Kawaii Love (boyxboy)

Nabigo ka. At sa araw ng pagpaparaya mo para sa taong mahal mo ay bigla namang dumating ang taong magpapatibok ulit ng puso mo. Totoo ngang one could fall inlove in just a split of seconds. Yan ang nangyari kay Leer ng makita nya ang cute na japinoy na si Kii Aino,isang 2nd year high school from japan. And this time,he will do anything just to win his heart. Subaybayan natin ang cute at makulit na kwento ni Leer at Kii sa Kawaii love :).

Kawaii one!

LEER —

“Magandang umaga kuya Uriel!” masaya kong pagbungad ng makita ko si Kuya Uriel na nag e-exercise sa harap ng bahay. Alas sais pa lang ng umaga pero sinadya ko talaga ang ganito kaaga. Bakit? Dahil dun sa cute na japinoy kagabi. Hindi na sya maalis sa isip ko eh! Akala ko si Winji na lang ang kaisa-isang lalaking mamahalin ko,I mean bading pala. Yun pala makikilala ko si Kii,akalain mo yon? Tinamaan agad ako,hindi ako nakatulog kagabi dahil sa kanya! Parang gusto ko ng dito tumira sa lugar na to. Sadya atang tinadhana ako para sa kaparehas na kasarian.

“Anong ginagawa mo dito bunso? Ang aga aga pa ah?” anito ng lumapit para buksan ang maliit na gate. Maganda katawan ni kuya Uriel,magkakaganyan din ang katawan ko basta manalig lang ako.

“Si Winji,Kuya?” ani ko,nilingon ko muna ang katapat na bahay,ang bahay nina Kii. Lakas tama talaga ako!

“Natutulog pa,napagod kagabe,sya ba talaga ang sadya mo?” nakangising sabi ni kuya Uriel. Bigla akong nahiya.

“Medyo lang! Ay sya nga pala kuya,may bakanteng maliit na bahay ba dito sa tabi tabi?” ani ko ng makapasok na. Kagabi kasi kinausap ko si Papa,nagdahilan ako na gusto kong maging independent at bumukod,sabi ko din para sa pagiging bago kong agent,pumayag naman si Papa basta sabihan ko daw sya pag may nakita na ako.

“Bakit? Teka nag agahan ka na ba?”

“Nagpaalam na ako kay Papa na bubukod ako,gusto ko maging independent tulad mo. Hindi pa kuya.”

“Ganon ba? Kung gusto mo dito ka na lang sa bahay? Para madami tayo.” anito at pumunta sa kusina,sumunod ako nandun sina Jewel at Manang naghahanda ng breakfast.

“Si Winji din dito na?” tanong ko habang pinapanood sina Manang magluto.

“Hindi. Pero kakausapin ko si Gradd. Sigurado ka bang yun lang ang rason mo kaya dito sa lugar na to gusto mong tumira?” ani kuya Uriel.

“Hehe!” napakapit ako sa batok ko. Sasabihin ko ba? Sige na nga. “Type ko si Kii eh,yung kagabi.” nahihiya kong pag amin.

“Sabi na nga ba eh! Sige dyan ka lang,gigisingin ko lang si Winji.” nakangising sabi nito at lumabas na ng kusina.

“Yun ba yung bagong lipat na mga hapon sa tapat?” tanong ni Jewel.

“Oo yun nga! Grabe,na love at first sight ako dun kay Kii! Ang baet pa ng mga magulang,nanay nya pinay,yung tatay nya ang hapon.” nakangiti kong sabi kay Jewel.

“Ilang taon na ba yon? Magandang babae ba?” pagsali ni Manang sa usapan.

“Fifteen po ata,second year high school lang eh! Pero pwede na,at saka Manang lalaki yon! I mean kagaya ni Winji pero sobrang cute!”

“Hala? Ganon? Uso talaga yan ano? Sa bagay,walang pinipiling kasarian ang pag ibig,tingnan nyo si Sir Uriel at Winji,ang daming babae ni Sir dati,pero ngayon,kay Winji sya bumagsak. Teka,eh ikaw anong year mo na? Ilang taon ka na?” ani Manang.

“Last year na namin ni Winji sa Senior High school,gagraduate na kami next year, eighteen na po ako,saka tama po kayo,walang pinipili ang pag ibig. At ang pag ibig ko ay si Kii!”

“Nako! Dati mga kapwa babae lang ang kakumpetensya naming mga babae para sa lalaki,ngayon pati beki at lalaki kaagaw na din namin,mukhang kailangan ko ng makisabay,baka maubusan ako.” sabi ni Jewel na tinawanan lang namin ni Manang.

“Ang aga mo naman ata?” boses iyon ni Winji kaya nakangisi ko syang nilingon. And to my surprise,parang bulang naglaho talaga ang nararamdaman ko sa kanya. Posible pala talaga yon?

“Ganon talaga! Dito na ako titira kay kuya Uriel eh. Kung anong rason? Madami,kasama na dun ang pagtuturo nya sa akin. Teka! Hickey yan ah? Ang dami!” sabi ko. Ang dami nyang love bites! Grabe si Kuya Uriel.

“Ha? San?” natatarantang sabi ni Winji at nagtago sa likod ni kuya Uriel.

“Kung anu-anong napapansin mo bunso. Hindi hickey yan,kagat ng ipis mga yan.” nakangising sabi ni kuya Uriel. “Aray!” bigla syang kinurot ni Winji. Napangiti na lang ako. Bagay talaga sila,hindi ako nagsisisi na nagparaya ako.

“Hala? May ipis sa kwarto nyo? Sabi ko na nga ba eh,dapat inayos ko ang paglilinis dun eh! Si Manang kasi minadali ako kahapon.” reklamo ni Jewel na ikinatawa namin.

“Tumigil ka nga! Hala o sya,Ganda,Sir at Leer,dun na kayo sa komedor,ihahatid na namin ang agahan dun.” ani Manang.

Pagkatapos kumain ng agahan ay dumating si kuya Gradd,nakasalubong ko ito,nagbatian lang kami at lumabas na ako. Tanaw ko na si Kii na nasa harapan ng bahay nila at cute na cute na dinidiligan ang mga bonsai nila.

“Ohayoo kawaii!!” nakangiti kong bati dito. Nilingon ako nito at ngumiti. Putsa! Ang cute talaga!

“Ohayoo!” bati din nito. “Tuloy ka! Otosan is cooking breakfast!”

“Hindi na,kakakain ko lang kina kuya Uriel.” nakangiti kong sabi at pumasok na ng pagbuksan ako nito ng maliit nilang gate,wala na talaga akong pakialam kahit bata pa sya.

“Really? So what are you doing here?” anito at pinagpatuloy ang pagdidilig ng mga bonsai. Tiningnan ko ang kabuuan nya,pati suot nyang damit ay cute. Parang ang sarap sarap nyang alagaan.

“Lilipat na kasi ako kay kuya Leer,nakapag paalam na ako kay Papa. Teka,ikaw nakapag enroll ka na? San ka mag aaral?” at nang binanggit nya yung school ay mas lumawak ang pagkakangiti ko. Swerte talaga! Dun sya papasok sa school na pinapasukan namin ni Winji. “Wow! Thats great! Edi sabay na tayong tatlo nina Winji pumasok.”

“Really? Thats cute,daijobu!” anito at humagikgik.

“Kii-chan! Breakfast is ready!” sabi ng papa nya ng lumabas. “Oh! White hair boy! Youre here! Join us!”

“Thanks na lang po Mister Aino,pero kumain na po ako.” nakangiti kong sabi.

“Oh.. Can I ask you something?”

“Sure Mister Aino!”

“Is youre hair natural white? Kii-chan just dyed his hair white because he’s an otaku of white hair anime.”

“Otosan!” ang namumulang pagsuway ni Kii sa ama. So,mahilig pala sa anime ang cute na si Kii? Mukhang gusto ko na din ng anime.

“My great great grand father is an English man po. Kaya namana ko ang pagkaka roon ng puting buhok,kahit po kulayan ko ng itim o kahit anong kulay bumabalik pa din,wala naman po problema sa school ang may kulay ang buhok.” mahaba kong sagot. Nakatingin lang sa akin si Kii kaya kinindatan ko sya.

“Oh.. So mga 20% na lang pala ang pagiging english mo. Thats good,people in japan are addicted in dying their hair.”

“Tara na sa loob! Oy,Leer? Tara kain ka!” biglang labas din ng Mama ni Kii. Napakagandang babae at bata pa.

“Hindi na p–”

“Lets go Leer-san! Lets eat! You will love our tiramisu and sushi!” ani Kii at hinila ako sa loob ng bahay nila na kahit nakita ko na kagabi ay namangha pa din ako. Dala dala talaga nito ang japanese culture.

Wala akong nagawa kundi ang kumain ulit. Sa bagay nakakatakam ang tiramisu at sushi. Habang kumakain ay kinakausap nila ako at nagkekwento din sila. Napag alaman kong tanggap pala nila ang pagiging sirena ni Kii. Sa japanese culture daw kasi,pinapabayaan nilang magkagusto ang mga teenager sa kaparehong kasarian,at habang lumalaki,nasa kanila na ang choice,kung mananatili silang straight,o magiging gay,bisexual o lesbian sila.

Na amazed ako sa kulturang iyon ah? Pwede sa kanila yon? Sa bagay sa mga liberated countries,open sila sa same sex relationship, dito lang naman sa pilipinas hindi.

Matapos nun ay nagpaalam na ako dahil uuwi pa ako para ipaalam kay Papa na nakahanap na ako ng matitirahan.

---

“Our topic for today is homosexuality.” sabi ng teacher namin. Agad na nagreklamo ang mga kaklase ko. Ang aarte naman ng mga ito. “Sino sa inyo ang nakaka alam ng legend ng Aquarius?” dagdag pa ni Sir.

“Sir! Iba na lang!” reklamo ng isa kong kaklaseng lalaki. Hindi sya nito pinansin at nagpatuloy si Sir.

“Ayon sa greek mythology,si Zeus ay nainlove sa isang lalaking taga lupa. Kinuha nya ito at ginawang water bearer sa mount olympus at pinakilala sa iba pang mga Dyos,nagmahalan ang dalawa kaya nagalit at nagselos si Hera. Para maprotektahan si Ganimyde sa gulo ay ginawa syang bituin ni Zeus para lagi nyang natatanaw,at tinawag nya itong Aquarius. So you see,students,noon pa man ay may homosexuals na,kahit si Alexander the great at ang companion nya ay may relasyon sila.”

Napanganga ako. So ibig sabihin dati ay ayos lang talaga yon? Bakit biglang nagbago? Sus! Ang mga tao talaga,daming kabalbalan sa mundo.

“Bakit sir? Sa gwapo mong yan eh yan na brought up mong topic? Homosexual ka ba?” apila nung kaklase kong babae.

“No. Im a bisexual. Im attracted to both sexes. Dati hindi ko maintindihan ito. Pero ngayon tanggap ko na. At yung iba sa inyo na nag aakalang straight silang babae at lalaki. Think twice.”

Hanggang sa naglalakad na ako papunta sa building kung saan ang second year ay iniisip ko pa din ang topic kanina. Lalo tuloy lumakas ang loob ko na ipaglaban ang nararamdaman ko kay Kii.

Malapit na ako sa room ni Kii ng makatanggap ako ng text kay Winji na huwag na daw kami magsabay,si kuya Uriel na daw ang susundo sa kanya. Malamang,sila mag dyowa eh.

Nagkaklase pa sina Kii kaya pumwesto muna ako sa corridor nila at nagtext muna. May text na naman yung bakla kong kaklase,hindi ko na nga pinansin kanina eh. Tinanaw ko si Kii,nasa unahan sya sa second row. Kahit naka uniform sya ay ang cute pa din nya. Haay grabe ka kupido! Ang lakas ng tama ko kay Kii.

“Mosh mosh!” nadinig kong sabi ng isang cute na boses. Si Kii pala,grabe sa lakas ng tama ko kay Kii ay nag space out na din pala ako kanina. “What are you doing here Leer-san?”

“Ha?” see? Natanga ako bigla. “Uhm eh.. Gusto mo sabay na tayong umuwi?” ang namumula kong sabi.

“Really?” ang nangingislap na mga matang sabi nito. Oh God! He’s just too cute. Nakakagigil!

“Tara na,tas kain muna tayo ng kwek kwek” ani ko at nagpatiuna na sa paglalakad. Gusto ko sana syang hawakan sa kamay kaso ang pangit naman nun,kailan lang kami nagkakilala tas hahawakan ko na agad ang kamay nya?

“Whats that?” sabi nya ng makahabol sa akin.

“Kung may tiramisu kayo at sushi,may kwek kwek kami at tukneneng.” nakangisi kong sabi. Kahit naman kasi mayaman ako,hilig ko kumain nun,kaming dalawa ni Winji,past time namin ang pag kain ng street foods.

“Sige! I want to eat that!” masaya nyang sabi. Im sure magugustuhan nya ang mga iyon.

“By the way Kii,kamusta first day ng class mo?”

“Ayos lang. Nanakit lang ang cheeks ko kasi pinanggigilan nila. Lalo na si Fibo.” anito at napahawak pa sa mga pisngi nya.

“Loko pala yon,bakit ka daw nya pinanggigilan?”

“Uhm.. Kasi daw,crush nya ako.” namumula nitong sabi.

“What?!”

Kawaii two!

Kii —

Kyaaaahhhh! Oh my god! Crush daw ako ni Fibo! Weeehh! Akala ko hindi ako mag e-enjoy dito sa Pilipinas. Dito na lang ako lagi hihi! Ayoko ng bumalik ng Japan.

Nag ring ang phone ko. Tumatawag si Fibo. Waaahhhh! Oh my god! What to do?

“Mosh mosh!” pagsagot ko sa tawag.

“Aishteru.” sabi ni Fibo. Eeehhh! Nagtatalon ako sa kama ko. Hindi ko mailabas ang kilig ko. “Still there cutie?”

“Yup,Im still here,napatawag ka po?”

“Isang taon lang tanda ko,huwag ka ng mag Po sa akin.”

“Sige po! Ay! Opo! Ay! Oo sige.” nadinig ko syang tumawa. Gosh! Napatawa ko sya!

“You really amazed me. Ikaw lang ang bading na naka agaw ng atensyon ko. Kaya crush kita eh.”

Waaaahhhhh! Arigato buddha!

I cant breathe! I think I love him na! I love Pinoys already!

“Ahm..Ahm arigato?” ang sabi ko na lang. Hihi Im just 2nd year high school pero may nagkakagusto na sa akin. Im so lucky!

“Hahaha! Kailan ka free? Gala tayo? Ipapasyal kita.”

“Uhm,I’ll just check my schedule,daijobu?”

“KII! LEER IS DOWNSTAIRS! GET OUT FROM YOUR ROOM!” Sigaw ni Otosan.

Leer? Nandito na naman si gwapo. Hihi crush ko din sya pero mas crush ko si Fibo.

“Uhm Fibo-san? I have a visitor,I’ll just text you kung kailan ako free.” ani ko at umalis na sa kama ko.

“Aright! I’ll wait. Bye.” and he hung up. Sabado ngayon kaya nandito lang ako sa kwarto,kaso bumisita si Leer. How I wish na natural na white din buhok ko like him. Lumabas na ako bumaba. Nakita ko syang tinitingnan yung mga japanese paintings namin.

“Hi Kii!” nakangiti nitong bati. He has a great smile. “Umalis sina Winji at kuya Uriel,yayain sana kitang gumala.”

“Wow! Really? Gusto ko yan,para maging familiar ako sa mga lugar.” I said then I looked at Otosan.

“Be back before 8pm.”

“Arigato Otosan!” masaya kong sabi. “Wait me here Leer-san,magpapalit lang ako ng damit!” then umakyat na ulit ako. I choose my cutiest outfit. I want to be representable in everybody’s eyes.

Habang nagbibihis ako ay may biglang pumasok sa isip ko. Magkaiba pala talaga ang mga homosexuals sa iba’t ibang bansa? For example si kawaii Winji-chan,he’s beautiful,witty,energetic, ganon din ako pero bakit parang mas kakaiba ako? O mali lang ang iniisip ko? Ah,baka naman siguro kasi bata pa ako? Baka ganon nga.

Pagka bihis ay bumaba ulit ako,kausap na nina Otosan si Leer-san.

“Im ready and excited! Lets go! Lets go!” bigla kong sabi. Agad silang napatingin sa akin,si Leer-san namula pa at napalunok. Why? Mukha ba akong pagkain?

LEER –

Bakit parang araw-araw,lalong nagiging cute si Kii? Just like now,para syang anime dahil sa suot nya,ang cute,bagay na bagay sa kanya,kung iba pa siguro ang nagsuot ng ganon nagmukha ng ewan,pero si Kii? He has the guts.

“Leer-san? San tayo?” tanong nya habang nakasakay kami sa taxi. Sa totoo lang hindi ko pa alam kung san sya dadalhin,naisip ko kasi na mas madami na syang napuntahan sa japan,madaming magagandang pasyalan dun. San nga kaya?

“Ikaw san mo gusto?” balik tanong ko. Mas mabuti na yung sa kanya mismo mang gagaling.

“Hmm kahit san! Hmm Leer-san?”

“Yes,Kii?”

“Uhm,can we eat fishball,squidball,kwek kwek first?” ang nahihiya nyang sabi na ikinangiti ko. Sabi ko na nga ba eh,ma a-adik sya dun.

“Sure!”

“Manong-kun! Stop right there! Ayun may manong fishball sa park!” bigla nyang sabi na ikinagulat ng taxi driver.

“Sige manong,dito na lang po.” ani ko at nagbayad. Agad kaming bumaba ni Kii. Patalon talon pa sya at paulit ulit nyang sinasabing makaka kain na daw ulit sya. Ang cute talaga.

“Kuya! Tingnan mo! Ang cute nung batang babae! Parang cosplayer!” sabi ng isang batang babae habang kinakalabit ang kuya nya.

“Hindi sya babae,tingnan mo yung damit,at mukhang hindi pinoy.” sagot nung tinawag na kuya. Lalo akong napangiti.

Hindi lakad ang ginagawa ni Kii,he’s skipping,yung parang sa mga anime nga na talon ang ginagawa,kung iba siguro gagawa nun magmumukhang tanga,pero sya,everything about him is cute.

Nang makabili kami ng fishball at squidball ay naupo kami sa isang bench na nalili-liman ng sanga ng puno sa aming likuran.

“Maganda yung park sa amin sa Japan,sa Tokyo Juuban district,but I like it here! Simple.” aniya habang patingin tingin sa paligid habang ngumunguya.

“Yeah,sa England din mas malalaki at mas malawak ang mga park,pero mas gusto ko dito sa pilipinas.” pag sang ayon ko sa kanya.

“Tama ka dyan Leer– Oh my god! He’s so kawaii! Hihi” biglang turo nya dun sa batang nananakbo,kaso biglang nadapa yung bata at nag iiyak,agad itong nilapitan ni Kii,tumayo din ako at lumapit.

“Are you alright?” aniya sa bata at tiningnan ang galos nito sa tuhod.

“M-masakit po! Uwaaahhh!!”

“Oy! Huwag ka umiyak,may paraan para hindi mo maramdaman ang sakit,gusto mo bang malaman kung paano? Para na din umalis ang sakit?” pag aalo nya sa bata,tinitingnan ko lang sila.

“Pano po?”

“Ganito,watch me.” tumayo si Kii at nag muwestra ng kamay na hindi ko maintindihan. “I’ll fight for love! I’ll fight for justice! Im the defender of love and justice! And in the name of the moon,I will punish you! Ojojo!” gusto ko ng tumawa sa itsura nya,sobrang cute nya,tapos yung bata nanlaki ang mga mata at tumayo.

“I will punish you! Ojojo! I will punish you! Ojojo!” sabi ng bata at nagtatakbo palayo.

“Hihi! Kawaii!” aniya at humarap sa akin,kaso nawalan sya ng panimbang at bumagsak uno ang tuhod,hindi ko sya nasalo kaya nataranta ako.

“Okay ka lang?” yumuko ako at tiningnan ang tuhod nya,may konting galos.

“Ang sakit! My knees!” aniya tapos bigla syang umatungal ng iyak. Dyosko! Crybaby pala sya. “Uwaaaahhh! It hurts! Uwaaahh!”

“Kii,kalma lang,buhatin kita,pero alam kong may isa pang paraan para hindi mo na maramdaman ang sakit,para umalis ang sakit.” ani ko sa kanya. Tumigil naman sya sa pag iyak at tiningnan ako.

“How?”

Tumayo ako at ginaya ko ang ginawa nya kanina. “Ganito ang gagawin mo,I’ll fight for love! I’ll fight for justice! Im the defender of love and justice! And in the name of the moon,I will punish you! Ojojo!”

Nanlaki ang mga mata nya at biglang namula. Naisip nya siguro na ganon ang itsura nya kanina.

“No! I wont do that! Nakakahiya!”

“Hahahaha! But you just did it a while ago,c’mon,try it! Yung bata nga effective sa kanya.”

“Ayaw! Ayaw!” panay ang pag iling nya. Nagtaka tuloy ako kung hindi ba sya nahihilo at nananakit ang leeg.

“Haha! C’mon,mamamasyal pa tayo,tayo ka na dyan Kii.” ani ko at inalalayan syang tumayo. “Dati pag nadadapa ako at nagkakagalos,hinihipan ni Yaya ang galos ko at nawawala na ang hapdi.” ani ko at lumuhod sa harapan nya. Hinipan ko ang mga galos sa tuhod nya.

“Leer-san,arigato guzaimasu” ang namumula nyang sabi.

“That was nothing,ano? Okay na ba?” ani ko at tumayo na ulit sa harap nya,namumula pa din sya. Paulit ulit ko ng sinasabi na cute sya lalo na sa height nya,hanggang dibdib ko lang kasi sya,I think 5 flat ang height nya.

Matapos sa park ay naisipan kong dalhin sya sa bahay,sa lugar namin at ipakilala kay Papa. Nagtaxi ulit kami. Nang nasa subdivision na kami at mapadaan sa court ay napansin ko ang mga tropa ko na naglalaro kaya dun na ako pumara.

“Leer!” ang agad na sabi ng isa kong tropa ng mapansin kami,si Ross. Kaya agad kaming lumapit,nahihiya pa si Kii at nagtago sa likuran ko. Isa isa kaming nag apir at manly hug.

“Lumipat ka na palang hayup ka.” ang nakangising sabi naman ni Kray.

“Oo,kailangan eh.” sagot ko naman at hinila ko si Kii papunta sa gilid ko.

“May kasama ka nga pala,cute ah? Girlfriend mo?” sabi ni Eros na nakangisi. Alam kong namula ako,lalo na si Kii.

“Tingnan mo nga naman,naunahan mo kami,akala namin si Winji makakatuluyan mo eh.” banat pa ni Maru kaya nanlaki ang mga mata ko at kinutusan sya,hindi kasi alam ni Kii iyon.

“Dami nyong sinasabi,sya nga pala Kii,sila mga kaibigan namin ni Winji. Sina Ross,Maru,Kray at Eros. At saka hindi ko sya girlfriend. Tulad sya ni Winji.” sabi ko na lang na ikinanganga nila.

“Hello! Nice meeting you all!” ang nahihiya ngunit nakangiting sabi ni Kii saka nag bow.

“Wow! Bakit naglipana na ang magagandang bading ngayon? Dinadaig na mga babae? Totoo nga,hindi lahat ng maganda ay babae.” ani Kray.

“Hindi lang magagandang bading ang uso tol. Madami ding gwapo ang nagpapa gwapo para sa kapwa gwapo. Gets?” dagdag naman ni Maru.

“Mga bunganga nyo. Hindi na kayo nahiya kay Kii.” suway ni Ross. “Kii pagpasensyahan mo na mga to ah? Pero mababaet mga yan.”

“Hihi! Daijobu!” sabi ni Kii kaya napangiti ako. Panigurado kasi hindi alam yun ng mga loko.

“Ano daw?” sabay sabay nilang sabi.

“Ang sabi nya,Okay o Alright,o sya,pupuntahan pa namin si Papa,dyan na kayo,text text na lang.” ani ko at umalis na kami. Habang naglalakad naman ay panay tanong si Kii tungkol sa mga tropa ko na sinasagot ko naman.

“They all seems to be nice Leer-san.”

“Yup. Mababait talaga ang mga iyon,mga luko-loko lang minsan,magugustuhan mo sila Im sure.”

“I want many friends here in the Philippines.”

“Sa cute at bait mong yan,makakakuha ka talaga ng madaming kaibigan. Sa schoo nga diba gustong gusto ka ng mga classmates mo?”

“Yup! Pati si Fibo.” ang namumula nitong sabi. Tsk! Ano ba yon? Crush nya? Ang aga ko naman magkaroon ng karibal.

“Oh,dito na pala tayo.” ani ko ng nasa tapat na kami ng bahay. Ayoko na lang pag usapan yung Fibo na yon kaya hindi na ako umimik.

Mag do-doorbell na sana ako ng biglang may sumulpot sa harapan namin na ikinagulat ko.

“Waaahh! Monster!” gulat na sabi ni Kii at nagtago sa likod ko. Tiningnan sya nito ng masama,kaya napalunok ako.

“Nagparaya ako para kay Winji tapos hindi pala kayo magkakatuluyan? Ano yan? Sayang ang pagmamahal at pagpaparaya ko! Sa iba ka lang pala mapupunta?” ang nakapamewang na sabi nito saka tiningnan si Kii. “ at sa isa pang kengkoy?“

“Uhm.. Ano,uhm Chacha..”

Kawaii three!

LEER ~

“Chacha?” ang tanging nasabi ko at nanlaki ang mga mata.

“Napaka daya mo talaga! Kung alam ko lang hindi kayo magkaka tuluyan ni Winji dapat hindi na ako pumayag!” mataray na sabi nito. Ramdam kong napa kislot si Kii sa likuran ko.

“She’s scary! Lets go home! I dont want to be eaten alive by that monster,daijobu Leer-san?”

“Monster? Tinawag akong monster ng cartoons na yan?!” gulat at galit na sabi ni Chacha at humakbang palapit. Napa atras kami ni Kii. Panong hindi? Si Chacha ay isang napaka taba at hmmm ayokong manliit,para syang yung classmate kong bading. Bata pa lang kami ay gusto na ako nito at lahat ng nagkakagusto sa akin ay inaaway nya.

“Ah eh,hindi ikaw yon Cha. Uhm pwedeng maiwan ka na namin? Hinihintay na kami ni Papa sa loob eh.P” pilit ang ngiting sabi ko,medyo natakot ako baka kasi saktan nya si Kii eh sa payat nitong my labs ko,kawawa sya kay Chacha.

Nakanang! My labs talaga?!

“Hmp! Bakit ba hindi mo ako magustuhan Leer?” ani Chacha,nag pout pa,lalong nahalata ang maitim nyang labi.

“Ah eh,ano.. Uhm..”

“Leer? Anak?” boses ni Papa! Yes! Save by the bell. Agad ko ng hinila si Kii at nilampasan namin si Chacha.

“May kasama ka pala. Pasok kayo.” ani Papa matapos ko syang yakapin. Pumasok kami at dumiretso sa living room.

“Pa,sya nga pala si Kii Aino,half japanese halfp pinoy,bagong kapitbahay namin dun kina kuya Uriel, Kii sya ang gwapo kong ama.”

“Mosh mosh! Nice meeting you po!” magiliw na sabi ni Kii at nag bow. Talagang ganyan ba sila?

“Haha! Ang cute na bata,by the way kamusta ang pagtira mo dun?” ani Papa. “Tara sa kusina,nagpaluto ako ng meryenda.”

“Domo arigato!” ang sabi ni Kii. Napaka cute talaga. Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko ng nasabi na cute sya.

“Ayos naman po Pa. Alam mo naman si kuya Uriel,he’s like a real big brother to me.” sagot ko ng makarating kami sa kusina. Banana que pala ang pinaluto ni Papa. Nakita ko pang parang natakam si Kii,he really loves eating.

“That’s good to know. Maaasahan talaga ang kaibigan kong yon.” naka ngiting sabi ni Papa habang pinagsisilbihan kami ng katulong.

“And I think,he is settling down. Nahanap na nya ang makakatuwang nya.” ani ko at hiniwa ang saging na para kay Kii.

“Really? Sa bagay,nasa tamang edad na sya. At sino ang swerteng babae?”

“Arigato Leer-san.” pasasalamat ni Kii ng ilagay ko na sa harapan nya ang banana que na hiniwa hiwa ko.

“Yup. Pero hindi babae. Si Winji po.”

“What?”

“Believe it or not Pa.” nakangisi kong sabi saka ako bumaling kay Kii. “ubusin mo yan,para madagdagan ang mga pagkaing pinoy na nakakain mo.”

“Daijobu! Arigato!” at kumain na si Kii. Si Papa naman ay tinitingnan kaming dalawa.

