat. Nag thumbs up si Bullet at nakatitig pa din naman sa akin si Krew.
“Basta,nandito ako para sayo.” sabi ni Krew,tumingin sa kanya ang tropa. “I mean,nandito kami para sayo.”
“Salamat.” ani ko at ngumiti. Halata namang nagtataka ang tropa.
“Anong balak sa sem break?” tanong ni Yeobo.
“Pagkatapos ng exam bukas,diretso ako sa Batangas. Sumunod kayo kung gusto nyo.” ang sabi ko. Nag ngitian sila at mukhang nagustuhan ang ibinigay kong idea.
Yun ang tanging paraan para makalayo at makalimot kay Prijie at sa mga ginawa nya. At gusto ko,kung muli kaming magkakaharap ay matatag na ako.
“Ihatid na kita. Wala na din akong klase.” ang sabi ni Bullet at lumapit na.
“Mabuti pa nga,susunduin ko pa si Goddess.” ani Krew at naglakad na palayo. Ewan ko,bakit parang nakaramdam ako ng kirot ng binanggit nya si Goddess?
Hinatid nga ako ni Bullet,at wala kaming ibang pinag usapan kundi ang planong bakasyon. Kung bukas daw ang alis ko,baka after one week daw sila sumunod ni Majo dahil umalis daw ang Landlord nila at hindi sila pwedeng umalis ng hindi nagbabayad ng upa ni Krew. At kung bakit sa kanila sasabay si Majo ay hindi ko na inalam.
Kinabukasan ay maaga akong natapos mag smile. Bakit hindi? Kahapon pagkauwi ko nagsimula akong mag review at natapos ako 3AM,kaya hindi na nawala sa utak ko yung mga nireview ko.
Agad din akong umuwi,hindi na ako nagpaalam sa tropa dahil alam na naman nila. Agad na akong nag impake,as usual hindi ako maihahatid nina Mama at Papa,susunod na lang din daw sila.
Dumiretso na ako sa terminal ng mga Van. Hindi na uso ang bus. Naghihintay ako ng van na babyahe papuntang Lian Batangas ng may matanaw akong palapit sa akin na sadyang ikinalaki ng mga mata ko.
“K-krew?!”
“Hi! Pwede bang sumama?” nakangiti nyang sabi habang nakahawak sa strap ng bagpack nya.
Napanganga ako. Bumilis yung tibok ng puso ko. Napaka pamilyar ng tibok nito,parang nung una ko syang nakita,ganon na ganon. Shit! Ano na naman ito?
“Uhm? Akala ko hindi kayo pwedeng umalis pag wala pa landlord nyo?”
“Nag iwan ako ng pera kay Bullet. Sige na,sama ako. Para makabawi naman ako sa mga panahong inaaway kita at saka miss ko na yung lugar nyo.”
Huh? Si Krew ba talaga to? Anyare?
“T-teka. Alam ba to ni Goddess?” kinakabahan ako. Ewan ko ba.
“Oo naman. Niyaya namin sya pero sa Toronto daw sya magbabakasyon.”
“Lian,Batangas! Nandito na ang van.” sigaw ng barker. Tinanguan ko si Krew at sa pinaka likod ako naupo,sumunod sya at tumabi sa akin.
Kumuha ako ng pera sa wallet ko para magbayad na. Pero pinigilan ako ni Krew,libre daw nya ako kaya hindi na lang ako pumalag.
Kaya habang nasa byahe ay hindi ako mapakali. Naiisip ko kasi yung pinag usapan ni Bullet at Krew sa Cr. Totoo kaya iyon? At yung pagyakap nya sa akin at mga sinabi nya ng malaman ko ang totoo mula kay Prijie. Nakakalito,ayaw kong mag isip ng ganito,nakakahiya kay Goddess.
Naisip ko bigla si Prijie. Hinding hindi ko sya mapapatawad. Narealize ko na hindi ko naman siguro talaga sya minahal kasi hindi ako nasaktan sa pag amin nya ng motibo nya sa harapan ng mga lalaking iyon. Nasaktan ako,kasi sya pala ang bumaboy sa akin.
Pumikit ako at sumandal sa upuan. Hindi ko na dapat isipin,sinira ni Prijie ang tiwala ko sa kanya. At sana kung magkikita ulit kami ay hindi na ako maapektuhan ng sobra.
Pinag isipan ko din kung sasabihin ko kina Kopi at Yeobo kung sino bumaboy sa akin. Pero nakapag desisyon ako na huwag na lang.
Siguro naman ang gagawin kong pagbabakasyong ito ay makakatulong na makalimutan ko lahat ng masasamang nangyari.
Napamulat ako ng maramdaman kong ihinilig ni Krew ang ulo ko sa balikat nya. Kumalabog ang dibdib ko dahil doon.
Anong ginagawa nya?
Pasimple kong tiningnan ang katabi namin,walang pakialam,ganun din ang mga nasa harapan. Tiningnan ko din si Krew sa pamamagitan lang ng pagkilos ng aking mga mata. Nakapikit sya at may nakasalpak na mga earphone sa kabilaan nyang tenga.
♪And I can’t fight this feeling anymore.
I forgot what I started fighting for♪
Ang mahina nyang kanta. At ewan ko ba kung bakit parang tinamaan ako? Palihim kong pinagalitan ang sarili ko,kakagaling ko lang sa hindi magandang relasyon at eto kinikilig ako agad sa iba? Anyare sa mga cold war namin ni Krew?
Nang hindi na ako nakatiis ay nagkunwari akong kakagising lang. Tiningnan ako ni Krew pero hindi ko sya pinansin. Binuksan ko ang kanina ko pang yakap na bag at kinuha ang isang junk food. Binuksan ko ito at nagsimulang kumain.
“Penge ako,Lax.” aniya sabay kalabit. Paking tape! Bakit parang ang ganda ng pagkakabigkas nya sa pangalan ko?
“Wala ka bang baon?”
“Pera at damit lang ang dala ko kasi hinabol talaga kita. Hindi pa ako kumakain.” aniya na ikinanganga ko.
“Sayo na yan! Hindi ka pa pala kumakain,dapat sinabi mo kanina.” at iniabot ko sa kanya ang chichirya.
“Salamat! Pero dapat hati tayo.” aniya. At dahil paborito ko ang chichiryang iyon,nag share kami.
Finally,after three hours nakarating din kami sa Lian Batangas. Sumakay pa kami ng isang jeep at isang trycicle.
Habang naglalakad na kami papunta sa bahay nina Lolo ay ang dami ng bumabati sa akin,sinasagot ko naman. Yung isa pa naming kababata nina Majo nagtanong kung nasaan daw sina Majo at Bullet,sinagot ko naman na pauwi na din dito ang mga iyon.
“Amoy na amoy ko na ang dagat!” ani Krew. Nginitian ko lang siya.
“Laxmi? Aba’y ikaw nga iyan!” sabi ng matandang babaeng lumapit sa amin ng nasa gate na kami. Si Manang Yolly.
“Sembreak po kasi. Nandyan ba sina Lolo at Lola?”
“Aba’y nasa Balayan,iniwan sa akin ang susi ng gate dahil baka daw may dumating at patuluyin ko daw.” anito at may kinuha sa bulsa ng duster nya,ang susi. Agad itong iniabot sa akin at tinanggap ko.
“Salamat ho!”
“Ikaw pala ang dadating. O sya,mauna na ako.” at umalis na ito. Nagtaka tuloy ako.
“Baka naitawag na nina Tito at Tita na uuwi ka dito.” ani Krew ng tingnan ko sya.
“Baka nga.” at sinusuian ko na ang gate at binuksan. Naglakad na kami papasok at tumuloy na sa bahay.
“Saan ako?” tanong ni Krew.
“Sa guestroom. Tara!” ani ko. Pilit ko lang nilalabanan yung hiya ko kay Krew. Ewan at bakit parang bigla akong nahiya sa kanya.
Sinamahan ko sya sa guestroom at dumiretso na ako sa kwarto ko para magpalit ng damit. Sakto katatapos ko lang magpalit ng biglang pumasok si Krew. Napanganga ako.
Naka white sando sya at naka boardshort na blue. Ang ganda pala ng katawan nya? Ang swerte naman ni Goddess!
“Laxmi. Pwedeng pumunta muna tayo dun sa Parola?”
“Ha? Sige,teka at gagawa lang ako ng note para kina Lolo at Lola.”
Matapos gumawa ng note ay iniwan ko ito sa lamesa at umalis na kami ni Krew papuntang parola. Syempre sa likod kami dumaan dahil dun ang dagat.
Gusto kong mag open ng topic pero nahihiya ako. Kasi naman hindi naging maganda ang relasyon namin bilang magkakilala kaya hindi ko alam kung ano ang dapat naming pag usapan.
“Ang ganda talaga dito. Hindi ako nagsisisi na sumama ako noon dito kay Bullet.” aniya habang naglalakad kami.
“Maganda talaga dito. Maraming nag sushooting,malinis kasi ang paligid at ang dagat.” sagot ko. Tapos hindi na sya nagsalita hanggang makarating kami sa Parola.
Napaka nostalgic. Bigla ko lang naalala kung paano ako napagkamalang ispirito noon ni Krew. Kasalanan ko din kasi dahil hindi ako nagdala ng flash light nung gabing iyon.
Umakyat na kami at natanaw na namin ang kagandahan ng dagat sa hapong ito. Parang mga dyamanteng kumikinang dahil sa sinag ng araw.
“Naalala ko yung una kong punta dito. Binalaan ako ni Bullet na may masama daw ispirito dito sa parola,pero pumunta pa din ako. At ayun nga,napagkamalan kitang ispirito sa parola.” aniya at tumawa kaya natawa na din ako.
“Sobrang takot ka nga nun eh.” ani ko pagkatapos tumawa. Nilingon ko sya pero hindi na sya tumatawa. Nakatitig lang sya sa akin kaya naconcious ako bigla.
Pangit ba akong tumawa? Mukha ba akong praning tumawa?
“Mula ng araw na iyon,nabaliw na ako at naguluhan.” seryoso nyang sabi.
AN/ Haay,last update muna. May problema lang. Kailangan na naming lumipat ng bahay pero wala pa kaming pera kaya sobrang nahihirapan na ako. Idagdag pa na ginagawan ko lang ng paraan ang pag update dahil sira nga ang Nokia ko na pang draft at update,ngayon naman charger ko ang sira,ihinagis ng pinsan ko nung nagwala nung isang araw. Huwag nyo po akong iwan,sana may balikan pa po ako :(
17. Five days realization!
Niyaya ko ng bumalik sa bahay si Krew dahil alas singko na. Baka nasa bahay na sina Lolo at Lola. At saka medyo awkward kanina eh.
Pag uwi namin ay naabutan namin sa kusina sina Lolo at Lola kasama si Aling Patring,nagluluto sila ng hapunan pero akala mo may birthday.
“Lo,La,Aling Patring,si Krew po,nauna lang syang sumama pero susunod din ang iba naming tropa,nandito din sya nung birthday ko.” ang agad kong pakilala.
“Magandang hapon po.” at nag mano si Krew sa mga ito.
“Naitawag nga sa amin kaya nagpunta kami ng Lola mo sa Balayan para mamili.” ani Lolo matapos sabihan ng ‘kaawaan ka ng Diyos’ si Krew.
“Siya ba’y kasintahan mo apo? Napaka gwapo eh!” ani Lola na may kasama pang pagpalakpaka. Napabungisngis si Aling Patring,napailing si Lolo at ako paniguradong namumula.
“La! May girlfriend po sya!” ani ko at nagtawanan sila. Nakangiti lang si Krew,ni hindi man lang nagprotesta.
“Ay siya! Dun na muna kayo sa living room. Tapusin muna namin ang pagluluto.” ang pagtataboy ng mga ito sa amin.
“Mukhang gusto nila ako para sayo ah?” ani Krew kaya nilingon ko. Ano ba nangyayari sa kanya?
“Huy! Mahiya ka sa girlfriend mo.” sabi ko at binuksan ang tv. Naupo ako sa sofa at tumabi sya.
“Biro lang! Masyado kang seryoso. Gusto ko lang naman tuluyan ng tanggalin ang pader sa pagitan nating dalawa na ako mismo ang gumawa.” aniya na talagang nakakuha ng atensyon ko.
