KISS ME, CAPTAIN

Zoenia 01 · 73 chapters · 544,132 words

KISS ME CAPTAIN

K I S S M E C A P T A I N

ME series #2

WARNING SPG

This story contains a lot of wrong grammars, typos and sexual scene please bear with me if you decided to read this story of mine.

“Malapit na ang alas dose, kailangan ng makahanap ng last target .” seryosong saad ni Mamsh Jorgie kaya tumango ako at luminga linga sa paligid ng bar para makahanap ng huling biktima.

“ Ayun, jusmiyo ang gwapo n’yan.“ impit na humiyaw si Mamsh habang nakatingin sa isang table na ’di kalayuan saamin.

Tatlong lalaki ang nasa table pero isa lang ang umagaw ng pansin ko ang lalaking kulay abo ang mata. Tao ba ’yan? Bakit parang fictional character na nababasa ko sa pocket book?

“ Sus, gray lang naman ang mata.“ umiirap na saad ko kunwari hindi ako nagwapuhan pero sa totoo lang gwapong gwapo ako.

Nakalaluwag ng garter ng panty ang kagwapuhan niya. Potakte! Ang perpekto ng mukha. “Captain shot pa! Para tuluyan ka ng makamove kay Atarah.” so ‘Captain’ ang pangalan niya? Unique siya ha. Bagay sakaniya pero wait broken ba siya? Grabe ang bobo naman ng nanakit sakaniya. Syet complete package na ’to tapos sasaktan lang? Tss.

“ D-mn you Goryo, I’m already move on.“ napapikit ako updang damdamin ang napaka manly niyang boses.

Deserve bang nakawan ko ang gwapong ’to?

“ Pero wallpaper mo.“ sagot ng isang lalaking naka semi kalbo ang gupit.

“Andaming picture sa gallery .” sabat pa ng isang lalaking kasama rin nila.

“ Stop it, I accepted the fact that she will never be mine, She’s married and besides , me and Rare were friends now .“ uminom ’to ng alak at natulala pa ako sa kung paano gumalaw ang adams apple niya kaya napalunok na rin ako.

“ Broken yata si Captain, mukhang mas mabilis mong mabibiktima

’to. Malapit ng malasing.“ mahinang bulong saakin ni Mamsh kaya nag dadalawang isip tuloy ako kung nanakawan ko siya.

“Oo nga mamaya na. Magmasid muna tayo..” saad ko dahil sa totoo lang gusto ko muna siyang titigan. Hindi nakakasawang tignan ang perkpekto niyang mukha sa totoo lang.

Lumipas ang mimuto at kinurot na naman ako sa tagiliran ni Mamsh Jorgie. “ Ano na? Tulo na laway mo. 11:46 na g-ga ka. Kailangan na nating umuwi.“

“Maghintay kalang. Mukhang ’di pa ’yan lasing oh.” usal ko habang nakatingin kay Captain dahil tuloy tuloy pa rin ang paglagok nito ng Alak na parang hindi pa lasing.

“Hayaan mo na next time nalang..” hinihila niya na ako pero nagpumiglas lang ako.

“ Sayang ’to mukhang mayayaman na mayaman oh.“ sambit ko at bumaba ang tingin ko sa pans niya para icheck kung may wallet pero agad akong napaiwas ng tingin, kahit kasi naka dimmed light ang buong club kitang kita ko ang kakaibang bakat sa pans niya.

Ang laki .

“Oras na jusmiyo, punta na muna nga ako ng CCTV area. Check ko kung may nahagip sa camera na isa sa sainyo habang nagnanakaw.” mahina niyang bulong saakin kaya tumango na lang ako.

“Oo sige na bilis na ako na bahala dito. Pagbalik mo, hawak ko na wallet n’yan..” mayabang kong wika sakaniya kaya binigyan nila ako ng isang ngisi.

“Sige good luck. Mukhang nahihirapan ka sa isang ’to. Nasaan na ang skill ng reyna na ng mga magna .” sinamaa ko ’to ng tingin.

“ Ulol .“ natatawa lang ’to na naglakad palayo saakin samantalang ako binalik ko ng tingin ko kay Captain

“ I’ll go to the Cr..“ sambit nito sa mga kasamahan niya kaya nangisi ako dahil eto na ang tamang oras.

“ Gotcha.“ mahinang bulong ko lalo pa’t nakita ko ang walet sa likod ng pans niya. Sinundan ko siya sa paglalakad niya ng pagewang gewang. At nang makalapit na ako ay akmang dadampi ko na ang kamay ko sa pans niya pero nagulat nalang ako nang bigla niyang hilain ang kamay ko at mapungay pungay niya akong tinignan kaya nanlaki ang mata ko at nataranta ako dahil hindi ko na alam ang gagawin ko.

Sh-t hindi pwedeng mahuli ako. “ Kiss me, Captain.“ malambing kong saad saka hinalikan siya ng punong ng ingat kahit hindi ako marunong pero nagulat nalang ako ng hawakan niya ang bewang ko at ginantihan ako ng halik kaya napapikit ako sa kakaibang pakiramdam na nararamdaman ko. Lasang lalasa ko ang alak na ininom niya sa mga labi niya. Nakakalasing sa totoo lang.

Sh-t umayos ka Paint h’wag kang malulunod sa halik niya.

Kinakapos na ako sa paghinga lalo pa’t tuloy tuloy ang halikan namin kaya ginawa ko ay linakbay ko na ang kamay ko sa katawan niya para makuha ko na ang target kong wallet.

Hanggang sa bumaba na ’to sa likod ng pans niya at nang maabot ko na ang wallet ay siya namang naramdaman ko ang init ng dila niya sa labi ko. Kinagat niya ’to dahilan para umawang ang bibig ko at ipinasok niya ang dila niya rito..

Unang halik ko ’to.

Chapter 1

aint

Cenery

“HOY

Pintura

takbo

may

pulis

!“ gulat kong tinanggal ang suot kong shades at agad na napatayo ako sa kinauupan kong monoblock.

“Ay

anak

naman ng

tipaklong

kapag

minamalas

ka .“ iritado kong saad at nakisama sa mga tumatakbong kakilala ko habang buhat buhat ’tong mahiwagang monoblock ko.

Narinig ko ang pito ng pulis kaya mas binilisan ko ang pagtakbo. P-nyeta naman, kung kailan wala pa akong kita sa paglilimos, ngayon pa dumating ang mga impaktong pulis na ’to.

Mga salot talaga sa buhay ko.

“Hoy

umalis

kayo

dinadaanan

ko!

Mga

hayop “ galit na sigaw ko at pinaghahampas ang mga bata at kasing edad kong nakikipag unahan saakin sa pagtakbo.

Nagpapangap kasi akong bulag ngayon para mas marami akong kitain sa pamamalimos dito sa isang park malapit sa simbahan. Ito muna ang raket ko sa araw na ’to dahil kumakalam na ang sikmura ng lima kong kapatid at may sakit kong tatay.

Binilisan ko ang pagtakbo hanggang sa sumuot suot ako sa bawat street at mabilis akong lumusot sa isang eskinita at bigla bigla nalang akong pumasok sa isang bahay at agad na sinarado

“Oh Paint,

anong

ginagawa

dito

?“ tanong ni Ate Antonnete na isa sa mga kabaranggay namin na nagaaral sa kolehiyo. 3rd year college na siya. Sana all hindi ba?

Ako kasi hindi tumuntong sa kolehiyo kahit minsan. 4 years ago, 19 years old ako nang mag Senior high graduated ako. Art and design ang track na kinuha ko noon dahil doon ako magaling. Mahal na mahal ko ang lahat ng klase ng artes sa totoo lang. Mapa painting, movie, photography at iba pa.

Pangarap kong maging professional na painter, photographer at director. Oo gusto kong maging director lalo na ng mga documentaries at movie. Gusto kong gumawa ng isang dokumentaryo na nagmumulat sa isipan ng mga manonood tungkol sa bawat problema na ikinahaharap ng tao, estado ng mga katulad ko na mas mahirap pa sa daga at iba pa. ’Yung mga parang, I-witness, frontrow at kung ano ano pa na madalas ng subject nila o topic ang mga katulad naming mahihirap na walang makain, may sakit, gumagawa ng mga ilegal na bagay para lang makaraos sa araw araw at iba. Sa papamagitan din kasi nito umaambon ang biyaya lalo na kapag ipinalalabas ka na sa TV. Kaya pinangarap ko ’yun para kahit wala akong pera ay makatulong sa kapwa ko mahirap.

Gusto ko rin gumawa ng movie hindi pure love story, hindi cliche at cringe ’yung tipong nakakaumay nang content dahil ang laging conflict ay masyadong mababaw katulad ng may nagkamesia, may third party, ayaw ng magulang ng lalaki sa girl kasi mahirap lang, at kung ano ano pang mga content na paulit ulit lang.

Mas gusto ko pa ang mga movie noong unang panahon, ’yung kahit love story may action at ipinakikita ’yung reality, kung gaano kabaho ang sistema ng gobyerno, ang mga opisyales ng Gobyerno katulad ng Mayor, Gobernador, Congressman at iba pa na drug lord pala, mamatay tao, kurakot at iba iba pang kasamaan na ginagawa nila.

BSFA in Digital Cinema sana ang kukunin ko sa kolehiyo ang kaso sa sobrang hirap ng buhay at sa edad kong 23 ay pasan pasan ko ang reposibilidad ko para sa pamilya ko.

Hingal na hingal ako habang nakatingin sakaniya. “ Hinahabol

ako ng

pulis

Ate.“ bumusangot siya saakin at inilingan ilingan ako saka inabutan ng baso ng malamig na tubig.

“Ay ewan ko ba

sa’yo

Paint. Ang ganda ganda mo! Ang talented mo pa pero

bakit

hindi mo

gamitin

’yan

tama ..“napapikit ako ng mariin habang tinutungga ang malamig na tubig. Nang matapos ay saka ako umupo sa monoblock kong silya at inabot sakaniya ang baso na pinaginuman ko.

Napakagat ako sa labi at napakamot sa pisnge ko. “ Ginagamit

ko naman talent ko pero alam mo

namang

maraming

inggitera

at g-go

mundo at

pinagdidikitahan

ako,

partida

’di ko naman

ginagamit

kagandahan

ko pero may

mga

gano’n

na tao. Eto

nga

kakatangal

lang

saakin

trabaho

ko. Eh ’

diba

cashier ako

d’yan

SM hypermarket,

bigla

nalang

akong

hinipuan

ng customer kong kano kaya

hinampas

tuloy

ngbasket

pinagsusuntok

Duguan

noo

kilala

mo ako Ate

ayokong

pagsasamantalahan

ang

pagkababae

ko.“ ilang beses na rin akong nabastos ng katrabaho at customer kong lalaki dahil na rin sa hapit na hapit kong katawan, maputing balat at magandang mukha. mana kaming magkakapatid kay Nanay. Lahat kami maputi at may kaniya kaniyang kagandahan at kagwapuhan.

Bago ako maging cashier ay waiter ako sa isang restaurant. Iihi lang sana ako noon. Habang nakaupo ako sa bowl ay biglang may nagring na telepono. Nagtataka ako kasi wala naman akong dalang phone at nagulat nalang ako nang sa ilalim ay biglang tumilapon ang phone mula sa katabi kong cubicle. Kinuha ko agad ’to nagtataka ako kanino ’yun kaya mabilis kong tinapos ag pagihi kasabay ng pagtapos ng call.

Tumambad agad saakin ang wallpaper ng isang lalaking katrabaho ko kaya agad akong napalabas ng cubicle at mabilis na sinipa ng pagkalakas lakas ang cubicle kaya nasira ’to at tumambad saakin ang lalaki ko ngang katrabaho. Kinutuban na ako kaya agad kong pinabukas ang phone niya dahil ginulpi ko at nakita kong may video doon habang hinuhubad ko ang pambaba ko para umihi.

Ayun, nabubog ko ang nasirang pintuan ay pinaghahampas ko sakaniya kaya natanggal ako. Sabi ko hindi ko na ’to kakasuhan dahil sapat ng nabugbog ko siya at wala akong gagastusin sa hospital para sakaniya.

At bago ako maging waiter naman ay isa akong sale’s lady sa isang shoe store ay napaaway din ako sa co-worker kong babae kasi pinagchichisman ako at sinisiraan nila ako sa boss. Nawawala kasi ang mga iilang pares ng sapatos at nagulat nalang ako nasa bag ko. Syempre nagalit ang boss kaya chineck na muna namin ang CCTV at nakita kong nilagay lang ’yun ng katrabaho kaya hindi ako nakapigil at nakipagsabunutan sakaniya at ang ending pareho kaming natanggal sa trabaho.

Tapos eto pa, nag janitress ako noon sa isang mall. At mayroong brat na customer na nagtapos ng inumin niya sa sahig. Talagang sinadya niya, noong una pinabayaan ko pero limang beses niyang inulit ’yun kaya ginawa ko binuhusan ko siya ng tubig kung saan doon ko pinagbabanlaw ang mop.

Lahat lahat ng naging trabaho ko iisa lang ang dahilan bakit ako natatangal kung hindi ako nababastos ng customer and katrabaho ay kinaiingitan ako ng kapwa ko babaeng. Mapatrabahador kagaya ko o customer pa ’yan. Kaya napipilitan nalang akong gumawa ng gan’tong ilegal na gawain dahil no choice na ako. Hirap ako maghanap ng trabaho lalo na sa bad reputation ko.

“ Kaya

tanggal

? Eh

dapat

kasuhan

’yung kano,

harrasment

’yun hindi ba?“ napangisi ako nang nakakaasar ng bangitin niya ang salitang ’ kaso ’

“

Tss

kanino

prisinto

mga

basurang

pulis

? Pera lang

mga

katapat

n’yan

Anong

laban ko

kanong

mayaman

na ’yun

tapatan

lang niya ng

isang

daang

libo

ang

pulis

hahwak

ng case ko

paniguradong

laya

na ’yan. Parang hindi

nasanay

mga

nagseserbisyo

Gobyerno

lahat

sila

mga

basura

Napaka

unfair

nila

mayaman

mahirap

Magnakaw

lang ng

isang

delata

d’yan

mga

covienience

store

makukulong

higit

isang

taon

eh ’yung

mga

magnakakaw

mayayaman

? ’Yung corrupt na

politiko

Nakukulong

ba?

Ayun

nag

papakasasa

kaban

ng bayan.“ iritado kong saad dahil galit na galit ako sa Gobyerno at sa mga naninilbihan dito.

Mulat na mulat ang kaisipan ko sa mga maling gawain ng Gobyerno at nga naninilbihan dito. Mapapulis, sundalo, abogado, senador, mayor, gobernador, kongresista at presidente. Pare pareho silang mukhang silang pera, sabagay sino nga namang tao ang tatangi sa pera hindi ba?

Pera ang dahilan kung bakit nabubuhay ang tao sa mundong ’to.

Gulat na napatingi saakin si Ate Antonnete dahil sa biglang pagtaas ng boses ko. “ Hindi naman

lahat

gano’n

..“

“Ate,

sige

sabihin

natin

na may

gano’n

pero kung

iisipin

natin

100 na

pulis

sundalo

at kung

ano

pa ’yan, 1 lang ang

tapat

sakanila

buong

pusong

naninilbihan

para

bayan at

mamayan

. Ang 99 na ’yan ang

mga

ang

katapat

niyan

pera kasi

lahat

sila

mukhang

pera. T-

ngina

nila

ano

’yung

sinasabi

nilang

serbisyo

para

buong

bayan at

mamamayan

Sus

, baka

serbisyo

para

nga

mayaman

Totoo

naman, ’

diba

Kasalanan

mayaman

pinagtatakpan

kapalit

isang

kayamanan

.“ galit na galit akong tumingin sa kawalan habang umiiling iling.

“Nako,

talagang

galit

Gobyerno

mga

naninilbihan

mga

’to .“ malungkot na sagot ni Ate Antonnete. Halata sa expresyon ni Ate na hindi siya pabor sa mga sinasabi ko pero

May kaniya-kaniya tayong opinion. Everyone is entitled to his or her own opinion. Wala naman mali dun, kung magsalita ka, it’s a human right. May mga kaniya-kaniya tayong perspective sa nangyayari ngayon.

“Galit na galit kasi ang unfair nila sa mga tulad nating mahihirap. Lalo na ’yang mga tumatakbo ng Kapitan, Mayor, Gobernador, Senador, Presidente. Sa kampanya lang magaling ang mga inutil pero kapag nakaupo na sila sa pwesto, wala na silang nagagawa sa bansa, mawawala na ang pagiging aktibo katulad nung mga nangangampanya pa, mga plastic! Kaya ang Pilipinas ay hindi umuunlad dahil marami paring, nagpapauto, tikom ang bibig, walang paki-alam at nagbubulagbulagan, palibahasa kasi natampal ng pera noong botohan, underdogs ng basurang gobyerno..” galit na usal ko dahil tama naman talaga lahat ng sinasabi ko.

Naala ko tuloy noong nagkalat ang malalang epidemya sa bansa ang COVID-19. Nag lock down at tanggap ko naman ’yun dahil para sa kaligtasan namin at nangako naman ang gobyerno para bigyan nila kami ng makakain at pera pang gastos sa buong lock down. Syempre walang trabaho, walang pera, walang pagkain. No work, no pay kaya nga malaking paghihirap naming mga mahihirap nung nag lock down. Hindi katulad ng mga mayayaman na enjoy sa lock down dahil makakapaghinga sila at makakasama na nila ng matagal ang pamilya nila nang walang problema dahil may mga makakain sila at pera pero kaming mahihirap na bagamat kasama ang pamilya ay hindi na eenjoy ang lock down dahil nakikita mo ang pamilyang mong nagugutom. Hindi sa virus mamatay kung hindi sa gutom

Nangako ang Gobyerno na tutulungan nila kaming mga poorest of the poor ng bansa pero nang dumating na ang bigaya.Hindi na nakakuha ang ibang pamilya na mas deserving na bigyan at isa na kami doon. Bulok ng sistema nila dahil pili lang ang binibigyan nila ng ayuda at relief goods pero dahil nag reklamo ako noon dahil nalaman ko ang ginagawa ng konsehal at kapitan namin dito sa Brgy. Dukieta. Pinababayaran nila ng dalawang daang piso ang slot para ilista nila ang mga tao na bibigyan ng ayuda. Eh wala kaming pera paano ako malilista? Kaya ginawa ko, tinakot ko silang isusumbong ko sila sa media para lumabas ang baho nila kaya ’yun natakot matic na nilista nila ako.

“ Anong

plano mo

n’yan

Nakapagtapos

naman ng Senior high school ’

diba

Magcall

center

nalang

mahigit

bente

mil

yata

ang

sahod

.“ napaangat ako ng tingin kay Ate Antonnete dahil suhestiyon n’ya.

“

Natry

ko na Ate.

Ilang

beses

ako nag apply

mga

call center pero

lagapak

confidence. Kasi naman hindi

gaano

kagaling

mag english ’yung

tipong

kaya mo na

talaga

makipag

usap

ibang

tao

gamit

ang

lengwahe

na ’yun.“ totoo ’yun, nakakaintindi ako ng english pero nahihiya ako makipag usap. Nakakapagsulat ako oo, mas nakakapag construct ako ng sentence pero kapag nakikipag usap na kinakabahan ako at parang feeling ko talaga hindi ko kaya, dahil ang panget ng accent, diction, pronunciation at minsan wrong grammar pa ako.

“Mag model

nalang ?“ naging blanko ang mukha dahil sa pangalawang suhestiyon ni Ate Ant.

“Model?

Hinding

hindi ko

gagawin

’yun Ate para

ano

pagpyestahan

ng kung sino

sinong

tao ang

katawan

ko? Para

saakin

kasi ang

pagmomodel

ay parang

pagbebenta

na rin ng

katawan

Pinaganda

lang ’yung term.

Paano

laging

mag p-photo shoot ng two piece, sexy na

damit

o kung

ano

pang

kashitan

’yan..“ totoo naman kasi eh, kaya lang naman may model para mas makahakot ng customer para maenganyo silang bumili ng product nila lalo pa kung ’yung model ay sexy, maganda at sobra kung magpakita ng balat sa litrato.

“Hindi naman

lahat

gano’n

Maari

mag model

ng make up or

sapatos ?“

“Ate,

bakit

kapag

model

paa

mo lang

papakita

Mukha

lang ba

papakita

Maging

praktikal

isipin

mong

mabuti

madalas

mas

makakahakot

mga

customer ang

isang

tao o brand

kapag

nagpapakita

mga

masyadong

balat

kabuuan

ang

isang

model para mas attractive

tignan

, gets mo ba ate?“ bumuntong hininga siya habang nakahalukipkip at umiling iling saakin.

“ Lahat

nalang

may

katwiran

suhestiyon

ko no?

Ibenta

nalang

ang

mga

drawing mo,

tutal

naman

magaling

doon .“ totoong magaling talaga ako pag d-drawing lalo pa nahasa aki ng kaunti noong nag senior high ako. Sayang at natigil ako sa pagaaral dahil wala ako pagmartikula lalo pa’t lima kami noon nagaaral at nagkasakit pa si Tatay.

“ At

sinong

bibili

ng drawing ko Ate? Drawing na

nakalagay

lang

panget

na sketchpad?“ nagtataka kong tanong dahil kung ako ang magiging buyer aba syempre kung pagagastusan ko ang isang art ’yung maganda na ang drawing, kulay, at papel. Hindi ’yung basta bastang sa panget na sketch pad lang.

“Eh kung

maginvest

kasi ng

mga

gamit

mo para

d’yan

.“ kunot noong saad ni Ate Ant dahil may katworan na naman ako sakaniya.

“ Pambili

nga

kanin

wala kami,

pambili

pa kaya ng

magandang

pandrawing

.“ mapakla akong tumawa dahil naalala kong wala pa pala akong maiuuwi sa mga kapatid ko. Napatingin ako sa orasan at 1:40 pm na hindi pa ako kumakain at gano’n din ang pamilya ko.

“Ay ewan ko sayo.

Ano

habang

buhay

nalang

magnanakaw

mamamilimos

Tignan

itsura

halatang

nagpanggap

pang

bulag

. Nako Paint .“ dismayado saad ni Ate Ant kaya nagtiim ang bagang ko.

“

Nagpasa

na ako ng resume ko

mga

mall at restaurant.

Hintayin

nalang

ang

tawag .“ nag apply ako kaninang umaga at puro sinasabi tatawagan nalang daw ako kapag mag i-interview na.

“Hindi

natatakot

mahuli

mga

pulis

? Hindi

lagi

swerte

Paint. Hindi

lagi

pabor

tadhana

sa’yo

Paano

kung

nakulong

Paano

nalang

ang

anim

mong

kapatid

Paano

nalang

ang

tatay

mo?“ oo naiisip ko na ’yun na posibleng makulong ako pero ano pa nga ba choice ko? Wala ng makakain ang pamilya ko kapag hindi ako kumilos. Ni wala na ngang nagpapautang saamin dahil lahat ata ng tao sa barangay nautangan ma namin saka isa pa pare pareho lang kami ng estado na sa buhay.

Mahirap

daga

“Hindi naman

lagi

gan’to

ang

gagawin

ko Ate

minsan

lang

kapag

walang

wala na.

Kapit

patilim

ika

nga

nila

..“ sagot ko. Hindi naman ako natatakot na makulong sa totoo lang pero ang ikinatatakutan ko ang makitang magutom ang kapatid at tatay ko na wala akong ginawa.

“Eh

bakit

’di

mag extra extra

s’yan

karidenrya

Aling

Evangeline?“ natawa naman ako ng banggitin niya ang pangalan ng matandang ’yan.

“Asus, alam mo

namang

allergy

saakin

ang

matandang

walang

kilay

na ’yun.

Iniisip

niya kasi

nanakawin

benta

niya..“ kalat kasi sa barangay namin na magnanakaw ako saka isa lang naman ako ang magnanakaw na nakatira dito sa Brgy

Dukieta , marami kami. ’Yung iba nga drug pusher at user pa. Ang iba naman mamatay tao na tinataguan ang batas isama mo pa ang mga pa walk na babae dito.

“ ’Yan ang

isang

dahilan

kaya hindi

makahanap

maayos

trabaho

Paint

dahil

masamang

reputasyon

aba

kung hindi kita

kilala

at ang

pagkaalam

kolang

sa’yo

malikot

ang

kamay

mo ay

talagabg

-judge kita.

Hinding

hindi

makakapasok

bahay

na ’to..“ natahimik ako at mapait na ngumiti sakaniya. Totoo ang sinabi niya, kaya hirap talaga ako maghanap dahil sa masamang reputasyon ko kaya wala nalang akong magagawa dahil kapag nagbago ako ay hindi namaalis sa mga isip nila na magnanakaw ako kaya pinanindigan ko nalang dahil sa pamamagitan ng pagnanakaw ay na papakain at napapaaral ko ang mga kapatid ko.

“

Siguro

kaya

rin

nahihirapan

maghanap

trabaho

dahil

pinaparusahan

Diyos

mga

maling

gawain mo..“ napakagat ako sa labi dahil sa binanggit niyang ’ Diyos ’ gusto ko siyang sagutin na hindi totoo ang Diyos na ’yan pero baka magaway lang kami lalo pa’t pala simba at at maka Diyos ’tong si Ate Ant.

Hinding hindi ako nagtitiwala at naniniwala na may Diyos dahil kung meron man ay bakit niya hinahayaan na maghirap ang nga taong mahirap na nga. Samantalang ang mayayaman na gumagawa ng masama ay hinahayaan n’ya lang na mabuhay at magpakasasa sa pera. Ang unfair ’diba? Galit ako sa lahat, sa Gobyerno, sa Diyos at sa mundo. Mga basura. Napakadaya nila, napakdaya ng mundo!

“

Sige

.“ tipid na sagot ko nalang at matigas na iniwas ang tingin kay Ate Ant upang tumulala sa lapag dahil nababadtrip na ako lalo.

“

Mabuti

nalang

at may

pagkain

pa kaming tira.

Kumain

muna,

naumutla

na rin..“ nabuhayaan ang loob ko sa sinabi ni Ate Ant at parang nawala bigla ang badtrip ko dahil sa mga sinabi niya.

“

Pwedeng

pabalot

nalang

? Hindi ko kasi

maatim

kumakain

ako

tapos

ang

mga

kapatid

nagugutom

.“ saad ko dahil sa totoo lang mas ok na mamatay ako sa gutom habang pinapanood ko ang pamilya ko na masayang kumakain at nabubusog.

“

Dalawang

galungong

kapirangot

chopseuy

nalang

ang

natitira

, hindi

magkakasya

sainyo

’yun.

Saglit

maghintay

d’yan

. “ pinanood ko siyang pumasok sa kusina nila. Medyo malaki ang bahay nina Ate Ant. Kumpara saamin dahil na sa abroad ang tatay ni Ate kaya gawa sa bato at may maayos na bubong ang bahay nila.

Hindi rin nagtagal ay lumabas na si Ate na dala ang nakaplastic bag na ulam pati na rin ang isang daang piso.

“Oh eto

isang

daan

lang ang

mabibigay

ko ha.

Pasensya

dahil

’yan

nalang

ang

natira

allowance ko.

Hinihintay

ko pa

magpadala

Tatay

.“ malungkot na sinabi niya peeo umiling lang ako. Tinanggap ko ang ulam pero ang pera ay hindi.

“ Hala, hindi na Ate.

Sapat

na ’tong

ulam

.“

sambit ko dahil tiyak magagalit ang nanay ni Ate Ant.Ayaw niyang nakikipag kaibigan ito saakin dahil nga kriminal daw ako.

“ Parang hindi naman tayo

magkalapit

sige

na,

kunin

mo na ’yan.

Tulong

ko na basta

h’wag

bumalik

d’yan

para

mamalimos

. Ang

panget

lang

tignan

napakaganda

tapos

mamamalimos

kalang

..“ napatingin ako sa katawan kong madungis at sa balat kong maraming kagat na lamok.

“ Salamat

Ate..“ buhat buhat ko ang ulam at monoblock saka unti unting binuksan ang pintuan nina Ate Ant at luminga linga pa sa paligid at nakahinga naman ako ng maluwag nang wala akong makitang pulis.

Habang pauwi ako ng bahay. Tulala lang ako at parang bigla nalang ako naawa sa sarili ko. Hindi ako nainsulto sa mga sinabi ni Ate Antonnete sa halip napapaisip ako. Bakit kailangan humantong ako sa gan’tong sitwasyon?

Galit ako sa Diyos, Gobyerno, politiko at mamayamang magnanakaw at manlololoko pero magnanakaw at manloloko naman ako? Literal talagang sumasalamin saakin ang kataga o kasabihang galit ang magnanakaw sa kapwa niyang magnanakaw. Nakakatawang isipin na gano’n nga ako.

May karapatan ba ako magalit sa mga kauri ko? Siguro oo dahil sila malaking halaga ang ninanakaw nila lalo na sa kaban ng bayan ay kung hindi naman nila ninanakaw ’yun ay wala sanang mahirap sa Pilipinas at isa pa galit ako sakanila dahil ginagamit nila ang yaman na nila para pagtakpan ang kasalanan nila at isisi sa mga mahirap na taong mangmang samatalang kaming mahihirap ay hindi magagawa ang bagay na ’yun

“

Witwiw .“ napatigil ako ss paglalakad ko at humarap sa mga nag iinuman kung saan galing ang nakakabastos na ‘Cat calling’

Binigyan ko ng matalim na tingin sina Batoy ang kabaragay naming nga tambay at lassingero. “ Sungal

ngalin

ko kayo

d’yan

kapag

ginan’yan

n’yo

pa ako.“ kasng edad ko lang ’tong si Batoy 23 na rin pero pusher ang g-gong ’to ih.

“

Yawa

sungit

talaga

nito

Pintura

porket

maganda .“ natatawang saad ni Batoy kaya nagtiim ang bagang ko at binigyan siya ng matalim na tingin.

“

Kilala

n’yo

’ko

batoy

ayokong

binabastos

ako. ’Yun ang

pinaka

ayaw

lahat

. Mas

mabuti

pang

asarin

n’yo

ko ng kung

ano

pero

kapag

alam kong

binabastos

niyo

na ako

mapapatay

ko kayo.“ totoo kasi talaga ang pinaka ayaw ko sa lahat ay naabuso ang pagkakababae at ang ibang babae dahil hindi makatarungan ’yun.

“ Chillax Paint, ako lang ’to.“ pinanliitan ko siya ng mata at inaalukan pa ako ng alak pero pinagtaasan ko lang siya ng kilay.

“

Batoy

kapatid

Natoy

na mahal na mahal

.“ sagot ng mga kasamahan niyang sina Noli, Joey at Joel habang tumatawa ng malakas.

“Bago kayo

humarot

siguraduhin

n’yo

munang

naliligo

nagsisipilyo

kayo

araw

mga

hijo

hanggang

dito

naamoy

ko eh.

Sobrang

tinde

na ng

putok

Nakakadagdag

polusyon

.“ maanghang kong saad kaya nagsitawanan lang sila dahil sanay na sila saakin.

“ Awit

, ganda

talaga

ni Paint

kaso

malakas

sumuntok

’yan.

Natanggal

nga

ngipin

nung

dayo

minsan

dito

dahil

d’yan

kay Paint.“ iniwanan ko nalang sila at naglakad palayo. Totoo naman sinabi nila, may dayo noong isang linggo sa barangay habang naglalakad may bumungga saakin at nahawakan ang boobs ko kaya ’yun nabugbog ko. Ewan ko ba bakit sobrang bigat ng kamay ko. Sobrang sakit kong manuntok sa totoo lang.

Habang pinagpapatuloy ko ang ang paglalakad ko ay mas nabadtrip ako nang marinig ko sa mga dinadaanan kong mga chismosang kabarangay namin na pinaguusapan ang nanay ko.

“ ’Yang

Alice

nangutang

na naman kay

bumbay

tatlong

libo

parang lang

bumili

droga

ipangsugal

.“ nanginig bigla ang kalamnan ko dahil sa sininabi ni Aling Ester. Totoong nangungutang si Nanay para sa mga bisyo niyang sugal at alak pero hindi droga.

Hindi adik ang nanay ko. ’Yun ang totoo. Kahit may bisyo ’to sa alak at sugal ay hanggang doon lang ’yun. Alam kong hindi siya user.

“

nga

nangungutang

nga

raw kay Janice ng

delata

libo

utang

nilang

mag

anak

.“ saad naman ni Aling melva.

“ Oo

nga

tama kayo

d’yan

Nakakahiya

silang

maganak

.“ panggagatong ng plastic na si Aling Ayco. Sa totoo lang lahat sila plastic. Kapag magkakaharap silang tatlo kala mo magkakaibigan pero kapag nakatalikod na chini-chismis din nila isa’t isa.

Toxic.

“

Aling

Melva

Aling

Ester,

Aling

Ayco

. Kayo ang

lakas

n’yong

maging

judger no? Hindi

adik

ang

nanay

ko, alam

n’yo

kung sino ’yung

nga

adik

Tingin

kayo

salamin

. Bago kayo mag judge

jusme

tignan

n’yo

ang

sarili

n’yo

mas

mukha

kayong

adik

!“ maangas kong ipinatong ang hawak kong manoblock chair sa balikat ko.

“

Aba’t

bastos

talaga

’tong

batang

’to

walang

pinagaralan !“ saad ng piling mayaman na si Aling Melva.

“

Kabastos

bastos

naman kasi

mga

ugali

n’yo

Satingin

n’yo

kagalang

galang

kayo

dahil

lang

nakilay

, lipstick at blush

on kayo?

Mukha

kayong

coloring book! And FYI

nakapag

aral ako, hindi lang

nakapagcollege

eh kayo kaya?

ugali

n’yong

gan’yan

mukha

kayong

nakapag

aral?

Sige

nga

bigay

n’yo

saakin

ang square root ng 64?“ mayabang kong sambit dahilan para mapanganga sila saakin.

“Ang

kapal

mukha

mong

magnanakaw

ka !“ sigaw ni Aling Ester saakin.

“Mas

makapal

taba

mo .“ totoo naman kasi ang taba ni Aling Ester at putok na putok sakaniya ang suot niyang daster. Walang leeg at grabe ang itim ng batok.

“Ester tama na

h’wag

mo ng

patulan

ang

batang

’yan

manang

mana

ina

nga

walang

hiya at

bastos

.“ masama akong tinignan ni Aling Ayco kaya binigyan ko siya ng nakakaasar na ngiti.

“ Ang

bastos

nakahubad

nakatuwad

. ’

Diba

Aling

Melva

Lakas

n’yong

magmalinis

pokpok

naman

mga

anak

n’yo

ops mana

nanay

.“ totoo naman kasi eh, mga anak nila pa walk at pineperahan mga foreigner parang sila rin. Like mother, like daughter.

“

Hayop

Ipababarangay

namin

!“ dinuro duro ako ni Aling Melva.

“ Oh ?“ ngitian ko ng matamis silang tatlo kaya mas lalong pumula ang pisnge nilang na bugbog ng blush on.

“ Oo

nga

nang

magtanda

!“ galit na giit ng pikon na si Aling Ester.

“ Ohctopus .“ pambabara ko at tumakbo palayo sakanila. “ Mukha

kayong

octopus !“ napailing iling nalang ako habang nakangisi dahil iniwan ko silang pulang pula na dahil sa inis.

Hindi nagtagal ay nakarating na ako ng bahay. Huminga ako ng malalim bago pumasok. Simpleng lang ito at maliit. Gawa sa kahoy at plywood ang ding ding namin na may kaunting semento samatalang may bubong kami na malapit ng bumigay pero kailagan pagtyagaan.

Pinilit kong ngumiti bago pumasok sa loob. “ Hello everybody

nandito

Ate may

dalang

ulam

!“ masayang saad ko at ibinaba sa gilid ang upuan na hawak ko.

Tumambad saakin ang mga kapatid ko na masayang kumakain pati na rin ang dalawa kong bestfriend. Si Gracielle Yfrill Esguera at si Roi Gin Jeriox.

“ Oh

Roi

Gracielle

nandito

pala kayo. Kayo ba ang

nagbigay

pagkain

na ’to?“ napatingin ako kay Gracielle na sinusubuan ang bunso namin na si Hanna Faye na 7 years old.

“

eh.

Balak

ko sana

pumunta

dito

para

makipag

chikahan

sinalubong

ako ng

mga

kapatid

gutom

na raw kaya nag

ambangan

kami

nitong

Roi

.“ napatingin ako kay Roi na naka peace saakin habang lumalapit saakin.

“ Eh mas

kailangan

n’yo

rin ng pera eh! Nako

babayaran

ko kayo

kapag

nakahanap

ako ng pera.“ inakbayan ako ni Roi na parang sinakakal na.

“

Ano

ba may

raket

kagabi

. Kaya eto

dalawang

daan

para—.“ akma niyang ilalagay sa kamay ko ang pera pero sinamaan ko siya ng tingin.

“ Ano

drug

deeler

na naman?

Siraulo

Roi

! Alam mong

delikado

’yan mas

maiinit

mata ng

pulis

.“ mahinang bulong ko sakaniya.

“ Dudes chillax, ang

mahalaga

hindi ako

nahuli

.“ mayabang na sagot niya sakin kaya napairap ako.

“Alam

n’yo

mga

Dudes kung

mayaman

lang ako hindi ko

hahayaan

gumawa

kayo ng

gan’yan

Pagaaralin

ko pa kayo!“ nakangiting saad ni Gracielle.

“ Wala eh,

pinanganak

tayong

mahirap

.“ huminga ng malalim ’tong si Roi Gin habang mapait na ngumiti saamin at pilit na niligay sa kamay ko ang dalawang daan.

“ Kapag

ako

nakapagtapos

na at

nakapag

ipon

Tutulungan

ko kayo

buhay

basta

ititigil

n’yong

gawain na ’yan..“ napatingin ako sa mga kapatid ko na kumakain na sina Thea Rhyka na 12 years old at ang bunsong si Hanna Faye.

Hanggat maari, magsisikap ako na magtrabaho at tustusan ang pagaaral nilang lahat para hindi magaya sakin. Ayaw na ayaw ko silang gumawa ng masama at ilegal hanggat maari gusto ko, ako lang.

“Asus, bobo mo

nga

paano

makakapagtapos ?“ pangaasar ni Roi kay Gracielle. Mag kasing edad lang kaming tatlo. Pareho kaming SHS graduated ni Roi dahil libre ang pagaaral sa SHS samantalang si Gracielle ay last year lang na nagstart magaral sa kolehiyo dahil pinapaaral na siya ng mga Tita niya sa ibang bansa. Kayumangi at kulot ang buhok niya. Pinay na pinay ang itsura niya.

“Ang

yabang

porket

matalino

! Alam mo hindi naman kasi

basehan

ang

pagiging

matalino

para

makapagtapos

no!“ totoong matalino si Roi at gwapo pero g-go lang. Maputi siya at parang model. May lahi kasi ’to. Ang tatay niya ay half italyano na iniwanan ang nanay n’ya nang mabuntis ito.

Parehas kami ng estado. Panganay siya at bata palang ’to ay nasalo na niya ang obligasyon ng dapat na obliasyon ng tatay nila. Oo ‘nila’ apat silang magkakapatid na iba’t iba ang tatay at lahi nila, kung si Roi ay 1/4 italian, ang sumunod sa kaniya ay half korean, ang pangatlo ay half black american at ang bunso ay pure Pinoy pero pare parehong iniwan ng tatay nila ang mga ’to nang mabuntis ang nanay ni Roi.

“Biro lang dude, mal

keta

as a friend

ket

obobs

ka .“saad ni Roi saka lumpit kay Gracielle at ginulo ang buhok nito. “ Ulol !”

“ Bibig

Gracielle

Yfril

Esguera .“ hanggat maari ayaw kong maririnig ng mga kapatid ko at nasasaksihan ang mga maling asal at murahan. Gusto ko lumaki silang mabuti at walang balak na sumunod sa yapak ko.

“

Nasaan

Coco, Hanz at Ella?‘’ nagtatakang tanong ko dahil ’di kumpleto ang lima kong kapatid.

“ Pinaliliguan

ni Ate Ella

Kuya

Coco

tapos

Kuya

Hanz

lumabas

may practice raw.“ sagot ni Thea. Sabado ngayon at walang pasok sa eskwelahan kaya dapat nandito lahat sila.

“

Tatay

kumain

na ba?“ tanong ko pa ulit saka napatingin sa maliit na kwarto na tulugan ni Tatay at Nanay. “ Hindi pa po, Ate

natutulog

eh .“ sagot ulit ni Thea.

“

Nanay ?“

“ Lumabas

pagkatapos

kumain

Ano

ba ’yan dude

kumakain

sila

andaming

tanong

.“ kunot noong saad ni Roi saakin kaya inirapan ko ’to.

“Mama mo

tanong

.“ pangaasar ko sakaniya saka nagtungo sa CR namin. Kahit maliit lang ang bahay namin ay may kusina, sala, CR at maliit na kwarto. Eto ang naipundar ni Tatay noong mga panahon na nag t-trabaho pa siya.

“Wow naman

bango

na ni

Kuya

Coco.“ Si Jomaco Seanco ang sumunod saakin 18 years old na siya pero may Autism ’to. Special child at downsyndrome sa madaling salita.

“ Ate, b-

bango

na C-coco .“ niyakap ko ito at hinalikan siya sa ulo. “ Sige

na punta

na doon kina

Kuya

Roi

. Kain

na muna. May

dalang

gulay

Ate.

Paborito

mong

chopsuey

. I love you .“

“Coco love

ikaw

.“ nakangiti akong pinapanood si Coco nakipagapir pa kay Roi.

“Ate..” napatingin naman ako kay Jannella Shane ang sumunod naman kay Coco. 17 years old na siya. Grade 12 student na siya.

“May pera

d’yan

bili

tayong

sabong

panlaba

wala na

tayong

masusuot

tambak

labahin

.“ napatingin ako sa basket ng na sobrang kabundok na ang laman na maruming damit.

“

eto

bumili

sabon

dumaan

ng drugs store

bumili

gamot

Tatay

kahit

tatlong

tableta

lang.“ inabot ko ang dalawang daan piso sakaniya na binigay ni Roi.

“Ate

meron

ahmm

Amdami

ko ng

utang

groupmates

Thesis wala na kong

ambag

..“ napakamot siya sa ulo niya kaya nagtiim ng bagang ko.

“

Matalino

naman hindi ba?

Buhatin

nalang

sila

oral defense

n’yo

.“ biro ko dahil saaming magkakapatid siya ng pinaka matalino.

“Ate

seryoso

kasi. Ang

laki

na ng

gastos

nila

sinisingil

na ako.“ mapait nalang akong napangiti sakaniya.

“Oh

sige

kailan

kailangan

?“ napahawak ako ako sintido ko dahil ang sakit na stress na naman ako sa pera.

“ Lunes sana Ate.

Tapos

Hanz din

sinabi

niya

saakin

nagstart

na rin

daw

sila

Thesis

nila

. Alam mo

namang

mahina

ang

utak

nun at wala pa

siyang

inaambag

baka

tanggalin

’yun ng

mga

kagrupo

n’ya

. Last req pa naman

nila

’yun baka ’di

magmoving

up.“ huminga ako ng malalim dahil malapit na pala mag moving up si Hanz Chiles dahil Grade 10 ’to ngayon samantalang si Thea ay Grade 6 at etong si Jannella ay g-graduate na ng shs. Gustong gusto kong ituloy niya ang kolehiyo niya kahit anong mangyari. Ayokong magaya sila saakin hanggat nabubuhay ako ay pagaaralin ko silang lahat.

“ Gagawa

akong

paraan

.“ binigyan niya akong malungkot na tingin na para bang may sasabihin pa. “ Oh

ano

pa?“

“Eh may assignment

Thea. Print

daw

dapat

baka ma 50+ pesos ’yun.“ napakagat ako sa labi dahil making pera na ang 50 pesos. Pambili na sana ng bigas ’yun.

“ Ano

ba ’yan

bawal

isulat

at drawing

nalang

?“ nagtataka kong sambit pero umiling ililing lang siya saakin.

“Hindi raw Ate.

Kailangan

print eh.“ wala na kong nagawa kung hindi ibigay nalang ang isang daan n binigay kanina ni Ate Antonnete. Real quick, masyadong mabilis ang pera. 300 pesos sa isang gastusan lang. Paksyet.

“Oh

balik

mo ang

sukli

ha,

nang

may

pambili

pa tayo ng

ulam

bigas

mamayang

gabi .“ pagod na pagod kong saad. Ngayon ramdam ko ang pagod dahil wala na naman akong hawak na pera.

Ang hirap maging mahirap.

Nyang note: Hindi po ’to kaduktong ng ‘Make me Pregnant’ pero ma e-encounter n’yo rin ang ibang character doon sa book na ’to dahil story ni Roks ’to na kung saan isa sa mga second leading man ng bida sa MMP.

Ang setting ng story ay 1 year after ng kasal nung mga bida sa ME series #1 na MMP. Kaya I suggest na basahin n’yo muna ang MMP kung hindi n’yo pa nababasa pero hindi naman talaga sila magkduktong dahil ibang story na ’to sadyang mababasa n’yo lang ang iilang character dito na mula doon kasi nga ’ME series #2 ’ siya. Enjoy reading! Sana isupport n’yo ’tong story na ’to.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 2

Paint

Cenery

NAKATITIG ako sa teleponong de keypad na ipinahiram saakin ni Gracielle dahil hinihintay ko ang tawag nang mga pinag applyan kong trabaho. Nasa labas ako ng bahay para may signal.

“May boyfriend

na ba

anak ?“ napatingin ako kay Tatay Dionisio na ngayon ay nakatayo sa pintuan. Dati sobrang kisig ng tatay ko at healthy ng katawan niya pero nang mag ka sakit ’to sa baga ay unti unti ng bumagsak ang timbang at nagiba na ang itsura niya. Nakuha niya ata ang sakit niya sa pinagt-trabauhan niyang pabrika ng goma.

Isang beses palang namin siyang napatingin sa hospital 4years ago pa ata. “

Grabe

Tay, judger

na rin ha.

Porket

nakatingin

lang

telepono

naghihintay

na ng text ng boyfriend.“ nakanguso kong saad sakaniya kaya nginitian lang ako ni Tatay.

“ Ano

kasing

problema

mo at

nakatitig

riyan

teleponong

’yan kay

Gracielle

’yan hindi ba?“ binigyan ako ng malokong ngiti ni Tatay. Ang gwapo gwapo ng tatay ko lalo pa’t kapag nakangiti.

Sa totoo lang, hindi alam ni Tatay na gumagawa ako ng ilegal na gawain katulad ng pagnanakaw. Pinaka laki niya kami ng maayos at hindi dapat gumawa ng masama pero nagsimula lang naman akong gawin ’to noong matapos ako magsenior high at magkasakit siya dahil sa kakapusan namin ng pera.

Simula nang magkasakit ’to hindi na siya lumabas ng bahay kaya hindi niya rin alam ang mga nangyayari sa labas. Ang alam niya lang talaga matino ang trabaho ko pero si Nanay matic na naalam niya dahil tambay sa labas ’yun pero hindi niya naman ako sinuaumbong kay Tatay dahil nakikinabang siya sa pera na nakukuha ko.

“ Ah

opo

hiniram

ko muna

hinihintay

kolang

po ang call ng

mga

pinag

apply-an ko ng

trabaho

..“ ngumiti ako ng matamis kay Tatay dahilan para lumungkot ang mukha niya.

“

Pasensya

anak

—.“ pinutol ko ang sasabihin niya saka lumapit kay Tatay at niyakap ’to ng mahigpit.

“Tay, ayan

na naman.

Ayoko

gan’yan

H’wag

kang

magpasorry

please lang hindi mo naman

ginusto

magkasakit

gan’yan

h’wag

mong

sisihin

ang

sarili

dahil

lang

pinapasan

ko ang

lahat

obligasyon

mo. Alam mo at alam ko kung

anong

ginawa

mo para

saamin

Nagtrabaho

lubusan

pinagsilbihan

kami kaya ayan

nakuha

mo pa ’yang

sakit

mo.“ pumikit ako ng mariin at pikiramdaman ang mainit na yakap ni Tatay. “ Hayaan

mo ’kong

magsilbi

para

sa’yo

Tay.

Susuklian

ko ang

mga

hirap

n’yo

saakin

.“ malambing kong usal sakaniya habang nakatingin ng diretso sa mga mata niya.

“Mahal

Tatay

anak

.“ hinaplos haplos nito ang pisnge ko at hinalikan sa noo.

“ I love you Tay,

pumasok

na at

mahamog

dito

.“ saad ko sakaniya kaya tumango lang ’to bilang tugon saakin.

“P-

yeta

kang bata

! Hindi ba

sinabi

sa’yo

h’wag

mong

paglaruan

’yang

mga

barahang

’yan!“ nanlaki ang mga mata ko at mabilis na napatakbo papasok ng loob at naabutan kong pinapalo ni Nanay si Coco ng makapal na pamalo.

“Nay tama na po!” umiiyak na bawal ni Ella at pilit na niyayakap si Coco na iyak ng iyak na rin kaya pinaghahampas silang dalawa ni Nanay.

“Nay

ano

ba! Tama na ’yan!“ pinilit kong ilayo si Nanay sa mga kapatid ko kaya ako naman ang pinaghahampas niya.

“

H’wag

mo ’kong

pinagtataasan

boses

Senerya !“ galit na sigaw niya saakin pero pumikit lang ako ng mariin at tinanggap ang lahat ng sakit na palo ni Nanay sa katawan ko dahil hindi ko naman siya kayang labanan dahil mataas ang respeto ko sakaniya.

Imbes na siya ang sumalo ng obligasyon ni Tatay ay ipinasa niya saakin ng lahat. Simula nang magkasakit si Tatay naging gan’yan na siya. Imbes na alagaan n’ya kaming magkakapatid ay mas inuuna niya pa ang bisyo n’yang alak at sugal. Hindi ko alam kung anong nangyari kay nanay at bigla nalang siyang naging gan’yan. Uuwi siya rito ng badtrip dahil lagi siyang talo sa mga sugal o ’di naman kaya nakainom kaya ibinubuntong niya ang galit saaming magkakapatid pero hindi ko nagreklamo, nagsumbat at kahit minsan lumaban sakaniya kahit na sinasaktan niya ako mapa physical at emotional.

Wala akong kinatatakutan kahit sino. bukod tanging ang magulang kolang lalo na si Nanay. Kung gaano ako katapang sa ibang tao ay siya namang kahinaan ko sa Nanay ko dahil ganon’n ko siya kamahal at nirerespeto bilang ina namin.

“ Alice

tumigil

kana !“ maotoridad na saad ni Tatay at kinuha nito ang pamalong hawak ni Nanay at hinawakan ’to sa braso.

“

Bitawan

nga

ako

Dionisio

!“ dahil mahina na si Tatay nagawang niyang itulak ito kaya napaupo ’to at mabilis ko ’tong tinulungan mapatayo.

“

Simpleng

baraha

nagkakaganyan

!“ galit na usal ni Tatay.

“Eh, ’yang

mga

anak

mo hindi

marunong

makinig

Kinukunsinti

mo kasi ng

mga

ugali

nilang

gan’yan !“ huminga ako ng malalim at binigyan ’to ng malambot na ekspresyon.

“Nay naman, special

Coco. Alam mo

namang

mahihi

––.“ mahinahon kong saad kaya sinampal niya ako ng pagkalakas lakas dahilan para magsituluan ang luha sa mga mata ko.

“

Sige

mangatwiran

pa!

Mapagmalaki

masyado

Bakit

maipagmamalaki

Natanggal

trabaho

dahil

d’yan

kaartehan

mo!“ natahimik akong at natulala nalang dahil sa sakit ng pisnge ko.

“Alice,

tumigil

kana.“ mahinahon na saad ni Tatay kaya umiling lang ako dito saka ngumiti ng mapait.

“Ella

ipasok

mo sila

loob ..“ sambit ko sa mga kapatid ko dahil lahat sila ngayon ay umiiyak kaya tumango lang ’to at iginiya papunta ng kwarto nina tatay ang mga kapatid namin.

“Hindi ako

titigil

hanggat

hindi

gumigising

’yang

anak

kahibangan

n’ya

Lagi

nalang

s’yang

natatangal

trabaho

dahil

masyado

siyang

matapang

maarte

!“ yumuko nalang ako at tinaggap ang mga masasakit na salita na sinabi ni Nanay saakin ngayon dahil wala naman akong magagawa.

“Hindi mo ba

kayang

magtagal

trabaho

?! Hindi

na ba

naawa

mga

kapatid

mo at

tatay

mo!

Walang

pambili

pagkain

gamot

kasi

inuuna

mo kasi ’yang

sarili

mo! P-

yeta

Nahawakan

lang

pwet

hahampasin

mo ng basket!

Bubugbugin

agad

gawain ba ng

matinong

babae

’yan?

H’wag

kang

magmalinis

Cenery

Dapat

masanay

mga

gano’n

Dapat

magtiis

! At ’yang

gandang

ipinagmamalaki

dapat

ginagamit

mo ’yan!

Napaka

bobo mo! Hindi mo

gayahin

anak

nina

Melva

Andaming

foreigner at

mayayamang

tao

d’yan

akitin

mo,

shotain

dapat

para

makakuha

agad

ng pera!“ napakagat ako saaking labi dahil matagal ng sinasabi ni Nanay ang tungkol dito na dapat shotain at ibenta ko ang katawan ko.

“Ma alam––.”

“ Kung gusto mo may

paraan

, kung

ayaw

mo my

dahilan

eh kung

nagtrabaho

nalang

bar? Mas malaki ng

kikitain

mo! Kung

talagang

sobrang

arte mo at ’di mo

kayang

magpasiping

Magpahipo

o kaya

sumayaw

nalang !“ galit na usal ni Nanay at dinuro duro ang noo ko.

“T-tama na sabi eh..” nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang hingal na hingal na sambit ni Tatay kaya napaharap kaagad ako sakaniya.

“Tay..” nanginginig kong saad dahil nakahawak ito ngayon sakaniyang dibdib habang hinahabol ang hininga niya.

“ T-tama na..“ agad kong nasalo ito nang akmang mahuhulog na siya sa sahig pero naramdaman ko lang na hinigit ni Nanay ang buhok ko. “ Ano

pang

inaantay

mo!

Kunin

mo ang nebulizer! “ tinulak niya ako at inihiga niya si tatay sa hita niya kaya napatakbo ako sa kwarto nila upang kunin ang nebulizer na hiniram namin sa clinic pero hanggang ngayon ay hindi pa namin binabalik.

“Ate

anong

nangyayari

?“ nagaalalang salubong saakin ni Ella habang ang mga kapatid ko ay nagiiyakan parin pero mas rinig ang iyak ni Coco.

Umiling lang ako at nag madaling lagyan ng gamot ang nebulizer.

“

H’wag

kyong

lalabas

d’yan

lang kayo..“ lumabas ako kagaad at sinaksak ’to sa extension na nakakonek lang sa kapitbahay namin. Wala kasi kaming kuryente at tanging DIY candle lang ang natitira naming liwanag. Pinagbigyan kami na makisasak ng kapitbahay namin para gumana ang nebulizer na ginagamit namin kay Tatay.

“Nay

dito ..“ pinagtulungan naming alalayan malapit sa extension. Maingat ma inilagay ni Nanay ang pinaka tube sa bibig ni Tatay.

Lumipas ang ilang minuto ay hinahabol pa rin ni Tatay ang hininga niya at walang nagbago. Sa totoo lang hindi naman talaga dapat nebulizer ang gamutin dahil hindi simpleng hika ang nararanasan niya kapag kinakapos siya ng hininga. Kailangan niya inahaler at oxygen pero wala kaing pambili ng gano’n sabi naman nila pwede na raw alternative ’tong simpleng nebulizer na ’to.

“Nay, hindi pa rin po

umaayos

Tatay

dalhin

nalang

natin

siya

hospital ..“ nag aalala kong saad dahil namumutla at at parang naninigas na si Tatay dahil hindi pa rin ’to makahinga.

“Gaga

ba? Wala ng

tayong

pambili

pagkain

Pambayad

pa kaya ng hospital !“ galit na sigaw ni Nanay kaya bigla akong nanlamig dahil tama naman talaga siya pero hindi pwedeng panoorin nalang namin si Tatay na tuluyan ng mawalan ng hininga.

“

Akong

bahala

Nay..“ mabilis akong pumuntang kwarto para utusan si Hanz. “ Hanz

tumawag

tulong

barangay

Hihiramin

natin

ang service patrol.

Dadalhin

namin

hospital

Tatay

..“

°°°

UMIIYAK ako ng mahina at puno ng pagiimpit habang nakatingin kay Tatay na nakaratay sa hospital bed kung saan may dextrose ito at nakalagay na oxygen sakaniya. Nandito kami sa isang public hospital ngayon at dahil hindi namin kayang bayaran ang private room ay isinama kami sa Adult ward. Oo, may mga kasama kami sa kwarto na ’to kaya pinagtitingin ako ng mga katabi naming kama dahil umiiyak ako ng tahimik.

Naramdaman kong may humigit saakin at alam kong si Nanay ’yun.

“

Ano

pang

tinatambay

tambay

dito

Maghanap

ipangbabayad

natin

hospital.“ madiim pero mahinang bulong niya saakin dahil naatingin saamin ang mga katabi naming kama.

Tumango nalang ako saka hinarap ag natutulog kong ama. “ Tay,

babalik

ako

agad

Maghahanap

lang ako ng

pambayad

hospital at

pambili

gamot

mo, ha. I love you..“ hinalikan ko pa ’to sa noo pero naramdaman ko lang ang mabigat na tapik ni Nanay sa kamay ko.

“Sige na umalis kana. Siguraduhin mong

babalik

rito

na may

dalang

pera!“ tumango tango ako na parang aso saka pinunasan ko ang luha ko gamit ang kamay ko.

Ngumiti nalang ako ng tipid sa mga nakatingin saakin at lumabas nalang ako sa kwartong ’yun. Huminga ako ng malalim saka naglakad nalang palabas ng hospital. “ Manong

ano

pong

oras

na?“ tanong ko sa security guard ng hospital.

“7:30 na

ineng

.“ napangiti nalang ako saka tumango. “ Salamat

po ..“ tuluyan akong naglakad palayo ng hospital. Tulala lang ako habang naatingin sa daan, iniisip ko kubng anong gagawin kong paraan ngayon para makakuha ng malaking pera para sa hospital.

Lakad lang ako ng lakad dahil blanko ang utak ko ngayon. Ni hindi ko alam kung saan ako kukuha ng pera. Wala naman na akong mauutangan dahil t’yak wala ng magpapautang saakin. Sino bang mataninong tao ang nagpapautang sa isang kriminal at walang trabaho na katulad ko? Kung kina Roi at Gracielle naman alam kong pare pareho lang kaming walang pera.

Sa kalahating minuto kong palakad lakad ay hindi ko na namalayan na nakauwi na ako sa barangay namin. Natauhan nalang ako nang makita ko ang arko na nakalagay ay ’ Welcome to Brgy. Dukieta’

Inis akong napasipa sa mga bato dahil wala akong mapapala dito. Anong gagawin ko? Magnakaw nalang ba ulit ako ngayon gabi? Dahil hindi ko naman kayang ibenta ang katawan ko sa kung sino sino at mas lalong ayoko maging drug dealer masyadong delikado.

Napatingin ako sa dalawang babae na naglalakad papunta sa isang Van at naagtanto kong si Danice at Samantha “

Danice

saan

punta

n’yo

? May

raket

kayo?“ tanong ko. Si Danice ay anak ni Aling Melva. Maganda ’tong si Danice at sexy rin. Kayumangi ang kulay, bilugan ang mga mata at matangos ang ilong anak ’to sa isang Arabo ni Aling Melva eh kaso namatay na ng maaga ’yung arabong ’yun simula bata palang kami nina Danice.

“Obvious ba?” mataray na saad nito si Samantha na anak naman ng kagawad namin kaya eto ang kinis ng balat, maputi, maganda at sexy pero sa pagkakaalam ko hindi alam ng tatay niya nakumekerengkeng ’tong si Samantha.

“ Sama naman ..“ desperado kong saad pero pinagtaasan lang ako ng kilay ni Danice. “ Nakita mo ba ’tong

suot

naming ’to? Sexy at

masyadong

expose so

satingin

saan

punta

namin ?“ napaawang ang bibig ko at napatingin sa suot nilang dalawa na hapit na hapit sa katawan kasama ang malalaki nilang boobs at pwet.

“ Bar .“ malungkot kong saad dahil hindi naman ako makakasama sa raket nilang gan’yan dahil ayoko talagang pumasok sa gan’yang klase ng trabaho. Para saan pa ’yung mga pinagagawa kong pakikipaglaban sa mga bumabastos saakin dahilan para matanggal ako ng trabaho kung sa huli ay magiging prostitute lang din ako. Kabastos bastos na babeae, Tss.

“Tama, ’

diba

allergy

gano’n

lugar? Hate mo

nga

mga

pokpok

’

diba

Tss

.“ mataray na saad ni Danice saakin kaya napairap nalang ako at akmang talikod na ako ng marinig ko ang boses ng reyna ng mga kopkop.

“ Oh

nandito

pala ang

pinakamagandang

babae

barangay

Dukieta

.“ napairap nalang ako. Aalis na sana ako ng tuluyan pero hinawakan niya ang kamay ko.

“

Mamsh

, tara na

oras

na oh baka

maubusan

tayo ng customer .“ saad ni Samantha pero pinagtaasan lang siya ng kilay ni Mamsh Jorgie. “Shut up!

Sumakay

na kayo ng Van.

Iwan

n’yo

kami

dito

.“ saad niya kina Danice kaya wala na silang nagawa kung hindi pumasok ng Van.

Nagpumiglas ako sa hawak ng babaeng ’to kaya binitawan niya ako.

“

Mukhang problemado ka? Pagang paga ’yang mata mo at balita ko nasa hospital daw ang tatay mo.“ malambing na saad ng matandang kopkop na ’to habang nakahalukipkip sa harapan ko.

Siya si Mamsh Jorgie, sikat na recruiter ng mga aspiring pokpok. Taga kabilang barangay siya pero kung saan saan siya napupunta para lang maghanap ng maisasama niya sa lahi nito. Nasa 40s na ata ’to pero parang Ina Delmundo pa rin ang katawan at mukha dahil alagang doctor ’to. Retokada inshort, dahil ang daming sugar daddy na foreigner na s-sponser pag papagawa ng boob,pwet, at mukha niya.

“Alam ko na ang gan’yan salitaan Mamsh Jorgie, alam mong hindi ako papayag..” matagal na akong nirerecruit nito at pinipilit. Nasa kinse anyos palang ako gusto niya ng kunin ako bilang bayaran.

Ngumiti ng matamis saakin si Mamsh saka hinaplos haplos nito ang pisnge ko kaya tinampal ko ’to dahilan para tumawa siya. “ Shh, alam ko pero iba na ’to. Tutal malikot naman ’yang kamay mo, sanay ka na talagang magnakaw at maganda ka. Magagamit natin ’yan..“ kumunot ang noo ko sa sinabi niya dahil hindi ko maintindihan ng gusto niyng iparating.

Anong iba na?

“Ayoko maging pokpok ..“maanghang na sambit ko kaya humalahak na naman siya ng parang magkukulam.

“ Iba na ang raket namin ngayon. Sa mga pangyaman na bar ang target namin. Alam mo naman ang

mga

bar

maraming

lasing na tao na hindi

nila

masyado

alam ang

ginagawa

nila

kaya doon tayo

lilitaw

konting

akit

lang.

Sungban

halik

kunwari

nililibot

mo ang

kamay

katawan

nila

pero ang

totoo

hinahanap

mo lang ang wallet niya at

kukunin

ang

mga

mamahaling

bagay

gamit

katulad

relo

singsing

kwintas

iba

pa. Hindi

pwedeng

phone

dahil

maaring

patrack

nila

tayo..“ napaawang ang labi ko dahil maganda ang raket nila ngayon pero ang ayaw ko ay kailangan may paakit akit pang nalalaman pati na rin ’yung pahalik halik. Walang pinagkaiba sa mga pa walk na babae dahil inaakit at hinahalikan nila ang mga parokyano haggang sa mauwi na sa sipingan kapalit ng pera. Eto namang raket nila parang gano’n na rin dahil may pangaakit at paghahalik na gaganap para makuha ang pera.

“ Kapokpokan pa rin ’yun! Syet, aakitin at hahalikan? Nakakadiri !“ nakangiwi kong sambit kaya sumeryoso lang ang mukha niya.

“Nasa sa’yo kung gusto mong gawin ang gano’n Paint. Mas effective kasi kapag inaakit mo muna bago nakawan dahil malabong mahuli pero kung makakanakaw ka sakaniya ng hindi mo kailangan gawin ’yun edi mas maganda..” natahimik ako sa sinabi niya dahil hindi naman pala required na mangakit, basta gumawa kaang ng paraan paano makakanakaw.

“ Ano G? Tutal expert ka naman sa pagnanakaw siguro hindi mo na nga sila kailangan akitin para makuha ng pera..“ napatitig ako ng matagal sa mata niyang naka contact lense na kulay gray.

“G, magkano ba parte?” paniniguro ko dahil lahat naman ng gan’to ay may parte dahilan para kumikita ’tong gurang na ’to.

“ Tutal bago kang recruit at nasa hospital ang tatay mo eh wala muna pero kung sa mga susunod na araw na pagsama mo saamin. 20 % saakin sayo 80%.“ napangisi ako ng malaki dahil malakaking parte ang makukuha ko kung sabagay hindi naman siya naghihirap sa sobrang daming sugar sa daddy niya.

“G na, maganda ka naman pala kausap..” lumaki ang ngisi niya st hinila ako papunta ng Van.

“ Girls, kasama na natin ang bagong recruit!“ apat na babae ang nasa lob nitong van pero si Sam at Danice lang ang kilala ko.

“Bakit kasama ’yan? Eh––.” pinutol ni Mamsh Jorgie ang pagrereklamo ni Sam. “Just welcome her..” nginitian ako ng dalawang magandang babae n mukhang galing sa Brgy. Aplaya kung saan nakatira si Mamsh Jorgie.

“ Welcome .‘’ matamis na saad ng dalawa samantalang si Samantha ay inirapan ako at si Danice naman blanko ang ibinigay na ekpresyon saakin.

“ Dadaan muna tayo ng bahay ko para makaligo at makapagpalit si Paint ng damit!“ nanlaki ang mata ako dahil mukhang kailangan ko rin talaga magsuot ng katulad ng sakanila n pan sexy na damit.

“ Ih ano ba oras na!“ reklamo ni Sam saka inirapan ako.

“Ikalma n’yo kiki n’yo mapapasukan ’din ’yan ng mayaman na sandata. H’wag kayong atat d’yan ..” iritadong usal ni Mamsh sakanila bago ako balingan ng tingin. Pagpasenyahan mo na sila, hindi lang pera habol ng mga ’yan. Sex ’din. Alam mo namang maraming gwapo sa bar na mayayaman kaya tigang mga ’ya

n. Hindi mo sila katulad..“ napangisi nalang ako at napailing iling.

“Halata nga.” saad ko at diretsong tumingin kay Danice na nakatingin din saakin. Tuluyan na akong pumasok sa loob at tumabi sa tabi ni Danice dahil ito ang bakante. Ang tatlo naman ay nasa likod at nasa tabi ng driver si Mamsh.

Nagsimula ng umandar ang Van dahil papunta kami ng bahay ni Mamsh Jorgie para makaligo at makapagpalit ako ng damit.

“Ano? Inaway mo pa nanay ko tapos dito rin pala bagsak mo..” malamig pero puno ng pagiinsultong saad ni Danice.

“ Iba ako sainyo, iba strategy ko sainyo. Hindi ako papagalaw, papahawak, papahalik. Mabilisang kuha lang ng pera..“ pa cool kong saad saka ptedeng sumakay dito sa Van. Last time ata akong nakasakay sa gan’to 4 years ago pa.

“ Ow, expert ka nga palang magnanakaw.“ inirapan ako ni Danice at inilabas ang mkake up kit niya mula sa mukang mamahalin n’yang hand bag.

“ Ikaw ba? Alam na ng nanay mo na hindi ka nalang lang pokpok kung hindi magnanakaw na rin? Lakas kasing ipamukha saakin na magnanakaw ako.“ mapangasar kong saad habang binabalik balikan ng isip ko ang mga senaryo kanina sa daan.

“H’wag mo ’kong kausapin ’di tayo close.” masungit na saad niya.

“ Wow, Danice sino kaya unang nakipagusap saakin? Kilala mo ?“ painosente kong tanong kay Samantha na nasa likod namin.

“ Hindi !“ pabalang na sagot niya habang nakatingin sa Iphone na sponsored panigurado ng sugar daddy niya.

“ Ako syempre kilala ko. ’Yung Tarshier na nakakilay, lipstick, blush on, and eyeliner inshort Danice .“ tumawa ako ng pagkalakas lakas kaya sinabayan ko ng dalawang babae sa likod na ’di ko kilala.

“ Hahaha. Funny ka pala .“ saad ng rebonded ang hair. “ Ay hindi joke ’yun totoo ’yun!“ tinignan ko si Danice na masama ang tingin saakin kaya napangisi ako ng malaki.

“Wala akong sa mood makipag asaran sa’yo Pintura .” pinaikot niya ang mga mata niya at humarap muli sa hawak niyang salamin.

“ Ako Pintura? Mukha mo pininturahan .“ pinagtaasan niya lag ako ng middle finger. “F-ck you !”

Inasar asar ko lang si Danice dahil masyadong pikon ito parehas ng nanay niya, ang kaibahan lang nila ay mas kalmado mapikon ’tong si Danice kaysa nanay niyang si Aling Melva.

Nang makuntento na ako ay nakipagkwentuhan ako sa mga babae sa likod na sina Erichka at Xavienne. Tama nga ako at ka barangay lang nila si Mamsh Jorgie at pareho pa pala silang estudyante sa kolehiyo.

Sa pagkukwentuhan namin ay nalaman ko na kahapon lang pala nagsimula ang raket nilang ’to at mas malaki ang kinikita nila kumpara sa pagiging bayaran nila kaya stick na sila dito.

Dumaan kami ng bahay ni Mama Jorgie para makapagpalit ako ng damit. Mahigit 30 minuto akong inaayusan at pinapaganda kasama na ang pagligo ko dahil kailangan magmukha raw kong mayaman para hindi agad paghinalaan. “ Kailangan ba talagang gantong kaliit na short at crop top na damit? Potek kita clevage ko.“ saad ko nang makapasok muli kami sa Van. Nakasuot kasi ako ng high waist black short na tinernuham naman ng puting crop top na parang off shoulder.

First time kong magsuot ng gan’to sa tala ng buhay ko. Madalas malalaking t-shirt pans, short ang suot ko. Kung sa trabaho naman nakapag palda na ako pero mahaba ’yun eto kita na singit ko tapos nakahills pa ako at make up na makapal pero bumagay naman saakin. Kailangan daw talaga magmukha akong ibang tao para hindi maalala ng mga nanakawan ang mukha namin parang ginagamit namin ang mga make up para mag disguise na rin.

“ Clevage? Saan ?“ kunot noong tanong ni Samantha habang hinahanap hanap pa kunwari kaya tinuro ko ang clevage ko gamit ang daliri ko. “ Ayan oh !“

“ May nakikita kayo girls?“ kunwari nagtatakang usal nito kaya nabusangot ako.

“ Ang yabang

n’yo. Porket palamas girls kayo kaya ang lalake n’yan!“ totoo naman kasi ang laki laki ng ano nila kasi madalas na nalalamas ng kung sino sinong lalaki.

“Palamas ka na kasi .” mapangasar naman na sambit ni Danice kaya inirapan ko ’to at binaling ang tingin kay Mamsh Jorgie.

“ Kadiri. Tss. Saan ba tayo pupuntang bar?“ tanong ko dahil ayon kay Erichka. Paiba iba raw ang bar na pupuntahan para hindi halata na may nagnanakaw.

“Jazzy naman. Tambayan talaga ng mamayaman ’yun.” Jazzy? Pangalan palang halatang pang mayaman bar na. Magkano kaya alak doon? May mga bayaran din bang babae? Escort sa magandang salita, lol.

“ Paano tayo makakapasok? ’Diba kapag gano’n exclusive? May membership gano’n ?“ nagtatakang tanong ko pero nginitian at kinindatan niya lang ako. “ Malakas kapit ko Paint.“ mayabang na usal ni Mamsh Jorgie.

Tss, nakalimutan ko nga palang reyna siya ng kopkop at paniguradong may inakit siya sa isa sa mga maya ari, manager o baka kahit ’yung nagbabantay. “ Edi ikaw na makapit. Linta ka teh ?“ pinanliitan ko ’to ng mata kaya tumawa siya at kinagat ang labi.

“ Oo mahilig manipsipsip. SsSsSss.“ napaawang ang labi ko dahil kadiri siya lalo pa namg nilabas niya ang dila niya at bigla nalang tumirik ang mata. “ Gurang na linta? Kulubot at magaspang na magaspang na no.“ pambabawi ko sa ginawa niyang nakakadiri.

“ Ang bastos talaga ng bunganga ng batang ’to.“ kunot noong saad ni Mamsh kaya nginisian ko siya ng malaki.

“Alam mo na ang meaning bastos? Au Oo nga syempre alam mo lagi mong ginagawa eh. Nakahubad na naka —.” pinutol niya ang sasabihin ko dahil binato niya ako ng lipstick.

“Shut up !”

Inasar asar ko lang ang nga taong nasa loob ng van para maalis ang lungkot na nararamdaman ko kahit saglit lang at hindi rin nagtagal ay nakarating na kami.

“ Hoy siguraduhin n’yo bago mag alasdose nandito na kayo ha. Ako alalayaan ko muna ’tong bago.“ saad ni Mamsh sa mga kasamahan ko na sobrang excited na bumaba ng Vamn samantalang ako busangot dahil sa suot kong hindi ako kumportable.

“Oo na Mamsh, noted na!”

“ ’Yung rules ha, kapag nahuli walang laglagan at siguraduhin niyo kung makikipag sisipingin kayo ’yung malinis ha. ’Yung walang STD dahil kung meron matic alam n’yo babagsak kayo. Pakita n’yo lang ’yang nga card na ’yan sa guard para papasukin kayo.“ saad ni Mamsh saka ibinigay ang itim na card isa isa sakanila.

“Oo Mamsh.” mabilis na naglakad ang apat na babae palayo saamin samantalang ako eto ayaw pa rin bumaba ng Van.

“ Tara na Paint. Bumaba ka na riyan.“ napabusangot ako at napahawak sa mahahaba kong legs na sobrang expose dahil sa maikli kong short.

“ Wait lang, wala ka bang jacket d’yan? Hindi ako sanay sa malamig lalo na gan’to ang suot ko at aircon panigurado sa loob ng bar..“ pagdadahilan ko kaya binigyan ako ng matalim na tingin ni Mamsh Jorgie.

“Wala na, h’wag ka ng maarte. Ano bang gusto mo magmukhang manang? Aba pagsuspetsahan ka talaga nila agad kapag iba ang itsura mo sa lahat.” napabuntong hininga ako dahil may point siya sadyang hindi lang talaga ako sanay na gan’to. Mabilis akong mababastos nito sa suot ko at panigurado mapapaaway lang ako ngayong gabi.

“Ang kapal ng makae up ko oh! Para akong nangangamatis sa pula.” saad ko nang tuluyan akong makababa ng Van at tumingin sa bintana nito.

“Ano Paint aarte ka d’yan ayaw mo talagang makakuha ng pera pambayad sa tatay mo ?” natigilan ako nag maalala ko ang nakaratay kong ama na nasa hospital ngayon.

Paint, h’wag ka ng maarte. Hindi mo naman ibebenta ang katawan mo. Magnanakaw kalang ang kaso iba kang ang strategy ok? “ Oo na !“ hirap na hirap ako maglakad sa hills ko na may 2 inch dahil ang sakit sa paa.

“Bawal ba talagang mag tsinelas?” iritado kong tanong.

“ Alam mo ang sagot ko Paint. Tss,

First time mo sa bar?“ napakagat ako sa labi ko at napanguso pa dahil ang sakit na talaga agad ng paa ko.

“Oo, obvious ba? Ano ba ’yan kahit dito palang sa labas may naghahalikan na. Saglit nga, may lindol ba?” saad ko nang makita ko ang isang babae at lalaki sa kanan ko na naghahalikan samantalang sa kaliwa ko naman ay may ang isang kotse niya na gumagalaw.

“Wala ?” kunot noong sagot niya sak tumigil sa paglalakad para pakiramdaman ang paligid.

“Eh bakit gumagalaw ang kotseng ’yun?” turo ko sa kotseng umuuga uga na parang may lindol sa parte n ’yun.

“ Painosente ka pang gaga ka malamang gumagawa ng milagro sa kotse!“ nanlaki ang mga mata ko dahil hindi ko maimagine kung paano nila ginagawa ’yun sa maliit na kotse at isa pa mayaman sila hindi ba nila kaya mag check in nalang sa hotel, oh talagang inabot nalang sila d’yan?

“ Ay pwede pala ’yun? Paano? Ang sikip ng kotse no! Paano sila nakakagalaw ng ayos.“ nagtatakang tanong ko dahil sobrang curious ko kung paano nila magagawa ’yun.

“Talaga bang gusto mong ipaliwanag ko ang mga ginagawa nila? Isa isahin ko ba ang posisyon na pwede sa kotse?” nalaglag ang panga ko dahil narealize ko na kung ano ano na pinagtatanong ko.

“Hindi no! Shut up ka na Mamsh. Tara na.” nagpunt kami sa magandang entrance bang bar kung saan may mga nagbabantay doon na nouncer na malalaking tao.

Pinakita ni Mamsh Jorgie ang card namin sakin saka kinindatan niya ang mga bantay na ’to. Ang lantod talaga ng gurang na ’to. “ Enjoy madam.“ nakangiting saad ng bouncer na isa kay Mamsh. Jusko ’tong gurang na ’to lakas ng kamandag kahit matanda na.

“Whoa ang ganda..” saad ko dahil sobrang laki ng bar na ’to at napakaganda. Halatang pang mayaman. Nilibot ko ang paningin ko at ang mg itsura ng customer dito iba’t ibang lahi at halos mga bata lang mga nasa 20 pataas, magaganda at gwapo rin ang mga nandito.

“Alam mo bang mahal dito. Mayaman lang may afford sa bar na ’to. Posibleng may mga makita pa tayong artista..” nanlaki ang mga mata ko dahil dalawa lang ang Idol kong artista na gustong gusto ko mameet.

“Kathniel kaya nandito?” seryoso, sobrang Idol ko ang Kathniel. iba ’yung kilig kahit cliche ang mga pinag bibidahan nilang pelikula at palabas dahil napakagaling nilang artista. Gusto ko makatrabaho sila kapag naging director na ako sa totoo lang.

“Gaga ka ba satingin mo ang mukhang inosenteng gano’n pupunta dito?” napatango tango naman ako dahil good girl and boy pala ang mga idol ko. Halos kasing edad ko lang sila pero wagas ako maging fangirl.

“ Grabe ang amoy nakakahilo, halo halo pabango ng tao, amoy ng alak, sigarilyo, may nag w-weeds ba dito?“ saad ko saka tinakpak ang ilong ko dahil masakit sa ulo ang amoy, isama mo pa ang amoy aircon.

“Siguro, bakit magbebenta ka ?” nakangising saad ni Mamsh kaya inirapan ko ’to.

“Hindi no, pagnanakaw at panloloko lang ang gagawin kong krimen. Hinding hindi ako, magbebenta ng droga o gagamit at mas lalong hindi ako papatay .” dahil ayoko na talagang dagdagan ang kasalanan ko kay Tatay. Ayoko ng dagdagan ang pagsisinungaling ko tungkol sa mga maling gawain na ginagawa ko.

“Mabuti naman, sayang ang ganda mo kung gano’n ang papasukin mo. Mas maganda maging bayaran nalang..” napailing iling ako sakaniya.

“Mas lalo na ’yan, hinding hindi ko gagawin ’yan. Tss. Nasaan na ba sila Danice?” tanong ko at inililibot ang paningin ko sa kabuuan ng bar.

“H’wag mo ng hanapin nahahanap nang biktima na ’yun.” napabuntong hininga nalang ako saka tumango.

“Oh sige na, hanap nalang tayo ng akin..” naglakad lakad kami sa kabuuan ng bar para maghanap ng biktima at etong kasama kong gurang ay kilig na kilig pa dahil andaming gwapo. “ Andaming Pogi !“ binigyan ko siya ng blankong tingin.

“Kalma mo Kiki mo ’di ka papatulan ng mga ’yan. Pabulok na ’yan..” saad ko saka turo sa ibaba niya kaya kinurot niya ako sa tagiliran.

“P-yeta ka talagang bata ka .” kitan kita ko ang salubong na kilay ni Mamsh Jorgie dahil nala dimmed light lang naman.

“Masakit ’yun ha! Tss Ano na, sino ba pipiliin ko? Ilan ba target?” nangangati na ang kamay kong humawak ng pera sa totoo lang.

“Kahit ilan basta hindi nahahalata ng kahit sino saka target ’yung mga sobrang lasing at ’yang nga nasa dance floor na ’yan. Nakikita mo ba ’yung mga ’yan. ’Di pa ’yan lasing. Kailangan nagmasidmasid kalang kung sino ’yung mga lasing na hindi na alam ang ginagawa .” nilibot ko ang paningin ko dahil wala naman akong nakikitang mukhang sobrang lasing na. “Eh mukhang wala pang lasing? Oh paano ’yan?” inip na inip na usal ko.

“ Alam mo kasi ikaw ang arte arte mo. Ayun si Danice may kausap na ’to, Erickha, Xavinne and Samantha. Gan’yan kasi ’yan libang libang muna bago nakaw. Gets?“ napairap nalang ako sa punto niya dahil gusto n’ya nyan makipagsalamuha ako sa mga lalaki.

“Ayoko makipagsalamuha sa mga lalaking gan’yan, oh tignan mo ’tong babaeng ’to hinahayaan n’ya ’yung kamay ng lalaki sa ilaim ng suot niyang palda. Kadiri. Kung ako d’yan hinampas ko ng lamesa ’yang walang respetong lalaking ’yan.”

Iniwas ko ang tingin ko doon saka binalingan si Mamshi . “Ang anghang ng tabas ng dila mo at tapang mo pa.kaya ka sikat sa bawat baranggay dahil d’yan sa katapangan at kasungitan mo Paint. Nako bawas bawas mo ’yan, gan’yan din Tita ko. Ayun matandang dalaga.”

Pinagtaasan ko ito ng kilay. “ Kaysa naman sa’yo matandang pokpok.“ kinurot niya ako sa tagiliran at sinamaan ng tingin.

“Aray, joke lang naman. Libre mo nga ako ng San Mig Mamsh .” nakanguso kong sambit para mag pacute sakaniya.

“Ignorante, walang san mig dito atsaka ang mahal ng alak dito no, siguro katumbas ng isang case ng San Mig ’yang mga alak .” nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya.

“ Anak ng shooting star, totoo ba? Mga mayayaman nga naman, gumagastos ng gano’n kalaki para lang sa alak.“ nakangiwi kong sambit dahil mahigit ata limang daan ang isang case ng san mig.

“Barya lang sakanila ang gano’n. Nakita mo ’yang itaas na ’yan. VIP room daw ’yan at napaganda sa loob n’yan. Kumpleto raw gamit kaso mahal ng bayad.” napatingin ako sa taas na itinuro ni Mamsh.

“Ano gagawin natin tutula, manood sa mga umiinom?” inis na taong ko sakaniya dahil inip talaga ako.

“Hindi syempre, gusto mo talaga makatikim ng mamahaling alak ?” nakangiti niyang usal kaya alam kong may masamang balak siya

“Hindi na. Alam ko ganiyanang tanungan, Mamsh ..” umiling iling siya saakin. “ Hindi, ako bahala. Saglit lang.“ nagulat ako ng naglakad siya palayo saakin.

“Hoy Mamsh!” tawag ko. Hahabulin ko sana siya nang may matigas na kamay na humawak ng kamay ko.

“Are you alone?” mahinang bulong nito sa leeg ko kaya agad kong naitulak siya.

“Ay potakte ka.” iritado kong saad. Tumambad saakin ang mukhang koreano and yes gwapong lalaki.

“What potakte?” nagtatakang tanong nito. Nagtiim ang bagang ko dahil Englishero pa ang kaharap ko.

“N-nothing .” nauutal kong sagot dahil hindi ako sanay na mag english.

“Why are you shakin’? I’ll not eat you unless you allow me. Lol. Can I buy you a drink ?” malokong tanong kaya nagtataka kolang siyang tinignan habang inilalbas ko sa pocket ng shirt ko ang pisong napulot ko sa bahay ni Mamsh Jorgie.

“Ha?” sambit ko saka kinuha ang palad niya at inilagay ko ang piso doon. Kaya nagtataka siyang timawanan ako. “ A piso coin, what’s for?“ kunot noong tanong niya habang nakangisi saakin.

“ Hanap kang kausap mo.“ saad ko at tinalukuran ko siya pero hinawakan niya lang ang kamay ko.

“Wait! You’re funny.” humalahak ito ng malakas kaya binigyan ko ito ng bored na tingin.

“ Ows? Ha ha ha hambooger .“saad ko saka inikot ang kamay niya at itinulak. “ Ouch !” sigaw niya kaya mabilis na ako naglakad palayo sakaniya upang hanapin si Mamshi Jorgie hanggang sa nakita ko siya sa ’di kaluyaan saakin na pinapanood lang ako.

“ Gaga ka, anong ginawa mo doon

chances mo na nga ’yun para makainom ng mamahaling alak.“ kunot noong saad niya kaya simaan ko siya ng tingin dahil tama ako na may masama talagang balak ang gurang na ’to.

“ Ano na wala pa?“ inis ko ng tanong kaya nginitian niya lang ako. “ Meron na, nakita mo ’yang dance floor na ’yan. Madilim hindi ba? Tanging ’yung parang ibat ibang ilaw na ’yan ang nagbibigay liwanag..“ tumango ako saka tumingin sa tinuturo niya.

“Oh tapos ?”

“Kita mo ’yang batang kano na ’yan. Mukhang lasing na. Nakita ko kanina sa likod ang wallet

n’ya. Kunin mo na. Goodluck, ayusin mo kapag nahuli ka walang laglagan.“ napatingin ako sa kano na mga nasa 20s lang kaya napangisi ako ng malaki.

“Ako pa?” naglakad ako ng taas noo papunta ng dance flood. Masyadong wild ang crowd kaya napatingin tingin ako sa paligid kung may nakatingin pero wala naman. Hinanap ko ang CCTV at kaliwat kanan kaya nagtiim ang bagang ko at malakas nalang na binagga ’yung lalaki na kuwari may tumulak saakin.

Napaupo ang lalaki at napangisi ako ng makita ko sa lapag ang wallet. Tumikhim ako at inipit ang boses ko. “Sori.” mahinang bulong ko at dahil medyo madilim sure akong hindi nakita ng lalaki ang mukha ko kaya mabilis kong kinuha ang wallet at naglakad palayo doon ng parang wala lang na nangyari.

“Ang angas mo hija, hindi ka ba nakita ng CCTV? Anyway c-check ko naman ng CCTV mamaya .” napatngiti ako sakaniya ng mayabang dahil wala pang tatlong minuto naka nakaw na ako. “ Saan ko lalagay ’to?“ pretendeng tanong ko habang tumitiningin sa paligid.

“ Sa bag ko muna..“ usal niya kaya inilagay ko sa mamahaling bag niya ang wallet. “ Siguraduhin mong walang kakaltas d’yan Mamsh.“

“Oo na! Tumutupad ako sa usapan gaga .” Naenjoy ko ang gabing ’yun dah nakatatlong biktima at mabilis na mabilis kolang na nakukuha ang wallet nila na walang akitan at halikan na nagaganap.

“

Malapit

na ang alas dose,

kailangan

makahanap

ng last target .“ seryosong saad ni Mamsh Jorgie kaya tumango ako at luminga linga sa paligid ng bar para makahanap ng huling biktima.

“ Ayun

jusmiyo

ang

gwapo

n’yan

.“ impit na humiyaw si Mamsh habang nakatingin sa isang table na ’di kalayuan saamin.

Tatlong lalaki ang nasa table pero isa lang ang umagaw ng pansin ko ang lalaking kulay abo ang mata. Tao ba ’yan? Bakit parang fictional character na nababasa ko sa pocket book?

“ Sus

, gray lang naman ang mata.“ umiirap na saad ko kunwari hindi ako nagwapuhan pero sa totoo lang gwapong gwapo ako.

Nakalaluwag ng garter ng panty ang kagwapuhan niya. Potakte! Ang perpekto ng mukha. “Captain shot pa! Para

tuluyan

makamove

kay

Atarah

.“ so ‘Captain’ ang pangalan niya? Unique siya ha. Bagay sakaniya pero wait broken ba siya? Grabe ang bobo naman ng nanakit sakaniya. Syet complete package na ’to tapos sasaktan lang? Tss.

“ D

you

Goryo

, I’m already move on.“ napapikit ako updang damdamin ang napaka manly niyang boses.

Deserve bang nakawan ang gwapong ’to?

“ Pero wallpaper mo.“ sagot ng isang lalaking naka semi kalbo ang gupit.

“

Andaming

picture

gallery .“ sabat pa ng isang lalaking kasama rin nila.

“ Broken

yata

Captain,

mukhang

mas

mabilis

mong

mabibiktima

’to.

Malapit

malasing

.“ mahinang bulong saakin ni Mamsh kaya nag dadalawang isip tuloy ako kung nanakawan ko siya.

“

nga

mamaya

na.

Magmasid

muna tayo..“ saad ko dahil sa totoo lang gusto ko muna siyang titigan. Hindi nakakasawang tignan ang perkpekto niyang mukha sa totoo lang.

Lumipas ang mimuto at kinurot na naman ako sa tagiliran ni Mamsh Jorgie. “ Ano

na?

Tulo

laway

mo. 11:46 na g-ga

Kailangan

nating

umuwi

.“

“

Maghintay

kalang

Mukhang

’di pa ’yan lasing oh.“ usal ko habang nakatingin kay Captain dahil tuloy tuloy pa rin ang paglagok nito ng Alak na parang hindi pa lasing.

“

Hayaan

mo na next time

nalang

..“ hinihila niya na ako pero nagpumiglas lang ako.

“ Sayang ’to

mukhang

mayayaman na mayaman oh.“ sambit ko at bumaba ang tingin ko sa pans niya para icheck kung may wallet pero agad akong napaiwas ng tingin, kahit kasi naka dimmed light ang buong club kitang kita ko ang kakaibang bakat sa pans niya.

Ang laki .

“Oras na jusmiyo, punta na muna nga ako ng CCTV area. Check ko kung may nahagip sa camera na isa sa sainyo habang nagnanakaw.” mahina niyang bulong saakin kaya tumango na lang ako.

“Oo sige na bilis na ako na bahala dito. Pagbalik mo, hawak ko na wallet n’yan..” mayabang kong wika sakaniya kaya binigyan nila ako ng isang ngisi.

“Sige good luck. Mukhang nahihirapan ka sa isang ’to. Nasaan na ang skill ng reyna na ng mga magna .” sinamaa ko ’to ng tingin.

“ Ulol .“ natatawa lang ’to na naglakad palayo saakin samantalang ako binalik ko ng tingin ko kay Captain

“ I’ll go to the Cr..“ sambit nito sa mga kasamahan niya kaya nangisi ako dahil eto na ang tamang oras.

Sh-t umayos ka Paint h’wag kang malulunod sa halik niya.

Kinakapos na ako sa paghinga lalo pa’t tuloy tuloy ang halikan namin kaya ginawa ko ay linakbay ko na ang kamay ko sa katawan niya para makuha ko na ang target kong wallet.

Unang halik ko ’to.

Nyang note: Please support Roks’s story! Enjoy reading! Godbless you!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 3

Paint

Cenery

PAANO ako makakalas sa halikan namin kung dalang dala na ako. Nanlalambot ang mga paa ko at pakiramdam ko mabubuwal ako dahil sa init na nararamdaman ko dahil sa malalim naming halikan.

Pinagpapawisan ako ng malamig dahil kailangan ko ng makaalis dito sa bar at halikan naming ito dahil kung hindi magpapadala ako sa nararamdaman ko ay mahuhuli ako.

Hindi ko pwede makalimutan ang pakay kong nakawin ang wallet niya. Hindi dapat ako madala sa malambot niyang labi at galing niyang humalik dahil kapag nangyari ’yun posible akong mahuli at worst ay baka ako na mismo maghubad sa harap niya.

Pumikit ako ng mariin at ibinaba ang kamay ko sa malapad at ma-muscle na dibdib, wala na akong choice kung hindi itulak siya dahilan para tumama diya sa isang table at nahulog sa kaniya ulo saka katawan ang babasaging mga baso na may alak kaya nanlaki ang mga mata ko at napaatras ng paunti unti dahil may dugo akong nakikita.

Sh-t.

Tanga ka, Paint. Mas pinalalaki mo ang chance na mahuli ka. Nasaan na ’yung dakilang magna? Bakit parang nawala ang skill mo ngayon dahil sa lalaking kulay abo n’yang mata? Wrong move.

Napakagat ako sa labi at mabilis na tinalikuran ang mga ’to lalo pa’t pinagkakaguluhan na siya ng mga babae. Nakahinga ako ng maluwag dahil mukhang walang nakapansin saakin lalo pa’t naka dimmed ang light.

Nanginginig ang kamay ko na hawak ang wallet niya habang mabilis ang paghinga at paghakbang ko palabas ng bar na ’yun. Pinilit kong maging ‘chill’ lalo pa’t naririnig ko ng nagkakagulo silang lahat dahil kapag nagmukha akong natataranta ay kahina hinala na ako.

Binilisan ko ang paglalakad hanggang sa makalabas na ako. Taas noo lang at hindi ipinahalata may ginawang akong karumaldumal, dire diretso ako sa parking lot kung nasaan ang Van pero nasubsob pa ako dahil natapilok ako.“May sumpa ata ’yung lalaki ’yun.” inis kong saad mabuti nalang at hindi tuluyang nagasgas ang mukha ko pero ang tuhod ko ay dumudugo.

Nagtiim ang bagang ko habang inaalis ang letseng hills na pinasuot saakin. Napangiwi pa ako nang makita ko ang paltos sa paa ko. “Ang malas malas..” usal ko at paika ikang pumunta ng Van kung saan naabutan kong nakabukas ’to at naghihintay si Erichka saamin.

“Paint, anong nangyari sa’yo?!” gulat na saad niya habang inaalalayan akong makapasok sa loob ng Van. At nang tuluyan na akong makapasok ay napasandal na ako sa upuan dahil sa hapdi ng paa at tuhod ko.

“ Ang obob kasi ng takong na ’to, tinapilok ba naman ako, ’yun nadapa ako tapos ’di pa nakuntento nagiwan pa ng paltos sa paa ko. Nyeta talaga .“ inis na saad ko saka pinikit ng mariin ang mata ko.

“ Baliw ’to, sinisi pa sa h

eels

ang kalampahan.“ napadilat ako ng mata dahil sinabi niya saka sinamaan siya ng tingin pero nakangiti lang ’to.

“Nasaan si Mamsh Jorgie?” tanong niya kaya napairap ako at tumingin sa right side ko kung saan nakabukas nag pintuan ng Van.

“Nandoon sa loob chinecheck ’yung CCTV. Nasaan na ang tatlo? Oras na ha..” sambit ko sakaniya saka humikab dahil talagang nakakaramdam na ako ng pagod at antok.

“Oo nga, nasa loob pa ata eh. Ewan ko h’wag kang magalala. Babalik din ’yun mga ’yun. 11:50 palang naman .” natahimik nalang ako at inalala ang gulong ginawa ko sa loob ng bar.

Duguan ’yung lalaki at pakiramdam ko nabagok ’yata ang ulo. Napatay ko yata? Syet naman, masama akong nilalang pero hindi ko kayang pumatay. “ Erichka, nakapatay ata ako..“ wala sa sarili kong saad habang nakatulala sa kawalan.

“Sino naman napatay mo, langgam? Lamok? Ano? Hahaha.” hindi ako tumawa sa biro at sa halip binigyan ko lang siya ng niya seryosong tingin dahilan para mawala ang ngiti niya sa labi. “ H’wag mong sabihin napatay mo ang biktima?“ unti unti akong napatango kaya nanlaki ang mga mata niya.

“Gan’to, nahuli niya ako eh. Tapos ginawa ko hinalikan ko na—.” bigla siyang tumili nang sinabi ko na ginalikan ko ang gwapong lalaki kanina.

“Totoo?! Kala ko ba ayaw mo ng halik na ’yan? Paanong nahuli ka?” interesadong sambit niya habang bumalik ang malokong ngiti nito.

“Ewan ko ba, masyado siyang alisto. Partida hindi pa nadadampi ’yung kamay ko sa bulsa niya pero nahawakan niya agad ang kamay ko. ’Yun nataranta ako syempre katapusan ko na kapag ’di ko ginawa ng paraan kaya ’yun hinalikan ko kaso teh, masyadong wild. Ayaw bumitiw halikan namin eh syempre kailangan makaalis na ako lalo na’t oras na kaya ’yun tinulak ko tumama ulo sa isang table tapos nahulog pa sa ulo at katawan niya ng babasaging baso. Duguan..” pinaglaruan ko ang wallet niya sa kamay ko. Wallet palang ang ganda na. Alam na alam na branded eh. Mapapakinabangan ko ’to mabebenta ko ng dalawang libo?

“Gwapo ba ?“nagtiim ang bagang ko nang maalala ko ang mukha ni Captain. Isan lang ang masasabi ko parang definition siya ng salitang ‘Perfect’ kahit madilim ay kitang kita ko ang hulma niyang napakagwapo lalo na ang mapangakit niyang gray na mata.

“Seryoso ka, ’yan tatanong mo? Syempre hindi! Ang panget niya! Mas angat pa nga sina batoy sakaniya..” pagtatangi ko baka kasi asarin niya ako at mairita ako saka mapikon tapos bigla nalang mabangasan ang mukha niya

“Weh?” malokong saad niya saka inagaw ang wallet na hawak ko at binuksan niya ’to at tumambad ang wallet size na picture.

“Hoy ano ba !” iritado kong inaabot sakaniya ang wallet pero itinaas taas niya lang.

“Shit, eto? Ang gwapo dai! Hoy jackpot! Gray ’yung eyes! Mukhang Greek God! Oy my god !” sinamaan ko siya ng tingin. “Akin na nga ’yan!” iritado kong usal saka inis na inagaw sakaniya ang wallet.

“Ay inangkin mo ghorl? Tingin lang eh. Damot. H’wag ka ng umasa mukhang may pamilya na no, ganda ng babae tapos mukhang may mga anak parehong mata..” nagtiim ang bagang ko saka binuksan ang wallet at tumabad saakin ang picture kung saan si Captain ay buhat buhat ang isang batang lalaki na kulay abong mga mata. Katabi rin nila ang isang babaeng sobrang ganda na buhat buhat ang isang batang babae na gray din ang mga mata.

Ano? Pamilya niya? Asawa’t anak niya? O baka mga kapatid lang? Hayz, bakit ba curious? Pake ko ba kung may asawa’t anak na siya, ang mahalaga nasaakin na ang wallet niya.

“Malamang aangkinin ko ’tong wallet! Ako nagnakaw nito eh! Kung gusto mo sa’yo na ’yang picture na ’yan..” saad ko saka inis na inalis ang picture sa wallet upang iaabot sakaniya.

“Sabi mo ’yan ha? Wala ng bawian? Walang selosan?” pinagkunotan ko siya ng noo dahil napipikon na ako at baka bigla ko nalang bangasan ang mukha niya .

“Para kang tanga ay hindi lang pala parang, TANGA ka talaga.” inirapan ko nalang ’to at nilabas ang lilibuhing pera. “ Ang dami n’yan ha..“ binilang ko ang makapal na lilibuhin at napangiti ako ng malaki nang mapagtanto ko kung ilan ang nanakaw ko doon sa lalaking gray ang mata.

“ 30 thousand.“ nanlalaking mata ko dahil ngayon lang ako naka nakaw ng gan’tong kalaking pera, satotoo lang pinaka malaki na ang limang libo pero etong 30k ngayon lang.

“Sinasabi ko kasi sa’yo h’wag mo ng sasama ’yang babaeng ’yan Mamsh! Tignan mo ginawa niya..” sabay kaming napatingin sa kanan namin nang marinig ko ang nakakainis na boses ni Sam.

“Tumigil ka na Sam, ang mahalaga natapos na ..” iritadong saad ni Mamsh Jorgie. Sinulyapan niya pa ako bago siya sumakay siya front seat.

“Hoy babaita ka! Talagang hindi mo nilulugar ’yang ugaling iskwater mo !” sabay na pumasok si Samantha, Danice at Xavienne dito sa loob ng Van.

“Ano bang pinuputok ng butchi mo Samantha Demonyita? Galit na galit? Pwet mong may raket?” nakakunot kong noo na usal sakaniya.

“Nakakainis ka, kawawa ’yung lalaking gwapo tapos sinira mo lang mukha! Ikaw nga unang nanghalik tapos wala ka talagang konsiderasyon kahit sa pogi! Lahat nalang ng lalaki pinapadugo mo pa mukha! Buti nalang buhay pa siya !” naupo sila sa likuran namin pero napairap nalang ako dahil sa dahilan bakit siya galit.

“Duguan kaya ’yung lalaki dun, sinasabi may babaeng tumulak sakaniya and there’s more alam mo bang kitang kita sa CCTV ’yang huli mong ginawa doon sa biktima mo Kitang kita ang mukha mo mabuti nalang mabilis na idelete nitong si Mamsh ang footage..” sabat naman ni Danice na blanko ang expresyon saakin.

“Oh ano ngayon? Kayo ba ang posibleng mahuli at makulong? G na G amputcha ano bitin ba ’yang kiki n’yo kaya badtrip kayo o baka naman naiingit kayo kasi nakahalik ako ng gwapo?” iritado kong saad sakanila dahil talaga si Danice at Sam lang ang galit pero si Xavienne hindi naman.

“Tumigil na kayo, tigilan n’yo na ang pagaaway ang mahalaga wala ng ebidensya .” nagtiim ang bagang ko at bumulong bulong. “Ang OA kasi ng mga gaga.”

“Paint, masyadong delikado ang ginawa mo. Mabuti nalang talaga at pinsan ko ’yung nagbabantay sa CCTV mabilis na nacut ’yung 4 sec na naexpose ang mukha mo kung hindi taypats ka hija, kinabukasan na sa kulungan kana. Kilala mo ang mga mayayaman maraming koneksyon ang mga ’yun kahit saan ka pa magtago makikita ka nila ..” napangisi ako dahil sa sinabi niyang maraming ‘koneksyon’ ang mga mayayaman pero hindi naman ako natatakot.

“Eh no choice kasi Mamsh, masyadong alerto ’yung lalaki partida hindi ko pa talaga dinikit ang kamay ko sa pans niya bigla niyang hinablot ang kamay ko kaya nataranta ako syempre, doon palang nahuli na niya ako kaya hinalikan ko na kahit labag sa loob ko eh kaso mukhang uhaw uhaw ’yung lalaking ’yun sa halik ayaw akong pakawalan kaya tinulak ko hindi ko naman sinasadya na tumama ang ulo niya sa lamesa at mahulugan siya ng babasaging baso..” nakangising saad ko saka sumulyap sa mga bitin na bitin na sina Sam and Danice para asarin sila.

“ Nakita niya mukha mo ?“tanong ni Mamsh kaya napailing iling lang ako “Madilim mamsh, naka dimmed ang light tapos lasing pa siya ng sobra kaya panigurado ’di ako makikilala nun.” napabuntong hininga siya at nakita ko ang kaba sa mukha niya.

“Patay tayo d’yan Paint, delikado paano kung naalala ka? Basta kapag nahuli walang laglagan ha..” ngumisi lang ako sakaniya saka tumango dahil talagang tumutupad ako sa usapan at kapag mahuhuli ako ay wala akong ilalaglag na kasabwat ko dahil kasalanan ko naman kung bakit ako mahuhuli kya wala dapat idamay.

“Oo na h’wag kayong magaalala hindi ko kayo ilalaglag, hiyang hiya na ako sainyo mukhag lamog na kayo..” makahulugan kong usal sa salitang ’ Lamog ’

“Lakas pa rin talaga ng loob mangasar .” iritadong sambit ni Samantha kaya nilingon ko siya saka nginitian. “Mama mo asar..” saad ko saka humalakhak.

“Saglit nga lang, hindi ba birhen ka pa? Wala ka ring first kiss panigurado?” sabat ni Xavienne habang nakangisi saakin. Napakagat ako saaking labi dahil mukhang ako naman ngayon ang aasarin nila.

“Meron no!” mabilis na sagot ko para hindi nila ako asarin ng bonggang bongga.

“Sino? ’Yung lalaki kaninang pinadugo mo ang ulo..” nakangising usal ni Danice saakin kaya sinamaan ko siya ng tingin. “ Hindi no.“

“H’wag kang sinungaling, nakakabaog ’yan. Kitang kita ko sa CCTV kung paano gumalaw ang labi mo halatang hindi marunong .” pangaasar naman ni Mamsh Jorgie kaya nagtawanan silang lahat.

“Laughlaughfan sa first kiss, sana all!” panggagatong ng pesteng si Sam na ngayon ay enjoy na enjoy na nakikitang napipikon na ako.

°°°

MALAKI ngiti ko habang papunta ako kung saan magbabayad ng bill ng hospital dahil baka 57 thousand ang lahat lahat na nakuha ko ngayon tapos puro branded pa ang nanakaw kong wallet kaya ibebenta ko.

Sa una kong ninakawan 10k ang perang nakuha ko. Sunod 12k, pangatlo 5k at ang paghuli ’yung sa gwapong kulay abo ang mga mata 30k. Walang kahit anong kinaltas si Mamsh sa mga nakuha ko basta raw sa mga susunod na pagsama ko ay 20% sakaniya na.

Dumaan muna ako sa bahay kaninang paguwi namin mula sa bar para makapagpalit ng damit, linisin ang sugat ko at saka para icheck na rin ang mga natutulog kong kapatid. Binigyan ko ng anim na libo si Ella para pambili ng mga makakain nila katulad ng delata, bigas at iba pang pangangailangan sa bahay pati narin ang pambayad nila sa thesis nila.

Natitira nalang saakin ay 50k, dahil ang isang libo pinambili ko ng makakain, tissue, alcohol, wipes at iba pang pangangailangan namin dito sa hospital d’yan sa bukas na 24 hrs covinience store na malapit lang dito.

Bali mag a-advance na ako ng bayad sa kung hanggang kailan kami mag stay dito pati na rin bibili ng mga gamot ni Tatay. “ Hello po ’dito po ba nagbabayad ng bill sa hospital?“ tanong ko sa cashier nang makarating ako sa kung saan nagbabayad ng mga bills.

“Yes ma’am. Ano pong pangalan ng patient ?” magalang na sambit niya saakin.

“ Dionisio Ordencial po .“

May tinype siya na kung ano sa computer bago nagsalita. “ Kaka admit lang po niya kanina and hindi pa siya discharges. Mag advance pay po kayo for bill and chemotherapy?“ biglang bumilis ang tibok ang puso ko dahil sa nariniig kong salitang ‘chemotherapy’ dahil matic na kapag narinig mo ang salitang ’yun kadukto na ang salitang ‘Cancer’

“Chemo? ’Di ba sa cancer lang ’yun? Bakit kailangan ni Tatay ng gano’n?” nagtataka kong tanong dahil ang alam ko may sakit si Tatay sa baga, nakalimutan kolang kung ano ’yun. Kasi last ngang pinacheck namin siya noong mga nasa Senior high school palang ako.

“Yes po for the cancer patience. Hindi n’yo po ba nakausap ang doctor? Ayon po kasi sa record dito may lung cancer si Sir ..” bumagsag ang balikat ko at parang biglang tumigil ang mundo ko sa nalaman ko.

“Nasaan ’yung doctor? Sino ?” napapaos kong sambit dahil nanghihina ako sa nalaman ko.

Matapang at malakas akong babae dahil ang pamilya ko ang lakas ko pero kapag may isang nasaskatan sakanila ay nanghihina na ako.

“Doctora Lozano po. Sa second floor office tanong tanong nalang kayo pero kung wala po siya doon baka nag r-rounds.” napakagat nalang ako sa labi ko dahil pinipigilan kong umiyak. Naglakad pa ako papunta ng elavator habang bitbit pa rin ang mga dala kong binili sa covenience store.

“Nasaan po banda ang office ni doctora Lozano ?” tanong ko sa isang nurse na nakasalubong ko nang makalabas na ako sa elavator. “ Doon po banda Ma’am .“ tinuro niya ang isang pintuan na hindi kalayuan saamin.

“ Salamat..“ saad ko saka mabilis na naglakad papunta sa pintuan na tinuro ng nurse at nang makadating na ako ay kumatok na agad ako. “Come in..” unti unti kong binuksan ang pintuan at tumamnad saakin si Doctora na nakaupo sa table niya.

“What can I do for you Ma’am?” nakangiting usal niya saakin kaya huminga ako ng malalim para hindi magtuluan ang luha sa mga mata ko.

“Ako po ’yung anak ni Dionisio Ordencial, ’yung sa pasyente po sa Adult ward po. Gusto ko lang po sana itanong kung anong nangyari sakaniya.” nanginginig kong usal kaya nginitian niya ako ng matamis.

“Hindi ba nasabi ng Mother mo?” tanong niya pero umiling iling lang ako sakaniya.

“H-hindi pa po, gusto ko po sainyo manggaling .“nahihirapan kong saad sakaniya kaya natango tango na lang ’to.

“ You can sit..“ sambit niya kaya tumango lang at mabilis na upo sa upuan na harap ng table niya.

“May cancer po ang tatay ko?” diretso kong tanong kaya mapait lang itong ngumiti saakin.

“Yes, He’s suffering with stage 3 lung cancer .” hindi ko na naoigilan ang luha na pinipigilan ko dahil kumprmadong may cancer nga si Tatay.

“ 3 na po? Malala na ’yun hindi ba? Mapapagaling ba siya?“ kinakabahan kong sambit dahil kahit wala akong alam sa medical term ay alam kong nakakamatay ang sakit na cancer.

“Lung cancer has spontaneously regressed .” napatulala ako dahil sa hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. “Ano po ?” ulit ko.

“ Even if a lung cancer is not curable, it is almost always treatable. There are 2 main types of lung cancer and they are treated very differently. Non-small cell lung cancer or NSCLC and Small cell lung cancer or SCLC. Sa kondisyon ng tatay mo meronsiya SCLC. This type of lung cancer tends to grow and spread faster than NSCLC. People with SCLC will have cancer that has already spread at the time they are diagnosed. Since this cancer grows quickly, it tends to respond well to chemotherapy and radiation theraphy.“ napakamot ako sa pisnge ko dahil wala naman akong nagegets sa sinasabi ni Doctora, bali chemotheraphy lang ang naintindihan ko.

“Hindi po ba mahal ang pag c-chemo ?” sa mga napapanood ko sa TV at nababasa kong pocket book, talagang mahal ang chemotheraphy.

“To be honest, Yes. Monthly costs of

chemo-radiotherapy in the first 6 months of care ranged from from 100k, to 500k .“ nanghina na ako sa mga narinig ko dahil iniisip ko kung saan ako makakahanap ng gano’ng kalaking pera? Swertihan lang na kumita ako ng higit sa 50k ngayon pero hindi naman lagi kikita ako ng gano’n kalaki.

“Ang mahal ..“malungkot kong sambit. “ Mahal talaga hija, iba pa d’yan ang mga gamot na iniinom niya.” marami pa kaming napaagusapan ni doctora tungkol sa sitwasyon ni Tatay, sabi niya kakausapin niya ang nga nasa itaas na gawing installment nalang ang bayad sa chemo para hindi ako mahirapan na iprovide agad ang 100k.

Sinabi niya rin na lumala ang sakit ni Tatay kasi napabayaan at walang proper medication kaya humantong sa gan’tong sitwasyon si Tatay. Sinabi rin ni Doc na posibleng itinago ni Tatay ang malalang mga sintomas ng cancer sa baga katulad ng paguubo ng dugo kaya hindi rin namin napansin.

At nang matapos na kaming magusap ay dumaretso ako sa bayaran ng bill para maka advance na. Ika ika pa rin akong naglakad dahil sa paltos ng paa ko habang tulala papunta ng ward kung nasaan si Tatay. Kasalanan din namin ’to napabayaan namin si Tatay, ni hindi namin siya pinapatingin sa hospital ng ilang buong taon kaya siguro humantong kami sa gan’tong sitwasyon.

“Mabuti at nakarating ka na senarya, at gutom na gutom na ako. Ano ’yang dala mo? Aba kumita ka ?” salubong ni Nanay nang makadating na ako sa ward.

“Nay, may cancer si Tatay ..” nanginginig kong usal kaya inirapan niya lang ako at pinaghalykipkipan.

“Oo. Kailangan natin ng malaking pera para chemotheraphy niya kaya dapat talaga buksan mo na ’yang isip mo, h’wag mo ng ipairal ang kaartehan mo. Maghanap ka ng foreigner na peperahan mo o kaya mag trabaho ka nalang sa bar kung ayaw mong mamatay ’yang ama mo..” mas lumungkot ang pakuramdam ko dahil determinado talaga siya na dapat shotain ko ang foreigner para makaahon kami sa hirap.

“Nay, kailangan natin magtulungan. Hindi pwedeng ako lang ang mag t-trabaho ngayon. Kung dati hinahayaan ko nalang na h’wag kayong magtrabaho at iasa saakin pero ngayon iba na Nay, sabi ng doctor aabot mahigit 500k ang gagastusin sa mga chemo ni Tatay. Hindi ko naman ka’ya maghanap ng gano’n pera Nay..” malungkot kong saad kaya hinila niya ako palabas ng ward.

“Kaya mo, kung gagamitin mo ’yang utak mo. Maging praktikal ka kasi, gamitin mo ’yang itsura mo. Humanap ka ng boyfriend na mayaman, ma foreigner pa ’yan o pinoy basta ’yung kaya lang bigyan ka ng pera.. “ inis nasabi niya saka dinuro duro ang sintido ko.

“ Alam mo naman pong hindi gano’n kadali ’yun Nay. Hindi naman lagi su-swertihin .“ kunit noong saad ko dahil hinding hindi ko isusuko ang pagkababae ko para sa pera.

Nagulat ako ng itulok aki ni Nanay kaya npaupo ako sa sahig pero agad akong tumayo dahil pinagtitingin kami ng mga dumadaan na tao.

“Wala kang utang na loob, pinaaral at binuhay ka ng tatay mo tapos ngayon na ngangailangan siya wala kang gagawin?” madiin at mahinang saad niya saaakin kaya bumuhos ang luha ko.

“Nay, hindi naman sa gano’n, maghahanap ako ng ibang trabaho pero h’wag lang pagiging gano’n. Alam mong ayaw ni Tatay ’yun saka ang punto ko po ay sana mag trabaho na rin kayo kasi nagaaral ang kapatid ko at ngayon eto nangyari kay Tatay .” madalas ay pinagaawayan nila ’yan ni Tatay dahil masyadong akong pinupush ni Nanay na maging bayarang babae.

“ H’wag mo ’kong turuan sa kung ano ang dapat gawin Paint. Anak lang kita. Alam ko nag ginagawa ko, Nasaan ang pera?!“

Napalinga linga pa ako sa paligid saka lumapit sakaniya. “ Nay, limang libo nalang ang hawak ko, nag bayad na ako 45k sa hospital dahil magtatagal pa raw tayo dito saka ginawa napakiusapan ko na installment muna habang ’di pa nasisimulan machemo si Tatay.. “

“Saan mo galing ang pera mo?” nakataas kilay na usal niya saakin.

“Kasama ko si Mamsh Jorgie, hindi na po pagiging prosti ang offer niya saakin. Iba na po, pumupunta kami ng bar na mayaman para doon magnakaw..” lumaki ang ngiti niya saakin napara bang sobrang interesado sa kwento ko .

“Aba kung nandoon na rin pala kayo maghanap ka ng pwede mong shotain para makaahon na tayo sa hirap .”

“Hindi ko po kailangan maghanap ng gano’n. Kaya kong kumita ngayon ng malaking halaga .” panggigiit ko saka malungkot na tumingin sakaniya.

“ Nasa teritoryo ka ng mamayaman, hindi ka ba sasabit d’yan? Mahirap kalaban ang mamayaman, tandaan mo baka makulong ka alam mo namang ikaw ang inaasahan namin pero bahala ka sa buhay mo siguraduhin mo lang na may ibibigay kang pera saamin. Bigyan mo ’ko ng isang libo at uuwi ako para maligo..“ napatulala ako sakaniya dahil may hinala akong ipang susugal at pagiinom niya ang pera lalo pa’t problemado kami ngayon.

“ Ano? Ayaw mo ’ko bigyan?“ tinampal niya ang kamay ko kaya ngumiti ako ng mapait. ’ Hindi po sa gano’n pero sana h’wag n’yong ipagsugal at ipang inom.“

“Anong akala mo saakin tanga?

Masyado kang mayabang kung ayaw mong ibigay ’di wag.“ galit na saad niya kaya wala na akong nagawa kung hindi ilabas ang isang libo mula sa bulsa ko.

“Hindi po eto na po..” inabot ko sakaniya at marahan niyang inagaw sa kamay ko. “ Babalik ako bukas, siguraduhin mong maayos ang kalagayan ng ama mo..“ saad niya.

“Ingat po kayo .” hindi na ako pinansin ni Nanay at tinalikuran niya nalang ako saka naglakad palayo saakin kaya huminga ako ng malalim saka bumalik sa loob ng ward at naupo nalang sa upuan sa gilid ng kama ni Tatay .

“Tay, magpagaling po kayo ha. Mahal na mahal ka namin..” saad ko at pilit kong nilabanan ang luha ko na nagbabadya. Tumungo nalang ako sa gilid ni Tatay hanggang sa ’di ko na namalayan na nakatulog na pala ako.

NAGISING na lang ako nang marinig ko ang boses ng kaibigan kong si Roi na nakikipagusap kay Tatay. Nanlaki ang mga mata ko nang marealize kong ako ang nakahiga sa kamahabang si Tatay ay nakaupo sa tabi ko na nakikipag laro mg baraha kay Roi.

“ Tongits.“ masiglang usal ni Tatay kaya mabilis akong nagsalita.

“Ano bang ginagawa n’yo? Tay humiga ka nga. Ikaw Roi p-yeta ka, talaga nakikipag sugal ka pa rito sa hospital ha.” saad ko sakaniya saka nilibot ang paningin ko sa kabilang mga kama pero hindi naman sila nakatingin at may kaniya kaniyang ginagawa.

“ Anak.“ bawal ni Tatay dahil nagmura ako na ayaw ayaw niyang naririnig saakin dahil pinalaki niya talaga kami na dapat h’wag magmura.

“Chill dudes, hilamos ka muna. Dinalhan kitang toothbrush oh. Awit ang sweet kong bestfriend no?” saad niya saka mabilis na inilabas ang tooth brush ko sa bag niya kaya sinamaan ko lang siya ng tingin.

“ Tay, bakit ka nakikipag laro d’yan dapat nagpapahinga ka tapos eto pa ako pa pinahiga n’yo sa kama.“ stress kong saad saka akmang baba ako ng kama pero pinigilan at nginitian lang ako ni Tatay.

“ Ok lang ako anak, malakas pa nga ako rito kay Roi natatalo ko pa nga sa tongits eh. Anong nangyari d’yan sa tuhod mo at paa bakit andaming paltos?“ saad niya habang nakatingin sa tuhod kong may band aid pati na rin ang mga paa ko.

Hindi pwede malaman ni Tatay kung saan ako galing at kung anong ginawa ko dahil ayaw nga kasing gumagawa ako ng masama. “Nadapa ako tapos ’yung sinuot kong sapatos kagabi nung rumaket ako bilang janitress dito sa hospital.” binigyan ako ng malungkot na tingin ni Tatay at Roi kaya agad kong iniba ang topic dahil ayoko ng magiyakan na naman.

“Anong oras kang pumunta dito ?” tanong ko kay Roi Gin.

“ Kanina pang 5 am. Bali balita kasing nasugod sa hospital ’tong si Tatay kaya pumunta ako sainyo nakibalita tapos nagdiretso na ako dito kasi may offer ako raket, nirecruit kasi ako ng kaklase ko dati magkakaroon ng party yata para sa mga hayop kailangan ng waiter at mascot bukad. Ano G ka? Ako mascot tapos sayo waiter.“ tumango naman ako kaagad kasi sino ba naman ako para tumanggi pa sa trabaho dahil hanggang ngayon nga hindi pa rin tumatawag ang pinag apply-an ko.

“Oo naman..” sambit ko saka tumulala dahil madalas gan’to naman ang ginagawako kapag bagong gising ako.

“Oo, 2 dalawang libo raw bayad, isang araw lang. Pandagdag natin sa pambayad ng hospital. 4k na rin ’yung atin.” sambit ni Roi dahilan para sumabat na si Tatay para sa usapan.

“Umuwi nalang tayo, ayoko rito sa hospital anak. Malakas naman na ako anak saka wala tayong pambayad at ikaw Roi hindi mo kailangan ibigay ang sweldo mo saamin ..” maotoridad na saad ni Tatay kaya nagkatinginan lang kami ni Roi.

“Tay, hindi pwede. Gagawin ko ang lahat para lang gumaling ka. Pangako n’yo saakin na lalaban ka kasi ikaw at ang pamilya lang natin ang lakas ko kaya lumalaban ako sa masalimuot na mundo na ’to .”

°°°

NAKASAKAY kami sa Jeep ngayon kasama si Roi para pumunta kami sa kung saan kami raket namin. National Pet’s day daw kasi ngayon kaya parang magkakaroon ng party sa iang park.

Waitress ako samantalang mascot siya. Gusto nga sana ni Gracielle na sumama ang kaso wala ng slot para sa waitress at kahit tagalinis lang kaya sinamahan niya nalang amg kapatid ko sa bahay para bantayan ang mga ito dahil iniwan namin sa hospital si Ella at Nanay.

Umalis ako sa hospital ng hindi sinasabi kay Tatay kung ano ang sakit niya. Ni hindi ko kayang mismong sa bibig ko manggagaling na may cancer ito, kaya hinayaan ko nalang sina Ella at Nanay na magpaliwanag sakaniya.

“ Talaga bang may Cancer si Tatay?“ tanong ni Roi na kanina pa niya tinatanong kahit pa ilang beses ko ng nasabi sakaniya pero sadyang hindi lang pumapasok sa kokote niya.

“Oo nga kulit, boomerang ka ghorl?” iritado kong saad dahil mahigit 100 beses niya na tinanong saakin ’yan. Kairita na.

“Boomerong dapat! Lalaki ako eh!” binigyan ko siya ng blankong tingin dahil ang korni niya sa part na ’yun.

“Ang ingay mo no, kalalaki mong tao ang daldal mo. Mas madaldal ka pa saamin ni Gracielle, bakla talaga .” kalog siyang lalaki at talagang sobrang daldal niya kaya nakakairita siya.

“Gusto mo patunayan ko? Aba porket wala akong sex life at walang first kiss h’wag mo ’kong binabakla bakla d’yan. Kaya ko nga kita buntisin at lahat ng babae dito ..” saad niya saka nilingon ang tatlong babae na kasama namin dito sa jeep.

Kahit g-go ’tong si Roi ay hindi naman f-ck boy. Hindi niya ginagamit ang kagwapuhan niya ara mambiktima ng mga babae, sa totoo lang NGSB din siya. “Kabastusan mo! Ang ingay ingay mo Roi Gin, Ang kapal talaga ng mukha mo no? Ikaw talaga definition ng ‘Walang hiya’. “ saad ko saka kinurot ang tagiliran niya dahil napatingin na ang iilang pasahero aamin. Seven kasi kaming mga nandito sa jeep pero magkalalayo, nasa dulo kaming banda ni Roi kaya hindi masyado naririnig pinaguusapan namin.

“Thank you for the compliment Miss. You know what? For me, you’re the real definition of beautiful .” napabusangot nalang ako at ipinaikot ang mga mata ko dahil nagsisimula na siyang mangasar.

“Ano, laban. Banat ka na Englishan tayo oh .” mayabang na saad niya. Bihasa siyang mag english. Ang strand niya noong SHS kami HumSS dahil pangarap niya maging isang abogado pero ngayon bagsak siya sa trabahong sumusuway sa batas.

Ewan ko ba sakaniya, bakit hindi siya nag call center. Matalino at talagang Englishero siya, simula Grade 1 palang kami lagi siyang honor student samantalang ako middle student, hindi masyado matalino at hindi masyado bobo. Sakto lang.

“Ang yabang mo porket honor student. Pagalingan nalang drawing oh .” pambabawi ko dahil doon ako magaling kasi naman hirap talaga mag salita ng English, nahihiya at wala akong confidence.

“What? I can’t understand you. I’m spokening dollars, Miss .” mayabang na saad niya kaya sinamaan ko siya ng tingin. “ Ulol !“ nginisian niya ako saka inilagay ang kamay niya sa baba niya.

“ Base on paranormal abnormal critical illegal authentic synthetic genetic magnetic research institution constraction with combination of transaction transformation mix in solar skill I realized that i don’t really understand you ..“ andami niyang sinabi na walang namang connect na nakakasakit lang ng ulo kaya hinampas ko ang bibig niya ng mahina.

“Shut up.” tumawa siya ng malakas kaya nag sitinginan ang mga pasahero sakaniya.“ Ay shet englisherist na ang Pintura namin. ‘Shut up’ daw. You goodneng mah friend. Do you want paking dollars?“

“ Hell yeah !“ mabilis na sambit ko saka ngumisi lang sakaniya dahil nag english na naman ako sakaniya.

“ I want that too. Do you have some ?“ inilahad niya lang ang kamay niya saakin pero hinampas kolang ’to.

“ Para !“ saad niya saka kumatok sa itaas ng jeep. “ Para sakin ka manong. Ayieee.“ pang babanat niya dahilan magtawanan ang mga tao sa jeep pati na rin ang driver.

Bumaba kami ng Jeep dahil nakarating na kami sa park kung saan gaganapin ang party. “ Syet ka. Sabihin mo saaking ngayong hindi ka bakla?“ nakangiwi kong wika sakaniya kaya inakbayan niya lang ako.

“Eto naman inaasar kolang si Manong driver, selos ka na agad. Oh sige para saakin ka na Paint beybe .” hinampas ko ng pagkalakas lakas ang nguso niya sahil sobrang daldal niya na naman.

“Aray! P-tangina, first kiss ko kamao mo? Tama ba ’yun? Makatarungan ba ’yun? Pinagsasamantalahan mo ang paglalaki ko bespren !” kunot noong saad niya kaya binigyan ko siya ng nagtatakang tingin.

“ Ay lalaki ka pala ?“ pangaasar ko.

“Gusto mo talagang first kiss natin isa’t isa no?” natigilan naman ako sa sinabi niya dahil naalala kong may first kiss na ako at ’yun ay sa isang hindi ko kilalang lalaki na ninakawan ko pa.

“Joke lang, no to incest ako. Parang Ate na kita no kaya ’di kita tataluhin saka isa pa hindi kita type, layo mo sa ideal girl ko Ate Paint .” nag baby talk pa ’to, kala niya ata ang cute niya pero ang totoo mukha naman siyang bakla.

“Ulol, mas matanda ka ng tatlong buwan saakin g-go..” napatingin ako sa paligid, may stage at mga round table, upuan na nakapalibot sa harp ng stage.

“Joke lang labyu as fren Pintura. Tara na sa loob.” naglakad kami papasok ng hall ng part doon namin nakita ang mga tao na nag p-prepare.

Sinalubong kami ng isang babae na may kaliitan na mukhang kasing edad lang namin “ Nadine, Eto ’yung sinasabi kong kaibigan ko. Naalala mo siya si Paint schoolmate natin?“ pagpapakilala ni Roi saakin.

“ Oo naman, Paint ’yung campus crush, siya nga dahilan bakit nag break kami ng jowa ko nun, ganda kasi eh ..“ napabusangot ako dahil naalala kong maraming galit na babae saakin noong mga panahon na nagaaral pa ako. Wala eh, mga inggitera at insecure kaya gano’n nalang kagalit ang mga gaga.

“Pasensya na, Maganda lahi naming mag b-bestfriend, Nadz. Kaakit akit kami hindi ba? Naakit ka nga saakin nun ’diba? Crush mo pa rin ba ako hanggang ngayon?” natawa lang si Nadine sa sinabi ni Roi at ako naman hinampas ito sa braso.

“G-go talagang wala kang hiya no? Pasensya na Nandine, mayabang talaga ’tong ex classmate mo na ’to .” grabe ang yabang at hangin sa katawan ni Roi sa totoo lang kung hindi lang ’to gwapo at gan’to kayabangan ay tiyak maraming galit sakaniyang babae.

“Sanay naman ako eh, may ipagmamayabang naman kasi siya dai, Matalino at gwapo .” matamis na saad ni Nadine kaya humagikgik si Roi. “ Pero G-go. Hahaha saka hindi na kita crush Roi. May boyfriend ako no..“

“ Sana all kasi. Lol.“ natawa nalang kami dahil sa inasal ni Roi “ Ano na ba gagawin? Ano oras start?“ tanong pa ni Roi.

“3 pm pa, kami dito lang sa hall para kunin ang mga foods, ayaw kaso ni Boss na sa labas na agad ang food. Kasi open area ang park mabilis madapuhan ng dumi ang pagkain. Ikaw Roi dahil mascot ka kasama ka sa parada. Sangayon need na muna natin mag prepare..” tumulong na agad kami sa pagp-prepare, sa pagdedesign, paglilinis at iba hanggang sa lumipas ang oras ay mag start na ang parada dahil 2:50 pm na.

Nakaduos na ako ng uniporme ng waitress samantalang si Roi ay suot na ang katawan ng mascot pero ang ulo ay hindi pa kasi kausap ko siya. “ Ano kaya mo ba? Ang init ng mascot na ’yan tapos mahaba haba pa raw lalakarin n’yo.“ naagaala kong sad dahil mainit sa loob ang mascot niyang ‘Dog’ pero ngumisi labg siya saakin.

“Well in my opinion without breaking the opinion of others and of course their matter of capability to derive hypothetical analysis of a situation because we have different matter of perspective and individual idea of how we deal things in any ways but I would like to humbly say of the universal catastrophe and in the benevolence of Philippine archipelago within the most bottom of my heart and in cells that I forgot what I was going to say now.” kanina niya pa ako kinakausap ng English na walang na namang kwenta dahil hindi naman tama sadyang niloloko niya lang ako.

“ Kapag ’di kapa tumigil hampas ko sa’yo ’yan!“ inis kong sambit habang nakaturo sa hawak niya naulo ng mascot.

“Joke lang inaasar lang kita bago ako tuluyan maging aso. Arf arf arf .” napangisi ako ng bigla siyang kumagol dahil bagay sakaniya .

“Asol ulol no? Bagay mo nga talaga.” matamis kong saad kaya bumasangot sya ay hinawakan ang dibdib niya.

“You Hurteneng my pakeneng pelengs.” sinamaan ko siya ng tingin at piningot ang tenga niya Ewan ko ba, pikon na pikon ako ngayong araw sakaniya.

“Awit, ang sungit mo ngayon? May regla ka no ?” napatingin naman ako sa paligid dahil may iilam ng napatingin samin dahil sa tinanong niya

“T-ngina ka sige isigaw mo hanggang sa kabilang planeta para dalhan ako ng alien ng napkin .” sarkastiko kong saad walang preno ang bibig niya.

“MAY REGLA KA BA NGAYON ATE PAINT CENRERY?” Inis kong tinulak siya saka tinalikuran. “Umalis ka nga! Papasok na ako!”

Nagdaan ang oras at natapos na namin lahat lahat ang preparasyon at waiting nalang kami sa mga bisitang nasa parada. Inabot lang ng 30 minutes ang pagpaparada at hindi rin nagtagal ay natapos na ng tuluyan saka bumalik na sila sa park.

Sumilip ako sa entrance ng hall at nakita ko ang mga taong kasa kasama ang mga alaga nila at talaga ang cute nilang tignan na piangungunahan ng mga iba’t ibang mascot katulad ng aso, pusa, ibon, at iba pa. Natawa pa ako nang makuta kong sobrang ligalig ng mascot ng aso na si Roi.

“ Pet Day is one of our favorite days of the year! We know you don’t need an excuse, but this day is the perfect opportunity to spoil your pet rotten! National Pet Day is day dedicates to those pets who may not always get the companionship and attention pets deserve. This event was held by the LAFI or the Love Animal Foundation Incorporated. LAFI’ s mission is to support, protect and promote welfare and the rights of animals; to introduce legislations or amendments in the existing animal-welfare laws of the Philippines..“ napatingin ako sa stage ng biglang magsimula ng magsalita ang host kaya nagpalakpakan na ang marami tao na nagsiupo na sa upuan.

“Let’s welcome the founder of the foundation! Dra. Mikee Anne Gutierrez-Oishi for the short speech .“pinanood ko ang singkit at maputing na babae na sumampa sa stage. Ang ganda niya tapos Doctor pa siya. Mapapasana all ka nalang talaga.

“Hello Everyone! I’m glad to see you all here. Nakakatuwa at marami tayo ngayon kasama ang mga cute na cute na alaga n’yo. So Thank you sa pakikiisa para sa event naming ’to! Hindi ko rin expect na aabot tayo ng isang libo dito lalo pa’t eto ang kauna unahang National Pet’s day na ang LAFI ang mag organize dahil bago palang ang Foundation namin, kakatatag lang nito 3 months ago .” napatitig nalang ako sa paligid dahil namamangha ako sa sobra tao kasama ang mga alaga nilang hayop.

“So, Let me tell you a story guys, I’m a Veterinarian. A doctor for the animal and I have friends, they are nurse and doctor for the human. Are you familar with AKG Charity Foundation? Sila ang pinaka sikat at maraming ng natutulungan sa nag daang panahon. They are helping poor and sick people, talagang nakakataba ng puso at nakaka inspired ang mga ginagawa nilang ’yun lalo na mga kaibigan ko kasama ang asawa ko ang naghahandle nun, napaisip rin tuloy ako, What if gumawa rin ako ng gano’n, What if tumulong din ako pero hindi sa kapwa ko kung hindi sa mga hayop naman..” Andami pang speech ng Founder ng LAFI pero hindi ko na pinakinggan dahil ang haba, sabi kaya ng host short speeach lang pero umabot yata ng 20 minutos ang pagsasalita.

“ So, I just want to thank to my bestfriend Atarah Klyte Grison which is the wife of the founder of AKG charity foundation, Rare Cedrick Grison .“ napatingin ako sa unahang upuan dahil nagsitinginan ang mga tao doon dahil itinuro ’yun ng nagsasalita sa stage.

Nalaglag ang panga ko dahil parang pamilyar ang mestisang babae na ’yun na tumayo sa ikinaiipuan niya kasama ang isang gwapong lalaki saka kumaway sa mga tao na tuwang tuwa na animo na kakita ng artista.

“Paktay ka Pintura.” napakagat ako sa aking labi dahil nakumpirma kong siya ang babae sa litrato sa wallet nung lalaking gray ang mata.

Atarah Klyte Grison? Wait Atarah? ’Yun ang pangalan na narinig ko a bar napinaguusapan nina Captain.

’

Captain shot pa! Para tuluyan ka ng makamove kay Atarah

.’

So eto ang dahilan bakit siya broken? Kasi may asawa na ang mahal niya kaya naglalasing siya? O baka naman mag asawa sila dati tapos naghiwalay lang kahit pa may mga anak na sila kagaya ng mga nakita namin sa litrato sa wallet niya? Kawawa naman pala siya.

“Paint! Tulala ka nalang d’yan? Bigyan mo raw ’tong water and biscuit ’yung mga aso sa table na kung nasaan sila .” saad ni Nadine saakin na parang natataranta dahil sobrang na atang ginagawa.

“ A-ah, Oo.“ agad kong kinuha ang stroller kung saan na nakalagay ang mga biscuit at water sakaniya saka lumabas ng hall at nagpunta sa bawat table kung saan mayroong mga aso para abutan ng biscuit and water habang sumsusulyap sa table kung nasaan ’yung Atarah at Rare.

Pinagpapatuloy kolang ang pagserve ng dog biscuit and water hanggang sa unti unti akong mapalapit sa table nina Atarah siguro mg tatlong table nalang ang pagitan namin. May mga kasama rin silang mukhang mamayaman na lalaki at babae na pare parehong gwapo at maganda.

Sana all.

Pero hindi ko inaasahan na may lumapit sa table nilang na pamilyar na pigura ng lalaki habang kasama ang dalawang batang babae at isang lalaki. Ang isang babae at ’yung lalaki pamilyar sila saakin dahil sila ang mga batang nakita ko sa litarto pero hindi na gray ang mga mata nila ngayon.

Mga anak niya? Pero bakit nandito sila? Ok lang na makita niya ang mahal niyang kasama ang asawa nito? Aw, ang martry naman ng lalaking ’to. Tsk.

Sa pagtitig ko ay hindi ko magawang alisin ang mata ko sakaniya. Mula dito ay nakita kong may bandage na nakalagay sa ulo at noo niya, mayroon din akong nakita maliliit na band aid sa katawan at mukha niya kaya napangiwi ako.

Nanlaki ang mga mata ko nang unti unti siyang lumingon saakin. Ang kulay abo niyang mata ay parang hinihila ang mga mata ko kaya hindi ko maiwas ang tingin ko.

Pinanliitan niya ako ng mata at pinag igitingan ng panga dahilan para magising ako sa matinding hipnotismo ng mata niya.

“Taypats kang Pintura ka ..” nakagiwi kong saad dahil mukhang nakikilala niya ako base sa tingin niya.

Nyang note: Sa mga MMP readers, killa sina Atarah, Rare and Mikee. Hahaha. Miss n’yo na ba sila? Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 4

Paint

Cenery

NAGBOW ako ng bahagya at ngumiti saka tumalikod para hindi masyadong halatang kinakabahan ako. Sh-t, sa lahat ng mga nanakawan ko sakaniya lang ako kinabahan nang magkrus muli ang landas namin.

Paano naman kasi, ’yung mga nanakawan ko hindi naman ako gan’to tignan, parang walang lang nangyari kasi nga malinis akong magtrabaho at matic na nawalang makakakilala saakin.

Oh baka naman nag o-overthink lang ako? Kasi lasing siya at medyo madilim kaya sure akong hindi niya ako makikilala. Pero bakit siya nakatingin? Assuming lang ba ako? O baka hindi siya nakatingin saakin? Baka duling lang? Baka sa likod ko nakatingin?

Inis kong tinulak ang stroller na may laman na biscuit ng dog habang papunta ng Hall. Kailangan ko na talagang makagawa ng paraan para makaalis sa lugar na ’to dahil hindi naman gano’n kalaki ang park na para hindi kami magkita muli at kapag nagkataon na magkita kami ulit ay paniguradong yari na talaga ako nito.

“Paint! Hindi mo pa raw

nahahatid

mga

bandang

harap

’yung biscuit for dog.“ saad ng kasamahan ko sa waiter na bigla akong sinabayan papunta ng Hall.

“Ah hindi pa ba? Sorry

pwedeng

ikaw

muna may emergency kasi eh,

kailangan

kong

makausap

Roi .“ nakangiwi kong saad sakaniya at umarte na sobrang natataranta kaya huminga ng malalim at tumango.

“Oh

sige

bilisan

mo ha.

Maghahatid

din kasi ako ng Cat food

tapos

kailangan

n’yan

mag

hatid

na tayo ng

pagkain

mga

bisita

kasi start na ‘yung pet runway .’’ tumango ako at mabilis na tumakbo papunta ng loob at naabutan ko ang mga nag m-mascot doon na umiinom na mga tubig.

“

Roi !“ napatingin naman siya saakin at inilahad ang hawak niyang tubig.

“Oh

ano

tomguts

kana? Kain

muna biscuit ng aso

d’yan

Tiis

tiis

muna tayo Ate ha,

makakaraos

din tayo.“ malokong usal niya kaya napairap nalang ako saka lumapit sakaniya upang bulungan.

“

Palit

nalang

tayo, ako muna mag mascot.

Ayokong

napapagod

eh.

Kawawa

naman ang

bestfriend

mukha

tukmol ..“ ngumisi siya dahil sa sinabi ko at ibinaba ang hawak niyang baso ng tubig.

“ Based on my intellectual capacity and my vast knowledge, tactically and

tentively

, right from the beginning, of Ecclesiastes evolution I have come to a concrete, definite and profound conclusion that I actually have nothing to say but, while camping my brain suddenly stop working, I had to think fast so I remove my brain and put some soil inside, connect the wire then light it up! And I think You’re hiding with someone,

pakwan

dandandan

dalandan

dandandan

real real

lasap

real na real na real

dandandan

dalandan

~ Problem solve. Im an alpha kid .“ napahilot naman ako sa sintido niya dahil nagawa niya pang kumanta at nagsimula na naman siya magsalita nang walang kwenta hindi mo talaga maiintidihan dahil mali mali naman ’to at niloloko niya lang talaga.

“

Tado

seryoso

ako!

Andami

mong dada

d’yan

mag start na

yata

ang runway

dapat

nandoon

’

diba

? Ayan na

lumalabas

na ’yung

iba

mong

kasama

.“ madiin kong saad saka kinuha ang ulo ng mascot na nakalagay sa sahig.

“

Paano

mo nasabe?“ mapangasar na sambit niya kaya inabot ko ang tenga saka piningot ’to kaya mabilis niyang hinampas ang kamay ko.

“Aw,

Ebarg

dudes,

bakit

badtrip

saakin

ngayon

? ’Di mo na ako love?

Frienship

over na ba ?“ nakanguso niyang sambit kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“

H’wag

mo ’kong

artehan

Roi

Gin

Jeriox

kung

ayaw

mong

maramdaman

muli

ang

bangis

ko.

Tss

sige

na,

magpalit

na tayo .“ luminga linga ako sa paligid at busy ang lahat samantalang ang ibang kasamahan n’ya na mascot ay nagsilabasan na

“

Bakit

mo ba gusto

makipag

palit

? Mat

tinataguan

talaga

no? Ang

bigat

ng mascot na ’to saka

mainit

Mabigat

trabaho

’to

kaysa

waiter ?“ kunot noong sambit niya habang naka halukipkip saakin habang sinusukat ng tingin ang kabuaan ko.

“ Kasi

nga

pagod

na!

Tignan

mo ang

itusura

mo.

Putla

Roi

seryoso

ako.“ huminga ako ng malalim dahil determinando ako maging mascot para lang mataguan ang lalaking gray ang mata kasi naman hindi pwedeng umalis nalang ako sayang 2k na sweldo.

“ Mascot be ready, lalabas tayo after 10 minutes pagkatapos nung speach ni Miss Mikee. “ malakas na sigaw ng parang organizer ng party na ’to kaya naghihintay nalang ako sa sagot ng pabebe kong kaibigan.

“Paint ayaw din kitang mapagod ng sobra. Gentleman ako no, mas gugustuhin ko pang ako ang mapagod at mahimatay dahil hinding hindi ko talaga hahayaan ang mga babaeng sobrang mapagod.” napangiwi ako sa sinabi niya dahil ang plastic ng sagot niya at halatang hindi sincere.

“Ulol, ang plastic mo! Bilis na kasi..” pumunta ako sa likod niya at akmang ibaba ko ang zipper pero umiwas siya.

“Yawa, plastic mo rin kaya lol. Once in the blue moon kalang nagiging caring saakin saka halata namang may pinagtataguan ka eh, sino ba? Crush mo? Awitize dalaganism na ang Pintura namin .” inakbayan niya at ginulo ang buhok kaya nagtiim ang bagang ko sa sobrang gigil ko sakaniya .

“Oo meron akong tinataguan pero hindi ko crush ’yun! Happy ?” naiinis akong saad sakaniya habang marahan na tinanggal ang ang mabigat na brasong ipinatong niya sa balikat ko.

“Uy, english ’yun! Nag i-improve ka na nga ha.” tuwang tuwang sambit niya pero halata namang nangaasar na kaya tinulak ko siya ng pagkalakas lakas at muntik pa siyang mapaupo pero mabuti nalang at nabalanse niya ang katawan nito.

“Napipikon na ako sa’yo Roi Gin!” linapitan ko muli siya saka hinila ito palapit saakin para bulungan. “Eh kasi, nandito ’yung lalaking ninakawan ko kagabi, mukhang nakilala ako. Nagkita kami eh.” madiin kong sambit pero nagtitimpi naman.

“Nagnakaw ka kagabi? Bakit ’di mo ko sinama? Selfish ka buti nga sa’yo. Tss.” nginusuan niya kaya bumuntong hininga ako lalo pa’t ngumuso saka nagpacute na ’to.

“Explain ko sayo mamaya. Basta palit nalang tayo. Sigurado ako kapag pinagpatuloy ko ang pag waitress aabot ako sa puntong magkikita ulit kami baka kaladkarin ako sa police station .” nakahinga ako ng maluwag nang makita ko na nagseryoso na ang mukha niya.

“ Sino ba ’yan? Lalaki ?“ nagtatakang tanong niya.

“Si Captain, basta narinig ko tinatawag siyang Captain na kasamahan n’ya nun. Nakita mo ba ’yung lalaking Gray ang mata d’yan?” natulala siya bigla sa sinabi ko na talagang pinagtakhan ko. Anong problema na abnormal na ’to?

“Anak ng tokwa sawsaw suka! Seryoso ba? Captain na gray ang mata? ’Yung Montego?” nanlalaking saad kaya pinanliitan ko siya ng mata. Bakit gan’to ang reaksyon niya? Kilala n’ya ba?

“Huh? Sinong Montego basta umalis ka na d’yan, ano gusto mo makulong ha?” madiin kong bulong saknaiya habang lumilinga sa paligid para icheck kung may nakikinig ba sa usapan namin at mabuti naman ay wala.

“Hindi saglit, si Captain Roks Montego ba tinutukoy mo? ’Yung Matangkad, maputi pero mas gwapo ako ?” inis akong lumapit sakaniya saka binaba ang zipper ng mascot saka tinulak siya dahil tulala lang ’to na animo may malalim na iniisip. “ Siguro .“ iritado kong saad habang sinusuot ang mabigat na mascot.

“Ang bigat pala nito, anak ng shooting star. Init pa. Zipper mo nga.” wala siya sa sarili niya habang itinataas ang zipper.

“Pintura Senarya, uuwi na tayo kung ayaw mong mapulot sa kulungan.” nakangiwi at nanlalaking mata na sambit niya kaya pinagtaasan kolang siya ng kilay.

“Sayang sweldo sige na, hindi naman na ako mahuhuli kapag naka mascot ako. Gan’to nalang kapag hinanap ako bahala ka ng magdahilan..” kinuha ko ang ulo ng mascot saka sinuot saakin.

“Mali kang binangga, Montego ’yun..” tinap ko ang likod niya dahil parang kinakabahan siya na ewan. “ Don’t wareh, I can handle this .“ nakangisi kong sambit dahil nag english ako habang tinatalikuran siya.

“Bilisan n’yo na!” sigaw ng organizer kaya mabilis akong lumabas ng hallat pumunta sa pila kung nasaan ang mga kapwa ko mascot pero ibang hayop, ako kasi Aso, may pusa, ibon, baboy, ahas, at iba pa.

“Ano gagawin?” tanong ko sa pusang mascot.

“Luh? Bakit naging babae boses mo Roi ?“napairap na lang ako kahit hindi naman nakikita parang tanga, pwede bang maging babae agad ang boses ni Roi? Tss.

“Tanga ako ’to si Paint ’yung waitress, nag exchange na muna kami. Ano ba gagawin?” iritado kong saad dahil sa nakakabobo niyang tanong.

“Bakit nagpalit kayo?! May dance number, hindi mo naman memorize ’yun?” biglang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi niya. May dance number? Hindi ko alam ang step at mas lalong hindi ako marunong sumayaw.

“Keri ko ’yan. Dancerist ako..” pagsisinungaling at lumulunok na usal ko dahil sobrang kinabahan ako. Pakiramdam ko mapapahiya ako dahil masisira ang performance nila kasi nga parehong kaliwa ang paa ko at para akong robot kung sumayaw sa sobrang tigas .

“Bilisan n’yo na dito kaya pumwesto ..“sambit nung organizer at pinapila kami sa gitna.

“Pst, ano ba unang step ?” tanong ko kay Pusa na nasalikod ko dahil ako ang nasa unahan ng pila.

“Pupunta tayo doon na tumatalon talon at palakpak, d’yan tayo dadaan ..“turo niya sa gitna papunta ng stage kung saan walang mga nakaharang na lamesa. “ Tapos sa baba muna tayo ng stage kasi may dance number.” napatango tango nalang at wala na akong magagawa kung hindi ilabas ang talent ko sa pagsasayaw na matagal ko ng itinatatago, lol.

“

Tapos

ano

pa?“ bumagsak ang balikat ko dahil unti unti ng nagsimula ang kanta mas lalo pa akong nabusangot lalo panh nang iplay pang korean na kanta. Fantastic baby ata ’to, laging pinapatugtog ’to ng kapit bahay namin eh addict kasi masyado ’yung anak niya sa K-pop.

“

Yeogi

but-

eola

modu

moyeola

We gon’ party like

lilililalala

mam-

eul

yeol

eola

meolil

biwola

bul

eul

jipyeola

lilililalala

..“

Huminga ako ng malalim at kahit mabigat ang mascot ay nagawa ko pang magtatalon habang pumapalakpak ang kaso lang ay hindi sumasakto sa beat kaya napangiwi dahil kahit simpleng palakpak ay hindi ko kayang isabay sa beat.

Nagpapalakpakan naman ang mga tao nang magsimula na kami papunta sa baba ng stage.

“Jeongdab-eun mudji malgo geudaelo

bad-adeul-yeo neukkimdaelo ga alright

haneul-eul majuhago du son-eul da wilo

jeo wilo nalttwigo sip-eo oh..“

Sa pagtatalon at pagpapalakpakan namin ay ’di rin nagtagal ay nakarating na kami sa baba ng stage. Sobrang bilis nang tibon ng puso ko dahil ramdam ko na malapit na ang chrous hudyat na magsisimula na ang dance number kaya mabilis akong pumwesto sa likod kaya nagtaka ang ibang kasama namin pero patuloy pa rin sa pagtalon at pagpalakpak.

“Nanananana nanananana

Wow, fantastic baby

Dance (uhuu)

I wanna dan-dan-dan-dan-dance

..“

Nagsimula na silang sumayaw, napangiwi naman ako dahil ’di talaga ako makasabay sa kanila bukod sa mabigat ang mascot na ’to ay masyadong mabilis ang step nila saka masyado silang magaling.

Napasulyap ako sa table nina Captain. Hindi niya katabi ’yung Atarah dahil katabi nun ’yung isang gwapong lalaki na Rare ata ang pangalan. Bale, magkaharapan lang sila sa round table at katabi ni Captain ang tatlong bata na mukhang mga anak niya doon kay Atarah.

Nakangiti ’to habang pinapanood ang mga anak niya na masayang nanood kaya unti unti na rin tumaas ang tingin niya saamin kaya nataranta ako feeling ko kahit naka mascot ako makikilala niya ako.

“I wanna dan-dan-dan-dan-dance

Fantastic baby

Dance (uhuu)

Iwanna dan-dan-dan-dan-dance

..“

“Hahaha, leader ata ng Girltrends si Doggy, hindi makasabay ..” rinig kong saad nung isang babae kaya natauhan ako sa pagtingin sa pwesto nina Captain dahil hindi na pala talaga ako nakapag focus.

Umalingaw ngaw ang mga tawa ng tao kaya nataranta na ako dahil ko na talaga kayang makasabay sa sayaw nila kaya sa sobrang hiya ko ay pumunta nalang ako ng stage at sinayaw ang sayaw ni Jollibee kahit hindi tugma sa beat dahil ’yun lang ang madaling gawin.

“I wanna dan-dan-dan-dan-dance

Wow, fantastic baby

I nanjangpan-e hey kkeutpan wang chalye hey ttang-eul heundeulgo 3bun-eulon bulchungbunhan race way

..“

Mas lalong nagsitawanan ang mga tao dahil sa ginawa ko kaya naramdaman ko ang matinding hiya. Dumako ang paningin ko sa table muli nina Captain at nakatingin siya ngayon saakin pati na rin ang mga kasama niya na tumatawa at ang pinaka malakas na tawa ay dun sa maputing mukhang Japanese or Korean na lalaki kaya naginit ang pisnge ko bukod tanging si Captain at ang asawa nung Atarah ang hindi tumatawa.

“Bun-wigineun gwayeol huh

Catch me on fire

Jinjjaga natanassda nananana

hanabuteo yeolkkaji modeun ge da han suwi molaebeolpan wileul michindeus-i ttwieobwado geotteunhan-uli..“

Tutal hindi naman nila ako kilala ay tinodo ko na ang pagsayaw habang pinagtatawanan nila ako dahil wala naman akong natatapakan na ibang dignidad, bukod tanging saakin lang saka isa pa sapamamagita nitong pagasayaw ko ay nag e-enjoy naman sila at masaya.

Hingal na hingal akong ginalaw galaw ko ang pwet ko at hinarap sakanila para gawin ang jollibee dance. Hinanap ng mata ko si Roi Gin kung nandito siya at nakita ko mula sa Hall ay nakatingin siya saakin habang seeyoso ang tingin saakin.

“Haneul-eun chungbunhi neomuna puleunikka amugeosdo mudji mallan mal-iya neukkilan mal-iya naega nugunji

ne simjangsolie majge ttwigi sijaghae.“

Wala na akong ginawang step kung hindi puro pang jollibee kaya napadesisyunan ko ng magbudots kaya nagpalakpakan ang tao habang tumatawa. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil kahit papaano ay nagagawa ko silang patawanin at nagugustuhan nila.

Nagulat pa ako nang biglang may tatlong batang sumampa sa stage na nakikisayaw na rin. Napakagat pa ako ng labi nang mapagtanto ko kung sino ang tatlong bata; Isang lalaki at dalawang babae. Ang mga anak ni Captain.

“

Mag-i kkeutnal ttaekkaji ye

I can’t baby don’t stop this

oneul-eun talaghae (michyeo bal-aghae) ganeungeoy..“

Napatingin ako sa table nina Captain at lahat sila nakatingin saamin habang vinivideohan kami nung Atarah. Hindi ko rin inaasahan nang biglang umakyat lalaking tumatawa kanina ng pagkalas lakas; “yung maputing lalaki na mas maputi pa ata sa gatas habang buhat buhat ang dalawang batang lalaki na mga nasa 1 year old or moth old palang at mukhang kambal na sobrang excited na mapalapit saamin.

Kamukha niya ang bata, maputi at singkit. Siguro anak niya nga, napatingin ako sa tatlong bata na anak ni Captain at kumunot ang noo ko dahil parang hindi naman kamukha nito ang mga bata lalong lalo na ’yung lalaki. Kamukha siya nung asawa ni Atarah ngayon, samantalang ang isang babae ay kamukha nung isang babae sa table rin nila, at etong batang babae ay walang kamukha miski isa sakanila? Anak niya ba talaga ang mga ’to? Ang gulo naman, saglit bat ba pinoproblema ko ’to?

Ibinaba nung maputing lalaki ang kambal at nakikisayaw sayaw na rin saamin habang inaalalayan niya dahil hindi pa gano’n kapulido ang tayo nila.

Napatingin na rin ako sa ibang bata na lumapit sa mga mascot na nasa baba at ang iba ay dito sa taas pumunta para magsayaw sayaw kaya napangiti ako. Mahilig ako sa bata sa totoo lang dahil na rin sa mga kapatid ko na mahal na mahal ko.

“Wow, fantastic baby

Dance (Uhh)

I wanna dan-dan-dan-dan-dance

fantastic baby..“

Hilong hilo na ako sa loob ng mascot na ’to at talagang pagod na pagod na dahil napaka energetic ng nga bata at kailangan ko rin na sabayan ang energy nila. Kaya nakahinga ako nang maluwag nang mapagod sila kaya kinuha na sila ng mga parents nila samantalang ’yung may hawak na kambal na lalaki ay bumaba na rin kasama ang isang babae pero ’yung lalaki at ’yung isa pang babae, ang sumundo ay si Captain.

Napatitig ako sa mukha niyang puno ng maliliit na band aid pati na rin ang noo niya na naka bandage pero bakit ang gwapo pa rin ng lalaking ’to dahil ba sa gray na mata niya kaya gan’to nalang kalakas ang dating niya.

Lumapit siya saamin at malaki ang ngiti niya sa mga bata habang nakangiti. “ Let’s go Ranch and Dawina..“ napalunok ako nang marinig ko muli ang parang musika niyang boses. Ang lalim at lalaking lalaki talaga ang sarap pakinggan.

“Babye Doggy! We’ll take a picture later ha?” saad nung Ranch kaya napatango tango nalang ako at namagha dahil napaka fluent niyang magsalita ng english. Syet, daig pa ako. Sana all nalang.

Hindi na ako tinapunan ni Captain ng tingin at binuhat nalang ang dalawang bata pababa ng stage kaya nakahinga ako ng malalim at dumapa ako habang nakasalok baba para magpacute dito sa stage saka pinanood nalang na sumayaw ang mga kapwa ko mascot kaya naghiyawan na naman ang mga tao dahil sa ginawa kong pagpahinga.

Takte, pakiramdam ko mahihimatay na ako sa sobrang init ng pakiramdam ko at pagod. Potakte, hindi ko naman pinangarap maging dancer pero gagawin ko ’to para sa dalawang libo at hindi makilala ng pesteng Captain na ’yan.

Hinintay ko ng matapos ang kanta habang pretende lang akong nakadapa sa stage at lumipas ang ilang minuto ay hindi na nagtagal ay natapos na kaya tumayo na ako nag bow. Kumaway kaway pa ako talaga natuwa ako dahil may pa standing ovation pa sila.

Nag flying kiss pa ako habang bumaba ako ng stage pero nakita kong nagsiakyatan ang mga kasama ko kaya bumalik nalang ulit ako at mukhang ’di pa pala tapos.

Lumapit saakin si Pusa. “ Nice one, dancer ka nga. Gusto mo bang sumali sa dance troupe namin?“ mapangasar na wika niya na halatang sarkastiko.

“ Share mo lang?“ mataray kong saad sakaniya pero naramdaman kong may umakbay saakin kaya napatingin ako rito at ’yung ibon na mascot.

“ Galing mo Roi t-ngina ka .“ inakbayan ko rin ito saka diniin at ipinabigat ang braso ko sakaniya kaya napadaing siya. “ T-ngina mo rin,“

“ Sino ka?“ sambit nito na puno ng gulat ang boses. “ Hindi ako sinuka, inere ako ogag.“ pambabara ko.

“Pre, ’yung maganda kasama ni Roi kanina ’yan. Kilala mo ’yung pinaguusapan natin kanina? “ natatawang wika ni Pusa. Tss, ano pa ba aasahan ko? Kahit lalaki pinag c-chismisan ako.

“Talaga? Syet galing mo pong sumayaw ampota, how to be you ?” nagtiim ang bagang ko dahil pakiramdam ko kahit anong otas mababasag ko ang mukha ng mga hayop na ’to pero kailangan kong maging chill.

“H’wag ka’yo masyadong inggit, ako lang ’ to.” mayabang nalang na saad ko dahil nagtitimpi akong patulan ang mga hayop na ’to.

“Taena, LT. Kaya pala nagtataka ako bakit hindi makasabay si Roi eh dancer ang g-gong ’yun.” totoo naman kasing Dancer si Roi at Gracielle. Naalala ko nun, sumali sila sa dance group ng school samantalang ako taga cheer lang kasi hindi talaga ako marunong pero kapag kantahan naman may pagmamayabang ako.

“Ows talaga may balat ka sa pwet, malaki maliit mukha ka ring pwet.” nagsitawanan sila na sobrang nakakairita kaya inis akong napabaling ng tingin sakanila

“Ano ba na next na gagawin?” tanong ko sakanila kaya tumigil sila katatawa. “Unang rarampa ang mga

aso, kaya ikaw ang rarampa. By category kasi, Kaso ibaa ang pagrampa mo maglalakad ka na ng parang aso ngayon .“ saad ng baboy na mascot kaya nagtiim ang bagang ko dahil halatang pinagt-tripan nila ako.

“Seryoso? Maglalakad ako ng parang aso? Eh ikaw ibon, lilipad ka ba n’yan? Ikaw ahas gagapang ka n’yan? Ikaw baboy gugulong ka niyan? T-ngina n’yo, alam na alam ko pag pinag t-tripan ako. Yari kayo saakin mamayang mga engot kayo..”

“ Ladies and gentlemen! Let’s give around of applause to the constestant of Pet’s Runway!“ nagsimula na ang tugtog ng pang rampa nakita kong sinenyasan na ako ng organizer na rumampa kaya huminga ako ng malalim at magsisimula na sana maglakad pero nadapa ako dahil may paa na humarang saakin.

Tinignan ko kung sino ang pumatid saakin walang iba kung hindi ’yung baboy na mascot. Rinig ko ang malakas na tawanan ng tao kaya sobrang naasar ako at tumayo saka naglakad na parang walang nangyari saakin.

Mamaya saakin ang mga hayop na ’to. Matitikman nila ang bangis ng asong nagngangalang Pintura. Pasalamat sila kung wala lang ’yung lalaking gray ang mata at ’di ko siya pinagtataguan ay gumawa na akong eksena dahil binubugbog ko sila.

“Hahaha, ayos kalang ba doggy?” natatawang tanong ng host kaya nag thumbs up lang ako. “So dahil ok lang si Doggy, let’s call the contestant for the dog category!” kumaway kaway nalang ako sa paligid hanggang sa makapunta na ako sa pinaka harap ng stage.

“Doggy wawa siya..” napatingin naman ako sa batang babae na biglang humagulgol at mula ’yun sa table ni Captain. Bumaba siya sa kinuupuan niya saka tumakbo palapit saakin. “ Dawina !“ sigaw nila kaya tumalon ako mula sa stage para mabuhat ang bata babae.

Umiyak ’to, sa bisig ko kaya napangiti ako dahil umiiyak siya kasi nga nadapa ako. “ Dawina baby..“ napatingin ako sa babaeng lumapit saamin si Atarah. Napalunok pa ako dahil nakakapang liit ang kagandahan niya para siyang Diyosa na hindi nakakasawang tignan ang mukha.

Hindi ako magtataka kung mahuhumaling sakaniya si Captain pati na rin ang asawa ngayon. Siguro maraming gwapo ang baliw na baliw saknaiya kasi naman kulang ang salitang ‘Maganda’ para idescribe siya.

“ Let’s go baby, Ok lang si doggy. Later gagamutin siya ni Tita Mikee, ok? Let’s go na, may gagawin pa si Doggy oh ..“ napakaganda ng boses niya at hinhinhin. Ibinigay ko naman sakaniya ang batang si Dawina kaya nginitian niya ako dahilan para matulala ako sakaniya dahil mas maganda siya kapag nakangiti.

Nakakapangliit.

Huminga ako ng malalim at bumalik sa taas ng stage. Nagpatuloy ang programa hanggang sa matapos na ang katergorya ng mga aso pero may kakaiba akong naramdaman. Namamanhid ang paa ko, nanakit ang puson ko at may kung anong bumubulwak sa ibaba ko.

Syet, bakit ngayon ka pa dumating? Wrong time ampotakte. Ramdam na ramdam ko na ang kakaibang lansa na amoy ko sa loob ng mascot dahil basa na ang pambaba kong damit.

“Hoy pusa, hanggang mamaya pa tayo dito?” tanong ko dahil siya ang katabi ko,kagaya ko tapos na rin siyang rumampa.

“Oo, hanggat dipa tapos rumampa ang lahat .” umikot ang sikmura ko dahil hindi na akong kumportable lalo pa’t pakiramdam kong marami ng lumabas na dugo.

Kapag first day ko kasi matic na bubulwak ang dugo ko, mas malakas pa siya sa second day ko kaya eto ngayon, mabilis akong nanghihina at sinasakitan ng sobra sa puso.

Hindi na ako nakatiis at bumaba na ako ng hagdan pero hinarangan agad ako ng bantay. “ Saan ka pupunta?“ mataray na usal ng babaeng halatang masungit.

“Magpapalit lang po ako ng pads, meron ako ngayon .” nakangiwi kong saad kaya pinagkunotan niya ako ng noo.

“ Babae ka?“ gulat na saad niya kaya gustong gusto ko siyang barahin pero hindi ko na itinuloy at sa halip ay napatingin ako sa paligid dahil baka marining nung Captain.

“Shh, h’wag kayong maingay. Babalik din po ako ..“seryoso kong saad sakaniya. “Oh siya bilisan mo. Dito kana sa likod ng stage dumaan.” tumango ako at naglakad na ako ng mabilis.

Wala akong extrang damit, pabs at napkin kaya taypats na taypats ako nito. Syet lang, bakit kapag nakikita ko ang lalaking gray na matang ’yun minamalas ako?

Ramdam ko ang sobrang sakit ng puson ko. Nanlalambot ako na ewan at ang sakit na ulo ko. Gan’tong gan’to kapag dinadatnan ako tapos unang araw ko pa. “Shit wala pa akong extrang napkin.” saad ko sa sarili ko. Hindi na ko dumaan sa Hall dahil wala naman akong makukuha doon at nagkakagulo pa sila doon dahil marami ngang ginagawa saka isa pa wala namang CR doon, under construction pa. Nagbihis lang kami sa isang kwarto kanina.

Binilisan ang lakad ko saka luminga linga sa paligid ng park para maghanap ng bibilhin ng pads at may nakita akong convinience store na medyo may kalayuan ang kaso lang ay kailangan pang tumawid.

At dahil nakakita na ako ng covenience store ay hinanap ko naman kung nasaan ang CR dito dahil ang alam ko kanina may nakita kong public CR dito sa park. Napalingon lingon mula ako sa paligid para hanapin ito at nanlamig ako bigla nang makita ko si Captain na kausap at kasama ang batang si Dawina saka ang batang lalaki na mukhang papunta saakin kaya mabilis akong tumakbo para maghanap ng tataguan ang kaso ay bigla akong nadapa dahil sa nakaharang na bato at sa pagmamadali ko na rin.

Napangiwi ako nang gumulong gulong ako sa paslide ng sementong daan hanggang sa natanggal na ang ulo ng mascot ko.

Napadaing ako dahil mas lalong sumakit ang katawan, puson at ang masama pa ay nagbulwakan na ata lahat ng dugo ko sa katawan.

“Doggy!” nanlaki ang mga ko nang marinig ko na naman ang boses ng batang si Dawina. Hirap na hirap akong tumayo at hinanap ang ulo ng mascot at napakagat ako ng labi nang makita kong pinulot ’yun ni Captain habang diretso ang tingin niya saakin.

“Wala ng ulo si Doggy !” umiiyak na saad ng batang si Dawina kaya napalunok ako at nagsalit salit ang tingin ko kay Captain pati narin sa mga kasama niyang bata.

“Ate Dawina, don’t cry Papa will put back the head of doggy .” malambing na usal ng batang si Ranch ata dahil ’yun ang narinig kong tinawag sakaniya kanina.

“Here ..” nanlamig ang pawis ko at pakiramdam ko tuloy tuloy ang pagbuhos ng dugo ko sa panty dahil ngayon ay nasa harapan ko na sila.

Natutulala ako ng bongga sa gwapong mukha ni Captain dahil siya pa mismo nagbalik ng ulo ng mascot sa ulo ko. Nasinghot ko pa ang napakabango niyang amoy bago tuluyan maisuot saakun ang mascot. “ See? Magaling si Papa Ate Dawina. Doggy is fine now!“ masayang saad ni Ranch sa Ate Dawina niya na patuloy pa rin ang paghikbi.

“You ok ?” napalunok ako ng marinig ko ang tanong ni Captain kaya napatango tango nalang ako saka nag thumbs up.

“Did you eat na Doggy?” tanong ng batang si Ranch kaya tumango lang ako ulit kaya lumaki ang ngiti niya saakin.

“Buhat mo ’ko! Doggy!” napaawang ang labi ko dahil gusto magpabuhat ng batang si Dawina kaya wala na akong nagawa kung hindi buhatin siya dahil ayoko namang magsalita at tumangi.

“Papa, take us a picture please ..” kumunot ang noo ko dahil tintawag ng batang si Ramch na ‘Papa’ si Captain. Talaga bang anak niya ba ang mga batang ’to? Bakit hindi sila magkamukha?

“ Sure. C’mon pumwesto na kayo..“ inilabas ni Captain ang mamahalin niyang phone na touch screen saka itinapat saamin. Naramdaman ko na hinawakan ni Ranch ang kamay ko kasabay ng pagbulwak muli ng dugo ko dahil buhat buhat ko si Dawina.

“Say doggy !” masayang sigaw ni Dawina kaya sumigaw muli eto pati na rin si Ranch. “ Doggy !“

“Doggy, carry me too!” napakagat ako sakain labi dahil ngayon gusto na narin ang magpabuhat ni Ranch at kapag binuhat ko siya paniguradong mauubos na talaga ang dugo ko sakatawan .

“No, you’re too heavy Ranch. Gusto mong matatangal ang ulo ni doggy?” ewan ko ba kung nangaasar siya pero parang nangaasar talaga siya.

“ No, Papa. Ok Doggy just sit down and po kami dito dito

then papa wil take us again picture, is that ok with you?“ sinunod ko ang gusto ni Ranch. Sa malapitan talagang masasabi kong hindi niya kamukha si Captain, gwapo at perpekto ang mukha ng batang si Ranch at mas lamang na kahawig ’to ng gwapong asawa ni Atarah.

Pero bakit sa picture magkakasama itong si Dawina, Ranch, Atarah at etong si Captain? Tapos ang nga mata pa ng bata kulay abo. Contact lense lang? Ang gulo naman ng pamilya nila.“ Say Doggy!“ sabay na sumigaw si Dawina at Ranch samntalang ako ng peace sign lanh.

“Papa sama ka, sit ka sa tabi ni doggy. Selfie nalang tayo..” bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi ng bata kaya tumango si Captain at tumabi saakin.

“You are good in dancing but you’re too clumsy.” malalim na boses na saad niya kaya kinilabutan ako.

“Papa game na! Say Doggy !” itinaas ni Captain ang phone niya saka itinapat saaming apat. Niyakap ako ng mahigpit ng dalawang bata saka sabay silang sumigaw pero sa pagkakataong ’to nakisigaw na rin si Captain. “ Doggy!“

At nang matapos na ang picture taking namin ay hinarap ng batang si Dawina. ‘’ Doggy, san ikaw pupunta? bakit ikaw umalis doon? “natigilan naman ako sa sinabi nito at ’di makapagsalita. Ayokong magsalita dahil t’yak makikilala ako ni Captain, malaking tyansa na makilala niya ako sa pamamagitan ng boses ko.

“Ate Dawina, I think she can’t understand tagalog? Speak English, ’diba magaling na ikaw?” natigilan naman ako dahil balak ata nilang paduguin ang noo kasi mag sasalita sila ng english kaya mabilis akong nagsalita pero nilakihan ko boses ko.

“Nakakintindi ako ng tagalog, arf arf. Mag c-cr lang si doggy arf arf .” namumulang saad ko dahil nakakahiya ’tong ginagawa sa totoo lang lalo pa’t nakita na ni Captain ang mukha ko.

Napatingin kami kay Captain nang bigla itong tumayo saka nagsalita.

“Wait me here, I’ll leave the children here. Don’t you ever try to kidnap them, you’ll regret it..” maotoridad n saad niya kaya bigla akong kinabahan parang iba ang gusto niyang iparating. May alam na ba siya?

“Papa, she’s not kidnapper !” pambabawal ng batang si Ranch. Kung satingin niya k-kidnapin ko ang mga bata eh bakit iiwan niya saakin, lalo pa kung may trust issue ’to? Wait baka pain ’to? Baka gusto niya lang akong hulihin?

“Yeah, you both behave, ok? I’ll be back .” nagtataka akong tinignan siya nang tinalikuran niya kami. Gusto kong tignan kung saan siya pupunta pero kinuha ni Ranch ang atensyon ko.

“Doggy! You’re kind naman ’diba? Hindi mo naman kami k-kidnapin ’diba?” matamis na tanong ni Ranch kaya umiling lang ako.

“ Hindi ha, mabait ako arf arf .“ sagot ko kaya tumawa siya pati na rin si Dawina.

“Ate don’t bark, you’re funny. I know you’re human don’t pretend. Mas gusto ni Ate Dawina na nagsasalita ng ayos ikaw..” natatawa niya pa ring sambit kaya awkward akong natawa dahil parang inaasar niya talaga ako.

“ Sige, Magkapatid ba kayo?“ tanong ko sakanilang dalawa pero sabay lang silang umliling at mas lalong yumakap saakin si Dawina.

“Nope, but I consider her as my Ate kasi po mag friends ’yung mga Mommy namin kaso si Tita Aida ’yung Mommy niya nasa heaven na kasama ni Papa niya pero po niaalagaan siya ngayon ni Tita Amirah, Tito Primch, Mommy, Daddy and Papa !” masyadong madaldal ang batang si Ranch kaya nacute-an ako ng sobra sakaniya. Ang bibo at talino niyang bata.

“Doggy, you’re so cute. Punta ikaw birthday ni Dawina! Ok?” malambing na usal ni Dawina saka ikinaskas ang ang pisnge niya sa katawan ko.

“ Dawina was right Ate, punta ikaw! Next week na birthday niya, Please? I’m sure she’ll be happy kung nandoon ikaw ..“ nanlaki ang mga mata ko dahil masyado silang attach saakin lalo pa’t iniinvite pa nila ako sa party nila pero hindi pwede. Mas lalo lang akong mapapalapit doon kay Captain, parang nilalapit ko na rin ang sarili ko sa kulungan kapag pumayag ako sa gusto ni Dawina.

“Busy kasi ako, pero try ko. Hmm, tatay mo ba ’yung tinatawag mong Papa?” pangiiba ko ng usapan para mawala sa isipan nila ’yung tungkol sa pag invite saakin.

“ Tatay is a father right?“ inosenteng tanong kaya tumango nalang ako dahil talagang ang ganda ng pronunciation, diction at sobrang confident niya mag english kahit bata palang siya.

“She’s my Mama’s friend. I call him Papa po kasi po, nung wala pa si Daddy at nasa malayo pa siya, Papa was there to take care of us ..” napaawang ang bibig ko dahil ang malinaw saakin ay naging kapalit siya ng ama ni Ranch pansamantala.

“He loves your Mama ?” tanong ko pa para malinawan ako dahil noong narinig ko sa usapan nila sa bar, broken yata ’tong si Captain dahil kay Atarah.

“ Ate, Shh. I’ll tell you a secret, ok? Papa loves my Mama but Mama loves Daddy. Maraming may love kay Mama cuz She’s pretty and Kind ang kaso mas love ni Mama si Daddy. You know my Tito Kristan, Tito Adier loves Mama too.“ sino ba namang lalaki ang hindi maiinlove sa kagandahan ng Mama niya. Kahit siguro mga maligno mahuhumaling sa ganda niyang mala Diyosa.

“ Talaga ..“ natutulala kong saad dahil nakakapangliit. Hindi sa naiingit ako pero talagang nakakapangliit lang kasi may gano’n palang kagandang babae.

“Yeah but you’re beautiful and kind too. You’re funny and good in dancing. I think I love you Ate..” natawa naman ako sa sinabi ni Ranch lalo pa nang niyakap niya ako kaya ginaya siya ni Dawina. “I love Doggy too, Ranch!”

“Love ko rin kayo !” saad ko saka niyakap sila pabalik. Namiss ko tuloy ang mga kapatid ko. Panigurado kapag nakita ako ni Hanna ang bunso namin pati na rin si Coco na special sa mga kapatid ko ay matutuwa sila.

“Do you think Papa is pogi ?” nagtaka naman ako sa biglang nagseryoso ang mukha ni Ranch habang nakatingin ng diretso saakin.

“ Ayos lang.“ pa shobiz kong sagot dahil hindi ko masabing. ’ Oo ang gwapo gwapo niya’

“What do you mean ayos?” napalunok ako dahil kinunotan ako ng noo ni Ranch kaya napakagat ako saaking labi.“ Gwapo konti .“ napangiti naman siya ng konti saka tinuro ang sarili niya. “Really? Then how about me?”

“Gwapo ka sobra!” masaya kong sambit pero sumabat si Dawina kaya natawa ako at niyakap ito muli. “Dawina is pretty too!”

“Oo naman sobrang ganda .” humagikgik siya pero napatingin ako kay Ranch na malaki ang ngiti saakin.

“

I think I really love you. I’ll marry you Ate when I grow na, ok? “ nalaki ang mga mata ko at talagang natawa ng sobra dahil sobrang cute niya.

“Ranch, what are you talking about?” unti unting nawala ang ngiti ko dahil narinig ko na ang boses ni Captain pero hindi ko ’to nilingon. “ You’re back Papa!“ masayang sigaw ni Ranch.

“You’ll marry her?” seryosong tanong ni Captain kaya tumango tango lang ang bata. “Yes, I’m so inlove with her Papa.” sagot ng bata.

“She’s old and you’re still a baby.” pagpipigil ni Captain. Gusto ko siyang tignan pero hindi ko na ginawa dahil baka mapatitig na naman ako sakaniya. “I know but Ate will wait me naman po.” nakangusong usal ni Ranch.

“Choose a woman that’s afraid to do bad things.” kahit hindi ako marunong magsalita ng english masyado ay nakakaintindi naman kasi ako kaya alam kong may ibang ipanhihiwatig ’tong lalaking ’to.

“Kaya nga po, Ate is Kind naman ih she make us happy! And that’s so cute !” malaking ngiting saad nito kay Captain.

“You don’t know her anak..” sa pagkaktaong ’to ay hindi ko napigilan ang sarili ko at napatingin na sakaniya. Kitang kita ko na umigting ang panga nito saka inilahad sakin ang dalang plastic. “ Here, get this.“ tumambad saakin ang isang plastic ng napkin kaya pinagpulahan ako ng pisnge.

Paano niya nalaman? Don’t tell me naamoy niya na kalansahan ko? Syet nakakahiya! Potakte naman. Kainis!

“Is that diaper ?” inosenteng tanong ni Dawina.

“ Yes, Doggy needs this .“ seryosong binibigyan niya ako ng mapanukat ng tingin. “Get this then change .” malamig nuya pang sambit kaya nanginginig ang kamay ko na kinuha ang hawak niyang plastic.

“Let’s go Dawina amd Ranch, Doggy will change diaper. We’ll just wait her in our table .” tumango naman ang dalawang bata at nagsimula ng maglakad palapit kay Captain. “Ba-bye Doggy! See you later.” magiliw na paalam nila pero napatingin ako kay Captain na lumapit naman ngayon saakin.

“We’ll talk after you change your pad. Don’t you ever try to escape again, I will follow you. No matter where you are in this f-cking world, I have ways to find you.” napalunok pa ako lalo pa’t lumapit sa lalo saakin at binulungan.

“You will regret what you just did, you stole my wallet ..” huminga siya ng malalim at lumapit saakin. “ And my first kiss.“

Nyang note: Hi MMP readers! Miss n’yo na si Dawina and Ranch no? Haha don’t worry magkakaroon din sila ng mga story.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 5

Paint

Cenery

TULALA pa rin ako sa kinatatayuan ko kung saan ako iniwanan nina Captain. Ni hindi talaga makagalaw habang hawak hawak pa rin ang binigay n’yang plastic ng napkin.

Nakakapagtaka, paano niya nalaman na kailang ko ng gan’to? Tinagusan na ba ako sagad sa mascot pero makapal ang suot kong ’to kaya paniguradong hindi ako tatagusan dito pero hindi pa rin ako sigurado o amoy regla na ’ko? Baka malansa na kaya alam n’ya na agad, pero kung amoy malansa na ako edi dapat ang mga batang si Ranch at Dawina na mga anak mayaman ay nandidiri na saakin? Oh baka naman naamoy na nila ako pero hindi lang nila pinahalatang nandidiri sila para hindi ako ma offend kasi naman wagas makayakap ang dalawang bata saakin.

Hays, naghahalo halo sa isipan ko ang mga nangyari. Kasi naman ’yang Captain gray eyes na ’yan parang alam ang lahat. Nakakapagtaka na nalaman niya na kailangan ko ng napkin at nakakapagtaka na nalaman niyang ako ’yung babaeng nagnakaw sakaniya ng wallet at first kiss niya raw.

Paksyet! First kiss niya ako at first kiss ko rin siya? Ang hirap lang paniwalaan na ako anh unang halik niya kasi ang mga gano’n kagwapong lalaki ay marami na paniguradong na halikan.

Pero ang problema dito ay pinagbaba- taan niya na ako. Pagsisihan ko raw ang ginawa ko. Hindi naman sa natatakot pero kakabahan ako bigla, first time kong kabahan sa isang banta kasi naman para bang may kung anong aura siya nakakapang bilis ng tibok ng puso.

Papakulong niya na ba ako? Tapos na ba ang masasayang araw ko? Paano nalang ang pamilya ko? Wala nang magtutos sakanila lalo pa’t ngayon si Tatay may cancer at ang mga kapatid ko ay lahat nagaaral, maraming gastusin sa eskwelahan.

Kung balak niya akong ipakulong ay dapat ginawa niya agad ngayon kasi maari ko naman na siyang takasan ngayon mismo pero naalala ko na sinabi niya na kaya niya akong hanapin kahit saan ako magpunta baka may umaaligid siyang tauhan kasi mayaman siya. Kaya niyang gawin ang lahat sa pamamagitan ng pera niya.

“

Gomo

gochi

pachitaw

, gusto ko ng

palitaw ~.“ nabalik ako sa reyalidad nang maramdaman kong may pumapalo saakin na mga dahon.

Napakunot ang noo ko at pinigilan si Roi Gin na nakapikit habang ginagawa n’ya ang pagpalo saakin dahil nagiging abnormal na naman siya “ Goma

gucci

palawlaw

penge

po ng

ampaw

.“ patuloy niyang sinasambit kaya itinulak ko siya dahilan para idilat niya ang mata niya.

“

Anak

ng shooting star!

Potakte

Anong

ginagawa

mo ?!“ inis kong sambit kaya inikutan niya ako habang pinapaspas ang hawak niyang mga dahon. “ Pintura

mukhang

siopao

Pintura

mukhang

siopao

~.“ marahan kong pinulot ang ulo ng mascot at binato sakniya.

“ G-go

Roi

Gin,

ano

problema

mo?“ iritado kong saad dahil mukha siyang tanga sa ginagawa niya. Napalinga linga ako s paligid at walang tao sa banda ng park na ’to kami lang dalawa.

Nginitian niya ako ng pagkalaki laki at binitawan ang hawaka n’yang dahon. “ Angas

syet

, sabi na

epektibo

Malakas

talaga

pakiramdam

kong may

lahi

akong

CHAN at Lolo ko

Angkil

Chan saka

kambal

Jackie Chan.“ binigyan ko siya ng hindi makapaniwalang tingin dahil sa kalokohan niya.

“ Mukha

kang ankle.“ nakangiwi kong saad sakaniya at itinuro ko pa ang siko ko pati na rin siya.

“ Pakeneng

syet

. Ni english mo na ang ’

siko

’ level up na

pangaasar

Pintura

Senarya

Conyorism

na ha. T-

nginang

’yan,

namamaalam

na ba?“ sinamaan ko siya ng tingin kaya kaya humalakhak siya habang bumaba ang tingin niya sa hawak kong plastic. “ Tigilan

mo ’ko.“

“

Sungit

mukha

naman

singet

Kanina

pa kaya

tulala

Kinakausap

kita hindi

sumagot

para kang may

sariling

mundo.

Gan’yan

na ba

epekto

ng mens? Oh ’yan

magpalit

na at

aalis

na tayo

dito

.“ kinuha niya ang isang paper bag na nakalagay sa lapag kaya napatitig lang ako rito.

“ Ngayon

?“ gulat na tanong ko dahil sinabi ni Captain ay h’wag daw ako magtangkang tumakas dahil mahahanap niya pa rin ako.

“Hindi next year .” pambabara niya kaya nagtiim ang bagang ko at binigyan siya ng matalim na tingin. “ Seryoso

ako.“

“ Paano

’yung

seryoso ?“ pumipitong usal niya kaya napakagat ako saaking labi sa sobrang inis. “ Potakte

kang animal

.“ ang ngiti niya kanina ay biglang nawala at napalitan ’to ng seryosong tingin.

“

Kailangan

nating

umalis dito, nakita ka na nung Montego, pinagbantaan ka na rin hindi ba? Matic na taypats kana. Kulungan na bagsak mo kaya kailangan nating tumakas na hanggat kaya natin..“ bakas sa boses niya ang matinding kaba na talagang pinagtatakhan ko. Natatakot siya? First time rin ’to ha, walang kahit sinong kinatatakutan ang abnormal na ’to.

“Sino ba ’yan Montego na ’yan? Kilala mo ba talaga ?” kuryoso kong tanong.

“ Palit ka muna n’yan dudes .“ inabot niya saakin ang paper bag na hawak niya. “ Pakeneng syet mas alam ko pa sainyo ni Gracielle kung kailan kayo dinadatnan. Tss, kababaeng tao hindi inaalala kung kailang nireregla tapos hindi pa marunong magdala ng extra napkin at panty. Tsk. Kumpleto ’yan, sige na magpalit ka na kung ayaw mong ako pa magpalit n’yan.“ chineck ko ang laman ng paper bag at tumambad saakin ang extrang damit, legins, panty at mayroon ding dalawang piraso ng napkin.

Napangiti ako ng matamis kay Roi dahil tama naman ang sinasabi niya. Mas alam niya pasamain ni Gracielle kung kailan kami dadatnan madalas kapag na public place kami tapos bigla tinagusan ako o si Gracielle matic na may dala siyang lagi na short at panty na pampalit. Kaya mahal na amhal namin siya kasi sobrang sweet at caring niyang lalaki. “ Salamat po Nanay Roi Gin! Mwuah! I love you as a friend and nanay. Hihi.“ inilingan niya nalang ako saka pumunta sa likuran ko para alisin ang zipper ng mascot. At nang maalis niya na ay lumabas na ako agad.

“Bilisan mo na! Ayun ang Cr .” napatingin ako sa tinuro n’yang CR at nagmadali akong tumakbo doon habang buhat buhat ang binigay ni Roi Gin ang pang palit at napkin pati narin ang biniling isang plastic na napkin ni Captain.

Binilisan ko ang pagsasaayos ng sarili ko at mahigit tatlong minuto ang ginugol ko sa pagpapalit at paghuhugas ng dapat hugasan.

Paglabas ko ay naabutan ko sa labas ng CR si Roi Gin, hindi ko na rin nakita ang mascot dahil mukhang binalik niya na ’to. “ Oh ayan ok na. Paano na ’yung sweldo natin?“ mas concern pa rin talaga ako sa sweldo kesa sa kaligtasan ko. Aba sayang ang dalawang libo no.

Inagaw niya ang hawaka kong paper bag kung saan nakalagay ang pinagpalitan ko ng damit pati na rin ang mga extra na napkin. “

Babalik

ako

dito

pero

ihahatid

muna kita ng

ligtas

itatago

muna kita

pansamantala

.“ kinunotan ko siya ng noo dahil hindi ako makapaniwala sa sinabi niya. “ Saan ?“

“

Kahit

saan

pero hindi

barangay

natin .“ seryosong saad kaya mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko. Minsan lang maging seryoso ’tong si Roi.

“Hala

paano

ako

makakapunta

kay

Tatay

Paano

’yung

mga

kapatid

ko?“ panggigiit ko. Hindi pwedeng magtago lang ako ng magtago.

“ Basta ako

bahala

sakanila

saka isa pa

titignan

muna

natin

ang

sitwasyon

kung

ipakukulong

niya o

anong

balak

niya

sa’yo .“ kapag nagtago ako ay paniguradong hindi ko na matutustusan ang pangangailangan ni Tatay at ng mga kapatid ko dahil hindi ako makakapagtrabaho pero kapag naman nahuli at nakulong ako mas lalong hindi ko na masusuportahan ang panganagailangan ng pamilya ko.

“Kay

Mamsh

Jorgie

nalang

ako punta.

Kailangan

n’yang

malaman

’to.“ umigting ang panga ni Roi at kinunotan ako ng noo.

“

Mamsh

Jorgie

? ’Yung

pokpok ?“ napatango tango kaya inis niyang kinagat ang ibaba niyang labi at hinila ako papunta sa sakayan ng tricycle.

“

Manong

barangay

Aplaya po.“ saad niya at ipinasok ako sa loob ng tricycle kaya nagtataka ko lang siyang tinignan.

“Tricycle

talaga

tayo

sasakay

? Ma-

mahalan

tayo .“ sumakay na siya sa loob at nagsimula na rin umandar ang ang tricycle.

“ Maguusap

tayo

kapag

nakarating

na tayo

bahay

nung

babae

na ’yun, T-

ngina

Sinabihan

na kita Paint

Cenery

!“ binigyan ako ng matalim na tingin ni Roi dahil galit na talaga siya. Kagaya ni Tatay, ayaw na ayaw niya rin na maging bayaran babae ako o isa saamin ni Gracielle at nang mga kapatid kong babae.

“Hindi naman ako

naging

bayaran

no at alam mong

hinding

hindi ko

gagawin

’yun ..“ nakanguso kong saad pero huminga lang siya ng malalim at iniwas ang tingin saakin at matigas na tumingin sa labas.

“

galit

? Promise

kahit

itanong

mo pa kay

Mamsh

Jorgie

wala

akong

ginawang

kapokpokan .“ hindi niya ako pinansin kaya napanguso ako.

“Parang tanga

mapipi

sana ng

tuluyan

..“ inirapan ko siya at pagkatapos buong byahe ay tahimik lang kami dahil hindi niya ako kinakausap at ’di ko na rin naman siya kinausap no. Hmp.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa Barangay Aplaya at sa mismong bahay ni Mamsh Jorgie kami tumigil. “

Magkano

kuya

?“ malamig na tanong ni Roi.

“

Sikwenta

toy.“ naglabas ng singkwenta si Roi sa kaniyang bulsa at inabot sa driver.

“Ang mahal naman

kuy

Aray

grabe

namang

manghila

’to,

nyeta

Roi

pasalamat

nanghihina

ako !“ hindi niya ako pinansin at iginiya papunta ng gate nina Mamsh.

Kinalampag ni Roi ang gate ni Mamsh Jorgie. Pinipigilan ko siya pero ayaw magpaawat kaya napapatingin ang ibang chismosang kapit bahay dito

“Sino ba ’yan?” iritadong saad ni Mamsh hanggang sa binuksan niya na ang gate.

“Oh,

Roi

and Paint.

Anong

sadya

mga

magaganda

gwapo

mula

Brgy

Dukieta

Bakit

masyadong

maraming

maganda

gwapo

barangay

n’yo

no.“ matamis na sambit ni Mamsh Jorgie saamin habang pasalit salit ang tingin nito saakin at kay Roi. Napangiwi pa ako nang makita ko na napaka maikling maong short siya at sandong sobrang nipis.

“

Papasukin

mo kami at

kailangan

nating

magusap .“ hindi na nagtaka si Mamsh Jorgie at binuksan nalang ang gate niya para makapasok kami.

“

Mukhang

alam ko na kung

bakit

kayo

nandito

.“ nakangisi niyang saad habang sinasarado ang gate at nauna ng maglakad papasok ng bahay nila.

Maganda ang bahay nina Mamsh. Malaki para sa tatlong tao na nakatira dito. Kasama niya ang isang kapatid na babae at pinsan. Nalaman ko ’to nung unang pagpunta ko rito.

“ ’

Diba

nakapag

usap

na tayo na

h’wag

mong

irerecruit

’tong Paint na

maging

pokpok

kagaya

mo?!“ galit na sigaw ni Roi nang makapasok kami sa loob ng bahay ni Mamsh.

“G na G

na naman

saakin

wala naman

akong

ginagawa

, bago

magalit

saakin

naitanong

mo ba

d’yan

bestfriend

mo kung

ano

ang

tunay

nangyari

?“ walang reaksyon na sagot nito saamin kaya hinawakan ko ang braso ni Roi para pakalamahin.

“ Ewan ko ba

d’yan

Mamsh

. Ang OA kala niya

ata

naging

pokpok

na ako

porket

sumama

ako

sa’yo

Tss

judger

Roi .“ sinulyapan ko si Roi pero matalim lang ang tingin nito kay Mamsh dahilan para mapangiti ng matamis ito.

“Why do people judge each other where in fact, they also have flaws ?” inosenteng panimula ni Mamsh Jorgie kaya natahimik kaming dalawa ni Roi.

“

H’wag

kang

maging

judgemental

hijo

, In the first place

dapat

alam mo ’yung both sides bago mag-conclude. Hindi naman

porket

nakasalamuha

ko ang

isang

babae

ay automatic

magiging

pokpok

na rin.

Mga

Filipino

nga

naman

sarado

ang

isip

masyadong

judgemental. Why don’t we start educating ourselves and try not to react harshly on certain situations that we knew is one sided? Ang

buong

mundo

nga

naman ay

napupuno

mga

hurado

Ika’y

kanilang

lalaitin

kutyain

husgahan

ituring

salot

lipunan

walang

matibay

basehan

.“ napatanga ako dahil biglang nagsalita ng gan’to si Mamsh na talagang hindi kapani-paniwala.

“

Ilang

Tao lang kaya ang

marunong

umunawa

Ilang

Tao pa kaya ang hindi

marunong

makinig

paliwanag

bago

humusga

? Alam

n’yo

h’wag

n’yong

ugaliin

ang

manghusga

walang

basehan

walang

sapat

kaalaman

H’wag

lang ang mata at tenga ang

gamitin

para

alamin

ang

katotohanan

, hindi

porke

nakikisama

ang

isang

babae

saakin

dahil

recruiter ako ng

mga

bayarang

babae

pokpok

agad

sila, hindi

porke

nag make up,

nagsuot

ng sexy na

damit

pok

agad

Tignan

n’yo

kung kayo ang

nasa

sitwasyon

, eto

ngayon

kasama

kausap

ko kayo.

Masasabi

n’yo

bang

magnanakaw

at drug dealer na rin ako? Hindi ’di ba kasi

nakikipag

usap

lang ako at ’yun ang

totoo

..“ napalingon ako kay Roi na ngayon ay nakatitig sa sahig samantalang si Mamsh Jorgie ay diretso lang ang tingin saakin.

“

Iha

halimbawa

ko ang

sitwasyong

’to

isang

cancer na

sakit

para

maunawaan

n’yo

, hindi

porke

wala

nakikitang

sintomas

sakit

ay cancer free

na. Hindi mo

matatawag

ang

sarili

mong cancer free kung

walang

basehan

patunay

mula

doctor. Hindi

nga

lang first opinion ang

ginagawa

nilang

basehan

Inaalam

pinagaaralan

sinusuri

muna

talaga

mga

doctor kaya

nga

nagkakaroon

pa ng second to third opinion para

masabi

kang Cancer free bago mo

mahusgahan

ng doctor na wala na

siyang

sakit

Nauunawaan

n’yo

ba ang punto ko?

Pangalawnag

halimbawa

korte

. Hindi

maakusahan

ng guilty

hanggang

walang

matibay

ebidensya

magdidiin

sa’yo

.“ napalunok ako at talaga namangha ako sa galing niyang magsalita na talagang kala mo ay isang speaker na naghihikayat na gumawa ng mabuti.

“

Nakukuha

n’yo

ba ang punto ko? Na bago

manghusga

dapat

inaalam

pinagaaralan

sinusuri

kailangan

may

basehan

. Alam

n’yo

wala naman

problema

saakin

kung

lahat

ng tao

buong

mundo ay

husgaan

tawagin

ako ng,

pokpok

pawalk

malandi

, prostitute, at kung

ano

pang

masakit

salita

ang

ayaw

ko lang at

ikinaiinis

ko ay

nadadamay

ang

mga

nakakasalamuha

kong

inosente

naman at

walang

ginagawang

masama

pero

damay

pa rin sila

panghuhusga

ng tao. Hindi lang

sainyo

ko ’to

sinabi

kahit

mga

iba

kong

kamag

anak

kaibigan

dahil

gusto ko

maging

bukasan

ang

isipan

nila

niyo

mga

gan’tong

sitwasyon

Iwasan

ang

pagiging

mapanghusga

na tao..“ sabay pa kami napabuntong hininga ni Roi at nagkatinginan din kami kaya tinanguan ko siya.

“Sorry

nadala

lang ako ng

emosyon

ko.“ puno na pagsisi na sambit ni Roi kaya ginaya ko na rin siya.

“

Pasensya

na rin

Mamsh .“

Ngumiti lang ng matamis saamin si Mamsh.“ Naiintindihan

ko at sana

sobrang

haba

sinabi

ko ay may

naintindihan

kayo.

Sige

maupo

na muna tayo at

pag

usapan

natin

ang

pinaka

problema

.“ naupo kami ni Roi sa malambot na sofa ni Mamsh na kaharap nito kung saan siya umupo.

“ Lingid

kaalaman

Roi

hindi ko

ibenanta

ang

katawan

ni Paint

kung sino sino lang.

Iba

ang

raket

ngayon

pumupunta

kami

bar ng

mayayaman

para doon

magnakaw

Magpapakatotoo

ako

sa’yo

kung

ano

ang

madalas

na strategy na

gamit

namin

Aakitin

namin

ang lasing na

lalaki

hanggang

kukunin

namin

ang wallet pero

iba

ang

ginawa

ni Paint

dahil

expert

siya

pagnanakaw

ay hindi niya na

kailangan

mangakit

kayang

kaya

niyang

kumuha

ng wallet ng

mabilisan

..“ panimula ni Mamsh kaya napatango tango at sumulyap naman kay Roi na bumuntong hininga.

“

Naiintindihan

ko pero

Aling

––.“ pinutol ni Mamsh ang sasabihin niya at itinaas pa nito ang hintuturo niya na parang sign ng ‘No’

“

Mamsh

Jorgie

. Ang

baho

Aling

pang

chismosa

.“ napangisi nalang ako at napailing iling kaya tumikhim nalang si Roi.

“

Mamsh

Jorgie

, hindi ba kayo

natatakot

mahuli

lalo

pa’t

magiging

kalaban

n’yo

ang

mga

mayayaman

na tao? Alam ko naman na

malinis

ring

magtrabaho

at ’di mo

hahayaan

mahuli

kayo pero

ngayon

palang

sinasabi

ko na

Mamsh

itigil

n’yo

ang

pagnanakaw

n’yo

mga

mayaman

dahil

kapag

nahuli

kayo

n’yan

mahirapan

kalabanin

sila.“ seryosong wika ni Roi kaya natulala lang si Mamsh na para bang iniisip na kung ano.

“ Kilala

mo ba ang

mga

Montego?“ tanong pa muli ni Roi pero umiling lang si Mamsh Jorgie.

“May TV kang malaki pero hindi

marunong

manood

balita

no? May pera kang

pambili

ng make up pero

dyaryo

wala?“ sarkastikong usal ni Roi pero inirapan lang siya ni Mamsh.

“Eh

busy lang

akong

lumandi

, ok na? Happy

na ?“ natawa ako sa sinabi niya pero ang katabi ko ay seryoso pa rin.

“

Lingid

din

kaalaam

mo na Montego lang naman ang

ninakawan

nitong

Paint

Captain

Roks

Montego na

isang

sundalo

. Alam

n’yo

bang Montego ang isa

mga

kilalang

pamilya

lipunan

Bukod

mayaman

sila ay ang

buong

pamilya

mga

’to ay

pinapahalagahan

ang

batas

at hindi

kinokonsinte

ang

mga

masasamang

gawain

lahat

kasapi

pamilya

nila

ang

trabaho

Pulis

Sundalo

, Navy, Detective, Prosecutor,

Imbestigator

Laywer

iba

pang

mga

propesyon

na halos

allign

mga

’yan.“ nanlaki ang mga mata kong tinignan siya dahil hindi ako makapaniwala sa sinasabi niya.

“

Paano

nalaman

na Montego ang

nanakawan

ni Paint eh wala

naman nung

nagnakaw

siya .“ nabalik ang tingin kay Mamsh kaya nagtiim ang bagang ko bago magsalita.

“

Nagkita

kami

Mamsh

party na

pinga

e-extra

namin

Roi

, hindi ko rin

inaasahan

makikilala

n’ya

ako.

Ginagawa

ko na

nga

ang

lahat

para

pagtaguan

siya

pero

nakilala

niya pa rin ako at

binantaan

niya ako

Mamsh

Pagsisihan

ko raw na

ninakaw

ko ang wallet at first kiss niya!“ wala sa sarili kong usal at huli ko na narealize ng magsalita bigla ni Roi.

“ Ano

first kiss?“ napalunok ako habang nakatingin sa mata niyang nagliliyab na. “ A-ah

first

kisapmata

niyang

album.

Ninakaw

tas

binenta

ko.“ pagdadahilan ko saka iniwas ang tingin sakaniya.

“Hindi ako bobo para

maniwala

kisapmata

na ’yan,

napaka

walang

kwentang

dahilan

Sabihin

ikaw

ang

humalik

doon kay Captain

Roks

?“ hindi ako sumagot at sa halip ay tumingin ako kay Mamsh na tinatanguan lang ako na para bang sinasabi na umamin na ako.

“ Ano

?“ naiinip na tanong ni Roi habang pinapagalaw ang kaniyang panga.

“Hindi ko naman

sinasadya

kaya! Eh hindi pa naman

dadampi

ang

kamay

likod

ng pans niya

bigla

nalang

nitong

nahawakan

kamay

ko kaya

nataranta

ako

hinalikan

ko na para

kunin

ang wallet.“

“

Pwede

mo naman

kasing

h’wag

ituloy

’yun kung alam mong

mahuhuli

na,

takte

naman

pwede

namang

sabihin

may

dumi

ano

pero

halikan

? T-

ngina

kala ko ba

bibigay

natin

first kiss

natin

mga

magiging

asawa

natin

?“ nanlaki ang mga mata ko nang maalala ang pangako namin sa isa’t isa nina Gracielle dahil kahit millenial kami ay napagkasunduan namin na bibigay ang unang halik namin sa magiging asawa namin.

“

Roi

, baka ’yung

gwapo

ang

magiging

asawa niya hahaha saka

masyado

naman

kayong

paluma

hello? 21th century na

tapos

naniniwala

pa kayo na

dapat

ang

unang

halik

ibibigay

asawa sh-t hahaha .“ humahalak halk na usal ni Mamsh kaya pinagtaasan siya ng kilay ni Roi.

“

Magkaiba

kasi

Mamsh

napagkasunduan

namin

’yun.

Tangap

ko pa sana kung

boyfriend niya

nlang

ibigay

ang

unang

halik

niya eh pero ang worst pa ay

hindi naman niya

kilala

ang

lalaki

.“ napanguso nalang ako dahil t’yak pati si Gracielle magagalit din dahil hindi ako tumupad sa usapan namin.

“Sorry na

h’wag

magalit !“ nakanguso kong sambit pero inirapan niya lang ako at ’di pinansin.

“Baka gusto mo

ikaw

first kiss ni Paint kaya

masyado

kang G na G

d’yan

Roi ?“ malokong saad ni Mamsh kaya sinamaan ko ng tingin.

“Hindi lol, no to incest ako saka isa pa

naiinis

lang ako kasi hindi

siya

tumupad

pinagkasunduan

naming

magkakaibigan

..“ seryosong sagot niya kaya napatango tango nalang ako at pinagdikit ang dalawa kong hintuturo.

“

Sus

, oh

siya

mabalik

tayo

problema

Paano

mo ba

nakilala

’yang

mga

Montego na

sinasabi

mo?“ nagtataka na tanong ni Mamsh.

“ Taena

naman Boomerang

Mamsh

Malamang

TV at

dyaryo

saka

masyado

kong idol ’yung

isang

Montego na lawyer.“ napangis ako sa sinabi niya. Gusto niya maging lawyer noon pero ngayon gumagawa rin siya ng ilegal na gawain. Alam ko rin namang hindi niya rin ginusto ang gan’to kagaya ko kasi lagi rin ’to napaaway sa mga pinag-trabauhan niya kaya laging tangal.

“Eh paano ’yan? Napagkasunduan namin ni Paint na kapag nahuli walang laglagan .”

“Hindi ako pwede makulong, may sakit si Tatay at walang t-tustos sa mga kapatid ko. Hindi rin naman pwedeng habang buhay nagtatago ako kasi naman paano ako makakapaglabas ng pera sa pamilya ko kung nagtatago ako ?” nanghihina kong saad dahil sobrang syet nakakastress na sa totoo lang.

“Hindi gan’to, itago ko muna si Paint dito tapos titignan ko ang sitwasyon kung ok na ba ang lahat basta gagawa ako ng paraan .” mabilis na napatayo si Mamsh dahil hindi siya sangayon sa sinabi ni Roi.

“Sa bahay ko? Madadamay ako !” malungkot akong napatingin kay Mamsh dahil tama siya t’yak madamay at madadamay ’to.

“Kahit saan pa magtago si Paint damay ka pa rin, alam mo bakit? Kahit hindi magsalita si Paint sa kung sino ang kasabwat niya ay kayang kaya malaman ng mga Montego kung sino ang mga ’to kasi Montego sila..” napalunok ako at mas lalo atang bumilis ang tibok ng puso ko sa sinabi niya. Sa paraan niya ng pagsasalit ng ‘Montego’ nakakakilabot sa totoo lang

“Hala, p-nyeta! Noong pumunta kayo dito may nakasunod ba? Bakit pakiramdam ko, Oo?” nanlaki ang mga mata ko dahil posible ang sinabi niya kaya napasilip kami sa bintana.

“Wala, doon palang sa event alam kong wala siyang tauhan na nakabantay. Alam ko kapag may mga umaaligid na tauhan ng isang malalaking tao. Hindi rin naman kasi inaasahan ni Captain na nandoon si Paint .” nakahinga naman ako ng maluwag sa naging sagot ni

“Mamsh h’wag kang magaalala mapagkakatiwalaan ’yan si Roi at hindi niya naman hahayaan na makulong tayo agad ..” napatango tango si Roi dahil kilala ko siya, hinding hindi niya ako papabayaan kahit anong mangyari.

“Iiwan muna kita dito Paint, h’wag kang magaalala sa Tatay at mga kapatid mo. Ako ng bahala sakanila basta h’wag na h’wag kalang aalis dito. Tatawagan nalang kita kapag may update na sa’yo pa naman ang Cellphone ni Gracielle hindi ba?” tumango lang ako bilang tugon.

“Oh sige na umalis ka na ako na bahala kay Paint basta tignan mo ang sitwasyon kung determinado siyang ipakulong ha dahil magmamakaawa o kaya akitin ko nalang kapag nagkataon pero kung hindi tumalab ang charm ko eh no choice kung hindi gamitin ang kamandag ni Paint ..”

°°°

NANDITO ako sa terrace nina Mamsh Jorgie nagmuni muni. Gabi na at sa kabutihang palad simula nang dumating kami dito ay wala pa namang dumadampot saaming pulis.

Nakausap ko kanina sa telepono ang mga kapatid ko para kamustahin pero hindi ko sinabi na kung nasaan ako ay may pinagtataguan ako. Samantalang nakausap ko rin kanina si Nanay sa telepono galit na galit siya nang malaman niya ang nangyari pero mabuti nalang at hindi niya sinabi kay Tatay dahil t’yak na mas lalo pang lala ang sitwasyon ni Tatay.

Sinabi kanina ni Roi sa telepono na wala pa naman siyang napapansin na pumupunta sa lugar namin para hanapin ako o kahit sa hospital, wala pa rin napapabalita sa TV, dyaryo at radyo pero h’wag daw kami makakakasiguro dahil may bukas, susunod na araw, linggo, buwan at taon pa.

“Paint, hindi mo pa nagagalaw ang pagkain doon. Alas dyes na.” napalingon ako kay Mamsh Jorgie. Wala silang racket ngayon, tinigil na muna nila ang pagpunta ng nga bar ng mayayaman para magnakaw dahil masyadong mainit sa mata ng pulis.

“Busog pa naman ako..” sambit ko saka binalik ang tingin sa kawalan.

“Anong iniisip mo ha? Sige nga magkwento ka, makikinig ako .” naramdaman ko ang pagupo ni Mamsh sa tabi ko kaya napabuntong hininga ako.

“ Alam mo Mamsh, hindi ko rin naman talaga ginusto na gumawa ng gan’tong bagay. ’Di ko ginusto na maging babaeng nagnanakaw sapagkat nangangailangan , nagugutom at nauuhaw .“ panimula ko sa kwento at nakikinig lang siya ng taimtim.

“Lahat naman ng tao may pangarap sa buhay dahil libre lang naman ang mangarap ng mangarap pero ang may bayad ay ang pagabot nito. Pangarap ko maging isang Painter, Photographer, Writer at Director. Napaka dami hindi ba? Nangangarap ako na gumawa ng isang magandang storya kung saan mismo ang mag d-director, nangangarap ako na gumuhit sa isang Canvas at ako mismo ang kukuha ng litrato pero hindi ko ’yun nakamtan dahil Senior High School graduated lang ako.” huminga ako ng malalim dahil naramdaman ko ang bigat ng dibdib ko.

“Syempre papasok na ang sikat na katagang ‘Kung gusto may paraan at kapag ayaw may dahilan’ at ‘hindi sapat ang kahirapan para gumawa ng ilegal na gawain.’ pero paano kung wala na talaga choice, paano kung pasan pasan mo na ang problema ng buong pamilya mo?” unti unting nagsituluan ang luha ko nang lumitaw saakung isipan ang problema namin at ang pinaka malala sa naging problema namin pagkakaroon ni Tatay ng Cancer.

“Gustong gusto ko magaral sa kolehiyo para may mabigayan ko ng magandang buhay ang pamilya ko

pero nagkasakit naman ang tatay ko at lahat ng kapatid ko maman nagaaral. Naririnig ko ang nga uba’t ibang opinion ng ibang tao na ‘hindi sapat ang kahirapan para hindi ka makapag aral dahil may mga State Universiy na nag o-offer ng walang bayad ang tuition’ pero paano naman ang ibang expenses? Mga pambayad kapag nagkaroon ng research o kung ano ano pang pangangailangan sa eskwelahan? Hindi naman lahat libre hindi ba? Sige sabihin na natin na pwede naman akong magtrabaho pero hindi sapat ’yun Mamsh, ako lang ang nag-trabaho saamin. Tatay ko may sakit, Si Coco special child na kailangan tinutukan, ang apat kong kapatid ay nagaaral lahat. ’Yung tipong ’yung perang kikitain ko na dapat ilaan ko sa pagaaral ko ay mas lumamang ang kagustuhan ko na ilaan sa pamilya ko para makakain sila..“ pinunasan ko ang mga luhang nagsisipatakan ng tuloy tuloy mula sa mga mata ko gamit ang damit ko.

“ Ang hirap ’yung pakiramdam na nase-stress ka dahil hindi mo na alam kung paano pagkakasyahin ang pera mo sa dami ng iyong mga gastusin. Dumadating pasa punto na kakaiba ang kaba na

nararamdaman dahil ubos na ang pera sa wallet mo at nawalan ka pa ng trabaho. Hirap na hirap na ako sa totoo lang Mamsh, lagi akong natatangal sa trabaho dahil sa kaartehan ko pero masama bang ipaglaban ang pagkakababae ko? Kasi ’yun nalang ang kaya kong itira sa sarili ko. ’Yun nalang ang tanging minamahal at pinapahalagahan ko sa sarili ko. Kasi Mamsh pigang piga na ako, ginagawa ko lahat ng sakripisyo para sa pamilya ko ni wala na nga akong pake kung mabutas na ang bituka ko dahil hindi ako kumakain, wala akong pake kung mag kasakit ako dahil wagas ako kung magtrabaho dahil ayokong magutom o magkasakit ang pamilya ko

at mas lalong lalo na ’yung kagustuhan kong makapag aral ang mga kapatid ko at hindi na sila matulad saakin..“ binigyan lang ako ng nakakaawang tingin ni Mamsh habang patuloy pa rin siya oakikinig saakin.

“Ang unfair ng mundo saatin Mamsh, sobrang unfair. Bakit kailangan may maging mahirap at kung sino pa ang mahirap siya pa ’yung nakakaramdaman ng maraming problema? Bakit Mamsh? Samantalang ’yung mga mayayaman d’yan nakakain na ng higit pa sa tatlong beses, nakakapagaral at talagang magandang buhay pero bakit sila parang walang problema? Bakit sila pasarap lang ng buhay eh sa totoo nga lang mas marami ns mula sa mga mamayaman ang mga taong gumagawa ng ilegal na gawain nang walang valid na reason kasi tayo ginagawa natin ’to para makakain at mapagpatuloy ang buhay sa mundong madaya..” humagulgol ako kaya niyakap ako ni Mamsh at hinagod hagod ang likod ko.

“Alam mo parehong pareho ng sitwasyon, bata palang ako pasan pasan ko na ’yung problema ng pamilya. Napapatanong rin ako nang gan’yan pero narealize ko ang isang bagay ’yun ang h’wag maging judgemental. Sa ilang taon ko na pagiging pokpok ay nakakasalamu- -ha ako ng mamayaman na lalaki mapabata, matanda o ano pa ’yan. ay marami akong nalaman. Hindi naman natin alam kung ano ang totoong pinagdaanan ng mga mayayaman, hindi porket mayaman sila hindi na sila nakakaranas ng mga problema. Hindi natin alam ang totoong storya nila, kagaya natin tao lang sila ang kaibahan lang ay mayaman sila at tayo ay mahirap.” napajagat ako sa aking labi at tahimik lang nakikinig sakaniya.

“Alam mo kasi kung pare pareho tayong mayayaman at perpekto ang buhay at pagkatao natin ay mawawala na ang purpose o gusto ng Diyos na matutunan natin sa bawat problema na dumadating sa buhay natin. Gulat ka no? Hindi ka makapaniwalang mula sa isang bibig ng pokpok nangagaling ang mga ’yan. Kagaya mo rin naman ako, hindi ko ginusto ang maging gan’to pero kahit naging gan’to ako ay hindi nawala ang pananalig at paniniwala ko Diyos kasi gusto ko kapag nakagawa ako ng kasalanan katulad nalang ng pagbenta ko ng katawan sa kung sino sino ay humihingi pa rin ako ng tawad sa Diyos..” nginitian niya ako ng matamis kaya napatulala ako sa sinabi niya dahil ako mismo hindi ko talaga magawang maniwala sa Diyos dahil sa mga nangyayari sa buhay ko.

“Ang problema ay isang pagsubok na kung saan sinusukat ang katatagan mo at kalakip nito ang mga aral na matutunan natin..” Nagkwentuhan lang kami ng kwentuhan at nag iyakan. Hindi ko alam pero kahit nailabas ko na ang hinanakit ko sa buhay ay hindi gumagaan ang pakiramdam ko siguro dahil gusto kong makita si Tatay. Kapag gan’to lungkot ako yakap lang ni Tatay ang nagpapagaan ng pakiramdam ko.

“Mamsh, gusto kong pumunta ng hospital..” bigla kong sambit kaya umiling lang siya habang kinakain ang hawak niyang chicharon.

“Alam mo namang hindi pwede dahil posibleng may mga tauhan nung Montego edi madadampot kalang..” natahimik nama ako dahil may punto siya at ayoko naman suwayin ang utos ni Roi tiyak magagalit saakin ’yun.

“Alam mo gawin natin, alamin nalang natin ang impormasyon tungkol d’yan sa Roks Montego na ’yan .” ngumiti siya ng malaki saakin saka inilabas ang cellphone niyang touch screen.

Pinanood ko lang siya kung paano niya sinearch ang pangalan ng ‘Roks Montego’ pag pindot niya palang ay tumambad na ang iilang stolen,formal at kapag nakauniporme ng pangsundalong picture si Roks at agaw pansin talaga ang kulay abo niyang mga mata.

“Captain Roks Musket Montego. Isa siyang sundalo at wow pagmamayari nila ang Montego Intelegence security Agency, alam mo ba ’yun?” umiling lang ako dahil tinatamad ako magpaliwanag basta at the word security baka pugad ng mga security guard? Lol.

“Malay ko ba d’yan.” saad ko habang nakatitig sa mga litrato ni Roks. May lahi siguro ’to kasi nga gan’yan ang kulay ng mata niya. “ Ang gwapo niya.“ namamangha na usal ni Mamsh.

“Kalma mo kiki mo mamsh, ’yang pinagpapantasyahan mo ang magiging dahilan bakit tayo makukulong .” umiirap na saad ko saka iniwas ang tingin sa Cellphone niya at sumubo na lang ng chicharon.

“Pagpapanggap ni Roks Montego bilang asawa ni Atarah Klyte Dela Veja.” basa niya sa isang article kaya natigil ako sa pagkain at lumapit sakaniya para tignan ’yun. Narinig ko na naman ’yang panglan na Atarah.

“ Buksan mo nga ’yan !“ sambit ko habang nakatingin sa article na ’yun. Parang gusto kolang malaman kung ano ang tunay na nangyari d’yan kay Atarah at Roks medyo nagulo ang love story nila eh.

“Wow intresado masayado.” mapangasar na sambit ni Mamsh saka ni click ang artcle. “ Ay ayaw mabuksan feel ko deleted na ang mga article na ’to. “ bakit kailangan may gan’to na article na, gano’n ba talaga kakilala sa buong Pilipinas ’yang Atarah pati ’yun Roks na ’yan? Eh bakit ako ’di ko sila kilala? Weird.

“Search mo nga Atarah and Roks Montego.” seryoso kong sambit. Ewan ko ba nakakaramdam ako ng matinding curious sa katawan.

Sinearch niya ang sinabi ko at may mga nakita na naman kami article tungkol kay Roks at Atarah. “ Who’s the real husband of nurse Atarah, is it Captain Roks or Dr. Rare?“ niclick ulit ni Mamsh ero error lang. “ Ayaw din mabuksan. Baka malaking issue ’to ng pamilya tapos pinadelete nalang no?“ napatango tango nalang ako siguro nga nagkaroon ng malaking eskandalo sa pagitan ng mga pamilya nila pero nakakapagtaka lang na parang magkaibigan na ngayon sina Atarah, Rare at Roks na parang walang issue sa pagitan ng nga ’to. Ano ’yun plastikan ba sila?

“Ang gwapo naman nung Rare tapos gwapo rin ’tong si Roks. Grabe ang ganda naman kasi nitong Atarah kaya pinagaagawan. Mala telenovela, sana all..” napanguso ako at tumitig sa mga picture na tinitignan ni Mamsh.

“Mas gwapo ’yang si Rare eh gray lang naman mata ng Roks na ’yan.” bitter na sambit ko, ewan ko ba naiinis ako kay Captain Roks nang malaman kong alam niya na ako ang nagnakaw ng wallet niya.

“Sus, crush mo ’yang si Captain Roks no? Napapansin kita masyado kang interesado sakaniya tapos kunwari bash pero deep inside kilig na kilig ajujuju style mo bulok .” napairap ako sa sinabi ni Mamsh dahil walang katotohanan.

“Hindi no! Hinding ako mag c-crush sa isang sundalo lalo na ’yang gray eyes na lalaking ’yan dahil siya ang magiging dahilan ng pagkakulong natin!” giit ko.

°°°

NAGISING ako nang maramdaman kong may mahinang tumatapik ng pisnge ko. Napabango ako sa kamang hinihigaan ko saka tinignan kung sino ang may gawa nun.

“Pintura gumising kana A

alas dose na kanina pa call ng call etong si Roi, sabi ko tulog ka kaya tatawag daw siya mamaya o kaya bibisita nalang .“ kinusot ko ang mata ko at humikab habang nakatingin kay Mamsh na nakapameywang saakin.

Pinatuloy niya ako sa kwarto niya dahil wala ng bakanteng kwarto rito sa bahay niya. “ Bawal pa ba ako umuwi?“ umuunat unat na saad ko.

“Hanggat walang go signal si Roi bawal pa. Bilisan mo at maghilamos ka, bilhan mo ’ko ng toyo at sibuyas d’yan sa tindahan.” napabusangot ako nang mapansin ko na hawak ni Mamsh ang isang sandok.

“Ang galing Mamsh, gigising mo ’ko para utusan no.” iritado kong saad at habang inaabot niya saakin ang 50 pesos para pambili ng toyo at sibuyas.

“ Aba malamang, hindi porket mukha kang prinsesa ay aasta ka na ng gano’n dito sa bahay ko. Kumilos ka rin saka wala akong payong at ayokong masunog ang balat ko masyadong mainit. Kumilos ka na at hindi ko matapos tapos ang niluluto kong adobo..“ iniwan niya ako sa kwarto kaya wala na akong nagawa kung hindi sumunod at nagtungo sa CR para maghilamos at magpalit ng pads.

Nang matapos na ako ng bahay para magtungo sa tindahan na hindi naman kalayuan dito. “ Pabili po suka at luya.“ saad ko sa tinderang humigikgik na parang tanga. Ang weird niya, kinikilig ba siya? Kakatapos lang ba nilang mag anuhan ng asawa o nobya niya?

Nagkibit balikat nalang ako nang inabot niya saakin ang binili ko kaya umalis na ako at nagtungo sa bahay ni Mamsh. “ Seryoso ka ba? Sinabi ko Toyo ay sibuyas. Bumalik ka nga dun. Haynako ibalik mo ’yan.“ hindi makapaniwalang saad ni Mamsh nang inilahad ko na ang pinabili niya.

Kaya napahawak ako sa batok ko nang marealize ko na Toyo at Sibuyas ang pinabibili niya para sa Adobo hindi suka at luya para paksiw. Lutang ako ghorl. “ Ikaw ba naman kagigising mo lang bigla kang uutusan. Gandang almusal ng utos mamsh promise nakakalutang ng utak.“ busangot na saad ko saka bumalik nalang sa tindahan na pinagbilhan ko.

“Ate papalit nga ako Adobo .” nagtaka naman akong tinignan ng tindera. “Ha?” sarap barahin kaso wala pa ako sa mood eh.

“Ay ano pala toyo saka sibuyas. Sorry na lutang lang.” kumakamot na ulo na saad ko kaya tumaw w a siya ng mahinhin.

“Lutang ka porket may gwapo d’yan.” inabot niya saakin ang ba basagin na datu puti toyo pati na rin ang sibuyas.

“ Saan?“ nagtatakang saad ko at nilingon ang itinuro ng mata niya at nabitawan ko ang hawak ko saka napaupo pa ako sa sobrang gulat nang mamataan ko si Captain Roks na pretendeng nakatingin saakin habang umiinom ng soft drink na nakalagay sa plastic.

“Anak ka ng shooting star .” hiyaw ko at ’di makapaniwala sa nakikita kong nasa harap ko ngayon.

“Clumsy huh..” tumayo siya sa pagkaupo at nilapitan ako yumuko siya at inilahad ang kamay niya saakin. “You’re bleeding ..” seryoso sambit habang nakatingin sa kamay kong may sugat dahil nabasag pala ang hawak ko ng bote ng toyo at hindi ko man lang naramdaman ’yun.

Hinawakan niya ang kamay ko dahilan para manginig ’to. “Why are you shakin huh? Masakit ba?” kunot noong saad niya saka inalalayan akong tumayo at nagpadala naman ako.

Napatitig lang ako sa mukha niya at hindi ako makagalaw hanggang sa naramdaman kong may malamig nabagay na dumampi sa balat ko. Nanlaki ang mga mata ko nang makitang nakaposas na ’to.

“You’re under arrest Ms. Paint Cenery Ordencial a.k.a’Doggy’ Hinding hindi ka na makakawala.” malamig niyang usal.

Nyang note: Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 6

Paint

Cenery

WINDANG na windang na ako sa mga nangyayari ni walang maayos na ideya na pumapasok sa isip ko para makatakas sa isang bingit ng selda.

Napalunok ako at iniwas ang tingin kay Captain Roks nang biglang may isang kotse na mukhang mamahalin ang tumigil sa harapan namin. Bumaba doon ang isang lalaki na halos kasing tangkad ni Captain Roks, all black ang outfit kaya kitang kita ang kayumangi niyang balat.

Walang expresyon ang mukha nito kagaya nang kay Captain Roks. Lumapit ’to saamin dahilan para si Roks ay iniwan ako kasama ang lalaki at pumasok nalang siya doon sa driver seat ng mamahaling kotse.

Naramdaman ko ang pagahawak ng lalaki sa braso kaya nagpumiglas agad ako. Nanlaki ang nata ko dahil kumpara kay Roks mas mahigpit ang hawak nito saakin. Napalinga linga ako sapaligid dumarami na ang chismosang nanood saamin.

“

Tulong

Kinikidnap

po ako!

Tulong

!“ sigaw ko sa kanila pero imbes natulungan ako karamihan sa mga matanda at batang babae ay pinagpapantasyahan ang lalaking may hawak saakin pati na rin si Captain Bato na nasa loob ng mamahaling sasakyan samantalang ang mga lalaki naman ay natutuwa lang na pinapanood na hinuhuli ako.

Pashnea !

“Hoy

ano

-tunga lang kayo

d’yan

tulungan

n’yo

ko! Wala naman

akong

ginawang

masama !“ galit na saad ko pero hindi pa rin sila kumilos kaya ginawa ko ang lahat para magpumiglas sa lalaking may hawak ng braso ko pero hindi ko magawa.

Napangiwi ako nang makitang dumarami ang agos ng dugo sa kamay kong nasugutan ng bugbog ng toyo.

“Wait lang name

ser

nasaan

ba ’yung warrant––

wata

!“ mabilis kong sinipa ang lalaking may hawak saakin pero masyado ’tong mabilis at nahawakan nito ang paa ko saka galit na binagsak kaya napadaing ako.

“

Deam

, talk to the people here. I don’t want to see my face in the news paper and television again .“ ibinaba ni Roks ang bintana ng kotse at binigyan ng seryosong tingin etong lalaking nag ngangalang Deam.

“Yes, Captain.” pinilit akong iginiya nung Deam papunta sa mamahaling kotse pero umupo lang ako at sinayad sa lapag ang pwetan ko.

“

Mamsh

Jorgie

Tulong

!“ umalingaw ngaw ang sigaw ko habang nakatingin sa bahay ni Mamsh na hindi kalayuan dito pero walang lumabas doon na gurang na laspag kaya napabuntong hininga ako at binigyan ng matalim na tingin ang mga nanood saakin.

“

Tandaan

n’yo

’yan!

Kapag

katawan

nachop

chop!

Susunduin

mga

kaluluwa

n’yo

sasama

ko kayo

impyerno

Mga

Pashnea

taskil !“ wala na akong nagawa nanag kalakarin ako ng lalaking si Deam papasok ng mamahaling kotse.

Napaawang ang labi ko dahil mas maganda sa loob ang sasakyang ’to at talagang napaka bango ng amoy. Amoy Captain. Hmm.

“Be a good dog, if you’ll come without violent reaction. You’ll not become

sisig

.“ malamig na usal ni Captain Bato kaya binigyan ko siya ng ‘Ows talaga’ look pero agad akong natauhan nang marealize ko na dapat pala mabait muna ako sakaniya para hindi ako ikulong.

“ Uy

pwedeng

taympers

muna?“ saad ko saka itinaas ang kamay ko kaya napatingin siya sa duguaan kong kamay.

“Its time freeze not

taympers

lol .“ nakipansin kong may nilabas siyang panyo sa parang cabinet dito ng kotse niya. Hinila niya ang kamay ko at unti unting tinaliaan ang may sugat kong kamay para tumigil sa pagdugo at nang matapos siya ay sinadya kong patamaan siya sa mukha.

“Ay sorry Captain

pasmado

kamay

ko eh. Time freeze na muna ha? Wala kang

karapatan

magalit

Mamsh

Jorgie

lang kasi ’yung toyo at

sibuyas

niya hindi ko pa

nabibigay

, hindi niya na

matapos

tapos

’yung adobo niya !“ hindi niya ako pinansin at diretso lang ang tingin niya sa gilid ko.

“

Deam

, buy more

soysauce

and onion ang give it to her boss .“ malamig na usal nito. Boss? Anong ibig niyang sabihin? H’wag mong sabihin na alam n’yang si Mamsh ’yung master mind?

“Parang

awa

n’yo

na po. Wala po

akong

kasalanan

! Baka

nagkakamali

kayo Captain

Bato .“ umakto akong umiiyak pero pinagtaasan niya lang ako ng kilay.

“ Captain

Bato

huh?“ aba? Arte, ayaw pa atang magpatawag ng Captain Bato? Eh, ako ng tinatawag na Pintura Senarya. Napakaganda ng pangalan ko tapos, tatawagin lang nila ako ng gano’n hindi ba.

“ Malamang

tagalog ng

Roks

bato

Aba

hindi lang

pwede

pangalan

ko ’yung

tinatagalog !‘’ gumalaw ang panga niya at binigyan ako ng matang hindi makapaniwala.

“My name is

Roks

not Rocks .“ ngumiti ako ng matamis sakaniya atmalutong kong binigkas ang “

Bato

.“ sinamaan niya ako ng tingin saka pinaandar na ang sasakyan at ’di nalang ako pinansin.

Huminga ako ng malalim at malakas na umarteng umiiyak. “Oy parang

awa

n’yo

na po, ’yung

tatay

ko may

sakit

! ’Yung

mga

kapatid

nagaaral

. Ako lang po

nagt

trabaho

pamilya

namin

!“ hindi niya ako pinansin at patuloy lang siya sa pag d-druve kaya tinodo ko na ang pagsigaw at pagiyak ko.

“ Can you stop barking?“ inis na saad niya kaya nanlaki ang mata ko dahil naintindihan ko ang sinabi niya.

“

Anong

sabi mo?!“ nagpipigil kong sambit kaya madiin lang niyang sinambit saakin ang “ STOP BARKING!“ at talagang inulit pa? Potakte! Ang lakas ng loob niya akong insultuhin.

“P-

yeta

! Alam mo bang

pinapalampas

nang

tawagin

mo ’ko ng doggy!

Tapos

ngayon

pinapatigil

mo ’kong

tumahol

Nakakainsulto !“ sino bang matutuwang tawagin na doggy? A.k.a doggy? Putspa! Tapos ngayon sinasabihan akong tumigil kakatahol, sumosobra na diya!

Galit akong sumugod sakaniya at pinaghahampas siya kahit nakaposas ako kaya iniharang niya ang kanan kamay niya saakin habang ang kaliwa ay pinag d-drive niya. “ Enough! Gusto mo bang

mabanga

tayo?!“ bawal niya saakin pero hindi ako nakinig at patuloy ako saaking ginagawa.

“F-

, stop

Cenery

! Stop !“ galit at maotoridad na sigaw niya. “ Hindi lang tayo ang

mababanga

! There’s so many people here!“ napatingin ako sa daan at tama nga maraming tao na posibleng mabanga kaya natuhan ako at pretende pero hingal na hingal akong bumalik nalang sa kinauupuan ko.

Nakahinga siya ng maluwag nang tumahimik na ako at ’di na gumalaw pero hindi niya alam iniintay ko lang na makadaan kami sa mapunong parte bago ko siya kukulitin.

At mahigit sampung minuto na paghihintay kong dumaan kami sa isang daan kung saan walang mga tao at may puno lang sa gilid kaya nagumpisa akong guluhin ulit si Roks.

“ What the hell is your problem ?!“ inis na sigaw niya pero ginugulo ko lang siya hanggang sa bigla nalang bumanga ang sasakyan sa gilid ng kalsada, sa puno mismo. “ Shit!“ malakas akong nauntog dahil hindi ako nakaseatbelt kaya naramdaman kong nagagusan ang dugo mula sa noo ko.

“Are you fine? Hey?” pinikit kolang ang mata ko at hindi gumalaw. Rinig ko sa boses niya ang matinding pagalala, Tss kala mo naman tunay. Ang plastic.

“Hey

Cenery

, do you hear me ?“ niyugyog niya ang balikat ko pero hindi ako sumagot at gumalaw kaya dali lang ’tong lumabas ng kotse at binuksan ang katabi kong pintuan kaya nagkaroon ako ng pagkakataon na biglang tumayo para itulak siya.

“Oh d-

mn .“ mura dahil napaupo siya sa lapag hanggan kaya tumakbo ako palayo sakaniya. Maraming mga sasakyan ang dumadaan pero wala niisang nagatubiling tumulong saamin.

“Go run as much as you can! Do you think I can’t find you? Hindi

pa rin ba

naniniwala

kakayahan

ko?“ hindi ko siya nilingon at mas binilisan lang ang pagtakbo.

“ Paint

Cenery

Ordecial

, If I were you, I’ll not waste my energy to run and hide .“ bakit ba ang gwapo pakinggan kapag tinawag niya akong ‘Paint Cenery Ordencial’ huh?

“I can file a so many case

againts

you. Attempted murder, theft or maybe robbery! I can say to the court that you attempt to kill me. I have evidence and witnesses to prove that you used my money in paying off your father’s bill in hospital and also I have dash cam in my car, I can tell to the court that I’ll just send you to the jail because you stole my money but you attempt to kill me!

Kahit

maghanap

pa ng

magaling

abogado

hinding

hindi

mananalo

saakin

korte

..“ natigil ako sa pagtakbo, sa totoo lang konti lang ang naintindihan ko sa English niya dahil sobrang bilis niya magsalita pero nakuha ko naman ang kaunti ang thoughts niya.

Alam niya ang tungkol kay Tatay? Bakit pa nga ba ako magtataka at tatakbo kung makikita niya lang din ako at malalaman niya ang lahat sa buhay ko dahil Montego at mayaman siya walang imposible sa kagustuhan niyang mahanap at makulong ako.

“

Maraming

nawalan

ng pera

bar and because of your group.

Malaking

kaso

kahaharapin

n’yo

! If that happen I will make sure that the jail is your new home and your family’s life will be miserable!“ nagulat ako sa sinabi niya kaya patakbo na akong lumapit saakaniya at nang makalapit na ako ng kaunti ay lumuhod ako sa harapan niya.

“

Patawarin

mo ’ko,

h’wag

mo ’kong

ipapakulong

Nangangako

ako,

babayaran

ko.

Pasensya

na,

nangangailangan

lang

talaga

ako,

masyadong

mahirap

ang

buhay

namin

kaya

nakagawa

ako ng

masama

.“ umiiyak kong usal pero tinignan niya lang ako ng matalim.

“Parang

awa

mo na, hindi ko naman

talaga

ginusto

gawin

’yun .“ umigting ang panga niya.

“I will not tolerate your wrong doings Miss,

paano

kung ang

mga

ninakawan

nangangailangan

din? What If that money is for my tuition to the school, what if that money is for my sick father huh?

Paano

kung

pambayad

rin ng hospital ang

perang

’yun!“ hindi siya makapaniwalang tinignan ako habang sinusuklay ang buhok niya gamit ang kamay nito.

“Stealing is being selfish,

The reason why people are poor is not because of lack of money or

oppotunities

, but the lack of ideas! And being poor is not a valid reason to do

Ilegal

things!

Sige

sabihin

natin

may

malalim

kang

dahilan

bakit

nagnanakaw

kasi ng

inisip

mo ang

kalagayan

pamilya

mo pero ’yung

ninakawan

mo ba

inisip

mo rin ha?

Naawa

pamilya

mo pero

mga

taong

ninakawan

mo hindi?

Marunong

bang

makonsensya

?“ natuhan ako sa sinabi niya dahil ano bang pinuputok ng butchi niya eh, barya lang naman sakaniya ang perang nanakaw ko.

“

Mayaman

naman hindi ba?

Barya

lang naman ang

nawala

sayo!

Ano

pa bang

ikinagagalit

mo! Oh

sige

babayaran

nalang

isipin

mo na

inutang

ko lang !“ nagsituluan ang luha ko ng tuloy tuloy kaya tumawa siya ng sarkastiko.

“ What a toxic mindset! You stole f-

cking

money to the rich people because you think its just a ’

Barya

’ for them?

Nagiisip

ba?“ mapait akong ngumiti saka tumingin sa kalasada kung saan may mga dumaang sasakyan na walang pake saamin.

“Alam kong mali, alam ko ang

magiging

kapalit

nang

mga

paggawa

ko ng

masama

pero

magkakaroon

ba ako ng choice?

Sawang

sawa

na ako

makarinig

ng ’Hindi

sagot

ang

kahirapan

para

gumawa

kasamaan

’ pero

paano

kung wala ng

pagpipilian

Paano

kung ’yung

mga

legal at

matinong

trabaho

ayaw

saakin

Paano

kung

mga

legal na

trabaho

’yan, ako naman ang

naagrabyado

? Hindi mo kasi alam, hindi mo alam ang

nararamdaman

ko!

Kahit

ako ’di ko naman

ginusto

na ’yung

papakain

mga

kapatid

galing

masama

pero

ano

magagawa

tanggal

ako

lagi

trabaho

dahil

pinaglalabanan

ko ang

pagkakababae

ko? Kasi

lahat

napagt

trbauhan

lagi

ako

nababatos

kinaiingitan

minamaltrato

? Senior high graduated ako!

Makakahanap

kaya ako ng

trabaho

malaking

sweldo

’yung

sapat

para

tatay

kong may cancer, isa kong

kapatid

na special child at ang

apat

nagaaral

tapos

ako lang

nagtatrabaho

madalas

tanggal

pa.“ natigilan naman siya dahil sobrang sakit na ng iyak at sigaw ko.

“

Sabihin

nga

may choice pa ba ako?

Napakain

nga

ang

pamilya

ko pero hindi naman

tamang

paraan

pero

alangan

namang

hahayaan

silang

magutom

hintayin

na muna ang

mga

tawag

pinag

applyan

kong

trabaho

makapagsuweldo

Satingin

mo ba hindi sila

mamatay

gutom

? Hindi

krimen

ang

sagot

kahirapan

.’ Ang

sagot

kahirapan

kundi

ay ang

ating

sarili

, ang

ating

sarili

na may

determinasyong

makaalis

kahirapan

’yan ang

mga

naririnig

mga

taong

may kaya at may

magandang

trabaho

pero

napapatanong

nalang

ako

sarili

ko hindi pa rin ba

sapat

’yung

deteminasyon

ko para

makakaalis

kahirapan

? Hindi pa rin ba

sapat

ang

lahat

sakripisyo

ko?

Ginawa

ko naman na ang

lahat

kahit

pa ako

nalang

’yung

gumagawa

paraan

para

maiahon

pamilya

kahit

pa ’yung

katawan

sukong

suko

na..“ tahimik lang siya na nakikinig habang ako umalis sapagkaluhod at naupong umiiyak nalang dahil sobrang sakit ng loob ko.

“Hindi pa rin ba ang

determinasyon

ko? Na

araw

naghahanap

ako ng

trabaho

araw

naghahanap

ako

raket

pero

walang

kahit

sino ang

tumatawag

dahil

bad reputation, hindi

nakapagtapos

mahina

ang

utak

masyadong

matapang

Kasalanan

ko bang

pinaglalaban

pinagtatanggol

ko ang

pagkababae

ko kasi ’yun

nalang

ang

natitira

pinapahalagaan

sarili

ko..“ umigting at napasinghap lang siya kaya mapait akong ngumiti.

“ Sige

na,

susuko

na ako.

Pagod

na rin ako, Wala naman na

akong

magagawa

kung

magtatago

pa ako. Alam ko

namang

dadating

puntong

mahuhuli

na ako.

Pasensya

inasal

ko ha

medyo

nagulat

lang pero

pwede

bang bago mo ’ko

ikulong

makita ko

kahit

saglit

lang ang

pamilya

ko..“ ewan ko ba unting unting umikot ang paligid ko hanggang sa biglang nag b-black out at naramdaman ko nalang na may sumalo saakin bago ako tuluyang nawalan ng malay.

°°°

NAGISING nalang ako nang hingal na hingal dahil nanaginip ako nang masama tungkol kay Tatay. Nagsituluan ang mga luha ko sa naging panaginip kong namatay si Tatay kasi wala akong pampagamot sa Cancer niya dahil nakulong daw ako.

“Rare what happened to her ?” napatingin naman ako sa nagsalita. Si Captain Bato, at si Rare na asawa nung Atarah nandito na naka pang doctor na uniform pa.

Nilibot ko ang mata ko at napagtanto kong nasa hospital. Napahawak ako sa ulo ko at inalala kung ano ba talaga ang nangyari.

“ Chill

Roks

, I told you she’s fine .“ nakangising saad nung Rare habang diretso ang tingin saakin. Napatulala pa ako sa kagwapuhan ng Rare na ’to sa malapitan. “ You woke up crying because of a bad dream?“ tanong nito kaya napatango tango nalang ako habang hindi inaalis ang tingin sakaniya, takte para bang na hypnotize ako sa kagwapuhan niya pareho silang gwapo ni Captain Bato pero ang isang ’to medyo ’playboy at masungit ’ ang dating samantalang si Captain Roks parang good boy pero wagas din ang pagkasungit.

“ You’re stress and you always skip your meal, that’s the reason why you passed out. Ms.

Ordencial

.“ naalala kong hindi pala ako nakakain kagabi nang magkwentuhan kami ni Mamsh at noong mga nakaraang araw wala akong maayos na kain at tama si Rare na sobrangs stress talaga ako sa paghahanap ng pera.

“ Leave us alone Rare , we have something to talk .“ kunot noong usal ni Captain Bato kay Rare. Bakit ba paramg close ang dalawang ’to? Mag Bff ba silang nagaagawan sa isang babae noon? Ang sabi ni Ranch mahal ni Roks ’yung Atarah, pero si Atarah mahal niya si Rare na mahal rin Atarah. Anyare? Sobrang curious ako sa nangyayari sakanila lalo na nung may nabasa kaming article na nagpanggap daw ’tong si Roks na asawa nung Atarah.

“Oh c’mon jerk, don’t stress her too much its f-cking un-healthy .” matigas na ingles na usal nito.

“ I know, just do my favor.“ sagot ni Roks saka pinagpaikutan ng mata si Rare kaya ngumisi ’to at nilapit ang bibig saakin.

Kinalibutan agad ako nang maramdaman ko ang hininga ni Rare sa gilid ng tenga ko. “You know what Ms. Ordencial. My wife and I started with the sentence ‘Make me Pregnant’ maybe you and Roks too, Kiss me Captain girl.” mahinang bulong nito akya nanlaki ang mga mata ko nang lumayo na siya ng bahagya. Anong ibig sabihin n’ya? ’Di ko gets pero paano niya nalaman ang tungkol sa Kiss me Captain? Sinabi ba ng Bato na ’to?

“What are you doin’ Rare? What did you tell to her! Are you cheating to Atarah, infront me!?” galit na sambit ni Roks kay Rare kaya binigyan lang ng blankong ekxpresyon ni Rare si Roks.

“ I’ll never do that to my wife Roks, after all this f-cking trials? Ngayon ko pa maiisipan na mag cheat sakanya oh c’mon I will not waste your tears and I will not make you cry again because we’re friends now lol.“ makahulugang saambit niya na pinagtakhan ko.

“You jerk, I’ll tell this to Atarah!” iritadong sambit ni Roks kaya ngumisi lang ng cool si Rare.

“Go, samahan pa kita .” sambit nito saka naglakad na palabas ng kwartong ’to.

“D-mn that guy.” napatitig naman ako sa pikon na si Roks. May bakas pa rin ng sugat ang mukha niya dahil sa ginawa kong pagtulak noon sakaniya sa bar.

“ Ahm, ikukulong mo na ba ako?“ nakanguso kong sambit kaya pinagataasan niya ako ng kilay. “ Not yet .“ nalaglag ang panga ko dahil sa sagot niya. Ang akala ko pagkatapos ng mga drama ko sakaniya kanina eh maawa na siya at ’di na ako ipapakulong.

“Ano? Potakte ka naman oh! Nag drama na ako lahat lahat wala pa rin epekto? Grabe ka naman tigas ng puso mo ha? Kasing tigas ng pangalan mo! Batong bato! Pashnea ka!”

“I told you I will not tolerate wrong doings, I’m just wondering what case should I file againts you. Robbery, Thefy, Attempted murder .” napataas ako ng kilay sa sinabi niya.

“ Talaga ?“ tanong ko kaya tumango lang ’to. “ Yes .“

“Talagang talagang talaga? As in Talaga? 100% talaga ?” nagbago ang expresyon niya nang mapansin na inaasar ko nalang siya kaya nagseryoso siya.

“In Criminal law and according to

Revised Penal Code, theft is committed by any person who, with intent to gain but without violence against or intimidation of persons nor force upon things, shall take personal property of another without the latter’s consent. Do you think Theft? You stole my wallet without violence? Hmm.“ napatanga naman ako dahil super bilis niya magsalita ng english at wala na akong maintindihan kaya ngumisi siya.

“ While, Robbery is an aggravated form of theft that involves violence or the threat of violence against a victim in his presence. Unlike theft

or burglary, the crime of robbery almost always requires the presence of a victim who is threatened with bodily harm. If a weapon such as a gun is used or the victim suffers injury. I have injury! You push me and look what you did.“ tinuro niya ang mga sugat niya gamit ang kamay niya kaya pinanliitan ko siya ng tingin dahil bakit ba ang bilis niya magsalita? Hinahabol siya ghorl?

“But in your case, you did is pickpocketing that’s stealing wallets, money and other from victim’s pockets in crowded places and without them noticing but still its possible to be a ‘Fraud’ which is getting money from victim by cheating them, the scammer one.

You’re scammer right? You fool me right? You scam me. You kissed me to get my wallet. We know your strategy, ‘Aakitin bago nakakawan.’ “ nanlaki ang mata ko sa sinabi niya so alam niya na talaga ang tungkol sa group namin.

“Possible rin ang Attempted murder hindi ba? Gusto mo talaga akong mamatay kaya mo nga ako ginugulo kanina pero hindi lang succeful. Well as far as you know Attempted murder is the incomplete, unsuccessful act of killing someone. It is a serious criminal offense that, in all but a few cases of mitigating circumstances, can result in substantial prison time .” nanghina ako sa mga naridinig ko hindi dahil sa kung anong nilalaman nito kung hindi ko talaga naiintindihan.

“But anyways, the penalty for the crime of theft is generally dependent on the corresponding value of the personal property or money stolen. According to Article 309 of the Revised Penal Code, when the value of the thing stolen exceeds 102,000 pesos the imposable penalty is imprisonment for twenty 20 years. How much money that has my wallet?” napahawak ako sa ulo ko dahil sumasakit sobrang daing ko sa English na sinasabi niya, Potek. Nakakamangha siya na nakakabobo.

“ 30k plus .“ ’yun na tanong niya lang ang naintindihan ko sa totoo lang.

“The penalty for the crime of theft shall depend upon the value of the thing stolen. Since the value you stole 30 thousand, the penalty to be meted out to the person liable to the theft which you is that which is provided in Article 309 par. 1 of the Revised Penal Code. Article 309 .” napahiga ako at minasahe ang ulo ko dahil wala talaga ako nagegets bakit ba kailangan niyang iexplain saakin? Ayos lang ba siya?

“The penalty of prision mayor in its minimum and medium periods, if the value of the thing stolen is more than 12,000 to 22,000 but if the value of the thing stolen exceeds the latter amount the penalty shall be the maximum period but in the Robbery—–.” hindi na ako nakapagpigil at pinutol ko na ang sasabihin niya. Piga na utak ko potakte.

“ SML?“ nakangiti kong saad kaya kinunotan niya ako ng noo dahil hindi niya maintindihan ang ibig sabihin.

“Esemel? What’s that?” puno ng pagtatakang sambit niya.

“ Oh ’ diba ’di mo gets? Aba damayan na! Dapat ’di mo rin maintindihan ang

sinasabi

ko no.

Ebarg

naman,

kakasabi

lang

doctor

h’wag

mo ’kong stress!

Bakit

kailan

ipaliwanag

saakin

’yan eh wala naman

akong

naiintindihan

?! Kung gusto mo ’kong

ipakulong

Edi

pakulong

mo easy

pizy

! Wala

akong

pake

Robbery, Theft o kung

ano

ang

poncio

pilato

’yan.

Nyeta

naman

eh,

bato

talaga

no?

Manhid

mahid

ghorl

? Hindi mo ba

nahahalatang

wala

akong

naiintindihan

at mas

lalong

hindi ako

interesado

mga

explenasyon

mo!“ pinagtaasan niya lang ako ng kilay at hindi na nagsalita kaya mas lalo akong nainis.

“Kung

talagang

kailangan

Ipaliwanag

mo pa

sakin

aba

nasa

Pilipinas

tayo!

H’wag

kang mag English! Wala kang

respeto

sariling

bansa

dahil

gunagamit

wikang

banyaga

! Tagalog

dapat

nyeta

Kastress !“ ngumisi siya ska umiling iling na para bang tawang tawang saakin.

“Oh, Pardon.” aba, pardon daw. Alam ko ’yun! Napagaaralan namin ang word na ’yun nung nasa high school pa ako. Hihi.

“

Anong

Pardon?

Pinapaulit

mo?

Aba

binge

ghorl

! Boomerang

ka ?“ pinagalaw niya ang panga niya at kinagat niya ang pa labi niya na talagang nakakapang akit.

“No, Pardon is another term for sorry lol, but anyway you’re right too. Pardon is ’

pinapaulit

’ .“inis kong kinamot ang pisnge ko dahil nag english na naman siya.

“

Potakte

naman

kakasabi

lang na

h’wag

mag English!“ huminga siya ng malalim saka ngumiti ng nakakaloko.

“

Sige

dapat

ko bang

ulitin

lahat

paliwanag

ko ?“ mapangasar na usal niya kaya nagtiim ang bagang ko.

“

Pashnea

Utang

loob

naman, wala na

akong

pake

mga

’yun ang

mahalaga

nagnakaw

ako at

nilabag

ko ang

batas

h’wag

mo na

paliwanag

’yang

mga

article na ’yan

instress

mo lang ako! My god, I hate English !“

“As you wish..” sinamaan ko siya ng tingin kaya napakagat siya sa labi na para bang pinipigilan ang pagngiti.

“I mean kung ’yan ang gusto mo.”

Napairap nalang ako at minasahe ang sintido ko. “Ano na raw kailangan ako lalabas? Diretso na ba akong kulangan? Kaylan ko makikita ang tatay ko? Sina Mamsh at mga kasamahan ko makukulong din?” nginiwian at pinagsalubungan niya ako ng kilay.

“What the hell?

Magtanong

Isa isa lang.“

naging

blanko

ang

expresyon

sobrang

inis

. “Tanga

dong?

Pwede

namang

sagutin

isa isa ’yan.

Obob

Ogag

pa .“ umigting ang panga niya at inis nitong sinuklay ang buhok niya gamit kamay niya. “What’s with that language?”

“

Sagutin

nalang

.“ nabuburyo kong usal. “ Tss

, you’ll discharges later—.“ pinutol ko na ang saad niya dahil english na naman.

“

Kulit

din ng

tubol

mo no?

Kakasabing

h’wag

mag english! “ nginiwian niya ako dahil ’di niya na naman ako gets.

“ Tubol ?“ bakit ba kapag nagtatagalog siya ang ganda ng accent niya? Hindi pangtagalog pero maganda pakinggan at hindi barok.

“

Bakit

angdami

mong

tanong

Dapat

ako

magtatanong

’

diba ?“ mataray kong usal kaya bumuntong hininga siya.

“

Tss

lalabas

mamaya

dahil

wala

namang

seryosong

injury,

mamayang

paglabas

mo ay

makikita

mo sila

dahil

ihahatid

sila ng

mga

tauhan

dito .“napatango tango nalang ako at talagang gumaan ang loob ko sa nalaman ko pero wait lang dito? Sa AKG ihahatid?

“Eh ’yung

tanong

kong

damay

na ba sina

Mamsh

kailangan

ako

makukulong

pagkatapos

ba ng

pakikipagkita

ko kina

Tatay

Anong

ibig

sabihin

mong

sabihinz

ipapahatid

mo sila

dito ?“ kunot noong saad ko sakaniya pero nagseryoso lang ang mukha nito.

“We’ll help your father and sibling.” napakamot ako sa ulo ko na kanina ko pa pinipigilan dahil baka isipin may kuto ako.

“

Anong

ibig

mong

sibihin

Pabitin

paksyet

ka .“ prangka kong sambit kaya binigyan niya ako ng matalim na tingin. Bakit kapag gray na eyes ang sumasama ang tingin saakin parang nakakaakit?

“Stop cursing, I hate woman curser lol .” hindi makapaniwalang tinignan ko siya dahil kala niya at hindi ko rin siya hate. “

Aba’y

g-go

pala eh,

kinamusta

mo ’ko kung gusto ko ang

mga

katulad

mo? Hate ko rin ang

mga

lalaking

englishero

ulol

!“ malutong kong usal kaya umigting ang panga at pinaukutan ako ng mata.

“Let’s go back to the topic, I hate arguing with you, so nonsense. Tss. I’m a part of a foundation that owned by Rare the AKG charity foundation and he’s also owned the AKG General Hospital.” nanlaki ang mga mata ko dahil ’yan palang sinadsbi niya nagegets ko na ang gusto niya iparating.

Totol ba ’to?

“H’wag —.“magkokomento sana ako pero pinigilan niya na ako. “ Let me talk first.” tulala ako sakaniya na naapatango tango.

“Ililipat natin ang tatay mo sa AKG General Hospital, walang babayaran na kahit ano, mapa sa chemotheraphy at mga gamot niya pa samantalang ang mga kapatid mo ay magiging scholar. Ililipat namin sila sa private school next school year, hindi pwede ngayon dahil malapit na matapos ang klase pero sasagutin ko na ang lahat ng expenses nila sa school..” nagwala ang buong sistema ko sa sinabi niya. Syempre masaya ako pero nakapagtataka lang.

“Bakit mo ginagawa ’to ?” gulat na tanong ko sakaniya kaya pinagtaasan niya ako ng kilay.

“ You don’t want? AKG Charity Foundation was made for the people that’s—–.“ pinutol ko na ang sasabihin niya dahil hindi ’yun ang gusto ko marinig mula sakaniyam

“Ang ibig kong sabihin, ninakawan na kita? Bakit tutulungan mo ako? Naawa ka ba saakin ?” blanko ang exresyon niya samantalang ako puno ng pagtataaka. “Not to you.” siguro nga naawa siya sa pamilya ko dahil sa sinabi ko pero kung maawa na nga lang siya aba lubos lubosin na dapat.

“Aba, kung maawa ka nalang naman eh lubos lubosin mo na h’wag mo na akong ikulong pati na rin sina Mamsh Jorgie!” giit ko kaya kin pinanliitan niya ako ng mata.

“ You really think I will do that?“ sarkastikong usal niya kaya pilit kong inabot ang kamay pero iniwas niya lang.

“Babayaran nalang kita pangako! H’wag mo lang ako ikulong. Gahawin ko ang lahat ng gusto mong pagawa! Gawin mo ’kong slave! H’wag lang sex slave !” nagulat siya sa sinabi ko na para bang nandidiri.

“Sex slave? What the hell are you thinking?!” nakangiwi at hindi makapaniwala niyang usal kaya napanguso ako dahilan para magbago ang expresyon niya.

“ Aba, gano’n naman kaya lagi sa mga nababasa ko sa pocket book! ’Yung mayamang lalaki ginagawang sex slave ’yung mahirap pero magandang babae!“ totoo naman kasi ’yung mga hinhiram kong pocket book sa kapitbahay gano’n ’yung nababasa kong mga eksena kapag may mahirap na may atraso sa mayaman.

“I understand that reading is your escape to reality, but never forget that fiction is different from reality. Learn to limit your imagination.” napanguso nalang ako dahil ayan na naan siya sa English niya na sobrang bilis.

“ And besides, maganda ka ba? Why would I choose you to become my sex slave huh? Ni humalik nga ’di ka marunong sa kama pa kaya. Tss.“ nanlaki ang mata ko at biglang nagalit ang sistema ko sa pangiinsulto niya sa halik ko.

Ang kapal ng mukha, batong bato na katulad ng pangalan niya ang mukha nito sa sobrang kapal. Ako pa ’di marunong eh kamuntikan na nga ako mamatay kasi nawawalan na ako ng hininga dahil ayaw niya ako pakawalan sa halikan namin.

“Wow, kala mo ikaw gwapo? Aba syempre kung magiging sex slave na rin naman ako papayag ako sa mayaman at gwapo! Hindi sa’yo! Panget mo na nga tapos hindi ka rin marunong humalik! Tapos iinsultuhin at yayabangan mo pa ako? Ni hindi ka rin naman marunong sa kama pa kaya? Ulol!” nginisian niya ako kaya mas lalong lumagabog ang puso ko dahil parang may pakiramdam akong mali sa ngisi niyang ’yan.

“ Really huh? Then let’s see, kung sino ang talagang hindi marunong saating humalik.“ lumapit siya ng bahagya kaya napaurong agad ako sa kinauupuan kong kama.

“Chansing ka!” sigaw ko kaya naginit ang pisnge ko. “ Pero sige, kung sino ang unang magpaungol saating dalawa siya ang magaling na kisser!“ aba self, rupok ka ghorl? Gusto mo rin magpahalik ha. Sh-t .

Tumawa siya ng nakakainsulto kaya napatanga ako. “Seriously? I’m just kidding, kumagat ka naman agad sa pain. You really want my lips huh? Oh c’mon umamin ka ng nasarapan ka sa halik ko..” nginisian ko rin siya para hindi halatang gusto ko talaga.

“ Sus, takot kalang eh. Alam mo kasing bibigay ka sa halik ko kaya ayaw mongpumayag. Loser ka! Ako ang best kisser !“ nag lagay pa ako ng loser sign sa noo ko dahilan para mailing iling siya.

“What a hokage moves lol, then fine. The first who moan is the loser .” diretso ang tingin niya saakin at pumungay ang mga mata niya.

Wala na akong nagawa nang unti unting lumapit ang mapangakit niyang mukha saakin hanggang sa naramdaman ko ang mainit niyang labi na dumampi saakin labi. Nakapikit ang kaniyang mga mata habang ang akin ay dilat na dilat.

Nakaramdam na ako ng paghihina kaya pinikit ko ang mga mata ko at pakiramdam ang init ng nararamdaman namin. Kakaiba ang sensasyong binibigay niya sakin. Kakaiba siya humalik na para bang bawat kibot niya sa aking labi ay parang pagtangay sa akin papuntang alapaap.

Dinaramdam namin ang init ng bawat sandali. Nagkahinang ang aming mga labi, gumalaw ang aming mga labi. Ipinatong ko ang kamay ko sa kaniyang leeg habang ang kaniyang kamay ay bumaba sa bewang ko ang kamay. Hangang sa naging mapusok at mapaghanap na bawat halik na aming pinagsasaluhan.

Ramdam kong pinasok nito ang dila sa aking mga labi na tila may hinahanap. At nang magkatagpo ang aming dila, aba’y syempre warrior ako, tila nagkaroon ng world war 3 sa klase ng aming pag-iespadahan ng dila namin.

Natigil kami sa ginagawa namin siya ang unang humiwalay at sa paghiwalay naming dalawa ay tila may anong kuryenteng dumaloy sa akin para muling tikman siya. Nais ko siyang sunggaban muli hanggang sa aking huling hininga, na para bang wala ng bukas. “ D-mn it ..“ mura niya habang natutulala kahit pa na hindi siya umungol ay matic na talo siya.

“ Oh boom! Talunan ka! Hahaha..“ mayabang na saad ko pero hindi niya ako pinansin at sa halip ay tinalikuran at tuluyan na nag walkout kaya napakamot ako saaking pisnge.

“Lah, anong problema nun? Hoy Captain Bato !” tawag ko pero tuluyan na siyang nakalabas ng kwarto.

°°°

TAHIMIK kaming dalawa ni Captain Roks havang naglalakad papunta ng room kung nasaan nakadmit si Tatay sa second floor.Na discharges na kasi ako at sakto namang naihatid na sina Tatay at Nanay dito sa AKG. Ang lawak lawak at ganda ng hospital na ’to dahil private tapos lahat daw ng doctor dito bigatin at magagaling.

Simula nang mag walk out siya kanina hindi niya na ako pinapansin. Parang biglang naging kasing tigas siya ng bato at kasing lamig ng yelo.

“Captain Bato.” tawag ko sakaniya dahil may papakiusap sana ako.

Lumingon siya saakin at pinagtaasan ng kilay. “P-pwede bang h’wag mo munang sabihin kay Tatay ’yung tungkol sa ginawa kong krimen kay Nanay nalang muna please? Mas lala kasi ang sitwasyon niya kapag nagkataon.” pinanliitan niya ako ng mata habang umiigting ang panga nito.

“Your father doesn’t know about your wrong doing huh?” napatango tango ako kaya napangisi siya at inirapan ako. “ Hindi po Captain Bato, please parang awa n’yo na h’wag n’yong sasabihin. “ hinawakan ko ang kamay kaya masama lang ’tong tumingin saakin.

“ You’re bad influence, you’re teaching me how to lie. Lies is not againts to the criminal and civil law but it againts and violated to God’s law. According to Proverbs 6:16-19

there are six things the Lord hates, seven that are detestable to him: haughty eyes, a lying tongue, hands that shed innocent blood, a heart that devises wicked schemes, feet that are quick to rush into evil, a false witness who pours out lies and a person who stirs up conflict in the community.Interestingly right? These verses differentiate between’ a lying tongue and ‘a false witness who pours out lies.’ The God was so vehemently against lies in general and false witness such us gossiping, lying in court, lying in a way that hurts others and all about lying that Proverbs includes them as two out of seven things that the God hates .“ napangisi nalang ako dahil masyado palang maka Diyos ang lalaking ’to.

“Talaga lang ha, kung mabuti ’yang Diyos n’yo bakit ayaw n’yang may nagisinungaling para sa ikabubuti

ng isang tao? Ano gusto niya nalang na masaktan at mas lumala ang sitwasyon?“ sumeryoso ang tingin niya saakin na para bang hindi siya kumbinsado sa sinabi ko.

“ Ah so you’re talking about ‘White lies’ if against the goodness that will glorify Him? If the lie doesn’t hurt anyone, does it even count? What if it would

hurt a person to tell them the truth? That’s your question in your mind?“ napatango tango nalang dahil sa pagkakataong ’to malumanay at mabagal siya magsalita.

Huminga siya ng malalim habang papasok kami ng elavator. May pinindot na kung anong button. “ Even though the world excuses some lies because they’re trivial for the purpose of not hurting someone’s feelings the Bible tells us something different about lies in general. Simply put, lying is a sin. It may be hard, but we still need to tell the truth. Don’t turn around in circles with the truth; it will only confuse you when lies have to cover up other lies. Lying is never something good or righteous. If those white lies were to be found out, then you would be known as a liar and your word would be disreputable. Telling a white lie to benefit oneself is nothing but selfishness. “ ayokong ng makipag away sakaniya dahil alam kong magkakaroon ng tensyon kapag patuloy pa kaming nagdebate tungkol sa paniniwalang ’yan.

“Magkaiba tayo ng paniniwala kasi wala akong tinuturing na Diyos at wala akong susundin sa batas ng Diyos niyo dahil alam ko sa sarili ko na para sa kabutihan ang gagawin ko para magsinungaling ako. Nirerespeto ko paniniwala mo sana maintindihan mo rin ang akin .” malamig kong usal dahil masyado akong insensitive kapag Diyos ang pinaguusapan kasi nga wala akong Diyos na tinuring.

“ Pero kung hindi ka talaga makakapag sinungaling. Ok lang naman, sabihin mo na tutal makukulong na nga pala ako malalaman niya rin.“ ngumiti ako ng mapait at nauna ng maglakad sakaniya tutal alam ko naman ang number ng private room niya.

Hindi rin nagtagal ay nahanap ko na, hindi na ako kumatok pa at pumasok nalang dahil ayokong makasabay si Roks. “ Nay .“ tawag ko kay Nanay na enjoy na enjoy sa mga gorcery habang inilalagay sa maliit na ref na nandito sa room na ’to.

Nilingon ako ni Nanay at agad na nanlaki ang mga mata niya, ang akala ko saakin siya lalapit pero sa likod ko pala. “ Kayo po ba si Dr. Rare? Kayo po ba ang tumulong saamin?“ tanong ni Nanay. Bumuntong hininga nalang ako atsaka lumapit sa natutulog kong tatay.

“ No Ma’am, I’m Roks Montego .“ puno ng galang na usal ni Captain Bato, tinignan ko si Nanay na sobrang saya kaya hindi ko alan kung anong mararamdaman ko.

“Isa ka rin sa mga tumulong hindi ba? Salamat ng sobra.” hindi ko na sila nilingon pa at hindi ko nalang inalis ang tingin kay Tatay na mukhang comfortable sa magandang hospital bed.

“ Wala pong anuman, ang layunin rin po namin ang tumulong sa mga taong nangangailangan.“ bakit kapag kausap si Nanay tagalog ang gamit? Saakin nag e-english pa siya! Ang unfair.

“Dionisio, gumising ka riyan at magpasalamat ka kay Ser Roks.” pinigilan ko naman si Nanay dahil tinatapik nito si Tatay. “ Nay nagpapahinga na si Tatay—.“ pero bago ko pa siya tuluyan pigilan ay biglang bumukas na ang mata ni Tatay at agad naupo sa pagkahiga kaya inalalayan ko na.

“Magandang gabi ho, ser maraming salamat sa pagtulong n’yo saamin at nalaman ko pa hong gagawin n’yong scholar ang mga anak ko maraming maraming salamat.” naiiyak na saad ni Tatay kaya kumuha agad ako ng tissue sa tabi at mabilis na pinunsan ang luha ni Tatay.

“Roks nalang po, saka sino po bang nagsabing walang bayad ang kabutihan ginawa namin sainyo?” kumunot ang noo ko at nilingon si Roks dahil nakangiti ’to kay Tatay.

Anong ibig sabihin niyang maya bayad? “May bayad po ’yun Sir Dionisio, alam n’yo kung ano?” nakangiti pa rin na usal ni Roks kaya nagtaka kaming tatlo. “ P-pera po?“ nauutal na tanong ni Tatay pero umiling lang ’to.

“ Hindi po Sir, certificate that you’re ‘Cancer free’ mag pagaling ka lang po bayad na bayad na kayo.“ napangiti naman ako ng matamis sa sinabi ni Roks, aba ang bait niya sa magulang ko pero saakin ang sungit pero enebe, dagdag pogi points na siya ha.

“Salamat hijo.”

“ Paano ba kayo nagkakilala ng anak kong si Paint? Naging magkaklase ba kayo? Nakita mo ba siyang pagala gala sa daan?“ puno na pagtatakang tanong ni Nanay dahil ang alam niya ay makukulong na dapat ako.

“ Can we talk outside Ma’am?“ magalang na tanong ni Roks kaya kinunotan ko lang ng noo ito pero ’di niya ako pinansin.

“ Oo naman..“ malambing na saad ni Nanay saka sila lumabas kaya napabuntong hininga ako at lumingon kay Tatay.

Niyakap ko siya ng sobrang higpit. “ Tay, kamusta ka na. Miss na miss na kita pasensya na kung hindi ako nakadalaw kahapon ha naghanap kasi ako ng raket ih.“ pagsisinungaling ko dahil ayaw ko pa rin talaga sabihin sakaniya tiyak lala lang ang sitwasyon niya kapag nalaman nito.

“Naiintidihan ko anak, dapat nga ako ang humingi ng pasensya— “umiling ako at niyakap lang sobrang higpit si Tatay. “Oh ayan ka na naman po..” nakanguso kong sambit kaya natawa siya at hinalikan ang noo ko.

“Maraming salamat anak, pangako kapag gumaling na si Tatay magpapahinga ka na at magaaral muli..”

“H’wag n’yo na pong intindihin ’yun Tay, kumain na ho ba kayo ?” pacute ko pa rin na usal kay Tatay.

“ Aba’y oo, andami ngang pagkain dito eh. Paano mo ba nakilala ’yang batang ’yan? Hindi ka ba nagbebenta ng kwatan d’yan?“ natawa naman ako habang lumalaki ang mga mata ko.

“Hala Tay hindi no! Hinding hindi ako papayag! Alam mo ’yan.” napalunok naman ako kasi naman kahit gwapo ’yan hindi ko bibigay katawan ko sa lalaking ’yun.

“ Grabe ka naman kung makapag react, nobyo mo—saglit nga lang ano ’yang sugat sa kamay at noo mo?“ nataranta naman ako dahil hindi ko naisip na paniguradong mapapansin nito ang mga sugat ko.

“Hindi ko po siya boyfriend at etong sugat na ’to ay siyang dahilan bakit nakilala ko ’yun, nakita n’yo naman oo siya ’diba andaming sugat? Tumatakbo po siya nun tapos nagkabangaan kami tapos gumulong ’yun sugatan. Sabay kami nagpagamot hanggang sa nakapag kwentuhan ng konti.” Writer talaga ako eh, hilig ko talagang gumawa ng mga kwento. Basic na saakin ang magsinungaling lol.

“Aba’y d’yan nagsisimula ang lahat.” binigyan ako ng malakong ngiti ni Tatay kaya napabusangot nalang ako.

“Tay, alam mo naman ang estado namin dalawa. Mayaman at Mahirap. Gwapo siya at panget ako. Nakapagtapos siya at ako hindi. Baka kapag naging BF ko ’yun maraming hadlang lalo na ’yung parents niya ’yung parang teleserye ba .” natawa lang ’to ng pagkalakas lakas at ginulo nalang ang buhok kom

“Napaka lawak ng inahinasyon mo, hindi naman lahat ng mayaman hindi tinatanggap ang mahirap na asawang lalaki.” napailing iling agad ako at dahil hindi ako kumportable sa topic namin.

“Ang panget topic natin tay, maiba nga tayo. Nabisita ba kanina si Roi sainyo kanino o kahapon?” tanong ko dahil tiyak hindi niya pa alam na nilipat si Tatay pero paniguradong alam niya ng nahuli na ako.

“ Kahapon bumisita siya ang sabi eh may trabaho ka pa nga raw..“ napatango tango nalang ako. Naguspa pa kami ng nagusap at makalipas ng isang oras ay pumasok na sina Nanay at Roks.

Malaki ang ngiti saakin ni nanay kaya kinabahan agad ako. Binenta na naman kaya ako ni Nanay? Binugaw niya ba ako? “Pasensya na po Sir, hindi na po ako magtatagal may kailangan pa po akong asikusuhin..” nakangiting usal ni Roks pero hindi niya ako nililingon.

Galit siya saakin dahil ba sa kanina? Hindi niya na talaga ako pinanasin.

“Ok lang salamat muli hijo, kapag ako’y lumakas lakas ipagluluto kita ng mga potahe.” masiglang sambit ni Tatay kaya tumango lang si Rok.

“Salamat po, alis na po ako..” pinanood ko ang paglabas ni Roks at nakakapagtaka lang na hindi niya ako sinama.

“Sundan mo ’yun. Ihatid mo .” napadaing ako nang kurutin ni Nanay ang tagiliran ko kaya nabuntong hininga ako lumabas na para sundan siya.

Napatakbo pa ako nang makita kong malaki ang hakbang niya. “Why are you following me?” nakataas na kilay na tanong nito.

“Huh? Hindi mo pa ba ako ipapakulong?” tanong ko sakaniya kaya tumigil siya sa paglalakad at itinabi ako sa gilid.

“You’re too excited to go to the jail huh?” sarkastikong usal nito kaya napabusangot ako.

“Hindi no! Ang akala ko kasi after kong makita sina Tatay papakulong mo na ako?” bumuntong hininga siya at malamyos akong tinignan.

“I will not send you the jail ..” nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya dahil hindi talaga ako makapaniwala.

“ Huh? Bakit?!“

“Ayaw mo?” nakataas na kilay na tanong nito pero mabilis lang akong umiling.

“Hindi sa gano’n bakit biglang ayaw mo na ako ipakulong?” puno ng pagtatakang usal ko kaya umigting ang panga niya at pumungay ang mga mata nito.

“Ofcourse there’s a condition for not sending you and your boss to the jail.” napaawang ang labi ko dahil bigla akong kinabahan, grabe ’yung tibok ng puso ko.

“Ha ano?”

“3 condition.” madiin na sambit niya at talagang nakakapangilabot ang boses niya.

“Pabitin ka naman! Ano nga?” napalunok ako dahil hindi ko maipinta ang magiging expresyon ko.

“First, you’ll stop doing illegal things , second you’ll continue your study next school year, college right?” nanlaki ang mga mata ko at sobrang gumaan ang pakiramdam ko sa sinabi niya.

“Ang pangatlo ?” excited na tanong ko kaya kaya mas sumeryoso ang mukha nito at unti unting nilapit ang mukha sa tenga ko.

“ Be my Kiss Slave.“ bulong niya kaya sobrang nangilabot ang sistema ko.

Nyang note: Aba dahil ayaw ni Paint ng SEX SLAVE, gumawa ng sariling version si Captain Roks ’yung medyo maginoo. KISS SLAVE. HAHAHAHAH.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 7

Paint

Cenery

HALO halo ang emosyon ang nararamdaman ko habang nakatulala lang sa blankong expresyon niya.

“

Seryoso

ba?“ natatawa kong tanong habang tumitingin sa paligid upang tignan kung may nakikinig ba sa usapan namin at sa kabutihang palad namn ay walang masyadong dumadaan sa hallway na ’to.

“Do I look like I’m fooling you?

You really think I’m joking at a time like this ?“ malamin na boses n usal niya habang pinapagalaw ang panga nito kaya sobra sobra akong kinahambahan pero kailangan hindi ko ipahalata.

“

Ebarg

rin kasi no,

pagkatapos

mong

insultuhin

ang

kakayahan

kong

humalik

tapos

ngayon

gagawin

mo ’kong Kiss slave,

Awitize

na slave ’yan

bagong

bago

ampotakte

Yawa

nahiya

kapang

gawin

nalang

na ‘Sex slave’

anong

akala

gentledog

n’yan

Gentledog

? Arf arf. HAHAHAHAHA .“ pinilit kong tumawa para mawala ang kakaibang tensyon na namumuo saaming dalawa. Nangangamoy awkward na sa totoo lang.

Binigyan niya ako ng kunot noong ekspresyon habang malamig ang mga mata niyang nakasulyap sa ginagawa kong pagtawa.

“And For your information, oh

paksyet

English ’yan Captain HAHAHA. Kung

totoo

man ’yan

aba

shit

hinding

hindi ako

papayag

gusto mong ’yan.

Pinagandang

term lang ’yang ‘Kiss slave’

‘Sex slave’

pang

maginoo

medyo

bastos

ang peg ng Kiss slave amp,

takte

ano

’yun

laughlaugh

all day

hanggang

mamaga

Satingin

mo ba

nagiging

satisfied

doon, wala

akong

tiwala

sayo baka rape-in mo pa ako. HAHAHAHA

lakas

amats

mo dong,

tuli

na ba? Alam ba ’yan ng

nanay

mo?

Nakakapaglaba

na ba ng

sarili

mo ng brief? HAHAHA. “ tumatawa kong sambit kaya tumalim ang paningin niya saakin habang umiigting ang panga niya.

“Everything looks like a big joke to you huh? Let’s just forget about the third condition.” tinalikuran niya ako para mag walk out kaya mas lalo akong natawa.

“

Ayaw

mo goodbye kiss? Hahaha.“ hindi niya na ako nilingon at naglakad na siya ng tuloy tuloy palayo saakin.

“

Salamat

ingat

po Captain

Bato

sobrang

pinagpapantasyahan

labi

ko.

Mwuah

Hanap

iba

, ’yung Sex slave na ha

h’wag

mahiya

HAHAHAHA.“ Tumalikod na ako at agad nawala ang ngiti ko sa labi dahil talagang peke lang ’yung pinapakita kong pagtawa. Tinatago ko lang ang totoong emosyon ko sa mga sinabi niya. Ayaw kong ipahalata na sobra napekto ako sa simpleng mga salita na ibinigkas niya.

Potakte, ’yung buong sistema ko nagwawala dahil sa sinabi niyang ‘yun. Hindi ko maexplain kung anong tunay kong nararamdaman basta nakakakiliti sa tyan at sobrang bilis ng tibok ng puso mo. Paano ba naman, nakakaluwag ng garter ng panty kung paano niya sinabi ang ’ Be my Kiss slave.’ parang ang sexy lang ng dating.

Pero sa totoo lang kahit gwapo pa siya ay hinding hindi ako bibigay sa offer niyang ’yun. Totoo naman kasi ang sinabi ko sa ‘Kiss slave’, pinaganda at pinabango lang na term ito ng ‘Sex slave’ kung susuriin ang mga pangyayari nagiging mabait ang pakikitungo niya saakin lalo na sa pamilya ko siguro naawa talaga siya sa pag d-drama ko pero kalakip pala ng pagtulong n’ya ang paghingi ng kapalit, naiintindihan ko ’yung dalawang kondisyon n’ya at talaga nakakatuwa nang sinabi niya na kailangan itigil ko na raw ang pagawa ko ng illegal na gawain at kailangan mag aral na raw ako dahil scholar na ako sa foundation nila.

Syempre ako naman ’tong tuwang tuwa sa kondisyon niya pero nang marinig ko ang huli n’yang kondisyon nadismaya ako. Kasi parang binebenta ko na rin ang sarili ko sakaniya kapag pumayag ako maging Kiss slave niya bali ’yun ang pinaka kabayaran sa nga pagtulong niya sa pamilya ko; pagpagamot kay tatay at sa pagaaral namin.

Dismayado ako na medyo natutuwa, kasi naman napagalam ko na sa sarili ko na ako ang pinaka magaling na manghahalik. Aba natiklop ata ng labi ni Pintura ang kasungitan ni Bato na mukhang adik na adik sa mga halik ko pero sa totoo lang masarap talaga siya humalik. Gan’to kasi, ’yung parang paraan niya ng paghalik masyadong ‘Gentleman’ masuyo, puno ng pagiingat at talagang mararamdaman mo ’yung romatikong emosyon na ipinaiiral niya. Nakakalunod at talagang nakakapanglambot ng katawan.

Isa rin sa dahilan bakit ayaw ko talagang maging Kiss slave niya baka kasi madala ako sa emosyon at ako mismo ang huhubad ng sarili kong damit. Pakiramdam ko hindi ko mac-control ang sarili ko at maisuko ko nalang bigla sakaniya ang bataan ko. Lol.

“Oh

ano

nahatid

mo na ?“ tanong ni Nanay nang makapasok ako sa loob ng kwarto ni Tatay.

“

Opo

Nay.“ ngumiti ako ng tipid saka naupo nalang sa isang maganda sofa na nasa gilid ng kama ni Tatay.

“

Mayayaman

pala

talaga

sila no?“ nakangising saad ni Nanay habang pretendeng nakahiga sa kama na para sa mga nagbabantay sa pasyente.

Napalunok agad ako dahil alam na alam ko na ang mga gan’yang ngiti.

“Hindi ko po alam nay, basta ang alam ko

meron

silang

Foundation eh

mga

gano’n

’di lang naman

lahat

ng pera

nila

ang

ipinantutulong

nila

. May

mga

donations din

galing

ibang

tao.“ napatingin ako kay Tatay na kumain ngayon ng prutas habang taimtim na nakikinig.

“ ’Yung Doctor Rare ang may ari

nitong

hospital na

pangmayaman

tapos

sasabihin

mo hindi

mayaman

Aba

dapat

akitin

mo ’yan Rare na ’yan at

nang

makaahon

tayo

hirap

.“ sabi na eh, may hidden agenda talag ’tong si nanay eh. Kabisado ko na ’to, lagi naman akong binubugaw.

“Nay may

asawa’t

anak

na ’yun no.“ umiirap na sambit ko dahil halata naman kay Doc Rare na hindi niya pagpapalit ang asawa niya saka masyadong mataas ang level nila ang hirap mareach. Ang gwapo’t gaganda ng pamilya nila.

“

Edi

kumabit

magpabuntis

para

maambunan

mga

kayaman

niya.“ napakagat ako saaking labi saka tumingin kay Tatay para humingi ng tulong na ngayon ay bumubuntong hininga na.

“Alice

ano

na naman ba ’yan.

Tigilan

mo na

nga

Paint.

Hinding

hindi ako

papayag

na ga-

gawin

n’ya

’yun at

ikaw

anak

nangako

sakin

hinding

hindi mo

ibebenta

ang

katawan

mo para

pera.

Naiintindihan

mo ba?“ malaki ang ngiti ko nang tumango kay Tatay dahil talagang kapag ginagan’to ako ni Nanay ay agadna umaapela si Tatay dahil ayaw niyang maging gano’n ako.

“

Nagkampihan

kayong

mag ama kaya tayo

naghihirap

eh. Hindi

n’yo

gamitin

ang

utak

n’yo .“ umirap si Nanay at ibinaling ang tingin sa malaking TV. Kumpletong kumpleto ang kwartong ’to, bukod sa may Aircon at Mini Ref ay may sarili CR din, may TV, sofa na pangmayaman at isang extra kama na para sa mga nagbabantay sa pasyente.

Napailing iling nalang si Tatay at inalok ako ng kinakain niya pero umiling lang ako. “ H’wag

mo ng

pansinin

ang

nanay

mo. Ang

balita

makakapag

aral

anak

anong

kukunin

mong course

college?“ hindi na ako nagtaka bakit alam ni Tatay dahil siguro nga sinabi na ni Roks kay Nanay at pagkatapos si Nanay ay sinabi naman kay Tatay.

Ang akala ko talaga ang mga kapatid ko lang ang makakapag aral pero pati pala ako kaya sobrang saya at pasasalamat ko. “ BSFA

in Digital Cinema pa rin Tay, gusto kong

ituloy

ang

pangarap

kong

makagawa

mga

sarili

kong documentaries, movies and

teleseryes

.“ napangiti naman si Tatay dahil matagal ko ng ikukwento sakaniya ang gusto kong kunin kapag nagkaroon ng pagkakataon na makatungtong ako sa kolehiyo.

“ Talaga

bang

sagot

ng foundation ’yang

pagaaral

n’yo

Nagsasabay

kayo

kolehiyo

n’yang

Jannell a.“ oo nga pala, magiging schoolmate kami ng kapatid kong si Ella dahil first college na rin siya next school year.

“Hindi

malinaw

’yung

explenasyon

saakin

ni Sir

Roks

basta raw may

kakausap

naman

talaga

saatin

na mula doon

foundation para

masiayos

ang

lahat

.“ sabat naman ni Nanay kaya napatango tango nalang kami ni Tatay.

“ Kami

nalang

muna kaya nina Ella at Hanz ang

lilipat

private school nay, tay. Kung

maari

nga

h’wag

nalamg

kami

magaral

private school

dahil

mahirap

makasalamuha

mga

mayayaman

masyadong

sutil

mapanginsulto

.“ kung ibabasahe ko sa mga nababasa kong pocket book at napapanood kong mga palabas sa TV ng kapaitbahay ay masasama talaga ugali ng mga mayayaman. Masyadong brat at allergy sa mga katulad naming mahirap dahil proven and ested na rin kasi lalo na sa trabaho. Kapag may mayayaman kaming mga costumer ay wagas kung insultuhin at pandirihan kami.

“ Gan’yan

din ang

iniisip

masyado

pang bata

Hanna at

Rhyka

. Hindi pa

nila

kaya ang

sarili

nila

lalo na

uso

mga

mayayaman

’yang bully bully na ’yan.

Hanz, Ella at ’yang

Paint

matatapang

’yan pero hindi pa rin ako

komportable

. Tama

h’wag

nalang

kayo

private school, ’yung scholar naman parang

bibigyan

nalang

kayo ng allowance hindi ba?“ tama si Tatay, masyadong bata at mahina si Hannah saka Rhyka tiyak pupuntiryahin sila ng mga bully na mayayaman lalo pa’t kapag nalaman ang estado ng buhay nila.

“

Ano

ba naman

Dionisio

, KJ

Ayaw

banag

maranasan

mga

anak

mo na

maging

mayaman

kahit

eskwelahan

lang?“ iritado kong komento ni Nanay na talagang hindi pabor sa gusto namin ni Tatay.

“

Buhay

mayaman

Kapag

nalaman

mga

kaklase

nila

kung

anong

tunay

estado

nila

alam mong

aapihin

sila Alice. Alam na alam mo ang

mga

ugali

nang

mayayaman

at alam mo ang kaya

nilang

gawin

.“ sobrang seryoso na usal ni Tatay habang matalim ang tingin kay Nanay na animo nagkakaroon ng malaking tensyon sa pagitan nila.

“Ewan ko

sa’yo

basta

buo

ang

desisyon

ko na

pagaaralin

ko ang

mga

anak

private school kung kayo ni

Senarya

ayaw

n’yo

’di wag hindi

namin

kayo

pipilitin

..“ napanguso ako dahil nagaaway na naman silang dalawa.

“Ako pa rin ang

masusunod

Alice! Ako ang padre de

pamilya

.“ madiin na saad ni Tatay pero hindi siya sumisigaw.

“Ewan ko

sa’yo

tumahimik

d’yan

h’wag

mong

hintayin

mairita

ako

sa’yo

layasan

ka .“ lumipat ang tingin saakin ni Nanay at pinagtaasan ako ng tingin. “ At eto pa, ’yang bang

Sir

Roks

ay single?“ napakamot ako sa ulo ko dahil eto na naman, balik na naman sa topic na pang bubugaw.

“Hindi nay, may

asawa’t

anak

na ’yun kaya

h’wag

n’yo

kong

ibubugaw

sakaniya

.“

pagsisinungaling ko dahil baka nga siya pa nagsuggest kay Captain Bato na gawin akong sex slave bilang kabayaran. Tss.

“Wala ba

siyang

kaibigan

man lang na

katulad

n’yang

mayaman

?“ bumuntong hininga si Tatay dahil naiinis na siya sa mga tanong ni Nanay. Kahit naman na naiinis na ako hindi ko pwedeng ipahalata ’yun dahil ayokong isipin ni Nanay na nilalaban ko siyam

“

Tigilan

mo ’yan

kakabugaw

kay

Senarya

, Alice .“ maotoridad na saad ni Tatay kya napairap si Nanay.

“

Nagkampihan

na naman kayo.

Tss

Ikaw

Senarya

umuwi

mamaya

tignan

mo ang

kalagayan

nga

kapatid

mo at

papuntahin

dito

Janella

saka Hanz .“

“May

pasok

na sila

ngayon

nay ’

diba

? Lunes

ngayon .“ sambit ko at tumingin sa maliit na kalendaryo na nakalagay sa isang lamesa.

“

Malamang

paguwi

nila

Tss

Bantayan

mo ’yang sina Hannah,

Rhyka

Jomaco

.“ tumango nalang ako. “ Kayo Nay,

ayaw

n’yong

umuwi

?“

“

Paano

uuwi

’yang

nanay

mo kung may

magandang

kama

dito

maraming

pagkain

aircon

at may TV.“ sarkastikong komento ni Tatay kaya napangisi nalang ako.

“Kung

pwede

lang sana

mapunta

ang

mga

kapatid

rito

sasaya

sila.

Bawal

pumasok

dito

hospital 12

pababa

eh ’di

makakapasok

Hanna at

Rhyka

isama

mo pa

Coco.“ pangarap ng mga kapatid ko na magkaroon kami ng TV, ref, aircon at maraming pagkain kung nandito lang sila tuwang tuwa na ang mga ’yun.

“Kaya

nga

Hanz at

Janella

lang ang

papuntahin

rito

kapag

nagkataon

.“ tumango ako sa gustong mangyari ni Nanay dahil t’yak magiging masaya ang dalawang ’yun.

“Miss na miss ko ang

mga

anak

ko..“ mapait akong napangiti kay Tatay kaya nilapitan ko ’to at niyakap. Madalas kasi si Ella lang ang bumibisita kay Tatay, kapag nagkataon ngayong araw lang makakabisita si Hanz.

“Nay

nga

pala, alam ba

nila

Ella na

nilipat

Tatay

dito

AKG

?“ biglaan kong tanong dahil baka bigla nalabg bumisita si Ella doon sa dating hospital.

“

Walang

nakaalam

, ako lang naman

magisa

nun

hospital

nang

magpunta

ang

mga

tauhan

nina Sir

Roks

doon. Kaya

nga

kita

pinapauwi

para

sabihan

mo sila .“

Nagusap usap lang kami nina Tatay at kumain na rin. Inenjoy ko ang mga oras na kasama ko siya ngayon dahil hindi ko ’to nakapaling ng isang araw.

“Hello Ma’am and Sir. This is Nurse Sati from the information desk.You have

vistor

po kasi, she’s name is

Gracielle

Yfrill

Esguerra

Kilala

n’yo

po ba

siya

Humihingi

niya ang information kung what room kayo eh.We are not giving information po about the patience without your consent Ma’am.“ napatingin tingin kami sa paligid ng kwarto nang biglang may nagsalita.

Tinuro ni nanay ang isang puting parang speaker na nakadikit sa gilid ng pintuan. Siguro eto ang tinatawag nq intercom? “ Ah

opo

Bestfriend

ko po ’yun.“ sambit ko saka nagmadaling lumapit sa intercom.

“

Papapuntahin

nalang

namin

siya

d’yan

room nina sir o kayo na po ang

susundo

sakaniya

dito

information desk kasi po she’s crying baka

biglang

mag nervous breakdown .“ nanlaki ang mga mata ko at bumilis ang tibok ng puso ko sa nalaman ko.

Anong nangyari sakaniya? Saka paano nalaman ni Gracielle ang lugar na ’to, kakasabi lang nina Nanay na walang nakaalam sa paglipat nila dito sa AKG. “ Sige

pupunta

na ako

d’yan

saglit

lang po..“ humarap ako kina Tatay at Nanay na nakatingin lang saakim saka ako tinanguan kaya walang ano ano ay nagmadali akong lumabas at bumaba mula sa ikalawang palapag ng hospital

Pagbukas palang ng elavator ay nagmadali na akong tumakbo papunta ng information desk at naabutan kong pinaupo muna siya ng isang nurse at pinainom ng tubig.

“

Gracielle

anong

nangyari

bakit

umiiyak

?“ bungad na tanong ko pero nanlaki ang mga mata niya nang makita ako.

“Ma’am

pakialalayan

nalang

Ma’am

Gracielle

baka

biglang

mg nervous breakdown.“ ngumiti ako ng matamis sa nurse saka tumingin sa name plate niya. “ Salamat

po Nurse Sati.“ inalalayan kong makatayo si Gracielle mula sa pagkaupo para makapaglakad na palayo doon sa information desk.

“ P-paint

nandito

.“ gulat pa rin na usal niya kaya napangisi nalang ako.

“Ay hindi

ghorl

, fake ako. Hindi ’to

Paint.

Paintor

Magtangol

’to .“ biro ko pero hindi siya tumawa at wala pa ring nagbago sa ekspresyon niya.

“ Ang a-

akala

ko n-

nakulong

ka .“ nakarating na pala sakanila na nahuli ako siguro sinabi sakaniya ni Roi. Hayz, paniguradong nagaalala na si Roi saakin.

“

Akala

mo lang ’yun,

aba

alam mo

namang

hinding

hindi ako

mahuhuli

magaling

ata

’to pero teka lang ’yun ba ang

ikinaiiyak

mo?“ puno nang pagtatakang tanong ko hanggang sa makapasok kami sa loob ng elavator.

“ Ano

?“ ulit ko pa dahil hunagulgol na naman siya kaya hinagod hagod ko ang kaniyang likuran.

“

Coco..“ pagbangit palang ng pangaln ng kapatid ko ay halo halong emosyon na agad ang naramdaman.

“

Nawawala

siya

Kahapon

siya

umiiyak

kasi hindi

umuwi

bahay

n’yo

Tapos

kaninang

paggising

nina Ella wala na

siya

kwarto

ang

akala

nila

lumabas

lang

d’yan

tabi

Hinanap

namin

ang

buong

barangay

pero wala

siya .“hindi pa rin tuluyan mag proseso sa utak ko ang mga sinasabi niya kasi parang nirereject ng utak ko ang information mula sa kaniya dahil naniniwala akong walang nangyaring masama kay Coco.

“Baka

nasa

loob

mga

kapit

bahay .“pilit na saad ko pero umiling siya. Tumunong ang elavator hudyat na kailangan na naming lumabas.

“

Kilala

Coco,

walang

kaibigan

kasi special child

siya

Walang

gusto

makipaglaro

sakaniya

kung hindi kami kami lang..“ piniga ang puso ko dahil sa sinabi niya madalas kasi inaaway at inaasar siya ng mga kapitbahay namin dahil nga autistic siya o special child kaya walang gusto makipag laro dito kahit na ’yung iba pang bata.

“

Puntahan

na muna

natin

sina

Nanay .“ pinilit kong tigasan ang boses ko dahil pakiramdam ko ay mapipiyok dahil pinipigilan ko ang luha sa mga mata ko.

“Inhale exhale

muna.

Kumalma

muna

Gracielle .“ saaming tatlo ni Roi siya ang pinaka iyakin at mababa ang loob. Hindi ko masisi kung bakit sobrang iyak ni Gracielle ngayon dahil kapatid na rin ang turing niya sa mga kapatid ko. Kapag wala ako siya ang nag aalaga sa mga ’to. Kaming tatlo nina Roi at Gracielle higit pa sa Bestfriend turingan namin, para kaming magkakapatid na iba iba lang ang magulang at ang kaniya kaniya naming pamilya ay tinuring din naming mga parang tunay na pamilya.

“

Nasaan

sina

Roi

Naiiwan

Hanna

mga

kapatid

ko?

Tinutulungan

kayo ng

barangay

?“ sunod sunod na tanong ko habang yumukom ang kamao ko at diretso lang ang tingin sa daan.

“H-

hinahanap

Roi

kasi

nga

nabalitaan

namin

na may

humili

na sayo

tapos

Hanna

tumutulong

paghahanap

barangay

Hanz na muna

nagbabantay

kina Hannah at

Rhyka

.“ nagtiim ang bagang ko at para bang sasabog na ang puso ko dahil sa sobrang paninikip nito.

“

pulis

Nagreport

kayo?“

“

ang

kaso

hindi pa raw 24hrs

nawawala

Coco kaya hindi sila

kikilos

. “ sabi na eh, wala talaga maitutulong ang mga letcheng pulis na ’yan. Mga walang silbi puro paangas at pa pera lang inaatupag wala namang mga ambag sa lipunan.

“ Wala

talaga

kwenta

..“ nangangalaiti kong sambit dahil wala na talaga silang dinulot na mabuti sa buhay ko.

“Alam mo ba

pumunta

ako

dating hospital kung

nasaan

naka

admit

Tatay

Dionisio

para sana

ipalam

kina

Tita

nawawala

Coco ang

kaso

lang wala na kayo doon,

nagtanong

ako

nurse station

pahirapan

nga

akong

tanungin

’yung nurse kasi

ayaw

ibigay

’yung info kasi hindi raw basta basta

nagbibigay

mga

info

kagaya

dito

, ’di

naniniwalang

kaibigan

kita.

Mabuti

nalang

bandang

huli

sumuko

na at

naawa

nalang

sakin

.“ napatango tango nalabg ako dahil hindi rin naman kasi namin inaasahan na mangyayari ’to kaya hindi rin sila nasabihan.

“

Paano

bang

biglang

napunta

kayo

dito

pangmayaman

na hospital..“ pinunasan ko ang luha ni Gracielle na namumuo sa pisnge niya.

Ipinaliwanag ko sakaniya ang lahat nang nangyari habang papunta kami sa kwarto nina Tatay na ikinagulat niya. Sinabihan ko rin siya na h’wag muna sabihan kay Tatay ang nangyari kay Coco dahil paniguradong lala lang ang kalagayan niya sa sobrang pagaalala kay Coco.

“Oh

Gracielle

anong

ginagawa

rito

?“ bungad na tanong ni Nanay na puno ng pagtataka kaya tignan ko lang ’to ng makahulugan pero hindi niya makuha ang ibig kong sabihin.

“

Bumisita

lang po

sainyo

Tita

, Miss ko na kayo

Tatay

Dionisio

medyo

heartbroken po ako,

kailangan

ko lang po ng

mga

payo

Tatay .“ lumapit si Cielle kay Tatay at niyakap ’to. Tinitigan ni Tatay si Cielle sa mga mata na animo may binabasa kung toto ba talaga ang sinasabi niya.

“ Ewan ko ba

sa’yo

Graciella

dapat

mo kaming

gayahin

Nanay

h’wag

puro

puso

ang

pairalin

utak

rin, jung

nagshota

nalang

ng foreigner at hindi

puro

puso

ang

ipinairal

edi

nakinabang

pa.“ naiiling na komento ni Nanay kaya mapait lang na ngumiti sakaniya si Gracielle.

“Alice tumahimik

d’yan

Tss .“binaling ni Tatay ang tingin muli Cielle at pinankitan kaya agad mas lalo akong kinbahan. “

Basang

basa na kita

kapag

broken

Graciella

at alam kong hindi

broken

ngayon

sabihin

mo ang

totoo

.“ napatingin saakin si Gracielle na tila hindi niya talaga kaya magsinungaling kay Tatay.

“ Broken po ’yan Tay. Ewan ko ba

d’yan

babaitang

’yan

masyadong

mapusok

pagibig

tignan

mo naman ako single.“ ngumisi si Tatay at saakin naman siya ngayon tumingin.

“Kapag ba broken ’yang si Graciella hindi naman nangingilid ’yang luha mo Paint Cenery pero ngayon bakit kulang nalang bumuhos lahat ’yang nasa mata mo? Anong problema ?” madiin na usal ni Tatay kaya lumingon naman ako kay Nanay para humumingi ng tulong sa pagsisinungaling kay Tatay pero hindi talaga makuha ang ibig kong sabihin kaya humuntong hininga ako.

“Eh ang sakit kasi ng iyak ngayon ni Cielle Tay kaya naiiyak na rin ako .” napalunok ako lalo pa’t nang mas lalong sumeryoso ang mukha niya.

“H’wag kang magsinubgaling alam mong ayoko ng gan’yan Paint. Sasabihin n’yo ang totoo o magagalit ako? Seryoso ako.” dumidiin na usal na ni Tatay kaya nagkatinginan kaming tatlo nina Nanay at Gracielle.

“ Ano walang mgsasalita?!“ sigaw ni Tatay dahilan para mapabalikwas kaming tatlo dahil sa lakas at tindi nito.

“Dionisio kumalma ka naman.” mahinahon na usal ni Nanay pero hindi ’to pinansin ni Tatay at sa halip matalim lang na tumingin samain si Tatay.

“ Gracielle, Paint?“ ulit niya pa sa pagtawag saamin.

“Nawawala po kasi si Coco ..” umiiyak na sambit ni Gracielle.

“ Ano?!“ gulat naman na sigaw ni Nanay samantalang si Tatay ay natahimik at natutulala ng ilang saglit at nang matauhan ay umakma siyang baba sa kama niya pero agad naming pinigilan.

“Tay ano ba ’yang ginagawa mo? Kami napo maghahanap kay Coco.” nagaalala kong sambit sakaniya dahil kilala ko si Tatay, wagas ang pagmamaha niya saamin mga kapatid at gagawin niya ang lahat para mahanap si Coco kahit pa mas lumala ang lagay niya. “ Ako na po bahala, ako po ang maghahanap kay Coco. Nangangako ako na kapag nahanap ko siya dito ko mismo siya dadalhin.“

°°°

NGAYON ay nandito na kami ngayon ni Gracielle sa barangay para makipagusap tungkol sa ginagawa nilang paghahanap kay Coco.

“Ano na wala pa rin bang nahahanap?” halos kararating lang namin dito dahil pahirapan pa kami s pagkukumbinsi kay Tatay na h’wag na siyang kumilos at magpahinga nalang. Napagkasunduan namin ni Nanay na siya ang magbabantay kay Tatay at ’di na muna siya tutulong sa paghahanap dahil t’yak kapag nawala pa diya sa paningin ni Tatay ay magawawala pa ’to magpipilit na hanapin ang kapatid ko pero nangako naman ako sakanila na ako maghahanap kay Coco at hindi hindi ako babalik ng hospital hanggat hindi ko pa ’to nakikita.

“ Wala pa Paint eh. Kanina pang umaga nilibot ng mga tanod ang buong barangay wala talaga. Nakikipagtulungan na kami sa ibang mga baranggay eh wala rin silang nakita .“ saad ni Kapitan ng Barangay na si Captain Rome.

“Eh sa mga pulis po bawal pa rin po ba sila tumulong ?” tanong naman ni Gracielle kaya sinamaan ko siya nang tingin dahil sinabihan ko na sila na hinding hindi kami hihingi ng tulong sa pulis.

“Hindi pa rin pwede Gracielle kilos lang ang pulisya kapag 24hrs ng nawawala si Coco, 8 hrs palang naman .”

“ Nako uso pa naman ’yang nangunguhang bata tapos ibebenta ang laman loob sa mga mayayaman.“ sambit ni Kagawad Marjorie.

“Hindi naman bata si Coco eh. Isip bata. Hahaha kaya hindi makukuha ’yan.” mapangasar na na usal ni Konsehal Irene na nagpapintig sa tenga ko.

“ Sabagay wala namang magtatangka na kunin si Coco. Sakit at pabigat lang ’yun saka aayaw ang kidnapper d’yan abnormal eh .“ biro naman ni Kagawad Marjorie kaya hindi ko na napigilan ang sarili kong sugurin siya at hilain ang buhok n’ya pero pinigilan lang ako ng dalawang tanof na nandito sa barangay.

“Ang kapal ng mukha n’yong insultuhin ang kapatid ko sa mismong harap ko?! Wala kayong respeto! Sige ikumpara ko kayo sa kapatid ko ha, si Coco mabait at kayo demonyo! Si Coco matalino kayo bobo! Si Coco may respeto at kayo mas masahol pa ang pagiisip n’yo sa abnormal! Sating n’yo matatawag kayong normal pagkatapos n’yo manginsulto ng isang austistic?!” galit na galit kong sigaw kaya nagtawanan sina Kagawad Irene at Marjorie.

“Mas makapal ang mukha mo ikaw na nga lang humihingi ng tulong mangugulo ka pa eh totoo naman kasi abnormal ’yang kapatid mo! Mongoloid !“natatawang pang sambit ni Kagawad Irene kaya huminga ako ng malalim at buong lakas akong kumawala sa hawak ng dalawang tanod. Nagtagumpay naman ako kaya agad kong sinugod si Irene at pinagsasampal pero pinaghihila lang ako ng tanod.

“Paint tama na ..” nangingining na usal ni Gracielle habang pilit akong pinapatigil.

“Ano ba tumigil kayo!” malakas na sigaw ni Kapitan pero hindi pa rin kami tumigil lalo pa’t nang pagtulungan na ako ni Kagawad Irene at Marjorie.

“Do you know the House Bill 5496, to be known as the “Anti-Bullying Act of 2012 ?” nang marinig nami ang boses na ’yun ay natigil kami sa aming pananakit sa isa’t isa at agad akong napatingin sa nagsalita.

“ Roi ..“ tawag ni Gracielle sa biglang pagpasok ni Roi sa eksena. Seryoso ang mukha niya habang hawaka ang isang cellphone na touch screen na mukhang nanakaw niya o binili.

Simul nang dumating ako rito ay ngayon kolang siya nakita dahil sabi nga ni Cielle hinahanap niya ako. “Nakikita n’yo to?” niplay ni Roi ang video kung paano ininsulto nina Kagawad ang kapatid ko.

“There are cases filed at the Commission on Human Rights related to bullying. Republic Act Number 10627, dated 05 June 2013. Bullying shall refer to any severe or repeated use by one or more students of a written, verbal or electronic expression, or a physical act or gesture, or any combination thereof, directed at another children that has the effect of actually causing or placing the latter in reasonable fear of physical or emotional harm or damage to his property.” napalunok ako nang magsimula na naman bumangit ng kung ano anong law ’tong si Roi.

Pangarap niya kasi talaga maging Lawyer at talagang sobrang talino niya ang kaso wala lang budget para makapagaral kaya ginagawa niya bumili nalang siya ng mga libro tungkol sa mga history at kubg anong ano law. Nag s-self study siya kung makikita mo ang bahay nila sobrang daming libro na tungkol sa batas at history. Katulad ko hindi niya rin naman kasi gusto ang paggawa ng ilegal na gawain pero no choice lang din siya.

“There are many different types of bullying that can be experienced by children, adults and person with a disabilities, number one is Physical bullying that includes hitting, kicking, tripping, pinching and pushing or damaging property. Second, Verbal bullying that includes name calling, insults, teasing, intimidation, homophobic or racist remarks, or verbal abuse. Third, Social bullying, sometimes referred to as covert bullying, is often harder to recognise and can be carried out behind the bullied person’s back. It is designed to harm someone’s social reputation or cause humiliation. Social bullying can include: Lying and spreading rumours, negative facial or physical gestures, menacing or contemptuous looks, playing nasty jokes to embarrass and humiliate, mimicking unkindly, encouraging others to social exclude someone, damaging someone’s social reputation or social acceptance. Fourth, Cyber Bullying Research Centre defines cyber bullying as: Intentional and repeated harm inflicted through the use of computers, phones, and other electronic devices.” napanganga nga ang halos lahat na nandito dahil sa sinabi niya. Samantalang kami ni Gracielle ay nagkatinginan lang dahil sanay na kami kay Roi madalas kasi niyayabangan niya kami kung gaao siya katalino.

“The House Bill 5496, to be known as the “Anti-Bullying Act of 2012 only for the students who bully and who bullied in the school, pasok rin sa batas nito ang mga taong may disabilties na binubully ng mga tao. This is still the law for autistic people and for your information Kagawad Irene and Kagawad Marjorie, Autistic person is not being abnormal. Ang Republic Act 7277, o ang Magna Carta for Disabled Persons, ay tumutukoy sa mga PWD bilang, ‘those suffering from restriction of different abilities, as a result of a mental, physical or sensory impairment, to perform an activity in the manner or within the range considered normal for a human being’ Naiintidihan n’yo ba? O hindi n’yo talaga alam, t-nginang ’yan nagawa n’yong umupo sa pwestong pagiging kagawad pero hindi niyo alam ang tamang tawag sa mga taong nag s-suffer ng gano’n!” galit na sigaw ni Roi na nagpagulat nang mga taong nandito.

“And as far as you know, Republic Act 9442 or the Magna Carta for Persons with Disabilities gives a person with disability or PWD the right to sue a person who will treat him with ‘disrespect and condescendence.’ Pasok na pasok dito ang pambubully, mapa verbal, physical, social and cyber bulliying. Law will no longer tolerate anyone who humiliates or bullies a PWD and it will run after those who will mistreat PWDs.” malakas na tumawa si Kagawad Marjorie nang matapos na magsalita ni Roi.

“Wow comming from you? Na isang kriminal? Ang ng loob mo magsalita tungkol sa mga batas na ’yan eh kriminal ka naman! “ agad naman akong umangal at hinila ang buhok ni Kagawad ni Marjorie.

“Kriminal? Napakalinis n’yo naman po kapitan at konsehal. Alam ko, alam niya alam ng buong baranggay kung gaano kayo kadumi magpatakbo. Kung tutuusin mas marami kaming pwedeng isampang kaso, gusto nyo isa isahin ko?” galit na sigaw ko kaya natigilan silang lahat kasi guilty ang mga ’to.

“Kahit hindi ako nakapagtapos nagbabasa naman ako ng mga libro tungkol sa batas sa Pilipinas. At alam ng buong baranggay kung gaano ako katalino kaya h’wag n’yo kong subukan. Kayang kaya kong isiwalat ang ang baho n’yo sa korte!” mahinahon pero may diin na usal na saad ni Roi habang matalim ang tingin kina Kagawad.

“Ang akala n’yo ba na tatakot kami sa banta n’yo! Ni wala kayong pera pambili ng pagkain mo pang kuha pa kaya ng sarili n’yong abogado !”

“Marjorie tumigil ka at kayo naman Roi umalis nalang muna kayo dahil magkakagulo lang .” madiin na sambit ng walang kwentan Kapitan ng barangay

“Talaga! Hindi namin kailangan ng tulong n’yo?! Para saan pa na tumutulong kayo kung iniinsulto n’yo rin ang tutulungan n’yo!” sinipa ko ang mga upuan kaya napitlag sila dahil sa galit bago kami lumabas.

“Hinding hindi n’yo mahahanap ’yang kapatid n’yo !” galit na sigaw Irene kaya tumigil ako sa paglalakad. “ Kapag nahanap ko hambalusin kita ng Dos por dos sa mukha Aling Irene para tuluyan ka ng maging abnormal !“ maanghang kong usal saka tuloy tuloy na akong naglalakad pero galit na hinila ni Gracielle ang braso ko.

“ Hindi n’yo dapat ginawa ’yun Roi at Paint. Hinding hindi na nila tayo tutulungan! Paano natin mahahanap si Coco?!“ marahan kong tinabig ang kamay ni Gracielle.

“ P-nyeta! Hinding hindi tayo hihingi ng tulong sa mga pulis at sa barangay na ’yan pare parehong walang silbi!“ umalingaw ngaw ang sigaw ko at wala akong pake sa mga chismosa kong ka barangay na pinaguusapan kami.

“Babaan mo naman ang pride mo Paint, paano natin mahahanap si Coco kung tayo tayo lang? Magisip ka nga!” galut na galit sigaw ni Gracielle saakin kaya nagtiim ang bagang ko sa sobrang inis.

“Girls, h’wag na kayong magaway. Sino ba nagsabing walang tutulong saatin?” pagpipigil ni Roi saamin kaya napatingin kami kung saan siya napkatingin at tumambad saamin sina Batoy, Noli, Joel, Joey, Mamsh Jorgie, Sam, Danice, Ate Antonnete at iilang kabarkada ni Roi.

“ Hi Pintura at Gracielle !“ nakangiting bati ni Mamsh Jorgie na putok na putok ang make up habang sobrang sexy ang suot niyang damit gano’n ang dalawang kopkop na sina Sam and Danice na iniirapan pa ako habang nadidiri pa kina Batoy.

“Oh sige na, kumilos na. Basta magpaskil ng mga hawak n’yong bondpaper na ’yan sa mga pader at magtanong tanong na rin kayo.” napatingin ako sa mga hawak nilang papel kung saan naka print ang picture ni Coco doon.

“W-wala akong pang miryenda sakanila .” sambit ko kaya umiling iling lang sila. Nakakahiya naman kasi kung magpapakapagod sila pero wala akong mabibigay kahit pambili lang ng tubig.

“Ofcourse alam namin ’yun no kaya hindi na kami manghihingi ng kapalit kasi kawawa ka naman.” pangiinsulto ni Sam pero masaya pa rin ako kahit inis sakin ’yang babaeng ’yan tumutulong parin dahil crush niyan si Roi eh.

“Gaga ka pa rin Sam .” naiiling kong sambit ko saka dumako ang panigin ko kina Batoy na malaki ang ngiti saakin.

“Hindi na kailangan Pintura, aba may mga pera kami baka gusto mo ako pa mag pamiryenda sa lahat.” mayabang na usal ni Batoy na nagpapasikat na naman dahil nandito sina Danice at Sam.

“ ’Yan si Batoy na mahal na mahal ka.“ panggagatong ng mga kasamahan niya kaya napailing iling nalang ako.

“Tarantado pa rin kayo.” nagsitawanan silang lahat dahil sanay sila sa matabas na dila ko.

“ Oh sige na, naka grouping naman na hindi ba. Game na!“ masayabg pumalakpak kaya nagsikilusan na sila. “ Gracielle, sumama ka nalang kay Sam kapag inaway ka text mo ’ko agad tapos Ate Ant sama ka naman kay Danice. Mamsh Jorgie at Paint kayo ang magkasama . “ binigyan ni Roi ng instruction ang mga kasamahan namin pero nawala ang atensyon ko dun nang biglang lumapit si Mamsh Jorgie saakin.

“Oh ano gurang na laspag? Miss mo ’ko ?“maanghang kong sambit kaya tumango at sinukbit niya na lang ang kamay siya braso ko.

“Oo naman ang saya saya ko kasi ang akala ko nakulong ka na at makukulong na ako. Sinabi kasi doon sa Aplaya pinosasan ka raw ng mga gwapong lalaki aba malamang sa malamang naisip ko agad ’yan si Captain Roks.” nakangisi niyang sambit na halata namang hindi nagaalala sa sinapit ko dahil si Captain Roks na gwapo ang humili saakin.

“Akala mo lang ’yun.”

“Ano bang nangyari?” binigyan ko ng bored ng tingin si Mamsh dahil bakas sa boses niya ang matinding pagkaexcite.

“Tara na kumilos na muna tayo. pagkwentuhan natin habang hinahanap natin si Coco .” sambit ko at nakinig sa instruction ni Roi kung saan kaming mga barangay na nakaassign.

Lumipas ang oras at nagpalakad lakad kami sa Brgy. Tinabon dumayo kami rito para maghanap habang ipinaliwanag ko na sakaniya ang lahat pero hindi kasama doon ang offer ni Captain na maging ‘Kiss slave’ niya ako.

“Ang swete mo hihihi, lakas ng charm mo Pintura! Sana all.” napairap nalang ako dahil kanina niya pa ako inaasar. Pinagpatuloy ko ang pagdikit sa mga pader ng paper na hawak ko kubg saan may picture ni Coco at contact number ni Gracielle.

“Hoy bakit ’di nalang kaya tayo magtulong kay Captain Roks ?” biglang sambit niya natigilan ako sa ginagawa ko at pinagtaasan siya ng kilay.

“ Bakit tayo papatulong doon ?“ iritado kong wika.

“Eh ’diba magaling maghanap ng lokasyon ’yun. Lagi ka ngang nahahanap saka isa pa maraming koneksyon ’yun, sundalo pa!” sa pulis nga hindi ako nagpapatulong sa sundalo pa kaya saka ayokong humingi at at madagdagan ang pagkakaeoon ko ng utang na loob sakaniya baka biglang lumevel up ang hiniling niyang kapalit baka imbes na ‘Kiss slave’ lang tuluyan niya na akong gawing Sex slave.

“A Y O K O.” madiin kong sambit na ikinagulat ni Mamsh.

“Lah bakit naman, arte mo porket maganda ka. Tss.” pinanliitan ko ng mata si Mamsh dahil ngayon ay iniirapan niya ako.

“Hinding hindi ako hihingi ng tulong sa lalaking ’yun dahil once na tumutulong siya may kapalit. Kapalit na hindi makatao! Ni hindi naman sincere ang pagtulong niya !” alam kong makakatulong ’yung Roks na ’yun pero hindibg hindi ako dadating sa punto na hihingi ng tulong sakaniya dahil kaya kong mahanap ang kapatid ko na walang tulong ng mga taong may mga koneskyon.

“Ano sex slave ba ’yan? Hahaha .” nanlaki ang mga mata ko dahil parang nabasa niya ang nasa utak ko.

Napalunok ako at iniwas ang tingin sakaniya. “ Yuck !“ matigas kong sambit.

“Sus ang arte ng Kiki mo, pa yuck yuck ka pa d’yan. Kala mo naman hindi ka makikipag sex soon. Hoy h’wag kang magmalinis d’yan, malalaspag rin ’yang Kiki mo luluwag din ang butas n’yan !” napangiwi ako dahil napatingin na ang ibang tao sa lakas ng boses ni Mamsh.

“Nakakahiya ka tignan mo napapatingin sila, Tss saka isa pa

hindi mangyayari ’yun dahil hindi ako mag a-asawa!“ tumawa ng mala demonyo kaya para bang kinalibutan ako.

“Sige tignan nalang natin. Kapag ikaw nagka asawa, gagawin mo ’kong made of honor at hindi ’yang bestfriend mong si Gracielle. Naiintindihan mo ba?” malokong ngumiti ’to saakin at naalala ko ang kasunduan namin nina Gracielle na dapat sa magiging asawa lang ibibigay ang unang halik at dapat kapag kinasal ay maid of honor kami sa kasal ng isa’t isa at si Roi naman ang ay kasama sa paghatid sa altar dahil madalas ang bestman ay ang mga malapit na kaibigan o kapatid ng groom.

“Hindi mangyayari ’yun dahil hindi nga ako magpapakasal pero sige deal .“determinado kong usal dahil alam ko sa sarili ko na hindi ako magpapakasal sa kadahilanang gusto kong pagsilbihan ang pamikla ko habang buhay

Patuloy kami sa paghahanap sa buong barangay at karatig barangay nito hanggang sa lumipas ang mga oras at alasyete na ng gabi pero wala pa rin kaming Coco na nakikita.

Biglang tumunog ang teleponong ipinahiram saakin ni Gracielle noon na binigay kanina ni Mamsh Jorgie dahil nga naiwan ko ’to sa bahay nila.

Napatingin ako sa nagtext at si Gracielle eto, dalawa kasi ang telepono nito pero parehong de keypad, ang gamit kong ’to ay niregalo lang sakaniya ng Tita niya samantalang ’yung gamit niya ay napalanunan niya sa raffle.

|| Nagsiuwian na ang ibang kasamahan natin kasi gabi na. Bukas nalang natin ipagpatuloy ang paghahanap hirap na tayo maghanap lalo pa’t madilim na.|

Agad kong tinago ang telepono at nisilent para hindi ako gulihin nina Gracielle dahil wala akong balak na umuwi ngayon hanggat hindi ko nahahanap si Coco. “ Uy Pintura, anong oras na oh alas syete na. Kailangan ko ng mabeauty rest.“ nakangusong sambit ni Mamsh habang umuupo sa daan.

“ Sige na Mamsh uwi ka na, ako na po bahala.“ pilit akong ngumiti dito kaya tumayo siya at binigyan ako ng malungkot na tingin saka inabot ang mga hawak niyang papel saakin.

“Pasensya na talaga ha , sige na uuwi na ako sumasakit na rin kasi ang paa ko. May rayuma ako eh, Umuwi ka na rin para bukas may lakas tayo sa para makahanap.” tinapiktapik nito ang likod kaya tumango lang ako.

“Sige Mamsh salamat ingat.” pinanood kong pumara si Mamsh ng tricycle at nang makasakay na siya ay kumaway pa ako.

Nang umalis na si Mamsh ay nagpatuloy ako sa paghahanap sa. Kung saan saan na ako lupalop napupunta hanggang sa maghating gabi na pero wala talaga akong Coco na makita. Kumukulo ang tyan ko at nauuhaw ako pero hindi ko maatim na kumain at uminom dahil naiisip ko na posibleng ang kapatid kong si Coco ay hindi umiinom at kumakain.

Napatingin ako sa telepono ay nakita ko na walang tigil kakatawag at kakatext sina Roi at Gracielle kung nasaan na ba ako. Napasuklay ako sa buhok dahil sobrang inaantok na ako pero hindi ako pwede tumigil.

Kahit alasdose na ng gabi may mga sasakyan pa rin sa daan at may mga tao dahil anong aasahan mo gan’to sa Manila kahit anong oras marami pa ring mga galing trabaho at kung sasaan pa. “Coco, magpakita ka na kay Ate. Hinahanap ka nina Tatay please..” saad ko habang napalinga linga sa paligid.

Nagpatuloy ako sa pagtatanong at pagbibigay sa mga tao pero wala talaga nakakita kay Coco. Napaupo nalang ako dito sa gilid ng kalsada dito sa Quezon. ’Di ko rin namalayan na nakaabot pala ako sa lugar na ’to gamit lang paglalakad.

Napatingin ako muli ako sa text message at ilang missed ni call ni Gracielle. Napangisi pa ako ng mapait dahil mukhang maraming panload ngayon ’tong si Gracielle kaya tinatadtad ako.

|Nasaan ka na?||

||Paint naman, bukas nalang natin hanapin si Coco. Wala tayong mahahanap ngayong maidilim na||

||Nagaalala kami Paint Cenery Ordencial! Ano ba? Nasaan ka?||

Iilan lang ’yan sa mga text ni Gracielle. Mrami pa siyang text at napitlag pa ako nang bigla na naman nag ring ang phone kaya inalisan ko nalang ng battery ang telepono para hindi ako tuluyan guluhin ni Gracielle.

Nagpahinga ako saglit sa tabing kalsada saka nagsimula na ulit maglakad lakad at magpasikl sa mga pader.

Inabot na ako ng alas kuwatro ng madaling araw sa paglalakad sa buong maynila, naubos ko na rin ang mga dala kong mga papel kung saan naka print ang litrato ni Coco. Umiikot na ang paningin ko at sobrang sakit ng Ulo ko kaya napagdesisyunan ko na muna na magpahinga sa gilid ng Manila bay.

“Ale? Pwede po bang makitulog kahit saglit lang ?” sambit ko sa isang babae na kasama ang mga anak niya na natutulog sa gilid ng Manila bay.

Maswerte pa rin kami kahit pa paano dahil hindi pa naman kami dumating sa puntong gan’to dahil may sarili kaming bahay. Ngumiti lang ’tosaakin ng matamis saka tumango habang tinuturo ang karton sa gilid. “ Oo naman, eto karton.“

Naglatag ako ng karton at pinangkumot ko rin ang karton dahil sobrang lamig pero nagpalipas nalang ako ng sakit ng ulo at antok ko doon kasi hindi ko rin naman na kaya mauwi sa bahay.

Nagising ako na sikat na sikat na ang araw at dahil na rin sa sa sapilitan akong ginising. ’ Ganda! Tumayo ka d’yan, nand’yan ang mga pulis. Bawal kasi may natutulog talaga dito tara na tumakas na tayo!“ kahit gulo gulo ang buhok ko at may panis na laway saka muta ay agad akong tumayo sa kinahihigaan ko dahil talagang bawal ang natutulig dito.

“ Salamat po .“ hindi ako tumakbo at naglakad lang ng parang normal saka nagpunta muna ako sa malapit na fastfood chain; ang jollibee para makapaghilamos ako.

Nang matapos na ako ay napatingin ako sa kulang kulang na limang libong hawak ko na tira sa mga nanakaw ko noon. Nanlalambot pa ang katawan ko kaya napagdesisyunan ko na munang mag almusal sa isang karinderya at bumili ng halagang sampung piso na lugaw.

Pagkatapos kong magalmusal ay sumakay na ako ng jeep pauwi sa baranggay namin para makahingi ulit ng mga papel kung nasaan ang mga picture ni Coco at pagkatapos nun sibat na ako ulit.

Halos dalawang pung minuto ang tinigal ng byahe sa Jeep dahil masyadong traffic, dapat nga baba nalang ako pero sayang ’yung binigay kong bayad.

Naglalakad na ako papunta nang bahay nang marinig ko na naman ang mga nakakabwiset na boses ng mga chismosa . “Watsap mga madapaker kong chismosang mga kabarangay namiss n’yo ba ako kaya sobrang taas volume ng boses n’yo no? Mga p-yeta kayo, bulong pa ba tawag sa ginagawa n’yo eh halos umaabot na sa kabilang barangay ’yang lakas ng boses n’yo!”

Nyang note: Dalawang UD for today, kapag dalawnag araw akong hindi nag u-ud minsan dalawang Update gagawin ko sa isang araw nun. Hihi.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 8

Paint

Cenery

PANGATLONG araw na naming pinaghahanap si Coco pero hanggang ngayon ay wala pa rin kaming nakikita kahit hibla ng buhok niya.

Tatlong araw na rin ako madalas puyat, hindi kumakain at inuumaga na kung umuwi kaya galit na galit saakin si Gracielle at Roi kasi nga masyado ko ng pinababayaan ang ibang kapatid ko pati na rin ang sarili ko.

Sino ba naman ang makakapag pahinga ng ayos at makakain kung walang aksiguraduhan kung nasa mabuting lagay ang kapatid ko lalo na pa naman Autistic siya.

Ni hindi pa rin ako bumibisita sa hoslital dahil wala akong mukhang ihaharap sa magulang ko. Si Ella lang madalas ang pumupunta kina Tatay para balitaan, syempre pahirapan na naman sa sitwasyon ni Tatay. Gusto niya talagang tumulong na hanapin si Coco mabuti nalang at napapakalma siya ng mga doctor doon.

“

Tita

Grace,

nasaan

Gracielle ?“ tanong ko nang pumasok ako sa bahay nina Cielle dahil simula kanina ko pa siya hindi nakikita.

“

Naliligo

eh,

kagagaling

lang police station para

icheck

kung

ano

lagay

paghahanap

nila

kay Coco

Pasensya

hija

kung hindi ako

makatulong

paghahanap

alam mo

namang

nirarayuma

ako pero

h’wag

kang mag

alala

pinagdadasal

ko naman

siya

.“ nanuyot ang lalamunan ko dahil sa sinabi ni Tita tungkol sa pagpunta ni Gracielle sa police station para itanong kung anong lagay ng paghahanap kay Coco? Nakipagtulungan siya sa pulis at talagang itinago niya pa saakin.

“Ok lang po ’yun

pakisabi

nalang

punta

siya

bahay

may

paguusapan

lang po.“ bumibilis ang paghihinga ko dahil nagpipigil ako ng matinding galit na nararamdaman ko dahil sinuway niya ang kagustuhan ko na h’wag humingi ng tulong sa mga pulis.

“

Sige

hija .“ lumabas na ako ng bahay nila at nagtungo papunta saamin na hindi kalayuan. Nagtiim ang bagang ko at yumuyukom ang kamao ko sa sobrang inis.

“Ate

kumain

na ba?

Pinapa

xerox ko na kay Hanz ’yang

mga

piture

Kuya

Coco.“ bungad saakin ni Ella na ngayon ay hindi pumasok sa school.

Bumuntong hininga ako at pinagsuklay ang kamay ko sa buhok ko. “

Busog

ako,

nakapasok

na ba

eskwelahan

sina Hannah at

Rhyka

?“ malamig kong usal kaya nabigla siya sa naging tono ko at kita ko pa ang matinding takot sa mga mata niya.

“

Nahatid

ko na

kanina

Ate .“ tumango nalang ako saka umupo sa monoblock at tumunga nalang mg inumin dahil nagiinit ang pakiramdam ko sa sobrnag galit kay Gracielle.

“Dudes may

malaking

problema

.“ napatingin naman ako sa biglang pumasok na si Roi na pa may pakamot kamot sa batok.

“Oh

ano

?“ malamig ko ring turan at nakita ko rin sa mga mata niya ang matinding pagkagulat pero hindi niya pinahalata ’yun.

“Hindi na raw

makakasama

sina

Batoy

, Joel, Joey at Noli

dahil

may

raket

daw

tapos

’yang sina Sam at

Danice

may

mga

lakad

kasama

mga

sugar daddy

nila

Mamsh

naman

nirayuma

na.“ natatawang sambit niya pa sa huli dahil sa ‘rayuma’

Sa tatlong araw ba naman namin nagiikot ikot at naglalakad lang ay talagang masakit sa paa, nahihiya na nga ako kay Mamsh Jorgie dahil matanda na ’yun pero pinaglalakad ko pa rin, ’yan tuloy nirayuma.

“

Ate Ant

pati

mga

barkada

mo?“ hindi ko siya nilingon at tumingin lang sa kawalan kay bumuntong hininga pa siya.

“ May

pasok

Ate

Antonnete

tapos

mga

kakosa

ko may

kaniya

ring

raket

alam mo

namang

hindi

araw

ibubuhos

nila

oras

nila

paghahanap .“ tumango nalang ako saka sinulyapan siya muli nangayon ay lumulunok at nagpapatay malisya sa pagiging gan’to ng mood ko.

“

Hayaan

mo na,

ikaw

ba wala kang

raket

? Hindi kami

nakabala ?“ agad siyang umili g at lumapit saakin. Ginulo pa nito ang buhok ko bago ako akbayan.

“ Obob

mo naman

Pintura

ipagpapalit

ko ba naman

kayong

pamilya

ko para

raket

Syempre

family first before

rakets

.“ ngumiti siya ng pagkalaki laki pero hindi ako ngumiti pabalik kaya nawala unti unti ang ngiti niya sakaniyang labi.

“

Bukod

nawawala

Coco,

ano

pang

problema

mo?

Bakit

parang

galit

?“ hindi ko siya sinagot at pinaglaruan ko nalang basong plastic na hawak ko.

Narinig ko ang pabg tumikhim si Ella kaya napasulyap ako rito. “ Ate

ayaw

mo ba

talagang

magpatulong

tayo

barangay

kahit

pulis

man lang?“ mas lalong nagalit ang buong sistema ko nang marinig ko na naman ang tungkol sa mga pulis na ’yan.

“

Ayoko .“ matigas at mabilis pa sa kidlat na turan ko kaya iniwas niya ang tingin niya saakin dhil matalim ko ’tong tinignan.

“Dudes,

ano

bang

problema

mo?

Galit

saakin

? May

nagawa

ba ako? Oh

Ella ang may

kasalanan

tapos

nadamay

lang ako ?“ nakanguso na sambit ni Roi na talagang nag papacute pa kaya mas lalong nainis ako sa mukha niya.

“Oy

Kuya

wala

akong

ginawa

no.“ giit ni Ella kaya napahwak ako sintindo ko dahil naiirita na ako sa boses nilang dalaw.a

“

Sus

, eh

ikaw

lang naman

kasama

niya!

Ano

ginawa

mo?

Ayusin

mo ’yan Ella alam mo

namang

’yan

Ate mk

pag

galit

damy

damay

lahat

––.“ pintulol ko na ang sasabihin ni Roi nang napatayo ako at matigas kong binagsak ang kamay ko sa sa lamesa naming gawa sa kahoy dahilan para mag likha ito ng malakas na tunog. “ Tumahimik

nga

kayo !“ galit na sigaw ko na nagpatahimik sa kanilang dalawa.

“Uy nagmadali

ako

maligo

. May

importante

daw

tayong

paguusapan

Paint sabi

Nanay

.“ sabay sabay kaming napatingin kay Gracielle na biglang pumasok at malaki ang ngiti sa labi.

“

Awit

may

sabon

tenga

Cielle

eh .“ natatawang pangasar ni Roi pero sinamaan lang siya ng tingin ni Gracielle. “ Ulol !“

Matalim ang tingin ko kay Gracielle habang nanginginig ang kamao ko sa galit. “ Bakit

gan’yan

makatingin

kay

Gracielle

, Dudes? May

ginawa

siya

H’wag

mong

sabihin

siya

dahilan

bakit

badtrip

?“ kunot noo at puno ng seryosong usal ni Roi pero hindi ko siya pinansin .

“Sino

nagbigay

permiso

sa’yo

para

humingi

tulong

Pulis ?“ mahinahon ko pang sambit sakaniya na ikinagulat niya pa at basang basa ko sa mga mata niya ang matinding kaba.

“

Ano

bang

sinasabi

d’yan

anong

pulis

, eh

bakit

ako

hihingi

tulong

kung

ayaw

nga

?“ seryosong sagot ni Gracielle pero nakikita ko ang matinding paglunok niya

“

nga

naman,

katakot

lang ni

Cielle

sa’yo

nangangain

kaya ng

buo

! HAHAHA.“ hindi ko pinansin si Roi at lumapit lang ako kay Cielle pero pinigilan ako ni Roi.

“

Nagagawa

mo na

ngayon

magsinungaling

saakin

Gracielle

? Ang

akala

mo ba hindi ko alam?

Tita

Grace

mismo

ang

nagsabi

galing

prisinto

dahil

nakikipag

ugnayan

mga

Pulis !“ mas lalo siyang nagulat at napakagat pa sakaniyang labi dahil sa malakas ko siyang sinigawan.

“ Yawa

ginawa

mo ’yun

Gracielle ?“ hindi makapaniwalang tanong ni Roi. Unti unti nagsituluan ang mga luha ni Gracielle habang nakatingin saamin.

“ Oo

kasi naman

tatlong

araw

tayong

naghahanap

pero wala pa

tayong

makitang

Coco,

konti

lang tayo, wala

tayong

koneksyon

, mas

mapabagal

ang

paghahanap

natin

kung tayo tayo lang !“ sarakastiko ko siyang tinawanan pero mabilis lang ’yun dahil naging matalim muli ang tingin ko sakaniya.

“ Gaga

ba?

Masyado

ring

pakilemera

no!

Pinangungunahan

mo ang

desisyon

ko! Wala kang

karapatan

gawin

’yan! “galit na galit na turan ko at akamng susugod sakaiya pero hinila llang palayo ni Roi.

“Paint!”

“Ate! “ sabay na bawal ni Roi at Ella sakin. Hawak hawak ni Roi ang braso ko habang si Ella naman ay pumunta sa likuran ni Gracielle para aluin ito.

“

Tinatawag

mo ’kong

pakilemera

dahil

lang

concern ako kay Coco? Alam mo kung

gaano

kong

tinuring

pamilya

ang

pamilya

mo kaya

gan’to

nalang

ako

wagas

kung

makielam

Ginawa

ko lang naman ’yung tama Paint

dahil

tatlong

araw

nating

paghahanap

wala pa rin

tayong

lead kay Coco

dahil

d’yan

pesteng

kataasan

ng pride mo!

Masyado

kang

matapang

inuuna

mo ’yang

galit

mga

pulis

kaya

ayaw

mong

humingi

tulong

sakanila

barangay

! Alam mo

sarili

mo na ma

laki

at mas

mapapadali

ang

paghahanap

natin

kay Coco

dahil

tulong

nila

bukod

marami

sila eh

marami

silang

koneksyon

!“ bumibilis ang pahininga ko dahil sobrang galit ko habang nakatingin kay Gracielle na humahagulgol.

“

Pasensya

na ha, kung

sinuway

kita kasi hindi ko na

maatim

ang

kataasan

ng pride mo Paint lalo na kung

buhay

ni Coco ang

nakasalalay

dito.Alam mo bang

uso

ngayon

ang

kumukuha

ng bata! Kung hindi

nila

binabenta

ang

katawan

hawak

naman sila ng

sindikato

para

mamalimos

magnakaw

gumawa

mga

maling

gawain! Hindi ba

ayaw

mong

matulad

ang

mga

kapatid

sa’yo

Iniisip

mo ba kung

nakakain

ng tama

Coco, kung hindi ba

siya

inaalipusta

? Kung

buhay

pa ba

siya

o kung

nasa

maayos

siya

kalagayan ?“

“ H’wag

mo kong

kwestuyin

Gracielle

Malamang

bobo

ba?!

Satingin

mo ba hindi ko

inisip

’yun?

Maghahanap

ba ako 24hrs ’yung

tipong

hindi na

kakain

matutulog

tapos

tatanungin

mo ko kung hindi ko

iniisip

ang

kapakanan

ngayon

kapatid

ko?!“ halos lumabas na ang tonsil ko dahil sa sobrang lakas ng pagsigaw ko dail hindi ko na macontrol ang sarili ko.

“Hindi naman

talaga

dahil

kung

gagawin

mo ang

paraan

makakatulong

paghahanap

kay Coco pero hindi mo ’yun

ginawa

inuna

mo ’yang

pesteng

pride mo!

Sige

sabihin

ngayon

na concern

talaga

kay Coco ha?! Kasi

hanggang

ngayon

sarili

mo lang

iniisip

mo, pride at

galit

mo lang!

Ayaw

mong

humingi

tulong

kasi

matapakan

’yang ego mo hindi ba tama ako? Sorry Paint ha? Sorry kung concern ako at

dami

ko pang

sinasabi

wala

nga

pala

akong

karapatan

.“ saad ni Gracielle at nag walk out palabas ng bahay kaya mas lalo lang nag level up ang galit ko sakaniya.

“ Ate

Gracielle

!“ akmang susundan ni Ella si Cielle pero pinigilan siya ni Roi. “ Maguusap

tayo

mamaya

Paint

Cenery

. “ seryosong saad ni Roi saakin. “

Maiwan

rito

Ella.“ natigilan ang kapatid ko nang biglang lumabas na rin si Roi.

Tinignan ako ng mapait ni Ella . “Ate tama

Ate

Gracielle

masyadong

mataas

’yang pride mo.

Subukan

mo naman

babaan

kasi alam mo ba ma

maraming

masisira

mawawala

nang

dahil

d’yan

pride na ’yan na

huli

pagsisihan

mo rin.“ matapang akong ang mata ni Ella bago nag walk out rin papunta ng kwarto nina Tatay.

Napamasahe ako ng sintido ko dahil hindi kakayanin pang magstay dito dahil baka mabuntong ko kung kani kanino ang galit ko kaya napagdesisyunan kong lumabas pero nakasalubong ko naman si Hanz.

“Ate eto na ’yung

pinaxerox

ko.

Penge

ako

konti

sasama

ako

paghah

––.“ hindi ko na siya pinatapos magsalita at inigaw nalang ang hawak niya mga papel saka mabilis naglakad palayo sa bahay.

Pinagtitinginan at pinaguuspan naman ako ng mga chismosa pero wala akong panahon ngayon para patulan sila dahil kailangan kong mahanap ang kapatid ko sa sarili kong kakayahan. Binilisan ko ang lakad ko hanggang sa makalabas ako ng barangay. Nagpunta ako sa sakayan ng Jeep para dumako sa karatig lugar ng Manila.

Buong araw ay inubos ko ang oras ko sa paghahanap kay Coco, ni hindi na nga ako kumakain at umiinom dahil nanghihinayang ako sa pera kasi nga halos pinamasahe ko na dahil sa dumayo na ako sa mga karatig lugar ng maynila para lang hanapin si Coco.

Ang nakakainis nga eh wala pala akong dalang pandikit kaya napilatan ako na magpaluto ng gawgaw sa isang tindahan at nagbayad pa ako ng bente pesos. Ni wala rin akong dalang teleponodahil naiwan ko rin sa bahay na china-charges ko doon sa extension na nakaconnect sa kapitbahay kasi nga wala kaming kuryente.

Paskil doon, tanong dito, habang tuloy tuloy ako sa paglalakad. Namamanhid na nga ang paa ko dahil buong araw akong palakad lakad kung magpapahinga ako mga limang munuto lang.

Mabilis umikot ang oras at alas onse na ng gabi ayon doon sa napagtanungan kong babae kanina. Kanina pang alas syete bumuhos ang ulan, ambon at pawawala ang ulan kanina pero ngayon bumubuhos na ang sobrang lakas ng ulan ni wala akong dalang payong at hindi ako nag aksaya ng oras para sumilong dahil alam kong hindi titila ito kaya patuloy pa rin ako sa paghahanap kay Coco.

Tulala ako pero kasabay ng pagtulo ng pagbuhos ng ulan ay siya ng pagpatak ng mga luha ko habang palakad lakad ako sa gilid ng madilim na daan kung saan wala ng masyadong dumadaan na sasakyan, sarado na ang mga establishment at wala na rin akong nakikitang mga tao na naglalakad.

Malapit na matapos ang araw na ’to pero wala pa rin akong nakitang Coco. Parusa na ba saakin ’to dahil masyado na akong masama at puro galit skaa pagtataas ng pride ang ipinaiiral ko? Pagod na pagod ako, sa panlabas at panloob ko. Physical at emotional.

Nanlalabo na ang paningin na nang sobra ang paningin ko at umiikot na ang paligid ko kaya naisipan ko ng maupo muna sa harap ng saradong establishment.

Yakap yakap ko ang sarili ko habang nanginginig ang katawan ko sa lamig dahil kanina pang nang magsimula ang ulan ay nababasa na ako pakiramdam ko bukas lalagnatin ako ng sobrang taas.

“Witwiw ..” napamura ako sa isip ko nang marinig ko ang isang nakakabastos na sipol. Nagangat ang tingin ko at nakita ko ang tatlong lalaki na mukhang adik na pinalilibutan ako.

Bumuntong hininga ako dahil alam ko na agad kung anong pakay nila pero sa kondisyon ko ngayon alam kong makukuha nila ang gusto nila saakin.

Hindi ko sila matatakasan at matatalo kung lalaban ako dahil sobrang hina na ng katawan ko at kahit anong oras ay mawawalan na ako ng malay o bibigay na ng tuluyan. “Tigil tigilan n’yo ko, kung ayaw n’yong patokhang ko kayo. Bff kami ng presidente mga g-go!” pinilit kong tapangan ang boses ko pero hindi ko kay at sa halip ay nanginig pa ’to at mapaos paos.

“Hahaha, bago mo pa kami mapatokhang miss. Natokhang ka na namin. Sagad na sagad na tokhang .” napalunok ako at pinilit kong tumayo sa pagkaupo ko.

“Ano lalaban ka? Tara sabunutan muna tayo oh .” tumawa ang isang lalaki. Ni hindi ko na maaninag ng ayos amg mukha nila kaya hindi ko talaga madescribe kung gaano kapanget ang mga ’to.

Pasuray suray akong sumugod sakanila. Sinubuakn ko silang patamaan ng siuntok pero nakaiwas sila agad. “ Opps, mabagal!“ natatawang sagot ng lalaki saka sinipa ako sa tiyan.

“H’wag ka ng makipaglaro d’yan! Taena ka, buhatin n’yo na ’yan dalhin n’yo sa bakanteng lote !” naramdaman kong palapit sila saakin kaya kumilos na agad ako kahit na hirap na hirap.

“Tarantado kayo !” pilit pa rin akong sumugod at lumaban pero hindi ko man lang sila matamaan ng suntok at sa halip ay ako pa ang nagtamo ng maraming suntok sa tiyan kaya mas lalo akong nanghina.

“Bitawan n’yo ko. Tama na please..” buhat buhat ako ngayon ng isang lalaki na parang isang sako. Pinagsusuntok ko ang likuran niya pero mahina na ang pwersa ko at alam kong hindi siya masasaktan doon.

“TULONG!” sigaw ako nang sigaw lalo pa’t nang maramdaman kong hinagis ako ng lalaki sa damuhan. “TULUNGAN N’YO KO!” umasa akong may tutulong saakin pero walang dumating.

“H’wag na isa isa? Gangbang nalang? Busalan n’yo ’yung bigbig masyadong maingay baka mahuli tayo.” natatawang usal ng isang lalaki.

Kahit nanlalabo ang paningin ko ay may naanig ako kaunti lalo pa’t nang harap harapan ko sila at sabay sabay na naghubad at walang humahawak saakin kaya kahit walang kasiguraduhan ay gumapang pa rin ako para makalayo pero may humila ng buhok ko at marahan akong binagsak pahiga.

Impit akong humiyaw dahil binuslaan nila ang bibig ko. “ Sarap sarap ng batang ’to.“ komento ng isang lalaking mabaho ang hininga.

Napapikit nalang ako ng mariin dahil hindi ko nakaya pang lumaban. Sobrang nanghihina na ako. Naramdaman ko nalang na mas lalong lumamig ang katawan ko dahil inalis ng mga ito ang pang itaas kong damit at tokong hanggang sa hindi ko na alam ang susunod nilang ginawa dahil tuluyan ng nawalan ako ng ulirat.

°°°

NANGINGINIG ang katawan ko dahil sa linalamig ako at sobrang bigat ng ulo ko na para bang pasan pasan ko ang buong mundo. Hirap na hirap kong idinalat ang mga mata ko at agad na tumambad saakin ang kulay puting kisame pero agad na bumaba ang tingin ko sa kumot na nakabalot saakin ngayon dahil ang bango at pangmayaman ang texture.

Pinilit kong umupo sa isang malinis na puti at malaking kama na halatang pangmayaman habang nililibot ko ang paningin sa kabuuan ng kwarto. Sobrang laki nito para bang triple ng bahay namin. Puro puti at itim ang nakikita kong mga gamit dito.

Ewan ko pero bigla akong napahagikgik dahil sa mga binabasa kong pocket book madalas gan’to ang eksena. ’Yung tipong magigising ka sa isang magandang kwarto tapos biglang lilitaw ang isang gwapong lalaki sa kung saan para pagdalhan ka ng almusal.

Napailing iling nalang ako sa panaginip kong ’to dahil sa sobrang lawak ng imagination ko at hilig ko sa a pagbabasa ng pocket book na hinihiram ko kay Ate Ant ay kung ano ano nalang ang napapanaginipan ko ngayon.

Paano ko bang nasabing nasa panaginip ako? Ang huling alaala ko ay kinukuha na ang bataan ko ng mga tarantadong lalaki. Ayon sa mga nababasa kong pocket book pari na rin sa natutunan ko sa eskwelahan kapag science may mga explenasyon doon na kapag raw napasukan ka ng isang sandata ay matic na may mapupunit sa loob looban mo at talagang sasakit ng sasakit ang pang ibaba mo. Sa totoo lang ngayon, wala akong maramdaman na sakit sa ibaba ko puro sa katawan at ulo lang kaya talagang nakakapagtaka kung nasa real world nga ko.

Saka isa pa, napaka imposibleng mapunta ako sa isang gan’to kagandang kwarto na pangmayaman eh kagabi lang nasa bakanteng kote ako. Kunware, autor ako at kung bubuiin ko man ang plot ng panaginip na ’to pati na rin ang nangyari saakin kagabi ay maaring may knight in shining armor na tumulong sakin na sobrang gwapo at yaman tapos dinala ako sa maganda niyang bahay para doon magpahinga at marecover tapos bandnag huli ’yung knight in shining armor pala na ’yun ang magiging katuluyan mo. huminga ako ng malalim at dahil nandito naman na ako sa panaginip ng gan’to ay susulitin ko na, titignan ko ba kung may lalabas na pogi para dalahan ako ng almusal.

Naghintay ako ng ilang minuto sa kama pero walang pumapasok sa pintuan na gwapo kaya napabusamgot ako. Bumaba ako sa kama para sana tignan ang labas ng magandang kwartong ’to dahil baka biglang pagbukas ko ng pintuan ay tumabad na saakin ang beach kasi naman madalas kaya gano’n ang panaginip. Paiba iba kahit wala ng connect.

Pag apak ko palang sa malamig na sahig ng tuluyan ay nanginig na ang paa ko at narealize kong walang lakas ’yun kaya bigla nalang ako nawalan ng balanse at bumagsak ako.

Napadaing ako ng sobra dahil mukhang hindi panaganip ’to kasi nga naramdaman ko ang sobrnag sakit na lagapak ko sasahig.

“Oh sh-t!” nanlaki ang mga mata ko at napatingin ako sa biglang pumasok mula sa veranda na lalaki.

“C-captain Bato.” nautal kong saad ng binuhat niya ako at inihiga sa kama. Saglit lang panaginip ba ’to o totoo? Paanong nandito si Roks hindi kaya siya ang knight in shining armor ko pero paano nangyari ’yun?

“Are you ok? Idiot Roks, what a stupid question ofcourse she’s not fine..” napangiwi pa ako ng kontrahin niya ang sarili niyang tanong.

“Anong nararamdaman mo?” napalunok ako at pilit na umupo mula sa pagkahiga niya saakin.

Inalalayan niya pa ako habang ako hindi makapaniwalang tinitignan ang gray niyang mga mata. “ Totoo ka ba?“ nagtataka kong tanong at tinusok tusok ko ang pisnge kaya mabilis niyanm akong pinigilan at hinawakan ang kamay ko nagwala ang mga bacteria sa tiyan ko.

“What are you talking about? Is this side effect ?” kunot noong usal niya kaya mas nilapit ko ang mukha ko sakaniya. Bale, 2 inch nalang pagitan namin dahil sinusuri ko kung totoo ba talga si Captain Bato ang kaharap mo.

“ Nanaginip ba ako?“ lumayo ito saakin at iniwas ng tingin saakin nakita ko ba kung paanong sexy na gumalaw ang adams apple niya.

“Ofcourse not.” malalim na boses na sagot nito.

Kinurot ko ang braso niya kaya napahiyaw siya. “D-mn masakit!” napangiti ako ng malaki dahil si Captain nga ang kaharap ko at hindi ’to panaginip.

“Totoo ka nga pero teka bahay mo ba ’to? Bakit nandito ako? Ang pagkaalam ko na malapit na ako marape?” saad ko kaya nagtiim ang bagang niya na para bang biglang umitim ang aura niya.

“I saved you .” mahinang bulong niya kaya nanlaki ang mga mata ko at napapalakpak.

“P-nyeta? Knight in shining armor? Niligtas mo ’ko sa mga manrarape saakin? Totoo ba ’to?” napakagat ako saaking labi dahil parang ’yung mga nangyayari sa fictional world nangyayari talaga sakin.

“ Yes, they are know in jail. I’ll make them pay and I’m sure that they will stay in the jail until their last breath, don’t worry now.“ nagf-flashback ang mga nangyari sakain kagabi kaya napayakap ako saaking sarili.

“H-indi nila ako nagalaw?” nauutal na saad ko habang nagsituluan bigla ang mga luha sa mata ko.

“No Cenery, I didn’t allow them to touch you, before they do that I punch them to the death. Don’t worry now, you’re safe..” mas lalo akong napaiyak dahil nag english na naman siya ngayon.

“P-paano mo nalaman na nandun ako?” puno ng pagtataka kong usal. Lumapit siya ng bahagya saakin at naramdaman ko na dumapi ang kamay niya sa pisnge ko para punasan ang luha ko kaya bumilis ang pintig ng puso ko.

“I’ll ask you first, why are you there? They kidnap you or what?” pagkatanonng niyang ’yun ay naisip ko na kaya nga pala ako muntik ma rape dahil hinahanap ko si Coco.

Tinulak ko siya ng mahina at akamng aalis ng kama nang hilahin niya ako palapit sakaniya.“ Where do you think your going?“ pinanliitan niya ako ng mata kaya mas lalo akong napahagulgol na ikinatulala niya.

“Hahanapin ko ’yung kapatid ko, pangapat na araw niya ’tong nawawala.” sumeryoso ang mata niyang kulay abo habang nakatingin saakin. “Satingin mo mahahanap mo siya ng gan’yan situation mo?” tanong nito pero umiling lang ako.

“Pero hindi ako pwedeng magpahinga, ’yung kapatid ko special child ’yun. Ipipikit ko lang ang mga ko naghahalo halo na naiisip ko katulad ng baka may masamang nangyari sakaniya, paano kung may sakit din siya? Paano kung apat na araw na siyang hindi kumakain? Paano kung nasa mga masasamang tao siya?” lumakas ang iyak ko habang diretso ang tingin ko sakaniya.

Biglang narinig ko ang boses ni Mamsh Jorgie sa utak ko na manghingi na ako ng tulong kay Captain Bato dahil nga expert ’to sa laghahanap ng mga lokasyon. Narinig ko rin sa isipan ko ang boses ni Gracielle na dapat babaan ko ang prdie ko at h’wag unahin ang galit.

“T-tulong mo ’ko parang awa mo na. ’Di ba magaling ka maghanap. Please hindi ko na kaya, tulungan mo ’kong mahanap ang kapatid ko. Gagawin ko lahat ang gusto mo, papayag na ako maging kiss slave mo, tulungan mo lang ako.” natigilan ako ng yakapin niya ako ng mahigpit. Naging mas comfortable mag katawan ko dahil sa mainit na yakap niya.

“Rest and sleep, I promise when you wake up your brother is now here. Trust me with this Cenery..

°°°

NAGISING ako nang maramdaman kong may kung anong dumadamping malamig na bagay sa mukha ko.

Unti unti kong minulat ang mata ko at agad akong napabalikwas ng makita ko ang kapatid ko. “ Coco ..“ napapaos kong saad saka mabilis siyang niyakap.

“A-ate Coco ’di kahinga .” agad naman ako nautahan sa sinabi niya dahil masyadong mahigpit ang yakap ko.

Napatingin ako sa hawak niyang markers na ibat ibang kulay. Alam ko na agad kung anong ginawa niya sa mukha ko pero wala akong pake. “ Coco, ikaw ba talaga ’to? Nanaginip ba si Ate? Bumalik ka na ba talaga saamin?“ sunod sunod na tanong ko kaya ngumiti siya ng malaki at tumango.

Hindi ko na napigilan muli ang sarili ko at niyakap siya muli skaa pinghahalikan. “ Miss na miss ka ni Ate, Coco.“ natigilan ako nang biglang bumukas ang pintuan at inuluwa nito si Roks.

“Kuya! Kuya !” napabitaw ako kay Coco nang mamataan ko si Roks na ngayon ay nakashort lang at nakaputing shirt. Bakit ang hot ng bato na ’to?

Talaga palang tinotoo niya ang pangako niya saakin kaninang madaling araw nang magising ako. Ang akala ko panaganip lang ’yun hindi ko akalain na totoo pala.

Mabilis na bumaba si Coco sa kama at patakbong lumapit kay Bato. “

Ok na ang mga pagkain natin sa baba Coco, mag s-swimming na tayo.“ na napatulala ako nang umupo si Roks sa harap ni Coco habang ginugulo pa nito ang buhok ng kapatid ko.