“Ang bata pa ni Winji. Pero kung mahal talaga nila isa’t isa,wala tayong magagawa,at mukhang aalagaan naman sya ni Uriel. Eh ikaw,what’s your relationship with Kii?”

Sabay kaming napatigil ni Kii sa pag nguya at nagkatinginan. He’s blushing! And I find it.. Uhm.. Sexy.

“M-magkaibigan lang po Pa.”

---

Kii ~

Grabe talaga kanina! Pinakilala ako ni Leer-san sa Papa nya,ang gwapo din,pero bakit itim buhok ng papa nya? Feeling ko nga kanina girlfriend nya ako hihi! Nakalimutan ko bigla si Fibo dahil dun,tapos tinanong pa kami kung anong relasyon namin,nagulat na lang ako sa sagot nya na he is still knowing me at gusto nya ako. Kyaaah!! Fibo and Leer,they like me!

Pero ang pinaka nakaka baliw ay yung babaeng mataba. Kamuntik na akong maiyak sa takot,she is really scary. Mabuti na lang to the rescue ang papa ni Leer.

“Kii! Bumaba ka muna.” katok ni Mama sa pinto ng kwarto ko. Inayos ko muna ang sarili ko saka bumaba. Para lang mainis at magsalubong ang mga kilay ko.

“Anong ginagawa ng kuyumad na yan dito?”

“Chibikii is staying here with us. Sinundo namin sya kanina.” sagot ni Otosan sakin.

“Hihi masaya ako at dito ako mag stay muna.” sagot ng kutong lupa.

Chibikii is my cousin,he’s 9 years old. At isa din syang bading kahit bata pa. Nakakainis! Ewan ko ba sa mga magulang nya bakit yan ang nickname nya. Chibikii means small Kii. Parang ako daw kasi sya nung baby pa. Di hamak na mabaet naman ako no. Like me,he’s multi lengual,pinay din kasi ang nanay kaya matatas din sya magtagalog kahit bata pa.

“Oh great!” bulalas ko at lumapit. Nagkatitigan kami nito,pareho naming ayaw sa isa’t isa. Pakiramdam ko ay may mga kuryenteng lumalabas sa mga mata namin dahil sa talas ng aming titigan. Ugh! Isa syang surot!

“May letter po ako para sa inyo galing kina Mama at Papa!” ang nakangising sabi nito.

“Akin na! Ako magbabasa!” at inilahad ko ang kanang kamay ko pero hindi ako pinansin nito. Automatic na nag letter e ang mga mata ko at nag apoy ang ulo ko.

“Auntie! Why dont you read it!”

Gggggrrr! Titirisin kita!

Babasahin na sana ni Mama yung letter ng may mag doorbell. Otosan opened the door,pumasok si Leer na may dalang malaking mangkok.

“Magandang gabi! Pinapabigay ni kuya Uriel. At pinapasabi nyang dalaw naman daw kayo sa bahay.” nakangiting sabi nito,tumingin sa akin at kumindat. Oha! Parang bigla akong nanginig.

“Arigato Leer-chan! Tell him na pupunta kami one of these day.” sagot ni Otosan.

“Kyaaaaahhhh I like you! Youre so gwapo! What’s your name!” bulalas ni Chibikii at naglambitin kay Leer na nasalo naman nito,mabuti at na kay Papa na yung mangkok.

“Stop that! Youre harassing him you little pervert!” inis kong sabi at hinila hila si Chibikii! Geez! Para syang Koala bear! Si Leer naman ay gulat na gulat pa din. Tumawa naman sina Otosan at Mama. Eehh! Nakaka inis tong bubwit na to!

“No! Bitawan mo ako! I wanna go with him!” sagot sakin ni Chibikii.

“Hahaha! Chibikii,he’s Leer,kaibigan ni Kii. Leer sya si Chibikii,pamangkin ko.” sabi ni Otosan.

“Really? I wanna marry him!” hmp! Kainis na talaga. “Will you marry me Leerchan? Please?”

“Hahaha kung bibitaw ka sa akin.” sagot ni Leer. Napanganga ako. Bakit yon sinagot nya? Hindi na yon makakalimutan ng plankton na Chibikii na yan.

---

Kinabukasan niyaya ako ni Leer mag jogging,kakabalik pa lang namin sa harap ng mga bahay namin at nagpapahinga sa gutter ng may dumaang fishball.

“Leer-san! Fishball! Lets buy!” agad akong tumayo at hinila si Leer na natatawa. Bibili na sana kami ng may gumulong na bola.

“I’ll get it.” ani ni Leer.

“Ako na lang.” sabi ko at hinabol yung bolang gumugulong.

“Leerchan! Im here! Na miss kita!!”

boses ng isang bubwit na nagpapa irita sa akin. Si Chibiki!

“Hello Chibikii!”

Walangya! Naisahan ako ng bubwit! Pag lingon ko karga karga na sya ni Leer. Automatic na hinila hila ko na naman si Chibikii. Nakita ko pang nanlalaki ang mga mata nung fishball vendor na nakatingin samin.

“Bumaba ka dyan! Ako ang kasama nya hindi ikaw!”

“No! Iniwanan mo sya! Kaya ako na ang kasama nya! Bitawan mo ako dumpling brain!”

“Teka! Teka! Huwag kayong mag away. Dun natin kainin sa bench itong mga fishball.” pag awat ni Leer sa amin. Nakakainis tong Chibikii na to eh! Aagawin pa sakin si Leer!

Tahimik at hindi nagpapansinang kinain namin sa bench ang mga fishball.

“I cant believe na gusto ni Leerchan tong isang to.” bulong ni Chibikii. Agad nanlaki ang mga mata ko at mga tenga ko.

“Inggit ka lang. Tanggapin mo ang katotohanan! Umuwi ka na kasi sa Japan. Hindi ka bagay dito.” sagot ko naman. Nagpabaling baling ang tingin sa amin ni Leer,nasa gitna kasi namin sya.

“Ikaw ang umuwi sa Japan! Hindi kayo bagay ni Leerchan! Ako daw ang papakasalan nya!”

“In your dreams! Tsupi! Uwi na!”

“Ikaw umuwi! Istorbo ka!”

“Teka! teka! Pwedeng tumigil muna kayong dalawa? Nabibingi ako eh.” biglang tayong sabi ni Leer.

“Leer,Kii.” paglingon namin si Uriel-sama at Winji-chan pala.

“Wow! Who’s that little kid? Kamukha sya ni Kii!” ang maligalig na sabi ni Winji-chan. Oh no! Hindi kami magkamukha ng kunehong Chibikii na yan.

“Hi little Kii,whats your name.” ani naman ni Uriel-sama at yumuko pa sa harap ni Chibikii.

“Im Kiisen Aino,but you can call me Chibikii. Are you a couple? Youre so kawaii!” sagot ng nuno sa punso. Nang uto pa hmp!

“Pupuntahan namin ni Winji ang kabussiness deal ko noon na japanese,he invites us for a tea ceremony. Wanna come with us?” pagkuway sabi ni Uriel-sama.

“Yes! Sama kami! Hindi pa ako nakakakita ng tea ceremony,Im sure madaming pagkain dun! Lets go!”

How I wish hindi na ako sumama. I was expecting na madaming pagkain. Pero nakaka boring at nananakit na ang mga paa ko sa pag upo namin ng japanese style,hindi pa ako naka upo ng ganito katagal. Masaya na sana pagdating namin dahil Japanese house talaga,para kang nasa japan. Pagkatapos kami ipakilala ni Uriel-sama ay dinala na kami sa kwartong ito para sa ceremony.

May nilapag na mga candy dumplings sa harapan namin at talagang nakipag agawan pa si Chibikii! Patay gutom! Nagkatitigan pa kami,at may naisip ako. Tinusok ko ang paa nya dahil alam kong namamanhid na din iyon gaya sa akin. Pero tinusok din nya ang paa ko. Pareho kaming habol hininga at nagpipigil na mapasigaw.

“Okay ka lang Kii?” tanong ni Leer. Tango lang ang sagot ko.

“Moshi Moshi minna-san,konnichiwa! Im Tamasaburo. Im here to entertain you,I know this ceremony might bore you.” ani ng isang babaeng naka kimono galing sa bumukas na pinto.

Napanganga ako ng ilagay nya sa tuktok ng isang stick ang isang mangkok at pinaikot iyon sa ibabaw habang parang sumasayaw sya.

“Ang galing naman nya.” dinig kong sabi ni Winji-chan.

“Yup. Bihasa na sya dyan bhie,at yung mangkok na nasa ibabaw ay anttique na,nagkakahalaga yan ng milyon.” sagot ni Uriel-sama.

Ohhh my! Grabe ang mahal pala nun!

“Milyon?! Waaahh! Baka mahulog at mabasag!” hindi ko mapigilang bulalas. Nagulat yung babae at nawala sa konsentrasyon. Mahuhulog yung mangkok!

Agad akong tumayo para saluhin sana iyon pero nagsitayuan na lang sila at nag agawan sa pag salo. Naitulak ako paalis kaya sumubsob ako.

Sumubsob ang labi ko sa labi ni Leer na tatayo pa lang sana.

My first kiss!

Kawaii four!

KII ~

“Nakakahiya ang inasta mo kanina. Hindi ko lubos maisip na kadugo kita.” ang sabi ng kutong lupang si Chibikii habang nandito na kami sa tapat ng bahay at nagpapahinga.

“Tumigil ka nga dyan! Pwes hindi din ako makapaniwalang nine years old ka lang! Daig mo pa sina Mama at Otosan magsalita! At pwede ba? Bumitiw ka kay Leer!” inis ko namang sagot. Nakakainis talaga eh! Kung bakit kasi matalino ang Chibikii na to,feeling ka edad namin kung umasta. At saka hindi pa nga ako nakaka get over sa hindi sinasadyang kiss namin ni Leer kanina eh.

“Nako,ayan na naman kayong dalawa,mamumuti ang buhok ko senyo eh!” ang pag awat naman sa amin ni Leer.

“Kii,Chibi pumasok na muna kayo dito.” ani Mama. Kaya nagpaalam na muna kami kay Leer at umuwi na din muna sya. Pagpasok sa bahay ay bihis na bihis sina Mama at Otosan.

“Aalis po kayo?” ang agad kong tanong.

“Oo,kaya dito muna kayo sa loob ng bahay. Papuntahin nyo na lang din dito si Leer mamaya.” ang sagot ni Otosan.

“You can count on me! Ako pa!” ang masiglang sabi ni Chibikii.

“Tss! Mayabang na,sipsip pa.” ang bulong ko sa sarili.

“O sige,aalis na kami. Huwag magpapasok ng hindi kakilala.”

“Daijobu!” ang sabay naming sagot ni Chibikii at umalis na sina Mama at Otosan.

“Hoy! Pag magkasama kami ni Leer-san huwag kang epal ah!” ang agad kong sabi kay Chibikii.

“In your dreams! Hmp!” ang sagot nito sakin at binuksan ang Tv. Umupo naman ako sa tabi nya at nakinood na din. Bleach ang palabas kaya nag eenjoy na kaming dalawa ng biglang may mag doorbell. Ako na ang nagbukas ng pinto.

“Konnichiwa!” ang bungad ni Fibo na ikinagulat ko. Ang gwapo talaga nya! Im not prepared.

“Fibo-chan! What are you doing here?” ang gulat kong tanong.

“Wala kasing magawa sa bahay,so I decided na puntahan ka dito at turuan mag bake ng cookies.” ang nakangiti nitong sabi saka iniangat ang mga dala nya.

“Mag bake ng cookies?! Tara pasok ka! I wanna learn how to bake cookies!” ang excited kong sabi. Hindi man ako nabusog kanina sa tea ceremony,sisiguraduhin ko ngayon na mabubusog ako dahil sa mga cookies.

Agad ko syang hinila papunta sa kusina,at kita ko sa dulo ng mga mata ko na sinusundan kami ng tingin ni Chibikii.

Bahala ka dyang lepricorn ka! Dyan ka lang.

“Hindi pala ako nagkamali na gusto mo ng cookies. Tara simulan na natin!” ang nakangiting sabi ni Leer at inihanda na namin ang mga kailangan.

“Pagkatapos mo halikan sa lips si Leerchan,may iba ka na namang kasama?! How dare you! Akin na lang talaga si Leerchan!”

Oh my god! He didnt say that!?

Ramdam kong agad akong namula dahil naalala ko na naman ang pakiramdam ng magkalapat ang mga labi namin ni Leer.

“Shut up! Umalis ka nga dito!” ang tangi ko lang nasabi at hindi na ako makapag isip ng matino.

“Is that true cutie?” ang salubong na kilay na tanong ni Fibo. OMG! Baka ma turn off sya sa akin! Sabihin pa nya malanding bakla ako! No!.

“Hindi naman yon sadya no? Alam naman ng lahat na aksidente yon! Umalis ka na dito,dun ka na sa sala!”

“Ayoko nga! Gusto ko din mag bake ng cookies!” ang taas kilay na sagot ng garapata. “Can you teach me too?” dagdag pa nito at nagpacute kay Fibo.

OMG! I wanna choke his neck!

“Hahaha! Sure,what’s your name ba?” ani naman ni Fibo.

“Im Chibikii!” ang masigla nitong sagot.

“Well Chibikii,Im Fibo. At tuturuan ko kayong magbake ni Kii. So lets start na?!”

At yun nga,matapos magpakahirap sa pagmasa at pag gawa ng korte ng cookies ay isinalang na namin ito sa oven. And I must say,maganda ang mga bunny cookies ko,kesa kay Chibikii na hindi maintindihan ang itsura.

“San ka natuto magbake ng cookies Fibo-chan?” ang tanong ko habang hinihintay namin maluto ang mga cookies.

“Tinuruan ako ni Mama,I love baking. Kaya nga pag nag college na ako,alam na alam ko na kung anong course ang kukunin ko.” ang naka ngiti nyang sagot sabay kindat. Hindi ko mapigilang kiligin,pero hindi ko dapat ipahalata na kinikilig ako.

“Ah,thats why,ako nga konti lang alam kong lutuin,tempura ang pinaka madali para sa akin. Uhm.. 2nd year high school pa lang tayo eh ang pagkacollege na ang iniisip mo?”

“Hahaha! Yup,lagi ko na kasing iniisip ang future. Pati nga ang future nating dalawa ay iniisip ko na.” sagot nya sabay kindat ulit.

OMG. OMG! I wanna die! Eeehhh! Ang sweet nya,iniisip na nya ang future namin! I can almost imagine us,with our childr–.

TING!

“Yey! Luto na! Luto na ang cookies ko!” sigaw ni Chibikii pagkatapos tumunog ng timer.

“Luto na. Hanguin na natin.” nakangiting sabi ni Fibo at tumayo na. Ako naman ay iniisip ko pa din ang sinabi nya.

“HAHAHAHAHA! My god! Ang pangit ng cookies mo!” ang hindi ko mapigilang maibulalas ng makita ang cookies ni Chibikii.

“Huwag kang mayabang! Panget man ang itsura nyan pero kaya nyang pataubin ang mga cookies nyo!” ang sagot nito.

“That,I doubt! C’mon Fibochan! Tikman mo cookies ko!”

“Hahaha! Nakakatuwa talaga kayong dalawa. Para fair,parehas kong titikman. Uunahin ko muna ang kay Chibi.” anito. And Im sure,isusuka nya ang cookie ni Chibikii. “Hmmn.. Masarap to Chibi ah?”

“I told you!”

“Naka tsamba ka lang! Fibochan,yung akin naman dali!”

“Sige. Feeling ko masarap din to,dahil mukhang masarap ang nagmamay ari” nakangiting sabi ni Leer bago kinagat ang isa sa mga cookies ko. Pero bigla syang natahimik at nagsalubong ang mga kilay.

“Fibochan? What happened?” kinakabahan kong tanong.

“M-mapait.” ang sagot nito. Gusto ko ng umiyak! Wala ata akong future sa pagbe-bake!

“HAHAHAHAHAHA! Ako pa din ang winner! Maka alis na nga,may pagbibigyan pa ako ng mga ito. Thank you Fibochan! Sayonara!” ang nang uuyam na sabi ni Chibikii saka nagtatakbo palabas.

“C’mon cutie,its okay, try and try lang yan. Ganyan din ako nag umpisa.” ang sabi ni Fibo habang hinihimas ang likod. Para akong nakukuryente.

“I forgot to put a sugar! Hindi ko kasi makita kanina eh.” ang maiyak iyak kong sabi.

“Thats okay. Crush pa din naman kita eh. Oh pano,uwi na ako.”

“Ah .. Eh.. Tara,ihatid na kita sa labas.” kailangan na nyang makauwi. Dahil naiipon na ang kilig ko dahil sa mga hirit nya,at mukhang sasabog na ako anytime.

Nang maka alis na si Fibo ay nanatili pa din ako sa labas ng bahay. Huminga ng malalim saka tumili.

“Kyaaaaaaaaahhhhh!” ang sarap pa ng pagkaka tili ko dahil feeling girl na ako ng mabilaukan ako sa nakita ko.

Sinusubuan ng cookies ni Chibikii si Leer! Ugh!

“Leerchaaaann!!” sigaw ko to the top of my lungs at nagtatakbo palapit sa kanila.

“May asungot.” dinig kong sabi ni Chibikii.

“Oh Kii,pupuntahan na sana ulit kita,kaso sabi ni Chibi may bisita ka daw at seryoso pinag uusapan nyo? Sino ba bisita mo?” nakangiting sabi ni Leer. Napatingin ako sa labi nya. Ugh! Bakit parang gusto ko ulit maglapat ang mga labi namin?

“Ah.. Uhm,si Fibo kasi ang dumating,tinuruan akong magbake ng cookies. Ito oh,para sayo.” ang sabi ko na lang at iniabot ang cookies na binalot ko sa plastic.

“Fibo?” at biglang nagdilim ang mga mata nya pero saglit lang yon. “Wow! Gumawa ka din? Akala ko si Chibi lang ang may gawa para sa akin,masarap to pag may gatas. Tara sa loob.”

“Huwag mong kakainin yan,hindi tatanggapin ng digestive system mo Leerchan!”

“Diba sabi ko huwag kang epal Chibikii? Umuwi ka na nga at bantayan ang bahay!”

“Huwag mong pipikutin si Leerchan!” sagot ng kumag. “Sayonara Leerchan! I’ll be back! Huwag ka ng magpapahalik sa pangit na yan!” at umalis na si Chibikii.

“Uhm,Leer-chan,tungkol dun sa kiss kanina. Im sorry talaga,hindi iyon sadya.” ang nahihiya kong sabi.

“Hahaha! Its okay Kii,I dont mind,mas gugustuhin ko pa nga kung sinadya mo at mas nilaliman mo pa ang halik,mas masarap at mas romantic siguro iyon.” ang sabi nya. At sa palagay ko, nag level up ang pamumula ko at dumagundong ang puso ko ng walang humpay.

“Ah,eh.. Uhmm?”

“Gusto mo ulitin natin? This time ako naman ang first move?.”

• Hi! Wala lang,namiss ko lang mag AN sa dulo ng update,kinikilig kasi ako kay Paolo Avelino lalo na kay Joseph Marco eh! Hahaha! XD

Pasensya na kung maikli to,pagtyagaan nyo muna,barado pa cerebrum ko eh! Enjoy reading po! ;)

Kawaii five!

KII ~

“Okay class,magkakaroon tayo ng activity na makakatulong sa character development ninyo as individual. Ito ay getting to know my seatmate.” sabi ng English Teacher namin. Medyo kinabahan ako,dahil nga bago lang ako eh baka wala akong makapartner.

“Maam!” ani Fibo at nagtaas ng kamay. Nagtinginan sa kanya ang mga classmates namin.

“Yes Fibo?”

“Uhm,pwede po bang ako na lang ang partner ni Kii? Since bago pa lang naman sya dito.” ani Fibo. Hindi ko mapigilang mapangiti. Kinikilig ako,gusto akong makapartner ng crush ko! Ang swerte ko talaga.

“Sure.” ani Maam. “Basta,dapat by monday ay tapos na yan class,at isa-isa nyong sasabihin sa harapan ng mga classmates nyo ang mga nalaman nyo sa kapartner nyo.” ang pagpapatuloy ni Maam.

Tiningnan ko si Fibo,sakto nakatingin sya sa akin at bigla nya akong kinindatan. Syempre,kinilig na naman ako. Hindi na ako magtataka kung isang araw ay magkaroon na lang ako ng epilepsy dahil sa sobrang kilig.

Nang matapos na ang lahat ng klase ay sabay na kami ni Fibo lumabas ng room.

“Ngayon na natin simulan ang getting to know,dun muna tayo sa inyo.” nakangiti nyang sabi habang naglalakad na kami sa hallway.

“Sa amin? Diba nanggaling ka na sa amin? Tinuruan mo pa nga ako mag bake ng cookies?” ang sabi ko naman at umakbay sya sa akin,I swear,gusto ko ng maglulundag sa tuwa. Hindi naman siguro masamang maglumandi ang isang second year high school diba?

“Oo nga,pero syempre iba yon. Ito may purpose,dapat malaman ko ang mga gusto,ayaw,hilig mo ng hindi ako nagtatanong,ganun ka din sa akin,at magsisimula tayo sa bahay nyo,dahil dun mo nailalabas ang totoong ikaw diba?” aniya.

“Ganun? Bakit? Mukha ba akong hindi totoo? Mukha ba akong peke?”

“Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Ikaw talaga! Kaya gusto kita eh. Tara na nga!”

Haay! Parang ang sarap tuloy mag slide pababa ng hagdan dahil sa sinabi nya. Kahit pangalawang beses na nyang sinabi na gusto nya ako,ganun pa din ang impact sa akin,ang lakas! Nakakayanig.

Habang sakay kami ng taxi papunta sa amin ay tinawagan nya muna ang parents nya. Dun ko lang naalalang tingnan ang phone ko.

From: Leer

Nasan ka? Bakit wala ka na dito sa school? :/

Aw! Hindi ko sya nasabihang hindi kami sabay. Nako,baka magalit sa akin yon,hindi pa naman ako sanay na may galit sa akin. Pero kasi naman,nahihiya ako sa kanya,lalo na nung last na magkasama kami,para akong hihimatayin sa sinabi nya na gusto daw nyang ulitin yung kiss,hindi tuloy ako nakatulog nun ng maayos kinagabihan,mabuti na lamang at hindi ako nagka eyebags.

Agad ko na syang nireplyan na pauwi na ako at kasama ko si Fibo,pero nakarating na lang kami ni Fibo sa amin ay hindi na sya nag reply. Naisip ko,baka nagalit nga yon,dadalhan ko na lang sya mamayang gabi ng peace offering,idadamay ko na si kuya Uriel at kawaii Winji.

“Wow! Ito pala itsura ng room mo,parang pambata pero ang cute.” ani Fibo habang nililibot ng kanyang paningin ang kwarto ko. “mahilig ka pala talaga sa anime.” dagdag pa nya ng makita ang mga anime posters at kung anu-ano pang may kinalaman sa anime na mga gamit ko.

“Yes,Im an otaku. Kinahiligan ko na yan. Alam mo naman sa japan,hindi ka in pag hindi ka mahilig sa anime.” ang sagot ko habang nagkakalkal sa closet ko ng damit pamalit. “Oy! Talikod ka muna,magbibihis ako.”

“Ayoko nga.” nakangisi nyang sabi. “Gusto kitang makitang hubad!”

“Oh my geez! Pervert!” nanlalaki ang mga matang sabi ko. Tumawa lang naman sya kaya dun na lang ako sa banyo nagbihis. At paglabas ko ng banyo nakita ko syang nakatingin sa labas ng bintana.

“Kii,diba si Chibikii yon? Sino yong kasama nyang puti ang buhok?” dahil sa sinabi ni Fibo ay napatakbo ako sa bintana at agad na sumilip.

Oh my geez! Nagkikilitian ang dalawa! Humanda talaga sa akin yang Chibikii na yan mamaya! Sinasamantala nyang busy ako,kutong lupa talaga!

“Oo nga no? Si Leer yung kasama nya,kaibigan ko. Tara puntahan natin sila.” ang sabi ko na lang. Titirisin ko talaga ang Chibikii na yan eh.

“Okay.” at lumabas na kami ng kwarto ko at tinungo ang labas ng bahay. Agad kaming lumapit sa dalawa na natigil sa harutan ng makalapit kami ni Fibo.

Tiningnan lang ako ni Leer na parang walang emosyon,si Chibikii naman ay tinaasan ako ng kilay.

“Uhm,Leer sya nga pala si Fibo,classmate ko,Fibo sya si Leer kaibig–”

“Manliligaw nya.” ang putol ni Leer sa sasabihin ko. Napanganga ako ng wala sa oras. Agad na nag init ang pisngi ko. Pagtingin ko kay Fibo ay nakangiti lang sya at naglahad ng kamay.

“Nice meeting you KUYA Leer,manliligaw din ako ni Kii.” tumaas ang kilay ni Chibikii,nagsalubong ang mga kilay ni Leer pero tinanggap nya ang pakikipag kamay ni Fibo. At ako? Gusto ko na lang maging super saiyan para makapag teleport gaya ni Son Goku.

“Kuya?” ani Leer ng bumitaw sa kamayan nila.

“Yup. Mas matanda ka sa amin diba?” sagot ni Fibo. My geez! What to do?

“Uhm uhm,sige na,tapos na ang chikahan! Ipapasyal ko muna si Fibo.” ang sabi ko at pumagitna. “Leer-san,punta na lang ako maya sa inyo,bye!” at walang lingon likod na hinila ko na si Fibo palayo.

---

LEER ~

“Leerchan! Uwi muna ako ah? Thank you!” ang pagpukaw sa akin ni Chibikii at nanakbo na ito papunta sa bahay nila,tango lang ang naisagot ko dahil iniisip ko pa din yung sinabi nung Fibo.

“Nanliligaw din sya kay Kii? May the best man win. Kung noon nagparaya ako kay Winji para kay kuya Uriel,ngayon ay hindi na,bring it on!” ang sabi ko kahit walang kausap.

“Tamang monologue?” boses iyon ni Winji kaya nilingon ko. Syempre,kasama nya si kuya Uriel.

“Hindi no,teka aalis kayo?”

“Oo,may pupuntahan kaming lugar na gusto kong ipakita kay Winji. Kaya bunso,ikaw na bahala dito,papuntahin mo ang tropa nyo ni Winji kung gusto mo,baka gabi na kami maka uwi.” ani kuya Uriel. Tingnan mo nga naman talaga ang pag ibig. Halos hindi na maipaghiwalay ang dalawang ito.

“Sige po kuya. Oy Ji,pasalubong ah?”

“Tse! Sige na,babush!” at pumunta na sila sa kotse ni kuya Uriel at humarurot paalis.

Ngayon,ano na ang gagawin ko? Parang hindi ako mapakali na kasama ni Kii ang Fibo na yon? Pano na lang kung halikan nya si Kii? Damn! Hindi pwede yon,ako lang ang pwedeng humalik kay Kii.

Pumasok ako sa bahay at kinuha ang phone ko na naka charge. Gusto kong sundan sina Kii at Fibo,napaparanoid ako.

Pero hindi pa man ako nakakalabas ng bahay ay may nagdo-doorbell na. Pagbukas ko ng pinto ay nakita ko ang tropa sa labas.

Napaka right timing naman ng mga impakto! May ESP ba ang mga ito at nalaman agad nila na pwede silang pumunta ngayon? Hay! Pag minamalas ka nga naman talaga.

“Tamang tama ang dating nyo,paalis ako,pwede na kayong umuwi.” ang nakangisi kong sabi ng pagbuksan ko sila ng gate.

“Huwag kang ulul,minsan lang kami pumunta dito ganyan ka pa.” ang agad na sagot ni Kray.

“Alam ko kung bakit ka aalis? Susundan mo si Kii no?” ang pambubuska naman ni Maru.

“Oo nga,nakita namin sa may park si Kii may kasamang lalaki,sino yon?” segunda naman ni Eros.

“Baka boyfriend. Yaan nyo na,nandito tayo para makipag inuman kay Leer hindi para maki tsismis.” sabi naman ni Ross.

“Ang dami nyong sinasabi. Bakit tayo mag iinuman? May pasok bukas ah?” ang sabi ko at nauna ng pumasok sa bahay,sumunod naman sila. At ng makita namin sina Mang Tony,Jewel at Manang ay binati nila ito.

“Konti lang naman. Saka matagal ka na naming hindi nakakainuman.” ani Kray.

“Sige,dun tayo sa kwarto ko.” ang nasagot ko na lang. Hindi ko talaga ma hindi-an ang mga ulupong na ito eh.

“Ayun! Kunin lang namin yung isang case ng RH sa labas,naiwan eh! Tara Maru tulungan mo akong buhatin yon.” maligalig na sabi ni Eros at lumabas na sila.