Maging ako ay nagtaka dahil biglang hindi sya namansin dati at naging suplado. Kaya nga siguro yung paghanga ko sa kagwapuhan nya ay biglang naglaho.
“Bakit ka nga ba naging suplado bigla? Okay naman tayo nung nagkakilala tayo sa Parola ah?” curious ko ding tanong.
“Pag sinabi ko ngayon,gugulo lang. Sa tamang panahon na lang pag naayos ko na ang mga dapat ayusin,Lax. Sa ngayon gusto kong magsimula tayo at bumawi sa mga kagaspangan ko dati.” seryoso nyang sabi. Kahit hindi ko makuha ang gusto nyang iparating ay nginitian ko sya.
“Nakabawi ka na. Yung mga panahong pinagbabawalan mo akong lumapit kay Prijie,malaki maitutulong nun,sadyang tanga lang ako at hindi nakinig.” ani ko. Siguro kung nung una pa lang nakinig na ako ay hindi ako hahantong sa ganon. Pero tapos na iyon,natuto ako sa pagkakamaling iyon.
“Mahal mo ba talaga siya?” seryoso pa din nyang tanong. Hindi ko na tuloy maintindihan ang palabas sa Tv.
“Hindi ko naman sya minahal eh. Infatuation lang siguro yon. Hindi ko agad narealized. Nang araw na nakita mo ako sa lumang building at nalaman kong ginamit nya lang ako para makapasok sa grupong iyon,hindi ako umiyak dahil nasaktan ako. Umiyak ako,dahil nagtiwala ako sa kanya,tas aaminin nyang sya din pala ang bumaboy sa akin.” mahaba kong sagot,hindi ko na namalayang tumulo na pala ang mga luha ko.
“B-binaboy? P-paano?” ang gulat na tanong ni Krew. Lumingon ako sa kusina. Gusto kong may mapaglabasan ng mga naipon kong hinanakit,at ito ang tamang panahon,at sa tamang tao.
Pinatay ko ang Tv at tumayo ako. Naglakad ako papunta sa kwarto ko at sumunod si Krew.
“Laxmi,anong ibig mong sabihin?” ang nag aalala nyang tanong ng makapasok na kami sa kwarto ko.
Naupo ako sa kama,nanatili sya sa pintuan. Huminga ako ng malalim at inilahad sa kanya ang lahat lahat. Hanggang sa maramdaman ko na lamang na yakap yakap na nya ako.
“Pero magiging okay din ako. Kaya nga ako nagbakasyon.” ang sabi ko habang nakayakap pa din si Krew sa akin. Pakiramdam ko ay ligtas ako sa yakap nya. Yung puso ko parang tinatambol bigla,kaya kumalas ako sa yakap dahil baka maramdaman nya ang pagkalabog ng dibdib ko.
“Im sorry wala akong nagawa. Ni hindi ko namalayan na may nangyari na pala. Patawad. Sana,sa pagkakataong ito,Lax. Hayaan mo akong bantayan ka at ipagtanggol.” aniya at hinawakan ang mga kamay ko. Para akong nakuryente pero hindi ko naman mabawi ang mga kamay ko dahil baka ma offend sya.
“Wala na yon. Basta magkaibigan na ulit tayo. At maraming salamat sa pakikinig. Pakiramdam ko medyo nabawasan na ang bigat na dinadala ko.” sabi ko,tumayo at ngumiti. “Tara na,tulungan natin sila maghanda ng hapunan sa komedor.”
“Sige,tara!”
Masaya kaming naghapunan. Kinamusta nina Lolo at Lola ang pag aaral ko. Lahat naman ng mga magandang pangyayari ay sinabi ko. Pati si Krew ay tinatanong nila kung totoo bang nag aaral daw ako ng mabuti. Sa tuwing pakiramdam ko ay magbibiro si Krew ng panlalaglag sa akin ay sinisipa ko ang paa nya sa ilalim ng lamesa.
Ramdam ko na nawala na talaga yung pader sa aming dalawa ni Krew. Naisip ko din na huwag ng bigyang malisya yung sinabi nya noon kay Bullet sa Cr,maaaring sinusubok lamang nya noon si Bullet at saka para tuluyan na akong hindi mailang.
Kinabukasan ay niyaya ko syang maligo sa dagat. Pero hindi dito sa amin,sa kalapit na baryo. Binaybay lang namin yung tabing dagat,nilampasan ang Parola at narating na namin ang aming pakay.
“Mukhang malalim dyan ah?” aniya ng nasa creek kami at tinatanaw ang tubig sa ibaba.
“Sakto lang yan. Dyan nga nag shooting dati ang ABS-CBN ng teleserye nila,yung may kakambal si Claudine Baretto,dyan pinatalon yung dalawang bata.” ang nakangiti kong sagot. Pero sa totoo lang,kahit ako ay hindi ko pa nalalangoy iyan.
“Ang tapang naman nung dalawang bata. Subukan natin? Mabato ba sa ilalim?”
“Hindi ko alam! Sina Majo at Bullet lang naman ang laging tumatalon dyan dati.” ang kinakabahan kong sagot.
“Tingnan natin!” hinila nya ako. Niyakap mula sa likuran at tumalon. Habang pabagsak kami ay pumikit na lamang ako.
Nang bumagsak kami sa tubig ay hawak nya ang kamay ko. Lumangoy kami papunta sa pampang. Parehas kaming hinihingal na humiga sa buhangin.
“Gago ka! Nagulat ako dun ah!” ani ko sabay bato ng buhangin sa kanya. Tumawa naman sya.
“Nakaka kaba,pero ang sarap sa pakiramdam nung bumagsak na tayo sa tubig.” aniya na nakatingin sa langit.
Oo nga,ang sarap sa pakiramdam na yakap mo ako habang bumabagsak tayo,at hawak mo ang kamay ko ng bumagsak na tayo sa tubig. Naramdaman kong hindi mo talaga ako papabayaan.
Pero agad ko iyong tinanggal sa isip ko. Mali iyon.
“Sayang at naiwan kina Lolo ang camera.” pumikit ako at may naglanding sa dibdib ko na mga buhangin. Pagdilat ko nakatayo na si Krew,nakapamewang habang nakangising nakatingin sa akin.
“Gumaganti ka ah?” at kumuha ako ng madaming buhangin. Bawat bato ko sa kanya ay umaatras sya.
“Ano to? Magpupunuan tayo ng buhangin?” at dumakot na din sya ng buhangin. Agad akong tumalikod at nanakbo.
Pero sadyang mabilis itong si Krew at naabutan ako. Niyakap nya ako mula sa likod at binuhat papuntang dagat.
“Aaahh! Bitiwan mo ako!” ang natatawa kong sabi.
“No! Not unless mawala na ang lahat ng buhangin sa katawan natin.” aniya at lumubog kami sa tubig dagat.
Sa pangatlong araw ay nagyaya si Krew na mag gala sa bukid at kalapit na bundok. Gusto daw nyang makita yung mga lugar na pinupuntahan namin nina Majo nung bata pa kami.
Una ay itinuro ko sa kanya ang mga puno na madalas naming akyatin at kuhaan ng bunga. Pangalawa ay dinala ko sya sa ilog.
“Dito kami nagbabad nina Krew pagkatapos namin tulian.” nakangiti ko pang sabi.
“Nakita mo na pala ang kay Krew?” seryoso nyang sabi. Ewan,pagtingin ko sa kanya may nakita ako sa mga mata nya,at ayaw kong mag assume.
“Uhm,oo? Nung hindi pa sya tuli?” at dinugtungan ko pa ng tawa. Shet naman oh? Wew!
Sinabi ko na sa ibang araw na lang ang bundok. Kasi ang layo nun,pag sa bundok kami,ang kabilang parte nun ay Calatagan na ata,hindi lang ako sure.
Niyaya ko na syang umuwi kasi natahimik na sya. Ako naman ay nagpunta sa likod bahay para may i-check,hindi ko ito natingnan nung bakasyon kaya ngayon ko titingnan.
Napangiti ako ng makitang buhay pa ito.
“Lola! Pwede pa bang gamitin itong poso at yung balon?” sigaw ko kay Lola na nagwawalis dito sa likod bahay.
“Aba’y oo naman! Kay sarap maligo diyan.” nakangiting sagot ni Lola.
Agad akong pumasok sa loob at dumiretso sa kwarto ko para kumuha ng sabon at towel,pagkatapos ay pumunta ako sa guestroom,agad ko itong binuksan.
“Krew! Dun tayo maligo sa likod.” agad akong natigilan. Hubo’t hubad sya at may kinakalkal sa bag nya.
“Sige susunod na ako.” at humarap pa talaga sya. Nalaglag ang panga ko. Hindi man lang sya nahiya? Eh anong ikakahiya nya? Gwapo sya,maganda ang katawan at may ipagmamalaki talagang pagkalalaki.
Nag init ang pisngi ko at agad ng lumabas at dumiretso sa likod bahay.
Nagsasalok na ako ng tubig sa balon ng dumating sya,nakaboxers lang.
“Oh! Ikaw magbomba dyan sa poso.” ani ko.
“Yes my love! Este yes your highness!”
Sa ika apat na araw ay may narealized na ako,pero ayoko munang kilalanin kasi baka magkamali na naman ako. Isa lang ang nasiguro ko,matagal na ito kasi,kung ngayon lang eh imposible naman na ganon kabilis.
“Krew,pwede mo bang samahan muna si Laxmi sa Balayan?” ani Lolo habang pare pareho kaming nagkakape at tsokolate.
“Sige po,Lo.” sagot ni Krew.
“Bakit Lo,La anong meron?” taka kong tanong.
“Ganire,nag sabi ako na papasyalin muna kayo doon.” si Lola ang sumagot.
“Eh maliit lang din ang Balayan ah?” ani ko naman.
“Malaki na ang pinagbago ng Balayan,may Jollibee na dun! At saka magsimba kayo.” sagot ni Lolo.
Kaya ayon,pagkatapos maligo ay gumayak na kami papuntang Balayan. Tama nga sina Lolo at Lola,ang laki ng pinagbago ng Balayan. Nakita din namin yung Jollibee bigla tuloy akong natakam.
“Ang ganda ng simbahan. Tara simba muna.” ani Krew na sinang ayunan ko.
Nang maghawak kamay na para sa “Ama Namin.” ay nakumpirma ko na kung ano talaga ang bumabagabag sa akin.
Pagkatapos magsimba ay pumunta na kami sa Jollibee at bumili,sa bahay na lang namin kakainin ang mga ito. Pagdating sa bahay ay tuwang tuwa sina Lolo at Lola.
At nung gabing iyon,nahirapan na akong makatulog. Kasi alam ko sa sarili kong hindi pwede itong nararamdaman ko. Iba ito sa kung anong naramdaman ko kay Prijie. I figure na noon ko pa ito nararamdaman ngunit nasasapawan lang ng inis at ng infatuation ko kay Prijie.
Hindi pwedeng malaman ni Krew ito,ayokong makagulo sa maganda at maayos nilang relasyon ni Goddess. Pero parang sasabog ang dibdib ko sa mga kasweetan ni Krew,hindi ko tuloy alam kung saan ko ilalagay ang sarili ko.
Sa panglimang araw ay mabigat ang pakiramdam ko ng gumising dahil nga sa kakapuyat kagabi. Iba ito,ngayon lang ako napraning sa kakaisip.
Pagkatapos magsipilyo at hilamos ay bumaba na ako. Nasa living room na si Krew at bagong paligo na. Nanonood na agad ng Tv. Seriously? Anime kaya ang mga palabas pag ganitong oras.
Umupo ako sa tabi nya. Amoy na amoy ko yung natural nyang bango kaya nag drum and buggle na naman ang puso ko. Kita ko sa gilid ng mga mata ko na ako na ang tinitingnan nya.
“Bakit parang wala ka sa mood?” tanong nya pero hindi ako sumagot. Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko. Bakit ganon? Kasi alam kong hindi pwede. “Ayaw sumagot ah?”
Napapitlag na lang ako ng bigla nya akong kiniliti sa tagiliran at hinipan ang tenga ko. Hindi nya ako tinantanan hanggang halos maluha na ako sa kakatawa.
