Kismet: Chapter 1

“And the winner for 2013 Artists Circle Best Performance by an Actor in a Drama Series is Tristan Galvez!”

Isa sa pinakasikat na artista ngayon si Tristan Galvez. At 23 years old, nakakuha na ng maraming awards si Tristan dahil na rin sa natural nitong talento sa pag-arte. At isa rin siya sa pinakatinitiliang artistang lalaki ngayon dahil na rin sa angkin nitong kagwapuhan.

Pero maraming mga hindi magandang balitang kumakalat tungkol sa kanya ngayon. Lumalabas na unprofessional daw siya at palaging late dumadating sa set ng ginagawa niyang drama series na Kismet.

Katambal niya sa series na ’to si Andrea Martinez. Pero sa gabi ng awards night ay mag-isang pumunta si Tristan. Unang nabalita na sabay silang pupuna ni Andrea kaya nagtaka rin ang lahat kung bakit magkahiwalay silang dumating.

Nang tawagin ang pangalan nito bilang nanalo ng Best Actor award ay malakas ang palakpakan ng kanyang mga fans na nagpunta para suportahan ang idolo nila.

Habang naglalakad paakyat ng stage ay hindi kamayaw ang mga tagahanga nito sa pagsigaw at pagpalakpak.

“Thank you to the Artists Circle members for acknowledging my work for Ikaw Na Nga but I honestly don’t believe that I deserve this award. My co-nominees are more deserving than me,” maikling wika ni Tristan para sa kanyang acceptance speech.

Ikinagulat ng mga naroon ang sinabi ni Tristan.

“Why did you do that?!” halatang galit na sigaw ng manager ni Tristan na si Christian Fajardo, o Mommy Krista para sa mga talents niya. Kakatapos lang ng awards night at pabalik na sina Tristan at Mommy Krista sa condo unit ng artista.

“What? I was just being honest,” tugon nito sa taong nakadiscover sa kanya. Naglalakad lang noon sa mall si Tristan kasama ang mga kaibigan nito noong 19 years old pa lang ito.

Kung tutuusin, hindi naman na kailangan magtrabaho ni Tristan dahil mayaman naman ang pamilya nito. Kaya lang ay naging curious si Tristan sa buhay ng isang artista kaya sinubukan niya ito.

“Dahil sa ginawa mo, na-offend ang jury ng Artists Circle. Para mo na ring sinabi na hindi sila marunong mamili ng dapat manalo,” galit pa ring tugon ni Mommy Krista.

“Like I care,” nakangising sagot ni Tristan na lalong nagpagalit sa manager nito.

“Tristan! Sinasayang mo lahat ng pinaghirapan nating dalawa! Alam mo namang ang dami nang hindi magandang balita tungkol sa’yo tapos gagawa ka pa ng ganyan!”

“You know me Mommy. I can lose everything, all of this and I won’t even care. You are the only reason why I am staying in this fucked up business,” wika ni Tristan habang binabagtas nila ang kahabaan ng EDSA sakay ng personalized van na napundar nito mula nang mag-umpisa siya sa pag-aartista.

“Ayun na nga, anak. Nasisira ang credibility ko kapag nakikita nila na hindi kita mapatino,” malumanay na tugon ni Mommy Krista na halatang nawala na ang galit dahil sa sinabi ni Tristan.

“Alright Mommy, I’ll apologize to them tomorrow morning,” wika ni Tristan.

---

“Wala naman akong pakialam,” mayabang na sagot ni Rain sa kababata.

“Ewan ko talaga sa’yo. Kapag ikaw nasisante na naman diyan sa trabaho mo. Pangalawang trabaho mo na ’yan ngayong taon! E March pa lang ngayon! Anong balak mo, buwan-buwan ibang trabaho?” sunud-sunod na litanya ni Jeric.

“Kasi naman, ang sabi sa akin, receptionist ako. Ibig sabihin noon, tagatanggap ng bisita. Hindi naman nila sinabi na buong araw akong mag-staple ng mga papeles nila!” halatang inis pa rin na sagot ni Rain.

“Buti nga may tumanggap pa sa’yo! Kung hindi mo naaalala, hindi kagandahan ang track record mo pagdating sa trabaho,” tugon ni Jeric.

“Kasalanan naman ’yun ng lahat ng dati kong pinasukang kumpanya. Hindi kasi sila marunong magtrato ng mga empleyado nila,” sagot pa rin ni Joy.

“Bahala ka na nga. Ang hirap mo talaga pagsabihan,” tila naiinis na ring wika ni Jeric.

Magkababata sina Jeric at Rain. Pareho silang lumaki sa isang barangay sa Rosario, Cavite. Kahit magkaiba ng hilig ang dalawa ay nagkasundo pa rin ito. Palibhasa ay sila lang ang dalawang batang lalaki sa lugar nila noon. Mahilig sa basketball at hiphop na music si Rain samanatalang mas gusto naman ni Jeric na manatili lang sa loob ng kanilang bahay at makinig sa mga lumang plaka na koleksyon ng tatay niya.

“O, bakit ka naiinis sa akin? Ikaw nga ’tong dapat na kakampi ko,” wika ni Rain sa best friend.

“Kakampi mo naman talaga ako. Ang sa akin lang, hindi ka na bata para magmaktol diyan tungkol sa trabaho mo. Tandaan mo, ikaw na lang ang inaasahan ng mga magulang mo.” tugon ni Jeric.

“Oo na, oo na. Hindi na ako magre-resign. Kung sabagay, may maganda naman akong officemate. Siya na lang ang dahilan ko para pumasok araw-araw,” nakangiting wika ni Rain sabay tabig sa kaibigan na hindi napigilang mapatawa sa narinig.

“Umiral na naman ’yang kalibugan mo, Rain a!” natatawang sagot ni Jeric.

“Wala namang masama dun! Single naman ako at gwapo pa,” maangas na tugon ni Rain.

May itsura naman talaga itong si Rain. Sumali nga ito noon sa reality show na Star Factor ng FBN-8 pero hindi ito pinalad na manalo.

“Ang yabang,” pang-aasar ni Jeric sa kaibigan.

“Huwag kang mag-alala, gwapo ka rin naman Jeric, e. Mas gwapo lang talaga ako,” nakangiting tugon ni Rain.

Ipinagpatuloy lang ni Jeric ang pagkumpuni sa taxi niya. Napundar ito ng tatay niya bago ito magkasakit at maratay sa kama. Si Jeric ang sumalo sa trabaho ng tatay niya na siya ring naging dahilan kung bakit hindi ito nakapagtapos ng kolehiyo.

“Alam mo, nag-aaksaya ka lang ng oras diyan sa taxi mong kakarag-karag. Panigurado, sira na namnan ’yan bukas,” puna ni Rain.

“Tumahimik ka nga, baka marinig ka ni Papa,” sita ni Jeric sabay bato sa kaibigan ng yabe. “Tulungan mo na lang ako dito kaysa ’yung kung anu-ano ’yang sinasabi mo.”

Halos isang oras pa bago naayos nina Jeric at Rain ang taxi. Sa sobrang pagod ni Rain ay pinilit nito si Jeric na ilibre siya ng meryenda.

Nang makaligo at makapagbihis ay pumunta na sila ng mall gamit ang taxi para rin malaman kung talagang naayos na nga nila ito.

“May dinedate ka na bang bago?” usisa ni Rain sa kaibigan na nagmamaneho.

“Naalala mo ’yung huli kong pinakilala sa’yo?” tanong ni Jeric kay Rain.

“Si Alexis? Anong meron dun?” balik na tanong Rain kay Jeric.

“May asawa na pala ’yung gago. Kaya pala tuwing weekend lang kami nagkikita. Akala ko naman busy lang talaga sa trabaho. ’Yun pala may asawa’t anak na,” natatawang kwento ni Jeric.

“Gago pala ’yung lalaking ’yun. Buti ngayon ko lang nalaman ’yan, kung hindi baka nabugbog ko ’yun. So siguro naman hiniwalayan mo na ’yung gagong ’yun?” tanong ni Rain.

“Oo naman. Ang tanga ko na lang kung hindi ko pa siya iniwan, ’di ba?” tugon ni Jeric.

“Ikaw naman kasi Jeric, kilalanin mo muna ’yung lalaki bago ka pumasok sa relasyon para hindi ka nasasaktan,” payo ni Rain sa kaibigan.

“Alam mo tama ka. Para hindi ako naloloko ng mga lalaking katulad niyo na puro libog lang ang alam sa katawan,” pang-aasar ni Jeric.

“Ang bait ko kaya! Pero seryoso, Jeric. Pang-ilan mo na bang relasyon ’yan? Walang tumatagal kasi loko-loko mga napupunta sa ’yo.”

“Okay lang ’yun. Alam mo namang hindi rin ako pwedeng magseryoso dahil kailangan ko pang alagaan sina mama at papa,” tugon ni Jeric.

“Andun na ako. Pero sana ’yung susunod na lalaking mamahalin mo, ’yung seseryosohin ka naman para sumaya ka naman,” wika ng kaibigan.

Napatingin si Jeric kay Rain. “Best friend talaga kita.”

“Naman!” mabilis na tugon ni Rain. “Kaya gusto kong sumaya ka. Mahal kita Jeric. Kung bading nga lang sana ako edi sana tayo na lang para wala ka nang problema.”

“Baliw,” tugon ni Jeric sabay hampas sa balikat ng kaibigan.

Nalingat ng tingin si Jeric sa kalsada ng marinig niya ang malakas na sigaw ng kaibigan. “Jeric!”

Bigla itong napatingin sa kalsada at nakita ang babae sa harap nila. Agad niyang inapakan ang brake ng taxi pero natumba pa rin ang babae.

Ang lakas ng kabog ng dibdib ni Jeric habang dali-dali silang lumabas ni Rain ng taxi upang tingnan ang kalagayan ng babae.

Nakahinga ng maluwag si Jeric nang makita na medyo malayo pa ang taxi niya sa kinalalagyan ng babae. Marahil ay natumba ito ng dahil sa takot.

“Ok lang po ba kayo?” tanong ni Jeric sa babae.

“Ayos lang ako,” mahinang tugon nito habang nakayuko.

“Natamaan po ba namin kayo?” tanong ni Rain.

“Hindi. Natakot lang ako kaya ako natumba,” tugon ng babae.

“Sorry po talaga. Hindi ko po kayo napansin. Pasensya na po talaga,” naiiyak na wika nio Jeric.

Bahagyang inangat ng babae ang mukha nito at tiningnan ang naluluhang si Jeric.

Biglang inangat ng babae ang kamay nito at pinahid ang luha sa mukha ni Jeric na ikinagulat naman ng binata.

“Huwag ka nang umiyak. Ayokong nakikitang umiiyak ang anak ko.”

Kismet: Chapter 2

Nalingat ng tingin si Jeric sa kalsada ng marinig niya ang malakas na sigaw ng kaibigan. “Jeric!”

Bigla itong napatingin sa kalsada at nakita ang babae sa harap nila. Agad niyang inapakan ang brake ng taxi pero natumba pa rin ang babae.

Ang lakas ng kabog ng dibdib ni Jeric habang dali-dali silang lumabas ni Rain ng taxi upang tingnan ang kalagayan ng babae.

Nakahinga ng maluwag si Jeric nang makita na medyo malayo pa ang taxi niya sa kinalalagyan ng babae. Marahil ay natumba ito ng dahil sa takot.

“Ok lang po ba kayo?” tanong ni Jeric sa babae.

Bahagyang inangat ng babae ang mukha nito at tiningnan ang naluluhang si Jeric.

Biglang inangat ng babae ang kamay nito at pinahid ang luha sa mukha ni Jeric na ikinagulat naman ng binata.

“Huwag ka nang umiyak. Ayokong nakikitang umiiyak ang anak ko.”

– – – –

“What?!” malakas na sigaw ni Tristan habang nasa loob ng sasakyan kasama pa rin si Mommy Krista. Na-stuck sila sa EDSA dahil sa banggaan.

“What happened?” tanong ni Mommy Krista sa alaga ngunit hindi siya nito pinansin. Halata sa mukha ni Tristan ang galit sa kausap.

“Anong ibig mong sabihin na bigla siyang nawala sa paningin mo? Ano ba ’yan kasama mo, magician? I am not paying you para lang mawala si Mama!” nagpupuyos sa galit na sigaw ni Tristan. “I swear to God, if anything bad happens to her, idedemanda talaga kita!” patuloy na wika ni Tristan sabay putol ng pag-uusap nila.

“Huminahon ka, hijo. Ano bang nangyari?” nag-aalalang tanong ni Mommy Krista.

“How can I calm down, Mommy? Nawawala si Mama!” wika ni Tristan na naiiyak na sa galit.

Nagulat si Mommy Krista sa narinig. Bigla nitong kinuha ang telepono at may tinawagan.

“Hello, Inspector Cruz, si Krista ’to. Hihingi lang sana ako ng tulong. ’Yung mommy kasi ni Tristan,” putol ni Mommy Krista sa sasabihin at tiningnan muna si Tristan na nakayuko at tahimik. “’Yung mommy kasi ni Tristan, nahiwalay sa nurse na kasama niya.”

Tumingin si Tristan kay Mommy Krista at sinusubukang pakinggan ang pag-uusap.

“You don’t understand, inspector. We cannot wait for 24 hours. May sakit ’yung mommy niya and it’s likely na hindi niya maalala kung paano umuwi sa kanila,” patuloy na wika ni Mommy Krista habang hawak hawak nito ang kamay ng alaga.

“Thank you, inspector for your help. I’ll text you their home address and we’ll meet you there.”

“Anong sabi nila, mommy?” tanong ni Tristan.

“They’ll set up a search mission para mahanap nila agod si Stella,” wika ni Mommy Krista. “Don’t worry, Tristan. Mahahanap natin ang mama mo.”

At doon na bumuhos ang luha ni Tristan na kanina pa niya pinipigilan. Sumandal ito sa balikat ng katabi at patuloy lang sa pag-iyak.

“I can’t lose her. I can’t lose her,” paulit-ulit nitong wika.

Pagdating nila sa bahay ng pamilya ni Tristan ay patakbong lumabas ng sasakyan ang artista at nilapitan ang mga pulis.

“Nakita n’yo na ba siya?” tanong nito sa kanila.

“I’m sorry, sir. Our team are still searching out for him,” tugon ng isa sa mga pulis.

“Almost two hours nang nawawala si mama and you still haven’t found her? Ano bang klase kayong mga pulis!” Galit nitong tugon sa kanya.

Bigla namang nagsalita si Mommy Krista upang humingi ng paumanhin sa tinuran ni Tristan. Thank you for all your help, Inspector. Natatakot na lang talaga si Tristan. Pagpasensyahan n’yo na siya.“

“Ginagawa po naman lahat ng makakaya namin para mahanap siya. Naglabas na rin kami ng BOLO (Be On the Look Out) sa iba pang police stations para kung may makakita kay Mrs. Galvez ay masabihan tayo kaagad. Inalert na rin namin ang mga pulis sa Cavite dahil sabi ni Tristan ay doon daw huling nakita si Mrs. Galvez.”

---

“Saan po ba kayo nakatira?” tanong ni Jeric sa kasama nilang babae habang kumakain sila sa isang fastfood chain sa loob ng mall.

“Edi sa bahay natin,” inosente nitong sagot.

Nagkatinginan lang sina Jeric at Rain. Hindi pa rin nila maintindihan kung bakit ang akala ng babae ay anak niya si Jeric.

“Ano po ba ang pangalan ninyo? May alam po ba kayong tao na pwede naming tawagan para sabihan kung nasaan kayo?” tanong ni Rain sa ginang.

“Stella Galvez ang pangalan ko. Pero bakit ka pa tatawag ng ibang tao e kasama ko naman na ang anak ko,” nagtatakang tanong ni Stella.

Sasagot pa sana si Jeric pero minabuti nila ni Rain na manahimik na lamang dahil baka magwala na naman ang ginang tulad nang unang beses nila itong tanungin tungkol sa pagkakakilanlan nito.

Pagkatapos nilang kumain ay dumiretso sila sa police station para humingi ng tulong. Sinabi nila kay Stella na may bibisitahin lang sila dito kaya sila pumunta para hindi ito matakot at magwala na naman.

Namukhaan ng isang pulis si Stella dahil na rin sa pinadalang picture sa iba’t ibang police station. Agad nitong tinawagan si Inspector Cruz upang ipaalam na nakita na nila si Stella.

---

“Nakita na natin si Mrs. Galvez,” magandang balita ni Inspector Cruz kina Tristan at Mommy Krista. Nakahinga ng maluwag si Tristan nang marinig ang balitang ito.

Hindi mapakali si Tristan habang hinihintay ang pag-uwi ng ina. Gusto nitong masigurado na walang nangyaring masama rito.

Makalipas ang halos dalawang oras ay naiuwi na rin ng mga pulis si Stella sa bahay nila. Agad itong niyakap ni Tristan pagkapasok nito ng bahay.

“Masyado mo naman yata akong namiss Nurse Tristan,” bungad ni Stella sa anak.

Hindi ito sinagot ni Tristan. Napakahigpit pa rin ng yakap nito sa ina na akala niya ay hindi na niya makikita pang muli.

“Alam mo ba Nurse Tristan, nakita ko ang anak ko kanina,” kwento pa ni Stella.

Binigyan lang ito ni Tristan nang isang nagtatakang tingin. Mula nang magkaroon ng Alzheimer’s disease si Stella ay hindi na nito maalala kung sino Tristan. Kung minsan ay ang turing niya rito ay nurse niya. Kung minsan naman ay hindi niya talaga ito mamukhaan at nagsisisigaw dahil hindi niya kilala ang taong kasama niya.

Natanggap na ni Tristan ang kalagayan nilang mag-ina. Noong una ay sobrang sakit sa tuwing hindi siya makilala ng ina. Pero tinatagan na lang niya ang loob niya dahil siya na lang ang inaasahan nito.

Isa rin ito sa dahilan kung bakit hindi siya humihinto sa pag-aartista. Makasarili man kung isipin, hindi niya kaya tagalan na hindi siya nakikilala ng ina kaya mas ginusto pa niya na magtrabaho na lang para wala siya sa bahay. Gayunpaman ay sinisigurado naman nito na kumpleto lahat ng kailangan ng ina.

“Ano pangalan ng anak mo, Stella?” tanong nito sa ina.

“Jeric. Naku Nurse Tristan, sigurado ako na magkakasundo kayo kapag nagkita kayo,” nakangiting kwento ni Stella sa anak na hindi na niya makilala.

Ilang araw matapos ang insidente ay hindi pa rin nalilimutan ng nanay ni Tristan ang tungkol sa lalaking itinuturing niyang anak na nagngangalang Jeric. Hinahabaan na lang ni Tristan ang kanyang pasensya dahil hindi rin naman nito magawang magalit sa kanyang ina. Mas dinadalasan na lang niya ang paglabas para makalimutan ang pinagdadaanan.

Isang araw habang nasa bahay si Tristan at binabantayan ang mama niya na natutulog ay naalala nito ang tungkol kay Jeric. Tumawag ito kay Inspector Cruz at hiningi ang contact details ng lalaki. Sinabi na lang niya na gusto niyang magpasalamat dahil nakita nito ang kanyang ina.

Nang makuha na ni Tristan ang cell phone number ni Jeric ay nagdalawang isip pa siya kung tatawagan niya ito.

Dala na rin ng pagnanais na makilala kung sino ang lalaking kinikilala ng mama niya bilang anak nito ay nagpasya siyang tawagan na si Jeric.

“Hello,” sagot ng lalaki sa kabilang linya.

“Ikaw ba si Jeric?” tanong naman ni Tristan.