“Ate! Miming tayo sa malaking batsha!” natauhan ako sa pagtitig kay Roks nang mapatingin silang dalawa saakin .

“Hindi pwede mag swimming si Ate, may sakit siya baka lalo lumala ang sakit niya .” mas gwapo at hot siya kapag nagtatagalog siya kaysa sa English, spokening dollar amp. “ Si Kuya Roks nalang ang sasama sayo pero bago tayo bumaba asikusuhin muna natin si Ate, ok ba ’yun?“ ang cute cute ni Roks este ni Coco.

“P-paano mo siya nahanap?” kunot noong sambit ko sakaniya. Tumayo siya at lumapit saakin. Napitlag pa ako nang maramdaman ko ang kamay niya sa noo ko.

“ You still have fever but I’m glad because its not that high. What do you feel? Nanlalambot ka pa ba?“ seryosong usal nito kaya nakatingala ako sakaniya habang lumulunok.

“Wala na akong nararamdamang sakit, nilalamig lang.” napakagat ako sa labi nang maalala kong niyakap niya ako kaninang madlaing araw, ang bango niya at comfortable kapag yakap ko siya. Hindi kaya siya umalis sa tabi ko hanggat hindi pa ako nakakatulog. Gentledog amp.

“Take a bath then we’ll eat and after that you’ll drink your medicine.” nalaglag ang panga ko dahil ang akala ko ay i-offer niya ang kaniyang braso para maibsan panlalamig ko pero nagkamali ako dahil gusto niyang maligo pa ako

“Maliligo ako? Eh ang lamig lamig no saka may sakit ako ’di ba?” napahawak ako saaking leeg at mainit pa nga ako konti.

“ Rare says you can even take a head bath during fever but then you must dry their hair properly. Leaving the hair wet may make the situation worse but in fact, by covering oneself with layers of blanket, one does not allow the heat to escape from the body and the trapped heat does not help lower down the body temperature. When you take a bath, the water helps to release the heat from your body. A steep decline in temperature can be seen after a bath during fever. Though this does not mean you don’t need the medicines. One has to continue with medication as advised by the doctor.“ napahiga muli ako at napamasahe sa sintido ko dahil nag spokening dollar na naman siya ng sobrang bilis.

“SML?” inis kong saad dahil talagang mapapasabi ka nalang ‘Share mo lang’ kasi naman sino bang magiging interesado sa sobrang daming niyang sasabihin, English at sobrang bilis pamagsalita. Robot ba ’to? Taenang utak ’yan masyado nababalutan ng dictionary .

“Why are you saying that? Do you really want ?” nagtaka naman ako sa expresyon niyang kakaiba. Iniiwas niya ang tingin sakain habang namumula ang pisnge nito.

Ang cute niya, para siyang lava na umaagos mula sa bulkan. ’Yung mga batong red na ang kulay dahil sa init. Lol. “ Ano ?“ tanong ko dahil ’di ko gets kung anong gusto niyang sabihin.

“ Kenji told me that the meaning of SML is that ..“ lumapit siya saakin hanggang sa naramdaman ko na ang hininga niya sa tenga ko. “ Sex me later.“ agad ko siyang naitulak dahil sa maling ideya niya tungkol sa ‘SML’ kaya pala namumula siya ng todo.

“Ano?! Hindi no! Share mo lang ’yun! Hindi sex me later! Sino ba ’yang Kenji na ’yan at sobrang bobo?!” kapag nakilala ko ang sinasbai niyang Kenji susungalngalin ko ang mukha noon dahil napapahiya ako dahil sa maling impormasyon na sinabi niya.

“Ano usap n’yo Kuya Ate, ano sex me later. Sino bobo ?” nanlaki ang mga mata ko nang sumabat si Coco, potakte hindi ko namalayan na nandito nga pala ang kapatid kung ano ano pa man din ang sinabi ko.

“Tss, you’re too loud .” inirapan lang ako ni Roks saka lumapit kay Coco. “Kalimutan mo na ’yun. Tara na mag swimming na tayo gusto mo ’yun?” napangiti ako nang bahagya nangyakapin ni Coco si Roks. 4’11 lang si Coco malayong malayo sa edad niyang 19 years old.

Lumingon saakin si Roks at malamyos akong tinignan. “ I’ll go back here after you take a bath, your clothes is in the side of the bed..“ saad niya saka ako tinalikuran. Iginiya niya palabas abg kapatid ko at ’tong Coco ay nakalimutan ng magpaalam saakin dahil d’yan kay Roks na ’yan. Mukhang gustong gusto siya ng kapatid ko ha, parang mas mahal na siya ni Coco kaysa saakin. Tss.

Napabuntong hininga nalang ako saka napatingin sa gilid ng kama at nalaglag ang panga ko nang makita kong andaming paper bag doon. Kinuha ko ang lahat nang ito at tumambad na agad saakin ang mga mraming mamahaling damit, pans, dress, panty at bra.

Naginit ang pisnge ko dahil pakirandam ko siya mismo ang bumili nito at baka siya rin naghanao ng size ng pangkabuuan kong damit.

Tumayo ako sa kama habang dala dala ang mga paper bags sama tumalon talon dahil sobrang lambot nito nang makaramdam ako ng pagkahilo ay tumigil ako atagpunta ako sa CR dito sa mismong kwarto. Syet na malupet, sa mga TV kolang nakikita na may CR sa sariling kwarto ang angas.

Pumaosk ko sa CT at talagang namangha ako ng sobra dahil ngayon lang ako nakapunta sa isang CR na maganda at kumpleto ang laman may bathtub, shower, bathrobe at kung ano ano pang kailangan. Takte ngayon lang ako nakakita ng mamahaling CR na gan’to, at ngayon lang din ako makakaranas na magshower at maligo sa bathtub.

Nilock ko ang pinto at mabilis na naghubad. Sumampa ako sa bathtub at naglagay ng maraming pampabula doon. Nag enjoy ako roon nang sobra kaya hindi ko na namalayan ang oras at magnahihintay nga pala saakin. Natauhan lang ako ng may kumatok.

“Are you fine there? Mahigit isang oras ka na sa loob ?” napalunok ako nang marinig ko ang pagaalala sa boses ni Roks. Bakit pakiramdam ko nagiging pogi siya lalo ngayon kasi nga mabait na siya saakin? “ Ahh oo eto tapos saglit lang!“ mabilis akong tumayo sa bathtub at ’di ko lang kung paano alisin ang tubig kaya hinayaan ko nalang.

Binuksan ko ang shower at talagamg namangha ako dahil ngayon kolang naranasan ang ganto. Nagsabon at nagshampoo na ako na mula sa mga mamahaling brand. Ebarg, pakiramdam ko prinsesa ako ngayon.

Mabilis ko ng tinapos ang pagligo ko kahit labag sa kalooban ko kasi nga naeenjoy ko ang shower. Nagpunta ako sa pinaka lababo ng CR at may salamin doon na mukhang gawa sa ginto. Ang dami sanang mananakaw dito ang kaso mahirap kalaban si Captain Bato eh baka ipakulong na talaga ng tuluyan.

Napatingin ako sa isang toothbrush n nakabalot pa at satingin ko hindi pa nagagamit ’yun kaya binusak ko na ’to. Wooden toothbrush siya at talagang napakalambot ng pinaka brush niya. Napangiti ako at pati pag t-tooth brush ay ineenjoy ko na rin.

Ang sarap pala ng buhay mayaman.

Napatingin ako sa mga dinala kong mga paper bag dito. Isa isa kong nilabas ang nga damit at under wears Ewan ko ba nalito ako sa kung anong susuotin ko. Basta ang gusto magmukha akong maganda sa harap ni Roks. ’Yung presentable ba, ’yung medyo bagay sakaniya. Joke.

“Coco is looking for you Cenery! Faster please !“rinig kong usal ni Roks mula sa labas ng CR mukhang hinihintay niya pa rin ako ha. Sweet, joke.

Huminga ako ng malalim at pinili nalang ang isang dress na kulay light brown. Sinukat ko rin ang panty at bra, napanganga pa ako dahil kasya talaga saakin. Sinukat ko din ang napili kong dress na kulay brown na medyo expose ang likod at sakto rin siya.

Nakangiti ako sa refleksyon ko habang nagsusuklay ng buhok dahil gumanda na ako kahit pa paano. Nang matapos na ako magayos ng sarili ko ay lumabas na ako ng CR.

Napatingin ako kay Roks na nakaupo sa gilid ng kama. Namula ang pisnge ko habang nakatingin ako sakaniya dahil kahit simple lang suot niyang white t-shirt and short ay ang pogi pa rin. “ Hello Captain Bato.“ napatayo ’to sa kinauupuan niya habang malim ang titig saakin.

“ Tulo laway mo dong, ganda ko no?“ napahawi ako ng buhok ko at inipit ko sa gilid ng tenga ko. “ Why are you wearing like that? Change.“ maotoridad na usal niya na ikinagulat ko.

“Hala? At bakit naman?” hindi ba siya nagandahan saakin? Mukha pa rin ba akong basahan kahit nakasuot na ako ng pangmayaman na damit?

“ Your back was exposed and its too short. May lagnat ka ’diba?“ sermon niya kaya napanguso ako dahil hindi niya nga talaga nagustuhan ang ayos ko.

“Eh bakit kasi ’yun ang mga binili mo! Ayos ka rin no?!” iritado kong usal kaya umigting ang panga niya.

“Magpapalit ka o ako ang magbibihis sayo?” sinamaan ko siya ng tingin at sinagawan. “ P-yeta! nang w-warshock ka no! Eto na, parang tanga kasi bili bili ng gan’to ayaw naman pala pasuot saakin.“

“I ask someone to buy that, Tss. wear pajama and t-shirt.” padabog kong sinarado ang pintuan ng CR at mabilis na nagpalit ng damit.

Nang matapos na ako ay agad akong lumabas at naabutan ko siyang sinasaksak ang isang hindi ko mapaliwanag kung ano ’to kasi parang ibang version ito nung nakita ko na ’to bahay ni Mamsh Jorgie. Blowering ata o blower basta pampatuyo ’yan ng buhok. “ Dry your hair.“ napakunot ang noo kohabang lumalapit sakaniya. Kinuha ko ang blower saka itinapat ko saaki n.

“Paano

ba ’to ?“nagtataka kong tanong ko habang pinapasadahan ng tingin ang blower na ’yun.

“ Satingin mo alam ko ?‘’ sinamaan ko ng tingin si Captain Bato dahil ang sungit na naman niya saakin.

“Bakit saakin ang sungit mo pero kapag sa pamilya ko kaharap mo para kang mabait? Plastic mong ulol ka!” agad kong pinindot ang itim na butokn ng blower at agad na tumama sa mukha ko ang hangin na sobrang lakas at bahagyang mainit.

Itinapat ko sa buhok ko at laking gulat ko ng higupin niya mismo ang buhok ko .“Whoa, Aray!” hiyaw ko maya mabilis na pinatay ni Roks ang blower at dahn dahan na inaalis ang buhok ko sa loob na pumasok.

“ Babae ka ba talaga ?“ hindi makanipawalang tanong niya habamng pilit na inaalis ang bumuhol kong buhok sa blower.

“Tss, galawan mo naman po Kapitan Bato, gusto mo lang makita ang dibdib at ang ano ko para mapatunayan kong babae ako sus, style mo bulok !” hindi niya ako pinansin dahil tutok ang atensyon niya sa pag alis ng buhok ko sa blower at hindi rin nagtagal ay tuluyan niya ng naalis.

Sinindi niya muli ’to at siya mismo ang nag blower sa buhok ko. “ Wow, ang galing mong magpatuyo ng buhok. Naghihinala na tuloy ako.“ nakangisi kong sambit kaya antigilan siya sa ginagaw niya.

“ That I’m gay? Oh c’mon bulok na rin ’yang style mo. I’ll not kiss you nor showing my pet to you lol.“ napakagat ako saaking labi nang binanggit niya ang tungkol sa Kiss na ’yan. Ang sinabi ko kasi sakaniya na palayag ako maging Kiss slave kapag tinulungan niya akong mahanap si Coco at ngayon nandito na ang kapatid ko plus inalagaan niya pa ako ay dapat na ba talaga akong pumayag sa kondisyon niyang maging Kiss slave ako?

“ Assuming ka naman! Defensive pa Tss, naghihinala ako na baka ginagawa mo rin ’to sa GF mo!“ pa fishing kong usal para malaman kung may karelasyon ba ’to oh wala.

“I don’t have girlfriend .” napangiti ako ako sa sinabi niya saka inasar siya. “Halata nga eh, broken ka pa rin kay Atarah no. Hihi.” natigilan siya sa sinabu ko at tignan ako ng puno ng pagtataka dahil kilala ko si Atarah na mahal niya.

“Ay natahimik, alam na this HAHAHA .” mapangasar ako mng tumawa sakaniya pero siya seryoso lang ang mukha niya.

“How did you know her ?” nagtatakang tanong niya perl kinindatan kolang ’to. “ Isang malaking secret paksyet!“ nagtiim ang bagang niya saka hinila nalang ako bigla.

“Tss, let’s go .” binuksna niya ng pinto ng kwarto at iginiya ako palabas nito.

Sobrang nakakamangha ang laki at ganda ng bahay na ’to, parang mansyon ata ’to eh, ang ganda! Sakaniya kaya ’to? “ Ang laki ng bahay nato. Kanino ba ’to?“ tanong ko sakaniya habang pababa kami ng hagdan.

“Mine .” tipid niyang saad naptingin ako sa kamay naming magkahawak kaya napangisi lang ako.

“Oh, ikaw lang nakatira?” tanong ko. Tuluyan naman kaming nakababa sa hagagdan at iginiya ako sa kung saan.

“Bakit andami mong tanong?” iritado niyang sambit kaya mas lalo akong naenganyong asarin at pikunin siya.

“Siguro dapat bahay n’yo ni Atarah ’to no?” natatawa kong tanong pero sinamaan niya lang ako ng tingin kaya tumawa ako ng pagkalakas lakas.

“ Sabi ko nga tatahimik na .“ hinila niya papunta sa are ng swimming pool at nakita ko si Coco na ngs-swimming kasama ang isang lalaki na inalalayan ang kapatid ko.

“ Wow, swimming pool !“ natutuawa kong usal habng lumalaput dito dahil hindi ko pa rin naranasan na mag swimming sa totoo lang.

“You’re not allowed to swim.” napabusangot naman ako dahil sa sinabi ni Roks “ Ate ligo Coco!“

“ Sige Enjoy kalang Coco, ingat ikaw ha!“ masayang tumango lang ’to kay mas masaya ang puso ko ngayon dahil bukod sa nahanap ko siya ay ngayon masaya pa siya.

“Alam mo bang gustong gusto ni Coco ang tubig, pangarap ng mga kapatid ko na makapag swimming sa gan’to ni hindi pa kasi namin naranasan eh..” mapait akong napatingin kay Roks kaya natahimik at nagbago ang matigas niyang ekpresyon.

“H’wag mo ’kong tignan gan’yan, h’wag mo ’kong kaawan HAHAHA.” mapangasar na saad ko kaya napailing iling nalang siya saka hinila ako paupo sa isnag upuan sa ilalim ng malaking payong.

“Eat .” napatingin naman ako sa lamesa at andaming pagkain akong nakita na mukhang pang mayaman. Maraming prutas, may fruit salad, maraming gulay, maraming karne at may desert pa.

“Titigan mo nalang ang mga ’yan?” napatingin ako kay Roks at ngumiti ng mapait.

“ Hehe pwedeng humingi ng pabor?“ pinagtaasan niya ako ng kilay kaya napakagat ako saakin labi at nagdadalawang isip ko kung sasabihin ko ba talaga sakaniya.

“What is it?”

“ ’Yung pagkain na para saakin pwedeng ibalot ko nalang ? Iuwi ko sana sa bahay para matikman ng mga kapatid kong naiwan doon ang pang mayaman na pagk ain.“ hindi ko naman kasi maatim na kumain na gan’to kasarap na mga pagkain kung alam kong ang mga kapatid ko ay hindi man lang nakakain ng gan’to.

“May pagkain na nakalaan sakanila. Kapag

hinatid ko kayo magdadala tayo ng mga pagkain kaya kumain ka na .“ natulala lang ako sa mukha niya dahil totoo ba talaga ’to? ’Di ko alam kung mabait ba talaga ’to o ano pero ngayon talaga malaki ang pasasalamat ko sa lahat ng tulong niya.

“ Do you want me to

feed you ?“ natauhan ako sa pagtitig nang bigla niyang sabihin ’yan. Kainis naman, bakit hindi ko mapigilan na hindi tumitig sa mukha niya? Ang perpekto naman kasi.

“ Hindi no! Si Coco ba kumain na?“ napatingin naman ako kay Coco na sobrang tuwang tuwa sa tubig

“Yes nagsabay kami kanina.” napangiti ako dahil sobrang bait ang pinapakita niya kay Coco kahit pa autistic ’to.

“ Paano mo ba siya nakita? Saan? “ hindi niya inalis ang nakakatunaw niyang titig. Magsasalita sana siya ng tawagin ’to ni Coco. Sanay kami napatingin sa swimming pool.

“Kuya! miming tayo !” pumapalakpak na usal ni Coco. Binaling muli ni Roks ng tingin saakin.

“I’ll explain to you later, kumain ka na muna ng marami.” napatango tango nalang sa sinabi niya bigla nalang siya naghubad ng t-shirt niya at inabot saakin.

“Hold this.” para na naman ako na naman ako tanga na inabot ang binigay niyang t-shirt habang tunatango. Napalunok ako nang bumaba ang tingin ko sa katawan n’ya.

Ano ’to? Fake bakot ganda ng katawan? Pang model ang hugis ng katawan, muscle at abs. “ Anak ng shooting star? Ang sarap naman ng desert na ’to. “ mahina kong bulong habang nakatitig kay Roks na ngayon ay tumalon na sa tubig biglang sumulyap muli saakin si Roks kaya nagiwas ako ng tingin at humarap nalang sa pagkain.

Nasa legs ko ang damit niya at kahit hindi ko tinatapat sa mukha ko ’yun amoy na amoy ko ang matinding bango nito. Nag act ako na para bang isang mayaman pero hindi ko kinaya na gumamit pa ng mga kubyertos. As in, potakte ’yung mga kutsara at tinidor. Ibang ibang klase, at masyadong marami ang mga ’to kaya napagdesisyunan ko nalang na magkamay.

Sobrang sarap ng mga pagkain at parang pwede na ako mamatay kasi naka kain na ako ng gan’tong kasarap na pagkain ng mga mayayaman.

Nag angat ang tingin ko sa mga kasambahay na naghahatid ng desert at juice sakain. “ Kain po Ate .“ alok ko pero umiling ’to.

“Tapos na kami Ma’am. Eatwell po.” nailapag niya na ang mga dala niya at akma na ’tong aalis nang pigilan ko siya.

“Sure ba kayo Ate? Nangangayayat na kayo oh ang sarap kaya ’to. Sino ba nagluto nito kayo po ?” matamis kong tanong dito kaya binalik niya labg saakin ang ngiti na ’yun.

“Si sir po, siya po kasi talaga madalas nagluluto ng pagkain kapag umuuwi siya dito.” napaayos ako ng upo at napatingin kina Roks na sobrang enjoy sa tubig pero binalik ko rin agad ang tingin sa kasambahay.

“Ay hindi po siya umuuwi dito? Minsan lang?” interesadong kong tanong.

“ Opo minsan lang kasi madalas nadedeploy sa iba’t ibang lugar kasi nga po sundalo siya saka madalas kung dito siya magstay sa manila ay may condo naman po siya.“ napanganga ako dahil bukod sa mansyon na ’to may condo pa siya pero bakit minsan lang siya umuuwi dito? Bakit mas gusto niya sa condo niya?

“Bali kayo lang po ang nakatira dito?” tumatango kong usal kaya ngumiti lang ’to. “ Opo .“

“Wala pa siyang asawa?” at sawakas na tanong ko na rin, ewan ko ba curious ako sa buhay niyang si Roks parang ang exciting lang.

“Wala po eh.”

“

Tumira

po ba

Atarah

dito

?“ mahina kong tanong dahil nga naala ko na naging fake asawa yata siya nung Atarah ayon sa nabasa naming title ng article.

“Sino po ’yun? Halos bago lang po kasi ako

dito

.“ napabusangot ako dahil wala pala akong makukuhang inpormasyon tungkol kay Atarah at Roks. “ Ah

sige

po..“

Iniwan niya na ako at bumuntong hininga nalang ako habang nakatingin ngayon kay Roks at Coco na masayang naglalaro sa tubig. Para silang magkuya talaga. “Captain

Bato

h’wag

mong

masyado

pagudin

Coco ha may

hika

rin kasi

siya

eh!“

Tumango lang ’to at may binulong sa kapatid ko kaya napakunot ang noo ko. Umaahon sila sa tubig at napaiwas ako muli nang tumama na naman ang paningin ko sa katawan at umbok ng ibaba ni Bato.

Lumapit sila saamin at ako naman ay kinuha ang dalawang towel na nasa upuan. Ang isa ay inabot ko kay Roks pero hindi man lang nagpasalamat at isa naman ay pinangpunas ko kay Coco at ipinang balot.

“ Do you want to eat? You want cake?“ tanong ni Roks habang nakaturo sa desert ko. Tumango si Coco kahit hindi naman niya naintindihan si Roks. “ Saan

allergy

Coco?“ pinagpasadahan ako ng tingin ni Captain.

“Wala pero kapag sobrang napapagod hinihika.”

“Manang labas mo po ’yung snack pati na rin Cake.” sigaw niya.

Napalunok ako nang maalala ko ang tungkol sa Kiss slave dahil nakatingin ako sa labi niya “ Roks .“ mahinang boses na tawag ko.

“ What?“

“Tungkol sa Kiss slave..” napakagat ako saaking labi dahil nahihiya ako na sabihin ang desisyon ko na kanina ko pa pinagiiispan.

“Let’s forget about that ..” umiling iling lang ako saka pinikit ang mga mata ko.

“ Pumapayag na ako! Kailan ba start? Gusto mo ba

ngayon

na?“ nagiinit sobra ang pisnge ko at hindi na dinilat ng mga mata ko dahil hindi ko akalain na masasabi ko ang mga katagang ’yan.

Nakakahiya kapokpokan mo Paint.

Nyang note: Enjoy reading! Thank you sa mga sumusuporta ng story ni Roks and Paint. Godbless you all!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 9

Paint

Cenery

IDINILAT ko ang kaliwang mata ko upang silipin ang reaksyon niya dahil natahimik siya. Napalunok pa ako nang makita kong walang reaksyon ang kaniyang mukha habang nakatingin ng diretso saakin kaya napakagat ako saaking labi at tuluyan ng binuksan ang mga mata ko at dumako ito kay Coco na patakbong may nilapitan kaya sumunod ang paningin ko at namataan ko ang kasambahay na tulala lang saakin habang nakakanga pa.

Binalot ako ng matinding kahihiyan dahil bukod sa bakakahiya kay Roks at nakakahiya rin sa kasambahay kaya wala na akong nagawa kung hindi sumigaw ng, “IT’S A PRANK HAHAHA.” tumawa ako ng pagkalakas lakas para maipakita kong nag b-biro lang ako habang tumitingin sa kasambahay na hawak pa ang cake.

Potakte, ’Yan Paint Cenery, ipinaiiral mo pa ’yang kapokpokan mo tapos ngayon titiklop ka?

Binalik ko ang tingin ko kay Roks na hindi pa rin inaalis ang tingin niya saakin kaya pinilit kog ngumisa saka hinarap ang kasamabahay na palapit pero tulala pa rin. “Ate,

ano

na prank

? Greatest prankster po kasi ako HAHAHAHA,“ tumalon talon ako at pumalakpak kaya ginaya ako ni Coco na nakikitawa at palakpak din.

“Ah biro lang ba,

muntik

nga

ako

maniwala

paano

ba naman kasi

medyo

malakas

ang

boses

mo kaya

kahit

papunta

pa lang ako

narinig

konagulat

ako hehehe, kayo sir na prank din?“ tumawa ng awkward ang kasambahay habang inilalapag sa lamesa ang cake.

Napalunok ako bago binalik ang tingin kay Roks na hindi na ngayon nakatingin saakin pero kitang kita ko kung paano niya ipinagalaw ang panga niya. “Nah.”

Kinagat ko ang labi ko habang nakatingin sa perpekto niyang mukha. “

Sus

, ’di raw

tignan

mo naman

mukha

niya luging

lugi

HAHAHA ’di ba Ate ?“ ang plastic ng tawa ko pero nagawa ko naman na gawing totoo.

“Parang hindi naman po. “ napabusangot ako dahil nalugi ako doon kasi nga mas kinampihan ng kasambahay si Roks.

“

Traydor

Ate ha,

takot

amo

mong ’to eh ako

talaga

ang

amo

mo.

Alalay

ko lang ’to eh HAHAHA.“ Hala seryoso Paint? Siya slave mo? Eh ’diba nga gusto ka niyang maging kiss slave tapos pumayag ka lang kanina. Anak ng shooting star naman, bakit kasi biglang lumbas ang pinakatatago kong kapokpokan?

Siguro kung nandito lang si Mamsh Jorgie sobrang proud niya sa ginwa kong pagbabalandra kahit saglit lang ang kapokpokan ko, solidize lang. “

Iwan

mo napo kami

Manang

lucia,

magmiryenda

nalang

din po kayo.“ mahinahon pero malalim na boses n saad ni Roks. Bumaba ang tingin ko sa bumabalandra niyang abs, infairness ha hindi talaga gano’n ka OA ’yung hulma ng abs niya. Inshort hindi nakaka umay.

Hindi na ako nilingon pa ni Roks, umupo siya sa harap ko na katabi nang upuan ni Coco. Pinanghiwa niya si Coco ng cake at inilagay ’to sa kaniyang plato. “Kaya niya

kumain

magisa

Captain

Bato

h’wag

mo ng

subuan .“ ako nalang subuan mo, pagpapatuloy ko isip ko kaya napailing iling ako dahilan para pagkunotan niya ako ng noo.

“I will not feed him,

sinasandukan

ko lang. Can you see? “ napaawang ang labi ko nang makita ko ang salubong niyang kilay at marinig ang malamig niyang tono.

Bakit ang sama na naman ng timpla nito? Dissapointed ba siya kasi niprank ko siya? Gusto n’ya ba talaga ako maging kiss slave? Crush niya na ba ako O hayok lang talaga ’to sa halik?

“

Bakit

ang

sungit

mo na naman? “ hindi niya ako pinansin at kinausap niya lang si Coco na tuwang tuwa sakaniya. Wagas na selos ko, pakiramdam ko hindi na ako mahal ni Coco dahil d’yan kay Roks na ’yan!

“

Snobber

kala mo

gwapo

.“ s aad ko saka inom ng isang shake na ang flavor ay mango.

“Coco

saan

nagpunta

? “ tanong ko sa kapatid ko dahil nagseselos na talaga ako sa atensyon na binibibigay niya kay Roks, ni hindi nga ako matignan ng kapatid ko.

“He’s eating don’t talk to him.” pinikot ko ang mga mata ko. “Oh

edi

ikaw

nalang

tanungin

ko,

paano

mo ba kasi

nahanap

Coco?“

“I have my own ways.” nagsimula na rin siya na magslice ng cake na para sakaniya habang hindi pa rin dumadako ang paningin niya saakin.

“

Saan

siya

nahanap

? “

“I’m so lazy to explain, just eat

Cenery

.“ napatanga ako nang sumulyap na siya at binigyan ako ng ‘bored’ na tingin.

Napakagat ako saaking labi dahil nainis ako sa ginawa niya. “Coco,

saan

galing

Bakit

umalis

bahay

?“ baling ko sa kapatid ko na enjoy na enjoy sa pagkain.

“He’s looking for––.” pinutol ko ang sasabihin ni Roks dahil umepal siya, hindi ko naman na kausap.

“

Ikaw

Coco,

masyado

kang

papansin

no?

Kaninang

kinakausap

kita

nagiinarte

tapos

ngayon

makikisawsaw

fishball

ghorl

? “ pinagtaasan niya ako ng kilay at pinag-igtingan ng panga.

“ I told you not to talk him cuz he’s eating, do you know the proper manners?“ malalim na boses na usal nito.

Pinaninkitan ko siya ng mata at malutong kong ibinigkas ang “Mama mo manners.” bibigyan niya ako ng hindi makapaniwalang tingin dahil hindi n’yan gets

“What?”

“

WHATer .“pambabara ko pa kaya bumuntong hininginga siya at ’di nagsalita. Halatang nagpipigil siya ng inis habang nakatingin ng diretso saakin.

Ngumisi ako saka nilingon si Coco na walang pakialam sa paguusap namin busy ’to sa pagkain niya. “Coco, Gusto mo ba

magalit

Ate?“ matamis kong saad dito kaya tumingin siya saakin at ngumuso.

“

Bakit

umalis

bahay

Saan

pumunta

?“ ulit ko pa dahil natigilan na siya at ’di na nagsalita.

“You’re creep him out .” pinagtaasan ko ng kilay si Captain Roks dahil nakatitig lang saakin ang kulay abo niyang mga mata.

“

H’wag

kang jollibee

d’yan

ha.“ umirap ako at binalik ang tingin kay Coco.

“Jollibee?” inis akong napakamot sa pisnge ko dahil hindi niya pala gets ’yung mga gano’n na salita. Jusko, nasa Pilipinas siya tapos ’di niya alam ’yun.

“

pabibo

Pabida

“ sarkastiko kong usal kaya kinagat niya ang labi niya na nagpatulala saakin doon.

Ang sexy, potakte.

Napalunok ako at iniwas ang tingin ko, kalma mo tingkil mo self. “Your words is so annoying.”

“

Anak

ng shooting star

papansin

kasi,

kausap

ba?“ nakakainis kasi, kaninang kausap ko siya ayaw niya magsalita at sinusungitan ako pero kapag ’di ko naman siya kinakausap nakikisawsaw.

“Coco, hindi ako

galit

pero

sabihin

saakin

bakit

umalis

?“

t umigil ’to sa pagkain at binigyan ako ng malungkot na tingin.

“ He’s looking for you, don’t ask more question to him. He’s not yet ready,

h’wag

mo ng

ipaalala

dahil

pwedeng

magdulot

’to ng trauma kasi

nawawala

siya

tatlong

araw

na hindi kayo

nakikita

nakakasalmuha

Mabuti

nalang

nasa

kamay

siya

ng mag

asawang

may dwarfism

Parañaque

. “ hindi ko na inaway pa si Roks dahil pinaliwanag niya na sa tagalog.

“

Bakit

siya

nakaabot

doon? Dwarfism ’

diba

unano

? “ nagtataka kong tanong saka sumulyap kay Coco na kumakain na naman.

“ Yes but the right term is little person not

unano

, and base on our investigation na

pagtripan

siya

mga

teenager.

Sinakay

nila

sasakayan

iniwan

Parañaque

.“ bumilis ang pahinga dahil sa nalaman ko. Unti unti ng nagigising ang galit ng puso ko sa nangyayari.

“

Tapos

anong

nangyari

mga

teenager? “ pinilit kong maging mainahon dahil nandito si Coco.

“In Republic Act No. 9344 or the ‘Juvenile Justice and Welfare Act’ defines the Juvenile Justice and Welfare System as a system dealing with children at risk and children in conflict with the law, which provides child-appropriate proceedings, including programs and services for prevention, diversion, rehabilitation, re-integration and aftercare to ensure their normal growth and development..” parang mas lalong nagalit ang sistema ko nang magsimula na naman siya magsalita ng batas, siguro kapag nagkakilala ’to pati si Roi talagang magkakasundo sila.

“ As defined in R.A.No. 9344, ‘Child’ is a person under the age of eighteen 18 years. While “Child at Risk” refers to a child who is vulnerable to and at the risk of committing criminal offences because of personal, family and social circumstances. Some of the examples mentioned in the law are: being abandoned or neglected, and living in a community with a high level of criminality or drug abuse. ‘Child in Conflict with the Law’ or

CICL

on the other hand refers to a child who is alleged as, accused of, or adjudged as, having committed an offence under Philippine laws. A child can commit an act or omission whether punishable under special laws or the amended

RevisedPenal

Code which is referred to as an ‘Offence’. Under Republic Act 10630, offences which only apply to a child and not to adults are called ‘Status Offences’. These shall not be considered as offences and shall not be punished if committed by a child.“ magsasalita na naman siya kaya pinigilan ko na ’to, anak ng shooting star naman nakakabobo ’yung mga sinabi niya ha.

“

Bingi

ba? Wala

akong

tinanong

gan’yan

? Ang sabi ko

ano

nangyari

mga

teenager na ’yun?

Nakulong

ba? “ iritado kong saad dahil parang biglang bumalik ang sakit ng ulo ko.

“That’s why I’m explain you this because the involved was a minor .” giit niya kaya matalim ko ’tong tinignan.

“

Yawa

, Captain

Bato

, naman ang dali dali

sabihin

na ’

hindi sila

nakulong

kasi bata sila’

daming

satsat

matalino

obob

na ako.“ bumuntong hininga siya at pinagalaw ang panga niya.

“Kaya

nga

ipinaliliwanag

ko––.“ pinutol ko na ang sasabihin niya at itinapat ang hintuturo ko sa labi niya na hindi ko naman inaasahan na magagawa ko.

Ang lambot ng labi.

“ Shut up

maderpaker

siguro

naman

naintindihin

mo ’yun English na eh?“ pinakita kong walang epekto ang paghawak ko sa malambot niyang saakin habang dahan dahan ko ’tong inaalis.

“Watch your mouth, Coco is here and I don’t want you to curse inside my house .” napatawa ako ng sarkastiko dahil sa sinbi niya.

“Oh

talaga

Awitize

solidize

nagmumura

rin naman kaya.“ inis kong saad sakaniya.

“Kayo ’di

bati

? Kayo away?“ sabay kaming napatingin ni Roks kay Coco na sobrang dumi ng mukha dahil sa chocolate kaya agad kong inusog ang upuan ko palapit sakaniya.

“Hindi Coco,

bati

kami

n’yan

Roks

. ’

Diba

Roks

Tropa

tayo.“ matamis kong saad habang pinupunasan ko ang gamit ang tissue ’yung mukha ni Coco.

“

Nagbibiruan

lang kami,

sige

kumain

na.“ ngumiti si Roks kay Coco na angpatanga saakin, anak ng shooting star. Ang gwapo niya lalo kapag nakangiti.

“You’re really bad influence.” tinigil ko pagpapantasya sa mukha niya dahil sa tono ng pananalita niyang may halong inis.

Hindi ko na siya sinagot dahil magkakasagutan na naman kami kaya iniba ko na ang usapan.

“

Anong

oras

kami

pwede

umuwi

Pwedeng

ngayon

na?“ tanong ko dahil kailangan na malaman ng pamilya ko naligtas si Coco.

“Later, I’ve already talked to your parents. They know that you’re both in my territory and safe.

Dadaan

muna tayo doon bago

umuwi

bahay

n’yo

. “ pinilit kong h’wag ngumiti dahil kahit masungit siya ay talagang may kabaitan ’tong taglay.

“Eh ’yung

mga

teenager na

pati

’yung, hindi

talaga

sila

nakulong

H’wag

mo ’kong

saguting

pabatas

Diretsuhin

mo ’ko. “ maanghang kong sambit.

“

Nasa

pangangalaga

sila ng

DSWD

pansamantala

bukod

ginawa

nila

kay Coco. They don’t have license and they are drunk while driving

andaming

na violated.“ napatango tango nalang ako dahil alam ko naman na kapag minor hindi makukulong pero mga parusa pa rin sakanila pati sa magulang.

“Gusto ko sila

makausap

at ang

magulang

nila

pati

na rin ’yung

mga

muntik

manrape

saakin

.“ pinilit kong ngumiti sakaniya dahil pinansusukatan niya ako ng paningin. Sobrang galit na nararamdaman ko, bikod sa pinagtripan si Coco ay muntik na rin akong marape.

“Sure, don’t worry I’ll make them suffer especially the men who attempt to rape you.” tumango nalang ako at nilingon si Coco na busy sa pagkain.

“

Masarap

ba Coco?“ matamis kong tanong kaya nagthumbs up ’to at ngumiti ng malaki.

Eto ang kaunaunahan naming nakatikim ng cake sa totoo lang. Pangarap din kasi namin na kada may birthday ay bibili kami ng cake pero hanggang pangarap nalang, miski nga pambili ng bigas wala na kami eh cake pa kaya. “ Opo

, Coco gusto tira

dito

.“ nagbago ang ekspresyon ko dahil sa sinabi ni Coco.

“Hindi

pwede

Coco, may

bahay

tayo

iiwan

mo ba kami?“ h indi maaring masanay si Coco na gan’to ang buhay. At ayaw na ayaw ni Tatay na makikitulog kami sa ibang bahay kahit nga ’yung kina Gracielle at Roi, dahil pakiramdam niya ayaw namin sa bahay na ipinundar niya.

“ Dito

tayo tira.“ inosenteng sagot niya kaya sumeryoso ang mukha ko.

“Hindi

pwede

may

sarili

tayong

bahay

, gusto mo ba ako

magalit

pati

sina

Nanay

Tatay

?“ natahimik ’to at lumungkot ang itsura.

“ You can visit here Coco, I mean

pwede

kang

bumisita

dito

.“ sinamaan ko siya ng tingin dahil talagang gusto niya mapamahal si Coco sakaniya at tuluyan siyang piliin ni Coco kaysa saamin.

“Hindi pa rin

pwede

.“ madiin kong usal.

“Give me a valid reason

Cenery

.“ siya lang tumatawag ng Cenery saakin. Si Nanay tinatawag niya ako pangalawang pangalan ko pero ‘Senarya’ naman tapos madalas Paint o Pintura pero siya tinatawag ako sa pangalawang pangalan. Hihi, sweet ba?

“ Ayoko

ayaw

tatay

ko,

ayos

na ba?“ napaka galing ko talaga magtago ng emosyon, ni walang bahid na kilig ang boses ko.

“Yeah, I’ll offer my house if you chose the home study for Coco. If, your parent, feel more comfortable educating your Coco at home due to safety reasons, another option would be home schooling him. With the assistance of a special education teacher, you can oversee the education of Coco from the four walls of your home or this

mansyon

.“ napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Anong ibig sabihin niya?

“

Kahit

hindi tagalog ’yun

naiintindihan

ko mag

aaral

Coco?“ nanlalaking mata na saad ko dahil kahit nung bata pa si Coco ay hindi namin siya nagawang ipasok sa daycare center dahil madalas binubully lang siya ng nga kaklase niya at hindi nakakabuti sakaniya ’yun kaya napagdesisyunan namin na kami nalang magtuturo sakaniya.

“Yeah, Every person like Coco is deserving of a good education. However, not all schools can accommodate anyone because there are some who will need special attention, just like those who have special education needs. In the Philippines, there are a lot of accredited SPED or Special Education schools where you can enroll Coco should he specifically-designed programs to help him regarding academic, physical, social-emotional cognitive aspects.” namangha ako at napangiti saka tumingin kay Coco na nakangiti.

“Kasama ba siya sa scholar na ibibigay n’yo saamin? “ tumango ito kaya napangiti ako ng sobra. Totoo ba ’to? Hindi lang kami ang makakapag aral pati si Coco ’rin?

“Yes, its up to you if you want home schooling or there are public and private schools in the country which cater to children with special needs. Depending on the needs of Coco, there are specific schools which follow an inclusive, mainstream, or an exclusive special education curriculum.”

“At kapag pinili namin ang home schooling sa gusto mo sa bahay n’yo?”

tanong ko pa kaya tumango lang ’to.

“I’m just offering pero kung gusto n’yo sa bahay n’yo ok lang naman. You don’t need to decide yet, paguusapan n’yo kuna ng pamilya n’yo. May mag g-guide naman sainyo mula sa AKG Charity Foundation.” napangiti ako nang malaki dahil kahit nakaasar ang ugali ni Captain Bato ay mabait pala talaga ’to.

Kumain at nagusap usap lang kami, hindi na kami nagaway pa at ineenjoy nalang namin ang pagkain. Tipid siya sumagot at laging ingles pero dinadaldalan ko pa rin para hindi awkward ang atmosphere.Hindi rin nagtagal ay natapos na kami kumain at talagang gustong gusto ko naligo sa swimming pool ang kaso ayaw ni Captain Roks dahil maysakit daw ako.

“ ’Diba sabi mo kapag naligo mawawala ang init ng katawan?“ ngumiti ako ng malaki saka tumakbo palayo sa table namin.

“No, not again Cenery.” kanina ko pa siya kinukulit kung pwede ako magswimming at maligo nalang ulit pero ayaw niya hindi naman daw porket pwedeng maligo ay aabusin na dahil baka lumala ang sakit.

“Pa try lang! “ isinawsaw ko ang kamay ko sa pool at talagang ang sarap sa pakiramdam. Kahit nga dagat hindi ko pa rin na try maligo kahit nga doon sa Manila bay pa ’di ko rin na try.

Nakita ko na tumayo siya mula sa pagkaupo at tumakbo palapit saakin kaya napatakbo rin ako habang tumatawa. Mabilis siyang tumakbo kaya kahit na ako pajama at t-shirt ako ay tumalon ako sa pool.

“ Oh d-mn. “ iritado niyang saad habang matalim ang tingin saakin pero pinagtawanan ko lang siya.

°°°

PAPASOK kami ngayon sa AKG General Hospital para dalawin si Tatay. Hawak hawak ko ang kamay ni Coco nang sumakay kami sa Elavator habang si Captain Bato dala dala naman ang mga pagkain para kina Tatay.

Nakasuot ako ng simpleng dress. Una ayaw niya akong pagsuotin nito dahil bukod sa maikli ay sleeveless siya baka raw lamigin ako kaya pinahiram niya ako ng hoody.

Ang cute nga eh, parang girlfriend niya ako eh. Charot! Si Coco naman binilhan niya rin pala ito ng damit, iniwan namin sa kotse niya ang mga pinamili niyang damit saamin.

“Paano tayo pupunta doon sa mga teenager na nangtrip ng kapatid ko pati na rin doon sa mga muntik ng manrape saakin? Iiwan ba natin si Coco dito pansamantala?” tumango lang ’to kasabay nang bumukas ang elavator at lumabas na kami doon at nagtungo sa kwarto nina Tatay.

“Coco, excited ka bang makita si Tatay at Nanay?” matamis kong tanong kay Coco na namamagha sa paligid. Nakasuot kaming dalawa ng facemask dahil pinasuot kami ni Captain Roks ng gan’to para iwas daw lumala na sakit lalo na saakin na may sakit na talaga pero wala na nga akong lagnat. “Opo Ate!” masayang tugon nito.

“You and Coco will under go in check up later after we talk to your parents.” alam naman daw kasi talaga ng magulang ko na nasa kamay niya kami kaya naging kampante ang mga ’to.

“ ’Di na ako nilalagnat no! Saka bakit pati si Coco? “ nagtataka kong usal, ni wala namang sakit si Coco.

Pinagtaasan niya ako ng kilay. “Stop asking question, para sainyo rin naman ’to.” napanguso ako dahil nagsusungit na naman ’to.

Hindi nagtagal ay nakarating na kami. Binuksan ko ang pintuan at nalaglag ang panga ko nang makita ko kung sino ang mga nasa loon. “Oh nandito na pala sila, Magandang araw Captain Roks.” masayang bati ni Nanay.

Hindi naalis ang tingin ko kay Atarah na nakangiti habang papalapit saamin. “Magandang araw din po Ma’am and Sir.” magalang na sagot ni Roks.

Tuluyan na kaming nakapasok at ibinaba ni Roks ang mga dala naming pagkain sa lamesa. “ Omg, Hi Coco!“ agad na niyakap ni Atarah ang kapatid ko nang mahigpit.

Ang bango niya at sobrabg ganda talaga sa malapitan. “ Mag Hi ka kay Ma’am Atarah, Coco. “ utos ni Nanay kay Coco.

“Hello po Ma’am Ganda.” hagikhik ni Coco. Napakagat ako saaking labi at lumapit kay Tatay na nakangiti saakin. Niyakap at binati niya ako kaya gano’n din ang ginawa ko.

“Ang c-cute mo, I really really love people like you.” napaawang ang labi ko saka sumulyap kay Captain Roks na nakatingin lang kina Atarah at Coco.

Pinapanood ko ang mga mata niya lalo pa’t nandito ang mahal niyang babae. “ She’s into kids and people with disabilities.“ napatingin ako kay Dr. Rare na gwapong gwapo sa suot na white unbutton polo at black pans.

Napapalibutan kami ng maganda’t gwapo. Si Atarah, Rare at Roks pero bakit gano’n? May past si Roks at Atarah bakit parang tropa na sila? Nakakapagtaka talaga ni walang mainit na tebsyon ang namumuo kay Rare at Roks. “Ilan na ba anak n’yo?” tanong ni Tatay.

“Sangayon po isa palang po.” matamis na sagot ni Atarah. Napakagat ako saaking labi dahil talagang hindi ako makapaniwala na kaharap ko ’yung gan’tong kagandang babae kaya hindi na kakapag taka na ang gwapo ni Ranch, kasi sobrang gwapo rin ni Rare na tatay niya.

“Wala kayong balak sundan?”

“Maybe next year, Mr. Ordencial.” napatingin ako kay Rare na nakatingin ngayon sa hoody na suot ko kaya lumingon ’to kay Atarah na nakangisi rin habang nakatingin sa suot ko.

“Hello Paint! I’m Atarah! Nice to meet you.” linapitan nito at niyakap ako kaya nanigas ang katawan ko dahil sobrang bango niya.

Napatingin ako kay Roks na ngayon ay nakatingin kay Rare, para silang naguusap mata sa mata. “So Roks, we are talking about the scholarship and the medication for Mr. Ordencial.”

“All?” humiwalay sa yakapan namin si Atarah saka nilingon nito ang asawa niya pati na rin si Roks. “ Yeah.“ parehong tipid na sumagot ’tong si Captain Bato pati Doctor Rare.

“Opo, pinapili kami kung homeschooling ba raw o ipapasok sa school kasama ang mga katulad niyang may autism.” sabat ni Nanay na tuwang tuwa sa mga presensya ng mga gwapo at magandang nilalang na ’to.

“Down’s syndrome is different from autism. ADHD or attention deficit hyperactivity disorderr is different from autism. But people with Down’s syndrome, and people with ADHD can also be autistic. Ma’am pero may mga cases po na meron ’yung dalawnag ’yun sa isang tao pero dahil matutukan siya ng doctor na tamang tama sa case niya mas malalaman kung ano ba talaga ang meron kay Coco.” saad ni Dr. Rare at sumangayon lang si Atarah.

“Salamat po talaga ang laki pong tulong n’yo sa pamilya namin.” matamis na saad ni Nanay.

“Wala pong anuman Ma’am, parte na po ng buhay namin ang mga tumulong sa mga nangangailangan.” nagpasalamat ako at nagpasalamat din si Tatay dahil talagang malako ang natutulong nila saamin at halata mo talaga kay Atarah na bukod sa maganda, matalino ay mabait din. Gano’n din si Dr. Rare kahit pa na mukhang masungit ay talagang ramdam mo ang kabutihan niya. Si Captain Roks naman parang parehas sila ni Rare.

“Starting next school year Paint, kasabay mo raw ang kapatid mo?” matamis na tanong ni Atarah. Napasulyap ako kay Roks na nakatingin saakin pero agad rin niya niwas ag paningin niya. Hindi siya masyado nagsasalita ngayon dahil wala naman siyang sabihin. Lol.

“Yes po.” tumatango kong usal kaya lumaki ang ngiti nito saakin. “ Parehas kayong kukunin ng course?“

“BSFA in Digital Cinema po akin at ’yung kay Ella sa pagkakaalam ko gusto niya maging nurse.” matagal ng sinasabi saakin ni Jannella na gusto niya maging nurse kaya talagang pakiramdam ko nun mahibirapan kami dahil malaking gastos ang nursing sa kolehiyo.

“Omo, pwedeng magwork si Ella after her school here! ’Di ba Mander?” tumango lang si Rare habang nakatingin kay Atarah. Nakakatunaw ang paninitig niya sa asawa niya na halata talaga sa mata niya na mahal na mahal niya ’to.

“Mabuti at pinili mo BSFA in Digital Cinema? Filming ’yun ’diba?” tahimik lang na nakikinig ang mga taong nandito sa kwarto sa usapan namin ni Atarah.

“Opo, gusto ko po maging director. Gusto ko po gumawa ng sariling pelikula at mga documentaries na kapag napanood ng mga manonood ay mabubuksan ang kanilang isip tungkol sa magiging paksa ng movie. “diretsong sagot ko saka sumulyap kay Captain Roks na nakatingin na rin saakin pero sa pagkakataong ’to ay hindi na siya nagsalita pa.

“What kind of paksa do you mean?” tanong naman ni Dr. Rare saakin. Bumuntong hininga ako dahil kahit pa nandito ang sundalong si Roks ay wala akong pakialam kung masaktan siya o labag sa batas ang gagawin kong gano’n.

“Kung gaano kawalang kwenta ang gobyerno pati ang mga nanilnilbihan dito, kasi alam naman natin ang mga katiwalaan at krimen na ginagawa ng mga may mataas na katungkol sa gobyerno pero madalas pinagtatakpan lang ’to ng mga pulis at sundalo o kung ano pa ’yan dahil sa pera. “ natahimik si Atarah habang namanagha sa sinasabi ko, si Dr Rare naman ay nginisian lang si Roks kaya napatingin din ako dito pero malamig lang na mata ang ipinuyos ni Roks saakin.

“Paint.” bawal ni Nanay na hindi talaga nagugustuhan ang sinabi ko.

“Bakit po Nay, nagtatanong po sila eh. Napakabastos naman kung hindi ko sasagutin at magsisinungaling ako.” napabalikwas ako nang biglang tumili si Atarah at niyakap ako. “I love you na! “ malambing na usal nito.

“Pasensya na po kayo kay Paint lalo na sayo Captain Roks. Medyo hindi niya gusto mga naninilbihan sa Gobyerno eh kahit kayong mga sundalo’t pulis. “ pagpapaumahin naman ni Tatay pero walang halong galit akong nakita sa mukha niya hindi katulad ni Nanay.

“ Its’s fine Sir. We have different perpective with the goverment, we can express our opinion towards our goverment. We are in a democratic country, and democracy works when all voices can be heard.“ natawa naman ng mahina si Dr. Rare sa sinabi ni Roks kaya kitang kita ko pa kung paano siya kurutin ni Atarah sa tagiliran nito.

“Alam n’yo po, hindi kayo magsisi na binigyan n’yo ng scholar ang mga anak ko bukod sa matalino ay talented sila. Alam n’yo po bang, magaling magdrawing, magpinta, gumawa ng storya at kumuha ng litrato ’yang si Paint lagi siyang nilalaban sa mga eskwelahan niya sa larangan ng mga ’yan lalo na’yang pagpipinta. Pasensya na po kung nagmamayabang ako ha, sadyang proud lang ako sa kakayahan ng anak ko naudlot lang kasi dahil sa kakapusan ng pera.” napangiti ako kay Tatay at naramdaman ko na nagiinit ang pisnge ko nang nasaakin na ang lahat ng atensyon nila.

“That’s why her name is Paint huh?” namangha na usal nito. Eh siya nga pangalan ‘Rare’ eh, ano kayang history ng name nito.

“Opo doc bukod pa roon pinaglihi ko rin siya sa pintura. “ plastic na ngumiti si Nanay sakaniya pero ’yung masamang tingin ni Nanay nasaakin pa rin.

“Aw ang cute, so you love writing, painting and photography? “ namamagha na usal ni Atarah na animo iniidolo na ako.

“Ah opo noong elementary at highschool kasi na hasa po ang mga skill ko sa mga gan’yang larangan kaso po mahirap ang buhay at wala ng oras kaya hindi ko napo na sabukan muli ang kakayahan ko.”

“Don’t worry ibabalik natin ’yang skill mo, ie-enroll ka namin sa magandang school. Kristan love painting and writing too while Reeve love photography! Magkakasundo kayo kapag nagkilala kayo ’diba, Mander ?” matamis lang na ngumiti si Rare sakaniya at tumango

“Yes baby.” Ewan ko ba kahit hindi ako ’yung sinabihan ng ‘baby’ nagwawala ang sistema ko dahil kinikilig ako sakaniya. Nakakapang akit ’yung boses ni Doc Rare sa totoo lang.

“Sayang wala si Adier, he’s good in drawing too cuz he’s engineer.” mapait na ngumiti si Atarah at pagkatapos ngumuso. Sino naman ’yang si Adier? Gwapo rin kaya ’yun? Wait nga lang naalala ko ’yung sinabi ni Ranch na mahal din daw ng Kristan at Adier ang mommy niya? Potakte! Anak ng shooting star, haba ng hair.

May binulong si Rare sakaniya kaya bumalik ang ngiti ’to. Napatikhim naman si Tatay dahil natahimik ang atmosphere “Maga ling din kumanta ’yan Ma’am.” napakagat ako saaking labi at napauyok na dahil medyo nahihiya na ako.

“Aw, you’re so talented! Ang ganda mo na nga tapos gano’n ka pa. You’re so gifted, sana all! Parehas tayong tatlo ni Rare na magaling sa kantahan. “ napatulala ako sakaniya nang sinabi niyang gifted ako, eh siya nga ata ’yung definition ng gifted at perfect ih.

“Really Klyte?” kumunot ang noo ko nang sumabat si Captain sa usapan at tinawag niyang ‘Klyte’ si Atarah. Parang naalala kong pangalan nito ay Atarah Klyte, so talagang mahilig siyang tumawag sa second name? Psh. Kala ko naman ako lang tinatawag niyabg gano’n.

“Oh c’mon shut up Captain Gray Eyes, hindi ka kasi marunong kumanta. Bleh!” sabay na natawa si Rare at Atarah na talagang sinasadya na asarin pa si Roks. Nakikitawa nalang din sina Nanay, Tatay at Coco habang kami ni Roks ay tahimik lang.

Nakita kong may binulong na nanan si Dr. Rare kay Atarah kaya lumaoad lalo ang ngiti ito “She’s into business po ba? How’s her skill about entrepeneurship?” tanong nito kay Tatay.

“Magaling po ’yan Ma’am, siya nga po nag ha-handle ng mga isang bakery dati kahit hindi nagtapos, andami niyang pakulo at mga naiisip para dumugin ng costumer.” naalala ko na naman noong parang naging manager ako ng isang bakery, andami kong pakulo na talaga nagustuhan ng mga tao ang kaso lang natanggal ako bandang huli kasi may sumabotahe sa mga plano ko na katrabaho kaya sa sobrabg galit ko binuhos ko itinulak ko at pinagsasampal ang kaso lang ay natapon sakaniya ’yung kumukulong mantika kung saan nag p-prito ng donut. Dapat nga kakasuhan ako nun eh pero bandang huli hindi na hiniling nalang nila ako matanggal sa trabaho. Tss, mga inggitera kasi.

“Talaga? You’re really smart in business! Magkakasundo kayo ni Ate Akisha and Charl. Tapos you’re pretty baka gawin ka nilang model. Do you love animals? “ parang sa tono ng panaalita ni Atarah parang nay inaasar siya at alama naman namin na si Captatain Bato ’yun.

“Opo.” mahilig din ako sa mga hayop sa totoo lang. Kaso namatay nga as namin last year dahil sa katandaan na. “Magkasundo naman kayo ni Mikee and maybe ni Kenji.” teka nga lang Kenji? ’Yun ’yung nagsabi kay Roks ng meaning ng ‘SML’

“Seriously Klyte? Stop teasing me, edi kayo na magkasundo.” nakabusangot ’to at napahawak ako sa bibig ko dahil sobrang cute niya.

“Hahaha, sorry na wala kasing naka-allign sa skill mo eh. Galit siya sa Goverment and nanilbihan dito which is kayo, kaya magkakasundo sila ni Amirah. HAHAHA. “ tawang tawang saad ni Atarah.

“Satingin ko po Ma’am and Sir, magkakasundo sila sa lakas ng katawan. Maton na maton ’tong dalaga namin, masakit sumuntok ’yan .” pangaasar naman ni Tatay kaya ako naman ang napabusangot ngayon.

“ Don’t be jealous now Roks.“ nakangising usal naman ni Doc Rare.

°°°

NAPAHAWAK ako sa aking ulo dahil biglang sumakit. Nakasakay ako ngayon sa sasakyan ni Captain Roks sa kadahilanang patungo kami ngayon sapolice station dahil nandoon daw ang nga batang nantrip sa kapatid ko.

“ Hey, headache? But Rare said you’re fine.“ nang marinig ko palabg ang pangalan na ‘Rare’ pakiramdam ko mas lalong sumakit ang ulo ko.

“Paanong hindi sasakit ’yung ulo ko, mas malala pala ’yung spokening dollar nung Rare. Grabe, andami niya pinaliwanag sa medical, medical na ’yan ni hindi ko naman tinatanong. Grabe sabihin mo nga pinaglihi ba kayo sa dictionary? Kung ikaw puro batas pinapaliwanag mo ’yan si Rare puro tungkol sa mga sakit at mga gamot ebarg ang sakit sa ulo. Pakiramdam ko namumuo ang dugo ko sa utak.” iritado kong saad.

Totoo namin kasi, nang magpacheck up ako andami niyang sinabi at pinaliwanag tungkol sa health ko gano’n din ’yung kay Coco, kung ano ba talaga ang meron sa sakit nito at isama mo pa ang sakit ni Tatay pati ang pag s-start nung chemo niya, pinaliwanag pa nga saakin kung anong process, ni hindi ko naman tinatanong. Grabe, naawa nga ako kay Atarah baka gano’n siya kung kausapin ni Rare ’yung tipong ipapaliwanag niya kahit simpleng sugat lang sa daliri pero nagpagalaman kong nurse din pala siya kaya gets niya lahat ng paliwanag nung Rare.

“You’re so exaggerated.” naiiling na usal nito habang nakatingisi. Diretso ang tingin niya sa daan habang ako eto nagmamatol pa rin.

“Hoy hindi ako OA.

Syempre

kayo

magkakintindihn

matatalino

kayo pero ako

obob

ako,

aminado

ko doon. “ saad ko sakaniya saka humalikipkip at bumusangot.

“You’re talented.”

“ Talented ako pero hindi

matalino

, ok?“

“You’re not be talented if your not smart what’s the difference? “ huminga ng malalim dahil start na naman siya sa pagkausap saakin sa spokenibg dollar.

Jusme, kung si Roi ang andito naeenjoy niya na napapalibutan siya ng mga imported na tao ’yung tipong matatalino katuld niya pero ako da totoo lang hindi natutuwa.

“Oh ayan ka na naman, h’wag ka naman mang nag English awat na Captain Bato, nasa Pilipinas tayo dapat magtagalog kayo, alam n’yo nakakaintindi naman ako ng English pero ’yung sainyo awitize ang bilis n’yo magsalita tapos ’yung accent n’yo bristish pa, social amp kaya hindi ko maintindihan ’yung iba tapos eto pa ang ikinasasama ng loob ko, alam kong matalino kayo kaya hindi niyo na kailangan ipaliwanag ’yang mga batas, sakit, gamot at kung ano pa ’yan! Hindi naman ako nagtatanong.”

Gustong gusto ko sila ng sagutin na ‘SML’ kaso naalala kong iba pala ang meaning nito kay Captain Bato at kapag sinabi ko naman ’yun kay Dr. Rare ay baka kala niya ’di ko siya ginagalang pagkatapos ng mga kabutihang ginawa nila saamin.

Hindi niya ako sinagot at diretso pa rin ang tingin niya sa daan habang nakangisi pa rin. ’’Buti pa si Atarah, kahit mukhang imported at spoking dollar din ay kinakausap ako ng tagalog kasi may puso siyang malambot, may feelings gano’n na feel niya ata kung gaano ako napipiga dahil sa pag e-english n’yo mga wala kayong puso!“ huminga ako ng malalim dahil inilakabas ko talaga ang sama ng loob ko.

“You done?” mas lalo nag init ang sistema ko dahil sa sinabi niyang ’yan kaya napagsipan ko nalang na asarin siya.

“Anong feeling na nandoon si Atarah. Ano bang meron sainyo bakit parang close kayo ni Rare? Eh ’diba gusto mo si Atarah, nagpanggap ka pa na asawa niya eh. Ano ba kwento? “ sobrang curious ko talaga sa kwento nila parang astig kasi talaga eh, kita mo naman parag tropa talaga silang tatlo ngayon.

“Curiosity kills the cat .” malamig na sagot nito.

“Cat ba ako? Sus, pa showbiz ka rin eh. Nahurt ka no?” pangaasar ko kaya nilibgon niya ako saglit at binigyan ng mapangasar na ngisi.

“Oh I forgot, you’re not cat cuz you’re doggy.” inis akong humiyaw dahil gusto ko talaga siyang sugurin pero baka mabanga lang kami. Sa totoo lang iba na naman nga ang dala n’yang kotse ngayon eh. Yaman, sana all.

“Yawa kang bato ka, g-go ka rin no?” sinamaan niya ako ng tingin nang magmura ako dahil ayaw niya raw nga kasi ng nagmumura, siya rin namang nagmumura pero ’yung social version nga lang.

“Wala akong pake! Kung kotse mo ’to at magmumura ako, p-tangina, t-ngina! P-yeta! Tanga! B-bo !” ngumisi at umilinh iligg lang siya kaya natigilan ako.

“You love reading romantic stories right? “ hindi ako sumagot dahil parang may banat ’tong nakaasar sakin eh.

“Ofcourse you are, cuz you’re a writer. “ kinagat niya ang labi niya sabay ngisi. “ There’s some scene there that once the woman character will curse the man character will kiss the woman, its can be vice versa right? And I guess you just want kiss that’s why you keep cursing.” nanlaki ang mata ko dahil ag yabang niya.

“Hoy naintindihan ko ’yun! Ang kapal ng mukha mo? Sino kaya ’yang nag offer saatin na maging Kiss slave ako? Sino kaya ’yung biglang nagwalk out nung nahalikan ako? Ha? Sige laban ka pa? “ hindi siya natinag at sa halip binigyan niya lang ako ng painosenteng itsura.

“Pumayag ka naman, alam ko namang hindi prank ang ginawa mo kanina sa paraan palang ng paninitig mo sa labi ko, nangungulila ka na.” napalunok ako dahil totoo naman kasi ang sinabi niya kung hindi lang ako napahiya ay hindi ako sisgaw ng ‘it’s a prank.’

“Ang lakas ng apog mo! Hoy, assuming ka? Nangunglila ampotakte! Prank nga ’yun, jusko kitang kita ko sa mga mata mo kung paano ka naghinayang nung sinabi kong prank!” sarkastiko akong tumawa at talagang kinakabaha ako ahil parang paniwalang paniwala siya na hindi ko talaga bala sabihin ang ‘It’s a prank’

“Sinabi mo lang naman na Prank kasi may nakarinig at sinagip mo ang sarili mo sa kahihiyan, I’m sure if the maid is not there you’ll say that’s true. H’wag mo ’kong lokohin, hindi ako tang a.” madiin na usal nito na may halong pangaasar sakaniyang tono.

“Paniwalaan mo ang gusto mong paniwalaan, jusko napaka assuming kala mo ata gwapo ka. “ kailangan kong sagipin ang sarili ko muli dahil sa kahihiyan na ’to, anak ng shooting star naman kasi bakit eto ang topic namin.

“I’m not handsome, but you have saliva in the side of your lips. Tulo laway.” agad akong napahawak sa bibig ko dahil kala ko totoo ang sinai niya kaya nang mapagtanto kong wala ay sinamaan ko ’to ng tingin. “Hoy wala naman!”

Tumawa lang siya ng bagya na talaga mala musika saaking tenga “Paniwalaan ko ang gusto ko paniwalaan pala ha? Ok fine. I like that.” ang cute niya magtagalog, ang pogi niya lalo huhu.

“Anong ibig sabihin ng ngisi na ’yan?” tanong ko nang nakangisi siya ng nakakaasar saakin.

“I’ll believe that you’ll become my Kiss slave starting tommorow.” nalaglag ang panga ko at nanalaki ang mga mata ko sa sinabi niya.

“ Anak ng shooting star, Sino nagsabing pumayag ako?“

“You said it a while ago, I don’t need to explain myself. Alam mo naman sa sarili mo na pumayag ka.” sobrang inis ko ay hindi ko na siya pinansin dahil sumakit lng ulo sa pakikipag bangyn sakaniya

Hindi rin nagtagal ay nakarating kami sa station. Pinagbuksan pa ako ni Roks ng pintuan ng kotse dahil hindi ako marunong magbukas.

“Behave Cenery, behave.” usal nito kaya tumango lang ako.

“Oo promise kakausapin kolang.” pumasok kami sa loob ng police station pakiramdam ko nangngati na ng kama ko na patamain ’to sa police dito dahil inis ako sakanila.

“Sila ba?” tanong ko kay Roks habang nakatingin sa tatlong mga menor de edad na parehong naka facemask at mistiso ang kulay at talagang mukhang mayaman.

“Kayo pala ang may gawa nun sa kapatid ko.” matamis na sambit ko sa mga batang ’to, siguro mga nsa 16-17 ang edad ng mga ’to. Hindi nila ko sinagot kaya sumabat ang isang lalaki na mukhang tatay ng isa sa mga ’to.

“Hello Ms, Ordencial I’m Attorney Dela Fuente. Ako po ang ama ng isa sa mga bata pasenya na po nakainom lang p—.” pinutol ko ang sasabihin niya pinagtaasan siya ng kilay.

“Sinabi ko bang magsalita ka? hindi tanong ang sinabi ko. Statement ’yun.” napaawang ang mga bibig nila dahil sa sinabi ko. Dalawang mukhang chinese at isang Pilipinong mga tatay ang kaharap ko habang naupo naman ang misis nila na porselana ang kulay ng kutis at halata mong mayayaman sila.

“May tanong nga ako sainyo?” masama ang tingin saakin ng isang babae kaya nginisian ko lang ’to.

“Ano ’yun?”

“Satingin n’yo mabuti kayong magulang?” natigilan naman sila sa tanong ko pero ’yung masamang nakatingin saaking babae ay ang nagsalita.

“H’wag mo naman kwestyunin ang pagiging magulang naman! Ofcourse we’re good parents.”

“Kasi nabibigay n’yo ang luho nila? Nabibigay n’yo ang gusto nilang kalayaan? Matatawag n’yo bang mabuti kayong magulang kung ganito ang kinahinatnan ng mga anak n’yo?” maanghang kong usal.

“Hindi naman namin ginusto ang nangyari. We don’t allow them to drive a car because they are minor. Ni hindi namin alam na kinuha nila ang sasakyan—.” sagot nung isang babae pero pinutol kolang ulit ang sasabihin niya.

“ ’Yun ang punto, hindi n’yo alam kasi hindi n’yo sila binibigyan pansin at pinapangaralan ng ayos. Kayong mga bata kayo, paano n’yo naatim na sawayin ang magulang n’yo ha? Satingin n’yo ba astig kayo n’yan kasi nag d-drive kayo ng kotse na lasing at pag t-tripan ang isang austistic na may down syndrome? !“ malakas na sigaw ko kaya mas natahimik na paligid.

“Sige nga sabihin n’yo saakin! Kapag ba ngayon binugbog ko kayo sa harap ng mga p-yetang pulis na ’to pati sa magulang n’yo cool ako? “ bumibilis ang paghinga ko sa sobrang galit ko.

“Bigyan n’yo ko ng mabuting dahilan bakit n’yo nagawa sa kapatid ko ’yun bukod sa lasing at nag p-pacool lang kayo?!” idiniin ko ang hintuturo ko sa noo nung isang bata kaya naramdamn kong may humampas dito.

“Stop shouting at our son! “ galit na sigaw nung isa pang babae saakin kaya tumawa ako ng sarkstiko.

“May karapatan akong sigawan sila, alam mo bakit dahil sakanila muntik ng napahamak ang kapatid ko! Apat na araw namin siyang hinanap dagdag pa sa pagaala namin na special child siya, alam mo bang may nagaalala sakaniyang tatay namin na ngayon ay nasa hospital kasi may cancer?! Alam n’yo bang muntik na ako marape dahil sa paghahanap ko sa kapatid ko!” mabilis kong sinipa ang isang bakenteng upuan kaya tumalsik ’to.

“We’ll pay for the damages—.” pinutol ko muli ang sasabihin ng isang chinese na tatay.

“T-ngina, wala akong pake sa pera n’yo hindi n’yo ko mababayaran! Sisiguraduhin ko na kung hindi man dito sa selda ng mga pulis magdudusa ’yang mga anak n’yo alam n’yo na ang ibig kong sabihin! Wala akong pake kung pakuling n’yo ko! Ang mahalaga mabibigyan ko rin ng damages ng mga ’to! “ mabilis kong binigyan ng mga sipa sa tyan ang tatlong bata kaya nagsitilian ang mga nanay nila at pinagsusuntok sila pero naramdaman kong may yumakap saakin patalikod.

“Cenery Enough!” hindi ko magawang umiyak ngayon dahil sobrang galit ko. Akmang susugod din ang nga babae pero pinagitnaan kami ng mga pulis.

“Sige ano susugod kayo? Babangasan ko ’yang mga makinis n’yong balat! Potakte kayo! Wala akong pakialam kung ipakulong n’yo basta mabasag ko lang ’yang pagmumukha niyo !”

“Cenery. Calm down. “ buong lakas kong inialis ang kamay ni Roks na nakayakap saakin at nagtagumpay naman ako.

“Sabihin mo saakin kung nasaan ’yung mga muntik ng mangrape saakin.” madiin kong usal dahil baka mas malala pa ang magawa kong pambubog sa mga t-rantaradong muntik na gumahasa saakin pero hindi ako sinagot.

Kaya hinila ko ang kwelyo ng isang pulis. “Ilabas n’yo ang mga p-tanginang muntik gumahasa saakin!” galit na sigaw ko pero naramdaman ko lang na may mga humawak din saaking mga pulia.

“Bitawan n’yo ko! Kahit may mga baril kayo, hindi ako natatakot!” nagpupumiglas ako sa mga may hawak saakin.

“Don’t you touch her.” madiin na wika ni Roks kaya agad naman akong binitawan ng mga pulis. Hinila ako ni Roks palapit sakaniya.

“Cenery, I know it will happen. They are not here—.” pinutol ko ang sasabihin niya saka tinabig ang kanay niya na nakahawak sa kamay ko.

“ Sasabihin mo ba o sasabihin mo?“ inis niyang pinagalaw ang panga niya saka huminga ng malalim. “ They are now in the bilibid prison. “

“Anong pangalan nila?” hinid niya ako sinagot ang tanong ko at akmang hinila palabas. “ We’ll go back to the hospital.“ maotoridad na usal nito.

“Ayaw mo sabihin? Oh sige ako mismo ang maghahanap. Thank you sa lahat ng tulong ha pero ngayon hindi ko na kailangan tulong mo .” buong lakas kong tinulak siya kaya nabitawanan niya dahil hindi naman niya ako hunahawakan ng madiin.

“H’wag mo ’kong subukan sundan at pigilan ngayon hindi mo alam kung ano rin ang kaya kong gawin. Maniwala ka saakin, hinding hindi mo gugustuhin kapag lalo akong napuno at sumabog .” natigilan siya habang seryoso ang mukha nito saakin. Lumapit ako sa tatlong mga binata para mabigay ng goodbye messages.

Sinipa ko ang mga tuhod nila kaya napadaing sila. ’’Pasipa lang ha mga g-go.“ nilingon ko ang magulang nila na pinipigilan bn pulis na sumugod saakin . “ Sainyong mga magulang nila, bantayan n’yo ang mga anak n’yo baka bukas makalawa bali na mga buto n’yan.“ masamang mata ang ipinukaw ko sa lahat nandito lalo na kay Captain.

Galit na galit ang kabuaan ko habang naglalakad ako. Halos patakbo na akong maglakad palayo sa station na ’yun, tumitingin tingin pa ako sa likod ko upang kumpirmahin kung sinusundan ba ako at mabuti nalang hindi.

Hindi ko alam kung saan ako punta punta, kung ano anong street at eskenita nalang ang pinagpapasukan ko. Halos kalahating minuto na ako naglalakad nang mapansin ko ang mga bata na nagkukumpulan.

“Hoy anong ginagawa n’yo d’yan?!” dahil curious ako ay nilapitan ko at namataan kong nakatingin sila sa parang isang kanal na medyo malalim.

“Ate ’yung unggoy oh.” napatingin ako roon at kitang kita ko ang isang unggoy na nanginginig na sa lamig. Ni hindi niya kaya tumakas dahil may parang harang ang kanal na ’to.

Nawala ang inis at galit sa buong sistema ko nang makita ang cute na cute na unggoy.

Agad akong kumilos at buong pwersa kong inalis ang harang sa kanal. Inabot ako ng ilang minuto bago ko natanggal at nang magtagumpay ako ay agad akong tumalon pababa ng kanal. Walang tubig ang kanal ngayon pero punong puno ng basura at talagang malalim ’to hanggang dibdib ko.

“Ay syet na malupet, ang baho! “ komento ko. Agad kong hinubad abg hoody ni Roks para doon kunin ang unggoy. Medyo maliit pa siya, parang mga Isang ruler at 2inch pa ang laki nito at talagang ang payat nito.

Nanginginig ang unggoy kaya binalot ko sakaniya ang hoody. At nang magtagumpay ako ay hindi naman na ako nahirapan na umakyat muli pataas dahil pumatong ako sa kabundok ba basura at tumalon lang ako.

“Saan mo siya dadalhin?” tanong ng isang bata nang akmang paalis na ako.

“Akin ’to, matagal kong hinanap ’tong unggoy ko.“binigyan nila ako ng hindi kumbinsadong tingin. “Akin nga ’to, pangalan niya nga ROKSie. “ napahagikgik ako dahil pinangalan ko sa unggoy ay halos ka tunog lang ng pangalan ni Roks.

Nyang note: Pasensya na kung hindi araw araw ang update ko ha, busy kasi ako this month hope you understand! Gobless you!

Don’t forget to vote and leave a comments

Chapter 10

Paint

Cenery

PARA akong nanay na may buhat buhat sangol habang naglalakad ako sa gilid ng kalsada. Balot na balot ng hoody ni Roks ang katawan ni Roksie. Hindi ko alam kung saan ko siya dadalhin, bawal naman sa Hospital kasi hindi naman pwede magpasok ng hayop doon t’yak haharangin ako ng guard at baka kunin na muna nila saakin si Roksie.

“ DUDES !“ nanlaki ang mga mata ko at napalingon sa tumawag. Pinanood ko kung paano bumama mula sa pagkasay ng Jeep si Roi at tumakbo palapit saakin. Sinalubong ako nito ng mahigpit na yakap kaya naipit ang unggoy ko kaya dumaing ’to.

“

Ano

ba?!“ inis ko siyang tinulak ganit ang kanan kamay ko dahil gamit ko ang kaliwa kong kamay sa pagbuhat sa maliit ng unggoy.

Nagbago ang expresyon niya, lumungkot ’to at parang naging guilty

“

Galit

rin ba

saakin

? Sorry na. Nung

isang

araw

namin

hinahanap

, nag

aalala

mga

kapatid

pati

Gracielle

.“ hindi ko siya pinansin at nagpatuloy sa paglalakad habang hinihimas nag t’yan ng kawawang Roskie.

“

Pintura

kausapin

mo naman ako, teka

ano

ba ’yang

hawak

mo? Bata?“ natigil ako sa paglalakad at ipinasilip ko sakaniya ang hawak ko.

“ Unggoy

?!“

“

Sige

isigaw

mo pa.

Ano

gusto mo ba

bigyan

pa kita

mikropono

para

abot

hanggang

Mindanao ’yang

pagkagulat

mo? Ang OA.“ napairap nalang ako sa mga taong tumingin sa gawi namin at inayos ko pa ang pagkahawak ko kay Roksie para hindi nila makita na may hawak nga akong unggoy.

“

Saan

galing

’yan, ang

baho

!“ napatingin ako sa paligid ko na kapag nilalagpasan ako ay nagtatakip sila ng Ilong, aminado akong mabaho talaga ang unggoy pati na rin ako dahil siya nagswimming sa imbornal samantalang akong lifeguard niya todo rescue kaya lumusong din sa kanal.

“ Sa

kanal

, ’

diba

halata

?“ napanguso siya pero salubong ang kilay niya habang nakatingin sa suot ko.

“ Bakit

gan’yan

ang

suot

mo? Dress?

Saan

galing

?“ above the knee ang suot kong dress at sleeveless na kanina natatakpan ng hoody ni Roks medyo hindi ako komportable at nahihiya rin ako ngayon pero mas iniisip ko ang kalagayan ni Roksie.

“

Mamaya

magtanong

kawawa

’yung

unggoy

ko.

Nanginginig

siya

lamig

tapos

gutom

din?

Pwede

siyang

pakainin

saging

?“

’Di ko alam kung anong klaseng unggoy ’to basta unggoy siya kasi mukha siyang unggoy. Hindi ko mawari kung anong tunay na kulay niya kasi nababalutan siya ng itim itim na putik.

“This monkey is an

unggoy

which means

unggoy

eat

balinghoy

that own by

budoy

?“ tumawa siya ng pagkalakas lakas kaya sinamaan ko siya ng tingin dahil wala na namang kwenta ang sinasabi niya. At hindi nakakatawa ang joke niya, Tss.

“

Anak

ng shooting star

, wala ako

mood na

makipag

gaguhan

sa’yo

potakte

.“

“ Eh ’Di ko rin kasi alam,

dumede

ata

’yang

gan’yan

Masyado

pang bata.

Ano

ba plano mo

d’yan

aalalagaan

hanggang

paglaki ?“ patuloy lang kami sa paglalakad habang naguusap. Ni hindi namin alam kung saan ba kami patungo.

“

dalhin

kaya

natin

veterinarian? ’Yung Vet ’

diba

doctor ng animal na

katulad

mo?“ imbes na maasar siya sa sinabi ko ay kumunot lang ang noo niya.

“Kala ko ba gusto mo

alagaan

hanggang

lumaki

’yan,

kapag

pinacheck

natin

’yan

Veterinarian

kukunin

nila

sa’yo

’yan

dahil

mahigpit

ipinagbabawal

iyan

ng Department of Environment and Natural Resources o

DENR

ang

pagaalaga

unggoy

.“ seryosong usal niya kaya napairap ako.

“ Oh

ano

ngayon

? Pake ko

DENR

na ’yan.“ pabalang kong sagot kaya hinila niya ako sa isang tabi.

“Kala ko ba

magbabagong

buhay

kana lalo

pa’t

kilalang

kilala

na nung Montego, ’

diba

may

kasunduan

kayo? Na

h’wag

gagawa

paglabag

batas

?“ nasabi ko na kasi sakaniya ang lahat ng nangyari sa pagitan namin ni Captain Roks pati na rin ’yung mga kondisyon niyang, magaaral na ako at titigilan ko na ang paggawa ng masama pero ’yung pangatlong kondisyon n’ya na ‘Kiss slave’ ay hindi na, kasi t’yak nagwawalang ’tong si Roi kapag nalaman n’yang ginawa ni Captain Roks na kondisyon ’yun.

“

Bakit

pati

’yung

pagmamalasakit

lang

unggoy

pinakikialam

batas

at kung

ano

pang Department na ’yan,

mga

peste

talaga

eh .“ iritado kong usal kaya huminga lang siya ng malalim at pinagalaw ang kaniyang panga.

“ A person may own a monkey as pet in the Philippines provided that both

orner

and the monkey pass certain qualification. Since monkey aren’t domestic animals, we’ll turn primary to the wildlife resources conservation and protection act,

9174.“ sinamaan ko na naman siya ng tingin kasi pabatas ’yung sagot niya saakin.

Bakit kaya gano’n napapalibutan ako ng mga taong pabatas ang sagot. Kala ba nila nakakatuwa ’yung gano’n? Nakakabobo kaya. ’Yung tipong bobo ka na pero binobobo ka nila lalo.

“Alam mo

potakte

rin no?

Dapat

’di

nalang

namin

kaibigan

nabibilang

doon kina Captain

Bato

pato Doctor Rare.“ hindi niya pinansin ang pagrereklamo ko dahil seryoso lang siyang magpabida sa harapan ko.

“In Chapter 3, Art 1, Sec 8-Possession of wildlife, no person or entity shall be allowed

possesion

of wildlife unless such person or entity can prove financial and technical

capabilty

and facility to maintain said wildlife provided, that the source was not obtain in violation this act. Ang

ibig

sabihin

sinabi

ko hindi

talaga

pwede

mag

alaga

unggoy

kung wala kang pera

tahanan

nakalaan

unggoy

’yung

tipong

parang

nasa

wildlife pa rin, gets mo?

Kailangan

may

mga

permit at kung

ano

pa para

maging

legal na naga

alaga

.“ sagot niya habang nakatitig kay Roskie.

Natawa ako ng sarkastiko na nakangisi. “Parang ’di mo ako

kilala

kapag

gusto ko, gusto ko.

Walang

makakapigil

kahit

pa ’yan

Roks

na ’yan saka wala

akong

pake

mga

rules ng

DENR

na ’yan,

walang

huhuli

saakin

kung

titikom

mo ’yang

bibig

mo, basta ang

mahalaga

akin ’tong

Roksie.“ nanlaki ang mga mata niya nang bigkasakin ko ang pangalan ng unggoy ko.

“ Roksie?“

“Oo, pamilyar no? Sinunod ko lang sa pangalan ni Captain Bato. Bagay ’diba?” napakagat siya sakaniyang labi na talagang pinipigilan niyang sumabog ang tawa niya hanggang sa ’di niya na mapigilan.

“Pakeneng totoo? HAHAHAHA. Awitize, the best ka talaga.” napangisi ako dahil bagay naman talaga sa unggoy ko na ang pangalan ay Roksie.

“ Satingin mo iuwi ko muna ’tong unggoy sa bahay? Tapos ang pabalikin ko nalang sa hospital ikaw, si Gracielle o kaya Ella para sunduin si Coco.“ sumeryoso ang itsura niya habang nakakunot ang kaniyang noo.

Ambilis, magbao ng mga expresyon niya. Parang, weirdo lol.

“Nakita na si Coco?” ngumiti ako ng malaki saka tumango, ngumuso siya at niyakap ako ng mahigpit dahil sa sobrang saya niya. Malaki rin ang sakrispisyo at inilaan na oras sa paghahanap nila kay Coco pati na rin saakin kaya talagang magpapasalamat ako sakaniya.

“Oo,” nagsimula akong ipaliwanag sakaniya ang lahat ng nangyari sakaniya habang naglalakad hanggang sa makarating kami sa isang ukay-ukay.

“T-ngina, babasagin ko mukha ng mga batang ’yun lalo na ’yung mga muntik gumalaw sayo.” galit na galit siya at talagang pakiramdam ko nakikita ko kung paano umuusok ’yung ilong at tenga niya

“Sige, tulungan pa kita eh. Ako na babasag sa mukha nang mga bata ikaw na doon sa muntik na nangrape saakin, bukas ano G?” ngumiti siya saka tumango, madalas kami ang nagkakausundo kapag gan’tong may babanatan kami lalo na ’yung nga may atraso saakin. ’Yung nga bumabastos, talagang gumagawa kami ng paraan para magulpi ang mga ’yun.

Malakas kami physically pero si Gracielle talagang mahina ’yun. Lampa, sa madaling salita kaya nabubully siya. Syempre kami naman ’tong todo rescue ni Roi sa bff namin ma parabg baby.

“G ako pero paano natin mababanatan ’yung mga muntik bumaboy sa’yo? Susugod tayo sa bilibid?” talagang seryoso siya at galit, Parehas kaming nakakatakot magalit pero ang kaibahan ay siya marunong magkontrol ng galit at hindi niya ibinabaling sa kung sino sino, hindi ko katulad na kapag galit hindi ko na alam kung anong sinasabi at ginagawa ko. Pakiramdam ko, sinasapian ako ng isang demonyo.

“Bukas na natin, pagplanuhan sangayon intindihin muna natin ’tong unggoy ko .” kinagat niya ang manipis at mapula niyang labi saka dahan dahan na tumango.

“May pera pa ako dito, bibili ako biscuit, saging at gatas? Pwede bang powdered milk d’yan?” nagkibit balikat ako dahil ko rin naman talaga alam paano mag alaga ng unggoy.

“Hindi ko alam basta gatas, eto may pera pa ako rito bilhin mo na rin siya ng bote.” akmang itaaas ang dress ko dahil nakashort ako para mas safe kapag linipad ng hagin at isa pa doon nakalagay ang perang natitira saakin pero pinigilan niya ako at sinamaan ng tingin.

“Nahihibang ka na na? Itatasa mo ’yan, dito sa public place? Parang ’di ka talaga babae no ?” ganyan siya lagi parang tatay, nagagalit nga ’yan kapag umuupo kami ni Cielle na hindi angkop sa babae ’yung tipong parang lalaking upo.

“ Naka short naman ako!“ mas lalo sumama ang tingin kaya napairap ako at hindi na tumuloy ang bala na pagtaas ko sa dress ko.

“ Ako na bahala, maghintay ka diyan .“ itinuro niya ang bakanteng upuan na gawa sa bato kaya tumango nalang ako at nagtungo doon.

Malapit na kami sa bahay dahil adami naming napagkwentuhan at tungkol sa mga nagyari saakin at sa kung anong lagay ng paghahanap nila kay Coco pati saakin, sangayon wala siyang kasama maghanap dahil busy sina Mamsh, Danice, Sam at ang iba dahil may kaniya kaniyang lakad at raket ang mga ’to. Kaya nga kapag nagkaroon ako ng pera libre ko sila kahit sa tapsihan lang bilang pasasalamat.

Hindi rin nagtagal ay dumating na si Roi dala ang isang bote ng gatas na pambata, dalawang saging, tatlong sachet ng bearbrand ’yung maliit lang pati narin ang dalawang biscuit ng fita.

“Pwede ba ’yung gatas ng oso sa unggoy ?” nagtataka kong usal dahil talagang sa buong buhay ko sabi saakin ’yung bearbrand gatas ng oso.

“ Yawa, Ha ha ha pakening jokerist ka na? “ sarkastiko ’tong tumawa na parang nasisiraan na ng ulo dahil may pa palakpak pa siya habang naniningkit ang mga mata.

“Ogag, seryoso ako hindi ba gatas ng oso ’yang bearbrand? Hindi ko alam eh, hindi pa naman ako nakatim n’yan gatas ko dati tubig na pina gsainginan na hinahaluan ng konting Alaska tinitipid kasi namin ’yun.” totoo ’yun, ’di ko pa natikman ’yang gatas na bearbrand kasi medyo alanganin ako sa gatas ng oso na ’yan. Noong araw kasi mas mura ’yung gatas na alaska kaysa sa bearbrand kaya ’yun ang gatas ko.

“Alaska pa nga, hanep. Sosyal ka naman pala eh .” naiiling siyang ngumisi at inakbayan ako at iginiya muli sa paglalakad.

“ Tanga ka ba mas mura ’yung alaska dati saka sadyang ayoko lang sa bearbrand kasi pakiramdam ko gatas ng oso .“ tinawanan n’ya na ako ng nakakainsulto dahil ngayon lang namin natopic ang gan’to tungkol sa gatas.

“Eh ano satingin mo ’yung sa Alaska? Katas at gatas ng bansang Alaska?” napabusangot ako dahil talagang nangaasar na siya ng sobra.

“Syempre hindi no! Brand lang ’yun tanga ka dai ?” kinagat niya ang kaniyang labi at umiling iling.

“Awit, ’yun nga point ko eh. Brand lang din ’yun, pure and ready to drink milk, without the addition of any preservatives, made from 100% high-quality sterilized dairy milk gets mo na?” oo nga no, bakit ’di ko naisip na brand nga ’yun? Bakit napaka bobo ko? Hindi na pangkaraniwan ang kabobohan ko. Isipin mo sa ilang taon kong nabubuhay sa earth naniniwala akong galing sa gatas ng oso ’yung bearbrand.

“Anak ng shooting star, buong buhay ko akala ko mula sa gatas ng oo ang bear brand ilang taon na pala akong bobo.” kinagat niya ang tenga ko kaya napahiyaw ako at tinulak ko siya. Paborito n’yang kinakagat ’yang tenga ko pasalamat siya naglilinis ako ng tenga parati.

“ Ebarg amputs ang corny mo. Weirdo, ngayon ko lang din nalaman na gano’n ang pagkaalam mo sa bearbrand. Obob Pintura.“ ginulo niya ang buhok ko habang sinusundot n’ya ’yung natutulog na si Roksie.

“ Yabang mo atleast talented .“ sabi ni Roks kanina, matalino raw ako kasi talented ako. Atleast ’diba nasabihan ako ng isang lalaking pinaglihi sa dictionary na matalino raw ako.

“ Corny at weirdo naman.“ kapag kaibigan talaga walang support no? ’Yung tipong lagi kang lalaitin, kasi ’yun ’yung way nila para sabihin kung gaano ka nila ka love.

Napagdesisyunan namin na sumakay tricycle papunta ng bahay tutal malapit na rin kami para maiwasan ’yung mga pesteng chismosang kabaranggay namin saka pagod na rin ako maglakad, ang layo ng nilakad namin tapos ngayon kolang naramdaman ’yung sobrang pagod.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami. Pagkalabas ko palang ng tricycle ay agad na akong pumasok sa loob para hindi mahalata ng mga chismosang kapitbahay ko na may dala akong unggoy dahil t’yak pagkakaguluhan nila ’to.

“Ate?” nabitawanan ni Ella ang hawak niyang walis saka tumakbo palapit saakin para yakapin ako.

“Saglit.” inabot ko kay Roi ang unggoy para mayakap ko pabalik ang kapatid ko nangingilid na ang luha.

“ Saan ka galing?“ paos na tanong niya.

“D’yan lang sa tabi tabi.” ngumiti ako sakaniya at hinawakan ang dalawang pisnge nito at pinunasan ko ’yung malapit ng tumulo na luha niya.

Napatingin ako sa gilid ko kung saan nakatitig saakin si Gracielle na may halong pag aalala sa mga mata pero hindi niya magawang lumapit dahil nga nagaway kami nung huling paguusap namin.

“Kumain na ba kayo? Nasaan sina Hanz ?” alas tres na rin kasi ng hapon ngayon. Kasi kanina pagkatapos ng tanghalian nung pumunta kami sa hospital.

“Opo, sina Hannah at Thea pumasok sa eskwelahan tapos susunduin sila mamaya ni Hanz nag absent lang kami eh.” 3:30 kasi ang dissmisal ng dalawa at kailangan sinusundo sila dahil kailangan nilang tumawid ng kalasada kapag uuwi ng bahay. Marunong naman silang tumawid pero para safe ay kailangan may magsusundo sakanila.

“Bukas hindi na kayo mag a-absent nahanap na namin si Coco. Kaya ngayon ikaw Jannella pumunta ka ng hospital ng AKG nandoon si Coco kasama si Nanay. Magpasama ka nalang dito kay Roi o kaya kay Gracielle dahil may aasikasuhin ako.” sinulyapan ko ng buhat buhat ni Roi, para siyang tatay na maagang nagkaanak dahil sa itsura niya ngayon na hawak hawak ang unggoy na parang sanggol.

“ Ako nalang sasama sakaniya .“ suhestiyon ni Gracielle kaya tinanguan ko lang ’to dahil medyo masama pa ang loob ko sakaniya kasi kinuwestiyon niya ako tungkol sa pagaalala ko sa kapatid ko.

“Sige na magbihis kyo at umalis na kayo, alam n’yo naman ’diba?” tumango si Gracielle at iniwas ng tingin saakin.

“ Ano ba ’yang hawak ni Kuya Roi? Baby?“ sinilip niya ang hawak ni Rpi at napahawak pa ’to sa kaniyang bibig dahil sa gulat.

“ Oo baby unggoy, anak ng Ate mo.“ humalakhak si Roi kaya napairap nalang ako.

“ Ate !“ napangiti ako nang lumabas mula sa kwarto nina Tatay si Hanz. Niyakap niya rin ako ng mahigpit. Kahit pa na binata na ’tong kapatid kong ’to, sweet at clingy ’to. Lahat kasi ng kapatid ko gano’n pero syempre pinaka sweet at Clingy ang bunsong si Hannah pati na rin si Coco.

“Ang astig!” puri naman ni Hanz sa unggoy. Hindi ko sila masisi, dahil ngayon lang din sila nakakita n’yan ni hindi namin nagawang makapunta sa Manila Zoo eh.

“Ipapaliwanag ko sainyo lahat mamaya ang nangyari Janella o ’di naman kaya sina Nanay na ang magsasabi sa’yo, h’wag mong sabihin kay Nanay na nandito na ako sa bahay. Sige na kumilos na ka’yo para makuwi na rin kayong maaga.” tumakgo lang si Hanna at pumasok sa kwarto nina Tatay samantalang bumuntong hininga naman si Gracielle lumapit kay Roi para bulungan ’to, seryoso lang na tumango si Roi. Tuluyan ng lumabas si Cielle nang hindi na ako nililingon.

“Ansabe?” tanong ko pero pinanliitan niya lang ako ng mata at inilingan. “ Mamaya.“

Napairap nalang ako saka bumaling ng tingin kay Hanz. “May mainit na tubig pa ba sa termos?”

“Wala Ate, saglit mag pakulo ako.” wala kami gas at stove. Mano mano ang lutuan na ginagawa namin gamit ang uling.

“Ano balak mo?” naupo kami sa lapag na gawa sa semento na may kulay itim. Etong barong barong na bahay namin, maganda at malinis dahil ang talent ko sa art ay ibubuhos ko rito.

Ang gigamit kong pandrawing sa dingding ng bulaklak at kung ano ano pang magandang art ay ang mga tinunaw kong crayola na pinaglumaan ng mga kaklase ng mga kapatid ko. Recycle lang, minsan naman nakakahingi ako ng extra sa mga construction site.

“ Paliguan ko ng maligamgam, pwede kaya?“ tanong ko kay Roi pero nagkibit nalikat lang ’to at inabot saakin ang unggoy na ngayon ay nakadilat ang mga mata pero namumungay kaya nginitian ko ’to ng matamis.

“Saglit nga ikaw na muna bahala d’yan pupunta ako computer shop mag search ako.” tumango ako dahil mas tamang gawin ’yun.

Lumabas si Roi at iniwan na kami ng tuluyan. “Roksie, gutom na gutom ka ha. Nasaan ba ang magulang mo? Bakit nasa kanal ka?” sobrang nakaawa talaga ang kalagayan ni Roksie kanina sa imbornal.

“ H’wag kang mag alala, simula ngayon ako na magaalalaga sa’yo? Ako na ang nanay mo. I love you Roksie .“ gusto ko sanang halikan ’to pero napagtanto kong madumi pa pala siya.

Sobrang tagal ni Roi kaya ginawa ko nang matapos na ang pinakulong tubig ay inilagay ko na ’to sa batcha at nilagyan ng tubig mula sa drum para maging maligamgan ang tubig.

“Ate paliguan mo na parang baby, ’yung wisik wisik lang .” tumango ako at sinunod ang gusto ni Hanz hanggang sa ’di nagtagal ay tumambad na saakin ng light brown na kulay ng unggoy na kanina itim na itim.

Sinabunan ko ’to, hindi siya magalaw. Tahimik at mapungay pungay lang ang tingin nito saakin. Halatang nang hihina talaga siya.

“Wala na palang tubig, iigib ako mamaya. May barya ka ba d’yan Ate?” nagiigib lang kami ng tubig dahil simula nang matigil si Tatay sa trabaho ay naputulan kami ng tubig at kuryente. Ni hindi naman sapat ang parang sinuweldo ko para ipakanit muli ’yun.

“Sige saglit.” tinaas ko ang dress ako at humugot ako ng isang daan. “ ’ Yung sukli baon mo na bukas.“ lumaki ang ngiti niya at kinuha ang mga walang laman na galon para ilagay sa kariton na kinumpuni ko. Nangalakal kasi ako nun sa basurahan eh andami kong nakitang materyales na pwede pa magamit para bumuo ng panibagong bagay..

Hindi ko na tinagalan pa ang pagligo sa kawawang si Roksie, kumuha ako ng damit kong hindi ko na ginagamit at binalot ’yun sakaniya. Inihiga ko muna siya sa papag at nagtimpla ng gatas sa bote na binili ni Roksie. Kumuha rin ako ng isang fita para subuan ko ’to.

“ Paint, warm water lang pinaliligo sakaniya at shampoo parang pang baby lang .“ inirapan ko si Roi at kinuha muli ang unggoy para doon ko sa sala namin.

Naupo ko ako sa lapag at pinadede kong unggoy. Ininom niya naman ’to kaya nakahinga ako ng maluwag. “ Ok nanaliguan ko na .“ kinuwento miya saakin kung anong dapat at ’di dapat ginagawa sa unggoy at sa kung anong pinapakain dito na nabasa niya sa mga artikulo sa internet.

“Dito ba siya titira?” tumango lang ako bilang tugon sa tanong ni Roi.

“ Paano kapag nakita ni Tita Alice ’yan? Magagalit na naman sa’yo ’yun. Sasabihin nagdagdag ka na naman ng palamunin .“ parang wala namang balak umuwi na si Nanay dito dahil enjoy na enjoy siya sa buhay niya Hospital kasi kahit pakain kain lang siya ng madami hindi siya mauubusan dahil sinusupplyan sila ng pagkain nina Dr. Rare.

“Pera ko naman gagastusin ko.” magtratrabaho muli ako syempre pero ang problema saan ko ipapaalaga si Roksie kapag nagsimula na ulit ako magtrabaho?

“Awitize, batang ina ng isang unggoy. Sino ama? Ako nalang?” natatawa niyang tanong kaya hindi na ako nag atubuling tumango at ngumisi nalang.

“Oo sige, ikaw

nalang

tutal mukha ka naman unggoy .“ pinaikutan niya ako ng mata kaya natawa ako sa asta n’yang ’yun.

“Pero pinangalan mo kay Roks? Syet I’m so pakeneng jealous .” hinawakan niya pa ang puso at umaktong nasasaktan.

“Oh sige palitan ko na? Gawin kong Roiginy ?” mapangasar kong tanong kaya tumawa lang siya at umiling iling.

“Corny talaga, ninong nalang ako sige si Captain Roks nalang tatay. Tutal naghalikan naman na kayo.”

“T-ngina mo ka Roi Gin.” inirapan niya ako at pinaglaruan ang biscuit.

“Pasalamat ka, hindi ko pa sinasabi kay Gracielle. Tss, oo nga pala makipagbati ka na doon. H’wag mong taasan ’yang pride mo. Sobrang nagaalala kaya si Cielle.” natahimik ako nang iopen niya na ang topic na ’yun.

Si Roi talaga ang pinakamatalino at pinakamatured saamin. Madalas kasi kapag may away na gan’to saaming magkakaibigan siya unang naga ayos at nakikipagayos.

“Sometimes our greatest enemy is ourselves. Pride and ego can get in the way of making rational decisions.

Kung alam mong mali ka at hindi tama ang ginagawa mo, change yourself hindi ’yong taasan mo pa ’yung pride mo, kung alam mong ikaw may kasalanan ikaw ang mag-adjust.

ala namang mawawala sayo pag binabaan mo pride mo. Lalaki lalo ’yung away kung walang pagpapakumbaba, minsan hindi na rin kasi tama na dapat ka nilang tanggapin kung sino ka hindi sa lahat ng pagkakataon kaya ka nilang iintindihin at sila nalang lagi ang magpapakumbaba, ’yung tipong hihintayin mo pa siyang mag sorry. Alam mo sa sarili mo kung anong klaseng ugali meron ka.“

Sobrang taas talaga ng pride ko, minsan kapag nag away away kaming tatlo tapos kasalanan ko hihintayin ko silang unag mangsuyo at magsorry. Madalas na gumagawa nun ay silang dalawa.

“Learn to be mature and grow, lalo na kung ayaw mong i-let go ka ng mga taong malapit sa ’yo. Change for the better and don’t settle for what you think na ‘Ganito ako, wala kayong magagawa’ quit that mindset, always be the best version of yourself kasi para rin sa ’yo ’yan.” magaling magpayo si Roi pero lahat ng payo niya papasok sa kaliwa kong tenga at lalabas din sa kanan tenga ko dahil ayaw ko ipasok sa kokote ko ag mga sinasabi niya.

“ Remember, Pride is the mask of one’s own faults. Pride is at the bottom of all regret mistakes. Pride is the mother of arrogance.“ seryosong sambit niya.

°°°

KANINA pang natutulog ng matiwasay ngayon si Roksie sa papag. Tuwang tuwa ang kapatid ko na sina Hannah at Rhyka na may alaga kaming unggoy pero sinabihan ko sila na h’wag ipagsabi na may gano’n kaming alaga sa kahit sino dahil bukod sa mga chismosa marami ding pabida rito at baka bigla nalang magsumbong sa pulis o DENR.

“Ate andyan na sila.” napatingin ako sa orasan at 7;00 pm na natutulog na si Hannah sa kwarto dahil sa pagod kakalaro titig kay Roksie samantalang si Thea Rhyka naman ay busy sa paggawa ng takdang aralin niya.

“Ate!” nakangiti akong sumalubong kay Coco at niyakap ’to at pagkatapos ay lumapit naman siya kay Hanz at nakipagfistbam sunod ay niyakap niya si Thea.

“Anong sabi ni Nanay?” salubong ko. Kumunot ang noo ko ng pumasok si Gracielle na may dala dalang mga peper bag na mukhang mga pagkain na mula sa pangnmayaman na restaurant.

“Galit ih, iniwanan mo raw kasi si Kuya Roks .” kahit wala pa akong nakikitang Captain Bato ay alam kong nandito siya dahil amoy na amoy ko na kabanguhan niya mula dito.

“Hindi ba raw uuwi si Nanay?” rinig kong tanong ni Hanz pero ako diretso lang ang tingin ko sa pintuan hanggang sa tumambad ang pigura ng isang gwapong lalaki na may kulay abo ang mga mata.

“Anak ng shooting star? Anong ginagawa mo rito?!” tumaas ang boses ko habang nanlalaki ang mga mata kong nakasulyap sakaniya.

Ang fresh ng look niya at andami niyang buhat na paper bag, ’yung nga pinamili niya saaming mga damit.

“ I gave them a ride and I want to talk to you.“ naghalo halo ang kaba ko dahil hindi pwedeng magtagal dito kasi nga baka makita n’ya pa ’yung alaga kong unggoy na walang proper permit, posibleng ikulong ako nito eh.

“ Ate nasaan ’yung ung––.“ pinanlakihan ko ng mata si Ella para hindi niya ituloy ang tanong niya kaya hinila ko na palabas si Roks.

“ Sa sasakyan tayo.“ saad ko saka ko binuksan ang sasakyan niya at pumasok na roon. Aba, marunong na ako magbukas ng sasakyan.

“Ano ba paguusapan natin? Ah ok gusto mo magthank you ako? Thank you po .” diretso kong usal nang tuluyan na kaming makapasok sa loob ng sasakyan niya.

“No, its about what happened a while ago.” ngumuso ako habang siya ay hindi inaalis ang pagkatitig ng abo niyang nga mata saakin.

“ Ah ’yun, sorry. Badtrip talaga ako. Ayon lang ba? Sige na makakauwi ka na.“ kapag nagtagal pa siya rito malalaman niya ang tungkol kay unggoy, Si Catain Bato makabatas ’to baka agawin niya pa saakin ang Roskie ko.

“Is there someting wrong?” nagtataka na niyang tanong. Nakakapanglambot nga ’yang mga titig niya pero kailangan pakita kong walang epekto saakin ’yun.

“Anong wrong naman aber ?” pagmamaang maangan ko kaya umigting ang panga niya habang hinawakan ’to.

“Are you hiding something or someone? It’s Ilegall right ?” seryoso niya usal kaya sarkastiko akong tumawa sakaniya.

“Wow, judger grabe ka naman magbintang Captain Roks. Nahurt ako dun ha,” pagiinarte ko kaya lumambot ang expresyon niya at inabot ang kamay na nagpawala sa mga bacteria sa t’yan ko.

“Sorry, I didn’t mean that..” malambing boses na saad nito habag ang diretso titig niya saakin. Sh-t, Puntura kalma mo tingil mo, h’wag kang pokpok.

Tinabig ko ang kamay niya at ngumiti ng mapait dito. “Hindi na ako gumagawa ng mga bagay na labag sa batas, hindi ba nagkasundo na tayo? Tumutupad ako sa usapa n.” pinilit ko na hindi mukhang labas sa ilong para hindi talaga maghinala na may tinatago ako.

“ Yes, nagkasundo na tayo.“ mahina niyang bulong kaya ngumiti ako ng tipid sakaniya.

“Kaya nga umalis ka na, wala akong tinatago sadyang ayoko lang na naiisue. Kita mo ’yang mga kapitbahay namin, nakatingin dito at pinag c-chimisan na tayo. Sasabihin nila sugar daddy kita o ano.” napatingin ako sa bintana at sa harap. Kitang kita ko ang mga ichoserang mga titig ng kabarangay namin dito sa kotse habang nagbubulungan.

“Sugar daddy what the hell? I’m not that old .” napangisi ako sa naging reaction niya dahil sobrag gulat niya.

“Oo talaga angas gumawa ng mga kwento n’yan saka alam ko naman na pagod ka na. Maraming salamat sa lahat ng tulong mo at pasensya na rin sa nangyari kanina.” agad akong bumaba ng kotse niya at bago ko pa isarado ang pintuan nito ay narinig ko ang mahinang bulong niya.

“I’m not yet done with you Cenery..” padabog kong sinara ang pintuan at kinalampag ito.

“ Anong chismis n’yo? Share n’yo naman. Pangako, mag aambag pa ako ng maraming chismis sainyo ’di kayo lugi !“ sigaw ko bago ako tuluyan pumasok ng bahay.

“Kainan na!” napatanga ako nang makita ko ang maraming potaheng ulam na pangmayaman na nasa hapag kainan.

“ Dala n’ya lahat ’yan ?“ tinanguan ako ni Cielle at pagkatapos ay ’di ko na siya pinansin. Gusto ko ng pansin ang gaga dahil sa mga pangaral ni Roi Gin kanina.

“Nasaan si Kuya Roks?” tanong pa ni Ella.

“ Umuwi na.“ tipid at may halong pagkaburyong usal ko.

“Ang sarap ng ulam.” tuwang tuwa na saad ng mga kapatid ko.

“Mukhang masasarap at pang mayaman talaga ang pagkain Ate, eh lumamig na yata ’yung mga dala n’yong pagkain kanina kaya dumaan kami sa restaurant na mamahalin tapos nag order ng marami. “ komento niya kaya tumango lang ako.

“H’wag n’yo ng gisingin si Hannah tirhan nalang siya ng ulam dahil t’yak na mamayang hating gabi gigising ’yun. Sige na magsandok na kayo, dito natayo sa lapag kumain .” sumulyap ako kay Cielle na nakatitig saakin pero agad niyang iniwas ang tingin niya.

“Bakit mo ’ko sinesenyasan na h’wag magsalita tungkol sa unggoy Ate ?” kuryoso na tanong nito kaya nagtiim ang bagang ko.

“Labag sa batas ang pagaalaga ng unggoy, sundalo ’yun baka bawiin nila si Roskie.”

“Ano? Roskie pangalan niya?!” natatawang usal niya at talagang sobrang OA ng reaction niya kaya napangisi ako at lumingon kay Cielle na kinakagat ang labi.

Hindu ko na natiis at lumapit sakaiya para pitikin sa noo .“Hoy Gracielle, alam kong OA rin ’yang reaction

mo h’wag mo ng pigilan. Bati na tayo. Sorry.“ sambit ko saka niyakap siya at kinagat ang balikat niya kaya tinulak niya ako.

Imbes kasi kiss ay kagatan ang ginagawa naming paglalambing sa isa’t isa nina Roi. “Sakit ha! Pero seryoso ba ’to? Ikaw unang nagsosorry?”

“Parang tanga, malamang .“napairap ako dahil alam kong bago sa pandinig niya na una akong nagsorry.

“Sorry din Gaga ka gustong gusto ko na talagang makipagbati sa’yo lalo pa’t marami kang chismis tungkol dun kay Captain Roks na ’yan, sh-t ang gwapo. Charap charap.” humigikgik siya kaya nailing iling nalang ako.

“Whoa, anong meron bakit may pakain saka sino ’yung kakaalis lang na sasakyan? Sino may sugar daddy dun?” napatingin kaming lahat kay Roi na biglang pumasok, galing kasi siya sa bahay nila para asikasuhin niya ang mga kapatid dahil nag t-trabaho ang Nanay niya kahit pa na puro lalaki ang kapatid niya ay hindi siya nagkukulang ng pagaalaga at gabay sa mga ito.

“Si Paint! HAHAHAHA .” mapangasar na tugon ni Gracielle.

Inasar lang nila ako ng inisar per ako naman ’tong magalibg magpanggap kunwari walang epekto saakin ’yung si Captain Bato. Nagsimula na kaming kumain sa lapag, kumain na raw si Roi pero kakain na naman siya dahil minsan lang daw makakain gan’tong sosyal na pagkain. Sinabihan ko nga silang dalawa ni Cielle na maguwi ng pagkain sakanila.

“ Ate paano mo ba nakilala si Captain Roks? Ang sabi niya may atraso ka raw sakaniya.“ nagkatinginan naman kami nina Gracielle at Roi dahil sila lang ang nakaalam.

Hindi ko pinaalam sa mgakapatid ko ang tunay na nangyari tungkol sa muntik ng pagpakulong saakin ni Roks, sa totoo lang wala akong direktang sinasabi sakanila na gumagawa ako ng ilegal para may pangtustos ako sa pagaaral at pangkain nila pero alam ko namang nac-chismis ako at alam ’yun ng mga kapatid ko hindi lang sila nagsasalita pero kahit gano’n hanggat kayako ay tinuturuan ko sila ng mabuti asal at ag mga dapat hindi gawin katulad ng pagnanakaw at iba pa.

“ Nagulpi ko kasi ’yun nung may raket ako.“ eto pagiging siga, natapang at agresibo alam nila dahil kapag may ngbubully o nangaawa sakanila sinusugod ko agad.

lhang papuri ni Cielle kaya tumango lang ko dahil talagang ag ganda ng lahi nung mag asawang ’yun.

“Oo nga po eh, tinatanong pa nga kung nagaaral ba raw si Ate Gracielle. ’Diba teh?” tumango lang si Cielle sa tanong ni Ella.

“Oo kinausap din ako tungkol scholar ansabi ko hindi ko naman kailangan dahil sinustentuhan ako ng Tita ko kaya nakakapagaral pa sa kolehiyo sabi ko kung bibigyan nila ako h’wag nalang ako si Roi nalang, t’yak nagiging worth it ’diba?” napangiti ako at sabay sabay kaming mapatingin kay Roi na seryoso ang mukha at walang bahid na excitement sa mukha.

“ So bibigyan din ng scholar si Roi?“ ’Di makapaniwalang usa ko dahil sobrang saya nang nararamdaman ko.

“Titignan daw nila ’yung case ni Roi para makapag aral na rin siya! Kinuwento ko nga na gusto maging abogado n’yan eh, mahaba habang pagaaral ’yung hindi ba saka magastos! Dream come true ’to!” napatitig lang ako kay Roi na walang reaksyon na ang mukha kahit na inaasar na siya.

“ Yie, si Kuya Roi makakapagaral na.“

“Bakit ka tahimik?” tanong ko kaya umiling iling lang siya at sumubo ng manok. Nginuya at nilunok niya pa ’to magsalita.

“Hindi ako uto uto. ’Di ako maniniwala hanggat hindi sila mismo ang kakausap saakin .” seryosong usal pa nito at talagang walang bahid na saya at excitement sa mukha niya.

“Think positive magiging scholar ka rin Kuya !” ngumisi lang ’to pero hindi dahil masaya siya kaya nagsalita na ako.

“Ang saya, kung sa dream school mo ikaw magaaral ng law. Excited na akong matawag kang Atty. Roi Gin Jeriox para kapag nakulong ako may abogado na’ko.” natatawa kong sambit at isinubo sakaniya ang malaki hiwa ng pusit.

Inabot kami ng ilang minuto sa pagkin dahil talaga nagenjoy kami sa sobrang sarap at dami nito ngayon ay nagpapahinga na ang mga kapatid ko samatalang si Roi ay umuwi na dahil nga walang kasama ang mga kapatid niya, nightshift kasi si Tita Hazel na nany niya.

“ First Kiss mo si Captain Roks?!“ kami nalang ang naiwan ni Gracielle na magkasama dahil marami akong utang na kwento sa kaniya.

Kanina pako pa pinaliwanag sakaniya ag lahat ng mga nangyayari. Oras na nga eh, may pasok pa ’to bukas pero determinado siyang makinig sa kwemto ko.

“Oo sorry, ayaw ko sanang sabihin sa’yo kasi magagalit ka hindi ako tumupad sa usapan natin pero ayaw ko namang magtago ng sikreto .” wala akong galit na nakita sa mukha niya dahil nabalutan pa ’to ng matinding kilig.

“Ok lang hindi naman ako magagalit eh! HAHAHAH hindi naman big deal ’yun, ewan ko ba sainyo bakit kasi gano’n ’yung kasunduan natin ang baduy, ang luma.”

“ Sure ka ’di ka galit?“ gulat na saad ko kasi kala ko talaga nagtatampo ito kagaya ni Roi.

“Hindi bakit ako magagalit, si Roi ba nagalit ?” ngumuso ako at tumango.

“Oo kasi raw kung kani-kanino ko binigay first kiss ko pero hindi rin naman nagtagal.” tumawa lang siya ng tumawa kaya napakunot ang noo ko.

“Sus, inggitero lang ’yun saka kilala naman mo ’yun masyadong Kuya saatin, Tatay to be specific. Masyadong mahigpit at konserbatib pagdating saatin. Wala naman kapatid na babae ’yun kaya wagas kung maka astang Kuya saatin .” napangiti ako dahil pati na rin sa mga kapatid kong nababae ay protective rin si Roi. Si Gracielle naman kasi walang kapatid.

“Sabagay, nga pala meron pa. Naalala mo ’yung sinabi sayo na ’di niya ako ikukulong kapalit na magaaral ako at ’di na gagawa ng krimen .” hindi ko pa nasabi ang tungkol sa kiss slave pero dahil sa reaksyon n’yang gan’yan gusto ko na ikwento.

“ Oo alam ko. Ano?“

“Ahm, hindi lang kasi dalawa ’yung kondisyon. Tatlo kasi ’yun.” maloko siyang ngumiti at tumingin ’to saakin

“Wow, I love you.”

“Korni mo.” busangot kong sagot kaya napangisi sya.

“ Diretsuhin mo ’ko, ano ’yung pangatlo?“ mapangasar na tanong niya.

“Hindi ko tinanggap kasi gusto niya ako maging.” lumapit ako sakaniya para bulungan. “ Kiss slave .“

“Anak ng butiki?! G-ga ka! Gan’yan ba tinurong tamang asal sa’yo?! Magagalit si Tatay nito eh, hindi mo naman sinunod ang bilin niya!” nagulat ako sa naging reaksyon dahil nagalit siya, mukhang ’di niya gets sinabi ko ha?

“Teka–hindi ko naman nga tinanggap ha!” kunot noo kong sambit kaya sinamaan niya ako ng tingin.

“ ’Yun na nga point ko, tinuruan ka naman ni Tatay na h’wag tumangi sa grasya hindi ba? Bakit mo tinangihan ’yung grasya! Boba ka Pintura, jackpot na nga ’yung maging Kiss slave ng isang gwapo!“ sinamaan ko siya ng tingin at pilit na kinurot ito sa singit dahil sobrang mapangasar siya.

°°°

NAPATAYO ako sa hinihigaan ko sa lapag nang maramdaman kong ginigising ako. Pagmulat ko tumambad saakin si Coco, may inabot siya papel saakin. Tignigna ko ’to at tumambad saakin ag magandang sulat kamay ni Roi.

’Paint, may dadating d’yan namula sa DENR may nakapagsumbong eh napaglaruan kanina sa labas ni Coco. Akala niya talaga baby kaya ‘yun, dala ko si Roskie tumakas na muna kami. Itanggi mo ha, ikaw na na bahala magaling ka naman magsinungaling’

Luv,

Ninong Roi

Napatingin ako sa pinaghigaan ni Roksie pero wala siya dun, biglang may kumatok kaya hudyat na nandito na ’yung tinutukoy ni Roi.

“Dito kalang, h’wag kang lalabas. Magagalit si Ate.” malungkot na tumango si Coco kaya hinalikan ko ’to sa noo bago lumabas.

’Di ako nagatubiling magayos at maghilamos para pakita kong nakakastorbo sila. Tumingin ako sa orasan at 9:00 am na pala, nasa school na ang mga kapatid ko pati si Gracielle.

“Anong sadya n’yo at ginulo n’yo ag tulog ko?” iritado kong usal sa isang babae na maputla ang balat kasama ang isang bakla. Sa likod nila kasama ang isang malaking lalaki.

“We’re from DENR, we receive news that you’re keeping a monkey without the necessary permits from the environment and natural resources agency.” napangisi ako at kinusot ang mga mata ko na punong puno ng muta, nakita ko pa kung paano mandiri ’yung baklang mukha naman impakto.

“Saan n’yo naman nakuha ’yang fake news na ’yan?” napailing iling ako nang biglang pumasok sa Kagawad Marjorie at Kagawad Irene.

“Alam mo Paint concern lang naman kami sa hayop, pet lover kasi ako alam mo ’yan.” napapalakpak ako at tumawa ng sarkastiko dahil ang mga kaaway ko palang kagawad ang mga nagsumbong.

“ Hindi mo na kailangan sabihin na Pet lover ka Kagawad Marjorie, halata naman eh. Grabe pagaalaga mo sa satili mo, ang puti, kinis, mabango at puno ng kolerete ang mukha mo. Talagang maha na mahal mo sarili mo no, sabagay sabi mo nga pet lover ka. Mukha kang hayop. HAHAHAHA.“

“ Hindi ka marunong rumespeto!“

“Ows talaga? Kamusta naman kayo? Nag papangap na may respeto at karespeto respeto? Para kayong si Santanas na nag anyong ahas para maitago kung ang tunay na katauhan para makapaglinlang.” maanghang at makahulugan kong sambit susugod sana sila ang kaso lang ay pinigilan suila nung bakla pati na rin ’yung isang lalaki.

“Pakiusap, tama na po. Hindi kami nandito para makipag away.” mahinahon na usal ng maputing babae habang diretso ang tingin saakin.

“Kung gano’n eh huwag kayong magpapaniwala dito sa mga hayop na ’to, dapat nga po sila ’yung hulhin n’yo kasi sila ’yung tunay na hayop dito. Mas delikado nga sila kasi mga ahas ’di ba?” nakangisi kong sambit kaya tumikhiim ang babaeng kaharap ko.

“May ebidensya na nasa inyo nga ang monkey, alam mo naman po sa sarili n’yo na mali ang ginagawa niyo .” matinis at iniipit na boses na saad nung bakla.

“Mas mali ang ginagawa n’yo kasi nambibintang ka’yo .” matapang kong saad kaya sabay sabay silang napasinghap.

“Sa article ilegal po ang pagaalaga n’yo. Chapter 3, Art 1, Sec 8-Possession of wildlife, No person or entity shall be allowed possesion of wildlife unless such person or entity can prove financial and technical capabilty and facility to maintain said wildlife provided. There’s an Act

provides for the conservation, preservation and protection of wildlife species and their habitats, in order to preserve and encourage ecological balance and biological diversity; it provides, furthermore, for the control and supervision of wildlife capture, hunting and trade; finally it pprovides for supporting and promote scientific research on the protection of biodiversi––.“ pinutol ko ang sasabihin ng babaeng ’to na mukhang pinaglihi rin sa libro ng batas.

“Sino nagtanong?” hindi makapaniwalang tinignan niya ako gano’n din ang mga kasamahan n’ya.

“Pumasok na kayo! Hanapin n’yo!” sigaw ni Kagawad Irene na may utang pa saakin n hampas ng dospordos sa mukha dahil nahanap ko si Coco.

“Pabibo talaga kayo no? Makakatikim kayo kapag ako naman nagpasugod sa bahay n’yo ng mga pulis. Sabay sabay tayong makukulong pero bago ’yun sisingilin ko utang mo saakin, nahanap ko na si Coco at isa lang ibig sabihin nun hahampas ko sa mukha mo ’yung dospordos.” madiin akong hinawakan sa braso ng babaeng maputi sa kamay at binigyan ako ng matalim na tingin.

“If you’re really concern to the animal! Do not keep monkeys as pets, do not take them away from their natural habitat. Animals’s natural habitat should be respected! If you can’t provide them with healthy environment then do not take their natural habitat away from them!” inis na sigaw ng babae sakin, sobrang puti niya at ngayon namumula siya para siyang kamatis.

“Remove your hand at her. Do I need to tell my name and what can I do?” gulat ang lahat habang nakatingin sa blankong mukha ng gwapong gwapo na si Roks.

“So you’re from the DENR, and you like that, a warfreak and act like you didn’t went to a prestigious school and have bachelor degree. Is DENR taught you to shout and be agressive to the person that you accused?” napangisi ako nang makita ko ang mga reaksyon ng mga nandito, tulala at nakakanganga sila pero ’yung babaeng maputi ay namumutla ngayon.

“But she’s the one who act agressive, she’s insulting us. We are here because we have evidence that this woman have monkey pet without a proper permit from the DENR, alam mo namang against sa law ’yun,

n Republic Act No. 9147 otherwise known as the Wildlife Resources Conservation and Protection Act is an act providing for the conservation and protection of wildlife resources and their habitats, appropriating funds therefor and for other purposes, and in Chapter 3, Art 1, Sec 8-Possession of wildlife—.“ pinutol ni Captain Bato ang sasabihin ng maputing babae kaya napadila ako kina Kagawad dahil nandito na ang knight in shining armor ko, lol.

“Stop I know that, where did you get the sources that she’s keeping a monkey?” mukhang hindi talaga naniniwala si Captain na may tinatago ako kay ipinakita sakaniya nung bakla ’yung pic na buhat buhat ni Coco ang baby monkey na parang isang sangol.

Nagbago ang expresyon ni Captain, nagsulubong ang kilay niya at pakiramdam ko sa isnag iglap ay kakampi na siya kina Kagawad dahil nga may pinakitang ebidensya.

“That monkey was mine, so ako dapat ang pagbuntungan n’yo kung satingin n’yo may mga nalabag na batas, try me. Kasuhan n’yo ko. Leave and file a case againts me.” nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya dahil hindi ko inaasahan na gano’n ang gagawin niya.

“Leave.” malalim na boses na ulit ni Roks kaya mas namutla ang lahat dahil may kung anong aura si Roks na nakakatakot kaya agad agad silang umalis pero ang babaeng maputi ay masama lang ang tingin saakin kaya pinagtaasan ko ’to ng kilay.

Napatingin ako kay Captain Bato na seryosong palapit saakin. “ What do I expect Cenery? Alam kong may ilegal kang ginawa ulit, now where’s the monkey?“

“Tinakbo ni Roi kasi nga pupunta ’yung mga taga DENR dito.” napamamot ako sa pisnge ko habang siya umigting lang ang panga.

“You break your promise that you’ll not do ilegal things anymore .” dismayadong usal niya kaya kumulo agad nag dugo ko.

“Eh ’di ko naman alam na ilegal ’yun, mabuting tao lang ako na may malasakit sa hayop. Saka kung makikita mo si Roksie talagang kawawa siya .” napahawak ako sa bibig ko nang mabangit ko ang pangalan ng unggoy, pingtaasan niya ako ng kilay.

“Pardon?” naniningkit ang mga mata niya habang nakatingon saakin.

“ Anong pardon? ’Yung Sorry o pinapaulit?“ alam ko ang ibig niyang sabihin pero kailangan ko mag tanga tangahan baka talaga biglang ibuko na ako nito kasi kahawig ng pangalan niya ang unggoy ko.

“What do you think ?”

“Ok sige, Bakit ka nagsosorry aber ?” napakagat siya sa mapula niyang labi at pumikit ng mariin na animo na stress.

“Should I hire private tutor for you?” mapanginsulto na wika niya kaya napairal nalang ako.

“ ’Di mo kasi linawin no!“ nag cross arm ako at sinamaan siya ng tingin kaya napabuntong hininga siya.

“Ok fine, can you repeat what’s your monkey name ?” nagpipigil na tanong niya pero mainahon.

“Roksie.” malutong kong sambit. Hindi nagbago ang expresyon niya at tumango lang.

“Tell to your boyfriend that he need to back Roksie here, dadalhin natin siya sa veterinarian, kukuha tayo ng permit and he will live at my house because owning a pet, whether it’s a cat or dog or wildlife, is not just a hobby. You need not only to invest money in purchasing them but also to dedicate some of your time to understand and ensure their welfare. The owner of a monkey should do some research and understand its nature, maintenance, and dietary requirements. Make sure that you can sustain their needs and provide them with a nice home. “ malumanay ang pagpapaliwanag niya at hindi na mabilis ang pagbigkas niya ng wika ng ingles kaya nagets ko.

Pero sagalit sinong boyfriend ang tinutukoy niya? Si Roi ba? O bk naman lalaki na kaibigan ang tukoy niya sa salitang ‘boyfriend’ ? “Hoy! Akin si Roksie! Hindi porket niligtas mo eh sa’yo na at sa’yo na titira!”

“Inangkin ko ba? I’m just concern to the monkey and do you think I’ll not let you to see your Roksie? You can see the monkey everyday because

You’re my Kiss slave .“ lumapit siya ng lumapit saakin hanggang sa 1 inch nalang ang pagitan namin.

Napatingala ako sakaniya dahil mas matangkad ito saakin. “ My lips want to cuddle with your lips, I’m so addicted to the feeling that your lips on mine so its means everyday you’ll always go to my mansion and serve me your kissable lips, Cenery.“ malambing na medyo malamig na bulong nito saakin.

Nyang note: Malayo layo pa tayo! Hahaha. Wala pa ’yung mga major conflict. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a commets.

Chapter 11

Paint

Cenery

BAGO pa kami makita ni Coco sa ganong posisyon ay naitulak ko na siya kaagad at tumawa ako ng pilit kahit pa nagwawala na ang bacteria sa kabuuan ng katawan ko dahil sa huli n’yang sinambit.

Gets na gets ko ang gusto niyang ipahiwatig kahit pa na Ingles ’to, kasi naman ang bagal at pabulong siya na nagsalita saakin tapos may kasamang feelings pa kaya eto nagpapanggap ako na walang epekto ang sinabi niya.

“

Ano

bang

pinagsasabi

mo, prankster

na rin? Sorry hindi mo ’ko ma p-prank. Ako

ata

ang greatest

pranskter

dito

.“ pinilit kong tumawa para maalis ’yung namumuong awkward sa pagitan namin.

Napatingin ako sa pintuan naming sarado, mabuti nalang at nasarado ’to ng huling lumabas kanina kung hindi, makikita ng chismosang kapitbahay kung gaano kalapit ’tong si Captain Bato kanina.

Pero kung sabagay mas lala ang chismis kasi ngayon sarado na nag pintura baka isipin nila may ginagawa kaming kababalaghan dito. Teka nga potakte Pintura bakit mo naiisip ’yan! Bawal bang isipin muna nila kung anong pinaguusapan, hindi chukanan ’yung naiisip mo. Shootingstart na anak ang berde ng isip mo self!

“Why would I pull any pranks on you? When I chose to come out those words of my mouth, I’m serious ’bout that,” napalunok ako nang magtama ang mata namin dahil ’yang kulay abo niyang mata ay nanghihigop.

Pakiramdam ko bumaluktot ang dila ko dahil hindi ako makapagsalita at parang biglang nasemento ang buong katawan ko dahilan para manigas ako sa kinatatayuan ko.

“I hate liars and how Ironic if I’m going to lie about my feelings about wanting your lips so bad.‘’ tumaas ang gilid ng labi niya habang bumaba ang tingin niyang nakakalusaw sa aking labi.

Hindi ko na kaya, kailangan ko ng gumawa ng aksyon para masagip ang sarili ko sa matinding pagkalunod sa presensya niya.

“English, hehe ’di ko

maintindihan

Bakit

ba para kang

kabute

Bigla

bigla

nalang

sumusulpot

.“ pangiiba ko sa usapan at nagkunwaring ’di ko gets.

Sa totoo lang kabute talaga ’tong Roks na ’to, bigla bigla nalang talaga susulpot nabg hindi mo inaasahan. Katulad nalang ngayon, jusmisyo goku.

“Remember, I told you, I’m not yet done with you and starting tommorow you’ll be my Kiss slave .” naalala kong sinabi niya saakin ’yun kahapon pero hindi ko naman inaasahan na totoo ’yun.

Ibang klase talaga ’tong Bato na ’to sarap ibato sa kabilang mundo.

“Alam mo, ’di ko

maintindihan

. Ang aga aga

ineenglish

mo ’ko! You do note liar is

mah

peyk

Kabadtrip

. Coco

labas

d’yan

nandito

Captain!“ sambit ko para lumabas na ang kapatid ko para iligtas n’ya ako sa eksenang ’to.

“May

paninidigan

akong

lalaki

Cenery

Kapag

sinambit

gagawa’t

gagawa

ako ng

paraan

para

maging

posible

ang

nais

ko.“ napakagat ako saaking labi dahil ang ‘hot’ magtagalog niti. ’Yung tipong nababasa ko sa pocket book na kapag nagsalita mapaos paos, makalaglag garter ng panty.

“

bet ko ’yan ha, ang

lalim

ng tagalog! Hahaha,“ tumawa ako ng pagkalakas lakas kaya bumuntong hininga siya at pinagalaw ang panga niya.

“You don’t really take it seriously huh, I want you to know that, the word Joke and Prank is not in my vocabulary .” tumawa lang ako ng tumawa saka umiling dahil ’di ko naman alam isasagot ko.

“ I’m serious about what I’m saying and I’m sure you won’t like it if I become

pranskter

and joker, believe me you’ll regret that .“ napakagat ako sa saking labi dahil sa pagbabanta niya.

“Oh

talaga

Huhu

katakot

naman po. Nay! Tay!

Tulong

atakot

po ako

huhuhu .“ napangiwi siya at sinamaan ako ng tingin kaya nginisian ko siya saka lumingon kay Coco na nanonood lang saamin dahil kaming magkakapatid tinuruan ni Tatay na kapag may nagusap na hindi ka naman dapat kasama ay iwasan ang pagsabat dahil kawalan ng respeto ’yun.

“

Tss

, just call your boyfriend and say that he should come here because we’ll bring

Roksie

at the vet clinic.“ sinenyasan ko si Coco na lumapit saamin kaya lumaki ang ngiti nito.

Sinalubong siya ni Roks at nakipag apir ’to saka ginulo nito ang buhok ni Coco. “Fisher man

sis? HAHAHA.“ nakangisi kong sambit dahil alam ko ang mga galawan ng mga lalaki.

Hindi lang siya ’yung lalaking nakasalamuha ko na gan’yan. ’Yung tipong mga linyahana nilang

’Ang ganda mo,

swerte

ng boyfriend mo.’ ’

Ilang

taon

na ang BF mo?’ at marami pang ibang tanong tungkol sa BF pero hindi direkta. Tapos syempre ako naman d-depensa sasabihin ko wala ang akong BF edi alam na nila, tapos biglang sasagot sila na ’ Sa

ganda mong ’yan,

walang

kang BF.

Pwedeng

mag apply?’ Anak ng shooting na mga lalaking ’to! Ang haharot hindi naman marunong maglaba ng sariling brief.

“What fisher man?” kunot noong tanongbniya dahilan para kumunot din ang noo ni Coco saakin.

“Yak

obob

mo, should I hire private tutor for you?“ pangaasar ko latulad ng sinabi niya saakin.

“

Tss

, fisherman or fisher is someone who captures fish and other animals from a body of water, or gathers shellfish, so what’s made you think that I’m a fisherman ?“ napakamot ako sa pisnge ko dahil hindi niya gets.

Parang compatible kami sa isa’t isa ha? Parehong slow pero ang kaibahan sakaniya ’yung slow na matalinong version saakin slow na bobong version.

“

Anak

ng shooting star

niliteral

amp.

obob

boi weakling

magaral

muna

loob

palda

nanay

mo.“ natatawang pangaasar ko kaya sinamaan niya ako ng tingin.

“ Stop saying those words, I can’t understand but I know you’re insulting me.

Diretsuhin

mo ’ko.“ napakagat ako saaking labi dahil sa pagkakataong ’to ay totoong tawa na ang lumalabas sa labi ko.

“Ok

ssob

kalma

puso

mo baka

malaglag

’yan pero

h’wag

kang

magaalaga

sasaluhin

ko naman

tapos

benta

kawatan

HAHAHA sayang din, million ’yan!“ nag act pa ako na kunwari sinalo ko.

Gustong gusto ko gumagamit ng mga gan’tong salita dahil hindi niya gets aba gantihan ko lang siya sa mga English n’yang ’di ko na nagegets.

“

Lahat

nalang

puro

biro

sa’yo

? Hindi mo ba

kayang

magseryoso

?“ pinigilan ko ng tumawa habang tinitignan ko si Coco na nakikitawa rin kahit hindi naiintindihan ang pinaguusapan namin.

“

Sus

porket

obob

tumatahol

na, ang

ibig

kasing

sabihin

Fishing

ka !“ pinagtaasan niya ako ng kilay at pinagalaw ang panga niya.

“Fishing expedition? An attempt to discover the facts about something by collecting a lot of information, secretly indirect way? Or Fishing for compliment and attention? That is the act of insulting, or making fun of ones self, with the intention of others

dissagreeing

or complimenting that person. “ napatanga ako dahil sinadya niya na atang nag english at bilisan ang pagsasalita para ’di ko maintindihan.

Palaban talaga ’to pero palaban ako. Pwe, ako ’to si Pintura ang walang inaatrasan na laban.

“Ay ewan ko

sa’yo

, kaya

ayaw

kita

kausap

inis

ako, basta ang

ibig

kong

sabihin

fishing

kasi

sinasabi

mo ’yung

tungkol

boyfriend ko

kuno

Roi

hindi ba? Kasi gusto mo

malaman

kung single ba ako o hindi,

sus

style mo

bulok

na.

Gamit

gamit

nga

’yan ni

Lapu

lapu

noon pa BFF ko ’yun

dati

tinulungan

ko pa

nga

manligaw

.“ tumawa ako ng pagkalakas lakas ’yung tipong aabot na sa kabilang bahay isa mo pang nakitawa si Coco kaya mas lalong sumama nag timpla ni Roks.

“Oh god, you’re really—

Tss

go and wash your face first, may

muta

panis

laway

pa .“ nagpipigil at prankabg usal nito dahilan para mapahawak ako sa bibig ko dahil napagtanto kong hindi ako naghilamos at nagtooth brush.

Namutla ako sa sinabi niya, nakita n’yang gan’to ang itsura ko at paniguradong naamoy niya rin ang panis na laway ko, shootingstar na anak naman oh!

Tumalikod na ako kaagad at nagtungo sa palikuran namin. Humarap ako sa maliit naming salamin at talagang gulo gulo ang buhok ko, may muta ako at higit sa lahat may panis na laway ako. Inamoy ko ang hininga ko medyo pabulok na pero pwede pa.

Naamoy niya kaya? Nandidiri na kaya saakin ’yun? Mas lalo kayang punanget ang tingin miya saakin? Teka lang nga Pintura Senarya. Bakit ba takot na takot ka sa reaksyon niya? Aba, ngayon ka lang naconsious sa itsura mo tuwing umaga! Ok self kalma, si Captain lang ’yan, wala kang pake sa itsura mo ’diba kasi wala ka rin namang pake sa lalaking’yun.

Napangiwi ako nang makita kong mukhang isang tabo nalang ang laman ng drum. Kung sabagay, apat silang naligo kaya laging nauubos ang tubig na iniigib tuwing gabi.

“

Potakte

! Wala

palang

tubig

.“ kailangan kong pagtyagaabn ’to. Binuhat ko amg drum at binuhos ang natitirang tubig sa tabo at pagkatapos ay nagsimula na ako magsipilyo.

Medyo may mga stock kami ng toothpaste, sabon na mabango at panlaba, shampoo, nga pagkaing delata dahil nga binigyan ko nung isang linggo ng pera mula sa pagnakakaw ko si Ella para bumili ng mga kakailanganin dito sa bahay.

Nang tuluyan na akong matapos sa paghilamos, toothbrush at pagsuklay ay kinuha ko na ang container para makapag igib naman ako. Bali, may dalawa kaming container ’yung lagayan ng gas dati tapos may isang malaking drum.

“Where are you going?” tanong ni Roks na ngayon ay may pinapakita siya kay Coco mula sa telepono niyang touchscreen.

“Obvious naman ’

diba

Magiigib

lang ako.

D’yan

lang .“ agad ko siyang iniwanan at nagtungo sa labas.

Napangisi pa ako nang makita ko ang kapitbahay namin na nakatingin sa bahay lalong lalo na saakin. Inggit mga ’yan kasi may gwapong pumasok sa barong barong na bahay namin kaya mang c-chismis ’yan.

“

Magandang

umaga

sainyo

mga

lason

lipunan

dahil

mahal ko kayo may

iaalay

pala ako

sainyong

kanta

makinig

kayong

mabuti

damhin

ang

bawat

tono

salitang

sasambitin

ko.“

“May

mga

chismosa

akong

nakita,

mataba

mapayat

mga

chismosa

Ngunit

sila ay

mukhang

daga

Silang

lahat

lider

putak

puta

putak

Silang

lahat

lider

putak

. Tayo na

gilid

ang sabi,

chumismis

ang

mga

leche

!“ wala silang reaksyon sa pangaasar ko dahil hindi naman sila nakatingin saakin kaya lumingon ako sa kung saan nakatutok ang mga mata nila.

Tumambad ang nakangising si Roks habang nakatingin saakin kaya napairap ako kasi agaw eksena siya. Nilapitan ko ang kariton na ginagamit namin pang igib. Napangiwi ako nang makita kong sobrang pudpod na ng gulong ng kariton namin, kaya kinuha ko nalang ang pingga, no choice kailangan mano mano ang buhat na isasampa sa balikat. ’Yung mga ginagamit nang nagtitinda ng isda at ng taho.

“As a gentleman, I’ll not let you to carry that. Let me handle and tell me where do I go to fill that water container.” ngayon kolang napansin ang suot niya, simpleng white t-shirt and pans lang and sapatos na na unang tingin palang alam mong magandang klase ng tela ang gamit, pangmayaman sa madaling salita.

“ Kaya ko na ’to!

H’wag

mo ’kong

maliitin

.“ mayabang na saad ko at ipinatong ang pingga sa balikat ko pero kinuha niya lang ’yun.

“I’m not

understamating

you,

ofcourse

I know your strength proven and tested and besides

kagigising

mo lang, hindi ba? Hindi

pa nag

almusal

. I bought and I cooked breakfast for you, just choose what’s your prefer.“ lumapit siya sa kitse niya na nakaparada sa harap ng bahay namin, medyo malaki naman ang daan at hindi sasagabal ’to. May kinuha siyang dalawang paper bag at pagkalabas niya palang nun naamoy ko na ang masarap na potaheng mga dala niya.

“ I cooked this.“ itinaas niya ang plain white na paper bag at sunod ang isang paper bag na may print ng pangalan ng restaurant. “I bought this, hindi mo na pala

kailangan

mamili

sainyo

lahat

’yan.“

Pinanliitan ko siya ng tingin dahil talagang nakakapagtaka ’yung mga kilos niya, naiintindihan kong hinahabol habol niya ako dahil sa atraso ko pero dapat ba dadalhan niya kami lagi ng pagkain? Ginagayuma kaya kami ng lalaking ’to?

“Teka

nga

bakit

mo ba ’to

ginagawa

? Crush mo ba ako?“ prangkang saad ko at biglang naglaho nanaman ang ‘hiya’ sa pagkatao ko.

Binigyan niya ako ng isang ngising nakakaloko. “Go, dream on doggy.” mahinang saad niya.

“

Anak

ng shooting star na

kakababae

na!

Tinatawag

mo na naman ako ng doggy!

Boset

ka !“ hinawakan niya ang panga niya at nakangiti nalang pero ’yung mga mata niya tawag tawa pa rin.

“If you don’t want to get hurt then stop assuming.” grabe, lakas mang realtalk ni Captain. Napatingin ako sa mga chismosang kapitbahay na hindi talaga natinag at nagc-chismisan pa rin.

Lumapit siya ng lumapit saakin hanggang sa masandal ako sa kotse niya. “So I’m doing this because I don’t want thin and weak slave. Na

kapag

hinalikan

nangangatog

na ang

tuhod

sobrang

nanghihina

.“ mahinang bulong niya para walang makarinig.

“Ang

ingay

mo! Doon ang

igiban

Alis

na, may

bayad

doon.

Abonahan

mo muna.“ nanlalaking matang usal ko kahit pa na mahina naman ang boses niya habang tinuro ko ang igiban na tatlong bahay ang layo.

Inabot niya saakin ang dalawang paper bag na hawak niya at tinaggap ko naman ’yun. “Eat well

Cenery

.“ inapairap nalang ako nang inilagay niya na sa balikat niyang napakaganda ng hulma ang pingga saka nagtungo sa tinuro ko.

“Hoy

kayong

mga

echosera

kayo,

sundalo

’yan kaya

matakot

dapat

kayong

lahat

kaya

ayusin

n’yo

ang ugali

n’yo

h’wag

kopkop

chismosa

papansin

ingat

kayo baka

malaman

n’ya

kung sino ’yung

mga

toooot

dito

alam

n’yo

na ang

ibig

kong

sabihin

! Ciao!“ saad ko na nakangiti saka pumasok sa loob ng bahay. Naabutan ko si Coco na pinaglalaruan ngayon ang telepono ni Roks.

“Coco,

h’wag

mo ’yan baka

masira

mo pa at may

mga

mabura

pa.“

kinuha

ko ang

telepono

kamay

ni Coco at tumambad saakin ang youtube kasi nanonood siya ng ‘Pokemon’

Tinitigan ko ang cellphone niyang, Iphone na lastest version. Mahirap ibenta ’yung mga ninanakaw na Iphone na CP kasi nat-track ng mayari ’yung nagnakaw eh pero ako ilang beses na akong nagnakaw ng gan’tong telepono na brand pero dahil magaling ako ay hindi ako na t-track at nabebenta ko ng ayos kasi may mga kakunchaba akong mga hacker din dito lugar namin, mga hacker na gumagawa ng ilegal talaga, katulad ng pagnanakaw sa mga banko sa pamamagitan ng paghack o ’di naman kaya binabayaran sila para mag hack ng mga account. Kaya ’tong lugar namin talagang teritoryo ng mga criminal, walang laglagan kasi pare-parehong gumawa ng mga ilegal pero hindi naman lagat suguro mga sa 100% may 95% na criminal dito at 5% naman ’yung hindi pero 100% ang nga chismosa.

“Sabi

nood

ako,

pitchu !“ umiling labg ako inilagay sa bulsa ko ang telepono ni Roks, wala akong balak nakawin ’to itatapon na ako ni Captain sa kulungan kapag nagkataon.

“

Kumain

na ba Coco ?“ umiling lang siya kahit alam ko naman na kumain na ’to kasi maaga ’to lagi nagigising, nakikisabay ’’to sa mga kapatid namin.

“ Kakain

tayo,

umupo

d’yan

.“ naglabas ako ng mga de plastic naming plato at mangkok para ilagay ’tong nga pinamili niya.

Binuksan ko ang paper bag na niluto niya. Nakatupperwear lahat nang ’to, Veggy salad, fried rice, tapos manok na sweet and sour. Napapikit pa ako sa kakaibang aroma nang nga niluto niya. Sunod kong binuksan ay ang binili niya, pasta na and sauce ay kulay puti, cake, drinks at ’yung bilog na parang mochi.

“

Ano

gusto mo?“ tanong ko kay Coco na agad namag tinuro ang Cake.

“

Keyk

!“ agad ko siyang sinandukan para makakain na siya. Kami palang dalawa ang nakakain ng Cake, kasi ’yung mga kahapon na dalang pagkain nina Ella walang cake pero may dessert.

Magtitira nalang ako para matikman ng ibang kapatid ko, grabe naman kasi ’tong dalang almusal ni Bato. Abot hanggang tanghalia na, determindado talaga siya patabain ako ha. Kung hindi ko lang alam na patay na patay ’yang si Captain kay Atarah iisipin kong nanliligaw na siya saakin ’pero pinranka niya ako kanina medyo mesheket ’yun.

Tumayo ako saglit at nagtungo sa kwarto para kunin ang CP na hiniram ko para sana tawagin si Roi pero naalala kong wala nga palang cellphone si Roi, paano ko kaya mapapabalik ang tukmol na ’yun? Hayz bahala na nga, alam niya naman kung kailan babalik.

Sumilip ako sa pintuan para tignan kung anong ginagawa niya, nagsalubong ang kilay ko nang makita nakikipagkwentuhan siya sa mga tao doon habang nakangiti na animo naaenjoy niya talaga makipag chitchat.

Bakit kapag ako kausap para laging nakasimangot at blanko ang reaksyon ng mukha niya pero kapag ibang tao, magulang, at mga kapatid ko laging nakangiti. Gano’n ba kasama ang loob niya saakin para sungitan ako?

Mabigat ang hakbang kong bumalik sa upuan para magsimula ng kumain. Napili kong kainin syempre niluto niya, naglagay ako sa plato ng fried rice at sweet and sour.

Sumubo ako ng kanin at halos tumirik ang mata ko sa sobrang sarap, sunod kong tinikman ag sweet and sour at eto talang tumirik na ang mata ko. Infairness, masarap talaga magluto si Bato. Nilulutuan niya rin kaya lagi dati si Atarah?

“Where do I put this?” malalim na boses na saad ni Roks pero hindi ko na ’to nilingon.

“Oh

tapos

palang

mag pa cute, doon

drum

banyo

pasensya

medyo

hindi

gano’n

kagandahan

ang

banyo

namin

pero

malinis

mabango

naman .“

“You don’t have to explain yourself to anybody. Ever. Not once. Be proud of who you are. Hindi mo

kailangan

magpanggap

humingi

pasensya

kung

anong

estadong

meron

, I like this house because I felt like this is a home.“ nakataas ang kilay niya na animo ang laki ng kasalan ’yung sinabi ko.

“Unfair

talaga

’to,

kanina

ngingiti

siya

mga

tao dun

labas

tapos

kapag

ako

sinusungitan

niya na.“ mahinang bulong ko kasi nababadtrip na talaga ako sakaniya kahit pa dinalahan niya kami ng almusal.

“Care to share what are you whispering ?” hinarap ko siya at nginitian ng matamis.

“Ang sabi ko,

kumain

na ba? Gusto mo ba

subuan

kita ?“ sarkastiko kong saad kaya ngumisi siya .

“Not yet and I like your Idea, feed me. Give me a slice of that meat .” ngumiti ako ng matamis at kumuha ng malaki manok at sinubo sakaniya.

“ Oh,

sarap

? Isa pa?“ natulala ako ng bigla siyang ngumiti saakin, nginuya niya ng mabilid at pagkatapos ay pumasok na siya sa CR para ilagay ang tubig at nang matapos siya ay binalikan niya muli kami.

“

Masarap

pero

mamaya

ulit

kapag

bumalik

ako.

Eatmore .“ sambit niya at naglakad palabas ng bahay.

Tumulala ako ng ilang segundo bago hinarap ang kapatid ko. “

Satingin

mo Coco,

gwapo

siya

?“ nagthumbs up lang si Coco kaya napanguso ako.

“ Crush niya kaya ako?

Bakit

gano’n

siya

sadyang

patay

lang ’yun

labi

ko?“ bulong ko sa sarili ko.

“Crush

ikaw

.“ nanlaki ang mga mata ko nang marinig ’yun ni Coco baka bigla niyang sabihan kay Captain.

“ Ha?

Kalimutan

mo na ’yun,

sinong

crush? Wala

akong

crush .“ ngumiti ng nakakaloko si Coco na punong puno ng icing ang bibig.

“ Ate Paint crush

Kuya

Roks

.“ sinamaan ko ’to ng tingin pero humigikgik lang siya.

“ Haynako

, Coco. Hindi ko

siya

Crush

siya

ang may crush

saakin

kumain

nalang

d’yan

.“ ang kapal ng feslak ko sa parteng pinagkakalat ko kay Coco na si Roks ang may crush saakin.

Lumipas ang ilag minuto ay bumalik na naman si Roks. Medyo basa na ang puting shirt niya at tumatagaktak na ang pawis niya sa noo pero bakit ang bango niya pa rin?

“ Uy

pahinga

na muna kaya?“ medyo nahihiya na ako sa lagay pinagigib ko siya. “ Wait .“ dumaretso siya sa CR para ilagay ang inigib niya.

Mabilis akong nagpunta sa kwarto para kumuha ng malinis na towel. Kasabay ng paglabas ko ng kwarto ay siya ring paglabas niya sa CR.

“

Punasan

pawis

mo?“ tanong ko kaya tumango lang siya. Lumapit ako sakaniya, napalunok pa ako at dahan dahan kong dinampi ang towel sa noo niya habang siya diretso lang nakatingin sa kabuuan ng mukha ko.

Nagulat ako nang dumampi ang hinlalaki niya sa gilid ng labi ko at napagtanto kong may pinupunasan siya. Nagkatinginan kami sa isa’t isa dahil dun.

“Holy

madapeh

pakeneng

Anong

ginawa

n’yo

may bata!?“ napalayo ako nang kaunti kay Roks nang marinig ko ang nakakairitang boses ni Roi Gin.

“

Roi

malaki

iniisip

Pinunasan

n’ya

lang ang

dumi

gilid

labi

ko.“ buhat buhat niya si Roksie na nakabalot sa puting tela kaya agad akong lumapit doon.

Natutulog na naman ang antukin na si Roksie kaya napangiti ako bago nagangat ang tingin ko kina Roi Gin.

“

Kunwari

naniwala

ako

kahit

alam kong—

tss

ano

sadya

n’yo

rito

Mr. Montego?“ pormal na tanong ni Foi Gin.

“Paint and

Roksie

.“ tipid na usal ni Roks bago humarap na ako. “ Magiigib

na ako para

makaligo

na at

makaalis

na tayo.“ napatango nalang ako.

“ Go you can join her Mr.

Jeriox

.“ pahabol pa ni Roks bago siya tuluyan nang lumabas.

“

Kilala

n’ya

ako?“ gulat na saad ni Roi.

“

Malamang

tinawag

nga

apelyido

mo,

paobob

ghorl ?“ inirapan ko siya saka ko binigyan pansin si Roksie na gising na ngayon.

“Hello

Roksie ! Miss mo ba ako?

Huhuhu

Saan

dinala

Ninong

Roi

pinakain

niya ba?“ kumuha ako ng dakot na gulay sa veggy salad at pinakain ’to sakaniya.

“Teka lang,

paano

n’ya

nalaman

saka

bakit

nandito

’yun?

Siya

dahilan

kaya wala na ’yung

mga

taga

DENR

? At talagang

pinagibig

mo pa,

lakas

mo dudes.“ natatawang saad niya saka kumuha ng manok saka sinubo ’to.

Napatingin ako kay Coco hindi lumalapit na parang natatakot kasi may ginawa siyang kasalanan kanina, nilabas niya si Roksie kaya nalaman ng mga kapitbahay namin ’to.

“

Malamang

ano

pa ba

aasahan

mo doon saka

syempre

boss ako nun, kaya

inuutos

utusan

ko lang. Cool ’

diba

?“ pinakatitigan niya ako nabparang naguguluhan sa nangyari.

“ Hindi ko

maintindihan

, may mali

talaga

bakit

niya

kailangan

tulugan

Bakit

nandito

siya

Vakit

siya

pumayag

na mag

igib

para

sainyo

? May

atraso

na naman ba

sakaniya

?“ sumeryoso ang itsura niya kaya napakamot ako sa aking pisnge at sinubuan pa rin ng gulay si Roksie.

“

! Eh ’

diba

sinuway

ko na naman ’yung

mga

kondisyon

n’ya

, alam mo ’yang

Captain

Bato

parang

kabute

’yan

sulpot

tapos

sobrang

lakas

pangamoy

n’yan

mga

criminal na

gumagawa

krimen

Kaya

siguro

umaaligid

’yan

dito .“ mahinang bulong ko sakaniya. jusmiyo goku, kapag may mali talagang nangyari bigla siyang sumusulpot.

“

H’wag

mong

sabihin

gagamitin

niyang

witness at asset laban

mga

kriminal

dito

ilalaglag

mo ba ako?“ napasilip ako sa pintuan bago sumagot.

“ Hindi no! Hindi ko

gagawin

’yun,

kahit

mga

kaaway

ko ’yung tao

dito

baranggay

hindi ko

ilalaglag

mga

’yun at mas lalo

na.“ giit ko pero may punto siya, ginagamit lang kaya ako ni Bato para sa mga kriminal dito? May punto kasi talaga si Roi Gin.

“Pakiramdam ko kasi ’yan ang kailangan n’ya sa’yo, dala niya ’to?” turo niya sa maraming pagkain kaya tumago lang ako.

“Oo, satingin mo may pambili ako ng gan’to?” natigilan siya at pinaninkitan ako ng mata.

“Hindi kaya may gusto na sa’yo ’yan?” gulat na saad niya kaya pinalo ko ang bibig niya kasi ang lakas ng boses niya.

Ako mismo, hindi ko pa alam kung anong pakay ni Captain kaya dapat talaga magingat ako sakaniya.

“Wala! May mga atraso nga kasi ako na kailangan kong bayaran—.” pinutol niya ang sasabihin ko.

“ Magkano?“ hindi ko naman pwede sabihin sakaniya ’yung kondisyon na ‘Kiss slave’ kasi magwawala ’to.

“Mag t-trabaho ako sakaniya!” saad ko nalang. Kahit wala naman, ni hindi nga ako pumapayag maging Kiss slave niya.

“Anong trabaho ?” nagangat ang tingin ko sakaniya kasi parang hinuhuli niya ako.

“ Paguusapan palang namin ngayon .“ ngumiti ako at patuloy nalang na pinapakain si Roskie.

“ Paint, kahit tinutulungan n’ya kayo h’wag kang maging komportable sakaniya at h’wg mo siyang pagkatiwalaan hanggat hindi natin alam kung ano talagang pakay niya sa’yo, delikadong tao siya at maaring mapatunayan natin na may masamang intensyon siya sa’yo. Sundalo siya, ang pamilya nila ay nanilbihan sa Gobyerno at masayadong tapat sa batas baka gamitin ka nilang asset lalo pa’t sa baranggay na ’to madaming mga law breaker o kriminal, isa ka na at ako.“ napangisi ako sa sinambit niya.

“Kilala mo ’ko Roi, alam mong hindi ako mabilis mauto at lalong hindi nagpapagamit. Kung gusto niya makipaglaro, game ako.” napatango tango siya dahil kilala niya ako. Kapag ginamit niya ako, gagamitin ko rin siya. Hindi porket sundalo at nakapagtapos siya ay mas mautak siya sa pateng gan’to.

“Pero baka may crush ’yan? Crush at first kiss amputs?” kinurot ko ang tagiliran niya. Kanina ang seryoso namin ngayon eto iuunglat n’ya ’yan.

“ Parang tanga ka!“

“Bakit ka namumula? Crush mo ’yun no? Sus mas gwapo ako doon kulay abo lang naman mata niya.” napailing iling nalang ako sa kahanginan ni Roi Gin.

“Oo naman BFF mas gwapo ka sakaniya, kumain ka na bago ko pa ihampas ang upuan sa’yo.” kumakain ako habang pinapakain din si Roskie.

“Ang sarap talaga ng mga pagkain ng mayayaman no? Akalain mo nga naman na ilang taon kong nabubuhay sa mundo kahapon at ngayon lang ako na nakatikim ng gan’to. Kapag mayaman na ako libre rin kita ng sampung sako ng gan’to.” mayabang na saad niya at patuloy lang ’to sa pagkain niya.

“Sampung sako? Habang buhay dapat!” nakataas kilay na saad ko kaya inirapan niya ako.

“Abuso ka ikaw na nga nililibre.”

“Ah gano’n? Kapag ako yumaman, literal na sako lang lilibre ko.”

“ Ang sama ng ugali mo! Kapag ako naging attorney h’wag kang magpapatutulong saakin kapag kinasuhan ka ha!“ binelatan ko siya at ginaya ang pagbuka ng bibig niya.

“Kapag ikaw naging attorney bagong buhay na ako nun, Director na ako nun tapos si Gracielle Teacher na! Yehey!” napatango tango ’to saka ngumiti nalang.

“Sana talaga totoong mabibigyan nung scholar.”

“Tiwala lang! Gusto mo tanong ko kay Captain Roks? Uy ’diba Idol mo ’yung kamaganak niyang Attorney?” nakangiti kong saad kaya tumango ’to.

“Oo si Atty. Ingiñio Montego.”

“Tatay niya ’yun?” tanong ko pero umiling lang siya.

“Tito yata niya ata kasi ’yung anak nun babae.” mukhang marami talaga siyang alam sa mga Montego. Mahilig kasi siya magbasa at manood ng news.

“ May tanong pala ako, alam mo ’yung

issue dun kay Atarah at Roks?“ ngayon kolang natanong sakaniya ’to, matagal ng bumabalot ’tong mga tanong na ’to sa isipan ko pero wala akong makuhang sagot sa kahit kanino.

“’Yung Atarah na Dela Veja?” kilala niya panigurado, kasi na pagkwentuhan din namin ’to kagabi tungkol nga sa scholar

“Oo.”

“Nabalita kasi ’to 1 year ago, medyo kumplikado ang nangyari sa pagkaalam ko nagpanggap daw na maging Asawa si Roks at Atarah dahil may hinuhuli silang kriminal, hindi ko alam masyado ang detalye basta innounce nalang sa publiko na peke lang ang kasalan nila, at ’yung mga batang sinasabing anak ni Atarah at Roks ay hindi totoo ’yun, ’yung batang lalaki ay anak pala niya talaga sa ex-boyfriend niya na husband niya nga ’yun si Dr. Rare, kilala mo ’diba? Tapos ’yung batang babae naman ay anak nung kaibigan ni Atarah. ’Yun lang ang alam ko kasi ’yun lang ang innounce sa public, wala silang masyadong sinabing detalye tungkol sa kriminal na hinuhuli nila basta ang sabi case close na raw, ewan ko kung legit ’yun kasi ’yung Atarah pinalabas dating namatay ’yun. Sobrang gulo ng nangyari sakanila kahit ako ’di ko magets lalo pa’t walang masyadong detalye.” natulala nalang ako sa kawalan dahil talaga nakaka kuryoso ang nangyari sa mga ’to.

“Kilala ko ’yung bata! Si Ranch nameet ko na siya sobrang gwapo mana sa tatay niya pero talaga nakakcurious kasi alam mo sabi ni Ranch mahal daw ni Roks ’yung Atarah pero ngayon parang Bff sila nung Rare pati ni Ath, ang weird lang. Nakak curious, gano’n ba talaga buhay ng mamayaman? Masyadong magulo?”

“Minsan kasi hindi naman totoo ’yung mga issue at mga gulo gulong gan’yan sa mayayaman, papansin lang pansin pero hindi naman sa nag j-judge ako pero basta magulo mga buhay nila. Anong weirdo dun? Matured lang sila kaya walang ilangan at ’di na nila binibigdeal ang gano’n bagay. 21th century na ngayon Pintura uso na ’yung mga magkakaibigan na mag ex o ’yung mga taong nailove dati sa babaeng kaibigan n’ya ngayon.” napahawak ako sa ulo ko dahil parang bigla ako nastress sa buhay nina Roks.

“Sabagay uso nga ’yung mai-inlove ’yung mag Bff sa isa’t isa no? Lagi kong nababasa sa mga story.”

Tumango siya bilang pagsasangayon.

“Cliche .“malutong na sambit niya.

“Tapos magiging mag ON ’yung mag bff, level up na ’yung status pero alam n’yong dadating sa punto na kapag nasira ang relasyon nila sa pagiging mag jowa, masisira na rin pagkakaibigan, hindi ba? Hindi naman kasi lahat matured ’diba?” napabuntong hininga siya saka tinignan ako ng seryoso.

“Iba iba rin kasi ugali at ikot ng tadhana saatin. Kung para talaga kayo sa isa’t isa edi kayo na hanggang dulo ma pa kaibigan, jowa, asawa o ano pa ’yan.” kibit balikat na wika nito kaya natawa ako.

“Ikaw nakikita mo sarili mong mainlove saamin ?” pangaasar ko. Natahimik siya saglit at pagkatapos biglang ngumisi.

“Hindi ayoko sa obob .” hinamapas ko siya sa braso dahil lakas mangasar.

“T-rantado.”

“Biro lang pero ito totoo, alam ko ang mga ugali niyo alam kong masisira ang pagkakaibigan at turingan natin na parang magkakapatid kapag may tinalo ako sainyo.” kumunot ang noo ko sa saad niya. Alam kong bitter kami ni Gracielle pero bakit hahantong dun kung hindi naman siya magloloko?

“Paanong masisira bakit magloloko ka ba? Nyems ka! ’Di ka loyal!” ipinatong ko si Roksie sa legs ko at pinisil ang magkabilang pisnge ni Roi.

“Taenang topic ’to nakakadiri parang kapatid ko kayo saka bakit ko pa pipiliin na maging jowa ang isa sain’yo eh wala naman pinagkaiba ’yun sa pagiging mag bestfriend, siguro nadagdagan lang ng kiss, hug, at gastos!” natawa ako pinakadiin ko pa ang pagpisil kaya humiyaw siya.

“ Bano ka talaga !“ natigilan ako sa pagkurot nang biglang may tumikhim napatingin kami ni Roi dun at tumambad ang blankong expresyon ni Roks.

“Uy, Captain Bato Hi hehe.” sambit ko dahil para may kung anong itim na awra na bumabalot sa kabuuan niya.

“No offense but you should not flirting infront of the food that’s so disrespectful.” madiin niyang sambit saka pumasok ng CR para ilagay ang huling container.

“How about the people having a food date, dinner date and many more date that includes eating with their luvs. They are so sweet and flirting to each other infront of their food, is still disrespectful? Really huh? How Ironic, you’re man and you do dates and fliriting with your love infront of the food. I’m 101% sure. So you’re saying that you’re disrespectful too .” agad kong siniko si Roi dahil bigla siyang sumagot nang paangas kay Roks.

“Uy, t-ratando ka.” mahinang bulong ko pero hindi niya ako pinansin. Napatingin ako kay Roks na lumabas na ng CR. Pawis na pawis siya at talaga ang hot niyang tignan

“How can you sure about that, Mr. Jeriox? Lets be me educated you.

You can’t conclude something about a person, without any strong evidences, just like in court and I heard you want to become lawyer, how I ronic.“ sagot naman ni Roks na ngayon ay hinahawi ang buhok niya.

“Ok I loss this time because you use the terms ‘Lawyer’ and ‘court’ but You know who you are. You know that you did that.” may kung anong itim na awra na bumabalot sa kanilang dalawa kaya nagkaroon ng tensyon.

“Hoy para kayong tanga, nagaaway kayo sa harap ni Coco at Roksie! Ano bet n’yo pang bigyan ko kayo ng kutsilyo magsaksakan ka’yong dalawa para tapos na.” prangka kong smabit kaya napatingin silang dalawa saakin.

“Sino nagsabing nagaaway kami, it’s a normal conversation, right Captain?” nakangising saad ni Roi kaya ngumisi pabalik si Roks at tumango.

“Yeah, that’s normal.” Wowers, ngayon hindi pala nagaaway? Normal pala sa mga matalino ’yung batuhan ng English?

“Lokohin n’yo lelang n’yo! Gusto n’yo ako sumaksak sa inyong dalawa ?“aba halos magbarilan na ang dalawa sa debatehan nila tapos sasabihin nila normal lang.

“You done eatin’ ?” pangiiba sa usapan ni Roks kaya mas lalo akong nainis kasi parang ako pa ang mali at ang dating ako pa nagaamok ng away.

“ Oo obvious ba?!“ saad ko at tumingin sa plato kong wala ng laman.

“ Kalma mo puso mo Dudes .“ natatawang usal ng taksil na si Roi at parang biglang kinakampihan niya ngayon si Roks.

“Then take a rest for a minutes and take a bath. We’ll go to the vet.‘’ kinuha niya saakin si Roksie at ibinigay ko naman agad.

“Oh alagaan mo muna ’yang si Roksie!Maliligo na ako. CP mo .” inabot ko ’yung phone ni Roks saka iniwanan ko na sila para makapaligo na, kailangan rin naman kasi mapatingin ni Roksie sa doctor ng mga hayop kasi hanggang ngayon medyo matamlay pa rin ang unggoy ko.

Pumasok ako sa kwarto at namili ng susuotin. Napangiwi ako nang wala akong makitang mga damit ko at puro madumi na lahat, eh ilan piraso lang naman kasi ang mga damit ko kaya napagdesisyunan ko nalang na gamitin ang isang dress na bulaklakin na parang off shoulder pero ang haba ay hanggang tuhod ko.

Gusto ko rin naman kasi magmukhang maayos sa harap nung doctor para masabi niyang karapatdapat akong maging taga pagaalaga ni Roksie.

Pumasok na ako sa CR at ginawa ko na ang dapat gawin, mga 10 minuto lang ako naligo dahil hindi naman talaga ako matagal maligo katulad ng ibang babae sadyang natagalan lang ako sa CR nina Roks kasi nakakaenjoy ’yung shower at mabangong shampoo saka sabon.

Nagsuklay ako at nagpulbo lang ng konti at pagkatapos ay lumbas na ako at naabutan kong seryosong naguusap sina Roi at Roks. Samantalang si Coco ay nilalaro naman si Roksie.

Tumawa si Roi at napapalakpak pa na talagang pinagtakhan ko. Mukhang close na ang dalawang mokong ha.

“Wow, BFF na kayo? Pinagpapalit mo na ’ko Roi Gin?” nakataas na kilay kong sambit kaya nanlaki ang mga mata niya habang nakatingin saakin.

“Oh pakeneng gandarist at bangorist ng Pintura ko! Ano meron kala ko ba sa vet lang punta ?” pangaasar niya kaya inirapan ko ’to.

“Eh wala na akong damit, madumi lahat sayang naman ’tong mga ’to.” nag cologne lang ako ng konti para naman medyo mabango.

Napatingin ako kay Roks na nakatitig lang saakin at pumuoungay pungay ang mga mata. “ Sige sibat na kayo, ako na bahala kay Coco.“ nagtaka ako sa asta niya bakit parang gusto niya ngayon na paalisin ako agad kasama si Roks?

“Teka lang bakit parang nagiba ka? Anong gayumang pinakain mo sa ogag na ’to?” nagtatakang tanong ko kay Roks pero nagkibit balikat lang siya.

Lumapit si Roi saakin at binulungan ako .“Shh, mapapakinabangan natin ’yan.” pinanliitan ko nang mata ’to dahil ’di ko expect na sasabihin n’ya ’yun.

“ Ano?!“

“Kapag daw nag board exam ako katapos ko ng law mag tuturo daw saakin ’yung Tito niya Atty. Ingiñio! Bibigyan niya rin ako pagkakataon na makilala ko si Attorney! T-ngina, dream come true.” napairap na ako dahil nasuhulan na pala siya ni Roks kaya biglang bumait ’tong pakikitungo ni Roi.

“Manggamit ka.” malutong na saad ko pero tumawa lang siya.

“Coco, aalis na kami ha. H’wag makulit babalik din kami ipapadoctor lang namin si Roksie.” malambing kong saad saka niyakap at hinalikan ’to sa noo.

“Ok po, Coco love you.”

“Anong gusto mong pasalubong?” at eto na naman po ’yung tanungan ni Roks at gagastos na naman ng malaki saamin.

“ Uy, h’wag na tara na.“ kinuha ko na si Roksie at hinihila na ang braso ni Roks.

“Ice cream!” sagot nang kapatid ko kaya napalingon ako sakaniya para ilingan.

“Kapag balik namin dito may dala na kaming Ice cream.” ginulo ni Roks ang buhok ni Coco at nakipag apir ’to.

“We’ll go, ikaw na bahala sakaniya.” paalam ni Roks kay Roi Gin at etong taksil kong kaibigan tumango lang ng parang aso kaya pinaikutan kolang ’to ng mata.

Pinagbuksan ako ng pintuan ng kotse ni Roks kaya nginisian ko ang mga nanonood na chismosa.

“ Alam mo hindi mo kailangan spoil at ibili ng kung ano ano, mahirap kapag nasanay siya ng gano’n. Sapat na ’yung mga pinamili mo sakaniyang damit at pagkain kahapon.“ saad ko nang makasakay na kami sa loob. Sinuot ko ang seatbelt dahil marunong na ako nito, who you kayo.

“I’m sorry, I just want to him to be happy.” lumambot ang expresyon ni Roks parang kasi ’yung tipo niya ’yung mga laging binibigyan ng luho ang sino namang bata na kilala niya.

“Nagpapaaalamat ako sa’yo at talaga na appreciate ko pero masaya na ’yun kahit simpleng candy lang ibigay mo.” natahimik siya habang binubuksan ang makina ng kotse at pinaandar ’to.

“ Can I still give a gift to your sibling but not everyday, what do you think? I love children, nasanay kasi ako na magbigay ng mga regalo sa mga bata.“ sabi na eh, kaya pala wagas siya kung gumastos ng mga pagkain para saamin.

“Uhm, sige pero ’yung hindi sobrang mahal teka nga saglit nga bakit mo pa sila bibigyan ng regalo bakit magkikita pa ba kayo ulit? Hoy kapag katapos nito hinding hindi ka na mangugulo saakin dahil tapos na tayo! Promise hindi na talaga ako gagawa ng kasamaan kaya h’wag ka ng pasulpot sulpot! Hindi nga ako papayag maging slave mo!” napahilot siya sa sintido niya habang gumagalaw ang kaniyang panga.

“Here we go again, I don’t want to argue with you. Our Roksie was here and I don’t want him to witness our quarel.” parang LQ ang tinutukoy niya ha? Parang mag jowa ang dating amp pero bakit sinabi niyang ‘Our’ ?

“ Wow, our? Ano ’yun Tatay ka tapos ako Nanay, ulol!“ ngumisi siya nang malaki sa sinabi ko at tinignan si Roksie na parang nakangiti saamin.

“Thanks for that Idea.” nakangisi niyang saad at tinap ang ulo ni Roskie.

“You love the idea of your Mommy?” mahinahon na saad ni Roks at parang neagets ni Roskie ang gusto niyang itananong dahil parang nagsalita ’to gamit ang lengawahe ng unggoy.

“ Same, Daddy’s love the idea of your Mommy.“ kinagat nito ang labi niya at bibalik ang tingin sa kalsada.

Nyang note: Dalawang update ngayon kasi ilang araw akong ’di nakapag update pasensya na! Enjoy reading?

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 12

Paint

Cenery

NAGWALA na naman ang mga bacteria sa t’yan ko dahil sa sinabi niyang ’yun aangal pa sana ako pero biglang nag ring ang telepono niya kaya tumahimik nalang ako nilingon si Roksie na gustong tinignan ang nasa labas ng bintana kaya inangat ko nalang siya.

“Yes

Amirah

? Why? I’m driving,

ofcourse

I come. I’m just busy these past few days .“ napatingin ako kay Roks na mukhang may kausap na babae. Parang pamilyar ’yung pangalan na ‘Amirah’ narinig ko na ’yun eh, ay wait naalala ko na siya ’yung sinabi ni Atarah na makakausundo ko kasi galit din daw sa Gobyerno.

“ I’m going to

Mikee’s

clinic.

Ofcourse

may

papacheck

akong

hayop

. Ok I promise after the check up I’ll come.“ may pinindot si Roks na kung ano sa tenga niya at ’di nagsalita pa dahil mukhang pinatay niya na.

Hightech naman pala.

“Sino ’yun girlfriend mo? Ayan ha, baka

madamay

pa ako! Baka

pagselosan

ako

n’yan .“ medyo fishing ang dating ko ha, pero malay ko bang GF nga ni Roks ’yan mabuti nang naniniguro baka bigla akong sugurin at akusahang ‘Kabit’

“

Amirah

is my friend. Guardian

siya

ngayon

Dawina

.“ natahimik ako dahil iniisip ko ’yung sinabi ni Ranch saakin sa event ng mga pet.

“Ay

nga

pala,

nakwento

saakin

’yan ni Ranch.

Patay

na Mama niya,

kawawa

naman

Dawina

ang bata niya pa para

mawalan

nanay

, eh ’yung

tatay

niya?“ wala na kasi ang maalala na may sinabi si Ranch na namatay na ang tatay ni Dawina eh

“ He already died too.“ maswerte pa rin ako, kagit mahirap kami buhay pa ang magulang ko at nakasama namin ng matagal. Hindi katulad nina Dawina na mayaman pero maagang iniwan ng magulang. Tama nga si Mamsh Jorgie, kahit mayaman dinadapuan ng mga matinding problema.

“Alam mo ako hindi ako

chismosa

pero

bakit

sila

namatay ?“ napaka ‘Tsk’ siya sa sinabi ko. Aba, eto na naman ’yung mga tanong sa isipan ko dumadami na na naman sila.

“ Uy

sige

na .“ pangungulit ko dahil hindi niya ako sinagot kaa bumuntong hininga siya.

“Her father died because of the poisonous snake while her mother was shooted by the criminal. Stop

askin

’ question, I’ll

not entertain that anymore.“ napairap nalang ako dahil inuhan niya ako kasi may itatanong pa sana ako.

Tumahimik nalang ako nga naiirita na ako, masyadong madamot sa impormasyon. Kaazar. “By the way, remember Ranch and

Dawina

told you about

Dawina’s

birthday on saturday, do you want to come? Honestly,

Dawina

and

Rancg

badly want to see you doggy. Bring your siblings, jungle ’yung theme

pupunta

tayo

botique

after

natin

magpacheck

kay

Roskie

para

magpasukat

ng costume,

magpasukat

na rin then tommorow we’ll bring your sibling too.“ napailing iling nalang ako kahit gusto kong makita muli sina Dawina at Ranch.

“ Hindi

pwede

eh, birthday din ni

Rhyka

’yung

pangalawang

bunso

namin

.“ mag 13 na ang kapatid kong ’si Thea Rhyka, balak ko sanang handaan ng pancit at tinapay. Masaya sana kung makakauwi sina Tatay sa bahay o kung kaming lagat ay makakapunta ng hospital para doon mag celebrate.

“ Oh, so may

sarili

kayong

celebration?“ ngumuso lang ako saka tumango.

“Hindi naman

bongga

magluluto

lang

siguro

ako ng

pancit

bibili

tinapay

mayroon

pa naman

akong

tabing

pera.“ ’yung ninakaw ko sakaniya pati na rin ’yung kinita ko sa event kung saan ako nag mascot ’di ko pa nagagastos ’yun.

“Can I come?” nagulat ako sinabi niya. Ok lang naman na pumunta siya pero may pupuntahan din siyang party at kumpara sa handa namin paniguradong mas maraming pagkain na handa sina Dawina at talagang masasarap pa.

“ Birthday ni

Dawina

’yun!

Dapat

nandoon

pakisabi

nalang

sakanila

na sorry kasi ’di ako

makakapunta

Panigurado

afford

nila

kumuha

ibang

mascot ng aso ’

diba

?“ saad ko pero hindi siya nagpatinag at inulit niya lang ang sinabi niya.

“I repeat, Can I come?” napabuntong hininga ako at hinaplos haplos nalang ang balahibo ni Roksie.

“

naman

pwede

kaso

kumpara

mga

handa

Dawina

walang

wala ’yung amin kasi

Pandesal

’yung cake

namin

tapos

dun

marami

masasarap

mga

pagkain

amin

pancit

lang HAHAHA.“ tumawa akong mapakla dahilan para magsalubong ang kilay niya.

“I don’t care, I’ll come because I’m invited.” buong byahe ay hindi na kami nagusap. Siya busy sa pag d-drive samantalang ako nilalaro ko si Roksie.

Hindi rin nagtagal ay makararing na kami sa Clinic. Hindi ko na hinintay na pagbuksan ako ni Roks dahil agad na akong bumaba.

Malaki ang clinic sa totoo lang. “

Pagmamayari

ba ’to ni

Dra

Mikee

?“ tanong ko kaya tumango siya.

“This is the main branch, there’s a lot of branches of this clinic here in Philippines .” napatango tango nalang ako habang papasok kami sa loob.

Ang astig lang kasi talagang succesful ang mga ’to, may mga sariling business at may professional degree, balang araw magkakaroon din ako ng gan’to.

Si Roks kaya anong business bukod sa pagiging sundalo at saka kung sundalo siya bakit parang wala siyang duty lagi? Baka night shift pero saan siya nakadestino? Ayan na naman po ang mga tanong ko sa isipan ko.

“Where’s

Mikee

?“ nabalik ako sa reyalidad nang magsalita si Roks. Tinatanong niya ang isang nurse sa pinaka frontdesk.

“

Nakaleave

Dr.

Mikee

pero

nandyan

naman po

Dra

Angelie

, this way po ’yung office .“ inaassist kaming nurse papunta sa isang office.

“Hindi ba

Dra

Mikee

’yung parang

mayari

ng foundation para

mga

hayop

?“ bulong ko kay Roks.

“ Yeah.“

“BFF din ’yun ni Ma’am

Atarah

na may ari ng

AKG

foubdation

para sa mga nangangailangan na tao. Sabagay si Ma’am Atarah ay Nurse tapos si Mikee doctor ng mga hayop. Ang galing!“ parang isang inspiration sila kasi tutulong sila sa mga na ngangailangan mapa hayop man o tao. Bff goals sila.

Maling maling talaga na jinudge ko angmga mayamaman na walang sapat na ebidensya. “Yeah.”

“ Tipid mo naman!“ napairap nalang ako at sumulyap kay Roksie na buhat buhat ko na parang sanggol

“

Roksie

walang

kwenta

kausap

Dadd

—Captain

bato

no.“ muntik na ako dun, napatingin ako kay Roks na nakangisi habang binubuksan ang pintuan ng opisina.

“Good morning, Mr. Montego and Ms.

Ordencial

.“ kumunot ang noo ko dahil kilala ako ng doctora. Paanong nangyari ’yun?

“ Its fine, so this is the monkey that I’m talking about in the nurse a while ago.“ hinarap ako ni Roks. “I told them your name because you owned that monkey.” napatango nalang kasi nasagot niya na ang tanong sa isipan ko.

Inabot ko kay Doctora si Roksie. Inihiga niya ’to sa isang tela. “ A boy, but he looks like chimpanzee with the mix of Rhesus kasi

medyo

light brown ang

kulay

.“

“ Can you tell me where did you get this monkey ?“ ipinaliwanag ko sakaniya kung paano ko napulot ang kawawang unggoy kanal.

Sinimulan ng icheck si Roksie at kami ay tahimik lang na nonood sa ginaalwa ng doctora habang kinakausap kami. “There is something irresistible about an infant monkey. Many baby monkeys, such as capuchins appear so sweet and helpless and seem like human infants. However, those sweet babies grow up into difficult adult monkeys and do not make good pet but not all.”

“ I agree with that they are so

aggresive

, when I visited India and there’s a park that’s so many monkeys. They bite and attacked the tourist people there.“ sagot naman ni Roks. Kunwari patango tango lang ako na animo naiintindihan mga sinasabi nila.

“ Pero depende pa rin ’yun kasi may iba namang hanggang paglaki sweet talaga. Pet monkeys often have a tendency to bite right? They have 32 teeth to deliver these nasty bites. While some monkeys are gentle, some are very aggressive. However, even the gentlest monkeys are unpredictable and might turn aggressive on anyone, including the person to whom they are the closest, especially during and after puberty.“ napatitig nalang ako kay Roksie, sobrang cute at inosente niya pero sa likod pala ng maamo niyang mukha ay hindi maalis ang totoo na maaring makapanakit siya.

“Inshort, taking on a pet monkey is not like caring for most other pets. A well cared for monkey can generally live to be anywhere from 20 to 40 years old, and it will need your full commitment throughout its entire life. Monkeys do not grow up and mature like human children do. They are, in essence, permanent toddlers.” napakamot naman ako sa pisnge kasi talaga straight english na ang pinagsasabi nang doctora.

“ Get it .“ tumatangong sagot ni Roks kaya nakitango nalang ako kunwari nagets ko at smart ako.

“Did you get permit from the

DENR

?“ tanong muli ng doctora.

“Yeah, On-going.” sagot ni Roks.

“ Primates, such as monkeys, might be illegal to keep as pets where you live. And if a monkey is legal to own, permits still might be required. Right Captain? Sometimes permit holders are subject to home inspections to ensure proper facilities and care are being provided.“

Maraming pinaliwanag si Doctora Angelie na hindi ko nanan nagets hanggang sa sinabi niya medyo matatagalan pa raw ang gagawing pag c-check kaya napagdesisyunan na muna namin na pumunta ng botique kasi ginugulo na siya ni Amirah na walang tigil kakatawag.

“San tayo

pupunta

n’yan

diretso

agad

tayo

botique ?“ tanong ko. Pinagbuksan niya ako ngayon ng pintuan ng kotse.

“Yeah, you saw

Amirah

didn’t stop bothering me .“ napatango tango ako. Sumakay na ako sa loob at sumulyap sa clinic. Iiwanan namin si Roksie, mamimiss ko siya huhuhu.

“ Hey

Deam

, how’s the permit ?“ may pinindot na naman siya na kung ano sa tenga niyang parang may wireless na earphone.

“Good.” pinindot niya muli ’to at binuksan muli ang makina ng jniyang kotse.

“ ’Yung

Deam

ba ’yung

kasama

mong

humuli

saakin

’yun.“ tumango ’to at pinagtaasan ako ng kilay na animo sinasabing ‘Anong kailangan mo sakaniya?’

“Yeah .” malamig na sagot niya.

“

Katrabaho

alalay

mo ’yun ?“ tanong ko muli kaya nagsulubong ang makapal niyang kilay.

“Why so curios? Do you like him?” napangisi ako sa sinabi niyang ’yan, selos kaya siya? Charot! Taas ng confidence ko ngayon ha, lol

“Bakit hindi? Gwapo eh, ang hot niya kaya kayumangi ang kulay, ang laki ng katawan at sobrang nakapangaakit ng mukha niya.” sa totoo lang nakalimutan ko na itsura nung Deam basta alam ko gwapo rin ’yun pero mas gwapo ’to si Roks.

“ I thought you hate like us?“ malalim na boses na tanong nito habang diretso na ang tingin sa daan.

“Bakit sundalo ba siya?” nakataas kilay kong tanong, aba potakte hindi lang siya ’yung may karapatan magtaray. Ako rin dapat. Tss.

“ Yeah and he has a girlfriend, h’wag ka ng umasa.“ malutong at tagos sa puso n’yang saad kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Bakit ba crush lang naman, eh ikaw rin naman umasa kay Ma’am Atarah, h’wah kang magmalinis d’yan!” natahimik siya sa sinabi ko, ni sulyap saakin ’di niya na magawa.

Inlove pa ata siya kay Atarah o sayang bitter lang din siya? “Uy, natahimik si Captain Bato palibhasa patay na patay talaga kay Ma’am Atarah, ano ba kasing story n’yo share mo naman gusto mo gawin kong novel ’yan tapos salungatin natin ’yung nangyari sa reality. Gawin nating ikaw ang nakatuluyan ni Atarah. Ayos ’diba? Writer ako naalala mo?”

“Stop, wala na akong sa mood makipag asaran sa’yo.” napaawang ako ng labi dahil sinungitan niya na naman ako kaya tuloy buong byahe hanggang sa makadating kami sa botique ay tahimik na naman kami.

Sungit niya.

Pumasok kami sa loob ng botique na ’to sa loob ng mall, para ngang artista kami lalo na ’tong kasama ko dahil lahat ng atensyon ng tao ay napupunta saamin.

Eto naman kasing kasama ko ang gwapo. Pawisan siya kaninang nag igib siya pero ngayon ang fresh at bango niya na naman kahit ’di na siya nagpalit ng damit niya.

“Oh buti naman dumating ka na, nyeta ka! Iritado na ako sa’yo. Ang hirap habulin ng sched mo malapit na birthday n’yang anak mo––Uh Hi?” salubong nang isang magandang babae pero natigilan ’to nang makita ako.

Anak niya? Si Dawina kala ko ba patay na ang magulang ni Dawina? Bakit ‘Anak mo’ ’di ko na gets ha, medyo magulo.

“ Hello po Ma’am .“ nahihiya kong usal pero nginitian lang ako ng matamis nito at binesohan. “Amirah nalang.”

“She’s Paint Cenery Ordencial.” napatango tango si Amirah at binigyan ng nakakalokong tingin si Roks.

“ GF mo siya ?“ mapangasar na tanong ni Amirah kaya nanlaki ang mga mata ko lalo pa’t napunta ang atensyon nung sales lady pati ’yung mga manunukat

“Hindi po!” giit ko kaya agad siyang tumawa nang mapangasar.

“Stop Amirah, She’s the ‘Doggy’ that Ranch and Dawina talking about.” nagbago ang mapangasar niyang tawa sa sobrang excited bigla kaya nawerduhan ako.

“Oh my god! You’re the best father ever Roks! You found her! Dawina’s wish!” hinarap ako ni Amirah at hinawakan ang dalawang kamay ko.

Best father? So talaga anak niya nga si Dawina? Bakit ko ba ’to pinoproblema? Kaazar.

“Invited ka sa party ng anak kong si Dawina you can bring your family!” napaguso ako kasi pati siya ini-invite ako pero kailangan kong tanggihan.

“She can’t join, birthday ng kapatid niya may ibang celebration sila, by the way where’s your husband, Primch?” pangiiba niya sa usapan para hindi niya na ako kulitin dun sa party.

“Pumunta ng kampo. Sige na pasok ka na dun, Ate paki assist na siya please! Thanks!” utos ni Amirah dun sa mga babaeng halos maglaway na sa kasama ko.

“ Stay here, Cenery.“ tumango ako at nginitian siya. Lumayo na ’to saamin kasama ang mga babae para gawin ang dapat niyang gawin.

“ Upo tayo dito..“ iginiya ako ni Amirah sa isang sofa dito sa botique. “ Iba den, Cenery ang tawag sa’yo. Second name mo ’diba?“ nahihiya lang akong tumango dito.

“Madalas tinatawag niya sa pangalawang pangalan ’yung bet n’yang babae .” humigikgik ’to, at naalala kong tinatawag niya palang sa pangalawang pangalan si Atarah.

Bet ba ako ni Roks o sadyang labi ko lang bet niya? “ Ha ?“ nagpapatay malisya kong tanong.

“Wala biro lang, hindi ka ba talaga makakapunta? As in? Sayang talaga lagi kang kinukwento ng dalawang bata, crush ka nga ni Ranch ’diba?” ramdaman ko ang paginit ng pisnge ko dahil nahiya ko bigla sa sinabi niya.

“ Hindi talaga Amirah. Pakisabi sakanila pasensya birthday din kasi nang kapatid ko.“ malungkot lang ’tong ngumiti.

“Sayang talaga, nasaan pala ’yung alaga mong unggoy? “ tanong at umakto na hinahanap sa kamay ko.

“ Iniwan na muna namin sa Clinic medyo matagal tagal pa ’yung check up.“ napatango nalang siya.

“Marami akong naririnig tungkol sa’yo, ’diba scholar ka ng AKG ?” ewan ko pero may kung anong dating saaking ’yung sinabi niya pero ’di ko mawari kung ano ’yun.

“Oo kami ng kapatid ko tapos tinutulungan din nila tatay ko sa pag chemotheraphy .” ngumiti nang matamis si Amirah saakin.

“Kung hindi dahil kay Roks ’di kayo matutulungan ’di ba? Medyo alam ko past mo, nakwento nila .” sabi na eh may alam siya. Ewan ko, kung maiinis ako o ano pero wala naman ako ikainis kasi nga totoo naman.

“Pasensya na, na offend ba kita? Hindi naman kita ij-judge kasi ako nga dating kasapi ng rebelde sa Mindanao. ’Yung grupong IXIX” nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. IXIX? Pinaka delikadong mga rebelde sa mundo. No hindi halata sakaniya na naging kasapi siya nun, sa ganda at inosente niyang ’yan.

“At kagaya mo ’ko, galit ako sa Gobyerno at mga naninilbihan dito. Parehong pareho tayo ng ugali, nakwento saakin ’to ni Ath kasi nga magkakasundo raw tayo .” napakagat ako sa labi nang mapagtanto ko na siya si ‘Amirah’ na sinasabi ni Atarah na magiging kasundo ko.

“Naalala ko na, naikwento ka rin ni Ma’am Atarah na magkakasundo raw tayo kasi galit din ako sa Gobyerno at sa mga namamahala dito katulad ng mga pulis, sundalo at kung ano ano pa. Masyado kasing bulok ang sistema ng bansa, dahil sa pera natatakpan ng katiwalaan na ginagawa ng mga nasa mataas na posisyon.” nagsimula na naman magising ang galit ko sa gobyerno dahil ’to ang nagihng topic namin.

“ Tama ka maraming gano’n, pera ang ginagamit nilang pantapal sa mga gusot na ginagawa nila pero hindi naman lahat, katulad nina Roks, Primch at lalong lalo na ’yang pamilya ni Roks tapat sila sa batas pero hindi sa mga nanunungkulan. Hindi ang mga politiko ang pinagsisilbihan nila kung hindi ang mamayang Pilipino, proven and tested na Paint. Sila ang tumulong saakin para makamit ko ang hustisya kahit pa na isa ako sa mga naghimagsik, tignan mo nalang ang sitwasyon mo tinulungan ka ni Roks kahit may atraso ka sakaniya pati na rin sa batas pero pinili ka niyangtulungan kaysa ipakulong.“ natahimik ako sa kwento niya dahil kailangan kong makinig lalo pa’t marami akong tanong sa buhay ni Roks.

“Sobrang bait n’yan ni Roks kung alam mo lang, sobrang dami niyang dinulot na kabutihan saakin at sa lahat, kung kilala mo ’to. Seryosong tao si Roks pero, sweet, caring, at gentleman ’yan.” napatulala nalang ako sa kawalan kasi sa pamilya ko gano’n siya pero saakin lang hindi.

“Ang sungit saakin nun parang lagi akong may kasalanan .” puno ng hinanakit kong usal pero tumawa lang siya.

“Minsan masungit pero madalas nakangiti ’yan, kapag nakilala mo talaga lalo si Roks masasabi ka nalang sa sarili mo na ang ‘Ideal man’ niya.” napalunok ako at ngumiti nalang ng tipid.

“ Pwede po ba magtanong .“ bigla kong saad. Tutal nag kwento na rin siya ay kakapalan ko na ang mukha ko para magtanong ng konting impormasyon tungkol kay Captain Bato.

“Sure ano ?” malambing na usal niya.

“Medyo naguluhan kasi ako sabi ni Roks patay na magulang ni Dawina at kayo nalang ang nag aalaga, bakit n’yo pong sinabi ‘Anak’ niya si Dawina?” natawa naman siya ng bahagya at binigyan ako ng makahulugang tingin.

“Ah si Dawina kasi anak naming lahat ’yan, kaming tatlo ni Atarah at Roks. Sobrang malapit kasi saaming tatlo ang namatay n’yang ina kaya sobra kung ituring naming sarili anak .” ah confirm, malapit talagang mag kaibigan sina Roks at Atarah. Siguro BFF sila tapos nainlove si Roks kay Atarah?

“Ahh kaya po pala.” natatango ko nalang na saad at nginitian siya.

Nagkibit balikat siya at nailing iling nalang. “Nararamdaman kong napakadaming tanong ang umiikot sa isipan mo ha, sige magtanong ka sasagutin ko pero ’yung kaya ko lang sagutin.” naexcite naman ako pero nakaramdam din ako ng matinding hiya.

“Wala no.” iniwas ko ang tingin ko kaya hinawakan niya ang kamay ko at inalog alog ’to.

“ Sige na hangga’t wala pa si Roks.“ bumuntong hininga nalang at tumango kasi naman siya na rin naman nagsabi.

“Uhm, Bff kayong tatlo nina Roks at Atarah?” ulit ko, gusto ko sana itanong ang past ni Atarah at Roks pero hindi ko magawa kasi nakakahiya baka sabihin niyang ‘Chismosa ka ghorl?’ ’

Bakit ka interesado? Siguro crush mo si Captain no?’ feel ko aasarin ako ng gan’yan ni Amirah.

“Uhm, close friend kami pero hindi BFF, kasi ako pinaka BFF ko talaga nun si Aida, si Atarah naman si Kristan at Mikee, si Roks ’di ko alam sino ’yung Bff niyan pero sangayon sina Rare, Kristan, Primch, Charl.” talagang close sila ni Rare ha na asawa ni Atarah na minahal naman ni Roks. Siguro nga tama si Roi baka matured lang sila kaya frennybells na sila ngayon.

“Ahh, Bff sila ni Doc Rare .” tumango siya nginitian ako ng malaki.

“Alam mo bang karibal ni Roks ’yang sina, Rare, Kristan, at Charl noon kay Atarah isama mo pa ’yung anak ng dating Presidente Costillio si Adier tapos ngayon dahil sa mga pinagdaanang pagsubok sa buhay at sa huli sila sila rin ang naging mag kakaibigan.” pinagdaanan nilang pagsubok? Ano naman kaya ’yun na naging dahilan bakit sila naging magkaibigan.

“Ganda naman kasi ni Atarah eh.” nasambit ko nalang kahit marami akong tanong sa isipan ko. Gusto kong malaman mismo kay Roks.

“Maganda ka rin naman sa totoo lang ka level mo ganda ni Atarah at alam mo bang single ’yang si Roks. NGSB Hahaha.” natuwa naman ako sa sinabi niya nung una pero ’yung sa huli nagets kong nirereto n’ya na ’to saakin.

“Hindi ko siya type, ’di ako mahilig sa sundalo.” sagot kaya napa ‘Oh’ siya at nginisian ako.

“ Alam mo bang nasa pamahiin na, kapag may lalaki kang ayaw na ayaw ay ’yun pa ng bibigay ni Tadhana na makaksama mo habang buhay.“ napangiwi ako dahil ayokong mangyari ’yun.

“I’m done.” nag angat ang tingin namin sa palapit na si Roks habang nakapamulsa.

“ See ng bilis lang pero hindi mo ’ko mapagbigyan! Sa saturday na ang party.“ nakacross arm na saad ni Amirah kaya kumunot lang ang noo ni Roks.

“I told you I’m busy .” malutong niyang usal. “We’ll go now Amirah.” napatingin ako sa kamay kong hinawakan ni Roks.

Ang kaninang iritadong mukha ni Amirah ay napalitan ng mapangasar na ekpresyon. “ Ok bye. Enjoy! Ingat kayo Cenery.“ pinakadiin niya pa ang pangalan ko kaya nagangat ang tingin ko kay Roks na inirapan si Amirah saka hinila ako palabas ng botique.

“ Bye Amirah!“ pahabol kong sigaw bago kami tuluyan makalabas ng botique.

“ What did you talk ’bout ?“ malalim na boses na tanong nito.

“Secret, usapang babae pero ang clue ’di ka naman namin nging topic h’wang feelingero .” umigting ang panga niya saka luminga linga sa mall.

“Let’s buy pasalubong for your sibling and birthday gift for Rhyka .” hihilain niya na naman sana ako nang pigilan ko siya.

“Teka, lang wala akong pera tara na balikan na natin si Roksie.” huminga siya ng malalim at binigyan niya ako nang seryosong tingin.

“Sagot ko na ang gastos, I promised to Coco that I’ll buy him a pasalubong and besides I’m invited to Rhyka’s birthday, I need to buy him gift.” napakamot nalang ako sa pisnge ko dahil wala na naman akong magagawa.

“Hays, Dito? Mahal kaya dito no! Wagas ka kaya kung gumastos, para kang sugar daddy.” napangisi nalang siya at kinagat ang ibaba ng labi niya.

“I’m to young to be your sugar daddy, Cenery. Its fine with me to spend more money to make Coco and your other sibling happy.” parang may kung anong pumiga sa puso ko dahil sa sinabi niya. Tama nga si Amirah. Sweet at caring si Roks, hindi ko pa talaga alam kung anong tunay n’yang ugali.

“Hindi naman lumaki ang kapatid ko sa luho, kahit simpleng suklay lang masaya na ’yung mga ’yun, papayag akong bumili ka ng mga regalo pero sa Divisoria. Alam mo ’yun?” tumango naman siya kaya ngumiti ako ng malaki.

“ Is that what you want ?“ nag approve sign lang ko at ako naman ang nanghila dahil bigla akong naexcite, kasi ano kayang magiging reaksyon ng isang mayaman na sanay mag shopping sa mga mamahaling tindahan kapag namili kami sa divisoria.

“Nakapunta ka na dun ?” tanong ko nang makasakay na kami sa kotse niya.

“Not yet, but I know that place.”

“Mura lang dun, sa isang daang pesos marami ka nang mabibili. ’Di tulad dito sa mall mahal, candy lang ata mabibili dun.” natatawa kong usal habang sumusulyap sa mall. Ni minsan ’di ko pa nadala ang mga kapatid ko sa mall para ipasyal sana, bukod sa wala akong oras ay wala din akong pera.

“ So you always there ?“ natawa ako sa tanong niya at tumango pa.

“Oo naman, kaso hindi para mamili kung hindi magnakaw ng kanilang ipambibili.” sumimangot siya sa naging sagot ko kasi parang proud pa ako sa ginawa kong kasamaan.

“You’re really bad, so this is your first time to go there without stealing the money of the people there?” sinulyapan niya ako at agad naman akong tumango.

“Syempre kasama ba naman kita, baka kala ko iiuuwi mo ’ko sa bahay pero ang totoo sa kulungan na pala.” pinanood ko nalang sa bintana ang mga nadadaanan namin.

“Then behave, don’t you dare do illegal things again. Hindi na ako magkakamaling ipatapon ka sa kulungan.” hinarap ko siya at nginitiam ng matamis.

“Hindi no ngo po debo. Good ghorl no po ako .” pangaasar ko kaya umigting ang panga niya at pinaikutan ako ng mata.

“ Ano na pala nangyari sa mga teenager na gumago sa kapatid ko?“ pangiiba ko sa topic kasi nagsusungit na naman si Roks.

“How much I want their family to become poor and torture them until their last breath I can’t do that, kaya napagdesisyunan na magmumulta sila ng malaking halaga at limang taom silang mag c-comunity service ang mga bata bilang parusa dapat kailangan nilang magbayad sainyo pero alam kong hindi mo tatangapin ’yun at mas lalo ka pang magalit.” napatango nalang ako dahil hindi na rin nan masama na ang parusa, t’yak torture rin sa mga anak mayaman na ’yun ang maglinis ng daan, magtanim at kung ano ano pa.

“Eh ’yung mga tukmol na muntik na gumahasa saakin? ’Di ko pa nakikita mga ’yun eh. Pasalamat sila nabusy ako kay Roksie.” kung hindi dahil kay Roksie sumugod na ako sa bilibid at pinagbabaril sa bungo ang mga hayop.

“ Hindi ko na kailangan paabutin sa korte, kayang kaya ko na silang ipakulong ng habang buhay.“ sa sinabing ’to ni Roks napatunayan kolang na iba talaga kapag mapera at may mataas na posisyon kayang kaya nilang ipakulong habang buhay ang isang tao kahit wala pang imbestigasyon at kung magkakaroon man nag imbedtigasyon sisiguraduhin nilang papanig sakanila ang korte

“Sige goods na ’yan, salamat pero pwede request? Upakan kolang sana sila kahit tig tatlong suntok lang para ‘P-nyeta kayo animal!’ gustong gusto ko basagin mga bungo nun.” narinig kong tumawa siya nang mahina kaya napakagat ako saaking labi hababg nakatingin sa side view ni Roks.

Ang hot ng tawa niya.

“ You can, but promise me that you’ll not kill them.“ nilingon niya ako kaya nginitian ko siya ng pagkatamis tamis bukod sa pumayag siya ay talag nakakakilig ang mahina niyang tawa.

“ Promise! Eh ’yug mga tumulong kay Coco na little person, gusto ko sana mameet oara makapagpasalamat.“

“ Sure, I’ll set appointment with them.“ wowerist ang sosyal ng ‘appointment’ pakiramdam ko mataas na tao na ako na may maipagmamalaki.

“Bait mo ngayon ha! Dapat gan’yan lang!” napatingin muli ako sa bintana at nanlaki ang mata ko nang makita ko sa isang restaurant ang ‘WANTED WAITRESS’

“Hoy saglit stop mo nga ang kotse!” saad ko sakaniya habang hindi ko inaalis ang tingin ko a restau.

“Why?”

“Naghahanap sila ng waitress, mag a-apply ko! Aba bawal akong papetiks petiks, maubos na tabi kong pera! Bilis na !”

“You know, I have offer to you. 30k-50k per month just cook for me and be always at my side. What do you think? You have a reason to go to my mansion, not only the kiss slave thinky.” ang laki ng 30k-50k na sahod para lang maging taga luto niya ng pagkain pero alam kong ginagaw niya ’to para lalo mapush ’yung kiss slave eh lay kailangan kohng pagisipan.

“Magpapabebe muna ako, pagiisipan ko muna ng mabuti.” pumito pito lng siya habang may ngiting totoo sakaniyang labi.

Gwapo.

“Take your time, my doggy .” ano raw? ‘My’ kailangan ko bang kiligin o mainsulto kasi may pahabol na ‘doggy’

Lumipas ang ilang minuto ay nakarating na kami sa divisoria. “H’wag kang lalayo saakin baka mawala ka HAHAHA.” pangaasar ko nang makababa kami.

Napangiwi ako sa init pero sanay naman ako dito. “You’re too loud .” sita niya kaya natawa lang ako. May kung ano siyang kinuha sa back seat ng kotse at nang lumapit siya saakin ay binuksan niya ang payong

“What’s your sibling like?” nagsimula na kaming maglakad habang siya ay pinapayungan kamim

“Ang akala ko ba si Coco at Rhyka lang ang bibilhan natin?” kunot noong saad ko habang luminga linga sa paligid.

“Anong mararamdaman ng ibang kapatid mo lalong lalo na ang bunso kapag si Coco at Rhyka lang ang bibilhan natin?” seryosong usal niya saakin kaya napanguso ako.

“Oo sige na basta ’yung mura lang,” sinabi ko na sakaniya ang lahat nang mga gusto ng kapatid ko at walang ano ano ay siya pa ang umaalalay saakin sa pagpunta punta ng mga tindahan na animo talaga sanay na sanay.

“Hindi ka nandidiri o kinikilabutan sa lugar na ’to? Mayaman ka at nakalasalamuha mo ang mga taong mahihirap ma amoy araw at paligid na napupuno ng bacteria.” tanong kasi parang enjoy pa siya sa mga nasa paligid. Ang akala ko naman mahihimatay na ’to sa sobrang pandidiri dito.

“Bakit ako mandidiri kung pare pareho naman tayong tao na dumudumi. We’re all equal as in we’re all human, It doesn’t cost any thing to be nice to people, the person you are whether Educated or not, reach or poor, having origin from Royal fam or peasants. You know what else is not cool? Discriminating againts, race, religion, creed color, sexuality, looks, and gender. I hate that kind of people especially the one who act perfect .” napangiti nalang ako sa naging sagot niya. Halata mang hindi puro salita ’to, at parang tama si Amirah sa parteng hindi lahat ng sundalo ay masama.

Nagtungo kami sa kung saan nagtitinda ng sapatos. “This shoes is nice, how much is this?” saad ni Eoks habang hawak hawak ang sapatos na Nike na kulay itim.

“ 450 po class A po ’yan ser.“ class A amp, mga style talaga ng mga tindera para maenganyo ang mga maimili eh peke naman talaga ’yun.

Saglit nga, 450 daw? Ang mahal! Kanina narinig ko 150 lang. Nako, lagamak talaga panloloko sa Divisoria lalo na kung may makita silang mayaman o foreigner na namimili.

“Hoy ale, overpricing ka. Kilala mo ba ’to? Sundalo baka gusto mong makulong. Narinig ko kanina binebntao lang 150 ’to porket Englishero i-scam mo pa ha.” maangas kong sambit pero hinawakan lang ako ni Roks para patigilin.

“Cenery stop, I’ll buy this for Hanz. What’s his shoe size ?” hindi ko pinansin si Roks at sinamaan lang ng tingin ’yung tindera.

“Ano? Babaan mo ipapakulong kita?” madiin kong saad kaya namutla ang babae at peke ’tong tumawa.

“Eto naman si Ma’am biro lang, syempre 150 lang po ’yan gusto n’yo na tawaran n’yo hanggang 100.” nilingon ko si Roks at nginitian kaya napailing iling nalang siya habang may ngiti pa rin sa labi. Level up na talaga ’to ha, nginingitian niya na ako lagi.

“Size 39 po .” taas noong sambit ko sa tindera.

“We should buy them all shoes.” napatingin naman ako kay Roks at kinunutan ko ’to ng noo.

“Ok na ang isang regalo. H’wag ka ng umangal d’yan magiging masaya sila sa regalo mo.” napatango nalang ’to dahil ako boss dito. Natitiklop siya nayon kapag umaangal na ako.

Nagbigay siya ng five hundred sa tindera. “Ate h’wag kang umasa hindi keep the changes, akin na thank you!” inabot ko ang sukli samantalang pinabuhat ko kay Roks ang sapatos.

“Alam mo dito sa divosoria maraming manloloko dito, lalo na ’yung mga tindera na mag papatong ng presyo kapag englisghero o ibang lahi ang mga bumbili, katulad kanina. Ikaw kasi h’wag ka ng mag english para makatawad tayo ng bongga .” inabot ko sakaniya ang sukli pero sinenyasn niya akong hawakan ko na muna.

“Sige, exception si Rhyka ngayon. Bibilhan natin ng pasalubong pero iba pa ’yung regalo.” napangiti naman ako saka tumango. Tatangi sana ko eh kaso nagtagalog na.

“That’s so cute. We should buy that.” tinuro niya ang sumbrerong aso na gumagalaw ang tenga kapag pinidot ’yung pahabang tela na may bilog sa dulo.

“ Magkano po ’to Ate?“ nagthumbs ako nang magtagalog siya kaya napangiti siya at syempre nginitian ko rin siya ng malupit.

“200 po sir, made in korea ’yan sir .” malanding usal ng tindera na mga nasa 20s palang kaya pinagtaasan ko siya ng kilay.

“ Isa nga ’yung kulay Brown. H’wag na iplastic.“ sinenyasan ako ni Roks na magbayad kaya inbot ko na. Nagulat naman ako nang biglang isuot ni Roks saakin ’yung sumbrerong ’yun.

“Bakit sakin! Ikaw dapat mag suot!” inalis ko ang sumbrero pero umiling lang siya at sinuot saakin.

“Isa ulit ’yung kulay white naman.” sabi niya ulit sa tindera. “ Gusto mo sa’yo ang kulay puti?“ tanong ni Roks saakin pero umiling ako.

“ Hindi na ok na ako dito .“ inabot ko sa tindera ang bayad at ’yung sumbrero at ako mismo ang nagsuot nito sakaniya.

“Ang cute n’yo naman po dalaw bagy na bagay kayo, sana all.” komento ng tindera kaya nginitian ko ’to ng matamis.

“ Cute talaga kami thank you !“ hinila ko na si Roks palayo doon para ma ikot pa ang kabuuan ng Divisoria.

Unti unti na naming nabili ang dapat bilhin na pasalubong sa kapatid ko bali ang kay Hannah nalang na mga laruan.

“Ate magkano barbie?” ako naman ang nagtanong ngayon kasi kanina puro si Roks at talagang pinagpapantasyahan na siya ng mga tindera at mga ibang mamimili.

“150 po ’tong single, etong k

Ken at Barbie doll na may mga damit eh lang 400 po.“ nakangiting saad ng tindera.

“We should buy the Ken and Barbie doll .” saad saakin ni Roks kaya tinignan ko ’yung hinahawakan niya.

“Nay, ayaw ako ipangdrawing ni Kuya Angelo kailangan daw may bayad. Eh sabi ng teacher namin kailangan maganda drawing. Maarte pa naman ’yun.” napatingin naman ako sa binatang lalaki na mukhang nasa highschool.

“Magkano raw?” nayayamot na tanong ng Tindera.

“100 raw kasi portrait. Sabi ko naman sa’yo Nay gusto nga ng teacher namin sa Pilipino maganda ’yung drawing kasi bagsak ako dun ’diba?” napatikhim ako kaya sabay silang napalingon saakin.

“Ako nalang mag drawing libre. King magtitiwala ka sa kakayahan ko papasa ka.” nakangisi kong sambit kaya agad na tumango ang lalaki t inilahad na agad saakin ang bondaper at pencil.

“Pasok na po muna kayo .” pumasok kaming dalaw ni Roks sa loob ng tindhanan niya.

“Saglit lang Captain Bato ha.” tumango lang ’to habang diretso ng tingin saakin.

“Makinig ka para sa susunod marunong ka na magdrawing ng portait.” pinaupo nila ako at pinuwesto ko na mg papel sa lamesa.

“Ok Ate, eto kopya ng mukha ni Dr. Jose Rizal siya ’yung d-drawing.”

“Tago mo ’yan memorize ko mukha niya. Lagi akong nagd-drawng ng gan’to nung highschool ako.” nginitian ko siya saka sumulyap kay Roks na taimtim na nakatitig saakin.

“Gumuhit ng malaking bilog at gumawa ng pahalang na linya sa baba nito para sa baba. Pagkatapos ay iisketch ang panga nito. Gumuhit ng isang patayong linya pababa sa gitna at siguraduhin ang dalawang side ng mukha ay simetriko.” saad ko at nagsimula nang gawin ang sinasabi ko sa isang malinis na papel.

“Gumawa ng isang ruler sa tabi ng iyong drawing na may parehong taas. Lagyan ng marka ang ruler para sa6 pagkapantay-pantay ng ispasiyp. Laging magsimula sa may gitnang linya. Gumuhit ng malabong linya sa may mukha sa markings labelled center line, 2,3,A,C. Kapag ikaw ay sanay na, hindi mo na kinakailangang gumuhit ng ruler sa may gilid. Ako ’di ko na kailangan kasi sanay na ako.” seryoso akong nakatingin sa dina-drawing ko para mas maging maayos ang kalalabasan.

“Sa may mukha, markahan ang gitna ng apat na ticks spread na may pantay na bahagi. Huwag matakot lumampas o gumalaw ng kaunti pataas o pababa ng linya, yamang ang mga mata ay karaniwang humihilig.” minano mano ko ang drawing kahit kaya ko naman gawin na walang mga marka at palandaan. Kailang din kasing matuto nito.

“ Habaan ang 2 linya kung saan ang lugar ng bawat mata ay nandun. Mga alituntuning ito ay para sa kaalaman ng lapad ng ilong. At ngayong meron na tayong box, oras na para iguhit ang ilong. Mauna sa bilog, pagitan ng line 1 at 2. Gamit ang na lapis, iguhit ang kilay sa tabi ng brow bone .“ unti unti nang sumisilay ang mukha ni Dr. Jose Rizal kaya napsinghap sil at namangha..

“Gumuhit ng pahabang linya pababa sa gitna ng bawat mata. Dito ay mamarkahan ang lip’s outer boundary. Ilagay ang tatsulok sa isang maliit na kahon sa baba ng ilong para mag start. Kung naguhit yung ilong sa taas ng line 2, pahabain ang tatsulok para sa tip ay matamaan ang ilong. Malapit n konti nalang!” 15 minutes na ang nakalipas nang magsimula ako at malapit na ako matapos.

“ Ang gitnang linya at line 2 ay minamarka ang buong hangganan para sa bawat tainga. Uguhit ang upper hairline sa pagitan ng Line A at B. Nasa saiyo kung gaano kalaking noo ang gusto mo, pataas sa line A. Kapag gumagawa ka ng buhok, ilagay mo sa gilid ng ulo para makagawa ng kitang kitang hairline. At huli, burahin na ang mga ’di kinakilangang makita sa drawing. Importante ang shading para mas mukhsng totoo ang ginawa mo kahit pa hindi ka gumamit ng makukulay na pangpinta.“ tinapos ko na ang dapat tapusin at hindi rin nagtagal ay tuluyan ko ng natapos.

“Ang galing parang totoo! Paintor ka ba Ate ?” nalalaking mata na taong ng binata pero umiling ako.

“Hindi, may natutunan ka naman?” tumingin ako kay Roks na nakatitig saakin ngayon na may bahid na pagkamangha.

“Opo!”

“Salamat po talaga.” saad naman ng Nanay.

“Walang anuman po.” inabot ko na ang plastic ng barbie at si Roks naman ay nagabot na ng bayad.

“ Just wow, You’re great .“ komento ni Roks nang makalayo na kami sa tindahan.

“Sakto lang. Tara kain tayo ng tusok tusok.” nagtungo kami sa mga stall na nagtitinda ng tusok tusok at palamig.

“Kumakain ka ng gan’to?” tanong ko sakaniya kaya tumango lang ’to. “ Ofcourse. My favorite .“ nagsimula na kaming kumain at talagang nag enjoy kami ng sobra. Inaasar ko lang siya ng inaasar kasi ’di niya ako pinapansin, masyado siyang busy sa fishball at kwek kwek niya.

Habang pinapanood ko siyang kumain andami na namang tanong na naglalaro sa isipan ko tungkol sakaniya. Nabalik na naman ’yung mga tanong ko kanina. Nakaka curious naman kasi kung ano ang meron sa buhay niya bukod sa kaalaman kong sundalo siya.

Natapos na kaming kumain at napadesisyunan namin na bumalik na sa clinic para kunin si Roksie. “Captain Bato .” tawag ko nang tuluyan na kaming makasay sa sakyan.

“What?” tanong niya at ’di muna inistart ang kotse niya.

“Papayag ako maging Kiss slave mo pero may kondisyon din ako . “ napapikit ako nang mariin dahil itataya ko ng labi ko para sa mga impormasyon na gusto kong malaman.

“ Nice, koindisyon ko rin sa’yo ang pagiging Kiss slave at ngayon bago ka pumayag may kondisyon ka rin,“ sarkastikong usal niya kaya napadilat ako nang mata ko at pinagtaasan ’to ng kilay.

“ Ano gusto mo ba o hindi ?“ kinagat niya ang labibniya habang hindi inaalis ang titig saakin.

“Spill it.”

“Dalawa ang kondisyon ko, una magkakaroon tayo ng nga rules tungkol sa kiss slave na paguusapan natin ngayon at ang pangalawa ay ikukwento mo ang story niyo ni Atarah at lahat pa ng mga itatanong ko tungkol sa sarili mo, gusto ko makilala ko ng lubusan ang magiging ssob ko.” kinunotan niya ako nang noo na animo hindi niya ako maintindihan.

“Ssob?” nagtatakang tanong nito. “ Boss. Oh ano?“ sagot ko kaya natigilan siya. Hindi siya nagsalita ng ilang minuto at bumuntong hininga pa ’to.

Nilingon niya ako at lumapit siya ng lumapit saakin hanggang sa isang inch nalang ang pagitan namin .“Ok deal .” bulong niya sa pagitan nang labi namin hanggang sa unti unti kong naramdaman ang malambot niyang labi na lumapat saakin dahilan para tumigil ang mundo ko.

______________________________________. Nyang note: Enjoy reading! Stay safe mwuah!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 13

Paint

Cenery

NAHANAP ko na lamang ang sarili ko na tinutugon ang bawat paggalaw ng mga labi niya. Pinikit ko ang mga mata ko para damhin ang init na hatid ng nito.

Masuyo, mapaghangad, mapag angkin, may lambing , maingat ang bawat paggalaw ng labi niya dahilan para malunod ako at magpapaubaya, tumutugon sa bawat maiinit na halik nito. Kapwa kaming nadadarang sa sensasyong dulot ng isa’t-isa na hindi ko maipaliwanag.

Gumalaw ang kaliwang palad ko mula sa braso niya at pinagapang ko iyon paakyat sa matigas niyang braso hanggang sa pumulupot ’to sakaniyang leeg.

Dahan dahang hinapit ni Roks ang bewang ko palapit sa katawan niya. Napakainit nito. Init na nakakapaso ngunit hindi madaling iwasan. Sa halip ay para pa iyong magnet na humihigop sa akin para hawakan pa ang katawan niya.

Nakakaramdam ako ng pagkangalay sa pwesto naming kaya gumalaw ako dahilan para kumalas siya sa paghalik sa akin. Idinilat ko ang mga mata ko, tumambad saakin ang mapungay pungay niyang mata at mas lalong pumulang labi.

Naalala ko tuloy ’yung sa parking lot ng Jazzy, ’yung umuuga ang kotse at sabi ni Mamsh may ginagawa raw milagro ’yung mga tao dun na talagang pinagtakhan ko. Maliit ang kotse at may mga nakaharang na upuan, paano nila nagagawa ’yung bayu-bayuan. Eh ’tong halikan palang ng nakakangalay na, kung sabagay kapag gusto mo na may halong katigangan ay may paraan.

Hindi naalis ang tingin nang kulay abo niyang mata na saakin na animo ako ang pinaka magandang babae na nakita niya dahil sa kakaibang expresyon na hatid nito. Lumapit siya muli saakin kaya napalunok ako at muli bumaba ang tingin ko sakaniyang labi kasi ang akala ko hahalikan niya ako pero nagkamali ako dahil pinagdikit niya lang ang noo namin at hinaplos haplos ang pisnge ko.

“I don’t want anything right now but your lips on mine .” malambing niyang saad sa’kin kaya hindi na naman magkamayaw ang mga bulate at bacteria sa t’yan ko.

“What drugs did you put on your lips, why I’m so addicted with it?” nag angat ang tingin ko sa mata niyang mas maganda sa malapitan. Napalunok at aga ko rin iniwas ang tingin sakaniya dahil hindi ko na kaya pang titigan ’to ng matagal.

Bumuntong hininga siya at unti unti nang lumayo at bumalik sa kinauupuan niya. “ I don’t think you understand, exactly, how much I want your lips.“ mababang boses na usal nito.

’Di ko na nagawa pang sumulyap muli sakaniya dahil tulala na ako sa kawalan at ’di na ako makapag isip ng matino. Mas malala ang epekto ng naging halikan naming ngayon dahil hindi ko naman inaasahan na mangyayari ’yun at ’di ko akalain na itataya ko ang labi ko para sa mga impormasyon na nag pagising sa kuryoso nang aking katawan.

“Hey, I’m sorry.” tumango lang ako na para ng a hypnotize dahil tulala pa rin ako sa kawalan at hindi na nagsalita saka lumingon pa sakaniya.

Buong byahe ay naging tahimik kami, siguro naramdaman niya ’di ko na muna gusto makipagusap sakaniya at naging pabor naman saakin ’yun kasi iniiisip kong mabuti kung tama ba ang desisyon ko. Kung isisipin maaring may makuha akong benipisyo sa deal na ’to hindi dahil nararanasan kong mahalikan ng isang Captain Roks kung hindi malalaman ko rin ang tunay n’yang agenda kung talaga bang gagamitin niya ako laban sa mga criminal sa barangay namin o gusto n’yang pansamantalahan ang pagkababae ko kasi hindi malabo ’yun, lalaki siya na may pangangailangan.

Pinanindigan namin na h’wag kibuin ang isa’t isa hanggang sa makarating kami sa clinic. Hindi na ako pinapababa pa ni Roks at siya nalang raw ang kukuha kay Roskie pumayag naman na ako at ’di na nakipag talo pa dahil wala ako sa kondisyon.

Hindi rin nagtagal ay nakabalik na siya maingat niyang ibinigay saakin si Roksie na animo ay isang tunay na sangol. Unti unti akong nabalik sa reyalidad ko dahil kapiling ko na muli ang anaka namin—ang ibig kong sabihin ang anak ko. Muli, tahimik kaming tinatahak ang daan pauwi sa bahay dahil siya busy sa pag drive samantala ako busy sa paglalaro at pagpapakain kay Roskie na masigla ngayon.

“Roskie, your Mommy is mad at me .” napaawang ang labi ko nang biglang kausapin niya si Roskie na nakatingin sakaniya habang kinakain ang biscuit nito.

“She doesn’t want to talk to me anymore, do you want to have a broken family?” nag angat ang tingin saakin ni Roks at pagkatapos ay binalik nito ang tingin sa daan.

Ano bang pinagsasabi niya? Hindi ko maintindihan at hindi ko rin inaasahan na lalabas ang mga gan’yang salita mula sa kaniyang bibig.

Huminga ako ng malalim at tumikhim pa. “ Yawa ka, ano ba sinasabi mo? Broken family mo mukha mo! Hindi porket pinadoctor mo siya ay kasali ka na sa pamilya namin, hmp.“

Talagang pinanindigan niya ’yang Daddy siya tapos ako Mommy, ang mais rin pala ng isang ’to? Sobrang korni nang dating, lol.

“Then, check his record in the DENR. We are his guardian, I’m his father cuz soon he will live at my house.” unti unting sumilay sa labi niya ang isang ngiti kaya napakagat ako sa labi ko. Nawala bigla ang awkward na nararamdaman ko dahil napalitan agad ito ng pagkainis.

“Anak ng shooting star ka! Ang kapal nang mukha mo mong angkinin ’tong si Roskie! P-nyeta ka! Alam mo ’yun.” matabas na saad ko, aba hindi ako papayag na angkinin niya si Roksie ko. Akin lang ang anak ko dahil ako ang nakakita sakaniya.

“ Stop cursing infront of our son.“ napakunot ang noo ko at tuluyan siyang binigyan ko nang hindi makapaniwalang tingin.

“Alam mo bagay ’yang pangalan mong Roks sa’yo, kasi ang tigas ng mukha mo na parang isang bato! Yawa ka ogag! Ang kapal kapal mo !” jusmiyo goku, anak niya raw si Roksie? Syet at umasa siya forever dahil ’di ako papayag.

“You’re really bad influence, our son learn as they see their parents. Parents set examples for their children. It is correctly said that your kid’s behavior is simply a reflection of yours. If you, being the mom of a child, keeps on yelling and cursing around at people and doesn’t treat anyone with respect, your kid will consequently do the same.” seruosong saad niya habang nakatingin sa daan.

Ha? Ano bang pinagsasabi niya? Ang OA niya amp, kala niya naman naiintindihan ni Roksie ang pinag uisapan namin? Kung magsalita siya parang tunay na bata ’tong unggoy ko.

Hindi ko na siya pinansin at binalik nalang ang atensyon ko kay Roksie na wala nang pakialam saamin dahil busy ’to sa pagkaim ng biscuit galing clinic.

“ Papansin masyado no Roksie? Feeling masyado kala niya ata welcome siya sa family natin, kung gusto n’ya maghanap siya ng unggoy niya pero sabagay meron naman na siyang sarili, kulang gray pa nga mata eh no. Sana all ba Roksie?“ pangaasar ko habang nakakatitig lang sa unggoy ko.

“ Come here Roksie..“ walang ano ano ay biglang tumalon si Roksie sa balikat ni Roks kaya napaawang ang labi ko dahil hindi ko inaasahan na susundin siya nito.

Taksil ang anak ko!

“ Your Mommy was so rude. Do you want me to become your father forever?“ biglang humiyaw si Roksie na talagang kinagulat ko kasi ang dating ay parang sumasagot siya.

Lumingon saglit saakin si Roks at nginitian bago binalik amg tingin sa daan. “You can’t do anything Mommy doggy, our son decision is final.” malamyos na usal nito.

“Wow,

nagkakaintindihan

kayo ha?

Palibahasa

parehong

unggoy

!“ iritado kong wika saka humalikipkip at tumingin sa labas ng bintana.

“Oh maybe we should find another Mommy? The monkey like us, not dog.” painosenteng sagot niya kaya mas llaong kumulo ang dugo ko sakaniya.

“ Subukan

mo!

Papatayin

kita,

magiging

criminal

ulit

ako!“ umakto pa akong sasaksakin siya gamit ang imaginary knife ko.

“What’s your word, be good example to our son.” kunot noong usal nito kaya napairap nalang ako. Masyado talagang OA ’to.

“ Kala mo naman naiintindihan n’yan. Tss.“ napatingin ako kay Roksie na ngayon ay na busy pa rin sa pagkain habang nakasampa sa balikat ni Roks.

“Naintindihan man ’yan ng anak mo hindi kung alam mong mali don’t do say or do that infront of her.” natawa nalang ako ng sarkastiko dahil wagas kung magsalita ’to kala mo talaga totoong may anak na.

“Awitize, Tatay na tatay ka talaga no? Sanay na sanay ang galing! Panindigan mo ’yan kapag talaga. Hindi kita pinipiliit na akuin ang responsibilidad pero mapilit ka edi go! Kapag naman talaga nabigo ka bilang ama niya yari ka sakin. Tanggaling ko lahat ng buhok mo sa katawan!” syempre kasama ’yung sa ilong at gitna niya. T-tyaniin ko ’yun isa isa nyeta siya.

“ C’mon go to Mommy, I’m driving. Calm her down.“ parang naintindihan na naman siya ni Roksie dahil biglang tumalon ang maliit na unggoy papunta sa mga hita ko at naupo doon. Bakit ba parang gets gets nila ang isa’t isa? Para tuloy tunay silang mag ama, pareho kasing unggoy. Tss.

“Anak anakan mo rin si Dawina at Ramch ’diba ?” biglang saad ko habang nakanguso kay Roksie. Hindi ko rin alam.bakit ko sinasabi ’to at kung anong gusto kong ipunto.

“Yeah.”

“Ang galing no, anak anakan mo kay Atarah si Ranch tapos anak anakan mo naman dun sa fren n’yong babae ay si Dawina tapos saakin si Roksie na isang unggoy hanep..” ewan ko ba sinabi ’yun at parang ang tunog ng boses ko ay sobrang bitter ’yung may halong pagkainggit.

“ What’s wrong with that? I love them all.“ puno nang pagtataka tanong niya na talagang hindi makuha ang ibig sabihin ko.

“ Wala lang, ang gwapo saka ganda nila at mas lalong tao sila tapos sakin hayop?“ ano ba ’tong pinagsasabi ko? Bakit ’di ko makontrol nag mga lumalabas sa bibig ko.

“So what’s your point? Gusto mo bang anakan kita ?” nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya kaya pinagsusuntok ko ang braso niya.

“ Anak ng shooting star ka! Kadiri ka manyak! Ang baboy mo! Boset ka!“ pinigilan niya ako gamit ang isang kamay niya at kinunotan niya ako ng noo.

“Wait, stop. Mababanga tayo! Roksie is here!” natauhan naman ako sa sinabi niya kaya agad ko nang tinigilan ang pananakit sakaniya.

“You’re weird you know that, I’m just asking a question if that’s what you mean kasi ang dating sakin gano’n.” salubong na kilay na saad nito dahil kahit sino naman gano’n ang iisipin sa sinabi ko. Hayz, lasalan ko rin naman kasi kung ano ano pinagsasabi ko.

“Tumahimik ka na baka gawin kong kulay itim ’yang mata mo ! “ inis kong sigaw sakaniya.

Natahimik muli kami ng ilang saglit pero agad ko rin naman binasag ’yun.

“Oo nga pala, ’Di pa talaga ako prepare kaya wala pa akong rules, pagiisipan ko muna ng malupet pero hanggang wala pang rules wala munang halikan ha ?” nilingon niya ako at tinanguan.

“ Ok, I’ll give you time to think until saturday. Hindi kita mapupuntahan bukas at sa mga susunod na araw, I’ll become busy. Pagisipan mo rin ang trabaho, legal at malaki ang kikitain mo dun..“ gusto niya ako maging cook, ’di naman sa pagmamayabang pero masarap ako magluto ang kaso ang alam ko lang lutuin ’yung mga panghampas lupang pagkain. ’Di ko keri ’yung pang world class na hinahain niya sa harap ko.

“Bakit gano’n? Bakit kasi ang laki ng sweldo? Eh paglulutuan kita?” 30-50k ang ipapasweldo niya saakin ka da buwan, halos kalevel nang mga sweldong taong nakapagtapos ng pagaaral, ni hindi niya pa nga natitikman luto ko at wala akong karanasan sa pagluluto ng pangmayaman.

“ So you do you want me to lower your salary?“ nakataas kilay na tanong nito kaya umiling ako. Syempre gusto ko malaki ang sweldo pero masyado lang atang OA mabuti sana kung magiging all around maid ako sa bahay niya kaso paglulutuan ko lang siya. Gano’n na ba talaga si kagalante?

“Hindi sa gano’n no!” napakamot ako sa pisnge ko dahil ’di ko mapaliwanag nang ayos sakaniya ang punto ko.

“We’ll just talk everything on saturday, that day is very important to us.” makahulugan niyang saad kaya napalunok na naman ako at nagiwas ng tingin.

Buong oras ng byahe pauwi ay naguusap na kami tungkol kay Roksie, sa kung anong sinabi ng doctor, ’yung mga check, bawal at pwedeng kainin at kung ano ano pa hanggang sa makauwi na kami gano’n pa rin ang topic namin.

“Can I borrow a kiss? I promise I’ll give it back.” hindi na ao nakaangal pa nang bigla niya akong halikan ng mabilis, “ And as I promise I’ll give it back.“ hinalikan niya ako muli ng mabilis na lumayo saakin saka bumaba ng kotse para pagbuksan ako ng pintuan.

°°°

NAPAPUNAS ako sa pawis ko dahil kasalukuyan ako naglalaba ngayon sa labas ng bahay. Kami nalang ang naiiwan ni Coco at Roksie dito kasi ang iba naming kapatid nasa school na gano’n din si Gracielle.

Samantalang si Roi ay pinapapunta sa office nang AKG Charity Foundation. May nagtext kasi kay Gracielle kahapon na mula sa AKG, binigay niya pala ang number niya kay Ma’am Atarah. Paguusapan siguro nila ’yung scholar para kay Roi.

“Paint!” nag angat ang tingin ko nang marinig ko ang pabebeng boses ni Mamsh Jorgie.

“Oh? Kung kapokpokan ’yan Mamsh hindi na ako interesado pa at kung krimen na may konting halong kapokpokan mas lalong hindi na ako interesado.” tumawa naman ’to ng sarkastiko habang pinanliliitan ako ng mata.

“Aba’t ang sama talaga ng ugali nito, bawal bang nandito ako para kamustahin ko ang pinaka paborito kong babae sa balat ng lupa. Nyare sa’yo? Haggard ka ghorl? Puyat ka ba?” lumapit siya saakin at humalikipkip sa harapan ko na may halong ngiwi sa mukha.

Nag iwas ako nang tingin rito at ipinirmi ’to sa mga kinukusot kong labahin. Totoong puyat ako, ni hindi makatulog dahil bukod sa iniisip ko ang rules ng pagiging kiss slave ko ay paulit ulit na lumilitaw sa isipan ko kung paano kami naghahalikan ni Captain Bato kaya ang ending wala rin akong naisip na mga rules.

“Lagi naman ako hagardo versosa, ngayon mo lang napansin? Tss. Alam ko na pakay ko, maki-

-kichismis ka no?“ ngayon lang nagpakita si Mamsh saakin pagkatapos naming mahanap si Coco ’di ko alam bakit baka busy sa kakakayod.

“Aba’t, hoy ’di ako chismosa! Ang ganda kong chismosa?” natawa ako ng bahagya dahil masyado ’tong defensive.

“Kung sabagay ikaw nga pala laging topic sa chismis.” tumawa siya ng maarte at kinagat niya pa ang kaniyang ibabang labi.

“ Eh anong magagawa mo? Famous ako, maraming inggit saakin dahil sa taglay kong kagandahan. Tignan mo naman ang mukhan at katawang ’to.“ tinignan ko siya mula ulo hanggang paa par ahanapin ang pinagyayabang niya.

“ Ows? Sabihin mo muna salamat sa pera ng kano, salamat sa retoke, salamat sa pills at salamat sa kolorete .“ nakangiwi kong sambit dahil lahat nang nakikita ko kay Mamsh peke lang. Maganda nga siya kaso hindi na siya natural. Lol.

“Napaka yabang mo talagang bata ka.” sinamaam niya ako ng tingin at akmang hahampasin pa kaya natawa nalang ako. Sarap asarin ni Mamsh sa totoo lang.

“ Sinasabi ko lang naman ang katotohanang, walang totoo d’yan sa katawan at mukha lalo na ’yan hinaharap mo.“ tinuro ko ang dibdib niya kaya hinawaka niya ’to.

“Hoy, hindi ko ’to pinaretoke! Mano mano lang ’tong pinalaki. Gawang kamay lang.” tumirik ang mga mata niya saka nilabas ang kaniyang dila at pagkatapos umakto siyang may nilalamas sa hangin.

“ Kadiri ka Mamsh! Ang baboy!“ binasa ko siya kaya tumili siya at inis saka niya ako sinamaan ng tingin

“Painosente kang Pintura ka! Kala mo naman hindi ka mag papalamas! Baka nagmakaawa ka pa sa asawa mong lamasin ’yan o ’di naman kaya lalamasin mo na mag isa para umalsa na kasi ayaw nang asawa mo sa pader.” nag init ang pisnge ko dahil nakakahiya siya, napatingin alo sa paligid at wala namang nakatingin saamin.

“Mamsh kapag ’di ka tumigil, lalamasin ko ’yang dila mo at pagkatapos puputulin ko. Gawin kong lengwa!” piningot ako ni Mamsh kaya mabilis ko namang napalo ang kamay niya.

“Tado ka, makikinom nga ako.

May malamig ba kayong tubig at mineral ba siya?“ nakataas kilay na tanong niya saakin.

“Awit ang arte ha? Demanding amputs Ikaw nalang makikiinom arte arte ka pa d’yan.”

“May karapatan naman akong maginarte kasi maganda ako. Pasok na ako ha? Uhaw na ako eh.” napailing iling nalang ako nang biglang pumasok si Mamsh kasi hindi naman na ’to magpapapigil saakin.

Ngayon nalang ulit siya papasok dito sa bahay, last pasok niya nung mga bata pa yata ako nun, nililigawan n’ya ako para kapag laki ko mag t-trabaho akong kopkop sakaniya. Lol, kaso pinagtabuyan lang siya ni Tatay kasi alam niya ang tunay na pakay nito pero si Nanay gora lang kasi alam niyang may perang makukuha.

“Ganda ng loob, linis ha. Ikaw nag pinta nito?” rinig kong sambit niya mula sa loob.

“Oo. H’wag kang maingay natutulog si Coco d’yan.” nakatulog kasi si Coco napagod ka kalaro kay Roksie pati na rin sa mga laruan na binili ni Roks.

Sobrang saya nang kapatid ko nang malaman nilang may mga pasalubong kami ni Roks sakanila pero nung araw na hinatid ako nito ’di na siya bumaba at umalis na rin siya agad.

“Minsan nga, drawingan mo ’ko kwarto ko. Gusto ko ipinta mo mukha ko sa pader namin para na mas lalong gumanda.” napangiwi ako nang ma imagine ko na punong puno nang mukha ni Mamsh ang kwarto nito, nakakaumay siguro ’yun.

“Malaki singil ko sa mga art ko kaya kumayod ka na ng mabuti.” pangaasar na saad ko pero wala na akong sagot na nakuha sa kaniya. Lumipas ang ilang minuto ay hindi ko na naririnig nag boses ni Mamsh kaya lubha na akong nagtaka.

Ipinunas ko ang basang kamay ko sa likod ng damit ko saka tumayo at pumasok sa loob. Nalaglag ang panga ko nang makita ko si Mamsh na hawak hawak ang notebook at ballpen ko na pang gagamitan ko sa pagsulat ng rules kaso hindi ko nagawa dahil sa pesteng Roks na yan, masyado niyang ginugulo ang isipan ko kaya na drawing ko tuloy siya.

“ Anak ng gurang ka Mamsh, pakilamera ka!“ mabigat ang hakbang ko palapit sakaniya. Sinubukan kong agawin ang notebook pero iniwas niya ’to.

Painosenteng tinignan ni Mamsh ang notebook at base sa expresyon niya tiyak ako na nakita nito ang drawing ko.

“Binayaran ka ni Captain sa drawing na ’to, gayang gaya ha. Ang galing mo.” nakangisi at may halong pagkamangha na saad nito

Inis kong inagaw sakaniya ang notebook. “Oo, akin na nga.” pinagtaasan niya ako nang kilay kaya napalunok ako.

“Bayad pero d’yan sa notebook lang naka drawing? Cheap naman saka ano ’yung sa taas niya Rules of Kiss Slave? ’Yun ba ’yung title ng sketch na mukha niya?” halatang hinuhuli na ako ni Mamsh kaya inirapan ko ’to at hindi nagpahalatang medyo kinakabahan ako sa mga isasagot ko.

“Nag d-draft lang ako para kapag nidrawing ko na ang peslak niya sa canvas, patok ma patok na saka ’yung Kiss Slave para sa story ko ’yun. May ginagawa kasi akong story, lingid sa kaalaman mo mahilig akong gunawa ng storya.” salubong na kilay na pagtatangol ko sa sarili ko pero siya nagawa niya pa ako ngitian ng matamis.

“ Halatang halata nga, napakagaling mong gumawa ng storya. Story maker ka.“ makahulugan niyang sambit kaya kinunutan ko ’to nang noo dahilan para humalakhak siya.

“Alam mo bang nirarayuma ako nitong mga nakaraang araw kaya hindi na ako nakapunta dito para makibalita. ’Yan ha, MAKIBALITA, hindi MAKICHISMIS !” binigyan ko siya ng ‘ows talaga’ look kasi para saakin wala naman pinagkaiba ’yun.

“ Alam mo bakit ka nirarayuma ?“ pinaliitan ko ’to ng mata samantalang siya ay inirapan lang ako.

“Matanda na? Nako, Pintura alam ko na ang sasabihin mo. Tigil tigilan mo ’yang pangaasar mo saakin at umagang umaga sinisira mo mood ko.” sambit niya saka maarteng inayos ang sarili niyang buhok.

“Bukod sa matanda ka na, sa kabuka mo ’yan at pasundot ng pasundot sa kung sino sino.” kinurot niya ang tagiliran ko kaya napadaing ako at sinamaan siya ng tingin.

“ T-rantado ka talaga bata ka, kung alam mo lang. Ilang araw na akong hindi napapasukan ng sawa.“ nagtungo ako lamesa para makainom na rin ako. Sobrang nakakauhaw ang pakikipag talakan sa gurang na ’to.

“Siguro marami nang sapot ’yang kweba mo no? Amag na

amag na ba?“ nandidiri kong sambit habang nagsasalin ako nang tubig mula sa pitsel.

“Alam mo ikaw bata ka, lahat nang mura para sa’yo. P-yeta ka eh, alam mo ba ’yun?” nilagok ko muna ang baso ng tubig bago magsalita.

“Ingay mo naman umalis ka na kaya ginigising mo lang kapatid ko.” saad ko saka habang papunta ako sa kusina para tignan ang sinaing kung ok na.

“Ayoko nga, nandito nga ako para makipag usap. Eh paano ba naman, inoffer-an kami ng trabaho nung kasamahan ni Captain, si Deam? Kagwapong bata nun kung wala lang girlfriend sinunggaban ko na.” sambit nito at inalala ko ang mukha nng morenong si Deam. Hindi klaro at medyo malabo na sa isipan ko basta alam ko gwapo talaga ’yun.

“Kala mo naman, hindi sanay maging kabit.” paangaasar ko, aba kalat na kalat kaya sa mga baranggay na kabit ’tong si Mamsh nang kung sino sino kaya lagi siyang napapaaway.

“Eh mahirap sunggaban masyadong seryoso at nakakatakot kahit nga kamandag nina Danice, Sam at ’yung ibang recruit ko walang talab sa lalaking ’yun .” kung sabagay parang seryoso rin ’yung Deam na ’yun mala Roks siya ang kaso mas nkakaatakot ang aura mi Roks sobrang maotoridad.

“Ayaw sa mga pokpok, solidize takot makakuha ng sakit sainyo.” naramdaman ko ang presensya ni Mamsh na nasa tabi ko na, nagliliyab ang mata at umuusok ang ilong.

“Joke lang naman Mamsh, anong trabaho inoffer ?” tanong ko sakaniya habang onaayos ang panggatong at nilalagay ’to sa lutuan namin.

“ Sa AKG foundation, magbagong buhay na raw kami. Malaki sweldo, 20k+ per month. Office siya dai.“ malaki na rin sweldo pero sa office sila samantalang ako lulutuan lang si Roks sasahod na agad ako ng 30-50k.

“Kayo nina Danice? Pumayag sila?” nakakatuwa lang kasi, hindi lang kami ang tinulungan nina Roks pati na rin ’yung mga naging kasabwat ko nun.

“ Syempre pumayag kami, andaming inexplain na batas at kung ano ano na kesyo ilegal daw ’yung prostituition dito sa bansa, sumagot nun si Danice sabi niya entertainer lang naman sila kaso alam daw nila kung anong tunay naming trabaho kasi naimbes-

-tigahan na kami. Natakot naman kami na makulong. Binantaan kasi kami na kapag daw inulit namin ’yung pagnanakaw eh kulungan na bagsak.“ malungkot na sambit niya pero maganda na rin offer sakanila. 20k+ na ang maaring sweldo at sa foundation pa talaga si mag t-trabaho para sure na nagbagong buhay na sila.

“Edi hindi na talaga kayo mag trabaho sa bar?” paniniguro ko. ’Di ko ma imagine na ka formal suit sina Mamsh, Danice at Sam parang ang korni lang hahaha.

“ Hindi na dun na nga sa AKG Charity Foundation.“

“Paano ’yung mga lalaking kinakabitan n’yo?” nagtataka kong tanong. Aba, ilang years na silang kopkop sa bar tapos ngayon uumpisahan na nilang mag bagong buhay katulad ko medyo mahirap din kasi mag adjust.

“Hoy hindi kami kabit no, kung hindi balo eh hiwalay naman ang nagiging shota namin. Wala namang pinagbabawal sa batas na hindi pwedeng mag boyfriend na diba kaya wala silang pake.” nagkibit balikat nalang ako bilang tugon sakaniya.

“Alam mo, kung hindi dahil sa’yo nasa kulungan na tayo ngayon pero ikaw rin naman kasi may kasalanan kung bakit tayo nahuli, masyadong na palang kinalawang ang pagnanakaw skill mo.” iba lang talaga si Roks, kakaiba siyang sundalo na parang lahat kaya niyang gawin at alamin.

Ako rin naman kasi hindi ko inaasahan na mahuhuli niya ako. Ako na Reyna ng mga magna, mapapatumba lang ng isa sa mga kinaiinisan kong propesyon.

“ Mamsh, ikaw talaga puno’t dulo nito. Kung hindi mo naman ako nirecruit edi sana hindi ko ninakawan ’yang si Roks.“ giit ko pa saka pinaikutan ’to ng mata.

“Pero kung hindi kita nirecruit mamoroblema ka na naman sa pambayad ng hospital ng tatay mo at ’di kayo makakakuha ng scholar. Tigilan na nga natin sumbatan parang bata ih,” iniwan ko siya muli at nagtungo naman sa CR para tignan kung may natirang mga damit at para jumingle na rin.

“Paano mo nalaman mga ’yan? Wala akong nabanggit sa’yo ha? Nachismis na ba?” nagtataka kong tanong mula dito sa CR.

“ Syempre nga sinabi nung Deam, eh kanang kamay ata ni Captain Roks ’yun. May kakaibang swerte ka eh, siguro talaga dahil ’yan sa paghalik mo kay Roks no?“ napabusangot nalang ako sa sinabi niya lalo pa’t umiihi na ako ngayon.

“Tigilan mo ’ko Mamsh, hindi dahil sa halik ’yun sadyang naawa lang sa kalagayan ko. Kung alam mo lang pinagdaanan ko para lang mapakitang kaawa awa ako.” sagot ko, masyado akong defensive at t’yak may mamumuo na sa utak ni Mamsh na isang teorya.

“Tao po .” rinig kong saad ng isang boses lalaki na medyo malakas ang pagka katok.

“Mamsh tignan mo nga kung sino ’yun. Nasa CR lang ako bilis na.” mabilis kong tinapos ang dapat kong tapusin sa CR.

“Opo siya nga po, nasa loob siya eh. Ako nalang mag claim .” rinig kong malambing na saad ni Mamsh.

Napakunot ang noo ko nang marinig ko ang salitang ’ claim’ anong ibig sabihin ni Mamsh? Hindi na ako nagaksaya pa ng oras at nagtungo na sa sala ulit.

“ Sino ’yun Mamsh?“ nagtataka kong sambit at nakita kong may mga paper bag na nakalagay ngayon sa lamesa namin at nakaamoy ako ng kakaibang aroma mula doon kaya lumapit ako doon para kumpirmahin kung pagkain ba ’yun.

At nang macheck ko na ay nilingon ko na si, “ Mamsh?“ nagtataka kong tanong habang nakatingin sa isang papel pero dahan dahan ’yun lumipat saakin.

“Sabi na eh, Tama ako eh!” napitlag ako nang bigla siyang sumigaw at pinanlakihan ako ng mata.

“ Shh, h’wag kang maingay natutulog si Coco at Roksie.“ bawal ko sakaiya dahil sobrang lakas at tinisng boses niya.

“Ikaw ’yung Kiss slave!” sa pagkakataong ’to ako naman ang nanlaki ang mga mata nang iniharap niya saakin ang sticky note.

’ Good morning Cenery, I know you’ll be mad at me if I send you food everyday. But as I said I don’t want weak Kiss slave. Enjoy eating Cenery, there’s food for Roksie too.’

Roks,

“Oh my god! Tama nga ako !” tuwang tuwa niyang saad kaya inagaw ko ang papel sakaniya at nilukot ’yun.

“Mamsh tumahimik ka nga, niloloko n’ya lang ako. Inaasar niya ako .” kinakabahan kong sambit dahil mukhang mabubuking na ako nito.

“ Bakit ka nag papanic, alam ko naman kasi kung anong totoo kanina halatang halata na eh. Sige ganto, hindi naman kita aasarin base sa mga pagsusuri ko ay mukhang gumagawa ka ng rules para Kiss Slave kaso wala kang nagawa kaya ma drawing mo ang mukha ni Captain.“ nakangiti niyang sambit kaya sobra akong namangha sa sinabi niyang ’yun dahil tumpok na tumpok.

Nyang note: Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 14

Paint

Cenery

NATAHIMIK ako sa sinabi niya dahil hindi ko talagang inaasahn na malalamang niya ang eksaktong nagyari saakin kagabi dahilan para mapuyat ako.

“

Tutulungan

kitang

gumawa

ng rules

n’yo

pero may

tanong

muna ako bago ’yun.“ seryoso niya saad kaya dala na rin sa kuryosidad ay nagsalita na ako.

“

Ano ?“ nagangat ako ng tingin sakaniya dahil natulala ako bigla sa sahig.

“

Kilala

kita,

kilala

lahat

nang

tao

dito

kahit

nga

’yung

mga

ibang

baranggay

pa eh .“ sobrang seryoso niya ngayon na animo papagalitan niya ako. Ang weird lang ay ’di ko makuha ang pinupunto niya.

“

Tapos

?“

“Hindi ko

akalain

pumayag

kang

maging

Kiss slave

n’ya

H’wag

mong

sabihin

’yan ang

dahilan

bakit

’di

niya

ipinakulong

tinulungan

pa?“ napasinghap ako at napamasahe saaking sintido. Dapat pala hindi ko na siya hinayaan na magtanong pa sakin.

“

Mamsh

kapag

sinabi

sa’yo

ititikom

mo ’yang

bibig

mo?“ nagaalanganin kong wika. Ginusto ko mang sabihin para sana linisin ang pangalan ko pero baka ipagkalat niya.

“ Oo

naman.“ tumango ’to ng marahan. Makikita mo talagang seryoso siya pero may halong pagkasabik sa kwento.

“ Ikaw

Gracielle

lang ang

makakalaam

kapag

sinabi

sa’yo

.“ lumiliit na boses na sambit ko habang sobrang bilis ng tibok ng puso ko.

“

Aba

hindi mo

sinabi

d’yan

bestfriend

mong

Roi ?“ agad naman akong umiling kaya tumango siya.

“Hindi

Mamsh

syempre

, alam mong

magwawala

’yun !“ giit ko kaya siya naman ang tumango.

Naupo siya monoblock at pacute akong tinignan. “ Oo

sige

kwento

mo na.“ hayok na hayok na usal nito.

“

Mamsh

kapag

eto

pinagkalat

mo hindi ako

magdadalawang

isipin

pahirapan

kita, alam mo ’ko

Mamsh

.“ yumukom ang kamao ko kaya napatingin siya doon at napabusangot.

“

sige

na,

ano

gusto mo bang

itaya

ko na ’yang

titulo

bahay

para lang

maniwala

kana.“ bumuntong hininga ako bago magsimula magsalita. Bahala na si batman basta kapag biglang kumalat ’to kikitilin ko buhay ni Mamsh.

“

Gan’to

kasi ang

nangyari

Mamsh

..“ inumpisahan ko nang kinuwento ang lahat na nangyari sakaniya hanggang sa ending na naging Kiss Slave ako.

“

Sus

kunwari

pang curious lang pero gusto mo rin naman .“ komento niya nang matapos na ako magkuwento.

“Hindi no! Ang sabi mo hindi

mo’ko

aasarin

?“ kunot noong wika ko sakaniya.

“

sige

hindi na, so

tutulungan

kita

rule

ngayon

ha.“ ewan kung mapagkakatiwalaan ’to si Mamsh pero siya naman nag offer ng tulong kaya tignan ko nalang muna.

“Eh

kagabi

ko pa

nga

kasi

iniisip

kung

anong

rules, wala

namang

pumapasok

isip

ko.

Natutulala

ako kasi

kahapon

bago kami

naghiwalay

hinalikan

niya pa ako.“ wala na, masyado na akong nakampante kay Mamsh kaya pati ’yung kahapon na ikwento ko na.

“

Hwag

kang

maingay ..“ sita ko nang tumili siya ng sobrang landi at sakit sa tenga na parang nakakita ng isang lumilipad na ipis.

“Hindi kaya

tinamaan

na rin kaya

pumayag

talaga

?“ mapangasar na sambit nito kaya walang ano ano ay nagliyab ang mata kong nakatitig sakaniya.

“Isa.” pangbabanta ko.

“Parang tanga

nagtatanong

lang,

grabe

nakakakilig

kasi! Parang pang K-drama ’yang story

n’yo .“ nakangiti siya saakin at impit na tumili kaya mas lalong sumama ang timpla ng mukha ko.

““Joke lang eto naman

masyadong

apektado

mabalik

tayo

anong

pakiramdamam

kapag

maglalapat

ang

labi

niyo

?“

“

Dalawa

.“ madiin kong banta kaya maarte niya akong hinampas sa braso.

“HAHAHA,

sige

tapusin

mo muna ’yang

nilalabhan

mo at

magsusulat

ako ng rules

tapos

check mo

nalang

kung agree

ka .“ napatango nalang bilang sagot. Sayang sa oras kung makikipag away pa ako sakaniya dahil hindi rin masama kung tulungan niya ako.

“Oh

sige

kumain

nalang

d’yan

kung gusto mo. Eto

h’wag

mo ’tong

papakialaman

kay

Roskie

’to.“ turo ko sa isang paper bag na para raw kay Roksie ayon sa note na nandoon.

“ Anong

sabi mo?

Roksie

?“ gulat na saad niya na kala mo naman sobrang big deal. Na kwento ko na rin kasi sakaniya tungkol sa anak anakan naming unggoy ni Roks.

“

’yung

unggoy

.“

“Ang sama

talaga

ng ugali mo

kahit

kailan

.“ sambit niya kaya nailing nalang ako, tinalikuran saka nagtungo na sa labas.

Tinapos ko na ang paglalaba ko, madalas iniinterview ako ni Mamsh sa kung anong ayaw at gusto ko para naman daw tama ’yung isulat niya.

Hindi rin nagtagal ay natapos na ako sa paglalaba ko kasi konti napag naman na ang natira. Nilinis ko na ang mga pinaggamitn ko saka tinabi ang mga ’to.

Pumasok na ako sa loob at naabutan ko si Mamsh na busy sa pagkain nang nga pinadala ni Roks.

“Oh

ano

Mamsh

tapos

na?“ tumango s’ya at inabot saakin ang papel pero agad na umagaw nang pansin ko ang huling rules.

“

Bakit

yes to fall to each other?! ’Di ko gets?“ medyo tumaas ang boses ko kaya nginitian niya lang ako.

“ Aba

syempre

napaka

luma

naman kung

lalagay

mo pa ’yang no to

inlove

-an parang tanga lang eh, hoy g-ga

pocket book lang ’yung

mga

rules na

gano’n

potek

ang

korni

nun!

Atsaka

susuwayin

n’yo

naman kung

lalagay

ko ’yung ‘Don’t fall to each other’ ‘No to romantic relationship’,

aba

kapag

tinamaan

kayo

isa’t

isa wala

nang

silbi

’yang

nga

rules

n’yo

.“ linukot ko ang papel na hawak ko dahil hindi talaga ako pabor sa huling rule.

“

Ayoko

’to!

Palitan

ko ’to! Ako

masusunod

.“ sambit ko pero inagaw niya lang saakin ang papel.

“ Anong

akala

nasa

teleserye

Nasa

libro

para

magkaroon

gan’yang

rules?

Aba

nasa

21th century na

tayoasyadong

luma

paulit

ulit

lang saka

ano

pinuputok

butchi

mo? Kung alam mo

namang

hindi

mahuhulog

sakaniya

anong

kaso

kung yes to fall

inlove

’yung last rule eh.

Bakit

natatakot

kang

mahulog

no, kasi

posibleng

mainlove

talaga

.“ mapanukat na saad ni Mamsh.

Mabilis pa sa kidlat na giniit ko ’to.

“Hindi,

syempre !“ nginitian niya ako ng maloko saka kinindatan ako.

“Oh ’yun naman pala eh parang display lang ’yung rules na ’yun para unique naman kaya Yes to fall

inlove

na ha? ’Wag

umangal .“

°°°

SUMILIP ako sa labas upang tignan kung may parating o nakarating na ba ang hinihintay ko kahit alam ko namang malabo na sa gan’tong oras ay makarating siya.

“Ate,

bakit

kanina

tingin

labas

? Hindi

mapakali

?“ natigilan ako nag mapansin na nina Ella ang kanina ko pang patingin tingin sa labas.

Alas dose na ng tanghali, Saturday at birthday ni Thea Rhyka na ngayon ay busy sa pakikipaglaro kay Coco, Hannah at Roksie.

“Ah

sus

may

hinintay

’yang Ate

n’yo

hulaan

mo kung sino.“ lumapit ako sakanila, sila ang naghihiwa nang mga lulutuin naming handa ni Rhyka ngayon.

“

malamang

may

hinihintay

ako!

Roi

Gin at Hanz, ang

tagal

nung

tinapay

pinabili

ko .“pag sisinungaling ko, sa mga nagdaang araw ay wala namang masyadong nagyari lagi akong nasa bahay at pumupunta sa hospital para kay Tatay.

Sa mga nagdaang araw na rin’yun hindi pumapalya si Roks na padalhan ako ng pagkain ang dahilan niya lagi ay gusto niya maging malakas ako kasi alam nito na hindi ko magugustuhan ang lagi niyang pagdala ng pagkain, ngayon lang na araw siya na hindi nag padeliver ng pagkain.

“

Wews

, eh

kanina

pa kaya

tingin

labas

kahit

nandito

Roi

.“ pangaasar ni Gracielle kaya sinamaan ko ’to ng tingin.

“ Tigilan

n’yo

nga

ako..“ madiin kong sagot kasi eto na naman ang pangaasar nila saakin na hindi ako kumportable.

“First time

natin

magluto

ng spaghetti

ngayon

ha,

bakit

kaya? Alam mo ba Ella?“ hindi talaga natinag ’tong si Cielle at patuloy pa siya sa pangaasar.

“ Tapos

dumoble

pa ’yung pina

biling

tinapay

, Alam na alam

Ate Hahaha.“ panggagatong naman ni Janella.

“

Gawin

n’yo

nalang

’yan para

kapag

nagluto

ako dire

diretso .“ maotoridad na saad ko saka tumulong na sa ginagawa nila.

“Hey

beautifuls

Nasaan

ang birthday girl?“ sabay kaming napatingin kay Mamsh Jorgie na sobrang pa sexy ang suot kala mo pupunta na naman ng bar.

“ Invited

rito

?“ painosenteng tanong ni Cielle. Ininvite ko kasi siya mung isang araw, sayang din madaming pagkain.

“

Ikaw

Gracielle

nahahawa

ugali ng

bestfriend

mo nako !“ inirapan niya si Cielle at nagtungo kay Rhyka upang iaabot ang gift nito.

“ Rhyka

, gift ni

Mamsh

Jorgie

’yan ha.“ malambing na usal nito saka binesohan ang kapatid kong nakangiwi.

“ Ate

bakit

parang close na close na kayo

n’yan

?“ mahinang tanong ni Ella dahil mukhg nagtataka siya sa biglang pagpunta ni Mamsh dito.

“

Inutangan

ko lang ’yan saka may

pinapagawa

kasing

pinta

bahay

niya saka

naalala

mong

tinulungan

n’ya

tayo

paghahanap

kay Coco.“ giit ko baka isipin niya malantod na rin ako katulad ni Mamsh.

“ Alam

n’yo

Bakit

kayong

magkakapatid

ang

gaganda

lahi

Coco

kitang

kita mo ang

kagandahang

lalaki

kahit

special?

Tignan

n’yo

ang

kutis

n’yo

ang

puputi

. Hindi kaya

anak

talaga

kayo ng

mayaman

?“ biglang saad ni Mamsh kaya na napatingin ako sa kulay naming pale white. Ewan ko ba, hindi naman kami naka aircon at inaalagaan ang balat namin pero gan’to pa rin, imbes na magitim kami kapag nabibilad sa araw ay naumula pa ang mga ’to.

Dati may kaklase rin akong maputi parehas lang kami ng case kahit ibilad siya araw hindi ’to mangingitim eh maputi rin Nanay niya parang si Nanay Alice din.

“Alam mo

namang

maputi

maganda

Tita

Alice

tapos

Tito

Dioniso

gwapo

rin kaya .“ komento naman ni Gracielle?

“

Sabagay

maganda

talagang

babae

’yang

Alice at

etong

Dionisio

napakagwapo

noong

mga

kabataan

niya at wala pa

siyang

sakit

Nagka

crush ako

dati

ama mo.“

napangiwi ako nang makita ko namula ang pisnge ni Mamsh.

“

Kaso

’di

pinatulan

ni Tito kasi HAHAHAHA

ano

ahm

HAHAHA joke .“ ’wala naman kaming naintindihan sa sinabi ni Cielle puro tawa lang siya.

“ Etong

negrang

’to! Alam mo bang

ikaw

lang

kulay

kape

bahay

na ’to?

Kakulay

mo na ’yang

lamesa

.“ iritado na saad ni Mamsh pero tumawa lang si Cielle at hindi ininda ang pangaasar ni Mamsh.

“ Hindi naman

siya

negra

, morena

Ate at

talagang

bagay

sakaniya

’yung

kulay

niya mala

Gabbi

Garcia tapos hawig niya pa .“ napairap nalang si Mamsh at wala nang nasabi nang magsalita si Ella.

“Hindi ka makapagsalita no Mamsh? Aminin mo na kasing maganda ako kahit gan’to ako.” napatingin ako kay Cielle namagandanaman talaga bagay na bagay sakaniya ang kulay niya.

“ Oo na! Sige na magaganda’t gwapo na kayo isama n’yo pa ’yang si Roi. Alam n’yo kayong tatlong magkakaibigan napaka hambog no?“ nag apir nalang kami ni Cielle dahil napipikon na ’to. Siguro kapag nandito pa si Roi napasabog na namin ang ugat ni Mamsh sa ulo. Lol.

“Bakit ba kasi ang aga aga nandito ka Mamsh? Ni hindi pa nga kami nakakapagluto. Ang sabi ko mamaya pang miryenda.” sambit ko sakaniya.

“ Anong akala mo saakin patay gutom? Excuse me, aalis din ako agad dahil may lakad ako. Inabot ko lang ’yang regalo ko.“ sagot nito at kumuha ng isang hati ng hilaw ng carrots sa lamesa saka kinain niya ’to.

“Saan ka pupunta Mamsh ? Masyado pang maaga para mag bar ha. “ komento ni Gracielle.

“Echosera! Punta kami AKG Charity Foundation kasama ko sina Danice. I t-tour na muna kami dun .” napatango nalang kaming dalawa pero hinila ako ni Mamsh palayo sakanila dahilan para sumunod ang tingin nang mga ’to saamin.

“ Aalis na ako, dumaan lang ako rito para icheck kung anong nang balita hahaha, basta ’yang mga rules na ginawa natin sabihin mo na agad tapos

sunggaban

mo.“ naitulak ko siya agad kasi napaka echosera ng gurang na ’to.

“ Yawa

umalis

nga .“ pagtataboy ko sakaniya.

“ Balitaan

mo ’ko ha. Bye Kids! Bye Gracia.“ sambit ni Mamsh saka nag flying kiss pa saamin.

“

Gracielle

’yun!“ iritadong pahabol ni Cielle.

“What ever .” tuluyan nang lumabas si Mamsh kaya bumalik na ang atensyon ko sa ginagawa namin.

“ Ngayon

mo lang

siya

ininvite

talagang

magkasundo

na kayo? Hindi

ba nag

uhmm

..“ nagaalinlagan si Ella kung itutuloy niya ang sasabihin niya kaya nagkatinginan kami ni Gracielle.

“Hindi no!

Nagbagong

buhay

na ’yun,

tinutulungan

rin

siya

Roks

. Kaya ’di na

siya

nag work

bar

foundation na

pagmamay

ari nina Ma’am

Atarah

.“ pagpapaliwamg ko sa kapatid kong naghihinala.

Lumipas ang oras at hapon na, umpisa na ang handaan at selebrasyon namin pero wala pa rin si Captain Roks.

“Happy birthday to you! Happy birthday to you! Happy birthday, happy birthday! Happy birthday to you!” sabay sabay naming kanta, nandito ag tatlong kapatid ni Roi na sina, Chris, Owen, at Ivan pero wala ang Mama niya busy raw sa trabaho pero ang Nanay at Tatay ni Cielle ay nandito.

“

Pasensya

na, wala

ulit

nabiling

cake

Ate pero level up na hindi na ’

diba

may flavor na ’yung

pandesal ..“ sambit ko sa kapatid ko kaya niyakap ako ni Thea Rhyka.

“

Opo

Ate

salamat

Andami

nga

nating

handa

ngayon

eh!

Nakakatuwa !“

“

nga

tig

isang

kilong

pancit

isang

kilong spaghetiti aba

hindi na

masama

. Oh

Rhyka

regalo

balak

ko sana Cake

kaso

wala ng available na

mura

puro

tig

lilibo

na ang

halaga

ng cake kaya eto

bumili

nalang

ako

nang

magagamit

mo .“ saad naman ni Roi at may inabot kay Rhyka na nakabalot ng gift wrapper.

“Ako rin may gift!

Aba

hindi ako nag l-lunch para

mabili

’tong by one take one na

relo

’to

quiapo

. 200 ’din ’to.“ napangiti naman kaming lahat dahil kahit simple lang handaan at regalo ay abot langit na ang saya nito.

“

Salamat

Ate at

Kuya !“ niyakap naman ni Rhyka ang dalawa.

“

Sige

kumain

na kayo..“ saad naman ng Tito Romel na tatay ni Cielle.

“Sayang

talaga

wala sina

Tatay

no.“ malungkot na saad ni Rhyka kaya inalo siya ni Tita.

“

Pupunta

tayo

mamaya

hospital, 13 years old

na.

Pwede

pumasok

dun .“ napangiti naman nang malaki si Rhyka at dahil sa sinabi ko.

“ Talaga

Ate?!

Yehey

!“

“Kami

sasama

Kikita

namin

Tatay

?“ sabat naman ni Hannah pero si Gracielle na ang nag salita.

“Hindi pa

pwede

Hannah eh.

Masyado

pang baby .“ napanguso naman ang bunso namin at ramdam talaga namin ang matindi niyang lungkot.

“ Dito

nalang

tayo Hannah

kasama

naman

natin

Kuya

Coco at

Roksie

. Ate

isama

mo na rin ’yang

Hanz hindi pa kasi

nakapunta

kina

Tatay

.“ napatango nalang ako at ’di ko inaalis ang tingin sa malungkot na bunso namin.

Umurong na naman ang oras hangang sa mag alas kuwatro na ng hapon, tapos na kaming kumain lahat at tapos na ang selebrasyon namin dahil ngayon patungo na kami sa hospital.

“

Siguro

nag enjoy na ’yung

Roks

party ni

Dawina

no .“ saad ni Cielle saakin kasi hindi naman pumunta si Roks. Inaasahan ko siyang dumating kaso hindi ko siya masisi kung ’di niya nagawa ang promise niya. Sino ba namana kami para piliin nito.

“

Siguro

.“ tipid kong saad.

“

Syempre

kung

ikaw

namang

invited

dalawang

party ’yung isa

bongga

at ’yung isa pang

kawawa

Saan

pupunta

?“ ngumiti ako ng mapait kay Cielle at siya literal na malungkot ang expresyon niya.

“Syempre sa bongga. Sino ba naman magtitiis sa kulang kulang na sangkap na spaghetti at pancit. “ napatingin ako kay Rhyka at Hanz na gayak na gayak na at baka sa kanilang mukga ang pagka excite.

“Tara na, maiwan na namin kayo ha.” paalam ko kay Cielle. Nagpaalam na rin ako kay Coco, Hannah at Roksie. Mabuti nalang at ’di na masyado malungkot si Hannah dahil nilalaro rin siya ni Gracielle.

“ Nasaan ba si Roi ?“ tanong ko dahil parang hinid ko nakita si Roi.

“Nasa kanila. Osya sige ako na bahala sa mga kapatid at kay Roksie .” lumabas na kami nina Hanz at naglakad patungo sa sakayan ng jeep.

“Ate sayang no wala ’yung manliligaw mo, edi sana maraming masarap na pagkain ulit .” biglang sambit ni Hanz.

“Hindi ko manliligaw ’yun Hanz , tumigil ka d’yan.” kunot noo kong sambit pero sumabat naman ngayon si Rhyka.

“Oo nga, ngayon lang siya hindi nagpadala ng pagkain sayang dagdag sana sa handa.” natatawang sambit nito kaya napailing iling nalang ako.

“Busy kasi ’yun, birthday rin nung anak anakan niya. Eh sino ba naman tayo para piliin niya hindi ba?” mapait kong sambit saka tumimgin lang diretso sa daan.

“Bakit parang lungkot mo naman Ate?” nagtatakang tanong ni Thea Rhyka.

“Hindi ha.” pagtatanggi ko pero siguro aaminin ko sa sarili ko na may parteng medyo malungkot ako na hindi siya pumunta.

Nag jeep lang kami papunta ng AKG General Hospital at inabot kai ng tatlong pung minuto bago makarating dahil masyadong traffic.

“Ang ganda rito..” nammanghang saad nang kapatid ko nang tuluyan na kami makapasok sa loob.

“Ma’am kayo po ba ’yung kamaganak ni Sir Dionisio ?” biglang may sumalubong saamin nurse na lagi kong nakikita sa information desk.

“Bakit po?” nagtataka kong tanong. Ngumuiti nang mapait ang babae kaya

“Nasa ICU po kasi siya ngayon.” nalaglag ang panga ko sa sinabi niya. Napatingin ako sa mga kapatid ko na guguluhan sa nangyayari.

“ICU?” sa pagkaalam ko kapag nandun na ang pasyente ay malala na kapag gano’n.

“Opo, siguro talk to his doctor nalang po. I-assist ko po ka’yo Ma’am. Nasa labas ng ICU ang nanay n’yo.” nanghina naman ako sa sinabi niya, bakit kung kailan bumisita ang mga kapatid ko ngayon pa nangyari kay Tatay ’to.

Nagdadalawang isip ako kung itituloy ko pa ba ang pagpunta o ’di naman kaya ay iuuwi ko na muna ang kapatid ko ng tuluyan.

“Ate tara na naghihintay na ang nurse ,“sambit ni Rhyka kaya wala na akong nagawa nang hilain ako nito.

Iginiya kami ng nurse papunta ng elavator sobrang kaba ko at blanko ang isipan ko. Nang makalabas na kami sa elavator ay sinamahan kami ng isang nurse papunta sa ’di ko na alam na parte ng hospital.

Hanggang sa tumigil kami sa isang puting pintuan. Inislide niya ’to at biglang may kung anong pumutok.

“Happy birthday to you! Happy birthday to you!” nanlaki ang mga mata ko nang makita ko sina Tatay, Nanay, Roi Gin at mga kapatid niya.

“Tatay .” napalingon ako sa likuran namin at nakita ko roon sina Hannah, Janella, Coco at Gracielle na buhat buhat si Roksie.

Gulat na gulat ng mga kapatid ko sa nangyari, hindi lang si Rhyka ang nasurprise kung hindi kami rin.

Patuloy sila sa pagkanta. Si Roi Gin ang may hawak hawak ng malaking cake. Pumasok na kami ng tuluyan sa loob at ako naman ay nililibot ang paningin ko.

Para ’tong Garden na kung saan may swimming pool. Malaki ang space na ’to at aakalain mo talagang na sa isa kang resort. Tumama ang paningin ko sa isang lalaki na nakangiti habang nakatingin saakin.

Si Captain Bato .

Agad akong lumapit sakaniya kahit pa patuloy sila sa pagkanta. “Sino may gawa nito? Ikaw b a?” nakapans at nakafold white polo sleeve ’to kaya sobrang gwapo niya.

“ Yes, Missed me my doggy?“ nakangising saad nito. Imbes na mapikon ay binigyan ko siya nang nagtatakang expresyon.

“Paanong nagawa mo ’to? Nasa birthday ka ni Dawina ’diba ?”

“But I’m invited here too. Kapag sinabi ko gagawin ko, at mas lalong h’wag mong padudahan ang kakayahan ko. Look at your face now, so priceless.” sobrang natulala ako sa mukha niya dahil ang gwapo sa porma niya dagdag pang nakangiti siya.

“ Hindi kami ang may birthday pero bakit pati kami nasurprise din?“

“That’s our purpose, to surpirise ya’ll.” napatingin ako sa mga kapatid ko na sobrang saya sa nakikita sa paligid.Napaka kulay ng mga ilaw na nakasabit sa iilang halaman, may malaking payong at higit sa lahat may malaking lamesa na puno ng pagkain.

“ Wish ka na anak..“ saad ni Tatay. Pumikit si Rhyka para mag wish pagkatapos ay hinpan n’ya na ang kandila.

“Yehey!”

“Kumain na muna tayo, mamaya na ang swimming. Roks, Paint kumain kayo dito.” napatingin ako kay Nanay sobrang sweet ng boses saamin at hindi niya tinatawag ng ‘sir’ at ‘Captain’ si Bato.

“ Gastos mo na naman lahat ’to?“ bulong ko kay Roks pero hinila niya lang ako papunta ng mahanang lamesa.

“ Let’s just eat, I’m hungry.“ sambit niya saakin. Pinanghila niya ako ng upuan katabi nung sakaniya. Nagangat ang tingin ko kay Roi dahil ramdam ko ang titig niya saakin. Nginitian niya ako at pagkatapos ay binaling niya ang atensyon kina tatay.

“Ang galing may swimming pool sa hospital. Cool .” komento ni Hanz na sobrang namamanha.

“ Nakalaan talaga ang parte ng hospital na ’to para sa mga pasyenteng mag c-celebrate ng kaarawan .“ malumabay na pagpapaliwanag ni Roks.

“Pero hindi naman si Tatay ang may birthday? Paano ’yun ?” tanong ni Ella.

“Pinayagan naman kami nina Ma’am Atarah at Dr. Rare. Sila pa ang nag offer ng lugar na ’to.” sagot ni Nanay.

“Ang ganda talaga ng hospital na ’to no. Pangmayaman pangmayaman .” si Gracielle na hawak hawak si Roksie na ang ligalig.

“ Ano ’yan unggoy?“ tanong ni Nanay.

“Ah opo, apo n’yo po. Hindi po ba halata? Kamukha ni Paint oh .” mapangasar na sabat ni Roi kaya nagsitawanan ang mga kapatid ko.

“ Pangalan n’ya po Roksie, anak siya ni Roks at Paint.“ malokong usal ni Cielle kaya ’yun inulanan kami ng tanong ni Tatay sa kung paano ang story ni Roksie gano’n din sa kung paano nila nagawa ang surprise na ’to.

Sobrang saya nang araw na ’to dahil bukod sa maraming handa ay ang sarap pang makipag kwentuhan hanggang sa natapos na silang kumain, nagpahinga lang ng saglit at nag swimming na sila buti nalang at pinandala pala ni Cielle ang mga ’to. planadong planado pala talaga at ang mga nakakatuwa ay kasabwat din ang mga kaibigan ko.

“ You don’t want to swim?“ tanong ni Roks nang maiwan kami dito sa lamesa. Busy na kasi sa pags-swimming lahat samantalang sinamahan muna ni Nanay papunta s CR si Tatay.

“Masaya na akong masaya ang mahal ko sa buhay .” nakangiti kong usal.

“You love my surprise?” nakatitig ang nga mata niya sakin pero hindi ko ’to sinalubong.

“ Oo naman, sobra. Hindi ko alam kung bakit mo ba ’to ginagawa pero salamat pa rin. Natupad na ang pangarap nila oh .“ masaya ako kasi hindi lang ang kapatid ko ang nakaranas ma mag swimmimg pati na rin ang mga kapatid ni Roi.

“ Missed me?“ mahinang bulong niya kaya nginiwian ko siya.

“ Hindi, sino ka ba?“ mataray kong sambit at sa pagkakataong ’to ay napatingin na ako sakaniya.

“ How about my lips?“ nakangising tanong nito habang tinignan ngayon ang labi ko kaya mahinang sinuntok ko siya sa braso.

“ Mas lalong hindi!“ weh Pintura? Ilang araw mo ngang iniimagine ang tukaan niyo eh dahilan para lagi kang puyat.

“But I missed yours, can I?” malagkit niyang tnignan ang labi ko kaya nanlaki ang mga ko at iniwas ang mga tingin ko saka inilipat sa mga nag s-swimming na mukhang ’di naman kami napapansin.

“Ang usapan hanggat ’di ko pa nasasabi ang rules wala pang tukaan.” diretso kong saad.

“Then tell me the rules, let’s talk in the private place .” hinila niya ako patayo at sakto namang nakabalik na sina Tatay at Nanay.

“Tita, Tito. Maari ko bang maahiram saglit si Cenery, may paguusapan lang po kami.” agad naman namang sumangayon ang magulang ko dahil mukhang lubos na nilang pinagkakatiwalaan si Roks.

“ So saan tayo maguusap ?“ tanong ko nang makalabas na kami sa lugar na ’yun.

“Your father’s private room? Cr or rooftop? Or we can get another private room? Hindi na natin kailangan lumayo.” mahinahong sambit niya at tumigil muna kami sa paglalakad.

“Grabe naman ’yun we can get another private room, iba dating saakin.” jusme parang may gagawin kaming kaanuhan para lang lumuha pa ng isang room kahit wala naman kaming sakit.

“Then where?” natahimik ako ng saglit at napanguso.

“ Oh sige sa room nalang ni Tatay, tara na.“ nagpunta na kami sa kwarto nina Tatay sa second floor dahil nangaling kami sa ikaapat na palapag.

Pagpasok namim ay napitlag ako nang hawakan niya ang kamay ko at daling nilapit sakaniya. Natulala ako sa mata niyang namumungay, hindi siya nagtangka na putulin ang kakaibang liyab ng mga tinginan namin.

Ipinadaos dos niya ang kaniyang hintuturo sa mukha ko at itinigil iyon sa labi ko dahilan para kilabutan ako. Napalunok ako nang ako at hindi ko na magawa pang gumalaw sa kinatatayuan ko. “ I missed this, I badly missed this. The first time I kissed you. One kiss, I was totally hooked. Addicted to you .“mahinang bulong niya.

Hindi ko na naiwasan na ipikit ang mata ko dahil sa ginagawang paghaplos nito sa aaking labi. Naramdaman ko ang presensya niya na dahan dahang inilapit ang mukha nito saakin at puno ng pagiingat nang idinikit nito ang labi niya sa labi ko.

Ipinalupot ko ang mga kamay ko sa leeg niya at hinapit niya pa lalo ang bewang ko papalapit sa kanya para mas magkadikit ang mga katawan namin. Unti unti nang nagkaroon ng labanan sa pagitan ng labi ng isa’t isa.

Oo, hindi ako marunong humalik pero pagdating kay Roks ay nasasabayan ko ito. Kinagat nito ang aking labi kaya napaawang ’to dahilan para makapasok ang dila niya rito.

Sobrang nalalasing ako sa halik niya saakin kaya hindi na ako nakaangal nang buhatin niya ako iniupo sa kama kung saan nakahiga si Nanay lagi.

Bumaba ang halik nito sa tenga ko dahilan paea mapasinghap ako sa sensasyong lumulukob sa katawan ko. Bumaba pa ito haggang sa leeg at doon ipinagpatuloy ang paghalik sa akin. Napakagat ako sa labi dahil sa kiliti. Naramdaman ko rin ang mga kamay nito na naglulumikot sa likod ko pababa sa pang-upo ko pero hindi na maari ’to labag ’to sa rules.

Mahigpit naman akong napakapit kay Roks nang pagapangin niya ang kamay niya sa braso ko. “ R-roks, l-labag ’to sa rules..“ nauutal na bulong ko sa pagitan nang aming labi.

Hinawakan niya ako sa magkabilang pisngi habang nakapikit. Tumigil siya sa paghalik at iminulat ang mga mata. Bumilis din ang paghinga niyang tinitigan ako sa mga mata.

“The touch of your smooth lips are like silk over mine, that makes my heart pounds with the embrace .” saad niya saka bigla nalang akong niyakap ng mahigpit.

Nyang note: Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 15

Paint

Cenery

HUMINGA ako nang malalim saka lumayo sakaniya para maalis ’tong nararamdaman kong init. Sinundan niya ako ng tingin hanggang sa tumayo ako sa sofa para direktong tumama sa mukha ko ’yung hangin sa na nang gagaling sa aircon.

Nilingon ko si Roks na taimtim pa rin ang titig sakin habang hinahawakan niya ang gumagalaw na panga. “ Alam

mo,

narealize

kong hindi

unggoy

.“ nakapamewang kong saad sakaniya.

Pinagtaasan niya ako ng kilay saka nginisian siya. “

Potakte

! Isa kang

manok

Tuka

tuka

Ilang

beses

mo na ako

chinansingan

! ’

Diba

ang

usapan

natin

wala

munang

tukuan

hanggat

’di pa

napaguusapan

ang rules!“

Ewan ko ba sakaniya, sabi niya usap lang tapos sa huli halos magtungo na kami sa kabihasnan. Grabe siya, para siyang hayok na hayok na manok na hindi tumigil kakatuka.

“I’m sorry..” napakunot ako nang noo dahil madalas na katapos namin maghalikan lagi siynag nag s-sorry tapos ’yung mga mata niya namumungay lalo.

Huminga ako ng malalim at nilabas ang telepono ko mulsa bulsa ko. “ H’wag

na mag sorry,

pagusapan

nalang

natin

ang rules para alam mo na ang

limitasyon

mo,

naiintindihan

mo ba?“

Halos matawa ako sa reaksyon niya kasi para siyang maamong tuta na tumatango. Oh mali, para siyang maamong manok sa totoong lang.

Tinignan ko ang notes sa CP ko para basahin ko sakaniya ang rules. Napalunok ako at tumingin sa mga mata niyang kulay abo na hindi inaalis ang tingin saakin.

“So may

limang

rules at

kapag

sinuway

mo ay

babayaran

mo ’ko ng pera at

gagawa

pa ng dare pero

syempre

hindi lang ’yun ang

tatamuin

magugulpi

pa kita .“ ewan ko ba kay Mamsh bakit naging gan’to ang consequence niya, expert talaga masyado sa pamemera sa mga lalaki.

“What if you’re the one who disobey the rules .” mababang boses na saad niya. Sa iglap nawala na ’yung maamo niyang mukha, napalitan na ’to ng isang mapanghamon na tingin.

“

Awitize

ka.Tanga

ghorl

sadyang

nagtatangatangahan

Malamang

hindi ko

lalabagin

’yung

sarili

kong

ginawa

no! Kaya

nga

ako

gumawa

para

maprotektahan

ako, stress mo ’ko!“ napahilot ako sa sintido ko dahil nakakastress siya sa totoo lang.

“Lol, let’s be real to ourselves. In the reality most people who make the rules they are the one who violate it. Kaya

nga

galit

Gobyerno

hindi ba?“ nakangising saad nito kaya pakiramdam ko nag usok ang tenga ko.

“

Medyo

makapal

ang

mukha

parteng

inihalintulad

mo ’ko

mga

walang

kwentang

’yan, alam mo

sarili

mo na hindi

lahat

gano’n

.“ ewan ko ba kung sinasadya n’ya akong badtripin o ano pero mukhang nagtatagumpay siya.

“But, If you obey all the rules you miss all the fun and you know that. Proven and tested by yours ..” nagtiim ang bagang ko sa sinabi niya at sinamaan ’to ng tingin.

“

Sundalo

n’yan

? Law lover

n’yan

?“ maanghang kong sambit kaya natawa siya dahilan para mawala ang galit ko sa katawan dahil sa simpleng paghalakhak nito.

“Oh c’mon, I’m just challenging you. Mas

pikon

nga

talaga .“ inis akong umupo sa sofa at binato sa kaniya ang unan pero mabilis niya lang nasalo ’to.

“

Bwiset

kang

Manok

Prituhin

kita

d’yan

kapag

nagkataon .“ napairap ako at binalik ang tingin sa telepono ko.

“ Spill it, doggy.“ malalim na boses na usal nito pero ’di ko na siya nilingon at baka mag walk out na talaga ako ng tuluyan.

“May

limang

rules ako.

Makinig

kang

mabuti

dahil

wala

akong

balak

ulitin .“mataray kong sambit.

“Really? That’s in favor for me, I can use that to be the reason why I violated your rules.” mapaglaro ang boses niya kaya inis ko na siyang tinignan.

“

Subukan

mo at ’di na

talaga

ako

magkakamaling

gawin

kang

tinola

Ihahain

kita

mismo

sarili

mo.

Aba

, hindi lang

ikaw

’yung

kayang

magsabi

ng ’

Kapag

sinabi

paninindigan

ko’ “ madiin kong saad kaya painosenteng tumingin ’to saakin.

“Ok stop, I’m scared. Please proceed.” sarkastikong wika nito kaya napahilot nalang ako sa sintido ko. Bakit ’di ko na naman magawang maniwala sa sinabi ni Amirah na gentleman ’tong lalaki ’to?

“Una, no string attached.” dahan dahan pero sobrang lutong kong usal dahilan para pagkunutan niya ako ng noo.

“Fundamentally, a no strings attached relationship is one in which two people carry on a purely physical connection with one another; there’s no emotional connection between them. In other words, a no strings attached relationship implies that you’re sexually intimate, but that’s as far as your relationship goes, and you’re not committed to each other in any way. Casual sex with no expectation of a normal date.” mabilis na sambit nito, wala ako nagets sa sinabi niya pero alam ko naman ang meaning ’No string attached relationship

’ kaya ’di ko na kailangan mag stress sa english niya.

“

Tumpok

pero

iba

’yung version

natin

iibahin

na ’yung term na sex

magiging

Kiss na

siya

kasi Kiss slave

nga

’di ba

pauso

mo ’yun kaya

magpapauso

na rin ako. Ang no string attached version

ala

Roks

at Paint ay hindi

porket

nag

tutukaan

tayo ay may

relasyon

tayo

walang

namamagitan

saatin

kahit

kaibigan

kaya hindi

siya

friends with

benifits

! Gets?“ kumunot ang noo niya at kinagat ang ibaba niyang labi kaya namula nanaman ’to lalo.

“ So it’s Boss with

benifits

?“ nagtiim ang bagang ko at matalim ’to tinignan habang pinaghahagis sakaniya ang unan na siyang pinulot niya naman.

“

Pwede

tumahimik

muna! Ako lang

magsasalita

H’wag

kang

pasasa

d’yan !“ tumango nalang ’to habang may ngisi pa rin sa kaniyang labi.

“ ’Yun na

nga

walang

date

nmagaganap

, ’Yung

tipong

mga

ginagawa

nung ng

mga

normal na couple? Basta ’yun,

h’wag

kang

abuso

kasi Kiss lang ang

napagusapan

!“ tumikhim siya at inosenteng tinignan ako, sinuklay niya pa ang kamay niya sa buhok nito kasabay ng pagigting ng kaniyang panga.

“Who says I’ll date you? “ nalaglag ang panga ko dahil napaka direkta niya magsalita ’yung tipong masasaktan talaga ego mo.

“ Baka lang naman eh!

Mabuti

na ’yung

sigurado

Yabang

mo, kala mo naman

papayag

ako

makipag

date

sa’yo

Tss .“ depensa ko kaya nagkibit balikat lang siya

“ Let see..“ mahinang bulong niya pero narinig ko ’yun dahil sobrang lakas talaga ng pandinig ko, imbes na bigyan ko pang pansin ay nag diretso na ako sa susunod na rule dahil hahaba na naman ang debatehan naming dalawa.

“So ang

pangalawa

ay ‘Time Limit’

aba

hindi

porket

patay

labi

kailangan

maya’t

maya mo ’ko

hinahalikan

H’wag

kang

abuso

, hindi

pwedeng

minuminuto

Ayoko

malaspag

’tong

napakagandang

labi

ko !“ iniwas ko ang tingin ko saniya at ibaling ’to sa legs ko kung saan nakapatong ang cellphone saka ako humalikipkip.

“An hour?” pwede na rin ’di ba, hindi na rin masama kung oras oras pero ng tanong makakatiis kaya ’tong manok na ’to? Na sobrang obsessed sa pagtuka?

“

Depende

kapag

badtrip

ako

sa’yo

kasi

kapag

wala kang Kiss

buong

araw

pero

kapag

good mood ako

kada

oras

pwede

kang

humalik .“ napakagat ako saaking kuko sa kamay na lagi kong ginagawa kapag ’di ako sigurado sa mga sinasabi ko o ’di naman kaya kapag kinakabahan ako. Alam ko namang nakakadiri siya pero mannerism ko na kasi siya.

“So it seem like I’m the Kiss slave huh?

Ikaw

lagi

ang

nasusunod

. You’ll let me kiss you depend on your mood .“ hindi makapaniwalang saad niya kaya mayabang ko ’tong tinignan.

“

ikaw

’yung boss ako ’yung

ssob

.“ nakangiti kong sambit pero hindi maalis sa mukha niya ang pagtataka na animo stress siya sa sinabi ko.

“What’s the difference? They are just the same ?” mahinahon pero madiin niyang saad.

“Spelling!

Obob

talaga

kahit

kailan

Aba

h’wag

kang mag

inarte

d’yan

anak

ng shooting star

! ’Di ba

pumayag

kondisyon

ko kaya

anong

pinuputok

butchi

Captian

Bato

?“ huminga siya ng malalim na animo nakokonsumisyon sa nangyayari.

“So I’m right, I’m the boss and you’re the

ssob

so it’s not Kiss Slave anymore? It’s Boss with

benifits

?“ giit at pagpupumilit niya sa ‘Boss with benifits’ jusmiyo goku ang obob talag niya. Bakit ang hirap mag explain sa lalaking ’to? Parang gusto niya ata i-english ko pa lahat para magets niya, Tss.

“Kiss slave pa rin naman

nga

kasi

siya

! ’

Diba

nga

sex slave pera

kapalit

ng sex,

version

natin

Kiss slave

impormasyon

ang

kapalit

pero ang twist

magkakaroon

may rules at

kapag

sinuway

’yun may consequences na

bugbog

, pera at dare. Gets mo na ba kasi kung ’di mo gets, isa kang p-

nyeta !“ malakas na boses na saad ko kaya napahawak siya sa tenga at sintido niyang minamasahe niya pa.

“Can’t process what on my head right now. To be honest this conversation makes my head ache .” nginitian ko ’to ng matamis na talaga pinagtakhan niya at alam niyang plastic. Lumapit ako sakaniya, hinawakan ko ang balikat niya dahilan para makita ko ang paglunok niya.

Hindi ko inalis ang titig ko sa abo niyang mata hanggang mabilis at puno ng inis kong pinatama ang kamao ko sa beywang niya.

“ Damn, why did you do that ?!“ daing niya ay habang namimilipit sa sakit pero painosente ko lang ’tong tinignan .

“Para pantay!” kinuha ko ang kamay niya at inapir sa kamay ko saka nagsimulang kumanta. “ Apir tayo! Sumakit ang ulo mo, sumakit ang bewang mo sexbomb sexbomb sexbomb..“

Nagiwas siya ng tingin dahil dinemo ko pa sa harap n’ya kung paano sinasayaw ’yun. “You’re so weird!” natawa lang ako ng nantawa nang mapansin kong namumula ang mukha niya kaya bago pa niya ako tukain ay bumalik na ako sa sofa.

Haynako, bakit parang ang cute mamula nitong si Captain Bato. Para siyang isang bato na pinintahan ng kulay pulang pintura.

“Hoy ako lang ’to, h’wag ka ng kiligin d’yan.” natatawa kong sambit kaya biglang sumeryoso ang mukha niya.

“Mabalik tayo sa rules. Ang Pangatlo sa rules ay ang ‘Stop being touchy’ Alam mo ibig sabihin nun ’di ba ?”

“It refers to emotions and affections such as holding hands, hugging and frequently touching each other. Right ?” sagot niya habang pinaglalaruan nito ang labi niya kaya ako naman ang napaiwas ng tingin.

Nangaakit ba siya? Jusmisyo goku. Hindi pwedeng gan’to, mukhang magiging totoo ’yung sinabi niya na maari kong suwayin ang mga rules na ginawa ko ha. “ Tumpok naka paloob dun ’yung kamay na lumibot sa katawan kapag may session. Dapat hindi siya napupunta sa mga pribadong parte ng katawan natin ha? ’No to cuddles and don’t be clingy din, basta ’yun, hirap na ako mag explain bwiset!“ napakamot ako sa pisnge ko dahil parang na b-blanko ang utak ko kapag dumadapo ang paningin ko sa labi niya.

“ I’m not like that.“ sagot niya kaya nailing iling nalang ako kasi taliwas sa sinasabi niya ngayon ang naging aksyon niya kanina.

“Wow talaga, so dapat malama mo na ’tong ikaapat na rules. Ang pinaka importante sa lahat! No sex! Walang magaganap na..” napalunok ako at tumingin sa kawalan. “Toot toot, Katulad nang sinabi ko kanina sa ‘no string attached’ pinalitan natin ang salitang sex ng ‘Kiss’ so ang ibig sabihin ’yun lang ang mangyayari kiss lang sa labi.” weh self? Labi lang? Eh kulang nalang pakawalan mo na ang kakaibang hiyaw sa bibig mo kanina nung hinahalikan ka niya sa leeg.

“ Eazy pizzy .“ maikling saad niya at pinagtaasan niya pa ako ng kilay.

“Wow, easy? Eh ’yang kamay mo at labi mo saan saan na napupunta kanina, jusmiyo goku muntik na tayo magtungo na sa kabihasnan .” natatawa kong sambit pero wala akong mabasang tuwa sakaniyang mukha.

“ You stole my first kiss and I’m still a virgin since I hate fucking with woman, but I love to make love with woman. You’re smart right? I’m sure you know what’s the difference of that.“ napakamot ako sa pisnge kasi medyo ’di ko gets ang sinasabi niya.

“Hindi ko gets elaborate mo nga Captain Bato .”

“ Fuck and sex is not the right term to say if you’ll have sex intercourse with your love, make love is the correct one. So my point was that I’ll only have sexual intercourse with the woman that I love when we’re married.“ kami rin gano’n ang plano namin magkakabigan pero syempre satingin ko ’di naman na ako mag a-asawa kaya siguro sina Roi and Gracielle nalang.

“Ay wow, Mario Cloro nomon polo si Koyo.” sarkastiko kong saad pero blanko lang ang mukha niya habang nakatingin saakin.

“I don’t believe in premarital sex now that God commands against premarital sex in order to protect unmarried people from unwanted pregnancies, from children born to parents who do not want them, and to protect children from parents who are not prepared for them. Imagine, for a moment, a world without premarital sex. There would be no sexually-transmitted diseases, there would be no un-wed mothers, there would be no unwanted pregnancies, there would be no abortions, do the wise, right and moral decision but that doesn’t mean I make fun of or judge people who choose to have premarital sex. I want to save my virginity for marriage, personally because I want it to be something special I have with my love. That’s it. I don’t judge other people for premarital sex or abstaining because it is none of my business .” huminga siya nang malalim bago magsalita habang ako eto nakanganga at tulala nanaman kasi ’yung sa paraan ng pananalita niya ‘with feelings’ ’yung galing nga sa puso, sobrang sincere.

“7 billion+ people. Different cultures. Varying beliefs. We should all have the freedom to exercise our beliefs in freedom, No to discrimination alienation. Respect and love.” alam kong sensitibo na ’tong topic namin pero nagawa niya pa rin ipasok kung gaano niya nirerespeto ang bawat isa.

Para mawala ang kaseryosohan sa paguusapan namin dahil medyo hindi ako sanay ay kailangan ko muli siyang asarin.

“HAHAHA, paano ’yun ’yung mahal mo may mahal ng iba at ang masakit pa ay nakipag make love at kinasal siya sa taong mahal niya at ’di ikaw ’yun! Kawawa ka naman..” ang akala ko mawawala na ang seryosong atmosphere pero mas lalo lang palang lumala.

“ I’m gradually accepting that maybe we’re not really meant for each other. Maybe the universe is setting up a plan for me to meet someone, who’s going to fill my life with joy better than she did. Rare is already destined to be her better half, I know that..“ makahulugan n’yang sambit pero wala akong maramdaman na emosyon. Ewan ko anong pinupunto n’ya sa dulo na ‘I know that’ pero pakiramdam ko naging saksi talaga siya lovestory nina Atarah at Rare.

“Eh bakit ’di mo pinaglaban ’yung mahal mo .” sobrang curious na talaga ako sa lovestory nila sobra, parang pang pocket book eh.

“Sagutin aba, nasa kondisyon ko na kapag nagtanong ako sasagotin mo ng katotohanan!” sambit ko dahil natahimik siya at natutulala saakin.

“I stop chasing things that are not meant for me I stop chasing love in the wrong place. As I told you, when something or someone is truly for you, God will make a way. If not, nobody can force it. The key is to seek God first and just allow Him to do His plans for your life and He will give you someone that you deserve. God’s perfect timing is never early, never late. It takes a little patience and it takes a lot of faith but it’s worth the wait!” sobrang maka Diyos ng lalaking ’to, alam kong maraming babae na ma t-turn on sakaniya pero hindi ako isa sa mga ’yun dahil wala naman akong pinaniniwalaan na Diyos.

“Oh, ok.” katulad ng sinabi niya kanina, may sarili kaming mga paniniwalaan na kailangan naming respetuhin. Kahit ayaw ko ’tong topic na ’to kasi kailangan umakto ako na walang binabastos o ano.

“ Let me ask question. Hindi naman pwedeng ikaw lang ang magtatanong saakin .“ seryoso niyang saad. Sobrang curious ko sa tatanungin niya kaya tumango nalang ako bilang tugon.

“ So what’s your fam religion ?“ nakipagsukatan ako ng tingin sakaniya dahil hindi ko nagugustuhan ang panimulang tanong niya.

“Ako wala, sila Christian .” tuwing linggo madalas sumasama ang mga kapatid ko kina Gracielle para magsimba at ako naman ’di sumasama dahil madalas may trabaho ako nun o ’di naman kaya inaalagaan ko si Tatay. Hindi na nga kasi siya nakakalabas pero maka Diyos din siya pero si Nanay wala siyang hilig sa pagsisimba at pagdadarasal.

Si Nanay kasi ang tipong laging galit at walang inatupag kung hindi alak saka sugal. Sabi ni Tatay, gano’n daw talaga si Nanay simula nang nilagawan n’ya ’to. Bad girl daw, una napatino niya ’to pero nang dumating si Coco saamin parang biglang galit na naman siya sa mundo. Sa totoo lang ’di niya matanggap noon si Coco kasi nga special ’to pero kalaunan ay wala na siyang nagawa kung hindi tanggapin kaso nga lang bumalik naman siya sa mga mali niyang gawain nang magkanda leche leche ang buhay namin nung nagkasakit si Tatay.

“Why?” napapikit ako ng mariin dahil mukhang magaaway kami pakiramdam ko ’yun ang patutunguhan namin.

“Trip ko lang. “ wala nang gana kong sagot kaya tumayo siya sa kinauupuan niya na tinutulugan ni Nanay at nagtungo siya sa harap ko pero naupo siya sa kama ni Tatay.

“Answer me properly, do you want to get that kind of answer from me next time ?” mababang boses na sambit nito habang hindi inaalis ang malamig na tingin saakin.

“ ’Diba nasabi ko na sa’yo kung bakit wala akong Diyos at wala akong sinasamba .“ madiin kong sambit dahil nagsisimula na talagang maginit ang ulo ko.

“Not yet .” inis akong napabuntong hininga at nagsalita nalang. Kailangn n’ya malaman ang paniniwala ko at respetuhin ’yun.

“Wala akong intensyon na makipag debate sa’yo, kung gaano ko nirerespeto ang paniniwala mo ay sana gano’n din ang gawin mo. Sa totoo lang kahit may sama ako ng loob sa Diyos n’yo ay nirerespeto ko pa rin ang mga naniniwala rito, pati na rin ang mga ibang klase ng kristiyano,Ang mga Armenians, Calvinists, Christian Universalists, Mormons, Fundamentalist, Liberal Christians, Baptists, at iba pang grupo katulad ng INC pati na rin Islam.” totoo ’to, napagsabihan ako ni Tatay sa gan’to dahil noon umabot sa punto na nakipag away ako dahil lang sa debate sa pagitan ng iba’t ibat relihiyon at ang mga taong ’di na naniniwala sa Diyos.

“Hindi alam ng pamilya ko na wala na akong pinaniniwalaan na Diyos kasi nung bata ako sobra ang mahal ko siya kaso nawala lahat ’yun nang mamulat ako sa magulo at unfair na mundo. Ang paghihirap namin ang dahilan kung bakit ’di ako naniniwala sakaniya. Kung merong Diyos na mabuti, alam ang lahat ng nangyayare at makapangyarihan, bakit ganun na lamang ang pagdurusa at kasamaan sa mundong ito? Sinong matinong ama ang magpapahirap sa nga anak niya? Walang pakialam ang Diyos dahil hindi siya sa totoo dahil din sa pagdurusa ng mga tao kaya mahirap siyang mahalin.” mapait kong sambit. Sa totoo lang hindi ko inasahan na aabot ako sa puntong na ’to. Hindi ko rin ginusto maging gan’to dahil taliwas taliwas ang paniniwala ko noong bata ako at ngayon.

“Bakit hinahayaan ng isang mabuti at mapagmahal na Diyos na dumaan tayo sa mga pagsubok at kahirapan gaya ng kamatayan ng anak, pagkakasakit, kapinsalaan sa atin o sa ating mahal sa buhay, kasalatang pinansyal, pagaalala at pagkatakot? Kung tunay siya at iniibig tayo ng Diyos, aalisin niya ang mga bagay na ito sa ating buhay. Hindi ba’t ang pagmamahal ay nangangahulugan na nais niyang mabuhay tayo ng maginhawa at komportable? “ napatingin ako sa lapag dahil hindi ko na kaya pang salubungin ang tingin niyang mapanuri.

“Trusting God for our generation is so difficult. Because of the culture around us, we put so much pressure on ourselves to make things happen. We look to rush the process, that we forget that He has a plan for us and that it will happen in His time. Patience and trust.” panimula niya kaya bumuntong hininga ako. Alam ko na, pagsasabihan at pangangaralan niya ulit ako, ayaw ko man marinig pero may parteng gusto ko naman.

“Trials help us take inventory of our faith and see how strong or weak it truly is. God commands us to love him first and foremost. Trials come to both prove and reveal whether this is true.

Walang pagsubok na dumarating sa inyo na hindi naranasan ng ibang tao. Ngunit maaasahan natin ang pangako ng Diyos na hindi niya tayo pababayaang subukin ng higit pa sa ating makakaya. Kaya kung dumaranas kayo ng pagsubok, gagawa siya ng paraan para mapagtagumpayan ninyo ito. God is in control of the trials. God is not on his throne wringing his hands as he waits for the outcome of events. God promises to work for his glory and our eternal good.“

Tuluyan na akong natahimik, banayad siya magsalita at talagang sinisigurado niyang maiintindihan ko ang bawat letra at salitang lumalabas sa bibig niya.

Ewan ko, kung kaya ko pang ibalik ang pagmamahal at pagtitiwala ko sa Diyos pero depende nalang siguro, baka sa susunod marealize ko nang mali talaga ako at kailangan magbalik loob sakaniya.

“I respect your belief but I just want to clarify your statement. So let’s go back to the last rule what is it ?” halos masamid ako sa sarili kong laway nang tanungin niya ang last na rule, wait–saglit parang gusto ko nalang muna ulit pagusapan ’yung religion ha.

Kinunotan niya ako nang mapansin niya ang reaksyon ko na hindi mapakali kaya tumikhim ako. “Ahm, lingid kaalaman mo hindi ako gumawa ng last rule na ’to tinulungan kasi ako ni Mamsh.” ewan ko ba kung tama pang sabihin ko sakaniya ang last rule kasi pakiramdam ko wala ’yung kwenta at talagang nakakahiya.

“Spill it .” naghihintay na saad niya napakagat ako saaking mga kuko muli. Sobrang kinakabahan na naman ako, sh-t.

“ Ahm, hindi ko ’to ginusto. Design lang daw ’to para pantay at sakto sa lima ang rules .“ mukhang sobrang naiinip na siya dahil hindi na rin maipinta ang mukha niya.

“What?” huminga ako ng malalim at pumikit bago magsalita.

“ Ang pang limang rules ay ‘Yes to fall i-inlove’ “ nauutal ko pang saad. Sumilip ako sa kaniyang mukha pero blanko lang ’to.

“Please eloborate. Are we recuired to fall inlove to each other? Kapag ba hindi ako nainlove sa’yo may parusa? I’ll pay you? You’ll punch me and I’ll do dare?” gulong gulo na tanong niya kaya nanlaki ang mga mata ko at mabilis na umiling.

“Hindi no! Nagkakamali ka gan’to kasi, design lang ’yun. Sa mga nobela kasi, uso ’yung mga rules na ‘No to fall inlove’ kapag nagkaroon ng slave, fake relationship o kung ano man ’yan so para maiba naman daw yes to fall inlove para raw kung sakaling nainlove ka at ako na hindi mangyayari ay walang rules na pipigil, naiintidihan mo? Hindi siya required, kung hindi design lang. ’Di siya importante.” madiin at mabagal kong saad para maintindihan agad ng utak n’ya.

“ Bakit sinama mo pa?“ puno nang pagtatakang usal niya.

“Ewan ko rin! Hayz basta hindi naman ako nagsabi n’yan , wala lang ’yan. H’wag na natin pansinin, ’di naman importante .” pasigaw kong usal kaya painosente nalang ’tong tumango.

“So Weirdo .” nakangisi niyang saad kaya nagsalubong ang mga kilay ko. “So how about my offer ?”

“ Offer sa work?“ pinagiisipan ko rin ’to, ang laki kong tanga kung tatangihan ko pa ’yun. Malaki ang sweldo at talagang hindi na ako nahirapan maghanap kaya wala sa isip ko na tumanggi.

“Oo pumapayag na ako. Tutal sayang din naman ’yung sweldo malaki ha pero ang daya lang bakit kina Mamsh sa Foundation magt-trabaho tapos office pa? Tapos ako sayo..” mas malaki ang sweldo ko pero mas maganda tignan ang trabaho nila kasi sa opisina tapos ako bahay lang.

“Because I want to, I want you to work for me. Only me .” tumawa ako nang mapangasar sakaniya dahil parang possesive ang dating n’ya.

“ Sus, kunwari ka pa gusto mo lang talaga ako lagi kasama para mahalikan, crush na crush mo talaga ako no ?“ mayabang na saad ko pero mas lalong lumamig ang paningin niya saakin.

“Where did you even get that so much confidence to say that? You’re not my type, Doggy.” nawala ang ngiti sa labi ko at napabusangot na naman ako. Eto ba ’yung sinasabi nilang gentleman? Sakit magsalita, nyeta siya.

“Oo na! Nagbibiro lang naman! Nang w-warshock ka naman eh?! G na G ka d’yan, oo na alam ko naman kung kanino ka patay na patay !” natatawa kong saad dahil alam kong maasar na naman siya kapag binanggit ko si Atarah.

“Stop.” mababang boses na sagot nito habang umiigting ang panga niya.

“Mama mo stop.” malutong kong saambit saka tumawa ng nakakaloko habang nakahawak pa sa t’yan ko.

“Oh geez being serious is not in your vocabulary, huh?” painosente ko ’tong tinignan habang pinaglalaruan ko ang mga natitirang unan sa tabi ko.

“Huh?” nagtataka kong saad pero ang agenda ko talaga ay asarin siya ng sobra.

“Are you deaf?” pinanliitan niya ako ng mata kaya umakto ako na hinawakan ko ang ilong ko saka ako kunwari nabahing.

“ Huhchung!“

“I’m serious Cenery.” kitang kita ko ang pagdilim ng kulay abo niyang mata at pagtiim ng bagang niya.

“Ikaw serious,” malutong kong saad saka ako tumawa ng tumwa dahil pakiramdam ko nakikita ko na ’yung imaginary usok na lumalabas sa ilong at tenga niya.

“G na G ka masyado no? Sabi ni Amirah gentleman at palangiti ka raw bakit saakin hindi? Parang laging kumukulo dugo mo.” bumuntong hininga siya at pinaglaruan ang labi niya.

“Because you always makes my head spin. Tss, starting tommorow you’ll start working for me, is that clear? I can give you advance salary.” natuwa ako sa sinabi niya dahil siya lang ang magiging boss ko na papayagan ako mag adavance agad.

“Hayok talaga sa labi ko..” nakajgiti kong bulong at sinigurado kong hindi niya maririnig ’yun.

“And because I’m your boss and you’re my ssob you’ll always be with me wherever I go .” napalunok ako at napaiwas ng tingin dahil ang sexy ng pagkasabi niya at nakakaluwag ng garter ng panty, bwiset.

°°°

NGAYONG Linggo ng umaga magsisimula ang pag t-trabaho ko kay Captain Bato. Malaki rin kasi ang kikitain ko sakaniya, malaking tulong sa pamilya ko ’yun saka isa pa hindi ko na kailangan pang maghanap ng trabaho kasi kusa nang trabaho ang lumalapit saakin.

“Susunduin ka ba nun?” tanong ni Roi na kumakain ngayon ng lugaw habang nakaupo sa monoblock dito sa labas.

Naghihintay kasi kaming dalawa rito dahil sabi Captain Bato ay siya ang susundo saakin, maaga pa naman. 8 am palang. Eh, tulog pa mga kapatid ko dahil hanggang ngayon pagod sila sa pag s-swimming kahapon kahit nga si Roksie ngayon natutulog din sa sarili niyang higaan na ginawa ko. Mag a-alas nuebe na kami nakauwi kahapon.

“

raw.

Ikaw

ba wala pang

raket

ngayon

?“

“

Meron

naman na.“ sagot niya habang tuloy tuloy pa rin sa pagkain.

“

Ilegal ?“ nakangisi kong usal pero umiling lang siya.

“Hindi, baka matunugan ako ni Captain. Mahirap na diba baka tuluyan ng matapos career ko, may

nag o-offer nan sakin na maging tutor.“

“Luh? Totoo? Sino?” naeexcite kong tanong sakaniya. Nag burp muna siy at nag excuse bago sumagot.

“ Oo malaki sweldo, ’Di mo kilala, basta pamangkin ’yun nung dati kong kaklase si Floyd. Amerikano tatay eh kaya galante raw mag pasweldo.“ napangiti ako ng matamis dahil sobrang saya ko para sakaniya. Talagang nagbabago na ako pati na rin siya dahil pareho na kaming hindi gumagawa ng ilegal.

“Kailan daw start mo?”

“Wala pa paguusapan palang.” sambit niya saka tumayo sa kinauupuan niya at pumasok sa bahay namin para ibalik ang pinagkainan niya. Nagluto kasi siya ng lugaw para sa umagahan namin pati na rin ng kapatid at Nanay niya.

“Nga pala, hindi pa tayo nakakapagusap tungkol sa biglang pagiging mabait mo d’yan kay Roks .” saad ko nang makabalik na ulit siya sa pwesto niya at ngayon pretendeng nagkakape na.

“Hindi pa ba?” humihikab sa tanong nito pero umiling lang ako.

“Hindi pa, ewan ko bakit nawawala sa isipan ko itanong ’yun .” ewan ko talaga bakit ’di na t-topic ang bagay na ’yun kapag magkausap kami. Iba na ’yung pinaguusapan nami.

“Kung gagamitin niya tayo matic na gagamitin din natin siya, aminin man natin o sa hindi malaki ang natutulong niya sainyo at pati na rin saamin. Kung may pakay siya sayo o saatin wala atleast naperahan natin, hindi ba? At mas magandang maging mabait at malapit tayo sa kaniya para malaman natin kung anong hidden agenda n’ya kung talaga bang balak ka niyang gamitin laban sa mga criminal dito kabaranggay natin.” seryosong usal nito kaya napabuntong hininga ako.

“ ’Yun nga eh, kaya tinanggap ko rin ’tong trabahong ’to para mas makilala ko siya, malaman ko ang tunay niyang pakay.“ sagot ko naman kaya nga may kondisyon ako kay Captain Bato na kapag tinanong ko siya sa mga bagay bagay ay kailangan niya akong sagutin. Marunong akong kumilatis ng tao at alam ko kung nagsisinungaling ba ang mga ’to o hindi.

“Huy, ano pinaguusapan n’yo? Si Captain Roks ’yan no?” sabay kaming napatingin kay Gracielle na paga pa ang mata dahil mukhang kagigising at kahihilamos niya lang.

“Oo pinaguusapan namin kung ano ba talaga pakay n’yang si Captain saakin, saatin. Nga pala may lugaw d’yan mag almusal ka na .” sambit ko pero kinunotan niya kami ng noo at pinagsalit salit ang tingin saamin ni Roi.

“Huh? Judgemental n’yo naman. Anong pakay ibig sabihin n’yo ?” kumakamot sa ulong tanong nito.

“ Alam mo naman kung ilang criminal ang nandito, iniisip kasi namin baka ang tunay na pakay ni Roks ay gawin tayong asset o ’di naman kaya witness laban sa mga tao rito, hindi malabo ’di ba ?“ si Roi naman ang nagsalita pero mas lalo lang lumukot ang expresyon ni Cielle.

“Malabo ’yan, alam n’yo bakit? Kasi gan’to ’yan, ikaw na nagsasabi Roi kung gaano makapangyarihan ang Montego kayang kaya nilang ipakulong ang isang tao kahit wala pang hearing na nagaganap, ’di ba nakwento mo saakin ’yan Paint ’yung sinabi sa’yo ni Roks. Edi sana noong una palang na pagpunta ni Captain dito may kasama na siyang mga pulis o kung ano pa ’yan para huliin ang mga criminal dito..” giit ni Cielle.

“Ilegal ’yun, kailangan aabot sa korte ang gano’n dapat talaga ’yan kasi lahat ng tao dapat bigyan ng pantay na trial with evidences para mapatunayan kung nagkasala o guilty or hindi nagkasala not guilty ang isang tao. Lahat may hearing at dadaan sa korte, kahit pa caught in the act, or umamin dahil proseso iyon ng justice system natin habang nililitis, at inaalam ang karampatang parusa ay nakakulong muna sila sa BJMP. The purpose of a hearing is to provide the opportunity for each side of a dispute, and especially a person who may be deprived of his or her rights, to present its position. A hearing, along with notice, is a fundamental part of procedural due process. Innocent until proven Guilty ang Defendant o ’yung accused person Gets n’yo ba?” seryosong usal ni Roi na talagang sobrang kinokontra ang sinabi ni Cielle na kayang kaya gawin ni Roks ’yun, hindi ako nagkamali sa narinig ko nun. Siya mismo nagsabi na kaya niyang magpakulong ng hindi umaabot sa korte kahit pa seryosong kaso na ’yun.

“Ewan ko kung ang nangyari sa utak mo? Ikaw na mismo nagsabi kung gaano kataas at makapangyarihan ang mga Montego. Mapera at public servant sila natural kaya nilang gawin ’yun.” pinanood ko lang silang dalawa kung paano mag debate dahil parang hindi ko magawang makisabat sa mga ’to.

“Tama ka ang kaso lang hindi ko inaasahan na gagawin ng mga Montego ’yun, kilala sila bilang tapat na public servant ng bansa kasi hindi pwede makulong sa bilibid or sa ibang kulungan na literal na bantay sarado dapat idadaan pa ito sa trial at doon gagamitin ang confession niya bilang ebidensiya na nagkasala siya kahit caught in act pa yan. May trial na magaganap at tatawagin ang witness para mag-testify. Ang kaso ang mga nag attempt na mangrape sa’yo sa Bilibid agad ang bagsak, ni wala naman pagdinig na naganap hindi ba? Isang araw lang ang pagitan nung insidente .” napahawak siya sa kaniyang baba at tumulala na para bang may malalim na iniisip.

“Wala kasi nung bumisita kami ng mga presinto wala raw dun ang mga G-go sabi niya nasa Bilibid na raw at nung bumusita tayo nandun na ’diba?” oo nakabisita na kami sa bilibid, syempre halos mabasag na namin ang mukha nila kung hindi lang kami pinigilan ng mga pulis.

“Hindi talaga gumagawa ng ilegal ang mga Montego, iba sila! Hindi sila gumagamit ng pera at kapangyarihan para lang sa kagustuhan nila.” mahinang saad ni Roi na sobrang gulat pa rin.

“Bakit kilalang kilala mo ba sila? Dumedepende ka lang rin naman sa ga nababasa mo sa dyaro, libro at sa mga napapanood mong balita. Malay mo bang magaling lang sila maglinis ng pangalan at magtago ng baho. Hindi mo sila kilala sa personal Roi. At ’di mo alam kung ano talaga ang tunay. “ sagot ko naman sakaniya. Mahirap magtiwala sa mga napapanood at nababasa lang dahil minsan ginagamitin lang nila ’yun para mapabango ang mga pangalan nila at matago ang tunay na katiwalian.

“ Ang judgemental n’yo no? Paano ba kayo nakakasigurado na gumawa siya ng ilegal? Paano kung sadyang matibay lang ebidensya laban sa mga suspect. Ang gawin mo Pintura Senarya, diretsuhin mo siya ng tanong naiintindihan mo? Itanong mo sakaniya ang lahat ng nangyari at palaisipan pa rin saakin kung paanong siya ang naging knight in shining armor mo.“ napakagat ako sa labi dahil ako mismo nawala sa isip ko kung paano niya ako natunton at nagawang iligtas nung gabing muntik akong marape.

Nakwento niya ang tungkol kay Coco pero ’yung saakin wala pa ata akong nakuhang sagot sakaniya nun kasi ’di naman ata ako nagtanong nun.

“Andyan na siya..”

Sabay sabay kaming napalingon sa padating na kotse. Bumuntong hininga ako dahil talagang maraming katanungan ang namumuo sa isipan ko at kailangan kong malaman ang lahat ng ’yun.

Nyang note : As usual dapat kahapon ko pa ’to inupdate kaso may problen na naman sa connection. Enjoy reading! Two chapter ang magiging update today!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 16

Paint’s

POV

TULALA lang ako sa pababang si Roks mula sa sakyan niya, para ngang slow motion ang pag galaw niya at talagang umaalingasaw ang kabanguhan niya isama mo pa na ang mas gwapo siya sa suot niya ngayon.

Napatingin ako sa suot kong pans at fitted red t-shirt saka flat shoes. Kapag talaga sumama ako sakaniya hindi mapagkakailang katulong ako.

Naramdaman kong may sumiko saakin at nakumpirma kong si Gracielle ’yun. “ Tulo

laway

mo..“ mahina niyang bulong jaya inirapan ko lang siya at binaling ang tingin kay Roks na nakatitog na saakin ngayon.

“What’s up dudes ?” saad ni Roi at nakipag apir kay Roks. Napataas ang kilay ko dahil talagang level up na tawag nitong si Roi kay Bato. Aba, dati kami lang ang tinatawag na dudes ngayon pati si Captain na.

“Fine dude,

Goodmorning .“ mababang boses na sambit ni Roks saamin pero nasaakin lang nakatuon ang tingin niya kaya hilaw nalabg akong napangiti.

“Alam mo dudes,

ingatan

mo ’yang

Pintura

Patikim

mo muna

sakaniya

ang

sarili

niyang

luto

bago mo

kainin

mahilig

kasi

manlason

’to.

Mahirap

na ’di ba?

Mabuti

na ’yun

nagiingat

.“ natatawang wika ni Roi kaya sinipa ko ang paa niya pero hindi niya ininda ang sakit at tumawa pa ng tumawa.

“Nako Captain,

h’wag

kang

maniwala

d’yan

kay

Roi

Inggitera

lang ’yan, alam mo bang

Paint

pinaka

masarap

magluto

. Wifey material ang Bff ko.

Pwedeng

pwede

nga

mag asawa ’yan

ngayon

eh kaya

ano

pa ang

hinihintay

n’yo

sunggab

na bago

mahuli

ang

lahat

..“ kinurot ko naman sa tagiliran ’tong si Gracielle ang akala ko pagtatangol talaga ako pero binubugaw lang pala.

“Alam

n’yo

eto kayo oh

mga

ogag

.“ tinaas ko ang middle finger ko na agad namang pinalo ni Cielle at pinanlakihan ako ng mata.

“Hehehe,

mabait

’tong

Paint

sadyang

may

sakit

lang

daliri

Masyado

magaslaw

kaya kung

ano

natataas

pero hindi

talaga

mahilig

mag ‘f u’ ’to. Bait na bata ’tong BFF ko.“ napatingin ako ka Roks nanakangisi at mahinang tumawa.

“I know..” malokong saad nito.

“

Tse

! Tara na

nga

h’wag

mo ng

pansinin

ang

mga

’yan. Bye na

mga

epal

.“ walang ano ano ay nauna na akong sumakay sa kotse ni Roks na animo ako may ari.

“Enjoy Captain!

Magiingat

kayo .“ masiglang paalam ni Gracielle kay Roks nag makasakay kami. Binaling ko naman ang tingin ko kay Roi na tinanguan lang si Roks at biglang naging blanko ang expresyon.

Nagkibit balikat nalang ako at sinuot ang seatbelt ko. “ Where’s your sibling?“ tanong ni Captain nang makapasok na rin siya sa driver seat.

“

Natutulog

pa eh,

medyo

pagod

kahapon .“ sagot ko saka pretendeng sumandal sa upuan.

“ How about our son ?“ aangal pa sana ako sa naging tawag niya kay Roksie pero nawalan na ako ng lakas makipag away dahil bigla akong inaantok sa gawa ng aircon.

“

Natutulog

pa din.

Antukin

’yun

. Kala mo baby

talaga

.“ napahikab nalang ako at tumingin sa labas ng bintana.

“We’ll go..” unti unting bumukas ang makina ng kotse at pinaandar niya na ’to. Kitang kita ko sa labas ng bintana kung paano tignan ng mga chismosa ang kotse dahil tinted ’ton at ’di nila kami makikita sa loob.

“

Roksie

will live with me starting tommorow. His house was done now.“ biglang nagising ang diwa ko dahil sa nabanggit niyang ’yun.

“Ha?

Agad

agad

? Wait lang

taympers

–time freeze pala

ahm

bakit

ang

bilis

? ’Di pa kami

handa

.“ kunit noo kong sambit kaya saglit na sumulyap siya saakin.

“What’s wrong? You’ll see him everyday because of your work and we both know that

Roksie

will be comfortable in his new house. Hindi kasi ’yun

nalalayo

natural habitat niya.“ saglit akong natulala dahil ngayon lang namin napagusapan na kukunin niya na si Roksie bukas na bukas din.

“ Saglit

napamahal

na kasi

Roksie

mga

kapatid

ko.

Paano

’yun,

t’yak

malulungkot

sila

gano’n

din

Roksie

.“ giit ko dahil ’di pa talaga kami ready isurrender si Roksie sa Daddy niya—ang ibig sabihin ko kay Roks.

Naiintindihan ko ang punto niya na para naman sa kapakanan ni Roksie ang gagawin n’ya sadyang hindi lang namin maiiwasan malungkot lalo na si Coco at Hannah na talagang laging kalaro nito.

“They can visit

Roksie

at the

mansyon

when they don’t have classes or after their class.

Walang

mag

aalalaga

kay

Roksie

kapag

pumapasok

sila

school at

ikaw

naman ay nag t-

trabaho

saakin

.“ napanguso ako at pinagdikit ang mga hintuturo ko dahil hindi ako makapag desisyon.

“

Bawal

bang

saamin

matulog

Roksie

Dalhin

nalang

lagi

’to dun?“ bimuntong hininga saka ako inilingan.

“ Napagkasunduan

natin

’to.

Roksie

need a home that’s not far from his natural natural habitat.

Napaliwanag

ko na ’to ng

ilang

beses

sa’yo .“ napanguso ako nang mapansin kong umiigting ang panga niya kaya napakagat ako sa labi ko at nagpatalo nalang sa argumentong ’to.

“Oh kung

gano’n

paano

Coco wala din naman

magaalalaga

sakaniya

?“ dati naman kasi nandun naman sina Tatay at Nanay kahit papaano ay may nagbabantay kay Coco ngayon wala na.

“

Ofcourse

, you can bring him with you everyday, I would love that ..“ patago akong napangiti dahil sa sinabi niyang ’yun. Buti pa kay Coco sweet siya. Sana all.

“Alam mo

dapat

sinasabi

nalang

kung

saan

’yung

bahay

mo para ako

nalang

pupunta

dun

araw

araw .“ sambit ko habang nakatitig sa labas ng bintana.

“ My house is far from here. I want you to study the road before I let you to commute but for the mean time I’ll always fetch you. Understand?“ napatango tango nalang ako at saka ako tumahimik ng bahagya bago may namuong tanong na naman sa isipan ko.

“Curious ako ha, ’di ba

sundalo

Bakit

parang hindi

nag t-

trabaho

? Everyday

talaga

uuwi

mansyon

mo sabi nung

kasamabahay

mo hindi

raw

madalas

umuuwi

Mansyon

mo. ’Di ba may condo

? ’Di ba

sundalo

naka

destino

tapos

meron

silang

kampong

uuwian

bakit

parang

ikaw

petiks

lang?

Tignan

mo naman

ngayon

hatid

sundo

mo pa

n’yan

ako.“ puno nag pagtatakanng tanong ko. Eto na, sisimulan ko na ang nga pagtatanong ko sakaniya.

“Yes I am, I’m assign to train those aspiring soldier at the boot camp or military training camp.” napatango tango ako at inimagine kung ano itsura niya habang ni t-train ang mga batang sundalo.

“Ah

ikaw

’yung

magpapahirap

mga

estudyante

? ’Yung

masungit

laging

nakakunot

ang

noo

nakasigaw .“ sa mga napapanood ko kasi minsan at nababasang nobela. Gano’n na gano’n kasi pinapakita o ’di naman kaya ni d-describe ang mga heneral o kung ano pa ’yan.

“They will be trained and tested and it is not going to be easy. The army will not just test their physical strength, but their mental and psychological capability as well. In Basic Training often called boot camp prepares recruits for all elements of service: physical, mental and emotional. It gives service members the basic tools necessary to perform the roles that will be assigned to them for the duration of their tour. Each of the Services has its own training program, tailoring the curriculum to the specialized nature of its role in the Military.” napakunot ang noo ko dahil kahapon pa siya nag e-english ng napakahaba at tuloy yuloy nakaka stress. Human dictionary talaga ’tong bato na ’to. ’Di na nakakatuwa. Psh. Kala n’ya ata naiintindihan ko pa siya.

“

Anak

ng shooting star

. ’Di naman ’yan ’yung

tinanong

ko,

pabibo

talaga

Tss

. So

ano

schedule mo?

Lagi

bang wala?

Sasama

ba ako dun

Camp ’di ba sabi mo

lagi

dapat

akong

tabi

mo?“ nakaramdam ako ng kakaibang pagka excite kasi naman gusto ko makapunta sa mga kampo tapos panoorin kung paano nag t-traning mga army. Astig lang kasi.

“Oh, that’s the

excemption

. You’re not allowed there.

Mang

gugulo

lang.“ napabusangot ako sa sinabi niya. Potakte siya, ang sabi niya lagi ako isasama nito sa kung saan siya pumunta tapos ngayon except daw dun. Talkshit ng manok na ’to.

“

Ebarg

naman

ser

talkshit

! Sabi mo

kailangan

lagi

mo ’kong

kasama

kahit

saan

magpunta

. Promise

manonood

lang ako.

Isama

mo na ako, behave naman ako.“ hindi niya ako nilingon at focus na focus lang siya pag d-drive niya.

“Yeah but not in my work, Outsider is not allowed.” mahinahon na saad niya pero mas lalo lang akong nainis.

“ Sus, may mataas ka namang katungkulan pwede mo naman akong ipuslit!“ giit ko sakaniya kaya sa pagkakataong ’to ay nilingon niya na ako.

“I’ll not use my power to violate the rules.” naalala ko na naman ang pinapatanong ng mga kaibigan ko tungkol sa sinasabi niyang ‘Kaya niya magpakulong na hindi umaabot sa korte.’ at ayon kay Roi ay ilegal ’yun at lumalabag sa rules o batas.

“Talaga?” peke akong ngumiti sakaniya at sinadya kong ipakita na hindi ako kumbinsado sa sinabi niya.

Napatitig lang ako sa mga panga niyang gumalaw at inilipat ’to sa mga mata niyang nakatingin saakin na puno ng pangingilatis.

“Spill what’s on your mind.” sambit niya kaya napangiti ako dahil nabasa niya at napansin nito na may gusto akong itanong.

“Hindi ba ilegal ang ginawa mong pagpapakulong ng habang buhay sa mga lalaking muntik na nang rape saakin na walang hearing o hindi umabot sa korte? H’wag mo ’kong sagutin ng pa english at pabatas. ’Di ko hinihingi ’yun gusto ko diretsuhin mo ’ko. Naalala mong sinabi mo saakin na kaya mo silang ipakulong kahit hindi na umabot sa korte.” hindi ko inalis ag tingin ko sakaniya para panoorin kung anong magiging reaksyon niya pero blanko lang ’to.

“During the course of the police investigation, you may be asked to look at pictures of possible suspects or to look at evidence pero hindi na ginawa ’yun dahil nakakuha ng matibay na ebidensya at naaktuhan sila sa balak nilang gawin. May rumurondang mga pulis noong araw na ’yun sa lugar na ’yun dahil may hinahanap din silang kriminal na nakatakas mula sa kulungan at nagkataon na nakita ka nila. Maraming witness at maraming ebidensya base sa mga nangyari sa suot mo, medical records mo na kung saan marami kang natamong mga pasa. Legally as a victim of crime you are considered a witness for the state. Nagkaroon ng pandinig ngunit mabilisan na silang nahatulan lalo pa’t mga takas sila samut saring kaso ang nahatol sakanila at dahil ayaw na kitang sobrang ma stress sa bagay na ’yun kaya ang mga witness na pulis ang nag salita para sa’yo. Sa madaling salita hindi na ilegal ang ginawa kong pagpapakulong sakanila.” base sa nakikita ko mukhang totoo naman ang sinasabi niya at wala ’tong bahid ng kasinungalingan.

Namamangha ako sakaniya dahil ngayon lang ang kauna unahan na nag paliwanag siya sa tagalog at talagang napaka hot niya tuloy lalo.

“Kung tinatanong mo kung paano ka napunta sa poder ko, humingi ng tulong ang magulang mo kina Rare noon sa paghahanap kay Coco at sinabihan din ako ni Rare kaya nagimbestiga ako hanggang sa nalaman kong nawawala ka na rin, pinahanap kita hanggang sa nalaman ko ang nangyari sa’yo at sa tinutukoy mo naman na sinabi kong ‘Kaya ko magpakulong ang isang criminal na hindi umamaabot sa korte’ totoo ’yun, pero ang pinupunto ko doon ay ako ang lalaban para sa’yo hanggang sa makamit ang hustisya. I hope you’ll understand what I’ve said.” napakamot ako sa pisnge ko dahil medyo naguluhan ako sahuling partena sinabi niya pero hindi nalang ako nagtanong pa dahil ang mahalaga nasagot niya na ang pinaka tanong ko.

Natahimik nalang ako at inisip kung ano pa bang pwede kong itanong para naman sa buong byaheng ’to ay marami akong matuklasan tungkol sakaniya.

“Malayo pa talaga tayo?” ewan ko bakit ito ang lumabas na tanong sa bibig ko. Sadyang wala na naman akong maisip na importanteng tanong.

“ No.“

“Ha ang akala ko ba malayo mansyon mo?” nagtataka kong sambit dahil padaan palang naman kami sa Quiapo.

“Just wait.” tangin tugon niya kaya nagtataka ko lang siyang tinignan. Baliw na ata ’to? Awit, siya ’yung weirdo sa totoo lang.

Napatingin ako sa daan, napangisi ako nang maalala ko ang mga oras na nag snatch pa ako ng wallet sa mga tao dito o ’di naman kaya nag bubulagbulagan para mamalimos.

At proud ako sa sarili ko na sa ilang taon kong ginagawa ’yun ay hindi ako nahuhuli ng mga pulis dito. Sobrang tinik ko talaga, hindi nila ako mahabol habol at makilala ang tunay kong pangalan o miski ang matandaan man lang ang itsura ko.

“Bakit tayo t-tumigil dito? Bahay mo na ’to? Wow nag iba na?” sarkastiko kong sambit nang ipark niya bigla ang kotse sa parking lot nang Quiapo church.

Hindi ako gumalaw at nagtangkang lumabas kaya nagkaroon siya ng pagkakataong pagbuksan ako ng pintuan ng kotse. “Let’s go ..” inilahad niya ang kamay niya kaya wala na akong nagawa kung hindi tanggapin ’yun.

“Ah mamimili ba tayo ulit?” tanong ko pero umiling lang siya at hinila na ako palayo sa kotse.

“Uy si Ate Paint.” sambit nung mga batang hamog na madalas nakikisama saakin kapag nagnanakaw o ’di naman kaya mamamalimos.

“ Watsup fans!“ kinawayan ko sila at gano’n din ang ginawa nila ang kaso hindi sila lumapit dahil parang natatakot ang mga ’to.

Napatingin ako sa katabi kong nakataas ang kilay saakin kaya napangisi nalang ako. “ Mga bata ko nga pala ’yun. Nga pala ano namang bibilhin natin at para saan ?“

“Just be with me wherever I go, ok?” bumitaw ako sa hawak kamay namin at kinunotan siya ng noo. ’Di ko ba talaga magets ang ugali ng Bato na ’to.

“Wow pero trabaho mo bawal ako! Alam mo ’yang utak mo pabago bago. Eh sa trabaho mo nga ayaw mo ’kong isama ’di ba ?” salubong na kilay na saad ko para tuloy kaming mag jowa na may LQ dito sa parking lot.

“That’s different, ok? I’m still your boss and let’s assume that we should attend a seminar that’s why we’re here.” napahilot ako sintido ko dahil wala na talaga ako maintindihan sa totoo lang.

“Anak ka ng shooting star .” bulong ko nalang at nagpadala nalang sa hila niya sa kung saan kami patungo pero unti unti na akong napatigil sa paglalakad nang makita ko kung saan niya ako balak dalhin.

“Unti unti kong napapagtanto ang gusto mo mangyari pero uunahan na kita hinding hindi ko na gugustuhan ang plano mo .” madiin kong saad dahil ngayon nasa harap na kami ng Quiapo church na kung saan maraming mga tao ang nagsisipasok sa simbahan.

“I told you, let’s just pretend that we’ll just attend a seminar .” tinawanan ko lang ’to pero bakas sa tono ang pagiinsulto.

“Hindi ako papasok d’yan. Kung gusto mo magdasal d’yan Diyos n’yo maghihintay nalang ako rito. Ikaw na mismo ang nagsabi na dapat repstuhin ang bawat paniniwala at hindi tayo parehas kaya h’wag mo ’kong pilitin sa kagustuhan mong magbalik loob ako d’yan sa Diyos n’yo.” madilim ko siyang tinignan dahil ’di ko na talaga nagugustuhan ang pangyayaring “to.

Sa totoo lang huling pasok ko sa simbahan nung mga nasa 10 years old pa ata ako at ngayon 23 na ako at mag 24 na ngayong taon. Labing tatlong taon na akong hindi pumapasok sa loob ng simbahan na ’to.

“ Please stay by my side. I’ll guide you whatever happens Cenery.“ namungay ang nga mata niya at parang hinihigop nito ang lakas ko kaya iniwas ko ang paningin ko sakaniya.

Yumukom ang kamao ko at napapikit ng mariin. Napabuntong hininga ako saka ko muling idinilat ang mga mata ko pero sa pagkakataong ’to ang matalim kong tingin ay nakatuon sa kawalan.

“Sana respetuhin mo ang paniniwala ko. H’wag mo na akong pilitin dahil ’di ako papayag, hindi mo magugustuhan kung anong gagawin ko kapag pinapasok mo ako d’yan. Pagsisihan mong pinilit mo ’kong pumasok sa lugar na ’yan..” namamaos kong usal dahil hindi ko na talaga kaya na pumasok sa loob n’yan.

“Cenery, trust me. Please choose to be wih me inside of His territory.” napalunok ako nang hawakan niya ang kamay ko at hinawakan ang pisnge ko para magtama ang paningin namin.

Pinilit kong h’wag maging malambot ang expresyon ko dahil sa epekto niya saakin. “Pasensya na pero wala kang karapatan para baguhin ang paniniwala ko, kung pipilitin mo pa ako uuwi nalang ako at kalimutan nalang natin ang pinagusapan natin, wala na akong pake kung magalit ka o kung ipakulong mo ako.”

Tinabig ko ang kamay niya at napatingin ako sa paligid dahil nakaramdam ako na may mga nakatitig saamin. ’Yung iba nga patago pa kami kinukuhanan ng litrato ’di ko alam kung anong mapapala nila pero wala na akong sa mood makipag argumento sakanila.

“Hindi ba talaga kita mapipilit?

You’ll stay here until the end of the mass?“ bakas sa boses niya ang matinding lungkot pati na rin ang mukha niyang pinagskaluban ng langit.

Nakaramdam ako ng kirot sa puso ko dahil ngayon kolang nasaksihan ang side ni Roks na gan’to pero hindi ko magagawang pagbigyan siya sa kagustuhan niya ngayon.

“Oo hinhintayin kapag hindi mo na ako pinilit sige na pumasok ka na magsisimula na ata .” kalmado kong saad kaya napabuntong hininga nalang siya.

“ I’ll seat at the back to easily check you .“ saad niya nalang hanang hindi inaalis ang mapungay ma tingin saakin

“Bawal bang tumigil nalang muna ako sa kotse mo o kaya maglibot libot ako? Eh kasi naman kahit hindi ako pumasok eh dito maririnig ko pa rin ’yung pagsasalita nang Pari.” natahimik siya at umigting ang panga niya, hindi na maipinta ang expresyon nito.

“Please?” pagpapaawa ko kaya siya naman ang bumuntong hininga. Sumulyap pa siya sa loob ng simbahan bago magsalita.

“Fine, but after the mass you should comeback here don’t do ilegal and stupid things. I’m watching you..” natawa nalang ako sa banta niya na kala mo naman may katotohanan.

“ Ay wow may nilagay ka bang invisible eye sa katawan ko para mapanood ako ?“ sarkastiko kong saad kaya napailing nalang siya.

“Just follow what I’ve said. I’ll wait you here.” nagthumbs nalang ako at tinulak tulak na siya.

“Osya sige na, pumasok ka at ako naman maglilibot na ako .” tumango nalang siya at naglakad na papasok sa simbahan. Lumilingon lingon pa siya saakin hanggang sa tuluyan na siyang pumasok.

Naupo siya sa pinakalikuran na upuan ng simbahan. Pinanood ko muna siya saglit kung paano siya magbigay galang at respeto. Nilingon niya ako ulit kaya sa pagkakataong ’to ay kumaway na ako sakaniya saka naglakad nalang palayo sa Quiapo church.

Ni hindi ko alam kung saan ako pupunta ngayon basta ang gusto ko lumayo sa lugar na ’yun. Lakad nalang ako ng lakad, hinayaan ko nalang ang paa ko kung saan man ako dalhin nito dahil blanko na naman ang isipan ko.

Nakakatamad naman kung magstay ako sa kotse niya at wala naman akong balak bilhin da mga paninda dito dahil nagtitipid ako pero siguro kapag sumweldo na ako bibilhan ko ng mga bago ang damit at iba pang kagamitan ang mga kapatid ko.

Naglibot libot lang ako nang mapansin ko na sa isang banda ay may mga tao na parang may pinapanood kaya dahil masyado akong kuryoso at bored na rin kaya lumapit ako.

Namataan ko na may grupo ng binata na mukhang Gangster na binubully ang isang binata lalaki na may pilay. Nakasalampak ’to sa daan at may mga sugat na sa katawan samantalang ang saklay niyang kahoy ay putol na.

Sobrang nangingit ako sa galit kaya hindi ako nag atubiling itulak ang mga taong nanonood at napatakbo sa kawawang binata dahil parang naalala ko ang ginawa nung mga spoiled brat na teenager kay Coco.

Agad kong pinulot ang sirang saklay at akmang ihahampas ’to sa mga lalaki. “Hoy ako labanan n’yo mga g-go, hindi ’tong kawawang batang ’to! Ano palag kayo? Gangster kayo ’di ba? Kalalaki n’yong tao tapos pipiliin n’yong pagtripan ang isang ’to na may kapansan! Aba, satingin n’yo cool kayo dahil nakakapanalit kayo! Ang duduwag n’yo sa totoo lang kasi p-nyeta kayo anim kayo laban sa isang ’to na walang kalaban laban!” narinig ko ang bulungan ng tao kaya mas lalong nagalit ang sistema ko.

Nanlaki naman ang mga mata nung kabataan at napaatras. Mukha silang takot na takot ngayon pero binaling ko muna ang atensyon ko sa mga chismosa.

“ At kayo naman, ano satingin n’yo ginagawa n’yo? Boxing match ni Pacquiao! Anak ng shooting star kayo hindi n’yo man lang inawat ang mga ’to! Wala kayong puso.“ hinagis ko ang hawak ko sakanila ang sirang saklay na hawak ko pero wala naman natamaan sa mga ’to. Napatingin ako dun sa binully at nalaglag ag panga ko nang makita kong nagawang makatayo ng tuwid nung lalaki habang nagtatakang tumingin saakin.

“ Cut!“ napabalikwas ako sa kinatatayuan ko nang marinig ang pamilyar na salitana ’yun. Unti unting hinanap ng mga mata ko kung saan galing ’yun at tumambad saakin ang malamig na tingin ng isang lalaki.

Nilibot ko ang paningin ko sa paligid at unti unti pumasok sa isipan ko na nag s-shooting sila dahil andaming camera sa paligid, staff at kung ano ano pa.

Gustong gusto ko na magpakain sa lupa dahil sa katagahan ko ngayong araw, bwiset naman! Bakit ngayon ko lang napansin na may mg camera sa paligid.

“ Ano satingin mo ginagawa mo Miss ?“napangiwi ako dahil sa kahihiyan na ginawa ko at mukhang ’tong kaharap kong lalaki ay ang director dahil nakaupo siya sa director chair at nakaharap sa maliit na screen kanina.

“Hala pasensya na po, ’di ko alam na shooting pala ’to s-sorry po talaga. ’Di ko sinasadya .” akmang aalis na ako pero umalingawngaw ang sobrang lalim ng boses nung lalaki.

“Saan ka pupunta?” nakataas na kilay na tanong nito. Sa malayo palang alam ko nang gwapo siya, matangkad, mistiso at mukhang kasing edaran ko lang ’tong director na ’to.

“U-uwi n-a po, sorry po talaga. Tuloy n’yo na po ang shooting n’yo.” napakagat ako sa kuko at nagkanda utal utal na sa sobrang kaba at kahihiyan.

“Come here..” utos niya. Nakakatakot siya parang may maitim na awra na bumabalot sakaniya dahil sa ginawa kong pag interupt ng scene.

“3 minutes water break!” saad pa nito kaya napatingin ako sa mga artista pala na ngayon ay natatawa habang ni r-retouch sila ng mga make up artist nila.

Hindi lang sila ang natatawa pati na rin ang mga ibang staff at nanonood na tao. Kaya wala na akong nagawa kung hindi yumuko at lumapit sa Director.

“Pasensya na po talaga Direk ..” paawa kong usal nang makalapit ako sakaniya.

“What’s your name?” nagaangat ang tingin ko sakaniyang mukha at ’di ako nagkamali, gwapo talaga siya. Manipis at mapula ang labi, sakto ang panga at tangos ng ilong, makapal ang kilay at medyo singkit kaya hindi masydo mahaba ang pilikmata. Bagay sakaniya ang mga nunal niya sa mukha sa totoo lang.

“Teka lang kung makapagtanong kayo kala n’yo naman ang laki ng kasalan ko, bakit balak mo pa ko ipakulong?” komento ko nang hindi ko magustuhan ang pagtatanong niya.

“Ofcourse not .” bigla siya natawa at nawala ang seryosong expresyon niya kaya napairap ako. Sa isang iglap nag bago ang mood ko at gano’n din siya, parang nagkapalit tuloy kami.

“ H’wag mo ’kong tawanan, aalis na ako. Tutal hindi naman krimn ng ginawa ko at ’di ko sadya dahil masyado lang akong mapagmalasakit sa mga naagrabyado.“ tinalikuran ko siya at nagsimula na naglakad na palayo sakaniya pero nagsalita siya.

“I’m Director Atlas Rehan Calton .” hindi ko siya nilingon at nagthumbs nalang sa ere.

“Ok? Ganda ng pangalan. Sana all.” saad ko pero natigil ako nang tuluyang pumasok sa kokote ko kung sino ba talaga siya.

“ Saglit, Direk Atlas Rehan Calton? ’Yung Award winning director..“ napaharap ako sakaniya at napahawak ako sa bibig ko dahil hindi ako makapaniwalang kaharap ko ang isa sa mga magaling n director sa mundo.

“Yes I am .” taas noong sagot niya kaya agad akong naglakad palapit sakaniya. Lubha akong natutuwa at namamangha sa nangyayari ngayon, syet lang.

“ Anak ng shooting star, pinagaaralan kalang namin dati at sa mga libro kalang namin nakikita pero ngayon kaharap na kita.“ totoo ’yun, noong senior highschool ako sa isang subject namin sa film ay pinagaaralan din namin ang mga Director na katulad niya.

Sobrang sikat niya dahil award winning Director ’to pati na rin ang mga dinidirect na movie, telserye at documentaryo. Hindi lang dito sa Pilipinas kung hindi pati sa ibang bansa. Siya ang pinaka batang Director na nag uwi ng pinakamarami at samut saring mga award.

“What’s your name?” nakangiting tanong niya kaya agad ko nang sinabi ang pangalan ko.

“Paint Cenery Ordencial po.” mas lalong lumapad ang ngiti sa labi niya at tumango tango.

“Nice name. Do you want to become artist? You have potential, I saw that.” nalaglag ang panga ko sa bigla niyang sinambit.

“Artista? ’Yang acting acting ? Seryoso pa “ hindi makapaniwalang tanong ko. Potakte, kinikilig ako isang magaling na director ang nagsabi na may potensyal ako sa pag arte. Napakalakimg karangalan ’yun.

“You heard it right. Do you still studying?” tanong niya pa kaya napangiti ako sakaniya ng matamis.

“Next year papo ako magsisimula sa kolehiyo, BFA in Digital Movie Production ang kukunin kong course. Gusto ko rin maging Director kaya wala po akong balak mag artista.” kahit minsan hindi pumasok sa isipan ko na maging artista. Dati nagkaroon ng school play pero hindi ko pinili maging actor dahil mas gusto ko maging assitant director ako nun.

“Oh, how old are you?” hindi rin naalis ang ngiti sa labi niya kaya napatingin ako sa mga nasa paligid namin dahil ramdam kong nakakatig ang mga ’to pero nagpatay malisya lang ang mga ’to kunwari busy sila sa kanilang ginagaw.

“ 23 mag 24 na po.“ ewan ko ba kung bakit sinasabi ko ang information ko sakaniya basta ang alam ko natutuwa akong makilala siya.

“So where do you plan to study?” nagkibit balikat ako dahil hindi ko rin naman alam kung saan ako dapat magaaral dahil hindi naman ako ang magbabayad sa tuition ko.

“Wala pa po akong napiling school .”

“You should enroll at UPFI in UP Diliman. I’m a Professor there.” napalunok ako dahil malaking school at mukhang malaki ang magiging tuition doon.

“ Direk start na po.“ pormal na sambit nung isang babae na mukhang script writer o assistant dahil sa mga hawak niyang papel.

“Do you want to watch our taping ?” tumango ako saka ngumiti sakaniya dahil siya na mismo ang nagiimbita saakin “ Opo .“

Nagtungo kami sa upuan niya at inutusan niya pa ang isang lalaki na bigyan ako ng upuan malapit sakaniya. “ Ano pong title nito? Indie film o telserye po?“ tanong ko

“Indie Film, KABAONG is the title. Drop that ‘po’ I’m just 2 years older than you.” saad niya habang pretendeng umiinom ng kape.

“Wow ang galing! So ano ’yung story nito? Nakaka curious ang title.” inabot niya saakin ang mga papel na mukhang summary ng story.

“ Read that..“ utos niya habang nakatutok ang paningin sa screen kung saan nakikita niya ang eksena.

“Take 2, lights, camera action!” nagsimula na umacting ang mga actor at nakakamangha dahil talagang magaling sila.

Nag multi task ako, habang nanonood ng eksena ay nagbabasa naman ako ng summary ng kwento na kung saan medyo tragic pala ang kwento dahil ’tong lalaki ay ulila at nagipon siya ng pera pambili ng magiging kabaong at libingan niya para raw kahit papaano ay maayos siyang maiihimlay pero syempre may halong romance din kung saan makakakila siya ng babaeng mamahalin niya ang kaso bandang huli ito ang gagamit ng pinagipuna niyang kabaong at libingan.

Nang matapos na akong magbasa ay binigyan pansin ko na ang eksena. “Cut! “ malakas na sambit ni Direct Atlas. “Nawawala ang emosyon mo George!” napangiwi ako dahil nakakatakot siya kapag ginagampanan niya na ang trabaho ng isang award wining na Director.

“Sorry po Direct!” napanguso ako at nagmuni muni dahil hindi na ako mapaghintay na maging isang tulad niya sa susunod.

“Suggest lang Direct ha, satingin ko mas mganda ’yung anggulo ng camera kapag meron din sa left side ’yung banda rito..” suhestiyon ko para mas makita ’yung expresyon ng actor.

“Did you hear what she says, go and change the set up of the camera .” sambit ni Director Atlas sa katabi niyang babae.

“Pero direct hindi yata maganda ’yun kasi—.” pangiguit nung babae pero bakas sa mukha niya ang takot.

“ Just do what she says..“ napatango nalang ng babae at sinunod ang gusto ng Director at nang mayos na ang set up ay nagsimula na muli ang eksena

“Nice Idea.” papuri ni Direct dahil mas maganda na ngayon ang mga bawat anggulo.

Tuloy tuloy ako sa panood madalas tahimik lang ako pero minsan nagbibigay akong suhestiyon at opinion.

“ Pack up na guys!“ sambit nung isang babae dahil tapos na lahat ng scene na dapat kunan sa lugar na ’to.

“So I hope you’ll become my students, mukhang madali kang turuan dahil marami ka ng kaaalam. As far as you know, UP Diliman is the only internationally-accredited academic institution that offers undergraduate and master courses for film. UPFI ‘Aims to contribute to the development of genuinely Filipino national cinema by providing well-rounded liberal arts education.’ Some of the well-known Filipino filmmakers and national artists are UPFI alumni and I’m one of them.” nang malapit na kasi matapos ang shooting ay bumalik kami sa topic tungkol sa papsukan kong school.

“Malaki ata tuition sa UP, scholar lang kasi ako ng AKG Charity Foundation sila mag dedesisyon kung saan ako magaaral.” napatango tango nalang siya at may inabot saaking card na agad ko namang tinanggap.

“If you need help here’s my calling card.” nginitian ko siya nang matamis at tinanguan.

“ Anong oras na pala?“ tanong ko nang magawi ang tingin ko sa relo niya.

“9:50 am.” nanlaki ang mga mata ko dahil hindi ko na namalayan ang oras at nalibang ang dito kahit kanina pa na tapos ang misa.

Taypats. Si Captain Roks, nawala sa isip ko.

“ Sige mauna ako Direct! Salamat po!“ may sasabihin pa sana siya pero tumakbo na ako palayo sakaniya.

Mabilis ang naging takbo ko pabalik ng Quiapo church at nagtaka naman ako nang mapansin kong pasilip silip ang mga tao sa simbahan. “ Anong meron?“ tanong ko sa isang babae.

“Ah nag collapse kasi ’yung isa sa mga pader daw sa simbahan. Mabuti nalang isa lang ang nasaktan nilgtas niya kasi niya ’yung batang babae eh. Kanina pa nga gusto dalhin sa hospital kaso may hinihintay daw.” napalunok ako dahil sobrang kinakabahan ako at pakiramdam ko si Captain Bato ang tinutukoy niya.

Napatakbo ako palapit ng simbahan at maraming nakikiososyo sa gilid gilid ng simbahah. Napansin ko rin ang nag collapse na pader sa kabilang banda. Hindi pala sa mismong loob ng simbahan ’yung nag collapse na pader kung hindi sa gilid.

Hinanap ng mata ko si Roks pero hindi ko siya makita hanggang sa dumako ang paningin ko sa loob ng simbahan at namataan ko si Roks sa loob at nakaupo sa isang mahabang pintuan. May nakapalibot na mga naninilbihan sa simbahan sakaniya, mula dito kitang kita ko ang duguan niyang braso at mukhang may tama siya sa paa dahil nakadiretso lang ’to na nakataas sa upuan.

Napakagat ako sa labi dahil nagdadalawang isip ako kung papasok ako para lapitan siya pero sa huli mas nanaig ng konsesnya ko kysa sa pride ko.

Dahan dahan ang naging paglalakad ko sa papasok ng simbahan. Napapikit ako nang mariin nang tumama silong ko ang pamilyar na amoy ng simbahan. “ Hijo kailangan n’yo na dalhin sa hospital. Duguan at mukhang may nabali o na dislocate sa paa n’yo. Kanina ka pa naghihintay paniguradong lalala lalo ang kalagayan mo.“ rinig kong sambit nung isang matandang babae.

“ I can manage the pain but I can’t leave the woman that I’m waiting for. I’m sure she’ll be mad if I choose to left her, she act like a monster when she’s mad.“ nakangising sambit ni Roks at ’di na inaalintana pa ang mga injured.

“Roks..” sabay sabay silang napatingin saakin kaya sumilay ang ngiti sa labi ni Captain Bato.

“Here she is, I told you My Cenery will comeback for me .” mapait na usal nito kaya sobrang kumirot ang puso ko sa nasasaksihan ko at pinagsisihan rin noong mga oras na ’yun na sana hindi ko na siya iniwanan.

Nyang note: Enjoy reading! Don’t forget to vote and leave a comment.

Chapter 17

Paint

Cenery

HINDI ako mapakali nang makarating kami rito sa AKG General Hospital. Sa totoo lang may mas malapit na hospital dun sa Quaipo pero mas gusto n’yang sa AKG siya dalhin. Ngayon ay palakad lakad ako sa hallway kasi naman habang nasa ambulance kami sabi ni Captain Bato na ‘Ok lang’ daw siya kahit na halos maubos na ang dugo niya at ang masama pa rito sabi nang nurse na kasama namin ay na dislocate raw ang buto niya.