Nakahiga na ako sa sofa at nakapatong sya sa akin. Hinawakan nya ang mga kamay ko para hindi ako makapalag at nilock nya ang mga paa ko.
Hinihipan nya ang tenga ko tas dinidilaan kaya sobrang nakikiliti na ako.
“Laxmi! Were here!” boses iyon ni Majo.
“OMG!”
“The hell?”
Paglingon namin ni Krew,nakatingin sa amin ang tropa na nasa may pintuan. Shit! Mali ang iniisip nila!
18. Tuba!
Agad akong napabangon at naitulak ko si Krew.
“Shit!” daing ni Krew. Agad akong umayos ng upo.
“Bakit hindi kayo nagpasabi? Para nasalubong namin kayo?” tiningnan ko sila isa-isa. Lahat sila ay kakaiba ang tingin sa akin,at kay Krew na muling naupo sa sofa.
“Gusto namin surprise! Pero kami ang na surprise. What happened? What’s going on?” ani Majo. Napalunok ako. Bakit ba ako feeling guilty.
“Nakasalubong namin si Lolo Domeng at sinabing nandito nga kayo.” ani Bullet na seryoso. Alam ko ang mga iniisip nila!
“Kayo ba? My gawd!” entrada ni Maiden na parang gulat na gulat talaga.
“Hindi! Nakita nyo lang kaming nagkukulitan,nag conclude na kayo agad.” inis na sabi ni Krew.
“NAGKUKULITAN?” Ulit nila,maliban kay Kopi at Yeobo na parang naiinis na sa tropa.
“Kailan pa kayo naging close at natutung magkulitan,aber?” nakapamewang na sabi ni Beauty. Bigla akong kinabahan.
“At kung natatandaan namin,may cold war kayo. Mag aaway tas hindi na magpapansinan. Anyare?” dagdag ni Majo.
“Niloloko mo ba si Goddess dude?” dagdag pang tanong ni Bullet.
Shet! Bakit hindi nila kami pinagsasalita? What’s with them? Ugh.
“Teka,teka! Ang layo na ng narating nyo! Kulitang magkaibigan lang yon. Ang dami nyo ng sinasabi.” ang pag intrada ko na. Natakot ako na mauwi sa away,nagtagis na kasi ang panga ni Krew eh.
“Magkaibigan kami dati pa. At ngayon nagsisimula ulit kami. Bumabawi ako sa mga panahong inaaway ko sya. Bakit ang dami nyo ng issue? Hindi ba pwedeng magkalapit kami ni Laxmi? Bakit kailangan paghinalaan nyo kami? Nadadamay pa si Goddess. Ganyan ba kayo mag isip?” ani Krew. Tumayo at dumiretso sa kwarto nya.
Natahimik kaming lahat. Ako pinapakalma ko ang sarili ko. Hindi dapat ako mainis,natural na reaction lang siguro nila iyon.
“I agree with Krew. Pagkatapos ng mga nangyari kay Laxmi,ganyan ang ibubungad nyo? Kaibigan ba talaga kayo?” seryosong sabi ni Kopi. Pare pareho silang napayuko,maging ako ay parang napahiya.
“Seriously? Dadagdagan nyo ba ang bigat ng damdamin ni Lax? Buti nga nandito si Krew na kinocomfort sya,bagay na hindi natin nagawa.” dagdag pa ni Yeobo.
“Sorry.” sabay sabay na sabi nina Majo,Bullet,Beauty at Maiden.
“Its okay. Wala sa akin yon. Mag sorry na lang kayo mamaya kay Krew.” nakangiti kong sabi.
“Apo! Magluluto muna kami ng Lola mo!” ani Lolo na kakadating lang kasama si Lola. Nagmano ang tropa sa kanila.
“Naku! Lagi na lang po kayo ang gumagawa nyan. Tutulong po ako.” ani ko at tinulungan sila sa mga pinamili nila.
“Aba’y ayos lang apo. Samahan mo na La-ang sila sa mga kwarto nila.” sagot naman ni Lola.
“Uuwi muna ako.” ani Bullet.
“Ako din. Pero babalik ako.” sabi din ni Majo. Tinanguan ko sila at sinamahan na ang tropa sa dalawa pang guest room. Okupado na kasi ni Krew yung ikatlo. Sa isang kwarto magkasama sina Maiden at Beauty,sa pangalawa ay sina Yeobo at Kopi.
Matapos ko silang samahan ay pinuntahan ko si Krew. Alam kong nagtatampo sya dahil pinag isipan kami ng tropa ng hindi maganda.
Pagbukas ko pa lamang ng pinto ay nakita ko na sya sa harap ng bintana,nakatayo at tinatanaw ang dagat. Napaka gwapo nya sa ganung anggulo. At ng lumingon sya sa akin ay biglang tumambol ang puso ko.
Shet! I need to stop this! Hindi pwede! Dapat natuto na ako sa ginawa ni Prijie.
Huminga ako ng malalim,lumunok at saka nagsalita. “Sorry sa inasta ng tropa,nagulat lang sila but they didn’t mean that. Huwag mo na lang yung isipin,alam naman natin kung gaano nyo kamahal ni Goddess ang isa’t isa.” parang may bumara sa lalamunan ko ngunit tinuloy ko pa din. “Sana huwag ma-apektuhan ang nagsisimula pa lang ulit natin na pagkakaibigan.”
“Hindi ka dapat mag sorry,kasi wala naman tayong ginagawang masama.” aniya,tinitigan ako at ipinatong ang kanang kamay sa kanang balikat ko. Parang hindi na ako humihinga sa bilis at lakas ng tibok ng puso ko. “Masaya nga ako na umabot na tayo sa ganon,na nagkukulitan na tayo. Wala akong pinagsisisihan na naabutan nila tayong ganon. Atleast,ngayon alam na nila na pwede tayo.”
Napalunok ako. Ako lang ba ang may kakaibang iniisip?
“M-mabuti na-naman. Tayo na sa baba.” ani ko. Shet na malagket.
“Sige,tara na! Ipakita natin sa kanila kung gaano na tayo ka-close.” aniya. Ngumiti at inakbayan ako. Napasinghot ako. Kingina! Ang bango ng kilikili nya! Lalaking lalaki ang amoy. “Bakit mo inaamoy ang kili-kili ko?”
Biglang nanlaki ang mga mata ko at nalaglag ang panga ko.
“H-huh? Hindi kaya! Naamoy ko lang ng hindi sinasadya!” ang agad kong depensa at lumayo.
“O sige,para fair. Paamoy din ng kili-kili mo kung mabango ba.” nakangisi nyang sabi habang nakapamewang.
“Ayoko!” agad akong lumabas ng kwarto at nanakbo. Paglingon ko ay mabilis naman syang naglalakad. Nagmadali akong makababa pero nalito ako kung saan magtatago.
Saan ako magtatago?
“Huli kaaa!”
“Amp!”
“Paamoy na ng kili-kili!” tumatawa nyang sabi. Yakap ako mula sa likuran. Hinipan nya ang tenga ko kaya napatawa ako. Pinipilit nyang iangat ang isa kong kamay para maamoy ang kili-kili ko pero pumapalag ako.
“Ahem.” napahinto kami ni Krew at tiningnan kung sino yon. Si Lolo! Nakatingin sa amin,nakatayo sa pinto ng dining room! “Magkaibigan pala at may gerlpren!” nakangisi pa nitong dagdag.
Agad kaming naghiwalay ni Krew sa sobrang hiya.
“Aba’y Domeng! Anong tinatayo tayo mo dyan? Tawagin mo na ang– o apo at Krew! Tawagin nyo na mga kaibigan nyo. Kakain na.” ani Lola.
“No need na po! Nandito na kami,kanina pa!” boses iyon ni Beauty. Sabay kaming napalingon ni Krew. Nasa hagdanan sila.
“Kanina pa kayo dyan?” tanong ni Krew. Sabay sabay silang tumango at ngumisi.
Napa facepalm ako. Ampupu! Nahuli na naman nila kami! Kaloka.
Natapos kaming lahat mananghalian,nagpresinta sina Maiden at Beauty na maghugas ng mga pinagkainan namin. Pinigilan ni Lola pero sinabi kong hayaan na lamang ang dalawa.
“Alam kong gusto niyong uminom. Diyan muna kayo at magpapakuha ako ng tuba.” ani Lolo at umalis. Nag ngisihan at nag apir pa sina Yeobo at Kopi.
“Ayaw nyo bang mamasyal?” ang tanong ko sa kanila. Nandito kami sa likod bahay malapit sa dagat.
“Bukas na siguro. Gusto ko lang talaga matikman ulit yung tuba!” nakangising sagot ni Yeobo.
“Ang tapang mo dude. Eh ikaw nga unang naduling dun.” ani Kopi at nagtawanan kami.
Biglang may tumunog na phone kaya natigil kami sa tawanan.
“Si Goddess,tumatawag. Sagutin ko lang.” ani Krew at lumayo. Ewan ko ba parang biglang may kumurot sa puso ko.
“Gusto mo na sya.” hindi iyon tanong kundi statement mula kay Kopi. Napalingon ako sa kanya,hindi ko alam kung paano sasagot,wala pa akong nilihim sa kanilang dalawa ni Yeobo. “You don’t need to answer. Just be careful.”
“At saka huwag mong kalimutan. May girlfriend sya.” dagdag ni Yeobo. Napabuntong hininga ako.
“Were back!” boses iyon ni Majo. Nilingon namin at kasunod nyang naglalakad sina Bullet,Beauty at Maiden.
“Sabi ni Lolo Domeng mag iinuman daw kaya nagmadali na kami.” ani Bullet ng makalapit na sa amin.
“Group selfie tayo guys!” sigaw ni Beauty at nilabas ang Digicam sa pouch nya.
“Wala si Krew!” agad na puna ni Maiden. “Ayun! Hoy Krew! Tara group selfie!”
Sakto naman tapos na atang makipag usap kay Goddess si Krew kaya lumapit na sya.
“Ayan! Pose na!” inilapag ni Beauty ang cam sa pwestong kita kaming lahat. Tumabi sa akin si Krew,hinapit nya ako at inakbayan. “Say cheese!”
CLICK!
Ilang saglit pa dumating na si Lolo,may kasamang isang lalaki na may bitbit ng dalawang galon ng tuba. Napalunok ako. Papatayin ba ni Lolo ang mga kaibigan ko?
Pinili ng tropa na dito na lang sa likod mag inuman para daw hindi maka agaw atensyon at makabulabog sa iba. Natawa na lang ako,dahil sa distansya ba naman ng mga bawat bahay ay imposibleng maka bulabog kami.
Tinulungan ko si Lola na ilabas ang mga pulutan na kanina pa pala nya niluluto. Nahihiya na tuloy ako sa kanila ni Lola,lagi na lang kaming pinagsisilbihan.
Isang mahabang mesa ang ginamit namin. Katabi ko si Beauty,Maiden at Majo. Sa tapat namin sina Bullet,Yeobo at Kopi.
“Pst? Majo,palit tayo.” dinig kong sabi ni Krew.
“Ayoko. Gusto mo lang makatabi si Laxmi eh.” sagot ni Majo at nanahimik naman si Krew.
Nagsimula na kaming uminom. Si Bullet ang taga tagay,dahil gusto ko makisaya ay tumatagay na din ako.
Masaya ang inuman namin. Panay tawanan sa mga kanya kanyang kalokohan. Hanggang sa naramdaman ko na ang pag init ng katawan at pagkahilo pero hindi ko ito pinahalata. Sige pa din ako ng inom pag sa akin na ang tagay. Ayoko namang mapahiya,kasi yung tatlong babae parang sanay na sanay uminom,daig pa ako.
“Sus maryosep! Domeng! Bakit tuba ang pinainom mo? Tingnan mo ang apo natin! Namumula at puro pantal na.” ang sigaw ni Lola,agad silang nagtinginan sa akin.
“Okay lang ako,La!” sagot ko pero umiikot na ang paningin ko at namimigat na ang talukap ko. Kita ko pa na nagtayuan sila,ang dami nilang sinasabi na pag aalala sa akin. Hanggang sa hindi ko na nalabanan ang pagkahilo.