“Ah, oo. Saan mo nakuha number ko?” nagtatakang tanong ni Jeric.

“Ako ’yung anak ni Stella, ’yung babaeng nakita mo,” tugon ni Tristan.

“Mabuti naman at nakabalik na siya sa inyo.”

“I want to thank you personally. Is there a chance na pwede ka naming puntahan diyan? Hinahanap ka na din kasi ni mama,” patuloy ni Tristan.

“Naku, hindi naman na kailangan ’yun,” pagtanggi ni Jeric.

“I insist. I want to know the person who took care of mama,” pagpilit ni Tristan.

Hindi na tumanggi pang muli si Jeric. Ibinigay nito ang address ng bahay nila sa kausap.

“Is it okay if we visit you this afternoon?” tanong ni Tristan.

“Ah, sige,” maikling tugon ng kausap.

Pagbaba ng telepono ni Jeric ay agad nitong tinext ang best friend na si Rain upang ikwento ang naging pag-uusap nila ni Tristan.

“Sigurado ka na ba diyan? Baka mamaya malaman pa niya na muntik mo nang mabangga ’yung nanay niya,” bungad ni Rain ng tawagan niya si Jeric matapos matanggap ang text nito.

“Tumanggi naman ako nung una kaso mapilit, eh. Tsaka mukhang wala pa namang kinukwento sa kanya si Stella,” tugon naman ni Jeric.

“Ikaw bahala. Itext mo lang ako kapag parating na sila para masamahan kita diyan kung sakaling bigla ka na lang bugbugin nun,” natatawang wika ni Rain.

“Kung ikaw kaya bugbugin ko?” natatawa ring sagot ni Jeric.

Alam naman ni Rain na hindi basta-basta patatalo si Jeric. Kahit nung bata pa sila ay palaban na talaga ito. Marahil ay dala ito ng dahilan na nag-iisang anak si Jeric. Alam siguro nito na kailangan nitong maging matatag para sa mga magulang niya.

Agad na naglinis ng bahay si Jeric. Mabuti na lang at hindi siya papasada ngayon araw. Nasa palengke pa ang nanay niya. Nagtitinda roon ng mga gulay at isda ang nanay ni Jeric. Ang tatay naman niya ay nasa kwarto lang nito at nagpapahinga. Mula kasi nang maratay ito sa kama ay hindi na nakabawi ang katawan nito kaya kailangan siyang alagaang mabuti nina Jeric.

“Papa, may bisita po tayo mamaya. Naalala mo ’yung kinwento ko sa inyo ni mama na babaeng nakita namin ni Rain malapit sa mall? Naibalik na siya sa pamilya niya tapos ’yung anak niya ay gusto tayong bisitahin. Okay lang po ba?” tanong ni Jeric habang pinapalitan niya ng damit pang-itaas ang tatay niya.

Marahan namang tumango ang tatay nito tanda ng pagpayag.

Magtatanghali na nang makabalik sa bahay nila ang nanay ni Jeric na si Blessy.

“Naku, nakakahiya naman sa kanila. Ang liit-liit ng bahay natin,” sagot nito matapos ibalita ng anak ang pagbisita sa kanila nina Tristan at Stella.

“Kaya nga po nilinis ko na para kahit papaano maganda tingnan,” tugon ni Jeric sa ina.

“Sino ba ’yung anak ng babae?” tanong ni Blessy.

“Ayun nga po ’yung hindi ko natanong kanina nung tumawag siya. Eh nung iniwan nang ano naman na po namin si Stella sa police station nung makita naman siya, umalis na rin kami agad kaya hindi na rin namin natanong ’yung mga pulis,” paliwanag ni Jeric.

Habang kumakain sila ng tanghalian ay hindi maiwasang hilingin ni Jeric na hindi na lang tumuloy sa pagbisita sina Stella at anak nito dahil natatakot siya na malaman nito na muntik na niyang mabangga si Stella.

Bandang alas tres nang magtext ulit ang anak ni Stella na papunta na sila. Binigay ni Jeric ang address ng bahay nila at tinanong na rin nito kung sino ang kausap nito.

“Tristan Galvez,” maikling sagot ng ka-text ni Jeric.

Natigilan si Jeric nang mabasa ang text message. Siya kaya ’yung sikat na artista? Tanong ni Jeric sa sarili. Pero naisip rin ni Jeric na marami naman ang pwedeng may pangalan na ganun at posible rin na hindi naman iyon talaga ang tunay na pangalan nung artista.

Lampas isang oras na ang nakalipas nang tawagan ni Tristan si Jeric.

“Hello, saan kaya kami pwede magpark dito? Nakikita ko na ’yung bahay niya kaso wala akong makitang pwedeng pagparkan ng sasakyan malapit sa inyo,” wika ni Tristan sa kausap.

Habang naghahanda sila ni Stella sa pag-alis kanina ay hindi maipaliwanag ni Tristan ang kanyang nararamdaman.

Alam niyang maaari siyang masaktan kapag biglang tinawag na anak ni Stella ang lalaking bibisitahin nila.

“Ah sige sandali lang, ililipat ko lang ’yung taxi namin tapos doon na kayo pumarada,” tugon naman ni Jeric.

Nakita ni Tristan na lumabas sa bahay ng bibisitahin nila ang isang lalaki na sa tantsa niya ay kasing-edad lamang niya. Nang makita nitong umalis na ang taxi sa tapat ng bahay ay doon na niya ipinarada ang sasakyan nila.

Hinintay muna nilang bumalik ang lalaking kausap bago sila lumabas ng sasakyan.

Nagulat si Jeric nang makita nitong ang Tristan nga na kausap niya ay ang sikat na artista. Hindi rin ito nakaligtas sa mga kapitbahay nila dahil ilang sandali pa lang ay nakapalibot na sa kanila ang mga ito. Ang iba ay kinukunan ng litrato si Tristan habang ang iba ay nakatulala lang at manghang-mangha sa artista napadpad sa kanilang lugar.

Nang makapagpakilala na sa bisita ay inaya na ni Jeric sina Tristan at Stella na pumasok sa bahay nila.

“Pasensya ka na sa mga kapitbahay namin. Hindi lang sila sanay na may pumupuntang sikat na tao sa lugar namin,” paghingi ng pasensya ni Jeric.

“That’s fine,” tugon ni Tristan na may matipid na ngiti.

Si Stella naman ay agad na lumapit kay Jeric. “Kamusta ka na, anak? Miss na miss na kita. Bakit hindi ka na umuuwi sa bahay?”

Ngiti lang ang isinagot ni Jeric kay Stella.

Pagpasok nila ng bahay ay nakaabang na nanay ni Jeric. Halata sa mukha nito ang pagkagulat nang makita ang kasama ni Jeric.

“Stella?”

Bahid ang pagtataka sa mukha ay tinanong ni Jeric ang ina, “Kilala mo siya mama?”

Kismet: Chapter 3

Previously on Kismet: Chapter 2

Nang makapagpakilala na sa bisita ay inaya na ni Jeric sina Tristan at Stella na pumasok sa bahay nila.

“Pasensya ka na sa mga kapitbahay namin. Hindi lang sila sanay na may pumupuntang sikat na tao sa lugar namin,” paghingi ng pasensya ni Jeric.

“That’s fine,” tugon ni Tristan na may matipid na ngiti.

Si Stella naman ay agad na lumapit kay Jeric. “Kamusta ka na, anak? Miss na miss na kita. Bakit hindi ka na umuuwi sa bahay?”

Ngiti lang ang isinagot ni Jeric kay Stella.

Pagpasok nila ng bahay ay nakaabang na nanay ni Jeric. Halata sa mukha nito ang pagkagulat nang makita ang kasama ni Jeric.

“Stella?”

Bahid ang pagtataka sa mukha ay tinanong ni Jeric ang ina, “Kilala mo siya mama?”

– – – –

“And…cut! Pack up na tayo!” sigaw ng director nina Tristan sa set ng drama series nila na Kismet.

“Balita ko, pinuntuhan mo daw ’yung nakakita sa mommy mo?” tanong ng co-star ni Tristan sa show na si Alex San Jose. Sabay na ni-launch sina Tristan at Alex ng network nila. Bagamat sikat rin itong si Alex, wala pa siyang napapanalunang acting award

“How did you know about that?” nagtatakang tanong ni Tristan.

“Magbasa ka nga ng dyaryo. Kalat na kalat na ’yung balitang nawala daw ang mommy mo at pinuntahan mo yung pamilya nung lalaking nakakita sa kanya,” kwento ni Alex.

Bihira nang manood ng TV at magbasa ng dyaryo si Tristan para maiwasan na rin niyang mainis sa mga balita tungkol sa kanya. Hindi rin siya ganoon ka-aktibo sa internet dahil alam niya kung gaano karami ang mga pwede niyang maging haters kapag gumawa siya ng social network account.

“Ang weird nga ng nangyari. Magkakilala pala si mommy tsaka ’yung nanay nung nakakita kay mommy. Parang makaibigan yata sila nung college or something,” wika ni Tristan.

Magkukwento pa sana ito nang lapitan siya ng isa sa production staff ng show at sabihang may naghihintay na mga fans niya sa labas ng location.

Maraming kumakalat na balita kung gaano ka-unprofessional si Tristan pero ang isang bagay na hindi nila maipintas dito ay ang kanyang pagmamahal sa mga tagahanga niya.

“Grabe Tristan, napanood namin ’yung ginawa n’yong eksena kanina. Ang galing galing mo talaga!” bungad ng isang tagahanga ni Tristan.

“Anong oras pa kayo nandito? Dapat nagpasabi kayo agad para mas maaga ko kayong napuntahan,” tugon nito sa kanya.

Kahit na halata kay Tristan na ayaw na niya sa ginagawa niya ay hindi pa rin maitatanggi na isa sa mga dahilan kung bakit hindi nito iniiwan ang pag-aartista ay ang mga tagahanga niya. Bukod pa ito sa manager niya na si Mommy Krista na lagi nitong binabanggit sa mga interviews na dahilan kung bakit pa rin siya nag-aartista ngunit hindi naman nito idinidetalye ang dahilan.

Abala si Tristan sa pakikipag-usap sa mga fans niya nang hindi sa kalayuan ay may isang lalaking nakasandal sa dingding at tahimik na pinagmamasdan si Tristan. Tulad ng mga tagahanga ay kanina pa siya naghihintay at nanonood sa shooting ni Tristan.

Makalipas ng ilang minuto ay napansin na rin ni Tristan ang lalaki nang magawi ito ng tingin sa kinatatayuan nito. Biglang napatigil si Tristan sa pakikipag-usap sa mga fans nito.

“Guys, sorry but I have to go. May shooting pa kasi ako in a few hours and kailangan ko pa magpahinga,” paalam nito sa mga tagahanga.

Pagpasok sa kanyang dressing room ay agad nitong tinawagan si Mommy Krista.

“Mommy, what time nga ’yung call time ko mamaya?” tanong nito sa manager niya.

“5:00 AM. Bakit? Huwag ka magpalate dun, bago pa lang ’yung show. Pwedeng pwede ka pang paltan,” wika ni Mommy Krista.

“O sige. Pero may pupuntahan muna ako,” tugon ni Tristan.

“Tristan…” nag-aalalang wika ng manager.

“I won’t be late. I promise,” tugon ni Tristan.

“Don’t tell me…“putol na sagot ni Mommy Krista.

“Minsan na lang kami magkita, mommy,” may bahid ng pagmamakaawang wika ni Tristan.

“Mag-ingat ka Tristan. One wrong move and your career is over. You know that,” wika ni Mommy Krista kay Tristan na hindi niya lang itinuturing na alaga kundi pa na ’ring anak.

“Yes mommy. Thank you! I’ll let you know where I am,” pagtatapos na wika ni Tristan.

Dali-dali nitong inayos ang mga gamit. Kahit na sikat na ay hindi ito kumukuha ng personal assistant. Ni hindi rin niya pinapasama ang manager sa karamihan ng commitments nito dahil mas gusto niyang kumilos mag-isa. Ngunit kahit na ganoon ay hindi naman ito nakakalimot na ipaalam sa manager lahat ng nangyayari sa kanya.

Paglabas niya ng dressing room ay nakasalubong nito si Alex na bakas na bakas ang ngiti.

“O, bakit ang saya mo?” tanong nito sa kaibigang artista.

“Tinawagan ako ng manager ko. Makakasama daw ako dun sa bagong musical variety show ng network,” nakangiti pa ring wika ni Alex.

“Ano naman gagawin mo dun? Alam naman ng lahat na wala kang talent sa pagkanta at pagsayaw!” natatawa at medyo nang-aasar na wika ni Tristan.

“Ang yabang mo! Basta may bago akong project, ’yun ang importante,” sagot ni Alex.

“So paano mo nga nakuha ’yung project na ’yun?” pag-usisa ni Tristan.

“Alam mo na ’yun,” matipid na tugon ni Alex.

“So hanggang ngayon pala. Lakas mo talaga kay FMC,” biro ni Tristan.

“Kailangan ko kumita, eh. Tsaka nag-eenjoy na rin ako kahit papaano sa set-up namin,” makahulugang tugon ni Alex.

“Whatever floats your boat man. At least may trabaho tayo pareho,” tugon ni Tristan.

Nagpaalam na rin ito sa kaibigan at tumungo na palabas ng location nila. Paglabas niya ay nakita niyang nakatayo pa rin doon ang lalaki.

“Let’s go?” wika ni Tristan sa lalaki paglapit niya rito. Naunang naglakad si Tristan papalapit sa sasakyan nito. Nakasunod naman sa kanya ang lalaki.

Pagpasok nilang pareho sa sasakyan ay pinaandar na agad ito ni Tristan. Ilang minuto lang ay nakarating na sila bahay na mag-isang tinitirhan ni Tristan. Dito siya tumutuloy kapag hindi na niya kaya ang nangyayari sa bahay nila.

Parehong tahimik ang dalawa pagpasok ng bahay. Dumiretso sila sa kwarto at doon na lumabas ang kanina pa nilang pinipigilan.

Niyakap ng mahigpit ni Tristan ang lalaki at siniil ng mariin na halik. Hindi magkamayaw ang kanilang mga kamay sa paghagod sa isa’t isa.

Ramdam na ramdam ng isa’t isa ang init ng kanilang mga katawan.

Nang maghiwalay ang mga labi ay kitang kita kay Tristan ang saya.

“Did you miss me?” tanong ng lalaki kay Tristan.

“What do you think?” balik na tanong ni Tristan na sinagot naman ng lalaki ng isang halik.

“Of course I missed you,” wika ni Tristan. “I missed you so much, kuya.”

---

“Paano mo po nakilala si Ms. Stella, mama?” tanong ni Jeric sa ina.

“Magkaibigan kami ni Stella nung college,” matipid na sagot ng nanay ni Jeric na si Blessy.

“Pero bakit po parang magkagalit kayo?” usisa pa ni Jeric.

“Nagkaroon lang kami ng hindi pagkakaunwaan ni Stella. May balak ka pa bang makipagkita sa pamilya nila?” tanong pa ni Blessy.

“Ngayon pong darating na Sabado. Pinapapunta po ako ni Ms. Stella. Weird pa nga lang din po kasi ang tingin niya, ako ang anak niya. Nakakahiya tuloy sa totoo niyang anak,” tugon ni Jeric.

“Sana ’yan na ang huli mong pakikipagkita sa kanila, anak,” pakiusap ni Blessy.

“Bakit po?” tanong ni Jeric.

“Hindi pa kami talaga magkaayos ni Stella. Ayoko lang na magkaroon kami ulit ng problema,” wika ni Blessy.

Hindi na nag-usisa pa si Jeric dahil baka magalit pa ang nanay nito.

---

“Kailan ka pa bumalik ng Pilipinas, kuya?” tanong ni Tristan sa lalaking katabi niya sa kama. Pareho silang walang suot na kahit na anong damit.

“Nung isang linggo pa,” wika ng kapatid ni Tristan matapos nitong magsindi ng sigarilyo.

“Nagpakita ka na ba kina mommy?” usisa ni Tristan.

“Hindi pa. Ikaw ang unang-una kong pinuntahan nang matapos ko na asikasuhin ’yung dahilan kung bakit ako bumalik dito.”

“Bakit ngayon ka lang umuwi?” sunod na tanong ni Tristan.

“Alam mo namang hindi ko pwedeng iwan si Sandra. Kakapanganak lang niya last month so ngayon lang talaga ako nalibre. Kamusta ka na?” balik na tanong ng kuya ni Tristan.

“Okay lang. Same shit, different day,” wika ni Tristan.

Pinatay ng kuya ni Tristan ang sigarilyo nito at muling niyakap mula sa likod si Tristan. “So, ang saya mo pala na magkasama tayo ngayon?”

“Ako lang? Ako lang talaga ang masaya?” tila naiinis na tanong ni Tristan.

“Syempre masaya din ako. Namiss kaya kita, bunso,” bawing tugon ng kuya nito.

“Then show it,” mapangahas na bigkas ni Tristan.

Pumatong ang kuya ni Tristan sa kanya at iniangat ang mga binti nito papunta sa kanyang balikat.

Habang mapusok na naghahalikan ay dahan-dahang umindayog ang kuya ni Tristan na siya namang nagparamdam ng kakaibang pakiramdam sa nakababatang kapatid.

Habang tumatagal ay mas bumibilis ang kanilang indayog.

“Harder, kuya,” bulong ni Tristan sa kapatid.

At pagkalipas ang ilang minuto ay pareho nilang tinapos ang gabi ng may ibayong saya.

---

“Gusto mo samahan kita sa Sabado?” tanong ni Rain sa best friend na si Jeric.

“Huwag na. Bantayan mo na lang muna si papa dito sa bahay,” tugon ni Jeric sa best friend.

“Asus. Kunwari ka pa! Ayaw mo lang na may mang-gago sa’yo kapag nakaharap mo ulit si Tristan. Naku kung nakita ko lang itsura mo nung unang beses mo makita ng personal si Tristan, asar-talo ka sa akin ngayon,” natatawang wika ni Rain.

“Baliw ka talaga,” natatawa ring tugon ni Jeric.

“O sige nga, tumingin ka sa akin at sabihin mong hindi ka nagwapuhan kay Tristan? Kahit na akong straight e inaamin na gwapo talaga siya,” hamon ni Rain kay Jeric.

“Fine. Gwapo nga siya!” nakangiting tugon ni Jeric. “Pero asa naman tayong papatulan ako nun eh ang brusko brusko nun.”

“Wala ka talagang bilib sa sarili mo! Gwapo ka naman tsaka I’m sure pumapatol ’yun. ’Di ba lahat naman ng artistang lalaki ngayon, pumapatol na sa bading para sumikat?” wika ni Rain.

“I doubt na ganun siya,” tugon ni Jeric. “Pero ano kaya feeling ng magkaroon ng boyfriend na artista, ’no?” tanong nito kay Rain.

“Oy! Huwag mo akong tanungin, wala akong balak!” sagot ni Jeric.

“Huwag masyadong defensive! Napaisip lang naman ako. Pero kung may choice ako, ayoko kay Tristan kahit gaano pa siya kagwapo. Ang daming kumakalat na tsismis na ang sama daw ng ugali nun,” paliwanag ni Jeric.

---

“Close the door,” wika ni FMC pagpasok ni Alex sa hotel room na nirentahan ni FMC para sa gabing iyon.

Hindi na kinakabahan si Alex sa mangyayari dahil ilang beses na rin naman nila itong ginagawa. Magmula nang madiscover ng manager niya si Alex at inilapit kay FMC para maging isang contract star ng network ay madalas silang nagkikita sa ganitong set-up.

Noong una ay napipilitan lang si Alex na gawin ito. Nandiri pa nga siya noong unang beses nila itong gawin.

