It started in the Library (boyxboy)

I consider myself as straight as a pole. Im a womanizer,a cassanova,a sex god. Lahat na ata pwedeng ikabit sa pangalan at pagkatao ko. I dated so many girls,I had sex with them several times. Pero nagbago ang lahat ng magising ako dahil sa pagkaka comatose ng maaksidente. I always dreamt of a guy almost every night,for me thats weird,but I just found myself searching for him. But destiny has it own plan,I met the guy in my dream sa library ng school. Strange,but at that very moment,I fell inlove with him. Eventually,ganun din sya sa akin. Pero paano nga ba mahalin ang isang lalaki na mas may naunang minahal ng higit bago ako dumating sa buhay nya? Minahal nya ba ako dahil kamukha ko ang una nyang minahal? O minahal nya ako bilang ako? Paano ba magmahal ang lalaki sa Library? Ako si Kayden Lastimosa at ito ang kwento ko.

NOTE # 1

SIMULA —

“PRRRRTTT!”

“Okay guys,tapos na ang ball practice! Sa friday ulit,same time.” ani Coach pagkatapos pumito. Pawisan akong lumapit sa pwesto ng bag ko. Hindi pa man ako nakakalapit ay kinausap na ako ni Boom.

“Ayos ang laro bro ah? Ganyan ba pag inspired?” nakangising sabi nito habang pinupunasan ng towel ang sarili.

“Ulul! Matagal na akong magaling maglaro,alam mo yan!” natatawa kong sagot.

“Baka tinuturuan ni Gero? I heard madaming sports yon nung college pa.” biglang sulpot na sabi ni Mon.

“San mo naman narinig yan tol?” ani ko at lumapit na sa bag ko. Sumunod sila.

“Kay Dixie,yung kapatid ni ate Britany.” sagot nito.

“Ang ganda nun ni ate Brit,kaso taken na pala.” pagsingit ni Andrei,napailing na lang ako.

“Tss.. Usapang walang kwenta.” dinig kong sabi ni Kiyuu habang kinakalkal ko ang bag ko dahil hinahanap ko ang towel ko. Hindi ko na lang sya pinansin. Sa lahat sya pinakamalapit sa akin,ewan bigla syang nagbago.

“Mauna na kami sa shower room.” pagpapaalam nina Boom,kasama na nila si Kiyuu ng umalis.

“Nasan ba yong towel ko?” ang bulong ko sa sarili.

“Here,use it.” napatingin ako sa nagsalita. Si Mariah pala,nginitian ko na lang sya.

“Huwag na,mabaho pawis ko,didikit dyan. Sige,shower na ako.” ang sabi ko na lang.

“Kayden!” pagtawag nya kaya agad akong tumigil sa paglalakad at nilingon sya.

“Yes Mariah?”

“May gimik ang tropa mamaya,sasama ka ba?”

“Tingnan ko. Baka kasi may gawin kami ni Gero. Sige,see you later.” nginitian ko sya bago ako tumungo sa shower room.

Pagdating ko dun ay naliligo na nga ang mga mokong. Nakakatuwa sila na kahit alam nilang lalaki ang kasintahan ko eh hindi sila nailang,tulad pa din ng dati,kahit maghubad sila dyan ay alam nilang hindi ko iyon papansinin. Dahil alam din nilang kay Gero lang naman ako na bading.

Naghubad na din ako at nag shower,sa kanan ko si Boom,sa kaliwa ko si Kiyuu,lahat kami sa tropa ay may gwapong tinataglay,may magagandang katawan at kanya kanyang karisma.

“Gano na kayo katagal ni Gero tol?” tanong ni Boom habang nagsasabon.

“Mag 3 months na sa susunod na buwan.” sagot ko at nagsimula na ding magsabon.

“Astig. Bakit ganon tol? Sa kanya ka lang na bading? Sa ibang lalaki hindi. I mean lalaki ka pa din magsalita,manamit,makitungo,walang nagbago.” ani Boom na nagbabanlaw na. Nadinig naming pumalatak si Kiyuu na nginitian na lamang ni Boom. Ang sabi sakin ni Boom bigla na lang daw nagkaganyan yan si Kiyuu. Naisip ko nga na kausapin sya para malaman kung bakit sya nagkakaganyan.

“Alam nyo naman na hindi ko ito inaasahan,biglaan na lang at tinanggap ko. Oo,sa kanya lang ako nababading. Pero huwag na huwag may tatawag sakin ng bakla,pupulutin talaga sya sa ospital.” ang nakangiti kong sagot.

“Hayup talaga! Yan tayo eh!” ani Andrei na nakikinig pala habang nagbibihis,nagtawanan na lamang kami.

“Paulit ulit.” biglang sabi ni Kiyuu na agad tinapos ang paliligo. Natahimik na lamang kami at nagkatinginan. Napansin ko din ang pag iling ni Mon. Ano ba ang nangyari nung mga panahong abala ako sa pagsisimula ng relasyon namin ni Gero?

---

Last class ng makatanggap ako ng text galing kay kuya Kheem,ina aya nya akong uminom. Naipagpaalam na daw nya ako kay Gero. Sinagot ko sya na uuwi muna ako sa bahay para maka bonding sina Mama at Papa then dadaan kay Gero para dun magdinner. Miss ko na kasi sila ng cute na si Jaiiron.

“Sabi ni Mariah hindi ka daw sasama mamaya? Bakit?” boses ni Kiyuu kaya napalingon ako. Half japanese sya,nanay nya ang pinoy. He was my bestfriend mula high school.

“May biglaang lakad eh,nagtext si Kuya Kheem,yung may ari ng O-Mall? Kapatid sya ni Kaiicen,yung namatay na boyfriend ni Gero.” sagot ko at inayos na ang gamit ko.

“Gero na naman,sila na naman.” aniya.

“May problema ba bes? Mag usap tayo bukas okay? Huwag ka ng magtampo! Tingnan mo,parehong pareho na kayo ng facial expression ni Mariah.” ani ko at tumawa. “Sige na,bye!” at lumabas na ako ng class room. Hindi ko maisip kung bakit silang dalawa lang ni Mariah ang umaakto ng ganyan. Kailangan kong malaman ang rason.

Pagkauwi sa bahay ay naabutan ko si Mama na nagluluto ng pancake,si Papa naman ay busy sa pagbabasa. Mula ng magretire si Papa sa Army mas sumaya ang pamilya,hindi na kasi kami nangangamba na baka mapahamak sya pag may laban. Malaki din ang pension na nakukuha namin buwan buwan. Yon ang ginamit nina Mama at Papa sa negosyo naming Internet cafe na yung pinsan ko ang nagbabantay.

“Si Gero?” ani Papa pagkatapos ko mag mano.

“Baka po nasa kanila,hindi pa kami nagkikita.” magalang kong sagot.

“Sabihin mo sa kanya pumunta sya dito sa sabado,magpapainum ako.” nakangiting sabi ni Papa.

“Sige po sasabihin ko.” ani ko at si Mama naman ang nilapitan,kinain ko yung isang pancake. Hinampas ni Mama ang kamay ko na ikinagulat ko.

“Hoy lalake! Para kina Gero at Jaiiron yan,yung sayo ayan sa lamesa yung may takip.” ani Mama kaya napatawa ako.

“Gustong gusto nyo talaga ang mag amang yon. Nakakalimutan nyo na ako.”

“Tumigil ka nga sa kadramahan mo Kayden. Request ni Jaiiron yan. Nagtext gamit number ni Gero. Marunong na pala magtext yon? Tingnan mo.” ani Mama na natatawa sabay abot ng phone nya. Agad kong pinuntahan ang inbox at binasa ang mensahe.

From: Gero

Lolamama c Jron p i2. Pdlhan mpo aq ng pankek ayw q ung bnibili ni lolapapa Pru wla lsa tenku p

Halos sumakit ang mata ko sa text dahil ang hirap basahin,halos mamatay na ako sa kakatawa dahil talagang nag effort ang bata na magtext kay Mama.

“Nakakatuwang bata diba? Ganyan ba talaga sya sa mga salita?” ani Mama habang nilalagay sa tupperware ang pancake.

“Hindi po Ma. Buo mga words nya pag nagsulat. Sa text lang siguro yan. Nakikiuso ang bata,alam nyo naman 5 years old pa lang iyon.”

Bago mag alas sais ay nagpaalam na ako,hindi na ako gumagamit ng kotse,nagkatrauma na ako mula ng maaksidente ako at ma comatose.

Pagdating ko sa bahay ni Gero ay maghahapunan na sila. Agad kong binigyan ng halik ang mag ama saka ibinigay kay Jaiiron yung pancake. Tuwang tuwa ang bata. Habang kumakain kami ay kinwento ko kay Gero ang text ng anak nya. Tawa sya ng tawa,hindi daw nya alam yon.

“Saka ayaw ni Jaiiron yung binibili ni Mama Prue na gawa ng pancake,wala daw lasa.” ani pa ni Gero.

“Maiba ako dude,kailan ka babalik sa kumpanya nyo?” pag iiba ko ng usapan. Ang sabi kasi nya sa akin mula ng madiagnose si Kaiicen noon na may Alzheimer’s disease hindi na sya nagtrabaho,and that was almost 5 years.

“Pag may nahanap na akong magbabantay kay Jaiiron pag wala tayo.” sagot nya.

“Edi sa amin,kay Mama at Papa,alam ko namang busy din ang mga parents at kapatid mo.” nakangiti kong sabi habang nililigpit ang pinagkainan.

“I’ll think about that. For now kailangan mong bumawi sa akin,halos isang linggo mo akong pinaghintay.” nakangisi nyang sabi kaya napahagikgik ako. “Jaiiron dun ka muna sa sala at mag watch ng Tv.” baling nito sa bata.

“Manyakis ka talagang kulugo ka.” ani ko pero bigla nya akong siniil ng halik. Napasandal ako sa lababo.

“Huwag dito,baka makita tayo ng bata.” sabi ko ng maghiwalay ang mga labi namin. Napatingin ako sa oras,anytime dadating na si kuya Kheem para sunduin ako.

“Dude,bilisan natin. Padating na si Kuya Kheem.”

“Sige. Fast and furious style tayo.” at hinila nya ako papasok sa banyo. Nagkamay lang kami habang naghahalikan ng maalab dahil nga baka abutan kami ni Kuya Kheem.

---

Halos nakaka apat na kaming RH mucho ni kuya Kheem. Dalawa lang kaming umiinom dito sa lanai ng mansyon nila. Ipinakilala din nya ako kanina sa mga pinsan nya. Makwento si kuya Kheem,at ngayon nga,may tama na sya at nagiging emosyonal na.

“Alam mo Kayden. Kapatid na ang turing ko sayo. Parang hindi din kami iniwan ni Kaiicen.” aniya at tumagay. Tahimik lang akong nakikinig. “Mahal na mahal ko yong kapatid kong yon. Hinanap ko sya ng matagal,pero ng magkasama na kami,kinuha naman sya ng lintik na Alzheimer’s disease na yan.” dagdag pa nya. Tumulo na ang luha nya. Nahabag ako sa kanya at sa unang pagkakataon,nainggit kay Kaiicen,ang daming nagmamahal dito.

“Kuya. Naniniwala ka ba sa reincarnation?” ani ko. Wala lang,gusto ko lang itanong dahil may gusto akong malaman. Pinahid nya muna ang mga luha nya,tumagay at saka ako sinagot.

“Sa totoo lang Kayden,noon hindi,pero ng makita ka naming lahat,naniniwala na ako. Naniniwala din akong may bahagi ng alaala at puso ni Kaiicen ang binigay nya sayo,alam kong katulong nya ang tadhana para makilala mo kami.” sagot nya sa akin. Natahimik ako,kasi yan din ang eksaktong iniisip ko. At dun nagpasya akong ikwento ang mga nangyayari sa akin mula ng magising ako sa pagkaka comatose hanggang sa una naming pagkikita ni Gero sa library. Natahimik sya at nag isip ng malalim.

“Dun din sila unang nagkakilala ng kapatid ko,at dun din ang lugar na huling pinuntahan nya bago sya mamatay. Hindi ka lang kamukhang kamukha ni Kaiicen,parang ikaw na talaga sya. Kaya siguro agad kang minahal ni Gero.” sabi nya na nagpatahimik na talaga sa akin. Parang kinukurot ang puso ko. Ganun nga kaya iyon?

“Im sorry,thats not what I meant.” ani kuya Kheem ng mapansing natahimik ako.

“Its okay kuya,its not a big deal.” at ngumiti ako ng pilit.

Hanggang makauwi ako sa bahay ay yon pa din ang iniisip ko.

Aaminin kong may mga pagkakataon na naiisip ko iyon,pero dahil sa pinapakita at pinaparamdam na pagmamahal sa akin ni Gero ay nakakaligtaan ko din iyon agad.

At ngayon nga,sa bibig pa ng iba ito nanggaling. Hindi ko maiwasang masaktan at magduda. Totoo nga kaya?

Minahal ba ako ni Gero bilang ako? O minahal nya ako dahil sa aking mukha? Dahil sa kamukha ko si Kaiicen?

• Hello! Vote and comment po kung nagustuhan :)

NOTE # 2

“Tina! Claire!” tawag ko sa dalawa ng makita ko silang naglalakad palabas ng class room nila. Sinadya ko talaga sila dahil may gusto ako malaman. Hindi naman ako pwedeng magtanong kina Boom,nakakahiya. Agad ko silang nilapitan.

“Hi Kayden!” ang sabay nilang sabi.

“Hello!” nakangiti kong tugon.

“Shet,ang gwapo mo talaga ngayon mula ng magka boyfriend ka.” kinikilig na sabi ni Tina. Napatingin tuloy ako sa paligid baka may nakarinig.

“Bunganga mo teh! Pero agree ako sayo,tinuturuan ata sya ni fafa Gero na lalo magpa pogi,naglalaway din ako sa isang yon.” sabi naman ni Claire. Napahawak ako sa batok ko sa sobrang hiya.

“Kayo talaga. Hindi na kayo nagbago. Gusto ko sana kayong makausap.” ang sabi ko habang tinitingnan pa din ang paligid. Hindi pa din ako kumportable na malaman ng buong mundo na lalaki na ngayon ang karelasyon ko. Pero hindi ibig sabihin nun eh kinakahiya ko si Gero. Hindi ganon yon,hindi dapat sya ikahiya.

Nagtinginan silang dalawa saka tumango.

“Tara dun sa tambayan.” ani Claire at agad nga kaming tumambay dun. Ang tambayan namin ay isang tree house sa likod ng school. Kami talaga gumawa nun,at dahil pamangkin si Boom ng may ari ng university ay pinayagan kami. Madalas kaming tambay dito nung hindi pa ako na a-aksidente at nako-comatose.

“Ano ba gusto mong malaman Kayden?” ani Claire ng naka akyat na kami at umupo sa tree house.

“Tungkol sa bestfriend kong si Kiyuu at Mariah.” sagot ko naman habang nakatingin sa kawalan.

“What about them?” sabi ni Tina kaya nilingon ko ulit silang dalawa.

“Bakit parang nagbago sila? Ano ba nangyari nung mga panahong abala ako sa nagsisimula pa lang naming relasyon ni Gero?” ang sabi ko.

“Oh boy. Alam mo minsan insensitive ka ding lalaki pa. Dati pa man may gusto na si Mariah sayo. Mula nung may mangyari sa inyo nung party ni Andrei. Masyado ka kasing madaming babae kaya hindi mo na napapansin ang iba.” ani Tina na ikinagulat ko.

“I was drunk that night,alam nyo naman ako,Im a pervert,a womanizer. At noon yon,pero iba na ngayon. At pano nyo nasabi na gusto ako ni Mariah?”

“C’mon Kayden. Halata sa mga ikinikilos ni Mariah yon. Pero parang bigla nawala yung feelings nya sayo kasi hindi ka na nya masyadong binabanggit dati,but that what’s we thought,at ngayon nga na balik tropa ka eh balik feelings na sya. Yon nga lang,taken ka na.” ani Claire. Bakit hindi ko napapansin yon? Ganun ba ako kasama at ka insensitive dati? At ngayon nga nasasaktan ko si Mariah ng hindi sadya. Pano ako babawi? Kaibigan lang kasi ang tingin ko sa kanya.

“Kausapin ko na lang kaya sya? Hindi naman kasi sya nagsasabi eh,hindi ko tuloy alam pano ko sya papakitunguhan ngayon.” ang sabi ko.

“Yan ang dapat mong gawin. Teka nga bakit hindi mo alam pano sya papakisamahan? Eh youre good at it. Hi pa nga lang ang sinasabi mo sa mga babae eh nagmu-multiple orgasm na sila.” sabi ni Tina.

“Bunganga mo teh! Pero agree ako dyan. Go lang Kayden,talk to her,nakaka awa na ang bruhang iyon eh. Mula nung party ng ate ni Dixie naging ganun na sya.” pag sabat ni Claire. Nakakatuwa talaga tong dalawang to,walang pinagbago. Buti hindi ko sila pinatos noon. Yung kay Mariah naman kasi sobrang lasing at libog ko nung gabing yon,natatakam ako sa dibdib nya noon.

“Nakaka awa pero ang swerte pa din nya no? Natikman nya ang 7inches na notelya ni Kayden na pinag uusapan ng mga kababaihang natiramisu nya.” sabi ni Claire. Tumawa ang dalawa at nag apir. Nakaramdam ako ng matinding hiya. Grabe pala ako dati.

“Huwag na natin pag usapan yan,nakaraan na yan.” ang sabi ko sa dalawa. Alam kong namumula na ako. Humagikgik lamang sila. Ang gagaling talaga mang asar ng mga ito.