“Shit!” naramdaman ko na lang na may sumalo sa akin at umangat ako sa ere. May mga sinasabi sila pero hindi na malinaw sa pandinig ko.
Naamoy ko ang bango ni Krew,sya pala nagbubuhat sa akin. Kaya lalo kong isiniksik ang sarili ko sa kanya.
Naramdaman ko na lang na naihiga na ako. Bahagya kong idinilat ang mga mata ko.
“Allergy lang yan. Huwag kayong masyadong mag alala. Ituloy nyo na ang inuman,mamaya okay na sya.” sabi ni Lola at lumabas na ang tropa.
“La,lo. Ako na po bahala sa kanya.” sabi ni Krew na punong puno ng pag aalala ang mukha. Parang may kung anong tumama sa puso ko. Ewan,parang gusto ko maiyak. Ngayon,hindi ko na maiwasang umasa sa mga pinapakita nyang aksyon.
“Sige ijo. Punasan mo lang sya at paypayan.” ani Lolo at lumabas na sila ni Lola. Nung titingin na sa akin si Krew ay agad ulit akong pumikit.
“Kasi naman eh! Lagi mo na lang akong pinapakaba. Sa uulitin magsabi ka kung anong bawal sayo.” aniya at naramdaman ko ang palad nya sa pisngi ko.
Mas diniinan ko ang pagpikit. Ramdam na ramdam ko na. Na tuluyan na akong nahulog sa kanya. At hindi ko na alam kung tuluyan pa ba akong makaka ahon sa nararamdaman kong ito. At kung ano man ang sapitin nito,tatanggapin ko na lamang.
19. Masarap ang bawal!
Sa bawat araw na dumadaan,mas nagiging malapit lalo si Krew at mas hulog na ako sa kanya. Halos hindi na nga ako mapakali pag hindi sya tumitingin. Hindi kumpleto ang araw ko pag hindi sya tumatambay sa kwarto bago kami matulog. Ito yung ikinakatakot ko,hindi ko talaga nako-control ang damdamin ko kahit ilang beses ko ng sinabi sa sarili na dapat natuto na ako sa mga ginawa ni Prijie.
Ngayon,dahil sobrang mahal ko na si Krew ay mukhang papayag akong maging kabit. Hindi man nya nililinaw kung ano ba talaga kami,pero sapat na sa akin yung mga aksyon at ipinapakita nya. Minsan nagsasabi sya ng mga bagay na may ibig sabihin. At dahil hulog na hulog na ako,wala na akong pakialam kahit ako pa ang masaktan sa bandang huli. Ang mahalaga sa akin ay mabigyang atensyon ng taong mahal ko.
“Masaya ako na ganito tayo. Matagal ko itong pinangarap.” ani Krew. Bumilis ang pintig ng puso ko. Nakahiga kami,hawak nya ang kamay ko at ginuguri ng hintuturo nya ang aking palad.
“A-ako rin.” simple kong sagot. Sa totoo lang ay tinotolerate na nga kami ng tropa. Ang sabi ni Kopi,kung ano ang mga nangyayari dito ay mananatili na lamang dito. Pati ako,gusto ko na lang manatili dito para makasama pa si Krew. “Tara na,baba na tayo. Sayang ang despedida kung magkukulong tayo dito sa kwarto.”
Sabay na kaming lumabas. Madami na namang tao,akala mo fiesta,ganito talaga sina Lolo at Lola. Nung isang araw dumating sina Mama at Papa nag Matabungkay kami kaya sobrang saya lang. Ngayon despedida namin,bukas kasi luluwas na kami pabalik ng Manila.
Gusto ko itong nangyayari sa amin ni Krew. Pero kung nasa Manila na uli kami,hindi ko na alam,kasi alam kong may Goddess. Hindi man malinaw kung ano ba talaga kami ay kuntento na ako.
Nabulag ako noon kay Prijie,na kahit na alam ko namang si Krew ang gusto ko ay binalewala ko ito. Pero lalabas at lalabas din pala ang tunay na damdamin. Nagwawala,naghuhumiyaw at ang hirap labanan.
Ipaglaban o bitawan man ako ni Krew,sarili ko lamang ang dapat sisihin,dahil umpisa pa lang alam ko ng mali pero pinagpatuloy ko.
Sa gitna ng inuman nila ay nagpaalam ako na mag CR muna. May CR kasi malapit sa kusina. Pagkatapos kong maghugas ng kamay ay lalabas na dapat ako pero napatigil dahil sa aking narinig.
“Ano tong ginagawa mo tol?” boses iyon ni Bullet. Idinikit ko pa ang tenga ko sa pinto ng Cr.
“Alam mo kung anong ginagawa ko.” si Krew naman.
Ano ito? May maririnig na naman ba akong ikakagulat ko?
“Masasaktan si Laxmi. Itigil mo na yan.” ani Bullet. Kumalampag na ang dibdib ko.
“Hindi ako titigil. Sigurado na ako dito at hindi ko hahayaang masaktan ulit si Laxmi.” ang sagot ni Krew. Napalunok ako.
“Hindi mo sya sasaktan? Pero si Goddess sasaktan mo?”
“Pabayaan mo na ako. Problema ko ito,tol.” ang parang frustrated na sagot ni Krew.
“Bahala ka na nga. Pero pag nasaktan si Laxmi dahil sayo. Kahit hindi ko sya mahal ay ilalayo ko sya sayo,mahal ko sya bilang kaibigan.” at narinig ko na lang ang mga yapak nila palayo.
Napahinga ako ng malalim. Oo nga Krew,sino sa amin ni Goddess ang hahayaan mong masaktan?
Pero sinagot ko na din ang sarili ko,na ako ang masasaktan. Pero titiisin ko. Ganito naman pag nagmamahal diba?
Bumalik ako sa kanila na kunwari ay wala akong narinig. Pinapatabi ako ni Krew sa kanya pero kay Kopi ako tumabi na ikinasalubong ng mga kilay niya.
Kinabukasan ay maaga kaming bumyahe pabalik ng Maynila. Kailangan kong humabol sa enrollment ng 2nd sem at may mga idadagdag pa akong mga subject.
Mula pag alis sa Batangas hanggang sa makarating sa Manila ay yung pinag usapan nina Bullet at Krew ang iniisip ko. Ngayon pa lang,kailangan ko ng tanggapin,ano ba naman ang laban ko sa napaka ganda at napaka bait na si Goddess? Pasalamat na lamang ako at naambunan ako ng atensyon ni Krew.
Pagkadating ko sa bahay ay dumiretso ako sa kwarto para matulog. 6AM kami umalis at 9AM na ngayon. Mamayang 1:30PM ay mag e-enroll na ako.
Nang magising ako ay agad akong naligo at nagbihis. Pagbaba ko ay nandun si Mama sa living room at nanonood ng Tv.
“Ma! Hindi ka pumasok?” ani ko ng makalapit. Nagbeso ako at naupo sa tabi nya.
“Hindi,may dismenoria ako ngayon. Kumain ka na para makapag enroll ka na.” ani Mama,tumango ako at tumayo para magpunta na sa dining hall.
Nang nasa campus na ako ay ang dami ng tao. Matyaga akong pumila. At ng matapos ay tiningnan ko ang form ko.
“Shet! May dinagdag pa ako,dapat hindi na lang.” ang agad kong reklamo sa sarili at naglakad palayo sa registrar.
Nang makaupo sa isa sa mga benches ay tinitigan ko ulit ang form ko. Napanguso ako.
“Hi Laxmi! Tapos ka ng mag enroll? Bakit busangot ang mukha mo?” boses iyon ni Goddess. Ang ganda ganda nya lalo. Parang sinaksak ang puso ko ng makitang magka holding hands sila.
Ang sakit palang isampal sayo ang katotohanang hindi ikaw ang una.
Hindi ko tiningnan si Krew. Ngumuso ako at nag iwas ng tingin,umupo silang dalawa sa tabi ko.
“Nagdagdag ako ng isang subject,ang Philo. Pero mahina ako dito eh.” pagkuwa’y sagot ko habang ang tingin ay nasa mga kapwa estudyanteng dumaraan.
“Nako! Terror ang prof dyan. Pero may alam akong makakatulong sayo.” ani Goddess.
“Sino?”
“Si Krew,I remember naka uno sya dyan dati.” ani Goddess. “Diba hon?”
Nanlaki ang mga mata ko at na excite. Yun lang ang nakikita ko para magkasama ulit kami ni Krew.
“Kung okay kay Laxmi. Edi ako magiging tutor nya.” nakangiting sabi ni Krew at kumindat sa akin. Nagfiesta na naman ang puso ko. Mabuti na lamang at sa akin parin nakatingin si Goddess.
“Okay na okay! I mean,kailangan ko talaga ng tutor.”
“Ang bait talaga ng hon ko. O sya,Lax. Maiwan ka na namin. Pupunta pa kami sa Mall.” tumayo na silang dalawa. Bigla akong nalungkot,ang bilis naman.
“Sige,enjoy!” ani ko. Mabilis na lumingon si Krew at kumindat kaya napangiti na ako.
Dun pa lang,kinompleto na nya ang araw ko.
Unang araw ng klase ay excited ako. Alam ko kasing makikita ko na naman si Krew. Hay! Mahal na mahal ko na talaga sya.
Biglang kumulo ang tiyan ko kaya naisipan ko munang magpunta sa cafeteria,tutal may one hour pa bago ang una kong kaklase. Naglalakad na ako ng mapatigil ako dahil sa narinig ko.
“Hindi ata nakapag enroll si Prijie.” sabi nung isang babae.
“Bakit naman?” tanong ng isa pa.
Bakit ba ako nakikinig? Mabuti ngang hindi na pumasok si Prijie para hindi ko na sya makita.
“Nawili dun sa gang. May pinapagawa ang gang sa kanya,umayaw sya at kumalas. Ayon binugbog,bali mga buto at nasa St.Lukes ngayon.”
Parang biglang tumakas ang kaluluwa ko sa sariling katawan. Nakaramdam ako ng matinding awa kay Prijie. Ang sama talaga ng gang na iyon!
Kaya buong araw ay nagtatalo ang isip ko kung pupuntahan ko ba si Prijie o hindi. Kung sasabihin ko ba sa tropa o hindi. Pero sa huli,nagdesisyon akong puntahan sya. Don’t get me wrong,wala na akong nararamdaman pa para sa kanya,pero yung fact na naging magkaibigan kami kahit pagpapanggap lang ang ginawa nya ay hindi ko maaaring kalimutan. Naisip ko din na ito na ang tamang panahon para magka usap kami.
Pagdating sa ospital ay agad akong dumiretso sa information desk at sinabi nila sa akin kung saan ang kwarto ni Prijie.
Kinakabahan ako ng buksan ko ang pinto. Bumungad sa akin ang Prijie na nakahiga. Nakita nya ako at agad nanlaki ang mga mata nya.
“L-laxmi.” aniya. Tumayo ako sa harapan nya. Puro bandage sya at pasa sa mukha. Talagang pinuruhan sya ng mga walangyang ’yon.
“Magpagaling ka.” ani ko at hindi na alam ang idudugtong.
“Pa-patawarin mo ako sa mga ginawa ko. Ito nga at pinagbayaran ko na. Patawad talaga,Laxmi.” aniya at tumulo ang mga luha. Nahabag ako,heto sya at humihingi ng tawad,tao lang ako at hindi naman na kailangang magalit ako sa kanya habang buhay.
“Napatawad na kita. At salamat din dahil nalaman ko kung ano ang pinagkaiba ng infatuation sa love. Dahil sa ginawa mo,naging matatag ako. Pero ayoko ng pag usapan ang nakaraan. Ang mahalaga,napatawad na kita.” ngumiti ako. Ang sarap pala sa pakiramdam ng nagpapatawad at pinapakawalan mo yung galit mo? Ang gaan sa dibdib.
“Mahal kita Lax at totoo iyon. Pero naging duwag ako eh. Alam kong darating ang araw na magbabayad ako. At ito na nga. Maraming salamat at pinatawad mo ako.” aniya na lumuluha pa.
“Ibaling mo na lamang sa iba ang pagmamahal mo. Gusto kong pag magaling ka na ay magsimula tayong maging magkaibigan muli.”