“Mga gago! Konti lang pero isang case? Bakit hindi ko napansing may dala kayo?”

“Syempre,tinago muna namin sa gilid.” nakangising sagot ni Ross.

“At kailangan ka muna namin mapapayag.” dagdag ni Kray. Ngalingaling batukan ko ang dalawa. Mga mautak talaga.

“Iba talaga mga kagaguhan nyo! Mauna na kayo sa kwarto,kukuha lang ako ng pitsel at ice,pati na din pwedeng pulutan.” ang napapailing ko na lang na sabi at tinungo ang kusina.

Madami dami na kaming nainum at ang ingay na namin dito sa kwarto,nagpapatugtog pa kami. Pero kahit anong saya ko na nakainuman ko ulit ang tropa ay hindi mawala sa isip ko si Kii.

Nasan na kaya yon? Ano ng ginagawa nila ni Fibo? Shit lang talaga pag hinalikan ng Fibo na yon si Kii,magdamag syang magpupulot ng ngipin nya sa lupa.

“Alam nyo ba,ang dami na pala talagang same sex relationship ngayon? Hindi ko na tuloy maintindihan ang nangyayari sa mundo.” namumungay ang mga matang sabi ni Kray.

“Oo nga no? Lalaki sa lalaki,lalaki sa bakla,babae sa babe,babae sa tomboy. Iba na talaga ngayon,hindi mo na alam talaga ang takbo ng mga utak ng mga tao.” pag sang ayon naman ni Maru at inabutan ako ng tagay.

“Wala tayong magagawa dyan,tinamaan sila eh,at saka wag na natin problemahin ang mga yon. Basta tayo,lalaki tayo at babae ang kailangan natin.” sagot ni Eros.

“May nakalimutan kayo,si Leer,diba nagkagusto sya kay Winji dati?” sabi naman ni Ross.

“Wow ha? Kung mag usap kayo parang wala ako. At saka,yung kay Winji,wala na yon. Pero hindi ibig sabihin na nagkagusto ako sa kanya dati ay hindi na ako straight.” ang agad kong depensa,kung para saan? Ewan.

“Sa bagay,si kuya Uriel nga diba? Nainlove din kay Winji.” pag sang ayon ni Ross.

“Sus,ngayon si Kii na gusto mo diba?” ang agad namang sabi ni Kray.

“Ano naman? Hindi naman yon makakabawas sa pagkalalaki ko. Kung bakla nga ako,kay Kii lang,kasi hindi naman ako nagkakagusto sa ibang ganun o sa ibang lalaki.” ang depensa ko ulit.

“Hayaan nyo na lang. Atleast nagmahal ang kaibigan natin.” nakangiting sabi ni Eros.

“Someday,pagnagmahal na kayo ng gaya nila,maiintindihan nyo ako,para sa akin,hindi mahalaga ang kasarian pag nagmahal. At saka unang panahon pa lang may ganito na. Ang importante,nagmamahal ako,at masaya ako.” ang sabi ko na lang at ininum na ang inabot na tagay ni Maru kanina.

Kaya kahit ng maka alis na ang tropa ay nanatili pa din ako sa labas ng bahay para hintayin si Kii,gusto ko kasi syang makausap at gawing pormal na ang panliligaw sa kanya na hindi ko naman talaga intensyong sabihin kanina,nagselos lang ako kaya sinabi ko iyon,at ngayon paninindigan ko ito.

Ilang saglit pa ay natanaw ko na syang naglalakad.

Tss! Hindi man lang sya hinatid nung Fibo na yon?

Tumayo na ako at naglakad para salubungin sya.

“Kii.” ang sabi ko ng magkaharap na kami.

“Oh Leer-san? Pupuntahan nga pala kita mamay-”

“Mahal kita Kii,mahal na mahal,at seryoso ako nung sabihin kong liligawan kita.”

Kawaii six!

KII ~

Sa sinabi ni Leer ay napakurap ako ng ilang beses. Halos mapagod na nga ang pilik ko at gusto ko na lang pumikit ng tuluyan. Parang panaginip kasi.

Gusto nya akong ligawan dahil mahal nya ako. Totoo ba ito? O gawa gawa lang ng malikot at malawak kong pag iisip? O baka naman guni-guni guni ko lamang?

“Kii? Okay ka lang? Ang sabi ko,mahal kita at seryoso ako ng sabihin ko na manliligaw ako.” ang sabi nya ulit.

Totoo nga! Sinabi nga nya! At inulit pa! Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Ganito pala ang pakiramdam pag gusto ka ng taong gusto mo. Parang may nagkakarera sa dibdib ko,nakakapanibago. Pero paano yon? Gusto ko din si Fibo? At manliligaw din sya?

“Ahm.. Ah.. Eh.. Uhm.. Okay!” ang nasabi ko na lang. Na speechless ako eh.

“Okay? So ibig sabihin pumapayag ka ng ligawan din kita?” ang naninigurado nyang tanong. Syempre,wala na naman akong nasabi kaya tumango na lang ako. “Okay! Thank you Kii! I will do anything and everything para sayo!” aniya at niyakap ako at agad ding bumitaw,tinitigan ako at nakangiti na,pati nga yung mga mata nya parang nakangiti din at kumikislap pa.

“Uhm,sige,uwi na ako. Goodnight!” at nanakbo na ako papasok sa bahay. Diretso ako sa kwarto ko. At ng sigurado na ako na nailock ko ang pinto ay hinawakan ko ang dibdib ko,panay kalabog pa din. Unti unti na akong napangiti,hanggang sa kinilig na ako at hindi ko na mapigilang tumili.

“Kyaaaaaahhhhhhh!!!”

Natigil ako ng biglang may kumatok.

“Alam naming gutom ka! Huwag kang sumigaw dyan,para kang otistik! Bumaba ka na daw at ka-kain na.” sabi ng boses ng isang dwarf.

“Wala kang pakialam! Sige susunod na ako!” inis kong sabi. Ang lakas makasira ng good vibe ng Chibikii na ito eh.

---

LEER ~

Parang ang bigat ng atmosphere dito sa bahay ngayon? Parang may hindi magandang mangyayari sa mga darating na araw.

Bumaba na ako pagkatapos maligo,pilit kong iwinaglit yung nararamdaman kong weird,ang inisip ko na lamang ay si Kii at yung sinabi ko sa kanya kagabi. Ang sarap sa pakiramdam na naamin ko na sa kanyang mahal ko sya,at gagawin ko ang lahat para maging akin sya.

Nakangiti kong tinungo ang dinning hall,nandun na si kuya Uriel at Winji kaya dumalo na ako sa hapag. Panay kwentuhan lang kami at sinabi ko syempre yung nangyari kagabi,masaya ako at susuportahan daw nila ako. Matapos ang breakfast ay nagpaalam na kami ni Winji para pumasok sa school. Dinaanan din namin si Kii para isabay,at sa buong byahe papuntang school ay si Winji at Kii lang ang nag uusap. Hindi ko maiwasang ma amazed,napaka ganda nilang dalawa,hindi mo iisipin na mga lalaki din sila.

Pagdating sa school ay nagmadali na si Winji,baka ma late daw sya,kaya ako naman ay hinatid pa si Kii sa room nila.

“Leer-san,I want to ask you something.” nahihiyang tanong ni Kii habang naglalakad kami papunta sa building ng second year high school o grade eight.

“Ano yon? Spill it.” naka ngiti kong sabi. Kung araw araw ba namang cute na mukha nya ang makikita ko eh buo na agad ang araw ko. How I love this little cute boy.

“Uhm.. Okay lang sayo na dalawa kayo ni Fibo-chan na nanliligaw sa akin? I mean,diba hindi naman na kailangan kasi hindi naman ako babae?”

Saglit akong tumigil sa paglalakad kaya tumigil din sya at hinarap ako.

“Kailangan manligaw ako sayo Kii. Hindi porket hindi ka babae ay hindi ka na pwedeng ligawan. Dito sa Pilipinas kailangan mong manligaw at suyuin ang mahal mo para maipakita mong sincere ka. At tungkol kay Fibo,I dont really care,may the best man win na lang.” seryoso kong sagot at saka kumindat. Agad naman syang namula na ikina ngiti ko ng husto.

“Ah.. Ganon pala yon.. Hmmn so tara na? Baka ma-late pa ako,alam mong bago lang ako dito.” aniya. Natutuwa talaga ako sa kanya,para syang makahiya pag ako ang kasama,pero pag nandyan na si Chibikii nagiging makulit sya. Gusto ko sanang isipin na gusto nya din ako at pinag seselosan nya ito.

“Yup! Tara na,at kung ma late ka,ako ang bahala sayo.” ani ko at pasimple syang inakbayan,hindi naman sya pumalag kaya dumiretso na kami sa building nila.

Mabilisan ko syang hinalikan sa pisngi bago ako umalis para pumunta na sa klase ko. Nadinig ko pang nag sigawan ang mga kaklase nya. Kaya naman habang nagka-klase ay lumilipad ang isipan ko kung anong mga pakulo sa panliligaw ang gagawin ko,I want to be different.

“Ang galing nga tol eh,una niyaya ko kasi akala ko babae,ang ganda at ang kinis,pero nung naka usap ko na,sheet! Sirena pala,pero pinatulan ko pa din,horny na ako kagabi eh,ang galing deepthroat,naka ilan nga kami,nilaspag ko eh.” dinig kong boses ng classmate kong si Brent sa likuran ko.

“Sabi mo hindi ka papatol? O ano na ngayon.” ang boses naman ni Fred.

Ano ba tong mga to? Oras ng klase nagdadaldalan? Sa bagay ako din hindi nakikinig. At ano nga pinag uusapan nila? Bakla?

“Gagawin ko syang parausan,masarap eh.” sagot ni Brent.

“Kung ako sayo,dapat huwag sa bakla,pano kung may makakita? Maging issue pa. Dapat sa lalaki din,para hindi halata,may mga lalaki naman dyan na lalaki talaga,pero pag inabutan ng ‘L’ pati lalaki pinapatulan.” sabi naman ni Fred. Ngayon nakuha na talaga nilang dalawa ang atensyon ko.

“Meron ba nun? Ayoko! Nakakahiya at nakaka bakla,ano yon ‘Tol tara sex tayo’ ganon? May papayag ba? Sinong ulol ang ganon?” ani Brent.

“Ako tol! Subukan natin!” sagot naman ni Fred. Sa nadinig ko ay hindi ko na mapigilang tumawa. Ayos din tong dalawang mokong na to eh.

“Leer! What’s so funny over there?!” ang biglang sita ni Maam kaya agad din akong napa ayos ng upo. Sumakit ang tyan ko ah?!

“Wala po Maam! Sorry.” hinging paumanhin ko. At nilingon sina Brent at Fred sa likod ko,nginisihan ko lang silang dalawa.

“Akala ko ako ang pinagtatawanan mo.” ani Maam. “Okay,class dissmissed! Yung baby thesis nyo sa next friday nyo ipasa. That’s all.” ani Maam at lumabas na sa room. Ako din ay tumayo na pero may pumigil sa akin,paglingon ko si Brent at Fred.

“Bakit?” kunwari ay seryoso kong tanong.

“Nadinig mo pinag uusapan namin kaya ka tumawa no?” ani Brent na parang nahihiya pa.

“Oo.” maikli kong sagot.

“Please,huwag mong ipagkalat.” namumulang sabi naman ni Fred.

“Dont worry,hindi ako ganon,saka huwag kayong mahiya,uso na yan, diba nga,sa sobrang sarap ng mga lalaki ay sila na lang din nagtitikiman? At saka naiintindihan ko kayo,ako nga may mahal na bakla eh,pero hindi ako bakla.” mahaba kong sabi para hindi na sila mag alala pa.

“Salamat.” sabay nilang sabi.

“No problem! Sige na,pupuntahan ko pa iniirog ko,sabay kaming magla-launch eh.” naka ngiti kong sabi sa dalawa at tuluyan ng lumabas ng classroom.

Naka ngiti pa ako dahil pakiramdam ko ay may na inspired ako.

Paakyat na ako sa hagdan ng building ng 2nd year ng matanaw ko sa corridor sina Kii at Fibo na nag uusap. Ito lang ang masakit at mahirap na part pag nagmamahal,pag nakikita mismo ng dalawang mga mata mo na nakikipagtawanan ang mahal mo sa ibang lalaki. Pinagdaanan ko na ito noon kay Winji,papatalo pa ba ako ngayon? Hindi na,hindi na ako magpaparaya.

Pinagpatuloy ko ang pag akyat at naglakad na palapit sa kanila. Ngayon ko lang napansin na may hawak na isang red rose si Kii. Naunahan ako ng batang si Fibo.

“Leer-san! Nandito ka na pala! Tara na sa cafeteria. Nag aaway na mga hokage ninja sa tyan ko.” nakangiting sabi ni Kii ng mapansin ako. Saglit kong tiningnan si Fibo at tinanguan.

“Hindi ba ako nakaka abala??” ang sabi ko naman na ikinalaki ng mga mata ni Kii.

“Hindi naman kuya,tapos na kaming mag usap. Nga pala,bukas ako naman ang kasabay ni Kii ah?” biglang sabi ni Fibo at nauna ng umalis.

“Im sorry Leer-san.” nakayukong sabi ni Kii. Iniangat ko ang mukha nya at nginitian sya.

“That’s okay. Nanliligaw pa lang naman ako eh. Tara na,baka may world war 3 na sa sikmura mo.” sagot ko at kinuha ang kamay nya at inintertwine sa akin saka kami naglakad.

Nang uwian na ay sabay pa din kami ni Kii,syempre nauna na namang umuwi si Winji dahil hindi na naman sya makapag hintay na makapiling ang pinakamamahal nyang si kuya Uriel.

Pagdating sa bahay ay may napansin akong sasakyan sa harap at may tao sa loob,mukhang may hinihintay kaya agad akong nanakbo papasok sa bahay. At nanlumo ako sa nalaman.

Masakit sa akin na malayo si Winji,pano pa kaya kay kuya Uriel? Wala naman kaming magagawa kundi ang pumayag,kadugo naman pala ni Winji yung mga nasa labas. Naging emosyonal ang lahat,ako man ay ang bigat ng nararamdaman. Pano na silang dalawa? Wala pa naman akong tiwala sa mukha nung dalawa sa labas.

Nang maka alis ang mga ito kasama si Winji ay kinausap ko si kuya Uriel,dahil may hinala nga ako. Ganon din pala sya,pero mas nabigla ako sa inamin nya. Magpapakasal sila ni Aica.

Pumunta si kuya Uriel sa kwarto nya,ako naman ay naiwan sa living room at iniisip ang mga nangyari. Bakit kailangan sa kanilang dalawa ito mangyari? Sinasadya ba ng tadhana na paglayuin sila? Masyado na silang madaming paghihirap na pinagdaanan,hindi na tama ang nangyayari.

Pero bigla kong naisip na kung paano kaya,kung sa amin ni Kii mangyari iyon? Kakayanin ko ba? Sa tingin ko hindi. Masyado ng malalim ang nararamdaman ko para sa kanya,at kung mawawala sya sa akin baka biglang maging miserable ang buhay ko.

Napasandal ako sa sofa. Biglang pumasok sa isipan ko yung mga masasaya naming alaala ni Winji at kuya Uriel,lalo na nung nasa Sagada kami kung saan nabuo ang isang napaka gandang samahan. Tumayo na ako,naninikip ang dibdib ko,ganito pala ang pakiramdam nun,pati utak ko ay naguguluhan. Agad akong lumabas at pumunta kina Kii. Kailangan ko ng makaka usap.

Nakaka ilang katok pa lamang ako ng bumukas ang pinto. Si Kii ang nagbukas.

“Kii!” agad ko syang niyakap. Alam ko nagtataka sya dahil kanina ay ayos pa naman ako bago kami maghiwalay.

“Leer-san!! What happened?”

“Si Winji! Kinuha na sya samin ng mga kamag anak nya.” ang malungkot kong sabi.

“Oh my gash! San sya pumunta? Anong nangyari?”

Hindi ako sumagot. Niyakap ko lang sya ng mahigpit.

Kawaii seven!

LEER ~

“Okay na siguro yon Leer-san,atleast nandun na sya sa kadugo nya mismo,tsaka Im sure tatawag o magtetext naman si Winji-chan sa inyo.” ani Kii ng ikwento ko sa kanya ang detalye. Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko,pero hindi ako kumbinsidong mapapabuti ang pag alis ni Winji.

“Sana nga,pero hindi ako kumbinsido sa mga kumuha sa kanya,may kakaiba akong kutob.” ang sagot ko. Kung ako ay nasaktan at nalungkot,paano pa kaya si Kuya Uriel? Wala syang maka usap,samantalang ako,may Kii na pwedeng makinig sa akin at dinadamayan pa ako.

“Dont think negative Leer-san,hindi iyan makakatulong. May alam akong paraan para mawala ang lungkot mo.” aniya at tumayo na. Sinundan ko lamang sya ng tingin.

Siguro nga tama si Kii. Mananalig na lang ako na sana,nasa mabuting kalagayan si Winji. Lagi ko na lang sasamahan si kuya Uriel para hindi sya malungkot.

“Chibikii! I hate you! Nasan ang tiramisu ko?!” sigaw ni Kii mula sa kusina. Napangiti tuloy ako, kahit saang anggulo ay cute si Kii.

“Nasan ba sila?” ani ko ng sumunod sa kusina.

“Si Otosan at Mama umalis kanina. Si Chibikii? I dont know.” naka pout nyang sabi. Parang gusto ko tuloy syang nakawan ng isang mabilisang halik. “Im very sure na sya kumain ng tiramisu! Kutong lupa sya,ibibigay ko nga sayo yon eh.” maiyak iyak pa nyang dagdag kaya lalo akong napangiti.

“Pabayaan mo na,ang mahalaga naisipan mo iyong ibigay sa akin. Dapat nga ako ang nagbibigay dahil nanliligaw ako sayo diba?” naka ngiti kong sabi at lumapit sa kanya. Mas napangiti ako ng parang na rattle sya at namula ang mga pisngi. May epekto pala ako sa kanya kahit papaano.

“Uhm.. Uhm.. Punta tayo senyo? Gusto ko makita si Uriel-san.” ang tanging nasabi nya.

“Good idea! Actually yan dapat sasabihin ko,naunahan mo lang ako.” ani ko at inakbayan sya at naglakad na kami palabas ng bahay. Ang lakas ng pintig ng puso ko,ganito ako pag sobrang malapit kami ni Kii sa isa’t isa.

Pagdating namin sa bahay ay naabutan namin si kuya Uriel sa mini bar. Umiinom,tulala. Nakaka awa sya. Hindi nga ako nagkamali sa desisyon kong magparaya,mahal nya talaga si Winji. At tsaka may Kii na ako na bagong nagpapatibok ng puso ko.

“Oh my!! He’s devastated.” malungkot na sabi ni Kii.

“Pabayaan na muna natin sya,tara kina ate Jewel at Manang.” ang sabi ko na lang at tinungo na namin ang maids quarter. Naabutan naming nag uusap sina Manang at ate Jewel.

“Hello!” masiglang bati ni Kii sa mga ito.

“Leer! Kii! Tara,makipag kwentuhan kayo sa amin.” pag imbita ni Manang at agad kaming dumalo ni Kii.

Puro si Winji at kuya Uriel ang usapan namin. Nagulat na lang kami ng biglang humikbi si Kii,umiiyak na pala sya.

Agad ko syang niyakap at isiniksik sa dibdib ko. “Bakit ka umiiyak?”

“Naaawa ako sa kanila. Thats true love,sana lang hindi mangyari sa akin yon,baka mabaliw ako.” aniya.

“Naku Kii,hindi maiiwasan ang ganon,basta kung dadating yon,magpakatatag ka.” ang sabi naman ni ate Jewel.

“Saka bata ka pa,huwag ka munang mag isip ng ganon. Si sir Uriel at Winji,pagsubok lang yan sa kanila,naniniwala ako,na sila pa din hanggang sa huli.” dagdag ni Manang at ngumiti.

“Tama sila,at saka hindi ko hahayaang dumating tayo sa ganon,poprotektahan kita.” ang dagdag kong bulong sa kanya na nadinig pala nina Manang at ate Jewel kaya nanukso sila. Hindi ko na tuloy alam kung alin ang mapula,ang kamatis o ang cute na mukha ni Kii.

“Waaahh! Huwag kayong ganyan!” ang naka pout na sabi ni Kii na tinawanan lamang namin.

---

Makalipas ang tatlong araw ay biglang nawala si kuya Uriel,at wala kaming idea kung nasaan na sya.

“Baka alam na nya kung nasan si Winji-chan?” ani Kii habang kumakain kami dito sa canteen ng school.

“Siguro. Pero mas mabuti na yon. Panay na din tanong nina Eros kung ano na daw nangyayari.” ang sagot ko naman at pinunasan ko ng daliri ko yung ketsap sa gilid ng bibig ni Kii na ikinalaki ng mga mata nya.

Napangisi pa ako ng tumingin tingin sya sa paligid na para bang naninigurado kung may mga nakakita o wala.

“Adik ka!” ang agad nyang sabi ng makarecover kaya natawa na ako.

“O bakit? Dapat huwag ka ng mahiya,dapat masanay ka na,dahil mas magiging sweet pa ako sayo pag sinagot mo na ako.” ang sabi ko at nilapit ko pa ang mukha ko sa kanya.

“Bata pa ako! Bawal pa ako sa ganyan!” ang nakangisi nyang sabi,nagkunwari akong nalungkot at nagpout pa ako.

“Dun din naman tayo papunta,maganda nga yung habang bata ka pa,tayo na. Para maalagaan pa kita ng husto.”

“Ang dami mong alam. Tsaka,ano.. Uhm nanliligaw din si Fibo diba?”

Napa ayos ako ng upo dahil sa sinabi nya. Oo nga pala,nanliligaw din si Fibo sa kanya. Pero bakit hindi ko nakikita ang isang iyon?

“Mas matimbang naman ang damdamin ko para sayo. Kailan ka ba aamin? Ako nga inamin ko na sayo na mahal kita eh.” seryoso kong sabi kaya natahimik sya.

“Uhm…” aniya at parang may tinitingnan sa likod ko kaya nilingon ko ang tinitingnan nya.

Si Fibo naglalakad palapit sa amin.

“Pwede ba kita makausap Kii? Tungkol to sa project natin?” ani Fibo saka tumingin sakin,tinanguan ko lang sya.

“Ahm.. Sige.” sagot ni Kii sabay tingin sa akin,yung tipong nag aalangan.

Tumayo na ako,halata naman na gusto syang masolo ni Fibo. Dahil dalawa kaming nanliligaw ay pagbibigyan ko sya ngayon.

“Sige,mauna na ako.” ani ko at tinapik lang sa balikat si Fibo at kinindatan ko naman si Kii bago ako tuluyang lumabas ng canteen.

---

Kii ~

“Ang totoo nyan,gusto lang kitang makasama. Puro si Leer na lang ang kasama mo palagi. Nagseselos na ako.” sabi ni Fibo ng maka alis si Leer. It made my mouth hung open. Im like a fish.

“H-huh? Magkasama naman tayo sa classroom ah?” ang inosente kong sabi. Ewan kay Fibo bigla syang ngumiti.

“Ang cute mo talaga! Syempre iba pa din yung magkasama na nagbabonding diba?” sabi nya at inakbayan ako.

My gaasshh! Pareho sila ni Leer-san,mahilig umakbay. Yan ang disadvantage ng pagiging maliit. Napaisip tuloy ako kung bakit 2nd year pa din sya eh parang kasing edad nya si Leer-san eh.

“Ganon ba yon?” ang say ko at naglakad na kami palabas ng canteen. Lakas lang ng kabog ng puso ko. Ganon din pag kasama ko si Leer-san. Bakit kaya ganon?

“Oo,tara malapit na next subject natin.”

Kaya ayon. Buong next na mga subject namin,lutang ako,iniisip ko si Fibo,iniisip ko si Leer-san. Bakit pareho ang nararamdaman ko sa kanila? Pwede pala yon? Sana nandito si Winji-chan para may mapagtanungan ako.

Nang uwian na ay sinundo ako ni Leer-san. Nagtanguan lang sila ni Fibo. Ganon ba ang mga lalaki? Ang hirap pala nila espelengin.

Lalaki ka din naman. Bading lang. Ang sabi ng devil kong konsensya.

Sa bagay,pero atleast,im so kawaii! Hihi.

Dumeretso si Leer-san sa amin. Naabutan pa namin si Chibikii na kakadating lang din ata galing sa school.

“Leechan!” sigaw ng bubwit at biglang tinalon si Leer-san,mabuti na lang nasalo sya. Haliparot na kutong lupa!

“Chibikii! Hows school?” nakangiting sabi ni Leer-san habang karga pa din si Chibikii. OMG lang,nakalimutan ata nilang kasama nila ako.

“Madami akong stars! Hindi tulad ng iba dyan.”

“Hoy kuyamad! Bumaba ka dyan! Kung makayakap ka wagas! Pagod si Leer-san!” ang agad kong pagsingit at hinila ko si Chibikii pababa kay Leer-san.

“Inggetera! Pakarga ka din kay Mang Tony!”

“Isusumbong kita!” ang agad ko namang sagot.

“Teka lang! Awat muna! Baka masira ang uniform ko!” ang pag awat sa amin ni Leer-san. Ang lakas talaga maka badtrip ng dwendeng Chibikii na to eh.

“Leechan,come inside,gumawa si Uncle ng tiramisu,I told him na bibigyan kita.” at hinila nito si Leer-san sa loob ng bahay.

“Chibikii! Patay ka sa akin!” at sumunod na ako sa loob.

Ayon,sakto tapos ng gawin ang tiramisu,nag meryenda kami. Panay ang tanong nina Mama at Otosan kay Leer-san,tuwing sasagot din ako inuunahan ako ni Chibikii. Kainis!

“Kamusta na si Uriel?” tanong ni Otosan.

“Ayon po,nasa iloilo,kinuha si Winji. Kaya pala bigla syang nawala.” magalang nitong sagot.

“Yehey! Babalik na ang magandang si Winji!” biglang outburst ni Chibikii.

“Atribida!” ang inis kong sabi. Sinuway kami ni Otosan kaya pareho kaming natahimik.

“Bilib ako sa kanila. Pero alam kong malalampasan din nila ang mga pagsubok.” ani Otosan.

“Tama,kaya ikaw Kii,huwag muna mag lovelife anak,pag aaral muna.” pag singit ni Mama sa usapan.

“Ngeeee!! Eh nagpapaligaw nga yan kay Fibo-san at Leechan.” ang biglang sabi ni Chibikii.

Feeling ko nalaglag ang panga ko sa mesa. Nagkatinginan kami ni Leer-san at nanlaki din ang mga mata nya sa gulat.

I hate you Chibikii! I will kill you!!

“Totoo ba yon Leer?” seryosong tanong ni Otosan. Kinabahan na ako,natatakot kasi ako kung anong magiging reaksyon nila pag umamin si Leer-san.

“Opo. Nanliligaw ako kay Kii.”

Oh damn! Great! Just great! Im dead.

kawaii eight!

LEER –

Hanggang ngayon ay hindi ako makapaniwala na nalusutan ko ang tanong ng Otosan ni Kii. Bigla kasing nag ring ang phone ko nun,at laking gulat ko ng makita sa screen na tumatawag si Winji kaya agad akong nag excuse. At ngayon nga,masaya ako na nagkabalikan na sina kuya Uriel at Winji,kaya nga lang may mga hindi pa nasasabi si kuya Uriel kay Winji.

At tungkol naman sa akin,kung natuloy ko ang pagsagot sa tanong ng Otosan ni Kii,I would probably say YES. Hindi ko itatago na nililigawan ko si Kii at hindi ko din itatago na mahal ko ang anak nila.

At ngayon nga,nandito kami sa bahay,ako,si Kii,Chibikii,Ross,Eros,Kray at Maru. Nandito kami sa kusina at nag be-bake ng cookies,napagtripan lang namin,gusto namin ipatikim kina Kuya Uriel,Winji,Manang,Mang Tony at Ate Jewel na nasa living room at panay ang kwentuhan.

“Tama na ang kakakain ng chocolate chip Kray!” ang suway dito ni Maru.

“Hindi ko mapigilan ang sarili ko,ang sarap kasi eh!” sagot naman ni Kray.

“Tataba ka,wala ng magkaka gusto sayong babae.” ang pagsabat din ni Ross.

“Kahit hindi sya tumaba,wala pa din magkaka gusto sa kanya!” ang pangbubuska naman ni Eros na tinawanan naming lahat.

“Sige! Ako pagtripan nyo!” nakangusong sabi ni Kray.

“Masarap talaga ang cookies,lalo na pag ako ang may gawa.” ang maligalig na pagsingit ni Chibikii,napangiti ako kaya ginulo ko ang buhok nya.

“Talaga? Sige hintayin natin maluto.” ang nakangiti kong sabi dito.