Pinaliwanag saakin ng nurse sa ambulansya na ang isang paglinsad o dislokasyon ay nangyayari kapag ang isang buto ay nahuhulog sa isang kasukasuan. Halimbawa, ang tuktok ng iyong braso ng buto ay umaangkop sa isang joint sa iyong tuhod. Kapag lumilipad o lumabas mula sa magkasanib na iyon. Basta sa madaling salita nag iba ’yung pwesto ng buto at kitang kita ko ’yun kanina sa tuhod ni Roks kasi may bumubukol na dati ay wala naman. Tapos ’yung sugat niya sa braso na parang malaking gasgas pero wagas kung magdugo kasi may tumusok din daw na kung ano.

Ewan ko ba kung anong nararamdaman ko. Malungkot, kinakabahan at guilty basta isa sa tatlong ’yan ang nararamdaman ko ngayon kasi naman parang timang ’tong si Roks. Napakamapagpanggap niyang manok, kahit hindi niya pinapakitang may masakit sakaniya ramdam ko at kitang kita ko naman kung gaano kalala ang kalagayan niya.

May mga pulis na dumating dun na iniimbestigahan ang nangyari. Aksidente ang nangyari ayon sa mga nakakita at otoridad dahil nga nagpaka Super Manok ’tong si Roks. May nilagtas daw ’tong bata. Naitulak niya ang batang babae sa isa pang lalaki ang kaso sa huli ay sakaniya nahulog ang gumuhong pader dahil masyadonf mabilis ang pangyayari at ’di na niya nagawa umalis pa.

’Di ko naman sinisisi ang sarili ko sa nangyari dahil wala rin naman akong kasalanan siguro nga kahit nandun ako sa tabi niya wala rin naman akong magagawa kung nakatakda talaga mangyari ang aksidente sa araw ngayon at isa pa kung nandun ako hindi ko rin siya mapipigilan iligtas ang bata. Sa totoo nga lang kapag nandun pa ako baka ako ang magbida bida at iligtas ang bata.

Nag-guilty lang ako sa parteng nalibang ako dun sa shooting at ’di ko na naalala si Roks na naghihintay pala saakin. Ayon sa mga tao sa simbahan ayaw daw ni Roks magpadala sa hospital dahil ayaw niya akong iwanan. Halos mag iisang oras na siya sa simbahan, nagsisiagusan na ang dugo at tinitiis ang sakit ng paa niya para lang hintayin ako.

Syempre may kung anong bacteria na naman ang nagwala sa tyan ko nang malaman kung bakit niya ginawa ’yun at ’yung huli niyang sinambit na ‘My Cenery’ ’di ko talaga magets pero pakiramdam ko pakitang tao lang ’yun, hayz basta guilty ako sa part na nagpahintay pa ako sakaniya.

Nang mapagod akong magpalakad lakad ay naupo na ako sa upuan. Napabuntong hininga ako at napasuklay pa sa buhok ko. Nandito ako sa labas ng kwartong pinagpasukan kay Roks. Bawal daw ako pumasok eh kaya kailangan ko maghihintay nalang rito.

“Oh Senarya bakit nandito ka tumatambay? Ang akala ko ba may trabaho ka kay Roks .” napabalikwas ako nang marinig ko ang boses at mamataan ko si Nanay na nakakunot ang noo saakin. Mukhang kalalabas niya lang mula sa elevator dahil dun siya banda galing.

‘Roks’ nalang ang tawag nila na dati ay ‘Ser’ at Captain’ at si Roks naman Tita at Tito na tawag kina Nanay. Ewan ko sa isang iglap parang naging komportable ang magulang ko sa at si Roks sa isa’t isa. Siguro nga dahil mabait si Roks saamin kaya gano’n nalang siya nagugustuhan nina Nanay at Tatay.

Napalunok ako at napakagat pa sa labi ko dahil ngayon ay nakataas na ang kilay ni Nanay at alam kong magagalit ’to saakin kahit wala akong kasalanan kapag nalaman niya kung anong nangyari kay Roks.

“ Eh kasi Nay—ano po kasi si Ano ahmm, naaksidente po si Captain Roks.“ nauutal utal kong pang usal. Sa isang iglap ang nakakunot na noo ni Nanay ay napalitan ng masamang tingin.

Hinawakan ako ng madiin ni Nanay sa braso ko at pinilit na pinaaupo.

“Ano na naman ginawa mo?!” puno ng pagkapoot na wika ni Nanay at padababog na binitawan ang braso ko.

Napangiwi ako dahil mahigpit at masakit ang hawak ni Nanay na ’yon pero ito na naman ako, hahayaan kong apihin ako ni Nanay dahil siya lang ang taong hindi ko kayang labanan kahit anong mangyari kasi sobrang taas ng tingin ko sakaniya kahit gan’to ang ginagawa niya saakin.

“Wala po akong ginawa, naaksidente lang po. May niligtas po kasi siyang bata .” inilahad ko kay Nanay ang nangyari pero ’di ko sinabi na iniwanan ko si Roks sa simbahan at pinaghintay siya ng matagal dahil t’yak sobrang mab-badtrip saakin ’to at baka saktan ako mismo rito sa hospital.

“At hinayaan mo naman? Ang tanga tanga mo! Dapat ikaw nalang ang naaksidente! Jusko, kawawa naman si Roks. Kung sino pa ang may ginagawang mabuti siya pa naaksidente. Dapat pinigilan mo siya o ’di ba pabibo ka naman bakit hjndi ikaw ang nagligtas sa bata?” sobrang kumirot ang puso ko sa sinabi ni Nanay. Hindi sa nagseselos ako sa treatment niya kay Roks pero sobrang sakit lang isipin na parang mas gusto ni Nanay na ako naman ang nakaratay sa kama.

Hindi sa lahat ng pagkakataon ang matatanda ay tama, minsan tama rin naman ang mga bata ngunit wala lang silang karapatan magsalita. Katulad ngayon pinapatunayan lang ni Nanay, kapag sumagot ako sakaniya sasabihin niya nangangatwiran ako at wala akong respeto pero hindi ’yun totoo, ang gusto ko lang naman ipagtanggol ang sarili ko dahil sobrang sakit ng puso. Hindi porket anak lang kami ay hindi kami nasasaktan.

“Pasenya na po. Gagawin ko naman po ang lahat para makabawi sakaniya . “ sobrang lungkot kong usal at parang sa isang iglap naaubos lahat ng enerhiya ko dahil sa mga pinataw na masasakit na salita ng sarili kong ina.

“Dapat lang, kung tutuusin dapat nga maging alipin ka na niya habang buhay dahil sa mga natulong niya saatin!” idinuro ni Nanay ang noo ko at pagkatapos ay marahan saka madiin niyang tinulak ang noo ko gamit ang hintuturo niya.

“Masusunod po Nay ,” huminga ako ng malalim at kailangan ko ng ibahin ang topic dahil baka lalong lumala ang galit ni Nanay at mapahiya nalang ako ng sobra. “ Saan ka po ba pupunta? Nasaan po ba si Tatay?

Inirapan niya ako at tumayo na siya mula sa pagkaupo. “Tinitignan siya ng doctor niya balak ko sanang kunin ang ulam namin d’yan sa canteen dahil gusto ng Tatay mong kumain ng chopseuy. Tss, aalis na muna ako para bumili bago pa kita masabunatan at mapahiya rito.”

Tinalikuran niya nalang ako at iniwanang tulala. Napahilot ako sa sintido ko. Sa isang iglap sobrang naramdaman ko ang pagkastress. Ilang minuto akong tulala sa kawalan bago ako bumalik sa reyalidad nang marinig ko ang isang pamilyar na boses.

“Paint!” bumilis ang tibok nang puso ko nang magproseso sa utak ko kung kaninong boses ’yun. Napatayo agad ako at nakayukong hinintay na tuluyan makalapit si Atarah at Rare.

“ Hello po Ma’am Atarah at Doc Rare .“ pakiramdam ko ang putla ko ngayon kaharao ko sila. Partida mga kaibigan palang kaharap ko pero sobrang kinabahan ako paano pa kaya kapag malaman ng family ni Roks ang nangyari kasi parang kargo ko rin si Roks dahil nga ako ang kasama niya.

Tinanguan lang ako ni Doc Rare na blanko ang mukha bago hinarap si Atarah.“ I’ll go inside baby, stay here with her.“ malalam na usal ni Rare na biglang nagiba ang expresyon at naging malabing ’to nang magpaalam sa asawa.

Tinanguan lang siya ni Atarah na puno ng pagaalala ang mukha. Pinanood ko ang ginawang pagpasok ni Rare habang si Atarah ay inalalayan akong umupo.

“ Tell me, what happened? Hindi pa namin nakakausap ang mga police.“ hindi ko napigilan ang mannerism ko at nakagat ko na ang kuko ko sa daliri sa harap niya mismo. Ang akala mandidiri siya pero hindi nagbago ang expresyon niyang nag aalala lang.

“Nabagsakan po kasi siya nang gumuhong pader sa simbaha —.” mahinahon kong sambit pero pinutol n’ya ’yun.

“Cut the formality and just call me Atarah. Continue please ..” pinagdikit ko ang hintuturo ko at iniwas ang tingin sakaniya.

“Sa simbahan kasi nangyari may niligtas siyang batang babae mula sa malapit na gumuhong pader kaya ang ending naging super manok—Ahm este hehe superhero siya tapos sa huli siya ang nasaktan. Duguan ang braso niya at may damage siya sa buto niya.” gusto kong magpakataotoo na iniwanan ko si Roks dahil hindi na ako naniniwala sa Diyos ang kaso t’yak mapapahaba ang usapan namin at paniguradong mababanggit nila kay Tatay at Nanay ang tungkol sa ’di ko paniniwala sa Diyos na hindi naman din nila alam. Kapag nagkataon na nalaman ni Tatay ’yun sobrang magagalit siya saakin at pipilitin na magbalik loob sa Diyos na ayaw kong mangyari.

“Oh god mukhang mag w-wheel chair siya sa birthday ko .” hindi ko inaasahan na ’yun ang magiging sagot niya bagamat malungkot siya at bakas ang pagaalala.

“You know what, I have a plan to call him to check if he already told you that you’re invited on my birthday party.” tahimik lang akong nakikinig sakaniya habang nakatitig sa mala dyosa n’yang mukha.

“I invited your parents but your Dad was not allowed to go anywhere according to Rare. So I asked permission to your parents if we can invite your siblings because I want to meet them but your Dad says they are not into that kind of party but your Mom insist that you’ll come for them. So I hope you’ll come since you didn’t come on Dawina’s birthday, She’s really sad that day even Ranch. They badly want to see you.” malungkot at mabilis akong napahawak sa aking ilong dahil sobrang bilis magsalita ni Atarah ng ingles pero agad ko rin naman tinanggal baka ma misinterpret niya at akalain niyang nababahuan ako sakaniya.

Sa totoo lang sobrang bango ni Atarah may kung ano siyang amoy na nakakapang antok. Nahiya tuloy ’yung baby cologne ko na pinupuslit ko lang mula sa mga kapatid ko.

Pakiramdam ko nga kapag pumayag ako sa gusto niya at sumama sa birthday party niya magiging anemic na talaga ako. Paniguradong englishero at mayaman ang lahat ng nandun sa birthday niya. Naiintindihan ko rin kung bakit ayaw papuntahin ni Tatay ang ibang kapatid ko dahil t’yak baka maalipusta at husgaan lang sila kapag nakasalamuha nila ang mayayaman na bisita ni Atarah dahil hindi naman lahat katulad nila na mayaman ay mabait.

“They want to see you on my birthday party. Sa friday na kasi siya then sa sabado naman we have a second celebration with the childrens that we are helping in the AKG charity foundation and siguro makakapunta na ang mga kapatid mo since tayo tayo nalang ang mga nandun wala ng matataas na tao.” hindi ko magawang magsalita, ewan ko rin kung bakit basta parang natutop ang dila ko ngayon.

“Please, need din kasi nang aalalay kay Roks if ever. Hindi ko naman siya maasikaso at kapag may pinadala naman kaming aalalay sakaniya magpapasaway lalo ’yun, ayaw niya kasing pinapakitang mahina siya.” sa pagkakataong ’to ay may namuo na sa isipan ko na pwedeng isagot sa sinabi niya ngayon.

“Oo nga eh kasi kahit masakit nagagawa niya pa akong asarin kanina para siyang manhid na ewan kasi ’di man labg siya dumaing kahit halos maubos na nga dugo niya.” alam ko naman na ’yung sinabi niya kanina sa simbahan na ‘My Cenery.’ ay pangaasar lang.

“What do you expect? He’s a soldier. Ayaw niyang kaawa awa siya at mukhang mahina kahit anong mangyari.” nakanguso niyang sambit kaya napangiwi ako kasi ang cute niya naman talaga kapag nakagano’n siya at alam kong unfair ang mundo dahil kapag akong gumagawa nun mukha akong pato na nag f-feeling cute. Lol.

“ Hindi ba tatawagin ang family niya para sabihan na gan’to ang nangyari kay Captain Bato este Roks ?“ ano ba ’yan nagdudulas ako sa mga palayaw ko kay Roks andami ko kasing tawag. Manok, Bato, Captain, Roks at Daddy–este Unggoy pala.

“ I’m sure Roks doesn’t like that Idea and besides this kind of accident in their family is just like a bite of ant. You know what I mean?“ nag pakato- totoo lang naman ako sa kaniya at umiling dahil ’di ko naman talaga makuha ang pinupunto niya.

“Huh?” bumuntong hininga nalang siya at tumulala sa kawalan.

“Aware ka naman kung anong meron sa family nila ’di ba? Na lahat ng nakapaloob sa Montego clan, mapa Mommy, Daddy, Sibling Auntie, Uncle, Cousin and Grand parents niya ay public servant and scary aura. Kasi nga halos Pulis, Sundalo, Abogado Marine,Detective at kung ano ano pa na nakaallign d’yan ang work nila syempre hindi lang naman talino ang pinupuhunan nila sa mga trabaho nila kung hindi lakas din ng katawan kaya ang mga gan’to accident sakanila kagat lang ng langgam at natural lang kaya hindi na sila nagaalala pa dahil alam nilang kayang imanage ’yun ni Roks.” ilang beses kong naririnig kay Roi ang tungkol sa gan’to lagi niyang nababanggit kung gaano kaastig at kung gaano katapat ang mga Montego sa batas. Kaya siguro isa sa mga araw ng linggo na ’to ay tatanungin ko si Roks tungkol sa pamilya niya.

“ Ebarg naman pala family ni Roks. Nakita mo na ba sila? Nameet gano’n?“ tanong ko sakaniya pero kinotan niya lang ako ng noo na parang hindi niya ako gets.

“ What is ebarg?“ nanlaki ang mga mata ko dahil nabanggit ko pala sakaniya ’yun.

“Ay sorry hehe, grabe ’yun binaliktad lang. Uso kasi ’yung mga salitaang gano’n ih.” ngumiti siya ng matamis saakin at napatango tango nalang.

“You’re right, ebarg talaga fam nila. I already met them and they are so scary, you know there’s a black and strick aura aroud them. Sa totoo lang nang una ko silang ma-meet may kasalanan ako sakanila kaya syempre sobrang kaba ko nun. Sobrang maton nila lahat kahit babae pa, ma pa tita, pinsan na babae, Ate niya at Mommy niya. They are all pretty and some of them have an innocent face pero kapag nakilala mo sila mapapa ‘what the f-ck’ ka. Yeah, I’m serious. Proven and tested.” napalitan na ang expresyon ni Atarah ngayon parang bigla siyang natatakot habang kinukwento niya ang karanasan niya.

Sa mga kwento ni Atarah mas lalo tuloy ako nagiging curious at interesado sa pamilya ni Roks. Gustong gusto kong iexplore ang mundo ng Montego Xlan.

“Lagi bang blanko ang mukha? Nakakunot ang noo gano’n?” paniniguro ko at agad naman siya tumango.

“You got it! They are so cold like an ice and hard like a rock.” nagusap pa kami ng nagusap pero nawala na sa topic ng Montego Clan, gusto ko sana na magatanong pa ang kaso lang nahihiya ako sakaniya kaya sa huli ang naging topic namin ay ang pagpayag ko na pumunta sa nalalapit niyang birthday party.

“Sure ’yan ha? Wala ng bawian. I’ll send the invitation to you .” ngumiti lang ako saka tumango pero napasunod ang tingin ko sa tinitignan ngayon ni Atarah.

“Oh Tita buti bumaba po kayo. Sino kasama ni Tito?” bumungad si Nanay na papalapit saamin habang may kasamang isang lalaki na buhat buhat ang tray ng pagkain.

Level up na rin, ‘Tito, Tita at Hija’ na rin ang tawagan nila Nanay at Atarah. Kung sabagay masyado talagang mabait si Atarah ayaw niyang masyado formal at lubos siyang ginagalang.

“Ah kumuha lang ako ng makakain namin ng asawa ko hija, hindi ba libre naman kami?” malambing na tono na usal ni Inay kaya napayuko nalang ako at napatingin sa lapag. “Sige na pakihatid nalang sa taas ’yan.” rinig ko pang utos ni Nanay sa kasama niyang lalaki na mukhang waiter.

“Yes naman po, you can eat whatever you want pero there’s a telephone in the room of Tito Dionisio. Dapat pinahatid n’yo nalang po para hindi kayo napagod pa.” concern na sambit ni Atarah na talagang paniwalang paniwala sa pagpapakitang tao ni Nanay sakaniya.

“Mukhang nasira ata ’yung telepono. Ayaw mag ring kaya napagdesisyunan ko na bumaba tutal chinicheck naman ng doctor si Dionisio hija.” malungkot na saad ni Nanay pero alam ko sa gilid na mata ni Nanay nakatingin ’to saakin na parang kakainin ako ng buhay.

“Gano’n po ba? Don’t worry papa change or papaayos ko nalang siya Mabuti at nainform mo kami agad.” sobrang lambing ng boses ni Atarah kaya etong si Nanay sinasabayan din ang pagiging malumanay nito. Expert kasi sa pakikipag plastican lalo na kung ang isang tao ay mapapakinabangan niya.

Sobrang tahimik ko lang habang nakikinig sa usapan nila dahil t’yak kapag sumabat ako mapapagalitan na naman ako ni Nanay at sasabihan na ‘Pabida’ kapag kami nalang ang magkasama.

“ Salamat Hija, kamusta na pala si Roks?“ sinulyapan ako ni Nanay. Malungkot ang expresyon niya pero makikita ko naman sa mata niya na ako ang sinisisi nito.

“Ayun nasa loob papo.Wala pa po akong alam kung anong nangyari sakaniya pero ang sabi ni Paint, duguan at may tama raw ’to sa paa.” sumangayon nalang ako kay Atarah nang sulyapan niya ako.

“Haynako, sana maging ok na siya. Napakabuti n’yang bata hindi nito dapat na naranasan ang mga gan’tong aksidente, ’yung mga MAKASALAN ang siyang dapat na naaksidente, nako .” alam ko namang ako ang pinariringgan ni Nanay kaya sobrang pinipiga ang puso ko dahil gan’to niya ako itrato. Hindi lang naman ako ang minamaltrato madalas ni Nanay pati na rin ang iba kong kapatid lalo na si Coco at Ella pero sadyang malala lang saakin.

“Para saakin po walang may deserve na maaksidente kaya nga po accident tawag ’diba? Kase walang nage-expect na mangyare kahit kanino, sadyang may plano lang ang itaas kaya pinahihintulu-

-tan n’ya na mangyari ang mga bagay na ’to. Magiging ok din po siya.“ napatingin ako kay Nanay na ngayon ay hilaw na ngumisi dahil napahiya siya at sumalungat si Atarah sa opinyon niya.

“Paint, Sige na sumama ka na muna kay Tita sa kwarto ni Daddy mo para ’di ka nag w-wait dito kasi you’re not yet allow to go inside pa eh, I’ll call nalang using the intercome or papatawag nalang kita if he’s ok na at nasa private room na siya.” nagkatingininan kami ni Nanay at nginitian niya ako ng hilaw pero nababasa ko ang mga mata niya na sinasabi na ‘Sumangayon’ ka na.

“Sige po..”

°°°

DAHAN dahan kong binubuksan ang pintuan ng private room ni Captain Bato. Kulang kulang dalawang oras din ako nag stay sa kwarto nina Tatay bago ako pinatawag ni Atarah gamit ang intercom.

Nung nasa kwarto ako ni Tatay kung ano anong masasakit na salita ang sinabi ni Nanay pero pinigilan lang siya ni Tatay at kinausap pa ako ng masinsinnan nito kaya gumaan ang loob ko dahil sa pag c-cheer up niya.

“She’s here .” saad ng bumungad saakin na si Rare pero hindi naman ako sinulyapan. Naakaupo siya sa sofa habang may tinitignan na folder na mukhang record ni Roks kasi may nabasa akong maliit na name.

“Hello po..” yumuko pa ako bilang paggalang sakanila kasi naman nakakapangliit na naman.

Napapalibutan na naman ako ng tatlong mga mayayaman at may pinagaralan. Doctor, nurse, at sundalo dagdag pang si Doc Rare at Nurse Atarah ang may ari ng hospital na ’to pati na rin ng isang foundation at paniguradong si Roks may mga business din na ’di ko pa nalalaman pero alam kong successful.

“Prepare my discharges paper, I want to go home .” dumako ang paningin ko kay Roks na nakatitig saakin habang nagsasalita. Iniwas ko ang tingin ko at tumingin kay Atarah na nakaupo mismo sa hospital bed ni Roks.

“Idiot, you’re not still allowed! Stay here and rest !” sagot ni Atarah saka pinitik ang tenga ni Roks. Napasinghap ako nang makita ko ang itsura ngayon ni Caotain Bato. Nakaratay siya at puno ng benda ang magkabilang braso samantalang ang kaliwang paa niya na napuruhan ay parang naka semento na hindi literal at brace na.

“But I’m fine now, I want to rest in my house, Klyte.” nagangat ang tingin ko kay Roks na nakatingin na kay Atarah kaya ako naman sumulyap kay Rare na tahimik at pretendeng binabasa ang hawak niya.

“Fine? Look at yourself Mr. Montego, Most dislocations don’t have serious or lasting complications but when the bones that make up a joint slide out of place, it can cause the tendons, ligaments, and muscles around the joint to tear. It may also sometimes cause bones to break !” giit ni Atarah kaya ako eto na naman parang gusto ko ng lumabas ulit dahil t’yak mag a-argumento na naman sila gamit ang salitang ingles na medical term na sobrang bilis na animo nag r-rap sila.

“But I don’t need to take a surgery so I’m safe now Klyte. Right Rare? Not so serious.” sagot naman ni Roks na sumulyap saakin pero iniwas niya rin agad ang tingin niya.

Tumikhim si Rare at kaya napatingin ako sakaniya. May nilabas siyang kung ano sa isang envelope na napagtato ko na X-ray result. Kaya napakamot ako sa pisnge ko dahil alam ko ng dudugo ang utak ko.

“A knee dislocation is an uncommon but extremely serious injury in which the thigh bone or femur and shin bone or tibia lose contact with each other. A knee dislocation is different from a patellar dislocation in which only the kneecap is detached from its groove at the end of the femur.” nagsimula siyang tinuro ang X-ray result na animo isa siyang propesor na tinuruan kaming tatlo na estudyante niya.

“Look they are visible swelling and deformity of the knee joint. The lower extremity will often look shortened and misaligned, and any movement of the joint will cause extreme pain. Am I right? Oh c’mon stop lying .” mas malala pala talaga ’tong si Rare kaysa kay Roks, hindi lang sa brain pati na rin ’yung paguugali kasi halatang mas seryoso siya, masungit at laging blanko ang mukha parang si Atarah lang ’yung nginingitian at nagpapabago sa expresyon niya.

Gan’to ba talaga si Atarah lapitin ng mga brainy manliligaw? Nacucurious tuloy ako sa ibang maliligaw niya. Tignan ko sana kng gaano ka talino.

“A dislocated knee is really a serious injury. My master was right, Dislocation can damage several important ligaments, blood vessels, and nerves. The health and integrity of the joint and leg may be at risk.” inilapat ni Rare ang tingin niya kay Atarah at nagiba ang expresyon bigla ni Rare at napalitan na parang may kung anong twinkle sa mga mata niya.

Halatang mahal na mahal niya ’to, sa paraan niya palang na pagtawag na ‘Baby’ at ‘Master’ sobrang sweet na. Mapapa sabi nalang tuloy ako na sila ’yung living ficitonal character, lol.

“I told you Captain Gray Eyes! You should stay here the doctor needs to monitor your condition. It usually takes about 6 weeks to fully recover from a dislocated, although sometimes it can take a bit longer to return to your normal life. ’Diba tama naman ako?” nginitian ng matamis ni Rare si Atarah kaya napangiti nalang ako bigla kahit masakit na ulo ko sa mga batuhan nila ng linya.

“Yes baby ..” gusto ko magawala dahil sobrang kinikilig ako sakanila pero pinigilan ko ’yun at pinanood nalang si Roks na napairap nalang.

Bitter masyado ’tong manok ko HAHAHA. ’Di kasi pinili tapos pinagpalit pa sa mas masungit.

“But I can walk, right?” para akong pader dito sa totoo lang. Napansin naman nila ako kanina pero bakit parang hangin ako? Pero sabagay mas gusto ko ng hindi nila ako pansinin sa mga gan’to patalinuhan baka magulat sila kapag nilabas ko tunay kung katalinuhan, paniguradong ma obob sila. Kapag kinausap nila ako ng English sasagutin ko sila gamit ang mga salitang kalye para mabaliw sila kakaisip. Awitize, Pintura lang malakas.

“Most people can walk on their leg, and bend their knee, while they are healing. It may feel wobbly, and you may have some discomfort. Walking and standing are fine, as long as it’s not too painful. There’s still a treatment .” saad ni Rare.

Napakagat ako sa ilalim ng labi ko para pigilan ang pag ngiti ko dahil dumako sa isipan ko na paano kung si Rare at Atarah ang sinabihan ko ng ’ SML?’ ‘Sino nagtanong?’ saya siguro no, laking achirvement sa isang hampaslupa na katulad kong barahin ang mga karespeto respetong katulad nila kaso goodbye scholarship ngalang kapag ginawa ko ’yun.

“Then I’ll stay at my house, I’ll just call one of the doctor here to treat me. I’m more comfortable at my house, don’t want to stay here. I look so weak.” salubong na kilay na wika ni Roks pero sinamaan lang siya ng tingin ni Atarah.

“ Stop pretending! You’re so weak naman kasi talaga, susumbong kita kay Amirah! Gad You’re stressing me. Ebarg ka! Ebarg para kang bata!“ natahimik naman bigla ang atmosphere dahil sa sa sinabi ni Atarah na ’ Ebarg ’ napangiwi ako dahil ramdam ko ang titig saakin ni Roks siguro inisip niya kung ano ano pinagtuturo ko kay Ath.

Pero infairness ha, ang ganda ng accent nitong si Atarah. ’Yung nagawa niya pa rin gawing sosyal ’yung salitang ebarg na kabaliktaran lang ng grabe. Awit.

“What do you mean by that baby?” hindi makapaniwalang usal ni Rare sa asawa. Lumapit siya rito at kitang kita ng dalawang mata ko kung paano ipinalupot nito ang kamay sa bewang ni Atarag. Potakteng couple na ’to mapapa sana all ka nalang.

“Grabe, why so big deal? What’s with that face Captain Gray Eyes?” puna ni Atarah dahil pinanlilitan siya ng mata ni Roks.

“Did you learn that alien word from Cenery?” nakataas kilay na tanong ni Captain Gray Eyes slash Captain Bato.

“Hoy hindi ’yun alien word sadyang uso ’yung gano’n ’di ka aware teh? Baka ikaw alien ghorl ?” mataray kong saad dahil parang nainsulto ako sa sinabi niya kahit ’di naman kainsulto insulto. Sensitive ako, bakit ba? Pake mo?

“Omg! Like you so much talaga! Buti pa ako graduated na ako sa bilang alien. Sila still alien pa rin! Ebarg ebarg!” pumapalakpak na saad ni Atarah na kala mo isang achievement ang pagkakaroon ng alam sa salitang ’ Ebarg’

“ Oh really do you know what is ssob? What about awit, awitize, solidize, yawa?“ halos humalakhak ako ng malakas dahil ang kaninang medical term na pinagaawayan nila ay napunta na sa ‘Batang Kalye words’

Napaka seryoso nilang tatlo na kala mo na isa lang quiz bee. Gan’to gan’to ang tensyon kanina tungkol sa argumento nilang tatlo sa dislocation. Syempre OP ako doon pero ngayon pakiramdam ko ako na pinaka mataas at matalinong tao dito sa kwartong ’to dahil ako ang lubos na may alam uko dun kumapara sakanila na walang ideya sa mga pinagsasabi nila.

“Oh bakit ikaw alam mo? Yabang mo!” pikon na wika ni Atarah niya pinitik ang kamay ilong ni Roks na hindi man lang dumaing kahit pa namumula na ’to.

“Obviously ssob is a boss. So based on my observation you’re just reversing the letter? Is that the Generation Z

which is the newest generation to be named and were born between 1995 and 2015 famous word huh? I’ve already heard ‘Lodi’ which is ‘Idol’ from my 13 years old patience last week and the other one is petmalu which ‘malupet’ but in this word they shuffle it per syllables ?“ diretsong sambit ni Dr. Rare at anak ng shooting star para siyang isang teacher talaga na nag e-explain sa mga students ng pulido at kailangan may matutunan ka.

“Parang gano’n na nga.” pilit na sambit ko dahil kailangan na ng tissue ng utak kong nagdurugo na. Potakte lang, kala ko naman ako na pinakamatalino sa mga oras na ’to ang kaso biglang pinasok ni Rare ang ‘Lodi’ at ’Petmalu ’ na English pa ang explanasyon.

“Then what about Awit? Tiwa or sing? Yawa, Awitize, Solidize too? What does it mean?” tanong pa ni Atarah na determinadong matuto ng mga salitang kalye na ’yan.

“Mahirap ipaliwanag pero ang awit at awitize ay parehas lang at ang menaing nito depende sa gumagamit, ako rin ’di ko din alam bakit ginagamit ko ’tong salitang ’to basta alam ko nalang nakikiuso lang ako samantalang ’yung solidize naman ay solid talaga ’yun nauso lang ’yung maglalagay ‘Ize’ sa mga salita ewan ko rin kung anong ibig sabihin nun basta nakikiuso lang ulit ako tapos ’yung Yawa mura ’yun as in parang ‘P-nyeta ka!’ “ may kasamang feelings na saad ko kaya nakita ko pa kung gaano napabalikwas si Atarah dahil sa gulat.

“Syempre matic na alam ko ’yung Yawa kasi mura siya. Oo nga pala ibig sabihin ng matic ay automatic. Gets n’yo na?” nakangiti kong sambit at nag thumbs lang si Atarah na todo support saakin.

“Let’s leave them baby, Paint is petmalu. I’m sure, she can handle him. We have still a work .” halos masamid pa ako sa sarili kong laway nang sabihin ni Rare ang ’ petmalu ’ na may accent ang awkward pakinggan na cute gano’n.

“Ok, Use the intercom if you need help Roks. Yawatize ka umayos, we’re watching you.” bakit gano’n ang sosyal pa rin nila pakinggan kapag sinasabi nila ’yung gan’yang salita? Ang unfair talaga, ang cute nila tignan.

“Then fine, I’ll stay here for one day? Is that fine? I badly want to go home.” humihikab na usal ni Roks kaya bumitiw si Atarah sa pagkahawak ni Rare.

“ Ang kulit mo talaga?! Bahala ka d’yan, Paint talk to him. Convince him to stay here, naasar lang ako sa lalaking ’to .“ sambit ni Ath at bigla nalang mag walk out kaya napaawang ang bibig ko sa gulat.

“ I’ll talk to your doctor first to settle everthing, This is for your sake idiot. “ sambit naman ni Rare na blanko ang mukha na ngayon ako naman ang binalingan.

“Takecare of him, Paint .” husky ng boses ni Rare, talagang mapapasabi na ako na sila talaga ni Ath ’yung living fictional na chacter sa pocket book. Aba, ang perfect perfect kaya nilang couple.

“Sige po.” magalang kong sambit. Pinanood ko pa ang paglabas ni Rare sa kwartong ’to bago ko binaling ang tingin ko sa kabuuan ng kwartong ’to. Halos magkapareho lang ang laki ng kwartong ’to sa laki ng kwarto nina Tatay. Kumpleto rin, may kama na para sa mga nagbabantay, may mini ref, may sofa, may cr, lamesa, at TV.

“Come here.” parang nag slow motion nang sumulyap ako kay Roks na ngayon ay mapungay pungay ang mga mata.

“Gano’n ba talaga si Atarah? Grabe siya magalala aabot pa sa puntong aawayin ka niya .” sambit ko napansin ko kasi na talaga sobrang concern ni Atarah at wala naman akong nakitang selos sa mga mata ni Rare dahil alam ko namang mga mature sila.

“Atarah is always like that, she’s so soft hearted and caring. Hindi lang naman saakin siya gan’yan pati na rin sa iba, let say she has a trauma. She afraid to lost a friend again.” napatango tango nalang ako dahil halata naman kay Atarah ang pagiging sobrang mabait. Kami ngang hindi niya kaano ano at kaibigan man lang ay mabait na siya.

“ Ah si Aida no?“ natatango kong saad dahil naalala ko siya ’yung namatay na kaibigan ni Atarah na nanay ni Dawina.

“Yes and Her other friend, Adier died also while her bestfriend was now suffering with so many complication .” napangisi ako hindi dahil sa may namatay o may sakit. Nakangisi ko ngayon dahil talagang nag k-kwento siya lahit ’di ako magtanong.

“Wow, level up nag k-kwento ka na talaga? ’Yan gusto ko sa’yo Captain Bato.” nilapitan ko siya at makikioag fistbam sana kaso tinitigan niya lang ng kamay ko sa ere kaya napairap ako at binaba nalang ang kamay ko.

“Ofcourse there’s a payment to that information and you know what is it .” pinagalaw niya ang panga niya kaya kahit nakaratay siya ang cool niya. Wala naman siyang sugat sa mukha sadyang sa katawan lang.

“Oo na, ano ba nangyari kay Adier? Narinig ko na pangalan niya nakalimutan ko kung saan.” sambit ko saka nagtungo sa isang kama at doon nalang umupo.

“Cancer, ex suitor of Atarah. Maybe Atarah mention about that .“nagkibit balikat nalang ako at tumalon talon sa kama habang nakaupo dahil sobrang lambot nito.

“ Sino naman ’yung isa?“ kunot noo akong tinignan ni Roks dahil sa gimagawa kong kaweirduhan pero nagawa niya pa rin namang sumagot.

“Kristan, ex suitor too and bestffiend of Atarah. Let just say his life is now in danger because of the health complication.” bakit gano’n? Parang ’yung mga nagiging manliligaw ni Atarah nagkakasakit ha? Si Bato lang hindi, lol. Feeling strong kasi amp.

“Eh ’yun naman pala, alam mo naman kung bakit siya gano’n bakit ayaw mo siyang sundin?” sus, mahal na mahal n’ya ’yun tapos ngayon ayaw n’yang sundin. Parang tanga lang talaga ’to si Roks napaghahalataang bitter.

“Cuz I’m fine now.” pinaliitan ko siya ng mata at lumapit sakaniya saka pinalo ang braso niya na may sugat kaya napahiyaw siya.

“ Aw, why did you do that ?!“ humalukipkip ako saka pinagtaasan siya ng kilay.

“Oh kala ko ba ’di masakit? ’Diba ok ka naman na? Ano hinihiyaw hiyaw mo d’yan?” nanggigil na saad ko saka ko siya pinaghahampas muli sa sugat niya.

“Oh Stop Cenery. Just kiss me mas matutuwa pa ako .” simamaan ko siya ng tingin dahil ’di ko alam kung inaasar niya ako o ano.

“What are you looking at? I can’t move go and just kiss me, Cenery.” napalunok ako at binaba ang tingin ko sa mapula n’yang labi, ’di ko rin naman naiintindihan ang sarili ko parang may kung anong naguudyok na halikan na siya pero may side rin naman saakin na nahihiya ako.

“ ’Di ka ba naawkward-an ?“ nauutal kong saad kya nakita ko ang pagngisi ni Roks.

“Feeling awkward only happens when we’re not being ourselves. They’d say, It’s only awkward if you make it awkward. If you have recently noticed that a someone acts awkward around you then. It could mean that he /she likes you and he is just nervous. This would be especially likely if he only acts that way with you and he shows other signs of attraction.” napabusangot agad ako dahil sa sinabi niya.

“Alam mo P-yeta ka! English ’yun pero nagets ko! Aba, anak ng shooting star ka. Ang punto mo ba ay sinasabi mong may gusto ako sa’yo? Ang kapal ng mukha mong bato ka!”

“So defensive, Then prove it kiss me now Cenery.” napakagat ako sa aking labi at pinikit ang mga mata ko saka ko siya binigyan mabilis na halik.

“Ayos ka na?” nakangiwi kong saad pero nagulat ako nang hilain niya ako palapit sakaniya kaya ang naging pwesto namin ay halos nakadapa na ako sa dibdib niya.

“ Teka lang ano ba ’tong ginagawa mo? Labag ’to sa rules!“ sambit ko sakaniya at pilit na kumakawala pero sobrang nanghihina ako kasi ramdam ko ang hininga niya at amoy na amoy ko ang halimuyak ng pabango nito.

“ You smell like a baby, why is that ?“ potakte, ano ba ’to? Bakit namumungay ang mga mata niya ? Nangaakit ba ’tong manok na ’to?

“ Aba, h’wag mo ’kong binobola d’yan. Labag pa rin ’to sa rules. Anak ng shooting star ka. Alis! Baka mabugbog kita.“ sambit ko at buong lakas na umalis sa pwesto na ’yun.

“Then I’ll pay you and do the dare but instead of punching me, just kiss me cuz look at my situation. Be considerable.” pinagtaasan ko siy ng kilay at nginiwian saka akmang ha hambalusin ulit.

“Wow! Sorry ka ’di ako naawa sa’yo! Wala akong consideration no !” kinagat ko ang labi ko at dahil nagpipigil ako ng gigil sakaniya.

“You’re so bad at me, hindi ka ba naawa saaakin ?” bigla siyang nagpaawa look siya na hindi ko inaasahan n’yang gawin.

“Saglit nga lang, may nakapagsabi saakin na ayaw mong kaawaan ha!” bumuntong hininga siya at pinilit niyang umupo sa kama niya.

At dahil nahihirapan siya ay ’di na ako nakatiis at tinulungan nalang siya syempre ’yung labag sa loob ko.

“Yes, but I want you to take care of me!” nalaglag ang panga ko dahil sa sinabi niyang ’yun.

“Potakte ka! ‘Di kita kakaawaan hmp! Maiba nga tayo malapit na pala birthday ni Atarah, ano wheel chair gamin’ ka boss?” pagiiba ko sa topic dahil naiilang na naman ako. Kaazar na Roks ’to!

“I can walk.”

“Paika ika naman n’yan panigurado, meron akong kaklase nun nadislocate ang buto ilang linggo hindi pumasok kasi pinilit n’ya nun na maglakad ang ending eh mas lalong lumala.” hinagod hagod niya ang tuhod niyang naka brace at binigyan ako ng mapungay pungay na tingin.

“ But

you’re here.“

“Tse, ewan ko sa’yo. Ano? Gutom ka na ba? Paano kita paglulutuan walang lutuan dito?” sambit ko sakaniya kaya napabuntong hininga nalang siya.

“ That’s why, I don’t want to admit here. Mas komportable ako sa kwarto ko at dun magagawa mo pa ang gusto mo.“ umiling lang ako at inirapan nalang siya.

“Bilhan nalang kita ng pagkain. D’yan ka na muna. Libre ko na muna sa ngayon. H’wag kang mag expect ng mamahalin ulam.” naglakad ako papunta ng pintuan pero nagsalita na naman siya.

“Just use the telephone or intercom and order what you want. And if you don’t want the food here we can order to other restau.” mapungay pungay niyang wika pero pinagtaasan ko lang ’to ng kilay.

“Hindi na mas maganda kung ako mismo bibili ng pagkain. May plano kasi akong lasunin ka kaya maghanada ka na.”

“ You’ll leave me a again huh, then go.“ madiin niyang saad kaya sarkastiko akong natawa.

“ Arte ka ghorl? Subukan mong tumakas tuluyan na kitang lulumpuhin tignan mo lang!“ pagbabanta ko sakaniya saka ko nalang siya iniwanan bigla.

“Ate saan ba ’yung canteen ng hospital?” tanong ko sa isang nurse na bumungad saakin paglabas ko ng kwarto ni Roks.

“ Dun po Ma’am.“ nagtungo nalang ako sa tinuro ng nurse na hindi na kalayuan dito dahil nasa first floor lang ang kuwarto ni Roks.

“Magkano ’yan?” tanong ko sa nagtitinda nang makarating ako dito sa canteen na parang isang restaurant.

“100 per order po ’yung veggy na ’to .” nakangiting sagot ng babae.

“Potakte ang mahal naman pala nito? Sa isang daan isa lang ulam mabibili ko wala pang kanin .” mahinang bulong ko sa sarili ko saka ko hinarap ang tunddra at nginitian ng matamis.

“Balik nalang ako, tanungin ko muna ’yung kasama ko kung anong gusto. Hehe.” eto ang salitang scam na kunwari sasabihin mo na tatanungin muna ang kasama at babalik nalang pero ang totoo hindi na. Issa prank, madapaker.

Lumbas nalang ako at nagtungo sa labas ng hospital dahil ’di keri ng budget ko ang mga nasa canteen ng hospital. Tinignan ko kung ilan nalang natitira sa pera ko at napangiwi ako nang mapagganto ko na 200 nalang pala.

Lakad lang ako ng lakad dahil ala ong mamatan na karinderya puro siya restaurant. Ilang minuto pa ako nagpalakad lakad bago ko matagpuan ang hinahanap ko.

“Pabili nga po nito. Isang order po n’ya pati dalawang order ng kanin.” wala na akong balak makikain kasama si Roks dahil pinakain na ako ni Tatay kanina.

Nang matapos na ako bumili ay lumabas na ako sa karinderya pero agaw pansin saakin ang isang tindera sa bangketa.

“ Ano ginagawa n’yo?“ tanong ko nang mapansin kong may inilalagay ’yung matandang babae sa binti ng isang lalaki.

“Mainit aw !” hiyaw nung lalaki nang nilagay nung matanda ’yung medyo malagkit na parang honey na ruugby basta ’di ko alam kung ano ’to.

“Ineng bumili ka na pang paalis ’to ng bulbol sa buong katawan. Kikinis ka rito. Brazillian wax ’to. Murang mura lang. Tignan mo.” marahan niyang pinahid sa balahibo nung lalaki. Pinatuyo niya lang ng saglit at walang sabi sabi ay hinila niya bigla.

“P-tangina !” hiyaw nung lalaki na pulang pula. Napangiwi ako dahil mukhang sobrang sakit nga base sa nakakita ko.

“Tignan mo oh, nawala ang bulbol sa paa.” napatingin ako sa binti nung lalaki at nanlaki ang mga mata ko dahil kuminis nga ’to at lahat ng balahibo ay dumikit dun sa tumigas na wax.

“Magkano naman n’yan manang?” bigla kong tanong dahil may biglang tumunog ang bumbilya sa utak ko. Maari kong gamitin kay Roks ’to bilang dare. Aalisan ko siya ng balahibo sa binti o kili kili kapag sinuway niya ang rules.

“80 isang balot ng brazillian wax na ’to may kasama nang popcicle stick, papel para dun dumamikit, galing ’tong korea ineng. Imported ’to kaya bilhin mo na.” pinaplastic na agad nung tindera ang isang balot ng brazillian wax kahit ’di pa ako nakaka ‘Oo’

“Ang mahal naman!” umiiling na saad ko kasi naman simpleng wax na gan’to halos umabot na ng isang daan pwede ko nang pang bili ng bigas na pang dalawang araw ’yun.

“Matutuwa ang boyfriend mo kapag wala ka ng bulbol sa katawan, kaya bumili ka na.” mas lalong sumama ang timpla ng mukha ko dahil sa ginawa n’yang pag s-sale talk na hindi kaaya aya .

“Grabe ka naman makabulbol, pwede namang balahibo lang nay .” sabat nung lalaki pero inirapan lang siya nung matandang babae.

“Pare parehong buhok lang ’yan, ano bibili ka ba?” bumuntong hininga ako dahil ’di ako makapag desisyon.

“Sikwenta nalang .” pagtatawad ko pero sumama lang ang tingin niya saakin.

“Aba’t, edi na lugi ako. Umalis ka na lang kung tatawaran mo ’ko ng gan’yan .” sa huli ay hindi ko napapigilan ang sarili ko na bilhin dahil gusto ko talagang alisan ng balahibo si Roks sa paa.

“Sige na, kapag ’yan ’di epektibo ako tatangal ng bulbol n’yo gamit tyani .” umiirap kong usal saka inabot ang isang daan.

Nang naibigay niya na ang sukli at sumibat na ako at bumalik na ako sa hospital. At nang makarating ako ay agad ako nagtungo sa kwarto ni Roks pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang wala akong makitang Roks.

Ibinaba ko ang pinamili ko at hinanap si Roks sa CR, sa baba ng kama at kung saan saan pa. Wala akong makitang Captain Bato kaya napatakbo papunta ng nurse station.

“ Nasaaan si Roks? Dun sa room 60.“ kinakabahan kong usal dun sa nurse. Binaba niya ang kaniyang mask bago ako sinagot.

“Ah, ma’am may kasama pong babae kanina eh nasa garden po sila.” Potakte, nakahinga naman ako ng maluwag dahil kala ko tumakas na ang alaga kong manok.

“Sino si Atarah?” paninigurado ko pero umiling lang ang nurse.

“Hindi po si Ma’am Atarah pero maganda rin po siya katulad niyo. Nobya n’ya po ata ’yun.” napanganga ako sa sinabi nung nurse at parang bigla nanuyot ang lalamunan ko sa nalaman ko.

Nyang note: Nako, sino naman kayang girlfriend ’yun? Hahaha. Hi pala sa mga reader dati ng MMP. Hahaha, alam na alam na nila past ni Roks and Atarah lol.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 18

Paint

Cenery

NATUTULA ako ng ilang saglit bago ako natuhan nang magsalita muli ang isang nurse. “ Gaga, hindi niya girlfriend ’yun

Ma’am

nobya

niya ’

diba

po?“ sabat nung isang nurse.

“Hala

totoo

Ikaw

nobya

ni Captain

Roks

?“ agad naman akong umiling at denepensahan ang sarili ko sa paratang nila.

“ Hindi, nag t-

trabaho

lang ako

sakaniya

Nasaan

nga

ulit

sila ?“ napangiti ng malaki ang mga nurse na para bang gumaan ang loob nila nang mapagtantong hindi ako nobya ni Roks.

“

Nasa

Garden po,

likod

nitong

hospital Ma’am.

Tanong

tanong

nalang

po kaya

kapag

naligaw

kayo.“ napatango nalang ako at iniwanan na sila sa station nila.

Wala na sana akong balak pang magpunta ng garden ang kaso nabuhay ang kuryoso sa katawan ko kaya dinala ako ng paa ko papunta ng garden.

“ Saan

po banda ’yung garden ?“ tanong ko sa isang janitress base sa kaniyang uniporme. Parang kailangan lang, gan’to lang din ang trabaho ko ang kaso lang hindi ako tumatagal dahil lagi akong napapaaway.

“

Saktong

sakto

ma’am

pupunta

ako doon para mag walis .“ ngumiti nalang ako saka sumunod sakaniya. Tahimik lang ako at ewan ko ba kung bakit ko tinatanong ang sarili ko kung magandaba ’yung babae? Sexy ba? Girlfriend ba siya ni Roks. Hindi ako chismosa sadyang curious lang na dalaga.

“

Salamat

po.“ nakangiti kong saad sa janitress nang makarating kami sa garden ng hospital. Nilibot ko ang paningin ko at talagang nakaka- -mangha ang nasa paligid. Madalas sinasabi nila ang mga likod ng hospital ay libingan ng mga patay sa hospital na hindi na kinukuha ng mga kamaganak pero ’tong parte ng AKG General Hospital ay sobrang ganda na parang nasa isa kang paraiso.

Malawak ang damuhan, may mga puno at madaming bulakbulak, kitang kita ko pa ang mga nagsisikulayang mga burterfly na dumadako sa mga bulaklak. Ang pinaka agaw pansin at kamangha mangha ay ang fountain.

Napapikit pa ako nang magtama saakin ang malakas na hangin. Sobrang ganda talaga as in, mas maganda pa ’to sa small garden dun sa kung saan may swimming pool na ginanapan ng birthday ni Rhyka.

Napatago ako agad sa isang malaling halaman nang mamataan ko agad sa dulo ng garden si Roks at ’yung babaeng mukha ngang maganda. Naka wheel chair si Roks habang nasa tabi niya ang isang maputing babae na hindi ko maaninag ang mukha dahil pareho silang nakatalikod saakin.

Sino kaya ’to?

Nagtagal pa ako ng ilang minuto sa pagtitig sakanila bago ko marealize na hindi sapat sa kuryuso ng katawan ko ang pagtitig lang sakanila dito sa malayuan. Gusto kong marinig ang pinaguusapan nila at makita ang kabuuang mukha nung girlfriend ‘kuno’ ni Roks ang kaso hindi ko alam kung paano ako makakalapit sakanila ng ’di nila nalalaman.

Ako si Paint, ang kuryoso sa lahat ng bagay. At walang imposible kapag sobrang nagising na naman kuryoso sa katawan ko kaya makakagawa ako ng paraan kahit anong mangyari. Paint Cenery lang malakas, orayt.

Nilibot ko ang paningin ko para maghanap ng pwede kong gagamitin para makalapit sa pwesto nina Roks at makinig sa pinaguusapan nila ng babae niya.

Napansin ko na may iilang pasyente dito at halos na facemask sila lahat at bonet. Kaya nag isip muna ako saglit bago ko napagdeisyunan na bumalik muli sa loob ng hospital para bumili ng facemask sa mini pharmacy sa loob.

“ Pabili

po ng facemask.“ smabit ko nang makarating na ako sa ng pharmcy dito mismo sa hospital. ’Di ako makapaniwala na pag gagastusan ko ng malaki si Roks aba na 100+ na ako sakaniya. ’Yung ulam, kanin, wax at etong facemask.

“Free lang po ’to Ma’am.” napangiti naman ako ng malaki dahil nakatipid pa ako. Hindi na ako nag aksaya ng oras para maghintay at bumalik ako sa garden ang kaso habang papunta ako dun ay may nakasalubong ako.

“ Hija

patulong

naman ako at

dalhin

mo ’ko

garden.“ sambit nang matandang pasyente na magisa sa wheelchair niya na automatic na hightech.

“

Nasaan

po ang nurse

n’yo

?“

“

Tinakasan

ko, hindi ko

talaga

gusto ang

nagbabantay

saaking ’yun. Masyadong mahigpit kung umasta ang akala mo kung sinong mas matanda. “ natawa nalang ako at patuloy na pinakinggan ang lahat ng rant niya sa nurse niya habang patungo kami ng garden.

“G na G ka lola ha, chillax lang. Puso n’yo baka magkumbulsyon. “ suot suot ko na ang facemask ko habang tinutulak ang wheelchair ni Lola.

“Matagal na ’tong nag k-kumbulsyon dahil sa nurse na ’yun porket walang love life ang sungit sungit .” hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa garden.

“Napakaganda talaga rito, ito ang pinaka paborito kong lugar sa hospital na ’to. Halos isang linggo na ako rito sa hospital. Eh mga anak ko masyadong busy sa kaniya kaniyang trabaho kaya madalas kasama ko ang mga kasambahay namin at nurse.” kunwari nakikinig lang ako kay Lola pero ang totoo ang utak ko ay nakatuon kina Roks.

Sa pwestong ’to namin ni Lola ay ang malayo pa rin kila Roks pero kitang kita ko ang sideview nito pero ang babaeng kasama niya ay ’di ko pa rin maaninag ang mukha pero base sa nakikita ko ngayon kay Captain Bato ay masyadong seryoso ’to kaya mas lalo akong nagtataka.

“Kanina ka pa tingin ng tingin sa gawi na ’yan, crush mo ba ang lalaki?” napabalikwas ako nang marinig ko ang tinutukoy ni Lola.

“Ha? Hindi po .” mabilis kong pagtatangi sakaniya pero pinagtaasan niya lang ako ng kilay.

“Bakit parang nasa ibang planeta ka? Tignan mo kung nasaan tayo ngayon?” napatingin ako sa tinuro at halos mataranta ako nang makita kong nakabangga kami sa isang malaking paso.

“ Ay sorry po may iniisip lang .“ agad ko siyang inalis doon at sinumulan muli siyang ilibot sa garden.

“Sino iniisip mo ’yang lalaki bang ’yan? Ano aamin ka o lalapit tayo dun?” nanlaki ang mga mata ko saka umiling umiling. Napakamot ako sa pisnge ko dahil mas nahirapan pa ata ako ngayon na manmanan si Roks dahil kay Lola.

“ Shh, h’wag po kayo maingay. Ano po kasi minaman manan ko ’yung nobyo ko. Tinitignan ko kung paano sila magusap ng kabit niya .“ napapikit ako ng mariin dahil hindi ko inaasahan na ’yun ang lalabas na salita sa aking bibig. Wrong move ba?

“Anong pangalan mo ?” nagtaka naman ako dahil biglang naging seryoso ang mukha ni Lola pakiramdam ko tuloy may pinaplano siya.

“Paint po.” tumango lang siya at inilahad saakin ang kamay niya.

“Ako si Elesiya, welcome to the club hija.” napakamot muli ako saaking pisnge dahil hindi ko maintindihan si Lola Elesiya.

“Ano po ang ibig n’yong sabihin?” pilit akong tumawa dahil tumawa rin si Lola kahit wala namang nakakatawa.

“Ang ibig kong sabihin ang mga minamahal natin ay nag sawa na sa kweba natin at sumakabilang pagpapahingaan na ng kanilang sawa.” painosente lang akong tumingin kay Lola Elesiya dahil ’di ko naman talaga siya maintindihan.

“Po?” mas lalo pang natawa si Lola kaya napatingin ako sa gawi nina Roks kung napapansin na kami pero mabuti naman at hindi.

“Sumakabilang babae? Aba’y mukhang wala ka pang karanasan hija?”

“Wala po.” sagot ko nalang kunwari nagets ko ang ibig niyang sabihin para hindi na ako mapahiya pa sa harap niya.

“H’wag kang mag alala ang mga lalaking babaero ay agad na kinukuha nito.” saad niya saka turo sa langit. Sapagkakataong ’to ay natawa na ako dahil nagets ko na ang joke niya.

“Noong mga bata bata pa kami napakaraming kabit ni Arnaldo. Paulit ulit niya akong ginag-go pero ako naman ’tong mahal na mahal siya ay ntinatanggap pa rin ’to pero bago mangyari ay kinakalbo ko muna ang mga kabit niya. Naalala ko nun may koleksyon pa ako ng ibat ibang buhok ng babae na kabit ng asawa ko dahil talagang kinakalbo ko ’to. Gan’yan na gan’yan din ang ginawa ko. Minaman manan ko siya, pinanood ko muna ang mga galaw ang kaso madalas ’di na ako nakakapagpigil at bigla ko nalang sugurin ’to.” napangisi ako dahil ang paraan ng pag k-kuwento niya ay may kasamang aksyon.

“ Talaga po? Hmm, gusto ko rin ’yun gawin. Paano ko kaya maririnig ang usapan nila, masyado pong malayo .“ kinandatan lang ako ni Lola saka ngumiti ng malawak dahilan para lumagabog ang puso ko.

“H’wag ka ngang tumingin sakanila at baka maramdaman nilang may nakatingin sakanila. Eto suotin mo ’tong sumbrero ko at jacket ko habang unti unti mo ’kong nilalapit sakanila. Kunwari ay inililibot mo lang ako.” inihubad ni Lola ang bucket cap niya pati narin ang jacket niya saka inabot saakin.

“Suotin mo ’yan ha, nako ilang dekada ko na rin hindi ginagawa ’tong pagmamanman sa mga kabit. Kapag kakabulhin mo ang babae isama mo na ’yung sapot sa kweba niya!” napangiwi ako dahil parang bigla kong pinagsisihan na sinabi kong boyfriend ko si Roks at kabit na ’yung babae baka mamaya pala kapatid lang siya edi lagot ako kay Lola kasi niloko ko sita tapos lagot din ako kay Roks at dun sa babae.

Kahit nagdadalawang isip ako ay sinunod ko nalang si Lola ay sinuot ko ang ibinigay niya at iginuyod siya ng palapit sakanila na parang normal lang kami at walang maitim na balak.

Habang palapit kami ay pinangatawan ko na mag prentend na ibang tao. Unti unti ko na rin naririnig ang boses nila at syempre naaninag ko na rin ang itsura nung babae. At nakapang laglag din ng panga ang kagandahan nung babae ang kaso lang hindi siya mukhang maamo. Mukha siya nangangain ng tao, ay basta sobrang tapang ng mukha niya.

“You’re so weak.” pinanood ko kung paano hinampas nung babae ang injury ni Roks.

Nawala na ang seryosong aura ngayon dahil parang nagbibiruan na sila o naglalandian.

“ Ouch, don’t touch it!“ daing ni Roks habang hinahaplos haplos ang binti niya pero humagikgik lang ’to.

“HAHAHA why so pissed? Modern Apolinario?” tumawa ang babae na may pahmapas hampas pa sa balikat ni Roks kaya napangiwi ako.

“ Stop, hindi ako lumpo.“ mahinahon lang na sagot ni Captain. Natulala nalang ako sakanila dahil parang naghaharutan sila na talagang kinainis ko.

Sobrang inis ko ngayon hindi dahil may gusto ako sakaniya kung hindi, nagsinungaling si Captain Bato na single siya potakte siya! Ang kapal ng mukha niyang pagsabihan ako tungkol sa mga sinungaling tapos siya rin pala? Ang kapal ng mukha niya! Potakteng anak ng shooting star!

Aba, hindi ko galit ako sa nga lalaking babaero sa totoo lang. Pangangaliwa pa rin ang ginawa ni Roks dahil ginawa niya akong kiss slave. Sino bang matinong lalaki na maghahanap ng kiss slave kung mayroon na siyang girlfriend? Siguro conservative ang babae at ayaw pa magpahalik kaya naghanap ng ibang tutulain ’tong manok na ’to dahil hayok na hayok na siya. P-nyeta siya! Ginawa pa akong kabit, paano nalang kung bigla akong sinugod ng nobya niya?

“Ang lalandi n’yo, lalo na ikaw babae ka. Alam mo bang may nobya na ’tong nilalandi mo? Kung ako maayos pang nakakatayo kinaladkad na kita! Sumaryosep ka !” nabalik ako sa reyalidad nang marinig ko ang matinis na boses ni Lola Elesiya.

Napanganga pa ako dahil sobrang lapit na ni Lola sakanila at ’di ko inaasahan ang ginagawa ni Lola ngayon dahil pibagbabato niya ng mga maliliit na bato sina Roks.

Napatingin ako kay Roks at sa babaeng kasama niya na sobrang nagulat sa inaasta ng matanda. Tumayo ang babae at pinigilan si Lola pero si Roks ay pilit nalang na sinasangga ang kamay sa mukha niya.

“At ikaw naman lalaki, hindi ka talaga makuntento? May nobya ka na! Ano sobrang kati na ba ng itlog para maghanap ka ng ibang kakamot d’yan! Aba’y alam mo bang pumuputol ako ng ari! Hindi na kayo nahiya! Lalo ka ng lalaki ka, ang gwapo gwapo mo eh dapat kung mambabae kalang hindi mo na sana siya niligawan!” gustong gusto ko na magpakain sa lupa nang itinuro ako ni Lola kaya sabay na napatingin si Roks at ang babae.

Gusto kong tumakbo pero ’di ko magawa kahit pa binabalutan na ng kahihiyan ang buong pagkatao ko. “Lola.” kinakabahan kong sambit.

“What the hell? Oldi stop it!” pagpipigil nung babae. Pilit niyang hinahawakan ng mahigpit si Lola samantalang si Roks ay hindi na naalis ang titig saakin.

“H’wag mo ’kong iningles d’yan, ’yung kabit ng asawa ko na inglesera pinutulan ko ng dila! Aba, hindi ka na nahiya! Ang landi landi mo! Ang kati kati mong hindot ka !” nanlaki ang mga mata ko dahil hinila ni Lola ang buhok nung babae.

Hindi ako maapaniwala dahil kahit naka wheelcahir si Lola Elesiya ay nagagawa niyang sabunatan ang babae. “ Stop !“

“Lola, calm down.” napatingin ako kay Roks na nakangiwi at pinipigilan niya si Lola gamit ang isang kamay niyang walang masyadong injured.

Ewan ko pero hindi ko na talaga magawa silang pigilan. Para akong tanga na pinapanood ang rambulan nila. ’Di ko alam ang gagawin ko, nablanko ang utak ko sa isang iglap. Hindi naman sinasaktan nung babae si Lola pero pinipigilan niya lang ’to gano’n din si Roks.

‘Potakte ka Pintura Senarya! Pigilan mo sila? Ano nanonood ka ng shooting? Enjoy ka ghorl?’ nasambit ko nalang sa utak ko ang kaso parang iba ’yung utak ng paa ko at ayaw gumalaw.

“Oh sh-t!” malakas na mura nang babae nang biglang mahulog si Lola at Roks sa mga wheel chair nila. Nagpagulong gulong silang dalawa kaya sapagkakataong ’to ay napatakbo na ako palapit sakanila.

“Ano pong nangyayari? Lola! Ano po ginagawa n’yo?!” napatingin ako sa nurse na biglang sumulpot at tinulungan ako sa pagbuhat kay Lola pabalik ng wheel chair niya samantalang ang babae tinulungan niya naman si Roks at ang nakakagulat pa walang kahirap niyang inalalayan si Roks papunta ng wheelchair niya.

“H’wag mo ’kong pigilan kakabulhin kong malandi na ’to !” galit na sigaw ni Lola kaya napakagat ako sa labi dahil kasalanan ko kahat ng ’to.

“I don’t even know her, please ilayo mo siya saamin Nurse. I don’t know What’s she talking about?”

nagtatakang usal nung Babae.

“Pasensya na po, pasensya na po. ’Di na po mauulit. May sakit po si Lola sana maintindihan n’yo.” naging tatlo nurse ngayon na kasama namin. Dalawa ang lalaki at isang babaeng nurse na ngayon humihingi ng paumanhin.

“ Sige na ibalik mo na siya sa kwarto niya.“ nagsisigaw pa si Lola habang nilalayo na siya mula rito. Napakagat ako sa labi at binalik ang tingin ko kay Roks na hindi pa rin inaalis ang nakakatunaw niyang titig.

Kaya hindi na ako nag aksaya ng oras dahil hindi naman ako lalamunin ng lupa para makatakas sa kakahiyan na nangyari. Nilibot ko ang mga mata ko sa paligid at ang iilang pasyente na nandito na nakatingin banda dito saamin kaya akmang aalis na ako pero narinig ko ang boses ni Captain Bato.

Anak ng shooting star. Taypats na taypats ka na talaga. ’Yan napapala ng pagiging curious mo self. Potakte ka.

“Where are you going, Cenery?” maotoridad na sambit ni Roks. Nagtama ang paningin namin kaya napalunok ako at iniwas din agad ang tingin.

“Ha? Ano–ahm, si Lola kasi kanina habang pabalik ako ng kwarto mo eh nagpasama si Lola dito para mapaghangin edi sinamahan ko, nakwento niya kasi ’yung sa kabit ng asawa niya at sa mga pinapanood niya. Tapos napatitig ako sa gawi n’yo kasi parang pamilyar kayo tapos ang akala ni Lo—.” pagsisinungaling ko dahil ayokong aminin na minamanmanan ko sila at sinabi ko kay Lola na Boyfriend ko si Roks at kabit n’ya ’tong babae na ’to na biglang pinutol ang sasabihin ko.

“We didn’t ask, you’re so defensive Ms. Napapaghalataan ka.” nginisian ako nung babae habang inaayos ang gulo gulo niyang buhok kaya tinaasan ko ’to ng kilay dahil ’di ko nagustuhan ang sinabi niya.

“Bawal bang advance mag isip dahil t’yak sa malamang tatanungin ako ni Roks ’yun ’diba ?” pinaikot ko ang mga mata ko kaya sarkastiko ’tong natawa na nagpakulo ng dugo ko.

“Oh so you both know each other .” napakagat ako saakin labi at plastic ’tong nginitian.

“Oo naman, ako si Paint Cenery Ordencial at boss ko siya.” nilingon ko ulit si Roks na parang hindi gumagalaw ang mga mata na para bang nakadikit na ’to sa saakin.

Anak ng shooting star, bakit n’ya ba ako tinitigan ng gan’to na sobrang nakakatunaw. Galit ba siya? Inis? Dissapointed?

“ I’m Technical sergeant Derin Jes Velasco. I’m JUST Co worker of your boss, so what’s her work to you Roks?“ nginisian niya na naman ako at nilingon si Roks na para bang may sinasabi gamit ang mga mata.

Ramdam ko ang panunuyot ng lalamunan ko sapagkat pakiramdam ko na mali ang hinala ko na jowa siya niya Roks dahil pinaka diin diin niya ang salitang ‘Just’. Pahoya na naman ba ako? Syet naman, kabadtrip.

“ She’s my cook.“ malamig na sagot ni Roks pero ngayon ay hindi na siya nakatitig saakin kung hindi kay Derin.

“Oh, so masarap ka magluto. You’re a chef then ?” huminga ako ng malalim at pinilit kong tapangan ang aura ko at hindi magpaapekto sa matinding hiya.

“Hindi, Senior high school graduated lang ako.” ngumiti siya ng maaliwalas. Ewan ko kung totoo ’yun basta ’di ko mawari .

“ Talaga? What’s strand?“

“Enough Darin, she’s not your busines anyway.” maotoridad na saad ni Roks at binalik ang tingin saakin.

“Let’s go, I’m hungry I want to eat. And you Darin go back to the camp, I want you to lead the students while I’m not around .” sobrang blanko at lamig ng expresyon ni Roks. Parang galit siya na hindi ko mapaliwanag kaya eto sobrang bilis ng tibok ng puso ko kasi sa pagkakataong ’to may kasalanan talaga ako.

“Aye aye Captain,” biglang sumaludo si Sergeant Darin pero tanging tango lang ang binalik ni Captain Bato sakaniya.

“Bye, Paint. Nice meeting you, hope to see you again. ’Yung hindi sana aabot sa puntong gan’to.” tinalikuran niya na kami at naglakad na palayo saamin.

Napakamot nalang ako sa pisnge ko at nahihiyang nilingon ulit si Captain na nakataas ang kilay saakin ngayon. “Ayos ka lang ba ?” tangang tanong ko dahil nga alam ko naman hindi kasi gumulong gulong lang naman siya kanina.

“Ofcourse I’m fine Cenery.” malamig na turan niya kaya napapikit ako ng mariin at pumwesto sa likod ng wheelchair niya saka sininumulan ng itulak ’to.

“You didn’t inform me that you’re now my girlfriend .” napasinghap ako at parang biglang natutop na naman ang bibig ko kasi ’di ko na alam ang sasabihin ko.

“Ano kasi–ahm. Sinabi ko naman sa’yo ’diba? Wala akong kinalaman d’yan, sinamahan ko lang si Lola dito kasi nga gusto magpahangin eh. Andami niyang kwento tungkol sa kabit dahil sa asawa niya at dahil mahilig din siya manood ng telenovelas na may gano’n plot. Tapos ’yun nga kala niya girlfriend mo ’ko kasi nakatangin ako sainyo na parang kinikilitis eh syempre pamilyar ka kaya gano’n nga.” sobrangkinakabahan magsalita kaya tuloy hindi maayos ang konstraksyon ng pangungusap na isinasambit ko.

Anak ng shooting star naman!

“Really huh?” hindii kumbinsado niyang usal. Tumango nalang at agad agad na iniba ang usapan namin.

“Katrabaho mo ba talaga ’yun?” paninigurado ko dahil mali ang akala ko. At gumawa agad ng konlusyon na walang matitibay na ebidensya kaya eto ngayon ang kinalabasan.

“Obviously Yes, she’s the twin sister of Deam .” nanlaki ang mga mata ko dahil maling mali talaga ako.

“Talaga? Hindi sila magkamukha. ’Di halata ha.” nagtataka kong usal.

“ They are fraternal twins.“ napapapikit ako ng mariin dahil naalala ko ngang mayroon nga palang kambal na hindi magkamukha, syet naman p-yeta ka Pintura napaka obob mo.

“Single ba siya?” biglang tanong ko sakaniya kaya nilingon niya ako.

“Why do you want to know?” napanguso ako ako habang tumitingin sa itaas dahil ’di ko kayang salubungin ngayon ang mga abong mata ni Roks.

“Ganda eh, bawal bang ligawan?” bumuntong hininga siya at pinag igtingan niya ang kaniyang panga.

“She’s in relationship, so stop. You’re not her type.” napatigil ako sa pagtulak sa wheelchair niya at kinunotan siya ng noo.

“Aba, sino ba nagsabi ako ang manliligaw? Tinatanong ko lang kung pwede siyang ligawan! Masyadong possesive siguro ikaw boyfriend n’ya no?” ayan na talagang hinuhuli ko siya para mapaamin ng katotohanan.

“What the hell? Ofcourse not. Where did you get that idea?” hindi makapaniwalang sambit niya kaya nginisian ko lang ’to ng mapangasar.

“Mangmaangan ka pa d’yan, pa showbiz ka ghorl? Sus, bagay naman kayo ha pareho kayong sundalo.” umiirap na wika ko.

“So?” kunot noong sagot niya at halatang naiinis na siya dahil namumula ang tenga niya ewan ko ba kung inis ba talaga o sadyang namula lang dahil nagpagulong gulong siya kanina.

“Bakit ba naiinis ka?Napaghahalataan ka masyado. Alam mo para saakin, mas bagay kayo ni Technical Sergeant Darin kasi naman hindi ka nababagay kay Atarah alam mo bakit? Si Atarah nurse at si Rare ay doctor. Perfect match! Tapos ikaw tapos si ikaw Captain tapos si Darin Sergeant–oh pak Perfect na perfect !” natatawa kong saad dahil nageenjoy akong inaasar siya kasi nga masyadong pikon.

“She’s engaged, stop teasing me at her. She’s not my type. I’m not in the mood Cenery.” ipinaikot niya ang mga mata niya saka muling umigting ang panga niya bago ’to lumingon sa harao.

“Galit na galit usto manaket mukha namang pwet.” bulong ko at sinimulan muling itulak ang wheelchair. Ilang minuto kaming natahimik kasi nga mukhang inis na talaga siya kaya wala akong nagawa kung hindi tumahimik pansamantala hanggang sa makarating nalang kami sa kwarto niya.

“Where did you buy food?

I’ve waited for you so long.“ ipinuwesto ko muna siya sa lamesa saka ako naghain para sakaniya. Meron kasing plato, kutsara, mankok saka tinidor dito kaya ginamit ko nalang.

“Naghanap ako ng kainan na aabot ’tong pera ko saka isa pa natagalan ako sa paglalagay ng lason.” pagbibiro ko. Pinanood niya lang ako habang inaayos ang kakainin niya at nang natapos na ako ay jagtungo ako sa mini ref at kumuha ng botela ng isang tubig.

“Oh kumain ka na po boss, sobrang napagod na ako sa pagbili ng pagkain mo at paghain .” sambit ko saka iniwan na siya sa pwesto na ’yun at humilata sa kama na para sa mga nagbabantay. ’Yung katulad lang nang kay Nanay.

“ What’s this?“ hindi ko na nilingon si Roks dahil napapikit ako habang pinapakiramdaman ang lambot ng kama pero base sa tono nito alam kong parang ayaw niya ang binili ko.

“Wow aarte ka pa? Ang layo layo na nga ng nilakaran ko para makabili ng pagkain na swak sa budget ko. Kumain ka nalang h’wag ng maraming tanong.” sambit ko saka naupo muli sa kama at tinignan siya kasi naman nakatitig lang siya sa pagkain.

“Ano titigan mo nalang hanggang maubos? Osya sige, h’wag nalang akin na.” iritado kong wika.

“No. I’ll eat it.” mahinahon na tugon niya habang hindi pa rin nito inaalis ang paninitig niya sa pagkain.

“Alam mo dapat kung anong nakahapag sa lamesa. Kainin mo na nalang at magpasalamat, h’wag na ’yung maraming tanong basta kainin mo nalang saka isa pa malinis ’yan at walang lason. Binibiro lang naman kita, wala akong balak lasunin ka mahirap na baka bumalik na naman ako ng kulungan.” pinaikutan ko siya ng mata saka ko binuksan ang TV gamit ang remote na nakalagay sa dito sa kama na ’to.

Unti unti na akong nag enjoy sa pinapanood ko pero nasira lang nang may narinig akong bumagsak na kutsara . “Ano ginagawa mo?” tumayo ako para pulutin ang nalaglag ang kaso may napansin akong mali.

“Teka bakit parang namumula ka? Medyo ’yung pisnge mo umumbok.” hindi niya ako sinagot at parang biglang hinabol niya ang hininga niya.

“Huy, anong nangyari sayo? Huy!” tinapik tapik ko siya at pinainom ng tubig ang kaso nasangi niya lang ’yun dahil nagiging masyado siyang magalaw kaya bumagsak na ’to.

“C-cr please .” nauutal niyang saad kaya nagmadali akong dalhin siya dun ang kaso bago pa kami tuluyan makapasok sa loob ay nagsuka na siya ng nagsuka.

“Huy, ano ba nangyayari sa’yo ?” kinakabahan kong wika kasi nga nagsusuka siya, hinahabol niya ang hininga niya at grabe ang pamumula niya.

“Roks. H’wag ka namang mag prank.” tinatapik tapik kong saad. Napapikit siya ng mariin at bigla nalang nahulog sakaniyang wheelchair.

“C-call nurse.” nahihirapan niyang wika kaya napatingin ako sa intercom at madaling nilapitan ’to. ’May pinindot lang ako na button at ’di ko sure kung tama ba ang ginagawa ko.

“ Nurse! Tulong po! Emergency po rito! Tulong.“

“Sige po Ma’am. Papunta na po kami.” nang marinig ko na ang sagot nang nurse ay binalikan ko si Roks. Hinahagod hagod ko ang likod niya at pilit siyang itinatayo ang kaso sobrang bigat niya kaya napapaupo lang din ako.

“Uy, anong nangyayari sa’yo? Uy, first time kong matakot sa’yo. Umaayos ka naman.” hinang hina niya akong tinignan kaya pinunasan ko ang bibig niya gamit ang panyo ko.

Hindi rin nagtagal ay nagsidatingan na ang apat na nurse pati na rin ang isang doctor tapos sumunod din sina Rare at Atarah.

“Go outside with her baby.” utos ni Rare sakaniyang asawa na agad namang sinunod nito dahil inalalayan ako ni Atarah palabas ng kwarto ni Roks.

“Anong nangyari?” nagaalalang tanong nito. Napakagat ako sa aking labi at mapungay pungay ang iginawad kong tingin sakaniya.

“Atarah– ’di ko alam bigla nalang siya namula tapos para nahihirapan na siyang huminga tapos nagsusuka pa habang kumakain siya.” gulong gulo kong sambit, ewan ko pero bigla nalang ako natataranta dahil ibang iba ang nakita kong Roks kanina, hindi na siya mapagpanggap na malakas. Kitang kita ko kung gaano siya nanghihina.

“Ano kinain n’ya?”

“ ’Yung tokwa’t baboy na may tausi po.“ mas lalong naging seryoso ang expresyon ni Atarah.

“Tausi is a fermented black beans, right ?” kinakabahan niyang tanong kaya napatango nalang ako.

“Opo ata .” huminga ’to malalim saka pinagsuklay ang kamay niya sakaniyang buhok.

“He’s allergic with the beans. D-mn, ang pasaway talaga niya.” agad naman akong umiling kasi wala naman kasalanan si Roks sa nangyari.

“Pasensya na po, wala po siyang kasalanan ’di ko po sinasadya. Hindi ko naman po kasi alam na allergy siya dun.” nanginginig kong wika kaya hinawak nito ang kamay ko para pakalmahin.

“That’s the point hindi mo alam pero siya pero alam niya. Bakit n’ya pa kakainin kung alam n’yang mamatay siya dahil dun?” giit niya kaya napapikit ako ng mariin dahil kanina mukhang ayaw niya naman kainin talaga ang kaso pinilit ko pa siya.

“Pinilit ko po kasi siya, ang akala ko inaartehan niya lang ako kayaayaw noyang kainin. Kung ano anong pinagsasabi ko kaya napilitan siyang kainin nalang.” niyakap ako ni Atarah ng mabilis habang hinahagod hagod ang likod ko.

Malungkot niya lang akong tinignan. “ Ok, stay here for a while or just go to your father’s private room. Tiyak matatagalan bago mo makita ulit si Roks marami kasing test na gagawin.“

“S -sige po.”

“Don’t worry he’ll be fine.” hinaplos haplos niya ang kamay ko kaya napangiti nalang ako ng mapait sakaniya. At sa huli ay napagdesisyunan ko nalang na magpunta sa kwarto ni Tatay.

“Oh bakit nandito ka na naman? Ang akal ko ba binabantayan mo si Roks.” bungad ni Nanay. Napakagat ako sa labi ko dahil kapag nalaman niya ang nangyari ay magagalit ’to ng lubos lubos at mas hihilingin niya nalang na snaa ako ang nasa bingit ng kamatayan.

“Anak, dumito ka na muna.” nagaalalang sambit ni Tatay nang mapansin ang itsura kong gan’to.

Lumapit ako kay Tatay saka siya niyakap. “Anong nangyari?” mahinahon na tanong nito kaya inilahad ko nalang sakanila ang nangyari.

“Anong katangahan ’yang ginawa mong bata ka? Balak mo pang patayin? Hindi ka na nahiya!” malakas na sigaw ni Nanay at akmang lalapit pa rito para saktan ako ang kaso pinigilan siya ni Tatay.

“Alice tumahimik ka! Aksidente ang nangyari, walang kasalanan si Paint. H’wag mong subukan ang balak mo!” galit na tugon ni Tatay at kinulong lang ako sa bisig niya.

“Sige pagtanggol mo ’yang anak mo, ano nalang mukhang ihaharap natin d’yan kay Roks naging malas na anh buhay niya simula nang makilala niya ’tong malas na anak mo!” napapikit ako ng mariin dahil talagang sobrang daming gulo ang kinasangkutan ko at laging biktima si Roks.

“ ’Di ko po talaga sinasadya.“ nahihirapan kong sambit dahil pakiramdam ko kakapusin ako ng hininga ang sakit sakit lang kasi ng loob ko lalo pa’t gan’to ang mga pinagsasabi ni Nanay.

“Sige ano gawin mo ’yan pagpapaawa mo kay Roks ha, siguraduhin mong hindi maapektuhan ’yang pagtulong n’ya saatin dahil sa ginawa mo! Hayz nakakabadtrip ka talagang bata ka! Kapag naman talaga kinasuhan ka at pintol nila ang pagtulong saatin malilintikan ka pa sakin. P-nyeta ka!” tinanggap ko nalang lahat nang mga masasakit na salita ni Nanay dahil pakiramdam ko deserve ko naman dahil nga sa mga ginawa ko.

Walang tigil kakaparinig si Nanay kaya nagaaway sila ni Tatay halos kalahating oras din sila nag a-argumento bago tuluyang tumigil. Lumipas ang tatlong oras at nakatanggap ako ng tawag na pwede na raw puntahan si Roks kaya agad akong nagtungo sa kwato nito.

Pagbukas ko ng pinto ay tumambad agad saakin ang naka oxygen na si Roks, may dextrose na rin ’to na kanina wala at mahimbing ’to ngayon na natutulog.

Nagawi ang tingin ko kay Rare at Atarah na nakatingin lang saakin kaya nilapitan ko ’to habang nakayuko.

“Ako na po magbabantay sakaniya, pasensya na po sa nangyari alam kong mahirap akong pagkatiwalaan dahil wala pang isang oras ko siyang inaalalagaan kanina mas lalo lang lumala ang sitwasyon niya.” ngumiti ng mapait si Ath saka ako niyakap muli.

“Its not your fault, Paint.” bulong saakin nito at pilit na pinapalakas ang loob ko.

“My baby was right, based on the test and to our investigation. Roks have an allergy with the beans. Allergic reactions can be very serious, even life-threatening. In rare cases, Roks have a rapid and severe reaction to an allergen. This is called anaphylactic shock or anaphylaxis. It can happen within minutes or up to 2 hours after being exposed to an allergen but aside from that he got food poison also.” nanlaki ang nga mata ko nang marinig ko ang ‘poison’.

Wala akong gimawang panlalason kay Roks at ’yun ang totoo sadyang binibiro ko lang siya hindi ko akalain na magiging totoo ’yun. Kahit gan’t naman ako, na isang criminal at walang pinaniniwalaang ay wala naman akong balak pumatay ng tao.

“Na food poison? Paano?” kinakabahan kong tanong kasi naman bakit biglang nalason siya? Parang kanina lang binibiro ko siya. Paano kung nagising si Rokd at pagisipan niya ako nga ang naglason sakaniya.

“Yes, Food poisoning, also called foodborne illness, is illness caused by eating contaminated food, infectious organisms including bacteria, viruses and parasites or their toxins that’s the common causes of food poisoning.” sagot naman ni Rare kaya napakamot ako sa pisnge ko kasi pinapasakit niya lang lalo ulo ko sa sagot niya.

“Binili ko po kasi karinderya ang pagkain hindi po rito .” sambit ko habang nakatitig sa natutulog na si Roks.

“We know, naimbestigahan na. Nakatanggap din kami ng balita sa ibang hospital na marami hinatid dun na nagkaroong case ma food poison. Sinabi rin ’yung ng pulis dahil pumunta ang ang mga ’to kanina para makausap kami.” napatango tango nalang ako sa sagot ni Atarah at talagang ramdam ko na ang sobrang pagkaguilty.

“Why did you buy food outside? May canteen dito and besides if you don’t wan the food there you can just order thru grab .” nagtatakang tanong ni Rare kaya mas lalo lang akong nahiya smagiging dahilan ko.

Bumuntong hininga muna ako saka tumingin sa gawi ni roks bago nagsalita. “Eh, ano po kasi nilibre ko si Roks eh hindi ko rin po kasi ang afford ang pagkain dito masyadong mahal at mas lalo naman kung nag padeliver kami.”

“Oh c’mon free kang makakapag order ng food sa canteen. Ahm, may ipabibigay akong card sa’yo para makapag order ka ng pagkain and besides there’s a free food for the patience in the whole day naman.” sagot naman ni Atarah kaya napanguso kasi hindi ko alam ’yun.

Biglaang may nag ring na phone na mula pala kay Atarah. Sinulyapan niya ako saka nginitian bago sagutin ang tawag. “Yes anak, we’ll go home na. Uhm, yeah. Now? Alright alright. I love you baby.” agad niya ring binaba ang tawag pagkatapos.

“I love you too.” biglang sabat ni Rare kay Ath kaya napangiti nalang ako kahit paano kasi ang sweet talaga nila.

“Not you mander .” umiirap na sagot ni Atarah pero nginitian lang siya ng napakagwapo niyang asawa.

“Let’s go home.” inakabayan ni Rare si Ath kaya napabuntong hininga ’to.

“Oo nga ako na bahala magaalaga kay Roks pansamantala .” pilit akong ngumiti sakaniya.

“Paint, promise me you’ll stay with him ha, I’m sure he’ll plan to escape since he doesn’t want to stay here kaya please h’wag mo siyang kunsintihin ha? Piliin mo ang mas nakakabuti sakaniya. “ tumango lang ako bilang tugon saka niyakap si Atarah. Sana nga sa mga oras na kasama ako ni Captain ay wala ng mangyari sakaniya.

“We’ll go.” paalam ni Rare.

“ Ingat kayo .“ pinanood ko ang paglabas nilang dalawa bago ko ibinaling ang atensyon ko kay Roks.

Nahiga ako sa kama na katabi lang ng hospital bed niya saka ako pumwesto ng nakaside para makita ko ng ayos ang mukha niya hanggang sa makaidlip ako pero nagising din naman ako kaagad.

Bumaba ako sa kama at nilapit ang natutulog na si Roks. Sobrang dami niyang pantal sa katawan, mamumula ang mukha niya pero ang labi naman sobrang putla. Sobrang lala ng sitwasyon niya ngayon kumpara kanina na nasasabi niyang ok lang siya.

Lumipas ang oras at alas sais na nga ng gabi pero ’di pa rin siya nagigising at ako naman sobrang bored kaya humingi ako ng ballpen at papel sa nurse station kanina para sana idrawing ko si Roks.

Nagsimula na akong mag sketch habang kumakanta para mas feel at maganda ang kalalabasan ng gawa ko dahil mas lumalawak ang imahinasyon ko.

“

He said, ’let’s get out of this town

Drive out of the city, away from the crowds’

I thought heaven can’t help me now

Nothing lasts forever, but this is gonna take me down.“

panimula kong kanta na Wildest Dream ni Taylor Swift na isa sa mga paborito ko.

Pasalit salit ang ginawa kong pagtingin kay Roks pati na rin sa bondpaper na pagd-drawingan ko.

“He’s so tall and handsome as hell

He’s so bad but he does it so well

I can see the end as it begins

My one condition is..“

napapikit ako ng mariin habang kinakanta ang parteng ’to dahil nakita ko ang imahe ni Roks na sobrang perpekto sa isipan ko.

Inihahango ko rin ang iginuguhit kong ’to sa kanta. Bagamat dinad-drawing ko ang natutulog na si Roks pero ang kaibahan lang ay hindi siya natutulog sa hospital na may mga nakakabit na aparatus.

“Say you’ll remember me

Standing in a nice dress

Staring at the sunset, babe

Red lips and rosy cheeks

Say you’ll see me again

Even if it’s just in your..“

ewan ko pero pakiramdam ko nanunuyot ang lalamunan ko dahil nasasaktan ako sa nangyari ngayon kay Captain Bato. Ngayon alam kong kasalanan ko lahat at ako dapat ang sinisisi sa nangyari kaya may dahilan na ako para maguilty ng sobra.

Ang ginawa kong concept ng drawing ay natutulog si Roks sa buhanginan ng beach habang nakahiga sa legs ko dahil nakaindian seat ako. binabantayan siya habang pinapanood ko ang sunset. Pinaghalo ko ang kasalukuyan na nangyari ngayon pati na rin ang kinakanta ko.

“Wildest dreams, ah-ha oh

Wildest dreams, ah-ha oh.“

napapikit ako ng maariin dahil bumibigat lang ang paghinga ko kasi napansin ko na simula nang makasama at makilala ako ni Roks nagkanda gan’to gan’to na ang nangyari sakaniya. Lagi siyang napapahamak nang dahil saakin. Tama nga si Nanay sobrang malas ko talaga.

“I said, ‘No one has to know what we do’ His hands are in my hair, his clothes are in my room

And his voice is a familiar sound

Nothing lasts forever but this is getting good now…“

binuksan ko muli ang mga mata ko at tinitigan nang matagal si Captain Bato.

“He’s so tall and handsome as hell

He’s so bad but he does it so well

And when we’ve had our very last kiss.My last request it

is..“

ewan ko pakiramdam ko napipiyok ako dahil may namumuong luha sa gilid ng mata ko ngayon dahil sa halo halong emosyon na nararamdaman ko.

“Say you’ll remember me

Standing in a nice dress

Staring at the sunset, babe

Red lips and rosy cheeks

Say you’ll see me again..“

hindi ko na natapos ang pagkanta at pag d-drawing ko nang mapansin ko ang pagbukas ng mga mata ni Roks kaya walang ano ano ay lumapit ako sakaniya at kahit nakahiga siya ay niyakap ko siya.

“Sorry..” nanghihina kong usal saka unti unti nang nagsituluan ang luha ko hangang sa mapahagulgol nalang ako sa dibdib niya at ’di ko inaasahan na yayakapin niya ako pabalik na may kasama pang halik sa aking buhok.

Nyang note: 2 UD for today! Enjoy reading! Mwua!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 19

Paint

Cenery

PINILIT na umupo ni Roks mula sa pagkahiga kaya agad akong kumawala sa yakap sakaniya para alalayan ’to ng ayos. Hindi ko inalis ang nagtutubig kong mga mata sa mata niyang mapungay pungay ang tingin saakin pabalik.

Napapikit ako nang mariin nang naramdaman ko ang banayad na haplos niya saaking labi pisnge dahilan para mapahagulgol ako lalo.

“Sorry po, ’di ko naman po

nisasadya

.“ napipiyok kong sambit.

Hindi ko na kinaya sobrang bigat ng aking dibdib kaya sumabog ako ng gan’to. Tama kasi si Nanay kasisi naman talaga ako sa nangyari kay Roks na nhayon sobrang lala na ng lagay.

“Hush, my

Cenery

.“ ginalaw niya ang kaniyang kanan kamay na walang masyadong injury para ilapit ako lalo sakaniya at mayakap.

Mas lalong kumirot ang puso ko sa paraan ng pagyakap niya ngayon kasi parang wala lang sakaniya ang ginawa kong kasalan na naging dahilan bakit siya muntik mamatay.

“ ’Di ko naman alam na

gan’to

ang

mangyayari

, sorry kasi

nadikit

isang

malas na

katulad

ko kaya

nagkagan’yan

ka .“ hinagod niya ang likod ko ng ilang sandali bago niya binalik ang pagkahawak sa kaliwa kong pisnge.

“L-listen

Cenery .“ napapaos na usal niya. Basang ko sa mga abong mata niya ang matinding pagkahina at paghihirap. Sobrang putla niya at masyadong matamlay ang kaniyang mga mata na dati ay masigla.

“Stop saying those word, you’ll never be the worst luck of my life .” mas lalong piniga ang puso ko dahil sa nilalaman ng sinabi niya pati na rin ang malambing na boses na ’to. Bakit siya gan’to? Hindi ko deserve ang gan’tong treament.

Umiling iling ako at nanginginig na hinaplos ang pisnge niya. “Hindi, ako ang may

kasalanan

lahat

. Malas ako, alam ko. Hindi lang naman

dahil

nangyari

ngayon

kaya

nasasabi

kong malas ako.

Maraming

pangyayari

nabibigo

ako

buhay

ko na

pinatunayan

lang na malas ay wala

talaga

ako

kwenta

kaya hindi

nakakapagtaka

kung

bakit

gan’to

nalang

ang

galit

mundo. Hindi lang

akobsa

Diyos

diyos

-an

n’yo

galit

pati

na rin

sarili

ko kasi

napakabobo

ko, tanga at

higit

lahat

malas kaya

gan’to

nangyayari

buhay

namin

.“

tahimik lang siyang nakikinig sa mga rant ko sa buhay pero ang mga mata niya ay may mga million salita na sinasabi.

“Alam mo ba sabi

nila

, nung wala pa raw ako

mundo. May kaya ang

magulang

ako

kahit

papaano

pero

nang

ipinanganak

ako

nagkanda

malas malas

daw

tignan

naghihirap

kami kaya

napipilitan

ako

gumawa

masama

kung hindi mo naman ako

tinulungan

pagala

gala ako para

maghanap

pagkakakitaan

, legal man o

ilegal

para

pangtustos

sakit

Tatay

pati

na rin

pagaaral

kapatid

ko.

Nabanggit

ko na rin

noon na ang malas malas ko

mga

trabahong

legal kasi

madalas

hindi ako

tinatanggap

o kung

tatanggapin

naman

ilang

araw

lang at

mapapalayas

na naman ako.

Minsan

gusto ko

nalang

simuko

kasi

pagod

akong

mabigo

.“ nanginginig kong wika at pinunasan ang mga mata ko gamit ang braso ko.

Gustong gusto kong bangitin sakaniya na mismong Ina ko lagi akong tinatawag na malas ang kaso ayokong pumangit ang tingin niya sa at masira repustasyon ni Nanay sakaniya.

“Whether we like it or not, our lives are a compilation of our experiences.

one of us are lucky all of the time, but there’s not doubt that some people tend to be luckier than others. You might say, it’s not fair. Or you might take a look at how they look at life and ask yourself whether it’s the way they see the world that is helping them get luckier in it. The truth is that lucky people aren’t lucky by sheer accident. They’re lucky because of the mindset they bring to life. A mindset that accepts bad luck as inevitable but

goodluck

as something we create by sheer hard work, bravery and optimism.“ pinilit kung intindihin ang bawat sinasambit lalo pa’t nag effort siya na maging mabagal at mainahon na magsalita.

Minsan talaga mahirap kausapin ’tong spokeneng dollar na ’to lalo na kapag dramahan sakit lang sa ulo at ilong. Hindi ko rin alam bakit lumalim ng gan’to ang usapan namin pero nakakatulong ’to para maibsan ’yung bigat ng dibdi ko.

“Challenges and problems are important parts of life that give you experiences, make you learn and help you to become wiser and stronger. Problems make us grow and shape us.

Nasa

sa’yo

kung

magpapakain

problema

na ’yun, kung

susukuan

mo ba o

gagamitin

mong

inspirasyon

.“ pinikit ko ang mga mata ko para damhin ang bawat salita n’yang nakakakilabot.

“

Lahat

tao ng

nabibigo

buhay

at isa na ako doon,

muli

nasa

sa’yo

kung

susuko

gagawin

mong

inspirasyon

. Failure is not a step backward; it’s an excellent stepping stone to success. Close the door on the past. You don’t try to forget the mistakes, but you don’t dwell on it. You don’t let it have any of your energy, or any of your time, or any of your space.“ binuksan ko muli ang mga mata ko at nagtama ang tinginan namin sa isa’t isa. Masyado siyang sincere sa bawat salitang binibitawan niyang kamangha mangha.

Sa pinapakita n’ya ngayon kabaitan napapagtanto ko kung gaano ako kasama. Kung ako ang posisyon n’ya hindi ko hahayaan na hindi rin maramdaman nang may kasalanan ang naramdaman ko, gagantihan ko pa pero siya hindi. Parang siya ang kahulugan ng salitang ‘matured’

“We’ll never learn to move out of our comfort zone if we don’t overcome our fear of failure. Failure should be our teacher, not our undertaker. Failure is delay, not defeat. It is a temporary detour, not a dead end. Winners are not afraid of losing. But losers are. Failure is part of the process of success.” pinilit n’yang ngumiti saka hinawakan ang kamay ko pero ako hindi makapaniwala lang siyang tinignan.

“

Dapat

magalit

dapat

gantihan

ipakulong

mo ’ko pero

bakit

parang wala lang

sa’yo

ang

nangyari

Bakit

gan’to

pa ang

pakikitungo

saakin

? Ako ang may

kasalan

. Ako.

Dapat

ako ang

sinisi

mo,

Roks

.“ mas lalo ’kong nanghihina ngayon pero nang maramdaman ko muli ang labi niya sa noo ko ay mas gumaan ang pakiramdam ko.

“Please don’t blame yourself for things you couldn’t control. It’s not your fault, I’m responsible for my life. I can’t keep blaming you for my dysfunction. I made a choices to get where I am now in life, I don’t blame others for my a fault.

Maari

namang

hindi

iligtas

ang bata

kanina

kasi alam kong

lubhang

delikado

mabutan

ako ng

pagbagsak

mga

bato

pero mas

pinili

kong

gawin

’yun.

Maari

kong hindi

kainin

ang

dinala

dahil

alam kong

makakasama

’to

saakin

pero mas

pinili

ko pa ring

kainin

Saating

dalawa

ako ang may

kasalanan

, wala kang alam

mangyari

pero ako alam ko na ang

kahihitnan

pero

ipinagpatuloy

ko pa rin.“ hinawi niya ang buhok kong tumatapon sa mukha ko, inayos at iniipit niya ’to saaking tenga habang hindi inaalis ang titig saaking mga mata.

Napasinghap nalang ako, mas pinili niya talagang h’wag magalit saakin, sisihin sa lahat ng nangyari sa halip ay pinayuhahn niya pa ako at pinapagaan ang pakiramdam. Karapatdapat ko bang maranasan ang mga gan’to mula sakaniya?

“If we have viewed all that has happened in our lives as being out of our control, therein lies our first problem. If we blame others for any or everything that has happened to us and take no responsibility at all, therein lies our second problem.

All blame is a waste of time. No matter how much fault I find with another, and regardless of how much I blame you, it will not change me. Kung

ikaw

ang

sisihin

ko parang

kinukunsinti

ko na ang

sarili

at wala

akong

matutunan

pagkakamaling

nagawa

ko.“ mahinahon na usal nito.

“ Bakit

gan’yan

? Mas

kumikirot

’to oh.“ sambit ko sabay turo sa parte ng puso ko pero inalalayan niya lang ako, umusog siya ng kaunti kahit nahiirapan siya kaya nagtaka ako sa gusto n’yang mangyari.

“Lean, you need to take a rest. You consumed so much energy today,

Cenery

.“ wala na akong nagawa kung hindi humiga nalang sa kama niya dahil pagod na rin naman ako.

Pinikit ko ang mga mata ko at parang nakaramdam ako ng kagin hawaan nang dahil doon. “I’ll be always be here wipe your tears away. I may not be the person to make the hurting end but I’d do anything to never see you hurt again.”

Napamulat muli ako at binigyan siya ng mapungay pungay na tingin. Inaayos niya ang blanket at tinabon ’to sa bewang ko. “Sleep.” muli pinikit ko ang mga mata ko kasabay na naramdaman kong hinaplos haplos niya ang buhok ko.

“Even on bad days, I’ll still be happy with you. Goodnight

Cenery

.“ sa pagkakataong namang ’to ay naramdaman ko ang paglapat ng labi niya sa noo ko bago sa labi ko.

°°°

UMUPO ako mula sa pagkahiga ko habang pahikab hikab pa kasabay nang pagkusot ko saaking mga mata na sobrang bigat ngayon. Natulala pa ako ng ilang saglit sakawalan bago nag unat unat at mapagtanto na nasa hospital nga pala ako.

Agad kong nilabot ang mga mata ko para hanapin si Roks dahil tuluyan nang nalinawan ang utak ko sa nangyari kahapon.

Napakunot ang noo ko nang mapansin na wala akong mamataan na Roks. Agad akong na alerto at napatingin sa kung saan ako nakahiga. Nasa hospital bed ako ni Roks at naalala ko na pagkatapos kong magdrama ay nakatulog na ako kaagad kagabi.

Napasinghap din ako nang mapansin na iba na ang suot kong damit ngayon samantalang wala akong naalala na nagpalit ako kagabi kasi naman wala akong damit dito dahil ’di ako nakauwi.

Wait nga lang, nagtabi ba kami matulog? Kasi ’yung kabilang kama parang walang kahit anong gulo parang ’yun na ’yun pa rin ang ayos kahapon tapos siya kaya ang nagpalit saakin ng damit? Ang suot kong damit ngayon ay ang angbahay ko mismo, paanong napadpad ’to rito at mas lalo paanong napalitan ako ng damit nang ’di ko namamalayan. Anak ng shooting star naman oh.

Napatayo ako para sana hanapin si Captain Bato ngunitbnapansin ko naman na may paper bag sa lamesa kung saan kumain kahapon si Roks at inatake ng allergy pati na rin ang pagka food poison.

Nilapitan ko ’to at namataan ko na may isang sticky notes na nakadikit doon. ’Di na ako nagpaligoy ligoy pa at binasa ang nakasulat doon.

’Good morning Doggy, Eat your breakfast and then you can take a bath your clothes was in the mini cabinet of thus room, after that chill and wait for me. Don’t worry, I’m just here in the hospital. They are making a test and

theraphy

.’

Ewan ko ba pero habang binabasa ko ’yun napapangiti ako. Hindi ako kinikilig pero ang sweet lang ng dating saakin kahit pa na mas pinili niyang tawagin akong ‘Doggy’ kaysa sa Cenery. Pakiramdam ko naririnig ko ang malalim na medyo paos niyang boses sa utak ko na sinasabi ang mga nakasulat sa papel.

Ibinaba ko sa lamesa ang sticky notes at tinignan kung anong laman ng mga pagkain at sobrang naglaway ako dahil seafood at mga gulay ang laman pero hindi na muna ako kumain dahil nagtungo ako sa isang maliit na cabinet at sobrang namangha ako kasi nandito ang nga iba kong damit. Pinakuha niya kaya ’to? Siguro nga.

Kumuha na muna ako ng susuotin ko para makaligo na muna. Pagpasok ko sa CR ay ngayon kolang napansin kung gaano kaganda ang loob. Itong mga kwarto sa hospital ng AKG mas maganda pa sa bahay namin para ’tong hotel room na parang kapag nag stay ka rito hindi mo mararamdaman na nasa hospital ka. Siguro malaki ’yung bayad kada araw sa pag stay dito kung sabagay halos mayayaman ang naka admit dito.

Nagsimula na akong mag alis ng damit at nalaglag ang panga ko nang mapansin ko na iba na rin ang suot kong panty at bra kaya agad akong napahawak sa katawan ko habang nanlalaki ang mga mata.

“

Binihisan

n’ya

kaya ako?“ bulong ko sa sarili ko sabay lunok pero agad din naman akong umiling sa sarili kong tanong.

“Pero

baldado

siya

at ’di niya

magagawa

’yun. Baka

nagpautos

siya .“ napabuntong hininga ako kasi naman nakakahiya pa rin kahit babae ang inutusan n’ya kasi pati mga hiyas ko lumantad na.

Naligo na ako kahit pa gusto ko magtagal ay hindi ko na ginawa dahil nakakaramdam ako ng gutom kasi hindi ata ako kumain kagabi.

Hindi rin nagtagal ay natapos na nga ako. Inilabas ko muna ang mga pagkain mula sa paper bag para gamitin ’yun para lagayan ng madumi kong damit.

Nang masiayos ko na ang lahat ay binuksan ko ang malaking TV at halos mapatalon ako nang makita na ang ume-ere ang idol na idol kong loveteam na Kathniel. Bukod tanging ’tong millenial couple ang kina-adikan ko.

“She’s dating the Gangster!” hiyaw ko kahit ilan beses ko ng napanood ’to pero kada napapanood ko hindi nauubos ang iyak ko.

Lalo pa nang mabasa ko mismo ang book version ng SDTG ni SGwannabe medyo nag iba kasi ang movie adaption sa orihinal na story pareho naman maganda pero mas nakakaiyak ang book version kasi parehong namatay ’yung character sa dulo hindi tulad ng movie nina Daniel Padilla at Kathryn Bernado na ’to. Si Athena lang ang namatay dito na character ni Kath at Dawn Zulueta

Habang kumakain ako ay nanood ako. Para akong tanga dito na humahagik- -gik haggang sa matapos na akong kumain at habang inaayos ang hospital bed ni Roks ay hindi ko pa rin inaalis ang paninitig ko sa TV.

“

Whaaa !“ hiyaw ko dahil sa scene ay nagkiss ang dalawang bida para akong tanga na pinaghahampas ang unan sa kama. Bakit ba, kinikilig ako eh.

“What happened?” agad akong napatingin sa pintuan na biglang bumukas at niluwa nito ang kanan kamay ni Captain Bato na si Deam.

“

kilala

kita ha,

Deam

’di ba? ’Yung kanan

kamay

Roks

.“ bumuntong hining siya at tumango bago inilibot ang mga mata niya sa buong kwarto.

“

Anong

nangyari

?“ seryoso n’yang saad kaya nagkibit balikat ako.

“

Nanood

lang ako

tapos

kinilig

ako kaya

napahiyaw

ako. Gusto mo bang

manood

din ?“ alok ko kaya umiling lang ’to at akmang lalabas na.

“Just call me if there’s a problem,

nasa

labas

lang ako.“ ngumiti lang ako saka nagthumbs pero pinigilan ko ulit siyang lumabas ng tuluyan.

“ Teka

pinapabantay

ba ako ni

Roks

Bakit

?“ nagtataka kong tanong pero pinagsaraduhan niya ako ng pintuan kaya napairap ko.

“ Suplado .“bulong ko saka binalik ang tingin ko sa TV ang kaso napabalikwas ako nang may marinig akong pamilyar na ringtone kaya hinanap ko agad ang telepono ko na nakapatanong sa lamesa sa pagitan ng hospital bed ni Roks at sa kama ko.

Agad kong sinagot ang tawag nang makumpirma kong si Gracielle ’to. “Oh?” tanong ko habang hindi inaalis ang tingin sa TV dahil ang ganda na ng scene.

[ Hoy! ]

Hindi ko magawang makasagot dahil ang buong atensyon ko ay nasa TV at wala kay Gracielle.

[ Paint

Cenery

Ordencial

! ]

Napahawak ako sa temga ko nang sumigaw si Cielle ng pagkalakas lakas

“

Potakte

Ano

ba kasi?

Nanonood

ako

.“ iritado kong saad.

[ Gusto lang po

kitang

balitaan

nakapasok

na ang

mga

kapatid

mo,

nasa

school na rin ako at

Roi

Gin muna

nagbabantay

kay

Roksie

. ]

Sarkastiko niyang sambit kaya biglang naguilty ako sa ginawa kong pagsinghal sakaniya. “Sorry na, nanonood kasi ako ng SDTG movie ng Kathniel.”

[ Oo na! Gets ko naman at halatang halata nga, so kamusta na si Captain? Ok na ba siya?]

“ Ok lang naman, Paano mo nabalitaan nangyari kay Roks?“ nagtatakang tanong ko at sa mga oras na ’to ay nasa kaniya na ang atensyon ko.

[Sinabi nung poging lalaki na pumunta kahapon dito. Kumuha siya ng damit dito tapos sinama ako papunta d’yan para bihisan ka. Tulog mantika ka po kasi Ate ghorl ’di ka pa naligo kaya ginawa ko pinunasan at ako na nagapalit.]

“Mabuti naman ang akala ko ibang tao na nagbihis saakin .” nakahinga ako ng maluwag dahil sa nalaman kong ’yun. Sa totoo lang tulog mantika talaga ako walang makakagising saakin kapag nakatulog na ako. Kahit basahin pa ako ng tubig, kurutin o iba pa lalo pa’t pagod na pagod ako kagabi.

[ Napaliwanag saakin ni Deam ’yung nangyari. Grabe ’yang nangyari ha pero alam ko namang aksidente kaya h’wag kang maguilty, kilala kita! Lalo na kahit nakapikit ka kagabi pagang paga mata mo. ]

“Awitize, close na kayo nung Deam? Chikan ka’yo ghorl ?” pangiiba ko sa usapan dahil baka maiyak na naman ako kapag sakaniya naman nag open up.

[ Gaga malamang kinulit ko, masyadong cold din siya gano’n nga bet ko eh, rawr. ]

Natawa nalang ako at nailing iling.

“May GF na ’yun kaya h’wag kang umasa.” nagusap pa kami ng ilang saglit, nagkamustaha at chikahan pa sa maraming bagay hanggang sa ’di nagtagal ay natapos na kaya binalik ko na ang atensyon ko sa panonood.

Halo halo ang nararamdaman kong emosyon sa punapanood ko ngayon hanggang sa dumating sa nakakaiyak ng part ng SDTG kaya hindi ko na rin napagilan na umiyak na naman.

Napahagulgol agad ako habang nakatingin sa TV ang kaso bigla akong napatingin sa pintuan nang may magsalita. “What happened?” namataan ko si Roks doon kaya agad kong pinunasan ang mga mata ko.

“Why are you cryin’ again?” agad akong lumapit sakaniya para ako ang magtulak ng wheelchair palapit sa kama.

“ ’Yung palabas kasi ang sakit sakit nung scene.“ inalalyan ko siyang makaupo sakaniyang kama kaya magkalapit kami at anak ng shooting star nagwala na naman ang bacteria ko sa tiyan ng pinusan niya ang mga natitirang luha sa pisnge ko.

“Hush, Its just a fiction. I hate seeing you hurt even you’re just watching a tragic movie. Are you hungry? What do you want?” nagulat ako sa sinabi niya kaya napalunok ako at nagiwas ng tingin.

Naalala ko ang mga sinambit niya saakin kagabi, ano ba ibig sabihin niya talaga doon pati na rin ang sinasabi niya ngayon. Ayaw niya akong nakikitang nasasaktan kaya para mapagaan ang loob ko tinanong niya ako kung gutom ako at anong gusto ko? Nag aasume ako pero alam ko naman na naawa lang siya siguro saakin.

“You’re more ugly when you’re crying and hurt .” biglang nawala ang magagandang opinion ko sa aking isip ukol sa kaniya. Potakte talaga ’tong manok na ’to!

“Pake mo! Eh sa gusto kong maging panget mahirap na baka ma fall ka, wala akong balak saluhin ka. Babalibagin oo .” gusto ko na maging mabait sakaniya ang kaso inaaway niya na naman ako eh. Hmp.

Ngumisi lang siya at nailing iling. “Ikaw kumain ka na ba? Kamusta ang check up?” umiiirap kong sambit kaya narinig ko ang pagtawa niyang parang musika kaya wala kong nagawa kung hindi iaangat ang tingin ko sa mukha niyang maaliwalas ngayon kumpara kahapon.

“ Yes and fine..“ ipinaliwanag niya saakin ang ginawa sakaniya pero wala akong naintindihan. Bukod sa nag spokening dollars siya ay nasa TV na naman ang atensyon ko.

“ Alam mo ba kapag nagka jowa ako gusto ko tawagan namin Tangi and Bal.“ nakangiti kong sambit pero kinunotan niya ako ng noo kaya inirapan ko siya at tinuro ’yung nasa TV.

“Tawagan kasi ni Kath and Daniel, Idol ko ’yung dalawa kasi ang cute lang nila kapag nagtatawagan ng gano’n saka parang ’yung tawagin nila ang secret long lasting relationship nila hahaha charot.” natatawa kong sambit. ’Yung relasyon nila ag ideal kahit mag BF and GF palang sila kaya sana all gnalsng talaga.

“Kalokohan.” kometo niya saka kinain ang apple na hiniwa ko kanina para sakaniya noong nagkukwento siya tungkol sa session ng theraphy niya.

“Sus, bitter ka talaga!” bakit ko ba sinabi sakaniya e, mukhang wala ng natitirang kilig sa katawan ang lalaking ’to dahil sa pagka broken kay Atarah.

“It’s so corny. You Don’t have originality .” natawa nalang ako dahil halatang halata na masyado siyang ampalaya. Bitter na Bato slash manok!

“Hoy hindi kaya! Saka ibang version ng akin no, Tangi as in T-nginuh at Bal as in Balasubas!” natatawa kong sambit kaya hindi napa ‘Tss’ siya habang umiigting ang pang niya.

“ What the? You’re really the Queen of cuss.“ napahawak ko sa tiyan ko dahil lalo lang akong natawa dahil. sinabihan ako ng reyna nang mapagmura.

“Talaga, p-nyeta ka!” binigyan niya ako ng masamang tingin habang muli umiigting ang panga niya kaya napangisi ngisi nalang ako.

Napabuntong hininga siya at binalik sa TV. “He’s your ideal man?” napatingin din tuloy ako sa TV bago binalik ang tingin sakaniya at tumango.

“Oo, gusto ko kasi sa lalaki ’yung talentado, syempre magaling kumanta, faithful, masipag, kahit anong mangyari ay hindi magsasawa saakin at piliin na hiwalayan ako at ang higit sa lahat ay ’yung tatanggapin ako saka mamahalin kung anong estado ko at kung ano ang nakaraan ko pero ideal lang naman ’yun kasi wala naman na ako balak mag asawa. “ nakangiti kong usal habang nakatitig sa kawalan.

“Why?” napatingin ako sakaniya at nagkibit balikat lang.

“ Masaya na ako sa pamilya ko. Gusto kong ibuhos sa kanila ng oras ko lalo na kay Coco hanggang sa huling hininga ko.“ nakanguso kong saad habang pinaglalaruan ang mga daliri ko.

“ But our parents life is not permanent, our sibling will surely have their own family. Paano nalang kapag tumanda ka, sino nalang ang mag aalaga sa’yo? Coco can’t take care of you.“ nag angat ako ng tingin sakaniya at basang basa ko sa mata niya ang matinding pagaalala na may halong lungkot ay basta parang gano’n.

“Ayokong dumating sa punto na magpa-paalaga ako sa mga kapatid ko at sa mga anak nila o apo. Ayokong maging pabigat kaya kapag tumanda na ako nagkaroon na ng samut saring sakit. Mas gugustuhin ko pang mawala nalang agad sa mundo. Ikaw ba gusto magkaroon ng sariling pamilya?” bumuntong hininga siya habang hindi inaalis ang tingin saakin.

“Yes, I want to build a family with the woman that I love. I want to have my own family that provides more love, support and a framework of values to each of its members. I want to have my own family members that teach each other, serve one another and share life’s joys and sorrows. I want to become a father that will guide, scold when they did bad, support, help and love them. At ang pinaka importante sa lahat ang may makakasama ako sa mga pagsubok ng buhay at sasabay naming lalagpasan ’yun, My wife and children will surely bring a smile on my feelings and emotions.” kahit hindi siya nakangiti kitang kita ko sa mga mata niya ang matinding saya na para bang nagiimagine siya sa mangyayari doon sa future.

“Halata nga, h’wag kang mag alala malay mo next month, next year o next next year makikita mo na ang babaeng magiging ina ng mga anak mo.”

“ Maybe, we can’t predict the future. We don’t know how the universe will play, it can be possible that the woman infront of me will become my wife.“ para bang may tinik na pumasok sa lalamunan ko kaya napaubo ubo agad ako at ’di ko magawang tumingin sa mga mata niya.

“As I said we can’t predict the future it’s just an example. Don’t think to much.” napakagat ako sa labi ko at pinilit na tumingin sakaniya baka akusahan niya akong malakas ang epekto niya saakin.

“Ano naman ba ideal wife mo? Syempre matic na si Atarah pero paliwanag mo naman kung anong meron kay Atarah. Malay mo may ireto ako ’di ba ?” nakangisi kong sambit at pilit na nilalaban ang nakakatunaw niyang tingin.

“She’s kind, brave, don’t cussed too much, she’s not law violator, and especially what ever trials that she face, she still trust God.” pinagtaasan ko siya mga kilay kasabay ng pagtiim ng bagang ko at pilit nalang na tumawa.

“Inshort, hindi ako? HAHAHAHA. Anak ng shooting star, same lang naman tayo siguro may mga katangian ka ng ideal man ko pero hinding hindi magiging ikaw, ’di ka mga marunong kumanta eh. Kapag maganda bosed ng lalaki mas lalo akong naiinlove ’yun ang dahilan. Ka-attract naman kasi ’di ba?” naalala ko na sinabi ni Atarah na hindi raw marunong kumanta at hindi rin gano’n ka ideal ang boses nito kasi masydong malalim.

“Feel ko nga may qualify na ih,” napahawak ako sa pisnge nang maalala ko na may nakilala akong talentado. Kahit ’di ko pa alam kung ano bang tunay niyang ugali o kung magaling siyang kumanta.

“Who?”

“Sabihin na natin na isa siyang Director.” oo si Direk Atlas parang ang lakas ng dating niya saakin. Lalo pa’t naka sulat sa mga libro kung gaano siyang ka succesful na Director na isa sa mga pangarap ko. Siguro crush ko siya, crush as in paghanga o Iniidolo siya.

“ What’s his name?“ humiga ako ng pretende sa kama saka muli siyang nilingon at binigyan ng mapanghamong tingin.

“ Bakit ka interesado?“ bumuntong hininga siya at siya naman ang nagiwas ang tingin habang pinapagalaw ang panga niya.

“ Nevermind.“ nginisian ko siya at binigyan ng malokong tingin. Sarap asarin nito sa mga oras na ’to dahil alam kong mapipikon siya.

“Inggit ka ba kasi nahanap ko na ideal man ko o selos ka lang?” napakagat ako aking labi dahil lumalabas na na naman ang kawalang hiyaan ko kaya ’di ko na naman ma control ang mga pinagsasabi ko.

“Ofcourse not, maybe I know him the I’ll help you with him .” ewan ko pero sobrang natuwa ang sistema ko na makitang para siyang kinakabahan.

“ No thanks, feel ko naman magiging close kami eh kahit ’di mo ’ko tulungan.“ napakagat siya sa kaniyang labi bago tumango at bumaba ang tingin nito sa labi ko kaya nakaramdam na ako na gusto niya ng Kiss.

“ How’s your feeling?“ napatanga naman ako dahil hindi ’yun ang inaasahan kong tatanong niya o sasabihin ang akala ko uutusan nuya akong halikan siya, lol.

“Ha?”

“Lastnight.” tipid na pagpapaalala niya kaya nakuha ko na agad ang gusto niyang sabihin.

Ngumiti ako ng malaki salakaniya at nag thumbs up. “Ahh, ’yun. Ok naman na ’di ko lang kasi napaigilan na emosyon ko. Pasensya na talaga sa nangyari ha. Alam kong hindi sapat ang sorry kaya gagawin ko ang lahat ng gusto mo pero syempre dapat alam mo ’yung limitasyon.”

“Its not your fault, don’t say sorry. Napagusapan na natin ’to kagabi .” napanguso ako at inalala ang mga word of wisdom kahapon ni Roks na masarap puso pero masakit sa ulo.

“Come here. Give me a Kiss.” at sawakas, eto talaga hinihintay ko. Hindi dahil sa gusto ko ahm, sadyang ano ahm, para wala na akong iniisip na kiss mamaya baka biglaan halikan niya ako kapag may mga doctor dito o nurse.

Lumipat ako sa kama niya at tinabihan ’to. Hinawakan niya ang pisnge ko bago ito dahan dahan na nilapit ang mukha saakin hanggang sa naglapat ang labi namin. Unti unting gumalaw ang kaniyang napakainit at lambot na labi kaya sinabayan ko ’yun.

Pinikit ko ang mga mata ko at pinatanong ang kamay ko sa balikat niya habang ang isang kamay niya na maayos ay ay hinihahagod ang likod ko.Nagtagal kami ng ilang minuto sa sesyon na ’yun bago kami tumigil.

“Let’s do a challenge.” paos na saad niya habang pinagdidikit ang mga noo namin at nagtatama rin ang mga tungki ng ilong namin kaya amoy na amoy ko lalo ang kabanguhan niya.

“Ano?” hindi ko maintindihang usal at lumayo na ng bahagya sakaniya.

“ Candy kissing challange .“ halos mabulunan na naman ako sa sariling laway dahil sa nangbibigla na naman siya.

“Ha?”

“But before we do that, we need to escape.” sobrang seryoso ng expresyon niya at wala kang mababasa na nagbibiro lang siya.

“Potakte, paliwanag mo nga ng ayos! ’Di ko gets?” ebarg talaga ’tong Captain Bato na ’to. Masyado siyang nambibigla.

“We’ll go to the mall to buy chocolate, candy and also a dress for you. You’re invite to Atarah’s party, remember?” napakamot ako sa ulo ko kasi hindi naman niya sinagot ang tanong ko. Minsan obob din ’tong Roks na ’to.

“Pero—.” pinutol niya ang sasabihin ko sa pamamagitam ng pagharang ng hintuturo niya sa labi ko. Binigyan niya ako na sexy na tingin habang umiigting ang panga niya.

“No buts, you’re the one who says that you’ll do whatever I want .” inalis ko ang daliri niya sa labi ko at binigyan siya nang lubos na pagtatakang expresyon.

“ Saglit lang pero sinabi ko dapat alam mo ang limitasyon mo! Magagalit si Atarah, Rare o ang mismong doctor mo!“ naiiling kong sambit. Tumayo na ako at kumuha ng maiinom sa maliit na ref.

“We’ll back after.” natigilan ako sa paginom nangbmay mapansin akong kakaiba kung bakit siya umaasta ng gan’to.

“Saglit lang ha, bad boy ka na ngayon? Eh ’diba good boy ka, rules ko lang naman ang sinusuway mo ’di ba? Bakit ngayon pati rules ng hospital, rules ni Atarah at Rare? Rules violator ka na ngayon?” ’di makapaniwalang saad ko sakaniya pero hindi nagbago ang blanko niyang expresyon.

“Who says, I don’t violate any rules?” balik na tanong niya habang mapungay pungay ang tingin niya sa labi ko.

“Ikaw mismo nagsabi ’di ba?”

“I only remember, I told you that I’ll not use my power to violate the rules.” natigilan ako nang maalalang ’yun nga pala ang sinabi niya na nun. Napakamot nalang ako sa ulo at bumusangot.

“ Gano’n na rin ’yun!“ napapapahiya kong sambit at bumalik muli sa kama ko para umupo.

“No, Its not. That’s why I ask for your help, honestly I can easily escape in this hospital with the help of Deam and my men but because I don’t violate rules using my power. I’ll use you.” napaawang ang labi ko habang nakakunot ang aking noo dahil sa gusto n’yang mangyari.

Napabuntong hininga ako at pinagsuklay ang kamay ko sa buhok ko. “ Kahit magalit ka pa, hindi kita susundin kasi ang mas concern ko rito ang kaligtasan mo. Alam ko na kapag ginawa ko ang bagay na ’yun ng hindi pinagiisipan ay may kapalit na namam na consequence, natatakot ako na may mangyari na naman sa’yong masama dahil saakin. Paano kung sa kalagitnaan ng pagtakas natin bigla ka na namang naaksidente? Saating dalawa, kahit ikaw ang lalaki ay mas kargo kita ngayon at ako ang p-protekta sa’yo sapagkat ako ang nakakagalaw ng ayos ngayon.“ natahimik siya at ’di ko mabasa ag expresyon niya ngayon kaya napakagat ako sa labi ko at napayuko saka pinaglaruan ang daliri ko.

“Sana magets mo na concern ako sa’yo.” unti umti ko muli inangat ang tingin ko sa mukha ngunit naabutan ko ’tong nakangiti na.

“Bakit ka nakangiti?” anak ng shooting star, ang gwapo gwapo niya kapag nakangiti. Parang nagiging perpekto sakaniya ang lahat.

“ I’m happy.“ napabuga ako ng hangin at sarkastikong tinawanan siya pero hindi pa rin matatanggal ang ngiti sakaniyang labi.

“Happy? Eh ayaw ko nga pumayag sa gusto mo mangyari? Baliktad ba utak mo?” maanghang kong sambit.

“ I’m happy to know that you’re worried and concern about me.“ masayang sambit ng boses at higit sa lahat ng mga mata niyang kumikislap kaya napangiti nalang din ako pabalik.

°°°

TULAK tulak ko ang wheel chair ngayon habang palabas kami ng hospital upang makapunta kami sa isang mall para bumili ng mga gustong bilhin ni Captain Bato.

“Uy sure ka talaga na safe ’to para sayo ha .” kinakabahan kong sambit paano naman kasi may pagaalinla- ngan talaga ako na tuloy ’tong plano.

“Ofcourse we have a consent from Rare and my doctor, we’ll go with nurse Jacques and Deam so don’t worry I’ll be ok, hinding hindi na ako gagawa ng ikaiiyak at ikasasakit mo.” ewan ko kung ano ginawa niyang pangiikot pero pinayagan siya ng doctor niya pati na rin ni Rare na lumabas siya pero dapat may kasama kaming nurse at ’yung kanang kamay niya incase of emergency. Sa exclusive mall daw kami pupunta para hindi crowded dahil makakasama kay Roks ’yun.

Syempre ayaw ko talaga pumayag pero ang dahilan niya wala naman na siyang nilabag na rules at may consent pa ng mga doctor kaya hinayaan ko nalang lalo pa’t determinado talaga siyang mabilhan ako ng dress pati na rin ang candy na sinasabi niya para sa gagawin naming challenge na hindi pa rin malinaw saakin.

“Promise ha? Hindi mo na ako pagaalalahin .” nakipag pinky promise ako sakaniya na tinangap niya agad saka ito tumango.

“H’wag kang magaalala Miss, nandito naman kami ni Insan eh .” napatingin ako sa likuran namin nakasunod na pala si Deam pati si Nurse Jacques.

“Magpinsan kayo?” gulat na tanong ko habag pinagpapalit palit ang tingin kay Deam at Jacques.

“ Oo!“ bibong sagot nito. Sobrang jolly ng itsura niya at napaka gwapo na cute niya rin ang kaso hindi siya gano’n katangkaran.

“Wow, Andami ko ng kamaganak mong nakikilala Deam ha. Una ’yung kambal mo pangalawa ’tong pinsan mo !” natatawa kong sambit.

“Yeah.” tipid na tugon ni Deam.

Nandito na kami ngayon sa parking lot, nang matapat na kami sa sasakyan ay agad na inalalayan na nila si Roks papasok sa loob.

“Baka susunod n’yam magulang mo na?” natatawa kong biro pero sumabat si Jacques at tumawa ng nakakaloko.

“ Mali ka d’yan, susunod ’yung pamilya na ni Captain.“

“Edi wow.” naiiling kong sambit saka pumasok sa backseat katabi ni Roks na ngayon ay nakapikit at nakasandal sa upuan.

Buong byahe kay Jacques lang ako nakikipag kwentuhan dahil sobrang daldal niyang lalaki at tahimik naman ng dalawang tahimik. Nalaman ko na nakasama niya na pala si Roks at Atarah noong nagkaroon ng gyera sa Marawi, nadeploy kasi siya doon kasabayan na nurse rin na si Atarah. Na doon niya rin nakikilala’t naging kaibigan niya kaya naging dahilan kung bakit sa hospital nina Atarah siya nag t-trabaho.

Siya rin ang nagkwento na doon din pala nagkakilala si Atarah at Roks. Hindi naman nagalit si Captain Bato habang kinukwento ni Jacques ’yun kaya pinagpatuloy niya lang ang pagkuwento. At ang astig pa rito ang kalaban nila ay IXIX ang rebelde kung saan kasapi si Amirah na kaibigan na nila ngayon. Hindi na nakwento ni Jacques paano na naging mag kaibigan ang dalawang kampo gusto ko sana itanong ang kaso bigla akong nagalangan, ewan ko rin kung bakit kaya ’di ko nalang tinuloy.

Hindi rin nag tagal ay nakadating na kami sa destinasyon namin. Ang isa sa mga exclusive na mall na kung saan hindi ka makakapasok kapag wala kabg member ship card.

“Ano ba talaga plano natin?” tanong ko dahil ngayon nandito na kami sa loob. Tulak tulak ko ang wheel chair niya habang nililibot ko ang tingin ko dahil sobrang namamangha ako sa kagandahan dito sa loob, hindi nga ’to ordinaryong mall lang.

“We’ll buy candy and chocolate first .” napatango ako at tumingin sa likirn namin kung nasaan mg dalawng bantay namin. Si Deam diretso ang tingin habang si nurse Jacques ay nakatingin sa phone nito.

“Alam ba ni Deam tungkol sa KS?” mahinang bulong ko kay Roks baka biglang alam niya lalo pa’t para siyang assistant ni Roks na sobrang pinagkaktiwalaan.

“Nope.”

“ ’Di kaya sila magtataka kung bibili tayo ng mga candy?“

“The hell their care.” nilingon niya ako at kitang kita ko na naman kung paano umigting ang perkpekto niyang panga.

Napatango nalabg ako at buntong hininga .“I-bawas mo nalang sa sweldo ko ang magiging gastos mo sa damit ko ha, tutal ako naman magsusuot.” alam kong mahal ang bilihin dito kaya siguro bibilhin ko malang ’yung pinaka mura, sana nga meron ako makita na hindi aabot ng isang libo.

“No.” matigas na tugon niya kaya napanguso nalang ako kasi sa huli ililibre niya na naman ako.

“Sabi mo ’yan ha.” aba, bahala na siya sa kung anong gusto niya. Kapag pinilit ko, mag aaway na naman kami. Kailangan ko na ngang maging mabait sakaniya.

“We should buy some clothes for our son? What do you think?” napatingin muli ako sa likuran ko para tignan kung narinig ba nila at mukhang hindi naman dahil wala silang reaksyon.

“Pwede pero dapat share tayo sa gastos no? Awas mo nalang sa sweldo ko. Syempre alam kong galante ka pero pagbigyan mo na ako rito, isa rin naman ako sa parents ni Roksie.” seryoso kong sambit kaya nilingon niya ulit ako.

“Fine but allow me to buy a gifts for your sibling .” napanguso ako dahil sa naging kondisyon niya. Minsan hindi ko bet ang pagiging galante niya sumusobra.

“ Hoy gusto ko ng libre syempre pero andami mo ng nagastos sa mga kapatid ko. Kung gusto mo mag advance nalang ako tapos ’yun nalang pera ang gagamitin natin pambili ng regalo sakanila?“

“No, if you want buy a gift from you and I’ll buy a gift from me. Get it?” napakamot ako sa pisnge ko dahil ’di ko ata matutupad ang pangako ko sa sarili ko na maging mabait sakaniya kasi sobrang kulit niya.

“Alam mo maging praktikal ka sa pera, hindi porket mayaman ka gastos ka lang ng gastos sa mga bagay na hindi naman kailangan, sa ngayon naman wala naman silang kinakailangan eh. Papayag lang akong regaluhan mo sila kapag graduation ni Ella at Rhyka tapos moving up ni Hanz o kaya kapag mayroong may birthday sakanila.” magsasalita sana muli si Roks nang biglang nawala ang sakaniya ang atensyon ko dahil may marinig akong bulungan.

“Direk ’diba ’yan ’yung babaeng nangulo sa set?” nagangat ng tingin ko sa harapan namin dahil doon ko narinig ang bulungan at nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto kung sino ’yun.

“Oh, Director! Nandito po pala kayo. Hello guys, natatandaan n’yo pa pala ako! Sorry sa nangyari ha?” napalapit ako sakanila dahil na excite ako na makita si Director Atlas kasama ang mga iilan niyang staff.

“ I’m glad to see you again .“ natutuwang sambit ni Atlas na parang namangha na makita muli ako.

Napangiti ako nang malaki sakaniya dahil parang kanina pinaguusapan palang namin siya, ngayon kaharap na namin. “Paint.” napalingon ako kay Jacques at sinenyasan niya ako gamit ang mata kaya napatingin ako kay Roks na malamig ang tingin sa kaharap niya.

“Ay hehe, Captain ito pala si Direk Atlas.” ngumiti ako ng pilit dahil ang awkward bigla nang atmosphere.

“Director/ Professor Atlas Rehan Calton.” halos kinilibutan ako nang mabangit ni Captain Bato buong pangalan ni Atlas gamit ang malamig at malalim na boses nito.

“Hala kilala mo? Ay sabagay sikat nga pala ’tong direk no.” tumawa ako at pinagsalit salit ang tingin sa dalawa ang kaso lang may kung anong tensyon sa pagitan nilang dalawa sa pamamagitan nang mga mapanukat na tingin sa isa’t isa.

“Long time no see Captain Roks Musket Montego.” nakangisi usal ni Atlas kaya napatanga ako nang mapagtanto ang kaniyang punto. Huh? Longtime no see? Ibig sabihin matagal na nilang kilala ang isa’t isa?

Nyang note: Dalawang update uli. Laging gan’to sched HAHAHA. Enjoy reading! Love ya’ll.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 20

Paint

Cenery

PINILIT kong tumawa at nagpatay malisya nalang sa tensyon na namumuo sa magkabilang kampo.

“Hahaha, wala

kayong

shooting

ngayon

Direk

?“ pangsasabat ko para maputol ang malamig na tinginan nila sa isa’t isa.

Nilingon ako ni Atlas at nginitian .“I’m personally checking this place for the next scene.” namangha naman ako at napatango tango. Maganda nga ’tong lugar na ’to para gawing shooting location.

“Wow,

talagang

tutok

trabaho

niyo

no, hindi

talaga

mapagkakaila

na isa kang international award winning Director.“ pagpupuri ko sakaniya, sumulyap muli ako kay Roks na saakin naman ngayon nakatingin.

“

Mabuti

pala’t

magkakilala

kayo ng boss ko no?

Mukhang

magkakilalang

magkakilala

kasi no, base

mga

tinginan

n’yo

.“ makahulugan kong sambit kaya natawa lang si Atlas.

“We’re classmate since pre-school until second year college.” napa ‘oh’ nalang ako nalang ako sa nalaman ko. Napatango tango nalang ako sabay lingon kay Roks.

“Nice meeting you again Atlas, let’s go

Cenery

.“ napakunot ako ng noo nang tinulak na ni Deam ang wheelchair ni Roks na sinundan naman ni Jacques.

Kaya humingi ako ng paumanhin na tingin. “Ay

pasensya

tinoyo

na naman

siya

Masungit

kasi

madalas

ngayon

’yun lalo na

gano’n

ang

sitawasyon

niya.“

“ It’s ok, I understand. I didn’t expect that I’ll see him again in that kind of situation.“ napatingin naman ako sa mga ibang staff niya na may kaniya kaniyang mundo bago ko tinignan ang palayong sina Roks.

“ Alam mo ba nung una tayo

nagkita

’yun din ang

araw

naaksidente

siya

.“ napanguso at binalik ang tingin sakaniya.

“ Sorry to hear that.“ sagot niya pero nginitian ko siya ngunit napitlag ako nang marinig ko ang malakas na boses ni Jacques.

“ Paint! Tara na raw!“ napatingin ako sa gawi nila na ngayon ay tumigil na muna sila sa paglalakad para hintayin ako.

“

Uhm

Sige

sibat

na kami ha?

Masaya

ako na nakita kita

ulit

Babush

!“ aalis na sana ako ngunit naramdaman ko ang kamay niya sa braso ko kaya napalingon muli ako sakaniya.

“Let’s have lunch or dinner together sometimes?” napakagat ako saaking labi at napalunok ba. Tinatanong niya ba ako kung gusto kong makipag date? Pero mukhang malabo baka lunch o dinner kasama ’yung mga staff niya. Tama, tama.

“

Uhm

sige

lunch ang

kaso

nawala

ko ’yung calling card mo eh.

Penge

nalang

ulit ?“ hindi ko na alam kung nasaan ’yun. Nabitawan ko ata nung patakbo akong pumunta sa simabahan kahapon.

“Paint tara na!” sinenyasan ko sina Jacques na ‘wait lang’ habang amg buong atensyon ko ay na kay Atlas lang.

“Here. Text me please so that I can easily save your number .” inilahad niya saakin ang calling card niya na agad ko rin namang kinuha dahil nagmamadali na ang mga kasama ko.

“Bye!”

“Hope to see you again Paint .” pahabol niya kaya kinawayan ko nalang siya at nagtungo na palapit kina Roks saka ko nilabas ang cellphone ko para itype ang number ni Atlas at nang matapos ko na ay agad ako nagtype ng message.

|| SAVED

Direk

Goodluck

shooting! ;)) ||

Nag smiley face pa ako para sincere. Napangit ako at nag angat ang tingin sakanila nang makalapit ako sakanila dahil narinig ko ang boses ni Roks. “So he’s the director that you’re talking about?” nagsimula na ulit kaming maglakad. Si Jacques ngayon ang nagtutulak ng wheel chair, nasalikod namin si Deam at ako ay nasa gilid ni Roks.

Nginitian ko lang siya at tinanguan kaya napairap nalang si Captain Bato habang pinapapagalaw ag kaniyang panga. “ Crush mo ’yun?“ biglang sabat ng madaldal na chismosang si Jacques.

Nagkibit balikat ako at isang ngiti ang ginawa kong sagot sakaniya kaya unti unting sumilay ang mapangasar na ngisi niya. “

Mukhang

second lead na naman ang ’yung isa

dito

insan

no?“ sambit ni Jacques kay Deam pero hindi naman siya pinansa.

“Shut up Jacques ,” sita ni Captain Bato kaya napakunot ang noo ko dahil hindi ko na sila maintindihan.

“

Ano

ibig

mong

sabihin

?“ seryosong tanong ko pero natawa lang ng natawa ang p-yetang nurse na ’to.

“Wala, biro lang.” sagot niya kaya nagtiim ang bagang ko. Huminga nalang akong malalim para pakalmahin ang sarili ko at h’wag nalang pansinin ang sinabi niya.

“ Kaklase

siya

hanggang

second year college? Nag shift

siya

ng course o

ikaw

? Kasi

magkaiba

kayo

nang

propesyon

ngayon

.“ kuryoso kong tanong pero hindi niya ako sinagot at diretso pa rin ang tingin nito.

“

Aba

ayaw

mong

sumagot

?“ nagiinit na ulo kong usal dahil para akong tanga rito na kinakausap ang isang literal na bato.

“Hoy?

Ano

Anak

ng shooting star

! ’Di mo ’ko

kakausapin

Ano

literal na

bato

walang

buhay

Nyeta

Nagtitimpi

na ako

Roks

Musket Montego.“ gigil na saad ko saka ako simulyap kay Jacques na parang namamangha ang mga tingin saakin.

Narinig ko ang pabuntong hininga ni Roks kaya napatingin ulit ako sakaniya. “Yeah.”

“

Anong

yeah?“ naiinis ko nang sambit kasi naman ang tipid tipid magsalita nakakabanas kaya ’yung gan’yang tao, ’yung tipong ang ayos ko siyang tinanong tapos sasagutin niya ako ng isang salita lang.

“He shifted course from military to being a director .” gusto kong malaman bakit parang may tensyon sakanila kanina? ’Di ko naman masasabing magkaaway sila pero parang may iba akong nararamdaman at hinala.

“

Mabuti

naman,

mukhang

’di niya

nga

bagay

ang

paghawak

baril

saka tama lang naman

desisyon

niya na mag shift ng course,

tignan

mo naman

ngayon

kung

nasaan

siya

Napaka

succesful

sikat

siyang

Director

tapos

Professor pa

talaga

!“ namamangha kong usal dahil minsan talaga kapag pinush mo ’yung passion mo doon ka talaga magtatagumpay.

“How did you meet him?” nag alangin pa ako kung sasabihin ko kaniya dahil baka magtampo ’to o magalit saakin dahil noong mga oras na hinihintay niya ako na halos maubos ang dugo niya ay nakikipag chikahan ako kay Atlas na dating kaklase at mukhang ’di niya kasundo.

“ Nung

ano

–nung

naano

ka .“ napakagat muli ako saaking kuko na mannerism ko dahil ’di na naman ako sigurado sa mga sinasambit ko.

“What?” salubong na kilay na tanong nito kaya napanguso ako. Bahala na kung magagalit siya basta ako nakuwento ko na.

“Nung

naaksidente

ano

kasi ’

diba

naglibot

ako eh may

katangahan

akong

nagawa

kasi may

isang

lalaking

may

kapansan

binubully

edi

tinulungan

tapos

biglang

may

narinig

akong

sumigaw

na ‘cut!’

tapos

napagtanto

ko na

nasa

taping lang pala ako na kung

saan

Director

siya

tapos

doon

nagsimula

.“ pinagdikit ko ang hintuturo ko at ngumuso nguso nalang habang hindi ko siya tinitignan sa mukha niya.

“Ay

putcha

, epic

ginawa

mo ’yun? HAHAHAHA.“ malakas na tawa-tawang na saad ni Jacques mabuti nalang at walang masyadong tao sa exclusive mall na ’’to kaya hindi siya agaw eksena.

“

tapos

’yun

nagkausap

kami kala ko

papagalitan

niya ako kasi parang

galit

siya

nun

kaso

hindi pala

simabihan

niya pa ako na may

potensyal

ako

pagarte

nakakakilig

’

diba

Hihihi

.“ nahagikhagik ko kaya nakaipag apir saakin si Jacques.

“

Hanep

iba

Paint. Idol na

talaga

kita.“ kinindatan ko ’to na parang nagyayabang kaya mas lalo siyang natawa.

“So you’re with him that time .” unti unti siyang ngumiti pero taliwas ang sinasabi ng kaniyang mga mata may kung ano akong nakitang lungkot na ’di ko maipaliwanag kaya napatigil ako sa paglalakad at natulala ng saglit dahil naramdaman ko na naman ang matinding pagka guilty.

Napabusangot nalang ako saka hinabol sila. “ Sorry na, ’di ko naman kasi alam na

mangyayari

’yung

aksidente

ikaw

naman na

nagsabi

na you can’t predict the future.“ sinenyasan niya si Jacques na ipatigil ang pagtulak kaya nastop muli kami sa paglalakad.

“Why are you keep saying sorry? How many times do I have to tell you that it’s not your fault .” seryoso niyang usal kaya napayuko at kinagat nalang ulit ang kuko ko na para bang pinapagalitan ako ng magulang ko ngayon.

Nakanguso ako nang mapatingin kay Jacques na ’ naglagot

ka ’ sign saakin kaya napairap nalang ako. “S aan

ba ’yung

bilihan

ng candy at chocolate dit o?“ pangiiba ko sa usapan saka nilibot ang tingin sa paligid.

“ Just follow us..“ si Deam naman na kanina pang tahimik ang nagsalita kaya napatango nalang ako. Hindi ko alam kung galit ba si Captain Bato pero kanina kasi parang nagiging sarkastiko na siya saakin.

Sinundan ko nalang sila, nasa unahan namin si Jacques at ang ma-toyo kong boss habang kasabayan ko lang sa paglalakad si Deam.

Natulala nalang ako iniisip kung bakit ba para bang biglang badtrip si Captain Bato, bakit kaya gan’yan siya? Kanina naman ok pa kami tapos nung nakasalubong namin si Atlas bigla siyang nag inarte ng gan’yan? Magkagalit ba si Atlas at Roks? Pero matagal na silang ’di nagkikita eh, paano naging posible ’yun? Oh baka naman nagseselos si Roks kasi crush niya ako? Tapos ’yung mga oras na naaksidente siya ay may kasama akong ibang lalaki? Hayz! Ang gulo!

“He doesn’t like you, why don’t you ask him why he acting like that ?” napitlag naman ako nang biglang magsalita ang parang pipe na si Dean dahil bihira ’to magsalita.

“Luh pinagsasabi mo ?” nagtataka kong saad kaya pinagtaasan niya lang ako ng kilay.

“Narinig kita, alam mo ba sa sobrang lalim ng iniisip ng isang tao ay nasasabi nila ng ’di namamalayan ang laman ng isip niya.” napahawak ako sa bibig ko at pinanlakihan siya ng mata.

Napasapo ako sa noo ko at ’di makatingin sakaniya ng ayos. “ Totoo? Malakas ba boses ko?“ hiyang hiya kong usal.

“Hindi sapat upang marinig ni Roks pero ako Oo. Para kang isang mangkukulam na bumubulong ng mga sumpa sa itsura mo kanina.” maanghang na sambit niya pero hindi pa rin nagbabago ang blanko niyang mukha kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Alam mo potakte ka no, minsan ka nalang magsalita nangiinsulto ka pa no? Tss, satingin mo sa gan’yang timpla n’ya sasagutin ako ng ayos n’yan saka paano mo nasabi na ’di niya ako crush?” mapanghamon kong sambit kaya unti unting umangat ang gilid ng labi niya na ngayon ko lang nakita.

“Alam ko ang babaeng tipo niya, alam kong hindi mangyayaring magugustuhan ka niya kaya h’wag kang umasa dahil masasaktan kalang.” pinanliitan ko siya ng mata dahil manang mana siya kay Captain Bato masyadong pinapamukha saakin na hindi ako magugustuhan ni Roks at naiinis ako dahil doon.

“Hindi ako umaasa Deam at mas lalong hindi ako magkakagusto sakaniya pero kapag dumating naman sa punto na mahulog ako at hindi macontrol ang nararamdaman ko sa kaniya, alam kong hindi mag w-work ang relasyon namin kapag nagkataon dahil magkaibang magkaiba kami, ugali at estado. Kahit pa sinabi n’yo na hindi kayo katulad ng ibang sundalo na tuta ng mga malalaking tao wala pa rin akong tiwala sainyo bagamat wala na akong galit na nararamdaman sainyo pero pansamantala lang ’yun kaya malabo pa rin talaga na

magka gusto ako sakaniya, naiintindihan mo ba?“ nagpapakatotoo ako ngayon sakaniya para malaman niya na hindi ako mababaliw sa boss naming ma-toyo at masungit.

“He’s right, you’re different. Para kang isang mabangis na asong ulol na mahirap ma paamo at maganda kaugalian ’yan, piliin mo ng ayos ang pagkakatiwalaan mo. Maging mapagmatiyag ka at pinaka

importante ay gamitin mo ang utak mo at h’wag ang puso. “ makahulugan niya saad kaya napangisi lang ako at nakipagsukatan ng mat sakaniya.

“Lingid sa kaalaman mo si Paint ay tunay na bobo pero napaka tuso .” ngumiti ako sakaniya ng matamis pero ang mga mata ko ay nanlilisik.

“Wala kang ipinagkaiba kay Roks, hindi kataka takang kanan kamay ka niya. Gusto ko ang payo mo kasi mas naiintindihan ko hindi katulad ni Captain na spokeneng dollars na imbes na matutuwa ako sa mga payo ay napapatanga nalang ako dahil sumasakit akong intindihan siya. Ebarg ’yang utak niya parang may dictionary na nakapasok sa utak.” pagpapatuloy kong usal ngunit biglang may sumabat sa lumalalim naming usapan ni Deam.

“Backstabbing gamin’ huh?” napairap nalang ako kay Roks na ngayon ay makaharap saamin. Papansin, kanina magsusungit tapos ngayon lalo pang sumungit facial exresyon.

“Not your typical backstabbing, she assume that maybe you’re inlove with her that’s why you are acting like that.” nanlaki ang mga mata ko at agad na tinulak si Deam.

“ Anak ng shooting star ka, epal ka no? Kulang ka sa pansin, storymaker! Huh? Yawa ka napakasinungaling mo!“ inis kong sambit saka ako lumingon kay Roks na nakataas ang kilay saakin.

“She told me that.” pahabol na usal nitong Deam nito kaya hindi na ako nakatiis at sinipa ng pagkalakas lakas ang binti niya.

“Oh f-ck.” daing ni Deam na ngayon ay napaupo sa sahig at namamalipit sa sakit. “ Ano? Papalag kang p-nyeta ka!“ sisipain ko ulit sana siya kaso biglang sumulpot si Jacques sa likod ko para ilayo ako ng kaunti.

“Stop.” dumagundong ang maotoridad na boses ni Roks. Nagtiim ang bagang ko at pinaikutan siya ng mata. Kala niya ba makikinig ako sakaniya? Tss.

“Nyeta, nasa sa’yo na kung papaniwalaan mo ’tong ulol na ’to.” nilingon ko si Deam at nagpumiglas sa hawak ni Jacques.

“Bibitawan mo ’ko o lulumpuhin kita ?” agad naman natinag si Jacques, binitawan niya ako kaya napangisi ako. Psh, duwag.

“Ay putcha halimaw.” mahinang bulong nito. Pinagtaasan ko siya ng kilay at agad naman siyang napatakbo papunta sa likod ni Roks.

“Cenery calm down, we’re in the public place.” nagtitimping usal ni Captain Bato kay napatingin ako sa paligid may iilang napatingin sa gawi namin pero bilang lang kaya hindi ko nalang pinansin si Roks.

Nilapitan ko si Deam at itinapat ang bibig ko sa bewang niya. “Kala mo ba natatakot ako sa’yo porket may baril ka sa likod mo? Sa susunod h’wag mo ’kong binabadtrip, pikon ako at baka hindi lang ’yan abutin mo.” nginisian niya lang at ’di man lang natinag o natakot.

“Ang pagiging pikon mo ang dahilan bakit gumagawa ka ng mga aksyon na hindi pinagiisipan, wrong move ’yan Paint. Maaring ’yan ang maging dahilan ng katapusan mo.” napakunot ako nang noo dahil sa sinabi niya. Gets ko kung ano ang punto nito pero bakit niya ba sinasabi ’to?

“F-cking stop. I’m warning you Deam.” nangilabot ako bigla sa malalim na boses na puno ng galit na usal ni Roks. Napatingin ako sakaniya at nanlilisik ang mga kulay abo niyang mga mata habang nakatingin saamin.

Napabuntong hininga nalang ako at iniwanan sila. Sobrang naiinis tuloy ako sakanila lalo na kay Deam mas gugustuhin ko na h’wag siyang magsalita kaysa ’yung gan’to masyado siyang mayabang at talagang nakabadtrip ’yun.

“Do you know where are you going? You’ll leave me again?” napatigil ako sa paglalakad at napapikit ng mariin nang marinig ang mahinahong boses ni Roks.

“ Oo nga Paint, ikaw ang umalalay kay Captain tutal ikaw naman ang tunay na kasama tapos ako kay insan. Lakas mo sumipa mukhang mahihirapan siyang maglakad .“ nanikip ang dibdib ko dahil unti unti kong napagtanto na nandito pala ako sa tabi ni Roks para bantayan siya at makabawi sa mga kamalasan na dulot ko sakaniya pero ano ’tong ginawa ko ginalit ko siya at sinaktan ko pa ang tauhan niyang si Deam. Ang sabi ko sa sarili ko babawi ako kay Roks pero ngayon binigyan ko pa siya ng sakit sa ulo.

Himinga ako ng malalim saka muli silang hinarap at nilapitan. “S-sorry Deam, Jacques at Captain .” nauutal konh pagpapaumanhin dahil ngayon kolang binaba ng gan’to ang pride ko at si Roks pa ang naging dahilan.

“Hayz, mabait nga pala ako ngayon araw sa’yo Captain Bato kaya damay na ’tong dalawa na ’to pero dapat magpaka bait rin kayo saakin kung ayaw n’yong ma-demonyo ulit ako lalo ka na Deam. Tss, san ba ’yung market?” hindi naalis ang ngiti sa labi ni Deam samantalang si Jacques ay nakangiwi at si Roks naman ay blanko ang ekspresyon.

Luminga linga ako at sinimulang itulak ang wheel chair ng boss ko. “ Ano may masakit na ba sa’yo?“ nakataas na kilay na tanong ko dahil hindi niya inaalis ang titig saakin.

“Nothing.” tumikhim siya at nagiwas ng tingin saakin kaya nagkibit balikat nalang ako at pinapagtuloy ang paglalakad.

“Parehas pala sila ni Atarah no? Nakakatakot amp. Kaso iba ’yung level ni Paint parang mangangain ng buhay .” hindi ko na nilingon si Jacques para suwayin dahil mukhang sinasadya niya naman na iparinig saakin. Kailangan kong maging behave ngayon para kapakanan ni Captain Bato.

Nakarating na kami sa Hypermarket ng mall para doon na mamili. Iniwanan namin sa upuan sa labas ng HM saglit ang dalawa dahil may kung anong masahe na gagawin ang nurse na si Jacques para maalis ang sakit na dinulot ko kay Deam

“Get what you want.” namangha ako sa daming tsokolate at kendi na nakadisplay. Buhat buhat ko ang basket habang tinutulak ko ang wheelchair. Sa totoo lang hightech ’to ang kaso lang kailangan pa rin controlin ni Roks gamit ang dalawang kamay niya na parang nag d-drive ang kaso injured nga ang isa kaya mano manong tulak nalang.

“ ’Di ko pa rin talaga magets ’yung sinasabi mong challenge. Saan mo ba nalaman ’yan ?“ puno ng pagtatakang saad ko habang namimili nang mga mukhang masasarap na ibat ibang klase ng tsokolate pero ang mamahal nga lang.

“I’ve caught one cadet in our camp, using his phone which is prohibited. He’s watching youtube. Ofcourse I need to know what’s the content of that so I watched it then I realize that the challenge is suit to our kiss slave relationship.” natawa nalang ako dahil may kakornihan talagang tinatago ’tong Bato na ’to.

“Awit, pinagbawalan mo tapos ngayon gagawin mo? Saka ipaliwanag mo naman saakin ng ayos kung paano ’yung challenge. Tagalog please, tagalog.” pangunguna ko sakaniya dahil kailangan kong maintindihan ang game dahil sobra akong iteresado.

“ Hindi ko siya binabawalan dahil ginagawa o gagawin niya ang bagay na ’yun, ang pinagbabawal ko ay ang pag gagamit niya ng telepono sa oras ng training .“ huminga siya ng malalim bago muli nagsimula magsalita. “Kakainin muna tayo ng tig i-isang piraso nang mga chocolate at candy sa bawat mapipili nating klase ngayon. Tatandaan natin ang lasa pati na rin ang brand at pagkatapos ay magtutungo na tayo sa challenge. Alternate ang pipiringan ng mata halimbawa ako ang pipiringan at ikaw naman ay nasa bibig mo ng candy. Titikman ko ’to sa mismong labi mo at kailangan mahulaan ko kung anong pangalan ng candy o chocolate. Gano’n rin ang gagawin mo kapag ikaw pipiringan, padamihan tayo ng puntos sa paghula ng tama at kung sino ang matalo ay may Dare. Naintidihan mo ba?” naimagine ko agad ang magiging challenge at talagang nakaka excite ’yun parang ang unique lang.

“Gusto ko isang araw pumunta sa camp mo o kaya turuan mo ’ko bumaril promise hindi ko gagamitin sa masama kapag natuto ako.” bigla ko nalang sambit kahit walang konek sa pinaguusapan naming challenge.

“Stop talking just get what chocolate and candy you want .” sinunod ko nalang siya at kumuha ng mga gusto ko. Hinahayaan at ’di niya ako pinagbabawalan, tinatanong ko kung ano gusto niya pero sagot niya kahit ano. Sinabi ko rin na kapag may natira sa mga chocolate at candy ibigay nalang sa mga kapatid ko. Pumayag siya at sinabihan ako nadamihan ko ang kukunin ko.

Lumipas ang ilang minuto ay natapos na kami sa pagbili at sakto rin na maayos na ang paa ni Deam sa tulong ni Jacques, nakakalakad na ’to ng ayos kaya nakahinga ako ng maluwag.

“ Deam, we’ll leave you here. Pay this, don’t use your power again. Be fair to others. “ agad namang inilahad ni Deam ang kamay nito saalin kyaa inabot ko na agad ang basket na hawak ko.

“Yes, Captain.” pinanood ko si Deam na pumila sa isang counter kung saan medyo maraming tao. Napunta ang atensyon ko kay Jacques nang magsalita siya.

“Daming chocolate nun ha? Sino pagbibigyan n’yo? Penge naman.” pambibiro niya pero tumango ako saka siya nginitian

“Ah, mga kapatid ko. Oh sige mamaya dadalhan kita sa station mo !”

“Sabi mo ’yan ha.” siya na muli ang nagtulak ng wheelchair habang ako nasa tabi ni Roks naglalakad.

“Let’s go.” sambit ni Roks.

Agad na kaming nakalabas sa hypermarket. “Saan tayo n’yan Captain?” tanong naman ni Jacques na palinga linga sa paligid.

“ Botique.“ tipid na tugon ni Roks kaya ako na ang nagpaliwanag kay Jacques kung bakit namin kailangan magpunta ng botique.

“Bibili kasi akong damit para sa birthday ni Atarah malapit na kasi ’yun .” napatigil siya sa pagtulak habang lumalaki ang mga mata niya.

“Oh shit, oo nga pala. Wala pa akong regalo.” ako rin wala pa, ’di ko alam kung anong ireregalo ko parang na kay Atarah na ang lahat eh.

“Go and leave us for a while, buy a gift for Klyte .” utos ni Roks kaya umaliwalas ang mukha ni Jacques saka ako tinignan.

“Paint, ikaw na muna bahala kay Captain kapag may problema pindutin mo lang ’tong button na ’to.” tinuro niya ang isang itim na pindutan sa mismong wheelchair ni Captain Bato.

“Pero—.” aangal sana ako kasi natatakot ako na may mangyari ulit kay Roks ngayon mga oras na kasama niya ako.

“Hindi naman niya ako papayagan na umalis kung alam niyang ’di sya safe sa kamay mo. Pinagkakatiwalaan ka ni Captain kaya h’wag mo nalang siyang biguin kung gusto mo talaga siya mapabuti.” nginitian niya lang ako saka tinap ang balikat ko bago natuon ang atensyon niya kay Roks.

“Cap, sibat na muna ako.” tinanguan lang siya ni Roks na ngayon ay nakatitig saakin. Pinanood ko ang paglalakad palayo ni Jacques saamin.

Napalunok ako at napatingin sa kamay kong namamawis. “ He’s right, I trust you. So please takecare of me.“ napakagat ako saaking labi at hinawi ko ang buhok ko.

“Hindi kita bibiguin sa pagkakataong ’to.” pinilit kong ngumiti sakaniya. Nagpatuloy na muli kami sa paghahanap ng store kung saan kami bibili. Siya ang nagtuturo ng daan sa kung saan kami tutungo dahil wala akong alam at baka maligaw pa kami nang dahil saakin.

Pumasok kami sa isang store na sikat na brand. Napalinga linga ako sa paligid at napakadami talagang magagandang mga damit. “Wala akong alam sa fashion, paano ’yan? Baka kunin ko pang jejemon at pang manang, eh ’di ko naman kasi alam kung alin ang maganda sa hindi ?”

“They will help you.” napatingin naman ako sa tinuro niyang sales women pero agad nawala sakanila ang atensyon ko nang mapatingin ako sa baby store na katapat ng store na ’to.

“Bilhan na muna kaya natin ng damit si Roksie ?” tinuro ko ang katapat na store habang hindi inaalis ang titig doon.

“ Is that what you want?“ tumango ako kaya bumuntong hininga siya saka binalingan ang sales women na parang kinikilig.

“Prepare your most beautiful dress, we’ll just buy a baby stuff there.” mainahon na saad ni Roks at agsd namang tumango ang babae na nagsisimulahan ang mga pisnge.

“Sure po sir.” nagtungo na kami ni Roks papunt sa tapat store. Pagpasok palang namin ay na excite na ako andaming mga cute damit para sa mga bata. Gusto ko na makita si Roksie na suot ang mga damit na pang baby. Sa pagsuot palang ng mga DIY na damit na ginagawa ko sakaniya ang cute niya talagang unggoy.

“ Good day ma’am and sir, for your son or daughter ?“ masayang salubong nung babae kaya matamis ko ’tong ngitian.

Sasagot na sana ako ang kaso naunahan ako ni Roks. “Son.” bumilog ang bibig ng babae at napatingin sa tiyan ko kaya napailing iling agad ako sakaniya.

“Hindi ako buntis, h’wag mo ’kong tignan gan’yan na parang nagtataka bakit maliit tyan ko .” awkward na tumawa ang babae na para bang natatakot na baka nabadtrip niya ako at ’di na kami bumili rito.

“Sorry po, for infant po ba? Ilan months napo ba ang baby n’yo?” nagkibit balikat ako at tumingin kay Roks kasi maliit lang naman talaga si Roksie, alam ko naman ang size niya kasi ginagawan ko siya ng DIY na damit ang kaso lang ’di ko lang alam kung ano sa mga month old na bata ang kasize niya.

“Satingin mo, ilang months na siya?” nagisip ng bahagya si Roks bago siya sumagot. “ Maybe three months.“

Napatango nalang ako at sumulyap dun sa babae na para bang naguguluhan at ’di makapaniwala sa pinaguusapan namin. Siguro nagtataka siya kasi hindi kami sigurado kung pang ilang months ang size ng anak namin. Paano kaya kapag nalaman niya na hindi talaga tao ’yung anak namin? Paano kapag nalaman niya na ’yung tinatawag na son ni Roks ay isang unggoy. Ang epic siguro ng mukha niya.

“Let’s just see the size.”

“Mabuti pa nga para tantyahan nalang .” iginiya kami nung babae sa baby boy section na damit at halos mapatalon ako sa sobrang excite kasi ang c-cute ng damit.

“Dito po ’yung nga pantulog na damit para sa bata. “ sambit nung babae na sunod ng sunod saamin para mang sales talk na parte ng trabaho nila.

“Sige,” nagsimula na ako mag tantya ng pwedeng kasize ni Roksie hanggang sa makahanap ako ng isang kulay blue na ternong pajama at shirt na may design na baby monkey din. Bagay na bagay kay Roksie.

“Ang cute nito!” ipinakita ko kay Roks ang pares na damit na busy rin sa paghahanap ng mga damit para kay Roksie.

Tumango siya .“Get that, what about this?” ipinakita niya ang hawak niyang magandang kulay lightgreen na sando na may kung anong detalyadong desigm

“Uy ang ganda niyan !” nginitian niya ako at ibinigay ang hawak niya dun sa babae.

Tinignan ko muna ang price bago sana bigay dun sa babae at nalaglag ang panga ko nang malaman ko kung magkano ’to. “Wait lang.” nakangiti kong sambit sa babae at lumapit kay Rold.

“Ang mahal dito. Simple at kapirasong tela na ’to 600 na agad kung sa Divisoria tayo mamili, napakadami na nating mabibili sa halaga ng isang damit na’to.” nakangiwing bulong ko kay Roks habang nakatingin sa hawak kong damit na nagkakahalaga ng ilang linggo naming pagkain.

“I can’t go to Divisoria and you know why. I wanted to buy this things with you. Nandito na rin naman tayo kaya h’wag na tayong mag aksaya ng oras.” napabuga ako ng hangin dahil talagang nakaka- -panghinayang kung gagastos kami ng gano’n kalaking halaga.

“Just don’t mind the price, focus on design and the quality. I promise when I recover we’ll go shopping at Divisoria? Ok?” mahinahon na usal nito saakin habang ang mga mata niya ay namumungay.

“Oh sige.” may pagaalinlangan kong sambit at binigay nalang ang hawak ko doon sa babae.

Hindi talaga makapag decide kung anong bibilhin ko, oo maganda ang design, kulay pati na rin ang quality ng tela ang kaso lang sobrang mahal nang hihinayang talaga ako, potakte.

“You ok ?” tanong ni Roks kaya ngumiti lang ako sakaniya at tumango habang namimili ako ay hindi ko inaalis ang tingin kay Roks na parang ang saya saya habang namimili ng damit sa anak KUNO namin.

Siguro nga magiging mabuti talagang ama ’tong si Roks, sa mga pinapakita niya palang na pagaalaga sa mga kapatid ko at kay Roksie. Isama mo pa na tatay tatayan din siya ni Ranch at Dawina. Base sa usapan namin kanina kitang kita ko sa mga mata niya kung gaano niya kagusto magkaroon ng sariling pamilya. Swerte ng magiging asawa at anak, sana makahanap nga siya nang magmamahal talaga sakaniya.

“This family shirt is so cute .” pinakita niya ang magkakapartner na damit na good for three. Isa sa nanay, tatay at sa anak. Tama siya sobrang cute na parang pagsinuot namin para kaming isang pamilya.

“ Oo, ang ganda!“ napangiti ako dahil iniimagine ko ang magiging itsura naming tatlo kapag sinuot namin

“Do you have a monkey, chicken and dog design?” nginisian ako ni Captain Bato kaya napailing iling nalang ako sa magiging ideya niya.

“Yes sir, saglit po.” sumibat na ang babae para hanapin ang request ni Roks.

“Talagang pinangatawan mong animal family tayo ha?” paano naman kasi si Roksie totong monkey samantalang kami inaasar ang isa’t isa na Manok kasi mahilig siyang tumuka o humalik at ako naman ay Doggy kasi mahilig sumigaw o tumahol pati na rin ’yung pangalawa naming pagkikita naka Dog mascot ako.

“Yes, we are family.” ngumiti siya na kita ang maputi at perpekto niyang mga ngipin kaya lalo ’tong guma-gwapo sa paningin ko.

Halos kalahating oras ang ginugol namin sa pagbili ng mga damit ni Roksie. Anim lang ng klase na damit ang pinili ko na 600 pababa ang price.

“Ok na ’to!” sambit ko at binigay ko sa babae ang huli kong napili.

Nagunat unat ako saka napahikab dahil ang tagal naming nakatayo.

“You sure?” nagthumbs ako sakaniya at napatingin pa isang babae na palapit saamin na may buhat buhat na mga paper bag.

“Sir eto na po ’yung unang binayaran n’yo.” ibinaba nito ang mga paper bag sa gilid ni Roks samantalang ako ay nakakunot ang noo.

“Hoy! Anong ibig sabihin nito? Kala ko ba ’yun lang bibilhin natin? Bakit may gan’to?” nagtataka kong sambit kasi naman napakadami niya naman palang binili.

“I didn’t say that. Don’t be mad, these are the first clothes that we bought for our son. Pagbigyan mo na ako..” napabuntong hininga nalang ako dahil na para bang nastress dahil ’tong ama ng anak namin ay masyadong magastos palibhasa mayaman.

“Sige na, ewan ko sa’yo.” binayaran niya na ang mga binili namin lahat at pagkatapos ay bumalik na kami sa botique kung saan bibili ng dress.

“Sir, the dress was ready in the fitting room.” matamis na ngiti ang iginawad saamin ng saleswoman.

“Good.” liningon ako ni Roks. “I’ll stay here. Show me after you fit it.” tumango ako at iniwanan sa tabi niya ang i-ilang paper bag at pagkatapos sumama ako sa sales woman papunta ng fitting room.

“Eto po Ma’am itry n’yo po muna.” inabot saakin ang isang brown na dress. Pumasok na ako sa loob ng fitting room, nagsimula na akong isukat ang dress na ’yun.

Pahirapan pa akong isuot dahil ’di ko alam kung paano ang tama kaya tinulungan pa ako nung SW at medyo nagtagal kami.

“You’re so sexy Ma’am .” nginitian ko lang ’to at tinignan ang sarili ko sa salamin. Maraming kumikinang sa dress at talagang maganda ang bawat detalye kita ang konting clevage ko pati na rin ang likuran ko kaya ’di ako kumportable.

Lumabas ako ng fitting room at pinakita ko kay Roks ang kinalabasan. Umigting ang panga niya at parang natulala saakin.

“Huy?” pagtatawag pansin ko at pilit na inaayos ang damit ko. Parang bigla siyang nabalik sa reyalidad dahil nakita ko na siyang umiling iling.

“Too revealing.” maikling saad niya pero sumangayon ako sa opinyon nito dahil totoo naman.

“Oo nga ’di rin ako komportable. ’Yung next na.” bumalik na ako sa loob ng fitting room at nagpalit na ng matte black kung saan para siyang sando na sobrang reveal ang clevage.

“ Eto? Satingin mo.“ sambit ko agad nang magpakita ulit sakaniya. Natulala na naman siya ng ilang saglit habang pinapagalaw ang panga niya

“Change, you show too much skin in your chest .” napanguso nalang ako at bumalik ulit sa loob para magpalit na naman at pagod na talaga ako. Hindi ko na gugustuhan ang pagsusukat na ’to.

“Ayoko pati niya na masyadong kita ang dibdib ko. Walang bang gano’n?” tanong ko para matapos na ’tong paghihirap na ’to.

“Eto Ma’am, bloody lava red dress. Kastyle niya ’yung sinuot ni Catriona Gray pero ang kaibahan mas maganda ang kulay nito pati na rin ang details. Hindi siya masyadong revealing pero magiging hot ka tignan.” itinapat ko muna sa sarili at talagag nagustuhan ko ’yun, hot pero simple.

“ Ako gusto ko na ’to.“ sambit ko kay Roks nang makalabas muli ako sa fitting room. Sa pagkakataong ’to tumagal ang titig niya at nakaawang ang bibig nito kaya .

“Whatever dress you wore, you look so stunning and gorgeous .” husky na komento nito kaya naramdaman ko ang paginit ng magkabilang pisnge ko.

°°°

PAPASOK na kami ng hospital dahil syempre natapos na kaming mamili at kumain kanina sa Mall nang ligtas. Napalingon ako kina Roks na nasa likod namin pero medyo may kalayuan saamin ni Jacques na kasabay ko sa paglalakad. Mukhang may pinaguusapan sila ni Deam kaya pinauna nila kami.

“Ano regalo mo kay Atarah ?” tanong ko kay Jacques. Patungo kami sa kwarto ni Roks para ilagay doon ang mga pinamili naming napakadami.

“Ewan ko nga eh lahat nasa kaniya na kaya bumili nalang ako ng bag. Ikaw ba?”

“Canvas.” sambit ko. Dumaan muna kami kanina sa isang bookstore para bumili ng mga art material. Ngayon ang kauna unaha na pipinta ako sa Canvas na may magandang art material. Naisip ko na magandang regalo ’to dahil pag e-effort-an ko talaga. Gusto ko kasing ipinta ang perpektong mukha ni Atarah.

“Ipipinta mo? Talented ka palang halimaw Astig! Baka naman ehsm pati ako rin idrawing mo pang malakasan ’tong mukha na ’to.” natawa nalang ako sa gusto n’yang mangyari at umiling.

“May bayad at mahal ako maningil .” pangaasar ko kaya napabusangot ’to at inirapan ako.

“Kala ko libre, presyong kaibigan naman oh? Pengeng discount.” pinagtaasan ko siya ng kilay at sarkastiko ’tong tinawanan. Ang kapal din pala ng mukha ng nurse na ’to.

“ Sino nagsabing magkaibigan tayo ?“ umakto siyag parang nasaktan ang puso niya kaya napangisi lang ako.

“Hanep ka talaga, halimaw ka talaga.” nakangiwing komento nito.

“Talaga, gusto mo baliin ko ’yang buto mo?” nanlaki ang mga mata niya at bigla nalang tumakbo ng mabilis palayo saakin kaya napahalakhak ako.

Hindi nagtagal ay nakarating na kami sa private room ni Roks. Ipinatong ko ang pinamili namin sa gamit saka ako humiga sa kama at ipinikit ang nga mata jo. “ Napagod ako .“ saad ko.

“Rest for a while, tell me if you’re ready to do the challange. There’s a doctor and nurse will be enter here to check me. Ok?” tumango nalang ako at napahikab, sa isang iglap ay nakatulog ako ng ’di ko namamalayan.

Minulat ko nalang ang mga mata ko nang parang may nakatingin saakin at tama nga ako dahil ngayon ay nagkasalubong ang tingin namin ni Roks na nakahiga sa hospital bed niya.

Bumangon agad ako at kinusot ang mga maga ko. “ Ano oras na?“ napahikab ako at nagunat unat agad.

“2:30 pm. Did you sleepwell? Are you hungry ?” sunod sunod na tanong niya kaya napatitig ako sa kaniya ng ilang segundo.

“Oo at hindi pa, ikaw gutom ka na?” umiling lang siya.

“Anong sabi ng doctor kanina? Ok naman ba daw kalagayan mo ?” tumayo ako sa kama at nagtungo ng CR para maghilamos na.

“Yeah, I’m fine.”

“Ligo lang ako ha pagkatapos gawin na natin ang challenge, bet ko ng kumain ng chocolate.” lumabas muli ako ng CR at kumuha ng damit sa maliit na cabinet.

“Ok.” tugon niya.

Naligo na ako at inabot ako siguro ng kinse minutos bago matapos dahil nag toothbrush ako ng ayos. Lumabas na ako ng CR suot ang pajama at t-shirt dahil masyadong malamig ang aircon.

“Alam ko na ’yung dare ko sa’yo kapag natalo ka .” natatawa kong sambit kay Captain Bato. Kanina kasi nang nasa CR ako iniisip ko kung anong magandang dare kapag natalo siya at naalala kong mayaroon palang akong biniling brazillian wax na pang alis ng balahibo.

“ ’Yun oh.“ tinuro ko ’yung nakalagay sa maliit ng table sa pagitan ng kama namin.

“A brazillian wax, sh-t.” natawa ako sa naging reaksyon niya. Bagama’t walang takot pero puno ng pagkagulat.

“

Gets mo na agad saan gagamitin? Hahaha. Matakot ka na kasi may photographic memory ako. Mabilis kong ma

tatandaan ang lasa at brand. G na!“ kinuha ko ang mga paper bag na puno ng candy at chocolate saka ako nag indian seat sa hospital bed ni Roks.

“Halos kaliligo mo lang no, basa pa medyo buhok mo .” komento ko at inalayan siyang umupo. Kaya niya naman maligo mag isa basta mayroon siyang uupuan sa CR.

“Saglit kuha ako ng pang piring.” kumuha ako ng panyo sa mini cabinet at pagkatapos ay excited akong bumalik sa kama.

“We’ll taste these first .” binuksan namin ang isang balot ng kitkat chocolate. Kinagat ko agad at sobrang napapikit ako ako sa sarap. Isang beses palang ata ako nakatikim ng gan’to sa buong buhay ko.

“Ang sarap !” natutuwa kong sambit. Tiyak na magiging masaya ang mga kapatid ko pag natikman nila ’to.

Talagang tutok na tutok ako sa lasa pati na rin sa brand ng chocolate at candy kahit pa na parang nasa cloud 9 ako sa sobrang sarap nang mga ’to.

“You eat like a baby.” naiiling niya sambit at kinuha ang tissue sa tabi niya para punasan ang bibig ko. Napalunok ako at natutula dahil sa matinding gulat.

“You ok?” lagi niyang tinatanong kung Ok lang ba ako at talagang kinikilig yata ’tong bacteria sa tiyan ko dahil oara may kakaiba akong f-feel.

“Oo naman, start na tayo! Rock, paper, scisor tayo kung sino matalo siya ang huhula .” tumango lang siya at inihanda niya ang kaniyang kamay hudyat na makikipag laro na siya.

“Rock, paper, scisor!” napapalakpak ako sa tuwa dahil bato siya at ako naman ay papel.

“Oh ’diba panalo ako! Alam na alam kong kauri mo gagamitin mo .” natatawa kong sambit at piniringan na ang kaniyang mga mata.

Pinili kong kunin ang ferrero. Napakagat mun ako saaking labi bago kinagatan ang kalahati para ’yung kabilang bahagi matitikman niya.

“Game.” unti unti niyang nilapit ang mukha niya saakin at napapikit ako nang maramdaman ko ng dumampi ang labi niya at tinikman ang chocolate.

Itinulak ko siya ng bahagya dahil mukha siyang nag eenjoy na lasahan ang chocolate sa labi ko. “Ano na?” natatawa kong sambit. Natigilan siya at tinikman ang natitira sa labi niya.

“Let me taste again, can I bite it?” gulong gulo siya at ’di niya pa rin mahulaan kaya natatawa akong kumuha ulit ng ferrero dahil tuluyan kinain ko ’yung kanina.

“Oh sige.” katulad ng ginawa ko kanina ay kinagat ko ang kalahati para ang kabilang bahagi ay matikman niya.

“Game!” inilapit niya muli ang labi niya sa labi ko. Sa pagkakataong ’to ay gumalaw ang labi niya ng dahan dahan. Napapikit ako ng mariin at dinamhim ang init na namamagitan saaming labi.

Hindi nagtagal ay lumayo na siya at inalis ang piring ng mata niya niya. “I knew it. Ferrero?”

“Anak ka ng shooting start ang daya mo! Ang tagal mo kayang nag stay sa labi, awit enjoy ka ghorl?” nginisian niya ako ng nakakaloko kaya napabusangot nalang ako.

“The chocolate was more delicious when it’s in your lips Cenery .” mahinang bulong niya at hindi inaalis ang tingin saaking labi.

Napairap ako pero may sumilay na ngiti sa labi ko. “ Sus, Ako naman na! Game game!“ ako na mismo ang nagtali ng panyo sa akin. “Ano na?”

“Go.” lumapit ako sakaniya at tikiman na ang candy o chocolate at isang dampi palang sa dila ko ng candy ay alam ko na agad.

“Kisses!” aalisin ko na san ang piring ko ang kaso naramdaman ko na naman ang labi niyang lasang chocolate. Hindi na ako nagtangkang umalis at magpumiglas sa halip ay tumugon ako sa iginawad at masuyo niyang halik. Siya mismo ang nagtanggal ng piring ko na puno ng ingat gamit ang isa niyang kamay.

“Kuya Rare says, Kuya Roks case was now improving––Oh my god !” narinig kong biglang may tumili kaya sa sobrang taranta ko ay naitulak ko si Roks at lumagapak sa sahig.

Namutla ako at nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Roks sa lapag na namimilipit sa sakit kaya agad ko ’tong nilapitan.

“Reeve, let’s go I think are busy .” rinig kong sambit ng isang boses lalaki pero ’di ko magawa ’tong tignan.

“No Sizer! We need to help your brother !” mas lalong nagwala ang puso ko nang marinig at mapantanto na nahuli kami ng kapatid ni Roks na na naghahalikan at ang masama pa nakita niya rin kung paano ko nasaktan ang Kuya niya.

Anak ng shooting star. Taypats na taypats na naman ako nito.

Nyang note: 2/2 HAHAHA. So sino nakakarember kay Reeve and Sizer from MMP?

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 21

Paint

Cenery

NAPATABI nalang ako sa isang gilid at hindi na nakisabay sa pagtulong nung babae pati na rin ng kapatid ni Roks na lalaki dahil pakiramdam ko masasaktan ko na naman si Roks pag dumampi ang kamay ko sakaniya.

Napabuntong hininga na lang ako dahil talagang ako na yata ang makakapatay dito kay Captain Bato kapag tumagal. Pakiramdam ko kahit anong oras maari na akong makulong dahil sa kamalasan kong dulot kay Roks.

“ Kuya

, what do you feel?“ sambit nung babaeng maganda. Maingat nilang iniangat si Roks paupo sa kama.

“ I’m fine. Why are you both here ?“ nagangat ako ng tingin kay Captain na nakatitig saakin. Sinipat ko ang kabuaan niya at umaarte na naman siyang walang masakit sakaniya kahit pa lumagapak siya kanina.

“I took her here and since I’m here visit you to check if you’re still alive at

mukhang

buhay

naman. You seem so busy huh.“ sabay na napatingin saakin ’yung babae pati na rin ’yung kapatid ni Roks kaya napaiwas ako ng tingin.

Napayuko at dinamdam ang mabilis na tibok ng puso ko. Hiyang hiya ako ngayon gusto kong magpakain sa lupa para makatakas sa pangyayaring ’to.

“Be honest. What do you feel

Kuya

?“ hinawakan nung babae ang paa ni Roks. Umigting ang panga niya at umiling lang.

“Nothing.” napanguso ako dahil nakikita ko sa mata niyang hindi siya ok at may masakit sakaniya. Ewan ko ba habahng tumatagal nakakabisado ko na ang mga kulay abong mata ni Roks kapag galit, malungkot, nagpipigil na sakit at iba pa.

“

Kuya

, If you keep

lyin

’ your condition can be worsens so it’s important to say the truth to properly diagnose the condition and prescribe treatment.“ giit nung babae. Sa totoo lang ang sungit ng itsura ng babaeng ’to, maganda siya pero laging salubong ang kilay at ang lamig n’yang tumingin. Maganda siya, maputi, matangos ilong at medyo singkit parang may kahawig siya pero ’di ko mapagtanto kung sino.

Sino kaya ’to? Girlfriend ba ng kapatid ni Roks pero kung makapagsalita parang sobrang concern niya naman kay Captain. Bumaba ang tingin ko sa suot niyang puting blazer na pang doctor at nakita ko ang nakalagay na name plate.

Dra. Reeve Cathalia Grison. Ka- apelyido niya si Doc Rare? Tama oo nga kahawig niya ng kaunti si Rare. Posibleng magkapatid sila o kaya mapinsan.

Bumuntong hininga si Roks at inilapat ang tingin niya sa babae.

“Reeve, I’m fine.” mahinahong sagot ni Captain saka binalik ang tingin saakin.

“When he says that’s he’s ok. That’s true Reeve. He’s fine don’t worry.” napatingin naman ako sa kapatid ni Roks at ngayon kolang napansin na halos magkahawig din sila ng kuya niya, parang mas batang version siya. Parehong kulay abo rin ang mga mata niya kaya talagang nakakamangha ’yun.

Anak ng shooting star, bakit ga-ganda’t gwapo ng mga ’to? Literal na nagmumukha akong basahan sakanilang tatlo.

“ You should not push him Ma’am, You know his condition, Which is often worse when you try to do that again. It might need surgery if the doctor can’t move his worst dislocated bones into their correct positions.“ mahinahon pero tuloy tuloy na nagsasalita si Reeve na parang teacher na tinuturuan ako. Hindi talaga nakakapagtaka na kapatid ni Doctor Rare.

“S-sorry

nagulat

lang.

Pasensya

talaga

.“ nauutal kong sambit. Hindi ko naman talaga kasi sinasadya na itulak si Roks, sadyang nagulat lang ako sa presensya nila nang makita kami ni Captain na nagtutukaan.

“Don’t make a

bigdeal

, don’t scold her. It’s just an accident. You both enter my room without my permission, now tell me who’s fault it is?“ saad ni Roks na nakakunot ang noo.

“Ok, We admit that it’s our fault but Reeve is a doctor. It’s normal to reprimand or warned her for your condition.” sagot naman nung kapatid ni Roks na blanko ang mukha.

Napalunok ako dahil eto na naman po tayo napagitnaan na naman ako ng mga imported na tao na mukhang nagaaway na dahil saakin.

“

Tatawagin

ko ’yung doctor niya.

Pasensya

talaga

.“ yumuko ako saglit at mabilis na lumabas ng kwartong ’yun kahit pa pinigilan ako ni Roks.

Bukod sa tinakasan ko ang kahihiyan at nagawang kasalanan ay tinakasan ko na rin ’yung English-an nila doon baka biglang ako naman ang rumatay sa hospital bed kapag pinagpatuloy ko ang pakikinig sakanila.

Paglabas ko ay sakto namang dumaan ang nurse na umasikaso dati kay Roks.“ Nasaan

’yung doctor ni

Roks

?“ tinuro ko pa ang pintuan ni Captain. ’Di ko rin naman kasi alam ang pangalan basta ang tanda ko na ang mukha.

“Why po Ma’am?”

“

Medyo

malakas

ang impact ng

pagkahulog

Roks

kama baka po

lumalala

na naman ang

kalagayan

niya?“ sambit ko habang nakanguso at pinagdidikit ang dalawang hintuturo ko.

Kumunot ang noo niya at napabuntong hininga pa ’to. “Ako na po

bahala

dapat

ginagamit

niyo

ang intercom

pagtawag

kay Doc para hindi na kayo

lumabas

pa.“ akmang papasok na siya sa loob ng kwarto ni Roks pero pinigilan ko siya.

“Ah

papasok

agad

?“ nagtataka kong sambit ang akala ko hahanapin niya ang doctor o ’di naman kaya ituturo niya na saakin.

“Yes ma’am, I’ll just use the intercom to call Doc Medina .” napatango tango nalang ako ako dahil tama nga naman siya siguro naghihinala niyan sila sa loob na gusto ko lang talagatakasan ang kahihiyan na nadulot ko kasi maari ko nga naman tawagin ang doctor gamit ag intercom.

“Ah

gano’n

ba,

pakisabi

nalang

kay

Roks

pupunta

nalang

muna ako

tatay

ko ha.“ sambit ko ang akala ko papasok na ang nurse pero hindi naalis ang titig niya saakin.

“

Sige

po.

Nga

pala ma’am may chocolate kayo

gilid

labi

niyo

.“ ngumiti ’to matamis bago pumasok sa loob ng kwarto.

Agad akong napapunas sa gilid ng labi ko at napasapo nalang ako nang makitang may bahid nga nga tsokolate. Anak ng shooting star naman, may ebidensya pa sa ginagawa naming tukaan na may kasamang tsokolate.

Napabuntong hininga nalang ako at tulala nalang ako nagtungo sa ikalawang palapag ng building kung saan nakalokasyon ang kwarto ni Tatay.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na ako nang hindi ko napapansin dahil masyadong lutang ang isip ko sa nangyari kanina sa Private room ni Roks. “ Tay !“ pinilit kong ibalik ang dating sigla ko ang nang tuluyan na akong makapasok sa kwarto.

Nginitian naman ako ni Tatay at umakmang yayakap kaya napalapit nalang ako sakaniya para yakapin ’to ngunit narinig ko na naman ang iritadong boses ni Nanay.

“Oh

ano

ginagawa

rito

Iniwanan

Roks

?“ napalingon ako kay Nanay at salubong ang kilay niya ngayon. Mukhang galit na galit na naman saakin.

“

Nandoon

po ’yung

kapatid

niya.“ ayokong sabihin na nasaktan ko na naman si Roks dahil natatakot akong sa-saktan niya na naman ako at babatuhin ng mga masasakit na salita. Ayoko nang umiyak pa muli, ayoko na.

“ Sinong

kapatid

Anong

pangalan

Babae

lalaki

? “ nag iba ang expresyon ni Nanay, mula sa pagkairita ay biglang naging huminahon na may halong pagkainteresado.

“ Lalaki

po nay, ’di ko po alam kung

anong

pangalan

umalis

po kasi ako.“ tumingin ako kay Tatay na nakikiramdam sa mangyayari dahil tahimik ’to habang nakatingin kay Nanay.

“ Bakit

umalis

! ’Di

man lang

makipagkilala

Napakabastos

talaga

ng ugali mo!“ napaawang ang labi ko nang sigawan na naman ako ni Nanay. Wala na akong nagawa kung hindi yumuko. Pilit long iniiwasan na magalit saakin si Nanay pero pakiramdam ko gumagawa talaga ’to ng paraan para pagalitan ako.

Ang akala ko hindi niya ako papagalitan dahil ’di ko naman nabangit sakaniya na nasaktan na naman si Roks. Hindi ko inaasahan na papagalitan niya ako nang dahil sa iniwanan ko si Roks kasama ang kapatid niya.

“Alice!

Tumigil

na sabi! Alam mo ba kung

ano

ang

kabastusan

? ’Yun ay ang

magstay

siya

roon

makinig

paguusaan

nila

kapatid

niya! Privacy ang

kailangan

Sigaw

sigaw

hindi mo naman alam kung

ano

ang

dahilan

bakit

narito

ang

anak

mo!“ agad ko namang pinigilan si Tatay pero hindi niya ako pinansin, ang nanlilisik niyang mga mata ay nakatuon lang kay Nanay.

“ Tss

, ang aga aga

h’wag

n’yo

kong

iniinis

.“ hinagod hagod ko ang likod ni Tatay para pakalmahin ngunit hindi siya nagpapapigil.

“ ’Yun na

nga

ang aga aga

sinisigawan

mo ang

anak

ko!

Napagusapan

nanatin

’to Alice. Wala kang

karapatang

saktan

sigawan

pagalitan

ang

mga

anak

natin

walang

kwenta

mong

dahilan

!“ kagagaling ko lang sa lugar kung saan nagkakasagutan na ang mga tao kaya agad akong umalis pero hanggang dito din pala ako ang magiging dahilan ng away. Kahit saan nalang talaga ako magtungo wala akong mabuting dulot.

“T-ay tama na po..” nahihirapan kong saad dahil parang nanunuyot ang lalamunan ko at nagiinit ang gilid ng mata ko, pakiramdam kong maiiyak na naman ako.

“

Magsama

nga

kayo

d’yan

Tse

! Hoy

ikaw

h’wag

mong

kakainin

’yan akin ’yan!“ tinuro niya pa ang pagkain na nakapatong sa lamesa bago tuluyang lumabas at binagsak ang pintuan.

“ Tay

kumalma

po kayo,

hayaan

natin

Nanay

.“ bumibilis ang paghinga ni Tatay at yumuyukom naman ang kamao niya sa galit.

Napapikit pa ’to ng mariin bago bumuntong hininga at dinalat ang mata. “ Patawarin

mo kami

anak

..“ napatingin ako sa luhang nagsituluan niya sa pisnge kaya nataranta akong pinunasan ’to.

“Para

saan

Tay?

Bakit

umiiyak

?“ puno ng pagtatakang saad ako. Napasinghap ako sapagkat nakakadala ang iyak ni Tatay kaya hindi nagtagal ang kanina kong nagiinit na mata ay may lumabas na rin na luha.

“

Aminado

ako na hindi kami

naging

mabuting

magulang

’yo,

patawarin

mo ’ko

dahil

hindi kita

nagagawang

ipagtanggol

minsan

kapag

sinasaktan

inaaway

Nanay

mo pero sana

kahit

gano’n

patawarin

mo ang

Nanay

mo.

H’wag

sana

magtanim

galit

sakaniya

kahit

anong

mangyari

..“ pilit akong ngumit kay Tatay at umiling.

“Tay,

kulang

ang

salitang

salamat

para

mabayaran

ko ang

lahat

naging

sakripisyo

mo para

saakin

pamilya

Gano’n

din kay

Nanay

, hindi

sapat

ang

salamat

pagbibigay

ko ng pera

sakaniya

dahil

nang

ipinanganak

niya ako ay

buhay

niya ang

nakataya

siyam

buwan

niya

akong

dinala

sinapupunan

niya.

Siyam

buwan

din sang

naghirap

saakin

Walang

kahit

anong

galit

akong

nararamdaman

puso

kaniya

dahil

hinding

hindo

mangyayari

’yun at

halip

lahat

mga

masasakit

salita

niya

saakin

ginagamit

kong motivation at inspiration para

maging

matapang

buhay

gan’to

, Mahal na mahal ko kayo ni

Nanay

kahit

anong

mangyari

.“ naiiyak kong saad. Buong puso ko sinasabi ’to na walang kahit anong pagtatampo at galit dahil hinding hindi ko gagawin ’yun sa mga magulang kong talagang nirerespeto ko.

“Salamat anak, salamat.” niyakap ko ng mahigpit si Tatay kaya unti unti na muling gumaan ang pakiramdam ko.

“Hindi mo kailangan magpasalamat Tay, hindi kabayaran ’tong ginagawa ko, kung hindi obligasyon ko na maging isang mabuting anak na gagawin ang lahat para sa magulang at higit sa lahat isang anak na kailangan walang itatanim na galit sa kanilang magulang, kahit pa na sinisigawan ka, sinasaktan ka dahil tinatak ko lang po sa isipan ko na kayo ang nagbigay ng buhay saakin.” kumalas ako sa yakapan namin at pinusan ang luha ko gano’n din ang ginawa ko sakaniya.

“Salamat Anak kahit gan’to lang buhay natin nagawa mong maging isang mabuting anak at kapatid. Hanga ako sa’yo. Mabuti nalang at ’di ka nagrebelde.” pilit lang akong ngumiti dahil hindi totoong mabuti ako. Bagamat sa harap ng pamilya ko ay inosente ako pero kapag nakatilikod sobrang dami ko ng kasalanan.

Bukod sa kasalan na tungkol illegal kung gawain noon ay kasama rin ang pagsisinungaling ko at ’di ipinapaalam ang tunay kong kulay kay Tatay.

“Ano ba ’yan si Tatay. Tama na iyakan, pag chikahan natin ’yang buhok mong lalagas na.” napatingin ako sa buhok niyang sobrang numinipis na.

Nginitian ako ni Tatay at inayos ang gulo gulo kong buhok. “ Oo, ito ang epekto ng chemotherapy anak. Hindi naman porket may cancer ay nalalagasan na ng buhok, ang dahilan bakit nalalagasan ay ang gamutan na ginagawa.“ seryoso at mahinahon na explensyon ni Tatay kaya napa palakpak ako.

“Wow doctor na doctor ang datingan mo mag explain. Naalala ko tuloy na dati gusto mo nag doctor.” kinukwento lagi ni Tatay ang tungkol sa pangarap niya saamin na hindi nya natupad dahil sa kahirapan kaya gusto niya talagang mapagtapos kaming lahat na huling pangarap niya sa buhay ang kaso lang nagkasakit siya dahilan para ’di ko na natuloy ang kolehiyo dahil sinusustensuhan ko ang mga kapatid ko.

“Wala eh, mahirap ang buhay anak at isa pa masaya na ako kahit ’di ko naabot ang pangarap ko kaya nga ang gusto ko mangyari na kayong mga anak ko ang makaabot sa pangarap n’yo, magiging masaya ako dahil ’yun ang huling pangarap ko sa buhay.” ngumiti lang ako ng pagkatamis tamis dahil mas lalo akong magpupursige kapag nagsimula na ang pagaaral namin.

“Gusto mo pa ba magaral tay? Kung gusto mo kapag nagkaroon na akong work susuntentuhan ko pag d-doctor mo o ’di naman kaya kapag gumaling na kayo iaapply kita ng scholar sa AKG!” natawa lang si Tatay at inilingan ako.

“Hindi na anak. Masyado na akong matanda at isa pa ang pag d-doctor ay inaabot ng mahigit sampung taon. Idagdag mo pang junior high school graduate lang ako at ’di pa nakapag Senior high baka mamatay na ako pag katapos kong mag aral.” napabusangot lang ako kaya mas natawa siya.

Hinalikan ako ni Tatay sa noo at niyakap.“ Biro lang, mahal ka ni Tatay anak. Mahal na mahal ko kayong lahat na magkakapatid. Kayo ang dahilan bakit ako lumaban.“

“ Fighting Tatay! Mahal ko rin kayo nina Nanay at mga kapatid ko.“ hinplos haplos ni Tatay ang buhok ko kaya napangiti ako.

“Siya nga pala, nagpunta si Roi Gin dito kasama ang alagaq mo kanina ang kaso wala raw kayo ni Roks. Saan kayo nagpunta?”

“Ah sa mall Tay, pinayagan siya ng doctor niya na lumabas. Bumili po kasi kami ng susuotin kong dress para sa birthday ni Atarah tapos, bumili rin kami ng damit para kay Roksie pang araw araw po kasi titira na ang alaga ko sa bahay ni Roks.” napatango tango nalang siya. Natahimik siya ng bahagya bago bumili nagsalita.

“Sa totoo lang, ayaw kitang makipagsalamuha sa mga mayayaman Anak dahil alam ko ang ugali nila. Bagong mukha ka sakanila at tiyak kasama kasama mo sina Atarah, Rare at Roks kaya mapupunta sa’yo ang atensyon at kapag nangyari ’yun, alam mo kung paano ka nila tatanungin sa background ng pamilya mo.” puno ng pagaalala ang mukha ni Tatay kaya siniglahan ko ang boses ko para maibsan ang nararamdaman niya.

“Opo alam ko ’yung mga ganyanan ng mayayaman. Nabasa ko ’to sa mga libro. Kapag tinanong nila kung ano ang background ko edi sabihin ko kung ano. Ayoko ikahiya kung anong meron tayo Tay at sa kung anong pinagmulan ko. Alam mo namang hindi ko hahayang apihin ako ng gani’n gano’n lang. Ako yata si Pintura Senarya na barumbado. “ ipinakita ko pa kunwari ang muscle ko kaya napangiti nalang ulit siya.

“Alam ko kaya hindi naka angal pa nang sinabi nang Nanay mo kay Atarah na pupunta ka dahil malaki rin ang tiwala ko sa kakayahan mo at paniguradong hindi hahayan nina Roks na maliitin kayo dun.”

“ Kilala mo ’ko Tay, alam mo namang ayokong nababastos, sexually man o emotionally.“ napangisi ako nang maalaa ang mga ginagawa ko sa tang nambabastos saakin. Na miss ko tuloy ang gano’ng gawain. Sarap ulitin sa mga taong magmamaliit saakin sa party ni Atarah.

“Siya nga pala, bibisita ang mga kapatid mo mamayang gabi rito. Pagkatapos ng klase nila kasama sina Roi at Gracielle pati na rin apo ko sainyo niyo ni Roks .” pangaasar ni Tatay kaya napabusangot nalang ako.

“ Tay naman eh..“ pang babawal ko pero patuloy lang ang pangaasar ng tatay ko.

Lumipas ang oras at nakikipag usap lang ako kay Tatay, bumalik na rin si Nanay kanina pero hindi niya kami iniimikan patuloy lang siya sa panonood ng TV.

Napatingin ako sa orasan at 2 pm na pala. Siguro wala na ang kapatid ni Roks at Rare? Ilang oras na rin akong nandito mahigit 2 hrs na ang kaso tatawagin naman nila ako kapag tapos na? Nandoon pa ba sila o sadyang ayaw ni Roks na makasama ako dahil sakit lang ang dulot ko sakaniya?

“Tay baba lang po ako sisilipin ko lang si Roks .” dahil hindi na ako makatiis ay gagawa na akong aksyon para mlaman ang sagot sa bumabagabag sa isipan ko.

“Mabuti pa nga dahil naiirata ako sa presensya mo .” biglang sambit ni Nanay habang nasa TV pa rin ang kaniyang atensyon.

Napabuntong hininga at mapait akong ngumiti. “ Hayaan mo na ang Nanay mo, nag memenopouse lang ’yan.“ mahinang bulong ni Tatay kaya natawa nalang ako.

“Balik ako mamaya kapag nandito na po sina Roi .” nginitian at tinanguan lang ako ni Tatay bilang tugon kaya tinalikuran ko na sila’t tuluyan na akong lumabas.

Naglakad ako at sumakay sa elavator. Nang makalabas na ako ay nagtungo na ako sa kwarto ni Roks. Idinikit ko ang tenga ko sa pintuan nang makarating ako para pakiramdam kung may tao.

At mukhang hindi lang dalawa ang tao sa loob dahil mas dumami ang boses na naririnig ko mula sa loob.

“What are you doing?” napabalikwas ako nang may marinig akong pamilyar na boses na nagsalita

“Ay anak ka ng shooting star, mamatay ka ng potakteng p-nyeta ka!” napahawak ako sa bibig ko nang mapagtanto kung sino ang nasa harapan ko.

“ So mad?“ nakangising sambit ng kapatid ni Roks. Oo tama kapatid niya, ewan ko kung bakit siya nandito ang akala ko nasa loob siya pero teka sino ang mga nasa loob kung nandito ang kapatid ng pasyente.

“Oh, ikaw pala. Sorry nagulat ako Hehe, pinapakinggan ko lang kung nasa loob pa kayo.”

“Hahaha, Kuya and Atarah’s friend are there.” napakunot nalang ako nang noo dahil bigla siyang tumawa na hindi ko inaasahan. Ang akala ko napakaseryoso niya, walang kahit anong black aura na bumabalot sakaniya katulad ng sabi saakin ni Atarah tungkol sa pamilyang Montego.

“Ah sige, Hahaha.” nakitawa nalang ako tutal ngayon ko lang naranasan na makitawa sa isang Montego na kilala bilang seryoso bukod kay Roks

Ang akala ko magagalit ’to saakin dahil sa nangyari sa Kuya niya, posible kayang hindi sinabi ni Captain Bato ang tungkol doon sa allergy na muntik ng ikamatay nito.

“Why don’t you go inside? I’m sure his friend will surely be happy when they meet you .” napangiwi ako at sumulyap sa nakasaradong pinto.

“Ah hindi na, nahihiya ako saka ayoko naman makadistorbo, mukhang ngayon palang kasi sila bibisita simula nang maaksidente ang Kuya mo.” napatango nalang siya at ngumisi.

“I see, let’s talk in the Garden. Kaya lumabas din ako dahil hindi ako sanay na makihalubilo sakanila.” nagisip pa ako ng saglit bago sumagot at sinabayan ang lakad niya papunta ng Garden ng hospital. Ewan ko rin bakit ako sumunod sa kaniya pero mukhang marami naman akong impormasyon na makukuha sakaniya tungkol sa pamilya niya at kay Roks dahil hindi naman ’to gano’n kasungit.

“Eh bakit ’di ka nalang umuwi ang akala ko ba d-daan kalang dito para silipin ang Kuya mo.” mapanukso kong tanong naalala ko na naman ang sinasabi ni Atarah na ang pamilya nila ay walang pakialam sa isa’t isa kapag may nasaktan, hindi ka nila dadamayan dahil ang gusto nilang bumangon ang mga ’to sa sariling paa. Hindi sila ni-train kung palampa lampa lang at ’di kayanin ang mga sakit na tinamo ng katawan mo. Gano’n daw katigas ang puso ng mga Montego dahil alam at pinag kakatiwalaan nila ang kakayahan ng bawat isa kaya hindi sila nagaalala.

“ I’m waiting for Reeve may pupuntahan pa kami.“ mapangasar ko siyang tinignan kaya kinunotan niya ako ng noo.

“Nililigawan mo ba? Hatid sundo mo eh, Mukhang bagay kayo. “ feeling ko kapag nagkanak sila gwapo at maganda katulad nilang dalawa. Grabe kasi ’yung kagandahang lalaki niya gano’n din si Reeve bagamat ang suplada ng aura mukha pa ring anghel parang ang kuya niyang si Rare suplado pero gwapo.

“It’s for our work purposes and beside she’s not yet ready with that kind of commitment. I respect her.” napangisi ako pero siya biglang sumeryoso ang itsura niya.

“ Pero gusto mo siya ?“ tanong ko pa. Sakto namang nakadating na kami sa Garden ng hospital at nagtungo kami sa mga upuan.

Hindi niya ako sinagot at halip napansin ko lang ang pag igting ng panga niya senyales na maaring hindi niya ang tanong ko.

“Joke lang, nga pala kamusta si Roks, lumala ba raw ang kalagayan niya kanina kasi natulak ko siya?” napatingin ako sa paligid ng Garden at napangiwi ako na maalala ang senaryo dito kung saan nasabunutan ang katrabaho ni Captain hanggang sa nagkanda gulong gulong si Lola pati na rin si Roks sa lapag dahil sa kasinunglingan ko.

“He’s fine, you should not left him. He’s worried about you. Sinabi niya sisihin mo na naman ang sarili mo. I don’t why he told us that na parang ang lalim ng pinaghuhugutan. Malakas ang pakiramdam ko na bukod sa ginawa mong pagtulak sakaniya ay may ginawa kapang ikinapahamak niya, am I right?” napakagat ako saaking labi dahil mukhang eto na ang oras na pagsasabihan ako ng kamaganak ni Roks at pag planuhan na ikulong nalang ako.

“Huh? Ano ba pinagsasabi mo? Bakit wala bang nabangit ng kahit ano ang Kuya mo tungkol saakin?” pinilit kong ayusin ng boses ko, ’yung normal at walang halong kaba.

“Nothing and He’ll not tell that but based on your reaction a while ago, I saw the fear and now I sensed that you’re uneasy.” unti unting sumilay ang ngisi niya. ’Di ko malaman kung nangaasar o natutuwa na ang ibig sabihin nun.

“It’s your fault why Kuya Roks is here, right?” hindi nakakunot ang noo niya, hindi rin nanlilisik ang mga at mas lalong hindi umiigting ang panga niya dahil sa halip ay hindi niya pa rin inaalis ang ngiti sa labi.

“Patawarin ’di ko naman sinasadya, aksidente ang lahat. Promise, totoo sinsabi ko h’wag mo ’kong pakulong.” napalunok ako at ang mga mata ko ay nagma-makaawa sa kulay abo niya ring mata.

“ So now you’re afraid to be put in jail, huh?“ may halong pangasar at sarkastiko ang tono ng pananalita natigilan ako saglit dahil parang may mali sa sinabi niya. Ewan ko kung nagkamali lang siya ng pagconstruct ng sentence o sinasadya niya. Alam niya ba ang past ko? Nakwento ba sakaniya ni Captain Bato?

“Ha? Anong ibig sabihin ?” nagtaka kong sambit pero nginitian niya lang ako

“I’ll not sue you, Infact I want to congratulate you cuz you’re the first person who put him in the hospital with so many injury. Simula pa nang mga bata kami hindi siya nadadala sa hospital hanggang sa umabot sa puntong naging isang ganap na sundalo na siya.” napakagat ako sa labi sa nalaman kong ’yun. Ewan ko ba kung matutuwa ako at ituring na achievement ’yun o maawa saka maguguilty.

“ As in hindi siya nasusugutan o nasasaktan? Kapag sinumpong siya ng allergy niya?“ puno nang kuryoso kong tanong. Naalala kong ayaw niyang magstay kasi mas nakakapaghina raw dahil buong araw nakahiga at inaasikaso ng mga doctor at nurse maya’t maya. Ayaw niya raw ng gano’n mas gusto n’yang nakikipag habulan sa mga rebelde kahit may sakit.

“He can treat himself. He always do the self medication. We are train to be our strength grows out of our weaknesses or some of our greatest pains become our greatest strengts. Lahat naman kami kailangan matutong gawin ang bagay na ’yun, Part of being Montego is that you need to be strong physically, emotionally and mentally .” napakunot nalang ako ng noo dahil masyadong malupit ang pamilya nila, kasi naman paano kung hindi na nila kaya? Hindi rin naman kasing mali na sumuko. Kaya pala si Roks hindi niya pinapakitang nasasaktan siya pilit niyang pinapakitang malakas siya.

“Ahh edi ikaw rin? Kahit nabaril ka na self medication pa rin? Hindi ba dumadating sa puntong susuko kayo? Required pa rin bang pilitin maging malakas kahit nasa bingit ka na ng kamatayan?” sunod sunod na tanong ko, sobrang kuryoso ko na sa pamilya nila at eto ang pagkakataon na libre kong malalaman ang impormasyon tungkol sakanila.

“Our parents taught us that anyone can give up, it’s the easiest thing in the world to do. But to hold it together when everyone else would understand if you fell apart, that’s true strength. You know, when written in Chinese the word ‘crisis’ is composed of two characters – one represents danger and the other represents opportunity.” napanganga nalang ako sa sinabi niya dahil para siyang Kuya niya kung magsalita, makabuluhan, may aral at parang nag papalakas ng loob.

Tumikhim siya at ngumiti. “Dumating ako sa puntong sumuko ang katawan ko at ’di ko na kaya magpanggap na hindi ako nahihirapan, cuz I admit that I’m not that strong as Kuya. Let’s just say namana niya lahat ng katangian sa Lolo at Daddy namin.” natahimik ako dahil nakita ko na isang beses na sobrang nanghihina at parang susuko si Roks sa kagagawan ko. Partida, sobrang tatag at lakas niya ayon sa kapatid niya pero nagawa kong palabasin ang kahinaan ni Captain.

“We are talking like this without knowing my name, Hahaha. I’m Sizer Riffles Montego and you?” napabuga ako sa hangin bago ngumiti at inabot ang inilahad niyang kamay para makapagshake hands kami.

“ Paint Cenery Ordencial .“ sagot ko kaya tumango tango lang siya.

“ Nice meeting you, Paint. What’s your relationship with Kuya?“ diretsong tanong nito kaya napalunok ako. Ewan ko bakit lumunok ako ng gan’to, ang dating tuloy parang kinakabahan ako.

“Boss ko siya.”

“Oh, boss.” ngumisi siya saka tumango na para bang hindi kumbisado na ’yun lang ng relasyon namin ng Kuya niya dahil nahuli nila kaming naghahalikan.

Bago pa siya magtanong tanong tungkol saamin ni Captain ay iniba ko na ang usapan. “Sizer parang katunog ng scissor pangalan mo no?” natatawa kong sambit nang mapansin ko ’yun.

“Exactly, it’s really a scissor.” Potakte, si Roks ay Rocks tapos si Sizer ay Scissor. Ang astig naman ng pangalan nila, sabagay astig din naman ang ang akin kasi Paint, lol.

“H’wag mong sabihin meron pang paper para kumpleto na ’yung Roks, Paper, Sizer.” pangaasar ko pero nalaglag ang panga ko nang tumango at tumawa siya.

“Yeah right, our Ate’s name is Paper. You find it so funny but our second name is cool it was named after the types of firearm. Musket, Riffles and Howitzer.” napahawak ako sa bibig ko dahil hindi ako makapaniwala sa mga pinagmulan ng pangalan nila.

“Anak ng shooting star ang cool kaya no! Hindi naman nakakatawa ma Roks, Paper, Sizer tapos isama mo pang klase ng baril ang pangalan n’yo. Mas nakakatawa nga pangalan ko e, Pintura amp.” natatawa kong sambit pero sumeryoso lang ang mukha niya at umigting ang panga nito.

“ Your name is beautiful like you .“ unti unting sumilay sa labi niya ang matamis na ngiti. May napapansin ako, masyado siyang palangiti at magaan ang aura niya taliwas sa sinabi ni Atarah noon saakin tungkol sa pamilya ni Roks.

“Alam mo sabi ni Atarah nakakatakot daw kayo bakit parang hindi naman? Ang bait nga ng aura mo. Hindi ka mahirap makavibes, bakit niya kaya sinabi ’yun?” puno nang pagtatakang tanong ko. Baka nagkamali lang si Atarah? O sadyang sinisiraan niya lang saakin ang pamukya ni Roks? Pero bakit niya naman gagawin ’yun?

“I’m different, I’ll show my black and serious aura when I’m working.” napa ‘ahh’ nalang ako. Siguro nameet ni Atarah si Sizer nung mga oras na nagt-trabaho ’to? O ’di naman kaya talaga si Sizer lang ang hindi nakakatakot.

“Ano ba trabaho mo?” kuryuso kong tanong habang pinaglalaruan ko ang mga bato gamit ang paa ko.

“I’m a Detective.” natigilan naman ako sa sinabi niya, kaya pala parang nababasa niya ako nang gano’n kabilis. ’Yung tipong kung tumingin siya parang laging mapanuri.

“Totoo nga? As in? Lahat ba talaga kayo sa pamilya, public servant? Mga pulis, sundalo at iba pa?” paninigurado ko, mukhang hindi ko nga talaga makakasundo ang pamilya niya kapag nagkataon, mahirap pagkatiwalaan dahil hindi ako sigurado kung totoo bang hindi sila Tuta ng mga politiko at iba pang mayayaman.

“ Yes, My brother didn’t mention that?“ hindi pa nabangit mismo ni Roks pero Atarah, Amirah at Roi ay nasabi n saakin.

“Alam mo bang pahirapan kasi kumuha ng impormasyon dun. Masungit tapos madamot. Lagi niyang sasabihin na it’s not your bussines, mind your own business.” ginaya ko pa ang postura, expresyon at ang maotoridad na boses ni Captain kaya tawang tawa naman si Sizer.

“Really?”

“Oo basta nakakainis siya, gano’n ba talaga siya? Syempre alam kong matic na nasa dugo niyo n’yo ’yung serious aura pero kasi sabi nung kaibigan niya hindi naman daw masungit si Roks, palangiti raw ’to, gentleman gano’n.” minsan gentleman at nginingitian niya naman ako pero madalas namang sinusungitan.

“He’s not gentleman at you? Hindi ka ba niya ngingitian?” nagtatakang tanong nito. Umiling nalang ako at inilibot ang mata ko sa buong garden para pagmasdan ag magandang tanawin.

“Minsan kaso madalas tinotoyo siya. Basta pabago bago mood. Bipolar yata ’yun no?” ako rin naman kasi hindi ko maintindihan ang si Captain dahil minsan sweet tapos biglang magsusungit. Ngingitian niya ako sa iglap biglang malamig na naman siyang tumingin.

“He’s gentleman but he’s so strict and cold but it changed when he met his first love. Do you know about that?” napaawang ang labi ko at gusto ko nalang na matawa dahil pang pocket book lang ang peg ’yung story na masungit at cold ang lalaki biglang nagbago dahil nakilala niya ang mahal niya and kaso sad ending ang story nila kasi hindi sila nagkatuluyan sa hulu. Hahaha. Awitize

“ Oo naman, Si Atarah ’di ba?“ sinipat niya ang magiging reaksyon ko at ngumti na naman siya. Jusko, bakit ang gwapo nitong si Sizer.

“Yeah, sa pagkaalalam ko he show that kind of personality only in his friend, love ones and ofcourse for the people who deserve that kind of treatment.” gusto kong maiparap dahil mukhang wala naman ako sa tatlong ’yun dahil hamak na trabahador niya lang ako.

“Kung sabagay, trabahador niya lang ako. Walang special dun HAHAHA.” pinilit kong tumawa para hindi bumigat ang atmosphere. Ewan ko ba bakit ko na feel na bumibigat ag dibdib ko. Yawa, ang weird.

Nagpatuloy kami sa paguusap sa mga bagay bagay. Halos kinukwento niya tungkol sa pag d-detective nito na talagang nagustuhan ko dahil ang astig lang. Sa sarap ng pagkukwentuhan namin hindi na naming namalayan na isang oras na pala kami naguusap kung hindi lang tumawag si Reeve.

“I think I need to go. Reeve is calling.” saad niya habang nakatitig ’to sa telepono niya.

“ Sige bye!“ sambit ko dahil hindi pa rin ako umaalis sa pagkaupo samantalang siya ay handa nang umalis.

“Hindi ka sasabay? I’m sure uuwi na rin sila.” umiling lang ako at sinenyasan siya na umalis na.

“Hindi, sige mauna ka na.”

“You sure?” mapanuri niyang tanong kaya ngumiti ako at nag thumbs up lang ako.

“Oo. Ingat!” bumuntong hininga siya at tumango bago tuluyan siyang tumalikod saka naglakad palayo saakin.

Nang makaalis siya at medyo nakalayo layo na ay sumunod na rin ako kaso medyo patago. Nahihiya kasi akong magsabay kami dahil paniguradong makikita ako nang mga kaibigan nina Roks, at talagang nahihiya ako.

Lakad lang ako nag lakad hanggang sa malapit na ako sa kwarto ni Roks kung saan lumabas sina Dawina, Ranch, Reeve, Amirah, Atarah, Rare, Mikee na founder nung foundation para sa hayop pati na rin ’yung mukhang hapon na Kenji ang pangalan tapos may isa pang babae at dalawang lalaki na hindi ko na kilala.

Tuluyan na silang naglakad palayo mula sa kwarto ni Roks kaya ako naman ay akmang papunta na ng kwarto ni Captain Bato nang makasalubong ko si Nurse Jacques.

“Oh nandito ka pala Paint. Pinapatawag ka ni Captain Roks. Nasaan pala ang chocolate ko?” inilahad niya ang kamay niya habang nakabusangot. Hinampas ko lang ’to at inirapan.

“Eh kita mo ngang may bisita siya kaya ’di ako nakapasok sa looh. Mamaya na hahatiran kita marami.” umaliwalas ang mukha niya sa sinabi ko at napapalakpak pa. Parang bata ’tong duwag na ’to.

“Sabi mo ’yan ha. H’wag lang talkshit halimaw, Sige na pasok ka na.” inirapan ko nalang muli siya at pumasok na ako sa loob ng kuwarto. Naabutan ko naman si Roks na nakahiga at nakapikit habang minamasahe ang sintido.

“ Hoy!“ pagtawag ko sakaniya nun ay binuksan niya ang mga niya at pinilit niyang umupo sa kama.

“How are you? Are you not feeling well? Did you cry again?” sunod sunod natanong niya at bakas sa mukha niya ang matinding pagaalala.

“Wow, dami tanong. Ilang oras lang tayo nagkahiwalay miss mo na aki agad. Oo naman saka bakit hindi ako magiging ok at iiyak?” tanong ko saka naupo sa kama ko. Napatingin ako sa mga gamit na pinamili namin kanina, maayos na ’tong nakalagay sa gilid mukhang inayos mismo nung mga bisita.

“ I thought–I mean urgh, nevermind.“ hindi niya matuloy tuloy ang sasabihin kaya inis na napabuntong hininga siya. Oh ayan naang sinasabi ko eh, matoyo siyang lalaki. Kanina concern siya ngayon nag start na naman magsungit.

“Ah ’yung kanina? Syempre kinabahan ako no pero sinabi naman ni Sizer na ok kalang kaya nakahinga ako ng maluwag.” kumunot ang noo niya at nagtiim ang bagang niya habang diretso ang tingin saakin.

“ So, you two talked?“ pinanliitan ko siya nang mata dahil ang tigas at diin ng pagbato ng salita niya.

“Oo, sarap nga niya kakwentuhan. Ang astig niya pa, Detective pala siya no! Ang gwapo rin.” ngumingiti kong saad at nagningning ang mata ko nang makitang dumidilim ang paningin niya at pinapagalaw na naman ang panga.

“He’s younger than you and you’re not his type .” diretsong saad nito kaya naginit na naman ang ulo ko sakaniya.

“Ano ba pinagsasabi mo? Epal ka ghorl? ’Di ko naman siya jojowain saka paano mo nasabing hindi niya ako type aber! Wala kang alam sa nararamdaman niya! Paano kapag sinasabi kong pinagusapan namin ay tungkol sa pagpupuri niya saakin? Sinabi niya na hindi malabong magustuhan niya ako? At alam mo bang hinalikan niya ako!” inis na sambit ko dahil lagi nalang siyang gan’to pinapamukha niya na hindi ako gusto ng isang tao kala mo naman kontrolado niya ang nararamdam ng kapatid niya.

“You’re lying.” madiin niyang usal. Totoo naman na nagsisinungaling ako sadyang ayoko ng maapakan ang ego ko kaya nasabi ko ang bagay na ’yun.

“Nagsasabi ako ng totoo! Nasa sa’yo kung ayaw mong maniwala, Tss!” umirap ako at sakto naman na biglang nag ring ang telepono ko kaya agad ko ’tong nilabas at lumaki ang ngiti ko sa labi nang mapagtanto kung sino ang tumatawag.

“Who’s that? Why are you smiling like an idiot?” nagpipigil na tanong ni Roks kaya pinaikutan ko lang siya ng mata at sinagot ang tawag

“Hello Direk Atlas, kamusta shooting ?” malutong kong saad para naman si Captain ang mapikon ngayon at mukhang nagtatagumpay naman ako dahil naririnig ko ang mabigat na paghininga nito at walang tigil na pag igting ang panga habang matalim na nakatingin saakin.

[ We’re doing good we’re almost done. How about you? Hindi mo sinasagot ko ang mga message ko. Are you busy? ]

Ang ganda ng timbre ng boses niya kapag nagsasalita, paano pa kaya kung kumanta siya. Maganda kaya boses ni Atlas? “ Pasensya na, busy kasi ako kanina kasi ’diba. Inalalayan ko ’yung boss kong may TOYO.“ diniinan ko ang salitang toyo dahilan para mapasinghap sa inis si Roks samantalang ako enjoy na enjoy lang na nakikitang napipikon siya dahil nagsasalita ako ng kung ano anong masama tungkol sakaniya sa hindi niya kavibes na si Atlas sa mismong harap niya pa.

[ Hahaha, so kailan tayo lalabas? ]

“Uhm, siguro next week na. Ok lang sa’yo?” sambit ko dahil mukhang matatagalan ang gagawin kong instant Yaya nitong si Manok.

[ Sure, I’ll wait for you.. ]

Sasagot pa sana ako nang may magsalitang ibang babae sa kabilang linya.

[ Direk! May naghahanap po sainyo. ]

Napabuntong hininga si Atlas sa kabilang linya bago nagsalita.

[ I’ll call you later, ok? Tell me if you’re busy or not. ]

Ngumiti ako nang matamis kahit pa ’di naman niya makikita ang reaksyon ko. “Sigeee!” masigla kong sagot saka ko binaba ang phone.

“ Oh ano tinitingin tingin mo d’yan?“ tanong ko kay Roks na nakatitig lang saakin ng malalam.

Bumuntong hininga siya at may kung anong pinindot sa telepono niya saka itinapat sa tenga niya habang hindi pa rin inaalis ang tingin saakin.

“Did you Kiss Paint ?” saad niya. Nanlaki ang mga mata ko dahil mukhang si Sizer ang tinatawagan niya.

“Hoy!” pagpipigil ko pero naestatwa sa kinauupuan ko. Gusto ko siyang batuhin o itulak dahil nakakahiyang icomfronta niya ang kapatid niya sa kasinungaling ko ang kaso ayoko na siyang saktan. Anak ng shoiting naman mapapahiya na naman ako.

“D-mn you! Don’t you ever show your f-cking face here .” napakagat ako sa labi at napapikit ng mariin ng umalingaw ngaw ang maotoridad na boses ni Roks.

“Hoy anong sabi niya? May inamin ba ?” kinakabahan tanong ko dahil ngayon parang sobra sobra ang pagkabadtrip niya.

“Do you think, I’ll curse hard and be mad like this if he didn’t ?” napakamot ako sa pisnge ko dahil ’di ko maintindihan. Inamin ni Sizer na nag kiss kahit hindi totoo? Bakit?

“Come here .” mababang boses na saad ni Captain pero umiling lang ako ay ayaw lumapit sakaniya.

“Ano gagawin mo?”

Pinaglaw niya ang panga niya at sinuklay ang buhok gamit ang kamay niya. “ Let’s make a new rule, an agreement.“ mahinahon na saad niya kaya wala na akong nagawa kung hindi lumapit sa kama niya at naupo sa tabi nito.

“ Ha?“

“Closer.” utos niya kaya nag indian seat ako sa harap niya at lumapit pa sakaniya habang palunok lunok at tinitigan ang nag a-apoy niyang abong mata.

“I don’t want anyone else to kiss you here.” hinalikan niya ako sa noo kaya ako napabilis ang pagkurap ko habang nakatingin sakaniya.

“Here.” hinalikan niya ako sa pisnge habang iinipit ang buhok ko sa gilid ng tenga ko.

“ Here.“ sunod naman na dimampi ay sa tungki ng ilong ko at kinutuban na ako kung saan muli ’to susunod na dadampi.

“Especially here, your lips were made for me, Cenery. This beautiful lips of yours belong to pressed up againts mine.” mabilis na dumampi ang mainit niyang labi saakin kaya napikit ako at mapungay pungay ng idinalat nang linayo niya ang labi niya.

“Oh sige pero dapat ako lang muna ang hahalik d’yan hanggat ako pa ang Kiss slave mo, naiintindihan mo?” bigla ko nalang sambit habang hindi inaalis ang tingin ko sa mapula pula niyang labi na sobrang nakaka adik.

Hinawakan niya ang baba ko para mag angat ang tingin ko sakaniya at pagkatapos ay hinaplos haplos niya ang pisnge ko “ Easy, I’m faithful to your lips because you’re my first kiss. Ang beside I’ll never kiss anyone else cuz when your lips touch mine, I feel the ground below me melt away and time stops for that moment.“ napangiti nalang ako at sinalubong ang mapungay pungay niyag mata.

“Alam mo bang ikaw rin ang first kiss ko? First kiss natin ang isa’t isa sa maling lugar at maling oras.” natatawa kong saad nang maalala ko ang unang halik namin sa bar kung saan ko siya nanakawan. Hindi ko rin expect na first kiss niya ako.

“I don’t care about that the important here is that I taste the sweet lips of your, I saw your sparkling eyes, beautiful smile and your entire being just hypnotize me with feelings I adore.” natahimik ako dahil biglang bumilis ang tibok nang puso ko sa sinabi niya at nagagawala ang mga bacteria sa tiyan ko lalo pa nang halikan niya muli ako ng masuyi.

“I kissed you every minute and I obey your lips but please could my lips touch yours just one more time? Then another, and another.” bulong niya sa pagitan naming labi. Napangisi ako at bahagyang lumayo sakaniya.

“ Tse, alam mo kung cha-chansing ka nalang ituloy nalang natin ang challenge pero dapat ilock na natin ang pinto ok?“ gusto kong maglapat muli ang labi namin na hindi ko nilalabag ang sarili kong rules sa pamamagitan ng pagtuloy sa Candy Kissing Challenge namin.

“Saglit kamusta nga pala bumisita kaibigan mo happy ka naman?” tanong ko at bumaba sa kama niya para ilock ang pinto mahirap na biglang may pumasok na naman.

“Yes, Ranch and Dawina are here too they are looking for you.” sagot niya at ako naman ay kinuha muli ang mga chocolate na nakalagay sa lamesa saka tuluyan ng bumalik sa pwesto ko kanina na nakaindian seat sa harap ni Captain.

“Oo nga nakita ko kanina kaso ’di ako makalapit. Nahihiya ako sakanila.”

“You met them already right? And besides makakasalamuha natin sila sa party ni Atarah.” napanguso ako dahil tama naman siya ang kaso nahihiya talaga ako kanina. Ang gaganda’t gwapo tapos ang yayaman pa.

“Kaya nga, e.” bumuntong hinga nalang ako at nakalimutan at pilit na iniabot ang pang piring na nakalagay sa table na pagitan ng hospital bed n’ya pati ang kama ko. “Game na. Roks, Paper, Sizer tayo.” pinagtaasan niya lang ako ng kilay at pinagtawan ko lang siya dahil napansin niya ang ginamit kong salita.

Nag Rock, Papers, Scissor na kami at siya ang nanalo dahil gumamit siya ng bato at ako naman ay gunting. “Oh panalo ka, ang cool ng name n’yong magkakapatid. HAHAHA. Sige sabihin mong hindi Bato ang pangalan mo ngayon eh dun naman kinuha.” pinaliitan niya ako nang mata habang pinapagalaw ang panga nito.

“Sounds like Rock but not Rock ok? It’s Roks .” madiin niyang wika pero nginitian ko lang siya ng matamis.

“Bato.” malutong kong wika habang pinipiringan ang mata ko kaya ’di ko nakita ang pikon niyang reaksyon.

“Game na?”

“Yeah.” sagot niya kaya lumapit na ako sakaniya at dinampi ang labi ko sakaniya, sa pagkakataong ’to ay hindi ko mapagtanto kung ano ’yun kaya natagalan ang pagstay ng labi ko sa labi niya. Hindi niya naman ako binawalan dahil mukhang gustong gusto pa ng manok na ’to na walang tigil ang ginagawa kong paghalik sakaniya pero hindi rin nagtagal ay nahulaan ko.

“Reese.” saad ko saka inalis ang piring ko at napahiyaw ako sa tuwa dahil tama ako.

“Ikaw na.” saad ko at siya naman ang piniriningan. Pinili ko ang ang chulilops na candy na flavor apple.

“Game.” saad ko. Inalalayan ko ang mukha niya na lumapit saakin. Dinampi niya ang labi niya saakin bago lumayo at nagisip ng saglit.

“ I don’t know what it is. Binili ba talaga natin ’to?“ iritado niyang saad.

“Oo tanga.” nakangisi kong sambit. Pinapagpatuloy niya ang pagpapak sa labi ko at nakakahalata na ako dahil ang tagal tagal niya bago mahulaan.

Nagulat ako ng kagatin niya ang labi ko kaya napaawang ’to dahilan para pumasok ang dila niya sa loob at kinuha ang candy sa bibig ko.

“ Lollipop candy .“ proud na sagot niya saka inalis ang piring habang hindi lnaalis ang ngisi sa labi niya.

“Mali!” sambit ko. Patuloy lang kami sa paglalaro at sobrag nag enjoy kami sa simpleng laro na ’yun. At sa kalagitnaan ng laro namin kung saan si Roks ang nakapiring at hinahalikan ako nito ng masuyo at puno ng init nang biglang may kumatok na naman pero hindi pinansin ’yun ni Captain.

Parang hindi na kami naglalaro, literal na naghahalikan na kami ang kamay ko ay gumagapang sa dibdib niya dahil sa kakaibang sensasyon na hatid niya na isa sa mga mga bawal sa rules ko.

“Ma’am, Sir papalitan na po ’ying Dextrose ni Sir Roks.” rinig ko mula sa labas kaya kahit ayaw ko pa ayaw ko pang putulin ang nangyayari ay humiwalay na ako dahil napansin kong paubos na nga ang dextrose niya.

“F-ck.” iniwas na wika ni Roks laya binigyan ko ’to ng mabilis na halik sa labi.

“Stop, Hinay hinay lang kakatuka, Manok. Marami pang oras mamaya.” saad ko sala hinaplos haplos ang pisnge niya.

Nyang note: Three UD for today! Natambak dahil sira si Watty at hirap akong ipub, but anyway Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 22

Paint

Cenery

NAKANGISI ako habang hinahalo halo ang brazillian wax na pinatunaw ko kanina dahil natalo si Roks saaming laro na Candy Kissing Challenge.

“Ang

kinis

mo na

mamaya

birthday ni

Atarah

baka

mainlove

siya

sa’yo

n’yan

.“ pangaasar ko dahil ngayong February 27 na ang kaawaran ni Atarah.

Ilang araw na rin ang nakalipas simula nang maumpisahan ang challenge na ’yun at ngayon ko lang magagawa sakaniya ang parusa dahil ngayon ok na ang kalagayan niya.

Sa nagdaang araw walang masyadong ganap, bukod sa laging nasa tabi niya ako ay tinatapos ko rin ang magiging regalo ko kay Atarah na realism portrait painting.

Nakakapaglakad na nfa si Roks kahit pa-paano dahil epektibo ang ginagawang theraphy at gamutan sakaniya nina Rare at ng iba pang doctor niya kaya napabilis talaga ang pag r-recover ng mga injury niya.

Hindi talaga mapagkakailang magaling na doctor si Rare pati narin ang mga nag t-trabaho rito. Thankful ako kasi hindi lang naman kalagayan ni Roks ang ang unti unting nag r-recover pati na rin ang Tatay ko.

“Ano natatakot ka ba?” natatawa kong sambit. Nandito kami sa kwarto niya, Oo nakauwi na kami ng mansyon niya kahapon lang dahil nga mabilis ang recovery niya pero kailangan pa rin naming magpunta lagi sa doctor niya, 3 times a week.

“No, go put it. I’m sleepy. I want to sleep first.” naupo ako sa gilid ng kama niya at tinignan siya. Pretende ’tong nakahiga habang naka boxer at naka topless din, hindi naman ako naiilang dahil mas lumalamang ang nararamdaman kong pag kaexcite dahil aalisan ko siya ng balahibo, gustong gusto ko na makita ang nasasaktan niyang mukha.

“Alalahanin mo dalawang beses akong nanalo sa’yo kaya aalisan kita ng buhok sa buong binti mo pati ’yang sa kili kili mo !” tuwang tuwa kong sambit at halos mapatalon talon ako sa kinauupuan ko habang sinasabi ’yun.

Nagtiim ang panga niya at nagsalubong din ang kilay nito.

“What? Ang akala ko ba binti lang?” madiin na sagot nito pero pinagtaasan ko lang ’to ng kilay.

“ Hindi ka kasi nakikinig saakin nun! Puro nood ka lang saakin. Nabingi ka na ata.“ totoo naman kasi, kinakausap ko siya lagi siyang tulala saakin at parang wala sa sarili. Ewan ko bakit siya gano’n, syempre sa mga nag daang araw nagbabangayan kami pero madalas mabait na siya saakin. Bipolar talaga eh talaga ’tong manok na ’to palibhasa alam niyang papayag akong halikan niya ako kapag nababaitan ako sakaniya, Tss.

Huminga siya ng malalim at pinaikutan ako ng mga mata.

“Fine, do it quickly. I’m so sleepy.” lumapad ang ngiti ko at umusog malapit sa mga binti niya.

“Sure ka bilisan ko ha? Tignan kolang kung aantukin ka pa rito .” ngisi ngisi kong sambit at agad na nagpahid ang ng wax sa binti niya gamit ang popsicle stick.

“ It’s hot.“ reklamo niya kaya hinawakan ko ang kaunting parte at tama nga naman siya mainit talaga.

“Shh, sorry na. Blow ko nalang.” saad ko saka hinipan at unti unti kinabit ang parang papel para mahila ko na ng ayos ang wax at maalis talaga ang mga balahibo sa binti niya.

“Inhale, exhale muna manok.” natatawa kong sambit habang pinapalatada ang papel dun sa wax.

“ I need kiss first.“ napahawak ako sa bibig ko para pigilan ang sasabog kong halakhak dahil sa sinabi niya kaya mas lalong lumukot ang expresyon niya.

“Potakte, kailangan tumuka ng manok pang palakas ng loob ang peg no? Awitize.” naiiling kong usal saka hinalikan siya ng mabilis akmang lalayo ako sakaniya nang hawakan niya ang likod ng ulo ko para makapaglapat muli ang labi namin.

Napangisi nalang ako sa ginawa niya.

“Ok ka na? Malakas na loob mo?” saad ko sa pagitan ng magkadikit na noo saka tuluyan ng lumayo sakaniya at walang sabi sabi ay hinila ko ang papel na pinatong sa wax.

“Oh f-ck! You should be gentle !” hiyaw niya pero ’di ko pinansin ang reklamo niya dahil ang buong atensyon ko ay nasa wax na inalis ko kung saan andaming balahibo niya ang nandoon.

Tuwang tuwa akong pinakita sakaniya ang wax pero nakabusangot lang ’to. “HAHAHAHAHA. Oh gentle kala ko ba sundalo ka? ’Diba ang mga sundalo malakas at matapang! Nasaan na ’yung sinabi nila na si Roks daw kayang itago at tiisin ang sakit? Ang arte nito!” pangaasar ko sakaniya pero nakangiwi lang ’to at napapikit ng mariin.

“This is my firs time and beside to be honest I felt so weak when you’re the one who put me on to waxing, Cenery.” proud naman akong tumigin sakniya dahil pakiramdam ko ang nagpapalabas ng kahinaan niya. Aba, ako pala talaga ang weakness mg isang Roks Musket Montego.

“Ajuju, H’wag na iyak bebe boi. Kiss na ni Mama ok?” nakangiti kong sambit at dinampi ang labi ko sa makinis at namumula niyang binti.

“Yehey wala na.” pumalakpak ako at para kunwari baby siya na nagrereklamo sa sakit.

Umigting ang panga niya at nailing iling nalang sa mga pinaggagawa ko sakaniya. “Lol .” nasambit niya nalang.

Ang saya nang puso ko dahil sa nakikita ko kung paano pamulahan ng mukha si Roks dahil sa pagpipigil na magreklamo at pagtatagong hindi siya nasasaktan.

Binibigyan ko ng halik ang mga inaalisan ko ng balahibo sa binti niya at mukhang nag e-enjoy naman siya ginagawa ko. Hinayaan ko nalang dahil talaga namang masakit ’tong ginagawa kong pag wax ng balahibo niya.

Mahigit 30 minutos ang ginugol sa pagalis ng balahibo niya sa buong binti niya bago anh natapos.

“Damn. Why the f-ck I let you to wax me like this.” saad niya at hindi makapaniwalang tinitignan ang makinis niya binti na parang isang babae.

“ Syempre ssob mo ’ko.“ mayabang na sambit ko pero sinamaan niya lamg ako ng tingin. “ H’wag ka ng maarte nikiss ko naman!“ pang gigiit ko pero sarkatiko niya lang akong tinawanan.

“You’re really impossible, my feet is not yet fully recover then you’re doing this to me. Your hobby is to make me always hurt huh?” napabusangot na naman ako dahil nag r-reklamo na naman ’tong manok na ’to halatang gusto na naman tumuka kaya nag r-reklamo.

“Hoy hindi kaya! Nag r-reklamo ka na naman Sus, duwag ka naman pala eh. Akala ko naman talagang matapang ka. Pakitang tao lang pala.” umiirap kong sambit saka humalukipkip saka kunwari padabog na tumayo at akmang lalabas na.

“Alright, I’m sorry just do the next. Hindi na ako mag r-reklamo.” napangisi naman ako ng malaki at bumalik na agad sa kama.

“Will you kiss my underarm too?” nakataas kilay na tanong nito kaya napaisip ako saglit bago nagkibit balikat.

“Depende kapag behave ka.” nagpunta ako sa mismong tabi niya na para doon na gawin ang waxing session sa kili kili niya

“Mas masakit dito kaya pumikit ka na.” tumagilid siya at itinaas ang kili kili niya para ma wax ko na. Lalo kong naamoy ang nakabango na halimuyak ng katawan niya.

“Ang bango ng kili kili mo! Ang sarap sa ilong ng fresh fresh.” sambit ko. Totoo naman kasi, ang bango talaga ng amoy niya. Ni hindi naman at bumabaho ’tong lalaking ’to kahit noong nasa hospital pa kami.

“I didn’t take a bath.” bored na saad niya kaya pinalakihan ko lang ’to ng mata.

“Totoo ’di ka pa naligo sa lagay na ’to. Ano ’to ’yung pawis pabango? Takte, sana all mabango.” isa talaga sa nakaka turn on sa lalaki ang pagiging mabango at malinis sa katawan. Ang lakas kasi talaga ng appeal ng gano’ng mga lalaki.

“Do it quickly, I badly want to sleep.” humihikab na saad niya kaya tumango ako at kinuha ang pulbo na nakalagay sa coffee table niya.

“First lalagyan natin ng pulbo ’to para hindi gano’n kasakit kasi talagang iba ’yung sakit dito sa kili kili .” tumango siya at ipinikit lang ang mga mata niya na animo nag r-relax.

Naglagay ako ng pulbo at ikinalat ko ’to.“ Wala kang kiliti dito ?“ tanong ko pero umiling lang siya.

“Saan kiliti mo?” curious na tanong ko dahil tama siya wala nga siyang kiliti sa kili kili dahil wala naman ’tong reaksyon

“ None.“

“Sus, hanapin ko nga mamaya.” sambit ko at isinagawa na agad ang pglagay ng wax sa kili kili niya at ng makalagay na ako ay pinatungan ko na ng parang pepel. Pinalitada ko at nag hintay pa ako ng ilang minuto.

“Ready?” huminga siya ng malalim at tumango kaya agad kong hinila ang papel at katulad kanina ay nakuha lahat ng balahibo niya.

“Yehey! Ang kinis na !” tuwang tuwa kong hinaplos ang makinis niyang kili kili. dahil parang nabawasan konti ang pagkamanly niya sa ginawa ko.

Agad ko naman hinalikan ’to sa kili kili at walang halong plastic napakabango talaga ng kili kili niya, ang sarap singhutin. “Mwuah, ang bango bango naman kili kili ng bebe na ’yan. Kinis kinis pa oh. HAHAHA.” pangaasar ko kaya napangisi nalang ’to at napailing iling.

Hindi ko inaalis ang tingin sa kili kili niya dahil nakakatawa tignan, ang laki ng braso niya tapos walang kahit anong nalahibo sa kili kili. “Ang saya siguro kapag bumalik ka na sa pag papatraining sa mga alaga mo dun sa kampo n’yo tapos maghuhubad ka ng t-shirt at pans kasi ’di ba recquired minsan ’yun? Ano kaya magiging reasksyon nila kapag nakita nila na ang kinis kinis ng Captain nila, Chixx na chixx. Witwiw.” sumipol pa ako kaya bumusangot at pinagsalubungan ako ng kilay.

“Stop teasing me, just do the next .” napahagikgik ako at mapangasar itong tinignan dahil frustrated na ang itsura niya.

“Inis na si Captain Bato, tukang tuka ka na ba.” ngumuso ako kunwari hahalikan ko siya kaya hinila niya ako bigla palapit sakaniya at hinalikan.

“Tse, chansing ka talang manok ka!” mahina ko siyang tinulak at lumipat ng kabilang pwesto para ang kabilang kilala naman niya ang pagdiskatahan ko.

Ginagawa ko ang mga ginawa ko kanina at hindi rin nagtagal ay natapos na akong hindi siya nag rereklamo. “ Done! Good boi ka na ha, kiss ulit ni Mom–Whaaa!“ bigla niya na naman akong hinila pahiga sa braso niya habang magkaharap ang mga mukha namin.

“You happy ?” tanong nito habang diretso ang tingin niya saakin.

Mabilis akong tumango at tumawa.

“HAHAHA oo naman sobra sobra.” ngumiti rin siya at hinalikan ako sa noo kaya napakurap kurap ako.

“Good, I will do anything to make you happy cuz when I see that you are happy it makes me feel the same.” mahinang saad nito kaya natulala na naman ako sa perpektong mukha niya at ’di na naman makapagsalita dahil nagbabato na naman siya ng matamis na salita.

“To be able to put a smile on your face is a noble cause for me, there is just so much fullfilment in it for me seeing that.” hinawakan niya pisnge ko at hinaplos haplos pababa ng labi ko.

“I want to start every

day of my life knowing that the smile of your face is because of me.“ hinalikan niya muli ako sa labi kaya napapikit ako ng mariin dahil may kung sarap sa pakiramdam ’tong ipapakita niya ngayon.

Niyakap niya ako at mas nilapit sakaniya. “Let’s sleep first .” hindi na ako nakaangal pa dahil talaga nakakadala ang malambing boses niya at ang amoy niyang masarap sa ilong saka isa pa napagod din ako sa kakatawa kaya siguro tamang matulog na muna kami.

Hindi ko na namalayan na mabilis akong naatulog sa tabi at bisig niya dahil talagang kumportable ang pwesto naming ’yun.

Nagising nalang ako nang marinig kong may kumakatok. Humihikab akong napaupo sa kama at agad na binuksan ang pintuan.

“Hi po.” awkward akong ngumiti sa kasambahay ni Roks dahil nakatulala ito saakin na para bang gulat na gulat na ako ang lumabas dito.

“Ma’am nandyan na po ’yung mag aayos sainyo .” nanlaki ang mga mata ko at kinusot kusot ’to.

“Ay hala sige po pakisabi maliligo na muna ako.” tumango at iniwanan na ako. Agad kong sinarado ang pintuan at binalik ang tingin sa kama. At ngayon ko lang napansin na wala si Roks.

Napating ako sa bathroom niya rito sa kwarto niya nang marinig ko ang shower at mukhang naliligo nga siya.

“Roks! Punta ako sa kabilang kwarto para maligo ha! Nandyan na raw ’yung magaayos saakin eh.” sigaw ko para marinig niya sa mula sa loob.

“Ok.” tipid na sagot niya kaya lumabas na ako ng kwarto at nagtungo sa kaharap na kwarto nito kung saan nakalagay ang gamit ko nung nasa hospital kami. Isang araw palang ako nakatulog dito, kagabi lang para dire diretso na ngayon ang araw ang proseso ng paghahanda namin sa party mamayang gabi.

Kumuha ako ng extra na pang bahay na damit na nakalagay sa bag dahil dito nakalagay ang gamit ko, naglaba ako kagabi ng damit kaya wala na akong madumi ngayon. Hindi ko na kinusot at mabilis na natuyo dahil mayroon automatic washing machine sina Roks.

Dali dali akong pumasok ng CR dahil ayoko naman ng paghintayin ang mga taong magaayos saakin. Agad akong naghubad ng damit at binuksan ang shower.

Naisip ko na sobrang haba pala ng tulog ko. Kaninang nilalagyan ko ng wax si Roks mga nasa 1 pm pa ’yun, ngayon alasais na ng gabi. Pakiramdam ko kasi ang sarap sarap ng tulog ko. Eh sa pagkaalala ko nakatulog ako sa bisig ni Captain Bato, ewan ko bakit ba ang komportable kapag nakahiga sa braso niya pero ang tanong siya naging komportable kaya?

Inabot ako siguro ng kinse minutos sa pagligo bago tuluyang natapos. Pinunasan ko ang sarili ko at sinuot ang dinala kong pambahay na damit.

Nagtoothbrush pa ako saglit bago ako tuluyang lumabas at natagpuan ko si Roks na nakaupo sa kama naka simple t-shirt and short pa lang.

“Ano ginagawa mo dito bakit ’di ka pa gumagayak?” tanong ko saka nagtungo sa gamit ko kung saan may paper bag dun para ilagay ang hawak kong madumi kong damit.

“We should eat first. I’m hungry and I know you too.” napansin ko na may maliit na lamesa na nakalagay sa kama kung saan may mga pagkain.

Wow, ang sosyal ng datingan ng gan’to eat in bed. Nyeta, nababasa ko lang ’to sa mga romance na libro at napapanood sa TV. Ngayon nararanasan ko na, HAHAHA.

“Bakit dito pa?” nagtataka kong sambit at nag indian seat sa harap niya kung saan pinagigitnaan namin ang lamesa.

“I’m sure you’ll not eat if I ask you eat downstair.” napangisi nalang ako at tumango.

Naglagay na ako ng kanin para sa kaniya at saakin. “Ikaw ba nagluto nito?” tanong ko. Chicken dish siya na parang may gatas, patatas, carrot at iba ay ewan basta mukhang masarap naman ’to. Bukod sa ulam na ’to may fruits, slice ng cake at fresh lemon mint kasi eto madalas iniinom namin simula nang magkasama na kami.

“Yeah, before I decided to take a bath.” tumango nalang at agad na tinikman ang pagkain at napapikit pa ako dahil sa sobrang sarap.

“Sarap nito! Goodjob Captain. Nga pala marami bang dadalo mamaya? Lahat mayayaman gano’n?” tanong ko.

“Yeah, Atarah and Rare is not into that kind of party. Mas gugustuhin nilang kasama ang mga batang tinutulungan nila kaysa sa mga malalaki at kilalang tao but because they are both from the richest family in the world they can’t do anything but to do a celebration with the elites.” halata naman kay Atarah na ang simpleng babe niya lang. ’Yung tipong simple niya pero napaka elegante.

“Kung sabagay parang controlado sila gano’n kaya walang magagawa?”

“No, they are not. Minsan kaya nagsasagawa sila ng gan’yan party ay para mas matatag ang relasyon nila sa ibang business person at isa pa nakakuha sila ng mga investor, donator for the foundation and to their businesses. In short they organizing this party not only for the celebration of Atarah’s birthday but also for their business.” malinaw na saad niya at talagang mas natuwa ako dahil nag paliwanag siya ngayon na may halong tagalog kaya gets na gets ko.

“Kaya pala bukas may celebration uli sa foundation no kasama ang mga tinutulungan nila Atarah. Kasi ’yun talaga ang totong selebrasyon para sakaniya.” sambit ko saka sumubo ng malaking parte ng manok .

“Exactly.” sagot niya habang umiinom naman.

“Kayo ba ng family mo? Nag o-organize ng gan’tong party? ’Di ba may business din kayo?”

“No, we hate this kind of party that is full plasticity. My family is very private and besides our business doesn’t need investor. Hindi kami nagtitiwala sa kahit sino lalo pa na more on gun and security

ang business namin.“ napatango tango nalang ako sa sinabi niya. Iba pala talaga ang pamilya nila parang may part nagusto kong makilala ang mga ’to pero may part din na ayaw pakiramdam ko magugulo eh.

“ Pero umaattend kayo?“

“Depende if it’s important.” napakunot naman ang noo ko dahil sa naging sagot niya.

“Paanong importante?” nagtatakang tanong ko dahil nga malinaw saakin ang sinabi niya.

“Work and investigation for example the party was attended by the richest drug lord. Kailangan naming bantayan ang bawat galaw bago hulihin.” talagang desido sila na sugpuin ang mga kriminal, paano kaya kapag nalaman ng pamilya niya ang tungkol saakin? Si Sizer parang may alam siya eh, kung malalaman ba ng mga Montego ang dati kong trabaho ikukulong nila ako?

“Natry mo na ’yung gano’n? Spy ang peg?”

“Yep.” napatango tango nalang ako at natahimik. Iniisip ko na naman ’yun na baka spy pala si Roks sa lugar namin kung saan maraming kriminal pero kung gano’n man siya bakit hanggang ngayon walang pa akong nababalitaan na hinuhuli sa baranggay namin? Pero posibleng naghahanap pa sila ng ebidensya kaya wala pang nakukulong ang kaso nakit gano’n katagal e, sabi nila magagaling, matinik at maapangyarihan ang Montego? Hayz ewan ang gulo. Ang hirap talaga magtiwala pero kasi sa pakiramdam ko parang hindi naman gagawin ni Roks ’yun.

“We hate to interact with the plastic, fake and waste people in the Elites party. Lalo na kung wala naman ’tong dulot sa trabaho namin. “ sagot niya.

“ Eh bakit ngayon umaattend ka?“ nakataas na kilay na tanong ko.

“ Atarah is special to me.“ parang may kung anong bumara sa lalamunan ko sa sinabi niyang ’yun kahit pa wala pa akong sinusubo.

“Are you ok?”

“Oo hahaha, sweet mo naman po. Oo nga naman special siya haha, Paano kapag nag c-celeb kayo ng birthday kayo kayo lang?” tanong ko at iniba nalang ang usapan dahil para may kung akong naramdaman na ’di ko maipaliwanag

“ Yep simple celebration with the fam, trusted people and friends.“ napatango tango nalang kami at nagkwentuhan pa habang kumakain at hindi rin magtagal ay natapos na kami at bumaba na samantalang si Roks ay iniwan ko nalang sa kwarto niya para makapag gayak na siya.

“You look so beautiful even if you don’t have make up Madam.” sambit nung isang tisay na babae na mukhang na sa 30s na. Nandito kami ngayon sa isang kwarto dito malapit lang sa garden.

“Salamat, h’wag mo ’kong tawaging Madam. Paint nalang .” nakangiting wila ko saka ako umupo sa mataas na upuan kung saan naiikot ikot kaharap ang malaking salamin na may mga ilaw sa gilid.

“ What a beautiful name .“ sabat naman nung isang bakla na sinisipat ng tingin ang susuotin kung dress na nakalagay sa kama. “Mag stunned ang ganda mo mamaya sa party lalo na’t napakaganda ng susuotin n’yo.” pahabol na sambit nito kaya nginitian ko naman siya.

Dalawang babae at isang bakla ang umaasikaso sa akin. Ang bakla ay isang stylist, ’yung babaeng morena ay hair stylist tapos eto tisay ay makeup artist naman.

“ Dry lang ang balat mo, what lotion did you used Ma’am mukhang hindi hiyang ng skin mo.“ saad nung tisay habang hinaplos haplos ang balat ko sa mukha at braso.

“Safe guard na sabon lang gamit, wala akong nilagay na kahit ano sa katawan ko at mukha.” diretsong usal ko kaya napa ‘ohh’ sila dahilan para mapakunot ang noo ko.

“Kaya pala natural beauty.” hagilgik na usal nung bakla. Nagsimula na akong ayusan nung tisay na babae sa mukha, may kung ano ano siyang nilagay at hindi naman masyado mabigat sa mukha ’yun.

“ Boyfriend mo po ba si Sir Roks?“ tanong nung morenang babae kaya napangisi ako, alam kong kanina pa nila gusto itanong ’tong base sa mga expresyon nila.

“Hindi, boss ko lang siya.” pretendeng sagot ko habang nakapikit dahil nilalagyan na ako ng kung anong kolorete sa mata.

“Ano po work nyo? Secretary?” rinig kong tanong nung bakla. Alam ko namang pinplastic ako ng mga ’to halatang halata pero ayoko lang patulan kasi wala pa naman ginagawang masama.

“Oo at isa pa kung nagtataka kayo bakit ako sasama sa party dahil kaibigan ko rin ang b-birthday. Ok na? Nasagot na ang tanong sa isipan n’yo?” natahimik naman sila at sakto namang pwede ko nang buksan ang mata ko at nakita ko na ang pilit na ngiti nila ’yung tipong nahihiya.

Pinagpatuloy nila ang pagayos saakin hanggang sa natapos ang make up at ayos ng buhok ko. Tinulungan pa nila akong isuot saakin ang susuotin kong dress pati na rin ang mga mamahaling halahas na binili pala ni Roks.

“Is she done?” narinig ko mula sa likod ko. Gusto ko ng harapin kaso binulungan ako nung tisay na h’wag para raw surprise. Ako rin naman kasi ’di ko pa nakikita ang itsura ko.

“Not yet sir, ireretouch papo .” sagot nung beki.

“Cenery, I’ll stay in the living room.” rinig kong sambit niya. “Sige.” sagot ko bago ko narinig muli ag pag sarado ng sliding door.

Niretouch na nila ako ng maayos hanggang sa tinignan ko na ang sarili ko sa salamin. “ Done na! You look so stunning Paint para kang ilalaban sa Miss Universe. “ papuri nila habang ako nakangiti lang sa salamin.

Ngayon kolabn nakita ang sarili ko na maayos ang itsura at kagalang galang. Mukha ako ngayon babae na medyo mayaman, lol.

“Let’s go na Paint, excited na ako makita ang reaction ni Sir Roks.” inalalayan nila ako palabas ng kwartong ’yun at nagtungo kami sa living room ni Roks, naabutan naming na may kausap siya sa telepono habang ang mga tingin nasa kawalan.

“Sir.” unti unting humarap si Roks saakin, parang slow motion ang peg na nakikita ko eh. Ngumiti ako at lumapit sakaniya. Napatayo pa ’to at parang natulala na nastarstruck sa nakita.

“Hoy ayos ka lang?” natatawang sambit ko saka ako pumalakpak sa hangin dahil mukhang nagagandahan na ’to saakin. Hindi ako nag aasume pero gano’n kasi ang reaksyon niya.

Sa totoo lang ang gwapo gwapo niya rin ngayon sa suit nito na may tie na kakulay ng damit ko. Nakaayos din ang buhok niya at talagang ang lakas lalo ng dating niya dahil sa sexy niyang mga mata.

“ Uh–yes. Thank you.“ nauutal niyang sambit sa mga nagayos saakin bago binalik ang titig saakin.

“Welcome sir!” sabay sabay na sagot ng tatlo.

“ Let’s go?“ inilahad niya ang kamay niya na agad ko din namang tinanggap. Iginiya niya ako palabas ng mansyon niya pero tumigil kami sa paglalakad.

“ Bakit?“ nagtatakang tanong ko. Himinga siya ng malalim at hinahawakan niya ang gumagalaw na panga.

“The moon and the stars don’t glow as bright as your eyes,” natutop naman ang dila ko sa sinabi niyang ’yun, eto na naman ang sweet na Roks na walang ginawa kung hindi pailigin ang bacteria sa tyan ko.

“You are beautiful. You are a masterpiece. You are worth of millions of compliments and I will keep telling you how wonderful and stunning you are.” ramdam ko na nagiinit na naman ang magkabilang pisnge ko lalo pa nag haplusin ’to nang dakilang manok na mahilig na tumuka.

“ Hoy bakit ang tamis mo magsalita? Minemema mo ba o crush mo na ako? Kanina ka pa eh, alam mo ’yun!“ sita ko sa kaniya at mahinang hinampas ang dibdib niya pero ngumiti lang siya at kinurot ang ilong ko.

“ Silly.“ napanguso nalang ako saka hinampas ang kamay niya.

“Sus, crush mo na ako kaya gan’yan ka eh.” sinundot sundot ko pa ang tagiliran niya pero wala na naman siyang reaksyon habang pinagbubuksan ako ng pintuan ng kotse.

“Dream on doggy.”

“Sabi mo eh.” nagkibit balikat nalang ako saka pumasok sa kotse niya sa backseat dahil may driver na mag d-drive para saamin. Inalalayan niya pa ako papasok sa loob dahil sa dress ko.

“ Nasaan pala ’yung regalo ko?“ tanong ko nang makapasok na ako sa loob. Pinaghirapan ko talaga ’yung portrait na ’yun dahil isang living art talaga si Atarah.

“In their house.” tipid na sagot niya.

“Pinahatid mo na agad ?” tumango lang ’to at sinuotan niya muna ako ng seatbelt bago ang sarili niya.

“May bisita bang artista n’yan mamaya?”

“Yes maybe. I’m sure some governor, mayor, senador, Vice President and the President will attend that party.” napangiwi naman ako sa sinabi niya dahil mukhang lahat ng mga taong kingagalitan ko sa mundo ay nasa party na ’yun.

Nagtiim ang bagang ko at nagiwas ng tingin sakaniya. “Calm and behave. I know you’ll become triggered when you met them.”

“Hindi naman ako manggulo sa party ni Atarah lalo na kasama kita focus nalang ako sa pagbabantay sa’yo.” sambit ko nalang dahil ayoko naman ng gumawa ng ikakapahiya ko at ikapapahamak ni Roks.

“Good,”

“Sayang ’di natin masasama si Roksie no.” biglang sambit ko dahil na mimiss ko na ang anak namin. Nasa bahay pa kasi ’to hanggang ngayon e, isang beses palang naman siya nakita sa buong linggong ’to.

“You know the reason why we can’t bring our child to that party. Magkakagulo ang tao.” napangisi ako nang maimagine kung paano sila mag hysterical kapag nakakita sila ng unggoy sa party.

“Siguro magugustuhan ni Dawina at Ranch si Roksie no?” aba, magkakapatid sila e. Hahaha. Mga anak anakan din ni Roks ang dalawang bata.

“Yeah, they love animals.” napakagat ako sa labi ko at tumawa ng pagkalakas lakas. Napatingin pa nga ang driver saamin, e.

“Kaya pala love ka nila no?” ginaya ko pa ang pagtilaok ng manok kaya nailing iling nalang ’to habang kinakagat ang labi.

“They love you so much too doggy.” balik na asar niya kaya nawala ang ngiti sa labi ko at sinamaan siya ng tingin.

“Tigilan mo nga akong manok ka!” hinampas ko ang kaniyang braso dahil ngayon siya naman ang tumatawa.

Syempre buong byahe asaran ang pinag gagawa namin. At ako syempre ang mabilis na pikon sa pagkakataong ’to.

Hindi rin nagtagal ay nakadating na kami sa mismong venue. Sa labas palang ay may red carpet kung sa gilid maraming photographer at may mga naglalakad ng mga tap na nakasuot ng mga magagandang dress at suit.

“Anak ng shooting may pa red carpet.” natutuwa kong usal dahil ngayon lang ako nakita ang mga gan’to sa personal. Potakte, pakiramdam ko mayaman na ako kasi nararanasan ko na ang mga gan’to.

“Teka nga hindi ba tayo maissue nito? ’Di ba kilala ang pamilya n’yo? Tapos magkasama tayong papasok sa loob .” pakiramdam ko makikita ko mamaya sa balita at dyaryo ang pagmumuka ko kapag magkasama kaming lumabas sa kotse.

“Don’t worry they are afraid to do an issue and fake news about us. I’ll never let that happen.” malamig na saad niya.

“Bakit sila natatakot?” nagtatakang tanong ko. Eh, mukhang mayayaman naman ang mga tao dito. Kayang kayang nilang labanan ang mga Montego.

“Dahil kapag ginawa nila ’yun gagawa kami ng aksyon para maisawalat ang mga baho nila. Mahirap ako at ang pamiya kong kalaban. Kung mahirap kalabanin ang Grison at Dela Veja, mas doble ang amin.” diretsong usal nito. Mukhang kang nakakatakot nga talaga ang mga Montego. Na c-curious talagang ’tong pamilya nila.

“ Astig. “ naunang lumabas si Roks at pinagbuksan ako ng pinto saka inilahad ang kamay saakin.

“Kinakabahan ako.” saad ko. Kahit na nandito ako pa ako sa loob ay kabilaan na agad ang flash ng camera at hindi ako komportable doon.

“The most beautiful thing a woman can wear is the most attractive accessory which is Confidence.

Don’t be shy show to them how beautiful you are. Nasaan na ang Cenery na sobrang taas ng confidence kapag inaasar ako?“ napangiti nalang ako saka ko bumuntong hininga at tuluyan kong inabot ang kamay niya.

“You’re a perfect beauty, there is nothing that you need to add or subtract.” bulong niya saakin at ipinalupot niya ang braso nito sa aking beywang bilang alala sakaniya kumbaga ako ang magiging tungkod niya saka kami nagsimulang naglakad.

Nyang note: 2/3. Enjoy reading everyone! Share your thoughts please. Thak you!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 23

Paint

Cenery

GUSTONG gusto ko nang takpan ng mata ko dahil sa samut saring flash ng camera ang nakikita ko sa paligid ko. Ni hindi ko na nga maaninag ang mga tao dahil sa matinding silaw.

“

smile ba ako?“ kinakabahan kong tanong dahil hindi ko alam kung ano ba dapat ang gagawin ko.

“Be natural

Cenery

.“ bulong niya sa tenga ko na nagpakilabpt sa buong sistema ko kaya sinunod ko lang ’yun. Hindi ako ngumiti at fierce lang ang itsura ko dahil gano’n naman talaga ako.

Tumigil kami sa bandang dulo ng carpet dahil doon kami pipicture-an ng ayos. Seryoso ang expresyon ni Roks at hindi rin ngumingiti kagaya ko kaya para tuloy kaming couple sa walk of fame lol.

Hindi rin nagtagal ang picture taking na ’yun at tuluyan na kaming pumasok sa loob ng venue. “

Potakte

ang ganda

dito

.“ puna ko dahil parang palasyo ang lugar na ’to na pinagpasukan namin.

“ You’re more beautiful than this.“ napairap nalang sa tinuran niya, ewan ko ba kung gusto niya lang akong asarin o sincere talaga ’to. Bipolar taga ’tong manok na ’to. Parang playboy siya na nababasa ko sa libro na masyadong mapaglaro ang ibinabatong salita.

“Mas

maganda

pa ako kay

Atarah

?“ nakataas kilay kong tanong para malaman kung nagloloko ba siya o hindi.

Hindi niya inalis ang titig niya at tinanguan lang ako na magpalaglag sa panga ko. “Yeah.” syet, totoo ba ’to o mema lang? Baka naman gusto lang tumuka kaya ang sweet sweet?

Napakagat nalang ko sa labi saka tumawa at nailing iling. “

Sige

tignan

nalang

natin

mamaya

.“

mapanghmon kong saad.

Pumasok na kami sa isang malaking pintuan kung saan dito mismo gagawin ang party. Mas maganda ang loob na ’to dahil napaka elegante ang mga desenyo ang kaso lang ay hindi lang ako komportable sa mga tinginan ng mga tao sa loob nito nahalatang halata na mayayaman dahil sa suot na halahas at dress.

Agaw atensyon talaga ang pagdating namin parang ang importante naming tao sa paraan ng pagtingin nila. Nginingitian nila ako kaya gano’n din ang ginagawa ko. “ Satingin

mo ba hindi

masusunog

mga

’to

pag

lumapit

saakin

?“ nginisian ko si Roks pero kinunotan niya lang ako ng noo.

“What do you mean?” nagtatakang tanong niya. Tss, ang kupad din talaga pumick up ng isang ’to minsam.

“

Syempre

sila plastic

tapos

ako Hot.

Mabilis

masunog

ang plastic

kapag

nadidikit

mainit

apoy

.“ natatawa kong sambit, ang akala ko ay a-asim ang exspresyon niya pero hindi dahil ngumiti pa ’to saakin.

“That’s my

Cenery .“ kinindatan niya ako at kinagat niya ang labi niya kaya napangisi nalang din ako at nagpatuloy kami sa paglakad. Bakit ba ang gwapo ng Captain Bato na ’to? Nakakainis lang.

“Where’s our table?” sambit ni Captain sa isang babaeng staff ng program.

“ This way po.“ iginiya kami ng babae sa kung saan kami dapat uupo at hanggang ngayon hindi pa rin kami makatakas sa mapanuring tingin ng mga pesteng mayayaman na ’to. Ang sarap dukutin ng mga mata nila, Tss. Halatang gustong gumawa ng chismis. Jusme. Wala talagang pinipili tao ng sakit na chismosa syndrome, mapa mayaman at mahirap ay dindapuan nito.

“ ’Yung family mo ba invited?“ tanong ko nalang inalis ng atensyon sa mga nakatingin saamin dahil baka nkagwa ng ko ng gulo dahil sa badtrip sakanila.

Pauloy pa rin kami sa paglalakad mukhang medyo harap ang table namin eh. “They are invited but I’ll represent my family. As I told you they hate this kind of party.” sagot nalang nito na diretso ang tingin at walang pake sa mga nakatingin saamin.

“ Kahit si Sizer ?“ umigting ang panga niya dahil sa sinabi ko ang pangalan ng kapatid niya kaya napanguso ako.

“Yeah, He’s busy person.” inirapan niya ako kay nagkunwaring nanghihinayang ako dahil hindi nakadalo ang kapatid niya.

“Sayang..” bulong ko at katulad ng inaasahan ko ay mag r-react siya. Tss, kung hindi ko lang talaga alam ’yung type niya iisipin kong nagseselos siya.

“What?” iritado niyang saad. Sasagot pa sana ako nang biglang may sumigaw na pamilyar na boses ng isang batang babae.

“Doggy!” nanlaki ang mga mata ko nang makita kung sino ang sumasalubong saamin.

Binilisan ko ang lakad ko palapit sakaniya. “

Dawina

.“ tuwang tuwa kong saad dahil ang cute cute niya sa suot niyang dress. Bata palang pero napakaganda na. Mukhang maraming paiiyakin ang lalaking ’to.

Binuhat ko siya at hinalik halikan niya ako sa pisnge saka pilit na sumisiksik sa leeg ko. “I miss you Doggy,

bakit

’di

pumunta

birthday ko?“ malungkot na tanong niya kaya napatingin ako kay Roks na nakatingin lang saamin.

“ Sorry busy kasi Doggy.“ mahinahon kong sambit at hinagod hagod ang likod nito.

“I’m jealous

Dawina

, why Dada doesn’t have kiss? Aren’t you miss me too?“ madramang tanong ni Captain na hindi ko inaasahan kaya umakmang magpapabuhat sakaniya si Dawina na agad namang kinuha ni Roks saakin.

Ang Daddy material talaga, rawr.

“

Ofcourse

, I miss you Dada.

Magaling

na ba?“ malambing na tanong ni Dawina saka hinalik halikan din si Roks kaya napangiti ako.

Nakarating na kami sa mismong table namin at naabutan ko si Amirah at ang katabi niyang lalaki na iba din ang kagwapuhan. “Yes baby, You look so beautiful tonight. Where’s Ranch?”

“Nandoon pa sila sa room ni Tita Atarah kanina.” sagot ni Dawina habang ngumunguso at pinaglalaruan ang buhok niya.

“ Paint, ang ganda mo! Naalala mo ba ako? I’m Amirah! Nice meeting you again.“ agad na tumayo si Amirah sa pinagkaupuan niya saka nakipagbeso saakin.

Napakaamo ng itsura nito sa suot niyang royal blue night dress. Ang ganda ganda niya sa totoo lang.

“Oo naman, Ikaw din.” sambit ko. Inalalayan niya ako paupo sa table namin dahil pinagtitinginan kami ng mga tao.

“ I’m Primch Fleo Agasier her fiance .“ pakilala naman nung lalaki sa table at inilahad ang kamay nito kaya tinanggap ko naman. Ebarg ang gwapo rin sa malapitan ang lalaking ’to ang kaso ang aura niya medyo dark parang masungit din ang peg nitong si Primch. Infairness, ang ganda ng name niya.

“I’m Paint—.” sasabihin ko na sana ang pangalan ko pero pinutol ’yun ni Primch.

“ I know you.“ napa ‘ohh’ ako sa sinabi niya dahil hindi ko naman siya kilala.

“Ah ’diba nabangit ko na sa’yo na nakwento ka kasi saamin ni Roks.” sabat ni Amirah kaya napatango nalang ako dahil naalala ko nga ’yun ang akala ko nung una nagkakilala na kami noon, lol.

“ Where’s the others?“ tanong ni Roks. Napatingin naman ako kay Dawina na gustong umupo sa kandungan ko kaya sinunod ko naman ang gusto niya.

“Kenji and Mikee will sit here later with the kambal pati na rin si Kristan. Si Mikee nasa room kung nasaan inaayusan si Atarah tapos si Kenji nasa table ng mga Grison. Si Kristan naman wala pa sila.” sagot ni Amirah habang nililibot ang mata sa paligid.

Patuloy akong kinakausap ni Dawina at tango lang ako ng tango dahil wala akong maintindihan sa sinabi niya kasi ang totoo ay nakafocus ako sa pinaguusapan nina Roks.

“How’s your injury ?” tanong ni Primch kay Roks na nakatitig pala saakin kaya sinenyasan ko na kinakausap siya

“Much better, I can walk now.” napatingin ako kay Amirah na nakikinig din sa usapan ng dalawa. Napakagat ako saaking labi dahil talagang maganda ’to, sakaniya palang nanliliit na ako paano pa kaya kapag dumating ’yung Mikee at si Atarah dito e, parehong mukhang Dyosa ’yun.

“So you’ll be back at the camp?” tanong ni Primch habang pinaglalaruan niya ang kutsilyo na pang tinapay ata.

“Yep, I’ll be back maybe next week not sure, it can also this week .” sagot ni Roks saka sumulyap saakin.

Napatingin muli ako kay Amirah nang biglang magsalita siya. “ Kamusta ka naman, nung bumisita kami sa hospital wala ka?“

“Ah nagstay ako kina Tatay kasi may mga bisita nga si Captain nakakahiya naman magstay pa doon diba.” pilit akong tumawa ang kaso si Dawina ay halos lamutakin na ang mukha ko dahil sa paglalambing.

“Dawina, I’m talking to Tita Paint. Roks kunin mo muna nga siya para makapag chikahan kami ni Paint.” sinunod naman ’yun ni Captain Bato. Kinuha niya nga saakin saka nito kinausap at nilaro.

Binalik ni Amirah ang atensyon saakin saka ’to bumuntong hininga.

“Hindi mo naman kailangan mahiya mas gugustuhin kaya namin na nandoon ang presensya mo. Hinahanap ka kaya namin lalo na ng mga bata.” sambit niya. Nakipag kwetuhan lang ako ng nakipag kwentuhan hanggang sa nawala na ang ilang at hiya ko sakaniya.

“Oh nandito na pala ang mga politikong walang kwenta.” biglang saad ni Amirah habang hindi inaalis ang tingin sa medyo kalayuang table.

“Saan?” nalilitong kong tanonh dahil maraming tao ang naroon sa kung saan nakatingin si Amirah.

“ ’Yan si President Felipe Argonia II at ’yan namang katabi niya si Vice President Laron Argonia .“ salubong na kilay na saad niya at halatang halata na hindi niya gusto na nandito ang mga ’to.

Hindi ko masyado madescribe ang mukha ng president at ang bise presidente dahil medyo may kalayuan nga saamin

“Mas gugustuhin ko pang ’yung Tatay ni Adier na si Ex President Costallio ang namumuno kaysa sa mga magpinsang ’to. Alam mo ’tong si Felipe sunod sunuran lang naman kay Laron at etong si Laron mukhang responsable at mabait pero may sungay din na nakatago, ’di ba Roks?” iritadong saad ni Amirah na punong puno ng galit ang puso kaya napangisi ako dahil talagang magkakasundo nga kami.

“Maybe.” sagot lang ni Roks habang pinagpapasadahan ako ng tingin na animo ay binabantayan ang reaksyon ko.

“Tse! Basta wala namang nagawa ng ayos sa bansa, agree ka ’di ba? Ewan ko ba bakit masyadong bulag ang mga tao at binuboto ang mga ’to. Andaming nagsamasamg politiko oh pare parehong mga g-go at walang nagawang matino.” napangisi ako sakaniya at pinaliliitan ng tingin ang mga politiko walang dulot sa mundo.

“Sabihin mo gawa, pepektusan ko ’yang mga ’yan. HAHAHA.” natatawang kong sambit kaya nakikipag apir ’to saakin.

“Gawa, samahan pa kita eh. Ako na bahala sa mga body guards n’yan. Marunong ka bang gumamit ng baril?” mahinang bulong ni Amirah saakin habang nakatingin kay Dawina na busy ngayon sa pag lalaro sa tablet niya.

“Girls enough baka may makarinig sainyo.” maotoridad na saad ni Primch kaya inirapan siya ng fiance niya.

“ ’Di naman ako natatakot.“ mayabang na saad ni Amirah kaya sabay kaming ngumiti ng nakakaloko.

“Mas lalo naman ako.” sambit ko sabay turo ko pa sa sarili ko. Agad ko namang napansin ang pagbusangot ni Captain Bato.

“Cenery behave.” mahinahon na saad ni Roks pero hindi ko siya pinansin at binuhos ko lang ang atensyon ko kay Amirah.

“Hindi ako marunong gumamit ng baril pero katana at sumpak oo. Gusto kong matuto bumaril kaso ayaw akong turuan ng isa dito .” pagpaparinig ko pero hindi ko pa rin binabalik ang tingin kay Captain.

“Alam mo ba si Atarah tinuruan niya.” nakangising saad ni Amirah saka binaling ang tingin kay Roks na ngayon ay nakatitig saakin.

“Di ba dati nung unang date niyo Ath sa kampo niyo?” tanong ni Amirah pero hindi siya sinagot ni Captain dahil madilim siya nitong tinignan habang umiigting ang panga.

“Ay, ayaw umamin pero totoo ’yun. Unfair talaga ’tong si Roks may favoritism ’yan e, h’wag kang magalala ako ang magtuturo bumaril sa’yo.” masayang usal ni Amirah saakin.

“ Enough, Amirah.“ bawal sakaniya ng fiance niyang si Primch. Matamis ko nalang silang nginitian pero salikod nito ay puno ng pait. Kaya naman pala ayaw akong isama sa kampo niya dahil babaeng mahal niya lang pala ang pwede, awit sana all.

“Oo nga naalala ko ’yun nag manman pa ako nun kina Roks para kay Rare. Una dinala niya sa restaurant tapos sa kampo nila sinusundan ko sila nun buti nakapuslit ako eh ’tong si Roks andaming pinapaliwanag tungkol sa mga kung ano anong training tapos si Ath nun nakatanga HAHAHA halatang ’di interesado at ang astig pa dito todo turo siya bumaril kay Ath para makachansing pero wala nanalo pa rin sa huli ang pinsan ko. Wala eh mas malakas alindog naming mga Grison. Grison lang malakas.” biglang sabat ng kakarating lang na lalaking mukhang hapon, masyadong matingkad ang maputi niyang balat para ’tong gatas habang buhat buhat ang dalawang batang lalaki na mukhang wala na isang taon palang pero umaalingasaw din ang kagwapuhan.

Teka nga lang ’to ’yung Kenji ha? ’Yung nagturo ng meaning ng SML kay Roks. “ Gad, you’re too loud Ga! Sabat na sabat ka sa usapan ’di ka naman kausap. Tss. Where are your manners?“ iritadong sambit nung isang chinitang babae, oh si Dra. Mikee. Ang ganda ganda niya sa suot niya ngayong kulay brown dress na sobrang detailed ang pagkagawa.

Hindi na nagsalita si Kenji at ngumuso nalang. “Oh Hi Paint. Sawakas nakita na kita sa personal, andami kong naririnig sa’yo. Deym, You look so hot! I’m Mikee Anne Oishi.” inilahad niya ang kamay niya kaya tumayo ako nakipag kamay sakaniya.

“Kilala po kita,” natutuwa kong sambit pero sa loob loob ko nanliliit na naman ako dahil sa kagandahan nitong kaharap ko.

“ Kenji Oishi nga pala.“ hindi ko makakalimutan ’to, siya ang g-go na nagturo ng Sex me later na ibig sabihin ng SML kay Roks.

“Kilalang kilala rin kita.” madiin kong wika kaya napalunok ito na animo natakot bigla kaya napangisi nalang ako.

“Kaerid and Kreid. Our twins. They are fraternal twins .” magkamukha ang dalawa ang kaibahan lang ay ang buhok nila. Singkit ang mga ’to at napaka puti rin.

“Hello .” saad ko. Nakita ko na sila noon nung sumayaw ako sa national pet’s day. Ang cute cute nila para silang manika na lalaki.

“ Say Hi to your Tita and Tito, babies.“ malambing na usal ni Mikee sa anak. Kumaway at mag flying kiss naman ang kambal saakin kaya gano’n din ang ginawa ko saka naupo at napayuko dahil eto na naman ang nararamdaman kong panliliit sa mga nagagandahang babae na ’to.

“Don’t be shy.” bulong ni Roks saakin dahil mukhang napapansin niyang hindi na naman ako mapakali.

“Hoy ano ’yang bulungan na ’yan ha .” echoserong usisa ni Kenji. Ang tinis ng boses niya at masakit ’yun sa tenga at naalala kong madaldal nga pala ’tong Kenji n ’to.

“ Shut up.“ sagot lang ni Roks.

“Wala pa si Kristan?” tanong ni Primch kaya ako nagmasid masid nalang at nakinig sa paguusapan nila kasi nahihiya din naman ko.

Nagsiupo na rin ang dalawang mag asawa bali may dalawang upuan nalang ang natitira pa sa round table na ’to. Ang pwesto namin ay Primch, Amirah, Ako, Roks, Mikee Kenji at ’yung dalawang bakante pa.

Ebarg, mukha yata akong basahan nang maupo ako sa table na ’to. Napapalibutan ako ng mga nag-gwapuhan at nagsisigandahan na tao. “ Malelate raw ata sila.“ sagot naman ni Mikee na malaki ang ngiti.

“’Di pa ba magsisimula? Inip na ako. I’m hungry.” inis na usal ni Amirah na iniinom ang wine niya.

“ Mommy, play kami ng kambal with Doggy .“ malambing na saad ni Dawina kay Amirah pero umiling lang ’to.

“Pwede kayo mag play ng kambal pero bawal sumama si Paint kasi binabantayan niya si Dada Roks mo.” malungkot na ngumuso si Dawina at nagpaawang tumingin saakin. Gusto ko man makipaglaro sakaniya ay hindi pwede dahil may binabantayan din ako.

“ Yaya pakibatayan na muna sila, please.“ sambit ni Mikee sa kasama nila sa isang babae naka dress din a gilid niya.

“I’ll be back doggy, ha? Take care of Dada nalang.” kiniss ako ni Dawina na bago sumama doon sa Yaya nung kambal.

“ Bakit ba doggy tawag sa ’yo ng mga bata?“ biglang tanong ni Kenji na puno ng pagtataka ang expresyon.

“How many time that we should repeat it to you? She’s the dog mascot in the National pet’s day.” iritadong usal ni Amirah sakaniya.

“Sabi ko nga, hehehe .” napapahiyang sambit ni Kenji saka napakamot nalang sa pisnge kaya natawa ako sa naging reaksyon niyang ’yun.

“ So how’ life Cenery?“ nakangiting tanong ni Mikee. Nagsimula na kaming mag chikahan ng mag chikahan at habang tumatagal ay gumagaan ang loob ko at nawawala na rin ang hiya ko sakanila dahil mabait talaga ang mga ’to.

Hindi rin nagtagal ay nagsimula na rin ang program at ako naman ay hindi nakikinig sa mga pinagsasabi ng host dahil nakaramdam na agad ako ng gutom kaso mukhang matagal tagal pa bago kumain.

“Ladies and gentleman please welcome. Mrs Atarah Klyte Grison with her husband, Mr. Rare Cedrick Grison and their son Ranch Aberrant Grison.” nagpalakpakan ang lahat ng tao nang lumabas si Atarah kasama ang nag-gwapuhan niyang anak at Asawa. Grabe ’tong pamilya na ’to, napakaganda ng genes.

“ Ang ganda niya..“ bulong ko sa sarili ko at ’di inalis ang tingin ko kay Atarah na nakasuot na kulay white dress na fit kung saan kita ang napakagandang hubod ng katawan niya pati na rin ang hinaharap niya. Mukha talaga siyang Dyosa at ’di nakakasawa tignan ang mukha niya.

“Ang ganda niya Captain Bato no?”

nakangisi kong saad kay Captain na nakatitig pala saakin.

“You are more beautiful that I can’t resist looking at you.” halos masamid ako sa sariling laway dahil sa sinabi niya ang akala ko sasangayon siya sa sinabi ko pero hindi.

“Potakte ka, ang mema mo.” sagot ko nalang pero ang totoo kinikilig ako sa sinabi niyang maganda ako parang totoo kasi lalo pa’t nakatitig siya saakin at hindi kay Atarah.

“Mikee, I’ll leave Kristan here. Pakibantayan ha? Mas gugustuhin niyang magstay dito.” naalis ang atensyon ko sakaniya nang marinig ko na may babaeng nagsalita kaya napatingin ako rito.

“Sure po Tita.” nakangiting sambit ni Mikee dun sa babaeng mukhang 40 or 50+. Lumipat ang tingin ko sa lalaking naupo sa upuan na katabi ni Kenji. Mukhang siya nga si Kristan na kaibigan ni Atarah at dating manliligaw.

Gwapo din ang isang ’to ang amo amo ng itsura kaso eto naman mukhang koreano. Kung si Kenji ay masyadong maputi na parang gatas, si Kristan naman ay maputi pero sobrang putla ang kulay. Mahaba rin ang buhok niya at nakabrush ’to patalikod kaya ang ang lakas ng dating niya kahit pa parang bampira siya sa sobrang putla.

“Bakit ngayon ka lang?” tanong ni Amirah na walang tigil kakainom ng wine kaya inamoy ko ang wine na nakalagay sa baso ko at talagang ang bango nun kaya ininom ko ’yun at talagang napakasarap lalo pa’t ngayon lang ako nakainom ng gan’tong alak.

Bumuntong hininga si Kristan, sinulyapan niya ako ng saglit bago binalik ang tingin sa stage kung nasaan sina Atarah. “ Seizure.“ tipid na sagot nito na parang ang tamlay na walang gana ang boses.

Seizure? Pangingisay ata ’yun e, syet oo nga pala naalala kong sinabi ni Captain Roks na may sakit ’to pero ’di naman sinabi kung ano.

“Dapat hindi ka na muna pumunta Dude, magpahinga ka nalang baka mamayama mag seizure ka na naman dito.” seryosong usal ni Kenji at napansin ko rin na lahat ng nasa table na ’to ay lahat sila seryoso ang expresyon.

Umigting ang panga ni Kristan at kinagat ang namumutla niyang labi.

“I can’t do that. Mas nanghihina ako kapag nagpapahinga. “sagot nito saka ibinaling niya ang tingin sa katabi ko.

“So What’s up Roks? I’ve heard the news. Pardon me, I can’t visit you in the hospital.” bahagya ’tong hinihingal kung makapagsalita na parang kahit anong oras hihikain.

“I’m feel great. I understand, by the way this is Paint Cenery Ordencial .” pagpapakilala ni Roks saakin kaya tumango si Kristan at naglahad ng kamay saakin.

“ Hey, Kristan Gil Laspiatio.“ napansin kong nanginginig ng kamay niya kaya agad ko na ’tong inabot para makipag kamay na.

“Tan nanginginig na naman kamay mo.” nagaalalang usal ni Mikee na ngayon ay nakipagpalit ng pwesto kay Kenji para mahawakan ang kamay ni Kristan.

“Don’t worry, I already take my medicine. Mawawala na ’to mayamaya.” malamig na usal ni Kristan at binalik ang atensyon sa stage kung saan nag sisimula ng mag speech si Atarah at Rare.

Kiligsa kilig ako sa mensahe ni Rare kay Atarah at talagang napapasana all nalang ako. Marami pang speech na naganap na mula naman sa pamilya ni Atarah na hindi ko naman talaga mapagkakailang magaganda’t gwapo ang lahi nila.

Siguro mahigit isang oras ang program dahil may mg nagtanghal pa bago tuluyang iserve na ang pagkain pero sobrang natulala naman ako sa nakita kong nakahapag dahil kapirasong karne ng manok na may cheese at nasasabawan ng puting sauce

“Ano ba ’to pagkain ba ’to? Bakit ang konti?” mahinang bulong ko kay Roks. Aba na dissapointed kaya ako kasi naman ang yaman yaman nina Atrarah gan’to ang papakain sa bisita? Wala man lang kanin at kasing laki lang ng hinliliit ko ’tong manok.

“I can ask the waiter to give you a steak and I can give this too.” saad niya habang nakaturo sa pagkain niya at umiling lang ako dahil napatingin sa mga kasama ko sa table. Hindi naman ng r-reklamo at hindi kumakain sina Mikee, Primch, Kristan at Roks.

Si Kenji lang at Amirah na sobrang hinhin lang sa pagkain ’yung tipong hinihiwa pa nila ng maliit bago kainin.

“I really really love this, Ga pero mas masarap ’yung luto mong gan’to.” malambing na saad ni Kenji na ngayon ay tumigil sa pagkain at konti lang ang nabawas.

“I know right .” nakangiti na sambit ni Mikee na naktitig lang sa pagkain. Ano ba ’yan? Busog ba sila? O sadyang hindi lang sila mahilig kumain?

“Atarah’s favorite.” biglang saad ni Kristan. Nilibot ko ang paningin ko sa paligid at mukhang hindi rin nila ginagalaw ang mga pagkain nila dahil busy sila sa pakikipagkwentuhan at pag inom ng alak.

Wait ako lang ba talaga gutom? O talagang hindi lang nila hilig ang pagkain. “ Oo lahat ng favorite ni Atarah ’yun ang iseserve.“ sambit naman ni Amirah na tumigil na rin sa pagkain at kapirangot lang din ang nabawas kaya hindi ko na napigilan magsalita.

“Gan’to rin ba kakonti kumain si Atarah kaya gan’to rin kakonti ’yung sinerve saatin?” puno nang hinanakit na saad ko kaya nagsitawanan sila kasama ang kanina pang tahimik na si Kristan pero talagang nangibabaw ang kay Kenji

Napanguso ako sa naging reaksyon nila at napantingin kay Roks na nakangisi rin. Ang akala ba nila nag j-joke ako?

“You’re funny. Ang witty .” nakangiting sambit ni Mikee kaya napakamot nalang ako sa pisnge ko.

“Hindi joke ’yun, totoo kaya ’yun.” napapalakpak pa si Kenji habang tumatawa kaya hinampas siya ni Mikee.

“HAHAHA, true kaya panget pumunta sa mga gan’tong party ng mayayaman. Gano’n kasi ang mga ’to pakonti konti kumain. Gusto ko ’yung buffet ’yung ikaw mismo kukuha ng pagkain. Eat all you can gano’n o ’di naman kaya simple filipino birthday celebration solve na solve kahit spaghetti lang.” sambit ni Amirah. Natuwa naman ako dahil may karamay ako, naalala kong kasapi siya sa rebelde noon Mindanao kaya siguro lumaki rin siya sa hirap.

“Ako rin gusto ko may lechon tapos kalamay HAHAHA. Ayoko sa gan’to bukod sa boring ang baduy pa. “ napatingin naman ko kay Kenji, ewan ko kung nangaasar ba siya o totoo ang sinasabi niya. Nako.

“This is just an appetizer. They will serve again the main dish later.” sambit ni Kristan na nakangisi kaya napanguso nalang ako at tumango saka binalik ang titig sa pagkain.

“Sus, konti rin naman sila magserve .” sambit ni Amirah saka umirap sa kawalan.

“Oo nga konti, ano gusto n’yo mag reklamo na ako sa mga Dela Veja? Kay Atarah at Rare ?” mayabang na saad ni Kenji kaya pinalo siya ng asawa niya.

“Baliw,” inirapan siya ni Mikee bago ’to tumingin saakin. “I really I like your personality Paint. Tama ng si Ath!”

“Hoy! Ako lang dapat like mo! May anak na nga tayo! Aba Ga, ngayon mo iisipin magpakatomboy kung kailan may kambal na tayo!” pagiinarte na naman ni Kenji habang niyayakap yakap si Mikee.

“ Idiot.“ sabay sabay na saad nila kaya nagsitwanan na naman kami.

“Ang daya! Hindi n’yo ko sinasali sa topic .” biglang saad ng kadadating lang na si Atarah na kasunod si Dr. Rare na blanko ang expresyon.

Nakipag beso si Atarah kina Amirah at Primch. Nakipag usap naman si Doctor Rare kina Primch, Kenji, Kristan at Roks.

“ Happy birthday!“ bati nung mag fiancé. Sunod naman niyang binesohan at niyakap si Kristan.

“Happy birthday beautiful. Did you receive my gift ?” mahinahon na saad ni Kristan. Ang galing lang talaga tignan na frenny na silang lahat na manliligaw dati ni Atarah.

“Yes, Tan thank you love you talaga! So happy naka attend ka pa. Mwuah!” nakipagkwentuhan siya saglit kay Mikee bago tumuloy sa pwesto namin.

“Captain Gray eyes.” masayang sambit ni Atarah saka hinagkan si Captain Bato at niyakap naman ’to pabalik ni Roks.

“Happy birthday Klyte.” magsasalita pa sana si Atarah nang biglang dumako ang paningin niya saakin.

Nanlaki ang mga mata niya at excited na lumapit para yakapin at besohan.

“Mabuti at nakapunta ka. Ang ganda ganda mo, Paint.” malambing na saad niya at pinagpapasadahan ang kabuuan ko. “ You look so gorgeous.“ sobrang natuwa naman ako sa puri niya walang halong plastic.

Nawala bigla ng panliliit ko sa mga magangandang babae na narito dahil gumaan ang pakiramdam ko sa sinabi ng isang mukhang Dyosa na kagaya ni Atarah.

“Ate! Ate!” kilala ko ang boses na ’yun. Tumingin ako sa kung aan nanggagalimg ’yun at natuwa ako nang makita ang gwapong gwapo na si Ranch.

“Ranch!” natutuwa salubong ko saka niyakap siya ng mahigpit. “ Namiss kita.“ saad ko.

“ I miss you too Ate Doggy.“ natawa ako nang halikan niya ako ng marami sa pisnge at pinagpulahan siya ng pisnge pagkatapos.

“She’s Ate Doggy that you want to marry ?” tanong ni Atarah sa anak kaya naman nahihiya ’tong tumango.

“Yes Mama cuz she’s beautiful like you.” nahihiyang pa ring saad ni Ranch habang hawak ang kamay ko kaya nagsitawanan sila.

“ But she’s old, anak.“ sabat naman ni Roks at binuhat si Ranch palayo saakin.

“Age doesn’t matter.” natatawang usal ni Amirah pero sinamaan lang siya ng tingin ni Roks.

“Seriously Amirah? More than 20 years ang agwat nila. It’s not healthy to a 4 years child to have a crush to the girl that is older than him.” seryosong usal ni Roks kaya natahimik ang lamesa namin.

“Uy may takot na naman na malamangan ng isang Grison. Alam niya kasing matatalo na naman siya, no Kristan? Ikaw ba takot ka maagawan ulit ng isang Grison?” sambit ng bukod tanging lalaki na sobrang daldal. Potakteng Kenji na ’to ano ba ibig sabihin niya?

“No, Hindi papatusin ng kapwa Grison ang isa pang Grison. It’s a sin.” nakangising saad ni Kristan.

“T-ngina, ang taba ng utak mo. H’wag mong sabihin na Grison ang susunod mong liligawan para wala ng kaagaw na Grison din? T-ngina mo ka mas malala kung papasukin mo ’yun buong angkan namin kalaban mo kapag Grison ang pinatos mo.” maangas na sabi ni Kenji. Mgayon napagkikinabangan ang kaingayan ng tukmol na ’to kasi naman nakangisi ang lahat na nandito sa table pero tahimik sila.

“Nah, I’m just kidding idiot. Grison girls is not my type.” sagot pa ni Kristan habang umiigting ang panga.

“Most children experience their first crushes when they are 4 or 6 years old. Crushes on adults are natural in terms of it happening frequently. He just Idolizing Paint, stop being so worried. Ranch is too young, Don’t be threatened

Captain. It’s just a crush.“ malamig at mababang boses na saad ni Rare habang nakangisi kay Roks.

“Are you guys fighting because I have a crush to Ate ?” nakakunpt noong tanong ni Ranch.

“No baby they’re just teasing each other. Come to Mama.” nakangiti si Atarah habang umiiling iling gano’n din ang iba pero ako ’di ko magawang ngumiti dahil may hindi lang ako maintindihan, inasar lang ba nila si Roks o totoohanan na?

“Stop being protective to Ranch, Roks. Humahanga lang naman ’tong baby boy natin .” hinalikan ni Atarah ang anak kaya tawa lang ng ’to ng tawa.

“Kay Ranch nga ba protective?” patay malisya na saad ni Amirah. Bakit pakiramdam ko ako ang tinutukoy nila.

“It should be posessive.” natatawang usal ni Mikee kaya naman nag apir sila.

“Gad! You’re here lang pala Ranch, Mommy is looking for him Ate. He escape! “ biglang may sumulpot na babae kung saan na nakabusangot at salubong ang kilay.

Syet, si Reeve. Ang ganda ganda niya sa suot na itim na night dress kaya lang mas lalong naging fierce ang expresyon niya dahil sa suot niya.

“Hey Pips—Oh you’re here!” gulat na saad ni Reeve at nagsalit salit ang tingin saamin ni Roks.

Pinagmulahan siya ng pisnge at naglahad ng kamay saakin. “I don’t have a chance to introduce myself when we first met. I’m Reeve Cathalia Grison.” tinanggap ko ’yun at pilit na ngumiti rito.

Sa pagdating ni Reeve na ’yun ay bumalik muli sa dati ang atmosphere dahil kinuha na niya si Ranch.

Lumilipas ang oras at maraming nangyari sa party, may kung anong auction na naganap at puro painting ’to at sculpture. Kung may pera nga lang sana ako nakipag bid na ako. Si Roks nga tinatanong niya kung may mga nagustuhan ako sa mga in-auction pero sabi ko wala dahil alam kong makikipag sabayan sa mga nag b-bid ng hundred thousand to million para sa Art.

Sobrang ng enjoy naman ako sa pagkain ng maindish kahit papaano dahil marami akong nainom na wine.

“Let’s go to restroom.” saad ni Amirah na mukhang inaantok na dahil mas marami siyang nainom na wine.

Wala na sina Atarah sa table namin dahil paikot ikot ’to sa mga bisita para makipag kwentuhan, samantalang si Mikee at Kenji ay nagpunta sila sa table ng pamilya nila. Si Kristan naman ay kinailangan ng umuwi dahil hindi masyadong ok sa kalagayan na magstay ng matagal a gan’tong lugar. Sina Roks at Primch ayun busy sa mga kinakausap na business man na nagsisilapitan sa table namin.

Sinenyasan ko nalang si Roks na aalis na muna kami at tinanguan niya lang ako. “Tara.” nagsimula na kaming maglakad.

“Grabe tinamaan ako sa wine na ’yun. Ibang klase wine ata ’yun parang jack daniels ang epekto.” nagtungo kami sa CR at halos magsuka na rin ako dahil nagsuka na si Amirah.

“ Ayos kalang?“ natatangang saad ko saka hinagod hagod ang likod niya.

“Pakibalikan nga si Primch pakisabi sunduin niya ako, gusto ko ng umuwi. Ayoko ng bumalik sa loob .” sambit niya pagkatapos niyang sumuka.

“Uh sige, sure kang Ok lang na iwan kita rito?” nagaalinlangan akong iwan siya baka kasi mapano ’to.

“Oo.” napabuntong hininga ako at lumabas ng CR na ’yun at bumalik na sa loob at sakto na may dumaan na waiter na may dalang inumin na mukhang juice lang kaya kumuha ako ng isa para maibsan ang nasusuka kong feeling.

Kumuha ako ng isang baso at inistraight ’yun at sobrang sarap nito pakiramdam ko gumaan ang sikmura ko. “Pwedeng akin nalang lahat ng ’to. Kailangan ko lang e,”

“Yes Ma’am but are you really sure that you can drink this all ?” tumango ko at napatingin ang tray na may lamang lima pang baso ng juice.

“Oo, palagay nga doon sa bakanteng lamesa.” sambit ko at nauna ng maglakad doon saka naupo, medyo madilim ang parte nito dahil naka dimmed ang light.

Magpapahinga nalang ako saglit bigla kong naramdaman ng hilo at pagikot ng sikmura ko. Mukhang umeepekto na ’yung ’di pangkaraniwang wine na ininom ko.

“Kilala mo ba si Primch Agasier? May kasama siya table na lalaking kulay Gray ang mata. Pakisabi ’yung future Misis niya nasa CR lasing na lasing, Ok?” saad ko at patuloy na tinungga ang inumin.

“Sige po Ma’am.” may pagaalinlangan na wika niya at iniwanan ako. Binilisan ko nalang na ubusin ang masarap na juice para makabalik na ako agad.

At nang matapos na ako ay akmang tatayo ko pero bigla muli akong napaupo dahil nanghihina ang tuhod ko at pakiramdam ko umiikot na ang paningin ko.

Mukhang kulang pa ako ng juice na ininom. Sinipat ko ang paligid para maghanap ng waiter at makahingi nitong masarap na juice. “Waiter!” sigaw ko at mukhang wala namang nakapansin saakin dahil medyo madilim sa parte ko.

“ Bigyan mo nga ako ng gano’n oh ’yung kulay blue na juice .“ saad ko at nang mapansin ko ang kulay light blue na juice na nasa kabilang table. Mukhang mas masarap ’yun kaysa sa parang strawberry juice kanina.

“Limang baso sana .” utos ko sakaniya saka ko pinatong ang ulo ko sa lamesa dahil inantok na ako at masakit na ang ulo ko.

“ Sige po ma’am .“ ebarg ’tong nararamdaman ko ang sama sama. Gusto na yata na lumabas ng lalamunan ko.

Hindi rin nagtagal ay dumating na ang inutos ko. “Enjoy po.” nagthumbs ako saka mabilis na linagok ang apat at nang iinumin ko na ang huling baso ay may pumigil na saakin.

“Enough, you’re drunk.”

“C-captain Bato akin ’yan. A-ang sharap sharap ng jush na ’yan ih kuha ka nalang ng sayo.” nauutal at bulol bulol kong usal saad ko at sa isang iglap ay bumagsak ang mukha ko sa lamesa at tuluyan na akong nakatulog.

IDINILAT ko ang mga mata ko nang makaramdam ako ng init sa katwan ko dahil sa mga nakasuot dito. “Ang init!” saad ko. Mapungpungay kong binuksan ang mga mata ko at ngayon ay nasa kwarto na ako ni Roks. Paano nangyari ’yun?

Pero ’di na muna ’yun ang concern ko at naghubad nalang ng damit at pajamang nakasuot saakin. “ What the f-ck are you doing?“ malabo ang pigura ng isang lalaki na biglang sumulpot pero base sa boses niya alam kong si Captain Roks ’yun.

“Mainit!” sambit ko at hinagis ang shirt at pajama sa kung saan bago pinikit muli ang mata ko.

“You’re just drunk. Don’t strip Cenery! Please wear your clothes.” maotoridad na saad ni Roks pero wala akong pake dahil naiinitan talaga ako, sobrang sama ng pakiramdam ko.

“Ayoko nga damit mainit! At ikaw dito ka

!“ tinuro ko ang katabi space sa kama. “ H’wag mo ’ko iiwan, dito ka lang sa tabi ko! Hindi ako mapakali pagwala akong katabi. Goodnight.“ sabit ko at binalik ang sarili sa pagtulog sa malambot na kama.

°°°

NABALIKWAS ako mula sa pagkahiga nang may marinig akong nagsibasagan na gamit. Napahawak ako saaking ulo dahil sa sobrang sakit at mapungay pungay na hinanap kung saan nang gagaling ang ingay.

Kinusot ko ang mata ko para maaninag ko kung kaninong pigura ng babae ang nagwawala. At halos mawala ang sakit ng ulo ko nang makitang gray ang mata ng babae katulad ng kay Roks.

“

Mabuti

naman at

gising

na kayo. Now

Roks

, what the hell is this?!“ napatingin ako kay Captain Bato na bumangon mula sa pagkahiga sa tabi ko na mukhang inaantok pa.

Natigilan ako nang mapagtanto kong magkatabi kaming natulog. Nanlaki ang mga mata ko nang makaramdam ako ng lamig sa katawan kaya napatingin ako sa ibabang kumot na nakabalot saamin. Halos manlambot ako nang makitang naka bra at panty lang ako samantalang si Roks ay boxer naman.

Gusto kong sumigaw at itulak si Roks pero hindi ko magawa dahil bigla akong nakaramdam ng takot at kaba sa galit na galit na babaeng nagwawala ngayon na may kulay abong mata katulad ng kay Roks.

Syet, may nangyari saamin? Wala akong maalala na kahit ano? Anak ng shooting star, anong nangyayari? Hindi na ba ako virgin? Bakit ako nakahubad? Bakit katabi ko si Roks?

“What are you doing here Ate Paper?” iritadong usal ni Roks.

P-nyeta? Siya si Ate Paper? Ang kapatid ni Roks t-tapos nahuli niya kaming magkatabi sa kama na walang halos suot. Yawa, taypats na naman ako nito bakit lagi kaming naabutan ng mga kapatid ni Roks sa panget na senaryo.

“D-

you! Ang

lakas

loob

mong

sabihin

pa ’yan

Roks

? Are you nuts? Look at you

rself!

Tss

, we need to talk! Mommy is waiting

downstair

. You’re both dead .“ puno ng pagbabantang usal ni Ate Paper bago tuluyan lumabas at padabog na sinarado ang pinto.

Ang Mommy ni Roks ay nasa baba hinihintay kami at naabutan naman kami ng ate niya ng gan’to ang itsura? Shooting star na anak naman! Bakit gan’to ang nangyayaru sa buhay ko? P-nyeta! Double taypats na ako nito ngayon.

Nyang note: Wow level up? Na m-meet na paunti unti ang pamikya ni Captain. HAHAHA. Sibo nakakamiss sa MMP characters?

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 24

Paint

Cenery

ANG bilis ng paghinga ko habang tulala ako sa kawalan dahil hindi talaga ako makapaniwala sa mga nangyayari ngayon. Anak ng shooting star, nagkatotoo ang sinabi ni Nurse Jacques na susunod kong ma m-meet ang pamilya ni Roks.

Sa totoo lang, ok lang naman na makilala ko ang mga pamilya ni Roks kahit pa na nakakatakot raw ang mga ’to ang kaso sa maayos naman sanang paraan.

Potakte, simula kay Sizer, Ate Paper at sa Mommy niya laging ang panget lang nang paraan at timing ng mga unang pagkikita namin. Sa totoo lang, wala namang akong pake sa mga iniisip ng ibang tao saakin ma pa-panget man o papuri ang kaso iba ’yung sa pamilya nina Roks.

Alam ko namang kagalang galang sila kaya ayokong isipin nila na malandi at kaladkarin akong babae kasi hindi naman totoo sadyang mali lang ang nakikita nila. Gusto kong linisin ang pangalan ko, anak ng shooting star na potakte ni pagbenta ng katawan sa kung sino sino kahit hirap na hirap na ang buhay namin ’di ko ginawa at ’di dumako sa isipan ko.

“

Cenery .“ nagtiim ang bagang ko at galit na tinignan si Roks habang nakayakap ako sa sarili ko na nababalutan ng kumot.

“

H’wag

mo ’ko

hawakan

baka

mabugbog

kita

kahit

nandito

pa ’yang

pamilya

mo !“ galit na sigaw ko sakaniya habang nanalilisik ang mga mata kong nakatingin rito.

Sh-t, bakit umabot kami sa gan’to? Wala talaga akong naalala, naguguluhan ako sa totoong nangyari saamin. Sabi nila kahit lasing ka naalala mo ang mga pinaggawa mong kagaguhan kahit paano pero bakit ako wala akong naalala na may nangyari saamin.

At eto pa ang nakakapag taka base sa mga nababasa kong nobela kada nakikipag talik ang babae sa lalaki matic na may mapupunit lalo na kung birhen pa. ’Yung tipong paggising daw ay hirap na makalakad dahil sa sobrang hapdi ng pagkababae.

Lahat nang ’yan ay hindi ko nararamdaman. Sadyang mabigat lang ng sobra ang ulo ko at medyo nilalamig dahil ang lakas ng aircon tapos naka bra at panty lang ako samantalang siya nakaboxer na talagang nakakagulat at nakakapanghinala. Bakit kami nakahubad kung walang nangyari saamin? Bakit naka under wear nalang kami?

Anak ng shooting star, hindi kaya pinagpantasyahan niya ako? Gentleman nga pala ‘kuno’ ’tong si Roks at makikipag talik lang siya sa mahal niyang mapapangasawa kaya siguro hinubaran niya nalang ako para may mapapanood siya habang nagsasarili?

Awit, bakit ba gan’to naiisip ko. P-nyeta naman kasi bakit kami umabot sa puntong gan’to. Nauunawaan ko pa kung mahuhuli kaming naghahalikan pero ’yung magkasama sa kama at halos hubot hubad na ay isang malaking kalokohan.

“ Listen first, let me explain.“ mahinahon na saad nito habang ang expresyon niya ay parang ang amo among nakatingin saakin.

Napakagat ako saaking labi at kinuha ang unan at binato sa kaniya. “ Talagang

mag e-explain kang p-

nyeta

Bakit

mo ’to

ginawa

, ha?

Bakit

?“ galit na galit kong wika kulang nalang mabugbog ko na ’tong manok na ’to. Potakte.

Agad niya namang hinarang ang braso niya para hindi siya matamaan. “It’s just a misunderstanding. We didn’t do any sexual intercourse.” puno ng sinseridad na usal nito.

Wala naman akong naramdaman na kahit ano sa katawan, kagaya nang mga nararamdaman ng mga babaeng pagkatapos makipagtalik kaya posibleng wala nga pero hindi ko pa rin maiwasan mag isip ng kung ano ano.

“ Bakit

ako

nakahubad

gan’to

Bakit

nakaboxer

Bakit

nandito

ako

kwarto

mo?

Bakit

tayo

magkatabi

Siguraduhin

mong

maayos

explenasyon

Roks

.“ nilalamig na talaga ako kaya lalong sumasakit ang ulo ko. Gusto ko ngang bumalik muli sa pagtulog kaso hindi pwede. Kailagan maayos ang guspt na nangyayari saamin ngayon.

“ You don’t really remember ?“ may kinuha siyang kung ano sa gilid ng kama na parang remote pinindot pindot niya dahilan para unti unti mawala ang lamig na nararamdaman ko.

“Tanga

ba?

Magtatanong

ba ako kung

meron

? Alam mo

minsan

obob

rin, no?“ pikon na pikon kong usal dahil gusto ko na talaga malaman ang katotohanan.

Umigting ang panga niya at bumalik ang ang titig saakin ng mga kulay abo niyang mata. “You’re the one who strip off your clothes. I didn’t do

aynthing

, I didn’t touch you.

ill not take advantage of you when you’re drunk infact I’ll make you protected. I have the upmost respect for women, I have so much respect for you, Paint.“

Napatitig ako sa malambot niyang expresyon at pakiramdam ko naman nawala bigla ang lahat ng galit at inis ko sakaniya dahil sa sinseridad nito.

“

Paano

ako ang

naghubad

Paliwanag

mo!

Tagalugin

mo kung

ayaw

mong

rumatay

ulit

hospital, ha?!“ aba, wala akong sa mood intindihin ang English niya lalo pa’t masakit ang ulo ko at nasa gan’to kaming kalagayan.

Huminga ito ng malalim pa ’to ng malalim habang kinakagat ang labi kaya napatanga nalang ako dahil nangaakit ’yun at parang may magnet doon na konektado sa labi ko kaya pang gustong lumapat doon.

Napailing iling ako at inangat muli ang tingin kay Captain Bato na nakataas ang kilay saakin, mukhang naw-weirduhan ’to sa asta ko.

“

Ano

Sasabihin

mo ba o hindi?“ mataray kong usal saka siya inirapan at tuluyan ng ibinaling ang tingin sa kawalan bago pa ako tuluyang magpahalik sa manok na ’to.

“

Naglasing

dinala

kita

rito

pinabisihan

kita,

naghubad

kasi

naiinitan

pinatabi

mo ko sayo

dahil

hindi

komporatable

walang

katabi

sanay

akong

naka

boxer,

walang

nangyari

saatin

Naniniwala

na?“ napangiwi ako dahil sa bilis at ikli ng explenasyon niya na parang buod lang nang mga nangyari kagabi.

Totoong hindi ako sanay na matulog kapag walang katabi, nasanay na akong lagi kong katabi ang mga kapatid ko pero ’yung naghubad ako, aba syet hindi ko pangkaraniwan na ginagawa ’yun kahit na minsan nalasing na ako nun.

Wala akong naalalang naghubad ako kagabi, posible bang masyadong malakas amats ko kagabi kaya gan’to nalang kasakit ang ulo ko. “ Paano

ako

nalasing

?“ paniniguro ko.

Hinawakan ko ang ulo ko at inalala ang mga pangyayari. Ang huli ko lang talaga naalala na umiinom ako ng juice noong iniwanan ko si Amirah sa CR.

Ang huling alak na ininom ko ’yung wine na hindi pangkaraniwan, gano’n ba talaga kalakas ang alcohol content nun? Saamin dalawa ni Amirah siya ang pinaka maraming nainom kaya tinamaan siya pero ako sakto lang naman.

“Seriously do you want me to answer that?” nawala sa isang iglap ang malambot niyang expresyon napalitan ’to ng malamig at blanko na expresyon.

“Oo! Malamang kaya nga nagtatanong kasi nga wala akong maalala, bwiset kang anak ng shooting star ka!”

“You drank the one strongest drinks around the world. The most alcoholic drinks which is Polish vodka that containing 96 percent of alcohol and you kept calling it ‘Juice’ “ natulala at nanlumo ako bigla nang marinig ko ang sinabi niyang ’yun dahil sobrang dami kong ininom na gano’n kagabi.

Anak ng shooting star naman, kaya pala nung uminom ako nun pakiramdan ko nahilo ako bigla at ang akala ko naman simpleng inumin lang ’yun dahil ang sarap ng lasa kaya nakailan hingi ako sa mga waiter.

Kala ko ’yun ang aalis ng pagkahilo ko pero ’yun pa pala ang dahilan ng kalokohan na ’to.

“Fix yourself now, we need to go downstair. I’ll prepare meds and tea for your hangover .” tumayo siya at nagtungo sa CR niya habang ako tulala pa rin at hindi makagalaw pwesto.

Ilang segundo lang ang lumipas ay lumabas na siya at inabot saakin ang isang bathrobe. Agad ko namang kinuha ’yun samantalang siya ay tinalikuran ako at nagtungo muli sa CR.

“ Saglit lang anong gagawin natin? Mali sila ng akala! Paano ’yan mukhang galit na galit sila. H’wag kang haharap, sinusuot ko ’yung roba.“ saad ko saka mabilis na sinuot ’yun. Tumingin ako sa paligid ng kwarto para hanapin ang damit na pinaghubadan ko at napansin ko ’to na maayos na nakatabi habang nakapatong sa lamesa.

“ Never be afraid to raise your voice for honesty and truth, If you’ve got nothing to hide, you’ve got nothing to fear. We didn’t do anything wrong so we’ll tell them the truth .“ napanguso nalang ako at tumango saka tumayo upang magtungo sa kabilang kuwarto para makapag bihis na.

Mabilis ang naging kilos ko, naghanap agad ako ng damit at naligo nalang para naman mahimasmasan naman ako. Pakiramdam ko magiging lutang ako mamaya habang kausap sila.

Hindi na rin ako nagtagal sa paligo dahil ayaw ko namang pagihintayin ’yung Nanay ni Roks. Paglabas ko ng CR namataan ko na naman na may maliit na table kung saan nakapatong ang pagkain sa kama kagaya ng senaryo kahapon.

Nilingon ako ni Roks, halatang hindi pa siya naligo dahil ’di naman basa ’yung buhok niya, simpleng itim na shirt at short lang ang suot niya pero umaapaw ang kagwapuhan niya, partida gulo gulo pa ang buhok, mamula mula ang ilong, naniningkit ang mga mata niya dahil halos kagigising palang namin.

“You’ll eat first and you need to drink this turmeric and ginger tea which is the only cure for a hangover. I added some mint so your burps won’t smell like the alcohol that had you drank.”

oo nga, nag tootbrush ako kanina tapos amoy alak pa rin ako kahit ilang beses ako nag mumog ng mouth wash.

“Na appreciate ko naman ’tong effort mo pero wala na

tayong

oras

para mag

almusal

ano

paghihintayin

natin

sila?

Edi

lalong

nagalit

mga

’yun.“ sambit ko habang nagsusklay ng buhok gamit ang kamay ko.

“Don’t mind them, We’re both hungry we need to eat, especially you. I know you’re not feeling well, You want to rest and go back to sleep? Don’t worry, I’ll handle this. I’ll explain

everthing

to them.“ napakagat ako sa labi at natutulala na naman ako sa malaming niyang boses na lulan ang mga matamis na na salita niyang binabato. Kung marupok lang ako baka nahulog na ako sakaniya kahit pa bipolar siya.

“ Why are looking at me like that? Do you want me to feed you? Tell me, what do you feel?“ tumayo siya at sa pagkaupo sa kama saka lumapit saakin at hinawakan ang kamay ko at tumitig sa mga mata ko.

Ebarg, ’yung pagkalabog ng puso ko dahil sa simpleng galaw niya kaya bago pa maging awkward ang atmosphere ay binawi ko na ang kamay ko at naupo na ako sa kama.

“ Ano ba ’yan ka-katoothbrush ko lang pero dahil nandito na ang pagkain. Kainin nalang natin ng tahimik ang kaso h’wag na sana tayong magtagal ha.“ saad ko saka nagsandok na ako ng para sakaniya at saakin.

Naupo naman siya sa harap ko at nagsimula na kaming kumain ng tahimik. Ramdam ko ang awkwardness kaya hindi ko na napigilan magsalita kahit pa ako mismo nagsabi na manahimik.

“Anong trabaho ni Mommy mo?” nagangat siya ng tingin saakin dahil kanina pang nasa pagkain ang atensyon niya.

Maingat niyang pinunasan ang bibig gamit ang isang table napkin. “ Secret agent.“ saad niya at pagkatapos ay uminom ng tubig.

Napakunot ako ng noo dahil nakalimutan ko kung ano ang trabaho ng secret agent. Hindi ko naman kasi inaasahan na may gano’n pala talaga sa reyalidad ang akala ko ang mga gano’n sa TV at libro lang nag e-exist.

“A spy acting for a country, secret agent is a person who is employed by a government to find out the secrets of other governments.” diretsong sagot niya habang mapungay pungay na nakatingin saakin.

Napasubo naman ako ng malaki dahil sa sinabi niyang ’yun. Naimagine ko tuloy ’yung Mommy niya na character sa isang action movie.

“ Potek

, nag e-exist pala ’yun. ’Di ba

bawal

sabihin

ibang

tao ’yung

gano’ng

impormasyon

? Ang

ibig

kong

sabihin

, hindi

tulad

sainyo

pwede

niyong

ipagsigawan

sundalo

hindi

tulad

nung secret agent kasi secret

nga

’di ba at para na rin

kaligtasan

. “ patuloy ako sa pagkain ko dahil ang sarap naman talaga nitong mga hinanda niya.

Tumango siya kasabay ng pagsalita hiya. “ Yep, it’s prohibited .“

“Bakit mo sinabi saakin?” nakangisi kong usal kaya tumigil siya sa pagkain niya at pinagtaasan ako ng kilay.

“Why not?”

“Hindi ka bang natatakot na ipagkalat ko ’yun?” pagaasar ko. Hinawakan niya ang umigting na panga at kinagat ang mapulang labi.

“I know you wouldn’t do that. I trust you, Cenery.” halos mabilaukan ako sa sinabi niyang hindi ko inaasahan kaya ininom ko agad ang tea.

“ Whoa, si Ate mo?“ pang iiba ko na sa usapan. Talaga bang lubos na ang pagtitiwala niya saakin kahit pa mag i-isang buwan palang kaming magkakilala.

Natutuwa naman ako sa parteng pinagkakatiwalaan niya ako pero may pakiramdam ko na ayaw ko na talaga sirain ’yun, gusto kong pangalagaan at pahalagahan. “ Police woman .“ sagot niya.

Kaya naman pala ang strikto ng expresyon ng Ate niya, lumabas agad ang itim at nakakatakot niyang aura. Ebarg, pinagbabasag niya ang iilang babasagi na gamit ni Roks para lang magising kami.

“ Daddy?“

“Vice admiral who serves as the current chief of the Phlippine Navy .” napanganga nalang ako dahil magkakaiba man ang mga trabaho pare pareho naman silang nag seserbisyo sa bansa. Hindi pa rin naalis ang inis ko sa mga taong may gano’n pero ang cool lang nang dating ng pamilya niya saakin.

“Alam mo kung

anong

masasabi

ko?“ nakangiwi kong usal kaya pinagtaasan niya lang ako ng kilay.

“What?”

“

Anak

ng shooting star.“ sumilay ang ngiti sa labi niya kaya natawa nalang din ako.

Binilisan ko ang pagkain kahit pinagbawalan niya ako na h’wag daw madaliin ang kaso habang tinatagalan ko ang pagkain lalo lang akong kinakabahan kaya mahigit sampung minuto ang ginugol namin sa pagkain bago tuluyang natapos.

“

Ikaw

ba,

sinabi

sakanila

kung

ano

pinagagawa

sa’yo

lalo na ’yung

unang

pagkikita

natin

?“ kasalukuyan na kaming pababa ng hagdan para makausap ko na ang Mommy ni Roks.

“ Nah.“

“

Kahit

kay Sizer?“ kunot noo kong tanong dahil naalala ko noong nasa hospital kami, kung umasta at magsalita si Sizer ang akala mo may alam na sa past ko. Nakalimutan ko ’yung sinabi niya saakin, e. Pero posibleng technique niya lang ’yun para malaman ang katauhan ko na walang kahit anong kilos o imbestigasyon.

Umiling siya. “Why ?” balik na tanong niya pero nagkibit balikat lang ako.

“Wala lang baka may alam

tapos

biglaan

nalang

dampot

-in ako.“ potakte, ngayon ko nga lang na realize na kapag nameet ko ang pamilya niya ang kalahating paa ko ay nasa bingit na ng rehas o kulungan.

“I won’t let that happen. You’re mine, ako lang ang may

karapatang

magpadampot

sa’yo

.“ seryosong usal nito.

“Alam mo, ewan ko kung

matutuwa

ako o

ano

pero ang p-

nyeta

parteng

’yun .“ bumusangot siya at pinagalaw ang panga niya.

“ Stop cussing, lady.“ hinawakan niya ako sa kamay at tuloy tuloy na kaming bumaba ng hagdan.

Pagbaba namin ay nilibot ko ang mga mata ko para hanapin ang Mommy at Ate ni Roks pero wala akong nakita. Ramdam kong namamawis ang kamay ko kaya binawi ko sakaniya kaya napatingin ito saakin.

“ Pasmado

ako ,“ sagot ko saka pinunas ang pawis ko sa kamay dito sa likod ng damit ko nang tuluyan ko ng mapunasan ay hinawakan niya ulit.

Pagbabawalan ko sana ulit ang kaso biglang may namataan akong pamilya na babaeng palapit saamin.

“Good morning Captain .” siya ’yung babaeng katrabaho ni Roks na pinagkamalan kong girlfriend kaya pinagsasabunutan ni Lola sa hospital. Ang kambal ni Deam na si Technical Sergeant Derin Jes.

Nakauniporme ’to ngayon ng pang sundalo at hindi mapagkakailang umaapaw ang pinaghalong coolness at ganda niya.

“ I’m glad to meet you again, Paint.“ bumaba ang tingin niya sa magkahawak kamay namin ni Roks kaya nginitian niya ako ng matamis, ngumiti lang ako ng tipid dahil nahihiya pa rin ako sa nangyari noon sakaniya dahil sa kasinungalingan ko.

At isa pa, tiyak alam niya rin ang tungkol sa pagsasama namin ni Captain Bato sa kama na tanging kapirasong tela ang nakabalot sa kaniya kaniyang katawan.

Ang nakakapagtaka lang bakit pati siya nandito? “ Where’s Mom?“ seryosong tanong ni Roks.

“Pool and your sister—oh speaking of her. She’s already here.” napatingin kami sa kung saan nakatingin si Derin habang malaki ang ngisi na animo sobrang excited na makapanood ang giyera.

“ Let’s go.“ sambit ni Roks ang kaso hinarang kami ng Ate Paper niya na sobrang lamig at blanko ng expresyon. Ang tangkad niyang babae at grabe ’yung itim ng aura nito.

“ Where do you think you’re going, Captain?“ pormal pero madiin na saad ni Ate Paper at kitang kita sa kulay abo niya rin na mata ang pagkainis.

“I don’t have time to argue with you rightnow. Later, Chief Master Sergeant .” malamig na sambit ni Roks kaya nagdilim ang expresyon ni Ate Paper.

Akmang hihilain niya ako para makalayo pero nahawakan ako ni Ate Paper ng sobrang diin, ang kaso hindi ko naman pwedeng mag reklamo at patulan siya. Tama ng isang Montego nalang ang inaaway ko dahil sa Montego na ’yun nakikipagtalo ako pabalik pero hindi naman ako sinasaktan pisikal at madalas mabait siya saakin kahit na nasa bingit siya ng kamatayan ng dahil saakin.

“ Obviously pinapunta kami ni Mommy dito, we’re not allowed there. Our Mom wants to talk to her privately.“ bago pa ako tuluyang manigas sa kinatatayuan ko dahil sa lamig ng titigan at batuhan ng salita nila ay nagsalita na ako.

“ Ako na ang bahala, keri ko ’to .“ ngumiti ako sakaniya at dahan dahang inalis ang kamay niyang nakahawak saakin.

Nilingon ko si Ate Paper na kusa nmag inalis ang kamay na nakahawak saakin habang malamig pa rin ang titig saakin.

“ Cenery.“ mahinang saad ni Roks kaya nabalik ang tingin ko sakaniya at ipinakita ko ang nag tatapang tapangan kong itsura saka nag thumbs lang ako sakaniya.

“ You need to go now Paint, ayaw ni Tita na naghihitay ng sobrang tagal.“ sabat ni Derin saka ’to ngumiti. Tumango nalang ako at tinalikuran sila pero bago pa makahakbang ng malayo ay pumigil na.

“I’ll take you there.” hinawakan muli ni Roks ang kamay ko kaya sabay sabay kaming napatingin nina Ate Paper at Derin do’n.

“Dito ka nalang, ipaliwanag mo sa Ate mo kung ano talaga ang tunay na nangyari.” seryosong saad ko kaya napabitaw siya sa kamay ko at ako naman ay agad ng umalis bago pa ako pigilan ng pigilan ni Captain Bato.

Kahit malaki ang mansion na ’to ni Roks ay nakabisado ko na ang iilang parte katulad nung sa pool area kaya alam ko kung saan ako dapat magpunta ngayon.

Nang tuluyan na ako makalabas ng loob ng Mansion ay namapansin ko agad ang pigura ng babae na nakaupo sa rest area kung saan may upuan, lamesa at malaking payong na pinagtambayan namin dati nina Roks and Coco.

Huminga muna ako ng malalim bago tuluyang lumapit sakaniya. Habang palapit ako napansin kong nagbabasa siya ng dyaryo at umiinom ng kape o tea, ’di ko sure.

Lumingon siya saakin, kagaya nina Roks, Ate Paper at Sizer kulay abo rin ang mga mata niya ang kaibahan lang ay mas matingkad ang kaniya.

Hindi ko alam kung sasaludo ba ako o mag mamano sakaniya bilang respeto pero bago pa ako gumawa ng action ay nagsalita na siya.

“Seat down .” mas nakakakilabot ang boses niya dahil hindi ’to malumanay at mahinhin katulad ng madalas na boses ng babae na matinis. ’Yung sakaniya buong buo at powerful.

Pilit ko na maging blanko ang expresyon g mukha ko at hindi pinahalata ang takot saka kaba na nararamdaman ko ngayong kaharap ko ang Mommy ni Roks.

Sumimsim siya ng inumin niya saka ibinaba sa lamesa ang hawak niyang dyaryo. “ What’s your name?“ diretsong tanong niya habang nakatingin ’to sa mga mata ko.

“Paint Cenery Ordencial po.” magalang kong usal at nilalabanan ang lamig ng pakikitungo niya saaki.

“How old are you ?” mas hawig ni Ate Paper ang Mommy nila, at mukhang mas kuha nina Roks at Sizer ang itsura sa Daddy nila.

Ang strikto ng itsura ng Mommy nila pero napakaganda niya mukha siyang hollywood action actress na literal na gumaganap bilang secret agent.

Pinaghalo halo ang aura niya ng madilim at astig. “ Mag 24 na po sa April 14.“ tumango tango ito at napahawak sa kaniyang baba.

“ You’re from?“ napakunot ang noo ko at nagaalangan ako kung saabihin ko ba dahil baka mapahamak lang ang pamilya at kabaranggay ko kapag sinabi ko lalo na’t secret agent ’to.

Huminga ako ng malalim bago nagsalita. “ Teka po, hindi po ba private na ang mga gan’tong tanungan? May karapatan naman po ako na hindi sasabihin ’di ba?“ magalang kong usal kaya napangisi siya ng malaki.

“May karapatan akong usisain ka dahil nasa pamamahay ka ng anak ko, magkasama kayo sa i-isang kwarto at pareho na hindi maganda tignan ang ayos niyo.” nagtiim ang bagang niya at pinaliitan ako ng mata.

Napailing iling ako. “ Mali ka—.“ magpapaliwanag na sana ako ang kaso ay pinigilan niya ako.

“Just tell me ’bout yourself first, hindi mo naman magugustuhan kung ako mismo ang magiimbestiga sa kung sino ka.” napasinghap ako nang mapagtanto na maari niya nga naman akong ipaimbestiga at matic na kapag nangyari ’yun malalaman nila ang mga ilegal kong gawain noon at kapag nangyari ’yun posibleng madamay ang pamilya ko at mga bestfriend ko.

Anak ng shooting star, binabawi ko n ’yung sinabi kong ‘Ok lang na ma-meet ko ang pamilya ni Roks’ malaking kamalian ’yun. Syet, bakit ’di ko naisip agad, makapangyarihan ang Montego bukod sa yaman ay ang mga trabaho nila ang sumusugpo sa krimen at kriminal.

“Tinatakot mo po ba ako ?” matigas pero magalang na saad ko.

Pinaglaruan niya ang hawak niya muling Dyaryo habang nakangisi saakin. “Are you afraid?” balik na tanong niya.

Napakagat ako sa labi ko at wala na akong choice kung hindi sabihin dahil tiyak malalaman lang din naman niya. “ Taga Brgy. Dukieta po ako, dito lang po sa Manila.“

Tumango siya at sinenyasan na ipagpatuloy ko ang pagsasabi ng impormasyon na tungkol saakin.

“Senior high graduate lang po ako dahil ih na rin sa hirap ng buhay. Parehong walang trabaho ag magulang ko dahil si Tatay po ay may sakit samantalang si Nanay naman po ang nag aalaga sa autistic kong kapatid kaya ako ang nag t-trabaho para saamin kasi may apat po akong kapatid na nag aaral pa.”

“How about you? Your work is?” blanko na naman ang expresyon niya kahit na kanina ngumiti na siya. Pareho sila ni Roks, masyadong mabilis ang pagbago bago ng expresyon.

“Ngayon, cook po ako ni sit Roks pero ang dati wala akong permanenteng trabaho, minsan sales lady, waiter at iba pa.” maingat ang bawat na detalyeng isinasambit ko dahil alam kong binabantayan niya ng maigi ang mga lalabas sa bibig kong impormasyon

“Paano ka napasok sa trabahong ’yan?” uminom siya ng inumin niya habang hindi pa rin inaalis ang titig saakin.

At dahil wala akong oras para magisip ng magandang na dahilan para makasurvive ako sa hot seat na ’to ay kung ano anong kasinungalingan ang sinambit ko.

“Dati po kasi akong nag t-trabaho kay Amirah nun, bilang kasambahay ang kaso natanggal ako kasi may nagawa akong kasalanan pero nagmakaawa ako sakaniya na ibalik niya ako sa trabaho. Eh, sakto naman na bumisita sa Roks nakita niya ako. Naawa siya at tinulungan ako.” pinilit kong mag mukang kumbinsido at maswerte naman ako na mukhang naniwala siya.

Mukha at parang lang naman.

Pakikiusapan ko nalang si Captain na kausapin niya si Amirah tungkol sa maling impormasyon na sinambit ko kay Mommy ni Roks para mapagtakpan ako, hindi pa talaga ako ready makulong. Sana naman ’di niya ako ilaglag.

Naniniwala ako kay Roks sa parteng hindi niya ako hahayaang ipakulong nila pero nakakaramdam pa rin ako ng kaba dahil alam kong ngayon araw pagkatapos kong magsinungaling ay hindi malabong kalkalin nila ang past at background ko.

“What’s your relationship with Roks then? Be honest, I hate liars.” mapanukat na usal nito habang nakataas ang kilay saakin.

“Boss lang po, wala pong kahit ano. Mali lang talaga ’yung nakita at iniisip n’yo. Kahapon po birthday ni Atarah nagpunta kami, invited ako dahil ’yung foundation po nila ang tumutulong sa tatay ko sa tulong na rin ni Roks. Sa kasagsagan ng party nasarapan ako sa wine na hindi pangkaraniwan kaya nakaramdam ako ng hilo at kinailangan ko ng juice. Eh, sakto naman po na may waiter na dala ang inaakala kong juice pero ang totoo isang alak pala. Marami akong na inom dahil masarap at ’di ko naman alam na alak talaga po ’yun.” huminga ako nang malalim bago pinagpatuloy muli ang pagsasalita dahil sobrang bilis ng kalabog ng dibdib ko.

“Inuwi ako ni sir Roks dahil nalasing ako ng sobra, nagiinit ang katawan ko nun at madalas kapag lasing po ako naghuhubad ako ng damit dahil sa alinsangan. Ang akala ko nasa bahay lang po namin ako kaya pinatabi ko si Roks na inaakala kong kapatid ko at ayon sakaniya kaya siya naka boxer lang dahil sanay siya sa gano’n.” pinanood ko ang magiging reaksyon niya at ang ikinagulat ko nang biglang ngumiti ito.

“Ok.” tipid na sagot niya kaya napahawak ako sa bibig ko dahil hindi ako makapaniwala.

“Po?”

“I believe in you.” imbes na matuwa ako dahil nakaligtas na ako sa hotseat ay mas lubos akong nagtataka.

“Paano mo naman po nasasabing totoo ang sinasabi ko?” biglang umamong expresyon niya kung kanina para siyang tigre ngayon naman ay mukha siyang malambing na kuting.

“I know my son very well, I raised my children well. I want them to be responsible with their action.

They’ll not do that kind of stuff without wearing the safest thing. Not a condom. Not a pill but a wedding ring and the most important here the emotion that they feel towards to each other is love not lust.“ mahinahon na saad niya habang matamis ang ngiti saakin.

Kaya naman pala sinabi ni Roks na makipag talik lang siya sa babaeng mahal niya kapag kasal na sila kung saan may mga basbas na kasi mukhng ’yun ang motto ng pamilya nila.

“And beside the maid here explain it already.” nalaglag naman ang panga ko at napakamot nalang sa pisnge.

Awit, ibang klase. Alam naman pala noya ang totoo pinakaba pa ko ng bongga.

“Bakit mo pa po ako tinatanong kung alam niyo na ang totoo?” panguusisa ko kaya natawa lang ’to ng natawa.

Potakte, bakit siya gan’to? Parehas sila ni Sizer kung tumawa ’yung tipong totoo at walang halong sarkastiko.

“To know if you’re lying. If you’re really trustworthy or not.” wala na ang nakakatakot niyang aura sa isang iglap. Naging magaan ang tensyon at atmosphere na hindi ko inaasahan na mangyayari

Ang akala ko, magagalit ’to, sasaktan ako at ipakukulong. Nasaan na ang sinasabi ni Atarah na sobrang nakakatakot ang pamilya ni Roks, na kesyo hindi marunong ngumiti. Eh, si Ate Paper lang ata ang gano’n ih.

“Tell me more about your family background,

hija

.“ nangilabot ako hindi dahil sa nakakatakot ang boses niya kung ’di dahil mahinahon at lambing.

Hindi na ako ng reklamo pa at sinagot nalang ang tanong niya. “

Nanay

ulila

siya

patay

na ang parents

nila

. Hindi ko na po

naabutan

samantalang

ang

pamilya

Tatay

nasa

malayong

probinsya

po.“

“

Ulila

ang

Nanay

mo?

Nasaan

ang

ibang

pamilya

niya wala ba

siyang

kapatid

? “ tanong pa nito pero umiling lang ako.

“Isa lang pong

anak

Nanay

tapos

’yung side niya naman po ay hindi ko po

namin

alam ni

Nanay

kung

saan

na ang

mga

’to

dahil

dito

siya

Manila

lumaki

Parehong

pamilya

nila

hindi pa

namin

nakikita

. Kasi

dito

na rin po kami

lumaki

Manila.“

Ngumiti ’to at tumango na para bang magkumare kami na nag chichikahan “ Bakit

tinatanong

n’yo

pa ang

tungkol

dito

?“ kuryoso kong tanong.

“I’m true with my words, I’ll not investigate your background cuz I trust my son so much. Hindi

nagtitiwala

ang

anak

kung sino sino lang kaya kung

pinagka

katiwalaan

niya

maswerte

. Alam kong

nainbestigahan

na ng

anak

ko ang background mo. I’ll not waste my time to re-investigate if I can easily ask my son about you to confirm if you’re lying or not.“ dito ko nakikita ang laki ng tiwala nila sa isa’t isa. ’Yung tipong sure sila na walang ginagawang masama ang bawat isa.

“ Ah,

gano’n

po ba?“ Eh sa case ni Roks, naalala kong ayaw niya sa mga sinungaling at mag sinungaling mismo. Paano niya ako mapagtatakpan kung gano’n, magsisinungaling siya para saakin?

“

Anong

kinabibisihan

niya

nitong

mga

nagdaang

araw

? I can’t contact him. We have

somenthing

to talk but he’s not answering my call and text. Hindi niya gawain ’yun.“ nanuyot ang lalamunan ko at ’di ko alam kung anong isasagot ko.

“Hindi

niyo

po alam?“ ang tanging nasagot ko nalang dahil na blanko ang utak ko.

“What?” kunot noong balik na tanong nito kaya nataranta ang sistema ko dahil wala akong ma follow up na paliwanag.

“Ang

ibig

ko pong

sabihin

hindi

niyo

po ba

siya

pinababantay

? Kasi ’di ba

mga

mayayaman

laging

pinababantayan

’yung

mga

anak

nila

, hehe.

Napapanood

ko lang

TV.“ tumawa ’to at umiling iling lang.

“Hindi, at

bakit

ko naman

gagawin

’yun?

Matanda

na sila at kaya

nilang

protektahan

ang

sarili

nila

. Mas

matalino

sila kung

magisip

kaysa

saakin

at mas

lalong

bihasa

sila martial arts,

paghawak

baril

, katana at

iba

.“ naalala ko na naman ang sinabi ni Sizer at Atarah mukhang nakukumpirma kong tama ang sinasabi nila na walang pakialam ang Montego sa mga anak kahit pa nasaktan na sa pisikal dahil na train na sila.

“Kaya

nga

ako

nandirito

para

makapagusap

kami ni

Roks

. Gusto kong

itanong

kung

ano

ang

kinabi

bisihan

anak

ko at

binigyan

n’ya

’to ng

pansin

kaysa

pagsipot

saakin

.“ alam kong pinakaki-kiramdaman niya ang magiging ko sagot ko kaya kailangan kong may masabi.

“

Ahm

, ’di ko rin po alam. Cook niya lang po ako.

Lagi

siyang

umaalis

bahay

baka po busy

trabaho .“ sagot ko nalang kaya tumango lang siya. Gusto kong huminga ng maluwag ang kaso baka mahalata niyang nagsisinungaling ako.

“

Kamustang

Boss ang

anak

ko?

Ngayon

lang

siya

kumuha

ng cook

dito

mansion niya .“ napakamot ako sa pisnge ko dahil ’di ko naman pwedeng sabihin na ok lang naman ang anak n’yo po, galante, hayok sa kiss at higit sa lahat bipolar.

“Don’t be afraid to tell me, mas gusto kong honest

kaysa

pagpapakitang

tao

dahil

lang ina ako ng boss mo.“ at dahil sinambit niya ’yun ay nawalan na ng preno ang bibig ko.

“Bipolar po ba

Roks

?“ halos masamid pa siya habang iniinom ang tea niya kaya napangiwi ako dahil pakiramdam ko na offend siya.

“ How can you say?“ nakangiti niya ng usal na halatang nagustuhan niya pa ang tanong ko.

“M-

minsan

mabait

minsan

ang sama ng ugali.

Masungit

gano’n

Bigla

bigla

nalang

kasing

mababadtrip

saakin

wala naman

aking

ginagawa

. Ewan ko kung

kulang

lang

pansin

sadyang

bipolar lang na

malapit

ng mag

menoupause

.“ halos mapitlag ako ng tumawa siya ng pagkalakas lakas.

“HAHAHA really?”

“Uh—

opo

.“ nauutal kong sambot dahil parang mas nakakatakot ngayon siya kahit na tumatawa ito. Parang may mali, gano’n dahil hindi pagkaraniwan ang gan’tong tagpo.

“

Paano

mo naman

natatagalan

ang

gano’ng

ugali niya ?“ kinagat niya ang labi niya para pigilan ang sasabog niyang tawa.

Hindi ko lang talaga expected na may parte siya sa pagkatao na gan’to na ipinakita niya saakin.

“Alam mo Ma’am,

kapag

kailangan

mo ng pera

kailangan

mong

tiisin

ang ugali ng boss

kahit

nakaka

gigil

pa ’yan.“ sagot ko saka ngumiti sakaniya dahil unti unting gumagaan ang loob ko sakaniya.

“Oh?” pinunasan niya ang nangingilid na luha dahil sa pagtawa niya na parang walang bukas.

“ ’Yung technique ko lang Ma’am

kapag

nabadtrip

siya

saakin

papakita

kong

badtrip

na rin ako.

Nakakahiya

mang

sabihin

pero

inaaway

ko po kasi

siya .“ ayan na, komportable na tuloy sakaniya kasi mabait naman pala talaga siya.

“

Mukhang

tinamaan

siya

luto

mo kung

gano’n

kaya

kahit

awayin

siya

ay hindi

niya

tinatanggal

.“ natigilan ako nang sinabi niya ’yun, ni hindi ko pa talaga na pagluluto si Roks. Labi ko ang madalas niyang tinutuka, ulamin at gawing dessert kaya hindi niya pa rin ako tinatanggal.

“

Gano’n

nga

po.“ pagsasangayon ko nalang dahil hindi naman ako maaring umamin.

“Kung

gano’n

, gusto kong

lutuan

mo ako.

Kuryuso

ako

lasa

mga

lulutuin

dahil

nagawa

kang hindi

tanggalin

Roks

kahit

inaaway

mo ’to .“ nakangising usal nito kaya nanlaki ang mata ko sa gulat.

“Po?

Ngayon

?“ tumango ’to. Anak ng shooting star, napahamak ako dahil sa kawalang preno ng bibig ko. Bakit ko ba kasi sinabing inaaway ko si Roks. Kaazar.

“

Ano

pong

luto

?“ tiwala naman ako sa kakayahan ko sa kusina. Masarap naman ako magluto kahit pa-paano dahil na rin sa turo ni Tatay ang kaso hindi ko pa kayang lutuin ang mga pangmayaman na pagkain.

“Kung

anong

specialty mo.

Simulan

mo na

ngayon

tutal

malapit

na mag lunch,

bumalik

loob

pakisabing

pinapatawag

ko sila.“ wala na akong nagawa kung hindi tumayo dahil mukhang pursigido ’tong paalisin na ako para malutuan ko siya.

“

Sige

po .“ tinalikuran ko na siya at nagtungo papunta sa loob. Mukhang hindi naman maarte ang Mommy ni Roks at sinabi niya rin naman na lutuin ko kung anong specialty ko. Ang ibig sabihin nun kahit hindi pang mayaman na pagkain ang lulutuin ko ay ok lang sakaniya.

Tulala ako habang papasok sa loob dahil hindi ko alam kung anong magandang iluto na magugustuhan ng Mommy ni Captain, ayoko namang mapahiya ako baka usisain si Roks na ’ Hindi naman

masarap

magluto

bakit

pinag

t-tyagaan mo, may relasyon ba kayo?’

“

Cenery

..“ nabalik ako sa reyalidad nagng may tumawag saakin. Nandito na pala ako sa loob ng mansion.

Nagaalalang tumingin saakin si Roks kaya nginitian ko lang sila. “

Pinapatawag

kayo.“ malamig ang tingin ni Ate Paper saakin at nauna ng naglakad palayo kasama si Derin.

“

Sige

na.“ sinenyasan kong umalis si Roks at akmang iiwanan na siyang hawakan niya ang kamay ko na nahihiligan niya ngayon.

“ Where are you going ?“ umigting ang panga niya at mapungay pungay ang mga titig saakin.

“

Magluluto

. Gusto ng Mommy mo

matikman

ang

luto

ko at

siya

nga

pala

sinabi

ko na

nagkakilala

tayo dahil kay Amirah na dati akong nag t-trabaho sakaniya tapos natanggal ako at nakita mo ’ko saka ikinawaan kaya may trabaho ako ngayon. Uy, walang laglagan ha.“ seryosong saad ko at hindi ko na hinintay na magsalita pa ito dahil iniwanan ko na siya.

Pumunta ako sa malaki at magandang kitchen dito. Naabutan kong busy ang mga kasambahay na magluto kaya nakitingin tingin ako. “Lagi po bang bumibisita ang pamilya ni Roks dito?” tanong ko sa kasambahay na si Aling Tessa.

Alam ko na rin ang mga pangalan ng kasambahay dito. “Ngayon lang. Hindi naman kasi talaga nakatira si Sir Roks dito sa condo niya lang siya laging natigil.” sagot nito habang busy sa pag gayat ng mga sangkap sa lulutuin niya.

“Simula ng dumating ka nagstay na siya rito. Hindi ka ba talaga niya girlfriend? Hindi ba kayo live in na? “ tanong naman ni Ate Jemma na kasambahay din.

“Hindi talaga.” sagot ko. Sa totoo lang hindi ko nagustuhan ang tanong niya pero dahil mabait naman talaga sila ay maayos ko nalang na sinagot.

“Ngayon lang siya kumuha ng cook, madalas nilulutan niya sarili niya o ’di naman kaya kami ang magluluto .” pagpapatuloy ni Ate Jemma.

“Naawa lang siguro saakin kaya binigyan ako ng trabaho, mahirap pa ako sa daga. Hindi ba nabanggit ko na sainyo ang tungkol dun.” nakipag kwentuhan kasi ako sakanila noong mga isang araw kung saan kararating lang namin dito sa mansion mula sa hospital.

“Hindi naman halata, mukha ka ngang anak ng mayaman. Kaya hindi na ako magtatakang hindi mainlove si Sir sa’yo kasi ikaw lang ang unang babaeng dinala niya rito at ikaw ang naging dahilan kaya siya nauwi rito.”

“Haha hindi naman sadyang gwapo’t maganda ang magulang ko, siya nga pala ako na ang magluluto.” saad ko sayka nakitulong nalang ako sa paghahanda ng mga pagkain.

Lumipas ang oras at nagluluto lang ako, ang linuto ng mgakasambahay ay steak at gulay na style chopseuy pero hindi siya gano’n samantalang ako ay napili ko ay Menudo at kare kare. Siguro mahigit isang oras kaming nagluluto.

Nakahanda na ang mga pagkain sa malaking dining table. Halos kakakatapos lang na magusap ni Roks, mukhang importante ang pinagusapan nila, matanong nga mamaya si Captain.

“Infairness, It’s smell so good.” saad ng kauupo lang na Mommy ni Roks, ano ba ’yan dapat tinanong ko ang pangalan niya.

Nakaupo ang Mommy niya sa dulo at gitna ng table samantalang kami ni Roks ay magkatabi sa kanang bahagi at sa harap naman si Ate Paper at Derin.

“ Is this Karekare and menudo ?“ masayang tanong ni Derin kaya tumango lang ako.

“Let’s pray first, lead the prayer Paint.” wala pa akong nakakain pero may kung anong bumara sa lalamunan ko dahil sa sinabi niyang ’yun.

“You ok?” tanong ni Tita. Napatango ako saka pilit na ngumiti bago tumingin kay Roks na seryoso ang titig saakin.

“I want to lead the prayer, Mom.” determinadong sabat ni Roks kaya napakunot ang noo ng Mommy niya samatalang si Derin

“But I want Paint to lead the prayer, is that fine to you hija? Are you not christian? May iba ka bang religion? “ umiling ako dahil ayaw kong sabihin ang totoo, ramdam kong uusisain nila ako kapag sinabi kong hindi ako naniwala sa Diyos at ayokong mangyari ’yun.

“Oo naman po .” huminga ako ng malalim saka tinaguan nalang ang nagaalalang si Roks dahil alam niya kung anong paniniwala ko.

Pinikit ko ang mga mata ko at pinadikit ang palad ko. “ God, salamat sa araw na ’to.“ napatigil ako dahil hindi ko alam ang sasabihin ko napadilat pa ako ng biglang may tumikhim na nagmumula kay Ate Paper.

“ Salamat sa biyayang pinagkaloob niyo saamin. Basbasan n’yo po ang pagkain na ’to para mabigyan kami ng lakas, Amen.“ maikling panalangin ko na hindi gano’n ka sinseridad dahil ang tagal ko ng ’di nagdadasal.

“Let’s eat.” mabuti nalang at hindi nila pinansin ang paraan ng pagdadasal ko kaya nakahinga ako ng maluwag.

Nagsimula na kaming kumain. Pinakikiramdaman ko kung anong magiging reaksyon nila lalo pa’t tahimik sila. “ Kamusta po ang lasa Ma’am?“ tanong ko.

Tumigil siya sa pagtikim, binagsak niya ang kubyertos at tumingin ng diretso saakin kaya kinabahan ako pero agad din nawala nang sumilay ang ngisi sa kaniyang labi

“Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon hindi ka pa rin naalis sa trabaho. It’s delicious! Ano bang sikreto mo?” malokong saad niya habang tumatawa kaya nakitawa na rin ako.

“ Sikreto po, e .“ tumawa ito lalo at ako naman ay napatingin kay Roks na tahimik na kumakain at nang mapansin niyang nakatingin ako ay nag approved sign ’to.

“How is it Derin hija?” tanong ni Tita. Wow syet nakiki Tita na ako ang akala mo talaga close kami, lol.

“It’s great Tita, mukhang mas masarap pa siyang magluto sa cook namin.” nakangiting sambit ni Derin, mukhang nagugustuhan ko na ang ugali ng babaeng ’to ha.

“Salamat .” masayang saad ko.

“How about you Paper, what’s your thoughts about these ?” tinuro ni Tita ang mga pagkain na niluto ko.

Nagangat ang malamig na tingin ni Ate Paper saakin. “Why don’t you work for me? I can give you 3x of the salary that Roks offered to you.” napakagat ako saaking labi dahil hindi ko inaasahan na sasabihin niya ’yun.

Bakit gan’to ang mga Montego, ang hilig manggulat. “ Stop it, She’s mine. Find your own cook.“ pakiramdam ko mawawalan na ako ng hininga dahil sa pagsabat ni Roks na ’yun.

Kaazar, nagwawala na naman ang bacteria sa tyan ko. “Roks is right, be fair to your brother. Siya ang nakaunang nakakita kay Paint.” seryosong saad ni Tita kaya bumuntong hininga si Ate Paper at tahimik na pinagpatuloy ang pagkain.

“Did you get cookery strand when you’re in senior high school ?” tanong ni Tita kaya agad lang akong umiling.

“Ah hindi po, Art and design. Mahilig oo kasi kasi ako sa lahat ng klase ng Artes. Nagpipinta ako, gusto n’yo po bang ipinta ko kayo Ma’am?” magalang kong saad kaya ang kulay abo niyang mata ay nag twinkle.

“Why not?” matamis na ngiti ang iginawad niya saakin kaya gamo’n nalang ang dahulan kaya sumaya ang puso ko.

“Ano po bang gusto niyo? Gagamitin kong kopya kayo mismo sa personal o sa picture nalang po?” aba kailangan kong magpalakas sa Mommy ni Roks, kailangan kong maging mabait para hindi na ito magabalang kilalanin ang buong pagkatao ko.

“Picture, I’m not that beautiful in person.” napanganga nalang ako sa pagiging humble ni Tita, hindi pa ba siya maganda sa lagay na ’to, mukha nga siyang magandang hollywood actress.

Puro kwentuhan lang kami habang kumakain. Ang kaso si Roks at Ate Paper bihira lang magsalita dahil gano’n daw talaga ang mga ’to mana sa Daddy nila.

Mas lalong gumaan ang loob ko kay Derin at Tita Hera kasi sila lang ang madalas kong kausap. Natanong ko na nga kanina kung anong pangalan niya sinabi niya rin ang pangalan ng Daddy ni Roks na si Tito Brixion.

“I’m glad to meet you, I hope when we see each other again, you’ll cook for me ha?” sambit ni Tita dahil paalis na sila ngayon dahil may kaniya kaniyang duty pa sila at isa pa aalis din kami ni Roks para magpunta sa second birthday party ni Atarah kasama ang mga tinulungan ng Foundation nila ni Rare.

“ Oo naman po .“ masayang tugon ko.

“Bye hija,” binesohan niya at gano’n din ang ginawa ni Derin pero si Ate Paper tinanguan lang kami at dire- diretsong sumakay sa sasakyan niya.

“Gotta go anak.” niyakap at binesohan din ni Tita si Roks na kanina pa tahimik.

“Takecare, Mom.” tuluyan na silang nag si sakay sa kani-kanilang kotse, bali tatlong kotse ang dala nila pero ang kay Tita Hera lang ang merong driver.

Kumaway pa ako sakanila habang paalis na ang mga sasakyan nito. “Mabait naman pala pamilya mo parang gusto ko na tuloy ma meet ’yung Daddy mo .” saad ko saka nilingon si Roks na mukhang kanina pa ang titig saakin.

“Who says they are not kind ?” nanlaki ang mga mata ko dahil mukhang na misinterpret niya ang sinabi ko.

“Ang ibig kong sabihin strict at nakakatakot sila ayon kay Atarah saka base na rin sa itsura nila pero ’yung totoo ang amo amo rin pala ng personality nila lalo na ang Mommy mo at si Sizer.” si Ate Paper ok lang naman, kapag tahimik siya wala ang black aura niya pero kapag nagsasalita doon lumalabas ang lamig at itim nito. Si Roks naman kaya niyang kontrolin kung paano ilalabas ang serious aura.

“The phrase ‘Don’t Judge a Book by its Cover’ means you should not decide upon something based just on outward appearances. Never judge someone by the way he looks or a book by the way it’s covered; for inside those tattered pages, there’s a lot to be discovered.” sagot niya habang papasok kami sa loob ng mansion.

Napairap nalang ako dahil masyadong malalim ang hugot niya. “ Ok po boss, sorry na po ha? Nga pala anong oras ba ’yung event ni Atarah?“

“2pm.” nilibot ko ang mata ko para maghanap ng orasan at napansin kong 12:30 pm na. Medyo mahaba pa ang oras.

“Uwi na muna tayo sa bahay no? Pwede bang sakanila nalang muna ako sumabay ?” nilingon niya ako at inilingan.

“We can use my van.”

“Kasya kami lahat ?” nakanguso kong sambit at nagulat ako nang biglang dumampi ang labi niya saakin ng mabilis. Nanlaki ang mga mata ko at nilibot ang paningin ko para tignan kung mayroong nakakita saamin, nakahinga naman ako ng maluwag dahil mabuti nalang at walang nakakita.

Lumapit siya saakin at ipinalupot ang kamay sa beywang ko. Kinilabutan pa ako nang bigla siyang bumulong sa tenga ko. “Let’s go to my room. My lips miss yours so bad. We didn’t kiss since last night that’s why you need to kiss the hell out of me, My Cenery.” malambing na saad nito at dahil pati ako ay gusto na siya mahalikan. Ako na mismo ang naghila sakaniya paakyat ng hagdan.

Nyang note: 2 UD for today! Sorry late nag ka problem n naman kami ni Watty. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 25

Paint

Cenery

NANDITO na kami sa van ni Captain Bato habang tinatahak namin ang daan papunta ng location ng event. Kasama na namin ngayon ang mga kapatid ko pati na rin sina Roi at Gracielle.

Nakisama rin ang mga kapatid ni Roi na may iba’t bang lahi na sina Treyton, Dwei at Zyaire. Nakasay sila pati na rin si Roi at Hanz sa kabilang Van habang kami nina Cielle, Coco, Rhyka, Hannah, Ella at ni Roks ay magkakasama.

Balita ko bibigyan din ng scholarship ng AKG Charity Foundation ang mga kapatid ni Roi na talagang ikinatuwa ko. Sayang nga’t walang kapatid si Gracielle para mabigyan din ng scholar. Ayaw niya nga rin tanggapin ang scholar na ino-offer sakaniya dahil may nag t-tustos pa naman sa pag aaral niya kahit pa-paano. Mas gusto niya raw na ibigay ang scholarship sa nangangailangan.

Ayon pa sa kwento nila, pinagaaralan at nag s-survery raw ang tauhan ng AKGCF sa lugar namin para tignan kung sino ang karapat dapat na bigyan ng scholarship kaya sobrang taas ng tingin ko kia Atarah at Rare dahil sa taglay nilang kabaitan.

“

Kuya

Roks

, ang

takaw

na ni

Roksie

Tignan

mo po

nagkakalaman

na.“ saad ni Rhyka habang nakatingin kay Roks na nilalaro ngayon ang anak naming unggoy.

Pagkatapos ng halikan session namin kanina napagkwentuhan namin kung anong pinagusapan nila nila nina Tita Hera, Ate Paper at Derin. Ang sagot niya ay tungkol sa trabaho at business na Montego Intelegence Security Agency. Hindi ko na siya inusisa ang tungkol do’n dahil alam kong pribado kaya tinanong ko nalang kung anong napagusapan nila tungkol saakin.

Ayon sakaniya, wala siyang sinambit na kasinungalingan. Sinabi niya lang daw ang mga nangyari kagabi pati na rin ang salitang ’I trust her ’ at matic na nagets na agad ng Mommy niya na wala ako masamang intensyom at reputasyon. Walang kahit anong tinanong na dahil naniniwala raw na ’to sa anak. Gano’n naman daw talaga ang tatag ng tiwala ng pamilya nila sa bawat isa.