Isa sa pinakatinitiliang artista ngayon si Alex. Bakit nga naman hindi. May taas itong 5’11“ at maamong mukha dala na rin na isa itong Fil-German. Maganda rin ang katawan nito sa edad na 23 anyos dahil bata pa lang ito ng magsimulang magwork-out. Sa katunayan, nakasama na siya sa listahan ng isang international magazine na isa sa may pinakamagandang mukha at katawan sa buong mundo.

Nakaupo malapit sa bintana ng kwarto si FMC at may hawak na baso ng wine. Tulad ng nakasanayan ay naglakad papunta sa harap ni FMC si Alex at isa-isang tinanggal ang saplot hanggang sa wala na itong suot.

Tsaka naman tumayo si FMC at nagtanggal rin ng kanyang suot. Habang inaalis ang pang-itaas ay nahulog ang business card nito sa sahig

Fernando M. Cabral

Chief Operating Officer, FBN-8

Hindi magpapahuli pagdating sa itsura si Fernando M. Cabral, o mas kilala bilang si FMC. Sa edad nitong 48 ay maganda pa rin ang tindig nito dahil na rin sa mahilig ito sa pagtakbo at madalas pa ring nagpupunta ng gym.

Pamilyado si FMC. Sa katunayan, isa ring executive ng FBN-8 ang anak nitong si Victor Cabral.

Nang parehong wala nang suot sina Alex at FMC ay naglapit ang dalawa at pinagsaluhan ang gabing nangangahulugan na mayroon na namang susunod na proyekto si Alex sa telebisyon.

Kismet: Chapter 4

Previously on Kismet: Chapter 3:

“Nagkaroon lang kami ng hindi pagkakaunwaan ni Stella. May balak ka pa bang makipagkita sa pamilya nila?” tanong ng nanay ni Jeric na si Blessy.

“Ngayon pong darating na Sabado. Pinapapunta po ako ni Ms. Stella. Weird pa nga lang din po kasi ang tingin niya, ako ang anak niya. Nakakahiya tuloy sa totoo niyang anak,” tugon ni Jeric.

“Sana ’yan na ang huli mong pakikipagkita sa kanila, anak,” pakiusap ni Blessy.

---

“Let’s go?” wika ni Tristan sa lalaki paglapit niya rito. Naunang naglakad si Tristan papalapit sa sasakyan nito. Nakasunod naman sa kanya ang lalaki.

“Did you miss me?” tanong ng lalaki kay Tristan.

“What do you think?” balik na tanong ni Tristan na sinagot naman ng lalaki ng isang halik.

“Of course I missed you,” wika ni Tristan. “I missed you so much, kuya.”

– – – – –

“Meet me at Shangri La Plaza at Shaw Boulevard. Late matatapos ’yung shoot ko. Sabay na tayo pumunta sa bahay,” sabi ng text ni Tristan kay Jeric Sabado ng umaga.

“Anak!” sigaw ng nanay nito na si Blessy. “Nandito si Rain.”

“Paakyatin n’yo na lang po,” tugon ni Jeric.

Ilang segundo lang ay bumukas na ang pintuan ng kwarto ni Jeric at pumasok si Rain. Dumiretso ito sa pag-upo sa kama katabi ng kaibigan.

“Sigurado kang ayaw mong samahan kita mamaya?” tanong ni Rain kay Jeric.

“Oo. Kaya ko naman sarili ko. Ano tingin mo sa akin?” sagot ni Jeric.

“Eh baka kasi mamaya, hindi ka makapagtimpi at gahasain mo ’yung tao,” natatawang pang-aasar ni Rain.

“Gago,” maikling tugon ni Jeric.

“Pero ’wag kang mag-alala. Kahit anong mangyari, kakampi mo ako, kahit na nakakulong ka na,” natatawa pa ring sagot ni Rain.

“Bakla! Bakla! Bakla!” sigaw ng mga batang lalaki sa nakasubsob sa sahig na si Jeric.

“Hoy! Tigilan n’yo siya!” malakas na sigaw ni Rain habang tumatakbo palapit sa kaibigang si Jeric.

Habang walang tigil pa rin sa pang-aasar ang mga kaklase nito ay walang imik lang si Jeric at tinatanggap lahat ng pang-aasar na naririnig. Pero kahit na ganoon ay hindi mo naman ito mababakasan ng pagkalungkot at takot.

Nang makalapit na si Rain ay isa-isa nitong tinulak ang mga kaklase nilang nakapalibot kay Jeric. Nang umalis na ang mga ito ay tinulungan niya si Jeric na makatayo.

“Kaya ko naman sarili ko,” bungad ni Jeric kay Rain.

“Anong kaya, eh kanina ka pa nakasubsob diyan,” sagot naman ng kaibigan nito.

“Ayoko lang sila patulan dahil baka sa ospital ang uwi nila,” wika ni Jeric na medyo nakangiti na. Madumi na ang uniporme na suot niya dahil na rin sa mga sipa na natanggap nito kanina mula sa mga nang-aasar na kaklase.

“Jeric…” may pag-aalangan na sambit ni Rain.

“Ano ’yun?”

“Bakla ka ba talaga?” mahinang tanong ni Rain na tila tinatantya kung maiinis ba si Jeric.

Napatingin si Jeric sa kaibigan dahil sa narinig nito. Medyo natatakot itong aminin kay Rain dahil baka layuan siya nito at ang mas malala, baka asarin din siya nito. Pero mas nanaig kay Jeric ang pagnanais na malaman na ng lahat ang totoo. Kung sa bahay nga nila ay alam na ng mga magulang niya ang tungkol sa kanya, wala na siyang dahilan para ilihim pa ’to sa iba, lalong lalo na sa best friend niya.

“Oo.” Matipid na sahot ni Jeric. “Galit ka na rin sa akin?” dugtong nitong tanong sa kaibigan.

Hindi agad sumagot si Rain kaya ang akala ni Jeric ay nabawasan na naman siya ng isang kaibigan.

“Huwag kang mag-alala. Kahit anong mangyari, kakampi mo ako.”

“Naks naman! Ang gwapo ng best friend ko!” wika ni Rain pagbalik nito sa bahay nina Jeric at nadatnan niya ang kaibigang naghahanda para sa pagbisita kina Tristan at Stella.

“Alam mo, tigil-tigilan mo ko, Rain!” pasigaw na tugon ni Jeric.

“Uy, naiinis na best friend ko. Sige titigil na ako,” wika ni Rain. “Sabay nga pala ako sa’yo paglabas, may pupuntahan ako.”

“Maghahanap ka na sa wakas ng bagong trabaho?” tanong ni Jeric.

“Sabado ngayon, walang opisina. May kikitain lang ako,” sagot ni Rain.

Hindi na nag-usisa si Jeric dahil alam niyang magkukwento rin naman sa kanya si Rain kapag handa na ito.

---

Ilang minuta nang naghihintay si Jeric sa food court ng Shangri La mall sa Mandaluyong. Nakakuha pa siya ng isang text kay Tristan na nagsasabing malelate siya ng kaunti dahil late sila napack-up sa shoot nila.

Dahil hindi pa nanananghalian ay nagpasya si Jeric na bumili ng burger sa isa sa mga food stalls sa food court.

Habang kumakain ay nakita kong naglalakad papalapit sa akin si Tristan. Napansin ko rin na lahat ng taong daanan niya ay nakatitig sa kaniya. Marami na rin akong naririnig na mga nagbubulungan na sa wari ko ay siya ang pinag-uusapan.

“Let’s go?” tanong ni Tristan sa akin.

Hindi na ako hinintay nito na sumagot. Tumalikod na agad ito sa akin at nagsimula na ulit maglakad. Medyo nainis ako sa ikinilos niya. Bakit siya mag-aangas sa akin? Hindi ko naman siya hinihingan ng pabor. Sa katunayan, ginagawa ko pa nga ito para sa nanay niya.

Nang maalala ko si Stella ay tsaka ko medyo naintindihan si Tristan. Marahil ay may sama ito ng loob sa akin dahil ako ang kinikilalang anak ng nanay niya at hindi siya.

“Malayo pa ba kayo rito?” tanong ko rito nang mahabal ko na ito sa paglalakad.

“Malapit lang,” matipid nitong sagot.

Habang naglalakad ay doon ko lang napagmasdan si Tristan. Dahil galing pa sa shooting ay medyo bakas pa ang make-up sa mukha nito. Nakaputi lang itong t-shirt at maong na jeans pero ang lakas pa rin ng dating nito. Bahagyang nakataas ang manggas niya kaya napansin ko na may tattoo ito sa kaliwang braso.

Marahil ay napansin niya akong pinagmamasdan siya kaya tumingin ito sa akin. Bigla naman akong umiwas ng tingin pero hindi ko napigilang mamula dahil sa kahihiyan. Nakita ko sa peripheral vision ko na ngumisi ito kaya mas lalo akong nahiya.

Kinuha ko ang cell phone ko at agad na tinext si Rain.

“Gusto ko na umuwi!” text ko kay Rain.

Ilang minuto lang ay sumagot na ito sa akin. “Bakit? Inaapi ka ba ng gagong ’yan?”

Tumingin ako kay Tristan at nakita kong diretso lang ng tingin nito sa nilalakaran naming at hindi ako pinapansin.

“Hindi. Nahuli niya kasi akong nakatitig sa kanya. Nakakahiya!!!” reply k okay Rain.

“LOL. Yan kasi, hindi mapigil ang sarili. Bwahahaha,” nang-aasar na tugon ng best friend ni Jeric.

Ilang minuto pa ay nasa parking lot na kami ng mall. Napakalaki ng sasakyan ni Tristan. Pagpasok naming ay doon ko naintindihan kung bakit kailangan niya ng ganoong kalaking sasakyan. Napakarami niyang mga damit at gamit doon. Siguro ay dito na siya madalas matulog habang papunta sa mga shootings niya.

“Saan ba kayo nakatira?” tanong ko rito nang makaupo na kami sa loob ng sasakyan.

“Sa may New Manila,” maikli nitong tugon.

Alam kong puro mayayaman ang nakatira doon dahil ilang beses na rin ako nakadaan doon habang namamasada.

Pareho kaming walang imik sa biyahe. Ang tanging maririnig ay ang radyong pinapakinggan ng driver ni Tristan.

Makalipas ang halos isang oras ay nakarating na kami sa bahay nila Tristan na nasa loob ng isang exclusive subdivision. Ibang-iba ito sa lugar namin na dikit-dikit ang mga bahay dahil dito, sobrang lalayo ng agwat ng mga bahay. Halos wala ka rin makikitang taong naglalakad sa kalsada maliban sa mangilan-ngilan na nageehersisyo at naglalakad kasama ang mga alaga nilang aso.

“Mommy’s been waiting for you since last night. Please bear with her,” wika ni Tristan habang hinihintay na bumukas ang gate ng bahay nila.

“I’m sorry,” ang mahina tugon ni Jeric dito.

“For what?” tila nagtatakang tanong ni Tristan.

“Dahil akala ng mommy mo, ako ang anak niya,” wika ni Jeric.

“Her doctor warned me na on the onset of her disease, magsisimula na siyang madisorient on what’s real and what’s not. Sanay na ako,” tugon ni Tristan.

Medyo nagtaka si Jeric kung bakit wala itong ekspresyon sa kanyang mukha habang nagsasalita.

Pagpasok nina Jeric sa loob ng bahay nina Tristan ay hindi na ito nagtaka sa laki ng tinitirhan ng artista.

“Mommy’s in her room,” wika ni Tristan sabay aya kay Jeric na puntahan na ito.

Pagpasok nila sa kwarto ni Stella ay agad na sinalubong ng ina ang inaakala nitong anak na si Jeric.

“I missed you so much, anak,” wika ni Stella na halos nangingilid ang luha.

Tumingin si Jeric kay Tristan at nakita nitong tumango ang ulo kaya niyakap na rin niya si Stella.

“Nagpaluto ako kay manang ng paborito mong Mac N Cheese. Halika, kain tayo,” wika ng ina ni Tristan.

Dali-daling naglakad si Stella at hawak nito sa kamay si Jeric. Nakasunod naman sa dalawa si Tristan na nakatungo lang habang naglalakad.

Pagdating nila sa dining area ay nakahain na ang pagkain. Pinaupo ni Stella si Jeric sa tabi nito.

“Halika Nurse Tristan, sumabay ka na sa amin. Alam mo bang ito ang paboritong pagkain ng anak ko tuwing malungkot siya,” wika ni Stella.

Matipid na ngiti ang sagot ni Tristan sa ina habang umuupo sa tabi ni Jeric.

Haban kumakain sila ay panay ang balik-tanaw ni Stella sa mga napagdaanan nila ng kanyang anak. Kabaliktaran naman ito ni Tristan na walang kaimik-imik na pinagmamasdan ang may sakit na ina.

“After nito, anak, punta tayo ng Eco Park. Alam kong favorite mo ’dun,” wika ni Stella.

“Ah…eh…” hindi makasagot ng maayos si Jeric.

“Sige Stella. Pagkatapos mo kumain, I’ll help you change clothes para madala mo si Jeric sa Eco Park.”

Nagulat si Jeric sa sagot ni Tristan. Hindi nito mabakas ang nararamdamang sakit ni Tristan.

Dahil sa tinuran ni Tristan ay dali-daling tinapos ni Stella ang pagkain at bumalik na sa kanyang kwarto para mag-ayos at maghanda sa pag-alis.

Sina Tristan at Jeric ay tahimik na naghihintay sa sala nila. Napakablangko ng mukha ni Tristan. Wala kang maaaninag na kahit anong emosyon. Walang bahid ng lungkot. At mas lalong walang bahid ng saya.

“Okay ka lang?” ang mahinang tanong ni Jeric kay Tristan. Hindi nito lubos maisip kung paano niya nakakayanan ang sitwasyon nilang mag-ina.

“Yup,” maikli nitong tugon, tulad ng inaasahan ni Jeric.

Makalipas ang ilang minuto ay bumaba na rin si Stella. Agad silang sumakay sa kotse nina Jeric. Si Tristan ang nagmaneho papunta sa Eco Park at hindi na nito pinasama ang driver nila marahil ay para hindi na niya makatabi sina Jeric at Stella na nasa likod ng sasakyan. Bakas na bakas ang tuwa sa mukha ni Stella.

Tahimik ang tatlo sa loob ng sasakyan na tila bawat isa ay may ibang iniisip. Sa hindi maipaliwanag na dahilan, payapa ang nararamdaman nina Tristan, Jeric at Stella.

Nang biglang…

---

Nasa isang malaking dance studio ang ilan sa mga pinakasikat na artists ng FBN-8. Ito ang unang meeting ng mga performers at staff ng bagong musical variety show nila na pinamagatang “Groove.”

Nasa studio na si Alex at hinihintay ang kaibigan nitong si Tristan. Pareho kasi silang kasali sa bagong show na ito.

Marami nang naglalabasang balita tungkol kay Tristan dahil bigla na lang itong hindi sumipot sa mga nakaschedule niyang taping and commitments. Kahit ang manager nitong si Mommy Krista ay hindi ma-contact si Tristan.

Isa-isa nang nagsidatingan ang iba pang magiging bahagi ng show ngunit wala pa rin si Tristan. Pinakahuling dumating ang anak ni FMC na si Victor na siya ring Associate Vice President for Entertainment ng FBN-8.

“Is Tristan here?” tanong nito sa mga taong nasa loob ng studio.

Nagtinginan lang ang lahat ng mga nasa loob ng studio dahil kahit sila ay hindi nila alam kung nasaan ito.

“Hindi kaya depressed pa rin siya sa pagkamatay ng mommy niya?” tanong ng isa sa staff ng show kay Alex.

“Pero more than one month na nang mangyari ’yun. Babagsak ang career niya kapag hindi pa rin siya nagpakita,” tugon ni Alex sa kausap.

Muling sinubakang tawagan ni Alex si Tristan ngunit hindi pa rin nito sinasagot ang telepono.

Sa meeting na ito pinag-usapan nila ang magiging takbo ng pilot episode ng palabas. Dahil unang beses na gagawa ng musical variety show ang FBN-8 ay talagang tinutukan ni Victor ang preparasyon para sa pagsisimula ng show.

Ngunit hindi siya masaya sa pagkakasali ni Alex sa “Groove.” Kahit na wala siyang patunay ay hindi siya natutuwa sa mga kumakalat na balita na may relasyon si Alex at ang ama niyang si FMC.

Sinubukan pa nga nitong ipatanggal si Alex sa “Groove” ngunit sadyang mas makapangyarihan lang ang ama nito. Kaya sisiguruhin ni Victor na hindi magiging madali kay Alex ang pagtatrabaho sa FBN-8. Madali lang din naman siyang makakapagdahilan kapag may nakapansin na pinag-iinitan niya si Alex. Sasabihin lang niya na gusto lang niyang mahasa pa ang talento ng artista.

“Seryoso ka direk?” tanong ni Alex sa direktor ng “Groove” na si Direk Joe Clemente.

“Hindi ako ang nagdecide ng mga gagawin n’yo sa show, Alex. Aba kung ako ang masusunod, gagawin lang kitang host,” tugon ng direktor.

“Exactly! ’Yan din ang ineexpect kong gagawin ko dito! Mapapahiya lang ako kapag pinilit ko ang sarili kong kumanta,” wika ni Alex.

“’Yung mga nasa taas ang nagdecide, eh,” sagot ni Direk Joe.

Kahit hindi sabihin sa kanya ay alam niyang si Victor ang nagdesisyon. Alam niyang gusto siyang pabagsakin nito dahil na rin sa mga kumakalat na tsismis. Hindi naman niya ito maisumbong kay FMC dahil ayaw niyang mapagbintangan na sinisira niya ang relasyon ng mag-ama.

---

“Tristan! Patrick! Pumasok na kayo rito sa loob!” wika ni Stella sa dalawa nitong anak.

“Yes mommy!” sigaw ng panganay na si Patrick.

“Kuya, tuloy natin ’yung game mamaya, a!” wika ng labindalawan-taong-gulang na si Tristan.

Lumapit si Patrick sa kapatid at bumulong, “Hindi. Mamaya, may mas masaya tayong gagawin.”

“Great!” sigaw ng batang si Tristan habang papasok sila ng bahay.

“Tristan,” wika ni mommy nilang si Stella habang kumakain sila ng merienda. “Tumawag kanina ’yung parents mo habang nasa school ka pa, kinukumusta ka nila.”

Bata pa lang si Tristan ay alam na nitong hindi siya tunay na anak ni Stella at ng daddy niya. Ngunit dahil sa maayos na pagpapaliwanag ni Stella ay naintindihan naman ito ni Tristan.

High school pa lang nang mabuntis ang tunay na nanay ni Tristan. Dahil sa isang kaibigan ni Stella kaya nila nalaman na nais nitong ipaampon ang anak nila. Dahil hirap nang magbuntis si Stella ay ikinatuwa niya ang balita dahil gusto talaga nilang mag-asawa na magkaroon pa sana ng kapatid si Patrick.

“How are they?” tanong ni Tristan. Hindi naman ito galit sa mga tunay na magulang pero wala rin itong interes na makilala sila dahil masaya siya sa mga kinikilala niyang magulang, lalung lalo na sa mommy niyang si Stella.

“Pupunta na daw sila ng States. Tinanong ko nga kung gusto ka nilang makita bago sila umalis pero ang sabi ng mama mo ay wala na daw silang oras,” tugon ni Stella.

“That’s fine with me,” maikling tugon ni Tristan.

Matapos kumain ay tumakbo na paakyat ng kwarto ang magkapatid.

“What are we going to do, kuya?” tanong ni Tristan sa kuya nitong si Patrick.