“T-talaga?! Gusto mo pa akong maging kaibigan?” ang parang hindi nya makapaniwalang tanong. Lalo akong napangiti,naisip ko na magiging mabuti kaming magkaibigan,yung walang halong pagpapanggap.
“Oo naman! Gusto ko pang lumangoy sa swimming pool nyo eh!” sagot ko na ikinatawa naming dalawa.
“Ikaw talaga! So,who’s the lucky guy?”
“Si Krew.”
“I knew it! Umpisa pa lang,ramdam ko na sa mga bawat tingin nya sayo.”
Umalis ako ng ospital na pakiramdam ko ay may mission akong natapos. Pagka sakay ko sa taxi ay tiningnan ko ang phone ko,may 2 missed calls mula kay Krew at mga text messages din. Tinamad akong basahin ito sa byahe,pagdating na lang sa bahay.
“Lax,anak idlip muna ako.” ang salubong sa akin ni Mama pagkapasok ko pa lang ng bahay. Tumango ako at dumiretso na sa kwarto ko.
Agad akong naghubad para makapag palit na ng pambahay. Naka short na lang ako na manipis ngayon. Tinungo ko ang closet para maghanap na ng damit ng may gumulat sa akin.
“Huli ka!!” mula sa likod ay niyakap ako nito at hinalikan sa leeg.
“Shet! Papatayin mo ba ako sa nerbyos?” at ipinagpatuloy ko ang pagkuha ng damit. Nakayakap pa din sya at nag uunahan na ang mga kabayo sa dibdib ko.
“Hindi kita papatayin sa nerbyos. Papatayin kita sa sarap!” at dinilaan nya ang tenga ko. Nanginig ako at nanlambot.
“B-bawal.” sabi ko kahit sobrang natetempt na din ako.
“Hindi kita tuturuan sa Philo!” at kumalas sya sa pagyakap kaya napatawa ako.
“Para kang bata! Ganyan ka ba kay Goddess?” aray!
“Hindi. Sayo lang.” nag pout sya at umiwas ng tingin. Napangisi ako. Ngayon naniniwala na ako,masarap ang bawal.
“Hindi pa ako handa,pero sige.” ani ko. Nanlaki ang mga mata nya,hinila ko sya at itinulak pahiga sa kama.
“B-biro lang yon,Lax.” ang parang ninenerbyos nyang sabi.
“Pwes,hindi ako nagbibiro.” at binuksan ko ang zipper ng pantalon nya,ipinasok ko ang kamay ko. Hindi ko mahawakan dahil may boxer pa sya,kaya hinimas ko na lamang ito.
“Shit! Baka lumabas agad!” aniya na napapakagat labi pa.
20. Ulan!
Its been one month nung ginawa ko yun kay Krew. At hanggang ngayon,patago pa din ang aming relasyon. Kung relasyon nga ba iyong matatawag. Hindi ko makalimutan kung paano manginig ang kamay ko habang hawak ang kanya,at kung paano din sya manginig. It was a plain handjob at hindi na ulit iyon naulit.
“Gimik tonight?” ani Goddess. Sa totoo lang,hindi ko na sya matingnan ng diretso,sobrang nagiguilty na ako. Nasasaktan ako pag sila ni Krew ang magkasama,sya naman walang alam pag kami ni Krew ang magkasama.
“Im on.” ani Yeobo na sinang ayunan ng lahat.
“Try kong sumunod. Magrereview pa ako eh,alam nyo na.” ang palusot ko naman.
“One month ka ng tinuturuan ni hon,wala pa ding nagbago?” takang tanong ni Goddess,tiningnan ako ng tropa,tumingin naman ako kay Krew na walang reaksyon.
“Eh,ganon talaga. Pero don’t worry,mawawalan ka na ng kahati.” ang sagot ko na wala sa sarili. Nilingon ako ni Krew na gulat,at dun ko lang narealize kung anong nasabi ko.
Habang tumatagal lalong bumibigat. Hindi na kinakaya ng konsensya ko. Sobrang mahal na mahal ko si Krew,pero ngayon,at this very moment,naisip ko na kailangan na naming tumigil bago pa magkasakitan at maging huli ang lahat.
“Hahaha! That was just a joke.” ani Goddess pero hindi na ako sumagot. Napalingon ako sa Main building at nakita ko si Prijie na naglakad palabas sa registrar.
“Sige! Itext nyo na lang ako kung saan ang gimik,baka sumunod ako.” ani ko at tumayo na.
“San ka pupunta?” biglang tanong ni Krew kaya sya naman ang nilingon ng tropa.
“Kausapin ko lang si Prijie.” at tumakbo na ako papunta kay Prijie.
“Oy,nandito ka pa din?” ang bati sa akin ni Prijie.
“Oo,tambay saglit. Ikaw?”
“Ngayon lang ako nakapag enroll eh. Buti tinanggap pa.”
“Im glad okay ka na at maayos.”
“Binobola mo ba ako? Ililibre kita!” nakangisi nyang sabi.
“Sige nga! Gusto ko yung mabubusog ako.” ang sabi ko na din.
“Tara na.” at lumabas kami ng campus. Panay vibrate ng phone ko. Alam ko si Krew iyon. Pero kailangan ko ng umiwas muna,kinakain na talaga ako ng guilt.
Sa Pizza Hut kami kumain ni Prijie,ang sarap lang sa pakiramdam na tuluyan na naming kinalimutan ang mga pangit na pangyayari noon.
Kaunting kwentuhan lang din at naghiwalay na kami,ako umuwi na at sya naman ay may pupuntahan pa daw.
Pagdating ko sa bahay ay nakita ko agad sa bakuran si Krew.
Anong ginagawa niya dito? Hindi nya kasama ang tropa?
“Hindi ka sumama sa tropa?” kinakabahan kong tanong dahil sobrang sama na ng tingin nya sa akin.
“San kayo nagpunta ni Prijie?” aniya,humakbang palapit sa akin. Napalunok ako at nagsimulang tumalbog talbog ang puso ko.
“Kumain. Nilibre nya ako eh. Ikaw? Baka hanapin ka nila.” ani ko at nag iwas ng tingin,yumuko na sya. At aaminin ko sa inyo,hindi pa kami naghahalikan,puro kulitan lang talaga.
“Sobrang nagseselos ako.” hinawakan nya ang baba ko. At sa unang pagkakataon,naglapat ang aming mga labi. Parang biglang naging jelly ace ang mga tuhod ko,napakapit ako kay Krew para hindi ako mapaupo. Nakakapanghina,nakakayanig,nakakalasing. Ganito pala pag ang mahal mo ang kahalikan mo.
“A-ako din naman ah.” sabi ko ng maghiwalay ang aming mga labi.
“Just give me time.”
“Itigil na natin ito. Kinakain na ako ng konsensya ko. Tama na,Krew.”
“Are you giving up on me?” ang galit nyang sabi at hinawakan ang mga balikat ko.
“Hindi naman sa ganon. Kaya lang–” hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil may bumusina. Pagtingin namin,kotse ni Goddess at sakto bumaba sya,naglakad papunta sa amin.
“Hi hon! Hi Lax! Tapos na ba kayo sa ginagawa nyo?” nakangiting bati nito. Hindi kami nakapag salita pero tumango si Krew. “Samahan nyo akong dalawa,may papakita ako sa inyo.”
Nagkatinginan kami ni Krew. Alam kong may mali na,pero dahil guilty ako ay mananahimik na lamang ako panandalian.
Sumakay kami sa kotse ni Goddess,si Krew sa front seat. Ako sa backseat.
“Masarap bang turuan si Lax,hon?” tanong ni Goddess habang nagmamaneho.
“Sakto lang.” sagot ni Krew. Napalunok ako. Alam ko ng buking na kami,I saw it coming,pinaghandaan ko din ngunit hindi ko alam na sa ganitong paraan.
“Mukhang enjoy nga si Lax. Diba Lax?” at tiningnan ako ni Goddess gamit ang rearview mirror. Hindi ako sumagot. Hindi ko sya matingnan.
Hanggang sa tumigil kami sa tapat ng isang parang kainan na native style. Bumaba si Goddess at tahimik kaming sumunod ni Krew.
Naupo kami. Ako halos hindi na makahinga sa sobrang kaba.
Nagulat ako,naglabas ng sigarilyo si Goddess at sinindihan ito.
“Bakit ka nagsisigarilyo?” ang suway ni Krew. “Stop that!”
“Kailan pa ito? Kailan nyo pa ako niloloko?” ang tanging sabi ni Goddess. Tumulo ang mga luha nya. Napanganga ako.
“Anong sinasabi mo?” ang pagdeny ni Krew. Huwag ka ng magdeny,lalo mo syang sinasaktan.
“SINUNGALING!” at malakas na sampal ang dumapo kay Krew,napapikit ako.
“Im sorry–” ngunit sampal din ang sumalubong sa akin. Pakiramdam ko ay namanhid agad ang pisngi ko.
“Laxmi pinagkatiwalaan kita,gustong gusto kitang kaibigan,yun pala gagawin mo sa akin ito? Bakit?” ani Goddess,basang basa na ng luha ang buong mukha nya.
“P-patawad.” nakayuko kong sabi. Kulang pa ang sampal na ito. Napakasama kong tao. Ngayon alam ko na bakit dumaranas ako ng mga hindi magaganda,kasi masamang tao ako.
“At ikaw! Mahal na mahal kita pero ginagago mo lang pala ako. Sana pala sinunod ko ang instinct ko. At kanina,nakakutob na ako. Tama nga ang hinala ko,nahuli ko kayong naghahalikan.” at sumubsob na sa mesa si Goddess at humagulhol. Niyakap sya ni Krew.
Tumayo ako. Ako ang may kasalanan. Kung sana pinigilan ko ang nararamdaman ko para kay Krew,at hindi tinanggap ang pakikipag kaibigan nya,hindi kami hahantong sa ganito.
Tumakbo ako palabas. Binaybay ko ang gilid ng kalsada,tulala at nag iisip kung paano masusulusyunan ang kasalanang nagawa. Biglang kumulog at kumidlat,kasunod nun ay ang pagbuhos ng malakas na ulan.
Hindi ko ito pinansin,binaybay ko pa din ang kalsada pauwi. Ayos lang siguro na magkasakit ako hanggang mamatay. Ang laki ng kasalanan ko. Of all people,si Goddess pa ang ginago ko,si Goddess na naging sobrang bait sa akin.
Biglang may tumigil na kotse sa tabi ko. Napatingin ako,kotse ni Goddess.
“Sakay! Kakalimutan ko ang lahat ng ito at magsimula tayo ng bago.” ani Goddess. Umiling ako. “Huwag matigas ang ulo!”
Lumabas si Krew at kinaladkad ako papasok sa backseat. Hindi ko tinitingnan ang mukha nya dahil ayaw kong makita sa mga mata nya na si Goddess ang pinili nya.
Sabi ko pa noon,kahit anong kahantungan nito ay haharapin at tatanggapin ko. Pero ang sakit pala na nakasakit ka ng tao. Ipinapamukha sa iyo na bawal at mali ang pagmamahalan nyo.
Nakita ko sa labas ng bintana na mas lumakas ang buhos ng ulan. Para bang nakikiramay sa nararamdaman naming tatlo.
“Sana,mula sa araw na ito,titigil na kayo. Magsisimula tayo ng bago.” ani Goddess at mas bumils ang pagpapatakbo. Madilim na at hindi kami nakakasiguro sa aming kaligtasan lalo na at basa ang daan.
“Dahan dahan,hon!” ang sabi ni Krew. Pumikit ako,para talaga akong sinasaksak pag tinatawag nyang hon si Goddess,akalain mo yun? Iniinda ko iyon samantalang mas masakit ang ginawa ko kay Goddess.
Bumalik sa pagiging moderate ang pag andar ng kotse. Mukhang kumalma na si Goddess. Ngunit ng paliko na kami sa isang intersection ay may kasalubong kaming truck.
Napakabilis ng pangyayari. Ramdam ko ang pag angat ko sa backseat at pagtama sa salamin. Tumalsik ako palabas ng kotse. Napapikit ako dahil parang may mga tumutusok sa mga mata ko.
Naglapitan ang mga tao. Dinig kong tumatawag na sila ng tulong. Wala akong maramdaman,parang manhid na ang katawan ko.