Hindi raw siya nagsisinungaling sa parteng pinagkakatiwalaan niya ako kaya sana h’wag ko raw ’tong biguin. Katulad ng sinabi ng Mommy niya bihira lang mag tiwala si Roks sa kung sino sino kaya napaka swerte ko at isa ako sa nakakuha nun.

Sa ngayon wala naman akong dahilan para sirain ang tiwalang ’yun, malaki na masyado ang utang na loob ko sakaniya kung hindi dahil sakaniya hindi namin matatamasa ang gan’tong kagaan na buhay at ang maganda pa rito, hindi lang kami ang nabibiyayaan kung hindi pati ang mga kaibigan ko.

“

ano

lutang

forever

ghorl

Kanina

kinakausap

ni Ella .“ napatingin ako kay Cielle ng bigla niya akong sikuhin dahilan para mabalik ako sa reyalidad.

“Sorry naman, may

iniisip

lang.

Ano

nga

ulit

sinasabi

mo Ella?“ tanong ko sa kapatid ko. Napatingin pa ako kay Roks na sumulyap din saakin pero agad akong nagiwas ng tingin.

“

Sus

paniguradong

’yung

iniisip

nandito

lang

loob .“ mahinang bulong ni Gracielle at dahil nga katabi ko lang siya ay narinig ko pa rin ’to kaya sinamaan ko siya ng tingin at kinurot.

“Aw!” reklamo niya kaya napairap nalang ako at nilingon si Ella na pangisi ngisi pa dahil mukhang narinig niya rin ang sinabi ni Gracielle.

“

Ano

na?“ nakataas kilay kong turan dahil mukhang aasarin na naman ako nito.

“

Malapit

na graduation ko Ate

pati

rin ang moving up ni Hanz at

Rhyka

Ikaw

akyat

saamin

ha? Sana ’di

busy nun.

Paniguradong

hindi

makakapunta

sina

Nanay

.“ natigilan ako sa sinabi niya. Patapos na nga pala ang February at malapit na ngang matapos ang klase.

“

naman

pupunta

ako no!

Aba

, hindi ako

pwedeng

mawala

dun no. ’Di ba

pwede

naman ako mag leave, Captain?“ baling na tanong ko rito kaya napatingin siya saakin.

“

Ofcourse

anytime, can I go too?“ mahinahon na tanong ni Roks kaya pinagtaasaan ko ’to ng kilay. Iniwas niya naman ang tingin niya at tumingin ’to kay Ella.

“

Opo

Kuya

Pwedeng

pwede

, mas

masaya

nga

pag

sumama

kayo. ’Di ba Ate

Gracielle ?“ tuwang tuwa na sagot ni Ella habang nakatingin kay Cielle at halata namang may kalokohang tumatakbo sa isipin nila.

“True!

Pwede

ngang

kayong

dalawa

ni Paint ang

umakyat

stage para

pagsuotan

ng medal ’tong

Ella, running for Valedictorian o with highest honor, ’tong

Ella kaya

dapat

samahan

n’yo

siya

para style proud parents ang dating!“ tumawa ng pagkalakas lakas si Gracielle na sinabayan din Ella at ni Rhyka kahit wala naman alam sa topic.

“

Shh

, ang

ingay

n’yo

natutulog

Coco at Hannah.“ lumingon ako sa likuran kung saan mahimbing na natutulog ang dalawa kong kapatid.

“It’s fine with me but the question is that,

papayag

ba ang Ate mo?“ mababang boses na tanong ni Roks habang nakatitig saakin ang mga kulay abo niyang mata.

“

naman po ’di ba Ate? Ako rin po may award na

n’yan

. Gusto ko kayo ni

Kuya

magsuot

.“ napaawang ako ng labi nang pati si Rhyka ay nakisali na sa usapan at gustong gusto isama si Roks sa gaganapin na moving up and graduation nila.

Bumuntong hininga na lang ako saka tumango nalang tutal wala naman akong magagawa dahil paniguradong si Hanz gano’n din ang gusto mangyari.

“Ang

mahirap

baka

biglang

mag

sabay

. Hahaha.

Ano

hatiin

natin

katawan

ng Ate

n’yo

?“ natatawang komento pa ni Gracielle.

Nagkwentuhan lang kami nang nagkwentuhan sa buong byahe hanggang sa makalipas ng 30 minutos ay nakarating na kami sa lokasyon ng event na isang private resort.

Pagbaba namin ng van ay tumambad saakin si Sam na naghihintay saamin. Mukhang siya ang mag aassist saamin ha. Nag text kasi ako kay Mamsh Jorgie na abangan dapat kami sa labas.

“

Kopkop

Samantha. Na miss kita ha? Long time no see.

Nasaan

Danice

Mamsh

Jorgie

. Miss ko

pokpoknians

squad.“ agad akong lumapit sakaniya at akmang makiki apir pa ako pero inirapan niya lang ako.

“

Tigilan

mo ’ko

Pintura

ayokong

makipag

away

sa’yo

lalo

pa’t

malakas

’yang

kapit

mga

boss

dito

. Ang

galing

mo rin

mang

uto no.

Nyeta

.“ natawa naman ako dahil sa sobrang inis ng tono nang pananalita niya.

Napatingin ako kina Roks na nakatingin din sa gawi namin habang buhat buhat niya si Roksie na ang gwapo at cute sa suot na damit na binili nmin ni Capatain noong isang araw. Samantalang ang mga kapatid ko ay busy sa pagsipat at pagpapapuri ng kagandahan sa paligid ng private resort na ’to.

Mabilis ko rin namang inilapat ang tingi ko sa kabilag van kung saan pababa sina Roi. “

Pasalamat

ngang

nabiyayaan

magkano

sweldo

Kamusta

mga

sugar daddy mo?

Meron

pa ba?“ pangaasar ko. Ngayon ko lang siya nakita na nakasuot ng gan’to ka disenteng damit. Ibang iba na siya Samantha na bayaran. Laki na ng pinag bago niya simula nang magtrabaho siya sa AKG Charity Foundation.

Gusto ko na tuloy makita si Danice at Mamsh Jorgie na nakasuot ng gan’tong ka disente. Aba, ngayon ko nalang ulit sila makikita. Ewan ko ba bakit na namiss ko sila kahit naman kas olagi ko silang inaaway ay natutuwa rin ako sa mga pagbabago at mga tinatamasa nila ngayon.

“

H’wag

mo ’kong

kausapin

’di tayo close.“ iritado niyang saad. Ang sungit naman ngayon nito parang dati nakikipag asaran pa siya.

“

Aba

attitudenism

ngayon

? Mana

bestfriend

mong

Danice

the

kopkop

.“ sinamaan niya ako ng tingin, namumula ang pisnge niya dahil sa pagpipigil na patulan ako.

“Hi Samantha!

Awitize

mukhang

matino

ngayon

ha.“ naramdam ko ang presenya ni Gracielle sa tabi ko kaya mas lalong umasim ng expresyon ni Samantha.

“

Tss

nagsanib

pwersa

kayong

mga

bruha

kayon

. Tara na

nga

.“ nauna na siyang maglakad saamin kaya nailing iling akong sinenyasan ang mga kasama namin na sumunod.

“Captain,

patanggal

nga

’tong

babaitang

’to

trabaho

attiude

amp.“ mapang asar na sambit pa ni Gracielle kaya nilingon siya ni Samantha.

“Hoy

Gracielle

tigilan

mo ’ko!

Imbento

!“ nagsitawanan sila kahit ang mga kapatid ko bukod tanging si Captain na ngumiti lang at si Roi na blanko ang expresyon ang naiba.

“Coco at Hannah tara a.

Hawak

kayo ni Ate.“ sambit ko saka lumapit sakanila para alalayan. Nagsimula na kami maglakad sa pinaka lugar kung saan pag dadausan ang birthday ni Atarah.

“

tahimik

?“ tanong ko kay Roi nang makasabay kami sa paglalakad. Nasa hulihan kami dahil masyadong excited ang mga bata na pumasok sa loob at si Roks naman ang umaalalay kina Hannah at Coco pati na rin sa iba habang patagong sumusulyap sulyap sa gawi ko pero nahuhuli ko.

“ Katamad

magsalita

.“ napakunot ang noo ko at napanga nga dahil kahit minsan hindi pa sinabi ni Roi Gin ang dalawang salitang ’yan simula bata pa kami.

“

Awit

Roi

Gin?

Uso

pala

sa’yo

’yung

kinatatamaran

magsalita

. May

lagnat

ba?“ hinawakan ko ang leeg at noo niya bilang pagbibiro pero blanko pa rin ang mukha niya habang nakatingin ng diretso sa daan.

Nung bumisita siya huli sa hospital madaldal pa ’tong ulol na ’to. Ngayon nalang ulit kami nagkasama kaya naninibago akong tahimik ’tong ulolen na ’to.

“Wala.” tipid na sagot niya kaya nagtiim ang bagang ko at seryoso siyang tinignan.

“ May

problema

ba?

Galit

saakin

?“ bumuntong hininga siya at sinalubong ang mga titig ko.

“Hindi, wala.

Puyat

lang ako

dahil

raket

kagabi

h’wag

maingay

.“ iritado niyang saad at binilisan ang paglakad habang nakapamulsa kaya hinabol ko siya at hinila ang damit niya kaya natigil kami sa paglalakad.

“What do you want ?” nanlaki ang mga mata ko nang pa English niya akong signinghalan. Bumilis ang tibok ng puso ko dahil alam kong may mali sakaniya at nakumpirma kong galit nga ’to saakin.

“

Ba’t

dati

kahit

wala

pang

tulog

pagod

sigla

mo pa rin

lakas

pangang

mang

asar e, no? May

problema

talaga

. Alam ko, first time mo ’kong

sinungitan

gan’to

.“ madiin na saad ko pero ipinakikita ko sa mga mata ko ang matinding pagaalala. Hindi ko inaalis ang mahigpit na hawak ko sa damit niya habang hindi pa niya ako sinasagot ng ayos.

“

Badtrip

ang

kulit

mo .“ malamig niya akong tinignan habang pinapagalaw ang kaniyang panga, huminga siya ng malalim at siya na mismo ang nagalis ng kamay ko.

“ Issa

pakeneng

prank!“ tumatawa niyang saad habang hawak hawak ang kaniyang tyan kaya napatingin saamin ang kasama namin na nagtataka bakit tumatawa si Roi.

“

Anak

ng shooting star

Ano

naisipan

mo at nag p-prank

masungit

gano’n

hindi kaya

bagay

kaya pala nung

sinundo

namin

kayo ’di mo ’ko

pinansin

.“ kahit sinabi ko ’yun ay binabantayan ko ang mga mata niya dahil madalas dito ko nakikita kung nagsisinungaling ba siya o hindi.

“Wala lang, hindi ba

talaga

bagay

Balak

ko sana

magsungit

sungitan

kasi

gano’n

gusto ng

mga

babae

Gagawa

ako ng research

tungkol

dun ’Di ko kasi

maunawaan

bakit

mas gusto ng girls ang

masungit

at cold na

lalaki

Ayaw

mga

katulad

kong

madaldal

eh ang

gwapo

ko naman.

Mga

babae

nga

naman..“ nakangisi na sambit nito habang akbay akbay ako.

Napakagat ako sa labi dahil kitang kita ko ang ngiti sa labi niya habang ang saya sa mga mata niya ay peke at pilit. Kumpirmadong may problema siya pero ayaw niyang sabihin saakin kaya nag papanggap siyang nag prank ’to. Nakakapanibago lang na nagtatago siya ng problema, hindi siya gan’to kahit nga maliit na problema sinasabi niya saamin pero ngayon mukhang wala siyang balak.

Gusto ko pa sana siya usiain sa problema ang kaso tinawag na kami nina Cielle. “ Uy

bilisan

n’yo

na!“

Hinila ako ni Roi Gin patungo sa loob habang patuloy pa rin ang peke niyang tawa. Hahayaan ko na muna siya baka hindi pa talaga ’to handa sabihin saakin.

Pumasok na kami sa venue, maganda at malawak ang lugar na ’to. Maganda rin ang mga dekorasyon ang kaibahan lang ay halos pang bata ang dekorasyon kumpara kahapon na elegante dahil sa nakikita ko ngayon mas maraming bata ang bisita.

At ngayon may buffet na akong nakikita sobrang daming pagkain. P

inaupo kami ni Samantha sa isang mahabang table kung saan sakop na namin lahat bago niya kami iniwanan para raw tawagin si Mamsh Jorgie. Agad namang nasipag upo ang mga kapatid ko at ni Roi lalo pa’t may mga candy at chocolate na nakahapag sa lamesa.

Napalingon ako nang maamoy ko ang halimuyak ng pabango ni Roks. “I’ll talk to Rare first. I’ll take our son with me.” bulong Roks na ngayon ay katabi ko habang buhat buhat pa rin si Roksie.

“Oh

sige

ingat

’yung

paa

mo ha.

Kanina

lakad

baka

mapano

ka .“ saad ko habang hinahalikan at inaamoy ang mabalahibong kamay ni Roksie.

“

Anak

, behave

lang ha?“ sambit ko naman kay Roksie na busy sa paglalaro ng damit ng Daddy Roks niya. Tuwang tuwa ang mga batang nandito habang nakatingin sa gawi namin dahil may kasama kaming baby monkey.

“ Hindi kami mag tatagal.“ tinaguan ko siya at nginitian niya naman ako bago tuluyang naglakad ito palayo.

Inilipat ko ang atensyon ko kay Coco na nasa tabi ko na busy sa pagbukas ng candy kaya kinuha ko ’to para ako na ang gumawa para sakaniya.

“Mag behave kayo, h’wag kayong masyadong kumain ng candy maraming pagkain mamaya.” nilingon ko ang mga kapatid ko pati na rin ang kapatid ni Roi.

“Opo Ate.” sabay sabay na saad nila. Napakunot ang noo ko nang hindi ko makita si Roi Gin sa lamesa namin.

“ Nasaan si Roi ?“ tanong ko kay Gracielle na nasa aking kaliwa habang maloko ang tingin saakin. Sinulyapan ko si Ella na nasa harap ko at parehong pareho ang tingin nila saakin.

“Ehem ano ’yung ‘our son’ wanna be? Ha? Talagang pinandigan n’yo na ang pagiging mag asawa.” sinundot sundot ni Gracielle ang beywang ko kaya pinalo ko ang kamay niya at sinamaan siya ng tingin.

“Oo nga Ate tapos bakit kailagan pang mag paalam sa’yo. Misis talaga ang peg, yiee ang sweet !” panggagatong na pangaasar ni Ella kaya naki yiee na rin ang mga kapatid ko.

“Isa ka pa Janella, tigilan n’yo nga ako ang issue n’yo! Kumain kayo d’yan. Tss, nasaan ba si Roi Gin?” ’ tong dalawang ’to ang hilig akong asarin kay Roks kahit malinaw naman na hindi namin type ang isa’t isa.

“Nag CR lang. Mabalik tayo kay Daddy Roks.” nakangising usal ni Cielle na nagpapabebe pa habang lumalamon ng chocolate.

Hindi ko pinansin ang pangaasar niya. Bumuntong hininga ako at tumingin sa paligid bago binalik ang tingin kay Gracielle. “May nakwento ba sa’yong problema si Roi Gin?” Ang akala ko mag seseryoso siya pero ngumingiti ngiti pa siya habang ang nakakainis niyang mata ay inaasar ako.

“Wala, wala iniiba mo ang usapan ni Mommy Paint .” nagtiim ang bagang ko at matalim siyang tinignan.

“Seryoso ako Cielle. Hindi ako nakikipag biruan. “ inirapan niya nalang ako at ibinaling ang atensyon sa pagkain ng chocolate.

“Wala naman, bakit ba?” nagtataka niyang saad kaya napakunot ang noo ko. Ang ibig sabihin lang ay hindi lang saakin niya tinatago ang problema niya kung hindi pati kay Gracielle. Bakit naman kaya?

“Noong mga araw na wala ako gan’yan na ba katahimik si Ro

i Gin? Parang ang sungit sungit lagi. “ sambit ko saka nilibot ang paningin ko sa kabuuan ng venue para tignan kung may kakilala ba ako ako at isa pa may kung anong hinahanap hanap ang mata ko.

“ Ah ’yun pala. Nakapag usap na kami tungkol d’yan. Oo, gusto niya na nga kasi mag seryoso sa buhay niya. Kailangan niya na raw maging matured lalo na papasok na siya sa law world parang engot no? “ napakagat ako saaking labi at pinag aaralan ang sagot niya dahil parang hindi naman akong kumbinsado na gano’n ang dahilan niya para kasing may iba kay Roi yung tipong ang lalim lalim ng dinadala niya.

“Treyton, may problema ba Kuya mo, sa trabaho o sainyo?” tanong ko sa kapatid ni Roi na half korean. Kasing edad niya lang si Hanz parehong sixteen years old.

“Wala naman Ate pero ang alam ko ’yung crush na taga kabilang kanto ni Kuya hindi gusto ang ugali niyang masyadong kalog, masiyahin at madaldal. Nabasted ata kasi mas gusto raw ng babae ’yung masungit at cold.” nagtiim ang bagang ko at napasuklay sa buhok ko gamit ang kamay ko.

Eto ba ang problema niya? Napakababaw naman? Naalala ko ang nabangit niya saakin kanina kaya siya umastang tahimik at masungit.

“Ah, oo naalala ko ’yun tinanong niya ako kung type ko ba si Deam na kanang kamay ni Captain kahit na masungit at tahimik sabi ko Oo kasi mas turn on ako sa gano’n parang fictional character lang sa libro tapos sabi niya ang korni ko raw, ang panget daw ng taste ko.” mukhang tama nga naman na nag survey si Roi tungkol sa mga babaeng mahilig sa masungit at cold.

“Kailan niya tinananong? Kilala n’yo ba ’yung crush niya? Nililigawan niya na ba? So broken siya? “ sunod na sunod na tanong ko dahil nag aalala ako kay Roi Gin. Hindi pangkaraniwan ang pagbabago niyang gan’yan at ramdam ko talagang may problema siyang mabigat na pasan pasan niya mag isa.

“ Crush lang yata, si Kristine ’di ba ’yung nag m-model at nag p-pageant na inasar natin lagi sakaniya.“ potakte? ’Di ko naman alam na seryoso siya doon. Eh dati nga patawa tawa pa siya kapag inaasar namin siya do’n ’yung tipong walang malisya.

Ang kaso mukhang tinamaan siya do’n kay Kristine para mag iba siya ng gan’to pero hindi niya naman niligawan at crush lang naman daw pero bakit gan’to nalang mukhang kaproblemado ’tong si Roi Gin.

“Hala, tinanong din ako ni Kuya kung anong gusto ko sa lalaki nasabi kong bet ko rin ’yung lalaking tipid magsalita, cold at masungit kasi sila madalas masarap magmahal tapos nung sinabi ko ’yun iniwanan niya ako agad. So broken nga si Kuya? “ sambit ni Janella kaya nagkibit balikat ako saka ngumuso.

“Siguro, kanina nga trying hard siya manahimik at mag sungit.

Nicomfronta ko siya sabi niya tinatry niya raw maging gano’n kasi lahat daw ng babae mas gusto ang mga masusungit, aba ibahin n’ya ako. Ayoko sa masungit at pacold. Potek kalalaking tao pabebe . “ nawala ang seryosong expresyon nina Ella at Cielle, sa isang iglap napalitan ’to ng isang mmalokongmga tingin.

“Weh?” makahulugan na saad nila kaya inambaan kong sasampalin ko sila ang kaso naramdaman kong may humila sa buhok.

“Hoy bruhilda .” inis naman akong tumingin sumabunot saakin pero nawala agad ang inis na nararamdaman ko nang makita ko kung sino ’yun.

“ Anak ng shooting star, Mamsh! Ang manang mo na ha. Halatang laspag ka na. “ tawang tawa kong sambit kaya kinurot niya ako sa tagiliran. Paano kasi, naka t-shirt siya na may kwelyo tapos naka pans siya na hindi pang karaniwan sakaniya dahil madalas kita kaluluwang damit ang outfit niya lagi

“ Hambog ka talaga porket nakabingwit ka ng mayaman na pogi.“ inis na inis na sambit niya pero akp tawang tawa pa rin sa itsura niya na nakakapanibago. Lipstick lang ang suot niyang kolorete ngayon.

“Tanungin n’yo si Mamsh . Dali “ biglang sabat ni Janella kaya pinagtaasan ko ’to ng kilay.

“Ang alin ba? “ nagtatakang sambit ni Mamsh. Paniguradong wala namang makukuhang matinong sagot dito.

“Mamsh ano gusto mo sa isang lalaki?” tanong ni Cielle kaya malaking ngisi ang sumilay sa labi ni Mamsh.

“Wild, rawr.” napailing iling nalang ako dahil alam kong ’yun ang isasagot niya ang kaso may kulang lang.

“Wild na mayaman at kayang sustentuhan ang pagpaparetoke niy—Aw!” napabusangot ako dahil ang hilig na ginagawa ni Mamsh ang pagkurot sa tagiliran ko.

Nagusap usap pa kami hanggang sa bumalik na sina Roks at Roi sa upuan namin. Unti unting nagsimula ang party, may kaunting speech si Atarah pati na rin si Rare bago nag tuloy tuloy ang program kung saan may mga pa games.

Nagpaalam na muna kami kina Cielle at Roi na sila muna ang tumingin sa mga bata dahil pupunta lang kami sa table nina Atarah at pumayag naman agad ang mga ’to.

“Ebarg ang bongga pa rin talaga ng party na ’to no?” hindi ko inaalis ang tingin ko sa stage kung saan nagsisimula na ang mga palaro at kalahok do’n sina Hanz at Treyton.

“ Yeah, are you hungry? “ tanong niya pero umiling lang ako at hinahalik halikan si Roksie na ngayon buhat buhat ko at busy sa pagkain ng saging.

“Nabusog ako sa mga snack na nasa table natin, ’yung kahapon puro wine lang ang sinseserve at kung mag s-serve sila ng food ang kaunti. Partida hindi masyado marami bisita kumpara ngayon sobra sobra sa isang daan ata ang katao rito pero ’yung pagkain eat all you can.” hindi ako nagbibiro napaka dami talagang pagkain ngayon kahit pa napaka daming tao.

“Yeah, the elites much love to drink wine rather than to eat more foods. Kahit saang party na dinadaluhan nila gano’n ang madalas na ginagawa ng mga ’to. Ni wala silang pakialam sa pagkain ang focus nila ay ang inumin.” sambit niya habang diretso ang tingin niya sa stage.

Pansin ko nga lang din dahil kahapon puro inumin ang sineserve ng waiter kaya naging dahilan upang malasing ako.

“Kahit kailan talaga ang weirdo n’yong mga mayayaman no.” nagulat naman ako ng hapitin niya ang bewang ko at inilapit sakaniya.

“ Careful.“ bulong niya kaya napatingin ako sa iniwasan namin. May matandang naka wheel chair ang muntik ko ng mabanga dahil hindi ako tumitingin sa daan.

“Sorry po. “ pagpapaumahin ko saka yumuko at gano’n din naman ang ginawa ni Captain.

“Allow me to hold your waist if you don’t want to look in front.” maotoridad na saad niya at hindi pa rin inaalis ang braso niya sa beywang ko kaya napanguso nalang ako ag tumango para payagan siya na hawakan ako sa beywang.

Iginiya niya ako papunta ng table nina Atarah kung saan nando’n sina Mikee, Kenji, Amirah, Primch, pati ang isang babae at lalaki na hindi ko kilala.

“Hello Paint!” agad naman akong binesohan nina Mikee, Amirah at Atarah samantalang si Primch at Kenji tinanguan lang ako saka nakipag usap na sa kasama ko.

“Can I borrow Roksie . “ nakangusong saad ni Mikee kaya tumango ako at ibinigay sakaniya alam ko naman na ’di mapapahamak sakaniya ang anak ko dahil doctor nga siya ng mga hayop.

“Where’s Rare?” tanong ni Roks habang nakatitig kay Atarah. Pakiramdam ko may kung anong kumurot sa dibdib ko sa paraan na paninitig ni Captain kay Atarah. Parang gusto ko kasi ako lang ang tinitigan niya, anak ng shooting star ano ba ’tong sinasabi ko.

“May chini-check siya, hinika kasi isa sa mga visitor ngayon. Kaya kailangan bigyan ng paunang lunas.”

“How about the kids?” tanong pa ni Roks kaya tinuro ni Atarah ang kinaroroonan nina Ranch na masayang nakikipaglalaro sa ibang bata.

“They are playing with the other kids.” sagot ni Atarah bago ibinaling ang tingin saakin saka nginitian ng malaki.

“C’mon ipakilala kita sa Ate ko. “ hinila ako ni Atarah palapit sa pwesto nung taong hindi pamilyar saakin. Kaya napangiti nalang ako sa mga ito nang nginitian nila ako.

“Ate Akisha and Charl this is Paint and Paint this is my sister and her husband. “ masayang sambit ni Atarah kaya hindi ko nalang inaalis ang ngiti sa labi ko.

“I’m glad to meeting you.” mahinahon na bati ni Ate ni Atarah saka ako kinamayan gano’n din ang ginawa ng asawa niyang si Charl.

“Nagagalak ako na nakilala ko rin po kayo.” magalang kong sambit dahil nahihiya na naman ako sa taglay na kagandahang babae ni Akisha pati na rin ang kagwapuhan ni Charl.

Mabuti nalang at nag dress ako ngayon dahil alam kong makikita ko sina Amirah dito. Nagayos ako ng kaunti kasi naman simula nang makasalamuha ko sila ang gusto ko ay h’wag ako mag mukhang basahan.

“Pasensya na pala kung hindi na ako nakapag paalam sa’yo kagabi ha.” sambit ko kay Atarah habang sumusulyap kina Roks na inaasar ngayon dahil kapangalan niya si Roksie.

“Ok lang naman ang mahalaga nakauwi ka ng ligtas, siya nga pala nakita ko na ’yung regalo mo. E-ebar–ebarg ang ganda! Thank you so much! Gusto ko sanang magpagawa ulit ng paintings sa’yo if ok lang? Name your price please.” hinawakan niya ang kamay ko at parang biglang kumislap ang mga mata niya habang nakatingin saakin.

Nakakatuwa lang sa part na ang cute niya habang sinasabi ang salitang ‘Ebarg’ jusmiyo goku, legend na ba ang tawag saakin dahil nagawa kong pagsalitain ng pang kalyeng salita ang dyosang si Atarah.

Umiling lang ako at nginitian siya. “H’wag na. Libre kitang bibigyan ng painting bilang kabayaran sa mga tulong n’yo saamin. “ totoo naman kasing kulang pa ang mga gagastusin ko sa pagpipinta ng isang katutak na painting bilang bayad sa tulong nila Atarah saamin.

“No, I’ll not accept if it’s free. Kailangan mabayaran ang serbisyo mo, hindi biro na ang pagpipinta. Hindi mo kailangan bayaran ang ginawa naming tulong sa pamamagitan ng pera at materyal na bagay, sapat ng kabayaran na makita namin kayo na nag grow up at maging succesful sa buhay.” nakangiting sambit niya. Ang gifted ni Atarah, siya ang karapat dapat idolohin.

Bukod sa maganda’t matalino ay napakabuti pa ng puso kaya hindi na ako nagtataka kung bakit nahulog sakaniya ang maraming kalalakihan at isa na roon si Captain Bato.

“Ate siya ’yung nag paint ng photorealism art ko. ’Di ba want mo rin na magpagawa sakaniya ng paintings sakaniya.” tumango ang Ate Akisha niya saka nginitian ako ng matamis.

“Yeah, What’s your specialty by the way? Like I mean is ’yung style o ’yung genre of art mo? Photorealism lang ba umiikot? How aboutImpressionism, Expressionism Fauvism or Abstract Art and Painterly na explore mo na ba?” sa totoo lang madalas ko lang talaga gawin ang photorealism para saakin ’yun ang pinaka madaling gawin at ’yun ang forte ko talaga.

“Realism o ’yung naturalism din po.” napatango tango ito na animo namamangha kaya kumalabog ang puso ko lalo pa’t nasa saakin ang atensyon nilang lahat na nasa table na ’to.

“Ah, that’s regarded by most as ‘real art’ the accurate, detailed, unembellished depiction of nature or of contemporary life, am I right?” saad ni Charl kaya napatango tango ako. Mukhang marami sila alam tungkol sa Painting ha, kung sabagay halos talaga ng mayayaman mahilig sa mga gano’n klase ng art.

“Yes.” napatingin ako kay Captain Bato na nakatitig na saakin ngayon kaya nabuhayan na naman ang sistema ko at parang may bumubulong saakin na dapat lang daw na ako lang ang titigan ng gan’yan ni Roks. Paksyet ’tong demonyong sumusulsol sa isipan ko sarap hambalusin ng dospordos.

“Ano ba ’yung Painteryly? P-tangina ’di akoma relate sa topic n’yo. “ kunot noong saad ni Kenji. Napansin ko ngang kanina pa siya nakanganga at tulala, lol.

“The Painterly style appeared as the Industrial Revolution swept Europe in the first half of the 19th century. Liberated by the invention of the metal paint tube, which allowed artists to step outside the studio, painters began to focus on painting itself. Subjects were rendered realistically, however, painters made no effort to hide their technical work.” sagot naman ni Primch kaya nalaglag ang panga niya at napakamot nalang sa pisnge.

Gusto ko nalang matawa sa reaksyon niya dahil sa totoo lang kung wala akong alam sa arts ay ’di ko rin maiintindihan ang sinabi ni Primch sakit sa ilong, e.

“Edi sana all may alam sa Painting, wala naman akong nagets amp. Ang panget ng topic palitan niyo ang boring!” iritado niyang saad kaya naisip ko na parang nanalamin ako dahil madalas gan’yan ang reaksyon kapag nag spokeneng dollars ang mga taong nakapaligid saakin tapos kapag biglang sinagot ako nina Rare at Roks na pemedical terms saka pabatas.

“Napaghahalataan na hindi nakikinig ng lesson ’to noong high school . “ nakangising komento ni Amirah. Tama naman siya sa mapeh tinuturo ang gan’yan klase kaya paborito ko ’tong subject.

“Iba ang curriculum namin sa Japan. Hindi namin pinagaaralan ’yan !” sigaw ni Kenji kaya mabilis na tinakpan ni Mikee ang bibig niya.

“Ga, you’re too loud. So annoying. “ inis na sambit ni Mikee kaya napanguso si Kenji saka tumahimik na dahil halata namang under sa asawa.

Si Mikee ang magpapatunay na hindi lahat ng babae ay gusto ang cold and masingit type na lalaki kasi naman mas maingay at madaldal pa ata ’tong si Kenji kay Roi at mas lalo sa mga chismosa sa baranggay namin.

“What’s your painting techniques?” tanong pa ni Atarah. Sumulyap ako kay Roks ngayon na tahimik at taimtim na tumititig saakin simula kanina pa.

“ Oil, Watercolor, pastel and acrylic painting. Kung anong available na gamit, na try ko na rin ang tinunaw na krayola, charcoal at iba pa . “ sagot ko saka iniwasang tingin kay Captain at ibinaling kay Atarah na sobrang namamangha ngayon saakin.

“Amazing! Hindi na ako magtataka kung bakit Paint ang pangalan mo. “ rinig kong komento ni Mikee kaya napangiti ako.

Pinagpulahan ako ng pisnge dahil hindi ako sanay na gan’tong napapansin nila ang mga gawa ko at pinupuri. “Pinaglihi ka siya sa Paint!” sagot ni Atarah.

“Kaya naman pala. “ nagsitawanan sila kaya nakitawa na rin ako. Hindi talaga sila mahirap pakisamahan kahit na mayayaman ang mga ’to. Wala kayabangan at kaartehan ang dumadaloy sa dugo nila kaya gan’to nalang kagaan ang ko sakanila.

“Sino sa family mo ang mahilig magpinta?” tanong ni Akisha at natigilan. Si Hanz ang na-inpluensyahan ko sa pagdrawing dahil madalas siya sumasali sa poster making kapag may event sa school nila pero wala sa kahit sino sa magulang namin ang may hilig do’n.

“ ’Yung kapatid ko mahilig gumawa.

Pero sa magulang walang may hilig.“ napa ‘ahh’ nalang siya saka tumango.

“Much better if sakaniya nalang tayo kumuha ng paintings, pang international naman kasi ang galing niya, e.” natutuwang sambit ni Mikee kaya napayuko ako dahil nahihiya ako na makakuha ng gan’tong compliment mula sakanila.

“Uy ’di ko nakita ’yung painting. Patingin nga.” tanong ni Amirah kaya nilabas ni Atarah ang phone niya para ipakita ang litrato.

“Why don’t we organize an Art Gallery for her. I’m sure maraming magkakaroon ng interes sa gawa niya. Dito maguumpisa ang career niya makakakuha tayo ng maraming client para sakaniya. “ napasinghap ako at nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni Akisha.

Agad naman silang sumangayon sa suhestiyon ni Akisha. ’Di ko inaasahan na sasabihin niya ’yun saakin at gan’to nalang talaga sila ka supportive.

Pangarap ko na magkaroom ng art viewing and art gallery ang kaso satingin ko hindi pa ako ready ngayon. Alam kong kailangan ko pang mag aral at matuto para makipag sabayan na ako sa mga international artist.

“Don’t pressure her, she’s not ready with that.” napatingin ako kay Roks na nakakunot na pinapagalaw ang panga habang nakatingin sa kasamahan namin. Mukhang napansin niyang ang reaksyon ko na may alinlangan pa.

“Yeah, Roks is right. Mag aaral pa si Paint and mas pinupurso niya talaga ang film making, right? “ sambit ni Atarah saka hinaplos haplos ang likod ko.

“Opo, mas gusto ko munang maging Director talaga mas focus ko muna kasi talaga ’yun,” sagot ko sakanila kaya napangiti ang mga ’to sadyang ang hindi lang nagbago ng reaksyon ay si Primch at Roks.

“Kung sabagay marami pa siyang matutunan. Kami na muna ang gawin mong client bibilhin ko kahit ’yung pinag praktisan mo lang.” nagkamustahan at nagkwentuhan pa kami nina Mikee, Akisha, Amirah at Atarah tungkol sa mga nangyari kagabi samantalang ang mga lalaki ay may sariling mga pinaguusapan.

“May tanong ako .” sambit ko ay Atarah nang magkaroon ako ng tyempo nang na kay Roksie na ang atensyonnina Akisha, Amirah at Mikee.

Hinila ko siya ng bahagya palayo ng table dahil gusto ko tanungin ulit ang tungkol sa sinabi niyang nakakatakot daw ang family ni Roks. Habang nakatingin ako sakaniya kanina gustong gusto ko siya usisain.

“What is it ? “ nagtataka niyang saad dahil inilayo ko pa siya ng kaunti sa table.

“ Paano mo nga ba ulit nasabing nakakatakot ang family ni Roks?“ diretsong tanong ko kaya napaawangang labi niya sa gulat.

Hindi siya nagsalita ng ilang saglit na para bang may iniisip pero hindi nagtagal ay bumuga siya ng hangin at nagsalita na. “ Uh–sa madaling salita hindi sila marunong ngumit, cold and nababalutan sila ng black aura. “ napahawak ako sa baba ko nang mapansin kong nauutal siya.

“Kahit si Sizer ?” kitang kita ko ang gulat sa mga mukha niya kaya nagtataka ako kung anong ibig sabihin nun.

“Oh you know him already na pala, except lang sakaniya,madalas ipinakikita niya ang light aura niya at mabait siya makitungo kumpara sa Ate nila. “ agree naman ako sinabi niya dahil totoo ’yun. Hindi mapag kakaila na si Ate Paper ang nagpapatunay sa sinabi ni Atarah na nakakatakot ang Montego.

“Unang meet ko sa sa pamilya ni Roks hindi nila ako tanggap, I mean hindi nila ako ka vibe kahit anong gawin ko. Sa lahat naman kasi ng tao gano’n sila makitungo ’yung paparamdam nilang ayaw nila sa’yo kahit hindi nila sinasabi .” natahimik ako at inalala ang mga senaryo kaninang umaga.

Si Ate Paper bagama’t seryoso at tahimik ay hindi ko naman nararamdaman na ayaw niya saakin. Gusto niya pa ngang maging cook noya din ako, e. Samantalang si Tita Hera ay sobrang bait naman ng pakikitugngo sa una lang nakakasindak.

’Di hamak na maganda at mayaman si Atarah naka level ng Montego pero bakit hindi siya tanggap ng pamilya ni Roks? “ Kahit Nanay ni Roks? “ nagtataka ko pang sambit.

Napalunok pa siya bago dahan dahan na tumango. “ Especially her. Mas nakakatakot ang Mommy niya kaysa sa Daddy niya. “ bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi niya. Kung gano’n posible kayang nip-plastic lang ako Tita Hera? Bakit niya naman gagawin ’yun?

“ Bakit? Paano? “ gulong gulo kong tanong saka sumulyap sa pwesto nina Roks at mukhang hindi pa nila napapansin na wala kami ni Atarah dahil busy pa sila sa kaniya kaniyang mundo.

“B-bakit ba gusto mo malaman.” pinanliitan ko siya ng mata dahil na uutal ’to. Kinakabahan ba siya? Siguro sinisiraan niya lang ang pamilya ni Roks saakin pero bakit niya naman gagawin ’yun? Naguguluhan ako syet anak ng shooting star naman.

“Mahirap makipag salamuha sakanila, pili ang mga taong nagugustuhan nila pakisamahan madalas ang mga taong ’yun ay kamag anak pa nila o ’yung mga pamilya ng magiging asawa ng mga bawat isa sa Montego. “ mahirap makisalamuha? Pili ang taong pinakikisamahan pero bakit ako nagawa kong makipag biruan pa sa Mommy ni Roks.

“May mali. “ sambit ko kaya napakagat siya sa labi niya at kinunotan ako ng noo. Base sa mga reaksyon ni Atarah ngayon mas lumalakas ang kutob kong may mali talaga.

“Bakit?”

“ ’Yung Mommy kasi ni Roks sobrang bait saakin ’yung tipong hindi malamig ang pakikitungo saakin nagawa ko pa kasing makipag biruan at makipagtawanan. “ nanlaki ang mga mata niya ng ilang saglit bago ito bumalik sa normal na expresyon dahil mukhang may napagtanto siya.

“ Ah–oo gano’n si Tita masungit sa una pero sa huli magiging maayos ang pakikitungo niya siguro kaya noong una ayaw nila saakin dahil may nagawa kasi kaming kasalanan ni Roks noohn na sobrang ikinagalit ng pamilya niya at isa pa dahilan ay hmm dati kasi may gusto si Roks saakin ayaw saakin ng pamilya kasi Nurse ako e, nakasanayan na dapat ang mapapangasawa ng pamilya nila ay katulad lang ng mga trabaho nila, halimbawa pulis, sundalo, abogado at iba pa. “ magtatanong pa sana ako sa kung ano ang kasalanan nila nang biglang may tumawag sakaniya.

“Ath, Rare is here na. “ sabay kami napatingin ni Atarah sa table at kumpirmadong nando’n na nga si Rare na ngayon pareho sila ni Roks na nakatingin saamin.

“ Wait lang, ha ? “ mukha siyang nakahinga ng maluwag nang dumating ang asawa niya at nagkaroon ’to ng pagkakataon na makalayo saakin.

Sinalubong ko ang tingin ni Roks pero hindi ako gumagalaw sa pwesto ko. Kung sabagay, tama nga naman si Atarah kung may kasalanan siyang malaki sa pamilya ni Roks ay tiyak hindi maganda ang pakikitungo nila sa kaniya kasi nga noong una medyo masungit sila saakin nung naabutan nila kami ni Roks na magakasama sa kama, nawala lang noong nag paliwanag na ako.

At isa pa, malaking impact siguro kaya hindi siya gusto ng pamilya ni Captain Bato ’yung hindi naka allign ang trabaho niya sa trabaho ng family ni Roks. Katulad ng sinabi niya nakasanayan na dapat ang magiging girlfriend o asawa nila ay ka allign ng mga trabaho nila. Madalas naman sa mga mayayaman gano’n ih, ’yung tipong ang mga magulang ang masusunod sa kung sino ang maaring mapangasawa ng anak nila para sa Business.

Wala namang dahilan ang pamilya ni Roks para magalit saakin at ipakitang panget ang pakikitungo saakin dahil hindi naman ako gusto ni Roks at mas lalong hindi pa nila alam ang kasalan ko. Siguro magagalit lang sila kapag nalaman nila ang background ko, sa kung ano ano ang ginagawa ko kay Captain at lalo na ’yung pagiging Kiss slave ko.

Napansin kong palapit si Roks sa pwesto ko at sakto naman na biglang tumunog ang Cellphone ko. “Wait lang ha.” inilabas ko ang cellphone ko at sinenyasan si Roks na lalabas ako dahil tiyak hindi ko maririnig ang kausap ko rito dahil masyadong maingay.

Hindi ko na siya hinintay na makasagot at agad agad na akong naglakad palayo para makahanap ng tahimik na lugar.

Tinignan ko kung sino ang tumawag at napangiti ako nang makumpirmang si Direk Atlas ’yun kaya agad ko nang sinagot ang tawag.

“ Hello Direk!“ napangiwi ako at agad na nilayo ang telepono dahil ang ingay sa kabilang linya. “Bakit ang ingay d’yan? Nasa shooting ka ba?”

[ Guess what? ]

Malokong sambit niya sa kabilang linya. Nagpunta ako sa isang gilid kung saan hindi masyado maingay.

“Shooting—Teka bakit parang pareho ang tugtog dito pati d’yan hwag mong sabihing..”

[ Yes, I’m here. I saw you from here.]

Natatawa niyang saad kaya agad kong inilbot ang mata ko sa kabuuan ng venue pero wala akong makita.

“Nasaan ka Direk?” nagtataka kong tanong.

[ Go to the backstage.

]

Malalim na saad nito kaya napaawang labi ko dahil ngayon ko lang napansin na malapit pala ako sa backstage at mula rito ay nakita ko na siya.

Nakangisi siya saakin habang hawak hawak niya ang telepono kaya hindi na ako nag patumpik tumpik pa at nag tungo na ako sa pwesto niya. “ Direk Atlas !“ excited na sambit ko kaya napatingin ang ibang staff saakin.

Anak ng shooting star ang gwapo niya sa suot niya itim na turtle neck long sleeve at nakasumbrero pa, 80s o 90s style niya.

“ Ano ginagawa mo rito ?“ puno nang pagtatakang tanong ko habang inililibot ang tingin dito sa backstage

“ I

’m the Director of the suprise film for Mrs. Grison, may isinagawa kaming short film nitong mga araw. Isa rin ’yun sa mg a pinagkakabalahan ko .“ natuwa naman ako at gusto ko ng mapanood ang film na ’yun tiyak napakaganda.

“Seryoso? Si Rare may pakana no?”

Tumango siya. Naks, napaka swerte naman nga talaga ng mag asawa na ’yun isa’t isa.

Ebarg isang internarional award winning director ang may hawak ng isang shortfilm na inaalaya kay Atarah, sa pagkaalam ko mahirap makuha ang serbisyo ng isang Director Atlas Rehan.

“Hindi naman sana ako dadalo rito pero dahil alam kong pupunta kaya ngayon nandito na ako. “

“Actually, I don’t have plans to go here but because I know that you’ll be here, nagpunta na ako. I want to see you and I want to talk to Mr. and Mrs. Grison regarding your school. I really want you to study at UP and teach you. “ ramdam ko ang pag init ng pisnge ko dahil sa sinabi niya kaya agad akong napaiwas ng tingin.

Nakwentuhan pa kami sa kung anong content nung short film. Umiikot pala ang contet sa mga natulungan na tao ni Atarah, parang documentary na film siya. Ang astig nga pinakita niya saakin ang preview.

Sa kaligtaan ng paguusap namin ay biglang may nagsalita kaya napatingin kami sa pumasok dito sa loob. “Paint?” nakataas na kilay na saad ni Rare habang salit salit ang tingin saamin ni Atlas.

“Hi doc! Hahaha, magkakilala kami ni Direk.” pagpapaliwanag ko agad baka magisip pa siya ng kung ano ano.

“I know. “ tipid na saad niya saka ibinaling ang tingin kay Atlas at ako naman napanganga nalang.

Ang sungit!

“After 3 minutes the film will showing.” lumayo ako ng bahagya sakanila dahil mukha may importante silang paguusapan.

“Babalik na muna ako sa labas. “ sinenyasan ko si Atlas at tumango naman siya pero bago pa ako tuluyang lumayo ay pinigilan na ako ni Rare.

“ Before you leave, just wan’t to tell you that Roks is not here anymore.“ napakunot naman ako ng noo dahil sa sinabi niya.

“ Ha? Umalis na siya? Saan siya nagpunta? Iniwan niya ako hindi siya nagpaalam? “ may kung anong bumara sa lalamunan ko habang lukot ang expresyon ko.

Nginisian niya lang ako. “Emergency, he doesn’t want to bother you cuz you seems so busy. “ makahulugan niyang saad saka lumingon kay Atlas na blanko lang ang mukha.

°°°

KAKAPASOK ko lang sa mansion ni Roks ngayon pero wala naman siya ngayon. Simula kahapong pag alis niya hindi na siya nag paramdam saakin, ’di na siya bumalik sa party. Nagtanong nga ako kina Atarah kung anong emergency ang sagot nila sa work daw.

“Busy ba talaga si Roks?” saad ko kay Deam na siyang sumundo saakin dahil nga wala si Captain at busy daw ni hindi nga raw ’to umuwi kahapon dito sa mansion niya.

“How many times should I tell about that?” iritado niyang saad. Nandito ako sa mansion para paglutuan si Captain kahit wala naman siya.

“E, ano ba kasi ’yung emergency!” nandito na kami ngayon sa sala ng mansion ni Roks habang nagbabangayan kami.

“I don’t know. “ tamad na sagod niya saka naupo sa malambot na sofa at binuksan ang television dito.

“H’wag mong hintayin ko ’yung nabasag sa mukha ’yung vase na ’yan.” inis kong planata habang tinuturo ang mamahaling vase na nasa babasaging lamesa.

“It’s private. I’m sure you know what is privacy, right? Tss. Just cook for him, I’ll deliver it.” nginiwian ko siya at inambaan siya ng suntok pero pinigilan ko dahil ayok poo namamg mapurwisyo si Captain Bato.

“Ikaw wala ka bang trabaho? Bakit ba ikaw ang kailangan mag deliver ng pagkain kay Captain, ano ka delivery boy? Ano

ba trabaho mo? ’Di ba ’yung kambal mo sundalo din. Ano yung position mo?“ sunod sunod na tanong ko para maibsan ang inis ko at h’wag ng patulan ang lalaking ’to.

“Guess what? “ nagtiim ang bagang ko at kinuha ang isang unan na nakalagay sa sofa at binato sakaniya.

“Alam mo ang panget ng ugali mo! Mag break sana kayo ng girl friend mo!”

“Who say that I have a girlfriend?” pinagalaw niya ang panga niya at salubong ang kilay nito habang nakatingin saakin.

“ Sabi ni Roks !“ pinaikot niya lang ang mga mata niya may kung ano pa siyang binulong bulong at ’di ko narinig ’yun.

“Ano? “ singhal ko kaya madilim na mata niya akong nilingon.

“Psh, I don’t have. Go, h’wag mong sayangin ang oras at magluto ka na. “ hindi na ako nakipag talo sakaniya at iniwanan na siya saka nagtungo sa kusina.

Nagdesisyon ako na magluto ng chicken curry dahil alas dyis na rin kaya pang lunch nalang ang lulutuin ko. Lumipas ng halos 40 minutos ang ginawa kong paghahanda ng pagkain.

Maayos kong nilagay sa mga tupperware ang mga niluto ko. Naglagay din ako ng maraming kanin prutas at ang paborito naming lemon mint juice dahil healthy nga raw katawan ’yun. Inilagay ko ang lahat ng ’yun sa isang paper bag at isiniksik ko rin ang gamot ni Roks do’n.

Lumabas na ako ng kitchen at nagtungo sa sala kung saan pretendeng nakaupo do’n si Deam. “Oh eto na, sabihin mo h’wag niyang kalilimutan uminom ng gamot at h’wag na rin siya masyadong magpagod baka lumala ang mga injury niya. “ tumayo siya at pinatay ang TV saka kinuha ang hawak kong paper bag.

“You can now go home .” pagkasambit niya nun ay nagtaka na ako at nagsulubong ang kilay ko.

“Ha? Bakit? Paano ’yung mamayang gabi niyang kakainin?” ayoko pang umuwi, sa totoo lang may parte saakin gusto ko siyang makita dahil ’di na nga kami nakapag usap pa kahapon.

“I think this is enough until dinner, Hindi naman siya uuwi dito but it’s up to you if you want to sleep here.” natahimik ako para magisip kung dito ba ako matutulog ang kaso hindi naman pwedeng makitulog na naman ako dito ng walang malalim na dahilan. Kagabi nalang ulit ako natulog sa bahay at nakasama ang mga kapatid ko.

“Ah, gan’to nalang. Uuwi nalang ako mamaya kapag gusto ko.” bumuntong siya saka tumango.

“Ok, ibibilin nalang kita sa driver na ihatid ka. “ pagkasambit niya nun ay tinalikuran niya na ako at naglakad na palayo pero bago pa siya tuluyang makalayo ay tumigil siya saka nilingon ako.

“And one more thing h’wag ka ng umasang uuwi siya ngayon. “ natulala naman ako sa sinabi niyang ’yun dahil ramdam ko ang lungkot na namumuo sa sistema ko.

Lumipas ang oras at wala akong ginawa dito sa bahay ni Roks kung hindi, kumain, manood ng tv, mag swimming at makipag kwentuhan sa mga kasambahay hanggang sa ’di ko namalayan na inabot na pala ako ng alas sais ng gabi sa paghihintay kay Roks.

Wala pa rin si Captain hanggang ngayon. Pasilip silip nga ako sa telepono ko para tignan kung nag text siya para manganga musta, nagbabakasali na iu-update niya ako sa kung anong ginagawa niya at higit sa lahat sasabihin niya kung gaano nito ka miss ang labi ko kahit pa napaka imposible dahil wala naman siyang number ko saka isa pa hamak na cook niya at kiss slave lang ako kaya hindi niya ako kailangan itext, lol.

||Hindi ka ba uuwi ngayon? Oras na hinahanap ka na ng mga kapatid mo.||

Basa ko sa message ni Gracielle kaya napabuntong hininga nalang ako at lumabas ng mansion. “Manong pahatid na po ako sa bahay.”

“Sige po. “ pinagbuksan niya ako ng pinto at bagsak balikat akong pumasok sa loob ng kotse pakiramdam ko hindi buo ang araw ko ngayon dahil buong araw kong hindi nakita at nahalikan si Captain Bato.

Nyang note: Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 26

Paint

Cenery

SUMISIMSIM ako ng kape ko habang tulala ako kina Coco at Roksie na naglalaro, hinihintay ko kasi si Deam na sunduin kami para maihatid sa Mansion. Tatlong araw na ang nakalipas at gan’to na lagi ang routine ko.

Sinusundo ako ni Deam para ihatid sa Mansion ni Captain Bato, pagkatapos ay magluluto lang ako at kapag nagawa ko nang makapagluto ay pwede na akong umuwi pero madalas nagstay pa ako do’n sa Mansion, nagbabakasakaling makikita ko si Captain.

Hindi naman na kasi umuuwi ng Mansion si Roks, tinanong ko kay Deam kung saan natutulog o umuuwi si Captain at ang sagot niya ’

Kahit

saan ’ kaya talagang lalong lumalaki ang pagkamuhi ko sakaniya, napakawalang kwentang kausap.

Pero satingin ko sa Condo niya siya nagpapahinga pero bakit do’n pa kung pwede naman sa Mansion niya. Balak ko pa nga sana itanong kay Deam ang kaso nagdalawang isip ako dahil alam ko namang sasagot siya ng ‘pabobo’ at kapag nagkataon baka tuluyan ko na siyang mabugbog.

“Dudes !” napatingin ako sa pintuan nang biglang linuwa nito si Roi na may dala dalang paper bag habang bagong ligo at gwapong gwapo sa suot na uniform ng AKG Charity Foundation.

Ngayon kasi mag start ang trabaho niya sa Foundation, inoffer-an ulit siya nina Atarah na mag work pansamantala do’n habang wala pang pasok.

Noong una, tinanggihan niya na naman ang offer ng AKGCF dahil may trabaho raw ’tong pag tutor. Hindi naman hamak na mas malaki ang sweldo na makukuha niya sa sa Foundation kaysa sa pagtutor.

Kaya nga isasama ko sina Roksie at Coco ngayon sa Mansion dahil walang mag aalaga sakanila rito ngayon kasi ng papasok na sa trabaho si Roi na siyang madalas na kasama nina Roksie at Coco.

Pwede ko naman na kasing iwan si Roksie sa Mansion dahil ayos na ang matitirahan niya do’n ang kaso gusto kong mangyari ay umuwi si Captain do’n para mas komportable akong ligtas ang magiging kalagayan ng anak namin do’n ang kaso ’tog lintek na Daddy ‘Kuno’ ni Roksie ay hindi na nagpaparamdam ng ilang araw.

“Oh

almusal

pinabibigay

nung

Deam

Meron

din

daw

para kay

Roksie

.“ ipinatong ni Roi ang mga hawak mga paper bag sa lamesa.

Napakunot ang noo ko at lumapit sa pintuan para sumilip kung nadoon ba si Deam. “Huh?

Bakit

Nasaan

siya

?“ puno nang pagtatakang tanong ko habang palinga linga ako sa paligid pero wala naman akong makitang Deam.

“

Umalis

na, ’di na

siya

nagpakita

sa’yo

kasi raw

marami

kang

itatanong

kapag

nagkataon

baka raw

magkapikunan

kayo .“ mahinahong usal hiya saka nito nilabas ang mga styro foam style na gawa sa papel kung saan nakalagay ang mga pagkain mula na naman sa mukhang pangmayaman na restaurant.

Pero bakit kailangan may padalang pagkain ulit ngayon? Anong ganap? May nangyari ba? Madalas gawain ni Captain ang gan’tong pagbibigay ng pagkain no’ng mga ’di pa ako nag t-trabaho sakaniya.

“

Buti

alam niya,

nangigil

ako

lalaking

’yun ang

attiude

! ’Di ko alam

bakit

crush

siya

Gracielle

. ’Di naman .“ bukang bibig Cielle si Deam sa totoo lang, gwapo raw at talagang na attracted siya sa ugaling niyang nakapikon. Nabangit ko nga sakaniya na single si Deam at hindi totoong may jowa kaya tuwang tuwa ang loka, kala naman niya papansinin siya.

“

Sus

, kala mo naman

siya

..“ rinig kong saad niya at may binulong na kung ano ano pero hindi ko na rinig kaya lumapit ako sakaniya habang humahalukipkip.

“

Anong

sus

, ha?

Bulong

bulong

d’yan

!“ kunot noo ko siyang inambaan na hahampasin ’lkaya hinarang niya agad ang braso nito.

“Aw

pakeneng

sh-t!“ hiyaw niya kahit pa na hindi lumalanding ang kamay ko kaya napairap ako.

“Ang OA mong

hinayupak

Ano

ba kasi

binubulong

bulong

mo, ha?“

“Wala, sabi nung

Deam

bigay

daw

ni Captain saka

h’wag

na raw

pumunta

ng Mansion para

magluto

. ’Di na raw

kailangan

.“ saad niya saka tinikman ang mga pagkain gamit ang kamay niya.

Natigilan ako at biglang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi niya. Pinabibigay daw ni Captain. Anak ng shooting star, babalik na ba si Roks?

“Ha?

Bakit

hindi?“ gulong gulo kong tanong. Maari rin na tanggal na ako sa trabaho kaya hindi na ako pinapunta ng Mansion? May nagawa ba akong kasalanan?

“

Awit

, pa

obob

na ng

obob

Dudes.

Malamang

wala

namang

paglulutuan

. Wala naman ’yang Captain

Roks

mo ’di ba?

Isipin

mo na raw

munang

dayoff

mo ’to.“ salubong na kilay na usal niya. Nakahinga naman ako nang maluwag nang banggitin niya ang salitang ‘dayoff’ dahil ibig sabihin may trabaho pa rin naman ako.

Pero bakit naman natigil ang nakakasanayan ko ng ginagawa na magpupunta ng mansion para magluto tapos ihahatid ni Deam.

Potakte, pakiramdam ko nagsasawa na si Captain sa luto ko o ’di naman kaya, ’di na talaga siya nasasarapan sa luto ko para pag day off-in ako.

“

Hanggang

kailan

naman ?“ tanong ko pero nagkibit balikat lang ’to habang patuloy sa pagtikim ng mga pagkain.

Bumaba ang tingin ko sa mga pagkain at mas lalo lang na nadagdagan ang katanungan ko sa isipan ko ’tong tungkol sa pagpapadala ng pagkain ni Captain. Bakit na naman siya nagpapadala ng gan’to?

“Malay ko ba.

Tanungin

nalang

Penge

magbabaon

ako.“ napaupo nalang ako sa monoblock at natulala sa mga pagkain.

“Wala ng

sinabi

?“

“Wala naman

daw

.“ umiling siya kaya nagtiim ang bagang ko. Sa loob ng ilang araw ay wala siyang pinapasabi o binibinilin, umaasa ako na it-text niya ako o kaya naman may ipapasabi siyang mensahe kay Deam ang kaso wala naman.

Matatangap ko pa kung may ipapasabi o ite-text siya na mapangasar o mapanginsulto siguro matutuwa pa ako kasi sa totoo lag nag aalala pa rin ako dahil sa mga tinamo niyang injury posibleng lumala ’to dahil balik trabaho na naman siya.

“ Wala bang note

d’yan

?“ inabot niya saakin ang paper bag para ako mismo ang tumingin kung meron nga bang laman ’yun.

Napabuntong hininga nalang ako at nguso dahil wala naman akong nakita paper. “ Bakit

miss mo na ’yang Captain mo kasi

walang

paramdam

?“ nakataas kilay na tanong ni Roi Gin kaya agad akong umiling dahilan para mapairap siya.

“Hindi no! Baka lang may

ibibilin

nakakapagtaka

lang na

pinagday

off ako.

Satingin

nagsawa

luto

ko?“ kung sabagay wala namang special sa gawa ko, ni hindi naman ako gumagamit na mamahaling sangkap kapag nagluluto ako at madalas puro filipino food ang inihahanda ko hindi katulad ng ibang cook na kayang gumawa ng iba’t ibang putahe na mula sa ibang bansa.

“Malamang, tignan mo nagpadala ng masarap na pagkain parang ginawa nilang tecnique para hindi ka masyado masaktan. Nagpadala sila ng gan’to para mismong ikaw ang makarealize na dapat gan’to rin dapat kasarap ang luto mo.” natatawang lintaya niya kaya malungkot nalang akong tumulala sa ginagawa niyang paglalagay ng pagkain sa baunan niya.

“Ayos ka lang? Uy, biro lang. Hindi kaya nakakasawa ang luto mo Dudes. ’Yun talaga ang hinahap hanap ko.” huminga ako ng malalim ay at inangat sakaniya ang tingin ko.

“ Ikaw ayos ka lang?“ tanong ko sa pabalik dahil ngayon hindi pa rin niya sinasabi kung anong problema niya. Kapag ino-open ko ang topic tungkol sa problema niya iniiba niya ang usapan kaya nakaramdam na talaga ako na ayaw niyang sabihin ang problema niya.

Sa mga nagdaang araw ang hindi naalis sa isipan ko si Roks pero bukod sakaniya ginugulo rin ni Roi Gin ang isipan ko. Pakiramdam ko hindi lang tungkol kay Kristine na nabasted siya kahit hindi pa naman nanliligaw. May malalim akong nas-sense na problema pero tinatago niya kasi kung tungkol sa crush niya bakit ayaw niyang banggitin saamin ’yun? Eh, ang babaw babaw ang naman na problema ’yun.

“Luh, pakeneng syet may sakit ka ba? Weirdo mo dudes.” nakakunot noo niyang saad habang patawa tawa pa.

Tignan mo nga naman, alam niya kung anong ibig sabihin ko pero nagawa niya pang ibahin. “Sige na umalis ka na baka malate ka pa.” seryoso kong sambit nang mapansin ko a tapos na siya na magbalot ng baon.

Tumango siya saka nilapitan sina Coco at Roksie para guluhin ang buhok ni Coco at halikan naman si Roksie.

Nilingon niya ako at lumapit saakin para hagkan ako. “ Dalhan kita tokneneng mamaya, no? Ingat kayo rito, pakisabi nalang kay Nanay umalis ako ha.“ ngumiti nalang ako saka tumango. Napabusangot pa ako nang pati ako ginulo ang buhok.

“Coco, halika rito at kumain na muna kayo. “ sambit ko sa kapatid ko at nagsimula nang maghain para sakaniya.

Sabaw na sabaw ang utak ko buong araw. Pakiramdam ko pagod ako ngayon kahit wala namang ginagawa kung hindi makipaglaro kina Coco at Roskie. Hindi ako sanay na nagpapahinga ga gan’to, mas gusto ko talaga nag t-trabaho ako.

Kaya kinagabihan, dito sa bahay ay tinutulungan ko si Gracielle sa project niya na may kimalaman sa pag d-drawing. BS Secondary Education major in Science ang kinukuha niyang course ngayong first year college siya. Bata palanhg talaga kami gusto niya na maging teacher at masaya ako dahi unti unti niya ng maabot ’yun.

“Uy, ang gwapo ng kaklase ko no? Ayaw mo ?” ipinakita ni Gracielle ang parang class picture nila kung saan itinituturo ang isang ang lalaking tisoy at mukhang mas bata saakin.

Ten na nang gabi at tulog na ang mga kapatid ko samantalang si Roksie ay naglalaro ng bola sa tabi ni Cielle. Hyper hyper pa rin na kala mo isa talaga bata.

“ Oh tapos?“ nakataas kilay na tanong ko kaya nginisian niya ako ng malaki.

“Reto ko sa’yo para naman makalimutan mo na si Captain.” pinanliitan ko siya ng mata at tinigil ang pag d-drawing ko ng project niya.

“Reto? Gaga ka talaga, halos kasing edad lang ’yan ni Ella saka bakit ko siya kailangan kalimutan?” salubong na kilay na saad ko pero siya pangiti ngiti lang at talagang nakapikon ang mga expresyon niyang gan’yan.

“Kung sabagay mukhang ayaw mo ngang kalimutan, tignan mo ’yang dinadrawing mo. ’Di ba sabi ko idrawing mo ’tong picture na ’to! Hindi ko sinabi si Captain Roks!” nanlaki ang mga mata ko at napatingin sa illustration board at agad kong nabitawan ’to nang mapagtanto ko kung ano ang na drawing ko.

“ Anak ng shooting star.“ nasambit ko nalang dahil gayang gaya ko sa drawing ang mismong imahe ni Roks sa isipan ko nang hindi ko na namalayan.

“Bakit?” natatawa niya pang sambit kaya sobrang bumilis ang tibok ng puso ko at napatakip ako ng mukha saka inis na sinuklay ang buhok ko gamit lang ang kamay.

“ ’Di ko alam na dinadrawing ko siya.“ puno na pagkainis na usal ko habang nalalaki pa ang mata na nakatingin sa illustration board.

Potakte, sa sobrang kalutangan ko ay hindi ko man lang namalayan na si Roks ang nidrawing ko. Bakit gano’n? Ano bang nangyayari saakin? Pinapabarang na ba ako ni Captain para maghiganti sa mga ginawa ko sakaniya.

“Umamin ka nga saakin anong nararamdaman mo ngayong ilang araw mong hindi nakikita si Captain ?” seryosong saad niya kaya bumuntong hininga ako.

Hindi talaga malinaw saakin kung ano bang nararamdaman ko. Sobrang gulo pero hindi ko naman pwedeng sabihin na naguguluhan ako dahil t’yak hindi ako tatantanan ng babaeng ’to sa pangaasar at ayaw na ayaw ko ’yun.

“Masaya syempre wala nang nagsusungit saakin at ’di na sumasakit ulo ko kakaintindi sa English niya.” diretsong sambit ko kaya ngumuso siya saka tumango tango.

“Ah masaya ka pala sa lagay na ’yah, HA HA HA.” sarkastiko niyang saad kaya matalim ko ’tong tinignan pero ginantihan niya lang ako ng isang nakakainis na ngisi.

“I smell something fishy.May naamoy akong kakaibang pagtingin ~” pakanta niya pang wika.

Nagtiim ang bagang ko at napairap. “ Mama mo pagtingin .“ sagot ko saka ibinaling ang atensyon kay Roksie.

“Crush na crush na crush kita~” sobrang nakakairita ang boses niya kaya hinampas ko siya ng illustration board pero tawa pa siya ng tawa lalo.

“Isa!”

“Ako’y kinikilig~”

“Dalawa!” pikon na pikong kobg lintaya.

“ Roksie! Miss na rin ni Mommy si Daddy!“ kinuha niya pa si Roksie at pinaghahalikan kaya hindi ko na siya magawang saktan kasi hawak niya ang baby namin ni Roks.

“Sige asaran gusto mo? Hmm, matawagan nga si Deam sabihin ko kung gaano katamad si Gracielle ni hindi nilalaban sariling panty! Nagpapalaba pa kay Tita! Senyorita ka ghorl?” imbes na makita ko ang expresyon ng pagkasuko ay tumambad pa rin ang matigas at mapang asar.

“Ok lang wala akong pake konti lang naman pagka crush ko kay Deam! Ang mahalaga ay sasabihin ko naman kay Captain na crush mo siya.” impit akong humiyaw para hindi magising ang mga kapatid ko.

Inakmaan kong ibabato sakaniya ang mg board pero pinanggala niya si Roksie. “Sige sige! Matatamaan ang unika hijo niyo ni Roks !” inis kong binitawan ang hawak ko at sinamaan nalang siya ng tingin at ’tong lokang ’to enjoy na enjoy pa.

“Hoy ano pinagtatalunan n’yo?” sabay kaming napatingin kay Roi na may dala dalang balut. Nag presinta kasi siya na manlilibre ng snack ngayon lalo pa’t tinutulungan din ni Roi sa report si Cielle samantalang ako sa drawing niya naman kaya kailangan namin ng pagkain.

“ Si Paint umamin ng crush niya si Captain!“ binigyan lang kami ng bored na tingin ni Roi saka tinalikuran para kumuha ng mangkok.

“Awitize, hindi pa kayo nagsawa? Kanina n’yo pa bukang bibig si Roks. T’yak sa malamang ilang beses niya nang nakagat ang dila niya dahil sainyo.” malamig na saad niya kaya napairap nalang ako at binalik ang atensyon sa pag d-drawing sa panibagong illustration board.

°°°

PANGALAWANG araw ko ng dayoff ngayon. Kasalukuyan akong pauwi ng bahay. Galing akong palengke para bumili ng sangkap na ipangluluto ko mamayang tanghlian, hapuan at para na rin may madala ako mamaya sa hospital.

May pinadala na namang mga pagkain kaninang umaga si Captain pero walang mensahe na pinadala, binigay rin ang sweldo ko ng pang isang buwan ’di ko alam kung bakit. Hindi na naman nag pakita saakin si Deam kay lang Roi ulit.

“Hi Paint.” napalingon naman ako sa tumawag na ’yun. Pinagtaasan ko ng kilay si Batoy at ang mga barkada niya na ang aga aga ay umiinom ng alak dito sa daan.

Lakas ng loob, dito sa Manila bawal mag inuman at mag sugal sa kalye ang mga tao pero dahil legend ang mga taga Dukiete sinusuway ng madalas ang ordinansang ’yun. Aba, ano pa ba aasahan sa lugar na ’to, teretoryo ’to ng mga kriminal.

“Ang aga aga sinusunog n’yo mga baga n’yo, dapat ang sanayin n’yo muna ay ang pag sisilpilyo, ha? Ang lakas n’yong uminon ng alak st humithit ng sigariyo’t weeds d’yan tapos wala kayong pambili ng toothbrush at tawas? Ang lakas ng dating n’yo no?” sarkastiko kong saad kaya sabay sabay silang tumawa at nagsi apiran.

“Uy, wowers! T-ngina namiss ko insulto mo Paint!” pinanliitan ko ng mata si Joel. Ewan ko ba kung bakit ko sinasayang ang oras ko sa mga tukmol na ’to.

“Busy na kasi sa syotang mayaman kaya hindi nagtitigil dito sa barangay .” napintig ang tenga ko sa naging komento ni Joey.

“ Pinagsasabi mo?“ iritado kong saad at lumapit ako ng bahagya sa pwesto nila.

“Totoo bang syota mo ’yung umaaligid dito, ’yung gray ang mata? Sundalo ’yun ’di ba?” tanong ni Batoy kaya agad akong umiling.

“Anak ng shooting star, tanga hindi! Ako na naman topic ng chismis ngayon no?” iba talaga ’yung chismis ang bilis kumalat ng hindi natin nalalaman, para siyang virus na halos lahat ng tao na i-infect pero walang kahit anong bakuna o pangontra.

“Araw araw ka namang trending rito sa Dukieta!” nagsitawanan sila kaya napailing iling nalang ako.

“Tado!” saad ko saka ako naglakad na palayo sakanila.

“Paint sabihin mo sa syota mo bigyan din kaming trabaho !” habol na sigaw nila.

“Ligo muna kayo!” patuloy lang ako sa paglalakad habang buhat buhat pa rin ang pinamimili ko natigil lang ako sa paghakbang nang may naamoy akong chismosa at parang ginanahan akong asarin sila.

“Hoy Aling Melva, hanggang dito amoy ’yung sunig n’yong kanin! Chismisan pa more!” pagaasar ko dahil nag kukumpulan na naman ag chismosa squad.

“ Demonyita! Naka rice cooker kami!“ pinaikutan niya ako ng mata kaya natawa ako.

Dati halos araw araw gan’to ang senaryo namin. Walang araw na hindi kami nagaaway, partida mas masakit mga binabato nila saakin nasalita pero mas napipikon sila kaysa saakin ih.

“Wow sosyal naman na pala kayo, e. Ano ’yan product of kakopkopan!” umasim ang mukha ni Aling Melva kaya mas ginanahan akong sirain ang umaga nila dahil paniguradong sila ang nagkalat ng chismis na jowa ko si Captain Roks.

“H’wag mong patulan ’yan at baka mawalan ng trabaho si Danice. Hindi ba kaibigan ng boyfriend niya ’yung may rin ng pinag t-trabauhan ng anak mo!” sabat ni Aling Ester. Napangisi nalang dahil kumpirmadong sila nga ang nagpasimula ng chismis.

“Hindi ko boyfriend ’yun! Kahit itanong mo pa kay Danice! Fake news amp.”

“Sus, manang mana ka naman talaga sa Nanay mo. Nagdidilang anghel pero may tinatagong kalandian!” masamang tingin ang pinukaw ni Alinh Ayco saakin kaya nginisian ko ’to.

“So ano tawag sainyo? Nag didilang demonyo na lantaran ang kalandian? Alam n’yo kung sino ang malandi rito idagdag pa ’yung kachismosahan n’yo!” natatawa kong sambit saka inilibot ang paningin ko sa paligid na kung saan may nanonood na naman ng away namin.

“ Ano namiss n’yo ba bangyan na gan’to? Ako rin miss na miss ko ng binara ang mga Queen of chismosa

ng Brgy. Dukieta.“ napatingin ako sa orasan ng kapitbahay nina Aling Melva at napagtanto ko na oras na pala.

“Oras na pala, hayz. Next time nalang ulit! Hanggang sa muli!” taas noo akong iniwanan ang mga chismosa kahit pa naririnig ko ang mga bulungan nila.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na ako sa bahay. Agad kong inilagay sa lamesa ang pinamili ko. “Coco and Roksie!” natigil ako ng maamoy ko ang cologne ni Gracielle kaya agad kong nilingon kung saan nanggagaling ’yun.

“Oh bakit nandito ka? Wala kang pasok? Nasaan si Tita Grace ?” nagtataka kong tanong dahil iniwan ko ang kapatid ko sa Nanay niya at ang pagkakaalam ko ay pumasok siya ng eskwelahan.

“Surprise! Wala akong pasok!” napatigin ako kay Coco na lumapit saakin para yakapin habang nasa balikat niya si Roksie at pareho silang nakapang alis na damit.

“Bakit nakabihis kayo?” nagtatakang tanong ko habang nagpasalit salit ang tingin ko kay Cielle at sa kapatid ko.

“Aalis tayo!” masayang saad ni Gracielle. Napatingin ako kay Roksie na tumalon papunta ng likuran ko habang suot suot ang branded na damit na binili ni Roks.

“Saan pupunta? Baliw ka, dadalaw ako kina Tatay ngayon.” inaayos ko ang suot na polo ni Coco at pati na rin ang kaniyang basang buhok.

“Kaya nga, may pupuntahan muna tayo tapos punta tayo kina Tatay Dionisio nun .” masayang tugon niya at kinalikot ang mga pinamili ko.

“Saan naman tayo pupunta, aber?” naupo ako sa monoblock at inabot ko si Roksie mula sa likod ko.

“Mamasyal!” pinanliitan ko ’to ng mata dahil nararamdaman kong may pinaplano siyang hindi ko magugustuhan.

“Tanghaling tapat?” sarkastiko kong turan kaya napahawak siya sa pisnge niya at nagpa cute pa saakin.

“ Papasyalan natin ang taong namimiss mo na .“ napabuga ako ng hangin at nailing iling nalang.

“Sino? Sina Tatay?”

“Maang maangan ka ghorl?” maloko niya akong tinignan at papito pito pa ang loka.

“H’wag mong subukan na asarin ako Gracielle, wala ako sa mood! Kunin mo nga si Roksie at Coco, magluluto ako .” agad niya naman akong sinunod at inilayo saakin ang dalawa.

“Sus, mayroon na nga akong adress kung nasaan ang kampo ni Captain .” natigilan ako sa pagkalkal ng pinamili ko at binalik muli sakaniya ang atensyon ko.

“Saan mo galing ’yan?” puno ng pagtatakang tanong ko kaya lalong umaliwalas ang expresyon niya.

“Interesado rin naman pala.”

“Saan nga? Legit ba?” madiin kong tanong. Kuryuso ako pero hindi interesado kay Captain. Wala akong pake kung nasaan man siya ang tanong ko lang ay saan nakuha ni Cielle ang address.

“Kilala mo si Gelo ’di ba? ’Yung dati kong manliligaw?” naghugas ako ng kamay habang patuloy ako sa pakikinig ng kwento niya.

“Oh napano?”

“Eh nag t-trbaho na siya sa military ngayon ’di ba? Tinanong ko kung saan kampo nakaassign si Captain at dahil famous siya ay kilala siya ni Gelo. ’Yun na nga sinabi niya. No’ng una ayaw pa dahil private raw ’yun at baka may gawing masama pero dahil malakas ang appeal ko ay bumigay din lalo pa’t sinabi ko may surprise ang girlfriend niya! Syempre tinanong niya kung sinong girlfriend tapos sabi ko ikaw.” napatikom ang bibig ko at nanlaki ang mga mata ko dahil sa kalokohan niya.

“Anak ng shooting star ka!” kinuha ko ang isang kamatis at binato ko sa mukha ng loka pero imbes na masaktan ay tumatawa pa rin ’to.

°°°

NANDITO na kami sa tapat ng kampo nina Roks. Ewan ko ba kung bakit ako pumayag sa kagustuhan ni Gracielle na magtungo rito para dalhan ng makakain si Captain Bato.

Nu’ng una ayaw kong pumayag at nakikipagaway pa ako sakaniya na hinding hindi ako pupunta rito dahil malinaw naman saakin na busy talaga siya at sawa na siya sa mga luto.

Malakas din ang pakiramdam ko na sawang sawa na siya sa labi ko kaya hindi man lang nag paramdam saakin para mangamusta at sabihin kung gaano niya na miss ang labi ko.

Parang noong mga nakaraang araw lang maya’t maya siya nanghahalik saakin, nagiging touchy at clingy siya kahit pa labag sa rules. Kinonsider ko nalang ang kalagayan niya dahil mabait pa naman ako sakaniya.

“Sige na, dito nalang kami ang init!” nalaglag ang panga ko sa sinabi no Cielle at pretende pa ’tong nakaupo.

Nakatambay kami pansamantala sa sari sari store na ’to kasama namin sina Roksie at Coco na busy sa pagkain.

“Ano? Ako lang lalapit magisa do’n?” inis na saad ko. Tumango siya habang taimtim na sumisipsip ng soft drinks.

“Bakit gusto mo bang mabilad ’tong si Coco at Roksie ?” napatingin ako sa tirik na tirik ng araw dahil ala una na rin.

Potakte naman kasi ’tong paa ko at buong katawan ko parang may sariling isipan na kontrolado ni Gracielle. Ayaw ng utak ko na magtungo rito pero tumataliwas ang paa ko kaya sa huli nandito nalang ako.

“Ikaw nalang lumapit !” sambit ko at ibinaba ang hawak kong paper bag saglit dahil nangalay ang kamay ko. Maram kasi akong pagkain na dinala para kay Captain para maishare niya kina Deam at sa iba pa.

“Kapag ako lumapit hindi mo magugustuhan ang sasabihin ko sa mga bantay d’yan.” inis akong sumulyap sa gate kung saan may nagbabantay na sundalo sa gilid habang kumakain pa.

“Bilis na para makagala pa tayo! T’yak sa malamang kapag tayo nakita ni Captain lilibre niya tayo !” masayang sambit niya saka pumapalakpak.

“Go Ate!” masayang saad ni Coco na kala mo may naiintindihan sa kung anong nangyayari gano’n din si Roksie na humihiyaw hiyaw.

Napairap nalang ako at huminga ng malalim bago tuluyang naglakad palapit ng gate tutal nandito na rin naman kami hindi ko na sasayangin ang oras.

“ Hello mga kakosa.“ maangas kong saad sa dalawang lalaking sundalo. Napatinigin sila saakin at inayos ang hawak nilang nagsisilakihan na baril.

“ Anong maipaglilingkod namin sa’yo Miss.“ seryoso at mababang boses na sagot nung isang lalaki.

Nasa loob sila habang ako nasa labas parang preso ang dating namin, lol.

“Gusto ko lang pong itanong kung nandito ba si Captain Roks Musket Montego.” blanko ang mukha nilang pareho at pinagaaralan ang kabuuan ko na kala mo pinaghihinalaan ako.

“Anong kailangan mo sakaniya?” maotoridad na sambit nung singkit. Parehong kayumangi ang kulay at naka semi kalbo din ang hairstyle nila kaso mas strikto ang mukha nung may bilugang mga mata.

Sabagay kung ako ang sa pwesto nila paghihinalaan ko ang bigla biglang babae na lalapit sa kampo namin na hinanap ang isang famous na sundalo habang may dalang paper bag. Malay ko bang bomba o ’di naman kaya pagkain na may lason.

“Girlfriend niya kasi ako, hindi kasi nag paparamdam saakin ng ilang araw kaya eto may dala akong pagkain para sakaniya, miss na miss ko na kasi siya.” kailangan kong magpagngap at dahil pangarap kong maging Director ay dapat lang na marunong din akong umacting.

“Hanep, Captain Montego ang daming babae.” nakangising sambit nung singkit kaya natigilan ako at pinagtaasan siya ng kilay.

“ Anong sabi mo? Sinong babae?“ kunwaring galit nasaad ko sakanila para mapaniwala ko silang selosasng girlfriend ako.

“Anong pangalan mo Miss?” tanong nung bilugang mata na lalaki.

“ Andrea Blese po.“ mapait akong ngumiti kaya tumango siya.

“ Wala siya rito, wala kang mapapala. Umuwi ka nalang.“ natigilan ako at napakunot ang noo ko dahil hindi ko alam kung binibiro ba nila ako o ano.

“Anong wala?”

“Hindi ito ang kampo niya.” nagtiim ang bagang ko at pinanliitan ko sila ng mata. Ibinaba ko muna ang hawak kong paper bag at napabuntong hininga.

“H’wag n’yong subukan magsinungaling sa isang babae na mukhang pinagtataksilan ng nobyo.” matalim ang tingin ko sakanila kaya ngumisi lang ang mga ’to at akmang tatalikuran nila ako pero kinalampag ko ang gate.

“ Sabihin n’yo, wala ba talaga siya dito? Nagsisinungaling kayo, e! Hindi ako naniniwala! Ang sinabi niya busy siya sa trabaho kaya hindi na nagpapakita saakin.“ giit ko.

“ Kung gano’n hindi kami ang sinungaling. Ang nobyo mo ang sinungaling .“ nanunuyot ang lalamunan ko at nakayukom ang kamao ko sa ’di ko malamang dahilan

“Ilang linggo na nung huling pumasok si Captain, hindi ba’t naakisdente siya?” kung gano’n nagsisinungaling saakin si Deam o itong mga sundalong kaharap ko ang hindi nagsasabi ng totoo dahil wala namang dahilan si Captain at Deam para magsinungaling saakin.

“ ’Yun na nga, naaksidente siya, ang usapan next week ang balik niya ng trabaho dahil hindi pa siya fully recover pero nitong mga nakaraang araw ay hindi na siya nag paramdam ang sabi ni Deam busy na raw trabaho. Kilala n’yo si Deam?“ napakagat ako sa labi at sobrang bumibilis ang tibok ng puso ko na hindi ko rin alam kung bakit.

Tumango ’yung singkit. “Si Corporal Deam Velasco.” kumpirmadong dito nga ang kampo nung dalawa pero hindi ko alam kung sino paniniwalaan ko base naman sa nakikita at nararamdaman ko ay nagsasabi sila ng totoo.

“ Hindi lang naman ’to ang maaring asikasuhin na trabaho ni Captain Montego, may mga business sila ng pamilya niya o ’di naman kaya may mga assignments na ipinagawa sakaniya ang mga nasa itaas.“ natigilan naman ako nang mag proseso ang sinabi niya sa isipan ko.

Tama sila, potakte bakit ’di ko agad naiisip na hindi lang dito siya nag t-trabaho. Hayz mukhang nagsayang lang kami ng pagod wala naman pala kaming mapapala.

“Pero posibleng nambabae rin .” tumatawang usal nung singkit kaya napintig ang tenga ko.

“Sinong babae ang tinutukoy n’yo?” seryosong sambit ko sakaniya. Siniko pa siya ng kasamahan niya para tumigil katatawa.

“Hindi naman namin sinisiraan si Captain Montego pero bali balitang may relasyon sila ni Technical Sergeant Velasco .” napalunok ako dahil pamilyar ang sinabi nilang pangalan.

“Kambal ni Corporal Deam.” sagot nung bilugang mata kaya may kung anong parang dumagan sa dibdib ko dahilan para bumagal ang paghinga ko.

“Derin?” paniniguro ko. Tama, Technical Sergeant Derin Jes Velasco ang pangalan niya o ang tawag sakaniya.

“May fiancé na siya hindi ba?!” giit ko. Naalala kong sinabi ni Roks na may fiancé si Derin at wala silang relasyon pero ano ’tong pinagsasabi nila?

“Ewan pero baka ’yung fiancé niya si Captain.” napahawak ako sa bibig ko at bumigat ang paghinga ko dahil posible ang sinasabi nila.

Noong una palang ay nagtataka ako kung bakit kasama si Derin na pumunta sa Mansion ni Captain Bato at isa pa sobrang close niya sa Mommy ni Roks. Isama mo pang madalas siya lang ang kausap ni Ate Paper.

Pero parang malabo rin, itinangi siya Captain at gano’n din ang ginawa ni Derin nung nasa hospital kami. Sinabi niya na katrabaho lang siya ni Roks at kung fiancé nga siya ay mag r-react agad ’to at magagalit no’ng makita kami lagi na magkasama ni Roks pati na rin ’yung pagiging magkasamang natulog sa kama kahit pa may explenasyon kami o sadyang matured lang siya at ’di nalang ako pinatulan dahil malinaw naman na wala kaming relasyon ni Captain.

“Bali balita lang naman pero walang kumopormasyon pero ito legit mayroon siya pinupuntahan na babae, inalalagaan niya pa dahil may malalang sakit ata. T-ngina naging issue kaya ’yun dito kasi may nakakita kay Captain Roks at Techinical Sergeant na nagaaway noon at ang haka haka na dahilan ay third party, ’yung babaeng madalas na tumatawag kay Captain.” ang hirap maniwala dahil chismis lang at walang kumpormasyon pero kuryuso lang ako kung bakit naman dumako sa isipan nila ’yung gano’n.

’Di lang ako makapaniwala na ang mga maton na lalaking katulad nila ay nagagawang mag chismisan, lol.

“Kilala n’yo ba ’yung babae? Paano n’yo nalaman ang tungkol sa babae? Kailan pa nangyayari ’yan ?” hindi ako kumbinsado sa mga sinabi nila dahil walang ebidensya pero nakakaramdam ako na parang unti unti nag s-shut down ang sistema ko, ’yung tipong nawawalan na ako ng gana.

“ Tama na ’yan, umuwi ka na Miss.“ seryosong saad nung isang bilugan ang mata at sinesenyasan pang umalis na pero nagmatigas ako at ’di siya pinansin.

“ Brad, kawawa naman siya sabihin na natin. May disclaimer naman na hindi natin sinisiraan si Captain at mas lalong hindi pa naman napapatunayan kung totoo ’to, nasa sakaniya nalang kung maniniwala siya .“ agad naman akong tumango tango at napangiti sa sinabi nung singkit.

“Bahala ka.” tipid na sagot nung bilugang mata. Ibinaling ko lang ang buong atensyon ko sa singkit ng sundalo na ngayon ready na ready na makipag kwentuhan.

“ Nitong mga nakaraang buwan lang, Four months ago na ata o Five? ’Di ako sigurado pero medyo matagal tagal na rin. Kahit nasa gitna kami trabaho o training, kapag tumawag na ang babae sakaniya aalis na siya kahit pa mapagalitan at mapaparusahan siya ng Heneral madalas na nangyayari siyang paalis alis.

Si Captain Montego ang tipo na malinis ang record ang kaso para sa babae niyang inaalagaan ay nilalabag niya. “ anak ng shooting star! Seryoso ba ang sinasabi niya? Bakit parang kapani paniwala ang kwento niya kahit walang pang ebidensya.

“Hindi ba si Atarah?” nagtataka kong tanong pero umiling lang ’to.

“

Hindi, malabo na mangyari ’yun. Kilala namin si Atarah. Nililigawan ’yun ni Captain dati dinala niya pa nga rito ang kaso ilang taon ng nakalipas ’yun. ’Tong babaeng bago niyang inalagaan ay literal na bago pa talaga saka isa pa may asawa ng Doctor ’yung Atarah at paniguradong hindi naman pap

ayag ’yung asawa na umaaligid si Captain.“ kung sabagay wala namang sakit si Atarah at hindi na kailangan pang alagaan ni Captain si Atarah dahil may asawa ’to na Doctor.

Ang tanong sino naman ’yung babaeng inaalagaan niya talaga? Si Derin kaya pero sabi nila iba raw, ih.

“Kung hindi mo lang hinahanap si Captain at nagtataka ngayon ay paniguradong ikaw ang iisipin kong inaalagaan niya, mukha ka rin namang walang sakit.” malabong ako, mahigit isang buwan palang kami magkakilala ni Captain at mas lalong kahit minsan hindi ko siya tinatawagan. Ni wala kaming number sa isa’t isa.

“P-posible kayang nasa babae niya ngayon si Roks?” nauutal kong turan kaya nagkibit balikat siya.

“Posibleng ’yun ang kinabibisihan niya kaya hindi nag paparamdam sa’yo at sinabing nandito siya sa kampo. Babae at trabaho lang naman madalas dahilan niya kaya busy siya. Sino bang legal na girlfriend sainyo?” huminga ako ng malalim at hindi sinagot ang tanong n’ya.

Kinukutuban ako sa posibleng babae nga ang kinabibisihan ni Captain kaya siguro hindi na siya nagpaparamdam saakin dahil nakahanap na siya ng ibang tutukain.

“Oh, sainyo nalang ’yan. H’wag n’yo nang mabangit sa mga kasamahan n’yo lalo na kay Deam, Derin at Roks na nagpunta ako.” walang ganang saad ko. Bagsak balikat kong tinalikuran sila at iniwan ang mga dala kong pagkain para kay Captain.

“Teka ayaw mong icheck kung nandito siya baka isipin mo nagsisinungaling kami.” natigil ako sa paglalakad at lumingon sakanila saka umiling.

“ Sige, basta h’wag mo rin sabihin na kami ang nagsabi sa’yo tungkol sa babae ni Captain kapag nagkita kayo baka biglang mag break kayo kami pa sisihig, yari kami.“ mahinang saad niya kaya tumango nalang ako at tuluyang naglakad at nakalimang hakbang palang ako nang may pamilyar akong boses na narinig.

“ Anong ginagawa mo rito?“ malamig na usal ni Deam kaya nilingon ko ’to. Nasa loob siya kasama ang dalawa na gulat na gulat na parang nagtataka pa.

“Ah, dinadalhan ko sila ng pagkain. Nag order kasi sila. May online shop ako! Eh, wala akong trabaho ngayon hindi ba? Kaya sideline gamin’ ako.” sagot ko saka siya inirapan.

“Oo nga, ang sarap bigyan kita Corporal pero bakit ka nandito? Kailan ka pa bumalik?” puno ng pagtatakang tanong nung singkit.

“No, sawa na ako sa luto niya. Bumalik kayo sa loob at pinapatawag kayo.” agad namang sumaludo ang dalawa at naglakad palayo pero sinenyasan pa ako na tumahimik habang dala dala ang pagkain na binigay ko.

“ Saan kayo pupunta? Bakit kasama mo sila?“ tanong ni Deam at tinuro sina Gracielle na ngayon abot ang ngiti dahil nasilayan si Deam.

Kung nandito si Deam edi nandito rin si Captain? Posibleng kayang nagsisinungaling ang dalawang tukmol kanina? Pero ang lakas naman ng loob nilang ayain akong pumasok para kumpirmahin na wala si Captain. Syet, maari rin na reverse psychology ang ginawa nila dahil alam nilang a-ayaw akong pumasok dahil inis na ako.

Pero bakit naman nila kailangan magsinungaling kung gano’n? Privacy and safety ba? Nakakapagtaka rin na biglang sumulpot si Deam at base sa mukha nung dalawa kanina hindi lang sila nagulat sa presensya ni Deam. Nagtataka silang kung bakit sumulpot si Deam at tinanong pa nga nung singkit na ‘Kailan ka pa nakabalik?’ Ang ibig kayang sabihin nun ay may iba silang inaasikaso ni Captain at hindi rito sa kampo?

“Sa hospital, pake mo ba ?” napahawak ako sa ulo ko dahil napakadaming tanong sa isipan ko. Hindi ko alam kung praning na ba ako o ano.

“ Tanghaling tapat sinama mo sila? Maari mo naman silang iwan sa hospital bago mo inihatid ang mga pagkain.“ nagtiim ang bagang ko at mas lalo lang akong nabadtrip sa biglang pagpapakita niya.

“Eh bakit ka ba nangingialam?! Ang dami mong tanong tapos kapag ako walang kwenta isasagot mo.” galit na saad ko saka nagmadaling lumapit sa pwesto nina Gracielle.

“Tara na.” nagmamadali kong wika pero si Cielle tulala lang na nakangiti habang nakasulyap sa likuran ko.

“Ihahatid ko na kayo.” napitlag ako nang marinig ko ang mababa at malamig na boses ni Deam sa tabi ko.

“Sige! Sige!” masayang tugon ni Cielle kaya pinandilataan ko siya pero ngumisi lang ’to.

“Mainit saka sayang sa pamasahe no! Pwede pa natin gamitin mamaya kapag gumala pa tayo.” inis ko ’tong tinignan pero nagpatay malisya lang siya.

“Teka nasaan ba si––.” sinenyasan ko siya gamit ang mukha na h’wag n’yang ituloy ang itatanong niya dahil posibleng malaman ni Deam ang totoo na si Captain Bato talaga ang pinunta namin dito.

“ ’Yung kotse n’yo para makasakay na tayo .“ napakagat ako ng labi nang sundin niya ako.

“Wait me here

, kukunin ko.“ seryosong turan ni Deam at iniwanan na kami para magtungo sa loob.

“Nasaan si Captain?” lumapit ako kina Coco na naglalaro sa halamanan kasama si Roksie.

“Nasa babae niya ata, ilang linggo na raw palang hindi pumapasok d’yan.” malamyang lintaya ko.

“ Ano? Eh bakit nandito si Deam?“

“Ewan basta sabi nila wala raw si Roks. ’Di ko na alam basta naguguluhan ako.” iritado kong saad dahil tinatamad na rin talaga akong sagutin siya dahil pakiramdam ko nawalan ako ng gana.

“Baka naman niloloko ka lang nila? Pinag t-tripan, gano’n .” binigyan ko siya ng sarkastikong tingin.

“ Sige nga, kung nandito si Captain bakit hindi siya tinawagan ni Deam para man lang na sabihin nandito tayo? Ayaw niya man lang ba makita si Roksie? Bakit si Deam pa mag i-insist na ihatid tayo? Eh, madalas dati si Roks ang gumagawa nun !“ inis kong sambit kaya gulat siyang tinignan ako dahil tumaas ang boses ko.

“Baka busy nga talaga si Captain kaya ayaw magpagulo .” napabuga nalang ako ng hangin at maamo siyang tinignan.

“Siguro nga busy siya.” sagot ko nalang at hinawakan sa kamay si Coco at pinasampa ko sa leeg ko si Roksie.

“Hayaan mo ako bahala, huhuliin natin si Deam .” napakunot noo naman ako sa sinabi niyang ’yun.

“Bakit mo naman huhuliin hindi naman big deal kung

busy nga ba talaga si Captain. Kung trabaho ba o babae ang kinabibisahan niya wala na tayong dapat pake.“ madiin niyang sambit kaya natahimik nalang ’to at tumango.

Napatingin kami sa palabas ng gate na sasakyan ni Deam. “H’wag mong sabihin na nagpunta tayo rito para kay Captain. Ang sabihin mo nag deliver tayo ng pagkain dahil may online business tayo.” agad naman siyang tumango kaya nakahinga ako ng maluwag.

Sumakay na kami ng kotse. Sa front seat si Cielle samantalang kami ni Roksie at Coco ay dito sa likod.

“Dito pala ang kampo niyo no? Akalain mo nga naman! I recommend mo naman kami sa mga kasamahan mo na umorder ng lunch saamin.” nakatingin ako sa labas ng bintana habang taimtim akong nakikinig sakanila.

“Sige.” tipid na tugon ni Deam.

“Eto muna kasi pinagkakakitaan namin ni Paint habang day off niya kay Captain .” ano kayang pinaplano ni Cielle? Bakit niya inuunahan na magsalita si Deam.

“Nasaan ba si Captain? Ang ibig kong sabihin hanggang kailan siya day off para alam naming schedule.” sa pagkakataong ’to ay napatingin ako sakaniya dahil mukhang nagtatanong siyang hindi lantaran na para hindi halatang kay Roks siya interesado.

“I don’t know.”

“Wala bang nabanggit si Roks?” napalunok ako at hinuhuli ang tingin ni Cielle pero hindi niya ako nililingon.

“Ano ba ginagawa niya sa kampo niyo at masyado siyang busy?” yumukom ang kamao ko at iniwas ang tingin sakanila.

“Work.”

“Ah nandoon siya loob?”

“Wala.”

“Eh nasaan siya?” pilit na saad ni Gracielle mukhang napupuno na siya sa pagiging walang kwentang kausap ni Deam.

“ May inaasikaso.“ paniguradong bagong kiss slave niya ang ginugulo niya ngayon. Siguro nga kaya binigyan na akong sweldo kanina dahil titigil na namin ang kasunduan namin pati rin tatanggalin n’ya na ako sa trabaho.

“Sino? Ang ibig kong sabihin ano?”

“Work.”

“Ok.” huminga ng malalim si Gracielle at ngumiti ng hilaw dahil mukhang ’di niya nagugustuhan paraan ng pagsagot ni Deam.

Buong byahe ay tahimik na kami tanging si Coco lang ang nagiingay. Si Gracielle hindi na nagtangkang kausapin pa si Deam at tanging sulyap nalang saakin ang ginagawa niya .

Lumipas ang minutos ay nakadating na kami sa harap ng AKG. Nasibabaan naman kami at binalot ko sa tela si Roksie na parang isang sanggol.

“Salama t ! Pakisabi kay Captain miss na siya ni ..” tumigil sa pagsasalita si Cielle at tumingin saakin.

“ Roksie at Coco!“ ako na ang tumuloy sa sabihin ni Gracielle saka sila tinalikuran habang hawak ko sa kamay si Coco at buhat buhat na parang isang sanggol si Roksie.

Pumasok na kami agad sa entrance pero hinarang kami ng guard habang nakatingin kay Roksie. “ M a’am, no pets allowed po.“ itinuro niya pa ang sign kung saan nalalagay ang mga rules.

“Aba? Bago kalang ba ? Hoy kakilala namin ang may ari no! Pinapayagan kaming papasukin ang unggoy dito!” napatingin naman ako kay Gracielle na biglang sumulpot sa tabi ko at mukhang nakaalis na si Deam.

“Pasensya na Ma’am pero bawal po talaga, s umusunod lang po ako sa rules.” magalang na saad ng guard kaya napabuntong hininga ako at tumingin kay Roksie.

“Ipatawag n’yo si Atarah at Rare kilala namin––.” pinutol ko na ang sasabihin ni Gracielle dahil wala akong gana na makipagtalo sa guard.

“Sige na magpunta na muna kayo sa garden para makapag laro si Roksie sa mga puno. Sunduin ko nalang kayo do’n kapag nakausap ko sina Atarah at makakuha tayo permit para makapasok si Roksie .” seryosong saad ko saka ko inabot kay Gracielle si Roksie at ako naman ay kinuha ang paper bag na may lamang pagkain para kina Nanay at Tatay.

“Tandaan mo ’to Kuya ha .” madiin usal ni Gracielle hinawakan ko si Coco at sabay na kaming pumasok ng hospital.

Nag hagdan kami dahil nasusuka si Coco kapag sa elavator kami dumadaan. “Malapit na tayo.” sambit ko habang patuloy pa rin sa paghakbang.

Nagkonsumo kami ng mahigit sampung minuto sa pag akyat. “Tatay! Nanay!” excited na turan ng kapatid ko.

“Oo pupunta tayo.” pinunasan ko ang pawis niya at nag diretso na kami sa paglalakad hanggang sa makarating na kami.

Bago pa kami makalapit ay may isang bakla na lumabas do’n sa kwarto ni Tatay. Hindi naman siya mukhang nurse, doctor at janitress dahil nakapangbahay ’to.

Lumapit pa kami hanggang sa mapansin niya ako at nanlaki ang mga mata nito habang nakatingin saakin at naestatwa na rin siya sa labas ng pintuan kaya hindi kami makadaan.

“ Excuse me po .“ saad ko kaya natauhan siya at mabilis siyang umalis kaya napakunot ang noo ko. Mukha siyang kasing edad lang nina Nanay at hindi ko ’to kilala.

Nagkibit balikat nalang ako at binuksan ang loob at mas lalo akong nagulahan ng mapansing tulala si Tatay samantalang namumula naman ang pisnge, ilong at mata ni Nanay senyales na umiyak siya.

“ Tay, Nay.“ gulat na napatingin saakin si Tatay pero agad din nawala at nginitian niya ako.

Biglang nag ring ang telepono ko kaya agad kong tinignan kung sino ang tumatawag at napaawang ang labi ko nang makitang si Atlas ang caller.

“Sagutin mo muna ’yan .” sagot ni Tatay kaya agad akong tumango at lumabas ng kwarto.

“Hello?” saad ko nang sagutin ko ang tawag.

[ Hey, are you free tommorow? ]

Malambing at husky na saad ng kabilang linya. Natigilan ako at nagisip kung may gagawin ba ako bukas at mukhang wala naman, tanging pagaalalaga lang kina Coco at Roksie ang ginagawa ko.

“Oo pero nagaalalaga kasi ako ng kapatid, bakit ?”

[ Ok then, bring her or him. Let’s have a lunch and dinner together, send your location please, I’ll fetch you. ]

Nagisip ako ng saglit at ewan ko bakit dumako sa isipan ko ang pigura ni Roks na may ibang babaeng kahalikan kaya napakagat ako sa labi ko dahil sa kakaibang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag na nararanasan ko sa mga oras na ’to.

Huminga ako ng malalim. “Ok, see you tommorow!”

Nyang note: Nasaan kaya si Captain? Trabaho pa nga ba inaasikaso niya o babae?

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 27

Paint

Cenery

SA ARAW na ’to kami aalis ni Atlas para magsabay kumain ng tanghalin at hapunan, hinihintay ko nalang na sunduin n’ya ko. Wala akong kahit anong gagawin bukod sa pag aalaga kina Roksie at Coco pero dahil nandito kami sa hospital ay libre ang oras ko para gumala lalo pa’t pinayagan ako ni Tatay.

Bumisita ulit kami ni Coco rito kasama si Roksie dahil nawili siya na mag stay dito dahil madaming pagkain, TV, may aircon na gustong gusto ni Coco at higit sa lahat kasama niya ang magulang ko kaya pinagbigyan ko na. Nasabi ko kasi sakanila na dayoff ako dahil masyadong busy ang boss ko at pansamantala niya akong ’di kailangan.

At dahil may pinayagan ako ng mapakabait kong ama na mag lunch kasabay si Atlas pero may ginawa siyang kondisyon, ang gusto mangyari ay Tatay ay iwan ko na muna si Coco rito kapag umalis kami ni Atlas at ang isasama ko naman ay si Roksie.

Hindi na namin kasama si Gracielle na bumisita dahil may pasok na ’to. Hindi nakapasok si Roksie kahapon kaya pasalit salit kami ni Cielle sa pagbabantay sakaniya sa garden. Hindi ako makapag paalam o nakakuha ng permit dahil hindi naman raw pumasok kahapon si Rare at Atarah.

Nakatitig lang ako sa television rito sa private room ni Tatay, nagpapangap na nonood pero ang totoo lutang ang isip ko at wala akong maitindihan sa daming umiikot na impormasyon sa utak ko. Panibagong araw na naman at nadagdagan ang mga problema ko.

Patay malisya akong napatingin ako kay Tatay at Nanay na ngayon ay walang bahid na problema ang mga mukha.Masayang nanonood si Tatay habang katabi niya si Coco samantalang si Nanay naman ay mahimbing na natutlog.

Napitlag ako sa kinauupuan ko nang may bumagsak na parang kaldero. Nanlaki ang mga mata ko nang mapagtantong si Roksie ang may gawa nun kaya agad ko ’tong nilapitan.

“ Roksie

. “ madiin kong saad saka kinuha siya at bumalik sa kainuupuan kong sofa. Napangiwi ako nang magising si Nanay, masama ang tingin pero hindi ako sinigawan sa unang pagkakataon.

“ Pasensya

na po Nay.“ mahinahon kong wika kaya pinaikutan lang niya ako ng mata. Sumulyap ako kay Tatay na sinenyasan ako na ’ hayaan

mo na’ kaya napangiti nalang ako at tumango.

“Ang

kulit

ng apo ko,

manang

mana

Nanay

no’ng

bata.

Gan’yan

siya

kaligalig .“ natatawa ko nalang na inabot sakaniya si Roksie at hinaplos haplos niya ito kaya mas idinikit ni Roksie ang katawan kay Tatay.

“Hindi kaya Tay,

tahimik

nga

po ako, e.“ maloko akong nginitian ni Tatay habang hinahaplos haplos ang balahibo Roksie.

“

Sus

malingat

lang kami

saglit

nasa

bahay

na ng

kapitbahay

.“ nagtawanan kaming dalawa at nakisali pa si Coco kahit hindi niya naman naiintindihan ang pinaguusapan.

Sumulyap ako kay Nanay dahil hindi ko siya narinig na pagbawalan kami kahit na maingay. Nakita ko na naman tulala sa kawalan gawa siguro na kagigising niya lang. Pero alam kong may nagbago sakaniya simula nang dumating ang bakla kahapon dito sa kwartong ’to.

Kinompronta ko naman sila sa kung sino ’yung lumabas na bakla at bakit umiiyak si Nanay saka nakatutulala si Tatay na parang may malaking problema na hatid ang baklang ’yun.

Ang naging sagot ni Tatay ay matagal na silang nagtatago dahil mahigit kalahating milyon ang utang namin sa amo no’ng bakla at ang ikinatakot nila ay pinagbabantaan sila na ipakukulong o ’di naman kaya ipapahamak kami lalo pa’t isang mayaman na tao ang kinautangan nila.

Nagtataka ako kung saan nila nagastos ang gano’n kalaking halaga pero ang naging sagot ni Tatay ay isang daang libo lang raw ang utang nila na pinaggastos noon kapag nanganganak si Nanay pati na rin sa sa pagaagawa ng mumunting bahay namin ang kaso ay nagkapatong patong lang ng malaking interest ang utang dahil mahigit sampung taon na silang nagtatago para makaiwas sa pinagkakautangan at ngayon ay natunton na sila kaya agad na sinisingil. Binibigyan sila ng palugit sa tatlong buwan at sa loob na araw na ’yun ay dapat lang na mabayaran ang kalahating milyon na ikinauutangan.

Ginigipit at pinagbantaan na kami kaya kahit si Nanay sa kaugali kong matapang ay natakot dahil nakasalalay ang kapakanan namin. Sinabi saakin ni Tatay na dito ko mapatunayan na kahit sobrang tapang ni Nanay ay may kahinaan ’to at kami ’yun. Masungit saamin ni Nanay pero mahal niya talaga kami hindi niya lang pinapakita.

Kaya nga sabi ko sakanila na h’wag silang magalala dahil gagawa ako ng paraan para kitain ng kalahating milyon piso sa loob ng tatlong buwan. Dumako sa isipan ko na humingi ng tulong kay Roks pero nahihiya ako at satingin ko hindi naman dapat siya madamay sa gan’tong problema dahil busy siya sa sariling niya ipinagkakabalahan kaya ayoko nalang na distorbohin. Sarili naming problema ’to ayoko ng humingi pa ng tulong para madagdagan ang utang na loob ko.

“

Anak

susunduin

niya ba

n’yang

Atlas

hospital?“ biglang saad ni Tatay kaya napatingin ako sakaniya at tumango.

“

Opo

Tay.“ sagot ko at sumilip sa cellphone ni Gracielle na hiniram ko lang noon pero ngayon inangkin ko na dahil kailangan ko pala talaga ng telepono, napaka importante nito sa isang tao at mabuti nalang ay dalawa ang telepono ni Cielle na bigay lang ng mga Tita niya sa ibang bansa.

Tinignan ko kung may text na galing kay Atlas at wala pa naman kaya nagangat ulit ako ng tingin nang biglang magsalita si Nanay

“ Mayaman

ba ’yan?“ nabuhayan ang loob ko nang marinig ko ang masungit na boses ni Nanay. Mas gusto kong pinapagalitan niya ako, sinisigawan at sinasaktan kaysa ’yung tahimik lang siya dahil kapag inaaway niya ako ay mas nagiging kampante akong ok lang siya.

“

Siguro

po Nay,

sikat

na Director

siya

malalaking

mga

sumisikat

na movie saka documentaries ang projects niya

lagi

po .“ nakangiti kong turan kaya inirapan niya lang ako pero mas masaya talaga ang nararamdaman ko ngayon dahil bumabalik na ang sigla ni Nanay ng paunti unti.

“

Umamin

, mag d-date kayo?“ mataray na tanong niya habang umiinom ngayon ng tubig.

Napatingin ako kay Tatay, npakagat ako sa labi ko at umiling. “Hindi po

siya

date,

kakain

lang po kami at

kasama

namin

ang

ibang

staff niya. Paguusapan namin ang tungkol sa school na papasukan ko kasi professor din po siya sa UP patin na rin ’yung mga tungkol sa pag d-direktor.“ hindi na ako sinagot at pinansin ni Nanay.

Mapait nalang akong napangiti at sumulyap kay Tatay na seryoso ang expresyon habang nasa bisig niya pa rin si Roksie samantalang si Coco ay nasa tabi niya na may sariling mundo.

“ Sabihin mo na mag punta siya rito at gusto ko siyang makita.“ halos masamid ako sa sarili kong away dahil sa sinabi ni Tatay.

Ang dating tuloy saakin ay parang ipakikilala ko ang manliligaw o ang boyfriend ko. “Sige po Tay.” agad akong nagtype ng mensahe para kay Atlas.

| Uy, gusto ka raw makilala ni Tatay. Ok lang ba? Text mo ’ko kapag nasa labas ka na ha para masundo kita.

Ibaba ko na sana ang cellphone pero agad na nag vibrate hudyat na may nagtext. Napangiti ako nang mapagtanto kong si Atlas ’yun na agad agad na nag reply.

| | I’m on my way. No need to wait me outside. I’ll handle it. Just sit and relax in your Father’s private room, beautiful.||

Hindi na ako nag reply dahil sayang sa load. Napapadalas ngayon ang pagiging textmate namin ni Atlas dahil wala naman akong kinabibisihang iba.

Nabangit ko na nga sakaniya na hindi ko maisasama si Coco dahil gusto siya pag stay-in ni Tatay rito samantalang si Roksie naman ang isasama ko na isang unggoy, pumayag naman siya agad at gusto niya raw ang ideya na ’yun. Hindi na nga raw ito makapag hintay na makita si Roksie.

Kain, nood at pakikipag usap kay Tatay ang pinagkaabalahan ko habang hinihintay ko si Atlas at mahigit 20 minutos ang lumipas bago muli ako nakatanggap na ako ng mensahe mula sakaniya.

I’m already here. Can’t wait to see you, beautiful.||

Napakunot ang noo ko sa naging mensahe na ’yun ni Atlas pero isinawalang bahala ko nalang dahil baka pinagt-tripan lang ako.

“Papunta na po siya Tay. Hintayin ko po siya rito sa labas ng pinto .” tumango si Tatay kaya nagkaroon na ako ng hudyat para lumabas.

Naghintay ako saglit bago ko naaninag ang pigura ni Atlas na palapit saakin habang may dalang bulaklak at basket ng prutas. Malayo palang siya amoy na amoy ko ang bango niya pero kung papipiliin ako mas gusto ko pa rin ang amoy ni Roks na hindi nakakasawa sa ilong—teka nga bakit ko ba sila pinagkukumpara.

“ Direk Atlas.“ nakalapit na siya kaya kitang kita ko na ang kabuuan ng mukha niya. Ngayon kolang napansin ka style niya ang buhok ni Leonardo Di Carpio, ’yung tipong pang 90s kaya angat na angat ang kagwapuhan nito.

Gustong gusto ko sa lalaki ang mga may gan’tong style ng pero mas gusto ko rin naman ’yung style na buhok ni Roks na malinis pero messy hair style ay basta ’di ko alam paano ipaliliwanag dahil mas focus ako sa kwagpuhang taglay ni Captain Bato—Anak ng shooting star bakit lagi ko nalang naipapasok lagi ’yung manok na ’yun sa lahat ng bagay.

Sobra na siya, ilang araw niya ng ginugulo ang utak ko lalo lang nadagdagan ang inis ko sakaniya.

“ Earth to?“ napakurap kurap ako nang maramdaman kong may humaplos ng pisnge ko.

“Ha? “ nginitian niya ako bago itinapat ang boquet na bulaklak saakin kaya nanlaki ang mga mata ko at napahawak pa ako sa bibig ko.

“Flowers for you, beautiful.” napakagat ako sa labi ko at ramdam ko na naginit ang pisnge ko lalo pa’t nginitian niya ako ng labas ang mapuputi at kumpletong mga ngipin, mas gwapo siya kapag gano’n siya kung ngumiti.

“E-eh thank you. Tara na .” nahihiya akong inabot ang bulaklak dahil ngayon lang ako nakatanggap ng gan’tong boquet of flower. Bagama’t madalas nakakatatanggapako ng bulalak pero patingi tingi lang ’yun madalas plastic pa hindi katulad ng binigay niya ang gaganda at fresh.

Nauna akong pumasok sa loob at kasunod ko lang si Atlas. “Good morning po Ma’am and Sir. I’m Atlas Rehan Calton. Flowers for you Ma’am I brought fruits and food too.” lumapit siya kay Tatay at nag mano ’to at gano’n din kay Nanay saka niya pa ibinigay ang bulaklak na ngayon ko lang napansin na dalawa pala ang hawak niya kanina.

Ngumiti ng matamis si Nanay na madalas niyang ginagamit kapag kaharap sina Roks, Rare at Atarah.

“Diretsuhin mo kami. Nililigawan mo ba ang anak ko? Kung hindi para saan ang mga bulaklak na ’to.” napangiwi ako at sobrang nahiya sa naging tanong na ’yun ni Tatay.

“ Tay hindi po––“ matalim akong tinignan ng Ama ko kaya sa isang iglap parang natutop ang dila ko.

“Hindi bat sinabi ko sa’yo na h’wag kang sumabat kapag hindi ikaw ang kausap?” napatango nalang ako at napayuko dahil napagalitan pa ako sa mismomg harap ni Atlas.

“If I say yes, that’s so really fast. Ni hindi pa po namin lubos na kilala ang isa’t isa at ayoko naman po na mailang si Paint saakin. Maybe soon I can officially ask permission to you that I’ll courting your daughter but for now we are building a relationship called frienship hope you don’t mind it sir.” napanguso ako at pinagdikit ang magkabilang hintuturo ko. Ni hindi ko magawang tumingin kay Atlas dahil sobrang nag iinit ang pisnge ko.

Maybe soon daw liligawan niya ako? Seryoso ba siya do’n o sadyang para may masabi lang siya pero paano kung umasa nga sina Nanay at Tatay na liligawan ako ng isang katuld niya. Ang layo ng agwat niya, langit siya at putik naman ako.

“When visiting those who are in hospital, we normally bring fresh flowers, sweet things, fruit and some other foodstuffs except if they are forbidden to be eaten or drunk by the patient. Honestly, it’s against hospital etiquette for a guest to bring fresh flowers, food, plants or fruits to a patient cuz it can carry fungal spores that can infect sick without asking first because infection control is crucial for patients who are very sick and do not have a strong immune system, such as burn victims, cancer or chemo patient. Pero h’wag po kayong mag alala bago po ako pumasok sinugurado kong hindi makakasama sainyo ang mga dala ko. May permiso ako mismo sa doctor n’yo po.” sa pagkakataong ’to ay nag angat ako ng tingin kay Atlas na maaliwalas ang mukha niya habang nakangiti.

“ Salamat kung gano’n ngunit nabangit mo ang magiging punto ko, hindi kayo lubos na magkakilala ng anak ko kay satingin mo ipagkatitiwala ko ang anak ko sa’yo?“ binigyan ko ng maamong tingin si Tatay dahil hindi ko inaasahan na magiging gan’to siya kaistrikto sa harap ni Atlas ang akala ko makaalis kami agad pero ginisa niya pa ’to ng lubos lubos.

Gusto kong sumabat at ipagtangol si Atlas pero hindi ko magawa dahil kawalang respeto ’yun, malaki ang takot ko kay Tatay at mataas ang respeto ko sakaniya.

“I understand you sir, It’s normal to a father to be protective to your daughter. I know, I can’t win your trust easily that’s why I’ll work hard to get that.” mababang boses na saad ni Atlas bago bumuntong hininga at sumulyap saakin.

“These day, many people are educated

but not totally mannered. When I was a kid I used to admire educated people. Now, I realized that well mannered people and knows how to respect are better than well educated ones that’s why I respect you and Paint the way I respect my parents because respect is one of the greatest expressions of love. I will promise not to hurt her, I’ll take care of her. Now and always. I will do anything to protect her from any harm the way I protect my mother. If by my life or death I can protect her, I will. I’m here. Women are the God’s greatest gift to man and we should cherish and protect them, each and every one.“ napatitig ako kay Atlas na ngayon ay malaki pa rin ang ngiti at ni wala akong makitang pagkainis saka pagkatakot sa mukha niya. Puno ’to ng sinseridad habang binibitawan ag bawat salita.

Sumulyap naman ako kina Tatay, blanko ang mukha nito samantalang si Nanay ay pailing iling lang. “ I’m not bragging for anything but I’m actually a famous Director. A man with principle and respect with dreams. I have a value of my job, iniingatan ko ang imahe ko na h’wag madumuhan dahil lang sa paggawa ng masama.“ napatango tango nalang ako dahil simula nasa highschool palang kami ay nababasa ko na ang mga tungkol sa kaniya simula nang magsimula siya sa pag d-director. Ramdam ko naman na mabuti ang intensyon niya at wala siyang gagawing masama.

“ Anong malay ko na may ginagawa ka na noong krimen pero tinapatan mo lang ng pera para hindi umalingasaw ang baho mo. Mayaman ka at sikat ka kayang kaya mong pagtakpan ang gagawin mong krimen. Anong laban namin sa’yo kapag binayaran mo ng lilibuhin ang mga pulis at ang korte.“ nalaglag ang panga ko sa naging pahayag ni Tatay dahil masyadong nakaka offend ’yun. Hindi ko naman akalain na gan’to katalas ang tabas ng dila ni Tatay. Ito ang kauna unahang narinig ko na gan’to magsalita ang ama ko.

Nagaalala nalang akong tumingin kay Atlas dahil hindi talaga ako maaring sumabat. Binigyan niya ako ng ’Kaya ko ‘to’ look saka nginitian bago binalik ang tingin kay Tatay.

“Trust is really hard to build, You can’t trust the words. You can even question actions but how can you question my action if you don’t give me a chance to show it? How can I prove myself to you that I’m a trust-worthy and I have no bad intention to your daughter if you’re not giving me a chance? Sir, I have an upmost respect to you and to your decision but please give me chance to be her friend. Break down those walls for me I am not the best person out here but I’m curious as to what I can be for her. You cannot stop trusting people in life but I have learned to be a little bit careful. The best way to find out if you can trust somebody is to trust them.” napakagat ako sa labi ko dahil sa naging mensahe niyang nakakapag wala ng bacteria sa tyan. Ang hinahon niya pa rin kahit na gisang gisa siya ni Tatay kaya lalo akong humanga sakaniya.

Sa paraan tuloy ng pagsasalita niya parang manliligaw ko na siya na hinihingi ang kamay ko sa magulang. Kung marupok lang ako baka maniwala na akong nililigawan miya talaga ako.

“Bakit sa anak ko gusto mo magkaibigan? Mayaman ka mahirap kami. Sikat ka at si Paint hindi. Ramdam ko na aangat pa ’yang nararamdaman mo pero kung ako tatanungin hindi ideal girl ang anak ko. Hindi ’to perpekto, hindi siya kasing sexy ng mga nakakatrabaho mo sa showbiz. Sadista at maldita siya.” halos masamid pa ako sa sinabi ni Tatay. ’Di ko alam kung sinasadya ba ’yun sabihin ni Tatay o ano pero ’di naman ako maiinsulto dahil totoo naman lahat ng sinasabi niya.

Bakit ba umabot kami sa puntong ’to samantalang pasama sama ako lagi kay Roks pero hindi naman siya ginanito ni Tatay. Ang unfair? Kung makapagsalita na kasi ’to kala mo naman totong nililigawan na ako ni Atlas paano pa kaya kapag naging totoo. Naiintindihan ko naman na para sa kapakanan ko kaya ginaganito niya si Atlas pero bakit si Roks ’di niya naman ginanito? ’Di hamak na ’yang si Captain mas maraming ginawang ikagagalit ni Tatay dahil hinahalik halikan ako kahit wala kaming relasyon. Eh, ayaw na ayaw pa naman ni Tatay ng gano’n.

“Her outer beauty is just a bonus, but it is her inner beauty that’s most captivating. When we see other people, we should see them for who they are. We should not see a title that they keep or who they are based on where they live or how much money they make. Magkaiba man kami ng estado parehas naman kaming tao na nilikha ng Diyos. We are all equal in the fact that we are all different. We are all the same in the fact that we will never be the same. We are united by the reality that all colours and all cultures are distinct and individual. We are harmonious in the reality that we are all held to this earth by the same gravity. We don’t share blood, but we share the air that keeps us alive.” makahulugan niyang saad kaya napangsinhap ako dahil ’di ko naman nagets ang sinabi niya.

Sakit sa utak, ilang araw na ngang nagpapahinga ang utak ko sa pagiindi ng mga English ni Captain Bato tapos binigla naman kami ni Atlas. Pansin ko lapitin na ako ngayon ng mga taong spokeneng dollar na walang ginawa kung hindi pasakitin ang ulo ko sa pagiintindi sakanila.

“Hayaan mo na sila Dionisio.” komento na ni Nanay habang naka halukipkip at hindi inaalis ang blankong tingin saamin.

“ Pasenya kana, ikaw palang kasi ang kauna unahang nakadate ng anak namin kaya gan’to ka protective ang asawa ko.“ saad pa ni Nanay kaya napanguso ako dahil hindi naman nga kami mag d-date ni Atlas pero bakit gano’n ang inisiip nila. Magsasabay lang naman kaming kumain kasama ng team niya.

“I understand po Ma’am.” magalang na tugon ni Atlas habang hindi inaalis ang ngiti sa labi niya.

Bumuntong hininga naman si Tatay at unti unti ng sumilay ang ngiti sa labi niya. “ Sinusubukan lang kita hijo at mukhang napakatalino mong bata napakadami mong baong sagot na talagang kamangha mangha. Kaya alam kong maraming matutunan ang anak ko sa’yo alagaan mo ang anak at apo ko. Kung ako sa’yo hindi ako gagawa ng kalokohan dahil sadista ’tong anak ko napakagwapo mong bata para lang bangsan niya.“ sinenyasan ako ni Tatay na lumapi para kunin si Roksie at ibalot sa pang baby na towel.

“ Makaasa po kayo, Sir. Hindi ko po sisirain ang tiwala n’yo .“ tumango naman si Tatay.

Kinuh ako na ang shoulder bag ko at inayos ng bahagya ang suot kong dress na binili ni Roks saakin nun. Iniwanan ko rin sa lamesa ang binigay na bulaklak ni Atlas tutal tapos na ang hotseat. “ Alis na po kami Tay at Nay.“ nagmano ako sakanilang dalawa pero si Tatay ay hinalikan ko pa sa pisnge.

“Coco, babalikan ka ni Ate. Bibilhan kita ng mga laruan at cake. I love you.” humarap na ako kay Atlas saka lumapit dito at nginitian.

“Mag ingat kayo at siya nga pala Tita at Tito nalang ang itawag mo saamin mas komportable kami sa gano’n.”

“Sure Tita and Tito.”

“Osya na lumarga na kayo at nang makapag enjoy kayo.” malambing na boses na saad ni Nanay pero alam ko namang nagpapakitang tao lang siya dahil kay Atlas.

Lumabas na kami ng private room ni Tatay at nagsimula ng maglakad habang buhat buhat ko si Roksie na parang isang sangol para hindi siya agaw pansin sa mga tao rito.

“Let me carry your bag.” napatingin naman ako kay Atlas na nakatitig ngayon saakin.

Iniwas ko ang tingin ko at lumunok ako. “ Hindi na kaya ko na ’to.“ inayos ko ang pagkalagay ng bag sa aking balikat.

“I insist, please?” bumuntong hininga nalang ako dahil mukhang ’di niya naman ako titigilan. Wala namang laman ang bag ko bukod sa mga snack ni Roksie, bote ng gatas at extra damit pati na rin ang CP ko. Awit, Nanay na nanay ang datingan ko ganern.

“Oh.” nakanguso kong saad saka inabot nalang sakaniya ang shoulder bag ko na medyo luma na pero pwede pa naman. “Nga pala, pasensya na kanina ha ’di ko naman expect na ga-ganonin ka ni Tatay.” nginisian niya lang ako at ang manly niya habang suot suot niya na ngayon ang bag.

“Ok, lang. Naiintindihan ko at isa pa na enjoy ko naman. Mas gusto ko ngang lagi akong ginigisa, masaya pa nga ako kasi mukhang gusto niya ako para sa’yo.” kinindatan at nginisian niya ako kaya napakagat ako saaking labi at pinaliitan siya ng mata ’to.

“Oh, kaya pinalabas mo na baka sa susunod liligawan mo ’ko? Jusmiyo goku, ang tamis mo magsalita. Palibhasa Director sanay na sanay sa mga linyahan ng mga leading man.” natatawa kong saad sakaniya pero pinagalaw niya lang ang panga niya at seryoso akong tinignan.

“Why? It’s possible. Hindi ka mahirap magustuhan. We can’t predict the future, Paint. Anong malay mo? Tayo pala ang nakatadhana sa isa’t isa.” halos masubsob ako dahil natapilok ako bigla mabuti nalang at nahawakan niya ako sa bewang.

“A-are you ok ?” anak ng shooting star naman kasi bakit ba nambibigla ng gan’to si Atlas. Pakiramdam ko pinagt-tripan niya lang talaga ako.

“Oo, hehe.” inayos ko na ang tayo ko kaya inalis niya na ang pagkahawak ng kamay niya sa bewang ko.

“Magiging prof kita hindi ba? Kaya anong ligaw ligaw ka d’yan tigilan mo ’ko at h’wag mo ’kong asarin sa gan’yan.” seryoso kong saad pero tumawa lang ’to kaya pinagtaasan ko siya ng kilay at inirapan saka kami pumasok sa elevator.

“Ah, so you’re afraid with the

teacher-student love affairs? For me, I have no problem with a student having a relationship with a teacher.I know that It is considered a forbidden act for teachers to fall for their students but a relationship between a student and a teacher should be acceptable as long as they maintain their professionalism within the school unless the student is a minor at hindi ka na minor you’re turning 24.“ ’di ko maintindihan kung bakit niya sinasabi ’to may balak ba talaga siyang ligawan ako? Hindi naman sa assuming ako pero parang nag paparamdam o sadyang gusto niya lang akong asarin. Hayz, ewan!

“Labag sa batas ng eskwelahan at bansa ang kapag minor ang estudyante. Students protected by laws against abuses such as RA 7610, or the Special Protection of Children Against Abuse, Exploitation and Discrimination Act; and RA 7877, or the Anti-Sexual Harassment Act of 1995. The public policy against teacher-student relationships is clearer when the student is a minor, but not when the student is already of majority age. Children as defined in RA 7610 refer to persons below 18 years of age or over but are unable to fully take care of––.” pinutol ko ang sasabihin niya dahil potakte wala naman akong nag-gets at isa pa naalala ko lang lalo si Captain Bato dahil pabatas din siya sumagot.

“Oo na, dami mong sinasabi ’di naman ako interesado. Tigilan mo ’yang pang t-trip mo saakin Director Atlas sa ligaw ligaw na ’yan ha.” salubong na kilay na wika ko at naunang lumabas na sa elevator nang bumukas ’to.

“You’re so cute when you are embarrased with the touch being mad. Your cheeks is so red.” sinipa ko ang paa niya kaya napadaing pero tumatawa pa rin siya ng tumawa.

“Sabi na, e. Pinagtitripan mo ’ko! Siya nga pala ito ang anak anakan kong monkey si Roksie.” iniba ko na ang usapan bago pa ako mailang.

Kumunot ang noo niya at pinanliitan ako ng mata na animo may iniisip siya. Inilahad niya ang kamay niya para maibigay ko sakaniya si Roksie at maayos ko naman ibinigay sakaniya.

“Katunog ba ng Roks? Sinunod ko sa pangalan niya kasi na badtrip ako sakaniya nung napulot ko si Roksie.” tumango lang ’to habang hindi aalis ang tingin sa alaga ko na ngayon ay tahimik at nakatitig lang pabalik kay Atlas.

“Oh, cool. Where did you find him ?” kinukwento ko kung saan ko napulot si Roksie at paano ang naging proseso ng paga aalalaga ko sakaniya ng legal habang palabas kami nang hospital.

Hindi nagtagal ay nakadating na kami sa mismong kotse niya, pinagbuksan niya pa ako. “It almost 12. Let’s have a lunch first?” tanong niya nang makasakay na kami sa loob ng sasakyan.

“Oo sige, saan ba?” tanong ko habang na kay Roksie ang atensyon ko na ngayon ay pinapainom ko ng gatas. Halos lahat ng bumili ng pagkain, gatas at gamit ni Roksie ay si Roks. Spoil na spoil niya ang anak namin sa mga materyal na bagay pero saoras hindi, Tss.

Siya pa mismo nagsabi na Daddy siya ni Roksie tapos hindi man lang niya madalaw o magparamdam. Iresponsableng ama, potakte siya. Siguro may bagong anak anakan na naman ang loko kaya ’di man lang naisip ang Roksie namin.

“You’ll see later.” tumango nalang ako at nilingon siya.

“Mabuti at wala kang shooting ngayon no?”

“Rest day.” napaawang ang labi ko dahil imbes na magpahinga siya ay gusto niya pa magkaroon kami ng salo salo kasama siya.

“Siya nga pala nasaan ba ’yung staff mo? Nauna ba sila place kung saan kakain?” tanong ko kaya natigilan siya at pinagkunotan ako ng noo na para bang sinasabi na hindi niya alam ang pinagsasabi ko.

“No?” may pagaalinlangan na sagot niya kaya nagtaka ako sa asta niyng ’yun.

“On the way ba? Uy, ’di kaya ako ma Out of place mamaya, ikaw lang kilala ko tapos hindi ako nagsasalita kapag ’di ako inaapproach.”

“Wala naman akong sinabing kasama natin sila?” nanlaki ang mata ko at napakamot sa pisnge. Hindi ko binigyan ng malisya ’yung pagyaya niya saakin na makasama mag lunch and dinner dahil ang nasa isip ko kaya niyaya niya ako ay may kasama kaming staff niya kaya pumayag naman ako.

“Ha? Tayong dalawa lang? Syet kala ko may kasama tayo? Ano ’to date ang peg?” pilit akong tumawa dahil kapag nakumpirma ko nga ay ito ang kauna unahang date ko kasama ang lalaki.

“If it’s that what you think then yes.” nakangising saad niya kaya naniyot ang lalamunan ko kulang nalang agawan ko ng gatas si Roksie.

“H-hanggang mamaya tayo magdate?” nauutal kong sambit dahil pakiramdam ko kinakabahan ako. Gan’to ba talaga pakiramdam kapag nakipag date?

“Hanggang mamaya kita pasasayahin.” napatanga ako at iniwas ang tingin sakaniy dahil hindi ko na kinakaya ang mga sinasabi niya.

Anak ng shooting star naman. Bakit ba biglang gan’to si Director Atlas? Kahit minsan hindi dumako sa isapan ko na makipag date sa isang sikat na tulad niya. Pakiramdam ko tuloy nasa isa akong romance na libro kung saan madalas na nangyayari ang gan’tong tagpo.

“Teka, pwede naman ba si Roksie sa pupuntahan natin saka sikat kang Director maraming umiidolo sa’yo paano kapag sinugod kami ng fangirls mo .” pagiiba ko sa usapan para maalis ang kakaibang atmosphere namin.

“Yep, but we should put him at the stroller like a baby. I bought one nasa comparment nang sinabi mong may kasama kang baby monkey bumili na ako agad. And don’t worry about the people, trust me hindi nila ako makikilala and besides as I promise to your Dad I’ll not let anyone to hurt you. I’ll protect you what ever happens.” bakit ba sa bawat pagsasalita niya ng matamis ay imahe ni Captain Bato ang lumilitaw sa isipan ko. Nakakaurat kasi naalala ko ’yung mga senaryo na siya naman nagbibitiw saakin ng matamis na salita.

“Ok sana nga pero seryoso ka ba? Bakit bumili ka pa ng stroller?”

“Yes. So that we look like a family.” nalaglag ang panga ko at napakagat ako ng labi pero siya tumawa lang.

Inaasar niya lang naman ako ’di ba? Oo tama wla namang malisya ang mga sinsabi at pinapakita niya ngayon.

“Do you want me to become your Daddy, Roksie?” Daddy? Anak ng shooting star hindi pwede may Daddy na si Roksie pero hindi naman nag paparamdam ang Daddy Roks niya kaya dapat lang ba na maghanap na kami ng bagong Daddy? Lol.

Napatingin ako kay Roksie na nasa kandungan ko ngayon at mas sumiksik pa lalo saakin na animo natatakot. “Hahaha, para talaga siyang bata nangingilala.” sagot ko nalang dahil pakiramdam ko ayaw ni Roksie na maging Daddy siya. Lol.

Nagusap lang kami buong byahe, iniiwasan ko na maging awkward ag topic namin para naman magiging masaya kami mamaya.

Ang sabi niya kasi, nalaman niyang mahilig din ako sa arts kaya pupunta kami sa isang art galery niya at ng kaibigan niya na isa namang sikat na Painter. Pupunta rin kami sa isang sinehan na konektado lang ng art galery kung saan eksklusibong pinapalabas ang mga Movie, Documentary at Teleserye sa sinehan na ’yun na Director lahat si Atlas kaya sobrang excited na ako.

Hindi nagtagal ay nakarating na kami sa kakainan naming pinareserve niya pa. Napakaganda at romantic ang lugar na ’to perfect sa mag d-date.

Anak ng shooting star parang dati lang nagiimagine ako ng gan’to dahil sa mga nababasa kong nobela na may genre na Romance ’yung gan’tong senaryo.

“Wow, naka order ka na agad. Pinaghandaan ha.” pinanghila niya ako ng upuan at pagkaupo palang namin ay unti unti ng sinerve ang mga pagkain na sobrang bango at mukhang masasarap.

Kaharap ko sa upuan si Atlas samantalang sa gilid naman si Roksie na komportableng komportable sa stroller niya.

“Yes. There’s a food for Roksie too. Don’t worry hindi makakasama sakaniya ’yun .” nakangiti niyang saad niya kaya napangiti nalang kami.

Namamangha lang ako habang nakatitig sa mga pagkain na inihahain sa lamesa. “ This one is for Roksie, more on fruits and biscuits. Let’s eat ?“ napanguso ako nang makitang maraming kutsara, tinidor akong nakita tapos mayroon pang chopstick.

“ Ano ba ’yung gagamitin ko?“ puno ng pagtataka kong usal. Bigla akong nastress sa mga ’to. Nahihilo ako kapag nakikita ko ’to sa daming gamitin. Sa bahay nga kamay lang naman ginagamit namin.

“ In your left side, this small tinidor is called salad fork while the big one is called dinner fork. In your right side which is the next to the plate is the dinner knife, teaspoon, soup spoon and cocktail fork. In the center of the cover above the dinner plate are the dinner spoon and desert fork. You use what you think you’re comfortable with.“ napahilot ako sintido ko dahil gutom na ako at wala na akong oras para pagaralan ang mga ’to.

“Ok lang na mag kamay ?” napangiti naman siya saka tumango habang binibigyan niya ng pagkain si Roksie.

“ Yes, ofcourse .“ wala ng hiya hiya at ’di na ako nag patumpik tumpik pa at nagsimula ng kumain ng nakakamay.

Nararamdam kong nakatitig saakin si Atlas pero ’di ko sinuklian ng tingin dahil baka mahiya pa ako. Naagaw ng pansin ko ang waitress na naglalagay ng wine sa baso namin habang nandidiri ang mukha dahil nagkakamay ako. Imbes na bigyan pa siya ng pansin ay mas tinuon ko ang titig ko sa wine dahil sobrang dami kong naalala do’n.

“Ayoko ng wine .” sambit ko. Potakte baka malasing na naman ako rito at bigla nalang mag hubad tama ng si Roks na ang iisang lalaki na makasaksi ng pagiging wild ko.

“What do you want?” nag angat ako ng tingin kay Atlas bago ko ibinaling kay Roksie na enjoy na enjoy sa pagkain

“Shake.” sinenyasan niya ang waitres na asikasuhin ang order ko kaya umalis agad ang babae.

“ Your family is really love you, huh especially your father.“ bigla niyang samnit na nakakabigla dahil pinasok niya ang topic na ’yun.

Nakangiti siya pero may kung ano akong lungkot na nakikita sa mata niya. “ Oo naman, sobrang mahal. Ikaw ba? Bakit parang may nakikita akong pait, ha? Kung gusto mo makikinig ako. Magandang tyempo ’to para may topic naman tayo .“ mahinahon kong sambit kaya bumuntong hininga siya saka ako nginitian.

“Ampon ako .” napanga ako dahil sa sobrang gulat. Ito pala ang dahilan ng pait sa mga mata niya. “Are you going to believe in me when I say that I’m a adopted son of Vice President ?”

“Vice President Laron Argonia? Bise Presidente ng Pilipinas?” gulat na gulat na saad ko kaya tumango lang ’to. Taktengina, totoo ba ’to? Kaharap ko si Atlas na ampon ng Vice President. Mema lang ba to? ’Di ko kinerkeri mga pasabog ni Atlas. Solidize.

“Uh–seryoso? Bakit ’di kayo magka apelyido? Bakit Calton ang ginagamit mong apelyido?” pakiramdam ko naman ’di siya nagsisinungaling. Bakit naman siya mag sisinungaling ng gan’to bagay? Kung tuusin maari siyang mapahamak sa gagawin niyang pagsisinubgaling ng gan’to.

“Let’s just say I want to be an independent. Kung Argonia ang magiging apelyido ko hindi ko makakamit ang pangarap ko sa gamit ang sarili kong paa. I hate special treament kaya bata palang ako ginagamit ko ng surname ang Argonia. Here look.” ipinakita niya saakin ang picture na kung saan nando’n siya, isang babae na mukhang Mommy niya at si Vice President Laron.

Napahawak ako sa bigbig ko. Awit, shookt na shookt ako. Anak ng shooting star kumpirmadong totoo nga ang sinasabi niya. “Alam ba ng taong bayan na ikaw ang adopted son ng Vice President?” mahina kong tanong habang pasulyap sulyap ako sa paligid.

“They know that VP have an adopted son but they don’t know who it is. Masyadong magulo at hindi ko ma e-enjoy ang buhay ko kung Argonia ang surname ko. Bukod sa bantay sarado ang galaw, mataas ang expectation ng mga tao at mas lalong ayokong ma preasure na sumabak sa politika dahil wala akong balak.” napatango tango nalang ako. Ni hindi bagay sakaniya ang gano’n ayokong maimpluwensya siya ng sakim na mga public servant.

Galit ako sa Gobyerno at sa mga namumuno. Anak si Atlas ng isang public servant na inaayawan ko dahil hindi ko nagugustuhan at ’di ako satisfied sa ginagawang pamumuno ng Presidente at Vice President pero hindi naman dahilan ’yun para masira ang pagkakaibigan namin ni Atlas dahil wala naman siyang kinalaman do’n.

“Mabuti at pumayag ang Daddy at Mommy mo?” puno ng pagtataka kong sambit. Nang makita ko si VP Laron halata sa mukha niya ang pagiging strikto.

“ I’m so lucky that they adopted me when my real parents died. Maswerte ako at sila ang umampon saakin. Minahal nila ako ni Mommy na parang isang tunay na anak, pinakain, binihisan at pinagaral. Sa totoo lang kinakailangan ko dapat na dalhin ang surname ni Dad kasi kinakailangan na humabol din ako sa politika kasi sa angkan namin ay gano’n ang pattern ngnit dahil hindi na sila nagkaanak pa ni Mommy at ako lang ang iisa nilang ampon ay dapat na sundin ko na ang nakasanayan pero iba ang gusto ko mangyari at maswerte akong hindi sila humadlang sa pangarap ko at sa halip sinuportahan nila ako.“ napangiti naman ako dahil kahit hindi siya tunay na anak minahal pa rin siya.

“Mabuti naman kung gano’n masaya akong malaman ’yan. Alam mo dumako sa isipan ko na ampon ako dahil sa kakapanood ko ng mga cliché telenovelas pati na rin ang pagbabasa ng libro na kung saan ang isang mahirap na babae ay nawawala palang heirs ng isang company o kaya naman mauamam na tao hahaha kaso malabong anak ako ng mayaman kamukhang kamukha ko si Nanay.” natatawa kong sambit dahil naalala ko na madalas pinagkukwetuhan namin ni Cielle at Roi tungkol sa ampon thinky na ’yan, iniisip namin kami ang character sa mga nobela at palbas.

“ I agree. You’re really look a like her.“ kamukhang kamukha ko si Nanay samantalang ang nakuha ko naman kay Tatay ay ang ugali naman.

“Kunwari ako ang nawawalang princess sa isang palasyo o kaya naman ako ang next na gangster queen or mafia queen. Takte, bentang benta sa mgaa nobela ang gan’yag twist ng kwento.” napakagat siya sa labi niya para pigilan ang pagtawa at ang hot niya sa ginawa niyang ’yun.

“I hate that kind of twist in a movie and book, so cliché masyado na akong nauumay. You know what, bago ko hawakan ang isang movie o drama tiitignan ko muna ang plot kung cliché ba o hindi.” sagot niya habang umiinom ng wine kaya napatitig ako sa adams apple niya pero iniwas ko rin agad at ibinaling ko ang tingin kay Roksie saka inabutan pa ng pagkain.

“Wala ka pang nahawakan na gano’ng twist ng plot?”

“Twice but I added more twist in the story.”

Nagpatuloy kami sa pagkain habang naguusap. Napagalaman ko na pumayag na pala sina Atarah at Rare sa University of the Philippines ako mag aral at gagawan ng paraan ni Atlas na siya ang mahing mentor ko kaya lubos ako nag pasalamat.

“Siya nga pala? Paano pag d-director mo kapag nagturo ka? Ngayon, nagtuturo ka pa rin?” tumango siya. Anak ng shooting star kaya niya pagsabayin ang dalawang propesyon, awit lalo ko tuloy siyang nagiging crush as in hinahangaan.

“Yes. I can manage my time. How about you? Are you going to resign to your work when you start to study?” uminom ako ng shake dahil kakatapos na namin kumain.

“Hindi, e. Kailangan ko pa rin ng trabaho pwede ko namang ipagluto ng maaga bago ako umalis.”

“If you want to resign, I can offer you to work for my team.” magandang training kung mag t-trabaho ako sa team niya pero hindi ko mabitawan ’yung kay Roks dahil malaking ang makukuha kong sweldo sakaniya at walang masyadong ginagawa, naalalagaan ko pa si Roksie at Coco pero kapag nag trabaho ako kay Atlas ay hindi naman pwede na isama ko sa set lagi si Coco at Roksie.

“Pagiisipan ko. Thank you .” natapos na kami magpahinga at sisibat na n’yan kami. Pupunta na kaming art galary pero manonood muna kami ng movie.

Nakasakay na kami ngayon ulit sa kotse at ayon sa kaniya mahigit 15 minutos ang byahe bago kami makadating sa paroroonan namin.

“Pwede kaya si Roksie sa pupuntahan natin?” natutulog na naman ngayon si Roksie sa bisig ko, pagkatapos kumain tulog agad.

“Yes, ofcourse don’t worry.” hindi na ako nagsalita pa pero ilang saglit lang ay binasag niya ang katahimikan.

“I forgot to ask, how’s Roks?” gustong gusto ko umirap nang marinig ko ang pangalan ni Captain Bato.

“Ok naman na siya nag start na siya mag trabaho, busy nga siya ngayon kaya dayoff na muna ako .” walang gana kong sambit dahil naalala ko na naman ang kaganapan no’ng isang araw na posibleng kinabibisihan niya ay ang babaeng inaalagaan n’ya o ’di naman kaya si Derin.

“ I see.“

“Bakit pala hindi mo tinuloy ang pagmimilitar?” bigla kong naalalang itanong. Jusmisyo goku, ilang beses na kami na naging magkasama ngayon ko lang naisipan itanong.

“Not my style and passion.”

“Ah pero hindi naman sa chismosa ako ha? Curious lang ako hindi chismosa, ok? Uhm, Bakit parang hindi kayo bati ni Roks?” hindi nga pala ako sinagot ni Captain tungkol do’n.

“Rivalry I guess? We’re both competative. Lagi siyang nangunguna sa klase at ako pangalawa. Hindi talaga kami magkasundo, madalas nag aaway kami physically dahilan para magkaroon kami ng mga bad records.” umigting ang panga niya habang pangisi ngisi pa at diretso ang tingin sa kalsada.

“As in, hanggang ngayon ?” kunot noong tanong ko.

“Wala ng kaso saakin ’yun pero mukhang masama pa rin ang loob saakin kasi dahil sa mga offenses na ’yun lagi siyang napaparusahan ng Daddy at Mommy niya. Siya ang namumukod tangi sa Montego na nagkaroon ng bad records sa eskwelahan lalo na no’ng military days namin .” napatango tango nalang ako dahil ngayon mas naiintindihan ko na kung bakit may tensyon sa pagitan nila.

Inabot kami ng mahigit 25 minuto bago nakadating sa Art Gallery dahil traffic ngayon. Sobrang hassle ng byahe tapos ang ligalig ni Roksie kanina. Ginugulo niya si Atlas sa pag d-drive.

Sobra akong namamangha pagpasok palang namin dahil puro puti ang nakikita kong paligid na kung saan may mga ibat ibang painting na nakasabit.

Papunta na muna kami ng sinehan na kaduktong ng art gallery. Si Atlas ang nagtutulak ngayon ng stroller ni Roksie habang ako busy sa pagsipat ng lugar.

Napalikwas ako nang maramdaman kong hinawakan ni Atlas ang bewang ko.“ Anong ginagawa mo ?“ puno ng pagtatakang saad ko dahil sa asta niya.

“Kanina pang may sumusunod at nagmamasid saatin. Simula nang paglabas natin sa hospital .” seryosong saad niya kaya napalinga linga ako sa paligid at wala naman akong napansin na kahihinala.

“ Saan?“

“H’wag kang magpapahalata, maghintay ka hanggang mamaya lilitaw din ang pinaka utak ng mga sumusunod saatin.” napalunok naman ako hindi dahil sa takot kung ’di sa pag tataka. Kaya ba kami sinusundan dahil sa katauhan ni Atlas? Natuklasan na ba nila na si Atlas ang ampon.

“Hindi naman magkakabarilan ’di ba?” kayang kaya ko naman protektahan ang sarili ko pati si Roksie. Mabuti nang nagtanong ako para mapaghandaan ko.

“ No,they will not harm you. Magwawala ang boss nila kapag gano’n.“ nakagisi niyang saad habang hawa niya pa rin ang bewang ko gamit ang kanang kamay habang sa kabila naman ay tulak tulak ang stroller ni Roksie.

“Sino ba kasi sila konektado ba ’to sa pagkatao mo?” hindi ko siya masisi kung mas pinili niya ang katauhan niya para maprotektahan ag sarili niya dahil lubhang delikado rin para sa buhay ni Atlas. T’yak maraming kaaway ang ama niya at posibleng mapahamak siya ng dahil do’n.

“No, ang mga sumusunod saatin ay mga tauhan ng boss mo .” natigilan naman ako paglalakad kaya napatigil na din siya.

“Si Roks?” mahina kong bulong kaya tumango siya. Sobrang bumilis ang tibok ng puso ko at pakiramdam ko nag halo halo ang emosyon ko.

Pero bakit niya naman ako susundan o ipapasundan. Napaka imposible mangyari nun .“Gusto mo bang palabasin ko na siya agad para wala ng distorbo saatin.” hinawakan niya ang panga niya at mata niya ay unti uting nagiging mapaglaro.

“Malabong mangyar ’yun. Busy siya sa trabaho. Nag p-prank kalang ata, e.” pagtatangi ko dahil ’di talaga ako makapaniwala sa paratang niyang may sumusunod saamin.

“I don’t know, maybe you can ask him later when he show up. Trust me, we need to do a show and by that, ang mismong mastermind ang lalapit saatin .” hindi ko alam kung totoo ang sinasabi niya dahil malabo talagang mangyari na may sumusunod saamin na kesyo isa do’n si Roks dahil wala naman akong napansin na kahina hinala.

“Ano naman? Paano?” nginitian niya lang ako saka muli niyang pinalupot ang braso sa bewang ko. Sobrang naguguluhan ako pero bahala na makikisakay nalang ako.

“I need to be touchy, be ready. “ husky na bulong niya sa tenga ko habang ang tungki ng ilong niya ay hinaplos haplos ang pisnge ko.

Napasinghap nalang ako sa ginagawa ni Atlas at ’di ko alam kug chinachasigan ba ako o ano. ’Di ko talaga maintindihan ang nangyayari.

“We need to stop walking.” tumigil kami sa paglalakad at hinarap niya ako. Inipit niya ang buhok ko sa gilid ng tenga at hinaplos haplos ang pisnge ko kaya napalunok ako habang sinasalubong ng tingin ang mapungay niyang mata.

“ I need to kiss you but ofcourse not literal,“ tumango nalang ako at pinikit ang mata ko. Bahala na ang shooting star. Ramdam na ramdam ko na ang lapit na mukha ni Atlas pero hindi naman lumapat ang labi namin kaya dinilat ko ang mata ko .

“I knew it, lalabas siya. Tamang tama ang angulo natin mula sa nilabasan niya. Mukha tayong naghalikan .” natatawang bulong niya pero ako kabado lang sa ’di ko malamang dahilan.

Hindi ko man makita si Roks ay alam kong malapit na siya dahil umaalingasaw ang kabaguhan niya.

“Shoot.” sambit ni Atlas at sinenyasahn niya ako gamit ang mata na nandito na siya.

“So this is the reason why you didn’t go to work, huh?” humiwalay na si Atlas at unti unti kong hinarap si Roks na madilim ang tingin saamin.

“Anong pinagsasabi mo ha?” mataray na wika ko dahil nagising ang inis sa katawan ko nang makita ko na naman ang gwapo niyang mukha.

“Oras ng trabaho pero nandito ka at nakikipag date? You’re so iresponsible! At talagang sinama mo pa ang anak natin? Whoa, happy family?” sarkastikong usal nito habang patuloy sa pag igting ang panga niya habang matalim ang tingin ng abo niyang mata.

Pero ako patuloy na nadadagan ang galit ko sakaniya. Huminga ako ng malalim at nilapitan pa siya saka inis hinila ang kamay niya palayo bahagya kay Atlas. “Wow, ang kapal ng mukha mong angkinin si Roksie ni hindi mo nga siya binigyan ng oras kasi mayado kang busy! Gawain ba ng matinong ama ’yun puro luho binibigay mo pero pagmamahal nasaan?” galit na saad ko kaya naman nagtangis ang bagang niya habang taimtim ang titig saakin pero hindi ko siya bibigyan ng pagkakataon na magsalita.

“At isa pa a pagkaalam ko wala po akong trabaho dahil dayoff ko. ’Yung ulupong mo mismo sir ang nagsabi na pahinga ko dahil ng busy ka sa sobrang busy mo ni hindi mo nga nagawa magparamdam tapos ngayon susulpot ka para guluhin ang date namin ni Atlas tapos ngayon sasabihin mo na oras ng trabaho nakikipaglandian ako? P-nyeta ka ba? Kung kailan ako masaya manggugulo ka na naman! Oh sige kung gusto mo ibawas nalang ang ginawa kong pag absent dahil sa pakikipag date o kung para sa’yo iresponsable talaga ako edi ifired mo ’ko! Gano’n kadali! Wala akong pake. Kapag nakita kitang umaaligid at ’yang mga ulupong mo pasensyahan nalang po sir .” biglang umamo ang mukha niya ng itinulak ko siya at mas lumapit saakin pero umatras ako.

“My Cenery, I miss you..” malambing na saad niya pero sinamaan ko lang siya ng tingin.

“H’wag mong subukan na sundan ulit kami! Distorbo ka masyado! Nag e-enjoy kami ng anak ko sa bago niyang Daddy! Kung inggit ka anakan mo nalang ’yang babae mo!

At ang kapal talaga ng mukha mo para sabihing namimiss mo ’ko ni hindi ka nga nag paramdam saakin ng ilang araw ’di ba? Kinamusta mo lang ba ako, ha? Inisip mo ba ang nararamdaman ko kasi iniwanan mo ’kong walang paalam at halos isang linggo kang ’di nag paramdam nagaalala ako sa’yo tapos ngayon lilitaw ka nalang bigla tapos ikaw pa may ganang magalit ?“ nahihirapan kong sambit dahil sobrang bigat ng dibdib ko. Kitang kita ko ang lungkot sa sakit sa expresyon niya pero isiniwalang bahala ko nalang dahil nasasaktan din ako.

Tinalikuran ko siya kasabay nang pagtulo ng likido sa mula sa mata ko. Bakit ako umiiyak? Bakit ako nasasaktan?

Nyang note: lumagpas ako ako sa usual word count ko kasi late update. Start na online class ko, huhu kayo rin ba? But Anyway two UD for today! Gbu, enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 28

Paint

Cenery

KINAPAKAPA ko ang cellphone ko sa tabi ko nang mag alarm ito. Nakalimutan kong alisin ang pag ka set ng alarm nito kagabi dahil nakasanayan ko na kasi na mag alarm noog may trabaho ako kay Roks.

Sa paggalaw ng kamay ko ay may kung ano akong nakapa na alam kong pigura ng isang tao. Ewan ko kung panaginip ba ’to o ano pero naamoy ko ang pamilyar na pabango ni Captain.

Napaka imposibleng katabi ko siya ngayon. Hinaplos haplos ko ang nakapa ko upang kumpirmahin kung si Hanz pa ba ’to dahil siya lang naman ang katabi ko rito sa lapag pero nakakapagtaka na ’di ko maramdaman ang payatot na katawan ni Hanz kaya agad kong minulat ang aking mga mata upang tignan ’to.

Napabalikwas nang makita ko si Roks sa tabi ko na taimtim na nakatitig saakin kaya agad kong tinaklob ang kumot sa sarili ko para hindi niya makita ang itsura kong sabog.

Potakte ngayon nalang ulit ako na conscious ng gan’to kahit pa ilang beses niya na akong nakitang bagong gising na walang toothbrush, magulong buhok at may mga muta pa.

“ Anong ginagawa mo rito?“ napapikit ako ng mariin para maalis ang inaantok kong pakiramdam.

Naramdaman ko siyang gumalaw kaya umusog ako ng kaunting paatras.

“Why are you hiding?” paos na boses na saad nito. T’yak akong mapungay pungay ang mga mata niya ngayon o kaya naman umiigting ang panga nito.

“Ako una nagtanong ’di ba ?” mataray ang paraan ng pananalita ko dahil lalo akong nabadtrip sakaniya sapagkat siya ang dahilan bakit ’di na naman ako nakatulog ng ayos kagabi.

Madami akong tinatanong sa isipan ko, isa na roon ay kung bakit ba ako umiyak ng dahil sakaniya.

Anak ng shooting star ang weirdo ko kahapon, dapat inis lang ang nararamdaman ko sakaniya nun ayaw ko man aminin pero kasi may kung anong mabigat sa dibdib ko tapos parang kumikirot nang makita ko siya kahapon.

“I’m here to fetch you. Can you remove this d-mn blanket it’s so annoying, I want to see you.” masuyo pero may diin na saad nito pero hinigpitan ko lang ang hawak ng kumot dahil ayoko makita niya ako.

“Ayoko nga, teka ang ibig mo bang sabihin hindi mo ’ko aalisin sa trabaho? Pero ’di ba ikaw na nga mismo nagsabi kahapon na iresponsable ako na kesyo oras ng trabaho nakikipag date? Karapat dapat na alisin ako ’di ba?” nakayukom ang kamao ko dahil may gigil talagang hatid ang bawat sinasambit ko.

Nang tinalukuran ko siya kahapon ay hindi niya na kami tuluyang sinundan. Hinayaan niya na kami ni Atlas pero kahit gano’n ay hindi pa rin ako mapakali, maya’t maya akong sumusulyap sa paligid.

Ang gulo rin kasi ng utak ko dahil may parteng saakin na gusto kong sundan niya kami at may parteng h’wag dahil inis ako sakaniya kaya nga kahapon lutang ako lalo pa’t naguguluhan ako sa nangyayari saakin pati kay Roks dahilan para hindi ko nabibigyan pansin si Atlas. Ni hindi ko naintindihan ang pinanood naming movie pati na rin ang bawat paliwanag niya sa mga painting na mga interest ko pero kahapon ’di ko nabigyan pansin dahil kay Captain Bato.

Mabuti nalang at naiintindihan ako ni Atlas. Hindi nga siya nagtataka at nag usisa pa nang makita niyang mapula ang mata ko. Back to normal lang kami nag makalayo na kay Captain na parang walang nangyari.

“Look I didn’t mean to say that I’m sorry Im just uh—” pinutol ko na agad ang pagpapaliwanag niya dahil wala pa akong sa mood marinig ang mga ’yun.

“Awit wala ka ng toyo ngayon kaya mabait ka na naman? Anak ng shooting star mabuti naman kung gano’n. Lumabas ka na muna at mag aayos nalang muna ako.” kahit masama loob ko sakaniya natutuwa pa rin ako na malaman na hindi niya tinotoo ang sinabi kong tangalin niya ako sa trabaho lalo pa ngayon kailangan ko ng pera para sa problema naming sa kinauutangan ng magulang ko.

“Teka muna, nasaan pala si Coco at Roksie?”

“They are playing at the living room.” napailing iling nalang ako dahil ang sosyal pa ng tawag niya sa mumunting sala namin.

“Ok, puntahan mo na muna sila, do’n mo na ako hintaying hindi rin naman ako magtatagal, sige na alis .” ginamit ko ang paa ko para maitaboy siya. Narinig ko pang bumuntong hininga siya bago ko naramandaman na tumayo siya.

“I’ll wait you.” pinakiramdaman ko ang yapak niya na ngayon ay papalayo na. Nakahinga naman na ako ng maluwag at inalis ang ang nakatalakbong na kumot saakin.

Pinunasan ko ang mukha kong pawis na pawis bago tuluyang inayos ang pinaghigaan namin. Napatingin ako sa orasan, alas otso na pala kaya nasa school na ang mga kapatid ko.

Azar, bakit hindi nila ako ginising? Sana’y naasikaso ko sila ngayon wala naman akong trabaho.

Nang matapos na ako maglinis ng kwarto ay naghanap na ako ng susuotin bago nagpunta ng banyo pero syempre sinilip ko muna si Roks na nakikipag laro kay Roskie at Coco.

Inabot lang ako ng 15 minuto sa pagligo pati na rin sa pagaayos ng sarili ko pero may napansin ako sa maliit na salamin dito sa banyo, ang refleksyon ko na hinog na hinog ang eyebags.

Napangiwi ako at agad kong nilagyan ng pulbo ang ibabang mata ko. Nagtiim ang bagang ko dahil wala naming pinagbago kaya dinamihan ko pa pero natigilan ako nang marealize na bakit ko nga ba kailangan itago ’tong eyebags ko? Eh, wala naman akong pakialam dati rito ha?

Bago pa ako masiraan ng ulo sa pagiisip ay lumabas na ako nagtungo sa sala namin. Naabutan kong nakikipagtawanan si Captain sa kapatid ko habang nilalaro nila si Roksie.

Tumikhim ako para maagaw ang atensyon niya. “ Pwede ko bang isama si Roksie at Coco sa mansyon? Walang magbabantay sakanila, h’wag kang mag alala hindi sila maku––.“ pinutol na kaya ang sasabihin ko kasabay ng pagtayo niya kinuupuan nito habang hindi inaalis ang titig saakin pero ako malamig ang balik ng tingin ko sakaniya.

“It’s fine, let’s go.” umamo na naman ang itsura niya at maaliwalas. Ang fresh niya pa tignan inshort ang gwapo ng manok na ’to. Hindi ko naman akalain na may nag e-exist na gan’to.

Iniwas ko ang aking tingin. “Ayusin ko lang gamit nila, saglit lang.” tatalikuran ko na sana siya pero nagsalita na naman ito.

“No need, nasa sasakyan ko na. I prepared it while you’re sleeping,” pumungay pungay ang mga niyang parang nang aakit kaya napairap nalang ako saka ko nilapitan si Roksie para buhatin samantalang hinawakan ko naman sa kamay si Coco.

“Pupunta tayo sa bahay ni Kuya Roks, gusto mo ’yun?”

“Swimming! Swimming!” napangiti nalang ako at iginiya sila palabas.

Ilo-lock ko na sana ang pintuan gamit ang isang kamay ko pero may humawak nun kaya agad akong nag angat ng tingin.

“Let me handle that, go to the car.” hindi na ako nakipagtalo pa at ibinigay na sakaniya ang padlock pati ang susi ng pintuan saka kami nagtungo ni Coco sa sasakyan ni Roks.

Hindi ko na pinansin ang mga kapitbahay na tsismosa na ngayon ay nakatingin saamin dahil wala ako sa mood makipagaway.

Pumasok ako sa backseat dahil hindi naman pwedeng sa frontseat ako tapos iiwanan ko rito sa likod si Coco baka mapano pa. Malikot pa naman siya.

Ipinatong ko na muna sa mga hita ko si Roksie para maayos kong mailagay ang seatbelt ni Coco at sunod naman ’yung akin. Nag angat ako ng tingin kay Roks na pumasok ng kotse habang nakatitig sa refleksyon ng rear mirror.

“Pasensya na kung magmumukha kang driver pero hindi ko talaga pwede iwan si Coco dito magisa sa likod.” malamig kong turan habang blanko pa rin ang exspresyon ko.

“No problem.” sagot niya saka hinawakan ang panga niyang umiigting pero iniwas ko agad ang tingin ko sakaniya dahil totoo pala talaga ’yung nababasa ko sa libro na kapag inis, galit, dissapointed, at napipikon ay umiigting ang panga ng lalaki dahilan para lalong gumwapo at maging sexy.

Anak ng shooting ano ba ’tong pinagsabi ko, kaderder ampotek. Ibinaling kay Roksie na ngayon ay sumisiksik saakin kaya niyakap at hinalikan ko ’to dahil nilalamig siya.

“Pwede bang pakihinaan ang aircon kasi nilalamig si Roksie.”

“Sure, here wrap it to him.” may inabot siyang isang tela na mukhang mamahalin na kulay blue na kung saan may desenyong isang babae, lalaki at unggoy tapos may nakaburdang maliit na ‘Mommy Paint, Baby Roksie at Daddy Roks’

Pinagawa niya ba ’to?

Sumulyap ako kay Roks na pasulyap sulyap rin sa rear mirror habang nag d-drive. Iniwas ko muli ang tingin ko lalo pa nang magkasalubong mata namin na parang hinihigop niya ako.

Tumikhim ako at ibinalot ang tela kay Roksie at pagkatapos hinela ko siya dahil t’yak aantukin naman ’to. Buong biyahe si Coco at Roksie ang kinakausap ko kahit hindi naman nila ako sinaasagot.

“Jollibee! Jollibee!” masayang sigaw ni Coco habang nakatingin sa bintana dahil papunta kami ngayon sa isang fastfood chain.

“Yes, as I promise a while ago Coco.” nilingon kami ni Roks na nginingitian ang kapatid ko.

Napasinghap ko dahil paulit ulit na pinupuri ng utak ko ang kagwapuhan niyang taglay kahit naka simple white t’shirt and short lang siya. Gustong gusto ko na nakikita na puti ang pang itaas niya. Ang gwapo niya lalo, e.

Takte naman Pintura Senarya kung ano ano iisip mo. Bakit mo ba pinupuri ’yang manok na ’yan?

’’Ice cream! Ice cream!“

“Coco, ang aga aga mag i-ice cream ka. Bawal. Gusto mo ba ako magalit ?” seryoso kong saad kaya napanguso siya at agad nawala ang masayang expresyon niya.

Naawa at naguilty ako sa naging expresyon niya pero hindi ko siya maaring pag bigyan dahil para rin naman sakaniya at isa pa para madisiplina rin na hindi lahat ng gusto ay napagbibigyan.

Nilingon ko si Roks at pinagtaasan ng kilay “At ikaw h’wag mo siyang ibibili. Masyado pang maaga para mag ice cream. Hindi magandang ini-spoil si Coco.” napakagat siya sakaniyang labi at tinanguan ako pero pinag ikutan ko lang siya ng mata.

“ Maraming ice cream sa bahay Coco, h’wag ka ng malungkot. Kakain tayo mamaya.“ malambing na usal ni Roks kaya napalobo nalang ako ng pisnge ko dahil nagawa niyang pangitiin ulit ang kapatid ko. Edi siya na kasi, tss.

Tumuloy pa rin kami sa drivethru ng Jollibee. “What do you want, Cenery?” nilingon niya ako.

Pinagtaasan ko lang siya ng kilay. “ Wala, nagtitipid ako. Sila nalang bilhan mo para kaunti lang mabawas sa sweldo ko.“

“My treat.” pinanliitan ko siya ng mata at sarkastikong nginitian.

“ Tigil tigilan mo ang panlilibre, ayoko ng madagdagan pa ’yang utang na loob ko sa’yo.“

napabuntong hininga naman siya saka piniling h’wag nalang na magsalita.

Naisip ko tuloy kaya ’di niya ako tinanggal sa trabaho kasi nga may binigay siyang advance kong sweldo at isa pa gusto niya pagsilbihan ko siya kasi malaki ang utang na loob ko sakaniya at kailangan kong bayaran ’yun.

Kaya siguro wala rin siyang pakialam sa nararamdaman ko dahil hamak niya nga lang naman akong tagasilbi, oo nga naman bakit nga naman niya ako i-uupdate ? Bakit niya naman ako kailangan kamustahin, ano ba kami? Mag amo lang naman kami kaya dapat hindi na ako mag inarte ng gan’to.

“Hindi ba sinasabi ko ayoko. Busog nga ako.” iritado kong turan nang makitang napaka dami niyang inorder.

“Set aside your pride, I know you’re mad at me but please eat these. You didn’t eat breakfast yet. Choose Cenery, you’ll eat these or I’ll deduct it from your salary. If you think I’m blackmailing you, hell yes you’re right.” binigyan niya ako ng mapunukat na tingin habang inilalagay ang mga pagkain sa front seat.

Napakagat ako sa labi dahil nakakagutom ang amoy ng mga pinamili niya. “ Ok madali ako kausap pero may dalawang bagay lang ako lilinawin sir. Una hindi ako galit pangalawa hindi ko tinaas ang pride ko .“ nginitian ko siya ng peke.

Ibinigay niya saakin ang mga paper bags na agad ko namang inabot.

“Salamat sa pagkain dito ba namin kakainin o sa Mansyon?” nakatuon sa mga pagkain ang mata ko at talagang nakakatam ang itsura at amoy nito.

“You can eat now, we’re still far

from

mansion.“ hindi ko na siya inimikan at nagsimula ng pakainin si Coco saka Roksie pati na rin ang sarili ko.

Ipinakain ko kay Roksie ang pie dahil ’yun ang unang kinuha niya sa plastic habang si Coco naman ay french fries samantalang ko ay sinunggaban ko naman na kainin ay ang manok at spaghetti.

“Ahh .” ngumanga si Coco kaya sinubuan ko ’to at napasulyap kay Roks na patingin tingin na naman sa rear mirror.

“ Gusto mo ba ?“ walang reaksyon na tanong ko. Tumango lang siya habang mapupungay ang abo niyang mata.

Ibinigay ko sakaniya ang isang plastic na may laman na burger, fries at spaghetti na may kasamang manok. “ Oh, kumain ka

. May

kamay ka naman ’di ba?“ mataray kong saad. Alam ko namang mahihirapan siyang kumain pero wala akong balak subuaan siya.

Hindi naman ako galit dahil narealize ko wala naman akong karapatan pero wala kasi akong sa mood ngayon parang nanlalambot ako. Ewan ko ba pakiramdam ko dadatnan na ulit ako.

“I’m driving.” mahinang saad niya kaya napairap ako sa kawalan.

“Alam mo ba ’yung kasabihan na kapag gusto may paraan at kapag ayaw ay may dahilan. Tss, bagalan mo ’yung takbo mo para makakain ka o kaya naman itabi mo nalang. ’Di ko gagawin ’yang umiikot sa isip mo. Ano ka chixx?” sumubo ako ng isang malaking kutsara ng spaghetti para painggitin siya.

“I’m your chix, right?” malambing na saad nito kaya halos lumabas ang spaghetti sa ilong ko dahil sa sinabi niyang ’yun.

Napaubo ubo ako. Potakte bigla akong nahirinan do’n ha. “Sh-t, drink this.” inabot niya saakin ang bote ng tubig na agad ko namang tinungga ’yun dahil pakiramdam ko maubusan na ako ng hangin.

“Hoy h’wag mo ng itabi, ok na’ko .” napansin ko kasi nabalak niya pang itabi ang sasakyan sa gilid.

Napahawak ako sa dibdib ko at hingal na hingal na sumulyap kay Captain. Kitang kita ko rin ang matinding pagaalala ng expresyon. “ What do you feel?“

“Ikaw kasi ang kapal kapal ng mukha mo! Chicken ka, hindi ka chixx! Anak ng shooting star ka hindi ka baby! Tandang ka! Daddy ka!” hindi ko alam sa pesteng matang ’to pero bumaba ang tingin ko sa labi niyang kanina niya pa kinakagat dahilan para maalala ko ang tukaan days namin.

Huminga siya ng malalim. “Ok fine if you don’t want to feed me atleast let me kiss you just one little peck on that lips.” nalaglag ang panga ko dahilan para ngisian lang niya ako.

Nagtiim ang bagang ko ag inirapan siya. “ Ang landi landi mo talaga, kita mong may bata.“ kunwari iritado ako pero ang totoo parang gusto na ideya ’yun ng utak ko. Anak ng shooting star nahihibang na ako.

“ Ok, let’s do it to my room then.“

tignan mo ’to kanina nagaalala tapos ngayon inaasar ako.

“Pokpok ka. Kumain ka nalang d’yan at h’wag mo ’kong guluhin.” bwiset, bakit hindi siya magpahalik sa mga babae niya. Sawa na naman ba siya sakabila kaya ako na naman ’tong binalikan niya? Tss.

Hindi naman niya sinunod ang sinabi ko. ’Di na siya kumain pero sinunod niya na h’wag rin siya nagsalita kaya buong byahe ay nababalutan na ng katahimikan lalo pa nang matapos kami kumain ay nakatulog si Coco at Roksie.

Makalipas ng halos 40 minutos dahil sa sobrang traffic ay nakarating na kami sa mansion. Tahimik akong lumabas ng kotse pero si Coco ay hinihila ako dahil excited ’tong ikutin ang kabuuan gng mansyon dahil ngayon nalang ulit siya nakapunta.

“Coco h’wag pasaway mamaya na.” binitawan niya ang kamay ko at nagtungo kay Roks nang makalabas ’to ng kotse.

Nginitian naman niya ang kapatid ko at ginulo ang buhok. 4’9 flat lang ang tangkad ni Coco kumpara sa 6 footer na si Captain. Bagamat 18 years old na si Coco maliit pa rin siya epekto ata ’to ng sakit niyang downsyndrome dahil nasa lahi na namin ang pagiging matangkad. 5’8 nga ako, e.

“Go you can roam around. I bought so much toys for you and

for

Roksie.“ tuwang tuwa namang tumalon talon si Coco na kala mo naman naiintidihan si Captain.

Napangiwi rin ako nang biglang tumalon si Roksie mula sa pagkabuhat ko sakaniya papunta sa daddy n’ya.

“’Di ka maiintindihan ni Coco! H’wag mo siyang english-in. Tss, may gagawin ka ba? “ tanong ko habang papasok na kami sa loob ng mansyon kung saan sinalubong kami ng ilang ksambahay na nagsiyukuan para magbigay galang kaya nginitian ko ang mga ’to.

“No, I don’t have.” sagot niya habang busy sa paghahaplos sa balahibo ng baby Roksie namin.

“Pakitingin na muna si Coco at Roksie. Aayusin ko lang ang lulutuin ko. Anong gusto mong ulam?”

Sinulyapan niya ako. “Anything, as long as you like it .” mababang boses na wika nito kaya tumango nalang ako at ibinaling ang tingin sa kapatid ko.

“Coco, h’wag kang pasaway kay Kuya Roks at ikaw din h’wag kang pasaway sa Daddy mo.” napasapo ako sa noo ko dahil nasabi ko ang salitang Daddy kaya ’tong si Roks ay malaki ang ngisi ngayon.

Sinamaan ko siya ng tingin at tinalikuran para magtungo sa kusina niya. Binilisan ko ang lakad dahil sa kahihiyan. Ang kapal ko sa parte na kahapon na si Atlas na ‘kuno’ ang Daddy ni Roksie.

“Magandang umaga, Paint.” salubong ni Ate Jemma.

“Mabuti at nakabalik ka na.” komento ni Aling Tessa na busy sa pagpupunas ng kasangkapan.

“Bumalik na ang boss nating bipolar, e. Kayo ba pinag day off kayo?”

“Parang araw araw naman dayoff kami. Naglilinis lang kami tapos wala namang masyado gagagawin. Pwede kami kahit saan pumunta, magparty dito sa swimming o garden niya at kumain ng kahit ano rito. Swerte nga tayo at naging amo ’yang batang ’yan.”

Hindi na ako nagsalita at nakinig nalang sa mga opinion nila kay Captain.

“Mabait kasi si Sir Roks, hindi naman mahigpit. Hindi rin naman masungit katulad ng sinasabi mo. Baka sa’yo lang nagsusungit para mas bigyan mo ng pansin.” natatawang saad ni Ate Jemma kaya pinagkunutan ko ’to ng noo.

Si Captain nag papansin? Hindi siguro baka ako oo, posibleng posible! Natural na talaga kay Roks ang pagiging bipolar.

“Gawain ’yan madalas ng kalalakihan kunwari masungit pero ang totoo nagpapansin lang sa gusto nila.” natigil ako sa pagbukas ng ref para sana tignan kung anong magandang iluto.

“Ang punto n’yo po ba ay may gusto saakin ang boss natin?” nakangiwi kong tanong.

“Hindi malabo maganda ka. At ikaw ang kaunaunahang babaeng dinala niya rito, naalala mo no’ng naaksidente ka ba? Saka isa pa bakit itinituring ka niya bang isang trabahador? Aminin man natin o hindi

iba ang trato niya sa’yo kumpara saamin. Pamilya ang tingin niya saamin habang sa’yo parang pang kasintahan.“

“ Nako, kung alam n’yo lang po. May tinatago kasing landi ’yan si Captain. Hindi mangyayari ’yung iniisip n’yo dahil may fiance siya .“ tapos may isa pang babae. Gustong gusto ko ituloy pero baka isipin nila sinisiraan ko si Captain baka biglang magsumbong pa sila.

“Huh? Sino?”

Napatingin ako sa paligid bago lumapit at binulangan sila. “ ’Yung nagpuntang babae dito ’yung kasama ng Mommy at Ate niya. Si Technical Sergeant Derin.“

“Talaga?! Paano mo nalaman? Sinabi sayo ni Sir Roks?” interesadong tanong ni Ate Jemma pero umiling ako.

“Nung kakilala nila.”

“Kaya ba sila bumisita nun dito na parang nagmeeting para pagplanuhan ang kasal.” natigilan ako sa naging pahayag ni Aling Tessa nang may mabuong teorya sa utak ko.

Nagtataka ako kung bakit kasama si Derin no’n at mukhang close siya kay Ate Paper at sa Mommy ni Roks. Posible ngang no’ng araw na ’yun ay pinagusapan talaga ang kasal.

“Siguro.” mahinang bulong ko habang nakatulala sa lapag.

Napitlag lang ako nang sinisiko ako ni Ate Jemma at may tinuturo sa likuran ko kaya napalingon ako.

Naabutan ko si Captain na sobrang amo ng expresyon
“Cenery? Let’s talk first.” mapaos paos na saad niya.

Napatingin ako kina Aling Tessa at Jemma na malaki ngisi habang lumalabas ng kitchen. Napahawak ako sa sintido ko at pinakialaman ang ref.

“Busy ako boss, uunahin ko na muna ’tong trabaho bago pa ako makipag chitchatan. Ayoko ng matawag na iresponsable.” sarkastikong turan. Jusmiyo goku hindi ko talaga feel na makipag usap sakaniya.

“ I’m sorry.“

“Sino nagbabantay kina Roksie at Coco?” pangsasawnalag bahala ko sa paghingi ng dispensa niya

“Maid and the driver. They are playing in the garden.”

Tumango ako at tahimik na binalik ang atensyon ko sa aking ginagawa. “ C’mon let’s talk, please.“

Huminga ako ng malalim dahil paniguradong guguluhin ako nito hanggat ’di kami nakakapagusap. “ Tungkol sa nangyari kahapon? Ok lang naman. Hayaan mo na.“

“It’s not ok, you’re mad at me. I need to do something for that.” napangisi nalang ako dahil para siyang bata na may malaking kasalanan.

“Hindi ako galit, bakit ka ba narito? Ang ibig kong sabihin wala kang trabaho?”

“I’m on leave.” lumapit siya saakin ng kaunti pero umiwas lang ako at nag pretendeng busy.

“Whoa, leave huh. Alam mo dapat busy ka nalang lagi, no? Ang saya ng araw ko kapag wala ka sa totoo lang walang stress. Hahaha.” ang galing ko talaga mag sinungaling. Mas magaling sakaniya.

Anak ng shooting kung alam niya lang mas stress ako noong ’di siya nagparamdam.

““I just missed you so d-mn. I wonder if you miss me as much as I miss you but it seems like not. “ natitinigan ko ang lungkot sa boses niya kaya ’tong dibdib ko todo ang pagkalungkot.

“Bakit kita mamimiss? Ano ba kita? Eh amo lang naman kita na bipolar? Natutuwa nga ako sa dayoff ko, e. Kailan ka ba magiging busy ulit?” inis kong sambit habang patuloy pa rin sa pagpapanggap na busy ako.

“Look at me, My Cenery .” naramdaman ko ang kamay niya sa braso ko kaya agad kong tinabig ’to.

Potakteng ‘My Cenery’ ’yan lalo akong nanghihina kapag tinatawag niya ng gan’yan.

“H’wag ka ngang magulo! Nagt-trabaho ako!” umigting ang panga niya at hinawakan muli ang kamay ko at iginiya sa palabas ng kusina.

“Pakiasikaso nalang po ang lunch. Mag uusap lang kami.” saad nito kina Ate Jemma at Aling Tessa na makahulugan akong nginitian.

“Ano ba? Bitawan mo ’ko .” mahigpit ang hawak niya pero hindi naman ako nasasaktan sadyang hindi lang ako makalaban dahil parang nanghihina ako kaya sa huli hinayaan ko nalang para matapos na ’tong panggugulo niya.

“Ano bang gusto mo? Sinabi ko na ngang ok na?! Ano pang pinuputok ng butchi mo at ginugulo mo ’ko?” ako na mismong naglock ng pinto nang makarating kami ng kwarto niya.

Tinabig ko ang kamay niya kaya pinakawalan niya ako at nagtungo ito sa kama niya. “ Let’s fix this, I’ll let you to curse me if you want, tell me the things you hate ’bout me I will accept it. Just don’t give me your cold treatment, I’m not used to it.“ napasuklay siya sa kaniyang buhok at malambing ang matang ipinukol saakin.

Nagtiim ang bagang ko at matalim siyang tinignan. “Alam mo ’di ko alam kung anong purpose ng paguusap nating ’to. Una palang wala akong karapatan magalit at magsumbat sa’yo dahil hamak taga luto mo lang ako. Hindi mo obligasyon na magpaalam saakin, iupdate ako sa mga nangyayari sa’yo at intindihin ang nararamdaman ko kaya pasensya na sa nangyari kahapon sa mga nasabi at pag iinarteng lumabas sa bibig ko. Nabadtrip lang kasi ako sa’yo dahil bigla kang sumulpot kung kailan masaya ako sa piling ni Atlas. Kaya ang ibig sabihin hindi mo rin obligasyon na mag papaliwanag ngayon at hindi ka dapat humihingi ng pasenya ako ang nararapat na gumawa nun dahil ang naginarte ako at naging iresponsable. Dapat lang na magalit ka!”

“I will never get mad at my Cenery. Never in my life.” mapaos paos na usal nito habang ang mga mata ay sobrang amo.

“Come here.” para akong nahipnotismo ng boses at mata niya dahil sinnunod ko siya, nilapitan ko ’to at naupo sa tabi niya.

“ You have the rights to be mad at me, My Cenery. Gusto kong magkaroon tayo ng karapatan sa isa’t isa. I badly want that.“ hinaplos haplos niya ang pisnge ko at mas lumapit pa siya saakin.

Sobrang bilis ng tibok puso ko at pakiramdam ko nawawalan na ako ng lakas dahil hihigop niya.

Ang mapungay pungay ay bumaba ang tingin sa labi ko kaya napalunok ako habang diretso ang tingin ko sa mukha niya.

Ginamit niya ng hinlalaki niya para haplusin ang labi ko. “I miss the your sweet lips, the soft fragrance of your lips. The tender way we used to kiss.”

Unti unti nilapit niya ang mukha niya saakin. Hindi na ako nakagalaw at hinayaan nalang na maglapat ang labi namin. Hinigit niya naman ako sa balakang para mas ilapit sa katawan niya.

Gumalaw ng masuyo ang labi niya kaya napasabay na rin ako. Pinalupot ko ang kamay ko sa leeg niya dahil kahit nakaupo ako ay pakiramdam ko bibigay na ang mga tuhod ko.

Ang pamilyar na sensasyon na hinahanap ko ng ilang araw ay ngayon ay nakakatam ko na sa piling ni Captain.

Parang hinihigop ng mga labi niya ang bibig ko. Nagiinit ako ang katawan ko at sobrang nagugustuhan ko ang masuyong halikan na pinagsasaluhan namin lalo pa nang simulan niyang haplusin ang hita ko pababa at pataas. Madali niyang nagawa ’yun dahil naka dress ako na binili niya noon. Ewan ko ba kung bakit napili ko ’tong suotin kanina.

“Uhh..Roks.” unti unti niya akong hiniga sa kama at siya naman ay pumaibabaw saakin.

Nilapit yung bibig nya sa tenga ko, hinipan niya ito ng dahan dahan. Hipan na parang pabuga at hindi hipan na manipis. “I miss you deeply, unfathomably, senselessly, terribly.” mahinang bulong niya.

Napapikit ako at ’di mapakali lalo pa nang buong lambing na hinahalikan ang gilid ng tenga ko hangang sa kanang bahagi ng aking leeg; marahan, pababa sa aking kanang balikat.

“R-roks.” mainit at nakakakiliti sa pakiramdam. Mula sa kaba ay unti unti akong binalot ng init lalo pa nang haplos haplusin niya ang bewang ko habang patuloy ang paghalik niya sa leeg ko.

Napakagat ako ng labi ng umangat ang dress na suot ko dahilan para maramdaman ko sa pagkababae ko ang anaconda na nakatago sa short niya.

Gusto ko na siyang patigilin pero hindi ako makapagsalita dahil sa sensasyon na ibinibigay niya. At nakahinga naman ako ng maluwag ng tumigil siya sa paghalik saka inayos ang dress ko.

Hindi pa rin siya umaalis sa ibabaw ko at ang mga mapangakit niyang mata ay pilit na hinuhuli ang akin. “ This is not right time. I know you’re not ready. We’re both not.“ hinalikan niya ako sa noo pababa ng pisnge at tungki ng ilong ko.

“Your lips are like camera, whenever you click your lips with my mine, I smiles.” saad niya saka mabilis na hinalikan ang labi ko at nginitian ako ng matamis.

“Umalis ka na d’yan.” tinulak ko siya at naupo ako. Biglang gumaan ang pakiramdam ko sa ’di ko malamang dahilan nawala ’yung bigat sa puso ko. Dahil ba ’to sa tukaan session namin?

“Ang galing din ng let’s talk mo no? Anak ng shooting star nauwi sa ‘Let’s talk-ka-an!’ “ sinamaan ko siya ng tingin dahil maloko niya lang akong nginisian.

“Ok, don’t worry next time I’ll not say ‘Let’s talk’ I’ll use the sentence, ‘Let’s talk-ka-an.’ Combination of talk and kissing.” bumaba ang tingin niya sa dibdib ko kaya agad kong tinakpan ang sarili ko at binato siya.

“Hoy anong tinitignan mo! Ang manyak mo!”

“My mark is look good on you .” kinagat niya ang labi niya at pangisi ngisi pa.

Nanlaki ang mata ko at nagtungo sa CR niya. Nalaglag ang panga ko nang makitang may mga chikinini ako sa leeg at balikat.

“Ahh!” hiyaw ko at padabog na pinuntahan si Roks na ngayon malaki ang ngisi habang pretendeng nakahiga sa kama niya.

“P -nyeta kang manok ka! Yawa ka! Anak ng shooting star ka! Potakte! G-go! Lahat ng mura bagay sa’yo! Ano nalang sasabihin ng kasambahay kapag nakita nila ’to!” pinaghampas ko siya ng unan pero siya patawa tawa lang.

“It’s weird, but your eyes are even more pretty when you do that pissed off look when you’re mad it makes me want to get you even more mad. Your nose scrunches up and you get all pouty. And I couldn’t stop myself to kiss you again .” nakangisi niya pang usal.

“Ang landi mo! ’Di mo na ako madaan sa matatamis mong salita! Anong sasabihin ko sakanila! Lalo nilang paghihinalaan na may relasyon tayo!”

“Tell them, tinuka ng malaking manok.” sinamaan ko siya ng tingin at parang nag usok ang magkabilang tenga ko saka tinigilan ang paghampas sakaniya.

“Siguro ang hilig mo ’to ginagawa ’to sa mga babae mo no! Sanay na sanay ka! Do’n ka nalang sa babaeng inaalagaan mo ’di ba kaya mo nagawa mong tiisin na ’di ako halikan dahil mukhang may bago kang kiss slave na! Nilagyan mo na rin ba siya ng gan’to?!” inis kong tinuro ang mga marka sa leeg at balikat ko.

“Wait are you jealous? I didn’t know that you’re jealous type .” malokong usal niya kaya sinipa ko siya.

“H’wag mong ibahin ang usapan! May nakapagsabi na mayroon daw na babeng lagi tumatawag sa’yo! Siya nga raw ’yun dahilan bakit sinusuway ’yun rules n’yo! Hindi ba tama ako? Umaalis ka sa trabaho para puntahan siya!”

“Maybe they are talking ’bout Atarah .” nakangiwi niyang usal habang hinahaplos haplos ang parteng natamaan ng sipa ko.

“ Sinungaling! Nangyari ’yun months ago lang! Hindi raw nga si Atarag saka nag aaway nga raw kayo ng Fiance mong si Derin!“

“The f-ck? Where did you get that news?” salubong na kilay na tanong niya laya napairap ko.

“Ay secret ba? H’wag kang mag alala ’di ko naman pagkakalat .” puno ng sarkasmong wika ko.

“She’s not my fiance.” mahinahon na wika nito pero ang panga niya patuloy ang pagtiim.

“ Pero sa kampo niyo kalat! Sige mag sige masinungaling ka pa! Big yuck! Ayaw mo sa mga sinungaling pero ikaw mismo sinungaling!“

“I don’t even have a girfriend fiancé pa kay? I made it clear to you I will married the woman that I love. I don’t love her in romanticall way for the pete’s sake! Her family is a close friend of my fam. They are just shipping us and make an issue but I assured you that there’s nothing between us. Do you want me to call her to prove that she’s not my fiance and she have one now and that’s not me.” seryosong saad niya.

Hindi ko alam kung anong totoo. Posbibleng nagsasabi siya ng totoo at pwede ring hindi pero dapat wala na akong pakialam sa buhay niya.

“H’wag na, ok na! Wala naman akong pake!” jusme baka isipin n’yang nagseselos na naman ako. Tss, hinding hindi magngyayati ’yun.

“About to the girl, she’s Atarah. You didn’t know what’s really happen between us. I’m so inlove with her and I’ll do anything for her. Our friends and family know that .If you don’t want to believe in me, you can personally ask Rare or even Atarah.” pakiramdam ko may kung anong bumara sa lalamunan ko.

Maari ngang si Atarah ang babaeng inaalagaan niya. Tama siya wala naman akong alam sa nangyari sakanila. Hindi ko alam kung anong sakripisyo ang ginawa niya at halata namang mahal na mahal niya nga si Atarah.

Huminga nalang ako ng malalim.

“Oo na, pero anong kibibisihan noong nawala ka? Work? Alam mo bang pumunta ako ng kampo mo pero wala ka naman. Anong trabaho kaya ’yung pinagkikibisihan mo, no?” malamyang saad ko.

Wala na naman akong gana!

Hinawakan ang umiigting na panga.

“Work too, hindi lang lang sa militar ako naglilingkod. We owned the Montego Inteligence Security Agency. My Mom ordered me to go in Visaya because theres an emergency our branch there. Pinasabog ito at halos kalahati ng tauhan namin do’n sugatan. Inasikaso at nagimbestiga ako sa nangyari dahil malaking kawalan ang nangyari. And you know why I didn’t call you or even text you? Cuz I know when I heard your voice and read your text I’m going home early for me to see you without fixing the problem and disobey my Mom’s order cuz I miss your voice, I miss your smell, I miss your face and the whole you.”

Iniwas ko ang tingin ko sakaniya dahil nagwawala ang bacteria sa katawan ko at gusto gusto kumawala ng ngiti sa labi ko. “And now let’s talk about you and Atlas. You I hate seeing you with him. No’ng umalis ako kasama mo siya pati ba namang pagbalik ko? The f-ck! I know he’s hitting you. He even kiss you! I’m very territorial. akin ’to. Akin lang.” mabilis ang pangyayari at ninakawan niya na naman ako ng halik.

Patuloy siya lang kami sa paguusap nawala na ulit ang bigat sa dibdib ko. Malinis na ’to muli dahil nag kalinawan na kami. Ipinaliwanag niya rin kung bakit niya ako pinapasundan kahapon.

Natapos na kasi siy sa pagaasikaso ng problema sa Visaya. Sinundo niya ako pero wala raw tao sa bahay. Nagpunta rin siya ng hospital at sakto namang umalis na ako kaya pinahanap niya hanggang sa natagpuan niya kami.

Napagplanuhan din na mamasyal kami para malibang si Coco at Roksie. Mabuti nalang at wala na siyang aasikasuhin ngayon.

Bumaba na kami para makapagluto ako at nilagyan ko nalang ng bandaid ang mga markang iniwan niya saakin at nagpalit ako ng t-shirt na pagmamayari niya para hindi halata ang band aid mabuti nalang sa ibaba ng dress ko may short ako.

Lumipas ang oras at natapos na akong magluto. Nagpunta ako ng garden para tawagin sila at makakain na kami. Nandito kasi naglalaro sina Roks, Roksie at Coco.

“ Nasaan si Captain ?“ tanong ko sa kasambahay ng makitang wala si Roks sa garden tanging si Roksie na nagsasalambitin sa puno at Coco na nagkukulay kulay.

“ Nasa taas, sa kwarto niya.“

“Pumasok na kayo para makakain na .” saad ko sala ako umakyat ng papunta ng kwarto niya.

Nang makarating ako sa kwarto niya ay narinig kong mukhang may kausap siya sakaniyang telepono dahil bukas ng bahagya ang pinto.

“I can’t go there, Darling. Please understand, I’m working.” mahinahon na saad nito.

Darling? Work? Wow mukhang nagsisinungaling na naman siya babae niya. Kakasabi niya lang kanina saakin na naka leave siya tapos ngayon nagt-trabaho.

“Shh, don’t cry. I’ll visit you again tommorow. I promise. Ofcourse I miss you d-mn much.” malambing na pahayag niya.

Sabi na e, nagsisinungaling talaga siya. Siguro itong darling niya ’yung babaeng inaalagaan niya o ’yung isa pang kiss slave niya. Malakas naman ang pakiramdam ko na hindi si Atarah ang kausap niya.

“Hush Darling, I’ll do anything for you . Ok fine, just take your medicine first then I’ll go there after my work, Darling. Shh, don’t be afraid. I’ll protect you.”

Anak ng shooting star siya! Napaka sinungaling niya. Salitan kami ng babae niya na pinapakain ng kasinungaling. Kapag kasama niya ako dahilan niya sa babae may inaasikasong work tapos kapag ’yung babae naman ang kasama dahilan niya saakin ay busy siya sa trabaho.

Hindi lang pala ako ang sinasabihan niya ng matatamis na salita. Halos lahat ata ng babae. Siguro kaya ’di siya sinagot ni Atarah dahil babaero.

Mapait akong bumaba ng hagdan dahil ’di ko na kaya pang marinig ag paguusap niya pati ang darling niya.

“Ate Jemma, pakisabi kay Roks uuwi na kami.” seryosong saad ko nang makalapit ako sa hapag kainan. Agad namang sinunod ng kasambahay ang utos ko.

Mabuti ng umalis nalang kami bago pa na si Roks mismong magpaalis saamin para mapuntahan ’yang Darling niya. T’yak idadahilan niyang may emergency na naman. Tss.

Kinuha ko ang bag kung nasaan ang mga gamit ni Coco ay Roksie sa sala saka ako bumalik ng hapagkainan. Hinawakan ang kamay ni Coco para patayuin muli sa pagkaupo.

“Aalis na tayo, sa bahay na tayo kakainin.” sambit ko sa kapatid ko saka ko binuhat na rin si Roksie .

“Hey what’s the problem. I thought we’ll go to park?” saad ni Captain habang pababa ng hagdan.

Malamig ko lang ’tong tinignan.

“Masama pakiramdam ko. Ihatid mo nalang kami. Satigin ko ok naman na ang niluto ko na parang hanggang mamayang gabi. Kung ayaw mo, pakiusap magpaluto ka nalang muna sa mga kasambahay masama talaga sobra pakiramdam ko.”

“I’ll take you to the hospital .” puno ng pag aalalang turan saka madaling nilapitan ako.

“Masakit lang ulo ko, keri na ’to ng biogesic. Mas lala kalagayan ko kung nandito ako nagtrabaho. Pasensya na kung demanding pero kung gusto mo ibawas nalang sa sweldo ko.”

Eto na naman ang pamilyar na pakiramdam na naranasan ko kahapon. Mabigat sa dibdib at sobrang nakakapang lambot. Bwiset na Roks ’to lagi nalang akong ginaganito! Magsama sila ng Darling niya!

Nyang note: Sa POV po ni Roks soon pa. Abangan n’yo! Good luck sa mga student like me na nag o-online class.

Don’t forget to vote and leave a comment.

Chapter 29

Paint

Cenery

NAGUUNAT UNAT at napahikab ako habang palabas ng kwarto. Kinusuot ko pa ang mga mata ko nang maabutan ko ang mga kapatid ko na kumpleto ngayon sa sala namin.

“Wala

kayong

pasok

?“ gulat na saad ko at ibinaling ang tingin sa orasan. Wala akong ideya kung bakit nandito pa sila samantalang alasyete na at miryerkules palang naman kaya dapat ay nasa eskwelahan na sila.

“Wala Ate kaka announce lang

kanina

walang

pasok

pumasok

PAR ang

bagyo

.“ kumunot ang noo ko dahil wala naman akong alam na may ganap na gan’to dahil siguro lutang ang isipan ko nitong mga araw at isa pa wala naman kaming TV at radyo na pagkuluhanan ng balita.

Lumabas ako para tignan ang kalangitan. Malungkot at maputla. Makulimlim nga, at mukhang may sakunang darating dahil sa mga oras na ’to himalang walang nag c-chismisan sa daan.

“Hindi

kasi

nanood

ng news o kaya naman

kahit

magbasa

lang ng

dyaryo

saka

masyado

kasing

maraming

iniisip

kaya hindi mo na

napapansin

’yung

nangyayari

mundo.“ makahulugan sambit ni Gracielle na busy sa pag iikat ng buhok ni Hannah.

Pinilit kong hulihin ang paningin niya para bigyan siya ng masama tingin pero hindi niya ako nilingon dahil busy ito sa kaniyang ginagawa.

Sumulyap ako kay Coco, Rhyka at Roksie na naglalaro laro bago nagtungo sa kusina para uminom ng tubig. “ Malakas

daw

ang

bagyo

Ate, lalo na

Manila

dadaan

ang mata ng

bagyo

.“ rinig kong saad ni Ella kaya hinarap ko siya.

“Kaya suspended class

n’yo

no?

Roi

kaya may

trabaho

siya

?“

Wala akong balak pumasok ngayon sa trabaho ko kay Roks. Bukod sa wala akong gana ay kailangan na mag stay ako ngayon sa bahay para bantayan ang mga kapatid ko.

Umiling naman si Gracielle. “ Wala rin,

nandyan

siya

bahay

nila

inaayos

bubong

nila

dingding

baka

liparin

mamaya

Isusunod

niya raw

gawin

’tong

bahay

niyo

katulong

niya sina Hanz.“

Naalala ko noong Bagyong Ondoy at sentro rin ng bagyo ang Manila. Bata pa ako no’n pero nakaka trauma ang pangyayari nang tumama ang bagyo na ’yun. Napakalakas at nakakatakot talaga. Lagpas tao ang baha na napakabilis ng ragasa, sobrang lakas ng hangin kaya nagsisiliparan ang mga bubong, dingding na de kahoy at kung ano ano pang parte ng bahay.

Maraming naapektuhan, hindi lang ang bahay ang lumubog pati na rin ang pangkabuhayan, maraming nalugi, maraming nasira at higit sa lahat maraming namatay.

Mapalad ang pamilya ko at walang nawala saamin pero naalala kong sugatan si Tatay at muntik na rin siyang mamatay dahil sinasabalba niya ang mga gamit namin at hindi nito magawang iwan ang bahay namin dahil napaka mahalaga nito sakaniya.

Pero sabi nga nila kapag nakatadhana na talagang mangyari ang isang bagay, wala ng magagawa. Nasira ang kalahati ng bahay namin no’n at halos lahat ng mga gamit namin ay inanod ng baha.

Sobrang lubog ang lugar namin no’n, wala pa akong alam sa nangyayari pero naalala ko na walang wala kami kaya nangutang sina Tatay ng pera para makaraos kami para maipagawa ang bahay namin na ’to ulit.

Kaya tiyak na ako ngayon, na ang pinag utangan nila ay ang amo nung baklang nagpunta sa kwarto nina Tatay noong isang araw. ’Yung naghahabol saamin ngayon at pinagbabantaan ang pamilya ko na kapag hindi namin nailabas ang kalahating milyon piso maaring manganib ang buhay namin at makulong ang magulang ko.

“

Dapat

mag grocery na ako

tutal

may pera

akong

hawak

swerte

natin

nabigay

naman na ang

unang

sweldo

ko.“ mabuti nalang at kahit pa-paano ay nakakaluwag ako ngayon dahil sa trabaho ko. Kayang kaya ko nang tustusan ang pangangailangan namin sa mga araw na ’to.

No’ng mga nagdaang bagyo, tagutom kami. Umaasa kami sa kakapiranggot na relief goods na ipinamimigay. Wala akong pera, wala akong trabaho isama pang may sakit si Tatay.

Pero sa mga oras na ’to kampante ako dahil alam kong ligtas ang kalagayan nina Tatay at Nanay sa hospital, nakakain sila ng ayos at napapangalagaan ang dapat ba problemahin ko nalang ay ang mga kapatid ko.

Tatawag ako mamaya sa hospital para pakisabihan nila si Tatay na h’wag mag alala at ok lang kami magkakapatid dahil tiyak nabalitaan na nila ang paparating na bagyo, hindi mapapakali si Tatay kapag nagkataon.

Kinuha ko ang walis at inayos ang mga kalat na dulot nina Rhyka, Coco at Roksie. “

H’wag

kayo

masyado

makalat

Rhyka

ikaw

’yung mas alam kung

anong

tama

mukhang

ikaw

pa ang

pasimuno

.“ kunot noong saway ko.

“Ate.” sinulyapan ko si Ella at sinesenyasan niya ako gamit nguso niya kaya binigyan ko siya ng iritadong tingin.

“ Anong

gano’n

Mukha

kang pato!

Umayos

nga

, alam mo naman

panget

’yung

gan’yan

Ella

kawalang

galang

’yan.

Tss

para

kayang

tanga

ngumuguso

.“

Tinatawanan niya lang ako samantalang si Cielle ay nilapitan ako saka binulungan. “ Andyan

bebe ko,“ sineyasan niya ako gamit kaniyang mata na ang ibig sabihin ay nasa likod ko lang ang tinutukoy niya.

“ Sino

Deam ?“ nakangiwi kong tanong at tinanguan niya naman ako.

Napakagat ako sa labi ko at bumuntong hininga bago tuluyang harapin si Deam. Nakita kong nasa labas siya ng bahay habang malalim at blanko ang titig saakin.

“

Ano

ginagawa

rito

?“ tuluyan na akong lumabas ng bahay para lang malapitan siya.

“Captain wants me to fetch you .” bored na bored na sagot niya. Agad naman nag init ang ulo ko nang bangitin niya ang salitang ‘Captain’

Anak ng shooting na Roks ’yan pinahirapan na naman akong matulog. Jusmiyo goku, hindi maalis sa isipan ko ’yung imahe ni Captain na may inaalagaang babae.

Siguro tama nga si Cielle, na masyado akong nagiisip isip nitong mga nakaraang araw kaya ’di ko na namamalayan ang nangyayari sa mundo.

Kaya ko lang naman kasi siya iniisip kagabi kasi naiinis ako dahil nga nagsisinugaling siya. Hindi dahil sa nagseselos ako, awitize solidize bakit ako magselos? Luh, asa siya.

Gusto ko na nga sana iwan si Roksie sakaniya ang kaso baka mapabayaan lang ang anak ko dahil tiyak na pupuntahan niya ang Darling niya kasi kailangan nga siya, Tss.

Kahapon talaga sobra akong nawalan ng gana. Buong byahe habang hinahatid niya kami, kinakausap niya ako pero hindi ko siya sinasagot kaya sa huli nanahimik nalang siya.

Nang makarating nga kami sa bahay agad ko na siyang pinaalis tapos makalipas ng 30 minutos bumalik na naman siya dala ang gamot at maraming pagkain kasi nga nabangit kong masama ang pakiramdam ko.

Sa tototo lang, ’di ko naman inaasahan na babalik siya dala ang mga ’yun kaya naghalo halo ang emosyon at nararamdam ko na ’di ko na maipaliwanag pero kahit gano’n sempre pinaalis ko pa rin siya dahil ’di niya ako madadaan sa mga paluho niya.

Hindi ako marupok!

“Wala bang

konsiderasyon

’yang boss mo?

Pinapasok

pa ako

kahit

na may

paparating

bagyo ?“ galit na saad ko sakaniya kaya pinagtaasan niya ako ng kilay.

“

Kayong

lahat

ang pina––.“ pinutol ko agad ang sasabihin niya.

“

Sabihin

boss mo,

tanggalin

niya

nalang

ako

trabaho

. Mag

reresign

ako!

Babalik

nalang

ang

binigay

na advance.

Layas

ayoko

makita ’yang

pagmumukha

mo.

Magsama

kayo ng boss mo!“ akmang itutulak ko siya pero mabilis niyang nahawakan ang kamay ko at tinabig.

Seryoso ang titig niya saakin na animo kakainin niya ako ng buhay.

“Stop being like this Paint, It’s so f-

cking

annoying! He just want you to stay at the mansion for your safety. What’s your problem with that, huh?“ pinanliliitan ko siya ng mata at sumulyap sa paligid.

Napangisi pa ko nang unti unti magsilabasan ang ibang kapitbahay na patingin tingin sa gawi namin. Wow naman potakte, basta chismis ang bilis.

Pero ano ba ulit inaalala ni Captain, safety namin? Anak ng shooting star siya napaka plastoc niya! Tss, inaalala niya lang naman lagi ang kaligtasan ng Darling niya at hindi ako o ang mga kapatid ko.

Siguro nga kaya si Deam ang inutusan niyang sumundo saamin dahil binabantayan niya na naman ang babae niya. Hindi na siya naglaan ng oras para saakin dahil sino nga ba ako? Pakeneng syet naman bakit ba ang drama ko, masyado na akong OA.

Pero tyak naman kasi gusto lang naman ni Roks na dagdagan ang utang na loob ko sakaniya para habang buhay niya na ako maging taga pagsilbi.

Tss, potakte naman! Nakakainis kasi dahil nagtataka ako kung bakit nga ba ako naiinis. Ano naman ngayon kung mas inaalagaan niya ang darling niya? Anak ng shooting star naman kasi hindi magandang sintomas ang nararamdaman nitong nga nakaraang araw. Hindi ako tanga para hindi maisip kung ano ang maaring sanhi nito pati narin ang magiging bunga.

Hindi maaring magpatuloy ang nararamdaman kong gan’to. Ayoko! Magiging magulo! Hindi pwede at malabo.

Napailing iling ako kaya kinunotan niya ako ng noo.“ Wala

akong

pake

sainyo

umalis

nalang

.“ tinalikuran ko siya at agad naman nag angat ang tingin ko sa paparating barangay patrol.

“

Kinakailangan

lumikas

kayo

pansamantala

itinalaga

naming evacuation center para na rin

inyong

kaligtasan

.“ anunsyo ni Kagawad Nena na sakay sakay ng patrol.

Napangiti ako at mayabang na nilingon si Deam. “

Paano

ba ’yan par,

meron

na kami

paglilipat

Pakisabi

boss mo

h’wag

niyang

alalahanin

ang safety

namin

, ha.

Intindihin

niya

nalang

Darling niya.

Alagaan

niya ng

mabuti

kaya

ikaw

umalis

nalang

nagsasayang

laway

tulungan

nalang

’yang boss mo

pag

aalalaga

darling niya.“

Pinagtaasan niya ako ng kilay.

“

Tss

, now I know.“ naiiling niyang saad na pinagtakhan ko pero ’di ko nalang pinansin at pumasok na ako agad sa loob saka madaling na sinarado ang pinto.

Tumambad naman saakin ang nakahalukipkip na si Gracielle habang salubong ang magkabilang kilay.

“

Ano

’yun

bakit

sinungitan

bebe ko?

Napapaghalataan

kang

nagseselos

H’wag

mo ng

itanggi

, gag ’to. Alam ko na

selos

na ’yan.

Grabe

’yung

diin

salitang

darling ha!“ umiirap na saad niya.

Nakwento ko kasi sakaniya ang nangyari kahapon. Sobrang bigat ng pakiramdam ko at para akong puputok kapag sinarili ko ang inis ko kay Roks kaya naagdesisyunan ko ng i-open up kay Cielle at sa katulad ng inaasahan ko ay inasar lang ako ng lokaret na ’to.

Nagseselos daw ako dahil crush ko na si Captain. Anak ng shooting star! Hindi naman totoo ’yun kaya nga sobrang naiirita ako sakaniya kasi isa rin ang pangaasar niya kaya hindi rin ako makatulog kagabi. Iniisip ko kung posible bang ’yun ang nararamdaman ko kaya ako nagkakaganito.

“

Tigilan

mo ’ko, ang aga aga

Gracielle

.“ nilagpasan ko siya at nagtungo sa kwarto para magumpisa mag impake ng mga dadalhin namin sa evacuation center

“Ella,

kumilos

na.

Ayusin

mo ang

iba

natin

gamit

!“ sigaw ko mula rito sa kwarto.

“

Opo

, Ate!“

Napabutong hininga ako at hinanap ang mga bag na pwedeng magamit para makapag impake. Kailangan malikas ko ang lahat ng damit at mga gamit dahil tiyak na babaha na naman dito sa barangay na lagpas tao.

“Hindi mo kasi

nakikita

sarili

habang

kinukwento

saakin

’yung

nangyari

kahapon

.“ biglang nag angat ang tingin ko kay Cielle na sinundan pala ako para lang asarin muli ako.

Pinanliitan ko siya ng mata. “ Alam mo

ano

dapat

mong

gawin

Cielle

?“

“

Ano

?“ natatawang tugon niya habang nag papacute pa sa harapan ko.

“Mag

impake

tulungan

Tita

Grace

kaysa

ginugulo

mo ’ko.

Narinig

mo naman na

pinalikas

na tayo,

tamad

mo! Hindi ’yan

nakaka

cute,

Tss

ayaw

Deam

mga

tamad

babae

!“

“Hahaha

ows

talaga

Balita

ayaw

din ni Captain

babaeng

mainitin

ulo

. HAHAHA alam na this, amoy na amoy na kita

ghorl

Lumalansa

!“ binato ko siya ng unan pero natatawa niya lang akong tinakbuhan.

“

Tignan

sarili

salamin

makipagdebate

sarili

mo kung

nagseselos

ba o hindi, ha?

Tapos

sabihin

saakin

kung sino

nanalo

. HAHAHA.“ huling sambit niya bago tuluyan nawala ang imahe niya sa paningin ko.

Inis akong nahiga sa kama at tumulala sa kisame. Napakagat ako saaking labi nang makita ko na naman sa isipan ko ang imahe ng isang babae na kung saan inaalagaan siya ng mabuti ni Captain.

Napalunok ako nang may kung anong tumusok sa dibdib ko.

Nagseselos nga ba ako? Crush ko na nga ba si Captain? Syet na malupet, ayoko! Hindi pwede!

°°°

NAKATITIG ako sa labas ng bintana na kung saan malaki at malakas na patak ng ulan. Nagsisimula na ang paghahagupit ng bagyo kaya hindi ako mapakali ngayon.

Bagamat nakalikas na kami, nandito na nakapirmi evacuation center at natawagan ko na kanina sina Tatay hindi pa rin ako kampante.

Nasa maayos ng kalagayan ang magulang, kapatid at kaibigan pero hindi ang tahanan namin. Nabangit ni Nanay na bantayan ko raw ang bahay namin pero syempre ayaw ni Tatay dahil posibleng mapahamak ako.

Hindi lahat ng gamit namin ay dinala namin dito sa evacuation center dahil masyadong maraming tao rito at ’di na magkakasya pa ang mga gamit namin. Paniguradong mapapaaway pa ako sa mga ibang residente at mga nasa kinauukulan kapag pinilit kong dalhin lahat dito.

Kaya ang ginawa nalang naming solusyon ni Roi ay ay ilagay sa kisame ang mga natitirang gamit at itinali ito ng mahigpit. Gano’n din ang kaniya kaniyang bahay namin itinali ito para kapag rumagasa ang baha at humagpit ang hangin ay hindi madala ang bahay namin.

Pero alam kong hindi sapat ’yun lalo pa’t dito sa manila mismo ang mata ng bagyo at tinatayang aabot sa signal number 4 ang bagyo kaya ngayon gusto ko bumalik do’n sa bahay para tignan kung maayos pa ang kalagayan nito.

Hindi ko maaring hayaan ko nalang na masira ngayon pang nalaman kong kapalit ng bahay na ’yun ay ang kaligtasan ng pamilya ko at magiging dahilan bakit makukulong ang magulang ko.

Ngayon, alam ko na ang pakiramdam ni Tatay. Nagtampo ako kay Tatay noon dahil mas inintindi niya ang bahay kaysa sa kaligtasan niya pero sa mga oras na ’to lalo pa’t mulat na ako sa buhay ay malaking paghihinayang kung masisira ’to at isa pa saan nalang kami pupulutin kapag nasira ang bahay na pinaghirapan mg magulang ko.

“ Pintura

Senarya

Nagtext

Fafa

Atlas!“ napabalikwas ako nang biglang tumili si Cielle.

Napangiwi ako at napatingin sa paligid dahil limang pamilya kaming na rito sa isang kwarto tinutuluyan namin. Hindi nga namin kasama sina Cielle at Roi, sa ibang kwarto sila pinatuloy.

“ Ang

ingay

mo baka

nakakalimutan

mong hindi lang tayo ang tao

rito

.“ iritado kong saad. Paano ba naman kasi nagtininginan ang mga kasama namin sa gawi ko. Eh, mga halos taga ibang baranggay pa naman sila.

“

Kilig

kasi ako, ito na

ata

ang

magiging

gamot

selosa

syndrome mo lalo pa’

medyo

flood ’yung text,

andami

oh.

Tinatanong

niya kung

kamusta

, nag evacuate

naba

raw

ikaw

? Gusto mo ba raw na

ipasundo

siya

na raw mag provide ng

matitirahan

n’yo

Shabzbsuajhhah

.“ ewan ko pero wala akong naintindihan sa sinasabi niya. Ang isip ko ay nasa bahay pa namin at ’di ko magawa makapag focus sa mga pinagsasabi niya.

Naramdaman kong may kung anong umalog sa balikat ko na alam ko namang si Gracielle ang may gawa.

“

Ano

lutang

ghorl

Saan

planeta

nakadating

? Inform mo naman ako para

samahan

kita at mag alien hunting tayo baka

sakaling

sila ang forever

natin

.“ sarkastikong usal nito.

“

Sige .“ wala sa sarili akong tumango kaya hinila ng bahagya ang buhok ko at agad namn kumilos ang kamay ko para gumanti.

“ Ang

epal

mo,

inaano

kita .“ singhal ko.

Pinagtaasan niya ako ng kilay. “ Ikaw

nga

epal

Kinakausap

kita ng

ayos

d’yan

’di naman pala

nakikinig

Ano

bastusan

?“

Napahawak ako sa sintido ko at minasahe ’to. “Hoy

nakikinig

ako, ang

bilis

mo lang

talaga

magsalita

Ano

hinahabol

ng aso,

ghorl

?“

“

Sus

, ang

sabihin

mo kasi

iiisip

mo naman

Captain at

Darling?

Ebarg

talaga

, e.

Direk

Atlas ang topic

natin

pero ’yung

isipa

—“ pinutol ko na agad pagsasalita niya.

“ Alam mo

nakakahalata

na ako

sa’yo

isang

araw

mahigit

isang

daan

beses

binabangit

ang Captain

Roks

na ’yan

ikaw

ata

may gusto

sakniya

nagseselos

Darling niya

Bukang

bibig

silang

pareho

.“

“Oh tap tap tap!

Pikon

amp,

pwede

ba ’yun

biglang

binato

saakin

? Hahaha.

Isipin

mo na ang gusto mong

isipin

bespren

. Alam naman

nating

dalawa

kung sino

nga

ba ang may gusto at

nagseselos

. HAHAHA

h’wag

galit

lalo

kalang

pumapanget

mabalik

nalang

tayo

isang

bebeboy

mo.

Ano

irereply

mo?“

Inagaw ko sakaniya ang cellphone at agad na nagtype ng sasabihin ko kay Atlas. Napakadaming text at missed call, gusto niyang sunduin kami para kampante raw siyang ligtas ako. Nag aalala raw siya kalagayan ko lalo pa’t malakas ang bagyong tatama.

Pero bakit siya nagaalala saakin? Bakit siya concern? Ni hindi naman niya obligasyon na alalahin ako kalagayan ko? Napapansin ko na ’to sakaniya matagal na, masydo siyamg sweet at caring saakin. Madalas tatawag siya saka nagtetext siya at koportable naman ako do’n kahit hindi kami madalas nagkikita dahil busy siya ay pakiradam ko ibang level na ang closeness namin. Hindi naman sa nag assume ako pero kasi––ayz, ayokong umasa.

“ Ano

sabi mo ?“ ibinigay ko nalang sakaniya ang cellphone para siya na mismo ang magbasa saka ko muli ibinaling ang atensyon ko sa labas.

“Wow,

pati

talaga

siya

tinagihan

mo? Una kay Captain,

ngayon

naman kay

Direk

Atlas? Alam mo

namang

masama

ang

tumangi

biyaya

’di ba?

Gumising

naman

Pintura

, kung

iisipin

natin

, eh mas safe

nga

naman

talaga

poder

ni Captain at

Direk

pero

bakit

ayaw

mo ba

pumayag

?“

“

Ayoko

madagdagan

ang

utang

loob

ko.“ walang gana kong saad.

Paulit ulit ko ng sinasabi ang bagay na ’to pero totoo naman kasi mahirap talaga na magkaroon ng utang na loob sa mga tao ’di mo pa lubos na kakilala.

“Ewan ko

sa’yo

puro

naman ’yan ang

sagot

mo, e!

Taas

naman kasi ng pride mo, kung ako

sa’yo

papayag

na ako. May

maayos

bahay

pagkain

Tamang

relax lang

mga

mansion

nila

! Mas

komportable

ang

mga

kapatid

mo at isa pa

ayaw

nung

ibang

kasamahan

niyo

rito

na mag stay

Roksie

rito

baka raw may virus.“

parang palengkera si Cielle kung magsalita sa totoo lang. Napaka lakas ng boses niya animo nasa kabilang bundok ang kausap.

Natigilan ako sa sinabi niya at napatingin sa gawi kung saan pinagkaaguluhan ng mga bata si Roksie.

Hindi talaga angkop ang lugar na ’to para sa isang unggoy na kagaya niya. At alam kong mamaya ay tiyak na kakausapin ako ng iilang pesteng opisyales para ibigay pansamatala si Roksie sakanila. Hindi naman ako papayag pero ayaw ko rin naman na makasama sakaniya ang pagtitigil dito habang napapalibutan siya ng maraming tao.

Diretso kong tinignan ang mga mata niya. “ ’Yan ang

mahirap

sa’yo

Cielle

pinakitaan

kalang

palay

Tutuka

agad

. Malay mo bang may

lason

ang

mga

palay

na ’yan

mabilis

kidlat

bumubula

na ’yang

bibig

mo.“ sarkastiko kong usal at gaya ng inaasahan ko hindi niya ako naiintindihan base sa pinapakita niyang exspresyon ngayon.

“Ha?

Ano

Bakit

bubula

Bakit

may

lason

? Ang

labo

mo!“ gulong gulo na tanong niya kaya napabuntong hininga ako at napakamot nalang sa pisnge ko.

“Parang

pagnanakaw

lang ’yan, hindi

porket

may

ginto

harapan

mo ay

kukunin

agad

Kailangan

pag

aralan

ang

paligid

titiyakin

na hindi ’to pain na

magdadala

puntong

mahuli

na at

dadalhin

kulungan

.“ seryosong turan ko.

Hindi ako basta basta nagtitiwala. Mahirap kunin ang tiwala ko lalo pa’t mulat ako sa katarantaduhan ng mundo. Alam kong walang taong hindi gumagawa ng kasamaan. Bawat tao kahit gaano kabait ang pinapakita sa’yo ay may tinatago ’tong baho.

“Ha?

Takte

naman

Pintura

alam mo

namang

mahina

ako

may

doble

meaning na ’yan!“ singhal niya.

“

Obob

, basta

h’wag

basta basta

magtitiwala

saka

ayokong

umalis

dito

. Mas

ligtas

nga

rito

at isa pa mas

malapit

bahay

mas

madaling

mababantayan

puntahan

Tungkol

naman kay

Roksie

pagiisipan

kong

mabuti

kung

ipapasundo

nalang

siya

kay

Deam

.“ naglakad ako papunta sa gilid ng pintuan para doon panoorin ang malakas na ulan.

“

Saglit

lang may

namumuong

teorya

utak

ko.“ sagot ni Cielle na nakasunod saakin.

“Oh?”

“

Siguro

nga

ayaw

mong

sumama

sakanila

dahil

bahay

n’yo

no?

amoy

ko ’yang gusto mong

gawin

Puputahan

mo ’di ba? Mag

papaka

super hero

? Tama ako, no?

Kilala

kita, e! Pero

h’wag

mong

subukan

bumalik

bahay

n’yo

. Alam mong

delikado

, ang

lakas

bagyo

! Kita mo

nagsisimula

na saka isa pa

inaayos

naman na nina

Roi

ang

mga

bahay

natin

Nakatali

na at ang

ibang

gamit

naman ay

itinaas

para hindi

maabutan

baha

.“

Napasuklay ako sa buhok ko at napatingin nalang sa lapag. “

Tyak

masisira

ang

mga

’yun, halos super typhoon ang

tatama

lugar

natin

. Hindi ko

kayang

hintayin

unti

unting

masira

ang

mga

pinaghirapan

Tatay

..“ mahina kong saad habang pumapasok sa isipan ko ang senaryo kung saan inaanod ang bahay namin.

“Ah ito

siguro

ang

kanina

mo pang

iniisip

? Nag p-plano

paano

kami

takasan

Pintura

anong

gusto mo? Mag stay

do’n

Ano

naman

magagawa

kapag

tinangay

hangin

baha

’yun?

Ano

sanggre

? Na may

brilyante

tubig

hangin

kayang

patigilan

kontrolin

ang

sakuna

Jusko

ghorl

H’wag

kang feeling super hero. ’Di

immortal.

“

Tama siya, gustong gusto ko talagang puntahan ang bahay namin at bantayan. Alam ko namang wala akong magagawa kung sakaling anurin ang bahay namin pero sobrang magsisi naman ako kung ’di ako nag effort para isalba ’yun katulad ng ginawa ni Tatay no’n.

“Hoy,

nag aaway

na naman kayo?“ sabay kaming napatingin kay Roi na palapit saamin habang busangot ang expresyon.

“

Pagsabihan

nga

’tong

magaling

mong

bestfriend

gustong

bumalik

bahay

nila

. Parang gaga ang

tigas

ulo

.“ napakagat ako sa labi ko habang nakatingin sa pinagdidikit kong mga hintuturo.

Biglang sumeryoso ang expresyon ni Roi. “ Pintura

tigil

tigilan

pagiging

matigas

ang

ulo

mo.

Pakiusap

dudes

kahit

ngayon

lang.“ ’di ko siya sinagot at iniwas ko nalang ang tingin ko sakanila at akmang babalik na ako sa loob pero pinigilan ako ni Roi.

“Parang

tae

naman ’to oh,

h’wag

magalit

inaalala

lang naman

namin

dudes saka isa pa

binil

saakin

Tatay

mo.

Ano

nalang

mukhang

ihaharap

ko kay

Tatay

Dionisio

kapag

may

nangyari

sa’yo

Hinding

hindi ko

mapapatawad

ang

sarili

ko no.“ ngumuso siya at umamo ang itsura niya na ngayon niya nalang ulit ginawa.

“Wow, nag d-drama

ngayon

? Parang nung

isang

araw

ang

sungit

at cold mo

saakin

ha .“ jusmiyo goku, parang pasan pasan niya ang problema ng mundo. Ang sungit niya tapos lagi pang tahimik. Kala mo lagi may mens siya.

’Di ko alam kung nagkakaganito ba siya dahil sa pangbabasted sa kaniya ng crush na mahilig sa masungit kaya ’to tinotoyo siya at binago ang ugali niya o sadyang may iba siyang problema?

Huminga siya ng malalim at ’di pinansin ang sinabi ko. “Oh ito stab,

pumila

na kayo para

makakuha ng relief goods, tara na .“ napakunot ang noo ko nang bigla niyang ibahin ang pinagusapan.

Napatingin ako kay Gracielle para makita ang expresyon niya sa ginawang pag lihis sa topic ni Roi pero nakataas lang na kilay ang binungad niya saakin, mukhang ’di niya naman napansin ang ’yun.

“Eto ang

dapat

problemahin

natin

, ’yung

magiging

pagkain

natin

T’yak

aabot

ang

ilang

araw

ang

pagstay

natin

rito

. Hindi pa

nga

natin

siguro

kung

ligtas

pa ba ’tong lugar na ’to. ’Yung

huling

bagyo

gan’to

kalakas

tumama

Visaya

tapos

kahit

’yung

mga

evacuation center

nasalanta

marami

rin

namatay

.“ saad ni Cielle at nauna ng maglakad saamin kaya sinundan namin siya ni Roi.

“Kaya

nga

, eh

wala

naman

kasi

ayong

ibang

pupuntahan

dudes?

Walang

kasiguraduhan

mangyayari

ngayon

. If we’re really meant to die today let’s just accept our fate and just be thankful that we have an

oppurtunity

to live

.“ puno ng sinseridad na usal niya kaya napangisi ako at kunwaring hinawakan ko ang ilong ko.

“ ’Yun naman pala e, kung

mamatay

man ako

ngayon

tatangapin

nalang

..“ hindi ako takot mamatay, ang ikinatatakutan ko ang may mamawala sa mahal ko sa buhay. Mabuti pang isakripisyo ko ang sarili ko para lang maprotektakhan ang pamilya at kapatid ko

“

Tigil

tigilan

n’yo

’yang

patay

na ’yan.

Kayong

dalawa

papatayin

lalo

Roi

Gin,

h’wag

mag

spokeneng

dollars!

Ugh kairita!

Mabalik

nga

tayo

kung

bakit

kami

nagaaway

bruhildang

’to.“ huminga pa siya ng malalim bago nagsalita muli.

“ Eto

kasing

Paint

inoffer

-an ng

dalawang

fafables

niya na mag stay

mga

mansion

nila

itong

pabebe

nating

bestfriend

nag

inarte

kesyo

ayaw

niya raw

dumami

ang

utang

loob

niya. Tama ba ’yung

tinanggihan

niya ’yung blessing mula

fafables

?“

Iritado ako habang nakatingin sa kawalan dahil sa pinagsasabi ni Cielle.

“Tama lang.” napintig ang tenga ko kaya napatingin ako sa kay Roi na blanko ang expresyon.

“

Hayz

! Tama lang

daw

engot

n’yo

talaga

kahit

kailan

’di

niyo

na alam

ngayon

ang

pagiging

praktikal

? Wow nagbago buhay na ba talaga kayo?“ iritadong usal ni Gracielle habang mabigat ang mga hakbang.

Huminga ako ng malalim at binalik ang atensyon ko kay Roi na nakatingin din saakin. “ ’Di niya kasi gets, gusto niya

tanggap

lang ng

tanggap

tulong

na hindi alam ang

tunay

na agenda ng tao na

timutulong

. Malay ba

natin

na may

kapalit

pala

lahat

ng ’yun

huli

.“

Napahawak si Roi sa umiigting na panga niya at akmang magsasalita na siya nang bigla itong pigilan ni Cielle.

“

na, alam ko na.

Kakampihan

nanaman

Pintura

, ako na mali pero sana makita

n’yo

rin na may mali

sainyo

unang

pagkakatao

ngayon

lang kayo

tumangi

grasyang

abot

kamay

n’yo

na,

nakakapanibago

lang ’di naman kayo

gan’yan

May sakit ba kayo? Lagnat? Cancer? Lakas maka bagong buhay ’di niyo ko ininform, no? Bff niyo pa ba ako?“

Iniwas ni Roi ang tingin saakin at natatawang ibinaling kay Gracielle. Inakbayan niya ito at ginulo ang buhok. “ Sus, tampo ka na naman negs. Ano gusto mo Ice cream o kojic?“

“G-go! Morena ako! ’Di ako magkokojic ew! Inggit lang ka lang palibhasa maputla kang animalya ka!”

Natahimik ako habang tinitigan silang dalawa na nagaasaran. Napapaisip ako sa sinabi ni Gracielle. Tama siya, hindi ako gan’to, walang palay akong ’di tinutuka mapabigay man o pain bagamat ’di ko agad tinutuka ay gagawa’t gagawa ako ng para matuka ’to na hindi ako napapahamak.

Pero ngayon, ang daming nagpipigil saakin dahil ba kumikita na ako ng pera? Oh natatakot lang talaga ako na pagkatiwalaan si Roks lalo pa ngayon ay unting unti napapansin ko ang weirdong pakiramdam na ’to?

“Teka lang andami truck mukhang madami pamimigay ?” komento ni Cielle kaya napatigil kami sa paglalakad at napatingin din ako sa tinutukoy niya.

“Tatlong box kada pamilya ibibigay. Galing sa AKG Charity Foundation. Eh, alam n’yo namang nakakangat ’yang foundation. Ako nga namigay ng stab kanina kaya pinag reserve ko agad kayo .” Sampung malalaking truck ang naka parke kaya napanganga ako. Ngayon lang na may magbibigay ng gan’to karaming relief goods.

“ Nandito sina Ma’am Atarah?“ Tanong ko habang nililibot ang paningin ko sa mga taong pabalik na sa kani kanilang kwato habang buhat buhat na malalaking box na relief goods.

“Si Captain Roks lang.” tugon ni Roi kaya batigilan ako at automatic na naubo nang marinig kong bangitin nito.

Binigyan ako ng nakakalokong ngiti ni Gracielle. “Nabulunan ka sa sariling laway no? Affected much no? Hahaha.”

“ Tigilan mo ’ko sasabunutan na talaga kita.“ inirapan ko siya at binalik ang tingin sa paligid para hanapin siya pero bago ko pa makita ang hinahanap ng mata ko ay nahagip nito ang pagigting ng panga ni Roi.

“ Inaaway niya na naman ako! G na G siya lalo saakin kasi tinotopak na naman siya tapos saakin binubuhos galit niya sa LQ nila ni Captain. Selosa naman kasi ’tong bestfriend natin, e.“ hihilain ko sana ang buhok niya pero pinigilan lang ako ni Roi dahilan para pagtawanan ako ng loka lokang si Gracielle.

“ H’wag ka maniwala d’yan! Bakit kami magkakaroon ng LQ wala namang kami? Tss. Papansin lang ’tong babaeng ’to palibhasa ’di macrushback ni Deam!“ pagdedepensa ko kaya tumango nalang si Roi at bumungtong hininga.

“Ge ge sibat na ako tapos pila na kayo. Kailangan ko magtrabaho. Mag d-distribute din ako ng mga relief goods. May sweldo din kasi ako dito.” bigla niya nalang kami iniwan, mukhang nagmamadali pa siya na kala mo late sa trabaho? Weirdo.

“ Sabi na, e. Tama ako .“ biglang sambit ni Cielle na pangiti ngiti na parang siraulo.

“Anong tama ka? May tama ka? Nag d-drugs ka na?”

“ Gaga, narealize ko kasing tayong tatlo ’di nicrushback.“ taktengina, nakakakilabot ’yung ngiti niya. Ano masaya siyang ’di siya nicrushback ni Deam o dahil may kadamay siya s kaibigan niya na ’di rin nicrushback?

Ang w-weirdo ng mga kaibigan ko, kalilabot. “Wowers , dadamay n’yo pa ako? Asa ka, kayo lang no ’di ko naman crush si Roks.”

Lumapit siya saakin at hinawakan ang magkabolang pisnge ko. “BFF GOALS kaya tayo, Ikaw ’di crushback ni Captain tapos ako naman si Deam tapos si Roi uhmm hulaan mo kung sino.” pinisil niya ang pisnge ko kaya agad ko siyang pinalo.

“Paepal ka!”

“Hulaan mo na kasi.” natatawa niyang saad, sinamaan ko siya ng tingin at hinimas himas ko ang pisnge ko.

“Kay Kristine.”

“Sure ka?” hindi ko siya sinagot at inirapan nalang.

“Ano? Sure na ’yan? 100 percent? Sigurado ka na? Bibigyan pa kitang isang pagkakataon para palitan ang sagot mo.”

Kinunotan ko siya ng noo dahil ebarg kung mantrip ito. “ Para kang tanga? Lumuwag na ba talaga turnilyo mo sa utak? Napipikon na talaga ako sa’yoGracielle!“

“ Oo alam ko, boomerang ka ghorl? Paulit ulit amp. KJ naman kasi oo at hindi lang naman sagot. Tss, sure ka na nga?“

“Oo nga!”

Nginitian niya lang ako ng malaki at hinila ang kamay ko. “Ok, sige tara na, pila na us! Nakikita ko si Captain mula rito!”

Napalunok at nanlaki ang mata ko nang maaninag ko ang pigura ni Roks na ’di kalayuan saamin. Namimigay siya ng relief goods sa mga tao.

“H’wag mong sabihin aatras ka?”

“Ha?” wala sa sarili akong napatingin kay Cielle.

“Ha ha ka pa d’yan. Ghorl ano na, chances na ’to para sa closure n’yo at para na rin makapagpaliwanag si Captain sa’yo tungkol sa darling niya.”

“Taktengina closure bakit nag break ba kami! Ni hindi nga naging kami saka pake ko ba sa darling niya? Hindi naman niya kailangan magpaliwanag para saan pa? Ano niya ba ako? ’Diba?” nakangisi kong sambit habang hindi ko inaalis ang titig sa pwesto ni Captain Bato.

“Wala kang pake sa lagay na ’yumg kung makapag defend ka parang nasa kabilang bundok ang kausap mo. Ok sige ’di ka naman G na G no? Kung walalang para sa’yo si Captain edi tara pumila na tayo do’n h’wag kang pabebe.”

Napakagat ako saaking labi, taas noo kong hinila si Cielle papunta sa pilahan. “Tara na nga.”

“ Sa loob looban niya masyadong interesado kung sino ba ’yung darling niya na ’yon.“ bulong bulong ni Cielle pero ’di ko nalang pinansin dahil baka magaway na naman kami at bigla nalang sabihin kay Captain Bato na crush ko kahit hindi naman.

Nakarating na kami sa pila at medyo mahaba pa kaya hanggang mamaya pa kami tatayo dito. “Ang gwapo takte! Nasaan kaya si bebe Deam? Parang wala siya no.”

’Di ko siya pinansin at binigyan atensyon ko ang mga kababaihan dito sa mga pilahan na pinaguusapan ang gwapong sundalo kaya wala akong choice at sumulyap kay Roks na sakto namang nagtama ang paningin namin.

Kahit malayo pa ako sakaniya, alam kong nakatitig na mapungay pungay ang kulay abo niyang mata. Nagpanic ang buong sistema ko dahil parang hinihigop niya ang mata ko, hindi ko magalaw ang mata ko para iwasan siya ng tingin.

Napakagat ako sa labi ko at pilit kong ipikit ang mata ko. Ngayon kolang narealize na nasa pila ako kung saan siya ang mag aabot ng relief goods.

Napatingin ako sa kabilang pila at gusto kong pumunta do’n. “Pst, ayaw mong magpalit tayo? Para ’yung gwapong sundalo na pinagpapanstasyahan mo ang magbigay sayo ng relief?” desperado kong saad sa babaeng katabi ng pila namin.

Agad naman siyang sumangayon kaya napangiti ako. “Hoy saan ka pupunta—seryoso ka ba? Talagang lumipat ka pa, hindi ka talaga apektado sakaniya salagay na ‘yan no?’ sarkastikong saad ni Cielle na makapirmi pa rin sa pila kung saan si Roks ang magbibigay ng relief.

’Di ko pinansin ang pangaasar niyang ’yun. Tahimik lang ako habang tulala sa lapag. Hanggang sa dumating na sa punto na ’di ko na malayan na ako ang bibigyan at ang masama pa si Roks ang nasaharapan ko.

“Potakte !” gulat kong saad at napaatras pa dahil sa gulat na nasa harapan ko na ’tong lalaking dahilan bakit ’di ako makatulog ng ayos.

“My Cenery.” nanlaki ang mga mata ko at napatingin sa likod ko na nagbubulungan. Napasulyap din ako kay Cielle na nakangiti saakin habang buhat buhat niya ang mga box ng relief goods.

Binalik ko ang tingin kay Roks, sobrang nagwala ang bacteria ng katawan ko. Ang puso ko parang tanga kung tumibok. Anak ng shooting star!

“Come with me, our—my home is much safer than here .” malambing na sambit niya kaya napangiti ako ng hilaw.

“Sir, nasaan na po ’yung relief ? Marami pong naghihintay oh, kuha na po ako ha. Salamat poooo. “ agad kong kinuha ang tatlong box ng relief at nagmadaling umalis pero bago pa ako makalayo ng tuluyan ay nahawakan niya ang bewang ko at napalapit ako sakaniya kaya kulang nalang sumabog na ang puso ko a sobrang bilis ng tibok nito.

“ Let’s talk.“ nanlaki ang mga mata ko at napatingin sa paligid na kung saan lahat ng tao ay nakatingin na saamin at nagbubilong bulungan.

“ Nahihibang ka na na? Ano satingin mo ang ginagawa mo? H’wag ka namang gumawa ng eksena nakakahiya. Madagdagan na naman chisimis saakin dahil sa’yo, nyeta ka! Pagpatuloy mo nalang ang duty mo rito .“ puno ng lakas ko siyang tinulak at patakbong naglakad pabalik sa kwartong nakalaan saamin.

“Uy hintayin mo ’ko, bes dudes”

humahapdi ang mata ko parang may gustong kumawala. Napupuwing ata ako? Syet naman.

Nakarating na ako sa pwesto namin at nagtiim ang bagang ko sa tumambad saakin. Napakadaming grocery at isama pang may masarap na pagkain mula na naman sa isang mamahaling restaurant. “ Saan galing ’yan?“ matigas na tanong ko sa mga kapatid ko na nilalantakan ang mga ’to. Alam ko na kung kanino galing ’to pero gusto kolang makasigurado.

“Shh kalang po, galing kina kuya Roks ’to Ate hihihi.” natutuwang sambit ni Rhyka.

“Kain ka na Ate––.” pinutol ko na ang sasabihin ni Hanz at nabitawan ko ang dala ko saka mabilis na lumapit sakanila para agawin ang mga pagkain at ibalik sa plastic at paper bag.

“ Ate anong ginagawa mo?“ nagtatakang turan ni Ella.

“ Akin na ’yan! Iluwa n’yo ’yang mga nasa bibig n’yo ngayon din!“ madiin kong wika, halata na ang takot at gulong gulo sa mukha nila.

“Ate..” ’di ko sila pinansin kahit bakas ang takot sa mukha nila, padabog na iniipon at pinapasok ang mga gamit at pagkain na bigay ni Roks.

“Paint ano ba?!” pilit akong pinipigilan ni Gracielle kaya tinabig ko siya.

Napatingin ako sa mga kapatid ko na nakatingin lang saakin, naagaw naman ng pansin ang ang bunso kong kapatid na ngumunguya kaya nilapitan ko siya.

“Ate h’wag..” pigil ni Janella.

“Hannah, hindi ka na marunong makinig kay Ate? Iluwa mo ’yan sabi eh!” umiyak siya kaya inis kong nahawakan ang panga nito dahilan para umiyak siya ng malakas.

“ Hannah iluwa mo ’yan !“ galit na sambit ko. Nabitawan ko siya nang biglang may humila ng buhok ko at umalingawngaw ang sampal saakin ni Gracielle.

Hingal na hingal akong napahawak sa pisnge ko habang masamang tinitignan si Cielle at akmang susugurin ko siya dahil sobrang pikon na pero may pumigil saakin.

Mas lalong bumilis tibok ng puso ko nang malanghap ko ang pabango nito. Amoy palang alam kong si Roks ang pumigil saakin. “ Stop it, Cenery.“ mahinahon na saad niya.

Napangisi lang ako at imbis na lingunin ito ay diretso lang ang tingin ko sakawalan. “Siguraduhin n’yo Janella na wala na ’yang mga ’yan kapag balik ko kung hindi malilintikan kayo.”

Padabog kong tinabig ang kamay ni Roks at nagmadaling lumabas ng kwartong ’yun. Binilisan ko ang paglakad palayo do’n pero bago pa ako tuluyan makalayo ay may tumawag na saakin.

“ Pintura magusap tayo !“ napatigil sa paglalakad at hinintayan si Gracielle dito sa kina tatayuan ko.

“May utang kang sabunot at sampal saakin. Bestfriend pa rin kita kaya pagbibigyan kita, ’di ko muna sisingilin ngayon lalo nagan’to timpla ko. Alam mong mamaga pisnge mo at matatangal anit mo kapag ginawa ko ngayon.”

Sarkastiko siyang tumawa. “Kala mo ba natatakot ako? Ano na ’di ka ba nahihiya sa ginawa mo? Napapano ka na? Wala namang ginagawang masama mga kapatid mo! Tama bang hawakan mo ng gano’n sa panga ang bunso n’yong kapatid?! Binigay naman ’yun eh! Hindi naman nila ninakaw! Nagiging toxic ka na, dinadamay mo kapatid mo sa galit mo kay Roks! Ang masama pa sinasaktan mo sila pisikal. Hindi ikaw ’yan!”

Natutop ang dila ko, napagtanto ko na ngayon lang ako sinampal, sinabunutan at labanan ng gan’to Gracielle. Siya ’yung tipo ng babae na mahinhin at ’di ako magagawang saktan. Madalas kung magaaway kami konting salitaan lang tapos madalas siya pa una mag s-sorry kahit kasalanan ko pa pero ngayon sobrang tapang niya kung umasta.

Hindi ko rin naman siya masisi, gusto niya lang naman protektahan ang kapatid ko mula saakin dahil tinuring miya na talagang tunay na kapatid ang mga ito lalo pa’t isang anak lang siya.

Napakagat ako saakin labi at ngayon ko lang naramdam ang hiya. Nagawa kong saktan ang kapatid at kaibigan ko dahil lang sa galit ko kay Roks?

Napakaisip bata ko.

“ Alam kong mali ako pero hindi mo kasi naiintindihan..Kumakain sila ng masarap at napakadaming grocery ang binigay saamin kumpara sa iba, hindi ba ang unfair nun?“ napipiyok kong saad dahil nagsisimula ng magsituluan ang luha ko. ’Di ko na ininda ang mga taong dumadaan na nanood saamin kasi naman sa kwarto ngang ’yun napakadami ng nakasaksi kung gaano ako kawalang kwentang kapatid.

Nag angat naman ang mata ko sa papalapit napigura ng lalaki.

“At ikaw naman Roks, tigilam mo na ang pagbibigay ng g luho na ’yan, hindi namin kailangan ng awa mo! Nagkakagulo kami nang dahil sa’yo!” paninisi ko kahit ako naman ang may kasalanan. ’Di ko matanggap na umasta ako ng gano’n nang dahil sakaniya.

Blanko ang mukha niya at ’di ko mabasa kung anong umiikot sa utak niya. Diretso ang titog niya habang papalapit saamin. Napalunok nalang ako saka iniwas ang tingin rito at ibinaling muli kay Cielle.

“Wow, kailan ka pa nagkaroon ng pake sa kakapakan ng iba kaysa sa pamilya mo? Kailan ka hindi nangailangan ng awa? Anong tawag mo sa pamamalimos mo noon? Pangungutang sa kung sino sino? ’Yang awa na ’yang ang dahil bakit hanggang ngayon nakakaraos tayo.” nanuyot ang lalamunan ko at mas lalong rumagasa ang buhos ng luha ko.

“Nakakatawang isipin na nagkakaganyan ka dahil lang sa lalaking ’yan. Naiintindihan ko pa yung saakin mo binubuntong pero sa kapatid mo? Seryoso ka ba? Ikaw pa ba ’yung bestfriend ko?”

Tama siya, Hindi nako gan’to. Hindi na ako ’to. Kahit gaano pa ako kagalit hindi ko pagbubuhatan ng kamay o papagalitan sila ng gano’n kahit walang dahilan.

Napatingin muli ako kay Roks na nakatitig pa rin saakin habang nakapamulsa. Agad akong yumuko at pinunasan ang mga mata ko. sobrang hiyang hiya ko sakaniya, kay Gracielle. at sa mga kapatid ko.

Huminga ako ng malalim at matapang na tinignan si Cielle. “Kahit kailan naman hindi ako humihingi ng awa sa iba. Oo namamalimos ako Cielle pero hindi para kaawan nila, ginagawa ko ’yun para pagsamantalahan at lokohin sila baka nakalalimutan mo na ang beastfriend mo criminal?” matigas kong pagdedepensa. Ewan ko pero ayolong magpatalo sa argumento namin ngayon.

“ Nalagpasan na ng pride mo ang taas ng Mt. Everest no? Anong pinagkaiba nun? Kahit saang angulo kinakaawan ka pa rin nila para magawa mo ’yang panloloko mo.“

“That’s enough ..” napatingin ako kay Roks na hinawakan ngayon ang kamay ko. Sa pagkakataong ’to sinalubong ko na ang titig niya saakin.

“Oo nga, naiintindihan ko na. Tama ka na sa kahit saang angulo talaga namang kaawa awa ako, kami, tayo.” nanginginig na wika ko.

Naninikip ng sobra ang dibdib ko.

Bakit parang nasasaktan ako nang mapagtanto ko na kaya ginagawa ni Roks ang gan’to saakin at pamilya ko dahil nakakawa kami?

Wala siyang ibang nararamdaman saakin kung hindi awa. At ang sakit tanggapin nun. Nahihibang na ako, ano naman ngayon kung naawa lang siya kaya tinutulungan kami?

Dapat matuwa ako sa ginagawa ni Roks dahil ako naman na nagsabi na mapanamantala ako. At wala naman akong pake dati kung kaawaan kami o hindi, basta makaraos lang sapat na.

May mali sakin. Simula nang dumating si Roks sa buhay namin, may nagbago talaga lalong lalo na sakin. Dahil ba gusto ko siya?––Hindi! Anak ng shooting star hindi dahil dun, ayoko!

“Roks, salamat sa awa mo at nakakaraos kami, nakapag pagamot ang tatay ko, makakapag aral ako at ang mga kapatod ko sa magada eskwelahan, salamat sa awa mo na naging dahilan bakit nagkaroon kami ni Roi ng maayos na legal na trabaho, salamat kasi nakakain kami ng tatlong beses sa isang araw at masasarap pa. Salamat ha…” saad ko saka agad na tinulikuran tatakbo sana ako pero nahuli niya na naman ako at sobrang nanghina ako nang yakapin niya ako.

“Where do you think you’re going?! Why are you kept running, My Cenery?” ang amo amo na ng expresyon niya ngayon kumapara sa kanina parang bato talaga.

“Magpapalamig lang ng ulo, pangako kapag ok na ako makikipagusap na ako ng ayos. Sangayon ang gawin mo muna ay dalhin mo si Roksie sa mansyon mo, masyadong naeexpose siya rito, hindi siya kumportable pati narin ang mgataong nakapalibot sakaniya. Siguraduhin mong aalagaan mo ’yang anak ko. Asikasuhin mo siya bago ka pumunta sa kung saan saan.” saad ko. At mabuti nalang, siya na nagkusang humiwalay sa yakapan.

Hindi na ako nagsayang oras at tumakbo na ako palayo sakanila. Nakampante na rin ako nang hindi na nila ako sinundan.

’Di ko alam kung saan ako papunta, nakita ko nalang ang sarili ko na nasa likuran na ako ng evacuation center na kung saan may pinutuan doon para makalabas. Wala ng nagbabantay at wala ring iba tao rito.

Napangiwi ako sasobrang lakas ng hangin at lakas ng buhos ng ulan. Mula sa labas. At ’di ko alam kung anong nag udyok saakin na pihitin ang gate at tuluyan ng lumabas.

Mataas na lugar ang evacution center na ’to kaya hindi papasukin ng baha. Lagpas bewang na agad ang baha kahit dalawang oras pa lang umuulan.

Nanlaki ang mga mata ko nang mau .akita akong inanod at lumilipad na ding ding at mga gamit na mula sa mga bahay kaya napayuko ako dahil baka tamaan ako at maswerte namang hindi.

Nababasa na ako ng ulan kahit nakasilong pa ako ng bahagya dahil narin sa iba iba ng direksyon hampas ng hangin. Maraming mga kahoy at dahon na lumilpad palapit spwesto ko pero ’di ako makagalaw dahil nanlumo ako sa nakikita ko kung paano gumuho ang isang bahay at tuluyang ng inanod ng tubig ang materyales at mga gamit sa loob.

Naiyak nalang ako sa nakikita ko at bigla akong may isang bagay na naalala.

Ang bahay namin.

Pakiramdam ko may sariling utak ang katawan ko at kusang gumawa ng aksyon, nagmadali akong lumusong sa baha na walang pagaalilingan.

“Syet!” mura ko nang mapansin namalapit na sa dibdib ko ang baha at ang masama pa ay masyadong malakas ang ragasa ng tubig kaya naanod ako.

Hindi ako magalaw ng ayos dahil nagsabay ang hampas ng tubig at hangin, isam pa ang mga gamit na humampas sakin.

“Tu-tulo–long–.” ’di ako makapagsalita ng ayos dahil lumulubog ako sa tubig baha.

Pinilit kong lumagoy hanggang sa maradaman kong may humampas na matigas na bagay sa ulo ko.

Nanlalabo ang paningin ko at sobrang namamanhid ang ulo ko. “Aw!” hiyaw ko nang may kung anong tumusok sa tyan ko.

Napahawak ako rito at may kung anong nakabaon na bakal sa tyan ko mismo.

Nahihirapan na akong huminga. Sorang nanghihina na rin parang gusto ko malang matulog.

“God..” ewan ko bakit siya ang unang naisip ko sa kalagayan ko ngayon kahit hindi naman ako naniwala sakaniya.

“Kung gagabayan mo ’ko ngayon, maniniwala na akong totong Diyos ka..”

saad ko saking isipan.

Pinikit ko ang mga mata ko at hinayaan nalang ang sariling anurin ng tubig.

Hindi ko alam pero may kung ano akong naramdaman na mainit na biglang bumalot sa kabuuan ko.

Isang yakap.

Pinilit kong tignan kung ano o sino ’yun pero napakalabo ng imahe niya pero alam kong lalaki siya. “Mi amor, No matter what, don’t give up. Stay strong for your family and for me too, Challenge yourself to the point, where your weakness will not remain any weakness. I love you and I don’t want to lose you without telling my real feelings for you.”

“R-roks.” nautal kong sambit at pilit na inaabot ang malabo niyang mukha.

“I’m not Roks. .” Sino siya? Pamilyar ang boses niya.

“I know you can still hear me, stop the feelings you have for him. This is not an advice, I’m warning you, this is for your own sake. You’ll stop hurting when you stop hoping for him. He don’t deserve your cuz he don’t love you just like I do. He’ll surely break your heart since He will never be inlove with you, Mi amor. But it’s going to be alright, your heart may be in pain right now but one day. those scars will heal. I’ll heal it. So don’t die, wait for me..”

Wala na akong naitindihan sa sinabi niya dahil tuluyan na akong nawalan ng ulirat.

Nyang note: Uhmm, sino kaya ’tong nag confess? Miss n’yo ba sila? Hahaha. Thank you sa mga naghintay at naintibdihan ang situation ko bakit mabagal ang UD! Godbless ya’ll!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 30

Paint

Cenery

HINGAL na hingal akong napabangon mula sa kama dahil sobrang binabangungot ako. Potakteng panaginip ’yun papatayin pa ata ako.

Napahawak ako saaking ulo at pinikit ang mga mata na sobrang bigat dahil gusto ko pang bumalik sa pagkatulog pero nag a-alangan na ako dahil sa panaginip kong ’yun.

Awitize, nanaginip ba naman akong nalulunod at may mga kung anong mga patalim pang tumarak saakin habang inaanod ako ng tubig.

Sobrang nanghihina ako sa panaginip na ’yun, ewan ko pero parang totoo ang panaginip kong ’yun dahil nararamdaman ko ang sakit sa kabuuan ko, ebarg sa totoo nga lang parang hanggang ngayon nararamdaman ko siya. Ang weirdo lang kasi, amp.

Dinilat ko muli ang mga mata ko para tignan sana ang parteng masakit saakin ang kaso ay napatingin ako sa malaking television na nasa harap ko.

Napakunot ang noo ko dahil parang pamilyar ang amoy at ang paligid.

Nasa hospital ako? Bakit wala akong naalala na pumunta ako rito? Teka nga lang, gets ko na! Syet na malupet naman mukhang binabantayan ko si Tatay kaso tinulugan ko. Yari na naman ako kay Nanay nito.

Lilibutin ko na sana ang paningin ko para tignan ang kalagayan ni Tatay ang kaso napatigil ako dahil may napansin akong mali at kakaiba. Sa totoo lang mas lalong sumakit ang katawan ko, nahihilo ako at higit sa lahat ay may kung anong nakahawak sa kamay ko.

Hindi ko maintindihan ang nangyayari kaya bago pa ako masiraan ng bait ay agad kong tinignan ’yun, una kong napansin na may dextrose na nakasaksak sa kamay ko na pinagtakhan ko hanggang sa bumaba ang mga mata ko kay Roks na nakatungo at mukhang natutulog habang nakaupo pa sa tabi ko at hawak hawak ang kamay ko.

Pakiramdam ko tumigil ang pagtibok ng puso ko ng ilang segundo pati na rin ang pag function ng utak ko lalo pa nang kinutuban na ako sa kung ano talaga ang tunay na nangyari saakin.

Dahan dahan kong inalis ang pagkahawak ni Captain Bato sa aking kamay saka sinimulan sipatin ang kabuuan ko.

Kinapa ko ang parte ng katawan ko na masakit hanggang sa aking nakumpirma na hindi panaginip ang nangyari saakin lalo pa’t bumalik sa ang alala ko kung paano ako tangayin ng tubig at hangin dahil sa lakas ng bagyo.

Gusto kong tumayo para magpunta ng CR at tignan ang kabuuan ko pero hindi ko magawa, natulala ako at bigla nalang nagsimulang magsituluan ang luha ko habang paulit paulit na lumilitaw sa isipan ko ang nangyari saakin.

Ang akala ko mamatay na ako. Ramdam ko na sukong suko na ang katawan ko kaya paano ako nabuhay? Sa dinami daming tao na mababait na nasa bingit na kamatayan bakit ako pa?

Napatingin ako agad sa isang krus na nakadikit sa dingding. Hindi ko akalain na sa bingit ng kamatayan ko ang Diyos pa ang tinatawag ko. Ni wala nga akong mabuting nagawa sa mundo at ni hindi ko siya kinikilala at sinasamba pero bakit niya pa ako hinayaan na mabuhay? Totoo ba talaga siya kung oo dapat nga ay magalit ito dahil ’di ako naniniwala sakaniya pero bakit parang pinapaboran niya pa ako? Siya ba talaga ang dahilan bakit humihinga pa rin ako? Kung siya nga, ito na ba ang senyales para magbalik loob ako sakaniya?

Napatigil ako nang biglang may pumasok sa isipan kong pigura ng lalaking malabo ang mukha at narinig ko sa isipan ko ang na rin ang mga sinambit niya.

“Mi amor..” pabulong kong bigkas.

Hindi ako sigurado kung nanaginip lang ako no’n. Hindi ko maalala kung totoo bang nangyari ’yun, gulong gulo ako lalo na nang umamin ’to ng nararamdaman niya. Tandang tanda ko ang mga binigkas niya, ang ’di ko lang mapagtanto ay kung sino siya. Pamilyar ang boses nito pero ’di ko talaga masabi kung sino ang lalaking ’yun.

Pakiramdam ko panaginip ’yun, sino ba namang tanga na bukod saakin ang ibubuwis ’yung buhay, makikipag sapalaran sa bagyo para lang iligtas ako saka malabong malabo na may umamin ng gano’n saakin. Buong buhay ko wala pang umaamin na gusto nila ako o kahit crush man lang, sino ba namang maiinlove sa katulad ko? Ako lang ’to si Paint, walang ka espesyal espesyal.

Nakakatawa lang kasi, ano knight in shining armor lang ang peg? Takte, sa libro lang ’yun nababasa pero ang weirdo naman na nanaginip ako na may nagligtas saakin ng gano’n. Sabi nila madalas ang panaginip nabubuo kapag iniisip mo ang mga senaryong ’yun bago ka matulog pero parang wala naman akong naalala na nag i-imagine ako na may magliligtas saakin ng gano’n.

Pero saglit, naalala ko na naging knight in shing armor slash savior ko rin si Roks noong muntik na akong marape at mapatay ng mga hayop na lalaki. Ilang beses na rin akong niligtas ni Captain Bato. Kala ko panaginip ang mga pangyayaring ’yun dahil ’di naman kapani paniwala na gagawin niya pero nagkamali ako.

Wala naman kasi sa isipan ko na ililigtas ako ni Captain Bato no’n basta ang alam ko katapusan ko na dahil lagi naman akong nasa bingit ng kamatayan ngayon. Solidize naman kasi, nakakamangha na nagawa niya pa akong iligtas kahit noong una pa man ay hindi niya naman alam kung nasaan ako at talagang saktong mar-rape na ako doon pa siya biglang dumating.

Ang angas, galing ng timing. Bihira ’yung gano’n. Takte, talaga namang hindi makatotohanan ang pangyayaring ’yun puro sa TV at libro ko lang makikita ’yung saktong timing na pagdating ng tagapagligtas mo.

Ang kaso kasi kahit balik baliktarin ko ang mundo ay hindi maalis ang katotohanan na nangyari pa rin ’yun saakin kaya ’di maalis sa isipan ko na posibleng totoo rin na may nagligtas saakin ngayon.

Pero kung totoo man ’yun, sino siya? Pamilyar na pamilyar ang pigura at boses niya pero ’di ko talaga mapagtanto kung sino lalo pa malabo ang imahe nung lalaki nang makita ko.

Posible kayang si Roks muli ang nagligtas saakin? Ang kaso naalala ko ang sinabi niya nung misteryosong tagapagligtas ko na “I’m not

Roks

.“ daw, kung si Captain Bato nga ’yun bakit kailangan niyang sabihin na hindi siya ’yun? Parang tanga lang lang ’diba? Pabobo amp.

Pero naiisip ko kasing dahilan, hindi naman sa nag a-assume ako pero kasi ang lalaking nagligtas saakin ay umamin ng kaniyang nararamdaman posibleng sinabi niya lang ’yun dahil baka nahihiya siya at natotorpe––pero malabo din kahit spokeneng dollars ang lalaki at mahina ako sa english ay malinaw sa isipan ko ang sinabi niya bago ako tuluyang nawalan ng ulirat.

Hinding hindi raw ako mamahalin ni Roks kagaya ng nararamdaman niya, sasaktan lang daw ako ni Captain ’yung tipong kung magsalita ang lalaki parang gusto niya na mag move on ako na kala mo naman inlove na ako kay Roks. Ang weirdo lang talaga no’n. Nakakabobo lang, biglang sumakit ang ulo ko sa kakaisip kung sino ba ’yung savior na ’yun.

“

Cenery

..“ naputol ang pagiisip ko at napatingin sa tumawag ng pangalan ko.

Tumambad ang bagong gising na si Roks, magulo kaunti ang kaniyang buhok. Halatang pagod at puyat siya lalo pa’t ang tamlay ng abo niyang mata pero umaalingasaw pa rin naman ang kagwapuhan niya.

“R-

roks

..“ unti unti nagliwanag ang mga mata niya at dahan dahan siyang lumapit saakin saka niyakap ako.

Yumakap ako pabalik at pinikit ko ang mga mata ko para tiisin ang kumikirot kong katawan dahil sa ginawa niyang pagyakap dahil natamaan niya ang sugat ko, ewan ko pero gusto kong mayakap siya ng mahigpit kahit pa nasasaktan ako. Umuurong ang luha ko, sobrang gumagaan ang loob ko at pakiramdam ko lagi akong ligtas kapag nasa bisig niya.

Ngunit bago nangyari saakin ang mga ’to ay nagkaroon kami ng pagtatalo. Dapat hindi kami nagyayakapan ngayon pero iba ang gustong gawin ng katawan ko.

Pinakiramdaman ko ang init na yakap niya ngunit may iba akong naramdaman, may kung anong tumulong mainit na likido saaking balikat.

Agad akong humiwalay sa yakap niya at hinawakan ang balikad ko. Kumpirmadong ngang basa kaya napatingin ako sa mata ni Roks na mapungay pungay at may bakas na luha na mula doon.

“U-

umiiyak

ba?“ gulat at wala sa sariling kong tanong. Bakit siya umiiyak? Ngayon ko lang siya nakitang umiiyak ng gan’to.

Nginitian niya lang ako at hinalikan ang likod ng palad ko. “ How’s your feeling?“ tumayo siya at tinalikuran ako, nagpunta ito sa tabi ng pinto. Mukhang gagamitin niya ang intercom.

Mula rito kitang kita ko kahit nakatalikod siya kung paano nito punasan ang mga mata niya.

“ The patience is awake.“ biglang lumamig ang boses niya. Naglakad siya pabalik saakin at sa pagkakataong ’to ay malambing siyang ngumiti pero ’yung mata niya ay nawalan na ng buhay.

“ Bakit

umiiyak ?“ ulit ko sa tanong ko. Hindi pa rin ako makapaniwala na nasaksihan ko na umiiyak ang isang Roks, bagamat hindi naman siya humagulgol at iilang piraso lang na luha ang pumatak mula sa mga mata niya pero iyak pa rin naman ang tawag do’n.

“ Are you hungry ?“ balik na tanong niya kaya nagtaka na ako. Bakit niya iniiba ang usapan?

“

Bakit

ayaw

mong

sagutin

ang

tanong

ko?

Bakit

umiiyak

..“ umigting ang panga niya. Lumalam ang titig niya saakin at bumuntong hininga pa siya.

“I missed you.” paos na wika nito.

Napakunot ang noo ko. “ Umiiyak

dahil

miss

mo’ko

Bakit

? Para

saan

Anong

meron

?“ puno nang pagtataka kong usal.

Iniiyakan niya ako? Dapat ba ako matuwa o hindi? Ebarg naman kasi, hindi ko na naman siya maintindihan lalo pa’t hindi niya rin naman ako sinagot.

Napasinghap nalang ako nang biglang bumukas ang pintuan at iniluwa nito si Rare at Atarah na na suot suot ang kani-kanilang uniporme na pang nurse at doctor kaya nawalan na ako ng pagkakataon na tanungin pa ulit si Roks.

“Paint !” lalapit sana saakin si Atarah pero pinigilan siya ni Roks. Nanliit ang mga mata ko nang mapansin na may kung ano siyang sinabi na ’di ko narinig ng ayos lalo pa’t na nawala ang atensyon ko sakanila nang lumapit saakin si Rare na blanko ang expresyon at sinimulan akong icheck ang kalagayan ko.

Nabalik naman ang tingin ko kina Atarah nang biglang narinig ko ang pagsarado ng pinto at namataan ko na wala na si Roks do’n tanging si Atarah nalang na nakatingin saakin.

Anong pinagusapan nila? Bakit umalis si Captain Bato?

“ Atarah

.“ pagtatawag ko sakaniya kaya agad naman ’tong lumapit saakin saka nginitian ng matamis.

Maingat niyang hinawakan ang kamay ko. Napalunok pa ako dahil sadya namang napakalambot nito, hiyang hiya na naman tuloy ’yung mga kalyo ko. “ I’m glad you awake, how’s your feeling?“ malambing na wika niya.

“ N-

nasaan

Roks

?“ ’di ko napigilan tanungin siya imbes na sagutin ang ang tanong niya dahil nagtataka rin ako kung ano ang pinagusapan nila. Gusto kong malaman, masyado akong kuryuso. Ewan ko kung bakit nakikiepal pa ako.

Mas lalong lumawak ang ngiti niya na animo nangaasar pa. “ Sinundo

niya ang

tatay

do’n

room

nila

H’wag

kang

magalala

, He’ll be back. Ni hindi

niya

nga

maiwan

nitong

mga

nakaraang

araw

nagsleeping

beauty

ka . ’ Di

siya

kumakain

ayos

umuwi

bahay

nila

. He’s like a prince charming who’s waiting for his princess to wake up, sabi ko

nga

ikiss

baka

sakaling

gumising

. HAHAHAHA.“

Napanganga at tulala nalang ako dahil tawang tawa siya. Kung mangasar siya parang si Gracielle, jusme ’di rin ako makapaniwala na sa mismong bibig niya lalabas ’yang gan’yan kaya napatingin pa ako kay Rare na nakangisi lang, halatadong nangaasar din.

Pero si Roks? Binantayan ako at ’di maiwan? Bakit? Baka naman akala niya ako si Darling niya?

“

Ooops

, I’m sorry .“ saad ni Ath nang mapansin nito ang expresyon ko.

Tumikhim ako ng kaunti bago ko ibahin ang topic. “

Nakaraang

araw

? Ang

ibig

bang

sabihin

tulog

ako ng—.“ pinutol agad ni Rare ang pagsasalita ko.

“Yes, you’re sleeping for 3 days. You didn’t wake up since we did the operation but for now your vital sign is normal but we need to monitor your condition especially in your head. You need to undergo to a further test, CT scan and x-ray since the big damage is in your head and stomach.” pagpapaliwanag ni Rare.

Napahawak ako sa tyan ko saka sa ulo ko at natulala nalang. Gusto kong itanong kung sino ang nagdala saakin rito para kumpirma ko kung totoo bang may nagligtas saakin at ’yun ba ay ’yung misteryosong lalaki. Kung oo, sino siya?

“ Paanong

nakaligtas

pa ako? Sino

nagdala

saakin

dito

hospital?“

Napalingon ako kay Atarah na biglang hinaplos haplos ang kamay kong hawak niya. “Because God loves you. Let’s just say, He used

Roks

and the doctors as an instrument to save you.

Sobra

kasing

kumplikado

nang

nangyari

sa’yo

, Imagine

kahit

Rare

sinabi

niya na 25% ’yung chances na

magsurvive

mahihirapan

siya

case mo,

sobrang

labo

kung

maligtas

, ’

diba

mander

ko? “ sumangayon naman agad si Rare.

Saglit nga–ang pagkakaalam ko isa siya sa pinaka magaling na surgeon. Takte, sa mismong bibig ni Rare na nanggaling na mahihirapan siya sa kaso ko? 25% ang chances na mag survive? Anak ng shooting star, konting push nalang naglalakbay na ako sa impyerno.

“

Mabuti

nalang

naagapan

nadala

rito

hospital ni

Roks .“ napintig ang tenga ko sa huling sinabi ni Atarah.

Si Roks? As in si Captain Bato nga ang nag ligtas saakin? Kumpirmadong na bang siya ang mystery savior ko? Pero bakit parang may mali? Kung si Roks nga ’yun ’di ko maintindihan ’yung parteng bakit kailangan niyang sabihin na hindi siya si Roks? Bakit kailangan niyang sabihin na hindi naman ako mamahalin ni Roks kung ’yung misteryosong lalaking ’yun ay umamin ng nararamdaman niya?

Potakte, sakit sa utak! Ang gulo naman kasi. Malaki ang posibilidad na hindi si Roks ’yun pero ang sabi nina Atarah siya nagdala saakin dito o baka naman sadyang sa panaginip ko lang ’yung may umamin saakin? Ang daming posibleng dahilan, maaring baka ibinigay ako nung misteryosong taga pagligtas ko kay Roks kasi nga ayaw niyang malaman ko kung sino siya? Anak ng shooting star, bakit pakiramdam ko nasa isang telserye ako? Yawa, ang kumplikado amp.

“ Your abdomen has been stabbed by a sharp metal. In the abdomen you’ve got the liver, gall bladder, pancreas, spleen, stomach, small intestine, large intestine, omentum, kidneys, bladder, sexual organs, and the blood vessels that supply and run off of all these organs, the largest of which are the inferior vena cava and the abdominal aorta. You’ve also got the lumbar spine and the nerves that run inside them towards the back of the abdominal cavity, along with the skeletal muscles, fat, and skin tissue that surround it the speed at which you die from a traumatic insult depends primarily on one factor: the rate of blood loss from this injury, via either internal or external bleeding. If you don’t die of blood loss, the next most likely cause would be infection, which takes time. If you’re stabbed in the abdomen, there’s a high likelihood of infection, especially if the bowel wall is cut——.“

Automatiko kong tinakpan ang tenga ko nang biglang magsalita si Rare ng kung ano anong pesteng medikal chu chu na ’yan. Nastress na nga ako sa mystery savior na ’yan, dumagdag pa ’tong human dictionary na ’to.

“ Anak

naman ng shooting star Doc,eto na naman tayo

mga

lecture mo kaya

ayoko

nahihospital

dito

kit

naman

gan’yan

? Eto na naman tayo

mga

explenasyon

mo na kala mo teacher

jusmiyo

goku

Ghorl

pasyente

mo ’ko. ’Di mo ko

estudyante

Ebarg

amputs

gan’to

talaga

’tong asawa mo,

Atarah

Mabuti

nakakatiis

rito

. Baka

kahit

may

maliit

sugat

lang

Ranch

sabihin

niya na

lahat

ng organs na

meron

. Alam mo

paulit

ulit

ko na ’tong

sinasabi

sayo

Ghorl

minsan

hindi

magandang

pinapaliwanag

’yung ganyan

pasyente

masakit

utak

baka lalo pang

lumalala

kalagayan

patience mo

pagpaliwanag

mo,

grabe

mauubusan

yata

ulit

ako ng

dugo

.“ umigting ang panga ni Rare at ang padilim niyang mga mata ay tinitignan lang ako ng hindi makapaniwalang expresyon.

“What the, did you just cursed at me and call me a

ghorl

?“ nanlaki ang mga mata ko nang marealize kong wala na namang preno ang bibig ko. Legit ’yung kaba ko dahil mukhang na offend ko ata siya kaya tinignan ko si Atarah para kumpirmahin kung naoffend din dahil nakapag kataon baka ’di na ituloy ang scholarship naming magkakapatid pati na rin ang pag pagamot kay Tatay.

Takte ka self, atapang a tao ka. Boss ng hospital at foundation na tumutulong sainyo ginaganyan mo lang.

Nakahinga naman ako ng maluwag nang mapansin na tumawa lang si Atarah saka pinalo sa braso ang asawa.

“Don’t be so

pikon

baby, HAHAHA. I told you we need to be

sanay

na to her ugali na. Nako nako, that’s why I don’t have any doubt to you for our Captain Gray eyes .“ pangiti ngiting saad ni Atarah pero hindi ko naman maintindihan ang gusto niyang iparating na mensahe sa sinabi niyang ’yun.

“Did you see this Paint, look at the vein here.” tinuro niya ang bandang ugat sa leeg ni Rare na ngayon ay biglang lumambot ang expresyon habang na katitig lang kay Atarah habang ginagawa ’yun.

“

Kapag

nag m-move ’yan automatic

pikon

siya

same with

Roks

! It’s either their jaw or vein will move

pati

rin ’yung ears

nila

kapag

namula

kaya let’s keep teasing them. They are so cute kaya ’di ba? HAHAHA. But anyway you seems really fine na

talaga

, huh?

Kabisado

namin

, lalo na

kapag

ok na ang

kalagayan

mo since

napapadalas

pag

admit mo

rito

hospital.“

Napaisip ako sa sinabi niya. Oo nga no, madalas akong nandito sa hospital hindi dahil kay Tatay. Ang dahilan ay lagi akong naakasidente kung hindi naman ako ay si Roks.

Naknang, sa buong buhay ko ’di pa ako nahospital o naaksidente pero nang makilala ko si Roks do’n na nagsimula ang lahat. Hindi naman sa sinisi ko siya pero napansin kolang simula nang makikilala ko si Roks hindi lang naman ako lagi nasasaktan saamin, madalas ay siya rin at dahil ’yun sa kagagawan ko.

Bigla ko tuloy naalala ’yung pinanood kong drama noong nasa bahay kami ng kaklase ko dati nung nagaaral pa ako. Palibhasa fan ng Kpop ’yun lalo na nung EXO kaya nanood kami ng drama nila, ’yung bida si EXO Suho.

Tapos ’yung drama title ay “How are you bread.” ’yung kwento nun parang hindi talaga sila tinadhana sa isa’t isa, ’yung tipong hindi talaga dapat nagkatagpo sila ng landas ang kaso nag kainlove-an ang dalawa pero kapag pinagpatuloy nila ’yun may masasaktan na isa physically and ’yung tipong maaksidente talaga.

Noong una ’di pa sila naniniwala hanggang sa dumating sa puntong na isa sakanila muntik nang mamatay sa aksidente kaya ’yung lalaki nagdesisyon na makipag break dun sa babae at hiniling niya na sana mawala ng alaala ’yung babae kaysa masaktan pa ’to sa piling niya.

Hindi na meant to be tawag do’n, Meant to die na. Parang nagkakaroon ng sumpa sa pagitan nila kapag pinagpatuloy nila pagmamahalan nila eh, amp. Parang ’yung amin lang ni Captain Roks. ’Yung tipong parang binubulong na ng tadhana na hindi kami para sa isa’t isa dahil masasaktan at masasaktan lang kami kaya ito nagsisimula na siyang saktan kami. Teka lang— bakit ko ba kinumpara sa lovestory na ’yun ang sitwasyon namin ni Roks? ’Di naman kami inlove sa isa’t isa ha? Syet! Erase erase! Takte ka Paint!

Napailing iling ako bigla dahil hindi ko akalain na iniisip ko ang gan’to saamin ni Captain Bato. “Hey, are you ok?” napatingin ako kay Atarah na nagaalala na naman.

Pilit akong ngumiti lang ako saka tumango at pinagmumura ang sarili ko saaking isipan. “

Ano

ng ba

ulit

sabi mo, Doc hehe.“

“You need to know this detail for you to

underts

—.“

“ ’Di ko

nga

magets

doc,

pwede

mo naman

kasing

sabihin

na ’Hoy

nasaksak

naubusan

dugo

inoperahan

.’

Tapos

! Basic lang ’di ba? Concern lang ako

lalamunab

mo Doc

masyado

maraming

sinasabi

Abusong

abuso

lalamunan

mo..“ napairap nalang si Rare at ’di na nagsalita pa ulit kaya nag peace sign ako sakaniya.

“ Ebarg

, i love you Paint! My gad, feel ko may stomachache na ako can’t stop laughing HAHAHA . Ako na mag

papaliwanag

sa’yo

.“ napangiwi ako kay Atarah na ang ganda parin talaga habang tumatawa lalo na nang sabihin niya ang salitang ‘ebarg’ na natutunan saakin.

Naknang, parang dyosa na naman siya ’yung tipong mapapanood mo sa TV kapag tumatawa ’yung actress na maganda may pa slow motion effect. kapag ako tumawa ng gan’yan tapos may kasamang palakpak pa mukha akong sea lion.

“You’re beautiful ..” napangisi ako nang makitang wala sa sarili si Rare habang nakatingin sa asawa niya tumatawa.

“Sana all..” mahinang bulong ko. Ehem galaw galaw Capt—syet naman, ayoko na ng utak na ’to! Kung ano ano iniisip.

Ilang segundo pa ang lumipas bago nahimasmasan si Atarah sa pagtawa at si Rare na kaninang patay na patay kay Atarah ang expresyon ay bumalik na sa pagkaseryoso. “

Gan’to

inoperahan

kasi,

mabuti

naagapan

agad

dahil

sobrang

daming

dugo

. The sharp metal

thrust is deep and full into the aorta and manages to burst it open, your circulatory system will immediately collapse and your lifespan will be measured in minutes if not in seconds; you would certainly become unconscious almost immediately plus may tama rin ang

ulo

mo at halos

nawawalan

na ng

hininga

since halos

malunod

na. If no surgery is undertaken the person will die due to sepsis within 24 to 48 hrs. Kaya

sobrang

thankful

talaga

nailigtas

pa.“

Napakagat ako sa labi dahil ebarg naman naman na kasi nangyari saakin. Himala na talagang nakaligtas pa ako. Isipin mo ’yun sa isang iglap nasa bingit na ako ng kamatayan.

“

But aside of that, may malaki pang problem.“ kumalabog ang puso ko nang sa isang iglap nawala ang masayang expresyon ni Atarah, naging malungkot ’to.

“ The uterus contains various types of cells to help women carry a baby.

Other physical abnormalities of your uterus can make it difficult to conceive or carry a baby to term.“

Kinunotan ko siya ng noo dahil ’di ko magets ang gusto niyang sabihin.“ Huh?“

“ Didiretsuhin

na kita, Paint. Alam kong

mahirap

tanggapin

as a woman pero malaki ang chance na hindi

magkakakaanak

. Kasi isa ang uterus

nating

mga

babae

pinakaimportanteng

organ para

magdalang

tao tayo.“

N apakagat ako sa aking labi at napahawak sa tyan ko habang tulala sa kawalan. “D-

dahil

ba ’to

pagkasaksak

saakin

?“

“To be honest, it is really hard to stab a non-pregnant uterus. The uterus is normally a very small organ, and it is located well below the pubic bone. To stab a non-pregnant uterus the knife would have be inserted several inches above the pelvic bone, and then angled sharply downward. If the knife were inserted vaginally, the chances of the knife finding the uterus is remote without the use of a speculum. The knife would most like cut into the bladder or bowel. It is much easier to stab a pregnant uterus. If the uterus has been stabbed there would be weakened areas that might rupture in late pregnancy, and the the scar tissue around the uterus would make approaching the

utertus

more difficult but you’re not pregnant so

ngayon

malabo

na ang

pagkasaksak

banda

rito

ang

dahilan

bakit

may

problema

uterus..“

“ Anong

ibig

sabihin

nun?“

blanko ang utak ko. Ni hindi na talaga pumapasok sa utak ko kung ano pinag sasabi nila basta ang alam ko ay hindi na ako magkakaanak.

“

Marami

kasing

saksak

tummy mo and

meron

banda

mga

ibang

organs,

dito

oh.“ tinuro pa ni Atarah ang mismong tyan niya . “

Syempre

kailangan

icheck

mga

doctor ’yun, They may use an ultrasound to look at your ovaries and uterus, and give you a blood test to check your hormones then

huli

iba

’yung

nalaman

nila

Matagal

ng may problem ang uterus mo.“

Huminga ako ng malalim at pikit na ngumiti sa kaniya kaya nilapitan ni Atarah at niyakap .“Paint, I know it’s really hard to accept it as

woma

—.“

“

Mamatay

ba ako

dahil

problema

uterus?“ pangitingiti lang ako pero sobrang bumibigat ang dibdib ko at may kung anong gustong kumawala sa mga mata ko.

“No—.” pinutol ko na ang sasabihin ni Rare at kumalas na rin ako sa yakap ni Ath.

“ ’Yun naman pala, e. Ang

mahalaga

’di naman

nakakamatay

Ano

ba, ok lang ’yun. Wala naman

plano ko na mag

anak

, e. Hindi

nga

ako mag a-asawa, e. Ok lang ako. Promise.“ ngumiti ako ng malaki. Totoo naman wala akong plano magkaroon ng sariling pamilya, buong buhay ko gusto kong iaalay nalang sa magulang, kapatid at kaibigan ko pero ewan ko bakit ako nasasaktan pa ng gan’to?

“

Anak

ko..“ sabay sabay kaming napatingin sa gawi ng pintuan ng biglang bumakas ito.

Niluwa nito sina Tatay at Nanay pero imbes na sakanila ang naging atensyon ko ay napunta ito kay Roks. Nagtama ang mga mata namin. Nginitian ko siya pero hindi niya sinuklian ’yun. Diretso ang titig niya saakin na animo mo inoobserbahan.

“

Maiwan

na po

namin

, kayo.

Sangayon

ok naman po

Paint pero

minomonitor

pa po

namin

siya

.“

“

Salamat

marami

Atarah

at Rare,

gano’n

din

sa’yo

Roks

. Ang

laki

utang

loob

namin

sainyo .“ nakatingin lang ako kay Nanay at Atarah na naguusap pero ang totoo ay tinitigan ko sa peripheral vision ko si Roks na hindi pa rin inaalis ang titig saakin.

“

Pagpalain

nawa

kayo

mga

hija

hijo

balang

araw

makakabawi

rin kami

sainyo

.“ nginitian ko si Tatay nang bumaling siya saakin. Naka wheel chair ngayon. Malaki na ang pinagbago niya, ang taba, pumuti at sumisigla na ang itsura ni Tatay kaya naman tama sila malaki na talaga ang utang na loob namin kina Atarah.

“

H’wag

na po kayo mag

abala

, ang gusto lang naman naming

bayad

ay ’yun ang

maging

masaya

kayo.

Kapag

nangyari

’yun

bayad

napo kayo,

sobra

nga .“ nilingon ako ni Atarah. “Mauna na po kami

marami

pa pong

aasikasuhing

pasyente

. Mag bonding muna kayo, and Paint miss na miss

na ng

mga

kapatid

mo,

ipapasundo

namin

ha?“

Tumango ako at ngumiti. “

Salamat

marami

.“

Tinanguan lang kami ni Rare. Nagpaalam naman si Roks sa magulang ko na pasulyap sulyap pa rin saakin. Mukhang wala pa siyang balak umalis dahil hindi siya makaalis sa pwesto niya kung hindi pa siya hinila ni Atarah.

“Kita mo sila

napakabait

nila

, no? na. Isa

silang

blessing

buhay

natin

, e

ikaw

isa

kagng

letche

punyemas

Ano

na?!

H’wag

mo ’kong

tignan

ng ganyan

Senarya

Ano

masaya

napapadalas

ang

pagstay

rito

hospital. Nag

eenjoy

, ha? Hindi

nahihiya

Napakamalas

walanghiya

talagang

bata

Minsan

Roks

ang

naospital

dahil

sa’yo

tapos

ngayon

ikaw

naman?

Ilang

beses

na ba?

Mahiya

naman.

Ilang

araw

kang

tulog

, alam mo bang ’yang

Roks

pa ang

nagbabantay

sa’yo

nagaalalaga

. Ni hindi

maalis

’yan

tabi

mo! Kasi

iniisip

niya na

siya

ang

dahilan

kung

bakit

nangkaganyan

! Nag away kayo at

tinopak

nagpabibo

sinalubong

mo ang

bagyo

para lang

magpapansin

!“

Napayuko nalang ako dahil mas lalong triple ang sakit na nararamdaman ng puso ko ngayon. Ang akala ko mag aalala siya saakin. Ang akala ko sa unang pagkakataon yayakapin niya ako pero akala ko lang pala lahat.

“ Alice, please lang!

Tumigil

na!“

“ ’Di ko

titigil

hanggat

’di

pumapasok

kokote

niya ang

sinasabi

ko. Kung hindi

dahil

d’yan

kay

Roks

patay

na.

Napakalaki

na ng

utang

loob

natin

sakaniya

Nakakainis

Paano

nalang

kung hindi

naligtas

Paano

nalang

kung

namatay

Ano

iiwan

saakin

lahat

responsibilidad

mo?!

Inisip

mo lang ba kami?

Napakawalang

kwenta

talaga

puro

kasi ’yang

sarili

iniisip

mo, e!“

Taksil ang luha ko at nagsituluan na sila. Buong buhay ko sakanila ko gusto ialay. Tapos bakit gan’to pa siya? Gusto kong ipagtanggol ang sarili ko pero ’di ko magawa. Nakakapanghina ang sinasabi niya at tiyak ako pa ang nagmumukhang masama sa mata niya dahil kawalang respeto raw kapag gano’n.

Bakit kaya gano’n, awtomatikong masama ka ng anak kapag gusto mong ipagtanggol ang sarili mo. ’Yung tipong sasabihin pa nila na sumasagot at nangangatwiran pa. Para saakin ang toxic ng filipino culture na hinding hindi ka pwede sumagot sa mga nakakatanda; kahit tama ang mga punto mo mas magandang itikom mo nalang ang bibig mo. Kapag anak ka hindi ka pwedeng sumagot kasi anak ka lang. Hindi mo pwedeng e-explain side mo kasi anak ka lang. Hindi ka pwedeng sumagot sa nakakatanda kasi bata ka lang kapag sumagot ka bastos ka, wala kang modo, wala kang utang na loob. Eh, gusto lang naman ipagtanggol ’yung side namin kasi nasasaktan kami pero bakit sa mata ng magulang kawalang respeto ’yun? Bakit bawal masaktan ang anak? ’Di ko na talaga naiintindihan pero dahil mahal ko ang Nanay ko ay hinahayaan ko nalang ang pananakit niya sa katawan at puso ko. Tinitikom ko nalang ang bibig ko kasi ayaw kong masaktan siya kapag pinagtangol ko ang nararamdaman ko. Gano’n ko siya nirerespeto.

“P-tangina naman Alice, lumabas ka nalang kung gaganyanin mo ang anak ko!”

“ Tandaan mo Senarya, subukan mo pang gumagawa ng kalokohan at ipahamak ’yang sarili mo Senarya! Malalatay ’yang katawan mo saakin!“

Sinamaan niya ako ng tingin at tinaluran na. Napabalikwas pa ako nang padabog na sinarado ni Nanay ang Pintuan.

Agad kong pinunasan ang luha ko nang mapansin kong nakatingin si Tatay. “Kamusta ka po Tay? Wow ang gwapo gwapo mo na ha !” pinilit kong maging masaya ang tono ko para hindi siya magalala sa nararamdaman ko pero niyakap niya ako ng dahan dahan.

“ Alam mo bang, ilang araw wala ring tulog ang Nanay mo? Ni hindi nga makakain ng ayos ’yan. Iniiwan niya ako sa kwarto ko at pabalik balik siya rito para bantayan ka, itanong mo kay Roks. Silang dalawa ang madalas na nagbabantay sa’yo. Buong tatlong araw umiiyak ang Nanay mo,’di ko mapatahan dahil nagaalala sa’yo.“

“Pero bakit siya gano’n saakin? Wala po ba talaga akong kwenta? Bakit ’di magawang ipakita ni Nanay na anak niya ako kung gano’n naman po ang ginagawa niya noong mga nakaraang araw.” naiyak na naman ako dahil sobrang bigat kasi talaga ng nararamdaman ko. Mas masakit sobra puso ko kaysa sa mga sugat ko.

“Malaki ang utang na loob namin sa’yo anak. Swerte kami at naging anak ka namin. Pero balang araw maiintindihan at malalaman mo rin kung bakit gano’n ang nanay mo.”

“Ano po ang ibig mong sabihin? May nangyari po ba sakaniya kaya nagkakagano’n siya

?“

Hinaplos haplos ni Tatay ang buhok ko at pinunasan ang mga luha sa mata ko.“ ’

Diba

nabanggit

ko na

sa’yo

gan’yan

talaga

ang ugali ng

Nanay

mo.

Pasensya

na kung

bakit

kailangan

n’yong

magtiis

magkakapatid

ugali

nito

H’wag

magalala

dadating

ang

panahon

bibigay

rin

sa’yo

ang

Nanay

n’yo

kagaya

saakin

nagpakahirap

talaga

akong

amuhin

puso

niya

noong

panahon

nililigawan

ko pa

siya

Napakababangis

naman kasi..“

Pilit akong ngumiti ngunit parang may kung ano kakaiba sa sinabi niya pero isinawalang bahala ko nalang dahil ’di ko rin naman mapagtanto kung ano. Nagkamustahan lang kami ni Tatay at sinermunan ng kaunti dahil naikwento ko sakaniya ang tunay na nangyari. Tinanong ko kung anong nangyari sa bahay, kinuwento niya rin lahat lahat ng nangyari nang tatlong araw akong tulog. Nasira na ng tuluyan ang bahay namin. At nakatira ngayon sa isa sa mga pabahay ng AKG foundation ang mga kapatid ko gano’n din ang pamilya nina Cielle at Roi. Samantala si Roksie naman ay nasa poder ni Roks ngayon.

Lumipas ang ilang oras na pagkukwentuhan namin ay dumating na ang mga kapatid at kaibigan ko.

“Paint!”

“Ate!”

Tumakbo sila palapit saakin at sabay sabay na niyakap. “Ate sorry..” umiiyak na saad ni Hannah.

“ Alam kong miss na miss n’yo ang ate n’yo pero dahan dahan lang ang pagyakap n’yo baka may masagi kayong sugat niya..“ tinanguan naman ng mga kapatid ko si Tatay na masaya habang nakatingin saamin.

“Promise ’di na namin tatangapin ’yung mga pagkain galing kay Kuya Roks.” sagot naman ni Rhyka.

“ Ate, mag aaral na ako ng mabuti gagayahin ko na si Ate Ella.“ pati ang binata kong kapatid na si Hanz ay umiiyak na rin.

“Makikinig na po kami sa’yo Ate.” saad pa ni Ella.

“Coco love ikaw, Ate.” mas lalo ako napaiyak dahil sa sinabi ni Coco, masaya ako ngayon lalo pa’t pare-pareho kaming ligtas.

Ginulo ko ang buhok nila at pinaghahalikan ang ulo nila. “ Kamusta na kayo? Mabuti at ok ang kalagayan n’yo. Miss na miss kayo ni Ate..“

“Osya, oras na pala. Iinom lang ako ng gamot at babalik ako rito ha. Janella, anak. Hatid mo ako saglit at kapagkatapos bumalik ka nalang ulit.”

“Sige po, Tay.” sagot ni Ella.

“H’wag n’yong istress at papagurin ang ate nyo ha, nagkakaintindihan ba tayo?” hinalikan niya pa sina Hannah at Rhyka samantalang nakipag apir siya kay Coco at Hanz.

“Opo Tay !”

“Tay, nagpahinga ka na muna mamaya ka nalang bumalik, ok? I love you!” tinanguan ako ni Tatay bago sila tuluyan ng lumabas ni Ella.

“Hoy siraulo kang babae ka! Nakakainis ka! Lalo lang akong naiinis sa’yo!” napatingin ako sa kanan ko. Tumambad saakin ang umiiyak na si Gracielle at ang nakakatitig na si Roi.

“I love you, Cielle. Sorry na. Sali ka sa group hug namin..” nagiyakan kami. Yakap yakap nila ako, para tuloy Nanay ang style ko na pibapatahan ang mga anak.

“ Shhh, h’wag na kayo umiyak. Ok na ako oh. Buhay na buhay. Hahaha. Sige na, kumain na ba kayo?“ pinunasan ko ang luha nina Rhyka, Hannah at Coco habang si Hanz naman ay kanina pa tumahan.

“Hindi pa po, Ate.”

“Pero may mga dala kaming pagkain .” sagot naman ni Cielle.

“Maghain ka na muna Cielle, kain na muna kayo. Tatlong araw lang ako natulog ang payat niyo na agad, tsk tsk .” naiiling kong saad.

Tinuro ko ang remote ng TV. “Oh Hanz buksan niyo ang TV nang makanood kayo. Maupo kayo d’yan sa kabilang kama o kaya d’yan sa malambot na sofa..”

Sinunod naman nila ako. Napatingin ako sa gawi ni Roi dahil kanina pa ’to tahimik at hindi inaalis ang titig saakin. “Oh tinitingin tingin mo d’yan Roi mah dudes? Miss mo ba ako? I’m back maderpaker, crush ka na ba ng crush mo? HAHAHA.”

“Nakakatawa ’yun?” agad niyang pinitik ng pagkalakas lakas ang noo ko kaya napalo ko siya.

“Aw, nyeta ka !” inis kong usal.

“Tss..”

“Wow tatlong araw na nga ako tulog mas lalo kang naging masunget ngayon Fafa Roi. Nue na, gan’yan ka nalang forever? Hoy gwapo mo dibdibin pag kabusted sa’yo ni Kristine. Panget lang nung impaktang ’yun. Ebarg, uso move on dudes!” pinisil niya ang ilong ko ng sobrang diin kaya kinagat ko ang kamay niya.

“Pinagsasabi mo? Lol, ’di ako broken. Engot mo, h’wag mo ngang iniiba usapan taktengina galit ako. Tss, ano kamusta pakiramdam mo?”

Bumusangot ako at hinaplos haplos ang kawawang ilong ko. “Sakit! Ang epal mo! Obvious naman ’diba? Syempre hindi pa ayos, mas lalo nga atang sumama pakiramdam ko nang makita kita.”

Akmang kukuritin niya ulit ang ilong ko pero agad ko na siyang sinabunutan. “ Shit–shit ang sakit, ’di ako nakikipagbiruan Pintura, alam mo ba kung gaano ko kagalit ngayon? Seryoso ako Paint. Alisin mo––masakit!“

Napangisi nalang ako at tinigil ang pagsabunot sakaniya. “ Paano muna ’yung galit at seryoso?“ sinamaan niya lang ako ng tingin kaya napahalakhak ako.

“Hahaha, I miss you Roi mah dudes. H’wag ka na magalit ajujuju. Hanap nalang kitang chixx, ha? H’wag na u badtrip.”

“Takte, ’di ko kailangan ng chixx at mas lalong ’di ako broken kay Kristine. ’Di ko nga crush ’yun, amoy tokpu, ’di ata alam mag rexona at tawas! Ang kinagagalit ko ay sobrang tigas ng ulo mo kahit kailan. ’Di ka mapagsabihan para kang bata.”

“Oo nga, mabuti nalang talaga pinasundan kita kay Roi kung hindi bangkay mo na iniiyakan namin..” sabat ni Gracielle kaya nanlaki ang mga mata ko.

“ Sinundan mo ’ko?“ nagsalit salit ang tingin ko sakanilang dalawa.

“Oo nang sinabi ni Cielle na nag away daw kayo at posibleng magpunta ka sa bahay n’yo kaya agad kong iniwan trabaho at sinundan kita.” nagtataka ang expresyon niya habang kinukwento saakin siguro dahil ang OA ng reaksyon ko sa nalaman ko.

“Kung gano’n ikaw nagligtas saakin ?”

“Oo siya nga, bakit?” ang ibig sabihin nito ay siya ang mysterious savior ko? Siya ’yung umamin saakin ng feelings?

Nyang note: Sobrang miss ko EXO kaya out of nowhere namention ko nalang dito HAHAHA, skl lang naman btw stream “MMMH” by Kai and ’yung iba pang track. Kung bet n’yo lang naman, promise maganda ’yun! 2 updates ko ngayon stay tuned!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 31

Paint

Cenery

HINDI ako makapagsalita pero na kay Roi pa rin naman ang titig ko. Hindi ako makapaniwala na siya nga ang misteryosong savior ko na umamin ng nararamdaman. Simula bata palang BFF na kami at kapatid ang turingan namin kaya wala sa isip namin ang magkagusto sa isa’t isa. Mahal ko siya at mahal niya ako pero ang pagmamahalan namin ay hanggang kapatid lang at kaibigan.

Kaya ngayon hindi kapanipaniwala. Siya ba talaga ’yun? Ang isang Roi Gin, magkakagusto saakin? Malabo ’yun! Ang alam ko may iba siyang gusto na binasted siya–at paglilinaw lang hindi ako ’yun.

“

Pintura

..“ tinapik tapik ni Roi Gin ang pisnge ko kaya nabalik ako sa reyalidad.

“

bakit

namumutla

? May

masakit

sa’yo

?“ nag aalalang tanong pa ni Gracielle.

Napalunok ako at napahawak pa saaking pisnge na nagiinit. “Ah, wala hahaha. May

naalala

lang ako.

Nga

pala,

ano

ibig

sabihin

ng Mi amor?“

“Huh?” nagtatakang usal ni Gracielle kaya sinulyapan ko si Roi na nakataas ang kilay saakin.

“My love. Spanish word ’yun.

Bakit

natanong

Awit

, ang weirdo mo

parteng

bigla

mong

tinanong

’yan,

wews

.“ napakagat ako saakin labi at pinaghahampas si Roi.

“

Ahhh

Roi

Gin naman! Kala ko ba

walang

talo

?“ pinigilan niya ang kamay ko kaya ewan ko kahit masakit paa ko ginamit ko ’yun para masipa siya.

’Di kami pwede magkagustuhan! Masisira ang pagkakaibigan namin ng ilang taon. Proven and tested ’yun, mas magandang nag stay nalang sa pagkakaibigan ang dalawang tao kaysa magkagustuhan. Naknang shooting star, ang cliche na magkakagustuhan ’yung best friend. Ang hirap ng sitwasyon na ’yun, magiiba ang turingan niyo sa isa’t isa. May awkwardness na, tapos kunwari binasted ko siya baka magkaroon naman ng lamat ang friendship namin o ’di naman kaya kapag jinowa ko siya paano kapag nag break na kami? T’yak sa malalamang masisira at masira ang lahat ng pignagsamahan namin.

Hindi sa maarte ako pero ang panget tignan jusmiyo goku parang magkapatid na kami, e. Hindi ko matanggap.

“Huh?

Inano

kita?“ painosente niya lang akong tinignan saka nilayuan.

“Nag

mamaang

maangan

pa,

bakit

sinabi

saakin

’yun?“ bakit ko pa ba tinatanong kahit alam ko naman ang sagot? Jusme, ano self gusto mo pang kumpirmahin na mahal ka niya talaga, para ano? Magkailangan kayong dalawa?

“Ako? Ang

alin

? ’Di kita gets! Sorry na kung

ano

man ’yun.“ Huminga ako ng malalim at napatingin sa mga kapatid kong pinapanood ang pinag gagawa ko.

“Hoy,

napapano

kayo?

Tigilan

n’yo

nga

’yan,

Pintura

baka

bumuka

mga

tahi

mo ha.“ bawal ni Cielle saka ako inalalayan na mahiga ulit sa kama.

“Ewan ko

d’yan

, ang weirdo.

Awit

gan’yan

epekto

gamot

dito

? O baka naman

gamot

pangsiraulo

iniinom

mo?“ napakunot ang noo at nagtiim ang bagang ko dahil nakakabwiset ang pagiging pagkainosente niya.

Siya na ba talaga ’yun? Bakit gan’to siya umasta na kala mo walang alam–kasi una sa lahat maaring siya nga si mysterious savior. Ngayon naalala ko na minsan badtrip siya kapag binabangit namin lagi ang pangalan ni Captain—nagseselos kaya siya ng mga oras na ’yun? Ang sabi ng kapatid niya kaya raw nagsungit si Roi dahil broken siya sa crush niya kesyo na basted kasi mas bet ng crush niya ’yung masungit. Eh, ’di ko naman gusto sa lalaki ang masungit, nakakaturn off nga ’yun at alam niyang badtrip ako sa mga lalaking gano’n. Baka nagkakamali lang ako–baka hindi naman talaga siya ang savior ko? Ang kaso siya nga raw nagligtas saakin, e!

Saglit nga—ang sabi nina Atarah at nanay ko si Captain ang nagligtas saakin tapos ngayon sinasabi naman ni Gracielle na si Roi ang nagligtas saakin. Naknang, ang gulo! Sino sa kanilang dalawa? Posible kayang nanaginip lang ako nun. Anak ng shooting star, stress na ako. Syet lang!

“

Sinong

crush mo

ngayon

?“

Pinanliitan niya ako ng mata at sarkastiko itong tumawa. “Wala.” oh tignan mo tinanggi niya. ’Di ko tuloy ma gets, bakit niya kailangan itanggi? Eh, pag todo deny siya paano siya manliligaw, paano niya ako mapapainlove sakaniya? Paano magkakaroon ng chances? Natotorpe ba siya o nahihiya na umamin saakin dahil nandito ang mga kapatid ko.

“ ’Yung

totoo

? Basted

crush mo ’di ba?

Kristine,

tama ako broken

sakaniya

?“ pangungumbinsi ko. Kapag sinabi niyang si Kristine ang crush niya ay matic na maniniwala ako. ’Di ko na iisipin na siya ’yung savior ko at mabuti ’yun.

“Huh?

Pinagsasabi

mo?

Badtrip

naman

Pintura

tigilan

niyo

pangaasar

gany’an

saakin

parang bata, hindi nama

nakakatawa

Nakakapikon

na kaya

amputs

’di ko

nga

gusto ’yun. Wala

akong

gusto

sasabihin

ko naman

sainyo

kapag

meron

kayo

nga

masikreto

, e.

Ikaw

sino gusto mo?“ panghahamon niya saakin kaya sinamaan ko siya ng tingin at akmang ibabato ko pa sakaniya ang unan pero pinigilan ako ni Gracielke.

“Gets ko na! So alam mo na?” malokong saad ni Cielle kaya napabusangot ako.

“Ang

ano ?“ tanong ko pa pero nginisian niya lang ako ng mapangasar kaya mas lalo akong nainis.

“

Roi

Gin

ano

..“ huminga ako ng malalim dahil sobrang nauupos na ang pasenya ko.

“Ang

ano

ba?“

“Na

ano

..“ inis kong binato kay Gracielle ang unan kaya tumawa lang siya ng tumawa.

“Ate

nagaaway

kayo?“ napatingin ako sa mga kapatid ko na nagaalala ang tingin saakin kaya nginitian kolang sila saka inilingan.

“

Naglalaro

lang, kain lang kayo–

nga

pala. Sino ang

nagbabantay

kay

Roksie

?“ pangiiba ko sa usapan dahil hindi tamang pinaguusapan namin ang gan’to sa harap ng kapatid ko lalo pa at may mga isip na sila.

“

Nasa

garden sila Ate

hawak

Kuya

Roks

Bawal

na po kasi

talaga

magdala

alagang

hayop

dito

…“ sagot ni Rhyka.

“Alam mo Ate, ang gusto ni

Kuya

Roks

bahay

niya kami

magstay

nun kasi wala na

talaga

sirang

sira

na ang

bahay

natin

pero

tumangi

kami kasi

nga

ayaw

mangyari

’yun.

Mabuti

nalang

tinulungan

tayo nung may ari ng hospital na ’to.“ napangiti nalang ako sa sinabi ni Hanz. Nahihiya tuloy ako dahil nasaksihan at mismong sakanila ko binuhos ang galit ko na nag mula kay Roks.

“

Iniwan

nga

namin

siya

don

garden, sabi ko

sumama

siya

sabi niya

h’wag

na raw,

babantayan

niya

nalang

daw

Roksie

Grabe

ilang

araw

din

nagbabantay

sa’yo

’yun

dito

no.

Pinapauwi

nga

namin

ayaw

naman

umuwi

Tatag

Fafa

Roks

Ayaw

mawala

paningin

ang

bebe

niya..“ peke ko lang na nginitian si Gracielle dahil nagaasar na naman siya.

“

Siguro

, Ate. Crush

Kuya

Roks

. ’Di ba Ate

Gracielle

? “ dahil sa sinabing ’yun ni Rhyka ay napatingin ako lay Roi. Umiigting ang panga, yumuyukom ang kamao niya at higit sa lahat parang badtrip ang expresyon niya.

Nang makita niyang nakatitig ako sakaniya ay sa isang iglap bumalik ang pala ngiting si Roi Gin. Ano ang ibig sabihin nun? Bakit gano’n nalang siya makapag react nang marinig ang patungkol kay Captain?

°°°

LIMANG araw na akong nandito sa hospital at kahapon lang ako nagising. Kasalukuyn akong nag d-drawing ngayon ng gusto kong bahay kapag yuman ako. Ako lang mag isa sa mga oras na ’to dahil si Gracielle ay lumabas at may binili saglit na na kakanin.

Si Tatay naman ay chemotherapy ngayon, ang mga kapatid ko ay may klase, si Roi ay may trabaho at si Captain, kahapon pa ’di bumisita saakin simula nang dumating ang pamilya ko.

Nagtanong nga ako kay Atarah kung nasaan siya. Ang sabi nito ay hinayaan muna raw ako ni Roks na magkaroon ng oras kasama ang pamilya at kaibigan ko pero ’di naman niya sinabi kung nasaan ba talaga ito mismo.

’Yung patungkol naman sa nangyari kahapon saamin ni Roi ay hindi ko na inungkat pa muna, safe pa ang friendship namin hanggat hindi pa siya mismo ang umaamin. Kahapon kasi kahit gusto ko malaman ang totoo ay hindi ko na siya inusisa pa. At tungkol naman sa gustong sabihin ni Gracielle ay hindi niya na nasabi kahapon dahil mukhang nakalimutan niya at ’di na ako nag abalang itanong siya kasi nga natatakot ako sa magiging sagot niya.

Halos mabitawan ko ang hawak ko nang biglang bumukas ang pintuan. Linuwa nito si Nanay na abot langit ang ngiti at napaka aliwas ang mukha kasama nito si Atlas na may kung ano pang dalang mga paper bag.

“ May

bisita

anak

ko..“ malambing na saad ni Nanay kaya napakunot ang noo ko sa asta niyang ’yun saka bakit siya nandito? Dapat sinasamahan niya si Tatay.

“ Direk

Atlas.“ nagaalalangan kong saad dahil na rin nagtataka pa ako sa expresyon ni Nanay na biglang umamo na kala mo isang tupa.

“

Maiwan

ko na kayo, mag enjoy kayo ha, alam ko

namang

miss na miss mo ang

anak

ko.

H’wag

mag

alala

mabuti

na ang

kalagayan

niya. May

mga

pagkain

d’yan

hijo

kapag

nagugutom

.“ napabusangot nalang ako dahil napagtanto ko na kaya nagkakaganyan si Nanay ay tiyak na nalaman niyang mayaman si Atlas.

“ Thanks madam.“ magalang na nag bow si Atlas sakaniya pero pinigilan lang siya ni Nanay na pangiti ngiti pa

“Nako,

Tita

Alice

nalang

tutal

close naman kayo ng

anak

ko at ’di

natin

sure baka mag level up pa closeness

n’yo

saka isa pa,

tinuturing

ko rin

namang

anak

ang

mga

kaibigan

anak

ko..“ sabi na eh kapag gan’tong namamlastik si Nanay sa isang lalaki matic na na iibubugaw na ako nito.

“

Sige

salamat

Tita

Alice.“ narinig ko pang hunigikgik si nanay nang lumabas ito at nilingon na ako ni Atlas saka naupo sa tabi ko.

“How are you?”

Nginitian ko siya ng malaki saka nag thumbs up. “Ok lang,

buhay

pa naman.

Kamusta

Mukhang

wala

ring

tulog

ha. Busy ba

pagdidirek

o stress

dahil

anak

ng vise

presidente

.“ pangaasar ko.

Ang fresh niya talaga tignan sa totoo lang pero gusto ko lang ’tong asarin para hindi awkward ang atmosphere namin.

“None of the above.” pinagtaasan ko siya ng kilay pero tinawanan niya lang ako.

“You want to know?” tumango lang ako. Huminga siya ng malalim bago muli nagsalita.

Nginitian niya ako ng matamis kaya napangiti nalang ako pabalik pero pilit. “I can’t even sleep because I know that you’re in danger.”

Nawala ang ngiti sa labi ko ay pinnanliitan ko siya ng mata dahil do’n sa sinabi niya. “ Ngi

kasalan

ko pa? Lol,

ano

naman kasi

ngayon

kung

mapahamak

mamatay

ako? Ma guilty

? ’Di

naman ’yung

papatay

saakin

, ha? “

Biro ko pero ’di siya tumawa, biglang naging sobrang seryoso lang ng mukha niya na ’di ko inaasahan. “Maybe, I’ll die too.”

Halos mabilaukan ako sa sarili kong laway dahil sa sinabi niyang ’yun. “ Huh?“ pag mamaang mangan ko kahit gets ko ang ibig sabihin niya.

Ginulo niya lang ang buhok ko at nginitian. Inilahad niya saakin ang mga paper bag. “I bring some foods from Spain, I visited the orphanage where my parents found me.”

“Spain?” teka spanish tawag sa lengwahe ng taga spain. Ang ibig bang sabihin nito ay nakakapagsalita ng spanish si Atlas?

Posible kayang siya ang misteryoso kong savior? Anak ng shootibg star, ito na naman tayo sa potakteng mysterious savior na ’yan.

Tumango lang ’to. “I’m actually a half blooded Spanish.

Do’n

na ako

inampon

nina Daddy at ’di ako

pinas

lumaki

.“

Napanganga nalang ako sa natuklasan ko. Posible kayang siya na nga? “Ang ibig bang sabihin makakapagsalita ka ng spanish?” namamangha at na e-excite kong sambit kaya tinawanan niya lang ako.

“

, Mi amor..“ halos malaglag pa ako sa kama nang bangitin niya ang salitang nagpapagulo ng utak ko buong gabi.

Jusmiyo, nastress ako sa misteryosong savior na ’yan. S totoo nga lang dapat ’di ko na nip-problema ’yun dahil ag mahalaga naman ay buhay ako ang kaso ’tong letcheng yawa na curiosity ko ay nagpapabibo. Nahirapan tuloy ako makatulog dahil iniisip ko kung sino ’yung nag confess ng nararamdaman saakin. Kung si Roi, Roks o baka naman panaginip lang talaga.

Si Roks at Roi na ang suspek ko pero alanganin pa rin ako kay Roi kasi bestfriend lang kami at alan ko talagang may iba siyang gusto samantalang kung si Roks ’yun bakit niya itatangi na ’di siya si Roks. Para saan pa kung umamin siya ng nararamdaman? Eh nang mabanggit ko nga si Roks parang mas sinisiraan pa nga siya nung savior ko, e.

Saglit nga–maari ring madagdag si Atlas sa listahan dahil nakakapagsalita siya ng spanish at hindi naman ako tanga para ’di ko mapansin na may ibang kinikilos si Atlas noon pa, sa text palang masyado na siyang sweet, kapag nakikita kami at higit sa lahat hindi maayos ang relasyon nila ni Roks. Malakas ang chansang siraan niya ito kaya posibleng siya nga?

“Mi amor?” nagtataka kong sambit.

“Yes, my love.”

“

Bakit

my love?“ seryoso kong tanong pero siya painosente lang ang itsura kagaya ni Roi Gin kahapon.

“Cuz you’re so lovely ..” nakangisi niyang saad kaya nginisian ko siya pabalik na may kasama pang taas kilay.

“ Bakit

may ‘my’ hindi mo naman ako

pag

aari

?“ ewan ko ba bakit biglang tumapang ang boses ko siguro dahil masyado lang talaga akong kuryuso na malaman ang mysterious savior ko.

“Oh–oh are you mad? I beg you pardon if I offended you. Uh–Mi amor translation in english is my love but when someone calling you like this it doesn’t mean he loves you, its just an endearing name. It’s like saying baby, babe, sweetheart,

beutiful

, lovely and spanish men and women use names like mi amor, mi vida and mi

amorcito

, it doesn’t mean they’re in love or love you necessarily.“

Napangiwi ako at awkward na napakamot nalang sa pisnge ko. Sy-t, nakakahiya anak ng shooting star. Nasobrahan ako sa pag aasume sa parteng ’yun, potakte naman.

“ Uh– ’di ako

galit

nagtatanong

lang hahaha,

nga

pala

nasaan

nung

naaksidente

ako?“ sobrang nangiinit ang pisnge ko kaya iniiwas ko ang tingin kay Atlas dahil sa kahihiyan.

“ I’m about to go to the evacuation center, since ’di ako

mapakali

. I want you to make sure you’re safe, I’m afraid you’ll get hurt ..“

“

Bakit

?“ kahit napahiya na ako ay gusto kong tanungin siya ng tanungin hanggat madulas siya pero sa parteng sinabi niya na papunta palang siya ay posibleng hindi nga siya ’yung nagligtas saakin o baka naman nagsisinungaling siya pero bakit kailangan niya pang magsinungaling?

“ This is not the right time to talk about that, I know you’ll feel uncomfortable when I answer your question. To be honest, I don’t know the answer either..“ napakunot ang noo ko dahil ’yung mga gan’tlng sagot ay halatang may tinatago. So posible kayang tama ako na siya nga?

“

Kamusta

’yung

ginagawa

mong project?“ pangiiba ko sa usapan pero binabasa ko pa rin ang galaw niya.

“Since

nagkaroon

bagyo

andami

naresched

na shooting. It’s really hassle baka

madelay

’yung

labas

isang

drama. Uhh–by the way next month

tapos

na ang

klase

ngayon

school year at

makakapag

enroll

panibagong

school year, are you excited to go to school?“

Nag tagal siya siguro ng isang oras rito sa hospital, napagusapan namin ang pagpasok ko sa eskwelahan at mga patungkol na rin sa mga film na gagawin niya.

Nagtaka na nga ako, kanina pa nga’di dumating na si Cielle saang lupalop nagpunta ’yung babaitang ’yun.

“I wanted to stay longer but my Dad called me already, we have family meeting. I’ll visit you tommorow, if you don’t mind?” bigla kasing may tumawag sakaniya sa kalagitnaan ng chikahan namin kanina. Mukha pa ngang nabadtrip, e. Halatang labag saloob niyang umuwi.

“Ok lang.

Salamat

food na ’to

pati

na rin

sapagbisita

. First time ko

makakain

gan’to

gustong

gusto ko..“ nginitian niya ako at ginulo muli ang buhok ko.

“Don’t worry, I’ll order a bunch of this one, ok? I’ll bring it here tommorow..”

“

h’wag

nakakahiya

Salamat

talaga

marami

..“

“See you tommorow..” tuluyan na siyang lumabas ng kwartong ’yun kaya nakahinga ako ng maluwag at humiga sa kama.

Minasahe ko ang ulo ko dahil sumakit lang kakaisip kung sino ba ’yung savior ko isama pang naramdaman ko na naman ang sakit ng mga sugat ko.

“Oh,

buti

naisipan

mo pang

bumalik

Gracielle .“ saad ko nang biglang bumukas na naman ang pinto.

“

Gracielle

, who?“ malamig na saad ng isang boses lalaki kaya napaupo ako mula sa kama.

“

Anong

ginagawa

rito

? ’Di

welcome!

Tsupi !“ hindi pinansin ni Deam ang pagtataboy ko sakaniya at nilapitan ako nito at mula sa loob ng jacket niya ay nilabas nito si Roksie na nagpalaki ng mga mata ko.

“Oh, here’s your son. Captain asked me to bring it here. Don’t look at me like that,

buhay

pa naman ’di ba? I need to put it here para

mapuslit

ko.

Tss

.“ inirapan ko nalang siya at inilahad ang kamay ko sakaniya para maabot ni si Roksie.

Itinuon kay Roksie ang buong atensyon ko saka ito inaghahalik halikan ko ito lalo pa’t ang bango niya. Amoy Roks na siya. “

Roksie

namiss

kita .“

“ Nga

pala

nasaan

Captain ?“ tanong ko. Gusto ko siyang makita, ’di ko alam kung bakit.

“

Papunta

siya

nauna

lang ako para

mapuslit

ko ’yang

unggoy

n’yo

kasi

bawal

dito

’yan,

Tss

. Can’t believe, we disobey a rules for you. This is the first time, You don’t even deserve it.“

Napintig ang tenga ko sa sinabi niya kaya nilingon ko siya at nginisian.

“Sayang ’di pa ako

namatay

. Kasi kung

namatay

ako,

unang

una

kitang

mumultuhin

hihilain

ko ’yang

paa

mo!

Baho

ng ugali mo!“

Nagpamulsa siya at ngnisian niya ako pabalik. “You can’t,

diretso

impyerno

. ’Di

makakagala

.“ maanghang na sambit niya kaya mas lalong kumulo ang dugo ko.

“Ay ’di

aware sis?

Bestfriend

kami ni

Santanas

, kaya kong

humingi

pabor

bumalik

dito

mundo at

hilain

papunta

impyerno

tutal

masama

pa kay

santanas

ugali mo!“ pasalamat siya ’di ako makalakad pa ng ayos dahil na pwersa ’to kahapon dahil kay Roi Gin, nyeta kung ayos lang ako nilapitan ko na ’to at sinapak.

“Look who’s talking? Do you even know why do you have second life?”

Nagtiim ang bagang ko at akmang ibabato sakaniya ang nahawalan kong baso pero mabilis niyang naagaw saakin ’yun. “Kasi

sobrang

makasalanan

mo, ’di

tatangapin

kahit

impyerno

. Hindi

sapat

santanas

para

litisin

ang

kasalanan

mo.“

Sarkastiko ko siyang tinawanan na parang isang demonyo. “ ’Tong

baklang

’to,

halatang

insecure

talaga

Selos

amp,

palibhasa

inggit

na naman kasi na

saakin

ang

atensyon

ni Captain mo

nitong

mga

nakaraang

araw

no? Gusto mo din?

Luh

asa

! Akin na

siya

kahit

umiyak

pa ng

dugo

. “ umigting ang panga niya at halatang nabadtrip siya sa pangaasar ko.

Magsasalita pa sana siya ang kaso ay biglang may pumasok na naman. “Who’s yours,

Cenery

?“

Pakiramdam ko tumalon ang puso ko nang biglang tumambad sa eksena si Captain. “S-

ano

..“ iniwas ko ang tingin sakaniya at ibinaling nalang kay Roksie na kunwari nilalaro ko ito.

“Repeat it my

Cenery

..“ napalunok ako at pinikit ko ang mga mata ko. Eto na self nasa harap na ang kagapon mo pang hinahanap bakit ngayon ’di mo siya matignan aber.

Anak ng shooting star, gusto ko magpakain sa lupa. Ang panget ng timing ni Captain Bato, bwiset!

“

Deam

, akin

siya

. Crush ko

siya

bakit

masama

?“ madiin kong sambit at taas noo kong sinalubong ang nakakatunaw niyang titig.

“ Very bad. You’re really bad at lying.“ blanko ang expresyon ni Captain Bato habang diretso ang tingin saakin.

“ It’s true, Captain. She confessed that she have a crush on me and I’m not lying with that. Maybe, you have a problem in your ears? Do I need to call a doctor? Or should I say stop assuming?“ malamig na saad ni Deam bago kami biglang tuluyang iniwanan.

Natulala ako dahil nakakapanibago na umastang gano’n si Deam sa harap ni Captain. Tinignan ko si Roks na umigting ang panga at ang lalim ng pag buntong hininga. “

Magkaaway

kayo?“

puno ng pagtatakang tanong ko

Umiling siya saka linapitan niya ako at naupo sa tabi namin. “No.”

“Parang

ngayon

niya lang

sinungitan

gano’n

?“

Nginitian niya lang ako at hinaplos haplos si Roksie. “We have an misunderstanding.”

“

Tungkol

saan ?“ panguusisa ko.

“Why are you so

insterested

, my

Cenery

?“ pinanliitan niya pa ako ng mata habang nakatingin sa labi ko kaya tinulak ko siya palayo.

“ ’Di

h’wag

kasi!“ mukhang tutuka ang loko base sa mga tinginan niya.

“It’s about our work, business to be specific. Let’s just say, there’s a big problem with it.”

“

Ano

ba business

n’yo

? ’Yung

mga

security? Security ba?“

Tumango siya saka hinawakan ang kamay ko. “You look so tired, do you want to sleep?”

“Hindi, gusto ko pang

makasama

Roksie

..“ ineksamina ko ang mukha niya. Kagaya ng kahapon napaka tamlay niya pa rin parang may sakit siya na ewan.

“Ikaw, mukhang pagod ka na.” mahina kong komento kaya agad siyang ngumiti.

“I’m fine as long as you’re fine too.”

Natahimik nalang ako at ’di na ako sumulyap muli sakaniya, nilaro ko nalang si Roksie kaya ilang minuto anh bumalot ng katahimikan buong kwarto.

“Roksie is now staying in his house in the mansion. He actually love his space there.” biglang niyang sambit kaya tumango ako pero ’di pa rin nagsalita.

Hindi na rin ’to nagsalita at pakiramdam ko sobrang nakaka suffocate ang katahimikan kaya binasag ko na ’to. “Thank you and sorry..” nahihiya kong saad.

“You don’t need to say sorry Cenery..” umupo siya sa mismong kama katabi ko at hinaplos haplos ang buhok ko kaya nagwala ang bacteria ko sa tiyan.

Masyado na kaming malapit sa isa’t isa kaya mas lalo kong nakikita na ang tamlay niya, walang buhay ang mga mata niya at ang putla niya rin.

“Matulog ka na kaya muna? Tignan mo mata mo. Ang tamlay mo rin.

May sakit ka ba?“ tanong ko saka sinalat ang noo niya at kumpirmadong may sinat siya.

“I can’t sleep..”

“ Parang ewan ’to ok naman na ako,

kung gusto mo dito ka nalang sa tabi namin matulog, malaki naman pwesto oh..“ ’di ko alam kung anong pinagsasabi ko pero parang may nag udyok saakin na sabihin ’yun.

“Is it, ok?” tinanguan ko siya at umusog ng pwesto saka tinapik pa ang pwesto kung saan siya hihiga.

Humiga naman siya pero ’di ko na siya sinulyapan. napatingin nalang ako sakaniya nang bigla niyang hawakan kamay ko. “Come, lay with me for hours until I sleep.”

Nag aalangan pa akong sundin siya pera sa huli ay wala na akong nagawa kung hindi sundin siya.

Pagkahiga ko ay agad niya akong hinila palapit sakaniya kaya ang pwesto namin ay magkaharapan kami, nasa gitna namin si Roksie habang yakap yakap niya ang bewang ko.

“I’m so scared. I thought you were gone forever because I failed to protect you.” paos na saad niya. At sa pangalawang pagkakataon ay may tumulong luha sa mga kulay abo niyang mata.

“ I thought I lost you my Cenery but then I realized that I didn’t lost my Cenery cuz in the first place you are not even mine ..“ napakagat ako saakin labi at pinikit ko ang mga mata ko. ’Di ko kayang makita na gan’tong nagluluha ang napaka ganda niyang mata.

Bakit niya sinasabi ’to? Bakit siya umiiyak? “So starting today I’ll make sure not to lose you , I’ll work hard for you to be mine..”

Napadilat ako ng mata para tignan ang expresyon niya kung nagloloko ba siya o hindi pero halatang seryoso siya. “ Huh ?“

Nginitian niya saka hinalikan sa noo at hinaplos haplos nito ang pisnge ko.

“I love you, Let me love you

forever, I want you to be mine till the end of time. You touch my heart so deeply. My life was in mess, now it’s well organized. My heart yearns for your love.“ mahina pero malambing niyang sambit kaya pakiramdam ko nanghina ako, isabay pang ang lakas ng kalabog ng puso ko.

Matapang ko lang nasinasalubong ang mata niya para malaman kung nag p-prank ba siya o hindi. “I know it’s too early, but my heart says it’s not. My Cenery, I want you to be mine. I can’t hide these feelings any longer. I really love you.”

Hindi ako makapagsalita at pakiramdam ko gustong gusto marinig ng teng ko ang boses niya kasi kumakalma ako. Hindi ako makapaniwala na umaamin ng gan’to si Roks. Hindi ba talaga ako na nanaginip? Hindi ba prank ’to? Ako na isang Paint Cenery lang, gugustuhin ng isang tulad niya?

“Every time I see you, I feel something in my heart; this feeling is special for you. it’s like a flame burningm When you are you are in my arms, I feel like I own the world, you are everything that matters to me.”

Matamis lang ang ngiti niya at patuloy kang nito na hihaplos ang pisnge ko.

“My future looks brighter with you.

want

to settle down with the one I love, I’m not young anymore. I want to build a beautiful family together with you before it’s too late. I wanted that. I dreamed of being your husband and eventually a

father

of our baby.“

Tumigil ang paghinga ko at sobrang nanghina ako sa huli niyang sinambit. Sa pagkakataong ’to ay bumuhos ang luha ko at nagsalita ako. “B-bakit ako? Hindi ko mapunanan ang pangarap mo. Hindi naman kita

mabibigyan

anak

..“ napipiyok kong usal.

Nyang note: Aw, na shook ako sa pagamin ni Captain ha. HAHAHA. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 32

Paint

Cenery

NATIGILAN siya at ang kulay abo niyang mata ay hindi inalis ang paninitig saakin. Hinaplos niya ang pisnge ko at pinunasan ang luha ko kaya pakiramdam ko mas lalo lang akong nanghihina.

Napasinghap ako at agad pinigilan ang kamay niya. “ M-

matulog

na lang.“ nahihirapan kong sambit at pilit na tinalikuran siya.

Naramdaman ko ang kamay niyang umakap sa tyan ko. Inilapit niya ako sakaniya kaya mas naramdaman ko ang init ng hininga niya sa aking batok pero hindi ako nag abalang lingunin pa siya.

“My

Cenery

…“ pagkabigkas niya palang ng katagang ’yun may mga luha na naman nagsiunahang lumabas sa mga mata ko.

’Di ko alam kung bakit ako umiiyak, iba ang epekto niya saakin at aamin ko ’yun. Lalo na kapag tinatawag niya ako ng gan’yan, para bang gumagaan ang loob ko.“ Please promise me to always remember these bible verse.“ mahinang bulong niya.

Hindi na ako tumugon pa at gumalaw, hinihintay kolang siya. “Psalm 37:4-5. Delight yourself in the LORD, and he will give you the desires of your heart. Commit your way to the LORD; trust in him, and he will act. “ halos paos pero masuyong na sambit niya habang patuloy siya sa paghaplos ng aking buhok.

Napapikit ang mga mata ko dahil sobra akong nasasaktan. Sa pagsabi niya palang ng mga katagang ’to alam ko ng hindi kami para sa isa’t isa.

Anong gusto niyang ipahiwatig? Bakit niya sinasabi ’to. Alam niyang hindi ako maka Diyos at alam niyang niyang wala akong kinikilalang Diyos dahil galit ako sa tinuturing nilang Diyos tapos ang gusto niyang pagkatiwalaan ko ’yun? Hindi pa ba siya napapabagod kakapaintindi saakin ang tungkol sa mga gan’to?

Lagi niya nalang ginagawa ’to, simula nang magkakilala kami. Lagi siyang may aral na hatid saakin, kahit gaano kasama ugali ko ay hindi niya ako sinusukuaan para mabago ang paniniwala ko at tahakin ko na ang diretsong daan.

“And Jeremiah 29:11 For I know the plans I have for you,” declares the LORD, “plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future.” napasinghap muli ako lalo pa’t lumalakas ang tibok at kumikirot din ang puso ko.

Talaga namang simula pa nang makilala ko siya ay maka Diyos siyang tao kaya masasabi ko talagang ng hindi kami bagay sa isa’t isa dahil magkaiba kami.

Una sa lahat, mula siya sa mayaman at kilalang pamilya na mahilig sumugpo ng krimen at mga taong walang ginawa kung hindi magpakalat ng kasamaan.

Si Roks, ay isang sundalo na hindi kayang lumabag na batas o panuntunan sa kahit anong antas dahil na rin sa propesyon niya, isa na rin dahilan ang pagiging galing niya sa angkan ng mga disiplinado at iniingatan saka ginagalang ang batas ng buong bansa pero naalala ko sinabi kanina ni Deam na kusang nilabag nila ang rules and regulations ng hospital na kung saan patagong pinasok nila si Roksie sa loob ng kwarto ko para saakin. Bad influence ang dating ko, anak ng shooting star lang.

Masamang tao ako, aminadong aminado ako. Sa dinamirami ko ba namang nagawang krimen sa batas ng gobyerno at sa mata ng Diyos nila baka kapag namatay ako pagsaraduhan ako ni santanas ng pintuan.

Sa ilang buwan namin magkakilala ni Roks nakakabisado ko na ang ugali niya at unting unti kong nalalaman ang ang background niya. Galit ako mapa pulis man, sundalo, presidente, mismong gobyerno at iba marami pang iba dahil unfair sila, masasamang tao rin sila kagaya ko pero nagbubulagbulagan ang mga nakararami dahil na rin sa mga propesyon at kapangyarihan nila. Paulit ulit ko nalang sinasasabi, sa madaling salita galit ako sa mundo at Diyos dahil masyadong sila madaya pero simula nang dumating si Roks sa buhay ko ewan ko pero naguluhan ako bigla sa pananaw na gano’n.

“And also this one, please remember this, it’s not a bible verse though but it’s a promise that my heart wanted to say to you .” napahawak ako sa aking dibdib at napapikit nalang ng mariin.

Malayong malayo siya sa mga sundalong iniisip kong malupit at masama ang ugali ’yung tipong may ginagawang mga kadayaan sa bayan gamit ang kapangyarihan. Napakabait niya, siya ’yung tipo ng lalaki na napaka matulungin at marespeto.

Samantalang ako, babaeng walang kwenta, walang modo walang patutunguhan, masamang babae at mapride. Hindi ko siya maintindihan, hindi ko inaakala na mahuhulog siya ng gan’to saakin. Sino ba ako? Wala namang espesyal saakin. Malayong malayo ako kay Atarah na minahal niyang sobra kaya hindi maalis sa sarili ko kung dapat ko bang paniwalaan ang sinasabi niyang mahal niya ako.

“In this world full of imperfections, I will love you with all my heart and will always be. It’s ok if you can’t give your man a children. It’s really fine especially if that man is me. I really don’t care as long as you’re in my arms forever, I’ll surely feel so complete.”

Maraming umiikot na na pangyayari sa utak ko at karamihan doon ay puros pagdududa. Takot ba ako? Duwag lang ba? Dahil kahit ramdam kong bukal sa loob ang sinasabi niya ay hindi ko talaga magawang maniwala kasi nga alam ko sa sarili ko na hindi naman ako kagusto gusto.

“Yes to be honest, I dream about having my own family —with wife and children. I know you too, I’m sure with it. When a woman finds out her lady parts aren’t working as they should, it’s really hard for you to accept, it’s devastating and we men must be as supportive and caring as possible in helping you to deal with the issue because we love you, this heart it beats for only you, it is pure and true. You’re my world, my life and my love. Don’t pressure yourself. I understand you and I’ll aways here for you.”

Aaminin ko na may kung ano sa parte ko na naging masaya sa pag amin niya at ’di ko alam bakit may parteng masaya sa kabuuan ko na para bang gustong gusto ko pa na marinig mismo sa bibig niya ang salitang mahal niya ako.

Deserve ko pa siya? Deserve ko ba talaga ang isang Roks Musket Montego? Ni wala akong mabuting maidudulot sakaniya, ’di ko rin naman siya magbibigyan ng anak kapag naging kami. Hindi naman talaga pinangarap magkaroon ng sariling pamilya kaya ok lang saakin, tanggap ko pero paano siya kung sakali?

Ang hirap niya talaga niyang abutin at ’yung i-isang magpapasaya sakaniya ay hindi ko naman mabibigay kaya ang hirap paniwalaan. Paano kung puro salita lang pala siya at walang gawa—syet, nag o-overthinking ako puro pagdududa talaga ang naiisip ko.

“I can’t promise to do everything you want, but still I will do anything for you, I will make the impossible possible for us. I’ll assure you that I can love you endlessly.” mas humigpit ang yakap niya sa tyan ko at naramdaman ko ang paghalik niya sa ulo ko.

Wala akong balak na sagutin siya at harapin pero sa tantya ko lumipas ang sampung minuto ay hindi na siya nagsalita. Napalingon ako rito at napansin kong natutulog na siya habang si Roksie ay nakahiga rin mismo kay Roks habang natutulog din.

Napangiti nalang ako bigla nang pinanood ko silang matulog. Hinaplos haplos ko ang balahibo ni Roksie dahilan para magising siya at bigla nalang tumalon sa gitna namin ni Roks

Hindi ko alam kung anong nagudyok saakin at inabot ko si Roks para yakapin habang nasa gitna namin si Roksie.

Naguguluhan ako ngayon sa kung anong nararamdaman ko pero gusto ko ang presensya niya. Pakiramdam ko lagi akong ligtas at alam ko namang masaya ako sa piling niya.

Patuloy lang ako sa panonood sakanila. Lumipas ang kalahating oras puros paninitig ang ginawa ko sa inosenteng mukha ni Roks habang hinahaplos haplos ang mukha nito ngunit napaigtad ako nang biglang bumukas ang pintuan.

“ Pintura

—my gad !“ sigaw ni Gracielle pero mabilis niyang tinakpan ang bibig at sinarado muli ang pinto mabuti nalang at ’di nagising ang mag ama ko.

Akmang uupo sana ako mula sa pagkahiga pero ’di ko magawa dahil super nanakit ang tahi ko kaya wala akong nagawa kung hindi bumalik sa pagkahiga.

Napatingin ako muli sa pinto nang biglang bumukas at niluwa nito ang iritadong si Roi Gin pero agad din nawala nang makita ako.

Agad kong sinenyasan siya na lumapit at h’wag maingay. Inirapan ako ni Roi Gin habang papalapit saakin samantalang si Gracielle ay nginingitian ako ng maloko habang hindi pa rin umaalis sa kinatatayuan niya do’n sa pintuan.

“

labas

tayo

magusap

buhatin

mo ’ko

pasakay

wheel chair.

Tawagin

Cielle

.“ mahina kong saad habang turo turo ang wheel chair para buhatin at isakay niya ako roon.

Nilapitan niya si Cielle at may kung anong binulong dahilan para mas lalong naging mapangasar ang reaksyon nito habang papalapit saakin.

Kinuha ni Roi Gin ang wheel chair samantalang si Cielle ang umalalay sa dextrose ko. Binuhat ako ni Roi nang dahan dahan at napapikit pa ako ng mariin ng bigla kumirot ang mga tahi ko.

“

Bakit

?“

“

Anong

nangyari ?“ sabay na may kalakasan na tanong ni Gracielle atRoi Gin dahil sa ginawa kong pagdaing.

Sinamaan ko sila ng tingin. “

H’wag

kayo

maingay

natutulog

sila.

Bilis

na , sa

labas

na tayo

magusap .“ hindi na sila nagsalita pa at lumabas na kami ng tuluyan.

“ Nagising

?“ tanong ko pero umiling lang si Roi Gin.

“

Bakit

nandito

kala ko ba may

trabaho

ka ?“ napahagod siya sakaniyang buhok at pinagtaasan niya ako ng kilay saka pinaigting ang panga niya.

“ Bakit

bawal

Nakaka

istorbo

ba?“ sarkastiko nitong saad kaya kinunotan ko ’to ng noo.

“

Sinabi

ko ba?

Nagtatanong

lang

paka

gan’yan

mo muna .“ inis na singhal ko at inarapan saka binaling ang tingin kay Gracielle. “

Tss

, at

ikaw

naman

babaita

saan

kang

planeta

bumili

pagkain

Ilang

oras

na wala!“

Ngumisi lang siya saka painosenteng inikot ikot ang buhok niya . “Eh, kasi

Tita

Alice

pinaalis

ako.

Inutusan

ako kasi may

bisita

raw future husband mo,

Direk

Atlas.“ tumili siya ng tumili at hahampansin niya sana ako pero hindi niya tinuloy nang marealize niya ang kalagayan ko kaya naman si Roi nalang ang pinaghahampas niya.

“

Aray

! ’ ray

! Awitz

bigat

kamay

ngina

naman, e.“ inis na singhal ni Roi na lalo ng nabadtrip ang expresyon.

Ano bang problema ng tukmol na ’to?

“ Parang tanga?

Bakit

bad mood

ka ?“ inis ko na ring sambit. Parang g-go, saamin niya balak ilabas o ibuhos ang pagkabadtrip niya aamantalang wala naman kasi kaming ginagawa tapos nagiinarte siya ng gan’yan.

“

Ano

nga

satingin

mo?“ pangiti ngiti na saad ni Cielle na para bang hindi naapektuhan sa pagiging badmood at mainitin ng ulo ng bestfriend namin.

Natigilan ako saglit sa sinabi niya dahil may pinapahiwatig siya hanggang sa naalala ko ang tungkol sa pinagusapan namin kahapon na ayaw ko na munang maungkat muli.

“Lol,

gawa

kwento

.“ huminga ng malalim si Roi at iniba ang usapan. “Teka

bakit

pumunta

din ’yung

Direk

na ’yun?“ pinabliitan niya pa ako ng mata kaya inirapan ko muli ito.

Nainiis ako kay Roi Gin sa totoo lang. Bakit kasi siya gan’to, ’di naman kasi siya gan’to umakto noon. Ang laki ng pinagbago niya. Dahi ba ’to saakin? Kung oo taktengina may masamang epekto talaga ang pagkagusto saakin, hayz.

“Oh

bakit

masama

? Ang OA ng

reaksyon

mo no.“ sarkastiko kong sagot ko.

“

Luh

Awitize

amputs

ako pa raw ang OA,

kamusya

kayo? Kayo

nga

’yung OA

d’yan

nagtatanong

lang ako

binibigyan

n’yo

nalang

lagi

kahulagan .“ kahit masakit ang paa ko ay nagawa ko siyang abutin at sipain dahil na rin talaga sa sobrang inis.

“

Aray

!“ hiyaw niya kaya napatingin tuloy sakaniya ang dumadaang nurse at ibang mga tao.

“Hoy

Roi

Gin, shut up

nalang

d’yan

kung

ayaw

mong bad shot. HAHAHA.“
mapangasar na usal ni Cielle habang pasayaw sayaw pa ang gaga.

“Isa

pa.“ sinamaan ko siya ng tingin pero desido siyang h’wag magpatinag at patuloy nalang akong asarin.

“

Ehem

ehem

Ano

’yun,

bakit

may

pahaplos

mukha

ni Captain?

Bakit

kayo

magkatabi

uhmm

?“

Nagtiim ang bagang ko dahil magsisimula na naman ’tong si Gracielle. Umiwas ako ng tingin sakaniya at huminga ng malalim.

“ Huh? May

dumi

siya

mukh

aa .“ napangiwi pa ako nang bigla akong mapiyok kaya umalingaw ngaw ang halakhak ni Gracielle.

Napatingin ako kay Roi Gin na nakatitig lang sa sahig habang nakapamulsa at ’di pinapansin ang kawalang hiya ng bestfriend namin.

“ Cielle

nakakahiya

.“ madiin kong wika dahil mukhang babawalan na kami ng papalapit na nurse.

“

Kunwari

niwala

kami ha,

grabe

kapani

paniwala

, required

talaga

magkatabi

rin

humiga

? Ang

laki

ng kama

kabila

bakit

kaya kayo

nagsisiksikan

isang

kama hmm

Penge

naman ng clue at at hints!“

Napabuga nalang ako ng hangin at inis na napasuklay sa buhok ko. “Ok,

sige

na.

Pinilit

ko lang

siyang

matulog

kasi

mukhang

mahihimatay

ang g-go,

masaya

na?

Oks

na ba?“

“

Bakit

kama mo pa?

Ano

silbi

kabilang

kama ?“ napatingin naman ako ngayon kay Roi Gin na bigla nakisabat sa usapan.

“Kasi

nga

’di raw

siya

makatulog

Ayaw

niya kasi

talaga

matulog

pero nung

sinabi

kong

natulog

siya

kama

katabi

ko, nag ok

agad

siya

.“

wala namang malisya do’n. Sadyang naawa lang ako sakaniya kasi halata namang masama ang pakiramdam niya.

Tumawa na naman ng sarkastiko si Roi Gin kaya nagtiim ang bagang ko sa inis. “ Bakit

niya

sasabihin

’yun? Gawain lang ng

mga

lalaking

mapanamtala

’yun,

nagpauto

agad

.“ yumukom ang kamao ko at ’di nalang siya sinagot.

Ano bang gusto niyang palabasin? Easy to get akong babae? Malandi inshort. Bakit ba ako ang pinagiinitan niya at inaaway niya? Anak ng shooting star niya pala, e.

“ May gusto

talaga

Captain

sa’yo

! Oh my god!“ nawala agad ang inis ko nang biglang marinig ko ang sinabi na ’yun ni Cielle.

Napalunok ako at naginit ang magkabilang pisnge ko nang maalala ko ang nangyari kanina.

Ang isang Roks Musket Montego, nag confessed mga sis. Kapani-paniwala ba? Ang isang lalaki na tanggap ako kahit napakarami kong imperfections. Ang lalaking handa pa rin isugal ang nararamdaman niya kahit hindi ko siya mabibigyan ng kasiyahan.

“

Bakit

namumula

?“ nanlaki ang mga mata ko sa puna ni Cielle kaya hinawakan ko ang pisnge kong nagiinit at nagmaang maangan nalang.

“Huh?”

Pumito pito siya at pinagalaw ng pinagalaw ang mga mata na kala ko mo abnormal. “ May

nangyari

ba nung ’di pa kami

pumapasok

?“

“Wala

pinanood

ko lang

siya

matulog

nabored

–o, e.“ gusto ko magmura ng malakas nang biglang mapiyok muli ako.

Anak ng shooting star naman! pakeng syet. Pinocchio na ang peg ko, nyeta ngayon lang ako napipiyok kapag nagsisinungaling, ha.

“Friendship over na

talaga

tayo

kapag

may

isang

nagsinungaling

nagtago

sikreto

seryoso

’to

walang

biro.’Di ba

natin

na wala ng

sikreto

?“ natahimik ako at alanganin pa akong sumulyap kay Roi dahil naalala ko na siya ang mukhang maraming sikreto saamin.

Sasabihin ko ba? Wala namang masama kung sasabihin ko dahil best friend ko sila ang kaso ang masama lang ay baka makaapekto kay Roi lalo pa’t may ano nga siya saakin.

“Ok

sige

nga

pero ’di ko sure ay basta

naguguguluhan

ako

rito

.“

“

Bakit

naguguluhahan

Ano

ba ’yan?“

Napasinghap ako at luminga linga pa sa paligid para makasiguro na kami lang ang makakarinig. “

Umamin

siyang

mahal niya na ako.“

“

Ano

Sinabi

niya

mismo

?“ tumango ako kaya bigla na naman siyang nagtatalon at tumili ng tumili.

“

Shhh

!“ bawal ko pero para siyang kiti kiti na ’di mapakali at pilit na iniimpit ang hiyaw.

“Wait

totoo

? ’Di ba

siya

lasing? O baka naman

nanaginip

?“

“ ’Di

nga

sinabi

niya ’yun bago

siya

matulog

.“ napasulyap ako kay Roi nang bigla siyang sumandal sa pader at kitang kita ko ang pagyukom ng kamay niya dahilan para kabahan ako.

Galit siya? Nagseselos? Ano ba ibig sabihin ng pagyukom niya ng kamao?

“Promise, ’di prank ’to ?” iniwan ng mata ko si Roi na nakatulala sa kawalan at napatingin nalang kay Gracielle.

“ ’Di

h’wag

kasi

maniwala

, ’di naman kita

pinipilit

.“

“Oh my god!

Totoo

nga

!“

“ Mahal

niya?

Nang

gano’n

bilis

Ilang

buwan

na ba kayo

magkakilala

?“ natigilan sa pagtili si Cielle at binatukan niya si Roi nang bigla itong sumabat.

“ Eh

bakit

ba, hindi

nasusukat

tagal

kilala

’yan.

Kapag

tinamaan

’yun na ’yun!

Walang

pinipiling

oras

kupido

. “ napasinghap si Roi akmang gagantihan niya si Gracielle pero hindi niya nalang tinuloy at nakipagsukatan nalang siya ng tingin.

“ Bakit

paano

kayo

nakakasiguro

totoo

ang

sinasabi

niya? Malay

n’yo

bang may

ibang

agenda ’yan!“

“Huh? Ang nega mo boi!

Awitize

Ayaw

mo bang

maging

masaya

Paint?

Ngayon

nga

lang may

umamin

sakaniya

tapos

gan’yan

pa.

Halatang

naninira

lang, e.

Dumi

mo naman

makipaglaro

gawaing

loser ’yan! Bleh!“ napangiwi pa ako nang dumila si Cielle na parang bata.

“Ako loser?

Dumi

makipaglaro

amp-ta?

yos

lang

Cielle

potang

–hindi

laruan

’yang

damdamin

Pintura

Bakit

kayo

gan’yan

Sinusubukan

ko lang naman

kayong

protektahan

para

sainyo

rin ’tong

ginagawa

ko pero ang

tigas

ulo

n’yo

.“ puno na hinanakit na sambit ni Roi kaya natahimik ako at napalunok nalang. Nararamdaman ko ang matinding konsensya.

“

Protekta

Wews

baka may

binabakudan

lang. Alam mo kung ako sayo

Roi

Gin,

gumawa

nalang

ng move para ’di

maunahan

!“ walang pakialam si Gracielle at talagang inaasar niya pa lalo ang galit na galit na si Roi Gin.

Napahawak ako sa sintido ko dahil lumalakas ang sigawan nila at talaga namang agaw eksena na sila. Kaya inis kong ibinalibag ang dextrose ko dahilan para matanggal ito sa kamay ko.

“

Ano

satingin

n’yo

ginagawa

n’yo

? Parang

gano’n

nag

aaway

pa kayo? Hindi ba kayo

nahihiya

?Pinagtitingina

na tayo, oh! Sabi na e, hindi

magandang

ideya

sinasabi

sainyo

Anong

problema

Roi

, ha?

Gan’yan

talaga

papatulan

babae

Ikaw

naman

Gracielle

masyado

kang

matapang

bakit

pinapalaki

niyo

pa ’yung issue? Para

kayong

bata .“ natigilan silang pareho at maingat namang itinayo ni Roi Gin and dextrose habang si Cielle naman ay humingi nang dispensa sa lumapit na nurse at doctor.

“Sorry, concern lang ako .” saad ni Roi nang tuluyan ng umalis ang nurse at doctor.

Natahimik kaming tatlong ng ilang minuto bago tuluyang basagin ni Roi ang katahimikan. “ Nililigawan

na?

Balak

mo bang

sagutin

?“

“ ’Di ko na alam. Basta ! Ayoko

munang

pag

usapan

please lang,

sumama

lang

lalo

pakiramdam

sainyo

!“

“ ’Di mo pa alam? Basta? So may

posibilidad

sagutin

siya ?“ inis akong nabuga ng hangin dahil sa sinabi niyang ’yun. Ewan ko kung nabobo na ’tong si Roi at hindi magawang intindihin ang sinasabi ko. Ang kulit masyado potakte!

“

Ano

naman

ngayon

kung

sasagutin

ko?“ pikon kong usal. Jusmiyo goku, sinabi ng ayokong pagusapan todo push pa rin siya sa topic na ’to.

“

nga

naman,

h’wag

epal

d’yan

.“

Hindi pinansin ni Roi Gin ang komento ni Cielle, todo tutok saakin ang buong atensyon niyang napaka seryoso. “ Gusto mo ba

siya

?“

“H-hindi!” depensa ko pero napiyok naman ako. Narinig ko pa ang mahinang pagtawa ni Cielle samantalang si Roi ay naging dismayado ang expresyon. ako.

“Looks are deceiving but not all words are believing. Filter what you hear from people who are sharing their sweet words. For you to find the real beauty on what they say .” madiin at seryoso niyang sambit kaya pakiramdam ko kinalibutan ako. Anong ibig niyang sabihin? Bakit niya sinabi ’to?

“

Ano

raw?!“ takang taka na saad ni Cielle lalo pa’t pareho kaming nakatanga lang at nagulat sa biglang pag spokeng dollars ni g-go.

“ When it comes to controlling human beings there is no better instrument than lies. Because, you see, humans live by beliefs. And beliefs can be manipulated. “ huli niyang saad bago tuluyan kaming tinalikuran at iniwanang nakatanga.

“

Roi

Gin,

saan

pupunta

!“ sigaw ni Cielle pero hindi na kami pinansin nito at tuloy tuliy lang naglakad.

Sabay kaming napabuntong hininga at nagkatinginan ni Cielle. “

Siraulo

talaga

nagwalk

out pa ang

talunan

! Kung

umamin

ng gusto

edi

sana

ayos

na! May english english pa

siyang

nalalaman

kala niya at dagdag points!“

Napanganga nalang ako dahil masyadong diretso magsalita si Cielle. Jusko, nagmaamang mangan na nga ako para lang h’wag makumpirma ang hinala ko nilalayo ko rin ang topic namin tungkol doon pero bakit pilit na nauungkat at talagang sa mismong bibig ni Gracielle lumabas ang salitang ’yun. “Huh?”

“

Anong

huh?

Yawa

hwag

sabihing

nag

mamaang

maangan

d’yan

Awitize

painosente

ghorl

, ha .“

Napakagat ako saaking labi. “ Ang

gulo

bakit

sinasabi

niya ’yun?“ mas nakakapagtaka pa rin sa parte na parang nagbabanta o nagbabala talaga siya sa huli na kala mo may masamang mangyayari.

Pamilyar ang senaryong gan’to bukod sa nakita ko sa TV at nababasa sa mga nobela ay parang nangyari ang gan’to saakin sa totoong buhay, hindi ko lang maalala kung saan at kailangan o baka naman panaginip ko lang.

“ Makinig

kang

mabuti

, ’yang

bestfriend

natin

may

napupusuang

babae

, at alam mo ba kung sino?“

Umiling ako at napalobo ako sa pisnge ko dahil alam ko naman ang punto niya at kung sino ang tinutukoy niya, tutal nandito na rin naman kami sa sitwasyon ’to, wala na akong magagawa kung hindi alamin ang katotohanan. “

Ikaw

..“

“

Bakit ?“ agad kong tinakpan ang mukha kong nahiya bigla, iba pa rin pala talaga sa pakiramdam kapag nakumpirma ko na ang katotohanan.

“ Anong

bakit

d’yan

? Teka

nga

upo

muna ako.“ naupo siya sa upuan dito sa labas ng private room ko at itinabi niya ako sakaniya.

“

Magkaibigan

kasi tayo as in

bestfriend

no!

Sinabi

niya

walang

talo

Sinabi

niya rin

mismo

na ’di

siya

magkakagusto

saakin

kasi

nga

kadiri

at incest lalo

pa’t

turing niya

saatin

kapatid

pero

bakit

gano’n

anong

nangyari

ngayon

? ’Di ko

maintindihan

Ayoko

gan’to

Cielle. Anak ng shooting star, masyadong gamit ’yung gan’to senaryo! Ang cliche kaya, no.“

Kalmado lang siya na kumuha ng tattoos na tigpiso sa bulsa niya saka ito nilangot. “ Eh,

ano

magagawa

natin

? Nangyari talaga ang gan’to sa reality! Hindi lang sa libro o teleserye, ’di uso ang cliche cliche na ’yan sa reyalidad lalo na kapag tumitibok na puso ang pinaguusapan. Ganda mo

ghorl

, e. Saka

pansin

ko na ’yan

dati

pa,

ikaw

lang ’di

nakakapansin

kasi

nga

’yung

atensyon

mo na kay Captain.

Opx

!“

Napabuntong hininga nalang ako at inagaw sakaniya ang chichirya na ’yun. Sumubo ako dahil nararamdaman ko ang matinding stress. “

Ano

bang

nagustuhan

niya

saakin

Pakiramdam

kapatid

lang naman turing niya

saakin

! Alam mo ’yun! Baka na misinterpreted mo lang

siguro

baka kaya

nga

siya

gano’n

kasi protective

kuya

ang peg niya.“ bored niya lang akong tinignan at inagaw muli ang tattoos sa kamay ko at inilaglag lahat sa bibig niya.

“

Sush

bwakit

ako?

Hinahayaan

niya lang ako

magkajowa

Tapos

ikaw

bawal

Pwede

ba ’yun? Wala bang something

do’n

? Kuya

pa ba ang peg nun?“ napangiwi ako dahil bukod sa nagsasalita siya habang may laman ang bibig dahilan para hindi ko masyado maintindihan ang sinasabi niya ay tumalsik rin saakin ang bubutil ng chichirya.

“Hoy baka

nakakalimuta

ayaw

niya rin naman

magkajowa

! ’Di ba

inaaway

niya

nga

nun

—.“

“Oh sige, sabihin na nating protective siya pero bandang huli hinayaan niya ako

’di ba? Para raw

ikasasaya

ko support niya ako, oh eh

bakit

sa’yo

hindi?

Inis

siya

talagang

sinisiraan

niya

Captain

sa’yo

Siguro

nga

narealize

niyang

gusto

niya

noong

may

ibang

lalaki

pumasok

buhay

mo.

Nasanay

kasi

siya

lang, e. Hindi niya

napansin

nahulog

siya

kasi

iniisip

niya lang

kapatid

ang turing

sa’yo

pero ang

tinitibok

talaga

puso

niya ay hmm alam mo na.“ gustong gusto kong takpan ang tenga ko, nakakaoffend man para kay Roi pero talagang kinikilabutan ako. Hindi naman kasi tama ’to.

Magkapatid nga kasi kami hindi nga lang sa dugo at papel pero ’yung turingan namin hanggang do’n lang. Kuya ko ’yan, e! Bro lang kami, bro. Dudes lang!

“S-so ang i-

ibig

sabihin

nagseselos

siya

?“ jusmiyo goku, ’di ko mabangit bangit ng ayos dahil talagang nakaka—hayz.

“

nagseselos

siya

kaya

sinisiraan

niya

Captain!

Gano’n

naman kasi, e. Kung gusto mo ang

isang

tao at may

kalaban

. Hindi mo

kailangan

makipaglaban

patas

lalo

pa’t

kung alam mo

dehado

kailangan

mong

gumawa

ibang

paraan

kahit

pa na

marumi

ang techniques na ’yan, ang

mahalaga

huli

makukuha

mo ang

inaasam

mo! Gets? Kaya

nga

kung

ano

anong

sinabi

niya

kanina

, e. May

pababala

effect pa

siya

kala mo naman

ano

gagawin

sa’yong

masama

ni Captain !“

Natigilan ako nang may mapagtanto ako. Tama, pati na rin ’yung mysterious savior ko binigyan ako ng babala tungkol kay Captain. Sinabi niya ’di raw ako magugustuhan nito kagaya ng pagkagusto niya samantalang umamin nga si Roks na mahal niya ako tapos biglang pumasok sa eksena si Roi na binibigyan din ako ng babala at pilit na sinasabing baka raw nagsisinungaling si Captain Bato isa lang ang ibig sabihin nito.

Kumpirmado! “

Siya

nga

talaga

..“ wala sa sarili kong usal.

“Sino?” nagangat ako ng tingin kay Cielle.

“ ’Yung mysterious savior ko na nag confessed.“ kinunotan lang ako nito ng noo kaya nagsimula na akong ikwento sakaniya ang lahat.

“

posible

–ang

ibig

kong

sabihin

siya

nga

talaga

’yun,

siya

ang

unang

nakakita

sa’yo

noon at kaya

siguro

sinabi

nina

Nanay

mo na

Captain ang

nagligtas

sa’yo

kasi

nga

siya

’yung

nagdala

sa’yo

hospital,

noong

nakita kang

duguan

Roi

dinala

niya

agad

loob

nun

syempre

nakita

agad

ni Captain ’yun,

nagsagawa

ng first aid

sa’yo

nun kasi

nga

’di

madala

hospital

dahil

lakas

bagyo

kaso

kulang

’yung

gamit

evacuation at

kapag

’di

nadala

hospital

posibleng

mamatay

na kaya

nagulat

kami nun nung

biglang

sinakay

ni Captain

isang

parang

sasakyan

na parang truck style

tapos

’yun

nakipagsapalaran

dalhin

hospital.