“Tingnan lang natin! Hmp!” ani Kii at lumapit na sa oven.

TING!!

“Luto na! Luto na! Luto na!” ang nagtatatalong sabi ni Chibikii.

“Huwag ka ngang magulo? Baka masubsob ako sa oven!” ang sita dito ni Kii na ikinatawa namin. Gustong gusto ko talaga si Kii pag ganito,kahit ang pinsan ay pinagseselosan,ang cute lang.

“Nakakatuwa talaga kayong dalawa. O tabi,kukunin ko na.” ang sabi ni Ross at kinuha na ang dalawang tray sa oven at nilapag sa mesa.

“HAHAHAHAHAHA ano yang cookies mo Chibikii? Parang natunaw na na puding!” ang biglang tawa ni Kii,tiningnan namin ang cookies ni Chibikii,na deformed nga ito,kawawang bata. “Tingnan mo ang akin,rabbit pa din at cute,tulad ko!”

“Ang yabang mong anime ka! Kahit ganyan itsura ng cookies ko,mas masarap naman yan,pustahan pa tayo!” ang sagot naman ni Chibikii. Nagkatinginan na lang kami ng mga tropa at nag ngisihan.

“Oh talaga? We’ll see! Leer-chan,tikman mo ang cute na cookies ko.” ani Kii at lumapit sa akin,saka din nya binigyan isa-isa ang tropa.

“Okay,ako una.” at kumagat ako. Hindi ko na ito nginuya dahil hindi ko maintindihan ang lasa. Ano ba ang nilagay dito ni Kii? Pakiramdam ko ay nagkulay blue ang mukha ko.

“Mukhang hindi maganda ang resulta.” ani Ross at pumalatak.

“Hindi totoo yan!” ang gulat na sabi ni Kii.

“HAHAHAHAHAHA I told you! Oh yung akin naman mga kuya!” at binigyan kami nito isa-isa. At aminin ko man o hindi,masarap sya.

“Ang sarap nito.” ani Kray at kumuha ulit.

“Wala naman kasi yan sa itsura.” ang pasaring ni Chibikii.

“Hindi ako makakapayag! Papatikim ko ito kina kuya Uriel pati kay Fibo! Pinagtitripan nyo lang ako!” aniya at nilagay sa plato ang mga cookies nya at nagpunta sa living room.

“Patay!” sabay na sabi ng apat.

“Leechan can you give my cookies to them? Aalis lang ako,may pagbibigyan din ako.” ani Chibikii at naglagay ng ilang cookies sa plastic. Tumango ako at patalon talon pa syang umalis,nagkatinginan kami ng tropa.

“Chibikii! Anong nilagay mo sa cookies ko! Humanda ka!” dinig naming sigaw ni Kii mula sa living room,kasunod nun ay ang tawanan nina kuya Uriel kaya agad kaming nagtungo sa living room.

“I think kailangan mong sundan ang lovelife mo.” nagpapahid ng luha na sabi ni Winji.

“Siguro nga. Maiwan ko muna kayo.” ang nakangiti kong sabi at lumabas na din.

San kaya nagpunta ang magpinsang iyon? Lagi na lang silang nag aaway.

Sumilip ako sa bahay nila pero wala pang tao. Kaya naisipan kong maglakad lakad baka maabutan ko pa sila. Nakarating ako sa park ng subdivision,napatigil ako ng may makita akong pamilyar na mga tao.

Nagulat pa ako ng biglang sumulpot si Chibikii,tumatakbo at nakangiti.

“Hi Leechan! Uwi na ako,see you later!” at nagpatuloy ako sa pagtakbo. Nilingon ko ulit yung nakita ko kanina. Nakatayo sa harap ng bench si Kii at may iniabot sa isang lalaki.

Ang lalaking iyon ay walang iba kundi si Fibo. Parang may kumurot sa puso ko,pero ang mas nagpasakit ay ng halikan ni Fibo si Kii sa pisngi. Masakit makakita ng ganon,kaya ang ginawa ko na lamang ay tumalikod at naglakad na pauwi.

Kaya ko namang makipagsabayan,pero sadyang masakit lang na makita ang mahal mo na kapiling ng iba na gusto din nya,masaklap nga lang dahil may halik na naganap.

Nagpalipas muna ako ng oras sa labas ng bahay. Hanggang sa lumabas ang tropa at nagpaalam na uuwi na,malapit na din kasing mag gabi,kinausap ko lang sila saglit at umuwi na sila,pumasok na din ako sa bahay at nadatnan kong nasa dining hall na ang lahat kaya dumalo na din ako.

Pagkatapos ng pangyayaring iyon ay hindi ko na masyadong napapansin si Kii dahil naging abala din ako sa school. Pero pag nagkikita naman kami ay kinakausap ko sya kahit saglit,hindi pa naman ako tumitigil sa panliligaw,sadyang busy lang ako.

Isang araw,biglang nagkabistuhan dahil nakita ni Winji ang mga text at tawag ni Aica sa phone ni kuya Uriel,tulad ng dati naglayas na naman si Winji at ngayon wala na kami talagang idea kung nasaan sya.

. . . . .

KII —

Medyo nalulungkot lang ako na hindi na kami nagkakasama at nagkakausap ni Leer-san. Alam kong busy sya sa study dahil graduating na sya. Idagdag pa na nag missing in action na naman si Winji-kawaii. Haay! Ano na ba nangyari sa lovelife nila ni Kuya Uriel? Ako ang natatakot para sa kanila,pati ako natatakot na din tuloy magmahal.

“Tulala ka na naman.” ang pagpukaw sa akin ni Fibo,were here at the library.

“Madami lang akong iniisip.” ang sagot ko naman habang nakapalungbaba.

“Hindi ka ba masaya na lagi na tayong nagkakasama ng mas madalas?” aniya at ibinaba yung book na binabasa nya.

“Huh? Hindi sa ganon. Nawiwindang lang ako sa nangyayari sa lugar namin. Hindi ko maiwasan na hindi sila isipin.” ang sagot ko ulit at umayos na sa pagkaka upo.

“Alam mo,hindi ka dapat nagpapa apekto Kii. Dahil pag naapektuhan ka,pati ang paligid mo naaapektuhan.” seryosong sabi ni Fibo at sumandal sa upuan.

“Im sorry,nahihirapan ka ba sa akin?” ang malungkot kong sabi at yumuko.

“No,no. That not what I meant. Alam mo kasi pag ganyan ka eh napapraning ako,hindi bagay sayo,baka pumangit ka. Just take it light and easy. Kaya na nila ang problema nila,bata ka pa para problemahin ang problema nila.” ang mahabang sabi ni Fibo at hinawakan ang mga kamay kong nakapatong sa mesa.

“Naaawa kasi ako. Tsaka,hindi na kami nagkakausap ni Leer.”

“So,si Leer talaga? Hindi ba kita napapasaya?” ang dissapointed na sabi ni Fibo,nanlaki ang mga mata ko at napatakip ako ng kamay sa aking bibig.

Ugh! Me and my big mouth! Anong gagawin ko?

“Im sorry. Nag aalala lang talaga ako,kasi bestfriend ni Leer si Winji.” ang agad kong sabi.

“Its okay.” ani Fibo at ngumiti. “nakalimutan kong nanliligaw nga din pala sayo yon. Pero ito ang tandaan mo Kii Aino,I wont stop hanggat hindi ko nasusungkit ang puso mo.”

Natameme ako. Hindi ko alam kung anong sasabihin. Bakit ba sila ganyan? Ang hilig nilang magsalita ng mga mabibigat na salita,alam naman nilang bata pa ako.

“Uhm. Okay?” ang sabi ko na lang tuloy.

“Hahaha ang cute mo talaga!” aniya at kinurot ang pisngi ko.

“Masakit yon ah? Last mo na yan!” ang biro ko na tinawanan ulit nya.

“Lika,libre kita ng icecream bilang kacyaran dun sa cookies na binigay mo.” tumayo na sya kaya tumayo na din ako.

Hindi na naman ako nakapag salita. Yun kasi yung araw na nakasalubong ko sya,at sa park ko nga binigay yung cookies,tapos hinalikan nya ako sa pisngi.

“Ihh.”

“Huh?” ani Fibo at tiningnan ako ng makalabas kami ng library. “Youre blushing,Kii. Why?”

“Ha? Hindi no! Bigla lang akong nainitan.” ang pag depensa ko naman. Bakit ba naman kasi napaka transparent ko?

“Naalala mo siguro yung kiniss kita no?” ang panunukso pa ng gagong gwapo,may pataas taas pa ng kilay.

“Kailan nangyari yon?”

“Ha? Hindi mo matandaan?” ang gulat nyang reaksyon kaya hindi ko mapigilang matawa.

“Hindi!” at nagbelat ako saka nanakbo. Tinawag nya ako pero nagpatuloy ako sa pagtakbo,narinig ko ang yabag ng mga paa nya,ibig sabihin hinahabol nya ako.

“Huli ka!” aniya ng mahuli ako pababa sa hagdan. Yakap nya ako mula sa likuran. Hiningal ako at tawa kami ng tawa.

“Ahem.”

Natigil kami sa pagtatawanan dahil sa pag ahem. Pagtingin namin eh agad kaming naghiwalay ni Fibo.

Si Leer,nasa baba pa ng hagdanan.

Omo!

Kawaii nine!

LEER –

Hindi ko maintindihan kung ano yung dapat kong maramdam ng makita kong naghaharutan pababa ng hagdanan sina Kii at Fibo. Hindi ko maiwasang magtampo.

Bakit ganon? Pakiramdam ko wala na ako agad karapatan kay Kii? Madami lang naman akong inaasikaso at saka hinahanap din namin si Winji nitong mga nakaraang araw,pero ngayon nga nakatanggap ako ng text mula kay Winji kaya ibabalita ko sana kay Kii pero ganito pa ang naabutan ko.

“May ibabalita sana ako sayo,pero sige,sa bahay na lang.” ani ko at tinalikuran silang dalawa.

“Winji-san? Pwede ba akong sumabay pauwi?” ang biglang sabi ni Kii na ikinatigil ko sa paglalakad.

“Next time na lang siguro Kii. May importante pa akong pupuntahan.” ani ko at nagpatuloy na sa paglalakad. Aasikasuhin ko muna ang kay Winji at saka ko aayusin ang sa amin ni Kii. Idagdag pa na tumawag si Mister M,asking kung alam ba daw ni kuya Gradd ang nangyayari at wala akong maisagot.

Nakipagkita ako kina Winji at Keejay. Naging mahirap ang pagpapaalamanan namin dahil marami kaming bilin sa isa’t isa,naging kampante ako ng malamang kay Kloyy sya titira sa Cebu,binalaan ko din si Keejay at nangako naman syang hindi nya sasamantalahin ang sitwasyon. Good,coz I’ll wreck his neck pag pinormahan nya si Winji,kay Kloyy na lang ako makikibalita.

Habang pauwi ako ay panay ang isip ko kung hanggang kailan ko maitatago kay kuya Uriel na alam ko kung nasaan si Winji.

“San ka galing?” ang agad na tanong ni kuya Uriel ng makauwi ako.

“Nag gala lang kuya. Nagmeryenda ka na ba?” ang agad kong tanong at inilapag sa sofa ang aking bag.

“Wala akong gana. Nakatanggap na naman ako ng text and they are demanding na dapat matuloy ang kasal. Hindi ako magpapakasal sa taong hindi ko mahal,bunso.” ang frustrated na sabi ni kuya Uriel.

“Ikaw kuya. Ano bang desisyon mo?” ang tanong ko naman.

“Magpapakasal ako kay Aica,pero gagawa ako ng paraan para makawala sa kulungang ginawa nila para sa akin.” tiim bagang nyang sabi.

“Nandito lang ako kuya,nandito kami para sayo.” ang nasabi ko na lang. Wala na akong masabi eh,napaka helpless na ng sitwasyon.

Matapos naming mag usap ni kuya Uriel ay pumunta na ako sa kwarto ko,hinubad ko lahat maliban sa boxer short,saka ko kinuha ulit ang bag at inilabas ang mga notebook,magsasagot na lang ako ng mga homeworks.

Napagod na ako sa pagsagot at nahiga na ulit,nawala sa pwesto ang aking alaga kaya kinabyo ko ito at inayos,sakto bumukas ang pinto at pumasok si Kii.

“Shit!”

“Omo! Wala akong nakita,promise!” ang gulat namang sabi ni Kii sabay takip sa mga mata na ikinatawa ko. “Okay na?”

“Oo,pwede ka ng tumingin.” ang sagot ko at naupo sa kama at naglagay ng unan sa aking harapan. “Anong ginagawa mo dito?”

“Naisip ko lang na puntahan ka. Matagal na kasi tayong hindi nagkakausap. Naiintindihan ko naman na busy ka dahil graduating ka at hinahanap nyo pa din si Winji-chan,kaya nagpunta ako dito para malaman kung ano yung ibabalita mo. Ano ba yon?” ang direderetso at walang hingahan nyang sabi kaya natawa na naman ako.

“Youre really cute. Nawala na bigla yung tampo ko sayo kanina.” nakangiti kong sabi at sumenyas sa kanya na lumapit at maupo sa kama.

“I know Im kawaii neh? Daijobu!” nakangisi nyang sabi. “Can you please put on your shirt?”

“Why? Don’t you like it?” ang nakangisi kong sabi.

“Forget it. What’s you news? C’mon spill it.”

“I will tell you this,pero huwag na huwag mong sasabihin kahit kanino.” ang naninigurado kong sabi.

“Okay! Okay! Im excited! What’s that?” ang maligalig pa nyang sabi.

“Alam ko na kung nasaan si Winji. Pero ayaw nyang ipaalam kay kuya Uriel.” ang malungkot kong sabi.

“Omo! Really? How was Winji-chan?” ang nanlalaki ang mga matang sabi nya.

“Sshh! Lower your voice!” at agad ko syang dinamba. Wala lang,chansing mode lang. “But we will keep that as a secret hanggang bumalik sya. Pero ang problema ay tuloy ang kasal ni kuya at Aica.” pagkasabi ko nun ay pumiksi sya at kumawala. Tsk! Sayang ang sarap pa naman sa pakiramdam na nakadikit sya sa akin.

“Bakit wala kang buhok sa kilikili? Kaya siguro ang bango ng kilikili mo.”

“Kasi puti ang buhok ko kaya ganon.” ang sagot ko. “Mabango ba kilikili ko? Pwede ka dyan tumira.” nakangisi ko pang dagdag.

“No way! Hindi ko gusto ang laging naiipit. Dyan na lang sa puso mo pwede pa.” aniya,napataas ang kanang kilay ko dahil sa gulat. Totoo ba yung narinig ko? Or it was just my imagination?

“Uhm? See you around! Bye Leer-san!” parang nabigla din sya sa sinabi nya at agad ng nanakbo palabas ng kwarto ko. Hindi ko tuloy mapigilang mapangisi at kiligin dahil sa sinabi ni Kii.

Ibig sabihin nun,mas malaki ang chance na maging kami. Mas malaki ang chance na maging akin sya and I’ll definetly do everything just to win his heart.

At simula ng araw na iyon,mas naging sweet pa ako kay Kii,I want him to feel na kahit hindi pa kami ay mahal ko sya. Pero syempre nandyan si Fibo,at kung ano man ang maging desisyon nya ay malugod ko na lang sigurong tatanggapin.

Okay na sana ang lahat,kuya Uriel invited Kii and his family sa kasal nila ni Aica,kahit na alam naming lahat na palabas lamang nya ito.

At ng sumapit ang araw ng kasal ay nagkagulo dahil sa pagsulpot ng mga nagkunwaring Tito at Tita ni Winji dati. Nagkagulo sa simbahan,mabuti at nandito din si kuya Gradd,sinugapa namin ang mga tauhan ng Dad ni Aica at prinotektahan namin ang mga tao,ngunit hindi namin napigilan si kuya Uriel sa pagsunod sa mag ama na tumatakas. Nadisgrasya si kuya Uriel,at ang resulta ay nabulag sya.

Hindi ko alam kung paano iha-handle ang sitwasyon,basta ipinaalam ko ito kay Kloyy at nangako naman syang hindi ito sasabihin kay Winji para hindi na ito mag alala.

Akala ko iyon lang ang magiging problema ko. Pero pagkalipas ng isang buwan ay malungkot na lumapit sa akin si Kii.

“Anong problema at parang hindi maipinta ang mukha mo?” ani ko at inakbayan sya. Nandito kami sa garden habang tinitingnan si kuya Uriel na hawak ang tungkod nya.

“Gusto ko lang magpaalam Leer-san?” ang seryoso nyang sabi kaya tiningnan ko syang mabuti.

“What do you mean?” ang kinakabahan kong tanong. Parang may hinala na ako pero ayaw kong magpakasigurado.

“Ayaw sana kitang iwan na ganito ang sitwasyon. Pero wala akong magagawa. May kumuha ulit na company kay Otosan sa Japan kaya mamaya babalik na kami sa Japan.” ang sagot nya at tiningnan naman si kuya Uriel. “I hope maging okay ang lahat. Lahat kayo napalapit na sa akin,lalo na ikaw.” aniya at pumatak ang mga luha nya.

Nalaglag ang mga balikat ko. Hindi naman pe-pwedeng sa ikalawang taon ay mabibigo ako sa pag ibig. That’s too much to take.

“Hanggang kailan kayo dun? Babalik naman kayo diba? Babalikan mo ako diba?” ang malungkot at sunod sunod kong tanong.

“I dont know? 3years? O 4years? Pero nangako si Otosan na babalik kami agad dito.” aniya at nagpunas ng mga luha.

“Kung ganon,maghihintay ako Kii,hihintayin kita,at sa panahong iyon pwede na siguro tayong dalawa.” sabi ko at niyakap sya. “Mag iingat ka dun ah? Hindi ko na kayo maihahatid,alam mo naman.”

“Daijobu Leer-san,asikasuhin mo muna si Uriel-kun until the day na magbalik si Winji-chan.” nakangiti nyang sabi ng maghiwalay kami sa yakapan.

“Kii! Lets go!” ang biglang sulpot ni Chibikii. Lumapit si Kii kay kuya Uriel at nagpaalam,ganon din ang ginawa ni Chibikii,niyakap pa si kuya Uriel at saka lumapit sa akin. “I will miss you Leechan! Sayonara!” at nagulat pa ako ng mabilisan ako nitong halikan sa labi ng yumuko ako at yakapin sya.

“Chibikii!!” ang sigaw ni Kii at hinabol si Chibikii palabas. Nakangiti akong napailing.

Maghihintay ako Kii kung kailan ka babalik. Tulad ng paghihintay ni kuya Uriel kay Winji. At sa pagbabalik mo,hindi na kita hahayaang lumayo,hindi na kita papakawalan.

kawaii ten!

LEER –

Mabilis na lumipas ang mga araw at buwan,hanggang sa naging taon. Naaawa na ako kay kuya Uriel at nakokonsensya,bakit kasi ayaw pang bumalik ni Winji? Ng huli ko silang makausap ni Kloyy ay graduate na din sila gaya ko. Pero ganun pa man,matyaga kaming naghihintay.

Maging ako ay may hinihintay din,si Kii. Ilang taon na ba ang lumipas at hindi pa sya bumabalik. Nami-miss ko na sya ng sobra. Makulit pa din kaya sya? O di kaya ay nadagdagan ba ang height nya? I can’t wait to see his cute face again. Totoo ngang inlove ako sa isang iyon.

Naging abala ako sa pagiging secret agent. Sa bawat misyon ko ay si Kii ang naiisip ko. Alam kong magiging proud sya sa akin dahil alam nyang gusto ko itong ginagawa ko. At saka isa pa,kahit may mga babaeng nagpaparamdam ay hindi ko tinatapunan ng pansin. Ayokong maging taksil kay Kii kahit hindi kami at kahit hindi pa nya malaman.

“Bunso.” ang pagtawag sa akin ni kuya Uriel habang nagpapahangin ako dito sa beranda. Hinarap ko sya.

“Bakit kuya? May kailangan ka?”

“Aalis ako. Pupunta akong Sagada,dun sa tinirahan natin dun.” ang seryoso nyang sabi. Kahit hindi ko nakikita ang kanyang mga mata ay alam kong malungkot sya.

“Huh? Pero paano pag biglang dumating si Winji? Paano kung magalit sila sa akin dahil pinayagan kitang umalis mag isa kuya?” ang nangangamba kong tanong. Alam kong madaming magagalit sa akin pag pumayag ako.

“Bulag lang ako bunso pero hindi ako pilay,bingi o pipi.”

“Pero kuya?”

“Dito ka lang. Hintayin mo si Winji. Pag dumating sya,sabihin mo na matatagpuan nya ako sa lugar kung san kami naging isa. At isa pa,hindi mo ako pwedeng samahan,paano kung biglang dumating din si Kii?” mahabang sabi ni kuya Uriel. Napabuntong hininga ako.

“Mag iingat ka dun kuya.” ang tanging nasabi ko na lang. Sa araw ding iyon ay inihatid ko sya sa terminal.

Nang makauwi ako ay panay na tanong nina Manang pero nanatiling tikom ang aking bibig.

Lumipas ang ilang araw at natuturete na ako,tumawag si Papa,si Mr.M,si ate Serenity at lahat sila ay pinapagalitan ako.

Nandito ako sa garden at kakatapos ko lang makausap si Kloyy sa phone ng tumunog na naman ang phone ko,si kuya Gradd ang tumatawag! Patay ako nito.

Pagkasagot ko pa lamang ay binungangaan na ako ni kuya Gradd,bakit daw pinayagan ko si kuya Uriel,medyo nakakaramdam na ako ng inis,wala ba silang tiwala kay kuya Uriel?

“Hindi sya mapapahamak don!” ang sagot ko pero agad akong natigilan ng may magsalita sa likuran ko.

“Sino kausap mo? At sino yung hindi mapapahamak?”

“Winji!” ang gulat kong sabi at nakalimutan ko ng may kausap ako sa phone.

Hanggang sa kinulit ako ni Winji. Hindi ko na din kayang magtago kaya sinabi ko. At ayon,lumabas pa din ang pagmamahal ni Winji kay kuya Uriel at sinundan nya ito sa Sagada. Pero may isang bagay akong hindi sinabi,na bulag si kuya Uriel.

Kinabukasan ay nakatanggap ako ng friend request sa facebook. Halos mapalundag at mapasapak ako sa hangin sa sobrang tuwa.

Kii Aino wants to be your friend : Ignore or Confirm

Agad ko itong kinonfirm syempre,napapailing na lang ako ng marealize na sa tagal naming nagkasama,at pagkalipas ng ilang taon ay ngayon lang pala kami magiging friend sa facebook? That’s how ironic life is.

Sa totoo lang ang saya ko,una may komonikasyon na ulit kami ni Kii at hindi ko na sya masyadong mamimiss dahil sisiguruhin kong araw araw kaming magka chat. Pangalawa dahil sigurado ako na nagkabalikan na sina Winji at kuya Uriel,at tiwala ako na uuwi sila dito na kumbinsido na ni Winji na magpa opera si kuya Uriel.

Lumipas ang mga araw hindi nga ako nagkamali,ang tanging mali lang sa inaasahan ko ay hindi pa din nag o-online si Kii kaya nalulungkot ako.

Umuwi sina kuya Uriel at Winji,napapayag nya si kuya Uriel na magpa opera sa ibang bansa. At habang wala si kuya Uriel ay may nangyari kay Winji. Nakipag kita sya kay Aica at pinagtulungan sya,mabuti at tinembrehan ako ni Kloyy na kakadating lang galing Cebu,sumugod kami nina kuya Gradd at ang lahat ay natapos ng biglang dumating si kuya Uriel na nakakakita na.

Isa na ata yon sa pinakamadilim na bahagi ng buhay naming lahat. Ngunit ang lahat naman ay napunta sa maganda, mag a-apat na buwan ng kasal sina kuya Uriel at winji,may bonus pa,ang anak ni Kuya Uriel kay Aica na 3 years old na si Ujie.

Kaka alis lang ni Kloyy at ng kaibigan nyang si Auel,sina Kuya Uriel at Winji,panigurado ay nasa kwarto na nila at gumagawa ng milagro. Tsk! Nakaka inggit lang! Pero kaya ko ito,kung nagawa ni kuya na maghintay,ako din ay magagawa ko din iyon.

Sinilip ko muna si Ujie sa kwarto nya,tulog na ang bata,pumasok ako at hinalikan lang ito sa noo at lumabas ulit ako para pumunta na sa kwarto ko.

Dahil nakainom,pakiramdam ko hindi tumatalab ang aircon kaya naghubad na ako at tanging boxers na lang ang itinira.

Humiga ako,napangiti ako ng maalala ko si Kii na naabutan akong ganito dati. Ang cute nya talaga lalo na pag namumula. Simpleng natutunaw ako pag ganon sya,hindi nya alam na ganon kalakas ang sex appeal nya. Pero hindi nya yon alam syempre dahil bata pa sya.

Malapit na akong makatulog ng tumunog ang cellphone ko. Tiningnan ko pero international number,kinutuban ako at napa balikwas ng bangon.

“H-hello? Who’s this?” nanginginig ang boses ko ng sagutin iyon.

“Mosh mosh Leer-san!” boses pa lang. Boses pa lang ay nag rigodon na ang puso ko.

“K-kii? Ikaw ba yan?” ang paninigurado ko,tumayo ako at lumabas ng kwarto,kailangan kong uminom ng tubig.

“Hihi! Who else? I missed you Leer-san? How’s life?” shit! Gusto kong sumigaw sa tuwa. Sa wakas,pagkalipas ng ilang taon ay muli kong narinig ang boses nya,muli ko syang naka usap.

“I missed you too.” ang sagot ko saka uminom ng tubig,gusto ko sanang idugtong na bumalik na sya dito. “Mabuti ang buhay dito,maayos na ang lahat. Ikaw?” sa halip ay sabi ko na lamang. Naglakad na ako papuntang living room,humiga ako sa sofa.

“Good! Basta magkikita tayo and you will be suprised! I know na sobrang late na dyan,you go back to sleep na Leer-san,daijobu?! Sayonara!” namatay na ang linya,hindi ko man lang nasabi na mahal ko pa din sya.

Pero ayos na yon. Atleast nagkausap kami,masaya na ako,at sabi naman nya magkikita na kami at masu-surprise ako,so I just have to wait.

Tumayo na ako mula sa pagkakahiga sa sofa,biglang may umilaw sa kusina,ibig sabihin may tao sa banyo doon. Hindi naman totally na madilim dito sa bahay dahil may mga lampshade naman.

Ganun na lang ang paglaglag ng mga panga ko sa mga taong galing sa banyo sa may kusina.

“Holy cow!” hindi ko mapigilang bulalas sa pagkabigla.

Buhat ni kuya Uriel si Winji paharap sa kanya habang naglalakad sya at labas pasok ang ari nya sa butas ni Winji at nakapulupot ang mga paa ni Winji sa katawan nya. Bigla silang natigilan ng makita ako. Maging ako ay gulat na gulat,ito ang unang beses na makita ko sila na nagtatalik.

“Shit!” ani kuya Uriel.

“Waah! Nakakahiya.” ang sabi naman ni Winji na ikinatawa ko.

“Pwede ba? Dun nyo yan sa kwarto nyo tapusin? Mga to talaga! Ang lilibog nyo!” ani ko at binato sila ng throw pillow,natatawa pa ako lalo dahil hindi tumitigil si kuya Uriel sa paglabas pasok,at si Winji naman nagpipigil mapaungol. “Hahahaha! Ujie! Magkakaroon ka na ng kapatid!” sigaw ko at nanakbo paakyat sa hagdan at dumiretso ako sa kwarto at nahiga.

Mga gagong yon. Ganon pala pag pareho mong kasarian ang katalik mo. Nainggit tuloy ako,hindi ako malibog na tao,pero ngayon tinablan ako,tumindig ang akin,at nilaro ko ito habang iniimagine na si Kii ang katalik ko.

Araw ng linggo at nandito kami sa garden,binabantayan ko si Ujie na patakbo takbo,ang mga malilibog kasi nyang magulang nagpunta sa Mall at namili ng mga dagdag damit at laruan nya. Mahal na mahal ko ang batang ito,para ko na nga syang anak eh.

“Papa Leer,bakit ikaw wala sawa?” ani Ujie ng lumapit sa akin,madaldal na din ito dahil mag a-apat na taon na.

“Hinihintay ko pa kasi ang mapapangasawa ko.” ani ko at hinalikan ito sa pisngi.

“Si Dada at Papu mag sawa na! Si lola Manang din wala,pati tita Julel (Jewel) at lolo Tony.” inosente pa nitong sabi.

“Kasi ganon talaga!” sabi ko na lang. Wala kasi akong maisagot eh.

“Leer,may naghahanap daw sayo sa labas sabi ni Manang.” ani Jewel ng lumapit.

“Sino daw?”

“Surprise daw eh!”