“Okay,eh what about Kiyuu Mitsumoto? Ang iyong dakilang bestfriend?” pagkuway sabi ni Claire.

“Nagbago din sya. Parang lagi sya aburido lalo na pag si Gero ang usapan naming mga lalaki.” pag amin ko.

“Natural,magseselos yon,nag start din yang maging ganyan nung party nga ng ate ni Dixie,excited pa nun ang mokong pero laglag balikat ang ungas ng makitang HHW kayo ni fafa Gero.” sabi naman ni Tina.

“Magseselos? Bakit naman? Gusto din ba ako ng bestfriend ko? Nababading na din ba sya?” ang gulat kong tanong. Pwede ba yon? Magkagusto sa akin si Kiyuu?

“Assuming ka din brad eh. Malay sa bestfriend mo,tanungin mo kung may gusto sya sayo. Pero my gulay naman,nagseselos yon malamang dahil ng dumating si fafa Gero eh nakalimutan mo na atang may bestfriend ka. Kaloka.”

Natahimik ako at napaisip. Maybe I should really talk to them. Unahin ko si Kiyuu tutal nasabihan ko na sya na kailangan namin mag usap mamayang dissmissal.

Hindi pumasok sa last class namin si Kiyuu kaya tinext ko na lang sya na hintayin ko sya sa baba ng tree house. Nagreply naman sya kaya pumunta na ako dun.

Siguro ilang minuto din akong nakatayo at nakatulala sa kawalan dahil iniisip ko yung sa amin ni Gero ng may maramdaman akong yumakap sa akin mula sa likuran.

“Best!” ang gulat kong sabi ng malamang si Kiyuu iyon. Hindi agad ako nakakilos. Dumiin ang yakap nya at naramdaman ko ang ari nya sa likod ko. Nailang ako bigla,hindi ako sanay pag ibang lalaki.

“Ano bang kalandian yan.” ang kunwari’y nakangisi kong sabi at pasimpleng kumawala sa yakap nya. “May payakap yakap ka pa ah?” dagdag ko.

“Anong masama dun? Nagyayakapan naman na tayo mula high school ah? Sabay din tayong nag ma-masturbate dati.” nakalabi nyang sabi. Ang awkward pa din pero ngumiti na lang ako para hindi sya makahalata.

“Baliw ka talaga. Dati yon,mga bata pa tayo nun.”

“Ulul! Bago ang car accident mo ganun pa din tayo. Teka ano ba pag uusapan natin best?” nakangiti nyang sabi habang paakyat sa tree house. Tama nga naman sya. Grabe lambingan namin dati. Kung hindi mo kami kilala iisipin mo may relasyon kami. Tinutukso nga kaming bromance pag nagsisimula na kaming maglambingan. Pero hindi naman yon naging sagabal sa pambabae ko,nanatili pa din syang bestfriend ko. Kaya lang,iba na ngayon,may Gero na ako.

“Wala naman,ang saya saya mo ah?” sabi ko ng maka akyat na din.

“Syempre! Nandito ka na ulit eh.” nakangiti pa din nyang sabi.

“Yeah. Babawi ako sayo at sa tropa.” ang sagot ko. Bigla ko tuloy naisip na hindi na dapat namin yun pag usapan. Mukhang okay na naman sya. Si Mariah na lang ang kakausapin ko.

“Talaga babawi ka best?” ang masaya at hindi makapaniwala nyang sabi. Natawa tuloy ako.

“Oo nga kulit mo!” sabi ko sabay akbay sa kanya at ginulo ang buhok nya.

“Edi simulan mo ng bumawi ngayon! Tamang tama dalawa lang tayo best. Bonding tayo,miss na kitang ka bonding.” aniya na ikinagulat ko na naman.

“Baliw! Iniipon ko to para samin ni Gero.” ang hindi ko sinasadyang sabi. Bigla syang sumimangot. Ang bonding na yan,gawain din talaga naming dalawa dati,pag natripan lang at walang babaeng mapaglabasan.

“Sige na best! Ito naman,ngayon lang eh!” pagpupumilit pa din nya.

“Hoy Kiyuu,wala ka bang babaeng nakakana?” tanong ko,umiling sya. “eh nakaka bonding na iba?” dagdag ko.

“Wala,hindi ko naman pwedeng yayain sina Boom,Mon at Andrei baka iba dating sa kanila. Sige na best! Gusto na ulit kitang maka bonding eh! Diba sabi mo babawi ka?” sabi naman nya.

“Sige na nga! Tara sa loob ng tree house.”

“Yes! Tamang tama,may bago ako sex video na nadownload,nasa phone ko. Tara.” nakangisi nyang sabi at pumasok na kami sa tree house. Hinubad na namin ang mga pantalon at brief namin. Nakita ko pang napatingin sya sa ari ko. Pero hindi ko na iyon binigyang pansin. Umupo kaming magkatabi at sumandal sa dingding. Nilapag nya ang phone nya at sinimulan naming panoorin yung porn.

“Bakit parang lumaki sayo best?” aniya na titig na titig sa ari ko.

“Ganyan talaga,may ibang nag aalaga eh.” sagot ko at binaling sa pinapanood ang atensyon at nag concentrate sa pag papaligaya sa sarili. Nakakadala din yong pinapanood namin. Nag init din talaga ako ng husto.

“Best.”

“Oh?” sagot ko.

“Ako na gagawa.” sabi nya sabay hawak sa ari ko. Hindi na ako nag reak. Nadadarang na din kasi ako eh. Pumikit ako at tumingala. Maya maya ay kakaiba ng sarap ang nararamdaman ko. Parang may lumukob na init sa ari ko. Pagdilat ko ng mga mata ay taas baba na si Kiyuu sa ari ko. Sinusubo na nya.

“Best anong ginagawa mo?” sabi ko at hinila ang ulo nya palayo sa ari ko.

“Huwag kang mag alala best. Trip lang to. Walang malisya,walang ibig sabihin. Nakakasawa na ang pagkakamay eh.” sagot nya at muli itong isinubo. Hindi na ako umimik at dinama ko na lang ang sarap ng bibig nya sa ari ko. Hindi ko inakala na gagawin nya ito,na magagawa nya ito. Ito ang bagay na hindi pa ginagawa sa akin ni Gero. Masyado syang lalaki talaga,kaya ako ang gumagawa,natuto na lang ako sa kanya. Hindi ko nga din alam na darating ang panahon na gagawin ko iyon,dati kasi sa babae ko yon ginagawa.

Ilang saglit pa ay sumabog na ako sa bibig ni Kiyuu. Nangunot ang noo ko dahil nilunok nya iyon at walang itinira. Pagkatapos ay nagsarili sya at pinanood ko lang.

“Salamat sa bonding best” nakangiti nyang sabi pagkatapos.

---

Katatapos lang namin maghapunan nina Mama at Papa,nandito ako sa labas at nag iisip sa nangyari sa amin ni Kiyuu. Dapat pala hindi ako pumayag. Nagsisisi na ako. Hindi ko tuloy alam kung paano ko sya haharapin bukas,parang naiilang na ako. Anong nangyari kay Kiyuu? Natulad na ba sya sa akin?

Nag ring ang phone ko at agad ko itong kinuha sa bulsa. Si Gero tumatawag.

“Hello Dude?”

“Na miss kita Dude. I love you.” ang sabi naman ni Gero. Mukha lang akong gagong napapangiti,kumakalabog dibdib ko. Ganito ako pag kinikilig sa kanya.

“Ayos ah? Yun agad bungad? I love you too dude.” sagot ko at tumingin sa paligid. Nakakahiyang may makarinig,pero ang ngiti ko hindi pa din maalis.

“Masama bang ma-miss ang pinakamamahal kong dude? May gagawin ka bukas? Mag absent ka muna. Date tayo.”

“Namiss din naman kita. Talaga? Sige mag absent ako. Siguraduhin mong mag e-enjoy ako sa date na yan.” pigil ang kilig na sabi ko. Ang hirap kiligin pag lalaki ka,hindi ka pwedeng magsisigaw at magtatalon. Pag ginawa ko naman yon magmumukha na talaga akong bakla.

“Yeah. I’ll make sure na mag e-enjoy ka. Oh pano? Patulugin ko lang si Jaiiron. I love you dude. See you tomorrow!”

“I love you too!” ang hindi ko pa din maalis ang ngiting sagot. Bigla ko naisip,tamang tama ang pagyaya ni Gero sa akin. Para hindi muna kami magkita ni Kiyuu. Hindi ko pa alam pano sya papakitunguhan pagkatapos ng nangyari eh.

Nagvibrate phone ko. Nakita kong galing kay Kiyuu ang text.

From: bestdude Kiyuu

Salamat sa pagbalik best! Kita kits tom. Gnyt! :)

Napabuntong hininga na lang ako at pumasok na sa loob ng bahay.

NOTE # 3

“Best? Iniiwasan mo ba ako? Ayos pa tayo kahapon ah?” agad na bungad ni Kiyuu paglabas ko ng gate. naka civilian lang sya,yung usual nyang porma.

“Huh? Anong ginagawa mo dito? May lakad ako best.” sabi ko na lang kahit gulat pa din ako.

“San ka pupunta?”

“May date kami ni Gero,best. Bukas na lang tayo mag usap.” ani ko at isinara na ang gate at tuluyang lumabas. Saglit syang nanahimik.

“Dahil ba to sa nangyari kahapon?” malungkot na sabi nya. Huminga ako ng malalim. Ayoko magsinungaling sa kanya.

“Oo,naiilang ako. Hindi ko lubos maisip na kaya mo yung gawin,at sa akin pa.” mahina kong sabi.

“Diba sabi ko sayo,trip lang yon,walang malisya?” pagpupumilit nya. Ito ang mahirap kay Kiyuu,makulit talaga.

“Kahit na,bestfriend mo ako. Lalaki ka,bakit mo isusubo ang ari ko? Bading ka na ba best?”

“Trip nga lang yon best! Nadala lang ako! Porket ba sinubo ko yang ari mo bading na ako?” sabi nya na medyo napalakas ang boses kaya hinila ko pa din sya palayo.

“Walang matinong lalaki ang isusubo ang ari ng kapwa nya lalaki best!” sabi ko. Ang hirap kausap nito pag nangungulit eh. Tiningnan ko ang paligid,mabuti wala masyadong tao.

“Meron! Ako! Kahit ilang beses pa! Pero hindi ibig sabihin nun bading na ako. Bading lang ba sumusubo sa ari ng lalaki? Diba pati babae? So bakit hindi pwede ang lalaki?”

“Ang tigas ng kukote mo Kiyuu! Hindi ka maka intindi,bumalik ka na sa school,may lakad pa kami ni Gero. Bukas tayo mag usap.” ang buong pagpapasensya kong sabi.

“Nagustuhan mo naman diba? Parte lang yon ng bonding natin,at trip ko yon. Pero huwag mo naman akong iwasan dahil lang dun,ang tagal mo na ngang hindi sumama sa tropa eh.” ang parang nagmamakaawa na nyang sabi. Ugh! Bestfriend ko to,kailangan ko pang habaan ang pisi ng pasensya ko.

“Tama na. Basta ganito,pag may bonding tayong dalawa,wala ng ganun. Maliwanag ba?”

“Pano pag gusto ko ulitin? Kung hindi mo nagustuhan pag aaralan at pag iigihan ko.”

“Para kang bakla!” inis kong sabi.

“Bakit ikaw hindi? Hindi mo ba yon ginagawa kay Gero mo? Pareho lang tayo best.”

“Iba yon,ginagawa ko yon sa kanya dahil kailangan at dahil mahal ko sya. Kaya hindi pwede yung sinasabi mo. Sige,kakalimutan kong nangyari yon,huwag na nating pag usapan pa at huwag ng mauulit pag may bonding tayo,at hindi na kita iiwasan.” mahaba kong sabi.

Hindi ako makapaniwala na issue ito sa kanya at talagang pinag uusapan talaga namin. Pambihira.

“Mahal din naman kita kaya ganun ang ginawa ko.” mahina nyang sabi pero hindi ko na nabigyang pansin dahil nagriring ang phone ko. Panigurado si Gero ito.

“Im sorry best. Bukas tayo mag usap.” ang sabi ko at umalis na at sinagot ang tawag ni Gero.

---

“Ayos dito ah? Ilang araw mo pinag isipan na dito ako dadalhin?” pang iinis ko kay Gero.

“Huwag ka mang inis dude. Baka sa bahay tayo mapunta nito.” sagot ni Gero. Nandito kami ngayon sa sea side ng MOA,nakaupong magkahawak kamay at pinagmamasdan ang paglubog ng araw. Kulay kahel na ang langit. Ang ganda talaga tingnan lalo na pag kasama mo ang taong mahal mo. Noong una,pag nadidinig ko sina Tina,Mariah at Claire na pinag uusapan ang ganito nakokornihan ako. Pero iba pala talaga.

“Kumain muna tayo sa restaurant ng kakilala ko bago manood ng concert” ani Gero sabay kindat. Nakakakilig talaga tong gagong to eh.

Ito ang sinasabi nyang date. Kanina nanood kami ng sine,ngayon nandito kami,at mamaya concert na ang pupuntahan namin. Hindi ko man idol ang papanoorin naming singer eh masaya naman ako na si Gero ang kasama kong manood.

Nagdrive na sya papunta dun sa sinasabi nyang kakilala. Resto bar pala. Ng binasa ko ang pangalan ng resto bar,naguluhan pa ako.

“CHANSU”

“Chansu? Ano yon?” taka kong tanong ng papasok na kami.

“Japanese pronounciation ng CHANCES yan dude. Sina Tito Argel at tito Yuweh ang may ari nito,dating performer dito ang mga tito ko,sina Tito Ian at Tito Page.” ang sagot sa akin ni Gero. Tiningnan ko ang paligid,maganda,maayos. Kakaiba ito sa mga pinupuntahan naming bar.

“Ang astig ah? Bakit ngayon mo lang ako dinala dito.” ani ko ng maka upo na kami.

“Alam mo naman Dude,pareho tayong busy. At saka hindi lang kita dito dadalhin,madami pa,lahat ng may ari eh tulad natin,pero sila tapos na sa mga pagsubok” nakangiti nyang sabi. Nacurious ako sa sinabi nyang tulad namin.

“Anong tulad natin?”

“Mga piniling magmahal ng kaparehong kasarian. Napapaligiran tayo nyan. Magkakadugtong ang ating kwento. Balang araw makikilala mo sila lahat pag nagpatawag na ulit ng reunion.”

Natigil lang ang usapan namin ng may lumapit ng waiter. Sinabi na namin ang mga order namin,at ng dumating ito ay kumain na kami at nagpatuloy sa kwentuhan.

“Pwede palang makijam?” gulat kong tanong ng may isang costumer din ang umakyat sa stage,kinausap saglit ng banda at kumanta.

“Gusto mong kumanta?” ang parang namamanghang sabi ni Gero. Oo nga pala,hindi nya alam na marunong akong kumanta.

“Hindi. Tara na,baka ma late tayo sa concert.” nakangiti kong pag aya sa kanya.

Tinungo na namin ang MOA arena,madami ng tao. Mabuti na lang at exclusive ang ticket namin,at sa harapan kami mismo ng stage.

Naupo na kami at ilang saglit pa ay lumabas na si Regine Velasquez at Ogie Alcasid para sa opening number nila. Hindi ko man sila iniidolo ay napahanga ako sa kanila. Dati sa Tv ko sila nakikita at naririnig pero hindi ko sila binibigyang pansin. Pero ngayon nagtatayuan ang balahibo ko. Ganun pala yon.

Sa kalagitnaan ng concert ay inawit ng mag asawa ang pamoso nilang kanta na “Hanggang Ngayon.” Hindi ko alam,sa unang pagkakataon ay parang nasaktan ako. Nakita ko lang si Gero na nakatingin sa mga ito na may namumuong mga luha. Marahil ay iniisip nito si Kaiicen. Ito ang unang pagkakataon na nagselos at nasaktan ako. Pero iwinaksi ko iyon. Kinuha ko ang kamay ni Gero,hinawakan at pinisil. Nilingon nya ako at binigyan ko sya ng ngiti.

~ Ikaw lamang,hanggang ngayon ~

Marahil,si Kaiicen pa din talaga hanggang ngayon. Napangiti ako ng mapait. Siguro,kaya ko namang magpaka martyr para sa pagmamahal ko sa kanya,nauna si Kaiicen bago ako. Palakpakan ang mga tao. Tapos agad namatay ang mga ilaw. Naiwan si Regine sa stage at nagsimulang awitin ang version nya ng “Forever.”

~ Forever in my heart, forever we will be. Even when Im gone. You’ll be here with me ~

Patuloy akong palihim na nasasaktan. Gusto ko mainis sa gumawa ng line up ng mga kakantahin ni Regine. Parang nananadya talaga. Parang nananampal. Ito ang mahirap,ang may kaagaw ka na matagal ng wala. Nakatingin lang si Gero dito,parang natulala na. Tamang tama nga naman ang lyrics. Parang si Kaiicen ang kumakanta nun para sa kanya.

Natigil ang pag iisip ko ng gawin na ni Regine ang trademark nyang flair. Nagtayuan ang balahibo ko. Nakaka bilib pag sa personal mo pala sya nakikitang bumibirit.

Pagkatapos nun ay lumabas si Ogie. Nawala na ako sa kunsentrasyon. Napuno na ang utak ko sa mga iniisip ko. Sa amin ni Gero. Magkahawak pa din kami ng mga kamay. Kahit papaano ay naiibsan yung kirot. Hindi dapat ako mag isip at makaramdam ng ganito. Ako ang kasama nya,ako na ang mahal nya.