“Remember the other day?” balik na tanong ni Patrick.

Hindi makakalimutan ni Tristan ang nakita niya nang bisitahin niya si Patrick sa kwarto nito nung isang gabi. Dahil sanay na siyang tumambay sa kwarto ng kapatid ay hindi na ito kumakatok kapag pumapasok ng kwarto. Pagbukas niya ng pinto ay naabutan nito si Patrick na nakahubad at may katabi ang best friend nitong si Mark.

“What were you doing then? Why were both of you naked?” tanong ni Tristan sa kapatid.

“Do you want me to tell you or would you prefer me to show you?” tanong ni Patrick sa kapatid.

Hindi nakasagot si Tristan kaya nilapitan na ito ni Patrick at unti-unting hinuband ang damit ng bunsong kapatid.

“What are you doing, kuya?” tanong ni Tristan.

Si Patrick din ang nagmulat kay Tristan sa mga makamundong bagay. At maka-ilang beses na rin nila itong nagawa ng magkasama ngunit ito ang unang pagkakataon na hinawakan siya ng kapatid.

At nang gabing iyon ang simula ng ibang klaseng relasyon nina Patrick at Tristan.

“Huy, bro! Natulala ka na naman dyan,” wika ni Patrick kay Tristan na nakaupo sa labas ng bahay ni Patrick.

“Wala, may naalala lang ako,” wika ni Tristan.

“Ano? What we did last night?” nakakalokong tanong ni Patrick.

“Baliw. Naisip ko lang, hindi kaya nagduda si mommy nung mga bata tayo kung bakit lagi ako sa kwarto mo natutulog?” malungkot na tanong ni Tristan.

“So you are thinking of mommy,” wika ni Patrick at tinabihan si Tristan.

“Alam mo, bro, I am also really sad that mom is gone. Pero you know that we must all move on. I’m sure that what she wants,” ani Patrick sa kapatid.

“Oo nga. Pero I can’t help but be guilty,” tugon ni Tristan.

“About what?” tanong ni Patrick.

“About what happened, about what we’ve been doing for years! Ang laki ng kasalanan ko sa kanya. She took care of me like I was her real son pero binalewala ko yun. I was a bad son,” naiiyak na wika ni Tristan.

“It was an accident, Tristan,” wika ni Patrick.

“That car crash was an accident. Pero us, having sex? That’s no accident. Ngayon ko lang narealize na hindi natin nirespeto si mommy,” sagot ni Tristan.

“But you very well now na hindi naman tayo totoong magkapatid,” pagtatanggol ni Patrick sa ginagaw nila.

“Pero pinalaki niya tayo na parang magkapatid,” kontra ni Tristan.

“So, ayaw mo na?” tanong ni Patrick.

Mula ng maaksidente sina Tristan, ang mommy nitong si Stella at si Jeric ay pumunta ng Amerika si Tristan at nakitira sa kapatid nitong si Patrick. Sinisisi nito ang sarili kung bakit nangyari ang aksidente na kumitil sa buhay ng mommy nito.

“Ewan ko! Hindi ko alam! Bakit kuya, gusto mo pa ba? May asawa’t anak ka na and yet you keep fucking your younger brother!” wika ni Tristan na nagtaas na ng boses dahil sa nararamdamang frustration sa sarili.

“Huwag ka ngang maingay! Baka marinig ka ni Sally!” ani Patrick patungkol sa asawa nito.

“O bakit natatakot ka ngayon? Kagabi ang lakas ng loob na pumasok sa kwarto ko,” tugon ni Tristan.

Halata sa mukha ni Patrick ang magkahalong takot at galit dahil sa inaasal ni Tristan. “Alam mo, kung magkakaganyan ka lang din naman. Umuwi ka na lang ng Pilipinas. Bakit ka ba nagkaganyan?!”

“Dahil kay mommy!” sigaw ni Tristan na tuluyan nang bumuhos ang emosyon. “Dahil si mommy lang naman talaga ang nagmahal sa akin, e! You just used me! And daddy never let me feel na mahal niya ako! It was always mommy! At nung nagkasakit siya, ako lang naman ang nasa tabi niya at nag-alaga, hindi ba? Pero ako pa ang hindi niya maalala!”

Medyo nawala ang galit ni Patrick sa kapatid. Bagkus ay sinubukan nitong yakapin si Tristan ngunit si Tristan na rin ang umiwas.

“I’ll try to catch the earliest flight back to Manila tomorrow,” wika ni Tristan at pumasok na ito sa loob ng bahay.

---

Halos dalawang buwan matapos ang aksidente ay nakakapagtrabaho na ulit si Jeric.

“Kamusta ang unang pasada mo anak?” tanong ni Blessy, nanay ni Jeric, sa anak matapos nitong mamasada sa unang pagkakataon matapos magpagaling dahil sa aksidente.

“Opo, mama. Hindi naman na po sumakit ang ulo ko,” tugon ni Jeric.

“Nabasa ko sa tabloid kanina, pabalik na daw dito sa Pilipinas si Tristan,” kwento ni Blessy sa anak.

“Ngayon lang siguro niya natanggap ’yung nangyari,” tugon ni Jeric.

“Kawawa rin ’yung batang ’yun. Sinisi niya ang sarili niya kahit sa katunayan, wala naman talaga siyang kasalanan.”

“Sige mama, pahinga na po muna ko sa taas,” paalam ni Jeric sa ina.

Bago tumuloy sa kwarto ay dinaanan muna ni Jeric ang tatay nito at nagmano. Pagpasok niya sa kwarto aya agad siyang nagpalit ng damit at humiga sa kama.

Nakaidlip na ito nang tumunog ang telepono ni Jeric.

Pagtingin niya sa pangalan ng tumatawag sa kanya ay agad niya itong sinagot.

“Bakit ka tumawag?”

“Kita tayo,” wika ng kausap ni Jeric.

“Sa weekend na lang kung pwede,” tugon ni Jeric.

“Sige.”

“Magpapahinga na muna ako, Tristan. Kakagaling ko lang sa trabaho.”

“Alright, by Jeric. See you.”

Kismet: Chapter 5

Previously on Kismet: Chapter 4:

Bago tumuloy sa kwarto ay dinaanan muna ni Jeric ang tatay nito at nagmano. Pagpasok niya sa kwarto aya agad siyang nagpalit ng damit at humiga sa kama.

Nakaidlip na ito nang tumunog ang telepono ni Jeric.

Pagtingin niya sa pangalan ng tumatawag sa kanya ay agad niya itong sinagot.

“Bakit ka tumawag?”

“Kita tayo,” wika ng kausap ni Jeric.

“Sa weekend na lang kung pwede,” tugon ni Jeric.

“Sige.”

“Magpapahinga na muna ako, Tristan. Kakagaling ko lang sa trabaho.”

“Alright, bye Jeric. See you.”

——

“Hi, I’m Andrea Martinez and I am auditioning for the role of Cassandra.”

“My name is Tristan Galvez. I’m auditioning for the part of Miko.”

Bagamat hindi ito ang unang beses nina Andrea at Tristan na gagawa ng isang primetime series ay kinailangan pa rin nilang mag-audition para makuha ang mga bidang papel sa bagong sieries na sisimulan ng FBN-8 na “Kismet” dahil na rin sa madaming contract stars ang network na nais magbida rito.

Nang i-announce ng network na si Tristan nga ang magiging bida sa series na ’to ay marami ang nagsabi na siguradong mataas ang ratings na ’to ngunit may ilan rin ang nangamba na baka mahirapan ang production dahil kalat naman sa industriya na hindi madaling katrabaho si Tristan. Pero hindi pa rin mapigil ang kasikatan nito dahil na rin sa mga tagahanga niya na talaga namang sobra kung ipagtanggol si Tristan. Dulot rin ito marahil ng katotohanan na mabait sa kanila si Tristan.

Maagang dumating si Tristan sa coffee shop na pagtatagpuan nila ni Jeric. Bagamat walang lumalapit sa kanya ay halatang halata sa mga iba pang nasa loob ng coffee shop na alam nilang may sikat na artistang naroon.

Halos kalahating oras pa naghintay si Tristan bago dumating si Jeric.

“Sorry, nahirapan akong sumakay ng train. Hindi ko alam na ang dami pa rin palang taong sumasakay dun kahit weekend,” paghingi ng pasensya ni Jeric kay Tristan pagkaupo nito.

“Bakit hindi mo na lang dinala ’yung taxi n’yo?” tanong ni Tristan?

“Ayun, nasa pagawaan na naman,” tugon ni Jeric. Hindi mapigilan ni Jeric na ipagkumpara ang suot nilang dalawa ni Tristan. Pareho lang naman silang naka polo shirt at jeans pero iba ang dating ni Tristan kaya hindi mapigilan ni Jeric na mahiya ng kaunti.

Mukhang napansin iyon ni Tristan kaya nag-aya na itong umalis.

“Saan tayo pupunta?” tanong ni Jeric kay Tristan pagpasok nila ng sasakyan.

“If it’s okay with you, gusto ko sanang bisitahin si mommy,” wika ni Tristan.

Tahimik nilang tinahak ang papunta sa sementeryo kung saan nakalibing si Stella na mommy ni Tristan.

Paglabas nila ng sasakyan ay may kinuhang bulaklak si Tristan sa likod ng kotse nito bago naglakad papunta sa puntod ng mommy niya.

“Hi mommy,” wika ni Tristan sa tapat ng puntod ni Stella. Nasa tabi naman niya si Jeric na tahimik lang na pinagmamasdan si Tristan.

“Nga pala mommy, sinama ko si Jeric dahil alam kong miss mo na ang anak mo,” patuloy ni Tristan. Napatingin lang si Jeric sa tinuran ng katabi.

“I miss you so much, mommy. I’m so sorry,” wika ni Tristan. Hindi na nito napigilan na umiyak. Nabigla rin si Jeric na makitang ganito ka-emosyonal si Trista. Sa ilang beses kasi na nakasama niya ito noon ay palagi itong walang pinapakitang emosyon.

Kahit hindi sigurado sa gagawin ay marahang hinagod ni Jeric ang likod ni Tristan. Tila nahiya naman si Tristan kaya agad nitong pinahid ang mga luha. Tumingin ito kay Jeric at bahagyang ngumiti.

“I’m sorry,” wika ni Jeric kay Tristan.

“For what?” tanong ni Tristan.

“Dahil ako ’yung inaakalang anak ni Ms. Stella,” sagot ni Jeric.

“It was not your fault,” maikling tugon ni Tristan.

“Alam mo, bilib ako sa’yo” ani Jeric. “Hindi ko siguro alam kung kakayanin ko kung mawala sa akin si mama o si papa,” patuloy nito.

“What choice do I have? It’s not like I have so many people that I can lean on,” tugon ni Tristan. “My father is too busy to even grieve my mom’s death. And kuya has his own family to deal with now.” paliwanag ni Tristan.

Napansin ni Tristan na wala nang maisagot si Jeric sa kanya kaya nag-aya na itong umalis.

“Thank you for coming with me,” wika ni Tristan pagsakay nila ng kotse.

“Wala ’yun,” sagot ni Jeric.

“May rehearsal ako for our show tomorrow, gusto mo sumama?” tanong ni Tristan.

Nagulat si Jeric dahil hindi nito inaakala na aayain siya nito pumunta sa trabaho ni Tristan.

“Naku ’wag na. Nakakahiya, wala naman akong gagawin dun,” pagtanggi ni Jeric.

“So, hatid na lang kita sa inyo?” alok ni Tristan.

Hindi na ito tinanggihan ni Jeric dahil kinakapos na rin siya sa pera dahil ipinapagawa pa niya ’yung pampasada nilang taxi.

“Alam mo, ang laki ng nalulugi mo kung palagi mong ipinapagawa ’yang taxi mo,” wika ni Tristan habang nagmamaneho.

“Wala naman akong choice. Mahihirapan akong maghanap ng ibang trabaho dahil hindi ko naman natapos ’yung degree ko,” paliwanag ni Jeric.

“What if,” wika ni Tristan. “And I’m not saying this to offend you. What if ikaw na lang ang magmaneho sa akin sa mga shoot ko?”

“Wala ka bang driver?” tanong ni Jeric.

“Meron dati. Kaso nagresign bago ako umalis papuntang State. Kaya ngayon, I drive myself to work.”

“Naku, hindi ako sure. Tristan. Salamat sa pag-offer,” nag-aalangang wika ni Jeric.

“If sahod ’yung problema, I’ll give you whatever you need. And I’ll even provide health and retirement benefits for you,” tugon ni Tristan. “And you don’t even have to worry about working odd hours, normal office hour ka lang magtatrabaho sa akin if ever. Alam ko namang kailangan mo din alagaan ’yung daddy mo,” pagkukumbinsi pa ni Tristan kay Jeric.

Napangiti si Jeric sa sunud-sunod na pagsasalita ni Tristan. Sobrang bago ito para sa kanya na ganito siya kausapin ni Tristan.

“Sorry if I sounded too excited,” wika ni Tristan na medyo namula ang mukha dahil nahiya ito. Mas lalong napangiti si Jeric dahil mas lumutang ang kagwapuhan ni Tristan habang medyo namumula ang pisngi nito.

“Makakatanggi pa ba ako sa ganyang offer? So kailan ang simula ko, sir?” tugon ni Jeric.

“Nice. Ang hirap din kasi maghanap ng trustworthy na tao. Plus, I know my reputation na medyo mahirap pakisamahan kaya nahihirapan din akong makakuha ng matinong tao,” paliwanag ni Tristan.

Hindi rin maintindihan ni Tristan ang sarili kung bakit bigla nitong inalok ng trabaho si Jeric gayong may driver pa naman siya na nakaleave lang ngayong araw dahil nagbakasyon kasama ang mga kapatid. Mukhang mamomroblema pa tuloy siya ngayon kung paano niya sisisantihin ang kasalukuyan driver niya.

Marahil ay nagustuhan niya ang pakiramdam kapag kasama niya si Jeric. Hindi niya maipaliwanag kung bakit magaan ang loob niya kay Jeric at kahit papaano ay nagagawa nitong ngumiti. Ito ang pumasok na dahilan sa isip niya kung bakit ngayon ay may bago na siyang driver.

“Salamat ulit sa pagsama sa akin,” paalam ni Tristan kay Jeric.

“Salamat sa paghatid. At salamat din sa bagong trabaho,” nakangiting wika ni Jeric. “Punta na lang ako sa bahay n’yo ng Lunes.”

Pagpasok ng bahay ay sinalubong si Jeric ng nanay nito na si Blessy. “Kamusta naging lakad n’yo?”

“May bago na akong trabaho, mama. Ako na ang magiging driver ni Tristan,” wika nito sa ina.

“Teka, pano nangyari ’yun?” nagtatakang tanong ni Blessy sa anak.

“Nakwento ko po kasi na sira na naman ’yung taxi natin. Ayun, bigla akong inalok ng trabaho. E ang sabi niya, ibibigay naman daw niya kahit magkano hingin kong sweldo kaya tinanggap ko na para hindi na tayo mamroblema sa mga gamot ni papa.”

“Naku, ang buting balita niyan. Dali ikwento mo ’yan sa papa mo at tiyak na matutuwa iyon.”

---

Natahimik ang lahat sa studio pagpasok ni Tristan. Hindi nila alam na nasa bansa na pala ulit ito.

“Bro!” bati ni Alex kay Tristan. Si Alex lang ang maituturing na kaibigan ni Tristan sa showbiz. Marahil ay madalas silang nagkakasama noon sa mga workshops at likas na palakaibigan itong si Alex. Bukod pa rito ay alam ni Alex na ayaw na ayaw ni Tristan na tinatanong siya tungkol sa mga personal niyang problema kaya naman nagkakasundo sila.

“Ang tagal kong walang balita sa’yo. Kailan ka pa nakabalik ng Pilipinas?” tanong ni Alex sa kaibigan matapos nitong yakapin.

“Just a few days ago,” wika ni Tristan.

“I’m so sorry to hear about what happened,” patuloy ni Alex.

“Kaya nga umalis muna ako para palipasin lahat ng mga nangyari.”

“Well, I’m just glad you’re back. Ang dami kong kwento sa’yo!” sabik na wika ni Alex.

“Ano na namang katarantaduhan ginawa mo?” tanong ni Tristan sa kaibigan.

“You really do know how to make me happy,” wika ng Chief Operating Officer ng FBN-8 na si Fernando M. Cabral, o FMC.

Isa na namng mainit at mapusok na gabi ang pinagsaluhan ni FMC at ni Alex.

“Hindi mo ba pwede kausapin si Victor na huwag na ako pakantahin at pasayawin sa ‘Groove?’ Napapahiya lang ako, e,” tanong ni Alex kay FMC. Si Victor ang kaisa-isang anak ni FMC. Isa rin itong opisyal ng network at ngayon nga ay siya ang tumututok sa bagonh musical variety show ng network.

“Sinubukan ko na pero hindi kasi tumitigil ’yung mga tsismis tungkol sa atin kaya mainit talaga ang dugo nun sa’yo. I suggest you just let it go and hopefully, he’ll find another actor to bully.”

Napahinga na lang ng malalim si Alex.

“Enough with the talking. Ride me again,” utos ni FMC kay Alex.

“Tapos aasa ka pa talaga na hindi ka titigilan ni Victor e ayaw mo rin naman tigilan ’yung tatay niya,” komento ni Tristan matapos marinig ang kwento ni Alex habang naghihintay sila sa dressing room.

“Anong magagawa ko e sa head over heels sa akin ’yung tao,” tugon ni Alex.

“Seriously, bro. If you’re really comfortable about what you’re doing, bakit hindi ka na lang maghanap ng matinong lalaki diyan na kasing edad mo at hindi mo boss?” payo ni Tristan sa kaibigan.

“Bakit? Tingin mo ba si FMC lang ang kinikita ko? Tristan, hindi ko lang talaga siya maiwan because he’s giving me good jobs,” paliwanag ni Alex.

“So you mean you have multiple partners? May lahi ka bang kuneho” medyo natatawang tanong ni Tristan sa kaibigan.

“Huwag ka ngang maingay! Baka mamaya may makarinig sa’yo, matapos pa career ko. But I can’t help it if they keep coming to me,” pagyayabang pa ni Alex.

“Mag-ingat ka lang, bro.”

---

“Ano ba talaga ang real score sa inyo ni Tristan Galvez?” tanong ng isang reporter kay Andrea Martinez, ang katambal ni Tristan sa series na ‘Kismet.’

“I can say na he’s really special to me,” tugon ni Andrea.

“Pero bakit hindi kayo magkasabay na dumating ni Tristan sa awards night?”

“Siyempre, hindi pa rin maiiwasan na magkaktampuhan kami. But it was nothing serious,” sagot ni Andrea.

“Ano naman ang naramdaman mo nang biglang hindi sumipot si Tristan sa mga taping ninyo?”

“I was worried, of course. We all know what happened. Pero mabuti na lang at magaling ’yung writers and directors namin na nagawan nila ng paraan na matuloy ’yung story kahit wala si Tristan.”

Si Andrea ang nanalong Female Champion ng Star Factor ng FBN-8. Marami ang nagsabing hindi ito sisikat pero napatunayan naman niyang karapat-dapat siyang manalo. Bagamat hindi masyadong nag-rate ang mga una niyang palabas, napatunayan naman niyang marunong siyang umarte.

Kaya nga napakasaya niya nang malaman niyang siya ang makakatambal ni Tristan sa ‘Kismet’ dahil alam niyang maraming fans si Tristan. At hindi naman siya nagkamali dahil consistent top-rater ang palabas nila.

Mula sa may-kayang pamilya si Andrea. May-ari sila ng isang sikat na department store sa bansa. Sa katunayan ay hindi na nga nito kailangan pang magtrabaho ngunit hilig niya talaga ang pag-arte.

