Prologue

Third Person POV

“Intern. Villamanca, i will assigned you bilang bagong family Doctor ng Pamilyang Lim from now on!”

Kalmadong sabi ni Director Constantine sa akin. para akong lutang looks na tumingin sa kaniya sabay palinga linga sa mga katabi ko na Doctor at kapwa ko junior intern din.

Nakatingin sila sa akin at feeling ko ay nasa hot seat ako ngayon.

“Me?…. A-ako?!”

Tanong ko na gulat na gulat sabay turo ko sa sarili ko habang palinga linga sa mga katabi ko na junior intern sabay tingin kay Chief Constantine.

“Yes! Ikaw nga, may iba pang junior intern dito na Villamanca ang surname?”

Sarkastikong sabi sa akin ni Director.

“Ahh… Hahahahahaha… Oo nga naman, tama ka diyan Director. sabi ko nga po… ako lang nag iisang junior intern na Villamanca ang surname dito sa loob nitong hospital at Conference room diba?”

Natatawang sabi ko. sabay niliko ko ang ulo ko sa kanan at bumulong ng mahina.

“Act like a stupid ka Kiel…. My goodness? nakakahiya ka.”

Gigil kong bulong para sa sarili ko.

“May sinasabi ka ba? intern Villamanca?”

Tanong sa akin ni Director.

“Uhm… actually, I beg your pardon Chief. pero… hehe, why me? i-i mean… Oo? bakit po ako napili niyo?”

Curious kong tanong sa kaniya.

“Bakla ka, ginalingan mo kase performance mo dito sa hospital. kaya ikaw pinili niya. ano ka ba?”

Bulong naman na sabi sa akin ni Doc. Gale.

“Wow naman? Ikaw na pala ngayon si Chief? hindi ako na inform huh?!”

Bulong ko naman sa kaniya. kinurot naman niya ako sa tagiliran ko ng marahan.

Pinandilatan ko siya ng mata at siya naman ay nag roll ng eyes niya.

“

Mapagkakatiwalaan

ka, very multitasker sa lahat ng bagay… mahaba ang pasensya at napaka kalmado mong tao. you’re very intelligent at mabilis kumilos. wala na akong masabi pa sa iyo kaya naman Ikaw ang napili ko bilang bagong family health assistant ng mga Lim.”

Sagot sa akin ni Director.

“I told you! ginalingan mo kase masyado.. bakla!”

Bulong ulit ni gale sa akin.

“Ganun po ba? uhm…

mawalang

galang

po ulit Chief, nasaan po ba yung family Doctor ng mga Lim?”

Tanong ko kay Director.

“He’s on the UK right now. nagpapagaling siya doon ngayon dahil bagong opera siya. so far, habang wala pa si Doctor Adrian? nag hahanap si Madam Rebecca na papalit muna kay Doctor Adrian, temporarily. madali lang naman ang gagawin, kagaya ng  ginagawa ng mga assistant nurse dito sa hospital, ganun din ang gagawin sa mansion nila.”

Sagot ni Chief sa akin.

“She’s actually here last week.

nakitaan

ka niya ng potential habang nag a-assist ka ng mga elders sa ground floor.”

Dugtong pa niya.

“Hindi mo ba siya nakilala? na assist mo siya noong nakaraan linggo?!”

Tanong niya sa akin.

Clueless naman ang expression ng mukha kong nakatingin sa kaniya.

“H-Hindi ko po alam Chief na ang Isa sa mga nakapila room ay si Madam Rebecca. hindi ko kase pinapansin ang information ng mga patient. ang Pina priority ko po kase ang health problems or conditions nila po.”

Sagot ko kay Chief.

“Exactly! kaya nga Ikaw ang

nakitaan

niya ng potential para maging health assistant ng pamilya nila.”

Sabi naman ni Chief sa akin.

“Iyon ang gusto ni Madam Rebecca, uunahin mo asikasuhin ang health problems or conditions ng patient. bata man o matanda, mayaman man o mahirap. may

malubha

man na sakit o wala. basta ang mahalaga?

malunasan

ang

iniinda

nilang

karamdaman

… tsaka mo isusunod ang informations nila. always seek the health problems or conditions ng patient first. iyon ang pinaka importante sa lahat!”

Sabi pa ni Chief sa akin. napasapo ako ng noo ko.

“My goodness! ano itong pinasok ko? sobra ko naman yatang ginalingan sa

pagtratrabaho

at sa

serbisyo

ko. nakakaloka…”

Sabi ko sa isip ko.

“Is there anything problem? Intern Villamanca?!”

Tanong sa akin ni Chief. agad kong inayos ang sarili ko.

“Ahh… No! okay na okay po iyon para sa akin, Chief. madali naman iyon eh. Hahaha (fake laugh)..”

Sabi ko.

“Good! and Congratulations na din sa iyo. by the way?! the rest of you interns… ligtas na kayo, wala na kayo sa elimination list or red code.”

Natatawang sabi ni Chief sa iba. After ng meeting ay naglabasan na kaming lahat sa conference room.

Nag congrats naman ang ibang doctor sa akin, ang ilan sa kanila ay sinabihan ako na promotion ko daw iyon sa trabaho ko bilang magaling na junior intern ng hospital na ito.

“

Hayyys

! ano ba iyan? akala ko mas stress dito sa hospital kase lagi akong duty? iyon pala mas pinaka stress itong mangyayari sa akin.”

Reklamong sabi ko.

“Paano mo naman nasabi bakla?”

Curious na tanong ni Gale. nilingon ko naman siya.

“Girl? natural buong araw akong duty dito tapos pupuntahan ko pa bahay or mansion ng pamilyang Lim na iyon, so ano? zombie mode ako?! 6 hours na nga lang tulog ko everyday nung wala pa itong Red code na ito, tapos ngayon na promote ako na hindi ko alam kung lucky promotion ba iyan or misfortune promotion na maitatawag?! Ilang Oras  na lang

itutulog

ko bakla? 4 hours? Zombie mode malala… nako?! Chinese pa naman… red flag ako sa mga Chinese.”

Mahabang reklamo ko sa kaniya.

“Eh ano naman kung ganun? edi ba nga nag

rereklamo

ka sa

kakarampot

na sweldo natin dito sa hospital dahil sa

palpak

ang government system natin dito? kulang na kulang sweldo mo dito na hindi

nagkakasya

sa pamilya niyo? what if malaki laki ang

sasahurin

mo doon sa pamilya ni Madam Rebecca? edi malaki laki ang ma

iipon

mo.”

Sabi naman ni Gale sa akin.

“Actually my point ka!

brainly

ka din huh?! kung sa bagay… malaki laki nga ang sasahurin ko kay Madam Rebecca plus sweldo ko dito sa hospital. kesa naman babalik pa ako sa abroad at mag tra-trabaho doon?…. hindi pa napapanahon para bumalik ako sa abroad. kase nga di pa ako

nakakaipon

para sa pag aaral ko,

tinatapos

ko muna pag aralin yung dalawa kong kapatid at pag naka graduate na sila. tsaka na ako mag

iipon

para sa pag aaral ko at baka iyon na rin ang sign para mag work ulit ako sa abroad. gusto ko maging general Surgeon someday at sa US ako mag aaral.”

Mahabang sagot ko kay Gale.

“Oh

kitams

? Ikaw kase eh,

bumabase

ka kaagad sa negative side. why don’t you look always sa positive side para naman lalo ka pang

ganahan

mag trabaho… malay mo? hindi ka lang basta maging General Surgeon someday? maging kagaya ka din ni Chief Constantine, diba?!”

Cheer up na sabi sa akin ni gale.

“Pwede din!”

Sabi ko naman sa kaniya sabay nag apir kami ng kamay.

Dumiretso kami sa coffee vending machine para kumuha ng kape na nakalagay sa paper cup.

“Balita ko nga may anak iyan si Madam Rebecca na lalaki.. nag iisang anak niya na lalaki, gwapo iyon tsaka  mechanical engineer pa, eh diba ang mga Doctor na kagaya natin … siya ngayon ang nag ho-hold sa family businesses nila na puro petroleum or mga kilalang Gasoline Company dito sa bansa at sa US. single iyon bakla…”

Sabi naman ni Gale sa akin.

“I don’t have a care, wala sa vocabulary ko ang love na iyan. priority ko ang pag aaral ko at ang dream ko na maging General Surgeon someday!”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Taray! goals muna bago love life… hahaha gusto ko yarn?!”

Natatawang sabi ni gale sa akin.

“Naman? dapat Ikaw din bakla ka.

Isantabi

mo muna harot harot kay boyfriend. triggered pa naman sa iyo si Tita Mabel.”

Natatawa ko din sabi sa kaniya.

“Che! selos ka lang dahil wala kang boyfriend.”

Sabi niya sa akin. mas lalo akong natawa sa inasta niya.

Nagkahiwalay na kami ng daan, papunta ako sa 2nd floor sa may nurse station. hindi pa kase tapos ang duty ko. paglapit ko sa nurse station ay nakita ko kaagad si Nurse Myla.

Mukhang busy ito sa pag susulat ng mga records, nakaupo ito sa single armless chair na parang swivel chair din kase may limang gulong ito sa ibaba.

“Good Afternoon Ate My..!”

Masayang bati ko sa kaniya. natigilan naman siya sa ginagawa niya at inangat ang ulo niya para makita niya ako.

“Oh, nandiyan ka na pala! tapos na ba meeting niyo together with Chief Constantine? ano sabi? sino napili sa Inyo mga intern?”

Tanong niya sa akin.

“

Kalma

ate! Ako lang ito… daming tanong? hahaha..”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“Ayon! ako napili… malas ko diba?”

Sabi ko sa kaniya.

“

Yeeessss

! I knew it… sabi na eh, Ikaw ang

mapipili

ni Madam Rebecca eh. hahaha…”

Natatawang sabi niya sa akin. natigilan naman ako at sabay simangot ko sa kaniya.

“Bakit ka naman masaya ate? nakakainis kaya…

bugbog

na nga katawan ko dito sa hospital everyday tapos madadagdagan pa?”

Inis kong tanong sa kaniya.

“And beside? hindi naman ako nag ta-take ng nursing? biology major ako at gusto ko maging General Surgeon someday. health assistant ang kailangan ni Madam Rebecca, so dapat mga kagaya niyo iyon ate. kase nga diba nurse kayo?”

Reklamong sabi ko sa kaniya.

“Ouch!”

Untag ko sabay himas sa tagiliran ko na kinurot niya.

“Loko! kahit hindi nurse, ginagawa din iyon ng mga doctor? kagaya na lang ng recording patient histories, performing biopsies and intubations, examining patients and making treatment recommendations. pag aalaga sa kanila at

pagpapainom

sa kanila ng gamot sa tamang Oras. at kung ano-ano pa.”

Sabi niya sa akin. naglupasay naman ako dahil doon.

“

Aaaarrrrrggggghhhhh

…! ano ba iyan?!”

Reklamong sabi ko.

“Aba?!

nagrereklamo

ka? gusto mo bang

isumbong

kita kay Chief Constantine?”

Pananakot niya sa akin. tinaasan ko naman siya ng kilay ko.

“Ahhh, nag a-attitude ka pa sa akin huh? halika dito!”

Sabi niya sabay hubad ng gomang sapatos niya na puti sabay dampot nito at ibabato sa akin.

“Ayyyy! hahaha hindi na, hindi na!”

Natatawang sabi ko sabay tumakbo palayo sa kaniya.

“Hoy! Intern Villamanca. umayos ka! hindi ka pa ganap na Doctor, nag rereklamo ka na kaagad sa mga assigned task and duties sa iyo. bawal iyan!”

Sermon niyang sabi sa akin.

“I know Ate My.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Oh siya! i check mo na yung patient sa Room 215 sa dulo.”

Sabi niya sa akin.

“Eto ang medical Chart niya, pagkatapos mo iyan.

isunod

mo i check si Mr.

Decano

sa 309.”

Utos niyang sabi sa akin.

“

Nanaman

? kaka check lang natin sa kaniya kanina ahh?!”

Reklamong sabi ko.

Hinubad niya ulit ang goma niyang sapatos na puti sabay lapag niyon sa marble na table na pinagpapatungan ng mga records kung saan siya nagsusulat.

“Ayyy, oo nga. sabi ko nga! eto na… i che-check ko na si Mr.

Decano

.”

Sabi ko sa kaniya na natatawa. naniningkit ang mga mata niyang nakatingin sa akin.

“I’m watching you… Intern Villamanca.”

Sabi niya sa akin.

Nag emoji face lang ako sa harapan niya sabay naglakad ng mabilis hawak ang dalawang medical records.

Nagtungo muna ako sa Room 215. kumatok muna ako sa pinto sabay pasok. pagpasok ko ay nakita ko kaagad ang patient na babae na maputi.

Naka higa lang ito sa kama niya at nakatingin sa akin. bagong patient namin siya dito, kahapon lang siya sinugod dito dahil sa diarrhea.

“Hi, good afternoon or good evening. ma’am… kumusta po maghapon niyo dito?”

Masayang tanong ko sa kaniya. ngumiti naman ito sa akin.

“I’m good! medjo boring lang… kase wala pa yung kapatid ko lalaki na magbabantay sa akin dito saglit habang wala pa ang elder sister ko.”

Sagot niya sa akin.

“Oh? ganun po ba?! gusto niyo po bang samahan ko muna kayo here?”

Tanong ko sa kaniya. mas lalo siyang ngumiti sa akin.

“Sure! why not?!”

Masayang sagot niya sa akin.

“Wait lang Ma’am huh? check lang natin vital signs mo po.”

Sabi ko sa kaniya. binuksan ko ang medical chart sabay binasa ko ang information record ng patient.

Nagtaka at nabigla nung mabasa ko surname niya.

“Rica Diane Lim?”

Patanong na sambit ko sa name niya.

“Yes! may problema ba sa name ko?”

Tanong niya sa akin na hindi pagalit.

“Uhm… familiar kase ang surname mo sa akin.”

Sabi ko sa kaniya. napatango na lang siya.

Nag check na lang ako ng vital signs niya and so far maganda naman ang result ng vital signs niya. pero hindi pa siya pwede I discharge dito sa hospital.

“Oh! lil bro, nandiyan ka na pala!”

Masayang sabi ng babaing patient na kinuhaan ko ng vital signs. ako naman ay busy sa paglilista ng vital signs niya sa medical chart.

“Sorry ate, traffic papunta rito eh. kanina pa tapos meeting ko kay Mr. David kaya lang sa traffic lang talaga ako tumagal…. btw how are you?”

Rinig kong sabi ng kapatid niya na lalaki. I don’t know pero familiar ang boses ng lalaking iyon sa akin. naglakad ito papunta sa kabilang side ng patient.

“I don’t know pa lil bro,

nililista

pa ni Sir ang vital signs ko sa record na hawak niya.”

Sabi naman ng babae. nung matapos na ako ay tumingin ako sa babae.

“How’s my vital signs? are they good?!”

Masayang tanong niya sa akin.

“Well, good naman lahat ng vital signs niyo Ma’am. pero hindi ka pa makakalabas ng hospital hanggat wala pang order si Chief Constantine po.”

Sabi ko sa kaniya sabay ngumiti.

“Oh? ganun ba? okay… I understand! by the way, nandito na lil bro ko. thank you sa

pagsama

sa akin dito saglit.”

Sabi niya sa akin, sabay lumingon siya sa kapatid niya na lalaki. lumingon din ako sa kapatid niyang lalaki. nakatingin din ito sa akin at parehas kaming nabigla sa isat-isa.

“ikaw?!”

Sabay namin na sabi na halos pasigaw na dahil sa gulat.

“kiel?!”

Tawag nitong lalaki sa pangalan ko.

“Rico?!”

Tawag ko din sa pangalan niya.

“Uhm… haha, okay? this is weird! what the hell is going on here? m-magkakilala kayo ng lil bro ko?!”

Tanong ng babaing patient sa akin. pero hindi ko nasagot tanong niya dahil nakatitig kami sa isat-isa ni Rico.

© BeauConcubine     |    2022

Chapter 1

Kiel

“Anak! gising na, malalate ka na sa school.”

Gising sa akin ni mama.

“Hindi ba iyan nag alarm yung cellphone mo?”

Tanong niya sa akin. nag unat-unat muna ako sabay hikab at nagtanggal ng morning glory sa mata.

“Ewan ko ba diyan ma? kagaya niya kapit bahay natin may

saltik

sa ulo.”

Sabi ko sabay bangon at kinuha ko cellphone ko.

“Ano na naman ba problema mo at bakit hindi ka nag alarm?”

Inis kong tanong sa cellphone ko sabay tinignan ko ang clock setting sa cellphone ko.

“Ikaw din may

saltik

. kinakausap mo iyang Cellphone mo eh hindi naman iyan nagsasalita.”

Sabi ni mama sa akin.

“Oh

kitam

? okay naman pag set ko nang alarm, hindi naman siya naka silent? so anong problema nito?!”

Inis kong tanong. sa halip kase na maaga ako babangon ngayon kase pahirapan panakayan ngayon umaga sa labas. dapat maaga akong aalis dito sa bahay ngayon.

Naka 1 hour na pala lumipas at hindi parin ito tumutunog hanggang sa ginising na ako ni mama.

“Bahala ka nga diyan!”

Inis kong sabi sabay padabog ko itong binato sa kama ko. nag bounce lang ito, mabuti at hindi ito nahulog sa kama ko.

“Maligo ka na nga doon! tapos mamaya magmamadali o gahol ka mamaya niyan dahil

kinulangan

ka na naman sa oras.”

Reklamong sabi ni mama sa akin.

“Eto na, kilos na po!”

Sabi ko sa kaniya.

Tumayo na ako sabay kuha ng body towel at naglakad na palabas ng kwarto ko at naglakad na papuntang CR.

Tumingin muna ako sa salamin.

“Ayyy! ang panget. parang anak ako ng

inahing

baboy na ni rape ng

kapre

.”

Sabi ko.

“Anong sabi mo? anak ka ng inahing baboy na ni rape ng

kapre

? so ako inahing baboy ganun ba?”

Sigaw ni mama.

“Opo! ayy este… hindi po! hahahaha….”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“Aba! ikaw na bata ka, halika nga dito.”

Sabi ni mama sa akin. napapasok naman kaagad ako sa CR at sabay sarado ng pinto. tumatawa pa ako ng tahimik sa loob ng CR.

Ganito kami lagi ni mama, biruan ang hobby namin.

Nag umpisa na ako maligo. at habang naliligo ako ay kumakanta ako. kuskos dito, kuskos doon. sabay nag shampoo na din ng buhok.

Ewan ko nga ba at bakit hindi ako pumuputi? gumamit na ako ng ibang beauty soaps pero ganun parin.

“Argh! nakakainis…”

Nagbanlaw na ako at saka kinuha ang body towel at nagpunas.

Cause we’re young, and we’re reckless

We’ll take this way too far

It’ll leave you breathless, mm

Or with a nasty scar

Got a long list of ex-lovers

They’ll tell you I’m insane

But I’ve got a blank space, baby

And I’ll write your name…

Kantang sabi ko nung makalabas na ako ng CR. Blank space ang kinakanta ko na kanta ni Taylor Swift. ewan ko at bigla na lang ako napakanta.

Parang may sarili akong music player sa isip ko. kahit hindi ko narinig ang kanta na iyon na pinapatugtog pero makabisado ko lang ang lyrics ay napapakanta na ako.

Screaming, crying, perfect storms

I can make all the tables turn

Rose garden filled with thorns

Keep you second guessing like

“Oh, my God, who is she?”

I get drunk on jealousy

But you’ll come back each time you leave

’Cause, darling, I’m a nightmare dressed like a daydream…

Sabay turo kay mama na nag aayos ng uniform ko.

“Who is she, who is she ka diyan! bilisan mo kung ayaw mong

sipain

kita diyan…”

Inis na sabi ni mama.

And there’s nothin’ like a mad woman

What a shame she went mad

No one likes a mad woman

You made her like that

And you’ll poke that bear ’til her claws come out

And you find something to wrap your noose around

And there’s nothin’ like a mad woman

Nag iba na naman ang kantang kinakanta ko. naging Mad woman naman na kanta din ni Taylor swift.

“Hindi ka titigil?”

Tanong ni mama sa akin at akmang lalapit sa akin sabay papaluin ako ng hanger.

“Ayyy! huwag, masakit iyan. panget na nga ako, magkakaroon pa ako ng pasa. huwag ganun?!”

Birong sabi ko kay mama.

“Buti naman at alam mo na panget ka.”

Sabi naman niya sa akin na natatawa.

“Ayy, aba

siyempre

po. kanino ba naman po ako

magmamana

? sa Inyo lang naman po. so panget ako tapos Ikaw mama pinaka panget.”

Natatawang explain ko sa kaniya. nawala ang mga ngiti ni mama sa mukha niya dahil sa sinabi ko. At akmang papaluin na ako ngayon.

“

Aaaahhhhhh

….! hahaha, hindi na hindi na!

magbibihis

na ako.”

Natatawang sabi ko sa kaniya sabay ilag ng kamay ko sa hanger na iyon. umalis naman na si mama at saka bumalik na sa mesa at naghanda na nang almusal namin.

Kinuha ko na ang uniform ko at saka pumasok na sa kwarto ko at sinarado ang pinto para magbihis.

“I super duper… hate my body! like

arggghhh

! ang taba at ang itim ko. nakakainis.”

Singhal kong sabi habang nakatingin ako sa salamin.

Pero thankful naman ako kapag pinagpapawisan naman ako ay wala akong amoy. mabuti na lang talaga at nakikisama sa akin ang katawan ko kahit pa-paano.

Boy toy named Troy used to live in Detroit

Big, big, big money, he was gettin’ some coins

Was in shootouts with the law, but he live in a palace

Bought me Alexander McQueen, he was keeping me stylish.

Now that’s real, real, real

One in my purse, ’cause I came dressed to kill

Who wanna go first? I had ’em pushing daffodils

I’m fly as hell, I got ’em thirsty, track and field

I’m on some dumb sh-

By the way, what he say?

He can tell I ain’t missing no meals

Come through and check him in my automobile

Let him - with his grills, he keep tellin’ me to chill

He keep telling me it’s real, that he love my sex appeal

He say don’t like ’em boney, he want something he can grab

So I pulled up in the Jag’, and I hit him with the jab like

Dun-d-d-dun-dun-d-d-dun-dun

Kanta ko habang nag su-suot ng uniform. kung kanina kanta ni Taylor ang kinakanta ko, ngayon naman ay kanta ni Nicki Minaj na anaconda.

Sabay sayaw sa harapan ng salamin. natatawa naman ako dahil para akong tanga sa harapan ng salamin.

“Kung babae lang ako? baka kahawig ko itong si Nicki Minaj.”

Natatawang sabi ko.

After ko magbihis ay nagsuklay na ako ng buhok sabay lumabas na nang kwarto ko at dumiretso na nang mesa para maupo na doon at kumain na nang almusal.

“Oh? akala ko bukas ka na lalabas ng kwarto mo?!”

Sarkastikong sabi ni mama sa akin.

“Iyon nga po balak ko, well actually.. next year na ako lalabas ng kwarto ko.”

Sabi ko sa kaniya.

Kinuha niya ang pinggan sabay itutuktok iyon sana sa ulo ko.

“Ayyy! huwag, masakit iyan. nako mama, hindi ka

mabiro

. Hahahaha…”

Natatawang sabi ko kay mama.

“Eh puro ka kase kalokohan.”

Sabi naman niya.

“Ayaw mo iyon? everyday happy?”

Sabi ko sa kaniya.

“Ayaw! ano tayo? nasa comedy bar? nasa gag show?!”

Tanong niya sabay umupo sa bakanteng upuan na plastic para sabayan ako kumain.

“Why not? malay niyo maging Comedian ako sa ibang bansa. edi may anak kang

artista

!”

Sabi ko sa kaniya habang tumatawa.

“No! ayoko magkaanak na ang trabaho ay comedian lang… lalo naman

artista

? ano gusto mo? everyday kang susundan ng mga camera? pati

utot

, hininga at

paghilik

mo

ibro-broadcast

sa TV?”

Tanong niya sa akin.

“Bakit hindi? masaya iyon?!”

Sabi ko.

“

Arayyy

!”

Daing kong sabi sabay himas sa buhok ko na sinabunutan niya.

“Mapanakit tayo ngayon ahh?! hmmm…. hindi

pinautang

ng Bombay ano?”

Tanong ko sa kaniya.

“Loko! bombay ka diyan.”

Sabi naman ni mama.

“Ahhh alam ko na! kaya ka mapanakit ngayon kase hindi ka

pinautang

ni Aling Linda na may

nunal

sa dila.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Sinong Linda?”

Tanong niya habang puno ang bibig ng pagkain.

“Yung may ari ng tindahan diyan sa tabi na malapit na mag sara dahil hindi ka

nagbabayad

ng utang daw sa kaniya.

pinutakte

daw siya ng malas at ikaw daw yung reyna nang mga

putakte

.”

Sabi ko sa kaniya. naibuga ni mama ang kinakain niya at sabay kaming natawa pareho.

“Sira ulo ka. kung ano-ano

imbentong

kwento mo pinagsasabi mo. Hahahahaha…”

Natatawang sabi niya sa akin.

“Hahahahaha…

halaa

uyyy, marinig tayo ni Aling Linda na may

nunal

sa dila.”

Natatawang sabi ko kay mama.

Nung matapos kami kumain ay nag ayos na ako at saka kinuha ko na ang bag ko sa loob ng kwarto ko at saka sinuot iyon sa likod ko.

“Ma, alis na ako! baon ko ma? may tinabi akong Isang

milyon

sa iyo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Anong Isang milyon

pinatabi

mo sa akin? baka Isang milyon

sapak

tinutukoy mo? (Sabay pakita ng kamao niya)… eto gusto mo?”

Sabi niya sa akin. natawa naman ako sa sinabi niyang iyon.

“Hahahaha biro lang ma… grabe? seryosong seryoso.. may

dalaw

ka ba now? hahaha..”

Natatawang tanong ko sa kaniya.

“Loko! wala.”

Sagot naman niya sa akin. kumuha siya ng Pera sa bulsa ng pantalon niya. at nung nakadukot na siya ng pera ay inabot niya sa akin iyon na halagang 30 pesos.

“Thank you ma! daan ako sa tindahan mamaya pag

uwian

namin.”

Sabi ko sa kaniya sabay halik sa pisngi niya.

“Sige na,

chuu

chuu

away na!”

Sabi niya sa akin.

“Ayyy! baklang bakla ahhh?!”

Natatawang sabi ko sa kaniya sabay naglakad na ako palabas ng bahay namin.

Paglabas ko ng bahay namin ay naglakad na ako papunta sa sakayan. mabuti na lang at may naabutan akong jeep. dali-dali akong sumakay doon at saka naupo na.

“Ayos ka nang upo, hijo! pang dalawang tao iyang upo mo.”

Sabi ng kondoktor sa akin.

“Nakaayos naman po ako ng upo kuya. hindi po

pangdalawahan

ang upo ko. sadya lang po talaga na mataba po ako.”

Sabi ko sa kaniya na may pag galang.

“Kahit na! umayos ka na lang ng upo.

umusod

ka na lang ng kaunti malapit dito para hindi ka

nakakaharang

diyan sa gitna at sa

hulihan

lalo na sa mga

sasakay

at balak bumaba na pasahero.”

Sabi nito sa akin. nakaramdam ako ng pang aapi sa sinabi niya. ganun na ba ako sobrang kataba para maging harang sa mga taong aakyat at balak bumaba?

Hindi na ako nakipagtalo sa kaniya. nagbayad na lang ako at sinabi ko na estudyante para naman magkaroon ako ng discounts.

Natanggap ko naman ang sukli ko at binilang ko iyon. mabuti na lang at hindi iyon binawasan ng kondoktor na iyon dahil sabi niya pang dalawang tao daw ang upo ko.

Buong byahe ay hindi ako umimik dahil wala na ako sa mood. pinahiya ako ng kondoktor na ito sa harap ng maraming tao, sa public transportation pa kagaya nitong jeep.

At ni Isa ay walang kumampi sa akin. tinignan lang ako ng mga kapwa ko pasahero dito sa loob ng jeep. hanggang sa dumating na ako sa street na bababaan ko papuntang school.

Pagbaba ko ay tsaka ako tumawid ng kalsada. bad mood na ako ngayon, sinira ng kondoktor na iyon ang araw ko. nakaka walang ganang pumasok dahil maririnig ko na naman ang mga panglalait ng ibang estudyante sa akin lalo na mga kaklase ko.

Sabi naman ni mama sa akin ay swerte itong katawan ko na ito. pero para sa akin at sa ibang tao ay malas ito dahil puro pamumuna at panglalait ang naririnig ko sa ibang tao, wala man lang ako narinig na papuri kagaya nang ang lusog-lusog ko, ang cute cute ko… wala.

Nung makarating na ako ng school ay hindi naman ako hinarang ng guard sa guard house dahil may ID naman na akong suot. dumiretso na ako sa building ng grade 9 at saka umakyat na ako ng hagdan hanggang 3rd floor. nakakahingal pero exercise ko na din ito para sa sarili ko.

Pagpasok ko ng room namin ay sa akin ang atensyon ng mga kaklase ko. hindi ko na lang sila pinansin at naglakad na lang ako papunta sa upuan ko sa harapan at saka hinubad ang bag ko sabay nilagay sa upuan at umupo na.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 2

Kiel

“Ang laki naman

harang

ito sa harapan natin?”

Bulong na sabi ng babae sa likod ko. nilingon ko ito at saka nakita ko na green ang ID lace nito. It means na grade 7 ito.

Ang akin naman ay kulay Red. meaning grade 9.. yup! and grade 9 na ako.

“Paki mo? eh ako naman nauna dito sa pila ahh?”

Masungit kong sabi sa kaniya.

“Tsaka Isa pa, bakit ka dito naka pila Aber? senior ka ba? pang grade 9 and grade 10 students ang pila dito. ang grade 7 and 8 doon sa kabila?

aapat

na nga iyang mata mo, impossible na hindi mo mabasa

nakasulat

sa itaas?!”

Dagdag kong sabi sa kaniya.

“Ayyy! Oo nga pala. Hahaha sorry po!”

Natatawang sabi niya sabay umalis sa likod ko. ako na nga itong pinaka dulo sa pila ako pa itong sasabihan na malaking harang.

Sarap isabit sa poste ng gymnasium.

Nasa loob ako ng canteen ngayon.

“Ano sa iyo?”

Tanong sa akin ng tindera dito sa canteen.

“ Dalawang

kanin

at saka dalawang ulam din.”

Sabi ko sa tindera. tinignan naman niya ako mula ulo hanggang paa.

“Hindi pwede! tig Isa lang… marami pang kakain hindi lang ikaw.”

Sabi nito sa akin. natigilan ako sa sinabi niyang iyon. body shammer ang tinderang ito. hindi lang naman siya kundi ang buong tindera dito sa loob ng canteen na ito.

“Sige po!”

Mahinang sabi ko. wala akong laban sa kanila.

Kahit mag sumbong ako sa Guidance Councilor eh hindi ako papanigan niyon. nasubukan ko magsumbong sa student affairs dati noong grade 8 ako. wala akong napala. pinanigan ng head ng Student Affairs ang nang bully sa akin.

Binigay na ang order ko at saka nag hanap na nang mauupuan. nakakita naman ako sa pinaka dulo na malaking mesa at duon naupo.

Gutom na gutom na ako kanina pa. kaunti lang kase ang kinain ko kaninang umaga sa bahay bago ako pumasok. kaya inantay ko itong recess namin para makakain ako ng marami pero eto lang ang ibibigay sa akin ng tindera dito sa canteen na ito.

“Tignan mo yung lalaki na kumakain sa table natin, ang taba niya ano? halatang gutom na gutom…. nakoo, kulang iyan sa kaniya for sure. pati pinggan kakainin niya.”

Narinig kong bulungan ng dalawang lalaki sa harapan ko. tumatawa sila habang patago silang nagbubulungan at nakatingin sa akin.

Okay lang naman sa akin iyon, pero noon? hindi okay sa akin noon nung grade 7 pa lang ako. nakaranas talaga ako ng matinding pang bu-bully noon.

Nandiyan yung hinatak yung upuan ko. paupo na kase ako niyon after ko mag recite nung bigla akong napabagsak ang pang upo ko ng malakas sa sahig.

Nagtawanan ang mga kaklase ko sa nasaksihan nila. naiyak ako niyon, sinabihan ako ng subject teacher namin nung araw na iyon na magsumbong ako sa Guidance Councilor pero umayaw ako.

Ayoko kase magkaroon ako ng kaaway rito sa loob ng school. kaya kahit marami ang bumubully sa akin since grade 7 and grade 8. hindi ko na lang sila pinatulan pa. nag focus na lang ako sa pag aaral ko.

At iyon nga, hindi ako nawawala sa top 10 simula first grading hanggang 4th grading. kaya heto, from lower section noong grade 7. grade 8 and until now na grade 9 na ako ay nasa higher section parin ako.

Nawalan na ako nang ganap kumain. kahit hindi pa ako tapos kumain ay hindi ko na lang iyon inubos pa dahil sa naririnig kong discrimination sa itsura ko at sa katawan ko.

Tumayo na ako at sabay kinuha ang plate ko at naglakad papuntang basin kung saan ilalagay ang mga pinggan na hugasan na kinainan namin mga students. pagkatapos niyon ay lumabas na ako ng canteen.

“Dumbo. Umalis ka nga diyan? ang laki mong harang!”

Rinig kong sabi ng Isang lalaki sa likod ko. naghabulan kase sila ng kaklase niya siguro na lalaki.

Gumilid naman na ako kahit nasiksik ko na ang sarili ko sa pinaka gilid. pinadaan ko muna sila bago ako maglakad.

“Ang taba taba kase. sa susunod, huwag ka na dumaan dito huh? doon ka na sa kabila. huwag dito. hindi ka

kasya

dito!”

Sigaw nito sa akin sabay tumakbo palayo.

Kinagat ko na lang ang lower lip ko para pigilan ang paglabas ng mga luha ko na nagbabadya sa mga mata ko.

Binilisan ko na lang ang paglalakad ko hanggang sa makarating ako ng classroom namin.

Pagpasok ko sa loob ay nakita ko kaagad ang upuan ko na nasa likuran na. nagtaka ako kung bakit nasa likod ang upuan ko. iniwan ko ito na nasa harapan pero ngayon ay nasa likod na.

Nilapitan ko ang bag ko at ang upuan ko. Sabay tumingin ako sa mga kaklase ko na ang iba ay nakatingin sa akin at palihim na tumatawa.

“Oh! nandiyan ka na pala… from now on, diyan ka na

uupo

! ang laki mo kasing harang eh. kawawa naman kaming nasa likuran mo. hindi namin makita ang sinusulat ng mga subject teachers natin sa board.”

Sabi ng kaklase ko na lalaki na ang pangalan niya ay Cesar.

“Oh? bakit ka ganyan makatingin? lalaban ka? kahit malaki ka hindi ako natatakot sa iyo. hindi mo ba alam na hindi lang ako ang naiinis sa iyo dahil sa napaka leaking harang mo sa daan? kaming lahat ng kaklase mo dito sa section na ito ay naiinis sa iyo. if I were you?

magpapapayat

ako tsaka

magpapaputi

na rin ako ng balat.”

Sarkastikong sabi niya sa akin.

“Mukha ka kasing malaking baboy na

nasubsob

sa

imburnal

.”

Sabi niya sa akin sabay natawa ang iba maski siya sa sinabi niyang iyon.

“Ano? lalaban ka?!”

Tanong niya sa akin.

“Hindi!”

Sabi ko sa kaniya na mahina.

“Good! hindi

purket

malaki ka at matalino ka ay ikaw na ang malakas sa amin dito. matuto kang lumugar kung saan ka

nababagay

. maliwanag?!”

Sabi niya sa akin. tumango naman ako sa kaniya.

Pagkaalis niya ay inayos ko ang upuan ko sabay umupo. hindi ko na napigilan ang pag agos ng mga luha ko na galing sa mga mata ko.

Tahimik ako umiiyak ngayon dito na walang nakakapansin sa akin.

“Kaya mo iyan Kiel… huwag mo silang papansinin. always fighting ka lang para sa dream mo maging doctor soon.”

Paalalang sabi ko sa sarili ko. at pinunasan ang mga luha sa mga mata at pisngi ko.

after ng recess namin ay nag umpisa na ang klase namin. MAPEH subject na namin. pumasok na ang subject teacher namin na babae na si Ma’am Rachelle.

“Okay, good morning. 9-

ipil-

ipil

…”

Greet niya sa amin. tumayo naman kaming lahat at nag greet din sa kaniya pabalik.

“Okay, I have a pictures here! hindi ba may Pina assignment ako sa Inyo last meeting right?”

Sabi nito sa amin. natigilan naman ang lahat sa tanong ni Ma’am Rachelle.

“Oh? anyare? may kausap ba ako?! hello?! 9-

ipil-

ipil

…. ano na? don’t tell me na wala kayong assignment na ginawa? nakoo… tsk tsk tsk! oral recitation pa naman tayo ngayon.”

Sabi nito sa amin.

“Ma’am, wala ka pong sinabi po sa amin po?”

Sabi ni Angela.

“Anong wala?! nagsabi ako sa Inyo last meeting… I remember nasa labas na ako ng pintuan ng classroom niyo at

naibilin

ko iyon sa inyo.”

Sabi naman ni Ma’am Rachelle kay Angela.

“Ma’am, akala po kase namin kabilang section ang sinabihan niyo po at hindi kami.”

Sabi naman ni Louie.

“Huh? anong kabilang section? hindi ko hawak ang kabilang section. kayo ang hawak kong section sa buong floor na ito.”

Sagot naman ni Ma’am Rachelle kay Louie.

“Hayyy nako! so anong gagawin natin ngayon? pare-pareho kayong mga walang assignment as in lahat?! hindi ako mag di-discuss ganun ba? hindi pwede iyon. 1½ hours tayo magkakasama ngayon.”

Sabi ni Ma’am Rachelle.

“Nakaka disappoint kayo 9-

ipil-

ipil

… as in, nakaka disappoint kayo!”

Sabi nito sa amin.

“Sige! tumayo kayong lahat. oral recitation tayo, kahit wala kayong assignment na research about sa mga composer na ito na dinikit ko sa board sa harapan niyo. tuloy parin ang discussion natin. ang hindi makasagot sa tanong ko? tatayo mag hapon sa class ko hanggang sa matapos ang Oras ko sa Inyo.”

Sabi niya. tumayo naman kaming lahat, halata sa mukha ng mga kaklase ko na kinakabahan sila at ang iba ay nag sisisihan pa.

“Impossible din na hindi niyo

masasagutan

ang itatanong ko sa Inyo, may libro naman kayo sa

MAPEH

hindi ba? at binilin ko iyan sa Inyo na basahin ang unit

II

and the title is Music of Classical Period. bago ako lumabas ng room niyo diba?”

Sabi ni Ma’am Rachelle sa amin. tumango naman ang iba.

“Sino ang

nakabasa

? itaas ang kamay.”

Utos niya. nagtaas ako ng kamay ko. at nakakabigla dahil ako lang sa lalaki ang nakapag taas ng kamay at 5 or 6 lang sa babae ang nagtaas ng kamay.

“Oh?

Pito

lang ang

nakabasa

? Isa sa lalaki at anim sa babae? anyare? boys?! bakit hindi kayo nakapag basa?! huwag niyong

irarason

sa akin na tumulong kayo sa

gawaing

bahay? hindi iyon gawain ng

panglalaki

minsan.”

Sermon na sabi ni Ma’am Rachelle sa mga kaklase ko na lalaki.

“Okay, sige! start na tayo ng recitation natin.”

Sabi ni Ma’am Rachelle.

kinuha na niya ang pulang folder niya at saka binuklat iyon at hinanap ang list ng section namin. kinuha na niya din ang red ballpen na parang signed pen.

“Nandito ba si Mr. Mendoza? Cesar Mendoza?! nasaan ka?”

Tanong ni Ma’am Rachelle. sabay nilinga si Cesar na nag taas ng kamay.

“Oh! nasa harapan pa kita huh?! Okay sige…. here’s my question to you. His life

is described as a rags to riches story. He came from the poor family and his music led to his rise in social status. who is the name of this composer and give me a song na siya mismo ang nag compose.”

Tanong ni Ma’am Rachelle sa kaniya.

“Ma’am, sorry! but I don’t have an idea po.”

Sabi naman ni Cesar kay Ma’am Rachelle.

“65 ang grade mo sa akin Mr. Mendoza!”

Sabi naman ni Ma’am Rachelle. akmang uupo ito sa upuan ngunit nakita siya ni Ma’am Rachelle.

“Who told you na maupo ka na? Remain standing, kung ayaw mong tuluyan na kitang lagyan ng 65 sa card mo.”

Pagbabantang sabi ni Ma’am Rachelle.

“Instant karma nga naman!”

Sabi ko sa isip ko.

“Anyone? Sino ang makakapag bigay ng sagot sa tanong ko?! sa mga nakapag basa diyan?”

Tanong ni Ma’am Rachelle. nilingon ko ang girls at nag bubulungan ang mga kaklase ko na babae kanina na nagtaas ng kamay, mukhang hindi nila alam ang sagot. kaya ako na nagtaas ng kamay.

“Yes, Mr. Villamanca.”

Sabi ni Ma’am Rachelle sa akin. naglingunan naman lahat sila sa akin.

“The name of the composer is

Franz Joseph Haydn

. one of the most prominent composers of the classical period. and one of the songs that he compose is

Surprise Symphony.”

Sagot ko sa tanong niya. napatango siya sa sagot ko.

“Very good! I’ll give you 99 grade sa recitation. galingan mo na lang sa exam para 100 ang maibigay kong grade sa Inyo. you may now take your seat.”

Sabi niya sakin.

“Thank you Ma’am.”

Masayang sagot ko sa kaniya.

Nilingon ko naman ang mga kaklase kong lalaki at babae, halata sa mga mata nila ang inggit sa akin. nag smirk naman ako kaunti sa kanila.

“Next Question…. Ms. Salazar? kyla Camille Salazar?! where are you?”

Tanong ni Ma’am Rachelle kay Kyla.

“I’m here Ma’am Rachelle.”

Sagot naman ni Kyla.

“Oh? anyare sa iyo? ang aga naman ng New year mo

ateng

?

nagpupulahan

ang mga pisngi mo na para kang sinampal ng malakas magkabilaan? pati labi mo mapula din? parang kumain ka nang

bagang

apoy na

uling

…. mabuti at pinapasok ka pa ng guard sa gate kahit ganyan ayos mo.”

Sermon sa kaniya ni Ma’am Rachelle.