“I want to sing this song to all of you,alam nating hindi akin ito,being me,I have my own version for this song. Kanta ko ito sa anak namin ni Baba. Madami din siguro sa inyo ang gumamit na nito as their theme song. So here it goes…” ani Regine sa mic. Umakyat sa stage si Ogie dala ang anak nila at kinalong ito ni Regine at kumanta,pinakita sa malaking screen ang mga pictures ng anak nila.

~ For all the times I felt cheated, I

complained

You know how I love to complain

For all the wrongs I repeated, though I was to blame

I still cursed that rain ~

Unang mga linya pa lang tinamaan na ako. Bakit ganito? Oo aaminin ko,minsan nagrereklamo ako sa aking sarili dahil pakiramdam ko,si Kaiicen pa din talaga.

~ I didn’t have a prayer, didn’t have

a clue

Then out of the blue ~

Tiningnan ko si Gero,lumingon sya sa akin at pinisil nya ang kamay ko,sya naman ang ngumiti ngayon.

~ God gave me you to show me what’s real

There’s more to life than just how

I feel

And all that I’m worth is right

before my eyes

And all that I live for though I didn’t know why

Now I do, ’cause God gave me you ~

Pumikit na lang ako. Tamang tama ang kanta. Binigay sa akin ng Diyos si Gero. Sya ang nagbago sa akin ng hindi namamalayan,yon ay dahil sa pagmamahal ko sa kanya.

~ In your arms I’m someone new

With ever tender kiss from you

Oh must confess I’ve been blessed ~

“Kanta ko iyan para sayo Dude.” bulong ni Gero sa tainga ko. Napadilat ako ng mga mata. Yung kaninang emosyon ko at luhang pinipigilan ay kumawala na.

Pinunasan nya ang mga luha ko,alam kong nagtataka sya. Napatingin ako sa stage ng mabasag ang boses ni Regine. Umiiyak na pala sya at hinahalik halikan ang anak nya.

~ God gave me you to show me

what’s real

There’s more to life than just how

I feel

And all that I’m worth is right before my eyes

And all that I live for though I

didn’t know why (didn’t know why)

Now I do (I finally do), ’cause God

gave me you (God gave me You)

God gave me you ~

“Huwag ka ng umiyak Dude. Dinala kita dito para mag enjoy hindi para umiyak. Pasensya na ah? May mga kanta kasi sila na may nasagi sa kaibuturan ko eh. Huwag kang mag isip ng iba please?” aniya at pinisil ang kamay ko. Hindi dapat ako umaakto ng ganito,hindi dapat ako nagpapa apekto.

“Its okay. Kanta ko din yan sayo. Dude,God gave me you.” ani ko at ngumiti. Mabilis nya akong hinalikan sa labi. Wala akong pakialam kahit may mga nakaka-kita. Napa-pikit ako. Pareho pala naming kanta iyon para sa isa’t isa. Yun nga lang,magkaiba iyon ng ibig sabihin para sa amin.

Masigabong palakpakan ang nangyari. Nakipalakpak na din kami. Isa ito saj mga araw na hindi ko makakalimutan.

“This is supposed to be a happy date. Im sorry Dude.” ani Gero ng nasa sasakyan na kami,agad nyang hinawakan ang kamay ko kaya nilingon ko sya.

“Ano ka ba Dude? Masaya naman talaga ah? Ang panonood natin ng sine,pagtambay sa seaside habang nakatingin sa sunset,pagkain natin sa Chansu at ang concert. Pero tulad mo,may mga kanta lang kanina na may nahagip sa puso ko. But its normal,pero nag enjoy talaga ako. Isa pa,lalaki tayo,so we shouldnt be acting like a love sick gay.” mahaba kong sagot at ngumiti.

“Its just that hindi lang maiwasan Dude. Im really sorry.”

“You dont have to be sorry Dude. All your life ay si Kaiicen ang minahal mo. Alam kong nasa kaibuturan pa sya ng puso mo. Ng pumasok ako sa relasyong ito,tinanggap ko iyon. Hindi dapat ako nakikipag kompetensya sa kanya. Kaya lang,minsan din talaga,ang hirap icompromise Dude,kahit wala na sya ay parang hindi pa din kita maangkin ng buo. Kaso mahal kita,kailangan kong indahin ang sakit,pasasaan ba’t makukuha din kita ng buo.” ang mahaba kong sabi. Kasunod nun ay mahabang katahimikan.

“Tama ka dude. Pasensya na talaga. Si Kaiicen,kahit anong mangyari,mananatili sya sa puso ko. Pero huwag mong sabihin na hindi mo ako makuha ng buo,dahil sa una pa lang nakuha at naangkin mo na ang puso ko. Nalulungkot ako pag naiisip ko si Kaii at ang mga alaala namin,pero hindi mo iyon maiaalis sakin. Pero dude,tandaan mo,ikaw na ang mahal ko. Alam kong iniisip mo na baka minahal kita dahil kamukha mo sya. Hindi dude,minahal kita bilang ikaw,maaaring nung una si Kaiicen ang nakikita ko sayo. But youre different dude,naangkin mo ng tuluyan ang puso at pagkatao ko in your own way,sa pagmamahal at pag aalaga mo,binuo mo akong muli,pinasaya mo kami ni Jaiiron. Mahal kita dude,dahil ikaw ay ikaw hindi dahil kamukha mo sya.” mahaba at madamdaming wika ni Gero. Natahimik ako. Tumagos sa puso ko ang mga sinabi nya. Lahat ay tugma at tama. Lahat ng agam agam at iba pang isipin ay naglahong parang bula. Nahiya alo for thinking and feeling that way. Mahal nga nya talaga ako.

For a minute,I was dumbfounded. Naramdaman ko na lang na lumapat ang mga labi nya sa labi ko. Puno ng pagmamahal ang halik kaya tinugon ko.

“Mahal na mahal kita Dude.” aniya matapos ang maalab naming halikan.

“Mahal na mahal din kita,Sorry sa mga mali kong iniisip.”

“Huwag mo ng isipin yon,hatid na kita,alam ko maaga sched mo bukas.” aniya at ngumiti,kaya ako na ang nagbigay ng isang maalab na halik.

Pagka alis ng kotse ni Gero ay pumasok na ako. Nagtaka pa ako dahil medyo naka awang ang gate pero binalewala ka. Ng makapasok at maisara ko na ang gate ay ganun na lang ang gulat ko ng may yumakap sa akin mula sa likuran kaya agad akong humarap.

“Mariah?! Anong ginagawa mo dito?!” ang gulat kong sabi pero sa mahinang boses lamang. Tiningnan ko sya,naka nighties lamang sya,see through pa,kita na dibdib at nipples nya,napatingin ako sa ibaba nya. Wala na din syang undies. Napalunok ako ng laway. Nag init ako. And I can’t believe,Im having a boner. Hindi dapat. Kay Gero lamang dapat ito tumitigas.

“Hinihintay talaga kita,tumakas lang ako samin.” sagot nya na parang nahihiya na ewan.

“Umuwi ka na. Tingnan mo nga itsura mo!”

“No! Dito lang ako!” ang may kalakasan nyang sabi. Nataranta ako,napatingin sa paligid,at dun ko nakita na may nakasabit na robe sa may puno namin ng camias. Yun siguro ang pinang patong nya kanina sa suot nya. Agad ko syang hinila sa garahe namin,madilim dun.

“Look Mariah,umuwi ka na,pagod ako at inaantok na.”

“Ayoko! Alam kong niloloko mo si Gero!”

“Huh? Anong sinasabi mo?”

“Nakita ko kayo ni Kiyuu sa tree house!” sagot nya. Bigla akong kinabahan. “Youre having an affair with your bestfriend. Kung lolokohin mo lang din si Gero. Cheat with me.”

“Kung ano nakita mo,trip lang yon. And please huwag mo ipagsabi.” ang kinakabahan kong sabi.

“Hindi ko gagawin yon. Ayokong masira kayo ni Kiyuu.”

“Thank you Mariah. But please,umuwi ka na. Sa ibang araw na lamang tayo mag usap.”

Nagulat ako ng lumapit pa sya. Napaatras ako. Kotse na pala ni papa ang naatrasan ko.

“Kung trip lang ang ginawa ni Kiyuu,ako hindi. Mahal kita,and I want you Kayden. Gusto kong maulit ang nangyari noon.” aniya at tinulak ako. Napahiga ako sa harapan ng kotse. Sa isang iglap ay bigla syang pumatong sa akin at siniil ako ng halik. Parang nawala ako sa sarili. Tinugon ko iyon. Naramdaman kong idinidiin nya ang dibdib nya sa akin. Lalo ako nag init. Ang kamay nya ay tinanggal ang sinturon ko at agad naibaba ang pantalon at brief ko ng hindi ko namalayan dahil abala ako sa halikan namin.

Madilim sa garahe pero may pumapasok na liwanag na nagmumula sa ilaw ng poste sa labas kaya nakikita ko ang bawat galaw ni Mariah. Tuluyan na syang pumaibabaw sa akin at ako naman nakahiga sa harapan ng kotse. Kitang kita ko ng pumwesto sya ng paupo sa akin,iniangat nya ang laylayan ng nighties nya.

“Kayden. Mahal na mahal kita. Payag akong maging kabit,kahit palihim at nakaw na sandali makasama lang kita,alam ko namang hindi ako mananalo kay Gero. Payag ako na maulit ito kung gugustuhin mo.” aniya sa pabulong na boses. Nadedemonyo na ako.

“Mariah.. Aahhh fuck!” at kitang kita ko kung paano nya inupuan ang pagkalalake ko. Kitang kita ko kung paano ito dahan dahang pumasok sa basa na nyang pagkababae.

Halos mabaliw ako sa ginagawang pagtaas baba ni Mariah sa ibabaw ko. Matagal din akong hindi nakatikim ng ganitong sarap. Mainit,madulas. Hindi ko mapigilang hindi mapaungol. Hindi na ako makapag salita. Hingal na hingal na ako. Malapit na ako ng bigla ko makita sa isip ko si Gero. Hindi ko dapat ito ginagawa!

Agad akong bumangon at hinila si Mariah papunta sa tabi ko na ikinagulat nya.

“Mali ito. Umuwi ka na.” ani ko kay Mariah. Bababa na sana ako sa ibabaw ng kotse ng makitang kong may tao sa bungad ng garahe. Ng maaninag ko ito ay bigla akong kinabahan. Shit!

“Kiyuu…”

Agad kong isinuot ulit ang brief at pantalon. Si Mariah naman ay biglang tumakbo palabas.

Lalo akong naguluhan. Paano nakapasok dito si Kiyuu? Agad kong sinundan si Mariah pero wala na sya,wala na din yung robe. Shit! Paano ako magpapaliwanag? Bakit ba nila ito ginagawa sa akin?

“Pag si Mariah okay lang? Sakin hindi pwede best? Tanggap ko na sana eh. Kaso sinungaling ka. Yan ba ang sinasabi mong mahal mo si Gero?” dinig kong sabi ni Kiyuu. Humarap ako sa kanya na gulong gulo ang pag iisip.

“Totoong mahal ko si Gero! Pero yung nangyari sa amin ni Mariah,sya yung… Shit!” ang frustrate kong sabi. Hindi ko na naituloy dahil kasalanan ko din naman. Nagpadala ako sa init.

“Sya yung nagpumilit? Hindi mo sadya? Nakalimot ka ganun? Sinabi din ba ni Mariah na mahal ka nya kaya nya ginawa yon?” puno ng pait ang pagkakasabi ni Kiyuu.

“Bakit ganyan ka magsalita best?” ang inis kong tanong.

“Dahil mahal din kita kaya ginawa ko sayo yung sa tree house!!” bulalas nya na nagpatigil sa akin. Ano daw?

“Fuck!” ang tangi kong nasabi. Halos mabaliw ako sa kakaisip na si Kaiicen parin ang mahal ni Gero. Pero ako itong magkasunod na nakagawa ng pagkakasala.

“Im sorry best.” naka yukong sabi ni kiyuu. At dun lang nag sink in sa akin na tulad ko na sya. Na pareho nila akong mahal ni Mariah.

“Utang na loob. Kung totoo yang mga sinasabi nyo ni Mariah na mahal nyo ako,tigilan nyo na ang pag gawa ng kung anu-ano. Maging magkakaibigan na lang tayo tulad dati. Dahil kung hindi,mawawala ako ng tuluyan. Hindi ko kayang i-risk ang pagmamahal ko kay Gero” mahaba kong sabi at napatingin sa gate. Nandun pa din pala si Mariah. Mabuti na yong dalawa silang nakarinig.

Kailangan kong makausap si Gero at humingi ng tawad.

Tumalikod na ako at tinungo ang main door bago nagsalita muli.

“Just go. I need to rest my mind” at pumasok na ako sa bahay. Iniwan ko silang dalawa na walang imik.

Kinabukasan pumasok pa din ako. Hindi ako nakatulog ng maayos sa kakaisip,kay Mariah,Kiyuu at Gero. Bakit ba nangyayari ito sakin? Napag isip isip ko na kay Gero,Jaiiron at kina Mama at Papa ako magpo-focus,syempre pati sa pag aaral dahil graduating na ako. Naisip ko din na hindi ko kailangang gawing kumplikado ang sitwasyon. Kahit ganun ang nangyari ay ayaw kong mawala sina Mariah at Kiyuu sa akin,ituturing ko pa din silang gaya ng dati na parang walang nangyari,pero may boundery. Bahala na sila on how they will deal with that.

Nagtext ako kay Gero na ako susundo kay Jaiiron since nasa isang school lang kami. Pumayag naman sya. Lagi ko pinupuntahan ang bata pero ito ang unang pagkakataon na ipapakita ko sya sa tropa.

“Papa Kayden ko!!” agad na sigaw ni Jaiiron habang tumatakbo palapit sa akin. At ng makalapit ay kinarga ko at pinupog ng halik. Pakiramdam ko anak ko din sya.

“Kamusta ang pag aaral ng munting prinsipe ko?” ani ko habang karga pa din sya at nagsimula ng maglakad.

“Hihi madami akong stars Papa! Nasa notebook ko”

“Wow! Matutuwa si Papa Gero mo nyan.” nakangiti kong sabi at hinalikan ulit sya sa pisngi,napapangiti yung mga nakakasalubong at nadadaanan namin.

“Syempre! Sabi ni Papa Kaiicen ko dati,mag aral daw akong mabuti pag nag school na ako eh.”

Napangiti ako sa sinabi ng bata. Masaya ako na may mga naiwang magandang salita sa kanya si Kaiicen.

“Bakit ngayon mo lang ako sinundo Papa Kayden ko? Lagi mo ako pinupuntahan pero ngayon mo lang ako sinundo?” pagkuway sabi nito. “San po tayo pupunta? Hindi pa tayo uuwi?”

“Hindi pa mahal na prinsipe,lagi kasing busy si Papa Kayden mo kaya now lang kita nasundo. Pupuntahan natin ang mga kaibigan ko.”

At ng makarating kami sa tambayan,nagulat silang lahat,nandun din si Kiyuu at Mariah,nginitian ko sila. Pinakilala kong anak namin ni Gero si Jaiiron. Tuwang tuwa sila sa bata.

“Hihintayin kita ah? Ako mapapangasawa mo.” gigil na sabi dito ni Tina.

“Asawa?” inosenteng sabi ni Kayden.

“Bunganga mo teh! Baby,ako pakasalan mo paglaki mo ah?” ani Claire.

“Ay,ayaw ko. Matanda na po kayo eh.” sagot ng bata at nagtawanan kami.

“Jaiiron,sinong pinaka pogi sa amin?” tanong ni Boom dito. Nag pogi sign naman ito pati sina Andrei at Mon. Sina Mariah at kiyuu nakikingiti din.

“Si Papa Kayden ko po.”

“Ay wala! Nalason na talaga ni Kayden ang isipan ng bata.” bulalas ni Andrei at muli kaming lahat nagtawanan. Ang mga sumunod ay puro kwentuhan at pakikipag kulitan nila sa bata. Hanggang nagpaalam na kaming uuwi.

“Tatay na tatay na ah? At kamukha kamukha sya ni kuya Gero.” ani Boom sa akin.

“Ganun talaga! Mag anak ka na kasi. Yup,carbon copy sya ng tatay nya.” sagot ko. “O sige,uwi na kami.” dagdag ko pa,pero nilapitan ko muna sina Mariah at Kiyuu,alam kong may idea ang tropa sa nangyari sa aming tatlo.

“Mariah,Kiyuu best. Sana walang nagbago at tanggapin na lang natin ang katotohanan,mahal ko kayo kaya ayokong masira ang pagkakaibigan natin.” at magkasunod ko silang niyakap.

Pagka dating sa bahay ni Gero ay naabutan namin syang nag aayos ng mga papeles. Mukhang katatapos lang magreview at pumirma. Bumalik na kasi sya sa kumpanya,yun nga lang sa bahay sya nagtatrabaho.

“Busy ah?” naka ngiti kong sabi pagkatapos namin syang halikan ni Jaiiron. Agad nagpunta ang bata sa kwarto nya para magbihis.

“Oo eh. Kumain na ba kayo?” aniya at hinila ako sa sofa. Umakbay sya habang nakaupo kami.

“Ako na magluluto ng meryenda natin. May ingredients tayo dyan para sa pancake diba?” ani ko at isiniksik ang sarili sa kanya. Nakasando lang kasi sya.

“Baka maubos amoy ng kili kili ko Dude.” aniya.

“Ang bango nga ng kili-kili mo eh.” nakangiti kong sabi. Totoo naman kasi.