Mabuti

nalang

walang

masamang

nangyari

sainyo

nun, hightech din kasi ’yung

sasakyan

Bagyo

proof

ata

’yun HAHAHA.“

Napatango tango ako lalo pa nang maalala ko ang sinabi ni Atarah dahilan para paghinalaan ko na si Captain din ang mysterious savior na ’yun . “

Naalala

nga

sabi rin ni

Atarah

Captain

daw

ang

nagdala

saakin

ng hospital, ito pala ’yun .“ malinaw na sa isipan ko, nabawasan ng kaunti ang mga iniisip ko.

“

bali savior mo rin

siya

isipin

mo ba

namang

gaano

kadelikado

makipag

sapalaran

din

siya

bagyo

. Kung ’yung

sa’yo

dalawang

paa

ang

nasa

hukay

siya

ay isa naman kaya

magpasalamat

rin

bebe mong ’yun .“

Hindi nalang ako nagsalita at patuloy nalang nagmumuni sa kawalan habang iniisip ang mga pangyayari.

“

Huy

tulala

anong

plano mo

n’yan

? Sino

sasagutin

kapag

nagsimula

na sila

manligaw

?“

“Wala,

ayoko

Naiilang

ako

sakanila

Ayoko

silang

makita

totoo

lang.

Ngayon

kolang

naramdaman

’yung

gan’to

, First time ’to

Cielle

alam mo ’yan. Gusto kong

taguaan

silang

dalawa

Hiyang

hiya ako.“

“Hindi

habang

buhay

kailangan

mong

takbuhan

taguan

sila

dapat

may

piliin

. Kung wala

talaga

edi

wala.

Linawin

mo, h’wag kang paasa. Jusko

Pintura

nagkakaganyan

partida

sila pa lang

dalawa

Paano

kaya

kapag

dumagdag

Direk

Atlas

listahan

anong

gagawin

mo?

Papakamatay

na ba?“ natatawa niyang sambit kaya nanlaki ang mga mata ko sa kontekstong usal niya.

“

Ano

ang

ibig

mong

sabihin

mo?“ please lang, sana hindi tama ’yung nasa isip ko. Ayoko ng lalong sumakit ang ulo ko.

“

Alam

mo ang ibig kong sabihin. Maghintay

lang ng

kaunti

nararamdaman

ko na may

aamin

pa kaya

goodluck

bestie, choose wisely !“ malokong usal nito.

°°°

NANDITO ako ngayon sa garden ng hospital sa gilid ng isang malaking basurahan para hindi kami makita.

’Di ko alam kung anong gagawin ko, ayaw ko ng bumalik doon sa kwarto ko dahil nando’n si Roks. Ayoko pa siyang makita at makausap gusto kong makapag isip isip na muna.

“Hoy

ano

magtatago

nalang

tayo

dito

Seryoso

ginagawa

mong ’to? ’Di lang

Captain

naghahanap

sa’yo

pati

rin

mga

doctor mo.“ kanina habang naguusap kami naisipan kong dalhin niya ako rito sa garden para makapag isip isip ng maaring maging desisyon ko pero bago ’yun pinaayos ko muna syempre ang dextose ko na nasira kanina dahil sa dalawa kong bestfriend at nagpaalam na rin sa nurse na magmumuni muna kami at h’wag niyang sabihin kahit kanino.

Iniwanan namin si Roks at Roksie sa private room ko na tuloy, ’di nalang ako sigurado ngayon kung gising na sila dahil ’di pa ako bumabalik doon simula kanina.

“

Iwan

mo ’ko

rito

sabihin

mo nalang

doctor ko

nagmumuni

muni ako at gusto ko

mapagisa

. At

sabihin

mo rin ’yun kay

Roks

ayoko

siyang

makita

kailangan

maclear

ang

isipan

ko.

Bigyan

niya ako

kamo

ng space .“ halos mandiri pa ako sa sinabi kong ‘bigyan ng space’ jusko, ang korni lang anak ng shooting star kala mo maganda si self, e. Ang panget nga pakinggan kapag mula saakin.

“ Pero

nakakapagtaka

lang, halos

magiisang

oras

na tayo

rito

bakit

’di pa tayo

natutunton

ni Captain. Eh,

madali

lang naman makita

dito

Halatang

halata

nga

tayo, e.

Kahit

negra

ako visible na visible ako no.“ napaisip ako ng saglit bago siya sinagot.

“Baka

nga

kasi

tulog

siya

, alam mo naman

walang

tulog

’yun

puntahan

nga

icheck

siya

pati

na rin

Roksie

Kapag

gising

siya

pakisabi

h’wag

siya

magalala

. ’Di naman ako

aalis

ng hospital.“

“

Baliw

ba? Hindi naman kita

pwedeng

iwan

—.‘’ pinutol ko agad ang sasabihin niya.

“

Bilisan

mo na kasi, promise

kapag

napaalis

Captain

kwarto

babalik

na ako

do’n

Kumbinsihin

mo na

shookt

ako

nangyari

at gusto ko lang na

magisa

.“ bagamat higit sa isang oras na kami rito ay hindi pa rin matino ang mga naisipan ko, gulong gulo pa rin ako at walang kahit anong solusyon at desisyon akong naiisip.

“

Hayz

ewan ko

sa’yo

na,

dito

lang ha.

Napaghahalataan

talaga

nako

masyado

kang affected!“

’Di ko nalang siya sinagot at sinenyasan nalang na umalis siya. Napailing iling nalang siyang iniwanan ako kaya napabuntong hininga ako.

Napangiwi pa ako nang malanghap ko ang basura, anak ng shooting star kahit naka facemask na ako nasisinghot ko pa rin ’yung amoy. Ewan ko din bakit dito ko naisip na magtago.

Napatakip pa muli ako sa ilong ko at sinubukan na umusog pero- “ Aray

!“ naramdaman kong may kung anong bumato sa braso ko na matigas na bagay. Tinignan ko ito at nakita kong isang apple na may kagat.

Inis akong tumingin kung saan nang galing ’yun. At tumambad saakin si Deam na may kung anong kinakalikot sa cellphone niya, mukhang hindi ako napansin ang animal na ’to.

“ Hoy p-

nyeta

kang

animalya

!“ nag angat siya ng tingin saakin at umaktong gulat pero halata namang napaka peke ng ekspresyon niya.

“Oh,

nandito

pala.“ sarkastikong saad nito kaya sinamaan ko siya ng tingin. Napaka sama talaga ng ugali ng lalaking ’to. Panira nalang lagi ng araw!

“

Bakit

ginawa

mo ’yun?

Tignan

nga

’yang

binato

saakin

Kapag

ako

nakaabot

bato

papadugin

ko ’yang

mukha

mo wala

akong

pake kung

ipakulong

mo ’ko!“ tinago niya ang telepono niya at bored akong tinignan habang nakapamulsa.

“ ’Di ko

sadya

. I mean that’s

trashcan though?“

Nagtiim ang bagang ako dahil malapit na akong sumabog sa sobrang galit. Lalo pa ngayon hindi ko maawang lumapit agad sakaniya dahil nakawheel chair ako.

“Ah,

bulag

ba o

sadyang

tanga–bobo

’t inutil

lang? Ayan ’yung

basurahan

at ito ako

tapos

saakin

ibabato

’yang

mansanas

Halata

namang

sadya

mo, e. Sama

talaga

ng ugali mo, ang ang

yabang

imbes

na mag sorry

.“ nginisian niya at dahan dahan ’tong lumapit saakin.

“Nah, why would? First of all, I don’t need to apologise to you cuz as you can see it’s your fault though,

bakit

nandito

tabi

basurahan

Bagong

tambayan

? Para

makalanghap

sariwang

hangin

? Oh–

nakalimutan

ko SORRY.

Basura

nga

pala .“ yumukom ang kamao ko at buong lakas ko siyang tinulak, mabuti nalang talga nakalapit siya saakin at nakaganti ako ng kaunti.

Ang sama ng ugali niya, wala naman akong ginagawa sakaniya. Siguro ginagawa niya ’to para doon sa kamambal niyang finance kuno ni Captain.

Napaatras siya at nginisian ako.

“You’re hiding from Captain?” hindi ko siya sinagot at nakipagsukatan nalang ngtingin sakaniya.

“Why?” malokong sambit nito. Gustong gusto kong abutin ang malaking bato sa tabi ko dahil nakakapikon na siya. “Ah, are you guilty?”

“

Bakit

ako

magu

-guilty ?“ hamon ko sakaniya pero nginitian niya lang muli ako kaya nginisian ko na rin para hindi halatang napipikon na ako.

“ Cuz you’re the reason why he’s sick .“

Nawala ang ngiti sa labi ko dahil sa sinabi niyang ’yun. “ Sino?“ sino ang may sakit? Si Captain ba? Ako na naman ang dahilan? Syet.

“ Sino

satingin

mo ang

laging

napapahamak

dahil

sa’yo

?“

bumagsak ang balikat ko nang makumpirma kong si Roks nga.

“

Anong

nangyari

sakaniya ?“

Mas lalong lumawak ang ang ngiti sa labi niya. “ Bakit

sasabihin

? Why do you want to know? Ang

akala

ko ba

tinataguaan

siya

at isa lang ibig sabihin no’n wala kang pakialam sakaniya.

“ buti pa ’yhng kambal niyang si Derin mabait kahit papaano hindi katulad nito. Parang siya pa ’yung fiance wannabe ni Captain.

“Hindi ko

siya

tinataguan

Nagpapahangin

ako !“ sumulyap siya sa basurahan saka tumango nalang at tinalikuran nalang ako bigla.

Pinilit kong abutin ang mansanas na binato niya saakin at nang makuha ko ay agad ko ’tong binato sakaniya. “What the hell?” Gustong gusto ko pang tumalon dahil saktong tumama ito sa ulo niya.

Nilingon niya ako at binigyan ng nanalilisik na mata.“ Saan

ba kasi

pupunta

Iiwanan

mo ’ko?!“

“Hindi ba obvious? Why would I waste my time for helping you? Bago ko pa

gawin

’yun,

bakit

hindi

nalang

Captain ang

tulungan

ko? I’ll go to him, so I can make a report that you’re

freakin

’ fine. Hindi niya na

kailangan

mag

alala

sa’yo

maging

dahilan

para

lumama

ang

sakit

niya .“

Tumawa ako ng plastic. “ Wow, concern

kay Captain? Bobo

rin no!

Paano

kung may

mangyari

saaking

masama

ngayon

Paano

kung

bigla

nalang

akong

malaglag

wheel chair na ’to at

tumama

ang

ulo

bato

Ano

nalang

magiging

reaksyon

niya, hindi

ba’t

mas lala ang

sitwasyon

niya!

Magagalit

siya

sa’yo

kasi

nga

nakita mo na ako ’di

gumawa

paraan

para

ilagay

ako

ligtas

na lugar!

Ano

na?

Talagang

wala kang

balak

tulungan

ako, no? “

“Nah,” matigas niyang saad at lumapit saakin. Napakunit pa ang noo ko nang may inabot siya muli na apple saakin, pulang pula at bago na ’to ni walang halong kagat at dumi. “ Here’s the apple.

Kainin

mo para may

lakas

kang

bumalik

dun, do it to with yourself

ginusto

mo ’yan.“

Bigla nalang siyag naglakad palayo. Ang akala ko naman mag g-guilty na animalyang ’yun, at marerealize niya na hindi ko naman kayang bumalik doon na mag isa lang. “Ang sama

talaga

ng ugali mo!“

Napatingin ako sa mansanas. Ang effort ng gungong na ’yun na insultuhin ako at talagang gumamit pa ng props ang loko halata namang sinasadya. Ang bakla niya talaga!

Kainis naman kasi, alam ko namang awtomatiko gumagana ’tong wheel chair ’di ko lang alam paano kontrolin at gamitin, nakalimutan ko na.

Inilagay ko ang masanas sa lagayan ng pagkain dito wheel chair saka ako gumawa ng move para mano mano na itulak ang wheel chair gamit ang kamay kong nilagay ko sa gulong pero hindi man lang ako gumagalaw dahil bukod sa walang pwersa ang katawan ko ay talagang matigas ’tong gulong. Hindi siya basta ’yung wheel chair na mano mano.

Tinigil ko ang pagpipilit kong paandarin ng kusa dahil kumikirot lang ang mga sugat ko.Napatingin nalang ako sa apple at inis itong kingatan. Ayos, tamang kain lang katabi ng basuran.

Naghintay nalang ako ng pagbabalik ni Cielle, at mahigit limang minuto pa ako naghintay bago siya bumalik.

“

Huy

Pinturaaaaa !“ patakbo itong bumalik saakin na animo hinahabol ng pulis.

“Bat?”

“

Nilalagnat

Captain!

Naka

confine na din

siya

! Ewan ko kung

napano

siya

pero

mukhang

’yung

mga

’di niya

pag

aalaga

sarili

niya nung wala kang malay ang

sanhi

Hinahanap

nga

niya, e. Gusto ka

niyang

puntahan

Kaso

nando’n

Ma’am

Atarah

pinipigilan

siya

kasi

nga

may

sakit

. Sabi ko naman

nagpahangin

kalang

.“ napakagat ako saaking labi at ibinaba ang face madk na suot ko.

Huminga ako ng malalim.“ Nasaan

siya

ngayon

?“

“

Nasa

kwarto

mo, doon

isang

kama doon kasi

siya

inabutan

, e. May

pumasok

kasing

nurse nun sa kwarto mo kasi nakitang nakahandusay si Captain do’n sa sahig. Nahihiya nga akong paalisin no!“

“Ano bang nangyayari?” inis na bulong ko pero mukhang narinig ni Cielle.

“Ghorl kung alam mo lang, ’di naman natutulog ’yan, ’di kumakain tapos hinayaan niya lang talaga yata matuyo sa katawan niya nung nabasa siya sa ulan basta gano’n, tanungin mo nalang siya .” akmang itutulak niya na ako pero pinigilan ko siya.

“Teka—ayaw ko ngang makita. Naiilang ako!”

“ Ngii, yawa ka at talagang inisip mo pa ’yan ngayon? Gusto mo ba siya magsundo sa’yo rito? Mabuti nga nakarating agad ako at sinabi ko ngang gusto mo lang mapagisa dahil nga sa nangyari dahil kung hindi papahanap ka nanila sa mga pulis o kaya mga guards nila .“

“ Oo na sige na tara na pero pinahanap niya na nga ako kay DeamMonyu, e!“ nagsimula na siyang itulak ang wheel chair.

“Huh? Nandito si bebe Deam?” napakunot ang noo ko at sumulyap sakaniya.

“Oo. Pinahanap nga ako sakaniya ni Roks kaso ang g-go niya hindi man lang ako tinulungan bumalik .” nagtataka ko na ring saad bakit gano’n ang reaksyon niya.

“ Huh, sabi ni Captain wala naman si

Deam? May ginagawa raw kaya nga walang mautusan sa paghahanap sa’yo. “ nagkibit balikat nalang ako. Ayoko ng isipin pa ’yun baka mastress lang ako lalo.

“Weirdo nila. Tara na nga, hatid mo na lang ako doon!” marami pa siyang sinabi habang papunta kami sa kwarto pero ’di ko pinapansin dahil mas lakas ang tibok ng puso ko ngayon. Halo halo ang nararamdaman ko, sa totoo lang.

“Cenery..” nagangat ako ng tingin sa tumawag na ’yun, naknang shooting star ’di ko namalayan na nandito na pala kami sa sobrang dami kong iniisip. Siguro mahigit sampung minuto akong tulala kasi wala na si Cielle sa tabi kaming dalawa nalang talaga ni Roks.

Nilibot ko ang paningin ko sa kwarto para kumpirmahin kung nandito na ba talaga ako. “ Hey, are you ok? “ napasulyap ako muli sakaniya na akmang tatayo pa.

“ Hep! H’wag ka ng gumalaw!“ sinamaan ko siya ng tingin at tinignan ang kabuuan niya. Matamlay nga siya at maputla. Pareho na kaming may nakasaksak na dextrose sa kanang kamay. Matchy matchy ampotek, ano ba tawag dito relationshit goal? Oo shit, hindi ship! Walang kami!

Hinawakan ko ang noo niya at pakiramdam ko pwede na magprito ng itlog dito dahil sa sobrang init. “Ano bang ginagawa mo sa sarili mo? Tignan mo ang taas ng lagnat mo!”

Hinawakan niya ang kamay ko at inilagay ito sa dibdib niya kung saab naka pwesto ang puso niya. “ Did you feel it?“ malakas ang tibok ng puso niya parehong pareho sa pagtibok ng puso ko na parang abnormal niya.

“Mabilis nga kasi may lagnat ka!” inalis ko ang kamay ko at sinamaan pa rin siya ng tingin saka kinagat ang labi ko pero tinawanan niya lang ako at saka ginulo ang buhok ko

“Why so cute, my doggy? You’re still beautiful whenever you’re doing that face.” hinampas ko siya dahil patawa tawa pa siya at talagang tinawag niya na naman ako ng gan’yan, tagal na nung huli niya akong tinawag na gano’n, e.

“ Tigilan mo ’ko! Seryoso ako Roks Musket Montego.“

“I’m fine, Cenery. Don’t worry. It’s just a simple flu .” umupo siya sa kama at pinagmayabang pa saakin na kaya niyang mag strech strech pa ang loko kaya napangiti nalang ako ng bahagya at inirapan siya.

Nasaan ang ilang ko? Bakit ’di ko maramdaman ngayon? Bakit parng ang komportable ko sakaniya?

“Fine ka d’yan, simple flu? Tignan mo kaya ang itsura mo sa salamin!”

Natigilan siya at sa isang iglap ay naging maamo ang ekspresyon niya. “ Am I ugly?“ halos mabuga ko ang sariling laway ko dahil sa sinabi niyang ’yun.

Nagpapacute ang manok na ’to, anak ng shoiting star, eto na naman po siya. Umaaktong cute na manok. “ Oo.“

“You don’t want me?” malungkot itong ngumuso at tumingin nalang sa sahig.

Nagngitngit ako dahil hindi naman ako sanay na nakikita siyang gan’to. “ Roks! H’wag ka ngang guman’yan! ’Di mo bagay no, oo na sige nalang pogi ka na.“ pinakita ko pa sakaniya ang nandidiri kong mukha para ma offend pero ngumiti lang ’to ng matamis.

“I love you ..” napaubo ako dahil ito na nararamdaman ko na ang ilang na ayoko sa lahat kaya napagdesisyunan ko na umaktong parang yelo at bato ngayon.

Unti unti naging malamig ang expresyon ko at hindi na ako nagsalita pa. Kailangan kong magusot ng maskara para maitago ang tunay kong nararamdaman.

Napansin niya ‘yun kaagad ero nginitian niya lang ako. “Aren’t you miss my lips? Cuz’ I missed yours .” iniwas ko nalang ang tingin ko sakaniya at kunwaring nanonood sa TV.

“Cenery, look at me. Are you really mad? You hate me? Did I offended you? I’m so sorry.”

Ito ang isang ugali ni Roks na talaga hinahangaan ko, mahilig siyang magsorry ’yung tipong wala naman siyang ginagawang masama pero kung pakiramdam niya ay meron, agad itong nag s-sorry. Hindi katulad ko masyadong mataas ang pride, wala akong pake kahit gaano pa kalaki ang kasalan ko dahil hindi ko talaga ugali na humihingi ng paumanhin ng una, gusto ko ako ang sinusuyo. Pabebe man ang dating pero puro katotohanan ’yun.

“Cenery..” tawag niya muli kaya bumuntong hininga ako.

“Hmm? ’Di ako galit, no. May iniisip lang.” malamig kong sambit. Kailangan kong maging malamig sakaniya baka sa pamamagitan nito ay maturn off siya at itigil niya nalang ang pagkagusto niya.

“You are like those clouds. Nice and tender.” tinuro niya ang TV kung saan may senaryo na pinapakita ang langit.
“Whenever I look at you, I can delete all my stress and joy my happiness with you absolutely.”

Habang sinasabi niya ang katagang ’to, nag e-echo sa isipan ko ang sinabi ni Roi tungkol kay Captain. Bagamat sinabi ni Cielle na posibleng paninira at taktika lang ni Roi ’yun ay hindi ko parin magawang mapaisip.

Pero mas malakas ang pakiramdam ko na totoo lahat ang sinasabi niya. Bukal sa loob niya, ni walang halong plastic at pagsisinungaling. ’Yung tipong ang utak ko ay puno ng pagdududa pero ’yung damdamin ko iba ang sinasabi.

“Look at those sparkling eyes, beautiful smile, sweet lips of yours. Your entire being just hypnotize me with feelings I adore.” napatingin ako sakaniya, ngumiti na naman siya at kagaya ng pag describe niya saakin ay mas sumasalamin ito sakaniya.

“You are the most beautiful and wonderful idea God had, He drew you to complete me and make me the happiest man in the universe, I love you beautiful

.“

Masyadong mabait si Roks kaya napapatanong nalang ako sa sarili ko kung deserve ko ba ’tong lalaking ’to? Karapat dapat ba ako na mahalin nito? Wala naman akong ginawang tama sa mundo para maging gan’to ako kaswerte sakaniya.

“I wonder what it’s like to have someone fall for you. I mean someone who really fall for you. Not just they want to get in my pants because they think I’m attractive. But be consumed with every little piece of me.”

Natigilan ako sa bigla niyang inopen na topic. Sobrang dinurog ang puso ko dahil nakangiti siya pero hindi ang mata niya. Punong puno ng kalungkutan at pangungulila na ngayon ko lang nakita sakaniya. Nawala sa isang iglap ang Roks na masaya talaga at maloko.

“I want to feel the feeling that

there’s someone for you and you don’t have to squabble or beg, they are just always there willing to catch you when you fall, wanting to be there for you in the good and the bad .“

Iniwas niya ang tingin saakin lalo pa nang mapansin kong nangingilid ang luha niya kaya hindi ko rin maiwasan na bigla nalang mangilid rin ang luha ko dahil ang sasakit ng pagkasabi niya. Mahinang version na Roks ang nakikita ko ngayon. Sobrang hina na konti nalang susuko na.

Pinapakita niya saakin lagi ang mahinang side niya dahilan para mas lumakas ang paniniwala kong espesyal ako sakaniya. Ayoko ang pakiramdaman na ’yun pero may bahagi na gusto pa rin.

“What does it feel like when someone loves you for the way you are and chooses you? I’m so curious, I want to and feel it since I’m always one of the option but never a priority .” ngumiti siya pero ’di matatago ang butil na luhang kumawala sakaniya.

Anong ba talagang nangyayari sakaniya? Hindi ko naman ineexpect na gan’to ang nararamdaman niya hindi halata sakaniya na may gan’to siyang hinanakit sa buhay. Kung makikita mo si Roks parang masaya at seryoso naman ang buhay niya. Tungkol ba ’to kay Atarah na minahal niya pero may mahal palang iba? Pero parang hindi lang tungkol doon. May iba siyang pinahihiwatig parang hindi lang isang beses na reject at ginawang second option.

Parang ang lalim ng pinahuhugutan niya ’yung tipong wala talagang pumili sakaniya kahit mag makaawa pa siya, nakikita ko kasi ngayon ang magisang Roks na nangungulila sa pagmamahal.

Nadudurog ako. Ayokong makitang gan’to si Roks. Ang hina hina niya sa paningin ko,
“Being the second option in any situation is like the

anticlimactic ending to your favorite show. It’s worse than the ebbing pain of stubbing your toe. It’s the sidekick to heartbreak because all heartbreaks are accompanied with some sort of cyclon of feeling second-rate .“

Nakakatakot siyang saktan. Nakakatakot na h’wag siyang ireject pero ang mas nakakatakot ay kung pipiliin ko siya pero mangungulila pa rin siya dahil hindi ko mabibigay ang pangarap niya. Kahit sinasabi niyang naiintindihan niya ako at masaya siya na kami lang dalawa sa bubuin niyang pamilya ay alam kong nasasaktan at makakaramdam siya ng pangungulila, sobrang kulang. Hindi naman ako gano’n ka insensitive para ’di malaman ’yun.

Ayoko siyang ikulong sa pagsasama na habang buhay ay mararamdaman niya ang matinding pangungulila hindi man saakin kung hindi sa anak kung maari naman niyang maramdaman ang pagiging kumpleto sa habang buhay sa piling ng babaeng para talaga sakaniya.

“ I’m so curious about the feeling of being choose by someone you love.“

Buong buhay ko hindi ako pinipili ng kahit sino. Masaya kaya? Maiiyak ka ba sa sobrang saya ?“ pinunasan ko ang luha niya at hinayaan ko na rin magsilabasan ang akin.

Buong buhay niya hindi siya pinili? Paano? Bakit? Sino? Hindi man perpekto si Roks pero para saakin malapit siya sa salitang ’yun kaya bait ginagan’to siya? Nasa kaniya na ang lahat pero bakit? Ano bang nangyari sakaniya noong mga panahon na wala pa ako sa abuhay niya? Gustong gusto kong alamin.

Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan ito
“Tell me, will you choose me? Are you the one who’ll let me to feel what I wanted to feel?”

Ayoko siyang saktan lalo pa’t nasasaksihan ko siyang gan’to pero kahit saang anggulo ay masasaktan ko pa rin siya. Hindi ako karapat dapat sakaniya, deserve niyang maging masaya at maramdaman ang pagiging kumpleto sa piling ng iba.

“Roks, makinig ka. Ok?” napipiyok kong sambit kaya natigilan siya at binitawan ang kamay ko. Napipiyok na naman ako, ano ibig sabihin nito?

“Why do I felt like you’ll reject me?” pilit itong tumawa pero halata namang nasasaktan na siya.

“ Ilang buwan na rin tayo magkakilala, alam mong hindi ako interesado sa gan’yan. Ayoko magkaroon ng ibang priority bukod sa pamilya ko–.“ pinutol niya ang sasabihin ko. Pilit siyang ngumiti at hinawakan muli ng mahigpit ang kamay ko.

“It’s fine, sorry if I’m so demanding, Ok lang saakin na hindi ako priority mo, ok lang saakin na laging option kahit ilang taon pa ’yan, maghihintay ako hanggang sa piliin mo—.”

“Makinig ka muna kasi !” inis kong sigaw pero umiiyak na ako. Sobra rin naman kasi ako na nasasaktan lalo na gan’to si Roks. Sa pinapakita niya na’to mas lalo kong na r-realize na hindi talaga ako ang para sakaniya.

Hindi dapat siya maghintay saakin dahil wala siyang mapapala wala akong silbi, ’di ako mayaman, bobo ako, ’di ako maganda, hindi ako nakapagtapos ng pagaaral at higit sa lahat ay hindi ko naman siya mabibigyan ng anak. May mas ok na babae na mala Atarah–’yung tipong maganda, matalino, nakapagtapos ng pagaaral at mayaman ang para sakaniya na kung saan bibigyan din siya ng magagandang anak. ’Yung kalevel niya dapat, hindi ako na putik lang.

“Hindi tayo pwede ok? Tignan mo nga itsura mo! Nagkakaganyan ka ng dahil saakin! Hindi tayo bagay at alam mo ’yun bakit! Hindi ko nakailang isa isahin pa!” pinilit kong maging matigas ang boses ko at ipakitang mala bato ako at ’di ako tinatablan ng mga sinasabi niya sa pamamagitan nito masasaktan ko siya ng isang bagsakan.

Pero kamusta ako? Isang bagsakan ko din ba mararamdaman ang sakit na nararamdaman ko ngayon?

“I don’t understand, Cenery. Painintindi mo saakin, pakiusap .” tinabig ko ang kamay niya at malamig siyang tinignan.

“Ilang buwan palang tayo magkakilala tapos mahal mo na ako––.” nagtiim ang bagang ko nang putulin niya muli ang pagsasalita ko at pilit na hinahawakan ang kamay ko.

“So you’re doubting about feelings for you? You don’t really trust me? Ok, ok I get it now. Don’t be mad, I’m so sorry. My Cenery, don’t worry I’ll do my best to earn your trust—.” buong lakas akong kumakawala sa pagkahawak niya saakin pero hindi niya ako binibitawan, binibigyan niya lang ako ng expresyon na kaawa awa.

“Roks ano ba! Nakakaawa ka lang! Gusto mo bang piliin ka dahil kinakaawan ka lang? Ano ka literal na hayop? Naiisip mo ba nararamdaman ko kapag pinili kita kahit ’di kita gusto sadyang nakokonsensya lang ako kasi nga kaawa awa ka! Ano gusto mo pilit na relasyon? Satingin mo ba magiging masaya tayo no’n?” unti unting lumuwag ang pagkahawak niya saakin kaya agad ko ng nilayo ang kamay ko sakaniya.

“Kung gusto mo talaga ’yang love na hinahanap mo, h’wag mong pilitin nang pilitin ang isang tao na iparamdam sa’yo ’yun kung hindi ka naman niya talaga gustong mahalin at piliin kasi kapag ginawa mo ’yun mas masahol ka pa sa basura.” ano ba ’tong sinasabi ko, ayoko na mangaling sa bibig ko ’to pero kailangan. Mas nasasaktan ako ngayon lalo na makikita ko ang a expresyon ni Roks na lalong tumamlay at nanghihina.

“Gumising ka na, habang sariwa pa ’yang nararamdaman mo, tigilan mo na. H’wag ka na rin maghintay please lang kasi kahit pagbali baliktarin ang mundo hindi kita

pipiliin

. “ napipiyok kong sambit dahilan para manlumo na siya at magsituluan muli ang luha niya.

Nyang note: Matagal na dapat ’tong naupdate kaso kailangan irevise ng chapter na ’to, but anyway alam kong maraming naiinis at maiinis palang sa ugali ni Paint well part ’yun ng story, hindi perfect character si Paint sobrang toxic ng mindset niya and that’s my goal para mas lalong malapit sa reality ang pangyayari. And dahil ang toxic ang mindset niya maraming consequences ’yun kung saan matuto siya at kayo na rin. Godbless ya’ll! Stay tuned, marami pang mangyayari sa story so trust me!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 33

Paint

Cenery

MAHIGIT isang linggo na akong namamalagi sa hospital na’to na talagang ikinaiinis ko. Gustong gusto ko na kasi umuwi dahil sobrang nabuburyo na ako, anak ng shooting star mas lalo ko lang nararamdaman ang panghihina.

Lalo pa’t marami akong iniisip na problema ngayon. Halo halo na kaya parang pakiramdam ko lumalala lang ang kalagayan ko kahit pa na humihilom naman ng kaunti ang mga sugat ko.

Hindi ko alam kailan ako makakauwi, ang sabi kasi ng doctor ko maaring mag s-stay ako rito sa loob ng dalawang linggo depende pa kung lumala ba ng mga kalagayan ko o hindi.

“

Anak

kumain

na..“ napalingon ako kay Tatay na nasa tabi ko habang hawak hawak ang tray ng pagkain.

“

Busog

pa po ako, Tay.“ walang ganang sagot ko saka bumalik nalang sa pagkatulala.

Ewan ko, nawawalan ako ng gana sa lahat. Nanghihina ako, hindi ko maintindihan kung anong nangyayari saakin. “Miss na miss

na ng

mga

kapatid

mo, at

itong

Gracielle

kinukulit

ako na

pakiusapan

tumanggap

na ng

bisita

.“ napapikit nalang ako ng mariin at minasahe ang sintido ko.

Simula noong araw na nagkasugatan kami ni Roks ay talaga naman ’di lang ako ang apektado kung hindi pati ang mga taong malapit saakin, ginusto ko nalang kasi laging mapagisa. Ni hindi ako tumatanggap ng bisita kahit pa ang mga kaibigan ko samantalang ang mga kapatid ko kung bibisitahin ako ay hindi ko naman sila kinikibo.

Masyado akong wala sa sarili, tulala lang ako kaya parang wala rin ako sa tabi nila. ’Yung tipong buhay ako pero kung umakto parang patay na.

’Di ko alam kung anong nangyayari saakin pakiramdam ko nga sobrang OA ko kasi masyado kong pinoproblema ang lahat.

Sobrang dami ko talagang iniisip, bukod sa problema ko kay Roi at Roks ay dumagdag pa ’yung baklang umaaligid dito. Ilang beses ko na naman siyang nakikitang kausap si Nanay at Tatay, ’di ko naman sana papansinin kasi natural lang naman na may kausapin silang tao ang kaso lang katapos nilang makakausap ang baklang ’yun ay umiiyak si Nanay at tulala naman si Tatay.

Parang may kung anong meron talaga sa baklang ’yun na hindi ko alam. Si Nanay, ang tapang tapang no’n ni hindi ko pa talaga nakitang umiyak ’yun simula ng bata ako pero itong baklang patpatin nagawang paiyakin si Nanay? Talaga namang nakakapagtaka.

Tinanong ko sa kanila kung anong meron pero pilit lang nila sinasabi ’yung tungkol sa utang namin na limang daang libo na kung saan maaring makulong si Nanay kailangan nitong saluhin lahat lalo pa’t si Tatay ay may sakit.

Tumutugma naman kasi talaga kung hindi ako nag i-isip isip ng kung ano ano. Maari kasing takot lang si Nanay makulong ang kaso nga lang parang ’di ako kumbinsado na ’yun ang dahilan ’di ko alam pero parang may iba pa.

Kuryuso ako sa kung ano ’yun pero kailangan ko munang isantabi ’yun dahil kung totoo nga ang sinabi ni Tatay tungkol sa pag papakulong ay kailangan ko ng problemahin ’yun, may pera akong natatabi pero ’di ’to aabot sa kalahating milyon. ’Di ko naman alam kung saan kukuha ng gano’n kalaki lalo na ngayon wala akong trabaho at halos baldado na, gusto kong mangutang pero sino uutangan ko? Sino lalapitan ko? Hindi namang pwedeng si Roks. Ayoko ng humingi pa ng tulong sakaniya, ang kapal naman ng mukha ko ’di ba? Pagkatapos ko siyang pagsalitain ng masama magpapaka bait ulit ako para makautang.

Literal ng gold digger ang dating ko.

At isa pa, hindi na rin naman siya nagparamdam saakin. Pagkatapos naming magusap noon nginitian niya lang ako at sinabing magpahinga na raw ako. Halata namang nasaktan ko siya pero umaakto lang siya na parang walang nangyari at ang malupet pa rito talagang inasikaso niya pa ako kaya ito ako ngayon nakokonsensya at inaaway ang sarili ko kung tama ba ang desisyon ko.

Nung pinagpahinga niya hindi na ako umangal at humiga nalang ako sa kama ko hanggang sa nakatulog na ako tapos pagising ko wala na siya sa kamang katabi ko.

Tinanong ko nga si Gracielle no’n, ang sabi niya umuwi na raw si Captain kasama si Roksie ni hindi pa nga raw maayos ang lagay niya at parang lumalala pa pero nag padischarges na siya agad. Tapos simula noon ’di na nga siya nagparamdam pa.

Mabuti ngayon, e. Kaso ’di ko maiwasan mag alala, oo aaminin ko nag aalala ako sakaniya dahil walang kasiguraduhan magiging ok ba siya. Sino mag aalala sakaniya noong may sakit siya? Eh, ’yung lalaki pa namang ’yun kahit hirap na hirap na pinapakita niya pa rin siyang ok siya. Hindi siya nag papaalaga sa kahit sino. Wala rin namang mag aasikaso sakaniya lalo na’t hindi uso ’yun sa pamilya niya.

Tapos ’yung pinagsasabi ko pang napakasakit sakaniya. Doble doble tuloy ang naramdaman niyang sakit pero nasaktan din naman ako sa sinabi ko ang kaso nga mas mabuti na rin ’yun para isang bagsakan nalang ang sakit para saaming dalawa.

Ngayon ko lang napagtatanto na ag swerte ko dahil saakin niya lang pinapakita ang mahinang bersyon niya, ang mga kahinaan niyang hindi pinapaalam sa kahit sino.

“

Anak

nagaalala

Tatay

.“ nabalik ako sa reyalidad nang maramdaman ko ang paghawak ni Tatay sa kamay ko.

Bumuntong hininga ako at pilit na ngumiti. “ Ok lang ako, tay!“ masaya kong turan pero imbes na guminhawa ang expresyon niya ay mas lang ’tong nalungkot.

“

Sabihin

mo ang

lahat

nasa

isip

anak

ilabas

mo.

Makikinig

ako,

kailangan

mong

ilabas

’yan para

gaan

ang

loob

mo.“

Ako ’yung tipong hindi mahilig mag kwento ng nararamdaman sa kahit sino, masikreto ako sa totoo lang lagi akong alanganin kung sasabihin ko ba dapat sa kaibigan man o pamilya pa, hindi ko alam kung bakit gano’n ang ugali ko.

Gusto ko akin lang ’yung problema ko. Ayaw kong may makaalam ng tunay na nararamdaman o kinikimkim ko, hindi ko naman masasabing trust issue siya sadyang ayaw ko lang na pati sila ay mamroblema.

“Wala naman po

talaga

, promise!

Ayos

lang ako..“ hindi kumbinsado si Tatay kaya naman kailangan kong baguhin ang mood nito ayokong mag alala pa siya saakin. “ Ikaw

nalang

magkwento

,“

Kinunotan ako ng noo nito. “ Anong

kwento

ko?“

“ ’Yung

lovestory

n’yo

Nanay

.“ mahina kong sambit. Baka sakaling may makuha akong advice tungkol sa love na ’yan na hindi niya nahahalata.

Ayoko kasi talagang ikwento ang tungkol sa pag amin ni Roks and Roi. Nahihiya ako na natatakot, syempre si Tatay ’yan no. “ Sige

na tay,

nabuburyo

na ako.“

Ngumiti nalang siya at biglang tumingin sa malayo. “

Nagkakilala

kami ng

Nanay

jeep

no’n

malakas

ang ulan pero

puno

na ang jeep.

Gustong

gusto ng

sumakay

Nanay

jeep na ’yun, eh,

nagkataon

mailap

ang jeep na

dumadaan

oras

na ’yun,

ayaw

siyang

pasakayin

ng driver

dahil

hindi naman

pwede

ang

babae

sumabit

jeep at isa pa baka

madisgrasya

.“ unti unting sumilay ang ngiti sa labi niya ’yun habang ikinikwento ’yung tipong para iniimagine niya pa ang nangyayari.

“Hula ko, nag

paka

gentleman kayo no?

Pinasakay

n’yo

?“ nakangiti kong saad dahil parang unti unting gumaan ang pakiramdam ko dahil sa pag ngiti niya.

“

Aba

naman.’Yang

Nanay

napaka

ganda

niyan

Mistisa

makinis

kaya

tinaman

ako at

nagpaka

bayani

. Pakiramdam ko ang cool ko noon

nang

sinabi

ko na ’Miss,

sige

pumasok

nalang

ako

nalang

ang

magpapakabasa

para

sa’yo

..“

Napahalakhak ako sa sobrang korni no’n, patuloy siya sa pag k-kwento kung paano sila nagkita muli, nagpalitan ng number at naging mag karelasyon. Sobrang gumaan ang pakiramdam ko, ngayon lang din kasi nagkwento si Tatay ng lovestory nila.

“

Masaya

kami ng

Nanay

hanggang

pinagplanuhan

namin

magpakasal

bumuo

pamilya

ang

kaso

dumating

ang

isang

unos

na kung

saan

may

problema

rin sa matress

’yang

Nanay

mo .“ sabay na unti unting nawala ang nginiti namin ni Tatay.

Malungkot ang exspresyon nito at ako naman puno ng pagtataka. Paanong may problema sa matress si Nanay, nakalima nga silang anak? Ngayon ko lang din naman nalaman ang tungkol dito.

“Hindi po kayo

magkaanak

?“ alanganin kong tanong.

Sumulyap siya saakin at umiling. “Hindi,

masakit

para

Nanay

’yun.

Gustong

gusto niya na mag

anak

kami

pero wala kaming

magawa

.“ mas lalo akong naging interesado sa topic nang mapansin ko ang pamggngilid ng luha ni Tatay.

“

Hanggang

nangyari

ang hindi naming

inaasahan

..“ tuluyang tumulo ang luha niya, hindi siya nagsalita at bigla nalang itong natulala.

“Tay,

ayos

lang po kayo?“ napakunot ang noo ko sa inasal ni Tatay dahil nakailang tawag ako sakaniya pero parang lutang pa rin siya.

“Tay..” ulit ko pa at sa pagkakataong ’to ay tinapik ko ito kaya para bigla siyang nagising sa reyalidad at agad na pinunasan ang tumulo na luha.

Anong

ibig

sabihin

no’n

“Ah,

nasaan

nga

ba tayo?“ nagaalala lang akong tumingin sakaniya dahil halatang pilit ang ngiti nito.

“Doon po

may

nangyari

na ’di

inaasahan

.“ kuryuso ako sa sinasabi niyang hindi inaasahan na ’yan, ano bang nangyari?

Pinakiramdaman at talagang tinutukan ko ang mga susunod niyang expresyon. Hinawakan nito ng mahigpit ang kamay ko. “ Nabuo

,“

Nakahinga naman ako ng maluwag, ang akala ko kung ano ng problema. Siguro nga tears of joy ’yang luha na ’yan ni Tatay kasi milagro nga namang nabuo pa ako.

Maari kayang namana ko kay Nanay ang pagkakaroon ng kumplikasyon sa pag kababae? So ang ibig sabihin maari pa rin ako magkaanak no’n?

“

Ano

pong

ginawa

bakit

nagkaanak

pa kayo?“ kung milagro ang mangyari, ang OA naman ng dating isipin mo limang anak ’yung binigay. Lakas naman nila sa Diyos.

“

Naoperahan

ang

Nanay

mo..“ anak ng shooting star, oo nga naman ’di ko naisip ’to. Pero operahan daw? Maari rin kaya akong maoperahan at magkaanak pa rin?

Gusto ko sana itanong kay Tatay kung pwedeng pati ako operahan pero mas may isang tanong na biglang bumagabag sa isipan ko. “Tay, hindi naman

kinukwestyun

ko ang

pagiging

Ina ni

Nanay

saamin

pero kung

dati

gustong

gusto niya

talaga

magkaanak

bakit

parang ’yung

pinapakita

niya

saakin

saamin

ay hindi naman..“

Minsan lang talaga ako mag sabi ng sama ng loob kay Tatay tungkol kay Nanay ang kaso kasi nitong mga nakaraang araw talaga akala ko mas magiging maayos ang pakikitungo niya saakin dahil sa nangyari pero kasi hindi e, mas lalo lang lumala ang trato niya saakin.

Sumeryoso ang expresyon nito kaya alam ko na agad kung ano isasagot niya. “Alam mo

namang

nagkaganyan

ang

Nanay

simula

nang

maghirap

tayo ng

sobra

hindi ba?

Ilang

beses

ko bang

kailangan

ulitin

na mahal kayo ng

Nanay

n’yo

..“

Ngumiti nalang ako ng tipid at tumango.“ Sorry po, Tay ..“ kailan ko naman kaya mararamdaman ang pagmamahal na ’yun ni Nanay?

Narinig namin na may kumatok kaya napasulyap kami, bumukas ang pintuan at inuluwa si Atarah na nakapang nurse uniform kasama ang isang babaeng doctor na may dala dalang wheel chair. “Hi

Tatay

Dionisio

! Your doctor is here need

munang

i-check up.“ nakangiti usal nito.

“

Nasaan

Alice?“

“

Nasa

kwarto

n’yo

po Tay,

hinihintay

. Ako na muna pong

bahala

kay Paint.“

Ngumi at tumango si Tatay. “ Salamat

Atarah

hija

..“ hinarap niya ako. “ Anak

kumain

, ha?“

“

Opo

, Tay. Kaya ko po

sarili

ko..“ alanganin pang umalis si Tatay pero bandang huli ay tuluyan na siyang sumakay sa wheel chair niya at lumabas na sila.

“Paint. Look at this one !” napatingin ako kay Atarah nang biglang umupo sa mimsong hospital bed ko at may ipinakikita itong video sa telepono niya. “

Direk

Atlas, oh!“ nakita ko nga si Atlas kasama ang ilang kilalang artista.

Napakunot ang noo ko, hindi ko alam kung bakit niya pinapakita ang isang interview na ’to. “ Anong

meron

Presscon

Bakit

pinapakita

?“

Ngumiti lang siya ng nakakaloko at kinindatan ako. “ Oo

makinig

kang

mabuti

.“

“

Bilang

isang

director

writer ng

pelikulang

’to, sino ang

inspirasyon

n’yo

para

gawin

’to?“

Tanong ng reporter, napatingin ako sa Movie Poster na nasa likod nila. ’ My Moon ’ ang title ng movie at mukhang romance ang genre, ngayon ko lang nalaman na may gan’to pala siyang dinirek na movie. Wow.

“Latest ’to?” tinanguan lang ako ni Atarah habang patuloy pa rin ang paninitig niya sa telepono niya.

“ Isang

babae

nagpapatibok

ngayon

puso

ko .“

Matic na napaubo ako sa naging sagot niya dahil unti unti akong nagkaroon ng ideya kung bakit pinapanood saakin ni Atarah.

“Girlfriend

n’yo

na ba?“

“May girlfriend

na?“

Hindi sumagot si Direk Atlas, pangingiti lang ’to kaya naririnig ko pa ang pagtili ng iba at pag bubulong bulungan.

“

Maari

bang magbigay kayo ng clue kung sino

siya

?“

“

Binigyan

niya ng

kulay

ang mundo ko.“

Ang huling sagot na ’yun ni Atlas ang nagkumpirma. Napatingin ako kay Atarah nang bigla siyang humalakhak at halos mabasag niya pa ang mamahalin niyang telepono dahil nabagsak niya pa. “Oh my? I’m sure that’s you ’di ba? That’s so

cheezy

, tho!“

Napalunok ako at iniwas ang tingin ko. May ideya ako sa sinasabi ni Atlas pero gusto kolang mag maang maangan dahil jusmiyo goku, sakit na nga ng ulo ko kay Roks at Roi tapos d-dagdag pa siya. “ Malay

ko .“ humiga ako at tumitig nalang sa kawalan.

“My Dear Paint,

Kalat

din

ang

balita

buong

building ng foundation na may gusto

sa’yo

’yang best friend mo. This

Roi

kasi is so

pogi

maraming

nagkakagustong

workers

namin

sakaniya

..“

“

Ano

?! P-

paano

kumalat

Paano

nila

ako

nakilala

?“ potakte h’wag mong sabihing sinabi ni Roi ’yung katagang ‘I’m single but my heart is taken’ tapos binanggit pa ang pangalan ko para tumigil na ang mga nagkakagusto sakaniya? Anak ng shooting star naman.

“

Sinabi

saakin

ni Ate

Jorgie

oh I mean

Mamsh

siya

nagpapakalat

actually .“ nagtiim ang bagang ko at pinatunog ko ang aking daliri dahil sa sinabi niya.

“

Aba’t

’yung

matandang

kopkop

na ’yon, ’di man

nga

lang ako

kinamusta

tapos

i c-

chismis

pa ako.“

Oo nga’t nagbago na siya, hindi na siya bayarang babae at may maganda ng trabaho ang kaso naging chismosa na rin amp, anak ng shooting star kapag nakita ko si Mamsh Jorgie aawayin ko talaga ’yun hanggang magkapulisan na kami.

“Oh my Dear Paint, Did you forget that you are the one who’s

avoing

the visitors, though?“ natigilan ako nang mapagtanto ko ang sinabi niya.

Alam niya rin kasi, sinabi ko na gusto ko talaga mapag isa kung maari walang papasukin dito sa kwarto kahit pamilya ko pero hindi naman pwede ’yon. “ I’m a friend, Paint. I know your problem, these boys ’di ba? I feel you..“

Malungkot ang expresyon niya at parang may kung anong hipnotismo rito dahilan para magsalita ako “ Parehong

nagkagusto

’yung

bestfriend

natin

saatin ..“ natatawa kong sambit kahit hindi naman talaga nakakatawa.

Mukhang sakaniya mamakakuha ako ng advice? Kasi maalam na siya sa bagay na gan’to, naalala ko ngang may nagsabi na maraming manliligaw si Atarah isa na roon ang best friend niya, Rare, Roks at marami pang iba.

“

Parehas

din

nagkagusto

saatin

Roks

,“ kumupas ang ngiti saakin labi at unti unting kumirot ang puso ko.

Parehong nagkagusto saamin si Roks kahit pang malayong malayo kami sa isa’t isa. Langit si Atarah at bacteria lang ako. Alam kong masakit para saakin malaman ang katotohanan pero ’di ko talaga maiwasan i-compare ang sarili ko sakaniya.

Unti unti akong nai-insecure sa sarili ko na hindi naman dati nararamdaman. Itong insecurities na ’to ang nagtutulak saakin para palayuin si Roks dahil iniisip ko talagang hindi ako bagay at sapat para sa kahit kanino.

“

Magkwento

naman

tungkol

manliligaw

mo? Doon muna tayo

bestfriend

mo?

Anong

reaksyon

mo at

ginawa

noong

umamin

siya

?“ magaan ang loob ko kay Atarah kaya kahit ’di naman talaga ako nag o-open ay kailangan kong mag open sakaniya dahil katulad ng sabi niya nakakarelate siya.

“ Nakakatawa

no?

Nangyayari

pala

talaga

siya

totoong

buhay

, cliche

talaga

ang

gan’tong

scene

mga

nobela

kaya hindi rin ako

makapaniwala

no’n

. Kristan is my

bestfriend

–he’s like a brother to me, kaya

syempre

nagulat

ako and at the same time

nailang

Ilang

taon

rin kami

magkaibigan

magkapatid

ang

turingan

namin

Umamin

lang

siya

nang

nararamdaman

nung may

magsimula

may

iba

akong

manligaw

saakin

..“ bagamat hindi pa naman eksaktong umamin si Roi saakin pero halos parehas talaga ang nangyari saamin ni Atarah kasi umakto lang din ng gan’to si Roi nang biglang may umaaligid na saaking lalaki.

Ang kaso lang kasi noon pa man may umaaligid na saakin mga lalaki pero ’di naman gan’to ang reaksyon niya no’n, ngayon lang ba talaga narealize na gusto niya ako o may iba pang dahilan?

“

Nagkausap

naman kami ng

maayos

kahit

anong

mang

desisyon

ko ay

magiging

magkaibigan

pa rin kami at ’yun ang

pinanghawakan

ko.

Ayoko

kasi

talaga

masira

’yung friendship

namin

,“

Napatango ako, same kami. Gano’n din naman talaga ang nararamdaman ko. Friendship din kasi namin ni Roi ang nakasalalay dito. “

Narealize

niyang

gusto

niya nung

biglang

may

ibang

lalaki

lumalapit

sayo ?“

Umupo siya sa tabi ko at tumitig sa kawalan. “ No,

matagal

siyang

may gusto but you know I was broken because of my first boyfriend.

Ilang

taon

ko ’yun dala dala and he know how much I hate to enter in to a relationship again, so nag decide

siya

h’wag

na muna

akong

ligawan

dahil

hindi pa ako

handa

..“

Napakunot ang noo ko sa sinabi niya, wow ’yung kuryuso ako sa story niya parang exciting, e. “

Paano

nalaman

handa

kang

magpaligaw

?“ ako kasi hinding hindi magiging handa, ayoko magpaligaw at ayokong pumasok sa relasyon.

“Ewan ko rin kung

paano , e

. I’m so

broken kasi

no’n

takot

akong

pumasok

muli

relasyon

ang

kaso

lang

itong

Rare..“ nagsimula na siyang magkwento ng magkwento tungkol mga nangyari sakanila.

(

A/n

: Must read Make me Pregnant to know

Atarah

and

Rare’s

story.)

“

Totoo

? Ex ng Ate mo

Rare

tapos

Ex mo naman ang asawa

ngayon

ng Ate mo?“ hindi pa rin makapaniwalang saad ko. Nakakatawa kasi, ang angas naman ng tadhana sakanila.

“

Exhange

gift ang peg

namin

, no?

“ tumango siya at natawa kaya ako ay napahilot sa sintido ko.

“

Yawa

!“ mura ko pa. Sumakit ko ulo ko sa story nila ni Rare ang kumplikado lang kasi. Partida ako gan’to palang nahihirapan na ako, paano pa kaya siya?

“ Yawa

talaga

,“ panggaya niya saakin. “I mean ang sh-t

nang

nangyari

buhay

ko. So ’yun na

nga

takot

akong

pumasok

relasyon

ang

kaso

natutunan

ko hindi naman

masamang

sumugal

. Falling in love can be exciting and thrilling, but for many people, it’s also scary. After all, trusting someone with your heart is no simple task. What if it gets broken? If you’re afraid of love, it may even stem from deeper fears of vulnerability, getting hurt, or failing but the good news is that it doesn’t have to be permanent: There are several ways to get past your phobia, and allow yourself to experience joy with someone you care about..“ nakangiti niyang sambit. Gusto ko sana siya pigilan sa pagsasalita dahil spokeneng dollars pero parang feel na na feel niya ang pagpapayo.

“Huh?” napakamot nalang ako sa batok ko. Gets ko naman ang English basta h’wag masyadong mabilis magsalita.

Nginitian niya ako. “To learn how to let go that fear, you’ll first need to learn what’s making you hold on. Some of us push love away because we’ve been heartbroken too many times before, but for others the

fear is because of issues with your own identities

, yes the problem is more complex

katulad

nung

dahilan

mo. ’

Diba

tama ako?“ kusa nalang akong napatango dahil kahit pa-paano nagets ko ang parteng ’yun.

“

dinadami

dami

mong

manliligaw

bakit

Rare ang

napili

mo?

Bakit

hindi

Roks

Adier

? Kristan o

nakipagbalikan

nalang

doon

Ex mo?

Paano

tinapos

’yung

takot

nararamdaman

mo?“

“The first step to not act on our fears is to recognize that we have them.

Isipin

nalang

na may

taong

nasa

tabi

lagi

. Mag focus

positive thoughts

h’wag

puro

nega . Pero

totoo

lang hindi ko alam ’yung

dahilan

basta ang alam ko

sarili

ko na gusto ko

maging

masaya

kaya

sinundan

ko ang

kagustuhan

nito

dinala

niya ako kay Rare. “ Kitang kita ko sa mga mata niya ang matinding saya sa piling ni Rare.

“Anong

kulang

kay

Roks

Bakit

’di

dinala

puso

sakaniya

?“ nasambit ko nalang para saakin kasi, na kay Captain na ang lahat pero bakit ’di siya pinili? Kasi ako may dahilan talaga pero si Atarah, ano ang sakaniya?

Napakagat ako sa labi at talagang kumikirot ang puso ko nang bumalik na naman sa isapan ko ang senaryo noong huli naming paguusap ni Roks na kung saan halos mag makaawa siya na sa pagkakataong ’to gusto niya maranasan na piliin ng taong gusto niya.

Ayoko na muli siyng makita na gano’n.

Napatingin ito saakin. “ Kahit

gaano

kaperpekto

ang

isang

tao kung hindi naman

siya

tinitibok

nito

,“ tinuro niya ang dibdib niya kung saan nakalokasyon ang puso. “ Wala rin

silbi .“

Huminga siya ng malalim at tumingin muli sa kawalan. “ Sa

totoo

lang, complete package

Roks

.“ makahulugan niyang sambit kaya napakunot ang noo ko dahilan para ngumiti siya. “ Do you want me to tell you why

Roks

is such an ideal man?“

Nagsimula siyang ikwento ang nangyari sakanila ni Roks na matagal ko ng gusto malaman. Pagkagulat, mangha, sakit at lungkot ang nararamdaman ko habang ikukwento niya ang lahat. Hindi ko maintindihan kung bakit ako nasasaktan? Posible bang dahil nagseselos ako?

Magiging honest ako sa nararamdaman ko sa pagkakataong ’to ’di na ako mag kukunwari dahil kasi bukod sa nasasaktan ako para kay Roks, parang ’di ko rin maiwasan na maiingit kay Atarah dahil nagawa lahat ni Roks ’yun para sakaniya. ’Yung tipong mapapa sana all ka.

Nai-insecure na naman ako, hindi maganda ’yung gan’to. Ayokong mainis kay Atarah dahil wala naman siyang ginagawang masama. At sa halip, tinutulungan niya pa ako pero ’di ko talaga maiwasan mainggit. Ano ang ibig sabihin nito? Bakit nararamdaman ko ’to posible kayang gusto ko na rin siya?

“ Mahal na mahal

niya

talaga

..“ mapait kong komento saka tumingin sa mga hintuturo kong pinagdidikit. Habang nag k-kwento siya halatang mahal na mahal talaga siya ni Roks.

“ He deserves better, he deserve all the love. Napakabuti ng puso at hangarin niya. Gagawin niya ang lahat para sa mahal niya kaya ’yung last wish nung friend namin na Mommy ni Dawina, tutuparin ko. Actually kahit ’di naman niya huling bilin ’yun gagawin ko talaga. I’ll make sure na once na nahanap ni Roks ang girl na para sakaniya kikililatisin ko talaga ng maigi and I’ll help him to her para hindi masaktan si Captain Gray Eyes namin,“ nakangiti niyang saad saakin kaya iniwas ko ang tingin sakaniya.

Kaya ba pinapayuhan niya ako ng gan’to, ito baang sinasabi niyang tutulungan niya si Roks? Ang ibig sabihin gusto niya talaga ako para sakaniya kahit pa hindi maganda ang past ko, kahit hindi ako ideal girl? Ang kaso itutuloy niya pa rin ba ang ginagawa niyang ’to kapag nalaman niyang nasaktan ko na agad si Captain kahit wala pang kami.

“I’m not bias here, hindi kita

pinangungunahan

desisyon

mo pero

isipin

nalang

’tong

senaryo

na ’to, may

anak

ako kay Rare at alam

niyang

’di ko

siya

mamahalin

pero

nandyan

pa rin

siya

tabi

ko,

tanggap

niya

Ranch

bilang

tunay

anak

at alam

niyang

’di ko

masusuklian

’yung

pagmamahal

binibigay

niya

saakin

pero nag stay pa rin

siya

at alam mo bang

siya

pa ang

gumawa

ng way para

magkabalikan

kami ni Rare? Ang martyr niya

nakakainis

siya ,“ sa isang iglap nawala ang masiyahing Atarag dahil unti unting nagsituluan ang mga luha niya na nagpakirot din sa puso ko.

“Ang punto ko rito, kapag kasi nagsimula magmahal ’yan si Roks, iba as in, ibang iba. Ibubuhos niya ang lahat at wala siyang ititira sa sarili niya which is bad, tatangapin niya kahit ano pang mga imperpeksyon or mistakes na meron ka sa buhay mo. Bulag, bingi at manhid na siya kapag tuluyan siyang nahulog sa isang tao, ang alam niya na lang gawin ay mahalin ang babaeng ’yun at gagawin niya ang lahat para mapasaya ’to dahil ’yun mismo ang magiging kasiyahan ni

Roks..“

Agad kong pinunasan ang luhang magsilabasan na ’di ko naman namalayan noong una. Nasasaktan akong sobra habang nakikinig kay Atarah, ang bigat sa dibdib.

“ Sabihin mo Paint. Anong nararamdaman mo ngayon? Anong sinasabi niyan?“ para siyang nagmamakaawa na base sa expresyon niya na sana ’ piliin mo si Roks, pakiusap’

Umiling lang ako. “Atarah, puno ng takot at pagdududa pero

sobra

akong

nasasaktan

naawa

sakaniya

..“ napipiyok kong saad at ’di ko napigilan mapaiyak ng sobra.

“ Pero gusto mo

siya

’di ba?“

Nanginginig ang kamay ko at bumibigat ang paghinga ko dahil mas lalo akong nagiging emosyonal.

“Hindi

ko alam. ’Di ko

maintindihan

nararamdaman

ko,

habang

kinukwento

mo ang

nagawang

sakripisyo

sa’yo

Roks

para

kumikirot

’to.

Naiingit

naiinis

naawa

..“

Pinilit niyang sumilay ang ngiti sakaniyag labi, pinunasan niya ng luha niya tinitigan ako ng mabuti saka hinawakan ang kamay ko. “ You want him

nga

, Do you want to be happy?“

“

Masaya

naman ako pero kasi

sangayon

hindi ko priority ang

gan’yan

, alam mo naman ang

sitwasyon

namin

hindi ba?“ marami akong problema nakailangan problemahin. Alanganin talaga saakin ang lahat.

“Paint listen,

nasa

kamay

nakasalalay

ang

lahat

Minsan

kasi hindi naman

porke

nagkaroon

karelasyon

sakanila

dapat

iikot

ang mundo mo, hindi

gano’n

nasa

sainyo

rin ’yan kung

paano

niyo

-handle ang

oras

, lalo

na.

Madalas

kasi ’yung

panibagong

tao na

papasok

buhay

mo ang

magiging

karamay

mo, ang

tutulong

magbibigay

support

sa’yo

magawa

ang

mismong

priority mo.

Nasa

sa’yo

pa rin kung

gagawin

siyang

inspiration at hindi distraction ’yun.“

Suminghot pa ako at pinunasan ang luha ko habang taimtimtim na nakinig nalang sakaniya. Alam kong matutulungan niya ako sa magiging dapat na desisyon ko.

“

Dapat

maging

matured ang

relasyon

n’yo

kung

saan

nagkakaintindihan

kayo at

sinusuportahan

n’yo

ang

bawat

isa ’yung

tipong

agree kayo

pareho

na hindi

dapat

umiikot

ang mundo

niyo

paglalabing

labing

n’yo

lang kaya

dapat

pipipiliin

talaga

ang

tamang

lalaki

maiintindihan

at mas long

maiintindihan

mo rin. Make a pact that you need each other to help you through life’s challenges. But

syempre

h’wag

n’yo

lang

abusin

ang

kabaitan

pinapakita

isa’t

isa. Building your own couple bubble gives you a place to share your struggles, joys, hopes and dreams. It’s a place where you talk through and plan your career moves or your family’s needs. Just make sure competing demands or distraction

do not hurt your partnership. Ok? Hindi

naman

porket

ok na

sakaniya

ang

lahat

hahayaan

nalang

siya

d’yan

na display para

masabi

mong in relationship

. Making your spouse or partner a priority means your partner’s emotional needs are as important as your own. ’Yun lang, ’di naman

lahat

oras

kailangan

ibibuhos mo sakaniya, mag tira kalang kahit papaano. Isipin mo rin siya. You should make your partnership a place where each person fully belongs pa rin.“

Napangiti ako dahil nakukuha ko ang punto niya. Ang sarap pala talaga sa pakiramdam naman na may nasabihan ka ng problema tapos papayuhan ka rin ng kaibigan mo.

“ Ok, Let’s say busy ka sa mga priority mo but still take time to know and care about each other’s thoughts and feelings din. Kailangan n’yo kasi maging open sa isa’t isa, openness makes your relationship a safe haven to help each other see what’s most important, as individuals and together. Talk to each other first, not second third or fourth, when there’s something to tell. Respect each your partner when may think, feel, or experience things differently since mag karelasyom nga kayo. Use your knowledge to protect each other from shame, stress, or other unwanted experience in public and private. Just Act on the idea “

will never leave you alone in distress

, frighten you or hurt you on purpose“

kasi ito ang pinanghahawakan n’yong pareho.“

Natulala nalang ako dahil hindi nga ako nagkamali na siya ag hingan ko ng advice, unti unti kasing namumulat ang iisipan ko sa bawat salitang binibitawan niya.

“Without a doubt, creating a safe space to hold each others emotion is hard work. It’s some of the hardest work I know. But I believe the relationship that you get as a result is well worth it. Your secure love helps you feel safer, stronger and happier as you build trust and see more of each other’s emotional needs.”

“Makinig ka paint, don’t do the same mistakes that I did, please lang. Ang pag-ibig ay isang sugal at alam natin na ang sugal ay meron pagkatalo at meron din panalo. Ihahalintulad ko ang isang relasyon sa casino, bakit nagsusugal ang mga tao? Dahil gusto nilang manalo’t magkapera pero bago ’yun ay dapat mamuhunan sila, may pang taya kumbaga. Ang pera na itataya mo sa barahang ’to ay hindi mo alam kung mananalo ka ba o hindi dahil wala namang kasiguraduhan ang lahat basta sinundan mo lang lahat ng pakiramdam mo na lalabas ’yung card na ’yun. Gano’n din sa pagibig kailangan namumuhan ka; buksan ang isipan at puso. Oo, ’yun ang dalawang puhunan mo, ang mismong itataya mo ngunit sa pagkakataong ’to hindi sa baraha, sa mismong relasyon na. Kapag nanalo edi masaya kapag naman natalo, ito ka at iiyak na lang sa isang tabi. Mag iisip at babangon ulit para buuin naman ang sarili na minsan na naman winasak ng dahil sa pag-ibig. Matuto ka na at hindi dapat mawawalan ng pagasa.”

Napaawang ako ng bibig dahil ang galing niya sa parteng ginamit niya ang casino, sugal at pera para ipaliwanag ang pag ibig. Anak ng shooting star ’di ko naisip ’yun, lupet amp.

“ Ang punto ko rito ang bawat pagmahahalan ng isang magkareslasyon, hindi puwedeng mawala ang pagsubok. Pagsubok sa kung saan ay sinusukat ang bawat isa; sinusukat kung hanggang saan ang hangganan ng pagmamahalan sa bawat isa. Huwag kang matakot makipagsapalaran sa laro ng pag-ibig. Oo maaring matatalo ka at darating din ang puntong masasaktan ka ng todo. Mahirap at masakit man pero, kailangan mo yung tanggapin. Dahil kasama yun pag nagmahal ka, pero sa kabila ng mga dahilang yan, may isang rason ka parin para sumugal sa laro ng pag-ibig. Kambal ng kasiyahan ang kalungkutan, walang kasiguraduhan ang lahat ng mangyayari sa magiging buhay o relasyon niyo dahil ang kailangan mo lang gawin pagkatiwalaan ang sarili mo pati na rin ang magiging partner mo at lalong lalo na si God.“

Diyos na naman? Bakit ba lagi siyang nababanggit sa mga problema ko, ’yung tipong lagi siyang nando’n. “ God has the most amazing plan for you two, God plan is always the best. Sometimes the process is painful and hard but always remember that we should trust his will, trust God, trust youself and trust the person who want’s you to be with..“

Napakagat ako saaking labi nang tumatak sa isipan ko ang sinabi niya. Napatingin sa isang cross na nakadikit sa pader. Ewan ko pero may parte saakin na parang unti unting naniniwala muli sa kakayahan niya. May pakiramdam akong kuryuso muli sa Diyos. Gusto ko ulit makilala siya parang gusto kong pati sakaniya humingi ako ng tulong lalo na ngayon problemado ako. Gustong magbukas ng puso ko para sakaniya ’yung tatanggapin ko na siya bilang Diyos ama ko. Kapag nangyari ’yun, tiyak akong matutuwa si Roks para saakin.

“ Thank you, Atarah .“ nasambit ko nalang kaya naman niyakap niyabako nang mahigpit.

“ Paint, I’m a friend. I’m always here for you..“ hinaplos haplos niya ang likod ko napahiwalay lang kai nang biglang bumukas ang pinto.

“Aren’t you should working Mrs. Grison?” sabay kaming napatingin kay Rare na siya.

“What do you think? Can’t you see, inaasikaso ko ang pasyente. Doon ka na nga, kairita ka .“inis na sigaw ni Ath. Natahimik ako at nagmasid sakanila mukhang LQ at mag l-live away pa ata sila sa harap ko.

Gusto kong matawa ng malakas pagkatapos akong payuhan ni Atarah tungkol sa love na ’yan ito siya at kaaway naman ang asawa.

“ Baby..“ natawa ako nang mahina sa naging reakasyon ni Rare ngayon matapos siyang masigawan ni Atarah para na siyang maamong aso.

“Labas!” gigil na usal ni Atarah habang duro duro niya pa ang pintuan.

“ Let’s talk..“ akmang lalapit siya pero binato siya ni Ath ng unan.

“ Labas, isa! Nagtitimpi lang ako!“

Bagsak balikat na tumingin si Rarw kay Atarah at talaga namang ngumuso pa. Pa cute amp? “I love you..” malambing na saad nito saka tuluyan ng lumabas na sobrang takot at lungkot ng expresyon.

Natatawang hinarap ako ni Atarah. “ Nagpapabebe lang ako kaya if I were you mag

choose

ka na ng love of my life mo, ang sarap kaya magpabebe infront of our bebe basta h’wag lagi pabebe araw araw ang gamin’, toxic ’yun.“ natawa nalang din akong nailing.

°°°

HALOS malaglag ako sa kinauupuan ko at agad na nabitawan ang hawak kong ballpen dahil sa gulat nang biglang pumasok ng kwarto si Ella.

“Ate, nandyan na si Direk Atlas!” dahan dahan ko na tinago ang paper na pinagsusulatan ko at hinarap siya.

“ Sige sabihin mo wait lang..“ tumango saka lumabas na si Ella at ako naman ay inis na pinunit ang pahina ng notebook saka tinapon sa basurahan.

Tatlong araw na ang nakalipas simula nang ma discharges ako sa hospital at ngayon ay naninirahan kami sa isa sa mga pabahay ng foundation nina Atarah.

At sa loob ng ilang araw na ’yon ay pakiradam ko nababaliw na ako. Kasi naman pinapatos ko ang FLAMES at kung ano-anong pambatang love game para malaman kung para talaga kami sa isa’t isa ni Roks.

Ang kaso kahit anong ulit ko letcheng flames na ’yan friends ang lumalabas na resulta pero doon sa isang compatible love game ay 84%. Anak ng shooting star, ang korni ko na talaga nagpapaniwala ako sa gan’to.

’Di ko alam bakit ko ginagawa ’to palibhasa kasi wala akong masyadong ginagawa sa bahay na ’to kaya minsan ’di ko nalang namamalayan na nagagawa ko ang dapat ’di ko gawin.

Paano ba naman kasi nandito naman ang mga kaibigan at kapatid ko pero ilang linggo ng walang paramdam si Roks saakin kaya parang may kulang tuloy kaya dapat hindi ako manibago, ginusto ko ’to kaya ’di dapat ako mag inarte.

’Yung tipong hati ang nararamdaman ko, na tama lang ’yung ginawa ko salaniyang pambabasted tapos sakabilab naman sinasabi mali raw, nakakaramdam ako ng pagkahinayang at lungkot.

Si Roi rin ’di niya ako dinadalaw dito sa bahay kahit magkapitbaay lang kami, busy siya lagi sa trabaho sabi nga ng Nanay niya lagi raw wala si Roi. Minsan late na talaga umuuwi ang g-go.

Kinuha ko ang maliit kong bag saka tuluyan nang bumaba. Oo, may hagdan na kami. Up and down kasi ang bahay na ’to pero hindi naman gano’n kalaki at kaliit sakto siya para sa pamilya namin. Para kasing isang village ’tong lugar na ’to kung saan pare-pareho ’yung desenyo ng bahay.

Katulad nung sa GMA na pabahay nina Mel Tianco ang kaso ito sosyal version kasi mas maganda at mas malaki.

Bali, saamin na mismo ang bahay na ’to. Nakapangalan na saamin, meron din sina Gracielle at Roi dito dahil pareho kaming tatlo na sirang sira na ang bahay, hindi na talaga matirahan. ’Di ko pa nga magawang mabisita at tignan ang sitwasyon doon sa baranggay namin dati.

“ Ready?“ napatingin ako kay Atlas na nakangiti.

Tinanguan ko rin siya at sinuklian ang ngiti nito. Ngayon nalang ulit nagkita dahil busy din siya sa trabaho niya. After kasi noong romance movie niya na My Moon , meron na naman siyang inaasikasong indie film ngayon. Kaya ’di na rin ako nagtataka kung bakit successful and famous siyang director, ’di ko talaga mapagkakailang magaling siya. Hindi na tuloy ako makapag hintay na maging katulad niya.

“ Ella, ikaw na bahala rito ha..“ sambit ko sa kapatid ko. Wala na kasi siyang pasok naghihintay nalang siya ng graduation niya gano’n din ang iba kong kapatid kaya may mag aalaga rito kay Coco kahit iwanan ko.

“ Ate sure ka bang pwede ka ng umalis? ’Di ba pinapahinga ka na muna?“ humilom naman na kasi ang sugat ko. Ilang linggo ba naman akong namalagi sa hospital na ’yon saka isa pa magaling talaga ang doctor and nurse doon kaya agad din akong nakarecover. Si Tatay nga unti unti ng umaayos ang kalagayan, ilang linggo pa ang lilipas n’yan pwede na siyang umuwi dito sa bago naming bahay.

“ Oo, pwede na may aayusin lang ako .“ nag paalam ako sa mga kapatid at binilinan ko ang mga ito bago kami tuluyan lumabas ni Atlas.

Sasamahan ko siya ngayon, nagpatulong kasi siya tungkol sa ip-produce niyang indie film . Balak nga akong gawing assistant director na talagang ikinatuwa ko. Siya ang writer, producer at mag d-direct nito kaya naman bilang paghahanda ko sa pagiging soon to be director ay mas maganda ng kagatin ko ang oportunidad na ’to tutal wala rin naman akong ginagawa sa bahay bukod sa mag mukmok lang ay ’di na rin kasi ako masyado nakikipaglaro sa kapatid ko dahil wala naman akong gana.

Kaibigan ko naman siya, at tungkol do’n sa sinabi ni Atarah at ni Cielle na baka gusto rin ako ni Atlas ay isinantabi ko na muna ’yun at nagkunwari walang alam para walang awkwardness saaming dalawa tutal ’di naman siya umamin, e. Malay ko bang ’di naman talaga ako ang gusto niya baka na m-misinterpret lang nila.

Pinagbuksan niya ako ng sasakyan, nagpasalant ako at pumasok sa loob pero biglang nag ring ang telepono niya nang makapasok na rin siya rito sa kotse. “ Hello, yes. Mom you know I can’t, I have work. Please not now..“ iritado niyang saad kaya nacurious ako sa kung anong pinaguusapan nila

Sinuot ko ang seat belt ko at napangiti ako dahil alam ko na talaga paano siya ilagay. Napasulyap naman ako kay Atlas nang maramdaman kong nakatitig ’to saakin. “I’m with someone, oh please—fine I’ll ask her ..”

Napataas ang dalawang kilay ko. Linayo niya ang telpono niya sa tenga niya.“ Ok

lang ba sa’yong dumaan muna sa bahay namin?“ biglang sambit niya kaya natigilan ako dahil nakakahiyang umo-o pero mas nakakahiya ring humindi ang kaso wala rin naman akong choice kung hindi umo-o.

“A-ah, o-

sige

..“ alanganin kong sambit.

“ Fine, we’ll go there..“ sagot nalang ni Atlas saka binaba ang telopono at tuluyan ng inistart ang makina ng kotse.

Ibig bang sabihin nito mam-meet ko ang magulang niya? ’Yung bise presidente ng Pilipinas? Sh-t, ’di ako ready do’n ha. Biglaaan, amputs. Wala naman akong kaba na nararamdaman sadyang nakakagulat lang, ’di ko expect, e.

Buong biyahe nag u-usap lang kami nang kung ano anong bagay. Sadyang nalibang ako at ’di ko namalayan na nakarating na kami. Siguro halos 45 minutos ang ginugol ng biyahe namin.

Halos malaglag ang panga ko dahil sa sa sobra laki at garbo ng Hacienda nila. ’Napakadaming mga sasakyan na nakaparada sa sariling garage nito. Halatang mayaman na mayaman sila, mas malaki pa ata ’to sa bahay ni Roks.

Pormal lahat ng tao rito, daming guard, katulong at mga CCTV pero ’di na siguro ako magtataka, politiko ang may ari ng bahay na ’to lalong lalo na bise presidente pa siya ng Pilipinas. ’Malay ko bang ag gamit na pera pampagawa rito ay mula sa kaban ng bayan, oops.

Hanggang sa pagpasok namin ’di pa rin matago ang pagkasabik ko sa desenyo ng bahay na ’to, ang ganda at elegante talaga.

“So she’s your girlfriend?” napatingin ako sa babaeng bumaba ng hagdan na sobrang lamig ng titig saakin na para bang minamaliit ako.

Tinitignan ba naman ako mula ulo hanggang paa na pinaka ayoko sa lahat ang kaso hindi naman pwedeng mag attitude ako rito dahil kasama ko pa rin si Atlas na kaibigan ko.

“Not yet Mommy..” napakunot ang noo ko ko dahil hindi naman kamukha ni Atlas ang babae, singkit ito at maliit ang mukha ’di tulad ni Atlas na bilugan ang mga mata.

Napangiwi ako saglit nang marelize kong adoptive child nga pala si Atlas.

’Yung tingin nung Mommy ni Atlas para talagang sinasabi ma hindi ako dapat nandito na kesyo basahan lang ako kasi kitang kita ko talaga sa mata niya ang matinding pangiinsulto kahit ’di naman siya nagsasalita. Halata rim sa kaniya ang pagiging sopistikada at malditang mayaman. Ka aura niya ’yung mga mayaman na kontrabida sa TV, e.

Hindi na ’to nagsalita pa at bigla nalang tumalikod saka umakyat muli sa taas. “ Anong nangyari sa Mommy mo? Inis ata siya saakin?“ kunwari nagtataka kong usal pero totoo alam ko naman kung anong dahilan.

Dahil mahirap ako at basura na ang tingin saaakin.

Nginitian lang ako ni Atlas. “I don’t know, maybe she think you’re more beautiful than her,”

Napabuga ako ng hangin at napangisi. “ Ano konek ?“ sarkastiko kong usal kaya tumawa lang siya.

“She’ll put more make up, I guess tho? If you know Venus, gano’n na gano’n ang ugali niya..” napaisip ako ng ilang saglit bago nakuha ang ibig sabihin niya.

“Venus, greek god? Nanay ni Cupid? ’Yung ayaw nalalamangan ang ganda ?” puno ng pagtataka kong sambit. Kung ’yun ang dahilan aba anak ng shooting star nalang ’di naman ako, maganda ah? Ano ikaiinggit saakin?

Kinindatan niya ako at hinarang ang hintuturo sa labi ko. “ Shhh..“ kaya nagkibit balikat nalang ako.

Hindi talaga magandang ideya na pumunta ako rito. Naamoy ko talagang hindi ako gusto ng Nanay niya, baka harap harapan akong laitin no’n mamaya at ’di ko mapigilan ang sarili ko maaway ko pa.

Aba’t, hindi ko talaga hahayaan na api-apihin ako ng kung sino sino lalo na ang mga mayayaman. Kapag ’di ako nirespeto ng isang tao pasensyahan nalang mas wala akong respeto.

“ Son !“ napatingin naman ako sa isang pamilyar na lalaking palapit saamin na may dalang baso ng alak.

Si Vice President Laron Argonia.

Mukhang nasa 50s na siya, matipuno rin naan halatang walag problema sa buhay, Tss. Sabi nila siya ang pinaka magaling na bise presidente na umupo sa termino, balak nga ata nitong humabol din ng Presidente sa susunod papalitan niya ata ’yung pinsan niya.

Sabi ng iilang tao magaling siya, ang kaso alam kong may patago ’tong ginagawang kaanumalyahan ’to, demonyo rin sa pera kagaya ng iba. Ayoko siyang pagisipan ng masama dahil Tatay pa rin siya ni Atlas pero hindi niyo ako masisi kung mulat ako kat-rantaduhan ng mgapolitiko.

“Dad, why are you doing here? I mean aren’t you’re busy ?” sumulyap pa saakin si Atlas bago tumingin sa Tatay niyang nakatitig saakin.

Malamig kong sinalubong ang mga tingin niyang nakakainis, tignan mo nga naman kapag ang isang tao wala pang ginagawa sa’yo pero alam mong may tinatagong kademonyohan ay talaga namang nakakainis na agad.

“I am pero palalagpasin ko ba ang monthsary namin ng Mommy mo ?” nakangiting usal nito saakin.

Gusto kong umirap pero pinigilan ko ang sarili ko. Hindi ko talaga gusto ang aurahan na gan’to na kala mo mabait pero hindi naman talaga.

Oo, judger ang datingan ko dahil hinuhusgahan ko siya kahit wala naman akong ebidensya pero wala akong pake sadiyang ’di ko gusto ang presensya niya.

Kahit pa sinasabi naman ni Atlas na mabait ang tatay niyang ’to, na inaruga siya na parang tunay na anak ’di talaga maalis sa isipan ko na t’yak isa siya sa politikong mukhang pera at wala naman talagang tunay na malasakit sa bayan.

“Oh c’mon, seriously? You’re not even teen, maiintindihan ko pa kung anniversary but monthsary? I’m so sick, Dad. That’s so cringe..” natatawang mapangasar na usal ni Atlas.

Halata sakaniyang close na close sila ng bise presidente. At alam ko kung gaano kataas ang tingin niya sa ama. Kasi naaala ko no’ng nagkwento siya tungkol sa pagiging ampon niya. Halatang masaya siya sa piling ng kinikilala niyang pamilya ngayon.

Alang alang kay Atlas, aayusin ko ang attitude ko sa mga oras na ’to at makikisama ako kahit saglit lang.

“Hahaha, let’s go the dining area..” mahinang tinapik ng ama ni Atlas ang balikat nito at sinenyasan nasumunod kami sakaniya.

“Magiging gan’to ka rin kapag napasagot mo na ang babaeng nasa tabi mo, mind if you introduce her to me?” komento ng Dad nito habanag naglalakad kami papunta sa kainan nila.

’Di ko nagugustuhan ang sinabi niyang ’yun, poktakte pinupush niya ako para kay Atlas? Wew ’di niya kasi alam kung saan ako galing pamilya at kung anong past ko. Kapag nalaman niya baka siya mismo ang magpalabas saakin sa mansion na ’to.

“ Paint, this is my Dad and Dad this Paint, my friend..“ naglahad ito ng kamay saakin, tinitigan ko lang ’to ng ilang saglit saka kinamayan siya pabalik.

“ H-hello po..“ plastic kong nginitian siya bilang paggalang na rin dahil Tatay pa rin siya ng kaibigan ko. Kailangan kong mangako sa sarili ko na mananatili akong kalmado at makikisama ako sakanila alang alang kay Atlas.

“You’re beautiful, call me Dad.” mapagbiro nitong saad kaya na pa ’ hehehe ’ nalang ako para halatang plastic ang tawa ko.

“ Dad!“ bawal ni Atlas sakaniya kaya tumawa ng malakas ito.

Sadyang naiirita ako sa tawa nito kaya napayulom ang kamao ko, sh-t napipikon ako ha. “ Why do’n din naman ang punta?“

Tumikhim ako at ngumiti ng hilaw, napansin ’yun ni Atlas. “ C’mon, she’s not comfortable. You’re being intimidating tho..“ tinawan lang siya ng tinawanan ng Daddy niya tapos sinulyupan muli ako.

Iniwas ko nalang ang tingin ko bago magkasala ’to. Inilibot ko ang mga mta ko nang makarating kami sa malaking dining area nila. Napaka elegante parang kainan ng mga prisensa at prisipe. Napakraming pagkain at ’yung kainan pang sosyal. “ Sit down..“

Pinanghila ako ng upuan ni Atlas. At halos maglaway ako sa nakikita kong pagkain na nasa hapag. Nagigising ang pagiging patay gutom ko, napakarami talagag pagkain at mukhang masarap pa. “You’re really familiar, did we met before?”

Naputol ang pag papantasya ko sa pagkain nang biglang magsalita ang VP Laron. “ Siguro

po nakita niyo ako noong birthday ni Atarah, nandoon po kasi ako , nando’n din kayo ’di ba?“

Tumango siya at uminom ng wine “Oh Mrs. Grison huh? You seems close with them?”

“Hindi naman po masyado.”

“I see, how’s you family?”

“ Hindi po kami mayaman.“ diretso ko agad sambit. Alam ko namang ’yun ang itanong kung saang mayaman na angkan ako nanggaling. “ Hindi po ako nakapagtapos ng pag aaral, alam ko pong hindi ako bagay sa anak niyo..“

Natahimik kami, alanganin ang reaksyon ni Atlas samantalang ang Daddy niya ay lalo lang lumawak ang ngiti.

Natahimik kami ng ilang segundo kaya. “

Tagal

naman ni Mom, we’re busy. There’s a meeting that

we need to attend..“ napatingin ako kay Atlas na bigla niyang basagin ang katahimikan.

Nakatitig ito saakin na para bang nag aalala pa. Hindi ’yun pinansin ng Daddy niya at sa halip ako ang nginitian saka tinitigan niya. “Oh, what’s your name?”

“ Paint Cenery Ordencial ..“ malamig kong turan.

“ Ordencial..“ napahawak pa ito sa kaniyang baba na animo nag iisip kaya natawa ako ng sarkastiko.

“Hindi niyo po kilala, no? Hindi kasi kami kilala, kung ’di niyo po ako gusto makipag kaibiga––” pinutol niya ang sasabihin ko kaya naman nagtiim ang bagang ko sa inis lalo pa tumawa lang siya.

“O-oh, I didn’t say anything hija. You’re so straightforward. I like that kind of attitude..”

“Dad..” bawal ni Atlas na ngayon ay madilim na ang ekspresyon. Hindi niya narin nagugustuhan ang pag uugali ng Tatay niya sa mga oras na ’to.

“Do you want to study again? Are you looking for a sponsor?”

“No, Dad. Scholar siya ng AKG Charity Foundation.. Stop asking questions.” madiin at maotoridad na usal ni Atlas pero hindi na naman siya pinansin ng Daddy niya.

“Oh the foundation that owned by the Grison, hindi ba’t kasosyo rin ang mga Montego do’n?” napaawang ang bibig ko dahil kilala niya pala talaga ang mga ’to.

“Yes ..” sagot pa ni Atlas.

“ Roks Montego? Your enemy ..“ nakangisi na usal nito kaya napabuga nalang ako sa hangin at binigyan ng malamig ng tingin ang Daddy ni Atlas.

“Dad. Stop, please ..” ramdam kong hindi na rin kumportable si Atlas dahil mas lumalamig na rin ang expresyon niya.

“ Hahaha ok, I’ll stop..“ binalingan niya ang kasambahay. “ Pakitawag nga si Belle.“

Aalis palang sana ang kasambahay na inutusan niya pero may dumating na panibagong kasambahay. “Sir, mamaya na raw baba si Ma’am. May ginagawa pa siya..”

“What’s wrong with her? Siya ang tumawag saakin bakit hindi niya ako ba baan..” iritadong wika ni Atlas habang umiigting ang panga.

Napangisi nalang ako nang ’di nila napansin, alam ko naman kung bakit ayaw lumabas ng Nanay niya siguro dahil ayaw niyang makasama ang isang basurang katulad ko.

“ Hayaan n’yo na, Let’s just eat. Lumalamig na ang pagkain. “

Nagsimula na kaming kumain, tahimik lang ako habang nakikinig sa paguusap nila pero may mga pagkakataon din na tinatanong at kinakausap ako pero tipid nga lang akong sumagot.

Natapos na kami lahat kumain ’di pa rin na bumaba ang Mommy niya, paalis na nga rin kami ngayon pero hindi man lang nagpakita saamin.

“ Sir Atlas pinapaakyat po kayo ng Mommy niyo…“ oh, kung ayaw naman saakin ng Nanay niya dapat ay pinaalis niya na lang ako, mas ayoko ’yung iniinsulto ako ng patago. Mas nakaka offend ang ginawa niya kaysa sa ipakaladkad nalang ako palabas.

“Wait a minute Paint, You can sit down first..” tinanguan ko lang siya saka sinunod na umupo sa malambot nilang sala set.

Patuloy lang ako sa pagmamasid ng interior ng bahay dahil namaangha pa rin ako hanggang sa naramdaman kong may presensya sa gilid ko kaya agad akong napatayo

“Your parents is lucky to have a beautiful daughter like you ..” nagtiim ang bagang ko nang tignan niya ako mula ulo hanggang paa habang hignahaplos haplos nito ang buhok ko pero agad ko naman siyang pinigilan.

Hindi normal na biglanh hawakan ng isang lalaking ’di mo naman close ang buhok mo.

“ Ano satingin m ginagawa mo?“ matigas kong sambit at binigyan siya ng matalim na tingin.

Ngumisi siya at kinagat ang labi niya. “I’m complimenting you, I just really wish to have a daughter..”

Napangisi nalang din ako at sarkastikong timawa dahil alam ko naman na may iba siyang intention.

“H’wag mong hayaan na dumating sa puntong hindi na kita igalang kahit pa Tatay ka ng kaibigan ko..” binanga ko siya nang lagpasan ko ito.

“Pakisabi nalang po kay Atlas sa labas na ako maghihintay ..” tinalikuran ko na siya at may kung ano pa siyang binulong pero ’di ko naman narinig pa.

°°°

NAKATITIG ako sa kawalan dahil I iniisip ko ang nangyari kanina sa bahay nina Atlas, taktengina hindi talaga magandang ideya na nagpunta pa ako sa bahay na ’yun, pakiramdam kong nabastos ako ng sobra saka nainsulto sa ginawa ng Daddy at Mommy niya, lalo lang ako nawalan ng sa mood.

“Hey are you ok ?” napasulyap ako kay Atlas. Nandito kami ngayon sa elevator ng bulding kung saan kami mag m-meeting.

“Ha? Oo naman.”

“Why are you so silent? May sumasakit bang wounds mo?”

Umiling ako. “ Wala may iniisip lang..“ ayoko naman kasi sakaniya ’yung ginawa ng Daddy niya. Ayoko ng palakihin pa ang gulo ’di naman niya talaga ginusto na mag punta kami do’n.

“I should not asked you to—.” pinutol ko na agad ang sasabihin niya.

“ Ok lang, gusto ko rin naman ayoko ng makulong sa bahay..“

Ngumiti lang siya saka tumango at pagtapos ay binalot na muli kami ng matinding katahimikan hanggang nakalabas na kami ng elavator at nagtungo sa conference room.

Umabot ng tatlong oras ang meeting dahil marami kaming binago at pinagsasama ang mga sugestion naming ideya. Nagplano rin kami ng mga date kung kailan sisimulan, location and actors and actress na karapatdapat sa roles.

Ralaga namang nag enjoy ako sa loob ng tatlong oras na ’yun dahil kahit matagal ay gusto ko naman ang ginagawa namin at ang masaya pa ay naging kaibigan ko ang mga staff, ’di sila mahirap pakisamahan.

“Thank you Direk at Ma’am Paint!”

“Paint nalang.”

kanina ko pa sila sinasabihan ng gan’to pero ang kukulit todo Ma’am pa rin, jusmiyo goku m’di ako sanay

“Sige, Paint. Ingat kayo!”

“Let’s go,” sambit ni Atlas kaya tinanguan ko siya saka sabay na kamihng lumabas ng conference room.

“Huy, h’wag mong kalimutan. Daan tayo sa jewelry store? May pinabili Mommy ’di ba? “ nag call kasi Mommy niya sa kalagitnaan ng meeting may pinapabili o pinapakuha ata do’n sa jewelry store na pag ma- mayari nila

Mula sa building na ’to hanggang sa mall kung saan ’yung jewelry store ay walking distance lang naman pero sumakay pa rin kami sa sakyan.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami, malaki ang store na ’to. Akalain mo nga naman kaina Atlas pala ’to. Ang yaman talaga, sana all.

“This is the diamond ring, Ma’am ,” napatingin ako sa babaeng pamilyar ang pigura na nakatalikod saamin habag kausap ag sales lady.

“Ok, I’ll just wait for my fiance ..” tumingin siya sa entrance kung nasaan kami at nagtama ang mga mata namin agad.

“Paint..”

“Teachnical Sargent Derin ..” ang kapatid ni Deam at katrabaho ni Roks na pinagkamalan kong fiance niya.

“Oh, Calton? Whoa, long time no see.” nabaling ang tingin niya sa kasama kong si Atlas. “ Magkasama ba kayo?“ namamangha at mapanudyo niyang sabi.

“Isn’t obvious?” sarkastikong usal ni Atlas na halatang iritado. Magkakilala rin sila? Posible kayang magkakaklase rin sila noon?

Ngumisi lang siya at lumapit saamin.

“Aren’t you gonna ask me, why I know Paint?”

“No thank, I already know.” napatingin ako kay Atlas na hinawakan ang kay ko at inilayo kay Derin.

“Ma’am, should we settle it now?” sambit nung sales lady kay Derin. Napasulyap ako sa dalawang pares ng singsing na nakalagay doon sa glass. Mukhang ’yun ang pinunta ni Derin dito.

“No, I’m waiting for my darling ..” natigilan ako. Darling? Bakit bigla akong kinabahan? Sino ang sinasabi niyang fiance?

“So I bet you’re engaged ?” usal ni Atlas kaya napatingin ako sa daliri ni Derin na may singsing rin kaya sobrang bumilis ang tibok ng puso ko.

Kumalat dati ang balita na engaged siya kay Roks pero tinanggi naman nila ’yun dalawa at ngayon engaged na nga talaga siya pero kanino? Darling ang tawag niya sa fiance niya posible kayang– “ Uhm

, yes! Obviously those ring are my soon to be wedding ring I’m just waiting for my fiance tho.“

“Congrats..” bored na sambit ni Atlas saka mas lalong hinigpitan ang hawak sa kamay ko na pinagtakahan ko.

“ Oh here he is, my fiance.“

sabay sabay kaming napatingin sa entrance at ’di ako makapaniwalang tama nga ang hinala ko.

“R-roks..” mahina kong turan. Pinalupot niya ang kamay niya sa bewang ni Derin at ang kulay abo niyang mga mata ay tignan lang ako ng malamig saka ito sumulyap sa kamay namin ni Atlas. Napangisi at napailing nalang siya na para bang ininsulto niya ako.

Nyang note: Hello, sinong dream app here? I hope you support me in dream too, posted din ang ibang story ko don pati na rin ang mga unrelease story ko do’n ko ipopost. Pen name ko is “ATE NYANG” Thank you for waiting for this Chapter! Hope you guys like it!

Don’t forget to vote and leave a comment.

Chapter 34

Paint

Cenery

NAPAKA raming haka haka ang umiikot sa isipan ko, hindi ko na alam kung ano ang dapat kong maramdaman sa mga oras na ’to dahil talaga namang halo-halo at iba-iba pero nanaig pa rin naman ang galit, sakit, kalungkutan at pagtataka.

Sh-t naman kasi, hindi ako makapaniwala na magagawa niya akong paglaruan ng gan’to. Ang akala ko talaga seryoso siya saakin, sobra nga akong nagsisi na nireject ko siya, e. Tapos ginag-go lang pala ako ng potakteng ’to? Anong trip niya? Bored ba siya? Bakit niya sinabi na mahal niya ako kung magpapakasal na pala sila ni Derin? Bakit noong tinanong ko sila tinanggi nila na hindi totoo ang kumakalat na balitang engaged sila? Ano pa showbiz ang peg ng mga bwiset na ’to?

Hindi ko talaga maintindihan, bakit niya nagawa ’to? Bakit ako pagsasayangan ni Roks ng oras para lokohin lang, sino ba ako? Ano mapapala niya sa pang g-go saakin? Wala ng espesyal saakin para magkaroon sila ng benipisyo sa pang p-punyeta saakin, hindi naman sila yayaman at sisikat pa lalo na sa ginawa nilang ’to. Wala namang prestisyosong award silang makukuha o ano pero bakit?

Anong akala niya nakakatuwa at cool siya lalo sa ginawa n’yang ’to? Ano ’to, isang achievement ba sakaniya na mag-go ang isang tulad kong basura? Anak ng shooting star, napakaisip bata niya naman kung gano’n. Ano tingin niya sa sarili niya teenager pa siya na nakikipag pustahan sa kaibigan–kung mapapatos niya ba ako at kakagat sa pain niya?

T-ngina niya, lahat ng mura ang sarap ipakain sakaniya. P-nyeta, bubusugin ko ang hayop na ’to ng daang daan na mura. Ang sarap niyang bangasan pero hindi ko naman magawa, andami kong gustong gawin sakaniya pero wala namang ginagawang aksyon ang katawan ko. Puro lang ako dada pero ito ako ngayon tulala at nakatameme lang sakanila.

Nasasaktan kasi ako ng sobra, nag expect ako kahit paano. Sobrang disappointed ko ngayon, oo nga’t may pag aalinlangan saakin noong una palang kung dapat bang paniwalaan ko kung seryoso ba siyang mahal niya ako, ’yung tipong hirap akong pagkatiwalaan ang sinasabi niya saakin dahil sino nga naman ako, hindi naman ako kagusto gusto at hindi ako ideal girl ng kahit sino, insecure ako sobra sa sarili ko. Pero kasi ’yung paraan niya na pagpapakitang mahal niya ako ay talaga namang nakakaakit dahilan para unti unting umuusbong ang katiting sa parte ko para umaasa akong totoo ang lahat ng nararamdaman niya saakin.

Punong puno ako ng pagdududa noong una kaya naman nireject ko rin siya noong huli kaming nagusap, diniretso ko siya na hindi ko masusuklian ang pag mamahal niya pero nang makausap ko si Atarah ay nagbago ang lahat ng pananaw ko, parang nagkaroon ako ng lakas na sumugal sa laro ng pagibig kahit walang kasiguraduhan ang lahat.

Simula talaga nang ’di na siya nagparamdam saakin ay lubos akong naghinayang at sobra kong sinisi ang sarili ko sa naging desisyon ko. Iniisip ko na hindi tama ang desisyon ko noon dahil alam kong may iba akong nararamdaman pero nag bubulagbulagan lang ako.

Dumako nga sa isipan ko na dapat pinili ko nalang siya noong araw na ’yun, edi sana masaya na kami na magkasama.

Pero ngayon na nakikita ko ang lahat ng panggag-go niya—sa isang iglap nawala ang lahat na ’yun sa isipan ko. ’Yung pride at ego ko galit na galit. Sobra ng natapakan ang ego ko, hindi matanggap ng kabuuan ko na ginag-go nila ako. Kulong kulo ang dugo ko, gusto kong sumabog at magsalita ng masasamang mga word(s)

“So why are you here, anyway? Are you going to buy a couple or should I say engagement ring too? Hmm? I heard that you both have a relationship.” nagtiim ang bagang ko sa sinabi niya. Saan chimis niya nasagap ang pinagsasabi niya? Nakakainis ang presensya ni Derin ang pabebe niyang isyu(wer), nawala ’yung pagiging astig nito sa paningin ko.

Napatingin ako kay Atlas na pinipisil pisil ang kamay ko habang diretso at malamig ang tingin kina Roks. Ramdam ko rin ang titig saakin ni Roks at Derin pero hindi ko sila magawang tignan pakiramdan ko kasi t-traydurin ako ng sarili ko baka magmukha akong kawawa at nasasaktan, ayokong makita nila akong gano’n.

Gusto kong makita nilang hindi ako apektado sa kanila. ’Yung dapat na maging dating sakanila ay hindi sila nagtagumpay na paglaruan ako.

“And so, Why do you care?” matalas na usal ni Atlas kaya nginisian lang siya ni Derin.

“ Why so bitter, huh?“ napakagat nalang ako saakin labi dahil lumalaki ang atensyon sa pagitan namin. Gusto kong maging matapangan sa pero hindi ko magawang mailabas ang pagiging palaban ko sa mga oras na ’to.

Napagdesisyunan ko nalang na h’wag nang gumawa pa ng eksena baka sa huli ako pa lalo ang mukhang kawawa at nalampaso.

“

Derin

, stop ..“ maotoridad na wika naman ni Roks. Sumulyap ako ng mabilis sakaniya at naabutan ko lang ang mga kulay abo niyang mata na malalam ang titig sa fiance nito.

May kung anong tumusok sa dibdib ko dahil ’yang mga mata niyang ’yan, ako lang ang tinititigan ng gan’yan noon na para bang ako ang pinakamagandang babae sa mundo pero ngayon iba na.

Speed ang g-gong ’to, literal na pambansang sadboi siya ng Pinas. Kunwari pavictim at umaaktong nasasaktan nung una pero may reserba naman pala ang animal.

“Aren’t you miss us? Wanna have dinner with us?” miss sila? Mag kakilala ba talaga ang dalawang ’to? Kung magsalita rin kasi ’tong si Derin parang close na close sila ni Atlas. Eh, sa pagkakaalam ko naman magkaaway lang si Roks at Atlas, tiyak naman akong kampi si Derin kay Roks– pero posible kayang kaklase rin nila ’tong si Derin noon? O baka naman sarcastic lang ang pagkasabi niya?

“Nah,

don’t bother us if you don’t want to be drag by the guards , “ matigas na turan ni Atlas.

Gusto ko makisawsaw sa usapan saka salubungin ang titig ni Roks pero hindi ako mapagsalita at hindi ko magawa para akong napiping tuod habang nakikinig at tumititig sa lapag dahil mas iniintindi ko ang nanggagatal kong mga tuhod ngayon.

“Wow, you talked as if this store is yours. Oh

Calton

, as far as I know this store is owned by the

Argonia

..“

Natigilan ako dahil nakuha ni Derin ang atensyon ko. Kung kaibigan siya ni Atlas bakit ’di niya alam na itong lalaking kaharap niya mismo ang kinikilalang anak ng mga Argonia.

Kung kaibigan siya bakit hindi sinabi sakaniya ni Atlas ang sikretong ’to kasi nabanggit din naman saakin nito noon na walang nakakakilala sakaniya bilang anak ng bise presidente. Mukhang ako palang ata kaya ang ibig sabihin lang nito hindi talaga sila magkaibigan.

Napasulyap nalang ako kay Atlas na umiigting ang panga at mas lalong nagbabaga ang mga tingin. Iniiwasan ko kasi talaga na magtama ang tingin namin ni Roks kahit gustong gusto ko siya tignan.

“Oh, wait unless you’re his––.” hindi na natuloy ni Derin ang sasabihin niya dahil hinila nalang ako ni Atlas palayo sakanila ng bahagya.

“ Ok

kalang ?“ nag aalangan kong bulong sakaniya parang saamin kasing dalawa mas apektado siya, e. May kung anong aura siya na hindi ko maipaliwanag parang ’yung puno ng galit.

Sumulyap ako ng mabilis kina Derin. Hindi naman kami malayo sakanila dahil pareho kaming nandito pa rin sa store pero hindi na nila kami sinundan pa at nakipagusap nalang sila doon sa sales person. Agad akong naipaiwas ng tingin nang mapansin kong lilingunin ako ni Roks.

“Yes, but I know you’re not ,” seryosong sambit niya kaya napalunok ako saka nagiwas naman ng tingin kay Atlas.

“Ok lang ako,

sige

gawin

mo na ang

dapat

gawin

rito

para

makaalis

na tayo ,“ mariing saad ko saka nginitian siya.

“

H’wag

mo ’kong

titigan

gan’yan

Direk

Atlas, alam kong

ayaw

natin

ang

presensya

nila

kaya naman

tapusin

mo na ang

dapat

mong

tapusin

para

sibat

na tayo..“ hinawakan niya nalang ang panga niya at bumuntong hininga.

“Ok but please drop that

direk

, call me Atlas.“ tumango nalang ako at nginitian siya.

“ Sige

na,

bilis

na..“ pagtataboy ko sakaniya kaya naman lumapit na siya sa isang babae worker at sinumulan niya ng kausapin.

Kumawala ako sa hawak niya at binitawan niya naman ’to dahil na busy siya sa pakikipag usap. Nilibot ko ang tingin ko sa mga alahas na nandito. Naknang, ang sama man pakinggan pero parang namiss ko ang dati kong buhay. Tamang nakaw lang, walang problema sa lintek na pusong ’to. Legit ang yawa, mas makaka stress pa ’tong pag ibig na ’to kaysa maghanap ng mananakawan.

Titig na titig ako sa isang diamond ring dahil napakaganda nito at kapag binenta ko ’to mukhang milyon milyon ang halaga— napabuga ako ng hangin nang biglang may humawak sa kabilang kamay ko. Napatingin agad rito ako at tumambad saakin ang nakangiting si Derin, sumulyap pa ako kay Roks na ngayon ay kausap pa rin ang salesperson na kaninang pa nilang kausap pero ang mata niyang kulay abo ay nasa saakin ang titig.

Nagtama ang paningin namin, sobrang napanic ang kalooban ko pero dahil galit ako sakaniya ay kailangan kong umarte na ’di naapektuhan. Kailangan kong subukan kahit mahirap kaya nama’y ’di ko expect na nagawa ko siyang nginitian na parang walang nangyari saamin at pagkatapos ay taas noo kong hinarap si Derin.

Taktengina nagawa ko rin! Syet na malupet proud ako sa sarili ko. Nakahinga na ako ng maluwag, pakiramdam ko mapapakita ko na sakanilang wala talagang epekto ang ginawa nila saakin. Buti naman at bumalik na ang Paint na hindi nag papaapi at nag p-paagrabyado sa kahit sino.

“Paint,

pagbigyan

mo na ako

dinner. Gift

niyo

nalang

saamin

’to since

matagal

namin

’di

nakasama

ang

kaibigan

namin

..“ lumiit ang boses niya at nakanguso siya. Talaga namang sobra akong nandidiri sa akto niya ngayon, hindi naman siya gan’to. Hindi ako sanay na nagpapabebe siya sa harap ko lalo pa’t isa siyang sundalo. Tigasin ang aura niya simula pa noong makita ko siya pero ngayon, ew siya.

Anong feeling niya? Cute siya at mukhang maamo? Taktengina, ang trying hard niya ampotek. Sarap balungusngusin mas gusto ko pang hamunin niya nalang ako ng barilan kaysa mag pabebe siya sa harap ko.

“Ok

sige

, try ko.

Saakin

kasi ok lang naman pero hindi ako

pwede

mag

desisyon

para

sakaniya , “ malamig kong turan at ako na mismo ang nagtanggal sa kamay niya sa braso ko.

“ At isa pa, hindi

bagay

sa’yo

magpabebe

dai

Kilala

mo ba

Tinay

Boyet

Budoy

Kung

kilala

edi

congrats, may

basehan

na kung

anong

itsura

akto

ngayon ,“ nakangiwi kong saad saka tuluyan nang iniwan at nilapit si Atlas para kumapit sa braso niya.

Nginitian ako ni Atlas dahil mukhang narinig niya ang sinabi ko. “Let’s go inside..” tinanguan ko lang siya at nagpatangay na lang ako sakaniya, inassist kami nung manager ata niya papunta sa parang private room na isang office pala ng store.

Umupo siya saglit sa isang swivel chair at sinimulan tignan ang mga papel na nakapatong sa lamesa.

“

Ayaw

mo ba

talaga

mag dinner

kasama

sila?“ tinigil niya ang ginagawa niya at tinignan ako ng malambot ang ekspresyon.

“I’m doing this for you, Paint ..”

Sa totoo lang ayoko naman din pumayag pero kung tatangi kami parang ang bitter ng dating namin baka magbunyi ang kalooban nila kapag nalaman nilang nasasaktan ako sa ginawa nila. Eh sa ayaw ko ngang makita nila na broken at affected ako.

Kaya malaking oportunidad ang makasama sila sa dinner para mapamukha ko sa mga makakapal nilang mukha na wala akong pake kung magpapakasal man o magsasama silang habang buhay.

Huminga ako ng malalim at pilit na nginitian siya. “

Luh

ginawa

akong

dahilan

. Eh, ok l–ang naman

saakin

ikaw

ang

inaalala

ko. Alam ko

namang

’di kayo ok..“ sh-t napiyok na naman ako, ano ’to talaga bang kapag nagsisinungaling ako laging gan’to ang mangyayari saakin.

“I know

you’re

not fine with that, ni hindi rin naman kayo ok hindi ba?“

Yumukom ang kamao ko kasi bumibigat na naman ang dibdib ko ng sobra. “Ok kami no!

Saglit

nga

ang

akala

mo ba

nasasaktan

ako

dahil

ginag

-go ako ng

Roks

na ’yan? Hindi kaya no, wala

ngang

epekto

saakin

’yung

nangyari

. M-

masaya

ako para

sakanila

. Kung gusto

nila

gawin

nila

akong

Ninang

anak

nila

, e.“ napakagat ako saaking labi nang mapiyok muli ako.

Lumapit siya saakin at biglang may pinunas sa pisnge ko. “Then what’s the meaning of this ?” agad kong hinawakan ang pisnge kong basa.

Anak ng shooting star, hindi ko namalayan na umiiyak pala ako. Bakit ba ako umiiyak? Paint, ang akala ko ba malakas ka. Bakit mo iniiyak ang isang lalaki?

Napalayo ako sakaniya at nginitian ’to. Mabilis na kinusot ang mga mata ko. “ Napuwing

lang ako,“

“ Hmm?“ nilibot niya ang paningin niya para tignan kung may alikabok at pagkatapos binalik saakin ang tingin na halatang hindi naniniwala sa dahilan ko.

Napabuntong hininga nalang ako. “ Ok

sige

, Tears of joy ’to! Happy ako para kay

Roks

. Deserve niya naman kasi

maging

masaya

Marami

kasi

siyang

pinagdaanan

kung alam mo lang..“ bakit ko ba siya pinagtatanggol pagkatapos ng ginawa niyang ’to saakin?

“No, he doesn’t. You deserve

it .“hinawakan niya anh kamay ko pero kumawala din agad ako at binigyan siya ng tiim na tingin.

“ Atlas, ’Di mo naman kasi alam

pinagdaanan

niya kaya ’di mo alam kung

gaano

niya

deserve

maging

masaya .“ alam kong hindi naman nagsisinungaling saakin si Atarah tungkol sa mga pinagdaanan ni Roks kaya naman iniisip ko pa rin ’to, dahilan para matanggap kong deserve niya maging masaya kahit ginagi niya ako.

Wala na rin naman akong magagawa. Anong laban ko? Ikakasal na sila. Mahirap ng abutin ang mga ’to, sobrang baba ko ng katayuan ko at hindi ko naman na isusugal ang katiting kong dignidad para sa isang lalaki.

Natahimik siya at iniwas ang tingin saakin. Parang may kung ano akong nakita sa mga nata niyang animo nasasaktan ’to. “You know what,

Derin

was my first love. My first girlfriend, my first heartbreak ..“ bigla niyang sambit kaya agad akong napanganga.

Napaubo ubo ako sa bigla niyang sinabi dahil hindi ako makapaniwala sa biglang pasabog ni Atlas. “ Hey, are you—.“

Tinaas ko ang palad ko. “Ok lang ako,

nagulat

lang.

Ikaw

pala

dapat

ang

tinatanong

dito

kung ok

lang, e.“ kaya pala gano’n nalang ang reaksyon niya kanina. Nasasaktan din siguro siya lalo na ang babaeng mahal niya ay napunta sa lalaking kaaway niya.

May dahilan pala si Derin kaya ang lakas ng loob niyang sabihing kung bitter ba si Atlas kasi EX naman pala siya pero ano kayang nangyari sakanila? “ I’m

fine, I’m just thinking about you..“

Imbes na alalahanin ko ang nararamdamn ngayon ay mas gusto kong makichimis sa nangyari sakanila. Curious ako, e. “

Weh

Ginagawa

akong

dahilan

ha. Alam mo parang alam ko na ang

kwento

mo.

Roks

ba ang

dahilan

kung

bakit

kayo nag break? Gusto ni

Derin

Roks

no?“

“ Absolutely .“ sus, halata naman kasi. Hindi na bago sa pandinig ko ’to. Kitag kita naman ng dalawang mga mata ko na gusto ng Derin na ’yan si Captain. Tss.

Umupo ako sa harap ng table at sumalukbaba kaya naman pati siya ay bumalik na rin sa pagkaupo niya doon sa swivel chair. “Ah, so bitter

pa rin

hanggang

ngayon

? Kaya ba

tinatanggihan

mo sila

dinner na

inaalok

nila

?“

“

Ofcourse

not. I told you, I’m just concern about you ..“ tinitigan ko siya ng matagal at ’di ko mabasa ang expresyon niya parang halo halo naman kasi.

“

Weh

?“

“Hmm.” tumango siya kaya bumuntong hininga ako at umayos sa pagkaupo.

“

Sige

nga

kung hindi

bitter mag

kwento

nga

.“

“We’re classmate.” itutuloy niya palang sana ang kwento niya pero sumabat na ako dahil parang alam ko na ang buong kwento nila.

“

Kayong

tatlo

ang

magkaklase

tapos

pinag

aagawan

n’yong

dalawa

Derin

, typical highschool

lovestory

huh?“ natatawa kong sambit pero may kung anong nangungurot sa dibdib ko.

“Nah,

Roks

is not interested with her. He act like a literally stone though.

Walang

kahit

anong

pakiramdam

. While me I like

Derin

since then, mas lalo pang

lumala

ang

pakiramdam

kong ’to

nang

malaman

kong may gusto

Derin

kay

Roks

Naapakan

ego ko,

nabuhay

ang competitiveness ng

katawan

ko. So I

courted her

Sumugal

ako even though I don’t have chance since I know kung sino ang gusto niya kaya

nagulat

ako

nang

sagutin

niya pa rin ako

no’n

, At first I doubted her feelings pero I realise, why don’t I trust her?

Sumugal

ako,

pinanindigan

ko at

nanalo

ako kaya

dapat

wala

akong

pagaalangan

sakaniya

. Hindi

mabubuhay

ang

pagibig

namin

kung

walang

tiwala

. Kaya

kahit

anong

mangyari

inasok

isipan

ko na maybe she

really loves me..“

Napalunok lang ako habang tinitignan ang expresyon niyang malungkot. Syetang malupet sumugal siya kahit alam niyang walang pagasa dahil mahal niya. Atapang ma tao, mabuti nalang hindi pa ako sumugal ng bongga kaya agacd ko mababawi ang pagkatalo kong ’to.

“We’re happy for almost 4 months na

naging

kami, I’m really

inlove

with her at hindi ko

pinagsisihan

pinagkatiwaalan

ko ang feelings niya

saakin

dahil

loob

mga

buwan

na ’yun

pinaramdam

niya ang

pagmamahal

na gusto ko

makamtan

until the sh-t days happened. I found out something. . . the truth, do you know what it is? Guess what?“ ngumiti siya ng mapait saakin.

Napatiim ang bagang ko sa pambibitin niya ng kwento kung si Gracielle lang ’to at si Roi Gin nabatukan ko na. “

Ano

nga

Bilis

! “ naiinip kong usal. Demanding na chismosa amputs.

Tumawa siya ng bahagya. “Typical highschool

lovestory

“ napakunot ang noo ko dahil wala akong maisip na sagot. Ang daming posibleng senaryo, e.

“ Ano

nga

? Parang ewan naman

ayaw

pa kaya

akong

diretsuhin

Paintense

ghorl ? Ano

Jessica Soho?

KMJS

ang peg.“ nakangiwi kong saad kaya tumawa siya.

“ She fooled me and then she have this

audicity

to break up with me since this Montego boy asked her to do that.“ mapait niyang usal.

Nangitngit ang ngipin ko, hindi ko alam kung ano ang dapat maging reaksyon ko. “ Bakit ?“ puno ng pagtatakang wika ko dahil hindi ko pa rin inaakalang magagawa ni Roks ’yun, sh-t lang.

“ ’Coz after all it was his planned though. He used my weakness to

become

a loser in our game. Remember we’re rivals ?“

“ Nagawa

n’ya

’yun..“ paos kong sambit. Sa nalaman ko ngayon napagtanto kong hindi ko nga kilala talaga si Roks. Hindi ko alam kung anong tunay na ugali o kung anong klase siyang tao. Malay ko bang pyschopath pala siya o kaya naman literal na heartbreaker talaga, ghoster ’yung tipong bigla nalang maglalaho tapos kapag nagparamdam ulit may iba naman na.

Kaya pala noong tinatanong ko siya noon kung bakit sila rivals at kung bakit gano’n nalang ang galit ni Atlas sakaniya ay hindi naman niya ako sinasagot, inililihis niya pa nga ’yung topic no’n.

“Hmm, actually I didn’t expect that he would play a dirty tricks on me knowing his personality and the family where he came from.”

Napakagat ako saaking daliri at pakiramdam ko pinagpapawisan ako ng malamig. “ So ang

nangyari

ay mahal ni

Derin

Roks

at kaya

niyang

gawin

ang

lahat

para

rito

kaya naman

tinanggap

niya ang offer ni

Roks

saktan

paasahin

?“

“ Uhmm ,“ tumango siya habang mapungay pungay ang mga mata. Hindi na pala dapat ako magulat sa mga pagbabago ni Roks dahil ang ugali at pakikisama niyang ipinakikita saakin noon ay puro kasinungalingan— ngayon ay lumalabas na ang tunay na ugali niyang basura.

Natahimik kami. Sobrang bigat ng atmosphere, nasasaktan ako sa nalaman ko at gano’n din siya. “Parang

nabasa

ko na ’to

ebook, ha..“ pilit akong ngumiti para gumaan ng kaunti mood. “Pero

anong

kapalit

nung

pag

break niya

sa’yo

Naging

sila ba

no’n

Anong

reward ni

Derin

panggagago

sa’yo

?“

“I don’t know and I don’t care,” mariin niyang wika.

Napabuntong hininga nalang muli ako, sobrang disappointed ko sa mga nalaman ko. Hindi naman na pala bago kay Roks at Derin ang manggago at magpaasa. Hobby na ata nila ’to. Relationship goals ang galawan, anak ng shooting star sila. Bagay na bagay, parehong basura ang mga yawa.

“ Hindi

naman na bitter?

Magpapakasal

siya

, oh .“ alanganan kong sambit. Nginisian niya lang ako at pinaglaruan ang ballpen sa kamay niya.

“Nah, the moment he threw my heart. . .

nawala

na ang

lahat

pagmamahal

nararamdaman

sakaniya

.“

Napabuga ako ng hangin, naawa tuloy ako sakaniya. Hindi niya deserve ’yung Derin na ’yun, mabuti nalang at move on na siya. Sana all nalang!

“ Kung

gano’n

pala

edi

pumayag

na tayo, kain lang naman, e.

Gutom

na kaya ako..“ sa totoo lang gusto ko lang talaga ipamukha d’yan sa Roks at Derin na ’yan na hindi kami bitter.

“ You know what, It’s fine with me but I know y—.“ pinutol ko na agad ang sabihin niya.

“Ok

nga

saakin

kulit

naman

nito

Ginagawa

mo pa

akong

dahilan

napapaghalataan

lang na bitter, bui

magandang

opportunity

nga

’to para

mapamukha

sakanilang

dalawa

na wala

silang

epekto

saatin

, hindi sila

kabitter

bitter!

Aaminin

namang

mahirap

part kong

harapin

silang

dalawa

kasi

nasasaktan

ako

dahil

gusto ko ’yang

bato

na ’yun pero

susubukan

ko pa rin kasi

ayokong

mag

mukhang

kawawa

na bitter. Kung gusto mo

mawala

ang

ngiti

mukha

kalaban

ipakita

iparamdam

mo na

walang

epekto

ang

ginagawa

nilang

move para

maging

dahilan

pagkatalo

,“ seryoso kong usal.

Magsasalita pa sana ako pero bigla siyang bumuntong hininga at ngumiti ng mapait. “I lost again ..” bulong niya kaya kinunotan ko siya ng noo dahil ’di ko alam ang ibig sabihin niya.

“Ha,

ano

?“ narinig ko naman pero ’di ko lang gets, ih.

“ I’ll just finish this.

Pirmahan

kolang

saglit

..“ nginitian niya muli ako ng mapait. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin nun pero dahil ’di ko gets siguro baka konektado kay Derin.

“Ok

sige

lalabas

lang ako.

Sabihan

sila

, no?“ tinanguan niya nalang ako kaya agad akong lumabas ng kwartong ’yun.

Naabutan ko sila Derin na kausap pa rin ang sales person. Ang tagal naman nila makipag usap hindi pa rin ba settle ’yung singsing na binibili nila o sadyang hinihintay lang nila kami para masaar. “ Uy

Derin

!“ sabay na napalingon ang mag fiance sa gawi ko kaya nginisian ko sila ng habang sinalubong ko pa ang tingin ni bato.

Kung gusto nila makipaglaro, pwes go! Mag gaguhan kami ngayon anak ng shooting star sila. Hindi ako papatalo! “G na raw

Atlas.

Saan

tayo

kakain

? Libre

n’yo

ha,

tutal

kayo naman nag invite..“

Napapalakpak si Derin at ngitian niya ako ng malawak saka mabilis na lumapit saakin. “ Sure let’s just eat in the restaurant near here?“

“

Gege

hintayin

niyo

nalang

kami. May

gagawin

lang kami

saglit

. ’Di na kasi

makapag

pigil

Atlas,

pagbibigyan

kolang

…“ ngumisi muli ako ng nakakaloko sa mga ’to.

At sobrang nagbunyi ang kalooban ko nang mapansin ko ang pagkawala ng ngiti sa labi ni Derin habang si Roks naman ay dumilim ang titig saakin habang umiigting ang panga.

Ano g na g sila kasi nalaman nilang wala silang epekto saamin. Tss, ano kala nila mag w-walkout kami ng gano’n ganon lang, nawalang pasabog kagaya ng ginawa nila. Hoy, madapaker! Sisiguraduhin ko matatapakan ’yang ego nila

Mabilis naglakad na halos patakobo na pabalik sa office habang may malaking ngiti saaking labi.

“ Let’s go ..“ naabutan kong palabas na agad si Atlas nabg office.

Umiling ako at mabilis siyang hinala pabalik sa loob. “Wait lang,

paghintayin

natin

sila—aw..“ napangiwi ako ng bigla akong matapilok.

“Sh-t..” agad akong binuhat ni Atlas at pinaupo sa isang sofa.

“

Aray

aray

!“ nakangiwi kong saad pakiramdam ko biglang may umipit na ugat sa paa ko hindi ko magalaw ng maayos ang kaliwa. Nakteteng naman, napakadami ng disgrasya ang nangyayari saakin. Malapit na ba ako mamatay? Sign na ba ’to? Letcheng yawa.

“ You should be careful ..“ hinubad niya ang suot kong sapatos at sinumulan hawakan ang parteng masakit.

Mabuti nalang at mabango paa ko aba gumagamit ako ng foot powder paraw iwas amoy kasi nga namamawis paa ko. Buong katawan ko pasmado, e. Ang oily amp, hindi lang mukha at kamay literal na buong ako.

“K-

ngina

Masakit

Atlas!

Ahh

!“ iniwas ko ang paa ko sakaniya kaya tinignan niya lang ako gamit ang malambot na expresyon.

“

Shh

h’wag

kang

malikot

. I’ll be gentle naman, e..

Masakit

lang

una pero

mawawala

rin

agad

..“ hinawakan niya ang paa ko at sinumulan imasahe ito. Potakte, gentle ba siya sa lagay na ’to? Anak ng shooting star napakasakit. Bigat ng kamay parang puputulin niya pa ’yung ugat ko.

“ Ahhh

! Atlas,

ano

dahan

!“ halos sabunatan ko na siya pero tumawa lang ito. “P-

nyeta

naman, Atlas

dahan

! Gentle pa ba

tawag

d’yan

?!“

“

Agad

mawawala

ang

sakit

kapag

hard and rough ang

pagpadausdos

ko ng

kamay

ko..“ husky na sambit niya kaya napangiwi nalang ako. Kadiri ’yung linyahan niya ah, ewan ko kung green minded lang ako o sadyang may pinahihiwatig siyang kadumihan.

Kung sadyang may pinahihiwatig siyang kadumihan, aba’t ekis na ’to. Auto turn off ’yun pero baka naman kasi ako labg magiisip ng kaberdehan, e.

Minasahe niya ng dahan dahan muli hanggang sa naging mabigat ulit.

“Wait lang–

ahhh

! Atlas ’yan!

Sige

pa!

D’yan

sige

!“ at tama nga siya nawawala na ng kaunti ang sakit. Infairness pwedeng mag sideline siyang masahista.

“

Cenery

, open this f-

cking

door!“ natigilan si Atlas sa ginagawa niya habang ako ay gulat na nakatingin sasaradong pinto na parang halos masira dahil sa lakas ng katok.

“

Ano

problema

no’n

?“ mahinang bulong ko kay Atlas pero nagkibit balikat nalang siya habang nakataas ang gilid ng labi.

Napabuntong hininga nalang ako at buong lakas na sumigaw. “

Ano

ba,

mamaya

maghintay

kayo doon! May

ginagawa

pa kami!“ inis na turan ko. Mukhang atat na atat ang Bato na ’tong umuwi at ’di magawang pumirmi doon sa pinagiwanan ko sakanila.

“ Are you feeling better ?“

Napasulyap ako kay Atlas. “

Masakit

konti

,“ sambit ko saka tumingin sa pintuan na halos masira talaga dahil sa lakas ng katok ng bato na ’yan.

“ I think he misunderstood what we’re doing..“ napakunot naman ako ng noo sa biglang sinabi ni Atlas.

“Huh?” nagtataka kong usal. Ano ang ibig sabihin niya na-misunderstood ni Roks?

“I’m sure he thought that maybe we’re having a

—.“ hindi niya tinuloy ang sasabihin niya dahil agad ko namang nagets.

Imbes na mag init ang pisnge ko ay halos masuka ako sasinabi niya. Kahit minsan hindi dumako sa isipan ko na makipag toot toot sa kahit sino. Kahit kay Roks pa.

Nakteteng, matapang akong babae at bukod kay Nanay at Tatay na kinatataukutan ko sa buong mundo ay meron pang isa. Nakakatawa man pero ’yun ay mga etits ng lalaki. Ang panget kasi ng itsura parang alien na hotdog ampotakte. Naalala ko no’ng mga bata pa kami nakikita ko na lagi ang supot na etits ni Roi Gin dahil mahilig lumalabas ng bahay ’yun na walang saplot pero simula ng matuli siya syempre tinigilan niya ang ginagawa niya gano’n pero noong high school kami ’di ko sinasadya makita ’yung etits muli ni Roi Gin Paano ba naman kasing animal nag c-cutting kami noon, ang g-go umihi sa pader noong naka paskil na bawal umihi tapos biglang may dumaan na pulis. Hinabol kami at hindi niya na pansin na hindi pala nakasarado ang zipper niya at bumabandera bandera pa ang alaga niya habang tumatakbo kami.

Nakadidiring pangyayari.

“Eh,

bakit

siya

nakikiepal

Ano

namang

ngayon

kung may

ginagawa

nga

tayong

kaanuhan

dito

?“ nagseselos kaya siya? Pero malabo mangyari aba e magpapakasal na nga siua tapos magseselos pa saakin? Ano ’yun mas magulo pa siya sa bulbol.

“ Maybe pride? He can’t accept that you’re not affected with them?“

“

Ahh

nga

no. Hindi

matanggap

na ’yung

mga

pinaglaruan

nila

hindi naman

apektado

..“ mahinang sambit ko dahil sinasabi ko lang naman ’to pero ang totoo ay apektado pa rin ako sobra sa nalaman ko sa pagitan nila pero kailangan kolang talagang umakto na hindi.

Ngumisi ako, nakakadiri man ’tong gagawin ko pero mas gusto ko pa siyang asarin. Gusto kong magalit pa siya lalo. “Oh sh-t, ang

galing

mo.

Idiin

mo pa!“ hindi naman ako umuungol dahil diretso naman ang pagkasabi sadyang ’di lang maganda pakinggan.

Mahinang tumawa si Atlas at nailing iling nalang saka minasahe muli ang paa ko.

“

Cenery

!“ sobra akong natuwa nang biglang lumakas lalo ang katok na para bang sinisipa na ang pintuan.

“Ohh!

Bilis

idiin

mo! ’Yan

sige

pa!“

“C’mon, if you don’t want me to break this, open the door now!” ngumisi nalang ako dahil halatang galit na galit na siya. Ano ba kasing ikingagalit ng bato na ’to? Ano inip na siya, gusto niya na matapos ang dinner na ’to para makauwi sila agad at makapag labing labing.

“

Buksan

nga

nakakairita

boses

, e.“ natatawa kong sambit. Bukod kasi sa boses niya ay naiirita rin talaga ako sa boses ko. Taktengina nakakadiri ako, aba’t ngayon kolang napagtanto na nakakahiya rin pala ang ginawa kong ’to sa harapan ni Atlas. Hindi natin alam kung kailan sumasapi ang demonyo, mahirap na ghorl.

Binuksan ni Atlas ang pintuan, tumambad ang galit na galit na si Roks habang parang pinipigilan pa siya ni Derin. “ Ano

bang

kailangan

mo? Hindi

makapaghintay

? May

ginagawa

kami!“ iritado kong saad.

Pupunasan ko sana ang pawis ko pero nagulat ako ng biglang hilain niya ako patayo.“ Aray

!“ halos maiyak ako sa sakit kaya biglang umamo ang expresyon niya pero agad siyang tinulak ni Atlas dahilan para mabitawan niya ako at mamilipit ako sa sakit habang nabalik ako sa pagkaupo.

“What’s your problem, Montego?!” maangas na sambit ni Atlas saka nito hinarang ang sarili saakin.

Akmang lalapitan pa ako ni Roks na ngayon ang amo amo ng expresyon na kala mo naawa saakin. “ Cenery

..“

“

Ano

guilty

ghorl

H’wag

mag

alala

hindi naman kita

kakasuhan

Ano

kasing

problema

mo at GG na GG

d’yan

?!“ galit na sigaw ko.

“I’m sorry, Paint.

Atat

kasi

siyang

mag dinner na tayo kasi busy rin

siya

, e.

Pinilit

kolang

sige

hintayin

nalang

namin

kayo

labas

Pasensya

talaga ,“ mahinahon na saad ni Derin at pilit niyang hinihila si Captain palabas pero parang hindi naman natitinag si Roks na nakatitig pa rin ngayon saakin.

Binigyan ko nalang silang dalawa ng hindi makapaniwalang tingin. Anong trip na naman ng dalawang ’to? Kung busy naman pala si Roks edi sana hindi nalang sila nag aya ng dinner.

“What are you both doing here? Why did you lock the door?” gusto kong matawa dahil kung umasta kala mo kung sino. Agad nawala ’yung maamo niyang ekspresyon napalitan na naman ng pag ka GG.

“Why do you f-

cking

care, Montego. It’s not your business at all.

Bakit

kailangan

mong

malaman

Ano

bang gusto mong

mangyari

?“ hinawakan ko sa kamay si Atlas na akmang susugurin na naman si Roks, napatingin siya saakin. Inilingan kolang siya para ipahiwatig na h’wag ng patulan pa.

“

Cenery

, answer me,“ madiin saad ni Roks at bigla nalanh nanlisik ang mga mata niya nang tumingin siya sa magkahawak kamay namin ni Atlas pataas saaking mga mata.

Napalunok ako dahil sobrang na-iintense ako sa mga titig niyang gan’yan. Iniwas ko ang tingin ko at napakagat nalang sa labi ko. “Tama naman

Atlas,

ano

bang pake mo?

Chismoso

ngayon

? Alam mo kung

ano

satingin

mong

ginagawa

namin

dito

loob

habang

nakalock

ang pinto,

edi

’yun ang

isipin

mo.

Wala ka na dapat pakialam!“

“

Roks

, let’s wait outside

!“ nagngingitngit na wika ni Derin pero inalis ni Roks ang paghihila sakaniya ng fiance niya kaya napasapo nalang ito sa noo na akala mo may kapalpakan siyang ginawa.

“I’m d-

serious,

Cenery ..“ kulang nalang ang kulog na sound effect dahil sa tindi ng galit ngayon ni Bato.

“Stop acting like that, Montego! Can’t you see, She’s hurt! Your mind is so f-

cking

dirty,

saating

dalawa

mas

kilala

Paint at alam mong hindi niya

magagawa

ang

nasa

isip

ngayon

! Such a

dissapointment

Kung

nagmamadali

kayo oh c’mon let’s not continue this f-

cking

dinner anymore!“ dinuduro pa ni atlas si Roks na ngayon ay tulala at pilit na lumalapit saakin pero tinulak lang siya ni Atlas.

“

Roks

ano

ba !“ galit na ring sambit ni Derin saka pilit na hinihila pa rin palabas ang fiance niya na hindi kalaunan ay nagpahila na rin.

“ Pardon us, let’s continue the dinner please. We’ll wait you outside. Sorry

talaga

ha,“ puno ng sinseridad na usal ni Derinkaya napairap nalang ako.

“

sige

na, kung ’di lang

talaga

ako

gutom

Hintayin

n’yo

nalang

kami

labas

Pakalmahin

nga

’yang

magiging

asawa mo,

masyadong

hot . . . hot tempered ang

potakte . Kung ako

sa’yo

tatakbuhan

ko na ’yan

habang

maaga

pa,

ekis

life at heart ang

lalaki

kapag

gan’yan

ugali. Wew. “ kunwaring biro kong wika pero sinadya ko talagang insultuhin ’to.

Nyang note: 2 updates today! Happy 50k reads! Thank for waiting and keep reading this story! I love ya’ll!

Don’t forget to vote and leave a comment.

Chaptet 35

Paint

Cenery

NAPANGISI ako nang biglang lumamig na naman ang tingin ni Roks saakin at pagkatapos ay siya pa mismo ang humila ng tuluyan kay Derin paalis sa kinatatayuan nila na iisa lang ang ibig sabihin, nagtagumpay akong insultuhin siya.

“

Bagay

sila, no?

Parehong

weirdo.

Ano

kayang

problema

dalawang

’yun.

? Baka

biglang

magsabong

harap

natin

mamaya

’yun ha ,“ iritado kong sambit habang patuloy na hinihimas ang paa kong medyo masakit pa rin talaga.

“Don’t mind them, do you feel better now?” mababang boses na tanong ni Atlas.

Napakunot ang noo ko dahil sa ipinakita niyang expresyon na kung saan masyadong seryoso. Affected na naman ba siya sa presensya ni Derin o sadyang nabadtrip lang siya kay Roks?

“

konti

pero

pwede

naman

siguro

ilakad

na. Tara na

nga

Atat

masyado

’yang

Bato

na ’yan

siguro

excited lang

umuwi

para

makapag

labing

sila ng fiance niya.

Mukhang

Derin

lang naman kasi ang may gusto

dinner na ’to

,“ iritado kong saad.

Akmang tatayo ako pero pinigilan niya ako. “Let’s just go home, look at yourself

magiging

paika

ika

. Your injury will be stress, mag c-cause ’yan ng swelling.“

“

Mawawala

rin ’to oh

tignan

nagagalaw

ko naman ng

ayos .“ pinakita ko pa sakaniyang nagagalaw ko pero sa loob loob ko umaaray na ako sa sobrang sakit. “Saka

hi-hindi

pa ba tayo, e. G na g na ’yung

lalaking

’yun oh.

Pagbigyan

natin

’yang EX mo.

Minsan

nalang

naman, e.“ ’di ko alam ang patutungunahan ng hapunan na ’to, alam kong hindi magandang mangyayari pero gustong gusto ko pa rin ipush.

“Ok let’s go, Can I hold your hand so that you have a support?” inilahad niya pa ang kamay niya saakin kaya napangiti ako saka agad akong napailing.

“ Pasmado

ako, ’di

nandidiri

Kanina

namamawis

kamay

ko.“

“Never.” natigilan ako nang bigla kong maalala ang mga alala namin ni Roks noon, lol. Kahit sobrang basa ng kamay ko dahil sa pawis ay talaga namang hinahawakan niya pa rin kahit magputik putik na rin ’yung kamay niya. Napakagat ako saaking labi nang marealize ko na bakit ko ba iniisip ’yung sinungaling at ghoster na ’yun.

Napabuntong hininga nalang ako at hindi na ako nag inarte pa at hinayaan nalang siyang alalayan ako. Lumabas na kami ng officer na ’yun kinausap saglit ni Atlas ’yung babaeng staff bago kami tuluyan nagtungo palapit kina Roks at Derin na seryoso ngayon na naguusap.

“ Derin

, Tara na!

Saan

ba tayo?“ sabay silang napatangin saamin. Agad na umaliwas ang mukha ni Derin habang si Roks naman ay lalong lumikot ang expresyon habang nakatingin sa nakapalupot na braso ni Atlas saakin.

“What happened to you ?” nagaalalang wika ni Derin.

“ Natapilok

ako

kanina

, tara na..“

“ You

should

go h—–.“ napakunot noo ako nang biglang takpan ni Derin ang bibig ni Roks. “ Hehe,

sunod

nalang

kayo

saamin

.“ sagot niya saka niya ito hinila palabas ng store.

Nagkatingin kami ni Atlas at sabay na nagkibit balikat sa naging akto nung dalawa. Wala na kaming nagawa pa kung hindi sundan nalang sila. At hindi rin naman nag tagal ay nakarating na kami dahil ’di naman malayo ’to sa pinagmulan namin.

Pinaghila ako ng upuan ni Atlas saka inalalayan pa paupo kaya naman nginitian ko siya ngunit agad akong napairap sa gawi nina Derin nang pinanghila rin siya ng upuan ni Roks.

Tss, gaya gaya putimiya palibhasa silang dalawa paasa.

“How are you by the way ?” biglang tanong ni Derin nang tuluyan na kaming makaupo.

“Eto, I’m fine thank you!” proud ko ng usal, aba englisherist na ako. Kailangan kong itodo ang energy ko ngayon para hindi halatang apektado talaga ako sakanila.

“

Matagal

rin nag stay

hospital, no?

Ilang

weeks?“ tanong nito pero hindi ko siya tinignan at sa halip ay sumulyap ako sa waiter na nagbigay ng menu saamin

“Almost a month,” sambit ng pabidang Roks na ’to kaya napairap nalang ako. Bakit niya alam kung ilang buwan ako tumigil sa hospital eh ’diba busy siya sa pag aasikaso ng kasal nila ni Derin kaya hindi nagparamdam saakin—oh kung sabagay maaring sinabi ni Atarah o Rare.

“

sobra

bored

nga

buti

nalang

discharges

na ako,

pwedeng

pwede

na kami mag

lakwatsa

ni Atlas.“ masaya kong turan saka sumulyap kay Atlas na binigyan din ako ng ngiti bilang pagsasangayon.

Pinadaan ko ang tingin ko kay Roks na ngayon ay nakatitig lang sa menu habang umiigting ang panga. Halatang ’di niya gusto ang mga presensya namin, napipilitan lang ang ogag.

Nawala agad ang ngiti namin sa labi nang biglang binagsak ni Roks ang hawak niyang menu saka sinulyapan niya ako ng malamig, “ Rare said you’re not allo—.“

“

Shh

Buhay

ko ’to kaya ako

masusunod

. Kala ko ba dinner lang

bakit

may

pakialamanang

buhay

ganap

?“ sarkastiko kong usal.

Mastayadong pakilemero kala mo naman jowa ko, tss.

Nagsalubong ang kilay niya at parang may gusto pa siyang sabihin pero hindi niya nalang tinuloy at napahawak nalang siya sa kaniyang panga na umiigting.

“Hahaha.

Sige

let’s order na!“ peke ang tawa ni Derin para lang maalis ang tensyon sa pagitan namin.

“What do you want, Paint?” napatingin ako sa menu at talaga namang nalaglag ang panga ko sa sobrang mahal ng mga ’to.

Inusog ko ang upuan palapit pa lalo kay Atlas para mabulungan ito. “ Kahit

ano

basta ’yung

mura

lang,

ebarg

ang mahal. Baka

biglang

KKB

pala ’to.

Pautang

muna

kapag

KKB

talaga

ha..“

“Sweet

n’yo ..“ agad akong napalayo kay Atlas at natawa ng sarkastiko sa komento ni Derin na ngayon ay pangiti ngiti pa ng matamis.

“

Talaga

?“ tumango siya kaya ngisian ko naman ito. “

Grabe

’yung

pagkasarcastic

mo to the highest level

ghorl

..“ natatawa kong wika.

Naglaho ang ngiti sa labi niya dahil mukha namang na offend siya na gustong gusto ko mangyari. “Ay joke,

ikaw

naman kasi

kapag

nam-

mlastik

ayusin

mo naman

umarte

para ’di

nakakaumay

. Hahaha ops. Joke

ulit ! Hahaha

sensya

na,

jokerist

ako

h’wag

pikon

ha.“

“You’re so rude,

Cenery

..“ taas kilay kong tinignan si Roks. Galit ang expresyon niya na para bang siya ’yung iniinsulto ko––oh kung sabagay fiance niya nga pala ’tong iniinsulto ko kaya masyadong affected.

“

Matagal

na parang ’di

nasanay

Heler

, may

pinagsamahan

naman tayo

kahit

pa-

paano

tapos

kinalimutan

mo na

agad

ang

ugali ko

porket

mag

papakasal

na,

ebarg

boi.

Ganyanan

na pala ha..“ kunwari malungkot kong sambit at sobrang nagbunyi ang utak ko nang biglang sumangayon ang plastikerz na si Derin kaya mas lalong lumukot ang expresyon ni Roks.

“True,

Roks

. She’s not rude. She’s just straightforward and mas gusto ko rin naman ang

gano’ng

attiude

and you know that ’di ba?“ ayos na sanang sumangayon siya saakin ang kaso masyadong naharot at bigla nalang ipinatong ni Derin ang ulo sa balikat ni Roks. “

Pasenya

na, protective lang.

Ayaw

niyang

mahurt

feelings ko. Best fiance ever

talaga

!“

Napasinghap ako at nagtiim ang bagang ko dahil hinahayaan lang ni Roks ang ginagawa sakaniya ni Derin. “ Cheezy

.“ bigla namang komento ni Atlas na ngayon ay nakangisi sakanila. Ngayon lang din siya nakisali sa usapan simula kanina.

“ Cheezy

daw

, cute at sweet kaya. Sana all

nalang

tayo.“ ’di ko alam bakit ginaya ko si Derin at bigla nalang akong humilig kay Atlas. Tss, ano kala nila? Sila lang pwedeng mag lampungan sa harap namin? Aba, naknang ng shooting star sila.

“ Why, sana all? Remember you don’t want me to acting like that towards you, ’di ba?“ umalis ako sa pagkahilig saka hinarap ito.

“ ’ Di mo kaya

bagay

HAHAHA.“ sobrang naging komportable at gumaan ang loob ko dahil kahit p-paano ay nakiride nalang si Atlas sa mga kalokohan ko.

“ Agree..“ biglang sabat ni Derin na nakangiti na halata namang peke.

Agad akong napaayos ng upo. “ Luh

bakit

mo alam?“ sarkastiko kong tanong.

“Coz we’re friends!”

“Friends,” natatango ko nalang sambit pero pinahalata kong sarkastik kaya pilit nalang siyang ngumiti.

Natahimik kami ng bahagya at nagsimula ng mag order at pagkatapos ay ako na mismo ang bumasag ng katahimikan nang mapansin ko ang isang lalaki at babae na mukhang nag d-date.

“Wow, apple

boquet

?“ komento ko. Ngayon lang ako nakakita na hindi boquet of flower ang binigay ng lalaki sa babae kung hindi apple. Ano ’to? Naglilihi kaya ’yung babae? O sadyang mas paborito niya ang apple kaysa sa bulaklak?

“ Apple is a well-known and ancient symbol of love in many legends and stories.“ sambit ni Atlas habang nakatingin din doon sa mag jowa sa kabilang table.

“ True, as you know the apple is a very old symbol of love and relates back to the Greek God Dionysus who offered

applesto

win the Goddess

Aprodite’s

love,“ sambit naman ni Derin habang nakataas ang gilid ng labi at nakatingin naman ngayon kay Atlas.

“ But It also has various meanings attributed to it. Think of the biblical Adam and Eve, with Adam eating the forbidden apple, the fruit of knowledge, at Eve’s bidding. In this tradition, the apple represents temptation. Venus, Roman goddess of love and desire, is also often depicted holding an apple, so it can be said that the apple represents the slightly dangerous, seductive and sexual aspects of love..“ napatango tango nalang ako sa sinabi ni Atlas kahit wala naman talaga akong masyadong nagets bukod sa tungkol ito sa love.

Napaangat ang gilid ng labi ko dahil nagsasagutan sila at may pinaglalaban pero sa mahinahong paraan habang kami ni Roks ang audience.

Napaghahalataan ’tong mag EX na ’to, siguro binigyan na nila ng apple ang isa’t isa. O baka naman nung nag confess nitong si Atlas ay apple ang binigay niya. “ In Norse mythology, the gods eat golden apples to remain youthful and vital. The apple blossom is a symbol of adoration in Chinese culture, while Celtic mythology associates an apple with irresistible desire in the story about Cole. In the seventh century BCE, sharing an apple was a custom of marriage, and it signified the couple’s hope for a fruitful relationship .“ sambit naman ni Derin kaya napahawak nalang ako sa ulo ko at napatingin kay Roks na nakatitig din pala saakin.

Inirapan ko siya at binalik ang atensyon doon sa boquet ng apple. Napakadami palang meaning ng simpleng mansanas na ’yan pero mas agaw pansin pa rin ang love, desire at sexual.

Natigilan ako ng bigla kong maalala ang ginawa ni Deam saakin noong nasa hospital ako. Makokonsidera ko bang binigyan niya ako ng apple? Kasi taktengina nung lalaking ’yun binato niya ako ng apple. Nung una may kagat tapos pangalawa pulang-pula at buong-buo na mansanas ang binigay niya ng ayos tapos sinabi niya pa nga na kainin ko raw ’yun para may lakas ako bumalik mag isa sa kwarto ko. Imbes na tulungan ako ay binigyan niya ako ng gano’n ’di ko tuloy mawari kung iniinsulto niya ako o sadyang may ibang dahilan.

“N-

nasaan

pala

Deam

?“ bigla kong saad. Anak ng shooting star, sana mali ang iniisip ko. Malabo naman mag kagusto saakin ’yung hinayupak na ’yun. Halos pandirihan at grabe ang pangiinsulto ang inaabot ko sa lalaki ’yun, tinawag pa nga akong basura tapos may gusto siya saakin? Malabo! Saka kung totoo nga aba, matic basted na ang g-gong ’yun.

“Out of nowhere huh, why did you mention him? Wait don’t tell me he gave y—.” nanlalaking mata na wika ni Derin pero pinigilan ko agad siya.

“Hindi ha,

nagtatanong

lang. Gusto

kolang

malaman

Infairness

, alam na alam

n’yong

dalawa

ni Atlas ’yung

tungkol

apple ha..“ pilit kong iniwas ang tanong ko baka kung ano pa kasi ang isipin nila ang kaso may epal na pilit pa rin binabalik sa topic si Deam.

“Why do you want to know ?”

Pinanliitan ko ng mata si Roks.

“Ay

bakit

masama

na? ’Di

ba aware na bff kami

no’n

, miss ko

nga

makipag

bangayan

do’n

Sobrang

miss

,“ madiin ko wika.

Natawa nalang si Derin habang siya ay nagsalubomg lang ang kilay.

“He’s busy right now, e. Don’t worry I’ll tell him that you miss him naman so that you both can hangout, wala naman

magseselos

diba

?“ sumulyap si Derin kay Atlas dahil pinapatamaan niya ’to.

“I trust her..” biglang sagot ni Atlas kaya napakamot ako sa pisnge at pinipigilan ang ngiti sa labi ko dahil tumpok na tumpok ang sagot niya dahilan para mamutla ang mukha ni Derin.

Natahimik kami ng ilang saglit, ebarg ang sakit sa ulo makipag plastican ng gan’to. Ano ba kasi naisipan ko para gawin ’to. Jusko, nasa huli taaga amg pagsisi kala ko madali lang gawin ’to, anak ng shooting star. Ang bigat bigat kaya ng atmosphere.

“Anyway, congratulations to both of you .” pambabasag sa katahimikan ni Atlas.

“What’s the feeling?” umangat ang gilid ng labi ni Roks at napansin ko ang pagyukom ng kamay ni Atlas.

“

Bakit

tinatanong

ang

pakiramdam

niya,

malamang

happy

siya

sainyo

dahil

wakas

ang

mga

kaibigan

niya ang

nagkatuluyan

, ’

diba

Atlas?“

Ngumiti at tinanguan lang ako nito kaya napangiti rin ako. “Hmm, yeah. To be honest I’m glad that you ended up together. I’m relieved, I really thought you have a plan to steel my girl, again..” napasinghap ako dahil hindi ko inaasahan na sasabihin ni Atlas ’yun.

At alam ko kung anong ibig sabihin niya dahil nakatitig siya ngayon saakin. Napalunok ako at pekeng tumawa dahil bigla akong nailang. Potakte naman, bawal mailang self pinanindigan mo ’yan ’di ba? “ Hahaha

nga

move on na kayo

past

n’yo

H’wag

kayong

mag away,

masaya

naman na kayo

mga

buhay

n’yo

’

diba

?“

“ I’m very happy..“ sagot pa ni Atlas pero ’yung mga nasa harapan namin ay tahimik lang na nagmamasid saamin.

“

H’wag

kayong

awkward

usap

na kayo.

Tutal

magkakaibigan

kayo, ’

diba

Derin

?“ sarkastiko kong usal.

Kitang kita ko na sa mga mata ni Derin ang pagkapikon pero pinipigilan niya ang kaniyang sarili. Lumipas ang ilang segundo ay hindi pa rin sila nagsasalita kaya napangisi ako at pinaglaruan ang kutsarang nasa harap ko. “

Ano

magtitigan

lang tayo? Wews, nakakawalang

gana

kapag

gan’to

dapat

pala ’di

nyo

na kami

ininvite

gan’to

, nag date

nalang

sana kayo at

naglabing

labing

,“ nakabusangot kong usal dahil naramdaman kong kumukulo na ang tyan ko.

“Uh– yeah, how’s work

Calton

?“ tanong ni Derin. Sinagot naman siya ni Atlas na ok lang hanggang sa naguusap na sila ng tuluyan pero syempre halatang plastican lang samantalang ’tong si Roks at Atlas hindi na natapos ka babara sa isa’t isa pero atleast nag uusap sila kaysa naman nagtitigan kaming apat dito.

“ Kamusta pala si Roksie?“ dumating na ang order namin at sobra ako napangiwi nang makita amg tig isang plato lang ang nakahapag saaming apat. Anak ng shooting star isang plato mahigit limang libo tapos ’yung putahe o laman niya ay kapipiranggot lang.

Ano ba ’to? Ginto? Hindi man ata baba sa tyan ko ’tong mga pagkain sa sobrang konti hanggang lalamunan ko lang ’to ampotakte. Sa bangketa halagang 50 may rice at ulam na dito walang kanin. Nyeta parang ang order ko talaga ay plato na may freebies na ulam.

“He’s doing well.” sagot ni Roks at agad akong napataas kilay nang lumapit ang waiter sakaniya at binulungan niya ’to.

May plano ba siyang isurprise ’yung fiance niya? Edi sana all nalang.

Pinadaanan niya lang ang tingin saakin saka tumitig na muli kay Derin. “ We’re

close na nga, e. Mabuti na rin ’yun since makakasama ko na siya n’yan lagi after our wedding. Kala ko hindi kami magkakasundo pero tignan mo nga naman. He’s too sweet to me kung nakapagsasalita lang siya I’m sure He’s calling me Mommy na,“

Napasinghap ako kasi biglang kumirot ang puso ko. Sobrang nainis ang sistema ko dahil nabanggit niya ang anak ko. Ang kapal ng mukha niyang angkinin na siya ang mommy ni Roksie. Eh, siya ba ’yung nakapulot sa kanal? Tss.

“Ah,” natatango ko nalang saad dahil nawalan ako ng ganang makipag away pa sakaniya.

Sa sobrang inis ko ay sinubo kona lang ang pagkain ko ng pandalawang beses at pagkatapos ay ubos na agad. Sabi na e, bitin na bitin amputs. Gege, salamat sa freebie na ulam, ha. Mas lalo tuloy akong nabadtrip dahil bitin ang lagkain nyemas.

“As far as I know you hate animals. “ parang biglang nawala ang inis ko at gusto ko nalang matawa sa biglang pagsabat ni Atlas.

Oh ano, hula ka balbon. Halata naman kasi sa mukha niyang ’di siya animal lover, e. Oh saglit, oo nga pala animal. Makokonsiderang animal lover siya dahil mahal na mahal niya ’yang animal na Roks na ’yan

Hilaw na napangiti si Derin saamin dahil natamaan siya sa pangbabara ni Atlas.“ Ofcourse, I love it now. Nagbabago naman ang lahat ng tao. Wala kang alam Calton,“ matigas na usal ni Derin . “Saka isa pa wala kaming baby. Siya muna ang anak namin, happy family ’di ba? I’ll become his best mother ever. Lahat ng pagaari ng asawa ko ay magiging akin na rin mamamahalin at aalagaan ko naman siya kahit pa unggoy lang ’to ..” humihigikgik pa ’to kaya mas lalo akong nainis at sobra akong na offend.

“A

nak ng shooting star

, hind siya basta unggoy lang o alagang hayop. Ano, tatawagin mong sarili mo na Nanay tapos ituturing mo lang ang sinasabi mong anak na isang hayop? Tama ba ’yun?“ nangingil kong wika saka ako napatingin sa mga inahin saakim namaraming pagkain.

Teka saan galing ’to?

Nawala ang atensyon ko sa pagkain ng umepal na naman si Bato. “What’s wrong with that? Why so sensetive, Cenery?”

“And why so insensitive, Montego?” matigas na rebutt naman ni Atlas.

Hindi na kapag salita si Roks at mas lalo lang dumilim ang expresyon nito na animo natalo siya ni Atlas sa isnag laro. “ Eh

, sa ayokong tinatawag na unggoy o hayop lang si Roksie kasi nga anak ko ’yun e. Sino bang Nanay ang matutuwa na sabihan at ituring ang anak mo na parang hayop talaga. May pakiramdam lahat ng hayop na naghahanap ng pagmamahal. Ling t-tratuhin n’yo lang siya ng parang literal talaga na hayop ibigay n’yo nalang siya saakin.“

Nagpanic ang expresyon ni Derin na animo sobrang naguilty. “Oh, you misinterpreted my words. Aalagaan ko si Roksie na parang isang anak din kaya h’wag ka ng mag alala . Trust us, please. I’m sorry..”

Hindi ko siya pinansin at ibinaling kolang ang nagbabaga kong tingin kay Roks. “ Ibigay mo saakin si Roksie, simulat sapul akin naman siya saka akin pa rin siya mapa ilegal man o legal na paraan kaya medyo makapal ’yung mukha n’yo na angkinin nalang siya..“

Kumulo ang sistema ko, hindi ko na ata mapipigilan ang sarili lalo na hindi lang sakanila ako nagseselos pati na rin kay Roksie, gusto ko ako lang ang mommy niya at wala ng iba pa.

Naknang shooting star, inagaw na nga saakin ’yung daddy pati ba naman anak? Pwede ng koronahan si Derin na Ms. Mangaagaw 2021.

“You know that I can’t lean Roksi—.” agad kong pinutol ang sasabihin ni Captain.

“Kasi maliit bahay namin? Ang galing mo talaga na hindi direkta mang insulto, no? Mas grabe ka kung magmaliit. Hoy hindi na ngayon lingid sa kaalaman mo Roks Musket Montego, malaki na ang bahay namin kaya makakagalaw siya roon. Saka jusko

ka , napakadami mong dahilan e ayaw mo lang talaga bigay saakin ’yang anak ko. Gusto n’yo sarilinin para ano, complete happy family kayo? Paano naman ako? Iiwan niyo nalang ako sa ere? Ano ’to porket mag aasawa ka na, siya na ang magiging nanayan ni Roksie? Tatapon niyo nalang role ko ng gano’n ganon lang? Alam mo nakakapaksyet ka na talaga, ih..“ napakagat ako saaking labi dahil parang kahit anong oras lalabas ang mga kanina pang gustong lumabas na luha saaking mga maya.

Ang sakit sakit ng dibdib ko. Sobra. Ang bigat bigat, gustong pumutok.

Napahawak si Roks sakaniyang umiigting na panga at sinalubong ang mga tingin ko. “Cenery, why are you acting this way? I didn’t say that I’ll cut the connection of Roksie to—–.”

Natawa ako at napapalakpak pa sa sobrang inis. “Why am I acting this way? Hindi ka ba bobo? Sige nga kung hindi testing-in mo. Isipin mo kung bakit ako nagkakaganito. Paksyet ka, tumahimik ka nalang letche kang sinungaling ka, kanina pa ako nagtitimpi saainyong dalawa. Alam kong hindi maganda ang patutunguhan ng hapunan na ’to takte, ewan ko bakit pa kasi ako pumayag sa plastican na ’to imbes na magliwaliw nalang kami ni Atlas.

Edi sana mas masaya kami ngayon.“

Nagaapoy lalo ang paninitig niya saakin na animo may sensitibo akong sinabi. “ It’s your fault, we ate peacefully and talk casually even though there’s a barrier between us. Cenery, everything is fine until you act like this..“

Nagsasagutan kami ng nagsasagutan. Hindi makasingit si Atlas at Derin na nonood lang saamin. Samantalang mabuti nalang walang masyadong customer malapit saamin kaya hindi pa kami agaw panain.

“Tanga? Anong everything is fine? Ano nabobo kana ba? Una sa lahat wala kang karapatan pigilan ako sa nararamdaman ko ngayon dahil ikaw ang may kasalan nito at higit sa lahat ang kapal naman ng mukha mong isisi saakin kasi simula’t sapul kasalanan mo naman talaga e! Paksyet kang ghoster ka! Gumawa nalang kayo ng sarili niyong baby! H’wag n’yong angkinin ang ’di sainyo kasi akin siya, akin. Ako ng ang nanay niya. Naiintindihan n’yo ba?”

“ Look I’m so—.“ hindi na natuloy ni Derin ang pagsabat para humingi ng paumanhin dahil sumabat na naman ’tong si Roks.

“Oh c’mon stop being immature, Cenery. Sinungaling? Looks who’s talking, huh.” makahulugan niyang turan saka sumulyap pa kay Atlas.

Mas lalong kumulo ang dugo ko dahil sa mga salitang lumalabas sa bibig ni Roks na hindi ko inaasahan.

“Immature? Ako pa talaga? At anong sinungaling t-rantado ka ba? Bakit pa ako nagtatanong e t-rantado ka naman talaga!” nahampas ko ang table kaya natapunan ng tubig si Derin kaya napatayo siya at biglang nabasag ang baso. Sobrang bumilis ang tibok ng puso ko dahil mukhang magbabayad pa ako nang nasira ko.

Nataranta ako at agad akong napaluhod para pulutin ang mga bubog. “ Paint, don’t touch it The waiter will clean that..‘’ sambit ni Atlas saka inalalayan akong tumayo.

Napangat ako ng tingin kay Roks na tinutulungan punasan ang nabasang damit ni Derin. Nagtama ang panigin namin ni Roks at malamig niya lang akong tinignan kaya mas lalo akong nasaktan at nanlambot.

Galit siya saakin kasi na purwisyo ko ang fiance niya. “ Ebarg, edi ouch nalang .“ mahina kong bulong sa sarili ko habang nakatingin pa rin sakanila.

“ Let’s go home ..“ sambit ni Atlas pero humiwalay ako sa pagalalay niya saka siya inilingan siya.

“CR lang ako, ’di ako mag w-walkout. Sayang pagkain kaya h’wag muna kayo magbunyi. Babalik ang inaapi. At pasensya na Derin pero sinadya ko ’yun ..” sambit ko at mabilis silang iniwana.

At sa sobrang pagmamadali ko ay nabangga ko pa ang isang waiter na dala dala ang tray na ang laman ay wine kaya ang ending ay nabasag na nanaman at naramdaman kong nagsitalsikan pa ang bubog saakin.

“ Babayaran ko nalang!“ nagmamadali kong sambit at patakbo ng pumunta sa CR. Nang makarating ako ay agad kong nilock ito saka humarap sa salamin dahil tuluyan ng nagsituluan ang luha ko.

“P-nyeta ka bakit ka umiiyak !” hagulgol ko habanh dinuro duro ko ang rekleksyon ko.

“Tapang tapang mo kaninang yawa ka. Tapos ngayon iiyak iyak ka, nasasaktan ka, ha? Kasalan mo ’yan nagmamagaling ka ’diba? Martyr ka diba? Strong ka ’diba Senarya?

Tapos ngayon ngawa-ngawa ka d’yan! Pinili mong mangyari ’to kaya sisihin mo ’yang sarili mo! Ang bobo mo sobra!“ gusto gusto kong basagin ang salamin na nasa harapan ko pero inaalala o pa rin ang babayaran ko kapag ginaw ako ’yun.

Wala na akong nagawa kung hindi naghilamos nalang pero wrong move pala dahil mas lalo lang bumuhos ang luha ko.

“Anak ng shooting star, Senarya! Tigilan mo na ang pagiiyak mong ’yan, ang panget panget mo !” inis na sambit ko sa sarili ko.

Natigilan ako nang biglang may kumatok. Huminga pa ako ng malalim at tumikhim. “Wait lang po may taong tumatae ako baka maamoy n’yo wait lang kayo!” hindi pa rin tumigil kakatok ang nasa pinto.

“Cenery ..” bigla akong kinabahan nang makilala ko ang boses na ’yun.

Si Roks.

Bakit siya nandito? Ano para awayin na naman ako? At pamukha saakin na nagtagumpay silang paglaruan ako? Bakit naman niya ako ginaganito?

“May tao nga sabi! Mamaya na kung sino ka man !” hindi ko alam anong gagawin ko. Natataranta ako, ayokong makita niya akong umiiyak. Ayokong makita niya akong nanghihina nang dahil sakaniya.

Tumigil ang pagkatok kaya nakahinga ako ng maluwag pero ilang saglit pa ay halos mapaupo ako sa sahig nang biglang bumukas ang pinto at niluwa nito si Roks na sobrang puno ng pag aalala ang reaksyon.

Sinarado niya ang pinto at mapungay pungay ang mga mata niya habang lumalapit saakin na animo nasasaktan ito. Agad kong pinunasan ang luha ko at pilt na umaatras.

“Oh bakit nandito? Gusto mo trashtalkan part 2?!” galit na sigaw ko.

Bumaba ang tingin niya sa kamay at paa ko kaya napatingin din ako rito at ngayon ko lang napansin na dumudugo ang kamay ko at ang paa ko. ’Di ko na pansin kanina na nasugatan ako dahil sa bubog.

“ Let’s treat that..“ maingat niyanh hinawakan ang kamay ko na kala mo hindi kami nag bangayan kanina.

“G-go ka ba ?” tinabig ko ang kamay niya saka siya tinulak.

“Cenery..” mauungay pungay ang mga mata niya at kumikinang ang kulay abo niyang mata na isa ang ang ibig sabihin. May namumuong luha rin sa mga mata niya.

“Umalis ka sa harap ko habang nagtitimpi pa ako sayo p-nyeta ka!

H’wag

mo naman

abutin

puntong

masasamapahan

mo pa ako ng

kaso

kapag

nasaktan

kita.“ wala na akong pake kung may makarinig man sa sigaw ko dahil gustong gusto ko isigaw ang lahat ng nararamdaman ko ngayon.

Hindi ko kasi magets kung bakit siya nandito ngayon na kala mo sobrang concern sa kalagayan ko. Eh, siya naman may kasalan bakit ako nagkaganito, e.

“ I’m sorry..“ napakagat ako saaking labi nang bigla syang lumuhod sa harapan ko saka nagmakaawa na patawarin ko na siya.

“Sorry?

Ano

talaga

trip mo?

Satingin

mo ba

magiging

ayos

na ang

lagay

simpleng

sorry mo

pagkatapos

mo ’kong

pahiyain

awayin

harap

ng fiance mo? Para

saan

’yang

pagluhod

luhod

mo ha?! Ang

gulo

utak

mo!

Bakit

mo ba ako

sinaskatan

gan’to

?!“ pilit ko siyng tinutulak pero nahawakan niya ako at hinila ako palapit sakaniya para mayakap ng mahigpit

Nanlambot ako nang magdikit ang mainit na katawan namin at mas lalo lang akong napahagulgol sa bisig niya. “ Ang g-go mo.“

“

Shh

, please. Love , let me explain.“

magmamakaawa niya.

“

Bakit

mo ’ko

pinaglalaruan

gan’to

? May

nagawa

akong

masama

? Huh?

Ipakulong

nalang

ako,

h’wag

’yung

ganto

please lang.

Saktan

mo ’ko ng physical

h’wag

dito

puso

ko.

Mahina

’to e.

Sobrang

hina..“ pilit akong kumakawala sa yakap niya pero masyadong mahigpit at isa pa nanghihina na talaga ako ng sobra.

“Love, Tell me what’s the meaning of those tears .” humiwalay siya sa yakap at pinunasan ang luha sa pisnge ko.

Sinampal ko siya. “ Meaning?

Ikaw

ang

dahilan

bakit

lunalabas

’yang

pesteng

tubig

mata ko!

nasasaktan

ako,

masaya

na?

Masaya

na bang

nakumpirma

mong

pinaglalaruan

mo lang ako?!

Masaya

na bang

nasaktan

mo ’ko?!“ nangininginig kong turan.

“I’m not playing with your feelings, My love..” pilit niyang hinahawakan ang kamay ko at binibigyan niya ako ng expresyon na animo kaawa awa bata. Sobrang tamlay ng mga abo niyang mata na puno ng pagsisi.

“Alam mo tama na ’yung

araw

na ’to.

Sobra

ba.H’wag na

h’wag

mo na

akong

guguluhin

kahit

kailan

pa!“ buong lakas ko siyang tinulak at mabuti naman ay binitawan niya ako kaya nakawala ako sa hawak niya.

Tumayo ako kaagad at patakbo akong lumabas. Hindi ko inalintana kung pinagtitinginan ako ng mga customer at staff basta ang gusto ko makaalis na sa lugar na ’yun.

“Paint!” narinig ko pa ang tawag ni Atlas saakin pero mas binilisan ko pa ang takbo ko hanggang sa makalabas na ako sa mall at ’dinala ako ng sarili konh paa ako sa parking lot na kung saan walang masyadong tao.

Agad na bumigay ang tuhod ko saka napaluhod nalang ako sa sahig. Napasabunot ako sa sarili ko dahil hingal na hingal ako at parang kahit anong oras ay mahihimatay na ako.

Pinilit kong huminga ng ayos pero hindi ko kaya, pakiramdam ko bubuka ulit lahat ng tahi sa katawan ko at tuluyan ng bibigay. Iba iba ’yung sakit na nararamdaman ko. Idagdag pang may mga daplis ako ng bubog kanina tapos ’yung puso ko pa na sobrang sakit.

Napatungo nalang ako sa mga tuhod ko at ’di ko na napigilan na umiyak na parang bata. At halos mapatalon ako sa gulat nang biglang may yumakap sa likuran ko. “ Cenery, Let’s talk please. Let me explain..“ sobrang kinilabutan ako sa malungkot niyang boses.

“Bitawan mo ’ko! Ano ba !” umiiyak na sigaw ko at pilit na kumakawala sakaniya.

“Please, Love. This is all misunderstanding.”

“Sir, ano pong problema? Bitawan n’yo po siya.” sabay kaming napatingin sa dalawang guard na lumapit saamin na aprang kahit anong oras kakaladkarin na palayo si Roks saakin.

“ She’s my wife..“ nagulat ako nang biglang hawakan ni Roks ang bewang ko saka nilapit sakaniya.

“Totoo po ba ’yun, Ma’am?” alanganin na tanong nung Guard. Napalunok ako saka pinunasan nalang ang mga luha sa mata ko.

“Hindi pero kilala ko siya. Sige Kuya thank you. H’wag na kayong mag alala, gago lang ’to pero hindi naman ako sasaktan ng pisikal mas bet niyang dito lang ako saktan..”

sambit ko sabay turo sa pwesto kung nasaan naka lokasyon ang puso ko.

“Yes, this is just a misunderstanding. A love quarrel though ..” napakamot nalang sa ulo ang guard at napatango.

“ Sige, salamat sa concern. Sibat na kami,“ sambit ko sakanila saka ako na mismo ang nanghila kay Roks palayo sa mga guard na ’yun at nang makalayo kami ng bahagya ay agad kong binitawan ang kamay niya at masama siyang tinignan.

“Ano bang gusto mong mangyari?! Ano pa ba? Hindi pa ba sapat ang mga nanguari ngayon ?”

Mapungay pungay niyang sinalubong ang nagbabaga kong mga mata. “Let’s talk in my car, love..” tinabig ko ang mga kamay niya na hahawakan nanaman sana ako.

Ang kapal talaga ng mukha niya, hindi ko maintindihan ang takbo ng utak niya. May fiance siya bakit live tawag niya saakin, bakit kung umasta siya ngayon parang sobrang concern siya sa pakiramdam ko samantalang kanina hindi naman.

Siguro nga tama siya kailangan kong pakinggan ang sasbaihin niya para hindi ako maguluhan sa inaasta niyang ngayon saka para tigilan niya na rin ako.

“Pagkatapos nito, tama na ha? Ayoko ng makipag gaguhan sa’yo ..” unti unti nagkaroon ng buhay ang mga mata niya at maingat na hinawakan ang kamay ko.

“ I love you..“ sambit niya na ipinagtataka ko talaga bakit pa siya nag i-ilove you kung may fiance na siya. Ano ’to, pinagsawaan niya na agad si Derin? Kaya ito ginugulo niya ulit ako?

Hinayaan ko nalang siyang tangayin ako at dalhin sa kung nasaan ang kotse niya at hindi rin naman nagtagal ay nakadating na kami.

Pinagbuksan niya pa ako ng pinto bago siya pumasok din sa loob. Nang makapasok na kaming dalawa sa loob ay napabalutan kami ng katahimikan sa ilang minuto.

“ Cenery, I’m sorry ..“humarap siya saakin at nanginglid pa ang luha niya.

“Ano? ’Yan lang sasabihin mo? Ha? Sorry?”

Bumymuntong hininga siya napakagat sakaniyang manipis na labi. “It’s not true. We’re not engaged.”

Imbes na matuwa ako ay mas lalong bumigat ang dibdib ko dahil alam kong hindi naman totoo ang siansabi niya. Pinag t-tripan niya na naman ako. Kumpirmadong hindi pa siya satisfied sa ginawa niya saakin ngayon. Anak ng shooting star siya!

“ G-go ka talaga, e no!“ may kung ano akong nakitang susi na nakalagay sa harap ko at saka binato sakaniya pero hindi naman siya dumaing.

“ Ano na naman bang kasinungaling ’to Roks? Hindi ka pa ba napapagod?“ napipiyok at nahihirapan kong sambit.

Napahawak ako saaking dibdib dahil kinakapos na ako ng hininga lalo pa na umiiyak ako na ipit ang boses ko. “ Hey, hey. Cenery !“ lumapit siya saakin at hinawakan ang magkabilang balikat ko.

“N -nahihirapan akong huminga..”

Nanlalabo ang paningin ko at sobrang bigat ng dibdib ko parang kahit anong oras tuluyan na akong mauubusan ng hangin. Pero kahit gano’n ay malinaw pa rin naman na nakikita ko kung paano ang naging aksyon ni Roks. May kung ano siyang pinindot dahilan para lumiyad ang upuan para makahiga ako ng ayos.

Namumungay ang mga mata ko dahil na rin sa sobrang pagod ko kakakaiyak. Gustong gusto ko ng pumikit. “ Hey, don’t sleep. .“ ramdam ko ang matinding pagkataranta at pag alala sa boses niya.

Naramdaman kong lumakas ang aircon at unti unti niyang nilapit ang bibig saakin. Hindi na ako nakaangal pa nang binibigyan niya ako ng hangin.

Magkadikit ang labi namin at para bang may kung anong mga bulate sa tyan ko nagsiwalaan. Sa isang iglap ay biglang nagkaroon ng sariling utak ang labi ko, ’di na ininda nito na kinakapos ako ng hininga dahil bigla itong gumalaw kaya naman ay natigilan sa pagbibigay ng hangin saakin si Roks.

Noong una hinayaan niya na ang labi ko lang ang gumagalaw pero kalaunan ay nakipagsabayan na siya. Wala akong ibang nararamdaman ngayon kung hindi ang bilis ng tibok ng puso ko na para bang ang pahinga ko ay bumalik sa normal. Ang lasa at masuyo niyang halik ang nagiging paunang lunas ko sa mga oras na ’to.

Ayaw ng utak ko ang nangyayari pero iba ang guetong mangyari ng puso ko. Agad kong ikinawit ang mga braso ko sa kanyang leeg saka dahan dahan na kinagat ang labi niya para magtagumpay ang dila kong pumasok rito.

Pumatak ang segundo, naging malalim ang mababaw. Naging mainit ang malamig na simoy sa loob ng kotse. “ Uhmm… “ isang impit na ungol ang pinakawalan ko nang kagatin niya naman ang ibabang labi ko. Ramdam ko ang pagtulis ng kanyang nguso na para bang nagpipigil ng ngiti.

Hindi ko na napigilan na sabunutan ang buhok nya sa likod dahilan para mapaungol din sya. Hindi ko na makontrol ang sarili ko parang kayang kaya ko na ngang tiisiin ’yung hindi paghinga para lang sa pinagsasaluhan naming mainit na halik ngayon.

Naramdaman kong unti unti siyang pumatong saakin dahil mukhang nangalay siya sa pwesto niya na hindi pinuputol ang halikan namin. Hindi naman masikip ang kotse niya tamang tama lang ang espasyo kahit pa nakahiga ako at nakapatong siya.

Naramdaman kong may kung anong tumutusok sa bandang tiyan ko na na nagpainit lalo ng nararamdaman ko. ’Di kalaunan ay biglang lumihis ang mainit nkyang labi. Dumaan iyon sa aking pisngi at bumaba sa aking panga.

Naging mapaghamak ang kamay nyang nasa ulo ko lang kanina. Ngayon, naglalakbay na sa likuran ko. Tumataas baba ito na para bang nakukulangan sa ginagawa.

Napatingala ako sa init na dala ng ginagawa nya. “ Hmm..“ ’di ko na mawari kung ako pa ba itong naririnig ko o iba nang tao.

Kinilabutan ako nang biglang bumaba pa ang umiinit niyang labi papunta sa buto ng aking leeg. Hinalikan nya iyon na para bang sinasamba niya ito sa ganda.

Napaliyad ako at nagbibigay daan sa kung ano pang gagawin nya. Nanlambot ako bigla nang naramdaman ko ang mainit niyang mga palad sa likod ko. Nakapasok na pala ito sa likod ng aking damit. Parehong umaakyat baba na para bang na hindi alam ang direksyon na pupuntahan.

“ Uh Roks ..“ tawag ko sa pangalan nya. Hindi ko na alam kung saan ibabaling ang ulo habang hawak ko pa rin ang buhok niya na kanina ko pa hinahagod.

“I love you ..” matamis niyang tugon matapos halikan ang buto sa pagitan ng lalamunan ko. Nagpatuloy ang kanyang halik hanggang sa umakyat muli at hinalikan ako kahit nakaawang ang aking labi.

Mapaghamak at sinisilaban ako ng apoy na kailanman ay ’di ko naisip na nangyayari pala talaga. Naramdaman kong lalo nya akong hinapit papalapit sa kanya saka iniyakap ang mga kamay niyang nasa loob na ng damit ko.

Mabilis kumalat ang apoy na kanina ay kakarampot lamang nang bigla kong maramdaman ang kamay niya nasa bandang tiyan ko na pala at biglang lumipat sa bandang pang upo ko na bigla niyang pinisil at hinagod.

Nyang note: scam talaga ’yang let’s talk na ’yan ih, laging nagiging talk-an. Ang tanong dito ay anong susunod na mangyayari? Hmm. Bitin no? Abangan kung matutuloy na ops.

Don’t forget to vote and leave a comment.

Chapter 36

Paint

Cenery

NAPABANGON ako sa kinahihigahan ko nang maramdaman ko ang malamig na hangin na tumatama ngayon sa balat ko.

Napakusot ako sa aking mata nang mapansin kong hindi pamilyar ang nasa paligid ko. Narito ako sa isang kwarto na ngayon ko lang nakita kaya naman napaawang ang bibig ko at inilibot ang aking paningin.

Hindi naman ’to ang kwarto sa bagong bahay namin kaya nasaan ako? Madilim ang paligid at tanging ang lampshade lang na ito ang nagbibigay liwanag sa kabuuan ng kuwarto.

Dumako ang mga mata ko sa isang pigura ng lalaki na nasa verenda habang nakatalikod saakin at hawak hawak pa ang baso na may laman na alak.

Pinakatitigan ko ang likod na ’yun para kumpirmahin kung sino siya ngunit natigilan ako nang biglang maalala ko ang mga pangyayari na ’di na dapat pang maalala. Unti unti ako nag panic nang biglang nabuo na ang alala ko patungkol sa pangyayari sa huli naming ginagawa sa kotse niya.

Nataranta akong napatingin sa katawan ko upang kumpirmahin kung hubo’t hubad na ba. At nakahinga naman ako ng maluwag nang mapansin na ’yun pa rin naman ang suot ko. Napakagat ako saaking labi at agad na napayakap sa sarili ko saka pilit na inalala kung may nangyari ba saamin o wala.

Sumulyap ako pigura ng lalaking nakatalikod at unti unti ko na ngang napagtatanto na si Roks ’yun. Napahawak ako sa ulo ko dahil wala talaga akong naalala pagkatapos naming maghalikan, kahit anong piga ko sa utak ko blanko pa rin. Jusko, basta ang alam ko lang ay naghahalikan kami hanggang doon lang.

Napasuklay nalang ako sa buhok ko at napagdesisyunan nalang na tawagin si Roks para kumpirmahin ang nangyari kaysa mag isip ako ng kung ano ano rito dahil ramdam kong malapit na akong mabaliw.

“Hoy.” unti unti at matamlay siyang lumingon saakin pero nang magtama ang paningin namin ay kaagad naman ito nagkaroon ng sigla.

“

Cenery

.“ napatayo siya sa kinauupuan niya at akmang lalapitan niya ako ngunit bigla siyang natigilan na para bang may kung anong napagtanto. Parang takot na takot siyang lumapit saakin na talaga namang ipinagtaka ko.

“

Saan

mo ’ko

dinadala

Anong

ginawa

saakin

?!“ hindi ko napigilan itaas ang boses ko. Hindi naman kasi ’to ang kwarto niya sa mansyon na pag mamayari niya. Alam na alam ko ’yung itsura no’n, e.

Napaawang ang bibig ko nang bigla siyang lumuhod at maluhaluha akong tinignan. “I’m so sorry,” paos na usal nito.

“G-go mo

talaga

!“ napakaraming ibig sabihin ng pagluhod sa harap ng tao. Pero ang pinaka gamit na kahulugan ay kapag ginawa mo ’yun talaga namang nakakababa ng pagkatao na kung saan parang itinatapon mo ang lahat ng dignidad mo sa kabuuan mo para lang makahingi ng tawad.

Hindi ko akalain na dalawang beses kong mapapaluhod sa harapan ko ang isang Roks Musket Montego para humingi ng tawad pakiramdam ko prinsesa tuloy ako. Parang ang taas taas kong tao dahil napaluhod ko ang isang kagaya niya.

Ngunit dapat magiging masaya ako kasi pabor naman saakin ’yung ginawa niya pero bakit hindi ko nararamdaman ’yun. Walang kahit anong bahid ng kasiyahan sa sistema ko habang tinitignan siyang nakaluhod ngayon sa harapan ko. Sa katunayan naiinis ako sa ginawa niya dahil ayoko siyang nakikita na gan’to. Gusto ko siya na lumuhod pero hindi sa gantong paraan, hindi sa gan’tong dahilan.

“I feel like the worst person in the whole world right now. I understand that even if I say sorry, it will not change anything .” sobrang lungkot at paos ng boses nito at ’yung mga mata niyang napakaganda ay unti unti na namang nagtutubig.

Bakit? para saan?

Natulala ako at napayukom ang aking kamao. Hindi ko maintindihan bakit na naman siya umiiyak at lumuluhod sa harapan ko? Bakit naatim niyang gawin ’to para saakin? Ano ’to pagkatapos niya akong gaguhin ay susuyuin niya naman ako tapos anong sunod niyang gagawin? Gagaguhin ulit? Ang gulo niya, mas magulo pa siya bulbol.

“I am too much of an idiot to make such a mistake and cost you to lose your trust in me. Believe me; it is never my intention.” tuluyan ng nagsituluan ang luha niya dahilan para lalo akong manlumo.

Nagmamakaawa siya na animo sobrang laki ng kasalan niya na parang ikamamatay nito, sobrang uhaw na uhaw siya sa patawad ko. Ano bang ibig sabihin niyang mistake? ’Yun ba ’yung tungkol sa panloloko niya saakin o may iba pa? Teka posible kayang patungkol ’to sa nangyari sa pagitan naming dalawa sa kotse?

“

Anong

sinasabi

mo?

Tungkol

saan

Bakit

nagkakaganyan

panloloko

mo o doon

nangyari

kotse

?“

“Both,” nagtiim ang bagang ko at napahigpit ang yakap ko sa sarili ko. Sa totoo lang hindi naman dumadako sa isip ko na may nangyari talaga saamin dahil wala naman akong nararamdaman na ginawa nga namin ’yun. ’Yung tipong ebidensya na katulad nung pagsakit ng katawan lalo na ang pribadong parte.

“May

nangyari

saatin

?“ nagtataka kong wika. Napakagat lang siya sa labi at iniwas ang tingin saakin na isa lang ang ibig sabihin, may nangyari nga at ’di na ako birhen pa.

Paano? Bakit? Bakit wala akong nararamdaman sa katawan ko na kakaiba? Manhid ba ako? Bakit wala akong naalala? Nabagok kaya ang ulo ko dahil sa sobrang wild niya? Ayokong maniwala pero sakaniya na mismo nanggaling ang mga salitang ’yun.

Halo halo ang emosyon ko, bigla akong nakaramdaman ng takot at galit sa sistema ko pero hindi ko siya kayang sisihin dahil kung may nangyari man talaga ay kasalan ko ’yun. Ako ang nagsimula—pero anak ng shooting star lang bakit ’di ko maalala? Gano’n ba ako napagod noong gabing ’yun para magka amnesia ako ng bongga?

“I look up to you so much. I look at you with high honor and respect. I made a mistake and I am currently ashamed of my actions. I am frustrated that I’ve hurt you.” napakagat ako saaking labi at iniwas nalang ang tingin sakaniya.

Agad kong pinunasan ang luha ko at tumingin sa lapag. Umiiyak ako ngayon dahil may nangyari saamin at tuluyan ng nabali ang pangako ko sa sarili ko na hindi ko ibibigay ang virginity ko sa kahit kanino. Ano nalang sadabihin ng mga kaibigan ko lalo na si Tatay kapag nalaman nilang nagawa ko ang ’di dapat gawin lalo na sa taong ’di ko naman karelasyon.

At isa pa, demonyita ako pero ’di ko gusto maging kabit. Kahit gusto ko ang isang tao kung may karelasyon na ’to. Hahayaan ko nalang at tatangapin. Hinding hindi ako sisira ng isang relasyon para lang sa pang sarili kong kasiyahan. Ayoko ngang mangyari sa mga kapatid ko na magkaroon ng kabit mga asawa nila tapos ngayon gagawin ko? Anak ng shooting star naman. Sh-t ka Senarya ano ba ’tong pinasok mong gulo.

Natahimik kami saglit bago niya tuluyan binasag ang katahimikan.

“Are you fine to see the police right now?” napasulyap ako kay Roks na ngayon ay mapungay pungay pa rin ang mga mata habang ang luha niya ay tuluyan ng natuyot sa pisnge niya.

“Police?

Bakit

?“ nagtataka kong sambit hanggang na realize ko na baka ipakukulong niya ako . “Ang

kapal

mukha

mo! Ako pa

talaga

ang

ipakukulong

pagkatapos

ginawa

mo?!“

Agad siyang umiling. “No, no. I will never do that. They’ll come here

so that they can get your statement

againts

me. Tell them what did I do to you. You can file a sexual harassments against me. Here’s the the footage from the camera in my car. This is a strong evidence though,“ hinang hina na usal niya.

Binigyan ko lang siya ng hindi makapaniwalang tingin nang inilapag niya ang flashdrive sa kama. “

Baliw

na ba?“

Gusto niyang ipakulong ko siya at sampahan ng kaso dahil may nangyari saamin? Anak ng shooting star, sira na nga ang ulo niya. Siya pa talaga ang gagawa ng paraan para makasuhan ang sarili niya. Gan’to niya na ba talaga ginagalang ang bulok batas ng pinas.

Umigting ang panga at napahilamos siya sa mukha niya. “I am. I’m f-

cking

crazy for taking an advantage towards you!

Sobra

kitang

nirerespeto

Paint pero

ano

’tong

ginawa

ko?

Pinagsamantalahan

ko ang

kahinahan

mo. Ang g-go ko! You’re right I’m such a jerk! I deserve to be imprison!“

Hindi ako makapagsalita. Hindi ko inaasahan na manggagaling sa bibig niya ’to. Hindi ko na inaasahan na mas gugustuhin niyang makulong dahil sa ginawa niya saakin kung kayang kaya niya naman sabihin na walang nangyari saamin dahil wala naman akong maalala. Kayang kaya niya rin naman takasan ang gan’tong issue dahil isa siyang Montego.

“I called the cops and surrender myself but they don’t believe that I did that you and it is f-

cking

suck! They know me and my family that’s why they are f-

cking

protecting my name! I hate that, hindi

patas

iba

. I’m willing to accept the punishment, love. Hindi ako

katulad

iba

ipagtatakpan

ang

kasalan

ko kasi sh-t lang

papatayin

ako ng

konsensya

ko.

Sinira

kita kaya

dapat

lang na

sirain

mo rin ako, I committed a crime and I need to face those consequences.“ puno ng sinseridad na sambit niya at nagsimula na naman magsituluan ang luha niya.

Nawindang ako sa mga pinagsasabi niya. Hindi ako makapagsalita ’di ko alam ang dapat kong sabihin dahil hindi ako papayag sa gusto niyang mangyari. Una sa lahat, ’di dumako sa isipan kong kasuhan siya ng sexual harassment dahil aminin ko man o hindi ay ginusto ko ’yun at ako ang may kasalanan bakit humantong sa pangyayari na nagkaroon ng sukuan ng bataan.

“

Tumayo

d’yan

paano

mapapanood

’to?“ tanong ko saka kinuha ang flashdrive. Kailangan ko pa rin kasi siguraduhin kung may nangyari ba saamin lalo pa’t may pakiramdam ako na wala dahil wala akong naalala at wala akong nararamdaman na masakit sa katawan ko.

Pinunasan niya ang luha niya saka agad siyang tumayo at kinuha niya ang isang laptop. “Put the flashdrive here..” inilapag niya ang kama saakin saka itinuro ang saksakan at pagkatapos ay agad na siyang lumayo saakin na animo nakakapaso ako. Takot na takot na siyang makalapit saakin kahit 12 inch pa ang pagitan namin kala mo may nakakahawa talaga akong virus.

Bumuntong hininga nalang ako at isinasak ang flashdrjve. “ Paano

ba ’to

gamitin

?“ inurong ko ang ang laptop palayo saakin para siya ang mag ayos. Matagal tagal na rin akong hindi na kapag computer or laptop, 4 years ago pa ata kaya napaka ignorante ko sa bagay na ’yan ngayin.

Inayos niya ito at niplay ang video saka niya inilapit saakin muli laptop at agad na lumayo. Nagtiim ang bagang ko dahil hindi ko talaga nagugustuhan ang gano’n niyang akto. Ayoko siyang umiwas, ewan ko kung bakit. Hayz.

Napabuntong hininga nalang ako at pinanood ang video. Unang ipinakita sa video ay ang senaryo na kung saan nag uusap kami at pagkatapos ay bigla akong parang nahirapan huminga kaya naman inihiga niya ako sa kotse. Inayos ni Roks ang aircon na parang bang bigla siyang nataranta.

Bigla niyang nilapit saakin ang mukha niya siguro i-CPR ako ang kaso bigla kong pinalupot ang kamay ko sa leeg niya at doon nagsimula ang halikan namin na lumalim.

Namula ang pisnge ko at nanuyot ang lalamunan ko habang pinapanuod ang video. Gusto kong tumingin kay Roks para mapanood ang reaksyon niya pero nakaramdam lang ako ng hiya baka kung ano pa isipin niya.

Sa video, pumatong siya saakin pero pareho pa naman kaming nakadamit. Patuloy lang ang mainit na halik na aming pinagsasaluhan hanggang sa napansin kong gumalaw ang kamay niya palibot sa katawan ko at bumaba na ito banda sa pang upo ko.

Napaliyad pa ako at pakiramdam ko sa bandang ng video na ’to ay kumikiskis na sa perlas ko ang kahabaan niya kahit pa na parehong may saplot pa kami. Unti unti ko na kasing naalala ang mga pangyayari na ’to, e. Pero hanggang dito lang ang alam kong nangyari. Halos gusto ko ng magpakain sa lupa sa mga oras na ’to dahil ang lakas ng ungol ko sa video halata namang ginusto ko ang ginagawa niya.

Habang tumatagal ang halikan namin ay napansin kong may kakaiba sa ungol ko na animo ’yung ungol na parang mamatay na.

Napakunot ang noo ko nang agad siyang umalis sa ibabaw ko at doon ko napagtanto na. “ Nawalan

ako ng malay.“ gulat na sambit ko dahil pilit niyang chini-check kung humihinga pa ako do’n sa video at pagkatapos no’n ay agad siyang nagpunta sa driver seat ng kotse saka ito ipinaandar.

Takte, muntik na ata ako mamatay nang dahil sa kalandian ko?

Isinara ko ang laptop ko at tumingin ako kay Roks na nakakatig pala saakin. “ Yeah, we almost did it before you lost your consciousness at doon ko

napagtanto

kung

gaano

ako

kag

-go

ginawa

. I supposed to give you an air pero

anong

ginawa

ko?

Hinayaan

pa kita

maubusan

hininga

. I’m such an

iresponsible

guy.

Sobrang

galit

ako

sarili

ko.“ halata ang matinding pagkamuhi niya sa sarili dahil sa pagigting ng panga niya.

Imbes na magalit sakaniya nang dahil doon ay parang bigla pa akong nabunutan ng tinik dahil wala naman palang nangyari saakin. Nakakatuwa na birhen pa rin ako at nirerespeto niya ako ng sobra katulad ngayon grabe ang pagsisi niya sa ginawa niya. ’Yung tipong ang OA niya na animo may nangyari talaga saamin.

“Wala nama

palang

nangyari

saatin

, e.

Bakit

gusto mong

kasuhan

kita?

Ano

sawa

rito

labas

at gusto mo

magtambay

kulungan ?“

Malungkot pa rin ang mga mata niyang walang buhay habang nakatitig ng diretso saakin. Nakakapanghina talaga, ’yung tipong nakakahawa ang pagiging malungkot niya. Hinihigop lahat ng enerhiya ko.

“Still, it’s my fault.

Saating

dalawa

ako ang mas

maayos

isipan

mga

oras

na ’yun,

tumugon

ako

halik

mo and this f-

cking

hand. I can’t control this.

Napalaking

kasalan

ginawa

sa’yo

Cenery

dapat

ko lang na

pagbayaran

ang

ginawa

ko ,“ punong puno na sinseridad na wika nito

Napansin ko na biglang inilabas niya ang cellphone niya at may kung anong pinindot. “ Good evening, Chief Superintendent

Hwarest

this is

Roks

Montego

I would like to follow up the case—.“

Nanlaki ang mga mata ko at agad na inagaw ang telepono sakaniya. “ Ano

satingin

mo ang

ginagawa

mo?!“ galit na sambit saka ko pinatay ang tawag.

Agad siyang napalayo saakin dahil sobrang lapit namin sa isa’t isa. Takot na takot talaga siyang mahawakan ang balat ko kaya sobrang lumala ang inis ko. “ I’ll call the police––.“

“Tanga

na ba

talaga

? Alam mo pa ba

sarili

mo kung

saang

pamilya

galing

? Baka

nakakalimutan

mo rin kung

anong

trabaho

mo?

Sundalo

kapag

pinilit

kasuhan

kita hindi lang

ikaw

ang

masisira

pati

na rin ang

buong

pamilya

niyo

Kahit

pa na

sinasabi

mong

maraming

pumoprotekta

pangalan

niyo

isiniwalang

bahala

ang

ginawa

niyong

kasalan

malaki pa rin ang

posibilidad

masira

tuluyan

mawala

pagiging

sundalo

! Hindi

lahat

handang

protektahan

ang

pangalan

n’yo

Maaring

gamitin

kalaban

n’yo

’yun laban

sa’yo

Nagiisip

ba?!“ galit na saad ko.

Kahit gaano ako kagalit sa ginawa niya hinding hindi ko hahayaan na masira siya sa isang kasalan na ginusto ko rin naman. Ewan ko parang sobrang nagaalala ako sa kalagayan niya. Hinding hindi ko siya hahayaan na mapahamak.

Sa totoo lang, mas tumaas ang tingin ko kay Roks dahil hindi siya katulad ng iba. Napatunayan ko na iba talaga siya sa mga mayayaman o sundalong pagkakaalam ko. Pantay pantay ang tingin niya sa lahat ng tao na kinakailangan ng hustisya kaya naman ’yun talaga ang hinahangaan ko sakaniya. .

Sinong ang tao na handang sumuko sa pulisya dahil sa isang kasalan na hindi naman makokonsiderang krimen? Masyadong siyang mabait at matapat. Hindi niya iniisip ang sarili niya para lang mabigyan ng hustisya ang ginawa niya saakin.

“That’s the consequences of hurting you. I don’t care about our family image.

Kailangan

kong

ituwid

ang

pagkakamali

ko, hindi

porke

may

kakakayahan

akong

pagtakpan

ang

kasalan

ko ay

gano’n

ang

gagawin

ko. As you said, I’m from Montego clan and I’m a soldier. It’s d-

Ironic if I chose to hide my mistake using my powers instead of facing it as a soldier.

Nakakahiya

, ang

laking

kahihiyan

apag

ginawa

ko ’yun. Hindi na ako

karapatdapat

maging

sundalo

kung

gagawa

rin naman ako ng

krimen

itatago

ang

kasalanan

na ’yun

habang

buhay . That’s not my purpose why I’m serving for the country.

Hangad

ko ang

magkaroon

kapayaan

hustisya

ang

bawat

isa, and now I should give it to you..“ pahina na pahina ang boses niya. Eto na naman pinapakita niya nanaman ang itsura ng mahina na Roks.

“Mistakes are costly and somebody must pay. For every mistake we made, we have to pay the high price of it. The

time to correct a mistake is before it is made since the causes of mistakes are first, I didn’t know; second, I didn’t think; third, I didn’t care.

Alam ko na

kapag

ginawa

ko ’yun ito ang

hahantungan

ko.

Pinili

ko ’to,

nagpadala

ako

emosyon

ko. Hindi ko

ipinairal

ang

isipan

ko. Hindi ko na

nacontrol

Nawalan

ako ng pake

susunod

mangyayari

hahantungan

desisyon

na hindi ko

pinagisipan

mabuti

. I’m such an idiot.“

Naiintindihan ko si Roks, alam ko ang punto niya pero hindi pa rin tama ang gagawin niya na kung sobrang sisihin niya ang sarili niya. May kasalan din ako at sa katunayan ako ang puno’t dulo ng lahat.

Napasinghap ako at napamasahe nalang sa sintido. “ Pero wala

naman

kasalanan

Bakit

kita

kakasuhan

ng sexual

harrasment

kung

ginusto

ko naman ’yun? Ako ang

unang

gumawa

ng move.

Nademonyo

ang

labi

ko at

kusa

’tong

gumalaw

Tignan

mo ’yang video na ’yan?

Kapanipaniwala

ba ’yan? Sexual

harrasment

pa ba

tawag

d’yan

kung ’yung

ungol

halatang

sarap

?“ iniwas ko ang tingin ko sakaniya nang maramdaman kong nagiinit ang pisnge ko.

Anak ng shooting star! Pasmado talaga ’tong bibig ko! Kung ano ano sinasabi na ikahihiya ko. Tss.

Kahit madilim ay nakita ko pa rin ang expresyon na gulat sa sinabi ko kaya naman bigla akong kinabahan dahil sa hiya. Tumikhim ako. “ Hindi

porket

sinasabi

ko ’yun ay

makakalimutan

ko ang

lahat

ginawa

mo.

Ngayon

malinaw

naman

saakin

walang

nangyari

kaya

kalimutan

nalang

’yun.

H’wag

kang

masyadong

mabait

ikababagsak

mo ’yan!

Please lang.“

ako naman ngayon ang nagmamakaawa sakaniya. Isa sa mga kahinaan niya ang pagiging mabait masyado na talaga namang ikinaiinis ko.

“But—.”

“

Isipin

nalang

walang

nangyari

gano’n

itatak

isip

mo na wala kang

kasalanan

kung

ayaw

mong mas

mabadtrip

ako, please lang.

H’wag

mo ng

ipilit

ang gusto mo

dahil

isang

kalokohan

’yun.

tss

Ngayon

sagutin

mo ’ko.

Nasaan

nga

tayo?

Bakit

mo ’ko

dinala

rito

?“ pangiiba ko ng usapan saka sumulyap doon sa verenda na kung saan parang naririnig ko ang hampas ng alon.

“

Batanes

.“ nanlaki ang mga mata kong ibinalik sakaniya. Anak ng shooting star nasa Batanes kami? Sa tuktok ng luzon ng ’di ko man lang namamalayan? Aba taktengina speed ko lang pala talaga makidnap. Baka ’di ko namamalayan na nachop chop na ako sa susunod.

“ Bakit

mo ’ko

dinala

rito

H’wag

mong

sabihin

ipipilit

mo na naman na

kasuhan

kita ng kidnapping?

Sawa

siguro

buhay

mo no ?“ sarkastiko kong sambit.

Sobrang natuwa ang kaloob looban ko nang bigla niyang pinunasan ang luha niya saka ngumiti ng bahagya.

“Your

father wants you to go here and stay a few days with me. He want you to take a mental break, love .“

Love? Tinatawag niya akong love? Naknang shooting star, nagwawala ang sistema ko ngayon ng sobra. Parang may kiti kiti sa loob ko na ’di talaga mapakali.

“

Kailan

niya

sinabi

Saglit

nga

sinabi

mo ba

sakaniya

’yung

nangyari

kotse

?“ nautal utal kong saad saka iniwas sakaniya ang paningin ko.

“I want to but I can’t contact them right now. There’s no signal here.

Matagal

ko ng

kausap

ang

tatay

tungkol

bakasyon

nating

’to. I want to give you a space at first then after that I’ll be back and make you fall

inlove

with me.“

Hindi ko talaga siya magawang tignan ngayon ng diretso kahit medyo malayo ang kinatatayuan niya saakin. ’Di ko naman kasi alam kung anong dapat sabihin ko. “I’m so desperate to be love, to have you in my life.” bumuntong hininga siya kaya napatingin ako sakaniya nang mabilis.

Nahuli ko siyang nakatitig lang ng taimtim saakin. Naparaming tanong sa isipan ko, alanganin na ako sakaniya kung maniniwala pa ako sa mga pinagsasabi niya pero mas mabuti na sigurong hayaan ko nalang siya magpaliwanag para matapos na.

“ I never meant to upset you because you are valuable to me. I feel like, losing you will make ruin my life. When I am not with you, I keep thinking about you and my day is rather empty. My feelings for you have awakened and are getting stronger and stronger each day.

Cenery, my

love for you is deeper than the oceans and higher than the mountains

, “ puno ng emosyon na wika ni Roks.

Gusto kong pakinggan lang ang boses niya na sinasabi kung gaano niya ako kamahal dahil parang isang musika ito na talaga namang nakakapagpakalma saakin.

Napakagat siya sakaniyang labi at napasuklay nalang sa buhok niya.

“For the last few days without seeing you, I feel so lonely. I’m missing you so much. I’m missing your face. I’m missing your kindest smile. Hindi ko

kayang

hindi

nakikita

nakakausap

man lang pero

kailangan

ko, you need space and I should give it to you.“

Pagod siyang bumuntong hininga at nginitian ako ng tipid. “ And now, I’m back. I’m so desperate, really desperate to the point that

used

Derin

get your attention so that you’ll realize how much I am important to you but I guess it’s not effective though. It became worst than I expected,“ unti unti siyang napaupo sa sahig habang pilit na pinupunasan ang mga luha niya sa mata.

“

Linawin

mo’ko

parteng

ginamit

Derin

?“ puno ng pagtatakang sambit ko.

Naalala ko na naman ang sinabi ni Atlas na ginamit daw ni Roks si Derin para saktan si Atlas. Pinagplanuhan nilang dalawa kung paano durugin at pagbagsakin ang kaawa awang si Atlas. Sa mga sinabi ngayon ni Roks, hindi malabo na totoo nga na lagi niyang ginagamit si Derin para sa pansariling kasiyahan niya.

“ Atarah

suggested it, this is the best method to know if I have a chance to you. To make you jealous and to make you confuse why are you acting like you’re so hurt ..“ napaawang ang labi ko dahil nagtataka rin ako bakit ako nasaktan nong nalaman kong engaged siya. ’Di lang ’yung ego at pride ko ang nasaktan niya pati na rin ’tong puso ko na nicareer ang pangingirot.

“ Si

Atarah

..“ hindi makapaniwalang usal ko. Talagang pursige siyang tulungan si Roks saakin, akalain mo nga naman ang babaeng mahal ni Roks noon ay sobrang boto saakin ngayon. Bakit kaya? Anong nakita niya saakin para maging boto siya ng gano’n?

“Yes, please don’t be mad at her.

Saakin

nalang

ibuhos

ang

galit

mo, this is all my fault.

Pinilit

siyang

tulungan

ako.“ napalunok ako at iniwas ang tingin.

Bakit bigla akong nainis nahg ipinagtatanggol niya pa si first love niya, ’yung tipong aakuhin niya ’yung kasalanan lahat para lang h’wag ng sisihin o awayin pa si Ath. Tss, selos ba ’to? Napakaisip bata ko naman! Hindi ako pwede mainis ng gan’to kay Atarah. Nagmamabuting loob na nga lang ang tao.

“Eh

sakaniya

naman pala nag

patulong

bakit

Derin

’yung

kasama

mo ?“ nakakainis ’yung tono ng pananalita ko parang selosang girlfriend. Hays, bakit parang ’di ko macontrol ’tong emosyon ko.

“ How can I make you jealous if I used

Atarah

? You are aware that she’s married and beside Rare will surely not agree with that.“ tumayo siya at puno nang pagkatakot ang mga mata niya habang nakatingin saakin.

Pinaliitan ko siya nang mata dahil sobra akong naiinis nyeta. “Wow,

naalala

dati

noong

nasa

hospital tayo?

Shinip

kita kay

Derin

noon

kaso

auto

ass

ka kasi ang sabi mo may

jowa

o fiance na ’yang

Derin

. Pero

ngayon

ano

Tss

sinungaling

talaga

. Alam mo

H’wag

mo na

akong

paikutin

Bakit

hindi

ibang

babae

ginamit

mo kung

totoo

man na prank

lang?

Bakit

Derin

pa?

Bakit

pumayag

’yung

jowa

niya

setup

niyo

? Aha! Isa lang ang

ibig

sabihin

kasi

ikaw

nga

’yung

jowa

niyang

papakasalan

n’ya

Siya

’yung darling mo!“ naalala ko nanaman ’yung ilang puyat na sinayang ko kakaisip d’yan sa Darling niya, si Derin lang pala punyemas.

“Derin is single now. She broke up with her boyfriend a month ago, I chose to used Derin because I’m more comfortable to be with her. I can’t act properly if it’s different woman. It’s a big sin, love..”

“ H’wag

mo ’kong

tawagin

love! Wow hindi pa ba big sign ’yan? ’Yan na

nga

oh,

sinabi

mong

komportable

sakaniya

kasi

malalim

ang

relasyon

meron

kayo! Alam mo kasi

h’wag

magsinungaling

fiance mo naman

talaga

—.“ pinutol niya agad ang sasabihin ko.

Halata ang takot sa mga mata niya at sobrang ingat sa bawat salitang sa sambitin niya. “Go ask

Atarah

or even

Derin

. “ bumuntong hininga siya. “ Hindi

nagtataka

noong

hinabol

kita wala naman

siyang

pakialam

. If she’s really my fiance, she would stop me to chase other girl. But she didn’t do that, infact

siya

pa ang

pumigil

kay Atlas na

habulin

para

walang

sagabal

kapag

nagusap

tayo. And look

magkasama

tayo pero hindi niya naman ako

ginugulo

’coz we don’t have any romantic relationship, we’re family. She’s my cousin.“

Parang biglang tumigil ang mundo ko at ’di magawang pumasok sa utak ko ang sinabi niya. “ Huh? Family?

Pinsan

mo?“

Tumango siya. “ Yes, we’re cousin.

Cenery

.“ napalunok ako at parang bigla kong tumakbo palayo sa kaniya sa sobrang pahiya.

“C-cousin?

Paano

nangyari

’yun?

Bakit

’di mo

sinabi

agad

?“ nauutal kong sambit. Totoo ba talaga ang sinasabi niya o gumagawa lang ng paraan para makatakas siya sa kasalanan niya.

“Ok, I trust you

Cenery

but please don’t get me wrong since I didn’t tell you about it. Even though how much I wanted to tell it to you but I can’t because it’s a family secret, sikreto na ’yun ng Uncle ko at nina Derin hindi pwedeng ipagsabi ko nalang basta basta. Pero

dahil

kinakailangan

kong

ayusin

ang

relasyon

natin

wala na

akong

pakialam

sikretong

’yun.

mga

oras

na ’to ang gusto ko lang ay magimv

maayos

tayo.“

Para akong binuhusan na malamig na tubig, nanunuyot ng sobra ang lalamunan ko. “Kung

gano’n

walang

gusto

Derin

sa’yo

? As in?

Saglit

naguguluhan

ako. Hindi mag process

utak

ko,

anak

ng shooting star .“ ginulo ko ang buhok ko at hindi na talaga ako mapakali sa kinauupuan ko.

“ Incest? No way. She’s my cousin. We kept it as a secret because

Derin

and

Deam

are both forbidden fruit. The fruit of an affair of my uncle with other woman.“ gusto ko sana magtanong pa patungkol doon kasi nakuryuso ako ang kaso baka isipin niya masyado akong chismosa at maturn off pa siya. Katulad nang sabi niya sikreto ’yun ng uncle niya at wala siyang karapatan na ipagkalat ’yun.

Natahimik ako at napasuklay nalang sa buhok ko dahil ’di talaga ako makapaniwala sa sinabi niya.“ Hey say something..“ napatingin ako kay Roks at unti unti kong naalala ang kwento ni Atlas.

Ang sabi niya si Derin ay may gusto kay Roks, ginamit ni Roks si Derin para masaktan si Atlas. Gagawin lahat ni Derin ang lahat ng sasabihin ni Roks dahil mahal niya ’to. Samantalang ang sabi naman ni Roks ay pinsan niya si Derin at isang sikreto ’yun kaya hindi alam ni Atlas kaya posibleng na misunderstanding ang nangyari. “Pero ang sabi ni—.” natigilan ako nang muntik ko na masabi ang pangalan ni Atlas.

Baka bigla pang maging magulo ang lahat kapag binanggit ko ang tungkol sa sinabi ni Atlas. At saka isa pa, medyo naguguluhan pa rin ako sa mga ganap. “What?” naghihintay na tanong nito.

Napabuga ako ng hangin at iniwas ang tingin sakaniya. “ Wala wala.“

“Sabi ni? Who?” seryosong ulit na tanong pa ni Captain Bato.

Natahimik ako saglit para makapag isip ng itatanong ko sakaniya para mabaling ang atensyon niya roon at hindi rin nagtagal ay nay pumasok sa isipan kong matagal ko ng gustong itanong. “ Kung

pinsan

Derin

edi

sino ’yung darling mo?

Siya

pa rin?

H’wag

mong

sabihin

gawa

mo ’yun kasi ilan

beses

kitang

nahuling

kausap

mo ang darling mo na ’yan.“

“Darling? When ?” puno ng pagtatakang sambit kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ Tss

painosente

Ilang

beses

na kita

nahuli

kausap

’yung darling mong ’yan.“

“Are you talking about

Aliana ?“ gulat na tanong nito kaya pakiramdaman ko nag labas ng usok ang tenga at ilong ko.

“Malay ko ba kung

siya

’yan!

Kilala

ko ba? Kaya

nga

nagtatanong

ako!“ napabuga ulit ako ng hangin at gusto kong saktan ang sarili ko dahil masyado akong obvious.

Sumeryoso ang mukha niya. Dumausdos ang kamay nito sa umiigting niyang panga. “ Ok listen, there’s a woman that’s special just like Coco. She also have a trauma because she was raped more than 20 times. We used to call her Darling ’coz she felt so safe and comfortable with that.

His

bestfriend

or I mean lover used to be his protector. Their endearment is Darling.“

Bigla naman akong naguilty pagiisip ko ng masama. Sobrang piniga ang puso ko at ’di ko magawa magsalita. Napansin ko na inilabas niya ang telepono niya dahil mukhang may tatawagan ito, pipigilan ko sana pero huli na. Pinindot niya ang loudspeaker habang nasa saakin pa rin ang nakakatunaw niyang titig.

“

Watsup

! Captain

Roks

, may

problema

ba?“ rinig ko ang boses ng isang boses lalaki sa kabilang linya.

“

Goryo

, my girl is jealous

rightnow

because she caught me talking to darling. Who is she? Explain it to her. Clean my name,“ mababang boses na wika ni Roks.

Bigla akong pinagpulahan ng pisnge at ’di ko na talaga magawang salubungin pa ang mga titig niya. Sa totoo lang gusto ko na siyang patigilin dahil nahihiya ako ang kaso mas nanaig ang kuryuso sa katawan ko.

“T-

ngina

may girlfriend

nga

? P-ta kaya pala

masayahin

ngayon

ha ’di mo na

bukang

bibig

nurse

Atarah

. Congrats!

Ngayon

alam ko na

bakit

’di na kita

nakikita

madalas

kampo

nagtatago

na pala

kampo

ng bebe mo!“

Napakagat ako saaking labi at sumulyap ng mabilis kay Roks na nakatig pa rin pala saakin. “ Just

say what she want to know ,“ seryosong wika nito.

“Hahaha. Dear

Jowa

ni Captain,

Darling ay ’yung case

binabantayan

namin

. Ang

babae

biktima

ng rape. Ang

totoo

niyang

pangalan

Aliana

Tinatawag

namin

siyang

Darling kasi

gano’n

ang

tawag

sakaniya

bestfriend

jowa

niya na

pinaniniwalaan

niya protector.

Napapakalma

kasi

siya

pagganon

—teka

kausapin

mo ’yung doctor

n’ya

para

maniwala

.“ literal na nanigas ako sa kinauupuan ko dahil ’di ko alam ang sasabihin ko. Gusto ko na talaga ipapatay sakaniya ang telepono pero hindi ko magawa kasi gusto ko pa rin malaman ang lahat. Sh-t, apaka chismosa ko kasi, e. Pinapahiya ko lang ang sarili ko.

“Doc

kausapin

shota

ni Captain.

Nagseselos

kasi may

tinatawag

Cap na Darling.“ kung kilala ko lang ’tong katrabaho ni Roks na ’to nabatukan ko na, pinapahiya niya ako yawang animalya siya.

“ Hello?“

“Yes, we heard you Doc Liam. Please explain it to her , “ sagot ni Roks at parang may pinindot pa siya sa gilid ng cellphone niya para lumakas pa ang boses ng kausap namin.

“Good evening Ma’am. I beg you pardon for this misunderstanding. I hope you understand, Ms.

Aliana

is suffering with trauma. I suggest to the people around here to call her darling. Malaki kasi ang impact ng

tawag

na ’yun

sakaniya

Pakiramdam

niya

ligtas

siya

kahit

wala ang

kasintahan

niya

tabi

niya.“

Napalunok ako. “ O-ok,

pasensya

na.“ nauutal kong saad. ’Di ko rin alam bakit humingi ako ng despensa, kusa nalang ’tong lumabas sa bibig ko.

Sinenyasan ko si Roks na patayin niya na ang tawag. “ I’ll hung up the call now, “ mababang boses na usal ni Roks saka tuluyan ng binaba ang tawag.

“

Nahuli

na ba ang

nang

rape

sakaniya

?“ biglang tanong ko dahil sa isang iglap nawala lahat ng pagkamuhi ko sa sinasabi niyang Darling na ’yan. Nakakaawa ang isinapit niya, walang kahit sinong tao ang deserve na marape. Nasira ang buhay niya at ’di niya ginusto ’yun.

Iniisip ko palang nasa kaibigan ko at mga kapatid ko mangyayari ’yun parang gusto ko ng pumatay. Taktengina kasi bakit may gano’ng tao? Bakit kailangan pang mangrape ng isang g-go? Napakadaming pwedeng gawin para makaraos ng libog tapos mandadamay pa sila ng inosenteng tao.

“Nah, nag

iipon

pa kami ng

ebidensya ,“ mababang boses nisa niya.

“ Bakit

ang

bagal

usad

imbestigasyon

n’yo

Kailan

nangyari

’yan?

Kasosyo

niyo

ang

mga

pulis

paghandle

kaso

niya hindi ba?“

Tumango siya. “The progress of the investigation is really slow since there’s a people who kept

messing up with our evidences.

Ginugulo

at at

pinipigil

nila , “ seryosong wika niya.

Napaisip ako saglit, sino ang pumipigil sa kanila na ipagpatuloy ng imbestigasyon? Kung isa kalang simpleng mamamayan, hindi mo naman basta basta mapipigilan ang mga sundalo at pulis pwera nalang kung mismong pulis, sundalo o matataas at makapangyarihan na tao talaga ang may sala.

“ Pumipigil

sainyo

Ibig

sabihin

may

malaking

tao na

pumuprotekta

kung sino

mang

may sala na ’yun?“

“

Maraming

tao ang

pumuprotekta

malaking

tao na kung

saan

siya

talaga

ang may sala. May

mga

nakalakap

kaming

ebidensya

pero mas

mapatitibay

kung

mapapabuti

na ang

kalagayan

ni Ms.

Aliana .“

Gustong gusto ko pa magtanong. Gusto kong kalikutin ’yung kaso at alamin kung sino ang may gawa no’n kay Aliana pero alam kong hindi magugustuhan ni Roks ’yun. Wala ako sa posisyon para malaman ang mga datos o ebidensya na nakalap nila. Pribado n ’yun at baka makagulo lang ako.

“Gusto ko

siya

makita.“ bigla nalang ’yun lumabas sa bibig ko. Alam kong wala akong magagawa pero gusto ko siyang tulungan. Gusto kong pagaanin ang nararamdaman niya, gusto ko maging kaibigan niya.

Tumango at matamlay na ngumiti si Roks. “ You’ll meet her soon .“

Napabuntong hininga ako at bumalik sa pagkahiga saka tumitig sa kisame kaya binalot kami ng matinding katahimikan. “ What are you thinking? Please don’t be quiet. Ask me anything, love. Mas gusto ko pang

murahin

mo ’ko

kaysa

manahimik

gan’to

.“

Napangiwi ako sa kakornihan niya. Tumayo ako saka nagpunta sa pintuan. “ Where are you going ?“

“

Uuwi

na ako.“

“Come here my

Cenery .“ itinapik niya ang kama para senyasan ako na bumalik doon. “What do you want? Are you hungry?”

“Hindi ako

gutom

! Gusto ko na

umuwi

!“ sinusubukan kong buksan ang pintuan pero ’di ko magawa. Parang may pinipindot kasing password.

“How can you go home ?” malambing boses niya pero halata parin ang pag kapaos dahil nga napaiyak ko siya.

“Mag c-

comute

!“

“Do you have money ?”

Napairap nalang ako sa sobrang inis. “

Edi

pautangin

mo ’ko!

Ayoko

rito

Ayaw

kitang

kasama

.“

Natigilan siya at bakas ang matinding sakit sa mga mata niya pero nagawa niya pa rin akong ngitian. “ I understand that you don’t want to be with me but please you should take a rest. You need to have a mental break. Don’t worry,

ipasusundo

ko ang

kaibigan

kapatid

mo. You’ll stay here with them so that you can relax and enjoy.

Aalis

din ako

kaagad

.“

Bigla siyang tumayo at alanganin pa siyang lumapit sa pinto dahil nakaharang ako kaya umurong ako at doon palang may kung anong pinndot at kusang bumukas ang pintuan.

“

Saan

pupunta

Aalis

ngayon

Iiwan

mo ’ko

? “ sunod sunod kong tanong habang salubong ang kilay.

“I’ll prepare foods for you. I know you’re hungry. I need to stay here for this night but don’t worry, when you wake up I’ll make sure that I already left.

Magiging

kumportable

na. For now, go to the bed and take rest

aasikasuhin

ko lang ang

kakainin

mo .“ lumabas siya ng pintuan at akmang sasarado niya ang pintuan pero pinigilan ko.

“ Teka, sama ako.“ sinundan ko siya habang paika ika kaya naman tumigil siya sa paglalakad at hinarap ako.

“Can I hold you ?”

“ Sige

.“

“

Walang

tao

rito

? Tayo lang?“ nilibot ko ang paningin ko sa buong bahay. Pang elegantd pa rin ang desenyo pero ang kaibahan lang hindi puro semento ang mga pader o sahig. Gawa ito sa maganda klase ng mga kahoy. Typical na beach house.

“Yeah, but there’s a caretaker. Hindi sila nags-stay

dito

dahil

malapit

lang naman ang

bahay

nila

.“

Hindi ganon kalaki ang bahay na ’to kumpara sa bahay doon siyudad na mansyon. Base sa nakita ko kanina may apat na pinto sa itaas tapos sa baba dalawa naman. May katamtaman na laki na sali pati na rin ang kusina.

Hindi rin nagtagal ay nakababa na kami sa hagdan at inalalayan niya ako paupo rito sa kitchen stool. “What do you feel?

Masakit

pa ba? Should I bring you in the hospital?“

“Hospital na naman?

Ayoko

bumalik

do’n

. Ok naman ako,

humihinga

pa naman .“ Napatingin ako kay Roks nang pagkatapos niya ako maalalayan maupo ay agad siyang lumayo saakin.

“ Gan’yan

nalang

talaga

Lalayuan

mo ’ko na parang may

nakahawang

sakit ?“ iritado kong turan.

Napalunok siya at bakas sa mga mata niya ang matinding kaba. “ No, sorry. That’s not what I mean––.“

“Alam ko,

naguiguilty

pa rin? ’Di ba ang sabi ko

sa’yo

kalimutan

natin

ang

nangyari

na ’yun.

Bumalik

dati

mong

asta

h’wag

’yung

gan’to

Ilang

beses

nga

tayo

naghalikan

partida

ikaw

pa nag hire

saakin

na kiss slave mo

tapos

gumaganyan

Roks

, hindi lang

kanina

nangyari

ang

gano’n

Ilang

beses

na ’di ba? Kaya

masanay

na. Kasi ako

sanay

na,

hinahayaan

nalang

kasi nag e-enjoy din naman ako.“

iniwas ko agad ang tingin ko sakaniya kaya ’di ko nakita ang reaksyon niya.

Wala akong sagot na nakuha sakaniya kaya pinagdikit ko ang dalawang hintuturo ko. “ Si Atlas pala baka nag alala ’yun,“ bigla ko nalang sambit dahil wala na akong masabi. Sobrang nahihiya ako do’n sa huli kong sinabi. Anak ng shooting star naman kasi.

“Don’t worry about him, I’m sure Derin told him where we are. Tell me, do you want me to invite him here too? I can do that for you if that’s will make you happy .” unti unting lumamig ang boses niya pero bakas pa rin do’n ’yung parang nasasaktan.

Sobrang bilis bng puso ko. Baka kung ano pa masabi ko sakaniya ngayon, ’di macontrol bunganga ko na walang pake kung makasakit man o ano.

Gusto kong lumayo ng bahagya sakaniya sa mga oras na ’to para makapag isip isip konti lalo pa’t hindi ko pinagiisipan ’tong pinagsasabi ko.

“L-labas lang ako,” sambit ko sabay turo doon sa pintuan.

Tumango siya. “ Ihahatid kita.“

“Hindi na kaya ko na, sabi ko naman sa’yo kaya ko naman. Mas maganda ngang ginagalaw ko na ’tong paa ko para mawala agad saakit.” sinubukan kong tumayo at pinatunog ko ang mga daliri ko sa paa.

“But–.”

“Huwag ka ng over protective d’yan, ’di naman kita jowa ,” umiirap kong wika.

“Oh yeah, I’m not. I will never be .” ngumiti siya ng tipid. Gusto kong sampalin ang sarili kong bibig dahil wala na naman preno.

“Don’t go far, its already 2 am.

Mabilis

lang ’tong

lulutuin

ko.“

Napabuntong hininga nalang ako at nagmadaling lumabas ako bago pa mahuli ang lahat at masaktan ko na siya ng sobra dahil sa mga salita ko.

Agad na tumama sa mukha ko ang malamig na simoy hangin. Nilibot ko ang paningin ko, hindi naman masyado madilim dahil may iilan lang ang bukas na ilaw saka sobrang liwanag din dahol sa buwan at bituin.

Tahimik na dahil wala ng tao sa paligid at tanging ang hampas ng alon at huni ng kuliglig nalang ang naririnig ko.

Nagsimula akong maglakad lakad hanggang sa mapunta na ako sa gilid ng dalampasigan. Nang napagod na ako at ’di na kinaya paa ng paa ko ay imbes na bumalik sa bahay tuluyan nagpunta ako sa isang cottage malapit lang din sa mismong beach house ni Roks.

Nagmuni muni ako ng ilang saglit at nagisip isip ng kung ano ano bago ko narinig ang isang mabigat yabag. Napatingin ako roon at nakita ko si Roks na palapit habang buhat buhat ang dalawang tray na may lamang inumin, plato, baso, at ulam.

“I bet you want to eat here.” sambit niya saka inihain ang mga dala niya sa lamesa rito.

Napalunok ako nang mapansin na ang pogi at hot niya pa rin kahit hating gabi na. Nakawhite polo longsleeve siya na nakatupi haggang siko tapos medyo nakabukas ang mga butones niya. Anak ng shooting star na lalaking ’to, tao paba ’to?

“Hmm, ako na.” nahihiya kong sambit nang akmang sasandukan niya ako.

Hinayaan niya ako sa gusto ko at sonalinan niya nalang ako ng juice at tubig. Nang matapos na siya ay akmang maglakad na siya pabalik sa beach house kaya agad ko siyang pinigialan.

“ Saan

pupunta

?“

“You’re not comfortable to eat with me so––.”

“ Gano’n

na ba ako

kapatay

gutom

paningin

mo para

pakainin

gan’to

karaming

pagkain

magisa

lang?

Tss

umupo

na.

Sabayan

mo ’ko. Sino bang mag

sabing

’di ako

komportable

saating

dalawa

ata

ikaw

’yung hindi .“ iritado kong sambit saka pinagsandok na rin siya ng pagkain.

“Thank you .” ngumiti siya saka umupo sa harapan ko. Biglang pumikit kala ko gusto niya ng kiss pero napagtanto ko na magdadasal pala siya nang ipagdikit niya ang palad niya.

Napatitig ako sakaniya at ’di ko namalayan napapikit na rin ako at pinagdikit ang mga palad ko saka nagsimulang magdasal.

“Amen.” sambit ko nang matapos na ako magpasalamat sa pagkain. Agad na binuksan ang mga mata ko. Gulat na gulat ako na napahawak pa sa bibig ko dahil ’di ako makapaniwala na nakapagdasal muli ako pagkalipas ng ilang taon.

Agad akong napatingin kay Roks na nakakatig saakin na animo na namamangha ng sobra sa ginawa ko “Eat well.” malaki ang ngiti niya sa labi na parang sobrang proud saakin.

Syet, nagawa ko magdasal at magpasalamat sa Diyos dahil kay Roks? Wowerz. Napailing nalang ako dahil hindi ko inaasahan na magdadasal ko dahil sa katitig ko sa Roks na ’to.

Parang nararamdaman ko ngayon ang matinding kaginhaawaan. Sa isang iglap parang nawala lahat ang bigat sa puso ko nang matapo ako magdasal.

Nagsimula na kaming kumain ng tahimik. Gustong gusto ko basagin ang katahimikan pero wala naman akong maisip na sasabihin.

Lumipas ang halos 20 minutos ay tuluyan na kaming natapo. Sabay naming binalik ang pinagkainan namin at napadesiyunan namin na maglakad lakad sa gilid ng dalampasigan para bumaba ang kinain namin.

“Wear this.” inabot niya saakin ang isang jacket na may kalakihan.

“Salamat. Ikaw ’di ka mag jajacket?” tanong ko habang sinusuot ito.

Umiling lang siya. “ Nah, I’m fine. I only brought one jacket. Don’t worry tommorow I’ll buy clothes for you.“

Nagkibit balikat nalang ako at nagsimula na maglakad. Tahimik lang kami habang ako ay nililibot ko ang paningin ko sa paligid hanggang sa parang may napansin akong babaeng umiiyak na nakaupo sa isang bato sa gilid ng isang malaki na puno ng niyog.

“Hala may tao.” gulat na sambit ko. Ang sakit ng iyak ng babae at mukha pa siyang nilalamig, gusto kong lapitan at ibigay sakaniya ang suot kong jacket.

“One of the worst feelings in the world is loneliness. Sitting in the dark by yourself in the wee hours of the night gently crying.” biglang sambit ni Roks na nasa gilid ko habang nakatitig din sa babaeng umiiyak.

“Nobody knows what’s going on with you. How could anybody realize what’s happening? Everybody you know is resting peacefully in their bed awaiting the new day tomorrow. But for you, there’s no difference in the days. They pass monotonously. And before you know it, it’s all gone .” sambit niya pa. Halatang nakakarelate siya doon sa babae kaya andaming hugot.

“Paano ba ’yung pagiging lonely? Hindi ko maintindihan ’yung logic na may mga taong lonely daw pero may mgs kaibigan at pamilya na nandyan para sakaniya.” siya mismo ang tinutukoy ko. Nandyan ’yung pamilya at kaibigan ni Roks pero bakit nararamdaman niya pa rin ang matindng pangungulila sa totoo nga lang complete package na siya dapat masaya siya.

Inalis ko ang tingin ko sa babae at tumingin nalang kay Roks na nakatingin pa rin do’n sa babaw.

’’Minsan talaga mapapatanong ka nalang sa sa sarili mo why you feel lonely, even when you’re not alone? Alam mo, ot may seem strange that someone can feel lonely when surrounded by 8 million people but sadly, it’s all too common,“ masakit na usal niya.

“How can someone feel lonely even when in the company of friends and family? And how can another, who only has a few close relationships, be fulfilled and happy while appearing to some to be alone? That’s your question in your mind ?” sinulyapan niya ako kaya tumango ako.

“ The answer basically lies in how well a person is able to connect on a deep emotional level with others in an intimate and vulnerable way. Loneliness, occurs when we crave social and emotional needs that are not being met. Tignan mo, a person can have friends, partners, and faily and still feel cut off from the world because loneliness comes from within. If the people surrounding you don’t see you, understand you or know what you want or need to talk about, that can easily make you feel alone,“ nababasag ang boses niya at pinipigikan niya nalang na h’wag ng tumulo muli ang luha niya.

“’Yung punto ko rito, you can be surrounded by millions of people and still feel alone because you can lack a connection with these people a click or a feeling between you and them which allows you to relate and fully share what you know, think, and feel. Tandaan mo, you can be lonely when you aren’t surrounded by the right people for you.” huminga siya ng malalim dahil nanginginig ang boses niya. “It doesn’t matter how many people around you. When you feel like nobody understands you or knows how you feel. That makes you feel lonely. Walang pinipili ang pangungulila, Cenery.”

Sobrang na durog ang puso ko nang mapansin mabilis niyang pinunasan ang luha niya. Sa bawat pagbitaw niya ng salita ay talaga namang mararamdaman mo ’yung bigat na pinagdadaanan niya. Siya ’yung tipo na tao aakalaain mo walang nararamdaman na problema dahil nasa kaniya na ang lahat.

Pero mukhang totoo nga ang mga sabi sabi na kahit anong meron ka kung ’di ka rin naman masaya ay balewala lang din ito dahil wala sa yaman o hirap ang kasiyahan kaya hindi nasusukat sa kung anong mayroon ka ang kaginhawaan ng iyong buhay. Ito ay nakabase sa kung gaano ka pa rin kasaya sa buhay.

“Can we go there and give this to her ?” ipinakita niya saakin ang panyo na mula sa bulsa niya. “I just want her to feel that there’s still people around her na naiintindihan siya. Ayokong kahit sinong tao ang matulad saakin especially girls. They have a weak heart at kailangan alagaan ’yun dahil kahit anong oras maari siyang mag breakdown na ikalalala ng kalagayan nila.”

Napangiti naman ako sa sinabi niya. Kahit sino talagang babae ay mai-inlove sakaniya, napaka gentleman niya naman kasi. Ideal man siya ng lahat. “ Sige, sige. Pati ’to bigay na natin. Okay lang? Bayaran nalang kita. Installment.“ pagbibiro ko.

Sumeryoso ang mukha niya at umiling. “ No, this is yours. You’re still my priority and I don’t want you to felt–“

Pinutol ko ang sasabihin niya

“

Mas kailangan niya, e. Ok lang ako. Kahit itong jacket lang maibigay natin para maging komportable siya at maramdaman niyang hindi siya nagiisa.“

Ako na mismo ang naghila sakaniya palapit sa babae at agad kong siniko ko si Roks ara masensyasan na ibigay na ang panyo. “ Miss.“

Napaangat ng tingin ng babae saamin. Bata pa siya at mukhang kasing edad ng kapatid kong si Janella, mga nasa 18 pataas ’to. “ You might be down right now, but don’t stay there forever. Regardless of what challenge you are facing right now, know that it has not come to stay If you can just hold to the fact that tomorrow will bring a better day for you, then maybe you can get through this day which might be breaking your heart .“ buong puso na sambit ni Roks kaya lumaki ang ngiti ko sa labi.

“Tama siya, eto jacket. Ibalik mo sakaniya kapag ok ka na. H’wag na h’wag mong ibabalik hanggat malungkot ka pa. Sana kapag nagkita tayo ulit nakaahon ka na sa pagkalunod mo. Fighting !”

Natulala lang ang babae saamin kaya natawa ako atinabot ang kamay niya saka iniligay doon ang jacket at panyo. “ Sibat na kami! Ba-bye, kung ano mang problema mo isigaw mo. Ilabas mo, murahin mo katulad ng ‘T-ngina ka calculus !’ “ biro ko sakaniya baka pala problema niya ay tungkol sa pagaaral.

Napangiti nalang si Roks at napailing iling. Naglakad na kami ng palayo sa babae. “ Ebarg nasasaktan talaga ako kapag may nakikita akong tao na umiiyak. Kaya ikaw kung ayaw mong masaktan ako, h’wag ka ng iiyak ha sa harap ko.“

“ I’m sorry.“

“Puro ka sorry, konting ano mo lang sorry agad. Plus wantawsab ka na langit. Masyado kang mabait.”

Ngumiti lang si Roks.“ Patuloy kami sa paglalakad habang dinadama ang ganda ng paligid. “ Kahit gabi ang ganda pa rin ng tanawin.“ namamangha kong sambit. Kitang kita pa rin kasi dahil sa liwanag na nangagaling sa mga bituin.

“My (S)cenery is more beautiful and precious than that.”

Pinagpulahan ako ng pisnge dahil sa biglan banat niya. “Look at the stars. See their beauty. And in that beauty, see yourself.”

“ Baliw ka na,“

“ I am, this is your fault. Sobrang nababaliw na ako sa’yo, Cenery.

We didn’t see each other for a while and that makes me more crazy.

I’m so in love with you. I get this warm feeling every time I think of you. When I sleep at night, all I dream about is you. I wish I could wrap my arms around you and kiss your sweet lips. I wish I could feel the warmth of you near me. You are like a beacon of light in a starless night and I am drawn to you with a powerful pull that I can’t resist.“

Tumigil siya sa paglalakad at hinarap ako. “You are the brightest star in my sky. If

I could reach up and hold a star for every time you’ve made me happy, the entire evening sky would be in the palm of my hand .“

Sobrang lakas ng kabog ng puso ko habang nakikinig lang sakaniya. Hinawakan niya ang kamay ko at buong puso niyang sinasalubong ang mata ko. “ I have fallen in love with the person that you are. The way you make life so simple and beautiful has made me realize that you are the one that I want to love and take care of forever.“

Napakagat ako saaking labi para pigilan ang ngiti ko. “Those eyes and smile of yours gave me melted my heart away. As soon as I saw your face, my knees weakened, my heart throbbed, My mouth felt numb, I could say nothing, but just stared at your natural beauty. I do not know how you feel right now but I just had to let you know what has been running through my mind and I just hope you have the same sensations and feelings as I do but I know it’s not.”

Gusto kong sa sabihin na mali siya. Gusto kong sabihin na pareho kami nang nararamdaman. Gusto kong sabihin na hindi na siya magiisa dahil nandito na ako pero naduduwag ako at walang lumalabas na boses sa bibig ko. “I wish we could go out together some day, and that we could have our nights by the beach like this but I know you don’t want that.”

Gusto kong itama ang mali niyang paratang tungkol nararamdaman ko pero bakit ’di ko magawa?

“Cenery,” napapaos niyang sambit . “In my dream, you said you love me too. Now I wake up and find you because I want you to tell me those words all over again but you just keep on waking me up. Ang sakit.”

“Ok,” matamlay niyang sinalubong ang mga mata ko. “ Thank you for the feelings you awaken. No matter what happens, you are in my heart. I hope I’ll be able to

hold you in my arms forever and tell you that I love you pero napakalabo.“

Syet ka self, magsalita ka. Sabihin mo na sakaniya ang nararamdaman mo.

“Loving a person does not love you is like watching the star, you know you can’t reach it but you need to keep trying because stars can fall right? But If you love something, set it free. If it comes back, it is yours. If it doesn’t, it never was. “

Tumingala siya sa langit at minasahe ang sintido niya kasabay ng pagtulo na naman ng luha niya na pinaka ayaw kong nakikita sa lahat. “ Habang tumatagal marami akong napagtatanto sa sarili ko. The right person will come along, but I can’t force it. Because After all, if you’re desperate to love, you’re destined to settle for so much less than you deserve. Tama ka, hindi tayo magiging masaya kapag pinilit ko lang ang kagustuhan ko.“

“ Most of

people want to find love, but there’s a difference between wanting someone to share your life with and needing someone because you’re scared to be alone .

Desperation is the result of needing love instead of wanting it. For one, I finally told you how desperate I am. Desperate for love. Desperate to fall in love and be fallen in love with. Anything you might hear about how ugly it is when a person are desperate for love, about how much of a turn-off it is, anything negative you hear describing desperation for love, that’s me. That’s how I feel kaya naiintindihan ko na na dapat

tigilan ko na ’to, sobrang toxic na. I’m being selfish, patuloy kitang kinukulong. Ngayon kailangan ko ng tumigil sa kahibangan ko.

Sorry If I hurt you again before you saw me crying. I promise this is the last time I will let you to see these tears. Hinding hindi na kita masasaktan, mahal ko.“

“ Anong ibig mong sabihin ?“ napipiyok kong sambit.

“How do I say goodbye to someone I never had? You’re here but not really. You’re mine but not really. I never really had you so I never really lost you. I suppose I’ll just be this someone wishfully thinking. I had you, you had me but then again not really.”

Biglang nanghina ang tuhod ko at parang kahit anong oras ay bibigay ako. Ano bang ibig sabihin niya? Sususuko nalang siya ng gano’n gano’n lang pagkatapos niyang sabihin ang lahat ng ’to? Anak ng shooting star siya.

Napahawak siya sa kaniyang panga at sinipa ang buhangin. “ Why do tears fall for someone who was never

mine? Why do I love someone whose love was never mine?

“

“Paano ka nakakasiguro hindi kita mahal? Paano ka nakakasiguro na hindi tayo parehas ng nararamdaman?” madiin kong sambit kasabay nang pagtulo ng luha ko.

Gulat siyang napatingin saakin at naguguluhan. Tinulak ko siya at sinamaan ng tingin. “ Naalala

mo ang sinabi ko kanina sa babae na kapag may problema ka, ilabas mo. Isigaw mo, murahin mo. “ matigas kong sambit at hinarap ang dalampasigan.

“T-ngina

ka Roks!“ malakas na sigaw ko saka muling hinarap ni Roks.

“Nagtataka ka bakit pangalan mo ang sinigaw at minura ko? Kasi matic na ikaw ang problema ko! Ang tagal kitang naging problema! Simulang dumating ka sa buhay ko pinoproblema na kita dahil lagi mong ginugulo ang isip at marupok kong puso. Nyeta ang korni pero Roks hanggang ngayon nga ikaw pa rin problema ko kasi g-go ka kahit anong pag d-deny ko sa sarili ko hindi na mababago na mahal din kita!”

Nyang note: disappointed but not surprise? Ok, aware ako do’n hahaha. Just trust me, may iba akong plano sa parteng ’yun.

Chapter 37

Paint Cenery

AGAD kong sinarado ang pintuan at buong lakas na inurong saka hinarang ang lamesang pinaglalagyan ng mga base para mahirapan siya buksan ang pintuan lalo pa’t alam niya ang passcode ng pinto kaya agad siyang makakapasok, maganda ng may pang sagabal na muna ako.

Hingal na hingal akong nagtungo sa balcony para silipin si Roks mula sa baba. Agad akong napakagat sa labi ko nang makitang nakatayo pa rin siya sa pwesto namin kanina habang tulala sa kawalan.

Ang akala ko susundan niya ako nang mag walk ako pagkatapos kong umamin sakaniya ang kaso mali ako dahil ito siya, tulala lang at parang nanigas na roon. Anong nangyari sakaniya? Iod siya ghorl?

Napailing iling nalang ako at tinampal ang sariling pisnge dahil sa kahihiyan na gawa ko. Sa mga oras na’to gustong gusto ko nalang na mag pakain sa lupa.

Pagkatapos ko kasi sabihin ang mga katagang hindi ko inaasahan na lalabas sa bibig ko ay agad akong napatakbo pabalik rito sa beach house niya.

Aba takte, hiyang hiya ako. Gan’to pala feeling ng magconfess sa taong bet na bet mo. Kala ko madali lang pero ito ako ngayon anak ng shooting star hindi ko na alam kung anong mukha ang ihaharap ko sakaniya.

Nakatingin lang ako sakaniya at mukhang hindi niya pa napapansin na may nakamasid sakaniya hanggang sa ’di ko namalayan na mahigit limang minuto ko ng tinitigan si Roks.

Napaiwas nalang ako ng tingin nang mapansin kong napasulyap na rin si Roks saakin. Kahit malayo ay kitang kita ko parin ang gulat at pagtataka sa mga mukha niya.

Unti unti nabalik siyang nabalik reyalidad dahil bigla siyang tumakbo papasok ng beach house kaya naman agad kong nilock ang sliding door dito sa balcony at pumasok muli sa loob ng kwarto.

Sobra akong natataranta dahil alam kong mabubuksan niya ang pintuan kahit anong oras. Bukod sa alam niya ang passcode ng pintuan ay hindi naman siya gano’n kahina para ’di matulak ang mga hinarang ko.

Napakagat ako sa mga kuko ko dahil sa sobrang kaba. Hindi pa ako handa na magkaharap muli kami. Ebarg ’yung hiya na nararamdaman ko. Sobrang nagiinit ang pisnge ko pakiramdam ko nga sasabog, e.

Napabuga ako ng hangin at napagdesisyunan nalang na magtatago sana sa CR at halos sumabog ang puso ko nang marinig ko na ang marahang pagkatok niya. “ Cenery.“

“H’wag mong bubuksan!” natataranta kong sigaw nang marinig ko ang pag tipa niya sa pindutan ng passcode.

Mukhang hindi niya inaasahan ang pagsigaw ko kasi bigla siyanh natahimik siya ng saglit. Napakagat ako saaking labi nang mapagtanto na masyasong OA ang pagsigaw ko.

Huminga ako ng malalim para makakalma ako ng ayos ang kaso siya naman ’to nagsimula muli sa pagsasalita at pagkakatok. “ Cenery I’m s––.“

“H’wag ka mag sorry! Kung ano man narinig mo saaakin ngayon pwes hindi pa ako handa pagusapan ulit!” ito na naman walang preno ang bunganga ko. Badtrip na ako sa sarili ko dahil masyado akong OA at apektado ngayon kaya kung ano ano nalang nasasabi ko na hindi ko pinagiisipan.

Pero anong gagawin kong paraan para maiwasan siya kahit ngayong gabi lang?

Ginulo ko ang buhok ko sa sobrang inis at nagtungo nalang muli sa kama para umupo do’n. Kailangan kong kumalma, hindi maganda ang epekto nitong tensyon na nararamdaman ko baka bigla ako magalit ng walang dahilan kay Roks.

“I understand but you’re not lying right? You meant to say those word, right? Hindi naman ako nanaginip ’diba? I need an answer, love .” tiyak ako na ang expresyon niya kahit ’di ko nakikita ay malambot panigurado ngang kapag nandito pa siya sa loob baka lumuhod na naman sa harapan ko.

Napatakip ako sa mukha ko at dumapa nalang sa kama at nagpagulong gulong. Hindi ko alam ang sasabihin ko. Halo halo ang nararamdaman ko ngayon pero nanaig ang kaba.

“Cenery, please. Tell me that’s true. Hanggang ngayon hindi pa rin nag s-sink in sa utak ko ang lahat ng sinabi mo.”

Napabuga ako ng hangin dahil ’di ko na alam ang gagawin ko baka kapag pinatagal ko pa ang ’di pagsagot sakaniya ay bigla nalang siyang pumasok dito sa loob.

Potakte naman kasi, e. Bakit ang duwag duwag ko. Pagkatapos kong umamin ’di ko naman pala paninindigan. Pahiya hiya pa akong nalalaman, nyeta. Sarap isako ng sarili ko walang paninindigan. Badtrip, pabebe ko amputs.

“This sounds d-mn corny but seriously you make my heart races, this heart of mine beats faster, slow, or with a skipping rhythm because of what you say a while ago, love. I’m confident healthy person but now why do I feel like I have an arryhythmia ,” puno ng emosyon na saad niya. Ramdam ko ’yung feelings kahit malayo siya at may harang sa pagitan namin.

Napaupo muli ako sa kama dahil naagaw niya ang pansin ko sa pagbanat niya. Ano ’yung arryhythmia? Hindi ko gets pero nagwawala na ang mga bulate ko sa tyan. Naknang, legit pala ’yung kasabihan na aral muna bago landi.

“I’m experiencing tachycardia and bradycardia, love. I don’t usually say this but I’m demanding right now, panagutan mo ’tong ginawa mo saakin, heal me .”

Napalobo ko ang aking pisnge dahil kahit ’di ko gets pinagsasabi niya kinikilig ako. Anak ng shooting star, Prang gusto ko tumili ng walang boses.

Ahh! Bwiset naman Roks na ’to, e. Ano irerebutt ko? Eh, mas lalo akong walang masabi. Gusto ko naman kiligin pero mas hindi ako kakalama kung gan’to ang banatan ni Roks kanina pa siya, kala niya ba siya lang ’tong abnormal na rin ang tibok ng puso.

“Cenery ,” pagmamakaawang tawag niya.

Napakagat ako saaking labi dahil alanganin ako kung p-prankahin ko muna siya kahit ngayon. Shetz naman kasi, ih. Bet ko ’yung pagpapakilig niya pero ayoko muna siya makita baka sobrang bumigay na ako kapag harap harapan ’yung mga banat niyang gan’yan.

“Roks boomerang ka ba ?” pinilit kong magmukhang iritado ang boses ko para tumigil na siya. “Paulit ulit na kasi ’yung sinabi ko na h’wag ngang pagusapan ’yan. Kung ano mang sinabi ko ngayon arawkalimutan mo muna, ayaw kitang makita! Ayaw kitang makausap!”

Potakte, tama ba ’tomg sinabi ko? Awitize, ’di ko naman kasi alam ang sasabihin ko kaya padalos dalos nalang. Kung anong unang maisip kong salita ’yun na agad binibira ko.

Hindi siya nagsalita at narinig ko lang ang buntong hininga niya kaya nakokonsensya ako pero kasi mas delikads kapag ’di ko pa siya napaalis, masyado ng matabas ang dila ko baka tuluyan siyang maturn off saakin.

“Hayaan mo muna ako magisip isip. H’wag ka ng makulit. Ahmm, ano kasi aha! Oo tama, It’s a prank ’yun! Hindi totoo! Sinabi ko lang ’yun–kasi ahmm naiinis ako say—o. Naawa ako sayo– o.” napipiyok kong sambit dahil nagsisinungaling ako.

“ Naawa ?“ hindi makapaniwalang saad niya at bakas sa but ses niya na nasasaktan siya.

“Oo kaya h’wag mo na akong guluhin ngayon, pagod ako at inaantok!” Inis kong sinampal ng mahina ang pisnge ko dahil sa katangahan ko.

Syet na malupet. Ano ’tong sinasabi ko? Maling mali! ’Di lang ako nagsisinungaling sakaniya pati na rin sa sarili ko. Jusmiyo goku, pinapalaki ko lang ’yung problema, eh. Ngayon ko lang napagtanto na masyadong harsh ang sinabi ko. Nyeta, from the top na naman, ano ’to practice? Hays, bakit ko binawi ang obob ko. Anak ng shooting star!

“You said that because you felt sorry for me? Pero bakit mo binawi? Pinaasa mo ’ko, you gave me hope. Umaasa ako tapos binawi mo, hindi ba’t mas lalong kaawa awa ang sitwasyon ko ngayon? Cenery, sana kinaawaan mo nalang ako habang buhay ,” puno ng hinanakit na wika nito kaya ramdam ko ang pagkirot ng puso ko.

Natigilan ako sobrang naguilty, ito na nga ba ang sinasabi ko eh. Masasaktan ko na naman siya dahil sa ka OA-an ko, ih. Sa katangahan, kabobohan, at kagagahan ko. Bakit kasi gan’to ako? Minsan ayoko na maging si ako. Ang obob sobra, to the highest level na.

Bago ko pa tuluyan bawiin lahat ng sinabi kong ikasasakit niya ay naunahan niya na akong magsalita “Good night, love. Sweetdreams. Thank you for making me feel I’m not alone kahit ilang minuto lang. I love you. I will not bother you. I promise ..” narinig ko ang papalayo niyang yabag pero imbes na makahinga na ako ng maluwag ay mas lalo lang bumigat ang puso ko.

Ano na naman ba ang ibig sabihinng ‘I will not bother you’ ha? Titigil na siya ngayon gabi o panghabang buhay na?

Pagod ko akong humiga sa kama at nagapagulong gulong do’n. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Gusto ko siya sundan para sabihin na nagiinarte lang ako kaya nasabi ko ’yun ang kaso pagsinabi ko ’yun, mahihiya na naman ako tapos magtatago rito paulit ulit lang.

Kailan ko ba paninindigan ’tomg nararamdaman ko? Hindi maaring lagi ko nalang idedeny at tatakbuhan. Kailangan ko siyang harapin masyado ng maraming nangyari sa pagitan namin kapag pinatagal ko pa ang gan’tong pag uugali mapapagod siya, mapapagod ako. Mas lalong hindi kami sasaya.

Nasa iisang bahay lang kami. Hindi pwedeng magkulong ako rito at ipagpalipas ang gutom dahil nahihiya ako sakaniya. Nakaka obob pala ang pagmamahal? O sadyang hindi lang ako maeunong ihandle ’to? Hays.

Lumipas ang oras at ’di ko namalayan na suminag na ng tuluyan ang araw. Nakatitig lang ako sa kisame dahil sobrang lutang ko lalo pa’t di ako nakatulog dahil sa kakaisip sa kung anong dapat kong gawin, kung anong susunod na mangyayari at kung anong kahihitnan ng lahat.

“Anak ng shooting star !” inis na usal ko at naupo sa kama. Ginulo ko ang buhok ko dahil nakaramdam ako ng paghihina at sakit ng ulo ko.

“Aaa!” daing ko at pagod ako na nagpunta sa CR.

Halos mapura ako nang makita kong laki ng eyebags ko tapos namamaga pa. Sabog ang buhok ko at higit sa lahat may tatlo akong tigyawat sa kanang pisnge. “Anak ng shooting star na

mukha ’yan,“ lait ko sa sarili ko.

“ Ebarg naman, bakit ngayon pa ako lalong pumanget?“

mas lalong nadagdagan ang hiya ko na harapin si Roks dahil bukod sa pag amin ko ay nahiya lalo ako kasi gan’to istura. Literal na wala na akongmukhang ihaharap sakaniya.

Nyeta, ang hassle talaga mag kagusto sa isang tao. Dati hindi ko naman nararamdaman ang gan’tong insecurity. Wala akong pake sa itsura ko, minsan nga lumalabas pa ako sa kalsada na may panis na laway pa. Ni hindi nga ako marunong mag suklay tapos padamihan pa kami lagi ng tigyawat ni Gracielle pero ngayon pinagsisihan kong hindi ko inalagaan ang sarili ko.

Sobrang desperado na ako ngayon na mapaganda ng konti ang sarili ko kasi naman kailangan kong magpakita sakaniya ’di naman habangbuhay nakakulong ako rito at nagtatago.

Akmang titirisin ko sana ang tigyawat ang kaso napangiwi ako nang maalalang ang ginawang pagtiris ni Gracielle sa tigyawat niya mas lalo lang dumami.

Nilibot ko ang mata ko sa kabuuan ng CR at dumako ang paningin ko sa mga ibat ibang bote ng skin care hindi na ako magtataka kung bakit meron gano’n dito at ’di na rin ako nag dalawang isip na gamitin pa ’yun.

’Di ko naman kasi talaga ginagawa ’to. First time kong mag skin care pero alam ko naman paano gamitin dahil nakikita ko si Ella na gumagamit ng pampahid sa mukha. Pahid lang ako ng pahid sa mukha ko ng iba’t ibang produkto na naroon hanggang sa napangiwi pa nang malagay ko sa mukha ko ang hand lotion dahil hindi ko naman na binasa pa.

Nang matapos na ako at nakahalamos na ako. Napabusnagot lang ako dahil wala namang pinagbago bukod sa hindi oily tignan. Parang gusto ko ng maligo pakiramdam ko ang dumi dumi ko kaya nagtungo ako sa isa sa mga cabinet nagbabakasali ako na baka may masusuot doon at hindi nga ako nabigo may mga damit roon na pangbabae at mukhang bago pa.

’Di ko napagilan ngumit nang idinikit ko ang isang beach dress saakin at nakumpirma kong kasize ko lang. Ano pa ba aasahan ko sakaniya? Inaasahan ko na ’to kasi naman sa ilang buwan naming magkakilala, lagi niya naman akong binibili ng mga damit kaya panigurong memorize niya na ang proportion ng katawan ko.

Hindi na ako nag dalawang isip na bumalik sa banyo para maligo na. Nagbabad ako sa bathtub gawa ng sobrang stress ko hanggang sa ’di ko namalayan na nakaidlip ako siguro nang higit 10 minutos.

Idinilat ko ang mata ko at minasahe ang sintido ko dahil mas lalong sumakit ang ulo ko. Patuloy ako sa pagbibigay pansin sa sakit ng ulo ko hanggang sa napatingin ako sa orasan dito sa CR. Mag 10 am na at parang may kulang?

Napabangon ako nang marealize na parang hindi nangugulo si Roks? Alam ko naman sinabihan ko siya na h’wag muna kami magusap pero hindi niya ba ako susuyuin ngayong umaga? Kasi tiyak akong kakataukin niya na ako para alukin na mag almusal pero ngayon magtatanghalian na pero wala pa rin.

Bakit? Posible kayang ’yung sinabi niyang ‘I will not bother you’ pang habang buhay na? Sumuko na siya? Gano’n gano’n nalang? Eto na ba ang bunga ng kabobohan ko kagabi?

Mabilis akong nagbanlaw at nagbihis na. Napabuga nalang ako sa hangin at nag brush na ng buhok. Nang matapos ay lumabas ako sa balcony at ninamnam ang hangin para makapag isip isip sa kung ano dapat kong gawin.

Gusto ko lumabas para tignan ang kalagayan niya ang kaso pinangungunahan ako ng pride. Bakit buong umaga hindi manlang siya nag paparamdam? Dapat gan’tong oras pinipilit niya na ako lumabas.

“ Ahh!“ daing ko dahil pinagsisihan ko na ’yung pinagsasabi ko eakaniya. Dapat pala ’di kona binawi, sabi ko ayaw kona siyang makitang umiiyak ang kaso mukhang kagabi pinaiiyak ko naman siya.

“Demoonyu ka talagang Pintura ka,” saad ko saka pinag sa sabunutan ng mahina ang sarili ko.

Napangiwi pa ako dahil sa sakit na dulo ko isa pang naramdaman kong kumulo ang tyan ko. Tumingin ako sa pintuan, nagdadalawang isip kung lalabas ba ako o hindi. Pero dahil gutom na ako at gusto ko makita kung anong pinagaabalahan ni Roks ay tuluyan na akong lumabas.

Palinga linga ako sa paligid para tignan kung nandoon si Roks ngunit wala naman. Napatakbo ako sa hagdan at agad na bumababa, sa pagbaba ko ay walang anino ng Roks.

Nagulat pa ako nang biglang sumalubong saakin ang isang matandang lalaki. Siguro na 60 years old pataas na ’to. “ Oh, Madame gising na po pala kayo. Handa na ang umagahan niyo na nasa hapag kainan na ang kaso hindi na po mainit, kanina pa alas syete niluto ni Roks ’yun ang kaso ayaw ka niya gisingin. Pero h’wag kang magalala init ko nalang.“

Napaawang ang bibig ko at hinanap ng mata ko ang pigura ni Roks sa bawat sulok beach house. “ Nasaan po pala si Roks?“

Bumungtong hininga ang matndang lalaki kaya biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Pakiramdam ko alam ko na ang sasabihin niya. “ Hindi na nakapagpaalam ang batang ’yun sayo,

ayaw ka niyang gambalain pa at tuluyan nalang umalis ng tahimik. ’Di naman sa nangingialam ako madame, nag away ba kayo? Mukhang matamlay siya, kapag kasi narito siya laging malungkot ang batang ’yun ang akala ko nga makikita ko ng masaya siya dahil masaya

pero parang dumoble ang

lungkot niya .“

Sobrang nakonsensya ako ngayon. Ang gusto ko nalang mangyari agad ay harapin si Roks, humingi ng sorry at babawiin ko lahat ng masasakit na salitang binato ko at sa pagakakataong ’to paninindigan ko na ang pag amin ko ng nararamdaman ko sakaniya.

“Saan po siya nagpunta?”

“ ’Di niya naman na sinabi basta ang sabi niya pagsilbihan kita. May mga dala siyang gamit––“

Hindi ko na siya tinapos magsalita at nagsimula ng hanapin siya dahil mukhang tinotoo niya ngang iwan ako. Parang naghihina ako at naghalo halo ang mga iniisip ko. “ Roks!“

Hindi niya ako iiwan ng gano’n gano’n lang. Hindi, hindi pwede.

“ Roks !“ hinanap ko siya sa buong first floor pero wala akong makitang bakas na Roks.

“Madame–” sinusubukan akong pakalmahin ng matanda pero ’di ko siya pinansin at nagtungo na sa second floor. Sinubukan kong kumatok sa mga pinto pero walang Roks na sumasagot.

Nang tuluyan na akong walang pag asa na mahanap si Roks sa second floor ay agad akong lumabas ako at luminga linga sa paligid, sisigaw sana ako kaso may mga tao na kaya hinanap ko nalang ng tahimik ngunit kahit anong gawin ko wala talaga siya.

Hingal na hingal akong bumalik at naupo sa isang bato sa gilid ng pintuan ng beach house. Tinakpan ko ang mga mata ko at tahimik na umiyak. Sobrang nasasaktan ako ngayon, pinagsisihan ko lahat ng sinabi at ginawa ko kahapon.

“ Madame, kumalma ka dahil–“ napatingin ako sa matanda na nasa tabi ko na. Natataranta at kinakabahan ang expresyon niya. Halatang ’di niya mawari kung ano ang dapat niyang gawin.

“Nakakainis po siya pero mas nakakainis ako, kasalan ko ’to ih.” napasuklay ako saaking buhok dahil sa sobrang ’di ako makapaniwala na iniwanan niya nalang ako ng gano’n lang.

Hindi ko naman na siya masisi, masyado ko na siyang sinaktan at pinaglaruan ang nararamdaman niya. Kahit gaano siya kalakas sa mga mata ng iba tao at ako mismo na alam na mahina naman talaga siya ay dadating sa puntong susuko talaga siya.

Pinunasan ko ang mga mata ko at huminga nalang malalim.

“May pera po ba kayo?” tanong ko.

Kung umuwi na siya, gusto ko siyang sundan. Gusto kong itama ang mali ko baka sakaling maayos pa namin at maagapan ang lahat.

“ Madame, meron na kahit papaano pero bakit para ?“ nagaalala at naguguluhan na sambit ng matanda.

“ Pautang naman po. Gusto ko na pong umuwi ,“ pagod na usal ko.

Hindi naman na kasi ako magiging masaya rito. Kung ’di ako gagawa ng move at hayaan nalang na matapos ang lahat sa pagitan namin ni Roks ’di ko na alam kung anong magyayari saakin.

“Bakit ka uuwi? Iiwanan mo si Roks?” gulong gulo na usal nito.

Nagtiim ang bagang ko. Nasasaktan at galit ako ngayon. Nyetang, ghoster ’yun. “Siya nga po ng iwan saakin, e! Nakakainis pero susundan ko pa rin siya ,” naiaiyak ko na namang saad.

“ Madame, h’wag ka ng umiyak. Tiyak naman so ng hindi siya umuwi sakanila, nandito pa ’yun nagpapalamig lang ’yun ng ulo. Hindi mo naman kasi ako pinapatapos magsalita, e. Ang ibig ko kasing sabihin hindi niya nabanggit kung saan siya pupunta pero kanina may dala siyang gamit––gamit na pangisda kaya tiyak akong mangingisda lang siya dahil tuwing nandito siya hilig n’yang ginagawa ’yun, stress reliever niya ’yan .“ kumakamot na ulo na wika nito.

Natigilan ako dahil ang bagal mag proseso sa utak ko ang sinasabi niya. “ Oh ayan na siya oh ,“ turo niya sa dagat at doon kolang nagets kung anong ibig sabihin niya.

Mula rito, nakita ko si Roks na sakay ng isang bangka habang wala siyang damit pangitaas. Kumikintab ito dahil sa pinagsamanh refleksyon ng araw at pawis.

Nabuhayan ang loob ko at gusto ko sana siya salbungin ngunit napansin ko na may babae siyang kasama. Sa bangka, tatlo silang nandoon. Isang babae at isa pang may edad na lalaki.

“Totoo po ba ’tong nakikita ko?” ’di makapaniwalang saad ko dahil pagkatapos ng dramahan na nangyari kagabi at nitong nakaraang araw makikita ko lang si Roks na kasama ang isabg babae.

“Ang alin? Na si Roks ’yan? Aba’y oo naman. ’Di ka nanaginip.” natatawang wika ng matanda dahil akala niya siguro na namamangha akong nakita ko ’yang amo niya.

Napayukom ang kamao ko at pakiramdam ko kakapusin na ako sa paghinga sa mga nasisilayan ko sa mga araw na ’to.

Naglakad ako ng bahagya dahil gustong gusto kong sumugod sakanila pero naka limang hakbang lang ata ako at nanigas na ako ng tuluyan sa kinatatayuan ko lalo pa nangdumaong ang bangka at inalalayan ni Roks pababa ng bangka ang babae. Ang malala pa rito halatang naka two piece lang ang babae at ang damit ni Roks ay suot niya.

Inis kong sinipa ang mga buhangin sa harap ko saka tumalikod ako at sumigaw ng “G-go! Mamatay na mga babaero!”

Gulat na napatingin saakin ang matanda pati na rin ang ibang tao rito kaya mabilis akong nagmartsa papasok ng beach house. Gusto ko sana magkulong muli sa kwarto pero masyado halatang affected ako. Naapakan na naman ’yung pride ko. Anak ng shooting star siya, paiyak iyak pa ako ’yun pala nambabae lang.

Ghoster na nga speed pa mag palit ng babae. Ano siya manipulative sadboi? Nyeta niya, gigil niya ako. May kung ano sa loob na gusto silang sugurin at hilain ’yung buhok ng babae buti napang nangibabaw ’yung pride ko.

Awit, sayang luha ko. Buo na pa naman desisyon ko na aayusin ang lahat sa pagitan namin tapos gano’n lang makikita ko? Edi wow.

Nagtungo nalang ako sa hapag kainan at mabilis nagsandok ng makakain. Kaysa magdrama kailangan pakita kong wala akong pake kung mambabae siya o ipagpalita ako agad.

Takte! Deja vu. Nangyari na ’to kahapon tungkol sa Fiance thingky sa pagitan ni Derin at Roks—ang kaso hindi pala totoo ’yun, teka nga posible kayang pinagseselos lang ulit ako ni Roks kagayang ginawa niya kahapon para ilabas ko talaga ’yung nararamdaman ko?

Pero kung pinagseselos niya ako bakit ang lala? Gusto niya ba talaga ako makita rin na nasasaktan?

’Di ko tuloy maiwasan isipin anong ginawa nila ng babaeng ’yun sa laot. At talagang binigay niya pa ’yung damit niya? Kung sabagay gentleman niya naman kasi siguro kaya gano’n pinagod niya masyado.

Mabilis at malaking subo ang ginawa ko. Binubuhos ko labat ang galit ko sa pagkain. Parang sasabog ako ngayon na nagkataong pang gutom ako.

“ Cenery.“ nag angat ako ng tingin sa lalaking hingal na hingal ngayon sa harapan ko. Inaasahan ko ng susundan niya ako at magpapaliwanag katulad ng ginawa niya kagabi.

Nakatopless pa rin siya at pawisan. Sh-t, ang hot talaga nito kaya ’di na ako magtataka bakit mukhang sunog ’yung isdang nahuli ni Roks. Tss.

“Oh, hingal na hingal ka. Napagod ka ba sa pangingisda ?” nakangisi kong sambit at nagpatay malisya sa nangyari kanina.

Napakunot ang noo niya pero kalaunan ay lumambot ang expresyon niya. “ Kung sabagay sino ’di mapapagod sa paghuli ng napakalaking isda,“ sarkastiko kong usal.

Magsasalita sana siya pero inilagay ko ang hintuturo ko sa labi ko. “ Shh, Hindi na kita aayain kumain, mukhang busog ka naman na e. Kinain mo ’yung malaking isda sa gitna ng laot ’di ba? Sana all eat big fish.“

“What do you mean ?” gulong gulo na wika nito.

Binagsak ko ang kubyertos sa lamesa at pinagtaasan siya ng kilay. “ Teka nga lang hinugasan mo na ba ’yung malaking isda bago kainin? Kumapit kasi ’yung amoy sa’yo. Ang lansa mo, ang lansa niyo !“

Umigting ang panga niya kaya dinampi niya ang kamay niya roon. “ Nah love, tell me what you saw? I don’t understand what are you trying to say. I’ll explain it, ask me aquestion I’ll answer honestly.“

Gusto ko sabihin kung tanga ba siya o nagtatangahan lang. Hindi naman siya slow bakit ’di niya gets? Nyeta ano gusto miya pagandahin ko pa ’yung term doon sa malaking isda para malaman niya sino at ano tinutukoy ko? Ano, dapat ba sinabi ko sirena? Tss, mukha nga lang naligaw na higad sa dagat ’yun,e.

“Nasaan ang damit mo? Ahh alam ko na, nasa higad na nag papangap lang na sirena. Pinasuot mo sakaniya ’di ba pagkatapos mong kaliskisan? Wow naman pati sa isda napakabait mo, gentlefish ka ghorl?”

Napabuntong hininga siya dahil mukhang napagtabto niya na kung anong problema. “ Listen to me—.“

“AAAAA wala akong pake. Kumain ako, distorbo ka. Kung ako sa’yo simutin mo nalang ang isda monh nahuli, ’di kita gugulihin kaya sana hayaan mo rin akong kumain ng matiwasay,” iritado kong sad at sumubo na ng makakain.

Tumahimik siya pero ramdam ko ang titig ko sakaniya kaya inis ko siyang tinignan.“ Oh, ano tinitingin tingin mo d’yan? Gusto mo?“ Inilahad ko ang plato na may laman na bacon. “ Luh, asa ka! Kainin mo. ’Yung malaking isda mo! Sana matinik kang g-go ka. Sadboi!“ gigil na gigil na wika ko.

Napapikit lang siya ng mariin at parang base sa expresyon niya pa ’tong badtrip. Ang kapal ng mukha.

“Nakakawalang gana naman! Tama bang titigan mo ’ko ng parang ako pa ’yung may kasalanan sa’yo? Ebarg ka,ibang klase .” napatayo ako para maghugas ng kamay at padabog na inurong ang upuan

Naramdaman ko ang presensya niya sa likod ko hanggang sa tuluyan ng pumalupot ang mga braso niya sa bewang ko.

Parang kinakapos nanaman ako sa paghinga dahil sa bilis ng pintog ng puso ko. “ I’m sorry, I know you’ll be mad more because I’m saying this word again.“

Amoy na amoy ko siya at ’di ko maunaaan kahit nagbilad siya sa araw ay hindi masakit sa ilong ang amoy niya. “Roks ano ba,” inis kong turan at inaalis ang pagkayakap niya saakin pero ’di ko magawa dahil mas hinigpitan niya ang yakap saakin.

“I will not just

sit back and let the day pass without us talking.“ hinarap niya ako sakniya at taimtim na sinalubong ang mga mata ko.

Bumaba ang tingin niya sa labi ko kaya ’di ko maiwasan basain ’yun. “Taste me, Cenery. Ikaw ang humusga kung kinain ko ang sinasabi mong isda. Sabihin mo saakin kung gaano kalansa ang labi ko,” mahinang bulong niya kaya agad ko siyang tinulak pero hindi naman ’to natinag.

“Malay ko bang nag gargle o kumain ng mint candy ’yang isda mo!” iritado kong usal at pinaghahampas ang dibdib niya.

Hinapit niya ang bewang ko palapit lalo sakaniya. Kaya mas lalo kong nararamdaman ang init ng hininga niya na nagpapakilabot saakin . “ It’s fine if you don’t trust me with anything, just don’t question my love for you,“ seryosong wika niya habang nakatitig ng puno ng emosyon sa mga mata ko.

Gusto kong iiwas ang tingin ko pero hindi ko magawa dahil parang may magnet ang abo niyang mata. “My love for you was always real rooted in nothing but pure and good intentions but you chose to reject it and here I am, still the most in love person with you .” mahinang bulong niya sa pagitan namin.

Hinaplos haplos niya ang pisnge ko at pinagdikit ang aming noo.

“My heart aches for your love and aches because of the pain you cause it and I don’t understand it at all. It is confusing, a labyrinth and I’m exhausted but I chose to stay with you even if it hurts a lot. I chose to conquered all the pain, love ,”

Bumaba ang tingin niya sa mga labi ko at ginawaran ng mabilis na halik. “I don’t regret the amount of love I have given you. I don’t even remember how much it is. All I know is that I have loved you to the fullest with no limits, no doubt and no fear. So please, I’m begging you love, never doubt my devotion and faithfulness for you .”

Lahat ng galit ko na nararamdaman ko sa mga oras na ’to ay unti unti ng nawala. Lumalambot ang puso ko, ayokong makita ang malungkot niya mga mata.

“Mahal kita ng sobra na umaabot sa puntong sobra akong nanghihina dahil hindi mo magawang pagkatiwalaan ang ang pagmamahal ko ,” puno ng emosyon na saad niya habang nakatingin pa rin sa mga mata ko at hinaplos haplos ang pisnge kong may tumulo na palang luha.

“Itong labing ’to ay pag pag aari mo. Buong ako, handang mag pa angkin sa’yo .” niyakap niya ako ng mahigpit at sumubsob siya sa leeg ko.

Hindi ako makagalaw at tuluyan ng naninigas. Gusto ng katawan ko na hayaan nalang siya sa ginagawa niyang pagyakap dahil nararamdaman ko ang sarap nito sa pakiramdam.

Nagulat ako ng buhatin niya at pinaupo sa counter ng kusina. Hinagod niya ang buhok kong tumabon sa mukha ko kaya ramdam ko ang pag init ng magkabila kong pisnge.

“Connecting with nature is healing. Ocean is my medicine.

I always go to the peacuful sea whenever I’m here, usually when I have anxiety, I’m overthinking, when I’m stress, sad, problematic and depressed.“

Ngumiti siya ng mapait. “ There’s so many creatures in it. I love how some fish are not leaving me, they are staying with me as if they know that I need someone to stay by my side .“

Napanguso nalang at iniwas ang tingin sakaniya. Naramdaman ko ang labi niya sa noo ko kaya napatingala ako sakaniya kasi naman masyado siyang matangkad kahit nasa mataas na counter na ako malaki pa rin siya saakin. “ I get it now, I know why are you acting like this way. Please hear me out before you conclude everything, love.“

Tama siya, kailangan makinig muna ako sakaniya dahil kung ipagpatuloy ko pagiging close minded ko mas lala lang problema.

“Mali ka ng iniisip saakin. Nakita namin ang babae na pinupulikat sa malalim ng parte ng dagat. We just saved her, wala ng ibang nangyari. Kung nagtataka bakit ko ipinahiram ang damit ko, ’cuz she felt so cold. She’s so scared. Hindi naman pwedeng si mang Cano ang mag bigay ng damit dahil sa bukod sa maliit ’to ay may sakit ’to.” puno ng sensiridad ang mga mata kaya nagsimula na naman akong makonsensya.

Ang OA ko naman kasi, e. Kung makapag react kala mo jowa niya na ako. Feelingera ko, kadiri amp.

“I have proofs para masuportahan ang lahat ng paliwanag ko. You can freely ask the girl and also mang Cano—.”

Bakit pa ako magtatanong kung alam ko namang mapapahiya lang ako. Jusko Senarya, dinadagandagan mo lang kahihiyan na pinagagawa mo. “ Hindi na kailangan,“ pagod kong saad.

Agad siyang naalarma sa naging reaksyon ko kaya naman mabilis hinawakan ang kamay ko. “ Ok, I know my fault. Hindi na mauulit ’yun, hindi ko na hahawakan ang kahit sinong babae para mapanatag kang seryoso ako. Hinding hindi ko na ibibigay sa kahit sinong babae ang damit ko para hindi ka na magalit. Gagawin at susundin ko lahat ng gusto mo, mahal ko. Ayokong nakikitang nasasaktan ka o nagagalit–“

Napabuga ako ng hangin dahil hindi ko nagustuhan ang sinabi niya. Tinulak ko siya at matalim na tinitigan. “Baliw ka ba? Ginagawa mo ’kong masama kapag gano’n. Wala namang tayo kaya bakit kita pagbabawalan? Hindi mo obligasyon na sundin lahat ng gusto ko saka isa pa kahit jowa kita hahayaan lang kitang gawin ang gusto mo. Magseselos lang ako pero hindi dahilan ’yun para tigilan mo tulungan ang mga babae.”

May bahid na takot sa expresyon habang nakikinig saakin.

“Hindi kita pinipigilan na tumulong sa mga kapwa ko babae, Roks. Masyadong toxic kung pipigilan kita dahil lang nag seselos ako. Ano ako, highschool? Mali ako, oo aamin ko at nakakahiya ang inakto ko.”

“Ngayon nalinawanan na ako kung bakit mo siya kasama at hinawakan, ok na ako do’n. Nagseselos ako, oo. Paano ba naman nagkasagutan tayo kagabi, pag gising ko wala ka na tapos na kita ko pa ’yung gano’ng tagpo. Masisi mo ba ako?”

Bumaba ako sa counter ng kitchen at hinarap siya ng ayos. Lumambot ang expresyon niya at sinubukan muling hawakan ang kamay ko. “ That’s why trust my love for you. This is the best weapon to kill those doubts.“

“’Yun na nga, nakakatakot pa rin Roks, paano nalang kung bigla mo ’kong iwan? Paano kung sasaktan mo lang ako? Paano kung lokohin mo ako? Ito nga lang simpleng pagseselos nasasaktan na ako paano pa kaya kung dumating na tayo punto na magkaroon ng problema ang relasyon natin na magiging dahilan para maghiwalay tayo. Virgin pa ’tong puso ko, madaling masugat kaya duwag.” at sawakas na labas ko na rin ang matagal ko ng gusto sabihin sakaniya.

Unti unti naging seryoso ang mukha niya habang hindi pa rin inaalis ang titig saakin. “ Satingin mo ba hindi ko inisip ang mga ’yan? Tao lang din ako, natatakot din akong sumugal, Cenery. Paano kung hindi mo ’ko piliin? Paano kung saktan mo ’ko? Paano kung iwan mo ’ko? Dumating din ako sa puntong ’yan pero kasi kaduktong ng what if it doesn’t work out ang what if it does? Dahil Love is all about taking risks.“

“And I realize that love is most weak when there is more doubt than there is trust. Love is most strong when you learn to trust even with all the doubts. This is about trust; trust will catch us when we fall that we will be there in our happiest moments as well as our worst ones . “

Lumapit siya saakin ng bahgmagya at hinawakan niya na rin ang kaliwang kamay ko. “ Yes, I know. Risks are challenging and they’re scaring ’coz taking risks doesn’t mean succeeding every time since it may lead to heartbreak or nah. But even that can make us a better person by increasing the capacity to recover quickly from difficulties. The feeling of overcoming our fears and achieving our goals it’s just indescribable, and when we overcome them for love, it’s even better.“

“My point here that take a look at to the positive thing of taking a risk. Love is a two way feeling, so if you take risks by opening your heart, remember that I also taking the same risk. Pareho lang tayo, walang kasiguraduhan sa mangyayari kaya nga dapat alagaan natin ang nararamdaman ng isa’t isa.”

Napatango ako habang tulala sakaniya. Naramdaman ko na nagkakaroon ako ng lakas ng loob. Tama naman kasi siya, hindi lang naman kasi ako ang papasok sa relasyon. Dalawa kami na haharap sa pagsubok ng panibagong yugto ng buhay.

“Do you love me?” umaasangtanong niya pero hindi ako mapagsalita dahil ito na naman po tayo parang na paralyzed na naman ang dila ko.

“ Cenery, sabihin mo. Mahal mo ba talaga ako ?“

Eto na, hindi na ako magpapatumpik tumpik pa. Pumikit ako at mabilis na nagnakaw ng halik sakaniya. “ Oo,“ mahinang sambit ko saka binuksan ang mga mata ko.

Parang nagningning ang mata niya lalo pa ng nginitian niya ako. Ang akala ko matutulala na naman siya. “ I

love you..I love you

dearly .“ niyakap niya kaya naman niyakap ko rin siya pabalik.

“Kung mahal natin ang isa’t isa, ano na next mangyayari ?” nahihiya kong turan saka mas hinigpitan ang yakap sakaniya para hindi niya makita ang expresyon ko.

“ Ano

bang gusto mo mangyari?“ tanong nito habang hinaplos haplos ang buhok ko.

“ Ewan ko, kaya nga nagtatanong ako, e. Wala ka bang plano ?“

“I have a plan for you, for us, for our relationship. Cenery. I’ll court you forever. Kahit maging kasintahan o asawa kita. Liligawan pa rin kita habang buhay,” kahit hindi ko nakikita ang mukha alam kong nakangiti siya.

“Anong ibig mong sabihin? ’Di mo naman sinagot ’yung tanong ko. Ang punto ko rito ay kung tayo na ba? Mag jowa na tayo, gano’n?” nahihiya ko pa ring turan.

Anak ng shooting star, saan ako kumukuha ng lakas ng loob ngayon? Sa abs niyang nararamdaman ko ngayon? Lol.

Ipinalupot niya ang braso niya sa bewang ko. “I want to, gustong gusto kong madaliin but I need your parents permission first. It is the chilvarous thing to do. It shows respect and that I honor you. Though it may seem old-fashioned but I was raised with military values.”

’Di ako sumagot at ngumiti nalang ng matamis kahit ’di niya makikita. Ano pa bang aasahan ko sakaniya bukod sa conservative siya, sila na ’yung pinaka gentleman na lalaking nakilala ko.

“I want to know if they’ll trust me dahil kung hindi kailangan kong paghihirapan na makuha ang tiwala nila saakin para sayo.”

“Eh, kung maghalikan na nga tayo parang mag jowa na. Nanghingi ka ba sa ng permiso sakanila no’ng ginawa mo ’kong kiss slave mo?” biro ko ang kaso mukhang na offend siya kasi biglang kumalas siya sa yakap.

Ang akala ko galit na expresyon ang sasalubong saakin pero taliwas na naman. “I shouldn’t did that. Nag take advantage ulit ako sa parteng ’yan. Kanina palang hinalikan kita kahit walang tayo, I’m ready to confess all my wrong doing to your father –.”

Itinapat ko ang hintuturo ko sa labi niya para ’di na siya magsalita pa. “ Gusto mo nasa tuwid ang lahat, no? Hayz, ’di mo naman na kailangan gawin ’yan. Magiging mag jowa din naman tayo.“

Napakagat siya sakaniyang labi para pigilan ang ngiti niya.

“Then what do you want me to do? Susundin ko lahat ng sasabihin mo.”

Sumeryoso ang mukha ko at inilingan siya. “ H’wag ka ngang gan’yan, h’wag magpaka under saakin. Gawin mo kung anong gusto mo, h’wag kang dumepende saakin. ’Di porket mahal mo ’ko, gagawin mo na lahat ng gusto ko kahit ang toxic na. Pantay lang tayo no, parehas na tao. Kung papasok tayo sa isang relasyon dapat walang maging under at walang batas batasan. Mapa babae man o lalaki kailangan pantay ang turing niyo sa isa’t isa.“

Ngumiti siya ng matamis at hinalikan ang likod ng palad ko.

“I love you. So tayo na ?”

Nginisian ko lang siya saka inirapan. “ Hindi! Ligawan mo ’ko! Walang tukaan na magaganap hanggat hindi kita sinasagot!“

“ Challenge accepted. I can’t control myself now, how about you ?“

“Kapal mo, anong akala mo saakin hayok sa labi mo ,” natatawa kong usal saka ako napatangin sa isang bote ng wine. Nakita ko ang refleksyon ko kung gaano ako kapanget, nag h-hello ang paga kong eyebags at epal kong tigyawat.

Agad na nanlaki ang mga mata ko at tinakpan ang mukha ko. “ Hey, what’s wrong why are you covering your face? May masakit ba?“

“ Hindi!“

“Cenery, let me see it.”

Sinubukan niyang tangalin ang kamay ko pero pailing iling lang ako. “Wala nga. May tigyawat nga ako,” nahihiya kong turan.

“Then why are you hiding it? Hindi ba’t mas maiirita ’yan kapag lagi mong hinahawakan ?” nag aalalang wika niya.

“Nahihiya ako. Ang panget ko, ebarg!”

“Nah, don’t say that. Those pimples adds more beauty to your face. That’s normal, please don’t lose your confidence because of that. Still, you’re the most beautiful woman that I know. Hindi mababawasan ang pagmamahal ko sa’yo kahit ano pang tumubo d’yan, ’coz for me you’re the best masterpiece that God’s created .” napangiti ako at niyakap siya muli.

Napagdesisyunan namin na mag almusal na. Pagkatapos namin mag almusal ay sinabihan ko siya na matutulog muna ako para mamaya may lakas ako kasi ang sabi niya kasi lilibutin daw namin ang batanes. Mag d-date raw, maraming activies na gagawin kaya na e-excite ako.

Lumipas ang oras at nagising ako ng mga alas stres ng hapon kaya agad akong nagsimula na akong mag ayos dahil ang unang pupuntahan namin ay ang light house tapos mag sky diving daw kami.

Habang nagsusuklay ako ay napatingin ako sa nag r-ring na telepono ni Roks, nasa kama kasi ’yun tapos siya ay naliligo. Tinignan ko kung sino tumatawag, napakunot ang noo ko nang mabasa ang ‘Derin is calling’ pero agad din nawala dahil naalala kong magpinsan nga pala sila.

Ibinalik ko na sa kama ang telepono at sasabihan ko sana si Roks na tumatawag ang pinsan niya ang kaso dumulas sa kamay ko ang brush kaya naman lumuhod ako at kinuha ’yun sa ibaba.

At nang tatayo na ako ay halos malaglag ang panga ko nang mapansin ko na napindot ko ’yung ‘answer the call’

[Hello?]

Napakagat ako sa labi dahil hindi ko naman pwedeng patayin nalang ang tawag. Kaya napagdesisyunan ko nalang na sasabihan ko nalang siya na mamaya na tumawag dahil nasa CR si Roks.

Idinikit ko na sa tenga ko ang tawag magsasalita na sana ako ang kaso biglang nag kwento si Derin.

[Deym, Roks. We have a problem, Deam is f-ck up. Parang tanga gusto na ata mag rebelde, he doesn’t want to become a part of the KBM case now. Alam mo naman siya ang pinaka may hawak ng kasong

’yun. Wala siya sa focus. Parang nga, e. Galit na sakaniya si Dad kaso wala epekto, you know him. Sinusunod niya kung anong gusto niya.]

“Ah—” magsasalita sana ako pero ’di ako makasingit.

[Anyway, so ’yun na nga. You know naman the reason why he’s acting like that. Paint is not special at all, ano bang meron sakaniya at binaliw niya ang kakambal ko? This is funny, I mean I didn’t expect him to act like that because of a girl

. ]

Nanlaki ang mga mata ko at napahawak ako sa bibig ko dahil hindi ko ine-expect na sasabihin niya ’yun. May gusto saakin si Deam? At alam ni Roks ’yun? Alam ni Derin?

Napalunok ako nang maalala kong dumako ng isang beses sa utak ko na may gusto si Deam saakin lalo na nung binigyan niya ako ng apple. Teka totoo ba ’to? Nanaginip ba ako? Sh-t, sino DEAMoonyo gusto ako? As in?

Kasi kung titignan mo, hindi mabuti ang trato saakin ni Deam tapos biglang gusto niya pala ako? Ni hindi niya pinakitang interesado siya saakin kaya nakakapagtaka lang. Pero napansin ko naman na ang bitter niya saamin ni Roks, tapos naalala ko pa nung nasa hospital kami parang magkaaway ’yung dalawa. Posible kayang ako ’yung dahilan, no’n?

[Natawa nga ako, e. Kasi ’di ba, he’s bad and rude to Paint. A-aayawan agad siya kapag umamin siya unless kung sabihin niya na siya ang nag ligtas sakaniya nung kasagsagan ng bagyo. I mean if I were Paint ma t-touch ako ’di ba? Sinugal niya rin kaya ’yung

life niya for that girl

]

Natigilan ako at hindi mapakapaniwala sa sinabi niya. Hindi si Roks, Roi at Atlas ang nagligtas saakin kung hindi Si Deam? Ang taong huling inaasahan ko na magligtas saakin ay siya pala talaga ang gagawa no’n? At alam ni Roks ’yun? Bakit hindi niya sinabi saakin? At mas lalong bakit si Deam mismo walang nabanggit saakin? Nilait pa nga ako no’n, e. Bakit pa raw ako nabuhay ’di ko naman deserve.

Naguguluhan na ako, sobra. Hindi ko inaasahan ’to? Taktengina, ang tagak kong iniisip kung sino ’yung savior ko si Deam lang pala ang akala ko nga si Roi Gin, panagpipiliitin ko pa na ’yung BFF ko kay gawa no’n tas ’yung DEAMoonyo pala.

[

Hey why are you so quiet? Oh there’s no signal ba?]

Agad kong pinatay ang tawag at nanginginig na dinelete ang history ng tawag. Pakiramdam ko marami akong malalaman na ayoko ng malaman pa kapag pinagpatuloy ko ang pakikinig kay Derin.

Anak ng shooting star.

Si Deam ang savior ko? Mahal ako ni Deam? Teka anong meron saakin? Nant-trip ba sila? Totoo ba ’yun? Potakte naman, oh.

Napatitig ako sa banyo kasabay ng pag alala ko sa sinabi no’ng savior ko bago ako mawalan ng ulirat noong nasa bingit na ako ng kamatayan.

’’I know you can still hear me, stop the feelings you have for him. This is not an advice, I’m warning you, this is for your own sake. You’ll stop hurting when you stop hoping for him. He don’t deserve your cuz he don’t love you just like I do. He’ll surely break your heart since He will never be inlove with you, Mi

amor

.“

Bakit sinabi ni Deam ’yun, aba kahit english ’yun malinaw pa rin sa isipan ko kung anong sinabi niya dahil ’di ko makakalimutan ang pangyayaring ’yun. Naalala ko rin tuloy na dati palang noong bago palang kami magkakilala, sinasabi niya na hinding hindi naman ako magugustuhan at mamahalin ni Captain Bato.

Saaming dalawa mas kilala niya si Roks dahil pinsan niya ’to kaya bakit niya sinabi ’to? Para lang ba sirain ang pinsan niya saakin kasi gusto niya ako? Ibig sabihin since day 1 bet niya na ako kasi sinasabi niya na ’to noon pa man?

Ang kaso kasi maaring totoo rin naman kasi ang sinasabi niya. Kasi naman kapag sinasabi niya ’to seryoso siya masyado parang ang lalim ng pinaghuhugutan.

“Love..” napatingin ako kay Roks na matamis ang ngiti saakin. Nakabalot ang tuwalya sa bewang niya at bumabalandra ang malaki niyang katawan habang punong puno pa ng wisik ng tubig.

Imbes na pagpantasyahan ang katawan niya ay napatitig nalang ako sa kulay abo niyang mga mata.

Mahal niya ba talaga ako dahil ’yun ang sinasabi ng puso niya o mahal niya lang ako dahil ’yun ang gusto ng utak niyang gawin niya?

Nyang note: Happy 72k reads! Thank you for reading kahit super bagal ng updates. Love yah!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 38

Paint Cenery

NAPAILING ILING lang ako dahil nagsisimula na naman ako sa kahibangan ko. Anak ng shooting star, nagsisimula palang kami. Kaayos lang namin kanina tapos ito na naman ang potakteng ‘doubt’ na ’to.

Kailangan malaban ko ’to kasi katulad nga ng sabi ni Roks, paano ako sasaya kung hahayaan kong makain ng pagdududa ang puso ko. Eh, paano magiging maayos ang pagsasama namin kung hindi ko siya pagkakatiwalaan. Ni hindi pa nga kami mag jowa masyado na akong praning.

Ngayon ko lang din kasi napagtanto na sa oras na tuluyan na akong nahulog sakaniya ay sumusugal na ako no’n pero hindi ko lang napapansin kaya nitong naamin ko na sa sarili ko at sakaniya na mahal ko siya bakit ’di ko nalubos-lubusin ang pagsugal? Kung matatalo man ako sa sugal ng pag ibig edi goods lang atleast may experience na kaya dapat wala na akong ikatakot pa.

“Hey, are you ok ?” kunot noong tanong niya at akmang lalapit a siya saakin pero pinigilan ko siya.

“Bihis ka na muna, namili na ako ng susuotin mo. Sa underwear ikaw nalang kumuha d’yan .” itinuro ko ang damit na nakalapag sa kama at iniwas ko ang tingin ko dahil kung kanina ay ’di ako distracted sa mabasa basa niyang dibdib pababa sa abs niya ay iba na ngayon.

Nanunuyot lalamunan ko sa nakikita ko, ang hot takte. Aba marami mag sa sana all nito sa lugar namin kapag pinagyabang ko na may jowa akong gwapo, mayaman, mabait, matalino, makaDiyos at yummy pa.

Solid takte, nasa kaniya na lahat. Lord, alam ko naman ’di tayo close, alam kong marami akong kasalan sainyo pero bakit binigyan niyo ako ng isang Roks sa buhay. Wala lang gusto lang kitang kwestyunin sa bagay na ’yan, alam ko naman kasi sa sarili ko na hindi ko siya deserve.

“ Thank you,“ nakangiti niyang wika at kinuha ang damit na nakalapag sa kama saka nagtungo sa closet.

Dalawa kasi na gano’n ang meron rito ’yung isa doon ay nakalagay ang bagong damit na binili saakin tapos ’yung isa sakaniya naman. Angas nga eh, para na kami mag asawa na nag s-share ng lagayan ng damit.

Malaki naman kasi ’yung kwartong ’to parang ito ang pinaka master bedroom sa beach house na ’to. Iniisip ko nga kung pwede kami magtabi sa kama mamayang gabi, e.

Tabi lang matulog, promise.

Awitize, ewan ko pero sa mga oras na ’to parang ang saya ko ’yung tipong malaya na akong ipahayag ang nararamdaman ko. Wala ng halong pag d-deny sa sarili at kay Roks.

Bumalik si Roks sa CR at ’di rin nagtagal ay lumabas na siya. Naupo ako sa kama at agad na napaawang ang labi ko dahil bagay talaga sakaniya ’yung pinili kong khaki short at ’yung itim na polo tapos taktengina naka unbutton pa.

“We have the same color of clothes huh, love

it .“ lumapit siya saakin at naupo sa tabi ko habang pinupunasan niya ang buhok niya gamit ang tuwalya.

Napangiti nalang ako at tumingin sa suot ko. Ayon do’n sa resibong naiwan sa cabinet. Isa ’tong, spaghetti strap asymmetric hem cascading ruffles floral printed black sleeveless maxi dress. Sa madaling salita, beach dress siya na kulay itim tapos bulaklakin. Sa totoo nga lang ang mahal nito nasa dolyar ’yung presyo samantalang makakabili ka ng tig 250 na gan’to sa baclaran at divisoria. Ebarg talaga mayayaman hindi alam ang salitang tipid.

“ Akin na nga .“ inagaw ko sakaniya ang tuwalya at ako na mismo ang nagpunas sa buhok niya.

“Thank you, baby.” halatang may halong pang aasar na sambit niya. Alam niya kasing pinagpupulahan ako kapag tinatawag niya ako ng gano’n.

“ Tse!“ kunwaring iritado kong sambit pero sa loob loob ko bet kong tinatawag na baby. Sa totoo lang, gusto ko tawagin niya ako ng baby katulad nung mga naiimagine ko na endearment nung mga nababasa kong story.

Aba, pinangarap ko rin matawag na ‘baby’ no. Saka isa pa, hindi naman sa inggitera ako pero kasi nakakakilig si Atarah at Rare. Kahit na may iba silang endearment ay iba pa rin effect nung tawagan nilang baby.

Natigilan ako sa pagiisip nang mapansin ko ang pagkuha niya ng cellphone sa kama kaya nataranta ako at binitawan ang tuwalya. “ Roks, may kasalan ako .“ mahinang bulong ko.

Hinarap niya ako.“ What is it?“ malambing na wika nito.

Napakagat ako sa labi ko dahil ’di ako makapag decide kung sasabihin ko sakaniya ang totoo o ano. Pero dahil kakambal ng trust ang honesty so dapat lang na wala akong isesekreto sakaniya lalo na kung involve kaming dalawa.

Kailangan ko ng i-level up ang ugali ko hindi ’yung puro nalang si Roks nag a-adjust. Magbabago na talaga ako, sure na walang halong ka talkshit-an. Kasi kahit gaano kapa kamahal ng isang tao kung hindi mo naman pinapakita na pinapahalagahan, nwg eefort at mahal mo rin siya mawawalan siya ng gana sayo.

“Eh, kasi tumawag si Derin tapos nasagot ko,” kinakabahan kong wika.

“ And?“ naghihintay na tanong nito at halata sa tono ng pananalita niya na hindi big deal ang ginawa ko dahil pinag tuunan niya pa ng pansin ang paglalaro sa buhok ko.

“Sorry.” kasi kinwestiyon ko ulit pagmamahal mo. Gusto ko sana iduktong ’yun ang kaso ’di ko magawang sabihin ng bibig ko. Oo, iiwasan ko na ang pagsisinungaling pero kasi kapag sinabi ko ang nabangit ni Deam saakin baka mag aaway lang sila.

Ayokong mag kagalit sila nang dahil saakin. Hindi naman ako special, yawa na ’yan.

Hinawakan niya ang kamay ko saka nginitian. “ Nah, It’s ok. Don’t be sorry. Actually, it’s not a big deal though. Mas magandang may access ka sa phone ko para maging kampante ka.“

Napanguso ako at umiling. “ Hindi no, privacy mo ’yun. May tiwala naman ako sa’yo kaya kampante na ako,“ bawi ko sa ginawa kong pag doubt sa nararamdaman niya ng ilang minuto kanina.

“ Thank you,“ malambing na sambit niya saka hinalikan ang likod ng palad ko. “ What did she say ?“ tanong niya pa at binibigyan pa rin ng maliit na halik ang kamay ko.

Napakagat ako saaking labi at iniwas ang tingin sakaniya.

“

Eh, ’yun na nga. Sasabihin ko sana na sakaniya na naliligo ka kaya mamaya na siya tumawag kaso bago ko masabi ’yun may nalaman ako kasi naman bigla siyang nagkuwento .“ alanganin pa akong ikuwento dahil tinigil ni Roks ang ginagawa niya at biglang naging seryoso ang mukha.

“Spill it.”

“Tungkol kay Deam, siya pala ’yung nagligtas saakin? Bakit ’di mo nabanggit ’yun ?” pinanood ko ang magiging reaksyon niya. Inaasahan ko na magiging malambing tingin niya pero hindi, dahil naging blanko ang expresyon niya.

Nagtiim ang bagang ko dahil mukhang may mali akong nasabi. Anak ng shooting star bigla akong kinabahan. Parang magagalit naman kasi siya, ’di ko pa nakikita paano siya magalit at wala akong balak makita pa ’yun.

“He told us not to say it to you. I just respect his decision and besides you didn’t ask me, ngayon lang.” ’Di ko mawari kung sarkastiko at nambabara ’yung tono ng pananalita niya o sadyang masyado lang ako nagiisip.

“ Ang akala ko si Roi Gin ’yun, siya pala ,“ natatango ko nalang wika.

“Yeah,” walang ganang sagot niya.

Eh, bakit ’di siya interesado sa kwento ko? Nagseselos ba siya o assuming lang talaga ako. “May nalaman pa ako,” mahina kong wika.

Huminga siya ng malallim, umigting ang panga niya at pinagtaasan pa ako ng kilay. “ He likes you,“ wala kagatol gatol na sambit nito kaya napanguso ako bakit parang hindi big deal sakaniya dahil ba alam niya naman talaga? Hindi ba siya magseselos? Saka paano niya nalaman na ’yun ang sasabihin ko? Gano’n ba ako ka obvious?

“ Alam mo rin ’yun ?“

“Yeah, same reason why I didn’t tell it to you. I’m not in the position to say that and besides even if Deam ask me to say it to you, hindi ko gagawin. Para saan pa? Ayoko ng madagdagan ang iisipin mo, mas ayos ng pagmamahal ko lang ang iniisip mo buong araw.”

Napakagat ako saaking labi para pigilan ang aking ngiti dahil sawakas mukhang nagseselos na siya, ang akala ko naman kasi ’di siya interesado, e. “Ah, ayaw mo lang malamangan dahil baka may gusto pala ako kay Deam tapos olats ka ,” pangaasar ko.

Hindi sa pagiging demonyo pero masarap pala sa feeling na pagselosin at asarin ang bebe mo, charz. “ Exactly, I’m selfish when it comes to you, I want you all to myself. Ayoko ng may kalaban pa d’yan.“ tinuro niya ang parte kung nasaan ang puso ko. “ Gusto ko, ako na agad ang panalo.“

“I

know this is wrong and maybe I’ve already told you this before but I want to repeat it again, I’m so territorial, I’m talking about having a clear sense of what stuff is mine and what stuff is not mine and having a natural inclination to stick with what’s mine. I don’t tolerate interference with the stuff that’s mine or trespassing on my turf. In other words, gusto ko akin ka lang.

It’s sounds so creepy?“

Ang dilim ng titig niya saakin at ang masyadong nangaakit ang boses niya kaya wala akong nagagawa kung hindi mapalunok.

“But then, since I realize that there’s an assurance between us already, you trusted me, I trusted you, you love me and you love me too. Hindi ko na kailangan maging praning, I need to fight fairly. Maari ko ng sabihin sa’yo wala ng walang pangamba dahil alam kong wala na akong kalaban pa at ako na ang panalo. Am I right?”

Unti unti sumilay ang ngiti sa kaniyang labi na para bang nangaasar kaya. “ Edi wow.“ iniwas ko ang tingin ko at hinawakan ang magkabila kong pisnge na nagiinit.

“Why are you blushing, hmm ?” tumaas na naman ang gilid ng labi niya kaya inirapan ko siya at kinagat ng mariin ang labi ko para hindi ako mapangiti.

Mahina kong pinalo ang dibdib niya. “ Hindi no! Feeling ka!“

“Why are you biting your lips? Ako lang pwede kumagat d’yan. Ako lang susugat sa mapupulang labi na ’yan ,” malambing niyang wika sa gilid ng tenga ko kaya ’di ko napigilan itulak siyang ng pabiro.

“G-go, bangasan kita d’yan e!” tumawa lang siya at hinila ako palapit sakaniya saka niyakap ng mahigpit. Napangiti nalang ako at niyakap din siya pabalik.

Napapikit pa ako nang haplusin niya ang buhok ko at tumama ang napakabango niyang amoy sa ilong ko. Taktengina, mapapasabi ka nalang ng ‘Hmm refreshing’

“Alam mo nagtataka lang, bakit kaya nagkagusto ’yung tukmol na ’yun? Eh, mortal enemy nga kami no’n. Kung awayin ako parang walang bukas tapos crush naman pala ako .” nagulat ako nang bigla siyang humiwalay sa yakapan namin at tumayo ng tuluyan. Kinuha niya ang tuwalya at pinagpatuloy ang pagpunas sa buhok niya.

Hindi ko mabasa ang expresyon niya nang lingunin niya ako.“ Why not? You’re beautiful inside and out.“

Napakamot ako sa ulo ko at napanguso, oo goal ko rito ay para mag pa cute sakaniya. Pakiramdam ko kasi na offend ko na naman siya kasi naman sinabihan niya akong maganda pero walang reaksyon mukha niya parang ’di naman sincere.

“ Hoy kala ko ba hindi ka nagsisinungaling bakit mo sinasabi ’yan? Ang sama nga ng ugali ko tapos ang panget panget ko pa lalo na kapag nikumpara mo sa mga babae d’yan sa beach na nakabikini .“ inirapan ko siya at tuluyan nang napabusangot.

“If you keep saying that, All I can say is that I know you more than yourself,” seryosong wika niya.

Hinimas niya ang umiigting niyang panga. “ Cenery, you don’ t have to go far to find anything beautiful. Look in the mirror—your smile and the kidness with which you’ve been to others is just two of the many beautiful things in the world. Nagbubulagbulagan ka sa kung anong kagandahan mapalabas na anyo o loob na meron ka that’s wrong, my Love.“

“Don’t let insecurity ruin the beauty you were born with. Stop comparing yourself with others. Remember this Cenery, we’re all unique in our own ways. Every flower blooms at different place. “

Napalabi ako at lumapit sakaniya. Ipinalupot ko ang kamay ko sa leeg niya. “ Thank you ,“ nakangiti kong sambit.

Ipininalupot niya naman ang mga braso niya sa bewang ko.

“I love you too, do me a favor ok? Next time when you think of beautiful things, don’t forget to count yourself in, please.”

“Sus,” natatawa kong wika at pinisil ang ilong niya.

Anak ng shooting star, ako lang ang may Roks na gan’to sa mundo kaya mainggit na mga inggitera. Saan ka pa makakahanap ng Captain Bato na paparamdaman sa’yo na kamahal mahal ka at ikaw ang pinaka magandang babae sa mundo.

Sobrang kinikilig na ako nyemas ang sarap sa feeling. Gan’to pala ’yun dapat pala jinowa ko na siya dati. Jusko, hindi pwedeng mga germs at bulate ko lang sa katawan ang nagliligalig dapat siya rin, pakiligin ko rin pero syempre Kailanga aasarin ko muna.

“ Pero ang angas lang no, walang halong fishing na sa compliment ’to pero alam mo namang masama ugali na pinapakita namin ni Deam sa isa’t isa tapos crush niya pala ako? Ano ’yun trip lang niya magpakademonyo saakin para mapansin ko? Ano kaya nagustuhan no’n saakin ?“ nakangiti kong wika pero bigla niya akong inirapan at inilayo na naman ang sarili saakin ng kaunti.

Successful.

“You can ask him,” walang reaksyon na wika niya kaya napahalakhak ako at niyakap siya ulit.

“ Bakit ka biglang badtrip ka na naman? Selos ka ba? Ha? Hmm ?“ napa ‘tsk’ pa siya bago tumugon na naman sa yakap ko.

“Yes, you seems wo interested with that news. Mukhang mapapalitan agad ang panalo sa puso mo based on your reaction and that’s because he saved you,” sarkastiko na wika niya kaya humiwalay ako sa yakapan namin at hinawakan ang magkabilang pisnge niya.

“Baliw, nagulat lang ako. Namamangha gano’n! Roks, ’di ko naman agad magiging crush at lalong lalo na maging mahal si Deam dahil siya ang nagligtas saakin. Hello, ’di ba sinabi ko na nga na ikaw ’yung gusto ko. May assurance na nga gaya ng sabi mo ’di ba? Kala ko ba kampante ka na ?” nakataas kilay kong wika.

“Yeah, but really? Gusto lang?

And now you’re saying na ‘kala ko ba kampante ka na?’ “ iritadong saad niya.

Napangisi at napailing iling nalang ako. “ Edi mahal! Mahal na mahal, ays ka na?“

“ Napipilitan ?“

Sinamaan ko siya ng tingin kaya siya naman ang napangiti na at hinalikan ang noo ko. “ Kidding, I love you so much too.“

Napabuntong hininga ako nang sumagi sa isipan ko ang patungkol sa sinabi ni Deam. Masaya sa pakiramdaman ’yung gan’to lang kami, ’yung puro lambingan kaya dapat lang na sabihin ko na sakaniya ’yung sinabi ni Deam para magkalinawan na at ’di na ako magisip isip ng kung ano ano.

“Pero seryoso, may sasabihin ako alam ko magagalit ka pero sana hindi ito maging dahilan ng away niyo ’tong sasabihin ko. Gusto ko lang maging tapat sa’yo at para fair na rin sainyo ni Deam. Kasi gan’to nga— hmm.” nagdadalawang isip pa ako kung dapat kong ituloy dahil nga baka mapalala ko pa ang sitwasyon.

“ What is it?“

“Promise walang away na magaganap nang dahil saakin?”

Tumango siya at siya pa ang kumuha ng kamay ko para makipag pinky swear. “ I promise, my Cenery.“

“ Gan’to nga kasi si Deam kasi backstabber, may mga hindi siya maganda na sinasabi tungkol sa’yo. Katulad ng hinding hindi mo ’ko magugustuhan, hindi mo ’ko mahahalin. As in hinding hindi.“

Dumilim ang expresyon niya at tahimik lang siya habang nakikinig saakin kaya napalunok sa sarili kong laway na wala sa oras.

“ ’Yung nagligtas saakin sinabi niya ’yun bago ako mawalan ng malay, sabi niya pa nga tigilan ko na kahibangan ko sa’yo dahil sasaktan mo lang ako kaya nga kanina no’ng nalaman kong si Deam ’yung nagligtas saakin napaisip ako bakit niya sasabihin ’yun e pinsan ka niya? Bakit kailangan ka niyang siraan? Naalala ko nga no’n nung bago palang tayo magkakilala una palang sinusupalpal niya na saakin na hinding hindi mo ko magugustuhan.

Nagtataka talaga ako kung bakit niya sinasabi ’yun. Kaya nga napaisip ako, saaming dalawa siya ang mas nakakakilala kaya nga naisip ko paano kung tot—.“

Pinutol niya ang sasabihin ko at talaga namang nakakapanindig balahibo ang mga titig niya. “ Are

you doubting my love for you again?“

“ Aamin ko oo, ayoko ng magsinungaling pa. Nung nalaman ko kanina pinagdudahan ko agad ’yang feelings mo kasi paano nga kung totoo ’yung sinasabi niya? Natakot na naman ako, mabuti nalang nalabanan ko ’yun kahit naisip ko na saaming dalawa mas kilala ka niya—“

“No Cenery, sa sinabi niyang ’yun mas napatunayan niyang hindi niya ako kilala kahit kamaganak ko pa siya. D-mn that guy, pinangungunahan niya pa ako. Such a jerk.” pansin ko ang paglabas ng ugat niya sa kamao niya na isa lang ang ibig sabihin galit na siya.

Hinawakan ko ang kamay niya at nginitian ng pilit. “ Hayaan mo na, bitter lang ’yun. Mahal mo naman talaga ako ’di ba?“

“Ofcourse, I love you.”

“Oh, ’yun naman pala, e. May panghahawakan na ako! May assurance na ika mo nga. H’wag mo na pansinin’yung sinabi kahit pa ginawa niya ’yun bilang paninira hindi naman ako maniniwala. Kasi nararamdaman ko naman, e. Siya puro salita lang wala namang ebidensya.”

“Exactly, Thank you love.

Thank you for trusting me.“

“ Oh kaya nga, simula ngayon araw. Pagkakatiwalaan na kita kasi mahal na kita. Ingat mo ’yung tiwala ko, ha. Kapag nabasag ’yan hinding hindi na mabubuo ulit.“

Malaking ngiti ang sumilay sa labi niya. “I will take great care of that. I will protect and cherish it just like what I am doing with your precious heart

, “ sambit niya saka hinalikan ako ng mabilis sa labi.

Alas kuwatro na kami ng hapon tuluyan umalis ng beach house niya. Paano ba naman kasi tapos na kami lahat lahat wala naman kaming ginawa kung hindi magharutan parang timang nga, e. Natatawa nalang kami pareho sa kalokohan namin.

Jusko, ilang minuto kami nagyayakapan. Clingy kami masyado sa isa’t isa, ’yung tipong parang ayaw na nga namin umalis, e. Pahinga nalang do’n sa beach house tapos buong araw lang nag bebe time.

Anak ng shooting star, ’di ko talaga akalain magiging gan’to ako ka clingy. ’Di pa rin talaga ako makapaniwala na nangyayari ang mga ’to saakin. Parang isang panaginip pa rin talaga, wng sarap sa feeling.

Napagpasyahan namin na mag commute at inabot siguro kami ng 30 minutos bago kami nakarating sa Naidi Hills kung saan ayon kay Roks na nilelecture ako mula kanina pa, doon daw unang ginawa ang kauna unahang lighthouse sa Batanes.

Hindi natuloy ang sky diving ngayon dahil nagbabadya ang matinding ulan. Baka raw abutan kami mamaya kaya napagdesisyunan namin na mag punta lang dito sa Naidi Hills.

“That’s Baluarte Bay and this one is Basco Town. Look at there you can see from here the breath taking giew of Mount Iraya and the sloping hills of Batan Island .” turo niya sa paligid habang nag papaliwanag para talaga siyang tour guide kasi solid kasi memorize niya lahat ng nasa paligid tapos binibigyan pa ako history.

Gusto ko ngang barahin at sabihin na hindi ako interesado pero dahil nga magiging good pakin ghorl na ako. Syempre hindi ko sasabihin ’yun magbabago na ako.

“Grabe ang ganda rito!” natutuwang sambit ko. Aba, big fan ako ni Inang Kalikasan kaya nakakatuwa lang na sa ilang years kong nabubuhay sa mundo ay sawakas nakikita ko na an natural na ganda ng paligiid.

Sa siyudad kasi puro bulding na ang makikita, umaapaw pa ang polusyon. Nakaka walang hininga at nakakagdag stress. Dadalhin ko talaga ang pamilya sa mga gan’tong lugar sa susunod.

“ You’re more beautiful than this ,“ nakangising sambit niya.

Napalingon ako sakaniya. “Ha ha ha edi wow ,” naiiling kong wika saka idinikit nalang ang tingin sa magandang tanawin.

Pumikit ako para maramdaman pa ang malakas at sariwang hangin tumama sa mukha ko.

Agad naman ako napadilat nang marinig ko ang pag click ng camera. At tama nga ako, nakatapat saakin ngayon ang dala niyang DSLR. “ Hoy, bakit mo ’ko kinukuhanan ng picture diba masama yan? Anong batas nga ba ’yun?“

Nginitian niya lang ako saka kinuhanan muli ng litrato kaya ako naman ay napabusangot. “ Our country values the dignity and privacy of every human person and guarantees full respect for human rights but there is no law that is broken for taking pictures without permission. Photographs in general may be taken without receiving permission. The use of the photo, if published may violate privacy which is a civil issue, not criminal. But still it’s illegal since there are cases of violation of privacy of public people which can and have resulted in lawsuits especially when the photos have been published and used it to the disadvantage of the person.“ hindi niya ako nilingon at nakatititig lang siya sa camera niya na para bang namamangha.

Sa pagkakataong ito ay sumulyap na siya saakin saka nginitian.

“ Pero depende pa rin kung gaano kalala ang gagawin mong problema. Best example, if there’s someone taking you a picture just to sexualize you maaring under ng Republic Act 9995 na since this an Act defining and penalizing the crime of photo and video voyeurism, prescribing penalties therefore and for other purposes.“

Ngayon kolang napagtanto na ang hot pala niya kapag nag papaliwanag kapag tungkol sa mga batas na ’yan, ang gwapo anak ng shooting star.

Lord, akin na ba talaga siya? Wala ng bawian ha. Sure na ’yun? Last call? 1..2..3, ok mine Roks na siya. Settle na, Lord. Thank you, I love you na po talaga.

“ Infairness namiss ko ’yang mga pabatas mo, salamat sa info Captain ko! Magkano ba penalty d’yan para makapag desisyon na ako,“ biro ko kaya ngumisi rin siya.

“ The penalties could be ranging hmmm from imprisonment of not less three years but not more than seven years and a fine of not less than one hundred thousand pesos but not more than five hundred pesos.“

“ Wow parang bet ko ’yan ha, gusto mo bang ipakulong na kita? Pagbabayaran kita sa kalapastanganan mo!“

Kinuhanan niya lang ulit ako ng picture at kinindatan “I can only pay you with my love at sa isang lugar ko lang gusto makulong—sa puso mo. Gusto gustong kong ikulong mo na ’ko sa puso mo.”

Napahawak ako sa tenga ko, napapikit at napatili nalang. “ Ahhh!

Roks ano ba,“ saway ko sakaniya dahil nakakapanibago talagang bumabanat siya ng gan’to hindi pa rin ako masanay sanay.

“Why? You don’t like it? Cringe? Uncomfortable? Creepy ?” napadilat ako nang mata dahil sa sinabi niya. Nahihiya pa ang expresyon niya kaya nung hinuhuli ko ang mata niya iniiwas niya pa rin talaga.

“ Hindi naman sa gano’n

pero

’di nga kasi ako sanay ,“ halos pabulong ko ng wika. Anak ng shooting star baka offend ko pa ata. First time niya atang ginawa tapos panira pa ako.

“I’m sorry.” napanguso ako at tuluyan siyang nilapitan sahil lumungkot ang expresyon niya.

“Hoy ang ibig kong sabihin ay ’di lang ako sanay na marunong ka bumanat ng gan’yan kasi naman kilala kita ’di ka naman gan’yan, ’di ba? Pero dahil nga nililigawan mo ’ko, tiyak masasanay na ako kapag sinanay mo. Gets mo ba ?” hinawakan ko ang pisnge niya para magtama na ang paningin namin at nagtagumpay naman ako pero mukhang nahihiya pa rin siya.

“Kenji told me that women loves this kind of banatan. Katulad ng sabi mo hindi naman ako gan’to– I mean this is my weakness though. That’s why he taught me how to say like this .”

Natawa nalang ako at nailing iling dahil sobrang cute niya, parang naging bata siya na sobrang imosente. “ ’Yang Kenji na ’yan puro fake news sinasabi no?“ jusko, kung ano ano tinuturo kay Roks simula pa do’n sa SML na ’yan.

“Why, ayaw mo ba ng mga banat? Hindi ka ba kinilig ?”

Ngumiti ako ng matamis at nag beautiful eyes pa. “ Hindi nga, gusto ko nga. Ang ibig kong sabihin hindi lahat ng babae gusto ng gano’n meron kasing na c-cringe sa mga banat na gan’yan depende sa taste or personality nila pero para kasi saakin ayos lang. Since birth inamag ’yung puso kaya gusto ko kiligin.“

“ Really? Then, I’ll make your hearts flutters every second .“

Napabusangot naman ako at pinanggigilan ang tenga niya. “ Alam mo gusto ko ’yung banat, bet ko talaga kiligin pero h’wag naman segundo segundo. Gusto mo bang makakita ng naglalakad na kamatis?“ nakataas na kilay kong tanong.

Tumawa lang siya at kinuhanan muli ako ng litrato. “Beautiful!” mapangasar na wika niya saka tumakbo palayo saakin.

“ Roks !“ iritado akong kumuha ng maliit na bato at binato ’to kay bato, lol.

Naiwasan niya ang pagbato ko at binigyan pa ako ng flying kiss ng loko. “ Ma’am, can I have a permission to take a picture of this masterpiece,“ tanong niya pa habang nakatapat pa ’yung camera saakin. Mukhang vini-videohan pa ako ng bato na ’to.

“ Ayoko!“ tinakpan ko ang mukha ko at hinabol siya at talagang nagpahabol pa siya.

“ Stop being adorable, love.“

“ Isa! Roks !“ kumuha ako ng maliit na bato at binato ’to kay Bato, lol. Iniwasan niya lang habang tumatawa pa siya. Anak ng, ang sarap ng tawa niya. Rawr.

Titig na titig siya sa camera na para bang nakadikit na mga mata niya do’n. “ D-mn, gorgeous ,“ namamangha niyang saad.

“ Roks, ’di na ako natutuwa .“ pero ’yung totoo natutuwa ako ngayon nakikita ko siyang masaya, nakakahawa talaga ’yung ngiti’t halakhak niya.

Lumapit siya saakin at inakbayan ako. “ Ok, sige na hindi na po. Let me take you a picture just pose or simply smile. We need to capture this kind of moment, don’t be KJ. Love“

“Oo na !” kinurot ko pa siya sa tagiliran pero nahuli niya agad ang kamay ko at hinalikan ’yun.

Hinarap niya saakin ang camera kaya ako naman ngumiti ako habang naka openarms pa. “ Say doggy !“ sinamaan ko lang siya ng tingin.

“Hahaha, kidding. It supposed to be Roksie, bumaluktot lang dila ko. I just missed calling you like that, love.”

Inirapan ko lang siya. “ Dami mong putak na manok ka picture-an mo na ’tong masterpiece mo!“

Nagsimula na siyang picture-an ako, at talaga namang nag eenjoy ako mag pose ng pose minsan nga nakakawalan pa ng dignidad mga pose ko, ang akala ko ma tuturn off siya pero tumatawa lang.

“ Bakit puro nalang ako? Ikaw naman !“ nakanguso kong wika nang mapansin na halos maka isang daang shots na kami pero puro ako lang laman ng camera niya.

Umiiling lang siya. “ Nah, ikaw nalang. Just want to take picture of my love––“

“ Sus, h’wag mo ’ko mabola bola d’yan ayaw mo lang, di ba? Ang daya mo!“

Bumungtong hininga siya at nilapitan ako. Hinawakan niya ang kamay ko. “ I look so awkward infront of the cam,“

“Akin na nga ’yan.” Inilahad niya saakin ang camera at napasuklay nalang siya sa buhok niya.

Napakagat siya sa labi niya hanggang sa tuluyan ng sumilay ang ngiti sa mga ’yun kaya agad kong niclick ang camera. “ Oh ’di ba? Tumawa ka? Ang natural oh! Gwapo mo no?“

Agad kong pinakita sakaniya ang kuha kong litrato. Solidize, ang gwapo talaga as in. “Ang unfair! Kapag nag kaanak sana mamana sa’yo ’yung mata––” natigilan ako nang may mapagtanto ako.

“Ay hindi pala ako mag kaanak. Kapag nagka anak ka nalang siguro sa iba siguro ang ganda at gwapo no. “ tumawa ako ng peke pero sa loob loob bigla ko naramdaman ’yung sakit.

“Satingin mo ba tama na sabihin mo ’yan?” matigas na sambit niya at parang nagliliyab pa ang kulay abo niyang mata.

Napabuntong hininga nalang ako at napalabi. “’Di kita mabibigyan ng baby—’di ko rin naman siguro kaya na magka baby ka sa iba kaya payag ka bang ako nalang baby mo?”

Lumapit pa siya saakin at hinawakan ang bewang ko. “ Gustong gusto, i want you to become my baby. Ikaw lang. Please don’t say that again, I’m hurt and I know you too. I’m contented of having one baby—o I mean two si Roksie pa.“

Nagtiim ang bagang ko at napapikit nalang dahil nagiinit na naman ang magkabila kong pisnge. “You’re blushing again, Baby. Deym, pretty. I love you.” hinalikan niya ako sa noo kaya napangiti nalang ako ng matamis.

Nag picture-picture pa kami hanggang paakyat ng lighting house. At level up naman si Roks kasi ’di na siya masyadong nahihiya sa harap ng camera.

Excited na akong ipaprint mga picture namin. Tapos dikit ko sa pader ko ’yung parang ginagawa ng mga high school na mag jowa, lol.

“Wow, angas kita lahat dito .” nandito na kami sa tutok ng light house at nakakatuwa lang dahil ang presko tapos nakikita pa lahat ng mga nasa paligid.

“ Hmmm ~“ dinama ko ang hangin habang nag humming pa. Nakrinig na naman ako ng camera kaya kahit nakapikit ay ngumiti pa rin ako.

Idinilat ko ang mata ko. “ Roks, kantahan mo naman ako.“

Natigilan siya at para bang hindi siya makapaniwala sa request ko. “ I want but I can’t, My voice is suck. I didn’t try to sing since when I was child.“

“ As in? Simula bata ka? Legit?“

“Yeah ,” umiiling na wika niya kaya napakamot nalang ako sa ulo ko.

“ Eh, anong ginagawa mo nung bata ka? Pati kantang pangbata ’di mo keri? Abc? Happy birthday?“

Umiling na naman siya kaya napabuga nalang ako ng hangin. “ Ang boring naman ng buhay mo.. ’Di ka ba tinuruan ng magulang mo teacher mo?“

“Why would they teach me like that? Mas gusto nilang sa mura kong edad marunong na akong ipagtanggol ang sarili ko. I need to learn how to handle a gun and more martial arts.” natigilan ako nang maalala ko ang sinabi rin ng kapatid niyang si Sizer na sa murang edad nila ay gano’n na ang ginagawa nila ni hindi man lang ni naranasan mag laro ng pambata.

“ Oo nga pala, mag videoke nalang tayo mamaya! Meron ba rito? Turuan kita!“

“ Y-yes, we can do that. Meron sa main town,“ nauutal na saad niya.

Nanliit ang mga mata ko nang biglang nag iba ang kulay ng mukha niya at parang bigla pa siyang pinagpapawisan. “ Namumutla ka? Utal ka? Takot ka no ?“

“I don’t want to lie. Honestly, I’m not afraid I’m just conscious baka maturn off ka saakin kapag kumanta ako. Singing is not my style,” halos pabulong na wika niua.

Ang cute naman ng bebe ko.

“Hays, hiyang hiya naman ako, dami ko ngang katurn off turn off! Tignan mo ’yung mukha ko may pimples, tatlo pa! pero dahil sinabi mo nga be confident chu chu. Eto ako, by nabalandra ko, iniisip ko nalang na ’yung tigyawat na ’to ay ikaw, ako ’ tapos ito si Roksie!” tinuro ko pa isa isa ang tigyawat ko sa pisnge.

Tumawa lang siya at naiiling iling. Nagpicture picture pa kami sa taas ng light house. Siguro isang oras lang kami nanatili sa Naidi hills dahil biglang umulan kaya napagdesisyunan namin na umuwi nalang.

Nandirito na kami ngayon sa beach house, kakatapos lang namin maligo dahil nabasa kami sa ulan.

“Roks, ’di ba may mga hunted house dito sa batanes? O kaya mga hunted na kweba? Punta tayo! Mag date tayo do’n, hanap tayo multo. HAHAHA .” bigla kong wika habang nakaupo rito sa couch ng sa sala, hihintay ko kasi siya na ngayon busy sa pagkuha ng pagkain.

Manonood kami ng movie, netflix and chill daw. Chill lang as in pahinga walang tukaan.

“I don’t believe with ghost ,” sagot niya saka inilapag ang tray na may lamang popcorn, kung ano ano pang chips at juice.

“Ako oo pero ’di naman nakakatakot, eh .”

Nilingon niya ako at seryosong tinitigan. “ Ows? Then say hi to the girl in your back? Kanina pa siya sumusunod saatin.“

Nginisian ko lang siya dahil alam ko namang tinatakot niya ako. Lumingon ako sa likod ko. “ Hello! Baka may mga kaibigan ka ritong pogi? Pakilala mo naman saakin. Jowain ko para ako lang ’yung may jowang multo sa mundo.“

“ Cenery,“ sumulyap ako kay Roks ngayon na umiigting ang panga.

“Oh gumaganyan ka, lakas mo mangasar ’di ba babalik din pala sa’yo .” naiiling kong wika at sumubo ng ilang piraso ng pop corn.

Naupo na siya sa tabi ko kaya umusog ako palapit sakaniya para sumandal sa braso niya. Kinuha niya ang kumot sa gilid niya at ibinalot saamin.

Nagsimula na kaming manood ng tahimik, action ang genre ang napili naming panoorin na pareho namin gusto.

“ Anway, we’ll go the maintown later kapag tumila ang ulan.“

Hinimas himas niya ang buhok ko kaya napatingala ako sakaniya. “ Oo nga ’di ba mag v-videoke tayo? Mag noms tayo ha para masaya!“

Napa ‘tsk’ siya at umiling pa kaya napalabi ako. “ Sige na please,“

“ You know what will happen when you’re drunk , “ seryosong sambit niya.

“ Konti lang! Tapos magpunta tayo ng hunted house na! Sige na, please!“

Mapungay pungay na mata niya lang akong sinulyapan. “ Ok, but for now. Let’s focus in watching.“

Masaya akong tumango pero nakalimutan kong tumingin sa TV dahil napatitig ako sa seryosong mukha niya na sobrang focus sa panonood. “ You know, I’m doing my best not to stare at you so that you don’t feel uncomfortable and you can enjoy the movie but seems like my present alone can become a distraction, huh?“

“Feeling !” umiirap na wika ko saka humarap sa pinapanood namin at agad kong tinakpan ang mga mata ko, halos mapatili pa ako sa sobrang gulat dahil sa nakita ko. “ Ay syet kala ko ba action ’to bakit may bastos!“ gulat na wika ko dahil potakte bed scene ’yung tumambad saakin.

“I love you,” tumatawang wika niya at hinalikan ako ng mabilis sa labi.

“ Hoy, bakit kiss ka ng kiss? Kala ko ba wala ng kiss muna? Kanina ka pa ha abuso kana.“

Binasa niya ang labi niya at mapungay pungay lang akong tinignan. “C’mon kiss me, baby .” pangaasar niya.

“Tse!” agad kong pinitik ang labi niya pero nakuha niya pang halikan ulit ako ng mabilis.

Lumipas ang oras at alas syete na kami nakapunta ng main town dahil nakatulog kami pagktapos manood ng movie. Pagdating na pagdating namin namin ay nagsimula na kaming mag food trip sakto fiesta pa pala kaya nanood din kami ng mga pa contest hanggang sa napagdesisyunan na naming mag videoke.

Hindi na kami nag renta ng private videokehan dahil niyaya kami ng iilang taga rito na sakanila nalang kami mag videoke. Makikikanta nalang ako dahil tutal invited kami at welcome na maki celebrate din ang mga turista.

Kaso alam kong ’di ko na mapakanta si Roks dahil maraming tao at isa pa nung tinanong ko siya sabi niya ayaw niya kaya hinayaan ko nalang baka magalit pa.

“Ate ikaw na !” Inabot saakin nung dalagita ang microphone kaya napatayo ako at agad na nagpalakpakan ang lahat kasama na roon si Roks na nakangiti lang.

Kakantahin ko ang Jump Then Fall ni Taylor Swift. Feel ko kasi bagay na kantahin ko ’to sa panahon ngayon saka

“I like the way you sound in the morning

We’re on the phone and without a warning

I realize your laugh is the best sound~“

I have ever heard~“

Sumulyap ako kay Roks habang kumakanta nginitian ko siya pero nakatulala lang saakin. Ngayon kolang siya kinantahan na gising dati kasi kinatahan ko siya tulog naman. Wildest dream ata ’yun kay Taylor din, ’di naman halata na fan niya ako ’di ba? Lol.

“I like the way I can’t keep my focus

I watch you talk, you didn’t notice

I hear the words but all I can think is

We should be together~“

Ininom niya ang baso ng puno ng alak at bumulong siya sa hangin na ’I love you ’ kaya nag flying kiss ako sakaniya at naghiyawan naman ang lahat.

“ Every time you smile, I smile

And every time you shine, I’ll shine for you~“

Sobrang inenjoy namin ang gabi na ito dahil welcome na welcome kami. Napakabait ng mga tao kaya hindi na rin kami nahiya parang pamilya nila ang turing nila.

Lumipas ang oras puro kantahan, palaro at inuman ang inatupag namin hanggang sa napagpasyahan na ni Roks na umuwi kami dahil hilong hilo na ako. Nakaubos ako ng halos isang malaking bote ng lambanog at ’di alam ni Roks ’yun huli na niya na nalaman nang halos mahimatay na ako sa party.

“

Roks! Shan tayo pupuntash?“ buhat buhat niya ako ngayon na para bang bagong kasal dahil saaming dalawa ’di naman sjya masyadong uminom.

“We’ll go home ,” seryosong saad niya.

“ Gwalit ka ba? Ang kala ko ba pwupunta pa twayo sa hunted howsh? Mag d-date twayo ?!“

“No, you’re wasted. Magpapahinga kana. “

Nagpumiglas ako para makababa na ako mula sa pagkabuhat niya saakin pero masyadong humigpit ang hawak niya. “ Cenery .“ maotoridad na wika niya.

“ Shabi mo! Pwupunta thayo! Kala ko ba hahanaps tayo ng moo moo? Ahh!“ naiiyak kong sigaw at patuloy na nagpupumiglas sa pagkabuhat niya.

“ Cenery, calm down. Ok, ok pupunta tayo do’n just close your eyes first.“

Ngumiti ako at agad na pumikit ang mata ko, ’di pa ako nakontento at tinakapan ko pa ’yun gamit ang kamay ko. “ Roks, nwandito nha bwash tayo?“

“I will tell you if we’re already there.”

Ilang minuto na ang lumipas pero ’di niya pa rin sinasabi na idilat ko ang mata ko. “ Ang twagal naman eh !“ umiiyak na sigaw ko at tuluyan ng idinilat ang mata ko. Napasigaw pa ako dahil ayaw niya akong ibaba.

Natigilan ako sa pagsigaw nang makitang anino sa paligid namin. “ Ang daming multo, isha, dalawa, tawlo, apat, payb, shexs. Shexs na multo! Hi hello sainyo !“ natutuwa kong sambit hanggang sa unti unti nagdidilim ang paningin ko.

May narinig akong may pumutok na kung ano. “ Sh-t ,“ rinig ko pang mura ni Roks bago na ako tuluyan nawalan ng ulirat.

Nyang note: sige, kiligin muna kayo. Charot! Thank you for reading! Next next week mag d-daily or weekly na ang update since tapos na ang klase ko. ^_^

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 39

Paint Cenery

NAPABANGON ako sa kinahihigahan ko at agad akong kumaripas ng takbo papunta sa CR dahil sobra na ang pag ikot ng sikmura ko.

Napahawak ako sa tyan ko at napaupo pa sa sahig habang sumusuka sa kubeta. Patuloy ako sa pagsuka at halos maiyak na ako dahil pinipilit ko ng iluwa ang lahat ng mga kinain ko kagabi.

“Anak ng shooting star !“daing ko dahil sobrang nanlalambot ako at isa pang sobrang sakit ng ulo ko. “ P-tangina kang alak ka!”

Napahiga nalang ako ng tuluyan sa sahig dahil sa panghihina. Demonyo talaga ’tong alak na ’to, ano ba kasing kayabangan ang sumapi sa katawan ko kagabi? Takte.

“Cenery!” agad akong napatingin sa pintuan nang marinig ko ang boses ni Roks.

Nagaalala ang mukha niya at halos mapatakbo na siya rito sa loob. Agad niya akong inalalayan makaupo at isinandal niya ako sakaniya. “ Labas ka muna, kadiri suka

ko . Ang baho pa, “ mahinang sambit ko at pinunasan ang gilid ng bibig ko na may pinaghalong suka at panis na laway.

Umiling lang siya at niflush ang duming ginawa ko. Binuhat niya ako at inalalayan na maghilamos at pagkatapos ay tuluyan niya akong ipinahiga muli sa kama.

Natigilan ako nang mapansin na pinagpapawisan siya nang binuhat niya ako. Pumikit siya ng mariin na para bang pinipigilan niya ang tunay na expresyon niya.

“ Teka—mabigat na ba ako ? Pinagpawisan ka kahit aircon naman dito? Tapos parang nabibigatan ’yung expresyon mo, “ nakanguso kong wika.

Umiling siya at ngumiti ng tipid. “Ofcourse not, galing ako sa labas. I bought some seafoods for lunch and dinner.”

Tumango nalang ako. Pinanood ko lang ang mga galaw niya, nagpunta siya pabalik sa CR at hindi rin nag tagal ay lumabas siya nang may dalang maliit na palanggana at isang bimpo.

Umupo siya sa tabi ko at sinimulan na niya akong pinunasan ng puno nang pagiingat, simula sa mukha hanggang sa mga braso ko. “ Ang sakit ng ulo ko, “ nakalabi kong usal.

Tumigil siya sa ginagawa niya at mapungay pungay niya akong sinulyapan. “ I’ll prepare your meds and breakfast after this.“

Napapikit nalang ako nang mariin at hinayaan siya sa ginagawa niya. Napadilat nalang ako nang sinabi niyang, “ Wait me here, I’ll get some medicine and bring your breakfast here.“

Tumango lang ako at pumikit muli saka minsahe ang sintido ko. Inalala ko ang mga nangyari kagabi na unti unti namang lumilitaw ang mga imasahe sa isipan ko.

Takte, mukhang nag concert ako kagabi paniguradong nairita na mga tao saakin. Tapos naalala ko naubos ko yata ’yung mga malaking bote ng lambanog.

Napadilat ako nang maalala kong bago ako nawalan ng ulirat ay may narinig akong pumutok no’ng pauwi na kami. ’Di ko alam kung ano ’yun, kung guni guni ko lang ba o ano basta ang alam ko may pumutok.

Baka si Roks alam niya? Kasi saaming dalawa siya lang naman matino no’ng gabing ’yun.

Hindi rin nagtagal ay bumukas ang pintuan at inuluwa nito si Roks na dala na ang maliit na lamesa na may pagkain at gamot.

“Roks, kagabi may narinig akong pumutok ano ’yun?” salubong na tanong ko.

Kumunot ang noo niya habang inilalapag sa harapan ko ang dala niya. “Pumutok? I don’t know what are you talking about, love. Wala naman akong narinig? Anyway eat these first before you drink this meds. I prepared a tea too .”

Napakagat ako saaking labi at inisip pa ulit ang nangyari pero talagang may narinig akong putok. Sobrang curious talaga ako sa kung ano ’yun baka naman kasi may spaceship ng alien na lumanding malapit saamin at biglang sumabog.

As in boom!

“ Hindi meron talaga. Kagabi ’yun bago ako nawalan ng malay. Ang lakas nga nung putok, e. Parang malapit lang saatin parang pinasabog na paputok na sobrang lakas.“

Nagkibit balikat lang siya at inabot saakin ang kutsara at tinidor. “ I really don’t know what are you talking about pero ang alam ko lang lasing ka. And maybe you’re just imagining some things? Remember gusto mo pang magpunta tayo sa hunted house. You even cry because of that.“

Nginisian niya lang ako nang mapangasar kaya nanlaki ang mga mata ko. “ Ano?!“

Tumawa lang siya. “ You cried like a baby. You’re having a tantrums because you didn’t get what you wanted but still you looks so adorable, huh,“ mapang asar na saad niya.

Napahawak ako sa bibig ko at napahampas sa braso niya. “ Seryoso ba talaga?!“ gulat na sambit ko.

Agad akong natigilan nang bigla siyang mapapikit ng mariin dahil sa ginawa ko. Taktengina, masyado atang masakit ang paghampas ko.

“ Hala sorry,“ guilty na wika ko saka napalabi ako para ipakitang sobrang sorry ko sa ginawa ko.

Binuksan niya ang mga mata niya at nginitian ako ng matamis. “ Nah, I’m just joking, just want you to kiss me,“

Kinagat niya ang labi niya habang tumatawa. Napabusangot ako at sinamaan siya ng tingin. “ Siraulo ka sobra kana kala ko napano ka na!“ sa pagkakataong ’to ay hinampas ko ulit siya sa braso niya ng pagkalakas lakas at tuloy tuloy.

“ Aw! Aw !“ daing niya pero ’di ko siya pinansin at pinag papalo pa rin ang braso niya.

“Gusto mo talaga kiss ha? Kiss muna sa palad ko,” natatawa kong sambit.

Umigting ang panga niya na para bang napipikon. “ Cenery, stop ,“ mariin na usal niya kaya napatigil na ako.

“Joke lang sorry na ,” mahina kong wika at napayuko nalang dahil nahihiya ako sa ginawa ko. Ang akala ko kasi nakikipag biruan siya saakin. Ang akala ko nakakatuwa ang ginawa ko pero hindi pala.

Hindi siya nagsalita at pinagsalin nalang ako ng tubig sa baso. “ Galit ka?“

Maingat kong tinusok ang pisnge niya pero hindi niya ako pinigilan o pinansin man lang. Ang tingin niya ay nasa pagkain lang. “ No, eat and drink now.“

Hinawakan ko ang magkabilang psinge niya kaya sakawas tumingin na siya saakin. “ Bakit ang seryoso mo? Galit ka, e. Sorry na, kala ko kasi nakakatawa ’yung ginawa ko“

Ngumiti siya ng tipid. “ Forgiven, love. C’mon, eat these.“

“Ikaw kumain ka na ba?” nakanguso kong usal.

Tumango siya. “ Yeah, kanina kasabay ko si Mang Cano.“

Hindi na ako nagsalita pa at tuluyan nalang kumain. Gutom din naman kasi talaga ako, buong gabi yata alak lang ang laman ng tyan ko.

Napatingin ako sakaniya nang biglang tumunog ang phone niya. Napansin kong si Derin ang tumatawag kaya nag angat ako ng tingin kay Roks na nakatingin din pala saakin na para bang nanghihingi pa ng permiso kung sasagutin niya ba o hindi.

“Sagutin mo na, punta ka muna do’n sarado mo ’yan para

may privacy kayo,“ usal ko saka tinuro ang balcony.

Hindi siya sumagot at patuloy pa rin ang titig saaakin kaya napabusangot na ako. “ Bilis na, baka emergency pala ’yan. Naiirita rin ako sa ingay kaya sagutin mo na.“

Bumuntong hininga siya, umigting ang panga niya at tumango nalang saka siya tumayo at nagtungo na sa balcony.

Sinarado niya ang sliding door do’n at sinagot na ang tawag. Inalis ko na ang atensyon ko sakaniya at patuloy nalang ako sa pagkain. Infairness, ang sarap ng almusal ko. Fried hipon ’yung parang tempura, bacon at egg tapos may crab soup pa.

Alam ko namang si Roks mismo ang nagluto nito, e. Kaya nga nagtataka ako bakit niya pa ako kailangan ihire nun na chef, eh jusko mas magaling pa siyang magluto saakin—ay opps oo nga pala alam ko na bakit niya ’yun ginawa kasi gusto niya lagi kami magkasama para may kiss siya saakin, hayok ’yan sa tuka. Syet, iba talaga epekto ng lips ko—naknang tama talaga ang hinala ko nung una palang. May crush na talaga saakin si Captain simula nung ginawa niya akong Kiss Slave.

Napatingin ako sakaniya at agad na nagsalubong ang mata namin dahil mukhang kanina pa siya nakatitig saakin habang kausap niya si Derin.

Iniwas ko agad ang tingin sakaniya at nagsimula na muling kumain. Ano kaya pinaguusapan nila? Hays, self erase erase! Matuto kang gumalang sa privacy ng bawat isa kahit jowa mo pa ’yan, hindi lahat kailangan mong malaman, h’wag kang chismosa.

Bigla kong naalala ang mga chismosa naming kapitbahay, sina Aling Melva. Kamusta na kaya mga ’yun? Na miss ko makipag trashtalkan–siguro pupunta ako do’n pagkatapos ng bakasyon para tognan ang kalagayan ng bahay namin. Pinapagawa rin kasi, e.

Napatingin ako sa sliding door nang biglang bumukas muli ’to. Tumikhim ako, “ Ano pin—ano palang nangyari kagabi bukod do’n sa umiyak ako ng parang bata? May iba pa bang katangahan akong nagawa? As in ’yung parang ginawa ko dati ’yung naghubad na naman ba ako?“

“ Anyways, Derin and I talk about our work. May gusot lang ng konti sa trabaho.“

Tumango nalang kahit gusto ko siyang barahin na ’ ’hindi ko naman tinatanong, sml? Anak ng shooting star ’di naman ‘yan ang tinatanong ko’’ kaso h’wag na, good girl na pala ako.

Hindi na ako sumagot at hinintay ang magiging sagot niya sa tanong ko. “ Guess what? “ balik na tanong niya nang mapansin niyang naghihintay ako sa sagot nito.

Inirapan ko siya at ininom ang baso ng tubig na may lemon. “Anong guess what ka d’yan? Daming alam, e. Tss,

Kung sabagay kahit naman maghubad ako sa harapan mo ulit pipikit ka lang, e. Kaya safe! “ nakangisi kong wika.

Sumeryoso ang mukha niya. “ There’s a perfect time to see all that,

Waiting is worth it to do lalo na kung ang taong mahal mo ang hihintayin .“

Napakagat ako saaking labi at iniwas ang tingin sakaniya. “ Ikaw lang ata ’yung kilala kong lalaking gan’yan, pasensyado masyado tungkol sa toot toot na ’yan. Ang gentleman mo sobra. Halos lahat kasi ng lalaki lalo na sa edad mong ’yan hayok na sa toot toot.“

Ginulo niya lang ang buhok ko at sumilay sa labi niya ang matamis na ngiti. “ Ang patience kasi is not a lack of action; rather, it is timing, in that it waits for the right moment

to act, according to the right values and in the right manner.“

“ Sana all ganyan lahat pananaw.“

Sinabi ko lang ’yun para pa sipsip pero ang totoo hindi lang naman siya ang kilala kong gano’n. Hahaha. Si Roi Gin at Tatay ko parehong gentleman ’yun, itong bestfriend ko kahit g-go relihiyoso at marespeto talaga. Samantalamg si Tatay, grabe ’yung mga pangaral niya sa kapatid kong lalaki na si Hanz tungkol sa mga gan’tong bagay ’yun.

Nagsimula na akong kumain habang nagkukwentuhan lang kami hanggang sa tuluyan na akong natapos at nilabas niya ang pinagkainan ko. Ang sabi niya magtatagal siya ng kaunti bumalik dito dahil may kakausapin lang daw siyang kakilala.

Pinayagan ko naman siya kasi agad niya namang sinabi na hindi babae kakausapin niya atsaka kahit babae pa talaga papayagan ko pa rin syempre, usapan namin pagkatiwalaan ang isa’t isa.

Gustong gusto ko na maligo pero tinatamad pa ako parang ang bigat bigat pa rin ng katawan ko. Ayaw ko na rin bumaba para tignan kung sa ibaba ba sila naguusap kasi ebarg, legit talagang nakakatamad. Nyeta kasing lambanog ’yan. Katatapos kolang uminom ng gamot at tea pero wala pang epekto.

Bumuntong hininga ako at nagpunta nalang sa balcony, naupo ako roon at nagmasid masid nalang sa kapaligiran. Mula rito sa second floor ng beach house ni Roks nakikita ko ang mga turista na mga naka pang swimming na kasuotan.

Gusto ko tuloy mag maligo sa dagat.

Napatingin ako sa isang grupo ng mga foreigner na naka halos two piece ang mga babae.

Napanguso nalang ako dahil sa inggit, kapag nakita mong suot suot nila ang piraso ng tela na ’yan parang ang dali lang din suotin ’yung tipong umaapaw ang confidence mo sa katawan.

Pero kapag ikaw na mismo ang nakasubok ng gano’n parang nanliliit ka, iniisip mong pagtitinginan ka ng iba dahil ’di naman bagay sa’yo o kaya naman minsan babastusin ka pa.

Napatingin ako sa sarili kong katawan at kinumpara do’n sa isang babaeng foreigner na putok na putok ang dibdib at pang upo. “When kaya ?” bigla kong usal.

Anak ng shooting star dati nasasabi ko pa na katamtaman ang laki ng dibdib ko pero ngayon narealize ko ng mukha talagang likod. As in, walang wala sa bola bola nung foreigner at mas lalong walang wala sa mga bola bola nina Mamsh.

Napailing iling nalang ako at pumasok nalang muli sa kwarto. Nahiga ako sa kama. Napapikit ako ng mariin at bigla biglang may imasahe na lumitaw sa isipan ko—ang itsura kong naka two piece.

Napaupo ako sa kama nang gulat na gulat dahil infairness, maganda ako sa imagination ko. Sign na na ’to? Try ko kaya?

Napatingin ako do’n sa closet tignan ko kung may two piece. Tumayo ako at nagtungo do’n, meron naman siguro binili si Roks dahil alam niyang maliligo kami ng dagat.

Hinalugbog ko ang closet pero wala akong makitang two piece bukod sa mga bra at panty ko lang na pang araw araw. Napakamot ako saaking ulo nang makitang may rush guard na nakatupi sa gilid.

Hindi ko alam pero parang na dissapoint ako, gusto ko kasi sana itry mag two piece ngayon, e. Kahit ’di naman talaga ako nag susuot ng gano’n, gusto kolang talaga makita itsura ko. Wala ng masama kung sumubok ng bagong style, ’di ba?

Saka isa pa ewan ko bakit nararamadamn ko ’to. Parang gusto ko magpskitang gilas at asarin si Roks. Syempre kasi nga masyadong gentleman ’yun, siya nga ayaw akong makita halos hubad tapos ibabalandra ko lang ang katawan ko ng gano’n.

Gusto ko marinig ‘yung mga nababasa ko sa nobela na. ’ No you can’t wear those piece of sh-t, your body is only for my eyes.’

“ Ahhh !“ napahawak ako sa pisnge ko dahil naiimagine ko palang kinikilig na ako.

Anak ng shooting star nababaliw na ako. Bakit parang ako ’tong patay na patay kay Roks.

Napakagat nalang ako saaking labi at kinuha ko ang isang romance na nobela na nakalagay dito sa maliit book shelf ng kwarto. Tutal wala naman akong gagawin at bored ako magbabasa nalang ako.

Tahimik lang ako nagbabasa hanggang sa makalahati ko na. Ebarg naman pala pagka romance nito masyadong wild. ’Yung story kasi, ’di naman talaga magkakilala ’yung bidang lalaki at babae. Ang kaso ’tong si Babae masyadong straighforward walang preno ang bibig at masyadong bored sa buhay kaya bigla nalang pumunta sa kapitbahay niyang condo dahil trip niya lag. Kalilipat lang ng lalaki do’n, itong babae dinalhan niya pa nga ng adobo ’yun tapos bigla bigla niyaya niya ito na maglaro ng seducting game para raw maging komportable ang lalaki na maging kapitbahay siya.

Seducting game, ’yung parang may akitan na magaganap sa pagitan niya pero dapat walang mahuhulog sa patibong mo. ’Yung tipong aakitin mo siya hanggang sa tumigas ang ’di dapat tumigas tapos ayun na. Walang sex na magaganap dahil ’yun nga ang pinaka challenge ’yung tipong magpipigil dapat ang bawat isa sa mga tukso.

Pinagpatuloy ko ang pagbabasa ko hanggang biglang nakainlove-an na ang bida at nagawa pa rin nilang pigilan talaga ’yung sarili nila kahit super gusto na nilang sumuko sa init na nararamadaman nila.

At nalaman ko na kaya pala ginawa ng babae ’yun seducting game na ’yan hindi dahil sa bored pala siya dahil ang totoong gusto niya mahanap ang tamang lalaki na para sakaniya ’yung tipong kahit maghubad siya sa harapan ng lalaki ay hindi siya babastusin at irerespeto pa rin siya. Kasi parang sinusubukan nung babae ’yung lalaki kasi sa pamamagitan nito malalaman niya kung gaano karesponsable siya, ’yung hindi gagawa ng padalos dalos na desisyon ang lalaki para lang makaraos siya. Bali ang pinaka point do’n ay kapag may nangyari sakanila na init lang ang nararamadaman nila walang halong pagmamahal at mas lalong walang plano sa isat-isa pagkatapos no’n ay may consequence .

Marami pang naging conflict ang story hanggang sa biglang nagpakasal na sila at nagkaroon na ng hot scene kaya naman sinara ko nanagad ang libro. Napapunas ako sa noo ko na pinagpapawisan pala.

Napapikit nalang ako at minasahe ang sintido ko ang kaso agad na naman akong napadilat nang maimagine ko na kami ni Roks ang characters do’n sa novel. “ Sh-t ka self tigil tigilan mo na kakaimagine.“ mahina kong pinasasampal ang ang mukha ko.

Bakit gano’n? Bakit parang gusto ko na gawin namin ni Roks ang seducting game na ’yun? Bakit gusto ko rin mafeel, jusmiyo goku na c-curious ako sa reaksyon pati na rin sa mararamdaman namin. Gusto ko rin siyang ichallenge.

Sa totoo lang, tiwala naman talaga ako sakaniya. Alam ko kung anong klaseng tao siya at kung anong posibleng kahihitnan nung laro na ’yun pero gusto ko pa rin itry sakaniya kung hanggang saan nga ba siya.

Kasi lalaki pa rin siya at nay pangangailangan pero alam naman ni Roks ang limitasyon niya, lalo pa hindi siya mahilig mag take advantage sa isang sitwasyon pero paano kung ako mismo ang pumayag na may mangyari na gano’n? Tatangihan niya ba ako?

Napatingin ako sa pinto nang biglang bumukas ang pinto at niluwa nito ang walang expresyon na mukha ni Roks pero nang makita niya akong nakatingin ay nginitian niya ako ng matamis.

Agad kong kinuha ang libro at binalik sa shelf saka ako nagtungo muli sa kama kung saan nakahiga na siya habang nakapikit.

Sumampa ako sa kama at sumiksik sakaniya. Agad niya namang ikinulong ako sa braso niya, niyakap ko siya habang tinitigan. “ May problema ba?“

“Nah, masakit lang ang ulo ko. I didn’t sleep last night ,” napabuntong hininga nalang ako at naupo sa kama.

Sinimulan kong hagurin ang buhok at hilutin ang sintido niya para makapag relax naman siya. “ Sige na, matulog ka na muna.“

“I love you,” mahinang bulong niya.

“I love you too.” patuloy lang ako sa ginagawa ko hanggang sa nakatulog na siya.

Napangiti naman ako at tinabihan na siya. Niyakap ko siya nang mahigpit hanggang sa tuluyan na rin akong nakatulog.

Nagising kami siguro pareho mag ala una na ng hapon. Nag tanghalian kami sa isang sea food restaurant na hindi kalayuaan dito dahil ’di na kami nakapagluto.

“ Gusto ko maligo ngayon sa dagat para mahimas himasman ako parang tulog pa kasi diwa ko.“ saad ko habang nakatingin sa dalampasigan.

Tumango siya. “ Masyado pang mainit but yeah we’ll swim later.“

Napahigop nalabg ako sa juice ko habang nakatingin na naman sa mga nag s-swimming na naka two piece. “ Bakit wala kang binili na bikini? Paano ako maliligo?“

Natigilan siya sa pagkain niya at pinagtaasan ako ng kilay. “ There’s a rush guard in your closet?“

Napangisi ako sa isip isipan ko pero ’yung expresyon na ipinakikita ko sakaniya ngayon ay nakabusangot.

“ Nakita mo ba ’yang mga tao sa paligid ng beach? May nakita ka bang naka rush guard? Oo meron pero iilan lang. Halos lahat sila naka two piece oh. Gusto ko rin magsuot no’n.“

“ Liar , “ naiiling na wika niya at pinagpatuloy ang pagkain niya.

“ Hoy, totoo nga! Kung ayaw mo maniwala pautangin mo nalang ako–may nakita ako d’yan sa bilihan ng souvenir na nagbebenta ng two piece.“

Kinurot niya ang ilong ko. “Stop lying, love. You will not wear like that, I know you more than yourself remember? “ mapangasar na saad niya kaya napairap nalang ako.

“ Sus, kunwari ka lang ayaw mo lang talaga ako pagsuotin no’n. Eh, kaya ko naman talaga mag suot ng gano’n. Akin na, bigyan mo ’ko ng pera. “ inilahad ko ang kamay ko sakaniya pero imbes na bigyan niya ako ng pera ay hinalikan niya pa ang likod ng palad ko.

Agad kong tinabig ang kamay niya at sinamaan siya ng tingin. “ Haish! Ayaw mo ’ko pautangin? Babayaran ko naman, e. Sino kasi may kasalanan na nagdaladala saakin dito kahit wala akong dalang pera ha?“

“ Pikon, huh? You can’t wear that baby. “ nakangisi niyang sambit kaya mas lalo ko lang siya sinamaan ng tingin.

“Ang daya mo! Wala ka bang tiwala sa confidence ko? ’Di ha sabi mo ng be confident nye nye nye. Tss, kayang kaya ko na mag suot ng two piece,” iritado kong wika.

Ang akala ko maririnig ko ’yung pagbabawalan niya ako dahil ayaw niyang may ibang makakita sa balat ko ang kaso expectation vs reality talaga bwiset. Inasar pa ako, ang dating tuloy saakin parang sinasabi niya ’di ko kayang mag suot ng gano’n dahil nga hindi naman talaga ako confident.

Nagtiim ang bagang niya. “ Do you really want to wear a piece of clothes huh? “ nakataas na kilay niya.

Tumango lang ako saka inirapan siya. Kala niya, ha. Baka mag laway siya kapag nakakita niya ako na naka two piece. Tss.

Bumuntong hininga siya at pinipigilan na ngumiti dahil alam niyang naasar na ako sakaniya. “There’s a swimsuit in my closet, nakita mo ba ’yung isang itim na paper bag do’n? That’s the two piece you want. I bought that incase of emergency, “ pangaasar na wika niya.

’ “Tse!”

Habang kumakain hanggang sa matapos na kami pinapamukha ko talaga sakaniya na mag susuot ako ng gano’n at sisiguraduhin ko na maglalaway siya ang kaso ’di niya ako sineseryoso, tumatawa pa talaga ang Bato na ’to ang kala niya ata nag bibiro pa rin ako.

Nang makabalik kami sa beach house niya ay agad kami nagtungo sa master bedroom. “ Here, try it,“ nakangisi niyang inabot saakin ang paper bag at ewan pero bigla akong kinabahan.

Napatitig lang ako sa paper bag na hawak niya saka ako pinalunok.

“Why are you look so tense, huh?” painosente pang usal ng Bato na ’to.

“ Akin na nga !“ marahan kong kinuha ko sakaniya ang paper bag at nag martsa papasok ng CR.

Huminga ako ng malalim at humarap sa salamin. “ Ano kaya mo ba talaga?“ tanong ko sa sarili ko.

Bwiset na Roks na ’to kala ko naman pipigilan ako kasi nga sabi niya kanina ’There’s a perfect time to see all that,

Waiting is worth it to do lalo na kung ang taong mahal mo ang hihintayin’

Imeexpect ko talaga na sasabihin niya rin na ’di niya hahayaan na makita ng ibang lalaki ang balat ko. Kala ko talaga pipigilan niya ako bwiset. Ang kaso hindi niya sinabi, e. ’Yun nga ang gusto kong marinig, anak ng shooting star na ’yan.

“ Panindigan mo na ’yan Pintura, siguraduhin mo na magsisi siya na pinasuot ka niya ng gan’yan. “ unti unti sumilay ang maloko kong ngiti dahil naalala ko na naman ang seducting game na ginawa ng bida do’n sa binasa kong story.

Pahihirapan ko si Roks kala niya ha, nang aasar pa siya. Gaganti ako! Ibabalik ko sakaniya lahat. Tss. Humanda siya, hanggang saan kaya ang pagpipigil niya kung ako na mismo ang aakit sakaniya.

Nagsimula na akong maghubad at agad na sinuot ang maroon na two piece na ’yun. Kasi may tatlong kulay, white, black and maroon pero mas pinili ko ang maroon para mas hot.