“Eto na tanong ko sa iyo, he is a child prodigy and the most amazing genius in musical history. at age five,he was already playing the violin and the harpsichord. who or what is the name of this composer at bigyan mo din ako ng title of song na siya mismo ang nag compose.”

Tanong ni Ma’am Rachelle sa kaniya.

“Ma’am, I’m sorry po… absent po kase ako niyon po.”

Sabi naman ni Kyla sa kaniya.

“This is very ridiculous! absent ka nang araw na iyon? where’s your excuse letter?! ipakita mo sa akin ang excuse letter mo.”

Galit na sabi ni Ma’am Rachelle sa kaniya.

“Ma’am, wala po eh!”

Sagot naman ni Kyla sa kaniya.

“Hay nako

hija

! wala ka na nga

maisagot

sa recitation, absent ka pa nung nakaraan pero yang make up mo sa mukha. present na present! ang galing ano? guys kapag absent kayo, automatic na gagawa kayo ng excuse letter niyo para pirmahan namin mga teachers niyo iyon, are we clear? hindi kayo papasok dito na act nothing like no happened! ano iyon?

umabsent

kayo dahil trip niyo lang? dahil gusto niyo? no! hindi ganun. kahit sabihin niyo sa excuse letter na trip niyo lang umabsent, mauunawaan namin iyon basta’t may excuse letter kayo na ipapakita sa amin. maliwanag ba?!”

Galit na sermon ni Ma’am Rachelle sa kanila.

“Absent ka parin sa klase ko Ms. Salazar. hanggat wala kang

pinapakitang

excuse letter sa akin? absent ka parin sa akin. kahit late na iyang excuse letter mo na ipapakita mo sa akin? absent ka parin sa akin. remember din guys, kapag

magbibigay

kayo ng excuse letter sa akin or sa ibang subject teachers niyo. make sure na may dala din kayong

cedula

ng magulang niyo para malaman namin na magulang niyo ang

nagpirma

  sa excuse letter niyo at hindi niyo

dinoctorate

o

kinopya

or ginaya ang

pirma

ng magulang niyo sa excuse letter niyo. nagkakaintindihan ba tayo?”

Sabi pa ni Ma’am Rachelle sa amin.

“65 ang grade mo din sa akin Ms. Salazar. Tsk tsk tsk!

aanhin

mo ang ganda kung wala naman laman ang utak…! remain standing.”

Sarkastikong sabi ni Ma’am Rachelle.

“Oh? sinong sasagot?!”

Tanong ni Ma’am Rachelle sa amin. nilingon ko ulit ang mga kaklase kong babae at ganun na naman ang eksena nila. nagbubulungan na naman ulit.

Kaya ako na lang ulit ang nagtaas ng kamay. napatingin naman si Ma’am Rachelle sa akin.

“Not you Mr. Villamanca… may grade ka na sa akin. iba naman, wala na ba akong ibang student dito kundi si Mr. Villamanca lang?”

Tanong ni Ma’am Rachelle. lumingon naman ang iba sa akin. pero hindi ko sila pinansin at nanatili parin nakataas ang kamay ko.

“Jusko, 9-

ipil-

ipil

…. anong gagawin ko sa Inyo? nakaka stress kayo.

tanghaling

tapat!”

Sabi ni Ma’am Rachelle.

“Sige na nga, wala na akong choice. Mr. Villamanca. anong sagot sa tanong ko?!”

Tanong niya sa akin. tumayo naman ako.

“

Wolfgang Amadeus Mozart.

he was recognized as an exceptional pianist at the age of six. at the age of seven, he was already composing excellent music. At the age of thirteen, he had written

sonatas, concertos, symphonies, religious works, and operas, operettas.

and the one of the songs the he compose is

The magic flute.

”

Mahabang sagot ko.

“Very well, Mr. Villamanca. you may not take your seat!”

Sabi niya sa akin. umupo naman ako pagkasabi niyang iyon.

“Majority sa section na ito ay puro

palpak

! wala akong

maaasahan

sa Inyo.”

Sabi ni Ma’am Rachelle sa amin.

“Pag pasensyahan niyo na lang po Ma’am, magagaling lang po sila Mang bully pero pag dating sa mga activities, oral recitations, at kung ano-ano pa. mga tiklop naman!”

Mahinang bulong kong sabi na ako lang ang nakakarinig niyon.

© BeauConcubine      |     2022

Chapter 3

Kiel

“Mano po mama.”

Sabi ko sabay kuha sa kamay ni mama at nag mano.

nag s-stapler si mama ng mga paminta na maliliit ang balot para ibenta. malaki ang tindahan namin at mala grocery store ito tignan.

“Oh? bakit ganyan ang mukha mo? pang

biyernes

santo ang dating?!”

Tanong niya sa akin.

“Wala lang po ako sa mood, mama.”

Sabi ko sa kaniya na malamig ang boses.

“Kaya nga kita tinatanong eh? anong dahilan at bakit ganyan ang mukha mo? kilala kita kiel, kapag may problema ka ay ganyan ang expression ng mukha mo.”

Sabi ni mama sa akin. bumuntong hininga muna ako bago ako sumagot sa kaniya.

“Ayoko na nang ganitong katawan mama, lagi na lang ako

nilalait

ng ibang tao. kahit sa labas ng school.

nilalait

ako ng mga tao dahil sa mataba ako.”

Malungkot kong sagot kay mama. hindi ko na namalayan ang paglabas ng mga luha sa mga mata ko.

Tumayo naman ito at saka lumapit sa akin.

“Walang masama sa pagiging mataba anak,

biyaya

iyan galing sa itaas.

malusog

ka at hindi

sakitin

. ang iba nga diyan hindi ba? mataba pero

sakitin

? Ikaw, natural ang

pagkataba

mo.

masigla

ka at hindi ka

sakitin

.”

Mahinahon sabi ni mama sa akin.

“kaya kung iniisip mo na malas iyang

katabaan

mo sa katawan mo? hindi siya malas. swerte iyan. pinoprotektahan ka niya sa mga sakit, huwag mo iisipin ang sasabihin ng ibang tao patungkol sa katawan mo. katawan mo iyan at hindi nila katawan iyan, yung mga taong iyon na

nanglalait

sa iyo?

Inggit

lang ang mga iyon sa iyo dahil

sakitin

sila at Ikaw hindi, maliwanag ba?”

Sabi niya sa akin. tumango naman ako, pinunasan ni mama ang mga luha sa mga mata at pisngi ko. pagkatapos ay niyakap ko siya at ganun din siya sa akin.

“Kumain ka na at tulungan mo ako mag

tinda

pagkatapos.”

Sabi ni mama sa akin.

Tumango naman ako sa kaniya.

Nagbihis na ako sa maliit na kwarto kung saan puro kahon-kahon ng mga paninda na pinamili ni mama noong nakaraang linggo.

Paglabas ko ay pumunta ako sa maliit namin na kusina dito sa loob ng tindahan at saka kumuha na nang pinggan at sumandok na nang kanin at ulam.

Tahimik lang ako kumakain dito sa loob ng tindahan namin at si mama naman ay nasa labas.

“Oh? bakit kaunti lang iyang

sinandok

mo?

sumandok

ka pa doon.”

Sabi niya sa akin.

“Hindi na mama, dadating pa si Eleanor at si Ella mamaya. paniguradong gutom din sila galing sa school.”

Sabi ko kay mama.

Mabuti na lang at nakaisip ako ng dahilan para hindi mag hinala si mama na nagbabawas ako ng kain ngayon. pag aaralan ko na talaga magbawas ng pagkain ngayon.

Gusto ko na magbawas ng timbang.

“Ganun ba? o sige, pagkatapos mo diyan tulungan mo ako mag display ng mga

paninda

sa labas. maliwanag?”

Bilin niya sa akin.

Tumango naman ako sa kaniya.

Lumabas na ito ulit para mag asikaso ng mga paninda na kinuha niya dito sa loob.

“Simula sa araw na ito,

kakauntiin

ko na lang ang

sasandukin

ko na pagkain.

magbabawas

na ako ng

timbang

ngayon.”

Sabi ko na parang may kausap ako ngayon.

Pagkatapos ko kumain ay uminom kaagad ako ng tubig.

At saka lumabas na para tulungan si mama na mag ayos ng mga paninda sa labas. nag paka busy ako sa pagtulong Kay mama hanggang sa hindi ko namalayan ang pagdating ng dalawa kong kapatid na babae.

“Kanina pa kayo diyan?”

Taka kong tanong.

“Oo! kuya, hindi mo ba kami napansin?”

Tanong ni Ella sa akin.

“Hindi eh, busy ako sa labas mag ayos ng paninda.”

Sagot ko sa kaniya.

Kumakain sila ngayon ni Eleanor dito sa loob ng tindahan. kasama nila si mama na nagtatahi ng Isa sa uniform nila. tinatahi niya ang logo ng school nila sa uniform ng Isa sa mga kapatid ko.

“Kuya may assignment kami. patulong ako gumawa mamaya.”

Sabi ni Eleanor sa akin.

“Mamaya na kapag nakauwi na tayo sa bahay.”

Sagot ko sa kaniya.

“Kami din kuya. tulungan mo din ako gumawa ng reviewer ko, may quiz kase kami bukas.”

Sabi naman ni Ella.

“Sige, sige… mamaya!”

Sabi ko naman sa kaniya.

Inuuna ko lagi silang tulungan kesa ang sarili ko. ganun naman talaga kase ang role ng nakakatandang kapatid, matutong mag paubaya, unahin ang kapakanan ng iba lalo na sa nakakabatang kapatid kesa ang sarili.

Sumapit na ang Gabi, dagsa na naman ang mga mamimili dito sa loob ng palengke. sa labas kase ng palengke ay highway, maraming mga pasahero ang bumababa ng mga pampasaherong bus, jeep, UV na galing sa trabaho at namimili ng makakain nila dito ngayong Gabi.

Kagaya ng bigas, gulay, panahog sa ulam, karne at isda at kung ano-ano pang condiments.

Tinutulungan namin si mama magtinda. ang dalawa kong kapatid ay nasa labas tumutulong kay mama at ako lang dito sa loob ng tindahan taga sukli at taga compute ng mga pinamili.

Natapos na kami magtinda mga bandang 8:30 na nang gabi. kakaunti na lang ang mga tao dito na namimili ngayon sa loob ng palengke. nag ligpit ligpit na kami pakunti-kunti baka kase may mga humabol pa na mamimili na bibili sa amin.

Pasadong 9pm na kami nagsara ng tindahan. kinuha ko na ang bag ko at ganun din ang dalawa kong kapatid. nakabalot sa Isang malaking plastic ang mga uniform namin upang hindi madumihan.

“Wala na kayong naiwan sa loob?”

Tanong ni mama sa amin.

“Wala na ma, nandito na lahat!”

Sabi ni Ella.

“kung ganun, ay tara na! umuwi na tayo para makakain sa bahay at makapag pahinga na.”

Sabi ni mama sa amin. iniwan na namin ang tindahan namin na sarado at saka naglakad na kami palabas ng loob ng palengke. nagliligpitan na din ang iba lalo na mga nagtitinda ng bigas, karne at isda.

Paglabas namin ng palengke ay naglakad lang kami dahil malapit lang ang bahay namin dito sa palengke. tatawid ka lang ng overpass patungo sa kabilang highway pagkatapos ay dadaan ka sa Isang street kung saan nanduon ang bahay namin.

Nangungupahan lang kami at wala kaming permanent na bahay.

namatay sa car accident ang real parents namin tatlo. bale yung nanay-nanayan namin na tinatawag namin na mama ay Hindi namin talaga tunay na mama dahil kabit siya ni papa noon.

Mabait naman si mama yung nanay-nanayan namin dahil tinuring niya kaming parang mga anak niya na din. Hindi niya kami sinasaktan kagaya ng ibang ginagawang madrasta sa mga palabas sa TV.

Kung sino pa ang kabit eh iyon pa ang matapang kesa sa legal wife. Nung malaman naman ni mama na may kabit si papa ay nagalit siya rito noong una. pero inayos naman ni papa ang lahat.

Nagkausap ng tunay kong mama ang kabit ni papa na mama namin ngayon o nanay-nanayan namin ngayon. nagkasundo naman sila ng tunay ko na mama na hindi sisirain ng kabit ni papa  ang pamilya namin.

Nagpakalayo-layo ito at nag trabaho sa ibang bansa. wala na kaming balita sa kaniya. pero nung dumating ang kinakatakutan ko na nawala nang parang bula ang mga buhay ng magulang namin ay akala ko magiging palaboy kaming magkakapatid.

Pero hindi iyon hinayaan ng nasa itaas. dumating o bumalik ng bansa ang kabit ni papa at siya ang kumup-kop sa amin ngayon. elementary pa lamang ako nung mawala ang parents namin. ang sumunod sa akin ay nasa nursery at ang bunso naman ay baby pa lang.

Ang akala ko ay magiging malupit siya sa amin pero nagkamali ako. pinakitaan niya kami ng magandang kalooban at kinupkop niya kami bilang mga anak niya. napalapit ang loob namin sa kaniya hanggang ngayon.

Tinatawag na namin siya ngayon na mama dahil gusto din namin at gusto din naman niya. pinag aral niya ako ganun din ang mga kapatid ko. sa ngayon ay may tindahan kaming malaki sa loob ng palengke at tumutulong ako sa kaniya sa pagtitinda bilang pagtanaw sa kaniya ng utang na loob dahil sa pagkup-kop niya sa aming tatlo.

Hindi na rin siya nakabalik sa abroad dahil may komplikasyon na siya ngayon sa baga. kaya yung naipon niya na Pera ay iyon ang ginamit namin na puhunan niya sa tindahan.

“Nasaan na assignment mo?”

Tanong ko kay Ella.

“Eto kuya, patungkol sa science.”

Sabi niya sa akin sabay bigay ng notebook niya sa akin.

“Oh? madali lang ito ahh? elementary science.

meaning ang hinihingi.”

Sabi ko sa kaniya. nakauwi na kami kanina pa at si Ella muna ang tinutulungan ko sa assignment niya.

Si Eleanor naman ay tumutulong kay mama magluto ng pagkain namin.

“Oo nga kuya, eh Ikaw lang naman ang alam namin ni Ate Nora magaling sa Science.”

Sabi niya sa akin.

“Kuha ka nang ballpen. ako sasagot, kapag

nasagutan

ko ito.

kabisaduhin

mo huh? once na nag pa recite ang teacher niyo dito. may

maisasagot

ka. maliwanag?!”

Sabi ko sa kaniya.

“Yes, kuya!”

Sagot niya sa akin.

“Give the meaning of the following:

1, Ulcer/Hyperacidity - caused by not eating on time, too much intake of acidic drinks and food.

Take down notes mo sinasabi ko.”

Utos ko sa kaniya. agad naman niya itong sinulat sa notebook niya.

“2, Diarrhea - frequent moving of the bowel with watery stool.

Okay na? nagkakasabay ka ba sa akin?”

Tanong ko sa kaniya.

“Yes! kuya.”

Sagot naman niya sa akin habang nagsusulat sa notebook niya.

“3, Constipation - difficult elimination of dry and hard stool or feces.”

Sabi ko. short meaning lang ang binibigay ko na sagot sa kaniya. hindi ko ito own meaning, bale kung ano ang pagkakaintindi ko sa mga words na ito, iyon lang ang sinasabi ko.

“4, Appendicitis - inflammation of the appendix caused by irritation from undigested food that may block it.”

“Okay na?!”

Tanong ko sa kaniya. hindi ito sumagot nagsasagot ito sa notebook niya.

“Okay na…..!”

Sagot niya sa akin.

“5, Indigestion - caused by too much or rapid eating or drinking.

and 6, Gastroenteritis - caused by bacterial infection from taking contaminated food and water.”

Sabi ko. tuloy tuloy lang siya sa pagsulat niya. Dictation ang ginagawa ko sa kaniya. nag di-dictation na ang mga teachers nila ngayon sa grade 4.

“

Yehey

! tapos na, thank you kuya!”

Masayang sabi sa akin ni Ella.

“

Kabisaduhin

mo ang mga iyan huh? kahit hindi mo

kabisaduhin

ang mga iyan, Isa isip mo na lang iyan. mga sakit iyan na nakukuha natin mga tao kapag na

sobrahan

sa pagkain,

nagpapagutom

at nakakain ng maruming pagkain.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ahh! okay… another medical facts na naman nakuha ko sa iyo kuya.”

Sabi niya sa akin.

“Medical facts? anong medical facts nakukuha mo sa akin?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Marami, kagaya nung saan

nagpapalaganap

o

nanganganak

ang mga

lamok

? sabi mo sa mga stagnant water yung mga open area or crowded area na

napapag

ipunan

ng tubig.”

Sagot niya sa akin.

“kaya nag kakasakit din ang mga tao dahil sa kagat ng

lamok

na may dalang dengue.

sintomas

ng dengue, mataas na

lagnat

, diarrhea, matinding sakit ng ulo… kapag naman

lumala

ang condition, magkakaroon ng pantal-

pantal

sa katawan,

pagdurugo

ng ilong, hindi pagbaba o ayaw bumaba ng

lagnat

at ang mas malala pa doon ay pagbaba ng platelets.”

Sabi niya sa akin. nabigla ako sa mga sinabi niya. lahat ng iyon ay nasabi ko iyon sa kanila ni Eleanor, kuhang kuha niya ang mga sinabi ko noon sa kanila.

“Tama ako hindi ba kuya?”

Tanong niya sa akin.

“Oo, tama ka! so anong dapat natin gawin o ano ang tamang paraan para hindi

dumami

ang mga

lamok

?”

Tanong ko sa kaniya.

“Kung may makita man na stagnant water, itapon ka agad ito.

itaob

ang mga

posibleng

pag

ipunan

ng tubig na

maaaring

pag

itlugan

ng lamok at

kiti-

kiti

. kung may nararamdaman na Ilan sa

sintomas

ng Dengue ay agad mag

pasuri

o

magpatingin

sa

Doktor

para

maagapan

ito kaagad!”

Mahabang sagot niya sa akin. napangiti naman ako.

“Magaling!

ugaliin

gawin lagi iyan, maliwanag?!”

Masayang bilin ko sa kaniya.

“Opo! kuya. ”

Sagot naman niya sa akin. tumango naman ako sa kaniya at doon na naputol ang pag uusap namin dahil tinawag na kami ni mama para kumain na.

© BeauConcubine      |      2022

Chapter 4

Rico

“Ate, please? huwag mo ako isusumbong kay Mom.”

Pakiusap ko na sabi kay Ate Rica.

“Kahit hindi kita

isumbong

kay mom. malalaman at malalaman pa rin niya ito, mas magaling pa kaya si mom sa mga spy kung kumilos at mag man-man.”

Sabi ni Ate Rica sa akin.

“Anong gagawin ko kung malaman niya iyon? please Ate, help me!”

Nag aalalang tanong ko kay Ate at humingi na din ako ng tulong sa kaniya.

“No! grade 9 ka na. so you should fix your own problem, Ikaw nag umpisa ng problem so dapat alam mo kung paano mo na re-resolved that.”

Sabi niya sa akin. napa hawak na lang ako sa noo ko sabay naupo sa gilid ng kama ni Ate Rica. nasa loob kase ako ng kwarto niya at sinabi ko ang totoong nangyari nung Isang gabi.

Flashback…..

Nilabas ko kase ang sasakyan na regalo sa akin ni Mom na dapat ay gagamitin ko ito kapag nag 18 years old na ako pero wala pa ako sa edad na 18 ay pinakialaman ko na kaagad ito.

Lumabas kase ako nung gabing iyon na hindi nalalaman nila. gabing-gabi na iyon mga bandang 11pm. balak ko puntahan mga kaibigan ko na mga kaklase ko din sa school.

Inaya kase nila ako na pumunta ng bar. pero I refused.

Pinipigilan ko kase maging alcoholic pero hindi ko maiwasan. 16 years old pa lang ako nung matuto akong uminom ng mga hard drinks. nung una napangitan ako ng lasa pero sa huli ay nasanay na ako at nawili na ako uminom.

Walang nagturo sa akin na uminom kundi ang sarili ko lang, lagi kase kaming pumupunta sa mga events or parties ng relatives namin kaming buong pamilya. ang elder sister ko na Isang nurse ngayon, si Ate Rica na multimedia college student sa kilalang university dito sa pinas, ako na high school student at ang mom ko na single parent.

wala na kaming ama. pure Pinay si mom ko at pure Chinese naman ang dad namin, namatay ito dahil sa sakit niya sa baga. maluwag at buong-buo kami tinanggap ng family ni Dad, sa halip na ang Lolo ko or ang Lola ko na parehong chinese ang mag ma-manage ng Company ni Dad, binigay na nila ito kay Mom. graduate kase si Mom sa kursong business management.

Naitakas ko ang bago kong sasakyan na niregalo sa akin ni Mom noong nag 17th birthday ako, one year na lang at mag 1-18th na ako pero wala pa akong driver license.

Mabuti na lang at walang mga MMDA enforcer nung gabing iyon kaya hindi ako nahuli kahit mabilis akong magpatakbo ng sasakyan ko.

Nakarating ako sa bar na kung saan nandoon ang mga friends ko na kaklase ko din. hindi na sana ako pupunta dito dahil alam kong mapapagalitan ako ni Mom pero hindi ko mapigilan. nakita ko kase sa myday ng Isa sa mga kaibigan ko na nagsasaya sila sa bar na ito. nakaramdam ako ng inggit kaya naman lakas loob akong pinuntahan sila kahit alam kong mapapagalitan ako ni Mom.

Hindi ko pinagsisihan ang ginawa kong pagpunta sa bar na iyon. sobrang saya at sobrang enjoy ako na para bang wala akong iniisip na problemang mangyayari.

Na para bang wala kaming pasok bukas. sinulit ko ang gabing iyon kasama ang mga kaibigan ko, nambabae din kami at kung ano-ano pa. kami lang yata ang pinaka maingay na grupo sa loob ng bar na iyon.

Natigilan naman ako nung mag ring ang cellphone ko sa bulsa ko.

Nakita ko na si Ate Rica ang tumatawag. tumayo ako at nagpaalam ako sa mga friends ko na mag C-CR muna saglit, tsaka ako naglakad palayo sa table namin at lumabas ng bar para sagutin ang tawag ni Ate Rica sa akin.

“Hello?!”

Sagot ko sa tawag niya.

“It looks like your enjoying huh? akala mo siguro walang nakakaalam na nilabas mo ang sasakyang niregalo sa iyo ni mom. where the hell are you?”

Tanong niya sa akin. natigilan naman ako sa mga sinabi niya.

“Uhm… Ate Rica, how do you know na tumakas ako ngayong Gabi?”

Tanong ko sa kaniya na may pagtataka.

“Tsss! don’t make yourself dumb, lil bro.  I know ang mga ganyan

galawan

mo. nagawa na namin iyan ng Ate Liezel mo noon nung nasa ganyan mo pa kami. at nahuli kami ni Mom niyon, so? If I were you. uuwi na ako ngayon kung ayaw mong magising si mom at hanapin ka. remember? nagising si mom ng 2 or 3 am to do her company papers sa office niya.”

Sabi no Ate Rica sa akin. napatingin ako sa wrist watch ko at nakita ko na 1 am na.

“Sh*t! 1 am na pala.”

Sabi ko nung makita ko ang Oras sa wrist watch ko.

“So? uuwi ka ba o hindi?!”

Tanong ulit ni Ate Rica sa akin.

“Uuwi na!”

Sabi ko sa kaniya sabay patakbong papunta sa sasakyan ko at sabay bukas ng pinto at pumasok ako sa loob.

Pagpasok ko sa loob ng sasakyan ko ay mabilis ko itong pinaandar sabay mabilis na pinatakbo palayo ng bar na iyon.

Nakakaramdam na din ako ng pagtama ng alak sa akin, umeepekto na ang alak sa buong sistema ko kaya napapapikit na ako.

Bigla ko napihit ang manibela ko papuntang kanan, sabay mabilis napunta patakbo ang sasakyan ko pa kanan at nadikit o nakiskis ang gilid ng sasakyan ko sa pader ng underpass.

(

Iiiiiiiinnnngggggg

) *tunog na parang

nagasgas

o

nakiskis

na gilid ng sasakyan.*

Bigla akong napakurap sabay namalayan ko na nasa pinaka gilid na pala ako. agad kong pinagitna ang sasakyan ko at pinilit ko hindi magpadala sa epekto ng alak.

Pinilit ko ang sarili ko na hindi magpadala sa epekto ng alak na kumakalat sa buong katawan ko. hanggang sa matagumpay akong nakauwi sa amin ng ligtas.

Pag uwi ko ng mansion ay sinalubong ako ng guard namin sa gate.

“Sir, bakit ngayon lang po kayo? madaling araw na po ahh?!”

Tanong sa akin ng guard na duty o nagbabantay sa gate ng mansion namin.

“Mahabang kwento kuya, gising na ba si Mom?”

Sagot ko sa kaniya sabay tanong ko na din.

“Hindi ko po alam Sir kung gising na po si Madam Rebecca.”

Sagot niya sa akin.

“

Pabukas

na lang ng gate, paki bilis!”

Utos ko sa kaniya. agad naman niya binuksan ang gate at saka pinatakbo ko ang sasakyan ko papasok sa loob papunta sa parking lot ng mansion. pagka park ko doon ay tsaka ko pinatay ang makina at lumabas na ng sasakyan.

Tinuwid ko ang lakad ko dahil pasuray suray na ang lakad ko papunta sa main door ng mansion. hahawakan ko na sana ang doorknob ng main door ng mansion pero bumukas ito bigla.

Bumungad sa akin si Ate Rica.

“Your late, it’s already 2:15 am. at congratulations na din dahil hindi pa gising si Mom sa room niya.”

Sarkastikong sabi nito sa akin sabay tingin sa wrist watch niya.

“

Opsss

!

nabinyagan

ang bagong sasakyan. nako po!”

Sabi nito habang nakatingin sa car ko.

Lumingon naman ako sa car ko at nanlaki ang mga mata ko nung makita ko ang litaw na litaw at malaking gasgas nito sa gilid, parang nabura ang pintura kung saan may gasgas.

Lumapit naman ako sa car ko at saka tinignan maigi ang malaking gasgas, akala ko dala lang ito ng kalasingan ko kaya kinusot ko ang dalawang mata ko sabay tingin ulit sa part na may gasgas.

“Sh*t! totoo nga… may gasgas!”

Inis kong sabi.

“Tsk tsk tsk! ang bagong

regalong

sasakyan, ngayon ay nabinyagan na!”

Sabi ni Ate Rica sa akin sabay naglakad papunta sa akin at tinignan din ang gasgas.

“Anong gagawin ko ate?”

Tanong ko sa kaniya.

“I don’t know…. that’s not my car problema mo iyan. palabas labas ka pa kase, saan ka ba nagpunta?”

Tanong niya sa akin.

“And ohh, what’s that smell? amoy liquor? uminom ka ano?!”

Tanong niya sa akin.

“I knew it! kaya pala na

gasgasan

mo iyang bagong sasakyan mo it’s because your drunk! tsk tsk tsk…. mabuti na lang at hindi ka

naaksidente

sa daan dahil kung hindi?

malilintikan

ka kay Mommy.”

Sabi nito sa akin.

“

Jiĕjie

(Older Sister)…. please, help me! what should I do.”

Pagmamakaawa kong tanong sa kaniya.

“

Wǒ bù liǎojiě nǐ, nǐ hěn

gùzhí

. Shàonián

zhǎngdà

! Nǐ bù zài shìgè

háizile

.

Suǒyǐ

,

qǐng

? Biǎoxiàn dé xiàng gè chéngshú de

nánrén

. Jiějué nǐ zìjǐ de wèntí.”

Traditional Chinese language

I don’t know about you, you’re very stubborn. grow up young man! your not a kid anymore. so please? act like a mature man. solve you own problem.

Sabi ni Ate Rica sa akin.

“Please, Ate… tulungan mo na ako. promise! sa susunod ako na

lulutas

ng sarili long problema, pero sa ngayon… tulungan mo ako rito.”

Pakiusap ko sa kaniya sabay hawak sa kaliwang kamay niya.

“Fine! pumunta ka bukas ng umaga sa room ko at sabihin mo sa akin kung anong ginawa mo ngayong gabi.”

Sabi niya sa akin sabay tumalikod na sa akin at inalis ang kamay ko sa pagkakahawak ko sa kamay niya at naglakad na papasok sa loob ng mansion.

“Yes!

Xièxiè

nǐ (thank you)

Jiĕjie

…”

Masayang sigaw ko sa kaniya.

Sumunod na din ako sa kaniya at saka nagtungo sa hagdan at umakyat na papunta sa kwarto ko.

Pagpasok ko sa kwarto ko, sinarado ko ang pinto at naglakad papunta sa kama ko at nahiga na.

“You’re very stupid, Rico. hinayaan mo

magasgasan

ang bagong

regalong

sasakyan sa iyo ng Mommy mo, at hindi ka man lang nag desisyon ng mabuti sa

hakbang

na gagawin mo.”

Sabi ko habang nakatingin sa kisame ng kwarto ko.

napangiti ako at saka ko na hinayaan ang sarili ko na

hilahin

ng epekto ng alak at napapikit na ako ng mga mata ko.

End of flashback….

“Mamaya na tayo mag usap pag nasa bahay ka na. pumasok ka na sa loob ng school. malalate na ako sa class ko sa univ. labas na!”

Utos sa akin ni Ate Rica.

“Okay, sige! Ingat ka Ate Rica.”

Sabi ko sa kaniya sabay labas ng sasakyan niya at sinarado ang pintuan ng sasakyan kung saan ako lumabas.

Hindi na ako lumingon pa sa kaniya, narinig ko na lang na pinaharurot niya ang sasakyan niya palayo ng school.

“Hey! sweetheart. timing lang pala ang pagpasok ko dahil nakasalubong at

makakasabay

kita papasok ngayon ng school.”

Sabi ni Hazel na taga section agoho na katabi ng room namin.

Pumulupot ang kaliwang kamay niya sa kanang braso ko. wala ako sa mood ngayon dahil pino-problema ko ang sasakyan ko kung anong gagawin ko para matakpan lang ang malaking gasgas nito sa gilid.

“Pwede ba Hazel? let go of my hand. I’m not in the mood para makipag

landian

sa iyo ngayon. go away!”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Damn, who hurt you today sweetheart? napaka rude mo naman. hindi ka naman ganyan kahapon sa akin.”

Sabi niya sa akin. sasagot na sana ako sa kaniya nung may tumawag sa name ko.

“Rico… baby! wait for me.”

Natigilan naman kaming pareho ni Hazel nung marinig namin may tumawag sa pangalan ko. paglingon ko ay nakita ko ang babaing pamilyar sa akin. siya yung babaing kahalikan ko nung gabing iyon sa Bar.

Paglapit nito sa amin ay tsaka ako hinila nito palapit sa kaniya at natanggal naman ang pagkakahawak ni Hazel sa kanang braso ko.

“Sabay na tayo pumasok, baby!”

Masayang sabi nito sa akin at ngumiti.

“Excuse me? who the hell are you?!”

Tanong ni Hazel sa kaniya sabay humawak ang dalawang kamay niya sa magkabilaan niyang balakang.

“Ako? girlfriend ako ni Rico. Ikaw? sino ka din?!”

Mataray na sagot at tanong ng babaing ito na hindi ko na alam ang pangalan Basta nakahalikan ko lang ito nung gabing iyon, dahil sa kalasingan ko siguro.

“Haha… are you insane? girlfriend niya din ako, at ako ang nauna kesa sayo so remove your filthy hands away from my boyfriend.”

Mas mataray na sabi ni Hazel sa kaniya.

“What? seriously? girlfriend ka niya?”

Gulat na tanong ng babaing iyon kay hazel.

Lumingon naman ang babae sa akin at para bang naghihintay siya ng explanation ko sa kaniya.

“Hindi kita kilala, so bakit kita magiging girlfriend? i don’t know even your name.”

Sabi ko sa kaniya. nabigla siya sa sinabi ko.

Pero ako pala ang mas mabibigla ngayon kesa sa kaniya.

(Paaaakkkk) malakas na sampal sa kanang pisngi ko.

“Hey! what the hell? bakit mo iyon ginawa sa boyfriend ko? sino ka para

sampalin

siya sa harapan ko?!”

Galit na tanong ni Hazel sa kaniya.

“Gag* kase itong boyfriend mo. totoo nga ang balitang

dakilang

Womanizer ito.

pagsabihan

mo iyang boyfriend mo na bago siya

lumandi

sa mga babaing kagaya ko? isipin niya muna na may girlfriend na siya at sana matuto na siyang maging loyal sa iyo.”

Galit na sabi ng babaing iyon kay Hazel.

“What? hindi kita maintindihan? anong pinagsasabi mo?”

Takang tanong ni Hazel sa kaniya.

“Hinalikan ako nitong Boyfriend mo nung gabing iyon na pumunta siya ng bar. akala ko pa naman single siya dahil

nagpakilala

siya sa akin na single daw siya. kung hindi ka maniniwala sa sinasabi ko? bakit hindi mo tanungin itong magaling mong boyfriend at ang mga kaibigan niya na kasama niya nung gabing iyon?”

Galit na Galit na sagot ng babaing iyon kay hazel at naglakad na, iniwan niya kaming dalawa ni Hazel ngayon dito.

“Totoo ba ang sinasabi niya Rico? answer me!”

Tanong na Galit sa akin ni Hazel.

“Yeah! I did… pero lasing ako niyon kaya ko nagawa ang bagay na iyo——….”

(Paaaakkkk) Malakas na sampal din sa kaliwang pisngi ko.

Naputol ang sasabihin ko nung bigla akong sinampal ng malakas ni Hazel sa kaliwang pisngi ko.

“Your such a liar, a jerk!”

Galit niyang sigaw sa akin.

Napahawak ako sa kaliwang pisngi ko dahil sa sakit ng pagkakasampal niya sa akin at saka nilingon siya.

“Now you know na Isa akong

dakilang

Womanizer ng school na ito, huwag ka nang umasa na

tatagal

tayo dahil kaya kitang

palitan

ngayon….. break na tayo hazel, sa ayaw at sa gusto mo. break na tayo! that’s my final decision, huwag mo na akong kakausapin pa kahit kailan.”

Malamig kong sabi sa kaniya sabay naglakad na palayo sa kaniya. naiwan naman siyang nakatayo doon at tulala.

Late na ako sa first subject ko kaya naman nag punta na lang ako sa garden ng school na ito. kulang ako sa tulog ngayon kaya naisipan ko munang maupo at matulog sa silong ng malaking puno.

Pumunta ako roon at saka nahiga na sa malawak na Bermuda grass sa ilalim ng malaking puno. pinatong ko ang kanang braso ko sa may noo ko para hindi ako masilawan ng sinag ng araw.

napapikit na ako hudyat na hinihila na ako ng antok ko.

Ilang minuto pa lang ako nakaka idlip nung marinig ko ang Isang magandang tinig na boses ng babae na parang boses din ng anghel na umaawit malapit lang sa direksiyon ko.

Inalis ko ang braso ko na nakapatong sa noo ko at saka bumangon. luminga linga ako sa paligid ko ngunit wala akong makitang tao dito sa garden kundi ako lang mag Isa.

Pero dinig na dinig ko nang malinaw ang boses niya kaya napatayo ako at saka naglakad palayo sa puno para hanapin ang boses na iyon kung saan nanggagaling.

Dinala ako ng mga paa ko sa likod ng building ng Auditorium ng school. hindi ko alam kung bakit ako napadpad dito pero parang dito nang gagaling ang boses na iyon.

Lascia ch’io

pianga

Mia cruda

sorte

E che sospiri

La libertà

Lascia ch’io pianga

Mia cruda

sorte

E che sospiri

La libertà

E che sospiri

E che sospiri

La libertà

Lascia ch’io pianga

Mala boses ng Isang babaing anghel ang naririnig ko sa likod ng building ng Auditorium na ito. hinanap ko kung saan banda ito nang gagaling hanggang sa natigilan ako nung makita ko ang maliit na bintanang nakabukas.

Pinakiramandaman ko naman iyon at doon nga nanggagaling ang boses na iyon na naririnig ko. kung hindi ako nagkakamali ay CR ito ng auditorium. naghanap ako ng matutungtungan ko para masilip ko sa bintana kung sino ang kumakanta.

Nakakita naman ako ng Isang upuan na kahoy na nasa sulok. nilapitan ko iyon at saka binuhat at tinapat sa bintanang maliit na iyon.

Sumampa ako sa upuan at saka dumungaw sa bintana. wala akong nakitang babae na umaawit kundi Isang lalaki na mataba na basang basa na parang naligo. basa ang suot niyang uniform ganun din ang suot nito na slack pants na itim.

Mia cruda

sorte

E che sospiri

La libertà

Il

duolo infranga

Queste

ritorte

De’ miei martiri

Sol per

pietà

De’ miei martiri

Sol per

pietà

Lascia ch’io pianga

Mia cruda

sorte

E che sospiri

La libertà

Malungkot ang boses niya pero maganda sa pandinig, parang may na trap na babaing anghel sa katauhan niya ngayon. hindi ako makapaniwala na boses niya iyon, lalaki siya pero boses babae.

Nung matapos na siya kumanta ay humagulhol ito sa pag iyak. doon ko namalayan na parang humihingi siya ng tulong sa pamamagitan ng pag awit. Nakaramdam ako ng awa sa kaniya, siguro ay biktima siya ng mga bully dito sa school.

agad akong bumaba at saka umalis sa pagkakatungtong ko sa upuan na iyon at naglakad ng mabilis papunta sa harapan ng building na iyon at saka dali-daling nagpunta ng auditorium. pagpasok ko doon ay hinanap ko ang CR.

Natigilan ako dahil baka lock ang pintuan ng CR at may mga basa ng tubig na yabag pa ng mga sapatos papunta sa kinatatayuan ko. mas lalo akong na badtrip dahil doon at saka ko mabilis na tinungo ang pintuan ng CR na iyon.

Naghanap ako ng paraan para masira ko ang maliit na kandado na iyon. nakakita naman ako ng malaking kahoy o dospordos at saka kinuha iyon sabay hawak ng mahigpit sa kahoy na iyon at malakas na hinampas sa kandado na iyon.

Paulit-ulit ko iyon ginawa hanggang sa nasira na ang kandadong iyon. binitawan ko ang kahoy at saka nilapitan ang kandado sabay tinanggal iyon. sinipa ko ng malakas ang pintuan ng CR at nakita ko ang matabang lalaki na umiiyak parin at nakaupo sa sahig.

“Lumabas ka na diyan! huwag mong antayin na bumalik pa ang mga bumu-bully sa iyo dito at maabutan ka pa nila nandito ka pa. kung ako sa iyo? isumbong mo sila sa guidance office. gamitin mo din iyang laki ng katawan mo para labanan sila.”

Hingal na hingal kong sabi sa kaniya at saka na ako naglakad palayo sa CR na iyon pabalik sa garden para kunin ang bag ko. napatingin ako sa wrist watch ko at saktong tapos na ang 1st subject namin.

Pagpasok ko sa room namin, naupo na kaagad ako sa upuan ko. hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin ngayon, parang nag pla-play sa isip ko ngayon ang boses na iyon at ang awit na iyon.

“Hindi ko man lang

naitanong

kung sino siya, parang gusto ko ulit marinig ang boses o

tinig

na iyon… sana marinig ko ulit iyon.”

Sabi ko sa isip ko. ramdam ko din ang pag gaan ng pakiramdam ko na parang nawala ang bad mood ko kanina o nawala ang problemang iniisip ko kanina nung marinig ko ang boses na iyon. kasabay ng pagtibok ng puso ko sa pag gaan ng pakiramdam ko.

Hindi ko namalayan na naka ngiti na pala ako.

© BeauConcubine      |     2022

Chapter 5

Kiel

“Sino kaya yung lalaking iyon na tumulong sa akin makalabas ng CR kanina? gusto ko siyang

pasalamatan

ng personal.”

Sabi ko. nag punta ako ng locker ko at kinuha ko ang extra ko na uniform. binully ako nila Cesar.

Gustuhin ko man na mag sumbong sa guidance office pero natatakot ako na baka palalain pa nila ang pang bu-bully sa akin at hindi na nila ako tantanan pa.

Nagsusuklay ako ngayon ng buhok ko sa harapan ng salamin dito sa loob ng locker room. mabuti na lang at absent ang 1st subject teacher namin at ang 2nd subject teacher namin naman ay nasa palarong siyudad na ngayon ay ginaganap sa municipal gymnasium sa plaza.

Nung maayos na ang suot ko ay lumabas na ako ng locker room at naglakad na ako pabalik ng room. pagbalik ko nang room ay nabigla sila Cesar nung makita nila ako.

“Sinong naglabas sa iyo sa loob ng CR na iyon?”

Tanong niya sa akin.

“Pwede ba Cesar? wala naman akong ginagawang masama sa Inyo. hayaan niyo na lang ako at huwag pansinin? hindi ko naman kayo

isinusumbong

sa guidance office eh, huwag niyo lang hintayin na isumbong ko talaga kayo sa guidance dahil sa mga pinag gagagawa niyo sa akin. may nakakita sa Inyo at pwede silang maging witness kapag nag sumbong ako.”

Pagbabantang sabi ko sa kaniya.

“

Tinatakot

mo ba ako?”

Smirk niyang sabi sa akin.

“Bakit? natatakot ka na ba?”

Tanong ko naman sa kaniya.

Akma niya akong lalapitan ngunit umawat sa kaniya ang Isa sa mga kaibigan niya.

“What? sasaktan mo ako sa harapan nila? go ahead! pwede ko din silang gawin witness kapag nag sumbong ako sa guidance office…. alam mo naman yatang kakaiba ang bagong guidance counselor natin?

mapapaamin

ng wala sa Oras iyang mga kaibigan mo.

aamin

sila o diretso balik grade 7 sila ulit!”

Maangas kong sabi sa kaniya.

“Tama siya Cesar,

mapapaamin

kami ng wala sa Oras nito kapag

pinatawag

kami sa guidance. para ka na rin namin

nilaglag

o

trinaydor

.”

Sabi naman ng kaibigan niya.

“Try to hit me! Cesar,

kating

kati na akong magsumbong sa guidance.”

Sabi ko pa sa kaniya.

Nasipa na lang ni Cesar ang upuan ng iba kong kaklase dahil sa inis niya sabay naglakad palabas ng room namin.

Nung recess na namin ay nagtungo na lang ako sa garden ulit. ako lang mag Isa dito may dala akong harmonica or french harp.  nakaupo ako sa malawak na Bermuda grass at sumandal ako sa malaking puno.

Nag isip ako ng Isang hymn na kung saan ay tugma sa calm and peace na nararamdaman ko ngayon dito sa garden ng school. ito ang Isa sa mga favorite spot ko aside from library.