“Yung sayo ba? Paamoy nga!”

“Ayoko! May putok ako.”

“Hahaha! Wala kaya,inamoy ko na yan dati pagkatapos natin mag sex,tulog kana nun.” sinapak ko agad sya sa braso. Ang gago. Ginawa nya kaya talaga yon?

“Ulul! Sparing na lang! Hindi ka mananalo sa kamao ko! Dyan ka na nga! Magluto muna ako ng pancake.” dumeretso ako sa kusina at nadinig ko pa ang malakas nyang tawa. Napangiti na din ako.

Inihanda ko na ang mga kailangan at nagsimulang gumawa ng pancake. Nadidinig ko pang nagtatawanan ang mag ama na parang naghahabulan. Patapos na ako ng may marinig akong malakas na kalabog kasunod ng pagsigaw ni Jaiiron. Nataranta ako at agad pinuntahan ang mga ito pagkatapos patayin ang kalan.

“Papa Gero! Papa! Huhu!” at nangilabot ako sa nakita ko. Nasa dulo ng hagdanan si Gero,walang malay habang nasa tabi nya si Jaiiron umiiyak. Nanginginig akong lumapit. “Gising ka na Papa ko! Huhuhu.”

“Dude! Dude! Anong nangyari?” kinakabahan ako. Sapo ko ang kanyang ulo. May dugo na. Bumaling ako sa umiiyak na bata.“Jaiiron anak,anong nangyari?”

“Nadulas po sya at nahulog sa hagdanan.”

NOTE # 4

“Ano ba nangyari dude? Natakot kami nung bata.”

“Naghahabulan kami ni Jaiiron,kinapos ako ng paghakbang. Ayon nahulog ako. But Im okay now.” nakangiting sagot ni Gero sakin habang nakahiga sa kama dito sa ospital.

“Sa susunod,huwag na sa hagdan maghabulan dude. Buti nga at napilit ni Nichi pumasok sa school ang bata. Nag-iiyak kanina,hindi daw sya mag school. Gusto ka daw nyang bantayan.” sabi ko. Ngumiti si Gero at ini-stretch ang dalawang mga kamay.

“Halika nga. Yakapin mo na lang ako,para mabilis akong gumaling.” aniya. Napangiti na din ako at agad lumapit para yakapin sya.

“Huwag mo ng uulitin yon dude. Pinag alala at tinakot mo ako ng sobra. Ayaw kitang mawala sa akin. Mahal na mahal kita.” sabi ko habang nakasubsob sa dibdib nya. Over acting man,pero sa palagay ko,hindi ko kakayanin kung mawawala sya sa akin.

“Ikaw talaga. Mahal na mahal din kita. Basta nandyan ka,kahit madisgrasya pa ako,Im always okay.” malambing nyang bulong. Gumapang ang kiliti sa katawan ko. Lalo ko diniin ang ulo ko sa dibdib nya. Dinig na dinig ko ang malakas at mabilis na tibok ng puso nya. Tulad sa akin.

“Siguraduhin mo yan ah? Kung hindi gulpi ka talaga sa akin dude,baka hindi mo alam,nag taekwando ako nung high school.”

“Oo na. Hindi na,takot ko lang sa dude ko.” aniya at tumawa. Biglang bumukas ang pinto kaya sabay naming nilingon ni Gero na hindi bumibitaw sa yakap. Gusto ko ang pakiramdam na yakap nya.

“Oopps! Im sorry!” ani kuya Kheem na halatang nagulat.

“May naglalabing-labing pala.” nakangising sabi ni Ate Kikay.

“Bumalik na lang tayo,baka mabitin pa ang mga iyan eh.” nanunuksong sabi ni Ate Brit. Nakaramdam ako ng matinding hiya. Ngayon lang ata nila kami nakitang ganito. Ramdam ko ang pamumula ng mukha ko. Kaya agad din kaming kumalas sa yakap at umayos.

“Mga baliw! Bakit ngayon lang kayo pumunta? Nasan ang tatlong itlog?” natatawang sabi ni Gero.

“Busy sa trabaho,alam mo na,naghahanda sa future.” sagot ni Ate Kikay habang nilalagay ang mga dala nitong prutas sa mesa. Sina Kuya Kheem at Ate Brit naman ay naupo sa sofa.

“Bakit? May mga girlfriend na ba sila?” takang tanong ni Gero at pasimpleng hinawakan ang kamay ko. Hindi na lang ako umimik.

“Wala pa. Pero searching pa din ang mga gago.” si Kuya Kheem ang sumagot. “Oy Kayden,wala bang yakap sa kuya?” dugtong nito.

“Speaking of Kayden,how’s school?.” segunda ni Ate Brit. Si Ate Kikay naman ay lumapit kay Gero at nag usap sila.

Matapos ang manly hug namin ni Kuya Kheem ay sumagot na ako kay Ate Brit.

“Ayos naman ate,madami lang requirements,may thesis pa. Alam nyo na graduating.” sagot ko at ngumiti.

“Hoy Kayden! Dapat nasa graduation mo kami ah? Bugbog ka sa akin pag hindi mo kami inimbita.” biglang pagsingit ni Ate Kikay.

“Opo ate. Ilang buwan na lang naman ay graduate na ako.”

Masaya ako sa mga kaibigan ni Gero. Tanggap talaga nila ako at hindi tinuring na iba. Masarap sa pakiramdam na para bang kaisa talaga nila ako at kapamilya.

---

“Hoy! Gimik tayo mamaya! O kaya inuman tayo sa inyo!” bulalas ni Boom habang papunta kami sa next subject namin.

“Sige ba! Magpapa alam ako kay Mama at Papa. Nagtataka nga mga iyon,hindi na daw kayo masyadong napunta sa bahay.” sagot ko naman.

“Cool yan! Miss ko na ang Redhorse na case by case! Nakaka sawa din yung pa barrel-barrel sa bar eh.” pag sang ayon naman ni Mon.

“Sige! Maganda nga talaga yan,miss ko na sisig ni tito at ang masarap na calamares ni tita.” excited na sabi ni Tina. Napangiti na lang ako. Tuwing mag iinuman kasi kami noon sa bahay ay pinagluluto talaga sila nina Mama at Papa. Masarap magluto si Papa ng sisig at masarap din magluto ng calamares si Mama.

“Oh pano,kita kits kina Kayden mamaya ah?” ani Boom at pumasok na kami sa room para sa next class namin.

Pagpasok namin habang wala pa ang prof ay parehas ko ng tinext sina Mama at Papa,agad naman silang pumayag. Magluluto na din daw sila ng hapunan.

Kaya nung dissmissal na ay nauna na akong umuwi para makatulong sa paghahanda nina Mama at Papa.

“Kamusta si Gero,anak?” tanong ni papa habang naghihiwa ng karne.

“He’s doing good Pa,buti walang damage sa ulo nya.” sagot ko naman habang tumutulong.

“Why dont you invite him?” pagsingit ni Mama.

“He needs to rest,Ma.” sagot ko na lamang.

Bandang alas otso ay nagsisi-datingan na ang tropa. Sakto magdi-dinner na kaya naghapunan muna kami. Pinabayaan ko lang silang kausapin sina Mama at Papa. Kamustahan at kwentuhang walang humpay ang ginawa nila. Hanggang sa magsimula kaming mag inuman. Naki sali si Papa,pinayagan naman ni Mama dahil matagal na din itong hindi umiinom at hindi naman bawal,malusog si Papa.

Kumpleto lahat,nandito din sina Kiyuu at Mariah. Sana lang maka move on na sila. Sana naiintindihan nila ako.

Nagsimula ng bumangka sina Boom at Tina. Kinekwento yung mga nakakatawa naming karanasan dati na hindi alam ng mga magulang ko. Tawa naman ng tawa sina Mama at Papa. At gusto ko ang nakikita ko.

Sa gitna ng inuman at kwentuhan ay tumunog ang phone ko. Tiningnan ko ito kung sino. Si Gero pala.

“Excuse,sagutin ko lang to.” agad kong paalam at tumayo. Nakita kong tiningnan ako ni Mariah at Kiyuu pero binalewala ko iyon. “Gero,dude! Napatawag ka.?” pagsagot ko kahit hindi pa nakaka layo.

“Papa Kayden ko?!”

“Jaiiron? Nasan Papa Gero mo?” at nilingon ko yung mga kasama ko. Napangiti ako dahil nakatingin pa din sila. Kaya ang ginawa ko pumasok ako sa loob ng bahay.

“Maaga po natulog Papa! Sabi ko pa games ako sa cellphone nya. Tulog na sya kaya tinawagan kita! Hihi huwag ka po maingay papa Kayden ko ah?” at humagikgik ang bata kaya natawa ako. Hindi mo iisiping 5 years old lang ito,matalino,bibo,matatas ng magsalita. At higit sa lahat marunong ng magtext at tumawag.

“Hahaha! Ikaw talaga? Sige hindi ko sasabihin sa Papa Gero mo. Bakit ka tumawag? Na-miss mo ako no?”

“Hihi! Opo! Saka tinawagan ko din kanina sina Tito Zandro,Tita Nichi,Tito Kebin,Tito Myk,Tito Butchoy,Tito Kokoy,Tito Mikoy,Tito Kheem,Tita Kikay at Tita Brit,nag goodnight ako.” mahabang sabi ng bata tapos parang hiningal kaya natawa na naman ako.

“Mag gu-goodnight ka lang pala eh,grabe inubos mo load ng Papa mo,sige mag goodnight ka na sa akin.” naka ngiti kong sabi kahit hindi naman ako nakikita nito. Napaka sweet na bata. Manay sa tatay.

“Mamaya na,may sasabihin pa ako Papa.”

“Ano naman yon?”

“Puntahan nating dalawa si Papa Kaiicen ko. Baka gising na yon. Sige na Papa Kayden ko!” malambing nitong sabi. Saglit akong natahimik.

Si Kaiicen. Kailan ko kaya sya mapapantayan?

Napailing ako sa naisip ko. Mali yon,nagsisimula na naman akong maging paranoid.

“Sige pag may ti–”

“Jaiiron? Bakit gising ka pa? Teka,baka nilowbat mo yan ah?” boses iyon ni Gero,halatang naalimpungatan. Bigla ko na naman syang na-miss.

“Hindi po Papa! May battery pa oh?” sagot ni Jaiiron at biglang naputol ang tawag. Napailing at napangiti ako ng sabay. Yung mag amang yon talaga.

Pabalik na ako sa likod bahay ng maisipan kong huwag magpahalata. Nadinig kong seryoso ang usapan at si Papa ang nagsasalita kaya na curious ako at palihim na nakinig.

“Si Kayden,mahal na mahal namin yan ng Tita nyo. Hindi man namin sya mabigyan ng mga mamahaling bagay,sinisiguro naman naming buo ang pagmamahal naming naiibibigay.” ani Papa at lalo pa akong nakinig.

“Ang astig nga po ng relasyon ng pamilya nyo eh. Ang saya.” boses iyon ni Boom.

“Tama ka dyan. Sinisiguro namin na lagi kaming masaya. Pag may problema,pinag uusapan agad namin para madaling maayos. Pero ewan,lumaking maloko din pala ang kaibigan nyo,lagi namin naaabutang may babae dito sa bahay,nginingitian lang namin pero nagdadasal kaming huwag sana muna syang makabuntis dahil gusto namin,matapos muna ang pag-aaral nya.” tumahimik saglit. Halatang interesado ang lahat.

“Pero dumating yung pinaka malaking dagok sa amin,naaksidente sila nung babaeng kasama nya. Parehas silang nakaligtas,kaya lang na comatose naman si Kayden.” pagpapatuloy ni Papa. Naalala ko yon. That night we were so drunk,gusto nung babae na makipag commit ako sa kanya,but I reject her. Nung panahong yon wala akong balak magseryoso. Nasa loob kami nun ng kotse nya at nagtatalo,laking gulat ko ng pinaharurot nya yung sasakyan,at na aksidente nga kami. After ko magising from coma,hindi ko na sya nakita.

“Lagi kaming nagdadasal ng Tita nyo noon. And finally after blank months,gumising sya. At parang naging ibang tao sya. Pinagmamasdan lang namin sya nun,naging masipag sya sa pag-aaral,naging mas malambing at showy sa nararamdaman nya,at wala na din syang iniuuwing babae. Natuwa kami lalo.”

Napalunok ako. Pansin din pala nila na nagbago ako. Maging ako naman,sa umpisa pa lang ay ramdam na ramdam ko na iyon. Kung totoo man talaga ang reincarnation,naniniwala akong malaki ang kinalaman ni Kaiicen dito,na may maliit na bahagi ng pagkatao nya ang nasa akin. Pero ang pagmamahal na nararamdaman ko kay Gero? Sa palagay ko wala ng kinalaman dun si Kaiicen,maaaring pinagtagpo lang nya kami dahil gusto nyang lumigaya na si Gero. Dahil ang pagmamahal ko kay Gero ay kusang lumitaw sa unang pagkikita pa lang namin.

“Pero alam nyo ba kung ano ang mas nagpagulat sa amin? Bukod sa mas naging masiyahin sya ay dinala nya dito sa bahay ang mag amang Gero at Jaiiron. Pinakilala nyang boyfriend. Natural nabigla talaga kami. Lalo na ako. Panay tanong ko sa sarili ko kung nagkulang ba kami ng pagmamahal at pag-aaruga sa kanya? Kung bakit lalaki na ngayon ang gusto nya. Nung una hindi namin sila pinansin,pero Gero proved his love for my son. We just cant believe na ang dalawang lalaking lalaki ay pwede pala magmahalan. Pinag isipan namin iyon,dahil mahal namin si Kayden,kahit naguguluhan kami ay tinanggap namin sila,hanggang sa pati sina Gero at Jaiiron ay minahal na namin ng Tita nyo,dun lalo sumaya ang anak namin. Then I realized,tama ang desisyon namin ng Tita nyo.” mahabang kwento ni Papa. Hindi ako makpag salita sa kinalalagyan ko. Halo halo ang nararamdaman kong emosyon.

“What do you think of their relationship tito? Will they last?” si Mariah iyon. Bakit sya nagtatanong ng ganun?

“Pano po pag sinaktan ni kuya Gero si Kayden?” segunda ni Kiyuu.

The fuck? What are they up to? Bigla akong kinabahan sa isasagot ni Papa.

“Hindi. Walang parehong lalaki ang nagtatagal kahit pa nagmamahalan sila,kaya gusto kong maihanda ang anak ko. Kung sasaktan ni Gero ang anak ko,I will definetly crush his genetals.”

Bakit yon sinagot mo Papa? Sa dinami ng sinabi mo,sa bandang huli naniniwala ka pa din palang hindi kami ni Gero hanggang sa huli?

NOTE # 5

Mula ng araw na yon,parang lagi na akong balisa. Paano nga kung saktan ako ni Gero? Paano kung hindi nga kami magtagal? Pano kung isang araw gumising na lang syang wala na pala syang pagmamahal para sa akin? Anong gagawin ko? Paano na ako? Kakayanin ko ba?

Hindi! Sa loob ng tatlong buwan na magkasama kami ni Gero ramdam kong lalo ko syang minahal,mababaliw siguro ako pag naghiwalay kami. Ngayon lang ako nagmahal ng ganito. Naka set na sa utak ko na sya ang makakasama ko sa pagtanda. Papatunayan ko kay Papa na magtatagal kami ni Gero. Papatunayan kong kahit ang pagmamahalan ng dalawang lalaki ay nagtatagal.

“Best?” pukaw sa akin ni Kiyuu.

“Oh bakit best? Dont tell me gusto mo ng bonding? Baka hindi na ako maka ipon para kay Gero.” biro ko sa kanya,agad naman syang namula.

“Baliw,alam ko naman na ayaw mo na,baka may magawa na naman ako.” nahihiya nitong sabi na ikinangiti ko.

“San ka natuto nun? Ako natutunan ko na lang kay Gero eh.” ani ko. Wala lang,gusto ko lang malaman. “Hindi ko nga akalain na gagawin ko yon,kasi babae at bakla lang gumagawa nun.”

“Ano,uhm pinapanood ko sa porn. Gusto ko lang maranasan,ganun. Kaya ngayon hindi na ako nagtataka kung bakit madaming lalaki ang gusto din ang lalaki,hindi ko sila masisisi,ganun pala yun,ganun pala ginagawa ng mga babae at bakla.” aniya. Napatingin ako sa gitna nya at bumukol na iyon ng sobra.

“Hahaha! Ang bilis mo pala tamaan! Sige na best,puntahan ko pa si Jaiiron at ihahatid sa kanila.” ani ko at tumayo na,tinapik ko ang balikat nya at lumabas na ako ng classroom.

Kailan kaya gagawin sakin ni Gero yon? Masyado kasi syang lalaking lalaki eh. Ako nga pag nasa kama na kami nakakalimutan kong lalaki ako eh. Pero nagpapasalamat na din ako dahil hindi din nya ako naiisipang pasukin. Tama na yung sumubo ako,huwag ng ganon.

“Papa Kayden!” agad na sigaw ni Jaiiron ng makita ako. Tulad ng dati,sinalubong ko sya ng yakap at halik. “Punta na po tayo kay Papa Kaiicen ko?”

“Ay! Oo nga pala,daan muna tayo dun bago umuwi,nag promise nga pala ako sayo.” nakangiti kong sabi habang karga sya. Naglalakad na ako papuntang parking,hiniram ko kasi kay Papa ang kotse,ayaw pa ako payagan pero pinangako ko naman na mag iingat ako.

Habang nasa daan ay excited na excited ang bata,ganon nya ka miss si Kaiicen,pano pa kaya si Gero?.