“Nabalitaan namin na bumalik na ng Pilipinas si Tristan, nagkita na ba kayo ulit?” usisa pa ng reporter.

“You know what, Tito, medyo busy talaga ako lately kaya wala ako masyadong free time but I know na nandito na siya and I’m sure magkikita kami ulit sa taping ng series namin,” sagot ni Andrea. Sanay na sanay na itong sumagot sa mga mahihirap na tanong ng mga reporters. Kahit na ang totoo ay ngayon lang niya nalaman na nakabalik na si Tristan, hindi naman niya ito ipinahalata sa reporter.

---

“Dad, can we talk?” tanong ni Victor sa ama nitong si FMC pag-uwi niya sa bahay nila.

Bagamat may sarili nang bahay si Victor ay paminsan-minsan, umuuwi pa rin ito sa bahay ng mga magulang niya upang bisitahin ang mga ito.

“I’m busy son. Pinag-aaralan ko ang ratings natin at ng kabilang network,” tugon ni FMC habang nakaupo sa office chair niya sa library nila at umiinom ng alak.

“It’s about Alex,” maikling wika ni Victor na nakapagpatigil sa ginagawa ni FMC.

Tiningnan ng masama ni FMC ang anak. “What about him?”

“I just got word that SBC gave him an offer to transfer to their network. Nalaman nila na kakatapos lang ng contract ni Alex sa atin,” ani Victor.

“He won’t transfer,” naka-ismid na tugon ni FMC.

“Kausapin mo ’yang kabit mo, Dad. I won’t let him get away after all the shame that this family has gone through para lang sa katarantaduhan n’yong dalawa,” malakas na wika ni Victor.

Nagpanting ang tenga ni FMC at tumayo’t nilapitan ang anak. “Don’t you ever talk to me like that! Kahit anong gawin mo, ako pa rin ang masusunod dito! At huwag kang magmalaki! Kaya kitang patalsikin sa network kahit kailan ko gusto!”

Tila hindi natinag si Victor at ngumisi lamang sa harap ng ama. “I dare you. You don’t know how far I’m willing to go maibunyag ko lang sa lahat ’yang kababuyan ninyo. I dare you, dad. I dare you.”

“Get out! Get out of my house!!” nakabibinging sigaw ni FMC.

---

“If we hire you, what can you contribute to our company?” tanong ng Human Resources specialist sa inaapplyang trabaho ni Rain.

“My love for music. So you can be confident that I will not only sell music, I will also let my customers feel that I know what I’m doing and I can share them information about songs ang singers,” hirap na sagot ni Rain.

Nag-aapply siya bilang sales staff sa record bar section ng Buy More Department Store na pagmamay-ari ng pamilya Martinez.

Tila na-impress naman ang HR specialist sa mga sagot ni Rain at binigyan na agad ito ng mga listahan ng kailangan niyang ipasa bago siya makapag-umpisa sa trabaho.

Tuwang tuwa si Rain na lumabas ng interview room. Kinuha nito ang telepono at tinawagan ang best friend na si Jeric.

“Uy, Jeric, hindi lang ikaw ang may bagong trabaho!” bungat ni Rain sa kaibigan.

“Talaga? Edi ayos. Saan ka magtatrabaho?” tanong ni Jeric.

“Sa Buy More, sa may record bar section nila. Sa wakas mapapakinabangan ko ’yung hilig ko sa mga kanta,” nakangiting wika ni Rain na animo’y kaharap ang kausap.

“Buti naman. Kailan ka magsisimula?”

“Kailangan ko lang ibigay lahat ng requirements. Mukhang mayroon naman na ako ng lahat so kailangan ko na lang magpamedical exam,” tugon ni Rain.

Sa sobrang excited dahil sa wakas ay may bago na ulit itong trabaho ay abala si Rain na i-text ang iba pang mga kaibigan habang naglalakad palabas ng Department Store kaya hindi niya nakita na may kasalubong na siya.

“Ouch,” wika ng babae nang maapakan ni Rain ang paa nito.

Nagulat naman si Rain at biglang napatingin sa babae. “Naku, miss, sorry. Hindi kita nakita. Sorry talaga.”

“It’s fine. Just watch where you’re going next time,” wika ng babae.

Nang makalampas na sa kanya ’yung babae ay tsaka lang niya naisip na parang kilala niya ito. At doon na nanlaki ang mga mata niya nang maisip niya kung sino ito.

“Naku! Si Andrea Martinez ’yun! At inapakan ko ang paa niya! Nalintikan na,” wika nito sa sarili.

Kismet: Chapter 6

---

Previously on Kismet: Chapter 5:

“Alam mo, ang laki ng nalulugi mo kung palagi mong ipinapagawa ’yang taxi mo,” wika ni Tristan habang nagmamaneho.

“Wala naman akong choice. Mahihirapan akong maghanap ng ibang trabaho dahil hindi ko naman natapos ’yung degree ko,” paliwanag ni Jeric.

“What if,” wika ni Tristan. “And I’m not saying this to offend you. What if ikaw na lang ang magmaneho sa akin sa mga shoot ko?”

“Wala ka bang driver?” tanong ni Jeric.

“Meron dati. Kaso nagresign bago ako umalis papuntang State. Kaya ngayon, I drive myself to work.”

“Naku, hindi ako sure. Tristan. Salamat sa pag-offer,” nag-aalangang wika ni Jeric.

“If sahod ’yung problema, I’ll give you whatever you need. And I’ll even provide health and retirement benefits for you,” tugon ni Tristan. “And you don’t even have to worry about working odd hours, normal office hour ka lang magtatrabaho sa akin if ever. Alam ko namang kailangan mo din alagaan ’yung daddy mo,” pagkukumbinsi pa ni Tristan kay Jeric.

Napangiti si Jeric sa sunud-sunod na pagsasalita ni Tristan. Sobrang bago ito para sa kanya na ganito siya kausapin ni Tristan.

“Sorry if I sounded too excited,” wika ni Tristan na medyo namula ang mukha dahil nahiya ito. Mas lalong napangiti si Jeric dahil mas lumutang ang kagwapuhan ni Tristan habang medyo namumula ang pisngi nito.

“Makakatanggi pa ba ako sa ganyang offer? So kailan ang simula ko, sir?” tugon ni Jeric.

“Nice. Ang hirap din kasi maghanap ng trustworthy na tao. Plus, I know my reputation na medyo mahirap pakisamahan kaya nahihirapan din akong makakuha ng matinong tao,” paliwanag ni Tristan.

——

“Ano bang problema mo? Nakita mo nang nagmamadali ’yung tao!” wika ng lalaki na lumabas sa kanyang sasakyan.

“Sir, kayo na nga po ’yung wala sa lane n’yo. Muntikan na po kaming madisgrasya dahil sa inyo,” nagpipigil ng galit na sambit ni Jeric.

“Sumasagot ka pa? Mukha ka lang namang driver! Nasaan ba ’yang amo mo? Pababain mo!” sumisigaw na tugon ng lalaki. Marami nang humintong mga tao upang panoorin ang nangyayaring kaguluhan.

“What seems to be the problem, Jeric?” tanong ni Tristan pagbaba nito ng sasakyan.

“Ikaw ba amo nito? Sisantihin mo na ’yan!” maangas na wika ng lalaki na hindi pa namumukhaan si Tristan dahil na rin nakasalamin ito.

“I have a better idea. Why don’t we go to the traffic authorities and we will file a complaint. Besides, we have all the evidence we need. Kuhang kuha sa camera ng sasakyan namin na ikaw ang may kasalanan ng lahat,” mahinahon ngunit may paninindigang tugon ni Tristan. Nanatili namang nakayuko lang si Jeric.

Tila natigilan ang lalaki sa narinig. Ang buong akala nito ay masisindak niya ang mga nakasakay sa kotseng muntikan niya nang makabanggaan.

Bigla namang lumakas ang mga bulungan ng mga nakapaligid sa kanila. Namukhaan na nilang si Tristan ang lalaking nakasalamin. Nang marinig iyon ng lalaki, tumalikod ito at naglakad pabalik sa kanyang sasakyan.

“Kaya pala ang yabang mo, porke artista ka lang. Gago!” wika ng lalaki sabay pasok sa sasakyan. Agad rin nitong pinaandar ang kotse at mabilis na umalis sa lugar.

“Okay ka lang?” tanong ni Tristan kay Jeric. Halata kasing kinabahan talaga si Jeric sa nangyari. Kahit na sanay na siyang magmaneho sa daan, ngayon lang siya may nakaengkwentro.

“Ako na muna magmamaneho. Magpahinga ka na lang muna,” wika ni Tristan.

“Hindi na po, sir. Okay na po ako. Pasensya na, ngayon lang kasi ako may nakaaway sa daan,” nahihiyang tugon ni Jeric.

“Give me the keys. I’ll drive,” pagpupumilit ni Tristan. Nahiya na rin si Jeric kay Tristan kaya iniabot na lamang niya rito ang susi.

Habang tinatahak nila ang daan pauwi sa bahay nina Jeric ay hindi nito maiwasan na mapatingin kay Tristan. Bukod kasi sa napagwapo nito ay may kung anong bagay na kahit sino ay mabibighani rito. Lalo na sa kanyang mga mata.

“May dumi ba sa mukha ko?” tanong ni Tristan na ikinagulat ni Jeric.

“Ah..eh…” tarangang wika ni Jeric.

“Joke lang. Wala ba tayong bibilhin para sa parents mo bago tayo tumuloy sa inyo?” pag-iiba ng diskusyon ni Tristan.

“Ah sige, kung okay lang sa’yo, dumaan muna tayo dun sa kanto malapit sa amin. Bibilhan ko lang si mama ng litsong manok,” nahihiyang tugon ni Jeric na namumula pa rin ang mukha dala ng pagkahuli sa kanya ni Tristan.

Medyo mabagal and daloy ng trapiko kaya nagpatugtog muna si Tristan. Nagulat si Jeric sa kantang narinig niya.

“Mahilig ka din sa ‘Silent Sanctuary?’” tanong ni Jeric.

“Oo. Favorite ko ’yung first album nila. Actually, medyo mababaw na dahilan pero kaya ko tinanggap yung project ko na ‘Kismet’ because that is also the same title of my favorite ‘Silent’ song,” sagot ni Tristan.

“Pareho pala tayo.”

“Gusto mo rin sila?” balik na tanong ni Tristan.

“Oo, pero mas marami akong gustong kanta doon sa pangalawa nilang album,” tugon ni Jeric.

Matapos ng pag-uusap ay tahimik na nakinig ang dalawa sa album ng paborito nilang banda.

“Ilan bibilhin natin para sa parents mo?” tanong ni Tristan kay Jeric pagdating nila sa litsunan malapit kina Jeric.

“Ako nang bahala,” tugon ni Jeric sabay labas ng sasakyan.

“Ate, pabili po ng isang buong litsong manok,” ani Jeric sa nagtitinda.

“Make that two, miss,” singit ni Tristan na parehong ikinagulat ni Jeric at ng nagtitinda.

“Junior, kunin mo ’yung telepono ko, may artista sa atin! Dali,” wika ng tindera nang mamukhaan kung sino ang lalaking nasa harapan niya.

Magalang naman na pinaunlakan ni Tristan ang hiling ng ale na magpakuha ng litrato kasama niya. Matapos nito ay dali-dali silang bumalik ni Jeric sa loob ng sasakyan.

“Bakit?” tanong ni Jeric.

“Bakit ano?” balik na tanong ni Tristan.

“Bakit parang ang bait mo sa akin?” ulit na tanong ni Jeric.

Nangiti na lamang si Tristan sa narinig. “Mabait naman talaga ako. I try my best to be kind to everyone. I just couldn’t do it to the showbiz people, especially the reporters who assume that they have the right to pry into my private life. Doon lang talaga ako naiinis.”

“Bakit hindi ka pa magquit? Mayaman ka naman. Alam kong hindi mo na kailangan magtrabaho,” patuloy na usisa ni Jeric.

“Dahil kay Mommy Krista, my manager,” maikling tugon ni Tristan. “He still needs me as his talent that’s why I am still doing this.”

Hindi na nagtanong pa ulit si Jeric tungkol doon dahil baka hindi na gusto ni Tristan na magkwento pa. “Yung best friend kong si Rain, sumubok din siya sa Star Factor kaso hindi naman nakaabot sa finals.” pag-iiba ng usapan ni Jeric.

“He’s lucky. The industry looks glamorous from the outside lookers, but once you’re in, you would always wish that you can get out. Even if you’re not famous anymore, you still cannot get out.”

Pagdating nila sa bahay nina Jeric ay hindi na bumaba si Tristan. Nagpasalamat na lamang si Jeric at sinabing aagahan ang pagpunta sa bahay nina Tristan kinabukasan.

---

“Shit, are you sure?” wika ni Tristan.

“I wish I was just joking, man. Ano gagawin ko?” tugon ng balisang si Alex. Nakaupo sila sa living area ng condo ni Alex matapos nito papuntahin si Tristan. Kagagaling pa lang ni Tristan sa bahay nina Jeric.

“Kailan ka nagpatest?” tanong pa ni Tristan.

“This weekend lang. Fuck, I don’t know what I’ll do. Tapos na career ko nito,” nanghihinang tugon ni Alex.

“Have you informed FMC?”

“Hindi pa. Natatakot ako, Tristan.” Hindi na napigilan ni Alex ang luha niya. Niyakap naman siya ng kasama.

“Do you have an idea kung kanino mo nakuha ’yan?” nag-aalalang wika ni Tristan. Isa si Alex sa mga naging totoong kaibigan niya sa trabaho. Alam rin nito kung anong klasend lifestyle mayroon si Alex kaya bagama’t nag-aalala, hindi na rin ito ikinabigla ni Tristan nang sabihin sa kanya ni Alex ang balita.

“Anong gagawin ko, Tristan?”

“Take the meds and as much as I know na mahirap, you have to inform everyone you had sex with. It’s your responsibility.”

“Paano si FMC?”

---

Isa-isa nang nagdadatingan ang mga board of directors ng FBN-8 sa ipinatawag na emergency creative meeting ni FMC.

“ZHA just surpassed us in the national ratings. What’s happening?” pambungad na tanong ni FMC.

“Naging super active sila sa on-site promotions sa Visayas and Mindanao. Sumabay pa na anniversary ng network nila kaya nagkaroon din sila ng raffle promo. If we really look at it, hindi ganoon kalaki ang lamang nila and I am confident enough na by next month, tayo na ulit ang number one,” sagot ni Vanessa Sanchez, and head for entertainment ng FBN.

“Let’s make sure na we’ll regain the top spot again. How is “Groove” doing in the ratings and ad loads?“ patuloy ni FMC

“Groove still lags behind ZHA’s “Remix” but only by a fraction of a point. Pagdating sa ad loads, mas marami tayo compared to Remix thanks to Alex and Tristan who just recently signed a multiple-year endorsement contracts with several big brands,“ pagtugon ng FBN head for musical, variety and talk na si Joey Fernandez.

“But Alex is showing poorly with the production numbers niya sa ‘Groove.’ Nakakahiya sa mga advertisers.” dagdag ni Victor, anak ni FMC at executive din ng network.

“Kaya nga dapat let’s just make him a host nang hindi siya napapahiya. Baka magsuffer pa ang career niya,” bulalas ni FMC.

“We pay him hundreds of thousands per episode tapos puro hosting lang gagawin niya? We have a lot of artists who can host better than him and are a lot more affordable. Kaya lumalaki gastos ng network, dahil sa mga artista na wala naman talagang talent pero ang laki magpabayad,” tugon ni Victor sa ama.

“Unless you forget, isa si Alex sa mga pinakasikat na artista ngayon. Mag-guest lang siya sa isang show, the ratings double! Kaya nga natin siya inaalagaan together with Tristan and Andrea,” ani FMC.

Ramdam sa kwarto ang tensyon sa pagitan ng mag-ama. Tahimik lang na nakikinig ang iba pang nasa loob ng meeting room.

“I just got word that Andrea has been receiving a number of offers from different networks. Her contract with us is about to expire next month and her manager is demanding that we increase her fee by 30% or they’ll negotiate with other networks,” dugtong ng isang executive para maiba ang usapan.

“Give her whatever she wants. She’s too popular to let go.” wika ni Victor na sinang-ayunan naman ng lahat.

Habang abala ang mga executives sa pag-iisip ng paraan upang mas lalong mapataas ang ratings ng network ay pumasok ang secretary ni FMC na si Zoila.

“Sir, gusto daw po kayong makausap ni Alex. Emergency daw po,” wika nito kay FMC.

Lumabas si FMC ng meeting room at bumalik sa kanyang opisina upang kausapin si Alex.

“What is it? I am in the middle of a board meeting,” wika ni FMC kay Alex.

“Kailangan natin magkita. Today,” maikling sagot ni Alex.

“Busy ako. Next week na lang tayo magkita.”

“Hindi pwede. This is important,” pagpipilit ni Alex.

“Ano ba kasi ’yun?” meyo naiinis na tanong ni FMC.

“I am HIV positive, FMC. This weekend ko lang nalaman.”

Kismet: Chapter 7

---

Previously on Kismet: Chapter 6:

Habang tinatahak nila ang daan pauwi sa bahay nina Jeric ay hindi nito maiwasan na mapatingin kay Tristan. Bukod kasi sa napagwapo nito ay may kung anong bagay na kahit sino ay mabibighani rito. Lalo na sa kanyang mga mata.

“Sir, gusto daw po kayong makausap ni Alex. Emergency daw po,” wika nito kay FMC.

---

Lumabas si FMC ng meeting room at bumalik sa kanyang opisina upang kausapin si Alex.

“What is it? I am in the middle of a board meeting,” wika ni FMC kay Alex.

“Kailangan natin magkita. Today,” maikling sagot ni Alex.

“Busy ako. Next week na lang tayo magkita.”

“Hindi pwede. This is important,” pagpipilit ni Alex.

“Ano ba kasi ’yun?” meyo naiinis na tanong ni FMC.

“I am HIV positive, FMC. This weekend ko lang nalaman.”

——

“Jeric, let’s go to FBN first. I think I need to sign a contract or something. Tapos magbreakfast tayo, bigla akong nagcrave ng pancakes,” wika ni Tristan pagsakay niya ng sasakyan.

“Ano po pipirmahan ninyo?” usisa ni Jeric. Palagay na ang loob ng dalawa sa isa’t isa kaya mas natatanong na ni Jeric si Tristan.

“Amendment doon sa existing contract ko with them. Apparently, isa sa condition ni Andrea para hindi lumipat ng network ay dapat laging kami ang magkapartner sa projects na gagawin namin. I said no at first pero sabi naman ni Mommy Krista, one year lang ’yung clause na ’yun.”

“Patok naman kasi talaga ’yung love team ninyo,” komento ni Jeric.

“I just don’t like the publicity stunt of it all. I understand na we have to make our fans believe na we have chemistry pero hindi naman namin kailangan magsinungaling sa bawat interview na we are dating and all that shit,” mahabang litanya ni Tristan.

“Pero parang siya lang naman ang laging nagsasabi na parang may past kayo,” dugtong ni Jeric.

“Kasi wala naman talaga. Courtesy ko na lang sa network kaya hindi ko sinasabing sinungaling siya.”

Pagdating nila sa FBN tower ay pinirmahan na agad ni Tristan ang kontrata niya at agad ding umalis.

“Punta tayo ng BGC. Gusto ko subukan ’yung IHOP,” wika ni Tristan pagbalik niya sa sasakyan.

“Hindi ko alam paano pumunta dun,” tapat na sagot ni Jeric.