Nilagay ko na ang french harp ko sa bibig ko at saka huminga ng malalim at nag umpisa na tumugtog. habang tumutugtog ako ng harp ko ay napapapikit ako kasabay ng pagdama ko sa tunog ng harp ko ay ang pakikisama din ng atmosphere sa paligid ko.

Nararamdaman ko ang malamig na ihip ng hangin kahit tirik ang araw. parang natutuwa ang kapaligiran ko dahil sa pinapatugtog ko.

Nung matapos ako tumugtog ay narinig ko na lang ang pagpalakpak ng Isang tao sa gilid ko.

Nabigla ako nung marinig ko ang palakpak na iyon sabay nilingon ko kung sino ang pumapalakpak na iyon. nakita ko ang Isang estudyanteng lalaki na matangkad at maputi pero hindi ka gwapuhan ang itsura niya na. hindi ito panget at hindi rin gwapo.

Sakto lang ang itsura niya kung baga papasa na siya sa pagiging boy next door. yung bang batang Alden Richards ang itsura bago siya sumikat o pasikat pa lang?

“Galing! meron pa? baka meron ka pa diyan na alam na hymn. bored kase ako ngayon at naisipan ko mag punta dito sa garden, kaya lang may nakita akong baboy ay este tao dito at tumutugtog. aalis na sana ako kaya lang narinig ko ang tinutugtog mo. sounds familiar sa akin.”

Sabi niya sa akin habang nakasandal siya sa pader ng auditorium. maangas ang datingan niya.

Okay na sana ang datingan niya o itsura niya kaya lang mala Cesar din ang ugali. pasmado ang bibig, walang preno.

“At sino ka naman para

diktahan

ako na

magpatugtog

ulit ng Isa pang hymn?”

Iritang tanong ko sa kaniya.

“Tsaka Isa pa, okay na sana ang itsura mo. kaya lang…. ang panget ng ugali mo. hindi ba pwedeng fat or chubby person na lang ang gamitin mo na word instead na baboy? verbal discrimination or bullying ang ginagawa mo.”

Sabi ko sa kaniya.

Lumapit naman siya sa akin at naupo sa harapan ko. nagtaas ako ng kanang kilay ko dahil sa pag upo niya sa harapan ko.

“I know!”

Sabi niya sabay cross arms niya.

“Oh? alam mo naman pala eh, below the belt kaya iyang salitang ginamit mo to describe me. so kapag nakakakita ka ng mga kagaya ko na

matatabang

tao, iyon ba ang sinasabi mo sa harapan nila? baboy?!”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Hmmm…. hindi, sa iyo lang!”

Sabi niya sa akin.

“Ahh! haha…. kapal mo naman, mukha na ba akong baboy sa paningin mo? hoy! para sabihin ko sa iyo healthy akong tao. kahit mataba ako, at least

malusog

. hindi yung iba na

matataba

diyan na puro oily and fatty foods ang kinakain nila. at Isa pa, ang kapal mo din para umupo sa harapan ko? are we close? ang lakas naman ng loob mo na umupo sa harapan ko para

asarin

at

laitin

ako!”

Inis kong sabi sa kaniya.

Natawa na lang siya ng malakas sa mga sinabi ko sa kaniya. mas lalo akong nainis sa pagtawa niya. napailing na lang ako at akmang lalayo sa kaniya.

“I’m sorry! it’s my fault. by the way… magaling ka tumugtog, bibihira ang mga kagaya mo nakaka tugtog ng ganyan especially sa pag gamit ng french harp. siguro singer ka din ano? magaling kang umawit. sample nga diyan?!”

Sabi niya sa akin.

“Wow! wow lang huh? kanina

nilalait

mo ako, tapos ngayon naman compliments na sinasabi mo sa akin at nag papa sample ka pa sa akin na kumanta ako sa harapan mo? ang galing! ano ka?

sinuswerte

?!”

Mataray kong sabi sa kaniya.

“I don’t need to accept your compliments…. ang fake naman ng mga compliments mo sa akin. halatang plastic at fake kagaya mo.”

Sabi ko pa sa kaniya.

“Tsss! Ikaw na nga itong

pinupuri

, Ikaw pa itong galit?! nag sorry na nga ako sa iyo eh!”

Sabi naman niya sa akin. natigilan naman ako. oo nga pala, nag sorry nga pala siya sa akin.

“Fine! sorry din. tatanggapin ko ang sorry mo, pero ang pag request mo sa akin na kumanta… hindi kita pagbibigyan. may bayad ang pagkanta ko kaya need mo muna magbayad sa akin bago kita

kantahan

.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Hahahahahahaha…. wow! sikat ka pala na singer kung ganun? bakit hindi kita kilala?! may bayad ang pagkanta mo? baka mamaya magbayad ako tapos panget pala ang boses mo?! edi sayang ang perang

pinangbayad

ko sa iyo? kung ganun pwede ko i refund ang

pinang

bayad ko sa iyo.”

Sabi niya sa akin. napaatras ako ng ulo sabay taas ng kilay ko ulit.

“Excuse me? ako? panget boses ko? haha… napaka advance mo naman mag isip? hindi mo pa nga naririnig boses ko sasabihin mo na panget na kaagad? bakit? dahil ba mataba ako kaya malalaman mo na panget kaagad boses ko? don’t judge the book by its cover. napaka perfect kung ganun?!”

Sabi ko sa kaniya.

“Hindi mo na din pwede i refund ang perang pinangbayad mo sa akin. ako ang

lugi

dito, sinayang ko lang ang boses ko sa wala tapos babawiin mo lang ang perang pinangbayad mo sa akin?! ano ka chicks?”

Sabi ko pa sa kaniya.

“Eh bakit? may contract ba tayo par

magkasundo

na once na panget ang boses mo ay hindi ko na babawiin ang pera ko? wala tayong ginawang agreement or contract para

bawiin

ko o hindi ko na

bawiin

pa ang perang pinangbayad ko sa iyo!”

Sabi niya sa akin habang natatawa.

Natigilan naman ako sa sinabi niyang iyon. Tama siya, wala kaming contract o agreement para bawiin niya ang perang ipang babayad niya kung sakaling panget ang boses ko. medjo nainsulto ako sa mga sinabi niya sa akin.

“Wag na lang! hindi na lang ako kakanta.”

Sabi ko sa kaniya.

“Huh? eh gusto ko nga marinig boses mo eh?!”

Sabi naman niya sa akin. napapikit naman ako sabay umiling.

“Haist! paano bang gagawin ko dito sa lalaking ito?”

Tanong ko sa isip ko.

“Fine! kakanta na ako. don’t expect na maganda boses ko huh?!”

Sabi ko sa kaniya. tumango naman siya at mukhang excited pa siya kesa sa akin.

Huminga muna ako ng malalim sabay napapikit.

There’s a boy I know, he’s the one I dream of

Looks into my eyes, takes me to the clouds above, mmm-hmm

Oh, I lose control, can’t seem to get enough, uh-huh

When I wake from dreaming, tell me, is it really love?

Ooh, how will I know? (don’t trust your feelings)

How will I know?

How will I know? (love can be deceiving)

How will I know?

How will I know if he really loves me?

I say a prayer with every heartbeat

I fall in love whenever we meet

I’m asking you what you know about these things

How will I know if he’s thinking of me?

I try to phone but I’m too shy (can’t speak)

Falling in love is so bittersweet

This love is strong, why do I feel weak?

How will I know ni Whitney Houston ang kinanta ko na pa Acapella. nung una ay nakapikit ako pero nung nasa chorus part na ako ay dinilat ko ang mga mata ko at tumingin sa kaniya.

Nawala ang mga ngiti sa labi niya at napalitan iyon ng pagkamangha at pagkabigla habang nakatingin siya sa akin.

Nung matapos na ako kumanta na hanggang chorus ay nakatingin parin siya sa akin.

“Oh? paano ba iyan?! kumanta ako.”

Sabi ko sa kaniya.

“Sigurado ka bang b-boses mo iyon?”

Takang tanong niya sa akin.

Napasapo naman ako sa noo ko.

“Ayyy! ang shunga. natural oo, kaharap mo na nga ako diba? so it means boses ko yung narinig mo.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Ang ganda ano? Acapella palang iyan? paano pa kaya kapag may background music na?! edi mas lalo pang gumanda. iyan ba ang sinasabi mong panget?”

Sabi ko sa kaniya. na speechless naman siya sa sinabi ko.

“A-Ang ganda ng boses mo. boses babae…”

Sabi niya sa akin.

“Thank you!”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Sorry kung minaliit kita, sorry din kung na insulto at inasar din kita kanina.”

Sincere niyang sabi sa akin.

“Ayy! bakit parang iiyak ka na? haha okay lang iyon! sanay naman na ako sa mga ganun salita. pero minsan hindi ko din maiwasan masaktan talaga kahit na sanay na ako.”

Sabi ko naman sa kaniya at ngumiti.

“By the way, alam mo ba yung hymn na iyon na pinapatugtog mo gamit ang harmonica mo kanina?”

Tanong niya sa akin. napa kunot noo naman ako sa tanong niyang iyon.

“Hindi eh, narinig ko lang siya dati kung saan lugar. may meaning ba yung hymn na iyon?”

Sabi ko sa kaniya sabay tanong ko na din.

“Meron! patungkol ang hymn na iyan sa sad love story nila hwarang sadaham and princess mishil, around 6th century ng Great Silla Kingdom sa bansang South Korea.”

Kwento niya sa akin.

“Unique at makalumang version ang love story nila, dahil isang royal army ng palasyo si Sadaham at ang kaniya naman minamahal ay Isang princess na anak ng isang Concubine o mistress ng hari. labis nilang minamahal ang isat-isa, gabi-gabi silang nagkikita sa ilalim ng Isang punong malaki sa labas ng palasyo.”

Pagpapatuloy niyang kwento sa akin. tahimik lang ako nakikinig sa kaniya at na intriga din ako sa sad love story ng kinukwento niya.

“Kaya lang, dumating ang araw na nalaman ng mga magulang ng prinsesa na may relasyon ito sa Isang hwarang o royal army ng palasyo. tutol sila sa pagmamahalan ng dalawa kaya nagkaroon ng arrange marriage ang magulang ng prinsesa sa malapit nilang kamag anak na nagtratrabaho sa palasyo ng hari, yung malapit nilang kamag anak na iyon ay may anak na lalaki na Isang ministro ng hari. nakatakda na silang ikasal… ang prinsesa at ang lalaking pakakasalan niya na Isang ministro.”

Pagpapatuloy niya.

“Nung malaman ito ng hwarang na si Sadaham ay nangako siya na pakakasalan niya si prinsesa mishil pag nakabalik na sila galing sa digmaan. umasa naman ang prinsesa sa kaniya na pakakasalan siya nito kaya nakiusap siya sa kaniyang Ina na isang Concubine ng hari na pansamantala munang itigil ang kasal niya sa ministrong iyon lalo na’t nasa crisis ang palasyo. nasunod naman ang hiling nito sa kaniyang Ina kaya naman nakahinga ng maluwag ang prinsesa, pero nababagabag siya na baka hindi makaligtas o makauwi nang Buhay ang kaniyang sinisinta na hwarang.”

Malungkot niyang paglalahad sa akin. nakaramdam din ako ng lungkot habang nag kwe-kwento siya.

“Nung wala na sa crisis ang palasyo ay natuloy ang kasal ni prinsesa mishil sa ministrong iyon na hindi niya mahal, alisunod sa kagustuhan ng magulang ng prinsesa at dahil na rin sa kagustuhan ng pamilya nang prinsesa na magkaroon sila ng posisyon sa loob ng palasyo ng hari kaya nila ginawa ang bagay na iyon na hindi nagustuhan ng anak nilang prinsesa. nung matagumpay na nakauwi ang mga royal army na sumabak sa digmaan ay kasamang buhay doon si Hwarang Sadaham ay hindi na niya naabutan ang minamahal niyang prinsesa na naghihintay at umaasa sa kaniyang pakakasalan siya dahil nabalitaan na niyang kinasal na ito sa ministrong iyon. Labis nagdamdam si Sadaham kaya nag desisyon siyang umalis ng palasyo at nagpakalayo layo. pero bago iyon, nakiusap siya sa prinsesa na makipagkita sa kaniya sa dati nilang tagpuan sa labas ng palasyo sa malaking puno. sumipot doon si Sadaham ngunit hindi sumipot doon si prinsesa mishil. naghintay pa ng matagal doon si Sadaham, at doon na niya napagtanto na baka hindi na siya mahal ng prinsesa dahil sa estado niya sa buhay.”

Malungkot niyang paglalahad habang ako ay nakatingin sa kaniya at napapaluha na ako.

“Binaon na lang ni Sadaham ang Isang kahon na puro sulat ang laman para kay prinsesa mishil at Isang palamuti na binili ni Sadaham para sa kaniya bilang regalo sa kaniya at saka umalis na at nagpakalayo layo na sa siyudad na iyon. nahuli na nang dating ang prinsesa sa tagpuan nila. hinanap niya si Sadaham ngunit hindi na niya ito nasulyapan doon. hanggang sa nakita niya ang Isang bagay na parang nakalibing sa lupa, hinukay niya iyon at doon niya nakita ang kahon na nilibing ni Sadaham sa lilim ng punong malaki na tagpuan nila. binuksan niya iyon at napaluha siya nung makita niya ang maraming sulat ni Sadaham para sa kaniya at ang palamuting binili ni Sadaham para sa kaniya.”

Pakiramdam ko ay nanduon ako sa kwentong iyon at pinagmamasdan ko ang mga pangyayari.

“Simula niyon, hindi na niya alam kung nasaan si Sadaham. lagi niyang tinatanong ang mga kasamahan nito na hwarang din sa palasyo ngunit wala silang maisagot dito dahil hindi rin nila alam kung saan din ito nagpunta. mula niyon, naging concubine na din si Prinsesa mishil kagaya ng Ina niya. marami siyang pinakasalan at inakit na mga nagdaang hari at mga magigiting na heneral sa palasyo nila. ginamit niya ang ganda at alindog niya at ang talino niya sa pakikipag digmaan at alam niya sa kapangyarihan sa loob ng palasyo para magkaroon ng mataas na posisyon sa loob ng kaharian bukod sa pagiging kabit ng hari. marami din siyang anak sa ibat-ibang lalaki na kaniyang pinakasalan… pero hindi niya minahal ang mga lalaking pinapakasalan niya, nananatili parin sa puso niya si Sadaham hanggang sa kamatayan niya….. kaya iyang hymn na iyan? siya ang gumawa niyan para kay Sadaham.”

Malungkot niyang sabi sa akin. pinunasan ko ang mga luha sa mga mata at pisngi ko. nakakalungkot nga talaga ang kwentong iyon.

“Napaka lungkot nga ng love story nila kaya pala malungkot ang hymn na iyon nung unang beses ko itong pinakinggan. maganda sa pandinig pero may malalim itong mensahe na pawang kalungkutan at kasawian sa pag-ibig.”

Malungkot na sabi ko sa kaniya.

“Tama ka! nabasa ko iyon sa Isang libro. 

Romance of the Blue Bird and Plum Blossoms

ang title ng story. yung blue bird ay si Hwarang Sadaham at ang Plum Blossoms naman ay si Prinsesa mishil.”

Sabi niya sa akin.

“Parang ayoko na tuloy pumasok after ng recess natin. nawalan na ako ng gana pumasok ngayon dahil sa kwento mo. Hahahaha…”

Natatawang sabi ko sa kaniya sabay pinunasan ko ang mga luha sa mga mata ko ulit.

“Sorry, nai kwento ko pa sa iyo yun… by the way, hindi ko pa pala natanong name mo.”

Sabi niya sa akin.

“Ahh! oo nga pala. Hahaha. I’m Kiel Eleazar Villamanca, 17 years old, single. grade 9 student section ipil-ipil.”

Sabi ko sa kaniya habang natatawa. sabay alok ko ng kamay ko sa kaniya.

“Hindi ko naman tinanong kung in a relationship ka o hindi. tsss! hahaha…”

Natatawang sabi niya sa akin.

“I’m Adrian Ismael Madrid. 18 years old, single din. NGSB, grade 9 student. section Intelligent.”

Sabi niya sa akin sabay tanggap ng kamay ko at nag shake hands kami.

“Wow, nice! section Intelligent, section 1… hahaha. nga pala? anong NGSB?”

natatawang sabi ko sa kaniya, section 1 siya ako pang apat na section.  natanong ko din sa kaniya kung ano yung NGSB.

“No Girlfriend Since Birth!”

Sabi niya sa akin.

“Ahh! same lang din tayo. pero wala pa sa isip ko ang bagay na iyan, focus ako kase sa dream ko na maging magaling na Doctor balang araw.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ohh? doctor din kukunin mo? haha… same tayo!”

Masayang sabi niya sa akin.

“Eh? talaga?! ano

naman course or major kukunin mo sa college?”

Tanong ko sa kaniya.

“BS major in Biology kukunin ko kapag nag college na ako. Ikaw din ba?”

Tanong niya sa akin.

“Oo! haha.. parehas pala tayo. saan ka nga pala mag co-college? I mean saan university, public ba o private?”

Tanong ko sa kaniya.

“Sa private university ako mag co-college eh, Ikaw ba?”

Tanong niya sa akin.

“Sa public ako. baka sa state universities ako na may medical field.”

Sabi ko sa kaniya.

(Tunog ng bell) tapos na ang recess

“Oh! paano? I have to go na. malayo pa building ko dito eh.”

Sabi ko sa kaniya.

“Nice to meet you ulit, Ishmael.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Same here, nice to meet you too. Eleazar!”

Masayang sabi niya sa akin. nagpaalam na kami at saka naglakad na ako paalis ng garden. nagmamadali ako dahil baka nanduon na ang subject teacher namin sa English.

Malapit na ako sa building namin nung natisod ako at tumilapon palayo sa akin kaunti yung harmonica ko. tumayo ako at lalapitan sana ang harmonica ko nung natigilan ako dahil dinampot iyon ng Isang lalaki.

Napatingin ako sa Isang pares niya na sapatos na itim na leather, slack pants niya na itim hanggang sa uniform niyang suot na puting puti hanggang sa napatingin na ako sa mukha niya. dinampot niya ang harmonica ko sa lupa na nasa paanan niya.

“Is this is yours?”

Tanong niya sa akin. nakatitig ako sa mukha niya, gwapo ito at medjo singkit ang mga mata niya, makapal at perpektong kurba ang magkabilaan niyang kilay at itim na itim na buhok. matangkad din ito kagaya ni Ishmael.

“Hey? O-Okay ka lang?”

Tanong niya sa akin. nahuli ko ang sarili ko na nakatulala sa kaniya. nabalik naman ako sa huwisyo ko nung lumapit ito sa akin.

“Ahh! O-Oo. a-akin nga iyan.”

Sabi ko sa kaniya sabay yuko ng ulo ko dahil naramdaman ko ang paginit ng magkabilaan ko na pisngi ganun din ang tenga ko. kinuha ko ang harmonica ko sa kamay niya, nahawakan ko ang kamay niya na sobrang lambot at makinis na parang bulak. hindi ko alam kung bakit pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko na parang hinahabol ito ng nagwawalang toro.

Binigay niya sa akin ang harmonica ko na kulay itim.

“I think singer ka at magaling ka mag play ng music instruments, am I right?!”

Tanong niya sa akin. napaangat naman ako ng ulo at napatingin sa mga mata niya. kulay hazel brown ang mga mata niya at mapupungay ang mga itong nakatingin sa akin. napaka clear skin ng mukha niya na wala kang makikitang pekas sa mukha niya o bakas ng tigyawat doon.

“Huh?… ahh! hahaha.. Oo, singer nga ako tsaka magaling din ako mag patugtog ng music instruments. haha oo, tama ka!”

Sagot ko sa kaniya na natatawa.

“Nice! I hope marinig kitang umawit someday. by the way, I’m Rico Emmanuel Lim. and you are?”

Pakilala niya sa akin sabay tanong sa pangalan ko.

“Uhm… I’m Kiel Eleazar Villamanca.”

Sagot ko naman sa kaniya.

“I have to go na! sa susunod huwag kang tatakbo sa mga ganitong daanan na lubak lubak.. matitisod ka talaga sa mga ganitong daanan. be careful next time,  okay?!”

Masayang sabi niya sa akin. mas lalo akong namula at sobrang bilis na ng tibok ng puso ko ngayon kesa kanina nung ngumiti ito sa akin. ang cute niya ngumiti labas ang malalalim na dimples niya magkabilaan at pati mga mata niya ay napapasabay sa pag ngiti din niya.

Parang huminto ang paligid ko at tanging inaudible sounds ang naririnig ko sa paligid ko pero ang malakas na tibok ng puso ko ang naririnig ko ngayon na sobrang linaw.

Umalis na ito sa harapan ko nang hindi ko namamalayan. nilingon ko ito sa likuran ko at nakita ko siyang naglalakad palayo sa akin. pantay ang mga balikat niya na parang model siya maglakad hindi ko man lang naitanong kung anong year na siya pero nasagot ko na rin iyon nung makita ko ang ID lace niya sa batok niya, kulay pula din ito. napangiti ako nung malaman ko na grade 9 din ito kagaya ko ngunit hindi ko alam ang section niya.

“Rico Emmanuel Lim…”

Ulit kong sambit ng pangalan niya sa isip ko. at saka nagpatuloy na ako maglakad papunta sa building namin habang naka ngiti.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 6

Kiel

“Oh? bakit

nangiti

ka diyan?”

Tanong sakin ni Ishmael.

“Wala… haha may iniisip lang ako!”

Sabi ko sa kaniya. nandito kami ngayon sa garden ulit ng school. dito meeting place namin ni Ishmael.

“Sino or ano ang iniisip mo? hmmm…?”

Curious niyang tanong sa akin. sabay naningkit ang mga mata niyang nakatingin sa akin.

Lumingon naman ako sa kaniya.

“Wala ka na

duon

…”

Sabi ko sa kaniya habang naka ngiti. nakarinig kami ng tilian mula sa di kalayuan sa amin. napalingon naman kami doon at Nakita namin ang kumpulan ng mga babae sa labas ng garden.

Tumayo ako at saka lumapit doon. nakiusisa ako at nakita ko kung ano ang pinag titilian nila.

Si

Rico….

“

kyaaaaahhhh

! ang gwapo talaga ni Rico…”

Sigaw ng babae na malapit sa akin. lumaki Lalo ang ngiti ko nung makita ko ulit siya. kasama niya ang tatalong lalaki na gwapo din pero siya ang namumukod tangi.

Hindi ko namalayan ang paglapit ni Ishmael sa akin.

“So, yung lalaki pala iyon ang dahilan ng mga ngiti mo?”

Tanong niya sa akin. napalingon naman ako sa kaniya.

“Oo…! kilala mo siya?”

Tanong ko.

“Tsk tsk tsk! huwag ka nang umasa na magkakagusto yung lalaking iyon sa iyo, babae lang ang gusto niyon and besides….

babaero

iyan!”

Sabi niya sa akin. kusang tumaas ang kanang kilay ko habang nakatingin sa kaniya.

“Paano mo naman nasabi? Aber?!”

Tanong ko.

“Tsss! ako pa? katabi lang ng room namin ang room nila. kaya tuwing recess, iba-ibang babae na lower section ang pumapasok sa loob ng room nila araw-araw, hindi lang iyon… nakaupo pa sa

kandungan

niya at sinusubuan pa siya ng mga ito ng pagkain.”

Sabi ni Ishmael sa akin.

“Kagaya ng mga girls na ito sa harapan natin? Isa sa kanila nakapasok na sa loob ng room nila at pinapakain nila ang lalaki na dahilan ng mga ngiti mo.”

Sabi pa niya sa akin.

“Kung ayaw mo maniwala? it’s up to you!”

Sabi niya sa akin sabay naglakad palayo pabalik sa garden.

Nawala ang mga ngiti ko sa sinabi niyang iyon. nilingon ko ulit ang kinaroroonan ni Rico. at nakita ko na may babaing lumapit sa kaniya. ito yung ka partner niya sa intramurals namin noong nakaraang taon.

To do maka hawak ang babaing iyon sa braso ni Rico. bagay sila, maganda yung babae tapos siya gwapo. anong panama ko sa babaing iyon?

nanliit at mas lalo akong napangitan sa sarili ko. walang Buhay akong bumalik ng garden.

“Oh? bakit ganyan itsura mo?”

Tanong ni Ishmael sa akin.

“Panget ba ako?”

Walang patumpik-tumpik na tanong ko sa kaniya.

nilingon naman niya ako tinitigan ng matagal ang mukha ko.

“Hindi ka panget, mataba ka lang…”

Sabi niya sa akin.

“Kung ako tatanungin kung ano ang

iaayos

sa sarili mo? hmmm…. yung weight mo, yung skin mo and yung eyes mo.”

Sabi niya sa akin.

“Wala akong pera para sa mga iyan.”

Sabi ko sa kaniya. natawa naman siya sa sinabi ko.

“Hindi mo kailangan ng pera para mag

paayos

ng sarili mo, ang kailangan mo lang exercise. discipline sa sarili.”

Sabi niya sa akin.

Bigla akong napaisip.

“Exercise? paano? eh, everyday tayong may pasok?!”

Tanong ko sa kaniya.

“Madali lang iyon! 2 ½ months vacation natin bago tayo mag grade 10. oh edi, chance mo na iyon para

magpapayat

.”

Sabi niya sa akin.

“Pumunta ka sa mga municipal sport center.”

Sabi pa niya sa akin.

“Municipal sport center? ang layo naman niyon sa bahay namin.”

Sabi ko sa kaniya.

“Malapit lang

duon

bahay namin.”

Sabi niya sa akin.

“Gust mo ako na lang pumunta sa bahay ninyo para naman malaman ko kung saan ka nakatira. para sa month of vacation natin,

susunduin

na lang kita sa Inyo para sabay tayong pumunta sa sport center?”

Sabi niya sa akin.

nabuhayan ako ng loob sa mga sinabi niyang iyon sa akin.

“Talaga? susunduin mo ako sa amin?”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo naman! pero minsan baka hindi kita

masundo

, so pwede Ikaw na lang ang sumundo sa bahay namin. don’t worry, Ituturo ko sa iyo ang bahay ko.”

Sabi naman niya sa akin.

“Okay! payag ako…”

Ngiti kong sabi sa kaniya.

“So paano? sabay ka mamaya sa akin umuwi?”

Tanong niya sa akin.

“Huh? ngayon na ba iyon?”

Gulat kong tanong sa kaniya.

“Oo… mamaya, don’t worry may service naman magsusundo sa akin mamaya.”

Sabi niya sa akin.

“Okay, Sige!”

Sabi ko naman sa kaniya.

After ng recess namin ay bumalik na kami sa mga rooms namin.

Hinintay ko na lang matapos ang natitirang tatlong subjects namin bago mag uwian. ang buong akala ko wala akong magiging kaibigan kapag natung-tong ako ng high school pero mali pala.

Nagpapasalamat ako at nakilala ko si Ishmael, ang bagong kaibigan ko. ang akala ko nga Isa siya sa bu-bully sa akin kagaya nila Cesar, pero hindi pala.

Kakaiba siya sa mga ito. kung ano ang napuna niya sa iyo, sasabihin niya straight to the point hindi yung gagamitan ka pa niya ng mga sugar coating na salita. wala siyang pake kung masaktan pa niya ang damdamin mo.

Ang importante, ginigising ka niya sa realidad ng buhay. iyon ang totoong kaibigan, hindi yung kaibigan na pagtatakpan kamalian mo, katangahan mo at kung ano-ano pa.

“That’s the end of our discussion… be ready sa 3rd quarter examination niyo next week….. good bye class!”

Sabi ng teacher namin sa Araling Panlipunan.

“Good bye, Sir

Zipagan

.”

Bati namin lahat at nag ayos na nang gamit namin.

inuna ko munang palabasin ang mga kaklase ko bago ako. paglabas ko nang room namin ay nagpasukan na ang mga panghapon na grade 8 sa room namin.

Bumaba na ako ng building namin at saka naglakad na palayo doon.

Habang naglalakad ako ay natigilan ako nung makarinig ako ng boses ng Isang babae na parang kinikiliti. hinanap ko ang pinang gagalingan ng boses na iyon.

At napadpad ako sa gilid ng building namin. naglakad ako ng kaunti papunta roon at natigilan ako nung makita ko ang Isang babae na nakasandal sa pader.

Natatawa siya habang hinahalik-halikan siya ng Isang lalaki na matangkad na gwapo. nakaramdam ako ng malakas na pagkabog sa dibdib ko nung mamukhaan ko ang lalaking iyon.

Ri-Rico

…..

Sabi ko sa isip ko.

“Tigil na rics, baka mamaya mahuli pa tayo ng girlfriend mong si althea dito.”

Natatawang sabi ng babae sa kaniya.

“I don’t care kung makita pa niya tayo. napaka boring niya na girlfriend, kahit ganitong bagay lang ay hindi niya maibigay sa akin.”

Sabi ni Rico sa babaing iyon.

“Ganun ba? haha… kawawa naman babae iyon, kung ako sa kaniya pumasok na lang siya sa

kumbento

at mag madre.”

Sabi naman ng babae at natawa. napaatras ang kanang paa ko dahilan para makaapak ako ng bato na durog at naka gawa ng kaunting kaluskos.

Natigilan silang dalawa sa ginagawa nila at napalingon sa kinatatayuan ko. agad akong nagulat nung makita nila ako. dali-daling nag ayos ang babae dahil sa gulat niyang nakita ako.

“

U-

Uhmmm

… So-sorry, w-wala akong nakita.”

Sabi ko sabay talikod at naglakad palayo sa gawi nila.

Akala ko patitigilan nila ako sa paglalakad at kakausapin. pero hindi. pero nakaramdam ako ng kirot sa puso ko sa mga nakita ko at sa mga narinig ko.

Okay lang naman sa akin na maging sila ni Althea… ang babaing ka partner niya nung Intrams namin noong nakaraang taon. pero bakit nakuha pa niyang mangbabae?

At sa dinami-rami pa nang babae na lalampungin niya? taga lower section pa talaga?

Hindi ko namalayan na nasa labas na ako ng school.

“Hey! Kiel…”

Natigilan ako nung marinig ko ang taong tumawag sa pangalan ko.

Pag angat ko ng ulo ko dahil naka yuko ang ulo ko habang naglalakad palabas ng school. nakita ko si Ishmael na naka sandal sa malaki at puting sasakyan.

“Kanina pa ako naghihintay sa iyo? bakit ngayon ka lang? akala ko tuloy umuwi ka na at nakalimutan mo na usapan natin kanina.”

Sabi niya sa akin nung makalapit na ako sa kaniya.

“Sorry, natagalan lang ako sa loob. kanina pa labasan namin pero natagalan lang talaga ako… ano? tara na?!”

Sabi ko sa kaniya sabay tanong na din sa kaniya.

“Ano naman dahilan at bakit

tinagal

ka sa loob?”

Curious niyang tanong sa akin.

“Wala! hindi importante iyon…”

Sabi ko naman sa kaniya. pero nakatingin lang ito sa akin.

“Are you sure?”

Tanong niya sa akin. tumango lang ako ng kaunti.

“Get inside!”

Sabi pa niya sa akin sabay bukas ng pinto ng sasakyan sa may passenger seat.

Pumasok naman ako sa loob at saka siya sumunod sa akin sa loob at sabay sinarado ang pinto ng sasakyan.

“

Señorito

. aalis na po ba tayo?”

Tanong sa kaniya ng driver.

“Tara na! umalis na tayo.”

Sabi naman ni Ishmael.

pinaandar na nang driver ang sasakyan at pinatakbo palayo sa school. nakatingin lang ako sa bintana nang pintuan ng sasakyan. napukaw ng atensyon ko si Rico kasama si Althea.

Hindi ba aware si Althea na niloloko lang siya ni Rico?

Tanong ko sa isip ko.

“Sigurado ka bang okay ka lang?”

Tanong sa akin ni Ishmael.

Napalingon naman ako sa kaniya.

“Huh? uhm… Oo, O-Okay lang ako!”

Sagot ko sa kaniya.

“Kuya kenneth… ano nga po ulit pinaka ayaw ko sa Isang tao?”

Tanong niya sa driver ng sasakyan.

“Yung

sinungaling

po…

Señorito

.”

Sagot naman ng driver sa kaniya.

“See? ayoko nang

sinungaling

. kaya sabihin mo na sa akin kung ano

nagpapagulo

sa isip mo.”

Sabi niya sa akin.

kinabahan naman ako sa kaniya.

“Talaga huh?

kinuntsaba

mo pa driver mo…”

Inis kong sabi sa kaniya. natawa siya sa sinabi ko.

“Mamaya na, pagdating natin sa bahay mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Sabi mo iyan huh? hindi kita

pauuwiin

kapag hindi mo sa akin sinasabi ang patungkol diyan.”

Sabi naman niya sa akin.

Pagdating namin sa bahay nila, bumaba na ako ng sasakyan at ganun din si Ismael. napanganga ako nung makita ko ang bahay nila.

Malaki iyon na parang mansion.

“Wow! s-sigurado ka bang bahay niyo ito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Yup! bakit?”

Tanong niya sa akin.

“Ang laki…! parang mansion.”

Sabi ko sa kaniya.

“Mansion naman talaga bahay namin.”

Natatawang sabi niya. hinampas ko naman siya sa kaliwang braso niya ng marahan.

“Sabi mo kaya sa akin kanina, bahay kaya ang nasa isip ko bahay lang talaga… I mean normal house, but I’m not expecting na mansion bahay niyo… sa susunod? I

klaro

mo sa akin, okay?”

Sabi ko sa kaniya.

Napalakas ang tawa niya sa sinabi ko.

“Hijo, your here!”

Bungad sa amin ng Isang mestisang babae sa entrance door ng mansion. naka suot ito na dress na simple na pangbahay. matangkad ito at napakaganda.

“Hi! Mom…”

Bati ni Ishmael sa kaniya. lumapit si Ishmael sa kaniya sabay hinalikan niya sa pisngi ang babae na kamukha ni mama Mary.

“How’s school?”

Masayang tanong ng mama niya sa kaniya.

“Its fine… tiring, a little bit. boring as usual.”

Sabi naman ni Ishmael sa kaniya. napatango ang mama niya sa kaniya at napalingon naman siya sa akin.

“Oh, may kasama ka pala? who is he? your friend?”

Masayang tanong ng mama niya sa kaniya.

“Yup!”

Masayang sagot ni Ishmael sabay lingon sa akin.

“

Ipakilala

mo ako sa kaniya, anak.”

Masayang sabi ng mama niya sa kaniya. hindi ko na inantay na ipakilala ako ni Ishmael kaya ako na ang nag kusang lumapit at pinakilala ko ang sarili ko sa kaniya.

“Uhm… good afternoon po! ako na po pala si Kiel Eleazar Villamanca po. bagong kaibigan ng anak niyo po.”

Magalang kong sabi sa kaniya sabay lahad ng kamay ko.

Natuwa naman siya sa akin.

“Nice to meet you kiel, I’m Mrs. Isadora Madrid. mother of this handsome boy, your new friend… Adrian Ismael.”

Pakilala niya sa akin. at inabot ang kamay ko at nakipag shake hands sa akin.

“Pasok ka sa loob! son… magbihis ka na sa kwarto mo.”

Sabi niya sa akin at sabay utos sa anak niya.

“Tara!

duon

tayo sa kwarto ko.”

Aya sa akin ni Ishmael.

“What? wag na uyyy, magbibihis ka doon sa itaas eh. dito na ako sa living room niyo.”

Sabi ko sa kaniya. pinaningkitan naman niya ako ng mga mata niya.

“May sasabihin ka pa sa akin diba?”

Sabi niya sa akin. napapalo naman ako sa noo ko.

“Alam ko! pero magbihis ka muna sa itaas.”

Sabi ko sa kaniya.

“No! sumama ka sa akin… doon mo sabihin sa akin sa

kinukulit

ko sa iyo, no buts. you are here in my house.”

Ma awtoridad niyang sabi sa akin. iniwan kami ng mama niya na nasa kitchen ngayon at tumutulong sa mga maids nila.

“Sige na nga! ang kulit mo talaga. sa CR ng kwarto mo Ikaw mag bihis ahh?”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Tsss! why? attracted ka sa mga kagaya ko? I know your gay, okay lang naman sa akin makita ng Isang gay ang katawan ko. feel free to touch!”

Sabi niya sa akin.

“Excuse me? hindi ako ganun?! kahit maganda pa iyang katawan mo? I don’t care. hindi ko hahawakan o pagnanasaan iyan ano?!”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Why naman? ahhh…. baka gusto mo yung katawan ng lalaking iyon?”

Tanong niya sa akin.

“Sira! bahala ka nga diyan?!”

Inis kong sabi sa kaniya at natawa naman siya sa sinabi ko. at nauna na ako maglakad sa kaniya paakyat ng hagdan papunta sa kwarto niya. Inantay ko na lang siya sa itaas ng hagdan para ituro niya sa akin kung saan banda ang kwarto niya.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 7

Kiel

Nakataas ang dalawang paa ko habang nakahiga ako sa malambot at malaking kama ni Ishmael.

nagbibihis siya sa loob ng CR ng kwarto niya. nakalaylay naman ang ulo ko sa dulong bahagi ng kama niya kaya ang paningin ko ay pabaliktad na patiwarik.

Ang ganda at sobrang laki ng kwarto niya. halata pa lang sa design ng kwarto niya na lalaki ang gumagamit ng kwarto na ito. hindi lang sa design mapagbabasehan na lalaki ang gumagamit ng kwarto na ito kundi sa amoy din ng pabango na kumakalat sa buong kwartong ito.

Hindi ko napansin ang pagbukas ng pintuan ng CR at bumungad sa akin ang topless na katawan ni Ishmael. natigilan ako sa pagikot ng paningin ko sa kwarto niya nung makita ko ang katawan niya na topless.

Napabalikwas ako ng tayo at nilingon siya. basa ang buhok niya na animo’y naligo sa loob ng CR. basa din ang maputi at malapad niyang katawan. pinkish ang mga nipple at may abs din siya na apat na hindi naman gaanong litaw na litaw.

Ang pang ibabang katawan naman niya ay natatakpan ng body towel na kulay gray. napa jaw drop ako habang nakatingin sa kaniya. nakatingin din siya sa akin.

“What? you like the view?”

Sabi niya sa akin na manly ang boses.

Nabalik ako sa ulirat sabay dinampot ko ang unan niya at ibabato ko sana iyon sa kaniya. nakahanda naman ang dalawang kamay niya na pansasalag niya.

“Anong you like the view ka diyan? diba sabi ko sa iyo sa loob ng CR ka lang hanggat hindi ka nagbibihis?”

Sabi ko sa kaniya.

“Bakit hindi ka nakabihis?”

Tanong ko sa kaniya.

“Chill! nakalimutan ko damit ko na nilabas sa loob ng drawer ko kanina eh, nakalimutan ko dalhin sa loob ng CR.”

Sabi naman niya sa akin.

“Asus! nag dahilan pa, ang sabihin mo? sinasadya mong gawin iyon…”

Sabi ko naman sa kaniya sabay taas ng kanang kilay ko.

“Sira! oo nga, promise nakalimutan ko!”

Sabi naman niya sa akin.

“Oh? ano pang hinihintay mo? kunin mo na. at magbihis ka na doon sa loob ng CR mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“Eto na nga po, kukunin ko na po.”

Sabi naman niya sa akin. lumapit sa damit na nilabas nga niya sa loob ng drawer niya kanina. pero imbes na bumalik sa CR ay nagpunta ito sa harapan ko at sabay bato sa akin ng damit niya at humawak sa body towel na nakapulupot sa lower part ng body niya.

At sabay tanggal nito ng mabilis.

Napatakip ako ng dalawang mata ko gamit ang dalawang kamay ko sabay tumili ako.

“Bwesit ka Ishmael. sabi ko sa CR ka magbihis hindi dito sa harapan ko.”

Sigaw ko sa kaniya sa inis ko.

Natawa naman siya sa sinabi ko.

“What? ano naman masama kung kapwa ko lalaki ang makakita ng katawan ko? and besides, I don’t care kung gay ka pa.”

Sabi niya sa akin na natatawa.

“Sa Spain nga

talamak

ang gay doon eh, and normal lang sa mga straight man na kagaya ko ang maghubad sa harapan ng mga gays.”

Sabi pa niya sa akin na natatawa.

“Utang na loob! wala ka sa Spain para Gawin iyan sa harapan ko. nasa pilipinas ka.”

Galit kong sabi sa kaniya.

“Tsss..  huwag ka ngang OA diyan? why don’t you open your eyes and see?”

Sabi naman niya sa akin.

“Loko! anong open your eyes and see? para ano? makita ko reproductive organ mo na meron naman ako? hoyyy! kahit maganda at malaki iyang iyo? wala akong pake!”

Sabi ko sa kaniya.

“

Opsss

! paano mo nalaman na malaki ito?

Sinilipan

mo ako kanina ano?”

Tanong niya sa akin.

“

Aaaaahhhhh

! bwesit ka talaga Ishmael, humanda ka sa akin kapag nakapag bihis ka na.”

Inis kong sigaw sa kaniya. tawang tawa lang siya sa akin.

“Tsss. nakabihis na po kaya ako.”

Sabi niya sa akin. agad kong paunti-unti inalis ang Isang kamay ko na nakatakip sa mata ko at saka dahan-dahan ko itong dinilat.

Nakita ko na nakabihis na nga siya. agad akong napatayo at nilapitan siya. nakangiti naman ang Loko sa harapan ko. paglapit ko sa kaniya ay kinurot ko ang kanang tenga niya.

“Ouch!

arayyy

…

arayyy

! it hurts. let go of my ear.”

Daing niya sa akin.

“Ikaw? akala mo nakakatuwa ang ginawa mo kanina huh? pwes tuturuan kita ng

leksyon

.”

Sabi ko sa kaniya.

Pumalag naman siya sabay tulak niya sa akin kaya napahiga ako sa kamay at saka niya ako dinaganan at hinawakan ang dalawang kamay ko.

“Totoo nga sinasabi ko, bago ako lumabas nang CR ay naka suot na ako ng boxer short ko tsaka ako nag balot ng body towel sa lower part ng body ko. huwag ka ngang OA diyan?!”

Sabi niya sa akin.

“Fine! ako na ang OA, pero sana? sinabi mo sa akin kanina na naka suot ka na nang boxer short mo kanina bago ka lumabas ng CR. edi sana hindi ako mag

sisisigaw

dito at

makukurot

iyang tenga mo.”

Inis kong sabi ko sa kaniya.

Nanlaban naman ako at nabigla siya nung siya naman ang napailalim at ako naman ang nasa ibabaw niya.