Nang makarating kami doon ay sa labas lang kami ng museleo,wala naman kasi akong duplicate key. Hinayaan ko lang si Jaiiron na kausapin ang puntod ni Kaiicen,kinekwento nya dito yung mga nangyayari sa school.

Nagtext na si Gero kaya niyaya ko ng umuwi si Jaiiron. Hindi naman na nagmatigas ang bata,nagpaalam lang sya sa puntod at dumiretso agad sa kotse kaya agad akong pumasok.

“Gugutom na ako Papa Kayden.” anito na ikinangisi ko.

“Sige,uwi na tayo,baka nakapag luto na ng pancake ang papa mo.”

---

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at nagpaalam ako kina Mama at Papa na isang linggo muna ako kay Gero. Pumayag naman sila,ewan,gusto ko lang araw araw na makasama sya. Gusto ko lang iparamdam sa kanya ang aking pagmamahal.

Ikatlong araw ko na kina Gero,gabi na nandito kami sa lanai ng bahay nya,tamang pahangin lang,katatapos lang namin patulugin si Jaiiron.

“Kamusta ang pag aaral dude?” pagbasag nya sa katahimikan namin.

“Ayos naman,hindi naman mahirap.” nakangiti kong sagot. Nakatingin lang sya sa kawalan at parang may malalim na iniisip. Pati ako tuloy napaisip kung ano ang iniisip nya.

“Ilang taon ka na ulit?”

“Nineteen dude,bakit mo natanong?”

“Wala lang,ako twenty eight na. Bata ka pa,madami ka pang pwedeng makilala.”

Bigla akong kinabahan sa sinabi nya. Ano daw yon? Parang ayaw ko ng ituloy ang pinag uusapan namin.

“H-ha? A-anong ibig mong sabihin?” ang kabado kong tanong.

“Sa makalawa mag migrate na kami sa USA ni Jaiiron dude,kailangan naming tutukan ang kumpanya pa namin dude. Kung kailan kami babalik,hindi ko pa alam.” seryoso nyang sabi at tinitigan ako. Ayoko ng makinig.

“Sinasabi mo bang ititigil na natin ito?” nag crack agad ang boses ko. Parang sasabog na ang dibdib ko.

“Bigyan natin ng space ang isa’t isa. Gusto kong mag focus ka sa pag aaral mo. Napapansin ko kasi,puro kami ni Jaiiron ang iniintindi mo. May sarili kang buhay,huwag mong itutok sa aming mag ama. Masakit para sa akin to dahil mahal kita,pero wala akong magagawa dahil ito ang hinihingi ng pagkakataon.” aniya na namamasa na ang mga mata,pero ako,tumulo na ang luha ko.

“Huwag ka namang ganyan dude. Ayos na ayos na tayo eh,tapos biglang naging ganito? May pagkukulang ba ako? May nagawa ba akong kasalanan?” ang umiiyak ko ng sabi. Masakit kasi talaga,gusto kong patunayan kay Papa na tatagal kami ni Gero pero sa ganito pala kami hahantong.

“Pasensya ka na dude,kailangan eh. Saka wala kang pagkukulang,wala kang nagawang kasalanan. Sobra sobra na nga ang mga ginagawa mo,kaya gusto kong sa pag alis namin,sa paghihiwalay natin ay unahin mo naman ang sarili mo. Bata ka pa,madami ka pang makikilala,huwag mong itali ang sarili mo sa akin.” aniya at hinawakan ang isa kong kamay,ang isa naman nyang kamay ay dumapo sa mukha ko,he wiped my tears.

“Ayoko dude!” humihikbi kong sabi. Wala na akong pakialam kung mukha na akong desperado,basta,ayokong maghiwalay kami.

“Intindihin mo naman ako dude,hindi ko din naman gusto ito. Matatagalan kami dun,kaya mo ba akong hintayin? Baka maghintay ka sa wala. Pero babalikan kita kahit gano pa yon katagal,yun ay kung ako pa din.”

Natahimik ako bigla at napaisip. Oo nga naman,para sa kumpanya nila iyon. Babalikan daw naman nya pala ako. Kaya ko namang maghintay diba?

“Dude,p-payag na ako,kahit gaano katagal,hihintayin kita,wala akong ibang mamahalin,isasarado ko na ang puso ko para ikaw na lang ang laman nito.”

“Sigurado ka dyan? Baka singkwenta na edad ko bago ako makabalik. Kaya mo?”

“Kakayanin ko dude,para sayo,panghahawakan ko ang sinabi mong babalikan mo ako. Maghihintay ako.”

“Salamat dude,mahal na mahal kita.” hinalikan ako ni Gero sa labi at niyakap. Tinugon ko ang halik nya. Maaaring ito na ang huling araw. “Tara sa kwarto,sulitin natin ang mga natitira pang oras,gawin natin ang hindi pa natin nagagawa.”

Nagmamadali naming tinungo ang kwarto nya. Pagpasok pa lang sa pinto ay maalab na naming hinalikan ang isa’t isa habang nagtatanggal ng saplot. Pinagapang ko ang palad ko sa maganda nyang katawan. Sya lang ang lalaking sasambahin at kakabaliwan ko ng ganito.

Nang kapwa na kami walang saplot ay tinungo namin ang kama,itinulak ako ni Gero na ikinabigla ko.

“Let me do something na hindi ko pa nagagawa sayo.” paanas nyang sabi,kumabog bigla puso ko. Sinimulan nya akong halikan sa labi,papunta sa tenga,para akong nakukuryente. Bumaba ito sa leeg,sa aking dibdib,salitan nyang pinagpala ang magkabila kong nipples. Hindi ko mapigilan ang mapaungol.

“Sshh.. Huwag kang maingay dude,baka madinig ka ni Jaiiron.” aniya at bumaba ang labi nya papunta sa puson ko. Naghahabol na ako ng hininga,at ng lumukob ang kakaibang init sa aking ari ay napamura ako. Ito na,ginagawa na ni Gero,hindi sya marunong pero wala akong pakialam.

Hindi ako nakatiis. Hinila ko sya paangat at nagbaliktaran kami. Pinaglaruan ko ang kanya. Ginawa ko ang lahat para mapaligaya sya at ganon din sya sa akin. Puro impit na ungol lang namin ang maririnig. Hanggang sa sinabi nyang gusto nya akong pasukin,hindi na ako nagdalawang isip at pumayag ako.

---

Araw ng pag alis nina Gero at Jaiiron. Maaga akong pumunta dito sa kanila. Nandito din ang tropa nya,kapatid,magulang at pinsan. Hindi ko magawang ngumiti. Sobrang bigat sa pakiramdam,kung may magagawa nga lang ako para mapigilan sila eh. Pero alam kong wala.

“Susunod ako dun,pati sina Brylle at Eriol. Sa atin umaasa si Great grand father.” ani ng kuya ni Gero na si Zander habang kalong kalong ang natutulog na si Jaiiron.

“Pasensyahan nyo na si lolo,sa mga apo sa tuhod na lalaki nya kasi iyon naisipang ipagkatiwala.” ang sabi naman ng papa ni Gero,si Tito Kreyd.

“Ayos lang yon Pa,tayo lang din naman ang magtutulungan.” sagot ni Gero. Nakikinig lang ako at ayaw kong makisali,usapang pamilya kasi.

“Dadalaw kami dun anak,alam mo naman hindi makakatiis itong si Nichi,Kebin,Myk at kuya Zander mo na hindi nakakasama ang pamangkin nilang si Jaiiron.” sabi naman ng Mama nya,si Tito Prue.

“Okay ba sayo ang set up nyo Kayden?” ani ng tito nya,si Tito Khyron,sa akin nabaling ng tingin ang lahat. Pati ang tropa ni Gero na nananahimik gaya ko ay inaabangan ang sagot ko.

“Ayos lang yan Kayden,may internet at cellphone naman.” ani naman ni Kebin.

“Tumpak!” pag sang ayon ni Nichi.

“Ayos lang po,pinag usapan na namin ito. At gusto din kasi ni Gero na tutukan ko lalo ang pag aaral habang wala sya.” ang nakangiti kong sagot,kahit ang totoo ay gusto ko ng maiyak,konting oras na lang ang nalalabi.

“Oo nga po,malapit na graduation ni baby bro Kayden” pagsingit ni kuya Kheem.

“Basta,ayon na yon,ayoko na ng mahabang paalamanan,tara,hatid nyo na kami ni Jaiiron sa airport.” hinawakan ni Gero ang kamay ko at tumayo na kami.

Ng nasa airport na ay mas natagalan kami sa paalamanan,pinipilit kong huwag umiyak,kahit papatak na talaga ang mga luha ko. Nag iiyakan na kasi sila,dahil alam naming lahat na matatagalan pa talaga sya dun at walang chance na makauwi sila kahit bakasyon. Matapos nyang magpaalam sa pamilya at tropa nya ay lumapit sya sa akin bitbit si Jaiiron. Niyakap nila akong magtatay at dun na talaga pumatak ang mga luha ko at hindi ko na mapigilang mapahikbi.

“Papa Kayden,wait mo kami ni Papa ah? Balik kami dito. Mamimiss po kita papa Kayden,I love you po.” ani Jaiiron na lalong nagpaiyak sa akin,napaka inosente ng bata. “Ito po drawing ko,pag namimiss mo kami ni Papa tingnan mo lang yan,tapos pag namimiss naman kita lalaruin ko yung gift mo sa aking toy.” dagdag nito. Hindi ako makapag salita,binuklat ko ang nakatuping papel,isang drawing ng dalawang lalaki na may bata sa gitna. Agad kong niyakap si Jaiiron,gusto kong damhin pa ang nalalabing oras.

“Mahal din kita prinsipe ko.” ani ko at hinalikan ang bata sa noo.

“Pano mahal? Kailangan na naming umalis. Mag iingat ka dito,alagaan mo ang sarili mo,mag aral ng mabuti,at yung pangako ko,sana kahit gaano katagal ay hintayin mo ako,ngunit kung hindi ka na makakapag hintay ay ayos lang,basta sabihan mo ako,bata ka pa,marami ka pang makikilala. Mahal na mahal kita.” ani Gero at niyakap ulit nila akong mag ama,panay hikbi na ako,hindi ko na magawang mag salita.

Hinalikan nya ako ng matagal bago tuluyang tumalikod. At ng makapasok na sya sa loob. Niyaya na nila akong umalis pero sinabi kong mauna na sila,dito muna ako. Hihintayin kong lumipad ang eroplanong sasakyan nila.

Note # 6

“Dude! Youre spacing out again!” ani Boom sabay tapik sa balikat ko.

“Pasensya na,may iniisip lang.” sagot ko at saka bumuntong hininga. Its been two months mula ng umalis papuntang America sina Gero at Jaiiron,miss na miss ko na sila.

“Si Kuya Gero na naman yan. Dude babalik yon. You just have to trust him.” pagsingit ni Mon.

“Saka lahat ng sinabi ni kuya Gero tama,unahin mo sarili mo,ang pag aaral mo,masyado mo ng pinaikot ang mundo mo sa kanilang mag ama.” ani pa ni Andrei.

“Marami kang pwedeng gawin habang naghihintay. Lalo na at graduation na natin next month. Enjoy your young life dude,were always here.” sabi ulit ni Boom.

“Hindi ko lang maiwasan. Pero tama kayo. Gagawa ako ng makabuluhang bagay at mag e-enjoy habang naghihintay.” nakangiti kong sabi sa kanila. Laking pasalamat ko na lang talaga na hindi sila nagbago sa akin.

“Or for the meantime,you can flirt with Mariah.” naka ngising sabi ni Mon na ikinagulat ko.

“No way,tama na yung dalawang beses na may nangyari sa amin,ayoko ng kumplikasyon,gustong panatilihin ang pagkakaibigan namin,ayoko na ng issue.” agad kong sagot na ikinalaki ng mga mata nila.

“Dalawa? Akala ko isa lang? Yung dati pa? Kaya nga mabaliw baliw sa pagmamahal sayo ang isang iyon.” ani Andrei. Napabuntong hininga ako. Wala na akong choice kundi ang umamin.

“Yes dalawa,nung gabi ng concert nina Regine at Ogie sa MOA Arena,pag uwi ko,inaabangan nya ako sa loob ng bakuran namin.” sabi ko.

“Two months ago lang yun ah?” ani Mon.

“Oo,naka nighties sya na see through,tumakas sya sa kanila,para syang baliw,she was offering her body at payag daw syang maging kabit. Shit! Ayoko sanang ikwento na dahil hindi magandang pag usapan ng ganito ang isang babae.” ani ko at tumigil.

“I knew she would do that,the way she looks at you,malagkit malalim,pero lately parang nagbago, so ituloy mo na,you can trust us,you know that.” sabi ni Boom.

“I was so tired that night,kaya wala na akong nagawa ng ipagtulakan nya ako sa madilim naming garahe,the next thing I knew,nakapasok na,nagtataas baba na sya,I was going to explode pero biglang dumating si Kiyuu,kung pano sya napunta dun,hindi ko alam. Nanakbo na si Mariah palabas.”

“In short,parehas kayong nabitin ni Mariah. Sayang.” nakangising sabi ni Andrei kaya hinampas ko sya ng yellow paper na nirolyo ko.

“Tarantado!” sabi ko at nagtawanan sila. Maliban kay Boom na nakatitig sa akin,kinabahan ako,para bang may iba syang nalalaman. “Bakit?”

“Ayoko sanang malaman nina Mon at Andrei ito Kayden. Pero may affair ba kayo ni Kiyuu? Hindi lang si Mariah ang nakakita sa inyo sa tree house. Nagtataka kasi ako kung bakit nanakbo sya palayo kaya dahan dahan akong umakyat. At nakita kong subo ni Kiyuu ang sayo.” seryosong sabi ni Boom. Nagtatakang tiningnan ako nina Andrei at Mon. Namutla ako,ito ang ayaw ko,na masira si Kiyuu.

“That was a mistake. Bonding session lang dapat yon. Wala na din akong nagawa.” yon lang ang sinagot ko. Ayoko ng malaman nila kung ano pa mga pinag uusapan namin ng bestfriend ko pagkatapos nun.

“Bading na din sya?” ani Andrei kaya tiningnan ko sya ng masama. “Sorry,nagulat lang ako.”

“Hindi sya bading. Nadala lang sya sa init ng pangyayari. You know him.” walang emosyon kong sagot.

“Posibleng sayo lang sya bading pero hindi sa ibang lalaki. Tulad mo,kay kuya Gero ka lang ganon diba? Naguguluhan ako dati sa ganyan. Pero totoo ngang kahit gaano ka ka-straight,pag na horny ka,kahit kapwa mo lalaki papatusin mo,at hindi siguro kabadingan yong sumubo,part yon ng romansahan at sex.” mahabang sabi ni Boom.

“Kaya pala nagkakaganun sya pag si kuya Gero ang usapan.” sabi pa ni Andrei.

“Itigil nyo na yan. Ayokong pinag uusapan si Kiyuu ng ganyan. Bestfriend ko yon.” sabi ko na lang.

“Best!!” napalingon kami sa sumigaw. Si Kiyuu kasama sina Mariah,Tina at Claire.

“Mga ulupong san kayo galing?” agad na tanong ni Boom ng makalapit ang apat.

“May inasikaso sa auditorium para sa program. Nagpresinta kasi kaming apat na mag intermition number para sa Seasonal Ball. Actually dapat tatlo lang kami,kaso na spot-an namin tong si Kiyuu kaya sinama namin.” sagot ni Tina.

“Anong gagawin nyo?” halos sabay naming tanong ni Andrei.

“Kakanta kami! Hihi pangarap ko ito eh.” sagot ni Claire na kumikinang pa ang mga mata,natawa ako.

“Kasama ka? Weh? Si Mariah pwede pa! Hindi sya papangalanang Mariah ng parents nya para sa wala,si Kiyuu din,si Tina din,eh ikaw? Ano ka dun? Gitarista?”“ pang iinis ni Mon.

“Shut up! Mapapahiya ka! Hmp!” inis na sabi ni Claire. Nagtawanan kami,umupo sa tabi ko si Kiyuu kaya inakbayan ko ang bestfriend ko. Gusto kong maibalik yung dati naming lambingan. Yung tipong kung hindi mo kami kilala iisipin mong may relasyon kami.

“Baho ng kili-kili mo best!” biglang sabi ni Kiyuu kaya nagtinginan sila sa amin.

“Ulul! Kahit dyan ka pa tumira!” at inilapit ko pa sa kanya ang kili-kili ko.

“Baho!” aniya at tumakbo.

“Pag nahabol kita,papa himod ko to sayo!” agad din akong tumayo at hinabol sya.

“Naiwanan natin sila!” natatawang sabi ni Kiyuu,lumapit ako habang hinihingal at iminudmod sya sa kili kili ko.

“Oh ano? Mabaho? Padilaan ko pa yan sa iyo eh. Tara na,susunod na mga yon.” sabi ko at humarap na sa pinto ng cafeteria.

“Madali lang yon. Sabihin mo lang. Subo nga nagawa ko,himod pa.” nakangisi nyang sabi kaya lumapit ako ulit at pinaltukan sya.

“Lul! Huwag kang magbanggit ng ganyan,baka may makarinig sayo. Tara na,nagugutom na ako.” at hinila ko na sya papasok. Madami na ding tao,panay tinginan sa amin,sanay na ako,dati pa man,ganyan na,pinapatulan ko pa dati,ngayon hindi na.

Ng makahanap na kami ni Kiyuu ng pwesto ay nagsimula na kaming kumain. Sakto dumating ang tropa kaya inaya na din namin sila.