“Hanapin na lang natin. Wala naman akong taping ngayon. Pwede tayong magtamad,” tugon ni Tristan na nakapagpangiti kay Jeric dahil tila ang pahiwatig ni Tristan ay mas matagal pa silang magsasama nito ngayon araw.

Hindi na maitanggi ni Jeric sa sarili na talagang nagugustuhan na niya si Tristan dahil sa buti ng pakikisama nito rito.

---

“You have to start taking these meds everyday. You will also undergo more tests today para malaman natin if the meds work on you dahil kung hindi, mag-iiba tayo ng prescription,” wika ni Dr. delos Santos kay Alex.

“Doc, let’s just make sure that no one else knows about this,” wika ni Alex na halatang wala pang matinong tulog.

“It is against the law to tell other people about a person’s condition without his consent so we assure you that your condition is confidential,” dagdag ng doktor.

Lumabas ng clinic na nakatulala si Alex. Halos hindi mo ito makilala sa laki ng suot na salamin, na sinabayan niya ng pagsusuot ng sumbrero at surgical mask.

---

“Sige po, sir. We’ll check if we have your size,” wika ni Rain sa customer na bumibili ng sapatos sa Buy More. Ilang buwan na rin si Rain sa Buy More at nagugustuhan naman niya ang trabaho niya rito kahit na buong araw siyang nakatayo. Management trainee talaga siya sa nasabing department store at kailangan niyang dumaan sa isang taong training bago malaman kung magiging isa siya sa mga bagong managers ng Buy More.

“Rain, pinapatawag ka sa admin,” wika ng isa sa mga katrabaho nito.

Bahagyang nagtaka si Rain kung bakit ito ipinapatawag bagama’t kampante siya na wala naman siyang nagagawang mali sa trabaho.

Pagpasok nito sa opisina ng supervisor nila ay nagulat ito sa babaeng nakaupo rin sa loob ng opisina.

“Rain, this is Ms. Andrea Martinez. Her parents own the store and she is also our brand ambassador,” bungad ng supervisor niya.

“Good morning po, ma’am,” nahihiyang wika ni Rain.

“Andrea na lang. Parang magkasing-edad lang naman tayo,” wika ni Andrea.

“Magkakaroon siya ng fans day dito next week and although kumpleto na ang security detail niya, kailangan pa rin niya nng mag-aassist sa kanya. And basing on the evaluation of all our trainees, ikaw ang napili namin na maging assistant niya for that day, okay?”

“Yes, sir.”

Hindi makapaniwala si Rain na magkakaroon siya ng pagkakataon na mapalapit kay Andrea. Hindi niya maitanggi sa sarili kung gaano niya kagusto ang artista.

Pagkatapos nito sa trabaho ay agad tinawagan ni Rain ang best friend na si Jeric.

“Nasaan ka? Kain tayo sa labas. May ikukwento ako sa’yo,” aya nito kay Jeric.

“Ihahatid ko lang si Tristan pauwi ngayon tapos okay na ako. Saan tayo magkikita?” tanong ni Jeric.

“Doon na lang sa may Cash & Carry.”

“Sino ’yun?” tanong ni Tristan pagkababa ni Jeric ng telepono.

“Si Rain, nag-aayang makipagkita,” tugon ni Jeric.

“Kamusta na pala ’yang best friend mo?” usisa ni Tristan.

“Hindi ko pa pala nakukwento sa’yo, dun siya sa Buy More nagtatrabaho ngayon. ’Di ba kina Andrea ’yun?”

“Ah, oo,” maikling tugon ni Tristan. “Oo nga pala, may thanksgiving party ’yung crew ng Kismet dahil mataas ratings ng first season namin. Mukhang may balak mag out of town. Sama ka ha.”

“Naku, Tristan, huwag na. Nakakahiya lang sa kanila, wala naman akong kinalaman sa show,” pagtanggi ni Jeric.

“Anong wala? Kung hindi kita naging driver baka tinamad na lang ako pumunta sa mga shoot, edi nawalan sila ng gwapong bida,” nakangiting tugon ni Tristan.

Ngayon lang narinig ni Jeric na magbiro si Tristan kaya hindi nito mapigilan ang matawa. “Wow! Ang lakas ng hangin! Daig pa ang may bagyo!”

“Hindi ba totoo?”

“Hmmm…you have your days,” pang-asar na sagot ni Jeric.

“You’re mean, you know that?” tila napikon na tugon ni Tristan.

Biglang natakot si Jeric dahil baka minasama ni Tristan ang sinabi niya. “Uy, Tristan, sorry. Joke lang naman iyon.”

Hindi agad sumagot si Tristan. Bagkus ay tiningnan nito si Jeric. “See, hindi lang ako gwapo, convincing pa akong umarte. FBN is so lucky to have me”

At muli, napuno ng tawanan ang sasakyan.

Pagkahatid ni Jeric kay Tristan ay nagpunta na ito sa Cash & Carry upang kitain ang best friend.

“Ano ikukwento mo sa akin?” tanong ni Jeric kay Rain pagkaorder nila ng pagkain.

“’Diba alam mong pamilya ni Andrea Martinez ‘yung may-ari ng Buy More? Next week kasi magkakaroon siya ng fans’ day doon at ako ang napili nila na maging assistant niya. Isipin mo ’yun? Ilang oras kaming magkakasama ni Andrea!”

Halatang halata ang tuwa sa boses ni Rain.

“Tagabuhat ka lang naman ng mga damit niya o ’di kaya ay tagahawi ng mga fans niya,” nang-aasar na tugon ni Jeric.

“Ang bait mo kahit kailan. Ang gusto mo lang yata ay ikaw lang ang malapit sa crush mo,” balik na pang-aasar ni Rain.

“Hindi ko crush si Tristan,” mariing pagtanggi ni Jeric.

“Hindi ko naman sinabing si Tristan, ah! Ikaw na mismo ang umamin,” natatawang sagot ni Rain.

Bahagyang naging busy ang dalawa sa kani-kanilang trabaho kaya bihira na silang magkita. Namiss ni Jeric ang ganitong pag-aasaran nilang dalawa.

---

“Hi Sir, here are your results. A doctor and counselor will be waiting for you in the next room. What ever the results will be, they will still need to talk to you to guide you after this process,” wika ng nurse na nag-assist kay FMC.

Sa tulong na rin ng mga koneksyon ay nagawang mas pribado pa ang pagkuha ng HIV test ni FMC.

Pagkaalis ng nurse sa kwarto ay huminga ng malalim si FMC.

“Damn you, Alex.”

---

“So, ilang condoms dinala mo?” nakangiting tanong ni Rain kay Jeric.

“Gago,” maikling sagot ni Jeric sabay bato ng unan sa best friend.

“Asus, kunwari ka pa! Malamang sa isang kwarto lang kayo ni Tristan tapos lalasingin mo siya at pagsasamantalahan,” patuloy na panloloko ni Rain.

“As if. Hindi ko kailangan lasingin ang isang tao. Parang wala kang bilib sa best friend mo,” balik ni Jeric.

“Yun na nga. Kilalang kilala kita,” natatawang banat ni Rain.

Naghahanda si Jeric para sa thanksgiving party ng “Kismet” dahil matagumpay ang unang season nito. Pinilit siya ni Tristan na sumama kahit na ayaw nito at nahihiya.

Ilang minuto pa ay dumating na si Tristan. Siya na ang sumundo kay Jeric dahil mas malapit sa bahay ng huli ang kitaan ng mga kasama nila.

Bahagyang natawa si Tristan nang makita ang dala ni Jeric.

“Wala ka na bang plano umuwi?”

“Ayokong kulangan ng dala,” medyo nahiyang tugon ni Jeric.

“Just kidding. Lagay mo na ’yan sa likod para makaalis na tayo,” wika ni Tristan.

“Ako na magmaneho,” alok ni Jeric.

“Nah, it’s my turn. Come to think of it, I kind of missed driving.”

“Huwag, Tristan. Ayokong mawalan ng trabaho,” nakangiting wika ni Jeric.

Natawa silang pareho sa tinuran ni Jeric.

Nang makumpleto na sila ay nagtungo na sila sa beach kung saan sila mananatili buong weekend. Kahit na may coach naman para sa lahat ng cast and crew ay nagpasya pa rin si Tristan na dalhin ang sasakyan nito dahil gusto raw nitong magmaneho kaya sinamahan siya ni Jeric sa biyahe papuntang Batangas.

Bahagya silang naipit sa mabagal na daloy ng trapiko at napakinggan na rin nila ang tatlong album ng Silent Sanctuary kaya nagkuwentuhan ang dalawa.

“I hope you don’t mind me asking, pero bakit wala kang nakukwentong kahit sinong girl sa akin? Wala ka bang girlfriend ngayon?” tanong ni Tristan.

“Ah…eh…” Hindi alam ni Jeric kung ano ang isasagot. Aaminin na ba niya kay Tristan ang kanyang sexual preference? Paano kung sisantihin siya nito?

Sa hulli, naisip ni Jeric na marahil ay bukas ang isip ni Tristan dahil na rin sa mundong ginagalawan nito.

“Wala,” maikling tugon ni Jeric.

“Bakit wala? I mean gwapo ka naman, I’m sure may nagkakagusto sa’yo. Gusto mo ilakad kita sa isa mga crew?”

“I’m gay,” tugon ni Jeric.

“Oh, okay,” tila gulat na reaksyon ni Tristan.

Pareho silang natahimik matapos nito.

“Sana hindi ka galit dahil hindi ko sinabi agad,” pagbasag ni Jeric sa katahimikan.

Tumingin si Tristan kay Jeric, “Ano ka ba? Okay lang. I understand. I just didn’t expect it. But I’m totally cool with it.”

“Talaga? Salamat.” Nakahinga ng maluwag si Jeric. At least ngayon ay hindi na niya kailangan pang itago iyon kay Tristan.

“Totally,” pagtatapos ni Tristan sa kanilang pag-uusap.

Lingid sa kaalaman ni Jeric ay kinabahan si Tristan nang malaman nitong bading si Jeric. “I’m doomed,” wika nito sa sarili.

Kismet: Chapter 8

---

Previously on Chapter 7

“I’m gay,” tugon ni Jeric.

“Oh, okay,” tila gulat na reaksyon ni Tristan.

Pareho silang natahimik matapos nito.

“Sana hindi ka galit dahil hindi ko sinabi agad,” pagbasag ni Jeric sa katahimikan.

Tumingin si Tristan kay Jeric, “Ano ka ba? Okay lang. I understand. I just didn’t expect it. But I’m totally cool with it.”

“Talaga? Salamat.” Nakahinga ng maluwag si Jeric. At least ngayon ay hindi na niya kailangan pang itago iyon kay Tristan.

“Totally,” pagtatapos ni Tristan sa kanilang pag-uusap.

Lingid sa kaalaman ni Jeric ay kinabahan si Tristan nang malaman nitong bading si Jeric. “I’m doomed,” wika nito sa sarili.

——

“Hey, Tristan, we’re eating na,” aya ni Andrea.

Magkatabing nakaupo sa dalampasigan sina Tristan at Jeric habang pinagmamasdan ang paglubog ng araw.

“Oo, susunod kami,” tugon ni Andrea. Nang makalayo na sa kanila si Andrea ay muling nag-usap ang dalawa.

“Ano ’yun?”

“Hindi nila pwedeng malaman ang tungkol sa nangyari kanina,” patuloy ni Jeric.

“Bakit hindi?” nagtatakang tanong ni Tristan.

10 Hours Ago

“Huy, Jeric, gising na! Nag-aalmusal na silang lahat,” wika ni Tristan habang inaalog ang kama ni Jeric.

Silang dalawa ang magkasama sa kwarto kahit na may nakareserbang kwarto para lang kay Tristan. Naisip nito na baka ma-out-of-place si Jeric kapag hindi niya ito sinamahan dahil wala naman ito masyadong kakilala sa mga kasama.

“Ummmm…” nakapikit pa ring tugon ni Jeric.

“Bahala ka, uubusan ka namin ng pagkain,” pang-aasar ni Tristan.

Nag-inat si Jeric at dahan-dahang minulat ang mga mata. “Ito na nga, gigising na! Bakit ang aaga n’yo nagising?”

“Sanay kami ng walang tulog. Dali maghilamos ka na para makasabay tayo sa kanila.

Nag-inat pa ng kaunti si Jeric bago ito bumangon at magtungo sa banyo upang maghilamos at magsipilyo.

Paglabas ni Jeric ng banya ay bahagya itong nangiti nang makita si Tristan na nakatanaw sa bintana. Hindi nito alam kung natutuwa siya dahil sa itsura ni Tristan habang nakatitig sa bintana o dahil sa hinintay siya nito.

“Ready?” tanong ni Tristan.

“Yup,” tugon ni Jeric.

Halos tumalon si Tristan ng tumayo ito. “Great. Let’s eat! I’m starving!”

Pagdating nila sa mess hall ay nagkukwentuhan ang lahat habang nag-aalmusal. Umupo sila sa tabi ni Andrea na abalang kausap ang ilang cast ng Kismet.

Tahimik na inubos ni Jeric ang almusal niya. Maging si Tristan ay hindi gaanong nakikipag-usap sa mga katabi. Abala ito sa pag-ubos ng kanyang pagkain

“Why are you so quiet?” bulong ni Tristan kay Jeric.

“Wala naman kasi akong kakilala dito. Pero don’t mind me, okay lang ako,” tugon ni Jeric.

Nang marinig ang sagot ni Jeric ay agad na tumayo si Tristan.

“Where are you going?” tanong ni Andrea nang mapansing nakatayo si Tristan.

“Second round lang. Halika Jeric, sama ka,” aya ni Tristan.

“Okay na ako sa kinuha ko,” ani Jeric.

“Basta sumama ka na lang,” pilit ni Tristan.

Tumayo si Jeric at nahihiyang nagpaalam sa mga kasama sa mesa.

“Busog na nga ako, Tristan,” bahagyang inis na wika ni Jeric.

“Sorry. I didn’t mean to offend you. Ang tahimik mo lang kasi sobra. Naguilty naman ako dahil ako nagpilit sa’yo na sumama dito tapos parang hindi ka naman nag-eenjoy,” paliwanag ni Tristan.

“Okay lang, ano ba. Medyo inaantok pa din kasi ako,” sagot ni Jeric.

“Doon na lang tayo sa may cottage sa labas kumain. Parang gusto ko din magpahangin e,” aya ni Tristan.

Bagama’t nagtataka ay hindi na nagtanong si Jeric. Sumunod na lang siya kay Tristan sa pagpunta sa cottage.

“Tahimik ka din kaya doon kanina,” panimula ni Jeric pag-upo nila sa cottage.

“Hindi naman kasi talaga ako close sa kanila. Alam mo na, may suplado image na kailangang pangalagaan,” wika ni Tristan na ikinatawa nilang dalawa.

“Ano ba pakiramdam ng sikat?” tanong ni Jeric habang patuloy silang kumakain ni Tristan.

“Nakakasakal. Parang wala na akong sariling buhay. I can’t live my life the way I really want to. Although, I must admit na it does have its perks. Banggitin lang namin ’yung brand ng damit and we get them for free,” tugon ni Tristan. “Which is kind of weird, actually. ’Yung mga may pero naman pambili, sila pa ’yung nakakalibre. That’s why I don’t endorse any clothing apparel. I know it is not my fault but I can’t help but feel guilty na nakukuha ko sila for free.”

“Wow. Ang lalim,” pang-aasar ni Jeric.

Bahagya siyang sinuntok ni Tristan sa braso. “You’re crazy. Ikaw ’tong nagtatanong.”

“Bakit nga pala hindi natin kasama ’yung manager mo?” usisa ni Jeric.

“Si Mommy Krista? Oo nga, eh. Medyo matagal ko na rin siyang hindi nakakasama. I miss Mommy Krista kahit na alam kong puro sakit ng ulo binibigay ko sa kanya,” ani Tristan. “Hindi lang kasi talaga siya mahilig sumama sa mga ganito,” tugon ni Tristan sa tanong ni Jeric.

“Bakit?”

“I’m not the right person to answer that question, Jeric,” tugon ni Tristan. “Wanna swim?” pag-iiba niya ng usapan.

“Sige ikaw na lang muna, baka malamig pa ’yung tubig, e” tugon ni Jeric.

“Okay ka lang maiwan muna dito?” usisa ni Tristan.

“Oo naman,” nakangiting tugon ni Jeric.

“Alright. Just wave your hand if you need anything, ha,” wika ni Tristan at tumayo.

Napangiti si Jeric dahil ramdam nito ang pag-aalala sa kanya ni Tristan. Ibang iba sa una niyang akala na ugali ng artista. Bagama’t hindi pa rin ganoon kalinaw sa kanya kung bakit baligtad ang tingin ng mga tao sa ugali ni Tristan.

Naputol ang pag-iisip ni Jeric nang mapansin niyang hinuhubad ni Tristan ang pang-itaas niyang damit.

Ngayon lang nakita ni Jeric si Tristan na walang pang-itaas at namangha siya sa ganda ng katawan nito. Kahit anong pilit niyang huwag tumingin ay nakapako na talaga ang mga mata niya rito. Bagama’t sikat na artista si Tristan ay ni minsan ay hindi pa ito naghubad sa kanyang mga palabas maging sa mga advertisements nito kaya talagang nagulat si Jeric.

“Baka matunaw ako niyan,” mapang-asar na wika ni Tristan.

Patay na! Nahuli nito si Jeric na nakatitig sa kanya. Ramdam ni Jeric ang pamumula ng mukha niya at hindi rin niya alam kung saan nito ibabaling ang tingin. Parang gusto niyang lamunin ng lupa dahil sa kahihiyan.

“Just kidding. Mag-swim na ako,” nakangiti pa ring wika ni Tristan sabay takbo papunta sa dagat.

“Tanga! Tanga! Tanga!” wika ni Jeric sa sarili. “Ngayon alam na niya na bading ka!”

Gustuhin man niyang umalis na sa kinauupuan ang magmukmok na lang sa kwarto ay ayaw naman ni Jeric na isipi ni Tristan na napikon siya sa pang-aasar nito kaya sinubukan na lang niyang kalmahin ang sarili.

Tahimik lang niyang pinagmamasdan si Tristan habang lumalangoy ito nang mapansin niya na parang iba na ang galaw ni Tristan. Naghihikahos ito na makalutong. Nang mapagtanto ni Jeric na nalulunod si Tristan ay agad itong tumayo at tumakbo upang sumaklolo.

Ang bilis ng tibok ng puso Jeric habang lumalangoy ito papalapit kay Tristan. nang mahawak na niya ang kamay ni Tristan ay agad niiya itong inakay pabalik sa pampang.

“Tristan! Tristan, gising!” humahangos na tawag ni Jeric.

Ng hindi tumugon si Tristan ay hindi na nagdalawang-isip pa si Jeric at nilapit na niya ang bibig niya kay Tristan at ginawan ito ng CPR.

Dalawang beses niya itong ginawa bago nagkamalay si Tristan.

“Buti naman at nagising ka na.” Nakahinga ng maluwag si Jeric.

Umuubo pa si Tristan at nilalabas ang mga nainom na tubig. “Thanks, Jeric.”

Inalalayan ni Jeric si Tristan sa pagtayo at dahan-dahan silang naglakad pabalik sa kanilang kwarto.

“Thank you,” mahinang wika ni Tristan.

“Okay lang, buti nga nakita kita,” tugon naman ni Jeric nang nakaupo na sila sa kama sa loob ng kwarto nila.

“Bigla kasi akong pinulikat,” paliwanag ni Tristan.