“At kung ano-ano pa ang pinagsasabi mo sa akin about sa

paghuhubad

ng mga straight man sa harapan ng gays? the hell I care? pwede mo Gawin iyon sa iba, pero sa akin? hinding hindi. cause I’m not other gays na bigla biglang

papatos

sa mga lalaking bet nila. hindi kita bet, okay?!”

Sabi ko sa kaniya. nanlaban naman siya sa akin.

Magsasalita na sana siya nung marinig namin ang sigaw ng Isang babae sa may pintuan ng kwarto ni Ishmael.

“Oh my goodness! kiel? Ishmael? anong ginagawa niyo?”

Gulat na gulat na tanong ng mama niya sa akin. napa jaw drop ako at agad lumayo kay Ishmael at tumayo ng tuwid sa harapan ng mama niya.

“P-pasensya na po Madam Isadora. ito po kasing anak niyo, pasaway po at makulit sobra.”

Sabi ko sa mama niya.

“Anong makulit? Ikaw kaya iyon, nag sisisigaw ka nga diyan kahit na nakabihis na ako sa harapan mo. siguro nag e-expect ka na

nakahubad

ako ano?”

Sabi niya sa akin sabay ngumiti ng nakakaloko.

“Anong mag e-expect? gusto mong

kotongan

kita diyan?”

Sabi ko sa kaniya sabay angat ng kamao ko na dadapo sa ulo niya pero umilag siya.

“Hahahaha… nakakatuwa kayong panuorin dalawa, ganyan na ganyan kaming dalawa noon ng Daddy mo Adrian.”

Sabi ng mama niya. napangiwi naman ako sa sinabi ng mama niya.

“

Aaahhhhccccckkkk

…! aalis na lang po ako, mukhang hinahanap na ako ng mama ko po sa amin.”

Sabi ko sa mama niya.

“Huh? hindi ka lang ba kakain ng

pananghalian

dito? sayang naman… nagluto ako ng

paboritong

pagkain ng anak ko na alam ko rin na magugustuhan mo.”

Sabi niya sa akin.

“Dito ka na kumain… remember? may hindi ka pa sinasabi sa akin.”

Sabi ni Ishmael sa akin. nilingon ko naman siya at saka ko siya inirapan.

“Ayoko na sabihin sa iyo yun. bahala ka na diyan mag overthink kung ano ang tungkol doon.”

Sabi ko sa kaniya.

At naglakad na ako palabas ng kwarto niya kasunod ng mama niya.

Bumaba na kami ng mama niya sa hagdan at nagtungo na kami ng dining room. pinaupo niya ako sa kanan na malapit sa kaniya. siya na mismo ang naglagay ng kanin at ulam sa pinggan ko.

“Pag pasensyahan mo na lang ang anak ko huh? ganun talaga iyon… makulit, only son kase namin ng asawa ko.”

Sabi niya sa akin.

“Okay lang po. naiintindihan ko po!”

Sabi ko naman sa kaniya nang naka ngiti.

“Mabuti at sinama ka rito ng anak ko pauwi sa mansion namin. alam mo ba na Ikaw pa lang ang

dinadala

niya rito sa mansion at pinakilala niya sa akin na kaibigan niya?”

Masayang sabi ng mama niya sa akin. natigilan naman ako sa sinabi niyang iyon.

“Ibig niyo pong sabihin? wala po siyang kaibigan sa school ni Isa na

dinadala

po rito sa mansion niyo?

maliban

po sa akin?”

Takang tanong ko.

“Wala pa… kundi Ikaw lang.”

Sabi naman niya sa akin.

“Tahimik kase iyan si Adrian. hindi mahilig makipag kaibigan simula pa noong bata pa iyan, napaka tahimik. kuhang kuha niya ang behavior ng Daddy niya noon. hindi mahilig makipag kwentuhan, makipag usap kahit kanino. may sariling mundo.”

Sagot ng mama niya sa akin.

“Ganun po ba? ang akala ko po kase pala kaibigan siya sa school kase gwapo ang anak niyo, i mean… hindi siya sobrang gwapo. slight lang, hindi naman po siya panget… para siyang boy next door na once na isali sa pag

aartista

, pwede siyang makuha at

sumikat

.”

Sabi ko naman sa mama niya. natawa siya sa sinabi ko.

“Alam mo, nakakatuwa ka. ganyan na ganyan ang ugali ko noon… mahilig ako mag observe sa mga taong nasa paligid ko at Isa na duon ang pag observe ko sa lalaking hindi ko aakalain na magiging asawa ko ngayon.”

Sabi niya sa akin.

“Malinaw na baka kayo ang

magkatuluyan

ng anak ko balang araw.”

Sabi pa niya sa akin.

“And don’t worry, boto ako sa iyo para sa anak ko.”

Dugtong pa niyang sabi sa akin habang nakangiti. napabuga ako ng kinakain ko at nasamid pa ako.

“Oh? ayos ka lang?”

Tanong ni Ishmael nung makaupo na ito sa harapan ko sa kabilang side ng table. kinuha ko naman ang baso na may laman na tubig sa tabi ko at uminom ng tubig.

“Ayos lang siya anak, nag kwentuhan lang kami nitong kaibigan mo patungkol sa iyo.”

Masayang sabi ng mama niya sa kaniya.

Nakatingin lang sa akin si Ishmael, pero hindi ako makatingin sa kaniya. kumain na lang ako hanggang sa maubos ko na ang pagkain sinandok sa akin ng mama niya.

“Siya nga pala kiel,

tawagin

mo na lang akong Tita. Tita Isadora. always welcome ka rito sa mansion ko.”

Masayang sabi niya sa akin.

(Cough) *

samid

kaunti*

Nasasamid ako.

“Is there something wrong? bakit parang wala akong alam sa pinag kwe-kwentuhan niyo?”

Takang tanong ni Ishmael.

“Sabi ko kase kay kiel, pag pasensyahan na niya yung pagiging pasaway at

kakulitan

mo.

tsaka sabi ko rin sa kaniya kuhang kuha mo iyang behavior mo na hindi ka pala kaibigan at pagiging tahimik mo sa daddy mo. I remember, naging mag kaibigan kami ng Daddy mo  noong highschool pa kami. lagi siyang walang

imik

, sobrang tahimik, akala ko nga masungit siya at

suplado

pero nung siya ang unang nag approach sa akin? nagkamali ako ng tingin ko sa kaniya. ako lang din ang naging kaibigan ng Daddy mo… pero hindi ko inaasahan na mula sa pagiging

matalik

namin na mag kaibigan, siya pala ang magiging asawa ko balang araw.”

Masayang kwento ng mama niya sa kaniya. mas lalo akong naubo sa sinabi niyang iyon.

Mabuti na lang at natapos ko ang pagkain ko. kinuha ko ang baso ko na may laman na tubig at saka uminom.

“I’m done na po! thank you po sa pagkain Madam este Tita Isadora po. mauna na po ako, hapon na po kase baka hinahanap na ako ng mama ko po sa amin. nakakahiya po na kumain ako

kasalo

niyo rito sa mansion niyo. Hahaha…”

Mahabang sabi ko na nahihiya.

“Nako, walang

anuman

iyon hijo! nagustuhan mo ba ang ulam na niluto ko na paborito ng anak ko?”

Masayang tanong niya sa akin.

“Opo, masarap po sobra.”

Pag amin ko nang totoo.

“Sige po, pasensya na po talaga. haha… mauna na po ako at salamat po ulit.”

Sabi ko sa mama niya.

“Wala iyon hijo, balik ka rito sa susunod huh? hintayin ko pagbalik mo.”

Sabi niya sa akin.

“

Susubukan

ko po

makabalik

ulit.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Sige,

aasahan

ko iyan!”

Sabi naman ng mama niya sa akin.

“Oh! anak, tapos ka na? ihatid mo na si kiel sa kanila. baka

abutan

siya ng Gabi sa daan. delikado pa naman sa labas kapag Gabi na.”

Sabi ni Tita Isadora kay Ishmael.

“Don’t worry Mom. ihahatid ko talaga iyan sa kanila kahit hindi mo pa

iutos

sa akin iyan, dahil gusto ko din malaman ang bahay nila o kung saan siya nakatira…. right? kiel?”

Sabi naman ni Ishmael sa mama niya at tumingin sa akin.

“Tama ba narinig ko? ihahatid ka ng anak ko kahit hindi ko

iutos

iyon sa kaniya?”

Masayang tanong ni Tita Isadora sa akin.

“O-Opo… ihahatid niya po ako sa amin po.”

Sagot ko sa kaniya.

“Sabi ko na nga ba! haha… tama ang iniisip ko. ganyan na ganyan kami ng Daddy mo Adrian nung nag uumpisa pa lang kami na maging mag kaibigan. hinatid niya ako sa amin matapos niya ako dalhin sa kanila at pinakilala niya ako sa parents niya. alam ko na kung saan mauuwi ito balang araw…”

Sabi ng mama niya na sobrang saya. Ewan ko pero mawiwindang ako sa mama niya. jusko huwag naman sana.

Nung nagpaalam na kami sa mama niya ay pumasok na ako sa sasakyan nila na sinakyan namin na kulay puti. hindi lang iyon ang sasakyan nila, may itim din na malaki at dalawa pa ito.

“Pag pasensyahan mo na lang mga sinabi ni mama kanina.”

Sabi niya sa akin nung nasa byahe na kami pauwi sa bahay ko.

“Its okay, i understand her… wala akong comments sa mga sinabi niya sa akin. i know na

nagbibiro

lang siya niyon para ma feel ko uncomfortable environment sa loob ng mansion niyo.”

Sabi ko sa kaniya na seryoso. lumingon naman siya sa akin.

“What? uncomfortable? you mean you don’t like my mom’s behavior kanina?”

Tanong niya sa akin.

“No! hindi iyon ang ibig kong sabihin. hindi kase ako uncomfortable nung kino-connect niya tayo together sa isat-isa… she thinks na yung love story nila ng dad mo is mauulit iyon sa atin din someday.”

Sabi ko sa kaniya. napabuntong hininga naman siya.

“Iyon ang

nagpa

uncomfortable sa akin hindi yung behavior ng mom mo. I like her… i like her attitude, behavior… she’s sincere and happiest person na nakilala ko. sana hindi siya magbago. and I know na may makikita pa siyang iba

maliban

sa akin at naniniwala ako na may

madadala

ka lang ibang tao sa mansion niyo maliban din sa akin.”

Sabi ko sa kaniya.

Hindi na siya umimik pa. nung makarating ako sa amin ay bumaba na kaagad ako ng sasakyan ang akala ko naman ay aalis na siya pero nagkamali ako, bumaba din siya ng sasakyan niya kasunod ko at saktong si mama naman ay nagpapahangin sa labas na parang hinihintay ako.

“Saan ka naman

nagpuntang

bata ka at Ngayon ka lang umuwi?”

Striktong tanong sa akin ni mama.

“

Pagpasensyahan

niyo po kung ginabi ng uwi ang anak niyong si Kiel, dinala ko po siya sa bahay po namin po para gumawa ng research paper namin at pinakilala ko din po siya sa mama ko. doon na din po siya kumain nang pananghalian po. pasensya na rin po kung hindi siya nakapag paalam po sa inyo.”

Dire-diretsong sagot ni Ishmael kay mama.

“Ako nga po pala si Adrian Ishmael

Madrid…. kaklase niya po ako.”

Sabi ni Ishmael kay mama sabay kuha sa kamay ni mama at nag mano. natahimik si mama sa mga sinabi ni Ishmael. nilingon ko naman siya at saka tinitigan ng *

What the hell is that look*

“Ganun ba? kung gayun, maraming salamat sa pag

hatid

mo sa anak ko rito sa bahay namin. gusto mo bang pumasok sa loob?

magkape

, uminom ng juice or tubig?”

Tanong ni mama sa kaniya.

“Kahit ano po.”

Sabi niya Kay mama. nilingon ko ulit siya sabay taas ko nang kanang kilay ko.

“Parang ayaw po yata ng anak po niyo. Sige po, aalis na po ako.”

Sabi niya nang naka ngiti.

“Ano? ayaw mo siyang papasukin sa loob ng bahay natin Eleazar?”

Takang pagalit na tanong ni mama sa akin.

“Ayy, mama hindi ahh?!”

Sabi ko naman. nilingon ko naman si Ishmael.

“Gusto mo bang tuktukan kita diyan sa harapan ni mama?”

Pabulong kong tanong sa kaniya.

“

Tutuktukan

daw po ako ng anak niyo sa harapan po niyo sabi po niya sa akin.”

Sabi ni Ishmael kay mama. nagulat ako sa sinabi niyang iyon. nabigla naman si mama sa sinabi ni Ishmael sabay lingon sa akin.

“Halaaa mama, huwag kang maniwala sa kaniya… Ikaw talaga Ishmael kanina ka pa huh? akala mo natutuwa ako sa mga pinag gagagawa mo kanina sa akin sa kwarto mo?”

Galit kong sabi sa kaniya..

“Anong ibig mong sabihin Eleazar? may ginawa ka bang kalokohan sa kwarto ng kaklase mo?”

Gulat at pagalit na tanong ni mama sa akin. natigilan ako sabay napatakip ng bibig ko.

Patay….

“Mag usap tayo mamaya pag

nakaalis

na itong kaibigan mo.”

Pagbabantang sabi ni mama sa akin. at saka na naglakad si mama papasok sa loob ng bahay at naiwan kaming dalawa ni Ishmael dito sa may gate.

“Mukhang may ma

se-

sermonan

mamaya ahh?”

Natatawang sabi ni Ishmael. nilingon ko naman siya sabay piningot ko ang kanang tenga niya..

“

Arayyy

! Tita oh? si kiel… sinasaktan po ako.”

Sigaw na sumbong ni Ishmael kay mama. nataranta ako kaya tinakpan ko kaagad ang bibig niya.

“

Itikom

mo nga iyang bibig mo?

pinahamak

mo na nga ako sa harapan ng mama ko kanina lang, dadagdagan mo pa?”

Inis kong sabi sa kaniya. tumawa siya ng malakas sa sinabi ko. tinanggal naman niya ang kamay ko at saka ngumiti ng malapad na kinainis ko. sabay naglakad papasok sa loob ng bahay namin.

“ ishmael…. humanda ka sa akin!”

Inis kong bulong sa kaniya.

© BeauConcubine      |      2022

Chapter 8

Rico

“Are you cheating on me?”

Tanong sa akin ni Althea.

“Huh? anong pinagsasabi mo?”

Takang tanong ko sa kaniya.

“Sagutin mo na lang ang tanong ko. Oo o hindi?!”

Tanong niya sa akin na pagalit.

“Hindi… bakit ko naman gagawin iyon sa iyo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Hindi ko alam sa iyo kung anong pumasok diyan sa

kokote

mo para lokohin mo ako….

purket

hindi ko binibigay ang hinihiling at gusto mo, lolokohin mo ako?

maghahanap

ka nang iba?”

Galit niyang sabi sa akin.

“Ano bang pinagsasabi mo? hindi kita maintindihan.”

Sabi ko sa kaniya.

“Huwag ka nang mag

maang

maangan

pa. alam ko na ang totoo….

kinompronta

ko si Leslie…. siya ang babae mo hindi ba?”

Galit niyang sigaw sa akin.

Natigilan ako dahil kilala niya ang babaing iyon.

“Bakit hindi ka makapag salita? totoo hindi ba?”

Galit niyang sabi sa akin.

“Alam mo? akala ko Ikaw na… ang buong akala ko ay Ikaw na ang lalaking para sa akin. sinabi ko naman sa iyo na ibibigay ko itong sarili ko sayo kapag

nakatapos

na tayo sa pag aaral hanggang kolehiyo, pero dahil sa kakatihan mo? sinira mo ang tiwala ko sa iyo, sinira mo din ang pagmamahal ko para sa iyo. totoo nga na womanizer ka talaga!”

Naluluhang sabi niya sa akin ngunit wala akong maramdaman na awa sa kaniya.

“Tingin ko pinaglaruan niyo lang ako ng mga

kabarkada

mo. pinag

tripan

niyo ako dahil mukha akong anghel na uto-uto sa paningin niyo. pwes, nagtagumpay kayo sa plinano niyo… Congratulations and happy f*cking break up sa atin dalawa!”

Gigil niyang sabi sa akin at naglakad palayo sa akin.

Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ng mga Oras na iyon… hindi ko makuhang matuwa dahil nag break na kami ni Althea.

May kung anong hugis na mukha ng tao ang nabuo sa isip ko na palagay ko ay siya ang nag sumbong kay Althea na niloloko ko siya. pamilyar ang mukha niya sa akin kaya tingin ko ay nagkasalubong na ang mga landas namin niyon.

“Bro? where are you going? diba sabi mo mag di-ditch tayo ng class? don’t tell me nag bago na naman ang isip mo?”

Tanong sa akin ni Paul.

“No! may i-interrogate lang ako.”

Sabi ko sa kaniya na malamig ang boses.

Hindi ko na siya inantay mag salita pa at saka na ako naglakad palayo sa kanila habang ang dalawa ay naglalaro ng online games.

Habang naglalakad ako papunta sa building nila ay nakita ko na siya na pababa ng hagdan palabas ng building nila at patungo sa direksiyon ko.

“Bingo!”

Bulong ko.

Natigilan siya nung makita niya ako.

“Tsss! I think and I know his gay.”

Bulong ko pa na sabi.

Nilapitan ko naman siya at bakas sa mukha niya ang gulat at pagkataka nung makalapit na ako sa kaniya.

Pagkalapit ko sa kaniya ay sabay hinawakan ko siya sa pulsuhan niya ng mahigpit at sabay hila sa kaniya palayo sa building nila.

“T-Teka…

a-

aray

! ang sakit… bitawan mo kamay ko Rico.”

Sabi niya.

How the f*ck did he know my name?

Tanong ko sa isip ko.

Pero tuloy-tuloy lang ako sa paghila sa kaniya hanggang sa makarating kami ng garden ng school tsaka ko na siya binitiwan at hinarap siya na pagalit.

“Answer my fcking dmn question… Ikaw ba ang nagsumbong kay Althea na may iba ako? na niloloko ko siya?”

Galit kong tanong sa kaniya.

Nabigla naman siya sa sinabi ko at kunot noo siyang nakatingin sa akin.

“Hindi ko alam ang pinagsasabi mo. bakit ko naman gagawin iyon? dahil ba nakita ko kayo ng babaing iyon na

naghahalikan

sa tabi ng building namin ganun ba?”

Matapang niyang sabi sa akin.

“Obvious ba? alam kong Ikaw lang nagsumbong sa girlfriend ko. hoyyy! huwag kang makikialam sa ginagawa ko, kung niloloko ko man siya at ang ibang babae rito sa loob ng campus? wala ka nang pakialam doon… naiintindihan mo?!”

Gigil kong sabi sa kaniya.

“Huh? napaka walang hiya mo naman. anong tingin mo sa sarili mo? Ikaw si Zeus? wala ka pa sa

kalingkingan

ni Zeus kung

tutuusin

… kahit

itapat

ka pa kay

sehun

, lee-do

hyun

, at si

tae-

hyung

… hindi ka

papasa

sa kagwapuhan nila. hiyang hiya naman ako sa kagwapuhan mo para

paglaruan

mo ang mga damdamin ng mga babae dito sa loob ng campus… gwapong gwapo ka naman sa sarili mo, wow lang talaga! as in wow.”

Mas gigil niyang sabi sa akin.

“Alam mo? may crush pa naman ako sa iyo. pero sa pinapakita mong

kagaspangan

ng ugali mo? at paglalaro mo ng damdamin ng iba especially sa mga babae? na

tu

-turn

off na ako sa iyo ngayon din… ahhh! wala naman silang ginagawang mali sa iyo pero bakit ganyan ang trato mo sa kanila? ayoko sana

makialam

sa pinag gagagawa mo, pero hindi ko

masikmura

eh dahil nakakaramdam ako ng awa sa mga babaing pinaglalaruan mo sa mga kamay mo…. sana hindi mangyari sa iyo ang ginagawa mong iyan sa kanila balang araw. kung mangyayari man iyon sa iyo? huli na ang pagsisisi mo.”

Sabi pa niya sa akin. hindi ko alam kung bakit pero may nararamdaman akong kakaiba sa kaniya.

Nakatingin ako sa mga mata niya at parang yung Galit at inis na nararamdaman ko sa kaniya ay nalulusaw na ngayon sa loob ko.

Gumawa na lang ako ng adlib ko para halatang Galit ako sa kaniya kahit na wa-wala na ang nararamdaman kong Galit sa kaniya.

“Ang lakas naman ng loob mo mag salita nang ganyan sa harapan ko, hindi mo ba kilala ang kaharap mo ngayon?… tsss! naaawa sa mga babaing iyon? oh baka gusto mo lang na ikaw ang

ligawan

ko? pwede naman. tapos gagawin ko din sa iyo ang ginagawa ko sa kanila.”

Lakas loob ko na sabi sa kaniya.

“Napaka walang hiya mo talaga! kung noon

pinapangarap

ko na sana

magkagusto

ka din sa akin? ngayon, huwag na lang…

ituturong

ko pa iyon

bangungot

sa buong buhay ko…”

Galit niyang sabi sa akin. medjo nasaktan ako sa mga sinabi niyang iyon.

“

Ginagalit

mo talaga ako huh? pwes… hindi kita tatantanan simula sa araw na ito, gagawin kong miserable ang buhay mo dahil sa ginawa mong

pangingialam

sa buhay ko… humanda ka na dahil hanggang sa bahay mo ay

susundan

kita…

guguluhin

kita, hindi kita

patatahimikin

.”

Sabi ko sa kaniya.

“Gawin mo! hindi ako natatakot.”

Sabi niya sakin.

“Subukan mo saktan ang kaibigan ko… ako ang

makakalaban

mo.”

Natigilan ako nung marinig ko ang nag salita na iyon sa gilid namin. napalingon kami ng sabay sa direksiyon ng lalaking iyon.

“I-Ishmael…”

Sambit ng lalaking matabang kausap ko.

Lumapit ito sa amin at saka hinila niya ang braso ng matabang iyon palayo sa akin.

“Tsss! sino naman ito? prince charming mo? haha….

maghahanap

ka na nga lang ng prince charming mo, mukha pang

kalansay

… tingin mo

maipagtatanggol

ka niya sa gagawin ko sa iyo?”

Maangas kong tanong sa kaniya.

“At least maipagtatanggol niya ako. at ang lakas naman ng loob mo magsalita na mukha siyang

kalansay

, eh ikaw nga para kang

kawayan

na

sinasayaw

ng hangin.”

Sabi niya sa akin at natawa ang lalaking katabi niya. nainsulto ako sa sinabi niyang iyon.

“Aba! loko ka ahh?!”

Akma ko siyang lalapitan ngunit humarang ang lalaking iyon sa harapan ko.

“Subukan mo! I dare you Emmanuel… kung ayaw mong ma expelled sa school na ito. baka nakakalimutan mo? ako ang President ng Student Council ng school na ito. pwede kitang ipa report sa guidance office ngayon din dahil sa pagbabanta mo.”

Sabi nito sa akin. nakaramdam na naman ako ng Galit. hindi para sa matabang lalaking bakla na nasa likod niya kundi sa lalaking kaharap ko ngayon.

Kilala ko siya. kilalang kilala ko siya…. magkaklase kami nito since elementary, inagaw niya sa akin ang first crush ko na ngayon ay patay na. dahil doon ay namuhi ako sa kaniya kaya kahit magkaklase kami mula grade 1 hanggang grade 6 ay siya lang ang hindi ko kaibigan sa loob ng classroom namin noon.

“I don’t f*cking care kung Ikaw pa ang President ng Student Council ng school na ito… gagawin ko ang gusto ko iyon ay walang iba kundi ang

guluhin

ko ang buhay ng baklang iyan na pinoprotektahan mo dahil ginulo niya ang relationship namin ni Althea.”

Inis kong sabi sa kaniya. kahit wala akong nararamdaman para sa babaing iyon ay nagagalit parin ako dahil hindi ko nakuha ang gusto ko o nais ko sa kaniya.

Yeah I’m a f*cking womanizer sa loob ng campus na ito. ako ang dakilang Womanizer rito, Isa din akong legend ayon sa sabi ng iba. at malaking insulto na iyon para sa akin na ang Isa sa mga babaing pinaglalaruan ko ay hindi ko nakuha ang nais ko sa kaniya.

“Huwag mo akong

hahamunin

Emmanuel Lim… makikita mo ang hinahanap mo.”

Pagbabantang sabi ni Adrian sa akin. maangas naman akong lumapit sa kaniya.

“Huwag mo din akong

tinatakot

Adrian… noon pa man, inis na inis ako sa iyo dahil

inagaw

mo ang taong pinakamamahal ko noong elementary palang tayo. hanggang ngayon… kahit

nakakasalubong

kita sa hallway ng building natin. gusto kitang

gulpihin

hanggang sa matapos ako sa iyo, at uulitin ko ang sinabi ko sa iyo kanina….. i don’t care kung Ikaw pa ang president ng Student Council ng school na ito. kung ano man ang gusto ko? gagawin ko at walang

makakapigil

sa akin.”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Embrace yourself,

faggot

! dahil parang bagyo ang gagawin kong

paninira

sa buhay mo, starting this day.”

Sabi ko sa baklang nasa likod niya at naglakad na ako palayo sa garden na iyon.

Nag punta ako ng auditorium at doon ako sumigaw sa Galit at inis ko.

“

Aaarrrrgggghhhh

…! bwesit! f*ck that nerd and

faggot

. those b*

tches

?”

Inis kong sabi.

“This is insane, ang lakas ng loob niyang mag salita ng mga ganun sa harapan ko? hindi man lang siya natakot sa akin? kakaiba siya sa lahat ng pinagbantaan ko noon dito sa campus.”

Naka close fist kong sabi.

“Bakit ganito ang epekto niya sa akin? nung nakaharap ko siya, unti-unti

nalulusaw

ang Galit na nararamdaman ko sa kaniya kanina.

nanumbalik

lang ang galit ko dahil sa nerd na lalaking iyon na sumingit bigla sa pag uusap namin.”

Sabi ko. pinakiramandaman ko ang sarili ko at napahawak ako sa dibdib ko. nabigla ako dahil iba ang tinitibok nito na parang kagagaling ko lang sa pagtakbo dahil sobrang bilis ng tibok nito.

Hindi naman ako pagod o pinag papawisan ngayon pero bakit mabilis ang tibok ng puso ko. na wi-wirduhan ako ngayon sa nangyayari sa akin na pakiwari ko ay na engkanto ako.

Ano bang nangyayari sa akin? kanina

nalusaw

ang Galit ko sa baklang iyon habang mata sa mata ko siya tinitignan. tapos ngayon nag

iiba

ang tibok ng puso ko, hindi kaya? siya ang dahilan nito? No! hindi pwede…. hindi ako bakla, hindi ako

kailanman

magkakagusto sa Isang bakla o sa kapwa ko lalaki…. never mangyayari iyon.

Sabi ko sa isip ko.

“Babae lang ang gusto ko at

mapapangsawa

ko balang araw.

kailanman

ay hindi ako

papatol

sa kapwa ko lalaki… hindi pwede mangyari iyon. malaking

kasiraan

iyon sa angkan ni Daddy at

mapapahiya

din si mommy kapag nalaman ng mga board members niya na ang Unico hijo niya ay magkakagusto sa kapwa niya kasarian.”

Sabi ko habang nakahawak sa dibdib ko.

“Huwag ko muna itong pansinin… ang dapat kong bigyan ng pansin ay ang gagawin kong pagpapahirap o

pamamahiya

sa baklang iyon. kailangan kong

makaganti

sa kaniya dahil sa pagsira niya sa relationship namin ni Althea. hindi ako papayag na ni Isang araw sa buhay niya ay magiging masaya siya.”

Sabi ko na desididong sirain ang buhay ng baklang iyon. kahit wala naman talaga akong nararamdaman kay Althea. malaking insulto parin sa akin iyon na si Althea ang nakipag break sa akin sa halip na ako.

Hindi lang ako basta womanizer ng campus na ito. king of heartbreaker din ako. wala pang ni Isang babae ang nangahas na sila ang makikipag break sa akin kundi ako pa lang… at si Althea pa lang ang unang babaeng na ngahas makipag break sa akin sa halip na ako.

Kaya iyon ang malaking insulto sa akin.

“Brace yourself

faggot

,

yayanig

ang mundo mo sa gagawin ko. kung tingin mo payapa parin ang mundo mo? pwes…

guguluhin

ko ang tahimik mong mundo sa gagawin ko na alam kong hindi mo magugustuhan, nagkamali ka na

ginalit

mo ako.”

Sabi ko sabay smirk.

© BeauConcubine       |       2022

Chapter 9

Rico

“Bwesit! I said bigyan mo ako ng explanation about diyan sa ginawa mong pag solve sa math problem na binigay ko sa iyo.”

Bulyaw kong sabi sa kaniya.

“Ano ba ang hindi mo naiintindihan? nag solve naman ako ng maayos, kung titignan mo maigi ang mga solutions na ginawa ko sa

pagsagot

sa problem na binigay mo sa akin, common sense na makukuha no kaagad ang pagsagot ko. no need an explanation.”

Inis niyang sabi sa akin. nasa gitna kami ng gymnasium at maraming estudyanteng nanunuod sa amin.

“Tama naman siya, Emmanuel… wala akong nakikitang mali sa sinabi niya, kahit pa siguro grade 5 or grade 6 student ma

ge-gets

kaagad ang computation or solutions niya.”

Sabi ni Trina na taga section 1.

“See? kung Ikaw kaya ang

magsagot

nito? o should i say na baguhin ko ang tanong at Ikaw naman ngayon ang

magsagot

? ano deal?”

Paghahamon niyang sabi sa akin. lumapit naman ako sa kaniya.

“Don’t you dare na

ipahiya

ako sa harapan ng mga students here. kahit gaano ka pa

katalino

? wala akong pakialam. pahihirapan parin kita, i want to ruined your highschool life here hanggang sa wala ka nang mukhang

maipakita

sa amin.”

Bulong kong sabi ko sa kaniya.

“Gawin mo, hindi yung puro ka pananakot at pagbabanta.”

Sabi naman niya sa akin at mata sa mata niya akong tinititigan. hangga ako sa kaniya dahil ni Isang takot sa akin ay wala siya nito.

Napakurap ako sa sinabi niyang iyon at naglakad na ako palayo sa mga students na iyon.

“Bro! sama ka sa amin?

punta kami ng bar mamayang gabi, duon ulit sa bar na iyon. ano? g ka?”

Pag anyaya sa akin ni Philip nung makarating ako sa tambayan namin. tahimik lang ako at nag iisip ako nang malalim ngayon kung ano pa ang susunod ko na binabalak Gawin na masama sa baklang iyon.

Hindi ako titigil hanggat hindi ko siya napapaiyak at napapahiya sa harapan ng maraming tao.

“

Huy

! ayos ka lang ba? mukhang wala ka sa mood ngayon ah? di bale. bawi ka na lang sa susunod kapag nag aya ulit kami. kami munang tatlo nila Chris mag

iinom

sa bar.”

Sabi ni Philip sa akin.

“Hindi na muna ako sasama sa Inyo… may iba akong pupuntahan mamaya.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay? Sige… saan ka pupunta?

susuyuin

mo ba si Althea?”

Tanong niya sa akin.

“Hindi!”

Tipid kong sagot sa kaniya.

“Eh kung ganun, kanino?”

Tanong niya sa akin.

“Wala ka na doon.”

Sabi ko sa kaniya na pa inis.

“Hindi si Althea ang pupuntahan ko. wala na kami ng babaing iyon… mas maganda nga na mag

hiwalay

na kami, baka pumasok pa iyon ng kumbento after natin maka graduate ng highschool.”

Sabi ko sa kaniya. natawa naman siya sa sinabi ko.

“Mukha nga bro. hahaha…”

Natatawang sabi niya.

“Sige, sa susunod ka na lang sumama sa amin kapag nag inom ulit kami.”

Sabi niya sa akin.

nung nakaramdam ako ng kaboringan sa tambayan namin ay nagtungo ako sa locker room namin. naalala ko nga pala na madumi sobra ang rubber shoes ko.

Pag punta ko doon ay binuksan ko ang locker ko sabay kuha ng Isang pares ng rubber shoes ko na marumi dahil nalublob sa putik sa field nung nag P.E kami nung nakaraang Friday.

“Hmmm…. mukhang may ipapagawa na naman ako sa kaniya ngayon. hahaha….”

Natatawang binabalak kong sabi. may sira ito kaunti, mukha pa naman itong bagong bili dahil bihira ko lang ito gamitin.

“

Mapapahiya

na ngayon siya sa gagawin ko sa kaniya ngayon.”

Sabi ko pa.

Ni lock ko ang locker ko at saka lumabas ng locker room at hinanap ang baklang iyon. nung hindi ko siya makita ay naisip ko na sa garden magtungo dahil baka nanduon siya.

Nung nasa gate na ako ng garden natigilan ako sa paglalakad nung marinig ko ang Isang magandang tinig na narinig ko noon na parang boses ng Isang anghel na bumaba galing sa langit.

When love is new

And the world is not reaching for you

We try hard to hold it all

In our hands

But it slipped through

Like soft drifting sands

But drying the tears

Can build it all like new

Now and forever

Remember the words

From my heart will always be true

Now and forever

Together and all that I feel

Here’s my love for for you

Sobrang ganda nang boses na parang hinehele ka ngayon. parang napako ako sa kinatatayuan ko ngayon. humakbang ako ng Isang beses at sumilip.

Nakita ko ang hinahanap kong tao. nakaupo sa lilim ng malaking puno at umaawit. katabi niya yung lalaking kinaiinisan ko na nerd na tumutugtog ng guitara.

Nakaramdam ako ng selos nung makita ko silang pareho na naka ngiti habang nakatingin sa isat-isa. hindi ko alam kung bakit ako nakaramdam ng inggit at selos kay Adrian.

Pakiramdam ko ay nanumbalik na naman ang pagkamuhi ko sa kaniya noong inagaw niya ang taong pinakamamahal ko noong elementary pa lang kami.

“Hoyyy! kanina pa kita hinahanap nandito ka lang pala? nakikipag

lampungan

ka sa lalaking iyan. tingin mo ba tapos na ako sa iyo?”

Galit kong sabi sa kaniya. natigilan naman silang dalawa nung lumapit ako sa kanila habang sinisigawan siya.

Tumayo silang dalawa at akmang magsasalita na sana si Adrian ngunit pinigilan siya ng baklang iyon.

“Ishmael?… ako na

haharap

sa kaniya.”

Kalmadong pagpipigil nito sa lalaking katabi niya. napa smirk naman ako sa kaniya.

“Ibang klase ka rin ano? pati ba naman sa harapan ng prince charming mo ipapakita mo parin

kayabangan

mo?”

Sarkastikong sabi ko sa kaniya. pasensya na, ganito talaga ako kapag nakaramdam ng selos at inggit.

“Hindi ko alam kung ano ba ang

ikinakagalit

mo sa akin at parang sa isip mo ay gusto mo na akong patayin.”

Sabi niya sa akin.

“Hindi mo alam? really? hindi mo alam? o

sadyang

tanga ka lang talaga?!”

Sambit ko sa kaniya.

“Hoy! Mr. Lim… dahan dahan ka sa pananalita mo.”

Sita sa akin ni Adrian.

“Huwag kang makikialam dito, kung ayaw mong ibunton ko ang galit ko sa iyo!”

Panduduro ng daliri kong sabi sa kaniya.

“Hindi ako tanga. kaya nga ako nag aaral hindi ba? at kaya ko nasagutan ng tama ang equation na

pinapasagutan

mo sa akin sa harap ng maraming estudyante kanina sa loob ng gymnasium.”

Sagot niya sa akin.

“

Namimilosopo

ka ba?”

Tanong ko sa kaniya na pagalit na.

“Hindi ako

namimilosopo

. nagsasabi lang ako ng totoo.”

Sabi niya sa akin at sa Galit ko ay napagbuhatan ko siya ng kamay na ikinahiyaw niya sa sakit. nabigla ako sa ginawa ko.

Napahawak siya sa kanang pisngi niya na ngayon ay namumula na.

“kiel… okay ka lang? masakit ba? patingin nga?!”

Pag aalalang tanong ni Adrian sa kaniya.

“Gago ka talaga!”

Sigaw na Galit ni Adrian sa akin at saka sinipa niya ako sa tiyan ko. napabagsak naman ako ng malakas sa lupa.

“Huwag! Adrian… tama na, huwag mo na siyang saktan… okay lang ako. salamat sa pag aalala mo sa akin.”

Sabi niya kay Adrian.

Lumapit sa akin ang baklang iyon at inalok niya sa akin ang kanang kamay niya ngunit umiral ang pride ko kaya sinalag ko iyon gamit ang kamay ko.

Pero nabigla ako nung hawakan niya ang kamay ko na pinang salag ko sa kaniya at hinila niya ako patayo.

“Dalhin na kita sa clinic.”

Malamig niyang sabi sa akin. para akong na hypnotized sa sinabi niyang iyon at namalayan ko na lang ay naglalakad na kami papuntang clinic.

Pagpasok namin sa loob ay inalalayan niya ako makaupo sa parang hospital bed. lumapit naman sa amin ang nurse na naka duty sa clinic.

“Pa check po nung stomach niya, paki

obserbahan

na din po siya kung may nararamdaman po siyang hindi maganda sa tummy niya po.”

Sabi niya sa nurse.

Tumango naman ang nurse sa kaniya at ska ako inasikaso.

Nakaramdam ako ng guilty sa mga ginawa ko sa kaniya kanina. napatingin naman ako sa kanang pisngi niya na namamaga ngayon dahil sa pinagbuhatan ko siya ng kamay kanina at malakas iyon.

Napabuntong hininga na lang ako, Isa iyon sa mga problema ko… kapag may bad temper ako ay nakukuha kong manakit ng tao.

Lumabas siya ng clinic samantalang ako ay naiwan dito sa loob. after ko masuri at wala naman problema sa akin ay pinainom na lang niya ako ng painkiller at nag pahinga ako saglit pagkatapos ay lumabas na nang clinic.

Hinanap ko siya, lakad takbo ang ginawa ko hanggang sa mapadpad ako sa abandonadong hugasan ng kamay nakita ko siyang nilalabhan niya ang sapatos ko.

nakita ko na malinis na ang Isang kapareha nito at ang kabila na may sira ang nililinis niya ngayon.

“Nandiyan ka na pala. okay na ba pakiramdam mo? wala ka bang nararamdaman na sakit sa tiyan mo?”

Tanong niya sa akin. hindi ako makasagot sa mga tanong niya sa akin. nakatingin lang ako sa sapatos ko.

“Ahh eto ba? alam ko na

ipapalinis

mo sa akin ito kaya nilinis ko na nang hindi mo inuutos sa akin. nasira ko yata ang kabilang

kapares

niya.

babayaran

ko na lang iyan. kahit na

hulog-

hulugan

iyan…

mababayaran

ko parin iyan.”

Sabi niya sa akin. madungis siya tignan ngayon at hindi man lang siya nandidiri sa ayos niya ngayon.

Mas lalong lumalakas ang kabog ng puso ko ngayon, kung noon ay malakas at mabilis ito na alam kong siya ang dahilan… ngayon ay mas lalo pa itong lumakas at bumilis.

Napakurap na lang ako sa kaniya. hindi ako makapag salita dahil sa nararamdaman kong pagka guilty sa ginawa ko sa kaniya kanina.

“

Tumutunog

yata yung cellphone mo.”

Sabi niya sa akin. narinig ko ang pagtunog ng cellphone ko. nakabalik na ako sa huwisyo ko.

Agad kong kinuha ang cellphone ko sa bulsa ng slack pants na black na suot ko at tinignan kung sino ang tumatawag sa cellphone ko.

Si mommy…

Agad akong lumayo sa kaniya at saka sinagot ang tawag ni mommy.

“Hello?”

Bungad ko na sagot sa tawag ni mommy.

“Where the hell are you?”

Bungad na tanong sa akin ni mommy na alam kong Galit siya ngayon.

“Uhm… nasa school po ako, bakit po?”

Tanong ko sa kaniya na magalang.

“Umuwi ka kaagad after ng class mo. humanda ka sa akin mamaya pag dating mo. bakit nag karoon ng malaking gasgas ang gilid ng sasakyan mo? don’t tell me ginamit mo kaagad ito?”

Galit na sabi ni mommy sa akin.

Sh*t!

Lagot

na…

Sabi ko sa isip ko.

“Huwag kang magsisinungaling sa akin bata ka… sagutin mo tanong ko? ginamit mo ba ang bagong sasakyan na ito na niregalo ko sa iyo? halata sa mga gulong ng sasakyan na ito na gasgas na at gamit na. pati ang gas nito sa loob ay

bawas

na, amoy alak din ang loob ng sasakyan… kailan ka pa

natutong

nag inom bata ka? hindi ko alam na nag

iinom

ka na. ang alam ko ay

umiinom

ka lang ng wine pero ang mga hard beer ay hindi ko pa Ina allowed sa iyo.”

Galit niyang sabi sa akin. napakagat labi na lang ako sa mga sinabi niya at wala akong maisip na isasagot ko sa kaniya.

“Naririnig mo ba ako Rico? hello? nandiyan ka pa ba? huwag mong hintayin na ako ang magsundo sa iyo ngayon at hindi si kuya Ben.”

Sabi ni mommy sa akin na sumisigaw na dahil sa Galit niya sa akin..

Pinatayan ko nang tawag si mommy at saka bumalik ako sa kaniya. nag ku-kuskos siya ng sapatos ko sa tapat ng gripo na umaagos ang tubig.

“Uhm…. pwede ba ako humingi ng favor sa iyo?”

Tanong ko sa kaniya na ikinatigil naman niya sa ginagawa niya at nilingon ako.

“Ano iyon?”

Tanong niya sa akin.

“P-Pwede ba akong

makitulog

muna sa bahay mo mamaya?”

Nahihiya ako nung una pero nilakasan ko na loob kong sabihin iyon sa kaniya.

Natigilan naman siya sa sinabi ko at bakas sa mga mata niya ang pagkabigla.

“Sige, huwag na lang!”

Sabi ko.

“Pwede ka matulog sa bahay namin.”

Sabi niya sa akin. natigilan ako nung sabihin niya iyon.

Wala na talaga akong masabi sa kaniya.

Saan ba niya nakukuha ang kabaitan na meron siya at hindi man lang niya ako kayang

gantihan

sa mga pinag gagagawa ko sa kaniya?

Tanong ko sa isip ko habang nakatingin sa kaniya at bumalik na siya sa paglilinis ng sapatos ko.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 10

Kiel

“Pag pasensyahan mo na ang bahay namin kung maliit lang, hindi naman ito kagaya ng sa Inyo na malaki o mansion.”

Sabi ko sa kaniya.