---

Vacant ko at wala ang tropa,kung nasaan sila,hindi ko alam,basta ako gusto kong umidlip. Naglakad na ako papunta sa library,napadaan ako sa classroom ni Jaiiron,parang nakikita ko syang nakangiting tumatakbo palapit sa akin. Namimiss ko na ang batang iyon,ipinilig ko ang aking ulo at nagpatuloy sa paglalakad. Nang makarating ako sa library ay huminga muna ako ng malalim. Dalawang buwan ko ding iniwasan ang lugar na ito.

Pagkapasok ko pa lang ay nakaramdam na ako ng kakaiba,parang nakikita ko ang sarili ko at si Gero nung una kaming magkakilala. Pumikit ako saglit para mapigilan ang luha. Eto epekto ng sobrang pagmamahal ko kay Gero,naging emosyonal ako.

Pumunta ako sa mga bookshelves para humanap ng libro na pwedeng ipang cover para hindi mahalatang natutulog ako kung sakali. Luminga-linga ako,madaming estudyante,mga high school at mga katulad kong college.

Napangiti na lang ako ng ang makuha kong libro ay yung librong hawak noon ni Gero ng una ko syang makita.

Sa may mga bandang dulo akong table pumwesto,malayo sa tanaw ng librarian. Umupo na ako at pumwesto,pero ganon na lang ang gulat ko ng magtayuan ang mga balahibo ko sa batok.

Ang weird! Tapos yung pakiramdam na may nakatingin sayo ay damang dama ko. Inilibot ko ang paninging sa paligid. Wala naman akong napansing nakatingin sa akin,lahat ay abala.

Sinubukan kong lumingon sa likod. At mas nagtayuan ang mga balahibo ko sa kaba.

Isang lalaking parang pamilyar sa akin ang mukha ang nakatingin sa akin ng masama. Para hindi mahalatang nabagabag ako sa tingin nya ay nilampasan ko sya ng tingin.

Kinuha ko ang libro at itinakip sa mukha ko. Matutulog na lang ako kesa intindihin kung sino yung lalaking iyon.

Nagising na lamang ako ng may tumapik sa akin. Pag mulat ko si Mariah pala.

“Mukhang napasarap ang tulog mo ah? Wala ka na bang klase?” nakangiti nyang sabi. Umayos ako ng upo.

“Ha? Ah eh. Meron,kaso mukhang absent na ako. Napasarap pala ang tulog ko eh. Ikaw?”

“Pauwi na sana ako ng maisipan kong dumaan dito para humiram ng libro. Alam mo naman,may mga nakalagay sa libro na hindi mo makikita sa internet.” sabi nya.

“Tama ka dyan. Pauwi ka na sabi mo diba? Sabay na tayo paglabas. Parang mas gusto ko pa ipagpatuloy ang pagtulog eh.” ani ko at tumayo na din. Ngumiti si Mariah at sabay na kaming lumabas sa library.

Habang palabas kami ng campus ay nag uusap kami. Yung tipong parang walang nangyari sa amin,yung tipong parang hindi nya inamin sa akin ang pagmamahal nya. Mas kumportable ako ng ganito. Mas nagiging open ako at hindi limitado ang mga sasabihin ko.

Palabas na kami ng gate ng may humarang sa amin. At ganon na lang ang gulat ko kung sino.

Yung lalaking masama ang tingin sa akin kanina sa library.

“Kayden Lastimosa.” matigas na sabi nito. Nagtatakang napatingin sa akin si Mariah. Sino ang lalaking to? Bakit nya ako kilala?

“Ako nga. Sino ka tol?” lakas loob kong sabi.

“Kilala lang kita. May utang ka kasi sa akin at gusto ko lang maningil.”

NOTE # 7

“Maningil? Hindi kita maintindihan.” naguguluhan kong sabi. Ngumisi yung lalaki kaya napaurong sa akin si Mariah.

“Huwag ka ng magkunwaring alam. Ngayon na ang oras para maningil!” singhal nung lalaki na ikinagulat ko.

“Bro! Kayden! Mariah!” boses ni Boom.

“Pasalamat ka sa ngayon. Pero sisingilin pa din kita.” galit na sabi nito saka umalis.

“K-kayden,sino yon?” ang takot na sabi ni Mariah.

“Ewan. Hindi ko sya kilala.” ang naguguluhan ko ding sagot. Pamilyar sa akin yung lalaki pero hindi ko talaga sya kilala. Sino siya?.

“Bro! May problema ba? Sino yung kausap nyo?” ani Boom ng makalapit.

“Wala,nagtanong lang.” sagot ko.

“Nagtanong lang? Eh bakit namumutla si Mariah?” anito na tiningnan pa si Mariah.

“H-huh? Wala to. May desminorhea lang ako. Alam nyo na.” ang palusot ni Mariah.

“Oo nga. Kaya sinabayan ko sya sa paglalakad.” ang pag gatong ko naman.

“Sigurado kayo? By the way,inom tayo sa bahay. Yung iba nakauwi na para magpalit lang ng damit.” ani Boom.

“Ganon ba? Sige,magpapa alam na din muna ako kina Papa.” sagot ko.

“You need that bro,para hindi ka laging nag iisip.” sabi pa ni Boom. Nagkibit balikat na lamang ako.

---

Lasing na lasing ako kaya ako ang unang bumagsak. Hinatid ako ni Boom sa kwarto nya. Pagkalapat pa lang ng katawan ko sa kama nya ay nakatulog na ako. Naalimpungatan na lang ako na parang may naririnig akong nag uusap. Nagkunwari akong tulog pa din para hindi nila mahalata.

“What do you mean Mariah?” ang parang gulat na boses ni Boom. “Alam na ba ito ng iba?”

“No,wala silang idea. I really think na mas kailangan nating bantayan si Kayden,I can sense na may masamang gagawin yung lalaki kanina.” sagot ni Mariah. Ang ibig sabihin pala natunugan din ni Mariah yung lalaki?

“Bilib din ako sayo eh. Hindi nasusuklian ni Kayden yung pagmamahal mo pero heto ka at handa syang protektahan.”

“Because,I love him that much,kahit man lang sa ganitong paraan makabawi ako sa mga maling pagpapakita ko ng pagmamahal sa kanya noon.”

“Thats my girl! Sige magtulungan tayo. Ano ba yung sinabi nung lalaki? Tsk,parang nakaka bahala ito,kung kailan wala si kuya Gero saka nagkaganito.” ani Boom saka bumuntong hininga. Gusto ko sanang bumangon at makisali sa kanila pero minabuti ko na lang ang pagkukunwaring tulog.

“Sisingilin daw nya si Kayden,at pamilyar sya sa akin kaya natakot ako. Tama ka,hanggang sa bumalik si kuya Gero dapat safe si Kayden,isang beses ng nanganib ang buhay nya at hindi na dapat maulit pa.”

“Nanganganib ang buhay ni best?” boses ni Kiyuu mula sa bumukas na pinto.

“Kiyuu! Huwag kang maingay baka magising sya.” pagsuway dito ni Boom.

“Oo,kaya kailangan mag ingat tayo at huwag nating pabayaang mag isa sya.” ang sagot naman ni Mariah. Gustong gusto ko na talagang sumali sa usapan.

“Kung ganon,handa akong protektahan sya kahit anong mangyari. Ipapakita ko kung gaano ko sya kamahal.” sabi ni Kiyuu.

“The hell? Mahal mo din si Kayden?” gulat na sabi ni Boom. “Anong nangyari? Bakit?”

“Teka lang. Lumalakas na ang boses nyo. Huwag tayo mag usap ng ganyan dito.” pagsingit ni Mariah. At kasunod nun ay mga yabag ng mga paa nila papalabas ng kwarto ni Boom.

Tumihaya ako at tinitigan ang kisame. Natutuwa akong malaman na handa silang protektahan ako pero hindi iyon ang gusto ko. Kung ako talaga ang sadya ng lalaking yon,hindi na sila dapat madamay,problema ko ito at ako dapat ang lumutas,isa pa,ayokong umasa sa kanila na parang isang bata.

Mahal ako ni Mariah,mahal din ako ng bestfriend kong si Kiyuu,hindi naman ata tamang pabayaan kong madamay sila dito. Lalaki ako at dapat kong harapin ang problemang ito bilang isang lalaki.

Kinabukasan,nagising akong naghihilik sa tabi ko si Boom. Bumangon na ako at tinungo ang banyo nya para maghilamos at mag mumog. Pagkatapos ay lumabas na ako,hindi ko na sya ginising pa,nagpasabi na lang ako sa isa sa mga katulong nila at saka ako umuwi.

Sakto pag uwi ko ay tanghalian na. Dumalo na ako sa hapag at kinausap lang nina Mama at Papa patungkol sa nalalapit ng graduation at seasonal ball,pati kung tumawag na ba si Gero,parang bigla na naman akong nalungkot. Ang tagal na,at hanggang ngayon hindi pa din sya kumokontak,miss na miss ko na sya pati si Jaiiron.

Matapos mananghalian ay naligo na ako at saka nagpahinga sa kwarto ko. Inisip kung anong gagawin ko kung magkakaharap ulit kami nung lalaki. Pamilyar talaga sya sa akin pero hindi ko maalala kung saan ko sya nakita dati. At anong ibig nyang sabihin sa sisingilin? Sasaktan nya ako? Papatayin? Kailangan ko talagang maging handa. Tama si Mariah,dapat pagbalik ni Gero,buong buo pa ako,at may babalikan pa syang Kayden.

Napabalikwas ako ng bangon ng tumunog ang phone ko. Pagtingin ko sa screen,unregistered number at mukhang galing sa ibang bansa. Kumabog ang dibdib ko,nanginginig ang mga daliri na pinindot ko ang answer button.

“Kamusta Dude ko?”

Ang boses na yon! Si Gero!

“D-dude,miss na miss na kita.” hindi ko mapigilang mag crack ang boses ko. Shit talaga,sobrang miss na miss ko na talaga sya,gusto ko syang yakapin,halikan at gusto ko ng magpa angkin sa kanya.

“Oh! Huwag umiyak! Baka hindi ako mapakali. Kamusta ka na? Kamusta ang pag aaral? Miss na miss na din kita dude,miss ka na din ni Jaiiron. Kung alam mo lang kung gaano ako nangungulila sayo.”

“O-okay ang pag aaral ko. Malapit na graduation ko. Umuwi ka na Dude.” hinigpitan ko ang kapit sa phone ko dahil nanginginig pa din ako.

“Maganda yan. Masaya ako para sayo. Im doing everything para mapabilis ang pag uwi namin dyan sa pilipinas. O sya,sige na,oras na ulit ng trabaho,I love you and I miss you so much. Bye dude.” at naputol na ang tawag. Pero hindi ko pa din inaalis ang phone sa tenga ko.

“I love you so much dude.” ang tanging nasabi ko kahit wala na sya sa linya. Kahit papano ay nabuhayan ako ng loob dahil sa ginawa nyang pagtawag. Atleast ngayon,nadagdagan ang rason ko para lalong magpatuloy,para lumaban sa kung ano mang kakaharapin ko.

“Anak may bisita ka.” ani Mama kasunod nun ay nakita kong pumasok sa kwarto ko si Kiyuu,kaya bumangon ako at naupo.

“Best.”

“Oh best napadalaw ka? Wala ka ding pasok?”

“Nag absent talaga ako. Bigla ka daw kasing nawala sabi ni Boom,dun ako unang nagpunta eh.” sagot nito at naupo din sa kama ko.

“Ah,alam mo naman hindi ako sanay talaga sa ibang bahay. Ano ulit ang sadya mo?”

“Yup,dun ako naglunch kina Boom. Uhm wala lang,gusto ko lang maka siguro kung ayos ka.” nakangiti nitong sabi.

“Baliw! You know Im always okay,no need to worry. Bakit may dapat bang ipag alala?” ang nanunubok kong sabi. Saglit syang tumigil na parang nag iisip kung sasabihin ba nya ang nasa loob nya o hindi.

“Wala naman. Ano nga palang plano mo ngayong araw? Gala tayo best. Just like the old times.” ang tanging nasabi na lamang nito. Tinitigan ko na lang sya. Hindi ko pa din lubos maisip na matutulad sa akin ang bestfriend ko at ako pa talaga ang minahal nya. Hindi mo nga talaga malalabanan ang puso.

“Sige,para hindi ako ma bored. Saglit,magbibihis lang ako.” sabi ko at tumayo,hinubad ang damit at short. Naka brief na lang ako. At kita ko sa repleksyon ng salamin ang pagtitig sa akin ng bestfriend ko. Bigla tuloy pumasok sa isip ko yung sinubo nya ako. Naramdaman ko na lang na kumislot ang pagkalalaki ko. Pagtingin ko,halos lumabas na ito sa garter kaya dali dali akong lumapit sa cabinet para kumuha ng damit at pantalon. Hindi ko alam pero ang bilis ko talaga tablan ng tukso.

Pagkakuha ko ng damit ay nagulat na lang ako na nasa likod ko na si Kiyuu. Bigla akong kinabahan na parang hindi naman. At bago pa man ako makapag react ay naibaba na nya ang brief ko at naisubo ang pagkalalaki ko.

Shit! Ang dami ko ng kasalanan kay Gero. Parang biglang hindi na ako karapat dapat para sa kanya dahil sa madali akong nagpapatalo sa tukso. Tiningnan ko si Kiyuu na abala sa aking pagkalalaki. Napaka gwapo ng bestfriend ko habang naglalabas pasok ako sa bibig nya. Dala na din siguro ng matagal na walang naganap na ganito sa akin ay tuluyan na akong natupok ng matinding pagnanasa.

Ng matapos kami ay parang walang nangyari,nagbihis ako at pinag toothbrush ko na sya. Pero ang totoo parang ayaw ko ng umalis dahil lalong nadagdagan ang aking isipin.

“May problema ba best? Ayaw mo ba ng nangyari?” nag aalalang tanong ni Kiyuu bago kami lumabas sa kwarto ko.

“Wala naman. Huwag na muna natin pag usapan best,tara na at mamasyal na lang.” ang tanging sagot ko at lumabas sa kwarto ko.

Habang nasa byahe kami ni Kiyuu papunta sa Mall ay may mga bagay na tuluyan na akong binagabag.

Una,kung karapat dapat pa ba ako para kay Gero dahil ilang ulit na akong nagtaksil. Kung sasabihin ko ba ito sa kanya.

Pangalawa,kung hihintayin ko pa ba talaga sya? Dahil pakiramdam ko,may iba na akong nararamdaman para sa bestfriend kong si Kiyuu.

Pangatlo,kung paano ko muling haharapin yung lalaki,kung ano ang mangyayari. At kung kaya ko bang solusyunan ang lahat ng ito.

“Manong paki liko dito. May sumusunod sa atin.” ang sabi ni Kiyuu na nagpabalik sa akin sa realidad. Kaya agad akong lumingon sa likod. At totoo nga,may naka motor na sumusunod sa amin.

“Naku mga sir,delikado yan. Bumaba na kayo pagka liko. Ayaw ko hong madamay dyan.” ang takot na sagot ng taxi driver. Agad kong inabot sa kanya ang bayad namin at bumaba pagka liko pa lamang.

Lakad takbo ang ginawa namin ni Kiyuu at madaming tao na ang nagtitinginan. Tulad ng sabi ko,ayokong madamay kahit isa sa mga kaibigan ko kaya nung hindi mapansin ni Kiyuu at humiwalay ako,tutal ako naman talaga ang tinutugis nung lalaki.

Hindi ko alam kung anong lugar ito dahil puro eskinita. Paglingon ko ay naka sunod pa din yung lalaki. Nablangko ang utak ko at hindi ko na alam ang gagawin. Hanggang sa narating ko ang isang dead end.

Shit! Dito na ata ako matutuluyan.

“Sabi ko naman sayo eh,pag nagkita ulit tayo,sisingilin na kita.” nakangising sabi nito at tinutukan ako ng baril.

“Sino ka ba? Ano bang kasalanan ko?” ang matapang ko pa ding sagot habang ang isipan ko ay nag iisip ng paraan kung paano ito malulusutan.

Ngumisi ito saka nagsalita. “Hindi mo talaga ako matandaan? Alam mo bang matagal kong hinintay ang pagkakataong ito. Ang maiganti ang kapatid ko? Kahit bago sya bawian ng buhay dahil sayo ay nagmaka awa pa syang huwag daw ako gaganti, pinalipas ko muna ang taon bago ko ito isinakatuparan.”

“Kapatid? Sinong kapatid?” ang taka kong tanong at inisa isa sa isipan ko ang mga taong nakilala ko sa mga nagdaang taon. Hanggang sa naisip ko ang isang tao.

Shit! Bakit hindi ko agad naisip yon? Ang tanga ko.

“Ako ang kapatid ni Beatrice,ang babaeng tinanggihan mo. Ang babaeng kasama mong naaksidente,ang babaeng namatay dahil sayo!” sigaw nito.

At kasunod nun ay ang sunod sunod na pagputok ng baril.

NOTE # 8

Nagising ako sa pakiramdam na parang nahihirapan akong huminga at kumikirot ang aking dibdib. Pagmulat ko ng aking mga mata ay blurred pa ang aking paningin kaya kumurap kurap pa ako.

“Oh my God! Gising na si Kayden!” ang nadinig kong boses. Parang si Mariah.

“Anak? Anak!” si Mama! Kaso malabo pa din ang paningin ko.

“Tatawagin ko ang duktor!” boses naman iyon ni Papa.

Unti unti ng lumilinaw ang paningin ko. At napagtanto kong nasa ospital ako. Ito ang pangalawang beses na nagising ako na nasa ospital.