Nadinig kong sumisigaw si Krew. Sinisigaw nya ang pangalan ko.
“Kuya,pakidala higa na po sya sa ambulansya.” boses ni Krew iyon,parang malapit sya sa akin.
“H-hon,si Laxmi!” boses iyon ni Goddess. Pasimple akong nagpasalamat sa Diyos na ligtas sila.
Naramdaman kong inilagay nila ako sa stretcher. Naramdaman ko din ang pag angat sa ere. Parang biglang lalong umingay ang paligid.
“Shit! Laxmi!!” sigaw ni Krew at naramdaman kong ipinasok ako sa sasakyan.
Ligtas sila,salamat sa Diyos. Pero anong nangyari sa akin?
21. Chapel
KREW —
UGH! Fuck! Ang sakit ng ulo ko! Pag mulat ko ng mata ay nakita ko sa tabi ko si Goddess,nakayuko sa manibela,mabuti na lamang at may balloon. Nagtayuan ang balahibo ko. Tumingin ako sa backseat,wala si Laxmi! At dun ko lang napansin na basag ang salamin.
Natakot ako. Kahit masakit ang ulo at katawan ay lumabas ako ng kotse,umikot ako at binuksan ang driver’s seat,dahan dahan kong inilabas si Goddess. Humihinga pa sya. Salamat po Diyos ko!
Lumingon ako sa paligid,madami ng tao,may mga dumating ng ambulansya at pulis. Buhat buhat ko pa din si Goddess.
“Laxmi!! Laxmi!!” sigaw ko,sobrang natatakot na ako,malakas ang impact ng pagkakahagis nya dahil nasa likuran sya. Shit!
May lumapit na mga medics galing sa ambulansya. “Kami na po ang bahala.”
“Kuya,pakidala na sya sa ambulansya.” pagtingin ko kay Goddess ay gising na sya,tulad ko ay duguan din sya.
“H-hon,si Laxmi.” ani Goddess. Tumango ako at nilagay na sya sa stretcher saka pinasok sa ambulansya.
Napatingin ako sa kumpulan ng mga tao. May mga lumapit ding medics dito,nanlambot ako lalo ng makita kung sino ang inilagay sa stretcher.
“Shit! Laxmi!” parang tumigil ang pagtibok ng puso ko. Duguan ang mukha nya at parang hindi na sya gumagalaw.
“Excuse po! Delikado ang isang ito. Excuse!” nagmamadali nilang isinakay sa ambulansya si Laxmi.
Nanlambot ang mga tuhod ko. Bago maisara ang pinto ng ambulansya ay sumakay ako.
Ang dami nilang ginagawa kay Laxmi habang umaandar ang ambulansya.
“Gawin nyo ang lahat mabuhay lang sya! Pakibilisan po ang pagdadrive!” ang nanginginig kong sabi.
Napailing ang mga medics. Pagdating sa ospital ay kita ko pang ipinasok si Goddess sa ER,tapos ay si Laxmi.
“Dyan lang po kayo. Excuse me.” ani ng nurse.
Tang ina! Kasalanan ko ’to. Fuck!
Nanginginig na kinapa ko ang bulsa ko. Kinuha ko ang phone ko,basag ang screen pero nagpafunction pa naman. Agad akong nagdial.
“Hello Dude? Bakit hindi kayo sumunod?” sagot ni Bullet,maingay ang background. Nasa bar pa din sila.
“Na aksidente kami. Nandito kami sa ospital.”
“What? Nasan si Goddess? Is she fine?” ang gulat na reaksyon ni Bullet.
“Nasa ER sya,I think okay naman sya. P-pero si Laxmi,agaw buhay.”
“Tang ina mo dude! Saang ospital yan?! Tatawagan ko din sina Tito at Tita.” napapikit ako sa lakas ng mura nya. Pero sinabi ko pa din kung saang ospital.
Matapos ang tawag ay napa upo ako. Ayaw tumigil ng panginginig ng katawan ko. Halos mabunot na ang mga buhok ko sa kakasabunot sa sarili ko.
“Where’s our son,Krew?” ilang saglit pa ay nadinig ko iyon. Ang papa ni Laxmi.
“What happened?” ani Tita na umiiyak.
“Nasa ER po sila ni Goddess.” bigla kong naalalang itext ang mga magulang ni Goddess,kaya iyon ang ginawa ko.
“Sino mga magulang nina Laxmi Buenviaje at Goddess Silva?” ani ng duktor na lumabas sa ER.
“Kami po.” ani Tito at Tita.
“Padating na po ang parents ni Goddess.” ang sagot ko naman.
“Safe na si Miss Silva. Pero critical si Mr.Buenviaje,may mga bubog na tumama sa mga mata nya,nabugbog ang katawan nya at may mga nadislocate syang buto,and worst,may internal hemorage sya,so I recommend na dalhin sya sa OR bago ilipat sa ICU.” mahabang sabi ng duktor. Pakiramdam ko ay naubusan ako ng dugo dahil sa narinig.
“Our son!”
“Maam,Sir please do sign this waver.” sabi ng isang nurse na lumapit.
“Kung makaligtas sya sa operasyon,hindi pa din tayo makakasiguro,habang nasa ICU ay imomonitor namin sya,excuse me.” at umalis na ang duktor at nurse matapos pumirma nina Tito at Tita. Hindi ko sila matingnan. Umupo sila sa tabi ko at panay ang iyak ni Tita.
“Puro ka dugo. Magpagamot ka.” ani Tito. Alam kong gusto nilang magtanong pero dahil likas silang mababait ay hindi na lamang nila ginawa.
“Okay lang po ako.”
“Nasan si Goddess?!” boses ng Papa ni Goddess,kasama ang Mama nya at kuya.
“Sabi ko na nga ba! Ikaw ang dahilan!” agad akong kinwelyuhan at sinapak ng kuya ni Goddess. Napasadsad ako sa lapag pero hindi ako pumalag,I deserve this anyway,at kulang pa nga.
“Ize! That’s not the time,walang dapat sisihin!” ang suway dito ng Dad ni Goddess.
“Papatayin kita pag napahamak lalo ang kapatid ko.” banta ni Ize. Tumayo ako sa pagkaka salampak at muling naupo sa tabi ng mga magulang ni Laxmi.
“Nandito na po ba ang pamilya ni Goddess Silva? She’s safe now at pwede ng ilipat sa private room.” sabi ng isang nurse na galing sa ER.
“Thank you. Please,ilipat nyo na sya,we want to see her.” sabi ng Dad ni Goddess.
Dumating ang tropa na hindi makapaniwala sa nangyari.
“Nasan sya?” ani Kopi matapos nilang batiin sina Tito at Tita.
“Nasa OR.” sagot ko na nakayuko.
“Mga anak,pupunta lang kami sa Chapel,tawagan nyo kami pag may dumating na duktor.” at umalis na sina Tito at Tita. Panay ang iyak ng mga babae.
“Kasalanan ko to.” sabi ko na ikinatahimik nila. “Nahuli kami ni Laxmi sa akto ni Goddess.”
“Gago ka talaga! Hindi ka talaga nag iisip!” agad akong kinwelyuhan ni Bullet. “I told you na huwag mong sasaktan si Laxmi!”
“Mahal ko sya. Sya ang pipiliin ko,naghihintay lang ako ng pagkakataon na umamin kay Goddess,pero nahuli nya kami.” ang mapagkumbaba kong sagot.
“Tang ina ng pagmamahal mo!” at itinulak ako ni Bullet. Tatanggapin ko ang lahat ng galit nila. Dahil ako naman ang may kasalanan ng lahat ng ito.
“Tama na yan! Hindi ito ang oras para manisi.” suway ni Kopi.
“Kaya nga aksidente diba?” dagdag ni Yeobo.
“Hindi ka ba magpapagamot? Duguan ka din.” tanong sa akin ni Majo. Umiling ako,dapat nga maubos na dugo ko para mamatay na ako.
“Kailangan ng blood donor ni Mister Buenviaje. Sino po ang mga type AB+? At nasan ang parents nya?” sabi ng isang nurse.
“Ako po! Type AB+” Napalingon kami sa nagsalita,si Prijie.
“Tatawagin po namin parents nya.” ani Beauty at hinila na si Maiden paalis.
Sakto inilabas sa ER sa Goddess,napatingin kami lahat,ililipat na sya sa private room kasunod ang pamilya nya. Lumapit ako pero tinulak ako ni Ize,mabuti at nasalo ako ni Bullet.
“May iba pa bang donor?” ang pagpukaw sa amin ng nurse.
“Paki check po mga dugo namin kung sinong compatible.” sagot ni Kopi. “At paki gamot ang isang ito.” sabay turo sa akin nito.
Kasama si Prijie ay sumunod sila sa nurse. Ako naman ay isinama ng isa pang nurse sa ER para gamutin.
“Pwede ba akong mag donate?” tanong ko sa nurse. Hindi ako papayag na wala akong gagawin. Buhay ng mahal ko ang nakataya at gagawin ko ang lahat.
“Im sorry,sir. Pero sa kalagayan mo ay hindi pwede.” ang sagot nito at napamura ako.
Sobrang natatakot na ako sa maaring kahinatnan ni Laxmi. Natatakot akong mawala sya sa akin. Ngayon lang ako nagmahal ng ganito,yung tipong hindi ko na makontrol ang sarili ko,yung tipong parang sasabog ang dibdib ko pag hindi ko sya nakikita at nakakasama.
Oo,minahal ko si Goddess,pero ng makilala ko si Laxmi,everything change,pinigilan ko pero wrong move,lalo lang akong palihim na nabaliw sa kanya. Nagagalit at nagseselos ako noon kay Prijie pero wala akong magawa dahil committed ako kay Goddess. Nagselos din ako sa panliligaw ni Bullet pero hindi ako nagpahalata. Pero nung nagkaroon ako ng pagkakataon ay inunti unti at nilubos ko na.
Pinagsisisihan ko lang ay hindi ko nasabi sa kanya na mahal na mahal ko sya. Ayaw ko pang sabihin hanggat hindi pa kami naghihiwalay ng maayos ni Goddess,pero siguro masama ang ginagawa ko ay inunahan na ako ng tadhana.
After how many hours,inilipat si Laxmi sa ICU. Ang tropa naman ay pinuntahan si Goddess,maliban kay Bullet at Prijie.
“I’ll be honest with all of you.” ani ng duktor ng nasa tapat kami ng ICU,napabunot ako ng malalim na paghinga. “Sobrang delikado ng lagay nya. Natanggal namin ang mga bubog sa mata nya,pero maaring mabulag sya pagkagising nya,naayos na din namin ang mga nadislocate nyang buto. But,hindi tayo nakakasiguro kung magigising pa sya,within 24 hours at hindi pa sya nagising,makina na lamang ang bubuhay sa kanya.”
Napaiyak na naman si Tita,halos hindi na nga makapag salita. Ako naman ay may kung anong parang bumara sa lalamunan,at pakiramdam ko pahina ng pahina ang pagtibok ng puso ko.
“Please do everything para mabuhay ang anak namin. Kahit magkano pa yan. Hindi ako papayag na mawalan ng anak!” lumuluhang sabi ni Tito,lalong sumikip ang dibdib ko. Kasi,alam kong ako ang dahilan kung bakit nasa bingit ng kamatayan si Laxmi.
Tahimik akong tumalikod at naglakad palayo sa kanila. Sa kauna unahang pagkakataon,hihingi ako ng tulong sa kanya.
Pumasok ako sa Chapel ng ospital. Tahimik akong lumuhod. At dun,nagtuloy tuloy ng umagos ang mga luha na kanina ko pa pinipigilan.
AN/ HAAY! Patapos na ito,2 chapters na lamang. Ngayon pa lang humihingi na ako ng sorry dahil naging ganito,wala po akong magagawa dahil papunta talaga dito ang takbo ng kwento. Maraming salamat po sa pagbabasa. =)
22. Pre-Finale
KREW –
Dahil ako ang pinaka apektado ay pinauwi nila ako matapos alisin sa ICU si Laxmi at ilipat sa isang private room.
Ang sabi ng duktor,they will still monitor him within 24 hours,at pag hindi pa sya nagising ay idedeklara na nila siyang comatose.