Surprise? Si Kii iyon! Bigla akong kinabahan at na excite.

“Ikaw na muna bahala kay Ujie.” ani ko at nagmamadaling lumabas.

Halos maluha ako sa saya. Nandito sa harapan ko si Kii. Finally after how many years.

“Hi!” aniya,agad akong lumapit at niyakap sya ng mahigpit na mahigpit.

“Miss na miss na kita. Buti at bumalik ka.” ang bulong ko sa kanya.

“Diba I told you na babalik ako.” aniya at nagkalas na kami sa yakapan. Napatingin ako sa dati nilang bahay,may lumabas na lalaki na parang ka edad ko,kasunod nito ay si Chibikii.

“Chibikii!” ani ko at agad namang yumakap sa akin ito.

“Namiss kita Leechan!” maligalig na sabi nito. Pareho sila ni Kii na medyo tumangkad.

“Kii.” sabi nung lalaki.

“Ay nga pala! Leer-san,this is Mamoru Chiba.” ani Kii,nakipag shake hands ako dito.

“Si Mamochan boyfriend ni Kii!” ani Chibikii at inirapan si Kii. Ngumisi yung Mamoru at parang namutla si Kii.

Ano daw? Boyfriend? Paanong? Damn!

Kawaii eleven!

LEER –

Pakiramdam ko naglapat ang lupa dahil sa sinabi ni Chibikii. Nanlaki ang mga singkit na mata ni Kii at seryoso naman yung Mamoru.

“Im glad that youre back. And congrats. Sige na,pasok na ako walang bantay si Ujie eh.” sabi ko at tumalikod. Kumikirot ang dibdib ko,hindi ko maiwasang magtampo kay Kii. Bakit naman ganon? Umpisa pa lang alam na nyang mahal ko sya.

“Who’s Ujie Leechan?” ang biglang sulpot ni Chibikii sa tabi ko. Sinundan nya pala ako.

“Anak nina kuya Uriel at Winji.” sabi ko at pinilit ngumiti. Malaki na din si Chibikii at halos kamukhang kamukha ni Kii.

“Omo! A baby? I want to see! I want to see!” aniya at naglambitin sa braso ko.

“Sige tara,sigurado akong magugustuhan nyo ang isa’t isa.” ani ko at nagtuloy tuloy na kami sa loob.

“Kyaaahhhh kawaii!” at nagtatakbo si Chibikii papunta kay Jewel na kalong si Ujie.

“Chibikii! Ang laki mo na!” masayang sabi ni Jewel.

“Ofcourse! Im not like Kii.” anito. “Can I play with Ujie? Please?”

Tiningnan ako ni Jewel,tinanguan ko sya bilang pagpayag. Nilaro at kinausap ni Chibikii si Ujie. Panay tawa ang bata,nawiwirduhan siguro sa kalaro nya.

“Youre like Papa Winji. Do you play Dolls or car?” tanong ni Ujie kay Chibikii,ako ay naupo sa couch at pinanood sila.

“Were beautiful! I know right? And I don’t play dolls or car! I just want to eat!”

Nanlaki ang mga mata ni Ujie,tumingin sakin bago tumingin ulit kay Chibikii.

“You eat a lot? Why are you not fat? Me too I want to eat!” ani Ujie at tumingin ulit sa akin. “Papa Leer Im hungry!”

“Lets go Ujie,kain ka muna,mamaya pa dadating mga magulang mong baliw.” natatawang sabi ni Jewel at lumapit sa dalawa.

“Jewelchan I will eat also! I want to see Manang and Mang Tony!” sabi ni Chibikii.

“Edi tara na sa kusina.” at tinungo na nila ang kusina. Naiwan ako sa living room mag isa. Naisip ko na naman si Kii.

Ito ba yung sinasabi nya na masosorpresa ako? Nasorpresa nga ako na nasaktan. Ako ang tagal kong naghintay,umaasa ako na pagbalik nya ay pwede na kami. Pero ano ito? May boyfriend na sya at isinama pa nya talaga dito sa Pilipinas. Alam naman nyang masasaktan ako. O baka naman,umpisa pa lang hindi na nya pinahalagahan ang nararamdaman ko?

Susuko na ba ako o ipaglalaban ko ang nararamdaman ko?

Tumayo na ako at minabuting umakyat na lang at magkulong sa kwarto. Padating na naman yung mag asawa,sila na ang bahala kay Ujie.

Pagpasok ko sa kwarto ay binuksan ko ang bintana. At sana hindi ko na lang pala binuksan. Kitang kita kasi mula dito sa kwarto ko ang beranda nina Kii. Nandun silang dalawa ni Mamoru at sweet na sweet.

May pag asa pa ba ako? Ayokong madipress,I need divertion. Kailangan huwag ko silang maisip,I dont need to act like a love sick moron. Madami pa akong pwedeng pagka abalahan kesa sa pag ibig.

“Sinayang mo Kii. Akala ko ikaw na talaga ang para sa akin.” ang bulong ko at naupo sa kama at iniscroll sa phone ang mga contacts ko at ng makita ko ang pakay ko ay agad ko itong tinawagan.

“Just in time agent Leer. I was about to call you. Uriel,Winji and the rest of the gang will have a vacation trip.” ang agad na pagsalubong ni Mister M.

“Wow! Talaga? Kailan po?”

“This end of the Month. Sabihan mo na sila at ang lahat ng gusto nyong isama. Ibigay mo sa akin next week ang listahan at ako na ang bahala.”

Naisip kong isama si Kii,Chibikii,Kloyy at Auel. Mukhang masaya ito. At mukhang pagkakataon na din para makasiguro ako kay Kii. Hindi pala dapat ako basta sumuko.

“Saan po Mister M.?”

“Sa Isla Fuentebella. At kasabay iyon ng magiging bago mong misyon.” at sinabi nga sa akin ang magiging misyon ko. Madali lang siguro ito,pagkatapos ay gagawin ko na ang mga dapat gawin.

Nagtagal pa ako sa kwarto at ng madinig ko na ang boses ng mag asawa ay agad na akong bumaba para ibalita ito. Sinabihan ko din si Chibikii na sabihan si Kii,nagtatakbo naman itong umuwi para ipaalam kay Kii.

Tinawagan ko din si Kloyy,susubukan daw nya dahil hindi pa sya sigurado sa bago nyang trabaho kung papayagan sya o hindi.

Matapos mag dinner ay umakyat na ako sa kwarto at binuksan ang laptop. Inaral ko yung misyon base sa documentary na pinadala ni Mister M via Email.

May isang pekeng trabahante daw na nagtatrabaho sa Isla Fuentebella na kunektado sa isang Mafia. Humingi na daw ng tulong ang mga Fuentebella para mahuli ito dahil hindi talaga nila ma trace sa tuwing nababawasan ang perang kita nila sa Resort. Kaya ang ginawa ko,ni search ko ang mga Fuentebella at napanganga at humanga ako sa pamilya nila.

Tanggap sa kanila ang same sex? Parang sa mga Montenegro lang? Ang yaman nila. Sa tutuusin sentimo sa kanila yung mga nananakaw pero syempre lalaki ito kung hindi mapipigilan. So kailangan kong mag ingat kung sakali,pag nagkamali ako,sa Fuentebella ang resbak ng Mafia.

Wew! Akala ko madali lang ito,pero mukhang isa na ito sa pinaka magiging mahirap kong misyon.

Lumipas ang mga araw. Pinabayaan ko lang sina Kii at Mamoru. May pagkakataon pa naman ako sa Isla Fuentebella kaya sulitin na nila ang araw na magkasama sila.

Hanggang sa dumating ang araw ng trip sa Isla Fuentebella. Nagulat na lang ako na kasama si Mamoru pero hindi ako nagpahalata.

Halos anim na helicopter ang sumundo sa amin. Nag enjoy kami sa pagkuha ng litrato habang nasa himpapawid. Hanggang sa matanaw na namin ang sikat na Isla Fuentebella na napapaligiran ng asul na karagatan,at ang buhangin nitong kasing puti ng buhangin sa boracay.

Nang lumapag ang mga helicopter at bumaba kami ay saka ko naramdaman ang pagka excite. One week kami dito, kaya ko sigurong pagsabayin ang misyon at si Kii,hindi pwedeng maging sagabal si Mamoru sa mga gagawin ko.

Inescortan kami ng staff ng hotel sa mga kanya kanya naming kwarto,ang kasama ko sa kwarto ay si Auel. Ayos lang para may makausap din ako,isa pa,interesado din ang isang ito sa pagiging secret agent ko. Sina kuya Uriel at Winji ang magkasama sa kwarto kasama si Ujie,sina Chibikii,Kloyy at Kii naman ang magkakasama,sina Manang,Jewel at Mang Tony naman ang sa isa pa. Si Mamoru ay solo dahil sarili nya iyong gastos.

“This is life!” ani Auel habang nagpapahangin sa beranda.

“Sa inyo bakasyon ito. Sa akin isa itong misyon, at ang muli kong panliligaw kay Kii.” ang sabi ko at tinapos na ang paglalagay ng mga damit sa cabinet.

“Yung japanese? Cute sya. Siguro dapat ko na talagang tanggapin na uso na nga iyong same sex relationship.” aniya at muling pumasok sa kwarto.

“Ibig mong sabihin hindi mo nililigawan si Kloyy?”

“No way dude!” ang mariin nyang pagtanggi. “May mga manliligaw yon na susunod dito,at saka tanggap ko lang ang mga same sex pero hindi ako papasok sa ganon. Teka ano ba ang mission mo ngayon?” ang sagot at pag iwas nya sa topic. Nginisihan ko na lang sya. Iba talaga ang kamandag ng kaibigan naming si Kloyy,susundan pa ng mga manliligaw? Ilan kaya? I want to see them.

Sinabi ko kay Auel ang misyon ko,nangako naman syang hindi mag iingay at magmamasid na lang kung paano daw ako kikilos.

Tinawag kami para daw sa lunch,may nakareserve na long table para sa grupo namin. Napangiti ako,Mister M really wants the best.

Masaya kaming kumain,kami lang ata ang may pinaka maingay na table. Medyo naiirita lang ako sa paglalambing ni Mamoru kay Kii,at nakikita ko din ang pasimpleng pagtingin sa akin ni Kii.

Paano ko kaya sya masosolo? Takte kasi bakit sumama pa yang Mamoru na iyan eh? I need to think of a way,hindi pwedeng maapektuhan ang mission ko.

Nang matapos ang lunch ay nagpasya akong maglibot para magmasid. Bawat staff ng Isla Fuentebella na makita ko ay suspect para sa akin. Isa sa mga ito culprit,sa dami nila ay talagang mahihirapan ako. Bakit hindi man lang ako binigyan ng clue ni Mister M?

Pagkatapos maglibot ay matyaga kong inisa isa ang bawat floor,tatlong palapag lang ang hotel pero pahaba ito. Kahit mga house keeper ay suspect para sa akin. Kailangan matapos ko ang misyong ito bago kami bumalik sa syudad.

Muli na akong bumaba,at nakita ko sa isang cottage si Kii na mag isa,nakatanaw sa dagat at parang malalim ang iniisip. Huminga ako ng malalim,dito muna ako magsisimula ang kausapin sya.

Dahan dahan akong lumapit,nakatalikod sya sa akin. “Mukhang ang lalim ng iniisip mo ah?”

Nilingon nya ako at umurong,nagbigay sya ng espasyo na uupuan ko. Naupo nga ako dito.

“Wala naman. Uhm.. Galit ka ba sa akin?” aniya na parang nahihiya. Tinitigan ko sya,gusto kong magpakatotoo sa nararamdaman ko.

“Galit? Hindi,hindi ko magawang magalit sayo. Tampo siguro,oo. Pero wala na naman akong magagawa dun eh.” ang sagot ko at tumingin sa dagat.

“Im sorry kung nabigla ka. But it just happen. One day,boyfriend ko na pala sya. And he loves me so much.”

“Ako din naman ah? Naghintay nga ako eh. Yun nga lang,yung hinihintay ko may iba na pala.” hindi ko maiwasang maging bitter. Lahat ng nasasaktan ay nagiging bitter.

“Sorry Leer-san.” aniya. Tumayo na ako. Ayoko ng magsalita. Hindi ko ipipilit ang sarili ko at hindi din ako gagawa ng ikasisira ng isang relasyon.

“Its okay. Atleast nalaman ko agad. At saka para matutukan ko na yung mga bagay na dapat ay matagal ko ng binigyang pansin.” sabi ko at tumalikod.

“Pero minahal kita Leersan and Im so guilty and I don’t know why.”

“You shouldn’t be guilty. Magkaiba ang Minahal sa Mahal pa din. Sige na,enjoy your vacation.”

Naglakad na ako pabalik sa hotel. Maybe its a wrong idea na isinama ko pa sya at kinausap. Mas nasaktan lang ako sa mga sinabi nya. And I don’t like this feeling.

Kawaii twelve!

LEER –

Kinabukasan,itinuon ko ang atensyon ko sa misyon. Dumating na din yung sinasabi ni Auel na mga manliligaw ni Kloyy. Pinabayaan ko lang sila,iniwasan ko din si Kii,masaya naman sya kay Mamoru,at dapat maging masaya na din ako para sa kanya.

Nag iikot ako sa likod ng hotel ng may madinig ako kaya napatigil ako sa paglalakad at nagtago.

“Yeah. Hanggang ngayon,ni isa sa mga Fuentebella ay hindi nakakahalata na ako ang ahas,na ako ang kumukuha sa pera nila.” sabi ng isang boses ng lalaki.

Tingnan mo nga naman ang pagkakataon. Mukhang matatapos ko agad ang aking misyon.

“Oo,mamayang gabi na ang pinakahuli. Puntahan nyo ako sa suit ko.” anito. Nakatago pa din ako pero tanaw ko sya. Isa sya sa mga bellboy. Paanong nagkaroon sya ng access sa pera ng mga Fuentebella? I need to know.

Umalis na ito at palihim kong sinundan,hanggang sa pumasok ito sa pinaka dulong suit sa 2nd floor.

Agad akong umalis at hinanap sina kuya Uriel at kuya Gradd,ayaw ko sanang maabala sila pero kailangan ko sila. Mas malakas kasi pag lagi kaming magkakasama sa ganito,at ilang beses na namin itong napatunayan.

Nakita ko silang nagkakasiyahan sa isa sa mga cottage. Lalapit na sana ako ng mapansin kong nandun din si Kii at Mamoru.

Hindi dapat muna ako magpa apekto. Uunahin ko muna ang misyon ko. Nandito ang mga kasama namin para magbakasyon at magsaya,at nandito ako para sa isang misyon.

“Kanina ka pa namin hinahanap.” ani kuya Gradd ng lumapit ako. “Masarap din pala kausap ang mga hapon.” anito. Napatingin ako kay Kii,naka akbay sa kanya si Mamoru.

“May importante akong sasabihin sainyo ni kuya Uriel.” nang madinig ni kuya Uriel ang pangalan nya ay nilingon nya ako. “Code 3623” dagdag ko,ganyan ang tawag namin pag misyon ang pag uusapan.

“Guys,enjoy lang kayo,may pag uusapan pa kaming tatlo.” seryosong sabi ni kuya Uriel,alam kong nagets na ito nina Winji,Kloyy at Auel.

“Kloyy at Kii. Kayo na muna ang bahala sa kanila.” dagdag ni kuya Gradd at naglakad na kami palayo.

“Nakita mo na?” tanong ni kuya Uriel.

“Oo,at kailangan natin silang mapigilan ngayon gabi.” sabi ko at tumingin sa cottage,nakatingin sa amin si Kii,ngunit may binulong si Mamoru na ikinatawa nito. Kumirot na naman ang dibdib ko.

“Misyon muna bago ang puso bunso. Now idetalye mo para ma back up-an ka namin mamaya.” ang sabi ni kuya Gradd kaya sinabi ko lahat. Agad din kaming nakagawa ng plano,para saan pa at mga batikan silang secret agent.

Matapos iyon ay pumunta muna ako sa suit namin ni Auel. Naghahanda na ako ng mga gagamitin ng pumasok si Auel at Kloyy.

“Oh? Iniwanan mo mga manliligaw mo?”

“Hindi ko sila manliligaw. Kaya na nila sarili nila. Nandito ako dahil alam kong nasa misyon ka. Pero nag aalala ako sayo.” ani Kloyy at tiningnan ang pag aayos ko ng gamit.

“Hindi ka ba natatakot tol?” ani Auel. Ikinasa ko ang baril at inilapag sa kama.

“Sanay na ako dito tol. Sinanay ako nina kuya Winji at kuya Gradd.” nakangiti kong sagot. “At kaw Kloyy,bakit ka mag aalala,nakita mo na naman kung paano ako makipagbakbakan nung niligtas natin si Winji diba?”

“Alam ko yon gago ka! Nag aalala ako sayo kasi alam kong may pinagdadaanan ka. Kitang kita ko kung paano mo tingnan si Kii na malungkot ang iyong mga mata,kung paano ka bumuntong hininga pag naglalambingan sila nung Mamochan.” sabi ni Kloyy kaya napangiti ako.

“Para kang si Winji. Huwag kang mag alala sa akin. Kung ano man ang sakit na nararanasan ko ngayon dahil sa pag ibig,hindi ito makaka apekto sa misyon ko. Salamat! Kaibigan talaga kita Kloyy.” ani ko at tinapik ang balikat nito.

“Pero kasi,hindi ako mapakali.” ani pa ni Kloyy. “Mag iingat kayo.”

“Tol. Bilib na ako sayo. Huwag kang mag alala. Kung wala na kayong pag asa nung Kii,hahanapan kita ng deserving para sayo.” sabi naman ni Auel,nginisihan ko sya at nag apir kami.

Kinagabihan matapos ang dinner ay tumungo ang lahat dun sa bar. Gusto daw nilang mag party,ako naman ay hindi sumama,tinungo ko agad ang 2nd floor ng hotel at nagtago,naghintay at nagmatyag,samantalang sina kuya Uriel at kuya Gradd ay nasa lobby.

Nakita ko na agad ang lalaki kanina,pumasok na sya sa suite nya. Kailangan ko lang mabawi sa kanya yung chip na ginagamit nya para mapasok ang computer system ng hotel na kunektado sa kita ng hotel. Sa sobrang pagmamadali nung lalaki ay hindi nya masyadong nasara ang pinto. Sumilip ako,madami sila sa loob. Ngayon ang problema ko paano makaka puslit,pero alam kong may paraan sina kuya Uriel sa baba.

“Sa lahat ng aming mga costumer,magkakaroon po ng room checking,at papunta na kami sa 2nd floor.” ang umalingawngaw na sabi mula sa speaker. Napangiti ako,dali daling nagsipag tago ang mga gago. Yung isa sa pagkataranta ay naihagis yung chip malapit sa pinto.

Dumating yung mga magchecheck ng room. Hinarap sila nung lalake.

“Pasensya na po,nakalimutan kong ngayon ang room checking.” anito.

“Hinahanap ka nga namin,bumalik ka na sa trabaho.” sabi nung isang parang pinaka mataas ang posisyon dito sa Isla Fuentebella.

“Susunod na po ako. Magbibihis lang ako.” anito.

Agad akong lumapit na ikinagulat ng lahat. Yumuko ako at kinuha ang chip. “Salamat dito!”

Nanlaki ang mga mata nung lalaki,hindi agad nakapagsalita.

“Ibalik mo yan!” anito.

“Sorry! Finder’s keepers!” tinulak ko sya papasok sa loob at isinara ang pinto. “Takbo! Magtago na kayo.” ang sabi ko dun sa mga hotel staffs na nataranta,agad silang nanakbo sa fire exit. Binunot ko ang dalawa kong pistol.

Pagbukas ng pinto ay mabilis akong pinaulanan ng bala,mabilis akong pumasok sa fire exit at tumalon palabas. Hinabol ako ng mga ito,sunod sunod na ang pagpapaulan nila ng bala,nabulabog ang lahat ng tao.

“Habulin nyo! Hindi tayo pwedeng pumalpak!” sigaw nung lalaki. Nanakbo ako sa likod ng hotel. Paniguradong nakikipag palitan na ng putok sina kuya Gradd at kuya Uriel. Sana ligtas ang mga kasama namin.

“Ayun nasa puno!” sabi ng isa sa mga humahabol sa akin at nagpaputok. Gumanti ako at bumagsak ito.

Naglakad ako papunta sa harap ng hotel,kailangan kong siguraduhin na walang napahamak na sibilyan.

“Bunso! May hostage sila!” sigaw ni kuya Uriel sa di kalayuan.

“Parang awa mo na! Ako na lang.” boses iyon ni Kii kaya bigla akong kinabahan. Hinanap ko ito,nasa bungad sila ng hotel. Yung lalaki hostage si Mamoru at lumalapit si Kii. Agad akong nanakbo.

“Edi lalabas ka din pala eh,akin na ang chip kung ayaw mong mamatay tong hawak hawak ko.” sabi nung lalaki. Lumapit si kuya Uriel at kuya Gradd,tinutukan nila ng baril ang lalaki.

“Mga kuya huwag!” sigaw ni Kii.

“Ang tatapang nyo. Sige,barilin nyo ako ng mamatay din ang lalaking ito. Maaaring naubos nyo ang mga kasama ko,pero hindi ako.” anito at diniin sa sentido ni Mamoru ang baril.

“Why are you doing this?” tanong ni Mamoru dun sa lalaki. Naging malikot ang mga mata ko. I need to think.

“Mas mahalaga pa sa buhay mo ang kinuha ng lalaking yan!” sabi nung lalaki. Tiningnan ako ni Kii,nakikiusap ang kanyang mga mata,at parang tinutunaw ang puso ko.

Ibabalik ko ba ang chip para maging ligtas si Mamoru? Pero hindi ako nakakasiguro. Pero hindi ko din kaya ang pagsusumamo sa mga mata ni Kii.

“Huwag mong ibigay! A mission is a mission.” ang paalala ni kuya Gradd.

“Gradd! May madadamay!” ang pag angal ni kuya Uriel.

“Ayos lang na magsakripisyo ng isa,para sa kaligtasan ng marami!” ang sagot ni Kuya Gradd.

“What? I can’t believe this!” sabi ni Mamoru.

“Pakawalan mo sya kuya,ako na lang i-hostage mo.” umiiyak ng sabi ni Kii. Nadudurog na ang puso ko. Mahal nga nya siguro si Mamoru,hindi sya naging ganito sa akin noon.

“Ang dami nyong satsat! Ibaba nyo ang mga baril nyo at ibalik nyo sa akin ang chip.” sabi nung lalaki. “Wala akong panahon sa mga kadramahan nyo! Pakidalian!”

Ibinaba ko ang mga baril ko sa buhangin. Dinukot ko sa bulsa ko ang chip. Kung ang pagbalik ng chip ang tanging dahilan para maging ligtas ang lalaking mahal ni Kii ay ibabalik ko ito,

“Yan,ganyan nga! Dalian mo ang paglapit dito at nangangawit na ako.”

“Leer! What are you thinking?! Ibinabagsak mo ang misyon mo!” sigaw ni kuya Gradd. But I made up my mind.

Kaya kong isakripisyo ang lahat ng bagay para kay Kii. Kahit na ang pag drop sa misyon,kahit na kagalitan nila ako. Para kay Kii ito.

Kawaii Thirteen!

LEER –

“The fuck Leer?!” sigaw ni Kuya Gradd. Pero desidido na ako. Lumapit na ako dun sa lalaki. Pero laking gulat ko ng sikuhin ito ni Mamoru.

“Gago!!” sigaw nung lalaki. Agad akong humarang. Naramdaman ko na lang ang sunod-sunod na bala sa katawan ko.

“LeerSan!!”

“Gago kaaa!!” sigaw ni Kuya Gradd iyon. Sunod sunod na tinamaan yung lalaki.

Napaluhod ako. Hindi na ako makahinga. Bago ako bumagsak sa buhangin ay nasalo ako ni kuya Uriel. Agad naglapitan ang lahat.

“You’ll be okay bunso. Lumaban ka.” ani kuya Uriel. Nilingon ko si Kii na dinadaluhan si Mamoru kasama si Chibikii.

“Tang ina! Ang tigas kasi ng ulo mo! Tatawag ako ng duktor!” ani kuya Gradd.

“Kuya! Pwede ba?” suway dito ni Winji.

“Tol,Kloyy. Asikasuhin nyo si Mamoru.” ani ko kay Kloyy at Auel na namumutla.

“Okay. Lumaban ka tol.” ani Auel at umalis na.

“Humanda ka sa akin.” sabi ni Kloyy sa akin at sumunod kay Auel.

“Kailangan na syang magamot.” sabi nung Adonis. Ang manliligaw ni Kloyy.

“Kein,Clive,sundan nyo si Gradd.” at tumalima ang dalawa. “Kaya mo yan bunso.” at binuhat na ako ni kuya Uriel. Parang namimigat na ang mga talukap ko at namamanhid na ang katawan ko. Bago ako pumikit ay nakita kong inaalalayan ni Auel at Kloyy si Mamoru.

Kahit hindi na sya lumapit sa akin. Ang mahalaga ligtas ang mahal nya. Para sa iyo ito Kii. Mula ngayon ay pinapalaya na kita.

Pumikit na ako,at tuluyan na akong nilamon ng dilim.

. . . .

KII —

Sobrang bigat ng nararamdaman ko. Gusto kong lapitan si Leer pero kailangan ako ni Mamoru. Sya ang boyfriend ko kaya dapat,sya ang inaasikaso ko.

Alam kong magagalit o magtatampo na sa akin ang lahat. Pero anong magagawa ko? Nakatali na ako kay Mamoru. Kung iiwan ko sya magagalit siguro sya.

“Puntahan ka lang si Leechan.” ani Chibikii at lumabas ng kwarto. Kamusta na kaya si Leer? Natatakot ako,madami syang tama ng baril,sinakripisyo nya ang buhay nya para kay Mamoru.

“Uhm,Kii. Lalabas na din kami. Malala kasi ang lagay ni Leer eh.” ani Kloyy. Kailan ko lang sya nakilala at masasabi kong okay syang tao.

“Mamoru will be okay,sa balikat lang naman ang tama nya. Sige,labas na kami.” dagdag nung Auel.

“Sige. Salamat.” ang walang emosyon kong sagot. Tiningnan ko si Mamoru na gising na pala.

“They are good people Kii.” ani Mamoru at ngumiti. “Especially that guy Leer. What is his work?”

“Si Leer? Mga secret agents sila nina kuya Gradd at kuya Uriel. Matagal na silang ganon.” ani ko at bumuntong hininga. “Kamusta pakiramdam mo? May masakit ba Mamochan?”

“Makirot lang ang sugat,but Im okay. I want to see Leer. I just wanna thank him.” aniya at sumandal sa headboard ng kama.

“Pag magaling na siguro ang sugat mo. Besides,kailangan ding magpagaling ni LeerSan,madami syang tama.” sabi ko,hindi ko mapigilang manginig ang aking boses,nararamdaman ko ding nangingilid na ang aking mga luha.

Paano kung hindi makaligtas si LeerSan? Its my fault. Alam kong inabandoned nya ang mission para sa akin at para kay Mamoru. Alam kong ginawa nya iyon para sa akin.

“I love you so much Kii.” ang pagpukaw ni Mamoru sa pagkakatulala ko. Tumulo na ang mga luha ko at pinunasan ito.

“I love you,too Mamochan.” totoong mahal ko si Mamoru. He’s been a good friend,he’s a good guy. Pero tingin ko,hindi kasing lalim ng nararamdaman ko para kay Leer ang nararamdaman ko para sa kanya. Pero hindi ko sya basta bastang pwedeng iwanan. I need to sacrifice also.

“I wanna grow old with you Kii. I can’t imagine life without you.” ani pa nya. Huminga ako ng malalim,nakakalunod ang mga salitang binibitawan ni Mamoru. At hindi ko na alam kung paano ako aahon. Pero kailangan ko syang panindigan,sya ang boyfriend ko kaya dapat manatili ako sa tabi nya. Alam kong sobrang nasasaktan ko na si LeerSan,pero I know,he will understand me someday.

. . . .

LEER —

Isang linggo na ang nakakalipas,nandito na ulit kami sa siyudad pero sa ospital ako dineretso.

Akala ko talaga ay mamamatay na ako,handa na akong magpaalam sa lahat. Ngunit ang sabi ng duktor,milagro daw na hindi tinamaan ang puso ko,at ang yung ibang bala ay madali lang nilang natanggal.

At sa loob ng isang linggong iyon ay puro si Kii ang naiisip ko. Pinalaya ko na sya,pero mahirap syang kalimutan,ilang taon ko bang iningatan ang pagmamahal ko para sa kanya? Kaya alam kong hindi ganon kadali mawala ang nararamdaman ko para sa kanya.