Nang tuluyang luminaw ang paningin ko ay isa-isa ko silang tiningnan. Si Mama,Mariah,Tina,Kuya Kheem at ate Britanny at Claire.

“Anak! Salamat sa Diyos!” umiiyak na sabi ni Mama at niyakap ako. Blangko pa ang isipan ko at binabalikan ang pangyayari kung bakit nga ba ako nandito sa ospital. Hanggang sa natigilan ako.

“Si Kiyuu?! Nasan ang bestfriend ko?” ang agad kong sabi. Agad silang nagkatinginan,kita ko sa mga mata nila ang kalungkutan. Tinitigan ko si Mama pero nag iwas sya ng tingin. Alam kong may mali. “Ano? Bakit hindi nyo sabihin sakin? Sya ang kasama ko. Nasan sya?”

Walang sumagot hanggang sa dumating si Papa kasama ang isang duktor. Pinalabas muna silang lahat ng duktor para daw sandali akong ma check. Nang muli silang pumasok ay nagpaalam naman sila na uuwi muna pero babalik din agad.

“Babalikan ka namin ng ate Brit mo,ihahatid lang muna namin sina Mama at Papa mo.” ani kuya Kheem at hinaplos ang mukha ko.

“Kung anong mangyari at madinig mo,magpakatatag ka. Uhm,natawagan ko na si Gero,kinamusta ko muna pero hindi ko pa sinasabi ang nangyari sayo.” sabi naman ni ate Brit.

“Salamat kuya Kheem.” at pilit akong ngumiti saka bumaling kay ate Brit. “Salamat din ate,mas maganda sigurong huwag na nyang malaman.”

“O sige. Magpalakas ka ulit. Ayoko na ulit mawalan ng kapatid.” malungkot na sabi ni kuya Kheem at saka sila lumabas na.

Natulala ako. Alam kong may mali,ayaw nilang sabihin kung anong nangyari kay Kiyuu. At hindi ko gusto ang nararamdaman kong kaba. Bakit ba ayaw nilang sabihin? At si Gero? Hindi na nya dapat itong malaman pa. Ayokong mag alala siya sa akin. Ayaw kong masira ang focus nya.

Nasan na ang may kasalanan kung bakit ako nasa ospital? Mariin kong pinikit ang mga mata ko at pilit inalala ang mga nangyari.

Napadilat ako ng mga mata ng marinig kong bumukas ang pinto,nang tingnan ko ito ay magkakasunod na pumasok sina Boom,Mon at Andrei.

“S-si Kiyuu?” ang agad kong tanong. Nagkatinginan silang tatlo. At lalong nabuo sa akin na may masamang nangyari kay Kiyuu.

“Deado on arival yung suspect,tinamaan sya sa ulo.” bagkus ay sabi ni Boom.

“Kung hindi nyo sasabihin sa akin kung anong nangyari sa bestfriend ko. Mabuti pang umalis na kayo.” ang sabi ko at iniwasan ko na silang tingnan.

“Pasensya na tol,pero wala kami sa posisyon para magsabi kung anong kalagayan nya.” ang sabi ni Andrei.

“Bakit? Bakit may ganyan pa mga tol? Bakit hindi nyo na lang ako diretsuhin?” ang nanghihina kong sabi. Hindi ko kakayanin kung may mawawala akong mahal sa buhay,lalo na kung bestfriend ko. Ngayon naisip ko,ganito din ba ang nararamdaman ni Gero nung mga panahong mawawala na si Kaiicen?

“Pasensya na talaga tol.”

Hindi ako umimik. Pinabayaan ko na lang na tumulo ang mga luha ko at ilabas yung nararamdaman ko. Parang ang hirap tanggapin, ayokong isiping patay na si Kiyuu,pero sa inaakto nila ay halatang halata na,hindi lang nila masabi sa akin ng deretsuhan.

Matagal kaming tumahimik. Nakita ko pang naupo sila sa sofa na mga hindi din nag iimikan.

Hanggang ang mahina kong pagluha ay napunta sa malakas na paghikbi. Nanakit at sumikip ang dibdib ko,at ramdam ko din ang pagkirot ng mga sugat. Nataranta silang tatlo at napatayo.

“Shit! Mon! Tumawag ka ng duktor!” ang sigaw ni Boom.

Ang huli ko na lang na natatandaan ay may duktor akong nakita at nagdilim na ang paningin ko.

Mahabang katahimikan at kadiliman,sa gitna ng kadiliman may nakita akong liwanag,hanggang sa unti unti itong nag fade at nag korteng tao.

“Best! Kiyuu!” ang agad kong sigaw at lumapit. Nakangiti sya,napaka aliwalas ng mukha,napaka gwapo nya. Ngunit pinagtaka ko kung bakit puti lahat ng suot nya.

“Kamusta Best? Masaya akong malaman na buhay ka at nakaligtas ka. Hindi nabalewala ang ginawa ko.” nakangiti nyang sabi na ipinagtaka ko na naman.

“Ano bang ibig mong sabihin? Teka,nasan ba tayo? Panaginip to diba?”

“Magpakatatag ka best,madaming naghihintay sa pag galing mo,maraming nagmamahal sayo. At proud ako na isa ako sa nagmamahal sayo.” nakangiti nyang sabi.

“Hindi ko maintindihan! Ano ba mga sinasabi mo kasi?”

“Basta,magpaka tatag ka,mahal kita best.” ang tanging sagot ni Kiyuu at unti unti syang naglaho sa paningin ko,parang pati sya ay nilamon ng dilim.

“Best! Kiyuu!!” ang malakas kong sigaw,kasabay ng pagdilat ng mga mata ko. Ang puting kisame agad ang aking nakita.

“Kayden!” ang agad na pag alalay ni Kuya Kheem. “Huwag ka masyadong gumalaw. Masyadong madami kang sugat at baka magdugo.”

“Oo nga. Grabe,milagro talaga ang nangyari sayo.” sabi naman ni ate Brit.

“Salamat talaga sa Diyos. Ito na ang ikatlo mong buhay anak.” ang maluha luhang sabi naman ni Mama.

“Anak,sabihin mo lang kung may nararamdaman ka. Bakit bigla kang nagising?” ang pagsali na din ni Papa. Huminga ako ng malalim pero mahirap dahil kumirot ang mga sugat.

“Napanaginipan ko si Kiyuu,para syang nagpapa alam sakin. Sabihin nyo nga sa akin ang totoo?! Buhay ba sya o patay? Hindi yung ganitong parang takot na takot kayong magsabi sa akin.” ang sabi ko saka sila tiningnan isa-isa.

“Kayden anak. Masyado ka lang nag iisip. Ligtas si Kiyuu,buhay sya. Ang sabi nya,nakipag agawan sya sa baril,malakas daw yung lalaki kaya madaming tumama sayo kahit anong pigil nya,pero natamaan din sya sa balikat at hita. At ang huling bala daw ay tumama sa ulo ng suspect.” ang sabi ni Papa. Pakiramdam ko,nabunutan ako ng malaking tinik sa dibdib.

“Bakit ngayon nyo lang sinabi? Pinakaba nyo pa ako. Nasan sya?” ang medyo inis kong sabi dahil pinagkaisahan nila ako.

“Nasa America. Anak,limang araw kang walang malay,at nagdesisyon ang mga magulang nyang magbakasyon muna sila,tutal malapit na din ang bakasyon,babalik sila bago ang graduation nyo.” ang pagsagot naman ni Mama. Ewan ko,nasaktan pa din ako. Umalis sya ng hindi man lang ako hinintay na magising.

At ngayon nga,bigla kong naisip yung gumugulo sa isipan ko,yung nararamdaman ko,yung nagsisimula kong maramdaman sa bestfriend ko at kung karapat dapat pa ba ako kay Gero. Pero sa tingin ko,mabuti na din ito,ang malayo si Kiyuu para hindi na matuloy ang kung anong nararamdaman ko. Hihintayin ko na lang si Gero at sasabihin sa kanya ang lahat,at kung matatanggap pa nya ako,ipinapangako ko,hindi na ako gagawa ng kasalanan.

“Kailan ako makakalabas dito?” ang tangi ko lang nasabi.

“After 1 week siguro. Magpalakas ka agad. Para makapag happy happy na ulit tayo.” ang sagot ni kuya Kheem. Nginitian ko sya,parang kapatid na talaga ang turing nya sa akin at ganun din naman ako sa kanya.

Tama sya,kailangan kong makapagpahinga at makabawi ng lakas. Dahil aayusin ko na ang buhay ko,itatama ko ang mga pagkakamali ko.

---

Pagkatapos nga ng isang linggo ay na discharge na ako. Hindi naman ako naboring sa ospital dahil laging nandun sina Mama at Papa,pati ang tropa at ang mga tropa ni Gero.

Pumapasok pa din ako sa school kahit sinasabi nilang magpahinga ako. May mga hahabulin akong requirements kahit tapos na ang final exam at wala na naman talagang ginagawa sa school. Si Kiyuu at ang pamilya nya hindi pa din bumabalik,sa bagay tapos na lahat ng requirements ng bestfriend ko,GC kasi iyon. Miss ko na sya,miss ko na ang kakulitan nya.

Pinakiramdaman ko ang sarili ko kung ano talaga ang nararamdaman ko para sa bestfriend ko. Hindi kasi pwedeng dalawa sila ni Gero na mahal ko. At masaya ako na,pagmamahal bilang bestfriend ang mayroon ako para sa kanya. Na confius lang siguro ako nung mga nakaraang araw.

At si Gero? Maghihintay ako ng matyaga hanggang sa makabalik sila ni Jaiiron. Sobrang miss ko na ang mag amang iyon.

“Oh? Wala kang kasama? Nasan ang tropa mo?” ang boses na nagpabalik sa akin sa realidad. Nilingon ko ito at napangiti ako.

“Kuya Kokoy!” ani ko at niyakap ito sa sobrang tuwa. Hindi nya kasi ako nadadalaw sa ospital dahil busy daw talaga ito sa family bussiness.

“Kamusta na? Okay ka na ba? Bakit mag isa ka dito?” aniya at tiningnan ang paligid. Dito ko kasi naisipang tumambay muna,sa isang coffee shop.

“Nagsasawa na kasi ako sa mga mukha ng mga tropa ko eh.” ang nakangiti kong sagot. “Oo,ayos na ako. Hindi ako pwedeng matigok ng hindi pa ulit kami nagkikita ni Gero.” ang dagdag ko pa. Umupo sya sa harap ko.

“Naks! True love! Dont worry,uuwi din ang mag amang yon. Hindi din sya nagpaparamdam sa amin at sa pamilya nya,kaya humanda sya pagbalik nya.” ani kuya Kokoy at tumawa kaya natawa na din ako.

“Ganun talaga kuya. Eh ikaw? Anong ginagawa mo dito?”

“Wala naman,balak talaga kitang puntahan sa school nyo,eh kaso paglingon ko dito nakita kita,ayun.” sagot nya saka tinawag ang isang crew at umorder. Samantalang ako,halos hindi ko pa nagagalaw ang chocomouse ko sa sobrang pag iisip kanina.

Naging masaya ang pagkikita namin,kwentuhan at kung anu-ano pa. Nangako din sya na pupunta sa graduation ko. Medyo nalungkot lang ako,lahat dadating sa graduation ko,maliban kay Gero. Gusto ko sana na pagka graduate ko ay nandun sya,para makita nyang tinupad ko ang gusto nya,ang mag aral ng mabuti.

“Oh pano? Babalik pa ako sa opisina. Tumawag ka lang pag may kailangan ka.” ani kuya Kokoy at tumayo na.

“Salamat kuya. Uuwi na din ako.”

Nang makarating sa bahay ay nagtaka pa ako dahil maingay sa loob. Wala namang mga sasakyan,sinong bisita namin?

Agad na akong pumasok sa loob,at nagulat pa ako na nasa sala ang tropa,kasama nila si Kiyuu.

“Best!” ang gulat kong sabi. Tumayo si Kiyuu at lumapit sa akin. Agad ko syang niyakap. “Tarantado ka! Hindi ka man lang nagpaalam.”

“Sorry Best,nagmamadali kasi sina Mom and Dad eh. Tara,makisaya ka sa amin. Aprubado to nina Tito at Tita.” ang sagot nya kaya napatingin ako kina Mama at Papa na nakangiti sa akin. Sana sa pagbabalik ni Gero ay ganito din.

“Reunited na ang dalawang ulupong! Lets celebrate!” ang sigaw ni Boom at itinaas ang baso na may lamang RH.

“Kampay!”

NOTE # 9 PRE FINALE

March na,mabilis lumipas ang panahon,at ngayon nga wala na kaming ginawa kundi ang mag practice para sa graduation,wala na akong hahabuling requirements dahil nakumpleto ko na.

“Anong balak mo after graduation?” tanong ni Andre,tapos na ang practice ng graduation at nandito kami sa isang fast food.

“Sa ngayon hindi ko pa alam. Mag a-apply siguro?.” ang sagot ko.

“San naman?” ang agad na tanong ni Tina.

“Ewan,bahala na.” ang sagot ko naman. Langya talaga,parang wala na naman ako sa mood. Naaalala ko kasi si Gero,ilang beses ko ding napanaginipin na dumating daw sya sa araw ng graduation ko.

Ang laki na talaga ng pinagbago ko dahil sa pagmamahal ko sa kanya,sana sa oras na banggitin ko sa kanya ang mga naging kasalanan ko ay matanggap pa nya ako,pero kung hindi ay tatanggapin ko,after all,kasalanan ko naman kasi.

“May problema ba?” ang agad na tanong ni Boom.

“Wala,medyo wala lang ako sa mood. Pwede na ba akong mauna umuwi?” ani ko at tumayo na.

“Sabay na ako. May lakad pa kami ng sister ko.” sabi naman ni Mariah at tumayo na din.

“Ako din.” dagdag ni Kiyuu.

“Edi umuwi na tayong lahat! Mga baliw.” natatawang dagdag ni Claire.

“Kita kita na lang bukas.” paalam ni Mon. Kaya nagkanya kanya na kami. Kasama ko sa jeep sina Kiyuu at Mariah dahil sa amin din naman ang daan papunta sa kanila.

Pagdating ko sa bahay ay nagulat pa ako na nandun sina kuya Kheem at ate Britanny.

“Oh ayan na pala si Kayden.” ani Papa,nasa sofa sila at kadadating lang ni Mama na naglapag ng meryenda sa lamesita.

Lumapit ako at nagmano kina mama at papa bago bumaling kina kuya Kheem.

“Kuya,ate. Kamusta? Napadalaw kayo?” ani ko.

“Malapit na graduation mo diba?” ani kuya Kheem.

“Opo. Next week na.” sagot ko naman.

“Well,nangulit kasi tong ate Brit mo na puntahan ka at itreat.” nakangiting sabi ni kuya Kheem kaya bumaling ako kay ate Brit.

“Naalala ko kasing naka pangako kami sayo. At saka alam mo naman,hindi ka na iba sa amin.” sabi ni ate Brit at kinain yung tinapay.

“At ngayon namin naisipang gawin iyon. What can you say?” dagdag pa ni Kuya Kheem. Napangiti na lang ako pati sina Mama at Papa.

“Nako,ate,kuya. Hindi nyo naman kailangang gawin yon.” ang nahihiya kong sabi at napahawak pa ako sa batok ko.

“Huwag ka ng mahiya anak,sige na.” nakangiting pagsali ni Mama.

“Kailangan mo yan anak. Masyado kang nasubsob sa pag aaral.” dagdag pa ni Papa.

“O pano ba yan? Four versus one. Talo ka. Sasama ka sa amin ni ate Brit mo ngayon kaya magbihis ka na.” nakangising sabi ni kuya Kheem kaya wala na din akong nagawa kundi pumasok sa kwarto para magpalit ng damit.

Bigla tuloy pumasok sa isip ko na baka sorpresahin nila ako na nandito na sina Gero at Jaiiron. Pero imposible yon. Sabi nga ni kuya Kokoy pati sa kanila ay hindi ito nagpaparamdam. Bahala na nga,basta i-e-enjoy ko na lang ang araw na ito.

Madami kaming pinuntahan,nahihiya nga ako dahil pinanindigan nila ang treat na sinasabi nila. Hindi ako sanay na ginagastusan ng ibang tao. Una ay kumain kami,tapos naglaro ng kung anu-ano sa Mall nina kuya Kheem,tapos nanood ng sine. At ngayon nga gabi na ay nandito naman kami sa isang bar.

Mula dito sa pwesto ko ay masaya kong pinapanood ang magkasintahan na todo ang pag indak sa dance floor. Panay na din ang tagay ko at hindi ko na napapansin na madami na akong naiinom.

“Alone? Can I join you?” boses ng isang babae kaya nilingon ko. Maganda ito,pero halatang flirt,lalo na sa suot nitong damit,hindi na ako magtataka kung may mambastos dito.

“Im sorry Miss,pero kasama ko po mga ate at kuya ko.” magalang ko pa ding sabi at ngumiti pa.

“Shit. Ang gwapo mo. Pwede ka ba tonight?” nagulat ako dahil bigla itong umupo sa kandungan ko at gumiling. Idinidiin nya talaga sa pagkalalaki ko. Napapikit ako at nagtimpi. God! Kailangan ko ng umiwas sa mga ganitong tukso. Kailangan kong magpigil.

“Miss,hindi ako gaya ng mga lalaking inaakala mo. May respeto ako sa mga babae. Huwag mo ibaba masyado ang sarili mo.” ani ko at tinulak ito. Gulat at galit itong hinarap ako.