Ngiti ngiti akong humarap sa salamin at agad na nawala ang ngiti sa labi ko nang makita ko ang itsura ko. Bakas na bakas pa rin ang mga peklat ko simula sa leeg dibdib pababa ng legs ko. Ang payat ko pala. Petite ata tawag sa gan’to o buto buto?

“Haish !” ginulo ko ang buhok ko at napabusangot nalang.

Paano ko maakit si Roks nito? Ni wala nga akong mukhang ihaharap dahil sa mga peklat na ’to tapos ’di pa bagay saakin ang two piece.

Ano ba ’yan? Nicareer ko na pag ka madami ng flaws ko. Anak ng shooting star naman ano kasing kayabangan ang pinasok ko. Pinapahiýa ko lang sarili ko.

Hindi ko namalayan na nagtagal na pala ang paninitig ko sa sarili ko, nabalik lang ako sa reyalidad nang biglang narinig ko ang boses ni Roks.

“ Is there any problem?“

“Wala!”

“Why you took so long? Nagpapalit ka lang naman? Tell me, Cenery? What’s the problem ?” nagaalalang wika niya mula sa labas.

Bumuntong hininga ako at binuksan nalang ang pinto ng bigla bigla. “ Cenery, I–– -“ bumasangot lang ako at dumaretso sa salamin dito sa kwarto.

“Oo na, tama ka na. ’Di talaga ako mag susuot ng gan’to, tignan mo . Napaka pangit.” tinuro ko ang mga peklat ko sa katawan.

Hindi ko alam bakit parang nawawalan ako ng gana. Gan’to pala ang feeling ma i-insecure ka sarili mo dahil napakadami mong flaws. ’Yung tipong mag iimpusa ka na mag kumapara sa iba.

Lumapit siya saakin habang malalim ang titig saakin. Umupo siya sa kama at hinila niya ako doon at ’di ko inaasahan na sa hita niya ako papaupin.

Nanlaki ang mga mata ko pero hindi ko magawang makapag react.

“ You’re so gorgeous .“ namamangha niyang sambit habang bumaba ang titig niya sa mga peklat ko sa katawan.

Bumuntong hininga nalang ako at ipinalupot ang kamay ko sa leeg niya. “ Sinungaling .’“

“I’m serious, c-can I touch it ?” nag aalangan na tanong nito.

Napalunok ako dahil hindi ko inaasahan na sasabihin niya ’yun. Ang akala ko nga pipikit siya kasi nga halos hubot hubad na ako pero ito bukas na bukas ang mata niya at talagang gusto niya pang hawakan.

Aha, gets ko na bakit biglang nagbago ang ihip ng hangin sakaniya. Gusto niyang iparamdam na naman saakin na wala akong dapat ika-insecure. Gusto niyang i-appreciate ang flaws ko.

“ Uhmm ,“ tumatangong sambit ko.

Agad na nagsitaasan ang mga balahibo ko nang dumampi ang kamay niya sa balat ko. Una niyang hinawakan ’yung sa braso ko nang dahan dahan hanggamg sa tumaas sa leeg ko at bumaba sa dibdib ko. As in dibdib lang ha, hindi sa dede.

“These are d-mn beautiful ,“mahinang bulong niya sa aking tenga.

Napalunok ako at bumilis ang tibok ng puso ko. Pumungay pungay ang mga mata niya habang namamangha pa rin titig sa mga peklat ko.

’Yang mga titig niya na ’yan parang gusto niyang iparamdam saakin na ang mga peklat ko ay isang halimbawa ng artes.

“ Cenery ..“ hinuli niya ang mata ko kaya nagkatitigan kami.

“You should wore these scars the way some women wore their finest

jewelry. “ unti unting sumilay ang ngiti niya sa labi at hinawakan ang baba ko.

“ Scars are an unavoidable aspect of life. You can not get through life without any scars, regardless of who you are ,“ makahulugan wika nito.

Ang lalim naman ng hugot nito, kung sabagay siya nga pala si Roks Musket Montego bakit pa ako magtataka. Maraming hugot at words of wisdom ang lalaking ’to.

“ In reality, how you handle those scarsoften determines who you end up being.“

Tumango lang ako saka pabalik ko siyang nginitian at hinaplos inipit ang magkabilang pisnge niya sa mga palad ko. “ Roks..“

“Hmm?”

Napakagat ako saaking labi dahil nahihiya talaga akong sabihin sakaniya ’to. Ewan ko pakiramdam ko ito ang tamang timing para gawin namin ’yung seducting game na ’yun, na e-excite at na cucurious ako na ewan. Haish.

“ ’Di ba sabi mo, marunong kang mag pigil?“

Pinanliitan niya ako ng mata at ’di kalaunan ay pinagtaasan naman niya ng kilay. “ What do you mean?“

“Para namang sa ilang linggo nating pag stay dito ay hindi nakakabagot. Maglaro kaya tayo ?” malambing kong turan habang naglalandas ang hintuturo ko sa mukha niya.

Tahimik at seryoso lang ang titig saakin.

“Nababasa mo ba ang nasa isip ko Roks Musket Montego?” maloko kong sambit dahil napansin ko na nanigas siya parang ’di nga siya humihinga eh.

“Cenery— -” aangal sana siya pero hinarang ko ang hintuturo ko sa labi niya.

“Shhh.” kinagat ko ang labi ko at tinignan niya nang mapungay pungay. “ Maglalaro lang tayo, h’wag kang KJ.“

Mas lalong lumawak ang ngiti ko nang mapansin kong napalunok siya. Tumayo ako mula sa pagkandong sakaniya at agad na nilapit ko ang mukha sakaniya.

Iniwas niya ang tingin saakin. “N-no, this is not a right time to play. Cenery, don’t do this. We both know our limitation. Alam mo namang nireres––.”

Pinutol ko ang sasabi niya sa pamamagitan ng pagahalik ng mabilis at pagkagat sa ibaba niyang labi.

“ Ako naman mau gusto, walang pumilit kaya hindi pag t-take advantage ang tawag dito. Molmol lang, labing labing gano’n. Ginagawa nung mga nagmamahalan,“ natatawang saad ko.

Wala rin akong kontrol sa sarili ko, parang sinipian ako nung babaeng character sa libro na wala ng bahid na hiya.

Hindi na siya nakapagsalita lalo nang kumandong ako paharap sakaniya

“Tignan natin kung hanggang saan ka ,” mapaos paos kong wika bago siya tuluyang siniil ng halik.

Sa oras na magtama ang labi namin ay agad kong ginalaw ang akin, ipinalupot ang kamay ko sa leeg niya at napangiti ako sa isipan ko nang agad siyang tumugon.

Bumaba ang kamay niya sa bewang ko kaya sandali na humiwalay ako sa halikan namin. “ Kung ayaw mo? Bakit ayaw mo ’kong pigilan, ha?“

Ang pungay pungay ng mata niya na para bang baby na nanghihina dahil inaagawan ng chupon. “ Love..“

Hinaplos haplos ko ang labi niya.

“Kiss my marks .” tinuro ko ang mga peklat ko sa dibdib.

“Why are you doing this to me?” hinang hinang bulong niya.

“ Curious ako,“ sambit ko saka iniwas ang tingin sakaniya. Tumayo na ako mula sa pagkaupo dahil bigla akong nahiya sa pinagagawa ko kanina.

Sy-t ang wild ko? Nakadrugs ba ako?

Ngayon ko naramdaman na nakakahiya pala pinag gagawa ko, anak ng shooting star. Lupa kainin mo na ako, nyeta ka Pintura saan mo nakakuha ang lakas na loob mo.

“ Why are you so curious? I don’t understand? How can I fulfill your curiousity, huh?“

Bumuntong hininga ako at umupo sa kama saka ko hinila ang clmforter para ibalot saakin. “ I’ll seduce you and all you have to do is to be strong. Oh ’yan english na ha?“ hindi makatingin na wika ko. Ginaya ko lang line nung babaeng bida sa libro.

“ Huh? Look at me, Cenery.“ hinawakan niya ang pisnge ko at hinarap sakaniya. “ How? I’ll let you to touch me? And you’ll let me to touch you?“

Kinagat ko ang labi ko bago ako tumango. “ Oo, pero may limitasyon? At alam naman nating dalawa kung saang parte ang bawal.“

Umigting ang panga niya habang seryoso ang paninitig niya saakin kaya napalabi ako. Ayaw niya ba?

“Deal or no deal?” alanganin kong tanong pero umiling lang siya.

“ H’wag ka ng KJ, bigyan natin ng fun at spice ang pag stay natin dito. Adventurous ka naman ’di ba?“ Panggagaya ko muli sa sinabi nung bidang babae sa binasa kong libro kasi naman nung sinabi niya ’to bandang huli pumayag ’yung lalaki.

Bumuntong hininga muli ako at napasuklay sa buhok. “ Alam ko namang gentleman ka at marespeto, alam ko namang pareho tayong hinihintay ’yung tamang panahon para do’n sa tooot. Pero ito kasing laro natin’yung parang way ko na ’to na itest ka kung ikaw ba talaga ang future.“

Weh? Talaga ba self? Mamo mo test, curious ka lang talaga sa pakiramdam.

Hindi siya sumagot. Umigting lang ang panga niya.

“Alanganin ka na naman kasi baka nag t-take advantage ka sa lagay na ’yun? Hindi, Roks. Hindi. Kasi katulad ng sabi ko kanina, ako ang may gusto. Ako ang pasimuno kaya wala ka na dapat alalahanin kasi may permiso mula saakin.”

“This is serious and hard, Cenery.”

“Ihhh Roks, sige na! Wala namang mangyayari saatin, e. Kiss na may kasamang konting pang aakit lang. ’Di ba nga kahit walang tayo at ilang beses natin sinasabi na bawal ang kiss hanggat hindi pa talaga tayo mag jowa nag kikiss pa rin naman tayo, ’di ba? Wala ring silbe.”

Hindi siya nagsalita.

“Roks, please na. Sobrang curious kasi ako sa kahihinatnan. Hindi naman sa nag doubt ako sa pag rerespeto mo pero gusto ko malaman kung gaano kalakas ang pagpipigil mo, kung hanggang saan kaya ko at mo ’diba? Challenge natin sarili natin.”

Napapikit siya ng mariin at minasahe ang sintido. Hindi pa rin siya nagsalita kaya ’di rin ako nagsalita, hinihintay ko siyang sumagot.

Bumuntong hininga nalang siya. “Fine, I’m confident that I can control myself now. Sex is so special that it needs a special home and that home is marriage because the ultimate intimacy belongs in the ultimate commitment.”

Lumaki ang ngiti ko at agad na inalis ang nakatakip na kumot. Marahas ko siyang niyakap kaya napahiga siya sa kama sa sobrang gulat at ang ending ay nakapatong ako sakaniya.

Napakunot ang noo ko nang mapansin kong galaw ng galaw ang adams apple niya at talaga namang pinag papawisan siya. “ Bakit ka pinagpapawisan huh?“ mapangsar na wika ko habang pinupunasan ang ang pawis niya.

Iniwas niya ang tingin niya. “ Cenery, I c-can feel you,“ nauutal na saad niya kaya natawa ako.

Nasa pagitan pala ng hita ko ang ang hita niya habang itong dibdib ko na walang laman ay nakadikit din sakaniya. Bali ang pwesto ko ay nakadapa rito habang ang tanging suot ko lang ay ang two piece pa rin.

Biglang naginit ang pisnge ko, nahihiya ako pero parang nanaig ang curiosity ko na ano mangyayari kapag sa pwesto naming ito ay inakit ko siya lalo na ngayon hindi na siya mapakali.

Para akong sinabian ng demonyo ng hipan ko ang tenga niya pababa ng leeg niya at pagkatapos ay ipinasok ko ang kamay ko sa loob ng shirt niya habang ang titig ko ay nasa mga mata niya lang.

“ What the hell,“ malutong na mura niya nang bigla kong haplos haplosin ang abs niya.

Tatlong santanas pa ang sumapi saakin dahil kusa ko nalang hinalikan at biglang dinilaan ang abs niya pataas. “ Why baby? Why so naughty ?“ hirap na hirap na sambit niya parang nawawalan siya ng hininga.

The game is officialy begin!

Nginisian ko siya, umayos ako ng pwesto. Ang pang upo ko ngayon ay nasa bandang tyan niya saka ko hinalikan ng malumanay ang labi niya. Agad siyang tumugon, hinawakan niya pa ang ulo ko para alalayan.

“ Hmmm.. “

Habang nagpapalitan kami ng halik ay binaba ko muli ang kamay ko sa abs niya at hinaplos haplos ’tong hanggang sa pilit kong tinatanggal ang pang itaas niyang damit.

Sa kabutihang palad, hindi na storbo ang halikan namin hanggang sa matagumpay kong natanggal ang damit niya.

Wala talaga akong alam sa gan’to, sinusundan ko lang talaga ’yung mga naalala ko doon sa story. Sy-t, naiintindihan ko na ngayon ’yung pakiramdam nilang ‘mainit’ at ‘nakakapaso’

Baba sana sa leeg niya ang halik ko pero napansin ko na naka bandage ang braso niya. “ Saan mo galing ’yan?“ agad akong umalis sa pagkapatong sakaniya at naupo nalang ako sa mismong kama.

Halata sa mukha niya ang pagkagulat sa sinabi ko na para bang bata na may sugat at sinekreto sa Nanay para hindi ito pagalitan.

Inalalayan ko siyang maupo sa kama at agad na lumukot ang expresyon ko nang makitang napakadaming parang salonpas na nakadikit sa likod niya.

“ At bakit may parang may mga salonpas ka sa likod? Bakit may sugat ka? Masakit likod mo?“

Ngayon ko lang na realize, kaya pala sobrang nasaktan siya sa hampas ko kanina kahit hindi naman malakas. Kahit nga super lakas ng hampas ko noon ’di naman siya umaangal tapos ang akala ko sobrang bigat ko nang binuhat niya ako, ’yun pala sadyang masakit ang likod niya.

“Ano pipe kana ?” nakataas na kilay na tanong ko dahil nakatingin lang siya saakin na para bang naghahanap pa ng sasabihin.

Bumuntong hininga siya at hinawakan ang kamay ko. “ Last night, alam mo namang nakainom ako ng kaunti. While I’m carrying you masyado kang lumilikot hanggang sa na outbalance ako at nagkataong na may matulis na kahoy sa gilid ko natusok sa braso ko,“

Napahampas nalang ako sa noo ko dahil sa napagalaman kong ako na naman pala ang dahilan. “Roks naman, e. Dapat sinabi mo agad. Haish, sorry. Pinagpapalo pa naman kita kanina tapos nagpabuhat pa ako tapos ako rin pala may kasalan kaya may sugat ka,” nakabusangot na saad ko.

Ngumiti siya at pinisil ang ilong ko.

“I’ve treated myself already. Don’t worry. I’m fine. Saan na nga ba tayo ulit? Can we continue?” malokong saad niya pero ’di ko pinansin ’yun dahil nasa sugat niya ang atensyon.

“ Tignan ko nga ’yung sugat mo kung malalim ,“ kunot noong sambit ko saka akmang hahawakan ang braso niya pero iniwas niya naman ’to.

“I’m fine—.”

“Isa, “ madiin kong wika habang sinasamaan siya ng tingin.

Wala na siyang nagawa kung hindi alisin nalang ang bandages sa braso niya. “ See? Hindi naman malalim so don’t worry.“

Malalim pa rin siya ng kaunti pero parang style daplis siya dahil pahaba ang sugat.

Napabuga nalang ako ng hangin dahil naiisip ko na naman na ang kamalasan na nangyayari saamin kapag magkasama kami. “ Eh, ’yang likod mo masakit ba masyado?“

“Hmm yeah, would you mind if I request you to massage me?”

Malaki ang ngiti niya sa labi at alam kong pinapagaan niya lang ang loob ko kaya niya sinabi ’yun. “ Sabi ko sa’yo malas ako, e. Eto na naman tayo sa gan’to. Nasasaktan ka lagi kapag kasama mo ’ko.“

Lumukot ang expresyon niya. “ Then what’s your point? Aatras ka na? Iiwan mo na ako because of that? Hindi ba’t mas lalo akong masasaktan kapag ginawa mo ’yun? Panghabang buhay ang sakit na maidudulot.“

Napatingin nalang ako sa sahig dahil eto na naman po kami sa gan’tong senaryo dahil masyado akong negative. Paulit ulit na naman, hays.

“ Hey, don’t stress yourself. Maliit na sugat lang ’to, I thought we’re here to enjoy? You even challenge me nga ’diba? Titignan natin sinong mas matibay saating dalawa, so try it now. Seduce me while doing the massage.“

Nag angat ako ng tingin sakaniya at ngumuso. “ Ano? Ayaw mo? You’re afraid na baka saating dalawa ikaw ang mag fail?“ pangaasar niya.

“ Hindi no! Maghanda ka !“ tinulak ko siya nang mahina at nagpunta sa CR para kunin ang rose oil do’n.

Nagsuot muna ako bathrobe bago ako tuluyang lumabas. “ Dapa!“

“ Yes, love! Yes !“ Sambit nito na mala sundalo talaga.

Napailing iling nalang ako, sumulyap ako sa sugat niya na nakatakip na muli ng bandage bago ko tuluyan inalis ang mga nakadikit na puti sa likod niya at nilagyan ito ng rose oil.

Sinimulan ko na siyang masaihin. Isang diinan palang ng kamay ko ay umungol na siya. “ Hmm~ Cenery.“

Napangisi nalang ako at pinagpatuloy sa pinagagawa ko pero narealize ko na may game pala kami na.

Umupo ako sa bandang pang upo niya rin at dahan dahan kong ipinadulas ang kamay ko sa likod niya. “Your hand is soft,” malambing na saad niya.

Habang ginagawa ng kamay ko ang trabaho niya ay inamoy amoy ko ang batok niya at binigyan ito ng maliliit na halik. “ Oh Jesuz~“

Bumaba ang maliliit kong halik sa leeg niya at ’di ko na malayan na napaupo na pala ako sa mismong likod niya dahil nadadala na rin ako sa feeling.

“Sh-t, I can feel you and I know the texture of oil, this is not oil .” rinig kong sambit niya kaya natigilan ako sa ginagawa ko dahil ’di ko siya gets.

“ Ano?“

Humarap siya at para bang hindi siya sigurado sa sinabi niya. “ Sit here.“ tinuro niya ang tyan niya kaya naman ginawa ko ’yun. “ You’re wet, huh ?“

Nanlaki ang mga mata ko at madaling umalis sa pagkaupo sakaniya. “ Anong wet ka d’yan! Feeling mo! Teka nga, maliligo na ako ang init!“

Agad akong napatakbo sa CR dahil sa kahihiyan pero bago pa ako tuluyan makapasok doon ay narinig kong nagsalita si Roks. “ Oh, I thought mag b-beach tayo?“

“ Mamaya! Mainit pa! “ agad kong sinarado at nilock ang pintuan. Hingal na hingal akong napaupo sa sahig at tinigan ang ibaba ko.

“ Sh-t ano ’to ?!“ mahina pero gulat na wika ko habang nakatingin sa panty na may basa na parang ihi.

“Eto ba ’yung sinasabi nilang wet /talaga?” bulong ko sa sarili ko. Syet, bakit ko naramdaman ’to? Bakit ako ang nakaramdam?

Ang ibig bang sabihin nito ako ’yung naakit kasi ako ’yung nag wet? Sabi nila kapag nag wet ka ibig sabihin gusto mong may mangyari.

Ahhh! Hindi pwedeng ako lang nakaka feel nito, si Roks kaya nag wet? Teka nga nag w-wet ba ang lalaki? Anak ng shooting star—oo nga pala kapag naakit ang isang lalaki madalas may tumitigas na sandata.

Pero tumigas ba ’yung sakaniya? Potakte ’di ko napansin. Ahh! Ano ba ’tong pinagsasabi ko? P-nyeta kasing libro ’yun, dinemonyo ako. Nakakahiya, paksyet talaga. Hindi pwede ako lang ang nakaramdaman ng kahihiyan.

Wala sa sariling binuksan ko muli ang pintuan. “ Hoy Roks!“

“Yes, love? “ malambing na tugon niya habang pretende pa rin siyang nakadapa pa sa kama.

“ Sabay tayo mag shower~“ pagkasambit ko nun ay agad siyang napabalikwas sa kinahihigaan niya at binigyan ako ng hindi makapaniwalang expresyon.

“ What?!“

“Bakit? Takot kang matalo sa game?”

Natulala siya saakin ng ilang saglit bago sumilay ang ngisi sa labi niya. Tumayo na siya at lumapit habang akmang huhubarin na ang suot niyang short.

“Wait—wait !” natatarantang sigaw ko.

“What? Is there something wrong ?” painosenteng saad niya.

“ Bawal ka pa pala maligo kasi nilangisan kita! Mabibinat ’yung likod mo!“

Nyeta at talaga gora siya? Nasaan na ’yung sinasabi niyang may tamang panahon para makita ang lahat. Aaaaaah!

Pabagsak kong isinara ang pintuan. Napahawak ako sa dibdib kong napalakas ng tibok. “ ’Yan sige kapokpokan mo kasi Paint.“ inis na sambit ko sa sarili ko at nag simula ng maligo.

Nang matapos na ako ay na!butan ko siya sa kama na parang naglalaro pa sa phone niya. Inalis ko na agad ang tingin ko at nag hanap nalang ng masusuot.

Halos mapatalon ako ng biglang may yumakap sa bewang ko mula sa likod.

“Hey gorgeous ,” bulong niya sa tenga ko.

Agad ko siyang tinulak. “ Tsupi! Kaliligo kolang h’wag mo ’kong hawakan nahawaan ako ng germs mo! Ew!“

“Am I? Should I take a bath?”

“Oo!”

“Wait? Dapat pala nagsabay na tayo kanina? I thought bawal ako maligo?”

“Kanina na ’yun! Maligo kana!”

Tumawa lang siya at ng tumawa at ninakawan pa ako ng halik sa pisnge bago nagpunta ng CR.

Nagayos na ako ng sarili ko habang nasa CR siya at sakto namang tumawag number ni Gracielle sa telepono ni Roks. Nakikitawag pala do’n si Tatay, nakipag kamustahan lang ako at napag alaman ko na uuwi na siya ng bahay this month sabi ng doctor.

Natapos na ang call namin ni Tatay pero ’di pa rin natapos si Roks maligo. “ Bakit ang tagal mong maligo? Anong ginawa mo, huh?“ katok ko sa CR.

Narinig ko lang siyang tumawa. “ Ano nga bang ginawa ko? I know you know, love. C’mon answer your question.“

“ G-go!“

Bago pa ako mag isip ng kung ano ano ay bumaba nalang ako para kunin ’yung emergency kit para magamot ko sugat niya katapos niyang maligo.

Pagbalik ko ay sakawas tapos na siya maligo at bihis na bihis na.

“ Akin na gamutin ko na muna ’yang sugat mo bago ko patuyiin buhok mo. Upo ka na do’n.“ turo ko sa kama.

“Thank you, love .” sinunod niya naman ako kaya agad ko ng sinimulan linisin ang sugat niya.

“ Sabi ni Sizer kapag nasusugatan o nasasaktan ka hindi ka magpapadala sa hospital kahit gaano pa kalala. Kaya ba hindi mo sinabi saakin na may sugat ka?“

“ Uhmm, I can take care of myself and yeah, I don’t want you to worry like this. Ayaw na ayaw ko. Gusto ko lang mag enjoy ka sa trip na ’to, look how stress you’re because of this small wound.“

Huminga ako ng malalim at dinamdampi ang cotton balls na may betadine sa sugat niya. “ Simula ngayon, tayong dalawa na ha? Kapag may masakit sa’yo please lang h’wag mong itago, sabihin mo agad saakin. Kapag may sugat ka, gagamutin ko. Hindi ka magisa, nandito na ako.“

“I love you ..” mahinang wika niya habang nakakatig lang saakin.

“ Mas maganda kasi ’yung may karamay ka, ’yung may nag aalalaga sa’yo. Alam mo kasi ’yung napapansin ko sa’yo, hindi ka open sa iba no? Eh, isang factor kaya naramdaman mong mag isa ka. ’Yung tipong may mga nandyan naman para sa’yo pero hindi mo naman binibigyan pansin, ikaw pa rin ’yung naglalayo sa sarili mo.“

Umigting ang panga niya at iniwas ang tingin saakin.

“ Nabanggit saakin ni Atarah na gano’n ugali mo, e. Tapos napapansin ko din. Masyado mong kinikimkim ang nararamdaman mo. Kaibigan mo sila pero hindi mo sinasabihan. Ni hindi ka rin ata open sa magulang mo?“

“ They have their own lives, Cenery. Hindi lang naman saakin iikot ang mundo nila, why would I bother them if I can solve the problem in my own? Ayokong magpasa ng burden sakanila. That’s a big big nah.“

Hindi ako sumagot dahil ’di ko naman alam sasabihin ko. ’Di ko siya gets, bakit sinasabi niya pagod na siyang magisa kung siya naman mismo ang may gusto na mag isa siya? Mahirap intindihin pero kailangan ko pa rin siya maintindihan.

“I have trust issue, Pinipili ko ang tao na sasabihan nang nararamdaman ko. Yeah, tama ka may mga tao na nandyan para saakin but the question is handa ba silang makinig? Bukal ba sa loob nila? Totoo ba sila? Hindi ba sila naabala?” patuloy na saad niya.

Napakamot nalang ako sa ulo ko. “ Alam mo minsan, kinakain mo sinasabi mo no? Ayaw mong mag isa, pagod ka na sa gano’n pero parang gusto mo naman? Ikaw rin pumipili na maging isa nalang. Gulo mo, Roks. Grabe ’yung mga words of wisdom mo saakin pero hindi mo naman ma iapply sa’yo mo no? ’Di ka pa ba busog? Dami mo ng nakain na salita, e.“

Ngumiti siya ng tipid. “ You’re right but may mga dahilan ako bakit ko kailangan kainin ang lahat ng salita ko, I hope one day you understand it.“

Dami talagang hugot sa buhay. Napaka misteryoso rin, ano namang dahilan niya? Nagkibit balikat nalang ako at pinagpatuloy ang pangagamot.

Kinahapunan napagdesisyon ko mag swimming sa dagat habang si Roks ay pinapanood lang ako mula sa bangka. Hindi kasi pwede mabasa ng tubig dagat ang sugat niya baka ma infection pa isama pang masakit.

Ang ending din ay naka rushguard ako dahil ako mismo ’di ko naman kaya talagang mag usot ng gano’n at isa pa ayaw din ni Roks.

“Anong gagawin mo kapag inatake ako ng pating ?” tanong ko habang nag f-floating ako at siya naman ay tanging ang paa lang ang nakababad sa tubig.

“Will save you and attack the shark too using my hands only,” natatawang saad niya.

Inirapan ko siya, kala niya naman kaya niya. Ang yabang, amp. “ Tara nga, punta pa tayo doon. “ turo ko sa gitna pa ng dagat dahil nandito kami sa parteng hindi pa naman malalim ng sobra at payapa ang alon.

“ No, Cenery. That part is too deep.“

“Sige na, hanap tayo pating pahabol lang ako.”

Ngumiwi siya. “ First you wanna have a date in the hunted house kasi you want to find a ghost and now gusto mong magpahabol sa pating?“

Tumawa lang ako at nagsimula ng sumisid kahit narinig ko pang binawalan niya ako.

Sa pagsisid ko halos maubusan ako ng hininga nang may mapansin akong lalaki at baba na naghahalikan talaga sa ilalim ng dagat na hindi naman kalayuan saakin.

Anak ng? Paano nila nagagawa maghalikan sa ilalim ng dagat ng hindi sila naaubusan hininga?

Shokoy sila ghorl? Sa palabas ko lang nakikita ’yung gan’to o kaya sa mga libro nababasa ko? At mas nakakamangha pala kapag personal mo ng nakikita ang under the water kissing.

Ano kayang feeling? Kaya ko kaya ’yan? Kakayanin kaya namin ni Roks? Ahhh! Eto na naman ako, jusko. Curious na naman ako masyado.

Napatingin ako muli sa pwesto nung naghahalikan as in ang wild ng halikan nila tapos nakita ko pang ’yung isang kamay ng lalaki parang nasa loob nung panty.

Sy-t.

Agad akong umaahon ng hingal na hingal dahil ’di ko na kaya panoorin pa, sobrang curious ako sa pakiramdam ng ginagawa nila. Parang gusto ko rin gawin.

Pokpok ka talaga Paint!

“ Tara na ayoko na mag swimming.“

Lumangoy ako palapit sa bangka at agad niya naman akong inilalayan na makasakay do’n. “ Why are you so red? Tell me what happened? May kumagat ba sa’yo? Allergy?“ kunot noong tanong niya nang tuluyan na akong makasakay sa bangka.

“ Wala

, masyado lang mainit.“

Pinanliitan niya ako ng mata dahil wala naman ng araw nung ngayon. “ But there’s no––“

“Kanina nung meron pa, nag s-swimming na ako ’di ba? Tara na! Dami mo namang tanong,” iritado kong wika.

Ayaw ko nga siyang tignan sa mata baka mademonyo na naman ako at yayain siya na maghalikan sa ilalim ng dagat.

Hindi na siya nagsalita pa at binalutan nalang ako ng towel saka siya nagsagwan palapit sa pangpang.

Sa oras na pag dako namin sa lupa ay agad akong napatakbo dahil gusto kong mahismasan ako at makalayo sa tukso.

“ Cenery !“ tawag niya pero ’di ko siya pinansin.

Hanggang sa makalayo na ako ng konti ay nakakapagtaka na ’di niya na ako tinawag kaya napatigil ako nilingon siya.

At eto na naman po, may mga p-yetang babaeng lumapit na pala sakaniya.

Sabi ko sa sarili ko hindi ako magiging selosa pero anak ng shooting star ’yung mga babaeng nakapalibot sakaniya kita lahat ang pisnge ng pwet at luwang luwa ang dibdib.

“ Love!“ malakas na sigaw ko at patakbong bumalik muli sakaniya.

Napatingin saakin ang mga babaeng nakapalibot sakaniya at si Roks naman sumilay agad ang ngiti sa mga labi niya.

“ Why did you run? “ agad na tanong niya nang makalpit ako sakaniya.

Ipinalupot niya ang kamay niya sa bewang ko. Gusto kong umirap pero pinilit ko nalang ang sarili ko na ngumiti ng matamis. “ Nag e-excercise lang ako kasi baka namulikat ako, e. Anong sadya nila? Kilala mo?“

“ Uh–we are just asking him if he wants to join our party? I mean kayo? Are you interested?“ tanong nung babaeng kulot.

Kumulo ’yung dugo ko. Ang plastic pa naman ng ngiti ng mga hipon na ’to.

“ Weh? Pati ako ininvite niyo? Baka napipilitan lang kayo kasi nakita niyo ko? Anyway, sorry busy kasi ako kaya ayoko. Siya tanungin niyo kung gusto niya.“

“ I’m not busy .“ nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni Roks kaya patago ko siyang kinurot at tumawa pa talaga ’to.

“ But I’m sorry we’re hete for our honeymoon. I would love and enjoy to make love with her than to join your party,“ ngiti ngiting saad ni Roks at iginiya na ako palayo sakanila.

“To make love ka d’yan .” kinurot ko muli siya ng makalayo na kami pero pero tumawa lang siya at inakbayan ako.

“ Excercise huh? Jealous much?“

“Hoy feelingero, hindi ako nagselos no! Sabi ko naman sa’yo hindi ako gano’n.”

Iritado kong inalis ang pag ka akbay niya at nauna na maglakad. “ Hey, Jessica long time no see!“

Napatigil muli ako sa paglalakad at agad na hinarap siya pero wala naman akong nakitang babae kaya tumawa siya. “ It’s a prank!“

Kumuha ako ng buhangin at binato sakaniya. “ Magsama kayo ng Jessica mo!“

Hindi ako selosa pero nababaliw na ako, nababaliw na ako sakaniya. Aaah! P-nyeta ka puso!

Nyang note: Hello! ’Di na matagal mga update nito kaya stay tuned! Rest muna tayo sa mga problematic chapters ha! Lol. Happy 90k reads KMC! Thank you everyone!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 40

Paint Cenery

NASA sasakyan na kami sa mga oras na ’to, nakasandal lang ako sa upuan habang pinapanood ang paligid ng mga nadaanan namin.

Mabilis ang araw at ’di ko na malayan naka isang linggo na pala kami rito sa Batanes. Masyado kasi akong nag enjoy sa kagandahan ng lugar na ’to pati na rin sa lalaking kasama ko kaya nawala na sa isip ko na may katapusan pala.

Sobrang sulit ang naging bakasyon namin sa lugar na ’to. Napakaganda naman kasi talaga at nakakarelax. Sobrang nag enjoy kami lalo pa’t napakarami naming activities na ginawa.

Nandoon na ’yung nag sky diving, nangisda, foodtrip, nag punta sa museum, zoo at syempre sa hunted house. Pinagbibigyan ako ni Roks sa lahat ng gusto ko. Ni hindi niya talaga hinahayaan na ’di ako mag e-enjoy sa bawat minutong panatili namin dito.

“Tell me if you want to pee or you’re hungry, huh?” biglang saad ni Roks na kanina pa tahimik dahil nasa daan ang focus niya.

Tinanguan ko lang siya at binalik muli ang tingin sa bintana. Uuwi na kami sa Manila gamit ang sasakyan niya, road trip gano’n. Eh, tinanong niya naman ako kung gusto ko ba raw mag eroplano nalang kami kasi nga may Philippine Airlines and Skyjet Air fly sa Basco.

Mas mapapabilis ang uwi namin sa Manila kapag ’yun ang sinakyan namin dahil 70-110 minutes lang daw. Ang kaso ang sabi ko ayoko mas gusto ko ng gan’to para mas matagal pa kami magkasama at isa pa nag punta kami rito na naka road trip din eh, hindi naman pwedeng iwan nalang namin ang sasakyan niya at papakuha nalang sa mga tauhan niya. Hassle.

Umayos ako ng upo at napatingin ako sa back seat na punong puno ng pasalubong namin. Syempre siya lahat gumastos, sabi ko pautangin nalang ako pero ayaw niya naman. Ang sabi niya kunin ko raw lahat ng gusto ko siya na raw bahala.

Nanliit tuloy ako. Hindi naman pwede kasing laging siya nalang ang nagastos. Hindi naman porket siya ang mayaman saamin ay sakaniya ko na iaasa ang lahat. Hindi ko naman siya human

bank . At mas lalong ’di ko siya sugar daddy.

Napabuga ako ng hininga at hinaplos haplos ang braso ko dahil nakaramdam ako ng lamig.

“ Wrap it to you. Can’t hug you, safety first,“ malokong saad niya saka inabot saakin ang blanket na may design pang aso at saka niya hininaan ang aircon.

Bumaling muli ako sa bintana at sakto namang tumigil ang sasakyan dahil nag traffic. Agaw pansin ang isang grupo ng kabataan sa gilid namin at agad na dumako ang paningin ko sa isang batang babae na ang laki ng umbok ng tyan habang nakapalibot pa sakaniya ang mga barkada niya.

“ Tss, kabataan ang pag asa ng bayan,“ sarkastiko kong saad.

Napailing iling nalang ako. “Menor de edad lang ata ’tong batang ’to buntis agad. Marunong na kaya ’to maglaba ng sariling

panty ?“

Paano naman kasi ang laki ng tyan ng bata tapos nasa daan pa rin siya kasama barkada niya imbes na magpahinga nalang sa bahay, anak ng shooting star alam ng delikado ang pag bubuntis lalo na’t bata pa siya pero napili niya pa rin tumatambay sa daan.

“ Hays, ’di talaga dapat ni-normalize ng

bansa natin ang teenage pregnancy. Oo nga’t blessing pa rin ang baby pero nakakalungkot talaga kapag sa batang ina nang gagaling ’yun, na mas ok raw na ’yun ang sabihin kaysa magpalaglag ng bata. Tama naman siya oo pero hindi ba’t mas okay ’yung h’wag nalang muna mag pabuntis sa murang edad? Dapat kasi talaga nag aaral pa ang mga ’yan at walang problemang iniisip. Halos sa mga kabataang nabubuntis ni wala naman silang pantustos, aasa pa rin sila sa magulang nila. Hays, napakalaking responsibilidad ng pagiging ina. Kawawa naman kasi ang magiging baby kapag hindi natustusan ang pangangailangan, ’di ba?“ iritado kong wika habang nakatitig pa rin sa mga kabataan.

Alam ko namang wala akong karapatan i-judge ’yung bata dahil hindi ko naman alam ang buo niyang kwento pero kasi kahit pagbalik-baliktarin mo ang mundo hindi pa rin talaga maganda ang maagang pagbubuntis lalo na kung mapapariwara lang din’yung magiging anak niyo.

Nakakatakot na dumating sa punto na lahat ng bata ay maging katulad ko. Na hindi na enjoy ang kabataan at kumakapit sa patalim para lang makaraos sa araw araw.

“ This is why comprehensive sexual health education must do more.“ sumulyap ako sakaniya at umayos na ako ng upo dahil alam kong sa oras na nagsalita na siya marami na naman akong matutunan.

Napagtanto ko kasi na kaysa barahin ko siya lagi kapag nil-lecture niya ako ay mas magandang makinig nalang ako dahil mahirap din magpaliwanag sa bobong katulad ko pero ang tiyaga niya pa rin.

“ As they grow up, young people face important decisions about relationships, sexuality, and sexual behavior. Curious sila sa mga bagay bagay. They tend to do something that’s not appropriate for their age. Madalas ang pagiging mausisa nila ang nagiging daan sa kapahamakan o kasawiang-palad sa buhay nila. But in the other side maaring may mabuting dulot din ’to kaya nga dapat sa murang edad laging na gagabayan sila ng mga mas nakakatanda sakanila. Society has the responsibility to prepare youth by providing them with comprehensive sexual health education that gives them the tools they need to make healthy decisions.

The goal here as an adult or a parents is that the curiousity of your child should lead to learning not to dangerous risk-taking behavior.“

Napangiwi ako nang maalala ang pagiging curious ko sa mga bagay bagay. Nasa tamang edad naman na ako para macurious sa mga bagay bagay pero dapat talaga mag iingat pa rin ako.

Pero tama rin naman siya na dapat talaga na ginagabayan ng may alam na ang pagiging curious ng isang tao mapa bata man o kasing ederan ko.

At kung wala talagang gagabay sa’yo dapat marunong kang mag control ng sarili. Dapat alam mo kung saang ilulugar ang kuryusidad mo. H’wag dapat gumawa ng desisyon na hindi talaga pinagiisipan at puro kuryusidad lang ang pinanghahawakan. Kailangan maging maingat sa pagiging mausisa kasi delikado talaga.

Katulad nung mga pinagagawa ko nitong mga nakaraang araw. ’Di ko na tinuloy ang seducting game na ’yun kahit curious ako dahil alam kong hindi naman maganda ang patutunguhan.

Hiyang hiya nga ako sakaniya, ni hindi ko siya magawang kausapin ng hindi namumula mabuti nalang ’di niya ako inasar at gumawa pa siya ng paraan para maging komportable muli ako at ienjoy ang pagbabakasyon namin.

Best boy talaga, Roks ko! ’Di na ako magtataka kung isang araw lumitaw na lahat ng kaagaw ko sakaniya.

“Alam mo sa school kasi namin hindi naturo ang sex education sa school. Wala akong naalala, e? ’Di rin naman ata tinuro saamin ng magulang ko. Ang tanging naalala ko lang no’n sabi ng kaklase ko pero pabiro ha. Na ’yung sex education daw tinuturuan ang mga bata ng iba’t ibang

uhmmm .“ napakagat ako saakin labi dahil ’di ko matuloy tuloy ang salitang ‘position’

Sumulyap siya saakin at pinagtaasan ng kilay. “ Many people still misunderstand the concept of sex education,“ naiiling na saad niya.

“ Ok, listen love. For your information, It is vital to teach age appropriate information and

skills to enable young people take personal responsibility for their health and general well-being in sex education . In this, it include information about puberty and reproduction, abstinence, contraception and condoms, relationships, sexual violence prevention, body image, gender identity and sexual orientation that should be taught by trained teachers pero maari namang pati ang magulang nalang ang magturo sa mga anak as long as you have a knowledge about this.“

Inabot niya ang kamay ko at binigyan ito ng maliit na halik habang nasa daan na ang tingin niya.

“Hindi ba parang mas lalong ma c-curious ang bata do’n?”

Pag uwi na uwi ko, pag sasabihan ko talaga ang mga kapatid ko. Pangangaralan ko sila tungkol sa maagang pagbubuntis na ’yan. Ayokong dumating sa punto na mahuli na ang lahat at magsisi ako.

“ Sex education, whether provided in or outside of schools does not increase sexual activity, sexual risk-taking behaviour or STI/ HIV infection rates. Infact, it has beneficial consequences

such as raising young people’s understanding and attitudes about sexual and reproductive health behaviors.“ nagsimula ng umandar ang traffic kaya naman binitawan niya na ang kamay ko ng dahan dahan.

“Nasa pagtuturo at gabay talaga ng mga taong sa paligid para maiwasan, ’no ?” sa huling pagkakataon ay sumulyap muli ako sa mga kabataan bago binalik ang tingin kay Roks.

Tumango siya. “ We should teach them the decisions they make can impact their health and well-being for the rest of their lives. In our moral suasion, meaning to say we should encourage the young people to be more responsible in the sense that they can have a relationship but refrain from engaging in this so called casual sex.“

Bumuntong hininga ako. Hindi ko maimagine na isa sa mga kapatid ko ang mabuntis ng maaga. “ Kapag talaga ang kapatid ko ang nabuntis ng maaga na gan’yan. Matatangap ko ang bata pero ’di ko alam kung anonh magagawa ko sakaniya pero ’yung lalaki na bumuntis baka mapatay ko,“ mahina kong sambit kaya ’di niya narinig

Pumikit ako ng mariin dahil takte na stress ako bigla sa ideya ng pagbubuntis ng maaga. Noong bata ako, wala talaga sa plano ko ang pag aasawa at pag a-anak. Gusto ko lahat ng atensyon ko ay nasa pamilya ko at isa pa mulat ako sa kahirapan, bata palang ako pasan pasan ko na ang buong pamilya ko. Mag dagdag pa ba ako? Hindi na syempre, kotang kota na ang kahirapan saakin kaya siguro naiwasan ko rin ’yan pag bubuntis ng maaga ’di kagaya nung ibang taga baranggay at kabatch ko na kung sino pa ’yung alagang alaga ng magulang sila pa ’yung na d-disgrasya.

“We’re almost there, love .” napatingin ako ng diretso sa daan at tama nga siya mula rito sa pwesto namin ay nakikita ko na ang sinasabi niya.

Hindi na nga rin nagtagal ay tuluyan na kaming nakadating sa huli naming destinasyon namin rito sa batanes. Ang ‘Our Lady of the Immaculate Conception Cathedral’

Unang lunabas si Roks sa sakyan bago niya ako pinagbuksan ng pintuan at inilalayan lumabas. “ Ready?“ nakangiti niyang tanong habang inilalahad nito ang kamay niya.

Ilan taon akong lumihis ng landas ng katuwiran. Nawala ang paniniwala at tiwala ko sakaniya. Nabulag ako sa paniniwalang siya lahat ang may kasalan kung bakit napariwara ang buhay ko.

Hinawakan ko ang kamay niya at inalalayan niya akong makalabas ng kotse. “ God is good; and He has been good to us, really good. Let’s come together and thank Him with grateful hearts,“ wika ni Roks habang nakatingala sa langit.

Sa pamamalagi namin dito, marami akong napagtanto at natutunan. Bukod sa mga explenasyon ni Roks patungkol sa mga bagay bagay ay hindi nawawala sakaniya ang mga bible verse at salita ng Diyos na ipinaiintindi niya saakin.

Hindi niya ako sinusukuan para tuluyan na magbalik loob ako sa ama. Pilit niyang tinutuwid ang baluktot na paniniwala ko.

Wala namang mawawala kung magbabalik loob ako sakaniya. Tama si Roks, mabait ang Diyos sadyang masyado lang akong nainip sa magandang plano niya saakin at saamin.

Laging nasa tabi ko ang Diyos pero imbes na gawin ko siyang comfort zone ay ako ’tong si gaga ginawa siyang taga salo ng mga mura ko sa buhay.

Pero tignan mo naman ngayon, alam ko at ng Diyos kung gaano ako kasama. Kung gaano ako kapasaway ay kawalang kwentang anak sakaniya. Marami akong nilabag sa mga utos niya pero ito siya pinili niya pa rin na bigyan ako ng tao at mga bagat makabubuti para saakin.

“ Let’s put God in the center of our everything. Let’s worship, praise and serve God together with joy as we grow old together.“ sinulyapan niya ako kaya tumango ako.

Eto na ’yun, ito na ang simula ng pagbabago ng buhay ko.

°°°

NAALIPUNGATAN ako dahil medyo nangalay ako sa pwesto ko. Naupo ako sa kama at dahan dahan kong inalis ang braso ni Roks sa ulunan ko.

Inaayos ko ang pag ka kumot sakaniya at sumulyap ako sa orasan ko. Napakamot ako ng ulo nang mapansin na alas sais palang pala ng umaga kaya pala super bigat pa rin ng ulo ko. Mag a-alas kuwarto na rin kasi kami ng umaga na kauwi.

Hindi ko na nga siya pinauwi sa bahay nila dahil mahabang biyahe na naman ang pag dadaanan niua. Bigla ako naguilty ang akala ko nga maganda ang road trip pero ’di ko naisip na mas mapapagod pala siya. Ilang oras siyang nag d-drive ng walang tigil samantalang ako nakatulog pa sa biyahe kahit pa-paano.

Mabuti nalang dito sa bagong bahay ay may sarili na akong kuwarto kaya pwede ng mag sleepover si Roks kung kinakailangan.

Babalik muli sana ako sa pagkahiga pero biglang bumukas ang pintuan. “ WELCOME home!––oops.“

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Gracielle at mga kapatid ko. Agad ko silang sinenyasan na h’wag maingay.

Napatingin ako kay Roks na tulog na tulog pa rin naman. Dahan dahan akong umalis ng kama at nilagay lahat ng unan ko sa mismong pwesto ko rin para ’di siya magising.

Sumulyap ako kay Cielle na gulat na gulat pa rin habang nakanganga pa at nakatingin lang saamin. Agad ko siyang nilapitan at pinitik ang noo niya. Hinila ko palabas ang mga kapatid ko na sina Coco at Hannah.

“ Ate sorry, si Ate Gracielle kasi, e. Nagpupumilit pumasok sinabi ko na naman natutulog ka. “ salubong saakin ni Ella nang makalabas na kami ng kwarto ng tahimik.

Tumango lang ako at hindi na ako nagsalita at agad nalang na niyakap ang kapatid ko na sina Coco at Hannah.“ Hello mga nga baby ko.

Miss na miss kayo ni Ate. Naging mabait ba kayo?“

“Opo!” sabay na sagot nila kaya pinaghahalikan ko ang mga noo nito.

“ ’Di mo naman sinabi na kasama niya pa rin pala si Captain.“

“Ate, sinabi ko pero ’di mo ’ko pinakinggan dirediretso ka agad do’n.”

Bangayan ng dalawa pero ’di ko muna sila pinansin. “ Maraming pasalubong si Ate at Kuya Roks mamaya. Bibigay ko sainyo.“ tulog kasi sila lahat nang makauwi kami tanging si Ella lang ang gising at pinagbuksan kami ng pinto.

“ Grabe ’tong babaeng ’to snober na porket may jowa .“ napatingin naman ako kay Gracielle.

Pinisil ang ilong. “ Hindi ko pa siya boyfriend gaga ,“ nakangiti kong wika at akmang sisigaw pa siya pero tinakpan ko na agad ang bibig niya.

“Pa? Nililigawan ka na?” sabay sabay kaming napatingin kay Roi Gin na nasa hapag kainan habang humigop ng kape at nagbabasa ng libro.

Napakagat ako ng labi nang maalala kong hindi siya ang savior ko. At ang ibig sabihin lang nun maaring mali ang pilit kong sinasabi na may crush siya saakin.

“ Oo.“ tipid na sagot ko at sumulyap muli kina Gracielle. “ H’wag kayong maingay natutulog pa ’yung tao. Teka nga paghilamusin n’yo muna ako.“

Papunta na sana ako sa lababo pero nilagpasan lang ako ni Roi Gin na blanko lang ang expresyon. “ Pasok na ako.“ kinuha niya ang bag at tumayo. “ Welcome back,“ walang ganang sambit niya bago tuluyang lumabas ng bahay.

Napatingin ako kay Gracielle para malaman ang reaksyon niya tungkol sa naging akto ni Roi. “ Hindi kita aasarin no may Captain kana,“ natatawa niyang sambit dahil mukhang naiisip niya ang nasa isip ko rin.

Nagkibit balikat nalang ako at naghilamos nalang. “ Ate, alam mo ba ’yan si Kuya Roi. Crush niya pala ’yung kapatid ni Kuya Rare ,“ biglaan saad ni Ella.

Natigilan ako at hinarap siya. “ Ha ?“

Agad niyang ipinakita ang librong naiwan ni Roi na kung saan nakaipit doon ang picture ni Reeve. “ Kasi gan’to nahuli siya nina Hanz na nag papa print ng picture ng isang babae. Tapos tinanong nila kung sino ’yun sagot ni Kuya Jowa niya HAHAHA. Feelingero .“

Napatingin muli ako jay Gracielle na malaki ang ngiti kaya agad ko siyang nilapitan “ Totoo ’yun ?“ bulong ko saka hinila siya palayo ng kaunti kina Ella.

“Oo, si Mamsh Jorgie nag sabi saakin kasi syempre katrabaho niya naman si Roi ’di ba? Kinukwento niya kung paano naaning si Roi d’yan sa boss niya. Eh, isa sa mga boss ng AKG ’yung kapatid ni Doc Rare ’diba? Biggest plot twist ba?” mapang asar na turan niya.

Ewan ko pero parang bigla akong nakahinga ng maluwag ngayon na napagtanto ko na ’di niya talaga ako gusto. “ Ang akala ko..“

“ Akala rin namin nina Mamsh ikaw gusto niya ang kaso syempre baka nahurt lang dahil may Captain ka na kaya naman biglang pinakita ni Roi na intrested siya sa kapatid ni Doc Rare?

Alam mo naman mga ugali ng lalaki. Hahaha.

Ayaw nilang naano ang ego nila.“

Agad akong umiling iling. “Malabo! ’Di ba naalala mo nabanggit ko nga sa’yo ’yung nagligtas saakin nung kasagsagan ng bagyo? Umamin siya ng nararamdaman niya, ’diba?”

Napanguso siya at tumango. “ Pinanghahawakan ko rin kasi ’yung sinabi mo na ’yun kaya naguluhan din ako, girl.“

Nginitian ko siya at proud na umiling iling ulit. “ Ang akala ko si Roi Gin ’yun kasi sabi mo siya nagligtas saakin no’n?“

“ Huh? Hindi ba?“

Umiling ulit ako kaya napakunot na ang noo niya. “Teka paano mo nalaman na hindi siya? Kasi naguluhan din ako. Nag panic na ang tao ’di ko na alam kung sino sa kanila ni Captain ang nag dala sa’yo basta ang alam ko isa si Roi at Captain sa mga nakakita sa’yo. Sabay siguro sila?

Sinabi ba ni Captain na hindi si Roi ang nagligtas sa’yo? Siya no ? Yieee matagal ka na palang bet ni Captain,“ malokong saad niya.

Natatawa lang ako at pinitik ang noo niya. “ Gaga, hindi siya si ano si—“ natigilan ako nang may mapagtanto ako.

Si Deam ang nagligtas saakin no’n. At gusto siya ni Gracielle. Gustong gusto. Anak ng shooting star—hindi naman pwedeng sabihin ko sakaniya, masasaktan lang siya baka magalit siya saakin.

“ Si?“ naghihintay na tanong niya.

“ Ano?“ napakagat ako saaking kuko dahil ’di ko alam ang sasabihin ko. Alam kong mapapansin niya agad na kinabahan ako mabuti nalang at—

“Ate may tao !” saad ni Ella kaya sabay kaming napatingin ni Cielle sa pintuan.

Agad namang nanlaki ang mata ko nang makita ko kung sino ang nasa pintuan.

“ Fafa Deam! Omg, ang aga mo naman akong bisitahin. Hihihi. Nag almusal ka na ?“ napanganga ako nang biglang sa isang iglap ay nasa tabi na ni Deam si Cielle na ngayon ay sobrang excited.

“ Not yet ,“ tipid na sagot nito habang nasaakin ang paningin niy niya.

Napalunok ako at iniwas ko ang mata ko. Nyeta, bigla akong kinabahan.

“Kain ka na, nagluto kami ng umagahan !” nagpatangay naman si Deam nang hilain siya ni Gracielle paupo sa hapagkainan.

“Bakit ka

nandito ?“ tanong ko habang hindi pa rin tumitingin sakaniya. Kunwari lang nakatingin ako kina Coco at Hannah na nanonood ngayon ng TV.

“ What do you think?“ kahit ’di ko nakikita ang expresyon niya alam kong salubong kilay niya sa tono palang ng pananalita niya.

Napairap nalang ako sa hangin. “ Tulog pa siya, mamaya mo na sunduin.“

“Ay hehe, oo nga nandito ka para kay Captain, no? Assuming ko! Hahaha, kaso ’yun nga halos katutulog palang niya, e. Stay ka muna rito. Kain ka na muna, pinang slice kita ng apple !” napatingin ako kay Cielle na malaki ang ngit at tapalang nagawa niyang mag slice ng apple agad agad para lang kay Deam.

“ I don’t eat apples but I’ll take it so I can give this to your bestfriend. Mas kailangan niya, e .“ tinignan ako mula ulo hanggang paa ni Deam na parang iniinsulto.

“ Hahaha, bad! Gagi, h’wag mong ginagalit ’yan. Halimaw ’yan!“ natatawang sambit ni Cielle habang may pahampas hampas pa kay Deam na ngayon ay nakangisi saakin.

“Here, accept my apples.” inusog niya ang plato palapit saakin pero tinitigan kolang ng matagal ’yun bago siya inirapan.

Eto na naman tayo sa apple na ’to. Ngayon na alam kong gusto niya ako, aware na akong hindi pangi-insulto ang pagbibigay niya lagi saakin ng apple. Alam kong may iba ng ibig sabihin ’yun.

“Ayoko ng apple na galing sa Demoonyu. Gusto ko galing kay Roks .” unti unti nawala ang ngisi sa labi niya at naging blanko muli ang tingin niya.

“ Ako nalang kakain ng apple mo!“ masayang sambit ni Gracielle saka sumubo ng isang slice nang mapansin niya na naiinis na kami sa isa’t isa.

Napangiwi lang ako at nang mapatingin ako muli kay Deam ay inirapan ko lang siya. “ Ella, sumabay na kayo sakanila na mag almusal .“ baling ko sa kapatid ko.

Kumapit siya sa braso ko at nilayo ng bahagya kina Cielle. “ Ate mukhang mag kakalove life na kayong tatlo, ha .“ mahinang hagikgik ng kapatid ko.

Ngumiti lang ako ng tipid baho bumaling muli ng tingin kay Deam. “ Mag usap tayo pagkatapos mong mag umagahan d’yan.“ kusa nalang ’yun ang lumabas sa bibig ko kaya huli na para makapag react ako.

Bwiset dapat mamaya ko sasabihin sakaniya, e.

“ Huh? Bakit para saan?“ kunot noong tanong ni Cielle na ngayon napatigil sa paghahain para kay Deam.

“Ah sa ano ..” ’di ko matuloy tuloy ang dahilan ko dahil ’di ko rin naman ang alam ang dapat sabihin.

Tumayo si Deam. “ Babe, you dont need to know everything. You’re so annoying. Learn to respect our privacy,“ walang ganang saad ni Deam at nauna ng lumabas.

Napapikit ako ng mariin para pigilan ang sarili ko na hablutin ang baso at ibato sakaniya. Ang sama talaga ng ugali niya.

Sumulyap ako kay Gracielle na ngumiti ng pilit saakin. “ Tungkol lang kay Roks ang paguusapan namin, may ikukunsulta lang ako sakaniya. Gaganti ako para sa’yo bestfriend, h’wag kang mag alala,“ biro ko pero pilit pa rin ang ngiti niya.

Mabigat ang hakbang ko papunta sa labas. Nagtungo ako sa kinaroroonan ni Deam at agad na binigyan siya ng masamang tingin. “ Alam ’yung kasaamaan ng ugali h’wag mong ipinaiiral lalo na sa harap ni Gracielle.“

“ Why not?“ nagpamulsa siya at sinipa ang bato sa harap niya.

Bumuntong hininga ako. Nangako ako sa Diyos na magbabago na ako pero kung gan’tong demonyo ang ang laging nasa harapan ko. Jusko, lord pasensya na in advance.

“Ang kapal mo, sa susunod dapat lang na ilugar mo ’yang pagiging demonyo mo, ha. Si Cielle na nga nag mamalasakit sa’yo lagi mo pang sinusungitan. Salamat ka pinagt-tyagaan ka niya ,” madiin pero mahina kong saad ayokong magsisigawan rito dahil tiyak na maririnig lang ni Cielle.

Nasa kalayuan na rin naman kami ng bahay pero maganda ng hindi magsigawan.

’ “I didn’t ask her to be kind on me. Siya ang may gusto no’n at hindi ko siya pinilit. Bakit parang problema ko pa ’yun? Just talk to your annoying friend.”

Yumukom ang kamao ko kaya agad kong hinawakan ito dahil mahirap na baka lumanding sa mukha niya. Kakakumpisal lang kahapon pero magkakaroon na ako ng kasalan.

“ H’wag mo siyang tinatawag na babe kung hindi naman bukal sa loob mo. At ikaw ang mas annoying dito, wala namang ginagawang masama sa’yo ’yung tao pero kung insultuhin mo wagas. Gawain ba ng matinong lalaki ’yan? Pinaglihi ka sa sama ng loob ?“ gigil na gigil kong saad.

Binigyan niya lang ako ng bored na tingin. “ And so? Are you jealous? Gusto mo bang ikaw lang ang sinusungitan ko?“

“ Ang kapal ng mukha mo. Si Roks ka ba?“ umigting ang panga niya at iniwas ang tingin saakin.

Natahimik kami ng ilang segundo kaya napabuntong hininga ako. “ Gusto kita makausap hindi para sitahin lang ang masama mong ugali.“ napatingin siya saakin.

“ Thank you ,“ mahinang saad ko habang nakatingin sa baba.

Pinagtaasan niya ako ng kilay. “ Mystery savior,“ pagpapatuloy na saad ko.

Nagbago ang expresyon niya na para bang biglang nagulat pero hindi niya pinahalata ’yun. “ Thank you at pinagbigyan mo ’kong mabuhay kahit ’di ko naman talaga deserve. “

Naalala ko ang sinabi niya no’n na hindi ko raw deserve mabuhay pero siya namab mismo ang nagligtas saakin.

“ Malaki ang utang na loob ko sa’yo kaya ok lang singilin mo ’ko bilang kabayaran do’n pero sa susunod, kung mangyari man na nasa bingit muli ako ng kamatayan. Hindi mo na kailangan ibuwis pa ang buhay mo para saakin.“

Kitang kita ko ang paggalaw ng adamas apple niya. “ Dadating din ang tao na dapat pagbuwisan mo talaga ng buhay. ’Yung mas deserving kaysa saakin.“ sambit ko bago ko siya tuluyang tinalikuran.

°°°

“HOY G-GO! Bet mo ba ?” maloko kong sambit kay Roi na ngayon ay nakatitig kay Reeve.

“ Ay p-tangina mo !“ gulat na gulat na saad niya.

Natawa lang ako at bumaling muli kina Reeve na ngayon kasama pala si Sizer. Dito kasi sa front desk nakassign si Roi e saktong kalalabas lang din nung dalawa sa elevator.

“ Hello, Reeve at Sizer !“ malakas na sigaw ko kaya nagsitinginan ang ibang tao saamin at agad ko rin narinig ang mahinang mura ni Roi.

Nandito kasi ako ngayon sa AKG Foundation. Hinihintay ko sina Mamsh dahil may lakad kami kaso naisapan kong guluhin si Roi kasi ’di ako pinapansin simula nang makauwi ako.

“Hi!” kumaway siya naglakad siya palapit saamin habang nakasunod sakaniya si Sizer na malaki ang din ang ngiti.

“ Hey Paint long time no see by the way one of these day my Mother will surely go to Kuya’s house just to see you again,“ nakangiting turan nito.

Nanlaki ang mga mata ko at napatakip saakin bibig. “ Ano?!“

“Wait–they are already live in ?” gulat na tanong ni Reeve habang pasalit salit ang tingin saamin.

“ Hoy hindi ha!“

Tumawa lang si Sizer pero si Reeve ay litong lito pa rin ang expresyon.

“ Hindi papayag si Kuya na gano’n if he have a planned to live with Paint. Magpapakasal na agad ’yan but I’ve heard hindi mo pa rin siya sinasagot, so malabo pa ang kasal.“

“ Omg, is this really true na? So totoo pala talaga ang kwento ni, Ate Ath Oh my god, I didn’t expect this. Sawakas, ’di ba? He found his the one na. D-mn, If I were you sasagutin ko na siya agad Ate. I’m one hundred percent sure kasi na, he’s the best boyfriend ever! Kuya Roks is really my ideal man alam mo naman kung anong klase siyang guy siya ’di ba? “ nakangiting saad kaya tumango lang ako.

Pinipigilan kong matawa nang sumulyap ako kay Roi na blanko ang expresyon at si Sizer naman na naglaho ang ngiti sa labi.

“Masarap talaga mag mahal ang Montego. Bakit hindi mo itry ?” tumingin muli ako kay Sizer na seryoso ang tingin aaakin.

Sumilip din ako kay Roi na ngayon ay natutok na computer niya pero kitang kita ko ang pagigting ng panga niya.

“ Hey, aren’t you late? Let’s go?“ malambing na saad ni Sizer habang nasa saaking ang tingin niya na para bang sinasabi na ’ H’wag mong subukan sabihin’

Napatingin si Reeve sa wrist watch niya, agad na nanlaki ang mga mata niya saka ako madaling niyakap at binesohan. “ Oh my god! Ate let’s talk more next time ha! I’m late bye!“

Halos mapatakbo na siya at agad naman siyang sinundan ni Sizer. Napangisi nalang ako at bumaling kay Roi na ngayon ay parang namumulang kamatis.

Kitang kita ang pagbabago ng kulay ng mukha lalo pa’t tisoy siya. “ Bakit ang pula mo? Ha? Awit, Roi Gin ngayon lang kita nakitang gan’yan,“ mapangasar na saad ko pero sinamaan niya lang ako ng tingin.

“ Bakit ka ba nandito? Nasaan ba ang syota mo? Do’n kana! Kitang nag t-trabaho ako rito nangugulo ka.“

Wala ang kasama niya rito sa front desk kaya hinila ko ang isang upuan at itinabi ito sakaniya at doon naupo. “ Selos ka ba? Kasi hindi kita na crushback? “ ngumuso ako at pinagdikit ko pa ang hintuturo ko para lalo siyang mainis.

“Tigas talaga ng mukha mong Pintura, kadiri ka. Panget mo nga! Umalis ka nha! Baka gusto mo ako pa kumaladkad sayo palabas wala ako pake kung syota mo boss ko, “ maangas na saad niya kaya kunwaring natakot ako.

“ Ay ang scary, huhu. Agawin mo nalang ako kay Captain, sa boss mo. Papaagaw naman ako, ih.“

Nag beautiful eyes pa ako kaya pinanlakihan niya ako ng mata at sinabunutan ang sarili niya dahil sa sobrang cringe.

“Aaah! T-ngina naman Pintura. ’Di naman kita inaano ha bakit ako lagi ginugulo mo. Do’n ka nga, dugyot! nasaan ba si Captain?” tinakpan niya ang dalawang tenga niya kaya tawang tawa ako na pinaghahampas siya.

Wala si Roks ngayon. ’Di ko siya kasama dahil hindi naman required na lagi kaming magkasama. Nililigawan niya palang naman ako at isa pa may sarili siya buhay, may sarili siyang trabaho na dapat asikasuhin. Hindi lang naman saakin iikot ang mundo, no’n.

Niyakap ko siya at ginulo ang buhok niya. “ Joke lang, oo na ’di na kita aasarin. Kampante na akong ’di mo ’ko mahal,“ tuwang tuwang wika ko.

Ako lang ata ’yung tao na sobrang masaya nang malaman na may isang tao na hindi naman ako mahal.

Kumunot ang noo ni Roi, inilayo niya ako sakaniya at hinawakan ang magkabila kong braso. “ Sinong nagsabing ’di kita mahal?“ seryosong usal niya.

Nanlaki ang mga mata ko at napalunok lalo pa nang bahagya niyang nilapit ang mukha saakin. “ Huh ?“

“Oh, bakit kinakabahan

ka ?“ nakataas na kilay na wika nito at pagkatapos ay pinitik niya ako ng malakas sa noo.

“Aray, t-rantado ka!” agad ko siyang binatukan pero tumawa lang siya saka ako inabakayan.

“Tanga, I love you syempre as friend na kapatid. Peksman, suntukan pa kami ni pacman. Ebarg lang kasi ikaw ’tong assumingism amputs. Ewan ko bakit mo pinipilit na crush kita. Panget mo kaya, ’di ka naman crushable. At isa pa, ilan beses ko bang inuulit sa’yo kadiri ang incest? Parang kapatid na kaya kita. Hindi ka ba kinikilabutan sa mga paratang mo saakin? Kasi ako t-ngina bawat sinasabi mo ’yun, cringe na cringe ako .”

Napakamot nalang ako sa ulo ko dahil talaga namang nakakahiya ang ginawa kong pagbibintang sakaniya na may gusto saakin. Masyado akong feelingera. “ Sorry na dudes kala ko kasi talaga crush mo ’ko, nagbago ka kasi sabi rin kasi ni Cielle nagseselos ka.“

Bumuntong hininga siya at humalikipkip. “ Kayong dalawa sarap niyong paguntugin. Utak lamok talaga kayo! Malamang, magseselos ako. Puro kana Captain eh, bukang bibig mo kakairita ampota. Tapos ang corny mo pa araw araw buong araw lagi mong kasama ’yun, ni hindi mo na kami naalala. Alam mo ba kung anong meron last week? Nung nasa bakasyon kayo? “ hinawakan niya ang panga niya at binibigyan ako ng mapanuring tingin.

Napakamot ako sa ulo ko at inalala ang araw na ’yun at kung anong posibleng meron. Agad nanlaki ang mata ko nang marealize ko ang tinutukoy niya. “T-ngina birthday mo!”

Inirapan niya lang ako. “ Oo kaya nga inaabangan kita na batiin mo ’ko nung paguwi niyo pero hindi mo ginawa. Nice ’di ba? Best friend ever, “ sarkastikong sambit niya.

Napalabi ako at agad na kumapit sakaniya. “ Sorry na! Alam mo namang malakalimutin ako ng birthday,“ kunwaring umiiyak na wika ko.

“Dami mong atraso, badtrip na badtrip na ako .” inalis niya ang kamay kong pag kapit saka mahina niya akong tinulak kaya muntik pa akong mahulog pero agad niya naman akong hinawakan.

Inalis ko ang kamay niya at ako naman ang umirap. “ Ako rin nabadtrip ako sa’yo nun ang sungit mo masyado tapos idagdag mo pang na stress na naman ako no’n kala ko ikaw nagligtas saakin. Kasi nga ’yung lalaking nagligtas sakin..“

Sinimulan kong ikiwento lahat nung nangyaro nang araw na ’yun at kung anong dahilan bakit inakusahan ko siyang may gusto saakin.

“ Si Deam ang nagligtas sa’yo, sabay lang kaming pumunta ni Captain Roks no’n sainyo. Anak ng teteng teka–! Ang ibig bang sabihin nito ’yung Deam gusto ka rin? “ ’di makapaniwalang usal niya.

“Oo raw ,” nakanguso kong sagot.

Napa ‘pwe’ siya pa siya bago hinawakan ang pisnge ko. “ T-ngina? Patingin mukha mo!“

Pinakitaan niya ako ng nandidiring expresyon. “ Bumili ka ng gayuma sa mga bangketa do’n sa quiapo no?“

Agad ko siyang sinipa. “ G-go, tarantado lahat ng mura sa’yo na f-ck you!“

Tumawa lang siya pero agad din natigilan. “ Pero crush ni Cielle ’yun ’di ba? Binabawalan ko nga ’yun masyadong pinapahalatang patay na patay do’n ’di niya ako gayahin. Lowkey lang.“

“ Anong lowkey ka d’yan? Kung makatitig ka pa kanina kay Reeve wagas.“

Ngumiti lang siya ng matamis na parang may iniimagine bago niya ako sinulyapan. “ Obob ’yun lang naman ginagawa ko bakit alam niya ba? Hindi ’diba? Ni hindi nga rin ata alam pangalan ko kesa naman d’yan kay Cielle, t-ngina alam mo bang pumupunta pa ’yan do’n sa kampo nung Deam para lang magdala ng pagkain? Ako nga ’di hinahatiran, e. Tsk, bestfriend ko pa ba kayo? Kalimutan gamin na ba?“

Bumuntong hininga ako. Ito na naman nam-mroblema ako, mukhang gustong gusto talaga ni Gracielle si Deam. Ang akala ko kasi dati nag j-joke lang si Cielle at ’di ko rin naman inexpect na ganon na nararamdaman ni Deam saakin.

Ayoko saktan ang bestfriend ko at sabihin ang totoo baka magalit siya saakin. “ Paano ’to Roi? Paano ko sasabihin sakaniya ’yung tungkol kay Deam?“

“Diretsuhin mo na para isang sakitan saka isa pa hindi mo naman kasalan bakit umpekto ’yang gayuma—aray !” binatukan ko siya.

“ Kasalan mo na sige! Kasalan mo!“ nanlilisik na matang usal niya kaya binatukan ko na naman muli siya.

Inambaan niya lang ako pero hindi niya tinuloy at sinamaan nalang ng tingin. “ Basta sabihin mo nalang ng diretso tapos ireto mo siya do’n sa lalaking kasama ni Reeve, sino ba ’yung g-gong ’yun? Kamukha ni Cap, e. Kapatid niya no?“

Tumango ako kaya napa ‘Tss’ na naman siya. “ Oh, close mo naman ata ’yung lalaking ’yun sige na ireto mo na para solo ko na si Reeve ko.“

Tumayo ako sa upuan na kunwari nandidiri ako sakaniya. “ Yuck ka, sumbong kita kay Doc Rare pinagpapantasyahan mo kapatid niya para tanggalin ka sa trabaho—–“ napatigil ako sa pagsasalita nang mapatingin ako sa taong lumabas doon sa elavator.

Agad akong lumabas ng front desk tumakbo palapit do’n. “ Hoy !“ rinig kong sigaw ni Roi Gin.

“ D’yan ka lang, may kakausapin lang ako!“ pabalik kong sigaw.

Binilisan ko ang takbo ko para maabutan ko siya. “ Teka !“ tawag ko sakaniya. Agad naman siyang tumigil sa paglalakad saka sumulyap saakin.

Hingal na hingal akong tumingin sakaniya pero siya malaki lang ang ngiti ipinataw saakin. “ Magandang araw, Ms. Paint. Anong maipaglilingkod ko?“

Kilala niya na talaga ako.

Siya ’yung bakla na laging pumupunta sa hospital na laging kausap ng magulang ko. “ Anong ginagawa mo rito?“

“Ano bang ginagawa sa

foundation ?“ balik na tanong niya.

Napakagat ako saaking labi para pigilan ang inis ko. “ Tapos ka na bang guluhin ang Nanay ko kaya nandito ka naman? Naghahanap ng guguluhin?“ madiin kong usal kaya napakamot siya sa noo niya.

“ Huh? Guluhin? Hinding hindi ko magagawa ’yan. Ms. Paint. Kabaliktaran ang ginagawa ko, hindi panggugulo.“

Hinablot ko ang kamay niya at hinawakan ’to ng mahigpit. “ Hoy bakla, h’wag kang mag a-anghel angehelan d’yan. Ano sinisingil mo na kami sa utang namin, ha? Sino ba ’yang boss mo? Dalhin mo ’ko sakaniya ako makikipag usap.“

“ Utang? Pera ?“ gulong gulo na saad niya.

Napakunot ang noo ko. “ Oo, ’yung kalahating milyon?“

Umiling uling siya. “ Wala akong alam sa sinasabi mo, hindi ako taga singil ng utang. Ano ako bumbay? Tanungin mo nalang ang magulang mo, Ms.“

“Tinanong ko sila, sabi nila may utang daw kami sainyo kaya lagi kang pumupunta!” napalakas ang boses ko kaya naman napatingin ang mga ibang empleyado saakin.

Binigyan niya lang ako ng painosenteng expresyon. “ Ang masasabi ko lang ay hindi ako taga singil ng utang. Isa rin akong nurse,“ mahinahon na saad niya.

“Nurse?! “

“ Oo, I’m a nurse at National Psychiatric and Custodial homecare. Kailangan ko ng umalis kung wala ka ng sasabihin. Have a nice day, Ms. Paint!“ masigla niyang sambit bago ako tuluyang tinalikuran.

Naiwan akong nakatanga habang pinapanood siyang umalis dahil ’di ko alam ang susunod kong gagawin.

Isa siyang nurse sa parang mental gano’n? Hindi niya sinisingil ang magulang ko? Eh, anong ginawa niya kapag kausap magulang ko? H’wag mong sabihin na may problema ang nanay at tatay ko sa pagiisip?

“ Kilala mo ba ’yun ?“ napatingin ako kay Roi Gin na sumulpot sa tabi ko.

“Ikaw kilala mo? “ balik na tanong ko.

Napahawak siya sa baba niya at pinaliitan ng mata ’yung bakla na palayo na saamin. “ Hindi ko kilala pero pamilyar.“

“ Huh? Pamilyar? “ pamilyar siguro dahil nga laging nasa hospital ’yun at dinadalaw sina Nanay at Tatay. Baka nakita niya roon.

“ Ahhh, oo nga, siya nga. Nakita ko siya dati kausap ni Nanay, “ tumangong saad niya.

“ Si Tita Jo? !“ gulat na tanong ko.

“Hoy babaita !” sabay kaming napatingin ni Roi sa nagsalita na kalalabas lang din ng elevator.

Si Mamsh kasama si Sam at Danice.

“Tara na? Nasaan si Negra ?” tanong nito habang nililibot ang tingin sa paligid para hanapin si Cielle.

“ ’Di daw sasama masama pakiramdam. Tara na.“

“Saan kayo pupunta ?” tanong ni Roi.

“ Spa, h’wag kang mag alala Roi Gin safe mga bff mo saakin! Ang alalahanin mo ’yang crush mong wala kang pag asa.“

Natawa nalang kami habang si Roi ay nag walk out nalang bigla at ’di man lang ako sinabihan na ‘ingat’

Sabay sabay kaming apat na lumabas ng foundation. Nag commute lang kami at sa buong byahe ay wala akong ginawa kung hindi asarin sina Danice at Sam na pikon na pikon na.

“ Mamsh itong mag bestfriend na ’to pinaglihi pa rin sa sama ng loob no? ’Yan ba ang epekto ng walang dilig?“

“Gaga,” natatawang saad ni Mamsh habang nakatingin sa telepono niya.

“ Sinasabi ko sa’yo tigilin mo ’ko Pintura! “ inis na turan ni Danice.

“ Ang yabang mo tapala porket nadiligan kana! Matutuyot ka rin, nyeta ka!“ binato saakin ni Sam ang stick ng lollipop niya.

Pinulot ko ito at tinapon sakaniya ng marahas. “ Hoy Samantha, ’di pa ako nadiligan pero ’di ako natutuyot. Always fresh.“

Patuloy ko pa silang inaasar mabuti nga walang ibang pasahero kaya ok lang na gumamut kami ng vulgar na salita.

Hindi nagtagal ay bumaba na kami ng Jeep sa harapan mismo ng pupuntahan namin.

Marquisio Spas and Hot Tub.

“Libre mo ba talaga parang mahal dito?” namamangha kong tanong.

Sa interior design palang ng spa na ’to alam na alam ko na mahal sa ganto. Partida nasa labas palang kami paano pa kaya sa loob.

“ Hindi nga gaga, nilibre lang din saakin. Binigyan ako ng ticket ng dati kong kasama sa bar.“

“Legal naman ’to ’diba? Baka pinuslit lang ’yung ticket na ’yan, “ tanong ko habang nakatitig pa rin sa pintuan ng spa.

“ Wow magna, parang dati hindi ka makakatulog hanggat ’di ka gumagawa ng mga ilegal ha.“

Inirapan ko si Sam. “ Hoy poks, nagbago na ako no kasi may jowa akong good influence! “ jowa ko na ba? Self feelinger mo talaga.

Pumasok na kami sa loob. Agad naman akong tinabihan ni Danice at binulungan. “ Maganda sana kaso medyo madumi.“ napatingin ako sa paligid at tama nga siya sobrang madumi.

’Di man lang nagwalis kasi sa gilid gilid may balat ng chichirya at mga pilas ng papel. Expectation vs reality talaga.

“ Ahhh !“ napabalikwas ako nang biglang sumigaw ang tatlo. At napangiwi ako nang may nakitang flying ipis.

Napa tss ako at kinuha ang note na nakalagay sa front desk saka hinampas ’yun sa ipis at nang bumagsak ito ay agad ko na siyang tinapakan. “ Arte n’yo.“

“Hala, sorry for that mga madam. Nag spray kasi kami, e. Kaya siguro nagsilabasan ang insect. Anyway, ano pong maipaglilingkod ko sainyo .” napatingin naman ako sa babae na biglang sumulpot sa harapan namin. Mukhang kapapasok niya lang din sa front desk. Lawis na pawis at hingal na hingal siya na kala mo nag ani ng palay sa gitna ng araw.

Si Mamsh na ang nakipag usap samantalang ako ay patuloy pa rin nagmamasid sa paligid. Agad napataas ang kilay ko nang may makita akong mga CCTV. may tatlong camera agad pero ’yun nga lang may agiw agiw.

Napakamot ako saaking ulo dahil kung anong kinaganda ng labas siya naman ang kinadumi rito.

“G ato! Paki assist na sila !” mula sa madilim na hallway ay lumabas doon ang isang lalaking payat na punong puno ng tattoo.

“Tara na po. “ iginiya niya kami doon sa hallway ’di naman madilim sadyang naka dimmed lang ang ilaw.

Habang naglalakad kami ay ’di ko maiwasan na tumingin sa paligid. At nanliit ang mata ko nang may nakita akong may milagro na ginagawa sa loob nung isang kwarto. May butas kasing maliit tapos nakaharang lang ay glass ata.

“ Huy? Tulala ka ghorl ?“ napatingin ako kina Sam na nauna na saakin. Napailing iling nalang ako baka namalikmata lang ako. Kasalan ’to ng mga binasa kong romance story ngayon, e.

Sumunod na ako sakanila at ’di nagtagal ay tumigil kami sa harap ng isang pang kulay puting pintuan.

“ CR po ’to, dito na po kayo maghuhubad ng damit, paalala po h’wag pong magtitira ng saplot. Pasok na po kayo, nandyan na po lahat ng gagamitin niyong bathrobe.“

“ Salamat Kuya .“

Napakunot ang noo ko. H’wag magtitira ng saplot? Anong ibig sabihin niya?

Pumasok na kami sa loob at agad na napahawak sa ilong ko nang umalingasaw ang kapanghiaan.

“Ang baho? Parang mapanghe na malansa ,” naduduwal na sambit ni Sam.

“Sige na magsibihis na kayo para makalabas tayo agad. Narinig niyo ang sinabi ni Kuya h’wag daw magtitira ng damit.” sambit ni Mamsh saka pumasok na isang cubicle.

“Seryoso ba talaga?! Pati ’yung panty at bra?” ’Di pa rin makapaniwalang usal ko.

“Oo ata, gano’n talaga sa mga massage pinapahubad lahat. Paano ka imamamasahe ng ayos kung may mga harang harang ’diba?”

“ Utak sabaw ka ghorl ?“ natatawang saad ni Sam na ngayon ay nag aayos pa ng mukha sa harap ng salamin.

“I pamamasahe ko lang likod ko hindi naman pwet at dede ko! “ pumasok ako sa cubicle at maghuhubad na sana ako nang may mapansin akong maliit na bagay na nakadikit sa dingding mismo ng cubicle.

Bubble gum? Ang baboy naman ng spa na ’to. Grabe ’yung hygiene, bagsak na bagsak. Pinakatitigan ko ito hanggang sa napagtanto kong may mali. Hinawakan ko siya at ’di siya malambot.

Hanggang sa makumpirma kong camera siya. Agad akong lumabas ng cubicle at nilibot ang tingin sa buong CR at agad akong napamura nang makumpirma kong may camera sa mga gilid gilid ng kisame.

“ Teka h’wag kayong maghuhubad!“ malakas na sigaw ko.

“Pintura kanina kapa napaka ingay mo! Kotang kota kana saakin! “ inis na sigaw ni Danice.

Sinipa ko ang pintuan ni Mamsh at agad naman nabuksan ito dahil ’di naman pala naka lock. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil’di pa siya ng naghuhubad.

Nilibot ko ang tingin sa cubicle niya at nakita ko na nga. “ Hindi ba ’to camera?“ turo ko sa maliit na bagay na nasa dingding.

“Baliw ka ba? Bakit sila maglalagay ng camera sa CR. Ilegal ’yun ’di ba? Bobo mo.” sagot naman ni Sam na ngayon ay nandito rin sa tabi ko.

“ Bakit satingin mo hindi gumagawa ng ilegal ang spa na ’to?“ sarkastiko kong turan.

“ Kung may illegal dapat matagal ng napasarado ’to ’diba? Eh sabi ng kaibigan ko binalik balikan daw ’to ng mga tao kaya nga ’di ko rin expect bakit gan’to kadumi rito. Turn off agad do’n diba? “ gulong na usal naman ni Mamsh.

Bumuntong hininga nalang ako saka kinuha ko ang takong ni Mamsh at agad na pinukpok sa camera kaya agad naman nasira. Pumasok ako sa lahat ng cubicle at gano’n ang ginawa ko.

Tumingin ako sa dalawang camera nasa taas. Pinatunog ko ang dalir ko bago tuluyang at binato muli ang takong ni Mamsh doon. “ Siraulo ka, baka tayo ang ipakulong nila naninira tayo ng gamit!“ bawal ni Mamsh.

“ Hindi, kung kakasuhan nila tayo mas malaki ang ikahaharap nila dahil maling mali na maglagay ng camera sa mga CR. Sige na magbihis na kayo pero kaya niyo naman maghubad ng nakatakip pa rin sainyo ang tuwalya diba.“

Patuloy ako sa pagbabato hanggang sa tuluyan ng nagsibasag ang mga camera.

“Uwi nalang kaya tayo? Hindi maganda pakiramdam ko .” namumutlang saad ni Danice.

“ Sayang naman binayad saka isa pa ito lang naman ang problema? Kung sa mismong kwarto may camera, eh natural lang naman ’yun? Baka para lang sa safety din ’to? Uso kasi murder sa mg CR na gan’to?“ pangangatwiran ni Sam.

“Sabagay, gora na. Sige na basta magpalit nalang kayo habang nakapalupot ang tuwalya sainyo.” sambit ni Mamsh at saka inabutan kami ng tuwalya na galing niya sa isang maliit na wardrobe.

Hindi rin nagtagal ay natapos na kaming mag ayos pero hindi ko hinabad ang underwears ko. Hinding hindi.

Paglabas namin ng CR ay naabutan namin na naghihintay ’yung lalaking nag a-assist saamin.

“Tara po .” sumunod naman kami sakaniya. “ Dito po ’yung mga rooms niyo ma’am.“

Napansin ko na puro lalaki ang nasa loob ng apat na pintuang bukas. “Pwede bang babae nalang mag massage saakin?” seryoso kong sambit.

“Oo naman po, dito po kayo .” turo niya sa katapat na kwarto.

“Arte!” natatawang pang asar ni Sam.

“ Ano ka ba syempre ayaw niya mag selos jowa niya! Possesive si Captain no?“ pangagatong ni Mamsh pero ’di nalang ako nagsalita at pumasok na agad sa kwartong nakaalan saakin.

Pagpasok ko palang ay napahawak ako sa ilong ko dahil masyadong nakakahilo naman ang amoy. Candy na parang perfume na ’di ko maipaliwanag.

“ Magandang araw po! Paalis nalang po ’yung bathrobe niyo. And dito po kayo dadapa .“ sambit ng Babaeng mas matangkad saakin at kulay blonde ang buhok habang nakatingin naman sa phone niya.

Babae naman siya kaya hindi na ako mahihiya. Inalis ko ang barthrobe ko dahil ’di naman siya nakatingin at agad na dumapa sa kamang paghihigaan ko.

Itinabi niya ang phone niya at akmang itatakip niya na saakin ang parang tuwalya ngunit ’di niya tinuloy. “ Ma’am bakit naka suot papo kayo n’yan? Dapat po hubarin niyo na.“ tukoy niya sa underwear ko.

“ Ayoko ,“ matamis pero madiin kong usal kaya pilit nalang siyang tumawa.

Ipinatong ko ang baba ko sa braso ko at agad na naliit ang mata ko nang makita ang isang poster kung saan may minamasaheng model pero nakatali siya.

“Required bang tinatali talaga ang costumer niyo? Bakit gan’yan ?” turo ko sa poster.

“ Po? Hindi naman po kapag gusto lang ng customer.“

Hindi na ako nagsalita at umayos nalang ng puwesto. Nagsimula na siyang maglagay ng oil sa likod ko at sinumulan magmasahe.

Noong una ’di ko pa napapansin ang pagmamasahe niya ngunit habang patagal ng patagal, lumipas ang dalawang minutos ay napansin ko na na hindi maayos ang pagmamasahe niya, parang pagmamasahe lang saakin ng kapatid ko anak ng parang mas lalong sumakit ang likod ko.

“ Marunong ka ba talagang mag masahe? Mabigat ang kamay mo at iba iba ang direksyon ang punta ng kamay mo,“ sarkastikong saad.

“ Ma’am, gan’to po talaga ’yun. Oo po pala, ku ayaw niyo po ng tie and tease. Baka gusto mo mag role play tayo? Tapos bodyslide po?“ malambing na usal niya sa leeg ko jaya nagsitaasan lahat ng balahibo ko.

“ Huh? Anong bodyslide? Role play? May gano’n?“

“Ayon po rito sa record niyo i-navail n’yo ’yung full service o full inclusive.” sagot niya at patuloy pa rin sa pagtataas baba ng kamay niya sa likod ko.

“Oo, ’yun nga ? “ gulong gulo kong wika dahil hindi naman ako ang nakipag usap doon sa isa nilang staff.

“ Cunninglingus po kasi ’yun muna bago ’yung actual erotic––.“

Pinutol ko agad ang sasabihin niya dahil namintig ang tenga ko sa isang salitang nabangit nito. “Hindi kita maintindihan? Bakit may erotic—– ?”

“ Surpise po. Be ready na po. At magbibihis lang po ako. Babalik din ako.“

Bigla nalang siyang lumabas kaya napaupo nalang ako sa kama. Magbibihis? Para saan?

Napahawak ako saakin likod dahil mas lalo lang sumakit. Tumayo ako at nilibot ang kabuuan ng kwarto na ito at halos mapaupo ako sa sahig nang makita ko ang laman ng isang lamesa na nakatakip ng puting tela.

“ T-ngina ?“ gulat na gulat na saad ko habang nakatingin sa iba’t ibang sed toys. Alam akong sex toy ’to dahil one time nakita ko na ang mga ’to sa fifty shades of grey noong pinapanood ng mga kaklase ko. May mga parang mga vibrator, ’yung hugis ari ng lalaki at babae. Pamalo, tali at mga kung ano ano pang matutulis na bagay kasama na roon ang mga injection.

Tumingin sa paligid pa ako sa paligid at bumilis ang tibok ng puso ko nang mapagtanto na tama ang hinala ko. May mga camera sa paligid, maliit din kagaya nung nasa CR at meron ding isang CCTV.

Para saan? Bakit may gan’to? Anong lugar ’to? Nagkamali ba kami ng pinuntahan?

“ Ready na po ma’am ?“ napatingin ako sa babae na ngayon ay nakapang nurse na damit. ‘’ Eto po suotin

niyo .“ lumapit siya saakin para ibigay naman ang pang pasyenteng damit.

“Hindi, ayoko na. Uuwi na ako .” akmang aalis na ako pero bigla niyang hinablot ang kamay ko.

“Ay hindi po kayo pwede umalis ma’am. Hindi po kasi kami nag papa refund.” nginitian niya lang ako ng matamis pero ang mga mata niya ay nanlilisik habang humihigpit naman ang hawak niya sa kamay ko.

Hindi ako gano’n ka bobo para hindi mapansin na may mali na mangyayari. Alam kong may balak siyang gawin. Sabi na e, hindi maganda ang pakiramdam ko sa spa na ’to.

Buong lakas kong tinabig ang kamay niya dahilan para mapaupo siya, agad kong kinuha ang isang tali mula sa lamesa at agad na sinampay sa leeg niya.

“Ma’am ano—ba !” gulat na sambit niya habang nagpupumiglas.

“ Anong klaseng lugar ’ to ?!“ galit na saad ko habang paunti unti kong hinigpitan ang tali sa leeg niya.

Nyang note: weekly pala ang update pero depende sa sched pa rin. Late lang nag ud ngayon medyo distracted ako, ih. Comeback ng favorite kpop group ko after 2 years lol. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 41

Content Warning : This Chapter contains intense violence, nudity, strong words, blood and gore that traumatize and trigger some of the readers. You can skip the violence part or much better the entire chapter.

Paint Cenery

LUMAKAS ang hiyaw niya na may halong pag iyak pero mas lalo ko lang diniin ang pagkasakal sakaniya.

“ANO bang sinasabi mo? Bitawan mo ’k-ko!”

Napapikit ako ng mariin at nanginginig na binitawan ang tali dahil parang bigla akong natauhan.

Nag flashback na naman sa isipan ko ang pagiging agresibo ko noon. Lagi ako nakikipag basag ulo at sa huli kahit ako pa ang biktima ako pa rin ang lalabas na may kasalanan.

Hingal na hingal siyang tinignan ako. Maluluha ang mga mata niya pero nanlilisik. “ Kakasuhan kita nang attempted homicide! Wala naman akong ginagawa sayo, nag t-trabaho lang po ako dito.“

Napalunok ako nang marinig ko ang salitang ’ kaso ’ at ’ attempted homicide’

Tama siya, muntik ko na siyang mapatay, nagpadalos dalos ako sa aksyon ko.

Hindi ko na naman pinagisipan. T-ngina.

Paano nalang kung tama pala siya? Paano kung ako lang nagiisip na may masamang balak ang lugar na ’to saamin? Paano kung napatay ko siya at inosente pala siya.

Paano?

Potakte, ano ba dapat gawin? Hindi ba dapat maniwala ako sa pakiramdam ko ngayon lalo pa’t sa paningin ko ay hindi sila inosente at may masama silang balak.

Hindi naman ako tanga para hindi ko makita ang kadelikaduhan ng lugar na ’to, hindi lang basta basta spa ’to. Pakiramdam ko kuta ’to ng mga demonyo.

Hindi maganda ang pakiramdam ko, sa mga nakikita ko sa paligid at sa unang karanasan namin. Hindi ko mawari kung anong tawag sa gan’tong lugar pero ang alam ko, delikado rito.

Bumuntong muli ako at mapungay pungay siyang tinignan. “ Sabihin mo, anong klaseng lugar ’to? Bakit may gan’yang bagay dito? H’wag mo ’kong paikutin dahil ’di ako gano’n kabobo kaya h’wag mo ’kong subukan, please lang.“ mahinahon kong saad saka madaling sinuot ang bathrobe ko na nakalapag sa water bed.

Hindi niya ako sinagot at sa halip ay umiyak lang siya na parang bata.

“ Bwiset !“ sinipa ko ang nakakalat na gamit at nagtungo nalang sa pintuan pero akmang bubuksan ko ay natigilan na ako nang mapagtanto na nakalock pala.

Sinipa ko ng pagkalakas lakas ang pintuan pero hindi siya nabubuksan. Huminga ako nang malalim at naghananap ng buwelo ngunit bago ko pa magawa ’yun ay naramdaman kong may pumokpok sa ng matigas na bagay sa likod ko.

Agad akong napaluhod pero nang maramdaman kong may ta-tama na naman saakin ay agad akong kumilos at pinigilan siya.

Sinangga ko ang panghahampas niya saakin na isang makapal na klase ng kahoy, isang dospordos.

Masakit pero mas nanaig ang galit ko ngayon kaya wala akong oras na mag inarte.

Tinitigan ko siya ng pakurap-kurap pa.

“Seryoso ka ba sa ginagawa mo ?” unti unti sumilay ang ngiti sa labi ko kaya agad nanlaki ang mga mata niya at binitawan ang hawak niya saka napaatras pa.

“ Tulong !“ aba, ang gaga ang kapal ng mukha siya pa ang humihingi ng tulong? Sarap itesting gamit ang dospordos kung gaano katigas mukha nito.

Kinuha ko ang dospordos na nasa sahih ay at sinayad ko ito sa sahig para gumawa ng nakakakilabot na tunog na katulad ng mga napapanood sa horror movies.

Hinawakan ko ang likod ko nang maramdaman kong may likido at napataas ang kilay ko nang may makita akong dugo doon. Sinulyapan ko ang kahoy at may mga pako naman pala.

Napanguso ako at painosente siyang tinignan. “ Oh bakit ka nanghihingi ng tulong? Matapang ka ’di ba? Pinadugo mo ’ko, unfair naman ata kung ’di kita paduduguin. Ano ka chix?“

Nginisian ko siya.

Kunwaring ihahampas ko sakaniya ang kahoy pero pinadaan ko ’yun sa gilid niya para lang masindak siya.

Umatras pa ito nang umatras hanggang sa napansin kong may pinindot siya sa pader at bigla siyang sumigaw, “ Tulong!“

Nagtiim ang bagang ko saka hinampas ang dospordos sa mismong paa niya. “ Ahh !“

Nagiging blanko ang utak ko. Parang gusto ko nalang makitang dumugo ang mukha niya. Ilang buwan na ang nakalipas nang huli akong maging gan’to.

Noong mga panahon na wala pang Roks sa buhay ko.

Ihahampas ko na sana ang muli ang kahoy pero may pumigil saakin. Nagtiim ang bagang ko nang makumpirma ko na hinawakan ako ng dalawang lalaki.

Napadura ako. Napapikit nang mariin bago muli binuksan ang mga mata na mas lalo pang nalilisik. “ Alisin niyo kamay niyo kung gusto niyong may gamitin pa kayong panghugas ng pwet.“

Sa mga oras na ’to, wala na akong gusto kung hindi makita ang malapot at matingkad na pulang dugo sa mga mukha at katawan ng magtatangkang humawak saakin at mag agrabyado saamin.

“Itali niyo siya !” utos ng babae.

Hindi naman gano’n kalaki ang katawan ng mga lalaking ’to at base sa pagkahawak nila saakin, nasusukat ko na agad kung gaano sila kalakas.

Hawak ng isa ang kaliwang braso ko at ang isa naman ay ang kanang wrist ko kaya kung iikot ko ang kamay ko madaling madali na makawala.

“Mag bibigay ako ng chances ha, isa— –” hindi ko na tinuloy ang pagbibilang at agad na inikot ang kanang kamay dahilan para mabitawan ako ng isang p-tangina.

Sinipa ko naman ang binti ang lalaking nasa kaliwa ko at sa kabutihang palad ay natinag naman siya. Agad kong pinulot ang kahoy at walang pagaalinglangan na pinukpok sa lalaking susugod saakin.

Naunahan ko siya, tumama ang kahoy na hawak ko sa sikmura niya kaya napaupo siya. Napangisi ako nang makita ko na susugod ang isa pa.

Agad ako dumapa kaya naiwasan ko siya dali dali kong kinuha ang kahoy na tumalsik mula sa pagkahawak ko at pinalo sa ulo niya.

Pinunasan ko ang pawis ko saka patuloy na pinagpapalo ang dalawang lalaki na nakahandusay na. Tumigil nalang ako nang biglang may bumato saakin.

Tumingin ako sa babaeng masahista na na halo halo ang expresyon may takot at galit. Madali akong lumapit sakaniy at bago pa siya makatakbo ay nahablot ko agad ang leeg niya.

“ Binalaan na kita hindi ba? Tinatanong kita kung sigurado ka ba sa pinaggawa mong ’to dahil kung hindi kaya pa kita palagpasin ang kaso demonyo ka ring gaga ka! “ malakas na sigaw ko.

Hinigpitan ko ang hawak sa leeg niya hanggang sa unti unting nagiging kulay ube ang mukha niya.

T-ngina, parang may naririnig ako sa utak ko na sinasabi at hinihikayat na patayin ko ang lahat ng ’to.

“Ahhhh!” nabitawan ko agad ang hawak sakaniya nang matauhan ako dahil bigla kong narinig ang sigaw ni Danice.

Tinignan ko ang kalagayan at tatlo at mukhang ’di naman na nila ako kayang pigilan dahil pare-pareho na silang nakahandusay at duguan.

Madali akong lumabas ng kwartong ’yun dala dala ang kahoy. Napatingin ako sa paligid wala namang ibang tao kaya swerte at mukhang wala ng pipigil.

Dali dali akong nagtungo sa kwartong kung nasaan si Danice. Nang makarating na ako ay sinubukan kong buksan ang pintuan pero naka lock na naman ito kaya wala akong choice kung hindi ihampas ang kahoy sa glass area ng pintuan at nang mabasag ay agad kong pinasok ag kamay ko para mabuksan.

At sa kabutihang palad ay agad kpng nabuksan bago pa ako pigilan ng lalaking masahista dapat ni Danice.

“ Anong maipaglilingkod ko sa’yo Ma’am?“ mahinahon pang salubong ng lalaki na ngayon nakasuot ng parang damit ni Tarzan.

Ang baduy ng spa na ’to. Ano bang trip nila at may paganito sila? Ano meron? Halloween party ba ampota. Corny.

Hindi ko siya pinansin at nag dire- diretso ako kay Danice na ngayon ay nakahandusay sa sahig habang hubo’t hubad. Umiiyak ito at takot na takot na. “ P-paint ,“ nanginginig na saad niya.

Agad kong pinulot ang bathrobe at hinagis kay Danice. “ Suotin mo at doon ka sa gilid.“

Humarap ako sa lalaki na walang ideya sa mga nanyayari. “ Teka ano pong problema niy—–“ bago pa ituloy ng lalaki na mag salita ay hinampas ko ng pagkalakas lakas ang kahoy sa mukha niya.

Agad siyang natumba at nagsilabasan ang dugo sa ilong niya. Napangisi pa ako nang makitang may nalaglag na ngipin.

Lumuhod ako sa harapan niya at hinawakan ang panga niya. “ Huwag mo kaming susundan kung ayaw mong laman loob mo naman ang matanggal.“ nakangiti kong sambit saka sinipa pa siya.

Tumayo ako at napatigil ako nang makita ko ang mga camera na nasa paligid ng kwartong ’to. Napakurap kurap lang ako bago dahan dahan tinaas ang middle finger ko sa magkabilang kamay ko. “ F-ck you!“

Natawa ako sa ginawa ko kaya naman nailing iling ako at sumulyap kay Danice na ngayon ay nanlalaki ang mga mata. Lumapit ako sakaniya at agad naman siyang napaatras na para bang takot na takot. “ H’wag kang mag inarte d’yan, marami ka pang makikitang gan’yan. Chill.“

Ngumiti ako sakaniya ng matamis bago siya tinalikuran. Pinulot ko ang dospordos at pinahid ang bahid ng dugo sa suot kong bathrobe.

Agad kong pinatong ang kahoy sa balikad ko saka naglakad na palabas ng silid na ’yun. Pumikit ako ng mariin para pakiramdaman kung humihingi ng tulong si Mamsh at Sam.

Pero wala akong ibang narinig at hindi magandang balita ’yun. Mas nakakakot na hindi sila humihingi ng tulong sa mga oras na ’to.

Nagtungo ako sa kabilang kwarto kung nasaan si Mamsh. Napahawak ako sa sintido ko nang mapansin kong nakalock na naman.

“Hays buhay ..” napahawak ako sa leeg ko at mabilis na nagtungo sa pinaka front desk ng spa. Naabutan ko ang babaeng kumausap kanina kay Mamsh, nag c-cellphone lang siya at walang alam sa nangyayari.

“ Hello, “ mahinahong saad ko. Nanaki ang mga mata niya nnang makita ako pero nawala rin agad at ngumiti ng matamis na para bang pinipigilan ang takot.

“ Hi, ma’am. May problema po ba?“

“Tignan mo ’to.” tinuro ko ang bathrobe kong puno ng dugo pati na rin ang ang hawak kong kahoy.

“Ibibigay mo ang susi ng bawat kwarto o gusto mo rin na maging design ang dugo mo rito sa suot ko.”

Napalunok siya at nataranta na kinuha ang kumpol ng susi. “ Good girl.“ nginitian ko siya. “ Ipagpatuloy mo lang ’yan kasi kapag nagtawag ka pa ng kasama niyo. Pasensyahan tayo. Si Santanas na ang tatawag sainyo.“

Agad akong napatakbo papunta sa kwarto na pinasukan ni Mamsh. Nakasalubong ko pa si Danice na mukhang nahimasmasan na. “ Bilis Paint!“

’Di ko siya pinansin at agad na sinusian ang pintuan. Ang unang susi ay ’di tugma pero ang pangalawa ay nabuksan na.

Pagbukas namin ng pintuan ay naabutan namin sa Mamsh na nakatali ang magkabilang kamay sa kama. U-umungol ito dahil may kung anong vibrator na nakasaksak sa kaniyang pwerta at automatic dildo naman sa pagkababae niya.

Punong puno ng latay ang katawan dahil may hawak ang lalaki ng isang latigo at halos maduwal ako nang mapansin kong nakasuot naman na nakapang cowboy ang lalaki.

“ Danice! Tulungan mo si Mamsh!“

Napakunot ang noo ng lalaki nang makita kami pero agad din nakabawi at biglang pinadausdos ang latigo papunta saakin.

Natamaan ang pisnge ko at agad kong naramdaman nagdugo ’yun dahil masyadong malakas ang paghampas. “ Gusto niyo bang sumali saamin? Bakit kayo nandito ?!“ natatawang turan ng cowboy na masahista ni Mamsh.

Iba ang lalaking ’to sa mga nakaharap ko kanina. Mas malaki ang katawan nito at tiyak na mahihirapan akong mapatumba siya ng gano’n gano’n lang lalo pa’t mukhang alam niya na ang nangyayari.

“Oo, boring ng performance ng kasamahan mo .” nginisian ko siya at binato sa lapag ang kahoy saka inalis ng dahan dahan ang bathrobe ko.

Napapito siya at napakagat labi. Napangisi rin ako nang makita ang injection na nasa likod niya katulad ng itsura nong dapat itutusok saakin ng babae kanina. Tiyak akong may epekto ang injection na ’to sa katawan ng isang tao. Kung hindi manghihina siguro ay mawawala sa sarili.

“ Lagyan mo rin ako ng marka katulad nang ginawa mo sakaniya.“ malambing na saad ko habang dahan dahan na lumalapit sakaniya.

Tumawa lang siya saka umiling iling. Pinatunog niya ang latigo niya at hinampas saakin. Tumama ito sa tyan ko kaya umungol ako na animo nasasarapan.

“ Sexy!“ humalakhak siya at hinubad ang suot niyang pans. Wala siyang tinira kaya kitang kita ko ngayon ang pagkalalaki niya.

“ Paint ano ba !“ galit na linapitan ako ni Danice para pigilan pero tinulak ko lang siya dahil matatamaan siya ng latigo. “ H’wag kang makialam, Danice.“ malamig kong saad.

“Gumapang ka habang nakaluhod!” sambit ng p-tanginang cowboy saka pinagpapatuloy ang paglalatigo saakin habang ang isang kamay niya naman ay nagtataas baba sa ari niya

Hindi ko alam pero hindi ako nakakaramdam ng sakit. Namamanhid ang katawan ko ng sobra ang gusto kolang mangyari ngayon ay mapatay siya.

Maraming bumubulong sa isipan ko sa kung anong dapat gawin pero iisa lang ang layunin, ang mapatay ang mga p-tangina na ’to.

’Di ko siya sinunonod hanggang sa makalapit na ako sakaniya ng tuluyan. Agad niyang tinigil ang ginagawa niya at hinawakan ang dibdib ko at bago niya mapisil ’yun ay nakuha ko na ang injection at tinurok mismo ’yun sa ari niya.

Napahiyaw siya kaya naman madali kong inikot ang kamay niya at sinipa ang mukha niya. Nabitawan niya ang ang latigo kaya naman nagkaroon ako nang pagkakataon na makuha ’yun.

Nang makuha ko ’yun ay agad na nilatigo ko ang lalaki. Tuloy tuloy at buong lakas ko ang binuhos ko.

“ Ahhhh !“ hindi ako nasatisfied at kinuha pa ang sampung pirasong injection na may lamang gamot syempre.

“ Masarap ba ?“ matamis kong tanong habang patuloy siyang iniinjection-an. Napahiga na siya ng tulayan sa sahig na hinang hina na kaya naman kinuha ko ang kahoy at pinukpok sa paa niya hanggang napansin ko na nag iiba naa ang lokasyon ng buto niya ay tinigil ko na at ihahampas ko nalang sana sa mukha niya pero.

“Paint tama na! Mapapatay mo siya !”

Sumulyap ako kay Danice. Naluluha siya at nanginginig halatang mas takot siya saakin. “ Sabi ko naman sa’yo, e. H’wag kang makialam dahil alam ko ang ginagawa ko

,“ natatawang sambit ko saka lumayo ng bahagya sa lalaki.

“ P-puno ka ng dugo .“ napatingin ako sa katawan kong puno na ng dugo’t sugat.

Pinunasahan ko lang ang dugo sa katawan ko gamit ang kamay ko kaya mas lalo lang nagkalat.

“ Dumito ka nalang, bantayan mo si Mamsh.“ tumingin pa ako kay Mamsh na ngayon ay tulog na sa kama at ’di na rin umaandar ang mga sex toys na nakasalpak sakaniya.

Sinuot ko muli ang bathrobe ko. Nagunat unat pa ako bago ko kinuha ang latigo, susi at kahoy saka nagtungo na sa kabilang kwarto. “ Last

one, whoah !“ natatawa kong saad saka pinatunog ang leeg ko.

Pumito pito ako saka nagtungo sa kabilang kwarto kung nasaan si Sam. Agad kong sinusian ang pintuan ng maingat at nang mabuksan ko na ay tinapon ko ang susi at sinipa ang pintuan.

Agad napalingon saakin hubot hubad na lalaki. Mas lalong nagdilim ang mata ko nang makita ko si Sam nakatali ang leeg na parang aso at sinusubo ang ’di dapat subuin sa parte ng katawan ng lalaki.

Napasulyap ako sa gamot na nagkalat sa sahig pati na rin basag na baso ng tubig. Paniguradong ito ang dahilan kung bakit parang wala sa sarili si Samantha.

Dahil ayon sa nakikita ko ngayon ay si Samantha mismo ang gumagawa ng aksyon. Mukhang hindi naman siya pinipilit at parang nag e-enjoy pa ang gaga.

Agad kong binato ang hawak kong kahoy at sumakto naman ’to sa mukha nung lalaki kaya naman nagdugo ang ilong niya. Pinatunog ko ang latigo at dali daling hinampas sakaniya.

“P-tangina!” galit na sigaw niya at kinuha ang kahoy na binato ko saka dali dali akong nilapitan

Sinulyapan ko si Danice na sinundan pala ako at iniwanan si Mamsh sa kabilang kwarto. At dahil nandito na rin naman siya ay sinenyasan ko siya para pigilan niya si Samantha na ngayon ay nagsisigaw at nagsasarili.

Agad kong hinampas sa lalaki ang latigo kaya napaatras siya. “ Laro tayo bato bato pick, kung sino ang talo siya ang unang aatake, game?“ mahinahon kong saad.

Hindi siya nagsalita at napansin kong may kinuha siyang matalim na bagay sa lamesa. Nagtiim ang bagang ko nang mapansin kong kutsilyo nga.

“Lumabas na kayo Danice !” sigaw ko at sumalubong sa pagsugod ng lalaki. Agad kong pinuntiryang latiguhin ang kamay niya habang umiiwas sa bawat akmang pananaksak niya.

Nag tyaga akong paulit ulit latiguhin ang kamay niya hanggang sa nabitawan niya ang kutsilyo kaya naman agad kong kinuha ito.

Nginisian ko siyang makuha ko ’to napatingin kami pareho sa kahoy na nasa lapag kaya naman nang akma niyang kukunin to ay nauna na ako para sipain ’to at walang pag alinlangan na sinaksak siya sa tagiliran.

Agad siyang natumba kaya napapito ako at kinuha ang kahoy. Agad kong ginamit ito para ipalo sa tuhod niya at pagkatapos ay agad kong tinali ang latigo sa sa leeg niya.

“ Good boy .“ saad ko saka hinigpitan ang pagkahila sa latigo at sinipa ko pa siya. Napatingin ako sa kaliwang kamay ko na hawak ang kutsilyong puno ng dugo.

Napangiti ako.

Parang gusto ko siya muling isaksak sakaniya. Gusto ko makakita ng marami dugo na lumalabas sakaniya. May nagsasabi sa utak ko na dapat ipaikot ko ang bituka niya sa mismong kutsilyo.

Akmang isaksak ko muli ang patalim sakaniya nang may marinig akong pamilyar na boses, “ Cenery !“ nang marinig ko ang boses na ’yun ay agad kong hinagis ang kutsilyo sa banda niya.

Nakailag naman ito at dahan dahan na lumapit saakin pero sinenyasan ko siya na h’wag lumapit. “ Calm down, this is me Roks.“

“ Alam ko, ’di ako bulag ,“ walang ganang saad ko at binatawan ang lahat nang hawak ko.

Napaupo nalang ako at tinitigan ang dugo saaking kamay pati na rin ang mga sugat ko sa katawan. “ H’wag mo ’kong lapitan ha..“

Sumulyap ako sakaniya at napako na nga siya sa kaniyang kinatatayuan. Seryoso ang mukha niya ni hindi ko alam kung nag aalala ba siya o ano. “ H’wag mo rin akong dadalhin sa hospital. Kaya ko ng gamutin ang sarili ko.“

Napasapo ako saakin noo. “ Teka assuming ko part na ’yon. Mas tama atang sabihin na h’wag mo ’kong dalhin sa kulungan,“ natatawa kong turan at napsuklay nalang sa buhok.

Umigting ang panga niya at napansin ko na may hawak siyang baril. “ Ganda niyan ha.

Arborin ko, pre.“

Hindi siya nagsalita at nakakatig pa rin saakin. Ni hindi rin siya gumagalaw. Napabuga ako ng hangin at mapungay pungay na sinalubong ang paninitig niya. “May super powers ka ba?”

“Bakit lagi ka nalang sumusulpot sa oras na laging alanganin ang sitwasyon katulad ng gan’to, ’yung tipong nas-sense mo agad na may krimen na involve ako. Bakit kaya ?” tumayo ako at nilapitan siya.

Nang malapitan ko na ito at hinawakan ko ang pisnge niya kaya naman nagkaroon ito ng dugo.

“ Nakakapagtaka, Roks .“ nilapit ko ang bibig ko sa tenga niya at sumigaw ng, “Nakakapagtaka !”

“Cenery.” maotoridad na saad niya saka hinawakan ang kamay ko at sa pagkakataong ’yun ay nakaramdam na ako ng matinding panghihina.

“Bakit gano’n? Sa mga oras na ’to parang gusto ko makita na puno ng dugo ang paligid ko ! Kahit ikaw mismo gusto kitang makitang duguan! “ sigaw ko hanggang sa unti unting nagsituluan ang mga luha ko.

“ Gusto ko silang patayin, gustong gusto. Parang sasaya ang puso ko kapag nagawa ko ’yun, Roks. Bakit?“

Agad niya akong niyakap kaya mas napahagulgol ako. Gusto kong humiwalay sa pagkayakap niya pero ’di ko na magawa.

“ Nagiging blanko ang utak ko, napakadaming bumubulong! Ang tanging laman lang ay ang salitang ‘patayin mo silang lahat’ “

Ewan ko pero bigla akong natawa kaya naman mas lalong humigpit ang akap niya. “

Hindi normal ’to di ba ?“

“ Shh .“ hinaplos haplos niya ang likod ko at hinahalikan pa ang buhok para mapakalma ako.

“ Matagal ko na ’tong nararamdaman, na kapag nagagalit ako ng sobra lalo pa’t kung ako at ang sa paligid ang ina-aagrabyado ko hindi ko alam ang susunod na ginagawa ko hanggang sa magugulat nalang ako na may nasaktan na ako.“

Pilit akong humihiwalay ako sa yakap niya pero hindi ko talaga magawa dahil mas hinigpitan niya lang. “ Hindi ako nag-guilty kapag nakikita ko silang duguan sa totoo nga lang natutuwa pa ako. Tuwang tuwa.“

Napansin ko na may pumasok na ibang grupo ng mga police at inalalayan sina Mamsh at Danice. ’Di ko namalayan na nandito pa pala sila sa kwarto.

“Nagsisimula palang ako magbago pero parang mas lumalala ang demonyong ugali

ko ..“ mahinang saad ko kay Roks at humagulgol pa.

“Shhh, I’m here Cenery, I’m always her, love.” ewan ko pero may naramdaman akong may tinusok siya sa braso ko na naging sanhi para tuluyan na ako mawalan ng malay.

°°°

HINDI ako makagalaw, hindi ko alam ang gagawin ko pero alam ko kung anong nangyayari sa paligid ko.

Alam kong nasa bahay ako ni Roks, sa mismong kwarto niya. Pinagpapahinga at pinasalpakan na naman ako ng pesteng dextrose kay Rare.

Kanina nang magising ako, narinig kong kinakausap ni Rare si Roks. May kung ano siyang sinabi na hindi ko maintindihan at maalala dahil ang hirap bigkasin nung salita basta ang alam ko may problema saakin.

May problema ako sa pagiisip.

Baliw ako.

As in may sapak sa ulo ng bonggang bongga.

Ngayon, hindi ko alam ang gagawin ko. Kanina ko pa iniisip kung talaga bang baliw ako dahil hindi ko talaga matanggap pero kapag naiisip ko ang ginawa ko kanina.

Unti unti ko nalang tinatanggap na baliw nga ako na umaabot la sa puntong makakapatay na ng kapwa tao.

Sa mga oras na ’to ay napagtatanto ko na sobrang brutal nang ginawa ko sa mga lalaki sa spa at base sa narinig ko kay Rare na agaw buhay silang lahat.

“ Ahh !“ daing ko at napaupo nalang sa kama dahil ’di ko na kayang magtulog tulugan pa. Wala namang tao rito ewan ko kung nasaan si Rare at Roks pero siguro baka nasa baba.

Napahinga ako ng malalim nang makita ko ang sugat ko na naman sa katawan. “T-ginang buhay ’to !” agad kong inalis ang nakasalpak na dextrose sa kamay ko.

Ano bang klaseng tao ako at lahat ata ng problema nasaakin na? T-ngina pinaglihi na ata ako sa malas. Daming ganap sa buhay ko.

Tumayo ako sa kama at lumabas nalang ng kwarto. Gusto kong umuwi, gusto kong makita si—teka sina Mamsh?! Nasaan sila?!

Nagmadali akong pumunta ng hagdan pero nasa taas palang ako ay nakita ko na nasa sala si Roks, Atarah, Rare, Amirah at si Primch.

Mukhang may pinaguusapan sila, pare parehong seryoso ang mga expresyon. At may mga hawak silang baso ng alak senyales na mukhang stress ang mga ’to.

Sa sobrang kuryoso ko sa paguusap nila ay dahan dahan akong bumaba ng ’di nila napapansin hanggang sa nag stay ako sa baitang kung saan naririnig ko na sila ng ayos.

“She can’t, she’s sick. Mas lala ang kalagayan niya kapag nasali pa siya, magagawa niyo naman ng paraan ’yan just tell to Mom!” frustrated na saad ni Roks at napagtanto ko na may kausap pala siya sa telepono.

Agad na hinagis ni Roks ang telepono niya sa sofa at nilagok ang alak na hawak niya.

“ Ano ng dapat gawin? Mas magiging malala ang sitwasyon niyan. You should tell her already. What’s your plan ba?“ nagaalalang wika ni Atarah.

“ Paint! Bakit ka nandyan ?!“ nanlaki ang mga mata ko nang tawagin ako ni Amirah.

Napakagat ako saaking labi dahil wala paman sa 1/8 ang napapakinggan ko sa usapan nila pero nabuking ako.

Agad naman na umakyat si Roks dito sa hagdan para alalayan akong bumaba. “ Nasaan sila Mamsh? Ayos na ba sila?“

“Nasa hospital sila, may bruise din kasi sila at medyo traumatize sila sa nangyari lalo na si Danice at Sam.” sagot ni Atarah.

Napatingin ako kay Rare na nakatingin lang sa laptop na nasa hita niya habang si Primch, Atarah, at Amirah ay pare parehong pinapanood ang bawat galaw ko.

“Sinabihan mo ba sina Nanay sa nangyari ?” sinulyapak ko naman si Roks na malambot ang expresyon habang nakatitig din saakin.

“ They knew, hindi pwedeng hindi.“

Natahimik kami kaya napabuntong hininga nalang ako. “ Anong sunod na mangyayari? Diretso ba ako sa bahay o sa kulungan?“

Hindi ko kailangan mag tanga tangahan, alam kong mali ang ginawa ko. Kahit biktima ako ay malabo atang makonsidera na isang self-defense ang nangyari kung sa mga oras na ’to agaw buhay pa rin ang mga lalaking sinaktan ko.

“Ju st rest .”

Nagtiim ang bagang ko at napasuklay nalang sa buhok ko. “ Rest? Seryoso ka ba?“

“I’ll take you in your room ,” tinabig ko agad ang kamay niyang humawak sa braso ko.

Anong plano niya? Inaayos niya ang gusot na ginawa ko? Sa paanong paraan? Hindi ito ang Roks ang alam ko, sa pagkakaalala ko wala ’tong sinasanto lalo na kung usapang paglabag sa batas ang involved.

Ano ’yun? Exempted na ako sa batas dahil mahal niya ako? Sa totoo lang pangarap ko naman talaga ’yun dati pa, ’yung tipong may nag p-protekta sa’yo mula sa bulok na batas ng pinas ang kaso noon na ’yun nagbago na ako.

Hindi ko naman na hahayaan na hindi tuparin ni Roks ang sariling rules niya sa sarili niya. Ayokong maging dahilan para masira siya. Ayokong maging bad influence sakaniya, anak ng shooting star.

“Anong nangyari do’n sa spa? Mapapasarado ba?” nagtataka kong turan.

“ Yes kasi money laundering ang lugar na ’yun and also nag bibigay sila ng extra service which sex na labag sa batas kasi consider as prostituition din ’yon. There’s a drugs involve din. Isama pang may mga secret cam don na hindi alam ng customer na v-videohan sila and ’yung mismong video na ’yun ay ibebenta nila sa black market at sa dark web.“ paliwanag ni Amirah.

Napakunot ako nang marinig ko ang huling salita na sinaad niya. “ Black market at dark web?“

“ Do you want to eat? I prepared food for us pala! “ napasulyap ako kay Atarah na tumayo at lumapit saakin.

Iiling sana ako pero biglang tumunog ang tyan ko kaya napangiwi ako at natawa naman siya.

“ Hindi ba kami tetestigo? Ako? Dapat nga nasa kulungan na ako ngayon?“

“Si Roks na bahala kaya wala ka na nag alala. “ hinawakan ni Atarah at iginiya papunta sa hapagkainan at wala naman akong nagawa kung hindi magpahila sakaniya. “ Intindihan mo nalang ang sarili mo kailangan mong magpagaling.” saad niya pa.

“Simpleng sugat lang naman ’to, e. Mas malala ang nga ginawa ko sa mga’yun,

Hindi ba ako masasampahan din ng kaso? Muntik ko ng mapatay sila .“

“Ma c-consider as self defense ’yung ģinawa mo, don’t worry si Roks na bahala. Kapag na involve ka pa kasi sa korte sobrang stress baka mas lumala ang kalagayan mo ,” sabat ni Amirah na nasa tabi ko na pala.

Bakit hindi ako pwedeng mainvolve sa korte? Eh malaki ang parte ko sa insidente. Bukod sa maari akong tumistigo ay may kasalan ako. Ano bang punto nila? Bakit pinapasa lahat kay Roks ang problema?

“Self

defense ?“ gusto kong matawa at h’wag maging sarcastic. “ Ano bang kalagayan ko bakit lala kapag nastress? Diretsuhin niyo nga ako.“

“Your psychiatrist will be here soon. Siya magpapaliwanag sa’yo ,” seryosong saad ni Amirah.

“Kain ka na..” pilit akong pinapaupo ni Atarah pero tinabig ko lang siha.

“Busog ako. Do’n lang ako sa taas ha. Maiwan ko na kayo .” tahimik ko silang nilagpasan. Napatingin ako kay Roks na handang sumunod saakin pero hinayaan ko nalang.

Nang makaakyat na ako ay agad akong pumasok sa kwarto at nakahiga nalang muli. “ Love ,“ malambing na tawag ni Roks habang papalapit saakin.

Mukhang pagod at stress siya kaya naman nginitian ko lang siya ng tipid. Agad niya akong niyakap kaya naman pinigilan ko nalang ang sarili ko na h’wag umiyak.

Naiiyak ako dahil nadamay pa siya tapos siya lahat sumasalo ng mga problemang ginawa ko. Idagdag pang na ’yung babaeng mahal ay baliw at mamatay tao.

“Don’t worry everything will be fine, ok? Don’t be scared. I love you. I’m here, I will protect you. Sorry for coming late, love.”

Hindi niya ako iniwanan sa mga oras na ’yun, inaalo niya lang ako at pilit na pinapalakas ang loob ko hanggang sa dumating ang psychiatrist.

“How are you?” sambit ng doctora habang malaki ang ngiti saakin.

Noong una ay kinakamusta niya lang ako hanggang sa nagsimula na siya magtanong sa kalagayan ko. Inabot kami siguro ng mahigit isang oras bago natapos. “ Anong sakit ko?“

“I don’t want to conclude immediately kasi eto palang ang first session and wala pang mga test na isinigawa ngunit malaki ang possibilidad na may Antisocial Personality Disorder ka o mas kilala sa tawag na ‘sociopathy’ at ang isa pa nitong kapareho when it comes to traits ay ang psychopathy kasi this a personality consisting of characteristics including callousness, lack of guilt, shallow affect, impulsive and antisocial behavior .’”

“These terms are both used to refer to people with ASPD. They’re often used interchangeably. Some have attempted to distinguish the two by the severity of their symptoms. A sociopath may be someone who only makes minor transgressions that don’t cause serious harm or distress. But a psychopath may be described as someone who’s physically violent or put others in danger. Maaring pasok din ang Dysregulation, also known as emotional dysregulation kasi it refers to a poor ability to manage emotional responses or to keep them within an acceptable range of typical emotional reactions .”

Marami pa siyang pinaliwanag pero hindi ko na maintindihan kaya nang mapansin niya na gano’n ang expresyon ko habang nakikinig sakaniya. “ Don’t worry we will help you, ok?“

Bumuntong hininga ako at tumingin kay Roks. Katabi ko lang kasi siya at hawak hawak niya ang kamay ko. Nginitian niya lang ako naman ay napatango na ako sa doctora.

“I’ll talk to Doc Rare for awhile .” saad ng doctora bago lumabas ng kwarto.

“ Roks ..“ agad kong niyakap siya.

“Yes love ?” malamig na sagot niya.

“Mahal mo ba ako ?”

Agad na hinalikan niya ang noo ko at hinaplos haplos ang likuran ko. “ Ofcourse, sobra sobra.“

“Kahit hindi kita mabibigyan na anak?”

“ Ikaw naman na ang baby ko ’di ba?And besides we have Roksie. I’m contented as long as I’m with you.“

“Mahal mo ba ako kahit may gan’to ako? pinaikot ko ang daliri sa gilid ng ulo na translate ay ‘baliw’ “ Psycopath o socipath?”

“ Don’t say that. Please don’t. Remeber this, what ever happened, I will always love you and God is always here for us. I’m aware that this time you believe everything is finished but that’s wrong, this will be the beginning. Love.“

Napangiti ako. Humiwalay ako sa yakap at hinawakan ang magkabilang mukha niya. “ Sure ka talaga mahal mo’ko? Wala ng atrasan?“

“ Yes. Kung ano mang laban ang haharapin mo, nandito lang ako. Sasamahan kita sa laban mo, Mahal. Lalaban tayong magkasama.“

Huminga ako ng malalim at binigyan siya ng malungkot na expresyon deserve ko ba talaga siya?

“ Tell me, why are you asking me like that? Huh? Don’t tell me—“

Agad ko siyang ninakawan ng halik ng mabilis lang. Nang mahalikan ko na siya ay biglang naging tulala ang expresyon niya saakin kaya natawa ako. “ Kung gano’n edi tayo na. Lagyan na nating ng label ang relasyon natin! “

Hindi siya nagsalita at gumalawa pero namumula ang mukha niya lalong lalo na ang tenga niya. “ Bakit ka namumula? Hindi ba gano’n din naman? Parang mag jowa na tayo kasi nga nag k-kiss tayo tapos nag i-i love you han. Patatagalin ko pa ba? At isa pa nag paalam ka naman na sa magulang ko. Ok na ’yun!“

“ You’re my girlfriend now,“ ’di ka mapakaniwalang saad niya.

“Oo.” nginitian ko siya kaya naman bigla nalang siyang napatalon at nag paikot ikot sa harap ko.

“ I’m not dreaming, right?“

Umiling ako at niyakap mula siya para pakalmahin “I love you, Captain.”

“I l-love you d-mn much, love.”

Sa mga oras na ’yun wala kaming ginawa kung hindi maglambingan kaya naman gumaan ang loob ko kahit pa-paano. Nag stay din siguro ako ng dalawang oras pa dito sa bahay niya para lang lambingin ang boyfriend ko at laruin ang anak naming si Roksie dahil matagal ko na siyang hindi nakakasama, ni hindi ko magawang makipag usap kahit kanino lalo na kina Atarah napag desisyon na umuwi nalang bukod tanging si Roks lang talaga kinakausap ko.

Nang lumipas ang dalawang oras nagpahatid nalang ako kay Roks kasama si Roksie, ang sabi ko kasi sakaniya gusto kong mawala ang stress na nararamdaman ko kaya kailangan ko ang anak namin dahil hindi naman pwedeng laging nasa tabi ko si Roks.

Gusto niya nga sa bahay niya ako mag stay pero gustong gusto ko makita ang pamilya ko, ang kga kapatid at kaibigan ko dahil isa sila sa magiging epektibong medisina para sa kalagayan ko ngayob.

Masaya naman ako ngayon dahil kami na ni Roks at isama pang mabuti na ang kalagayan ni Mamsh, Sam at Danice pero mas lamang pa rin ’yung panggamba.

“Pintura !” agad akong sinalubong ni Cielle. Niyakap niya ako ng mahigpit at halos mangiyak ngiyak na siya kaya agad ko siyang binulungan.

Pinigipigilan kong dumaing dhail may mga natamo akong sugat. Hindi lang hatala ngayon dahil nakapajama at longsleeve ako.

“Chill, nandito mga kapatid ko .” sumulyap ako kina Coco na palapit ngayon saakin para yumakap din.

Hindi alam ng mga kapatid ko ang nangyari dahil masyado pa silang bata para malaman, sa kaso naman ni Ella. Ayoko ng pag alalahanin pa siya. Tiyak buong gabi ay iiyak na naman ’yun.

Nanghihina ako kapag nakikita ko silang umiiyak at nasasaktan.

Balak ko nga sana na h’wag ng sabihin sa magulang ko pero naunahan na ako nina Atarah. Nasa sabi na pala, kailangan daw nila malaman abg mga gano’ng bagay daw ay hibdi dapat isekreto sa magulang.

“Dude, tara do’n .” tinap ni Roi Gin ang likod ni Roks para senyasan siyang lumabas para makapag usap sila.

Kinuha ko si Roksie mula sakaniya saka tinguan para sundan niya ba si Roi Gin sa labas. Siguro uusisain lang nito ’yung nangyari kaya gusto niyang makausap si Roks.

“Ate, aalis pala ako. Papalitan ko lang si Nanay, uuwi raw siya .” sambit ni Ella na ngayon ay nagsusuklay.

“ Uuwi ?“

Tumango siya. Napakamot ako sa ulo ko dahil parang ngayon lang uuwi si Nanay ng bahay ano kayang trip niya? “ Ella, ihahin mo ’tong pagkain .“ inabit ko sakaniya ang mga dala naming pagkain.

“Bait umiiyak si Ate Cielle? “ biglang tanong ni Rhyka.

“ Broken si Ate Cielle!“ natatawang saad naman ni Hanz.

“Nireject ka ni Kuya Deam ?” tanong ni Ella.

“ Hindi! Teka nga mag uusap kami ng ate mo. “ inabot ko si Roksie kay Hanz saka sumunod na ako kay Gracielle na nauna na sa loob ng kwarto ko.

Kinukwento ko sakaniya ang lahat nangyari nang makaupo na kami sa kama ko, lahat lahat pati na rin ang kalagayan ko ngayon. “ Ang g-go nil a!“ umiiyak na turan niya.

“ Shh, “ pagaalo ko.

Napatingin ako sa pintuan nang may kumatok. “ Ate alis na ako, parating na pala si Nanay. Nagmamadali na, e. Wala raw kasama Tatay.“

“Sige mag ingat ka Ella!”

“Dapat pala sumama na ako para mabasag ko ang mga mukha nila.” napatingin muli ako kay Cielle na sobrang galit ang expresyon pero puno pa rin namang luha ang mukha.

Bumuntong hininga ako at niyakap siya. “ Hindi ko gugustuhin na pati ikaw maranasan mo ang gano’n, saakin ok lang, e. Kaso ’yung dulot kina Mamsh, Sam at Danice na trauma ang mahirap.“

Nagulat ako ng bigla niya ako itulak ng bahagya. “ Anong trauma? Eh si Mamsh nga may kasalan! Sila lahat may kasalanan!“

Nanlaki ang mga mata ko nang bigla siyang sumigaw kaya agad kong tinakpan ang bibig niya dahil baka marinig pa ng mga kapatid ko.

“ Isipin mo sino ba ang dating pokpok dito? Sino bang nagyaya sainyo na magpunta sa baboy na lugar na ’yun! Siya ’di ba? Siya!“

Biglang lumakas ang tibok ng puso ko na para bang sumasangayon ito sa sinabi ni Cielle kaya naman napailing iling nalang ako. “ Wala naman siyang ala––“

“ Anong walang alam? Hindi pwedeng wala siyang alam. Sige nga kanino galing ang ticket do’n, sinong nagbayad?!“

“ Sa kaibigan niya raw ,“ mahina kong turan.

“Tumpok! Sa kaibigan niyang pokpok din. So hindi pwedeng wala siyang alam sa kalakaran ng lugar na ’yun! Tignan mo nga kasama rin sina Sam at Danice! So ibig sabihin binebenta na naman kayo ng matandang pokpok na ’yun!”

Natigilan ako at nagsimula ng mapaisip. Ayokong pagisipan ng masama si Mamsh pero may punto si Cielle.

Sabay kaming napatingin sa pag tunog ng cellphone ko. Napabuntong hininga ako nang makitang tumatawag si Atlas.

Agad kong sinagot ito. “ Hello ?“ ngayon niya nalang ako nicontact—ngayon nalang din siya nagparamdam simula nang makarating kami dito sa Manila.

[

Hey how are you? I heard what happened. ]

Agad na napakunot ang noo ko. “ Paano mo nalaman? Hindi naman ata nilabas sa publiko ang nangyari?“ ayon sa pagkakarinig ko sa usapan kanina.

Nakakapagtaka nga eh kasi pinigilan nila na lumabas sa publiko ang nangyari. Sa totoo nga lang dapat na ilabas sa media ’yun para aware ang mga tao pero pinili nilang hindi na, bakit kaya? Gusto ko itanong kanina kaso nga nagpapanggap akong tulog nun.

[

Para saan pang anak ako ng Presidente? Don’t worry, we’ll make sure na magbabayad ang mga may gawa n’yan sainyo. We’ll help in the investigation and also my Dads want to see you just discuss about what happened. ]

Sasagot na sana ako ngunit narinig ko ang boses ng kapatid ko, “ Nanay!“

“Ah sige sige, salamat. Teka muna mamaya nalang, bye. “ agad na paalam ko. Hindi ko na siya hinintay na magsalita pa dahil agad kong pinatay ang tawag.

Nagmadali akong lumabas ng kwarto naabutan ko si Nanay na inilalapag ang dalang pagkain sa lamesa. “ Magandang araw po, Nay.“

Hindi niya ako sinulyapan. May hinihintay ako, hinihintay ko ang nag alalang expresyon niya dahil ayon naman kay Roks sinabi nila sa magulang ko ang nangyari pero bakit kung umasta si Nanay ngayon parang walang nangyari saakin.

Ni hindi man lang ako kinamusta, niyakap ko kahit tignan man lang ang kalagayan ko.

“ Kumain na kayo ,“ malamig na saad niya saka siya nagtungo ng kusina para maghugas ng kamay.

Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko at pinanood lang siya sa ginagawa niya. “ Oh anong tinitingin tingin mo d’yan? Maghain ka na ,“ iritado niya pang saad.

Napabuntong hininga nalang ako dahil mukhang ’di ko makukuha sakaniya ang atensyon na gusto ko. Ano pa ba aasahan ko?

Tahimik ko nalang siyang sinunod napatingin pa ako kay Cielle na hindi lumalabas ng kwarto at nakasilip lang mula roon.

“ Uuwi na bukas ang tatay niyo kaya maglinis kayo.“

“Totoo po? Pinayagan na po siya?” nanlalaking mata na tanong ko. Ang akala ko sa susunod na linggo pa ang uwi niya.

Hindi ako pinansin ni Nanay at nagpunta sa kabilang kwarto kaya napansin niya si Cielle do’n. “ Kumain na do’n, Cielle. H’wag kang umiyak d’yan ’di pa naman patay ’yang kaibigan mo.“

Napakagat ako saakin labi dahil naramdaman kong may tumasok sa puso ko nang marinig ang salitang ’yun.

Naghain nalang akoat niyaya ko na rin si Cielle dito sa hapag kainan. Kumain kami pwero lang kina Hanz at Rhyka na busog pa raw. Ako rin naman at Cielle ay busog pa kaso baka mapagalitan lang kami ni Nanay kung hindi kami sasabay.

Nang matapos na kami kumain ay agad na kaming nagligpit. “ Nay, ako na po. Magpahinga na kayo.“

Kinuha ko sakaniya ang buhat niyang mga plato pero kinuha niya ulit at malamig lang akong tinignan. “ Ako na. “

“Hindi po, alam kong pagod na po —”

“Ako na .” madiin niyang saad.

“ Pero kasi nay —“ naputol ang sasabihin ko nang bigla at padabog niyang binigay saakin ang mga plato kaya hindi ko nahawakan ng ayos at nabasag ang mga ’to.

“P-yeta naman, e! Panira ka talaga ng araw. “ agad niyang hinablot ang braso ko at inilapit niya ako sakaniya. “ Sana napahamak ka nalang ng tuluyan. Sana narape ka at mamatay nalang! Salot ka sa buhay ko. Namin,” madiin na saad niya pero pabulong lang.

Bulong lang pero sobrang tagos sa puso. Ang talim masyado ng salita niya. Dinudugo na ng sobra ang dibdib ko.

“Pareho kayong demonyo, balang araw masusunog din ang kaluluwa niyo sa impyerno.”

Bigla niya nalang akong iniwan na nakatanga. Natigilan ako at napatitig sa mga bubog na nagsitalsikan. Napakagat ako saaking labi para pigilan ang luha ko pero hindi ko nagawa.

Sumulyap ako sa mga kapatid ko na nakatingin saakin. Nginitian ko lang sila saka mabilis na pinunasan ang luha ko. “ Kain na kayo ha.“

“ Cenery..“ napatingin ako kay Roks na nakatingin din pala saakin kasama si Roi. Mukhang kakapasok lang nilang dalawa.

Hindi ko na pigilan ang sarili ko at lumapit sakaniya para yakapin siya. “ Sige na ipasok mo muna sa kwarto siya, Cap,“ seryosong saad ni Roi.

Iginiya niya ako papasok ng kwarto. Inalalatan niya rin ako makaupo sa upuan. “ Bakit gano’n siya? Bakit lagi niyang pinaparamdam na hindi ako dapat ipinanganak sa mundo? “

Hindi ko na napigilan na mag labas ng sama ng loob dahil kung hindi ko pa ilalabas to baka sumabog na ako ng tuluyan.

Ang sh-t naman ng buhay ko!

Hindi siya sumagot at niyakap lang ako ng mahigpit. “ Parang ang laki ng kasalan ko sakaniya, Roks. Ni wala naman akong ibang ginagawa kung hindi mahalin siya. Alam mo ba ’yung feeling na gustong gusto ko ipagtangol ang sarili ko kasi sobra na akong nasasaktan pero wala akong magawa kasi Nanay ko siya. Paulit ulit ko sinasabi sa’yo ’to Roks. Mas nakakatanda siya saakin at sa paningin niya wala akong karapatan na magalit at masaktan dahil anak lang ako.“

“Nasasaktan din naman ako, nauupos din ako. Roks. Kahit sinong anak gugustuhin nalang mamatay kung sa mismong bibig ng Nanay mo, na mismong ilaw mo nanggagaling na dapat mapundi nalang din ako .”

Hinayaan niya lang ako umiyak ng umiyak haggang sa tumawag ang mommy niya at kinakailangan niyang umuwi.

Ayaw niya ngang pumunta roon at iwan ako pero pinilit ko lang dahil mukhang importante ang pag m-meetingan yata nila.

Ramdam ko kasi sa kabilang linya ang itim na aura. Halatang galit na galit ang Mommy niya at paniguradong dahil saakin ’yun.

Ayaw niya talaga umalis pero biniro ko siya na hihiwalayan ko ito kapag ’di pa umalis kaya naman wala na siyang nagawa kung hindi umalis nalang basta raw open kolang ang telepono ko lagi dahil tatawag daw siya.

Pag alis niya ay umasta nalang ako ng parang walang nangyari. Hindi pwedeng mag inarte ako buong araw, mas lalong maapektuhan ang mga nasa paligid ko.

“ Nasaan si Nanay?“ tanong ko kay Hanz.

“Lumabas Ate .”

Bumuntong hininga ako nagpunta sa labas. Luminga luminga ako pero wala akong nakita kaya naman napagdesisyunan ko nalang na maglakad para puntahan ang bahay nila Roi Gin at kausapin siya. Nagsiuwian na kasi sila ni Cielle kanina pinauwi sila ni Nanay.

Sa paglalakad ko ay napansin ko si Nanay at Tita Grace na Nanay ni Roi sa ’di kalayuan sa pwesto ko. “ Huwag kang makialam, Grace! Tandaan mo ang laki laki ng kasalan mo saamin at hinding hindi ka namin mapapatawad! Isa pang beses na makialam ka sa pamilya ko pasensyahan tayo!“

Napahawak ako sa bibig nang biglang sinampal ni Nanay si Tita bago tuluyang talikuran ito. Agad akong nagtago nang mapansin ko na papunta na siya sa diresyon ko.

Ngayon kolang nakitang magkausap ang Nanay ni Roi pati na rin ang Nanay ko simula bata ako at ang malala pa rito ay magkaaway pa sila.

Kahit magbestfriend kasi kami ni Roi hindi naman ibig sabihin ay bff din ang magulang namin. Hindi friendly si Nanay at lagi namang wala si Tita Grace no’n kaya ’di rin sila naguusap, di gaya ng Nanay ni Cielle pati na rin si Tita Grace naguusap naman lagi dahil mabait naman kasi talaga ang magulang nila. Samantalang si Tatay naman ay kaibigan din naman ang magulang ng mga bff ko sadyang si Nanay lang ang distansya sakanila.

Nakahinga ako nang maluwag nang ’di ako mapansin ni Nanay dito sa pinagtataguan ko na gilid ng isang bahay. Nang tuluyan ng makalagpas si Nanay at malapit ito sa bahay ay agad akong nagtungo kina Roi.

“Tita Grace!”

Nanlaki ang mga mata niya ng makita ako. “ Oh, Paint. Kamusta? Ngayon nalang tayo nagkita ha.“

Katulad ng sabi ko, busy si Tita sa trabaho niya bihira lang din siya talaga tumigil sa bahay ng matagal. At kung i-describe ko naman si Tita Grace, napakaganda niya. Parang girl version siya ni Roi. Mukha ngang dalaga si Tita parang alaga ni Bello, hindi siya mukhang nanay ng apat na lalaki.

“ Tita bakit kayo nagaaway ni Nanay? Ngayon kolang kayong nakitang gano’n na naguusap tapos nagkataon na nagaaway pa.“

“Ha? Nagaaway ba kami?” pagmaang maangan niya at kunwari pang kinakamot ang pisnge niyang mapula dahil sa sampal ni Nanay.

“Hoy Pintura sinasabi ko na nga ba at ikaw ’yung nagtatagong ’yun! Umuwi ka na rito bago ko pa ihampas ang ang tubo na ’to sa’yo !” sigaw ni Nanay mula sa bahay namin.

Kahit gustong gusto ko pang usisain si Tita Grace ay wala na akong nagawa kung hindi umuwi nalang dahil natatakot ako galitin na naman si Nanay.

Pero bakit nga ba sila nagaaway?

Nyang note: ok, I’m warning you, hindi typical na romance story ang KMC expect na sa mga susunod Chapter ay mas malala pa sa pangyayari ngayon.

If you’re sensitive with this kind of story ok lang naman na h’wag mo nang basahin pa. Dahil uunahan na kita more on problema ang nilalaman nito napakaliit ng porsyente sa parteng nakakakilig ang storyang ’to.

Thank you.

Chapter 42

Paint Cenery

“ATE Paint gising na !” agad akong napabalikwas nang marinig ko ang sigaw na ’yun dahilan din kaya nahulog pa ako sa kama.

“Haish, ano ba, Ella?! “ galit na sigaw ko habang pinupunasan ko ang mga mata ko.

Nang maidilat ko na nang ayos ang mga mata ko ay napansin kong aligaga siya. Bagong ligo at nakauniporme na.

Bumusangot siya, “ Ate, kanina pa kita ginising! Alasyete na! 8:00 am pasok natin, ’di ba? Traffic niyan panigurado kaya magmadali ka na!“

Napakurap kurap ako at napahawak sa bibig ko. “ Anak ng shooting star! Binuhusan mo sana ako ng tubig!“

Agad akong napatayo at nagmadaling kinuha ang tuwalya halos mapadapa pa nga ako sa sobrang taranta.

Lumabas ako ng kwarto para magtungo na sa CR namin. Isa lang naman kasi ang palikuran dito sa bahay ’di kagaya doon sa bahay ni Roks. Tatlo tatlo pa ata ’yun.

“ ’Yan ang sinasabi ko sa’yo Pintura, nahilig ka na naman magpuyat. Alam mo namang ito ang unang araw mo sa klase nagpuyat ka pa. Ano bang ginagawa mo?“

Napatingin ako kay Tatay na nasa hapagkainan habang nagbabasa ng dyaryo at umiinom ng kape.

“ Goodmorning po, hehe.“

“Kausap kasi si Kuya Roks,

Tay

, “ rinig kong sambit ni Ella bago ako tuluyang pumasok sa CR.

Bumuntong hininga ako at nagsimula ng alisin lahat ng damit ko bago tuluyang naligo.

First day of school ko ngayon at mukhang ma-late pa ako potakteng ’yan. Kasi naman kagabi mag a-alastres na ako nakatulog dahil halo halo kasi nararamdaman ko, excited na kinakabahan jusko buti nalang may jowa na ako na handang makipagpuyatan saakin.

Hinayaan lang kasi ako ni Roks na mag kwento nang magkwento at makinig sa mga sa rant ko. Kahit mukhang inaantok na siya hindi niya talaga pinatay ang telepono hanggang sa makatulog ako.

Swerte ko boyfriend ko. Kapag hindi ako nakakatulog ng gan’to ay lagi siyang nandito sa bahay para patulugin ako o ’di naman kaya magdamag kaming mag kausap sa phone.

’Di naman sa pabebe ako sadyang gusto lang niya akong i-spoiled. Gagawin niya lahat para saakin expect siguro sa pakantahin ko siya. Haha.

Routine na namin ’yan sa ilang buwan naming magjowa. Mag t-three months na kami ng gano’n gano’n lang. Super bilis ni hindi ko namalayan na medyo matagal na pala kaming magkasama na may label.

Sa mga nag daang buwan wala naman masyadong nangyari na masama or ano. Huli na ’yung insidenteng ayoko ng maalala pa.

Haish, basta sobrang naenjoy ko ’yun mga nagdaan buwan dahil nagbakasyon kami para makapag relax relax. Ang maganda pa ay kasama ko ang mga mahal ko sa buhay.

Kailangan ko rin kasi ’yun para sa pagbuti ng kalagayan ko. At oo kasama ang pamilya ko. Si Tatay, kasi nakalabas na siya nun ng hospital at maayos na ang kalagayan niya saka kasama rin namin ang mga kapatid ni Roi, siya mismo at si Cielle. Sagot lahat ni Captain ’yung gastos sa outing namin na ’yon.

Hiyang hiya nga ako pero sabi niya wala daw dapat akong ikahiya dahil siya naman mismo ang nagsabi at nagplano ng mga ’yun saka isa para naman daw sa kasiyahan ng mahal niya ’yun. At syempre sino ba ’yung tinutukoy niya? Ako malamang.

Medyo malungkot lang sa part na kapag naalala kong mas malala ang sinapit ni Mamsh, Sam at Danice parang bumabalik lahat ng galit ko at gusto kong humawak muli ng patalim.

Nakakaiyak lang kasi nakita ko sa mata nila ang takot at trauma noon. Matapos ng insidente isang beses ko palang sila nakita at silang tatlo ay nasa hospital pa no’n.

Payo rin kasi ng doctor ko na huwag na muna ako makipag kita sakanila habang hindi pa rin sila totally recovered para ’di ako matriggered na mas lalong magpapalala sa kalagayan ko.

Balita ko, hanggang ngayon nasa healing stage pa rin sila. Although nakalabas na sila ng hospital pero katulad ko ay may doctor na umaagapay pa rin sa sitwasyon nila.

“Ate, bilis! Nandito na pala si Kuya Roks !” napakamot nalang ako sa pisnge dahil natulala pala ako at hanggang ngayon ay hindi pa rin nagbabasa ng katawan.

Bakit ang aga ni Roks? Hindi ba siya puyat? Ebarg ang consistent niya talaga magpaimpress saakin.

“Aaah!

“ binilisan ko na ang pagligo dahil ayoko naman ng paghintayin ang jowa ko.

Nang matapos na ako sa lahat lahat nang gagawin ay nakatitig na lang ako sa salamin. Nauniporme ako; teal na skirt ’yung parang blue-green ang shades at white blouse with school patch dahil Monday ngayon kasi kapag Tuesday, Friday at Saturday ay blackslacks at blouse naman.

Hindi ko rin expect na dadating ako sa puntong babalik ulit sa pag a-aral kaya naman sobrang thankful ko talaga kina Atarah at Roks.

Pinag patuloy ko ang gusto kong course na “ BFA in Digital Movie Production.“ dahil bukod sa mabilis lang ’to ay ito talaga ang gusto kong course simula pa noon. Nakakatuwa nga dahil nagaaral kasi ako sa isang exclusive na unibersidad ngayon dito sa Manila na talaga namang dream school ko noon pa.

“Bakit mukhang kasing edad ko lang si Ella?” saad sa sarili habang nakakatitig pa rin sa refleksyon ko sa salamin.

Napangiti nalang ako at kininditan ang sarili. “ E

barg, baby face pa rin ako.“

Seryoso, hindi sa nagyayabang pero mukha talaga akong kolehiyala na teenager lang talaga. Kung sabagay ’di pa naman ako gano’n katanda, e. Turning to 25 years old palang naman ako kaya hindi awkward itsura ko.

Pinaikot ko ang tuwalya sa ulo saka ako lumabas. Nang makalabas ako ay nakita ko sa sala si Roks habang kausap si Tatay.

Nakita niya ako at nginitian lang, hindi niya ako malapitan dahil kausap niya pa nga si Tatay. Nag flying kiss lang ako sakaniya saka nagtungo na sa kwarto ko.

Naabutan ko ro’n si Ella na nagm-make up pa ang akala ko pa naman nakagayak na. “ Hoy bruha, anong ginagawa mo?“

“ Make up para fresh.“

Napairap nalang ako at nagsimula nang mag blower ng buhok. “ Sus, tigilan mo na paglalagay ng kung ano ano sa mukha mo, maagang tatanda ’yang balat mo.“

Tinawanan niya lang ako at pinagpatuloy pa rin ang ginagawa niya. Napailing iling naman ako at tinuon ko nalang ang pansin sa sarili.

“ Ate, ano nararamdaman mo ngayon?“ natigilan ako sa ginagawa ko at napasulyap kay Ella.

Napabuga lang ako ng hangin at pinagpatuloy muli ang ginagawa ko. “ Masaya at kinakabahan. Naalala mo ba nung kinder ka at unang araw mo sa eskwela? Wala kang kakilala at wala kang alam kaya masaya pero natatakot at nakakakaba.“

“ H’wag mong sabihin na iiyak ka mamaya?“

Sinamaan ko siya nang tingin at hinampas ng suklay. “ Oy—oy joke lang naman, Ate. Love you!“

Napangisi nalang ako, “ Pero seryoso, bagong kabanata na naman ng buhay mo ’to, ate. Nandito lang kami para sayo, ha? Kapag nahihirapan ka sabihan mo agad kami. Kung may mangbubully man sa’yo reresbak agad kami . “

“Bully? Baka ako pa mabully sakanila. Saka ako mahihirapan? Matalino ata ’tong Ate mo .” tumawa lang siya at agad kaming natigilan nang biglang may kumatok.

“ Pasok!“

“Good morning, love.

“ napatingin ako sa pumasok. Si Roks, mukhang hinayaan na siya ni Tatay, siguro dahil ubos na ang kwento niya.

“ Oops, labas na ako. Hintayin ko nalang kayo sa labas po!“ tinanguan ko lang si Ella saka lumapit kay Roks.

Agad kong ipinalupot ang kamay ko sa leeg niya at siya naman ay bewang ko. “Morning, nag almusal ka na ?”

Agad niya namang hinalikan ang noo ko at pagkatapos ay umiling iling. “ Nah, let’s just go to the drive thru later? I bet hindi na rin kayo makakain ng breakfast since it’s already late.“

Napanguso nalang ako nang bigla siyang humikab. “ Uhmm, sorry na. Pati tuloy ikaw puyat. Antok pa ba ang love ko?“

Ang pungay naman kasi ng abo niyang mga mata. Naguilty tuloy ako dapat pala hindi na siya ’yung ginulo ko kagabi, maaga nga pala siya ngayon dahil ihahatid niya kami at pagkatapos no’n ay diretso siya sa work.

Nginitian niya lang ako saka hinagod ang buhok ko. “ Not really, my love. Don’t worry. “ tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. “ By the way, you looks good with this uniform huh?“

“ Weh ?“ wala lang trip ko lang talaga mag fishing ng compliment lalo na kung galing sakaniya.

Binasa niya ang labi saka nginitian ako ng matamis. “ Yes, and I want to remind you that anything you wear looks beautiful

you because you’re so damn gorgeous.“

Ni wrinkle ko lang ilong ko saka sinandal ang sarili ko sakaniya habang yakap siya nang mahigpit. “ Kapag may time ka idlip ka ha, promise ’di na kita pupuyatin mamaya or kahit habang buhay na, e.“

Natawa lang siya at hinaplos haplos ang likod ko. “ I’m willing to be more puyat for you, love“

Nag stay pa kami ng ilang minuto sa kwarto bago ko naisipan na late na nga pala ako at puro landi pa ang inaatupag ko.

“ Ano ’di na kayo mag a-almusal ?“ tanong ni Tatay.

“ Di na po, Tay. Mag d-drive thru nalang po kami. Malaki ang posibilidad na mahuli sila sa klase ,“ sagot ni Roks.

“ Aba’y sige, ikaw na bahala sa mga prinsesa ko, Roks hijo.“

Lumapit ako kay Tatay saka bumeso. Malaki na ang inimprovement ni Tatay sa ilang buwan niyang pananatili rito sa bahay pero tuloy pa rin naman ang chemo siya. Tumaba na rin siya at ’di ako makapag hintay na makakamit niya na ang ‘cancer free’

“ Bye tay.“

“Teka hindi ba sasabay sainyo si Hanz?” pare-pareho kasi kaming school tatlo pareho kaming first year college ni Ella samantalaga grade 11 naman si Hanz.

“ Mamaya pang tanghali pasok nun, tay.“

“Ah gano’n ba, oh sige na maingat kayo, I love you.”

Sobrang gaan na buhay namin ngayon. Wala ng ibang problema na dumadating sa pamilya kahit financial pa ’yan.

Sa loob ng tatlong buwan maraming nagbago at isa na roon ang pagkakaroon na ng sarili naming business na bakery kaya maluwag na ang pasok ng pera saamin.

Ginamit ko ang ipon ko mula sa mga nacollect kong sahod kay Roks noong cook niya pa ako. At syempre tinulungan din naman ako ng jowa ko at nina Atarah sa pagbuo no’ng bakery na ’yun.

At ang maganda pa rito ay unti unti ng maayos ang naging relasyon namin ni Nanay, ’yung tipong ’di na siya galit saakin lagi at highblood ’yun nga lang ’di niya ako madalas pinapansin dahil nga busy siya sa bakery namin. Sila kasi ni Tatay ang nagmamanage do’n ngayon pero minsan laging kaming nagbabantay ni Ella kapag kinakailangan.

“Napainom mo na ba ng vitamins si Roksie ?” tanong ko Roks na pinagbubuksan ako ngayon ng pintuan sa kotse.

Ngayon ay sa bahay ni Roks nagstay ang anak namin dahil nga mas comfortable siya roon na gumalaw galaw dahil malaki ang tirahan niya roon at isa pa madalas din naman akong nasa bahay ni Roks kaya lagi ko rin kasama ang baby namin.

Ok lang naman kay Tatay ’yun, malaki ang tiwala niya kay Roks. Walang problema kung magtabi man kami lagi sa kama basta alam lang daw namin ang limitasyon namin. Sabi ko nga sakaniya ’di naman ako mabubuntis kaya walang magiging estudyanteng ina sa pamilya. Haha.

“I left and he’s still sleeping but his nanny will take care of him so don’t worry.”

Oo, may sariling taga alaga ’tong si Roksie para kapag wala kami ay mag nagbabantay sakaniya ayoko nga sana dahil sayang sa pera at nandito naman ako pero kailangan kasi talaga lalo pa’t ngayon may klase na

Nang makapasok na kami sa kotse ay agad akong nagsuot ng seatbelt at sumulyap kay Ella na nasa backseat. ‘’ Sa

jollibee nalang tayo, no?“

Tinanguan niya lang ako at binalik ang tingin sa telepono niya. Napabuntong hininga nalang ako at tumingin din sa telepono ko. Mayroon na akong sariling gan’to at talagang touchscreen pa, latest iphone ’to regalo ni Roks.

G-go nga si Roi Gin, sugar daddy ko raw si Roks. Paano naman kasi masyadong akong inispoil sa regalo at syempre sa love kaya inggit si Roi kasi bukod sa walang jowa ’di rin nicrush back ni Reeve, haha.

Bobo ko nalang kung hihiwalayan ko pa si Roks, ebarg naman kasi ang swerte ko sakaniya at wala na akong balak iwanan siya. Panghabang buhay na ang gusto kong relasyon kasama siya at ’yun din daw ang gusto niya pero ika nga nila ’di natin sigurado anong mangyayari bukas.

Nagtingin tingin ako ng messages.

From Cielle : Goodluck sa first day of school, love you! Fighting!

From Atarah : Good morning, Paint. I heard na today ang first day of school mo, goodluck! Kapag may problema don’t hesitate to tell us ha. Love yah!

Kapitbahay lang namin si Cielle pero ’di ko na siya nakita dahil paniguradong pumasok na sa school ’yun, nakakalungkot nga at ’di kami pareho ng school mas pinili niya pa rin kasing mag aral sa dati niyang school at talagang tinaggihan niya ang scholar ng AKG dahil pinapaaral naman daw siya ng Tita’t tito niya.

Samantalang si Roi Gin naman noong isang buwan pa nag simula ang klase niya. At isa siyang law student sa UP. Oo magkaiba rin kami ng eskwela pero ayos na rin naman kasi dream school niya talaga ’yun.

“ Why are you smiling ?“

Napataas naman ang kilay ko biglang tanong ni Roks. “ Wala .“ pagkasabi ko nun ay bigla niyang hinablot ang telepono ko.

“ Aba’t !“

Binasa niya lang ’yun saka binalik saakin. “I love you.” nginitian niya ako ng matamis

Inirapan ko siya at padabog na kinuha ang cellphone sakaniya. “ Ikaw ha, nagiging masyado kang seloso! H’wag ka ngang gan’yan wala ka bang tiwala saakin?“

Seryoso ’to, masyado siyang seloso ngayon. Dinaig niya pa ako kaya nga si Deam ’di na ako pinapansin nun, ni hindi na rin kahit asarin pa samantalang si Atlas naman ’di na kami nagkita sobrang tagal na tapos laging bantay sarado si Roks sa text lagi nito.

Kay Roks naman kasi wala akong mapagseselosan sakaniya. Ni hindi na nga siya kumakausap ng babae bukod sa pamilya ko, pamilya niya at pati na rin siguro ng katrabaho niya.

“ Really ?“

“ ’Di ka naniniwala? Pinagduduhan mo ’ko?“

Tinignan niya ako gamit ang mapungay pungay na mata. “I love you so much.”

“Ayan tayo sa pa I love you mo, e. Alam mo saan ako kinikiliti kapag napipikon na, e. “

Kainis siya pati na rin sarili ko. Isang I love you niya lang lumalambot na ang pesteng puso ko. Masyadong marupokpok, amp.

“ Sorry na, I just can’t help to feel jealous lalo na ngayon knowing that you have a men teacher and classmate. I’m sure you’ll get their attention.“

Napakagat ako saaking labi para pigilan ang ngiti. Mukha siyang bata na nagmamaktol pero alam ko naman na nagbibiro lang siya. Malaki ang tiwala niya saakin kaya walang problema kung makipag usap ako sa mga lalaki basta syempre alam ko lang dapat ang limitation ko.

“ Kuya, h’wag kang mag alala. Bantayan ko ’yan si Ate. Matic na ipapatumba natin lalaki niya. Saka isa pa alam mo naman ’yan ayaw sa lalaki bukod sayo.“

Natawa lang si Roks. Natahimik na kami ng ilang saglit dahil nakakaramdam ako ng antok. Hindi rin nagtagal ay nakaorder na kami ng food sa drive thru ng Jollibee.

“ Aahhh, bilis na!“ naiinip ko saad. Sinusubuan ko kasi siya ng french fries pero ayaw naman ngumanga.

Nang binuka niya na ang bibig niya ay dahan dahan kong sinubo sakaniya ’yun. “Eto naman kasi nagagawa mong hawakan ’tong kamay ko pero ’di mo magawang sumubo.”

Oo talaga, as in nakahawak ang kanang kamay niya saakin tapos ’yung kaliwa lang ang pang drive niya.

“Naglalambing lang, “ may halong pagtatampo sa tono ng pananalita niya.

Natawa nalang ako at sinubuan siya ulit. “Joke lang, Mahal .”

Patuloy ko lang siyang sinusubuhan at saktong tapos na kaming kumain ay nakarating na kami sa harap ng University

“ Ate, ano h’wag mong sabihin na papahatid ka pa kay Kuya Roks sa classroom,“ mapangasar na saad ni Ella habang nakatingin sa kamay kong mahigpit ang hawak sa damit ni Roks.

Narito pa lang kami sa kotse pero kinabahan ako bigla. Ang lakas ng tibok ng puso ko potek halo halo nararamdaman ko.

“ Ella, enough. Stop teasing your sister.“ saway ni Roks pero tumawa lang ng mapangasar kapatid ko.

“ Love, you can do it. I believe in you. It’s fine to be afraid and nervous at the same time because that proves you’re a human being.“

Napangiti ako.

“And remember this the strongest factor for success is self-esteem: believing you can do it, believing you can deserve it, believing you will get it. I always tell this to you, don’t let your fear eat your confidence, never,” seryosong saad niya habang pinipisil ang kamay ko.

“ Thank you,“ sambit ko saka hinalikan siya nang mabilis.

“Nako po, masyado na tayong nilalanggam. Remember late na po tayo ehem.”

Natawa lang kami sa komento ni Ella. “ Will fetch you after the class.“

Tinanguan ko siya saka niya ako hinalikan ulit. “ Bye, ingat. Huwag palipas ng gutom at tigilan mo na pagkain mo ng candy at ice cream ha!“

Paano naman kasi, nahilig siya ngayon kumain ng matamis katulad ng candy. ’Di ko alam kung stress ba o siya o ano pero sa isang araw dalawang balot ng strawberry candies, ice cream at kung ano ano pang sweets ang kinakain niya.

“ Yes , love ! Yes .“

Bumaba na ako ng kotse saka niflying kiss siya ulit. “ Love you..“ bulong ko.

Pinanood kong umalis ang kotse bago ako tuluyan humarap sa gate ng University.

Napataas ang kilay ko nang mapansin ko na nakatingin ang iilang estudyante saamin pati na rin mismo ang guard.

“ Bakit sila nakatingin? Gano’n na kahalata na galing tayo sa iskwater?“ bulong ko kay Ella.

Tumawa lang ’to at sinukbit ang kamay saakin. “ Sino bang ’di mapapatingin kung galing tayo sa sasakyan na ’yan ?“ turo niya sa paalis na saksakyan ni Roks. “ Saka isa pa, maganda kasi tayo Ate kaya gano’n tara na!“

“Baliw, tara na.” napalunok pa ako at sobrang higpit ng hawak ko kay Ella habang naglalakad kami nito.

Mas lalo kasi akong kinabahan dahil sa mga tumitingin saamin. Parang na c-conscious ako bigla, hindi ako sanay na nasa saakin ang mga atensyon ng nasa paligid.

Naglakad kami hanggang sa makarating na ako sa gitna ng school kung saan kailangan na naming maghiwalay dahil malayo ang building ng course namin sa isa’t isa kasi nursing siya, eh.

“Ate, alis na ako ha. Ok lang ba? Hindi na kita ihatid sa building mo? Mag start na kasi ’yung orientation namin, oh .” pinakita niya ang cellphone niya saakin na kung saan may post na sa page nila.

Tumango lang ako at ngumiti. “ Sige, goodluck! Love you!“

Tumakbo palayo saakin si Ella kaya napabuntong hininga nalang ako at sumulyap na sa dadaanan ko. Malapit na rin naman kasi ako at isa pa nung nag enroll kami nalibot na namin ’tong eskwelahan kaya alam ko na kung saan ang magiging classroom ko.

Tahimik akong naglalakad sa hallway ng building namin nang biglang may nagtutulakan na binata sa harap ko.

“ Hi, are you lost? “ tanong ng bata na kanina pa tinutulak nung mga barkada palapit saakin.

Halatang freshmen din. Tss, eto na naman po tayo. Hindi talaga nawawala sa school ang mga papansin na tukmol.

“ Hindi pero ikaw mukhang may loslo s.“ walang ganang saad ko saka siya nilagpasan kaya naman napa ‘whoaah’ ang mga kasamahan niya.

Binilisan ko na ang maglakad dahil baka ano pang magawa ko sa mga batang mang t-trip saakin. Short- tempered at may anger issue rin ako nakakatakot kapag napikon ako hindi ko na macontrol mismo ang sarili ko.

“ Miss !“

Hindi ko nilingon ang mga batang tumatawag at mas binilisan ko ang lakad at kapag sinuswerte ka nga naman nakita ko si Atlas na papunta saakin.

“ Paint!“

“Oh, Atlas.”

Agad ko siyang nilapitan saka lumingon ako sa mga lalaki at pinagtaasan sila ng kilay kaya naman napatakbo na.

Napahawak ako sa bibig ko nang marealize kong natawag ko siya sa first name niya. “Sir pala hehe.”

Tumawa siya at binuka nang malapad ang braso niya na mukhang gusto ng yakap. “ Anong gagawing mo ?“ nakataas na kilay na tanong ko.

“Uhh–I’m sorry, I just missed

you .“ binaba niya ang kamay niya saka awkward siyang ngumiti.

Luminga linga ako sa paligid at wala ng masyadong estudyante dito malapit saamin.

Matagal na kasing kaming ’di nagkikita ni Atlas dahil nga nasa healing stage ako. Nang sinabi niya na tutulungan niya ako pati na rin ng Tatay niyang Presidente sa kaso ay inayawan ko sunod sa utos ni Roks.

Eh, sa ayaw talaga ni Roks na mainvolve ako sa kaso. Hindi niya hinayaan na magpupunta ako sa korte para mag witness at harapin ang mga charges ko. Alam ko kasi may kasalan pa rin ako kahit na biktima kami ang kaso ’di ko alam kung anong ginawa ni Roks at pumayag ang mga nasa itaas na mag c-chill lang ako rito.

Sa pagkaalam ko gano’n din kina Mamsh, hindi sila pinipilit na tumistigo laban do’n sa mga g-gong ’yun. Kagaya ko hindi rin sila pumunta ng korte dahil na ma t-truggered din ang trauma nila.

On-going ang trials at investigation ayon kay Roks. ’Yun lang ang alam ko, wala na akong ibang alam na details. ’Di ko na siya tinanong lagi kasi alam kong isasagot niya ay ‘don’t think too much, just rest’

“May payakap gano’n? Hoy sir baka nakakalimutan mo nasa school tayo saka isa pa may jowa ako remember? Seloso ’yun .” nawala ang ngiti niya sa labi at sumeryoso ang expresyon niya bigla.

“ Did you eat breakfast?“

“Oo, bakit?” nakataas na kilay na tanong ko.

Makokonsidera ko naman slight kaibigan ko na si Atlas, mabait naman siya at wala namang angal si Roks kung magiging kaibigan ko ang rival niya dahil katulad ng sabi niya ’di naman siya galit kay Atlas sadyang ’di lang talaga sila close.

Although madalas nagseselos siya pero mas angat pa rin ang tiwala niya saakin kaya ok lang para sakaniya na minsan makausap ko si Atlas lalo na ngayon magiging professor ko siya.

“Medyo strict ako sa klase kaya dapat may energy ka everyday,” pangiba niya sa usapan.

Nagsimula na kaming maglakad patungo bulding namin. “ Anong subject ba ang ituturo mo?“

“Sa production ako, sa filming. Be ready.” napatingin siya sa telepono niyang nag r-ring.

Tinitigan niya saglit ’yun bago nag paalam saakin. “ Meet you later, Paint.“

Tumango lang ako hinayaan na siya na maglakad palayo saakin. Nag dire-diretso naman ako sa conference room ng bulding namin nang makatanggap ako ng message na mag start na rin ang orientation namin.

Malaki ’tong conference room. Marami na rin tao siguro nasa 100 student kami rito.

Hindi nagtagal ay nagsimula na at taimtim akong nakikinig dahil interesado talaga ako sa kung anong meron sa course na ’to.

“ This program introduce students to the three stages of film production. It

Centers on film production process from pre-production to post-production. It deals with professional and skills development courses like directing, production design, cinematography, acting, screenwriting, sound and music and film editing. This program covers narrative featured film, documentary film and experimental film.“

So far, naiintindihan ko naman lahat ng satsat ng speaker dahil magaling ito magpaliwanag.

Nahihiya at na distract lang ako ng kaunti nang may mga umupo sa tabi ko. Nag hi lang tapos ’di naman ako kinausap pa no’n.

Nang matapos na ang orientation ay agad akong nagpunta ng classroom namin.

Pagpasok pa lang namin ay naroon na ang first prof kaya kahit saan nalang kami naupo at hindi rin kami nagkaroon ng pagkakataon na mag usap kaming mag ka-kaklase dahil agad nagsimula na ng lesson ang prof.

Ni wala nang introduce yourself at seating arrangement dahil ’di na raw uso ’yun.

Napatingin ako sa mga kaklase ko. Siguro nasa 20 katao kami rito sa classroom sampung lalaki at babae ang meron. Konti lang kami, nakakapanibago sa dati ko kasing school nasa 40-50 kaming studyante. Agawan pa sa eletricfan, maayos na upuan at magtiis sa umaalingasaw na putok ng iilan na kaklase namin pero dito maganda ang upuan naka aircon pa at mababango ang mga kaklase ko siguro dahil nga college na sila at syempre mukhang mga rich kid.

Naging mabilis ang oras dahil tuloy tuloy ang klase. Kahit sa pangalawang subject namin agad din nag lesson. Sobrang nakakapanibago ako pero keri naman kahit p-paano. Nakakasunod pa naman ako, nagbibigay sila ng information at tips.

So far walang quiz at recitation agad kaya safe pa ako hanggang sa natapos na ang oras ng second subject namin at pangatlong sub na n’yan.

Sabay sabay kaming napatingin sa pintuan nang makita namin ang pangatlong prof namin.

Si Atlas.

Hindi siya ngumingiti. Blanko ang mukha at diretso lang ang tingin. “ Hala, si sir Atlas. Strict sobra ’yan. “ rinig kong bulong ng katabi ko sa katabi niya sa kanan.

“Good morning, I’m Atlas Rehan Calton. You can call me sir, direk or Atlas. Nasa sainyo kung saan kayo komportable .” nilibot niya ang pangin niya sa buong klase. Nagtama pa ang paningin namin kaya nginitian ko siya pero hindi niya ’yun sinuklian.

Wews.

“ We already have an orientation regarding to this course but I’ll repeat some of it.

“ Graduates of this school may key positions in the entertaiment and public relations industries. You can become Film Editor, Film Director, film Marketer, Independent Filmmaker, Producer, Production Manager and Scriptwriter.“

“The first year of the program will focus on teaching film techniques, with the last two years devoted to developing projects based on specific film traditions (documentary and experimental) and film genres like drama/biography, action, comedy, romantic comedy, horror/mystery crime/action, and science fiction/fantasy.”

“BFA in Digital Movie Production programs introduce students to the three stages of film production: development, filming and editing, which are also known as pre-production, production and post-production. And I will teach you the production one.”

“Students in these programs typically engage in hands-on experiences and learn teamwork skills. Classes may cover topics such as idea development, experimental production, project financing and film history..”

Ang haba ng pa intro niya patungkol sa course namin. Siguro inabot kami ng 20 minutes bago tuluyan nag start sa actual lesson.

At talaga namang totoo nga ang sinabi niya, masyado siyang strict dito sa klase. Ni hindi siya ngumingiti at grabe kung manita kapag may nagawang mali.

Pero sabagay magaling at effective talagang prof at director si Atlas ayon ’yun sa mga nababasa kong article at libro noon. Pangarap ko nga lang siyang makita saka maging guro no’n at kita mo naman ngayon. Kakilala at guro ko pa siya.

Inabot ng 2 hrs ang klase namin sakaniya at ’di rin nagtagal ay natapos na ang klase. Nag paalam na siya at saktong paglabas niya nh classroom namin ay biglang nag vibrate ang cellphone ko.

Hindi ko binuksan ang message at tinignan lang ang notif.

From

Atlas : Hahaha, ready for recitation tommorow Ms. Ordencial.

From

Roks:

I love you.

Napairap nalang ako at napangiti. R-replyan ko sana si Roks kaso nawala sa isip ko nang kausapin ako ng katabi ko.

Nagkaroon kami ng oras para makipag usap sa mga kaklase namin dahil lunch time na pala. Nagkakayaan nga na mag punta kaming buong klase sa korean barbecue restaurant mamaya para daw maging magkakilala ang isa’t isa dahil wala ngang nangyaring introduce yourself kanina.

So far may nag a-appproach naman saakin at nakikipagkilala. Nakikipag chikahan din ako kahit papaano natigil lang nang matapos na ang lunch time at kailangan nang bumalik sa klase.

Pagbalik namin ay naghihintay na ang susunod na teacher. Agad din kami nagsimula sa lesson at mabilisanh din ang naging oras at sakawakas dissmisal na.

“Hindi porket nasa digital filiming kayo ay wala ng thesis. Individual ang thesis but the movie, short drama and also documentaries are groupings. Ok, bukas tayo mag g-groupings. That’s all for today. Good day.”

Pagkalabas niya ay agad kong chineck ang messages ni Roks dahil ’di ako nakapag text back nung lunch time dahil nga nawili akong makipag usap sa mga kaklase ko at isa pa kailangan ko rin mag paalam na aalis ako mamaya.

From Roks:

How’s your first day?

It’s time for lunch

Eatwell, i love you.

Hey why are you not texting me back? It’s break time?

Are you that busy? Ok just text me or much better call me if you’re not busy. Tell me if there’s a problem ok? I love you.

Hey? I’ll be late for 10 minutes, I think? Traffic, e. I love you.

To Roks:

Hala slr teka nabusy kasi ako sa chikahan ng mga kaklase ko. Nga pala aalis kami h’wag mo na ako sunduin ha? Love you! Ingat ka.

Agad kong binulsa ang phone ko. “ Paint, may naghihintay

sa’yo !“ napatingin ako sa bintana at nakita ko si Ella at isang babae na nakahawak pa sa braso niya.

Madali kong inayos ang gamit ko saka sinukbit ang bag sa sarili. “ Ate ’di ba tayo susunduin ni Kuya? Wala pa kasi siya sa labas, e.“

salubong ni Ella nang makalabas na ako sa classroom.

“Hindi, mag commute ka nalang. Aalis pa ako.”

Sumulyap ako sa babaeng katabi niya na malaki ang ngiti saakin. Pinagliitan ko pa ’to ng mata dahil parang pamilyar siya.

“ Ahh, sige. Ate nga pala, si Tricia kaibigan ko! Soon to be BFF.“

Ngumiti lang ako at inilahad ang kamay sakaniya. “ Hello Tricia, nagkita na ba tayo dati? Pamilyar ka eh.“

Tinangap niya ang kamay ko at tumango. “ Opo, eto oh ..“ inabot niya saakin ang hawak na paper bag kaya napakunot ang noo ko.

Tinignan ko ’to at napagtanto ko na jacket at panyo pala ’yun ni Roks. Pero teka? Paanong nasa kaniya ’to?

Pumikit ako para pilit na alalahanin siya at nanlaki ang mga mata ko nang maalala ko na siya ’yung babae sa beach noon na umiiyak. “ Hala? Ikaw ’yung babaeng umiiyak nun sa tabing dagat?!“

“ Opo, Ate

Paint ,“ nahihiyang turan nito.

“ Umiiyak sa

dagat ?“ takang tanong ni Ella.

“Kwento ko mamaya .” sagot ni Tricia.

Namamangha akong tumingin sa kabuuan niya. Ibang iba siya ngayon mukha na siyang malusog at walang iniindang problema taliwas sa una naming pagkikita. “ Hahaha, tignan mo nga naman. Ang liit ng mundo. Hindi ko akalain na magkikita pa ulit tayo.“

Napatingin ako sa jacket at panyo. “ Ibabalik mo na? Sure ka? Bakit ok ka na ba? “ nalala ko kasi na sinabi namin na huwag niyang ibabalik ’to hanggat hindi pa siya ok at hindi naman na kami nag e-expect na mababalik niya dahil wala na sa isip namin na makikita ulit namin siya.

“Opo, salamat ng marami Ate Paint. Sobrang na appreciate ko kayo dahil sainyo kaya nandito pa rin ako na malakas na ,” matamis na saad niya kaya naman napangiti ako.

“Teka paanong dala mo ’yang jacket at panuo tapos nagkataon na nagkita kayo ni Ate? Alam mo bang dito siya nag a-aral?”

“Hindi ha, ’di ko rin expect na ’yung sinasabi mong ate ay ’yung babaeng tumulong saakin kaya nandito pa rin ako sa Earth. At isa pa talagang lagi kong dala ang bagay na ’yan incase na makita ko sila ay maibalik ko na at haharap na sakanila na ok na.”

Napatango tango dahil talaga naman nakakikilig. Nakaka overwhelmed na may natulungan kang tao na bumangon mula sa pagkalugmok niya kahit sa simpleng paraan lang.

“ Paint, Tara na!“ napatingin ako sa mga kaklase kong paalis na.

“ Sige alis na ako, Ella mag ingat kayo ha. Text mo ko agad kapag nakasakay ka na jeep at nakauwi. Pakisabi na rin kay Tatay na aalis kami ng mga kaklase ko.“

“ Enjoy Ate! Love you!“

Tinalikuran ko na sila at linapitan ang mga kaklase ko. “ Sino ’yun?“ tanong ni Hannah na seatmate ko.

“ Kapatid ko .“

“Ang ganda ng kapatid mo, kung walang pag asa sa ate ehem baka naman .” nag b-beautiful eyes pang saad ni Arthur.

“ G-go. H’wag n’yong subukan pormahan ’yun. Kapag talaga nabalitaan kong may nanliligaw do’n.“

Tinaas niya ang dalawang kamay para kunwari s-surrender na siya kaya naman nagsitawanan ang lahat.

Napili namin na mag commute at nagtungo sa korean barbecue. Napatingin pa ako sa orasan at 5:30 pm palang.

Habang naghihintay kami ng pagkain namin ay nagsimula na mag usap usap. “ So, nag stop ka mag aral?“

“Oo dahil sa hirap ng buhay.”

Nagkwentuhan lang kami ng nagwentuhan at isa isa na rin kami nagpakilala. Ang maganda pa rito ay hindi nila hinahayaan na may ma out of place. Sobrang happy go lucky ng mga kaklase ko kaya talaga naman mabilis ko silang nakasundo although mapagbiro ang mga lalaki pero marespeto naman.

May mga kaklase akong bata talaga pero meron namang kasing edad ko lang din o ’di naman kaya ay matanda pa saakin. Iba iba kaya nakakamangha lang na nakasundo ang lahat kahit magkakaiba ng edad. Halos galing sila sa may kayang mga pamilya at swerteng walang brat sa mga ’to.

“ Ate Paint, sure bang may jowa ka na?“

“Oo.”

“Pogi ba?”

“Oo, sobra.”

Dahil nasa korean restau kami bukod sa pagkain ay umiinom din kami ng soju at beer para mas masarap kwentuhan.

Sobrang naenjoy ko ’to dahil ang tagal din ng panahon hindi ako nakikipagsalamuha ng gan’to. Eto rin kasi talaga ang best feeling kapag nagaaral ka ’yung makakakilala ka ng kaklase at magiging kaibigan o kasquad mo.

“Tara, smoke?” nagsitayuan halos lahat para lumabas kaya nagtaka ako. Kahit mga mas bata saakin naninigarilyo pala.

“ ’Di ka nag sisigarilyo Ate Paint ?“ tanong Andrea na nasa tabi ko at busy sa pagkain ng samgyeopsal.

Ngumiti ako at umiling. “ Hindi .“

“Ate, tara bili nalang daw tayo Ice cream .” sambit ni Johnny na nakatayl sa pintuan.

“ Ako ?“ nagtatakang turo ko sa sarili.

“ Opo, busy sila , e .“ tinignan ko ang mga kasamahan ko na busy sa pakikipag usap.

Ngumiti nalang ako at tumango saka sumunod sakaniya palabas ng korean restaurant.

“ Sus, crush mo lang si Ate Paint.“ rinig ko pang sambit nung isang kaklase namin na lalaki na si Hendry.

Umasim ang expresyon ko at tinignan si Johnny na ang laki ng ngiti saakin. Isa siya sa mga pinaka bata sa klase kasing edad niya lang ata si Ella.

Iniwas ko ang tingin sakaniya. “Hindi ka naninigarilyo?” Tanong ko habang nakatingin sa mga kasama namin na nasa smoking area.

“ Hindi, good boy ako.“

Tumango ako at diretso ang tingin sa daan nang magsimula na kami maglakad. Wala naman akong masabi sakaniya kaya tuloy habang papunta kami sa malapit na conveniece store tahimik kami.

“ Hmm, ate..“

Sa tono palang ng pagtawag niya saakin alam kong may aaminin na siya. Jusko, bakit ba pumayag ako na sumama sakaniya? Feeling ko awkward kami pagkabalik sa restaurant.

“Bakit ?” nakataas na kilay na tanong ko.

Ilang beses niyang kinagat ang labi niya at malikot masyadong ang mata niya na para bang kinakabahan. “ Si Ella kasi, school mate ko ’yun simula elementary pa tapos ano kasi–ahmm ano ko siya CshshRSsh hays! “ nahihiyang sambit niya.

Mahina na akong napatampal sa noo ko. Ok, assuming na naman ako. Kala ko talaga kanina aamin siyang crush niya ako paano ba naman kasi simula kanina sa school dikit na dikit saakin at andaming kwento na walang kapararakan tapos isama pang kinukutya siya ng ibang klase namin saakin.

“Ah ’yan tayo eh kaya pala kanina mo pa ako dinidikitan ha. Sumisip sip ka, HAHAHA.” mahina ko siyang sinuntok sa braso kaya napanguso niya.

“ Hindi naman sa gano’n, Ate. Friendly lang ako. Saka kahit hindi ka naman Ate ni Ella, kakaibiganin pa rin kita.“

“ Kala ko ako

’yung.. .“ natatawang saad ko pero binigyan niya lang ako ng lukot na expresyon.

“Luh, nakakamatay mag assume ng kung ano ano. This heart belongs to your little sister lang, Ate. Walang gan’yan, sumbong kita sa jowa mo .”

“ Aba’t! “ akmang hahampasin ko siya pero agad siyang lumayo.

“ Joke lang! Promise, Ate. ’Di ako sipsip kung gano’n iniisip mo. Wala lang gusto ko lamg sabihin sa’yo na crush ko si Ella kaso baka may boyfriend na ’yun, e.“

Inirapan ko siya. Fishing sa information, amp. “ Walang boyfriend si Janella at hindi pa siya pwede magkaroon. Bata pa siya. Kailangan niya muna mag tapos ng pagaaral at magipon mahirap na at mabuntis agad ’yun. Kawawa siya at ang bata.“

“Ate naman, gano’n na ba ang tingin mo kay Ella? Porket ba mag kakaroon lang ng boyfriend mabubuntis agad?”

Natigilan ako dahil sa sinabi niya. Oo, hindi naman lahat ay agad na mabubuntis kapag may partner ang akin lang ay mas maganda ng inaagapan ang maaring mangyari.

“ Mapusok ang mga kabataan ngayon maganda ng nag iingat. Kaya ikaw kung gusto mo talaga siya maghintay ka.“

Ngawa siya ng ngawa hanggang sa makarating kami ng conveniece store. Bumili kami ng 20 pirasong iba’t ibang flavor ng ice cream.

“ Ate, eto na sa’yo .“ inabot niuya saakin ang kulay pink na kulay.

“Strawberry ice cream ?” nakangiwi kong tanong dahil ayoko talaga nito.

“Oo, masarap ’yan! Try mo .”

Lumabas kami ng convenience store saka naglakad na pabalik ng restau. Napalunok ako at tinignan ang straberry ice cream. Hindi talaga ako kumakain ng ice cream na strawberry flavor simula noong bata pa ako.

At si Roks, sa ilang buwan namin na magjowa marami akong nalaman patungkol sakaniya. Adik na adik siya sa ice cream na ’to. Napakaraming stock ng strawberry ice cream at ibang strawberry food product sa bahay niya.

Ilan beses niya ng inattempt na ipakain saakin ang strawberry pero ayaw ko talaga pero ngayon bigla akong na curious sa kung anong meron sa strawberry at gustong gusto ’yun ni Roks.

Nagsimula na ako kainin ang ice cream. Napataas ang kilay ko dahil hindi naman pala masama ang lasa gaya ng iniisip ko ’yun nga lang ’di ko talaga bet.

“ Masarap, ’di ba?“

“Oo.” nakangiti kong sagot saka tumingin sa daan. At nawala agad ang ngiti ko sa labi nang makita ko si Roks na nakatingin saamin.

“ R-roks .“ nauutal kong saad sa sarili.

Malamig ang tingin niya habang palapit saamin. “ Excuse me, what’s the flavor of that ice cream and where did you buy it?“ Tanong nito kay Johnny.

“ Strawberry at doon po, sir!“ masigla pang sambit ni Johnny na walang kaalam alam ngayon kung sino ang kaharap niya.

Tinignan ako ni Roks. “ My girlfriend is beautiful, right?“

“ Ha? Saan ?“ gulong gulo na tanong ni Johnny.

“ Beside

you .“ sagot ni Roks saka kami tinalikuran hahabulin ko sana siya kaso hinawakan ako ni Johnny sa braso.

“Weirdo naman nun, dito ka sa likod ko Ate. Medyo creepy siya parang may galit saakin eh wala naman akong katabi na ibang babae bukod say—teka ’yun ang shota mo?! “ gulat at may halong takot na saad niya.

Pinaliitan ko siya ng mata at tinaguan kaya naman nanginginig niyang binitawan ako habang ang mga mata niya ay nanlaki sa gulat.

Iniwan ko siya at hinabol si Roks. “ Love !“ patakbo na ang ginawa ko pero masyado siyang mabilis malakad palibahasa malalaki ang biyas.

Nagtungo siya sa restaurant. May tinanong ’to sa waiter at binigay ang card niya. “ Here, I’ll pay for their food .“

“ Huy .“ kumapit ako sa braso niya pero hindi niya ako pinapansin at diretso lang ang tingin sa counter.

“Galit ka ba?” kinakabahan kong tanong.

“ Here’s your card, sir. Thank you so much.“

“ Thanks .“ inabot ’yun ni Roks at saka bumaba ang kamay niya sa kamay ko.

“ Thank you for taking care my lady, I’ll take her home now ,“ malamig na saad sa mga kaklase ko na tahimik na nakatingin saamin kaya naman napangiti ako ng pilit at kumaway pa.

Nagpahila na ako kay Roks palabas dahil mukhang gg na siya sobra. “ Hoy? Galit ka ba? “tanong ko ngunit hindi niya ako pinapansin.

Tahimik lang ’to na pinagbuksan ako ng pintuan ng kotse. Sinuotan niya pa ako ng seat belt pero ’di niya naman ako pinapansin.

“Roks, uy.”

“Bakit? Ano ginawa ko? Bakit ’di mo ’ko pinapansin?”

Hindi niya ako tinignan at inistart niya ang makina ng kotse. “ Just rest.“ maotoridad na saad niya.

“ Love. .“ nagsimula na siyang paandarin ang kotse kaya naman pinagkakalbit ko siya.

“ Baby ,“ malambing kong tawag pero walang epekto sakaniya.

“ Can’t you see? I’m driving. If you want to go home safely don’t distract me.“

Sinamaan ko siya ng tingin at lumayo sakaniya.“ Tss ,“ iritado kong saad.

Buong byahe tahimik at walang pansinan na gaganap. Sobrang naiinis ako sakaniya dahil sa asta nito.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa mansion niya kaya nagtaka ako. Ineexpect ko kasing sa bahay namin nuya ako iuuwi dahil nga galit siya.

“ Bakit ’di moko inuwi sa bahay? ’Di ba galit ka?“

“ I’m not. “ bumaba siya ng kotse at agad akong pinagbuksan.

“ ’Di daw galit pero gan’yan ka, “ naiinis kong sambit at agresibong tinanggal ang seat belt.

“ Lady, I’m not mad. Bakit ako magagalit? Because you didn’t reply to my messages and never answer my calls? No way parang ’yun lang magagalit ako? And what more? Nabutan kong uminom pala kayo kahit alam mo bawal sa’yo? And eto pa may kasamang lalaki while eating that fucking straberry ice cream na ayaw na ayaw mo? How can be mad at that? Kagalit galit ba ’yun?“ sarkastikong saad niya.

Nawala ang inis ko dahil narealize ko na ako din naman pala ang may kasalanan. “ Sorry na, na lowbatt ako.“ bukod sa nag chika kami ng sobra sobra ng kasama ay totoo naman na na dead batt ang battery ng phone ko.

Hindi siya nagsalita at nakatitig lang siya saakin ng diretso. Bumuntong hininga ako ngumuso. “ Bumili, uminom ako ng konti kasi ayoko isipin nilang ang kj ko. Konti lang naman. ’Di naman ako lasing.“

“Tapos kasi nagyaya sila mag sigarilyo sabi ko hindi ako nag gaganon tapos nga ’yun na nga inutusan kaming bumili ice cream tapos ano si Johnny sinamahan ako. Bumili kami ice cream, ni try ko lang naman ’yung strawberry na ice cream na ’yun kasi favorite mo ’yun. Gusto ko lang malaman kung bakit gustong gusto mo ’yun.” binigyan ko siya ng malungkot na tingin para maawa siya at isantabi na ang galit.

Umigting ang panga niya at saka bumuntong hininga. “ Come here. “

Lumapit ako sakaniya kaya naman niyakap niyakap niya ako. “ Please take care of yourself. You know that alcohol is not good for you. And also..“

Humiwalay sa yakap at iniwas niya ang tingin saakin “ I can’t help but feel jealous. You ate straberry ice cream for the first time but not with me.“

Gusto kong matawa dahil sa expresyon niya na parang bata pero pilit kong pinipigilan baka mas lalong magmaktol.

Hinawakan ko ang mukha at siniil ng halik. Bumaba ang hawak niya sa bewan ko at ipinalupot ko ang kamay sa leeg niya. “ ’ Di man ikaw ang kasama noong una atleast panghabang buhay mo naman ako kasama kumain ng ice cream na ’yun, h’wag ka nang magtampo, mahal“ bulong ko sa pagitan ng labi namin.

Chapter 43

Paint Cenery

MAAGA ako nagising dahil sa init na nararamdaman ko. Ang akala ko nga may lagnat ako dahil uminom ako kagabi pero akala lang pala dahil nagmumula ’yung init na ’yun kay Roks.

Hindi ko muna siya ginising at ginawa lahat ng routine ko. May uniform at mga underwear ako rito kasi nga kagaya ng sabi ko lagi naman ako nan dito sa bahay niya.

Nagpagawa at nagpahanda ako ng gamot at almusal sa kasambahay para kay Roks dahil wala na rin naman akong oras upang gawin lahat ’yun.

Hindi ako pwede mag absent dahil second day of school palang at isa pa sinabihan kami kahapon na huwag liliban dahil ngayon mag dedeisyon ng grouping para sa first perfomance task ngayon semester.

Nang matapos na ’ko sa lahat nang gagawin ko ay dapat aalis na ako pero naisip ko na kapag ’di ako nagpaalam ay baka mag away kami.

“ Love ..“ mahina ko siyang tinapik sa braso.

“ Hmm ..“ gumalaw siya at ikinulong ako sa bisig niya kaya naman napahiga rin ako.

“May pasok ako teka—” pinilit kong alisin ang nakayakap niyang braso saakin at nagtagumpay naman ako.

Dinilat niya ang mga mata niya na sobrang pungay pa. “ Can I sleep more pa po? Five minutes ,“ mahinang bulong niya.

Umupo ako sa kama at inayos ang gusot kong uniform. “ Oo naman, huwag mo na akong ihatid. Pahinga ka nalang muna dito dahil may lagnat ka oh..“ hinawakan ko ang noo niya at talaga namang mainit siya.

Hinawakan niya ang kamay ko at pumikit siya ulit. “ Tatawagan ko nalang si Atarah,“ sambit ko.

Tatayo sana ako sa kama pero hinigpitan niya lang ang hawak sa kamay ko. “ No, why will you call her? For what? Nandito ka naman?“ offended na turan nito.

Oo nga naman? Bakit ko s-storbohin si Atarah. Eh, may trabaho ’yung tao. Hays, medyo makapal mukha ko sa parteng ’yun.

Bumuntong hininga ako at sinalubong ang tingin niya. “ Eh may pasok ako. Hindi ako pwede umabsent. Second day palang ng klase at isa pa sinabihan kami kahapon na huwag lumiban dahil may gagawin yata kami mamaya. “

Binitawan niya ang kamay ko saka pagod na naupo sa kama. “I see, I’ll take you—” agad kong pinutol ang sasabihin niya.

Lumapit ako sakaniya at niyakap niya naman ang bewang ko na para bang ayaw akong pakawalan. “ Hindi na mag g-grab nalang ako. Nandito naman sina Manang patingin tingin nalang kita. Basta kainin mo ’yung pinahanda kong almusal bago ka uminom ng gamot ha?“

“I love you..” mahinang sambit niya.

“ Love you too, sige na oras na ma-lalate na ako.“ inaalis ko na ang kamay niya sa bewang ko pero mas lalong humigpit ’yun.

Napabuntong hininga muli ako at hinawakan ang mukha niya. “ May klase ako. Malalate na ako. Mamaya nalang ok? I love you. Text nalang kita agad.“

Kinagat niya ang labi niya at binitawan ako. Mabilis kong hinalikan ang labi niya saka kinuha ang bag. “ Alis na ako, pagaling ka,“ huling saad ko bago ako tuluyang lumabas ng kwarto.

“ Manang, ikaw na po muna bahala kay Roks, ha .“ bilin ko sa kasambahay bago tuluyang lumabas dahil naghihintay na roon ang pinabook kong grab.

Agad kong kinuha ang phone ko nang makasakay ako sa sasakyan.

To Roks : Pagaling ka ha, uuwi rin ako agad. Love you so much!

Pagkasent ko ng messages ay nag messages din ako kina Tatay, Ella at mga kaibigan ko. Pagkatapos ay nagbasa basa ako ng mga notes ko kahapon hanggang sa makarating na ako sa school.

“Jowa mo pala ’yun ?” salubong ni Johnny saakin nang makapasok sa classroom. Sinundan niya pa ako hanggang sa makaupo ako sa upuan ko.

“ Huy grabe, boyfriend mo pala nagbayad ng bill natin kagabi! Thank you, ha !“ saad ni Kryzten.

Sabay sabay nagpasalamat ang mga kaklase ko kaya ngumiti lang ako sakanila.

“ Huy, Ate. Jowa mo nga?“ napatingin ako kay Johnny na naupo sa harapan kong upuan.

“ Oo .“

Kumunot ang noo niya at napahawak siya sa kaniyang baba. “ Pamilyar kasi .“

“ Malamang pamilyar sa’yo halatang rich kid baka nakita mo na sa TV.“ sabat ni Anna na katabi nang pinaguupuan niya.

“Hindi. Promise parang nakita ko na siya. Saan nga ba ’yun? Hmm.” nakahawak pa siya sa baba niya para mag isip.

Nagkibit balikat lang ako at tinuon ang pansin sa mga notes ko.

“ Ah oo alam ko na! Sa mental hospital .“ napatigil ako sa ginagawa ko at tinignan siya nang nakataas angkilay.

“ G-go!“ sinuntok ng mahina ni Anna si Johnny.

“I mean hindi dahil sa may problema siya sa pag iisip. Ganito kasi parang may binisita ata siya no’n. Kasi naman agaw pansin ’yan nun lods ang pogi kasi eh .”

“At anong ginagawa mo sa mental sa hospital na ’yun? Saka saan ’

yun ?“ tanong pa ni Anna.

“ Do’n sa National Psychiatric and Custodial homecare. Binibisita ko rin kasi ang lola ko nandon siya nag stay ngayon.“

Teka parang narinig ko na ang hospital na ’yun? National Psychiatric and Custodial Homecare? Pamilyar talaga–ano nga ba ’yun? Saan ko narinig?

Nanliit ang mga mata ko nang maalala ko bigla ang senaryo namin sa AKG Foundation nung bakla kinaiinisan ko na kala ko naniningil ng utang pero nurse pala sa hospital na ’yun.

Teka nga naalala ko bigla ’yung katanungan ko sa sarili noon na kung anong gagawin ng isang nurse ng mental hospital kina Tatay at Nanay? Bakit lagi siyang nakikipag kita sakanila? Kaibigan ba nila?

Saka bakit sinabi saakin noon ni Tatay na taga singil siya ng utang? Eh, wala naman palang katotohanan ’yun dahil nga nurse siya.

Boset ’di ko na maalala kung may kasagutan sa tanong kong ’yun noon. Bigla na naman tuloy akong na curious. Nawala sa isip ko ’yun siguro dahil na rin sa mga nangyari.

“ Kailan mo nakita ?“ napatingin ako kay Anna na masyadong mausisa.

“ ’ Di

ko na maalala.‘’

“Posibleng nakita mo nga pero maaring namalikmata ka rin lang.

Ni hindi mo na nga maalala kung kailan, e. Hahaha.“

Kung sabagay ano namang gagawin ni Roks do’n saka lahat naman na pinupuntahan ni Roks kasama ako at kung hindi inupdate naman ako agad.

“ Paano ako namalikmata eh inagaw nga nung shota ni Ate Paint ’yung spotlight na dapat saakin nun. Tuwang tuwa na nga mga nurse at pasyente saakin tapos nagpakita ’yun. Hindi ako pwedeng magkamali kasi tandang tanda ko’yung mata lalaki na ’yun, gray ’yun.“

“Eh ano namang gagawin ng jowa mo sa mental? May kamag anak ba siyang nando’n din? “ gusto kong barahin si Anna dahil masyado siyang chismosa pero naalala kong behave pala dapat ako. Kailangan kong makisama sakanila.

Natahimik ako ng ilang segundo at biglang naalala ko na natural lang naman na magpunta sina Roks do’n kasi sumasadya sila do’n dahil halos lahat ng biktimang hinahawakan nilang cases ay halos traumatize kagaya ni ‘Darling’ na naging biktima lang ng rape na isa sa mga hawak nilang case.

Maaring do’n din sa hospital na ’yun naka admit si Darling baka noong araw na nakakita ni Johnny si Roks ay binisita niya do’n. Teka ano nga ba pangalan nun? Hmm.

Ah oo, Aliana!

“Ewan baka siguro connected sa trabaho niya ’yun. Sundalo kasi siya baka naman binibisita niya isa sa mga mga sibilyang biktima.”

“Sundalo ?!” gulat na sigaw ni Johnny.

Tumango ako kaya humalakhak si Anna. “ Lagot ka!“

Natawa lang ako at tinuon muli ang atensyon sa notes hanggang sa dumating ang prof namin sa first sub. Nagturo lang ng mabilis ito at pagkatapos ay nagpaexam na.

Sobrang busy ngayong araw na ’to ni hindi na ako nakapag lunch dahil maraming pinapagawa ang mga teacher.

Overtime halos sila lalo na ’yung last sub dahil may activities kami. Nag dismissed ang klase mga 5 o’clock na. Sobrang late kumpara sa nakalagay na schedule namin na 4:30 pm.

At dahil hindi kami naglunch ay napagdesisyunan namin na magpunta ng mga kagroup ko sa documentary sa isang fast food chain para do’n kumain habang nag m-meeting.

Kasalukuyan kaming nag susuhestiyon ngayon ng magiging topic namin sa documentary. Ito kasi ang magiging performance task namin ngayong midterm ng first sem.

“The treasure of the Philippines ?” suhestiyon ni Johnny.

“Poverty kaya ?” Turan naman ni Anna.

“Lul, masyadong common automatic ’yan din ito-topic ng iba

, “ kontra ni Lucas.

Lima kami sa grupo, ako, si Anna, Lucas, Johnny at Clayden. Pareho pareho silang mas bata saakin pero kung ituring nila ako ay parang tropa lang nila kaya naging komportable ako agad sakanila.

“Documentary nalang ukol sa blackmarket at darkweb ?” sambit ni Clayden na busy busy na nakatingin sa laptop niya.

Napakunot ang noo ko nang ma rinig ko na naman ang dalawang salita na ’yun. Naalala kong nabanggit ’to ni Amirah noon. Konektado raw ’to sa cases namin noong nangyari saamin spa pero hindi ko naman alam kung ano ’yun dahil nga wala naman silang pinaliwanag saakin.

“Uy astig ’yun, pre !” tuwang tuwa na saad ni Johnny.

“ Tanga ka ba ano mapapala natin doon baka mapahamak pa tayo. Saka anong astig mahihirapan lang tayo kumuha ng impormasyon na reliable. Masyadong broad ang topic na ’yun kailangan ng malaking team d’yan. Kailangan suksukin natin ang kaloob looban ng buong blackmarket, duh so hassle.“ nakabusangot na paliwanag ni Anna.

“ Ano ba ’yung blackmarket at Darkweb na ’yan? ’ Di ko kasi gets, e .“ nagtataka kong saad kaya naman sabay sabay silang napatingin saakin.

“ Huh? ’Di mo alam?“

Umiling lang ako. “ Kaya nagtatanong,

e .“ pambabara ko kay Lucas kaya naman nagsitawanan sila.

Napatingin ako kay Clayden na tumikhim. Inayos ang salamin niya bago tuluyan nag explain pero nakatingin siya ng diretso sa laptop niya.

“Sa blackmarket or underground and shadow economy ay isang malupet na secret market ang nangyayari do’n ’yung mga illegal na gawain, like ’yung pagbebenta ng mga droga, baril, human organs pati ’yung mga protected species ng animals at kung ano ano pa na walang permiso at tax. Under the table sa madaling salita .”

Whoah, may gan’to pala? Mas masahol talaga gumawa ng krimen ’tong mga mayayaman tapos sila pa ’yung madalas nakakaligtas sa batas.

“ Eh ang darkweb?“

“Kung tayo may Lazada at Shopee. Sila may dark web or deep web. Online hidden site ’yun na kung saan makikita mo ang bentahan illegal information and databases that are referred to by criminals and unscrupulous individuals, hacked account credentials, credit card informations are just a few of the best known ones. Kaya nga minsan magugulat nalang tayo may mga nagtetext saatin na unknown number or nag e-email tapos may mga link na sinesend. Minsan ginagamit ang numbers natin kapag nang scam sila kasi nga ibig sabihin no’n isa na ang numbers natin ang binenta sa darkweb. And also there are so many different types of products sold in these markets lalong lalo na ang child pornography, rape videos and pati na rin ’yung mga pinapapatay sa masahol na paraan, ’yung minsan chinochop at kung ano ano pa. Grabe nga ang taas ng demand ng mga ’yun sa market.”

Nagtiim ang bagang ko. Ngayonalam ko na kung bakit nabanggit ni Amirah ang darkweb. Tiyak na binebenta nung mga taga spa na ’yun ang mga kuha ng hidden cam nila do’n sa market na ’yan. Isipin mo nalang ’yung mga walang kamalay malay nilang customer na gusto lang naman magrelax pero pinagp-pyestahan na pala ang katawan sa online?

Ang hindi ko lang gets bakit may mga taong tumatangkilik ng gano’n? May mga pornsite naman na libreng panoorin pero bakit gusto pa nila ang mga rape videos at child pornography?

T-ngina, ang sasahol nila!

“Kaya nga mahirap ipush in ’yung gan’yang documentary dapat meron tayong proof and reference na reliable. Eh hindi naman tayo basta basta makakakuha ng impormasyon sa mga ’yun baka nga ikapahamak pa natin, no.” seryosong wika ni Anna.

Natahimik nalang ako dahil sobra ’yung inis ko ngayon. Grabe, ’yung mga taong gano’n hindi deserve mabuhay sa mundo. Dapat binibitay! Isipin mo bata? Ginagawang source ng kalibugan? Rape victim na sobrang traumatize pinag u-ungulan ng mga g-go?!

“Ano wala na bang ibang suggestion ?” tanong pa ni Clayden.

“Huy, tulala ka?” napabalik ako sa reyalidad nang biglang pumalakpak si Anna sa harap ko.

Napabuga ako ng hangin para pakalmahin ang sarili ko baka may gawin na naman akong ’di kaaya aya. “ Ah ’yun na nga gan’to nalang. Poverty talaga ang magandang topic kahit common pero ’yun nga lang lagyan nalang natin ng twist. Simula kasi noon ng gustong gawin ang documentary na ’to na kung saan ang epekto ng poverty ang dahilan kaya tunataas ang criminal rate ng Pinas.“ pagpapaliwanag ko kaya naman nagsitango sila.

Kailangan ko ng ibahin ang topic kasi nararamdaman ko na kapag pinigil ko ang galit nararamdaman ko puputok ’to bigla.

“Sabagay pwede rin, may gumawa ng ng documentary na ’yan, e? Si Kara David ata or Atom ’di ko na matandaan pero kahit common talaga walang makakatalo sa topic na ’yan since napapanahon din naman,” saad ni Lucas.

“Ay syet!” sabay sabag kaming nnapatingin kay Johnny na nakatingin sa phone niya at nang maramdaman niyang nasa kaniya ang atensyon namin ay nag peace lang siya.

“Hehe, teka nga bibili muna ako gamot ha, may sakit kasi kapatid ko para diretso na uwi ko mamaya,” sambit niya kaya napatitig kami sakaniya na nagmamadaling lumabas para pumunta sa katapat na botika.

“ Sakit, “ mahinang bulong ko sa sarili at nang marealize ko ang sinasabi ko ay halos malaglag ako sa kinauupuan ko sa sobrang pagmamadaling tumayo.

Si Roks.

“Shet! Bye, alis na ako! Bukas nalang .” nagmamadali akong ipasok lahat ng gamit ko sa bag at lumabas. Hindi ko na sila hinintay na magsalita pa dahil sobrang natataranta na ako.

Luminga linga ako sa paligid pero wala akong nakitang dumadaan na jeep kaya mas lalong bumilis ang dibdib ko.

“Ate?! Uuwi ka na?” napatingin ako sa kabilang lane kung nasaan ang botika at si Johnny.

“ Oo!“

“Walang nadaan na jeep dito ! Do’n pa

sa––“ hindi na ako nakinig pa sa sasabihin niya at napatakbo nalang ako.

Sh-t, bakit naman nawala sa isip ko na may kailangan akong uwian na may sakit. Napaka iresponsable kong girlfriend!

Ang bilis ng takbo ko habang palinga linga pa ako sa paligid dahil wala talagang dumaan na jeep. “ Paint?“

Napatigil ako sa pagtakbo nang mapansin ko na may sumusunod saakin na sasakyan.

Nakahinga naman ako ng maluwag nang binaba niya ang bintana ng sasakyan at nakompirma kong si Atlas ’yun.

“Atlas? Potakte hulog ka ng langit!” walang pagaalinlangan na binuksan ko ang pintuan ng kotse niya.

“What happened? Is there something wrong? “ kunot noong tanong niya.

Tumango lang ako. “ Alam mo ba bahay ni Roks? Hatid mo naman ako sakaniya, please! Emergency lang!“

Kahit litong lito siya ay pinaandar niya ang kotse. ’ W-why you look so tense? Ano bang nanguari? “ gusto ko barahin dahil andaming tanong masyado kaso naalala humihingi na nga lang pala ako ng favor sakaniya.

Napasuklay ako sa buhok ko. “ Eh kasi ano may sakit si Roks nakalimutan ko dahil busy nga ngayon sa school.“

Tinignan ko ang phone ko at nakapatay pala ’yun. Binuksan ko ’to at napakaraming missed calls at unread messages mula kay Roks.

Napamura ako sa isipan ko nang mapansin alasais na pala ng gabi kaya pala ang madilim dilim na.

Sinubukan kong tawagan ang number niya pero out of coverage kaya naman nagsimula na akong kabahan baka may nangyari na palang masama sakaniya tapos ako ’to si g-ga kinalimutan siya pansamantala.

Sinubukan ko rin tawagan ang telephone number sa bahay niya pero wala rin namang sumasagot.

“Hey, inhale exhale. Hindi naman mamatay ’yun.”

Yumukom ang kamao ko at ’di nagsalita sa naging komento nito. Kala niya ba magandang biro ’yun? Ok, self. Behave ka nalang baka madelay pa ang paguwi mo mas malaking problema.

Tahimik lang ako buong byahe habang pilit na tinatawagan si Roks at tinatadtad siya ng messages.

Hanggang sa makarating na ako sa tapat ng bahay niya wala pa rin reply at sumasagot sa tawag.

“ Thank you talaga, Atlas!“ nagmamadali kong saad saka pilit buksan ang pintuan pero ’di mabukas. Mukhang naka lock ito kaya napatingin ako kay Atlas.

“ Ohh, sorry baka nagloko na naman. Hays, I should change my car na.“ sagot niya lang saka binuksan niya ang pintuan sa pwesto niya saka siya lumabas. Doon din sana ako lalabas kaso nasara niya na agad.

Napatingin ako sakaniya at pinagbuksan niya naman ako ng pintuan mula sa labas. “Thank you !” aalis na sana ako kaso hinawakan niya ang braso ko.

“Don’t mention it pero teka may dumi ka .” inalis niya ang dumi sa pisnge ko gamit ang hinlalaki niya kaya ngumit ako ng awkward.

Aalisin ko sana ang kamay niya pero biglang. “ Good evening, Mr. Colton.“

Agad ako napalayo kay Atlas nang makita ko si Roks katabi ang isang lalaki na kahawig niya ang kaibahan lang ay matanda ang version nito at hindi kulay abo ang mata.

Parehong malamig ang tingin nila saamin.

Nakakilabot.

Hindi ako makapagsalita at pasalit salit ang tingin ko kay Roks at sa lalaking kasama niya.

“Mr. Calton, nice meeting you again. It’s been a while..” nakangising turan nung lalaki pero ang mata niya malamig pa rin ang tingin.

“ Good evening, Mr. Montego.“

Mr. Montego?

Nanlaki ang mata ko at halos maubos na ako ng dugo sa katawan dahil sa sobrang nerbyos ngayon kasi unti unti nagduktong ang dots sa utak ko. Mr Montego? Tapos hawig niya si Roks. Ibig sabihin Tatay siya ng boyfriend ko?!

Anak ng shooting star! Taypats!

“Look at you now, napakalaki na nang pinagbago mo hijo. Do you mind if I ask you to have a dinner with us?”

pormal na alok ni Mr. Montego.

“ I’m sorry, Mr. Montego but I need to decline your offer. I have something to do. “ pormal din na sagot ni Atlas pero ramdam kong kinakabahan din siya.

Napatango tango ang ama ni Roks at tumingin saakin saka ako nginitian. “ Oh, then send my regards to your Dad instead.“

“I will. I’m going .” walang ano ano at nagtungo na si Atlas sa sasakyan niya saka nito pinaharurot paalis na parang sobrang nagmamadali.

“Good evening, Paint. Malamig dito kaya pumasok na tayo .” tinalikuran na kami ng ama ni Roks at naglakad papasok sa loob.

Tinignan lang ako saglit ni Roks saka sumunod sa Tatay niya pero bago pa siya tuluyang makalayo saakin ay hinabol ko siya at pinigilan.

“R-roks, bakit ’di mo naman sinasabi saakin na dadating siya? Daddy mo ’yan ’di ba? Sana nakapaghanda

ako ,“ mahina pero madiin kong saad.

Ramdam ko na ang init niya pa rin at namumutla rin siya. Binigyan niya lang ako ng pagod na tingin. “ Ask your

self .“ inalis niya ang pagkahawak ko sakaniya at tinalikuran narin ako.

“ Hoy !“ tawag ko pero hindi ako pinansin.

Napabuga ako ng hangin at padabog na sinundan siya. Napannguso ako nang biglang tumigil sa paglalakad si Mr. Montego nang makarating kami sa living area.

Hinarap niya ako saka binigyan ng matamis na ngiti at ang nakakakilabot pa rito ay ang lamig-lamig naman ng mga mata niya pero ngumigiti talaga siya ’yung tipong walang emosyon ang mga mata.

May mga pagkakataon na gan’to lagi ang expresyon ni Roks pati na rin ’yung kapatid niyang babae at ’yung Mommy niya. Sadyang si Sizer lang ’yung iba.

“ You can change your uniform first before we eat.“

“Sige po,” sumulyap kay Roks na dirediretso lang na nagtungo sa dining area.

Bagsak balikat akong umakyat sa kwarto namin Roks. Madali akong nag ayos saka nicharges ang cellphone ko na puno naman ng missed calls ni Tatay at ng mga kaibigan ko.

Napabuntong hininga ako at humilata ako ng limang minuto sa kama dahil nakakaramdam ako ng kaba kasi naman bukod sa nandito ang tatay ni Roks ay sumabay pang galit siya saakin.

Hindi na ako nagtagal dito sa taas. Napagdesisyon ko ng bumaba baka lalo pang magalit si Roks saakin at syempre nakakahiya rin sa Tatay niya.

Naabutan ko silang naguusap sa hapagkainin at nang makita nila ako ay tumahimik sila kaya naman maingat akong naupo sa tabi ni Roks na ’di na man lang ako nilingon.

“I’m glad to meet you now, hija. I’m Nathaniel Montego .” inilahad niya ang kamay niya kaya naman napalunok pa ako bago ako nakipag kamay sakaniya. Jusko, kabado ako wanmilyon.

“H-hello po, ako po si Paint hehe, “ awkward na saad ko.

Ngumisi siya. “ Ofcourse I know you. Anyway how’s your school?“

Nagsimula na siyang maghiwa ng steak at ako ito kinabahan kaya napainom pa ako ng tubig.

Sumulyap ako kay Roks na na nakatitig lang sa pagkain niya, ni hindi niya talaga ito ginagalaw.

“A-ayos lang po,” sagot ko.

Tumango tango si Tito Nathaniel saka tumingin kay Roks. “ Why don’t you eat?“

“I’m full ,” malamig na sambit nito dahilan para mapangisi lalo si Tito.

“ Ayaw mo ba talaga kumain?“ mahinang tanong ko pero hindi niya ako nililingon at sinagot man lang.

“ Roks .“ kinalbit ko na siya pero wala pa ring epekto kaya naman kinurot ko siya sa kamay at nagtagumpay naman akong makuha ang atensyon niya.

Umigting ang panga nito. “ I said no. Hindi ba halata? If I want to, I’ll eat.“ madiin niyang saad kaya parang biglang may kumurot sa puso ko.

“ Roks Musket

Montego .“ puno ng maotoridad na usal ng Tito kaya napa ‘Tss’ lang si Roks.

Napayuko ako at nagsimulang pakilaman ang ang pagkain ko naiinis at nasasaktan ako sa asta niya pero kasi ako naman dahilan bakit siya gan’yan.

Tumikhim si Tito kaya napatingin ako sakaniya saka pilit na ngumiti. “ Noong kabataan ko gan’yan din ako kapag nakikita kong kasama ng mahal ko ang pinakaayaw kong tao sa mundo.“

“I’m not like you.” sagot ni Roks kaya natawa lang ng mahina ang daddy niya.

Alam ko naman na nagseselos si Roks dahil siguro na rin sa nakita niya kami ni Atlas. Tapos isama pang kabadtrip badtrip naman talaga ang ginawa kong ngayong araw.

Wala nang nagsalita pa habang kumakain kami. Tanging ang maingay lang ay ang gamit namin na kubyertos.

Ang awkward ko sobra pero mukhang si Tito Nathaniel naman parang normal lanh sakaniya na ang lahat ay tahimik sa hapagkainan, chill lang siya.

Samantalang si Roks naman ay nakacross arm at tahimik lang din na nakatitig sa kawalan. Pinanindigan niya talagang hindi ako pansinin.

Hindi rin nagtagal ay natapos na si Tito Nat sa pagkain samantalang ako 1/8 palang ata ang nakakain ko. ’Di kasi ako makapag enjoy kahit ang sarap ng ulam. Sobrang tense ko, amp.

“I’m done, I’ll go. Thanks for the food.

See you again, Paint. Nice seeing you. Next time make sure to be a goodgirl to my son. “ napanganga ako habang nakatitig kay Tito na ngayon ay ready na agad umalis.

Tinap niya ang balikat ni Roks saka naglakad na palayo ng dining area. Nakatulala lang akong pinapanood siyang lumabas ng bahay ni hindi ko na magawang magtanong kung bakit aalis siya agad. So pumunta lang siya rito para mag dinner?

“Pumunta ba Dad mo rito para mag dinner lang talaga–– .” hindi ko na natuloy ang itatanong ko nang bigla siyang tumayo mula sa kinauupuan niya at akmang aalis na pero mabuti nalang nahagip ko kamay niya.

“Saan ka pupunta? Bastusan? Nagtatanong ako ng maayos. “ iritado kong sambit.

Hindi siya nagsalita at inalis niya ng dahan dahan ang kamay ko sa kamay niya saka naglakad na papunta ng hangdan.

Bumuntong hininga ako at hinayaan nalang muna siya. Pagod ako sobra ngayon. Mentally at physically dahil talaga naman nakaka drained sa school pero kahit gusto ko magpahinga hindi ako makakapayag na matulog hanggat ’di kami ayos.

Nagtiim ang bagang ko at napatingin sa mga kasambahay na nagtungo palapit dito sa table para maglinis na.

“ Nako Paint, kinumbulsyon na ’yan kanina pero lumabas pa para sunduin ka ang kaso napilitan lang umuwi kasi dumating ang ama niya. Ayaw naman magpadala sa hospital o ’di naman kaya tawagin ’yung kaibigan niyang doctor ,“ saad ni Ate Thelma na bagong kasambahay.

“Oo nga, ni ayaw uminom ng gamot at ipagamot ang sugat niya sa likod .” sabat naman ni Aling Mila.

“ Sugat ?“ pagtataka ko. Ang alam ko lang ay may sakit si Roks pero ’di ko alam na may sugat na naman siya.

“ Oo, mukhang galing ata ’yun sa training niya. Kasi kanina nag hubad siya ng pang itaas para linisin mag isa ang sugat. Napansin ko parang daplis nga ng bala.“

Bala? Nanaman? Bakit ’di niya binaggit saakin kahapon ’yun. Naalala ko kagabi hindi siya mapakali at minsan dumadaing kala ko nga nag iinarte lang.

“ Nasaan po ’yung med kit? “ tinuro nila kung saan nakalagay ito at ’di na ako nagpatumpik tumpik pa at kinuha ’yun saka nagtungo na sa itaas.

Pagdating ko sa kwarto namin ay hindi na ako kumatok at binuksan nalang ito.

“Love..” nabutan ko siyang nakahiga at minamasahe ang kaniyang sintido.

Lumapit ako sa kama at naupo roon.

“Uy, sorry na.”

“Why are you here? Hindi ka ba uuwi sainyo ?” pabulong na tanong nito.

Humiga ako sa tabi niya at niyakap siya. “ Ayaw mo na ba ako kasama? Nagsasawa ka na ba saakin?“

“Let me rest .” daing nito at inalis ang kamay kong nakayakap sakaniya kaya naman nainis ako bigla at naupo nalang.

“ Anong let me rest. Nakikipag break ka ba?“ kunot noong tanong ko.

Nag ‘tss’ siya at tinakpan ng unan ang mukha. “ I just want to sleep. “

Napabuntong hininga ako. Naiinis ako sa trato niya saakin pero anong magagawa ko? Eh, ako ang may kasalan kaya gan’yan siya. Nasanay kasi akong na siyang nanunuyo saakin kaya ito nahihirapan ako ngayon.

“ Love sorry na, uy.“ tinusok tusok ko ang kamay niya gamit ang hintuturo ko pero wala siyang response.

“Sorry na, mahal ..” hindi niya talaga ako pinpansin kaya naman pumatong ako sakaniya at niyakap siya.

“ Huy.“

“Pansinin mo na ako.”

“I’m tired, please. Stop being naughty .” napanguso ako at umalis sa pagkapatong sakaniya.

Pilit ko nalang inaagaw ang unan na nakatakip sa mukha niya. “ Hmm, bilis na po gamutin na natin ang sugat mo. Bakit ’di mo sinabi saakin na may gan’yan ka?“

“You left .” madiin na sagot niya kaya naman natigil ako sa paghila ng unan. Tss, kasalan ko talaga talaga lahat.

“ Roks kasi kailangan kong pumasok sa

school. Hindi ako pwedeng umabsent dahil may gagawin kami. Isipin mo second day of school palang a-absent agad ako.“

“Ok, “ tipid na sagot niya saka ako tinalikuran.

“ Ihh Roks, pagaawayan ba natin ’to? Ano tayo highschool student para pag awayan pa ang maliit na bagay.“

Bigla siyang napaupo sa kama at tinignan ako ’di makapaniwala. “ Maliit

na bagay?“ sarcastic na wika niya.

“ Roks ano ba, napipikon na ako.“ ayaw na ayaw ko pa naman ’yung ang sarcastic ng isang tao na makipag usap saakin.

“I’m tired. “ ’di ko alam kung pagod ba talaga siya o sadyang pagod na siya agad sa relasyon namin.

Iba ’yung dating ng pagka “I’m tired” niya saakin. Hayz, ewan!

“ Ano bang problema mo? Sabihin mo. Bakit ka gan’yan? Ano nagseselos ka sa oras na nilaan ko sa pag aral? Roks, hindi lang sa’yo iikot ang mundo ko. Aba, kung nagseselos ka naman kay Atlas. Pununasan niya ang dumi sa pisnge ko, ’di ko siya agad napigilan kasi biglaan, gets mo na?“

Hinawakan niya ang panga niya na para bang minamasahe ito bago ako tinitigan mata sa mata. “ What about you? Bakit ka gan’yan? Simple lang ang hinihiling ko. You don’t need to talk me 24/7. Walang problema saakin kung hindi tayo magkita dahil busy ka sa pag aaral at pamilya mo but please always update me on what you’re doing to avoid overthinking.“

Natahimik naman ako at parang nawala lahat ng inis ko dahil nakaramdam na ako ng guilty. “ Buong araw patay ang telepono mo. Pumunta ako sa eskwelahan niyo pero wala ka. I even asked your father if you go home but no. Ni sila hindi ka nila macontact.“

Iniwas ang tingin sakaniya dahil sobrang guilty ko.

“ But since I have my own ways, ofcourse I found you. Naghihintay lang ako na magpaalam ka saakin o kahit sa magulang mo man lang pero hindi mo ginawa. Paano nalang kung wala akong kakayahan para ipahanap ka? Hindi lang ako ang pinag alala mo pati na rin ang magulang mo kahit sana inupdate mo lang Tatay mo kahit hindi nalang ako. You know his condition and you know yours too. And now you’re asking me what’s wrong with me?

“

Bumuntong hininga siya para pakalmahin ang sarili dahil pinagtatasan niya na ako ng boses.

“ I hate overthinking it makes me weak. Hanggat maari iniiwasan ko ’yun but sometimes I can’t because we don’t know what is going to happen tomorrow. Life is a crazy ride, and nothing is guaranteed. Life is like a novel. It’s filled with suspense. You never know what’s going to happen until you turn the page. Noon wala akong kinakatakutang iba kahit kamatayan pa pero ngayon, I have you. Natatakot akong mawala ka, ikaw lang ang pahinga at lakas ko. I can’t help but think, paano kung napahamak ka ng hindi ko nalalaman dahilan para ’di kita maprotektahan

?.“

Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang nagbabadyang luha ko. Sobrang nasasaktan ako ngayon, hindi man siya umiiyak pero alam kong sobrang nasasaktan na naman siya.

“ And yes, I admit nagtatampo ako kasi iniwan mo ’ko sa oras na kailangan kita but I need to understand you because I know I’m not your priority as of now. I know my limitation. But the moment I saw you with Atlas. I can’t help not to jealous pero kahit anong inis ko do’n isinantabi ko muna. Ang ikinagagalit ko lang ay ’yung hindi mo pag update kung nasaan ka. Kasi mabaliw ako kakaisip kung nasaan ka at kung anong kalagayan mo. Cenery, I hope you understand what’s my concern here.“

“Sorry..” pinunasan ko ang luha ko dahil hindi ko na mapigilan masyado ng mabigat ang dibdib ko.

Bumuntong hininga siya at ’di na nagsalita. Natahimik kami ng ilang minuto kaya naman mas lalo lang akong napaiyak.

Naramdaman ko na aa niya akong niyakap kahit alam kong may inis pa rin siya. “ I love you, I’m sorry if I’m so sensitive. I’m just so inlove with you and all I want is to protect you until my last breath. Ayoko mawala ka, I can’t handle that..“

“H-hindi naman ako mawawala! Ano bang p-pinagsasabi mo d’yan. Hindi kita iiwan, hindi ako aalis. Dito lang ako lagi sa tabi mo,” nauutal kong sambit saka niyakap siya pabalik.

“I’m sorry I got mad. I’m sorry for making you cry. I’m really really sorry.” humiwalay siya sa yakapan namin at pinunasan ang luha ko saka niya hinalikan ang noo ko.

Alam kong part ng relasyon ang pag a-away dahil do’n sinusubukan ang pagmamahalan niyo pero kasi hindi mo pa rin talaga maiwasan hindi matakot na baka ang pagaaway niyong ’yun ang maging dahilan kung bakit maghihiwalay kayo at masira ang pangako niyo sa isa’t isa.

At ngayong gabi, narelize ko lang na tama siya. Na dapat inu-update mo ang partner or pamilya mo sa kung nasaan ka. Kahit isang text lang para maiwasan ang pagalala lalong lalo na ang overthinking na talaga namang nakakabahala.

Nasanay kasi akong walang may pakialam kung nasaan ako o kung anong ginagawa ko. Ni hindi rin naman ako madalas gumagamit ng telepono para makipag text o call man lang kaya nag a-adjust pa rin talaga ako sa bagong buhay.

Sobrang guilty tuloy ako ngayon kasi naman. Galit siya saakin, naglabas siya nang hinahakit saakin pero sa huli nag sorry din siya. Sa ilang buwan naming magkakilala nakakabisado ko siya; ni hindi niya kaya magalit ng matagal at kapag satingin niya nasobrahan ’yun ay agad siyang mag s-sorry kahit hindi niya kasalanan para matapos na ang problema.

Kapag nagaaway kayo ng partner mo at ang isa ay galit dapat talaga h’wag sabayan ang galit niya kung alam mo sa sarili mong kasalan mo kung bakit siya nagkakagano’n.

Sa bawat away niyo lagi mong tatanungin ang sarili mo kung bakit kayo nagaaway? Ano pinagmulan? Sino may kasalanan? Dapat makikinig ka bawat rant niya at kapag natapos na siya i-analize mo ang pangyayari bakit umabot sa puntong gano’n.

Marami akong naging realization nang gabing ’yun kaya nagkaayos din naman kami. Nakatulog nang mayapa at walang sama ng loob sa bawat isa.

Kinabukasan ay hinatid niya ako sa eskwelahan. At kahit hindi niya na ako sinabihan tungkol sa gusto niyang mangyari ay ako na mismo ang nagkusa, hindi pumalya ang pag u-update ko sakaniya pati na rin kay Tatay. Hindi naman maya’t maya pero nag r-reply naman na ako sa text nila.

“Uy, Ate Paint tara samahan daw natin si Johnny.” napatingin ako kay Anna na kumapit sa braso ko habang nakatingin sa phone niya.

Kasalukuyan kasi kaming papunta ng library dahil vacant naman. “ Huh? Saan?“

“ Bibisitahin niya raw natin ’yung lola niyang nasa hospital. Tara naghihintay na siya sa labas.“

“Teka pwedeng lumabas?” tumango lang siya at hinila siya ako patakbo kaya naman napasunod nalang sakaniya.

Naabutan namin si Johnny na nasa labas na ng main gate ng Univeristy habang dala dala ang basket ng prutas at isang paper bag.

“Bakit saamin ka nagpapasama? Storbo kang bata ka,” nakabusangot kong sambit.

Ngumuso lang siya na parang nagpapacute. “ Eh dapat kasi Ate papasama ako kina Lucas kaso pinatawag ng teacher kaya kayo nalang. Groupmates naman tayo, oh. Sus, minsan lang humingi ng favor sainyo, Tara na, libre ko naman kayo.“

Wala na akong nagawa kung hindi sumunod sakanila dahil nandito na rin naman ako. Pumara kami ng tricycle papunta sa sinasabi niya.

At hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa isang hospital. Ang National Psychiatric And Custodial Homecare.

“ Ate Paint, ito ’yung sinasabi ko sa’yo. Ito ’yung hospital na kung saan nakita ko shota mo noon.“

Tumango lang ako at saka na kami pumasok sa loob. Nauna maglakad si Johnny dahil sinundan namin ang direksyon niya.

Hindi ko maiwasan hindi umisisa sa paligid. May mga pasyenteng naglalakad o ’di naman kaya naka wheel chair kasama ang mga nurse nila. Napapatitingin din ako sa mga kwarto dahil may clear glass naman na nagsisilbing bintana dahilan para makita sila sa loob.

“Kawawa sila no, ’di ako maimagine kapag utak ko na tinamaan .” sambit ni Anna kaya tumango lang ako.

Ramdam ko ang nararamdaman nila, mahirap ang pagkakaroon ng mental illness. Sobrang hirap. Minsan mas gugustuhin mo nalang magkaroon ng sakit na ibang parte ng katawan kaysa sa pagiisip.

Sumusunod lang kami kay Johnny hanggang sa napatigil ako sa paglalakad nang may nakita akong pamilyar na mukha na naglalakad sa isang pasilyo do’n sa kaliwang parte ng hospital.

Napaatras ako at tumingin muli sa babaeng nakatalikod na ’yun. “ Nay ?“ mahinang tanong ko sa sarili ko.

Nakita ko siyang papasok sa isang pintuan kaya naman bago ko pa siya tawagin ay tuluyan na siyang nakapasok sa loob nun.

Agad akong napatakbo papunta doon. At dahil may parang bintana na kung saan makikita mo ang mga nasa loob ay napagtanto ko ngang si Nanay ’yun.

Nakangiti siya sa isang babae na nakaupo sa kama ang kaso lang nakatalikod naman siya saakin kaya naman ’di ko makita ang mukha niya.

Niyakap siya ni Nanay at agad akong kinilubutan dahil ngumiti ng ganong katamis si Nanay. Buong buhay ko, hindi ko nakitanbg ganto kasaya si Nanay.

Sino ’yun? Bakit nagawa niyang pangitin si Nanay? Ebarg lang, isang milagro para saakin na makitang parang ang lambot lambot ng puso niya.

Hindi ako makagalaw at tinitigan lang ang ginagawa nila. Naghihintay rin ako na humarap ang babae saakin kaso hindi naman nito ginawa dahil parang hindi nama siya gumagalaw at mukhang nakatulala pa. Sadyang si Nanay lang kumakausap sakaniya.

“ Ate Paint anong ginagawa mo d’yan? Tara na! May gagawin pa tayong activity at kailangan natin bumili ng gamit sa NB kaya bilisan na natin!“ napatingin ako kay Anna na sinundan pala ako.

Hinila ako niya ako at wala na naman akong nagawa kung hindi magpahila sakaniya at nagtungo sa tapat kwarto kung nasaan si Johnny.

Hindi kami pwedeng pumasok kaya naman hinintay nalang namin siya matapos.

Habang hinihintay namin siya ay kwento nang kwento si Anna habang ako tulala lang.

Iniisip ko kung sino ’yung babae na ’yun. Hindi naman ako namalik mata ’di ba? Si Nanay ’yun. Sigurado ako, ilang taon ko na siyang kasama sa mundo, hindi pwedeng magkamali ako.

Pero kung siya nga talaga anong ginagawa niya rito? Para bisitahin ’yung babae kanina? Eh, sino ba ’yun?

Nabalik nalang ako sa reyalidad nang mag aya na ang mga kasama ko na magpunta sa mall para bumili ng materyales para sa activity namin mamaya.

Habang pabalik ako sa school ay nagkaroon na ako ng lakas ng loob na mag messages kay Nanay para magtanong.

To Nanay:

Magandang araw po, nay. Nasaan po kayo ngayon?

Mensahe ko pero makalipas ng ilang minuto wala siyang reply hanggang sa makarating na kami ng school ay wala pa rin. Kaya naman bago ako pumasok sa classroom ay nag text ulit ako sakaniya.

To Nanay:

Nakita ko po kasi kayo sa National Psychiatric And Custodial Homecare. Gusto kolang po sana itanong kung sino ’yung kasama niyong babae do’n?

Sent na ang messages at pinalitan ko ang notification sound sa ‘vibrate’ para mararamdaman ko kung nag reply na siya.

Makalipas ang isang subject ay wala pa rin akong naramdaman na nag vibrate sa phone ko kaya naman napabuntong hininga ako.

Masyado akong distracted sa mga oras na ’to, ni hindi ko nga naintindihan ang activity namin kanina dahil lutang ako. Iniisip ko kasi ang mga possibleng dahilan bakit naroon si Nanay.

Lumapit ako sa professor namin dahil kailangan kong mag restroom; maghilamos para magising ang diwa ko. “ Ma’am, restroom lang po.“

Nagulat naman siya sa sinabi ko. “ Hija, hindi mo na kailangan mag paalam tungkol sa mga ganyan. Hahaha. But anyway since lalabas ka na rin pakihatid nalang ’to sa office ng Sir Atlas mo.“

Inabot niya saakin ang portfolio kaya ngumiti ako at tumango. “ Sige po. “

Lumabas na ako ng classroom at kinuha ang cellphone ko para tignan kung may text na mmula kay Nanay pero wala pa bukod tanging si Tatay at Roks lang. Mabilis akong nagreply sakanila saka nagtungo na sa office ni Atlas.

Nang makarating na ako ay agad akong kumatok pero walang sumasagot kaya naman pumasok nalang ako bigla tutal close ko naman si Atlas. At ilang beses ko na rin naman ginawa ’to dahil siya rin naman nagsabi na gano’n nalang gawin ko kapag ’di siya sumagot kasi raw minsan tinnatamad lang siya magsalita o tumayo.

Pagpasok ko ay halos mabitawan ko ang hawak kong portfolio dahil parang may narinig akong umaalingaw ngaw na ungol.

Napasampal ako sarili ko at kinalikot ang tenga ko para makumpirma kung tama ba ang narinig ko. At malinaw na malinaw naman.

Kinilabutan ako dahil wala namang ibang tao akong nakikita kaya naman naglakad akong bahagya hanggang sa.

“ P-ta, bold. “ mahinang saad sa ko sarili ko lalo na nang makita ko si Atlas at isang estudyante na naghahalikan malapit sa CR ng mismong office niya.

Mukhang ’di nila ako napansin dahil potek masyado silang nag e-enjoy sa ginagawa nila.

Napalunok ako at dahan dahan nalang na lumabas. Sobra ang kaba ko dahil baka mainterrupt ko sila.

At nang tuluyan ako makalabas ay agad akong napahawak sa dibdib ko. Hingal hingal ako at ’di makapaniwala sa nakita ko.

“ Pwe, muntik na ’yun.“

Napatingin ako sa hawak ko. Anong gagawin ko rito? Hindi naman pwedeng dalhin ko ’to sa classroom at ibalik sa Prof ko? Eh, inutusan nga ako.

Napatingin muli ako sa pinto at kailangan ko talagang mabigau kay Atlas ’to. Huminga ako ng malalim at kumatok na lang ako. Mag p-pretend nalang akong walang alam.

Nilakasan ko ang katok. “ Sir, Atlas excuse me po! “ halos pasigaw na rin para naman marinig sa loob.

“Nue ba ’yan, enjoy na enj––” ’ di ko natapos ang sasabihin ko dahil biglang bumukas ang pintuan.

Tumambad saakin si Atlas na pinigilan ang pagkahingal dahil nakangiti siya saakin na parang walang nangyari pero halata namang may ginawang kababalaghan sa loob dahil may lagpas na lipstick sa gilid ng labi niya pati na rin ang leeg niya.

“ Oh Paint, anong sadya mo? You don’t have class? “ gulat na saad niya.

Pinanliitan ko siya ng mata at nginitian dahil laughtrip talaga mukhang kapaniwa paniwala ang acting niya na walang nangyari ang kaso nga nilaglag siya ng ebidensya na nasa mismong labi at leeg niya.

“ Meron pero inutusan kasi ako para ibigay sa’yo ’to. “ inabot ko ang portfolio sakaniya at nginisian nang mapangasar.

“O-ohh, thank you.”

“Teka bago ako umalis. Bakit may lips stick ka sa gilid ng labi ?” kunwaring nagtatakang saad ko kaya naman nanlaki ang mga mata niya at madaling pinunasan ang labi.

“What? Huh?”

“Wala, bye na !” humalakhak ako at tumakbo ako papunta ng CR.

Mabilis ang agos ng oras kaya natapos ang klase namin ng ’di ko na namamalayan. Kung hindi lang ako sinabihanng seatmate ko na early dismissal pala dahil bumabawi ang mga teacher nna nag OT kahapon. Mabuti nga walang recitation na ganap ngayon kaya safe.

“ Hello, Ate Paint .“ salubong ni Tricia pagkalabas ko ng classroom.

“ Oh bakit nandito ka? Wala ka na bang klase?“

“ Meron po pero eto ate oh, nagbake kasi ako kagabi ng cookies. Dapat ipabibigay ko kay Ella ang kaso absent siya dahil masakit daw puson baka po pwedeng paabot nalang?“

Ngumiti ako sakaniya at kinuha anhg inabot niya saakin napaper bag. “ Ah, sige thank you.“

“Bye, Ate! Ingat po sa paguwi!” tumango ako sakaniya at pinanood siyang umalis.

Napatingin ako sa laman ng paper bag. Masaya ako at nakahanap si Ella ng kaibigan agad. Kaya hindi siya masyadong mahihirapan mag adjust.

Wala sana akong balak umuwi sa bahay ngayon pero dahil maaga naman ang uwian namin ngayon at may pinabibigay din naman si Tricia kay Ella ay uuwi nalang ako.

Kaya ang dapat kong gawin ay mag text na muna kay Roks para mainform siya na hindi ako uuwi sakaniya ngayon. Haha, live in ang peg.

To Roks :

H’wag mo na akong sunduin, mag commute nalang ako. Uuwi kasi ako sa bahay, e. Love you. Mag call ako kapag nasa bahay na.

Nagsimula na akong maglakad sa hallway ng building namin hanggang sa nakasalubong ko si Atlas. Napakagat ako sa aking labi para pigilan ang sarili ko na tumawa nang mapangasar dahil naalala ko na naman ang senaryo kanina.

“ Hey, Paint! Paalis ka na?“

“Opo, Sir Atlas. “ magalang kong saad.

“ Sir ?“ nakataas kilay na tanong niya kaya naman tinuro ko gamit ang nguso ang mga ibang estudyante sa paligid namin.

Napatango tango siya at ngumiti. “ Do you want to visit our filming site? Mag miryenda na rin tayo. Hatid nalang kita.“

Umasim ang expresyon ko dahil sa sinabi niya. “ Bakit ako ’yung iniinvite mo?“

“Why not?”

’Di ko napigilan ang sarili ko at ngumiti na nang nakakaloko. “ Bakit hindi ’yung jowa mo? Ahh gets papakilala mo ba ako?“ mahinang saad ko saka humalakhak.

“ Jowa ?“ nagtatakang tanong niya na may accent pa.

“Sus, mamangangan ka pa. Atlas, magingat ka, ha. Kapag kayo nahuli masisira reputasyon mo .” bulong ko uli kaya naman napalunok siya.

“ What do you mean?“

Napangisi ako dahil nagmamaang mangan pa rin talaga siya. Feeling inosente, halatado na siya masyado kasi ramdam ko nanh kinabahan siya bigla.

“ I mean bawal ako, ayokong sumama sayo para magmiryenda at magpunta sa filiming site. Sinabi ko kay Roks hindi ako papasundo dahil mag c-commute ako. Ang paalam ko sakaniya ay pauwi na ako. Kagagaling lang namin sa away kahapon at ayoko ng sundan ’yun. Kaya ikaw, h’wag kang insensitive ha. Kapag ang jowa natin sabay ng selos paktay tayo.“

Lalagpasan ko na sana siya pero nahawakan niya ang kamay ko kaya agad kong tinabig ito at tumingin sa paligid sa kabutihang palad ay wala namang nakapansin.

Jusko, baka maissue pa ako rito at mapaaway. Kaya mabuti ng safe at ako na ang umiwas.

“ Wait, Paint. I don’t have jowa.“ kunot noong turan nito kaya naman napahalakhak ako ng malakas dahilan para mapatingin saamin ang ibang estudyante na may kalayuan naman sa pwesto namin.

“Wala kang jowa pero may lipstick ka sa bibig kanina? Ajuju, Atlas. H’wag ako hahaha .” mahinang bulong ko mahirap na baka ako maging dahilan kapag kumalat ang issue niya.

Natulala siya ng sandali bago siya sumubok na mag paliwanag. “ No–no, that’s a mistake. She’s not my girlfriend.“

“Student mo kasi? Sus, ’di ko naman kayo isusumbong. Nagdedeny ka

pa .“ pabiro ko siyang siniko.

“I don’t like her nor love her. She’s not my girlfriend and She’s just my student. If you saw us, that’s a mistake. Pinilit niya akong hal—”

Pinaliitan ko siya ng mata dahil parang ang weird naman kung magpapaliwanag siya saakin na parang nahuli ko siyang nang cheat. Masyadong defensive, ’di ko naman siya pinagiisapan ng masama.

“ Huy, bakit ka nage-explain? Jowa mo ba ako? Hahaha. Alam mo Atlas h’wag kang mag alala. Support lang ako sainyo, ’di ko kayo susumbong. Basta siguraduhin mo muna na makakagraduate siya bago mo ma ahmm alam mo na.“

Nagtiim ang bagang niya. “ How can you say

that ?“ ’di mapaniwalang tanong niya.

Napangiwi ako dahil parang naoffend siya sa sinabi ko. “ Uhhh—hehe.“

“ You’re the one who’s insensitive here, Paint.“

“Luh?”

“Alam kong talo na ako pero huwag mo naman sana akonng ipilit sa ibang babae .”

Napahawak naman ako sa dibdib ko at umaktong gulat na gulat. “ Eh ?“ grabe, ’di ko naman expect na ’di na siya mabiro.

“ Ate Paint!“ sabay kaming napatingin sa tumawag si Tricia. Whoah, life saver!

“Hello po, Sir.” masayang saad nito saka yumuko bilang paggalang.

“ Oh, bakit nandito ka? Kala ko ba may klase ka pa ?“ tanonh ko.

“ Sabay sana ako sa’yo, Ate. Early dismissal din kami.“

Napatango ako at tumingin kay Atlas na sobrang lukot ang expresyon. “ I gotta go, Paint. Take care..“

Tumango lang ako at ngumiti nang pilit. Napatingin ako kay Tricia nang biglang kumapit ito sa braso ko. “ Ate, mukhang close na close kayo ni sir no?“

“ Ah, hindi naman sobrang close pero kaibigan ko kasi siya.“ sambit ko saka kami nagsimula na maglakad papunta sa main gate.

“ Talaga? Narinig ko kasi ang paguusap niyo ni, sir habang papalapit dito. Sorry po.“

“Ok lang ’yun, huwag ka magsorry.” sambit ko saka tinap ang ulo niya.

“ Mukhang may gusto kasi sa’yo. Feel ko nidedeny niya ’yung sinasabi mong babae dahil gusto niya nga po ikaw. ’Yung pinapaclean niya ang name niya.“

Nawala ang ngiti sa labi ko at umiling iling. “ Hahaha, magkaibigan lang kami no’n. Teka nga taga saan ka?“

pangiiba ko sa topic.

“Sa Soriano, teh. Same route lang naman po kaya sabay na ako sa’yo.” tumango ako at naglakad na kami sa labas ng school papunta sa area kung saan naghihintay ng jeep.

“ Nga pala, Pwede magtanong tungkol do’n sa nangyari sa beach?“ naalala ko na naman kasi ang itsura niya no’n sa beach sobrang laki ng pinagbago niya ngayon dahil palangiti siya at parang walanh problema kumpara noon.

“Oo naman po, kung bakit ba ako umiiyak no’n?”

“ Oo, hindi naman ako chismosa ha pero bakit down na down ka no’n? Ok lang kahit ’di mo sagutin.“

“ OFW kasi parents ko tapos ’yung dalawa kong kapatid nasa italy na sila kasama nila. So mag isa lang ako rito sa Pinas. ’Yung mga kamag anak naman namin ’di ko close kaya BF kolang kasama ko no’n sa condo ko. Kaso nag break kami no’ng araw na ’yun kasi na gusto niya raw mag focus kay God siya pero nahuli ko naman na may babae siya tapos ang masaklap pa wala akong kaibigan na mag c-comfort saakin dahil actually wala naman akong friends. Lahat sila frenny nung ex ko.“

“ Bwiset nga, e. Mga kasabwat ’yon, alam nilang cheater ex ko pinagtatakpan pa at kinokonsinte. Ginawa pang dahilan si God eh may bago naman palang babae. Mga plastic. Grabe ’yung ginawa nilang paglalaro saakin. Kaya no’ng araw na ’yun, nagpakalayo layo ako. Humahanap ako lugar kung saan maganda humimlay. As in ’yung time na ’yun ate grabe ’yung depression na naranasan ko. Feel ko kapag nawala nalang ako sa mundo do’n nila pagsisihan at pahihinayang ako.

pero dahil sainyo ng boyfriend mo narealize ko na hindi pala worth it na iyakan sila na dapat maging strong sa buhay kasi pagsubok lang lahat ng ’yun.“

Nagkwentuhan lang kami ng kwentuhan kahit nakasakay na kami sa jeep. At sobrang naging komportable talaga ako sakaniya alam kong mabuti siyang bata na nalugmok lang din sa kalungkutan pero masaya ako dahil nakabangon siya.

Nang makauwi na ako sa bahay ay nakipagkwentuhan lang ako saglit kay Tatay at nakipag laro sa mga kapatid ko bago nagtungo ng kwarto ko para magpalit ng damit at tawagan na rin si Roks.

Niloud speaker ko nalang saka nilagay sa coffee table para makapagbihis na ako agad.

“ Hello? Kararating kolang sa bahay. Saan ka?

[

Good. At work, love. Did you eat?]

“ Hindi pa, nga pala may tanong ako nabisita ka na ba sa National Psychiatric And Custodial Homecare?“

[Yes, why?]

“Nabanggit kasi ng kaklase ko nakita ka niya tapos nakita ko rin pala si Nanay na pumunta do’n. Nagtataka nga ako kung sino ’yung babae na pinuntahan niya.”

[Did you ask her?]

“Hindi naman ako nakalapit saka kahit tanungin ko sa Nanay ’di naman ako sasagutin no’n kaya wala rin.”

[ Hmm, maybe that’s her friend or relatives?]

“Huh? Wala naman kaibigan si Nanay at lahat ng kamaganak namin nasa probinsya saka kung kamaganak naman namin malalaman ko agad kung sino kasi tiyak na ikukwento naman saamin ni Tatay.”

“Anak! Narito na ang tinapay, magmiryenda ka na.” napasulyap ako sa pintuan dahil kumatok si Tatay.

“Opo Tay, saglit lang ho .” agad akong lumapit sa phone ko.

“ Love, mamaya nalang. Call ulit ako, love you!“ pinatay ko ang tawag nang makatanggap rin ako ng “I love you too” sakaniya.

Binilisan ko ang pagbibihis saka lumabas na. Nakahain na ang miryenda ko sa lamesa habang si Tatay nakaupo sa sofa katabi si Coco, nanood sila ng TV.

Nagupo na ako at kumagat ng tinapayy bago naisipan na tanungin si Tatay.

“May kaibigan ba si Nanay or may kamaganak ba tayo na narito sa Manila?”

Sumulyap saakin si Tatay. “ Nasa probinsya lahat ng kaibigan ng Nanay mo gano’n din ang mga kamaganak namin, bakit?“

“ Ah wala lang po, nga pala nasaan po si Nanay?“

“ Nasa bakery ’di ba .“ nagtatakang sambit nito dahil bakit nga naman ako nagtatatanobg ng gan’to eh araw araw bakery lang naman ang pinupuntahan ni Nanay.

“ Kahit kanina po? Eh, kasi nakita ko po siya kanina sa Psychiatric hospital. May kausap siyang babae. Sinabihan niya ba kayo na pupunta siya roon?“

Natigilan si Tatay na parang nagulat sa sinasabi ko kaya nagtaka na ako aa naging reaksyon niya.

“ Tay ?“ pagtatawag ko sakaniya kaya naman parang bigla siyang nagising sa diwa niya.

Binalik niya ang tingin sa TV. “ Anong gagawin ng nanay mo do’n? Nasa bakery lang naman siya lagi? Baka namalikmata ka lang.“

Bumuntong hininga ako dahil alam ko ng wala akong makukuhang kasagutan kay Tatay. “ Baka nga siguro namalikmata lang ako. “ sagot ko nalang.

Alam ko namang hindi ako namalikmata pero kasi ayoko maghinala kay Tatay. Base sa naging reaksyon niya parang may alam naman siya pero ayaw niya lang sabihin.

Pero anong magagawa ko? Hindi ko naman siya pwedeng pilitin na sabihin saakin. Saka wala naman akong mapapala kung malalalaman ko kung sino ang babaeng ’yun. Kaya self, alisin mo na isipi mo ’yun. Mag focus ka nalang sa pag aaral.

Napagdesisyunan ko nalang na kunin ang notes ko kanina para aralin muli dahil nga wala naman ako nagets kanina sa lesson dahil lutanng ang isip ko.

Siguro inabot ako nang kalahitingg oras sa pagbabasa bago ko naisipan na mag drawing nalang.

Pumasok ako sa kwarto ko at hinanda ang materyales ko nang biglang tumunog ang phone ko. Ang akala ko messages mula kay Roks pero hindi pala.

To: Johnny

Ate nandito ka sa hospital? Kita ko kasi ulit si Kuya na jowa mo lalapit nga sana ako sakaniya kaso narealize ko wala ka naman.

Pagkatapos niyang i-sent ’yun ay may sunod pa siyang pinasa saakin. Litrato ni Roks na nakatalikod papasok National Psychiatric And Custodial Homecare.

Hindi ko alam pero bigla akong napalabas ng kwarto na sobrang lakas ng tibok ng puso ko.

“ Tay, aalis lang po ako saglit!“

Chapter 44

Paint Cenery

NAKARATING na ako sa National Psychiatric And Custodial Homecare. Napatitig pa ako ng ilang saglit sa main entrance kaya ’yung guard tinanong ako kung ok lang ba ako.

Kanina pa nang nasa jeep ako tinatawagan ko na si Roks ’di naman sumasagot. Out of coverage raw ni hindi rin niya naman sinasagot ang mga text messages ko.

Pero sa totoo lang ’di naman siya ang pinunta ko rito kahit nandito man siya. Ang sadya ko talaga rito ay ang mga pasyenteng pinupuntahan nila. Pakiramdam ko kasi hindi ako makakatulog mamaya kung hindi ko pa rin malalaman. Possibleng mapuyat ako at lutang na naman sa klase.

Nang matapos na ako mag sagot ng form sa kung bakit ako bumisita rito sa hospital ay naglakad na ako papasok, palinga-linga ako sa paligid ngunit ang problema ay hindi ko na maalala kung saang kwarto ang pinuntahan nina Nanay.

Kaya napagdesisyunan ko na magpunta sa nurse station. “ May tanong lang po ako. May bumisita bang Alice Ordencial dito?“

“ Pasensya na po Ma’am, hindi po kasi pwede magbigay ng information na katulad ng gan’yan. Sorry po.“

Napakamot ako sa noo ko dahil bakit ’di ko naisip na hindi nga pala basta basta makakakuha ng information.

Natigilan ako bigla nang maalala ko na rito nga pala nag t-trabaho ’yung baklang nurse na bumibisita kina Tatay. Siguro siya matutulungan niya ako.

“Ah si Nurse ano po— ahmm si ano nga ba ulit ’yun?” sa pagkakataong ’to sa ulo ko mismo ako napakamot dahil hindi ko maalala ang pangalan niya.

Sa pagkakaalam ko. Hindi naman niya nabanggit ang pangalan niya. Hindi rin naman sinabi ng magulang ko kung sino siya. Sa totoo nga lang nagsinungaling sila saakin. Ang sabi pa nga ni Tatay taga singil daw ng utang ’yun pero hindi naman.

Teka nga lang, naisip ko lang. Bakit nga ba nagsinungaling sina Tatay no’n? Bakit ’di niya sinabi saakin na nurse ’yung baklang ’yun? Eh, wala namang big deal do’n? ’Di naman ako magagalit o kung ano man.

Pero ngayon na nalaman ko ’yun ay nag connect-connect na rin ang mga impormasyon sa isip ko. Kaya siguro laging nakikipag usap ang baklang ’yun kina tatay dahil do’n sa babaeng nakita kong kayakap ni Nanay.

Ang hinala ko pa naman noong nalaman kong nurse ’yung baklang ’yun rito ay baka dahil may mental problem din si Nanay katulad ko na gusto isekreto ni Tatay para hindi kami mag alala pero hindi pala.

Kaya ngayon kung hindi pala totoo ’yun. Eh, bakit nga ba naysinungaling si Tatay? At sino nga ba talaga ’yung babaeng kayakap ni Nanay?

“Hello ma’am. Ayos lang po ba kayo?Sino po? “ napakurap kurap ako dahil natulala pala ako. Nabalik lang ako sa reyalidad nang pumitik sa harap ko ang nurse.

“Wala po nakalimutan ko na ang pangalan pero thank

you nalang. “ tinalikuran ko na siya dahil wala naman akong mapapala do’n baka palabasin pa ako kapag pinilit ko na ibigay niya ang information tungkol sa pagbisita ni Nanay.

Naglakad lakad nalang ako at inalala kung saan nga ba ’yung kwartong ’yun. Siguro inabot ako ng sampung minutos bago ako tumigil at naupo muna sa upuan.

Palinga palinga pa rin ako sa paligid hanggang sa may namataan akong pamilyar na mukha na lumabas sa elevator.

Si Roks.

“ Hoy !“ nanlaki ang mga mata kong napatakbo sakaniya. Pinagtinginan pa nga ako ng ibang staff dahil sa lakas ng boses ko kaya napa peace nalang ako at pilit ngumiti.

Habang palapit ako ay napansin ko ang pagtiim ng bagang ni Roks. “ Cenery..“

“Anong ginagawa mo rito?” masungit kong tanong saka pinag krus ko ang braso ko.

Kinagat niya ang kaniyang labi saka binigyan ako walang emosyong titig.

“You first, why are you here? I thought you’ll stay in your house tonight?

Napintig ang tenga ko at napakunot ang noo ko dahil sa inaasta at tobo ng pananalita niy. Bakit parang siya pa ang galit?

“ Wow, bakit mo binabalik ang tanong? Eh, ikaw nga sabi mo nasa work ka pero nandito ka?“

“I’m working.” tipid na sagot niya kaya narealize ko bigla na oo nga pala tiyak na ’yung isa sa mga victim or mismong mga suspect na hawak niyang kaso ay narito.

Bakiy nakalimutan ko ’yun? Anak ng shooting star ako nga lagi nagsasabi nito kina Johnny pero nakalimutan kl na possible nga pala ’yun. Paint bobo era.

“ And you?“ tanong niya kaya napaiwas ako sa tingin niya. Ang intense kasi ng titig kala mo may malaki akong kasalan na nagawa.

“A-ah, ano kasi sinamahan ko lang ’yung kaklase ko. “ hindi siya gumalaw o kahit nagsalita man. Nakatitig pa rin siya, alam na alam kong hinihintay niya na magsabi ako ng totoo.

Napabuntong hininga ako saka malungkot na sinalubong ang mga mata niyang malamig. “ Ok, ok. Gusto ko lang makita ’yung babaeng pinupuntahan nga ni Nanay.“

Lumapit siya saakin ng bahagya at ewan ko pero bigla akong napatras. May mali kasi sa aura niya na hindi ko maipaliwanag kung ano.

“That’s the reason why I’m here. I know you want to meet her and upon checking She’s not here anymore .”

Nagtiim ang bagang ko. Paanong wala na? Grabe naman ang coincidence na kung kailan ko siya hinahanap do’n pa nagkataon na wala na siya.

“ Ha? Paanong wala na? Wala ka bang nakuhang info?“

“Her family decided to bring her home. Para doon nalang ituloy ang gamutan. Just like you, maaring magpunta na lamang sila rito para magpatingin.”

Magtatanong pa sana ako sakaniya kung malalaman niya ba kung saan ang tirahan nila pero hindi ko na tinuloy dahil na rin aura niyang nakakatakot ngayon.

“Ah ok, sige na bye na,” awkward kong saad saka mabilis na tumalikod pero nahablot niya lang ang kamay ko.

“Bye? I’ll take you home.” kunot noong sambit nito pero ngumiti ako ng tipid at inalis ang pagkahawak sa niya saakin.

“H’wag na nag w-work ka pa, e. Sorry na storbo pa kita ,” saad ko saka tumakbo palayo sakaniya.

Sadgirl yarn? Hahaha. Ang awkward kasi namin. ’Di ko alam sasabihin. Parang ’di kami magjowa, ’yung asta namin ngayon parang dating magkaklase lang na nagkasalubong at ’di naman talaga close sa isa’t isa.

Ang seryoso niya naman kasi parang may pinagdadaanan siya na ayaw sabihin saakin. Hindi ko malambing o magawang magpabebe sakaniya ngayon. ’Di ako makakuha ng tyempo, e.

Nagtungo ako sa paradahan ng jeep para mag c-commute nalang sana ako. Uuwi nalang ako magisa kesa magpahatid sakaniya tiyak na magiging mas awkward pq kapag magkasama kami.

Weird talaga. Ano bang meron? May nangyari ba na ’di ko alam? O sadyang wala lang siya sa mood dahil pagod siya.

Palinga linga ako. Sinubukan ko na rin pumara ng jeep kaso nilagpasan lang ako dahil nga puno.

Napabalikwas ako nang biglang may humawak sa kamay ko. “ Why so hard-headed today?

What’s your problem? Satingin mo ba hahayan pa kitang umuwi magisa ? “ malamig na ani nito.

Huh? Bakit siya galit? Bakit ako pa matigas ang ulo at may problema? Eh, siya nga ’tong weird ang pakikitungo saakin.

Napayuko nalanh ako at ’di na sumagot. Bumuntong hininga siya at iginiya ako pabalik sa parking lot ng hospital.

“Did you ask your father about that girl?” biglang saad niya at ipinagbuksan niya ako ng pintuan ng sasakyan.

Napabusangot lang ako at pumasok na sa loob. “ Oo nga ang kulit, ’di ba sinabi ko na ’to nung nag call tayo kanina. Tss, sa pagkakaalam niya daw nasa probinsya lahat ng kaibigan at kamaganak ni Nanay. Pero malay nga natin lumuwas dito sa Manila ’yon para magpagamot.“

Hindi na siya nagsalita hanggang sa makapasok din siya dito sa loob ng sasakyan. Napatingin nalang ako sa bintana saka sinulyapan ang hospital.

“ Pero hayaan ko na nga. Siguro naman dadalhin ni Nanay ’yung babaeng ’yun sa bahay. “

Anak ng shooting star nasayang ang pagod ko hindi naman nasagot ang katanungan ko. Tiyak na hindi ako makakatulog mamaya at mas lalong lutang ako kinabukasan.

Bakit ba kasi ang chismosa ko?

“ Do you think she will do that?“

Napatingin ako sakaniya. Diretso lang ang titig niya sa daan habang nagmamaneho.

Ano kayang tumatakbo sa isipan nito?

“ Hindi pero sana..“

Natahimik kami ng saglit kaya naman inalala ko nalang ang senaryo sa hospital kanina. Kung paano yakapin ni Nanay ang babaeng ’yun. Hindi naman sa nagseselos ako pero sana all talaga. Pangarap ko makatanggap ng yakap mula kay Nanay pero ’di ko nakatamtan ni kahit panaginip nga ’di niya ako magawang yakapin.

Pero hindi naman ako naiinis do’n sa babae dahil lang sa parang sobrang special niya naman para maging gano’n si Nanay sakaniya.

Sa totoo lang nakakaawa nga siya. Parang super lala ng pinagdaan niya. Kahit nakatalikod ang angulo niya no’n. Alam kong nakatulala lang siya na para bang nab-blanko ang isipan niya. Ramdam kong masyado malalim ang pinagdadanan niya.

“Pero seryoso kawawa talaga ’yung babaeng pinuntahan ni Nanay. Ano kayang nangyari sakaniya? Hmm..”

“Do you want me to imbestigate?” gusto ko sana pumayag sa offer niya ang kaso baka abala sa trabaho nito nakakahiya naman sakaniya.

“ Hoy abala pa, h’wag na. Baka magalit pa si Nanay kapag nalaman niya. Alam mo naman ’yung ugali no’n.“

“Yeah..” napakunot ang noo ko dahil sa naging tugon niya. Kala ko pa naman pipilitin niya ako tapos biglang umagree agad saakin? Hmp.

Napairap nalang ako at tumingin nalang sa labas ng bintana. Na b-bwiset na talaga ako sakaniya, ha.

Konti nalang to-toyoin na ako.

Biglang may nag ring na phone. Napatingin ako sa hawak ko pero hindi naman ’to kaya alam ko ng kay Roks ’yun.

“ Good evening. Yes. Ok, ok. Thank you.“ saad niya at pagkatapos ay binaba niya ang telepono at sinulyapan ako.

“Sino ’yun?”

“ Your doctor. She askef if you’re free today for check-up. Wala raw siya bukas.“

“Eh, didiretso tayo do’n? Gan’to suot ko? “ napatingin ako sa suot kong tokong na itim, puting t-shirt at tsinelas.

“Yes but if you’re not comfortable. Let’s go to my house first.”

Tumango nalang ako. Buong byahe papunta ng bahay niya tahimik lang kami. Yes, oo sobrang awkward. Wala naman na akong maiopen na topic kahit gustong gusto ko siya kausapin.

Nang makarating kami sa bahay. Pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse at ’di ko na napigilan ang sarili ko na yakapin siya.

“Roks, I love you..” parang nanigas siya sa kinatatayuan niya kaya nataka ako pero hindi kalaunan ay niyakap niya rin ako pabalik kaya nakahinga ako ng maluwag.

“ Sabi ko, I love you. .“ ulit ko pa dahil hindi niya ako kinibo sa una.

Niyakap niya lang ako ng hindi gano’n kahigpit taliwas sa dati niyang ginagawa. “ Uhmm, same.“

Simula nang gabing ’yun alam ko nang may mali na talaga. Oo, may problema pero hindi ko mawari kung ano. Bigla siyang nag iba. Meron na bang iba? Nyeta, napakanta pa ako.

Hindi naman siya cold pero ’yun nga lang hindi na siya clingy katulad nang dati. Ewan ko kung nag o-overacting lang ba ako pero parang pilit na talaga ’yung pakikisama niya saakin.

Naging dahilan tuloy ’yun para hindi na ako nag stay sa bahay niya dahil bukod sa wala naman siya lagi ay madalas at ’di talaga kami nagpapang abot. Ay nakakaramdam ako ng awkward sa relasyon namin patuyot na.

Madalas tahimik na kasi kami kapag magkasama. Walang topic as in kaya nga ang awkward lagi, e. Minsan lang kami naguusap pero hindi na gano’n kahaba. Itatanong ko lang kamusta work niya ang isasagot niya. “ It’s

fine, how about you .“ Tapos syempre isasagot ko. “ Ok lang .“ at pagkatapos nun sasabihin niya ’ good ’

Good? Nasaan ang I love you? I love you too? Mahal kita? Ang tagal kong hinihintay na sabihin niya saakin ’yan pero hindi niya ginagawa. Kapag ako naman una nagsabi hindi rin naman niya ako tinutugon.

Kaya napapaisip ako siguro isa na rin sa dahilan kaya nagkakaganito ang relasyon namin dahil sa pagka busy namin sa kaniya kaniyang career. Baka nga pagod lang kami pareho sa work at pag-aaral.

MABILIS lumipas ang araw, hindi ko akalain na mag iisang buwan na nang mag simula ang aming klase. Meaning, ilang linggo na rin ang tinagal ng tag lamig sa relasyon namin ni Roks.

Sobrang stress ako bukod sa nangyayari saamin ay isama pang marami talaga ginagawa. Lalo na nag start na kami mag film nung documentary namin.

Hindi talaga biro, masyadong hassle at talagang magastos. ’Di ko akalain na sobrang hirap pala talaga ng college. Literal sa kolehiyo mo malalaman kung gaano ka kabobo.

“Bakit hindi ka na sinusundo ng jowa mo, Ate? Break na ba kayo?” napatigil ako sa ginagawa ko at sinulyapan si Jane na sinisiko pa ni Anna.

Totoo naman kasi. Hindi na talaga ako sinusundo at hinahatid ni Roks dahil busy siya raw siya. Wala naman kaso saakin ’yun, naiintindihan ko naman ’yun kahit alam kong may mali na talaga sa relasyon namin ngayon.

“Hindi, ok lang. Busy kasi siya sa work niya ngayon. Hindi naman na ako bata para sunduin pa at mas lalong ’di ko naman siya driver,” saad ko saka binalik ang atensyon ko sa sinusulat kong lecture.

Kasalukuyan kaming nasa classroom. Iniwanan kami ng prof namin dahil may meeting sila. Binigyan lang kami ng gawain pero ito sila wala pang natatapos at puro daldalan ang inaatupag.

“Gan’yan din EX ko busy daw siya sa trabaho pero ang totoo sa katrabaho pala hahaha.” rinig kong sambit ni Mary Joy.

“ Ay true, ’yung ex jowa ko rin gan’yan

Eh, palibhasa hindi pa ako handa ibigay ’yung kasiyahan na gusto niya noon. Kaya ayun nag hanap sa iba. Nagawa niyang mangbabae for sex. Imagine? We’re 3 years in-realtionship. Sinira lang ng 3 hours na pasarap niya sa sogo!“

Hindi ako umimik at pinakinggan lang sila. Hindi ko rin naman kasi alam ang sasabihin ko. Siguro, sasabat lang ako kapag nabanggit nila pangalan ni Roks.

Kapag inakusahan nilang gagawin ni Roks ’yun. Talagang ready ako linisin ang pangalawan nh jowa ko.

Wala silang alam para husgahan si Roks. Mas kilala ko ang boyfriend ko. Alam kong hindi niya gagawin ang bagay na ’yun dahil sa totoo lang siya mismo ayaw ang gano’n.

“Eh malamang lalaki kasi kami, may pangangailangan din kami. 3 years mong ’di pinagbigyan? That’s so harsh, Jane.” napintig ang tenga ko sa sinabi ni Lucas kaya sinulyapan ko siya at binigyan ng iritadong tingin.

“ Hoy, ano tingin niyo kami walang pangangailangan? Fyi, tao pa rin kami. Na t-turn on din pero naco-control namin dahil hindi pa kami handa lalo pa’t alam namin na may kapalit na consequences ’yun? Bakit sex lang ba gusto niyo? Hindi ba talaga kayo makapag hintay? Kasi kung hindi niyo kayang irespeto ang desisyon ng partner niyo hindi na love tawag do’n!“ napatayo at napahampas pa si Jane sa upuan dahil sa sobrang inis niya.

“Tama naman kasi si Lucas, Jane. Chill lang tayo rito lods. Minsan kasi ok lang na pagbigyan niyo ang partner niyo paminsan minsan hindi niyo alam— .” hindi natapos ni Carlos ang sasabihin dahil binato siya ni Mary Joy ng paper.

“F-ck premarital sex. Bawal ’yan sa bible no! Matuto naman kayong rumespeto! Nakakadiri kayo puro libog inaatupag niyo!”

“ Sus, coming from you? Eh, chismosa ka ’di ba? Bible forbids that too, ha?“

“Gago f-ckboy go to hell!”

Napabusangot si Mary Joy kaya ko. Nagtawanan din ang mga kaklase namin na nakarinig.

Itong mga batang ’to hanggang mamaya magkakapikunan. Tss, kung umasta pa rin sila literal na parang bata.

Natigilan ang lahat nang biglang bumakas ang pintuan ng padabog. Ang akala namin ang prof na kaya halos napabalik lahat sa upuan pero si Johnny lang pala ’yun.

Badtrip ang mukha niya at dire-diretso itong naupo sa tabi kong upuan saka inunan ang braso niya sa lamesa.

“Oh, Johnny? Napano ka?” Tanong ni Anna at tinapik tapik siya.

Sumisinok-sinok pa na hinarap ako ni Johnny. Nakabusangot siya pero galit ang mga mata niya.

“Ate, sabi mo bawal mag jowa si Ella!” pagmamaktol niya.

Natawa nalang ako sa expresyon niyang panget dahil mukha siyang bata na inagawan ng candy.

“

Oo nga bakit ?“ mahinahong kong tanong.

Inirapan niya ako at diretso siyang tumingin sa whiteboard saka nag cross-arm pa talaga. “ Eh bakit araw araw niya kasama ’yung Hendery na ’yon.“

“Hendery De Dios? ’Yung anak ng mayor ?” gulat na gulat na sambit ni Anna kaya napataas ang kilay ko.

Anak ng mayor huh?

“ Ang issue mo naman baka gumagawa lang ng project! Possibleng mag kagroup sila

. “ sambit naman ni Jane.

“ Kapag ba mag kagroup laging hawak kamay? Saka kumakalat na sa buong campus na sila na. Ate, taksil ka.

Mayayaman lang ba ang gusto mo para kay Ella? Paano naman ako?“

Nagtiim ang bagang ko. Kung totoo man ang sinasabi nitong si Johnny baka masabunatan ko ang babaeng ’yun.

Malinaw ang usapan namin na hindi muna siya mag b-boyfriend dahil maaring makasagabal ’to sa pag aaral. Saka mapusok masyado ang mga kabataan ngayon. Paano nalang kung nabuntis siya, nakakahiya kina Atarah na nagpapaaral saamin ng libre kung gano’n lang igaganti namin.

“Hindi ba’t 2nd year ’yan na si De Dios? Paano mag kagroup sila? Pinopormahan niya ’yun panigurado. Iyak ka lang d’yan pre.” natatawang pangaasar ni Lucas.

“ Huh? Oo nga, ’no? Saka ’di ba engineering student ’yun? First year lang din naman ang kapatid mo ay nursing pa?“

“

G-go, agawin mo kay De Dios. Pareho naman kayong bobo may laban ka. “ pangaasar pa ni Carlos.

“ Bata, umayos ka d’yan. Kakausapin ko ’yun sige.“ inilabas ko ang phone ko para itext si Ella at puntahan ako rito sa classroom ngayon din.

Napabuntong hininga ako. May mga punto sila. Pero kailangan ko munang icomfirm sa kapatid ko kung totoo man ’yun.

To: Ella

Saan ka? May class ka pa? Punta ka rito sa classroom. May itatanong ako.

Ipapasok ko sana muli ang phone ko sa bag pero biglang tumunog ito. Nang makita ko kung sino ang tumatawag ay tumayo na muna ako at nag paalam na lalabas.

“ Hello, Atarah? Napatawag ka?“ tanong ko habang palinga-linga sa paligid dahil baka biglang sumulpot ang prof namin.

[Hi paint-paint! May plan ka na ba sa birthday ni Roks this September 28? Sa sabado na ’yun!]

Para ako biglang binuhusan ng malamig na tubig dahil ngayon ko lamg napagtanto na ’di ko pala alam kung kailan ang birthday ni Roks.

Hindi niya nabanggit saakin dahil hindi ko rin naman siya tinanong. Nawala sa isip ko. Normal lang ba ’yun?

“Uh–wala pa, e. Nam-mroblema rin ako kung anong gagawin ko,” pagsisinungaling ko. Dahil ayoko naman malaman niya na ’di ko talaga alam kung kailan ang kaarawan ng boyfriend ko.

[Sakto! Let’s surpirse him nalang. Mag bora tayo with the gang. Kahit two days lang. Para makapag relax naman kayong dalawa, alam kong pareho kayo stress these past few days.]

“Ah sige sige, go ako d’yan pero paano natin siya mas-surprise?”

Next week na pala ang birthday ni Roks. ’Di rin ako sure sa schedule ko next week kahit weekend pa lalo na’t malapit na ang midterm pero hindi naman pwedeng hindi ako sumama sa plano nila Atarah dahil ako mismo wala namang plano.

[Free ka ba after class? Meeting us. Sunduin kita.]

Napaisip ako saglit kung may meeting kami ng groupmates ko after class pero naalala ko aalis halos lahat ng groupmates namin kaya niresched ang meeting namin.

“Sige, G ako!”

[ Ok, sige. Will call or text you nalang. Sige na b-bye, sorry sa storbo. Class hours pala. Ciao! ]

Binaba ko na ang tawag at akmang papasok ako pero may pumigil saakin.

“ Ate !“ malaki ang ngiti ni Ella saakin pero mas nakuha ng atensyon ko ang lalaking nasa likod niya.

Nakakapanibago na lalaki ngayon ang kasama ni Ella. Madalas kasi si Tricia ang kasama niya kahit saan man sila magpunta.

Unang tingin palang sa batang ’to alam ko ng sobrang presko niya. Halatadong spoiled brat. Hindi sa judgemental ako pero amoy na amoy ko na ang itim niyang budhi.

“Sino ’yan? “ malamig kong tanong.

Nginitian lang ako ng matamis ni Ella saka sinulyapan ang lalaki. “ Ah, si Hendery. Partner ko sa bio.“

“ Partner sa bio? Eh, 2nd year engineering student daw ’yan? Paanong partner kayo? Umayos ka, Janella ,“ madiin kong ani.

“ Ha? Nag shift siya ng course ate and pansamantala sa klase na muna namin siya nakikisit-in since puno pa ’yung 2nd year nursing.“

Hindi ko alam kung dapat bang paniwalaan ko ang sinasabi nitong Ella pero simula bata kami wala sa ugali niya ang magsinungaling.

Sinulyapan ko si Hendery na nakapamulsa at nakatingin din saakin. Ngumunguya pa ng bubble gum kaya pinagtaasan ko siya ng kilay.

“Ang sabi ni Johnny jowa mo raw ’yan?” dinuro ko si Hendery kaya natigilan ito at biglang dinura ang bubble gum sa sahig.

“Johnny?” kunot noong tanong ni Ella.

Napabuga ako ng hangin at sumilip sa pintuan ng classroom. “ Hoy bata dito!“ tawag ko kay Johnny nang mahuli ko silang nakikinig sa usapan namin sa bandang bintana.

“ Uy, wala akong sinasabi ha! Bitawan niyo ko.“ sigaw ni Johnny na ngayon ay hinihinila nina Lucas at Carlos palapit dito saamin.

“ Papakilala kita gags!“ sinenyasan ko pa siya na lumapit pero umiling iling lang siya at sobrang pula na rin niya parang kahit anong oras sasabog siya.

“Ayoko! Teka t-ngina! Bitawan niyo ’ko! May ginagawa akong activity parang g-go mga ’to, oh!”

Napangiwi pa ako nang humiga siya sa sahig at niyakap pa ang upuan para lang ’di siya makalapit dito. Tignan mo ’tong tukmol na ’to, kanina nagmamaktol siya ngayon namang papakilala ko na siya nagpapabebe pa.

“Siya si Johnny, may gusto sa’yo ’yun. Schoolmate na raw kayo dati. Kaso binawalan ko siya na pormahan ka dahil baka maging sabagal siya sa pagaaral mo. Kaya ikaw ayusin mo, alam mo ang limitation mo, Ella. Matanda ka na. Alam mo na ang tama at mali. Bawal pa mag boyfriend. Focus muna tayo sa pagaaral. Naiintindihan mo?”

Pilit na ngumiti ito. “ O-oo naman, Ate. Promise partner ko lang talaga siya.“

“ Psst, bata rito.“ sinenyasan ko ’yung Hendery na lumapit saakin pero binigyan niya lang ako nang mapanlait na tingin.

“ Did you just call m—.“ offended na saad niya pero pinutol ko lang. Hindi siya lumapit kaya ako nalang lumapit sakaniya.

“ Oo bata. Kahit anak ka pa ng mayor hinding hindi ka makakalusot dito sa kapatid ko. Kapag nalaman kong pinopormahan mo siya, pasenyahan tayo.“

Mas komportable ako ngayon kay Johnny para sa kapaitid ko dahil kahit tanga-tanga ang batang ’yun marunong naman rumespeto. Simula nang sinabi ko na hintayin niya nalang muna si Ella at magaral nalang siya ng mabuti ay ginawa niya ’yun. Kaysa dito sa spoiled brat na ’to na parang nasa ugali ang paglalaro sa mga babae.

Nqpangisi siya at tinignan ako mula ulo hanggang paa. Mas matangkad din siya saakin kaya naman ang dali-dali para sakaniya bigyan ako ng nakakainsultong expresyon.

“ Tss, why are you treating her like a child? Boring mo naman tanda. She’s in the legal age bakit pinagbabawalan mo pa siya sa mga gusto niyang gawin? The fact that you’re just his sister pero kung umasta ka,“ mangas na sambit nito.

Nanlaki ang mga mata ko kaya naman hinablot ko ang collar ng uniform niya. “ G-go ka, ha!“ malakas na sigaw ko at konti nalang tatama na sa mukha niya ang kamao ko.

Mabuti nalang agad akong pinigilan ng kapatid ko at napalabas din ang ibang kaklase ko para pigilan ako.

“ Ate! Ate nagbibiro lang siya, masyado siyang mapag––.“ pinutol ko ang sasabihin ni Ella at binigyan siya ng hindi makapaniwalang expresyon.

“Wala akong pake kung nagbibiro ang g-gagong ’to, bastos ang bunganga. Narinig mo naman sinabi niya diba?!” gigil na sambit ko at pilit na umalis sa pagkahawak saakin nina Carlos at Jane.

“ Anong kabastos-bastos do’n? I’m just stating the fact! You’re the one who’s doesn’t have manner here. Look what did you do! “ iritado niyang pinakita ang uniform niyang gusot kaya nagtiim ang bagang ko at gustong gusto siyang sugurin muli.

Nagbago na ako, naging pasensyosa na ako nitong nakaraang buwan pero kung ganito ba naman tao ang makakabangga ko. Alam kong lalabas at lalabas ang ugaling squater ko.

“Tol tama na, babae ’yan .” awat nina Lucas at Johhny.

“

Hoy De Dios. Umalis ka na nga, tandaan mo naka video ka. Kapag pinost namin nito viral ka na naman!“ galit na sigaw ni Anna na kanina pa pala nag v-video.

“Tss.” sarkastiko pa itong tumawa at binangga pa talaga si Lucas bago siya tuluyang naglakad palayo.

Hingal na hingal kong hinarap si Ella.

“Wala akong tiwala sa lalaking ’yan. Halatang spoiled brat. Sinong teacher mo sa bio? Kakausapin ko para mapalitan partner mo––.”

Napamasahe siya sa sintido niya.

“ Ate hindi naman pwede ’yun saka mabait naman si Hendery. Nag j-joke lang siya!“ giit niya pa kaya mas lalo lang kumulo ang dugo ko.

“Hindi halatang nag j-joke ’yun, nakita mo ba kung gaano kayabang ang datingan niya !” pinipilit kong huwag sumigaw pero hindi ko na kaya. Sobrang nanggigil ako, hindi ko kayang huminahon pakiramdam ko sasabog pa rin ako.

“ Ate kumalma ka naman. Nakakahiya na. Nasa school tayo tandaan mo. Alam ko naman ang ginagawa ko, please lang. Hayaan mo na muna ako. Tama naman kasi siya. Hindi na ako bata. H’wag kang ng ulit-ulit sa mga paalala mo. Alam ko na ’yun, alam ko ang tama at mali. Alam ko kung kailan ako mapapahamak kaya please. Hayaan mo na ako. Ate, nasa tamang edad na ako. Huwag mo naman akong sakalin ng gan’to.“

Bakit pinagtatanggol niya pa ba ’yung lalaking ’yun? Sa harap niya mismo, hindi nirespeto ang ate niya pero bakit ngayon parang ako pa ang mali kahit gusto ko lang naman ay mapabuti siya.

“Edi go, bahala ka na sa buhay mo .” tumawa akong sarkastiko at padabog na pumasok sa loob ng classroom.

“ Ate!“

“Sabihin mo kay Tatay ’di ako uuwi mamaya. “ malamig na saad ko sakaniya saka sinenyasan ang mga kaklase ko na pumasok at isarado ang pinto.

Naupo ako sa upuan. Natahimik ang buong klase namin tanging ang ingay mula sa aircon at ang paghinga lang nila ang naririnig ko.

“Alam mo bang fuck boy si De Dios. Spoiled brat ang g-go. Daming kabalastugan ginagawa ang lalaking ’yan pinagtatakpan lang ng Tatay

niya. “ pagbabasag sa katahimikan ni Lucas.

“ Hehe oo nga, hindi pa rin nagbabago. Dapat talaga layuan ng kapatid mo ’yun baka madamay pa siya sa kagaguhan ni De Dios .“ sambit naman ni Carlos.

“ Shh, tumahimik na nga kayo.“

Pinilit kong ikalma ang sarili ko. Ilang beses din ako nag inhale at exhale mabuti nalang at effective kahit pa-paano.

“ Johnny, papayag na akong pormahan mo si Ella basta siguraduhin mong safe siya,

“ saad ko kay Johnny na nasa tabi kong upuan.

“Hindi ko naman siya gusto pormahan ngayon, Ate. Saka nalang kapag may maipagmamalaki na ako pero huwag ka mag alala babantayan ko naman siya.

I’ll make na safe siya lagi.“

Pinilit kong ngumiti at tumango nalang.

Buong araw sobrang badtrip na ’ko. dahil do’n sa Hendery na ’yun tapos idagdag pa na ang dry naman ng text ni Roks saakin. Kukwento ko sakaniya ang nangyari. Tatawagan ko sana kaso out of coverage naman kaya ewan ko bigla na rin ako nawalan ng gana sakaniya ngayon.

Balak ko pa naman sana matulog sa bahay niya mamaya para magpalamig ng ulo pero dahil nga hindi sinasagot ang tawag ko ay mas lalo akong nababadtrip din sakaniya.

Nang matapos na ang klase ay naghintay ako sa main gate dahil do’n daan ako susunduin ni Atarah. Sa totoo nga lang ayoko na sumama sa pa surprise nila dahil naiinis na talaga ako kay Roks.

Hindi rin nagtagal ay dumating na si Ath. “ Hey Paint! Pasok na.“ pumasok na ako sa loob at agad na inayos ang seat belt ko.

“Nagpaalam ka ba kay Roks na h’wag kang sunduin ngayon? Hahaha. Anong dinahilan mo?”

Huminga ako ng malalim at nginitian siya ng pilit. “ Hindi naman niya na ako sinusundo, e. Nagtext lang ako sakaniya na uuwi ako sa bahay.“

“ Huh? Hindi na? I thought everyday ka niya hatid-sundo?“ pinandar niya na ang kotse kaya naman tumingin nalang ako sa labas ng bintana.

“Nung last last week pa pero ngayon hindi na. Busy kasi siya sa duty niya.” minsan napapaisip ako kung bakit dati busy siya at gano’n din ako pero nagagawa niya namang ng paraan na ihatid-sundo ako. Nakakapabebetime pa nga kami, e.

“ Ohh, kamusta naman communication niyo? Like ’yung time niyo sa isa’t isa? Ayos pa ba? Ang hirap kasi hindi tugma ang schedule niyo.“

“Ewan ko ,” walang ganang saad ko. Kasi totoo naman ’di ko alam. Nag uusap kami, oo. Nag u-update sa kung nasaan kami pero parang walang feelings– I mean parang pilit na nga lang.

“ What do you mean?“

Siguro mabuting mag open ako kay Atarah ngayon. Kasi hindi ko rin magawang mag open sa mga kaibigan ko at pamilya ko dahil alam nila masaya ako. Ayoko na silang magisip ng kung ano ano lalo na ’yan sina Cielle, Roi at Tatay. Mag alala lang sila.

“Hindi ko maintindihan. Parang may nagbago kasi sakaniya. Hindi naman siya naging cold pero hindi na rin siya sweet. Parang magkaibigan na nga lang kami ay ewan.”

Napatingin ako kay Atarah dahil parang may binulong siya. At nang makita niyang nakatitig ako sakaniya.

“

Wala ba siyang nababanggit sayo?“ nagaalalang tanong niya.

Nagkibit balikat lang ako. “ Hindi nga kami nakakapag usap ng ayos. Inu-update lang namin ang isa’t isa kagaya ng gusto niya tapos wala na tapos na. ’Di nga siya nag I-i love you, e. Haha. “ peke akong tumawa saka agad na kinagat ang labi ko ewan ko pero parang naiiyak ako bigla.

Namimiss ko kasi siya. ’Yung tipong mag jowa naman kami pero paramg ’di ko na siya ramdam. Ilang beses na ako nag first move pero gano’n pa rin naman ang pakikitungo niya saakin. Walang nagbabago, malamig pa rin.

Bumuntong hininga si Atarah na para bang problemado masyado. Natahimik siya ng saglit at pagkatapos nang matauhan na siya ay nginitian niya ako ng matamis.

“ Then magandang timing ’to for our surprise! Alam mo I don’t know talaga how to give proper advice. Laging palpak as in pero let me give a try. Haha. Uhmm, what if mag act cold ka na rin hanggang sa birthday niya! Huwag mo na rin replayan ang text niya. Paniguradong marerealize niya kung anong nagbago then boom ang surprise! Tiyak maiiyak ’yun.“

Siguro nga tama siya. Pakiramdam ko kasi ako lang nakapapansin na may mali sa relasyon namin ngayon. Tiyak siya sa sobrang busy niya hindi niya na nari-realize na nagkakalabuan na kami dahil naguusap pa rin naman kasi kaming dalawa kahit papano.

Pero maari naman kasing aware siya pero sinadya niyang magbulag bulagan bulagan at mas palalain ang sitwasyon para ako na mismo ang bumitaw.

“ We ask him about your relationship naman. And sabi niya, ok lang naman daw so kala talaga namin ayos talaga lalo na pareho naman talaga kayong sweet sa isa’t isa. Hindi ko akalain na gan’tp pala ang pinagdadanan niyo. Hayz, that jerk. Kailangan ko talagang mabatukan ’yun.“

Hindi na ako nagsalita at pinakinggan nalang siya. Mabilis ko rin pinunasan ang luhang tumulo sa mga mata ko.

Grabe, hindi ko akalain na aabot kami sa puntong gan’to. Masaya naman kami pero sa isang iglap nagbago ang lahat. Ni wala pang isang taon relasyon namin pero ganito na agad ang nangyayari.

Umurong bigla ang luha ko nang nang biglang tumunong phone ni Ataraj. Pinakita niya saakin kung sino tumatawag kaya mas lalo akong nanlumo.

“Hello, Roks? Why?”

Napatingin ako sa phone ko at chineck kung may reply ba kay Roks pero wala ni isa. Kaya biglang may tumusok talaga sa dibdib ko dahil nakaramdam ako bigla ng selos at pagtataka.

“Uhmm, pauwi na. Bakit? Ok lang naman. Medyo masakit lang talaga likod ko. Yep ako lang magisa, don’t worry. Oo kakain ako! Ha? Did you fetch Ranch? I thought busy ka? Uh—sige. Oo ingat ka . Thank you, Captain Gray Eyes!”

Wait teka–t-ngina? Kinakamusta niya si Atarah? Bakit? Ako ba kinamusta niya? Simula kaninang umaga ’di niya man lang tinanong kung ok lang ba ako ngayon? Kung kamusta ba ako. kung may masakit ba saakin. P-nyeta, konti nalang mag breakdown na ako.

Binaba ni Atarah ang tawag kaya naman mabilis na naapaiwas ako ng tingin dahil baka mahalata niya ang nagtutubig kong mga mata.

“ ’Di ko na sinabi na kasama kita baka mabuking, ha.“

“Oo, dapat lang, “ pabulong kong tugon dahil napipiyok na ako.

“ Ang akala ko busy siya? Sinabi niya ba sayo na susunduin niya si Ranch? Wala kasing magsusundo sakaniya today. Lalo na naka OT ngayon si Rare. So dapat driver nalang mag susundo pero biglang sabi ni Roks nando’n na raw siya.“

Paano ako sasabihan ni Roks. Last text niya sabi saakin ang sabi niya busy siya tapos hanggang ngayon wala pa rin siyang reply sa iba kong text.

“Miss niya siguro si Ranch,” napipiyok ko ng sambit.

Ako kaya namimiss niya?

“Yes siguro nga. Mamasyal nga raw sila ngayon which is good ’di ba? Hahaha. Magagawa nating ayos ang plano natin.” tumango-tango lang at kahìt mahirap ay nagawa ko pa rin ngumiti.

Tumingin ako sa phone ko at nagtype ng messages baka sakaling ma guilty siya at replyan ako.

To: Roks.

Saan ka pala ngayon? Nasa work ka pa?

Naghintay ako ng higit sampung minuto. At halos mapatalon pa ako nang biglang may vibrate ang phone ko.

From: Roks

Yes, I’m still at the camp. Take care. Update me when you arrive at your house.

Camp? Natypo ba siya o nagsisinungaling siya? Huh bakit niya sasabihin na nag w-work pa siya kahit kasama niya naman si Ranch.

Ang akala niya ba magagalit ako dahil inuna niya si Ranch kaysa saakin? Syempre hindi, maiintindihan ko naman kung sasabihin na namiss niya ang bata at kailangan niyang puntahan. Alam ko naman na mahal na mahal niya ang batang ’yun at walang kaso saakin ’yun.

Pero bakit siya nagsinungaling? Ano ba ang akala niya? Kukulitin ko siya na sunduin niya ako? Na magkita kami? Na unahin niya dapat ako bago ang lahat? Anak ng shooting star, hindi niya kailangan sabihin na busy at nasa work siya.

Nakakag-go naman, siya mismo nagsabi na ayaw na ayaw niya ’yung taong sinungaling pero tignan mo nga naman ngayon siya mismo ginagawa niya.

Gusto ko nalang umuwi at huwag ng sumali sa pasurprise nilang ’to kay Roks kasi nakakainis siya. Kung ’di lang ako nahihiya kay Atarah uuwi talaga ako at sasadyain kung kalimutan ang birthday niya.

Nakarating kami sa bahay nina Amirah at Prench. Nandoon din sina Mikee and Kenji. Sobrang wala talaga akong sa mood ngayon pero kailangan ko pa rin makisama sakanila.

“Paint! I miss you!” agad akong sinalubong ni Mikee at Amirah nang yakap.

“Grabe you look cute with your uniform ha.”

“Watsup Paints!” bati ni Kenji na lumalamon ng ice cream.

Nagkwentuhan lang muna kami ng nagkwentuhan. Pansamantalang nawala inis ko kay Roks dahil na rin sakanila. Gumaan ang loob ko kahit pa-paano. Hindi pa rin namab kami nagplano dahil hinihintay namin si Rare.

“ Aww, ang cute nila !“ saad ni Mikee habang nakatingin sa phone ni Ath.

“Paint, look

mo !“ pinakita saakin ni Amirah ang picture ni Ranch at Roks na hawak hawak ang dalawang paper na hugis heart at may nakalagay na ‘I love you’ ang isa na hawak ni Roks at ’ Mama’ naman ang hawak ni Ranch.

“Haha cute nga.” pilit na sambit ko. Hindi ko maiwasan hindi mapatitig sa mata ni Roks na sobrang saya ngayon na hindi ko na nakikita nitong mga nakaraang araw sa mga mata niya.

“Pasend, tiyak selos si insan niyan mamaya HAHAHA. Ikaw ba Paints—Aaaaaaa i love you, Ga. Opo ikaw lang po mahal ko…” hindi natuloy ni Kenji ang sasabihin niya dahil bigla siyang kinurot ni Mikee.

Oo nagseselos ako ng kaunti. Hindi kay Ranch kung hindi kaya Atarah. Ewan ko kung nag o-verthink ba ako pero bakit parang ’yung I love you placard na ’yun na hawak ni Roks ay para kay Atarah talaga not as Ranch’s mama but as his first love.

Hays, ano ba ’tong pinagiisip ko. Malala na ako–nananihimik si Atarah idadamay ko pa. Epekto siguro ’to ng ng ilang linggo na walang kabebetime. Nap-praning na.

Hays, t-nginang pag ibig.

Hindi rin nagtagal ay dumating na si Rare. Hindi ko pa maiwasan na maging bitter dahil lahat sila dito na kasama ko ay mag asawa. At napaka sweet nilang lahat lalo na ’tong si Atarah at Rare.

Mas lalo tuloy ako nawalan ng gana. Gusto ko tuloy umuwi. Gusto ko rin may kamomol. Awts, pain, pighati.

Napagdesisyunan na nila pagplanuhan ng mabilis ang mangyayari dahil gusto na rin umuwi ni Rare dahil pagod daw siya.

Ang plano ay yayain ni Kenji si Roks na magpunta sa bora para ibenta rito ang isang island do’n na pagmamayari niya. Matagal na raw kasing interested si Roks bumili ng private island noon pa and ’di ko alam kung bakit ’di nila nabanggit. Hindi ko rin alam ang tungkol do’n. Wala rin naman nabanggit si Roks.

Tapos kaming lahat ay mauunang nang magpunta sa boracay nun tapos do’n namin iaayos ang surprise and then the end. Common surprise pero pinag effortan naman namin kaya tiyak na ma a-appreciate niya naman.

Dagdag pa ’yung plano na kailangan umakto akong malamig na sakaniya. Pero mukhang magiging wrong move ’yun dahil pakiramdam ko mas lalong lalamig ang relasyon namin.

°°°

LUMIPAS ang araw, tatlong araw nalang bago ang birthday ni Roks. So far succesful ang acting ko na pa cold kaya akala ko tuloy marerealize ni Roks na may mali saamin.

Ang akala ko susuyuin niya na ako, itatanong ang problema at sasabihin niya na ayusin namin pero hindi. Nagkamali ako, nag expect ako kaya ata eto sobra na akong nasasaktan.

Ang tagal namin hindi nagkikita, hindi ako nag first move na tawagan o luntahan siya siya dahil akala ko siya mismo ang gagawa no’n pero hindi pa rin.

Nang hindi na ako nag tt-text sakaniya ay hindi na rin siya nag tetext. Ni hindi niya nga ako pinupuntahan sa school at bahay namin. Hindi na rin siya nagparamdam.

Nagsisimula na rin magatanong ang mga kabigan ko at si Tatay pero ang laging sagot ko lang busy siya ngayon. Pinagtatakpan ko pa rin ang pinagagawa niya dahil ayoko masira siya sa pamilya at kaibigan ko.

Parang gusto ko na nga sumuko, gusto ko ng sabihin na miss na miss ko na siya at komprontahin kung anong problema niya pero hindi ko magawa dahil na rin sa plano namin at isa pa masyadong naapakan ang ego ko dahil sa ginagawa niyang pambabalewala saakin.

Sa pagkakataong ’to, sure na akong may problema na. Hindi ko maiwasan mag isip ng kung ano-ano na baka nauntog siya bigla at marealize nito na bakit nga ba niya pinapatulan ang isang katulad ko?

Maari rin na baka nagsasawa na siya kasi wala naman talaga siyang mapapala saakin kaya baka humanap na ng iba na mas better.

Alam ko namang hindi magagawa ni Roks ’yun. I trust him pero sa estado ng relasyon namin ngayon hindi malabong ’yun ang mga dahilan kung bakit nagkakaganito siya.

Hindi niya ba ako na mi-miss? Hindi niya na ba ako mahal? Nakahanap na ba siya ng iba? Ano bang problema? Ako ba?

Pinunasan ko ang luha ko habang nakatingin sa refleksyon ko sa salamin. Nasa kwarto ako ngayon, naghahanda para pumasok sa eskwelahan.

Gabi-gabi nalang ako umiiyak. Simula nang gabing pinagplanuhan namin ang birthday niya. Dahil iyon ang simula nang pag i-ignore ko sakaniya at ’di ko naman akalain na ibabalik niya rin pala saakin ang ginagawa ko at ang nakakainis pa ay mas malala pa.

Gabi-gabi iniisip ko kung anong problema? Kung may mali ba saakin? Kung may nagawa ba akong hindi niya nagustuhan?

Napatingin ako sa phone ko para tignan kung anong oras na ba. Biglang lumakas ang tibok ng puso ko nang mapansin ko na ang daming missed calls galing kay Roks. May mga messages din.

Huh? After ilang days? Ngayon lang siya nagparamdam? Bakit? Para saan pa? Para ba makipag hiwalay na saakin?

From Roks:

Don’t leave yet. Ihahatid kita.

Kinabahan ako bigla kaya naman mabilis ako nag ayos ng sarili ko. At pinakilaman ko na rin ang make up ni Ella para takpan ang pagang paga kong mata.

Nagmadali akong kinuha ’yung bag ko saka lumabas ng kwarto. Nakasalubong ko pa si Ella pero nilagpasan ko lang siya sa

“ Ate? Aalis ka na? Nag text kuya Roks. Susunduin niya raw tayo.“

Hindi ko siya pinansin at kumatok sa CR dahil naroon si Tatay. “Alis na po ako, Tay. Kasabay ko po kaklase ko.”

“Ingat ka! Pinaghanda na kita ng tinapay d’yan sa lamesa kunin mo nalang .” kinuhha ko ang tinutuloy ni Tatay na tinapay saka naglakad ng mabilis palabas.

Simula nang nagkasagutan kami ni Ella sa school ay hindi ko na rin siya pinansin. Lalo pa nababalitaan ko na totoong pinormahan na siya ng De Dios na ’yun.

Binilisan ko ang lakad ko. Hindi naman totoong kasabay ko ang kaklase ko sadyang ayoko lang na makita muna si Roks ngayon lalo na gan’to itsura ko.

Alam kong mag b-breakdown ako kapag nakita ko siya at natatakot ako na baka kaya bigla na siyang nagparamdam ngayon ay para makipag hiwalay na saakin.

To Roks : Kasabay ko kaklase ko. Kung ok lang sana si Ella nalang ang ihatid mo. Thank you.

Nipower off ko agad ang phone ko dahil baka bigla siyang tumawag. Binilisan ko ang lakad makalabas ng village. Hindi ako nakapag book ng grab ngayon, kung hihintayin ko pa ’yun baka maabutan lang ako ni Roks.

Nang makalabas na ako sa village ay nakita kong may tricycle na dumaan kaya naman agad kong pinara ’to at sakto namang may nakita akong pamilyar na sasakyan na papalapit sa gate ng village.

Si Roks ’yun.

Walang ano ano ay nataranta akong sumakayaw sa tricycle. “Kuya, pakibilis !” sinabi ko sakaniya na ihatid ako sa mall dahil nataranta ako.

Nang umandar ang tricycle at nilagpasan kami ng sasakyan ni Roks at nakahinga naman ako ng maluwag.

Pinakalma ko ang sarili ko dahil lumipas ang five minutes wala namang problema akala ko lang pala.

“ Ineng, kilala mo ba ’yung kotse na nasa likod?“

“Po? May sumusunod?” kunwaring natatakot na tanong ko.

Tumango siya. “Bilisan po, hindi ko po kilala ’yan. Grabe, nakakatakot naman.”

“ Nako, kailangan kong dumaan sa gasolinahan, hiha. Nawawalan na ako ng gas. Huwag kang mag alala matao naman doon kung may gawin mang masama ’yang sumusunod saatin ay makikita agad ng mga tao.“

Nanlaki ang mga mata ko at super lakas ng tibok ng puso ko. Ramdam kong hindi ko matatakasan si Roks ngayon.

Agad akong naglabas ng pera. “ Ok, na po. Para na po. Dito nalang po ako. Bayad po, keep the change nalang.“ mabilis kong binigay sakaniya ang bayad at bumaba ng trike.

Napatakbo ako ng mabilis ngunit nakarinig ko lang pamilyar na busina ni Roks. Mabiti nalang at masyado pang maaga, walang masyadong dumaan na sasakyan at wala ring tao sa daan.

Binilisan ko ang takbo ko at nagpapanggap na wala akong naririnig pero bigla akong natigilan nang sumikip ang dibdib ko dahil biglaan ang ginawa kong pagtakbo.

Kaya no choice kung hindi tumigil at hinintay nalang si Roks na mahabol ako ng tuluyan. Tumingin ako sa likuran ko at tumigil na rin ang kotse niya at agad na bumaba roon si Roks.

Sa oras na nagtama ang mga mata namin ay ’di ko na napigilan ang likido sa mga mata ko.

“Hey, what’s the problem? Why did you run?—–Cenery.. “ nag alalang tanong nito habang palapit saakin nang makita niya akong umiiyak.

Napapikit ako ng mariin. “ Oh, ikaw b-bakit ka nandito? Mabuti at naisip mo pang magparamdam?“

“ Let’s talk. .“ napadilat ako ng mata at binigyan siya ng malamig na tingin kahit nasasaktan pa rin ako.

Mukhang alam ko na kung ano ang patutunguhan ng let’s talk na ’yan. Pero kailangan unahan ko na siya.

Umiling lang ako. “ Mag break na tayo, Roks. Pagod na ako.“

Chapter 45

Paint Cenery

NANGGIGIL ako na naiiyak. Siguro dahil hindi ko mapagkakailala na sa ilang araw niyang walang maayos na paramdam ay namiss ko talaga siya ng sobra pero kahit gano’n mas malala pa rin ang galit ko sakaniya.

Dalawa lang naman ang gusto kong gawin. Gusto ko siyang yakapin ng mahigpit at bangasan ng paulit-ulit.

“ We need to talk —–“ akmang lalapit siya saakin pero agad kong kinuha ang bato na malapit saakin saka ibinato sakaniya.

Naiwasan niya naman ’yun kaya mas lalo lang akong nainis. “ Huwag kang lalapit! Wala na tayo dapat pagusapan pa! Tinatapos ko na! Ayoko na !“ pinunasan ko ang luha ko at umatras palayo sakaniya.

“ Please..“ mapungay-pungay na matang saad niya na para bang siya ang kaawa-awa saaming dalawa.

Ano ’yun? Babalik na lang siya kapag gusto niya? At a-aktong walang nangyari? G-go niya sobra!

“May klase pa ako, huwag mo na ako sundan. Huwag mo muna akong guluhin. Sana ’di ka nalang nag paramdam forever! Mas matutuwa pa ako !” galit na galit na sigaw ko mabuti nalang at maaga pa wala pang tao sa paligid at mga sasakyan.

“Don’t say that, love ,” naghihinang saad niya.

Anak ng shooting start?! Biglang umurong ’yung luha ko dahil sa ‘Love’ na ’yan. Ewan ko ba lalo akog na nainis. Ang kapal kasi ng mukha, solid.

Gusto-gusto ko nalang siyang bangasan. Ang lakas ng loob niyang tawagin akong love pagkatapos ng lahat?

“Love? Ulol mo! Huwag mo ’ko sundan! Papayag ako sa let’s talk na ’yan kapag naka move na ako sa’yo kaya bigyan mo ’ko ng time g-go! “

Tinalikuran ko siya at mabilis na naglakad pero napatigil ako nang habulin niya ako at agad na nahawakan ang kamay ko.

Inis ko siyang hinarap at sinampal ng pagkalutong-lutong. “ Tandaan mo hindi ako kalmado ngayon, Roks. “ nabitawan niya ako dahil na rin nagulat siya sa nagawa ko. Nagkaroon ako ng pagkakataon na makatakbo.

Hindi na ako tumingin sa likuran ko upang kumpirmahin kung sinusundan niya pa ba ako. Nilakihan ko na lang ang bawat hakbang ko para mas mapabilis ang paglayo ko mula sakaniya.

Narinig kong may bumusina, napatingin nalang ako sa gilid ko nang mapansin ko na may kotse na sumusunod saakin. Ang akala ko si Roks pero napansin ko na hindi ’to ang kotse niya.

Unti-unti bumaba ang bintana kaya nakumpirma kong si Deam ’yun. “ Get in!“

Napatigil ako sa pagtakbo dahil nakaramdam ako ng matinding hingal. Tinignan ko pa si Roks na nakatayo pa rin siya sa pwesto niya kanina habang nakatingin pa rin saakin.

Sinulyapan ko muli si Deam. “ Let’s go!

Para siguradong hindi ka niya hahabulin.“

Una nag alangan ako sa sinabi niya dahil wala talaga akong tiwala sa lalaking ’to at isa pa sunod-sunuran ’to kay Roks baka dalhin niya lang ako sakaniya.

Kita mo nga oh parang chill lang si gago sa pwesto niya dahil siguro alam niyang may hahabol saakin para sakaniya.

“Ayoko! Dadalhin mo lang ako sakaniya !” naglakad ulit ako pero sa pagkakataong ’to ay hindi na alo nagmamadali dahil nauubosan na rin ako ng hininga.

“Stupid. Satingin mo ba papalagpasin ko ang pagkakataong pabor saakin ang tadhana?”

Hindi ko naintidihan ang sinabi niya dahil biglang napunta ang atensyon ko kay Roks na sumakay na sa saksakyan niya at palapit ito saamin.

Walang ano-ano ay binuksan ko ang pintuan ng kotse niya at sumakay. “ Bilisan mo! Bilis! Bilis! Sapakin talaga kita kapag binalik mo ’ko sakaniya.“

Hindi niya ako pinansin at parang may pinindot siyang kung ano sa saksakyan niya at sinabinng, “ Ako na maghahatid sakaniya. Don’t follow us.“

Tumingin ako sa likuran at nanlaki ang mga mata ko nang makitang hindi na nga sumunod si Roks dahil kumaliwa na ’to.

“Kailan pa nagsunod-sunuran si Roks sa’yo, aber?”

Hindi niya ako sinagot at inabot niya lang saakin ang isang puting panyo.

“Where do you want to go?”

“ Malamang school!“ marahas kong kinuha sakaniya ang paniyo at pinusan ang tuyong luha ko saka suminga-singa pa.

“Really? Papasok ka sa school na gan’yan ang itsura mo? “ nakangising saad nito.

Napairap ako at tumigin saaking cellphone para tignan ang aking refleksyon. Mapula-pula ang baba ng mata ko saka ilong at maputla rin ang kulay na kala mo may sakit.

“ Eh, ’di ko alam kung saan ako pupunta.“

“Ok.”

“Anong ok? Saan mo ’ko dadalhin?”

Pinagkunutan niya lang ako ng noo saka inirapan. “ Just wait and trust me.“

Hindi nalang ako nagsalita at hinayaan na siya. Basta ang gusto kolang naman makalayo kay Roks at palamigin ang ulo ko.

Sa byahe, hindi ko na namalayan na nakaidlip ako dahil na rin sa bigat ng mata ko. Ginising nalang ako ni Deam nang makarating kami sa destinasyon.

Pagkababa ko palang ay agad akong namangha sa nakita ko. Bumungad agad saakin ang mga bulubundukin at mga puno-t halaman. Narito kami sa parang isang talampas. May mga maliit na kubo sa paligid at meron ding mga bench sa tabi ng ilang puno. May i-ilang ring tao na narito. Pero bilang lang naman sa daliri.

Nagtiim ang bagang ko dahil bigla lumitaw sa utak ko ang imahe namin ni Roks sa Bataan. Ahhh, bwiset!

Please lang, Roks. Bigyan mo rin ako ng space sa utak. Huwag kang litaw ng litaw!

“ Nasaan tayo?“

inilibot ko ang mga mata ko.

“Somewhere here in luzon. Tara.”

Hindi niya ako sinagot at hinawakan ang kamay ko palakad.

“ Hoy bitaw !“ bawal ko sakaniya kaya binitawan niya rin ako at nginitian saka nauna maglakad saakin.

Nanlaki ang mata ko nang makita ko ’yun. Ngayon ko lang siyang nakitang ngumiti ng ’di nakaasar. Weird—ay teka nga bakit ko nga ba nakalimutan na may gusto siya saakin.

Himala? Nagiging mabait siya ngayon?

Napahawak ako sa bibig ko. “ Hoy Deamonyo! Kaya ba dinala mo ’ko rito? Para icomflirt?“ hinabol ko siya dahil malapit na siya sa isang bench.

Ang feelingera ng tanong pero what if nga gano’n talaga ang pakay kaya nag babait-baitan siya.

“Kunin mo ang basket sa likod ng sasakyan.”

Inabot niya saakin ang susi saka hindi na niya ako pinansin at pumikit lang siya na parang bang fini-feel niya ang sariwang hangin.

G-go? Inutusan ako? Wow. Binabawi ko na pala sinabi ko. Deamonyo pa rin talaga siya.

Bumusangot nalang ako na bumalik sa kotse at kinuha ang basket. Napataas ako ng kilay nang mapansin na apple, tinapay, juice at tubig ang laman nito.

Ano ’to mag p-picnic kami? Anak ng shooting star, mukhang pinagplanuhan niya ha? Hindi naman halata na handa siya? Tss.

Bigla tuloy ako napaisip, kahina-hinala rin ang nangyaring coincidence kanina. Bigla-bigla nalang siyang sumulpot kanina ang agas naman ng timing.

Sinarado ko na ang kotse at kinuha ang basket saka nagtungo palapit sakaniya na ngayon ay nakaupo na sa isang bench. “Hoy, ano na? Bakit may paganito? Hindi naman halatang ready ka no?” sarkastikong saad.

“Kanina ko lang ’yan binili. I assume na ’di ka pa nag breakfast. The combination of apple and bread is great for morning.”

Ayan na naman tayo sa apple na ’yan, e. Sabi na, e. Comflirt talaga ang tawag dito sa ginagawa niya. Tss.

“ Sus, ico-comflirt mo lang ako, e.

C-comfort kunwari pero may kasamang landi? Parecakes, alam ko na meaning apple na ’to, no. Saka isa pa kahina-hinala ang pagsulpot mo kanina ha? Ano balak mo? A-agawin mo ’ko kay Roks dahil may chance ka? Hoy fyi, ’di ako tirador ng magpinsan,“ confident na confident na saad ko.

Napapikit pa ako nang biglang lumakas ang hampas ng hangin na para bang sinasabi na masyado mataas ang tingin ko sa sarili ko parang isinasampal saakin na sobrang mahangin ko raw.

Nginiwian niya lang ako na para bang sobrang nandidiri sa sinabi ko. “ I’m not that cheap, assuming. I will never do that. I’m just here to cheer you up. At hindi ka pa ba nasanay na kung nasaan si Roks ay lagi akong naroon?

Sabi mo nga, tuta niya ako.“

“ Eh, hoy anong laging naroon? Hindi naman lagi—.“

“Hindi naman lahat nakikita mo. Lalo na kung hindi mo naman binibigyan pansin,” mahiwagang saad niya kaya natahimik ako.

Wala na akong palag kapag gan’yang salita binabato niya.

Naupo nalang ako sa tabi niya pero may may konting layo sa mga pwesto namin. Napagdesisyunan ko nalang na uminom ng tubig at binuksan ang isang tinapay.

Habang busy ako sa pagkain siya naman ay nagmumuni-muni na para bang ang lalim ng iniisip.

“Mi amor ,” rinig kong bulong niya pero nag bingi-bingihan lang ako. Mahina lang naman kasi ang pagkasabi niya pero dahil medyo malapit lang ako sakaniya narinig ko.

Alam ko namang ako ang tinutukoy niya. Naalala ko ’yung time nalumusong ako sa bagyo. Siya ang savior ko no’n at tinawag niya akong Mi amor.

“ Maniniwala ka ba saakin kung sabihin ko na mas nauna ako kay Roks na makilala ka?“ biglang saad niya kaya napatingin ako rito.

Nagkibit balikat lang ako at nag make face. “Hindi.”

“Inaasahan ko na ’yan ang magiging sagot mo. Katulad ng sinabi ko kanina, hindi naman lahat nakikita ng mga mata mo. Napakalaki ng mundo, Paint.”

Napataas ang kilay ko. Oo may point naman siya pero ano bang pinaghuhugatan nito? Kala mo pasan-pasan lahat ng problema sa mundo.

“Kung totoo man? Paanong nakilala mo ’ko? Kailan? Bakit ’di kita kilala?”

“You know what, I saw all your

crime .“

Natigilan naman ako at pinanliitan siya ng mata. “ Grabe ka naman sa all your crime—teka huwag mong sabihin na matagal mo na akong minamanmanan?

“You can say that..”

Sa sagot niyan ewan ko pero biglang bumilis ang tibok na puso ko. Ewan ko pero kinabahan ako bigla.

Kailan niya pa ako pinapanood mula sa malayo? Bakit niya ginagawa ’yun? Anong rason?

“ Huh, bakit mo ’ko minamanman aber? ’Di naman ako rebelde. May nagsumbong ba sa’yo—nagsampa ng kaso laban saakin? Balak mo ba akong ipakulong? Teka naguguluhan ako? Bakit?“

“If I really want you to put in prison. Bakit narito ka pa rin sa labas at broken?”

Napabusangot ako. May punto siya pero kung iisipin nakakatakot na mayroon pala na nanoood sa bawat galaw ko noon.

Anong dahilan niya kung gano’n? Bakit niya ako pinapanood mula sa malayo kung wala naman siyang balak ipakulong ako?

“ Pinigilan ka ba ni Roks na huwag akong ipakulong?“

Sinulyapan niya ako ng seryoso sa mga mata. “ Ask him.“

“ Anong ask him ka d’yan? Eh, ayoko nga makipag usap sakaniya ’di ba? Nakakabobo ka na naman sumagot, ha.“

Nagkibit balikat lang siya at ’di ako sinagot sa tanong ko. “ ’ Di wag, why did you broke up with him? Kaya mo bang wala siya?“ mahinang tanong nito.

“ Huwag nga natin pagusapan ’yang pinsan mong g-go! Change topic!“

Ngumisi siya kaya naman hinampas ko siya.

“ Pero seryoso, bakit mo ’ko minamanmanan kung ’di mo ’ko balak ipakulong? Sagutin mo ’ko ng ayos.

“

“What do you think? “ balik na tanong niya kaya mas lalong naginit ulo ko. Kakasabi lang na sagutin ng ayos tapos sumagot ng tanong.

“Nakakainis ka. Ang ayos ng tanong ko. Nauna ako magtanong pero bakit nagtatanong ka pabalik? Bobo ka ba?”

Tumawa siya. “ Just think of it, Paint. Kung hindi kita balak ipakulong. Satingin mo anong sadya ko sa’yo?“

Napaisip ako. Ano ba? Hindi ko siya maintindihan. Stalker ba ang peg niya dahil may crush siya saakin? Eh, kung gano’n nga paano niya ako nakilala? Paano nagsimula ang pagkagusto niya? Ibig ba sabihin nito nauna rin siya magkagusto saakin?

Napaka misteryoso ng lalaking ’to. Hindi siya nakakatuwa ang sarap niyang sakalin.

“Kasi crush mo ’ko? Stalker ka gano’n?! Aba, dapat pala ikaw ang ipakulong ko.”

Mahina na naman siyang tumawa. “ You know what the moment I saw you, I promise to myself that I will protect you no matter what happens.“

“ Protect ?“ confuse kong tanong. “ Bakit? Para saan?“

“Nabanggit na ba ni Roks na anak kami sa labas?” tumango ako kaya napa ‘tss’ siya.

“Are you aware with Montego’s rule?”

Dahan-dahan akong tumango dahil nabanggit na ata saakin ng kapatid ni Roks na si Sizer. Ay teka ’di ako sure– si Atarah ata nag sabi o Roi Gin? Nakalimutan ko na.

“Kailangan nilang pakasalan ang isang tao na marunong rumespeto at gumalang sa lahat ng uri ng batas. Hindi asal kalye at dapat lang na may mataas na pinag aralan,” madiin na sambit niya dahil alam ko naman na pinapatamaan niya ako.

“At mahalaga rin para sa Pamilya ng Montego na ang mga taong papakasalan ng isa sakanila ay marunong humawak ng baril o kahit ano pang sandata. Laging handa makipaglaro sa kamatayan. Walang kinatatakutan. Hindi nila kailangan sa pamilya ang taong mahina at takot mamatay.”

’Di ako marunong humawak ng baril pero hindi ako la-lampa lampa. Hindi ako mahina at mas lalong ’di ako takot mamatay.

“ And the most important is that they are strong enough to fight for everyone’s rights, equality and ready to sacrfice everything for justice.“

Medyo pasado naman ako sa part na ’yun. Ganitong-ganito ang ugali ako. Handa ako ipaglaban ang karapatan, pagkapantay-pantay at lalo na ang hustisya kahit pa ikamatay ko.

“Sa madaling salita, they don’t marry a criminal at hindi rin pasado ang mga profession na hindi pareho sa trabaho nila katulad nalang nurse, teacher o ano pa. Ang dapat papakasalan namin ay ang mga sundalo, pulis, lawyer, o kung ano-ano pa basta ang ang propesyon ay kaugnay sa pangprotekta ng bansa at magtatanggol sa mga naapi.”

At sa parteng na nga uto ako bumagsak. Kung nag a-aral man ako, pagiging director naman ang gusto ko. Wala sa isip ko maging pulis ano pa ’yan. Gusto ko mapakita, maipaglaban ang karapatan, pagkapantay-pantay, at hustisya sa pamamagitan ng paggawa ng mga documentaryo, drama o movie. Gusto ko maging eye-opener ang mga akda ko para malaman nila kung gaano kabulok ang sistema ng bansa.

Teka ano pa bang silbi nag pag c-check ko kung pasok asa standard ng Montego? Eh, break na rin naman kami. Tss.

“Oo, alam ko naman ’yun.” mahina kong sambit. ’Di ko rin anong isasagot ko sakaniya dahil ’di ko naman maintindihan bakit niya kinukwento saakin ’to.

Hindi naman nakakagaan ng pakiramdam. Pinamukha niya lang saakin na hindi ako pasok sa standard ng Montego.

“Hindi ka ba nagtataka ?” makahulugan na tanong nito kaya naman hindi ko alam kung anong pinuupunto niya.

“Anong ibig mong sabihin?”

“ Bakit naging kayo ni Roks na walang pumipigil na kahit sino?“

Unti-unti tumigil ang mundo ko. Bakit nga ba? Nawala sa isip ko na bakit walang pumigil saamin? Hindi pa buong angkan ng Montego ang nakilala ko, tanging ang pamilya lang ni Roks at ang kambal na si Derin at Deam pero maayos naman ang pakikitungo nila pwera lang si Ate Paper at si Deam din pala.

Ang dapat na unang hahadlang sa relasyon namin ay ang magulang niya pero wala naman akong na experience na minaltrato nila ako siguro ba dahil isang beses palang kami nagkita?

Nang magkita kami ng Tatay ni Roks wala namang bahid sa mukha niya na ayaw ako. Halatang ’di naman siya tutol saamin samantalang ang Mommy naman niya—hala kung sabagay huli kong nameet ang Mommy niya hindi pa kami. Ang relasyon palang namin employer-employee.

Ngunit hindi ba dapat na mas magalit sila kasi nakipagrelasyon ang anak nila sa isang babaeng cook wannabe lang na walang pinagaralan?

Takte, naging palaisipan naman kasi na alam naman nila na magkarelasyon na kami. Bakit hindi nila ako pinagsabihan na layuan si Roks?

Kahit hindi man sila magpakita o sila mismo amg direktang magsasabi ay dapat pigilan na nila ang relasyon namin ni Roks.

Maari naman nilang pagsabihan si Roks na makipag hiwalay saakin—teka nga hindi kaya konektado ang rules ng Montego kaya hindi nag paramdam si Roks saakin nitong mga nakaraang araw? Baka pinagsabihan na siya ng pamilya niya na hiwalayan na ako?

“ Hey?“

Napatingin ako sa kaniya “ Ha? Malamang mag jowa palang kami. Siguro alam nila na hindi naman kami magtatagal.“

“Satingin mo bakit ko sinasabi ’to?” iniwas niya ang tingin saakin at diretso siyang tumitig sa kalikasan.

“ Aba malay ko, ako ba ikaw? Bakit ako tinatanong mo?“

“Tss, satingin mo nga lang, e.”

“Malay ko. Bakit nga ba? Huwag ka ng pasuspense. Sabihin mo nalang.”

Bumuntong hininga siya at kitang kita ko na inirapan niya pa ako. “ Wala lang, I just want to tell you about my Nanay’s story. I know you can relate.“

Napatanga ako dahil parang wala naman connect ang sinasabi niya kanina sa sagot niya nga ’yun. Lutang ba siya?

Pansin ko, kanina pa siya sumasagot na walang konektado sa ssinasabi o tanong ko. ’Di ko mawari kung sinasadya niya lang o sadyang tanga lang siya.

“Sige go, chika mo,” sambit ko nalang kasi curious din naman ako sa Nanay niya kung bakit naging anak sa labas ang kambal.

Pero bago ’to ha, comfortable na siya ikuwento saakin ang gan’to? Wow.

“ My Nanay is a bread winner. At the age of 13 years old she started to work while studying. She’ll do everything for her family. Kahit illegal man o ikapahamak niya pa. Her father is a drug deeler while her mother was sick. May tatlo ’tong kapatid na pinaaral niya. Though, kumikita ang tatay niya but still he used the money for the drugs too. One time, inatake bigla ang Nanay niya. Kahit wala silang pera no choice kung hindi dalhin sa hospital. At do’n niya nalaman na malala na pala ang lagay nito. Do you feel deja vu?“

Agad akong napatango hindi man buong pareho ang sitwasyon namin ay may pagkakahawig pa rin naman.

“Nagkaroon ng raid sa lugar nila. At isa ang tatay niya sa nahuli. At the age of 16, pasan-pasan niya na rin ang problema ng pamilya niya. Mas lalong lumala ang kalagayan ng Nanay niya dahil sa nangyari sa Tatay niya pati na rin ang pag laki ng bill sa hospital at kinakailangan siyang operahan tapos sumasabay pa ang gastusin niya para sa pag a-aral ng kapatid. She decided to stop studying just like you..”

Tumango ako muli. Naalala ko kung gaano kahirap ang pinagdaanan ko no’n. Super hirap ultimo katawan ko sumusuko nalang kusa dahil sa sobrang pagod at daming problemang pasan ko.

“ Ngunit kahit anong gawin niya hindi sapat ang perang kinikita niya para tutusan ang pamilya niya. Kaya naman lumapit nalang siya sa mga kaibigan ng magulang niya and they help her but in illegal way. They offered her to be a deeler too. Natakot siya ng una but because of the poverty she forced herself to do illegal things just to survive. At do’n na nagbago ang buhay niya. Unti-unti siyang nasanay na ang paggawa ng krimen ay ang magpaahon sakanila sa hirap. Malaki ang kita niya sa pagiging deeler pero hindi pa rin sapat para matutunan ang gastos ng Nanay niya. Nauubos na ang oras nita that’s why her parents friend introduce her to Mr. Wu. A chinese druglord. Inalok niya na maging sex slave niya ang Nanay ko kapalit ng pera.“

Yumukom ang kamao ko dahil unti-unti na naman na t-trigger ang kabuuan ko. Ramdam ko siya, ramdam ko ang paghihirap niya.

Sa totoo lang, hindi ko ginusto maging criminal. Kagaya ng ibang bata, gusto ko lang din mag aral at makipag laro sa mga kaibigan na walang iniisip na problema pero pinagkait saakin ’yun.

At mas nakakalungkot pa na hindi lang ako ang nakakaranas ng gano’n sa mundo.

“ Imagine, she’s 16 years old. And that f-cking jerk offered her to do that kind of nasty thing in exhange of money? My mom is so pure and innocent but because of her love for his family. Pumayag siya do’n kahit hindi niya alam kung ano’ng pinasok niya,“ madiin na saad niya. Halatang galit siya pero pinapakita niya pa rin na kalmado siya saakin.

“ Nasaan na ang Nanay mo ngayon?“

Nginitian niya ako ng mapait. “ Living peacefully with her Mom.“

“ S-sorry. .“ na sambit ko nalang.

“ Ang dad ko ang may hawak sa kaso ni Mr. Wu. Matagal niya ng minaman-manan ito at nagiipon lang ng maraming ebidensya para tuluyan na siyang makulong. Si Nanay, wala siyang gustong kung hindi kaligtasan ng pamilya niya kaya naman noon pa man tinakot na siya na huwag mag sumbong pulis o makipag ugnayan sa mga ito dahil kung hindi ang pamilya niya ang mapapahamak. Wala siyang nagawa kung hindi sumunod nalang but my Dad needs her to complete his mission. Si Nanay ang magpapatibay sa kasong isasampa laban kay Mr. Wu.“

“That’s why my dad seduce her. Sinigurado niya mahuhulog sakaniya ang Nanay ko para mapunta sakanila ang panig nito. At doon kami nabuo, pumayag na rin si Nanay na sabihin lahat ng nalalaman niya. Ginamit din siyang pain para mahuli at makakuha pa impormasyon laban kay Mr. Wu and they are succefully did it.

His mission was accomplished.“

Napakunot ang noo ko. Parang isang action movie ang story ng magulang niya. Pero hindi naman kasi malabo na mangyari talaga ’to sa reality.

Halos ang gumagawa ng gan’tong krimen ay mayayaman talaga dahil alam nila na mapagtatakpan ng pera ang lahat ng kasalan nila.

Peri ang cool ha, napakatalinong move ng ginawa ng Daddy niya. Love ang naging daan para maibsan ang takot ng Nanay niya.

“Nabuo na kami, she told our father na she’s pregnant pero hindi siya pinaniwalaan dahil hindi lang siya ang nakasiping ni Nanay. At ang hinala niya pa na si Mr. Wu ang ama namin. Nagkaalam lang no’ng pinanganak na kami, My dad can’t marry my mom because of the Montego’s rule and also that time he’s engaged already. Hindi niya pinaglaban ang Nanay ko. Nilayo niya kami sakaniya. Ginamit niya lang si Nanay at nang makuha niya na lahat ng gusto niya ay iniwan niya nalang. That’s why Mom decided to kill herself.”

Napanga-nga nalang ako dahil binabawi ko na pala ang sinabi kong maganda ang move na ginawa ng Dad niya. T-ngina, ang g-go niya!

Masyadong maraming nangyari sa Nanay niya at sa huli ay napagdesisyunan niya nalang na magpakamatay dahil sa isang lalaki? Kasi naman napakasakit sa parte niya. Sa simula palang hindi naman talaga siya minahal at ginamit lang siya.

Ang masahol pa ay hindi naniwala na nung una na nagkanak sakaniya dahil gano’n kababa ang tingin ng Tatay ni Deam? Tapos nang makumpirma naman na anak niya ay inilalayo pa sa Nanay.

T-ngina talaga. Hindi niya deserve mabuhay!

Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko. Kumukulo ang dugo ko. As in gusto kong sugurin Dad niya.

“ Nakinig ka ba ng

mabuti ?“ paniniguro niya kaya tumango-tango ako.

“O-oo naman. Hindi lang ako mapaniwala na mas grabe pala ang pinagdaanan ng Nanay mo. Hindi ko expect na may gan’tong kwento

ka . Ang g-go ng Tatay mo.“

“ Your story and her are almost the same. Isipin mo lahat ng sinabi ko..“ makuhulugan na lintaya niya.

Gulong-gulo ako pero sinunod ko pa rin siya. Inisip ko lahat ng sinabi niya at tama naman siya medyo pareho talaga ang storya namin. Medyo lang.

“And now, I will ask you again. Hindi ka ba nagtataka?”

Marahas akong napakamot sa pisnge ko. Ayan na naman siya sa tanong niyang ’yan. “ Bakit ako magtataka? Anong ibig mong sabihin?

Kung bakit mo ba ikinukwento ’to? Bakit nga ba?“

Binigyan niya ako ng hindi makapaniwalang tingin. “ Ano nga?“

“ Ang sabi ko. Hindi ka ba nagtataka kasi hindi kita niligawan kahit gusto kita? I act so mean kahit alam kong mas mababawas ang puntos ko sa’yo. I like you but I want to protect you more. Why? Because I saw my mother to you.“ iniwas niya muli ang mga mata niya saakin na halatang natataranta.

Nagsalubong ang kilay ko dahil ramdam ko na hindi ’to ang gusto niyang sabihin. May iba pa siyang ipanahihiwatig sa salitang ‘Hindi ka ba nagtataka?’

Parang ang dating saakin masyadong dark ang tanong na ’yan parang may deep meaning pa.

Magsasalita sana ako kaso ’di ko naman alam sasabihin ko. Nab-blanko utak ko sa mga kwento niya lalo na ’yung tanong niya saakin kung hindi ba raw ako nagtataka.

Ilang minuto kami ’di nagsalita kaya naman nilantakan ko nalang ang pagkain habang tulala na rin sa kapaligiran.

“ Are you ok now? Ihahatid na kita sa school. And remember, Roks birthday is coming. Matitiis mo ba siyang hindi kausapin? “

Napanguso ako. Alam ko naman sa sarili ko na nagsalita ako ng tapos. Marupok puso ko kahit sinaktan niya ako, hinanap-hanap pa rin siya ng bwisit na ’to.

“ I know you can’t, pagsisihan mo ang padalos-dalos na desisyon mo. Mahal mo siya pero hindi mo pinakinggan explantion niya? Is that what you called love? What if he have a problem and that’s a valid reason para hindi nagparamdam sa’yo but here you refuse to listen?“

Parang tinusok ng paulit ang puso ko dahil lintaya niya. Paano nga kung gano’n?

“Isipin mo..” saad niya pa.

Kaya napaisip na naman ako. Kung babalikan namin ang eksena kanina. Gustong-gusto talaga ni Roks na magusap kami at ’di ko mapagkakaila sa mga mata niya ang sincerity.

“You’re curious to his explanation, no? Baka pala depressed siya nitong nakaraang araw at ’di mo alam ’yun dahil ayaw niyang mag isip ka pa. There’s so many what if right?”

Bumilis ang paghinga ko nang marealize ko ang lahat ng sinasabi niya. Paano nga kung may nangyari kay Roks na ’di ko alam? Paano kung may sakit o problema nga siya kaya hindi nagparamdam? At eto ako inuna pa ang galit.

“ Nagsisi ka na ba?“

Hindi ako nakasagot dahil nanghina na ako bigla. Mas lalong nablanko ang isipan ko. Ang bobo ko talaga. Isang beses na sinabi ng doctor ko saakin na dapat marunong ka magkaroon ng self control hindi dapat ako magpadalos-dalos sa aksyon at desisyon ko lalo na kung inaatake ako ng sakit ko.

“ Kung oo, inform Atarah that you broke up with him. Na naglagay ka lang ng spice sa surprise niyo jus to be exciting. Maari mong pagtakpan ang pagkakamali mo, ipalabas mo na part lang ng surprise birthday plan niyo ang pakikipag break mo sakaniya.“

“Paano mo nalaman na may surpise kami?” ngumiti lang siya at ’di ako sinagot.

And tama nga siya. Simula nang araw na ’yun ay sobra akong nagsisi sa desisyon ko. Hindi na ako makatulog, lumalala ang pagkulatang ko at gabi-gabi na naman ang pagiyak ko.

Naapektuhan na rin ang performance ko sa klase. Na f-failed ko ang ibang activity and quiz dahil ’di ako nakakapag review.

Para malinis ko ang pagkakamali ko ay Sinabi ko kay Atarah ’yun na nakipag break ako kay Roks para mas exciting ang surprise pero hindi ko sinabi na totoo talaga break up namin.

Inabisuhan niya naman ako na tama lang ang ginawa ko. Dapat ay panindigan ko muna ang break up. I-ignore ko labg siya kahit ilang beses magpunta sa bahay at school huwag dapat pansinin. Hindi rin dapat sagutin ang calls and text niya kaya kahit mahirap ay sinunod ko nalang siya para sa surprise namin sakaniya.

Miss na miss ko na siya, gusto ko mag sorry at makinig sa explanasyon niya pero hindi pa pwede. Nagtatanong na nga sina Tatay kasi nalaman nila ang break up namin ni Roks pero sinabi ko lang ay ginawa ko lang ’yun para sa surprise namin sakaniya.

It’s a prank lang ’yun.

°°°

MABILIS LUMIPAS araw at dumating na rin ang petsa ng kapanganak ni Roks. Ngayon araw ako babawi sakaniya at sisiguraduhin kong magiging masaya ang araw niya.

“ Hahaha! Roks is wasted talaga. Nagyaya kaya ’yung mag noms noong isang araw. “ sambit ni Kenji.

Kahapon pa kami rito sa Boracay. Nauna na kami para mag prepare ng mga gagamitin ngayon. Kami-kami lang din nina Atarah, Mikee, Amirah, Kenji, Primch and Rare ang nagpunta rito. ’Di na nila sinama ang mga anak nila dahil nga mag paparty pa sila mamaya.

“ Infarairness sa ideya mo, ha. Masyadong masakit pero worth it naman after! Nakaka excite tuloy!“ sambit ni Amirah.

Narito kami sa isang filipino restaurant para mag breakfast. Mamayang tanghali pa naman kasi ang arrival ni Roks kaya chill pa kami.

Nag t-text nga siya saakin, e. Walang palya ang pag update niya kung nasaan siya pupunta ngayon. Taliwas sa ginawa niya noong mga nakaraang linggo.

“Binati niyo na ba siya ?” tanong ko. Tumango ang mga babae pati na rin si Kenji, Primch tanging si Rare lang hindi na busy sa pagkain.

Nang matapos kaming breakfast ay napagdesisyunan ng mga girls na mag swimming muna kami sa pool habang wala pa si Roks kasi mamaya kapag nakarating na siya ay kailangan namin magtago na para lang maiwasan siya.

Nasa kanila-kanila silang suit at ito ako ngayon magisa sa kwarto. Malaki din naman naman siya good for couple. Sabi nila mag tabi nalang daw kami mamaya ni Roks.

Naghihintay lang na tawagin nila. Pinagsu-suot ako ni Atarah ng two pieces kaso tumanggi ako at napagdesisyunan ko na mag rush guard nalang.

Saamin tatlo ako lang bukod tangging nakarush guard. Nahiya kasi ako sa peklat ko na hanggang ngayon meron pa rin.

“How to build healthy relationship with your partner ?” sambit ko habang tinatype itong tanong sa google.

Nabored kasi ako bigla. Medyo kanina pa ako naghihintay sa mga girls. At gusto ko kasi bumawi kay Roks ngayon ng bongga ito ako gunagawa ng paraan. Wala akong ibang gusto kung hindi maging maayos na ang relasyon namin.

Nag scroll down ako at pinindot amg isang article. Habang nagbabasa ako ay agaw pansin ang nakahiglight na words ang good communication, honesty with each other, growth and..

“Make love regularly ?” gulat na sambit ko at ramdam ko rin na namula ang pisnge ko na may makita akong word na ‘sex’

“ Ano nag t-text na naman siya?“ napabalikwas ako ng biglang sumulpot si Amirah na ngayon ay naka two piece na at swimsuit cover-up.

“ Hindi, may tinignan lang ako. Nasaan na sila? Tara na ba?“ tanong ko saka madaling pinindot ang home page ng phone ko saka pinatay.

“ Hindi pa. Matagal kumilos ang dalawang ’yun lalo na si Atarah.“

Natawa nalang kami. Pinanood ko si Amirah na sumisilip sa bintana. “ Amirah, may tanong ako. Medyo weird question ’to ha, ok lang?“

“Go.”

Tumikhim ako. “ Nung mag jowa palang kayo ni Primch. N-nag make love na ba kayo?“

Nanlaki ang mga mata niya at tumawa lang siya. “ Hindi naman kami naging mag jowa. Kasal agad.“

“Ha?” gulat na gulat na tugon ko. Hindi ko ine-expect na magiging gano’n ang sagot niya.

“ Pero we’re having a sex kahit na wala kaming relasyon no’n. Do’n nga kami nagkadevelopan, e. Ok lang naman kasi ’yon, as long as alam niyo ang pros and con ng sex kahit hindi pa kayo kasal. Though it’s prohibited lalo na if we talk about religious something talaga pero for me kasi mahalaga talaga ay aware ka na maaring magkaroon ng consequences ang ginagawa niyo. In my opinion ha, alam kong hindi lahat agree sa sabihin ko and I respect that .“

Napatango-tango nalang ako. Bakit ba biglang lumabas sa bibig ko ang mga tanong na ’yun? Anak ng shooting staaaaar!

“Pero for me nga talaga make love is very important in committed relationship kahit ’di pa kayo kasal. Since parang ’to ’yung nagiging way natin para mas maging close tayo sa partner natin. Make love, ha. Hindi sex. Magkaiba kasi ’yon, e. Pero anyway the fire in every relationships will not only help you t fulfill your needs but also it could be an opportunity to strengthen your relationship. Pero ’yun na nga iba-iba naman kasi tayo ng paniniwala at paraan sa pagpapakita kung gaano mo ka mahal ang isang tao. Saakin kasi make love is my way to express my love and affection for my partner since ’di talaga ako sweet or clingy ng sobra. Kapag nakipag make love din ako ramdam ko na parang confident na ako relationship namin. Weird no? Gan’to paniniwala ko. Pero seriously opinion ko lang ’to. Don’t judge me

ha .“

“ Ok lang naiintindihan ko.“

“Ikaw ha, bakit mo tinanong ’yan.” mapangasar na sambit niya pero hindi ko siya sinagot at nginitian lang.

Inasar niya ako ng inasar hanggang sa pagdating nina Mikee and Atarah. Mabuti nalang sumunod siya sa sinabi ko na huwag ng banggitin sa dalawa ang tinanong ko.

Nagliwaliw na muna kami sa pool. Kasi ang nagpapahinga ang boys tanging di Kenji lang ang sumundo kay Roks dahil ’yun ang napagpalnuhan.

Mahigit isang oras din kami nagbabad sa pool. At habang busy kami sa pagbabasaan ni Atarah ay biglang sumigaw si Mikee. “ Oh, he’s here na raw. Kasama na siya ni Kenji! Nag check in sila sa hotel malapit dito.“

“ Gusto ko siya makita .“ mahinang bulong ko at narinig pala ni Amirah kaya maloko niya akong siniko.

“Miss mo na? Hahaha. Mamaya don’t worry lalabas naman tayo ulit pero syempre tataguan natin siya, ha?”

Napagdesisyunan na namin na bumalik na sakaniya-sakaniyang kwarto. Nagmadali akong mag ayos dahil gusto ko na talaga siya makita.

Si Mikee nalang ang sumama saakin nang lumabas kami dahil inaasikaso na ni Atarah at Amirah ang mga asawa nila. Si Mikee lang ang free dahil nga kasama ni Kenji si Roks.

Nagtatago kami dito sa isang coconut tree habang nakatingin kay Roks na nakatingin sa dagat.

“ Look he’s spacing out. Dinidibdib niya talaga ’yung break up niyo. Poor Captain,“ natatawang saad ni Mikee pero hindi ko magawang sabayan siya.

Super nalulungkot at nag-guilty talaga ako. Gusto ko ng mag gabi agad para mayakap at masabi ko na mahal ko pa rin siya.

“ Hala, may mga hipon na palapit.“ bulong ni Mikee kaya napakunot ang noo ko habang nakatitig sa tatlong babae na naka bikini.

Mula rito ay nakikita ko ang pagbuka ng bibig ng babae. May sinasabi siya kay Roks pero nagulat ako nang bigla silang talikuran ni Roks at naglakad palayo saknila.

“ Wait, omg! Did he just ignored the girls?“

“Satingin ko, “ hindi rin makapaniwalang saad ko.

Dati nung may nagtanong din sakaniyang babae noong nagpunta kami sa Bataan. Inentertain niya pa, ang ibig kong sabihin sinagot niya. Nagselos pa nga ako noon, e.

“ First time ko nakitang rude si Roks ha lalo na sa babae..“

’Di ko alam pero bigla akong napangiti sa naging asta ni Roks. “ Tara balik na tayo? “ nakangiting saad ko kay Mikee kaya inasar niya ako.

Lumipas ang oras at gabi na. Ibig sabihin ngayon na mismo ang oras para isagawa na surprise birthday namin kay Roks.

Nandito kami sa isang private hall. Ang Theme kasi namin ay parang classic date. Naghire kami ng mga tao na mag s-set up ng lugar na ’to. May mga balloons, lightings and syempre mga pasound system. May mga naka set up na table good for two person. Bali apat na gano’n ang meron. Parang style group date.

Kanina pa ako aligaga at paulit-ulit na tinignan ang sarili ko sa maliit kong salamin. Nakasuot ako ng ma white serita ribbed cotton-blend maxi dress. Nagpa highligths at curl din ako ng buhok kahapon kaya nakalaglag din ang buhok ngayon.

“Ayos ba ang itsura ko?”

“Oo naman! Ang ganda ganda mo, Paint. Kumalma ka muna baka mahaggard ka niyan .”

Ngumiti lang ako ng tipid saka huminga ng malalim para pakalmahin ang sarili ko. Kinakabahan talaga ako ng sobra. Ewan ko bakit.

“ Guys! Nasa elevator na sila!“ saad ni Mikee habang nakatingin sa phone niya. Kaya naman pinatay na nila ang ilaw para hindi halata kapag d-daan si Roks dito.

“Paint, pwesto ka na do’n. And hold the cake na ,” sambit ni Amirah. Kaya sumunod naman ako. Nagtungo ako sa gilid na kung saan nahaharang pa ang isanh pader kaya ’di ako makikita agad.

Sobrang dilim mabuti nalang talaga at nakabukas na ang candle nang hawak kong cake kaya kahit paano may liwanag.

“Ayan na siya ..” rinig kong bulong nila.

Nagsibukasan ang lahat ng ilaw at sumabog ang parang pulang confetti na si Rare at Primch ang nakaassign kasabay ng pagkanta nila ng. “ Happy birthday to you! Happy birthday to you! ~“

Hindi ko makita ang reaskyon ni Roks dahil hindi pa ako pwede lumabas. Wala pa ’yung signal na hinihintay ko, e.

Gustong gusto ko silang silipin pero hindi pwede dahil baka mahalata agad ni Roks na may tao pa na nagtatago.

Natapos na silang kumanta kaya naman alam ko ng malpit na ako lumabas. “Dang, I didn’t expect this. Thank you ..” rinig kong saad ni Roks saknila.

“ Teka? Parang may kulang? Nasaan ang cake?“ tanong ni Kenji.

Napangiti ako dahil ito na ang sign na lalabas na ako mayamaya konti.

“Hala, oo nga ’yung cake! Nasaan? Ath ’di ba na sayo? “ tanong ni Mikee.

“Uhh– ang akala ko ba si Amirah na bibili? You told me kanina, ha?” kunwaring kinakabahan na sambit ni Atarah.

“ Huh? But Mikee told me meron ng cake kaya ’di ko na natuloy?“

“Hey, it’s ok. I still appreciate your effort. Thank you so much everyone.”

Napapikit ako mariin, cheezy man pakinggan pero biglang may pa back ground music na instrumental ng can’t help falling inlove. Hudyat na para lumabas ako.

Dahan-dahan akong naglakad palabas kaya naman sabay-sabay silang napatingin saakin.

“ Ayieee !“ sigawan nila kasabay ng pagsabog ng mga petals ng Rosas. Nangingibabaw ang matinis na boses ni Kenji.

“ C-cenery ..“ nauutal at gulat na gulat na sambit ni Roks.

Nginitian ko siya ng matamis saka lumapit sakaniya ng tuluyan. “ Happy birthday, Mahal.“

Agad niyang hinawakan ang kamay ko. Hinila niya palapit sakaniya para yakapin ako buti nalang nataas ko ang cake dahil kung hindi natapon na ’to.

“ Hoy! Blow the candle muna! Bago ang lahat! “ saway ni Atarah kaya naman pinaghiwalay nila kami.

Nakatulala pa rin saakin si Roks at ’di makapaniwala ang expresyon niya. “ Hipan mo at mag wish ka n a,“ sambit ko.

Agad niyang sinunod ang sinabi ko at nginitian ako ng matamis. Kinuha niya saakin ang cake at ibinigay ’to kay Amirah.

“ Ano wish mo?“ tanong ng Hapon na chismoso na binatukan lang ni Mikee.

“To be with her forever .” mapungay-pungay ang mga mata niua kaya naman ninakawan ko siya mabilis na halik sa labi.

“’ Yun oh! Sana all! Ga, beke nemen!”

“Shut up, Hapon!”

“Yieee!”

Niyakap niya ako muli. Sa pagkakataong ’to ay super higpit na. “I missed you d-mn much, mahal..” mahinang bulong niya saakin.

Napakagat ako saaking labi para pigilan ang nagbabadyang luha sa mga mata ko.

“ I love you, My Cenery..“

Naramdaman ko na biglang nabasa ang balikat ko. Teka–umiiyak ba siya? “ Shh. huwag ka umiyak. Gusto mo ba nakikita ka nilang gan’to. “ mahinang bulong ko.

“ I’m s-sorry,“ napipiyok na saad niya.

“ Shh, huwag muna natin isipin ang nangyari ha. Ngayon araw kailangan natin mag enjoy.“

“ Tell me, you’re still my girlfriend right? Mahal mo pa ako hindi ba?“

“ Oo naman. Prank lang ’yun. Tahan na mahal ko.“

“ Baka gusto niyo munang kumain? Ehem. Ehem. Kain muna tayo ng totoong pagkain bago ang mga misis natin,“ malakas na boses na sambit ni Kenji

“ Ang dirty mo talagang punyemas ka!“ piningot ni Mikee

“ Ga—tekaaaaa! Aaaa I love you!“

Nagsitawanan lang kami. Humiwalay ako sa yakap at hinawakan ang kamay niya saka iginiya sa table namin.

Nakaserve na ang mga pagkain sa kaniya kaniyang table namin kaya ’di naman kailangan kumain.

“D-mn I don’t really have an idea? Ni hindi pumasok sa isip ko na you’ll do something like this .”

“Ofcourse, hindi papasok sa isipi mo kasi laman lang n’yan si paint!”

Nagkwentuhan pa kami at nagsimula na ring kumain.

Super gaan ng pakiramdam ko ngayon na makita kong masaya siya. Nabunot na ang tinik sa dibdib ko.

Nagsimula na silang ibigay ang kanila-kanilang gift. At do’n ko nalang narealize na wala pala akong nabili na kung ano. Bakit nawala sa isip ko ’yun?

“ Where’s your gift, Rare?“ biro ni Roks. Kasi siya at ako lang walang binigay na gift, e.

“ Free brain surgery? What do you think?“

“Demonyo talaga ’tong asawa mo, Atarah. Bakit mo ba pinakasalan ’ yan.” natatawang sambit ni Amirah.

“Coming from your wife huh ?” sambit naman ni Rare kay Primch kaya nagsitawanan sila lahat.

Ako pilit nalang tumatawa kasi ’di ko alam sasabihin ko kasi wala akong gift, anak ng shooting star.

“Ikaw Painty-painty. What’s your gift ?” tanong ni Kenji kaya napakamot ako sa pisnge ko.

“ Stop calling her like that !“ saway ni Roks kaya napangiti ako at hinawakan lang ng mahigpit ang kamay niya.

“ Ahm, sarili ko ?“ agad na nagsitilian ang tatlong babae at nagsitalon-talon pa.

“ Kaya ba tinanong mo saakin ’yun kanina?!“ mapangasar na sambit ni Amirah.

“ Oh my god, Paint. Don’t tell me—“ nanlalaking mata na sambit ni Atarah kaya napagtanto ko na iba ang na kulay berde ang nasa isipan nila.

“ Hoy ang ibig ko sabihin ay ’yung pakikipag bati ko na sakaniya. Satingin ko kasi lahat meron na siya. Ako nalang wala niya?“ proud na saad ko kaya nagsigawan ang apat oo kasama si Kenji samantalang ang dalawang lalaki ay ngumisi lang.

“Yes, she’s my treasured gift, a gift that I hold so dear to my heart,” sambit niya saka hinalikan ang kamay ko.

“ Aaaah! Wala pa ’yung dessert nilalanggam na!“

Nagkwentuhan pa kami at nang sumapit na ang 9 pm ng gabi napadesisyunan na namin na magpunta sa isang night club dito.

Napakadaming club na nadaanan namin pero nagdecide sila na sa ‘epic’ na muna. Mas maganda rin kasi dito bukod sa mag tumutogtog na banda sa stage ay may open area din sila kung nasaan ang dancefloor kaya ’di masyado nakaka suffocate.

“Let’s go party! Party!” hinila nila ang kani-kanilang asa papunta sa gitna para makisabay s amga nagsasayawan.

“Mahal, don’t drink too much ok ?” sambit ni Roks na niyayakap ng mahigpit ang bewang ko at pinaulanan ng maliit na halik ang ulo ko.

“Love naman, e. Birthday mo naman. Enjoy lang tayo, ok? Please po..” nginitian ko siya sa hinalikan sa labi.

Maaamo niya akong tinignan at hinaplos haplos ang bewan ko. “ Ok, I love you..“

“Mahal na mahal din kita.”

“ Kenji! Kuha na kayo drinks bilis!“

Naging masaya ang pag stay namin sa club na ’to. Super na enjoy namin ang mga kanta habang umiinom ng iba’t-bang klase ng alak.

Ramdam ko na sobrang lakas ng tama ng mga ’to pero wala, e. Masarap kaya nakakarami ako. Ayaw nga uminom ng mga boys masyado, e. Pero pinilit lang namin at dinadaya sa shots.

Kantahan at sayawan ang ginawa namin. Naglaro din kami ng dare na talagang pinaka na enjoy namin.

May mga lumalapit na ibang tao saamin pero agad bumabakod ang mga asawa’t boyfriend namin. At kapag babae naman ay ini-ignore nalang namin dahil kahit kami-kami lang ay sobrang masaya na kami.

“ Here pa, Paint! Nag order pa sila Primch ng drinks!“

Kinuha ko ang baso at inistraight ko na agad. Hindi ko na alam kung pang ilang baso na ’to pero ramdam ko na umiikot ang paningin ko at pakiramdam ko kahit anong oras ay babagsak na ako sa tantya ko ay mag d-dalawang oras na kami rito at straight ang noms namin.

Ang init sobra nng nararamdaman ko. Sobranng alinsangan sa totoo lang.

Kinusot ko ang mga mata ko at tinignan si Roks na kausap si Rare ngayon. Pagewang gewang akong lumapit sakanila kaya agad naman akong sinalo ni Roks.

“ Nahihilo ako, Mahal .“ bulong ko sakaniya.

“ Ok, that enough. Let’s go to our room.“ hinawakan niya anng bewang ko at ako naman ay isinabit ang kamay ko sa leeg niya.

“ Hey ito pa! Kaya niyo pa ba?“ tinignan ko si Atatah na hyper pa rin hanggang nagyon. May dala- dala siyang mga baso ng mga alak.

“Nah, we’ll go to our room now.”

“Oh, aga pa ha! But anyway baby! Hatid mo na sila, sabi ni Captain kanina nahihilo na rin siya baka sa ibang room sila makapasok.” rinig kong sambit ni Ath.

“ Ok, I’ll take you both ,“ sambit naman ni Rare.

“ Nah, we’re good. Masakit lang ulo pero hindi gano’n kalala. Don’t worry, just take care of your wife.“

Naramdaman kong lumutang ako sa ere dahil pala binuhat na ako ni Roks na parang bagong kasal.

“ Mahal, ang pogi mo talaga.“ bungisngis ko.

Ngumiti lang siya, “ You’re gorgeous , Mahal.“

Nagpabuhat ako hanggang sa makarating na kami sa hotel namin pero agad ako nagpababa nang papunta na kami sa elevator. Nagpaalalay nalang ako.

Nang makapasok na kami sa elevator ay agad kong ipinalupot ang kamay ko sa leeg niya saka inaamoy-amoy ito.

“ Ang bango mo. .“ saad ko. Naghahalo ang pabanggo niya pati na rin ang alak. Nakaka addict ang amoy niya.

“ Uhh—stop t-teasing me, Mahal ..“

Nginitian ko at sinungaban ng mainit na halik. Agad naman siyang tumugon saakin. Hinawakan niya ang bewang ko at binuhat niya ako pero nahirapan akong ipinalupot ang legs ko sa bewang niya dahil sa suot ko. Kaya naman itinaas ko ng bahagya ang dress dahilan para maexpose ang suot kong underwear.

At nang tumama ang ibaba ko sa tiyan niya. Kahit may damit pa siya ay may naramdam akong kakaiba na hindi ko maipaliwanag.

Lumalim ang bawat halikan namin Tumigil siya para habulin ang hininga at ilang sandali ay bumaba ang halik niya sa aking leeg. Nanunuya ito at nanunukso. Mababaw iyon at tila nambibitin.

Napaungol ako sa sobrang sarap sa pakiramdam. Gustong gusto ko ang ginagawa niya. Mas lalo akong nalalasing.