Pumunta ako sa kabinet ko at kumuha nang damit na malinis na hindi ko pa nasusuot…

“Eto muna ang isuot mo. doon ka sa loob ng CR namin sa ibaba magbihis, huwag kang mag alala… walang

maninilip

sa iyo doon. ”

Sabi ko sa kaniya.

“Samahan na kita sa ibaba para makapag handa na ako ng makakain natin.”

Sabi ko sa kaniya. hindi ko alam kung bakit… naiilang na ako sa kaniya, parang unti-unti nang nalulusaw ang pagkakagusto ko sa kaniya simula nung pinagbuhatan niya ako ng kamay.

Pagbaba namin ay tinuro ko sa kaniya ang CR ng bahay namin. wala sila mama rito dahil doon daw sila matutulog sa palengke dahil maraming mamimili bukas.

Kasama niya roon ang dalawa kong kapatid na babae at ang tiyahin ko na kahati ni mama sa tindahan. Pumasok na siya ng CR at ako naman ay nagluto nang hapunan namin. after niya magbihis sa loob ng CR ay lumabas na siya.

“Umakyat ka muna sa kwarto ko.”

Sabi ko sa kaniya. tumango lang siya sa akin at saka umakyat na sa itaas.

Nung ako na lang ang mag Isa rito sa ibaba sa may kusina ay doon na ako umiyak, inipon ko lahat nang sakit na nararamdaman ko kanina nung pinagbuhatan niya ako ng kamay.

Hindi pala biro ang pag ibig…

Sabi ko sa isip ko.

Hindi ko namalayan ay nahiwaan ako sa daliri ko. nung nag huhugas na ako ng gulay ay doon ko naramdaman ang hapdi sa daliri ko at nalaman ko na may hiwa ako ng kutsilyo doon.

Matapos ko magluto ng hapunan namin na tinolang manok ay umakyat na ako sa itaas ng kwarto ko at nadatnan ko siyang tinitignan niya ang photo album ko.

“Kumain na tayo!”

Sabi ko sa kaniya. natigilan naman siya sa pagtingin ng photo album ko at sinara niya iyon sabay nilagay sa pinaglalagyan nito.

Pinag hainan ko siya ng pagkain niya at ganun din sa akin. bumaba na siya ng hagdan at lumapit na sa mesa.

Naupo na ako at nag umpisa na akong kumain.

“Uyyy, paborito ko. ito pala yung naaamoy ko kanina sa itaas. akala ko galing sa kapit bahay niyo.”

Sabi niya ng naka ngiti. ngunit ako? tahimik lang.

Kumain lang ako ng tahimik.

Nung matapos na kami kumain ay nagligpit na ako ng kinainan namin. nais niya akong tulungan pero hindi ako pumayag. naupo na lang siya at saka nag face palm sa mesa habang pinagmamasdan niya akong naghuhugas ng pinagkainan namin..

“

Aayusin

ko muna ang kwarto ko. pagkatapos ay tatawagin kita sa itaas para makatulog ka roon ng mahimbing.”

Sabi ko sa kaniya. at saka umakyat na ako ng kwarto ko para maglinis. nabigla ako nung marinig kong nagsara ang pintuan ng kwarto ko at paglingon ko ay nakatayo siya sa likod ng pinto ng kwarto ko.

“Diba sabi ko sa iyo, doon ka muna sa ibaba sa labas habang

nagliligpit

ako ng kwarto ko?”

Tanong ko sa kaniya na malamig ang boses ko.

“Pwede ba tayong mag usap?”

Kalmado niyang tanong sa akin.

“Nag uusap na tayo, ano pa ba sa tingin mo?”

Sabi ko naman sa kaniya. narinig ko ang pag buntong hininga niya

“Hindi yung ganito… gusto ko yung sincere.”

Sabi niya sa akin. natigilan ako sa pagpapalit ng bedsheet ng kama ko at hinarap ko siya.

“Sige!”

Sabi ko sabay upo sa gilid ng kama ko.

“I’m sorry kanina… k-kung napagbuhatan kita ng kamay ko. hindi ko sinasadya… nadala lang ako ng Galit ko. I have a bad temper at kapag hindi ko na

kontrol

iyon ay na

nanakit

ako ng tao.”

Sabi niya sa akin.

“Okay? tapos ka na? pwede ka na lumabas.”

Sabi ko sa kaniya. natigilan naman siya sa sinabi ko

“Hey! I’m sorry… nag a-apologize na ako sa iyo…”

Sabi niya sa akin.

“I know. kahit tanga ako, alam ko at narinig ko…. nasa sa akin lang iyon kung tatanggapin ko ang sorry mo o hindi.”

Malamig kong sabi sa kaniya.

Natulala siya sa sinabi ko.

Pagkatapos ko mag ligpit at nag ayos ng kama ko ay pinapunta ko na siya sa kama ko. nakatingin lang siya sa akin pero ako ay hindi ko siya tinitignan.

“Kung may kailangan ka,

tawagin

mo lang ako sa ibaba.”

Sabi ko sa kaniya bago ako lumabas ng kwarto ko.

“T-Teka sandali… s-saan ka matutulog?”

Tanong niya sa akin.

“huwag mo akong alalahanin… kaya ko ang sarili ko. kahit sa labas ng bahay pwede ako matulog.”

Sabi ko sa kaniya at saka na lumabas ng kwarto ko at sinarado ko ang pinto.

Pagbaba ko ay naupo ako sa kawayan na sofa at duon ako naiyak nang naiyak.

Pinag

sisisihan

ko na nagkagusto ako sa kaniya.

pinagsisisihan

ko na

mahumaling

sa ka

gwapuhan

niya na may

kaakibat

na sakit sa akin. simula ngayon? hindi na ako

magpapapasok

ng kahit na sino sa buhay ko.

papaalisin

ko na siya sa buhay ko.

Naluluhang sabi ko sa isip ko.

Nag mukmok ako sa labas ng bahay namin, nagpahangin ako sa labas ng bahay namin. malapit na pala kaming magbakasyon. ilang buwan na lang at makakapag ehersisyo na ako kasama si Adrian.

Nung makapag pasya na akong bumalik sa loob ay nagtungo ako sa kwarto ko at naabutan ko siyang mahimbing na natutulog. kinumutan ko siya ng maayos at saka kinuha ko ang uniform niya para labhan iyon at ganun din ang akin.

After ko labhan ang uniform niya ay sinabit ko iyon sa labas ng bahay namin sa garden para matuyo dahil malamig ang hangin sa labas at ganun din ang akin. at saka ko na sinarado ang pintuan ng bahay namin at naglatag na ako ng banig sa sala at dito na ako natulog.

---

Rico

Nakaramdam ako ng pagpuno ng pantog ko kaya naman bumangon ako at tumayo sabay naglakad palabas ng kwarto ni Kiel. bumaba ako ng hagdan at dali-daling natungo sa CR nila para umihi.

Pagkatapos ko umihi ay lumabas na ako ng CR nila at nagtungo na nang hagdan paakyat. patungo pa lang ako sa hagdan nung natigilan ako sa nakita ko.

Nadatnan ko siyang natutulog sa banig na nakalatag sa sahig dito sa sala nila. nilapitan ko siya at saka ko siya tinignan maigi.

Halata sa pisngi niya na parang basa ito na parang kagagaling pa lang sa pag iyak. napatingin ako sa kanang pisngi niya na namamaga parin. naramdaman ko na naman ang konsensya ko na inuusig ako.

Bigla siyang gumalaw kaya naman napatayo ako at agad na umakyat nang hagdan papunta sa kwarto niya. pagpasok ko sa kwarto niya ay nagtungo na ako sa kama niya at nahiga na.

Inantay ko na lang na dalawin ulit ako ng antok ko. nakahiga lang ako at iniisip ko ang nangyari kanina sobra akong nagsisisi ngayon sa ginawa ko. matapos ko siyang pagbuhatan ng kamay ko ay may lajad loob pa akong nakikitulog ako ngayon sa bahay nila.

Sobrang mali ang ginawa mo Rico… paano mo nagawang pagbuhatan ng kamay ang lalaking iyon na walang ginawa sa iyo na mali? hindi ka niya sinaktan… nagawa lang niya

sirain

ang relationship niyo ni Althea at Ikaw pa itong may ganang pahirapan at pagbuhatan siya ng kamay? parang sobra naman yata iyan…

Sabi ng konsensya ko.

nung dinalaw na ako ng antok ay nakatulog na ulit ako.

Nagising ako kinaumagahan na maliwanag na sa labas. bumangon ako at saka niligpit ko ang higaan niya. natigilan naman ako nung makita ko ang uniform ko na plantsado na at nakasampay.

Nilapitan ko ito at amoy downy ito. mabango ang amoy niya. mas mabango pa ito kesa sa fabric conditioner na ginagamit ng mga maids namin sa mansion.

Nakita ko rin ang body towel na nakatupi malapit sa uniform ko, may nakapatong sa ibabaw nito ang Isang toothbrush na bago at toothpaste, may sabon din ba bago na panglalaki at shampoo na panglalaki din.

Kinuha ko ang mga iyon at saka bumaba ng hagdan. naabutan ko siyang nakabihis na siya at nag ka-kape sa mesa.

“Good morning!”

Bati ko sa kaniya ngunit hindi niya ako kinibo. mugto ang mga mata niya nung lingunin ko siya pero hindi siya tumitingin sa akin.

Napabuntong hininga na lang ako at pumasok na lang ako ng CR nila para maligo.

Nung matapos na ako maligo ay lumabas na ako ng CR. napatingin siya sa akin dahil topless akong lumabas. napatingin naman ako sa sarili ko.

Maputi ako, maganda ang pangangatawan ko may 6 pack abs ako at malalaki ng sakto lang ang mga biceps ko.

Inalis niya ang pagkakatingin sa katawan ko at nagsuklay na siya ng buhok niya sa harapan ng salamin.

“Papasok ka na ba? antayin mo ako… magbibihis ako sa itaas.”

Sabi ko sa kaniya.

“Hindi pa ako papasok… hindi ka pa kumakain ng agahan. hintayin nalang kita sa labas.”

Sabi niya sa akin.

tinanaw ko nalang siya palabas ng bahay nila at saka doon na ako umakyat paitaas sa kwarto niya at saka nagbihis na ako. pagbaba ko ay kumain na ako ng agahan na inihanda niya para sa akin.

Hindi ako masyadong kumakain ng agahan pero sa hinanda niya ay natakam ako. egg sandwich na may kasamang ham na parang bacon.. hindi ko namalayan naubos ko na pala ang laman ng pinggan at saka Isang basong kape ang naubos ko din.

Nag mugmog ako at saka lumabas na ng bahay nila. naabutan ko siya na nakaupo sa upuang bato sa gilid na para bang upuan ng mga tambay sa labas sa gilid ng tindahan. sinarado ko ang pintuan ng bahay nila at saka lumapit sa kaniya.

“Tara na!”

Aya ko sa kaniya. tumayo siya at nauna nang maglakad sa akin.

Pagdating namin sa school ay lumihis siya ng ibang daan at iniwan na ako. tumigil muna ako sa paglalakad at pinagmasdan ko siyang naglalakad palayo sa akin.

Hindi ako sanay na ganito ang

tinatrato

sa akin ng mga taong nakakasama ko. alam ko na bago pa lang siya sa buhay ko at ganun din siya sa akin… pero parang may bahagi na siya sa loob ko na hindi ko alam kung ano iyon and I hate this feeling na para akong hangin sa paningin niya… hindi ko alam ang gagawin ko para pansinin niya ulit ako.

Problemang sabi ko sa isip ko.

Malungkot akong pumasok sa loob ng room namin. wala ako sa mood hanggang sa sumapit ang recess… iniisip ko kung paano ko maibabalik ang pagpansin niya sa akin.

Ayoko na din ituloy yung masamang plano ko sa kaniya dahil nakaka konsensya na din.

Naisipan ko puntahan siya sa garden at hindi nga ako nagkamali. nanduon siya at nag iisa siya ngayon mabuti na lang at wala ang asungot na nerd na iyon.

“Ishmael… Ikaw na ba iyan? ang bilis mo naman nakabalik. hindi ba

punuan

ang canteen?”

Tanong niya sa akin na akala niya ay ako si Adrian. nakaramdam ako ng kaunting inis at selos sa lalaking iyon at sa kaniya.

“Kahit nandito ako sa harapan mo, nakatayo… siya pa rin ang hinahanap mo, ibang klase ka din.”

Malamig kong sabi sa kaniya. nabigla siya at napatayo habang nakatingin sa akin.

“A-anong g-ginagawa mo rito?”

Tanong niya sakin.

“Tsss! tanga ka talaga. hindi pa ba obvious? kaya ako nandito dahil gusto kong humingi ulit ng sorry sa iyo at gusto din kitang makausap?”

Sabi ko sa kaniya habang naka pasok sa loob ng bulsa ng slack pants ko na itim ang dalawang kamay ko.

Umiwas naman siya ng tingin sa akin samantalang ako naman ay nakatingin sa kaniya. hindi ko alam kung bakit? sabi ko pa noon ay ako ang sisira sa mundo niya ngunit bakit parang ang mundo ko ang nasira simula noong nagawa ko siyang pagbuhatan ng kamay ko?.

“Hindi mo na kailangan gawin iyon…

parusa

mo iyon sa akin, at nagtagumpay ka na

kawawain

ako kahit hindi sa harap ng maraming tao… kundi sa harapan ng kaibigan ko.”

Malamig niyang sagot sa akin. nagpantig ang mga tenga ko at nag flex ang magkabilaan kong panga sa sinabi niyang iyon sabay nag close fist ako at walang ano-ano ay hinawakan ko siya sa magkabilaan niyang braso at sinandal ko siya ng malakas sa puno.

“Bakit siya na lang palagi? bakit yung lalaki na iyon palagi ang

ginugusto

niyo at hindi ako? ano bang meron siya na wala ako huh? sabihin mo sa akin?”

Galit kong tanong sa kaniya. ngunit natigilan ako nung makita ko ang mga mata niya na lumuluha at nakatingin sa akin.

May kung ano sa loob ko na nabasag at doon ko na realized ang ginawa ko dahil na naman sa bad temper ko. napaatras ako at nabitawan ko ang magkabilaan niyang braso.

“S-sorry…. I-I’m sorry, h-hindi ko sinasadya.”

Nauutal kong sabi habang nakatingin ako sa kaniya. halata sa mga mata niya ang pagkasindak at takot sa akin.

Akma akong lalapit sa kaniya ngunit umatras siya palayo sa akin. para akong halimaw sa paningin niya ngayon.

“Kiel… I’m

sorr

——”

Putol ko sa sasabihin ko nung magsalita siya habang yakap yakap niya ang sarili niya.

“Huwag mo akong

matawag

tawag sa pangalan ko. hindi tayo

lubos

na

magkakilala

at magkaibigan…. alam mo? nag

sisisi

ako na nagkagusto ako sa iyo. noon? akala ko mabait ka, ang akala ko ay hindi ka kagaya sa mga bumu-bully sa akin rito. pero nagkamali ako… mas malala ka pala kesa sa kanila. nagawa mo akong saktan kahapon, ngayon uulitin mo ulit.”

Sabi niya sakin habang naluluha siya.

“Hindi ko sinasadya… please, maniwala ka sa akin!”

Sabi ko sa kaniya.

“No! hindi ako naniniwala sa iyo. at hinding hindi na ako maniniwala kahit kailan sa mga kagaya mo, sising

sisi

ako na pinapasok pa kita sa buhay ko. pero okay lang… saglit ka lang naman sa buhay ko. isipin mo na lang, isa na rin ako sa mga babaing niloko at sinaktan mo rito sa loob ng campus.”

Malamig niyang sabi sa akin.

“Thank you for everything! you are my best ever worst nightmare… and congratulations! you successfully destroyed my world. simula noong dumating ka sa buhay ko? nagbago ang lahat… nag karoon na ako ng trauma ngayon sa pag-ibig. kaya nang dahil sa iyo? hinding hindi na ako magmamahal pang muli.”

Sabi niya sa akin na naluluha.

Nakaramdam ako ng thorns na tumutusok sa puso ko ngayon palibot.

Nagawa ko naman ang gusto ko hindi ba? ang

sirain

ang mundo niya? pero bakit parang hindi ako masaya ngayon? sinira niya ang relationship namin ni Althea. kaya dapat

matuwa

ako dahil nagtagumpay ako. pero bakit nga hindi ko magawang maging masaya? anong mali sa akin? bakit feeling ko ay may kulang sa akin?….

Tanong ko sa isipan ko.

“Anong nangyayari rito?”

Napalingon ako sa likod ko nung makita ko si Adrian na halata sa mukha niya ang gulat at Galit. tumingin ito sa akin at akma akong lalapitan.

“Huwag! Ishmael…. umalis na lang tayo rito, doon na lang tayo sa student lounge. huwag na tayong babalik rito kahit kailan. ”

Sabi niya kay Adrian at naglakad siya at nilagpasan ako palapit kay Adrian na nasa likod ko. ramdam ko ang pagkabasag ng puso ko sa loob ng dibdib ko ngayon.

For the second time… nabasag ulit ang puso ko dahil sa taong mas pinili si Adrian kesa sa akin.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 11

Ishmael

“Wow from 70 kg, naging 55 kg ka na lang…

astig

huh? iba talaga ang nagagawa kapag broken hearted.”

Pang aasar ko sa kaniya.

“Sira! anong broken hearted na pinagsasabi mo diyan? hindi naman naging kami niyon. tsaka Isa pa

nakakalimot

na ako sa nangyari. feeling ko healed na ako from pain and may mga

natutunan

din ako habang na sa healing process pa ako before.”

Masayang sabi niya sa akin.

“Thanks to you! Ikaw ang susi sa lahat… kung hindi dahil sa iyo? siguro lalaki pa ako ng lalaki hanggang sa umabot ako ng obesity weight.”

Masayang dugtong pa niyang sabi sa akin.

Malaki ang pinagbago niya mula sa physical na katawan niya, kulay ng balat niya pati pag uugali niya.

Pumuti siya at pumayat sobra na parang daig pa niya ang Isang babae na may shape o hulma nang katawan. gumanda ang kutis niya, hindi siya palabas ng bahay nung bakasyon tanging sports center at bahay lang siya araw-araw.

Pinupuntahan ko siya sa bahay nila at kung minsan ay siya ang pumupunta sa mansion namin. pumuti siya dahil sa kakainom niya ng tubig everyday. nakaka apat na litro siya ng tubig sa Isang araw.

At ngayon na patapos na ang bakasyon namin ay paniguradong handa na siyang pumasok sa school kagaya ko. lumaki na din ang improvement ng katawan ko, nag karoon na rin ako ng abs at biceps.

“Hindi lang din sa akin… mag thank you ka din sa sarili mo dahil tinulungan ka niyang nag karoon ng disiplina lalo na sa pagkain, Hahahaha…”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“Oo nga eh, pasalamat ako at pumayat ako dahil kung hindi?

iinisin

mo na naman ako sa pag

pipisil

mo ng fats ko sa tiyan ko kagaya ng ginagawa mo dati…. mabuti na lang at wala na iyon ngayon. hahahaha… ”

Natatawang sabi naman niya. naglalakad lakad kami rito sa sports center. marami ang nag jo-jogging at nag e-exercise rito.

Sa Isang araw ay nakakadalawang balik kami rito. Isa sa umaga at Isa sa hapon na palubog na ang araw para hindi mainit sa balat.

“Siya nga pala… nalaman mo na ba ang section mo?”

Tanong niya sa akin.

“Hindi pa eh… Ikaw ba?”

Sagot niya sa akin.

“Oo nalaman ko na yung akin. As usual section 1 pa rin… 10- Rizal.”

Sagot ko sa kaniya.

“Ako kaya? ano kayang section ko?”

Tanong naman niya.

“Tignan natin… may link ako ng forms at doon ko nalaman section ko. tignan natin doon kung ano section mo… wait kunin ko lang phone ko.”

Sabi ko sa kaniya at saka dali-daling lumapit sa bench kung nasaan ang mga gamit namin.

Pagkakuha ko ng cellphone ko sa loob ng sling bag ko ay agad kong inopen ang phone ko sabay nagtungo sa browser para hanapin ang link.

Nung mahanap ko na ay agad ko iyon pinindot at nag loading lang ito ng ilang Segundo, nung ma open ko na iyon ay agad akong lumapit sa kaniya.

“Check natin… ano surname mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Villamanca.”

Sagot niya sa akin. nag type ako sa search button at lumabas ang name niya naka kabit sa pangalan niya ang section niya.

“10- Aguinaldo ka, katabi lang ng room namin.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Talaga? wow naman… Haha hindi ko ine-expect na

mapupunta

ako sa 2nd to the highest section. imagine 1-15 sections sa campus na iyon? napunta ako sa 2nd highest section? Haha ang cool talaga…. eh sino naman ang mga magiging kaklase ko. patingin nga ng list ng section namin.”

Sabi niya sa akin.

Binigay ko ang phone ko sa kaniya at saka niya hinanap ang list ng section nila.

Pinagmasdan ko lang ang mukha niya na nakangiti at maya-maya pa ay nawala ang mga ngiti sa labi niya.

“Bakit? anong meron?”

Takang tanong ko sa kaniya.

“Parang… gusto ko na lang lumipat ng 10-Aquino…”

Malungkot niyang sabi sa akin.

“Huh? why naman?”

Takang tanong ko sa kaniya..

“Kaklase ko siya!”

Sabi niya sa akin. napakunot noo akong nakatingin sa kaniya.

“Sinong siya?”

Tanong ko sa kaniya.

“Si Rico…. Rico Emmanuel Lim. kaklase ko siya ngayong nalalapit na pasukan.”

Sabi niya sa akin. natigilan ako sa mga narinig ko.

“Anong gagawin ko?”

Nag aalalang tanong niya sa akin. naglakad kami papunta sa mga gamit namin at naupo sa bench.

“Try ko mag tanong sa Registrar o di kaya sa principal kung pwede pa bang lumipat ng ibang section. kung pwede pa?

ililipat

kita sa 10-Aquino. pero kung hindi na? wala na tayong magagawa pa.”

Sabi ko sa kaniya.

“Kung hindi ka na pwede lumipat pa? ang kailangan mo na lang gawin ay huwag siyang pansinin at gawin mo ang lahat nang makakaya mo para

iwasan

siya. naiintindihan mo ba ako?”

Sabi ko pa sa kaniya. tumango naman siya sa akin.

“Basta! lagi mong iisipin na wala ka nang nararamdaman para sa kaniya. naka moved on ka na sa kaniya at tapos na iyon. Okay?”

Dugtong ko pang sabi.

Halata sa mukha niya na kinakabahan siya at natatakot siya sa mga pwedeng mangyari.

Nangangamba ako para sa kaniya, ayoko na ulit siyang masaktan pa. ilang buwan na ang lumipas simula noong magkakilala kami sa garden ng school. naging mag kaibigan kami hanggang ngayon.

After namin mag jogging sa sports center ay hinatid ko na siya sa kanila.

“Bukas ulit? anong oras? ganun parin ba?”

Tanong niya sa akin.

“Tss! hayyy nako… matatapos na buwan nang vacation natin hindi mo parin alam Oras ng exercise natin sa sports center. matanda ka na nga talaga…. 6 am po lolo… Hahahaha”

Natatawang sabi ko sa kaniya. binato naman niya sa akin ang face towel ko.

“Che! oo na… umuwi ka na sa Inyo, salamat ulit sa

paghatid

sa akin. ingat ka.”

Sabi niya sa akin.

Nagpaalam ako sa mama niya at sa dalawa niyang kapatid. nung nakauwi na ako sa amin, pagpasok ng sasakyan sa loob ng garage ng mansion. paglabas ko ng sasakyan ay sinalubong ako ni mommy.

“How is he? hindi mo siya dinala rito muna? sayang naman dahil nag bake ako ng cookies para sa inyo.”

Nagtatampo na sabi ni mama.

“Mom, may bukas pa naman eh. I swear…

isasama

ko siya rito bukas ng umaga after namin mag jogging sa sports center.”

Sabi ko sa kaniya. pumasok na ako sa loob ng mansion at nakasunod lang siya sa akin.

“Eh anak? kailan mo ba siya balak ligawan?”

Tanong sa akin ni Mom.

Napabuntong hininga ako. natigilan ako sa paglalakad at saka humarap kay mom sabay nilapag ko ang sports bag ko sa sofa.

“Hindi ko alam Mom… aaminin ko mom na natatakot ako na baka ma reject niya ako…. wala akong lakas ng loob mag confess ng feelings ko para sa kaniya.”

Sabi ko kay Mom. nilapitan naman ako ni mom at saka hinawakan ang magkabilaan kong balikat.

“Why don’t you try muna anak? wala naman mawawala kung hindi mo subukan hindi ba? don’t be so negative…  huwag ka kaagad mag isip ng mga negative thinking hanggat hindi mo pa nasubukan anak. malay mo? naghihintay lang din siya na Ikaw muna ang mag confess ng feelings mo sa kaniya at ganun din siya sa iyo? hindi ba?”

Sabi ni mom sa akin. napangiti ako sa sinabi ni mom, baka nga ganun din si kiel sa akin. hinihintay niya lang ako mag confess ng nararamdaman ko para sa kaniya.

After namin mag usap ni mom ay nag tungo na ako sa room ko, nagpahinga muna ako kaunti at saka naligo na. after ko maligo ay nahiga muna ako sa kama ko at kinuha ang cellphone ko.

Nagpunta ako sa album or gallery ng phone ko at napangiti ako habang pinagmamasdan ko ang mga stolen shots ko sa kaniya. marami akong stolen shots niya simula noong mataba pa siya hanggang ngayon na pumayat na siya.

Nag pa print din ako ng mga litrato niya na puro stolen shots at iilan lang ang mga litrato niya na napapayag ko siya na kuhaan ko siya ng litrato. maganda siya ngumiti, mukha siyang babae kapag naka side view at kapag naka stolen shots Lalo na kapag naka ngiti.

Napalundag ako sa tuwa at sa gulat na rin nung nag flash sa screen ng phone ko ang pangalan niya.

“Sh*t! tumatawag siya…”

Masayang sabi ko sabay bumangon sa pagkakahiga sa kama ko.

Sinagot ko kaagad ang tawag niya.

“Hello?”

Unang sabi ko nung masagot ko ang tawag niya.

“Hey! uhm…. nasa iyo ba yung comb and cap ko? wala kase siya dito sa sports bag ko eh.”

Sabi niya sa akin. natigilan naman ako sa tanong niya sa akin.

“Uhm… wait! check ko, nasa room ko ako now, nasa baba yung sports bag ko. baba ako saglit.”

Sabi ko sa kaniya.

“Okay lang, take your time!”

Sabi niya naman sa akin. lumabas ako ng kwarto ko at bumaba ako ng hagdaan kaagad at saka tinungo ang sofa namin sa living room dahil nanduon ang sports bag ko.

Pagdating ko doon ay naabutan ko pa ang sports bag ko na nasa sofa. binuksan ko iyon at saka hinalungkat ko ang laman ng sports bag ko.

Nakita ko ang cap na kulay blue at ang suklay niya na kulay blue din. hindi mabaho ang amoy ng mga iyon, amoy parang shampoo ng babae na hindi nakakasawang amuyin ang mga gamit niyang iyon.

“Hello, nakita ko na… nandito pala siya sa loob ng sports bag ko.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Sabi na eh, haha pasensya na kung

nailagay

ko sa loob ng bag mo… kunin ko iyan sa iyo bukas.”

Sabi naman niya sa akin.

“Okay, Sige… ahh by the way, I forgot to say this… gusto nga pala ni mom na makita ka ulit, kaya bukas…

isasama

kita pauwi rito sa mansion after natin mag jogging sa sports center.”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Okay, sure! no problem sa akin… na miss ko na din si Tita Isadora.”

Sabi naman niya sa akin.

“Ako? hindi mo ba ako namiss?”

Tanong ko sa kaniya na out of nowhere. hindi ko napigilan ang sarili ko na itanong iyon sa kaniya. kaya maski ako ay nabigla sa sinabi ko na iyon.

“Namiss din kita syempre… ang

daldal

mo kaya,

kalalaki

mong tao napaka talkative mo. hahahaha…

mabenta

sa akin ang mga corny and witty jokes mo eh.”

Sabi naman niya sa akin. napangiti ako ng wala sa Oras at napakagat labi na rin.

Sh*t this feeling… para akong

sasabog

sa

kilig

ngayon.

Sabi ko sa isip ko.

“Oh paano? bukas na lang?”

Sabi niya sa akin na halata sa boses niya na masaya siya.

“Yup! susunduin kita ng maaga bukas diyan sa Inyo, don’t be late… I will punish you kapag pinaghintay mo ako ng 5 minutes.”

Sabi ko sa kaniya.

“Opo, Doc. Madrid!”

Sabi naman niya sa akin.

“Hahaha… wala pa, someday pa iyon. pero masarap siya pakinggan sa tenga.”

Sabi ko sa kaniya.

“Edi

sanayin

ko na sarili ko na

tawagin

ka na ganun. starting tomorrow…”

Sabi niya sa akin.

“Okay lang sa akin… ako doctor tapos Ikaw naman ang intern ko. i control you, i am your mentor. so kailangan? ako lang lagi ang susundin mo, is that clear?”

Sabi ko sa kaniya.

“Copy! Doc. Madrid!”

Sabi naman niya. natawa kaming pareho sa mga pinagsasabi namin.

“Ba-bye na po Doc. Madrid, see you tomorrow po.”

Sabi niya sa akin.

“See you tomorrow din my intern… don’t be late tomorrow, good night and sweet dreams.”

Sabi ko sa kaniya nang nakangiti.

“Good night and sweet dreams din Doc. Madrid!”

Sabi niya sa akin.

After niyon ay binaba na niya ang tawag niya sa akin.

“I love you, not just a friend… I love you more than a friend.”

Sabi ko na kunwari ay nasa kabilang linya pa siya.

Napahiga ako sa kama ko ulit…

“Kailan ako mag

tatapat

ng nararamdaman ko sa iyo? sana bigyan mo ako ng lakas ng loob o maging way ka sa akin para

makaamin

ako sa iyo. at sana….. hindi mo ako ma reject!”

Sabi ko sa kawalan habang nakatingin sa kisame ng kwarto ko.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 12

Third Person POV

“Sh*t! late na ako sa first subject.”

Hinihingal na tumatakbong sabi ni Kiel papasok sa gate ng school, first day pa naman ng pasukan ngayon at for sure ay nag a-attendance na ang first subject teacher nila sa room nila.

Na late siya ng gising dahil inasikaso pa niya ang mga uniform ng mga kapatid niya at mga gamit nito kagabi.

Nung makarating na siya sa building kung saan ang room nila ay mabilis niya inakyat ang hagdan paakyat sa 2nd floor. nung makarating na siya sa 2nd floor ay nadaanan niya ang room ni Ishmael at may teacher na sila sa loob.

Nakita naman siya ni Ishmael dahil nakaupo lang ito malapit sa bintana sa may hallway.

Tatawagin na sana siya ni Ishmael ngunit nag uumpisa na mag lecture ang teacher nila na nasa harapan.

Nung makalapmas na si kiel sa room nila ay huminto na ito sa ikalawang room na bukas ang pinto.

“Mr. Villamanca? absent ba ito?! where are you?”

Rinig na tanong ng first subject teacher nila na nakaupo sa harapan habang hawak ang master list. lalagyan na sana ito ng teacher nila ng absent nung makatapak na ang mga paa ni Kiel sa sahig sa loob ng room nila.

“I’m here Sir, present po. Sorry I’m late!”

Hinihingal na sabi ni Kiel. naglingunan lahat ng mga kaklase niya sa kaniya maski si Rico.

Halata sa mga mukha nila ang pagtataka kung sino siya, mukha kase siyang transferee dahil sa bagong itsura niya at sa katawan niya ngayon na payat na.

“Oh, your here! mabuti at nakaabot ka. please come in….”

Sabi ng teacher nila. naglakad naman si Kiel papasok sa loob at palinga-linga siya na parang naghahanap ng bakanteng upuan.

“Sino siya? parang ngayon ko lang siya nakita dito sa school? mukha siyang transferee…”

Bulung-bulungan ng mga estudyante na kaklase niya nung madaanan niya ang mga ito.

“Villamanca ang surname mo, so probably ay sa likod ka

uupo

dahil Ikaw ang huling lalaki sa boys list ng section na ito… oh? katabi mo si Mr. Lim for now. hindi pa kayo naka alphabetical order pero hindi ka na aalis sa inuupuan mo dahil

panghuli

ka naman sa mga lalaki.”

Sabi naman ng teacher sa kaniya.

“Yes po Sir, thank you po!”

Magalang niyang sabi at naglakad na patungo sa vacant chair na nasa tabi ni Rico. nung makalapit na siya sa upuan niya ay inusod niya iyon kaunti palayo kay Rico at saka na siya umupo.

Hindi niya naramdaman ang palihim na pag usod din ni Rico palapit sa upuan niya.  Nakatuon lang ang mga mata ni Kiel sa harapan at nakikinig sa sinasabi ng adviser nila na first subject teacher pala nila.

Science ang hawak nito na subject, labis siyang natuwa nung malaman niya na science subject teacher/adviser nila dahil paborito niya ang science subject noon pa.

“New school year… New you?! wow!”

Bulong ni Rico sa kaniya. nasa pinaka dulo sila na row.

Hindi siya pinansin ni Kiel at nakatuon lang ang mga mata niya sa harapan. nung matapos na ang time ng first subject nila, palabas na sana ang adviser nila na lalaki sa room nila niyon.

“

Arayyy

!”

Napalakas na sabi ni Kiel kaya napalingon ang mga kaklase niya sa kaniya pati ang adviser nila.

“Is there something wrong in your chair, Mr. Villamanca?”

Tanong ng adviser niya sa kaniya.

“Uhm… w-wala naman po Sir. may

antik

po kasing

kumagat

sa daliri ko kaya napasigaw po ako sa sakit.”

Pagdadahilan niya. tumango lang ang adviser nila sa kaniya at saka na ito lumabas. nagpipigil naman ng tawa ngayon si Rico dahil sa ginawa niyang pagpisil sa daliri sa kamay ni Kiel.

“Ano? hindi mo parin ba ako

papansinin

?”

Tanong ni Rico sa kaniya.

Hindi nagsalita si Kiel at kunwari itong may sinusulat sa notebook niya pero bigla itong inagaw ni Rico sabay tinignan ang sinusulat niya.

“Ang ganda naman ng penmanship mo. pwede rin ba akong

pasulat

ng mga subject titles sa cover ng notebook ko?”

Tanong sa kaniya ni Rico. nakasandal lang sa sandalan ng upuan si Kiel at naka cross arms at nakatingin sa harapan ng board.

Umaaktong wala siyang naririnig na kumakausap sa kaniya.

Nung pumasok na ang 2nd subject teacher nila ay nag pa alphabetical order ito na mga upuan. nakahinga naman ng maluwag si Kiel dahil nawala na sa tabi niya si Rico at nasa 3rd row na ito at siya naman ay nasa last row ng mga lalaki sa dulo.

“Mukhang your not in a good mood today huh?”

Tanong sa kaniya ng katabi niya na lalaki.

Nilingon naman niya ito. gwapo din ito at matangkad.

“Kanina pa. na late ako kanina…”

Sagot sa kaniya ni Kiel.

“Yeah, I know. if I’m not mistaken… Ikaw yung mataba na

binubully

noon right? hindi nga ako

makapaniwala

na pumayat ka na ngayon… good for you! mukha kang babae sa

malayuan

kanina nung unang kita ko palang sayo pagpasok mo sa room.”

Naka ngiting sabi niya sa kaniya. napangiti naman siya sa sinabi ng lalaking iyon.

“Talaga? hahaha… maliit lang na bagay, ayoko na kasing

tumaba

pa lalo. and besides

mapapamahal

na naman ang mama ko bumili ng uniform na extra large so I decided na

magpapayat

na lang.”

Masayang sagot naman niya sa lalaki.

“By the way… I know your name, I’m Cyrus… Cyrus Rio

Trillanes

.”

Pakilala nito sa kaniya sabay abot ng kamay niya.

“Nice to meet you Cyrus.”

Masayang sabi ni Kiel sabay abot ng kamay niya sa kamay ni Cyrus na nakalahad sa kaniya at nag shake hands silang dalawa.

“Ang

lambot

naman ng kamay mo. parang bulak… ganun din ang balat mo, bagay na bagay sa iyo talaga na maputi  at malambot na balat.”

Sabi naman ni Cyrus sa kaniya sabay hinagkan ang likod ng palad ng kamay niya. nabigla naman si Kiel sa ginawang iyon ni Cyrus.

“What the hell are you doing to him?”

Nabigla silang dalawa nung marinig nila ang mahina ngunit gigil na tanong ni Rico kay Cyrus.

“Bro, chill! wala akong ginagawang masama sa kaniya…. and ano naman ang ginagawa mo here? dito ka ba nakaupo sa dulo sa row namin? who are you?”

Tanong ni Cyrus kay Rico. yumuko si Rico para magpantay ang mga mukha nila ni Cyrus.

“Hindi ko kailangan

ipakilala

ang sarili ko sa iyo. cause you are a nobody, a nonsense d*ck head in front of me …. now move! don’t you ever touch what is mine.”

Gigil na sabi ni Rico sa kaniya.

Natigilan naman si Kiel sa mga sinabi ni Rico kay Cyrus. at mas lalo siyang natakot at napatanong kung ano ang ibig sabihin na sinabi ni Rico sa huli.

“Bakit hindi ka na lang bumalik sa upuan mo? hindi ba’t nakaupo ka sa 3rd row? bakit ka nakarating dito?”

Sarkastikong sabi ni Kiel kay Rico. nilingon siya ni Rico at bakas sa mga mata mo Rico ang inis at Galit at nag f-flex ang mga panga niya hindi kay Kiel kundi sa lalaking nakahawak parin sa kamay ni Kiel.

(Bogggssshhhh) ingay na parang may nahulog na mabigat na gamit sa sahig

Natigilan ang lahat ng estudyante dito sa loob ng room dahil sa ginawang pagdadabog ni Rico, binalibag niya ng malakas ang Isang upuan na kahoy na sira na ngayon.

Mabuti na lang at wala na ang 2nd subject teacher nila.

Kinuha ni Rico ang bag niya sabay lumipat sa tabi ni Kiel. halata sa mga kilos ni Rico na Galit ito lalo na sa pag upo nito sa upuan niya katabi ni Kiel.

Tahimik lang si Kiel ngunit nakakaramdam siya ngayon ng takot sa katabi niya.

“Look what you did?

ginalit

niyo ako ng gag*ng lalaking iyon kaya nakagawa ako ng ganun bagay kanina.”

Inis na bulong ni Rico kay Kiel. nilingon naman siya ni Kiel.

“Ano bang problema mo? kanina ka pa

aah

? napaka

epal

mo masyado. masyado kang

papansin

… nag uusap lang kami ng lalaking iyon, masama ba iyon?”

Tanong ni Kiel sa kaniya.

“Nag uusap? Talaga? sa lagay na iyon nag uusap kayo? kitang kita ko kung paano niya hinalikan ang kamay mo. tingin mo nag uusap pa kayo niyon?”

Gigil na tanong ni Rico sa kaniya.

“Oo! sign of gentleman yung ginawa niya,

palibhasa

kase hindi ka gentleman… womanizer ka nga pala at hindi mo iyon magagawa kahit kanino dahil

babaero

ka.”

Sarkastikong sabi ni Kiel sa kaniya.

“Hindi ko pala magagawa huh? pwes ito magagawa ko….”

Bulong ni Rico sa kaniya sabay hinawakan niya ng mahigpit ang panga ni Kiel at pinihit iyon paharap sa kaniya at saka siya siniil ng halik.

Nanlaki ang mga mata ni Kiel sa ginawang iyon ni Rico at saka agad niya ito tinulak palayo sa kaniya at sabay sinampal ng malakas.

“Bastos!”

Sigaw niya kay Rico. natigilan silang dalawa nung makita nilang nakatingin sa kanilang lahat ang mga kaklase nila.

Dahil sa kahihiyan na iyon ay napatayo sa kinakaupuan si Kiel at naglakad ito ng mabilis palabas ng room habang naluluha. patakbo siyang lumayo sa room nila at nadaanan niya ang room ni Ishmael na katabi lang ng room nila.

“Kiel…. Kiel, wait! saan ka pupunta?”

Sigaw ni Ishmael sa kaniya ngunit hindi na magawang lingunin ni Kiel si Ishmael.

Nagtungo sa CR si Kiel at humarap sa salamin sabay binuksan ang gripo at naghilamos ng naghilamos. wala siyang pake kung mabasa man ang uniform niya, hinugasan niya ang labi niya na parang may nakadikit na mikrobyo doon dahil sa ginawang paghalik sa kaniya ni Rico.

“Kiel? what happened? are you okay?”

Takang tanong ni Ishmael sa kaniya nung mahabol siya nito. lumapit ito sa kaniya at saka sinuri siya ng maigi kung ayos lang ba  ito.

(Hagulhol) umiiyak na humarap si Kiel kay Ishmael

“What’s wrong? bakit ka umiiyak?”

Nag aalalang tanong ni Ishmael sa kaniya.

“H-Hinalikan ako ni Rico…

pinuwersa

niya akong h-hinalikan sa labi ko.”

Humahagulhol na sumbong ni Kiel sa kaniya.

“What? f*ck that guy… hahanap at hahanap siya ng paraan para mapansin mo lang siya. how desperate he is…. huwag kang mag alala.. Isusumbong ko ito sa guidance counselor at mag re-request din ako na baka kung pwede

ilipat

ka ng ibang section, sa 3rd section kita ilalagay nang sa

gayon

hindi ka na niya

gambalain

at lapitan.”

Mahabang sabi ni Ishmael kay Kiel. nagagalit siya ngayon dahil sa ginawa ni Rico kay Kiel. at hindi siya makakapayag na guluhin o bully-hin ulit ni Rico si Kiel.

“And do you think papayag ako sa pinaplano mong ilayo mo siya sa akin?”

Natigilan silang dalawa ni Kiel at nilingon ang nagsalitang si Rico na nakatayo sa may pintuan ng CR.

“Hayop ka! bakit mo siya hinalikan? hindi mo ba alam na pwede kitang ipa suspend o ipa expelled sa school na ito dahil sa ginawa mong pang ha-harass sa kaniya?”

Galit na sabi ni Ishmael kay Rico.

Lumapit naman si Rico sa kanilang dalawa.

“I know! pero hindi ko iyon ginawa as a trick or a joke? hindi ko iyon ginawa dahil gusto ko siyang pag

tripan

… if you think na binubully ko siya kagaya noon? hindi na iyon yun ngayon… ginawa ko iyon dahil gusto ko siya.”