Pinili nya si Mamoru. Alam kong masaya na sya sa piling nito,halatang halata naman. Yon lang talaga yung nagpapasakit sa puso ko,ang tagal ko na syang mahal pero hindi ko man lang naisagad ito kaya siguro nakahanap sya ng pagmamahal na mas higit sa pagmamahal ko,at yon ay si Mamoru.

Huminga ako ng malalim. Medyo kumirot ang dibdib ko. Dapat kalma lang pala talaga ang paghinga ko.

“Ang tagal naman nila. Nakakaburyong na walang kausap.” ang sabi ko at nilibot ang tingin sa loob ng silid.

“Nandito na ako! Ano na?!” sabi ng isang cute na boses at bumukas ang pinto. Nanlaki ang mga mata ko. “Hala?! Sorry! Nagkamali ako.” at agad ulit nitong sinara ang pinto.

Sino yung cute na yon? Bakit nagkalat ang mga cute na bading ngayon?

Napailing ako. Hindi na dapat ako nagbibigay atensyon sa ganun,dalawang beses akong nabigo sa kaparehong kasarian,ibig sabihin hindi ako para sa kaparehong kasarian,para sa babae ako.

Muling bumukas ang pinto at pumasok sina Winji at kuya Uriel.

“Sinong baklush yon?” ani Winji na nakataas ang kanang kilay.

“Ewan,nagkamali ata ng pasok.” ang sagot ko.

“Akala namin jowa mo?” nakangising sabi ni kuya Uriel.

“Hindi na kuya. Tama na yon.” ang sagot ko at tiningnan ang dala nila. “Pagkain ba yan? Teka nasan si Ujie?”

“Nasa bahay. Ayaw sumama,natatakot sa itsura mo.” ani Winji at nilapag sa lamesa ang mga dala nila.

“Bunso,pupunta daw si Mister M sa bahay pag nakalabas ka na.” ani kuya Uriel. Napabuntong hininga ako.

“Paniguradong nagalit yon.” ani ko. At paniguradong last mission ko na iyon. “Si kuya Gradd?”

“May bago na namang misyon.” sagot ni Winji. May idadagdag pa ata si Winji pero bumukas ang pinto na sadyang ikinagulat ko.

“What’s this Uriel? Pinagkatiwala ko sayo ang anak ko,but look what happened?”

“Dad!”

“Matt?”

“Im dissapointed Uriel. Uuwi na ngayon si Leer,nagbayad na ako.”

“Pero Dad?”

“Walang pero pero!” ani Dad at pumasok ang mga nurse,inalalayan ako at iniupo sa wheelchair. “Huwag na huwag mo akong tatawagan Uriel.”

“Matt. Magpapaliwanag ako.” ang nakikiusap na sabi ni Kuya Uriel.

Ngunit hindi sya pinansin ni Dad. Nauna akong mailabas sa kwarto,nilingon ko sila.

“Mag usap tayo pagdating sa bahay.” ani Papa habang tinutulak ng nurse ang aking wheelchair. Hindi na ako sumagot baka humaba ang usapan.

Nahihiya na tuloy ako kay kuya Uriel at Winji. Pati sila dinamay ni Dad sa galit nya.

“From now on,sa bahay ka na lang,may mga magbabantay muna sayong private nurse hanggang sa gumaling ka. At pag magaling ka na,hindi ka makakalabas ng bahay ng walang kasamang bodyguard.” ani Dad pagkapasok namin sa bahay.

“Pero Dad. Kaya ko ang sarili ko.”

“Really? Pinayagan kitang maging secret agent,at ngayon masasabi mo pa ba na kaya mo pa ang sarili mo? Nagtiwala ako kay Uriel,pero look what happened?”

“Dad. Pwede huwag kang magalit kay kuya Uriel,its my own choice,ginusto ko yon,at tinanggap ko ang misyon,alam ko ang posibilidad ng mangyayari.” ang sagot ko. Tinitigan ako ni Dad habang nakapamewang. Minsan lang sya talaga magalit.

“Okay. Pero kung ano ang sinabi ko,yun na yon. Ngayon,ikaw naman ang susunod sa gusto ko,hindi ka pwedeng magreklamo,because its for your own good.” ani Dad,yumuko at niyakap ako. “I love you son,ayokong pati ikaw ay mawala. Ilang taon din kitang hindi nakasama. At ngayon pagbigyan mo naman akong magpaka ama sayo.”

“I love you too,dad. I missed you and Im sorry.” ang sagot ko. Ngayon ko lang narealize na namiss ko din pala talaga si Dad.

“Tito! Hindi ko makita sa ospital yung– ow! Ikaw nga yon!” napatingin kami ni Dad sa nagsalita sa may main door.

Yung bakla kanina sa ospital. Kilala nya si Dad?

“Okay na Moxy. By the way,this is my son,Leer. Leer,this is Moxy anak ng kaibigan ko.” ani Dad. Napatingin ako dun sa bakla,titig na titig ito sa akin.

What’s this? Nananadya ba ang tadhana?

Kawaii fourteen!

NOTE : THis is the 2nd half of the story,13 more chapters to come at tapos na ito. If napansin nyo,nagbago na ang COVER at magbabago na din ang takbo ng kwento. Hindi na ito kailangang pahabain dahil side story lamang ito. Pero sisikapin kong maibigay ang lahat sa story na ito.

~

LEER –

“Ahm,hi?” ang tanging nasabi ko na lamang.

“Hello din!” sabi nung Moxy. What’s this? Nananadya ba ang tadhana? Tuwing mabibigo ako sa isang bading,may bagong bading na dadating? Hindi ba pwedeng babae naman?

“Leer,mag usap muna kayo ni Moxy. Magpapaluto lang ako ng tanghalian natin.” ani Papa at nagtungo na sa kama.

“Kamusta na nga pala ang pakiramdam mo?” tanong ni Moxy. Tinitigan ko lang sya,hindi ko alam kung dapat ba akong makipag kaibigan sa kanya,ganito din kasi kami ni Kii noon.

Ugh! Bakit ba iniisip ko pa si Kii? Masaya na sya kay Mamoru,at kahit sobrang sakit ay tinanggap ko iyon diba? Ngayon,ang tanging dapat kong gawin ay panindigan ang desisyon ko.

Lalaki ako,hindi ako dapat nagdadrama ng ganito dahil sa pag ibig. I don’t need to act like a love sick moron. There’s more in life to come,kailangan ko ng kalimutan ng tuluyan si Kii at mag move on na.

“Are you okay Leer?” ang pagpukaw sa akin ni Moxy na nagpabalik sa akin sa kasalukuyan.

“Uhm,yeah? Ah,pwedeng dito ka muna? May kukunin lang ako saglit sa kwarto?” pagkuwa’y sagot ko. Ayokong maging bastos,pero sa tingin ko kailangan ko munang mapag isa talaga muna.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay pasalampak akong nahiga sa kama ko at napatingin sa kisame. Kakasabi ko lang kanina na dapat ko ng kalimutan si Kii pero heto at naiisip ko na naman sya.

Ang tagal ko syang minahal,naging vocal ako sa nararamdaman ko,halos ilang taon ko syang hinintay. Pero ng bumalik sya,wala na pala akong karapatan sa kanya. Siguro ganun talaga yon,may naging pagkukulang siguro ako. Gusto kong lumaban,pero ang dapat na ilalaban ko ay matagal na palang sumuko. May mga pag ibig siguro talagang hindi ayon sa tadhana.

Noon,hindi ko pinoproblema ang ganito,pero ganito pala yon talaga pag nagmahal ka? Ang swerte naman ni kuya Uriel at napagtagumpayan nila ni Winji ang pag iibigan nila,ako hindi. Pero kaya ko ito,at kakayanin ko ito.

Hanggang sa hindi ko na namalayang nakatulog na pala ako. Nagising ako na madilim na,pagtingin ko sa cellphone ko ay ang daming missed calls at messages,tiningnan ko din ang oras,alas dose pasado na din pala.

Tumayo ako at binuhay ang ilaw,nakaramdam na din ako ng gutom. Ginigising siguro ako kanina pero hindi siguro ako nagising.

Muli akong naupo sa kama ko at nakita ko ang sandamakmak na messages sa aking cellphone. In-scroll ko ito at lahat ay puro galing kay Winji. Gusto ko sanang basahin pero alam kong tungkol lang kay Kii at sa nangyari ang laman ng mga text nya. Makulit si Winji,at alam kong hangga’t hindi ako sumasagot ay hindi sya titigil,pero bukas ko na lang sya rereplyan.

Lumabas na ako ng kwarto ko,at kahit madilim na sa buong bahay ay bumaba pa din ako at tinungo ang kusina.

Pumwesto na ako sa may island at sinimulang kainin ang carbonara na nakita ko sa refregirator.

“Ang sarap! Magaling na pala magluto ng carbonara si Inday.” sabi ko pa matapos kumain.

Busog na busog ako kaya dumiretso na ako sa kwarto at tumambay sa veranda.

“Kamusta na kaya si Kii? Iniisip kaya nya ako?” ang hindi ko maiwasang tanong sa aking sarili. Pero ako na din ang sumagot,malamang ay hindi. May Mamoru na yon eh.

Nang makaramdam na ako ng antok ay bumalik na ako sa kama. Kailangan ko na talagang mag move on,pero kailangan ko ding makausap sina Winji at kuya Uriel,papaano ko kaya mapapapayag si Dad? Isa pa miss ko na din si Ujie.

Bahala na nga bukas! Basta kailangan kong mapapayag si Dad.

Kinabukasan ay maaga akong gumising. Kakainin ko kasi yung tinira kong carbonara kagabi at magpapaalam din ako kay Dad.

Busy ang mga maids namin sa kusina kaya kinuha ko agad sa ref yung carbonara at pumwesto na sa lamesa. Nasa kalagitnaan na ako ng pagkain ng mapansin kong tumahimik ang paligid. Paglingon ko ay nakatingin sa akin ang mga maids namin.

“Bakit?”

“Inday! Kukunin ko na yung pinatago kong–” ang biglang pasok ni Moxy pero napatigil sya ng makita ako.

“Kaen?” medyo ilang ko pang alok dito. Pero ganon na lang ang gulat ko sa naging reaksyon nya.

“Dead Hungry ka! Carbonara ko yaaaannn!!” at galit syang tumakbo palapit sa akin pero agad akong nakatayo at nakalayo.

“Wooaahhh!? Teka?! Bakit ba?!” ang gulat ko pang tanong.

“Akin yang carbonara na yan! Bakit mo kinain? Pinatago ko nga dito yan para hindi makain sa bahay tas ikaw lang pala kakain? Iluwa mo yaaan!!” at sumugod ulit sya pero nakatakbo na ako palabas ng kusina.

Ano to? Bakit nakilala ko pa ang isang to?

“Magbabayaaddd kaaaa!!” sigaw ni Moxy,tumakbo ako papunta sa hagdanan at hinarap sya.

“Are you crazy? Bading na nga,baliw pa?! Iluluwa ko ang kinain ko at kakainin mo? Matindi ka! Saka wala naman yong pangalan mo ah? Babayaran ko na lang!”

“Baliw na bading? Eh kung ikungfu kita dyaan?! Pinaghirapan ko yon eh!” ang maiyak iyak na sabi nito kaya nairita ako. Ang layo ng ugali nya kina Winji,Kloyy at Kii.

Paano sya nakilala ni Papa? San ba sya galing? At bakit parang bahay nya ito kung umasta sya? Bwisit.

“Youre over reacting.” inis kong sabi at tinalikuran ito ngunit nagulat ako na nasa taas na pala ng hagdan si Dad.

“What’s happening Leer?” ang agad na tanong ni Dad. Naka suit na sya at handa ng pumasok sa trabaho.

“Wala dad. He’s just over reacting,nakain ko ng hindi sinasadya ang carbonara nya.”

“Sinungaling ka! Hindi sadya eh sarap na sarap ka nga!” biglang sigaw ni Moxy na lalo kong ikinabwisit.

“Shut up mongoloid!”

“Leer!” ang agad na suway ni Dad. “May sasabihin ka ba?” ani Dad at tinitigan akong mabuti.

“Yes Dad. Pwede ko bang puntahan sina Kuya Uriel?” ang sabi ko agad. Pumayag man sya o hindi ay pupunta pa din ako.

“Sige. Basta isama mo si Moxy.”

“The hell?”

“Tito naman eh!” reklamo ni Moxy.

“Mag enjoy kayo at kaibiganin ang isa’t isa. Im going.” pahabol ni Dad at lumabas na sa main door.

Hindi ko na nilingon pa si Moxy at dumiretso na ako ng akyat. Dibale ng kasama ang baliw na yon,basta makapunta lang ako kina Winji.

Matapos maligo at magbihis ay bumaba na ako. Naabutan ko sa living room si Moxy na bihis at nagpipipindot sa iphone nya.

“Aalis na?” tanong nito ng makita ako.

“Hindi. Matutulog tayo dito. Syempre aalis na. Baliw talaga.”

“Sumusobra ka ng gurang ka ah?! Pinagpapasensyahan lang kita.” anito ng naglalakad na kami palabas ng bahay.

“Natural na puti ang buhok ko,its in the genes. Now,kung hindi ka titigil iiwanan kita.”

“Ang lakas ng loob mo,wala ka namang kotse.”

Imbis na sumagot pa ako ay pinara ko na lang ang dumaan na taxi. Sa frontseat ako at sya sa back seat.

Dumaan muna kami sa drive thru ng isang fastfood para bumili ng pasalubong sa kanila at para kay Ujie.

“Anong sayo?” ang paglingon ko kay Moxy sa backseat.

“Wala! Hindi pa ako gutom.” sagot nito. Medyo napabungisngis ang taxi driver kaya ito naman ang nilingon ko.

“Matampuhin pala jowa mo sir.” ang pabulong na sabi nito.

“Hindi ko sya jowa.” sagot ko at kinuha na ang binili namin. “Now drive.” inis ko pang dagdag.

Pagdating kina Kuya Uriel ay naabutan namin si Mang Tony na nagdidilig ng mga halaman.

“Mang Tony!” ang masaya kong pagtawag dito.

“Oy! Leer! Mabuti at bumalik ka! Tamang tama nagkakasiyahan sila sa loob.” anito ng makita ako,agad din nitong binalingan ng tingin si Moxy.

“Si Moxy,anak ng kaibigan ni Dad.”

“Magandang tanghali po–” hindi ko na pinatapos si Moxy sa pagsasalita at hinila ko na sya.

“Pasok na po kami sa loob!” at dumiretso na kami sa main door.

“Ang bastos mo! Wala kang manners and right conduct!” singhal ni Moxy sakin.

“Bakit? Type mo si Mang Tony?” pang iinis ko at binuksan na ang pinto.

Pagbukas pa lang ng pinto ay sumalubong na sa amin ang tawanan nina kuya Uriel,nasa living room sila. Napawi ang ngiti ko ng makita si Kii at Mamoru.

“Leechan!!” ang outburst ni Chibikii kaya napatingin sila sa amin.

“Surprise!” ang nakangiti kong sabi. Hindi ako nagpahalata na hindi ko napaghandaan na makita sina Kii at Mamoru.

Nakangiti din sila pero nabaling ang tingin nila kay Moxy. Tiningnan ko si Moxy at parang nahihiya sya.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa utak ko. Kinabig ko sya at inakbayan.

“Si Moxy nga pala. My boyfriend.”

Kawaii fifteen! End of first half!

AN/ THIS IS THE END OF FIRST HALF :) SA 2ND HALF EH MAS MATURED NA ANG MGA CHARACTERS PATI ANG CONTENT. Ang 2nd half ay tatakbo lamang ng 10 o 15 chapters. Ito ay parallel story ng I FEEL FOR YOU,so don’t expect na mahaba ito. Thank you and enjoy reading guys! Dont forget na mag vote at comment kung nagustuhan nyo. =)

================================

LEER –

Hindi ko alam kung anong pumasok sa utak ko. Kinabig ko sya at inakbayan.

“Si Moxy nga pala. My boyfriend.” ani ko at ngumiti. Tulad ng inaasahan ko,lahat sila ay parang nabigla.

Kunot noong tiningnan ako ni Moxy,alam kong hindi sya papayag kaya mas hinapit ko sya.

“Adik ka bang matanda ka? Kung anong binabalak mo,hindi nakakatuwa.” bulong ni Moxy.

“Ngayon lang to,sumakay ka na lang.” pagbulong ko din.

“C’mon join us! Mamaya kakain na tayo.” pagbasag ni Kuya Uriel sa katahimikan. Lumapit na kami ni Moxy sa kanila.

Tulad ng inaasahan ay inusisa nila si Moxy,pero ako ang sumasagot. Pero sa mga sandaling iyon,hindi ko maiwasang tingnan ng palihim si Kii.

He seems to be so happy now. Mukhang ako lang talaga ang naapektuhan ng husto.

Nang halikan ni Mamoru si Kii sa pisngi ay agad akong nag iwas ng tingin. Ayoko ng makakita ng ganun,parang pinipiga ang puso ko. Nakaka bakla ng sobra itong nararamdaman ko,hindi na tama.

“Uhm,guys may sasabihin ako.” ang biglang sabi ni Kii sa gitna ng pagkain namin.

“Ano yon?” ani Winji habang sinusubuan ng pagkain ang karga kong si Ujie.

“Babalik na kaming lahat sa Japan. Wala ng rason para mag stay pa kami dito. At saka naayos na nina Otosan at Papa ni Chibikii ang negosyo namin dun.” aniya na malungkot.

Gusto kong magsalita at magtanong pero alam ko sa sarili ko na wala akong karapatan. I just hate what I feel.

“Kailan? Para makapag farewell party na.” ani kuya Uriel.

“The day after tomorrow.” ang sagot ni Mamoru. Tinitigan ko ito ng palihim,hindi ko tuloy maiwasang magtanong sa sarili ko.

Ano ang meron si Mamoru na wala ako? Bakit sya ang pinili ni Kii?

Nag usap pa sila tungkol sa pag alis ni Kii. Hindi na ako nakisali,alam ng lahat na awkward para sa amin ni Kii ang mga ganitong sitwasyon.

Gusto ko mang magtagal pa pero masyado ng mabigat ang pakiramdam ko. I should not feel this. Im not an lovesick jerk. Bata pa ako at marami pa akong pagdadaanan.

Nagpaalam na kami sa lahat. Matagal kong tinitigan si Kii. Kahit mapansin na ni Mamoru,I dont really care. This might be the last time na makikita at makakasama ko sya.

“Mahal mo yung Kii no?” ani Moxy ng nasa taxi na kami. Kaya nilingon ko sya.

“Bakit mo nasabi?” ang tanong ko agad. Nakita ko pang tumingin sa amin ang driver gamit ang rearview mirror.

“Wala lang. Napaka obvious na panay sya ang tinitingnan mo,buong time na nandun tayo sa mga kaibigan mo sa kanya ka nakatingin.” kibit balikat nyang sabi. Hindi ako umimik,hindi din naman ako pwedeng mag deny,para saan pa diba? “You have a unique and weird set of friends.”

“Thats why I love them.” ani ko at tumingin sa labas,sa mga nadadaanan namin. Bakit ba ako humantong sa ganito? Ganito din ba si Kuya Uriel kay Winji noon? Sana dati pa lang nagtanong na ako para alam ko ang gagawin. Ang sakit sakit pala talaga.

“At mahal mo din si Kii.” aniya.

“Shut up!” sabi ko na lang. Parehas na kaming nanahimik hanggang makarating kami sa bahay.

“Salamat Leer! Salamat sa pagdala mo sa akin sa mga kaibigan mo. Pero huwag mong kakalimutan na may kasalanan ka sa akin! Babush!” aniya at nanakbo na papunta sa bahay nila.

---

Araw ng pag alis ni Kii. Hindi na ako mapakali,nag tatalo ang isipan ko kung pupunta ba ako sa airport o hindi. Sigurado akong nandun ang buong tropa. At kung hindi ako pupunta,magmumukha lang talaga akong bitter. Pero kung pupunta ako,lalo ko lang sasaktan ang sarili ko. Shit talaga! Hindi naman ako nagkaganito noon kay Winji ah?

Sa huli ay umalis pa din ako at nagpunta ng airport. Hindi naman siguro masama diba? May pinagsamahan naman kami ni Kii,magkaibigan naman kami. For good old times sake.

Masyadong traffic kaya nabubugnot ako. Kung sana pagtext palang ni Winji na paalis na sila ay pumunta na din sana ako.

Kaya ng dumating ako sa airport ay papasok na sina Kii sa loob,tumakbo ako,pumito ang guard pero wala akong pakialam. Ang mahalaga ay makita ko at makapag paalam ako kay Kii.

“KIIII!!” Ang agad kong sigaw. Nakapasok na kasi ang pamilya nya pati sina Mamoru at Chibikii. Hindi naman ako nabigo dahil lumingon sya.

Halatang nagulat sya kung bakit nandun ako.

“Manong guard,pabayaan nyo muna please.” dinig kong sabi ni Winji pero hindi ako lumingon.

“Leer-san! Anong ginagawa mo dito?” ang gulat nyang sabi ng makalapit ako. Imbis na sumagot ay niyakap ko sya ng mahigpit.

“Mag-iingat ka dun. Mamimiss kita Kii.” ang sabi ko habang mahigpit syang yakap yakap.

Pangako huli na ito. Pagkatapos nito,buong puso na akong magpaparaya,papalayain ko na ang damdamin ko. Huli na talaga ito.

“Oo naman! Akala ko hindi ka na dadating.” ani Kii. Kumalas kami sa yakapan. Tinitigan ko sya at ganon din ang ginawa nya.

“Mag iingat ka dun.” ang agad kong ulit. Hindi ako iiyak,gusto kong ipakita sa kanya na matatag ako. Na sinusuportahan ko sya. “Magpakasaya kayo ni Mamoru. Mahalin nyo ang isa’t isa.”

“I will,and I want you to know,na mahal pa din kita.”

Hanggang sa makalipad na ang eroplano ay tulala pa din ako.

Kasabay ng paglipad ng eroplano ay ang pagpapakawala ko ng damdamin para kay Kii. Masakit,pero alam kong iyon ang nakakabuti.

“I guess,I have to start a new.”

=====

END OF FIRST HALF.

Thank you for reading :)

2ND HALF :)

2ND HALF :)

“Kailangan natin tumira sa japan pangsamantala.” ani Dad ng biglang pumasok sa kwarto ko. Nagulat ako sa sinabi nya.

“Japan? Bakit? Okay naman tayo dito ah?” ani ko at tuluyan ng humarap kay Dad. Its been six damn months ng umalis si Kii,and Im still in the process of moving on and letting go.

“Nag expand ang bussiness natin. I need you to help me,son. Its about time na malaman mo na ang pasikot sikot sa negosyo natin.”

Huminga ako ng malalim. Bakit ba ako naba-bother? Napakalaki ng japan at imposibleng magkita kami ni Kii doon.

“I understand,Dad. Kailan ang alis natin para makapag paalam na ako sa mga kaibigan ko.” tumayo ako at lumipat sa kama saka naupo.

“The day after tomorrow,pack your things.” tumalikod na sya at tuluyang lumabas ng kwarto ko.

Humiga ako at napatitig sa kisame. Kamusta na kaya si Kii? Masaya kaya sya kay Mamoru? Nakakainis! Paulit ulit kong sinasabi sa sarili ko na mag move on na pero hindi pala talaga ganon iyon kadali,lalo na at sobrang minahal mo yung tao.

Sinubukan kong ibaling ang atensyon ko kay Moxy,but that didn’t work. Hanggang pagkakaibigan lang talaga kami,idagdag pa na may iba syang nagugustuhan. Then I try flirting with girls for the past six months,then again,I failed. Si Kii lang talaga ang hinahanap hanap ng puso ko.

Hindi ko tuloy maiwasang isipin na baka isinumpa na ako na si Kii na lang ang mamahalin ko,hindi naman ako nabaliw at nasaktan ng ganito kay Winji noon. Ibig lang sabihin ay sobrang malalim talaga ang nararamdaman ko para kay Kii.

Bumukas ang pintuan at pumasok si Moxy na masayang masaya,kaya umayos ako at sumandal sa headboard ng kama.

“OMG! I saw him! Palihim nya akong inaabangan sa labas ng campus!” maligalig nyang sabi at naupo sa kama ko.

“Is that the same guy?”

“Yep! Torpe lang talaga nya,nakakainis!” and he pout. Ang cute din ng isang ito eh. Hindi ko tuloy maiwasang isipin na kawawa na ang mga kababaihan dahil lahat ng ganda at pagka cute ay napunta na sa mga bading.

“Baka naman hindi ikaw,baka naman babae. Huwag kang masyadong mangarap!” panunukso ko sa kanya at tiningnan ako ng masama.

“Ang sama mo! Imbis na suportahan mo ako sa pakikibaka ko idinadown mo pa ako! Hindi masamang mangarap! We need to hold on that dream para magpatuloy tayo,tulad ng pangangarap mong makatuluyan si Kii,ganon din ako Leer.”

He caught me there. I was dumbfounded,tama sya. Pero hindi ko na iyon ma i-apply sa sitwasyon ko.

“We will be leaving for Japan next next day.” pagkuwa’y sabi ko na lamang.

“Yeah. And it really sucks. Sobrang malulungkot ako,wala ng dadamay sa akin,wala ng mang aaway sa akin,at wala na akong guguluhing bahay at buhay.” malungkot na sabi ni Moxy,nalungkot din ako kasi nasanay na akong kasama sya at ang tropa.

“Magpadespedida ako bukas dito sa bahay,gawin na natin lahat for the very last time.”

“I like your idea white head!”

Kinabukasan nga,maaga pa lang ay nandito na ang lahat,gusto kong makasama silang lahat buong araw. Sila yung mga taong sobra kong minahal,mga kadugtong na ng aking bituka,mga nakasama ko sa hirap at ginhawa.

Umorder lang kami ni Dad ng mga pagkain dahil biglaan nga ito. Lahat ay masaya pa hanggang sa sumapit na ang gabi. Napansin ko ng tulala si Winji habang bitbit si Ujie,lumapit ako.

I miss my baby Ujie.

“Papa!” ani Ujie,kumawag kawag at kinarga ko,pinupog ko sya ng halik,mamimiss ko ang batang ito,para ko na din syang anak.

“Mamimiss kita. Mamimiss ka namin.” naluluhang sabi ni Winji. Napaka crybaby talaga ng bestfriend ko.

“Mamimiss din kita,kayong lahat! Hindi man malinaw kung kailan ang balik ko,basta babalik ako.” ani ko at niyakap si Winji. Sobrang mamimiss ko ang kakulitan nya.

“Leer! Ito ang kanta namin para sayo,sabay sabay na lang kami,kaso pag ako lang mag isa,baka hindi ko matapos.” biglang sabi ni Kloyy habang hawak ang mic. Mamimiss ko din sya,he is such a true friend,hindi nya kami iniwan ni Winji kahit alam nyang ikakapahamak din nya.

“Huwag nyong paiyakin ang binata ko!” ani Dad habang kausap si kuya Uriel.

Tumugtog na ang intro ng kanta,alam na alam ko iyon ay may kung anong parang bumara sa lalamunan ko.

♪And I never thought I’d feel

this way

And as far as I’m concerned

I’m glad I got the chance to

say

That I do believe, I love you♪

Nagpahid ng luha si Kloyy,inakbayan ko si Winji. Naalala ko pa nung mga elementary pa kami,halos hindi kami mapag hiwalay,hanggang sa umalis nga si Kloyy papuntang cebu.

♪And if I should ever go away

Well, then close your eyes and

try

To feel the way we do today

And then if you can remember♪

Biglang humagulhol si Winji,lumapit si kuya Uriel at kinuha si Ujie na parang nalilito sa nangyayari. Niyakap ko si Winji. I love my bestfriend,he’s my soul,he’s my mirror at talagang masakit para sa akin ang pag alis kong ito.

♪Keep smiling, keep shining

Knowing you can always count

on me, for sure

That’s what friends are for

For good times and bad times

I’ll be on your side forever more

That’s what friends are for♪

Pati si Kloyy ay humagulhol na,pareho ko silang niyakap ni Winji. Ah! Nakakabakla ang lungkot na nararamdaman ko. Masakit pala talaga pag iiwanan mo yung mga mahal mo sa buhay.

♪Well, you came in loving me

And now there’s so much more

I see

And so by the way

I thank you Oh and then for the times

when we’re apart

Well, then close your eyes and

know

The words are coming from

my heart And then if you can remember♪

Sina Kray,Eros at iba pa ang nagpatuloy sa kanta,hanggang sa ang lahat ay sumabay na.