Tulala lang ako ngayon dito sa kwarto ko,pakiramdam ko ay hindi na ako makahinga ng maayos. Sinisisi ko ang sarili ko,na kung sana,hindi ko na sya pinuntahan sa kanila hindi kami makikita ni Goddess. Na sana,walang aksidenteng nangyari.
Mabigat ang pakiramdam ko na naligo. My parents ask me a while ago kung anong nangyari at wala akong maisagot. Tumulo lang ang luha ko,and by then siguro alam na nilang may pinagdadaanan akong mabigat. Hindi nila alam ang tungkol kay Laxmi,ang alam pa din nila ay kami ni Goddess,kaya nga hindi ko alam kung paano sasabihin ang lahat lahat sa kanila.
Ngayon lang ako natakot ng ganito,ngayon lang ako nakaramdam na parang nasa bingit ng kamatayan ang buhay ko.
Hindi ko alam kung paanong napunta sa ganito katinding pagmamahal ang nararamdaman ko para kay Laxmi. Siguro,tama nga sila na pag pinipigilan ay mas tumitindi.
At first,oo hinangaan ko ang kagandahan nya dahil bihira lang ang mga bading na may ganung ganda kahit na hindi mag make up,I never imagined myself falling for another guy,kaya nga pinigilan ko din talaga,pero hindi ako nagtagumpay.
Matapos makapag isip ay naligo na ako at nagbihis,kailangan lagi kong mabantayan si Laxmi,gusto ko po syang makasama,gusto ko pang madinig ang mga pagtawa nya,gusto ko pang makita ang mga ngiti nya. Kung maaari lang sanang ako na lang ang nakaratay dun ay mas mainam siguro.
Pagdating ko sa ospital ay sina Prijie at Bullet ang naabutan kong nagbabantay kay Laxmi. Nagulat ako pero hindi ko pinahalata.
“Umalis sila para magpahinga,pero babalik din daw. Sina tita at tito naman pumunta sa opisina nila para icancel ang lahat ng commitments nila.” sabi ni Bullet. Napatingin ako kay Laxmi.
Nanginig ang tuhod ko at nanikip ang dibdib ko. Ang hirap nyang tingnan,ang daming nakasalpak sa kanyang tubo at parang ang makina na lamang ang bumubuhay sa kanya.
Lumapit ako,hinawakan ko ang kamay nya at naupo sa tabi nya. “Patawarin mo ako,lumaban ka please. Pangako,pag gumising ka,magiging masaya ka na,hindi ka na magdudusa,hindi ka na masasaktan.”
“Nung nabugbog ako ng gang,si Laxmi ang dahilan,sinabi nila na pahirapan ko pa sya,pero tumanggi ako at umayaw sa grupo kaya nabugbog ako. Pero isang araw,nagulat ako at dinalaw nya ako sa ospital,kahit sobrang sama ng ginawa ko sa kanya ay pinatawad nya pa din ako. Kaya kung ano man ang nagawa mo,tol. Im sure,mapapatawad ka ni Laxmi,kasi ganyan ka nya kamahal.” mahabang sabi ni Prijie na ikinalingon namin ni Bullet.
“Pero,hindi ko pa nasasabi sa kanya na mahal ko sya.” ang sabi ko naman.
“Then,sabihin mo. Maaaring nakapikit sya,pero sigurado akong nakikinig sya.” ani Prijie. Napatingin ako kay Bullet,tapos kay Laxmi.
“Matapang si Laxmi,lalaban yan. Hindi nga sya natakot na sumugal. Nagkamali nga lang kayo. Pero hangga’t hindi pa huli ang lahat,ayusin mo na,tol.” ang sabi ni Bullet. Naisip ko si Goddess kaya napatayo ako. Tama sya,hangga’t hindi pa huli ay aayusin ko na.
“Salamat.” ani ko.
“Kami na bahala kay Laxmi.” sabi pa nito. Bago ako lumabas ay tinapik pa nila ako sa balikat.
Pumunta muna ako sa information desk para malaman ang kwarto ni Goddess,at napag alaman kong sa third floor pala ito kaya dali-dali akong pumunta.
Pinihit ko ang doorknob,bukas. Kaya pumasok na ako. Napalingon sa akin si Goddess na nakasandal sa headboard at si Ize na nakaupo sa isang monoblock katabi ng kama.
Agad tumayo si Ize at nilapitan ako.
“Anong ginagawa mo dito?! Ang tigas talaga ng mukha mo no?!” galit na singhal ni Ize sa akin. Kung susuntukin nya ako ay hindi ako lalaban.
“Gusto ko lang makausap si Goddess.” mapagkumbaba kong sabi at nilingon si Goddess na nakatingin sa amin. May mga bandage sya sa ulo,but she looks okay.
“Wala na kayong dapat pag usapan! Ikaw ang papatay sa kapatid ko eh! Umalis ka na!”
“Kuya!”
“What? Kakausapin mo ang gagong ito?”
“Kuya,please!”
Huminga ng malalim si Ize,masama pa din ang tingin sa akin bago nilingon ang kapatid at lumambot ang expression ng mukha. Mahal nya talaga ang kapatid nya.
“I’ll give you 10 minutes,Kreeson. Nakabantay ako sayo.” aniya,tinulak ako at nilampasan saka tuluyang lumabas ng kwarto.
Dahan dahan akong lumapit kay Goddess. I still admire her,but I don’t love her anymore.
“Patawarin mo ako. Patawarin mo ako sa lahat ng kasalanan ko. Hindi ko naman sinasadya eh. Mahal kita,pero mas minamahal ko na si Laxmi at hindi ko na makontrol ang damdamin ko.” sabi ko habang nakatayo sa harapan nya. Mas mabuti na ito,wala namang masarap sa pag let go,lahat masakit pag nagpapalaya.
“Its okay. Ako nga dapat ang humingi ng tawad.” aniya,tumulo ang mga luha at humikbi. “Sobrang minahal kita pero siguro ay magpagkukulang talaga ako.”
“Wala kang dapat ihingi ng tawad at wala ka ding pagkukulang. Sadyang traydor lang ang puso,tumibok ito kay Laxmi,siguro hindi tayo ang para sa isa’t isa. Nangyari ito para matigil na ang mga pagkakamali ko at para matauhan ako. Wala kang kasalanan.” hinawakan ko ang mga kamay nya. Umiyak lang sya ng umiyak,nasasaktan ako dahil nasasaktan ko sya,at wala akong magawa,dahil alam ko sa sarili kong si Laxmi talaga ang mahal ko.
“Im letting you go,now.” aniya at pinahid ang mga luha. Naaawa ako sa kanya pero buo na ang desisyon ko.
“Im sorry. I didn’t expect us to end this way.” ani ko at niyakap sya. Alam ko,mapapalitan din nya ako ng mas deserving pa sa akin,Ive been a jerk to her,at dapat mas higit pa sa akin ang ipalit nya.
“Sige na,puntahan mo na sya,car accident nga nakaligtas ako,heartbreak pa kaya?” pagkuwa’y sabi ni Goddess.
“Magpagaling ka.” ang tanging sabi ko at tumayo na.
“Mas kailangan ka nya kesa kailangan kita. Kung pwede ihingi mo din ako ng tawad sa kanya?”
Tumango lamang ako at lumabas na.
“Good decision. Pinapatawad na din kita,pero huwag mong aasahang magiging mabait ako sayo.” agad na sabi ni Ize paglabas ko. Tiningnan ko lang sya at sya naman ang pumasok sa loob.
Habang naglalakad ay nakaramdam ako ng pag gaan ng pakiramdam. Si Laxmi na lamang ang pagtutuunan ko ng pansin. Sana bago matapos ang araw na ito ay magising na sya. Hindi ko na kakayanin kung tuluyan na syang ma-commatose,talagang sisisihin ko na ang sarili ko.
Dumaan ulit ako sa maliit na chapel ng ospital. Isa na lang ang hiling ko,na sana magising na si Laxmi,at pag nagising sya,tutuparin ko na ang pangako ko,hindi na sya masasaktan,hindi na sya iiyak.
Taimtim akong muling nanalangin. Higit sa akin at sa tropa ay alam kong kailangan pa si Laxmi ng pamilya nya,nina Tito at Tita,nina Lolo at Lola. Hindi ko kakayaning magdusa sila dahil sa kagagawan ko. Hindi ko na hahayaang may masaktan pa dahil lamang sa akin.
Dalawang malaking desisyon ang ginawa ko,na dapat ay matupad pag nagising si Laxmi. Biglaan ngunit alam kong malaki ang magiging impact sa aming lahat.
Matapos magdasal ay naglakad na ako pabalik sa kwarto ni Laxmi. Magbabantay ako hanggang sa magising sya. Hindi ko sya iiwan sa ngayon.
Pagbaba ko sa second floor ay napansin kong may mga tumatakbong nurse papunta sa kwarto kung nasaan si Laxmi. Bigla akong kinabahan at tumakbo na din.
Pagpasok ko sa loob ay ang iyak ni Tita ang sumalubong sa akin. Tumingin ako sa kama,may duktor at mga nakapalibot na nurse.
Inatake na naman ako ng matinding takot. Takot na hindi ko pa naramdaman kahit kailan.
“Anong nangyayari?” ang hindi ko mapigilang tanong napatingin sa akin sina Tito at Tita maging sina Bullet at Prijie.
Nilingon ko muli ang kama. Nirerevive nila si Laxmi. Tumingin ako sa makina ng heartbeat nya. Naging magulo ito,bumilis,bumagal hanggang sa naging pantay.
Napapikit ako. Hindi ko kaya,hindi ko kayang tingnan at marinig.
“LAXMII!! ANAK KOOO!!” ang sigaw ni Tita,napamulat ako at napayuko,tumulo na ang mga luha ko.
Hindi siya lumaban. Hindi nya inilaban ang buhay nya. Pakiramdam ko ay biglang natunaw ang mga tuhod ko.
“TOOOOOTTT.,” ang tunog ng makina ng heartbeat ni Laxmi. Napalingon ako,gulat na gulat din ang lahat.
“Doc,he’s now stable.” sabi ng nurse.
“Well. This is indeed a miracle.” sabi nung duktor. Parang hindi pa din ako makapaniwala. Parang hindi pa ako bumabalik sa sarili ko.
“Bakit ang dilim? Ma? Pa?!”
He’s alive. Tutuparin ko na ang dalawa kong desisyon.
AN/ HELLO! Thank you sa pagbabasa at pag suporta. Ang sunod na chapter ay ang last chapter. Again,maraming salamat po!
Wakas!
NOTE: Again,nasa isang pagtatapos na tayo. Ngayong pa lang nag so-sorry na ako sa mga pagkukulang sa kwento,hindi pa po ganun kalawak ang imahinasyon ko at sorry kung madaming nadissapoint. Ayun,magkikita pa naman tayo sa iba ko pang mga stories,again,maraming salamat po! =)
==========================
Ang gaan ng pakiramdam ko tuwing nandito ako sa parola. Araw araw tuwing hapon ay nagpapahatid ako dito. Dito kasi nagsimula ang lahat at ang sarap balik-balikan.
Ang sarap sa pakiramdam pag tumatama sa akin ang hanging dagat,ang sarap pakinggan ng mga alon na humahampas sa mga bato at dalampasigan. Dito sa lugar na ito,panatag ako.
Nang magising si Laxmi,isinakatuparan ko na ang desisyon ko. Kaya namumuhay ako mag isa dito sa karatig baranggay ng Lolo’t lola niya na malapit din sa Parola. Hindi ko na tinapos ang pag aaral,ano pang sense? Nagawa ko na naman ang gusto kong gawin.
Una,ang lumayo kay Laxmi para hindi ko na sya masaktan at para tuluyan na syang sumaya. Alam kong puro sama ng loob ang naibigay ko sa kanya. Totoo ngang mas masakit pag ikaw ang nang iwan sa taong mahal na mahal mo,walang kasing sakit pero yon ang kinailangan kong gawin. Pero mas masaya ako na may nagawa ako na mas magpapatuloy ng buhay ng mahal ko.