Seryosong sabi ni Rico kay Ishmael. nabigla si Kiel sa mga narinig niya at mas lalong nag alab ang Galit sa mukha ni Ishmael dahil sa mga sinabi ni Rico sa kaniya.

Biglang kinuwelyuhan ni Ishmael si Rico.

“Sa tingin mo papayag kayo na maging kayo ng kaibigan ko? haha… baliw ka na! hindi ako papayag na maging kayo ni Kiel. bakit? dahil gag* ka….

manloloko

ka, alam kong sasaktan mo ang damdamin niya kagaya ng mga ginagawa mo sa mga babae rito sa loob ng campus.”

Galit na Galit na sabi ni Ishmael sa kaniya.

“Tsk tsk tsk… Don’t act a superhero sa harapan ni kiel, Adrian… seriously? kaibigan? kaibigan lang ba talaga ang tingin mo kay kiel? oh baka natatakot ka lang umamin na may gusto ka sa kaniya kaya ginagawa mong excuse ang pagkakaibigan niyong dalawa?”

Sabi ni Rico kay Ishmael, natigilan si Ishmael sa mga sinabi ni Rico sa kaniya. sabay tinaggal ni Rico ang mga kamay ni Ishmael sa pagkakahawak nito sa kwelyo ng uniform niya.

“Kung noon nagawa mo akong lokohin sa harapan ni Jonas na magkaibigan lang kayo. ngayon hindi na?! inagaw mo sa akin ang taong pinakamamahal ko noong elementary pa lang tayo…. kaya ngayon? hindi ko na hahayaan na magawa mo ulit iyon sa akin.

uunahan

na kita. gusto ko si kiel at gagawin ko ang lahat makuha ko lang siya sa iyo…. kaya ko nga siya hinalikan kanina sa loob ng room, dahil simula sa araw na ito? property ko na siya… pag ma-may ari ko na siya.”

Seryosong sabi ni Rico kay Ishmael. napaatras naman si Kiel at halata sa mga mata niya ang gulat.

“No! hindi maaari iyon… kahit kailan ay hinding hindi mo ako pag aari, kahit ilang beses mo pa akong halikan ay hinding hindi mo ako pwedeng

ariin

. ayoko sa iyo! ayoko sa iyo…..”

Naluluhang sabi ni Kiel kay Rico. bigla naman umalis si Rico sa harapan ni Ishmael at nilapitan si Kiel sabay sinandal niya ito sa pader ng CR at pwersahan hinalikan sa mga labi nito.

Nagpupumiglas si Kiel ngunit mahigpit na hawak ni Rico ang mga kamay ni Kiel na nakadikit ngayon ang mga ito sa pader. lumalalim ang ginagawang paghalik ni Rico kay Kiel.

Wala nang nagawa si Kiel dahil malakas si Rico kahit anong piglas niya ay hindi na niya ito magawang labanan pa. nung una ay hindi maibuka ni Kiel ang mga labi niya pero kinagat ni Rico ang lower lip ni Kiel. 

Nasaktan si Kiel doon kaya hindi niya namalayan na naibuka na niya ang labi niya at tuluyan nang naangkin ni Rico ang buong labi ni Kiel ganun din sa loob nito.

Sinisipsip ni Rico ngayon ang dila ni Kiel at nakaramdam ng kakaibang pakiramdam si Kiel sa ginagawa ni Rico sa kaniya kung kaya’t hindi niya mapigilan mapa ungol ng kaunti.

Nakatulala na lang si Ishmael habang pinagmamasdan niyang hinahalikan ni Rico si Kiel. hindi niya namalayan na napaluha na siya sa kinatatayuan niya ngayon.

Nung maputol ang halikan nila ay tinulak ni Kiel si Rico palayo at hinang hina si Kiel ngayon, wala siyang mukhang maiharap kay Rico na nakatingin parin sa kaniya.

“Hope you like my sweet and gently kiss… my soon to be

Qīzi

(

Wife

)..”

Smirk na sabi ni Rico. sabay hawak sa pulsuhan sa kamay ni Kiel at hinila ito palapit sa kaniya.

Humarap sila kay Ishmael na naluluha ngayon at nakatingin si Kiel at Ishmael sa isat-isa na parehong naluluha. niyakap ng mahigpit ni Rico si Kiel sa harapan ni Ishmael.

“Don’t waste your time sa plano mong ilayo mo siya sa akin…

mapapagod

ka lang, dahil kahit anong gawin mong ilayo siya sa akin? hahanapin at hahanapin ko parin siya…. uulitin ko ang sinabi ko sa iyo, simula sa araw na ito…. akin na siya! better luck next time Adrian,

Wǒ

yíngle

!

(

I win)

…”

Sarkastikong sabi ni Rico kay Ishmael at saka na ito naglakad palabas ng CR na hila-hila si Kiel. naiwan si Ishmael sa loob ng CR na iyon na umiiyak.

© BeauConcubine     |     2022

Chapter 13

Kiel

“Uhm…. Ishmael? Galit ka ba sa akin?”

Takang tanong ko sa kaniya.

Natatakot akong tanungin siya ngayon, kanina ko pa siya hinahanap. simula Kasi nung pwersahan akong halikan ni Rico sa loob ng CR na iyon.

Hindi na siya nagparamdam sa akin.

Recess namin at nakita ko siya dito sa garden. nakaupo lang siya sa lilim ng malaking puno kung saan kami tumatambay dati.

“Sorry na…. Ishmael!”

Malungkot kong sabi sa kaniya.

“Sira ka talaga… hindi naman ako galit sa iyo, sino naman may

sabing

galit ako sa iyo?”

Natatawang sabi niya sa akin. umupo naman ako sa tabi niya.

“Akala ko kase galit ka.. ilang araw mo ba naman akong hindi pinansin eh.”

Sabi ko sa kaniya.

“Hindi kita pinansin dahil gusto ko munang

magpalamig

ng ulo dahil sa ginawa ni Rico sa iyo sa harapan ko.”

Sabi niya.

“Hindi ako galit sa iyo… pero sa kaniya? Oo.”

Sabi niya sa akin.

“Maski naman ako… galit sa kaniya, hindi nakakatuwa ang ginawa niyang iyon. akala mo ba nagustuhan ko ang halik niyang iyon sa akin? tsss!

asa

siya?! hindi pa ako

nasisira

ulo para magustuhan ko ang halik niya.”

Mahabang sabi ko kay Ishmael.

“Mabuti naman kung ganun? mukhang naka moved on ka na nga sa kaniya.”

Sabi niya sa akin.

“Yup! naka moved on na ako sa kaniya… tanga lang magkakagusto sa kaniya like mga girls dito sa campus. imagine? alam naman nila na everyday nagpapalit ng girlfriend iyang

mokong

na iyan parang brief lang niya. gusto pa rin nila ang lalaking iyon?”

Gigil kong sabi.

“Wala kang magagawa… gusto nila ma experience yung bed scene kay Rico.”

Sabi niya.

“Akala naman nila kapag binigay nila ang sarili nila kay Rico…. eh, hindi na sila

ipagpapalit

ng

gung-gong

na iyon.sa iba?!”

Sarkastikong sabi ni Ishmael.

“I agree! pero buhay naman nila iyan eh. sila naman kawawa sa huli at hindi tayo, katawan naman nila iyan at hindi sa atin. ”

Sabi ko sa kaniya. nagkatinginan kaming dalawa at sabay nag apir.

“Pero? what if na bumalik ang nararamdaman mo para sa kaniya? anong gagawin mo?”

Tanong niya sa akin out of the blue.

Napalingon naman ako sa kaniya dahil sa pagkabigla ko.

“Bakit mo naman naitanong iyan?”

Tanong ko sa kaniya.

“Wala lang! may ganun kase na case eh, lalo na sa mag ex… yung akala mong naka moved on ka na sa kaniya? pero hindi mo

mamamalayan

na

bumabalik

ang nararamdaman mong pagmamahal o pagtingin sa kaniya.”

Sabi sa akin ni Ishmael.

Natigilan ako sa mga sinabi niyang iyon.

“Hindi ko alam…. I’m not ready for that! hindi ko naman din alam kung ano ba ang pwede kong gawin eh, kapag iyon ang nangyari.”

Sabi ko sa kaniya sabay nag buga ng hangin sa kawalan.

“I hope… hindi mangyari iyon yung sinabi mo na iyon sa akin ngayon.”

Sabi ko sa kaniya.

Nakaka trauma at nakaka takot. ilang days lang ako umiyak and I’m very regretting na siya pa ang nagustuhan ko.

Pero alam ko na mababaw lang iyon na pagkakagusto ko sa kaniya. infatuated ba? parang ganun. doon pa lang natatakot na ako, what if pa kaya na pumasok na ako sa real world ng relationship?

“Huwag kang matakot mag mahal ulit… ganun talaga ang buhay natin dito sa mundong ibabaw. ilang beses kang

masasaktan

at

madadapa

? pero babangon ka pa rin at

magpapatuloy

sa laban ng buhay… hindi ibig sabihin na nasaktan ka na is titigil ka na. yung mga past, toxic, red flag relationship mo in the future if magkakaroon ka man? Alam ko na may makukuha kang lesson sa mga iyon at pwede mo siyang i apply through your own… yourself, at if may magpakita ng motive sa iyo? alam mo na ang gagawin mo kase nga may lesson kang

natutunan

sa past relationships mo.”

Mahaba niyang payo sa akin.

“Wow

hanep

? love guru yarn?! parang may experience ka na ahh?!”

Natatawang sabi ko sa ka niya.

“Tsss! basta sundin mo na lang sinabi ko sa iyo….”

Sabi naman niya sa akin sabay napailing.

“Oo naman, sino ba naman gusto na paulit-ulit na sinasaktan at wala parin natututunan?”

Sabi ko naman sa kaniya.

Napahiga naman siya sa Bermuda grass at nakatingin sa mga sanga ng puno.

“kung hindi managing kayo, sana tayo na lang….”

Bulong niya na rinig ko kaunti. pero hindi malinaw sa akin kaya napalingon ako sa kaniya.

“Ano yung sinabi mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Huh? wala… wala akong sinasabi, baka naririnig mo lang mga nag

ro-role

play sa auditorium.”

Sabi niya sa akin..

“Bakit? ano bang pagkasabi?”

Tanong niya sa akin.

“Hindi malinaw eh, kaya ko nga

pinapaulit

sa iyo yun… akala ko naman ikaw ang nagsalita o nagsabi niyon.”

Sabi ko sa kaniya.

“Na experience mo na bang ma fall sa kaibigan mo?”

Tanong niya sa akin. lumingon ulit ako sa kaniya. tinatanaw ko kase ang malaking field ng campus at may mga elementary naglalaro roon.

“Hindi pa! bakit mo naman naitanong?”

Tanong ko sa kaniya.

“Wala! hindi ba maganda yung ganun? yung mag uumpisa kayo sa pagkakaibigan until na fall kayo sa isat-isa… at least kilala niyo na ang isat-isa at para na rin lumalim ang relationship niyo together.”

Sabi niya sa akin.

“Kung

sabagay

tama ka! kaya lang kase kapag hindi nag work iyon, masisira ang relationship niyo bilang magkaibigan. nakakalungkot din kase matagal niyong

inipon

yung years na magkaibigan kayo tapos masisira lang dahil pinilit niyo na maging kayo not just a friend relationship kundi more than a friend.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Yup! pero hindi lahat

nauuwi

sa ganun, may mga successful din sa relationship na nagsimula sa pagiging mag kaibigan hanggang sa sila ang nagkatuluyan sa huli.”

Giit pa niya.

“At gusto ko iyon ma experience…”

Sabi pa niya. nakatingin lang ako sa kaniya.

“Ako lang ba friend mo here?”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo!”

Sabi niya.

“Wala ka na bang ibang friends? like childhood friend?”

Tanong ko ulit sa kaniya.

“Wala! shy type nga ako noon hindi ba? sinabi na iyon ni mom sa iyo?”

Sagot naman niya sa akin. napatango ako sa sinabi niyang iyon.

“Edi…. maghanap ka ng ibang kaibigan maliban sa akin. babae naman

kaibiganin

mo para iyon ang makatuluyan mo someday.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Bakit ko naman gagawin iyon? eh nandiyan ka naman.”

Sagot niya sa akin. natigilan ako at nilingon ko ulit siya. nagsalubong ang mga mata namin together at parang may kung anong mensahe sa mga mata niya na gustong iparating o sabihin sa akin.

“Hey! kiel….. nandito ka lang pala, kanina pa kita hinahanap.”

Natigilan kami ni Ishmael nung lumitaw sa harapan namin si Rico.

“Why are you doing here?”

Tanong ko sa kaniya.

“I’m here para

sunduin

ka.”

Sabi niya sa akin.

“Tsss! seriously? mukha ba akong

pilay

o

baldado

para need mo pa akong

sunduin

? i have two legs and foot at nasa maayos na kalagayan. so

makakapaglakad

ako ng mag Isa. and beside? hindi pa naman tapos ang lunch break….”

Sarcastic ko na sabi sa kaniya.

“

Tss! kahit ano pang sabihin mo? Susunduin parin kita dito at wala kang magagawa…”

Madiin niyang sabi sa akin. sabay hablot ng kamay ko patayo.

“T-Teka nga?! ano ba? nasasaktan ako…”

Reklamong sabi ko naman sa kaniya.

“Bitawan mo siya!”

Sabi naman ni Ishmael. tumayo ito at lumapit sa amin.

Natigilan naman si Rico at nilingon si Ishmael.

“Bakit? anong gagawin mo?”

Tanong naman ni Rico sa kaniya.

“Siya ang pumunta rito… nakita mo naman na nag uusap pa kami hindi ba?”

Sabi naman ni Ishmael sa kaniya.

“And so? pakialam ko kung nag uusap pa kayo? susunduin ko parin siya.”

Matigas na sabi ni Rico kay Ishmael.

Lumapit naman si Ishmael sabay hinatak ang kamay ko na hawak ni Rico. at saka hinila ako ni Ishmael palayo kay Rico.

“Gusto mo talaga na

magkasakitan

pa tayo rito eh. ano?!”

Maangas na sabi naman ni Rico sa kaniya.

“Tsss! eh ano naman ngayon? hindi ako natatakot sa iyo.”

Sabi naman ni Ishmael sa kaniya.

Bigla na lang sinapak ni Rico si Ishmael at napabulagta ito sa lupa. nabigla ako sa ginawa ni Rico at saka ako lumapit kay Ishmael.

“Ishmael, are you okay?”

Tanong ko sa kaniya sabay inalalayan ko siyang tumayo.

putok ang gilid ng labi niya dahil sa pagkakasapak ni Rico roon.

“Ano bang problema mo? masyado ka nang

nakikialam

sa amin at sa buhay ko?”

Sigaw kong patanong kay Rico.

“Hindi naman tayo close hindi ba nor a friend? so bakit ka ba mahilig

mangialam

sa buhay ko o sa amin?”

Galit kong tanong sa kaniya.

“Tsss! hindi ka nakikiaalam sa buhay ko? really? Ikaw pa talaga ang may ganang nag sabi niya at hindi ako? sino ba ang nauna? huh? hindi ba Ikaw?”

Galit niya rin sabi sa akin.

“

Nakialam

ka sa relationship namin ni Althea before. kung tutuusin hindi rin kita kilala eh pero gusto kitang

gantihan

sa

pangingialam

mo sa amin noon.”

Galit na galit niyang sabi sa akin.

“Ginawa ko iyon dahil iyon ang nararapat! hindi ka Diyos o

makapangyarihan

tao para

paglaruan

ang damdamin ng mga tao lalo na sa mga

kababaihan

.”

Galit ko naman sabi sa kaniya.

“Your just a f*cking jerk man.”

Sabi ko pa.

“Jerk pala huh?”

Sabi niya sabay tinulak niya ako ng malakas sa puno at saka niya ako sinibasib ng halik sa labi ko. tinulak ko naman siya palayo sa akin pero sadya siyang malakas.

“Ahhhh…. ano ba? layuan mo akong hayop ka!”

Sigaw ko habang pinipilit niya akong halikan sa labi ko. hinawakan niya ang panga ko ng mahigpit at saka pwersahan niya akong hinahalikan ngayon.

“Gag* ka… bitawan mo siya!”

Sigaw naman ni Ishmael at saka tinulak ng malakas si Rico. at nung nabuwal si Rico sa lupa ay dinaganan niya ito at saka niya sinapak ng apat na beses sa mukha.

nagpagulong-gulong sila sa Bermuda grass at nagsasapakan na.

Nabigla ako sa mga nakita ko. agad akong tumakbo palabas ng garden at humingi ng tulong sa mga estudyanteng hindi kalayuan sa gate ng garden.

Agad naman silang rumisponde at saka inawat nila ang dalawa. dumami ang mga estudyante rito sa garden, puro babae pa ang iba.

“Nako! anong nangyari? bakit sila nag

sasapakan

? kawawa naman ang mukha ni Rico my loves…”

Rinig kong sabi ng babae na parang Taga lower section.

Nilapitan ko naman si Ishmael.

“Ayos ka lang? halika… pumunta tayo ng clinic. gamutin natin iyang sugat mo.”

Sabi ko sa kaniya sabay hinila ko siya palabas ng garden na iyon ngunit hindi pa naman kami makakalabas ay nagsalita si Rico.

“Subukan mong

lumagpas

sa gate ng garden…. sinasabi ko sa iyo, hindi kita

patatahimikin

hanggang sa

pagtanda

natin at lalo na sa huling hininga mo…

guguluhin

parin kita!”

Sabi niya sa akin. agad ko naman siyang nilingon.

“Sige lang, gawin mo

… hindi ako natatakot sa iyo! ipakita mo rin sa mga estudyanteng

nandirito

ngayon ang tunay mong ugali kung gaano ka kasama.”

Sabi ko sa kaniya at saka naglakad na kami ni Ishmael palabas ng garden na iyon at nagtungo na sa clinic.

Nung makarating na kami sa clinic ay pumasok na kami sa loob at saka siya inasikaso ng naka duty na nurse doon.

“Uhm… nurse, ako na lang po ang mag aasikaso sa kaniya… bigyan niyo na lang po ako ng cotton at saka agua kung meron kayo and betadine na din po.”

Sabi ko naman sa nurse.

“Sige, kuha ako!”

Sabi naman ng nurse sa akin.

Pinaupo ko si Ishmael sa gilid ng hinihigaan ng patient kapag may sinusugod dito sa clinic.

Pinagmasdan ko ang mga sugat niya sa mukha na natamo niya sa pagsasapakan nila ni Rico.

Halata sa mukha ni Ishmael ang inis at galit ngayon kay Rico.

“kung noon, ginawa niya iyon sa harapan ko na sapilitan ka niyang hinalikan? noon ay hindi ko na hahayaan na magawa niya ulit iyon sa iyo… sa harapan ko pa mismo.”

Inis niyang sabi sa akin.

Hinawakan ko naman ang kanang pisngi niya.

“Thank you sa

pagligtas

mo sa akin kanina.”

Sincere ko na sabi sa kaniya.

© BeauConcubine       |       2022

Chapter 14

Kiel

“Ahh…. gently, please? it hurts!”

Sabi ni Ishmael.

Pinapahid ko ang bulak na may agua sa sugat niya sa kaliwang pisngi niya.

“Hindi mo na dapat kase siya sinapak ng marami, ayan tuloy… parang Ikaw pa ngayon ang

napuruhan

sa halip na siya.“

Sabi ko naman sa kaniya.

“Dapat lang sa kaniya iyon! at least

nakaganti

ako sa kaniya. punong-puno na ako sa kaniya dati pa..“

Sabi niya sa akin.

“Feeling ko tama siya…”

Sabi ko na malungkot.

Natigil ako sa pagpapahid ng bulak na may agua sa sugat niya sa kanang pisngi niya.

“Pakiramdam ko kase mali ako… na gu-guilty ako sa ginawa kong pangingialam sa kanila ni Althea. dapat pala hindi na lang ako nagsumbong kay Althea na niloloko siya ni Rico.”

Sabi ko na malungkot ang boses.

“Wala kang kasalanan… at wala ka rin ginawang mali. tama lang ang ginawa mo na iyon. kahit naman sinong makakita na niloloko niya si Althea ay magsusumbong din siya kay Althea eh.”

Sabi naman ni Ishmael sa akin.

“Huwag kang

makonsensya

sa ginawa mo. tama lang ang ginawa mo… wala kang ginawang mali.“

Sabi ni Ishmael.

Medjo gumaan ang pakiramdam ko sa sinabi niyang iyon.

Kahit na nakokonsensya ako ngayon dahil sa pangingialam ko sa relationship nila Rico at Althea? at least nakagawa ako ng tama at iyon ay sabihin kay Althea ang totoo na niloloko lang siya ni Rico.

“Ayan! okay na sugat mo… tapos ko na lagyan ng betadine at

natakpan

na din natin siya ng band-aid.“

Sabi ko sa kaniya. ngumiti naman siya sa akin.

“Thanks! for sure mabilis ito mag heal… ang galing mo kase mag gamot, may kasamang feelings.”

Sabi niya sa akin habang nakangiti.

Ngumiti na lang ako sa kaniya. nung okay na ang lahat ay lumabas na kami ng clinic at nagtungo na kami sa classroom namin.

Hinatid ko muna siya sa classroom nila na katabi lang ng classroom namin at saka naman ako nagtungo sa classroom namin.

Pagpasok ko ay naabutan ko ang upuan ko na may nakaupo nang iba. nakatingin sa akin si Rico at nag smirk siya.

“Hindi ka na pwedeng umupo rito. wala ka nang upuan..”

Sabi niya sa akin. nag smirk lang din ako sa kaniya. at saka kinuha ko ang bag ko sa upuan na inuupuan ng Isang babae na katabi niya na nilalandi siya.

“So what? may pakialam ba ako? mas gugustuhin ko pa nga na hindi kita

makatabi

…. dahil ayoko naman talaga may

makatabi

ako na demonyo.“

Sabi ko sa kaniya sabay taas ng kanang kilay ko and I rolled my eyes to him.

Sabay nakakita ako ng vacant chair sa hilera ng mga babae sa last row. lumapit naman ako doon at saka nagpaalam ako sa Isa sa mga babae na naka upo roon.

“Can I seat here?”

Ngiting tanong ko sa napagtanungan ko.

“Please…!”

Sagot niya sa akin na nakangiti. umupo naman ako doon.

Alam kong nakatingin parin sa akin si Rico ngunit hindi ko parin siya nilingon.

Nabigla ang lahat nung sinipa ng malakas ni Rico ang upuan na upuan ko na inuupuan ng babae na humaharot sa kaniya.

“Ouch! bakit mo ginawa iyon Rico?”

Takang tanong ng babae sa kaniya.

“Get the hell out of my sight!”

Galit na sabi ni Rico sa kaniya.

“Pero pinaupo mo ako rito… remember?”

Sabi naman ng babae sa kaniya.

“At ginamot ko iyang sugat mo.”

Dugtong pa nitong sabi.

“I don’t care! hindi ka namin kaklase so leave. get the hell out of here….”

Ma awtoridad at malakas niyang sigaw sa babae.

“Aalis ka o kakaladkarin kita palabas ng room namin? mamili ka!”

Galit na utos ni Rico sa babae.

“Bwesit ka! f*ck you!”

Galit na sabi ng babae sa kaniya at padabog itong naglakad palabas ng room namin.

“What’s going on?”

Tanong ng katabi ko na babae sa akin.

“I don’t know… huwag na tayong makialam sa kaniya. problema niya iyan hindi sa atin.”

Sabi ko sa kaniya.

“Your name is Kiel

right? Kiel Villamanca?“

Tanong niya sa akin.

“Yup!”

Sagot ko naman sa kaniya at ngumiti. babae siya na nakasuot ng salamin sa mata. halata sa suot niyang salamin ay makapal ang grado niyon.

“I’m Emma. Emma Villanueva…”

Pakilala niya sa akin.

“Nice to meet you, Emma..”

Masayang sabi ko sa kaniya.

“Nice to meet you din, Kiel..”

Sabi niya ng nakangiti.

“Bakit ka nga pala lumipat dito sa row namin mga babae?”

Tanong niya sa akin.

“Why? may nakaupo ba rito?”

Tanong ko sa kaniya.

“Nothing! anytime pwede ka maupo diyan sa tabi ko. pero i don’t know if papayagan ka maupo diyan ng mga subject teachers natin.”

Sabi niya sa akin.

“Edi sasabihin ko sa kanila ang reason ko kung bakit ako umupo dito sa tabi mo.”

Sabi ko sa kaniya.

“So what’s the reason kung bakit umupo ka rito sa row namin?”

Tanong niya sa akin.

“Ayon kase na lalaking iyon na nakatingin parin sa akin hanggang ngayon ang may kasalanan….”

Sabi ko sa kaniya.

“Hindi naman ako natatakot sa kaniya pero ayaw niya ako

paupuin

doon… pero okay lang sa akin dahil ayoko naman talaga siya

makatabi

.“

Sabi ko sa kaniya.

“Huh? si Emmanuel Lim? ayaw mo siyang

makatabi

? gusto nga ng mga girls here na

makatabi

siya eh.“

Sabi niya sa akin.

“Edi

tabihan

nila? pakialam ko?!“

Mataray kong sabi sa kaniya. natawa naman siya sa sinabi ko.

“Ako lang yata ang ayaw makatabi iyang

lintik

na iyan.“

Sabi ko pa.

“Yeah… obvious naman iyon sa iyo. but be careful…. they say, the more you hate? the more you love!”

Sabi niya sa akin habang natatawa.

“Yucks! hindi ako naniniwala diyan.”

Sabi ko sa kaniya.

Pumasok na ang next subject teacher namin hudyat na tapos na ang recess namin.

Umayos na kami ng upo at saka siya nag attendance.

“Oh? Mr. Villamanca? why are you sitting there sa row ng mga babae?”

Tanong sa akin ng subject teacher namin. tumayo naman ako at saka lakas loob akong sumagot sa tanong ng subject teacher namin.

“I have a right to seat here… Ma’am, why? kase yung katabi ko po ay ayaw akong

paupuin

sa chair ko. nagdala pa siya ng ibang student from lower section at pinaupo sa upuan ko po. but I’m okay Ma’am, dahil ayoko naman siya makatabi po.“

Sarcastic kong sagot kay Ma’am.

Nilingon naman niya si Rico.

“No! Ma’am, his lying…”

Sagot naman ni Rico.

“Oh really? ako pa ang gagawin mong sinungaling sa ating dalawa? c’mon have a little manner and be honest ka na lang… marami ang nakakita sa ginawa mo kanina. sinipa mo pa nga iyang upuan ko na inuupuan ng babae mo dahil sa bwesit mo… Diba?”

Matapang kong sabi ko sa kaniya.

Natigilan naman siya sa sinabi ko.

“Gwapo ka nga? pero nonsense naman attitude and behavior mo.”

Dugtong ko pang sabi sa kaniya.

“What the f*ck did you say to me?”

Galit niyang tanong sa akin.

“Nothing! deaf ka nga pala…”

Sabay ngiti ko sa kaniya.

“Stop fighting!”

Sabi naman ng subject teacher namin.

“Okay…. from now, diyan ka uupo. pag bibigyan kita na maupo diyan sa tabi ni Ms. Villanueva, Mr. Villamanca… maupo ka na.”

Sabi ni Ma’am sa akin. nilingon ko naman si Rico sabay taas ng kanang kilay ko sa kaniya..

Halata sa mukha niya ang Galit at inis na inis sa akin na kulang na lang ay gusto na niya akong patayin sa mga titig niya sa akin.

“Burn yourself b*tch!”

Sabi ko nung makaupo na ako.

“Nice one! a queen of savage.”

Sabi naman ni Emma.

“I am…”

Sabi ko pa at nagtawanan kaming dalawa.

After ng subject teacher namin mag lesson sa room namin ay lumabas na ito.

Natigilan naman ako nung lumapit sa akin si Rico.

“I’m not done with you! hihintayin kita sa labas ng school or should i say sa labas ng bahay niyo.”

Sabi niya sa akin. natigilan naman ako sa sinabi niyang iyon. parang naurong ang dila ko kung kaya’t hindi ako makapagsalita o makatugon sa kaniya.

Wala ako sa sarili ko hanggang sa matapos ang class namin. iniisip ko kung paano ako makakatakas o makakauwi sa bahay namin na hindi niya ako hinihintay.

Kailangan ko makausap si Ishmael….

sasabay

ako sa kaniya pauwi. tama! iyon ang gagawin ko.

Sabi ko sa isip ko. kaya nung labasan na ay mauuna na sana ako lumabas pero nauna sa akin sa labas ng pintuan si Rico.

“And where the hell do you think your going?”

Buo ang boses niyang tanong sa akin.

Nilingon ko naman siya dahil hinawakan niya ng mahigpit ang kanang braso ko.

“Ano ba? let me go…!”

Sabi ko naman sa kaniya.

“

Shhh

! don’t be so feisty. baka ma challenge ako diyan at hindi ko mapigilan ang sarili ko na

sunggaban

ka ulit ng halik.“

Sabi niya sa akin.

“Napaka pervert mo.”

Inis kong Galit sa kaniya. akma ko sana siyang sasampalin ngunit hinawakan niya ang magkabilaan kong kamay.

“Tsk tsk tsk…

kakasabi

ko palang sa iyo na ayoko ng feisty behavior. Sige ka? ikaw ang

mapapahiya

sa gagawin ko sa iyo at hindi ako.“

Sabi niya sa akin habang naka smirk.

Wala akong nagawa kundi ang pakalmahin ang sarili ko. bigla naman niya akong hinila palabas ng room namin at pababa ng hagdan na halos kinakaladkad na niya ako.

“Ano ba? nasasaktan ako…bitawan mo nga ako?”

Inis kong sabi sa kaniya.

Nanlaki ang mata ko na sumunod na nangyari. bigla niya akong binuhat at pinatong sa kaliwang balikat niya.

“What the f*ck! ibaba mo ako…. bwesit ka!”

Galit kong pasigaw na sabi sa kaniya at hinahampas hampas ko ang likod niya.

Maraming mga students ang nakakakita sa amin lalo na mga grade 7 and grade 8.

“Huwag kang makulit diyan, kung ayaw mong

ilaglag

kita.“

Sabi niya sa akin.

Sabay bigla niyang pinisil ang kanang pisngi ng pang upo ko.

“Hmmm…

matambok

.“

Sabi niya.

“Bwesit ka! ang bastos bastos mo… ibaba mo akong hayop ka!”

Galit kong sigaw sa kaniya.

Natawa na lang siya sa sinabi ko. naglakad siya na ganun ang ayos ko. hanggang sa makauwi kami sa bahay at saka niya ako doon binaba.

Akma ko siyang sasampalin ngunit sinalag niya ang kamay ko at sabay halik niya sa labi ko na pa smack.

“

Aaaarrrrrgggggghhhhhh

….!“

Sigaw ko sa inis at Galit ko sa kaniya.

“Kiel? bakit kung

makasigaw

ka diyan eh para kang

kakatayin

na baboy? abot hanggang kusina ang boses mong bata ka?“

Galit na tanong ni Mama sa akin.

“Uhm… hello po! magandang hapon po, Tita.”

Masayang bati ni Rico kay mama. napalingon naman ako sa kaniya at mata sa mata ko siyang tinignan na parang doon ko siya tinatanong ngayon.

(Tita? kapal naman ng mukha mong tawagin Tita ang mama ko?!)

Look

Nag smirk lang siya sa akin at nilagpasan ako.

“Oh? may bisita ka pala, Kiel… kaklase mo?”

Tanong sa akin ni mama.

“Opo! kaklase niya po ako. ako po yung

nakitulog

po rito sa bahay niyo nung nakaraang taon po.“

Sagot ni Rico kay mama.

“Oh?! Ikaw ba iyon? akala ko kase si Ishmael….”

Sabi naman ni mama. na freeze ang mukha ni Rico sa sinabi ni mama.

“Deserve mo iyan!”

Bulong ko sa kaniya.

“Yup, ma… si Ishmael ang natulog nung gabing iyon dito sa bahay natin at hind siya.”

Pagsisinungaling ko kay mama sabay tingin kay Rico.

Natigilan naman siya sa sinabi ko at halata sa mga mata niya ang inis sa akin.

(Sorry b*tch! pero mas deserve mo ang

ganyang

treatment.)

Look

Ngumiti ako habang nakatitig ang mga mata ko sa kaniya. narinig ko naman ang paghinga niya ng malakas na lumalabas sa butas ng ilong niya.

Ang cute niya magalit. hahahaha….

Natatawang sabi ko sa isip ko.

“Oh?

kalma

… baka

bumuga

ka na ng apoy sa inis mo sa akin.“

Bulong ko sa kaniya.

“Tita…. may gusto po akong itanong sa Inyo?”

Tanong ni Rico kay mama habang nakatingin sa mga mata ko. nawala naman ang mga ngiti ko sa mga labi ko.

“Ano iyon, hijo?”

Confused na tanong ni mama sa kaniya.

“Mama, huwag mo siyang pakinggan. pumasok na tayo sa loob!”

Pag aya ko kay mama.

“Tumigil ka nga kiel? may itatanong nga itong kaklase mo sa akin eh, papapasukin mo na ako sa loob?”

Sabi naman ni mama sa akin.

“Sige, hijo! ano iyang itatanong mo sa akin?”

Tanong ni mama kay Rico.

“Pwede ko ba

mahingi

ang kamay ng anak niyo? pakakasalan ko po siya. “

Deretsahan na tanong ni Rico kay mama. nanlaki ang mga mata ko sa tanong ni Rico kay mama. natigilan naman si mama sa tanong ni Rico.

“Bwesit ka talagang lalaki ka!”

Sigaw kong inis sa kaniya. tumakbo naman si Rico papasok sa loob ng bahay namin. hinabol ko naman siya at umakyat siya sa kwarto ko sabay sinarado ang pintuan ng kwarto ko.

“Hoy! ang kapal ng mukha mo… kwarto ko iyan, lumabas ka diyan! bwesit ka talaga… sabi ko na nga ba? walang

kwenta

ang itatanong mo kay mama.“

Galit na Galit kong sigaw sa kaniya habang kinakalampag ng malakas ang pintuan ng kwarto ko.

Narinig ko na lang ang malalakas na tawa ni Rico sa loob ng kwarto ko.

“

Aaaarrrggggghhhh

…. bwesit ka!“

Inis at Galit kong sigaw sa kaniya.

© BeauConcubine | 2022

Chapter 15

Rico

Tumahimik ang labas ng kwarto ni Kiel. suspected ko na wala na siya roon naka sando na lang ako at naka boxer short. naglakad ako patungo sa pintuan ng kwarto niya para buksan iyon at silipin.

Nung nasa pintuan na ako ay agad kong pinihit ang doorknob at saka binuksan iyon pero huli na nung maitulak niya ang pintuan ng kwarto niya at saka siya nakapasok sa loob.

Napaatras ako dahil sa gulat ko at halata sa mga mata niya na galit na galit siya sa akin. bigla niya ako tinulak at napahiga naman ako sa kama niya at saka niya ako dinaganan.

“Walang hiya ka!

makakaganti

din ako sa iyo.”

Galit at inis niyang sabi sa akin sabay sinabunutan niya ako ng malakas sa buhok ko.

“

Arayyy

! tama na…

aray

, masakit!”

Reklamong sabi ko. hinawakan ko naman ang dalawang kamay niya at pilit na tinatanggal iyon sa buhok ko.

Nung matanggal na ang dalawang kamay niya sa buhok ko ay pinaghahampas naman ako ng mga kamay niya. pinipigilan ko naman siya ngunit hindi ko mahuli ang mga kamay niya.

“Sh*t! tama na, kiel.”

Sabi ko naman.

“Anong tama na? pinahiya mo na ako ng sobra-sobra kanina…..sa labas ng school pauwi rito sa bahay namin binuhat mo ako na parang Isang sakong bigas sa balikat mo at kanina nagtanong ka ng walang kwenta kay mama.”

Galit niyang sabi sa akin.

“Bwesit ka talaga! bwesit… bwesit! hindi ka na nahiya sa tinanong mo sa mama ko.”

Galit niyang sabi sa akin sabay pinaghahampas ulit ako. imbes na masaktan ako sa ginagawa niya ay natatawa ako ng natatawa nung maalala ko ang tinanong ko sa mama niya.

“At nakuha mo pa talagang tumawa huh? ibang klase ka din…”

Sabi niya sa akin.

“Bakit? totoo naman tinanong ko sa mama mo ahh? may sinabi ba akong joke after ko itanong iyon sa mama mo? wala diba? so it means… gagawin ko iyon. pakakasalan kita soon para

mailayo

lang kita kay adrian.”

Buong loob kong sabi ko sa kaniya.

“At sa tingin mo papayag ako magpakasal sa iyo? huh? hindi! hindi ako magpapakasal sa iyo… dahil I don’t like you…”

Gigil niyang sabi sa akin.

“Huh? ano ulit sinabi mo? ulitin mo nga? mahal mo ako?! haha…. I love you too!”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“

Aaarrrrgggghhhh

…! bwesit ka talaga!”

Sigaw niya ng malakas sabay pinaghahampas ulit ako ng mga kamay niya.

“Uulitin ko sinabi ko sa iyo, ayaw ko magpakasal sa iyo. mas gugustuhin ko pang mamatay kesa magpakasal sa iyo.”

Sabi niya sa akin na gigil na gigil.

“Edi okay? ako na mismo

papatay

sa iyo….

papatay

sa iyo sa sarap!”

Sabi ko naman at natawa ulit.

“Walang hiya ka! napaka bastos mo talaga…”

Inis niyang sabi sa akin. at pinag hahanpas niya ako ng mas malakas ngayon kesa kanina. nagagalaw niya ang right nipple ko.

Nakaramdam ako ng pag iinit doon dahil sensitive ako sa magkabilaan kong nipple. bigla ko naman nahuli ang dalawang kamay niya at kasunod niyon ay naramdaman ko ang pagtigas ngpagkalalaki ko.

Nanlaki ang mga mata ni Kiel nung maramdaman niya iyon dahil nakaupo siya sa pagkalalaki ko. at namula ng sobra ang magkabilaan niyang pisngi.

“

Aaaahhhhhh

….!”

Sigaw niya ng malakas sabay binawi niya ang kamay niya na hawak hawak ko at nabigla ako sa sumunod na nangyari.

“Ouch…!”

Sigaw ko ng malakas nung sampalin niya ako sa kaliwang pisngi ko ng malakas.

“Bastos!”

Sigaw na sabi sa akin ni Kiel.

“

Jusmiyo

! anong

eskandalo

itong ginagawa niyong dalawa?”

Nagulat kaming pareho ni Kiel nung nagsalita ang mama niya na nakatayo na sa may pintuan ng kwarto ni Kiel at halata sa mga mata nito ang pagkagulat dahil sa nasaksihan niya sa ayos namin.

Napabalikwas ng tayo si Kiel at saka lumayo sa akin.

Naabutan kami ng mama niya na nakapatong sa ibabaw ko si Kiel at ako ang nakahiga sa kama niya.

“Anong ibig sabihin nito? Kiel?”

Tanong ng mama niya sa kaniya.

“Ma… let me explain, nag aaway kami ng lalaking iyan dahil sa tinanong niya sa Inyo po kanina. galit na galit ako sa kaniya kanina pa dahil binuhat niya ako na parang Isang sakong bigas sa balikat niya mula sa gate ng school pauwi rito.”

Mahabang sabi ni Kiel sa mama niya.

“Hindi po totoo iyan Tita… balak niya po akong gahasain po kaya po ganito ang ayos ko.”

Pa victim kong sumbong sa mama niya.

“Ano?!”

Gulat na tanong ng mama niya sa kaniya.

“Hayop kang talaga! sinungaling ka… pumasok ako sa kwarto ko na ganyan na ang ayos mo. kapal naman ng mukha mo na gagahasain kita? kahit na sobrang gwapo ka pa? hindi kita papatulan dahil sa sobrang

pangit

ng ugali mo!”

Sabi naman ni Kiel sa akin na Galit na Galit.

“Ma naman, maniwala kayo sa akin… anak niyo ako, ako dapat ang

kinakampihan

niyo di——”

Sabi naman ni Kiel sa mama niya ngunit naputol iyon nung sinampal siya ng mama niya sa harapan ko na ikinagulat ko.

“Hindi kita pinalaki na maging sinungaling. mahiya ka sa harapan ng kaklase mo, dito pa talaga sa loob ng kwarto mo sa bahay natin?

pagsasamantalahan

mo siya? ganyan ba kita pinalaki? nasaan na ang pinag aralan mo? bakit hindi mo ginagamit sa tama? puro ba kabastusan ang laman ng isip mo?”

Tanong ng mama niya sa kaniya. nagulo ang buhok niya ngayon at ang iba ay humaharang sa mga mata niya ngayon. nakaramdam ako ng awa sa kaniya. hindi ko inaasahan na mangyayari ang mga ito.

Natigilan ako lalo nung makita ko ang paglandas ng mga luha niya sa magkabilaan niyang mga mata pababa sa magkabilaan niyang pisngi.

“Umayos ka kiel…. ikaw na lang ang inaasahan kong tutulong sa akin,maging

mabuting

ehemplo

ka sa mga kapatid mo at sa ibang tao.”

Sabi ng mama niya sa kaniya at saka na ito lumabas ng kwarto ni Kiel.

Akma sana akong lalapit sa kaniya ngunit nagsalita siya.

“Huwag kang lalapit at huwag mo akong susubukang hawakan.”

Malamig niyang sabi sa akin. naglakad siya patungo sa banyo pero bago iyon ay kumuha siya ng damit sa loob ng kabinet niya at saka pumasok ng banyo.

Natigilan ako sa inaakto niya. sinarado niya ng malakas ang pintuan ng CR niya rito sa loob ng kwarto niya at saka nagbihis. napaupo ako sa gilid ng kama niya at inaaalala ko ang mga nangyari kanina.

Na gu-guilty ako at nakokonsensya sa ginawa ko kanina. nasira ko ang samahan nilang mag Ina nang dahil sa pag sisinungaling ko.

Nung makalabas na siya ng kwarto niya ay Nakita ko siyang nakasuot ng jeans at shirt na plain na kulay light blue. nagtaka ako kung saan siya pupunta. mugto ang mga mata niya pero nakaayos ang sarili niya.

“S-Saan ka pupunta?”

Tanong ko sa kaniya. ngunit hindi niya ako pinansin.

Dire-diretso siyang lumabas ng kwarto niya at bumaba na nang hagdan.

dumungaw pa ako sa bintana ng kwarto niya at nakita ko siyang lumabas ng bahay nila at mabilis na naglakad palayo.

Agad akong nagbihis, humiram ako ng damit niya at bumaba.

Naabutan ko ang mama niya na nag hahain ng pagkain.