♪Keep smiling and keep shining

Knowing you can always count

on me, for sure

That’s what friends are for

In good times and bad times

I’ll be on your side forever more

That’s what friends are for Keep smiling, keep shining

Knowing you can always count

on me, for sure

That’s what friends are for

For good times and bad times

I’ll be on your side forever more

That’s what friends are for Keep smiling, keep shining

Knowing you can always count

on me, for sure

’Cause I tell you, that’s what

friends are for

For good times and the bad times

I’ll be on your side forever

more

That’s what friends are for♪

Nagising ako sa alarm. Tiningnan ko ang oras. Ito na ang oras ng pag alis namin ni Dad,wala akong sinabihan kahit isa kung anong oras,kasi ayokong ihatid nila kami ni Dad sa airport at dun pa mag iyakan.

Sa totoo lang ang hapdi na ng mata ko,pakiramdam ko ay namamaga,kagabi lang talaga ulit ako umiyak ng ganon kagrabe.

Naligo na ako at nagbihis. Namamaga nga ang mga mata ko kaya kinailangan kong mag rayban.

Maayos naman kaming nakarating sa airport. And damn,memories just keep on flashing back,yung araw na umalis si Kii. Ipinilig ko ang aking ulo at tumuloy na kami ni Dad sa loob.

Sa eroplano ay mas pinili ko na lamang na matulog. Hindi ako interesadong tingnan ang mga ulap sa labas,lalo lang akong malulungkot kasi ipinapaalala lang nun na paalis na talaga kami ng pilipinas.

Pagkarating sa Japan ay may sumundo sa amin. Nagbow sila at nagbow din kami ni Dad. For sure mahihirapan ako dito dahil mahirap pag aralan ang kanilang language.

Tumigil kami sa tapat ng isang two storey house,medyo kapareho ang itsura nya sa mga bahay na nakikita ko sa anime. Totoong nandito na nga kami sa Japan.

“Werkam to Juuban District,Tokyo Japan. Sir! That would be your house! Enjoy your stay here!” sabi nung isa at tinulungan kaming ipasok ang mga dala namin.

Huminga ako ng malalim,ito na ang simula ng panibagong chapter ng buhay ko.

“Son,kung gusto mo mamasyal ay okay lang,basta huwag ka lang lalayo. I’ll just check our rooms!” ani Dad ng maka alis yung mga naghatid sa amin.

Lumabas na ako at nilibot ang paligid ng bahay,na amazed ako sa Cherry blossom tree sa likod bakod. Ano nga ang japanese name ng punong iyan?

Matapos ay napagdesisyunan ko ng lumabas talaga,naglakad lakad ako. Madaming tao sa district na ito,pinagtitinginan ako siguro sa tangkad ko at kulay ng buhok. Madami ding street foods na hindi ko mawari,parang pilipinas lang din pala.

Naglakad lakad pa ako hanggang makarating ako sa isang park. Napangiti ako,ang ganda ng park na ito,kakaiba sa mga park sa Pilipinas. Madami ding mga tao pero mas madami ang mga nagtatakbuhang bata.

“This is Juuban Park!” dinig kong sabi ng isang japanese sa kasama nyang foreigner.

Nilibot ko pa ang tingin ko sa paligid. May gumulong na bola sa harapan ko,kasunod ng isang batang babae na nasa 3 o 4 ang edad.

“Bōru! Bōru! Hashire! Hashire!” anito habang hinahabol ang bola. Napangiti pa ako dahil kamukha nung bata si Chibikii.

Nawala ang ngiti ko ng makitang gumulong ang bola sa kalsada at hinabol ito ng bata. Agad akong tumakbo,bago pa sya mabangga ng papalapit na kotse ay tinalon ko ang bata at niyakap,gumulong gulong kami.

“Koukii-chan nantekotta! Sor o tojite ita!” nanlaki ang mga mata ko sa narinig na boses.

Dahan dahan ko itong nilingon,at hindi nga ako dinadaya ng pandinig ko.

AN/ Kou= means little,Chibi means Small. So alam nyo na kung bakit CHIBIKII AT KOUKII? :) comments naman dyan!

kawaii seventeen!

LEER –

Hindi nga ako nagkamali sa hinala ko.

“Chibikii?” gulat kong tanong. Itinayo ko ang bata at tumayo din ako. Iyak ng iyak yung bata.

“OMO?! Leechan?!” nanlaki ang mga mata ni Chibikii. Lumapit sya at kinarga ang bata.

“Ako nga,kamusta na?” ang hindi ko pa din makapaniwalang sabi. What a small world.

“Ahm,ahm, Im fine?” ani Chibikii,medyo nadagdagan na din ang height nya kaya napangiti ako. “Anong ginagawa mo dito sa Japan?”

“Nandito ang trabaho ni Dad kaya sinama nya ako.” sagot ko. Gustong gusto ko na tanungin kung nasaan si Kii pero baka masyado na yung low blow.

“Ayt!” at biglang kumawag kawag yung bata. Yung tipong gusto magpakarga sa ibang tao. “She likes you. Kung hindi abala buhatin mo sya habang naglalakad pauwi?”

“Sure!” kinuha ko ang bata at ipinatong sa batok ko. Dun ko sya isinakay at humagikgik ito.

“San ba bahay nyo?” ang agad kong tanong ng sinundan ko na maglakad si Chibikii. Malapit na,makikita ko na uli si Kii.

“Sa malapit lang. Naku! Im so happy at nakita ulit kita Leechan.”

“Ako din.” nakangiti kong sagot. Ang likot nung bata,kumakanta ng japanese song.

“Pasensya ka na kay Koukii. Gusto ka nya kasi niligtas mo ang buhay nya.” ani Chibikii.

“Nag matured ka na Chibikii. May boyfriend ka na ba?” ang agad kong tanong. Agad namula ang pisngi nya at hindi alam kung anong isasagot kaya napahagikgik ako.

“Boypren? Hihi Shaoran-san!” biglang sabi ni Koukii.

“Kōkii-chan! Anata to youre no

ōkina kuchi! Damare!“ namumulang sita nito kay Koukii.

(Koukii-chan! You and youre big mouth! Shut up!)

“Hihi! Chibikii!”

“Shaoran pangalan ng boyfriend mo?”

“Uhm,crush ko lang. Kaklase ko sa Juuban Junior High School.” namumulang sabi ni Chibikii. Im glad hindi na ako ang crush nya.

“Sana makilala ko sya kung karapat dapat nga kayo.”

“Were here! Thank you Leechan sa paghatid!” at tumigil kami sa tapat ng isang bahay. Halos kaparehas lang din ng bahay namin.

Kinuha ko si Koukii at iniabot kay Chibikii.

“No problem! See you around!” sagot ko at pumasok na sila. Buti natandaan ko ang mga daan,kung hindi paniguradong maliligaw ako nito.

Sobrang saya ko,ibig sabihin makikita ko na din si Kii. Sasadyain ko sila bukas,magluluto ako ng mga pagkaing pinoy,alam kong miss na nila kumain ng ganon.

Nagpapasalamat ako at sinama ako dito ni Dad. Parang nabuhay ulit ako,hindi ko maintindihan,basta! Ewan.

Pag uwi ko ay ayos na ang lahat. Nasa sala si Dad at may mga binabasang documents. Tinanguan lang nya ako at dumiretso na ako sa magiging kwarto ko.

Pagkapasok ay agad akong nagbukas ng facebook sa ipad mini ko. Nagpost ako ng status na nakita ko nga si Chibikii at dinumog agad ito ng comments at Likes.

Napangisi ako at sinagot ko ang mga tanong nila. Nawili ako sa pag facebook at hindi ko na namalayan ang oras.

“Son,its almost dinner. Sa labas na lang tayo kumain.” ani Dad. Tumayo na ako at sumunod sa kanya.

Pumasok kami sa isang Sushi house. Na amazed ako dahil nakahanda na ang iba’t ibang uri ng sushi na nakapaikot sa kainan at umaandar,ikaw na lang ang pipili kung anong gusto mo.

Nagsimula na kaming kumain ni Dad. Suprisingly,nasarapan ako dito,hindi gaya ng mga sushi na nakakain ko sa mga Japanese restaurant sa Manila.

“Habang hindi ko pa ibinibigay ang mga magiging trabaho mo. Pwede ka munang magliwaliw son. Make friends. Pero huwag sa mga barumbado.” ani Dad.

“Mahihirapan ata ako dyan,Dad. Hindi ako marunong mag nihonggo.” ang sagot ko habang naglalakad kami pauwi.

“Matututunan mo din yan in time.” ani Dad. Napatingin ako sa paligid,napansin ko na hilig ng mga japanese ang maglakad.

Pagdating sa bahay ay natulog na din kami. Medyo naninibago ako dahil hindi ako sanay na sa lapag matulog. Pero naisip ko na kung kaya ni Kii,dapat ay kaya ko din.

Kinabukasan ay maaga akong nagising. Wala na si Dad at mukhang nasa trabaho na. Tiningnan ko ang ref kung may mga rekado ba ng iluluto ko. Napangiti ako nung meron kaya sinimulan ko ng maghanda at magluto.

Tanda ko pa noon na dinalhan din kami ni Kii ng pagkain nung unang lipat nila sa Pilipinas. Ngayon naman ay ako ang magdadala sa kanila. Pero bigla ko ding naisip,baka nandun si Mamoru. Dibale,basta lahat sila ay makakain ay ayos na.

Nang matapos ako magluto at masatisfied sa lasa ay naligo na ako at nagbihis. Sa tupperware ko nilagay ang adobo at isinilid sa paper bag.

Pakanta kanta pa ako habang naglalakad ng biglang may bolang tumama sa akin sa binti. Mabuti at hindi ako natumba. Tiningnan ko ang pinanggalingan,sa isang bakanteng lote na may mga lalaking ka edad ko,pinakalma ko ang sarili ko.

May lalaking naglakad palapit at kinuha ang bola. Tiningnan ko sya at tumingin din sya sa akin. Napansin kong naka uniform pa sya,at ang stylish nyang buhok ay pulang pula,mukha syang japinoy.

“Im sorry.” anito at nag bow na ikinagulat ko.

“Its okay.” ani ko. “Malayo naman sa bituka.” pabulong kong dagdag at nagsimula na ulit maglakad.

“Wait! Pinoy ka?” nagulat ako dahil mukhang tama ang hinala ko. Ayos! Mukhang may magiging kaibigan na ako dito ah.

“Oo,bakit?”

“Akala ko Amerikano ka,puti kasi buhok mo at ang puti mo.”

“Pinoy ang Dad ko,ang mom ko half english,nakuha ko sa lolo ko ang kutis at pagka natural na puti ng buhok.” ani ko.

“Ayt! Ako nga pala si Jin Shinomori,5th year senior high.” pakilala nya at naglahad ng kamay. Tinanggap ko ito.

“Leer.” simpleng pakilala ko. “Sige tol,may pupuntahan pa ako.” ani ko at naglakad na talaga.

Okay sana syang maging kaibigan,kaso mukhang barumbado,pati mga kasama nya mga mukha din barumbado. Mga mukhang pasaway sa school nila. Hindi ako takot,mula ng maging agent ako nawalan na ako ng takot. Umiiwas lang ako dahil iyon ang gusto ni Dad.

Pagkadating ko sa tapat ng bahay nina Chibikii ay nag doorbell muna ako. Pagkalipas ng ilang saglit ay bumukas ang front door.

Bumilis ang tibok ng puso ko. Nanlaki ang mga mata ko.

It was him! Si Kii!

“Leer-chan?” ang parang hindi makapaniwalang sabi ni Kii ng buksan ang gate. Tumangkad din sya at lalong naging cute. “Totoo nga ang sabi ni Chibikii!”

Hindi ako makapagsalita. Pakiramdam ko umurong ang dila ko. Hanggang ngayon ay mahal na mahal ko pa din talaga siya.

“Ahm.. Oo,dito trabaho ni Dad. Ito nga pala,pinagluto ko kayo ng adobo.” sabay abot ng paper bag. Nakangiting tinanggap nya ito.

“Wow! Salamat! Tara,tuloy ka.” at hinila nya ako papasok sa bahay. Ang tahimik,parang walang tao. Dinala nya ako sa may kusina nila. Naupo kami.

“Kamusta na?” ang agad kong tanong. Sa totoo lang gusto ko na syang yakapin.

“Ito,medyo okay na. Im glad na nagkita ulit tayo.” ang parang nahihiya nyang sabi. Gusto ko sanang tanungin kung mahal pa din ba nya ako tulad ng sinabi nya sa airport noon,pero parang ang iba naman ng dating ko nun.

“Uhm. Medyo okay? Bakit? Anong nangyari?” ani ko at mas lumapit. Nagtataka na din ako kasi wala si Mamoru.

“Uhm. Two months ng patay si Mamoru.” ang mahina nyang sagot. Nagulat ako at hindi ko alam ang sasabihin.

Magsasalita na sana ako ng may lumanding sa mukha at katawan ko. Damn! Ang lagkit!

“Ehe! Leesan!” ang parang kabuting biglang sulpot ni Koukii sa likod ni Kii.

“Omo! Koukii-chan!” ang shock na sabi ni Kii at binuhat si Koukii.

“Ehe! Koukii! Shoot!!” ang masayang sabi ng bata. Natawa na lang ako.

“Kakagawa ko lang ng cake na yan eh!” maktol ni Kii at tumayo.

“Its okay. Uuwi na lang ako.”

“No. Maligo ka na lang dito. Labhan ko saglit at idryer yang damit mo.” ani Kii. Hindi na ako pumalag pa,dahil gusto ko din naman ang idea na yon.

Naligo na nga ako sa Cr,at ng matapos ay saka ko lang napansin na walang towel. Meron pero sobrang liit,parang pambata. No choice naman ako kaya itinapis ko na.

Lumabas ako ng banyo. “Kii! Nasan na yung mga dam–”

“UWAAAHHH!!” napalingon ako,si Koukii tumatakbo papunta sa akin. Pagtingin ko nasa pintuan si Kii at may apat na babaeng kasama,bigla akong nahiya.

“Sore wa watashi no monoda!

Watashi ni sono taoru o ataeru“ ang paulit ulit na sinasabi ni Koukii habang hinihila ang towel sa akin.

(Thats mine! Give me back my towel)

“No! Wait! Ahh Kii! Help me!” at nahubad sa akin ang towel kaya napabalik ako sa banyo.

“Arigatou guzaimasu Leer-chan!” ani Kii ng inihatid ako sa labas ng bahay nila. Ginabi na ako at kailangan ko ng umuwi. “Salamat sa adobo,nasarapan silang lahat,sayang wala si Chibikii.”

“No prob! O pano,uwi na ako.” kumaway sya at nagsimula na akong maglakad pauwi.

Worth it ang araw na ito. Nakikita kong may pag asa pa ako kay Kii,liligawan ko ulit sya. Pero,ano kayang ikinamatay ni Mamoru? Kawawa naman sya.

Paliko na ako ng madinig ko ang boses ni Jin. Gabi na ah? Nasa labas pa din sya? May sumagot na babae at nanakbo kaya nagulat ako. Anong nangyari?

“Pauwi ka na?”

“Huh? Oo! Ang ganda nun ah?” hindi ko mapigilang sabi.

“Yeah. Maganda nga,gusto ko sya pero hindi nya ako gusto.” namumulang sabi ni Jin. Wow? Nagba-blush?

“Ganon ba.” ani ko. Hanggang may dumaang lalaking naka bike at binati ata si Jin kasi tumango sya. Kaso namula ulit sya. Bakit ganon?

“Gusto ko din sya.”

“Huh?”

“Yung dumaang naka bike na lalaki.”

“Uso din pala dito mga bisexual?” wala sa sarili kong tanong.

“Oo,japanese culture,allows teens to have a crush on the oppositte and same sex. Nasa kanila na kung magiging gay,bi o straight sila. Pero ako,nagkakagusto lang,pero lalaki pa din.”

“Ah.. O sige,uuwi na ako.” ani ko. Medyo weird din pala dito sa japan.

“Pwede ka bang maging kaibigan?” aniya at sumabay sa akin sa paglalakad.

“Oo naman. Basta ba hindi ka basagulero.”

“Basagulero ako eh.”

“Edi hindi pwede.”

“Uhm,san ka galing nga pala?” aniya at nilingon ko siya. Ganito ba kakulit ang isang ito?

“Kina Kii Aino.” sagot ko.

“Fakku! Tawagoto! Crush ko pinsan nun!”

Si Chibikii? Hanep,ang daming crush ng isang ito ah?

Nang makarating sa bahay ay diretso tulog na ako. Masayang masaya ako para sa araw na ito.

kawaii eighteen!

LEER –

Isang linggo na ang nakalipas,at isang linggo na yung huling nakita ko sina Kii at Chibikii. Ang daming pinagawa ni Dad,yun pala ang pansamantala kong trabaho ang tapusin ang mga pending nyang paper works.

Medyo lumalamig na din dito sa Japan dahil palapit na daw ang winter. Umiinom ako ng chocolate ng tawagin ako ni Dad.

“Son,kabisado mo na ba ang mga lugar dito? Makikisuyo sana akong ikaw na ang mamili sa Juuban Town Shopping District.”

“Okay,Dad.” at iniabot nya sa akin ang pera.

Paglabas ko ay agad akong nakaramdam ng lamig. Shirt at short at tsinelas lang ang suot ko,wala naman kasi akong jacket na kasing kapal ng mga suot ng mga taong nakikita ko ngayon.

Malapit na ako sa Juuban Town Shopping District ng may tumawag sa akin,si Jin pala at naka winter attire na ang mokong.

“San ka pupunta?” anito na ngiting ngiti,halata din ang pamumula ng pisngi. Gwapo din tong gagong to eh.

“Mamimili. San ba may mga mura?” ang tanong ko naman.

“Samahan na kita. Ano ba mga bibilhin mo?” ani Jin at nagsimula na kaming maglakad. Makulimlim ang langit at ang dami pa ding tao.

“Mga pagkaing pwede i-stock at mga iba pa. Saka magpapadala din ako ng mga noodles at chocolates sa mga kaibigan ko sa Pilipinas.” ang sagot ko naman.

“O sige,tara!” namangha ako dahil may mga mura ngang bilihin. Ang dami kong napamili at panay ang pasalamat ko kay Jin ng nasa tapat na kami ng bahay.

“I suggest huwag kang lumabas ng bahay kung ganyan ang damit mo. Mukhang mag snow na.” nakapamulsang sabi ni Jin. Astig talaga ng isang to,may band aid pa sa ilong.

“Salamat ulit.” ani ko at tatalikod na ng tawagin ulit nya ako.

“Leer. Kung pupunta ka sa Aino Resedence,sabihan mo ako. Sasama ako.” ang nahihiya nyang sabi na ikinangiti ko.

“Sige,add mo ako sa facebook para ma message kita.” at pumasok na ako sa loob ng bahay. Pagpasok ko pa lang ay nag snow na agad. Napatingin ako sa bintana. Ang ganda ng snow!

Don’t get me wrong there,hindi pa talaga ako nakakakita ng snow,matagal na akong kinukumbinsi ng mga kamag anak ko sa england na magbakasyon dun pero tumatanggi palagi ako,kahit na sinasabi nilang umuulan daw ng snow dun.

Umuulan nga ba dun ng snow?

Tuwang tuwa si Dad sa dami ng pinamili ko. Umakyat na ako sa taas para ikahon ang mga ipapadala ko,dadagdagan ko pa yan.

Kinabukasan,maaga kong sinimulan ang pag encode at repaso sa mga papeles. Umuwi si Dad ng lunch at may dalang jacket. Natuwa ako dahil ang ganda nito at mukhang masarap isuot.

“Yung kaibigan mo,nasa labas, mamayang gabi mo na tapusin yan.” ani Dad. Tumango ako at isinuot ang jacket. Lumabas ako,ang kapal na ng snow. Pagtingin ko sa gate nandun si Jin.

“Oh? Anong ginagawa mo dito?” tanong ko at lumapit.

“Narinig ko kay Chibikii sa school na aalis daw silang magpinsan ngayon. Samahan natin?”

“San daw?” excited kong tanong.

“Ewan.”

“Praning! Tara na nga.” at naglakad na kami. Kahit umuulan na ng snow ang dami pa ding tao.

Pagdating kina Kii ay kakalabas lang nilang dalawa ni Chibikii.

Nanlaki ang mga mata ni Chibikii at biglang namula.

“Nani o koko de yatte iru?” ani Chibikii.

“Imu koko ni anata no tame ni.” sagot ni Jin dito at napanganga ako.

“Dama~tsu!” lalong namumulang sabi ni Chibikii.

“Watashi manatagasuki!” nakangising sagot ni Jin.

“Ano daw?” ang baling ko kay Kii na natatawa.

“lambingan na nila yan. What are you two doing here?” sagot at tanong ni Kii. I clear my throat,parang pakiramdam ko may nagbara kasi sobrang lapit nya sa akin.

“May pupuntahan ba kayo? Sama kami.” ang sabi ko naman. Tumigil ang dalawa sa sagutan at nilingon kami ni Kii.

“Pupunta kami sa Aoyama Cemetery,dito lang din sa Tokyo. Dadalawin namin ang puntod ni Mamo-chan.” malungkot nyang sagot. Mahal nya pa si Mamoru,ang sakit lang.

“Sama kami.” ani Jin

“I hate you! Nagtatagalog ka pala!” singhal ni Chibikii.

“Kasi nandito si Leer-kun.” sagot ni Jin.

“Akala ko Shaoran ang pangalan ng crush mo?” taka kong tanong kay Chibikii na lalong ikinapula nito.

“Im Shaoran Jin.” si Jin ang sumagot. “At crush ko din sya.”

“Mauubos ang oras natin dahil sa inyong dalawa. Lets go.” at hinila ako ni Kii. Kahit naka gwantes sya para pading may kuryenteng gumapang sa katawan ko galing sa kanya.

“Hayabusa na ang sakyan natin para madali tayong makarating.” humahabol na sigaw ni Jin.

“Ano yon?” tanong ko kay Kii.

“Japans Bullet train.” sagot nito.

At ng makasakay nga kami ay na excite ako. Ang bilis nga! Walang sinabi ang MRT at LRT ng pilipinas.

“Were here.” nasa tapat na kami ng isang lumang sementeryo. Kakaiba ang sementeryo dito kumpara sa Pinas.

Pumasok kami sa loob,nauna sa paglalakad sina Kii at Chibikii kaya nakasunod lang kami ni Jin.

“Famous ang sementeryong ito pag spring,kasi tumutubo na ang sakura tree o cherry blossom,madaming tao ang bumibisita.” ang kwento ni Jin.

Tumigil kami sa tapat ng isang puntod. Lumuhod sina Kii at Chibikii para ilagay ang bulaklak na kanina pa nila dala.

“Anong dahilan ng pagkamatay niya?” ang hindi ko mapigilang tanong.

“Leuchemia.” sagot ni Kii at tumayo sa harap ko. “Naging kami dahil yun ang hiling nya,ang samahan ko sya sa mga huling sandali ng buhay nya. Kaya kahit nasasaktan na kita ay hindi ko sinabi sayo.”

Parang piniga ang puso ko. Hindi ako nagsisisi na nagparaya ako,dahil may tao naman pala akong napasaya.

“Sorry.” ang tanging nasabi ko na lamang.

“Nagpapasalamat sya sayo. Actually he left a letter for you. Ngayon ko lang naalala,mamaya ko ibibigay pag uwi natin.” ani Kii na nakatingin sa puntod.

“Why would he do that?”

“I don’t know. Malakas ang pakiramdam nya na pupunta ka dito. Don’t worry taglish ang sulat,I told him not to write it in Hirigana and Kanji.”

Pagkagaling namin dun ay agad din kaming umuuwi,mas tumitindi kasi ang pag ulan ng snow. Habang nasa byahe ay iniisip ko pa din si Mamoru.

Kahit naman siguro ng umpisa pa lang sinabi na ni Kii ang dahilan ay maiintindihan ko pa rin. Sa tagal ng pagmamahal ko sa kanya,napatunayan kong kahit ano kaya kong isakripisyo. My love for him is selfless.

Naalala ko tuloy yung last mission ko as agent. Kung paano magmakaawa si Kii dun sa lalaki para sa buhay ni Mamoru. Halos mamatay ako nun sa sakit na makitang tumatangis sya para sa ibang tao,but I think,I still did the right decision. Wala akong pinagsisisihan,dahil ang sakripisyo ko pa lang iyon ay may napasaya naman akong tao.

Pagkauwi namin ay ibinigay na ni Kii ang sulat at nagpasalamat sila,naglakad na kami ni Jin pauwi.

“You love him right?” ani Jin habang naglalakad kami kaya nilingon ko sya. I won’t deny it. “I thought you’re straight.”

“Hindi porket nagmahal ako ng bakla ay bakla na ako. Ive been loving Kii for almost 5 years.” sagot ko.

“Im not judging. Youre just like me,ang pinagkaiba natin,pati sa lalaki nagkakagusto ako but I dont consider myself as gay. Mas lamang pa din ang pagkagusto ko sa babae,kaso kay Chibikii ako tinamaan.” aniya na nakangiti. Nakikita ko ang sarili ko sa kanya.

“Nakipagsex ka na ba sa babae?” curious kong tanong. Bigla syang namula at nag iwas ng tingin.

“Oo,two times lang. Eh ikaw?”

“Isang beses pa lang din,nung 3rd year high school. At si Kii na ang gusto kong sumunod at maging huli.” nakangiti ko ding sagot. “Eh sa lalaki?”

“I never imagined myself na nakikipaghalikan at nakikipagsex sa kapwa ko lalaki.” sagot nya. “Teka,tagal mo na pala syang mahal,wala pang nangyari sa inyo?”

“Because I respect him. Nako,pag dumating kayo sa ganung punto magbabago ang isip mo,lalaki pa din si Chibikii,kung ano gagawin nya sayo,dapat gawin mo din sa kanya.” sabi ko naman.

“P-pero,hindi ako marunong sumubo!” ang nahihiya nyang sabi na ikinatawa ko.

“Matututunan mo din pag actual na.” ang pagbibiro ko sa kanya.

Tumigil sya sa paglalakad kaya nilingon ko siya. Seryoso syang nakatingin sa akin. Naku,baka napikon ang isang ito.

“Then teach me. Gawin natin para matuto ako. Isusubo ko ang sayo.”

Napanganga ako. The heck?

“That was just a joke.” ang kinakabahan kong sabi.

“Im not joking. Seryoso ako. I want to do it. Isang beses lang Leer-kun and lets forget what happened. Ituring na lang natin iyon na boy bonding.” namumula nyang sabi.

Napalunok ako. Susubukan ko ba? Isang beses lang naman,walang mawawala dahil pareho kaming lalaki. At hindi din naman siguro makakarating ito kina Kii at Chibikii.

“O-okay?” at pagdating namin sa bahay ay agad kaming nagpunta sa kwarto ko. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. First time ko ito sa kapwa lalaki at parang hindi ko alam ang nararamdaman ko.

“A-ako muna? Then ikaw pagkatapos ko.” aniya. Ibinaba nya ang shorts at boxers ko. Nanlaki ang mga mata nya at namula sya. Ako naman ay ang bilis na ng paghinga ko,inaatake na din ako ng init. “Ngayon lang ako nakakita ng ari ng ibang lalaki.”

Hinawakan nya ito at nilaro hanggang tumigas,itinaas ko ang jacket ko. Nang isinubo nya ito ay napaungol ako.

Fuck! Ang init ng bibig nya! Ang gwapo nyang sumubo. Shit! Anong nangyayari sa akin?

“Hindi ko kayang isagad. Ang haba at ang taba.” aniya at nilaro ito. “Tama ba ginagawa ko?”

“Sipsipin mo.” ang pabulong kong sabi. Muli nya itong sinubo at sinamahan nya ng pagsipsip. Hindi ko na mapigilan,hinawakan ko ang ulo nya at ako na naglabas pasok ng akin sa bibig nya hanggang sumabog ako.

“Shit! Ganun pala lasa!” aniya na nilunok lahat ng katas ko. Habol ko pa din ang paghinga ko. “Ikaw naman.”

Ibinaba na nya ang pants at brief nya. Tigas na din ang kanya. Tinitigan ko ito. Gagawin ko ba?

Hinawakan ko at napaungol siya. Dapat maging fair ako. Ginawa nya sa akin at dapat gawin ko din sa kanya. Pagkatapos ay kakalimutan na naming nangyari ito.

“Son? Nandyan ka na ba? Kasama mo ba ang kaibigan mo?” boses ni Dad sa labas.

“Opo. Why?”

“Bilisan nyo dyan. Naghanda ako ng makakain.” at umalis na si Dad.

“Huwag na lang Leer-kun. Atleast alam ko na pano gawin,I’ll just jerk when I get home.” ani Jin,inayos ang sarili,ngumiti at kumindat sa akin. Naguilty tuloy ako.

“Are you sure? Pwedeng ako na mag jerk sayo?” nahihiya kong alok.

“Lets just jerk together pag may time na ulit tayo mag bonding.”

“Okay. Tara na sa baba.” sabi ko na lamang.

“Uuwi na lang din ako. Basahin mo na yung sulat.” at inihatid ko na sya sa labas. Kumain muna kami ni Dad,nagtaka sya kung bakit umuwi na daw ang kaibigan ko,but I told him na hinahanap na ito sa bahay nila.