“Mahiga ka na lang muna diyan at magpahinga. Kukuha lang ako ng pamalit mong damit,” wika ni Jeric. Akma na itong tatayo ng hinili siya ni Tristan na dahilan upang mapaupo si Jeric sa tabi nito.

Hindi pa nakakapagsalita si Jeric nang bigla na lamang siyang halikan ni Tristan sa labi. Hindi nakagalaw si Jeric dahil sa nangyari. Gulat na gulat ito.

Malambot ang mga labi ni Tristan na bahagyang malamig dahil na rin siguro kagagaling lang nito sa tubig. Hindi makapaniwala si Jeric sa nangyayari.

Hinahalikan siya ni Tristan!

Malumanay ang paghalik sa kanya ni Tristan ngunit hindi niya magawang gantihan ang halik nito dala pa rin ng gulat.

Nang magkaroon na ito ng lakas ng loob ay pinutol ni Jeric ang paghalik ni Tristan sa kanya. Agad itong tumayo palayo kay Jeric.

“Kukunin ko lang ’yung damit mo para makapagpahinga ka na,” wika nito. Hindi na niya hinintay ang sagot ni Tristan at tumuloy na ito sa kwarto kung nasaan ang mga gamit nila.

Pagbalik niya sa kama ay inabot ni Jeric kay Tristan ang damit.

“Lalabas na lang ako para makapagpalit ka,” wika nito.

“Jeric,” mahinang tugon ni Tristan.

“Babalik ako pag nakapagpalit ka na,” wika ni Jeric at naglakad palabas ng kwarto. Ni hindi niya matingnan sa mata si Tristan.

Nainis sa sarili si Jeric sa inasal. Hindi niya mawari kung bakit ganun ang naging reaksiyon niya. May gusto siya kay Tristan at sa ginawa nito kanina ay mukhang gusto rin siya nito. Pero bakit hindi niya magawang maging masaya?

Sa loob naman ng kwarto ay sising-sisi si Tristan sa ginawa.

Bagama’t inamin na ni Jeric kay Tristan na bading ito ay hindi pa rin sigurado ang huli kung may gusto ito sa kanya.

“Baka mali ang akala ko,” isip ni . Ngunit ng hindi kumilos si Jeric ng hinalikan niya ito ay nagdalawang-isip si Tristan. At ngayon nga ay mukhang iniiwasan na siya nito.

Pagpasok ni Jeric sa kwarto ay tulog na si Tristan.

Tinitigan lang niya ito at inisip kung ano ang tunay na dahilan kung bakit siya hinalikan nito.

“Jeric,” mahinang wika ni Tristan.

Nakatulog si Jeric sa upuan sa loob ng kwarto. Halos ala una na nang magising si Tristan at nakita niyang nakatulog rin si Jeric.

Bahagya niya itong tinapik upang gisingin. Nang magising na ito ay umupo si Tristan sa tabi nito.

“Sorry, nakatulog din pala ako,” wika ni Jeric.

“Can we talk about what happened earlier?” tanong ni Tristan.

“Tristan.”

“Pinutol ni Tristan ang pagsasalita ni Jeric. “I hope I didn’t offend you earlier when I — when I kissed you.”

“Okay lang ’yun. Baka wala ka lang sa sarili mo kanina dahil sa nangyari sa ’yo. Hindi pa maganda pakiramdam mo kanina, ’di ba? I’m sure ’yun ang dahilan nun” pilit na pagtanggi ni Jeric sa katotohanan.

Hindi alam ni Tristan kung sasabihin na ba niya ang totoo o sasang-ayunan na lang niya ang sinabi ni Jeric.

“Bahala na,” isip ni Tristan.

“I’m gay. I’ve known for a long time. Hindi ko lang inaamin publicly kasi wala din namang nagtatanong ang alam ko na makakasira sa career ko kapag nalaman ng tao ’yun,” wika ni Tristan.

“So, ’yung kanina?” tanong ni Jeric.

“I kissed you because I like you. At first I only see you as a friend. Someone I can be close with. Pero nung matagal na tayong magkakilala, I can’t help but admire you, how much you care for your family and Rain, and how nice and thoughtful you are.”

Hindi makasagot si Jeric sa mga narinig. Halos mamula ito sa mga mabubuting salita na sinasabi ni Tristan. At totoo ba ang narinig niya? Gusto siya nito?

“Huy, Jeric, magsalita ka naman,” wika ni Tristan.

Bahagyang natuwa si Jeric nang makitang tila nahihiya si Tristan sa kanya. Kaya sa halip na sumagot kay Tristan ay ginawa ni Jeric ang hindi niya nagawa kanina.

Inilapit niya ang mukha niya kay Tristan at marahan itong hinalikan.

Naramdaman ni Jeric ang pagngiti ni Tristan habang matamis nitong sinasagot ang halik niya.

Wala pang sampung segundo ang halik ngunit pakiramdam nina Tristan at Jeric ay ang tagal nang magkalapat ng kanilang mga labi.

Nang maghiwalay na ang kanilang mga labi ay pareho lang silang ngumiti sa isa’t isa.

Dahil na rin sa pagod dala ng insidente kanina sa dagat ay nagpasya silang dalawa na matulog muli — nang magkatibi sa kama.

Bandang alas singko ng hapon nang magising si Jeric at nakita nitong mahimbing pa rin ang tulog ni Tristan. Lumabas ito saglit ng kwarto upang kumuha ng tubig.

Dahil ayaw niyang maistorbo si Tristan ay umupo ito sa sofa sa sala at binuksan ang TV.

“May ikukwento ako sa’yo pagbalik namin ng Manila,” text ni Jeric kay Rain.

Showbiz talk show ang palabas at napukaw ang atensyon ni Jeric dito nang marinig ang pangalan ni Mommy Krista.

Manager ni Tristan na si Mommy Krista, may AIDS?

Nagulat si Jeric sa narinig. Base sa balita ay naconfine si Mommy Krista sa isang ospital dahil sa pneumonia at bagama’t nasa mabuti na itong lagay at nakausap na ng media ay hindi na rin nito itinago sa lahat ang tunay niyang kondisyon.

“Alam kong marami nang nagsasabi ng mga haka-haka at alam kong sooner or later ay lalabas na rin ito kaya aaminin ko na. Yes, may AIDS ako,” wika ni Mommy Krista sa nag-interview sa kanya.

Hindi alam ni Jeric kung sasabihin niya ito kay Tristan. Inisip niya na maaaring alam na rin ito ni Tristan at ito ang sinasabing dahilan ni Tristan kung bakit hindi siya makaalis sa showbiz dahil kailangan siya ni Mommy Krista.

“Ano ’yang pinapanood mo?” wika ni Tristan.

Sa lalim ng iniisip ay hindi na namalayan ni Jeric na nagising na pala si Tristan.

“Tristan, naospital si Mommy Krista. Ipinakita kanina sa TV,” wika ni Jeric.

Nanlaki ang mata ni Tristan. Agad itong bumalik sa kwarto upang kunin ang cellphone niya. Halos mahulog sa kamay ni Tristan ang telepono dahilsa magkahalong kaba at diin ng pagpindot dito ni Tristan.

“Mommy! Bakit hindi mo ako tinawagan agad? Babalik na kami ni Jeric ng Manila ngayon din,” wika ni Tristan sa kausap sa telepono.

“Sure ka? Baka mamaya nagsisinungaling ka lang sa akin para hindi na ako mag-alala.”

“Mag-promise ka, Mommy! Dali. Or else I’m really going back to Manila,” tugon ni Tristan sa kausap.

“O sige. Basta keep me posted, okay?”

Pagkatapos ng pag-uusap nila ni Mommy Krista, umupo si Tristan sa tabi ni Jeric.

“Kamusta na daw siya?” tanong ni Jeric.

“Okay na daw. Stable naman na daw ’yung condition niya. I just can’t believe na hindi na niya ako sinabihan agad. Ako pa ang huling nakaalam,” wika ni Tristan. Bakas na bakas sa tinig nito ang kalungkutan.

Kitang kita ni Jeric ang pag-aalala ni Tristan kay Mommy Krista. Ramdam na ramdam niya na mahal na mahal ni Tristan ang manager nito. At bigla siyang nag-alala.

“Lakad tayo sa labas,” aya ni Jeric.

“Okay, so that I calm myself as well,” wika ni Tristan.

Tumuloy sila sa dalampasigan. Ang ganda nitong pagmasdan. Ang liwanag ng buwan at ang daming bituin sa langit.

Tahimik lang ang dalawa habang naglalakad. Nag-aalala pa rin si Tristan kay Mommy Krista. Nag-aalala rin si Jeric, ngunit tungkol sa ibang bagay.

“Mahal mo talaga si Mommy Krista, ano?” tanong ni Jeric kay Tristan.

“Oo. After losing my mom, he’s the closest I have to a family. And he really cares for me,” wika ni Tristan.

Mas lalong bumigat ang pakiramdam ni Jeric sa narinig.

“Upo muna tayo dito. Medyo napagod ako,” ani Tristan.

Muling natahimik ang dalawa habang parehong pingmamasdan ang kagandahan ng langit.

“Hey, Tristan, we’re eating na,” aya ni Andrea.

Magkatabing nakaupo sa dalampasigan sina Tristan at Jeric habang pinagmamasdan ang buwan.

“Oo, susunod kami,” tugon ni Andrea. Nang makalayo na sa kanila si Andrea ay muling nag-usap ang dalawa.

“Hindi nila pwedeng malaman,” wika ni Jeric.

“Ano ’yun?”

“Hindi nila pwedeng malaman ang tungkol sa nangyari kanina,” patuloy ni Jeric.

“Bakit hindi?” nagtatakang tanong ni Tristan.

“Hindi ba nga sabi mo kanina sa akin nakapag nalaman nila ’yung tungkol sa’yo, masisira ang career mo. Kailangan ka ni Mommy Krista ngayon at kapag nawalan ka ng trabaho, mawawalan rin siya ng trabaho. Paano na lang niya maaalagaan ang sarili niya kung wala na siyang kikitain?” ani Jeric.

Hindi makapaniwala si Tristan sa narinig. Kung kailan akala niya ay may pagkakaintindihan na sila ni Jeric ay biglang nag-iba ang isip nito.

Hindi na napigilan ni Jeric ang pagtulo ng kanyang mga luha. Mabigat sa loob niya ang naging desisyon pero hindi niya kayang maging makasarili lalo na’t alam niyang buhay ng ibang tao ang maaaring maapektuhan kapag ipinagpatuloy nila ito ni Tristan.

“I’m sorry,” wika ni Jeric kay Tristan. “I’m sorry.”

Kismet: Chapter 9

Previously on Kismet: Chapter 8:

“Hindi nila pwedeng malaman ang tungkol sa nangyari kanina,” patuloy ni Jeric.

“Bakit hindi?” nagtatakang tanong ni Tristan.

“Hindi ba nga sabi mo kanina sa akin nakapag nalaman nila ’yung tungkol sa’yo, masisira ang career mo. Kailangan ka ni Mommy Krista ngayon at kapag nawalan ka ng trabaho, mawawalan rin siya ng trabaho. Paano na lang niya maaalagaan ang sarili niya kung wala na siyang kikitain?” ani Jeric.

Hindi makapaniwala si Tristan sa narinig. Kung kailan akala niya ay may pagkakaintindihan na sila ni Jeric ay biglang nag-iba ang isip nito.

Hindi na napigilan ni Jeric ang pagtulo ng kanyang mga luha. Mabigat sa loob niya ang naging desisyon pero hindi niya kayang maging makasarili lalo na’t alam niyang buhay ng ibang tao ang maaaring maapektuhan kapag ipinagpatuloy nila ito ni Tristan.

“I’m sorry,” wika ni Jeric kay Tristan. “I’m sorry.”

– – –

“Tristan, what was your reaction when you found out that Mommy Krista has AIDS,” tanong ni Lady Gomez, host ng showbiz-oriented talk show na Push! .

“I cried. Mommy Krista is like a second mother to me. I called her and assured her that I will support her in whatever way I can,” tugon ni Tristan.

“Is that all you felt?” usisa pa ni Lady.

Biglang nag-iba ang timpla ng mukha ni Tristan. Halatang hindi nito nagustuhan ang tanong ng kausap. “What do you want me to feel? Disgusted? Mommy Krista is a decent person. Her illness does not and will never define who she is. No one can ever discredit her in her contributions to my career and to this industry,” galit na tugon ni Tristan.

“And besides, she’s more decent than you who have nothing better to do than spread rumors and senseless controversies to make artists fight so you’ll have even more rumors to tell every Sunday.”

Kitang kita sa mukha ni Lady ang gulat at pamumula dahil sa narinig. Biglang nag-cut to commercial ang programa. Sa studio naman ay biglang tumayo si Tristan at naglakad papalapit kay Lady.

“You can say whatever you want against me, but don’t you dare destroy Mommy’s reputation,” banta nito kay Lady.

“Tristan, babae ako. And you just humiliated me on national TV,” matapang na depensa ni Lady.

“Does it look like I care? Ruin my career if that will make you sleep at night. I can even pay you for it! And don’t you think people won’t think bad of you for forcing me to say that I’m disgusted with Mommy Krista’s illness? I’m not! I will never be disgusted. At kung kailangan pa na ako ang mag-alaga sa kanya araw-araw, I’ll do it rather than wasting my time talking to people like you!”

TRISTAN, BINASTOS SI LADY GOMEZ SA SARILING SHOW! Bastos!

“Tristan…” wika ni Mommy Krista pagkabasa ng headline ng isang tablog habang nakahiga sa kama. Nakacheck-in pa rin ito sa ospital dahil hindi pa lumalabas lahat ng test results nito at kailangan pa rin itong obserbahan.

“I know Mommy. I snapped,” wika ni Tristan habang nakaupo sa kama ni Mommy Krista.

“Anak naman kasi, lalong masisira career mo. And ayoko na ako pa ang maging dahilan,” tugon ni Mommy Krista.

“Pagod na talaga ako Mommy. I can pay for all your treatments and medicine. I have enough money. Ayoko nang mag-showbiz,” pagmamakaawa ni Tristan.

“Alam mo namang dito ako masaya, sa pagmamanage ng careers ng mga alaga ko. At ikaw ang success story ko.”

“But these people…it’s like even hell thought they were too evil and decided to kick them out and forced them here,” wika ni Tristan na ikinatawa ni Mommy Krista.

“Let’s change the topic, Mommy. I want to tell you something,” patuloy ni Tristan.

“Don’t tell me it’s about Patrick,” wika ni Mommy Krista. “I never approved of your set-up. It is too much of a scandal kapag lumabas ’yan sa media.”

“Kaya nga. I’m ending it. And this time, totoo na ’to,” tugon ni Tristan.

“Diyos ko. Mabuti naman, Tristan. Hindi mo alam kung gaano mo ako pinoproblema nang dahil diyan.”

“I’m sorry. But there’s something else,” ani Tristan. “I think I like someone.”

“Sino?”

Bago pa makasagot si Tristan ay bumukas ang pintuan ng kwarto.

“Tristan, naiwan mo ’yung isa mong telepono sa sasakyan, eh may tumatawag, si Andrea yata,” ani Jeric.

“Wait lang mommy, kailangan ko lang ’tong sagutin,” wika ni Tristan. Kinuha nito ang telepono kay Jeric at lumabas ng kwarto. “Pakitingnan muna si Mommy.”

Umupo si Jeric sa sofa sa loob ng kwarto.

“Kamusta naman ang pakikisama sa’yo ng anak ko?” tanong ni Mommy Krista kay Jeric.

“Okay naman po. Nagulat nga ako na hindi naman pala siya ganun kasama,” tugon ni Jeric. “Medyo lang.”

Natawa si Mommy Krista sa sagot ni Jeric. “Mabait naman talaga ’yang si Tristan. May wall lang talaga siya na ang hirap buwagin. I don’t know if you’ve noticed but aside sa akin at sa’yo, sobrang bait niyan sa mga kasambahay nila pati na rin sa mga fans niya. Kaya nga ginagawa ko lahat para maipagtanggol siya sa media dahil alam ko naman talaga na mabait siya. Masyado lang siyang batang naging jaded.”

Hindi alam mo Jeric ang isasagot kaya tumahimik na lang ito.

“Tristan told me that he likes someone. May madalas ba siyang kitain?” usisa ni Mommy Krista na nagpapula ng mukha ni Jeric.

“Ah…eh…” hindi masagot ni Jeric ang tanong ni Mommy Krista.

“Mommy Krista, I have to go. Pinapatawag daw kami ni Andrea ng management,” wika ni Tristan pagbalik niya sa kwarto.

“Tungkol daw saan?” pag-alala ni Mommy Krista. Medyo nakokonsensya na rin siya dahil hindi na niya matutukan ang careern ng mga alaga niya mula nang maconfine ito sa ospital.

“Not sure, eh. I’ll let you know agad pag nalaman ko na,” tugon ni Tristan. Binigyan nito ng halik si Mommy Krista noo. “Call me if you need anything, okay? Babalik agad ako dito pagkatapos ng meeting.”

Napansin ni Jeric na balisa si Tristan habang papunta sila sa FBN-8.

“Alam mo na kung ano pag-uusapan niyo, ano?” tanong ni Jeric.

“Ang dami daw nagpull-out na advertisers sa Kismet dahil sa ginawa ko sa Push! . Nagwoworry mga bosses na baka bumaba din ratings,” tugon ni Tristan.

“Ano balak niyong gawin?”

“Damage control, as usual. Malamang magbabalak na naman sila ng publicity stunt para mapakita na Andrea and I are okay, still dating. Just to change the story from me being a verbal abuser, to a leading man head over heels in love,” paliwanag ni Tristan.

“’Yun naman pala. Bakit parang balisa ka pa rin?” ulit na tanong ni Jeric.

“Dahil ayoko na ng ganun, Jeric. I’m so tired of pretending. This work has brought nothing but stress and misery sa buhay ko,” sagot ni Tristan.

“Pero si Mommy Krista,” ani Jeric.

“I have a plan for her. Hindi ko siya pababayaan,” wika ni Tristan. “Jeric…”

Mabuti na lang at naka pula ang stop light kaya nakatingin si Jeric kay Tristan. Nakita muli nito ang lungkot sa mga mata ni Tristan.

Alam niyang hindi makakabuti kay Tristan na ipagpatuloy nila ang kung anumang nararamdaman nila para sa isa’t isa. Ngunit sa pagkakataong iyon ay alam niyang kailangan ni Tristan ng kaibigang masasandalan.

Hinawakan ni Jeric ang mga kamay ni Tristan at hinila ito sa isang yakap. Bagaman nagulat ng una ay hinigpitan na rin ni Tristan ang yakap nito kay Jeric. Iyon ang kailangan niya ng oras na iyon.

Namalayan na lang nila na matagal na silang magkayakap nang bumusina na ang mga sasakyan sa likod nila.

“Thanks,” wika ni Tristan kay Jeric.

Kismet: Chapter 10

Previously on Kismet: Chapter 9:

“Does it look like I care? Ruin my career if that will make you sleep at night. I can even pay you for it! And don’t you think people won’t think bad of you for forcing me to say that I’m disgusted with Mommy Krista’s illness? I’m not! I will never be disgusted. At kung kailangan pa na ako ang mag-alaga sa kanya araw-araw, I’ll do it rather than wasting my time talking to people like you!”

TRISTAN, BINASTOS SI LADY GOMEZ SA SARILING SHOW! Bastos!

“Mommy Krista, I have to go. Pinapatawag daw kami ni Andrea ng management,” wika ni Tristan pagbalik niya sa kwarto.

“Tungkol daw saan?” pag-alala ni Mommy Krista. Medyo nakokonsensya na rin siya dahil hindi na niya matutukan ang careern ng mga alaga niya mula nang maconfine ito sa ospital.