“Nakita niyo po ba si Kiel? saan po siya pupunta?”

Tanong ko sa mama niya.

“Nako! sanay na ako sa batang iyan… hayaan mo siya kung saan siya pupunta.”

Sabi niya sa akin. mas lalo akong nangamba sa sinagot ng mama niya.

“Tara! kumain na tayo rito…”

Sabi niya sa akin.

“Pasensya na po… pero

susundan

ko po siya sa labas po.”

Sabi ko sa mama niya at saka ako nagtungo papuntang main door ng bahay nila at lumabas at saka ko siya hinabol.

“Kiel! Kiel… hintayin mo ako.”

Tawag ko sa kaniya ngunit hindi niya ako narinig.

Nakita ko siyang sumakay ng tricycle. at tumakbo ito palayo.

Nagpara naman ako ng tricycle at saka sumakay doon.

“Saan tayo hijo?!”

Tanong sa akin ng driver ng tricycle.

“Manong

pakisundan

po ang tricycle na iyon na nauuna sa harapan natin.”

Utos ko sa driver. pinaandar na niya ang tricycle at saka sinundan ang tinatahak na daan ng tricycle na nauuna sa amin na sinasakyan ngayon ni Kiel.

Ilang minuto ang inabot ng habulan ng tricycle na sinasakyan ni Kiel at ng akin. hanggang sa tumigil ito sa Isang memorial park na cemetery.

Pinahinto ko ang tricycle na sinasakyan ko sa di kalapitan ng tricycle na sinakyan ni Kiel. bumaba si Kiel at nagbayad sa tricycle driver at naglakad na siya papunta sa bilihan ng bulaklak at kandila.

Bumaba na din ako at saka nagbayad sa tricycle driver. inantay ko lang si Kiel matapos doon sa bimibilhan niyang bulaklak at kandila. at saka naglakad na ito palabas ng flower shop na iyon at pumasok sa gate ng memorial park.

Na confused ako kung sino ang dadalawin niya sa memorial park na iyon. sinundan ko siya ng palihim hanggang sa natigil siya sa paglalakad sa pangatlong poste ng ilaw at naglakad paliko sa malawak na Bermuda grass at natigil sa may bandang gitna.

Lumipat ako ng ibang lugar at ngayon ay nasa likod ako ng sasakyan na naka parada dito. naririnig ko ang malalakas na pagsinghap niya na tingin ko ay malakas siyang umiiyak sa tapat ng puntod.

Nailapag na niya ang bulaklak na binili niya at kandilang binili niya ay sinindihan na niya rin iyon.

Nakaramdam ako ng sobrang pagsisisi at awa para sa kaniya. hindi ko naman sinasadyang pag awayin sila mag Ina. niloloko ko lang siya pero hindi ko alam na mauuwi iyon sa pagsampal sa kaniya ng mama niya.

Pinagmamasdan ko siyang humahagulhol sa pag iyak hanggang sa naluhod na siya sa Bermuda grass. pinupunasan niya ang mga luha sa mga mata at pisngi niya. gusto ko siyang lapitan at humingi ng sorry sa ginawa ko pero natatakot ako na mas Lalo pa siyang magalit sa akin.

Tumagal siya doon na halos Isang Oras at saka siya naglakad palayo doon. nagtago ako para hindi niya ako makita o maramdaman na sinundan ko siya. paglabas niya ng cemetery ay nilapitan ko ang puntod na iniyakan niya.

In loving memory of

Mr.

Kristoffer

Roman Villamanca

Born; February 15, 1968

Died; December 21, 2015

&

Mrs. Francesca C. Villamanca

Born; March 24, 1969

Died; December 21, 2015

Family Remembrance

Nakasulat sa lapida. na confused ako kung sino ang mga iyon. for sure ang Isa ay tatay niya at ang Isa siguro ay kapatid niya. pero parang hindi dahil sa taon ng kapanganakan ng babae ay parang nasa 55 plus na ang edad nito.

Agad akong umalis doon at saka sinundan ulit si Kiel. nakita ko siya sa kabilang gilid ng highway at nag aabang ng masasakyan. pumara ito ng jeep na magdadala papunta sa siyudad pa Quezon ave.

Tumawid naman ako ng highway at saka pumara ng taxi. mag gagabi na niyon dahil palubog na ang araw.

“Saan ka bababa hijo?!”

Tanong sa akin ng taxi driver.

“Manong, pakisundan po yung jeep na iyan sa

unahan

natin. huwag niyo hahayaan na mawala iyan sa paningin niyo po.”

Utos ko sa driver at saka na niya pinaandar ang taxi at hinabol ang jeep na sinasakyan ni Kiel.

Nung tumigil ang jeep ay bumaba si Kiel sa tapat ng Isang beer house or club. kinakabahan ako kung anong gagawin niya doon. bumaba ako ng taxi at nagbayad na sa driver nito. pumasok sa loob si Kiel at saka ko naman siya sinundan.

“Hep hep! saan ka pupunta?”

Tanong sa akin ng bouncer nung hinarangan niya ako sa may pintuan ng club.

“

Susundan

ko lang po ang kaibigan ko, ayun siya yung

kakapasok

lang kanina?”

Sabi ko sa kaniya.

“Sino? si kiel?”

Tanong ng bouncer sa akin. tumango naman ako sa kaniya.

“Anong age mo na?”

Tanong niya sa akin.

“19 po.”

Sabi ko.

“Sige! pumasok ka… siguraduhin mo lang na hindi ka

manggugulo

sa loob huh?”

Sabi sa akin ng bouncer. tumango naman ako sa kaniya at saka niya ako pinapasok sa loob.

Pagpasok ko ay sobrang dilim ng paligid at kumukutip-kutitap ang ilaw na parang kang nasa disco. sobrang ingay din ng tugtog na nakakabingi sa tenga.

Naghanap ako ng mauupuan at nung makahanap na ako ay naupo ako roon. may lumapit naman sa akin na waiter.

“Hello, good evening! can I take your order Mr.?”

Tanong niya sa akin.

“Uhm…. give me 3 bottles of light drinks lang, huwag yung hard drink.”

Sabi ko sa waiter.

“Okay? wala na po ba kayong

idadagdag

?”

Tanong niya sa akin habang nililista ang order ko.

“No! wala na…”

Sabi ko. tumango ito sa akin at akma nang aalis nung pinigilan ko ito.

“Wait! saglit…”

Sabi ko sa waiter.

“Yes po?!”

Tanong niya sa akin.

“Uhm… do you know Kiel? kiel Villamanca?”

Tanong ko sa kaniya.

“Yes po. why?”

Sagot niya sa akin.

“Kaibigan niya kase ako… pwede ko bang malaman kung anong trabaho niya rito sa club na ito? don’t worry…. safe ang identity niya sa akin, hindi ako magsasalita kahit kanino.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Singer po siya rito… Sir! schedule po niya rito is tuwing M/W/F po. 6pm to 12 mn po.”

Sabi niya sa akin.

“Oh… ganun ba? okay sige… thank you!”

Sabi ko sa kaniya at saka na siya nagpaalam sa akin at umalis na sa harapan ko.

Singer pala siya rito? hindi ko alam… siguro working student siya, nagtratrabaho sa Gabi at nag aaral sa umaga.

Sabi ko sa isip ko.

© BeauConcubine       |      2022

Chapter 16

Rico

“Please welcome, our performer tonight…. Mr. Kiel Villamanca.”

Sabi ng host. nagpalakpakan naman ang mga tao dito sa loob ng bar. pansin ko din na puno ng tao ang bar na ito.

nakita ko nang umakyat sa stage si Kiel at saka naglakad papunta sa mic.

Hiyawan at palakpakan ang mga tao sa paligid ko. mabuti na lang at nandito ako sa dulo at nag iisa ako ngayon sa table na ito.

“Good evening, everyone! namiss niyo ba akong kumanta rito sa bar na ito?”

Nakangiti niyang tanong sa audience.

“Oo…!”

Sigaw ng lahat.

“Ako din! namiss ko din kayo sobra. so ngayong gabi?

punuin

natin ng masasayang

aliwan

at lovely and sweet songs ang gabi niyo… sana magustuhan niyo ang kakantahin ko ngayon gabi.”

Masayang sabi ni Kiel. ibang iba siya sa Kiel na nakilala ko, yung Kiel sa school at Kiel sa bar na ito. titig na titig lang ako sa kaniya.

Nilingon niya ang guitarist at saka tumugtog na ang guitarist ng guitara na nakasabit ang tali ng guitara niya sa balikat niya.

Only

When i Sleep by; The Corrs

You’re only just a dream boat

Sailing in my head

You swim my secret oceans

Of coral blue and red

Your smell is incense burning

Your touch is silken yet

It reaches through my skin

Moving from within

And clutches at my breast

But it’s only when I sleep

See you in my dreams

Got me spinning round and round

Turning upside down

But I only hear you breathe

Somewhere in my sleep

Got me spinning round and round

Turning upside down

But it’s only when I sleep

Natigilan ako sa pag iinom ko dahil sa ganda ng boses niya. para akong inaakit ng boses niya. tugmang tugma sa tugtog ng guitara, sa violin at saka sa drums.

Nakatitig lang ako sa kaniya lalo na sa mga mata niya na mapupungay.

And when I wake from slumber

Your shadow’s disappeared

Your breath is just a sea mist

Surrounding my body

I’m working through the daytime

But when it’s time to rest

I’m lying in my bed

Listening to my breath

Falling from the edge

But it’s only when I sleep

See you in my dreams

Got me spinning round and round

Turning upside down

But I only hear you breathe

Somewhere in my sleep

Got me spinning round and round

Turning upside down

But it’s only when I sleep

Ang ganda ng boses niya, at parang

gumaganda

siya sa paningin ko. para niya akong inaakit na lumapit sa kaniya.

Sabi ko sa isip ko.

Hindi ko alam kung epekto na ba ito ng alak na iniinom ko pero hindi pa naman ako lasing dahil kakaunpisa ko palang uminom. wala pa sa kalahati ang unang boteng iniinom ko.

Sumasabay din ang tibok ng puso sa malakas na tambol ng drums.

But it’s only when I sleep

🎶🎶🎶🎶🎶🎶 Music instruments

It’s reaching through my skin

Moving from within

And clutches at my breast

But it’s only when I sleep

See you in my dreams

Got me spinning round and round

Turning upside down

But I only hear you breathe

After niya kumanta ay nagpalakpakan ng malakas ang mga audience sa paligid ko na may kasamang hiyawan.

Nakita ko naman siyang ngumiti at nag bow. sa kanila.

“Thank you! thank you everyone!”

Sabi niya.

“Oh? sino pong gusto mag request? hanggang tatlong songs lang muna huh? mamaya naman ng iba.”

Sabi niya sabay nag taasan ng kamay halos lahat ng tao dito sa loob ng bar.

“Ikaw….!”

Turo niya sa Isang babae sa likod na di gaano malapit sa akin.

Tumayo naman ang babae na tuwang tuwa at saka naglakad palapit sa stage.

“Anong pangalan mo?”

Tanong ni Kiel sa babae na kinikilig sa  kaniya. nawala ang good mood ko nung hinalikan siya ng babae sa pisngi niya.

“Patricia po.”

Sabi naman ng babae na kinikilig pa.

“Patricia… what a beautiful name? just like you.”

Sabi naman ni Kiel.

“

Kyaaaaahhhhhh

….!”

Tili ng malakas ng babae. natawa ang lahat dahil sa tili ng babae na iyon. nakasimangot akong nakatingin sa kanilang dalawa.

“Okay? patricia… what is your request song sa gabing ito na kakantahin ko.”

Tanong ni Kiel sa kaniya.

“Runaway by The Corrs…. Acoustic po sana!”

Sabi ng babae na iyon.

Nagpalakpakan naman ang lahat ng tao dito.

“Okay, as you wish… beautiful girl!”

Sabi ni Kiel. sabay hinalikan niya sa pisngi ang babaing iyon. napakuyom na ako ng kamao sa nakita ko pero pinigilan ko ang sarili ko dahil naalala ko ang bilin sa akin ng bouncer kanina sa labas.

“Thank you, Ms. Patricia….

Dencio

?”

Sabi ni Kiel sabay tawag sa lalaking may nakasabit na gitara sa balikat niya at nagpatugtog na ito.

Runaway by; The Corrs.

Say it’s true, there’s nothing like me and you

Not alone, tell me you feel it too

And I would runaway

I would runaway, yeah

I would runaway

I would runaway with you

’Cause I have fallen in love

With you, no never have

I’m never gonna stop falling in love, with you

Close the door, lay down upon the floor

And by candlelight, make love to me through the night

’Cause I have runaway

I have runaway, yeah

I have runaway, runaway

I have runaway with you

Nawala ang inis ko nung kumanta na siya, mas maganda ang boses niya ngayon kumpara kanina dahil may background music.

Ngayon ay rinig na rinig ko ang boses niya na malinaw at maayos. rinig na rinig ko din ang mabilis at malakas na kabog ng puso ko ngayon, nakatitig lang ang mga mata ko sa kaniya.

’Cause I have fallen in love

With you, no never have

I’m never gonna stop falling in love, with you (with you)

And I would runaway

I would runaway, yeah

I would runaway

I would runaway with you

Cause I have fallen in love

With you, no never have

I’m never gonna stop falling in love, with you

Fallen in love with you

No never, ever, I’m never gonna stop falling in love, with you

With you, my love

With you

Ya da da da da da da da da da da da

Para akong dinuduyan ngayon sa boses niya. gusto ko siyang lapitan ngayon, gusto ko siyang halikan sa mga labi niya. para akong pirata at siya ang sirena. nahuhumaling ako sa maganda niyang boses.

Napapasabay ang buong audience sa kaniya sa pag kanta pero mahina nga lang at boses niya parin ang nangingibabaw. Mas lalo akong humanga sa kaniya sa last lyrics ng kantang kinakanta niya.

(Sexy whistle) sabay nagpalakpakan ng malakas ang mga audience na may kasamang hiyawan

“Thank you ulit sa song request mo Ms. Patricia… last two? sino po ang mag re-request?”

Tanong ni Kiel.

Nagtaasan ng mga kamay ang mga nandito ngayon. nakatingin lang ako sa kanila. wala akong maisip na request song pero gusto ko siyang makitang kumakanta sa stage.

Pero may naisip ako na idea. alam ko mamaya pa siya kakanta ulit sa stage after ng request songs ng mga audience na nandito ngayon sa loob ng bar na ito.

Mag re-request ako kung pwede ko siya maka table mamaya.

Sabi ko sa isip ko.

May dumaan na waiter sa tabi ko pabalik na sana ng counter pero tinawag ko ito.

“Uhm… Excuse me?”

Tawag ko sa kaniya. nilingon naman niya ako.

“Yes, Sir?”

Tanong niya sa akin sabay lumapit.

“Uhm… request sana ako kung pwede ko ba siya maka table? (Sabay turo kay Kiel)…”

Tanong ko sa waiter.

“Pwede po sir! kausapin niyo po yung manager ng bar na ito po.”

Sabi niya sa akin.

“Oh? ganun ba? pwede mo bang tawagin ang manager mo para makausap ko siya now?!”

Tanong ko ulit sa waiter.

“Sige po! tawagin ko po saglit.”

Sabi niya sa akin at saka naglakad na palayo sa akin.

Ilang segundo pa ay may lumapit sa akin na matabang lalaki na matangkad.

“Yes? hinahanap mo raw ako?”

Tanong sa akin ng manager.

“Yes! pwede ko bang maka table yung singer niyo ngayong gabi? kahit

magkaano

? magbabayad ako

makatable

ko lang siya.”

Sabi ko sa manager ng bar na ito.

“Okay…! usually big time iyang si Kiel, na singer namin na iyan. magaling siya at kung hindi dahil sa kaniya is marami ang pumupunta o

bumabalik

rito na mga suki namin tuwing schedule niya… marami din ang gustong maka table siya pero hindi

nakakapagbayad

ng malaki. ang bayad sa kaniya is almost 20 to 25k…”

Sabi sa akin ng manager ng bar na ito.

“Are you sure na gusto mo siyang

makatable

?”

Tanong sa akin ng manager.

“Yes! desidido akong maka table siya. here’s my credit card…”

Sabi ko sabay bigay ng credit card ko.

Tinanggap naman niya iyon at saka tumango sa akin.

“Okay! after niya kumanta sa stage, papapuntahin ko na siya sa table mo.”

Sabi niya sa akin at tumayo na. at nagpunta na ito ng counter sabay nag swipe sa ATM card swipe machine gamit ang card ko at saka naglakad na pabalik sa akin dala ang ATM card ko at receipt.

“Here’s your card….”

Sabi ng manager at binigay sa akin ang ATM card ko.

“Hintayin mo na lang siya diyan sa table mo.”

Sabi niya sa akin at naglakad na pabalik ng counter.

Hindi ko namalayan na tapos na siyang kumanta sa pangalawang kanta niya.

“Last song?….”

Sabi niya. nagtaasan ulit ng kamay ang mga audience at parang gagawin nila ang lahat makuha lang ang atensyon ni Kiel.

“Si kuya sa bandang gitna!”

Sabi ni Kiel. napatayo naman yung lalaki sa bandang gitna at saka naglakad papunta sa stage kung nasaan si Kiel.

“Anong pangalan ni kuya?”

Tanong ni Kiel sa kaniya.

“Uhm… bago ko sagutin iyang tanong mo? pwede ba kitang ligawan?”

Deretsahan na tanong ng lalaki kay Kiel. nagpantig ang mga Tenga ko sabay malakas na binagsak ang boteng timutunga ko sa mesa dahilan para lingunin ako ng ibang audience sa direksiyon ko.

Naghiyawan naman ang mga audience sa tanong ng lalaking iyon at parang kinikilig sila.

“Haha… payag ba kayo na ligawan ako ng lalaking ito?”

Tanong ni Kiel sa audience.

“Hindi!”

Sigaw ko ng malakas. natigilan ang lahat sa sinabi ko. napatayo ako at nakita ako ni Kiel.

“Hindi ako papayag… he is already taken and I’m his boyfriend!”

Madiin kong sabi sa kanilang lahat. natigilan at nabigla ang lahat sa sinabi ko.

“Rico?”

Sambit niya sa pangalan ko.

“Bumaba ka diyan sa stage at mag usap tayo rito kung ayaw mong

mangulo

ako rito sa loob ng bar na ito.”

Matapang kong sabi sa kaniya. napalunok naman siya at hind siya makapagsalita.

“Uhm… sorry guys! pasensya na sa nangyayari ngayon. Oo…”

Singit ng host. kinuha ng host ang hawak na mic ni Kiel at binulungan ito. agad naman tumango si Kiel at bumaba ng stage saka ako nilapitan.

“What do you want? what the hell are you doing here? paano mo ako

natunton

dito? ano? gagawa ka na naman ba ng gulo rito at ako na naman ang lalabas na masama? huh? iyon ba ang gusto mo?”

Dire-diretsong tanong niya sa akin.

“No! hindi ko gagawin iyon… sinundan kita rito mula pa nung nasa cemetery ka kanina hanggang dito…. dahil gusto kong humingi ng sorry sa iyo.”

Sabi ko sa kaniya na sincere.

“Huli na ang sorry mo! nasaktan na ako ng nanay-

nanayan

ko. are you happy now?”

Tanong niya sa akin. natigilan ako sa sinabi niya.

Nanay-

nanayan

? so it means, hindi niya totoong nanay ang babaing iyon na

sumampal

sa kaniya?

Tanong ko sa isip ko.

“kung wala ka nang sasabihin? pwede ka nang umalis… may trabaho ako ngayon.”

Sabi niya sa akin.

“No! hindi ako aalis dito hanggat hindi kita kasama.”

Matigas kong sabi sa kaniya.

“At sa tingin mo naman ay sasama ako sa iyo? tsss! hindi ako uuwi… dito ako matutulog ngayong gabi.”

Sabi niya sa akin.

“Edi dito na lang din ako matutulog.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“Are you insane? bakit ba ang kulit kulit mo?”

Tanong niya sa akin.

“Ngayon mo lang napansin na makulit ako? haha… matagal na akong makulit simula nung hindi ka pa pumapasok sa buhay ko. pero mas naging makulit na ako ngayon nung dumating ka sa buhay ko.”

Sabi ko sa kaniya. hindi naman siya nakapagsalita.

Patuloy sa pagtibok ng malakas ang puso ko ngayon. kasabay ng pakikipag usap ko sa kaniya.

I don’t know kung ano ang ginawa mo sa akin kung bakit ako nag

kakaganito

sa iyo…. pero isa lang ang nalalaman ko at for sure ay tama ako….. may gusto na ako sa iyo!

Sabi ko sa isip ko habang nagkatitigan kami ngayon dito sa table ko.

© BeauConcubine       |        2022

Chapter 17

Kiel

“Umalis ka na! umuwi ka na sa bahay, kakanta na ako….”

Sabi ko sa kaniya.

“Mas makulit ka pala sa akin ano? how many times kong sasabihin sa iyo na hindi ako uuwi hanggat hindi kita kasama. kung saan ka matutulog? doon din ako.”

Sabi niya sa akin. napasapo ako sa noo ko.

“Oh g*d! hindi magka connect ang mga

bituka

natin para sabihin mo sa akin iyan.”

Sabi ko sa kaniya.

“Hahahaha…. your right?! hindi nga magka connect ang mga intestines natin… pero siguro yung mga puso natin mag ka connect.”

Sabi niya sa akin.

“Lasing ka na nga! umuwi ka na…”

Sabi ko sa kaniya.

“No, I’m not!”

Sabi niya sa akin..

“Iyan ba yung lasing? nakaka Isang bote pa.lang ako ng light beer oh?!”

Sabi niya sa akin sabay turo sa dalawa pang bote na may laman pa.

“Bahala ka sa buhay mo!”

Sabi ko sa kaniya at tumayo.

“Hihintayin kita rito

Qīzi

ko!”

Sigaw niya sa akin. napailing na lang ako sa kaniya.

Umakyat na ako ng stage at lumapit na sa mic. nagpalakpakan ulit ng malakas ang mga tao at may kasamang hiyawan. sinilip ko si Rico at nakatingin siya sa akin.

Iniwas ko ang mga mata kong nakatingin sa kaniya dahil nahuli niya akong nakatingin sa kaniya..

“

Nagbabalik

ang ating Singer. please welcome, the one and only…. Mr. Kiel Villamanca.”

Masayang pakilala ng host sa akin.

“Hello ulit sa Inyo, haha… pasensya na sa

abala

kanina… medjo

napadami

kase ng inom yung kasama ko kaya kung ano-ano ang sinasabi pero pauwi na rin siya. maya-maya lang….”

Natatawang sabi ko.

“So,  back to our program. mamaya,

magtatawag

ako ng tatlo or lima kase nga hindi natin natapos kanina ang first three song request. so bale lima ang tatawagin kong tao para mag request ng song sa akin na kakantahin ko. maliwanag po ba?”

Sabi ko sa audience. natuwa naman sila sa sinabi ko at nagpalakpakan ulit sila.

“Simula na natin….”

Sabi ko.

Because you love me by; Celine Dion

For all those times you stood by me

For all the truth that you made me see

For all the joy you brought to my life

For all the wrong that you made right

For every dream you made come true

For all the love I found in you

I’ll be forever thankful baby

You’re the one who held me up

Never let me fall

You’re the one who saw me through

Through it all

You were my strength when I was weak

You were my voice when I couldn’t speak

You were my eyes when I couldn’t see

You saw the best there was in me

Lifted me up when I couldn’t reach

You gave me faith ’cause you believed

I’m everything I am because you loved me

Ooh, baby

Nag dim ang lights sa loob ng buong bar na ito.

sumasabay ang ibang audience sa pagkanta ko ang iba naman ay tumayo sa gitna kasama ang partner nila at sumayaw sa gitna.

Nilingon ko naman si Rico na nakatingin lang sa akin at naka face palm gamit ang Isang kaliwang kamay niya. umiwas ako ng tingin sa kaniya dahil nahuli na naman niya akong nakatingin sa kaniya.

Nakaramdam tuloy ako ng pagkailang pero tuloy lang ako sa pagkanta.

You gave me wings and made me fly

You touched my hand I could touch the sky

I lost my faith, you gave it back to me

You said no star was out of reach

You stood by me and I stood tall

I had your love I had it all

I’m grateful for each day you gave me

Maybe I don’t know that much

But I know this much is true

I was blessed because I was loved by you

You were my strength when I was weak

You were my voice when I couldn’t speak

You were my eyes when I couldn’t see

You saw the best there was in me

Lifted me up when I couldn’t reach

You gave me faith ’cause you believed

I’m everything I am because you loved me, oh

You were always there for me

The tender wind that carried me

The light in the dark shining your love in to my life

You’ve been my inspiration

Through the lies you were the truth

My world is a better place because of you

Ginandahan ko pa ang boses ko at damang dama ko ang pagkanta ko. Ang totoong mama ko ang nagturo sa akin na kumanta. singer ang mama ko at ang papa ko naman ay nurse.

Nagkaroon ng kabit si papa at iyon ay walang iba kundi ang nanay-nanayan ko na nasa bahay na tinuturing naman na pangalawang Ina ng mga kapatid ko.

You were my strength when I was weak

You were my voice when I couldn’t speak

You were my eyes when I couldn’t see

You saw the best there was in me

Lifted me up when I couldn’t reach

You gave me faith ’cause you believed

I’m everything I am

Because you loved me

You saw the best there was in me

(Lifted me up when I couldn’t reach)

(You gave me faith ’cause you believed)

I’m everything I am

Because you loved me

I’m everything I am

Because you loved me

Nung nasa last lyrics na ako ay hininaan ko na ng kaunti ang boses ko. at napapikit na lang habang naluluha. namimiss ko na ang mga magulang namin.

Hindi sana ako magiging ganito kung hindi sila namatay sa Isang aksidente nung elementary palang ako.

Pinangako ko sa sarili ko na itong huling tapak ko sa junior high school ay hindi na ako kakanta pang muli. kapag nasa senior high school na ako ay papasok na akong barista o kahit na anong working student para ipangtustos sa pag aaral ko.

Nung natapos na ako kumanta ay nagpalakpakan ang lahat ng audience at may kasamang hiyawan sila.

“Thank you, haha… sobrang thankful ako sa Inyong lahat so hindi ko na

papatagalin

pa, here’s my second song para sa Inyong lahat….”

Sabi ko sa kanila nang nakangiti.

How do I live by; LeAnn Rimes

How do I get through one night without you

If I had to live without you

What kinda life would that be

Oh I, I need you in my arms, need you to hold

You’re my world, my heart, my soul

If you ever leave

Well, baby you would take away everything

Good in my life

And tell me now

How do I live without you?

I want to know

How do I breathe without you?

If you ever go

How do I ever, ever survive

How do I, how do I, oh how do I live

Soft at maganda ang timbre ng tugtog ng drums at gitara. sumasabay sa boses ko. Kuhang kuha ng mga musicians sa bar na ito ang bawat kantang kinakanta ko.

Napalingon ulit ako kay Rico at nakatingin parin ito sa akin. pero nabigla ako dahil wala siya sa kaniyang pwesto. iyon pala ay nasa malapit siya katabi ng stage.

Without you

There’d be no sun in my sky

There would be no love in my life

There’d be no world left for me

And I, well baby, I don’t know what I would do

I’d be lost if I lost you

If you ever leave

Well, baby you would take away everything

Real in my life

And tell me now

How do I live without you

I want to know

How do I breathe without you

If you ever go

How do I ever, ever survive

How do I, how do I, oh how do I live

Inalis ko ang paningin ko sa kaniya at napapikit na lang dahil malapit na ko sa high notes ng kanta.

Dinama ko na lang ang pagkanta ko na parang nasa loob lang ako ng kwarto ko at kumakanta. o hindi kaya ay kasama ko si Ishmael at siya ang nag gi-gitara.

Please tell me baby how do I go on

If you ever leave

Well, baby you would take away everything

Need you with me

Baby don’t you know that you’re everything

Good in my life

And tell me now

How do I live without you

I want to know

How do I breathe without you

If you ever go

How do I ever, ever survive

How do I, how do I, oh how do I live

How do I live without you?

How do I live without you, baby?

How do I live

(Sexy whistle) malakas na hiyawan ng audience na may kasamang palakpakan

Nakakataba ng puso na ganun lagi ang maririnig mo. kaya ito ang favorite spot ko kapag nalulungkot ako, inilalabas ko sa pamamagitan ng pagkanta ko ang kalungkutan nararamdaman ko.

Eto ang comfort zone ko, sa school ay hindi ako komportable dahil lagi nalang nasa paligid ko o nasa tabi ko si Rico. nakalimutan ko nga pala na nandidito siya at lumipat ng pwesto ang mokong, ngayon ay mas malapit na siya ngayon sa stage.

Nako! huwag ka sanang gagawa ng kahit na anong gulo? pakiusap….

Sabi ko sa isip ko.

“Thank you sa Inyong lahat…

nakakataba

kayo ng puso sa totoo lang, kaya nga Isa ito sa mga comfort zone ko. ang bar na ito! pero may

hangganan

din ang lahat… walang permanente dito sa mundo. hindi ba?”

Makahulugan kong sabi sa audience. sumang ayon naman sila sa sinabi ko

“Huwag na natin

patagalin

pa? raise your hands kung sino ang gustong matawag ko para mag request ng song sa akin na kakantahin ko ngayon gabi dito sa stage.”

Masayang sabi ko.

“Ako! ako naman ang tawagin mo…”

Sigaw ng Isang babae.

“Ako, Kiel…. please! hahahaha…”

Rinig kong sigaw naman ng Isang lalaki sa kanan ko.

“Dito! kiel…. sa pwesto ko.”

Sabi naman ng lalaki sa kaliwa.

Natutuwa ako sa kanila dahil gagawin nila ang lahat, sumigaw man. magtatalon o lumapit sa harapan ko para sila ang tawagin ko.

“Si ate na naka suot na pulang long shirt sa gitna.”

Tawag ko sa babaing nag raised ng hands. tumayo ito at saka naglakad sa harapan papunta dito sa gitna.

“Anong pangalan ni ate?”

Tanong ng host na nasa tabi ko.

“Angel po!”

Sagot nito sa host.

“Si Angela…. taga saan si angela?”

Tanong ng host sa kaniya.

“Taga manilaaaaa….”

Sigaw niya ng malakas sabay nag patugtog ang dj na may control ng music stereos na pang budots na sayaw. nag sayawan naman ang ibang audience na halatang lasing na.

“Ayan! anong request song mo para sa singer natin na batang bata pa na si Kiel?!”

Tanong ng host sa kaniya.

“Request ako kung pwede duet sila ng boyfriend niya. at yung kakantahin nila is yung Need you now by lady antebellum.”

Sabi ng babae. natigilan ako sa request ng babae at mas lalo akong nagulantang nung nag hiyawan ang mga audience.

“Oh? audience? payag ba kayo na mag duet ang mag jowa? ang singer natin na si Kiel at ang boyfriend niyang

chinito

na gwapo?”

Tanong ng host.

“Payag kami….!”

Sigaw lahat nila. napalingon naman ako kay Rico at maski siya ay gulat na gulat din at napatayo sa kinauupuan niya. nagpalakpakan naman ang mga audience sa kaniya.

Sh*t! this is insane….

Sabi ko sa isip ko.

“Oh? halika na pogi…. umakyat ka na rito sa stage para maka duet mo ang jowa mo na si kiel.”

Sabi ng host.

Lumakas ang kabog ng puso ko at parang gusto ko na lang mag back out pero naiisip ko ang sweldo ko ngayon dito ngayong Gabi at nandiyan si bossing.

Naglakad na paakyat ng stage si Rico at saka kinuha ang mic sa host.

“Palakpakan naman natin sila…!”

Sabi ng host at saka binigay na ang mic kay Rico.

Pinalapit ako ng host kay Rico at ganun din si Rico sa akin. nag umpisa na tumugtog ang dj at ang banda.

Need you now by; lady antebellum

Ako:

Picture perfect memories

Scattered all around the floor

Reaching for the phone cause

I can’t fight it anymore

Ako and Rico:

And I wonder if I ever cross your mind

For me it happens all the time

Ako and Rico:

It’s a quarter after one

I’m all alone and I need you now

Said I wouldn’t call, but I lost all control

And I need you now

And I don’t know how I can do without

I just need you now

Kinakabahan ako pero parang ang ganda ng blend. maganda din pala ang boses ni Rico. napalingon ako sa kaniya ngayon at siya ang nag mimistulang second voice sa aming dalawa.

Napalingon naman siya sa akin at naghiyawan ang buong audience sa loob ng bar na ito dahil sa nararamdaman nilang kilig.

Hindi ko alam ang nararamdaman ko ngayon…. para akong madudumi na Ewan dahil sa kaba ko at sobrang lakas din ng kabog ng puso ko sa kaba pero ang kanta ang dahilan kung bakit hindi ako makaatras.

Parang may kung anong mahika ang kantang ito na ayaw akong paalisin sa stage at nakaharap at nakatingin pa ako ng mata sa mata kay Rico at ganun din siya sa akin.

Rico :

Another shot of whisky

Can’t stop looking at the door

Wishing you’d come sweeping in the way you did before

Ako & Rico :

And I wonder if I ever cross your mind?

Rico :

For me it happens all the time.

Ako and Rico :

It’s a quarter after one

I’m a little drunk and I need you now

Said I wouldn’t call, but I lost all control

And I need you now

And I don’t know how I can do without

I just need you now

(Music instruments) 🎶🎶🎶🎶

Biglang hinawakan ni Rico ang kaliwang kamay ko ng mahigpit at ramdam niya siguro ang kaba ko at panginginig ko. mabuti na lang at nakababa ang mga mic namin habang nag mu-music instrument background pa.

“Huwag kang

kabahan

… I’m here for you!”

Sabi niya sa akin.

Para akong na hypnotized niya. tumango ako sa sinabi niya. at may kung anong chemical something na dumaloy sa loob ng buong katawan ko kung kaya’t nawala ang kaba ko.

Ako and Rico :

Guess I rather hurt than feel nothing at all…..

Ako :

It’s a quarter after one

I’m all alone and I need you now

Rico :

And I said I wouldn’t call

But I’m a little drunk and I need you now

Ako and Rico :

And I don’t know how I can do without

I just need you now

I just need you now

Ako :

Oh, baby, I need you now…

Parang naging sagutan ang lyrics ng kanta sa amin dalawa at nakatingin lang ako sa mga mata niya at ganun din siya sa akin. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ngayon at para akong lulutang sa langit ng mga Oras na iyon dahil sobrang gaan ng nararamdaman ko kumpara kanina.

At nung matapos na kami kumanta dalawa ay bigla niya akong hinila palapit sa kaniya sabay hinalikan niya ako sa labi ko.  agad rumehistro sa isip ko ang ginawa niyang iyon. nabigla ako pero hindi makapag response ang mga kamay ko para itulak siya at sampalin siya.

Naramdaman ko na lang ang pagpasok ng dila niya sa loob ng labi ko at napapikit na ako dahil sa unti-unti kong nararamdaman na kakaibang sensasyon mula sa mga halik niya sa akin. tumutugon na pala ako sa mga halik niya at napahawak na lang ako sa magkabilaan niyang mga braso.

Hindi na namin pinansin ang sobrang lakas na hiyawan, tilian at palakpakan ng mga audience sa loob ng bar na ito. damang dama ko ang malalim na halik sa akin ni Rico at lasang lasa ko ang dila niya na lasang light beer at para narin akong nalasing sa mga halik niya sa akin.

Nung naputol ang halikan namin na tumagal ng 2 mins ay nagkatitigan kami ng mata sa mata at ngumiti siya sa akin.

“If you need me? kahit hindi mo sabihin sa akin na kailangan mo ako? hindi ako aalis sa tabi mo.”

Malambing niyang sabi sa akin. at saka niya ako hinalikan sa noo ko. ngumiti ako ng kusa at napapikit na lang.

© BeauConcubine        |       2022

Chapter 18

Rico

“Tama na iyan! halika na…. umuwi na tayo!”

Sabi ko sa kaniya.

“

Eeeeiiiiiii

…. ayoko! nakita mo naman

umiinom

pa ako eh.”

Sabi niya sa akin pero lasing na lasing na siya. Isang beer ng mucho o 1 liter ng hard beer ang ininom niya ngayon. naglilinis na ang ibang personnel dito sa loob ng bar at kami na lang ang tao rito na costumer.

Pasadong 12:30 na nang madaling araw.

“Ang cute mo pala uminom? haha…”

Natatawang sabi ko sa kaniya habang naka face palm ang Isang kamay ko na nakatukod sa mukha ko.

“Hoy! ikaw…. tigil tigilan mo ako sa

kakaganyan

mo huh? may

atraso

ka pa sa akin. akala mo ganun ganun na lang iyon?”

Sabi niya sa akin.

“Ahh yung kanina? yung pinag away ko kayo ng nanay-

nanayan

mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo! alam mo bwesit ka? hindi ka nakakatuwa. gigil na gigil ako sa iyo…”

Sabi niya habang pumipikit na ang mga mata niya sa kalasingan ngayon.

“Siya nga pala? bakit alam mo na nanay-

nanayan

ko iyon?”

Tanong niya sa akin.

“Ikaw kaya nagsabi niyon sa akin kaya nalaman ko.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ahh?! ako pala nagsabi niyon sa iyo kanina… oh pwes! tama ka ng

pagkakarinig

mo kanina. nanay-

nanayan

ko iyon…. kabit siya ng tatay ko. pero hindi naman siya masama dahil

tinuring

na niya kami na parang mga anak na rin niya.”

Sabi niya sa akin.

“Pero

namimiss

ko parin ang mga magulang ko. minsan nga gusto ko na lang

magpakamatay

din para makasama ko na sila sa kabilang buhay….”

Malungkot niyang sabi sa akin.

Hindi na niya namalayan na naluluha na pala siya.

“Ang unfair ng mundo para sa akin! marami naman diyan

pabaya

sa mga magulang nila pero bakit sa akin pa ang kinuha? hindi ba naisip ng nasa itaas na kailangan ko pa sila? kailangan pa ng mga kapatid ko ang mga magulang namin?”

Naluluhang sabi niya sa akin.

“Hindi! hindi niya nararamdaman at naiintindihan iyon…. busy siya sa ibang prayers ng ibang taong malapit sa kaniya, eh ako? malapit naman ako sa kaniya noon ahh? nag

sakristan

pa nga ako noong elementary pa ako… tapos

gaganituhin

niya ako?”

Sabi niya na naluluha.

“F*

cked

…. This life!”

Sabi pa niya.

“Kung naging babae lang ako? alam mo kung ano ang magiging trabaho ko sa ganitong edad ko ngayon?”

Tanong niya sa akin. hindi ako sumagot at nanatili parin akong nakatingin sa kaniya.

“Siguro

GRO

.

pokpok

… babaing

bayaran

. babaing mababa ang

lipad

!”

Sabi pa niya.

“At siguro?

mabubuntis

ako ng maaga.”

Natatawang sabi niya habang naluluha.

“Malapit na maging

pariwara

ang buhay ko. nararamdaman ko na iyon….”

Sabi niya sa akin.

“Hindi mangyayari iyon….”

Tutol kong sabi sa kaniya.

“Bakit naman? ahhh…. kase hindi ako babae ganun ba?”

Tanong niya sa akin.

“Eh may lalaking

pokpok

din hindi ba? doon pwede pa ako… pumayat na ako, sexy, maputi, pang babae ang katawan ko… so pwede ako doon. pasok na pasok pa ako doon. wala na akong pake kung

malaspag

pa ako o mag ka HIV pa ako. ang importante?

nabigyan

ko ng magandang kinabukasan ang mga kapatid ko.”

Sabi niya sa akin. nainis ako sa mga sinabi niyang iyon.

“Ano ka ba? hindi nakakatuwa iyang mga sinasabi mo. bakit mo naman papasukin ang ganung trabaho? pakinggan mo nga iyang sinasabi mo?”

Inis kong sabi sa kaniya.

“Eh bakit ba? buhay at katawan ko naman ito eh.”

Sabi niya sa akin.

“Kahit na! hindi ako papayag na maging ganun ka balang araw…. kung

kinakailangan

bantayan ko ang bawat kilos mo? gagawin ko.”

Sabi ko sa kaniya.

“Haha…. Hahahahaha… uyyyy! concerned siya sa akin? gusto mo ako ano?! Hahahaha.”

Panunukso niya sa akin.

“Tsss! kaya nga kita hinalikan kanina eh it means gusto kita.”

Sabi ko sa kaniya.

“

Pssst

… hoyyy! anong sabi mo? ulitin mo nga sinabi mo?”

Tanong niya sa akin.

“Wala! sabi ko bingi ka.”

Sabi ko sa kaniya.

“Ahh… Okay?!”

Sabi naman niya.

Natigilan naman siya nung makita niya ang mop. tumayo siya at nilapitan ang mop.

“Hoy! anong gagawin mo?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Shhh

…. huwag ka nga maingay? kakanta ako.”

Sabi niya.

Napailing na lang ako sa sinabi niyang iyon.

Through the fire, to the limit, to the wall

For a chance to be with you

I’d gladly risk it all

Through the fire

Through whatever, come what may

For a chance at loving you

I’d take it all the way

Right down to the wire

Even through the fire

Birit niya bigla. nabigla naman ako sa ginawa niyang iyon maski ang mga janitor sa bar na ito nung kumanta siya.

Agad naman akong tumayo at nilapitan siya.

“Tara na! tama na iyan… umuwi na tayo, lasing ka na oh?!”

Sabi ko sa kaniya.

Pero ayaw niya magpaawat. nilalayo niya ang tangkay ng mop sa akin.

Through the fire, to the limit, to the wall

For the chance to be with you

I’d gladly risk it all

Through the fire

Through whatever, come what may

For a chance at loving you

I’d take it all the way

Right down to the wire

Even through the fire

To the wire, to the limit (through the fire)

Through the fire, through whatever

Through the fire, to the limit

Through the fire, through whatever

Through the fire, to the limit

Through the fire, through whatever

Birit pa niya ng mas malakas kesa una. maganda nga boses niya at hindi sintunado o pumipiyok pero para naman siyang halimaw kapag hahawak ng mic lalo na siguro kapag lasing na siya kagaya nitong ginagawa niya.

Bigla naman siyang na out of balanced, napabuwal siya sa ibabang palapag ng sahig ng bar.

“

Arayyyy

! ano ba iyan? tinulak mo ako ano?”

Sabi niya sa akin.

“Huh? bakit naman kita itutulak?

inaawat

na nga kita sa ginagawa mo eh, kase lasing ka na. kaya halika na… umuwi na tayo! madaling araw na.”

Sabi ko sa kaniya.

“Pero gusto ko pang kumanta!”

Reklamong sabi niya sa akin.