Pagkatapos kumain ay muli akong umakyat ng kwarto,humiga sa mababa kong kama,binuksan ang sulat ni Mamoru at binasa ito.

Leer-san,

Im sorry If hiniram ko sa iyo si Kii ng walang paalam. Im dying and I want to be with him until the day I die. I love him but he loves you,and I know you love him more than I love him. I know that weve hurt you and Im so sorry for that. Thank you for saving my life,Kung nabasa mo na ito,it only means na wala na ako. Please,pasayahin mo ulit si Kii,alam kong kayo talaga ang para sa isa’t isa,ikaw lang ang makakapag pasaya sa kanya. Again,sorry and thank you. Hanggang dito na lang coz nahihirapan akong mag tagalog at english.

Sincerely yours,

Chiba Mamoru.

Itiniklop ko ang sulat at tumingin sa kisame.

Huwag kang mag alala Mamoru. Kahit hindi mo sasabihin,papasayahin ko talaga si Kii. Maraming salamat din.

AN/ TWO CHAPTERS NA LANG TO,KAYA MAG COMMENT KAYO! HAHAHA! :D

kawaii nineteen!

KII —

MOSHI MOSHI MINGNA! At last! My Pov na ulit ako! Times fly when youre really happy. Why am I happy? Syempre because of Leer-san. Almost everyday kaming magkasama,nagulat talaga ako ng sinabi ni Chibikii na nagkita sila nito sa Juuban Park. I thought he was joking,but one day may nag doorbell,paglabas ko nasa gate siya holding a paper bag. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko nun. Sya lang talaga ang nakakapag abnormal ng tibok ng puso ko.

Nung start ng winter nagpunta kami sa Aoyama Cemetery with Chibikii and Jin. Dinalaw namin ang puntod ni Mamochan. He’s a special friend,Im not regretting na mas pinili ko muna sya. Kinwento ko kay Leer-san ang lahat,at tulad ng inaasahan ko,naintindihan nya.

What really bothers me ay yung mga kaibigan namin sa Pilipinas,baka masama ang loob nila sa akin dahil pinili ko si Mamochan dati. Pero siguro pag nagpaliwanag naman ako ay maiintindihan nila.

I love Leer-san. And Im just waiting again for him to ask me if I could be his boyfriend. Ofcourse! Pag nangyari yon ay agad ko siyang sasagutin.

Nandito ako sa kwarto ko,nasa bintana at nakatingin sa Sakura tree na napaka ganda,spring na kaya tumubo na sya. If youre going to ask where’s Oto-san and Mama,nasa ibang bahay sila. Ako,si Chibikii at Koukii lang ang nandito sa bahay na ito.

Nadinig ko ang takbuhan sa labas ng kwarto,probably si Chibikii at Koukii,they are always like that. Parang kami ni Chibikii nung una. Tumayo ako at binuksan ang pinto.

Tumakbo pababa ng hagdan si Koukii,napatigil si Chibikii sa tapat ko na ikinanganga ko.

“What’s with the pink hair?” tanong ko. He dyed his hair pink! Parang cotton candy na ang buhok nya! Bigla akong nagutom at naglaway.

“Para partner sa Sakura season.” aniya. “Omo! Nakatakas na si Koukii! Kanina pa niya gustong lumabas hindi ko lang pinayagan.”

“Lets follow her!” sabi ko. Ewan ko ba dun sa pinsan namin,lahat ng makakita sa kanya ay nahuhumaling. Hindi pa sya makapag salita ng buo,kung ano nadinig nya,uulitin nyang sabihin. Bunsong kapatid sya ni Chibikii,at laging nangyayari ito,nawawala sya sa bahay at hindi namin alam kung saan pumupunta.

Nung unang nangyari yon,umuwi sya ng may dalang mamahaling babasagin na manika at mga candies na pinag agawan namin ni Chibikii.

Paglabas namin ng bahay ay parating naman sina Leer at Jin. Ang gwapo ni Leer lalo! Kailan nya ba ako tatanungin?

“San kayo pupunta?” tanong ni Leer.

“Susundan namin si Koukii.” sagot ko. Binati ni Jin si Chibikii sa pink hair nya at nag sagutan na naman ang dalawa.

“Tara na! Baka kung mapaano ang batang iyon.” ani Leer,inakbayan nya ako at nagsimula na kaming maglakad. Sa pangatlong block,nakita namin si Koukii na nasa ibabaw ng pader na bakod,binabaybay nya ito. Tatawagin sana ni Leer pero pinigilan ko sya. Para na naman akong nakuryente ng mahawakan ko ang braso niya.

“B-bakit?” aniya na namumula,and I bet namumula din ako.

“We want to know kung saan sya nagpupunta.” sagot ko at nilingon ang dalawa pa naming kasama na nanlaki ang mga mata. Tiningnan ko ang tinitingnan nila at halos mahimatay ako.

Nadulas si Koukii at nahulog. Pero nagulat ako ng safe syang lumapag na may maliit na payong. Humagikgik pa sya.

“The hell? San galing yung payong?” gulat na reak ni Leer.

“Ayan! Lumiko sya sa kaliwa. Lets go!” ani Chibikii. Agad kaming sumunod.

Pagliko namin narinig naming tumatawa si Koukii. Dinidilaan ng malaking bulldog ang mukha nya.

“Ang laki! Baka sakmalin sya!” takot na sabi ni Jin. Napalunok ako,ang laking aso nga.

“Sayonara! Ehe!” ani Koukii sa aso at tumalon talon palayo.

“Kadugo nyo ba talaga yan?” reak na naman ni Leer. Tiningnan namin sya ng masama ni Chibikii.

“Hala! Lumiko naman pakanan!” bulalas ni Jin. Hindi kami makatakbo dahil nakatingin sa amin ang aso.

“Dai jobu doggie!” sabi ko sa aso,bigla itong kumahol at tumayo.

“Takbooo!!” sigaw ni Leer at agad akong hinila. Hinabol kami ng aso at sobrang kabado ko. Hindi pa ako nakakagat ng aso kahit kailan!

Nailigaw namin ang aso. Umakyat kami sa puno. At sa di kalayuan nakita naming pumasok sa gate ng malaking mansyon si Koukii.

“Kamag anak nyo nakatira dun?” tanong ni Leer habang yakap ako. Dinig na dinig ko mabilis at malakas na tibok ng puso nya,tulad lang ng sa akin.

“Hindi!” sabay naming sagot ni Chibikii. Nang bumaba kami ng puno ay tulala pa din ako. Parang gusto ko ng ako na mag alok kay Leer na maging boyfriend ko sya,parang sasabog na kasi ang dibdib ko.

“Lets go!” tumakbo si Jin papasok sa gate at sumunod kami.

“Delikado ’to. This is trespassing.” ani Leer ng makapasok kami sa bakuran. Parang walang katao-tao ang bahay.

“Wala ng atrasan!” at binuksan ni Chibikii ang front door. Nanigas ako bigla sa kaba. Pero laking gulat ko ng pinag intertwine nya mga kamay namin.

Kilig much!

“Tara.”

“Ehe! Ehe! Domo arigatou!” boses iyon ni Koukii. Nasaan kaya siya? Ang lawak ng bahay. Pare pareho kaming parang nasisilaw sa nagsusumigaw nitong karangyaan.

“Youre no amakute kawaī

on’nanoko“ sabi ng boses ng isang lalaki.

(Youre a sweet and kawaii little girl)

“Nasa dining room!” ani Jin at itinuro ang dining room.

“kawaī ehe!” (cute.)

Lumapit kami at sumilip sa pinto ng dinning room.

“no doko no goryōshin” matandang lalaki pala kausap ni Koukii. Nagkatinginan kami.

(Where’s your parents?)

“ryōshin ehe!” (parents.)

Pumasok ako at pinutol na ang pag uusap nila. Masyado ng nakaka abala si Koukii.

“Koukii-chandesu! Ie ni kaeru koto ga deki, Imu gomen misutā” (Koukiichan! Lets go home!)

Napatingin sa amin ang matandang lalaki at ngumiti.

“Mukhang mabait.” bulong ni Leer sa akin.

“sono daijōbu, anata wa kanojo no kazokudesu ka? Watashitachi

o“ sabi nung matanda. (Are you her friends?)

“mōshiwakearimasenga,

ketsugō no sonshō no tame ni“ ang sagot ko naman. (Im sorry,but we have to go home.)

“watashitachi wa iku,shinakereba naranai” ani ng matanda. (Come and join us.)

“Wala akong naintindihan.” sabi ni Leer. Napatingin sa kanya ang matanda at ngumiti.

“May filipino pala dito. Come join me and Koukii. Im a half Filipino too.” anito.

Wala kaming nagawa kundi ang maupo sa mahabang dinning. Kinarga ko si Koukii para hindi na mangulit.

“Kayo ba ang parents nya?” itinuro kaming dalawa ng matanda. Sabay kaming umiling ni Leer. Hay nako,kung pwede nga lang akong magpabuntis kay Leer eh. “Haha! Anyways,Im Kino Minomoto,a bussinessman,lahat ng pamilya ko nasa USA na.”

“Ganun po ba? San nyo nakilala si Koukii?” ang tanong ni Chibikii. Napalingon ako,pasimpleng umakbay sa kanya si Jin. Paraparaan?

“Are you a couple?”

“Yes” sagot ni Jin.

“No.” sagot ni Chibikii. Natawa ang matanda at bumaling sa amin ni Leer,busy sa pagkain ng candy si Koukii.

“Eh kayo?”

“Malapit na.” ang halos sabay naming sabi ni Leer. Nagkatinginan kami. Ewan bakit yon ang sinabi ko at bakit yon din ang sinabi nya.

“Hahaha nakakatuwa kayong apat. Anyways,nakilala ko si Koukii sa isang candy shop sa tabi ng Crown Arcade. Nacute-an ako,binigyan ko ng candies,at sinundan nya pala ako dito sa bahay. Natuwa ako at binigay ko sa kanya yung doll na nagkakahalaga ng 2million yen.” anito. Pakiramdam ko lumuwa ang mga mata ko.

“2million yen?” gulat na sabi naming apat at napatingin kay Koukii na parang nahihirapang kumuha ng candy. Bigla nyang nabitawan yung doll,bumagsak ito sa lapag at nabasag.“

“Patay!” sabi ni Leer,na gaya ko ay namumutla na din.

“Naku! Naku! Napaka careless mong bata ka! Ayusin natin ito at magagawa pa ito.” tumayo si Chibikii at natatarantang pinagdikit ang mga parts na nabasag,nakanganga lang ako the whole time. “Jin-chan! Hand me the glue or duck tape.”

“Wala akong glue at duck tape!” at tumulong na din si Jin.

“M-may ipon ako,ako magbabayad.” ani Leer. Si Koukii tumatawa,ang sarap ihagis ng batang ito.

“Its okay. Manika lang naman yan.” nakangiting sabi ni Mister Minomoto kaya natigilan kami.

“P-pero,ang mahal nun!” nangangatog kong sabi.

“Okay nga lang. 2million yen nga iyan,nung 1960’s pa. Pero ngayon mababa na yan,mga nasa 500 yen na lang.”

“WHATTT?!” kinabahan kami para sa wala? Ano to? Spoof? May hidden camera ba?

“HAHAHAHAHAHA! Im sorry kung natakot kayo. Para makabawi ay kayo na lang ang gumamit ng gift check ko sa Nasu Onsen,lima yon,mga kaibigan ko sana ang kasama ko pero parepareho kaming tinamad.”

“Totoo?” ani Jin.

“Baka joke na naman yan.” naka ismid na sabi ni Chibikii. Halos maluha na sa kaligayahan si Mister Minomoto. Lakas tama lang.

“No,at sa isang araw na ang expiration nun. So I suggest na pumunta na kayo bukas. Kasama na dun ang lodging at pagkain.” anito na nagpunas ng luha ng kaligayahan.

“Last mo na yan. Kinabahan kami dun ah.” biro ko dito at tumawa ulit.

“Nasu Onsen? Ano yon?” as ever,wala nga palang alam dito sa Japan si Leer.

“Nasu Onsen is a hot spring resort in the highlands below Mount Nasudake. The atmopsheric Shika no Yu indoor bath with multiple wooden tubs of varying temperatures is outstanding. Maganda at masarap doon.” sagot ni Mister Minomoto.

“Volcano kasi ang Mount Nasudake,kaya may hot spring.” dagdag pa ni Jin.

“Ah. Mukhang exciting! Ive never been into hot spring.” ani Leer na tumatango tango pa.

Napangiti ako,biglang may maitim akong balak. Mukhang bukas ko na magagawa ang gusto ko kay Leer,kailangan maging kami na hihihi!

AN/ SORRY KUNG NA BORED KAYO DITO,BAKA HINDI NYO DIN NAGUSTUHAN JUST TELL ME. BUKAS NA PO ANG LAST CHAPTER NITO,SALAMAT SA MGA SUMUBAYBAY.

Kawaii FINAL!

NOTE: MARAMING SALAMAT PO SA SUMUBAYBAY SA KWENTONG ITO MULA UMPISA :) HINDI SYA MAHABA,HINDI SYA MABIGAT,PERO ISA ITO SA PABORITO KONG NAGAWA KO. HINDI MAN MARAMI ANG READS AT COMMENT,MAIPAGMAMALAKI KO ANG KWENTONG ITO,DAHIL HULSAM SYA,AT NASA DULO ANG SPG. Thats a achievement for me. Again,THANK YOU VERY MUCH! =)

===========================

Adrenaline rush hit me,hindi ako nakatulog sa sobrang excitement! Bakit hindi,naiimagine ko kasi na kaming dalawa lang ni Kii ang nasa iisang tub sa hot spring. At saka nakapag desisyon na akong sa araw na ito ay kailangan maging kami na. Kinuntsaba ko na nga sina Jin at Chibikii kahapon pag uwi namin galing kina Mister Minomoto.

Alas tres na ng madaling araw,nakahiga lang ako at dilat na dilat ang mga mata. Ina-anticipate ang mangyayari sa hotspring.

Shit! Bakit ngayon pa lang kinakabahan na ako? C’mon,I want this and I have to do this.

Napapitlag ako ng tumunog ang phone ko na nakaroaming. Pagtingin ko sa screen si Winji ang tumatawag kaya agad akong na excite. Hindi naman kasi ako gumagamit ng phone dito sa japan.

“Hello?!” ang excited kong bungad.

“Gising pa pala.” ani Winji at humagikgik.

“Hindi ako makatulog,Ji. Diba nga nasabi ko na sa inyong dalawa ni Kloyy?” ang sabi ko naman.

“Obviously,pareho kayo ng mga sinasabi ni Kii.” sabi pa ng isang boses na ikinangiti ko.

“Kloyy? Ano ’to? Conference? Bakit gising pa din kayo.”

“Tumpak!” Sabay nilang sagot na ikinatawa ko.

“Anong meron?” ani ko para makapag simula na ng usapan.

“Nakita namin ang mga pics na inupload mo sa facebook. Were glad na masaya ka dyan. Sino yung red head guy?” ani Winji. Nagtataka tuloy ako kung hindi ba sya sinisita ni kuya Uriel,pati tong si Kloyy,nasan ba si Auel? I mean si Kein? Ay hindi! Si Clive pala! Ay ewan.

“He’s Jin. Manliligaw ni Chibikii. Pupunta kami bukas sa isang spring. Excited na nga ako.” nakangiti kong sabi kahit hindi naman nila ako nakikita.

“Nako,nimessage nga kaming dalawa ni Ji nyan ni Kii,nanghihingi ng sorry if pinili daw nya dati si Mamoru,akala nya galit kami. Kaya ayon,tinawagan din namin ni Winji kanina.” ang sabi naman ni Kloyy.

Mas napangiti ako,inaalala pala iyon ni Kii? Ang cute nya talaga.

“We told him na wala kaming karapatang manghusga,basta ba magpapadala sya ng Sushi at Teriyaki!” ani Winji.

“Beks pati Sashimi diba?” dagdag ni Kloyy at nagtawanan kaming tatlo.

“Kayo talaga. Hintayin nyo ang ipapadala ko. Sobrang miss ko na kayong lahat pati si Ujie.” hay! I miss Ujie calling me Papa Leer.

“Ay! Nako mga bestfriend naririnig ko na ang mga yabag ni Uriel,bye! I miss you Leer!”

“I miss you Leer,bye!” sabi din ni Kloyy at naputol na ang linya. Napatingin ako sa phone ko,buti pala ini-on ko ang roaming nito.

At ayon,ngingiti ngiti ako hanggang sa nakatulog na.

Nagising ako na parang may tumalsik sa akin na kung anong bagay. Tamad na idinilat ko ang mga mata ko at tumambad sa akin ang apat. Si Kii,Jin,Chibikii at Koukii.

“Sabi ni tito gisingin ka na daw namin. Geez! Bakit ano yan?” ani Kii at napatingin sa gitna ko,agad ko itong tinakpan ng unan. Humalakhak naman sina Jin at Chibikii.

“Hintayin ka namin sa baba,umalis na din Dad mo.” ani Jin.

“Mo! Mo! Ehe!”

“My gawd! Koukii-chan lahat inuulit mo.” sita ni Chibikii sa kapatid.

“Sige,hintayin nyo ako,magbibihis lang ako.” at magkakasabay na silang lumabas ng kwarto. Excited na ako sa plano namin nina Chibikii at Jin.

Matapos makapag bihis ay bumaba na ako at naabutan ko silang nanonood ng Tv.

“Lets go! Excited na ako sa hotspring!” ani ko,tumayo na sila,lumabas na kami at inakbayan ko si Kii. Talagang nadagdagan na ang height nya.

“Train station na tayo. Medyo mahabang byahe ito.” ani Jin at hinila si Chibikii. Pumalag tuloy si Koukii na karga ni Chibikii,lumapit ako at kinuha ang bata at inilagay sa batok ko tulad nung una.

“Ito,ito! Ehe!”

“Kakasama nya sa atin matututo na din yan magtagalog.” sabi ni Kii at napangiti ako.

“Then thats good. Hindi na dudugo ang ilong ko pag nagjajapanese na kayo.”

Sa train ay magkatabi si Chibikii at Jin na nakaharap sa amin ni Kii. Panay ang picture namin hindi pa man din kami nakakarating sa hot spring. Wala ding saysay kung tingnan ko ang dinadaanan namin dahil sa sobrang bilis ng train.

Hindi nagtagal ay nakatulog si Kii habang tulog din sa tabi nya si Koukii. Inihilig ko ang ulo nya sa balikat ko.

“Kyaaahh! This is it!” at pinicturan kami ni Chibikii. Napangiti ako. How I wish we could stay like this forever.

Mamaya,tatapusin ko na ang paghihirap ng damdamin ko. Kailangan bago kami bumalik sa Juuban ay kami na ni Kii.

Nang makarating kami ay namangha na naman ako. Ang ganda ng Mount Nasudake. Naalala ko tuloy ang Mount Mayon.

“Atlast! Nasu Onsen! Here we come!” at nag unahan papasok sina Jin at Chibikii. Sinabi ni Kii sa receptionist ang pangalan ni Mister Minomoto at agad binigay sa amin ang mga magiging susi ng gagamitin naming kwarto.

Ngayon lang ako nakapasok sa talagang japanese house. Lahat kahoy,at ang mga pinto na sliding ay papel. May mga nakasabit din sa mga bawat dingding. It really gives you the feel of old japanese time.

“Uhm,Kii.” ani ko ng naglalakad kami. Karga nya si Koukii na natutulog. Nilingon nya ako agad.

“Why?”

“Pwedeng sa isang kwarto tayong dalawa?” ani ko at napakamot sa batok. Kita kong namula sya.

“Ayoko! Pervert!” sabi ni Chibikii.

“Ano bang problema mo? Crush kita,crush mo ako. So,pwede tayong mag sama sa kwarto,don’t act like a virgin,nahalikan na kita kagabi,remember!?” sagot ni Jin. Laglag pangang nagkatinginan kami ni Kii.

The fuck? Ang bilis ni Jin ah?

“Ugh! Shut up.” namumulang sabi ni Chibikii at gusto ko ng matawa.

“Chibi,mas okay siguro yon,kasi kami din ni Leer ang magsasama sa isang kwarto.” ang mahinang sabi ni Kii.

“Seriously?”

“Don’t worry,we won’t do anyharm,sa amin si Koukii.” nakangisi kong pagsingit. Saka ako kumindat para ipaalala ang aming mission impossible.

Pumasok na kami sa kanya kanyang kwarto. Maganda ang kwarto,malinis kahit luma na. Tama nga sila,mga japanese ang isa sa pinaka malinis na tao,at nakikita ko naman iyon sa mga kasama ko.

“Ang ganda dito.” ani ko.

“Yep. Mamayang after lunch na lang tayo maligo.Pwede tayong mamasyal sa paligid at sa labas.” ani Kii at inilapag sa higaan ang tulog na si Koukii.

“Talaga? Gusto ko yan! Picturan natin lahat at ipost sa facebook.” ani ko at humiga sa tabi ni Koukii. “But before that,matutulog muna ako. Napuyat ako kagabi.”

Hindi sumagot si Kii,ang tahimik ng paligid,tanging malakas na tibok ng puso ko at paghinga namin ang naririnig ko.

“M-matutulog din ako. Napuyat din ako kagabi sa tawag nina Winjichan at Kloyychan.” aniya.

“Edi dito ka sa tabi ko. Don’t worry wala akong gagawing masama. Alam mo yan.”

“Baka ako ang makagawa.”

“Huh? Anong sabi mo?”

“Wala,sabi ko hihiga na din ako.” aniya. Napangiti ako,nadinig ko kaya ang sinabi nya,kumalabog pa nga ang dibdib ko eh,para akong na excite.

Shit! My hormones are activating again.

Ang lakas ng tibok ng puso ko. Nilingon ko si Kii na nakatihaya ngunit nakapikit. Nasa gitna namin si Koukii.

“Can I hug you? I missed you so much.” pabulong kong sabi. Im hoping that he won’t slap me on the face.

Without saying a word,umurong pa sya palapit. I stretched my hand and reach for him. Hindi ko sya mayakap ng maayos dahil nasa gitna namin si Koukii. But its okay,ang mahalaga ay parehas kami ni Kii ng iniisip at nararamdaman. And then I fell asleep.

Naalimpungatan ako dahil sa hagikgikang nadidinig ko. Pagmulat ko eh pinipicturan ako ni Chibikii. Napabalikwas ako ng bangon,tiningnan ko ang tabi ko,wala na si Kii at Koukii.

“Anong oras na? Nasaan sila?”

“Theyre in the eating area Leechan. Lets go,after we eat mamamasyal tayo. May lake na malapit dito.” sagot ni Chibikii.

“Okay,gutom na din ako eh. Si Jin?”

“I don’t know. Probably activating his pervertness!”

“Sagutin mo na kasi.”

“Mauna muna kayo ni Kii.” sagot nya na ikinangisi ko.

“Yung plano ah?”

“Ai ai Leersama!” at yumuko pa sya. Ang kulit talaga nito,walang pinagbago.

Lumabas na kami at nagpunta sa eating area. Napansin kong kami lang ata ang customer ng spring.

“I thought sikat ito? Bakit tayo lang ang tao?” tanong ko at naupo na. Ang baba ng mesa kaya paluhod ang pag upo,ang sakit sa tuhod at paa. Paano kinakaya ng mga hapon ang umupo ng ganito?

“Kasi tayo ang nauna.” sagot ni Kii na hindi tumitingin sa akin. May nagawa ba ako habang natutulog kami? Shit!

“Lets eat! Arigatou!” ani Chibikii matapos magdasal. Tahimik kaming kumain. Iniisip ko kung ano bang ginawa ko habang natutulog at bakit hindi ako tinitingnan ni Kii.

“I suggest na sa gabi na lang tayo maligo sa hot spring para mas masarap. Sa lake muna tayo maligo after this.” ani Jin habang kumakain,lahat kami nag agree. Mas mukhang romantic nga naman pag gabi,at saka iyon ang plano namin.

Pagkatapos kumain ay nagpunta kami sa lake. Ang laking lake naman nito,wala bang buwaya dito? Para syang taal lake.

“Safe ang lake na yan dahil mejo warm sya. Tara ng maligo.” ani Jin at agad naghubad,boxer lang ang itinira,napatingin ako kay Chibikii,he’s blushing. Ngayon nya lang siguro nakita ang katawan ni Jin.

“Ako din!” tumakbo na din si Kii sa lake at naglalangoy. Si Chibikii ang taga picture sa kanila habang nakikipag usap naman ako ng kapraningan kay Koukii.

“Tara na Chibi!” ani Jin. Umahon pala ang mokong. Hinanap ng mga mata ko si Kii,hindi ko sya makita sa Lake,kinabahan agad ako at napatayo.

“Jin! Si Kii?”

“Ha? Lumalangoy syempre!” at nakita ko sa malayo na kumakawag kawag si Kii.

“Shit! He’s drowning!” natakot ako. Agad akong tumakbo papunta sa lawa at lumangoy.

Hindi sya pwedeng malunod,hindi sya pwedeng mawala sa akin. Tang ina,sa mga misyon ko dati as agent hindi ako natatakot,ngayon lang.

Nang malapit na ako kay Kii ay bigla syang lumubog kaya kinailangan kong sumisid para makuha sya. Nakita ko syang nakapikit na,lumangoy ako palapit sa kanya at niyakap sya saka ko inangat pataas sa tubig at lumangoy na papuntang pampang.

“OMO! Kii! Nakalimutan kong hindi ka marunong lumangoy!” hysterical na sabi ni Chibikii.

“Ngoy! Ngoy! Kii”

Inilapag ko sya sa lupa. Natataranta na ako. What to do? Anong gagawin?

“CPR Leer! C’mon!” singhal ni Jin sa akin. Tama! Kailangan ko yung gawin.

Nipump ko ang dibdib ni Kii,he’s not responding.

“C’mon cutie,its not the time to die.” at nagpump ulit ako.

“CPR sabi eh!” sabay na sabi nina Chibikii at Jin.

“Okay!” ani ko. I pump him once more. “C’mon! Wake up! Hindi pa kita naaalok maging boyfriend ko!”

“Ang tagal ng CPR,mamamatay na yan.” ani Jin.

“Don’t say that!” bulyaw ko kay Jin. Hindi pwedeng mamatay si Kii,not now.

“Gusto mo atang mag reunion na sila ni Mamochan. CPR na!” dagdag pa ni Chibikii.

Bakit ganun ang dalawang to?

“Please don’t die. I love you so much.” bulong ko kay Kii,ayoko man pero nawawalan na ako ng pag asa.

I open Kii’s mouth. Inilapat ko ang labi ko. Shit! Ginapangan na naman ako ng kuryente.

Bumuga ako ng hangin at nipump ulit sya. Then binuksan ko ulit ang bibig nya,nilapat ko ang bibig ko at bumuga ng hangin.

He taste so sweet,ang lambot ng labi nya. And before I knew it,Im kissing him already,naramdaman kong pumasok ang dila nya sa dila ko. Nanlaki ang mga mata ko kaya bumitaw ako sa halikan.

“Totoo ba yung mga sinabi mo? Mahal na mahal mo ako at gusto mo akong maging boyfriend?” nakangiting sabi ni Kii,dilat na dilat kaya nilingon ko sina Chibikii at Jin. “I love you so much too,and yes,I want you to be my boyfriend.”

“Sorry,Leechan!” ani Chibikii at nag peace sign.

“Sorry bro. Nauna nya kaming kinausap kaya plano nya ang sinunod namin.” dagdag pa ni Jin.

Tumayo ako,itinayo ko din si Kii. Tinitigan ko sya,he’s so beautiful,I love everything about him.

“Hindi porket mahal na mahal kita ay papayag na ako na sinabotahe mo ang plano ko. Paparusahan kita.” and I kiss him. It was magical,ang hirap ipaliwanag.

“Kahit anong parusa pa yan.” aniya na nakangiti.

“Go to your room. Ang sakit sa mata.” reklamo ni Chibikii.

“Inggit ka lang,tara.” hinila ni Jin si Chibikii pabalik sa hot spring. Tahimik na tumakbo at sumunod sa kanila si Koukii.

“Kahit anong parusa diba?” sabi ko. Tumango sya. Magsasalita na sana ako pero tumingkayad sya at hinalikan ako.

“Baka ako pa magparusa sayo. Pasensya ka,hindi na kasi ako makatiis kaya nagplano na ako.”

“Ako din,para na kasing sasabog na ang dibdib ko eh.” at ako naman ang humalik sa kanya.

“Yan lang ba ang sasabog?” nakangisi nyang sabi.

“Pilyo! Halika at magpasabog na tayo sa kwarto.” at nanakbo kaming magkahawak kamay pabalik sa spring.

===> THE END!

All rights reserved by the author.

August 04,2014