Napansin ni Jeric na balisa si Tristan habang papunta sila sa FBN-8.

“Alam mo na kung ano pag-uusapan niyo, ano?” tanong ni Jeric.

“Ang dami daw nagpull-out na advertisers sa Kismet dahil sa ginawa ko sa Push!. Nagwoworry mga bosses na baka bumaba din ratings,” tugon ni Tristan.

---

“So I heard you’re the headline again,” wika ni Andrea nang magkasabay sila ni Tristan sa elevator papunta sa meeting room.

“I’m not in the mood, Andrea,” supladong tugon ni Tristan.

“Are you really that mean to women?” inis na tanong ni Andrea.

Biglang natauhan si Tristan. Walang ginagawa sa kanya si Andrea at alam niyang nais lang nitong tumulong.

“I’m sorry. I didn’t mean to offend you,” paghingi ng tawad ni Tristan. “Kamusta si Mommy Krista? I plan on visiting her tomorrow sana,” wika ni Andrea.

“She’s doing okay. Medyo mahina pa rin katawan pero at least natreat na ’yung penumonia niya.”

Pagpasok nila sa meeting room ay nandoon na ang bosses ng FBN-8 pati ang producers ng Kismet.

“We called both of you here today because our advertisers pulled out of your show,” paunang sabi ni Victor Cabral, Associate Vice President for Entertainment ng FBN-8 at siyang namamahala sa lahat ng entertainment shows ng istasyon. “We need to do something about it before our ratings go down.”

“It’s my fault. I’m sorry,” wika ni Tristan kahit na naniniwala siyang wala siyang ginawang mali. Alam nito na sa huli, mga boss pa rin niya ang kaharap niya at hindi makakatulong kung pati ang mga ito ay susuwayin niya.

“We understand what you did. We know how important Mommy Krista is to you,” patuloy ni Victor. “But we want to put an end to this as early as possible. Especially because Kismet and Push! are both FBN-8 shows. Hindi maganda tingnan na mismong mga talents natin ang magkakaaway.”

“I think, Sir Victor, you also need to talk to the Push! people,” kumento ni Andrea. “Tristan is not the only person to blame. Nasaktan siya sa ginawa sa kanya and he only reacted. I understand that Lady is trying to peg this as a verbal abuse against women. I’m willing to be interviewed and show my support from Tristan,” patuloy nito.

Tumingin si Tristan kay Andrea at binigyan ito ng ngiti tanda ng pasasalamat.

“That’s great, Andrea! I’m sure that will put an end to this,” tugon ng director ng Kismet na si Pancho.

“I agree. And don’t worry, we also set up a meeting with Lady and the staff of Push!,” tugon ni Victor.

“Since we’re all here,” wika ni Tristan, “I want to let you all know that Kismet will be my last show for now.” Nagulat at natahimik lahat ng nasa kwarto.

“What are you saying, Tristan?” tanong ni Victor.

“I’ll take a rest first and take care of Mommy Krista. I also need the time to think of some personal decisions I have to make,” patuloy ni Tristan.

“You do understand that you are still under contract with FBN-8, right?” tanong ni Victor. “You are bound by the contract.”

“I know. The contract also states that I have the liberty to select shows as I see fit for my career. Sir Victor, I’ve never declined any of the projects you gave me. I’m just asking you this one time to allow me to take a break.”

“Alam ba ’to ni Mommy Krista?” tanong ni Victor.

“She’s sick. I don’t want to bother her with my problems. I represent myself for now.”

Natapos ang meeting nila at nakumbinsi ni Tristan ang mga bosses niya na pagpahingahin muna siya.

Pagpasok niya ng sasakyan ay nakatingin laman sa kanya si Jeric.

“Kamusta? Ano napag-usapan niyo?” tanong ni Jeric.

“Kismet muna ang last show ko then I’ll take a break first to take care of mommy and decide on some things,” tugon ni Tristan.

Napabuntung hininga na lamang si Jeric sa narinig. Alam niya ang limitasyon niya at ayaw niyang mangialam sa mga desisyon ni Tristan.

“Balik na tayong ospital?” tanong ni Jeric kay Tristan.

“Yup. After you’ve dropped me off, pwede ka nang umuwi. Magpahinga ka na muna,” ani Tristan.

“Paano kung may mga pupuntahan ka? Okay lang naman ako. Nakakapagpahinga naman ako habang hinihintay kita.”

“One thing I’ve learned from the passing of my mother and with what’s happening with Mommy Krista now is that you can never have enough time to be with your family,” wika ni Tristan habang nakatingin kay Jeric.

Bakas na bakas sa mga mata ni Tristan ang lungkot na nadarama. Naiinis si Jeric dahil tila wala siyang magawa upang matulungan si Tristan. Lagi na lang niyang nakikitang malungkot ang taong importante sa kanya ngunit hindi naman niya alam kung ano ba talaga ang dapat niyang gawin upang kahit papano ay maibsan ang nararamdamang nitong lungkot.

Tahimik lang ang dalawa sa loob ng sasakyan habang pabalik sila sa ospital. Pareho silang tila may malalim na iniisip.

Si Jeric ay iniisip kung paano niya tutugunan ang nararamdaman niya kay Tristan. Sa dami ng problema at dinadala nito ngayon ay ayaw na niyang makadagdag pa dito. Pero habang mas tumatagal silang magkasama at mas lalo niya itong nakikilala ay mas lalo itong napapalapit sa kanya.

Si Tristan naman ay iniisip pa rin si Mommy Krista. Idagdag mo pa dito ang Kuya Patrick niya. At si Jeric. Alam niyang ayaw lang ni Jeric makadagdag sa mga inaalala niya pero hindi niya alam kung paano ipaparating dito na siya na lang ang nakakapagpalimot sa kanya kahit papaano ng mga problema niya.

Pagbaba ni Tristan ng sasakyan ay agad na tinawagan ni Jeric ang best friend niyang si Rain.

“Uy, nasan ka?” tanong ni Jeric.

“Nandito sa Buy More. Naextend shift ko e. Magclosing ako ngayon. Bakit?”

“Si Tristan.”

“Nabalitaan ko nga yung pagtataray niya. Ilang araw na kitang hindi nakikita. Inaalipin ka na ba niyan?”

“Hindi. Ano ka ba? Madami lang talaga siyang ginagawa. Ayaw ko din namang iwan. Pinilit na nga lang niya akong mag-off ngayon. Hindi ka ba talaga pwedeng umalis nang maaga diyan?”

“Tingnan ko kung may makakasalo ng shift ko. Text kita,” tugon ni Rain.

Hindi agad umalis si Jeric sa parking lot ng ospital. Gusto muna nitong hintayin ang sagot ni Rain para doon na lang siya didiretso kung nagkataon.

Nagpasya rin siya na maghintay na lang din doon kung sakaling kailanganin ulit siya ni Tristan.

Nakakuha ng text si Jeric kay Rain kaya umalis na siya sa ospital at dumiretso sa Buy More.

Medyo naipit pa sa traffic si Jeric kaya imbes na kalahating oras lang ang biyahe niya ay halos naging isang oras na ito. Nadatnan niya si Rain na naghihintay sa entrance sa parking area ng department store.

“May nagbanggaan na naman ba sa EDSA?” tanong ni Rain pagpasok niya ng sasakyan.

“Wala, traffic lang talaga. Naabutan ako ng rush hour, e,” tugon ni Jeric.

“Kamusta na si Tristan?” tanong ni Rain.

“Malungkot pa din dahil kay Mommy Krista. Balak niyang magpahinga muna pagkatapos ng Kismet para maalagaan niya si Mommy Krista.”

“E kamusta kayo?” usisa ni Rain. Alam nito ang naging desisyon ni Jeric na wag ipagpatuloy ang kung anumang meron sila ni Tristan dahil ayaw nitong masira ang career ng huli.

“Wala na ’yon. Hindi naman talaga pwede. Tsaka baka nangulila lang si Tristan dahil wala na ang mama niya tapos si may sakit pa si Mommy Krista. Ako lang din kasi ang palagi niyang kasama,” paliwanag ni Jeric.

“Pero inamin niyang bading siya at hinalikan ka niya. Malamang may gusto din yun sa’yo.”

“Ayokong masira career niya,” dahilan ko.

“Ang problema sa’yo Jeric, ikaw ang nagdedesisyon para sa buhay ng ibang tao. Matanda naman na si Tristan. Hayaan mo siyang magpasya kung ano gusto niyang gawin. Hindi naman bobo ’yung tao,” kontra ni Rain na ikinabigla ni Jeric.

“Wow, ang lalim ng hugot. Saan mo napulot ’yan?” biro ni Jeric.

“Seryoso kasi ako, Jeric. Ngayong may matinong tao na nagkakagusto sa’yo, ikaw naman ’tong lumalayo. Ano ba talaga gusto mo, ’yung mga gago lang?”

“Hindi naman sa ganun, Rain. Pero kasi, wrong timing talaga.”

Nagpunta sila sa isang fast food chain malapit sa ospital para maghapunan. Dun din sila dumiretso para kung sakaling kailanganin ni Tristan si Jeric ay mabilis niya itong mapupuntahan.

Pero halos maghahatinggabi na ay hindi pa siya tinatawagan o tinetext ni Tristan kaya nagpasya na silang umuwi ni Rain.

Kinabukasan ay nagising si Jeric sa mabangong amoy ng ulam na nagmumula sa kusina nila. Pupungas-pungas pa itong bumaba ng hagdan nang salubungin siya ng mama niya. “May bisita tayo, anak!” tila tarantang bungad ng nanay niya.

Napansin din niya na tila ang daming taong nakatanghod sa bakuran nila na tila may inaabangan. Dumiretso si Jeric sa kanilang kusina at tila nabuhusan ito ng malamig na tubig nang makita kung sino ang nagluluto sa bahay nila.

“Good morning!” bati nito sa kanya.

“Tristan, anong ginagawa mo dito?” gulat pa ring tugon ni Jeric.

“Dun ako sa hospital ni Mommy Krista nakatulog, ayoko namang umuwi sa bahay dahil mag-isa lang ako dun kaya dito na muna ako dumiretso. I hope you don’t mind,” nakangiting paliwanag ni Tristan habang abala sa pagluluto.

“Ah…eh…okay lang naman. Nagulat lang ako,” tila nahimasmasang tugon ni Jeric. Bumaba ang nanay ni Jeric na may dalang kurtina at dali-daling nilagay sa bintana nila. “Baka kasi pati pagnguya n’yo, sir e panoorin ng mga kapitbahay namin. Nakakahiya naman.”

Natawa si Jeric sa sinabi ng mama niya. Hindi na siya nahihiya kay Tristan dahil alam nitong mabait naman talaga itong tao at hindi mapanghusga.

Nag-umpisa nang maghain si Tristan at tinulangan na ito ni Jeric. Habang naglalatag ng plato sa mesa ay bumuong si Tristan kay Jeric, “have you brushed your teeth? Or nagmumog ka man lang ba at least?”

Namula si Jeric sa hiya. “Ay sorry, nakalimutan ko. Ginulat mo kasi ako.”

“What if I decide to kiss you? I don’t want to taste your morning breath,” pabulong pa ring tugon ni Tristan na mas lalong nagpapula sa nahihiya nang si Jeric.

Nanlaki ang mata ni Jeric at hindi na nakasagot. Dali-dali na lang itong pumunta sa banyo. Natawa si Tristan sa itsura ni Jeric.

Pagbalik ni Jeric sa hapagkainan ay nakaupo na ang mama niya at si Tristan. Bago sila mag-umpisa kumain ay nagdasal muna si Jeric at mama nito.

“Maraming salamat Panginoon sa biyaya ninyong pagkain na pagsasaluhan namin ngayon. At maraming salamat din po dahil binigyan N’yo ng bagong kaibigan si Jeric na nakakapagpasaya sa kanya ngayon…” dasal ng mama ni Jeric.

Nagkatinginan sina Jeric at Tristan nang marining ang dasal. Nakangiti lang si Tristan habang nakakatitig ito sa taong naging karamay niya sa ilan sa mga mabibigat na pagsubok sa buhay niya kamakailan.

“Nawa ay pareho N’yo silang gabayan upang mas mapabuti pa ang kanilang buhay. Maraming salamat, po. Amen.”

“Amen,” wika nina Jeric at Tristan.

“Kain na tayo. Mukhang masarap itong luto mo, hijo,” wika ng mama ni Jeric habang sumasandok ng kanin.

Naging masaya at magaan ang usapan ng tatlo habang kumakain. Magkasundo si Tristan at mama ni Jeric habang pareho nilang inaasar ang huli.

Hindi mapigilan ni Jeric na matuwa sa nangyayari. Kung sana ay iba lang ang sitwasyon nilang dalawa ni Tristan. Matapos nilang kumain ay inihanda na ni Tristan ang niluto niyang agahan para sa tatay ni Jeric.

“Salamat, Tristan ha. Ngayon ko na lang ulit nakitang tumawa ng ganun kalakas si mama,” wika ni Jeric.

“My pleasure. Spending time with you and your family makes me happy. Thank you for letting me be with you kahit this morning lang,” tugon ni Tristan. “After this, can we go out for a bit? I want to tell you something.”

Napaisip si Jeric kung ano ang nais sabihin ni Tristan sa kanya.

“I’ve made up my mind and I have Mommy Krista’s approval so you can’t do anything about it anymore.”

Kinabahan si Jeric sa narinig. Ano nga kaya ang gustong sabihin sa kanya ni Tristan?

Kismet: Chapter 11 (FINALE)

Previously:

“Spending time with you and your family makes me happy. Thank you for letting me be with you kahit this morning lang,” tugon ni Tristan. “After this, can we go out for a bit? I want to tell you something.”

Napaisip si Jeric kung ano ang nais sabihin ni Tristan sa kanya.

“I’ve made up my mind and I have Mommy Krista’s approval so you can’t do anything about it anymore.”

Kinabahan si Jeric sa narinig. Ano nga kaya ang gustong sabihin sa kanya ni Tristan?

—

“Mama, alis na po kami,” paalam ni Jeric. Lutang pa rin ito sa nangyari kani-kanina lang. Sa kanila nag-agahan si Tristan at ito pa mismo ang nagluto ng kinain nila. Hindi rin niya mapigilang hindi mapansin kung gaano kasaya ang mama niya.

“O sige, mag-ingat kayo ha!” tugon ng mama niya na kasalukuyang naglalaba.

Bahagyang natahimik sina Tristan at Jeric pagsakay nila sa kotse. Si Jeric ay napapaisip kung ano ang sasabihin sa kanya ni Tristan. Si Tristan naman ay tila tutok na tutok sa daan dahil siya ang nagmamaneho.

Ilang minuto pa ang nakalipas ay pamilyar kay Jeric ang tinatahak nila.

“Pupunta tayong FBN?” tanong ni Jeric. Hindi siya pinansin nito. Bakas din sa mukha nito ang kaba. “Huy, okay ka lang?”

Bahagyang natauhan si Tristan. “Ah, yeah. Okay lang ako,” wika nito at ngumiti kay Jeric.

Pagkapark nila sa FBN ay agad lumabas ng sasakyan si Tristan. Binuksan nito ang pinto ni Jeric at marahan itong hinila palabas ng sasakyan. Nagtataka man si Jeric ay lumabas na rin ito. Nang akala niya ay bibitiwan na siya ni Tristan, nagulat si Jeric nang patuloy pa rin siyang hawak ni Tristan mula sa parking lot, sa elevator at hanggang paglabas nila sa tapat ng isang studio ng FBN.

Binitiwan lamang siya nito nang magsimula nang magsikuha ng litrato ang mga media na nasa loob ng studio.

Nalilitong nilibot ni Jeric ang kanyang mata sa loob ng studio at tsaka nito nalinawan na parang may press conference si Tristan.

Mabilis na naglakad si Tristan papunta sa stage kung saan may table at upuan para sa kanya. Si Jeric naman ay nahusto nang tumayo sa likuran malapit sa pintuan.

Patuloy pa rin ang pagkuha ng litrato ng mga media kay Tristan habang ang iba naman ay abala sa pagtingin kung maganda ang anggulo ng kanilang video recording.

Natahimik ang lahat nang may isang reporter ang nagtanong kay Tristan.

“Tristan, totoo bang kaya ka nagpatawag ng press con ngayon ay dahil magpapaalam ka na sa showbiz?” tanong ng isang reporter. Tila mga batang ilang araw na hindi pinakain naman lahat ng media na nakatanghod kay Tristan habang hinihintay ang sagot nito.

“Yes. Kismet will be my last show. I’ve talked with Mommy Krista and my FBN management and we all agreed amicably that this is what’s best for me.”

“Ano ang dahilan kung bakit ka nagpasya na magquit na? Dahil ba nababalitang may bagong boyfriend na si Andrea?”

“Masaya ako that Andrea found a new love. I know the guy and I’m sure that she will be very happy. But hindi iyon ang reason why I’m quitting,” pahayag ni Tristan. “In fact, I myself has found a new love.”

Rinig sa buong studio ang bulungan ng media habamg si Jeric naman ay nanlaki ang mata sa narinig.

“Sasabihin mo ba sa amin kung sino itong bagong nagpapasaya sa’yo?” tanong ng isang reporter.

Sa halip na sagutin ang reporter ay ngumiti lang si Tristan at tumayo sa kanyang upuan upang maglakad pababa ng stage.

---

Halos isang taon na mula nang magquit si Tristan sa showbiz. May bago nang superstar ang FBN-8 at iyon ay si Alex.

“Anak! Nandito na si Tristan!” sigaw ng nanay ni Jeric.

“Let’s go?” tanong ni Tristan pagbaba ni Jeric mula sa kwarto.

Habang nasa sasakyan ay kinumusta ni Jeric ang kasintahan. “Hindi mo ba namimiss mag-artista?”

“Babe, alam mo naman ang dahilan kung bakit ako nag-showbiz noon. I just don’t see any reason to continue it now. And I enjoy the privacy I have now–the privacy we enjoy now,” tugon ni Tristan na abala sa pagmamaneho.

“Nga pala, nagtext sa akin si Rain, magdinner naman daw tayo minsan nina Andrea,” pag-iiba ng topic ni Jeric. Bago pa man maging magkasintahan sina Tristan at Jeric ay nauna nang mapa-oo ni Rain si Andrea at kakacelebrate nga lang nila ng kanilang unang anniversary.

“How about this weekend? Sabihin mo sa place ko na lang, I’ll cook for them,” nakangiting tugon ni Tristan.

Ilang minuto pa ang nakalipas ay nakarating na din sila sa puntod ni Mommy Krista. Halos buwan buwan ay binibisita nila ito.

“Hi, Mommy Krista. How are you? I still miss you, you know. I just hope you’re happy there in the clouds and the sky,” nakangiti man si Tristan ay bakas pa rin ang lungkot nito.

Isang oras sila nanatili doon bago nagpasya ang dalawa na umalis na.

“Saan mo gusto maglunch?” tanong ni Tristan kay Jeric na hawak hawak ang kamay habang naglalakad pabalik ng sasakyan.

Totoo ngang may mga bagay na nangyayari hindi dahil gusto natin. May mga pagkakataong sinusubok tayo ng panahon para maging matatag at maging mas mabuting tao. At may mga taong dumadating sa buhay natin para itama ang mga mali at para ipadama sa atin na karapat-dapat tayong mahalin.

Iba-iba ang tawag natin dito. Tadhana. Destiny. Fate. Pero para sa buhay nina Tristan at Jeric, lahat ng nangyari sa kanilang mga buhay ay nangyari dahil sa…

kismet

.

                                                                                  END

---

tnx Guys sa pag tangkilik sana basahin nyu rin ang iba ko pang story hehhehhehehe…