Super nag i-init ang aking katawan. Hindi pangkaraniwang init ang nararamdaman ko. Nag a-alab ako na parang may gusto akong ilabas.

Biglang bumukas ang elevator kaya naman hinihingal kaming dalawa nang maghiwalay kami.

“ How dare you to play with me, huh?“ malambing pero may otoridad na sambit nito.

Inayos niya ang dress ko; binaba niya ang dress ko. Bumungisngis lang ako at hinigpitan ang pagkayakap siya kaniya. Sensyales na ayaw kong magpapababa. Lumabas kami sa elevator na buhat-buhat niya ako na para bang bata– nakayakap sa leeg at nakapalupit ang leegs ko sa bewang.

Pumikit ako dahil sobrang bigat na ng mga mata ko. Dumilat nalang ulit ako nang tumigil siya sa paglalakad at narinig ko ng inislide niya ang card mabuksan ang pinto.

Nang makapasok na kami ay agad niya ang inupo sa sofa. Naupo rin siya sa tabi ko. Nilingon ko siya at nakapikit lang siya habang minamasahe ang sintido.

Ewan ko pero gusto kong ituloy ang ginagawa namin kanina. Kaya naman agad akong pumatong sa lap niya at napadaing ako dahil saktong inupuuan ko ang parteng bumubukol sa pantalon niya.

“ H-hey..“ nahihirapag sambit niya.

Mapungay-pungay ko siyang tinignan at paunti-unting binaba isang strap ng suot ko. Hindi niya ako pinigilan at pinanood lang ang ginagawa ko.

Binbaba ko na ang suot ko ang hangggang tiyan kaya naman agad na naexpose ang bra ko.

Kinuha ko ang kamay niya at idinala ito sa dibdib ko. At nagulat ako nang bigla niyang pisilin ito. Naka bra pa naman ako pero naramdaman ko ang sakit.

“ Ahh !“ daing ko.

Nangangatog na ang tuhod ko sa simpleng ginagawa niya. Para iyong natutunaw at gusto ko na lang na humiga para hindi na mahirapan.

“ Why so hot today,“ sabi niya sa mababang boses sa pagitan rin ng mabibigat niyang paghinga.

Hinahaplos-haplos ang likuran ko. Para akong nakukuryenta sa bawat pagdikit ng mga balat namin. At ang ibaba ko, hindi ko maintindihan pero parang basa.

“ M-mag make love tayo, Mahal.“ nauutal na bulong ko sakaniya.

“ Please ..“ sagot niya saka niyakap ako.

Ang akala ko yakap lang ang gusto niya ngunit nagulat ako ng tanggalin niya ang lock ng bra ko.

Nyang note: bitin? Ok, sure na. Tuloy na ’to! Abangan sa next chapter+

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 46

WARNING: SPG (You can skip)

Third Person’s POV

HINDI inaasahan ni Paint ang mga aksyon ni Roks sa mga oras na ’to. Ang akala niya ay tatanggi ito sa gusto niyang mangyari ngunit hindi. Halo-halo tuloy ang kaniyang nararamdaman init, gulat, excitement at takot.

May hindi siya maipaliwanag na napakiramdam sa mga oras na ’to. Sobrang nag iinit siya pero natatakot ito sa mga susunod na mangyayari.

Gusto niyang umatras pero nac-curious siya kung anong pakiramdam kung gagawin nga nila ang bagay na ’yun. At gusto niya rin malaman na kung mapapagtibay ba nito ang kanilang.

Isusuko niya na ang kabuan niya sakaniyang nobyo na hindi pinagiisipang mabuti at puro init lang ipiniiral. Hindi na dumadako sa isip niya kung tama nga ba ang magiging desisyon niya.

On the other hand, Roks doesn’t understand why he can’t control himself tonight. Gusto ng isipan niya na tumigil siya ngunit hindi siya sinusunod ng katawan niya na para bang may sariling isip.

His man is too curious. Suprisingly, Roks is virgin but not innocent. He knows a lot of hot things; he watched porn and do masturbation but never experience sexual intercourse. But still He’s a man who needs pleasure.

Ngunit kahit ilang babae pa ang lumapit sakaniya at libreng i-alok ang katawan ay agad niyang tatanggihan ang mga ’to. He doesn’t want to take advantage masyadong mataas ang respeto niya sa mga babae. Mas gusto niya pa rin ang ‘sex before marriage’ but it doesn’t matter if his future is wife is virgin or not. Choice niya lang talaga na i-apply sa sarili niya ’yun.

He’s old fashioned, He believe that this is one of the most important things to uphold in life. Part of this probably stems from his Christian beliefs, but nevertheless it is a firmly personal choice to save himself for one person.

Kaya he wants to stop . Maling mali ang mangyayari but He’s so aroused right now. He wants her so bad. He can’t fight anymore. All he wants to do is to taste his lover sweetness.

Hindi ’to ang unang beses na naramdaman niya ang gan’tong init. Honestly, He always feel this around Paint especially whenever they are in hot-and-heavy moment.

Ilang beses na muntikan na may mangyari sakanila ngunit pinipigilan nalang niya ang sarili. Alam niya kasi ang kahihinatnan kapag nangyari ’yun.

He have a lot of respect for her. Ayaw niyang makitang nagsisi at umiiyak si Paint dahil sa mangyayari lalo na’t dala lamang ng alak kaya umaakto ng gan’to ang kaniyang nobya.

Ngunit kasalukuyan ng nab-blanko ang kanilang utak. Nawala na ng parang bula ang mga pangako sa sarili niya at kay Paint.

He put her arms around his neck and kiss her gently and very tentatively. Nagsimula na magliyab ng sobra ang katawan nila. Mukhang hindi na nga mapipigilan.

He bit her lip kaya nagkaroon siya ng pagkakataon na ipasok ang dila nito sa bibig niya.

Paint claimed her reward immediately. She welcomed the exploration of his tongue.

“ Uhmm~“

“L-love..”

As he kiss her passionately, his hand moves around her shoulders and down to the sides of her tummy, slowly and firmly. Heat surged through her, to her legs and belly. Even her cheeks were burning.

When He reach her waist, taas baba ang naging paghaplos niya rito dahilan para mas kilabutan si Paint at idagdag pa na kumikiliti sa pangupo niya ang umbok na nasa loob ng pants ni Roks kaya naman naramdaman niya na mas lalong bumabasa na ang kaniyang ibaba.

Ipinadulas muli ng binata ang kamay niya pataas at unting-unti binaba ang strap ng bra ng dalaga habang mainit at malalim pa rin ang pagkain sa labi ng isa’t-isa.

Tahimik ang paligid tanging ang tunog ng halikan at ang maliit na ungol ang maririnig na nagpapadagdag pa sa init ng katawan ng dalawa.

Roks started to kiss her earlobes and her chin, slowly moving his lips down towards her neck.

Idiniin pa ni Paint ang sarili niya sakaniyang nobyo. Gusto-gusto niya ang pakiramdam na may tumutusok sa pangupo at sa mismong pagkakabae niya. Nakasuot lamang siya ng dress at tanging panty lang ang pang ibaba niya kaya ramdam niya ang lahat.

Gumapang ang kaliwang kamay ni Roks sa ibaba ng dress niya. At agad napaungol si Paint nang haplos-haplusin at pisilin ang pangupo niya.

Habang ang kanan kamay naman ni Roks ay tuluyan nang inalis ang natitirang tela na nakatakip sa dibdib ni Paint.

When he successfully remove her brassier. Natigil ang halikan nila. Paint watch his gaze as he took in the view in front of her, his eyes widening, lips parting.

Tumingin siya sa sariling dibdib niya. Naginit ang pisnge niya dahil na rin sa nahihiya siya na hindi ganoon kalakihan ang dibdib niya. She thought Roks was disappointed but as his gaze finally met Paint’s eyes, there was nothing but deep, electric desire in those gray eyes.

Roks wet his lips, adjusting himself in his seat. He gently lowered his hands until he had a breast captured in each one.

“R-roks aaa!” daing ni Paint nang pisil-pisilin ni Roks ang mga ito. Grabe ang kilabot na nararamdaman niya at hindi niya maipagkakaila na masarap ang ginawa ng nobyo ngunit may hapdi pa rin kahit papaano.

He lowered his head and took one nipple into his mouth. Roks moaned over her breast and his left hands find her perky, slighty rounded breasts and massage them.

She closes her eyes and begins that moan again with him as the gentle vibrations send a wave of pleasure through her.

There cannot be a better sound on this planet than her moan. Roks swallowed so hard and trying to ignore his hard cock pressing into the pants. It’s too early to release his man.

Hindi alam ni Paint kung saan ibabaling ang ulo niya. Pakiramdam niya mababaliw na siya. Nang hihina siya lalo na ngayon niya lang naramdaman ang ganito.

Roks mind says he should stop but his body didn’t listen. Aware siyang mali pero wala na siyang control dahil parang may kung anong droga na nakalagay sa katawan ni Paint. He can’t stop licking and playing with her breast. He’s so addicted. Para siyang bata na walang tigil kakasip-sip sa dibdib.

Tumigil si Roks sa paglalaro ng dibdib niya at hinalikan muli ang dalaga sa labi. Tumayo siya habang buhat-buhat pa rin ito at tuloy ang halikan.

Dahan-dahan ang ginawa niyang pag upo kay Paint sa sofa laya natigil ang halikan. Inalis niya agad ang pang itaas niyang damit at pagkatapos ay lumuhod siya upang tulungan si Paint na maalis na ng tuluyan ang suot niyang dress at nang maalis niya na ay tumambad sakaniya ang natitirang saplot na pink lace na panty.

Mapungay-pungay niyang tinignan ang kabuuan ng dalaga. “Spread your legs, Love ,” malambing na saad ni Roks.

Nahihiya man pero sinunod pa rin Paint ang utos niya. Nag a-alala kasi siya na baka may makitang pubic hair kahit nag s-shave naman siya at isa rin sa nagpapakaba sakaniya ay baka mawala na ang ang effect nung ginagamit niyang feminine wash.

Nasa reality tayo walang kipay na matamis at mabango kung hindi naman inaalagaan.

She sprawled on the couch, leaning her back against the cushions. One leg bent over the sofa, giving Roks the best view of her.

Roks bit his lips. He couldn’t look away. His gaze traveled up on her legs. “D-mn, You’re so beautiful..”

Dahan-dahan ang ginawang paglapat ng kamay niya sa huling tela na nakatakip sa katawan ni Paint.

She wonder if her cat is smell and taste sweet just like in the romance novel. Pumikit nalamang si Paint dahil nakaramdam siya ng hiya. Hindi niya ata kaya makitang pinaglalaruan ng mahal niya ang parte ng katawan niya pinapakatag-tago at pinoprotektahan ng ilang taon. Nanghihina siya ng sobra.

Agad na namang kinilabutan si Paint dahil pinagapang ni Roks ang daliri sa pagkababae niya. Using a finger, he brushes aside the lace covering her pubic mound. With her panties stretched clear, he uses his other hand to smooth her wetness over her outer lips.

“R-roks… “ daing niya. Nanlalambot na ang tuhod niya kahit nakaupo naman siya pakiramdam niya hingal na hingal pa rin siya.

His mind went blank. Ang gusto niya lang ay maging masaya silang pareho ngayon gabi. Bahala na kung aong mangyayari sa susunod na araw.

Using his shoulders, he pries apart her legs more, and rests his head on her pelvis.

Inamoy-amoy niya ang underwear nito na sobrang basa na. Inidiin niya pa ang ilong niya kaya naman ang tela nito ay umipit sa pagitan ng pisnge ng pagkakabae niya.

Itinaas baba niya ang ilong niya rito kaya naman sobra ang kakaibang musika na lumalabas sa bibig ni Paint. Sobra ang kiliti ng hatid ng ilong nito.

“You smell sweet. .” nakahinga naman ng maluwag si Paint dahil sa sinabi ng nobyo. Mabuti nalang pala ay lagi na siya nag f-femenine wash.

Unti-unti sinilip ng ilong niya ang ibaba niya at halos mapatayo siya nang maramdaman niyang may mainit na dila lumapat sa hiwa niya.

She felt her breath slow down. When he slowly moved his tongue further down towards the centre of her legs until he traced the hole.

“ Aaahhh! Shit!“

Roks started to use his finger, he traced the circle of her mound then finally with an achingly slow movement, he moved his finger to the top of her thigh and then let his fingers move under her panties, touching her delicately, unsure but exploring slowly, knowing what he wanted to do.

His right hand clutches her left ankle. Abruptly, he raises her leg into the air and takes her panty using his mouth. At nang magtagumpay siya ay sinumulan niya muli ang paglalaro sa pagkakabae nito. Inubos niya lahat ng malagkit na likidong lumalabas at nakapalibot dito.

It’s not that sweet because actually it’s a little bit salty but he can’t deny the fact that her taste is so addicting.

“I love you ..” saad ni Roks.

“ A-ahh-ahh I l-love you t-tooo ahh! Sh-t!“

Binuhat niya ito at hinalikan. Tinulungan niya pa ang hubot hubad na nobya na ipulupot ang hita nito sa bewang niya.

Tuloy ang palitan nila ng mainit na halikan at nagawa pang maglakad ni Roks habang buhat-buhat si Paint papunta ng kwarto. He even smacked and squizzed her ass and traced his finger to her asshole.

“Ahhh~”

Nang makarating na sila sa kwarto ay agad niyang inihiga si Paint sa kama. He kisses her again, and again, moving from my lips to her neck, eyes, and back to her lips over and over.

Unti-unting bumaba ang halik niya hanggang sa makarating na muli nito ang hinaharap niya.

He slowly licks all around her nipple, closing his warm mouth. Roks continues on for another minute, slowly licking and sucking. His mouth open wide, sucking as much of her breast into his mouth as he can.

At nang magsawa na siya ay bumaba ang halik niya sa tiyan nito hanggang sa maabot niya ang pelvic. “ You shave, huh,“ mapaos-paos na saad ni Roks.

“Mahal! Ahhh!” hiyaw ni Paint nang bigyan ng maliliit na halik ang pagkababae niya at hindi rin nagtagal ay mas lumakas ang hiyaw niya nang mag trabaho na ang dila ng kaniyang nobyo.

“ I’ll insert my finger, ok?“

“Sige! Bilis! “ sigaw ni Paint dahil nararamdaman niya na parang may naiipon sa loob niya at parang kahit anong oras ay sasabog na ’yun.

His toungue started to play with her clitories while his finger slipping deeper, looking for the spot to enter her, and when he finds it, his finger slips all the way, easily.

“ Ang

sakit ! Ahh !“ inipit niya ang ulo ni Roks sa pagitan ng hita niya dahil hindi niya naman inaasahan na daliri palang pero masakit na.

He didn’t move his finger. Patuloy lang siya sa pagroromansa sa clitoris ng dalaga para humupa ang sakit ng nararamdaman nito.

Agad na lumikot si Paint sa higaan. Nanginginig ang tuhod niya pero sobrang nag e-enjoy siya ginagawa ni Roks.

He starts a slow rhythm, letting his finger slide in and out dahilan para maramdaman na ni Paint na may lalabas sakaniya na kung ano. Una mabagal lang ang paglabas pasok hanggang sa bumilis ito at isinabay pa na walang tigil sa paglalaro ng clitoris niya ang nobyo kaya naman muli ay inipit niya si Roks sa pagitan ng hita niya.

“ Napapaihi ako!“

“Go, let it come out, love. .” binilisan pa ng binilisan ni Roks ang trabaho ng kaniyang daliri hanggang sa tuluyan ng lumabas ang mainit at malagkit na likido sa hiwa niya.

He parted her cat’s cheeks like she was the red sea. “ Savory..“ he whispered.

He slid his tongue sa mismong hati niya. At sinimulan linisin ang basang basa na napaligid dito. At nang matapos siya ay pinatigas nito ang dila niya habang nilalabas pasok.

“Yan ang sarap niyan! Aaaah~ Bilisan mo pa !” frustrated na sambit ni Paint dahil gusto na niya muli agad maramdaman ang kanina.

“ Tell me to stop, love..“ mahinang bulong ni Roks. Gusto niya ng tumigil pero hindi niya na magawa Nagbabakasali kasi siya na kapag pinatigil siya ng babaeng mahal ay magigising ang diwa niya.

“ No! Don’t stop! Bakit ka titigil sabi ko nga ang sarap niyan!“

Tumigil si Roks at ngumisi siya sa nobya. Parang may kung anong sumanib sakaniya pakiramdam niya lumutang siya. He feels like he’s on drug.

Galit naman na tumigin si Paint sakaniya dahil nakikiliti na siya pero tumigil pa ang nobyo para asarin siya.

“Sabi ko huwag kang

tumigil !“ galit na sambit ni Paint saka kinuha ang unan at binato sakaniya.

“ Shh, be patience. Mahal..“

Tumayo siya. His hand reached to his pants, he unbuttoned and slid the zipper down, slowly. His cock was engorged when he pulled it from his jeans.

Tumigin siya muli kay Paint na gumapang palapit sakaniya. “ Totoo ba ’ to ?“ gulat na gulat na tanong niya.

Hindi gaano kakapal ang pubic hair at tayong-tayo na rin ang pagkalalaki ni Roks kaya naman halatang halata kung gaano kalaki at kataba ito. Mapula-pula at maugat ang mismong kahabaan at ang dalawang bilig na nakadikit dito.

This is not her first time to see dick but he can’t deny the fact na mas nakakatakot ang itsura ng kay Roks dahil parang wawarakin talaga siya nito.

“ Yes ..“ he said while intensely looking at her.

She gulped. “ Hawakan ko ha?“

“Go, love ..” saad niya saka tuluyan ng ibinaba ang suot niyang pants para mas maayos makita ni Paint.

Dahan-dahan ang paglapat ng kamay niya rito at nang tuluyan niya nang mahawakan ito my mas lalong nanigas si Roks sa kinatatayuan.

“ Uhh~“ ungol niya kahit hinahawakan palang ng nobya. He’s now more turn on. He wants to feel her now.

Paint is still amazed kaya naman hinahagod-hagod niya ’to. Gumawa ng bilog na hugis sa kamay niya at ipinasok sa tutok ng ulo ng kahabaan at sinimulan ibaba at itaas.

“ Ohhh sh-t, love uh~“ daing ni Roks dahil parang experto ang nobya niya sa paglalaro ng ari.

Napangiti si Paint nang makita niyang nakatingala si Roks at nakapikit na ang ibig sabihin ay nag eenjoy sa ginagawa niya. Binilisan niya ang pagtaas baba nito at parang may kung anong sumapi sakaniya at dinilaan ang tuktok kaya naman agad na napadilat si Roks.

“ Oohh~ N-no, please. Just touch it. Do you want this already?“ Pinatigil niya si Paint. He touch his own dick and move his hand up and down while looking at her.

“Bakit bawal?” gulong-gulo na tanong ni Paint. She just want to suck his dick and give him a pleassure but why he refuse it.

“Lean on the bed again, “ seryosong saad ni Roks at kaya naman wala ng nagawa si Paint kung hindi sumunod.

“Open your thighs widely. I want you to keep them spread unless I tell you otherwise.”

She nod and spread her legs as she can. Pumatong siya. He positioned himself over her.

Her eyes pinned him, and slowly, her arms slid down his back, then clamped over his backside. Agad na napakagat si Paint sa labi. His boyfriend is so d-mn sexy rightnow.

The idea of having him inside her again excited her so much, it was like an achy knot at her core.

She couldn’t breathe. He could already feel her heat. He furrowed his fingers through her smooth hair and started to kiss her.

Ipinaglaruan ni Roks ang alaga niya sa pamamagitan nang pagkiskis sa mismong hati ni Paint.

He keep rubbing her slick heat up and down his cock, coating him with her juices, pressing him hard against her clit. Roks wants Paint to release natural lubricant first so he can easily thrust his man.

He stopped doing it and looked at his lover. “ Roks ano ba!“ nakikiliti siya pero mas gusto niya ng maramdaman ang nobyo sa koloob-looban niya.

“What? “ natatawang na saad nito.

“ Tss!“ Inis niyang sinipa ang nobyo kaya naman tumawa ito.

Tinulak niya si Roks para maalis sa pagkapatong sakaniya. Umupo siya sa kama. She spread her legs widely and started to pleasured herself instead.

Shock crossed his face, his mouth dropping open slightly. Hindi siya makapaniwala na gagawin ni Paint ’yun.

Natulala siya sa ginagawa ng dalaga. He wants to help her but he can’t deny the fact he’s enjoying the view and started to touch his own too.

Pilit na ginawa ni Paint ang ginagawa ni Roks sakaniya kanina pero walang epekto. Parang natuyot na ang mga likido sa paligid ng pagkababae niya pero hindi pa rin niya maramdaman ’yung feeling katulad ng kanina.

Tumigin siya kay Roks. Kinuha niya ang unan at pinaghahampas sakaniya.

“Bilisan mo na kasi! Kanina napapaihi na ako! Pero nawala nanaman. Kaasar ka!

“

“ Ok, chill mahal. I love you..“ natatawang sambit nito saka gumapang palapit sakaniya hanggang sa maihiga niya muli ito sa kama at mapatungan.

He chuckled while watching his love’s reaction. Nakapikit na kasi ito habang naghihintay at bago pa siya awayin. He slowly thrust his cock inside her.

“Ahhhh !” hiyaw ni Paint dahil hindi inaasahan na mas masakit pala talaga ang pakiramdam lalo na mas malaki at haba ang pumasok sa looban niya.

Unti-unti tumulo ang luha niya dahil naramdaman niyang may napunit na kung ano sa loob niya. Roks drying the teardrops on her cheek with his thumbs .

“ I’ll take it slowly, Mahal..“

He thrust slowly but deeper, holding her hips steady. She gasped loudly. Her tissues stretched around him, finally submitting to the relentless pressure.

Her eyes pinned him, and slowly, her arms slid down his back, then clamped over his backside. He captured her lips and delved into her delicious mouth, stroked his tongue against hers.

“ H-huwag kang titigil,

ha ..“ nahihirapang bulong sa pagitan ng labi nila.

Masakit man ang nararamdam ni Paint ngunit ayaw niyang tumigil si Roks sapagkat nararamdaman niya na naman ang kiliti sa loob niya.

His lips devour her lips, tasting and teasing her like never before. The movement of his hips and the feel of his strong arms holding her completely satisfied and ready to surrender herself to him whenever he pleases.

“ Oohhh~“

“Sh-t~ Ahh~ ohh…”

He groaned uncontrollably at the sensation of her sweet, hot pussy quivering around his cock. He unable to stop.

Bumibilis ang bayo ni Roks at sumasabay na rin sa pagsalubong si Paint kaya naman pareho nilang naramdaman na may lalabas sakanila.

“ I need to come now,“ Roks said.

He picking her up , he wraps her legs around his waist and grabs his ass with both hands. He lifts her and sets down on his dick. He also slif his middle finger in her asshole.

Paint bury my head in his neck and bite him as he pounds into her over and over again.

He moans out and grips her waist tighter as he gets close to reaching his own orgasm.

“Oh sh-t! It’s coming!”

Mas binilisan ni Paint ang pagtaas-baba gano’n din ang si Roks na inaalalayan ang bewang niya. “ Ayan na aahhhh!“

Nanginig sila pareho nang sabay lang nila nailabas ang dapat na ilabas.

One of his arms wraps around ger neck as they both breathe heavily, their bodies spent. His breath covers her lips and she feel him smile against her.

“Another round,

love ?“ Roks whispered.

“O-oo, gusto ko ulit mapaihi

..“

°°°

Paint Cenery

AGAD akong napabangon mula sa kama dahil naramdaman kong humahapdi na ang pagitan ng legs at pang upo ko.

Sinilip ko ang sarili sa ibaba ng kumot at agad akong napahawak aking bibig nang makitang wala akong suot na kung ano.

Napahawak ako saakin ulo na medyo masakit din. At doon inalala ang lahat nang nangyari.

“Nangyari ba talaga ?” namamangha na sambit ko sarili.

Pakiramdam ko panaginip lang ang lahat. Totoo talaga?!

Hirap na hirap akong inalis ang kumot nakatakip saaking katawan dahil nanghihina pa rin ako.

At nang maalis napahawak ako saaaking bibig. Hubo’t hubad nga talaga ako.

Nanlaki rin ang mga mata ko nang may makita akong dugo. Totoo nga!

“ Anak ng shooting star!“ pakiramdam ko nahilo ako bigla kaya humiga muli ako sa kama at tumigin sa gilid ko pero walang tao.

Walang Roks na nakahiga at nakayakap sa bewang ko katulad nang naiimagine ko. Nasaan siya?

“Sh-t!” mura ko nang biglang pumasok sa isipan ko na what if hindi pala si Roks ang naka s-x ko kagabi?! Paano kung nag h-hallucinate ako?

Wala akong maalala masyado basta ang alam ko lang ay gusto ko makipag make love. Sobrang nagiinit at lumulutang ang pakiramdam ko kagabi. Naalala ko rin ang ibang scenario namin pero hindi ako sure kung si Roks pa ba ’yun. Nakapikit yata ako halos buong kagabi habang niroromansa ang isa’t isa.

“ Roks!“ sigaw ko at inilibot ang panigin ko sa kabuuan ng kwarto pero wala siya.

“Captain!” kahit hirap ay pinilit kong tumayo at naglakad papunta ng CR na hubo’t hubad.

Pagbukas ko ay wala namang tao roon kaya kinuha ko nalang ang roba at ibinalot sa sarili ko. Nilibot ko ang buo suit namin nang paika-ika pero wala akong Roks na nakita.

“ Seryoso ba ’to ..“ nag p-papanic na ako. Paano kung hindi pala si Roks ang kasiping ko? Nag i-imagine lang ako na siya dahil super miss ko na siya at dala na rin ng alak.

“ Ahh !“ napaupo ako sahig at napatakip ng tenga para isipin ang nangyari kagabi.

Surprise birthday, nagkakaayos kami ni Roks, nagpunta ng bar, nalasing at umuwi. Teka siya ba talaga nag uwi saakin?! Sh-t, bakit ako gan’to? Parang ’di ako sure. Hindi naman ako nag d-droga pero feeling ko ang high ko masyado.

Napatingin ako sa mga damit na nagkakalat sa sahig. At medyo nakahinga ako ng maluwag nang mapansin na ang iba ay suot ni Roks kagabi.

Agad ako napatakbo sa gilid ng kama nang makita ko ang malata ni Roks do’n. Binuksan ko pa ito at tuluyan ng nawala ang kaba ko nang makita ko ngang sakaniya ang mga gamit na ’yun.

“Nasaan siya? “ natataka kong tanong at kinuha ang phone ko nakalagay sa table ng lampshade.

Nakita kong walang text mula kay Roks pero may roon kay Atarah, sa pamilya at kaibigan ko pero agad kong binuksan muna ang kay Atarah.

From Atarah.

If gising ka na, call me. Nandito kami sa filo restaurant malapit sa hotel natin.

Nang mabasa ko ’yun ay ’di na ako nagpatumpik-tumpik na tawagan siya.

“ Hello, Ath..“

[Oh, Paint. Good morning! Wait papasundo kita wait lang ha. ]

“ Nandyan ba si Roks?“

[Ah, wala umalis sila. Nagpunta sila sa private island nina Kenji. ’Di na kami sumama kasi masyadong mainit and also tulog ka pa. We want to wait you kasi.. ]

Napakunot ang noo ko. Iniwan niya ako ng walang paalam? Kung may nangyari man saamin hindi ba ang kabastos-bastos kung iiwanan niya ako na gan’to ang kalagayan ko at walang pasabi?

“ Oh sige, maya-maya na. Maliligo muna ako. Tawag nalang ulit ako.“

Napaupo ako sa kama at ewan ko pero bigla akong kinabahan. Ito na-naman kami. Bakit hindi man lang nag paalam saakin si Roks? Kung ayaw niya akong gisingin sana man lang tinext or nag iwan siya ng sulat na aalis siya.

Bumuntong hininga ako saka nagpunta ng banyo. Humarap ako sa salamin saka hinubad ang bathrobe. Ilang minuto ko tinitigan ang kabuuan ko na punong puno ng pulang marka.

“Paint, huwag mong sabihin makikipag away ka na naman umayos ka, “ saad ko sa refleksyon ko.

Kung ano man mga katanungan ko sa isip ko. Maari ko naman siyang tanungin agad mamaya para hindi lumala pa. Tama nga naman ang payo sakain na dapat ay makinig ako sa mga paliwanag ni Roks kung may problema.

Kung gusto ko talaga maging maayos ang relasyon namin ang unang-unang step ay ayusin ko rin ang ugali ko.

Pinilit kong alisin ang mga negatibong tumatakbo sa isipan ko at naligo nalang para mahimas-masan ako.

At nang matapos ako ay agad akong nagbihis at humiga mula sa kama. Napili kong mag suot ng pajama at puting t-shirt para komporatble ako. Pakiramdam ko kasi ang bigat-bigat ang init ng nararamdaman ko.

“Lalagnatin pa ata ako piste..” bulong ko sa sarili.

Sobrang bigat ng katawan ko. Ang sakit ng kasusuan ko lalo na ang ibaba ko pati na rin sa pangupo ko. Parang may malaking sugat sa loob.

Bumuntong hininga ako dahil naalala ko ang mga posisyon na ginawa namin kagabi na talaga namang nakakangalay at nakakalula.

Sarap kahapon, dusa ngayon. Sa mga oras na ’to ko na narealize kung gaano ako ka kopkop. Mas malala na ata kalandian ko kina Mamsh.

Buti nalang din pala umalis si Roks. Nahihiya rin akong humarap sakaniya. Tiyak akong awkward kami mamaya. Hindi naman nagsisi sa nangyari sadyang nahihiya lang.

Siya kaya? Nagsisi?

Kinuha ko ang phone ko at agad na tinawagan si Ath. Isang ring lang at agad niya ng sinagot.

“ Atarah, medyo masama kasi pakiramdam ko. Papahinga na muna ako saglit.“

Hindi ko talaga kayang bumaba ngayon tiyak ako na mahahalata nilang may nangyari kagabi. At mas lalong nakakahiya ’yun. Baka asarin ako ni amira sure akong maalama na sila sa gan’tong bagay dahil pare-pareho na silang may asawa. Siguro makita lang nila ako paika-ika alam na nilang may giyera kagabi.

[

Huh? Teka pupunta ako d’yan. Will check you.]

Nataranta akong na paupo.“ Ay hala hindi na! Ok lang ako. Wala naman akong sakit. Ano lang kasi–ano ahm. Tinatamad pa ako lumabas hehe.“

Hindi pwedeng magpunta siya rito. Mas lalo niya lang mahahalata ang nangyari saamin. Nakita ko pa namab nakakalat kanina ang ilang damit namin sa sofa at dito sa sahig pero ’di ko pa naayos dahil hindi na talaga kayang kumilos ng katawan ko.

[Sure ka ba? Binilin ka pa naman saakin ni Captain. Baka awayin niya ako kapag may sakit ka nga.]

“Oo sure na. Ayos lang. Siguro hangover din ’to.”

[Papadalhan nalang kita ng foods and also meds ok?]

“Sige salamat.” binaba ko ang tawag at huminga ng malalim.

Marunong akong magtiis ng sakit pero pakiramdam ko ngayon hindi. Masyadong sabay-sabay ang sakit na nararamdaman ko. Hindi sa sobrang OA ko pero mas malala ata ang kalagayan ko ngayon kaysa noong ilang beses akong naaksidente.

“ Ang sakit nyeta. ’Yan napapala sa kapopokan mo Senarya! Ahhh!“ naginarte at nagpagulong-gulo ako sa kama ’di ako titigil kung hindi ko lang narinig na may nag sasalita sa intercom.

Pakiramdam ko pansamantalang natanggal ang sakit ko dahil nagawa mo kong magmadali para alisin ang mga nakakalat naming damit bago buksan ang pintuan.

Bellboy lang pala na may hatid na pagkain at gamot. “Akin na ako nalang maglalagay. “ kinuha ko sa cart niya ang mga pagkain, gamot at agad na sinarado ang pintuan.

Dahan-dahan kong nilagay ang pagkain sa bilog na lamesa na malapit sa maliit na kitchen at nang maayos ko ay naupo ako at kumain nalang.

Nakaramdam ako bigla ng gutom. Naalala kong hindi ako kumain masyado kagabi at puro alak lang laman ng tiyan ko tapos isama pang sobra ang excercise namin kagabi kaya ito kung sumubo ako parang isang buwan walang kain.

Binilisan ko ang pagkain ko at nang matapos na ay hindi ko muna inabalang ayusin ang pinagkainan ko at nang tungo nalang sa sofa. Bigla akong nahilo na nasusuka. Ano ba ’tong nararamdaman ko p-nyeta.

Humiga na muna ako saglit at minamasahe ang sintido ko hanggang sa ’di ko namalayan na nakatulog muli ako.

NAPADILAT nalang ako ng mata nang maramdaman ko na may humahaplos ng noo ko. Kinusot ko ang mga mata ko at nang luminaw na ang paningin ko ay tumabad saakin si..

“R-roks ,” mapaos-paos kong tawag.

“How’s your feeling?” tanong nito at inayos ang buhok kong nakakalat sa mukha ko.

Napahikab ako at pumikit ng mariin. Medyo gumaan ng kaunti ang pakiramdam ko pero mabigat pa rin talaga. Masakit ang legs ko at mahapdi ang pagkababae at pang upo ko.

“ Saan ka galing?“ napangiwi ako sa sakit nang sinubukan kong maupo sa kama.

Ngayon kolang napagtanto na nasa kama na pala ako. Nilibot ko ang paningin ko sa buuan ng kwarto. Ewan ko kung lutang ako o ano pero parang nag iba ang room namin.

Tumingin ako kay Roks na ang inosente ng look. Namumula pa ang kaniyang tenga. Kinagat niya ang kaniyang labi at hinaplos-haplos ang kamay ko. “ Still

sore ?“ tanong niya pabalik.

Sinamaan ko siya ng tingin kaya naman napakamot siya sa kaniyang batok at umupo sa tabi ko.

“ Aba’t nagtatanong ka pa?!“ iritado kong sambit.

Napalabi siya at hinahawakan niya ang noo ko. “ You have fever—.“

“ Ha?!“ nanlaki ang mga mata ko at hinawakan ang sarili ko. At oo nga maiinit nga.

Nilalagnat ako? ’Di kinaya ng katawan ko? Seryoso ba? Joke lang ba ’to?

Teka sa dami-dami kong pinadaanan na aksidente. Alaga niya lang magpapatumba saakin? Siya kahinaan ko?!

“Hala bakit? Pinacheck up mo ba ako kina Atarah?

Hindi naman ’di ba? “ agad na tanong ko. Kinakabahan ako bigla ako nakaramdam ng pawis.

Panigurado kasing papatingin niya ako sakanila lalo na’t doctor at nurse silang mag asawa. Nakakahiya na malaman nilang nilagnat ako dahil nag s-x kami.

“Yes, they just give me this meds after.” tumango siya at tinuro niya ang gamot na nasa gilid ng lampshade.

Nanlaki ang mga mata ko at agad akong napalunok. “Sinabi mo ba na may nangyari kagabi? Kasi tiyak na tinanong din nila kung ano ang ginawa namin bakit nagkaganito ako.”

“No but Atarah saw the blood on the bed a while ago.”

“Ha?! Sinabi mo sana nag m-mens ako!”

“Don’t worry too much, it’s ok. Are you hungry?”

Napabuga nalang aoo ng hangin saka Umiling at tinignan ang dugo sa kama ngunit wala na roon.

“ The air condition was broken. Lumipat tayo ng kuwarto kaya bago na ang sheet.“

Nag init ang pisnge ko dahil mukhang alam na nina Atarah pati na rin nung mga taga linis na may nangyari saamin.

Ahh lupa, kainin mo ’ko!

’Sus, si Roks lang gusto mo kumain sa’yo ‘di ba?’

Napasampal ako sa sarili ko nang marinig ko ang sarili kong boses sa isipan ko. Anak ng shooting star! Nag h-hallucinate ako. Mas malala nga talaga lagay ko. Jusmiyo goku, paguwi na paguwi ko sa Manila papacheck up agad ko.

“Hey? What’s wrong ?” hinawakan ni Roks ang dalawang kamay ko at pinisil-pisil ito.

“ Wala! Teka nga saan ka ba kasi galing? Paggising ko wala ka na sa tabi ko.“ balik na tanong ko.

“We went to Kenji’s private island.”

Bumuntong hininga ako at disappointed siyang tinignan. “ Alam ko pero bakit ’di ka man lang nag iwan ng text?“

Nagtiim ang bagang niya. “ I don’t have. I broke it..“ napakunot ako sa naging dahilan niya may mali talaga.

“Kahit sana note lang ?” pinanliitan ko siya ng mata.

Binasa niya ang kaniyang labi at tumingin sa lapag. “ I don’t have pen and paper,“ mahinang sambit niya.

Nakakapanibago na gan’to siya. Anong klaseng dahilan ’yun? Hindi ba siya pwede gumawa ng paraan. Halatang nagsisinungaling siya. Bakit nag iba ’yung ugali niya? Ano nga ba nangyari nito nakaraang mga linggo?

Gusto ko siyang tanungin kaso baka masira naman ang bakasyon namin. Nandito kami para makapag relax hindi magpakastress.

“ Dami mong dahilan ha, gustong-gusto mo talaga dinagdagan kasalan mo, no?“ nagtiim ang bagang ako at pinanood lang ang reaksyon niya.

Napayuko siya na parang asong maamo. “ I’m sorry

,“ mahinang saad niya.

Napairap nalang ako sa ere at bumuntong hininga ako. Eto na naman po kami. “ Hindi na talaga kita maintindihan. Puro ka nalang sorry pero paulit-ulit mo lang din naman ginagawa. Tapos magtataka ka kung bakit ako magsasawa. “

Hindi siya nagsalita. Para talaga siyang kaawa-awang tuta na pinapagalitan. Hindi ko rin mabasa ang tumatakbo sa utak niya. Kaya agad ko naramdaman ang guilty. Paint, chill lang. ’Di ba ang sabi mo hindi mo siya aawayin?

Bumuntong hininga ako. “ Ok, sige. Papalampasin ko ang pangyayaring ’to. Ayokong sirain ’yung araw mo. Ayoko ng makipagway kaya sana huwag ka na rin gumawa ng dahilan para magaway tayo.“

Unti-unti nagtama ang mga mata namin. Kumurap-kurap at ngumiti siya kaya inirapan ko nalang.

Nagtiim ang bagang ko at iniwas nag tingin sakaniya. “ Alam mo kapag dumating sa puntong gusto mo makipaghiwalay saakin. Sabihan mo ’ko agad, ha. Wala ng patumpik-tumpik. Ayoko ng drama. Gusto ko isahang sakitan nalang. Huwag mo ’ko basta-basta iiwan sa ere. Inform mo’ko kung mambabae ka o nagsasawa ka na naiintindihan mo?

Hindi ko naman kasi iipilit sarili ko kung ayaw mo na.“

Hinawakan niya ang pisnge ko at pilit na iniharap sakaniya. Umamo ang expresyon niy, “ Don’t say that, hindi-hindi mangyayari ’yan, Mahal.“ malambing na saad niya at hinalikan ako sa buhok.

“ Talaga lang ha?“ nginisian ko siya saka bumaba ng kama at tumayo. Agad akong napabalik sa kama dahil nanlalambot legs ko at kumirot pa rin ng gitna ko.

“O-ouch.” daing ko at hinahaplos haplos ang legs ko.

Potakte, ano ba ’to? Bakit gan’to kasakit nararamdaman ko.

Napahiga ako muli dahil at namalipit sa saakit. “ Hey..hey.“ natataranta niyang sambit.

Hinawakan niya ang kamay ko at ramdam kong kabado siya. “ Should I call Atarah? To help us? I’m sorry I really don’t what should I do. I’m confused.“

Sumulyap ako kay Roks na litong lito ngayon. Umiling lang ako. “ Ok, lang ako. Huwag mo na sila tawagin. Mag search ka nalang muna paano maalis ang hapdi. Nandyan phone ko sa tabi.“

Hinaplos-haplos niya rin ang legs ko para humupa ang sakit habang nagbabasa siya phone.

Para akong buntis na manganganak sa paraan na paghigop ko ng hangin at pagbubuga.

Nanlaki ang mga mata niya at tinignan ako. “ We need to see the doctor now ,“seryosong sambit niya.

“Bakit? “ pinakita niya saakin ang nakasulat sa article kung bakit sumasakit ang VaGG after ng sexual intercourse.

Binasa ko ang mga nakasulat. Napanganga ako nang makita ko ang mga maaring dahilan. Sexually transmitted infections (STIs), Yeast infection, Endometriosis, Vulvar infections, Vulvodynia at marami lang dahilan. Posibleng may sakit ako o siya? Paanong nangyari ’yun?

Tumingin ako sakaniya ng nagtataka.

“Pareho naman tayong virgin kaya wala naman siguro tayong sakit ’di ba? Unless may hindi nagsasabi saatin ng totoo. “ tumingin ulit ako sa phone at nag scroll down at nakita ko ang isang statement.

Nanlaki ang mga mata ko “ Teka ito! You had rough sex and it caused too much friction. It’s not normal to be sore after sex unless it’s your first time, and there was some stretching of the hymen to contend with! Eto tama nga! Masyado tayong wild kagabi.“ naginit ang pisnge ko at sumulyap sakaniya. Nakatulala siya sa kawalan at namumula ang tenga niya.

’Di ko alam pero mukhang mag uumaga na rin nang matapos kami. Hindi ko nga makilala ang mga sarili namin dahil parang ibang tao kami sa sobrang wild kagabi.

Muntik pa namin masira ang bed at halos inikot namin ang buong suit naman para lang makaraos. Cr, Kitchen, lalo na ’yung lamesa at counter. Nilagyan niya rin ng alak ang at yelo ang pagkababae ko kagabi kaya siguro naging dahilan din ’yon kaya humapdi. At idagdag pang ginawa namin ang anal s-x kagabi. Pinaka masakit sa lahat pero solve naman. Kaya masakit-sakit din ang pang upo ko. Ewan ko ba parang may demonyong sumanib saamin at ’di na namin na control ang sarili.

Umiling ako para maalis na sa isipan ko ang nangyari kagabi. Jusko, baka sa sobrang pag iisip ko sa nangyari kagabi mauwi na naman kami ngayon sa gano’n kahit ’di ako nakakalakad ng ayos.

Nag search nalang ako kung paano ba maiibasan ang hapdi.

Napatango-tango ako nang makitang may pamg home remedies naman. “ Kailangan ng ice pack. Pakuha ka dali.“ inabot ko sakaniya ang phone ko para mabasa niya.

“Hold the ice pack in place for 5 to 10 minutes at a time. Don’t place the ice pack directly on the vulva; have underwear or a washcloth in between. Don’t insert the ice pack into your vagina, either .” basa niya muna bago napagdesisyunan na tumawag sa desk.

“Ahhh ang sakit ng legs ko

,“ mahinang bulong ko. Sa totoo lang ngayon mas masakit na ang legs, kasusuan ko at lalo na ang likod.

“Wala bang masakit sayo?” tanong ko sakaniya at umiling lang siya habang kausap pa rin sa telephone at sinenyasan ako na huwag maingay.

Napakunot ang noo ko. Bakit wala man lang masakit sakaniya? Dahil ba nasanay na ang katawan niya sa gantong bagay? I mean ’di ba dapat kapag sundalo matatag talaga ang katawan sa kahit anong gyera.

“ O-ok thank you. .“ at nang matapos siya ay agad siyang lumapit saakin at binuhat ako. “ Saan mo ’ko dadalhin?“

“It says you need to wash first using warm water.” tumango nalang ako at niyakap ang mga kamay ko sa leeg niya.

Hays, sa susunod talaga. Papaseminar na ako kina Mamsh. Itatanong ko kung ano secret nila bakit parang hindi naman sila nasasaktan ng gan’to kapag nakikipag ano.

“Seat here. I will check the water temparature first..” inupo niya ako sa sink at nag punta siya kung saan nakalagay ang bidet.

Binasa niya ang sariling kamay at may kung ano siyang pinindot at nilingon ako. “ Ok na, can you walk ?“ tumango ako.

Agad niya naman akong inalalayan paupo sa kubeta. “Wash, “ saad niya saka agad akong tinalikuran at kumuha ng malinis na puting towel.

“ Pasuyo ng feminine wash ko sa bag,“ utos ko habang ibinababa ang panty at pajama ko.

Agad niya naman akong sinunod at pagkatapos ay pumasok ulit siya sa banyo habang nakatingin sa phone niya.

“Here, Mahal..” inabot niya saakin ang tuyong towel at feminine wash.

“After you wash, dry it .” sambit niya at sakto naman na may nagsalita sa intercom. Mukhang ’yun na ang yelo.

Agad siyang lumabas ng CR para kunin ’yun. Ibinaling ko nalang ang atensyon sa paghuhugas.

Pilit kong hinipan ang ibaba ko dahil ang hapdi nang saktong naglagay na ako ng feminine. Agad kong binanlawan at pinunasan ng tuyong towel dahil talagang masyadong mahapdi.

“Why ?” napasulyap ako kay Roks na dala dala ang ice pack.

“Mahapdi nga. .” inilagay niya ang mga hawak niya sa sink at lumapit saakin para alalayan akong suotin ang underwear ko at alisin ng tuluyan ang pajama ko.

Natawa pa ako nang mapansin ang tingin niya ay nasa mga mata ko. Halatang iniiwas niyang mapatingin sa ibaba ko.

Ipinalupot ko ang paa sa bewang niya hanggang sa maiupo niya na ako ulit ako sa sink.

Napadaing ako dahil ang hapdi talaga kaya naman pinaypayan ko gamit ang kamay ko na animo ma iibsan ang sakit.

Napalunok siya at iniwas ang tingin saakin. “ Bakit ba kabado ka? Ok lang ’yan, sabi normal nga kapag una, e.“ para kasing guilty na guilty siya sa nangyari, e.

“ I’m sorry .“ lumabi siya at malungkot akong tinignan.

“Huh?” nagtatakang sambit ko. Agad niya naman akong niyakap at ng mahigpit.

“I’m sorry to disappoint you, I shouldn’t take an take advantage—–.”

Humiwalay ako sa yakapan namin at pinutol ang salita niya. “ Hoy, ano ba sinasabi mo na naman?“

Bumuntong hininga siya at hinawakan ang kamay ko saka pinisil-pisil habang nakatingin ng diretso saakin. “ I did not mean to hurt you in any way. That’s why I am humbling down myself to ask for your forgiveness.“

I’m sorry for the wrong things that I’ve done.“

Nagtiim ang bagang ko. “ Ano ba. Naalala mo bang ako ang may gusto sa nangyari? Bakit ka humihinga ng tawad? ’Di ka naman nag take advantage, e. At anong ibig sabihin mo sa wrong things? Mali ba ang ginawa natin kagabi? Nagsisi ka ba?“

Umigting ang panga niya at umiling siya. “ No—no, that’s not what I mean. We both know it’s not a right time to do—.“

Binasa ko ang labi ko at nag cross arm. “ So nagsisi ka nga? Nagsisi kang nakipag make love ka saakin?“

“No–no, I love you and

I don’t want to see you get hurt

. Because it hurts me to see you hurting like this .“ pilit niyang hinawakan ang kamay ko pero sinanggi ko lang.

Si Roks, ’yung tipo ng tao na madadala ka talaga sa matatamis na salita niya lalo na kung hindi mo pa siya lubos na kilala. Madadala ka sa ideyang paninidigan niya ang bawat lumalabas sa bibig niya.

Ang akala ko rin gano’n siya noong una. Gusto kong matawa ngayon. Ayaw niya akong makitang nasasaktan dahil nasasaktan din siya? Kamusta ang nangyari nitong mga nakaraang araw? Sige sabihin na natin na valid ang reason niya pero anong akala niya hindi ako nasaktan no’n?

Hindi niya naman ako masisi. Iniwan niya ako sa ere no’n syempre kung ano-ano iisipin ko. Marami akong gusto sabihin kay Roks at isumbat pero hindi ’to tamang oras para gawin ’yun. Masisira lang lahat mawawalan ng saysay ang makelove namin kagabi kung mag aaway kami.

“ Huwag na natin pagusapan ’yan, please?“

Bumuntong hininga siya at natahimik kami ng ilang saglit habang nakatitig lang sa mata ng isa’t isa.

Ako na ang umiwas ng tingin sakaniya at tumingin sa salamin. Napakagat ako saaking labi dahil gusto kong tignan kung may sugat ang ibaba ko pero paano? Hindi naman pwedeng ako mismo ang titingin sa pamamagitan ng salamin na ’to.

Sumulyap ulit ako kay Roks. Humigop ako ng hangin para maglakas loob.

“Tignan mo nga kung may sugat.”

“What?” gulat na tanong niya kaya nginusuan ko ang pagkakabae ko para makuha niya ang gusto kong sabihin.

“B-but—” nauutal na saad niya.

Napangisi ako nang mapansin na namumula ang tenga niya, bumibilis ang pag hinga at napapalunok siya halatang kinakabahan na naman.

“Nahihiya ka? K-kinain mo nga ’yan kagabi tapos ngayon pagpupulahan ka d’yan?” malokong sambit ko at binaba tuluyan ng underwear ko.

“Cenery, stop!” agad siyang pumikit at lalo siyang namula ng sobra. Sus, pa virgin ang ogag.

“ Edi huwag. Ako nalang kasi labas ka na ’di na kita kailangan.“ tinignan ko ang keppies ko at dahil nga walang pubic hair ay kitang kita ko na mapink-pink ito lalo na sa bandang hiwa.

Hindi ko makita ng ayos kaya napagdesiyon ko na humarap sa salamin at bubukaka na sana ako kaso agad dumilat si Roks at hinawakan ang kamay ko.

“I’ll check it !” pigil niya kaya natawa ako.

“Sus, gusto rin pala. “ umiirap na sambit ko at sumandal sa mismong salamin na para maitaas ko ang paa ko.

Umigting ang panga niya at seryoso bigla ang exptesyon niya, “ S-pread your legs..“

Napalunok ako kasi biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Iba pa rin pala kapag nasa wisyo ka na at ginagawa niyo ang gan’to. Bwiset nakaramdam ako ng awkward! Nahiya ako bigla. Jusko, self ginusto mo ’yan ’di ba?

“I repeat, spread your

legs ,“ hamon niya.

Naginit ang pisnge ko at sinunod ang sinabi niya. Nagulat ako nang bigla niyang pinadulas ang hintuturo sa hiwa ko.

“Look who’s

wet ?“ nakataas na kilay na sambit niya kaya napatakip ako bigla ng kepyas.

“ Basa kasi nga! Naghugas ako!“

“Water is sticky now?” dinikit niya ang hintuturo sa hinalalaki niya para ipakita kung gaano kalagkit ’yun

“ Heh !“ inabot ko ang towel at pinunasan ang aking sarili.

“Ang sabi ko icheck mo kung may sugat hindi hawakan. Chansing ka rin no!”

Napailing-iling nalang siya habang nakangisi. Unti-unti siya lumuhod at binuka ko ng ayos ang legs ko. Napapikit pa ako ng mariin at napaungol sa sakit na dulot no’n.

“It’s redish and kinda pinkish,” sambit niya saka hinipan-hipan niya ang ibaba ko mismo.

“Nakikiliti ako

teka ! T ignan mo ’yung loob baka may sugat para kung meron papadoctor na tayo kahit nakakahiya. Iflashlight mo!“

Sinunod niya naman ako at inilawan si kipaypitz ko. “ I can’t see it properly–I mean how can i know if it’s a wound? Pareho pareho sila ng kulay at texture. “

Bumuntong hininga ako at sinarado ang legs ko at umupo na ng ayos.

“Ok, sige labas ka na do’n.”

“Why?”

“Mamasaihin ko lang ’to. ’Di ba nakasabi na imamasage muna bago lagyan ng ice pack? Bakit panonorin mo ’ko? Eh, labas na labas na ’yang ibon mo.” tinuro ang short niya na may malaking umuubok dito.

“Stop looking at him!” bawal niya at tinakpan ang umbok niya gamit ang malalaking kamay.

“Oo na hindi na, labas ka na !” natatawang sambit ko.

Kumunot siya. “ Why? I want to help you.“

Nagtaas ako ng kilay. “ Huh? Ano? Ikaw magmamasahe?“

Kinagat niya ang labi at tumango ng parang bata. “ Can I?“

“ Malamang !“ sagot ko at agad na pinaghiwalay muli ang hita ko at halos humiga na ako sa sink.

Unti-unti niyang dinampi ang mga daliri niya sa kanan. Agad akong kinilabutan pakiramdam ko mababasa na naman agad ako mula sa sarili kong likido.

Napasinghap ako para pigilan na mapaungol ako. Napapikit ako at pinakiramdam ang maingat na pagmamasahe niya sa ibaba ko.

Nakakarelax pero nakaka triggered din. Nangangalay ako sa pwesto namin lalong sumasakit legs at likod pero nageenjoy kasi ang pagkakabae ko.

Sino ang pipiliin ko?

Dahan-dahan at maingat ang paglapat ng kamay niya kaya masarap sa feeling.

Buti nalang pinupunasan niya rin ng towel ang kepies ko dahil nga nababasa talaga siya. Hindi ko mapigilan.

Nabuhay ang dugo ko nang biglat niyang idampi-dampi ang ice pack habang tuloy pa rin siya sa pagmamasahe.

“Feeling better ?” tumango lang ako.

Patuloy lang siya sa ginagawa niya sa palagay ko umabot kami ng 5 minutes. “ We should do this on bed. Masyadong mahirap ang pwesto mo rito.“

“ Sige .“ umupo ako ng ayos at nabigla ako nang halikan niya ang pagkakababae ko bigla .

“ Hoy! Bakit mo kiniss?!“

Ngumiti lang siya at pinisil ang ilong ko. “ Para mawala na sakit. My kiss is a medicine !“ sambit niya at hinalikan ulit ako sa labi.

“You taste good no? “

“ Tse ,“ natatawang sambit ko. Binuhat niya ako at ipinalupot ko ang kamay ko sa leeg niya pati na rin ang legs ko sa bewang niya.

Hinalikan niya ako sa noo bago lumabas ng CR. “ I really love you ..“

“ Ako rin syempre! Mahal na mahal kita!“

Tinignan niya ako ng seryoso mata sa mata. “ Do you trust me?“ biglang tanong niya kaya napanguso ako.

“Malamang j-jowain ba kita kung hindi?”

Ngumiti siya at hinalikan ako ng mabilis sa labi saka niyakap ng mahigpit. “ Mahal, don’t leave me no matter what happens, ok

?“

Chapter 47

Paint Cenery

SA TATLONG araw na pamamalagi namin dito sa Boracay ay ngayon nalang ulit ako nakalabas ng suite. Kung kailan huling araw nalang namin dito ngayon lang makakagala ng sobra.

’Di ko mapagkakaila na nasobrahan talaga kami sa ginawa namin. First time namin kaya wala kaming control at parehong wala kaming alam sa kahihinatnan.

Anak ng shooting star! 3 days akong ’di makalakad ng ayos at sobra talaga mabigat ang pakiramdam ko. Mabuti nalang hindi ako kinkwestiyon nina Atarah kung ano bang nangyari saakin. Ang akala ko aasarin nila ako, e.

“Did you put a sunblock already?” tanong ni Roks na kalalabas ng kwarto dahil kakatapos lang niya ayusin ang mga damit namin.

Ako na dapat mag a-ayos ng mga gamit namin kaso gusto niya siya nalang. Ayaw niya ako mapagod nagtalo pa nga kami at sa huli nag hati nalang kami sa gagawin.

Sobrang asikaso niya saakin ni hindi na rin siya masyado lumalabas ng suite lalo na kung wala naman akong nirerequest na bibilhin niya.

Pareho kaming ’di nakasama kina Atarah na gumala dito sa Boracay. Nakulong kami dito sa suite pero kahit p-paano naman mas ok na rin ’yun dahil nakapag pahinga naman kami.

Straight 3 days lambingan lang ginagawa namin kaya kahit p-paano nakabawi siya saakin.

“Hala, oo nga pala! Nakalimutan ko, wala ako. Teka hihiramin ko nalang ’yung kay Atarah.”

Lumabas ako ng suite at humakbang lang ako ng 15 steps bago ko narating ang suite nila. Kumatok ako at pinindot ang button pero walang sumasagot kaya naman pumasok nalang ako.

Kapag kasi wala ang room card pwedeng itype nalang ang code para bumukas ang pintuan. Sakto sinabi naman na saakin ni Atarah ang code. Sinabi niya ’yun para agad ako makapasok lalo na kapag may masama akong nararamdaman, for emergency purposes.

Pagpasok ko ay iniilibot ko ang mga mata ko para hanapin sila dito sa living area at kitchen pero walang tao kaya naman naglakad ako papunta sa room nila.

Kakatok sana ako nang marinig ko ang boses ni Rare na parang may kausap sa loob.

“ Confirmed. The drugs that they found are ecstasy, crystal methamphetamine and GHB (G, Gina, GBL, 1-4BD). “

Ewan ko pero alam kong masama ang gagawin kong pakikinig sa usapan ng kausap niya pero ’di ko mapigilan ang sarili ko na makinig.

Idinikit ko ang tenga ko sa pintuan para mas marinig pa ng maigi.

“How come nakalusot ang drugs na ’yun nang ’di natin alam? Oh my god, napakadelikado! Swerte nalang tayo nalang na hindi sila na overdose lalo na’t halo-halo ang gamot .” Si Atarah ang kausap ni Rare.

Overdose? Napakamot nalang ako dahil nacurious talaga ako ng bongga sa pinaguusapan nila lalo na may involve na drugs. Sino kayang naoverdose mga pasyente nila? Lagot sila..

“I don’t know too, baby. Calm down..”

“Paano ako kakalma kung may muntikan ng mamatay?! We just want to enjoy our trip tapos gano’n pa ang mangyayari.”

Mamatay? Luh, anyare? Nanlaki ang mga mata ko. Ano ba tinutukoy nila? Sino kaya? Siguro may problema sa hospital nila? Kasi involve ang drugs and death sa usapan at mukhang stress sila ngayon.

“World is a scary place. There are many types of monsters in this world who just wear a mask. We can’t predict what will happen next, baby.”

Napanga-nga nalang ako napunta sa monster ang usapan? Ano ba meron? Sinasalakay na talaga tayo ng monster? Huh? ’Di ko gets ang labo ng usapan nila kala mo nasa movie lang, e.

Pero base sa boses nilang dalawa halatang problemado na. Hindi sa chismosa ako pero ano kayang nangyari? Ano ang ibig sabihin nila?

“ Kaya nga dapat malaman niya na. Hanggang kailan pa itatago sakaniya? Dapat maipaliwanag na sakaniya ng ayos. Mas lalong g-gulo kasi kung siya mismo ang makakatuklas. Alam mo naman ang nangyari saakin. Ayokong matulad siya saakin.“

Idiniin ko pa ang tenga ko pa sa pintuan dahil sobrang interesado ako sa pinaguusapan nila.

‘Ayokong matulad siya saakin’

Sinong siya? Ano ba nangyari kay Atarah nga ba ulit ang nangyari sakaniya no’n? Lalim naman ng pinaghuhugutan nang mag asawang ’to.

“Ath! Where are you?! Let’s go

na !“

Nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko si Mikee. “ Ay putchang gala ka!“ agad ko natakpan ang bibig ko at naglakad palayo sa kwarto.

Umakto akong inosente at nag pretend ako na hinahanap din si Atarah.

“Atarah?”

Inililibot ko ang mga mata ko hanggang sa nabangga ko si Mikee. Sinadya ko ang pagkabangga para kunwari ’di ko napansin ang pagpasok niya.

“O-ouch— Oh, Paint nandito ka pala. Sorry. Nasaan si Atarah?”

“Sorry din ’di kita napansin. Kakarating kolang hinahanap ko rin nga siya, e. Manghihingi sana ako sunblock.”

Napatango-tango naman siya mukhang wala naman siyang napansin na kakaiba. “Ah baka nasa kwarto sila. Tinignan mo na ba?”

Umiling lang ako.

“ Ath !“ sigaw niya.

“ Why?! Saglit lang! “ pabalik na sabot ni Atarah na ngayon ay lumabas na ng kwarto nila.

Napatingin siya saakin saglit at nginitian ako. “ Oh, Paint nandito ka pala.“

Ngumiti ako pabalik. “ Ah, oo. Hehe. Maghihirama kasi ako sunblock naubusan kasi ako, e.“

“Wait lang.”

Tinalikuran niya kami at bumalik sa kwarto. Sumulyap ako kay Kee na nakatingin saakin na para bang sinusuri ang kabuuan ko.

“ Ok ka na ba talaga?“

Agad akong tumango at nginitian siya ng matamis. “ Oo, sadyang sinumpong lang ako nitong nakaraang araw.“

Bumuntong hininga siya at ngumuso. “ Sayang last day nalang dito. Pero sure naman ako na babalik pa tayo ulit sana ma enjoy mo next time.“

“Oo nga, sure na ’yon,” masaya kong sambit saka sumulyap kay Atarah na papalapit saamin.

“Here na, Paint! Extra ko ’yan kaya sa’yo na. “ inabot niya saakin ang sunblock.

“Salamat, sige na hintayin nalang namin kayo.” naglakad ako ng dahan-dahan ewan ko pero parang ang tahimik nila hanggang sa tuluyan na akong nakalabas ng suite.

Paglabas ko, sinarado ko ang pintuan pero hindi tuluyang nakasarado dahil may nakaharang palang maliit na bagay sa pintuan. Yumuko ako para kunin ito ngunit agad ko silang narinig na nag salita. Pabulong pero malinaw sa pandinig ko.

“Narinig niya ba?”

“Huh, ang alin? May nangyari ba? I mean bakit ang tahimik?”

Ako ba tinutukoy nila? Teka huwag mong sabihin na ma ideya siya na nakikinig ako sa usapan nila mag asawa? Anak ng shooting star nakakahiya.

Nanlaki ang mga mata ko at nagmadaling tumakbo sa suite namin. Agad akong pumasok at sinarado ang pinto na hingal na hingal.

Humihinga ako ng malalim dahil ang lakas ng tibok ng puso ko. Masyadong mabilis ang ginawa kong pagtakbo.

“ Hey, what happened? Are you ok?“

Napaangat ang tingin ko kay Roks nang bigla siya lumapit saakin at hinawakan ang kamay ko.

“Ah, wala. Trip kong tumakbo kaya ito hiningal ako. Parang tanga girlfriend mo, no?” natatawang kong sambit kaya ngumiti lang siya saka hinalikan ako sa noo.

“I love you..”

Nicringkle ko ang ilong ko at idinikit sa ilong niya. “ Sige na po I love you too, maupo ka na do’n para lagyan kita sunblock.“

Agad naman siyang sumunod saakin. “Alisin mo shirt mo. Dapat mag sando ka nalang mamaya,” sambit ko at sinimulan lagyan siya ng sunblock sa braso niya.

“ Ok po, mahal,“ sagot niya habang nakatitig lang saakin.

“You’re so d-mn gorgeous, Mahal ,” saad niya saka inipit sa tenga ko ang mahahaba kong bangs.

“Enebe! Ako lang ’to.” ngumuso at nagpacute pa.

Ngumiti siya ng matamis kaya lumabas ang maliliit na dimple niya. “ I’m not sure how a man like me can deserve a goddess like you.“

Naginit ang pisnge ko at mahina siyang hinampas. “ Ikaw ha, nag i-improve na mga banat mo,“ natatawa kong saad.

“ I’ve been wondering what I ever did to deserve gazing upon your perfect smile?“

Napalabi ako. “ Nasobrahan ka na naman sa candy ha. Nakita ko ’yang balat ng candies sa basurahan napakarami,“ usal ko saka nilagyan na ng sublock ang mukha niya pababa sa leeg niya.

Mabilis niya ako hinalikan sa labi. “I will make sure to spend the rest of my life trying to become the answer.”

“Kaya nga huwag mo ’kong sasaktan at ipagpapalit. Huwag mong sayangin ang chances na mamahalin ka pabalik ng isang dyosa.”

Nagtawanan lang kaming dalawa at pinagpatuloy ko na ang paglalagay sunblock sa buong katawan niya.

At nang matapos na ako ay siya naman ang naglagay saakin.

“Nga pala, ano nga ulit amg nangyari kay Atarah noon? Nabanggit mo na ba? ’Di ko na maalala kasi, e. “ sagot ko habang naglalagay na rin ng sunblock sa sarili para ’di siya mahirapan masyado.

“ Why?“

“Wala lang bigla akong nacurious kasi kanina narinig ko nag uusap sina Atarah at Rare.”

Natahimik siya ng ilang saglit at bumuntong hininga. “Eavesdropping on someone else’s conversation is considered rude in polite circles,” seryosong saad niya.

Napanguso ako at hinarap siya. “ ’ Di ko naman sinadya marinig ha.“

“If not, sana ay umalis ka agad kung––”

Bumusangot ako at tumayo. “ Sus, ayaw mo lang sabihin niyan. Kung ayaw mo sabihin ’di naman kita pipilitin. Gano’n lang!“

Mapungay-pungay niya akong tinignan at agad na hinuli ang kamay ko. “ Hey, sorry. I didn’t mean to—“

Pinangliitan ko siya ng mata. “ Bakit ka nag s-sorry? ’Di naman big deal ’yon. Yaan mo na.“

“Look Mahal, I know you’re offended but I’m just trying to fix you bad habits—” pinutol ko ang sasabihin niya kaya nag tiim ang panga niya.

Ngumiti ako ng pilit. “ Ok thank you kung gano’n. Labas na ako. Kanina ko pa talaga lumabas. Sunod nalang kayo.“

Mabilis akong maglakad papunta ng pinto at nang makalabas na ay nagmadali akong nagtungo sa elevator. Napansin kong hindi niya ako sinundan na naman kaya naasar ako nag lakad ako ng padabog papunta sa seashore.

Ewan ko ba bigla akong naasar. May parte talaga saakin na ayokong tinatama ako o dinidiktahan sa gusto kong gawin. Naiinis ako at pakiramdam ko napapahiya ako kapag gano’n.

Sobrang sensitive ko sa totoo lang lumalala lang nitong mga makaraang araw.

Alam kong toxic pero ’di ko mapigilan pakiramdam ko kasi sintomas ’to ng sakit ko.

Pinakalma ko ang sarili ko; bumuntong hininga saka lasapin ang fresh na fresh na simoy ng hangin at ang nakakarelax na tunog mula sa hampas ng tubig.

“Ma’am! Teka!” napatigil ako sa paglalakad at napasulyap ako sa tumawag saakin.

Bellboy lang pala. Tss, inutusan kaya ni Roks ’to para habulin ako? Nakaabot pa rito sa labas.

“ Ma’am sa’yo po ba ’tong earring?“ pinakita niya saakin ang kaniyang palad na may isang black skull earring jackets sterling silver. As in isa lang walang kapares.

“Hindi,” sagot ko at naglakad nalang ulit.

“Ma’am teka po. Sainyo po raw kasi ’to, nahulog niyo sa dating niyong suite niyo.”

Napatigil ako sa paglalakad at pinanliitan siya ng mata. Bakit ang kulit ng taong ’to? Bayad ba ’to para inisin ako?

“Mukha ba akong nagsusuot ng ganyan? Mukha namang pang gangster ’yan!”

“Galit po kayo?” kinakabahang usal niya.

Napairap ako at kinagat ang labi ko. “Hindi.”

“Eh kasi Ma’am, sabi kasi nang kasamahan namin. Nang maglinis po kasi kami ay nakita namin ’to sa kwarto niyo ’to kaya kala namin sainyo po talaga. Pasensya na po ginagawa lang namin trabaho namin baka kasi kami ang masisi kapag ’di namin nabigay sa may ari ang mga gamit na nawawala.”

Napatitig ako sa hikaw na ’yun. Napakamot ako saaking noo dahil wala akong naalalang may ganito ako. Halatang mamahalin kahit mukhang pang gangster.

Hindi kaya kay Atarah, Mikee o Amirah kaso parang ’di naman gan’to sinusuot ng mga ’yun puro diamonds and gold, e.

“ Baka naman sa nag check in bago kami ’yan? Wala talaga ako natatandaan na may ganito ako. Wala rin naman akong proof na nasaakin ang isang kapares kaya bakit mo saakin binibigay? Eh mas mapapagalitan kayo niyan,“ kunot noong sambit ko.

“Hindi po talaga saa––.”

“Bite, tawag na tayo ni Madam!” sabay kaming napatingin sa sumigaw na kasamahan niya.

“Alis ako na ako, Ma’am. Ikaw na po humawak.” hindi ako makagalaw nang bigla niyang hawakan ang kamay ko at inilagay doon ang hikaw at kumaripas ng takbo palayo saakin.

“ Teka! “ sigaw ko dahil nahagip ng mata ko ang isang pamilyar na hikaw na nakasabit sa kaliwang bahagi ng kaniyang tenga.

Napatingin ulit ako sa hawak kong hikaw at sa suot niya. Napalunok ako nang makumpirma ko na ’yung suot niyang earring sa kaliwang tenga niya ay kapareho ng hawak kong earrings.

“Hoy teka lang!” hahabulin ko na sana siya kaso ang bilis niya nawala sa paningin ko dahil maraming tao.

Nagkibit balikat nalang ako. Weird naman. Kung akin nga ’to bakit isang pares lang ang ibinalik? ’Di ako pwedeng magkamali sa nakita ko. Pareho talaga ang earrings na ’to sa suot niya.

Anong trip ng bellboy na ’yun? Bakit niya saakin binigay ’to? Para kapag nag kagipitan ako ang masisi? Kaso hindi rin naman ako pwede masisi kung siya mismo may suot din?

Bigla akong kinilabutan kaya napatingin ulit ako sa hikaw. Itatapon ko ba ’to ? Sayang naman. Pwede naman kasi isangla sa villarica.

Naglakad papunta sa sea shore at naupo doon habang nakatitig sa hikaw pilit na hinahanap ang kasagutan kung bakit nga ba binigay niya saakin ’to.

“ Hey .“ nang marinig ko agad ang boses ni Roks ay tumingin ako sakaniya.

“Oh? Nasaan sila?” Nakataas na kilay na saad ko. Ipinasok ko ang earrings sa suot kong maong na short at tumayo.

“Are you mad? I’m sorry. .”

Bumuntong hininga ako. “Ayan ka na naman ha! Sinabi ko sa’yo na huwag ka na mag sorry dahil ’di naman ako galit gusto ko lang maunang lumabas kasi pabida ako, e.”

Yumuko siya na parang bata na pinapagalitan ng Nanay. “Promise, hindi man ako galit. Nainis lang konti pero wala na.” lumapit ako sakaniya saka niyakap siya.

Tumingala ako sakaniya at ngumuso. Mabilis siyang humalik at niyakap ako ng mahigpit. “ I will tell the whole story

then..“

Ngumiti ako at tumango. Nagpatuloy kami sa paglalakad dito sa gilid ng dalampasigan.

Ikinuwento niya simula sa umpisa ang nangyari sakaniya. At talagang mapapanganga-nga ka nalang sa action na nangyari aba para silang nasa teleserye.

Seryoso ba talaga nagpadaanan nila ’to? Si Atarah? Wala sa mukha niya na may gan’ong ganap sa buhay niya.

“ Ha? ’Di ko alam kung kanino ako maawa. Sa murang edad ni Ranch napagdaanan niya ang mga ’yun? Grabe..“

Pare-pareho silang biktima ng manipulator at pag t-traydor pero malaki rin kasalan ni Atarah dahil nag padalos-dalos siya sa mga desisyon niya.

“ ’Di ko alam kung kanino ako papanig. Parehong tama at pareho ring mali. Hindi ko masisi si Atarah kung nag ka trust issue siya lalo na kung lahat nakakaalam ng sikreto tapos siya lang hindi. Kung ako nasa posisyon niya magagalit din talaga ako.“

Eto siguro ’yung tinutukoy ni Atarah na ayaw niyang matulad ang tinutukoy niya sakaniya. Maraming sikreto na hindi nita alam kaya naman siya mismo ang umalam. Nanaig ang galit at sobrang desperada sya kaya naman ang mga impormasyon na nakuha niya noong una ay agad niyang pinaniwalaan.

“ Yeah, that’s why I chose to be with her until her last fight. I can’t blame her She’s a victim. She was controlled emotionally and physically. Kahit ako hindi ko inaasahan na gano’n ang mangyayari at may t-traydor saamin.“

’Di ko rin inaasahan na dalawa ngayon sa naging kaibigan nila ay dating traydor pero mukhang nagbago naman na sila at nagkapatawaran kaya past is past siguro. Hindi dapat magbago ang paningin ko sakanila lalo na’t kaya lang naman sila nag traydor dahil na rin maling akala at na control ng manipulator.

Nako kung buhay pa ’yung manipulator na ’yun talagang makikipag one-on-one ako ng saksakan do’n.

“ Ang liit lang sikreto nila tapos lumala lang ng lumala. Sino kaya ’yung tinutukoy ni Atarah na ayaw niyang matulad sakaniya? Tama nga siya kung hindi pa sasabihin do’n hindi malabong matulad sakaniya ,“ saad ko saka sinipa- sipa ang buhangin.

“ Ano ba ang mga narinig mo? “ tanong niya saka inakbayan ako.

Sus, masama raw ang pakikinig sa usapan ng iba pero gusto niya rin naman malaman.

“Pinaguusapan nila ’yung tungkol sa drugs noong una tapos ’di ko maintindiham basta biglang sinabi ni Atarah kung hanggang kailangan daw ba itatago ang gan’yan baka matulad raw sakaniya kapag nagkataon.”

Bumigat ang paghinga ni Roks at out of nowhere hinalikan niya ang buhok ķo.

“Maybe they are pertaining to their patient.”

“Siguro nga. .” hinawakan ko ang kamay niya at tumigil ako sa paglalakad saka hinarap siya.

“ Promise mo hawala ng taguan ng sikreto ha. Uulitin ko ulit, na sana maging open tayo sa isa’t isa para hindi tayo matulad kina Rare at Atarah.“

Tinitigan niya lang ako habang pakurap-kurap pumalakpak ako. “ Hoy?“ lutang siya, e.

Parang bigla siyang nagising sa reyalidad nang umiiling-iling ito.

“I will.” ngumiti siya.

Ngumuso ako at pinanliitan siya ng mata. “ Bakit ang tagal mong sumagot? Alanganin ka? May tinatago ka saakin no.“

Agad na kumunot ang noo niya na.

“Charot lang, “ natatawang kong saad dahil sa naging reaksyon niya.

Pinisil ko ang ilong niya niya kaya naman napalabi siya.

“Ayun sila!”

“Paint! Roks!”

Napalingon kami kina Mikee na papalapit saamin. Kumpleto na sila at nakasuot na rin sila ng kaniya kaniyang bikini.

Napatingin ako sa suot ko. Naka brown one piece ako at pinatungan ko lang ng maong na short. Tumingin ako kay Roks naka beach short katulad ng ibang lalaki.

“ Punta na ako sakanila!“

Agad akong napatakbo sa mga babae upang salubungin sila. Hinawakam ni Amirah ang kamay ko at napasunod ako nang magsitakbuhan sila papunta ng tubig.

“Hey, don’t go to the deep area!” sigaw saamin ni Rare kahit nasa hanggang legs palang namin ang tubig.

Binitawan ako ni Amirah at sabay-sabay kaming sumisid at lumangoy. Namangha ako dahil nasa mababaw palang kami pero may nakikita na akong maliit na isda.

Tumigil ako sa paglangoy para kumuha ng hangin. Nandito na kami sa parte na hanggang leeg na. Sinulyapan ko ang mga lalaki na nasa seashore pa rin habang pinapanood lang kami.

“ Whoaah!“ sigawan namin ng humampas saamin ang alon.

“Hoy, tara na! Ano pa ginagawa niyo d’yan !” saad ni Amirah na nag f-floating pa.

“The water is too cold!” Sigaw pabalik ng asawa niyang si Prench.

“Ang hapdi sa balat ng araw! Ayoko mamaya nalang!” saad naman ni Kenji.

“ Tignan mo sila ka lalaki nilang tao napaka arte. Lalo na ’yang hapon na ’yan, ubod ng arte niyan, “ naiiling na sambit ni Mikee kaya natawa ako.

Tumingin ako kay Roks na seryoso ang lang titig saakin saakin mula sa kinatatayuan niya kaya binigyan ko siya ng flying kiss dahilan para sikuhin siya ni Kenji para asarin.

“Gusto niyo talaga palusungin mga ’yan?” tanong ni Ath.

“ What’s your plan? “ nae-excite na tanong ni Kee.

“Sisid tayo hanggang sa deep area na. I’m sure susunod agad ’yan. Game?”

“Game!”

Tawang-tawa kami. Nagbilang pa kami at sabay-sabay na sumisid. Hanggang sa nakadating na kami lagpas taong parte ng tubig. Medyo lumaki ng kauti ang hampas ng alon dito.

“Hello !” sambit ni Ath at kumaway pa sa mga ito kaya ginaya namin siya habang tawang tawa.

Agad inalis ang pang itaas ay lumusong ang mga asawa-boyfriend namin sa tubig at nag simula ng lumangoy pa palapit saamin.

“ Sabi ko sainyo, e. Gan’yan mag pasunod ng mga shokoy. “

Nagtawanan kami at hinintay nalang sila makalapit. Unang nakarating si Rare na mukhang galit. Niyakap siya agad si Atarah.

“Tss, you’re hard-headed as always huh.”

“Hihi, sorry na, ayaw mo kasi lumapit.” nagpacute pa ito kaya agad na umaliwalas ang mukha ni Rare at hinalikan siya sa noo.

Napatingin naman ako kina Kenji na hinawakan si Mikee. “ Si Ga naman parang ewan gaya-gaya, e! Alam mo namang isip bata ’yang bestfriend mo!“

“Wow, coming from you!” sambit ni Ath kaya natawa nalang ako.

Nadaan ng mga mata ko si Prench na nakabusangot habang kausap si Amirah. “Ami, you’re prone to foot cramp remember.”

“We’re just playing lang ’to naman . Kj talaga!”

Napangiti ako ng malaki dahil ang c-cute nila at ’di ko makapagkakaila na nakakakilig silang lahat.

“ Got you!“

“Ay pating! “ gulat na sigaw ko nang biglang may humawak ng bewang ko.

“Where?!” natarantang tanong ng mga babae.

“Me?” nakangising lang saad ni Roks. Iniharap niya ako sakaniya at niyakap ang mga braso sa bewang ko.

“ ’Di na kita papagalitan baka ’di mo pa ako bigyan ng kiss,“ nakangiti na sambit niya at inilapit ang mukha niya saakin.

Kinunot ko lang ilong ko at idinikit ito sa ilong niya.

“I love you, my Cenery.” mapungay-ungay na matang saad niya.

“Mahal na mahal din kita,” sagot ko saka hinalikan siya.

°°°

GABI na nang makauwi kami sa Manila. 1 hr and 10 minutes lang naman kasi ang byahe kaya kahit mga hapon na kami umalis Boracay kanina ay hindi kami uumagahin ng uwi.

“Hala, ang baby Roksie namin nandito pala!” natutuwa kong sambit nang tumulon ’to mula kay Coco papunta saakin.

“ Hello, baby miss mo kami?“ ang ligalig niya at sigaw siya ng sigaw. niluwagan ko pagkahawak ko sakaniya kaya tumulon naman siya papunta sa ama niya.

“ Sup, boy.“

“ Ate ang itim

mo !“ komento ni Hanz kaya naman mahina kong pinisil ang tenga niya kaya napatakbo agad siya.

“Ahhh! Tay, si Ate oh!”

Lumabas mula sa kusina si Tatay.

“Magandang gabi po, Tay.” saad ko saka nag bless sakaniya at gano’n din ginawa ni Roks.

“ Kaawaan kayo ng Diyos.“

“Ate! Ate buhat!” agad kong binuhat si Hannah at tinap lang ang ulo ni Coco na yumayakap naman sa bewang ko.

“Kuya Roks! Pogi mo pa rin ha!” Papuri ng sipsip na si Hanz samantalang sina Rhyka ay pinapakilaman na ang hawak kong pasalubong.

“May pasalubong kami ng Ate niyo. Dito tara..” naupo si Roks sa sala namin para alalayan ang mga kapatid ko na tignan ang mga pasalubong.

Bumaba na sa pagkabuhat ko si Hannah dahil pumunta na sila ni Coco kay Roks.

“Kamusta ang bakasyon?”

“Ok naman po, Tay. Enjoy lang. Sa susunod dadalhin ko kayo do’n .” hindi ko na babanggitin na sa totoo lang nagkulong lang kami sa kwarto dahil sa nangyaring gyera.

“Nasaan po si Ella at Nanay?” tanong ko nang mapansin ko na sila lang ang wala.

“Nasa kwarto niya. Mukhang busy na busy sa school, e. At ang nanay mo naman tulog na ata.”

Napapikit ako ng mariin dahil sobrang ingay ng mga kapatid ko. “ Shh, huwag na kayo maingay natulog na pala si Nanay. Yari tayo kapag nagising ’yon.“

“Silipin ko lang po sila .” tumango si Tatay at nagpunta ako sa kwarto nina Ella.

Kumatok ako ng ilang ulit pero hindi niya naman binubuksan o wala rin kahit nag r-response man lang kaya ako na ang nagbukas swerte lang dahil ’di naka lock.

“ Ella?“ tawag pansin ko nang maabutan ko siyang tulala lang sa pader habang nakaupo.

Pumalakpak ako. “ Hoy bakit ka tulala

?“

Halos mahulog siya sa kinauupuan niya dahil sa ginawa ko. Gulat na gulat siya halatang malalim ang iniisip.

“ Ate, nandyan ka na pala..“ hingal na hingal na sambit niya at ngayon ko napansin na ang putla niya at mukhang puyat dahil maitim ng bahagya ang ibaba ng mata niya.

“Napano ka bakit ang putla mo? Para ka ring nakakita ng multo ?”

Napalunok siya at iniwas ang tingin saakin. “ Ah stress lang sa school, Ate grabe kasi talaga.“

“Maraming pinapagawa sobra?” Tumango siya. Base rin sa mga mensahe na natanggap ko mula sa mga kaklase ko talagang maraming pinapagawa.

“Hays, paniguradong marami akong hahabulin niyan.” bumuntong hininga ako at ’di sinasadya na dumapo ang paningin ko sa legs at kamay niya.

“ Bakit may pasa ka?“ tinignan ko siya mata sa mata. Agad siyang ngumiti ng pilit at tinakpan ang mga pasa niya.

“Eh, nireregla ako. Nagkapapasa naman talaga ako kapag may regla.”

“Ganto ka rami? At kalala?”

“Kinakati ko kasi saka stress talaga ako ng bongga. Kita mo ang paper works ko. Grabe midterm palang pero sinasagad na nila

kami kaya

e magpahinga ka na. Alam ko na pagod kayo. Dapat lubos-lubosin mo na ang araw na ’to dahil paniguradong tambak na ang mga gagawin mo.“

Napabusangot ako dahil may punto siya. Bakit ko nga na pinili mag aral ulit. Aaaa!

“ Osya sige, kunin mo nalang ’yung mga pagkain mo doon.“

Lumabas na ako at sumilip naman sa kwarto nila Nanay dahil madadaanan ko.

Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan upang silipin siya ngunit napataas ang kilay ko nang marinig ko na may kausap siya sa phone niya.

Ang akala ko ba tulog siya?

Sinubukan kong tignan kung sino ang katawagan niya pero ’di ko makita dahil nakaharang ang katawan ni Nanay. Basta naririnig ko lang boses ng mga babae.

“Nay?” pumasok ako ng tuluyan para ipaalam lang sakaniya na nakarating na kami.

Pero ’di ko inaasahan ang naging reaksyon niya. Napanganga ako nang bigla siyang nataranta at agad pinatay ang phone niya. Huh

“ Ano ba! Bakit ka pasok ng pasok kita mong nagpapahinga na ang tao. Wala ka talaga modo kahit kailangan. Hanggang ngayon asal kalye ka pa rin, tss.“

Napahawak ako sa dibdib ko at parang gustong saabihin na ‘bakit parang kasalan ko?’

Gusto ko rin sabihin na ‘Pasensya na po. Ni hindi niyo rin naman kasi ako tinuruan ng tamang asal bakit nagtataka ka pa?’

Pero hindi ko nalang tinuloy dahil wala akong lakas ng loob. “ Pasensya na po, lalabas na, “ malungkot kong saad saka lumabas na.

Sana pala ’di na ako pumasok. Gusto ko lang naman na malaman niyang nakauwi kami ng ligtas.

Nagpunta ako ng ref para kumuha ng inumin. “ Napano ang Nanay mo at bakit sinisigawan ka na naman?“ tanong ni Tatay na nasa likod ko na pala.

“ Eh, na storbo ko po kasi sila ng kausap niya, e. Nakakamangha lang na may kaibigan pala ’tong si Nanay. Sino ba kasi ’yun tay? Aba kailangan bigyan nating naward ’yun dahil natiis niya ugali ni Nanay.“ sarkastiko kong saad kaya ginulo niya lang ang buhok ko at nginitian.

“Makikilala mo rin siya, anak. May sakit kasi siya hindi siya makadalaw dito saatin at limitado lang naman ang makakapunta sakaniya kaya hindi pwede.”

“Siya ’yung do’n sa mental instituion?” tumango siya.

Kaya naman pala niya natiis ugali ni Nanay, e. “ Sana nga makikilala ko na siya.“

“ Hoy babae! Saan na pasalubong ko!“ naptingin ako kay Cielle na nakapangtulog na habang may dalang plastic.

“Saan si Roi? “ tanong ko dahil wala siya.

“ Busy, ayun dumudugo na utak. Law pa more! Hahaha. Hatid mo na lang raw ’yung pasalubong niya.“

Nagkwentuhan lang kami at nang lumalim na ang gabi ay napagdesisyunan na ni Roks umuwi. Hindi niya na sinama si Roksie at naiwan ito saakin ngayong gabi.

°°°

KINABUKASAN ay hinatid ako ni Roks sa school. Hindi sumabay si Ella dahil susunduin daw siya ng mga kaklase niya.

Sinama na ni Roks si Roksie dahil wala ng mag aalala sa bahay dahil may mga pasok kami. ’Di naman kasi pwedeng maiwan kay Tatay at Coco.

“ See you later, Mahal. I love you.“ hinalikan niya ako at hinalikan ko naman sa ulo si Roksie.

“Babye ka na kay Mama..” tinuruan niya kumaway saakin kaya buong-buo tuloy ang araw ko kahit ’di pa nagsisimula.

“Babush! Love you both!” bumaba na ako ng sasakyan at pagpasok ko palang sa school ay malaki na ang ngiti ko.

Ang gaan kasi ng pakiramdam ko ngayon kahit alam kong maraming school works na naghihintay saakin.

Nang makarating ako sa room. “ Blooming ka ngayon ha!“ salubong ni Anna at humawak sa braso ko.

“Oh, eto. Pasulubong ko. Hati-hati kayo.” inabot ko sakanila ang hawak kong paper bag na agad namang inagaw ni Lucas.

“Thank you, lods!”

“Salamat, Ate!”

“Kamusta honeymoon niyo ni Captain?” pangaasar saakin ni Jane at siniko pa ako.

“ Ninong na ba kami,

Ate ?“ saad ni Lucas.

“Mga ogag ang issue niyo!” umiirap na sambit ko saka naupo sa upuan ko.

Inayos ko ang gamit ko at tumingin sa orasan. 2 minutes nalang pala time na. Inilibot ko ang mga mata ko dahil napansin ko wala sa tabi ko si Johnny kaya pala walang maingay.

“ Nasaan si Johnny? Malapit na mag start ang klase.“ agad naman silang napatigil sa ginagawa nila at nagkatinginan pa.

“Hindi niyo chinismis sakaniya?”

“Hindi man akala ko sinabi niyo.” nagturuan pa sila na nagturuan kaya napahawak ako sa tenga ko.

“Para kayong tanga, no ? Pwede niyo namang sabihin ngayon.” sarkastiko kong usal.

“ Eh, nasa hospital pa siguro ’yun. Napagtripan kasi ng mga tambay, e. Bugbog sarado.“

Nanlaki ang mga mata ko saka sumulyap ulit sa upuan ni Johnny. “ Ha? Bakit ano ginawa niya? Paanong nangyari?“

“Ewan ko rin basta nalaman nalang namin kay Ma’am Agnes ang nangyari dahil nag pa excuse na nga siya na ’di papasok. Eh, hindi na rin naman nag paparamdam. ’Di namin makcontact.”

“ Bumisita na kayo

sakaniya ?“ umiling lang sila.

“ ’Di pa, masungit ’yung Nanay no’n. Ayaw ata tumanggap ng bisita.“

“ Baka kami pa sisihin bakit nagkaganon si Johnny.“ sambit na Lucas.

Naputol ang usapan namin nang dumating ang prof namin.

At ano pa nga ba aasahan ko? Sobrang dami ngang pinagawa na stress na ako sobra.

Sobrang hectic ng araw na ’to, nagulat ako dahil andaming surprise quiz mabuti nalang naka chamba at 85% naman mga score ko kahit p-paano pasado.

Dami ko ring hinabol na lectures. Kaya nang oras na ang lunch ’di na ako sumabay sakanila. Kumain lang ako ng tinapay at juice pagkatapos ay nag stay na ako sa library para pag aralan lahat ng na missed kong studies.

Eto na naman tayo at nararanasana ko ang ulit ang katagang ’ pasarap now pahirap later’ Grabe, inuna ko pa kasi kalandian ko ’yan tuloy nagalit ang mga school works at nagtawag pa ng kasamahan para sugurin ako. Jusme.

Ang ganda-ganda ng mood ka pagpasok at eto ako ngayon pauwi ubos ang energy.

Nang mag dismissal na ay nakatanggap ako ng text na mal-late si Roks dahil traffic samantalang hindi naman sasabay si Ella pauwi dahil may gagawin daw siyang project kasama partner niya.

Naglalakad na ako sa hallway at napadaan ako sa office ni Atlas. Sumulyapang ako saglit at naglakad na sana ngunit agad na napintig ang tenga ko nang biglang may narinig ako na parang may nagwawala.

Lumapit agad ako sa pintuan at pinakinggan ang nangyayari sa loob. Rinig na rinig ko ang sigaw at pagbabasag niya.

Agad ko namang sinubukan buksan ang pintuan. Ang akala ko nakalock pero nakakapagtaka na bukas ito. Hindi na ako nag dalawang isip na buksan ito at tumambad agad saakin mga basag na mga bagay sa sahig. Gulo-gulo rin ang mga papeles at iba pang gamitin.

“ Atlas !“ sigaw ko at agad na lumapit ako sakaniya. Nakaluhod na siya at humihikbi ito.

Nakita kong duguan ang kamay niya. Hinawakan ko ang braso nito pero tinabig niya lang ako kaya napatras ako.

“O-oras na ng uwian bakit narito ka pa,” nauutal na sambit nito dahil hinahabol niya pa ang hininga niya.

“ Eh kasi pauwi na nga ako kaso narinig ko ngang parang nagkakagulo rito.“

Napalunok ako. Anong nangyari sakaniya? Mukha siyang napariwara.

Bumuntong hininga siya. “ Leave ,“ saad niya nang ’di lumilingon saakin.

“ P-pero kasi duguan ka––.“

“I said LEAVE!” sigaw niya kaya napitlag ako dahil sa lakas ng boses.

“O-oh sige sorry..” sambit ko at naglakad papunta sa pintuan at akmang lalabas na ako pero pinigilan niya ako.

“ Wait Paint!“

Tumayo siya at lumpit saakin. Napasuklay siya ng buhok gamit ang kanang kamay dahil duguan ang kaliwang parte.

“ I’m s-sorry. I’m just frustrated. Sorry—sorry,“ mahinang saad niya kaya ngymiti lang ako ng tipid.

“Huwag ka mag sorry naiintindihan ko naman.”

Bumuntong hininga siya. Nakatitig lang siya ng ilang segundo saakin pero ako iniwas ko ang tingin sakaniya.

“ Do you mind if you join me to have a sip of coffee? Kailangan ko lang talaga para lumamig ang ulo ko.“

Hindi ako nagsalita dahil hindi ako makapag desisyon lalo na susunduin ako ni Roks pero matatanggihan ko ba siya kung gan’yan ang itsura niya kahit papaano kaibigan ko pa rin siya.

“ A-ah sige, tara habang wala pa akong sundo. Hintayin kita sa labas, ayusin mo muna ang sarili mo. “ agad akong lumabas at napalinga-linga sa paligid. Mukhang wala namang nakapansin na may nangyayari dito sa office ni Atlas.

Naghintay lang ako mahigit limang minuto bago siya lumabas ng office niya. Tinignan ko ang kabuuan niya naka salamin ito kaya hindi masyado halata na umiiyak siya at naka band aid na rin ang sugat sa kamay niya.

“ Tara, d’yan lang sa tapat ng school.“ nilakad nalang namin ang cafe dahil malapit lang naman.

Nang makarating kami ay agad kaming ng order. Ang akin ay fruit tea tapos siya nag coffee and cake.

Nang makaupo na kami ay binasag niya agad ang katahimikan. Kanina kasi habang papunta kami rito tahimik lang kami.

“ How’s your vacation? Nag enjoy ka ba?“

“Oo naman,” sagot ko saka humigop sa inumin ko.

“ Good, dapat lang. “

“ Ha ?“ nagtatakang tanong ko kasi parang may iba siyang ibig sabihin.

Nginitian niya ako na para bang walang nangyari kaninang problema.

“Kahit magkakilala tayo, hindi ka exempted sa mga pinapagawa ko. Napakarami mong pendings. I don’t want to be strict pero you need to pass all of those next week. Unfair naman sa iba kung pagbibigyan pa kita .”

Napa ‘ahh’ ako at nginisian siya pabalik. “ Yes, sir.“

Natahimik na naman kami. Siya busy sa paghigop ng kape niya habang nakatitig sa sahig.

“ Alam mo kung may problema ka pwede mo naman ako maging human diary. ’Di ko naman ic-chimis sa iba kung meron man.“

Napansin ko ang pagyukom ng kaliwang kamay niya kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“I’m not yet ready to tell. I’m sorry it’s a family problem.”

Pinigilan ko ang sarili ko na huwag umirap and succesful naman. “ Ah ok.“

Natahimik na naman kami kaya super bigat at awkward ng atmosphere namin. Hindi nalang ako nagsalita kasi parang ’di naman siya interesado makipagusap.

“I’m eyeing to this wrist watch since I saw you wearing that,” biglang komento niya habang nakatingin ito sa kamay ko kung nasahan ang relo ko.

Ang random naman nito.

“Ah, oo matagal ng bigay saakin ni Roks ’to, ito ang isa sa mga unang regalo niya saakin nang magkakilala kami kaya hanggang ngayon sinusuot ko. Lahat kasi nakikita–ang ibig kong sabihin saksi siya lalo na nang nag sisimula palang kami ni Roks.”

Napatango-tango siya pero umigting ang panga niya. “ Halata ngang lahat nakikita niya..“

“Excuse me?” mataray kong saad.

Binasa niya ang kaniyang labi at nginisian ako. “ Do you watch kdrama?“

Ano bang trip niya at masyado siyang random ngayon araw? Parang paiba-iba siya ng mood.

“Hindi masyado. Bakit? May s-suggest kang drama?”

Umiling siya at humigop muli ng kape niya at sumubo sa cake niya. “ Do you know the RF tracker or ankle monitor? “

Kumunot ang noo ko dahil hindi ako pamilyar sa sinasabi niya.

“ ’Yung GPS tracking system nila na pinapasuot sa preso na lalaya na para imonitor ang magiging galaw nila at kapag nagkaroon ng aberya ay agad nila matuton.“

Agad akong napatango nang mavizualize ko na ang ibig sabihin niya. “ Ah oo, nakita ko ’yun dati sa Law School! Bakit mo nabanggit ’yun? Ang random mo today.“

Ngumisi siya at hinawakan ang relo ko.

“ I’m sure your watch is a GPS tracking system.“

“Ha? Paano? Anong ibig mong sabihin? Para bang GPS tracking ang style niya or design niya?”

Inayos niya ang kaniyang salamin at umiling. “ Kailangan mo ba bubuksan ang mga mata mo?“

“Ikaw kailan mo bubuksan ang mata mo? Bakit ’di mo makita na bukas ang mata ko? Bulag ka ba?” maanghang-hang kong sambit.

“ Bakit ka pumapayag na ginagawa kang tanga ng pag ibig, Paint?“

Nagtiim ang bagang ko. Anong ibig niyang sabihin?

“ Anong problema mo? Bakit ako ang

inaaway mo? Pasalamat ka nga sinamahan pa kita. Siraulo ka ata, e.“

Natawa siya. “ Gusto mo malaman kung bakit ginagawa kang tanga? Give me your watch.“

“ At bakit ko naman gagawin ’yun? Siguro sinasabi mo lang ’yan para arborin mo ’to no. Hoy bumili ka ng sarili mo!“

“ Hahaha, exactly. Naiinggit nga ako. Akin na tignan ko lang kung anong brand nang makabili na ako.“

Napairap ako at hinubad ang relo saka inabot sakaniya. Sinuri niya ’to ng maiigi at nagulat nalant ako nang malakas niyang binato ito sa sahig at inapakan.

“ Anong problema mo!“ sigaw ko. Napatayo ako at binuhos sakaniya ang fruit tea ako.

Napatingin saamin ang mga staff mabuti nalang walang mga ibang customer ngayon bukod saamin.

“Calm down, panoorin mo kung anong mangyayari.” kalmadong wika nito habang nakangiti at patuloy na pinagtatapak ang relo hanggang sa masira.

Hindi ko napaigilan ang sarili ko at hinila agad ang kwelyo niya at itinulak siya.

“ Kung may problema ka! Huwag mo saakin ibuhos p-nyeta !“ galit na saad ko saka pinulot ang basag kong relo.

“Ma’am––sir, awat po, ano pong problema?” tanong ng lalaking waiter.

Tumayo si Atlas at pinagpag ang dumi sa likuran niya. “ Nothing. ’Di ko sinasadya na malaglag ang relo niya kaya she’s being sulky. Right, Paint?“ ngumiti siya na parang aso kaya ’di ako makapaniwalang tinignan siya.

“Ang kapal ng mukha mo ha ha !” sarkastiko akong tumawa.

“ See? We don’t have problem. Makaalis ka na. Gan’to lang kami maglambingan.“

“ Ma’am?“

Bumuntong hininga ako. Ayokong gumawa ng eksena kailangan kong kumalma. Bumuntong hininga ako. “Wala, pasensya na.

Bonding talaga namin ’to.“

“Seat, Paint. I have something to tell you .” mahinang bulong ni Atlas saakin.

“Sure po ba ?” nagpapalit-palit ang tingin saamin ng waiter. Tumango nalang ako kaya tinalikuran kami.

“May rason ako para sirain ’yan at tiyak ako kapag nalaman mo ’yun ikaw pa ang sisira kaya kumalma ka at maupo ka.”

Nagtiim ang bagang ko at niyukom ang kamao ko. Pinilit kong huminga ng malalim para pakalmahin ang sarili ko.

Nanginginig ang kamay ko habang nakatingin sa sira kong relo. Naupo agad ako at pilit na hinahabol ang hininga.

“ Nakita mo ’yung waiter na lumapit? Kanina pa tayo pinapanood no’n. Nakakapagtaka na siya lang ang lumapit para awatin tayo ’di ba? Kahit may mga kasamahan naman siya.“ taimtim niyang ininom ulit ang kape niya saka sumulyap sa labas.

“Pati ’yang pulibi, vendor sa labas at ang mga taong naglalakad na ’yan. Marami sa mga d’yan kanina pa tayo pinapanood.” tinignan ko ang tinutukoy niya pero ’di naman nakatingin saamin.

“ Hindi naman. Feeling kalang. Wala naman nakatingin. Ano bang drugs ang nasingot mo bakit gan’yan ka?“ maangas na saad ko.

Napakagat siya sakaniyang labi at nilaro ang tinidor. “ Exactly, hindi mo sila nakikita ngayon na pinapanood ka dahil sila mismo tinataguan ka.“

“Diretsuhin mo nga ako. Ano ba trip mo?”

“ Your boyfriend is a soldier. He’s a Montego and an owner of security company. Anong ibig sabihin no’n?“

Hindi ako makapagsalita dahil kinakapa ko pa kung ano ba talaga ibig sabihin niya.

“Simple lang, may mga taong nagbabantay sa’yo. Matagal ma at hindi ko maintindihan bakit hanggang ngayon wala kang napapansin?”

“ P-paano?“ mahinang tanong ko.

“Kapag ibinaon ko ang tinidor na ’to sa leeg mo. Asahan mo may bala ng baril ang tatagos sa bungo ko sa mga oras na ’to. Gusto mo ba subukan ko?”

Agad akong napailing-iling nang marealize ko na ang lahat ng pinupunto niya. Totoo kaya ang sinasabi niya?

“ You have body guards and meron kang GPS tracking devices? Para saan? To keep you safe? Or to treat you as criminal pa rin?“

Kinilabutan ako sa huling linya niya. Bumilis ang tibok ng puso ko. Naghalo-halo ang nararamdaman ko. Ang hirap niyang paniwalaan pero may punto siya, hindi malabo.

“ Hindi naman super hero si Roks para kahit anong oras o lugar ay sisiputin ka niya kapag kailangan mo siya. Hindi ka ba nagtataka na kung nasaan ka lagi siyang nandoon? At mas lalong kapag nasa panganib ka lagi siyang nandoon? Ano siya? Immortal na isang tawag lang sa isipan mo alam niya ng nasa panganib ka na? Mag t-teleport siya papunta sa’yo? That’s wow.“

Unti-unti bumalik sa isipan ko ang mga senaryo noong muntikan na akong marape, muntikan akong mamatay sa bagyo at ang nangyari do’n sa spa. Lagi siyang sumisipot sa tamang oras kung hindi man siya si Deam ang magpapakita na kanang kamay ni Roks.

Ibig sabihin totoo nga? Ngunit ang tanong dito para saan? Para sa kaligtasan ko o dahil wala siyang tiwala saakin kaya minomonitor niya ang galawa ko kung gagawa pa ba ako ng krimen?

“ Ask him, Paint. Wala namang mawawala kung tatanungin mo siya. Hindi ko siya sinisiraan sa’yo. Napansin ko lang talaga lalo na kapag magkasama tayo and I found na wala kang alam. And I think that’s weird. Para sa kapanatagan ng loob mo ikaw ang magtanong para makumpirma mo. Kung ideny niya man niya, ikaw na ang maghanap ng kasagutan.“

“ I feel it, he will be here in five seconds…“

“One, two, three, four, five. ..” nakangisi niyang bilang at agad na itinutok sa leeg ko ang tinidor.

Hindi ako nagulat sa ginawa niya dahil mas nagulat ako nang biglang maaninag ko si Roks na galit na galit papunta saamin.

“ What the f-ck are you doing?“ nalaki ang mga ko nag kwelyuhan niya si Atlas at sinuntok ito.

P-paanong sumakto sa bilang ni Atlas ang pagdating ni Roks. Agad na tumalsik si Atlas at do’n lang ako nabawi sa pagkagulat ko kaya naman pinigilan ko siya agad.

“ Tama na!“

“ Chill, we’re just having a conversation,we’re playing! Why are you so pressed, mate. Don’t be jealous I’m not stealing her.“

“ Conversation huh? Destroying someone’s property without any reason? And pointing a sharp object in her neck? Is that what you called playing?“

P-paano niya nalaman na sira ang relo ko? Teka tama nga ang sinasabi ni Atlas. Posibleng…

Dinilaan ni Atlas ang dugo sa labi niya.

“ ’Di ko naman sinasadya, Cap. Palitan ko nalang ng bago. “

“Tama na..” awat ko nang akmang susugurin niya ulit ito.

Pinagpag ni Atlas ang sariling damit at inaayos ang kwelyo. “ Bye, I bet you two need to talk to each other,“ mapangasar na sambit nito kay Roks bago ako sinulyapan.

“ Paint call me if you broke up with him ha? So I can steal you from him na.“ naglakad siya palabas ng cafe ng normal na parang walang nangyari.

“Shut the f-ck up

moron !“ galit na sigaw ni Roks.

Bumuntong hininga ako at binitawan ang si Roks. Kinuha ko ang bag ko at iniwanan siya ngunit bago pa ako makalayo ay nahawakan niya ang kamay ko.

“ Hey, what did he told you? What happened? May masakit ba sa’yo ?“ sunod-sunod na tanong nito at base sa expresyon niya para siyang natataranta.

“ Bakit mukha kang takot? May dapat ba siyang sabihin?“

“N-no, I mean I wonder if he told you something that will make you upset. And tinutukan ka niya ng tinidor sa leeg talagang mag r-react ako ng ganito. Tss, can I see?”

Tinabig ko lang ang kamay niya nang akmang hahawakan niya ang mukha ko. Naglakad ako palabas ng cafe at nang makita ko ang sasakyan niya ay dumeretso agad ako rito saka sumakay.

Hinintay ko siyang makasunod at nang makapasok na siya ng kotse ay ’di na ako nag patumpik-tumpik pa at, “Kailan pa ako nagkaroon ng body guard?”

“What? “ pagmamaang-maangan niya.

“ What ang sagot mo halatang nag tatangahan ka. Style mo bulok na bulok, tss. “ nagcross arm ako at malamig na sinalubong ang mga mata niya.

“ Paliwanag mo saakin ’to? GPS tracking devices daw ito ?“ pinakita ko sakaniya ang basag kong relo.

Hindi siya nakapagsalita at naniniwala alo na silence means yes.

“T-ngina, sabihin mo ’yung totoo. ’Di naman ako magagalit !” madiin ko saad.

“ Y-yes.“

Ngumisi ako. “ Bakit? Kailan pa? Simula nang binigay mo ’tong relo? Sabihin mo ang totoo hindi naman ako sobrang magagalit basta kailangan ko lang ng paliwanag.“

Napalunok siya at napatingin sa baba. “ N-no, since when we first met.“

“P-paanong––bakit? Para saan? Ginawa mo ’kong preso. Ang laking insulto nito, Roks. T-ngina.”

Nanlaki ang mga mata niya at pilit na hinawakan ang kamay ko. “ No, I just want to you to be safe, Mahal. You know my work and having a connection with me will be dangerous for you. I’m afraid to lose you just because of my work—my name. You’re too precious, Mahal. Gusto kong safe ka, hindi 24 hours na sa tabi mo ’ko. That’s my only reason. Wala akong ibang intention.“

Unti-unti humupa ang inis na naramdaman ko dahil may punto siya at kapani-paniwala ang explenasyon niya. Mas dapat ko siyang paniwalaan kaysa kay Atlas.

“Pero sana man lang sinabihan mo ’ko kung gano’n ang intention mo.”

“ Alam kong hindi ka magiging kumportable kapag nalaman mo. Hindi ka makakakilos ng ayos. I just want you to live normal without worrying about your safety.“

Hindi ako nagsalita. Tama siya, naguilty tuloy ako na nag isip ako ng kung ano-ano laban sakaniya. P-yetang Atlas ’yun, sinisiraan niya lang si Roks.

“ Thank you,“ nasambit ko nalang.

“Nah, don’t thank me. It’s my job to protect you, Mahal.”

Hinalikan niya ang kamay ko at mapungay-pungay na mata akong tinignan. “ I love you, ok? Gusto ko lang ang nakakabuti sa’yo. Please trust me the way I trust you, Mahal.“

Tumango lang ako at hinayan na yakapin ako.

Habang pauwi kami ay kinuwento ko lang ng sinabi ni Atlas saakin at ginawa niya kaya naman mas lalo lang siyang galit.

Sabi niya kakausapin niya raw. Hindi na ako umangal. Kailangan talaga kausapin ni Roks si Atlas pero winarningan ko siya na wala sanang sakitan.

Nang makauwi ay agad kong tinignan ang phone ko. Napakaraming message sa class gc namin. Anong meron? Binabackstabbed na naman ba nila ang mga teacher namin.

Inopen ko ang groupchat.

Lucas: Kita niyo bago scandal? Syet ang wild!

Jomarie. Gago, ang low quality ’di mo makikita maayos katawan tapos blur din mukha.

Jane: Pero halata pa rin wildness. Oo pa kaya si Ate girl. Rip buthole.

Tyron: Sabi schoolmate natin ’yan

Anna: G-ga, bakit sinend niyo pa maraming inosente rito! Mga baboy!

Nang mahagip ng mata ko ang ang video. Alam ko na agad na pamilyar. Kinutuban na ako. Bumilis ang tibok ng puso ko at nanginginig ang kamay ko nang iplay ko ito.

Agad akong nanghina. Napaupo ako sa sahig dahil na kumpirma ko nga na..

Kami ni Roks ’yun.

Nyang note: Hi po! Once a month po talaga ako nag u-update since student ako. Pero who knows? Mag c-christmas vacation na baka daily na? Chz!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 48

Paint Cenery

BINUKSAN ko ang talukap nang mga mata ko at naupo sa kama. Napahikab at napakamot ako saaking ulo dahil mukhang panaginip lang nga ’yun.

Hays, buti naman.

Ang sagwa ng panaginip ko na ’yun pero kung sabagay naniniwala naman ako na kabalikataran ang mga mangyayari sa panaginip at realidad.

Nagunat-unat ako bago napagdesisyunan na lumabas ng kwarto. Dumaan ang mga mata ko sa orasan at 9:30 pm na rin pala.

Mahaba-haba ang tulog ko, ha? Teka, anong oras nga ba ulit ako natulog? ’Di ko matandaan.

Naabutan ko na busy sa kanikanilang gawain ang mga kapatid. Habang si Tatay naman ay nanonood ng TV.

Kinusot ko ang mga mata ko at binilang ang mga kapatid ko sa aking isipan. Apat lang sila? Hannah, Rhyka, Hanz, at Coco. Huh? Kulang ng isa!

Ah, ok. Wala pa si Ella. Hala, oras na, ha. Nasaan kaya ’yun?

“Gising ka na pala. Kamusta ang pakiramdam mo? Ayan pinangtabi na kita ng ulam. Paborito mong tinapa at talbos ng kamote sawsaw sa suka na may bagoong.”

Napangiti nga ako nang makita ang nakatabing pagkain ko. “ Salamat, Tay. Ayos lang naman po. “ naghilamos ako para na rin makakain dahil kumukulo na ang tyan ko.

“Kala nga namin, Ate. Napano ka naman kasi naaubutan ka nalang namin kanina na nakahiga sa sahig,” saad ni Hanz na kumukuha ng tubig.

Kumunot ang noo ko at pakiramdam ko tumigil ang tibok ng puso ko.

“Nasa sahig? Huh? Paano? Baka nag sleep walking ako? Hahaha.” natatawa kong saad dahil kahit kinutuban na ako na totoong nangyari ay kailangan ko pa rin mag patay malisya.

“ Mukhang nalilipasan ka ng pagkain, ano? Mabuti nalang pala agad nakauwi itong si Hanz. Eh, nakabantay kami kanina sa bakery kaya walang tao rito. Naabutan ka niyang walang malay.“

Napalunok ako dahil unti-unti ko nang naalala ang huling nangyari kanina bago ako nawalan ng ulirat.

Nang makita ko ang video na ’yun ay ilang minuto lang nawalan ako ng malay at sapagkakaalam ko narito ako sa sala noon.

Napatango-tango nalang ako. “ A-ah o-opo ’di kasi ako nakapag lunch kanina ng ayos kaya po nawalan siguro ako malay. Saglit lang po may kukunin lang ako sa kwarto.“

“Oo bilisan mo at nang makakain ka na huwag kang magdahilan na busog ka aba Pintura masesermunan talaga kita.” ngumiti ako at tumango.

Naglakad ako sa kwarto at bago ako makapasok ay narinig ko si Tatay.

“ Ano Hanz, hindi pa nag r-reply ang Ate Ella mo? Oras na, ha.“

Napapitik ako sa hangin. “ Baka po gumagawa pa ng project. Nag paalam kasi saakin kasi hindi sumabay. Gagawin na raw nila project kasama ang partner niya,“ wika ko sapagkat naalala kong saakin pala siya nag paalam kanina.

“Aba’y hindi nag paalam saakin ang batang ’yon, hindi rin naman macontact, hays. Matutuktukan talaga saakin ’yan.”

“Pauwi na po siguro ’yun. Tatawagan ko nalang po,” sambit ko saka pumasok na ang tuluyan sa kwarto.

Nilock ko agad ang pintuan at naupo sa kama. Huminga ako nang malalim at tinignan ang groupchat namin para kumpirmahin kung hindi ba talaga panaginip ang lahat.

Iba na ang topic nila kaya naman napadesisyunan kong magback read at nang makita ko na ang parte na pinag uusapan nila ang scandal ay agad kong pinindot ang home page.

Nanginginig na naman ang mga kamay ko. Ang bilis ng tibok ng puso ko at halo-halo talaga ang emosyon na nararamdaman ko sa kasalukuyan.

Nanginginig akong nagpunta sa FB app. Pag refresh palang ng feed ko ay bumungad agad saakin ang screenshot namin ni Roks.

Maswerte ng sobrang blur ang video kaya hindi maaninag ang mukha namin pero nakakahiya pa rin dahil alam ko sa sarili ko–namin na kami talaga ’yun.

Ni hindi ko ginusto na videohin ang ginagawa namin. Wala akong ideya kung bakit lumabas ang ganito?

Yumukom ang kamao ko nang makita ko ang katakot-takot na pambabastos saamin. Pinagkakatuwaan, kinukutya at mga pang sesermon mula sa mga netizen.

Mas umagaw pa pansin ko ang mga komentong “pasend” “pabulong” at “penge link”

P-tangina, nakakadiri!

Naninikip ang didbib ko. Nagiinit ang pakiramdam ko kaya naman akmang kong ibabato ko ang phone ko. Mabutin nalang ay nakita ko ang litrato namin ni Roks na nakadikit sa pader. Nagkaroon ako ng ideya sa kung anong gagawin ko.

Nagtiim ang bagang ko. Saaming dalawa siya ang mas malinaw ang isipan no’n. Wala na akong malala pero siya meron. Idagdag pa na siya ang mahilig imonitor ang galaw ko.

Ayoko siya paghinalaan pero ang laht ng ibedensya na nasa isipan ko ay siya ang itinuturo.

Possible kaya na siya ang may pakana nito? Siya ang kumuha ng video para ikalat?

Ngunit kung gagawin niya nga ’yun. Anong dahilan niya? Saka hindi lang naman ang reputasyon ko ang masisira pati na rin siya.

“P-tangina!” gigil na sambit ko at mabilis na dinial ang phone number niya.

Naguguluhan na ko at kailangan kong malinawan. Ayoko munang manisi lalo na kung wala akong matibay na ebidensya.

Pero sa ngayon siya ang person of interest. Naalala ko na naman ang relong regalo niya saakin na isa pang gps device. Napapanood at na t-trace niya ang lahat ng galaw ko at sa kung nasaan ako.

“Roks, ano ba sumagot ka naman,” nanggagalaiting kong sambit. Nakailangan subok na ako pero out of coverage kaya hindi ko napigilang ibato ang telepono ko sa sobrang inis. Galit ang nararamdaman ko.

Galit na galit.

May sari-saring boses na nagsasalita sa isipan ko na nabasa ko sa comment section at mga post patungkol sa scandal namin.

“ Pasend“

“Wow chix”

“Sarap mo naman, Miss”

“J-coline mo rin ako, Ate.”

“ Hahaha, kadiri kayo bakit niyo pa kasi vinivideohan! ’Yan tuloy kumalat! Ang lalaswa niyo.“

“Pokpok ’yung babae!”

“Ate flat!”

“Daks!”

“Syet wawasakin din kita!”

“ Ahhhh !“ tinakpan ko ang mukha ko ng unan para hindi marinig ang pagsigaw ko.

Patuloy ako sa pagsigaw. Sabi ng doctor ko kung galit ako mas mabuting isigaw ko ngunit dapat inaalalayan ko ang aksyon ko dahil sa huli magsisi ako lalo pa’t posibleng ang mga nasa paligid ko; ang pamillya ko. Ang siyang maapektuhan.

Nang makaramdam ako ng pagod sa pagsigaw ay unti-unti na akong kumalma kaya naman huminga nalang ako ng malalim at pilit na nirerelax ang sarili.

“ Hoy panget.“ napabalikwas ako nang biglang bumukas ang pintuan.

Takte, hindi ko pala nalock.

Tinignan ko ang pumasok si Roi Gin lang pala. May dala-dala itong supot at iniabot saakin.

“ Ano ’to?“ tanong ko.

“Siomai ni Aling Gloria. Sabi mo gusto mo n’yan.” nanliit ang mga mata ko sa sinabi niya dahil wala naman akong naalalang sinabi ko sakaniya na gusto kong kumain siomai.

“ Salamat ,“ nasambit ko nalang.

“ Labas sa ilong ang thank you, ha? !“ umiirap na sambit niya saka humiga sa kama ko.

Napabuntong hininga nalang ako at inilagay ang siomai niya sa table ko. Napamasahe ako sa sintido ko at umupo sa computer chair.

“ May problema ka? Mukha ka na ngang isdang balasa kaya ka lalong pumapanget.“

Sinamaan ko siya nang tingin. “ Coming from u! Ikaw nga amoy balasa kang p-nyeta ka!“

“ Ulol naka jo malone na ako ngayon! Sabi kasi nila ma attract ang crush ko sa pabango ko.“ nagpagulong-gulong pa siya sa kama kaya napairap nalang ako.

“ Huwag ka ng umasa. Wala kang pag asa kay Reeve.“

“Sige kapag napasakin si Reeve hihiwalayan mo na si Roks?”

“G-go ka ba?” binato ko sakaniya ang isang pares na pambahay kong tsinelas.

“ Chill, jokenenism lang. Highblood mo masyado. Owshii minecraft! Hahaha. Nga pala nahimatay ka raw kanina? Bakit? ’Di ka na naman kumain, no? Talaga ni career mo ang pagiging kalansay, no?“

“Pagod at stress lang ako, “ walang gamang sambit ko saka sumubo sa siomai.

Kailangan kong umaktong kalmado at parang walang nangyari. May posibilidad na nakita niya na ang video pero hindi niya naman siguro iisipin na ako ’yun dahil hindi namang halatang kami talaga ’yon. Sana lang talaga hindi mamukaan ng mga kakila ko.

“ Pintura..“

Napatigil ako sa pagpisil ng kalamansi saka sinulyapan siya. “ Ano?“

Ngumuso siya at ngumiti lang ng tipid. “ Wala.“

“Ginag-go mo ba ’ko, Roi Gin?”

“Peace lang dudes! Parang lalim kasi ng iniisip mo. Oh tignan mo ang init pa ng ulo. Nireregla ka na naman no?”

Kinuha ang isa pang pares ng tsinelas saka binato muli sakaniya at sakto namang biglang bumukas muli ang pintuan.

“ Pinturaaaa! “ napapikit naman ako nang mariin dahil sa matinis na boses ni Gracielle.

“ Bakit ba? !“ iritado kong saad.

Nginitian niya lang ako saka sumubo ng siomai. “ Penge ha. “ saka siya nagtungo sa kama ko para hampasin si Roi Gin.

“Bakit ka nandito? Kala ko ba busy ka sa mag review?” tanong ni Cielle.

“Sira aircon sa bahay. Kaya dito ako tatambay.”

“ Ay ba, parang dati lang karton ang source of hangin natin ha. Ngayon ’di na komportable na walang aircon. Level up yarn? Hahaha feeling!“

“Gago.” saad ni Roi saka hinead-lock si Cielle.

“ Ahhh! Bitaw! Pintura, oh!“

“Tigilan niyo ’yan, paguuntugin ko kayo ,” seryosong saad ko kaya agad binitawan ni Roi si Cielle.

“Nga pala mga gagi, kita niyo ba ’yung sikat scandal ngayon ?” tanong ni Cielle at pinakita ang isang screen shot ng video.

Video namin ni Roks.

Pakiramdam ko naabusan ako ng hininga at ’di na makapagsalita pa. Para rin akong binuhusan ng yelo dahil nanlamig ako bigla.

“ Bakit ka nanood ng ganito?!“ inis na inagaw ni Roi Gin ang phone niya.

“ Hindi ko pinanood no bobo. Kaya nga nagtatanong ako if alam niyo kasi takte pinagp-pyestahan ngayon sa social media. Trending siya. Kalat na kalat. Sabi nga nila si Jamie ’yun, eh. ’Yung sikat na vlogger. Sabi ko ang layo base do’n sa mga screenshot na nakita. Pamilyar nga sila, e. Paniguradong sikat na artista ’yun..“

“Huwag mong panoorin tuktokan kita.”

“Sus, ikaw pa tutukan ko, e. Paniguradong nag pa-pasend kalanh niyan.”

“Ulol ka ba? Ang Ironic naman againts ako sa rape pero nag papasend ako ng scandal? Kahit minsan hindi ako naging interesado sa scandal dahil 90% ng mga video na gano’n ay kinukuhanan ng walang permiso! Kaya dapat lang na hindi tinatangkilik ’yun. That’s invading someone’s privacy kahit sabihin mong makikinood ka lang. Spreading the nude photos or sex videos of another without his or her consent is punishable under Republic Act No. 9995, otherwise known as the Anti-Photo and Video Voyeurism Act of 2009. Nasisira ang reputation ng isang tao dahil dito and it will lead to a worst case. Ang laking epekto nito sa mental health nila.”

Sumulyap saakin si Roi bago tumingin ng diretso kay Cielle. Hindi na ako nakapagsalita at nakinig nalang sa dikusyon nila.

“ Sabagay, dati meron no’n ’di ba? Naalala ko nagpakamatay siya dahil nileaked ng boyfriend niya ’yung s-x video nila. Partida ’yung lalaki nag sisilbi sa simbahan pero nagawa niyang gano’n ang girlfriend para siraan ’yung babae. Ang g-go.“

“ Kaya nga kung malibog ka talaga at ’di na mapigilan ang kamanyakan mo. Mas maganda manood nalang ng scripted p-rn dahil bayad sila at bukal sa loob ang ginagawa nila. May permiso mula sakanila na ok lang na makita ang maseselang bahagi ng katawan nila kaysa sa scandals na private video naman.“

“ True , pero sino ang kaya ang biktima sakanila? I mean ’yung boyfriend kaya nag leaked ng s-x vid nila? Pero madalas naman kami mga lalaki ang gagawa no’n.“

“Wala ka namang alam sakanila kaya huwag kang judger, dude. Ayusin mo ’yang pagiisip mo. Huwag mong igaya ang lahat ng lalaki sa mga g-gong ’yun. Tsk.”

“ Oo na, joke lang nga!“

Yumukom ang kamao ko. Paano nga kung si Roks nga ang may pakana ng paglabas ng video namin. Hindi naman kasi pwedeng ako. Pero para ano? Sirain din ako? Kung gano’n bakit niya naman ako sisirain?

Napakaraming tanong sa isipan ko ngunit hindi ako pwedeng mag salita at gumawa ng action na hindi alam ang side ni Roks. Kailangan ikonsulta ko rin sakaniya ang nangyayari dahil hindi lang naman ako ang tampulan ng kabastusan ng mundo ngayon pati rin naman siya dahil kaming dalawa ang nasa video na ’yun.

“ Why are you so curious? Tigilan mo na pagiging marites mo naman, dude. Kaya ka ’di ni c-crush back ni Deam, e. Let’s stop talking about this. Basta walang manood ng scandal kahit anong mangyari. Kung curios ka sa mga sexual intercourse manood ka nalang p-rn na scripted naintindihan mo?“

“ Tse! Alam ko! Nirerespeto ko ang privacy nila no and fyi manyak never pa naman ako nanood ng porn! ’Di ako katulad mo kahit saan nalang nanonood eww!“

Wala na akong naintindihan sa pagtatalo nila. Na b-blanko ako at ’di ako makapag isip ng matino.

“ Huy Pintura! Ano ba? Lutang ka ghorl. Tignan mo ang toyo natatapon. Tulala ka.“ napailing-iling ako at napatingin nga sa natapong toyo.

Nagmadali akong pinunasan ang kalat habang sila pinapanood ako at ramdam ko na w-weirduhan sila.

“ Masyado akong nadala sa chismis niyo. “ ngumiti ako ng peke at agad akong napatingin kay Roi na nagmamasid at parang hindi kumbisado sa dahilan ko.

“ Oh ’di ba, Marites din ang bff ko! By the way napanood mo na ba—este busy ka ba? Hehe baka naman pa drawing ako. Structure lang sana ng cell. Please .“ lumapit siya saakin para hawakan ang kamay ko at nag puppy eyes pa ang loka.

“ Tamad talaga. Hoy Gracielle simula high school pinapapadrawing na ’yan hanggang ngayon ’di ka pa rin marunong. Aba, hindi na ’walang talent ‘yan’ katamaran na ’yan. Parang tanga pa malamang busy si Pintura dadagan mo pa? Tsk. Tsk.“

“ Eh ’di ikaw nalang mag drawing!“

“Ayoko. Sino ka ba? Chixx? Panget mo!”

Nagbangayan sila nang nagbangayan kaya napatayo ako at bumuntong hininga. “ Pwede bang sa labas na kayo magbangayan? Iwan niyo muna ako please lang. May g-gawin lang ako.“

Natigilan silang dalawa at nagkatinginan pa. “ Uh—Ok, basta hahatid ko na rito mamaya ’yung materials na gagamitin sa papa drawing ko. Sa friday pa naman pasahan kaya kahit huwag ka magmadali. Take your time my friend. Babush! “ nauna nang lumabas si Gracielle ngunit si Roi ay nakatingin lang saakin.

“ Pintura.“

“Ano?”

“Huwag kang pumasok bukas.”

“Huh?”

Nginitian niya ako. “ Basta may papakilala ako ,“ saad niya saka palang siya lumabas.

Nagtataka akong tinignan ang pintuan kung saan siya lumabas. Tumulala ako saglit bago ko naisipan na kuhanin ang ang sirang relo ko na nakatago na.

Hindi pa ’to sira nang nasa boracay kami at nang sinira naman ito ni Atlas ay agad-agad na dumating si Roks dahil nalaman ko na 24/7 naman pala ako nakamonitor dito.

Posible rin kayang ito ang dahilan kaya may video kami? Pero sa pagkakatanda ko ay tinago ko ’to maleta ko at ’di sinuot noong araw na ’yun.

Pero hindi ’yung ang dahilan kung bakit kinuha ko ulit ito. Kailangan ko magbabakasali na maririnig niya ako at puntahan niya ako dahil kailangan ko siya ngayon.

“ Hello, gumagana pa ba ’to? R-roks? Hoy sagutin mo tawag ko please lang.“ Kinakatok-katok ko na ang sirang relo pero hindi na talaga gumagana.

“ R-roks?“

“Roks naman, e!”

“Nasaan ka na? Kailangan kita..” nanghihina akong napaupo nalang sa kama at binato nalang din ang sira-sirang relo.

Walang mangyayari kung uupo lang ako rito mag mumukmok at hintayin si Roks. Nag o-overthinking lang ako at baka kung ano pang magawa ko.

Huminga ako ng malalim at mabilis na lumabas ng kwarto. Napadaan pa ako sa salamin at do’n ko naralize na naka uniporme pa pala ako.

“Tay, may pupuntahan lang po ako saglit,” saad ko kay Tatay na nakaupo sa sala.

“ Ano?! Saan? Tignan mo ang sarili mo naka uniporme ka pa. Hindi! Dumito ka lang baka mahimatay ka sa daan. Halatang ’di pa maayos ang pakiramdam mo.“ napatayo ito sa kaniyang upuan at akmang lalapit pa saakin pero tumakbo na ako agad papunta ng palabas ng gate namin.

Umiling lang ako. Kailangan ko mapuntahan si Roks kahit anong mangyari. “ Tay, sorry pero kailangan talaga. Emergency po kasi.“

“Senarya!”

Hindi ko na pinakinggan ang pagtawag saakin ni Tatay at nagdamali na akong tumakbo. Tuloy-tuloy ang ginawa kong pagtakbo hanggang sa makalabas na ako sa subdivision namin.

Madilim ang paligid at tanging ilaw lang sa poste at buwan ang nagbibigay liwanag.

Hingal na hingal akong napahawak sa tuhod ko. Nilibot ko ang paningin ko ngunit walang ibang tao pero pakiramdam ko may nanonood saakin.

“Kung may nanood man o nagbabantay saakin ngayon. Sabihin niyo kay Roks na boss niyo kailangan ko siya ngayon! Ihatid niyo sakaniya!” sigaw ko ngunit walang sumagot pabalik tanging ang mga kuliglig lang naririnig ko.

“ Lumabas kayo!“

Ilang beses pa ako sumigaw ngunit wala talaga. Tatakbo na sana ako muli ngunit may naaninag akong taxi na papalapit saakin agad ko namang pinara ’to.

Sa kabutihang palad ay pinasakay naman niya ako. Agad kong binigay ang address ng mansion ni Roks.

“ Manong pakibilis po ha! Emergency kasi.“ hindi ako inimikan ng driver at nag patuloy lang sa pag d-drive.

Buong byahe lutang isip ko dahil wagas ang pag o-overthink ko sa nangyayari ngayon kaya hindi ko rin namalayan na nakarating na kami sa bahay ni Roks.

“Nandito na tayo, Ma’am.”

“Ma’am?” nabalik ako sa realidad nang marinig ko ang pamilyar na boses kaya namang nang bumaba ako ay sinubukan kong silipin ang mukha ng driver.

At bigla akong natigilan nang makita ko ang kumikintab na hikaw sa tenga niya. ’Di ko maaninag ang mukha niya dahil naka face mask siya pero satingin ko siya ’yung lalaki sa Hotel. ’Yung bellboy!

Nabitawan ko ang pintuan ng taxi kaya nasarado na ito at nagkaroon siya ng pagkakataon na umalis na. “ Teka!“ sigaw ko pero mabilis lang ang ginawa nito pagpapatakbo sa sakyan.

Anong ginagawa niya rito? Pakiramdam ko tuloy hindi lang ito ang pangalawang beses na nakita ko. Parang kasi nakita ko na siya noon pa man. Ewan ko pero may masama akong pakiramdam sa lalaking na ’yun.

Kalaban ba siya?

“Oh, Ma’am este Paint. Nandito ka pala. Gabi na ha? Teka nasaan si Sir? Kala ko kasama mo wala naman kasi siya rito.” napatingin ako kasambahay na nagtatapon ng basura.

“ Ha? Hindi po. Pumunta nga ako rito para makausap ko siya, “ kunot noong kong usal. Teka pinuntahan niya ba ako? Nagkasalisi kaya kami? Hays.

“Manang, dumito ka muna at may iuutos ako !”

Nanlamig ako nang marinig ko ang boses na ’yun. Isa lang ang kilala kong nagmamayari no’n. Si Tita Hera, ang Mommy ni Roks.

Anong ginagawa niya rito? Posible kayang nabalitaan niya ang scandal namin?

“ Opo, madam! Narito rin po pala si Paint.“ sinulyapan ako ni Manang. “ Pumasok ka muna, nasa loob si Ma’am Hera.“

Hindi ako makatanggi dahil hindi naman pwedeng umalis ako na hindi nagpapakita sakaniya dahil kabatusan ’yon.

Huminga ako ng malamin at saka sinundan siya sa loob. Ewan ko pero bigla ako nanlamig. Ngayon nalang ulit kami nagkita ni Tita, ang huling kausap at pakikipag kita ko sakaniya ay hindi pa kami ni Roks no’n.

“ Ohh, look who’s where. What’s bring you here? Nakauniporme ka pa.. “ malamig na tanong niya. Naabutan ko siya rito sa sala hababang sinisiyasat niya ang isang gadget na hindi ko maipaliwanag kung ano ba ’yun.

Super bilis ng puso ko. At nanlalamig talaga ang palad ko. Ang aura niya ay mas nagiging nakakatakot kahit pa medyo nagkagaanan naman na kami ng loob noon. Kaso ilang buwan na ang lumipas at isa pa kilala niya lang ako at cook noon kaya siguro nakisama siya saakin kahit papaano at ngayon nakakaharap ko na siya bilang girlfriend ng anak niya. At ’di ako sigurado kung anong gagawin niya ngayon o kung papalayuin niya si Roks.

Bihirang-bihira lang bumibisita ang pamilya ni Roks sa bahay niya. Ayon sakaniya nagpapakita lang ang mga ito kung may problema o may kung anong misyon na ibibigay sakaniya.

Hindi rin malabo na malalaman ang tungkol sa video namin. At kahit sinong magugulang ay magahalit kung sisirain ang imahe ng anak niya sa publiko.

Bakit nga ba siya narito?

“ H-hinahanap ko po si Roks. Hindi ko po kasi macontact may sasabihin lang po kasi akong importante sakaniya.“

Tumaas ang gilid ng labi niya at hinagis ang hawak niyang gadget na biglang lumipad. Para siya isang drone pero maliit lang.

“ What is it? Ako na magsasabi sakaniha, hija.“

Nanlaki ang mga mata ko at ramdam kong nanginig ang labi ko. “ Po? Pero kasi—“

“ He’s working on something hija and you know what I’m talking about. “ ngumisi siya dahilan para lalong bumilis ang tibok ng puso ko at pinagpawisan ng malamig.

Hindi ako makapag salita at hindi rin ako napiglas nang pinalipad niya papunta saakin ang gadget. Siniyat ako nito na para bang pinapanood ang kabuuan ko.

“ Huwag kang masyadong mag alala. Tungkulin niyang protektahatahan ka. Hayaan mong siya ang a-ayos ng problema niyo tutal masyado siyang naging pabaya. Ang gagawin mo lang ay kumalma at siguraduhin hindi ka lilihis ng landas sayang naman ang sakripisyo ng anak ko kapag nagkataon.“ may kung ano siyang pinindot sa singsing niya dahilan para bumalik sakaniya ang maliit na drone na ’yan.

Nagtiim ang bagang ko dahil sa makahulugan niyang sinambit. May mali sa sinabi niya. Iniinsulto niya ako. Huwag akong lilihis ng landas? Anong akala niya saakin gagawa ng krimen ulit dahil lang kumalat ang private video namin ng anak niya?

“ Tita? I thought nasa Singapore kayo ni Tito?“ napatingin ako nang lampasan ako ni Deam at lumapit kay Tita Hera. Kararating niya lang at halatang na supresa siya na narito si Tita.

“ I’m just checking if there’s a progress and I guess wala. Tsk, napalala pa. I’ll stay here for tonight. I will talk to him personally but as of now bring her to Roks.“

“Wait what? Why? “ gulat na sambit na kalmadong si Deam. Ngayon ko lang siyang nakitang ganito. Gulat at ramdam kong natatakot siya.

“ Are you deaf?“

“But Tita–”

“I said bring her to Roks or else..” madiin na sambit niya.

“Ok.” sumulyap saakin si Deam at binigyan ako malamig na tingin.

“ Let’s go, “ saad niya pa at naunang lumabas saakin.

Bakit ganito? Bakit may nararamdaman akong hindi magandang mangyayari.

“Ano pa hinihintay mo?” tanong ni Tita kaya naman nabalik ako sa reyalidad at sumunod nalang kay Deam.

Napapalunok nalang ako dahil kung ano-ano na ang pumapasok sa isipan ko.

“ A-are you ok?“

“Malamang. Huwag mo ’ko tanungin ng patanga.” inis na saad ko saka sumakay nalang sa sasakyan niya.

“Everything will be alright, Paint.” Mukhang alam niya ang tungkol sa problema namin.

Bakit pa nga ba ako magtataka. Tuta lang naman siya ni Roks.

“Hindi ba sabi mo saakin matagal mo na akong pinapanood ?” tanong ko pero diretso lang ang tingin ko sa daan.

“ Uhmm.“

“Inutusan ka lang ni Roks kaya mo ginagawa ’yun. Hindi ba?”

May gusto akong hanaping sagot mula sakaniya dahil kapag nakumpirma ko ’yun ay maiintindihan ko na ang tunay na nangyayari. Saangayon kasi nalilito pa ako at nabobo ako.

“ Not really. Remember mas nauna kitang nakilala kaysa kay Roks?“

“Hindi ’yan ang gusto kong sagot, Deam. Anong not really? Pwedeng bang sagutin mo ’ko ng ayos. Bukod sa nakikita mo ako sa Nanay mo bakit mo ’ko pinapanood?”

Sa pagkaalam ko na kwento niya saakin mas nauna siya na makikilala ako. Siya ang unang nagbabantay saakin noon pa man.

At ayon kay Atlas, halos mga tauhan ni Roks ang mga tanong pinapanood ang mga galaw ko hindi mawari kung para sakaligtasan ko o para bantayan ako na huwag gumawa ng krimen.

Pero sa totoo lang ’di ako nalinawan sa kwento niya saakin noon. Nag kwento siya pero hindi malinaw kung ano ba talaga ang pakay o motibo niya saakin. Napaka babaw na dahilan kung papanoorin niya ako na parang isa akong kriminal dahil nakikita lang niya ang Nanay niya saakin.

Stalking na ang tawag do’n. Sundalo siya at alam niyang pwede ko siyang kasuhan sa ginagawa niya.

“ Wala, kasi nga nakikita kita sa Nanay ko.“

“T-nginang sagot ’yan,” inis na saad ko.

“ Think of it. I’m giving an answer that you want and need. But you’re just dumb to comprehend it. Napakadali lang intindihin, Paint. But I guess nagtatanga-tanghan ka dahil may parte sa’yo na takot na initindihin ang lahat.“

Napalunok ako dahil sapul na sapul ako sinabi niyang ’yun. Oo, curous ako sa mga bagay-bagay pero may parteng tama siya minsan talaga may ayaw akong malaman na katotohan dahil malaki ang magbabago sa buhay ko kapag nagkataon at ayokong mangyari ’yun.

Pero seryoso, wala naman kasi talaga akong naiintindihan sa sinabi niyang nakikita niya ang Nanay niya saakin.

“ Makinig ka. You’re just like my mom. Remember her story?“

Pareho kami ng Nanay niya—mahirap at kumakapit sa patalim. At nang dahil do’n ay ’yun din ang dahilan ng pagkamatay niya— ano nga ba ulit? Anak ng shooting star nakalimutan ko na ang story niya.

“ Ano ba? Huwag mo nalang ako paikutin. Ano bang sinasabi mo? ’Di ko gets! Ano kamukha ko Nanay mo? O baka naman ako talaga Nanay mo?“ sarkastiko kong sambit.

Huminga siya ng malalim. “ Pareho kayo ng sitwasyon.“

“ Oo nga pareho nga kaming mahirapa at gumawa ng masama dahil sa matinding pangangailangan? Anong connect ng pagsunod mo saakin? Pinapaikot mo lang ako. Ano trip mo?“

“ And what about my dad?“

Natigilan ako dahil bigla kong naalala ang kwento niya tungkol do’n. Dahil nag t-trabaho ang Nanay niya sa isang chinesw na drug lord. Minanman ng Tatay ni Deam ang Nanay niya inakit para makakuha ng impromasyon laban sa chinese—oh shit oo nga naiintindihan ko na!

Hinila ko ang kwelyo ng damit niya at hindi man lang siya napitlag. Dire-diewtso pa rin siya sa pagmamaneho.

“Tama nga ang hinala ko. Pinadala ka ba para manmanan talaga ako? Dahil kriminal ako? Ano? Gagawin mo rin ba akong pain? Aakitin? Ni hindi mo nga ginawa ’yun ay tekaaa—crush mo ’ko ’di ba? Possibleng ginagawa mo lang din ang ginawa ng tatay mo? !”

“I like you. That’s true. But let just say you’re not my mission anymore.

Nanlaki ang mga mata ko at dahan dahan kong nabitawan ang pagkahawak ko sa kwelyo niya. “ A-anymore? Possible bang?“ nauutal kong sambit.

“ Ask him,“ seryosong wika niya.

Yumukom ang kamao ko. Ang ibig niya bang sabihin ay pareho kaming sitwasyon ng Nanay niya. Hindi lang dahil pareho kaming mahirap at kumapit sa patalim. Pareho rin kaming ginawang pain? Papaibigin at pagkatapos ay gagamitin?

Kung hindi na ako ang misyon ni Deam. Si Roks na? Minamanmanan niya ako noon pa man.

Kung gano’n tama si Atlas. Pinapanood ni Roks ang galaw ko dahil hanggang ngayon tinuring niya akong kriminal. Kaya pala may gps ang mga regalong binibigay niya saakin at may body guard na nagbabantay saakin pero mga nakatago sila halos.

Unti–unti nag flashback ang lahat nang nangyari noon kung saan nagkakilala kami sa bar nang nakawan ko siya. At akala ko hindi niya ako makikilala pero ilang araw lang no’n nagpakita siya saakin at akala ko ipapakulong niya ako pero hindi naman pala.

Sa halip tinulungan niya pa ako at ang pamilya ko. Sila na mismo nag sabi na tapat na sundalo si Roks lalo na ang mga Montego. Hinding-hindi nila papalagpasin ang mga kriminal sa kamay nila.

At naalala ko noon, sinabi saakin na required sa mga Montego na ang magigung asawa o nobya nila ay dapat kalevel nilang sundalo, pulis, at iba pang may mataas na antas sa lipunan.

Dapat nagtaka na ako noon pa man dahil hindi man lang kami pinigilan ng magulang niya sa relasyon namin. Kahit sinong magulang ay hindi matatanghap na ang anak nilang may mataas na pinagaralan ay papatulan lang ang isang kriminal.

Napakabait nila saakin noon at sa pamilya’t kaibigan ko dahilan din kung bakit ako nahulog sa kaniya. Pinaramdam niyang mahal niya ako kahit sobrang toxic ng ugali ko at hindi maganda ang past ko.

At nag suspetsa na ako sakaniya noon. Naalala ako sinabihan ako ni Roi na baka ginagamit lang ako ni Roks para kumuha ng impormasyon sa mga kriminal na baranggay namin.

Ang ibig bang sabihin nito ay totoo ’yun ay hindi niya naman talaga ako mahal? At ginamit lang na pain.

Teka, naguguluhan ako? Hindi naman nagtanong saakin si Roks tungkol sa mga kriminal sa lugar namin. Kaya bakit? Hindi ko maintindihan ang nangyayari.

Huminga ako ng mabilis. Pakiramdam ko mauubusan ako ng hininga. Ayoko na siyang tanungin at komprontahin kung tama ba ang hinala ko. ’Di ko kakayanin.

“ We’re here.“

Hingal na hingal akong nabalik sa reyalidad. Hindi ko na naman napansin na nakarating na kami.

Teka kaya ko ba siyang harapin ngayon? Pakiramdam ko nanghihina na ako.

“ C’mon, you need to talk to him, Paint.“ napabuntong hininga nalang ako at lumabas ng kotse at napanganga dahil napakalaki ng under ground parking. Teka nasaan kami? ’Di ko alam kung anong lugar ito. Bago sa mata ko ito.

Nakapark kami kami ngayon sa malaking parking lot. Kakaiba ang desenyo nito dahil hindi madilim dito katulad ng ibang under ground parking lot. Purong puti ang makikita sa paligid. Napakalinis.

“ This is the Montego inteligence security. Let’s go inside. “ nakanganga ako habang palinga-linga sa paligid. Sinundan ko siya hanggang sa makarating kami sa elevator na parang capsule ang design.

May pinindot siyang button at lumabas ang isang hologram at ’di ko maintindihan kung ano ’yun. “ 2nd floor.“ saad niya at biglang gumalaw na ang elevator.

“ You’re now in the second floor.“ biglang may boses babaeng robot ang nagsalita at bumukas na nga ang elevator.

Lumabas kami at namangha ako dahil napakalinis ang itsura white and silver ang theme ang makikita mo sa paligid. At halos hightech din ang mga gamit may mga pagala-gala mga lalaki’t babae na may mga hawak na malalaking baril.

Binabati nila si Deam nang makasalubong kami. Paikot-ikot lang ang tingin ko sa kabuuan. Grabe bakit parang nasa movie ako? Hindi ko akalain na may ganitong lugar pala sa totoong buhay. Halos hightech din ang mga magamit.

Hindi nagtagal ay tumigil sa paglalakad si Deam. Inilagay niya ang kamay niya sa pader at biglang may lacer na lumabas na parang scanner siya at biglang bumukas ang pintuan.

At doon na tumambad saakin ang lugar kung saan napakaraming computer. Kitang kita ko ’yung mga hologram at nagsisilakihang screen paligid.

“ Roks! Someone is looking for you! “ sambit ni Deam at naglakad palapit sa pwesto ni Roks na kung saan may kausap na lalaki at mukha siyang problemado.

Agad nagbago ang expresyon niya nang makita niya ako. “ Cenery?“

Ewan ko pero agad akong naginit. Hindi pala ako nanghihina. Nagagalit ako. Gustong gusto ko agad siyang saktan.

“Oh bakit parang gulat na gulat ka? ’Di mo ba ako miss agad? Or sadyang ayaw mo lang ako makita?” blanko ang expresyon ko habang lumalapit sakaniya.

Napatingin ako sa mga trabahador niya na nakatingin saakin pero nang makita nilang nakatingin ako ay agad silang bumalik sa ginagawa nila. Ang kausap naman ni Roks na lalaki ay bumalik na rin sa ginagawa niya.

“What did you tell to her?” madiin na tanong ni Roks kay Deam na naglalakad kasunod ko.

“May dapat ba akong sabihin sakaniya?” maloko namang saad ni Deam.

Buong atensyon ko ay na kay Roks lang kaya kitang kita ko kung paano namutla ang kaniyang mukha.

“I told you’ll never succeed.” sambit muli Deam at tinap ang balikat ni Roks saka nilagpasan at naglakad papunta sa isa pang pintuan.

“ Puntahan mo ’ko doon kapag tapos ka ng makipag-usap sakaniya .“ tinguan ko si Deam.

“D-mn it ,” mahinang bulong ni Roks at binigyan akong na kaawa-awang expresyon.

Napangisi ako at nilibot muli ang mga mata ko. “ Grabe, ang ganda naman dito. Kaya ba ayaw mo ’ko papuntahin no’n sa kampo niyo? Baka madumihan ko? Criminal is not allowed ba?“

“ Hey, don’t say that. Let’s talk outside.“ hinawak niya ako pero agad ko siyang tinabig.

“Hightech lahat ng gamit niyo. Madaling-madali nga naman ikalat ang sex video natin ,” saad ko humalakhak.

“ Cenery, please calm down. And let me explain. Let’s talk privately.“

“ Privately para saan pa? Tiyak naman akong alam ng mga tuta mo ang mga nangyari, tama ako? Saka isa pa hindi pa ba ako kalmado? Ni hindi naman ako sumisigaw o nagwawala. Kalmado pa ako kaya huwag kang mag aalala. Kailangan ko lang ng paliwanag mo para may dahilan na ako para magwala.“

Self, kakayanin mo ba talaga na malaman ang lahat ngayon?

Umigting ang panga niya. “ Go and ask me, C-cenery.“

“ Bakit hindi ka sumasagot sa tawag ko?“

“ I’m here. I’m trying to resolve our problem. Pinipigilan kong kumalat ang private video natin. And sorry, my battery is dead..“

“ Paano nangyari may video tayo? Paano ring kumalat ’yon? Eh ikaw lang naman ang mahilig kumuha ng mga video saating dalawa. Alangan namang ako ang nagpakalat edi sana wala ako sa harapan mo ngayon! Tandaan mo mas malaki ang chansa na ikaw ang may pakana no’n kaya binibigyan kita ng 10 minuto para ipaliwanag saakin lahat, Roks Musket Montego .“ galit na galit na saad ko.

Wala na akong pake kung marinig man ng mga tauhan niya ang lahat ng pinaguusapan. Alam ko namang alam nila ang mga nangyayaeri dahil kasabwat sila.

Pagod siyang tumingin saakin. “ Hinding-hindi ko magagawa ’yon, Cenery. I really can’t. Don’t accuse me. “ mahinahon siya magsalita pero ramdam ko ang pagiging defensive niya.

“ Naglalagay ka nga ng hidden gps saakin. Camera pa kaya? Huwag ka na mag maangan Roks. Alam ko na ang pakay mo saakin! T-ngina ka! G-nago mo ’ko!“ agad kong hinila ang damit niya at itinulak siya nang pagkalakas lakas ngunit nabalanse niya agad ang sarili kaya hindi siya matumba.

“ Mahal kita at napakataas ng respeto ko sa’yo. Remember? I promise that I will never touch you until our marriage. I’m always true to my words and it is so frustrating because I failed. Nabigo akong protektahan ka at tuparin ang pangako ko dahil pareho tayong nakadroga noong gabing ’yun. That’s why we both can’t control ourselves.“

Napakunot ang noo ko. “ Paanong nakadrugs tayo? Ni hindi naman tayo nagtake—teka sa inumin ba? Kung gano’n paano nagkaroon ng drugs sa inumin natin? Eh kayo mismo ang kumukuha ng mga ’yun? Ang ibig sabihin isa sainyo ang may gawa no’n!“

Biglang pumasok sa isipan ko ang pinaguusapan ni Atarah at Rare no’n. Tungkol sa nakalusot na droga at buti nalang daw hindi na overdose ang mga ’yun.

“ It’s true Mahal, pareho tayong nakadroga nung gabing ’yun. Iniimbestigahan pa namin kung ang pagkakaroon ng droga sa inumin natin ay konektado sa paglabas ng private video natin. I’m trying my best to fix all of these mess ,“ malungkot na turan niya at napatingin nalang sa sahig.

Mapakla akong napangiti. “ Tayo ang tinutukoy ni Atarah at Rare kung gano’n..“

“ Yes. Saating lahat ang inumin lang natin ang may droga.“

“ Kung gano’n, Alam niyo na may naganap na gano’n noongaraw na ’yun pero hindi mo sinasabi saakin at sa halip inilihis mo ang usapan? Kung hindi pala lalabas ang sex video natin hindi ko malalaman na nakatikim na pala ako ng droga? T-ngina ka! T-ngina niyong lahat!“

Galit na galit na saad ko pero hanggat maari pinipigilan ko na huwag humawak sa kung anong bagay dahil makakasira at tuluyan nang mawawala ako sa kontrol.

“At sino nga ba ang gagawa ng p-tanginang pag d-droga saatin at paglalabas ng sex video natim? Sino? Sabihin mo!”

Hindi siya nagsalita at napayuko lang. Isa lang ang ibig sabihin nito bigo siya o baka naman siya talagang siya at pinapaikot niya lang ako.

“ Wala kang masabi? Ilang araw na ang nakalipas pero wala pa rin kayong nalalaman na lead? Kala ko ba magaling ka? Bakit hindi niyo matunton ang salarin?“

“Cenery, let me—–” hindi ko na siya pinatapos sa pagsasalita.

“ Ano may tinatago ka pa ba, Roks? Sabihin mo na para isang bagsakan nalang lahat ng kasalan mo at malay mo dahil marupok ako mapatawad pa kita.“

Napakagat siya sakaniyang labi at pilit na hinahawakan ang kamay ko pero tinulak ko lang muli siya.

“ Let me speak please. Wala na akong tinatago, Mahal. Hindi ko lang nasabi sa’yo agad ang nangyari because I don’t want you to feel unsafe and stress at the same time.“

Sinungaling!

Wala talaga siyang balak sabihin at mas lalong hindi para sa kaligtasan ko kaya ’di niya sinabi.

“ Ayan na naman tayo sa dahilan mo kunwari feeling hero! Hindi ba’t mas kastress-stress ’yun nasisira at delikado na ang buhay ko pero wala pa rin akong alam kung anong nanagyari? Masyadong mong pinabango lahat ng salita mo! Gusto mo lang ako sirain! Ginagamit mo lang ako sa sarili mong pakinabang! Sino ka ba talaga? Anong pakay mo saakin?!“ sigaw ko at ’di ko napigilan ang sarili ko at binato sakaniya ang computer chair sa gilid ko.

Umigting ang panga niya at nagsalubong ang kaniyang mga kilay. “ What are you talking about?! Hindi kita ginagamit at mas lalong hindi kita sisirain. Gan’yan ba ang tingin mo saakin ?“ tumaas na ang boses pero bakas doon na nasasaktan siya.

Sa sinabi niyang ’to ay lalo akong nawalan ng gana sakaniya. Nagsisinungaling pa rin siya. Alam ko ng may tinatago pa siya pero hindi niya masabi-sabi. Ayokong pilitin siya gusto ko ’yung siya mismo ang kusang aamin sa kasalan niya ngunit mukhang hindi niya gagawin ’yun.

“Oo! Huwag na huwag kang magpapakita saakin hanggat hindi pa naayos ang gusot na ’to saka mo nalang ako kausapin kapag handa ka ng sabihan ang lahat. Hindi kita pipilitin na sabihin mo pero huwag mong paabutin na ako mismo ang hahanap ng sagot. Pasensyahan tayo..”

Binangga ko siya ngunit agad niyang hinawakan ang kamay ko pero inikot ko lang ’to. “ Subukan mo ’kong sundan, ’di ako nagbibiro magwawala ako.“ banta ko kaya naman binitawan niya ako.

Huminga ako ng malalim at nagpunta sa pintuan kung saan pumasok si Deam.

“Deam! Ihatid mo ’ ko!” katok sa pintuan. Agad naman bumukas ito at lumabas siya roon.

“ Let’s go. “ hinawakan niya ang kamay ko. Sumulyap pa ako kay Roks na nakatulala lang saamin habang palabas na kami.

Buong byahe namin pauwi hindi na ako umiimik. Pakiramdam ko pagod na pagod ako ngayon araw. Napakaraming nangyari pero ang i-ilan doon ay hindi magawang mag sink-in sa utak ko.

Nang makarating kami. “Salamat,” saad ko kay Deam at hindi ko na hinitay na magsalita pa siya at lumabas na ako agad ng sasakyan.

Sobra akong nanlalambot nang makapasok ako sa bahay at nakaabang pala si Tatay. “ Saan ka ba nagpupuntang bata ka?“

“Kay Roks lang po. Tutulog na po ako.” humalik ako sa pisnge ni Tatay at ni Coco. Silang dalawa nalang kasi ang gising.

Papasok na sana ako ng kwarto nang marinig kong si Tatay. “Bakit ngayon ka lang umuwi Mikaella?! Ginagabi ka na ng sobra ha. Alas dyis na ni hindi ka man nag t-text.”

Napatingin ako kay Ella na kakapasok lang din dito sa bahay. Mapungay- -pungay ang mga mata nito. Nilagpasan niya lang si Tatay at pagewang-gewan siya na pumunta sa kwarto niya pero bago pa siya makapunta nang tuluyan doon ay pinigilan ko na.

Hinawakan ko ng madiin sakaniya at napamura agad sa isipan dahil amoy alak siya. “ Bakit ka nakainom? Nagpaalam ka nagagawa ka lang ng project pero uuwi ka ng ganito? !“ galit na saad ko.

Hindi siya tumingin saakin at sa baba pa rin ang titig niya. “ Pagod na ako,“ mahinang bulong niya.

“ Pintura ako na bahala, hayaan mo ng makapagpahinga ang kapatid mo. Kung sesermunan natin siya ngayon hindi niya rin naman maiintindihan. Sige na, Magpahinga ka na rin.“

Napahigop nalang ako ng hangin at marahas na binitawan siya. “ Maguusap tayo bukas, Mikaella.“

Padabog akong sumampa sa kama ko agad akong dumapa at nagsisigaw sa unan. “ Ahhh!“

At nang mapagod na ako ay ’di na ako nakapag palit pa ng susuotin at tuluyan na rin akong nakatulog.

Kinabukasan, nagising ako mula sa ingay na nanggagaling sa sala. Napatingin ako sa oras at 9 am na. Late na ako pero wala naman akong balak pumasok.

Gusto kong ipagpatuloy muli ang tulog ko ngunit sobrang ingay nang pagbabangayan ni Nanay at Tatay kaya hindi na ako nakatiis at bumangon nalang mula sa pagkahiga.

“

Hindi pwede Dionisio! Hinding hindi ako papayag na makalapit ang babaeng ’yan sakaniya!“

“

Pwede bang hinain mo ang boses mo!“

Binuksan ko ang pintuan ko at agad silang nanahimik nang makita akong blanko ang expresyon habanh nakatingin sakanila. “Anong problema niyo? “ malamig kong tanong.

“ Ehem,

hindi ka ba papasok anak? H-hindi na kita ginising mukhang masama kasi ang pakiramdam mo.“ paliwanag ni Tatay.

“Opo masama talaga ang pakiramdam ko pero ang aga-aga nagsisigawan kayo. Ano na naman bang problema niyo?”

“Wala ka ng pakialam do’n! “ Inis na sigaw ni Nanay.

“ Kailangan kong makialam dahil nagising ako sa ingay niyo. Saka

Anak niyo ’ko? Tapos sasabihin mo ’yan? Minsan napapaisip ako kung Nanay ba talaga kita ang sahol ng ugali mo.“ ito ang kaunaunahang pagkakataon na sumagot ako ng ganito kay Nanay.

Minsan talaga kahit ilang taon mong natitiis ang mga bagay-bagay dadating talaga sa punto na hindi mo pa rin maiiwasan na puputok ka.

“ Senarya!“ galit na bawal ni Tatay saakin.

“ Anong sinabi mo?!“ akmang susugurin ako ni Nanay pero nahawalan agad siya ni Tatay.

“ Alice ano ba!“

“Sana hindi nalang ikaw ang nanay ko! “ inis na sigaw ko pabalik at nagtungo sa kwarto nila Ella. At wala akong naabutan do’n kung hindi ang natutulog na si Coco.

“ Nasaan si Ella?“

“Pumasok na, Anak. Alice ano ba tumigil ka na! Umalis ka na at magpunta sa bakery! “ maotoridad na sambit ni Tatay kaya natigilan si Nanay.

Masama akong tinignan ni Nanay.

“Huwag na huwag ko lang mahahawakan ’yang buhok mo Senarya. Kakalbuhin talaga kita. “ hindi ko siya pinansin at pumasok nalang sa CR saka padabog na sinara ito.

Naligo ako at nagbawas na rin ng kasalanan. Nang paglabas ko ay wala na si Nanay at tanging si Tatay nalang ay namukhang hinihintay pa ang paglabas ko.

“ Sorry sa kanina, Tay. Hindi ko na kasi napigilan, e. Napuno na ako,“ saad ko saka pumasok sa kwarto para mabihis.

Agad din akong lumabas nang matapos ako sa pagbihis. Hinawakan ako ni Tatay sa balikat. “ Pagpasensyahan mo na ang Nanay mo. Alam mo naman ’yun. Oh ayan kumain ka na, pinaghanda na kita. Kamusta ang pakiramdam mo?“

“Ok naman po. “ paupo na ako nang biglang kong narinig si Roi Gin.

“Dudeeees! Arat gotohan tayo—ay kumakain ka na?”

“ Mabuti pa ngang salhin mo siya sa gotohan, Roi. Paborito niya ’yun. Sige na, anak. Sumama ka na sakaniya. Si Coco nalang kakain nito tiyak na magugutom ’yun mamaya.“

Tumango nalang ako dahil gusto ko rin naman makalabas ngayon at kumain ng mainit na goto.

“Tara, “ sambit ko kay Roi saka nauna nang lumabas. “ Wala kang pasok?” tanong ko.

“ Obvious ba?“ pambabara niya saka siya sumakay sa bagong motor niya.

“ Huwag mong pinapadagdag ang init ulo ko Roi Gin. “ sumakay na ako.

“ Chill, tara na nga oh,“ natatawang usal niya.

“ Bakit ba bigla nagyaya kumain? Sobrang busy mo hindi ba? “ malakas na sigaw ko dahil nagsimula na siyang paandarin ang motor at dahil malakas ang hampas ng hangin ay hindi kami makapagusap ng ayos.

“ Kain lang tayo tapos naalala mo sabi ko may pupuntahan tayo ngayon ’di ba?“

“Huh, saan?”

“Basta.”

Hindi ko na siya kinulit na sabihin saakin. Pinakiramdaman ko nalang ang lamig na hampas ng hangin na tumatama saamin. Sa paraan ito bahagyang narerelax ang pakiramdam ko.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami. Nag order siya ng pares at ako naman ay goto.

Kwento lang siya namg kwento sa trabaho at eskwelahan niya. Ngunit wala naman akong mauntindihan dahil hindi ako interesado at isa pa kahit anong gawin ko lumulutang talaga ang isipan ko .

“Uy, nakikinig ka

ba ?“ sinundot niya ang pisnge kaya nabaling na sakaniya ang atensyon ko.

“ Ah, ano ba ulit ’yun?“

“Ayan tayo, e. May satili ka na namang mundo. Napapadalas na ’yan, Dudes. May problema ka ba?”

“Wala, malamang umaga palang

Wala pa ako sa mood at kahit sino naman natutulala ng ganitong oras.c

Nag burp siya at nag peace sign pa. “ Thank you, lord.“

Napailing nalang ako at napatingin sa goto ko na konti palang pala ang nababawas.

“ Hindi ko pinanood ang video, Pintura pero alam kong kayo ni Captain ’yun,“ biglang saad niya.

Nabitawan ko ang kutsara ko at nanlaki ang mga mata kong napatingin sakaniya.

Seryoso ang mga titig niya saakin. “ May alam ako pero hindi lahat. Naniniwala kasi ako na mas magiging maayos ang sitwasyon kung agad mo malalaman ang mga bagay na ’to. Sa totoo lang konektado ang sikreto ng bawat isa para makuha ang tunay na kasagutan.“

“ R-roi, a-ano ba ’yan pinagsasabi mo ?“nauutal kong saad.

Tumingin siya sa paligid at nang makumpirma niyang wala namang mga tao na malapit saamin kaya nagsimula siya muli magsalita.

“Nitong nakaraan ko lang nalaman ang i-ilang detalye. At sapalagay ko ay dapat mo nang malaman ang alam ko kasi unti-unti nang nagsisimula ang inaasahan kong trahedya,” makahulugang sambit niya.

Bumilis ang tibok ng puso ko. “ Hindi kita naiintindihan, Roi. Ano ba..“

Hindi niya ako sinagot. “ Tara na? Tapos ka na ba?“

Tumango nalang ako. Hinawakan niya ako at iginiya papunta sa motor niya.

“ Saan tayo pupunta?“

“Sa taong magbibigay ng unang kasagutan saatin.”

Nang makasakay na kami sa motor ay walang ano-ano ay pinaharurot niya na agad. Hanggang sa makarating kami sa isang private village.

“Ano ginagawa natin dito?” base kasi sa itsura ng lugar na ’to parang ’di ka agad makakapasok at mayayaman lang allowed.

“ Dating gawi?“

“Huh?” nasaad ko nalang.

“ Alam mo namang hindi tayo basta-basta makakapasok ’di ba?“ nakangising saad niya.

Agad ko siyang hinampas. “ Hoy ano binabalak mo? Magnanakaw?!“

“ Shh huwag ka maingay. Baba ka na, basta kapag sinabi kong go, takbo ka agad sa loob ha buksan mo ’yung harang harang na ’yan sa gate.“

Litong-lito ako na bumaba. Pinaadar niya ang motor papunta ng entrance. Sumunod nalang ako sakaniya.

“ Boss! Kamusta?! Tagal natin ’di nagkita ?“ bati ni Roi sa Guard.

Agad itong lumabas sa pinaka guard house. Natigil naman ito sa pagkakape at lumapit saamin. “Sino ho sila? May id pass po ba kayo?”

“ Ayan hindi mo na ako kilala? Kasama mo ’ko non sa talpakan! Hindi mo na naalala? Ako ’to si Pareng Ronie mo.“

Napakamot sa ulo ang gwardya. “ Ahhh oo, pareng Ronie. Kamusta? Hindi ko na matandaan kasi alam mo naman matanda na.“

Napakagat ako saakin labi para pigilian ang tawa ko. Halatang puro kasinungaling ang sinasabi ni Roi prro naniwala naman ’tong matandang ’to.

“ Oks lang naman. Eto tumigil na ako magtalpak. Buntis kasi ’tong pinsan ko, e. Iniwan ng lalaki. Ngayon pupuntahan namin.“

“Sino?”

“Montego. “ nanlaki ang mga mata ko hahampasin ko sana pero inapakan niya lang mga paa ko.

Napadaing ako ng mahina dahil pinalakihan niya ako ng mata.

“ Pasensya na hindi kasi basta-basta nagpapasok pare wala ka namang pass na taga rito ka o binigyan ka ng pupuntahang bahay.“

“Gano’n ba? Bawal talaga?”

“Oo, pre—”

“ Buksan mo ang harang bilis. “ bulong niya saakin kaya naman agad ko siyang sinunod. Hindi namalayan ng guard na pumasok ako sa isnag guard house. Tulog ang isang nagbabantay kaya mabilis pininindot ang isang button dahilan para tumaas ang harang.

Agad bumukas ang gate at naalis ang harang. “ Takbo !“ pinaharurot ni Roi ang motor niya at ako naman ay tumatakbo lang.

“ Hoy! Tumigil kayo!“

“Tanginano mo Roi Gin! Pasakayin mo ’ko!” galit na sigaw ko dahil hanggang ngayon tumatakbo ako habang siya naka motor.

“Bilis!” tumigil siya sa pag d-drive kaya agad akong sumampa at pinaharurot niya ulit dahil naka motor na rin ang mga guard na humahabol saamin. Naging 3 sila bigla!

“ Tumigil kayo!“

Ewan ko pero natuwa ako sa ginagawa namin. Paikot-ikot kami sa buong village para maligaw ang mga humahabol saamin. Mahigit 20 minuto namin ginawa ’yun.

“Whoah! “ sigaw ko.

“B-bo! Huwag ka sumigaw matunton tayo. Baba na .” tumigil kami sa isang malawak na soccer field. Para siyang isang park din dahil may mga bulaklak, puno at mga bench.

“Bilis na baba na, wala na sila. Pahinga muna tayo .” pinark niya ang motor sa gilid ng isang malaking puno.

“ Tangina mo anong trip mo ngayon ?“ nakangisi kong saad sakaniya.

Ginulo niya lang ang buhok ko. “ ’Di mo ba namiss ’to?“

Tumingin ako sa paligid at ngumiti. “ Namiss. G-go ka baka pulutin tayo sa kulungan. Ako ok pa ewan ko nalang sa’yo future attorney.“

“ ’Di ’yan, ako pa? Astig ako, e.“

“Ulol.”

“Tara.” naglakad siya papunta sa malawak na field at ako naman ay agad sumunod.

Napangiwi ako nang maramdaman kong may tumusok sa paa ko. Yumuko ako at tinignan kung ano ’yun. Isang halaman lang pala ng matinik.

Ipagpapatuloy ko na sana ang paglalakad ko ngunit nawala sa paningin ko si Roi.

Inilibot ko ang mga mata ko at nagsimulang hanapin si Roi hanggang sa, “ Nay ?“ napatigil ako sa paglalakad nang makita ko si Nanay sa may konting kalyuan saamin. Nakatingin siya sa mga bulaklak at inaamoy-amoy ito.

Anong ginagawa niya rito? Agad akong napatakbo at lumapit sakaniya.

“Nay ano po ginagawa niyo rito?” tanong ko. Pero napaatras siya nang bigla kong hawakan ang kamay niya. Gulat at takot ang pinapakitang reaksyon niya.

Teka si Nanay ba talaga ’to? Napakunot ang noo ko dahil may nagiba sakaniya. Parang biglang sobra niyang puti at nag bago rin ang hairstyle niya. Ang pananamit niya naka dress siya ng mahaba. Hindi nag susuot ng ganito si Nanay. Ano trip niyo ngayon?

“ Ayun sila !“ nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang guardiya kaya naman agad ako nagtago sa likod ni Nanay.

“ Nay! Tulungan mo ’

ko !“ saad ko saka pilit nagtatago. Kung umasta ako parang hindi kami nag away kanina.

Pero Nanay ko ba talaga ’to? Parang iba siyang tao pero kasi kamukha siya ni Nanay Alice.

“ Teka kuya anong nangyayari?“ biglang sumulpot ang isang pamilyar pang boses.

Napaawang ang labi ko nang makumpirma ko na ito ’yung nurse na bakla laging pinupuntahan si Nanay at Tatay.

“ Sir Sandy ito kasing– -“ tinuro ako ng guardiya pero pinutol ko agad ang sasabihan niya.

“ Teka ikaw ’yung baklang nurse ha!“ sigaw ko at paunti-unti nang lumabas sa pagkatago mula sa likod ni Nanay.

Bakas sakaniya ang matinding gulat pero pinilit niya lang maging kalmado.

“ Magkakilala kayo, Sir? “ tanong ng guardiya.

Agad umiling ang bakla. “ P-po? H-hindi po. Hindi po.“

Nanliit ang mga mata ko. “ Anong hindi ka d’yan?! Sinungaling! Eh, Nanay ko ’to!“

“Kuya kunin niyo na siya. Hindi namin siya kilala. Baka masaktan niya pa ang pasyente ko. .” patuloy na sambit ni Nurse Sandy.

Agad na lumapit saakin ang tatlong guard at hinawakan ang magkabila kong braso.

Pilit akong pumapamiglas. “ Teka lang bitawan niyo ko! Nay tulong! “ takot na takot ang tingin saakin ni Nanay at nagtago siya sa likod ni Nurse Sandy.

“ Bitawan niyo siya. Totoong Nanay niya ’yan mga pare.“ biglang sumulpot si Roi Gin naka pamulsa pa. May inilabas siya sa kaniyang bulsa na isang papel at nang makita ko ’yon ay nakumpirma kong picture namin ni Nanay.

Agad naman akong binitawan ng dalawang guardiya at nagsalit-salit ang mga tingin saamin.

Ngumisi si Roi. “At ikaw naman, Nurse Sandy. Alam mong nakakabuti sa alaga mo ang pagkikita nila. Hindi habang buhay ay nakatutulala lang siya at tinatakasan ang madilim niyang kahapon.”

Hindi nagsalita ang bakla at masama lang ang tingin niya kay Roi habang ako ay pasalit-salit ang tingin saknila dahil naguguluhan ako.

“Teka anong nangyayari?” Tanong ng guwardiya.

“ Mga pare, nanay niya ’yan. Aalis din kami ng maayos pagkatapos niya makausap ng Nanay niya. Simula bata siya pinagkait na sakanila pareho ang pagkikita kaya hayaan mo muna. Kung gusto mo hawakan mo susi ng motor ko kapag nangulo kami. Sa’yo na ’yan.“ inabot ni Roi ang Susi ng motor at agad naman tinanggap ng guard ’yun saka naglakad sila palayo saamin.

“ Tumigil ka! Wala ka sa posisyon para sabihin sakanila ang lahat!“ madiin na saad ni Nurse Sandy.

“ Anong kalokohan ’to? Hoy!“ Sigaw ko para makuha ang atensyon pero hindi sila tumitingin saakin. Nagsusukatan pa rin sila ng tinginan.

“ Gusto mo bang ako ang magpaliwanag sakaniya? O ikaw na ? Siguraduhin mong handa ka kapag sinakal ka niya, ha.“ nakangisi muling sambit ni Roi Gin.

“ Tumigil ka! Tara na, Aliana.“ hinawakan niya sa kamay ang Aliana at naglakad sila palayo saamin.

Aliana ang pangalan niya? Huh? Pamilyar. Pero Alice ang Nanay ko paanong naging Aliana? Bakit niya kamukha si Nanay kung siya si Aliana at hindi si Alice. Ano ’yun kambal sila? Malabong mangyari ’yun. Walang kambal at walang kapatid si Nanay. Teka ang gulo!

“ Darling. .“ malambing na tawag ni Roi.

Agad na nag f-flasback saakin ang Darling at Aliana na salita. Lagi kong narinig kay Roks ’to! Teka ang ibig bang sabihin nito possibleng ang Aliana na na ’to at Aliana na tinatawag din Darling ni Roks noon para kumalma ay iisa lang?

“Darling? Nasaan si Dionisio? Si Dion!? Nandyan na siya?” agad nagning-ning ang mga mata ni Aliana at tinulak niya si Nurse Sandy para lapitan si Roi.

Dionisio? Si tatay ba ang tinutukoy niya?

“Nasaan si Darling ko? Ha? Nakita mo ba siya? Dalhin mo ’ko sakaniya!” malambing na saad ni Aliana kay Roks.

“ Teka Aliana! “ sigaw ni Nurse Sandy.

“Tumahimik ka nalang, Sandy. Kung ayaw mong madamay sa gulo. Tandaan mo para ikabubuti rin nilang dalawa ’to pero pinagkakait niyo !” galit na sigaw ni Roi.

“ Galit ka ba? Sorry. Huwag ka ng sumigaw. Nasaan si Darling ko? Hinihintay ko siya matagal na…“ parang iiyak na saad ni Aliana kaya naman hinawakan ni Roi ang magkabilang balikat niya.

“ Tita Aliana. Ako po ito anak ni Jo. Ang beatfriend mo. Hindi makakarating si Tito Dionisio kaya kami ang pinadala dito. Siya si Paint ang anak mo. “

“Anak ko?”

“Tumigil ka! Mabibigla siya! Wala kang alam kung anong pwedeng mangyari sakaniya kapag isang bagsakan mo sinabi lahat ng ’yan!” napanganga ako nang biglang sumugod si Nurse Sandy kay Roi. Malakas ang ginawa niyang pagtulak kaya napahiga si Roi sa lupa.

“ Tara na Aliana. Nasa bahay na si Dionsio, ang darling mo. Tumakbo tayo dahil kapag nahuli tayo aalis na siya ulit.“

Pinanood lang ni Roi na tumatakbo palayo saamin si Nurse Sandy kasama si Aliana.

Nakanganga lang ako habang pasalit-salit ang tingin. Hindi mag sink in sa utak ko ang nanagyayari. Sobra akong nalilito.

“ Siya si Tita Aliana. Ang tunay mong Nanay ang kakambal ng Nanay Alice mo. Ang dating kasintahan ng Tatay Dionisio mo.“

“At ikaw, Pintura. Ang siyang naging bunga nang pambababoy sakaniya..”

Chapter 49

Paint Cenery

NAGTIIM ang bagang ko at napahawak nalang ako sa sintido ko saka minasahe ’to habang naglakad na palayo sakaniya.

“Saan ka pupunta, Pintura?!”

Naramdaman kong hinabol ako ni Roi Gin kaya binilisan ko ang paglalakad ko pero hindi rin nagtagal ay naabutan niya ako.

Marahan niyang pinigilan ang kamay ko. “ Hindi mo ba pupuntahan ang Nanay mo?“

“Kaya nga uuwi na ako. Para puntahan siya,” walang ganang saad ko kaya nagtiim ang bagang niya.

“Ang ibig kong sabihin ang tunay mong Nanay, si Tita Aliana!”

Marahas kong tinanggal ang kamay niyang nakahawak saakin at tinulak siya. “ Tumigil ka na! Ano bang pinagsasabi mo. Mas pinapalala mo ang sitwasyon ko, Roi Gin! Hindi ako nakainom ng gamot ngayon kaya siguradong nag h-hallucinate na naman ako. Kung ano-ano nakikita ko. Peste!“

Hindi pa rin mag sink-in sa utak ko ang nangyayari. Hindi naman kasi kapanipaniwala ang ganap. Pakiramdam ko guni-guni ko lamang ang lahat.

Tinignan niya ako ng hindi makapaniwala. “T-nga ka ba?! Nasa harap mo na siya! Nakikita ko, nakikita mo! Nakita nating lahat kaya anong pinagsasabi mong nag h-hallunicate ka? Totoo ’yun, Pintura. Siya ang Nanay mo, Si Tita Aliana. Hindi si Tita Alice.”

Hinawakan ko kwelyo ng damit niya at masama siyang tinignan. “ T-ngina, Roi Gin. Kung gusto mong mangtrip huwag mo sayangin oras ko. Marami na akong problema! Huwag kang nang dumagdag pa ,“ mariin kong saad.

Buong lakas ko siyang tinulak kaya napahiga siya sa damuhan. Nilapitan ko siya . “Binabalaan kita Roi Gin, huwag na huwag kang makisawsaw sa problema ng pamilya ko. Nakakagulo ka lang..”

Tinalikuran ko siya at naglakad na palayo sakanila. “Luh ogag ka dudes! Binibigyan na nga kita ng sagot nag t-tanga tangahan ka pa! Sige kahit itanong mo pa kay Tatay Dionisio ang lahat ewan ko nalang kung hindi ka pa rin maniniwala!”

Napatakip nalang ako ng tenga at napatakbo nalang ng mabilis. Takbo ako nang takbo at ’di ko alam kung saan ako papatungo.

“Ahhh! “ impit na sigaw ko dahil pakiramdam ko may kung ano-ano akong naririnig na boses sa utak ko.

Hindi ako umiiyak pero nanginginig ako at bahagyang nanghihina pero nagawa ko paring tumakbo na para bang may humahabol saakin.

Hindi na ako hinabol pa ni Roi. Takbo lang ako nang takbo ng ilang minuto hanggang sa mag kanda ligaw-ligaw na ako.

Ngunit hindi rin nagtagal ay tumigil ako sa pagtakbo at hinabol ang aking hininga dahil nakaramdam na ako ng pagod.

“Paint, kumalma ka ..” bulong ko sa sarili ko.

Ang bilis ng tibok ng puso ko. Mauubusan yata ako ng hininga.

“ Kalma lang,“ saad saakin sarili. Nagdahan-dahan ako sa paglalakad at inisip kung saan nga ba ang daan palabas ng village na ito.

Anak ng shooting star!

Habang naglalakad ako ay hindi ko na pansin na napadaan ako sa isang malaking bahay.

At napaka mapaglaro ng tadhana dahil nakita ko roon si Aliana. Nakaupo siya sa balcony. Nakatulala lang siya na para bang layo ng iniisip.

Biglang pumasok sa isipan ko ang eksena ni Nanay sa hospital kasama ang isang babae. Pati na rin ang kausap si Nanay sa telepono na babae at ang laging pagpupunta ni Nurse Sandy sa AKG hospital para bisitahin si Tatay at Nanay.

Naalala ko, napakilinaw pa sa isipan ko kung paano nginitian ni Nanay ang babaeng kausap niya sa telepono at sa hospital kung saan ko rin siya nakita.

Napakabait at nginingitian ni Nanay ang babae na noon sinasabing kaibigan niya raw. Nagtaka na ako noon dahil sa ilang taon kong nabubuhay sa mundo ni wala akong kilalang kaibigan ni Nanay at mas lalong hindi naman ugaling ngumiti nito.

At ngayon unti-unti ko nang naiintindihan.

Natatandaan ko rin ’yung sinasabi ni Roks tungkol kay Aliana. Na rape siya at nag karoon ng trauma kaya naman parang nawalan na siya ng sarili at tanging pagtawag sakaniya ng Darling ginagawa para kumalma.

At kanina tinawag niyang darling ang nag ngangalang Dion as in Dionsio! Dahil anh ibig sabihin pala non ay kasintahan siya ni Tatay?

Kung gano’n bakit humantong sa ganito? Kung kasintahan siya ni Tatay bakit si Nanay Alice ang naging asawa niya?

Napagkamalan ko pa ngang babae niya ang sinasabi nilang tunay kong ina. Sa pagkakaalala ko lagi niyang binbisita ’yun dahil nabanggit niya na hawak nila ang kaso ni Aliana. Misyon niya yata ’yun na iniimbestigahan.

Kaya ang ibig bang sabihin nito ay konektado ’yang Aliana kaya biglang pumasok sa buhay ko si Roks? Kung gano’n totoo ngang ginagamit lang ako ni Roks.

Sabi ni Roi Gin, ako ang bunga ng pambababoy kay Aliana.

Ibig sabihin kung hawak ni Roks ang kaso ng Nanay ko at dahil narape siya—hinahanap nila ang salarin? At dahil ako ang naging anak nung demonyong ’yun. Tama lang si Deam na ginagawa nga akong pain?

T-ngina..

Nabalik ako sa reyalidad nang may humawak ng kamay ko. Wala na si Aliana sa balcony kaya napatingin nalang ako sa humawak saakin.

Si Roi.

Marahan niya akong kinaladkad papunta ng motor niya. “ Sakay, kailangan mo ng umuwi at ikumpirma ang katotohanan

, “ malamig na saad niya.

Nakipag sukatan ako ng tingin sakaniya ng ilang minuto. Hindi ako nagsalita at ako ang kusang sumakay sa motor niya.

Umusog ako at ng kaunti daka humawak sa likod ng motor niya. Pinaandar niya na. Sobrang bilis nang pagpapatakbo ni g-go. Pinipigilan ko nalang ang sarili ko na itulak siya.

Tahimik lang kaming dalawa hanggang sa nakarating na kami sa tapat ng bahay.

Bumaba ako at tumikhim. “ Huwag mo ’kong pangunahan, Roi. Huwag na huwag kang makikialam, please lang,“ mahinahon kong saad pero pinaikutan niya lang ako ng mata at kitang-kita ko kung paano nagtiim ang bagang niya.

Papasok na sana ako sa loob at sakto naman na lumabas si Tatay sa bahay.

“Oh, ano nandyan na pala kayo. Anong inalmusal niyo?”

Napalunok ako at sobrang bumilis ang tibok ng puso ko. Bahagya pa akong nataranta nang magtama ang mga mata namin.

“ Goto po. Oo nga po pala, tay. Papasok po ako.“ ngumiti ako ng pilit kaya agad na kumunot ang noo niya.

Ayokong mag stay dito, pakiramdam ko malulugmok ako sa pagiisip ng kung ano-ano kung titigil ako rito sa bahay.

Ni hindi naman pumasok sa isip ko na komprontahin sila Tatay. Ayoko silang pangunahan.

Kung totoo man ang pinagsasabi ni Roi ay naniniwala ako ma para naman sa kabutihan ko kaya sinekreto nila Tatay ang tungkol do’n.

O baka naman nito lang din nila nalaman at hindi nila alam kung paano sasabihin saakin. Naiintindihan ko sila at hindi ko sila kailangan pangunahan sa lahat. Kung ayaw nila sabihin, hindi ko na ipipilit pa.

“ Bakit? Akala ko ba masama pakiramdam mo?“

“Ayos naman pero kailangan ko pong pumunta dahil maraming gagawin,” pagsisinungaling ko. Ngumiti pa rin ako sakaniya saka siya nilagpasan para makapasok na sa loob.

“ Nag away na naman ba kayo, Roi?“ rinig kong Tanong ni Tatay.

“ Hindi po, ha. Tinawag po siya ng kaklase niya kasi may importante silang gagawin.“

Napabuga nalang ako ng hangin at nagtungo sa kwarto ko. Mabilis ako nag ayos. Hindi ko makakayanan na mag stay ng matagal sa bahay na ’to baka kung ano pa ang magawa’t masabi ko.

May parte saakin na gusto malaman ang lahat ng katotohan pero mas malaki pa rin ang parte nang pagaalinglangan ko.

Ayoko silang ikumpronta dahil nararamdaman kong magbabago at mas lalong gugulo ang buhay ko. Hindi ko gusto mangyari ’yun, mas lalong k-kumplikado ang lahat at hindi lang ako ang magiging apektado no’n kung hindi ang lahat ng nasa paligid ko.

At isa pa para saan pa kung i-kumpronta ko sila? Si Nanay kahit hindi maganda ang turing niya saakin. Ni minsan hindi niya ako sinabihang ampon o itanggi na ’di niya ako anak.

Simula ng bata ako hindi na nila nabanggit ang tungkol do’n? Kung ampon nga ako sana noon pa man sinasabi na ni Nanay saakin ’yun ’di ba?

Ang ibig sabihin lang nun ay ayaw talaga nilang sabihin saakin kahit si Nanay pa. Wala silang balak kasi ilang taon na ang nakalipas pero wala naman akong nalaman na kung ano.

Ngayon nalang.

Katulad ng sabi ko kay Roks. Ayoko nang pilitin pa ang isang tao sa kung anong sikreto niya saakin. Kung ayaw nilang sabihin edi huwag. Hindi ko sila pipilitin na sabihin.

Para saan pa kung makukumpirma ko nga? Magiging masaya ba ako? A-ayos ba ang buhay ko?

Hindi.

Mas lalo lang gugulo kaya kung ano mang sikreto nila sakanila nalang ’yun. Kaya wala na akong pakialam sa kung ano mang tinatago nilang baho!

Bulag na kung bulag. Binge na kung binge basta ayoko na ng gulo. Payapa ang buhay ko ngayon. May problema na ako sa pesteng scandal kaya bakit dagdagan ko pa?

Kung anong meron kina Roks at sa pamilya ko. Wala na akong pakialam sa mga ’yun. Isasantabi ko ang lahat para sa ikatatahimik ng isipan mo.

Gusto ko magbulag-bulagan at magbingi-bingihan nalang dahil matagal ko nang pinangarap ang buhay na ’to. Ang maging masaya at makapaghinga. Satisfied na ako sa kung anong klaseng buhay ako ngayon.

Kaya bakit ko pipiliin masira muli?

Humarap ako sa salamin. Napakalamig ng expresyon ko ni walang bahid na problema at pagiging mahina.

Dapat lang. Paano ako magiging masaya gaya ng nais ko kung magpapatalo ako sa problema? Oo, umiiyak ako sa mga mababaw na bagay pero hiindi ako si Paint Cenery kung iiyak lang ako sa mga problema.

Mabilis ako naligo at nagbihis. Agad ko rin inayos ang gamit ko bago tuluyan na lumabas ng kwarto.

“ Anak, ano bang problema mo?“ salubong saakin ni Tatay nang makalabas ako. Halata sa mukha niya ang pag aalala.

Ngumiti ako ng pilit. “ Wala naman po. Ang isang problema magiging problema lang kung p-problemahin ko, hindi ba? Kaya para wala akong problema hindi ko nalang p-problemahin.“

Natigilan siya at mapungay-pungay akong tinignan saka niyakap niya pa ako nang mahigpit. “ Anak, kung ano mang pinagdadaanan mo. Lagi mong iisipin na nandito lang si Tatay. Makikinig naman ako sa’yo, hindi makakapag payo ng sobrang pulido pero dadamayan naman kita.“

Niyakap ko siya pabalik. “ Ok lang po ako, Tay. Huwag ka pong mag alala. Sige po, aalis na po ako.“

Ngumiti lang siya at hinaplos-haplos ang ulo ko. “ Nandyan pa si Roi Gin ihahatid ka niya raw.“

Hindi na ako umangal. Ngumiti ako pabalik kay Tatay at tinalikuran na siya. Ay naabutan ko nga si Roi Gin na nakasandal sa pader namin.

“ Tara na? “saad ni g-go.

Inirapan ko lang siya. Ayoko naman talaga mapaghatid sakaniya at ’di ko rin naman alam bakit nandito pa rin siya. Alam niyang magulo utak ko pero syempre hindi ko muna paiiralin kamalditahan ko sa harap ni Tatay.

Ayoko munang malaman niya na may problema talaga ako. Tiyak hindi niya ako paaalisin ng bahay at hindi ko kaya ’yun. Masyado akong mab-buryo at mamatay kaiisip.

Sumakay na siya sa motor at sumunod na ako. “ Ihatid ko mo ’ko sa sakayan lang,“ madiin kong bulong.

Hindi niya ako sinagot at sa halip si Tatay pa ang kinausap. “ Sige po, Alis na kami.“

“ Ingat kayo!“

Pinaandar niya na ang motor at ang bagal nang pagpapatakbo niya kaya mas lalo akong naiinis. “ Pwedeng pakibilisan mo?“

“Ano? A-akto ka nalang ng walang nangyayari?” sarkastiko niyang tanong.

Nagtiim ang bagang ko. “ Kung ako sa’yo, pumasok ka nalang din. Huwag mong sayangin ang oras mo sa pakikialam, Roi Gin.“

Tumawa siya nang nakakaasar. “ Tsk, tsk. Sa huli, lalapit ka rin saakin para mag pasalamat dahil sinabi ko agad ’to bago pa lumala ang gulo.“

Hindi ako sumagot. Humigpit lang ang hawak ko sa hawakan sa likod.

“ Huling tanong Pintura, ayaw mo bang malaman kung ano ang nalalaman ko?“

“Ayoko. Sarilihin mo nalang ’yan. Huwag mo ’kong idamay.”

“Hanggang kailan ka mag b-bulag bulagan at binge-bingihan? Kapag huli na ba ang lahat? Sinasabi ko sa’yo ang lahat dahil kaibigan kita at–– hmm basta! Kahit takbuhan mo man ’tong problema mo hinding hindi magbabago na damay ka talaga. Ikaw ang main character, Pintura. Ikaw.”

Anong at? May gusto pa siyang sabihin pero pinutol niya at tumikhim siya. Bigla akong na curious pero dahil mataas ang pride ko hindi ko tatanungun.

“Bilisan mo ang papatakbo at ibaba mo lanh ako sa sakayan!” sinunod naman niya ako. Binilisan niya nga kaya grabe ang hampas ng hangin sa mukha ko. Hindi na rin siya nagsalita hanggang sa makarating nakami sakayan.

Iritable akong bumaba ng motor niya at nagmadaling maglalakad papunta sa jeep pero nahawakan niya ang kamay ko.

Seryoso siya nakipagpasadahan ng tingin saakin. “ Walang sikretong ang hindi na b-bunyag. Marami ka pang malalaman kaya maghanda ka na.“

Inis kong inalis ang pagkahawak niya saakin at tinaas ang middle finger ko.

“F-ck you, Roi Gin.” agad ko siyang tinalikuran at nagtungo na sa sakayan ng jeep.

Pagsakay ko palang sa jeep ramdam ko ng wala na ako sa sarili. Pinipilit kong alisin sa utak ko ang nangyayari ngayon pero ulit-ulit ko lang naiisip.

Inis kong nang hinampas ang ulo ko kaya napatingin ang mga pasahero saakin.

“Ayos ka lang ba miss?” tanong ng matandang katabi ko.

“Ah, opo.” huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko.

Sumandal nalang ako at pinikit ang mga mata. At gano’n pa rin ang scenario, paulit-ulit ko lang nakikita ang nangyari kanina.

Napapayukom nalang ako saaking kamay para pigilan ito na saktan ang sarili ko.

Nagtiis pa ako nang ilang minuto bago ako nakarating sa school. Hinarang pa nga ako ng guard nagdahilan nalang ako na may inutos saakin si Sir Atlas para makapasok pa ako.

Habang naglalakad ako papunta sa building namin ay nakarinig ako na may tumatawag saakin.

“Ate Paint!” agad akong napalingon do’n

Tumakbo siya papalpit saakin na malaki ang ngiti. “ Oh Tricia, ikaw pala.“

Oo nga pala, close sila ngayon ni Ella. Sakaniya na ako magtatanong kung anong ganap ni Ella sa buhay niya at mukhang napapariwara na.

“Kakapasok mo lang? Halatang bagong ligo ka.”

Tumango ako.

“Oras na ate ha, siguro nanood kang kdrama kagabi, no?”

“Hindi.”

Tumawa lang siya. “ Ako kasi oo. Tignan mo ilang oras nalang almost lunch time na. Hahaha. Buti nga pinapasok pa tayo ng guard.“

“ Kakapasok mo lang din?“

“Opo!”

Napatango-tango nalang ako. “ Nga pala bago kita iwan. May tanong ako. Kagabi ba kasama mo si Ella?“

Napakunot ang noo niya at napailing-iling lang. “ Ha? Hindi bakit?“

Napataas ang kilay ko. “ Kung gano’n sino ang mga kasama niya? Napapadalas ang uwi niya ng late. Hindi naman siya umiinom pero umuwi siya ng lasing. Pansin ko rin dumarami ang pasa niya sa katawan. Anong nangyayari sakaniya?“

Napabuntong hininga siya at nagkibit balikat lang. “Kasi ate, hindi ko talaga alam. Bihira nalang kami magkasabay pauwi ngayon kasi hinahatid sundo siya ni De dios.”

“De dios? Hendery? ’Yung taga engineering dept? Anak ng mayor?” sunod-sunod na tanong ko dahil bigla akong kunutuban ng masama.

Tumango siya.

Napakagat ako saaking labi. “ Bakit? Hanggang ngayon ba partner pa rin sila? Eh nakiki sit in lang ’yun hindi ba? 2nd year na siya,“ salubong na kilay na saad ko.

“ Kaklase na namin siya ngayon, Ate. Choice niya naman na bumalik sa 1st year pa raw kahit papaano ay nakakasabay siya.“

Sabi na e, may mali talaga. Sinong estudyante ang gusto umulit ng first year kapag mag s-shift ng course? Wala naman sa mukha niya na seryoso siya sa pagaaral. Hindi maganda ang pakiramdam ko sa lalaking ’yon simula nang makita ko.

“Pumunta tayo sa classroom niyo,” madiin kong ani.

Yumukom ang kamao ko at lumihis ako ng daan papunta sa building nursing. Kung saan ang classroom nina Ella.

“Hindi ko sigurado, Ate. Wala naman na kwento saakin si Ella pero ang chismis. Mag jowa na kasi sila,” saad niya pa habang nakasunod saakin.

Huminga ako nang malalim at agmadali akong maglakad papunta sa classroom nila.

Nang makarating kami ay agad akong sumilip sa bintana banda pero wala akong makita kahit anino ni Ella. Tinignan ko rin kung may teacher ngunit wala.

“ Hala, ate mukga wala naman siya? Silang dalawa. Teka mag tatanong ako.“ pumasok si Tricia sa loob ng classroom nila at ako naman naglakad papunta sa pintuan para maayos kong makita kung wala ba talaga si Ella.

Hinahanap din ng mata ko si Hendery pero wala rin akong makita miski anino niya.

“Pumasok ba si Mikaella and Hendery?” tanong ni Tricia sa mga kaklase niya.

“ Hindi naman.“

“Baka nag date !” sagot ng iilan sakana.

“Pre hindi ba parang kamukha niya ’yung nasa—”

Agad akong napatingin sa lalaking naguusap sa gilid. Napalunok ako at agad din namang iniwas sakanila ang tingin.

“Tanga, paanong kamukha! Eh, kumpirmado ngang ’yung tiktoker na si Giely ’yon!”

“Hindi ba ’yan si Giely?”

“B-bo hindi !”

Hindi ko na pinatapos ang pagsasalita nila at tumakbo nalang ako papunta sa building namin. Ang lakas ng tibok ng puso ko dapat expected ko na makaka encounter ako ng gano’n pero iba pa rin kapag naranasan ko na parang ang sarap manuntok.

Sumilip ako sa room namin at walang prof kaya pumasok ako. Nagpalakpakan naman ang nga kaklase ko para asarin ako.

“Aba, masyado ka pang maaga para sa afternoon class natin!” pangaasar nina Lucas.

Hindi ko sila pinasin at umupo nalang sa pwesto ko.“ Wala bang pinagagawa?“ tanong ko kay Anna na ngayon ay seatmate ko na.

“ Halos nag lesson lang. Boring nga, e,“ ani niya.

“Teka bakit late ka, ate?” Tanong ni Mary Joy.

“Late lang nagising. Pahiram ako notes. Habang wala pa ’yung next prof.”

Inabit naman saakin ni Anna ang notebook niya. Agad kong nilabas ang gamit ko ngunit mukhang hindi ko nadala ang ballpen ko.

Hihiram sana ako kay Johnny kaso napagtanto ko na hindi pa pala siya makakapasok dahil sa kalagayan niya.

Tiyak kung narito ang batang ’yun malilibang ako. Kahit na sa maikling panahon lang na nakasama ko siya lubos kong nakilala agad ang personalidad niya at ang tunay na siya. Hindi siya mapagpanggap at higit sa lahat ma respeto talagang bata.

Kaya naman boto ako sakaniya kung liligawan niya si Ella. Sakaniya ko lang ipagkakatiwala ang kapatid ko kaysa d’yan sa Hendery na ’yan.

Nangako saakin si Johnny na hihintayin niya si Ella hanggang sa ready na siya. Sinabihan ko siya bantayan niya si Ella kahit sa malayo lang at pumayag naman siya kaya nakampante ako noon.

Kaya ngayon na wala siya hindi niya na mababantayan si Ella. Kasi kung narito siya irereport niya saakin ang lahat ng ginagawa ng Hendery na ’yan sa kapatid ko.

Bigla akong natigilan sa pagsusulat nang may mapagtanto ako.

“ Lucas! Alam niyo ba kung saan namamalagi ’yang si Hendery na ’yan?“ tanong ko nang dumaan siya sa gilid ko.

“ De dios? Kung saan nakatira ba ang ibig mong sabihin?“

Tumango ako.

“Dehins ko know. Ang alam ko lang ay ang bahay nina Mayor. Kasi hindi naman ata nakatira si Hendery do’n. Nag c-condo ’yun. ’Di ko lang alam kung saan.”

“May condo nga hindi naman siya nag stay do’n. Araw araw ata nasa motel ang g-gong ’yun tapos t-ngina sa tig 250 pa an hour,” saad naman ni Jayson.

“Motel?” nakataas na kilay na saad ko.

“Ay oo alam ko ’yan! Nakita ko siya dati pumasok sa motel kasama niya dati kong kablockmate kaya nga ate. Tapos bali-balita pa ngang nabuntis ’yon pinalaglag lang kaya ’yang kapatid mo palayuin mo na. Masyadong babaero ’yang lalaking ’yan gusto katawan lang .”

Napalunok ako. Sobra kong pinagkakatiwalaan si Ella. Alam kong hindi niya gagawin ’yon. Alam ko sa sarili ko na hindi ako nagkulang sa pangangaral sakniya.

“Mahilig din ba makipag basag ulo bukod sa pampababae?” tanong ko pa habang tulala.

“May gang ’yan dati sinasali nila ako kaya umayaw ako kailangan ng downpayment ampota pang mamariw-na lang nila ’yon.”

“Uy gago binentahan nga ako dati nina Brix ng bato kaso syempre goodboy ako. P-tangina nakaka panget maging addict malagasan pa ako ng chikababes.”

Nagtawanan sila.

“Possible kaya ang grupo nila Hendery ang nambugbog kay Johnny?” wala sa sarili kong sambit kaya naman sabay-sabay silang napatingin nalang saakin.

“Ako? !” gulat na saad ng kakakapasok lang na si Hendry.

“HEN-DE-RY. Hindi Hendry! Bobo may e!”

“G-gi? ’Diba crush ni Johnny ’yung kapatid mo?” Sambit ni Andrei.

“ ’Di ba sinabihan mo rin siya bantayan ang kapatid mo? Kasi nung niyaya namain siya mag lol ayaw kasi hahatid niya pa raw ’yung kapatid mo

. Bebetime raw amp-ta,“ ani ni Lucas.

“ Omg! Mukhang si De Dios ang tumira. Ayaw-ayaw non pinakilaman babae niya, right? “ sambit ni Jane.

“ Kung gano’n..“ sabay sabay kaming napatingin sa kaklase naming si Ester. Siya ang pinakamatalino at tahimik sa klase kaya talagang nasa kaniya ang atensyon namin ngayon dahil bihira lang siya magsalita.

Binabasa niya ang binabasang libro. Sumulyap siya at nakipagpasadahang ng tingin. “Ang ibig lang sabihin nito, ikaw ang may kasalanan kung bakit nasa hospital si Johnny ngayon at nag a-agaw buhay.”

Natigilan ang lahat. Natahimik kami at pasalit-salit ang tingin saamin ng kaklase namin.

“Tama ako hindi ba? Kung ang grupo ni De Dios ang gagawa no’n kay Johnny. Isa lang naman ang rason? Babae. Kalat sa campus na boyfriend ng kapatid mo si De Dios. Ikaw inutusan mo si Johnny na sundan at bantayan ’yang kapatid mo dahil umaaligid nga si De Dios. Satingin mo ba hindi mapapansin ni De Dios na laging may nanonood sa babae niya mula sa malayo? Johnny is like a stalker sa totoo lang. Hindi naman siya gano’n kakilala ng sister mo. And sinong boyfriend ang matutuwa na may sumusunod sa girlfriend niya? And knowing that jerk alam niyo kunga gaano ka g-go ’yon.” Blanko ang expresyon niya habang sinasabi ’yon.

“Nangyari ang insidente noong pauuwi siya at baka nakakalimutan mo na inobliga mo si Johnny na sundan ang kapatid mo to make sure na uuwi siya ng safe. Hindi ba? Nangyari ang insidente uwian na natin. Ilang araw na ang nakalipas hindi umaaksyon ang pulis. Ang sabi nagpatripan ng tambay? Kung tambay lang pala e bakit hanggang ngayon hindi sila nahuhuli? At sino kayang tambay ang makakabayad ng malaking pera para hindi ibigay sa magulang ang CCTV camera footage? Kitang-kita na may CCTV footage do’n sa kung saan nangyari ang krimen. At alam ng lahat na kaka install lang no’n kaya panoong sira at ’di gumana ’yung CCTV noon? Nakakapagtaka hindi ba? “

“P-ta, babasagin ko talaga mukha ng t-nginang Hendery na ’yan,” gigil na sambit ni Lucas.

“Para ano? Ikaw ang susunod na comatose?” mataray naman na sambit ni Anna.

“To summarize, si De dios, ikaw at kayo ng kapatid mo ang may kasalan kung bakit comatose si Johnny.

“

“Ester, minsan ka na nga lang magsalita masyado pang matalas! Pwede bang forever ka nalang huwag magsalita? Kaimbyerna ka !” sabi Laurence.

Natulala lang ako at hindi makapagsalita dahil tama siya. May punto naman siya. Ako talaga ang may kasalan. Ako ang may kasalan kung bakit nagkagano’n si Johnny. Kung hindi ko naman sita inobliga na bantayan ang kapatid ko ay hindi mangyayari sakaniya ’yon.

Self, ano bang pinagagawa mo?!

“ Good morning class!“ sabay-sabay kaming napaayos ng upo nang biglang dumating prof namin.

At akala ko kapag narito ako sa school ay malilibang ako pero nagkamali ako. Mas nadagdagan pa ang problema ko. Gusto kong puntahan si Johnny at iganti siya sa Hendery na ’yon.

Hindi ako makapag focus sa lesson o sa sinasabi ng mga kaklase ko. Napakaraming umiikot na impormasyon sa utak ko. Parami ng parami ang problema ko at nagsasabay-sabay pa sila.

“Ok, Good day class. Enjoy your lunch!” sa sobrang daming tumaktakbo sa isipan ko hindi ko namalayan natapos na pala ang lesson ng wala akong naiintindihan.

“Huy, ano ba ’yan ang creepy! Pero infairness ang galing mo pala mag drawing, Ate.”

Parang bigla ako nabalik sa reyalidad nang biglang magsalita si Anna. Hawak hawak niya ngayon ang sketchpad ko at hinarap saakin.

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang drawing ko. Teka ako ba gumawa nito? May isang babae na may hawak na kutsilyo at napakaraming nakahandusay na tao sa paligid niya.

Mukhang pinatay niya lahat.

Ako ba talaga gumawa nito? Teka—huwag mong sabihin nawala na naman ako sa sarili ko kanina kaya na drawing ko ’to?

Sh-t, mawala na naman pala sa isip ko na uminom ng gamot dahil na stress na ako nitong mga nakaraang araw.

“Guys sa weekend na tayo mag start na ng docu natin, ha. Wala pa rin tayo nagagawa. Script palang ho ,” sambit ni Clayden.

“Finals pa naman ’yun! Mag m-midterm palang!” Saad naman ni Anna.

“Ate Paint! Tignan mo ’to.” napatingin ako kay Lucas na dali-dali na lumapit saakin.

Pinakita saakin ni Lucas ang litrato ni Johnny na napakaraming nakasabit na kung ano-anong kable sakatawan at ulo niya. At halos hindi ko na makilala ang mukha ni Johnny dahil sobrang namamaga ito.

“ Sinend nung pinsan ni Johnny ’to sobrang bugbog sarado pala. Natamaan ulo at ribs niya. Ang hinala nila ginamitan ng baseball bat. Nag 50/50 na siya sa ngayon hindi pa rin gumigising.“

“Hindi ba talaga pwede siyang dalawin?” Tanong ko.

Malungkot siyang umiling-iling. “Hindi, galit talaga magulang niya. Ang sabi pa nga isa saatin ang dahilan bakit siya nag kagano’n.”

“Anong ibig mong isa saatin? “ tanong ni Anna. At sabay-sabay pa silang napatingin saakin.

Tumikhim si Lucas. “ Basta ano sinisi tayo kung bakit nagkagano’n si Johnny eh tayo lang naman daw ang kasama at kaibigan no’n. At tama si Ester kanina hanggang ngayon nga hindi pa rin mahuhuli ’yung may sala parang raw may pumoprotekta sa ebidensya.“

“ Nakakapagtaka nga kasi ’yung Tatay ni Johnny. Pulis ’yon pero hindi nila mahanap ’yung mga bumugbog kay Johnny diba. Kaya nga talaga si De Dios ang may kagagawan non. Wala namang ibang kaaway si Johnny. Sabi saakin nung pinsan niya hindi naman raw mahilig talaga makipag socialize ’yan kaya malabong may kaaway.“

Unti-unti pumasok sa isipan ko ang kalagayan ni Ella ngayon. Napapadalas ang paguwi niya ng umiinom at laging maraming pasa. Hindi rin pala siya pumapasok sa school. Babaero si Hendery possible at katawan lang daw ang habol sa babae possible kayang ginawa nila Ella ang bagay na ’yon?

Oo, nga’t pinagkakatiwalaan ko si Ella na hindi niya gagawin ’yon pero hindi ko mapagmakatiwalaan si Hendery. Paano kung pilitin niya ang kapatid ko kahit ayaw niya?

Napatayo bigla ako sa upuan ko. Nagmamadaling inayos ang gamit ko saka tumakbo palabas ng classroom. Tinawag pa nila ako ngumit ’di ko na pinansin.

Kailangan ko siya hanapin! Hindi sila pumasok ngayon at ngayon na alam ko na kung gaano kag-go ’yang Hendery na ’yan dapat gumawa na ako ng aksyon kanina.

Bwiset! Hindi ko mapapatawad ang sarili ko lalo na ’yang Hendery na ’yan kapag may kung ano siyang ginawa sa kapatid ko.

Mapapatay ko siya!

Bakit hindi agad dumako sa isip ko na baka nasa kapahamakan si Ella ngayon. T-ngina kasi masyado akong maraming iniisip!

Kailangan ko makausap ang adviser nila. Napakalaki ng Manila. Hinding-hindi ko agad mahahanap ’yang g-gong Hendery na ’yan.

Nagtungo ako papunta sa faculty room ng nursing pero bago pa ako makapunta ng tuluyan ay agad akong napatigil nang may mapansin ako.

“Si Derin ba ’

yun ?“ bulong ko saaking sarili. Naglalakad siya magisa sa isang pasilyo.

“ Yes she is.“

“Ay anak ng shooting

star !“ gulat na sigaw ko nang may magsalita sa tabi ko.

Si Atlas pala.

Huminga ako ng malalim at inirapan siya. “ Ano kayang ginagawa niya rito?“ pabulong ko muling sambit.

“Visiting her mother.”

“ Her mother? Patay na Nanay nila ha.“ salubong na kilay na saad ko.

Tumaas ang gilid ng labi niya. “Who told you that? Si Tita Ainah patay na? Kailan pa? She’s the principal of this school.”

Lumukot ang expresyon ko dahil baka gumagawa na naman ng kwento ’tong si Atlas pero naisip ko bigla na last time na hindi ko siya pinaniwalaan ay tama at totoo naman pala ang sinasabi niya.

Mas totoo pa ang sinasabi niya kaysa kay Roks.

“Ha? S-sabi ni Deam patay na ang Nanay nila .”

“Ohh He still loves to make a story hu. Ang akala ko nag bago na siya. As far as I know. He’s mad at her Mom dahil iniwan sila sa Tatay nilang—” hindi niya tinuloyy ang pagsasalut at ngumiti lang siya.

“Anong ibig mong sabihin?”

Nakataas na kilay na saad ko.

Ibig sabihin nagsisinungaling naman si Deam ngayon?

“Did you meet his father already? “ mapaghamon na saad nito.

Umiling ako. “ Hindi.“

“Oh He’s still hiding..”

“ Bakit ?“ napatingin ako sa pasilyo kung saan ko nakita si Derin pero wala na siya roon.

“ Out of all Montego. Masasabi kong siya ang pinakapariwara sakanila. He’s the one who put a dirt to their surname. Napakaraming isyu ng Tatay nila. He even accused for a multiple rape case. I don’t know if it’s true. Ang Nanay nila Deam ang isa sa mga nabiktima ng Tatay nila. Deam and Derin are both fruit of..“

Natawa nalang ako nailing-iling.

“Huwag mo ng sabihin. T-ngina, hindi ko alam kung sino-sino ang totoo sainyo.”

Lahat nalang ng sa paligid ko sinungaling. Mas lalong gumugulo lahat. Hindi ko alam kung ano na ang totoo parang lahat iba-iba ang sinasabi. ’Di ko alam kung sino talaga nagsasabi ng totoo kaya ayokong inaalam ang lahat kasi alam kong mararanasan ko ’to.

Eto n-naman madagdagan naman ang problema ko. Lintek na buhay ’to, ang gulo-gulo. Baka hindi talaga ako tao baka isa palang akong bulbol. Tss.

“ Don’t hesitate to call me if you need help, Paint . If we talk about trust that’s me. Ako lang ang dapat mong pagkatiwalaan.“ nginitian niya ako bago niya ako nilagpasan.

Napatingin ako sa CR na nasa gilid ko at pumasok doon. Walang tao do’n kaya doon ko binuhos ang pagsigaw ko.

Napahawak ako saaking ulo at pinapalo-palo ito dahil parang sasabog ’yung utak ko sa mga nangyayari.

Tama si Roi Gin kahit ano pang gawin kong pagtakbo sa mula sa problema. Mas lalo lang silang magiging malala. Mahahabol at mahahabol pa rin nila ako.

Pero anong problema ang una kong sosolusyanan? Masyado silang marami nalilito ako.

Napatingin ako sa refleksyon ko at sobrang inis ko ay binasag ko ang salamin dahil para magdugo ang kamao ko.

Mabilis akong naghugas ng kamay at lumabas ng CR.

Napagdesisyunan ko na unahin ko na muna ang kalagayan ng kapatid ko. Mas kailangan nuya ako ngayon. Wala akong pake sa nangyayari saakin ngayon kaya lang ko lang makampante ngayon na ok ang kalagayan ng kapatid ko.

Pero kung isang anak na mayor ang kalaban ko. Kailangan may tumulong saakin. Hindi madali para saakin magisa na hanapin at protektahan ang kapatid ko ngayon.

Kailangan ko ng tulong pero kanino?

Kay Roks? Hindi pwede. Hinding-hindi na ako hihingi ng tulong sakaniya. Isa pang sinungaling ’yon! Mas mapapalala lang situwasyon. At isa pa, hiindi pa ako handa na makita siya muli ngayon.

Mas mabuti pang kay Atarah nalang. Tutal malaki naman ang naitulong niya saamin kaya lubos-lubosin niya na. Alam ko naman na marami silang koneksyon madaling madali niya pa kami matutulungan.

Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. Pupuntahan ko na siya. Hindi ko alam kung nasaan siya ngayon. Hindi ko rin naman matawagan dahil sira ang telepono ko. Kaya pupunta muna ako sa AKG foundation bago sa hospital nila.

Sumakay ako ng jeep at buti nalang isa lang ang pasahero. Nakatingin lang din siya sa sugat ko kaya naman agad ko itong itinago sa bulsa ng aking palda.

At hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa una kong pupuntahan ang foundation. Hindi na ako nagpadalos-dalos pa at binilisan ko na ang kilos at pumunta na ako sa loob.

Nagtanong muna ako sa front desk. Kung narito ba si Atarah. “ Nasa office niya po. Do’n po sa second floor ang office.“

Ngumiti ako at dali-daling nagtungo sa elevator. At nang makarating na ako ay nagtanong-tanong pa ako kung nasaan ang office ni Atarah.

Naglakad ako sa isang pintuan na tinuro na pinagtanungan ko. Sa glass window ng office nila ay nakita ko si Roks na kausap si Atarah. Napalunok ako at napatalikod.

Anong ginagawa niya rito?

Gusto ko sanang umalis pero gumana ang kuryosidad ko. Anong pinaguusapan nila? Base sa expresyon nila ngayon ay parang sobrang seryoso ng topic nila.

Hinawakan ko ang buksan ng pintuan at nagbakasakali na hindi ’yun nakalock. Mukhang tindhana na marinig ko ang pinaguusapan nila at hindi maganda ang kutob ko.

Binuksan ko ng bahagya ang pintuan para masilip ko kahit papano ang nangyari habang pinakikinggan ang usapan.

“Klyte, please.” pilit na hinahawakan ni Roks ang kamay ni Atarah pero nagpupumiglas lang siya.

“ No, Roks! Don’t touch me! Ilang beses na kitang sinabihan pero hindi ka nakinig!“

“I need you right now..” hinang-hina na apaluhod pa si Roks.

Nagmakakaawa siya kay Atarah. Pero bakit? Bakit siya lumuluhod ng ganito?

Naradaman kong may kumirot sa kaloob-looban ko. Ayoko ng pakinggan at panoorin pa ang nangyayari pero kailangan ko tiisin.

Huminga nang malalim si Atarah. “ Gaano mo kamahal si Paint? Mas minahal mo ba siya kaysa saakin?“ mapanghamon na tanong nito.

Nang marinig ko ang pangalan ko ay mas lalong tumibok ang dibdib ko lalo pa’t ang bagal sumagot ni Roks.

Bakit ganito ang usapan nila? Anong nangyayari? Para saan ito?

“I don’t know.” parang may million million na karayom ang tumusok sa puso ko nang marinig ko ’yun. Pakiramdam ko nawala akong lakas at mag s-shutdown na kahit anong oras.

“What?! Anong I don’t know? Minahal mo ba siya?”

Hindi na muli nagsalita si Roks.

“ Ano?! Sabihin mo? Minahal mo siya o ginamit lang?“

“I used her,” mahinang saad ni Roks pero rinig na rinig ko.

Humihpit ang hawak ko sa doorknob at Hindi ko na napagilan ang sarili ko at tuluyang binuksan ang pintuan. Sabay pa silang na napatingin saakin nang gulat na gulat.

“ Cenery..“

“Surprise? “ pinilit kong ngumisi kahit sobrang bigat ng nararamdaman ko ngayon. Pinipilit ko maging matapang ang itsura ko ngayon.

Agad na lumapit saakin si Roks kaya naman malakas na sampal ang sinalubong ko sakaniya. “Napakag-go mo.”

“Wait, Paint—” pinutol ko ang sasabihin ni Atarah.

“ Isa ka pa! Tumigil ka huwag kang makisabat isa ka rin sa manloloko! Tinuring ko kayong kaibigan, Atarah!“

Natahimik sila at mukhang walang may gusto na magpaliwanag kaya sumagaw ako ng pagkalakaslakas.

“ Ahhhh!“

mabilis sinipa ang table ni Atarah dahilan para mahupog sakaniya ang mga gamit nito.

“ Cenery!“ Galit na sigaw ni Roks.

Nang makita kong tinulungan ni Roks si Atarah na ngayon ay nadaganan ng lamesa ay mga gamit ay agad ko na silang tinalikuran at napatakbo palabas.

Kinagat ko ang aking labi para pigilan ang nag babadya kong luha. Hindi worth it na iyakan ko siya. Napaka- walang kwenta niya.

Minadali kong pindutin ang elavator pero hindi pa bumubukas dahil paakyat palang ito sa 5th floor kaya hindi ko na natiis at maghahagdan nalang ako.

“ Cenery!“ narinig ako ang sigaw ni Roks kaya pinagbilisan ko na ang pagtakbo papunta ng hangdan

At kung kailan pababa na ako ay doon niya pa akong naabutan. “Bitawan mo ’ko! Ano?! Galit ka kasi tinulak ko ’yung love of my life mo! What if patayin ko nalang siya para mas lalo kang magalit?! Deserve mong hindi maging masaya pagkatapos ng pinaggawa mo saakin!” galit na galut kong sigaw at unti-unti ng bumuhos ang luha na kanina ko pa pinipigilan.

Hindi ko napigilan at kahit ano pang pagpapanggap na gawin ko na maging matapang ngayon hindi ko magawa. Nanghihina ako ng sobra.

Tinignan niya lang ako na may guilty sa kaniyang mga mata. Hinampas ko ang kaniyang dibdib. “ Roks? Bakit? Bakit mo nagawa saakin ’to? Nanahimik ’yung buhay ko pero bakit mo ginulo ng ganito.“

Hindi na naman nagsasalita si g-go nakayuko na naman kala mo tuta na pinapagalitan.

“Sige, t-ngina mag explain ka. Paikutin mo ulit ako! D’yan ka naman ang magaling! ’Di ba ang gamitin ako?! Totoo naman ’di ba?! Ginagamit mo lang ako! Para ano? Pain para matunton niyo ang p-tanginang tatay ko!”

Tama nga ang hinala ko kanina. Ginagamit lang talaga niya ako. Sa pagkakataong ito hinding-hindi ko na kakayanin pa na mag bulag-bulagan masyadong masakit ’to, e.

Sinusubukan ko magpakamanhid pero t-ngina kusa akong nag b-breakdown. Pinagkatiwalaan ko siya. Pinaramdam niya ang kasiyahan niya dati ko pang inaasam at palabas lang pala ang lahat ng ’yon.

Tinulak ko siya. “ Ano sumagot ka!“

“Let’s talk in my car.”

“ Ano?! Bakit doon pa?! Kung ayaw mo rito. Tigilan na natin ang paguusap na ’to kung hindi ka rin naman mag sasabi ng totoo!“ Galit na galit kong sigaw.

Tumingin siya sa mga mata ko na may bahid ng lungkot. Huminga siya ng malalim at iniwas ang tingin saakin.

“I was using you. I

was pushing myself on you because I need you.“

“ Nihindi mo ’ko minahal kahit katiting lang?“ hirap na hirap kong saad.

“I need you but not because I love you, Cenery..”

Chapter 50

Paint Cenery

BUMILIS ang pintig ng puso ko habang nakatingin sa mga mata niya na parang siya pa ang gulong-gulo sa nangyayari.

Kapal ng mukha.

“Anong sinabi mo ?” tanong ko.

Narinig ko naman at naintindihan pero hindi ko lang talaga matanggap. Ayaw mag process sa utak ko ang nangyayari.

Pagod siyang bumuntong hininga. “ I know, you’ve heard it right, Cenery. Hindi ko na kayang ulitin pa. “ sa tono palang nang pananalita niya animo mo siya ang biktima saaming dalawa.

Sarkastiko akong tumawa pero sa kabila nito tuluyang ko nang naramdaman ang sakit sa kaloob-looban ko. Sobrang bigat na pero hindi ko naramdaman na may namumuong luha sa mga mata ko.

Kalakip ng sakit na aking nararamdaman ang pag usbong ng malalang galit sa kalooban ko.

Pinipigilan ko nalang ang sarili ko na huwag magmukhang kawawa sa harapan niya dahil mas mataas ang antas nang pagkamuhi ko sakaniya.

Susubukan kong huwag umiyak sa harap niya dahil lang sa kagaguhan na ginawa niya saakin. Ayokong tuluyan siyang magbunyi dahil nagawa niya ang hinahangad niyang masaktan ako.

Binalot kami nang katahimikan na nag paurat pa saakin. “ So ano na? “ mapanghamon kong tanong.

“I’m sorry..”

Sorry? Puro nalang sorry? Wala na bang bago sa script niya? Paulit-ulit? Gamit na gamit niya na ang salitang ‘sorry’ na ’yan. Umay.

’Di ko napigilan ang sarili nang kusang gumalaw ang kamay ko at sinampal siya nang pagkalakas-lakas.

Hindi naman siya natinag at napayuko nalang.

“T-ngina, ayan ka na naman sorry ka ng sorry ko. Pero hindi ka naman sincere gumagawa’t gumagawa ka pa rin ng kat-rantaduhan saakin! Lalo mo ’kong winawasak sa sorry mo na ’yan !” hinampas-hampas ko siya sa dibdib at dahil nasa hagdan kami ay tinulak ko pa siya dahilan para muntim pa siyang ma out of balance pero hinahayaan niya lang ako.

“ Ano ’di ka na naman magsasalita? Pipi ka naman? Wala ka nang gagawing aksyon para paikutin ako? Roks, tanga at bobo ako dahil mahal kita kaya pwedeng pwede mo pa ako kumbinsihin na maniwala sa’yo! Ano sagot! Magsinungaling ka!“

Hindi siya umimik kaya yumukom ang kamao ko at nilapitan siya para kwelyuhan. At muli, hinayaan niya lang ako. Para siyang lantang gulay na walang magawa.

“Ano?! Ano sawa ka na ba na paglaruan ako? Gusto mo na tapusin ang p-tanginang laro niyo?!”

Marahas ko siyang binatawan. At tumawa kahit ng sarkastiko. “ Ok sige! Saka ko na tatanggapin ’yang sorry mo kapag binaril mo ng sampung beses si Atarah sa ulo pero buhay pa rin. Kapag nabuo mo pa rin ’yung sumabog niyang utak pagkatapos mo mag sorry sakaniya patatawarin kita.“

Sa pagkakataong ’to tumitig na siya sa mga mata ko. “ Nakuha ko na atensyon mo nang mabangit ko ang pangalan ng mahal mo? ’Di mo magagawa ’yun para saakin hindi ba? Sino ba naman ako para piliin mo?“

’Di ko akalain na masasambit ko pa ang linya na kinandidirian ko. Iba pa rin talaga kapag nasa sitwasyon ka na ng gan’to.

“Don’t say that, please .” ayan pumungay na naman ang mga mata niya.

Alam niya ano kahinaan ko.

Kumot ang noo ko. “ Ay bakit bawal? Ibang klase kapag naiinvolve si Atarah sa usapan do’n kalang mag sasalita. Sabagay nga naman mas pipiliin mo nga naman ’yung tunay mong mahal kaysa sa katulad kong laruan mo lang. Sige, ako nalang barilin mo sa ulo. Mag sorry ka at kapag nabuhay ako. At kapag nabuo mo pa rin ’yang winasak mong bungo ko, edi pinapatawad na kita.“

“Stop..” mapaos-paos niyang turan.

“ Syempre hindi mo magagawa ’yun dahil imposible! Hindi mabubuo ng sorry mo ang utak kong winasak mo kapag nagkataon! Mamatay na ako! Mamatay siya! Gano’n din ngayon, Roks. Puso ko naman ’yung winasak mo actually hindi puso eh buong pagkatao ko! Winarak mo tapos ngayon tanging sasabihin mo lang sorry? Satingin mo ba ok na lahat pagkatapos no’n? Mabubuo pa rin ako?! Maghihilom pa ako? Hindi na! Kasi binasag mo ’to! Halos buong parte niya na wawalan ng silbe at nanghihina na kasi basag na basag na! Pinatay mo!“ hingal na hingal ako at lalong bumigat ang dibdib ko at parang kahit anong oras sasabog na siya.

Unti-unti may pumatak na luha sa mga mata niya at nang makita ko ’yun ay kahit sinabi ko sa sarili ko na hinding-hindi ako iiyak ay ’di ko pa rin pala talaga mapipigilan.

Kahit anong ipakita kong tapang ngayon hindi pa rin maitatago ang nanghihinang ako.

“Nanahimik lang kasi kami noon tapos pumasok ka sa buhay namin. Sinuyo mo ’ko, ang akala ko saya ang hatid mo sakit pala! Bakit mo nagawa saakin ’to?” humagulgol na ako at napaupo nalang.

Umupo siya ng kalevel ko. Pinilit niyang hawakan ang kamay ko pero nagpumiglas lang ako kaya napabuntong hininga pa siya.

“Look at me…” parang may kung anong mahika sa boses niya at sinunod ko ang ginawa niya. Tumingin ako sakaniya at nakipag eye-to-eye pa.

“Cenery, do you remember when you’ve told me that you will stay by my side no matter what happened because you trust me ?” mahinahon na at malabong na saad niya habang ang mga mata niya ay napakamo.

Umiling-iling lang ako at mas lalo bumuhos ang luha ko. “ Satingin mo mag stay ako sa tabi mo kung alam kong niloloko mo ’ko? Saiyo na mismo nanggaling na g-ginago mo lang ako. Tapos ngayon sasabihin I will stay by your side no matter what happens? T-ngina, Roks. Tao rin ako. May pakiramdam din naman ako. Anong akala mo saakin?!“

“I know but everything happens for a reason. You’ll know everything if you stay by my side and trust me. I’m just protecting you, Mahal.. “ mahinahon na sambit niya at sinubukan haplusin ang pisnge ko pero tinulak ko lang siya at sinamaan ng tingin.

Mahal? Ang kapal niya pa akong tawagan na gan’yan!

“I don’t want to admit it but the situation is getting worst. Hindi ko maayos maipaliwanag ang nangyari ngayon dahil gulong-gulo ang isipan ko kahit ako lito kung anong dapat gawin. I know this my fault. At handa akong tanggapin ang mga parusa roon.”

Hindi ako sumagot dahil hinang-hina na ako kaya nang hawakan niya ang pisnge ko at hinaplos ’yun ay wala na akong nagawa.

“Just give me a chance, Cenery. Nangangako akong a-ayusin ko ang gulong ’to basta manatili ka lang sa tabi ko. Kailangan ko ng suporta mo, kailangan ko ng lakas para sa laban na ’to.”

“Hindi! Ano ako uto-uto? Paano ako mananatali sa tabi mo kung sinira mo ang tiwala ko. Hindi ako tanga para itaya ko pa ang sarili sa’yo!”

“ I will never do that if I don’t have a valid reason. You know me, Cenery..“

“Hindi kita kilala Roks. Dahil peke lang lahat ng pinakita mo saakin! Wala akong pake sa kung anong rason mo. Sinaktan at pinalaruan mo ’ko! Tapos! Ayoko ng marinig kung ano pang kasinungalingan mo. Hindi kita pagkakatiwalaan at mag stay sa tabi mo. Wala akong pake sa ginawa mong gulo. Huwag mo na ako idamay!”

Napapikit siya nang madiin at muli ay huminga ito ng malalim. “ I’m protecting you from your father..“

Kumpirmado, sakaniya na mismo nanggaling. Totoo nga na ginagawa niya lang lahat ng ’to dahil sa Tatay ko kuno.

Bakit kailangan kong madamay sa ginawang gulo ng g-gong ’yun? Pati rin naman ako biktima ha. Pati ’yang tunay kong Nanay kaya bakit kailangan mag suffer din ako? Nanahimik naman ang dati kong buhay bakit kailangan nilang pumasok muli?

“Iba ang protektahan sa gagawing pain. Sana sa una palang pinatay mo nalang ako para lumabas ’yung g-gong ’yun. Wala akong pake sa gulo niyo! Magpatayan man kayo o ano! Huwag niyo na akong idamay! Wala naman akong kasalan sainyo !” galit na sigaw ko.

Tinalikuran ko siya at maglalakad sana pababa pero agad niyang nahawakan ang kamay ko at nagulat ako nang bigla siyang lumuhod.

“I’m begging you… I know my words is not enough to convince you, Cenery. Give me chance I will prove that my intention is good. I just want to protect you.. “

“Bitawan mo ’ko !” tinulak-tulak ko siya pero mas hinigpitan niya ang hawak sa mga kamay ko at nagmamakaawang tumingin sa mga mata ko.

“Give me 3 days, Cenery. Wait for me and stay by my side. Bibigyan kita ng maayos na paliwanag sa lahat nang mangyayari. Aayusin ko ang lahat ng gulo pati na rin ang relasyon natin.”

“Wala akong pake! Alis!” diniin ko ang kuko ko sa kamay niya dahilan para mabitawan niya.

Tuluyan na sana ako maglalakad dahil hindi niya ako pinigilan na. “ At oo nga pala. Tapusin na natin ang ugnayan natin. ’Di na ako makikipag kita sa’yo kahit kailan huwag ka na rin magpapakita sa pamilya ko! Mag d-drop out ako sa school at mas lalong ayokong may mga body guard na sumusunod saakin ha.“

“What do you mean?” kunot noong tanong nito na para bang may nasabi akong mali kasi agad nag bago ang expresyon niya bigla ito naging seryoso.

“Hindi ko na kailangan ulitin pa!”

Umigting ang panga niya kaya nagtaka ako sa reaskyon niyang ’yun. “ I stop sending our men to follow you.“

Naputol tuloy ang dramahan namin dahil pati ako napakunot din ang noo sa sinabi niya.

Randam ko ang mga tauhan ni Roks na sumusunod kahit hindi ko sila lagi nakikita. Hindi ako pwedeng magkamali dahil nakasuot lang sila minsan ng normal na kasuotan pero kapag naka eye-to-eye ko na alam kong ako ang pakay nila.

Sa totoo lang noon ’di ko ’yun napapansin. Ang akala ko normal lang dahil nga kasama ko si Roks na agaw pansin pero nang malalaman ko na pinapasundan ako ni Roks ay do’n ako naging alerto nagbigay pansin sa paligid ko.

Kitang-kita ko sila. Wala mang kakaiba sa mga kasuotan nila pero mararamdaman ko na sinusundan nila ako. At ayun ang pinaka ayaw ko, ayokong may nanood sa mga galaw ko pakiramdam ko kinokontrol ako at ’di malaya.

“Nag mamaang-maangan ka pa! Nakikita sila ng dalawang mata ko. Kaya please lang ’yun nalang hinihiling ko. Huwag mo ’ko pasundan at gusto ko na bumalik ang dati kong buhay na tahimik lang.”

“Sh-t! No—no! Wait, Cenery.” hinablot niya na naman ang kamay ko at hinila palapit sakaniya kaya inis kong inapakan ang paa niya at nagpumiglas pero hindi siya natinag. Seryoso pa rin ang mukha niya.

“ Ano ba?!“

“You can’t go outside without me..”

“ Wala kang karapatan na utusan ako bitaw! “

“There’s a big possibility that’s your father’s mens but it can be his enemies. Mga tauhang ng mga kalaban niya. Hindi lang ang ama mo ang naghahabol sa’yo.”

Napaawang ang bibig ko at bumilis ang tibok nang puso ko.

Sino ba ’yang Tatay kong ’yan? May parte saakin gusto malaman pero mas malaki ang hindi. Wala akong pake sakaniya ayokong malaman kung sino siya. Sayang ang oras ko kung iisipin ko pa ang g-gong katulad niya.

Kahit ang tunay kong Nanay na si Aliana ayokong malaman buong pagkatao niya tutal ’di niya naman ako kilala kaya mag pretende nalang din akong ’di siya kilala.

Kahit masama ugali ni Nanay Alice siya pa rin ang kikilalanin kong Nanay. Kahit mayaman ang tunay kong ama hindi ko ipagpaplit si Tatay Dionisio.

“Gaano ba kalala ’yung gulo? Bakit ako? Nanahimik lang ako ha! Wala naman silang makukuha saakin.”

“You can’t deny the fact that you’re involved because you’re the only daughter of your real father so it means your family and friend too will be in danger.”

Natahimik ako.

Pansin ko rin na hindi niya binabanggit kung sino ang Tatay ko na sinasabi niya. Natatakot kaya sila na baka sumama nalang ako roon? Tutal pareho kaming demonyo? Compatible kaming mag ama?

“But I’ll make sure that you’re safe with me including your family and friends. Gagawin ko ang lahat para protektahan ka .” napatingin nalang ako sakaniya.

Kahit anong pag d-deny ko sa sarili ko hindi na ata ako makakatakas sa gulo ’to. Tama siya involved ako at mukhang makapangyarihan ang sinasabi nilang Tatay ko dahil kahit siya na mukhang nahihirapan.

“ I want you to stay by my side. Please stay on our house. Umuwi ka muna saamin ng anak natin..“

’Di ko naman alam kung dapat bang pagkatiwalaan ’to si Roks kung niloko niya naman ako. Ginagamit niya ako. Maaring lokohin niya muli ako na maghahatid pa sa kapahamakan ko.

Pero sa ngayon, aminin ko man o sa hindi kailangan ko siya. Mapapakinabangan ko siya dahil kailangan na ng securidad ng pamilya ko.

Kahit nasaktan niya ako ng bongga parang hindi ko kaya ibuwis ang kaligtasan ng pamilya ko dahil mataas ang pride ko.

Hindi pwedeng unahin ko ang nararamdaman ko ngayon kung maaring mapahamak ang mahal ko sa buhay.

Bumuntong hininga ako at masama siyang tinignan. “ Tandaan mo, Roks. Kapag isa sa pamilya ko may napahamak kakalimutan ko na minahal kita at asahan mo na hindi ako titigil hanggat hindi ka iiyak ng dugo.“

Unti-unti siyang ngumiti at tumango.

Inirapan ko siya. “ Mabuti pang ihatid mo nalang ako sa bahay mo. Ngayon din. Huwag kang mag alala wala akong balak na pasabugin ’yon.“

Nauna akong maglakad pababa ng hagdan. Mabigat ang paghinga ko at pakiramdam ko pagod na pagod ako.

Sumunod naman siya saakin hanggang sa makarating kami sa parking lot. Pinagbuksan niya pa ako ng pintuan ng kotse niya na kala mong walang nangyari dramahan kanina sa hagdan.

Hays, buhay.

Gusto kong matawa ngayon dahil pagkatapos nang nangyari kanina eto magkasama na kami sa kotse at titira ako muli sa bahay niya?

Kaso wala e, hindi pwedeng unahin ko ang nararamdaman ko. Kailangan pamilya ko muna next time nalang ako mag d-drama ulit kapag ok na ang lahat.

Bibigyan ko lang siya ng tatlong araw at kapag hindi niya naayos at naipaliwanag saakin ang nangyari ay aalis din naman ako. Ako mismo ang aalam at mag s-solve ng problemang ’to.

Wala, e. Ako ang puno’t dulo ng lahat kung bakit nagyayari ’to.

Kung walang ako walang problema..

Hindi ko na namalayan na katulog pala ako sa sakyan niya gawa nang sobrang pagod ko. Nagising nalang ako nasa loob na ako ng kwarto namin—niya pala.

Naupo ako sa kama at inilibot ang tingin para hanapin si Roks pero wala siya ngunit umagaw ng aking pansin ang isang paper bag ng sikat ng brand ng cellphone na nakalagay sa coffee table.

Napatingin din ako sa oras na 3 pm bago ko kinuha ang note niya na nakadikit sa mismong paper bag.

‘I’ve heard your phone was broken. I hope you’ll accept this one. I need to check on you 24/7.’

Hindi na ako nag inarte pa at sinet up ko na ’yung phone kailangan ko na rin naman ma contact ’yung pamilya ko. Ako si g-ga binasag nalang cellphone sa sobrang galit. Ang tanga-tanga ko takaga

Mabuti nalang at lagi kong dala ang basag basag kong phone. Kinuha ko lang ang sim card ko do’n para ma contact ko na sila.

Napatitig pa ako ng ilang saglit kung sino itetext ko sa huli tinext ko muna siTatay.

To: Tatay

Tay, narito po ako kina Roks. Mag stay po muna ako hanggang 3 days. Kamusta po kayo d’yan? Ingat po kayo lagi. I love you po ><

Sunod-sunod ko na silang tinext lahat pati sina Roi Gin at Gracielle para kamustahin.

Napatingin ako sa number ni Roks. Naka registered pa rin ang panglan niya as “ Mahal .“ Napangiwi ako at agad kong pinalitan ’yon ng “ Roks .“ lang.

Bumuntong hininga ako.

Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyayari. Parang roller coster ride ang buhay ko ngayon. Nasa action movie ba kami? Scripted ba lahat ’to, Lord?

Tumayo nalang ako at napatingin sa kama agad nang mag flashback sa utak ko ang mga ginagawa naming paglalambingan dito.

So sobrang inis ko sinipa ko pa ang kama na kala mo masasaktan pero ang ending ako pala.

Anak ng shooting star lang.

Ako tuwang-tuwa at kilig na kilig pero siya pala deep inside hindi naman? Dahil ’di naman niya talaga ako mahal paniguradong ma c-cringe ’yon kasi puro palabas niya lang pala ang mga ’yon.

Lintek ka, Roks. Makakaganti rin ako sa’yo balang araw.

Akmang lalabas ako pero napatingin naman ako sa mga picture frame namin ni Roks kasama si Roksie.

Dati kilig-kilig ako kapag narito ako sa bahay ni Roks kasi pakiramdaman ko isang pamilya kami ngayon kumukulo dugo ko kapag nakikita ko mga alaala namin.

Inis akong lumapit doon at pinagpupunit ang mga ’yon. Pero agad din nagbago ang mood ko nang marealize ko ang ginaw ako. Nakaramdaman ako nang panghihinayang nang makita ko ang pinunit ko kaya bago pa ako magisip na buuin muli ’yun ay tinapon ko na sa trashcan sa CR rito at tuluyan na akong lumabas ng kwarto saka nagtungo nalang muna bahay-bahayan ni Roksie.

Nasa kaniya si Roksie. Matagal-tagal ko ng hindi nakakahalubilo ang anak ko dahil nitong buwan na ’to hindi talaga naging maganda timpla ng buhay ko.

“ Roksie !“sigaw ko at pumito kaya dali dali lumabas ito sa pinagtataguan niya at lumapit saakin.

Agad ko itong binuhat nanang makalapit na siya saakin ng tuluyan. “ Namiss kita ng sobra, pasensya na ’di na kita naasikaso ng sobra. Stress kasi si Mama mo lalo na d’yan sa g-go mong tatay, “ saad ko sakaniya na kala mo naiintindihan niya.

Hinaplos haplos niya lang ang buhok ko na animo naghahanap ng kuto. “ Whoo ! Whooo ! Nyaa! Nyaa!“ ngumiti lang ako sakaniya.

Pinilit kong libangin ang sarili ko sa pakikipaglaro sakaniya pero ’di kalaunan ay nakaramdam na rin ako ng matinding gutom.

Iniwan ko saglit si Roksie at nagtungo na sa loob pagpunta ko palang ng kusina ay narinig ko ang kasambahay na nagusap.

“Kung hindi lang talaga malaki ang sweldo ko rito ay aalis na ako. Nakakatakot na madamay sa mga gulo nila dahil sa trabho na ’yan. Kaya ang anak ko ayoko magpulis o magsundalo. Mahirap na..”

“Nakita mo gaano ka raming mga body guard ngayon ’yung nasa labas. Safe tayo rito ’di naman tayo papabayaan nina Sir. Sa ilang taon nating naninilbihan dito nasaktan ka ba sa poder niya? Hindi ’diba? Nako ikaw talaga napaka ano mo.”

“Oo noon hindi kasi wala naman si Paint. Eh ngayon balita ko si Paint ang target ng kalaban nila kaya narito siya.”

Tumikhim ako at tuluyan ng pumasok sa kusina . “May pagkain po ba?”

“Ah oo, maupo ka na sa roon sa dining area at iseserve nalang namin.”

Tumango nalang ako pero imbes na magtungo roon ay sumilip ako sa main door at napaatras ako nang makita kong may mga tao nga sa labas pareho-pareho silang nakaitim na polo pero wala naman silang mga hawak na baril o kung ano. Paniguradong nakatago ang mga ’yun.

Mahigit sampu ata ang nasa corridoor. Inikot ko ang paningin ko at mukhang pakalat-kalat sa buong mansyon ang mga katulad nila. Himala, ang obvious nila ngayon dati tago-tago pa sila ngayon lantaran na.

Huminga ako ng malalim at sinarado ang pinto. Umaykyat muli ako saglit at kinuha ang telepono ko sa kwarto. Napabusangot ako bigla nang wala akong makita na reply mula kay Roks.

Bakit nga ba ako mnaghihintay ng reply sakaniya? Eh sino ba naman ako para replayan?

Ngayon alam ko na ang totoo na sadya niya saakin ay dapat huwag na ako mag expect na katulad pa rin dati ang relasyon namin dahil lahat lang pala ng ’yun ay isang malaking kasinungalingan.

Pinain lang ako at hindi minahal.

Huwag ka ng umasa, Pintura. Huwag ka ring marupok p-nyeta ka.

Papatayin ko na sana ang telepono ko nang biglang may nag call sa messenger ko.

Si Hanz. Ang kapatid ko.

’Di na ako nag paligoy-ligoy pa at agad na sinagot ’yon.

“ Ate ,“ bulong niya sa kabilang linya.

“Bakit ka bumubulong ?” nagtataka kong tanong.

“Ayaw kasi ni Tatay na malaman mo, e. Magagalit ’yon. Nasaan ka ba ate?”

“ Nakila Roks lang bakit ano ba nangyari?“ kunot noong tanong ko saka nilock ang pintuan ng kwarto.

“Si Ate Ella, nawawala siya. Hindi umuwi kagabi ang sabi ni Nanay baka raw nakipagtanan

.“

Bumagal ang tibok ng puso ko at parang nanlambot ako sa narinig ko.

Nakipagtanan? Kanino? Huwag mong sabihin kay Hendery?

“Nag report na kayo sa police?!”

“Oo ate, kaso kailangan daw 24 hrs——” pinutol ko na agad ang sasabihin niya.

“Hintayin mo ’ko.”

Pagkababa ko ng tawag ay nagmadali akong lumabas hanggang sa main door. Hindi ko pinansin ang mga nagbabantay. Hindi naman nila ako sinita kaya kala ok na rin sakanila pero nang malapit na ako sa gate ay agad na nila akong hinarang.

“Maari po ba namin malaman kung saan ang punta niyo, Madam ?” tanong ng isang lalaki na malaki ang katawan at kalbo.

“Uuwi ako ,” saad ko at nakipag patintero sakaniya dahil hinaharangan niya talaga ako.

“ Pasensya na po pero——“ pinutol ko agad ang sasabihin niya.

“Wala akong pake! Palabasin niyo ko habang kalmado pa ako.” pananakot ko sakaniya at nakipag titigan pa.

Ngumiti lang ito at umiling-iling. “ Hindi po maari. Mas mabuti pang bumalik nalang po kayo sa loob para magpahinga—-“

“Ang sabi ko pakawalan niyo ’ko o babangasan ko nalang ’yang mukha mo?” tinulak ko siya pero hindi naman siya natinag.

“Bangasan niyo nalang po ,” mahinahon na wika nito.

Tinignan ko siya nang hindi makapaniwala. “ Tigas talaga ng mukha mo, no? “ iritado kong saad at kinuwelyuhan siya.

Inambaan ko siya pero bigla akong natauhan. Kung ipagpapatuloy ko ang galit ko at pagiinitan siya baka kung ano pa magawa ko. Mas lalong hindi ako makakalabas at hindi mahahanap ng kapatid ko.

Self, chill.

Tinatawagan ko agad ang numero ni Roks. Isang ring lang at agad na niyang sinagot. Wow, nakakapanibago. Tss. Kung kailan may lamat na kami do’n lang siya naging ganto?

“ Gusto kong umuwi saamin. Kaya sabihin mo sa tauhan mo ay pakawalan na ako habang mahinahon ako. Huwag mong hintayin na magwala pa ako, “ mariin na wika ko.

Bumuntong hininga lang siya.

“

Alright, give the phone to Edgar.“

Napanguso ako at tumingin ako sa mga guards. “ Sino si Edgar dito ?“ tanong ko.

Agad naman itinaas ng lalaking kinuwelyuhan ko ang kamay kaya napairap nalang ako at inabot sakaniya ang telepono.

“Copy sir ,” saad nito kaya nakahinga ako ng maluwag.

“Ano raw ?” tanong ko kay Edgar.

“ Ihahanda lang po namin ang sasakyan,“ wika nito saka aki tinalikuran kasama ang mga kasamahan niya.

Napatingin ako sa phone ko. At hindi pa pala nakapatay ang tawag kaya makakapag reklamo pa ako.

“Huwag mong sabihin na ipapasama mo ang batalyon mo saakin?! Ayoko ng gano’n sa bahay lang naman ang punta ko! Napaka obvious din kung sasama silang lahat. Tanga ka na ba?”

Kahit ’di ko siya nakikita alam kong umigting na ang panga niya. Sa paraan palang paghinga niya parang naiinis na siya.

“I’ll send two guards only if you feel uncomfortable . Don’t worry katulad lang ng dati babantayan ka nila sa malayo.”

Sumulyap ako sa sasakyan na palapit na at ’yung iba ay binubuksan na ang gate.

“ Ayoko nga! Kaya ko ang sarili ko! Kung kukunin man ako ng Tatay ko hindi ako tanga para sumama, naiintindihan mo? Kung patayin man nila ako edi maganda wala ka ng problema. “

“Cenery,”

maotoridad na wika nito kaya napairap ako.

“Ay basta huwag mo ng pasamahin ’yung mga kampon mo saakin eh dadaan lang ako sa bahay.”

Ayokong malaman niya ang nangyari ngayon. Pipigilan niya lang ako at sasabihin na siya nalang maghahanap.

Pinatay ko na ang tawag bago pa siya magsalita at matamis akong ngumiti kay Edgar. “ Huwag na raw kayo sumama.“

“Sumakay na po ka’yo .” walang ano-ano ay sumakay na ako. Paglabas namin ng gate ay nakita kong may isang sasakyan na sumusunod.

Makulit talaga ng mga animal na ’to. Tss, bahala na nga. Tutal hindi naman sila bubuntot saakin ng harap-harapan. Tatakasan ko nalang sila kapag magsimula na akong maghanap.

Nang makarating na ako ay pumasok ako sa bahay at naubutan ko si Tatay na nakaupo at minamasahe ang ulo. “ Tay..“

Agad ko siyang nilapitan ngunit nang makita niya ako ay agad itong napatayo at gulat na gulat itong nakatingin saakin. “ Anak, a-anong ginagawa mo rito? Ang akala ko kay Roks ka muna mag s-stay?“

Napakunot ang noo ko dahil parang kinakapos siya ng hininga habang nagsasalita. “ Ano po nararamdaman niyo? ’Di po ba kayo makahinga?“

Mabilis itong umiling. “ Ok lang ako. Bakit narito ka?“ pinilit niyang maging masigla ang mukha niya

“Anong nangyari, Hanz ?” tanong ko pero sumulyap ito kay Tatay at saakin. Parang lutong-lito kung ano ang isasagot.

“Wala naman, Ate. Sadyang hiningal lang si Tatay kasi naglinis siya.”

Napatingin ako kay Tatay nang hawakan niya ang balikat ko. “ Ano ka ba, nakaainom na ako ng gamot. Sadyang na stress lang ako ngayon.“

“Nasaan ba ’yang si Ella? Dismissal na nila kanina pa ha.” pinanood ko ang reaksyon ni Tatay.

Base kasi kanina sa sinabi ni Hanz ay ayaw pasabi ni Tatay na nawawala ang kapatid ko. Hindi ko mawari kung anong dahilan bakit ’di niya ako sinabihan.

“Gagawa raw ng project.”

Nagtiim ang bagang ko at seryosong tinignan si Tatay. “ Nasa school po?“ paniguro ko p.

“ Oo .“ iniwas niya ang tingin niya at uminom pa ng tubig.

“Bakit po, tay? “ walang ganang tanong ko.

“A-anong ibig sabihin mo, ’nak? Anong bakit?” inosenteng balik na tanong nito.

“ Pati ba naman tungkol sa pagkawala ni Ella ililihin niyo saakin at magsisinungaling pa kayo? Ni hindi ko na nga binigyan pansin ’yang pagsisinungaling niyo saakin simula bata ako tapos ito ngayon? Ano po bang dahilan niyo, Tay? Bakit?“ sunod-sunod na tanong ko dahil hindi ko napigilan ang nararamdaman ko.

Hindi ko alam kung maiintindihan niya ba ako. Kung alam niya na ba na may alam ako o hindi. Pero base sa gulat na expresyon niya ngayon mukhang alam niya na.

“Ate,” tawag ni Hanz.

Sinulyapan ko siya. “ Pumasok ka na muna kwarto, Hanz. Maguusap kami ni Tatay.“

Agad naman itong sumunod. Mabuti nalang at mukhang tulog ang tatlo ko pang kapatid. Si Nanay naman mukhang wala naman siya rito.

Nang makapasok si Hanz ay agad namang lumuhod sa harapan ko si Tatay. “ Anak, patawarin mo ’ko..“

Alam niya nga.

Mapait akong ngumiti. “ Alam niyo ng alam ko? Sinabi ba ni Roks sainyo? Teka ang gusto ko lang malaman eh kung alam niyo rin ba kung anong plano niya saakin simula’t sapul?“ nangingilid ang luha ko.

Ang akala ko hindi ko mararamdaman ang inis kay Tatay pero ’di ko maiwasan kasi may kirot, e. Ako ang ginawa nilang punching bag.

Hind ito sumagot at narinig ko lang ang hikbi niya.

“Ano, Tay? Totoo ba na alam niyo nga? Kasi hindi maaring hindi ’di ba? Hindi maaring di kayo kasama sa pagpapaikot saakin dahil alam niyo ang tungkol sa tunay kong Nanay na kapatid ni Nanay Alice at dati mong nobya. Hindi ba?”

Pinipinilit kong maging matapang. Na huwag maging kawawa at umiyak sa harapan nila pero hindi ko pala kaya.

Masakit.

Sobra.

“Patawad anak. Patawarin mo ’ko..”

Gusto kong sigawan at sumbatan siya pero wala akong lakas na loob. Pakiramdamn ko hindi ’to ang tamang panahon para do’n dahil may iba kaming problema ngayon.

Gusto ko man unahin ang nararamdaman ko pero hindi kaya ng konsensya ko. Nawawala ang kapatid ko at baka kung ano pang mangyari kay Tatay kapag ipapakita kong galit ako sakaniya.

Sa huli wala naman akong choice kung patawarin sila dahil sila lang naman ang meron ako.

Tumingala ako para hindi lumabas ang namumuo kong luha. “ Tumayo po kayo. Wala naman ng kaso saakin kung ano mang ginawa niyo. Alam ko namang may mga dahilan kayo. Kaya hindi naman ako galit,“ napipiyok kong usal.

“Anak ko..”

“Tay, huwag na natin pagusapan ngayon ang nangyari. Kailangan mahanap natin si Ella.” inalalayang kong maupo ito.

Pinunasan niya ang luha at malungkot na tumingin saakin. “ Hindi ko alam kung nasaan siya. Hindi na sumasgot sa text ko, nak. Tumawag saakin ang teacher niya ilang araw na raw hindi pumapasok ang kapatid mo. Ngayon nag report ako sa pulis eh hindi pa raw pwedeng gumawa sila ng move dahil wala pang 24hrs na nawawala ang kapatid mo..“

Nagtiim ang bagang ko. Dalawa lang ang pwedeng dahilan kung bakit nga nawawala ang kapatid ko. Ang t-rantado kong ama o ang hayop na Hendery na ’yan.

“Nasaan po si Nanay?”

Napalunok ito at umiwas ng tingin. “ Na kay Aliana ba?“ tanong ko.

Tumango ito kaya napabuntong hininga ako. “ Kaya pala galit na galit saakin si Nanay Alice. Ako pala bunga ng pambaboy sa kapatid niya.“ naiiling kong wika.

“ May parte saakin na gusto malaman bakit niyo tinago ang lahat kung maari niyo naman akong kausapin ng masinsinan.“ tinignan ko siya mata sa mata.

“Kilala mo ’ko Tay. Sakanilang lahat ikaw ang mas nakakakilala saakin. Hinding-hinding ako sasama sa tunay kong ama kahit alukin man nila ako ng bilyong bilyong halaga. Kahit gan’to ako mas pipiliin ko pa rin ka’yo kaysa sakaniya.”

“Wala ba kayong tiwala saakin kaya tinago niyo ang lahat?” paano kaya kung sinabi ni Roks sakaniya ang mga ginagawa kong krimen dati kaya nakumbinsi siya na pumayag sa plano nito.

“Anak huw—-.” pinutol ko na agad ang sasabihin niya dahil ayoko ng bumalik pa kami sa topic na ’yon.

“Tatawagan ko lang po saglit ang kaibigan niya.”

Itinuon ko ang atensyon ko sa telepono ko at dinial na ang number ni Tricia tutal nakasave na ulit ’to.

Agad namang sinagot ni Tricia ang tawag. “Tricia, alam mo ba kung nasaan si Ella? Hjndi ba siya pumasok?”

“

Hindi, ate. ’Yun na nga ang tatanong ko sana sa’yo, Ate. Napapadalas ang pag absent ni Ella. May sakit ba siya?“

“ Hindi ko rin alam. Hindi siya umuwi ngayon. Nawawala siya..“

“Sabi na, e. Paano kung kasama niya si Hendery? Huling kita kasi namin siya ang kasama. Hirap akong kausapin si Ella, Ate. Ni hindi niya ako pinapansin no’n. Ang akala noong una galit siya saakin..”

“Si Hendery? Sure ka ba sa sinabi mo na siya ang huling nakita mong kasama niya?”

“Oo kasi ate sila lang naman lagi magkasama. Teka susubukan ko rin siyang tawagan.”

“ Salamat, balitaan mo ’ko.“ pakiramdaman ko pinagsakluban ako ng langit nang tumingin ako kay Tatay.

“Ano raw?” nag aalalang tanong nito.

“Hindi niya rin po alam.” napabuntong hininga nalang ako at napamasahe sa sintido.

“Hihingi na ako ng tulong kay Rok—-

“Hindi natin kailangan ng tulong niya. Huwag kayong umasa at pagkatiwalaan siya ng lubos. Hindi niyo alam baka siya pa dahilan bakit tayo mas lalong hinahabol ng kapahamakan,” seryoso kong wika.

Hindi ito nakasagot kaya tinap ko nalang balikat nito. “Sige na po, pahinga na muna kayo. Maghahanap muna ako ng clue sa kwarto ni Ella baka sakaling may mensahe siyang iniwan.”

Tinalikuran ko na siya at nagtungo sa kwarto ni Ella para maghanap ng makakatulong saakin para matunton siya.

Nilock ko ang pintuan. Napataas ang kilay ko sa sobrang gulo ng kwarto niya. Hindi siya ganito. Sobrang linis at organize niya sa lahat ng bagay parang ’di mapapakali kapag may nakitang kahit kaunting alikabok.

Nagsimula na akong magkalkal sa mga cabinet at kung saang anik-anik niya hanggang sa inabot ako ng kalahating oras pero wala akong makita.

“Hanz! Tawagin mo nga si Graciella kung nasa kanila!” sigaw ko.

“Sige, Ate!”

Napatingin ako sa school bag ni Ella. Bumuntong hininga ako mukhang hindi nga talaga pumasok.

Binuksan ko ’to at nagkalkal. Napangiwi ako nang makita kung gaano kadumi ang bag niya kalat-kalat ang mga gamit.

Napapansin ko na rin na parang napariwara siya nitong mga nakaraang araw. Hindi ko alam kung na d- depressed na ba siya dahil sa pag aaral or dahil na i-impluwensyahan siya ng g-gong Hendery na ’yun.

Tinignan ko ang huling pocket ng bag at halos mapaupo ako sa sahig nang makita kung ano ’yun.

Dalawang PT. As in ’yung pregnancy test.

At pareho pang may pulang dalawang linya.

Ang ibig sabihin positive at buntis siya..

Napahawak ako sa dibdib ko na napaka bilis ang tibok. Nanginginig ang kamay ko kaya nabitawan ko pa ang mga ’to.

Tama ba ang nakikita ko? Sakaniya ba ’to? Hindi ko ba guni-guni? Paanong nangyari mabubuntis siya? Sinong ama?

Huwag mong sabihin na nakipagtanan na nga talaga ito?

“ Senarya!“

Agad kong pinasok sa bulsa ko ang PT sa taranta ko. Lumapit ako sa pintuan at binuksan ito.

“C-cielle..” nauutal kong saad.

“ Ano nangyari? Nawawala ba talaga si Ella? Baka naman nasa eskwelahan lang? Gumawa ng project?“ sunod-sunod na tanong nito.

“ Nawawala siya. Hanapin natin siya. Tulungan niyo ko.“ pinilit kong ayusin ang boses ko para hindi niya ako mahalata.

“ Wala pa si Roi Gin. Teka icall ko lang saglit patulong tayo kay Ma’am Atarah.“ nilabas niya ang phone niya pero hinablot ko ito.

“Pwede ba? Huwag na tayong laging umasa sakanila. Kaya naman natin kailangan ng tulong nila. Masyado na tayong dumedepende!” inis kong saad.

“ Huh? Anong problema? Bakit mo ’ko sinisigawan?“ takang-taka siya at may halong takot ang expresyon ni Cielle.

Napabuntong hininga nalang ako nang marealize na mali ang ginawa ko at ibinalik ang telepono sakaniya.

“ Anak ..“ napatingin ako kay Tatay mukhang kanina pa nakatayo sa gilid ng pinto habang malungkot ang tingin saakin.

“ Aalis po ako. Hahanapin ko po si Ella. Hanapin niyo na rin.“ t inalikuran ko sila.

“ Teka, Senarya!“

Pigil ni Tatay kasabay nang biglang pagasok sa sa isipan ko na hindi ako pwede lumabas. Hindi basta-basta makaaalis dahil naalala ko nga pala na may mga sumunod pala saakin na mga tauhan ni Roks.

Tiyak na kapag nalaman nila kung saan ako pupunta at kung anong gagawin ko ay ibabalik lang nila ako sa bahay ni Roks at sila na mismo ang maghahanap.

Eh, ayoko na nga magkaroon ng utang na loob. Mamaya lahat ng utang ko sakaniya ay singilin niya na. Wala akong mapang babayad bukod sa buhay ko.

“Anak sabay-sabay na tayo— -” hindi ko pinakinggan ang sasabihin ni Tatay at hinablot nalang ang kamay ni Cielle.

“ Pasok ,“ saad ko nang hilahin ko siya papasok ng kwarto saka ko ito nilock.

“Anak naman kinakausap kita ha .” rinig kong maotorida na ani ni Tatay habang kumakatok ito.

“Teka lang Tay may paguusapan lang kami ni Cielle.”

“Hoy babae alam kong stress ka sa pagkawala ni Ella ha pero ayusin mo naman ug —” pinutol ko ang sasabihin niya.

“ Hubad .“ mariin kong usal.

Nanlaki ang mga mata niya at tinakpan ng kamay ang sarili. “ Ha? Hoy ano ba pinagsasabi mo d’yan?“

Napabuntong hininga ako. “S uotin mo ’tong damit ko. Magpalit tayo. Mabango naman ako kaya huwag ka na umarte.”

Kunot noo niya akong tinignan at saka ito umiling. “ Ha! Ayoko nga! Ako naman ang hindi! Nagluto ako isda ang lansa oh .“

“ Ang arte mo naman! Samantalang dati naghihiraman pa tayo ng damit kahit amoy mga araw tayo! Bilisan mo na. Hindi ako makakaalis kapag ganito suot ko may mga tauhan si Roks. Ayokong bumuntot sila saakin.“

Napakamot ito sa ulo. “ Ano bang nangyayari sainyo? ’Di ko maintindihan ha? Bukod ba sa pagkawala ni Ella may ibang problema? Kasi ang random naman na ayaw mo magpatulog sa boyfri—-“

“Tigilan mo na kadada. Bilisan mo! I explain ko sa’yo lahat kapag maayos na utak ko. Sa ngayon kailangan na kailangan kong mahanap ang kapatid ko.”

Bumuntong hininga siya at ’di kalaunan ay pumayag siya na makipagpalit ng damit.

“Magpanggap kalang na ako. Siguraduhin mong ’di ka mabubuking o kung magpapabuking ka man ay dapat 1 oras na nakalipas kapag nakaalis na ako.”

Bumusangot siya at naupo sa kama ko. “ Ayoko nga, hindi kita susundin hanggat ’di mo sinasbai saakin ang nanagyayari bukod sa pagkawala ni Ella.“

Napakagat ako sa labi at hinila siya patayo. “ Bilisan mo sayang ang oras! Hindi mo rin naman maiintindihan sa ngayon. Magulo sobra ako rin ’di ko alam nangyayari kaya please lang Cielle pangako sa sabihin ko sa’yo lahat kapag handa na ako.“

Tinignan niya ako nang may pagaalinlangan.

Pinisil-pisil ko ang kamay niya. “ Seryoso ako, Cielle. Pakiusap huwag muna ngayon.“

Ngumuso siya at tumango. “ Sige na nga,“ sambit niya at tumayo na.

Sabay na kaming dalawa na lumabas ng kwarto at nakatayo si Hanz at Tatay sa gilid ng pinto na para bang hinihintay kami.

“ Bakit kayo nagpalit ng damit?“ tanong ni Hanz.

Hindi ko pinansin ang tanong niya at sinulyapan si Tatay. “ Tay, huling pakiusap ko sainyo. Huwag na huwag na kayo hihingi ng tulong kay Roks o kay Atarah. Kapag ginawa niyo po ’yun tuluyan na akong magagalit.“

Hindi ito nakasagot kaya agad akong nagsuot ng facemask at eye glass ni Cielle. Tinali ko rin ang buhok ko kagaya ng buhok niya nang magpunta siya rito. Mabuti nalang parehong light brown ang aming buhok.

Alam kong mahihirapan ako hindi ko rin alam kung nasaan ang mga tauhan ni Roks ngayon wala sila sa labas ’di ko alam saan sila nagtatago ngayon pero aware akong nasa paligid ko sila kaya kung dadaan man ako sa likod ng bahay namin ay masyadong obvious na pinagtataguan ko sila.

“Ingat ka, nak. Mag text ka ha.”

“Opo, salamat po. Cielle ikaw na bahala ha..”

Nagtungo na ako sa pintuan namin. Napagdesisyunan ko na kasi na magpunta nalang sa bahay nila kunwari ako si Cielle na uuwi sa bahay nila.

Lumabas ako nang bahay hindi ako nagpahala na luminga-linga ako sa paligid. Nakahinga ako nang maluwag nung makapasok ako sa bahay ni Cielle na may 5 bahay ang layo mula saamin.

Naabutan ko don ang Mama ni Cielle na naglilinis.

“Gracielle ang mga hugasin—-teka Pintura ikaw ba ’yan?”

Agad ko itong nilapitan. “ Shh, huwag ka pomaingay tita. Nakipag palit po ako ng damit kay Gracielle may tinataguan kasi ako.“

Nanlaki ang mga mata niya. “ Huh? Ano? Huwag mong sabihin na bumalik ka na naman sa masamang gawain mong bata ka.“

“ Hindi po no! Basta Tita aalis na ako huwag kang maingay. Kunwari ako ’tong si Gracielle ha.“

“Nako nako baka mamaya ano na naman ’yan.”

“Sige po, daan lang ako sa likod niyo.” dumaan na ako sa likod ng bahay nila. Halos magkakalapit din naman kasi ang mga bahay may mga pagitan na parang magiging eskinita style pero malinis na version kaya tingin-tingin na lang ako sa paligid at binibilisan ko ang paglalakad hanggang sa makalayo na ako.

Mukhang naayon si tadhana saakin dahil may dumaan na tricyle kaya agad ko na itong pinara.

“Saan po kayo?”

“Sa ano po— sa ano Kuya sa baranggay Mangalit nalang po muna sige. “ hindi ko alam saan ako magsisimula maghanap. Hindi ko rin talaga alam saan ako pupunta. Ang mahalaga ay makalayo ako sa lugar na ’to upang hindi mahuli.

Hindi ko alam saan nakatira ’yung g-gong Hendery na ’yon.

Tatawagan ko sana sina Lucas pero wala akong number nila kaya napagdesisyunan ko nalang na mag online tutal may load naman ’tong phone na binigay ni Roks.

Napakadami na namang chat mula sakanila tinatanong bakit ’di ako pumasok. At syempre ’yung mga group chat namin para sa grouping at activities na wala akong ambag.

Nag call ako kay Lucas sa messenger ng walang pasabi. Sa oras ngayon mukhang dismissal na, e. Kaya hindi ako makakastorbo.

“

Ate naman, eh! Nag ML kami. Pero teka Bakit? Bakit ’di ka rin pumasok? Lagot ka dami naming ginawnag activities at quiz tapos project

.“ sunod-sunod na saad nito.

“Pinagpaalam naman ako. Matanong ko lang saan nga ba address ng bahay ni Hendery?”

“De Dios? Bakit?”

“Oy sino ’yan si Ate Paint ba ’yan?”

“Hi Paint!”

“Teka—teka huwag kayo maingay may tinatanong.”

Huminga ako ng malalim. “ Nawawala kasi kapatid ko. Ang sabi si De Dios daw ang huling kasama.“

“Nako baka kinama na ’yan, teh.”

“Hoy g-go- Michael bunganga mo!”

“Sa Condo teka isipin ko muna, san kasi ’yong pre?”

“Do’n sa malapit sa korean restaurant na pinagkaininan natin.”

“Ah oo! Sa Arnels!”

Napamasahe ako sa ulo ko dahil bukod sa maingay ang tricycle ay sabay-sabay pa sila nagsasalita. Hindi ko tuloy masyado maintindihan.

“Teka samahan ka namin. Dismissal naman na!”

“Huwag na! Chat mo na address bilis.” agad kong pinatay ang tawag dahil alam kong mangungulit lang sila.

Nang matanggap ko na ang message kung saan ang address ay nagtungo na ako sa condo niya.

Nakadalawang sakay pa ako ng jeep at dumadag pang trffic kaya kinain ng sobra ang oras ko. Nakapunta ako roon mga 4:00 pm na.

Pumasok na ako at nagtungo sa front desk. para magtanong kung anong number unit ni Hendery.

“Ma’am, can I ask where’s your card po?”

“Ah anong card? Wala, e. May pupuntahan lang akong kaibigan. Si Hendery De dios.”

“Nako, you can’t enter po kasi without the card pero pwede rin namn po kayong tawagan siya para sunduin ka. Mahigpit po kasi ang security namin duto lalo na’t halos artista at mga anak ng politiko ang mga naninirahan dito.”

Nagtiim ang bagang ko. “Wala akong number niya. Please kailangan ko siyang makausap.”

“ Hindi po talaga pwede ma’am. Kailangan may go signal niya po or siya mismo ang susundo rito sa’yo.“

Napasuklay ako ng buhok gamit ang kamay ko. Alam kong ’di talaga ako basta-basta makakapasok dahil mukhang exclusive nga itong condominium na ’to.

“May babae, may babae ba siyang dinala rito? Kapatid ko ’yun. Check niyo sa CCTV niyo !” ’di ko napigilan na pagtaasan siya ng boses pero mapait lang itong ngumiti.

“ Sorry po ma’am we can’t give that kind of info po. Sinusunod lang po namin policy. Kami rin kasi ang mawawalan ng trabaho kapag nagkataon.“

’Di ko na naligilan ang sarili ko at hinampas ang desk. “ T-nginang policy ’yan! Binuntis ng hayop na De Dios na ’yan ang kapatid ko at ngayon nawawala siya! Tapos ngayon susundin niyo pa ’yang p-nyetang policy niyo.“

“You can report nalang po sa police. Hindi po talaga pwede ngayon. If sila po mismo na pulis ang nanghingi or may warrant man we can give that info po.”

Natauhan ako bigla dahil masyado kong dinadaan sa init ng ulo lalo ako nitong hindi papasukin.

“ Nagmamakaawa na ako. Kahit check niyo nalang please lang. Wala ka bang kapatid? Paano nalang kung ikaw ang nasa sitwasyon ko.“

“ I’m really sorry ma’am.“

“Ano pong problema?” napatingin ako s amga guard na lumapit.

“ Kuya pakicheck nalang si Hendery kung nando’n siya. Kung may kasama ba siya o ano. Kahit ’yun na lang please..“

“Sige na kuya, pa check nalang Para matapos na rin.” saad ng babaeng kausap ko kanina.

Naghintay ako ng ilang minuto at ’di ako mapakali at hindi rin nagtagal ay bumalik na ang guard.

“Wala pong tao ma’am. Walang nasagot. Ilang beses po ako nag doorbell. At sa pagkakaalala ko hindi pa talaga umuwi si Sir Hendery ngayon buwan na ’to.”

“ Baka naman pinagtatakpan niyo dahil alam niyong anak siya ng mayor,“ madiin ko saad.

“ Ma’am tinulungan ka na po namin kung ayaw niyo pong maniwala hindi na po namin kasalanan ’yun.“

“Hindi! Paano kung sa kapatid niyo nangyari ’to?! Wala ba kayong puso ha?!”

“ Eh, ma’am. Huminahon na po muna kayo. Huwag na po kayong gumawa ng eskandalo at hintayin na ipakaladkad kayo saakin. Baka po nasa kanilang bahay nila huwag na po kayo manggulo.“

Natigilan ako at buong atensyon ay inilaan na sa guard. “ Bahay po? Saan po?“

“ ’Yun lang Ma’am, maraming bahay ang mga De Dios. Hindi ko alam kung saan-saan ang mga ’to. Search niyo nalang po sa internet.“

Hindi na ako nagdalawang isip pa at nagmadaling lumabas na tutal wala naman akong mapapala do’n

Sinubukan kong itype ang pangalan ni Hendery De Dios sa FB. Maraming lumabas na pangalan at pansin ko halos lahat poser.

Mabuti nalang at may mga public account ang mga kaibigan niya at ’yun nakatag sa pangalan din ni Hendery De Dios.

Agad kong inistalk at halos may picture nag c-club si g-go.

Walang nakalagay na pangalan ng mga club. Kaya isa-isa ko inistalk ang mga kaibigan niya na nakatag.

Naglakad na ako palayo sa condo at ’di ko rin alam kung saan ako pupunta ngayon kaya napagdesisyunan ko na mag stay muna ako sa malapit na sari-sari store mahirap na makipag habulan ako pa ako sa snatcher sayang oras ko.

Tinype ko sa notes ang mga pangalan ng mga bar na pinupuntahan nila at pinag s-search ang lugar.

Napatingin ako sa oras mag 5 pm na pala agad kaya tiyak na hindi pa bukas ang mga bar na ’to at wala siya. Medyo tirik pa ang araw.

Pag upo ko ay agad akong nag research tungkol sa mga De Dios. Pamilya pala sila ng politician. Political dynasty. Ang tagal nilang nakaupo sa mga kani-kanilang pwesto.

Ang Mayor rito ay si Ernel Garcia Dedios. Ang asawa niya si Marjorie De Dios ay isang councilor naman at ’yung isang pangay na babaeng anak ay board member. Gano’n din ang iilan nilang kamaganak.

Nanliit ang mga mata ko dahil parang pamilyar talaga sila. Hindi dahil politiko ang mga ’to ’di ko mawari basta pamilyar.

“Ate, alam niyo ba kung saan ’yung bahay ni Mayor Ernel ?” tanong ko sa tindera na sakto ay nakadungaw sa bintana ng tindahan niya.

“ Bakit hija?“

“Manghihingi sana ako ng tulong namatayan kasi ako,” pagsisinungaling ko at patago akong kumatok ng tatlong beses. Mahirap na baka maging totoo.

“Nako, dapat sa munisipyo ka nalang dumeretso hindi mo rin naman siya maabutan sa bahay nila.”

“Opo dididretso rin ako kapag wala po akong napala sa bahay nila.”

“Marami kasi silang bahay rito pero ’yung isa d’yan lang sa Lament lang. Magtanong-tanong ka nalang do’n.”

Tingin-tingin ako sa paligid para tignan kung may kahina-hinala sa paligid ko at nakahinga naman ako at dahil wala. May nadaanan akong nag titinda ng sumbrero kaya walang pagaalinlang ay bumili ako para mas matago kung sino ako. Mabuti nalang may dalawa akong pera kahit papaano.

Sumakay ako ng jeep at nang makarating ay nagtanong kung saan bahay ng mga De Dios. At nang maturo nila ay agad naman akong nagtungo.

Puting-puting ang bahay nila at may malaki gate pa. Nag doorbell agad ako at ang lumabas ay ang kasambahay.

Napataas ang kilay ko dahil himala at wala silang guard rito. Hindi rin exclusive lugar tapos hindi rin naman subdivision. Simpleng street lang na may mga kapitbahay na simpleng tao.

“Ano po ’yon?”

“Kaibigan kasi ako ni Hendery. Nandyan ba siya?”

“Nako, wala po hindi naman umuuwi ’yung batang ’yun dito. Madalang pang umuwi si sir Hendery talaga. Ipapasabi ko nalang sakaniya na dumaan ka. Anong pangalan mo ineng?”

“Ay hindi na po sige. Aalis na ako.”

Napahawak ako sa sintido ko dahil sumaskait na ang ulo ko kaiisip kung nasaan ba ang Hendery na ’yon.

Habang naglalakad ako ay may narinig akong babae na naguusap. “ G-gi dapat mag iphone ka na mabilis matrack kapag ninakaw ang phone mo.“

Nanlaki ang mga mata ko dahil bigay nga pala ni Roks ang telepono na ’to para matrack o macontact niya ako. Ibig sabihin lang nito ay baka tinatrack niya na ako gamit ang telepono na ’to.

Agad-agad kong pinatay ang telepono ko. Bakit nawala sa isip ko ’yun? Paano kung nalaman nilang umalis ako? Paano kung nasundan o natunton na nila ako?

Napatingin-tingin ako sa paligid para tigan kung may mga nakasunod na saakin. Wala naman akong napapansin na kahina-hinala o pamilyar na mukha kaya nakahinga ako ng maluwag at binilisan ang kilos.

Paano ko mahahanap niyan sila kung nasa telepono ang kopya ng mga address ng pupuntahan kong bar?

Kaya ko ba talagang mag isa?

Kaya ko ba na wala si Roks?

Kaya ko ba na wala ang tulong niya?

Napailing-iling nalang ako. Hindi ’to oras para maging negative ako buong araw. Kaya ko ’to. Mahananap ko ang kapatid ko at pagbabayaran ng Hendery na ’yon ang ginawa niya.

Binuksan ko muli ang phone ko at nagtungo sa malapit na tindahan para maghiram ng papel at ballpen agad kong nilista ang ang lahat ng mga address ng bar saka madaling ni power off muli ang phone ko.

Malayo- layo ang ibang bar kaya nagsimula na akong maghanap ngayon. Aabutin ako ng ilang oras nito sa may patutungahan ang paghahanap ko.

Una kong pinuntahan ang Archangel Bar. Ngunit wala pa siya roon hindi ko sigurado kung maaga pa o ano pero ang sabi kanina ay hindi naman madalas ang grupo nila De Dios do’n isang beses palang.

Ramdam ko na agad ang pagod sa unang pinuntahan ko. Sunod ay pangalawang bar na. Gano’n din wala siya roon at hindi naman daw pumupunta si Hendery do’n.

Tinuloy-tuloy ko lang ang paghahanap pero pare-parehong wala akong napala sa limang bar na pinuntahan ko pagod na ako pero kailangan ipagpatuloy ginusto ko mag isa edi magdusa ako.

Tumuloy na ako. Dumaan ako sa isang kalsada na wala ng masyadong dumadaan na sasakyan pero papunta ito sa isang bar na pupuntahan ko.

“Bitawan mo ’ko! Ella, hinahanap ka ng Ate mo please lang. Sumama ka na saakin! Aaaa!”

Binilisan ko ang lakad ko at sinundan ang pamilyar na boses na ’yun. Bumilis ang tibok ng puso ko dahil mukhang alam ko na anong nangyayari.

Nakarating na ako sa medyo madilim na parte ng kalsada kung saan isang ilaw na galing sa poste lang ang nagsisilbeng liwanag.

At nang maaninag ko ang mga mukha nila.

Tama nga ako ng hinala.

“ Ahh !“ sigaw nung isang lalaki dahil kinagat ni Tricia dahilan para mabitawan siya nito.

Tumakbo siya palapit kay Ella na ngayon ay nakaakbay kay Hendery na parang lasing.

“What the f-ck are you doing ?” galit na sigaw ni Hendery sakaniya nang pilit na hinihila ni Tricia si Ella pero sinipa lang siya ni Hendery at hinawakan siya ngayon ng dalawang kasama nito.

“Hendery! Bitawan mo siya!”

“Why babes gusto mo rin sumama saamin?” tanong nung isang lalaki.

“Isakay niyo na ’yan baka gusto rin makiparty.”

Nagtawan pa sila nang buhatin ng isa si Tricia na parang sako. “ Bitawan niyo ko. Hayop kayo! Isusumbong ko kayo!“

Nanginig ang buong katawan ko at para bang nablanko na ang isip ko ay naghanap ako ng pwedeng gamitin dahil tatlong sila haharapin ko.

Nakahanap ako ng isang makapal na bakal sa mga damuhan at ’di na ako nag patumpik-tumpik pa at lumapit ma sakanila nang makuha ko ang gagamitin kong bakal.

“T-ngina ka !” pasakay na sila ng sasakyan kaya agad kong hinampas ang hawak ko sa salamin ng kotse dahilan para tumilapon ang mga bubog..

“ Ate !“ sigaw ni Tricia. At hinanap ng mata ko si Ella na nasa loob pala ng sasakyan.

“What the f-ck is your problem ?” inis na lumabas ng kotse si Hendery pero nang makita ako ay bigla siyang ngumisi.

“ Babe, look who’s here.“ saad niya kay Ella na mukhang wala naman sa sarili.

Sobrang kumulo ang dugo ko at agad ko siyang nilapit at hahampasin sana ngunit napigilan ako ng isang lalaki. “ Chill ka lang, miss.“

Hawak-hawak niyo ang dulo ng bakal kaya agad ko itong sinipa sa tiyan at hinampas ang hawak ko sa legs niya. “ Aww, t-ngina!“

Agad naman binatawan ng isang lalaki si Tricia at lumapit ito saakin hahampasin ko sana sa ulo pero napigilan niya ako. Mabilis siyang nakaiwas at pinaikot ang kamay ko.

Nabitawan ko ang bakal at madiin ang hawak ng lalaki sa mga kamay ko pmabuti nalang ay agad na kumuha ng bato si Tricia at pinupok ito sa ulo ng lalaki dahilan para mabitawan niya ako.

Mabilis kong kinuha ang bakal at hinampas muli sa tuhod unang lalaki at ganon rin sa pangalawang lalaki. Pareho silang humihiyaw sa sakit. Kaya tumingin naman ako kay Hendery ngayon na nagmamadaling umalis pero hindi sumisindi ang saskayan.

Kaya dali-dali ako nag tungo sa driver seat at binasag ang bintana. Pinasok ko ang kamay ko para sakalin gamit ang hawak kong bakal.

“F-ck you , bitch !” saad niya at napadaing ako ssakit nang bigla siyang may sinaksak na kutsilyo sa sa braso ko.

“ Ate !“

Napatras ako dahilan para mabuksan niya ng pintuan ng kotse. Lumapit ito saakin kaya agad kong pinilit na hinampas-hampas sakaniya ang pamalo kaso naiiwasan niya lang.

Susugod na sana si Tricia sakaniya ngunit napigilan siya ni Hendery. Sinikumuraan niya ito at hinila niya ang buhok at kinaladkad habang papalapit saakin.

Itinutok niya saakin ang kutsilyo. “ T-ngina ka, De Dios papatayin kita!“ tiniis ko ang sakit ng braso ko at buong lakas pinalo ang kamay niya para mabitawan ang kutsilyo.

Agad akong sumampa sa likod niya saka inipit ang leeg niya gamit ang braso ko pero wrong move dahil bigla siyang nagpabagsak kaya nahampas ang sarili ko sa sahig.

Nagulat kaming lahat nang biglang may malakas na putok na baril na umalingawngaw. Kaya agad akong napatayo at nilibot ang paningin ko sa paligid.

Nahanap na kaya nila ako?

Sila Roks ba ’yon?

Napatingin ako kay Hendery na tumakbo bigla palayo saamin. Kala ko makakahinga na ako ng maluwag pero naramdaman kong may tumama sa dibdib ko.

Sinilip ko pa kung ano ’yun pero walang dugo akong nakita. Unti-unti ng bumigay ang katawan ko sa sobrang bigat at ’di rin nagtagal ay nagdilim na ang paningin ko.

“Ate, gising! Tulong! Tulungan niyo kami!”

Nag e-expect ako na pagdilat ko ay liwanag na ang makikita ko pero dahil nga narinig ko na may umiiyak pa ay tiyak na buhay pa akoz

Binuklat ko ang mga mata ko ang akala ko nasa ambulansya ako.

Pero hindi.

Narito pa rin ako sa lugar kung saan ako nawalan ng malay.

Napatingin ako kay Tricia na umiiyak at bigla akong niyakap. May dugo ang balikat niya na para bang sinasak din siya sa parteng ’yun.

Pero wala naman akong naalala na natamaan siya ng kutsilyo ni Hendery. Nilibot ko ang paningin ko at agad akong napahawak sa bibig ko nang makita ang itsura ni Hendery. Basag ang mukha nito ang katawan niya naliligo sa sariling dugo. Ang mga kasamahan niya ay pare-parehong walang malay na.

Agad kong hiniwalay si Tricia sa aming yakapan. “A-anong nangyari? “ utal kong wika.

Wala akong maalala bukod sa nawalan ako ng malay.

Humihikbi ito. “ Hindi ko rin alam, Ate. Nagising nalang ako ganito na itsura niya, hitsura ko at itsura mo.“

“ Itsura ko?“

Agad akong napatayo at tinignan ang kamay ko at puno ng dugo na para bang ako ang pumatay sakaniya.

Nagtungo ako sa kotse niya at tinignan ang refleksyon ko sa bintana at punong puno ng dugo ang kabuuan ko. Napatingin ako sa braso ko. Mababaw lang ang sugat ko roon hindi pwedeng galing doon ang mga dugo na ’to.

“Nasaan si Ella?!”

“Ayun siya ate!” nakita ko si Ella na nakahandusay sa gilid ng kotse.

“ Ella, nandito na si Ate. Naririnig mo ba ako?“

Hindi ’to sumasagot pero naramdaman ko naman ang paghinga niya kaya nakampante ako kahit papaano.

“Tara na ate. Huminggi na tayo ng tulong,” nangjnginig na saad nito.

Biglang may umalingaw-ngaw na tunog ng sirena. “ Ayan na, may tutulong na. Kumalma ka na muna,“ wika ko kay Tricia na walang tigil sa kaiiyak.

Napapikit pa ako dahil sa sobrang liwanag nang makarating na ang pulis at ambulansya.

“Tulungan niyo po kami!” patakbong lumapit si Tricia sakanila.

Ang akala ko tutulungan nila kami nang makalapit na sila pero nagkamali ako dahil imbes na tulungan ay may pinakita silang papel at agad akong pinosasan.

“You’re under arres

, Ms. Paint Cenery Ordencial. Ikaw ay may karapatang manahimik o magsawalang kibo. Anuman ang iyong sasabihin ay maaring gamiting pabor o laban sa iyo sa anumang hukuma

.“

Nyang Note: Kala ko si Hendery lang ang patay. Ako rin pala, hahaha. Char! Opo buhay pa po ako nabusy lang talaga. Thank you for waiting > <

Chapter 51

Paint Cenery

LITONG-LITO ako sa nangyayari. Hindi makapagsalita hanggang sa makarating kami sa hospital. Na b-blanko ang utak ko. Hindi ko alam ang kung ano dapat gawin.

Kasalukuyang ginagamot ang mga sugat ko ngunit ang isa kong kamay ay nakaposas sa hospital bed na animo tatakas talaga ako. Nasa labas din ang mga police na nagbabantay saakin.

Ni hindi ako makapag salita kanina nang hulihin ako. Wala akong naiintindihan sa sinabi nila bukod tangi ang paratang nila na may pinatay akong tao. Hindi ko madepensahan ang sarili ko dahil kahit ako hindi ko rin alam kung talaga bang inosente ako.

Wala akong naalala bukod sa nawalan ako ng malay hanggang sa nagising ako. Paano ko mapapatunayan na wala akong kasalanan kung ako mismo hindi alam kung ginawa ko ba talaga ’yun o hindi?

Ngunit may sakit ako. Baliw ako at hindi malabong hindi ako gagawa ng gano’n. Alam ko sa sarili kong maari kong magawa ’yun dahil noong nasa SPA kami halos mapatay ko ang tao roon. At sa pangyayari na ’yun ko rin nalaman na may sakit ako.

Sa pagkakaalala ko sociopath ba o psychopathic? Schizophrenia? Ay basta sa tatlong ’to umiikot ang sinasabi saakin noon ng doctor ko.

Ilang beses akong nawala sa sarili. At kapag sinu-sumpong ako ng sakit ko madalas nakakalimutan ko ang ginawa ko kaya satingin ko malaki ang chances na ginawa ko nga ang mga bagay na ’yun.

Possibleng nawala na naman ako sa sarili at nag pa kontrol sa mga boses na nasa utak ko. At kung gano’n man ay dapat lang akong makulong. Susuko na ako agad at hindi na mag sisinungaling dahil ginusto ko ’to. e. Gustong-gusto ko talaga patayin si Hendery pagkatapos ng ginawa niya sa kapatid ko.

Kaya hindi talaga malabo—ang kaso lang pakiramdam ko ay may mali, e. Naramdaman ko na may kung anong tumusok saakin nang mawalan ako nang malay. ’Yun lang ang naalala ko at pinaghahawakan ko rin na ebidensya ay na nawalan din ng malay si Tricia kaya sure akong may tumusok saamin na kung ano at nawalan kami ng malay.

Hindi naman siya pwedeng mawalan na malay ng dahil saakin? Ni hindi ko siya sinaktab o ano. Wala rin akong napansin sakaniyang galos kaso possible kayang nagulat lang siya sa ginawa ko kaya nawalan siya ng malay?

’Di ba? May mga na sosobrahan sa gulat kaya ’yun nawawalan sila ng malay. Pero kung gano’n nga. Bakit pati ako nawalan ng malay?

“Anak!” napatingin ako sa pintuan nang iluwa nito si Tatay kasama si Cielle and Roi Gin.

Agad na lumapit saakin si Tatay para yakapin at sumunod naman sakaniya ang dalawa. Napadaing ako ng bahagya dahil natamaan pa nila ang sugat ko.

“ Dahan-dahan lang po sariwa po kasi ang sugat medyo masakit,“ ani ng nurse bago tuluyang lumabas.

“ Pintura..“ naiiyak na tawag ni Cielle.

Nakatingin ako kay Roi Gin na kunot ang noo pero kita ko naman sa mga mata niya ang matinding pag a-alala.

“Hindi ba kayo natatakot na lumapit saakin? Saakin na mamatay tao? Hindi niyo ba ako pinandidirihan?”

Pinanood ko ang expresyon nila na nagkatinginan pa. “ Huwag mong sabihin ’yan! Hindi mo sila pinatay!“ sigaw ni Cielle na umiiyak.

“Naniniwala ako sa’yo, anak. Alam kong hindi mo magagawang pumatay ng tao.” napansin ko na rin ang maluha-luhang mga mata ni Tatay.

Napakagat ako saaking labi at umiwas ng tingin. Nararamdaman ko na ang nagbabadyang luha mula saaking mata. “ Paano nga kung ako ang pumatay sakaniya?“

“Hindi totoo ’yan! Inosente ka, anak. Sabihin mo pakiusap ano nangyari? Ano ba talaga?”

Bumuntong hininga ako at sinikap na maging matapang ang boses ko . “ Anong sasabihin ko, tay? Kahit ako hindi ko alam kung pinatay ko ba talaga si Hendery o hindi. Wala akong maalala kaya huwag na po kayong umasa na makakalabas pa ako sa kulungan tutal ako mismo hindi ko alam kung inosente ako.“

“Ano bang pinagsasabi mo? Makakalabas ka, Pintura. Alam kong hindi mo magagawa ang bagay na ’yan. Nangako tayo sa isa’t-isa, hindi ba?”

Naalala ko na, noon ang sabi namin gagawa kami ng illegal pero hinding-hindi kami papatay ng tao. Kahit gustong-gusto kami pigilan ni Cielle sa mga illegal namin gawain ay wala siyang magagawa dahil ’yun lang ang rason para mabuhay kami sa araw-araw.

“Huwag mo ng panghawakan ang pangako na ’yan, Roi Gin! Wala ka naman magagawa kung ako talaga ang pumatay! Gustong-gusto ko pata——-”

“Tumigil ka nga! Makakalabas tayo rito! Kinausap ko na ang prof ko. Matutulungan niya tayo. Mahaba-haba pa ang laban bakit ka sumusuko ka agad? Hinding-hindi kita hahayaan na mabulok sa kulungan, inosente ka Pintura. Inosente!” ani ni Roi Gin.

Napahilot nalang ako sa sintido dahil konti nalang sasabog na ako. “ Hindi niyo alam. Hindi ko rin alam. Pero kailangan kong pagbayaran ang ginawa ko. Pagod na ako ayoko ng lumaban pa——“

“ Hindi pwede! Bakit ka susuko? Bakit mo aakuhin kung hindi ka sigurado? Naisip mo ba ang mga tao sa paligid mo? Nag a-alala kami. Lalaban kami para sa’yo. If nag guilty ka, it means ina-admit mo ang krimen and no trials will happen at doon ka na sisintensyahan with a lighter verdict. At kapag napatunayan na hindi ka guilty , the judge will contemplate if there’s probable cause to continue the case. If wala, idi-dismiss ang kaso pero kung mayroon, trials will happen. Papatunayan natin na wala kang kasalan. Magpakatatag ka, Pintura. Kasama mo kami,“ seryosong usal ni Roi.

Hindi ko napigilan ang sarili ko kung hindi umiyak. “ Oo nga, Pintura. Hindi tayo matatalo kung lalaban tayo. Magpatulong naman kina Ma’am Atarah! Si Roks?! Nasaan ba siya? Pumunta na ba siya rito ?“ sambit naman ni Cielle.

Mas lalo akong naging emosyonal nang biglang pumasok sa topic namin si Roks.

Nasaan na ba siya?

Dati kapag alam niyang nasa kapahamakan na ako lumilitaw agad siya para tulungan at iligtas ako pero bakit ngayon na kailangan na kailangan ko siya ay wala naman siya.

Kanina akala ko ililigtas niya ako pero nagkamali ako. Wala akong nakita miski anino ni Roks.

“Hayop kang babae ka!” napaigtad at nanlaki ang mga mata ko nang biglang pumasok si Nanay na galit na galit. S-sugod sana siya pero agad itong napigilan ng mga pulis.

“Wala kang pinagkaiba sa Tatay mo! P-nyeta ka! Pareho kayong kriminal! Mamatay tayo! Dapat hindi nakita hinayaan mabuhay pa p-tangina mo! Tignan mo ang nanagyari sa anak ko nang dahil sa’yo!” galit na galit na sigaw nito habang dinu-duro pa ako.

“Alice ano ba tumigil ka!”

“Wala siyang kasalan, Tita! Ano pong sinasabi mo!? Bakit pati si Tatay Dionisio dinadamay mo?!” balik na sigaw ni Cielle.

Napakagat ako saaking labi. Sumulyap ako kay Roi Gin na nakatingin lang saakin na animo alam ang ibig sabihin ni Nanay.

“Kriminal ka! Wala kang pinagkaiba sakaniya mga demonyo kayo! Mamatay tao! Kriminal!”

“P-tangina, Alice tumigil ka! Pakilabas nalang po siya!” galit na galit sigaw ni Tatay.

“Ma’am, tara na po kayo.” pilit siyang inilalabas ng mga pulis pero nagpupumiglas ito.

Wala akong nagawa kung hindi panoorin ang pag e-eskandalo niya pero ramdam ko na grabe ang kirot ng dibdib ko.

Ayokong umiyak.

“Bitawan niyo ko! Kriminal ’yan! Simula pa noon magnanakaw na yan! Pusher! Kaya hindi malabong hindi pumatay ng tao ’yan! Ikulong niyo ’yan!”

“Tumigil na kayo. Gagawin niyo talaga ang lahat para siraan ang anak niyo no?! Wala ka talagang kwentang ina!” halos mapatalon ako sa gulat nang biglang sumigaw si Roi Gin.

“Roi Gin !” bawal ni Tatay na akmang lalapit na kila Nanay pero pinigilan siya ni Cielle.

“Ikaw, Roi Gin. Alam mo! Alam ng Nanay mo kung gaano ka demonyo ’yang Tatay niyan! At alam mo rin kung gaano ka demonyo ang bata na ’yan!”

“Tumigil ka na!” hindi nagtumpik-tumpik pa si Roi Gin at siya na mismo ang humila palabas kay Nanay.

Pabagsak na sumarado ang pintuan at tuluyan ng bumagsak ang luha ko.

Naiiyak na tumigin saakin si Tatay at hinawakan ang kamay ko.

“ Anong sinabi ni Tita Alice? Bakit pati ikaw Tatay Dionisio dinadamay niya?“ nagtatakang tanong ni Gracielle.

Hindi pinansin ni Tatay ang tanong niya. “ Anak ko, pag pasensyahan mo na —-“

Tinabig ko ang kamay niya sa kamay ko. “ Tay, lagi nalang ako nag papasensya. Ang tagal kong nag t-tiis sakaniya. Naiintindihan ko rin naman kasi kung saan niya hinuhugot ang galit niya kasi totoo naman ang sinabi ni Nanay, tay. Kriminal po ako.“

Nagpunas akong ng luha ko kaya niyakap ako ni Tatay. “ Tay, patawarin mo ’ko. Nagawa ko lang naman magnakaw at mag deliver ng mga ng illegal nadroga noon dahil wala tayong pantustos sa araw-araw. May sakit ka po at nag aaral ang mga kapatid ko. Hindi ako nakapag aral. Walang tumatanggap na trabaho saakin. Kumapit ako sa patalim dahil wala po akong choice. Hirap na hirap po ako.“ nangi-nginig kong turan.

“ Alam ko ang lahat anak. Hinihintay ko lang na ikaw mismo ang umamin. Patawarin mo ’ko anak, naiintindihan ko ang lahat. Kasalan ko ang lahat ng ’to. Pasensya na anak ko kung nakakapag trabaho sana ako at hindi nagkasakit hindi niyo nararanasan ang mga ’to,“ umiiyak niyang sabi.

Humigpit ang yakap ko sakaniya. “ Hindi niyo naman po ginusto na mangyari ’yun sainyo. Hindi rin naman natin ginusto ang maghirap. Siya!“ humiwalay ako sa yakap at tinuro ko ang krus na nakadikit sa taas ng pintuan.

“ Siya lang naman ang nag p-plano kung bakit kailangan natin maranasan ’to! May favoritism siya! Nilalaro niya ang buhay ko! Gustong-gusto niya na ako mismo ang susuko! Para ano? Mapunta na ako agad s impyerno? Ang lupit niya!“ hindi ko napigilan ang sarili ko na sisihin na naman siya.

Ang akala ko, mabuti siya. Nagtatka pa nga ako kasi wala akong nagawang mabuti pero grabeng blessings ang binigay niya. Nagawa ko magbalik loob sakaniya pero sa huli paparusahan niya lang ako ng ganito.

Panandalian saya lang pala ang ibinibigay niya at pag t-torture na ang kasunod.

“Pintura ano ba sinasabi mo?! Nahihibang ka na ba? !” bahagyang inalog ni Gracielle ang kaniyang kamay sa balikat ko.

Mas lalong lumakas ang hikbi ni Tatay. “ Anak huwag mong sasisihin ang Diyos. Lahat ng mga nangyayaring ’to saatin ay may rason—-“

“ Hindi tay! Anong rason? Bakit kailangan niya akong pahirapan ng gan’to? Gumawa lang naman ako ng masama para sa ikabubuti ng pamilya ko ha! O baka naman kasi hindi siya totoo! Walang Diyos! Walang Diyos na mabait at tutulong saakin! Saatin! Kasi kung mahal niya tayo bakit ganito? Bakit hinayaan niya tayo maghirap!“

Napaawang ang labi ko at tumigil ang pagtulo ng luha ko nang makatanggap ako ng isang malakas na sampal kay Tatay.

Nanlaki pa ang mga mata niya na para bang nagsisi nang marealize niya ang ginawa saakin.

“A-anak, hindi ko sinasadya,” nanginginig na saad nito habang akmang hahawakan ang mukha ko.

Tinabig ko ito at humagulgol. “ Pagod na pagod na ako. Gusto ko nalang magpahinga. Hayaan niyo na ako makulong at mamatay sa kulungan. Hindi ko na kaya..“

Kung ako talaga pumatay kay Hendery ay dapat kong pagbayarin ’yun. Hindi ko rin naman maatim na mamuhay pa muli sa labas. Kaya dapat lang mabulok na ako sa kulungan.

“Pintura naman, e! Bakit ka nagsasalita ng gan’yan! Lalaban tayo! Bakit ka susuko? Wala ka naman kasalanan! Alam kong hindi mo magagawa ’yun..” umiiyak na wika ni Gracielle at niyakap ako.

Agad ko siyang tinulak dahilan para mapaupo siya sa sahig dahilan para mas lalong lumakas ang hagulgol niya. “ Cielle, baliw ako. Baliw ! Magagawa ko ’yun. Huwag kayong masyadong magtiwala saakin kahit bestfriend mo pa ako! Huwag na kayo lumaban. Sayang ang oras. Tama na, sa huli matatalo lang tayo at mas lalo kayong ma didismaya! Hindi malabong pati kayo mapatay ko!“

“Hindi ikaw ang bestfriend ko kung gano’n! Hindi siya basta susuko sa ganitong sitwasyon! At mas lalong hindi siya papatay ng tao ’yun!”

“Gracielle tama na!” awat ni Tatay.

“Hindi mo naiintindihan, Gracielle! Dahil wala ka sa posisyon ko! Oo hindi na ako ’yung bestfriend mo na pagnanakaw at padedeliver ng droga ang krimen na kayang gawin! Pumapatay na rin ako! Pumapatay!” galit na galit na turan ko.

Nalalabas ko ang nararamdaman ko ngayon pero ang bigay-bigat pa rin ng dibdib ko.

“Ano, ganiyan ka nalang Pintura? Ibubuhos mo saamin ang galit mo? Samantalang kami nalang itong natitirang nagmamalasakit sa’yo?”

Sabay-sabay kaming napatingin nang biglang bumukas muli ang pinto. Si Roi Gin na kababalik lang. Seryoso ang expresyon niya na may halong inis.

“Iniisip mo ba kung anong nararamdaman namin? Ang kagustuhan namin ipaglaban ka? Dahil hindi namin maatim na mabulok ka sa kulungan. Gano’n ka kaimportante saamin, ipaglalaban ka namin hanggang dulo kahit walang kasiguraduhan kaya sana lumaban ka rin kasama kami…”

Iniwas ko ang tingin sakaniya. Dumako na lamang ang aking mga mata sa sahig.

“Bakit nakakalimutan mo kung gaano ka kamuhi sa mga politiko at gobyerno natin? Naalala mo ba kung gaano ka kagalit sa mga ’yun lalo na sa mga mayayaman na hindi marunong lumaban ng patas lalo na sa paggawa ng krimen?”

“Naalala mo ba kung gaano kadaya ang justice system ng Pinas kung hindi tayo lalaban? Kakawawain nila tayo! Tayo! Alam mong hindi sila lumalaban ng patas at ididiin ka nila kahit wala kang kasalanan dahil mahirap ka lang. Walang tutulong sa’yo ngayon. Wala ang boyfriend mo at mga kaibigan niya,” mariin na saad nito.

Hindi ako nakapagsalita pa. Dahil tuloy-tuloy ang pagsasalita niya at lahat ng sinasabi niya ay may punto na siya at unti-unti ng nag p-process sa utak ko ang lahat ng sinasabi niya.

Sa isang iglap, nawala na lahat na lahat sa utak ko ang pinagsasabi ko kanina at unti-unti na ito sumasangayon sa sinasabi ni Roi Gin. Lumalakas ang loob ko na kanina pasuko at paupos na.

“Paano kung hindi mo naman pala ginagawa? Paano kung biktima ka ka rin? Mamatay ka sa kulungan ng inosente? Tapos ’yung may tunay na sala ay nagpapakasarap ng buhay sa labas? Gano’n ba ang gusto mo? Paano kung makapagbiktima pa sila?”

Napailing-iling ako at napayukom sa kamao ko. Kung sila naniniwala na hindi ko ginawa ’yun ang ibig sabihin lang ay sobra nila akong pinagkakatiwalaan.

At ako na may ari na katawan na ’to, hindi kaya pagkatiwalaan ang sarili. Potakteng buhay ’to!

“Naniniwala akong set up ’to kaya kung hindi natin puputulin ang sungay ng mga pulitiko o ng mga mayayaman na ’yan. Patuloy-tuloy lang tayo sasalo sa lahat ng kasalan nila. Patuloy lang tayo magiging biktima.”

Napabuntong hininga ako at sumulyap na sa mga mata ni Roi Gin na kanina pa nakatirig saakin. “ Kaya nga, idadaan natin ’to sa legal process. May imbestigasyon at trials na mangyayari. Kung a-amin ka nalang at susuko. Diretso ka na sa kulungan at hindi maari ’yun. Kailangan natin bantayan lahat na gagawin nilang pandadaya. Walang masama kung lalaban tayo. Ang masama ay susuko nalang tayo at hindi man lang sinubukan. Tayo-tayo lang ang tutulong sa’yo, Pintura. Lalo na ’yang sarili mo, siya ang tutulong sa’yo..“

Narahimik kami sandali bago ko binasag ang katahimikan. “ Sorry ..“ isa-isa ko silang tinignan.

“Hindi ko lang na kontrol ang emosyon ko. Sorry..” nagsimula na naman mag situluan ang luha ko kaya agad din naiyak si Tatay at Cielle ulit.

“Anak ko..” agad akong niyakap ni Tatay sumunod si Cielle at si Roi Gin na hinaplos-haplos pa ang buhok ko.

Nicomfort lang ako nina Tatay hanggang sa tumahan ako na ako sa pag iyak ng sobra at kahit papaano gumaan ang pakiramdam ko.

“Ano na mangyayari nyan, Roi Gin ? May pagasa pa bang makalabas si Pintura?” tanong ni Cielle.

Napatingin naman kami lahat kay Roi na napabuntong hininga pa.

“ Hindi ko siguro kung matutulungan tayo ng Prof ko pero pumayag siya. But still naman Paint have the right to have a competent and indepent counsel mas maganda ’yung choice pa natin pero ’yun nga kapag wala talag tayong choice. Sa public defendant nalang. ’Yung service of counsel ng government ang i-iprovide para dependahan ka sa korte.“

Napatango-tango ako at napatingin kay Tatay dahil pinipisil ang kamay ko na para bang pinapalakas ang loob ko. Mapait lang akong ngumiti sakaniya.

“Eh paano ’yan? Ikukulong siya ng ganito ang kalagayan?! Ayan oh injured din siya! Biktima rin!”

“ Hindi naman dudes. Under republic act 9745. We have the right to demand physical examination by doctor. Before and after interrogation, every person arrested, detained or under custodial investigation shall have the right to he informed of his/her right to demand physical examination by an independent and competent doctor of his/her own choice. Pero let see ano sasabihin ng doctor. If ok naman siya ay remand na or pre-trial detention muna no’n.“

Napakamot nalang si Cielle na mukhang walang maintindihan sa sinabi ni Roi. Sumulyap saakin si Gracielle. “Nasaan ba kasi si Captain Roks? Ngayon kailangan siya ng girlfriend niya wala siya. Tss!

“Huwag niyo na siyang asahan. .” napatingin ako kaya Roi na seryoso pa rin ang tingin saakin habang nagtitiim ang bagang.

Tama siya. Hindi na dapat asahan si Roks. Kung nasaan man siya wala na akong pake sakaniya. Kasi kung tunay nga na nagmamalasakit pa siya saakin ay dapat ngayon ay nandito na siya.

Nahuli ko na siya, nabuking ko na. Kaya hindi niya na kailangan pang magpanggap na nag mamalasakit siya saakin.

“ Huh?! Anong huwag asahan? Hindi naman yatang pwedeng hayaan niya ang jowa niya sa ere?“

Hindi na siya pinansin ni Roi. “ Ano ba nangyari? Wala ka ba talagang naalala?“ tanong nito.

Huminga ako ng malalim bago ko kinuwento ang lahat ng naalala ko sakanila. At ’yun umiyak na naman si Tatay kaya sinabi ko magpahinga na muna siya. Pinahatid ko na muna siya sa isang pulis na nagbabantay dito sa kwarto ko. Pinapunta ko na muna siya kwarto ni Ella para masilip niya rin ang kapatid ko.

Bawal kasi akong lumabas. Dahil baka may media na nakapasok at magpanggap na kamag Nak lang ng mga pasiyente dito sa hospital na ’to. Dahil bawal muna ako magbigay ng pnayam sa kanila. At hindi rin pumayag ’yung mga pulis na nagbabantay na lumabas ako para silipin ang kapatid ko.

“Grabe, mga hayop sila! Bagay talaga sa Hendery na ’yan mamatay. Sana payi ’yung dalawang ungas namatay na rin.”

Binatukan siya ni Roi Gin. “ Bibig mo, walang ambag. Tss! Tumahimik ka nalang ’di ka na kakatulong.“

“Edi ikaw na magaling attorney !” sarkastikong usal ni Cielle.

Inirapan siya ni Roi bago tumingin saakin. Napahimas-himas nalang ito sakaniyang batok.

“Mabalik tayo, politiko ang mga De Dios maaring isa sa mga kaaway nila ang may gawa no’n. Katulad ng sinabi mo nawalan ka ng malay maaring may frame up na nangyari. Kailangan natin maghanda. Wala bang ibang tao roon sa crimescene? Kailangan natin ng witness na magpapatunay na inosente ka at nawalan ka talaga ng malay.”

Umiling ako. “ Wala, madilim na parte ng kalsada ’yun. Isang poste lang ng ilaw ang nagbibigay liwanag at wala ring masyadong dumadaan doon.“

“Sa mga kasama mo? Diba may kasama ka? ’Yung kaibigan ni Ella?” tanong ni Cielle.

Napatango ako. “ Si Tricia lang ang may ulirat nong nagising ako. Kaibigan at kaklase siya ni Ella. Kaso ang sabi niya nawalan din daw siya ng malay. Paggising niya gano’n ang tumambad tapos ginising niya ako.“ unti-unti na namang nag flashback sa isipan ko ang mga pangyayari kanina.

Hindi talaga ako pwedeng magkamali. After kong nawalan ng malay ay wala akong ginawang pang t-torture pa kay Hendery dahil nakaramdaman ako ng matinding antok at panghihina nang may tumusok sa balat ko non.

“Paano kung siya pala talaga pumatay?! Diba may finger print naman ’yung pinang patay? Kahit ipupusta ko kaluluwa ko sa grim reaper alam kong hindi mo magagawa ’yun. Mas kahina-hinala pa si Tricia kasi siya ang gising no’n.” kunot noong saad ni Cielle.

Si Tricia? Hindi dumako sa isip ko na gagawin niya ’yun ko kasi ramdam ko pa ang takot niya nang hampasin niya ang isa sa mga kaibigan ni Hendery. Paniguradong hindi niya lalo maatim na torturin si Hendery.

Kasi malakas si Hendery. Lalaki pa rin. Sobra akong nahihirapan kahit tinutulak siya. Katumbas nang lakas ng dalawang kamay niya ang buong lakas ng katawan ko. Kasi paniguradong hindi naman basta-basta mapapatay ng katulad ko at ni Tricia si Hendery. Bago pa namin magawa ’yun nauna niya na kaming mapatay sa sobrang lakas niya.

Tama.

Lalaban na ako. Hindi pwedeng akuhin ko ang kasalan ng iba. Naniniwala na akong hindi ko magagawa ang bagay na ’yun.

“Huwag ka basta-basta magbibintang, Cielle. Lalo na kung wala tayong proof. Kapag napatunayan na wala siyang kasalan it can lead to false accusation or denunciation. Sa slander ’yon. Balik din saatin ang magiging consequences. Kaya ikaw alam kong pikon ka at tanga pa. Huwag ka basta-basta sisigaw sa korte o mag a-accuse bigla, ha.” pinitik niya muli sa noo si Gracille kaya pinaghahampas niya pabalik si Roi .

“Tss! Eh, nakakapagtaka naman kasi. Bakit biglang may dumating na police? Sakto pa na halos kagigising lang ni Pintura. Bakit ’di dumating agad ’yung pulis nung tulog siya o nung inaaway na sila nung panget na Hendery na ’yon? Ano ’yon coincidence? Ano meant to be ba talaga makulong si Pintura?”

Natahimik kami at napatango-tango dahil may punto siya. Nakakapagtaka nga rin naman na saktong dumating yung mga pulis kung kailan kagigising kolang at akmang aalis na.

“ ’Di ba? Saka bakit may warrant of arrest agad? Paano nilang nalaman na si Pintura ang gagawa, non? Ibig sabihin lang no’n may nag tip. Oh may nag report na police. At ’yung taong ’yun ang dapat natin mahanap.“

Napaisip ako sa sinabi niya at paulit-ulit inaalala ang scene kanina kung mayroon bang ibang tao bukod saamin.

Ngumiti si Roi at ginulo ang buhok ni Gracielle. “ G-gi, dudes! May laman din pala utak mo kahit papaano?“

“Bitaw! Bwisit ka! Malamang meron duh. Masyado kalang kasi mayabang!”

“ Wala akong naalala na may tao sa lugar na ’yun bukod saamin. Kaya paanong may nakakita at nagsumbong agad sa police? Masyadong mabilis ang panyayari,“ mahinang usal ko.

“Dapat talaga ’yung tricia ang sisihin. Sainyong dalawa siya rin ang naunang pumunta da crime scene! At siya rin ang naunang nagising diba? Paano kung nagsisinungaling lang siya na ’di nawalan ng malay? Paano kung siya pala talaga ang nagtusok para makatulog ka? At gawin ’yung nalak niyang krimen?”

“Kasi kung ikaw talaga ang gumawa no’n. Bakit kailangan pati siya mawalan ng malay? Ano may phobia siya dugo? Eh diba nga pinokpok niya yung isang kasama ni De Dios? Bakit no’n hindi siya nawalan ng malay? Ang sabi mo rin sainyong tatlo siya lang walang injury? ’Yun palang solid na ang statement na hindi mo ginawa ’yun.”

Unti-unting nalilinawan ang utak ko na may mali talagang nangyari. Hindi ko makakalimutan na may parang wang-wang din ng pulis ang tumunog bago ako nawalan ng malay kaya kala ko sila Roks ’yun.

“ If Tricia is the suspect and kung thru phone call lang ang pag report niya. Walang kasiguraduhan kung totoo ba ang sinasabi niya. Let say sinabi niyang ikaw ang pumatay at binigay ang information mo. Hindi dapat mag issue ng warrant of arrest. Unless may mga connection ’yang batang ’yan…“ hinila ni Roi ang isang monoblock at naupo roon.

“Malabong si Tricia, possible pa na ibang tao. e.”

“Ibig sabihin lang nito set up nga talaga! Idinidiin ka talaga nila. Pero sa anong dahilan? Wala naman ka special-special sa’yo..” tinignan niya ako mula ulo hanggang paa.

“Possible kaya na may nabangga kang malaking tao noon, teh? Ano Roi meron ba?”

Umiling-iling ako. “ Wala, ’di ba? Wala naman tayong alam. Kahit mga drug lord at malalaking sindikato hindi namin kilala. Napagu-utusan lang naman kami no’n na maghatid. Hindi naman talaga kami nagtutulak o gumagamit.“

“Oh, edi dahil kay Roks? Sundalo siya. At buong pamilya niya diba mga ano. Baka may kaaway sila? Tapos ikaw ang target kasi nalaman nilang jowa mo si Captain. Kaya ngayon hindi siya nagpapakita sa’yo para kunwari wala siyang pake sa’yo. At hindi ka gawing pain at pangblackmail sakaniya lalo na’t ikaw ang kahinaan ni Capt! “

Agad siyang pinitik muli ni Roi sa noo. “Kakanood mo ng drama ’yan at kakabasa ng mga story sa online. If kaaway niya nga ang may sala. I doubt na gano’n ang gagawin niya. He’s a Montego. Kayang-kaya niyang protektahan ang si Paint nang hindi siya lumalayo o nagtatago..”

“Huwag niyo na siyang isali sa usapan. Hindi natin siya kailangan,” malamig kong usal kaya nagkatinginan pa silang dalawa.

Tumikhim si Roi at sabay kaming napabuntong hininga ni Cielle. “ Let’s wait and be ready. Kung may makita mang weapon sa crime scene ay agad titignan ang finger prints at kung mag positive na sa’yo ’yun ay may mali na. Confirm na may nag s-set up sayo. The doctor will check if may drugs din sa katawan niyo.“

“Sana lang talaga hindi tayo dayain dahil mahirap lang tayo, “ nasambit ko nalang.

Napagusapan pa namin kung ano ang dapat gawin bago napagdesisyunan ni Cielle na magpunta sa kwarto ni Ella upang tignan kung ok ba siya. Hindi pa kasi bumabalik si Tatay, e.

“Kamusta siya?” tanong ko nang makabalik si Cielle.

“Nasa hospital bed niya na siya. Nagpapahinga na. Hindi ko alam kung anong kaso dahil si Tatay Dionisio ang kausap.”

Napakagat ako saaking labi. Gusto ko ring malaman kung anong kalagayan ng bata sa sinapupunan niya. Kung totoo mang si Hendery ang tatay ng batang ’yun. T-tanggapin ko pa rin ng buong puso ang bata. Masakit din para saakin kung mawawala at susunod agad siya sa kaniyang ama.

Napabuntong hininga na naman ako kasabay ng pagbukas ng pinto. Napasinghap ako nang makita ko si Atlas na puno ng pag a-alala ang mukha.

Agad niya akong nilapitan at hinawakan ang kaliwang kamay ko na nakaposas. Tumikhim si Roi kaya napakagat ako sakaing labi at ako na mismo ang nag alis ng kamay ni Atlas na nakahawak saakin.

“ Atlas ..“ mahinang tawag ko.

“ What do you feel? May iba bang masakit sa’yo? Tell me.. “ puno ng paga-alala ang expresyon niya kaya hindi ko maiwasan na matouch.

Mabuti pa siya.

“Wala. Ok lang ako.” ngumiti ako ng mapait.

Sumulyap siya kina Roi. “ Do you have lawyer?“

Taas noong tumango si Roi. “ Oo nakausap ko na ’yun prof—-.“

“I’ll help, I’ll ask our family lawyer. Nasa labas na sila.”

Nanlaki ang mga mata ko . “Teka—” hindi ko nairuloy ang sasabihin ko nang biglang sumabat si Cielle

“Talaga?! Tutulungan mo si Paint? Salamat! Please hindi magagawa ng kaibigan ko ang binibintang nila. Tulungan mo siyang mapatunayan na inosente siya, Sir..”

“ Don’t worry. I’ll do my best. Hinding-hindi ko hahayaan na mabulok ka sa kulungan.“

Umiling ako. “ Atlas, hindi mo kailangan gawin ’to.“

“Where’s Roks?” pagi-iba niya sa usapan.

Napapikit ako nang mariin nang marinig ko na naman ang pangalan niya. Pakiramdam ko talaga may kuryente na dumadaloy sa katawan ko kapag naririnig ko ang pangalan na ’yun.

“Hindi ko alam,” napatingin nalang ako sa sahig.

“Ah eh, hindi rin namin contact ’yun, direk. Tumawag na rin kami kina Ma’am Atarah ’di naman na sasagot sa tawag. Hindi nag paramdam tss!”

“ Maybe bacause he’s afraid na madungisian ang pangalan niya. That’s why he abandoned you.“

Para akong sinasakak nang million-million na sa karayom dahil sa sinabi niya. Paano nga kung ’yun ang dahilan niya bakit ’di siya nag paparamdaman at kung bakit ’di niya ako tinutulungan?

Tama si Atlas, siguro nga ayaw ni talaga na madawit ang pangalan niya sa kriminal na katulad ko.

“Paano mo nasabi? What’s your basis to say that?” salubong na kilay na tanong ni Roi.

“ Hoy Roi gin shut up ka d’yan. Huwag mong awayin si Direk! Siya na nga tutulong saatin.“ tinakpan ni Cielle ang bunganga ni Roi bago sumulyap at ngumiti ng matamis kay Atlas.

“ Huwag mo na po siyang pansin hehe.“

Tumikhim muli si Atlas bago nagsalita. “ Ok, let’s discuss the plan first,“ usal niya bago naglakad sa pintuan para buksan ito.

Lumabas do’n ang isang lalaki na naka suit. Katamtaman lang ang laki at nakasalamin ito. Sa tantya ko ay nasa mid 40s na ’to.

“Hi, I’m Jerry. I’ll be doing legal research on your case and drafting some of the more involved pleadings .” inilahad niya ang kamay saamin upang makipagkamay.

“ He’s the lawyer that I’m talking about a while ago.“

“Magandang araw po,” bati ko at gano’n din ang ginawa ni Gracielle except kay Roi na nakaupo sa couch at nakatingin sa kawalan habang umiigting pa ang panga.

“Hindi na ako magpapatumpik-tumpik pa but can you please tell me what happened? “ tanong nito.

Bago ako nagsimula magsalita ay biglang tumayo si Roi “ Aalis muna ako saglit,“ malamig na usal niya bago lumabas.

Napakamot nalang ako saaking ulo at binalik ang atensyon kay Attorney Jerry.

Sinimulan ko ng ikuwento ang lahat simula sa umpisa hanggang sa huli kung saan nawalan ako ng malay at nagising ako saka biglang dumating ang pulis.

Napatango-tango lang si Attorney Jerry habang nakatingin sa notes niya. “ I’ ve already talk to your doctor. Hindi gano’n kalalim ang sugat mo at bukod doon ay wala ka ng ibang natamong injury mula sa insidente kaya maaring maya-maya rin ay may booking na magaganap. And after that dadalhin ka na nila sa kulungan. But I’ll try my best for them to accept our bail.“

“Bakit possible bang hindi tanggapin?” tanong ni Cielle.

“ Sa totoo lang, bail is not always guaranteed in a murder case. Some of people that is convicted or accused of a crime punishable by death, as murder, are not bailable, as the law recognizes such right in a person accused of said crime, before conviction, only when the evidence of his guilt is not strong (Art. III, sec. 1, No. 16, of the Constitution of the Philippines) kaya medyo mahihirapan tayo lalo na kung malakas ang ebidensya sa laban kay Ms. Ordencial.“

“Kaya nga may process pa niyan na involve ang booking and a bail hearing that determine whether the person arrested may be released pending trial and set the bail amount. Once the accused has “posted bail” themselves or through a bail bond agent they are released,“ paruloy na saad.

Hindi rin nagtagal pagkatapos namin mag usap ay pumasok na ang mga police. Pinayagan na rin ng doctor na ma discharges ako. Kaya eto ako papunta na lugar kung saan ako pansamantala makukulong.

Do’n kasi gagawin ang iilang parte pa ng booking process pero kanina nang patungo ako sa hospital ay kinakapkapan na nila ako at kanina naman ay nasurender ko na rin ’yung mga suot ko. Bali finger prints, mug shot nalang ang naalala kong gagawin.

Kasalukuyan na kaming nasa sasakyan ng police. Nakasunod sa likod namin ang kotse nina Atlas. Kanina, habang palabas nga ako sa hospital. Hindi ko inaasahan na sobrang daming media ang nag a-abang at mga tao na nakikiososyo.

Halos kuyugin nila ako. Mabuti nalang talaga ay may mga police akong kasama na pinprotektahan pa rin ako kahit papaano.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa presinto. At hindi ko inaasahan na may mga nag a-abang din na media at may i-ilang taga suporta ang mga De dios.

Pagbaba ko ay agad na humarang ang mga pulis sa paligid ko dahil patuloy kaming ginigitgit ng mga tao.

“Pwede po ba kayo makapanayam ukol sa pangyayari?”

“Ano po bang motibo niyo para gawin ang kirmen?”

“May relasyon po ba kayo ni Mr. De dios?”

“Hayop ka! Wala kang awa!”

“Mamatay tao! Dpat mabulok sa kulungan!”

Iilan lang ’yan sa mga narinig kong sigawan ng mga tao na naiintindihan ko. Halos sabay-sabay sila nagsasalita at ’yung iba pasigaw na may halong galit kaya hindi ko na talaga naiintindihan.

Nakahinga ako nang maluwag nang makapasok na kami sa loob. Pinaupo na muna ako at hinintay ko si Attorney Jerry, Atlas at si Gracielle na makapasok. Hindi na kasi bumalik si Roi, e.

At nang makapasok sila ay sinimulan ng isinagawa ang mugshot at pinasok sa interrogation room.

Ramdam ko na ang matinding pagod kaya nang matapos na kami. Naupo ako sa visiting area. Parehong nakaposas ang kamay ko kaya mas lalo akong hirap na hirap.

“Tapos na ang visiting time. Oras na bumalik nalang kayo bukas.” sambit ng isang pulis na lumapit saamin.

“Ok, we’ll go in a bit. Mag p-paalam lang kami,” saad ni Attorney Jerry.

“Paint, ilalabas kita rito. Ok? Hindi ko hahayaan na mabulok ka sa kulungan na ’to. I’ll make sure na mananalo tayo sa kaso na ’to ,” seryosong sambit ni Atlas.

Pagod akong ngumiti at tumango. “ Pansamantala ka munang mapupunta sa kustodiya nila kaya you need to stay here kaya let’s pray lang na payagan nila tayong mag piyansa while ongoing ang trials.“

“Oo, tama. Basta lalaban tayo ha? Huwag kang susuko. Marami kaming back up mo Pintura..” niyakap ako ni Cielle kasi ako makagalaw ng ayos dahil sa posas sa nga kamay ko.

Gusto kong umiyak pero naubos na ang luha ko kanina at sobrang pagod na rin ang mga mata ko.

Masyadong ng marami na ang nangyari sa araw ko.

“I’ll be back tomorrow, Ms. Ordencial. “ paalam ni Attorney Jerry.

“See you. Tell me tomorrow kung anong kalagayan mo ngayon gabi. Gagawan ko ng paraan ,” seryosong usal ni Atlas.

“Ok lang ’yan. Huwag ka na masyadong mag alala. Maraming salamat, sir Atlas,” usal ko.

“Babye. Babalik ako bukas love you bff ko!”

“Pahatid nalang siya, Atlas ha. Pakiingatan. Salamat.”

“Sure, no worries.”

Nang makaalis na sila ay dinala na ako sa isang babaeng pulis sa kulungan. May kalakihan naman at sa bilang ko ay may limang babae ang nakakulong.

Tulog na ang tatlo ngunit ang dalawa ay gising pa. Sa tantya ko satingin ko nasa 30-50 years old na ang mga ’to.

“Ano kaso mo?” tanong ng isang babaeng payat.

“Murder,” simpleng saad ko.

Ngumisi ang isang matangkad na babae na nasa taas ng isang double deck. “ Nadiin kalang, ano?“

“Hindi ko rin po alam,” pagod na pagod kong turan at naupo nalang sa sahig.

“Base sa itsura mo parang hindi mo naman kayang gawin ’yun. Hindi naman sa sinasabi kong mukha kang mahina, ha.” natatawang sambit pa nung nasa taas ng double deck.

Naagaw ang atensyon ko lalo na sa sinabi nung babaeng nasa double deck. “ Paano mo nasabi na hindi ko nga ginawa?“

“Narinig kolang usap-usapan ng mga pulis. Isang De dios ang pinatay mo raw. Anak ni Mayor Ernel hindi ba?”

Napatango ako at tumawa siya ng kakaasar kaya nalayukom ang kamao ko dahil baka mapikon ako sakaniya mas lumala pa ang kaso.

“Alam na alam ko na ang taktika ng mga politiko na ‘yan lalo na’t malapit na ang halalan. Next year na. At patapos na rin ang taon ngayon. Uso talaga patayan sa politiko kapag gano’ n hindi ba? Ipupusta ko buhay ko. Alam mismo ng pamilyang pinatay mo kung sino ang pumatay pero syempre kailangan nila ng taong sisihin.”

“Anong ibig mong sabihin ?” nagtataka kong tanong dahil may punto siya. Maaring ’yun nga ang dahilan.

“ May dalawang rason bakit gano’n sasapitin ng batang ’yan. Una, possibleng may kaaway ’yan o may kaaway ang pamilya nila. Alam mo namang magulo ang politika. O baka naman ’yung possibleng mga katunggali nila ang may sala para takutin sila at umatras na sa pagtakbo. Balita ko kasi tatakbong Senador ’yang ama ng pinatay mo ’raw,“ natatawang na namang usal nung babae sa double deck.

Bakit ba siya tumatawa nang tumatawa?

“Hindi ba wrong move sa kalaban ’yon? Maari rin kasi humingi sila ng simpatya sa mga tao. Baka ’yun pa magpanalo sakanila. Kasi tiyak sikat-sikat ang kaso mo na ’to. At mabibigyan sila ng exposure lalo na sa social media na kung saan malaki ang impluwensya sa mga tao. Kaya nga maari ring sila mismo ang pumatay sa kaanak nila at idiin sa inosentemg tao para lang kaawan sila at botohin nga tao. Tama ba ako? Eh nagkataon lang na malas ka at nandon ka sa crime scene kaya ang ikaw ang sasalo ng kasalan nila,” usal naman ng babaeng payat na nakangisi naman saakin.

“Kahit anong gawin mo. Hinding-hindi ka mananalo sa kaso. Malaking tao mga kalaban mo at ’yang mga p-tanginang mga pulis at mga tao korte na ’yan. Sila mismo ang pumoprotekta sa salarin kaya asahan mo ng mabubulok ka rito,” usal ng babae na nasa double deck.

“Pero may isang paraan para makaalis ka rito. ’yun ang tumakas,” malokong wika ng payat.

Napaigtad ako nang biglang kinalabog ng isang pulis ang selda. “ Tigilan niyo na ang pag u-usap at magsitulog na kayo.“

Tatlo ang double sa selda na ’to. Hindi naman gano’n kagadahan at kinakalawang na ang mga bakal. May nakalatag din na nabubulok at manipis na foam.

Wala akong gamit na dala o mga damit kaya napagdesisyunan ko ng mahiga nalang sa baba dahil may tao sa itaas at ’yun nalang bakante.

Ni hindi ko magawang makatulog buong gabi. Sapagkat kung ano-ano ang pumapasok sa isipan ko.

Grabe ang pag o-overthink ko. Daming senaryo na lumalabas sa utak ko. Gustong-gusto ko magpahinga pero hindi ko magawa.

Iniisip ko rin kasi ang mga body guard ni Roks. Talaga bang hindi nila ako nasundan no’n? Atsaka, tiyak na lumabas na ang pagmumukha ko sa TV at social media. Madaling-madali na nila akong mahahanap sa kung nasaan ako pero bakit ngayon hindi sila nag paparamdam kagaya ng amo nila?

Satingin ko mga 5:00 am na ako nakatulog. Nag base lang ako sa pag u-usap ng mga pulis.

“Ordencial, may dalaw ka .” agad akong napabangon nang biglang may tumapik ng mukha ko.

’Yung babaeng payat. “May dalaw ka raw.”

Agad kong pinunasan ang bibig ko. Wala bang cr dito? Paano ako maliligo at maghihilamos?

Tumayo na ako at hinintay na buksan ng pulis ang kulungan. “ Wala bang cr? Mag mumog lang sana ako.“ tanong ko habang nilalagay niya pabalik ang posad ko.

“Dito, sumunod ka.” naunang naglakad ang police at sinundan ko lang siya.

Nang tinuro niya na ang CR ay tinuro ko naman ang kamay ko. “ Paano ako makakahilamos kung nakaposas kamay ko?“ sarkastiko kong usal.

“Tss, bilisan mo .” inalis niya ang pagkaposas sa kanang kamay ko kaya pumasok na ako sa loob at naghimalos.

Hindi na ako nagtagal pa at naghilamos lang talaga dahil kinakalampag na agad ng pulis ang pintuan kahit wala pang tatlong minuto ang pag c-cr ko.

Lumabas ako at iginiya ako nito papunta sa visiting area. “Atlas..” usal ko nang makita ko siya.

Tinignan niya ang kabuuan ko at tumigil ang mga mata niya sa kamay ko.

“Can you please don’t put this shit on her. Hindi naman siya tatakas o gagawa ng kung ano,” matoridad na usal ni Atlas at napanganga ako nang biglang alisin nga nung pulis ’yung posas ko.

Bakit agad siyang sumunod kay Atlas? Huh?

“ Paano mo napasunod? Alam ba nilang—“ hindi ko na tinuloy ang sasabihin ko baka may nakarinig pa.

Ngumiti lang siya at inilabas ang mga laman ng paperbag sa tabi niya. “ I brought some breakfast. Please, eat. Hindi ka pa kumakain.“ tumingin ako sa wrist watch niya at 8:00 am palang ng umaga kaya pala masakit pa ang ulo ko.

“ Salamat, “ usal ko nalang. Nagdala siya ng pagkain mula sa isnag restaurant. At talagang ramdam ko ang matinding gutom kaya naman nilantalan ko na ang dala niya at ’di na nagpabebe pa.

Napatigil ako sa pagkain nang makita siyang nakatitig lang saakin. “ Hindi ka kakain?“

“ I’m full, here drink first .“ ngumiti lang siya kaya naman ngumiti rin ako pabalik.

Hindi ko na siya napansin pa dahil ’di naman siya nagsasalita hanggang sa maubos ko na ang dala niya.

Napaburp pa ako sa sobrang busog. “ Sorry hehe.“ ngumiti lang ito at sumulyap sa sugat ko sa braso.

“ How’s your wound? Masakit pa ba?

“Ok naman na.”

Tumango siya. “ Attorney Jerry will be here in a few minutes. Kailangan na nating pag usapan ang case mo.“

“Sige,” awkward kong sambit.

Bumuntong hininga siya at biglang umamo ang kaniyang mga mata. Napaigtad pa ako nang bigla niya hawakan ang kamay ko.

“I promise, Paint. I will help you. Ilababas kita at hindi ka magtatagal rito.”

Ngumiti ako ng hilaw at dahan dahan na iniwas ang kamay ko sa kamay niya.

“Hindi kita iiwanan sa ere gaya ng ginawa ng iba.” napataas ang tingin ko sakaniya dahil sobrang sincere ang pag kasabi niya pero ’yung context may patama.

’Di ko alam ang sasabihin ko dahil bigla talaga akong tinamaan. Parang binato niya ang dibdib ko. Lalo na ngayon na ’yung taong inaasahan ko na tutulong saakin ay iniwan na ako sa ere.

“Good morning, Ms. Ordencial.” napatingin ako nang biglang sumulpot si Attorney sa gilid namin.

“Good morning po ,” bati ko pabalik.

“Lipat tayo do’n sa gilid so can we start to talk about the case. “ sinundan nalang namin siya at naupo kami sa gilid ng visiting room para siguro hindi gano’n marinig talaga ang pag u-usapan.

“Ok. first of all. Naka gathered ako ng information. There’s a 3, 4-methylenedioxy-N-methamphetamine, or MDMA found in your sisters body. And that’s an ecstasy. She consumed too much alcohol dkn even though she’s pregnant. I’m glad that your sister’s baby is safe.”

“She’s pregnant? “ tanong ni Atlas.

“ Yeah, she’s almost 3 weeks pregnant and according to Hendery’s friends. Your sister is claiming that the father of her baby is Hendery. Do you know about that?“

Umiling ako. “ Kahapon kolang naman buntis si Ella. Pero nitong mga nakaarang linggo napapansin ko na papariwara siya. Oras na siyang umuuwi, hindi na siya pumasok sa school at laging lasing. Hindi gano’n ang kapatid ko. Honor student ’yun napaka inosente niya. Noong wala pa si Hendery na sa buhay niya nang pumasok sa school namin ay walang problema pero nung sumulpot ’yung lalaki ’yon do’n na nagsimula.“

“ Shoot. May dalawang witness na tayo. Ang kapatid mo at ang kaibigan niya pero as of now. Sa kalagayan ng kapatid mo I don’t think makakausap siya ng ayos. Ang pag asa lang natin ang kaibigan niya but upon checking She’s traumatized. She can’t even talk..“

“Sana maging ok siya,” malungkot kong sambit. Hindi ko kilala ng sobra si Tricia pero alam kong mahina ang loob niya lalo na kapag nalala ko nung unang makita ko siyang umiiyak no’n.

“And that Hendery guy. I’ve always heard his name. Laging pinauusapan ng faculty members kung gaano kapasaway ang batang ’yun. I guess in that we can use the teachers or the student to testify,” seryosong sabat ni Atlas.

“Do you think they will speak up? G-gustuhin ba nilang mag salita at ang kalaban nila ay isang politiko? Unless you’ll use your president’s son card. Kakampi saatin ’yun.” ngumiti si Jerry nang nakakaloko kay Atlas.

Sumama ang timpla ng expresyon ni Atlas kaya naman agad akong nagsalita. “ Yung mga kaklase ko! Atsaka si Johnny ’yung isa ko pang kaklase na binugbog. Ang hinala namin ay si De Dios ang may hinala. Kasi dati inutusan ko ’yun na bantayan si Ella tapos nabigla nalang ako napagtripan daw..“

“I just hope, we can pursue them to speak. Anyway let’s go back to the case, we

can’t insist din na it’s justifiable homicide, a self-defense as of now. Kasi ayon sa nakuhang info sa post-mortem examination o ’yung autopsy ang cause of death ay exsanguination due to multiple stab and incised wounds (head, Neck, trunk, upper extremities).“

“ ’Di ko rin alam. Kung ginawa ko ba ’yun o ano,“ bulong ko sa sarili ko.

“It’s my duty to prove your innocence. Kung patuloy mong sinasabi ’yan. Paano tayo mananalo sa kaso? Weather you did that or not. I need to defend you. So please stop saying that again,” maotoridad na usal ni Attorney Jerry.

Napayuko ako dahil sa kahihiyan. Ramdam kong akmang masasalita si Atlas pero umalingangaw-ngaw ang boses ni Cielle.

“Pintura!”

“Shh, bawal maingay dito miss,” sita sakaniya ng isang matandang pulis.

“Sorry po, hehe .” lumapit ito saakin dala dalawa ang napakaraming plastic at bag.

“ Oh may bisita ka pala. Wala pa si Tatay Dionisio na sa hospital siya. ’Di pa rin kasi gising si Ella, e. Tapos eto pinandala kita pagkain at mga gamit mo.“

“Oo huwag ka muna maingay. Naguusap kami. Maupo ka d’yan.” saad ko saka tinuro abg upuan sa tabi ko at sumunod na siya do’n.

“Mabalik tayo ,” usal ni Attorney habang unti-unti nilalabas ang mga papeles. “ They found the weapon that the killer used. Malapit lang sa crime scene and positive na merong finger prints mo. Actually it looks like a kitchen knife but it’s actually a dagger.“

Pinakita niya saakin ang printed photo ng kutsilyo na punong-puno pa ng namuong dugo.

“Paano? Wala naman akong naalala na may dalang kutsilyo no’n? At kung meron saan ko ilalagay ’yon? Wala naman akong dalang bag at kung itatago ko ’to sa loob ng damit ko dapat may sugat ako? Itsura palang mukhang matulis at konting dikit sa balat mo magsusugat ka agad.”

“How about this one?”

Pinakita niya naman saakin ang isang tubo ng bakal.

“ Eto, oo. Ginamit ko. Pinanghampas namin sakanila kasi wala kaming laban kapag minamano-mano ko lang. Pero hindi ko naman sobra pinukpok sila..“

“Ok. Anyway I want to remind you that they will use your past, Ms. Ordencial. I hope you’re ready about that .” inilabas niya na ang isang makapal na papel.

Napaawang ang labi ko nang makita ko halos mga kaso ko ’yun. P-paanong nangyari na may ganito? Ang akala ko matinik lang ako at magaling tumakas kaya hidni nahuhuli ng pulis? Bakit may biglang may ganito.

“ Yes, you’re one of the most wanted person here. And napagtakpan lang ’yun kasi Montego are protecting you. And I wonder bakit ngayon ay hindi sila naki-kialam sa case mo?“

“Ay attorney kahit kami hindi namin alam kung nasaan si Captain! Kaya nga nandito ka para ikaw tumulong, hmp!” masungit na saad ni Cielle.

“I’m sure they are afraid for their precious surname to be stain. Anyway, sa nakikita ko 50-50 chances natin ngayon. We need more witness. And I want to remind you again na hindi basta-basta ang kalaban natin. Marami silang taga suporta. Madali nilang paniniwalain ang tao sakanila.”

Pinakita niya ang video kung saan nag r-rally ang mga tao.

“ Ibalik ang death penalty!“

“An eye for an eye and a tooth for a tooth!”

“Justice for Hendery De Dios!”

“ Stop, “ usal ni Atlas at siya na mismo nag patay ng telepono na hawak ni Attorney Jerry.

“But trust us, Ms. Ordencial. Hinding-hindi ko hahayaan na matalo tayo.”

“The first trial will happened this week so be ready. And may a-attendan din tayong trial of i-accept nila ang bail natin.”

Lumipas ang mga araw at hindi ko alam bakit pa rin ako naghihintay sakaniya. Kada sinasabi ng bantay na may dalaw ako unang-una na pumapasok sa isip ko ang itsura ni Roks pero sa huli ay hindi.

Madalas sina Tatay, mga kaibigan at sina Atlas pati na rin si Attorney Jerry ang bumibisita saakin. Miski sina Atarah hindi rin nag paparamdam.

Nag resign na kasi si Roi sa trabaho niya sa AKG at sabi naman ni Cielle sinubukan niyang pumunta sa hospital ’di niya mahagilap sina Dr. Rare.

Siguro nga, ayaw lang talaga nila mabahidan ng dumi ang pangalan nila at ayaw mainvolve saakin ngayon.

“Ordencial, may dalaw ka.”

Agad akong namadali sa pagtayo at hinintay na buksan ang selda. Ewan ko pero nag e-expect pa rin ako na siya nga ang dadalaw saakin ngunit nang makita ko kung sino ay na dismasaya ako ng bahagya.

“ Ateee !“ sigaw ni Lucas.

Ngumiti ako sakanila at sinenyahan na huwag maingay. Napansin ko na lima silang narito. Jane, Anna, Carlos, Lucas at Clayden. Ngayon palang sila dadalaw at hindi ko rin naman expect na pupuntahan nila ako kaya sobrang sumaya ang loob ko.

Hindi ko maiwasan na malungkot dahil dati bago pa si Carlos ang naging kasama-kasama ni Lucas ay noon si Johnny.

“Kamusta, ate?” saad ni Anna.

Nagsimula na kaming mag kwentuhan at binanggit ko na rin sakanila ang naging karanasan ko.

“ G-go talaga ’yung animal na Hendery na ’yan. Ngayon ikaw naman sine-set up! T-ngina hindi yon tatangalin sa langit, “ usal ni Carlos.

“Carlos, gagi. Bibig mo baka may karinig sa’yo.” saway ni Anna.

“ T-tulong kami, Ate. Sorry kung kami lang t-tindig. Alam mo naman, natatakot ’yung iba. Malaking potlitiko ang kakalabanin natin. Alam naman namin na hindi mo magagawa ’yun,“ seryosong sambit naman ni Lucas.

Ngayon kolang nakita na nag seryoso si Lucas. Napatingin ako kay Clayden na kanina pa tahimik nang bigla siyang magsalita.

“Is it true that you scammed and steal a lot from people?”

Napasinghap ako. Nakita ko pa kung paano sabay hampasin ni Anna at Jane ito.

Ngumiti ako ng pilit at tumango. “ Oo .“

“Do you use drugs? Or sell?”

“Hoy ano ka ba tumahimik ka na. Kung ginawa man ’yun ni Ate. Ok lang ’yun ang mahalaga magbago ka na diba hehe,” awkward na saad ni Jane.

“ Pero kung mapapatunayan nga na hindi ikaw ang pumatay. Makukulong ka pa rin you have a lot of offenses,“ mapanuyang sambit pa ni Clayden.

“ Siguro ,“ mahina kong saad.

“Ayan tama na ’yan. Kumain ka muna ate! Basta sabay-sabay kami titindig bukas !” saad ni Lucas.

Bukas na ang simula ng unang pandinig ng kaso. Ilang araw na ang lumipas simula nang mamalagi ako rito at talagang pinaghandaan ko ang mga mangyayari bukas.

May halong kaba at takot pero wala sa bokabularyo ko ang a-atras. Sure na akong lalaban para mapatunayan na inosente ako.

“Nasaan ba kasi ’yung boyfriend mong sundalo, Ate? Kayang-kaya ka no’n palabasin ’di ba?” tanong ni Anna.

“ ’Di ko alam, ’di na kami nag u-usap. Break na kami. “ walang official break up pero matic na ’yon. Kasi peke lang din naman ang feelimgs niya kaya wala rin bisa ’yung relasyon namin.

“Uy ano ba! Change topic na! Eto nalang ang chismis alam mo ba ate di Ma’am Amy and Sir joseph mag karelasyon—-”

Nag stay pa sila ng kalahating oras bago tuluyang umalis para bukas. Lahat kasi sila pupunta bukas sa hearing pero ang magsasalita lang ay si Lucas siya lang ang naglakas loob.

At tama nga si Attorney Jerry. Walang gustong magsalita laban sa De Dios lalo na kay Hendery kahit kilala bilang bulakbol sa school. ’Yung mga teacher at staff ayaw rin maging witness at kumampi saamin. Lahat sila ayaw madamay at takot.

KINABUKASAN ay ito na ang araw ng unang hearing. Ngayon ay malapit na magsimula nandito na kami sa korte nakaupo na sakaniya-kaniyang upuan. Hinihintay pa ang kabilang kampo bago tuluyan mag simula.

Narito ngayon ang mga kaklase ko na dumalaw kahapon, nandito rin si Cielle at Roi Gin. Gano’n din si Tatay at Atlas.

“ Relax.. “ nakangiting usal ni Attorney nang mapansin niya na grabe pag k-kiskis ko sa mga palad ko sa sobrang kaba.

Bumuntong hininga ako at ngumiti lang sakaniya at hindi rin nagtagal ay dumating na rin ang mga kaanak ng kabilang kampo at taga suporta na pare-parehong masama ang tingin saakin.

Wala ang Mayor pero ang asawa nitong si Marjorie, lola at iilang tito’t tita nila ay narito. Hindi ko lang alam kung mga pinsan o kapatid niya pa ang iba.

Hindi rin nagtagal ay nagsimula na at kaharap namin ang isang lalaki na mukhang pamilyar ang itsura. Nakatingin ito ng diretso saakin. Ewan ko kung ano siya pero nakauniporme siya na toga ba ’yun? Basta parang gano’n. Black siya tapos may sash na red?

Nagsimula na magsalita ’yung Bailiff at ’yung Judge. Ang haba ng mga sinabi na pa intro at wala naman akong nagets.

“Members of the jury, your duty today will be to determine whether the defendant is guilty or not guilty based only on facts and evidence provided in this case. The prosecution must prove that a crime was committed and that the defendant is the person who committed the crime. However, if you are not satisfied of the defendant’s guilt to that extent, then reasonable doubt exists and the defendant must be found not guilty,” usal ng Judge.

“ Your Honor, today’s case is the victim Hendery De dios vs the defendant Paint Cenery Ordencial,“ usal ng Bailiff.

“Is the prosecution ready ?” tanong ng Judge.

Tumayo ’yung lalaking kanina pa nakakatig saakin. “ Yes, Your Honor,“ usal nito bago umupo at binaling ang tingin sa mga papel sa table niya.

“ Is the defense ready ?“ tanong pa muli ng Judge.

Tumayo si Attorney Jerry. “ Yes, Your Honor. “ huminga ng malalim si Attorney bago nagsimula magslaita muli. “ Your Honor, members of the jury, my name is Jerry representing the defendant in this case. My Client Paint Cenery Ordencial My client, Landry Lopez.“ sinulyapan ako ng mga tao kaya sobrang bumilis ang tibok ng puso ko.

“The defendant stands here today wrongly accused of the crime of murder. At the end of this trial, we are going to ask you to render a verdict of not guilty, the only appropriate verdict in this case,” patuloy na wika ni Attorney Jerry bago tuluyang umupo muli.

Tumayo naman ang lalaki sa kabilang kampo na mukhang nakatoga talaga. “ Good afternoon, your honor and member of jury. My name is Dale Jinro Montego, co-council and I are representing the victim, Hendery De dios. It is my pleasure to to serve as a prosecutor on this very important case.“ tumingin ito saakin kaya biglang nanidig ang balahibo ko.

Kaya pala pamilyar siya. Montego siya? Ngayon alam ko na bakit para may kahawig ang itsura niya. Sa tanya ko halos kaedas niya lang si Roks.

“On November 29, the defendant in this matter killed the victim Mr. De Dios brutally. According to the death certificate of the victim, exsanguination due to multiple stab and incised wounds in head, neck, trunk and to the upper extremities.”

Sinimulan niya ng ipaliwanag ang lahat ng nangyari sa point of view ko at point of view nung dalawang natitirang buhay na kaibigan ni Hendery na nakuha nilang report

Pinaka niya sa screen ang mga weapon na ginamit, mga ebidensya at ipinaliwanag kung anong possibleng dahilan bakit ko gagawin ’yun.

“Ayan, prosecutor ’yan. Montego. Kilala mo?” tanong ng Junior ni Attorney Jerry.

“ This is really interesting case. He’s Roks’s cousin by the way,“ bulong saakin ni Attorney kaya bigla ako nanlamig.

Bakit siya nandito? Nasaan ang pinsan niya? Eto ba ang rason bakit hindi na nagparamdam si Roks.

“ At the conclusion of the case, and after you have heard all the evidence, we are confident that you will return a verdict of guilty.“ tumingin ito saakin at ngumiti.

Para akong nanlambot at nanghina bigla. Anong nanagyayari?

“Prosecution, you may call your first witness,” ani judge.

“Thank you, your Honor. I call Ms. Tricia Alexis Garcia to stand here..”

Nanlaki ang nga mata ko at hinanap ang tinuro nila. Agad tumana ang mga mata ko sakaniya at doon ko nakumpirma na siya ang kaibigan ni Ella.

B-bakit?

Chapter 52

Paint Cenery

GUSTO ko siyang lapitan at tanungin kung ‘bakit?’ Bakit siya nandiyan? Bakit niya nagawang tumayo sa witness box na hindi naman lumalaban para saamin—sa kaibigan niya?

Hindi pa siya nagsasalita pero alam ko t-traydurin niya ako—kami ng kapatid ko.

Halo-halo ang nararamdaman ko ngayon. Hindi ako nasasaktan para sa sarili ko. Wala naman akong pake kung makulong ako nang dahil sakaniya.

Pero kaibigan siya ng kapatid ko. Ano nalang magiging reaksyon ni Ella kapag nalaman niya? Hindi ko matanggap na mas pinili niya ang kabilang panig kaysa bigyan ng hustisya ang nangyari sa kaibigan niya.

“ I’m not surprise anymore,“ bulong ni Attorney Jerry sa tabi ko.

“B-bakit?” tanong ko saka sumulyap muli kay Tricia na nakayuko lang at alam kong iniiwasan niyang magtama ang paningin namin.

“Nang pinuntahan namin siya. Hindi namin siya nakausap. The doctor said, she’s traumatized. And we can’t talk her. And I guess the doctor is right.”

“Huh?” traumatized ba ’yang gagang ’yan? Eh, may balak pa nga kami traydurin. Baka traumatized siya sa imagination niya. Ang mema!

Bumuntong hining ito. “ Naunahan tayo ng kabila. I’ve heard na Lola niya lang ang naga-alaga sakaniya ngayon. Ano satingin mo ang gagawin ng kabilang kampo?“

Napayukom ang kamao ko. Kung tinakot man nga siya o binayaran ng kabila ay nakakahiya siya. Kahit pinoprotektahan niya lang ang sarili at ang Lola niya hindi naman tama na mas piliin niya na magbulag-bulagan.

Anong akala niya hindi siya h-habulin ng katotohanan?

Hindi maalis sa kaloob-looban ko ang ginawa niyang ’to. Kahit humingi pa siya ng tawad—o kung may dahilan man siya kaya niya nagawa ’to. Hindi-hindi ko siya mapapatawad.

Wala siyang kwentang kaibigan. Katulad lang nila Atarah, na iiwan kami sa ere kapag nagkagipitan na dahil ayaw nilang madamay.

Kakarmahin din kayo!

“ Will the witness please stand to be sworn in by the bailiff, “ usal ng judge.

Bumibilis ang pahinga ko dahil pinipilit kong pakalmahin ang sarili ko kasi gustong-gusto kong sumabog sa totoo lang.

Parang may kung anong bumubulong saakin na kaladkarin siya rito palapit saakin at basagin ang mukha niya.

“Pintura, umayos ka..” bulong ko sarili ko.

“To the witness. Please raise your right hand. Do you swear to tell the truth, the whole truth, and nothing but the truth? “ ani Bailiff.

“I do,” usal ni Tricia at hinanap ko ang mga mata niya hanggang sa wakas ay tuluyan ng nagtama ito.

Nakaramdam ako ng matinding muhi lalo na ’yung expresyon niya parang sinasabi na nanghihingi ito ng sorry at parang no choice raw siya.

Ngumisi lang ako sakaniya para ipakita na hindi ako naapektuhan.

Nanlaki ang mga mata niya na maluha-luha at iniwas ang tingin saakin na kala mo ay biglang natakot.

Kung ano mang rason niya sa kung bakit niya ’to nagawa. Hinding-hindi magbabago sa paningin ko na binigo niya ako lalo na ang kapatid ko.

Nakakahiya pa rin siya. Wala na siyang pinagkaiba sa mga p-nyetang buwaya na ’yan.

“ Ayan, siya ang prosecution eye witnesses. First ’yung prosecutor muna ang kakausap para sa direct examination. Tapos mamaya magtatanong din si Attorney Jerry sakaniya for the cross examination.“ bulong ng katabi ko. Siya kasi ’yung junior ni Attorney Jerry.

“Please state your name..”

“ Tricia Alexis Garcia.“

“What’s your relationship with the defendant and victim?” tanong ni Dale Montego.

Hindi ko rin talaga inaasahan na isang Montego pa ang makakalaban at mukhang magpapabagsak saakin.

Ngayon, naiintindihan ko na ng lubos kung bakit nga ba nawala ng parang bula si Roks. Alam niyang dedepensahan ng pinsan niya ang kabilang kampo at hindi niya na ako tutulungan dahil maiipit lang siya lalo pa’t ayaw nilang madungisan ang apelyido nila.

At isa pa, hindi niya ako mahal. Ginamit niya lang din naman ako. Hindi naman na siya mag bebenefit kung tutulungan niya ako dahil alam ko na ang pakay niya saakin.

Kaya hindi talaga magpapakatiwalaan ang mga tao sa nag t-trabaho sa gobyerno. Mga bayaran! Mapa pulis man, sundalo pa p kung ano mang letse ’yan.

“Si Hendery naging kaklase ko po tapos si Ate Paint sister po siya ng kaibigan na kaklase ko na si Ella.”

Ang kapal ng mukha niyang tawagin akong ate at tawaging kaibigan si Ella? Nang mapadesisyunan niyang tumayo at kumampi sakanila dapat lang mahiya na siyang tawagin kaming kaibigan.

Siya lang ang inaasahan ko na lilinis ng pangalan ko dahil saaming dalawa siya ang unang nagising at nasa tamang ulirat noon pero sa huli mas lalo lang pala niya ako dudumihan.

Marami pang tinanong pero hindi ko magawang makinig dahil pakiramdam ko lumulutang ang utak ko kasi hiindi ako makapaniwala sa nangyayari ngayon.

“Maari mo bang ilahad kung ano ang buong nangyari?”

Nabalik ako sa reyalidad nang marinig ko ang tanong na ’yun. Kuryuso ako sa kung paano niya sasabihin ang ikukwento ang nangyari.

“Nag call po saakin si Ate Paint, hinahanap niya si Ella. Ramdam ko po ’yung galit niya. Nakakatakot siya kahit sa telepono lang siya magsalita..” nanginginig ang boses niya na kala mo takot na takot.

Napayukom ang kamao ko para pigilan ang sarili na gumawa ng eksena.

“Bakit niya hinahanap si Ella?”

“Kasi po ilang araw ng hindi umuuwi ’yung kapatid niya eh kasi po mahilig pumarty si Ella. At lagi po siyang sumasama kay Hendery kaya sinabi ko kay Ate na possibleng ginugulo na naman nito si Hendery. Kasi nabanggit saakin ni Ella na She’s pregnant and keep insisting that the father of her child is Hendery.”

“ Sinungaling ang p-ta,“ bulong ko.

Malinaw na naalala kong hindi niya sinabi niya na baka ginugulo ni Ella si Hendery. Sinabi niya no’n na baka kasama na naman si Hendery kasi si Hendery mismo ang nagpapaka bad influence sa kapatid ko.

“ Mamaya na ako e-eksena. Let’s hear how good her script,“ bulong ni Attorney,

Pinilit ko talaga hanapin ang mga mata niya pero pilit niyang iniiwas ang mga mata saakin.