Ako ang nag donor sa kanya,I sacrificed my eyesight for him. Nung una sobrang tinutulan ito ng mga magulang nya. But I begged,wala silang nagawa ng lumuhod ako sa harapan nila. Ipinapangako ko din sila na huwag sasabihin kay Laxmi na ako ang nag donor ng cornea para sa kanya. Ginawa ko iyon hindi dahil yun ang dapat,kungdi ginawa ko iyon dahil mahal ko siya.
Hindi ko din ito ipinaalam sa tropa,pagkatapos ng operasyon ay lumayo ako. Nagalit sina Mama at Papa sa ginawa ko pero wala na silang magagawa. Natanggap din nila ang ginawa ko,na ginawa ko iyon dahil sa pagmamahal,sinabi ko na huwag silang magalit at huwag sisihin si Laxmi sa kinahitnatnan ko. Naintindihan naman nila,nanghinayang lang sila na hindi na ako makakapagtapos ng pag aaral.
Pero wala akong pinanghihinayangan. Kinulit nila ako na magpa opera ng mga mata,pero sinabi kong papayag lang ako kung ihahatid nila ako sa Batangas at huwag ng gambalain at hintayin na lamang kung kailan ko gustong magpa opera. Pero the truth is,wala na akong balak.
“Kuya Krew,gabi na po! Ihahatid na kita sa inyo.” boses ng isang bata. Napangiti ako,siya si Lemon,nasa grade six na ata at isang binabae. Naaalala ko sa kanya si Laxmi. Naging routine na namin iyon,ihatid ako sa parola at sunduin pag gabi.
“Oo nga,naramdaman ko na ang lamig. Maganda ba buwan,Lemon?” ani ko. Hinawakan nya ang kamay ko at inalalayang maglakad.
“Napaka ganda po! Ang laki at bilog na bilog,parang mata ko!” sagot nito at humagikgik kaya napangiti ako.
I remember,bilog din ang buwan noon,pero madilim sa parola ng una kaming magkita at magkakilala ni Laxmi. Hindi ako magsasawang balik-balikan ang ala-alang iyon.
Inalalayan nya akong bumaba sa hagdan ng parola at agad na din nya akong inihatid sa bahay.
Mula ng mawalan ako ng paningin ay lumakas ang pakiramdam ko,pang amoy at pang dinig. Kaya kahit hindi ko nakikita ang paligid ay kabisado ko ang maliit kong bahay. Dumiretso ako sa kwarto,tinatamad akong kumain,ang gusto ko na lamang ay matulog at bukas ay babalik ulit sa Parola.
Humiga na ako sa papag. Sa loob ng isang taon ay nasanay na ako sa payak na pamumuhay at madilim na paligid. Walang kahit anong technology maliban sa radyo,walang cellphone o kahit ano pa man. Ayaw kong malaman nilang lahat kung nasaan ako. Ayaw kong makita nila ako na ganito.
Ang tanging dahilan para magpatuloy ako ay ang mga masasaya naming ala ala ni Laxmi dito sa Lian Batangas. Lagi ko din binabalik balikan ang unang nangyari sa amin. Tandang tanda ko pa iyon.
“Hindi pa ako handa,pero sige.” ani Laxmi ng biniro ko siya na gusto kong may mangyari ng puntahan ko sya sa kanila. Agad nya akong itinulak sa kama na ikinalaki ng mga mata ko.
“B-biro lang yon,Lax.” ang ninenerbyos kong sabi. Dahil sa totoo lang,hindi ko pa naisip na may gagawin kami. Naging iregular ang tibok ng puso ko at bumilis ang paghinga ko,lalo na ng pumaibabaw sya sa akin.
“Pwes,hindi ako nagbibiro.” at binuksan nya ang zipper ng pantalon ko,napalunok ako ng ipinasok nya ang kamay nya sa loob. Dahil may boxer pa ako sa loob ay nahirapan sya kaya hinimas nya ang akin at napasinghap ako.
Shit! Bakit ganito? Iba ang pakiramdam? Kahit kami ni Goddess ay hindi pa umabot sa ganitong punto.
“Shit! Baka lumabas agad!” ani ko ng tuluyang tumigas ang akin. Tinanggal nya ang pantalon ko at ibinaba na din ang boxers ko. Nahiya ako ng tumambad sa kanya ang pagkalalaki ko. Nakita na niya ito dati pero nahihiya talaga ako ngayon.
Hindi ako nahihiya dahil maliit. Malaki ang akin at talagang maipagyayabang ko. Nahihiya ako dahil si Laxmi ang humahawak.
Natigilan sya at tinitigan ang akin. Hanggang sa pumula ang kanyang mga pisngi. Alam kong hindi na sya inosente dahil sa ginawa ni Prijie,but Damn! He looks too innocent for me.
“H-huwag na Laxmi,kung hindi mo kaya,huwag na.” nanginginig kong sabi. Ngunit tahimik lamang nyang hinigpitan ang pagkapit sa aking ari. Sinimulan na nya itong laruin,dahan dahan na syang nagtaas baba.
Tutok na ang utak ko sa ginagawa nya. Ano pa kaya kung lumampas pa sya? Baka mabaliw na ako nun.
Sobrang nag iinit na ako at nababaliw sa ginagawa nya. Napakapit na ako sa bedsheet ng kama nya. Umangat ang ulo nya para siguro tingnan ang reaksyon ko.
“Tama na Laxmi. Malapit na,baka matalsikan ka.” ang sabi ko ngunit mas binilisan nya. Hanggang sa maramdaman ko ng may naipon na sa puson ko,iniunat ko ang aking mga paa at pumulandit ang mainit at madami kong katas.
“Shit! Natalsikan ako.” aniya at tiningnan ang damit nya.
“Sabi ko naman sayo eh.” hinihingal kong sabi at napangiti. Iyon na ata ang pinakamasarap na nangyari sa akin.
Umaga na ng magising ako. Agad kong kinapa ang shades sa gilid ng unan at isinuot. Gamit ang tungkod ay lumabas ako ng kwarto at nagtungo sa kusina para mag toothbrush at maghilamos.
Bawat gamit dito ay kabisado ko kung saan nakalagay. Kaya pag may nawala ay agad kong napapansin.
Matapos mag toothbrush at hilamos ay kinapa ko ang kaldero at lalagyan ng bigas,nagtakal ako ng dalawa at hinugasan ito saka isinalang sa kalan na ginagamitan ng butane.
Naligo muna ako habang hinihintay maluto ang sinaing. Saging lamang ang ulam ko,pero sapat na iyon para magkalaman ang tyan ko. Nang matapos na ako maligo ay kumain na ako at lumabas.
Nadidinig ko sa di kalayuan ang boses ni Lemon na nakikipaglaro ngunit nakita din agad siguro ako.
“Hoy mga panget! Hintayin nyo ako ha? Ihahatid ko lang si kuya Krew sa Parola.” anito at ilang saglit ay naramdaman ko na ang kamay nito sa kamay ko.
Tulad ng araw araw ay kinekwentuhan niya ako habang naglalakad kami sa Parola. Naisip ko tuloy,na kung darating ang panahong iibig na si Lemon ay huwag sana sa tulad ko para hindi sya magaya kay Laxmi.
“Pagkakuha ko ng pera sa Balayan,ililibre kita.” ani ko kay Lemon ng nasa taas na kami ng parola.
“Talaga? Gusto ko sa Jolibee!” aniya kaya natawa ako. “Sige na kuya balikan kita mamaya.” at dinig ko na lang ang mga yabag nya na tumatakbo pababa sa hagdan.
Kumapit ako sa barandilya. Kahit madilim ang buong paligid ko,tanging nakangiting mukha ni Laxmi ang nakikita ko.
Umihip ang hangin,napasinghap ako,parang naaamoy ko ang bango ni Laxmi.
“Napaka predictable mo. Of all places sa Parola talaga kita makikita?” sabi ng isang boses sa aking likuran na nagpatayo sa mga balahibo ko. Hindi ako kumibo dahil baka dala lang ito ng sobrang pag iisip ko kay Laxmi.
Hanggang sa maramdaman kong may yumakap sa akin mula sa likuran. Damn! Ang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko maipaliwanag,gusto kong magsalita ngunit hindi ko maibuka ang aking bibig.
“I know everything. Hindi ako tumigil sa pangungulit kina Mama at Papa,pati sa mga magulang mo. Why did you do that?” ang umiiyak nyang sabi. Parang sinaksak ang puso ko,gusto kong humarap pero natatakot ako,kasi kahit nasa harapan ko sya,hindi ko makikita ang mukha nya.
“Ginawa ko yun para sayo. Mas pinili kong lumayo para hindi ka na masaktan. Nasasaktan ka lang ng pagmamahal ko. Kahit masakit ay ginawa ko.” ang nangangatog kong sagot. Iniharap nya ako at dinig ko ang pagsinghap nya.
“Totoo nga. Bulag ka na. Bakit ikaw ang nag donor sa akin? Bakit? Ang daming nasayang na opportunity sayo. At kahit lumayo ka hahanapin pa din kita. Kasi mahal kita.” humahagulhol nyang sabi. Itinaas ko ang kanang kamay ko at hinawakan ang mukha nya. It felt so good,ang mahawakan ko ulit siya.
“I did that because I love you more than my life. Kaya kong isakripisyo ang lahat. Dahil sa akin nawalan ka ng paningin,at ako din ang magbabalik sayo.” ani ko,naramdaman ko sa kamay ko ang luha nya. Hinawakan nya ang kamay kong nakahawak sa mukha nya.
“You never said you love me. Bakit ngayon lang?”
“Dahil gusto kong pag sinabi ko sa iyo iyon ay maayos na ang lahat. Pero nahuli ako,that’s all my fault. Patawarin mo ako.” mabuti na lang at bulag ako,hindi ko nakikita ang mukha nyang puno ng mga luha.
“Hindi kita mapapatawad!”
“L-laxmi.” gulat kong sabi.
“Hindi kita mapapatawad kasi hindi ka naman dapat patawarin. Wala kang kasalan. Nagbayad na tayo. At sa pagkakataong ito,susundin ko na ang puso ko.” at sa isang iglap ay naramdaman kong tumingkayad sya at naglapat ang aming mga labi.
Our second kiss. At mas malakas ang impact sa akin ngayon. Im longing for this,to touch him again,to taste his soft lips again. I could die just to have his kiss.
“Mahal na mahal kita Laxmi.” sabi ko ng maghiwalay ang aming mga labi. Sya lang ang nakakapag payanig sa sistema ko ng ganito.
“Mahal na mahal kita. Lets start again,walang mali,lahat ay tama.” aniya. I hug him,isinusuko ko na ang puso ko sa kanya. Hindi na ako papayag na magkalayo pa kami. Tama na ang isang taong pagdurusa na hindi ko sya nakikita at nakakasama. I want to end this agony.
“I love you. At kahit ilang parte pa ng katawan ko ang ibigay ko sa iyo ay hindi ako magdadalawang isip.” sabi ko naman habang magkayakap pa din kami.
“Tama na sa akin na ibinigay mo sa akin ang iyong puso at paningin. Hindi na ako papayag na may mawala pa sayo dahil sa akin. Tama na ang pagmamahal mo sa akin,tama na ang isang taong paghahanap ko sa iyo. Ayoko ng malungkot.” umiiyak nyang sagot. Mas hinigpitan ko ang yakap.
Damn! I really love this boy!
“I love you. Kahit paulit ulit hindi ako magsasawang sabihin iyon sayo.”
“Talaga bang mahal na mahal mo ako?” aniya at kumalas sa yakapan namin. Ang lakas pa din ng tibok ng puso ko na para na akong aatakihin.
“Oo. Sobra.”
“Sumama ka sa akin pabalik sa Manila. We will have your operation as soon as possible. Ayokong hindi nakikita ng boyfriend ko ang kagandahan ko.” aniya na ikinangisi ko.
“Kiss muna.” sabi ko.
“Nahalikan na kita,tama na yon. Saka hello? Mamaya nakatingin ang mga ispirito dito.”
“Ikaw lang naman ang nag iisang Ispirito sa Parola eh.”
“Tse!” at naramdaman ko muli ang labi nya sa labi ko. Kahit ilang ulit pa,hindi ako magsasawa.
~ ~ ~ * *
WAKAS
All rights reserved by the author.
August 3,2014.