“Pare pareho kayo! Gaya ka din ng lalaking iyon!” sabay turo nya sa isang lalaking medyo bata pa na mag isang umiinom. Gwapo ito at mukha nga lang badboy. “Bakla siguro kayo?! Balang araw,kayo mismo ang lalapit sa aming mga babae!” dagdag nito saka padabog na umalis. Napangiti at napailing na lang ako. Nagkalat na talaga ang ganon,at nagpapasalamat ako na tapos na ako sa ganong pahina ng buhay ko.

Muli kong binaling ang tingin sa lalaki. May mga lumapit na dito,mga kasama nya siguro na kagagaling lang sumayaw,hindi naman kasi sila kalayuan mula sa pwesto ko.

“Montenegro! Ang sarap makipag sayawan! The girls here are extremely hot!” sabi nung isang lalaki. Nanlaki ang mga mata ko. Montenegro? So ibig sabihin kamag anak ni Gero? Sa bagay gwapo ito. At sa tingin ko mga nasa first year o second year college sila.

“Huwag mo akong tinatawag sa apelyido na yan. I despise that surname.” galit na sagot nito.

“C’mon Keyven,kilala ang mga Montenegro na isa sa pinaka mayaman sa pilipinas,kilala din na mga gwapo at maganda,parang mga Fuentebella at Ongpauco,you should be proud.” sabi naman ng isang babaeng mukhang koreana. Masyado na akong nawiwili sa pakikinig sa kanila.

“Kilala din na mga pumapatol sa bakla at kapwa lalaki. They’re disgusting. Sana hindi ko na lang sila naging pamilya,sana hindi na lang ako naging Montenegro.” mapait na sagot nung Keyven. Natahimik ang mga kasama nya. Ako naman ay nagbawi na ng tingin at napaisip.

Masyado ngang open ang pamilya nina Gero sa same sex relationship. Akala ko lahat sila ay tanggap ito,pero meron din palang hindi. Paano kung dumating ang panahon na makaharap ko mismo ang Keyven na iyon? Lalaitin din nya ba kami ni Gero? Pandidirihan din ba nya kami at titingnan na parang may nakakahawang sakit?

Kung ano man ni Gero ang Keyven na yon. Sana magbago pa ang paniniwala nya at maging bukas pa ang kaisipan nya. Tulad ko,ganyan din ako noon,pero nagbago ang lahat dahil kay Gero.

“Kayden.”

“Bunso.”

Ang sabay na sabi nina kuya Kheem at ate Brit kaya agad napawi ang iniisip ko.

“Mukhang ang dami mo ng nainom. Sige pakalasing ka lang,naipagpaalam na kita,sa bahay ka matutulog.” ani kuya Kheem. Naupo sila at tumagay na din sya.

“Next set,sumayaw ka para matagtag ang alak. Masarap sumayaw.” dagdag ni ate Brit.

---

Dumating ang araw ng graduation namin. Sa bahay pa lang ay hindi na ako mapakali. Pakiramdam ko may kakaibang mangyayari o talagang napaparanoid lang ako?

Dumating ang mga kamag anak namin para magluto,kami naman nina Mama at Papa ay pumunta na sa school,first batch kasi kami at sa gymnasium gaganapin ang graduation.

“Anak,relax,gagraduate ka,hindi ikakasal.” ang sabi ni Mama habang nasa kotse kami na ngayon lang ulit namin ginamit.

“Pasensya na po. Na e-excite lang siguro.” ang agad ko namang sagot.

“We are so proud of you Kayden. Mula sa pagiging pasaway ay nagmature ka na,you really change a lot.” ani Papa habang nagmamaneho.

“Dahil po ginusto ko iyon para sa inyo. Para kay Gero.” ang sagot ko at natigilan. Sana nandito si Gero sa isa sa pinaka importanteng araw sa buhay ko. Sana makita nya ang pag akyat ko sa stage at pag abot sa diploma,sana nandito sya na agad akong sasalubungin ng mahigpit na yakap pag baba sa stage.

Sa mga naisip ko ay hindi ko maiwasang manikip ang dibdib. Mahal na mahal ko nga talaga sya at miss na miss ko na sya.

“May balita na ba kay Gero?” seryosong tanong ni Papa habang patuloy sa pagmamaneho. Pinahid ko agad ang luha ko,naging iyakin na talaga ako dahil sa lalaking iyon.

“Wala pa po. Pero maghihintay ako.” ang sagot ko.

“Anak. Basta tandaan mo,masaya kami ng Papa mo sa pinili mong buhay at susuportahan ka namin,at proud na proud kami sayo,lagi lang kaming nandito.” ani Mama na nag crack ang boses. Tumulo ang mga luha nya at agad ko syang niyakap. Ayokong nakikitang umiiyak si Mama.

“Ma,huwag ka pong umiyak. Gusto ko din pong malaman nyo na proud at masaya ako na kayo ni Papa ang mga naging magulang ko. Ma,Pa,maraming maraming salamat po.” ani ko,kumalas sa pagkakayakap kay Mama at niyakap si Papa mula sa likuran.

“Oh! Nakakagulat ka,baka mabangga tayo,ang drama nyong mag ina.” ani Papa na nakangisi. Pero napansin ko ang luha nya kaya hinigpitan ko ang yakap. Ngayon ko lang talaga naipakita at naipadama sa kanila ang pagmamahal ko.

“Pa,maraming salamat po,mahal ko kayo ni Mama,sobra.”

“Mahal din kita Kayden,mahal na mahal ka namin ni Mama mo.”

Dumating kami sa University na sakto pumapasok na sa gymnasium ang lahat. Magkahiwalay syempre kami ng pila. Agad kong nakita ang pila,nilapitan ko sila at binati. Nagkatuwaan pa nga na sa wakas daw hindi na kami magtyatyaga sa mga masusungit na prof at sa dean ng mga college nila na wala na daw ginawa kundi ang manita.

Nang nasa loob na kami ay mas lalong tumitindi yung kakaibang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag. Mabilis na dumaan ang oras,maluha luha sina Mama at Papa na sinalubong ako at tinanggap ang diploma,masasabi ko din na ngayon ay proud na ako sa aking sarili.

Madami ang umiyak sa graduation,lahat ng mga magulang makikita mo sa mga mukha nila ang saya para sa mga anak,at kasama na dun sina Mama at Papa. Pagkatapos ng graduation ay nagpicture ang tropa,may picture din kasama ang mga kakilala.

Saglit akong napatigil ng may mapansin akong pamilyar na bulto ng tao sa may tapat ng library at pumasok ito sa loob. Lumakas ang kabog ng dibdib ko. Hindi ako pwedeng magkamali sa hinala ko.

Agad akong nanakbo papunta sa library,alam kong nagtaka sila dahil tinatawag ako,pati sina Mama at Papa ay nadinig kong tinatawag ako pero nagbingi bingihan ako. Hindi ko pwedeng palampasin ang pagkakataon na ito. Hindi na ako papayag pang maghintay ng matagal.

Wala akong pakialam kahit nakatoga pa ako,ang mahalaga sa akin ay sya. Hingal akong nakarating sa library. Pinuno ko muna ng hangin ang aking baga bago binuksan ang pinto. Maaga pa,siguradong makikita ko agad sya sa pagbukas ko pa lang ng pinto kung hindi lang ba talaga ako nag iimagine. Pero alam ko at dama ko na totoo ito,sya talaga yon.

Pagbukas ko ng pinto ay agad kong iginala ang aking paningin. And there he was,hawak ang isang libro at tinititigan ito. Parang biglang nagwala ang puso ko,gustong kumawala sa dibdib ko at agad nanginig ang kalamnan ko. Hindi ko alam kung alam nyang nandito ako o hindi nya talaga ako napansin.

Dahan dahan akong naglakad palapit sa kanya. Hindi na ako nakatiis at tinawag ko na sya.

“G-gero? Dude?”

NOTE # 10 GRAND FINALE!

NOTE ~ This is the last chapter. Maikli lang ito pero Im sure na sapat na ito. Maraming maraming salamat po sa lahat ng sumuporta sa kwentong ito,mula kay Gero at Kaiicen hanggang dito sa bagong pag ibig ni Gero na si Kayden. Basta,maraming maraming salamat po,sana ay nag enjoy kayo sa kwentong ito,dahil nag enjoy din ako habang ginagawa ito. Again,maraming maraming salamat po. =)

---

Dahan dahan akong naglakad palapit sa kanya. Hindi na ako nakatiis at tinawag ko na sya.

“G-gero? Dude?”

Pakiramdam ko,dahan dahan ang bawat pag galaw nya. Yung dahan dahan nyang paglingon at pag ngiti sa akin. Parang saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko. Damn! I really miss this guy.

Ang laki ng pinagbago nya,parang mas gumwapo sya ngayon at mas nag mature kahit na halos walong buwan lang kaming hindi nagkita. Ang buhok nya na maganda ang pagkaka gupit,ang nag iisa nyang hikaw sa kanang tenga na kumikinang,ang gwapo nyang mukha,ang amoy nya. Everything about him is so perfect for me. Hindi ako nagsisisi na minahal ko sya,kung ang pagiging bakla para sa kanya ang kapalaran ko ay noon pa man,buong puso ko ng tinanggap.

“Am I late? Pasens–” naka ngiti nyang sabi dahil hindi ko na sya pinatapos,agad ko syang niyakap at hinalikan. And I know this is the right thing to do. “Wooahh! Talagang na miss mo ako dude ah?” aniya ng maghiwalay kami sa maalab na halikan.

“Syempre! Halos mabaliw ako kakaisip sayo eh! Tara ng umuwi samin at marami pa tayong pag uusapan. May mga sasabihin ako.” agad kong sagot at hinila sya,pero hindi sya nagpatinag kaya muli ko syang nilingon.

“Life is really ironic isn’t it? Dito ko nakilala ang una kong pag ibig,at dito din sya nagsimulang mawala. Pero dito din tayo nagkita at dito din pala ulit tayo pagtatagpuin pagkatapos nating magkahiwalay. Im sorry for leaving you Dude. Kailangan lang talaga para malaman natin kung totoo ang nararamdaman natin para sa isa’t isa. And I guess,worth it naman ang sakripisyo natin.” mahaba at seryoso nyang sabi. I look at his eyes,napaka ganda at para akong hinihigop.

“Dude. Gusto ko lang malaman mo,na sa mga panahong wala ka,ay ikaw lang talaga ang minahal ko,maaaring nakagawa ako ng pagkakamali kaya nga nagdalawang isip ako kung sapat pa ba ang pagmamahal ko para sayo at kung karapat dapat pa ba ako sa pagmamahal mo. Im sorry,naging mahina ang utak at katawan ko,nadala ako sa mga tukso,pero ikaw pa din talaga ang mahal ko,at kung hindi mo na ako matatanggap dahil sa mga pagkakamali ko ay handa akong tanggapin ang kapalit nito.” mahaba kong sabi at napayuko. Sa tingin ko tama lang na sabihin ko na sa kanya lahat habang maaga pa,ayaw kong maglihim at magsisi sa bandang huli na hindi ako nagpaka totoo.

Bumuntong hininga sya at mas lumapit sa akin. Nag angat ako ng tingin at nagkatitigan kami. Yung pakiramdam na sasabog na ang dibdib ko at pinipigilan ko lamang ay damang dama ko. Kung ano man ang maging desisyon nya ay tatanggapin ko. Kayanin ko nga lang sana ito.

“I know Dude. I know everything. Simula ng umalis ako ay pinabantayan na kita. Im sorry kung iniwan kita. But I will tell you now the truth.” aniya. Nagtatanong ang aking mga mata na nakatitig pa din sa kanya. “Umalis ako para itest ang damdamin mo sa akin at dahil na rin gusto ko ngang mag focus ka sa pag aaral at enjoy-in mo ang kabataan mo. The second reason is,umalis ako para timbangin ang damdamin ko,ayokong maging unfair sayo,na sinasabi kong mahal kita pero nasa isip ko pa din si Kaiicen. Oo mahal talaga kita,kaya ng lumayo ako ay naramdaman kong mas lalo kitang minahal dahil ikaw na ang hinahanap at iniisip ko. Mahal ko si Kaiicen at hindi mawawala yon,nandito lang sya nakatago sa kaibuturan ng puso ko. Pero ikaw,ikaw na ang mahal ko,ikaw ang kasalukuyan ko at ikaw ang gusto kong maging hinaharap ko. Mahal na mahal kita Kayden,lahat sayo ay minahal ko,kaya kahit ilang beses kang magkamali,paulit ulit kitang tatanggapin. Ganon kita kamahal.”

Wala akong masabi. Lahat ng gusto kong madinig ay nadinig ko na. Yung puso ko parang nagdidiwang at tumatalon. Halos mabingi ako sa lakas ng tibok nito.

“Mahal na mahal din kita. Walang tamang salita para ma describe kung gaano kita kamahal,basta mahal din kita dude,at maraming maraming salamat sa pagmamahal.” ang sabi ko at niyakap sya ng mahigpit. Ganon din ang ginawa nya. Kahit siguro abutin kami ng dekada basta magkayakap kami ay ayos lang sa akin. Kung pwede lang huwag na itong matapos ay mas pabor sa akin.

“Congratulations dude. Im so proud of you!” aniya ng maghiwalay kami sa pagkaka yakap at siilin naman nya ako ng halik.

“Kaya naman pala biglang tumakbo papunta dito eh.” nadinig kong boses ni Papa,tapos may mga bulungan kaya agad din kaming naghiwalay ni Gero sa halikan.

Paglingon namin nandito na sila lahat. Bigla akong nahiya,ngayon lang ata kami nila nakita ni Gero na naghahalikan. Pero sa ngayon ay wala akong pakialam. Basta masaya ako,napaka gandang regalo para sa graduation ko ang pagbabalik ng lalaking sobra kong pinakamamahal.

“Kayo talaga!” ang natatawang sabi ko sa kanila at hinawakan sa kamay si Gero. “C’mon dude,san ka nagpark? Mauna na tayo sa bahay,may mga hindi pa tayo napag uusapan.” at hinila ko na sila at nilampasan sina Mama at Papa pati ang tropa.

“Hindi pa ba tayo tapos mag usap?” naka ngisi nyang sabi at nagawa pang makipag high five kina Boom,Kiyuu,Mon at Andre.

“Hindi pa. May utang ka pa sa akin na dapat mong bayaran.”

“Wala akong matandaang may utang ako sayo.” naka ngisi nyang sabi. Panay na ang kantyaw nila samin,kaya hindi ko na sila binigyan pa ng pagkakataong mang asar,agad ko ng hinila si Gero. Hindi na ako makatiis,hindi na ako makapag pigil at makapag timpi.

“Nagmamadali ka talaga dude ah? Dadaanan pa natin si Jaiiron.”

“Mamaya na ang satsat dude,where’s your car?”

“Nasa labas ng school.” naka ngisi nyang sabi. Kanina pa sya naka ngisi. Sige lang,ewan ko lang kung maka ngisi ka pa mamayang mokong ka.

At ng makalabas kami ng school ay saka ko binitawan ang kamay nya. “Susi.” ani ko at naka ngisi naman nya itong iniabot sa akin.

Ako ang magdadrive dahil ayaw kong madispalko pa ang gusto kong mangyari sa amin.

“Dahan dahan dude ah? San tayo pupunta? Sa inyo? Samin o sa hotel?”

“Kahit saan. Basta,mag se-sex tayo.” ang seryoso kong sagot at pinaandar na ang kotse.

“Do you really think uurangan kita? Im prepared dude!” tumatawa nyang sabi kaya nilingon ko sya at nginisihan.

“Ganon? Okay,then bring it on!”

kaya naman pagdating sa amin,kahit madami pang tao ay kinaladkad ko talaga si Gero papunta sa kwarto ko. Alam kong nagtitinginan ang mga bisita namin. Saka na ako magpapaliwanag sa kanila pag tapos na ako sa agenda ko kay Gero.

“Kalma! Marami pang oras,huwag magmadal–” hindi ko na sya pinatapos sa pagsasalita. Agad ko syang sinunggaban ng halik pagkapasok pa lang namin sa kwarto. Tumugon din naman sya,nag espadahan ang aming mga dila,napakatamis ng laway nya,parang chocolate syrup.

Gumapang ang mga kamay namin sa katawan ng bawat isa. Naghiwalay lamang ang aming mga labi ng tuluyan naming hubarin ang aming mga damit. Hinila nya ako sa aking kama at itinulak. Napangiti ako dahil tulad ko,bakat na bakat na din ang kanyang pagkalalaki.

“Shit! I’ve been dying to do this again with you.” pabulong na anas ni Gero at hinalikan ako sa leeg. Hanggang gumapang ang labi nya pababa,papunta sa utong ko. Napaliyad ako sa sensasyong dulot ng kanyang dila.

“Then,let me show how I’ll do it.” naka ngisi kong sabi at ako naman ang pumaibabaw,nanlaki ang mga mata nya kaya sinunggaban ko ulit sya ng halik.

Ibinaba ko pa ang halik ko papunta sa utong nya,salitan ko itong sinisipsip at dinidilaan,at sa bawat pag ungol nya ay lalo akong ginaganahan.

Hanggang sa tumigil ako at tuluyan ng hubarin ang pantalon nya at boxer brief. Buong pagmamahal nyang tinitingnan ang mga ginagawa ko. At ng wala na syang natitirang saplot ay hinawakan ko ang naghuhumindig nyang pagkalalaki at dinala sa loob ng bibig ko.

“Fuck! I love you so much dude.” ang hindi mapigilang sabi ni Gero. Tumigil ako at sumagot.

“And I love you even more.”

~

WAKAS