“Tapos na! sarado na yung bar…”

Sabi ko sa kaniya. wala siyang nagawa kundi ang mag patianod sa akin palabas ng bar.

Naglakad kami sa tabi ng highway. papunta sa terminal na nakita ko kanina nung nakasakay ako ng taxi para sundan si Kiel.

kakaunti na lang ang mga sasakyan sa highway at may iilan pang mga tao dito sa highway. kulay orange ang street light na nilalakaran namin.

Napadaan kami sa Isang play ground at agad siyang nag pumiglas sa pagkakahawak ko sa kamay niya at tumakbo papunta sa swing.

“Hoy! saan ka pupunta?”

Tawag kong tanong sa kaniya.

Agad ko siyang sinundan at nakita ko siyang nagduduyan sa swing. napaupo naman ako sa kabilang swing at nakatingin lang ako sa kaniya.

“Namiss ko mag swing! hahaha….”

Natatawang sabi niya.

“Tigil na iyan! lasing ka na. mamaya mahulog ka pa diyan sa swing.”

Sabi ko sabay pinatigil na ang swing. hinila ko naman siya palayo sa swing at bigla siyang nasuka.

Lumayo ako ng kaunti sa kaniya at saka ko siya nilingon. suka siya ng suka ng marami habang nakahawak sa bakal ng swing.

“Ayan! swing pa huh? inom pa ng marami…. hindi mo naman pala kaya, order ka nang order.”

Sabi ko sa kaniya. nilapitan ko naman siya at saka hinimas ang likod niya.

Nung wala na siyang maisuka.

“Tama na iyan! tara na…”

Sabi ko sa kaniya. kinuha ko ang panyo ko sa bulsa ng damit niya na hiniram ko na sinuot ko at saka ko pinunasan ang labi niya.

Naglakad na kami palayo sa play ground na iyon at napadaan kami sa Isang convenient store. pumasok kami doon at binilhan ko siya ng black coffee. nasa pila ako sa counter at siya naman ay nakasubsob ang mukha niya sa mesa habang nakaupo.

Boom! waisted….

Natatawang sabi ko sa isip ko.

Nung mabayaran ko na ang black coffee na tinimpla ko sa kaniya ay nagtungo na ako sa pwesto namin. nilapag ko iyon sa tabi niya na hindi niya masasagi.

Hinawakan ko ang kanang braso niya at saka inuyog siya.

“Hey! gising…. inom ka muna nang kape para mawala kaunti iyang hang over mo.”

Sabi ko sa kaniya.

Inangat naman niya ang ulo niya at saka nakita ang paper cup na may laman na black coffee. Sabay lingon sa akin…

Nakaupo ako sa kabilang side ng table at nakaharap sa kaniya.

“Damit ko iyan ahh? bakit mo iyan suot?”

Tanong niya sa akin.

“Hahahaha…. nakakatawa ka talaga, kanina ko pa ito suot. ngayon mo lang ito napansin?”

Tanong ko sa kaniya.

“Alam ko ba? nakita mo naman na madilim ang loob ng bar eh.”

Sabi niya sabay kuha ng paper cup na may laman na black coffee.

“Oh! dahan-dahan… mainit pa iyan baka

mapaso

iyang dila mo.”

Sabi ko sa kaniya.

Inalalayan ko siyang humigop kaunti.

“Anong Oras na?”

Tanong niya sa akin.

“Mag 2-2 am na…”

Sabi ko sa kaniya nung tumingin ako sa wrist watch ko.

“Pasok tayo ng school mamaya?”

Sabi niya sa akin.

“

Bonak

ka talaga! papasok tayo ng school ganito ayos natin? mga

puyat

at lasing? gusto mo ma expelled?!”

Natatawang sabi ko sa kaniya.

“Hahahaha…. joke lang naman! eto naman, parang hindi

mabiro

.”

Sabi niya sa akin na natatawa.

“May joke ako…”

Sabi niya sa akin..

“Ano iyon?”

Tanong ko naman.

“Why can’t elephants use computers?”

Tanong niya sa akin habang nakangiti siya sa akin at naka tukod ang dalawang kamay niya sa magkabilaan niyang pisngi.

Nag isip naman ako kung bakit nga ba ayaw o hindi gumagamit ng mga elephants ang computers.

“Baka masira nila like

madaganan

nila ganun ba?”

Sagot ko sa kaniya.

“Hindi…!”

Sagot niya.

“Eh ano?!”

Tanong ko.

“Because they’re scared of the mouse.”

Sabi niya. natigilan kaming dalawa sa sagot niya sa tanong ko. hanggang sa nagpigil na siya ng tawa niya at tumawa siya ng tumawa.

“huh? hindi ko gets…”

Sabi ko naman.

“Ang

kj

mo naman?!”

Sabi niya sa akin..

“Eto…. What happened when the geese fell down the stairs?”

Tanong niya sa akin after niya tumawa.

“Ano?”

Tanong ko.

“They all got goose bumps.”

Sagot niya.

(Silence)……

“

Hahahahahahahahaha

…..!”

Natawa kaming pareho ng malakas. kami lang costumer sa loob nitong convenient store.

Natawa ako sa joke niya, iyon talaga ang gets ko.

“Ako naman…”

Sabi ko.

“Game..!”

Sabi niya habang nagpupunas ng luha dahil sa kakatawa niya.

“Uhm…. Where do frogs keep their money?”

Tanong ko sa kaniya. inulit pa niya ang tanong ko at nag iisip naman siya.

“I don’t know… saan nga ba?”

Tanong niya sa akin.

“Edi sa River bank…”

Sagot ko.

Ngumiti lang siya hanggang sa ingay ng nagpipigil ng tawa.

“Hahahahahaha….

Aliw

huh? corny pero witty yang joke mo.”

Sabi niya habang natatawa..

“Akala ko nga hindi ka

tatawa

eh.”

Natatawa kong sabi sa kaniya.

Sabay humigop ako ng kape at ganun din siya.

“Ako naman….”

Sabi niya.

“What does Thor call his underpants?”

Tanong niya sa akin.

“Ano….?”

Natatawang tanong ko.

“Huwag ka munang tumawa… wala pa nga eh. excited huh?”

Suway niya sa akin na natatawa din.

“Sige na, Sige na…. hindi na ako

tatawa

!”

Pagpipigil ko nang tawa sabay sabi sa kaniya.

“Ano?”

Seryosong tanong ko.

“Edi

Thunderwear

.”

Sagot niya… nabuga ko ang kape na nasa bibig ko sa kaniya at saka ako tumawa.

“Hahahahahahaha….”

Malakas kong tawa.

“Hoy! ang bastos mo huh?”

Natatawang sabi niya sa akin.

“I cannot! hahahaha… Sorry!”

Natatawang sabi ko.

“Ayoko na nga?!

bumubuga

ka nang kape eh… nawala na kalasingan ko tuloy.”

Sabi niya sabay tinungga na yung natitirang black coffee sa paper cup niya.

“Sorry na! huyyy… saan ka pupunta?”

Tanong ko sa kaniya after niya magtapon ng paper cup ay lumabas na siya ng convenience store.

Hinabol ko naman siya habang nagpipigil ng tawa. narinig ko din na tumatawa ang mga bantay ng convenience store na iyon sa amin.

Paglabas ko ay nakita ko siyang naghihilamos ng mukha niya sa gilid ng convenience store na parang hugasan ng kamay.

Lumapit naman ako sa kaniya at naghugas din ako ng kamay ko. naglagay siya ng tubig sa bibig niya at akala ko ay mag mumug-mog siya ng bibig niya pero bigla niya iyon binuga sa akin na pasirit.

“Yuck! daliri….!”

Sabi ko.

“

Hahahahahahahahaha

…..!”

Malakas niyang tawa.

“

Nakaganti

din ako sa iyo…

Bleeeh

!”

Sabi niya sabay labas ng dila niya.

“Ah ganun huh?”

Sabi ko sabay sinahod ko ang dalawang kamay ko na parang bowl sa umaagos na tubig sa gripo at sinaboy ko sa kaniya. nabasa naman siya.

Inulit ko ang ginawa ko na iyon at hinabol siya. tumakbo naman siya palayo sa akin habang sumisigaw at tumatawa.

“Tama na! hahaha…”

Natatawang sabi niya. basang basa na ngayon ang suot niyang shirt.

Siya naman ang lumapit sa sink at sinahod ang kamay niya. sabay habol sa akin at sinabuyan ako ng tubig. tawa kami ng tawa at pagod na pagod kami sa paghahabulan dalawa.

Basang basa ang pang itaas na suot namin pareho at naupo kami sa may bench. malapit sa terminal ng jeep.

“Loko ka huh? akala mo hindi ako gaganti?”

Natatawang sabi niya sa akin.

“Basang basa ka naman kesa sa akin.”

Sabi ko sa kaniya.

“

Weeeh

? talaga? hahaha okay lang… eh ikaw nga amoy suka eh. nagmug-mog ako ng bibig ko na amoy suka. kaya amoy suka ka ngayon… hahahaha.”

Natatawang sabi niya sa akin.

Bigla ko naman siyang kiniliti sa tagiliran niya.

“

Aaahhhhh

…! tama na Rico, hahahaha.”

Tili niyang sabi sa akin.

Malakas ang kiliti niya sa tagiliran hanggang sa napaupo na siya sa sahig ng kalsada at tawang tawa pa.

“Ayoko na (sabay hingal)….”

Sabi niya.

“Halika na nga! sumakay na tayo sa jeep, pauwi sa Inyo…”

Sabi ko sa kaniya. tumayo naman siya at naglakad na kami papunta sa terminal ng mga jeep at saka pumasok na kami sa loob ng Isa sa mga jeep na malapit nang mapuno.

© BeauConcubine       |      2022

Chapter 19

Rico

“Hey! wake up sleepyhead…. malapit na tayo sa inyo.”

Bulong kong sabi sa kaniya.

nakasandal siya sa kanang balikat ko.

Pinagmamasdan ko ang itsura niya kanina pa nung inantok na siya at nakatulog sa kanang balikat ko.

“Oh? mga Dela Costa subdivision diyan… bumaba na!”

Sabi ng driver.

“Baba na tayo! halika na.”

Sabi ko sa kaniya. inayos muna ang sarili niya at saka tumayo at naglakad na palabas ng jeep at ako naman ang sumunod.

Pagbaba namin ng jeep ay umalis na ang jeep na sinasakyan namin kanina. tumawid kami sa kabilang highway. nung makatawid na kami ay naglakad na lang kaming dalawa dahil malapit lang ang bahay nila papasok sa gate ng subdivision.

“

Nilalamig

ka?”

Tanong ko sa kaniya. tumango naman siya sa akin.

“Ipasok mo ang kamay mo sa bulsa ng pants mo.”

Sabi ko sa kaniya. sinunod naman niya ako.

“Anong Oras na?”

Tanong niya sa akin. sabay tingin ko sa wrist watch ko.

“Malapit na mag 4 am…”

Sabi ko sa kaniya.

Naglakad lang kami at naririnig namin ang pagtilaok ng manok sa paligid namin.

“Ganitong oras nag jo-jogging ako paikot sa subdivision na ito. tuwing Saturday and Sunday bago ko tulungan si mama na

magtinda

sa palengke.”

Sabi niya sa akin.

“Paano ka nga ba pumayat?”

Tanong ko sa kaniya.

“Tinulungan ako ni Ishmael magpapayat… kung baga siya yung naging gym instructor ko nung bakasyon natin. lagi kaming nasa sports center tuwing umaga at hapon. dalawang beses kami bumabalik sa sport center.”

Sagot niya sa akin. nakaramdam naman ako ng kaunting selos sa lalaking iyon.

“Edi sa susunod, ako na lang ang isama mo. mas maganda pa ako na maging gym instructor niya kesa sa kaniya.”

Sabi ko sa kaniya.

“Hmmm… nako? seselos ka na naman sa kaniya ano?”

Tanong niya sa akin.

“Bakit naman hindi ako magseselos sa mokong na iyon? imbes na malinis ko ang sarili ko o ipakita ko ang totoong ako sa iyo, hindi mo naman pinapansin kase lagi mo siyang kasama at sa kaniya lang ang atensyon mo.

nakakapang

selos kaya yung ganun… kagaya nito? magkasama tayo tapos siya ang naaalala mo o naiisip mo, naririnig ko lang pangalan niya nag seselos na ako.”

Sabi ko sa kaniya.

“Halaaa? halaaa siya oh?! iiyak ka na niyan? hahaha… huwag ka nga magselos sa kaniya? mag kaibigan lang kami niyon.”

Sabi niya sa akin.

“Kaibigan lang ba talaga? baka

ka-

ibigan

?… nako! huwag mo akong

masabihan

na mag kaibigan lang kayo? alam ko ang mga

tinginan

na

patagong

nagkakagusto

at nakikita ko iyan sa kaniya.”

Sabi ko sa kaniya.

Natigilan naman siya sa sinabi ko.

“Paano mo naman nasabi na palihim siyang may gusto sa akin?”

Tanong niya sa akin.

“Basta! ako lang nakakaalam na may gusto siya sa iyo nang palihim.”

Sabi ko naman sa kaniya.

“At dahil doon nagseselos ka?”

Tanong niya sa akin.

“Oo naman!”

Sagot ko sa kaniya.

“Bakit ka naman magseselos eh wala naman tayo?”

Natatawang tanong niya sa akin. nilingon ko naman siya.

“Wala ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Oo wala! you kiss me on my lips as a friend or stranger? I don’t think so?!”

Sabi naman niya sa akin.

“Edi, starting tomorrow… aakyat ako ng

ligaw

sa iyo.”

Sabi ko sa kaniya habang nakatuon ang mga mata ko sa daan. hindi ko alam na natigilan naman siya sa paglalakad. nilingon ko siya sa tabi ko at nakita ko na wala siya. lumingon ako sa likod ko at Nakita ko siyang nakatayo sa di kalayuan sa akin.

Nakatingin lang siya sa akin at ganun din ako sa kaniya.

“What? may problema ba?”

Tanong ko sa kaniya.

“Tingin ko ikaw ang mas lasing kesa sa atin dalawa….”

Sabi naman niya sa akin at saka siya naglakad palapit sa akin.

“Hindi ahh? paano mo naman nasabi.”

Tanong ko.

“Ouch…!”

Reklamong sabi ko.

“What was that for?”

Tanong ko sa kaniya. pinitik niya kase ako ng malakas sa noo ko.

“

Liligawan

mo ako for real? ano ka?

nasisira

ulo? papatulan mo kagaya ko na kapwa mo kasarian?”

Tanong niya sa akin.

“Oo! bakit hindi? walang

pinipiling

kasarian ang pag-ibig…”

Sabi ko sa kaniya.

“

Eeeehhhhh

? talaga?”

Tanong pa niya.

“Oo! bakit? wala ka pang experience sa relationship ano?”

Tanong ko sa kaniya.

“Natural, wala pa!”

Sagot niya.

“Tsaka parang lumalabas na ikaw ang una ko at magiging first ex ko din!”

Sabi pa niya sa akin.

“Ikaw? first time mo lang ba na magka relationship sa kapwa mo kasarian?”

Tanong niya sa akin.

“Hmmmm….

nasubukan

ko na before pero 1 week lang.”

Sabi ko sa kaniya.

“Baka ganun din tayo soon…”

Bulong niyang sabi na narinig ko naman.

“Paano mo naman nasabi na magiging 1 week lang relationship natin?”

Tanong ko sa kaniya.

“

Syempre

ikaw pa? dakilang womanizer ka sa campus natin eh…”

Sabi niya sa akin.

“Kapag hindi? ano? anong gagawin ko sa iyo?”

Tanong ko sa kaniya.

“Huh? anong gagawin mo sa akin? hindi ko alam…”

Sagot niya sa akin.

“Edi give yourself or surrender yourself to me.”

Bulong kong sabi sa kaniya.

Natigilan naman siya sa sinabi ko.

“At bakit ko naman gagawin iyon Aber?”

Tanong niya sa akin.

“Dahil ako ang dominant sa atin dalawa at ikaw ang submissive… you should always obey my rules, whether you like it or not!”

Sabi ko sa kaniya sabay smirk at nauna na akong maglakad palayo sa kaniya Hanggang sa nakarating na ako ng tapat ng bahay nila.

Nilingon ko naman siya at naglalakad siya na parang may iniisip.

“What are you thinking?”

Tanong ko sa kaniya.

“Ahhh… Ewan, hindi kita maintindihan!”

Sabi niya sa akin. sabay pumasok na sa loob ng bahay nila. dahan-dahan ang kilos namin dahil baka magising ang nanay-nanayan niya at ang dalawa niyang kapatid na natutulog sa tabi ng nanay-nanayan nila.

Pagkapasok namin sa bahay nila ay sinarado na niya ang pintuan ng bahay nila at umakyat na kami sa itaas. nauna siyang pumasok sa loob at sumunod naman ako.

Kumuha siya ng damit at saka binigay sa akin.

“

Suotin

mo na kaagad, huwag ka

magpapatuyo

ng basa sa likod mo.”

Sabi niya sa akin. tumango naman ako at naglakad ako papunta sa CR ng kwarto niya para doon magbihis.

Paglabas ko ay nakasuot na ako ng bagong damit.

“ilagay mo lang yung damit na sinuot mo diyan sa

labahan

.

lalabhan

ko iyan bukas.”

Sabi niya at saka siya naman ang pumasok sa loob ng CR at nagbihis na din.

naupo lang ako sa gilid ng kama at pinapatuyo ang buhok ko dahil nagpunas ako sa loob ng CR niya.

Paglabas niya ay nag pupunas din siya ng buhok niya na basa at sinuklay niya ito.

“Mag

bubukang

liway-

liway

na…”

Sabi niya sa akin.

Nilingon ko naman ang bintana ng kwarto niya at nakita ko na pasikat na si haring araw.

“Halata na

eyebag

mo sa mata.”

Sabi ko sa kaniya.

“Oo nga eh!

Inaantok

na ako. Ikaw ba?”

Tanong niya sa akin.

“Same…

inaantok

na din!”

Sabi ko naman. nung matuyo na ang mga buhok namin ay humiga na ako sa kama niya, sa kanan siya at ako naman sa kaliwa.

“Good Mornight…”

Sabi niya sa akin.

“Haha… good mornight din sa iyo!”

Sabi ko naman sa kaniya at natulog na kami.

••••••••••••••••••••••

(Yawn) *

hikab

ko sabay unat-

unat

Nakaramdam ako ng sakit ng ulo ko, madilim na sa labas. kinapa ko ang wrist watch ko na nakapatong sa solo table na maliit na katabi ng kama niya.

“Anong Oras na?”

Tanong ko na mahina.

“Ayyy! 6:30 pm na?!”

Gulat kong sabi.

“14 hours kaming tulog?”

Tanong ko. nilingon ko naman si Kiel sa tabi ko at nakita ko siyang nakaharap sa akin at mahimbing ang tulog. Inayos ko ang higa ko at paharap din sa kaniya.

Pinagmasdan ko ang mukha niya. maputi siya, bilugan ang mukha at wala kang makikitang pekas sa mukha niya. kung noon ay tigyawatin siya noong unang kita ko sa kaniya? ngayon wala na.

Parang nag paretoke siya ng mukha ngayon pero hindi. mapupula ang mga labi niya na parang kasing pula ng cherry. mahahaba, makakapal at perpektong kurba ang kaniyang dalawang kilay. matangos din ang ilong niya kagaya nang sa akin.

“I don’t know kung ano ang ginawa mo sa akin noon, at sobra akong

nahuhumaling

sa iyo ngayon.”

Bulong kong sabi sa kaniya.

“Yung happiest memory ko ngayon siguro is yung

pinakanta

tayo sa ibabaw ng stage…. yung

pinalakas

ko ang loob mo dahil alam ko na kinakabahan ka nung Oras na iyon…”

Sabi ko pa.

“At nung nawala naman ang kaba mo habang kumakanta tayong dalawa? iba na ang pakiramdam ko…. alam ko na sa sarili ko na may gusto na ako sa iyo.”

Naka ngiti kong sabi ko sa kaniya.

“Tapos yung

kulitan

natin sa labas ng convenience store at yung

tawanan

natin habang nag ka-kape tayong dalawa…. lahat, lahat ng iyon…

maituturing

ko na iyon na happiest memories ko.”

Nakatingin ako sa kaniya habang sinasabi ko ang mga salitang iyon.

“And you know what? ikaw pa lang ang

nagpadama

sa akin ng totoong

kasiyahan

na iyon… simple, sweet and romantic. unlike sa mga babaing naging girlfriend ko sa campus. napaka boring ng love status ko sa kanila…. pero sa iyo? more fun, exciting, crazy pero full of romantic.”

Sabi ko pa sa kaniya.

“

Pinadama

mo sa akin ang true value ng happiness at love. while were singing sa stage? my heart also sings too… tapos yung

kulitan

natin sa labas ng convenience store? ang gaan ng pakiramdam ko na parang bumalik ako sa

pagkabata

…. hindi ko pa na e-experience ang ganun feelings sa buong buhay ko. kundi sa iyo pa lang!”

Naluluha kong sabi.

“Alam ko na natatakot ka sa akin ngayon dahil baka lokohin at saktan kita kagaya ng ginagawa ko sa mga babae sa campus. pero gusto ko nang

tumino

at

magpakatotoo

na ako sa iyo… sana bigyan mo ako ng Isang sign na

maipakita

ko ang totoong ako at pagmamahal ko for you. ayokong saktan at lokohin ka…. I promise! hindi ko iyon gagawin sa iyo, at kapag nagawa ko man iyon sa iyo? ako na talaga ang pinaka jerk o gag*ng lalaki sa ibabaw ng lupa.”

Naluluha ko na sabi. I wipe my tears in my face.

“Kung noon? puro ako laro o biro pagdating sa pag ibig? ngayon hindi na…

susubukan

ko na maging seryoso para sa iyo, and I’m lucky dahil dumating ka sa buhay ko. panget man ang umpisa natin? pero alam ko na gaganda at magiging

makulay

ang love story natin mula sa gitna hanggang

wakas

.”

Sabi ko.

“Mahal na mahal kita… Kiel!”

Sabi ko. at saka ako bumangon kaunti at hinalikan siya sa noo niya sabay niyakap ko siya.

My heart beats fast, masaya ang puso ko ngayon. para itong tumatalon ngayon sa tuwa. ngayon ko lang ito naramdaman sa buong buhay ko sa mga babae kasi na naging girlfriends ko noon na exes ko na ngayon? wala akong nararamdaman sa kanila to be honest…

Puro flings lang. kaya ang ending, boring and cold treatment.

Hindi ko muna iisipin sa ngayon kung paano kita ipapakilala sa family ko. pero that is one of my plan na

ipakilala

kita sa kanila someday….

Sabi ko sa isip ko.

From bully to his lover. real quick…

Galing talaga ni cupido mamana ng puso… at hindi ko siya sinisisi ngayon, nagpapasalamat ako sa kaniya na sa kaniya pumana ang pana ni kupido para sa akin.

Nilapit ko ang ilong ko sa buhok niya at sobrang bango niyon. hindi nakakasawang amuyin. hindi ko namalayan ay nakatulog na naman ulit ako.

Parang nag pla-play kase sa isip ko ang mga kantang kinanta ni Kiel sa bar kaya pakiramdam ko ay hinehele ako ngayon sa boses niya na nag pla-play sa isip ko ngayon.

“Dada…!”

Masayang tawag sa akin ng isang batang lalaki na palapit sa akin. hindi ko makita ang itsura niya pero naka suot siya ng jumper na pang baby na kulay ng jeans na denim..

May panloob siya na suot na kulay light blue na shirt at pinatungan ng jumper na pang baby. may suot din itong rubber shoes na kulay white.

“Oh, dahan-dahan… baka

madapa

ka!”

Pag aalala kong sabi sa batang iyon na tumatakbo palapit sa akin.

Siguro ay mga nasa 3 or 4 years old ang batang lalaki na iyon. paglapit niya sa akin ay bigla niya akong niyakap sa right leg ko. yumuko naman ako at binuhat ko siya.

(Baby giggles) natatawa siya nung binuhat ko siya

“

imis

shoo..” (I missed you)

Sabi ng batang lalaki na iyon sa akin.

“I miss you too, my son!”

Sabi ko sa kaniya ng masaya.

Nakasuot ako na corporate attire at may salamin akong suot sa mata. ang matured ko tignan sa looks ko na iyon, at sarap na sarap akong buhat buhat ang batang lalaki na iyon na hindi ko

maaninag

ang mukha nito.

“Qīn’ài de….!”

Tawag sa akin ng Isang tao na parang lalaki na may pagka babae ang boses. hindi ko rin

maaninag

ang mukha niya pero naka suot siya ng chino pants na kulay black at black din na polo na pang itaas.

Maputi ito dahil sa kutis at kulay ng balat niya. medjo matangkad na hanggang balikat ko lang at naglakad ito palapit sa amin ng batang lalaki na buhat-buhat ko.

“Qīn’ài de…

Qīzi

!”

Masayang tawag ko sa kaniya. at saka niyakap niya kami ng batang lalaki na

karga

ko at ganun din ako sa kaniya.

“Wǒ ài

nǐ

, wǒ de qīzi…!”

Bulong kong sabi sa kaniya.

“Wǒ ài

nǐ

, wǒ de zhàngfū…!”

Sabi niya sa akin.

Nagising na lang ako na nag ring ang cellphone ko na nakapatong sa ibabaw ng maliit na table sa gilid ng kama ni Kiel kung saan din nakapatong ang wrist watch ko.

“Ayyy, ano ba iyan? ang ingay naman…”

Inis kong sabi sabay kapa ng cellphone ko at nung makuha ko na iyon ay pinatay ko na ang alarm.

napabalikwas ako ng bangon dahil umaga na pala. ang haba ng tulog namin ni Kiel. at ang ganda ng panaginip ko na parang totoong totoo.

Nilingon ko si Kiel ngunit wala siya sa tabi ko. nilingon ko ang CR ngunit walang tao roon.

“Nasaan siya?”

Tanong ko.

© BeauConcubine       |       2022

Chapter 20

Third Person POV

“Nasaan iyon?”

Takang tanong ni Rico.

Bumangon ito sabay tumayo palayo sa kama at inayos ang kama ni Kiel.

Naglakad ito palabas ng kwarto at bumaba ng hagdan.

Naabutan niya itong nasa kusina at nagluluto ng almusal nila. napangiti siya at dahan-dahan siyang bumaba sabay naglakad palapit kay Kiel at sinuggaban niya ito ng Isang mahigpit na yakap sa likod ni Kiel.

Nabigla naman si Kiel sa ginawa ni Rico.

“

Aaaayyyyy

kapre

!”

Gulat na sabi ni Kiel.

“Ang gwapo ko naman para maging

kapre

.”

Natatawang sabi ni Rico sa kaniya.

Nilingon naman siya ni Kiel.

“Bakit ka ba mahilig

mangulat

? paano kung

napaso

ako rito?!”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“Edi,

hahalikan

ko iyan para gumaling.”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

“Nako! Rico, tumigil ka…. yung sugat mo nga sa mukha hindi pa

gumagaling

, paghalik mo pa kaya sa

napaso

kong balat?”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“Edi, kiss mo sugat ko sa mukha para gumaling din. tapos iki-kiss ko din ang paso mo sa kamay if meron…”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

“Maupo ka na nga lang duon at hintayin mo na lang itong niluluto ko para makakain na kaagad tayo.”

Sabi ni Kiel sa kaniya.

“Opo,

Qīzi

ko…!”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

“Anong Qīzi? hindi ko alam iyan? anong accent iyan?”

Tanong ni Kiel sa kaniya.

“Chinese traditional language iyon.”

Sabi ni Rico sa kaniya.

“So? may

lahi

kang chines ganun ba?”

Tanong ni Kiel sa kaniya.

“Yup! half Chinese and Half Pinoy.”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

“Sino naman ang Chinese sa parents mo?”

Tanong ni Kiel sa kaniya.

“Daddy ko, pure Chinese siya by blood. ang mommy ko naman ay pure Pinay kaya

purong

pinoy siya by blood.”

Sagot naman ni Rico sa kaniya.

“Oh… okay?!”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“Ang alam ko sa chinese… kung chinese ka at mayaman? dapat chinese din ang

mapangasawa

mo at mayaman din kagaya ng family mo.”

Sabi ni Kiel.

“Yup! tama ka…”

Sabi naman ni Rico.

Natigilan naman sa pagkilos si Kiel at napansin iyon ni Rico.

“Bakit Kiel? may problema ba?”

Tanong ni Rico sa kaniya.

“Huwag mo na lang ipagpatuloy yung

panliligaw

mo sa akin…. hindi ako Chinese at Isa pa? hindi kami mayaman.”

Malamig na sabi ni Kiel.

“Bagay ka sa kapwa mo may dugong Chinese. yung maganda, mayaman, kilala siya at ang pamilya niya…”

Dugtong pa nitong sabi sa kaniya.

“Kiel… listen to me first! may mga

lumalabag

sa culture namin na iyon. even my Mom and Dad. hindi chinese ang Mommy ko pero nagustuhan siya ng Daddy ko.”

Sabi naman ni Rico.

“I know! pero kahit na

magkaiba

kayo ng

lahi

ay pareho naman kayong mayaman. at iyon ang importante sa pamilya ng Chinese…”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“Hindi kami mayaman, Rico! kung ipaglalaban lang natin itong pagkakagusto mo sa akin?

mabibigo

lang tayo dahil doon pa lang alam ko na

tututol

ang pamilya mo sa pagmamahalan natin dalawa.”

Malungkot na sabi ni Kiel sa kaniya.

tumayo naman si Rico at saka lumapit kay Kiel…

“No! hindi mangyayari iyon… gagawin ko ang lahat para hindi lang nila tayo

ipaglayo

.”

Sabi naman ni Rico sa kaniya at saka niyakap niya si Kiel.

“I’m afraid…. kahit na

ipaglaban

pa natin pagmamahalan natin? I know na darating ang araw na gagawa at gagawa sila ng paraan para

ipaglayo

tayong dalawa.”

Sabi naman ni Kiel.

“Hindi ako papayag! kung

iwawalay

ka nila sa akin?

magpapakamatay

na lang ako. kesa

ipakasal

ako sa iba na hindi ko naman mahal o gusto.”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

“Sana…. mayaman na lang din kami? para wala akong

pinangangambahan

na kahit na ano… bakit ba kase na ganyan ang culture niyo? napaka old fashioned naman masyado.”

Sabi ni Kiel sa kaniya.

“Indeed! It’s a old fashioned… at marami na nga hindi

sumusunod

doon dahil mas

nananaig

ang puso kesa sa

kultura

.”

Sabi ni Rico sa kaniya.

“Mas nangingibabaw ang pagmamahalan ng dalawang tao kesa ang

kultura

at

tradisyon

ang magiging

gabay

o dapat sundin ngunit ang

pundasyon

naman ay hindi matibay dahil hindi naman nila mahal ang isat-isa.”

Sabi ni Rico.

“Sa huli? puno ng pagsisisi, kalungkutan at kasawian… iyon ang pinaka ayaw kong mangyari sa buhay ko balang araw. mas pipiliin ko na lang na mamatay ng maaga kung hindi kita makakasama hanggang sa pagtanda.”

Sabi pa niya kay Kiel.

“Nangako ako sa iyo na ngayon araw kita

liligawan

hindi ba?”

Tanong ni Rico sa kaniya. tumango naman si Kiel sa kaniya.

“Kaya lang old fashioned ako, when it comes to courtship!”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“Huh? anong old fashioned?”

Takang tanong ni Rico.

“Old fashioned like

harana

,

panunuyo

,

pamamanhikan

… ganun!”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“Ahh…! iyon ba? iyon naman pala eh, no prob sa akin. magagawa ko iyon… hindi ako titigil hanggat hindi ko nakukuha ang

matamis

mong Oo.”

Sabi ni Rico sa kaniya na very confident.

“Talaga? kahit mahirap gagawin mo?”

Tanong naman ni Kiel sa kaniya.

“Oo, gagawin ko…!”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

“Uhm… gusto ko kase hindi ka lang basta mag

haharana

. gusto ko, bigyan mo ako lagi ng long sweet message or make a poem na sobrang meaningful para sa akin.”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“Hmmm…. long sweet message, kaya ko iyan… pero tula? haha

nangangamote

ako diyan eh.”

Sabi naman ni Rico.

“Edi tuturuan kita gumawa ng tula…. pero sa susunod ikaw na ang gagawa huh?”

Sabi ni Kiel sa kaniya.

“Okay… Deal!”

Masayang sabi ni Rico sa kaniya.

Kumain na muna sila at pagkatapos ay tinuruan ni Kiel si Rico na gumawa ng gawaing bahay. sa una ay nahirapan si Rico pero hindi siya nag give up. mabuti na lang at sabado ngayon at wala silang pasok sa school.

Naglaba naman sila ng uniform nila, mga damit na sinuot nila kahapon nung galing sila ng bar. sugat sugat na ang ibang parte ng kamay niya.

“Oh?

napaano

iyan?”

Tanong ni Kiel sa kaniya. nung makita niya si Rico na ginagamot ang mga kamay niya gamit ang alcohol.

Napapangiwi si Rico sa hapdi ng alcohol sa mga sugat niya sa kamay.

“Sa

paghuhugas

ko ito kanina at saka sa

pagbabanlaw

ng mga damit natin.”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

Napabungis ngis naman si Kiel.

“Hindi ka sanay sa gawaing bahay kapag ganyan… amin na iyang kamay mo,

gamutin

natin.”

Sabi ni kiel sa kaniya. lumuhod si Kiel sa sahig at si Rico naman ay nakaupo sa sofa. kumuha ng bulak si Kiel at nilagyan iyon ng alcohol kaunti at saka dinampi-dampi niya ang mga sugat sa kamay ni Rico.

“Ouch! dahan-dahan…

mahapdi

.”

Sabi naman ni Rico sa kaniya.

Dinahan-dahan naman ni Kiel ang pagdampi ng bulak na may alcohol sa kamay niya na may sugat.

Pagkatapos ay kumuha naman ng panibagong bulak si Kiel at pinatakan niya ito ng betadine. at saka dinampi-dampi niya sa kamay ni Rico.

Hindi na nagreklamo pa si Rico at pinagmamasdan niya ang ginagawa ni Kiel sa kamay niya.

Hanggang sa napatingin na lang si Rico sa maamong mukha ni kiel. nakatitig na siya sa mukha nito at hindi naman iyon alam ni Kiel.

“Ayan! tapos n—–”

Naputol ang sasabihin ni Kiel nung bigla siyang nakawan ng halik sa labi ni Rico. nabigla naman si Kiel sa ginawang iyon ni Rico sa kaniya.

Nung humiwalay ang mga mukha nila, na freeze si Kiel sa ginawa ni Rico. at tsaka tinignan niya ang buong mukha ni Rico na papalayo sa mukha niya.

“Sorry, i don’t have a permission to do that…. i was tempted to kiss your reddish lips.”

Malambing na sabi ni Rico sa kaniya.

“Kung magiging boyfriend or partner kita someday? hindi ako magsasawang halikan iyang mapula mong labi.”

Sabi ni Rico sa kaniya.

Kinuha ni Rico ang kanang kamay ni Kiel at saka tinapat iyon sa dibdib niya. nabigla si Kiel nung maramdaman niya ang bilis ng tibok ng puso ni Rico.

“Ganyan ang epekto mo sa akin. daig ko pa uminom ng matapang na kape at nag pa-palpitate.”

Sabi ni Rico.

“I thought narinig mo ang confession ko sa iyo kagabi when you’re sleeping…”

Nakangiting sabi ni Rico sa kaniya.

“C-Confession?”

Tanong ni Kiel sa kaniya.

“Yup! i confess my feelings to you habang natutulog ka.”

Ngiting sabi ni Rico sa kaniya.

“May narinig ka ba?”

Tanong ni Rico sa kaniya.

“W-Wala…”

Sabi naman ni kiel sa kaniya.

“Okay lang….”

Sabi naman ni Rico sa kaniya. akma na itong tatayo ngunit pinigilan siya ni Kiel.

“Wait….!”

Pigil na sabi naman ni Kiel sa kaniya.

“I wanna know your confessions to me. kahit kaunti lang…”

Sabi naman ni Kiel sa kaniya.. ngumiti si Rico sa sinabing iyon ni Kiel sa kaniya.

“Sinabi ko sa iyo nung Gabi na iyon habang natutulog ka… na ngayon ko lang ito naramdaman sa buong buhay ko. believe me Kiel, ilang babae na ang dumaan sa akin. pero ni Isa sa kanila wala akong nararamdaman na parang

karera

ng

kabayo

sa loob ng puso ko. kundi Ikaw lang ang nakapag pagawa nito sa akin…”

Sabi ni Rico sa kaniya.

“Puro lang ako flings sa kanila but in reality? wala akong nararamdaman na kahit na ano… kaya

nauuwi

sa cold treatment and boring relationship ko sa kanila.”

Sabi pa niya.

“That night? nung

pinakanta

tayo na duet sa ibabaw ng stage? I feel something a huge fireworks display inside of my tummy na abot hanggang sa heart ko. i can’t explain that feeling nung gabing iyon…. you made me crazier, Kiel!”

Seryosong sabi ni Rico sa kaniya.

“I don’t know kung ano ba talaga ang ginawa mo sa akin at patay na patay ako sa iyo ngayon… hindi naman ganito tayo noon hindi ba? para tayong aso at pusa before. pero ngayon? we look like a more than friends…”

Nakangiti nitong sabi sa kaniya.

“At yung Gabi naman na nasa loob tayo ng convenience store? you make me realize na tayo pala ang gagawa ng bagay na

ikasasaya

natin kasama ng taong dahilan ng saya natin… ever since hindi ko nararamdaman iyon, pero feeling ko

noong

gabing iyon? parang bumalik ako sa

pagkabata

…”

Masayang sabi ni Rico sa kaniya. nakangiti si Kiel sa kaniya at napapaluha na.

“Simple life, kasama mo ang taong mahal mo at

nagpapasaya

sa iyo? parang iyon na ngayon ang standards ko ngayon….

aanhin

ko ang mga

materyal

na bagay kung saglit lang ako

sasaya

sa mga iyon? pero kapag kasama mo ang mundo mo? forever na ang sayang mararamdaman mo.”

Sabi niya sa kaniya.

“That’s my happiest memories… ang Gabi na puro

tawanan

at

kulitan

kasama ka. ang gabi na may kasamang pagmamahal… hinding hindi ko iyon makakalimutan.”

Sabi ni Rico sa kaniya. napasinghap si Kiel sa sinabi ni Rico sa kaniya.

“Contentment, the true meaning of beauty sa salitang simple… and the true meaning of love na naramdaman ko sa iyo… I love you Kiel!”

Masayang sabi ni Rico sa kaniya.

Pinunasan ni Rico ang mga luha sa mga mata at pisngi ni Kiel.

“

Pinaiyak

mo ako… i-i can’t say anything words right now! speechless ako… akala ko wala akong sense sa ibang tao, pero I was wrong… at ikaw ang nagpapatunay na may

nabago

akong perspective ng Isang tao.”

Naluluhang sabi ni Kiel sa kaniya.

“I feel nothing, worthless before…. kung sino pa yung

kinaaayawan

ko na tao? siya pala ang

makakadama

ng ginagawa ko at

mapapabago

ko ng

pananaw

sa buhay.”

Naiiyak na sabi ni kiel.

“Your not worthless! may

halaga

ka at ako ang nakakita niyon. the true beauty is inside of you… your simple, contented person, masarap kasama at ka bonding… lahat na sa iyo na, kaya sobra akong thankful ngayon at dumating ka sa buhay ko. ayaw na kitang pakawalan pa.”

Sabi ni Rico sa kaniya.

Nilapit ni Rico ang mukha niya ulit sa mukha ni Kiel at saka sila ng kiss dalawa. dinama nilang dalawa ang paghahalikan nila na puno ng pag ibig kasabay ng pagtibok ng kanilang mga puso na sila sila din ang sinisigaw.

Tumagal ang halikan nila na umabot ng dalawang minuto..

(Bogggssshhhh) tunog na Isang bagay na bumagsak sa sahig

Natigilan silang dalawa at nabigla nung napalingon sila sa pinto ng bahay.

“I-Ishmael….!”

Gulat na sambit ni Kiel sa pangalan ni Ishmael na nakatayo sa pintuan ng bahay nila at halatang gulat na gulat ito sa kaniyang nasaksihan.

© BeauConcubine       |       2022

CHARACTERS

*Pinoy

BL

Railey

Nato

as

Kiel

Villamanca

Wryan

Chua

as

Rico Emmanuel Lim

Marcus

Virgilius

Asis

as

Ishmael Adrian Madrid

© BeauConcubine         |          2022

AUTHOR’S NOTE

Hello Everyone!

AUTHOR’S NOTE

Wala po munang UD/UPDATE si Author ngayon, siguro hanggang December kase face to face na namin. at sobrang nakaka frustrate at nakaka stress, sobrang busy din ni Author. 😩😣

Namiss ko na talaga mag update ng stories. pero priority talaga acads and goals eh, sorry readers… alam niyo naman din na mas importante talaga dreams natin kesa itong imagination/imaginary stories ko. 😥😭

Hahaha 😂😅… Oo! Alam ko nabitin kayo kase paganda na ng paganda ang takbo ng story lalo na dito at saka sa story nila Isaac, Garret and Jacob. well actually magbibigay na ako ng spoiler kaunti sa inyo doon sa story nila, May magbabalik sa buhay ni Jacob and eventually magkakalabuan na nang tuluyan sila ni Isaac.

Ang mas malala pa doon is hindi lang isa ang magbabalik sa mga buhay nila kundi dalawa. paka aabangan niyo iyan. Dito naman sa story ni Isaiah/Lady Scarlet and Sir. Edward?! ayyy nako mga dzaiii… maraming pasabog kase paganda na nang paganda yung story.

🥰❤️❤️❤️❤️

At yung Story naman nila Kiel and Rico, nakalimutan ko sabihin na may pagka sad story siya kagaya ng story nila Isaac, Garret and Jacob…. basta, marami akong update sa inyo mga readers. Abangan niyo pagbabalik ko baka sa January 2023 na. ❤️🥰😍😘

Pero pipilitin ko mag UD/Update siguro 3rd week ng December para naman maganda pasko at bagong taon niyo, gift ko na iyon sa inyo. Yiiiieeeee hahahaha 🥰😍❤️🎁✨✨✨

Upcoming Stories sa taong 2023

• The Unexpected Substitute Bride (M2M) (MPREG)

•When a Male Nun fell in love with a Soldier.

(Love Triangle story/M2M)

Abangan pa ang ibang upcoming stories next year 😍

Lovelots! 💙💙💙

_BeauConcubine 💙✨✨