Unti-unti na siyang umiyak na nagpangisi saakin. Mas nakakainis pala sa personal ang gan’tong kadramahan. Kala ko sagad na ang inis ko kapag nakakanood ako ng ganitong corny na senaryo sa TV. Iba pa rin pala kapag personal na nakita ng dalawang mga mata mo.

“So you’re saying na, matagal ng ginugulo ni Ella si Hendery?”

“Opo, since nang mag sit in saamin si Hendery. She’s seducing him even though He’s not interested with her. Kasi po alam naman natin na galing sa mayamang angkan si Hendery kaya kung ipilit ni Ella ang saili sakaniya ay wagas.”

Natigilan ang lahat nang may kumalabog sa banda nila Lucas. Napatingin kami at napansin kong pinipigilan nila si Lucas na tumayo kasi ramdam ko na naiinis na sila dahil alam nilang puro kasinungaling ang sinabi ni Tricia.

Ngumiti lang ako sakanila at nag thumbs para saabihin na ok lang ’yan. Sinabihan ko naman sila na kumalma bago pa ang mag start ang hearing.

“Continue..”

“Noong tumawag saakin si Ate Paint. Alam ko ng may hindi magandang mangyayari. Nakwento saakin ni Ella noon na gumagawa ng illegal na gawain ang Ate niya kaya natakot ako para kay Hendery.”

Lahat labas sa ilong, tanga nalang ng judge at juror kung maniniwala siya sa babaeng ’to.

Saka kahit anong away namin ng kapatid ko. Hinding-hindi magagawa ni Ella na ilag-lag ako o ikuwento ang nakaraan ko sa iba.

“Talaga lang huh ,” bulong ko. At swerte naman na napatingin siya saakin kaya nginitian ko siya ng matamis at dahan-dahan na tinaas ko ang middle finger ko sakaniya.

Napaiyak siya at iniwas ang tingin saakin. “ Sinubukan ko pong tawagan si Ella pero si Hendery ang sumagot. Sinabi niya na kasama niya si Ella at lasing ito saka nakadrugs daw..“

“ At this time I would like to direct your

attention on the screen,“ usal ni Dale Montego at isa-isang niflash ang mga medical document tungkol sa mga droga na natagpuan sa katawan ni Ella pati na rin ang tungkol sa pagbubuntis.

“ Cocain was found on her bag.. “ pagpapatuloy ni Montego.

Napapikit ako ng mariin. Alam kong hindi magagawa ng kapatid ko ’to. Noon nga hindi namin namalayan na nakadrugs na pala kami noon na nakalagay pala sa inumin namin. Kaya maari ring gawin nilang iset up ’yon kay Ella.

“ I didn’t hesitate to go. Pumunta ako, pilit kong pinapauwi si Ella kasi I’m concern sa baby kasi bukod sa nakainom siya and nakadrugs pa siya but biglang sumulpot si Ate Paint sa eksena ,“ napiyok pa si Gaga.

“ Nung sumulpot ang suspect? Ano ang nangyari?

Agad ba itong sumugod at sinaksak si Mr. De dios?“

“Hindi po, nag away pa sila. At nagsigawan. Galit na galit siya kay Hendery. Sinisi niya ’to bakit nabuntis agad si Ella tapos may bigla siyang pinulot na bakal at nang akmang ihahampas ’to kay Hendery pero pinigilan siya ng mga kaibigan niya pero super lakas ni Ate. Na hindi ko talaga inaasahan. Babae siya at mas maliit siya kumpara kina Hendery. Pero natalo niya ’yung dalawang kaibigan niyo dahil bukod sa wala silang armas ay tinarget niya po ’yung ulo kaya nanghina agad ang mga ito tapos po pinigilan ko siya pero tinulak niya ako hanggang sa nauntog ako at nawalan ng malay. Tapos siguro 5-10 minutes po ako nawalan ng malay at nang akmang tatayo ako napansin ko na pinagsaksak ni Ate Paint si Hendery. Natakot po ako ng sobra kaya nagtulog-tulogan ulit ako..”

Maaring tama ang sinabi niya kasi kahit ako mismo hindi ko na alam ang nangyari lalo na nung tuluyan na akong nawalan ng malay pero hindi ko siya tinulak at mas lalong wala siyang sugat noon kaya mas naniniwala tuloy ako na hindi ko ginawa—o pinatay ’yang panget na Hendery na ’yan.

Nanlaki ang mga mata ko nang mapansin kong may bukol siya ngayon at naka benda ito. “ Wala n’yan. Kitang-kita mo noong pumunta ka sa room niya hindi ba?“

“ Objection, your honor. Paano nangyari na may sugat ito kung papunta si Ms. Tricia sa hospital walang sugat sa noo niya no’n? Kitang-kita kahit ng mga pulis at ng mga tao sa ambulansya na nagdala sakanila sa hospital.“

Pinunasan ni Tricia ang mga mata. “ Hindi lang napansin ’yun bukol pero habang tumatagal lumala siya at naging sugat.“

“Objection overruled, continue..”

“ Nang makita ko siya hospital naka benda na nga agad ’yung sugat niya. It means, the cop and the doctor are all under the spell of De Dios. I know we can’t get them to testify. Sasabihin lang talaga nila na may sugat ’yan na hindi napansin,“ bulong saakin ni Attorney.

Hindi na natapos ni Tricia ang kwento dahil napaiyak na siya ng sobrang lala na kala mo siya ’yung namatayan kaya napalakpak ako.

Napatingin sila saakin lahat kahit ’yung mga kamaganak ni Hendery na kanina pa ako tinitignan ng masama.

Nag peace pa ako sakanila para lalo maasar kasi lahat ng ito ay kalokohan lang. “ Paint ..“ bawal saakin ni Attorney.

“Ok, next group na po please .” mahinang usal ko kaya natawa lang ang mga katabi ko. Kasi naman para lang kaming nag r-role play. Tss. Walang katotohanan lahat ng sinabi niya.

Scripted yarn?

“ Ok, that’s it. Thank you, Your Honor, I have no further questions.“ bumalik na sa pagkaupo si Dale at sumulyap pa saakin saka nginitian.

Inirapan ko siya. Halata namang nangaasar siya sa pamamagitan ng pagngiti niya. Napakayabang, hindi niya ba alam na jowa ako ng pinsan niya? O alam niya kaya kung makangisi siya ng ganito wagas.

“ Would the defense like to cross-

examine?“ tanong ng judge.

“No, your honor. I don’t think I can get any good answer from her. Ganiyan na ang kalagayan niya, maybe we can reschedule it for the next trial,” sambit naman ni Attorney Jerry.

“Talagang sinadya niya na umiyak ng ganyan na kala mo mawawalan ng hininga para hindi siya matanong ng defense. Grabe well trained..” bulong ng Junior ni Attorney Jerry na nasa tabi ko.

Napatingin ako kay Tricia na iyak ng iyak na parang bata. Sobrang lakas ng hagulgol niya kaya nakakairita. Kung iiyak siya ng gan’yan, gusto ko ako talaga ’yung dahilan.

Napaka peke niya, t-ngina ng batang ’to. Nangigil ako sakaniya parang gusto ko nalang totohanin lahat ng sinabi niya.

“ Paano ’yan? Paano natin lalaban ’yung statement niya? “ sambit ko kay Attorney nang makaupo ito.

“Don’t worry. May mga witness tayo na mag c-contradict ng mga sinabi niya.”

“Sino ang mga kaklase ko?”

Tumango siya. “ And do you remember, Johnny?“

“Si Johnny?!” gulat na tanong ko.

Ngumiti siya. “ He’s awake and your classmate are here. They can contradict her statement. And beside we have a lot of proof regarding to Hendery’s wrong doings.“

Unti-unti akong napatango dahil kahit papano pala ay may laban naman ako kung sakali.

“Ayon dito sa records natin. Si Johnny ang inatasan mong magbantay sa kapatid mo? I just hope pumayag na ang magulang niya. Sila ang mahirap kausap pero willing naman si Johnny mismo na tumestigo,” usal pa ng Junior ni Attorney.

Pinanood ko kung paano nila akayin na makaalis si Tricia sa pwesto nito. Nagtama ang paningin namin kahit pilit niyang iiniiwasan binigyan ko lang siya ng blankong expresyon.

Isa-isa rin pinatawag ang iilang pang witness nila. Hindi ko inaasahan na tetestigo rin ’yung mga taong napagtanungan ko sa tindahan, condo at lalo na ’yung kasambahay sa bahay nila dahilan para unti-unti lumiit ang chances ng pagkapanalo ko.

Kahina-hinala naman nga kasi ’yung ginawa kong pagtatanong sakanila kung nasaan si Hendery. Sobrang desperado kasi akong makita siya. Kung alam ko lang talagang sisihin ako sa pagkamatay ng g-gong ’yun sana pala tinotoo ko na.

Ako nalang pumatay.

Hindi rin nag tagal, pagkatapos ng mga witness ng prosecution ay ako naman ang sumalang.

Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko lalo pa nang simulan na akong sumabat nang sumabat sa pahayag ko ’yang Montego na ’yan.

Pinakukwento lang saakin ni Attorney Jerry ang mga nangyari simula sa kung paano ko nakilala si Hendery hanggang sa nangyaring insidente.

“Naala ko na may kung anong tumusok saakin noon dahilan para mawalan ako ng malay. Kaya paano ko masaksak si Hendery? At isa pa ni wala naman akong ibang patalim tignan mo ’yung weapon na ginamit hindi basta-basta kusilyo lang isang dagger. Saan ako kukuha ng pambili niyan? Kung papatay man ako pwedeng kitchen knife nalang. Oo, gano’n ako kacheap. Jusko, magsasaya ako ng libo-libo para lang pumatay? Ano ako tanga? Katulad niyo,” iritable kong saad.

Ang hirap maging mabait sa harap ng mga buwaya na ’to. Ang hirap-hirap magpanggap na kalmado ako lalo na may anger issue talaga ako. Bwisit na ’yan.

Tinanong lang ako ni Attorney Jerry bago nag simulang cross-examination ang prosecution.

“Pasado alasingko ng hapon, nagpunta ka sa bahay ng mga De Dios. Hinahanap mo siya? Hindi ba? At sinabi mo na kaibigan ka niya. Bakit ka nagsisinungaling?”

Napangisi ako. Kaya kanina pa ako naiirita kasi napaka boring ng mga tanungan nila at nakakatanga.

“Alangan naman naman sabihin ko na. Hi nasaan po si Hendery? Papatayin ko po kasi? O ako po kasi ’yung killer? Gano’n ba dapat?” sarkastiko kong sambit na nag pangiti sa labi ni Dale.

Napatingin ako kay Attorney Jerry na napapikit ng mariin at napahampas pa sa noo dahil sa naging pahayag ko.

“Oh kung gano’n inaamin mo nga na gusto mong patayin si Hendery? “

Binigyan ko siya ng bored na tingin.

“ Hindi mo ba napansin na napakadali kung sabihin mo ’yung bagay na ’yun kahit alam kong delikado? Kasi kung ginawa ko naman kasi talaga aamin ko. Ang dali-dali sabihin na pinatay ko siya. Oo. Aamin ko naman kung totoo nga. Sayang lang sa oras kung mag p-plastican tayo ngayon. At isa pa, naapakan ’yung ego ko kapag pumatay ako tapos pagtatakpan ko kasalanan ko? At hindi amainin? Nakakawala ng angas. Napaka duwag ko naman’di ba? Para saan pa na gustong-gusto ko siyang patayin at tapos magtatago lang ako pagkatapos?“

Natahimik ang mga manood at hindi rin makapagsalita si Dale na para bang ineexamina ang expresyon ko.

Napatayo ako sa kinauupuan ko. “At hindi ako lalaban sa korte na ’to kung ginawa ko talaga. Kahit alam kong wala kaming laban, susubukan kong ilaban ’yung karapatan ko sa ginagawa niyong pagdidiin!”

Unti-unting sumilay ang ngisi sa mga labi ni Dale. “ Kung hindi ka naman pala mahilig tumakbo? Are you aware that you’re wanted? Bakit hindi ka sumuko pagkatapos ng mga ginawa mong pagnanakaw? Panloloko at pagbebenta ng mga droga?“

Natigilan ako at biglang natamaan ako do’n. Nahuli ako! Hindi ko na tuloy alam ang sasabihin ko.

“Objection your honor! The prosecution is making up a serious allegation that has nothing to do with the case! The defendant may not be able to support!”

“How come! Is that an allegation kung totoo naman! I can support my claim. Take a look at the screen. She’s wanted. Hindi rin malabo na papatay siya ng tao dahil matagal na siyang kriminal!”

“Objection overruled, continue. Answer the question.”

Huminga ako ng maluwag. Bahala na kung anong sasabihin ko basta susundin ko nalang ang nararamdaman ko.

“Hindi ko alam na wanted ako. Kahit ako nagtataka kung bakit ako hindi mahuli-huli ng pulis. Normal lang naman akong tao. Ang liit lang ng manila. Bakit kaya?” madiin kong sambit.

Alam kong sila ang dahilan bakit hindi nila ako hinuhuli. Ang mga Montego ang dahilan bakit hindi ako hinuhuli ng pulis. Hindi mo masasabi na pinoprotektahan nila noon. ‘Ginagamit’ ang mas magandang salita para idescribe ang ginawa nila saakin.

Ang tanga ko lang, dapat sinundan ko na ang masamang hinala ko noon na kung bakit ang isang Roks Montego na isang sundalo ay nakikipag kaibigan saakin at gusto pa akong maging girlfriend? Eh, ’di hamak na kriminal ako.

Sakanila na mismo nagsasabi na grabe ang ginagawa nilang pagsamba sa batas kaya paano nila nagawa na biguin ang batas sa pagmamagutan ng hindi paghuli saakin?

Naalala ko tuloy noong unang pagkikita namin ng Nanay ni Roks. Kabado ako noon kasi baka itorture ako o itapon na sa kulungan lalo na nung sinabi niyana mahilig sila nag c-check ng background ng isang tao for safety lang kaya nagtaka ako no’ng sinabi niya na hindi na kailangan icheck ang background kasi ‘He trust his son’

Tapos nakakapagtaka na tanggap nila ako? O hindi man lang nila pinigilan si Roks na jowain ako. Kahit required sakanilang magjowa ng kahalos kapareho ng propesyon niya.

Ang tanga-tanga ko talaga ang b-bo pa! Masyado akong nabulag sa pag ibig kaya hindi ko na napansin ang mga ganitong bagay noon pa man. Kahit kahina-hina isinantabi ko kasi bingi at bulag ako sa pagmamahal ko sa g-gong Roks na ’yun.

Sige, kung mahal niya ako. Nasaan siya ngayon?

Hindi niya pinahalata ang gulat niyang expresyon pero natigilan siya. Talagang hindi siya makasagot at bumuntong hininga nalang. “That’s it. I have no other question. Thank you, your honor.”

Sunod na tinawag ang iba kong cwitness na sina Lucas. At dahil hindi naman makakarating si Johnny ngayon kaya pagkatapos ng magsalita ng mga witness o mga kaklase ko ay may sinabi lang ng kung ano ang judge at bailiff bago niya tuluyang tinapos ang first trial.

“You need to control yourself, Paint. Alam kong may anger issue ka, at binalaan nakita ng ilang beses hindi ka pwedeng umakto ng ganito sa korte. The more na nag mamatigas ka, mas lalo kang hindi mananalo sa kasong ’to, kailangan natin ng simpatya ng mga tao at lalo na ng member of jury,” sermon saakin ni Attorney.

Napanguso lang ako at tumingin kay Atlas na nakangiti lang. “ It’s ok. Hindi naman maiiwasan ang tension sa korte. That’s normal, Jerry. Huwag mo na siyang sermunan,“ sambit ni Atlas.

Napansin ko na nakikipag kamay at nakikipag usap asi Dale sa mga kamaganak ni Hendery. Kaya nang makalabas na ito ay iniwan ko ang mga kasama ko at pinuntahan siya.

“Nasaan si Roks ?” nakataas kilay na tanong ko.

“ Roks? “ kunot noo nito—ibig sabihin nagtataka siya pero alam ko naman umaakting lang ito.

“ It’s been a while, Dale. Traydor ka pa rin hanggang ngayon?“ napatingin ako kay Attorney Jerry na nasa tabi ko pala.

“What do you expect to a Montego?” sunod naman na sambit ni Atlas.

Nagsalit-salit tuloy ang tingin ko sakanila dahil ramdam ko ang tensyon at mukhang magkakakila sila.

Teka ako dapat bida! Bakit may nangaagaw ng spotlight?

“Traitor? It’s not my duty to

prove her innocence, it’s your duty to do so,“ matabang nitong usal at ngayon na malapit kami sa isa’t isa, ramdam ko na ang lamig ng tingin niya katulad ng kay Roks.

Unti-unti na naman itong ngumisi. “ I’ve heard a lot about you. At mukhang tama nga sila. I’m not surprise anymore.. “ naiiling niyang sambit.

I’m not suprise anymore? Iniinsulto niya ba ako?

“ Ano ?!“ maangas kong sambit. Akmang lalapitan ko ito pero hinila na ako ng mga pulis.

Akmang siya naman ang lalapit saakin pero humarang na sina Attorne Jerry at Atlas. “ Well, I will make sure that you plea guilty, Ms. Paint. Matatalo kayo,“ madiin na turan niya. Parang hindi naman para saakin ’yun kasi nakatingin siya kina Atlas.

Inilayo na ako ng mga pulis sakanila kaya wala na akong tsansa para makausap sila Tatay at mga kaibigan saka kaklase ko.

At halos kuyugin ako ng mga reporter paglabas namin. Napakarami nila at may mga iilan na namang taga suporta ng mga De Dios ang narito.

Grabe tuloy kung tumama sa buong mukha ko ang mic dahil sa tulakan nila. May mga pilit din na humihigit ng buhok ko at nag tatapon ng kung ano-ano saakin buti nalang humaharang ang mga pulis hanggang sa makapasok na ako sa saksakyan.

Samut-saring mga sigawan at pagmumura ang narinig ko bago ako tuluyang makasakay. Pumikit ako ng mariin sa sobrang sakit ng ulo ko.

At nang makarting na kami sa city jail ay mabuti nalang walang nakaabang na mga media at tao sa labas dahil pinapaalis ng mga bantay doon.

Inalis ang posas sa kamay ko. Pansamantala akong pinagstay sa visiting area para hintayin sina attorney. Ang kaso ay una namang dumating ay ang mga kaklase ko.

“ Grabe ’yang Tricia na ’yan? Paano niya nagawa ’to? Siguro nabayaran na ’yan kaya pipe na,“ gigil na turan ni Anna.

“Grabe! Kaibigan siya ni Ella tapos ilaglag niya tayo? Anong rason? Pera ba? Kung gusto niya lahat ng sweldo ko kapag nag start ako mag trabaho habang buhay sakaniya na! Ang sahol ng babaeng ’yan. Kung lalaki lang ’yan inupakan ko na!”

“ Oo nga p-nyeta ’yung babaeng ’yan! Nangigil na ako kanina pa! Kala mo ang inosente! ’Yun pala may tinatagong baho! Nakakahiya siya!“

Sambit ng mga kaklase ko pa.

“ Hayaan niyo, may laban naman tayo. Magsasalita si Johnny at sana lang talaga maging ok na ang kapatid ni Ate Paint para maging witness din siya ,“ usal naman ni Lucas.

Nag kwentuhan pa sila nang nag kwentuhan pero hindi ko magawang sumagot at makisali sakanila dahil lumutang ang isip ko. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyari ngayong araw.

Hindi rin nagtagal ay dumating na sina Attorney kasama si Atlas, ’yung junior niya at Roi Gin.

“ Sige na, Let her rest muna. You can go home,“ sambit ni Attorney Jerry kina Lucas kaya nag paalam na rin ang mga ito na aalis na.

Nagpasalamat ako sakanila. At nangako sila na attend sila sa susunod na pagdinig ng kaso ko sa korte.

Napatingin ako kina Attorney na nakikipag usap do’n sa junior niya pati kay Atlas. Kaya naman dumako ang tingin ko kay Roi Gin nakatingin saakin habang tulala na animo naiiyak.

Ewan ko pero bigla akong natawa sa expresyon niya. Mukha siyang natatae ng tubol na ewan. “Huy, bakit parang saating dalawa ikaw sobrang naapektuhan? Sana oks lang, pre,” natatawa kong wika kay Roi Gin.

Nagulat ako nang nagpalabi siya at niyakap niya ako ng mahigput. “Makakalabas ka rito dudes, pangako. Huwag ka mag alala..”

“Ay bakit? Papalitan mo na si Attorney Jerry? Pwede bang ikaw na maging attorney ko?” pangaasar ko sakanya saka siya hinampas pero mas humigpit lang lalo ang yakap niya at naramdaman ko na may kung anong likido na tumulo sa mga mata ko.

Agad akong humiwalay sa yakapan namin. At nakumpirma ko ngang basa ang mata niya. Agad ko ’yun pinunasan. “ Hoy, p-tcha ka. Huwag ka umiyak. Hindi pa naman ako mamatay.“

Pinatong niya ang mga kamay sa magkabilang balikat ko. “ Maniwala lang tayo sakanila. Hindi niya tayo papabayaan. Basta makaklabas ka agad-agad. Tutulungan ka niya..“

“ Sino ?“ tinignan niya sila Atlas.

Napakunot ang noo ko. Kailan pa naging gusto ni Roi Gin sina Atlas? Noon pa man masama na timpla niya sakanila. Kahit hindi sabihin ramdam ko. Parang hindi niya rin pinagkakatiwalaan ang mga ito. Mas gusto niya mga si Roks sakanila, e.

Noong nakaarang araw nga sinabi niya na huwag daw ako humingi ng tulong sakanila gagawa siya ng paraan tapoas ngayon aasa kami kina Atlas?

“Wala na tayong choice. Kailangan natin sila,” sambit niya. Bumuntong hininga siya at pinunasan ang mga mata. “ Basta kahit anong mangyari. Nandito lang ako Pintura..“

Tumango ako at ngumiti. Sumulyap ako sa pintuan pero nagtaka ako bakit parang kulang kami. “ Teka nasaan pala sina Tatay at Cielle? Umuwi na ba?“

Biglang napalunok si Roi Gin at iniwas ang tingin saakin.

“Sinugod siya sa hospital ,” biglang sabat ni Attorney.

Nanlaki ang mga mata ko . “Ano?!”

“Habang pasakay kami sa sakyan bigla siyang nahimatay,” sambit ni Roi Gin.

Napahilot ako sa sintido at akmang maglalakad pero napatigil ako nang marealize na hindi pwede. Dahil kahit gusto ko makita si Tatay ay hindi naman ako papayagan ng mga pulis na pumunta ng hospital para lang dalawin siya.

“ Tatay ..“ napaupo ako at napahilamos nalang ako sa sarili ko. Bigla akong nalumo at nanghina.

“ Paint ..“ napatingin ako kay Atlas nang hawakan niya ang balikat.

Unti-unti ng nagsituluan ang mga luha sa mga mata ko. “ Atlas, ang tatay ko..“

Umupo siya sa tabi ko at pinunasan ang luha ko gamit ang hinlalaki niya. “ Don’t worry, nadala na siya sa hospital. Sasabihan agad kita kapag nakatanggap na ako ng balita.“

“ You can rest for now, Paint. Babalik kami agad, Ok? Sasabihan ka agad namin kung anong nangyari sa Tatay mo..“

“I got message po, he’s now ok. Nabigla lang siya nangyari ngayon. Kaya I suggest hindi na muna siya dapat umattend ng next trials.” sambit ng junior ni Attorney Jerry saka pinakita saakin ang text.

Napabuntong hininga nalang ako at tinanguan sila. “ Salamat ,“ sambit ko at gusto ko rin naman na magpahinga kaya hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa at ako mismo ang nagpunta sa selda ko.

“Kamusta ang hearing ?” tanong ni tingting. Hanggang ngayon hindi ko alam pangalan nila dahil hindi naman ako interesado. Binibigyan ko lang sila ng alyas depende sa itsura nila.

Nabuntong hininga ako. At hindi nagsalita. Nagtungo nalang ako sa higaan ko at do’ na nahiga. Pagod na pagod ako.

“Ahh, wala ka ng laban no ?” natatawang sambit nila.

“ Yung isang tao na magpapatunay na inosente ako sumakabilang kampo ,“ walang ganang sambit ko.

“ Sino? ’Yung kaibigan ng kapatid mo?“ tumango ako.

Pinaliwanag ko kasi sakanila lahat ang nangyari saakin. Ewan ko pero hindi ako mahilig mag open up pero dahil nga punong-puno ako nitong nakaraang araw ay kinailangan ko ng pagbubuhusan ng sama ng loob. At kahit paano gumaan naman ang pakiramdam ko dahil nakakarelate din sila.

“Uupakan ko ’yon !” sambit nung isa kong kasama na tinatawag kong bonjing.

“Sabi ko naman sa’yo. Wala kang laban. Kahit anong gawin mo ididiin ka nila. Unless meron tutulong sa’yong malaking tao rin.. “ usal ni labuyo. Eto ’yung ilang beses nagsasabi saakin na wala akong laban. Kasi gantong-ganto rin daw ang naging senaryo niya pari na rin ang mga kamaganak niya.

“ Pero election na? Tiyak takot mga politiko na tulungan siya. Kahit ’yung mismong may gawa niyan sa biktima. Hindi ka tutulungan makalabas ,“ wika ni Tisay.

Pinikit ko ang mga mata ko para makapagpahinga. Naubos ang energy ko ngayon sa totoo lang pati pasenysa ko upos na rin.

Lumipas ang nga araw. Inupdate lang ako ni Attorney sa mga mangyayari sa susunod na hearing. Next week pa kasi, and this week naman daw ang burol ni Hendery.

Minsan ko gusto ko nalang saksakin sarili ko para kitain si Hendery sa impyerno saka tanungin kung sino ba talaga pumatay sakaniya. Tapos babalik ako rito, at mumultuhin hanggang sa mamatay na rin ’yung may gawa nun.

Oo ganito na ako kahibang, nababaliw na ata ako ng tuluyan. Kung ano-ano ng pumapasok sa isip ko.

“ Ordencial may dalaw ka !“ napakunot ang noo ko sa sinabi ng pulis.

Sino? Eh kakauwi lang nina Attorney. Samantalang ’yung kaklase at kaibigan ko ay may mga pasok.

Possible kayang siya na?!

Si Roks..

Mabilis akong tumayo sa pinaghihigaan ko at nagmadaling lumabas saka nagtungo sa visiting area.

Napakagat ang labi ko dahil nagexpect na naman ako na siya nga. T-ngina naman self, hindi ka pa natuto ha? Gustong-gusto mo pa rin siyang makita?

“M-mamsh?” nanliit pa ang mga mata ko para makumpirma ko kung siya nga ba dahil ibang-iba na ang pananamit niya masyado ng presentable. Mas pormal pa ’to kaysa noon na ng t-trabaho siya sa AKG.

Tumayo ito at agad akong nilapitan. Niyakap niya ako ng mahigpit. “ Hoy bata ka, ang tagal nating hindi nagkita tapos dito lang pala makikitang bwisit ka.“

Humiwalay ako sa yakap namin. Oo, hindi naman ako nakaposas ngayon kaya nakakagalaw na ako ng ayos. Ewan ko nga bakit hindi. e. Basta mukhang utos naman ni Atlas. Pakiramdam ko kasi kilala siya ng mga pulis dito na anak siya ng bise presidente.

“Kamusta ka na?” nakangiti kong sambit saka inakay siya paupo

“ Nagagawa mo pang ngumiting gaga ka!“ pinitik niya ang noo ko kaya napanguso ako.

Napalabi siya at tinignan ako ng malungkot hanggang sa unti-unti ng nagsituluan ang mga luha niya.

“Oh bakit iiyak? Hahahaha , “ pangaasar ko.

Bumusangot siya. “ Kasi naman ’yang boyfriend mo. Ipinagbawal na makita kita. Namin. Natanggal kami sa AKG simula nang mangyari ’yung insidente..“

“ Si Roks ?“ hindi ko alam natanggal sila sa AKG. Simula nga ng mangyari ’yung insidente nawalan ako ng balita kina Mamsh,

“ Oo, nagalit saakin ’yun. Dati noong insidente. Matagal na akong natanggal sa AKG kaya balik ako sa pag pokpok. Sa probinsya ako ngayon nakatira.“

Napayukom ang kamao ko. “ Bakit nagalit? Bakit ka tinanggal? “ sunod-sunod na tanong ko.

“ Kasi nga, dinala kita sa kapahamakan. Saka matagal na nila akong hate kasi nga gumagawa ako ng di kaaya-ayang gawain. Nakikisama lang sila dahil sa’yo. Tapos ngayon tignan mo nang malaman nila na naipit ka sa ganito hindi ka nila sinipot.“

Naramdaman ko na naman na kumirot ang puso ko. “ Sila Danice at Sam kamusta?“ pangiiba ko sa usapan.

“Ayun nag si uwi na rin sa probinsya. Galit saamin jowa mo, eh. Kala ko nga ikukulong kami.”

Napasinghap ako at iniwas ang tingin sakaniya.

“Paano nga kung jinowa ka talaga ni Captain para makulong ka? Dahil mailap ka sa pulis. Kaya ngayon na nagtagumpay na siya at wala siya ngayon? Paano kung sila ang nag seset up sa’yo?”

“ Pwede bang iba nalang pagusapan natin?“ napatigil siya at tumango nalang. Nag kamustahan lang kami at hindi rin nagtagal ay umalis na siya at pupunta raw siya sa susunod na hearing.

Hindi rin nagtagal pag alis ni Mamsh ay dumating si Attorney kasama si Atlas.

Napabuntong hininga ako. Hindi naman sa nagsasawa na ako presensya nila pero medyo may mga araw talaga na ayaw ko nalang sila makita.

“Wala ka bang trabaho? Araw-araw ata lagi kang sumama kay Attorney ?” sarkastiko kong usal kay Atlas.

“Eh sa gusto niyang makita araw-araw ang client ko, may angal ka ba ?” malokong sambit ni Attorney.

Nagmakeface ako. Ano ibig sabihin niya?

Napatingin ako kay Atlas at ngumuwi. “ Hoy, huwag mo’ko shiniship d’yan kay Atlas. May girlfriend ’yan, student din. Schoolmate ko.“

“Really? Atlas ?” nakangising sambit ni Attorney kaya unti-unti nawala ang ngiti sa labi nito at umigting nalang ang panga na animo na offend sa si abi ko.

Iniwas niya ang tingin saakin at hindi siya nagsalita dahilan para tumawa si Attorney. “ Anyway so let’s discuss about the next trial.“

Ayan paulit-ulit talaga ang scenario namin kaya nakakasawa pero kailangan kong magtiis para sa ikabubuti ko.

Sinabi ni Attorney na ilalabas na ’yung mga kaibigan ni Hendery at titistigo na. At mas marami na silang nalikom na ebidensya laban saakin na pinagtatakhan namin saan galing.

Sa kampo ko, si Johnny at Ella nalang ang natitirang tetestigo para saakin.

Pero wala pa rin sa kondisyon si Ella. Ako na nagsabi kay Attorney kung maari ba na huwag muna isabak si Ella dahil nga sa nangyari. Buntis at maselan daw siya ngayon kaya mas gusto kong magpahinga siya.

Si Tatay naman nagpapagaling pa. Gusto niyang pumunta sa trial ko pero hindi siya pinayagan ng doctor. Dapat dadalhin siya sa AKG hospital pero sabi ko huwag na at hospital nalang kung nasaan si Ella para mag kalapit and mga ito.

Sobrang pinaghandaan ko ang susunod na trial dahil sabi ni Attorney masyadong mabigat ito kumpara sa unang pandinig dahil mas maraming ibabato saakin na hindi ko inaasahan.

Kaya nang dumating na ang araw ng pangalawang pandinig ay ’di ko magawa makatulog. Buong araw ata gising ako kaya mukha akong sabog na humarap sa jury.

“I call to stand, Mr. Anunciacion ,” usal ni Dale.

Isa ’to sa nga kaibigan ni Hendery. Hindi naman malala ang mga tama nila dahil isang beses ko lang naman sila pinuruhan at natba na agad.

Nakaligtas sila sa kamatayan.

Isa-isa niyang inilahad ang kwento na 2% ang totoo at 98% ang gawa-gawa lang ng illuminati.

“ Bigla nalang po siya sumugod. Sobrang lakas niya ang akala namin kaya naming tatlo dahil babae lang siya pero dahil may patalim siya ay ayun natamaan kami..“

“Nakakatakot siya! Para siyang baliw! Psycopath ata siya! Kasi talagang nanlilisik ’yung mga mata niya! Parang adik din siya! “

I-ilan lang ’yan sa stetement ng mga gungong. Mukhang takot na takot pa sila lalo na kapag napapatingin sa gawi ko. Pero labas sa ilong ang kwento nila, talagang literal na maniwala tanga, e.

“Here’s her medical record, your honor. She’s suffering to schizophrenia and also she was diagnosed of being sociopath .” iniabot ni Dale ang isang envelope sa judge.

Patuloy lang na nagtanong si Dale sa mga dalawang engot at nang matapos na ay nag cross-examine naman si Attorney Jerry. Pinilit niyang idebunk lahat ng allegations nila pero masyado talaga malakas ’yung mga ebidenysa na nagtuturo na ako ’yung may gawa.

Grabe, pulidong-pulido ang plot na ’to. Ang gagaling din ng mga napiling characters o actor. 10/10 mga teh!

“ Prosecution, you may call your next witness.“

Ngumiti si Dale at tumingin pa saakin. “ I’d like to call our last witness. Please stand Mrs. Ordencial..“

Ako ba tinutuloy niya? Napkunot ang noo ko pero nang mapansin ko na bumaling ang mga mata nila sa pintuan na biglang bumukas.

Parang biglang nawala ang dugo ko sa katawan nang makita ko kung sino ang tinutuloy ni Dale.

“ Nanay ?“ bulong ko sa sarili ko. Hindi ko mapigilang tumayo pero hinila ako ni Attorney pabalik sa pagkaupo.

Sinundan ko lang ang tingin ko sakaniya hanggang sa makaupo na siya sa pwesto niya

“ This is f-ck up. Sabi na, e. Inaasahan ko na ’to, “ rinig kong bulong ni Attorney.

“State your name ,” sambit ng bailiff.

Tumingin saakin si Nanay na animo hindi niya ako kilala. Ang lamig-lamig niya at ramdam ko ang galit sa aura niya. “ Ako po si Alice Ordencial.“

“Anong relasyon mo sa biktima o sa nasasakdal?”

Inirapan ako ni Nanay. “ Hindi ko siya kaano-ano. Dahil ampon lang siya. Napulot lang siya ng asawa ko sa kung saan..“

“Maari bang malaman bakit mo mas pinili na tumayo rito para tumestigo kaysa sa anak mo?”

“ Hindi ko nga sabi siya anak! Ampon lang siya! At wala akong kamaganak na mamatay tao! Dinamay niya pa ang anak ko sa kalokohan niya! Ikulong niyo siya! Tatay niyan kriminal din katulad niya! ’Yung totoong tatay niya! Nirape yung nanay niya at siya ang bunga!“

Nanlumo ako. Hindi ko rin magawa tumingin sa gawi ng mga nakikinig at nanood ng pagdinig ngayon.

Isinawalat niya ang gan’to bagay sa harap ng maraming tao? Gano’n na ba talaga siya kawalang pake?

Hindi niya ba talaga ako tinuring na anak? O kahit kadugo man lang?

“Objection your honor! It is inadmissible. It’s another case I don’t think kailangan ipasok—”

“Why not? She’s a character witness! We can use this fact to know about the good or bad character of her.”

“But that’s different! You’re making an assumption! Kung sino man ang tatay niya kung kriminal man o hindi. Hindi namang ibig sabihin na mamana ng anak ang ugali ng magulang! So you mean to say mag b-base tayo sa records or history ng magulang niya para idiin ng ganito ang kliyente ko? Kung gano’n, parang sinasabi mo rin na isang magnakakaw si Mayor De dios ang ama ng kliyente niyo! Kasi ang Tatay niya na si Former Senator De dios ay may roong record na corruption?”

Biglang pinupok ng judge ’yun gavel niyang martilyo. “ Objection sustain. Change the question! Stop involving this case to another case. And also stop name dropping, Defense. Proceed if you have anymore question,“

Naupo na muli si Attorney sa tabi ko samantalang si Dale ay tumikhim lang bago nagsimula magtanong muli.

“Anong klaseng anak si Paint ?” tanong nito.

Napangiwi si Nanay. “ Walang respeto ’yang batang ’yan. Tapos bata palabg gumagawa na ng illegal ’yan. Pinipilit niyang ipakain ’yun sa mga anak ko!“

Napayukom ang mga kamay ko at ’di ko napigilan ang sarili ko at sumigaw. “ ’Yun ay dahil hindi mo ginagampanan ang pagiging ina?! Hindi lang naman saakin?! Hindi ba? Alam ng mga kapatid ko kung paano mo kami tratuhin! Natitiis mong makita na namilipit sila sa gutom?! Ako hindi! Wala ka namang ginawa kung hindi sumugal! Saating dalawa ikaw ang walang kwenta!“ umiiyak na sigaw ko.

Iniwas niya lang tingin saakin pero kita ko ang tigas ng expresyon niya.

Pinukpok na naman ng judge ’yung gavel niya. “Do I need to give you a time to calm down. Ms. Ordencial? You keep shouting inside this court.”

“N-no, your honor..”

“Paint, I know this is hard but you need to calm down. Please , try to relax and be natural. Try not to argue with them until they has finished talking. Do not display anger or rudeness. If you think may mali, I will stand for you, If you think it is in appropriate. I will object,” bulong saakin ni Attorney.

Napatango-tango at pinunasan ang mga luha ko. Hindi worth it na iyakan ang isang basira na katulad niya. Nawalan na ako ng tuluyan ng respeto sakaniya

Ang lulupit niyo!

“Nakita niyo? Ganiyan ’yung ugali ng babaeng ’yan. Wala talagang respeto! Kung ako sainyo, bago pa ’yan mapatay ng marami ay ikulong niyo siya! Ako na nagpapatunay na kriminal siya. At huwag niyo ng idamay ang anak at pamilya ko. Kung gusto niyo siyang mabulok sa kulungan siya lang!”

Eto na ba ang parusa saakin? Tintraydor ako ng lahat ng mga importanteng tao sa buhay ko? Mas masakit ’tong nga ginawa nila saakin kaysa magpasagawa, e.

“ Nahuli ko rin ’yan na gumagamit noon! Idrug test niyo siya!“

Tuluyan na akong nanghina. Nanginginig ang tuhod ko kahit nakaupo lang ako. Lumutang na ang isipan ko at ’di ko na magawa makinig sa mga pagtataksil niya saakin. Parang sasabog ’yung kaloob-looban ko.

Isa rin ba siya sa nabayaran? Bakit ganito? Bakit nagsisinungaling siya? Gano’n ba talaga ang galit niya saakin para dumating sa puntong ’to?

“Attorney, wala pa rin ang witness natin. Malapit na ang turn natin ,” sambit ng junior nito.

“ Still not responding to your call? Text?“

Umiling ’to. “ Kung gano’n puntahan niyo nalang sa bahay? Pumunta ba sina Jacob?“

“Oo pero walang tao sa bahay nila. Mukhang umalis ang mga ito.”

Hindi ko napansin ang mga pinagsasabi ni Nanay dahil nabaling ang atensyon ko dahil wala sila Johnny at mukhang hindi na nga pupunta.

Wala na ang alas na para saakin.

“ Ayaw kasi ng Nanay niya tumestigo sila. Baka tinago niya ang anak niya.“

Napabuntong hininga ako at unti-unti ng nawalan ng gana sa buhay.

“Defense you may call your first witness.”

“I call to stand, the first witness. Mr. Atlas..”

Napatingin ako kay Atlas. Character witness din siya. At dahil nga wala si Johnny ay siya na ang isinalang agad ni Attorney.

Nang matapos na magtanong si Attorney Jerry sakaniya aya agad na nag cross-examination ang prosecution.

“ What’s your relationship to the suspect?“ tanong ni Dale saka sumulyap saakin.

“ She’s my student. And…a friend.“

“A friend or girlfriend? May relasyon lang kayo ngayon ?” nakangising sambit nito.

Napakunot ang noo ko sa sinabi niya. Gusto ko siyang pukpokin. Nyeta, anong klaseng tanong ’yan. Gano’n ba ang sinabi ni Roks sa pamilya niya? Na kabit ko si Atlas?

“ Objections, your honor. He’s asking a question that is irrelevant.“

“Objection sustain. Proceed and ask him a differ question.”

Nagtaas ang kilay ni Atlas kaya bago pa magsalita muli si Dale ay naunahan na siya ni Atlas. “ She’s my student. And if she’s my girlfriend? What’s wrong with that? Masama ba na tumindig ako para girlfriend ko? Ofcourse in your case, masama. Lalo na sainiyong Montego..“

“So what’s your point ?” nagbago ang timpla ni Dale at parang sa isang iglap nabulatan na siya ng itim na aura.

“Hindi ba’t boyfriend ng nasasakdal ang pinsan mong si Roks Montego? Now where he is? Nowhere to be found? Naghuhugas kamay na ba? Dahil ayaw madamay ang pangalan niyo sa gulong ’to.”

Pinukpok na naman ang gavel. “ Let’s go back to the main case! Stop connecting other people in this case.“

Napatingin ako sa judge. Siraulo ba siya? Eh talaga namang maaring connected si Roks sa nangyari na ito baka nga sila pa ’yung pumatay.

Umigting ang panga ni Dale at huminga pa ng malalim bago nagsalita. “ Tell me, what kind of student she is , si Ms. Ordencial.“

Sumilay ang ngisi sa labi ni Atlas. “ She’s super kind. And very talented. Pinakamatanda siya sa klase pero hindi nahirapan makipag socialize. Her classmate knows how she take care of them. “

“Tinuturo rin ba sa eskwelahan ang mag take ng drugs? At gumawa ng sex video? Are you aware na your student have a scandal? Inakit niya si Mr. Montego para pagtakpan niya ang kaso niya pero hindi siya nagtagumpay,” biglang sabat ng isang kasama ni Dale.

“Hindi ba siya ang babae sa viral video na ’yun?”

“Oo nga siya nga. Nakakahiya..”

Nagsimula ng mag ingay ang mga tao. Napatingin din ako kina Anna na parang gulat na gulat—gano’n din ang mga expresyon ng mga kaibigan ko. Mabuti nalang wala si Tatay.

Tumingin saakin si Attorney na para bang tinatanong kung ano sinasabi nila.

Huminga ako ng malalim saka tumayo. “ Kung papanoorin niyo ’yun. Alam niyong hindi ko siya pinilit! Kasi ng boyfriend ko siya!“

Sumulyap ako kay Dale na nakakuanot ang noo na para bang hindi inaasahan na sasabihin ng kasama niya ’yun.

“ Hindi mo pinilit but you make him take drugs. And we have medical record for that. Hindi papatol ang mga Montego sa isang kriminal na katulad mo, hindi ba? Dale? Your Honor, I know you’re also aware of that..“

“This is an irrelevant statement, Drew. We cant—— “ naputol ang sasabihin ni Dale nang magsalita si Attorney.

“ Objection Your Honor, that testimony constitutes hearsay! Sino ka para sabihin na? Pinilit ni Paint si Roks? Kasali ka ba? Nakita mo ba? Sinabi niya sa’yo? You’re making another serious allegation. Bakit hindi niyo nalang iharap saamin si Roks at siya mismo magsabi na pinilit siya? And that medical record, saan niyo nakuha? Sa mga kaibigan ni Roks? Go, make them a expert witness for your side! Dapat sila mismo ang nagsasabi!“

Wala na ako naintindihan pa. Sumakit na lalo ang ulo kaya parang nawala ako sa sarili hanggang matapos na ang pagdinig. Para akong mawawalan ng malay. Nanghihina ako ng sobra.

“Let’s go, Paint ..” napasulyap ako sa mga kaibigan at kaklase ko na nakatingin lang saakin.

Iniwas ko ang tingin ko sakanila at bumaling kina Nanay at Dale. Lumapit ako muli kay Dale.

“ Tandaan mo, Montego. Kung pinilit mo talaga na kriminal ako. Panindigan ko. U-ubusin ko ang lahi niyo,“

Hindi siya sumagot at tinalikuran lang ako kaya naman sunod kong tinignan si Nanay na inalalayan ng mga pulis.

“ Teka !“ sigaw ko.

“Bakit pati ikaw ?!” galit na sigaw ko.

“Hindi mo rin talaga kinonsidira na anak ako ng kapatid mo? Napakawalang kwenta mo, Alice. Alam mo sa sarili mo na hindi kita binastos kahit kailan! Mas nag pakananay pa ako kaysa sa’yo! Mahiya ka naman!” sambit ko saka ako na mismo ang lumabas sa court room.

“Pwedeng pasabi sakanila na huwag na sila pumunta sa city jail. Hayaan na muna nila ako magpahinga, “ sambit ko sa Pulis kaya niradyo niya agad ’to.

Nang makarting kami ay nagdiret-diretso ako sa kulungan at pinaalis ko ang posas ko. Sinabihan ko na rin ang mga nagbabantay na huwag na tumanggap muna ng bisita para saakin ngayon.

Nang makapasok na ako sa looob ay nag diretso ako sa kama. At kumulubot saka umiyak ng tahimik.

“ Ano ’tong naririnig ko na nilaglag ka ng nanay mo?“ rinig kong tanong kasamahan ko. Paniguradong si Tisay ’yun.

“ Eh, malamang ampon siya. “

“ Sabagay hindi ko naman masisi kung babayaran ako ng malaking halaga para ilaglag ang ampon na katulad mo.“

“Tama na ’yan!”

Naramdaman kong may umupo sa tabi ko.

“ ’Di ba binalaan na kita? Malaking tao ang kalaban mo. Kung wala kang pera hinding-hindi ka mananalo. Pagtakas lang ang solusyon,“ usal ni Labuyo.

Umupo ako sa kama at pinunasan ang mga luha samata ko. “ Paano kayo tatakas? Ano papasabugin niyo ’to? May kasamahang kayong pupunta rito?“

Umiling siya. “ Humiga at mapahinga ka lang d’yan. Susi mismo ang lalapit saatin.“ hinaplos-haplos niya ang braso ko.

Nawawalan na rin ako ng pag asa na lumaban. Lalo na ngayon napapansin kong parang hirap na hirap na si Attorney Jerry. At isa pa, nawawalan na ako ng gana kasi hindi umaayon ang lahat saakin ang lahat pati ’yung mga inaasahan kong tutulong saakin tinatraydor ako.

Hindi ko na namalayan na nakatulog na ako sa sobrang bigat ng nararamdaman ko.

“ Hoy ,“ nagising ako nang maramdaman ko na may tumapik saakin.

“ Bakit ?“ tanong ko.

Napaupo ako nang iwagay-way ni Labuyo ang susi saakin. Napatingin ako sa ibang kasamahan ko nasa labas na ng selda habang pangiti-ngiti lang.

“Kung malaking tao ang kalaban mo. Mas malaking tao rin ’yung back up mo bata, “ sambit nito.

“ Ha?“

“Tumayo ka d’yan. Bago pa tayo mahuli. Tara na.. “ hinila niya ako palabas at wala ngang nagbabantay. At ’yung mga ibang preso sa mga selda tulog din.

“Teka paano nangyari ?” nagtataka kong sambit. Gulat-gulat pa rin ako at wala pa sa wisyo.

Napatingin ako sa mga kasamahan namin na nagmamadaling maglakad. “ Huwag kayo magmadali. Magpapatay malisya lang din naman ang mga ’yan kung makita nila tayo. Ako bahala,“ natatawang sambit ni Labuyo.

Napatigil ako sa paglalakad. “ Anong ibig mong sabihin?“

Ngumiti lang siya saka hinala muli ako. At binato ang susi kay bonjing para siya ang magbukas ng mga pintuan na dadaanan namin.

Confuse akong sumunod sakanila. Wala ngang umaaligid na nagbabantay kahit sa mga maindoor kami dumadaan.

May mali. Bakit ganito? Iseset up ba nila ako na tatakas para mas tumagal ang sistensya saakin?

“Hindi pwede ’to ..” napatigil muli ako sa pglalakad dahil mali talaga ito. Baka sa huli ako lahat ng consequences. Mas mapapala ang kaso ko kung gagawin ko ’to.

“ Bahala ka kung gusto mo bumalik sa seldang ’yun. Edi do’n ka. Mabubulok ka rin naman sa kulungan.. “ iritable na saad ni Tingting.

Nanlamig ako. Hindi ko alam kung anong patutunguhan ng ginagawa namin. “ Kung tatakas tayo saan naman tayo pupunta? Ang akala niyo ba hindi kayo mahuhuli muli?“ bulong ko saka sumulyap-sulyap sa paligid.

“ Alam naman namin na mahuhuli rin kami hindi kagaya mo, hindi ka pwede maiwan dito. Ikaw ang dahilan bakit pansamantala kaming lalaya..“

“ Tama, namiss ko na rin ang labas. Gusto kong manatili ng kaunting oras sa labas.. “

Litong-lito ako, hindi ko alam kung ano susundin ko pero sa huli ay hinayaan ko nalang sila na akayin ako palabas.

“ Sa back door nalang tayo..“

“Tara bilis!”

Napatakbo na kami hanggang sa makalabas na ako. Tinuloy-tuloy lang namin ang pagtakbo hanggang sa makadating na kami sa madilim na parte.

“Whoahh!”

“Ang sarap ng hangin sa labas!”

Sigawan

nila . “Huwag kayong maingay!” saway ni bonjing.

“ Paano tayo makakalayo rito? Baka bago pa tayo makaalis sa lugar na ’to. Titak mahuhuli na tayo..“ sambit ko habang lumilinga-linga sa madilim na paligid.

“ Paint !“ napatingin ako sa tumawag.

“ Mamsh ?!“ gulat na sambit ko. Naka facemask ito at naka sumbrero. May dala ding bag at motor.

Hinagis niya saakin ang damit. “ Magpalit kayong damit bilisan mo!“

Litong-lito ako pero nagawa ko pa rin magpalit. “ Sige na, mag ingat kayo. Hoy bata tandaan mo ako sasapok sa’yo kapag nahuli ka ha,“ sambit ni Labuyo.

“Sakay na bilis !” tinulak nila ako palapit sa motor ni Mamsh kaya wala akong nagawa kung hindi sumakay nalang at inabot ni mamsh ang helmet.

“ Sige na see you nalang sa impyerno, bata..“ natatawang sambit nila at kinawayan pa ako.

“ Bakit nandito ka? Paano mo nalaman?“ tanong ko pero hindi kami magkaintindihan dahil sa bilis nyang magtakbo dahilan para lalong malakas hampas ng hangin.

Hindi na ako nagsalita at yumakap nalang sa bewang niya dahil baka mahulog pa ako at ’yun ang ikinamatay ko.

Hating gabi na, tanging buwan nalang ang nagbibigay liwanag. Wala ring tao sa daan dahil hating gabi.

Gulat akong bumaba sa motor nang pababain ako ni Mamsh. Narito kami malapit sa terminal ng mga bus. “ Anong ginagawa natin dito?“ lito kong tanong.

Inalis niya ang helmet ko at sinuotan ng sumbrero saka facemask. “ Uuwi tayo ng Pampanga.“

“Pampanga?”

“Oo do’n ang probinsya ko, bilis.” hinila niya ako pasakay ng bus.

Naupo kami sa bandang gitna. At pumwesto ako sa gilid ng bintana. “ Huwag ka magsalita. Mamaya ko ipapaliwanag sa’yo. Ngayon umakto ka na parang walang nangyari. Matulog ka muna..“

Sinunod ko ang sinabi niya. Sa sobrang pagod ko ay nagising nalang ako nasa pampanga na kami.

Pagbaba ko ng bus ay nilibot ko ang paningin sa kabuuan ng lugar. Parang nasa Manila ako pero mas maganda’t malinis ang lugar na ’to.

“ A-anong gagawin natin dito? Hindi pwedeng magtago ako rito. Madadamay ka,“ sambit ko kay Mamsh.

Umiling lang siya at hinawakan ang kamay ko. “ Tara na, kumain muna tayo. Alisin mo na sumbrero mo para hindi gano’n kahina-hinala.“ nagtungo kami sa pinaka malapit na karendirya.

Hindi ako makakain ng ayos dahil na papraning ako baka biglang may sumulpot na pulis.

Tumingin ako kay Mamsh na kumakain na parang walang nangyari. “ Sagutin mo na ako. Naguguluhan na ako? Baka bigla tayong damputin dito. Madadamay ka..“

Umangat ang tingin niya saakin. “Kaya nga, kailangan mong kumayod. Hindi kita ma p-protektahan. Kaya kailangan mong humanap ng p-protekta sayo..”

“ Paano? Huh? Sinong p-prptekta? Paano ako hahanap?“

Tinignan niya ang kabuuan ko. “ Ibenta mo ang katawan mo. May alam akong bar na madalas pinupuntahan ng mga mayayaman at mga politiko.“

“Baliw ka na ba ?!” nahampas ko ang lamesa at napatayo sa kinauupuan ko kaya napatingin saakin ang mga nagtitinda. Wala pa kasing ibang customer, e.

“Pasensya na po ..” paumahin ni Mamsh saka hinila ako paupo.

“Gusto lang kita tulungan, Paint. Nang bibisita ako sa’yo, kinausap ako nung isang kasama mo na balak niyo raw tumakas. At kung pwede ba raw tulungan kita. Tumakas. Gulong-gulo ako pero binigyan lang nila ako ng lugar saan ko kayo kikitain kaya pumunta nalang ako.”

“Hindi ko kailangan ng p-protekta saakin! At mas lalong hindi ko hahayaan na amdamay ka na naman dahil saakin. Mamsh naman..”

“ Parang anak na kita, Paint. Gusto lang naman kitang tulungan. At isa pa, wala naman na akong pamilya. Huwag ka ng maarte. Wala na tayong choice! Papatayin ka nila, wala ng ibang pumoprotekta sa’yo..“

Hindi ako nagsalita at umiling-iling lang nabobo na ako ng tuluyan masyadong marami nangyari at hirap akong intindihin lahat.

“ May kliyente ako mamayang gabi. Mabait ’yun at kailangan mo lang sumunod sa mga sasabihin niya. Tutulungan ka niya.“

Makakapatay ako nito ng totoo.

“Alam mo namang hindi ko kayang ibenta ang katawan ko! Gusto mo bang pumtay ako ng tao?”

“Paint, makinig ka. Huwag ka ng maarte. Sumunod ka lang sa mga sasabihin niya. Hindi ka niya sasaktan, p-protektahan ka niya pa! Sige, patayin mo siya kapag hinawakan ka niya. Ako ang a-ako lahat!”

Hindi na ako makapagsalita at halo-halo na ang nasa isipan ko. Hanngang sa makauwi kami sa tinitirahan niya ay wala ako sa sarili.

“ Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Mamaya na dadating ’yung bagong kliyente ko. Kitain mo na siya, Paint. Malaki ang matutulong niya.“

Inabot saakin ni Mamsh ang isang damit. Fitted black dress ito na spaghetti ang strap.

Halos isang oras akong nakatingin sa damit bago nagkaroon ng isip ang katawan ko at sinuot ang damit.

Tumingin ako sa salamin. At napangiwi ako nang mapansin na bumagay saakin ’yun. Hindi pwede, mas maganda ng maturn off sa itsura ko ’yung lalaki.

Nilibot ko ang paningin sa kabuuan ng CR para maghanap ng pwedeng makasira sa itsura ko. Napansin ko ang pangkilay na may blade kinuha ko ito. At para akong baliw at biglang sinugatan ang pisnge ko pati na rin ang katawan ko.

Maliliit lang ang cuts pero ramdam ko ang kirot. Nabitawan ko ang hawak ko nang mapansin na nagdudugo ang mga ito agad kong pinunasan.

Anong ginagawa ko?! Hindi ko namalayan na ginagawa ko na ’yun.

Naghilamos ako pero may mga dugo pa rin nalumalabas kaya naman lumabas ako ng CR napatingin saakin si Mamsh at taranta itong lumapit. “ Anong nangyari?! “ sigaw niya at hinawakan ang magkabilang balikat ko sipatin ang kabuuan ko.

“May first aid kit ka ba ?” nataranta siyang inabot saakin ’yung mga panggamot.

“Paint naman, papatayin mo ba ang sarili mo?”

Hindi ako sumagot at nilinis ang mga sugat ko at nang matapos na ako do’n kolang siya sinulyapan. “ Tara na?“

Nanlaki ang mga mata niya. Umiling siya. “ Hindi na! Magpahinga ka nalang muna..“

“ Kailangan natin magpunta sa bar na ’yun bago magbago ang isip ko,“ malamig kong turan.

Hindi makapagsalita si Mamsh at tumango nalang. “ Tara na?“

Alasyete na ng gabi nang makarating kami sa sinasabi niyang bar. Pumasok kami sa VIP room at do’n ko napansin ang isang lalaking nakatalikod saamin.

Agad sumarado ang pintuan at nanlaki ang mga mata ko dahil hindi pumasok si Mamsh. Iniwanan niya ako. Sinubukan ko itong buksan pero nakalock siya.

Bumilis ang tibok ng puso ko.

“I will not eat you, Ms .” napatingin ako sa nagsalita napakunot ang noo ko nang mapatingin ako sa hikaw niya na pamilyar.

Ilang beses ko ng nakita ’yun.

Finold niya ang puting longsleeve at uminom ng alak. Unti-unti siyang lumapit saakin kaya napatras ako hanggang sa macorner niya ako.

“But I’m bite.. “ bulong niya sa mga tenga ko na nag patindig ng balahibo ko.

“ Bite? nagtataka ko ring bulong.

Nagtama ang mga mata namin. Ang lalim ng mga mata niyang itim na itim.

Umatras siya at nginitian ako. “ Do you know me?“

Tinignan ko siya ng maigi pari na rin ang pamilyar niyang hikaw. Unti-unti nanlaki ang mga mata ko nang marealize ko kung sino siya.

“Ikaw ’yung staff sa hotel noon? At ikaw din ’yung driver ng taxi! Sinusundan mo ba ako?!” gulat na sigaw ko.

Nagtiim ang bagang niya at nailing-iling.

“Oh, ’yun lang naalala mo ?” may kung ano siyang kinuha sa bulsa niya ang akala ko babarilin na ako pero inilahad niya ang isang barya.

Inabot niya ang piso saakin. “ Remember this? Binigyan mo ’ko ng piso para maghanap ng kausap?“

Napaawang ang labi ko dahil unti-unti kong naalala ang senaryo na sinasabi niya. Siya ’yung lalaki sa bar noon?! Sa jazzy? Kung saan ko nakita si Roks! Siya ’yung nagyaya saakin ng drinks pero hindi ko tinanggap.

Kinindatan niya ako. “ Yes, that’s me. And I don’t think so if piso is enough for you to talk to me?“

Napaawang ang bigbig ko at nagpasalit-salit ang tingin ko sa kamay sa sakaniya.

“ Join us…Work for me, Paint.“

Nyang noted: Roks’ POV next!

Chapter 53

Content Warning : This Chapter contains intense violence, nudity, strong words, sensetive topics that traumatize and trigger some of the readers.

Roks Musket

I CURSED when my vision is starting to get blurry. I unable to see the surroundings and the outside environment clearly again. What the f-ck?

Don’t tell me, I’ll be back to the stage wherein There’s no light, no color, full of darkness— that sh-t made me feel isolated so many times in my life. That curse is undoubtedly awful and heartbreaking.

Kaya bakit unti-unti na naman ako nito binabalikan? Talaga bang hindi pa tapos ang pagpaparusa saakin?

This sht is never easy or comfortable when it come to visit me again and again. The presence of sorrow is always close at hand. Most of the time it appear without warning, out of nowhere, and end up making me feel scared, angry, disappointed, upset, and hurt. It kills me slowly. Bumabalik lamang ang mga alaala ko noon na pinagsisihan ko.

“ Did you go to your monthly check up? I’ve heard 3 months ago pa last punta mo do’n?“ I glanced at him when he entered my unit and went to tapped my shoulder.

I will forever hate going to monthly check up appointments. I’m so sick and it’s really exhausting. Parang mas pinapamukha saakin na I’m now different—a weak one.

“ How’s your competition with Kristan? Did Reeve change her mind? “ I asked to mislead and not to answer his question.

He sat in front of me. Tingnan niya ’ko na kunot ang noo. “ How many times do I need to tell you that She’s just my friend. Why would I compete with Kristan?“

Natawa akong umiling at nilagok ang mga natitirang alak sa baso ko. I’m about to fill my glass up a little more but the bottle runs out.

Iritado akong tumayo at kumuha muli ng isa pang bote ng alak at i-ilang yelo bago bumalik sa kinauupuan ko.

I raise my eyebrow when I looked at to Sizer because he’s watching me with a sarcastic expression. “ You’re drinking again. Are you really killing yourself?“

I opened the bottle and fill my glass up first before I speak. “ Yes .“ ngumiti ako at tinose sa hangin ang hawak kong baso.

“Here, just kill yourself now. Masyado ka ng bored sa buhay mo.” inilahad niya ang isang baril.

Oh suddenly, I missed holding my own gun. I missed my old work. They took everything to me, nauubos ako.

“ Do you want me to kill you first? Samahan mo ’ko sa libingan ko. “

kinuha ko ang baril at tinutok sakaniya.

He rolled his eyes. At mabilis na naagaw ang baril sa kamay ko na hindi man lang ako nakalaban. “ In that state, mas una pa kitang mapapatay.“ nakatutok sa noo ko ngayon ang ulo ng baril.

Tinabig ko ang kamay niya. I sighed and gently massage my temple and just ignored him. “ Hindi ka rin nag e-ensayo. You’re the who’s not helping yourself and yet you want to comeback in doing those mission?“

Hindi ko ito pinansin at lumagok muli ng alak.

“I’m not feeling well to train..”

“Are you still interested to get this Allejanos case?”

Natigil ako sa pag inom dahil naagaw niya ang atensyon ko. Hindi ako nagsalita at tinignan lang din siya pabalik.

“Oh, I caught your attention but yeah before you get that case see your doctor first.”

How can I convince them? If I started to experience this sh-t again? Dang, the timing is incredible because it’s always inconvenient with my plans, forcing me to stop what I’m doing or take another detour. F-ck it!

I clenched my jaw. “ Go and see him with yourself.“

“Why are you being so hard headed if you want to go back to work? Hindi ka na bata, you’re in your thirties and yet you act like a child. It’s been 5 years, kuya. You’re still recovering. You chose to stay in that state because you’re not helping yourself. “

Oh, it’s already 5 years? That was fast. Hindi ko namalayan na limang taon na akong nakatiwang-wang lang. I’m sick of feeling worthless all the time. I’m tired of the constant cycle of failure I see myself in.

The pain turned up the volume of the unworthy voices in my head again.

5 years ago since I lost everything. At hanggang ngayon ay hindi ko magawang ibalik ang lahat ng ’yun.

Pain knocked me down, I fought to live. That fcking 5 years ago is the worst nightmare and the most upsetting part for me is that I have no idea what’s happening 5 years ago because I’m living in a world without light - in total darkness.

I lost my sight— and losing it is one of the greatest calamity in life. And that’s why I don’t have any strength to fight for her. I want to protect her but I failed. Wala akong laban kung wala akong nakikita miski isang liwanag lang.

I can’t carry my pain around on my back. It’s too heavy and dark for me. Not only do I need light, but I also need to feel light.

Being blind is the toughest test for anyone. It’s hard for me to articulate what this illness feels like. It’s like having a fog between you and everything else in life. It’s like having a backpack full of rocks that you carry with you everywhere.

How can I protect someone that I love if I can’t even protect myself? I feel like I can’t get through those times. It seems like my world is coming down on me and I can’t find the strength to get back up.

Life hasn’t been the easiest on me over this past years. Ngunit sa lahat ng naranasan kong ’to—walang-wala ’to sa mga naranasan niya. And I hate myself because I’m not there when she needs me.

Wala akong magawa nang pinagkaisahan siya ng lahat. I was lost in the dark, I’m trying to find her light pero nabigo ako dahil paunti-unti na rin siya napupundi noon.

I deeply sighed. “ I’m already fine. Ya’ll the reason why I can’t go back to the work. Kaya ko naman pero wala kayong tiwala,“ madiin kong sambit.

“Kuya, You know to yourself. Ang laki ng pinagbago mo. Ni hindi mo nga kayang umasinta na.”

Natahimik ako. At pakiramdam ko may kung anong ligaw na suntok na tumama rito.

Kasabay ng pagkawala ng paningin ko. ’Yun din ang pagkawala ng mga kakayahan ko. Paano nga naman ako babaril ng kalaban kung bulag ako?

Mahigit dalawang taon pa bago ako nakahanap ng donor. Pero simula no’n, bumalik na nga ang paningin ko pero nawala na saakin ang lahat. Ni hindi ko na kayang mabalik sa dati kong ginagawa—hindi ko na kaya ibalik ang dati kong kakayahan at mas lalong hindi ko na mababalik ang dating ‘siya’

Noong araw na ’yun, noong araw na kailangan niya ako gustong-gusto ko siyang puntahan. Gusto kong tumayo sa tabi niya at ipagtanggol siya ngunit hindi ko alam paano? Hindi ko alam saan? Mahina ang katawan ko—at walang liwanag na nakikita.

“You’re not helping yourself kuya. We are all concern——”

“I don’t fcking need your concern! F-ck off, Sizer!”

They are the reason. Sinisi ko ang sarili ko pero mas sinisi ko sila. They are the one who can see—they are the one who can fight. But they chose to bully her. Na imbes tulungan ay hinayaan nilang maghirap pa siya.

“ Why are you still blaming our family?! You know that there’s a reason why they did that! They are trying to prot——!

“F-ck you! Ya’ll not trying to protect her! Paanong p-protektahan kung nagkaganon siya?! “ agad kong binato ang baso ko dahilan para mabasag ito.

“ I’m still confused why are you still mad at us? it’s already 5 years ago! Buhay naman si Paint. And you know na it’s not our fault—“

Yes, She’s alive. I don’t know what to feel because until now She’s still suffering of what happened 5 years ago. Buhay siya pero parang araw-araw siyang pinapatay dahil sa kondisyon niya ngayon.

“ Shut the fck up! At umalis ka na rito bago pa magdilim ang paningin ko sa’yo.“

“ No Kuya! Nandyan siya! Buhay siya! Kaya wala ka ng rason para magalit pa! Ni hindi ka rin naman namin pinigilan na makipag relasyon sakaniya! Gano’n din ang pamilya niya so what’s wrong?! Ang akala mo hindi namin alam na you’re the one who treat her coldly! You’re treating her differently than before.“

“You don’t have a right to make an assumption like that, Sizer,” seryoso kong sambit.

“ She needs you rightnow! Sainyong dalawa mas malala ang kalagayan niya and you chose to ignore her. Simula nang magkabalikan kayo, parang hindi na ikaw ang Roks na minahal niya. You’re still blaming us for what happened pero ikaw mismo—nandyan na siya para bumawi ka pero you’re not making an effort. Halatang napipilitin ka nalang. Do you still love her?“

Napahawak ako sa magkabilang tenga ko. I’m still confuse too. And I’m really disappointed with my self.

3 years ago, when the operation is finally successful. Hindi pa tuluyang tapos ang gulo pero unti-unti ng naging mapayapa. The moment I have my vision back. Siya agad ang hinanap ko and when I saw her—my heart doesn’t beat anymore like before.

I don’t know what’s wrong. Dahil ba matagal ko siyang hindi nakasama o nakita? Pero that’s not possible sa buong dalawang taon I’m so miserable because I’m not by her side pero I don’t feel the spark between us when I saw her again?

She’s more different now. Parang hindi siya ’yung Mahal ko na nakasanayan ko. Pakiramdam ko ibang tao siya. “ She’s not her.. “ mahinang bulong ko.

I’m so in love with her, I would do anything for her. I couldn’t imagine having anyone else in my life than her. I couldn’t imagine being away from her. I got a sinking feeling when I would gone a day without seeing her.

This feeling of emptiness when she’s gone is the same feeling even though she’s with me rightnow. Parang may kulang at mali?

“ What do you mean she’s not her? Dahil ba hindi na nabalik ng doctor ang dating mukha niya? Or dahil tuluyan na siyang nabaliw?! Kung gano’n parang sinayang mo rin na itinaya ang buhay mo para sakaniya? Protecting her is the reason why you lost your sight!“

Five years ago I was a picture of happiness. Our relationship was great. My mission was doing well. Until the pain came.

I’ll admit that I’ve done something wrong. ’Yun ang hindi pagiging open sakaniya. I was afraid to tell her that my mission is her. I was tasked to protect her—to protect from his father.

She’s the only daughter of a well-known person in our country. That person does a lot of illegal things, He’s one of the big investors in the black market. Siya rin ang isa sa mga malaking nag aangkat ng mga illegal na droga at mga baril mula sa ibang bansa.

Her mother was abused by that sh-t at hindi lang ang Nanay niya ang isang biktima. Marami silang inalipusta ng g-gong ’yun. He sells illegal video. Hindi lang siya ang mga nag a-abuso sa mga babae, lalaki and the worst is pati ang mga walang puwang na bata. Marami sila and they will take a video of them while they are abusing these innocent people. Ang hirap paniwalaan pero there’s a lot of horny satan who likes to buy those kind of sh-t.

And Paint, isa siya sa mga naging bunga ng pagaalipusta sa Nanay niya. That’s the reason why Tita Aliana was having a trauma. Hindi makatao ang ginagawa ng mga t-nginang ’yun sakaniya.

He doesn’t have any child. Kaya malaman ng niya na may isang nabuo sa mga pinagagawa niyang katarantaduhan ay gusto niya itong kunin. He’s aware that Paint does a lot of illegal things too kaya ang akala niya madali niyang makukumbinse ang anak ngunit bago niya pa malaman na may anak siya ay alam na namin na meron.

He wants her to work for him. Gusto niyang si Paint ang susunod na magmama ng mga kalokohan niya.

Deam was the first person who was assigned to Paint. Pinapanood lang nito siya mula sa malayo. But then, when I met her on the bar, she’s not only stole my wallet—my heart also.

Kaya do’n ko siya inembestigahan. Hindi para ipakulong siya kung hindi para tulungan siya and I found out na isa si Paint sa mga assignment na inassign sa pamilya ko.

Pinilit ko ang mga nasa itaas na ibigay saakin ang misyon na ’yun because I suddenly want to protect her. I have no intention na gawin siyang pain o ano. Hindi ko siya niloko dahil totoo lahat ng nararamdaman ko sakaniya. Basta ang trabaho ko ay protektahan siya at ilayo siya sa kapahamakan kasama ang pamilya’t kaibigan niya.

Ang pinagkaiba lang namin ni Deam hindi ko kayang panooring lamang siya sa malayo. I want always to be with her. I want to protecting while loving her.

And by protecting her, nagkaganito ako. Napakahina ko dahil bumigay agad ako. When I lost my sight. Tanging pakikinig lang sakanila ang maging update ko kay Paint. Ni hindi ko talaga alam kung anong tunay na nangyari noon. Wala akong kakayahan na protektahan niya kaya inaasahan ko na ang ang pamilya ko pero binigo rin nila ako.

Noong tumakas sila, pumunta siya sa malayong lugar. She worked to a family to earned and go back here and make a revenge but her employers abused her. At sinabuyan nila ito ng asido.

Buong mukha at katawan.

Before we get her. Cenery’s father came first to help his daughter. That’s the declaration that we failed our mission. Nagsagawa sila ng operasyon, they make a plastic surgery. Nabuhay siya oo, but they invested a lot of money pero hindi na nila ito nabalik pa sa dating itsura. Though, may pagkakahawig pa rin sa dating siya pero mas malaki ang parte na hindi ito nagaya.

At nang gumaling na siya, ang akala namin ay sasama siya sa ama niya. Ngunit hindi dahil tuluyan ng umatake ang sakit niya. Malaki ang pinagbago niya hindi lang ang itsura pati na rin ang pag uugali dahil na rin sa lahat ng pag aabuso na naranasana niya.

And I’m so mad to myself. Dahil p-pinoprotekhan ko nga siya para hindi niya maranasan ang grabeng pang aabuso at kalupitan ng mga tao pero at the end she experience and it’s so worst.

“ I’m serious, I will kill you if you still choose to stay here and annoyed me.“

Bumuntong hininga siya. “ I’ll leave now baka ako pa ang maging rason para hindi ka makabalik ng trabaho. Go to the headquarters later. Maybe Ate Paper have good news for you..“

He left and I sighed—the exhaustion stretches across my skin and there emptiness to my chest after a long year.

Drinking and crying. That’s what I’ve been doing for most of my days these past few years.

I looked at to our picture—with my Cenery.

One day, we could be laughing and enjoying quality time with someone we care about but. The next day they could vanish and you could never hear it from them again.

All of this ended, though. One day a switch turned off, and I didn’t see you in the light that I used to.

I can’t deny the fact that I made a lot of changes in my life in this past year and because of this it’s really easy to feel confused and lost within it all. I feel like I’m incredibly lost and maybe even bitterly alone.

She’s there but I can’t feel her. Mahal ko siya ng sobra pero nawawalan na akong ng gana ngayon.

And tha’s f-ck up! Ilang taon ko na ng dinadala ’tong problemang ’to. I’m really-really confuse with my feelings. So disappointing! Ni hindi ko na magawang sumaya kahit kasama ko siya. Everything seems alright but it’s not actually.

I have good relationships with Tito Dionisio and Tita Aliana but not with her Friend and sibling—Ella and Hanz. They are mad at me because of what happened.

I’m glad that Tita Aliana already recovered after so many years. She’s still recovering pero she’s now better than before but the saddest part is that Cenery change a sit with her. Siya ngayon ang nasa pwesto niya. Na nasa hospital lagi—may nurse nagbabantay at experincing a major trauma.

My phone vibrates. And there’s a lot of missed calles from her. I read her messages because they were flooded also.

From: Cenery

Hindi ka ba pupumunta ng bahay? I miss you so much.

Punta ka rito. Alis tayo, naiinis ako sa mga ’to. They are so annoying!

Ilang araw ka ng hindi nagpapakita saakin. You always say na busy ka!

Ilang minuto ko ito tinignan. I didn’t feel any excitement whenever I’m receiving a call or text from her. Dati, nagagawa ko pang tumitig at magbilang ng oras sa telepono ko para lang maghintay ng tawag mula sakaniya. I can’t feel a rush of heat runs through me anymore.

I remember before, I feel complete whenever I’m hearing her voice kahit sa call lang. But now, kahit makita ko at marinig ko ito sa personal may kulang pa rin.

Thoughts flying around in my head and a never-ending burden in my chest telling me that I’m not happy with her anymore.

Why I’m not happy? I love her?

I still remember the first time I met her. I remember the first wordsshe said to me, and how nervous I was to respond to her. I have so many amazing memories with her, but I also have memories that hurt me. I remember crying in my bed at night because of her

Before my thoughts eat me I decided to go to her house. She’s staying with her family as of now but not with his real dad. Tita Aliana and Paint are living with each other. Katabi lang nitong bahay ang kila Tito Dionsio and his family.

She’s staying here for a whole week. Maybe next week sa hospital muli siya mag stay. Before I go here nag text sa nurse niya at may may binili lamang raw ito saglit.

“ Babe !“ agad niya akong sinalubong ng yakap. smiled a little bit and hugged her back.

Akmang hahalikan ako nito pero bigla akong umiwas. F-ck, kusang gumalaw ang katawan ko? I’m longing for her lips so bad pero bakit ako pa ang tumanggi?

Roks, that’s dangerous.

I never kiss her for almost 5 years! I missed her lips but when she’s trying to kiss me parang kusa akong iiwas.

Bumusangot ito. “ Bakit ang cold mo saakin? I know you’re avoiding me. Are you afraid ba saakin? Magaling naman na ako.“

I started to become distant from everyone around me especially to her. I don’t understand why?

I bit my lips and held her cheeks. “ No, I have cold. Ayaw kitang mahawa pa. You know how much I care about you.“

Agad na nagbago ang expresyon niya. Ngumiti siya kaya hinila niya na ako papasok sa loob ng bahay nila.

I myself is confused. Bakit bigla ako nawala ng gana sakaniya? I love her but I feel like there’s something wrong. Hindi ko alam kung siya o ako ba ang problema.

I didn’t expect that I will questioning myself about my love for her. I don’t feel anything. That I didn’t get this feeling in my stomach of a thousand butterflies fluttering around anymore. I can’t catch myself smiling just like before? Ni pati pag ngiti ko sakaniya ay pilit na lamang.

“How are you ?” I asked.

She looked at me with a confused expression as if there’s something wrong with me. She yelled at me. Rolled her eyes and went to her room at pabagsak nito sinarado ang pintuan ng kwarto at do’n na nagkulomg.

She’s having a tantrums again. As the doctor said, I need to be calm. I shouldn’t say some words because it can triggered her. Kapag na nagkaganayan siya it’s advisable to just ignore her. Usually it is most effective. Sa huli lalabas din siya d’yan.

Sometimes, she’s ok. But mostly she’s not. Bukod sa other mental illnes na kinakaharap niya she’s also suffering with Dissociative Identity Disorder.

That’s because of multiple abused she experience. She went through a lot. And I can’t leave her again. I’m blaming myself for what happened. Wala akong nagawa noong kailangan niya ako kaya nagkaganito siya.

I looked around to their a house. Ngayon nalang muli ako nakapunta rito. Madalas kasi nasa hospital siya.

Her father—real father help her. That’s suck! I don’t know if I need to be thankful na nagkaganyan siya. She already knows who is her father. And I’m glad na hindi ito pumapanig sakaniya gawa na rin ng sakit niya. And because of that, hinayaan na rin ’to ng Tatay niya. He’s not using her againts us because Paint is not capable in doing anything in that case per hindi pa rin kami kampante.

We know, that maybe someday. He will do some sh-t again. Hanggang ngayon, patuloy kong ineembestigahan ang kaso. Nang makuha nila si Paint. Suddenly, biglang lumabas ang resulta na She’s not guilty. May iba raw pumatay dito—inosente siya at idiniin ang mga kalaban politiko ng De Dios.

Paint already know her father but she doesnt know kung anong ginagawang kakriminalan nito. Wala siyang masyadong naalala sa mga nangyari noon—bago ang nangyari ang mga insidenge nang pag aabuso sa kaniya ng mga amo niya. Bilang lang talaga ang impormasyon na alam niya.

Napatingin ako sa pintuan nang pumasok doon ang mga kapatid ni Paint—sina Coco at Hannah.

“ Kuya Roks !“ they hugged me tightly. Ngumiti ako sa mga ito. I missed them, last month ko pa sila huling nakita.

“Kuya! Nandito si Roksie! Kukunin mo na ba siya ulet?” nasulyap ako kay Rhyka na buhat-buhat si Roksie.

I whistle that made Roksie jumped. “ Did you enjoy your staying with them ha?“ tanong ko at hinaplos-haplos ang mga balahibo niya.

“ Kuya Roks, amin muna siya please!“

“ Roksie please amin siya! Opo kuya! please .“ sambit naman ni Coco. I just tapped their head.

“ Ok, just take care of him ha?“

Tumango ang mga ito. Napatingin ako sa nang bigla h bumakas ang pintuan ng kwarto ni Paint.

“ Bakit mo na naman dinala ’yan dito?! Diba sinabi kong ayaw ko sakaniya! Nagkaka allergy ako!“

Huminga ako ng maluwag. Isa lang ang mga ito sa nagbago sakaniya. She hates Roksie so much. At sa pagkaalam ko, she doesn’t have any allergies. And it’s really weird na nagkaroon siya bigla kaya I know she’s just using that as an excuse to get rid of Roksie.

I know how much She loves this pet. Tinuring niya ’to na parang isang anak. I remember I used to be jealous to Roksie because she’s giving more attention to Him than me. But now, she’s looked so disgusted with our son. As if He have a disease.

“ At kayo naman! Alam niyo ng may bisita ako at naglalaro pa kayo! You really don’t have manners! Mana kayo sa Nanay niyo!“

And this, I know how she loves her sibling so much. Kahit hot-tempred siya ay hindi niya magawang sigawan ang mga ’to lalo na harapan ng ibang tao. Saksi ako kung paano niya handa ialay ang sariling buhay para sakanila. I know she’s mean but when it comes to her love ones she become too softie.

And the most shocking is that she never spoke something ill to her Tita Alice before kahit grabe nito siyang alipustahin. Ngunit ngayon ibang-iba na siya.

Maybe this is the reason why I started to lose my interest? Na t-turn off siguro ako sa mga pag babago niya kaya nagkakaganito ako sakaniya?

But sabi ng doctor, epekto ’to ng nga nangyari sakaniya. And we need to understand her situation. Kaya wala akong karapatan na mawalan ng gana sakaniya. Kung totoo nga ba ang pagmamahal ko sakaniy ay dapat manatili ako sa tabi niya. Hindi pwedeng iwanan ko siya gaya ng ginawa ko noon.

Lumapit siya saakin. At hinila palayo sina Coco. “ Mas gusto ko pang nasa hospital kaysa nandito! Kaya ayoko rito! Dapat pala do’n nalang ako tumira kina Daddy!“

“Paint?! “ bawal ko nang itulak niya pa si Hannah dahilan para umiyak ito kaya agad ko itong inalo.

I used to call her Cenery, at sanay siya do’n. I remember back then, noong tinawag ko siya sa una niyang pangalan nagalit siya but now when I called her with that name. Hindi naman—parang wala naman sakaniya. Kaya since then nasanay na akong tawagin siya sa first name niya.

I don’t know pero nawawalan din ako ng gana itama ang mga kamalian niya. Pinupuna ko naman and I give her lectures pero lumalabas lang ’to sa kabilang tenga niya kaya parang nasanay na ako sa ugali niya.

Which is wrong! I promise to myself na gagawin ko ang lahat para pagtyagaan na turuan siya. Pero ngayon parang tuluyan akong napapagod.

’Di ko na talaga alam kung anong nanagyayari saakin. Maybe because I’m so stressed?

“ Let’s go ihahatid ko na kayo sa bahay niyo.“ sambit ko. Hinawakan ko sa magkabilang kamay ko si Hannah at Coco.

“ Tahan na babalik ako rito may dalang toys. Rhyka, let’s go. Dalhin mo na si Roksie.“ iginiya ko sila papunta ng pintuan.

“Where are you going ?! Iiwan mo ’ko?! Mas pipiliin mo ’yang mga lupang ’yan kaysa saakin?” sigaw nito.

Tinignan ko siya ng walang expresyon. “ I’ll go home busy ako. Babalik ako this week,“ malamig kong sambit. Dati, pinagsasabihan ko talaga siya hanggang matuto but now aalis nalang ako bigla. I know If I stay mag aaway kami at mas mapapalaki ang gulo dahil mas mapapalala din ang kalagayan niya.

Umiyak siya at tumakbo muli papunta ng kwarto niya. Nagkulong siya kaya nabuntong hininga ko. Tinawag ko ang nurse niya naalis na ako. At kailangan niya ng bumalik.

“Bakit nandito ka na naman ?” napatingin ako sa nagsalita nang makalabas kami.

Ella are more matured than Paint now. She became more woman than her sister. Siya ang tumatayong panganay ngayon dahil most time Paint act as if she’s an elementary student.

I envy how strong she is. 5 years ago, she’s suffering to a trauma too and She lost her baby but look at her now, she survived.

“ Uuwi na ako. Take care of your sister and siblings.“

“Hindi mo kailangan sabihin tss!”

I smiled forcefully and went to my car. I’m not drunk and I can still drive. Though, it’s really prohibited to drive when you drink alcohol. I don’t care, f-ck law!

Nag drive ako papunta ng hospital. To see my doctor. I need to check what’s wrong with my vision again. Kailangan maagapan ito baka mabulag na naman ako.

“ Oh? Anong nakain mo at bumalik ka pa? Maupo ka,“ biro nito.

I didn’t laugh of her jokes and just sat on the couch silently. “ Do I need to take a surgery again? My vision became more blurry.“

The doctor is started to check my condition. She sighed and I thought there’s something wrong but she smiled again

“Look at that nakikita mo ba? Please say what can you see.” itinuro niya saakin ang mga letter and I started to recite it.

“I can see but out of nowhere. My vision became blurry. Hindi naman lagi pero lumalabo siya.”

She just nodded. “ Blurry vision after surgery is not uncommon actually. But it’s normal naman. It can be a short-term side effect. And besides, I think kalang ma protektahan ng mata mo from the dirt and UV rays. Matagal ko ng sinasabi na you need to wear eye glasses or any soft lenses. Kasi patients must go through a suturing and healing process that makes refraction unpredictable and risky. Pero hindi ka nakinig hindi ba?“

I clenched my jaw. I don’t want to wear any pf those. Obviously, wearing a pair of glasses is a real struggle. You can never get comfortable.

“ Eye glass? Can I just wear contact lense?“

“Yep, Scleral lenses are more comfortable. Ok, I will check your grade now. Go to that room.”

Sinunod ko naman siya at sampung minuto lang ang tinagal nito at natapos na. “ The eye glass may take only a day to make while your lense a week name. But I suggest you to get both nalang? Kasi minsan napapagod din ang mga mata natin lalo na kapag nakasuot ng mga lenses.“

“Ok, I will take eye glasses for now.”

I waited for more than 1 hour bago natapos ang proseso sa pag ayos ng salamin ko. The frame that I used was already avaible na kaya pinalitan lang nila ang lenses.

“It looks so good on you!” iniharap niya saakin ang salamin. I looked at to myself and I find it so weird. Siguro hindi nga kasi ako sanay na may eye glass.

“Thank you, Clarrise .” tumango lamang ito at lumabas na ako.

I decided to go to the headquarters to check the progress of the mission that I want to take over. Kung pumayag na ba ang mga nasa itaas na bigyan ako ng trabaho.

Nagtungo ako sa office ni Paper. As of now, isa siya sa may mataas na katungkulan saaming magkakapatid. “ Give me that mission.“ agad kong sambit nang makapasok ako.

“ Wow! Ang daddy mo sa eye glass mo ha!“

“ Oh f-ck ..“ agad akong napaiwas ng bigla siya nagpaputok ng baril dumaplis ’yon sa damit ko dahilan para masira ’to.

“ You smells alcohol and then you drive?! Gusto mo talaga makulong o matatay, no? Mahal ang cost of dying, hijo.“ sarkastikong sambit niya.

Lumapit ako sa table niya at hinampas ito. “D -mn, Paper! Just give that mission?! Wala na ngang progress ’yun!”

“ And now you’re not calling me Ate? You jerk! “ akmang ipapaputok niya na naman ang baril ngunit agad ko itong inagaw.

“ Nagsasayang ka ng bala ,“ mariin kong sambit.

She sighed. “ Kahit ’yung mga nasa itaas ayaw ng ibigay sa’yo. Na kahit anong assignment na hindi gano’n kahirap o kalalim ayaw ibigay sa’yo. You know, malaki ang pinagbago but that’s not reason why they are not trusting you anymore. Hindi lang dahil sa kondisyon mo kung hindi dahil sa kapalpakan mo sa misyon mo d’yan kay Paint. And remember ’yung kay Atarah? Ilang taon kang nawala! You sacrifice your work for that girl. Masyado kang tanga sa pag ibig! Kaya tuluyan ng nawalan ng tiwala sa’yo ang lahat. Kahit sila Mommy wala ng magawa.“

Napaupo ako. I know ilang taon ko na silang kinumbinse na ibalik ako sa trabaho. Kahit sa mga gyera laban sa mga terosita hindi na nila ako isinasalang.

Hindi lang ang buong Montego ang may hawak ng buong paramilitary at military forces. Pati na rin ang mga malayong kamag anak—at mga kaibigan nila ang kasosyo nila. Lahat ng mga ’to may mataas na tungkulin sa gobyerno.

“ Wala na ba talaga akong kwenta? “ I asked dramatically.

I need their sympathy.

“Roks, you can still work for—-”

“Work for what? To baby shit those students? ’Yun nalang ba ang gagawin ko? Ang panoorin sila?! They don’t even respect me!”

I was assigned to train the students of our academy. ’Yun lang, ang panoorin rin at utusan. At ang nakakawalang gana pa rito ay hindi nila ako nirerespeto. They are not listening to my orders. They know my past and my issue kaya wala raw rason ang mga ito na sumunod sa isang katulad kong biguan.

“What the fck are you saying?! Nahihibang ka na naman! Watch you f-cking mouth, Roks!”

“ I’m so sick of being worthless! Why don’t you just give me chances?! I will prove to you na kaya ko pa at hindi ko na kayo bibiguin. Pangako..“

My tears started to fall again.

“Isa lang naman hinihiling ko, bigyan lang ako ng isang pagkakataon. Papatunayan ko ang sarili ko at kapag nabigo ko. I promise, ako mismo ang liligpit sarili ko.”

Lumapit ito at agad na pinunasan ang mga mata ko . “Ok fine! I will do my best to convince them. Just make sure na nag training ka pa rin. Maybe makatanggap ka ng call for evaluation. Tigil-tigilan mo na ang pag iiyak sa harapan ko! Nangingil ako sa’yo! Tss.”

She hugged me. “ Basta, Ate is here. Naniniwala ako sa kakayahan mo. So please, if you really want to work again. Help yourself ok? Hindi ako gano’n kalupit gaya nila—I just want you to take care of yourself..“

After that drama, I decided to go the bar. This is my routine. Aside from going to academy to lecture those kids at pagkatapos kong dalawin si Paint. Ay nagtutungo ako sa headquarter to know if bibigyan na nila ako ng bagong assigment. And as I expected, I will never get any good news from them kaya magmumok na naman ako sa bar.

I was never the same after that. No more high energy. No more capability to work bur I went into denial and continued to try to live .

T-nginang buhay.

“Let’s drink! Let’s go to Jazzy for now. It’s been a while since our last stay there. They have a lot of news drinks.’

I sent that message to our group chat. This is what I’m doing for all the years that had passed. I become more alcholic. I don’t know, hindi naman naalis ang problema ko but I chose to waste my time on drinking than to make an effort for me to grow.

I’m really lost.

Bago ako magtungo sa Jazzy ay nakatanggap ako ng message from Paint. I didn’t read it, nag notif lang kaya I ignored nalang. Hindi maganda ang timpla ko ngayon—at gano’n din siya hindi magiging magandang pag uusapan namin kung gano’n.

I arrived to the Jazzy first. Nagtungo na ako sa counter bar to order my drinks. It’s already 6:30 pm. Maaga pa kaya wala pang masyadong tao. Bilang lang sa daliri ko ang mga tao rito.

After 1 hour, do’n palang sila nag si datingan. “Hoy Captain !” she sat beside me.

“Stop calling me that .“I rolled my eyes and drank my third glass of beer.

I don’t have any position in military. That’s why I hate whenever they are calling me captain because it’s doesn’t suit to me anymore.

“ Sungit! Long time no see nga. Pasalamat ka, natulog ng maaga si Rileigh at Rion!“

Bukod sa mga trabaho nila, bihira narin sumama saamin dahil sa mga anak niya. Rileigh is her 3 year old daughter while Rion is her 5 year old son. Rileigh really looks like her Mom. While Rion is combination of his parents feautures.

They have a big and beautiful family.

“Where’s Rare ?” luminga-linga ako sa paligid dahil wala ito.

“Nag park lang. Susunod na rin sila Mikee. I don’t think Kristan and Reeve will make it. While sila Amirah and Primch.”

“You talk too much. Hindi ko naman sila tinatanong. I’m just asking about your husband.”

“ Wow ang sungit mo talaga! Eh share ko lang naman kasi you didn’t read the message in our gc eh! Paniguradong mababadtrip ka naman kasi!“

“Tss .” Inubos ko ang laman ng baso ko and I ordered anothe glass of beer again.

“Hoy, andami mo ng nainom! What’s your problem today? Nag away na naman ba kayo ni Paint?”

Alam nila na halos araw-araw ata nag aaway kami ni Paint. Kaya araw-araw din ako nagyaya na uminom.

“ No..“

“Your Family?”

Bumuntong hininga ako. “ Remember the last time that we’d talk abou that thing? Of losing interest to someone you love?“

I don’t remember when I opened up to her. Basta we’ve talk many times about this issue because I couldn’t figure it out what’s the real thing that I’m experiencing right now.

She nodded.

“ Ang akala ko maglalaho din ’yun pero hanggang ngayon I feel like I have no interest with everything. Especially about her, I’m making a distance and I treat her coldy without me knowing. I’m confused..“

Paint built me up and made me believe in fate and true love, and one day it all crumbled down.

I knew shew would play a significant role in my life the moment I laid eyes on her. And I haven’t been mistaken for a while about it; I wasn’t wrong about that ever since.

“ Hmm ,“ tumango-tango sambit niya.

“Paint changes a lot. And I feel like, my self changes too. The feelings? Or what? I don’t know. I even questioned my self if I really love her.”

“See? I told you. Ma f-figured it out mo rin ’yung answer. Na fall out love ka na. But why? Bakit satingin mo nag f-fall out love ka na?

“Fall out love? Is that even possible? After all years na magkasama kami. Mahal na mahal ko siya higit pa sa buhay ko. You know we went through a lot. And we survive, hanggang ngayon magkasama kami. Mag a-anim na taon na kami but I’m not happy.”

I feel like the bad person. When I joined her world it was one of majesty and beauty, and I never felt ashamed to be a part of it. I’m so happy with her world. Nanahimik siya do’n pero ginulo ko siya.

“ Tell me honestly, why did you chose to stay with her.“

Hindi ako nagsalita dahil hindi ko rin mahanap ang sagot. “ Choose one, you’re staying with her because you love her or you’re just staying with her because you’re guilty for what happened? Baka hindi na talaga puso ang dahilan bakit nag stay ka —baka ang konsensya mo dahil may utang na loob ka sakaniya..“

“No,” umiiling na sambit ko. Hindi pwedeng magiging gano’n dahilan. Minahal ko siya ng sobra, hindi pwedeng bitawan ko nalang siya ng gano’n-gano’n. Siguro nga I’m just occupied kaya kung ano-ano na itong naiisip ko.

“Hey, crying stone.” I felt that someone tapped my shoulder and it’s Rare.

“What’s your fcking secret? Bakit kayo nagtagal ng ganyan ?” I asked him.

He just chuckled. “ There’s no secret, Roks. It’s our choice para matagal ng ganito..“

Napalagok nalang ako ng inumin ko.

“ Ayan! Maya-maya Iba na naman iniinom. You’ll passed out again. Tandaan mo, Roks. You’re different when you’re drank. Drink responsible.“

I sighed. Last time, that I passed out I really don’t know what I’m doing. Madalas natutulog nalang ako rito because I can’t even drive. Dahil nong nag drive ako ng sobrang lasing bumanga ako sa isang puno.

Hindi rin nagtagal dumating na sina Kenji. Lumipat kami ng pwesto to have our own table.

“ May sumpa talaga ’yan si Aratha eh !“ Kenji said.

“ Hoy hapon na bulol! Ilang taon na tayo magkakilala bwisit ka! Saka anong sumpa ka d’yan?!“

Tumawa ito ng tumawa lalo pa ng hineadlock siya ni Rare. “ What did you say?“

“Ahh! Paano ako magsasalita kung ginaganito mo ’ko! Ga, help me! Pinatay ako ng pinsan ko.”

“I don’t care .”

Mas hinigpitan ni Rare ang pag headlock rito kaya nailing-iling nalang ako at sumandal saka minasahe ang aking sintido.

I’m starting to get dizzy. I feel like I’m gonna puke and I’ll pass out.

“ Kasi lahat ng nagkakagusto sa’yo minamalas! Hahaha. Tignan mo si Rare insan—tapos si pareng Adier na maagang nakita si San Pedro na tapos si Kristan HAHAHA ngayon naman si Roks Hahaha.“

“G-go ka! Ang kapal mo!”

“Buti nalang talaga kay Ga ako nagkagusto hehehe.”

“Hindi ako minalas sa asawa ko. I’m lucky to her kaya you don’t have any rights to say that to my wife even it’s just joke!” sinakal niya ito dahilan para matawa sila.

“Ahhh! Bitaw!”

Hindi ko na pinansin ang mga ’to at tumigil na sa paginom. Ipinikit ko ang mga mata ko at pagkatapos ay uminom muli ako.

I looked at to my friends. Everyone is on their own world. We just hangout and after an hour. I think I’m gonna passed out at sakto nagyaya na sila na uuwi.

“Roks, I’ booked a room for you ha! You’re wasted, hindi ka namin maasikaso. We have a family to take care pa. Nagising si Rileigh, e. Uuwi na rin kami niyan. Here’s the card..” inabot niya saakin ang card.

Tinitigan ko lang ’to ng ilang saglit. “ Family ..“ bulong ko.

How I wish I have one.

I’m on my thirties. Sometimes, I envy them for having a happy family. I want my own family.

Wondering how it would be later when I have my own little family, could I be as supportive and understanding as I wish to be? Would those really be good things, or just leading to boredom even disaster? Could I make it harmonious between being supportive and visionary?

Magiging mabuting ama’t asawa ba ako?

“Hoy haaa! Rare will accompany you in your room.”

“Kaya ko pa naman, what’s my room number?”

“Room 12, sa second floor.”

Hindi ko na siya pinatapos magsalita at iniwan ko na siya. Tinawag niya pa ako pero humalo ako sa crowd dito sa dance floor.

Pagewang-gewang akong umakyat ng hagdan at nagpunta na sa kwarto ko. I just swipe my card at nagbukas na ito.

I unbotton my shirt and take off my pants, getting into bed in just my boxers. Nakahinga ako ng maluwag nang maihilata ko na ang katawan ko.

I’m so tired

I stared to ceiling and I’m about to close my eyes when I’ve heard someone entering my room. I’m so lazy to open my eyes so I decided not to open it. At pakinggan nalang kung meron ba talaga.

“ What the f-ck this weather! This

the reason why I hate going back in this hell!“

I smelled a sweet perfume that like a floral orchestra of the soul. It appeared as though the scent of lavender had permeated my body and was soothing my heart with a lovely lullaby.

Napaupo tuloy ako sa kama kinusot ko ang mga mata ko. I don’t know, If I’m too drunk. But I saw a girl and she’s stripping.

What the actual f-ck? Am I dreaming? I close my eyes and open again. I even pinched my self to check if It’s just a dream but it’s not.

What the heck? Bakit may babae sa kwarto ko?!

I gulped when She started to remove his top and only her brassier left that exposed her tattoos. She have a lot of tattoos and I don’t know what is it because my vision is blurry.

I don’t think she saw me. Dahil tuloy-tuloy ang pahuhubad niya. I want to talk but there’s no words coming out from my mouth. I’m f-cling speechless.

This wrong even if it’s a dream. Roks, what the f-ck wake up!

My heart pounded wildly louder than the ones I had before when she started to remove her pants exposing her panty.

I bit my lips when I feel that my man is erecting as if he wants go out on his cages. It’s like butterfly fresh out of the cocoon, searching for her.

I mean why do I feel so horny by looking at her body?! She’s not even my girlfriend?

What the fck roks! You pervert jerk! Stop it! Magkakasala ka!

“Who are you.. Why are you here ?” paos na sambit ko. I’m trying look at her face but it’s really f-cking blured.

F-ck these eyes! I want to see how beautiful she is.

Lumapit siya at sumampa sa kama. “ You, why are you here? This is my room ..“ She scoots closer to me and whispers to my ears.

I smelled combination of perfume, nicotine, and alcohol. It smells of 2:00 am drunken nights. It smells of futile hope. It smells of wasted dream. What the heck?

I holds my breath. I can feel how close she is. I tried to look at her drunk droopy eyes and I can’t see her cleary but I was captivated with it.

“ This is my room. M-my friend booked this for me.“ I replied.

“ And so I..“

Nagkatitigan kami ng ilang saglit. No, I want to touch and see her face but this fcking eyes can’t see her clearly.

“ Oh, why do I fee like we have the same friend. Is you friend name Emily? That shit broke bitch.“

My eyes dropped to her lips. It looks so soft I feel like i’m so fond of her plump and pinkish-reddish lips. I feel like I want touch and taste it. I don’t think you understand, exactly, how much I want her lips on mine. That’s looks so familiar!

Roks, wake up! This is a dream! Binabangungot ka!

“ Anyway, let’s just share our room. I’m tired. I don’t want to argue with you.“ She lie down beside me without hesitation.

I was too stunned to speak! She’s literally sleeping with a guy?! A stranger?

Napatingin ako sakaniya nang hilahin niya saakin ang comforter at napaigtad ako nang bigla siyang umupo sa kama.

She looked at me. Suddenly wrapped her arms around my neck. “ Do you want some fun before we sleep?“

She leaned her head. I felt the latter’s breath my neck, and it gives me goosebumps. My heart is starting to beat fast.

“I’m horny ..” she whispers.

My heart skipped a beat as soon as I smelled flames radiating from her. A familiar scenario suddenly rushed across my mind, making it difficult for me to breath.

“W-what should I do? “ I tried not to stutter, but I failed.

“ Fuck me..“

She didn’t give me time to talk because her lips aggressively touch mine. I felt the warmth and sweetness on her lips. It feels familiar, I’m longing to this kind of feelings.

A million loving thoughts were compressed into that kiss, capturing the beauty of passion. Huh? Weird? I only felt this wait with my Cenery?

Gad, I love it.But this lips of a sinner. She’s an angel with a devilish kiss. This is wrong! I have a girlfriend! But I can’t stop.

I’m cheating..

Huli na, dahil hindi ko na napigilan ang sarili ko na halikan siya pabalik. My lips kiss a trail down her spine and my warm hands started to touch her.

Oh f-ck, Roks! Stop! You’re cheating! You love your girlfriend!? What the f-ck is your doing?!

I’m about to remove her brassiere when she suddenly stop kissing me. She held my face and giggles . “ You kinda look like my ex boyfriend..“

Chapter 54

WARNING: This chapter is SPG

Paint Cenery

IRITADO ako na nagpunta sa main headquarters ng CIA-06 dahil sa nalaman kong balita na hindi ko talaga inaasahan.

“ Where’s Bite?“ tanong ko sa kaniyang sekretarya.

The moment I received that order from them. ’Di ko talaga mapagkakaila na para bang tumigil ang mundo ko. And pakiramdam ko nataranta ako ng sobra. Napakaraming haka-haka na pumasok sa isipan ko na hindi dapat.

I was too shocked.

“He’s inside, Ma’am but He doesn’t allow someone to en——”

Hindi ko ito pinakinggan at agad na nipress ang finger prints ko sa pintuan. Agad naman itong bumukas kaya wala nang nagawa ang sekretarya niya lalo na nung pagtaasan ko siya ng kilay.

She’s afraid. Yep, walang makakapigil kapag gusto ko. Everyone is afraid on me now. Because I can really hurt them in a blink of eyes.

My images is more fierce now than before. Pingatawan ko na lang ang bintang nila saakin noon. Sayang naman effort nila ng idiin ako kung hindi ’di ba?

Kidding aside, ofcourse, I don’t do that usually. I killed people but with a reason and mostly for defense pa. Disiplinado ako, at hindi ako basta-basta aatake kung hindi ako nasa bingit ng panganib o kung walang utos mula sa itaas.

Grabe, ang parusa ng mga nasa itaas kapag nilabag mo ang rules ng CIA. Hindi biro—mas gugustuhin mo nalang mamatay kaysa maparusahan nila.

“ Hoy !“ naabutan ko siyang may kung anong binabasa sandamak-mak na mga papeles. Probably reports ang mga ’yun. Hays, mukhang hindi na naman siya uuwi.

He is the head of CIA-section 6. Siya ang namamahala at may pinakamataas na position sa branch namin pero hindi ibig sabihin siya na ang pinaka mataas sa buong CIA. Meron pang big-big boss But still, He’s the Boss of section 6.

CIA have ten section, and 10 section have their own head. At nagkalat ’yun sa buong mundo. While us we’re UK based. Sakop ng base namin ang kalahati ng europa.

CIA, is an secret organization and an intelligence agency. And I work here as one of their field agent. Our organization play a prestigious and important role within the law enforcement community.

Yep, it’s legal since we are the one who preventing fraud, counterfeit to protecting prominent figures and many more depende sa orders. But we’re not assassin. We’re not terrorist at mas lalong hindi isang mafia organization.

5 years ago, I’m given a high level of responsibility and I undergo to extensive education and training to be able to fulfill my duties.

And sobrang hirap talaga ng training at hindi ka talaga makakapasok basta-basta kahit sabihin mo pang may kapit ka sa itaas. Though, si Bite ang nag offer saakin ng trabahong ’to. Hindi naman ako nakapasok agad kahit may mataas siyang position sa CIA.

Walang special treatment. It requires diverse range of skill sets and training, including geopolitical experience, military service, public speaking, data management, language abilities, or regional expertise. Grabe lang, sobrang hirap. Hindi naging madali ang buhay ko. Hindi puro pasarap.

Hindi ko mapagkakaila na worth it lahat ng paghihirap ko saaking training mas nag eenjoy ako rito ngayon kahit delikado. Hinding-hindi ko ’to pinagsisihan pa.

“ Cat, please not now ..“ madiin niyang saad.

Hinampas ko ang kamay ko sa lamesa niya para pigilan siya sa kaniyang ginagawa niya. “ Anong not now?! Bukas na ’yung flight ko to Clark Pampanga?! Why are you sending me to the Philippines without me knowing ?!“

Yes! After 5 years he’s sending me again on that hell! I don’t know ano trip niya? Ang hirap talaga basahin ng mga nasa utak ng lalaking ’to.

Ni minsan, hindi ko na naisip na bumalik sa lugar na ’yun. Isang bangungot ang mga nangyari saakin do’n.

“ Mr. Galvez will go to Philippines tommorow. He have a transaction there. Don’t tell me you don’t know that?“ tumaas ang mga mata niya.

Madilim ito at walang expresyon ang kaniyang mukha. This face is the reason why I’m here and left that f-cking hell.

I still remember? 5 years ago, kung paano niya ako kinumbinse na sumama sakaniya. And because I have no choice, wala akong matatakbuhan—wanted ako at gusto ko talagang mag pahinga—as in mamatay pero dahil magaling mag salita ’tong kagat na ’to ay sumama ako sakaniya.

And hindi inexpect na ito pala ang inoffer niyang trabaho. Ang akala ko, gagawin niya akong babae—kala ko gagawin niya akong slave.

Pero when He explain his offer to me parang na hook agad ako. Noong una pumayag ako kasi gustong-gusto ko talaga magkaroon ng kapangyarihan para gantihan sila—lahat ng nang nagapi saakin. But Bite made me realize na they are not worth it— ’di nila deserve ang oras ko. Sasayangin ko lang ba sa mga walang kwentang ’yun?

Mag papakastress at pagod ako sakanila? Magsasayang ng pera? No freaking way. Manigas sila!

And the most shocking news pa no’n dahilan para rin pumayag ako sa offer ni Bite ay si Mamsh! She is one of their agent pala. ’Yung gurang na ’yun, kala ko pokpok lang ang alam. ’Yun pala, matagal na siyang nag t-trabaho sa CIA kaya matagal niya na akong nililigawan na sumali sa pag p-pokpok niya hindi pala dahil bebenta ko ang katawan ko—kung hindi buhay ko pala ang gusto.

I mean? Our work is very dangerous. Kalahati ng katawan ko nasa hukay. Grabe, lang hindi talaga ako makapaniwala noon. Sila Sam and Danice naman mga binayaran niya lang ’yun to act as pokpok.

Tapos ’yun na nga scripted pala talaga lahat—planado. Una ko na meet si Bite kaysa kay ano—kaso hindi nila inaasahan na umaaligid pala si ano do’n. At naunahan ni ano sila Bite na ligawan ako. As in ligaw na—utuin gano’n para sumama sakanila. Kaya pala si Mamsh pinupush niya ako uminom with Bite no’n.

Tsk, ang b-bo naman kasi ng strategy ni Mamsh. Baguhan palang siya no’n kaya may reason siya para maging tanga. Mabuti nalang hindi pa gano’n kahayok si Bite na irecruit ako noon sa gruoo niya. Kasi He’s aware na maraming may interesado saakin. He’s watching all of it— at nang magkaipitan na He grab the chances to ask me to join his organization.

Kaya nagtaka nga ako noon, e. Talagang pinaghinalaan ko pa si Mamsh kasi paanong nandon siya sa labas ng kulungan? Naalala ko pa nung sinabi nang kasama ko sa kulungan na may malaking tao sa likod ko at binack up-an ako kaya nakalaya ako. And it’s Bite pala and planado na ni Mamsh Jorgie na mag abang talaga sa labas para dalhin ako papunta kay Bite.

But I find it so suspicious din noon—iniisip ko kung anong position ni Bite bakit hindi kami nagawang mapansin ng mga police no’n at kung bakit walang bantay. Dahil ba alam nilang kasali si Bite sa CIA? Hindi ko pa ’to natanong sakaniya ’to pero anyway I’m not interested na malaman since I left all the past na in the Philippines.

Sa CIA section 7 belong si Mamsh which is southeast-asia base sila. Hindi ko na siya masdalas makakasama. We don’t usually contact each other na rin dahil pare-pareho kaming busy. And besides, kapag nakikita ko si Mamsh bumabalik lang mga ala-ala ko sa nakaraan.

Pero ’yun na nga, ang alam ko mag r-retired na siya dahil matanda na—and sa pagkakaalam ko rin may asawa at nagka anak na siya. Taray ni mader kopkop no.

“Malamang alam ko! But I thought sa Indonesia ’yon? “ giit ko kaya nagtaas siya ng kilay niya and I know I’m f-cked up.

Cat, what the f-ck are you saying. Nilaglag mo lang ang sarili mo.

“ Should I assign this assignment to others? It’s seems like you’re distracted?“ sarkastikong sambit niya.

“ I’m actually busy for my art gallery. Next week na ’yon.“ nahihiya kong saad.

Yep, I’m actually a painter and I have a degree. Pinagpapatuloy ko ang hobby ko. I earned two degrees. Habang nag training ako ay sinasabay ko ang pag aral ko. Though it’s a home schooling pero hindi pa rin naging madali ang pinagdaan ko.

Pwedeng-pwede naman kasi talaga mag focus ako rito sa pagiging field agent ko pero iba pa rin na natapos ko ang pangarap ko—ang gusto ko talagang gawin sa buhay. I’m now the new and best version of myself. Gusto kong tuluyan na magbago ang buhay ko.

Iniwan ko na ang kahapon—kaya nag focus ako sa ngayon. Hinding-hindi ako papayag na maging kawawa at tatanga muli kaya may dahilan ang nakakarami para apihin ako.

And now, I achieved all the success that I want.

“Ok, I’ll just assign—” I cut him off.

Actually, He support my appreciation in arts. Ok lang naman na mag focus nalang ako sa ginagawa ko bilang painter. But nahihiya ako sakaniya, pinag aral at inaruga niya ako sa limang buong taon na ’yun. Ang laki ng utang na loob ko sakaniya.

I thought He’s a bad guy. Ang akala ko talaga noon He will touch me but He never did. He’s very respectful and very educated man. He’s like my older brother. Super wholesome lang talaga ng relationship namin. Sobrang comfortable ako sakaniya.

Kaya nagpupumilit lang talaga akong mag trabaho din sakaniya. Hindi niya naman na ako pinipilit na dapat sa CIA lang ako mag trabaho. Na dapat sa CIA lang iikot ang buong buhay ko. Pero hindi—hindi niya ako sinunbatan o pinagalitan man lang. Yes, He asked me to work here pero hindi niya ako pinigilan na gawin ang gusto ko. He didn’t control me—He supported me pa nga.

And kaya ’yun din dahilan bakit mas pinili ko mag trabaho sa CIA habang pinupursue ko pa rin ang pangarap ko. Kasi hindi siya nanghihingi nang kahit anong kapalit sa mga ginawa niya saakin kabutihan. Kaya I think pag t-trabaho ko sa CIA-section 6. Pakiramdam ko nababalik ko na lahat ng utang ko sakaniya.

And besides, mainit talaga dugo ko d’yan kay Galvez. Binastos niya ang isa sa mgs staff ko noon kaya hindi talaga tumigil ay pinilit ko rin na siya ang maging assignment ko.

“ No way! Hanggang kailan ba si Galvez do’n?!“

“Are you really asking that question to me? Should I call them for you?” sarkastikong sambit niya.

Hindi ako makapag salita. At the first place kasi aware siya sa art gallery ko. And I’m working 24/7 for it. He told me na I should take a break and just focus on my arts for a while pero hindi ako pumayag kasi mainit talaga ang dugo ko d’yan kay Galvez.

Hinding-hindi ko papalagpasin ang ginagawa niyang kalokohan. Konti nalang talaga—masisiwalat na lahat ng baho niya.

Mainit siya sa mga mata ko, hindi ko matanggap na binastos niya ang mga staff ko noong nagkaroon ng Art Gallery sa Paris.

“You know, hindi ako pwedeng magtagal do’n.” pagdadahilan ko.

Yes, I’m not. Paano kung may makakilala saakin do’n? Paano kung magkita kami? Anong gagawin ko? How should I act? I mean—I’m not ready yet.

Unti-unti tumaas ang gilid ng labi niya. “ Are you afraid?“

“Bakit ako matatakot? Sila ang dapat matakot.” iniwas ko ang tingin sakaniya.

“Then, what’s the problem? Anong pumipigil sa’yo para bumalik do’n?”

“It’s just—kasi ’di ba ang art gallery ko this week na..”

“You don’t even show yourself to the public? So what’s the proble? Hmm, but if you think you can’t do it. I can assign this to others.”

Yes, hindi ko talaga inexpose ang itsura ko sa publiko. Hindi naman sa pagmamayabang—isa ako sa mga namamayagpag sa mundo ng artes. Mabenta ang paintings ko at para marami akong tagahanga.

“ No. .“ bulong ko at napayuko nalang.

He sighed. “I know you’re worried but you’re not Paint anymore. So don’t act like Paint when you comeback there. You can do what ever you want there as long as you know your limitation and still aware what’s your goal.”

Yes, I’m not that Paint anymore. I’m Cat, cat is a malay and indonesian word that means Paint. Still, I’m Paint pero ibang version na. New and Best version na!

5 years ago, When Bite asked me to join their organization. There’s a lot of condition. Since, I’m wanted. And I can’t use my name before. I need to change it. Need ko na talaga mag bago ng identity dahil hindi rin basta-basta ang papasukin kong trabaho.

And also, once na um-oo ako sa deal namin. Iiwan ko na ang dati kong buhay. Kakalimutan ko na ang lahat. Sa una, hindi ako pumayag pero dahil nangako siyang p-protektahan niya naman ang pamilya’t kaibigan ko. Hindi ko na kailangan mag alala.

At dahil takot din ako para sa kaligtasan ng pamilya ko ay pumayag na ako. They need protection hindi na mapagkakatiwalaan ’yung EX ko.

Pero syempre kung mawawala ako bigla mas lalong gugulo? Napaka cliche kung papalabasin naming patay na ’ko noon. At kung lilitaw ako sa publiko, magkakagulo lang ulit. Hindi basta-basta maniniwala ang mga humahabol saakin na patay ako.

Kaya naman, ang naisip ni Bite ay magkaroon nalang bagong Paint na papalit saakin. I don’t know actually knows ano pa ’yung mga information about that kasi hindi na ako interesado pa malaman tutal binigay ko na pagkatao ni Paint sakaniya. Basta ang alam ko may bagong Paint na at hindi na ako ’yun.

I’m happy as Cat now. I can’t deny na namimiss ko rin ang pamilya ko. Pero the fact na, maraming nag traydor at nang api saakin no’n. Hinding-hindi ko na ginusto pa na balikan ang dating buhay. I’m contented na sa balitang masaya na rin ang pamilya ko kasama ang bagong Paint at ok lang ang kalagayan nila sa ngayon.

Ewan ko, buong buhay ko iniisip ko ang kapakanan ng iba. It’s a time to become selfish na. Deserve ko rin magpahinga at mamuhay ng masagana.

“ And don’t do stupid again. When you see him, don’t shoot him.“

Ngumisi ako at nailing-iling. “ As if magsasayang ako ng bala sa walang kwentang ’yun.“

Sobrang galit ko sakaniya, sa kaibigan, at pamilya niya. Pero wala sa isip ko na balikan sila at maghiganti. Katulad ng sabi ko kanina sayang lang ang oras ko and besides kinalimutan ko na sila wala ng rason para balikan ko pa ang mga ’to.

Hindi ko rin ipapahamak ang sarili ko para lang maghiganti sa mga ’yun. Kasi think of it, if maghihiganti ako. Edi nalaman nila ako ’yung dating Paint edi nagkagulo na naman.

F-ck up na naman aking life.

“ As I said, you can do whatever you want when you go to Philippines. But again, there’s limitation and you know

—you

can’t visit your family..“

I rolled my eyes. “ I’m not tanga. Wala naman akong pamilya hindi ba? Bakit ko sila bibisitahin? I’m not, Paint. I’m Cat, CIA section 6 is my family. I have a new life now. And I’m happy with that..“

I’m Cat, I have new life. I have new friends, I have new family. And I’m very happy with it.

Tumingin siya saakin na para bang sinusuri ang expresyon ko. “ Ano? Maganda ako? I know naman..“

He smiled. “Yes you’re but then I have no time to have a heart to heart talk to you. So get out..”

Napabusangot ako. “ Sama ng ugali mo!“ inambaan ko pa siya kunwari kaya pinagtaasan niya ako ng kilay.

“ Make sure to go home today before 7:00 pm. You have an early flight tommorow.“

Hindi na ako sumagot at nag dire-diretso nalang akong lumabas.

Yep, I live with him. Nagiging magkamukha na kami habang tumatagal dahil lagi ko ba naman kasama siya. He’s my guardian na kasi, char.

Nagagalit kasi siya kapag tinatawag ko siyang Tatay. Tho, matanda lang kasi siya ng 3 years saakin. Pero kasi kung umakto ’yan parang Tatay ko.

Pero ’yun nga, hindi naman kasi umuuwi madalas ’yang kagat na ’yan sa bahay. He’s always here in the headquarters or minsan sa company niya.

Masyadong maraming ganap sa buhay ’yan kaya hindi ka sasaya piling niyan. Lol.

He’s rich, and hindi biro ’yun. He’s a billionaire. Kaya He doesn’t have time nga to have jowa rin. Kaya kala tuloy ng marami mag asawa kami niyan.

Yuck.

Nagpunta ako sa second floor to visit my team. Bilang lang sa daliri ang mga pinoy dito sa section-6 ng CIA. Ako, si Bite and may tatlo pa kaming kasamahan. Though, they are all half-half pero may dugo pa ring pinoy.

Pumasok ako, opisina ng Team namin. May designated team kami. This for the group assignment, kapag malaking tao o bagay talaga ang hawak naming mission.

“I wan’t to go to the philippines too! I’ve heard there’s a lot of delicious food there. “ rinig kong sambit ni Nathalie.

She’s british. Siya lang ang ibang lahi na naligaw sa team ko. But she know how to speak tagalog a little bit dahil na rin saamin.

We’re 5 in a team. 3 girl and 2 boys. The other 3 are filipinos din.

“Why don’t you join me, Nut ?” saad ko.

Ngumuso siya. “ No, Emily is already there! Do you think we are allowed to go there too? And besides, I need to finish my mission before I take a vacation. Oh god, sucks!“

“ Huh ?“ Sa pagkaalam ko, She’s on her vacation since tapos na ang latest mission niya and sa ngayon kasi wala kaming group mission kaya bakit nasa Pinas na siya?

Lumapit siya sa refrigerator namin para kumuha ng bottled water. “ Yes, that bitch booked a flight 3 days ago. Since she’s on her

vacation

, she took that opportunity to go there. As far, I know. She’s visiting her relatives. You didn’t know?

“ As if, Cat is interested to

our

life. You know that she don’t give a damn about us. Ouch, leader. Such a cat’s behavior..“ sambit ni Min na nakakapasok lang.

Nailing-iling nalang ako. Pero tama siya, I don’t know pero parang nawalan ako ng pake sa paligid ko actually. I mean hindi na katulad ng dati. Buong atensyon ko talaga itinutuon ko na sa sarili ko. Self ang ginawa ko sa buong limang taon kaya mabilis din akong humilom.

“ Oh my baby, Min. Come here nagtatampo ba ang anak ko?“
mapangasar kong sambit.

He’s the youngest agent member of our organization. He’s just 20 years old. “ No, don’t talk to me! Stop calling me baby! Kaya ako inaayawan ng girls. Tsk.“

Natawa lang ako at binalingan si Nathalie. “ Oh that’s why she didn’t answer my messages. I thought she’s just looking someone to f-ck.“ natatawa kong sambit.

“ Pusang gala!“

Napahawak ako sa aking tenga dahil sa ginawang pag sigaw ni Crim. Usually, laging may complain sa office namin dahil kami talaga ’yung pinaka maingay lalo na ’tong Crim na ’to. Dahil siguro nga mga Pinoy kami kaya ganito.

He’s the same age with me and para siyang si Roi—-oh nevermind. Sh-t, I really can’t help na i-compare ko ang past sa mga present ko. Kainis lang!

“What?! Stop shouting! Magagalit na naman si Tenor niyan .” He’s the leader of the team beside our office sobrang sungit no’n laging may complain saamin.

“I’ve heard you’ll go to the Philippines?”

“ And so?“

“ Baka naman may naiwan kang mga kaibigan. Reto mo naman ako.“

Hindi ko ito pinansin at nag focus nalang sa mga naiwan kong trabaho kahapon.

Hindi naman ako nag k-kwento about sa life ko sa kanila o sa kung anong pinagdaanan ko. But they know, I was Paint and I just change my name para magbago ng buhay and to hide my real identity. But I know naman, nag research ang mga ito about saakin. Anyway, it’s not a big deal naman. As long as, they are not exposing me na alam kong hindi mangyayari.

After my work ay umuwi na ako sa bahay. I checked muna ’yung location ni Mr. Galvez bago ako nag start mag pack ng gamit.

Mr, Galvez, is one of the biggest mob boss in the world. He is a half filipino and american. He does a lot of illegal things including selling drugs and guns. And as far as I know, He’s one of the investor in the Dark Web and Black Market.

And now, meron na naman siyang transaction sa Pinas. Malakas pakiramdam ko na mga politiko at terorista ang mga kikitain niya roon.

What if magkita—Haish, nevermind.

Sa pinasok kong trabaho, hindi malabong hindi ko siya makita o makasalamuha. Kahit pa nasa malayong lugar ako. Hindi talaga natin inaasahan kung paano maglaro si tadhana.

I know darating ang time na makikita ko siya muli. And I need to be ready. We have the same work right now. And now, I understand his nature of work na.

Somehow I understand why he did that pero syempre masakit pa rin ang ginawa niya. Kapag na isa kang misyon, kinakailangan magbago ang katauhan mo. Bukod sa pangalan dapat ay pati ang ugali. There’s a reason bakit kailangan mo rin manloko ng tao—to expose them. Wala ka dapat kaawan o ano. Kung may gagamitin ka para magtumpay ka gamitin mo.

But I still hate him so bad. Minahal ko siya ng sobra pero hindi ko siya masisi kung tinuring niya ako na isang misyon lang. Well that’s how our business work.

As of now, siguro. I’m mad at him pa rin pero naka move on na kasi ako sakaniya. 5 years ago was a real nightmare. Kinalimutan ko na lahat ng pangyayaring ’yun. At ayaw ko ng balikan pa ang pagkatao na ’yun.

Kinabukasan, I was about to enter my van papunta ng airport. Nagulat ako nang makita ko ang team ko rito. They are smiling like an idiot pa. Excited na excited ang mga loko na para bang may outing kami.

“Oh? Why are you here ?” nagtataka kong tanong saka umupo sa tabi ni Nut.

“ Pinapasama kami ni Pareng Kagat. Are you not happy? !“ nag beautiful eyes pa si Crim saakin kaya nginiwian ko ito.

“How dare you to call our boss like that!

“ sambit ni Nut at pinagbabato ito.

“Pare ko naman ’yon, mani! Huwag kang inggit kung gusto mo tawagin mo rin siyang kagat ’diba

pusang gala?“

Ang lala talaga ng mga nickname namin in tagalog.

“Gad! I hate you! I’m not mani! It’s Nath! As in TH not N-U-T! CRIMinal! And stop speaking tagalog at me! You know I can’t understand somewords, bobo!”

“Can’t you lower your voice? My

neighbors

will probably file a noise complain here. .“ nag angat ang tingin ko kay Bite na sumunod pala saakin.

“ Boss ..“ kabadong sambit ni Nut.

“ Sus, pare ko ’yan si Kagat huwag ka matakot.“

“It seems like you’re not enjoying your life anymore, Martinez?” malamig na sambit ni Bite kaya natawa nalang ako.

“Hehe, biro lang.” napakamot pa sa ulo si Crim.

Ngumisi lang si Bite at sumulyap saakin. “ Don’t forget to pick up your phone when I’m calling you.“

“Kiss her, don’t be shy boss. We know that you’ll miss her. We’ll close our eyes for you. Hehe it’s not appropriate for me to see the R-18, right? I’m still a baby?” ngiti-ngiting wika ni Min.

“Min, are you tired with your life? Do you want to rest? I can guarantee it.”

“ Kuya, why don’t you marry— “

Min is Bite’s cousin. Kaya kayang-kaya niya mag joke ng ganito kay Bite while Crim is his bestfriend. A college friend sa pagkaalala ko kaya they are comfortable to talk sh-t about Bite.

Bite looks innocent actually but he’s a dangerous man. Pwera biro, sometimes I’m afraid with him. He have this aura kasi na mapapasunod ka nalang sakaniya dahil nakakatakot siya. He know how to smile naman and hindi lagi nakakunot noo but there’s something with him lang talaga.

He’s like the boy version of me. Nakakataot nga talaga siguro ako.

“ Oo nga! Stop shipping me with him please lang ha?! Kadiri.“ iritado kong sambit.

Lahat ng katrabaho namin, ang akala jowa o asawa ko na ’tong si Bite. But we don’t like each other. Ma f-feel ko naman if gusto ako ng isang romantically. Hindi na ako manhid no!

“Remember you’re not in your vacation. Remember, you have to work there. I’m watching ya’ll. Take care

,“ seryosong sambit ni Bite.

Siya mismo ang nagsarado ng van. “ Haynako, Boss is sweet but he’s not that showy. He have this soft side to us especially to our leader.“ malokong sambit ni Nathalie.

“Yep, he likes all of us. He trust us like a family, lalo na ako. Family lang talaga. So stop niyo na pang aasar niyo saakin sakaniya. Hindi pa ba kayo nagsawa?” umiirap na sambit ko.

“Basta ako hindi ko kayo inaasar because He doesn’t like you.” ngumiti ng nakakaloko si Crim kaya napangiti din ako.

“ ’Di ba?“ kinindatan ko pa ito dahil alam naman namin dalawa na may gusto talaga si Bite.

“ Wait? What’s the tea?“ siniko-siko pa ako ni Nathalie.

“ Oy, Natalya, punta tayo ng pinas. Magtagalog ka naman! Kala ko ba nag aaral ko na mag salita ng tagalog?“ tanong ni Crim.

“My tagalog is bulol!”

“Practice mo na, paano ka kukuha ng mga lalaki do’n. Ayaw nila sa maarte

ng kano

..“

“Do you want me to kill you ?!”

And as usual, buong byahe papunta ng airport ay sobrang ingay nila. I know na sobrang naiirita na ang driver dahil sakanila. Kahit ako sumusuko sakanila—mababasag talaga eardrum mo. Grabe sila magsigawan.

Sumakay kami sa private jet na pagmamayari ng CIA-section 6. Kaya less hassle and we are all comfortable. Pwedeng-pwede sila magingay.

Sobrang tagal ng byahe. And hindi ko magawa makatulog dahil halo-halo ang nararamdaman ko at ’di ko mapaliwanag kung ano ’yun.

And besides, I kept tracking Galvez location and activities until now kaya walang tulugan talaga.

Siguro 16 hours lagpas ang byahe. Kaya grabe, nang makababa kami ng sa eroplano I feel so tired agad kahit nakaupo at higa lang ang ginawa ko sa eroplano.

“ Oh, dang! Summer pala! Grabe doble ang init dito. Last time na umuwi ako ng pinas highschool palang ako. “ asar na saad ni Crim nang makalabas kami ng airport.

Napailing-iling nalang ako, there’s something with Philippines summer talaga. Sobrang alinsangan at super sticky unlike sa ibang bansa na super dry and it’s really hard to breath. Dito medyo ok pa naman but it’s too sticky lang talaga.

Napahawak ako sa noo ko na agad pinawisan. Nasa pinas na nga talaga ako. Huminga ako ng malalim at inilibot ang paningin ko sa paligid.

“Hoy mga chakabitch !” napatingin kami kay Emily na sumigaw mula sa malayo. Kababa ba niya lang ng van.

“ Semilya!“

“God, this is so embarrassing ,” bulong ko sa sarili ko dahil napatingin saamin ang mga tao.

“ Guys, can you lower your voice. Nasa pinas kayo. Mahiya naman kayo, mapapaaway pa tayo dahil sa ginagawa niyong ’yan. If you think that being loud is ok here in the philippines nagkakamali kayo. They making that big deal here..“ sermon ko kaya natahimik sila at nag si pout pa na kala mo inapi ko.

“Hoy bakit kayo nakabusangot mga chakabitch? Pinagalita

na naman kayo ni

Nanay

kuting no?“ sambit ni Emily nang makalapit siya saamin.

“

Am I chakabitch too ?“ tanong ni Min.

“Gwapo ko para maging chakabitch lang ng semilya na ’to,” malakas na sambit Crim kaya napaatras ako dahil talagang nanood na ’yung mga tao saamin dahil sa lakas ng boses nila.

“Bakit nagsama kayo ng basahan ?” iratadong wika ni Emily habang nakatingin kina Min and Crim.

“ Crim, stop it. You can’t call her like that

lalo na nasa public tayo.

Nam-misinterpret ng tao. Oh jesus,“ napasapo nalang ako saaking ulo dahil sa katangahan ng mga ’to.

“What is semilya ba ?” tanong ni Nut. Tsk, isa pa ’tong kano na ’to.

Why do I feel like mag babysit lang ako sa mga ’to? Ma stress talaga ko nito ng bongga kainis.

“F-ck sh-t ,” sambit ko sa sarili ko at nilagpasan na sila. Nakakahiya sila, pwera biro malaki na pinagbago ko.

Dati, I’m extrovert now introvert na. Siguro dahil nasanay na ako mag isa. And also, I curse my old self talaga lalo na kapag naalala ko kung gaano ka sh-t ang ugali ko. Walang ka manner-manner. And super jejemon kainis! Buti nalang, iniwan ko na ’yung buhay na ’yun.

“ Grabe. Boss’ hacienda is really amazing! Kayang-kaya atang ampunin lahat ng tao dito sa lansangan.“

“Is it big like his mansion in Europe?”

“No, this

more bigger! I’ve heard Boss have a lot of ari-arian pa here. Then pinagstay niya lang tayo sa house niya dito sa Pampanga.“ sagot ni Emily.

“Wait why Pampanga pa? Malayo pa ’to sa manila right?” tanong ni Min.

“ Slight, mabilis lang naman byahe if ever!“

Nakasakay na kami sa van and I decided to sit at the back sa gilid dahil tinatamad na akong makipag usap sakanila.

“But it’s so traffic..”

“ By the way do you know the head quarters of CIA? Philippine base?“

“Yep! Sa pagkakaalam around Palawan ’yun.”

Hindi ako nagsalita at hindi ko na sila pinansin pa. After less than 1 hour na byahe papunta ng bahay ni Bite ay nakarating na kami.

I’m not surprise with his house anymore though there’s a lot of renovation na still aware naman kasi ako sa ari-arian ni Bite. I stayed here, for almost a week of thinking bago ako nag decide sumama kay Bite papunta ng UK.

“Hey

are you ok ?“ tanong ni Emily.

“ No, it’s f-cking hot! I’ll sleep for a while so please lower your voice and don’t disturb me.“

Pumasok ako sa unang room na makita ko. It’s clean naman since minamaintain ’to ng mga kasambahay dito.

Nang makahiga ako sa kama ko pakiramdam ko tinatawag na ako ng matinding antok kaya bago ako tuluyang makatulog ay sinet up ko na ang gamit ko para update pa rin ako sa gawain ni Galvez.

And nang matapos na ako ay natulog na ako ng tuluyan.

I woke up when I felt that someone is poking my cheeks. It’’s Nut and Emily. “ Why ?“ mapaos-paos kong sambit.

Pumikit muli ako dahil sobrang bigat ng katawan ko. At gusto ko pa talaga matulog.

“Let’s party today!”

“Oh, please not now. I’m tired, “ daing ko saka tinakpan ng unan ang mukha ko pero inagaw lang nila ’yun.

“ No, nagbook na ako! Please, please. This is your

only

free day. Ya’ll here for work kaya we can’t hangou

t na.“

“Kayo nalang.. “

“ You can sleep pa sige but will wake you up nalang kapag oras na, ok?“

“Ok,” pagod na sambit ko. Actually ayoko talaga sumama kaso I’m too tired to argue with them gusto ko na nalang sila umalis at ipagpatuloy ang tulog ko.

And nang makaalis sila ay nakatulog ako muli ngunit satingin ko parang isang oras lang ata ’yung pagitan ng pagising nila saakin nung una at sa ngayon kaya sobrang sakuot tuloy ng ulo ko.

“Ayokong sumama, Nut..” sambit ko at tinalikuran siya.

“ But tommorow is the arrival of Galvez pa. May time pa ikaw. Please. You can’t sleep din naman kasi guguluhin ka lang namin dito kapag ’di ka pumayag.“

And I know, totoo ang sinasabi nila. Guguluhin lang nila ako at baka mapatay ko pa sila ng wala sa oras.

“ Tsk! Give me 30 minutes to prepare. Get out!“

I set the alarm for another 10 minutes at natulog ulit at nang tumunog ito ay I only have 20 minutes to prepare. I checked my clothes na nasa maleta pa.

Nag ayos ako. I chose to wear high waist wide leg pants with belt na pinartneran ko ng isang silky cami top na kulay black rin. Nagmake up din ako ng medyo dark para it’s looks intimidating at walang lumapit saaking mga lalaki.

I looked at myself in mirror. Nag messy bun ako kahit medyo humaba na ang buhok ko dahilan para madaling ma emphasize ang mga tattoo ko sa batok at sa buong katawan.

Yep, I have of tattoos. It started when I saw Bite’s tattoo tapos ayun gumaya lang ako. And I find it daifun kasi I can express mu self thru this arts.

Tumingin ako sa oras and It’s already 5:00 pm. Lumabas na ako at nagtungo papunta ng living area and naabutan ko si Min at Crim doon.

“ Nasaan sila?“

Nakabusangot ang mga ito. “ We waited for almost an hour para lang matapos ka

. Tss. Wala pa sila, paniguradong nag aayos pa

!“

“ Sucks .“ naupo ako ay tinignan ang hawak kong relo. Since I can’t bring my laptop and other gadgets. I chose to wear my watch nalang since there’s a hologram graphic naman dito.

Sa last meet ko kay Galvez, I pretend to be his lady. And dahil magaling ako, I put a nano tracker inside his phone. Yep, hindi mapapansin ng kung sino, that gadget was design by CIA’s and it’s exclusive for us.

“Hey chakabitches! I’m ready to party! “ nag angat ang tingin ko sa dalawa.

“Let’s go .” nauna akong tumayo at lumabas.

“Ako, mag d-drive !” sambit ni Min.

Sumakay na kami ng sasakyan. And kahit antok ako ay hindi ko magawang matulog dahil pinapanood ko ang mga dinadaanan namin. Marami na nagbago lalo na sa mga establishment pero thew atmosphere is still the same.

“Min, patodo aircon!”

And kahit naka aircon na kami super init pa rin. Lagkit grabe. Hindi na ako masyado sanay sa sobrang init. Nasanay na ang katawan ko sa temparature ng Europa.

Mabilis lang ang byahe at alasyete na kami na ka punta sa Manila. Dahil hindi naman ganoon katraffic na.

Excited na bumaba ang mga kasama ko nang ma park ang sasakyan.

Napanga-nga ako nang makita ko at mapagtanto kung nasaan kami “ Jazzy ?“ gulat na saad ko.

Kaya pala parang pamilyar ang dinadaan namin kanina. ’Yun pala sa lugar na ’to kami pupunta.

Bumigat ang dibdib ko dahil may kung anong mga ala-ala na nag flashback sa isipan ko. Bullshit. Ano ba ’tong pinagiisip ko.

“ Yep? Are you regular ba dati here?“ tanong ni Emily.

Nag smile ako. “ No, but this is place when I met Bite for the first time.“

Grabe talaga, I really can’t believe na si Bite ’yung lalaking lumapit saakin no’n. He offer me a drink pero tinaggihan ko. Binara ko pa siya at biigyan ng piso para maghanap ng kausap.

“ Ayieee!“

“Stop!” inirapan ko ang mga ito at nauna ng maglakad papunta sa Jazzy.

“Stupid, nasa saakin ang ids! Huwag kang magmadali .” sambit ni Emily at pinakita sa guard ang ids bago kami tuluyang pinapasok

Super laki rin pagbabago ng jazzy. I remember, hindi pa ganto kalaki tapos ngayon super malaki na ng sobra at mas maraming customer.

I don’t know pero bigla kong nilibot ang mga mata ko na para bang hinanap ako and nang marealize ko ang ginawa ko ay agad sinampal ang sarili ko.

Self, gaga ka ba?

“Let’s go!”

Nagpunta kami sa reserved table namin. I just ordered light drinks muna dahil biglang sa isang iglap nawala na ang mga kasama ko at may kaniya-kaniya ng mga kausap.

Napangisi ako dahil napapansin ko na may mga gusto ring lumapit saakin pero hindi nila magawa. I don’t know kung torpe lang ba sia or talagang takot.

I do flirtings pero depende sa mood ko. Masyado ako maganda tapos ’di ko gagamitin at itatambak lang para langawin? No way.

Kaya kung kumuha ng sampung lalaki ngayon gabi but sadyang hindi lang talaga maganda ang mood ko.

I’m tired but I enjoyed drinking. Kaya habang tumtagal I ordered heavy drinks na rin kasi hindi pa ako tinatamaan.

“Oh f- ck.” mura ko nang gumuhit sa lalamunan ko ang alak.

Lumabas ako saglit to take cigarettes kasi parang nasusuka ako.And after that bumalik na ako. Nilibot ko ang mga mata ko para hanapin sina Emily at agad na nanliit ang mga mata ko when I noticed something.

Am I drunk or what? I saw familiar faces.

Kinusot ko ang mga mata ko. Dude, I saw Atarah? She’s with her friends.

Wait this is not hallucinations right?

Pinikit ko ng mariin ang mga mata ko at pagbukas ko ay nakita ko na wala na si Atarah do’n.

Oh, I’m just drunk.

Bumalik ako sa table ko at Itinuon ko na ang pansin ko sa alak. Nahihibang na ako. I drunk more 5 glass of heavy drink bago ko naramdaman na masusuka na ako ng sobra.

“ Hey, are you ok?“ napatingin ako kay Emily.

“Do look like I’m ok? “ sarkastiko kong sambit.

“ Let’s stay here tonight. I booked a room. Here’s the card. “ sambit ni Emily habang nakapalupot ang kamay ng isang lalaki sa bewang niya.

Agad kong inagaw ’yun sakaniya at iniwan siya dahil busy siya. Nag ask ako kung saan ’yung daan papunta ng VIP room. I looked at my card and it says room 21.

Nag elevator ako papunta ng second floor. And I felt so dizzy pakiramdam ko umiikot ang paningin ko. Pagewang-gewang pa ako habang hinahanap ang number.

At nang mahanap ko na ang ay I tried to swipe but it says the access was denied. Napakunot ang noo ko at tinary nalang buksan and I found out na bukas naman pala. Baka sira system nila.

Anyway, I need to rest na.

Nagtungo ako sa kwarto ko. And it’s really dark tanging ang dim light from the lampshade lang ilaw. Naghubad na ako ng suot ko because I really felt so hot.

’Yung init ng pinas at alak nagsalo na. Napakalagkit sobra.

“Who are you.. Why are you here ?”

My vision is literally shaking. I’m really-really dizzy. Hindi ko tuloy makita kung sino nagsalita. Nanlalabo ang panigin ko at pakiramdam ko nasusuka ako

But that voice is so familiar. Nahihibang na naman ako?

Humikab ako at inalis na lahat ang suot ko tinira ko nalang ang nga underwears ko. Sanay ako matulog ng nakaganito lalo na kapag nakainom.

Bumaling ang tingin ko sa kama at parang may isang pigura na nakahiga doon. Lumapit ako sakaniya at sumampa sa kama. “ You, why are you here? This is my room ..“

What the hell? His perfume is familiar too.

Maybe this a dream.

“ This is my room. M-my friend booked this for me.“ nauutal na sambit niya.

Nilapit ko ang mukha ko para tignan kung sino siya. And halos matawa ko dahil nakikita ko talaga ang itsura niya.

I knew it, this is a nightmare bakit binisita na naman ako ng g-gong ’to sa panginip ko.

“ And so I..“

Nagkatinginan kami saglit. He looks confused and I felt the tension. He’s nervous. Haha, panaginip nga. He’s not like this.

“ Oh, why do I fee like we have the same friend. Is you friend name Emily? That shit broke bitch.“

This is not the first time that Emily booked us a room with others. Madalas pinagsasama-sama niya ang mga kaibigan niya sa isang kwarto para lang makatipid.

He looks at my lips and He gulped as if he wants to kiss it.

“ Anyway, let’s just share our room. I’m tired. I don’t want to argue with you.“ humiga na ako dahil sobrang pagod na talaga ako.

Hinila ko ang comforter and that exposed his body. Wow, that’s amazing. Napangisi pa ako nang magtama ang paningin ko sa ibaba niya.

Nakaboxer siya and so bulky huh?

Napangisi ako at naupo muli sa kama saka siya hinarap. Agad kong pinalupot ang kamay ko sa leeg niya. Dahilan para mapaigtad siya kaya napakagat pa ako saaking labi.

Bumaba ang isa kong kamay sa dibdib and I started to play with his nipple. “ Do you want some fun before we sleep?“

I’m tired but my body wants him. Dang, I’mreally horny right now just by looking at him.

I leaned on him. “ I’m horny ..“ I whispers.

“W-what should I do? “ utal na sambit niya.

“ F

-ck

me..“ saad ko.

The spirit of hornyness ay talagang sinasapian na ang katawan ko. Kaya walang patumpik-tumpik at hinalikan ko siya.

This lips is so familiar? How can I forget this lips kung isa eto ang dahilan bakit ako nabaliw ng tuluyan sakaniya.

Wow. Angas mo talaga tadhana. Bakit sakto namang paguwi ko ng Pinas napapanaginipan ko siya.

Even this is a dream. This feels so good and real. But this is wrong. If this is him, Why would I f-ck him? He doesn’t deserve my body no! I’m too yummy for him, duh. I will never pleasure him and I want to stop him and control myself but I cant! I’m f-cking horny.

He reached out and pulled me to him, one hand on my waist and the other behind my neck. He tipped my head up and lowered his lips to mine. I closed my eyes and melted as my whole body was consumed in that kiss.

Grabe?! I moaned between our lips. I can’t explain the feeing but it’s too romantic and my hearts beats so fast.

Parang naramdaman ko na ito noon? That was my favorit feeling.

Our kiss began softly, slowly gaining passion. Weclung to each other, our kiss evolving from tender to eager and on to passionate.

No, way. I’m still dreaming? Bakit parang totoo? Sobrang bilis ng tibok ng puso ko at nasa nahalikan stage palang kami pero ramdam ko na ang kabasaan ko sa baba.

Dahan-dahan na gumala ang kaniyang kamay sa likuran ko pakiramdam ko napapaso ako habang hinahagod niya ang likod ko.

Naramdaman ko na inalis niya ang hook ng bra ko kaya before I

gave in to the temptation to deepen the kiss I pulled away and looked at him.

With my free hand I delicately lifted his chin so he’d look to me. “ You kinda look my ex. “ I whispe.

“ I’m better than him .“ balik na bulong niya.

He started kissing my neck and slowly moving down. His hands gently grabbed and massaged my ass.

I let out with a surprise gasp because of what he did. “I want you. Please, Kiss m e.‘’ His raspy command is barely audible over the pounding of my heart.

No way! Sa paraan nang paghalik niya bumalik ang libo-libong alala namin sa isang iglap.

G-go, nakamove on na ’ko! Bakit may pa flashback?

Hindi ko siya magawang halikan siya pabalik dahil nalilito ako. Kung panaginip pa ba ’to o nasa reyalidad talaga ako.

He lifts his hand to my face, and rough fingertips skim my cheek. I shiver. ‘’ Kiss me back, Cenery. .“he murmurs again.

Holy f-ck? Did he called me Cenery?

Wala na ako nagawa pa nang magtama na muli ang labi namin parang may kung anong apoy na lumabas. I want to stop because this is nightmare but my body says no.

I want him so bad.

Bahala na nga, panaginip lang naman ’to. Maybe ito ang causes ng hangin ng Pinas no? Hahabulin ka talaga ng past mo kahit anong mangyari.

Nang magsawa na ito sa labi ko, his lips poured kisses from my neck down to my shoulders, while his hands caressed my sensual curves.

Nagtagumpay siyang maialis ang brassier ko. Bumaba ang kamay niya rito saka maingat na nilaro ito.

The way he sucks my boobs is really soft and very relaxing. “Your tattoos is so sexy.” he trace and give a small kisses to all my tattoos.

Napangiti ako na para bang nabuhay ’yung mga tattoo ko na paro-paro.

My nipple hardened because what he did before tugging it between with his thumb and index finger. He sucks it sweetly as if he’s a baby.

His hands started to slip under my wet panties. He tease and play with it. “Touch me.” desperado kong sambit.

Bumalik ang halik niya sa mga labi ko at unti-unti akong napatili nang maramdaman kong pinasok niya na ang kamay sa loob ng undies ko.

He touches the lips of mine. And grabe, that was so thrilling! Dahan-dahan niyang pinadausdos ang kaniyang hintuturo pataas pababa sa bukana ng pagkababae ko.

I moaned.

Bumaba muli ang halik niya, sa leeg, sa balikat, sa dibdib ko hanggang sa umabot ito sa tyan ko. Ipinahiga niya ako at dahan-dahan na binaba ang huling takip ng aking katawan.

His eyes darken as he sinks to his knees between my legs is one of the hottest sights.

I let his eyes wander over my body before. He claim my lips and then down to my pearl.

Yumuko ito at hinawakan ang aking pagkababae. “ That’s a lot of juices ..“ he said.

I gasped when the strokes of his tongue flick over my clit before his tongue probes deeper. My hips roll as my hands fist his dark lengths. Cursing I cry out as his finger pushes into my core as he sucks on my clit.

He moves his head up and down.. side to side. The wet sounds and him moaning into my pussy and my muffled moans.

His then makes eye contact as he makes out with my pussy.

Nanaginip ba talaga ako? Bakit parang totoo talaga? That eyes, that belongs to him. ’Yang mapungay-pungay at kulay abo niyang mata binaliw ako niyan ng sobra.

Hindi ko alam saan ibabaling ang ulo ko , ang mga mahahaba kong kuko ay halos sugatan nasiya dahil dinidiin ko ito sa likuran niya.

“Wow..”

After teasing me, he entered his finger slowly—puno ito ng pagiingat at sobrang gentle and I hate it. My hips strain to meet his finger, aching for more, and he chuckles and gives me the contact I crave. He wraps his lips around my clit and sucks, and if I hadn’t been lying down, I would have keeled right over.

He curl his fingers deeper and harder against the soft spot at my core. His free hand reaching up and gripping m my breast.

Tumigil siya ginagawa niya saakin at pinanood ko siya ano susunod niyang gagawin. I was shocked when He pulls his big, meaty, thick wet and veiny cock out threw his boxer opening He just tugged it off in one swift move. With a serious face. He slowly strokes his cock sensually and his eyes roll back wards .

“ Let me do it .“ sambit ko.

Pinigilan ko ang kamay niya at dahan-dahan kong hinawakan ito. I flushes when he I saw how hard he’s become—closely. How red the tip of his cock is, and how it twitches from time to time as I touch it.

He breathe loudly and whine with great pleasure. He looks so cute when he desperately pushes my hand, wanting to finally get a good finish.

Dinadahan-dahan ko ang pagbaba at pagtaas ng aking mga kamay ngunit nang tumagal ay ginawa ko ang bilis ng kamay niya saakin.

“ Your hand is soft..“

“ My mouth too.“ I give him a little kisses and when I found his balls, I lick it but when I’m a boout to suck him, He stopped.

“I’ll make you happy first ..” Inihiga niya muli ako at sinungaban ng isang mainit na halik.

His mouth devours mine. I can taste the beer and my juices on his tongue.

That’s a little bit salty. Scam ang nagsabi na matamis ang juice ng babae! Tss.

He spread my legs. He position himself. And started to brush his man on my core. At nakaramdam ako ng kakaibang kiliti kaya sinalubong ko ang ginagawa niya.

He wrapped my legs around his waist and slowly let his cock sit in my pussy and he grabbed my lip with his fingers and starts to suck on my bottom lip till it was swollen, and started to kiss me so passionately and desperately

His other hands grip my hips once more and grind harder against his man. I saw how his cock twitches against my entrance. He drive my hips up and bury every inch inside mine.

I’m groaning into his mouth, my nails leaving half moons on his necks, his arm pulls my hips tighter to his body. Bumilis ang pagbayo niya na kanina lang mabagal kaya halos mabiliw na naman ako.

Halo-halo ang nararamdaman ko may sakit pero napapalitan ito agad nang isang kiliti. I tried to control myself, ayokong labasan agad.

I want to enjoy our romance.

Isang malakas na ungol ang pinakawala ko nang maramdaman kong may kung anong likido na biglang pumasok sa kaloob-looban ko.

“I cum early.. “ bulong niya sa pagitan nang aming labi. He stop moving and started to play again with my nips.

“

Move, I want to cum too !“ Iritado kong sambit.

He chuckled at agad na hinila palabas ang alaga niya. Agad niya akong binuhat at iniupo sa isang tabi. Humiga siya dahilan para mag karoon ako ng view kung paano pa rin sobrang nakatayo ’yun.

“

Sit and move..“ nakangising sambit niya.

We pleasure each other — that was the best nightmare ever. The last thing I remember is sleepy kisses before my mind went black.

Nagising ako nang maramdaman kong may kung anong mabigat na bagay ang nakadagan saaakin.

Agad akong napaupo nang makita kong kamay ’yun. And it’s look like a man’s hand kasi maugat at mabalahibo.

Napalunok ako nang kinutuban ako. Agad kong inalis ang kamay niya saakin. Pero mas hinigpitan niya ang yakap dahilan para mas mapalapit ako sakaniya at makita ng ayos ang mukha niya.

Bumilis ng sobra ang tibok ng puso ko na para bang sasabog.

Kababalik ko lang ng Pinas and the first thing that I did is to f-ck with my ex-boyfriend.

And it’s not a dream.

Chapter 55

Paint Cenery

NAGAWA ko pang titigan ang mukha niya ng ilang minuto dahil parang ako na starstruck sakaniya. After how many years, we’ve met again and in this situation pa talaga? I can’t still believe that is not a dream. I moaned because of him—again?

What the hell? Anong sign ’to? Anong paglalaro ’to? Sa lahat ng lalaki sa bar na ’to? Bakit siya pa?

I literally f-ck with my ex-boyfriend. And hindi siya basta-basta ex ko lang. He’s one of my nightmare. He’s one of the reason why my life is f-cked up.

Like, kahapon palang sinasabi ko sa sarili ko na naka move on na ako but hindi pa ako ready makita siya. I mean, ready naman pala pero hindi ko expect na ganitong kaaga at sa ganitong sitwasyon pa.

No, this is really more dangerous than my mission here in Philippine. Ang bilis ng tibok nito talaga para akong hinahabol ng kahapon. Sa isang iglap nag flashback ang lahat saakin—our good and bad memories.

Hoy, Cat! Move on ka na ’di ba? You’re just horny and you’re imagining some things because that’s the effect of his juices.

Gumalaw siya kaya nagpipigil talaga ako ng hininga ko. Mas diniin niya pa ang yakap saakin. ’ holly molly’ I said in my mind when I felt his man in my tummy. I don’t know what I’m thinking pero talagang napatingin pa ako sa ibaba ng comforter na bumabalot saamin.

Oh curiosity.

“Dang,” I curse when I saw how his man errected. Mas malinaw ang view ngayon, ’yung veins! Oh my god. That’s a monster!

Agad kong sinampal ang sarili ko at pumikit ng mariin. Nahihibang na ako. Pakiramdaman ko hindi lahat totoo ’to.

F-ck, alcohol. It’s all your fault! Kung bakit nabuhay ang hornyness ng katawan ko. Bakit ba nauso ’yang alak na ’yan. Laging alak ang dahilan bakit nakakagawa ng kasalan sa sarili ko.

Sumulyap muli ako sakaniya at tulog na tulog ito. Mahimbing at matiwasay. His lips still pink and kissable. May mga tiny beard siya that makes him more hot. His nose—eyelashes—eyebrow are still looks the same super bagay sa mukha niya.

Agad nag init ang pisnge ko nang marealize ko ang sinasabi ko. Wait? Am I prasing him? Am I simping over him? Ang alala ng epekto niya! Oh my god. Help me!

Out of nowhere biglang pumasok sa isipan ko ang nangyari kagabi. Bam! pagod na pagod kami kahapon. We pleasure each other for almost 3 hours. As in, hindi kami tumigil hanggat hindi nangatog ang mga binti namin.

No wonder bakit nanghihina ako ngayon. Ang sakit ng katawan ko. And ’yung feeling ng ibaba ko pareho nang nararamdaman ko noong unang nagkasama kami sa kama. ’Yung mahapdi-hapdi? And it’s uncomfortable parang there’s still left over of ano—haish! Nevermind!

But kahit gaano kasakit o kabigat ang nararamdaman ko. I can’t stay here. Hindi niya ako pwede makita. Lalo na sa ganitong sitwasyon. I mean pwede naman kaso wait hindi talaga ako handa.

Sinubukan kong hawakan ang braso niyang nakayakap sa bewang ko para alisin ito pero nang dahan-dahan dahil hindi ito ang rason bakit hindi ako makaalis.

Halos hindi na talaga ako humihinga sa ginawa ko para lang matanggal ang braso niya saakin na hindi siya nagigising.

Hahanapin niya kaya ako? Siguro naman hindi, no? Wait—in realationship ba siya? What if may girlfriend or asawa na pala siya? Ayoko ng gulo, I don’t want to involve myself with him anymore kahit as a different person na.

Siguro if meron nga? What should I do? Baka pala may anak na siya at nasira ko pa ang pamilya nila. I’m mad at him but I don’t have any plan to take a revenge on them. Katulad ng sabi ko sayang lang sa oras and besides ayoko mandamay ng ibang inosenteng tao.

And I feel guilty if meron na nga siya pamilya at nagawa namin ’to. How? What should I do? Hihingi ba ako ng patawad sa asawa’t anak niya and I’ll explain na it’s just mistake? Or itatago ko nalang ang pangyayari na ’to at ibabaon nalang sa limot?

Oh my god, kararating kolang ng Pinas. Problema agad ang dala ko. If Bite found out about this I’m really dead.

Napalunok ako habang nakatitig sa mga labi niya. He moaned the name ’ Cenery’ kagabi. And alam kong hindi ako nagkamali ng rinig. Kinabahan pa nga ako dahil do’n. Why the f-ck is he calling me, Cenery? Na mimiss niya na ba si Paint? Oh sadyang namukhaan niya ako?

I have this feeling na namukhaan niya talaga ako, e. But It’s bit big deal namin if yes since I’m not Paint anymore. Remember, my name is Cat. And he’s moaning other name last night. That’s not me so I need to stop assuming.

Wait I wonder how’s her relationship with the new Paint? Naguusap pa ba sila? Inuuto niya pa rin ba? Or what? I’m a little bit curious but I don’t want to waste my time on them.

Bago pa ako mahuli ay nagtagumpay na akong maialis ang braso niya saakin at agad-agad akong nag bihis. Nakakalat lang kasi ang damit ko mabuti nalang pala hinubad ko ang mga ito at hindi niya napunit.

I remember our first night no’n. Because we’re both high since nakaueake pala kami ng drugs. Ang lala ng ginawa namin no’n. He ripped all my—-wait! Bakit ba ako nag f-flashback? Please, Cat. Parang tanga ikaw rin may kasalan. That’s really dangerous.

Sumulyap pa ako sakaniya and I’m thinking if bibihisan ko ba siya para kunwari panaginip lang ang lahat ng nangyari sakaniya? Pero kasi what if magising ko pa siya edi malaking problema? Mas lalo akong hindi makakaalis dito. Knowing his ugali. He’s annoying!

Hays, bahala na! Aalis na ako. Kinuha ko lahat nang gamit ko at dahan-dahan na nagtungo sa pinto. Napangiwi ako nang makita ang room number na ito. It’s room number 12. How come nakapasok ako rito nang hindi pang room 12 ang card ko?

Tss, kasalanan ng Jazzy ’to! Maybe mag rereklamo ako next time! Aaaa! Nakakainis talaga! Gusto ko pa naman pasabog ang una naming pagkikita tapos sa ganito lang pala mauuwi.

Nakahinga ako nang maluwag nang tuluyan na ako makalabas sa lugar na ’yun. I tried to call my friends but no one is picking up. Bahala na! Kailangan makaalis ako sa lugar na ’to. Hindi na pwedeng magtagal ako. Ewan ko kinakabahan ako na ewan. I mean wala akong dapat ikakaba. But I can’t help it.

Wala akong dalang car and hindi ko pa napaopen line ang aking phone for data kaya hindi ako makakapag book ng grab. Kaya I have no choice nalang kung hindi sumakay sa jeep.

Lumabas ako sa Jazzy and nagtungo ako sa terminal ng parahan ng mga jeep. Kailangan ko lang talaga lumayo sa lugar na ’to. Mag b-book nalang ako ng hotel for a while. Kahit saglit lang magkukulong lang ako at magiisip sa kung anong pwedeng gawin ko.

I clenched my fist when I notice that people are watching me. I know they are judging me because fo what I’m wearing and because I have a lot of tattoos. Sumulyap ako sa refleksyon ng kotse na nadaan ko. Medyo magulo pala ang buhok ko and I have booger in eyes pa. What the hell?

I’m such a mess! Grabe, ang hassle naman ng first day ko here sa Pinas. I didn’t expect na ganito!

Agad kong sinuklay ang buhok ko gamit ang kamay and kinusot ang aking mga mata. This is so embarrassing! Sana pala nag hilamos ako kahit konti. I didn’t even brush my teeth buti nalang ’di ako natutuluan ng laway.

Sumakay na ako ng jeep and maraming tao kasi rush hour kaya talagang agaw eksena ako. Napayuko nalang ako because I feel so uncomfortable. Hindi na ako sanay na pinagtitinginan nang ganito. Kasi kahit anong itsura mo or what, walang pake ang mga tao sa’yo expecially in the western country.

Malaki na talaga ang pinagbago ko sa loob ng limang taon. Iniwan ko na rin kasi talaga ang buhay ko no’n kaya dapat lahat babaguhin ko.

Punong-puno ang jeep kaya ipit na ipit ako. They started to give bayad na sa manong driver kaya binuksan ko ang wallet ko para magbayad na rin.

I laughed in my mind when I remember kung paano ako mag 123 noon sa mga jeep. Paint is really pain in the ass. Walang ibang dulot kung hindi mangpurwisyo ng ibang tao.

I like to pass the burden sa ibang tao. Iniisip ko ’yung sariling problema ko. And hindi ko man lang naiisip na mayroon din problema ang mga biktima ko. Well, siguro kung nando’n kana sa sitwasyon kong ’yun hindi mo talaga maiisip ’yun dahil you need to survive in this cruel world. You’ll do everything to live talaga.

But ngayon na nakaluwag-luwag na ako, I realize all my wrong doings and pinagsisihan ko ang mga ’yun. Sana pala, nagtyaga ako noon na magahanap ng matinong mga trabaho. Edi sana maayos pa ang—Oh self, please stop. Are you really serious of what you are thinking? Huwag mo ng ungkatin ang kahapon.

Huminga ako ng malalim at nang mapatingin ako sa wallet ko napanganga ako nung mapansin na wala akong dalang pesos. Wala ring coins, I only have cards and also cash but it’s euros.

Napatingin ako sa mga tao dito sa jeep na nakatingin saakin pero agad din iniwas ang tingin. “ Bum !“ mahinang bulong ko sa sarili ko.

Nakakahiya naman if mag 123 ako. First day ko sa pinas? Gagawa ulit ng kasamaan? Kaya bahala na, I hope Manong driver will accept euros. “ B-bayad po,“ nahihiyang sambit ko at pinaabot nalang ito.

Napakunot pa ang noo nang mga nag aabot ng bayad ko kasi hindi pamilyar ang inabot kong pera.

“Miss, ano ’to? Bawal play money dito. Wala kang barya? “ tanong ng driver nang ma received niya na ang bayad ko.

“ N-no, that’s not play money. One euros ’yan. .“ natahimik ang mga tao at nakikinig lang sa usapan namin ng driver.

“Ay hindi ako tumatanggap ng ganito. Wala ka bang eleven pesos d’yan? “

“W-wala. I only have euros here,” mahinang sambit ko kasi sobrang mahihiya talaga ko.

See the difference of Cat and Paint? If si Paint pa rin ’yan a-akto ’yan na nagbayad na. Aangkinin niya bayad nung mga nag papaabot sakaniya. But Cat could never.

“Ano? Eh paano ’yan, baba ka nalang, Miss para may pwesto pa—” hindi na nito natuloy ang sasabihin dahil may sumabat.

“ Kuya! Ako na magbayad nang sakaniya…“ napasinghap ako nang marinig ko ang pamilyar na boses na ’yun.

No way.

Mabilis akong sumulyap sakaniya at nakumpirma ko ngang tama ang hinala ko.

Tumukhim ako bago magsalita. “ Thank you, I’ll pay you nalang, “ sambit ko at naglabas ng 50 euros saka akmang paabot sakaniya.

“No, ok lang. Masyadong malaki ang 50 euros para ipang bayad saakin. Two thousand mahigit halaga niyan. And ’yang, one euro na hinibigay niya sa’yo kuya driver, 50 pesos saatin ’yan hahaha sayang ’di ba?”

Hindi ko siya sinulyapan dahil alam ko kung sino siya sa boses palang. Gusto ko siyang tinignan pero medyo natatakot ako na makita niya ako o makilala.

Si Gracielle.

Nasa dulo siya nang jeep ako medyo sa gitna and nakaharang ang buhok ko sa side ng mukha ko.

I know naman hindi niya ako makikilala. I mean if mabobosesan. I know ma coconfuse siya. Paint doesn’t have tattoos and Cielle really hate tattoos since it looks dirty—sa friendship nila nag promise sila na hinding-hindi sila magpapalagay ng tattoos. Sinabi nila noon kahit literal mukha silang madumi ay hinding-hindi pa nila dagdagan ng permanenteng dumi ang katawan nila.

I’m glad, I’m not Paint anymore. I can do whatever I want now. And tattoos are arts—My body is my journal, and my tattoos are my story. It’s not a dirt.

Natahimik na ang mga tao rito sa jeep pati ang driver. Unti-unti na ring lumuwag ang jeep habang tumatagal and sinubukan kong tignan ang si Cielle eh sakto naman na nakatingin siya sa telepono niya kaya nagkaroon ako ng chances na pagmasdan siya.

Naka uniporme siya na pang nurse. And she looks so neat with her looks. Ang dati niyang kulay morenang kutis ay napalitan ito ng kulay gatas. And her face—wow, super grabe ang glow up.

Nag angat ang tingin saakin kaya napaiwas ako ng tingin. Ang bilis ng tibok ng puso ko na para bang may kirot din?

Pinigilan ko ang sarili ko na tignan pa siya muli dahil natataranta ako bakit gano’n? After all this year, naisip ko na makikita sila muli. Sa imagination ko parang wala lang kapag nakita ko sila pero hindi.

Sabi ko sa sarili ko noon— gusto ko wala ng sparks. Wala na akong mararamdaman na kung ano kapag nakita ko sila. They are totally stranger to me. Kasi kinalimutan ko na sila kasabay nangpagbabago ng pagkatao ko. Kaso mahirap pala ’yun. Ilang tao na ang nakalipas but I really can’t forget everything.

I’m not her anymore but I still have her heart—Paint’s heart.

“ Para po,“ saad ko nang makakita ako nang isang hotel sa ’di kalayuan. Hindi rin ako pwede magtagal sa jeep dahil para akong mag b-breakdown na ewan.

“Thank you again,” usal ko at madaling bumaba sa jeep.

Nang makababa ako ay bigla kami nagkatinginan. Kumunot ang noo nito pero ilang segundo lang din ay ngumiti siya saka kumaway pa habang palayo na ang jeep.

“Oh god..” napahawak pa ako sa dibdib ko dahil kinakabahan ako talaga.

I felt like my heart is burning—I’m so hurt but I’m happy at same time. She looks happy too and very successful. Gaya ng inaasam namin noon pa. Pangarap namin and I’m glad, she’s doing great.

Nagtungo ako sa isang hotel na napakaganda at elegante ang interior and exter designs. And it’s really look familiar. Pumasok ako do’n at agad na nagbook for 1 day. Tho I know naman maybe an hour lang ako mag stay here dahil hindi pwedeng hindi kami umuwi sa Pampanga dahil may mga tinatrabaho kami.

“Do you accept card naman ’di ba ?” I asked the receptionist. I don’t have any cash here. Dapat lang na mag withdraw na ako.

“ Yes po, Ma’am. You can sit po muna while we’re processing pa po.“

I’m about to look at my watch pero biglang wala siya sa kamay ko. “ Oh f-ck. .“ naiwan ko ba sa Jazzy? Or what? Saan? Sa kwarto ni Roks o sa mismong pinag upuan namin?

Wala akong naalaang inalis ko ’yun nong umiinom ako? Baka bago ako matulog? No way. If Roks found my watch talagang katapusan ko na.

I called Emily pero hindi ’to sumasagot. I called the other and same din kaya nag chat nalang ako sa group chat namin since may wifi naman here to look for my watch. And after that, I called Bite naman.

“Bite, can you deactivate my watch? Naiwan ko kasi siya sa kung saan.”

“Where are you?”

“I’m at the hotel. Nag inom kasi kami and ’yun we passed out kasi.”

“Ok. Rest for a while. Galvez estimation arrival is today—-9:00 in the evening. They’ll arrived at Clark airport too.”

“Ok.”

“How’s your feeling?

“I’m not ok .” I don’t know if I should tell him about what happened today pero kasi nakakahiya kasi kung oo. And besides, feel ko magagalit siya. He will be disappointed and I don’t want that.

“Take some tea and don’t forget to eat. Make sure you’re taking care of yourself. I’m busy this week so I can’t monitor you. Please, behave. Don’t do stupid things, Cat. I’m warning you..”

“Yes po, daddy!” sarcastic na saad ko. He’s always like this simula nang sumama ako sakaniya. He’s very bossy but lowkey concern. He’s not really showy in his feelings kaya hanggang ngayon single pa, e. Pareho talaga kami tatandang dalaga’t binata.

“Cat, your meds! Don’t forget! I’ll hangout Make sure to update me even though I’m replying on your text, ok?”

“Yeah, bye na.” may sasabihin pa nga sana siya pwro binaba ko na.

I was treated when I was in UK. Mas na trigger kasi ang illnes ko dahil sa mga nangyari and I’m really glad na Bite was there to take care of me.

Until now, kahit maayos na ang kalagayan ko I regularly taking meds din. Mostly vitamins nalang and incase may mga pampakalma rin.

Habang kinakalikot ko ang phone ko ay bigla ko napansin na parang nagmamadali kumilos ang mga tao.

Nagangat ang tingin ko sakanila. “ Hala. si boss nasa labas!“

“Ha?!”

“Bakit biglaan?”

“May client yata siya and dito niya ata ipapastay. Nagpabook pala siya kanina.”

Pinanood ko lang sila ng ilag saglit bago ako bumalik sa ginagawa ko pero napaangat muli ang tingin ko nang mapansin na humilera ang mga trabahador sa entrance.

“Good morning, Sir and Ma’am! Welcome to Palms Paradise !” masiglang bati nila kaya hinanap ng mga mata ko ang sinasabi nilang boss.

Sa isang iglap para akong naubusan ng dugo nang makita ko kung sino ’yun. “ Why? “ bulong ko sa sarili ko at hindi ako makapaniwala habang nakatitig lang sakaniya

“Where’s the card? I’m expecting the room is ready.”

That familiar voice na dati araw-araw, minu-minuto ko naririnig. Iritadong-iritado na ako sakaniya, ngayon na narinig ko ang boses niya sa unang pagkakataon—pagkatapos ng limang tao. It feels new but comfortable.

Inabot sakaniya nung isa ang isang card. Kasama niya ang isang babae at lalaki. Inilibot niya ang mga mata sa buong hotel kaya nataranta ako at bago pa magtama ang mga namin ay iniwas ko na at tumalikod ako.

Si Roi Gin.

Nang maramdaman ko nang umalis na siya ay agad tumingin sakaniya. Nakatalikod na siya and dating payatot na Roi Gin ay napaka ideal na ng bidy built niya. He’s wearing a black suit. He’s very formal and grabe ang matured niya tignan. Wow, I can’t deny the fact that this Totoy is now a man. A very hot man.

Tama ba ako ng pagkakarinig kanina? He’s the boss of this Hotel? How come? Anong ginawa niya sa buhay niya bakit may ganito siya? I mean I don’t doubt his capabilities pero kasi He’s still studying? Law student siya bago ako umalis. And it’s been only 5 years? ’Di ba matagal ang law? Unless nag iba siya ng work?

Wow, I’m really shocked but I’m proud of him if sakaniya nga talaga ’to. Grabe, I didn’t expect na magiging successful ng ganito ang mga kaibigan ko—I mean ni Paint.

Para akong nakahinga ng maluwag. Knowing na hindi na sila nahihirapan kagaya noon. They look very happy. I wonder din tuloy if may mga asawa’t anak na sila? Naalala ko kasi. We promise each other na kung magkakapamilya kami sabay-sabay sana. We even planned pa nga na magsasabay-sabay kami ikasal sa west o civil wedding.

“Ma’am, here’s your card na po.” sumenyas saakin ang receptionist kaya lumapit na ako sa frontdesk.

Kahit gusto ko mag stay dito pero parang hindi pwede kasi nga tinatakasan ko nga sina Roks at iniwasan ko si Gracielle tapos si Roi namang ngayon?

“Is it ok to cance—” naputol ang sasabihin ko dahil agad siya nangsalita.

“Ay ma’am bawal po icancel kasi po— -” hindi niya na rin naituloy ang sasabihin niya dahil biglang may sumabat.

“You can cancel, Ma’am but there’s a cancellation fee since nag booked na ang room mo.” nagangat ang tingin ko kay Roi Gin na nakatayo sa hindi pa pala siya kalayuan saamin.

Ayan, nagwala ang puso ko. Ang bilis ng yibok parang ’di ako makahinga. Anong ginagawa niya riro? Kala ko ba umalis na siya?

“Ah sige huwag na. Nag ask lang naman ako if ever .” hinarang ko ang buhok ko sa mukha at tumingin sa phone ko.

“I hope you enjoy staying here ..” sambit nito at tuluyan ng umalis saka pumasok sa elevator.

“Paki assist naang siya.. “ inassist ako nang isang concierge papunta sa room ko and I’m glad second floor lang ’’yun located.

She explain a lot pa pero hindi ako nakikinig kasi I’m thinking baka makasalubong ko na naman si Roi Gin.

Nang makapasok ako sa room ay agad akong napaupo sa sahig sa sobrang bilis ng puso ko.

Grabe naman, first day ko palang sa Pinas at ’di hamak na malaki naman ang Manila pero bakit magkataon na na meet ko pa sila? Sino na ang sususunod kong makikita?

Siguro inabot ako nang 30 minutes sa pagtutulala ko at pagpapakalma sa sarili ko.

I wonder what will happened if I meet my family? Sa mga kaibigan palang sobra na akong nanghihina paano pa kaya ang pamilya ko.

“ Kainis !“ this is not good, 5 years na ang nakalipas and I should be ready. Hindi dapat ako maapekto ng ganito, As Cat—they are now stranger to me. Wala na silang role sa buhay ko kung hindi isang human beimbg nalang nag e-exist sa mundo.

Pumasok ako nang CR para mas mahimas-himasan and sobrang sh-t na pala talaga ng face ko. Mabuti nalang talaga ay mga waterproof and quality ang make up na ginamit ko though na medyo nawala pero hindi. naman sila nag smudge o kumalat.

Hindi pwedeng hanggang mamaya hindi ako magpalit ng damit. Bakit hindi ko kasi naisip na ganito mangyayari? I should bring some clothes tss.

I don’t know if makaka order or may mauutusan ba ako na bumili ng gamit ko here. Kaya I have no choice na gawin nalang mag isa ’yun.

Palinga-linga ako sa paligid dahil baka biglang sumulpot na naman si Roi Gin.

Habang papunta ako ng elevator ay nakasabay ko ang dalawang babaeng bellhop.

“ Ang pogi talaga ni boss, no? Partida nag aaral pa ’yun pero may mga ari-arian na.“

“Nag aaral pa siya? “ rinig kong tanong nung isa.

“ Oo sa pagkakaalam ko kasi law student siya kaya medyo matagal pero alam ko malapit na rin graduation niya. Ang aga niya makapundar ng mga business no? Mayaman din kasi ang pamilya niya, e.“

Mayamang pamilya? Huh? Si Roi Gin ba tinutukoy nila? How come mayaman sila? Don’t tell me nakapagasawa si Tita Grace ng mayaman?

Siguro nga? I mean tinuloy niya pa rin pala ang pag aabogado? While si Cielle mukhang nurse na. I don’t know but I feel so happy. Siguro if they knew about my success right now they are proud also. Matutuwa ’yun.

Bago ako umalis ay nagwithdraw ako nang money dito dahil meron namang atm machine sa loob ng hotel. At pagkatapos ay sumakay nalang ako jeep papunta sa mall.

I need to buy clothes kahit sa pang ngayon araw lang. Super lagkit ko and I feel so baho na. After all, wala pang hugasan na nangyari sa akin simula kagabi. So gross!

Nang makababa ako ay wala nang patumpik tumpik pa at kung anong makita kong store ay agad akong pumasok at do’n na bumili.

I ended buying 4 outfits. Kasama na do’n ang mga undies ko. Mabilis lang, hindi naman ako gano’n kaarte when it comes sa pag buy ng clothes. I decided to go to watson din para bumili ng mga make ups, bath essentials, and some skin care since I forgot to bring mine din.

At nang matapos na ako sa pamimili ay nakaramdam na ako ng gutom kaya naman sobra akong nag crave sa jollibee nang madaanan ko ito kaya do’n na ako pumasok. Sobrang daming tao and mabuti nalang ay may isang extrang table pa but it’s for 6 people pero dahil gutom na ako ay do’n na ako umupo.

Nanlalambot na talaga ako kaya sinabi ko sa crew na pakibantayan ’yung table ko dahil mag o-order ako.

At nang makaorder na ako ay bumalik na ako sa table ko pero napakunot ang noo ko nang makita kong may dalawang bata na nakaupo do’n.

Agad akong lumapit sa pinabatay kong crew kasi naagawan ako ng upuan ng mga bata. “Kuya, pinareserve ko ’to right?”

“Opo, kaso ayaw pong umalis ng mga bata.” napakamot pa ito sa kaniyang ulo.

Napatingin ako sakanila at bumuntong hininga. “Ok, sige ok na .” naupo ako sa upuan ko at agad akong napanganga nang mapansin na parang pamilyar ang mga bata.

“ Jollibee? Where’s Jollibee do you know him?“ tanong ng batang babae saakin.

“Where’s your Mommy ?” I asked.

The little boy giggles. “ Mommy is working. But they said we can talk to the stranger I can’t talk to you..“

“Eh, sino kasama niyo ?” napalinga-linga ako sa paligid pero parawang wala naman akong makita na parang naghahanap sakanila.

“We’re with our Yaya.” natawa ako dahil sabi niya they can’t talk to stranger per sagot pa rin siya bg sagot sa tanong ko.

“ Jabee. Jabee! Bidwa ang shaya!“

Napatingin ako sa batang babae. She really looks like an angel. May kamukha talaga silang dalawa. It’s really familiar!

“ What’s your name, Little girl?“

“I’m Rileigh. “ ngiti-ngiti niyang sambit.

“ She’s Righleigh. 3 years old, And I’m Rion Grison. I’m 5 years old.“

Napalunok ako. “ Grison?“

“Yes, My father is Rare—”

“Jusko kayong bata kayo! Napakakulit niyo talaga—pasensya na po ha ..” napatingin ako sa dalawang babae na lumapit saamin.

“ Tita Paint ?“ napasinghap ako nang makita ko ang isang batang babae na kasunod sa yaya na lumapit saamin.

No way, si Dawina ’yun.

“ Tita ! I miss you..“ patakbo siya saaking lumapit at niyakap ako ng mahigpit.

“ Ha ?“ wala sa sarili akong napatingin sa Yaya.

“Haynako ka, Dawina! Nakakahiya ka. Hindi ka naman niya kilala. Bad ’yan..” tumingin saakin ang Yaya nila. “ Sorry talaga, ma’am.“

“I know her! She’s Tita Paint. She’s Papa Roks’ girlfriend, right Tita? “ I was too stunned to speak.

Roks’ girlfriend?

“Dawina, She’s not Tita Paint. Tita Paint doesn’t have a lot of tattoos. And hair color is not like that. Our Tita Paint is more beautiful than her..”

“ Ranch !“ bawal sakaniya nung isang yaya.

It’s Ranch. And tinitignan niya ako na parang jinudge ang pagkatao ko.

“ Oh my god..“ bulong ko sa sarili ko.

I knew it! May makikita ako kakilala ulit?! But why now? Bakit hindi bukas? Next week?Huh? Bakit sa first day ko pa?

“Ma’am sorry talaga. Makukulut talaga ’tong ma batang ’to.” paumahin nila.

“Wala ng ibang upuan do’n, Tess ..” biglang dumating pa ang isang babae.

“Sa iba nalang tayo baby Righleigh ha? Wala na tayong upuan—”

“No! I want jabee !” umiyak ito kaya naman mas lalo akong na pressure kasi napatingin pa ang mga tao kala siguro nila inaaway ko sila.

“ Miss, ikaw lang ba mag isa dito? Ok lang ba na magsama tayo ng table?“

Napalunok ako at ngumiti ng hilaw. “ No, mag take out nalang ako. Sige na you can seat here. I’ll wait nalang sa order ko.“

“Salamat Ma’am!

“ Ranch, I’m sure She’s Tita Paint. .“ napatingin ako kina Dawina na naupo sa harap ko at nabubulungan as if ’di ko naririnig.

Last time na nakita ko sila baby pa sila. Now they are so big. Siguro na 10 years old na sila. Grabe ang bilis ng panahon.

“ Stop, Dawina. You’re embarrassing us.“

“No, She looks like Tita Paint more than Tita Paint her self. I remember her face, ganiyan ’yun..”

“I said stop, Dawina,” madiin na saaad nito. he really looks like his father. Lalo na ngayon lumaki na siya mas na emphasize ang features niya na katulad ng kay Rare.

Inirapan niya si Ranch. “ Tita, what’s your name?“

And here’s Dawina. She looks bery cute and charming. Hindi nagbago ang face niya suer baby pa rin ng look niya. But ’yung attiude niya super sassy.

“I’m Cat ..” I said.

“See? Tita Paint is Dog not Cat.. “ inirapan ako ni Ranch at tumingin nalang sa librong hawak niya.

Napakagat ako saaking labi para makapagpigil ng tawag. Sumulyap ako naman ako kay Rion and Rileigh na sumama sa mag yaya nila na mag order.

Rileigh really looks like Atarah ’yung angel looking ni Atarah nakuha ni Rileigh. While si Rion naman ’yung combination ng detures ni Atarah at Rare. Super ganda ng kinalabasan. Napaka gwapo ni Rion. Medyo playfull ang look ni Rion compare kay Ranch na parang ang dark.

Hindi rin nagtagal ay nag appear na sa screen ang number ko. “ I’ll go na. Enjoy your meal.“ sambit ko saka nagtungo sa counter para sabihin na mag take out nalang ako and nang makuha ko na ay agad na ako umalis.

Pakiramdam ko makikita ko na mga dati kong kaklase o kaya mga pamilya ko. Grabe, si tadhan hindi man lang pinagpahinga sa first three may sunod agad and the worst is apat pa talaga sila?

Pero anyway if kukuwento man ako ni Dawina kina Atarah. I’m sure naman na ’di sila maniniwala. Kahit nga si Ranch mismo ’di na niniwala na ako si Paint.

Base sa pangyayari kanina. Nakilala ako ni Dawina kaya hindi malabong hindi rin ako makilala ng iba? But the fact na may ibang Paint syempre hindi sila maghihinala na ako ’yun. And I have a lot of tattoos and the way I dress ibang-iba na.

I should imvestigate Paint’s style. Para mag iba, I have a curly and highlights hair rightnow. If mahaba rin ang hair ngayon nung Paint dapat lang na magpagupit ako para mas ma define ang pagkakaiba namin.

Nagmadali na akong lumabas nang mall. I take a cab again and went to my hotel. Nang makarating ako, minake sure ko muna na walang Roi na umaaligid bago nagtungo sa room ko.

I take a bath na and after that I ate na rin. Nag call na rin ako sa mga kasamahan ko nang magising ang ito.

Siguro mga ala una din ay nag checkout na agad ako since sinundo na nila ako rito mismo.

“ Cat, look. Oh my god. .“

Pinakita saakin ni Emily ang text ni Bite. And It’s a warning message. Real scary. Haha.

“ Na warningan ako ni Boss. Sabihin mo nagkasiyahan lang tayo—- “

“ Hayaan mo siya. Basta this is the last time na magpaparty tayo. Lalo na kayo, Emily you can party all day pero hindi kami kasama. We have a mission to do here,“ madiin kong sambit kaya napatungo-tango nalang siya.

I’m driving the car since pare-pareho pa silang hindi ok. Napagdesisyon ko na amg drive thru kami sa jollibee since ’di pa sila nag lu-lunch.

Pauwi na kami. Sakto lang mag a-lastres nang makauwi na kami sa Pampanga.

“You can’t go except to Emily. We’ll having a meeting for our mission..”

Inexplain ko lahat ng plan at goal namin today at sa mag susunod na raw. Nag assign na rin ako ng mga work nila.

“I got the list. Kung sino ang mga possible niyang puntahan. I’ll check their backgrounds.” usual ni Crim.

“ Ok, good. How about you, Min and Nat?“ tanong ko.

“ Stable ang tracking kay Galvez.“ usual ni Min.

“The gadgets that you’ll use are all ready. I set it up,” wila naman ni Nathalie.

“Ok good..”

“ We should arrived at airport before 7pm.“ sambit ni Crim.

Kasama ko si Crim papunta ng airport. Kami ang nakassign sakanila sa outdoor missions. Sina Nath and Min sa bahay lang sila and they will do the tracking and mga background check.

Ang plano ay mag papanggap kaming naghihintay lang na kamaganak na dadating kaya we’ll wear simple clothes. I wore hoodies din para matago ’yung mga tattoos ko.

“Make sure to use your extra earpiece incase of emergency.”

“Fix the signal, Min.”

“Mahigpit ang security ni Galvez. Dadaan sila sa back door ng airport. And ya’ll can’t notice din ang ibang guards niya so be alert.”

Nagtungo na kami sa airport. And nagawa naman ko makapasok sa loob without anyone notice. And si Crim sa labas siya maghihintay.

Nag handa na kami. I dressed up as janitress. Nagpunta na ako sa mga possible na lalabasan niya. And hindi rin nagtagal ay namataan ko na siya.

“ Palabas na siya, he’s with 1 girl. New face. 2 guys. The guards. Main entrance,“ sambit ko.

That jerk is laughing with his girl. Tsk, may asawa’t anak na ’yan pero lagamak ang pambabae.

Nagpatay malisya lang ako at patuloy ako sa papanggap ko at nang makalabas na sila sa main entrance. Ay naghintay din ako sa mga guards niya, napagiwi ako nang dahil napaka tanga acting ng mga ito dahil halatang may ginugwardiyahan sila kahit hindi nakausot ng uniporme.

“3 luggage.” bulong ko.

Nang makalabas na sila ay unti-unti akong bumalik sa room at nagpalit na ng damit.

“ 2019 Chrysler Pacifica Hybrid - NCT 0827.“ sambit naman ni Crim.

“Copy.”

Minonutir lang namin ang galaw niya. Medyo humihina ang signal ng oag track namin. I don’t if nalaman nilang meron gano’n or what? Kasi nagloloko na siya.

“Dang! It was hacked !” sambit ni Nath.

“ We need to put another tracking devices on him. Hindi pwedeng ganito, I think na locate nila ’yung nano tracking,“ ani Min.

“ He will attend a party next week. As of today, or this week. Sa hotel bahay niya siya muna magbabakasyon. Kaya may time tayo to put a tracking device on them. We can’t watch them 24/7 if wala tayong gadgets na gagamitin,“ wika naman Crim.

And I can’t deny the fact that it’s really tiring. Buong linggo wala kaming ginawa kung hindi mag work lang. Minmonitor namin ang mga trasaction ni Galvez at mga galaw. Aalis din kami ng pampamga at susudnan nalang namin siya since super hina na ng tracking devices na iniligay ko sakaniya noon.

And tama nga ang information namin na buong week mag stay lang siya sa bahay niya. Pumunta talaga si Galvez dito para mabakasyon kasama ang babae niya but we know na, may mga transaction siya.

“ Girl, wala ka pang dress! Let’s go shopping!“ sambit naman ni Emily.

Now nasa Bicol kami. Since dito gaganapin ang party na attendan nila Galvez.

“ I have dress so no thanks.“

“ That’s masquerade party. Hindi naman bagay ’yang dress mo. You need to look stanning there, no!“

It’s masquerade party. Gatherings ng mga rich people madalas they are making a friends a lot to the people there for the business thing. And nakakuha kami ng invitation kahit exclusive party ’yun.

“We’ll go there for mission not for a fashion show, Emi.”

“Bilis na!”

“No,”

“I think you need a dress, Cat. This dress looks sucks. Baka hindi tayo papasukin do’n.” pangaasar ni Crim nang pumasok siya rito sa kwarto ko.

“ Tss.“

“Let’s go..”

Actually, ayoko lang talaga lumabas. After that happened between us—pakiramdam ko magkikita kami ulit. He’s bugging my mind lately. It’s been a week since that happened pero hindi hindi ako makatulog dahil sakaniya.

“Let’s go, Cat !” wala na akong ginawa ng hilain nila ako palabas.

Maybe I need buy dress nga baka makita ko siya kailangan maganda ako. Huh? Wait ano pinagsasabi ko?!

Nakahinga ako ng maluwag dahil nakauwi ako ng matiwasay na walang nakasalubong na mga kakilala.

“ Oh my god you looks so hot!“

“Right? She always look like a villain.”

Papuri ng mga ito saakin. Sila ang nag ayos saakin kaya pakak talaga ang make up. I’m wearing a bloody red dress na may slit and expose ang aking cleavage. And it’s fitted kaya sobrang na define ang aking curves.

“How’s the signal?”

“Clear.”

“Take care!”

Lumabas na kami at pasakay na kami ng kotse. “I just want to sleep hays ,” reklamo ni Crim.

Umirap ako. “ I’ll drive .“ hinagis niya saakin ang keys.

“Mag waze ako. I don’t know the road here. Kaya make sure na naka monitor ka kay Galvez. We can’t lose them. .” sambit ko.

“

Wala na error na. Tuluyan ng wala ’yung tracking devices. They know na may sumusunod sakanila mag iba kayo ng ruta

. “ sambit ni Min sa earpiece ko.

“Tss, it’s been a 3 months ngayon lang nila nalaman? Mga tanga ,” natatawa kong sambit.

“Hindi pa rin tapos ’yung nago dinedevelop na tracking devices? ’Yung kasing liit ng plankton? Hahaha .” tanong ni Crim.

Umiling ako.

“ So paano ’yan? Paghihinalaan nila tayo kung magpapakita tayo sakanila at itatanim ang tracking devices. It’s really suspicious..“

“

If that, 24/7 ka na naman walang tulog niyan just monitor them

.“ pangaasar ni Emily sa kabilang linya.

“ They work so smooth and very clean. Kaya until now hindi matapos-tapos ang misyon na ’to, “ sambit ko. I’m working for almost a year na until now hindi ko pa rin na accomplish.

Eto ang pinaka mahirap at matagal kong misyon. It’s about exposing someone din kasi kaya it takes too long talaga. Unlike sa ibang misyon ko noon

Nagiba ako ng ruta at binilisan ko ang pag d-drive at ilang minuto lang ang tinagal ay nakarating na kami sa lugar.

“Whoah! Kala ko ba hindi mo alam ang venue? Galing mo talaga, pusangcat,” nakangiting usal ni Crim.

“Don’t praise me that much, ako lang ’to,” mayabang na sambit ko.

Nag park na ako ng sasakyan at nang makababa ako ay agad na hinawakan ni Crim ang bewan ko saka kami nagtungo sa entrance.

Nakasuot na kami ng mga maskara. I’ve this is a private event kaya walang masyado media at wala ’yung samut saring flash ng camera.

“Here.” pinakita namin ang invitation namin.

“Parang ang daming mga chikababes dito,” masayang sambit ni Crim nang makapasok na kami ng tuluyan sa venur.

“We’re here to work, idiot . Find him.”

“

He’s wearing a black suit with black tie and a gold mask

,“ sambit ni Nath.

“Copy, I found him, middle, near to the wine section ,” sagot ni Crim.

“

His date was wearing gold dress and reddish glittered mask with feathers

.“ sagot ko pabalik kina Nath.

“

Sayang, this is our chances para malaman kung sino ang possible na katransaction niya. But this is hard. Mahirapan malaman kung sino ang mga nakakausap niya dahil natatakpan ang mga mukha nila

,“ komento ni Min.

“ No, kailangan natin sila malapitan isa-isa. After they talk do’n tayo papasok sa eksena. Remember, we’re just starting a business and we are looking a company to invest. And beside ya’ll know how business work. Lahat kinakaibigan kahit plastikan pa kaya hindi tayo mahihirapan makakuha ng information,“ sambit ko.

Nasa gilid kami at sobrang hina ng boses ko. Halos bulong nalang pero dahil gamit ko ’yung mga gadgets from CIA naririnig nila ng ayos ang mga sinasabi ko.

Kumuha ako ng wine nang dumaan ang waiter at nagsimula na makisalamuha sa mga tao. Magpapangap nalang kami mag asawa ni Crim. Bagong kasal at balak namin magsimula ng negosyo and we’re here to ask for their helps.

“Oh, hello ,” lumapit ako sa isang babae para kunwari may kausap naman kami.

“Hi, I’m Donna. “ pagpapakilala ko. We can’t give our name. Or any information about us. Lahat puro gawa-gawa lang para na rin sa safety namin.

“I’m Arthur, his husband,” saad naman ni Crim at nakipagkamay do’n sa babae at halos hindi pa alisin ng lalaking ’to ang pagkahaway sa kamay nung babae kaya padago ko ’tong inapakan.

Nakipag usap kami sa mga ibang attendees. Marami-rami na rin lumalapit saamin mostly girls and may mga edad na. But then kahit ginagawa namin ’to, still na kay Galvez pa rin ang atensyon namin na ngayon busy makipag usap sa mga ibang tao rito.

“Yeah! It would be great kung bibisitahin niyo kami sa Bulacan. Welcome kayo do’n. We can go shopping,” yaya nung isang sa nga nakasalamuha kong babae.

“ Oh yes. I would love that! But we’ll be back in a bit. I’ll just retouch ny make up.“ paalam ko at hinila palayo si Crim sakanila.

“ The one who’s wearing a white tuxedo.“ bulong ni Crim saakin pero mukhang hinalikan niya ang ulo ko oara ’di halata.

“Focus on spying, ako na bahala sa info .” sambit ko at iniwanan na siya saka nagpunta sa lalaki naka white tuxedo.

“Good evening, gentlemen, “ I flirty says. Saka agad na nakipag cheers sakaniya.

Nagkunwari akong may tumulak saakin dahilan para mapalapit at masubsob ako sakaniya. “Careful,” bulong nito nag nagpangiwi saakin.

“Thank you.” kunwari at nahihiya pa ako.

He held my waist. “You looks stanning. What’s your name?” malanding saad nito.

Nilapit ko ang bibig ko sa leeg niya at hinaplos-haplos ang braso niya. “ I’m Donna. How about you? Are you alone?“

“Nope, but I can leave them for you.” lumayo ako ng bahagya sakaniya at kunwari g nagawa.

“ So naughty. Baka may wife ka na ha. Baka bigla akong sugurin here.“

Tumawa ito ng nakakaloko. “ I don’t have and I’m looking for it. Actually you can

be my wife, you can become Mrs. Allejanos.“

“ Allejanos ,“mahina kong sambit.

“Yes.”

“Donna Allejanos? It’s sound expensive. I like it. Pwede bang magpakasal na tayo today ?” natatawang biro.

“ He owned the Allejanos Markets. A billionaire. 50 years old. He’s CEO of Elreds. Divorce. Have two daughter and one son. He’s into NFT and invested a lot in the crypto community. He has an owned coin.“ paliwang ni Min sa kabilang linya.

“We can advance our honeymoon, right?”

“Such a naughty old man,” mahina kong tinampal ang braso niya. “ What do you do? Kaya mo ba akong buhayin?“

“Hmm, I do invest a lot in the crypto community. I have my own name there. And I think kaya ka naman pakiinin nito ng tatlong beses sa isang araw.”

“Oh really? That’s great! I’ve always wanted to enter that world. Kaso I’m so confused, I just want to do some investment.”

Tumawa siya ng nakaasar at hinampas ang pwet ko kaya nagtiim ang bagang ko oara pigilan ang sarili ko na kwelyuhan siya.

“Oh, I knew it. Kaya lumapit ka saakin, do you want my help? Huh?”

“Yes please..” hinaplos- haplos ko ang dibdib niya at gano’n din ang ginawa niya sa likod ko.

“You girls really know how to win our heart huh ?” napairap ako sa utak ko. Kapal ng mukha, kung alam niya lang sukang-suka na ako.

“After the party ?” tanong ko.

“Are you single? “ He asked. Kaya napangisi ako sakaniya.

“ Nope, I’m married. And my husband is here, you know mas masarap ang bawal ’di ba?“ labas sa ilong kong sambit.

“I like you,” nakangiting sambit niya.

Sinong may pake?

“ I’ll be back. Baka hinahanap ako ng asawa ko. You know, papauwiin ko muna.“

Tumawa lang siya kaya nang tinalikuran ko siya at napayukom ang kamao ko. “ Jerk..“

“

Omg! That’s so gross! Eeew

!“ rinig kong usal nila Nath kay napailing-iling nalang ako.

Hinanap nang mata ko si Crim at nagulat nalang nang may humablot saakin sa bewang ko. It’s Crim pala.

“ What now wife? Pinagpapalit mo ’ko matandang mayaman na ’yun?“ kunwaring tampo na saad nito.

“Baliw! Ano na? Sino pa nakausap mo?”

“Mr. De dios ang kausap—-”

Napakunot ang noo ko nang marinig ko ang pamilyar na apelyido na ’yun.

“Pardon?”

“Mr. De dios—.”

“Nasaan?” pagpuputol ko sakaniya.

Tinuro niya and tindig palang alam ko ng De Dios siya. “ Buhay pa pala ’tong animal na ’to?“ nanunuya kong sambit sa sarili.

“ Do you know him?“ sabay-sabay na tanong nila.

“Yes, paano ko nga naman sila makakalimutan ?” wala sa sarili na lumapit ako sa table nila Mr. De Dios.

“Nice meeting you again, Mr. De Dios .” agad kong inilahad ang kamay ko. Nag alanganin pa siya tanggapin ang kamay ko pero sa huli kinuha niya rin.

“ You?“

“Huh? You don’t know me anymore?” malungkot kong usal.

“ Honestly no. Did we meet somewhere? Business thing? Nakasama ba kita noong kampanya ko?“

“ Aw, I’m Donna. Hindi mo talaga ako natatandaan?“

“No? Sorry.”

“What’s happening? Who is she?” biglang may sumulpot na babae and base sa boses niya alam kong si Mrs. De Dios ito.

“Oh—ok. Nothing. I think It was mistake. Kala ko ikaw ’yung nakasama ko sa Bataan. Sorry, madam .” ngitian ko ang mga ito at tumalikod na.

“What the hell is happening

?“ t anong nila sa kabilang linya.

“Nothing, kakilala ko lang ’yan. May past kami .” natatawa kong usal pero ’yung totoo galit na galit ako ngayon. Parang may kung anong na triggered saakin at gusto silang gantihan?

I want to expose them. Gusto ko makita ng buong Pilipunas kung gaano kabaho ang ugalu ng mga De dios at kung paano nila diniin ang isang inosenteng tao. Parang gusto kong balikan ang nakaraan ko sakanila

But that’s impossible. And kung possible man ay bawal kong gawin. I have new life, hindi ko dapat pang pakilaman ang past na iniwan ko no’n.

“Don’t tell me you slept with that old man?”

“ No! Huwag kayong chismosa. Back to work tayo.“

“Confirm mayroong possible transaction si Galvez kay Allejanos. I don’t know if ngayong gabi kaya we need to keep an eye to them,”

sambit ni Min.

“Should I sleep with him na ba? Para ’di matuloy ang trasaction?

“Gusto mo bang mapatay kami ni kuya Bite!”

“De dios still in politics. He’s yhe senate President now. Buong buhay niya do’n lang umiikot. He doesn’t have any business But may news na baka next year humabol din siya ng presidente. Since kaalyado niya ngayon ’yung presidente eh.”

“ Who?“

“Laron Argonia.”

Oh ’yung Tatay ni Atlas.

Sa pagmamasid-masid namin sa paligid ay bigla nalang namatay ang ilaw. Nagulat ang mga tao at agad namin kaming naging alerto. Inactivate ko ang night vision googles na suot ko sa loob ng maskara.

Nilibot ang mga mata ko at nagkakagulo ang mga tao. “ Find him,“ usal ko kay Crim.

Biglang may tumunog na music at nagkaroon na ng ilaw ng paunti-unti and it’s all dimmed light. “ You can dance withyour partner..“ announce ng host.

“

Negative. He’s not there anymore.“

saad ni Crim sa kabilang linya.

“I cant track them.”

“Pumunta ka loob ng hotel area. Hahanapin ko siya rito sa buong venue,” utos ko kay Crim.

Hinahanap ko sa buong venue si Galvez pero wala talaga siya. Medyo nahirapn pa nga ako kasi nagsasayaw ang mga tao.

“Is Allejanos still there? Look for him.”

Hinanap ko si Allejanos at agad ko rin naman siya nakita at sumasayaw ito.

“Stay with him until mahanap na si Galvez. If it’s possible kumuha ka ng information sakaniya.”

Sumunod ako sa order ng mga kasamahan ko saakin. Nangpunta na ako sa dance floor, “ Do

you mind I dance with you?“ sambit ko.

“Oh, you’re back .” iniwanan niya ang kasayaw niya at inilahad ang kamay niya saakin at agad ko ’yun tinanggap.

“I thought ’di ka na babalik. Na dispatcha mo na ba ang asawa mo?”

“Shh, soon to be ex husband,” sagot ko.

Nagasayaw kami at dahil dim lang ang light ay nagkaroon ako nang pagkakataon na makuha ang injection na nakaipit sa slit ko at agad na tinurok ’yun sa leeg niya.

Hindi niya ito mararamdaman dahil super liit lang ng karayom. ’Yung effect nito kater is parang drunk ka —mawawala ka sa sarili and kalaunan ay makakatulog ka rin.

“ Can we book a room already? I want you so bad .“ bulong ko sakaniya.

Bigla niyang hinalikan ang leeg ko kaya napatras ako. “ I already booked, let’s go?“

Lumabas na kami sa venue at nagtungo na sa mga rooms ng hotel.

“Can you remove your—”

“No, mamaya mo makikita kasabay ng katawan ko. Let me put a show a later,” labas sa ilong kong sambit.

“I love that.” pumasok na kami sa kwarto agad nang makarating na kami.

Agad ko siyang tinulak sa bed. 2 Minute left, mag papassed out na siya. “ Oh, easy..“ Agad kong niluwagan ang neck tie niya. At agad na inunbutton ang damit at nang maialis ko na ay tumabad saakin ang mabalahibo niyang dibdib.

Napangiwi ako sa sobrang nakakadiri talaga but I need endure this. Kailangan matapos ko na ang trabaho ko. “ Are you related with Galvez ?“ hinaplos/haplos ko ang dibdib niya.

“ No, I met him here for the first time. Why did you ask?“

“He’s hitting on me kasi kanina I thought you both friends ..” kinikiti ko ang kaniyang pusod at hinihuopan ang tenga niya.

“Really? Tss, we have transaction—I’ll stop my business to.. “ ’di niya na natuloy ang sasabihin niya dahil bigla nalang siyang nawalan ng malay.

“ He’s sleeping na .“ sambit ko sa kabilang linya.

“ Hindi ko pa rin mahanap si Galvez

.“

“ Wait me there—“

“

No. stay with Allejanos muna. Nadulas na siya may transaction talaga kay Galvez. Kumuha ka ng mga ebidensya sakaniya. And then after that I’ll give my loc.“

“Copy.” agad kong kinakapkapan si Allejanos. Syempre hinubaran ko siya. At Nakita ko ang phone, iilang piraso ng drugs, cigarettes, condom, and a tracking and camera devices sa relo niya. Both nano din ang size.

Napalunok ako pakiramdam ko kahit anong oras may papasok dito. Kaya naman agad ko ng hinubad ang damit ko kailangan maging kumportable at mas makakagalaw ako ng ayos. Kinuha ko ’yung bathrobe na nasa cabinet and agad na sinet up ang gamit ko. Kinuha ko ’yung bags ko na nakatago sa bra ko kanina at do’n nilagay ang damit ko at mga nakuha kong gamit kay Allejanos.

Itatali ko na sana ang buhok ko ngunut nakaramdam ko na may kung anong nakatutuok sa ulo ko.

Sabi na , e.

Napapikit ako ng mariin at mabilis na ikutin sana ang kamay nito ngunit naiwasan niya ito at napatras lang saka nakatutok pa rin saakin ang baril.

Agad kong nilabas ang baril ko na nakaipit sa legs ko at tinutok din sakaniya. Ngunit nawala ang lahat ng angas sa katawan ko nang makita ko kung sino siya.

“What do you think are you doing ?” tmadiin at puno ng authority na saad niya.

It’s Roks.

Paano napunta ’yan dito?

Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa saka sumulyap siya kay Allejanos. His eyes are burning and it’s really scary. Parang kahit anong oras kakalabitin niya ang gatilyo ng baril para patayin ako.

“So this

what you do? You f-ck different man everyday, huh?“ mapanuyang sambit niya.

Should I kill him right now?

Chapter 56

Paint Cenery

SUPER bilis ng tibok nang puso ko parang nanigas ang kamay ko at ’di magawang pindutin ang gatilyo. Kaya naman wala akong nagawa kung hindi mapalunok at mapaatras nang lumapit siya nang dahan-dahan.

We stare at each other’s eyes, his eyes are burning into me, turning some shades darker, and mine are probably just a pool of full panic.

Galit na galit talaga ang expresyon niya. Habang nakatutok pa rin saakin ang hawak niyang baril.

I let my eyes wander up and down his body. He is in a black suit with a silver tie.

“Huwag kang lalapit. I’ll shoot you,” natatangang banta ko. Pati wordings ko walang laman at angas dahil sakaniya. I don’t know what to say.

I’m really nervous! Which is not good. Ni hindi ko pa naransanan ang kabahan ng ganito kapag nasa mission ako. I feel like may hindi magandang mangyayariz

“Kill me then ,” mapanghamon na saad niya.

Natunton na ng likod ko ang baril at hindi maari ’yun kaya agad kong sinipa sa tiyan nang pagkalakas-lakas dahilan para mapaupo siya at magkaroon ako ng pagkakataon na ikutin ang kamay niya at apakan ito para makuha ang baril.

Pinakadiin ko ang apak sa kamay niya at tinutok sakaniya ang dalawang baril. Nagtiim ang bagang ko nang makita ko na ang expresyon niya.

“Shoot me ,” malamig na sambit niya.

’Di ko maiwasan hindi mapulunok. And I know sa point of view niya aware siya na natetense ako kaya kalmadk lang siya.

Cat, wake up! Act as Cat! Please!

Napapikit ako nang mariin nang mapansin na na nanginginig ang kamay ko habang nakatutok sakaniya ang baril. “ Why are you shaking? Huh?“ mapanuyang sambit niya.

Huminga ako ng malalim saka pumikit at pinaputok ang baril. Sinadya ko na hindi ’to tumama sakaniya. Pinatama ko ’to malapit sakaniya.

What now, Cat? What’s wrong with you?! Kill him! Remember? Kapag may humadlang sa pag tapos ko ng misyon ko ay wala akong choice kung hindi patayin siya.

And knowing this guy, hindi basta-basta ’to lilitaw dito kung hindi ’to patungkol sa trabaho niya. May hinala ako na may pakay siya. Kung hindi ako—ay baka si Allejanos. Lalo na’t hindi naman ’to basta-basta makakapasok sa kwarto namin pero nagawa niya.

At delikado ’to, kailangan mapatay ko siya! Pero anong ginagawa ng katawnag lupa ko? Bakit parang may sarili ’tong isip?

Ngumisi siya saakin at hinawakan ang paa ko kaya nagulantang ako saka napaatras. “ You can’t kill me? Why?“ tumayo siya at pinagpag ang sarili.

Kinagat ko ang labi ko saka unti-unting tinaas ang gilid ng labi ko. “ I can kill you but not here. Bakit ako magkakalat here? Can’t you see? We’re having fun, we supposed to do our romantic night here pero nang i-istorbo ka?“ inirapan ko siya saka sumulyap kay Allejanos na walang malay.

“Having fun?” he laughed without a humor.

Linapitan ko siya at hindi naman siya nagpatinag. Ngumiti ako saka hinawakan ang panga niya. Ni hindi siya gumagalaw at blanko lang ang expresyon niya na nakatingin saakin.

Diniin ko ang hawak sa panga niya saka pinadausdos ang nguso ng baril sa mukha niya. “ Yes, bakit gusto mo ba sumali? Go suck his dick, “ madiin kong turan saka idinikit sa labi niya ang baril.

Nagtiim ang bagang niya. “ And you? You’ll suck what? You’ll suck who?“

Kinagat ko ang labi ko saka nilapit ang mukha ko sakaniya. “ Who do you want me to suck? Yours? Are you kidding me? I prefer Allejanos dick than to a stranger like you. Who knows? Baka may sakit ka pa,“ natatawa kong sambit saka lumayo sakaniya.

Nagdilim ang tingin niya lalo kaya napakagat na naman ako saaking labi. “ Ano bang ginagawa mo rito? Are you going to kill us?“

“ Not you, him. I’ll kill him if you suck his dick.“ nanlaki ang mga mata nang maitulak niya ako, sa sobrang bilis nang pangyayari nabitawan ko ang dalawang baril.

Babagsak sana ako pero nahawak niya ang likod at dahan-dahan na inihiga sa malamig na sahig. At agad niya akong pinatungan.

Inalis niya ang maskara ko nang dahan-dahan. He wraps his hands around my wrists and forces my hands away from his chest.

“ Tell me, what are you trying to do? Are you his whore?“ madiin niya sambit.

I look him in the eyes and furrow my eyebrows. His expression hasn’t changed - it’s serious the whole time he stares at me.

Napairap ako. “ So what If I’m his whore?“

Nanliit ang mga mata niya. “Why do you have gun then? Did he train his whore to hold a gun?”

Whore huh? Talagang pinandigan niya ako tawagin niyan? Well! I am! Paninidigan ko rin na I’m a whore!

“So I can f-ck him peacefully! In case na may pumasok na armadong lalaki! I can do self defense ! Sayang naman ang ganda ko kung papatayin lang ako! sigaw ko sakaniya at nakita ko pa kung paano tumalsik ang nga laway ko sa mukha niya.

Kaya bigla akong nahiya sa isipan ko.

“Ano? ’Di mo ba kanina? Nanginginig ako? Kasi I’m not familiar in using that gun,” mahina kong sambit na para bang nagmamakawa. “ Gusto lang naman naming magpakasaya..“

Napatigil ako sa pagsasalita nang magkatinginan kami dahil pareho naming nararamdaman na may papasok.

“May tao,” sambit ko.

“Go under the bed.” napatingin ako sa iba a ng bed. Medyo may maliit na space pa sa baba and I think kasya naman ako base sa katawan ko.

’Di na ako nagpatumpik-tumpik pa at kinuha ang mga gamit ko saka nagtago sa ibaba ng kama. I don’t know what will happened next and I’m confuse too bakit ako sumunod sakaniy.

Successful naman na nakasiksik ako sa iba ng kama kaya nang mapansin ko na sumunod din si Roks ay nagtaka ako. “ Are you kidding me? Satingin mo kasya ka d’yan? Mahuhuli lang tayo nito.“

Hindi siya nagsalita at pinagkasya niya talaga ang sarili niya. And sobrang masakit sa part niya dahil maliit lang ang space and medyo bulky siya kaya napanga-nga ako nang makapasok siya ng buong-buo sakto na bumukas ang pintuan.

Oh my god. That was close! Bakit parang kinalkula niya ang oras. This scene is too cliché . Super lapit namin isa’t-isa mas naging triple pa ang sikip nang dahil sa ginawa niya dahilan din kaya ang lapit namin sa isa’t isa na para konting galaw lang magtatama na ang mga labi nila.

“Shh,” bulong niya.

Napalunok ako at sobrang bilis na naman ng puso ko. Parang sasabog!

“Nasaan ’yung babae?”

“Kasama niya ’yung babae kanina?”

“Hanapin niyo!”

“Boss, do you hear me? Boss?”

“Check his pulse.”

“His pulse is getting slowly!”

“Ready the car!”

“Wala na siya rito! Baka bumalik na siya sa asawa niya.”

“Isa sa mga tao ng terorista ’yung babae! Find her!”

Inabot pa ng ilang minuto bago sila tuluyang lumabas. Pigil hininga talaga ang ginawa namin dahil hinalugbognila ang buong kwarto and I really don’t know bakit hindi nila sinilip ang iba-iba ng kama. I find it so suspicious? But maybe because the space is too thin kaya hindi nila inaakala na dito ako magtatago? Mga tanga ba sila? Yes tanga nga.

Ilang minuto pa kami muling binalot ng katahimikan dahil pinapakiramdaman namin kung umalis na ba sila.

“You’re married?” basag niya sa katahimikan. Napakunot ang noo ko kasi kahit madilim naiimagine ko ang galit na expresyon niya.

I was too stunned to speak because I was so shocked with his question. Wait—why he’s asking that question ba? Why is he curious?

“ You f-ck me even though you’re married?“ hindi makapaniwalang sambit niya.

I laughed without a humor. “ I f-ck you? Are you kidding me? I don’t even know you. Kailan tayo nagsiping? Sa panaginip mo?“

Sumilip ako sa pintuan at mukhang wala namang ng tao kaya nagpadesisyunan ko nang gumapang at lumabas sa iba-iba ng kama.

Pawis na pawis ako nang tuluyan na akong makalabas sa kama. Kinuha ko ang gamit ko at inayos ang sarili. Napatingin naman ako sakaniya na hirap na hirap lumabas kaya napairap nalang ako.

“You don’t know me ?” pagpapatuloy niya sa usapan namin kanina.

Nagtungo ako sa pintuan at sinilip ko ang maliit na butas para tignan kung may tao ba sa labas. At nakahinga naman ako ng maluwag nang makitang wala.

Sumulyap ako ulit kay Roks na nakalabas na ng ilalim ng kama.

His hair is actually kinda messy, and he’s sweating too much but it gives him a sexy look. Lalo pa nang inalis niya ang coat niya at niluwagan ang pagkabutones sa panloob niya.

The light is too dim kaya parang eksena sa movie ang ginagawa niya ngayon na parang nag slow motion sa lanibgin ko.

“ You don’t know me? Really?“ dahan-dahan itong lumapit saakin kaya napangisi ako at sinalubong pa siya.

Ngumuso ako at pinadausdos ang kamay ko sa mga butones ng polo niya. “ I’m not that low, babe. Why would I f-ck stranger kung may asawa naman ako?“

“You did. You f-ck me and you almost f-ck him. Don’t tell me siya ang sinasabi mong asawa mo?”

“ Hindi ha, kabit ko ’yun. Shh, kalang sa asawa ko, “ nakanguso kong sambit.

Nagdilim ang paningin niya at hinawakan ng mahigpit ang kamay ko. Kalmado lang ako at sinalubong ko ng tingin ang umaapoy na mata niya.

“ Stop playing with me.“

Gamit ang malaya kong kamay ay hinawakan ko ang pisnge niya. Hinaplos-haplos ko ito.

“I’m not playing with you, honey. Ikaw ’tong mukhang gusto makipag laro saakin. Ano? Pagbigyan na ba kita?”

Umigting ang panga niya at hinawakan niya na rin ang isa ko pang kamay. “ Pinaghahanap ka ng tauhan niya a

t mukhang

may balak kang hindi maganda then you’re telling me na kabit ka niya?“

I laughed like a witch. “ Gano’n naman ang role ng kabit ’di ba? Ang gumawa ng hindi maganda? Are you stupid ba? Or kulang kalang sa panood ng teleserye?“

“You’re a sindicate? Balak mo bang nakawan siya at patayin?” maanghang na tanong nito.

The way he stares at me, pinaghihinalaan niya na talaga ako kaya hindi ko na siya maloloko. Wala na ang maskara ko. My face is totally exposed. My tattoos was covered up by the make ups kaya nang makita ko ang sarili ko kanina parang naging si Paint muli ako.

And now, alam kong naguguluhan na siya. I know him, iimbestigan ako nito lalo pa’t nahuli niya ako sa balak kong gawin. May hinala na siya. Iisipin niya talaga na ako si Paint.

They way he asked if I’m sindicate is really something that you’ll feel offended. It’s like he know something before. You know, I do stealing a lot. And ayun ang ginawa ko sakaniya noon kaya nagkakilala din kami.

“Tanga mo talaga ’no? Kung gagawin ko nga ’yun. Why would I tell you? Ok ka lang ba? Kulang ka ba sa f-ck? Oh sige na hubad na..”

Hindi siya nagsalita at tinitigan lang ako na para bang papatayin na. Mas lalong dumiin ang hawak niya sa dalawa kong kamay kaya napabuntong hininga ako at buong lakas na tinabig ang pagkahawak

“ What’s your name?“

Umirap nalang at tinalikuran siya. Akmang maglalakad na ako palapit sa pintuan ngunit napigilan niya ako. “I get it, You f-ck

wses

me because you know me, right?“

“I know you? What’s your name again?Baka maalala ko if sa-sabihin mo.” hinarap ko siya at nag cross arm pa.

His jaw clenched. “ You’re playing dumb huh.“ sumulyap ako sa kamay niya na may hawak na palang baril.

Ngumisi ako.“ If I know you automatic you know me rin? So bakit mo tinatanong pa ang pangalan ko?“

Hindi siya makapagsalita but I know may gusto siyang sabihin base sa expresyon niya. “ What’s my name? Sino ako?“ l umapit ako sakaniya muli.

Inilapit ko ang mukha ko sakaniya at hinaplos-haplos ang kamay niyang may baril. Ang akala ko ay kikilos na siya para barilin ako but suddenly, I feel his hand under my jaw, forcing me to kiss him.

I was shocked pero hindi ko ’yun pwede ipahalata kaya naman sinabayan ko ang bawat galaw ng labi niya. Kumapit ako sakaniyang leeg at ang malaya niya namang kamay ay sa bewang ko.

Naging mainit pa lalo kami sa ginagawa namin nang kagatin ko ang labi niya para ipasok ang dila ko at nagtagumpay ako roon.

Napangisi ako nang siya na ang humiwalay saamin dalawa. Gulat na gulat siyang napatingin saakin at hingal na hingal. Ang kaniyang labi na pulang-pula dahil sa ginawa ko ay parang nanginginig pa.

“What’s wrong? Babe? Am I terrible kisser?” I pouted.

“You’re the girl last night,” nanginginig ang boses niya ramdam ko ang pagtataka.

What’s wrong with him? Why he looks so confuse. Naghihinala na ba siya?

“Me? I don’t remember talaga. Sorry. “ tatalikuran ko na sana siya muli ngunit narinig ko ang sinabi niya pag patayo ng balahibo ko.

“ And that lips is so pamilyar. That lips was owned by her..“

So hindi niya talaga pinaghihinalaan na ako si Paint base sa reaction niya parang ngayon palang niya iniisip na ako si Paint? I’m confuse too, bakit niya kaya tinatanong ang pangalan ko kanina?

“Who ever that ‘her’ she’s not me. Stop comparing me. I’ll never be her.”

Tuluyan na akong tumalikod at lumapit sa pintuan at akmang bubuksan ko muli ito pero hinila na naman ako ni Roks.

“Ano na naman ba?!” tinabig ko ang kamay niya.

“ You can’t go. Do you want them to kill you?!“ kunot noong tanong niya.

Napakagat ako saaking labi. “ Yes. What do you want huh? Gusto mo bang ikaw ang pumatay saakin? Then do it now!“ iritado kong sigaw.

He sighed deeply. “ Look, I don’t have any intention to hurt you. I can protect you if you—“

Protect? Again? Tss. It’s been a while since I heard that line from him. So cliché, hindi pa rin pala siya nagbabago ng mga linyahan sa mga babae.

“ Protection ?“ mapanuya kong saad.

“ Yes.“

“ Oh, I don’t need your protection. I can protect myself. Thanks for your offer but I’ll never need it. Never ,“ madiin kong sambit at kinuha na ang baril na nilagay ko sa bulsa ng roba ko.

Sobrang naginit ang ulo ko dahil sa sinabi niya ‘protection’ na ’yan. Bumalik lahat ng ala-ala na ’yun. Hindi na ako nag patumpik-tumpuk pa at agad pinadaplisan ng baril ang paa niya.

Napadaing siya at napaluhod. “ You can’t even protect yourself. Huwag mo ’kong maliitin. Kayang-kaya kitang patayin ngayon. Hindi ako nag bibiro.“

Tumalikod ako.“ Hey ,“ malambing ang boses gamit niya sa pagpipigil saakin.

Hindi ako gumalaw sa kinatatayuan ko kahit gusto ko ng lumabas.

“Take my coat atleast. Please, don’t catch cold .” liningon ko siya at nakangiwi ito habang tuloy-tuloy ang tulo ng dugo sa kaniyang pants.

Napatingin ako sa suot ko. Tama siya, I need this kaya hindi na ako nag inarte pa at kinuha ’yun saka lumabas na ng kwarto.

Hindi naman siya mamatay sa simpleng daplis ng bala na ’yun. Tanga niya nalang kapag nahuli o ’di naman kaya maubusan siya ng dugo. Well, wala na akong pake sakaniya kahit mamatay pa siya.

Lumabas ako ng kwarto at napalinga-linga sa paligid. Clear naman pero I know there’s CCTV here. Kahit anong oras may lalabas na mga kalaban sa magkabilang pasilyo ng hotel.

Kinapa ko ang tenga ko ngunit wala na doon ang earpiece ko. Kaya naman agad kong kinuha ang extra ko.

“Helloo—helloo .” una, walang sumasagot sa kabilang linya pero hindi rin nagtagal ay nagkaroon na ng signal.

“What the hell?! Where are you?!”

Napapikit ako nang mariin sa sigaw ni Emily. “ I’m fine, palabas na ako ng hotel. Crim, do you here me?“

“ Cat! Cat! Ano nang balita dyan? We have a problem. I can’t find him. Wala na ang kotse na sinakyan nila Galve

sa labas. Kaya we need to go home as soon as possible.“

Rinig kong sambit ni Crim. “ Wait for me, send me your location,“ sagot ko saka nagpalinga-linga sa paligid.

“ How’s Allejanos? Did you get evidences?“

Napapikit ako nang mariin nang marealize na mukhang naiwan ko sa iba ng kama ang mga ebidensyang nakuha ko kanina.

“Dumating ang mga tao niya kanina. Muntik na akong mahuli bago ko pa magawa—”

“What?! Ang tagal mong nawala sa linya? I gave you enough time to do your things, Cat? Bakit natiktikan pa rin kayo ng tauhan niya?”

Nagtiim ang bagang ko sa tono ng pananalita ni Crim.

“Sinisisi mo ba ako ?” mahinahon kong tanong dahilan para matahimik ang mga tao sa kabilang linya.

Rinig kong tumikhim si Nathalie. “ Don’t turn off your earpiece and go to Crim’s location now.“

“

Copy,“ sagot ko nalang. At nanlaki ang mga mata ko nang maramdam ko na may marinig akong yabag kaya naman napaatras ako.

“ I told you, they are looking for you..“ para akong nanlambot nang hinila niya ako papasok sa isang kwarto.

Napasulyap sakaniya at nakumpirma ko ngang si Roks siya. Binitawan niya ang kamay ko at paika-ikang naupo sa kama.

Nilibot ko ang mga mata ko. Paanong nakapasok siya sa kwartong ’to? Bakit may access na naman siya? Don’t tell me nag pabook siya? Or lahat ng room dito may access siya?

This is so suspicious.

All about him is sus!

Narinig kong nagsasalita ang mga kasama ko at tinatanong kung sino ang kausap ko kaya naman agad kong pinatay ang earpiece ko.

“Come here,” pinagpag niya pa ang kama kaya napakunot ang noo ko.

“What are you trying to do, Mr? “ maangas kong usal.

Bumuntong hininga siya saka sinulyapan ako ng seryoso. Napahawak ako ng madiin sa baril ko pero nang tumayo siya at paika-ikang lumakad palapit saakin ay inalis ko ang pagkahawak. Nakatali ng isang tela ang sugat niya para tumigil sa pagdugo.

“Trust me,” sagot niya saka ako hinila at gulat na itinulak sa kama.

Nanlaki ang mga mata ko nang harap-harap ko siyang nakikitang hinuhubad ang mga damit at pants niya hanggang sa matira nalang ang kaniyang boxer.

Agad akong napaiwas ng tingin at akmang tatayo na pero bigla siyang sumampa saakin. Hindi ako humihinga at hindi rin makapagsalita habang nakatingin lang sa kulay abo niyang mga mata.

Kinilabutan ako. He leans in and my breath catches in my throat. “ You can’t go out by yourself. You’ll know the reason in 3, 2, 1..“

Pagkatapos niyang magbilang ay agad na may kumatok sa pintuan. Lumayo siya saakin sa nginisian ako. “I told you.”

Again, paika-ika siyang tumayo at nagtungo sa cabinet para kunin ang roba.

Nanlaki ang mga mata ko nang maghubad siya ng pants niya at kinuha ang roba at sinuot ’yun. Sinulyapan niya pa ako at pinagtaasan nang kilay nang makita niya ang mga mata ko na nakatingin sa katawan niya.

Napakumot tuloy ako ng wala sa oras at iniwas ko ang tingin ka sakaniya. Napatingin nalang muli ako sakaniya nang binuksan niya ang pintuan.

“ What?“ malamig na tanong niya sa taong nasa labas. He didn’t open the door widely kaya hindi ko rin masiilip kung sino ang mga kumatok.

“We are looking—” he cut them off.

“Get the f-ck out, “ madiin niyang turan. Sinulyapan niya ako na para bang sinesenyasan.

“Honey, who’s that? Come quicky, I wanna sleep,” malambing kong sambit.

He opened the door na para makita ako ng mga tao. “ Do you want to watch us? On how we’re going to make baby?“

“Hey !” bawal ko sakaniya dahil totoong nag init ang pisnge ko bigla.

Narinig ko na tumawa ng mahina si Roks kaya sinaaman ko siya ng tingin. “ Sino ba kayo? You’re looking to someone? Come here and look around,“

“ But once you enter our room, you can’t go back alive, “ madilim na sambit ni Roks. Gusto ko makita ang reaksyon nang mga guard pero hindi ko ito makita.

“We just need your cooperation, sir. If you saw a girl who’s wearing this. Please, tell us. She’s a killer, she tried to kill Mr. Allejanos and robber him.”

Nagtiim ang bagang ko nang marinig ko ’yun. They are accusing me a killer or magnanakaw. Hindi na ako makakalapit pa kay Allejanos. I’m glad naka maskara ako kanina.

Tss, kasalanan ng Roks na ’to!

“ There’s a killer who’s roaming in this hotel? What happened to the security? “ kunwaring galit na usal ni Roks.

“ We do’t want to cause panic, Sir. We just want to inform you. We’re working na rin po to find her. “ may kung ano-ano pang sinabi ’yung mga taong nasa labas pero ’di ko na pinakinggan dahil na busy ako sa pag iisip.

Ibig sabihin, I failed. They are suspecting me na I want to kill Allejanos. The CCTV here needs to take down. Lumabas ako sa kwarto ni Allejanos kanina probably they are checking it.

Tinakpan ko ang unan sa mukha ko. In-on ko ang earpice ko,“ Make sure to take down the CCTV,“ mahinang bulong ko at agad na pinatay.

Narinig ko ang pagsarado ng pinto kaya naman agad kong inalis ang takip ng unan saakin. “What are you doing?” nakataas na kilay na sambit niya.

“I’m preparing for our activity? Making a baby huh?”

Naupo siya sa kama at tinignan ako ng seryoso. “ You need to stay here a little bit longer. Pahupain na muna natin ang sitwasyon. Don’t worry about the CCTV. They are not working.“

“Why? Or should I say

how

come? How did you know? Who are you ba? Are you an assasin?“ kunwaring gulong-gulo na tanong ko.

“ I’m the one who should asking those question. They are saying that you’re trying to kill, Allejanos? And yet you’re denying you are not from any syndicate group.“

Tinignan ko siya na kunwaring na o-offend.

“Killed? What’s the reason? Ni hindi ko pa nga siya ‘nagamit’ bakit papatayin ko agad? And sysndicate group? Baho naman, hindi bagay ang beauty ko sa gano’n group. Over my gorgeous body!”

Nanliit ang mga mata niya at unti-unting nilapit ang sarili kaya napaatras ako hanggang sa sumadal ako sa headboard ng kama.

“Really? Nagamit? Bakit mo siya gagamitin? For what reason? “ mahinahon na tanong nito.

Inirapan ko ito at itinulak. “ Bakit andami mong tanong? You’re interrogating like I am criminal. Tss, kainis ka! “ pabebe kong saad.

Tumayo ako at nagtungo sa CR para maghanap ng first aid. Gagamutin ko nalang ang sugat niya para kunwari mabait ako at walang intensyon na masama.

“

Where are you going?“

“Look for meds. Nakakahiya naman ang ginawa ko sa’yo baka magkainfection pa ’yan at mamatay ka baka sabihin mo mamatay tao na talaga ako,” nakabusangot kong saad saka pumasok sa CR and I’m glad nakahanap ako ng first aid kita sa cabinet.

Sinulyapan ko siya na nakaabang pala sa labas ng CR. “ Sit. “ tinuro ko ang kama.

Nakatali lang kasi ang sugat niya para mapigilan ang dugo. And bigla lang akong naguilty sa ginawa ko ng ’yung which is bad. Bakit kailangan maguilty ako?

“Pasalamat ka you’re helping me. Kaya I’ll help you nalang din. I’m not the bad person kasi. I’m just a victim too. I don’t know why they are accusing me to kill Allejanos. I mean if I have a plan to kill him tonight. Hindi pa ako nag bebenefit sa yaman niya. You know, I’m a gold digger,” natatawa kong sambit at inalis ang pagkatali ng tela sa sugat niya.

“Let’s wash your wound,” nag angat ako nang tingin sakaniya and he caught of guard kasi nakatitig lang siya saakin.

“Hey .” pumitik ako sa harapan niya kaya parang bigla siyang nagising sa pagmuni-muni sa mukha ko.

“ W-what?“

“I said, let’s wash your wound first. “ inalalayan ko siya na magpunta sa CR to wash his wounds.

Tahimik kong nilinis ang sugat niya dahil daplis lang naman ito ng bala kaya hindi naman ’to sobrang lalim.

Nang mahugasan ko na ay bumalik na kami sa kama at ginamot ko na ’to. At nang malagyan ko na ng bandage ay inayos ko na ang gamit sa lagayan at nag angat muli ng tingin sakaniya.

Nakatingin na naman ito saakin. Kaya naman pala hindi umiimik kanina kahit diniinan ko pa ang paglagay ng gamot ko sa sugat.

There’s a long pause after that and we’re just staring at each other. An unknown emotion passes through his yes, but it’s gone before I can read it.

“Why are you looking at me like that? Are you simping on me, huh ?” nginisian ko ito.

Tumayo ako at bumalik na sa CR pala ilagay ang gamit do’n. “ What’s your name ?“ out of nowhere na na naman niyang tanong.

Napakagat ako saaking labi habang naghuhugas ng kamay. “ What’s your name?“ balik na tanong ko.

“I’m Roks, and you ?” napasilip ako sakaniya na nakaupo pa rin sa kama.

“Roks? That’s a weird name. “ naiiling kong sambit.

Wow coming from me ha? Paint? Cat?

“ What’s your name?“ ulit na tanong kaya naman lumabas ako sa CR.

“I’m Donna ,” nakangiti kong sambit.

“ Donna ?“ nagsalubong ang kilay niya na para bang hindi makapaniwala saad niya habang tinitignan ako mula ulo hanggang paa.

“Uhmm, is there something wrong with my name? Hindi ba bagay saakin? It sounds like an angel nga, e. Like me.” I poke my cheeks pa para mag aegyo.

Tinignan niya lang ako nang maigi at wala siyang reaksyon kaya napabusangot ako. “ Stop staring at me! If you keep staring at me like that, I’ll shoot you talaga!“ maangas na sambit ko.

“ You sounds like her,“ wala sa sariling usal nito.

Alam ko kung sino tinutukoy niya because obviously I look like her because I was ‘her’ . Yes past tense because I’m not her anymore.

“Who the f-ck is that her ba? Kanina mo pa ako nicocompare sakaniya. Kairita na.” umirap ako at inayos napang ang sarili ko at ang barili ko,

“ The woman that I love,“ puno nang sinseridad na usa nito.

Napakunot ang noo ko. Para akong nabilaukan sa sarili kong laway. The one she love? Walang ‘d’ Who? Probably it’s not Paint. Ni hindi niya naman minahal ’yun. Ginamit niya ’yun.

Baka may ibang babae na siya? Or baka naman si Atarah? Grabe, the audicity of this guy to compare to his girls?

“I feel so offende

huh? What’s more pa ’yung love mo? You literally kiss me a while ago? Meron ka na palang love. Tss. Cheater! Boys will always be a boy.“

Hindi siya sumagot at umigting lang ang panga niya. Nakailang minuto pa kami nagtitigan. Mata sa mata bago siya bumitaw . “Dang ..” kinusot niya ang kaniyang mga mata na para bang naiirita.

Tumayo siya at kinuha niya ang kaniyang pinaghubaran na damit at may kung ano siyang kinuha rito.

It’s an eye solution. “ You’re wearing a contact lenses? “ I asked.

He just nodded.

“ Huh? Why?“ this is new huh? Para saan pa at nagsusuot siya nang contacts? Don’t tell me hindi talaga grey eyes niya?

Tinitigan ko lang siya sa ginagawa niya. I’m suddenly became curious kaya nang marealize ko ’yun ay tinampal ko ang sarili ko kaya napatingin saakin.

“What’s wrong ?” tanong niya. Maluha-luha ang mga mata niya at kumikinang ito.

Umiling ako at bumuntong hininga saka nagtungo nalang sa kama upang maupo.

“Why are you here? Why did you attend this party? What do you do for living ?” napatingin ako kay Roks na nakatayo sa harapan ko. Sunod-sunod ang tanong niya.

“ Why are you curious about me? Are you interested on me?“ nakangiti kong sambit.

“Yes,” seryosong turan niya.

Nawala ang ngiti sa mga labi ko. “ What do you do for living then? Why did you attend this party?“ balik ko muling tanong.

“I was a soldier.” He stopped. I scrunch my eyebrows together. What does it mean He was?

“ And I attended this party because I need to finish some things,“ diretsong saad niya.

Ngumisi ako. “ Such as a mission?“

Tumango siya na hindi ko inaasahan. Walang pag aalinlangan ’yun ha?

“ And you? Why are you here?“ seryosong tanong niya.

Ngumuso ako. “ Hmm, we’re here because we want to look for investors. I’m with my husband.“ ipagpapatuloy ko nalang ang roleplay. I know he wont buy my excuses base on his reaction but who cares paninidigan ko kung sino ako ngayon.

“ Then what’s your relationshop with Allejanos? Is He your husband or what? “ nakasalubong ang kilay niya at ang panga niya ay umiigting.

Ngumiti ako ng matamis. “ Nope, kabit ko

nga

siya. Ikaw gusto ko rin bang maging kabit ko?“

Dumilim lalo ang tingin niya na ikinasaya nang kaloob-looban ko. “ Where’s your husband?“

“ I don’t know. Tumakas ako! Dapat kasi it’s a kabit time pero sumulpot ka. Tss, siguraduhin mo lang na ’di moko susumbong sa asawa kung hindi papatayin talaga kita.“

Tinignan niya ako na para bang pinandidirihan. “ Do you have kids?“

“Yes.”

“Kalokohan..” this time siya naman ang tumawa.

“ Anong kalokohan ka d’yan! Are you insulting me? And my kids?“ kinagat ko ang labi ko at inambaan pa siya nang hampas.

Tumayo siya at lumapit saakin. “ Bago ka pa nakapunta sa paroonan mo. Pauwi na ako. I used to be that ‘husband’ thinky. And child? Where? Ipakilala mo saakin, baka anak ko pa ’yan..“

Halos mabulanan ako sa sarili kong laway dahil sa pinagsasabi niya. The audacity of this guy! Saan siya kumukuha ng lakas nang loob?!

“ What the f-ck are you talking about? Are you watching dramas? Do you really think may mabubuo saatin? It’s not almost 24 hours when we f-ck no, ano ’yang sperm mo alien?! “ sigaw ko sakaniya.

Unti-unting sumilay ang ngisi sa labi niya. “You admit it..”

Napasinghap ako at para bang nataranta na ang kaloob-looban ko . “I need to go..” tumalikod ako pero marahas niya ako akong hinila pahiga ng kama.

Gulat na gulat ako at ’di makagalaw. Lalo pa nang bigla siyang sumampa sa ibabaw ko. Diniin niya ang pagkahawak sa mga kamay ko at inalis ang roba ko dahilan para maexpose ang suot kong sando at maliit na short.

May kung ano siyang kinuha saakin at huli ko na narealize kung ano ang mga ’yun. Nang pinakita niya saakin ay do’n ako na himasmasan. “ What are these? This phone belongs to Allejanos. You have a lot of trackers, this medicines? For what?“

Hindi ako makasagot dahil ebidensya na mismo ang nagtuturo saakin.

“ Are you a hired killer? An assassin? A terrorist? Tell me,“ madiin na saad niya. This time mukhang galit na galit siya.

“You have this also? What’s your purpose? Bakit ka na rito? “ parang nanginig ang paa ko nang hinila niya saaking ang earpiece.

Dahil parang biglang nag ano ang adrenaline rush ko ay naitulak ko siya nang malakas. Binilisan ko ang pagtayo ngunit nakadagan pala ang mga hita niya sa paa ko.

“Get the f-ck out !” sigaw ko at pinagsisipa siya.

Ngunit bago pa ako nakababa sa kama ay hinila niya na ang buhok ko. “ You can’t escape,“ madiin niyang saad.

Hinila niya ako paupo sa kama at hinawakan nang pagkadiin-diin ang panga ko. “ Nasasaktan ako.“

Unti-unting tumulo ang luha ko at umiyak para magpaawa sakaniya. “I don’t even know you. Bakit ginaganito mo ’ko? Ano bang ginawa ko?”

Agad siyang natauhan at agad napalayo saakin. His eyes turn soft when he sees me in the state I am. Kinusot ko ang mga mata ko at patagong ngumisi. Kinuha ko ang tali sa roba ko saka sumugod sakaniya pero mabilis ang naging aksyon niya at umiwas siya.

Niyakap niya ako ng mahigpit. And yep, mukhang ’yun ang weakness ko dahil hindi na ako nakagalaw lalo pa nang sinambit niya ang salitang, “ Cenery.. “ kasabay nito ang pag posas niya sa mga kamay ko.

Wala na akong nagawa kung hindi tignan siya nang masama. “ I’ll call a police! Oh wait? Why would call them pala? Malay ko bang kasabwat mo sila. You’re abusing your power pagbabayaran mo ito,“ madiin na saad ko.

Bumuntong hininga siya at may kung anong tinurok saakin. “ Rest now..“

Unti-unting bumagsak ang katawan ko and my mind went black.

I WOKE up when I heard annoying voice because they disturb my sleep. I wanna punch them so hard. I’m lying on something soft and when I wiggle a bit, I notice it’s a bed.

“Sino ba ’yan? Bakit kamukha ng jowa mo, Cap?”

“Oo nga mas kamukha niya pa ’yung nasa picture. Kaysa sa jowa mo ngayon hahaha.”

“Stop it.”

I opened my eyes. And tumambad saakin ang unfamiliar place. But it looks like I’m in a room, as in room sa mga bahay.

Bumaba ang tingin ko kay Roks at sa dalawang ’di ko kilalang lalake. Nataranta akong napaupo at do’n ko rin narealize na nakatali ang paa’t kamay ko.

“ Nasaan ako? What did you do to me?!“ galit na saad ko.

Nagkatinginan ’yung dalawang lalaki samantalang si Roks ay walang emosyon lang ang tingin saakin.

“ Anong gagawin niyo saakin?! Hahalayin? Papatayin? Ibebenta ang laman loob? Ano?! Oh baka naman gagamitin ?“ umiyak muli ako. Infairness saakin pwedeng-pwede na talaga ako maging artista. Pero seryoso, I practice my acting dahil I need it for my work.

“Do you think I’ll do that to you ?” nakangiwing usal ni Roks.

I laughed without a humor. “ Yes you can! I don’t f-cking know you! Who knows baka carnival ka pala!“

“Cap, nakakatakot siya .” sabi nung isang kalbo at nagtago pa kunwari sa likod ni Roks.

“ Talagang matakot kayo! Once nakawala ako rito uubusin ko kayo! Pati bone marrow niyo simot!“ pagbabanta ko.

“Get out ..” utos niya sa dalawa kaya agad naman ’tomg sumunod at lumabas.

Hinila niya ang upuan palapit sa kama. Bumuntong hininga siya at pinagdikit ang mga kamay. Ngumisi siya. “Kung magsasalita ka ngayon. At mapapatunayan na inosente ka. Kakalagan kita.”

“Hindi pa ba ako nagsasalita? sa lagay na ’to? Anong tawag sa ginagawa ko? Tahol? Are you bobo ba?”

Nawala ang ngiti sa labi niya. “ Tell me who you work for?“

Kahit anong mangyari ay hindi ko pwede ilaglag ang CIA-6 or ang buong CIA. Dapat lang na tikom ang bibig naming mga agent hanggang sa kamatayan namin. Isa rin kasi sa misyon namin na protektahan mismo ang agency namin. Dahil buhay din ang kabayaran kapag nilaglag o tintraydor mo ang CIA.

“ Sa sarili ko. Malamang kanino pa ba? Sa’yo? Sino ka? At bakit ang kapal ng mukha mo. No wonder, Roks ang pangalan mo. It’s so ugly like your ugali!“

Hindi niya ako binigyan nang reaksyon sa ginagawa kong pangaasar sakaniya. “ You’re working for a private agency? A paramilitary? Terrorist? A mafia? Government?“

Pumito-pito ako at kunwaring nilibot ang tingin ko sa kabuuan ng kwarto. “I’m working for myself. Gangster ako because I’m bored. Can’t you see my tattoos? ’Di ka ba natatakot?”

I notices na nakabura na ang make up dahilan oara expose na ang mga tattoos ko sa katawan.

Binasa niya ang labi niya at napasuklat nalang sakaniyang buhok. “ I’ll not feed you until you talk to me properly,“ maotoridad na saad niya.

“ Matitiiss mo ba ’ko, bebe ko?“

“Yes, Donna,” madiin na sambit niya kaya napairap nalang ako. At ewan ko rin kung bakit.

“ Paano kapag iihi ako?“

“Call me.”

“Hindi mo ’ko kalagan? So sino maghugas saakin? Ikaw? Tss. C-chansingan mo lang ako.”

Magsasalita pa sana nang biglang mag ring ang telepono niya. Sinulyapan niya pa ako bago siya tumayo saka sinagot ang tawag.

“Hello? I’m at work , Love .” hindi siya gano’n kalayo saakin kaya naririnig ko ang sinasabi niya. Ewan ko kung sinasadya niya ba or ano. Parang pinaparinkg niya talaga ’yung love na ’yan.

“Yes, I’ll go home tonight. Hmmm.”

“What do you want to eat?”

“Ok, I-i love you too..”

Ewan pero para akong binuhusan ng mainit na na tubig sa sinabi niya sa kabilang linya. Mahapdi ba?

Self, ano naman ngayon kung nag i love you siya? Sa iba? You need to expect na masaya na siya sa buhay niya ngayon. And remember you don’t have any plan to take a revenge if he’s a happy with life. Good for him, you’re not affected because that’s the most friendly revenge. To prove them that they are nothing to you anymore. Wala nang halaga.

Sumulyap siya saakin kaya umirap ako at rinig ko ang kaniyang yapak at kung paano binuksan ang pinto. Ibig sabihin ay lumabas ito.

Dang, sa una palang tapaga dapat pinatay ko na ’to.

Mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa magsalita. Pinaghihinalaan niya na ako, I know he’s doing some research about me. Kalaunan malalaman niya na hindi ako si Donna.

Nagisip ako kung paano ako makakatakas sa lugar na ’to.

Gosh, I didn’t think na ganito ang mangyayari. Na e-epal na naman sa buhay ko ang lalaking ’to. How can I do my mission if I was kidnapped by this guy.

I’m not ready for the God’s sake! Wala akong matinong plano kung sakali ngang naranasan ko ’to.

I knew it, kaya may masama akong pakiramdam sa paguwi ko ng Pinas. Wala talagang ginawa ang bansa na ’to kung hindi balutan nang kamalas ang buhay ko.

I just hope matunton ako ng mga kasamahan ko. I doubt na nag iwan pa ng gamit si Roks saakin. ’Yung mga gamit na kinuha ko kay Allejanos. Paniguradong sinisira niya ’yun or gagawin niya na naman akong pain?

So this is my purpose in his life no? Ang gawing pain sa lahat ng misyon niya.

Maybe I’ll just kill myself. Hindi pwedeng sila Nathalie ang magpunta rito, I’m sure inaabangan sila nang mga tao ng Montego na ’to.

Ilang minuto akong nakapikit lang pero hindi ako natutulog. Iniisip at kinakalkula ko kung paano ako makakalabas dito. I know mahigpit ang security system sa lugar na ’to. Hinding-hindi ako makakalabas. And kaunti ang tao namin. Kung susugod ang mga kasamahan ko rito.

Nararamdaman ko ng kumukulo ang tyan ko. But I’ll never ask him to give me a food no. Anong akala niya gano’n-gano’n nalang? Susuko nalang ako? Never. I don’t care if mamatay ako. I’ll make sure naman na babalik ako sa earth para sundin siya.

Isasama ko siya sa impyerno!

Bumukas ang pinto at tumambad ’yung lalaking kalbo. “ Hehe madam kain ka n a.“

Actually they are both bald but this Goryo guy super kalbo wala talagang buhok and ’yung isa naka semi bald lang. ’Yung Goryo na ’to, pamilyar ’yung name but the face is not

“ Nasaan ’yung lalaking kasama niyo kanina.“

“Sinong lalaki si Captain ba?” tanong nung semi bald na lalaki.

Tumango ako.

“Ahh, pumunta sa girlfriend niya. Bebe time ata Hahaha.” tumawa nang pagkalakas-lakas si Goryo kaya pinagtaasan ko ito nang kilay.

Napatingin siya sa expresyon kaya nawala ng unti-unti ang ngiti sa labi niya. “ Hahaha hehehehe.“

“Ohh, He’s in relationship ? “ kuryoso kong tanong.

Good for him. I just hope hindi niya ginagamit ’yung babae na ’yun.

“ Oo tagal na nila six years na sila mahigit,“ sambit ni Goryo saka inilapat ang pagkain ko sa gilid ng coffee table.

“ Six years ?“ how come 6 years? Umalis ako 5 years ago tapos may jowa pala siya noon? Kami pa noong 6 years ago? So buong taon niya pala talaga ako niloloko?

Darn it! So hindi niya lang pala ako ginamit? He cheated on her girl and saakin. Ang sahol niya! Bakit hindi pa sunduin ni Santanas ’yan.

“Anong pangalan niya? “ ewan ko bakit lumabas sa bibig ko ’yun. Na realize ko nalang nang magkatinginan sila at ’di makasagot.

Bakit gusto mo malaman ang pangalan self?! What’s reason and purpose? Alaganan namang mag react ka eh hindi ka naman si Paint na niloko niya.

“ Nevermind. Wala naman akong pake.“ bumuntong hininga ako at tumingin sa pagkain. “ Kakainin ko lang ’yang inihain mo kung may lason.“

“ Ngi! Pwede ba ’yon? Hahaha.“

“Pre, suicidal siya .” bulong nung semi bald na guy kay Goryo.

“Madam naman, ako yari nito kay Captain, e. Bawal ka naming patayin. Huhu.”

Napairap ako. “ Bakit niyo ba kasi ako kinidnap? What do you want to me? Eh ayaw niyo naman pala ako patayin.“

“Denden, sagutin mo nga siya .” siniko nung Goryo si Denden.

Tumikhim si Denden. “ Kami ata ang dapat magtanong niyan? Anong kailangan mo kay Captain at sa girlfriend niya?“

Huh? Out of nowherwr biglang isasabat nila ang GF ni Roks sa usapan? Pakialam ko ba sakanila?

Tumawa ako. “ Kailangan? I don’t even know them! Na meet ko lang ’yang Captain mo sa party that jerk imprisoned me here. ’Yung asawa ko naghihintay sa labas no! Isusumbong ko kayo!“

Gulat na gulat silang napatakip sa bibig at pasalit-salit ang tingin saakin pati sakanilang sarili. “ May asawa ka na?“ t anong ni Goryo.

“ Tss .“ umirap lang ako at hindi na sila pinansin.

“Alam mo kasi Miss kung makikipag tulungan ka saamin ng maayos edi sana ok na. Makaalis ka na rito at makakauwi ka na sa asawa mo,” ani Denden.

“Ano bang gusto niyong tulong ?” kunit noong tanong ko.

“ Sagutin mo lang ang tanong namin at umamin ka na sa balak mo habang maaga pa.“

“ So you are accusing me now? Kriminal na ako sa patingin niyo? Dude, I’m a civillian. Ewan ko bakit ako kinidnap ng boss niyo! Baka kayo ang may balak saakin. My husband is rich siguro gusto niyo ng ransom, no?“

Napakamot lang sa noo si Goryo. “ Ni hindi nga Donna tunay mong pangalan. Nagsisinungaling ka, hindi namin mahanap ang record mo.“

“ Oh so you’re investigating me now huh?“

“Hoy Goryo! Baka ano pa masabi mo d’yan. Malilintikan talaga tayo kay Captain.” sinapok ni Denden si Goryo.

Huminga ako nang malalim. “ Tell him, kalagan niya ako.“

“Eh? Edi nakawala ka? “ confuse na usal ni Goryo.

The way they act. Halatang mga tatanga-tanga ang mga ’to. “ Do you think makakawala ako sa lugar na ’to? I bet mahigit ang security dito.“

Napansin ko na natense sila. “Baka patayin mo pa ako kami!” sambit ni Goryo saka napakamot sa bolang kyrstal niyang ulo.

“ Ganyan kayo kaduwag? You are afraid on me, no?“ natatawa kong sambit.

“ Ayoko na bahala ka d’yan.“ tumalikod si Goryo pero sumigaw ako.

“ Call him! I wanna talk to him .“ natigil siya at humarap saakin na nakabusangot.

“I’ll count..”

“1..”

“Oo na eto na!”

Pinaring ang telepono at hindi rin nangtagal ay aya agad ding sinagot ni Roks ’yun.

“ Hello captain? ’Yung babae gusto ka makausap.“

Niloud speaker ni Goryo.

“Hello? Sweetie ?” malambing kong sambit.

“ Are you ready to speak now?“

“Anong sasabihin ko?”

“I’ll hang—-”

“No, wait! Gusto ko lang ng request.”

“What is it?”

“ Kalagan niyo ’ko.“

Hindi siya sumagot sa kabilang linya.

“ What? Natatakot ka ba? Wala ka bang tiwala sa tao mo? Sa securidad nitong pinagkulungan niyo saakin? I’m just a girl. Satingin niyo I can kill, I look vulnerable nga,“ pabebe kong sambit.

Sumulyap ako kina Goryo at Denden na nakatingin lang saakin na para bang hindi naniniwala.

“ I’m curious tuloy? Ano ba talaga ang tingin niyo saakin? Why are ya’ll afraid?“

“Eh baka maligno ka kasi ,” bulong ni Goryo but narinig ko ’yun.

“Are you saying something, Goryo ?” tanong ko.

Nanlaki ang mga mata niya. “ Uy, tol! G-go. Sinabi niya pangalan ko. Captain balik ka na rito baka mag transform ng taong ahas ’to.“ nagtago siya sa likod ni Denden.

“G-go, ka sabi ko sa’yo huwag ka ng manood ng darna eh.”

“ Kamukha niya si valentina, e.“

“Stupid.” naiiling kong sambit bago tumingin muli sa telepono. “ Ano mag decide ka, I really want to eat na. Hindi naman ako tatakas depende nalang kung tanga-tanga kayo. “

Rinig ko ang pagbuntong hininga niya sa kabilang niya. I know umiigting na rin ang panga niya.

“Ok..”

“Anong ok?! Captain?! Kakalagan siya? Bahala ka d’yan, Den! Labas ako!”

Kumunot noo ko at tinignan nang masama si Goryo dahilan para manahimik siya.

“You’ll regret if you try to escape and killed my men. Denden, let me talk to you.”

“Sige, Cap!”

Inilayo na nila ang telepono saakin at pinatay na aloud speaker. Lumayo din nang kaunti saamin si Denden kaya si Goryo lang ang natira sa tabi ko at ’di magawang tumingin saakin.

Nagbilang ako sa isip at hindi rin nagtagal ay natapos na makipag usap si Denden.

“Ano sabi? Papalayain ba talaga nating ’yang ’yan?”

“Yes, alisin daw..”

“Hays, ikaw nalang.

“Am I that scary? “ natatawa kong sambit. “ Why are you scared? Shhhhhh.”

“Dopleganger ka eh!”

Napakunot ang noo ko at hinayaan nalang siya. Nang makalagan na ako ay tumayo ako at narealize ko na nakadamit pala akong ng ayos.

“Mama! Captain !” tumakbo palabas si Goryo.

Napangisi nalang at napailing-iling saka bumalik sa kama. Inabutan din nila ako ng danit dahil may bathroom naman dito at pagkatapos ay pinakain nila ako.

At nang matapos na ako sa lahat ay nagtaka ako ng posasan ulit ako ni Denden “ Saan niyo ’ko dadalhin?“

Hindi siya sumagot pati na rin si Goryo. Nilabas nila ako sa kwarto at hindi ko inaasahan na parang bahay lang ’to.

It’s look like a condo actually. Huh? I thought nasa headquarter ako.

Puno ako nang katanungan sa isipan ko hanggang sa pinapasok na nila ako sa isang kwarto.

Pagpasok ko ay puro puti lamang ang nakakita ko. Kinalagan nila ako. “ Dito ka muna“

“Oh..”

“Hindi ka makakatakas dito. Mas mabuti nang safe. Paguwi ni Captain pwede ka na lumabas.”

“Hindi niyo nga ako kinalagan kinulong niyo naman ako!” kunwaring inis na sigaw ko hanggang sa makalabas na sila.

Ang akala ba nila hindi ko alam paano makalabas sa lugar na ’to? Nag kwartong ’to ay katulad lang nung sa headquarter namin sa CIA-6 kung saan namin kinukulong ang mga hawak naming target. Kung saan puti lang ang nakikita sa loob kapag sinarado ang pinto. Hindi mo na mahahanap ang pagbukas dahil may passcode ito.

Tapos sa labas ay may glass. Kung saan makikita nila ako sa loob pero sila ay ’di ko makikita.

It looks strange kasi parehong-pareho ang design ’to ng sa CIA-6 samantalang sa pagkaalam ko sila ang nag imbento nito. Binenta ba nila ang mga ganito sa ibang security agency?

I stayed here for almost an hour. Syempre nag nag tantya lang ako sa oras and after that. I tried to decode the password without them knowing dahil tinakpan ko ang mga camera at dineactivate ko na agad ’yung fog glasses.

At inabot ako nang 30 minutos sa pag dedecode hanggang sa kusa nang bumukas ang pintuan na ikinatuwa ko.

“ This is not a headquarters. This is a condo,“ bulong ko sa sarili ko at kanina mukhang si Goryo at Denden lang nagbabantay dito kaya makakatakas ako.

I know mukhang may kinab-busyhab ang dalawa dahil dapat noong una palang na hindi na nila ako nakikita sa camera ay lilitaw na sila pero dahil ilang minuto ako sa ginagawa ko ay hindi sumulpot ang dalawa alam ko nang tulog sila.

At kumpirma ko ’yun nang sinilip ko sila. Mukhang may mapapagalitan at matatanggal sa trabaho. Tsk, tsk!

Dahan-dahan at maingat ang kilos ko. Pumasok ako sa mga kwarto para maghanap nang pwedeng gamitin pero wala akong mahanap at nang pumasok ako sa huling kwarto.

It’s look this is Roks’s room kasi it’s smell like him. And the interior—katulad nang katulad sa bahay niya noon.

Nilibot ko ang mga mata ko, napakunot ako nang makita ang litrato naming dalawa kasama pa si Roksie.

Oh, Roksie? Kamusta na kaya siya? Inaalagaan ba siya ng bagong Nanay niya?

Magsasayang ako ng oras kung hahanapin ko pa ang gamit ko pati na rin ang kinuha ko kay Allejanos.

Napakagat ako saaking labi, I know he’s watching me. Hindi naman siya tanga para hindi ako imonitor kaya naman umikot ako at tinaas ang middle finger ko.

“ Babalikan kita. This time, I’ll surey kill you!“ sigaw ko. At madaling lumabas ako ng condo na ’yun.

Alam ko naman na hindi niya ako hahayaan na lumabas. May plan B ’yan.

Wala akong hawak na kahit ano. Ewan ko kung paano ko ma cocontact ang mga kasama ko but I’ll do my best.

Nakaalis ako sa building ng condo na walang pumipigil saakin. And that’s so sus ’di ba? Hinding-hindi papayag si Roks na gano’n na gano’n lang. May plano siya bakit hinayaan niya akong makalabas.

Siguro para matunton niya ang mga kasama ko o ang mismong agency kung saan ako nag t-trabaho.

I really wonder bakit sa condo niya ako kinulong? Why not sa headquarters nila o kung saan mang kulungan na may mahigipit na seguridad. Actually mas ok pa ng na ikulong niya ako do’ sa mansion niya nasa isang daan ata mga guards don.

I have no choice kung hindi mag ikot-ikot nalang. Hindi ako pamilyar sa places kaya sumakay ako ng tricyle hanggang sa makahanap ako ng tindahan kung saan pwede tumawag.

Kinuha ko ’yung mga barya ni Roks sa cabinet niya kanina. I think 500+ din ’to. I have no choice kasi since I don’t have money na dala.

I know it cost too much dahil international call ang gagawin ko kaya kailangan mabilis lang.

I textes bite first to say na ako ’to and please answer the call since He doesn’t pick up any call from his personal number kapag unknown caller.

I called him at agad naman niya sinagot.

“ Bite..“

“Where the hell are you?!”

“ Chill! I don’t know what place is this just track me nalang. Ibaba ko rin ’to since maubos agad ang load,“ kalmado kong usal.

“Why are you still calm?”

“Why not? Buhay pa naman ako. Para saan pa at mag papanic ako?”

He deeply sighed. “ Galvez is missing and there’s some information that we gathered that he’s dead.“

“W-what?”

“Let’s talk, when I arrive on Philippines.”

“Ha?”

“I’ll arrive in 3 hours from now.”

“ W-wait? You came here because of me? Hoy! I’m alive naman? Or dahil sa msiyon na nag failed? C’mon, Bite kaya na naman ito. Huwag ka na makiaalam.“

“Go to the safe place first. Papunta na sila d’yan.”

“ Oh f-ck.“ binaba niya ang tawag and I know I know I’m f-cked up! Kapag nakialam na si Bite ibig sabihin ay malala na ang gulo. And we need to face the consequences kapag na report na ’to sa mga itaas.

This is too suspicious! Paanong nawala at namatay nang gano’n gano’n si Galvez?! Matagal ko na siyang minamanmanan at mahigpit ang seguridad niya.

Nagbayad na ako sa tindahan at napagdesisyunan na maglakad-lakad na hanggang sa mas lalo akong makalayo ng tuluyan sa condo.

Napagdesisyunan ko nalang maupo sa harap nang isang tindahan na sarado na dahil may upuan doon.

Walang tao sa street na ’to at ’di rin madalas dinadaan nang mga sasakyan. Napakunot ang noo ko nang may nakita ako na batang babae. Tinignan ko ito ng maigi dahil mag isa lang siyang naglalakad. At nagtiim ang bagang ko nang makitang may van na tumigil sa gilid niya agad akong napatayo at napatakbo palapit sakaniya.

“Hey!”

Hinila nila ang bata at pilit nilang pinapasok sa loob dahilan para sumigaw ’to.

“Teka lang? Anong ginagawa niyo sa bata?” patay malisya kong tanong nang makalapit ako.

“ Ay anak ko po ’yun. Sinundo ko lang sa school. Nag cutting na naman nga, e. Sakit sa ulo talaga ang batang ’to.“

Umusli ang labi ko. “ Anak mo? Patingin ng birth certificate, id, at family picture na ri n.“

Nagkatinginan sila at parang may sinenyas ito sa mga kasamahan niya. Napangisi ako nang maramdaman kong pinalibutan nila ako kaya naman agad kong inikot ang kamay ng may hawak sa bata.

Agad lumabas ang tatlong lalaki. May mga hawak silang baril. Hindi ako natatakot na ipaputok nila saakin ’yun. Natatakot ako para sa bata. Grabe ang magiging trauma niya kapag nagkataon.

“ Talaga bang gusto niyo kong labanan? Promise me na hindi kayo magsisi.“ agad ko sinipa sa mukha ang isang lalaki kaya nabitawan niya ang baril mabilis ko itong kinuha dahil nagpaputok na sila ng baril.

Agad kong pinapatukan ang kanilang mga binti. Kung ayaw mong pataying ang kalaban mo this is the best part para gawin silang mas mahina.

Napatingin ako sa bata dahil palapit do’n ang isang lalaki. Pinikit koang kanang mata ko at pinaputok ang baril. Napangiti ako nang nang tumama ito sa kamay ng lalaki na may hawak na baril. I shot their driver but I make sure na hindi mamatay.

Ginamit ko ang buong lakas ko para mabugbog sila lahat. Unti-unti akong napasulyap sa bata nang mapabagsak ko lahat ng lalaki.

Iyak siya ng iyak at nanginginig pa kaya naman nilapitan ko ito.

At halos mapaatras ako nang makita kung sino ’yun. “R-rhyka?”

Ang kapatid ko.

Iyak siya nang iyak. Nanginginig ang kamay ko na hinawakan siya. Para akong napapaso.

“A-atee ..” ang lakas nang hagulgol niya kaya naman hindi na rin kinaya nang mga mata ko at tuluyan nang bumuhos ang mga luha ko.

Niyakap ko siya nang mahigpit at satingin ko inaabot kami nang ilang minuto sa pwestong ’yun para patahanin siya.

“Anong nangyari?!”

“Hala!”

“Grabe andaming dugo!”

“Tumawag kayo ambulansya!”

“Police! Police!”

Nagangat ang mga mata ko. Unti-unti nang lumabas ang mga tao sakanilang mga bahay at kinumpulan na kami.

“Call a police,” nanginginig kong sambit. Binuhat ko si Rhyka at niyakap pa ng mahigpit naupo kami sa malapit na pwedeng upuan.

Hindi rin nagtagal ay dumating na ang mga police at ambulansya. Sa ambulansya kami pinasakay dahil may mga kalmot na natamo si Rhyka at parang nanghihina ito dahil sa gamot na pinaamoy sakaniya sa panyo.

I’m about to follow the stretcher when someone grabberd my hand.

“Let’s go..” si Emily.

Napatingin ako sakanila at kumpleto silang apat, ang tatlo ay nakasakay sa van namin. Hinila niya ako palapit sa sasakyan.

Umiling ako. “ Hindi ko siya pwede iwan..“

“ Dadating na rin pamilya niyan. Tara na, “ ani ni Min na siyang nang d-drive.

“Yep, Boss B will be here soon. He’s the one who’ll talk to the police. Let’s go ,” sambit ni Nathalie.

“ No..“ naiiling kong sambit at napaupo nalang dahil nanghihina ako.

“What happened. Cat? Ni hindi mo siya kaano-ano bakit umaakto ka ng ganiyan?” mapanuyang usal ni Crim.

Para akong nabuhusan nang malamig sa sinabi niya. Tama siya, hindi rin pala ako pwede mag stay dito.

Kahit labag sa kaloob-looban ko ay agad akong pumasok sa van. Sinarado nila ’yun at hindi pinaandar para pakalmahin muna ako.

“ Ang criminal rate ng kidnapping ngayon sa bansang ’to ay sobrang malala. Kaya hindi na bago na kahit saang lugar makaka encounter ka ng gano’n.“

Matagal ko na ’tong gusto malaman noon pa dahil simula bata ako ay uso na talaga ang mga nangunguha ng bata:

“ This kidnapping is related to black market right?“ tanong ni Nath.

“ Yes. ’Yung child kinukuhanan nila ng lamang loob para ibenta. While the dalaga’s binata. Inaalipin nila. You know? The r-pe thing? V-videohan nila For porn? You know naman na talamak ’yun sa black market.“

That r-pe thing na vinevideohan. Matagal ko nang naririnig ’yan. I don’t kung kina Roks ba ’yun or what pero isa sa mga malaking issue ’to.

“ And you know what? Bakit hindi mapuksa-puksa ’yung mga ganiyang krimen? Because the big people itself are protecting those bullshit in the exchange of money, “ ani pa ni Emily.

She’s right, ang tagal na ng issue na ’to at mas lalo lang lumalala depende kung sino ang nakaupo sa pagkapangulo o sa mga namumuno sa bansa.

“Ano ginagawa ng pangulo nila ?” tanong ni Min.

“Paniguradong busy ’yun sa pag s-swimming sa mga pera—kaban ng bayan.”

“There’s no action about this?” usal ni Nath.

Umiling si Emily. “ Hindi lang babae ang nawawala. Target din nila ang mga lalaki. Lahat ng vulnerable.“

Huminga ako ng malalim. “ What about Galvez?“ pagiiba ko sa usapan.

Nagkatinginan silang lahat at mukhang alanganin pa sabihin saakin.

“He’s dead ,” usal ni Crim na mukhang kanina pa hindi maganda ang timpla dahil ang mga mata niya halos saksakin na ako.

“ Paano nangyari ’yun? Crim? Naka assign ka sakaniya, hindi ba?“ madiin kong usal.

“ Hindi ko na sila nahanap sa hotel nung gabing ’yun. Nung nawala akala ko nahanap mo na siya. But when I found out na patay na siya. Ang akala ko ikaw ang may gawa nun..“

“Paanong ako?! “ gulat na tanong ko.

“Hindi sa gano’n. I’m saying na akala ko ikaw ang may gawa. Nahuli ka o ano dahil bigla ka ring nawala nung gabing ’yon. We can’t track you. We’ve lost our communication.”

“ How did you comfirm he’s dead? I’m with Allejanos ’di ba? Before pa ako nawalan ng signal kasama ko na siya. Sino papatay? Paano? Marami siyang guard right?“

“Buong gabi? Buong araw siya ang kasama mo? Si Allejanos ?” pang iiba sa usapan ni Crim.

“ Why are you looking at me like that as if I killed Galvez? Ano ako tanga? ’Di ko pa nalalabas ang baho ng g-gong ’yun.“

“Hehe can you speak slowly? I don’t understand anything,” sabat ni Nath to cool down our tension.

Ngumisi si Crim. “ Then, what about that guy? Bago ka nawalan ng signal narinig namin may kausap kang lalaki. It seems like kilala mo ’yun. All the CCTV was down. Bago pa hack nila Min. Allejanos and Galvez men doesn’t know about the CCTV too.“

I laughed without a humor. “ Pinaghihinalaan niyo ko?“

“Cat. I know you’re our leader. But you know the consequences! Once na tintraydor mo kami, ang CIA-6! Pati kami madadamay!” sigaw saakin ni Crim.

Nagtiim ang kamao ko para pigilan ito na tumama sa mukha niya.

“ Stop it, Crim! Ok para matapos na. Why don’t you tell us who’s that guy? Cat ?“ tanong ni Emily.

“ He’s my ex boyfriend. Happy?“

“Ah so, sumama ka sakaniya buong gabi? What did you do? Nagpakasarap ka ba? Habang kami halos mamatay nasapagaalala sa’yo? Bullshit! Alam mo ba kung gaano karaming death threats natanggap namin kay Bite nang dahil sa’yo?! Pero sumama ka lang sa lalaki mo..”

I don’t know what’s wrong with this guy. Hindi naman siya madalas ganito pero ngayon kung magsalita siya ang akala mo kung sino.

“ Crim. I’m warning you. “ huminga ako ng malalim.

“ What? Papatayin mo ’ko? Go kill me, now Cat!“ binato niya saakin ang baril at agad kong nasalo ’yun.

“ Cat, calm down. Kuya Bite doesn’t like that. Uuwi siya ngayon, malaking gulo kung mag aaway kayo ni Crim, “ awat ni Min na kanina pa tahimik.

Naputol ang pag u-usap namin nang may kumatok sa bintana nang van namin.

“ Wait am I dreaming? May sira ba ’tong bintana o ano?“ nagtatakang saad ni Emily habang nakatingin sa babaeng kumatok sa bintana ng sasakyan namin.

Si Paint.

“Holy f-ck, they look a like! But mukha siyang low budget Cat.”

Chapter 57

Roks Musket

I’M SO CONFUSE when I woke up. What the f-ck is happening? I’m totally naked. And I dream about having a sex with a stranger last night.

Is that even a dream? It feels so real? I don’t know but until now I’m feeling her skin on me? The scent is still here. The addicting smell that makes me wants to kneel on her last night.

Don’t tell me nangyari nga?

I don’t usually experience wet dream. But I know the feeling of having a wet dream. And iba ’yun sa nararamdaman ko ngayon. That’s different!

I can’t explain the feeling. But this is so familiar. Same feeing when I make love with Cenery 5 years ago.

Oh jesus. What did you do, Roks?!

I tried to remember what happened last night. But the hangover is started to hit me. I feel like my brain is just a bobbing sphere in muck water. Dang, I want to throw up so hard.

Alcohol you f-cking moron. You’re not giving me happiness anymore you make me feel dizzy and nauseous. And yet I keep trusting you.

I have high alcohol tolerance and I’m aware that I’m being addicted in drinking but the hangover hits me so bad these days it takes me about 3 days to completely recover.

I closed my eyes and massages my temple while remembering what happened and I don’t know why the image of the woman is very familiar.

She looks like Cenery.

Did I f-ck a stranger because I though she’s my girlfriend?

The evil side of the alcohol is eating me last night? Kaya ba naimagine ko na si Cenery ’yun while f-cking her? That’s harsh.

Hindi ko minamaliit ang taglay na nakademonyohan ng alak. Iba ang tama nito sa buong pagkatao mo lalo na kapag sobra and I remember drinking a lot last night.

I looked at to the stain of our juices in the bed to comfirm if I really f-ck someone last night. There’s a stain and also a blood too.

I f-cked her so hard. Hindi ko na na control ang sarili ko. I tried to be gentle but she insisting to make it faster. Ang tagal namin ginagawa ’yun because until now ramdam ko ang bigat ng katawan ko. Para akong sumabak sa training.

Darn! What I’m saying?!

I clenched my jaw. This is not mistake Roks! This is a choice! You cheated on your girlfriend because you’re a horny jerk.

Gusto ko suntukin ang sarili ko. Deserve ko nang isang malalang bugbog. Hindi ko rin inaakala na magagawa kong magloko nang ganito. Nag pahulog ako sa patibong ng tukso.

This is not me.

I love my girlfriend so much. Napakarami na naming pinagdaanan at ngayon pa ba ako magloloko? Look what did I do? Paano ko siya haharapin ngayon kung alam ko sa sarili kong ginago ko na siya.

I don’t deserve her.

I deserve to be punished .

Jeez! I don’t know what to do?

Ano ba ang una kong dapat gawin? Humingi nang tawad kay Cenery? O hanapin ang babae at panagutan? I’m really f-cked up. Hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko sa ginawa kong kagaguhan.

I don’t remember using any contraceptive last night. Wala akong baon na condom and there’s a big chance that I’ll make her pregnant even though it’s a one night stand unless she’s taking a pill but I doubt it.

She’s now my responsible too. Paano nga kung may nabuo? What should I do? The baby needs me.

I slapped my face so hard.

Why do I feel like that I enjoyed the romance last night? Same feeling five years ago. Parang walang halong pagsisi sa sarili ko ngayon?

Ang g-go mo, Roks. T-ngina ka!

Huminga ako nang malalim. Walang mangyayari kung sasaktan ko ang sarili ko. Kailangan kong kumilos. I need to figure out what to do.

Nab-blanko ang utak ko. Bullshit!

Nagmadali akong tumayo sa kama at pinulot ang damit ko ngunit habang nagpupulot ako napansin ko ang isang relo. This a apple watch and I think it’s belong to her.

I tried to open it but naka shutdown siya. Agad kong itong kinuha ito at tinago. I search up the whole room to check kung may naiwan pa siyang gamit ngunit wala na.

Madali akong nag ayos nang sarili ko. I can’t stay here any longer. Baka kakaalis niya lang pala? I need to get her information. I need to talk to her and settle all the things between us.

I clenched my fist and went outside. Agad akong bumaba nang VIP room at nagtungo sa CCTV room ng Jazzy.

Ngayon nalang ulit ako nagtungo rito. I remember the first time na nagpunta ko rito ay noong unang pagkikita namin ni Cenery.

Same reason, I’m trying to get her information para mahanap ko siya. And I found out na siya ’yung ‘hot mission’ noon na hinahawakan ng pinsan kong si Deam.

Because of that I tried to convince the bosses para ibigay saakin ang misyon ’yon. And hindi ’yun madali marami pang naging proseso at pinag daanan bago tuluyang pinasa saakin ni Deam ang misyon niya.

“Can I request to see your CCTV here?” I asked the guard.

I get Deja Vu but it’s for a different girl and that makes me more realize how much I deserve to be beaten right now.

“Why sir? Hindi po kami basta-basta nagbibigay—” I cut him off.

Inilabas ko agad ang badge ko. “ I went to VIP room with a girl. She left without me knowing.“

“Eh, ang sakop lang naman ng CCTV po is etong loob ng bar at sa labas. Ano po itsura at suot?”

“I don’t remember her face and clothes but she has a lot of minamalist tattoos and the biggest I think is phoenix with a note of ur fire inside? I think?”

’Yun ang pinaka naalala kong description sakaniya. Marami ito but the phoenix one caught my attention since halos sa sakop niya ang buong braso at kalahati ng likod niya. Hindi marumi tignan dahil manipis ang ink and I thinks that’s so sexy.

I’m not actually fan of tattoos. I don’t have any ink on my body. But when I saw how beautiful she is. I suddenly want to have my first ink too.

Pinakita nito saakin ang screen. “ Umalis siya kanina sir bago ka lumabas siguro mga 20 minutes before. Mukhang nagmamadali siya, e. Ano po bang nangyari?“

I didn’t talk. Pinanood ko lang ng paulit-ulit ang CCTV. “ Ay teka eto sir! Kita mukha niya sa CCTV sa labas.“

Napatingin ako nang maigi sa screen. And halos malaglag ang panga ko nang makita kong pamilyar ito.

She looks like Cenery.

Huh? I’m not dreaming? May tama pa ba ako until now? Why I’m seeing my girlfriend on her? Dang, I don’t remember taking any drugs too. Bakit parang nag h-hallucinating ako?

I immediately text Cenery to ask her if pumunta ba siya ng jazzy kagabi. But I really doubt it’s her. The hair is different and may mga tattoo ito.

From: Cenery

Huh? No. You did’t tell me that you’ll go to Jazzy last night! I hate you!

Tumingin muli ako sa screen. And the quality is not that bad. Hindi naman ’to nag g-glitch right? She f-cking look like Cenery so much.

Now I know why did I imagine her as my girlfriend because she really looks like her. But how is that possible? Nagkataon lang ba? I remember, ang sabi-sabi ay may pito tayong kamukha sa buong mundo. Posible bang isa siya sa kamukha ng girl friend ko?

He paused the vid and zoom it. Parang may sira talaga sa mata ko? Do I need to go to the doctor to have a check up again? That woman, She’s like the old Cenery.

Nasanay ako sa bagong mukha niya ngayon but hinding-hindi ko makakalimutan kung anong meron mukha si Cenery noon and ’yung mga features na ’yun ay kamukhang-kamukha nung sa babaeng kasama ko kagabi.

Napalunok na lamang ako. My heart is pounding and throbbing like a dreaming teenager.

“ Oh Sir Roks kayo po pala. “ napatingin naman ako kay Michael na nagbigay saakin noon ng CCTV copy ni Cenery.

“Regular ’yan si sir dito, “ usal niya pa sa kasama at lumapit saakin.

“Nanakawan na naman ba kayo?”

I sighed. “ Yes .“ someone is stealling someone’s identity.

He scrunched his forehead and looked at the screen. “ Siya na naman?!“

See? Hindi ako nahihibang. Hindi ’to gawa-gawa nang hangover. The woman in the screen is really look like Cenery.

“Do you remember her? “ I asked.

He nodded. “Oo tanda ko ’yan kahit nag glow up na siya. Dami tattoo ha.”

“Send me the copy of this on my email.”
usal ko at lumabas na roon. Nagmadali akong lumabas sa entrance para tignan kung maabutan ko ba siya.

Ngunit wala na akong naabutan pa.

I immediately take an action. And investigate what’s happening. I went to my condo since I do research there since hindi na ako nakakapasok sa mismong head quarter ng mga Montego because I quit already.

But I don’t know where to start. Na b-blanko ang isipan ko dahil paulit-ulit na nag flash sa utak ko ang nangyari. I overthink.

I decide to go to my cousin’s house. Si Hilary. She’s a physic enginee but she’s not working on Montego’s intelligence security angency (MISA) anymore. She chose to work in a private sector.

I let her check the gadget.

“ This is familiar. Ano ’to galing sa company?“

Umiling ako. “ No, nakuha ko ’yan sa kakilala..“

“You’re engaging again to a mission? ’Di ba bawal? You know the consequences kapag sinuway mo si Tita and the oldies.”

I don’t do any mission now because of what happened to me. Si Mommy ang nag desisyon nun, I’m not working under the Montego’s anymore. Same as my other sibling. We are forced to quit.

“No, It’s different.”

“Diferent my ass. Makulit ka talaga. Base sa nakikita ko this is not a normal apple watch. Where did you get this? Kung hindi sa company? I remember I saw this gadget sa headquarters? Pinuslit mo?”

Napakunot ang noo ko sa sinabi niya. Ilang taon na akong hindi nakakapasok ng headquarters because we’re not allowed kaya I don’t actually know kung ano nang meron doon.

“Do you think they will let me to go inside ?” sarkastiko kong usal.

She smirked. “ It’s a high-tech device wherein you can track the location, record and film. Pwede rin gamitin for self defense since may mataas na voltage ng kuryente ’to. There’s a hologram features too. Lagayan din ’to ng mga files. And usually ang mga nagma-may ari nito ay ang mga field agent. I mean pwede naman mga assasin din? Depende. But this design talaga is familiar. Sure ka bang hindi galing ’to sa tao ng MISA?“

“I don’t know. I don’t her too..” litong-lito ako. Maraming haka-haka ang pumapasok sa isipan ko.

“Why? Sino ba siya? Baka naman they are working nga sa intelligence security natin? I mean ng Montego. Naiiwan niya ba ’to? “

“No, that’s not possible,” naiiling kong usal.

Impossible, I mean wala sa itsura niya? I’m not judging her but— hays no way.

Who is she? Bakit may ganito siya? Is she really working under the Montego’s? What’s her position? A field agent? Kung gano’n maliit lang ang mundo. I can contact her easily. I’ll talk my dad. Makikiusap ako kung maari bang kumuha ng information sa mga tao nila doon.

“Baka nakakalimutan mo? You have a Montego in your name but you’re not part of it anymore. Matagal ka ng hindi nag t-trabaho sa pamilya natin. Hindi mo na alam lahat kung gaano kalaki ang pagbabago ng headquarters ng Montego’s. Hindi mo na kilala mga new workers. Wala ka rin naman contact sa loob? Tikom bibig ng mga pinsan natin. Kahit ako hindi ko magawang silipin ang new project nila.”

“I know. But It can’t be..”

“Sino ba kasi ’yan?”

“Met her on the party..”

“Party? Wait-wait! I doubt part ng Montego’s ’yan. Teka, what happened ba? You know the rules right? You’re not allowed to go to bar or to join a paty if it’s not all about the mission?”

That’s true. Mahigipit ang MISA ( Monteho Intelligences Security Agency) when it comes to this kind of behavior. There’s a proper etiquette na sinusundan ang mga trabahador ng MISA. Puro trabaho lang dapat ang ginawa, they’ll not give you a chance to attend parties or to enjoy unless they say so.

I don’t do any mission before I met Cenery. Kaya malaya ako sa ginagawa ko no’n. I focus working on government which are part of the Department of Defense.

“ Baka naman? She’s working to a agency too? Or baka naman hired assassin? Or part ng mafia or terrorist? Kasi hindi naman normal na may ganito ang isang sibilyan. Saan mo siya nakita? Nakausap mo ba? Or what?“

“ Hey? Why don’t you answer me? Baka kasi minamanman ka and tried to kill you anytime soon. You know you’re vulnerable.“

“Tayo-tayo lang nakaaalam sa aksidente nangyari saakin. So why would they try to kill me?” madiin kong usal.

Tss. I’m sick hearing that I’m a vulnerable

“You’re still a Montego kaya huwag ka magtaka kung bakit marami pa ring threats sa buhay natin kahit hindi na tayo nag tatrabaho sa MISA. And besides, who knows matagal ka na palang minamanman niyan at baka kumuha lang tyempo. O kumukuha ng mga impromasyon sa’yo. You should tell this to your parents.”

Nagtiim ang bagang ko. “ For what? I can take care myself. Why are you all treating me as if I can’t do anything? Hindi habang buhay magtatago ako sa likuran nila.“

She deeply sighed. “ Ay ewan ko sa’yo. You know, I’m just concern. And I know your family too. But yeah, wala naman ako magagawa sa gusto mong gawin.“

Hindi na ako sumagot pa dahil nakaramdama ako ng matinding inis. I watched her, may kung ano siyang ginawa at satingin ko sinusubukan niyang buksan.

She looked at me with a bored expression. “ Mabalik tayo, this watch probably contain an information about her. She aware na nakalimutan niya ’to o nawawala kaya naka deactivate na agad.“

“ Do you think? You can recover it? I needed her information.“

“I don’t think so but I’ll try..”

I suddenly remember giving this kind of tracker to Cenery too. Sana kanina ko pa napagtanto na this obviously a tracker.

Then, what’s her plan? Why did she sleep with me? Sinadya niya ba ’yun? Is she really a threat? Balak niya na akong patayin? She’s working for who? To MISA? Sa Montego’s mismo? Or sa oba?

Do you think, she slept with me para lang sisirain niya ang relasyon namin ni Cenery? That can be happen, right? Maybe, kung minamanmanan niya nga ako. She’s aware how crazy I am to Cenery?

Kaya ba ginaya niya ’to? Ayoko mag isip nang malawak at kumplikado but what if she’s really immitating Cenery para mapabagsak ako?

If she’s really immitating her I’m really f-cked up. Nahulog ako sa patibong dahil sa alak. That’s the most irresponsible thing that I did.

Ako ang nagdala sa sarili kong kahapaman. You’re stupid, Roks.

I just want to be happy? Bakit kailangan maranasan ko ang sandamak-mak na problemang ’to? Can I just go back to the past? I want to fix everything.

I remember, Atarah is my first love. I did everything para suklian niya ang pagmamahal ko sakaniya ngunit sa huli talo pa rin ako.

But no matter how heartbroken I was in the end, it was worth it to me, just to get to remember the time when we were together. Naging masaya ako kapiling siya at ang anak nila ni Rare. Walang pagsisi o halong sama nang loob akong nararamdaman. At the first place, choice ko na alagaan at protektahan sila. I should’t expect any return or I’ll demand from them.

In the end, that chapter of my life is already ended , dumating din ako sa araw na I finally accepted that my first love wasn’t meant to be my last.

Hindi madali ang pag m-move on ko noon. That’s my first love and my first heartbreak. Unti-unti kong tinatanggap na, I think the romantic love is not for me.

Not until, I met her. My Cenery. The moment I saw her and the moment I knew about her situation. All I want to do is to give her a place where she can be forever happy and safe. I want to protect her until my body lets out its last breath.️️ ️

When her lips met mine. I knew I could give this life thing one last chance. I feel like my heart turned into a bird soaring in the sky of lovers. I can’t explain the warmth that touched my heart when your eyes caught mine or the fluttering in my stomach.

I’ve always dream about the look she gave me before we kissed for the first time. I discovered a feeling I never could have imagined would be so strong.

I get glimpses into her world and it breaks my heart. Salo-salo niya lahat nang responsibilidad niya at the young age. One time, I saw her crying. Inaalam ko kung bakit. I didn’t ask her directly but later on I found out that’s because of the situation of her father.

Cenery is not my ideal girl, she’s not the ideal girl of many guy. She does illegal things and I hate it the most. But whenever, I’m looking to the reason why she did that. I just want to curse how f-ck up the country’s system when it comes to handling the poverty dahil binulsa ng mga kurakot ang pera para sa mga katulad niya.

I see how hard she work.

I witness how tired she is.

She’s selfless; she made a decision, a grand commitment to her family even in every moment, always wanting what is best for them.

Some people might have looked down on her and She’s trying to be tough everytime but I know her inside. Durog at pagod na. She will do everything for her family.

Doing illegal is very wrong, not acceptable and it’s shouldn’t be normalize. But I know, she doesn’t have any choice kaya ginagawa niya ’yun. Ginive up niya ang pag aral niya para lang matugunan at mapagaral ang kapatid niya.

She sacrifice everything for her family. And that qualities make me fall for her so deep. That feeling where I love everything about her is so bad that other women don’t have. Anyone else is completely unattractive compared to her.

Seeing her smile and laugh makes me calm. I want to give her a better life. I want to treat her like a queen. ’Yung tipong walang iniintinding problema.

But yeah, problems and conflict are really unpredictable. Kahit anong gawin mo ay may dadating at dadating pa rin na problema.

When the situation are getting worst. I knew I needed to tell everything to her. But I’m afraid, litong-lito ako sa kung anong dapat gawin.

Si Deam ang unang may hawak ng mission para kay Cenery. The Montego’s lost their trust on me when I chose Atarah over duty. That’s one of the reason too why I asked them to give me a second chances.

I’m unemployed for almost 5 years noong kasagsagan ng issue nila Atarah. And somehow that’s make me sad. Dahil nang makabalik na ako ay hindi na ako welcome. I want to work, matagal kong pinangarap ang trabaho na ’to.

I want to go back but first I need to gain their trust again. Mahal ko ang ang trabaho ko kaya ipipilit ko na mabalik ako sa dating ginagawa ko. And this time, babawi ako. Sisiguraduhin ko na magtatagumpay ako sa misyong ’to.

Ngunit ang pangarap kong buhay para sa babaeng mahal ko ay hindi ko nabigay. And the wors part is I’m one of the reason why her life is f-cked up.

Alam kong kasalanan ko ang lahat, kung una palang sana pinaliwanag ko na sakaniya ang lahat. I know, she’ll be mad but then I’ll make sure na bibigyan ko siya ng assurance.

Nang tinanggap ko ang mission na ’to. There’s a rules and the number 1 rule is never fall inlove with your client. As I said, the word LOVE is not existing in the vocabulary of Montego’s. Dahil naniniwala silang nakakasira ang mga ’to sa trabaho.

And alam ko sarili ko noong una palang na hindi ko magagampanan ang rule na ’to. But who cares? Ang gusto ko lang naman is protektahan nga siya.

Totoo na “protecting her” is really my mission.

They introduce me to her real mother that is a victim. Ang kinikilala niyang ina ngayon ay ang tyahin at asawa nito na dati namang kasintahan ng tunay niyang ina. Tita Alice and Tita Aliana are twins.

Malaking tao ang ama niya, kilalang-kilala ang hayop na ’yun sa buong mundo. He’s very powerful. His father doesn’t have any child kaya nang malaman niya na may anak siya sa mga binaboy niyang babae niya ay pinaghahanap niya ang mga ito. He wants them to work for him. Gusto niyang alilain ang mga ’to at lasunin ang utak para sa huli sila ang tutuloy ng kahuyupan na ginagawa niya.

Maraming kaaway ito at nang malaman nila na may anak siya. They want them to kill her ang iba naman ay gusto magtrabaho para sakanila lalo pa’t they know how hard Cenery’s life.

Alam nilang madali makumbinse ito lalo na’t, she’s ready to do any illegal things para lang kumita. They know her weakness. Kaya kahit anong hirap, I did my best para umalis siya sa sitwasyong kakapit sa patalim para lang mabuhay.

I tried to change her wrong doings. Ginawa ko ang lahat para magbago siya. Gusto kong matungo siya sa tuwid na daan. At tuluyan ng iwan ang nakasanayan niyang pamumuhay.

“I need you but not because I love you..”

I remember these words that came out on my mouth. I know this is such a strong words and mali ako do’n. This is the cause of miscommunication and misunderstanding between us.

Yes, I need her to fullfill my mission. And that mission is tp protect her. Kailangan ko siya noon hindi dahil mahal ko siya. Kailangan ko siya dahil paano ko maf-fullfil ang misyon na ’to kung wala siya? Sinong p-protektahan ko?

Noong una ang goal ko lang ay mapaganda ang buhay niya at protektahan siya dahil na rin nasa rules ng mismong misyon na bawal kang mainlove sa mismong kliyente.

At first I keep denying that fall inlove with her. But at the end hindi ko kinaya. And bigo ako ipaliwanag sakaniya noon ang tunay kong nararamdaman dahil gulong-gulo na rin ako.

Ilang beses nagkaroon nang ingkwentro ang mga tao ko na hindi nalalaman ni Cenery. I don’t want her to worry. Ayoko nang magisip pa siya nang kung ano-ano.

I promise myself, I will make love with her if we’re married. Kung saan may basbas na ng Diyos at ng mga magulang namin. But I failed that f-cking promise because of them.

The people who wants her.

They put a f-cking drugs on our drinks para gumawa kami nang ’di kaaya-aya. Nilabas nila ang video. Gusto nila kaming sirain, they are aware that I’m a Montego and I’m in relationship with their target. Alam nilang hindi sila makakagawa ng move hanggat hindi ako napapabagsak.

At simula no’n nagsunod-sunod na ang problema. And that was sh-t. Sa ilang buwan naming naging magkarelasyon hindi man lang namin narasanan maging masaya dahil bukod sa lagi kaming nag aaway ay nagsunod-sunod na ang problema that I’m expecting.

Noong araw na tumakas siya sa mansion, I’m digging more information about Mikaella, mismong araw na ’yun ko lamh nalaman na she’s being abuse. Pinapahanap ko siya sa mga tauhan ko but I received a call from my men nagbabantay sa bahay nila Tito Dionisio and Tita Aliana.

May mga armadong lalaki na nagmanman sa lugar nila. Nagmadali ako puntahan sila. Malapit ang location ni Tita Aliana sa kinaroonan ko kaya naman sakaniya ako una nagtungo and when I arrived there ay nagkakabarilan na.

Sadly, namatay ang nurse at iilang kasambahay while si Tita Aliana was shot that time. I was devastated dahil kulang ang mga tao na pinabantay ko do’n.

Mas lalo akong nanlumo when I received a call again nasa bahay naman ni Tito Dionisio; si Coco naman ang natamaan ng baril.

I know how much family is important to her. At tinuring ko rin ang pamilya niya na parang pamilya ko rin. At hindi ko mapapatawad ang sarili ko mabibigo rin akong protektahan ang pamilya niya.

I thought Cenery is in her home that time. Since doon ang paalam niya na pupuntahan niya and wala din akong nakuha any reports from her body guard but huli ko na nalaman nang bumisita ako mismo sa bahay nila na wala na siya do’n.

I can’t contact any of my men na nagbabantay sakaniya. Kinutuban na ako because Ella is still not home too probably hinahanap niya ang kapatid niya base din sa statement ng mga kaibigan niya.

We tried to locate Cenery’s location. She’s not wearing any tracking devices and her phone was shut down. Kaya naman we tried to connect with it kahit nakapatay.

Hindi na maganda ang pakiramdam ko. Lalo pa nang nalaman ko at nakumpirma ko na pumunta siya sa bahay nang mga De dios. Dahil pansamantalamh nkyamg binuksan ang telepono niya. Patay sindi ito.

Hindi na ako nag patumpik-tumpik pa at nagmadali na akong pumunta and I didn’t know that my car’s brake is broken and I noticed that there’s f-cking bomb inside my car.

I knew it! May traydor sa mga tauhan ko. Isa ’to sa kinab-busyhan ko nitong mga araw. I’m trying to find sino-sino ang mga traydor.

Hindi ko pwede iwanan sa kung saan lang ang sasakyan. I’m in the middle of the road. May mga madamay. I checked the bomb, and it’s 1 minute left. Nagmadali akong naghanap ng isang open space kung saan wala talaga dumadaan at walang tao.

At nang makahanap ako ay 10 second nalang natira. Nakalabas ako ng sasakyan at sumabog ito ngunit hindi pa ako sobra nakalayo kaya malakas din ang impact at may mga tumamang piraso ng bubog nung sasakyan sa katawan ko.

Duguan akong namghingi nang tulong, I asked someone na pahiramin ako ng tricyle. Hindi madali ang diskusyon namin dahil ayaw niyo pagkatiwala ang sasakyan niya kaya naman naglabas na ako ng pera na mabuti nalang ay meron sa wallet.

I’m really desperate track her down. I called Deam, they are already aware what’s happening. They want me to comeback to our headquarters right now and let our men handle the things dahil may plano sila but I can’t f-cking wait.

I needed to find her and assure that’s she’s fine.

Nakuha ko ang location kanina kaya ayun ang pupuntahan ko but papunta palang ako ay may mga humarang na saaking sasakyan.

Isang baril lang dala ko and nasa daanan kami. May mga tao sa paligid, madadamay sila. But huli na ang lahat ng mag paputok ang mga ito.

They are about 10 people who’s pointing gun at me. I shoot them back at napansin ko na nagtakbuhan ang mga tao. Natigil ako nang makitang nakahandusay ang isnag batamg babae na mukhang galing ng iskwela.

May tama siya ng baril. Nawalan ako ng control ay madaling nilapitan siya para iharang ang sarili.

And in that, nagsunod-sunod ang tama ng bala. “ Run! “ sigaw ko nang makita kong may mga hinagis silang bomba.

Sa isang iglap, nagising muli ako dahil akala ko isang bangungot lang ang nangyari ngunit ang pinagtakahan ko. Wala na ako makita. I only see is black.

I tried to deny at first, na baka nakapikit lang ako o ano but nang naramdaman ko kung gaano kasakit ang katawan lalong-lalo na ang parte ng mukha ko.

Do’n ko na realize na I’m not dead and I’m now blind. Una kong hinanap si Cenery noon. I want to ask them how is she. Wala akong pake sa kondisyon ko, I’m trying my best para gumalaw but I can’t ni hindi ko magawang igalaw ang katawan ko.

They did’t response noong tinanong ko nasaan ang girlfriend ko and that upset me kaya sigaw lang ako nang sigaw hanggang sa tinurukan ako nang pampakalma.

“F-ck! Why I can’t see anything?! Why I can’t move?! “ I shouted.

I’m f-cking angry. I still remember what happened but I can’t accept it. I keep denying na hindi ako baldado at bulag.

It can’t be. My Cenery needs me. How can I protect her if I’m like this?

“I’ve told you, we have a better plan. Pero hindi ka nakinig! Inuna mo pa ’yang tigas ng ulo mo. Why didn’t you trust us?! And look what happened?! You’re dying!” rinig kong galit na galit na sigaw ni Mommy.

“ This is not first time na nangyari ’to. Natatanga ka dahil sa babae! This is one the reason why love shouldn’t exist here in our work.“

There’s no thing such as romatic love in our family. Kahit si Mom and Dad, we’re aware na they just need each other but don’t love each other

“Mom! Stop blaming him !” rinig kong bawal ni Ate Paper.

“I’m not blaming him! Tell me if you can’t do your work! Just quit Roks! Una palang sinabihan ko na kayo!? Hindi ko kayo pinilit na pasukin ’tong trabahong ’to?! Wala akong pake sa sabihin ng pamilya ng ama niyo! All I want is your safety! But ginusto niyo ’to ’di ba?!”

Romantic love is not existing but this type of love from a mother is somehow rare siya sa pamilya namin. Because mas gugustuhin ng ibang kong uncle and auntie na mamatay ang mga anak nila as long as our serve their country and our family. My Mom is a field agent, that’s her first job simula pa noong dalaga siya.

She knows na hindi madali ang trabaho niya and that’s very dangerous kaya hindi pinangarap na gayahin namin siya. She married our dad dahil wala siyang choice. But huli niya na nalaman na when you’re Montego ay dapat lang na allign sa field na meron ang magiging trabaho ng mga anak kapag laki.

That’s a tradition. We need to work under the MISA or to government to protect the people. And if we’ll marry someone ay dapat din ay katulad namin.

“Mom, calm down. .” I’ve heard Sizer’s voice.

“ How can i calm down If I almost lost your brother?! Ha?! Naala niyo ba na sinabi ko na kapag pinasok niyo ’tong trabahong ’to you need to focus on it! Huwag kayong pala distract because buhay niyo magiging kabayaran!“

Hindi ako nakapag salita because I’m guilty. I know sobra akong na distract and nagpadalos-dalos and I deserve to be like this.

“I want ya’ll to quit to this work. Mag aral kayo muli ormanage a business! I will give you money! Kung maari, papalitan ko ang apelyido mo para lang hindi magsabi-sabi ’yang pamilya ng Tatay niyo!”

“Mom! You can’t do—”

“Shut up! Hindi ko na hihintayin na may mamatay pa sainyo!”

“Cenery,” ’yun lang ang tanging lumabas sa bibig ko dahil iniisip ko kung ok lang ba siya or not? Is she injured os she die—-oh f-ck!

“Your Cenery?! She’s the reason why you’re like that!” galit na sigaw ni Mommy.

Napintig ang tenga ko. “ Why are you blaming her! Una palang sinabi ko na nagusto ko siya!I’ll do my best, everything just to protect her,“ nanginginig kong sambit.

“ No, you failed, Roks. You failed..“

“Where is she?!”

“ Mom! Stop it! He’s your son after all and look at his situation! I know you’re mad but bakit siya ang kailangan mong buntungan?! “ Ate Paper deffend me.

“Let’s stop this conversation. Simula ngayon hinding hindi mo na hahawakan ang kaso ng babaeng ’yun. At hindi ko na hahayaan na mainvolve pa sakaniya.”

“ You can’t do this!“ sigaw ko.

“I can do this Roks! You’re blind now you can’t do anything!”

“Ma! You’re being insensitive!”

Since then hindi na naging maganda ang relasyon ni Mommy sa mga Montego. She always have a fight with my dad. And she wanted to file a divorce.

Lumala ang family problem namin but I don’t give a d-mn. Hindi ’yun ang iniisip ko. My priority is to know my Cenery’s situation but hindi nila ako binibgyan ng sagot kung anong nangyari sakaniya.

Ngunit sa huli ay sinabi rin ni Sizer.

“ She was acussed kiling the son of Mayor De Dios..“

The moment I heard about that. Gustong-gusto ko na siya puntahan at ipagtanggol but I can’t.

Wala akong magawa.

I can’t move.

I can’t see.

I’m useless.

Naramdaman ko ang pagtulo ng luha ko.

“I wan’t to go there. My Cenery must be scared..”

I know, gulong-gulo siya ngayon. Nahihirapan siya. My Cenery doesn’t any deserve this sh-t. Pagbabayaran nila lahat ng ’to!

“ Kuya, you’ll die if you go there. Half of your life ay nakadepende na sa machine na ’to.“

Ramdam kong maraming aparatus ang nakasabit sa katawan ko. At mahinang-mahina na talaga ang katawan ko.

“She needs me.. My Cenery needs me..”

“Don’t worry. We’re trying our best. Hindi namin siya papabayaan.”

Simula no’n Sizer and Ate Paper lang ang nagbibigay information saakin sa kung anong nangyayari sa labas. Because my Mom is mad and pinagbabawalan niya ang mga kapatid ko na gawin ’yun.

“ This is insane! I can’t get any information from them! Parang ’di pamilya, e,“ Ate Paper says.

“What do you mean? “ Sizer asked.

“We’re not allowed to go the headquarters from now on. Because we’re no longer part of it kaya hjndi natin malalaman ano talagang plano nila! Dad is not speaking din! That old guy! Wala naman atang pakialam saatin!”

“Sabi ko naman sa’yo, Ate. Kinausap ni Mom ’yung mga nasa itaas. They forbidden us na makialam sa kaso ni Paint dahil hind tayo parte ng MISA.”

“ But they know my brother situation! Sana naman pagbigyan nila mga wala talaga puso. I don’t f-cking know kung ano umiikot sa utak nila. I went to the first hearing today and that mother f-cker Dale is defending the De dios! G-go ba sila?! Malamang mananalo sila?!“

“Where’s Deam and Derin ?” I asked.

I’m having a hard time to breathe na dahil sa mga impormasyon na nakuha ko.

“Alam mo namang mga anak sila sa labas. Mas lalo lang silang pag iniitan ng mga nasa itaas and I don’t think so matutulungan tayo ni Dad. Nakapag decide na sila na labas na tayo sa kaso ni Paint. And we’ll no longer accept any mission.”

I can’t talk. Nahihirapan na akong huminga. “ B-but I-iwant to go there, Can I?“

“Baliw ka? Mas lalo lang magiging magulo kapag nagpakita ka. Let’s trust them. I’m sure they knew what are they doing. Pinuprotektahan nila si Paint.”

“B-but hindi ko maatim na hindi gumawa—-”

“Oh ano? May gagawa ka ba? You’re f-cking blind! Anong magagawa mo kung bigla ka nalang asintahin? Satingin mo ma p-protektahan mo siya? No! Pinapagaaga mo lang kamatayan mo! Tell me if you wanna die! Ako na mismo tatapos sa’yo!

“Ate! What the hel are you saying?! Isa ka rin katulad ni Mom, e!

“Oh, god! Nakaka stress! Tama si Mommy, kung gusto mo talaga matulungan ’yang girlfriend mo. Help yourself! Magpakagaling ka, intindihin mo muna ang sarili mo. Nandito kami na kapatid mo, kami ang magiging mata’t katawan mo para protektahan siya. Hindi namin kayo pababayaan because after all we’re family.”

And since then, pala na nang palala ang kalagayan ko. Madalas humihina na ang tibok nang puso ko. I’ve always dream a seeing the bright light who’s trying to get me because t Cenery is there.

Pagod na pagod ako.

Ang katawan ko gusto ng bumigay pero hindi pwede. Hindi ko kayang maiwan ang mahal ko na naghihirap.

“Oh god, anong plano ng Nanay niya?!” agad nagising ang diwa ko nang marinig ko ang boses ni Ate Paper.

“ You know his sister friend? She’s one of the victim din nung nangyari ’yung insidente nung gabi. But this b-tch, siya ang tumestigo laban kay Paint and the worst part is pati ’yung Nanay-nanayan niya.“

“Tita Alice ?“mapaos-paos kong usal.

“ Yes, the fact na nangyari rin sa anak niya ang nangyari sa kapatid niya pero nagawa niyang ilaglag ang panig nila Paint. How come there’s a mother like that?“

“Ang nag patrigger sakaniya ay ang pagkabaril ng kapatid niya at nang anak niyang si Coco. Hanggang ngayon hindi alam ni Paint na nasa hospital ang kapatid niya at ang tunay niyang Nanay. They don’t want Paint to be worried para makapag focus ito sa hearing. But Kuya Dale is build different nga. Malaki ang laban ng kampo ng De dios. Walang matibay na ibedensya na hawak ang kampo nila Paint ngayon. So I guess, pare-parehong hindi natin magugustuhan ang result kapag nag decide na,” ani Sizer.

“Who’s helping Cenery?”

“’Yung dati mong kaklase. Si Atlas. Pakitang tao talaga hanggang ngayon. Tanga nalang si Paint kung mag papauto siya. But I think hinahayaan na ng Montego’s na si Atlas na muna ang tumulong sakanila. Titignan nila kung anong move gagawin nang mga ’to paano mapaamo at mauto ’yang girlfriend mo.”

Sunod-sunod ang masasamang balita na natatanggap ko and it affects me dahil mas lalong lumala lang ang kalagayan ko and my sibling stopped giving me information because I’m getting worst. Mas lalo kong nararamdaman na malapit na akong bumigay.

Until the day came, sumuko na ang katawan ko kahit ayoko. Tuluyan na akong nawalan ng hininga. But I’m glad, naisalba pa ako ng doctor.

Nakiusap ako sa itaas na huwag muna ngayon. Dahil kailangan ako ng isa niyang anak na nahihirapan ngayon. At dinighin niya ’yon but hindi agad-agad because I’m comatose for how many months.

And I didn’t know na noong mga araw na wala akong malay ay nasa bingit na rin palang kamatayan si Cenery.

I woke up after 7 months. At sa 7 months kong natutulog siya agad ang hinanap ko siya but they are not responding. Again.

I’m confuse, kasi wala na akong makita. I don’t understand why they are not answering me. That makes me more nervous. And nag cause ng panick attack ko.

Araw-araw akong tinuturukan nang pampakalma noon. Gusto ko ng sagot galing sakanila ngunit tatakot din ako.

What if kaya hindi sila sumasagot dahil alam nilang mag papala ng situation ko ang sagot nila?

“ Ok listen, you’re in comma for almost 7 months.“ paliwanag ni Ate Paper.

“ And kagaya mo, hindi maayos ang kalagayan ni—“

“What happened to her?!” taranta kong sambit.

“ Hindi ko na itutuloy ’to kung ganyan ka!“

“What happened? Please tell me she’s doing good. She’s ok right? Buhay naman siya? Nakalabas siya ng kulungan?” I’m shaking!

“Just like you, she undergo to a lot of surgery. Again, Kagaya mo halos mamatay na siya. Tumakas sila but na ambush ang mga ’to. Pinagtataga at pinagbabaril siya. She’s dead on arrival in hospital but maybe satan doesn’t want her to be there. Nagawa pa ng paraan ng doctor. Relationship goals nga tss..”

“W-what?”

She sighed. “ And now, nagparetoke siya. She’s ok now but just like her Mom she’s experiencing a major trauma and got a dissociative amnesia.“

“Where is she?! Gusto ko siyang puntahan! Siguro ka bang siya ’yun? Is this a realiable sources? What if she’s not that?”

“No sa mismong headquarter ko nakuha ’yung information. Sila ’yung nangngalaga kay Paint ngayon. But Mom will not let us to go near with her but I know gusto mo. Kaya kakausapin ko siya. We’ll make a deal..”

I know I’m totally recovered. Hindi pa rin ako nakakakita at hindi pa rin nakakagalaw. But I just want to assure na ok lang siya. I wan’t touch her hand and to feel that we’re both eafe now.

“ Mom, I want to visit her.“ pakiusap ko nang bisitahin niya ako.

“No, Roks. She doen’t know you anymore.”

“ Please, I’m begging you. Gagawin ko ang lahat . You know how much I love her. She’s my world, Mom. I’ll promise, magapagaling ako..“

Bumuntong hininga siya. “ Fine. You’ll visit her once you’re totally recoverd. Kung gusto mo makipag relasyon o ituloy ang relasyon niyo. Hindi ako againts since hindi ka naman na mag t-trabaho sa MISA but I want you to undergo to a surgery. Mag pakita ka sakaniya kapag nakikita mo na rin siya.“

And in that, pumayag ako but kailangan ko munang ikondisyon ang katawan ko maybe after 3 month pa bago ako mag undergo sa eye surgery.

“Captain Grey Eyes.. “ I heard someone na pumasok sa loob nang kuwarto and I think that’s my friends.

“Klyte..”

“How are you? Anong nararamdaman mo ngayon?”

Nagkamustahan kami nang araw na ’yun. I want to ask them if they help my Cenery but hindi ko magawang masabi ’yun but I think they sense na gusto kong itanong ’yun.

They cried and so I.

“I’m so sorry, kahit kami hindi namin siya magawang matulungan.”

“Your family is stopping us to help her ,” sambit naman ni Rare.

“It’s ok,” sagot ko.

“I’ve already talk to my friend. She’s an eye doctor, a surgeon. So don’t worry, you just need to recover and probaly next 2 month. Makakakita ka na ulit..”

Kahit gustong-gusto ko na siya puntahan hindi ko magawa because of my situation. I need to help myself first because I can finally help her again to recover if I’m in a good shape.

“She’s doing great, Roks. Don’t worry. Pray for your and for her recovery.”

And to the God’s will. Naging succeedsful ang operation. I know many people with laughed at me because I’m a cry baby. Wala eh, iba ’yung saya sa feeling na makakakita ka ng liwanag at kulay.

Being blind is so devastating. Gusto mo nalang tuluyan mamahingi because you’re useless. It’s really depressing. Kaya I’m really proud to those people na may kampansanan and still manage to work hard.

I need to rest for 2 months again bago ako tuluyang lumabas at puntahan si Cenery.

Sobrang tagal ng araw dahil araw-araw kong hinihintay. But when the day came, ang pagkikita namin ulit. My tears started to fall again. I finally saw her again.

Ang buhay ko..

Nakatalikod siya saakin at nakatingin siya sa malayo. Nanginginig pa ang katawan ko at parang naninigas ang paa ko kaya ’di ko magawang makalakad agad palapit sakaniya.

Inabot ako ng 20 minutos sa pagtutug sa likod niya bago ko napagdesisyunan na lumapit sakaniya.

“Cenery..”

Hindi siya kumikibo kaya naman naglakad na ako papunta sa harap niya.

“Cenery..” I smiled.

She looked at me and she’s very confuse. I’m aware what happened to her. She undergo to a plastic surgery dahil na rin nasira ng sobra ang mukha niya noon and because of a major trauma. She can’t remember anything.

“Cenery, I’m Roks..” ulit ko pa:

Nakatingin lang ito. And hindi kumikibo na para bang binabasa ang kabuuan ko.

“I’m Roks. The man that loves you so much.” hindi ko napigilan at tuluyan ng tumulo na naman ang luha ko.

“I’m so sorry..” I hugged her.

Tightly.

But I felt something different.

There’s no spark.

Dahil ba hindi niya ako niyakap pabalik at hindi niya ako kilala na?

Matagal kaming hindi nagkita at nagkasama at sabik na sabik ako sakaniya ngunit may iba akong nararamdaman na hindi ko maintindihan.

She’s quiet. Hindi talaga siya nakakakila ng kung sino. Kaya naman araw-araw binibisita ko siya sa hospital hanggang sa gumaan na ang loob niya saaakin. She started to trust me and talk to me.

“Cenery, you need to eat your lunch now.”

“So you’re telling me you’re my boyfriend?”

I nodded.

“ Then we should kiss?“

Nasamid ako but I’m kinda shy. I mean it’s been awhile since our last kiss. I admit that I missed her lips so bad but why there’s no excitement?

Kaya para maalis ang haka-haka sa utak ko ay sinubukan ko siyang halikan but the moment na nag lapat ang labi namin para akong natauhan at napaatras.

She looked offended. “ Ayaw mo ba saakin?“

“No, it’s not that. Naalala ko may sipon pala ako. Ayokong mahawa ang mahal ko..”

Simula no’n, I felt the distant between us. Kahit araw-araw kami magkasama ni hindi ko nararamdaman na tumitibok ang puso ko nang mabilis katulad ng dati.

I even asked them if heart transplant ba na naganap saakin? Kasi ibang-iba ang nararamdaman ko sakaniya.

“There’s something different with her, “ I said to my sister.

“ That’s because she doesn’t know you. Natural lang ’yun. Nakakawalang gana if back to zero ang lahat but if you really love her. You’ll do everything para mabawi ulit ’yung nararamdaman mo.“

“ No, I feel like I’m not inlove with her anymore? There’s no spark. This is weird parang..“ kahit ako gulong-gulo sa nararamdaman ko.

“ Stupid? Dahil ba hindi na siya kasing ganda nang dati? Don’t tell me katawan at mukha lang habol mo sakaniya?“

“No! Ofcourse not! Mahal ko siya kahit ano pa itsura niya but siguro nga nawawala ako ng gana dahil iba na ang pag uugali niya at ’yun ang dapat kong ayusin..”

I convince myself na dapat intindihin ko siya dahil mahal ko siya. And there’s a reason bakit nagkagano’n siya.

Ang laki nang pinagbago niya at hindi ko pa rin magawang masanay kahit ang tagal na naming magkasama. Naninibago pa rin ako.

After a year na recover na rin siya she said naalala niya na kami but whenever I’m asking her about our relationship or abot her family ay hindi na naman niya naalala pa.

But the Doctor explain to us na cause ’to ng trauma niya. Kahit si Rare kinonsulta ko gano’n din ang explenasyon.

May kondisyon saakin ang pamilya ko, they will let me have a relationship with Paint kapalit nito ay tuluyan ko nang isusuko ’yung trabaho ko.

and pumayag ako.

Sa ilang taon namin magkasama, yep we kissed but I knew that may mali. Kasi whenever we are kissing and about to make love parang may kung anong pumipigil na nagpapawala nang gana saakin.

I don’t know kung nawala ba ang sex drive ko o ano? May sira ba? Or what?

I’m confuse.

But nung nangyari ang pagkakamali ko kagabi kasama ang isang babaeng hindi ko naman kilala.

Suddenly, bumalik ang ang mga alala-ala ko kasama si Paint.

The moment na nag lapit ang labi namin sobrang pamilyar. At ’yun ang hinanap-hanap ko matagal na.

And I can’t understand what the hell is happening?

SATURDAY night, Klyte invited us to have dinner in their house.

I’m with Cenery now, she doesn’t like to hangout with our friends anymore dahil may iba siyang mga kaibigan. But I’m glad pinagbigyan niya sina Klyte kahit ngayon lang.

“I thought you have a tattoo ?” salubong saamin ni Klyte.

“ Me? No way. I hate inks. It looks dirty. Bakit mo natanong? Sinabi ba ni Roks?“

“No, ’yung mga bata lang. Baka nagbibiro lang sila. Tara pasok na.”

We went inside and nagtungo sa pool area.

“ Paint? Where’s tattoo? Who’s your tattoo artist? Kasi may irerefer ako. Siya gumagawa ng tattoo ko,“ sambit naman ni Amirah na siyang sumalubong naman saamin dito.

“ Eh? Where did you get that news? Wala naman akong tattoo.“ she looked at me at nagkibit balikat lang ako.

“Really? But Dawina kept telling me that She saw you last week in Jollibee and you have a lot of tattoos.”

Umigting ang panga ko nang marealize ang pinaguusapan nila.

“ She told me that but Ranch said super layo naman daw. So I guess baka kamukha mo lang or miss kalang talaga ng anak kol

“She doesn’t any inks. She hates that ,” sagot ko lang.

“Ah I see.”

“Puntahan ko lang mga bata,” paalam ko kay Cenery and she just nodded.

“ Dawina ..“ nilapitan ko siya na naglalaro sa pool.

“ Papa !“ she hugged me kaya anaman naupo ako at nilevelan siya.

“ Did you see Tita Paint last week?“

“ Yeah, but I think it’s not Tita Paint. Kaso she looks like Tita Paint talaga kasi but maraming drawing lang sa body niya. She looks like a badgirl..“

“May kasama siya? “ umiiling ito.

“None, she’s alone nga po eating jollibee then umalis na because Ranch is masungit to her..”

Anong plano niya? I need to talk her. Hindi lang ako nagsasabi na kamukha niya si Cenery. Marami kami.

Hindi na ako nag patumpik-tumpik pa at gumawa na ako ng sariling aksyon nang matapos ang araw na ’yun. I don’t have any powers now kaya naman sariling sikap ang ginagawa ko para mahanap siya. I asked Goryo and Denden to help me too.

“I got the data back, “ humihikab na saad ni Hilary nang magpunta ako sa office niya.

“Kamukha kasi ’to ng gadget na dindevelop ng team sa MISA. Where did came from? Cat is the name of the owner. And I think she’s part of a group too? Kasi base dito walang any information about the MISA but nandito ’yung mga schedule na pupuntahan niya.”

She activate the watch and make in to hologram form to show me the details. “ On the 5th, she’ll go to a party? Oh it’s a private party..“

Hindi na ako nag patumpik-tumpik pa. Inaalam ko ang details and successfully got an invitation.

And napagaalam ko na maraming big names ang nandoon sa party. Anong gagawin niya rito? Why is she inivited? Or kapareho ko siyang pumuslit lang ng invitation?

She’s stunning alam ko na agad ang aura niya nang makapasok ako sa loob ng venue. And that’s really familiar. Parang makita ko na dati ang gano’n..

Lumapit siya sa mga kilalang tao. Isa na doon si Allejano. I’ve always want to get that mission na siya ang target because she’s connected to Cenery’s father but MISA don’t let me.

What’s her plan? Why do I feel she’s an assasin? Her aura is built different. She’s so cool kahit naka cover up nang make up ang tattoo niya.

Sinundan ko lang ang galaw niya and it makes me boil when I saw how flirty she is? Hell no! Am I jealous?!

Hindi ko kinaya maghintay at panoorin lang siya nang mapansin kong nawala na sila sa crowd ni Allejano. Sinundan ko sila at pumunta sila sa kwarto. And I’m glad, nakuha ko ang manager card kanina bago ako pumasok para may access sa lahat ng door.

Pagbukas ko ng pinto, I should expect na magiging gano’n ang eksena but I saw the unconscious Allejano at alam kong siya ang may gawa no’n.

Nagtama palang ang panigin namin kahit nakamaskara pa siya ay para bang nasa tamang axis ang ikot ng mundo ko.

And the moment I remover her mask wala akong bukang bibig kung hindi. “ Cenery ..“

I’m confuse. Wala siyang tattoo ngayon. And because po that naging kamukhang kamukha niya si Cenery.

And this sassy and cool personality of her katulad na katulad na kay Cenery. Though, there’s a big changes lalo na’t sa panamit at pananalita but her aura is screaming Cenery so much.

What the hell? How is that possible? Kambal ba sila? But wala naman akong nakuhang information na Cenery has a twin?

I’m confuse. And I’m desperate to know about her kaya naman I kidnapped her. Lalo pa’t pinagiinitan na rin siya nang mga tao ni Allejanos.

I’m so curious about her? Why did she do that to Allejanos?

What the hell is her plan?

Papatayin niya ba si Allejanos? I thought I’m her target?

She’s working for who?

Dinala ko siya saa condo ko because that’s the place na hindi ako matiktikan ng kahit sino.

Kumuha ako ng sample hibla ng buhok niya at dugo to do an DNA test. I get a sample from Tita Aliana too. Malakas ang pakiramdam ko.

Ang spark and connections na hinahanap ko ay nasa kaniya. Lalo pa nang magtama ang labi namin.

I need to confirm first if she’s just copying my Cenery to confuse all of us para magawa niya na ang plano niya o kung siya ba talaga si Cenery.

Mabili lang process, ngayon araw ko rin mismo malalaman ang result. At hindi rin nagtagal ay lumabas na ang doctor.

Inabot niya saakin ang result at agad ko namang binasa.

And I didn’t expect the result.

“That means Aliana is considered the biological mother with a 99.98% probability of paternity.”

“So she’s the real Cenery..” I whispered .

What the f-ck is happening?

Chapter 58

Paint Cenery

NAKATITIG lang ako sa kawalan dahil super bilis nang pangyayari hanggang sa makauwi na kami sa isang hacienda ni Bite dito sa Manila ay wala pa rin akong imik.

Wala ako sa tamang wisyo. Gulong-gulo ang utak ko. Lalo na sa nangyari sa kapatid ko at kay Galvez.

Kanina, nakita nang dalawang mata ko sina Ella, Hanz at si Tatay. Pati na rin sina Cielle and Roi nando’n. Para akong sinasaksak ng paulit-ulit. Gusto kong lumabas ng van at yakapin sila saka magpakilala na ako ang tunay na Paint.

I deeply sighed. Napatingin ako sa mga kasamahan ko na nagawa pang mag swimming sa pool after nang nangyari.

Ako nandito sa terrace, hindi ko sila magawang harapin. Ewan ko, pakiramdam ko kailangan kong iexplain sakanila ang lahat. Sobra akong nag-guilty sa nangyari dahil parang lumalabas din na kasalanan ko ang lahat.

I know they are confuse, lalo na nang makita nila ’yung fake na Paint. But they didn’t ask anything about what happened yesterday at kung bakit magkamukha kami nung fake Paint.

Bukod sa paniguradong sinabihan na sila ni Bite ay maari rin na patago silang kumakalap ng impormasyon tungkol saakin.

Napatingin ako kay Bite na pumasok ng kuwarto. Tumabi siya saakin at amoy na amoy ko ang usok ng tobacco niya.

“Oh god ang tapang..” pinaghahampas ko ang usok na tumatama sa mukha ko. I smoke but not this tobbaco. Super tapang nakakadiri.

Tumingin lang siya saakin at hindi nagsalita.

“Ano? Papausukan mo lang ako? ’Di mo pa ako sesermunan?” iritado kong sambit.

Hindi pa rin siya nagsalita at inikutan pa ako ng mata saka siya sumulyap sa bilog na buwan.

“Kaya ayokong bumalik sa pinas, e. Look what happened..” frustrated kong sambit.

Hindi siya tumugon.

“Bite, I’m f-cked up ,” nanginginig kong sambit.

Unti-unting tumulo ang luha ko. This is the first time that I failed with my mission at nagkanda gulo-gulo pa dahil umeksena na naman ang mga past ko.

Tumaas ang gilid ng kaniyang labi. “ What? You’re crying. Mag papaapekto ka sa nangyari?“

Suminghot-sinhot ako at tuluyan ng humagulgol. Bumuntong hininga siya at niyakap ako.

“What should I do?”

Simula nang umalis ako sa dating buhay ko I only have Bite. He’s my 911 and only shoulder whenever I want to cry or nag b-breakdown ako.

Sobrang thankful ako na I have Bite in my life. I don’t know but I feel safe whenever I’m with him. He’s very protective and sometimes he’s really harsh but his soft side for me is making me melt. He’s like my Kuya. A very protective one.

“Galvez died it means you’re done in your mission. Let’s just wait for their order..”

Ang mga boss ng CIA. Ang mga nasa taas na may katungkulan. Kaming agent, hindi namin sila kilala at nakikita. At hindi namin sila gusto kitain dahil kapag nagkita namin sila ang ibig sabihin lang no’n ay “torture”

Mameet lang namin ang mga nasa itaas kapag nag fail ang mission namin o kung may ginawa kaming kalokohan. They will punish us para magtanda, and in that hindi kami gagawa pa ng katarantaduhan at mag pupursige kami na hindi mag fail ang mission namin.

And still bakit may tumatangkilik ng ganitong trabaho? ’Yan ay dahil mahal talaga ang sweldo ng mga ’to. Umaabot ng kalahating milyon hanggang sa tatlong milyon ang sinasahod ng mga empleyado ng CIA.

And meron na nag stay kasi nag e-enjoy sila sa ginagawa nila. Parang normal lang na profession. May iba’t-ibang dahilan bakit tayo nag stay sa isang trabaho kahit gaano pa kahirap ang mga ’to.

“You’ll punish us. They will punish us! Pwede bang ako nalang? Walang kasalanan ang mga kasama ko. It’s all my fault..”

Siya ang pinaka namamahala sa section namin. Nasa trabaho niya na disiplinahin kami bago namin ma meet ang mga boss.

“ Rules is rules, Cat. But I’ll not let them to touch you, “ madiin niyang usal.

He wipe my tears. “ I know you’re exhausted. Don’t consume too much energy by crying..“

“That’s unfair, paano ang mga kasamahan ko? We failed dahil sa kagagahan ko. Kasalanan ko ang lahat tapos sila mag s-suffer?

“Failure in life is normal, failure can be a very upsetting experience. Failure is not the opposite of success, rather it starting point of the journey to success. Kaya bakit ka mag papaapekto? This is not the first time you failed, Cat. This is your first time to failed as a Cat and it’s ok. There’s nothing wrong with that. You still did your best..”

Tama siya, hinding-hindi nag f-failed si Cat simula nang dumating siya dito. Cat is almost perfect, she can do everything now. Hindi na siya ’yung inaapi-api ng mga tap sa paligid niya.

Umalis ako sa pagkayakap sakaniya. Bumuntong hininga ako at pinunasan ang mga luha ko.

“I doubt you’re crying like that because you failed..”

Napakagat ako saaking labi.

“What about your family? What about meeting HIM for the first time?”

Hindi ko rin alam kung ano ang nararamdaman ko dahil halo-halo. “ You know it’s him?“ tanong ko.

He smirked and nodded.

Napabuga ako ng hangin. “ I don’t understand. Kahit anong sabihin ko, I’m still mad at him. Gusto ko siyang saktan..“ that’s true.

Lahat ng masakit na alaala namin noon ay biglang nag flashback. At hindi talaga makapaniwala na nagpakatanga si Paint nang dahil sakaniya.

“You can’t.. “ ofcourse, I can’t. Hindi ako pwede gumanti. Dahil wala naman patutunguhan ’yun. Sayang lang sa oras.

“I know! And the worst here is we fucked pa! Pagdating na pagdating ko sa pinas ayun agad ang inatupag namin. Bullshit!Nasarapan pa ang g-go. Bwisit!”

He chuckled. “ I’m sure you too.“

Napasinghap ako nang marealize ko ang sinabi ko kaya napailing-iling nalang siya. “ No..“ mahinang bulong ko.

“What about your family?”

Parang nabali ang dila ko at hindi ako makapag salita. Ofcourse, he’s aware that I met my family.

“Tell me, Cat. Anong naramdaman mo?”

Inalala ko ang naramdaman ko noong magtama ang mga tingin namin ni Rhyka. Parang dinurog ang puso ko nang makita siyang umiiyak at muntikan nang mapahamak.

I know, kung may masamang nangyari sakaniya hindi ako mag dadalawangisip na mag paka “ Paint “ mapapatay ko na naman ang mga g-gong ’yun.

“ I only saw my sister. I’m hurt, what if wala ako noong mga oras na ’yun? Paano kung nakuha na siya ng mga g-gong ’yun! Binebenta nila ang walang muang na bata! At maranasan ’yon ng kapatid ko..“ napipiyok na naman ako.

“Nung nakita ko siya umiiyak at takot na takot ay para bang nag flashback ang lahat. I know, hindi ko dapat maramdaman ’to. Pero I can’t help it. Kalahati ng buhay ko kasama ko sila. Pamilya ko sila..”

Bumuntong hininga ako.

“ It’s ok, Cat. It’s ok to feel that way. I know it’s hard. I understand you.“ napalabi ako dahil sa sinabi niya. He’s really soft! I mean sobrang swerte ko na na e-experience ko ’yung side niya na ’yun.

“ And what about the new Paint?“ parang biglang umurong lahat ng luha ko nang maalala ko ’yung mukha ng bagong Paint.

Nakaramdam ako ng sobrang inis nang makita ko siya. Parang may thoughts ako na “mangaagaw ka ng buhay” when infact ginusto ko naman ’to?

“She’s ugly as f-ck. Gagayahin na nga lang ako ’di pa gandahan. Bakit hindi ka mag hire ng magaling na doctor? I’m sure afford niyo naman.” umirap ako dahil totoo naman kasi.

Magkaibang-iba ang itsura namin. I mean yeah you can say mag pagkakatulad but hindi talaga na achieve ng doctor niya na maging kamukha ko. Hindi ko masisi ’yung iba kapag pinagtabi kami ng fake Paint. Agad nilang malalaman kung sino ang totoo at impostor saamin.

“Me?” he looks so offended. Na para bang hindi siya ang may gawa no’n.

“Ay hindi siguro ako? Like duh! Malamang ikaw! Sino pa gagawa no’n kung hindi ikaw?”

He raised his eyebrow. “Why would I hire a doctor for her? I mean I don’t even know her? Sayang lang sa pera..”

“Luh? Anong sayang? Eh ’di ba that’s your goal? You hire

her para magpanggap na ako?“ sarkastiko kong usal.

He laughed in disbelief. “ Do you think I did that? Satingin mo ako ang nagpagawa ng mukha niya para pagtakpan ka?“

Kumunot ang noo ko. “ You told me dati ’di ba?“

Sinabi niya ba? Sh-t lang, I really can’t remember na dahil wala naman akong pake noon but wait possible na hindi siya ang may gawa no’n? Then who?

Bigla ko narealize ang itsura nung Paint kanina? Desente ang suot niya and she looked rich. Ibang-iba sa pagkatao ni Paint na iniwan ko.

I mean? After the kong tumakas noon. Anong nangyari dito? I doubt that Paint found guilty kasi hindi naman papayagan ng korte na lumibot-libot ’yun? I doubt din na nakalaya na siya agad lalo na murder ang kaso niya.

“I don’t remember that I said about that,” nakangisi niyang usal.

What does it mean?

I gulped. “ How? I d-dont understand.“

“Aren’t you curious about her?”

Noon hindi! Pero ngayon medyo? Na oo? Kasi he’s sus. Hindi basta-basta umaakto ng ganito si Bite.

“For what? “ nag maang-maangan kong usal.

“Aren’t you curious for what happened this last 5 years?”

I do!

“No,” I said. This is the safest word that I can say. Who knows baka hinuhuli niya lang pala ako? Eh siya mismo nagsabi noon na kalimutan ko na ang lahat noong ako pa si Paint. Kaya naguguluhan din ako bakit parang pinoprovoke niya ako ngayon.

“You didn’t ask me about that thing. Why ?” He asked.

Napangiwi ako. “ And ano ang pinupunto mo? Ikaw na nagsabi na kalimutan ko na ang past ko at ’di ba? Ikaw na mismo nagsabi na hindi na ako si Paint so bakit pa ako maka c-curious sa buhay ni Paint pake ko ba sakaniya.“

Ngumisi lang siya. “Really?”

Nagtiim ang bangang ko. Anong trip niya?

“Ewan ko anong gusto mong marinig mula saakin? Bakit parang gusto mo ma curious ako? Eh, when infact gusto mo nga no’n iwanan ang dati kong buhay.”

He sweetly smiled. “ Why not? If you’ll stay in that place. You’ll never know everything.“

Ano raw?

“Pinagsasabi mo? Ano bang everything ’yan? Why don’t you just tell me? You’re confusing me..”

He flicked my forehead. “Let’s eat.”

Agad kong tinanig ang kaniyang kamay.

“You’re so f-cking weird!”

Agad nag iba ang expresyon niya. “I told you to stop cussing infront me.” inirapan niya ako at nauna nang maglakad papunta sa loob.

Bumababa na kami dahil kakain. At bumungad saakin ang nakakainis na mukha ni Crim.

I rolled my eyes. “ Oh ano tinitingin-tingin mo d’yan? Tusukin ko mata mo, e.“

He smirked. “Oh look sinong matapang kasi nandito si Bite?”

Ngayon lang ginaganito ni Crim. Sanay akong nirerespeto nila. And I guess dahil ’to sa kapalpakan ko. Pak one and pak all kasi and kasalanan ko kung bakit mapaparusahan sila kaya may karapatan silang magalit.

But knowing me? I hate rude people. Kahit ako may kasalanan kung tatraruhin nila ako ng masama. I’ll fight back.

“Stop..” mahinahon na usal ni Bite kaya naman natahimik ako.

“Crim, call and tell them that after we eat dinner. We’ll having a meeting.”

Sumulyap siya saakin. “Without you, Cat..”

“What?! Why?!” litong-lito kong sambit.

“ Pabigat ka kasi ,“ bulong pa ng g-gong Crim.

Nag tiim ang bagang ko at akmang magsasalita ako pero nauhan ako ni Bite.

“Crim. I’m warning you,” madilim na usal nito na nakakapang tindig talaga ng balahibo. No joke, nakakatakot talaga si Bite.

Umahon na ang kasama namin at kumain lang saka sila nagpunta ng meeting room. Hindi nila ako sinasama syempre dahil Bite na mismo nagsabi.

And I trust him naman. I know he’s just fixing all my mess.

Nandito ako ngayon sa kwarto ko. I’m decoding a possible plot how Galvez died.

Ang sabi heart attack ang dahilan and I really doubt it. I know all information about him. Including his medical record at wala siyang background na may sakit siya o ano.

Healthy living ’yon. Ingat na ingat siya sa sarili niya. Sa pagkain palang may quality assurance at nutritionist siya. Regularly ang check up niya sa doctor.

He do sell illegal drugs but he never use it. Wala siya kahit anong bisyo na makakaapekto sa kalusugan niya. Hindi rin siya palainom kaya paanong mamatay siya dahil sa heart attack?

I mean yeah hindi naman napipigilan ’yon. But that’s so suspicious. Pinapanood ko ang kaniyang galaw nong gabing ’yon. Mukha naman siyang ok at walang kahit anong nararamdaman.

Bago pa ako mabaliw ay nagsearch ako ng article tungkol sa pagkamatay ni Galvez. And as expected I didn’t get any result which is understandable naman dahil ang mga katulad nila kahit gaano sila kayaman o ano. Lowkey lang ang mga ’to—I mean they are really private person.

At dahil wala akong nahanap ay hindi ko na namalayan na na type ko na ang pangalan ko este ang pangalan na “Paint Cenery.”

And I didn’t expect na may lalabas. Napakarami! Nasa unahan ang mga social media nito. I clicked the instagram and napangiwi ako nang makitang 300k followers niya sa Instagram?

She’s famous?

Nag check ako ng mga pictures niya and napakaraming likes and comments. Paanong sumikat ’to ng ganito? I mean Paint is not like this. Hindi nga marunong mag facebook ’yon at wala siyang hilig sa mga ganito.

Binrowse ko p ang mga picture niya. Oh. She’s a model?

Really?

Ewan ko bakit bigla akong natawa. Ni hindi ko naisip sa talang buhay ko na mag momodel ako. Though, I remember I got a lot of invitations from the different handlers para sumabak ako sa pageant at runway noon but I declined because that’s not my thing.

Conservative ako noon. I don’t wear sexy dahil alam kong makakabasag lang ako ng mga mukha ng lalaki.

And now? Ofcourse dahil ako na si Cat. Kahit napakanipis na tela kaya kong suotin ngayon at maglakad sa daan and beside nasanay na ako sa culture ng ibang bansa kaya very open na ako about that.

Pinakatitigan ko ang itsura ni Paint. Napaka heavy ng make up niya. I can’t deny the fact that she’s very sexy.

And wait— what? May boobs siya? Bakit? I mean I’m flat chested. Walang dede si Paint. This is so funny.

I wonder ano kayang pinalabas niyang dahilan bakit bigla siya nagkaroon ng ganiyan? Nag pagawa siya o ano? Kahit sino iisipin na nagpagawa siya lalo na hindi naman talaga malaki boobs ni Paint.

Her faces is really different. Hindi talaga na achieve na maging kamukha though meron naman medyo pero mga 30% lang. Kung hindi lang talaga pinalabas na nasunog siya sa sakayan ay paniguradong paghihinalaan siya ng lahat dahil hindi talaga kami magkamukha.

Habang nag scroll ako ay halos maglaglag ako sa kinauupuan ko nang makita ko na may mga picture sila ni Roks.

“What the f-ck?” sa isang iglap parang gumulo ang utak ko sa mga nakikita ako.

Nakahawak si Roks sa bewang ni Paint. Pareho silang naka smile and the caption is “ I love you, Captain.“

“Huh?” chineck ko naman ang post. Latest siya kaya naman bago pa ako mabaliw ay sinagad ko na ang pag stalk hanggang sa first post and halos kasama niya si Roks. They look sweet and maybe inlove with each other?

Nagcheck ako sa highlights ng story niya at pinili ko ang may heart na title at do’n ko nakita na ang dami.

And meron pang picture where they were kissing.

Agad kong nabitawan ang phone ko. Napahawak ako sa dibdib ko na ang bilis ng tibok at parang namamahid.

Wait what the hell is happening?

Ang akala ba talaga ni Roks ako ’yun? At dahil walang alam ang Paint na fake sa pangagago ni Roks saakin kaya naman nagpauto ’to sakaniya.

I mean what if sinabi ni Roks na “ I’m your boyfriend, Cenery .“ syempre wala naman magagawa ’yung fake Paint na ’yun kung ’di maniwala nalang.

Ang nakakainis pa riyo ay walang nakakaalam sa lamat o issue namin ni Roks. Kasi hindi ko sinabi sa magulang o kahit kaibigan ko ang ginawa niya.

Noong mga araw na nasa kulungan ako? Noong nga araw na nasa bingit ako ng kamatayan? Nasaan siya? Anong kasinungalingan ang sinabi niya?

Hindi pa rin ba tapos ang misyon niya kaya kumakapit pa rin siya kay Paint? Sobrang hopeless na nang misyon niya kung gano’n.

Base sa sinabi ni Bite kanina parang pinapahiwatig niya na hindi naman siya ang may pakana nang pagkakaroon ng fake na Paint. Kung gano’n? Sino?

O baka naman sila mismong Montego ang nagpalabas na si Paint ’yon para ituloy ang plano nilang ipain siya sa demonyo niyang ama?

Kasi hindi naman tanga ang Montego para kumuha lang ng kung sino-sino ang katawan. Kahit sunog pa ’yan they will do DNA test. Dapat alam nilang hindi ako ’yun.

At saka? How the f-ck this Paint is living with a luxury and good life? When in the fact dapat nabubulok siya sa kulungan dahil pinagbintangan nga siyang pumatay at dagdag pang tumakaw siya?

What the hell is happening?

Sumasakit ang ulo ko.

But na c-curious na ako. Eto ba ang ibig sabihin ni Bite kanina?

Maraming nangyari sa mga nagdaang panahon. And I didn’t expect na ganito?

Nandito lang ako sa living area. Nag hihintay sakanila. Hello? I wanna know din naman ano pinagusapan nila. But I’m not expecting anything, para saan pa at nag meeting sila na wala ako kung sasabihin din nila.

Agad ako tumayo nang makita kong si Bite ang unang lumabas.

“So what’s the plan?” I smiled.

Pinanliitan niya ako ng mata. “ There’s no plan. Ano pa gagawin mo? Tapos na ang mission niyo.“

“Oo aware naman ako—I mean babalik na ba ako? Tayo sa UK?

He nodded. “ Yeah? There’s no point in staying here?“

“Give me a chance. Kausapin mo ang nasa taas, Bite. I want to investigate Galvez’s death. “

He looked at me with a dark expression. “ Why would you do that? Anong mapapala mo kung mapatunayan mong sino ang pumatay? Your mission is to send him to the jail, all you just need to do is observe and gather as much information as you can. ’Yun lang,“ madiin niyang usal.

“Kaya nga kausapin mo ang nasa taas. Bigay nila saakin ’yung mission to investigate why Galvez died.”

“He died because of the heart attack. Bakit mo pinagpipilitan na may pumatay sakaniya?”

“Is that because I know him! Alam ko ang background niya kahit pa ’yung medical record niya. Hindi siya mamatay dahil sa heart attack!”

He smiled that makes me terrified. “ Then ok, I’ll give you one week. And then, sabay tayong uuwi ng UK kapag wala pa ring magandang resulta. I’ll be busy these incoming days so I can’t monitor you. Just please don’t do stupid things.“

“Thank you!”

Kailangan kong malaman sino ang pumatay kay Galvez.

Base sa mga nakuha ng kasamahan ko na information ay “ Heart Attack“ talaga ang papalabasin nilang cause of death.

There’s stil no news about his death. Kaya I’m worried na if ever mag bago ang isip nila or kung malaman ng kampo ni Galvez na murder ang nangyari eh baka may sisihin sila.

Bumabalik ang mga masalimuot na alaala kong naranasanan. What if may idiin na namang inosenteng tao sa pagkamatay niya? I’m sure big people din ang may pakana no’n.

Kinabukasan, I spend all my time to create and decode more about the possible plot for Galvez’s death. Nakakulong ako sa kwarto dahil hindi ko rin naman magawang harapin ang mga kasamahan ko.

I heard someone’s knocking. Bumukas ito at iniluwa si Bite. “ I don’t have any clothes here. Wanna joing me? I’m going for a shopping?“

I nodded. “ Sige, give 30 minutes. Mag aayos lang ako.“

Actually ako talaga nag s-shopping ng mga damit niya. Bukod sa busy siya ay boring siya sa pagpili ng mga outfit. Wala siyang ibang alam na kulay kung hindi black.

“Bakit kasi ’di ka nagdala ng damit?” tanong ko nang makasakay na kami ng sasakyan.

“I don’t have time to pack my clothes. You know why..”

Napanguso lang ako inirapan siya.

Dito kami sa Makati nag stay. Meron din kasi siyang bahay dito sa isang exclusive na subdivision. Feel ko nga bawat province ng Philippines meron siya.

Hindi rin nag tagal ay nakarating na kami ng mall at nagtungo agad kami sa store.

“Is this good?” tanong niya at pinakita saakin ang isang itim na longsleeve.

I sighed. “Lahat bagay sa’yo. But huwag lang black lagi? Understand?” umirap ako at saka kinuha agad ’yung hawak niya.

“I told you to try light colors kasi nga presko and mas cute ka tignan kapag gano’n .” kinuha ko lahat nang nakita kong light colors at inabot sakaniya.

“ Ok, let’s pay for— “ usal niya saka kinuha saakin at akmang magpupunta ng counter pero hinila ko siya.

“ Hep! Try it muna.“

Tumango siya at nagtungo sa fitting room. Naupo ako and naghintay nalang sakaniya. Hindi rin nagtagal ay lumabas na wearing the beige shirt na may maliit na print sa left side.

“Wow, you look young,” biro ko. But to be honest mukha talaga siyang nasa 20+ na binata palang hindi mo aakalain na nasa 30 na ’yan.

I asked him nga if may lahi ba siya kasi he look like a baby talaga. He reminds me of the korean actor Hwang In Yeop.

“Then, I don’t want this .” he really hates when I tell him “He looks bata or Baby” Baliktad nga eh? That’s a compliment pero interpret niya as an insult.

“But bagay kaya sa’yo! Ang cute-cute mo.” iniwas niya ang tingin saakin at kapansin-pansin kung paano nagsipulahan ang tenga niya saka siya pumasok bumili ng fitting room.

Sunod naman ay lumabas siya suot ang isang puting long sleeve.

“Ang pogi mo naman. Pwede ka na mag asawa,” pangaasar ko.

Mas lalo lang siyang sumimangot at bumalik ulit siya sa fitting room,

Habang naghihintay ako napagdesiyunan kong tumayo at ilibot ang mga mata ko sa buong store. Hindi ko inaasahan na magtatama ang mata ko sa papasok na babae sa entrance.

“Holy f-ck.” I saw Derin.

Hindi ako pwedeng magkamali. Si Derin ’to. ’Yung pinsan ni Roks na kambal ni Deam. Napalinga-linga ako sa paligid para maghanap ng tataguan ngunit sakto namang lumabas si Bite.

“Why? What’s wrong?”

Agad akong lumapit sakaniya at hinarang ang buhok ko sa mukha ko. “ May nakita akong kakilala,“ madiin kong bulong.

“What are you going to do? Hide?” sarkastikong usal nito.

“Hindi. Kaso—”

“Momma! “ napatingin muli ako sa gawi nina Derin. And ngayon ko lang napansin he’s with a little guy. And the baby is so familiar.

“Oh, she’s married? “ gulat na tanong ko dahil nang marinig kong tinawag siya ng bata na mama ay hinahanap agad ng mata ko ang singsing niya sa daliri at meron nga.

“ Pinsan ’yan ni Roks ,“ usal ko kay Bite na nakatingin din kina Derin.

“Gagi huwag kang tumingin mapapansin nila tayo.”

Ngunit huli na dahil nang iiwas ko ang tingin ko ay siya namang napatingin si Derin sa gawi namin. Naglakad siya palapit saamin kasama ang anak niya at kinabahan ako ng sobra.

She smiled at me and nagulat ako nang nilagpasan niya lang ako.

Nanlaki ang mga mata ko at napahawak saaking dibdib. “ Do you think she recognized me?“ napasulyap ako kay Bite na nakatingin pa rin sa gawi nina Derin na parang kinikilatis niya ang mga ’to.

“No,” umiiling na sambit niya.

“Really? Or baka naman hindi si Derin ’yun. Kamukha niya lang?”

“Your apperance right now is very different to the new Paint. So why are you still confuse whenever someone can’t recognize you? You’re not Paint, ikaw si Cat.”

Napanguso ako at napatingin sa nga tattoo ko . “Sabagay ,” sumulyap muli ako kay Derin na medyo malayo na saamin at busy sa paghahanap ng damit.

Hindi rin nagtagal ay natapos na kami na walang aberya na nangyari. Nagtungo kami sa isang chinese restau para do’n kumain.

“Did you get the autopsy report of Galvez?” I asked.

Pinunasan niya ang bibig niya at nag angat ang tingin saakin. “ I told you we’ve dropped his cases already. Wala ng rason para kunin pa natin ’yun.“

Napabuga ako ng hangin. “ This is not right. Malakas pa sa saakin ’yung animal na ’yon. Tapos aatakihin lang? Eh samantalang sa history nila wala namang meron may sakit na puso. He’s healthy..“

“And?”

“ It’s obviously fabricated. Someone killed him.“ napatingin ako sa xiao long bao ko na halos madurog ko na kaya naman agad ko ’tong sinubo.

“So?”

“Bite naman..”

He smiled . “I said we’ll staying here for 1 week. You can do whatever you want . Stop asking me.”

“Aren’t you going to help me?”

“No.”

Nanlaki ang mga mata ko napanguso rin kalaunan para mag paawa. “ What about my team?“

“No..”

“Edi huwag!”

He just laughed and tapped my head na para akong aso.

Afternamin kumain ay pinag patuloy namin na mamili sa mall then hindi rin nagtagal umuwi na rin kami.

At ’di na ako nagpatumpik-tumpik pa at agad kong kinausap sila Nath at Emily tungkol sa kaso ni Galvez.

Inexplain ko sakanila na satingin ko murder ang nangyari at hindi lang simpleng heart attack.

Kinumbinse ko rin na sabihin nila ang mga natitirang impormasyon na nakuha nila because it will help me to find the culprit.

“ Daldahin sa Chile ang bangkay ni Galvez. Doon siya ibuburol,“ ani Emily

“ What?! So nasa morgue pa siya kung gano’n?“ biglang may pumasok sa isip ko

“ Oo. I don’t know kung sa barko ba o mag e-eroplano isasakay ang bangkay niya but I doubt na mag shift sila since matagal ’yon. Magagawa ng maubos ang effect ng formalin ni Galvez hindi pa rin sila nag arrived sa Chile.“

“So you didn’t get any autopsy report no? Bakit din sa Chile dadalhin?”

“No, we didn’t. Bite didn’t let us to dig more about the case ,” usal namin Nath.

Bumuntong hininga ako at napasuklay nalang saaking buhok. “ Sinong gustong tumulong saakin? Ako bahala kay Bite..“

Nagkatinginan silang dalawa na para bang may pag aalangan. “ Yeah, we know ’di ka naman matiis ni boss kaso paano ’yung mga nasa taas?“ tanong ni Emily.

“Right, there is a repercussion for our failure. We are supposed to cease what we’re doing and return to the CIA headquarters, per the CIA boss’s commanded. If we help you, the severity of our punishment will be worse,” kabadong usal ni Nath.

I bit my lower lips. I know mag failed lang ulit ako if I’ll not ask for their help. “ We failed the mission, Yeah I know. And this is our way para maimpress sila. Kung malalaman natin kung sino ang pumatay edi papabor saatin ang nasa itaas..“

“But they closed the case already—-”

“Maniniwala ka ba don? Malamang ibibigay nila sa iba ang case na ’yun. Napaka suspicious na isasarado nalang nila ng gano’n ang kaso.”

“Eh ayun na nga, one rule ’yun. Na kapag hawak na ng ibang team ang mission we can’t interfere. Mas lalo tayong mapaparusahan.”

“Just trust me..” proud kong usal.

“But..”

“Ano sasama kayo?”

“Count me in..” lnapatingin ako kay Min na biglang sumulpot sa harap namin.

“Bored ako. Isang linggo pa tayo mag stay dito..”

“Kayo? “ nakangiti kong tanong sa dalawa.

At hindi rin nagtagal ay tumango na sila.

Buong araw pinag planuhan namin ang gagawin namin bukas nang umaga syempre hindi kasama si Crim dahil mainit dugo namin sa isa’t isa.

Nakakuha kami ng information kung kailan ang alis nito ng Pinas at kung nasaang morgue ito.

Kaya naman kinabukasan ay agad akong nagtungo sa first agenda namin. ’Yun ay icheck ang katawan ni Galvez. I need to confirm kung heart attack ba talaga ang nangyari.

Hindi naman pwedeng itanong ko mismo sakanila kung anong result nang autopsy at ma re-test dahil sa huli kasinungalingan lang maririnig ko at mas lalo silang makakatunog sa gagawin ko.

Si Nath ang incharges sa CCTV. While ako eto nakahiga sa stretcher habang nakatakip ang puting tela—kunwari patay ako na iautopsy na rin samantalang si Emily saka Min naman ay mag papanggap na nag t-trabaho rito.

Una smooth naman ang pagpasok namin. Walang tao sa front desk dahil l-lunch time na kaya naman nagawang hanapin ni Emily ang i lnformation ni Galvez do’n upang madali naming mahanap ang kwarto kung nasaan siya at swerte naman nasa unahan ang pangalan niya kaya hindi na kami mahihirapan isa-isahin ang mga kwarto.

Ang kaso may kalakihan ang lugar na ’to. Kailangan mahanap namin agad ang room 25 bago pa kami mabuking.

Upon checking security kanina wala akong nakitang kahina-hinala kaya nakakapagtaka lang. Kaya naman, ang tingin namin ay baka nasa kwarto sila mismo kung nasaan si Galvez.

“ Bago kayo? Parang ’di ko pa kayo nakita ha?“ pinigil ko ang paghinga ko nang marinig ko na may humarang kina Emily.

“No, taga St. louie kami. Lilipat lang namin ’tong bagkay dahil nirequest ng pamilya na kayo ang maghandle..”

“Oh, I see.” nakahinga ako nang maluwag nang umandar ulit ang stretcher ibig sabihin ay naniwala ’yung nagtanong.

“Nakikita niyo na?” mahinang bulong ko.

“Positive. May tatlong lalaki sa labas ng kwarto. Emily..” signal ni Min.

I d-distract ni Emily ang mga ito at kapag hindi nag patinag eh baka pansamantala lang nitong papatulugin.

Hindi ko na alam ang nangyayari pero nakarinig ako na mga hampas at suntok—mukha binugbog na nga lang ni Emily ang tatlo.

“ Clear,“ usal ni Min.

“Nandito na tayo.” agad akong umupo mula sa pagkahiga. Hinabol ko ang hininga ko dahil medyo makapal ang kumot na nakatakip saakin ang init.

Kaso ngayon na nasa loob kami ay para akong nasa freezer sa sobrang lamig. Kaya bago pa ako manigas ay hinahahanap ko na si Galvez at agad ko naman nakita ang bangkay niya nakatakip lang ng puting kumot na nakalagay sa parang bakal na kabaong.

Tinignan ko ang itsura nito. Maputla na at nagmamanas ang itsura niya.

Agad naming nilabas ang gloves namin at inumpisahan na icheck ang katawan niya.

“Look at his body..” utos ko kay Min.

Chineck ko ang mukha niya. Walang kung anong pasa rito ngunit nang bumaba ang mata ko ay agad nag umagaw ng pansin saakin ang isang maliit tuldok na nag papasa at medyo maga ito.

“Sabi na, e. May kung anong tinurok sa bandang balikat niya,” usal ko kay Min at agad namin itong lumapit.

“Kailangan ma test ang gamot na iturok sakaniya. We need to do another autopsy report. And look may pasa din siya sa tuhod at bandang braso. His toe nail is dead too—I mean basag.”

“Kung titignan, nanlaban si Galvez?”

Tumango siya. “ Pero ang statment nung secretary niya ay dahil nga inatake siya ay bigla nalang siya bumulagta kaya may mga pasa na ganiyan..“

“Oh? Eh dapat may tama ang ulo niya? Base sa nakita ko wala naman.”

“Nauna ang tuhod?” tanong niya.

Kumunot ang noo ko at denemonstrate ang possible na pagkatumba ni Galvez.

“Tignan mo. Kung aartehan natin katulad ng sa drama at mauuna ang tuhod ko mas less ang makukuha kong pasa. And sobrang obvious na nung injection mark sa leeg niya. Murder ’to.”

Tumango-tango siya. Sumulyap muli ako kay Galvez. Hindi talaga ako natutuwa kapag may criminal na katulad niyang namamatay na hindi pa talaga pinagbabayaran ang mga kasalanan.

“Kailangan natin mapuslit ang bangkay niya to make another autopsy. Hindi mapagkakatiwalaan ang mga tao rito if we’ll ask them to retest,” seryoso kong sambit habang sinusuri pa rin ang kabuuan ni Galvezz

“Right..”

I turned on the mic of my earpiece. “ Ano balita? Emily?“

“I’ll give you 10 minutes. Parating na ang mga tauhan ni Galvez at iilang mga staff kailangan niyo ng tumakas.”

“What about you, Nath?”

“I’ll try to stop them. Please move..”

“Copy.”

Sumulyap ako kay Min. “ Dito ka muna, ikaw muna proxy ng katawan ni Galvez.“

Nanlaki ang mga mata niya. “ Ako?“

“Alangan naman ako?” nakataas kilay kong usal.

“Sige ako na. Balikan niyo ko ha.”

Agad akong tumango at mabilis naming nilapat ang katawan ni Galvez sa hawak namin stretcher.

Tinabon ko na ang puti kumot sa katawan ni Galvez. Inaalis ko ang gloves ko at inayos ang facemask ko.

“Clear ba ang labas?”

“Yes, yes faster! Make sure na dadaan kayo sa likod. I’m waiting for ya’ll here.” sagot ni Nath.

“Otw na rin ako.. Clear ang paligid. Bilisan niyo. This is so sus. Walang masyadong bantay..”

Lumabas na ako ng kwartong ’yun. Luminga-linga ako sa paligid and clear naman kaya naman minadali ko na ang kilos at sobrang kabado ako dahil kahit anong oras maaring may pumigil saamin.

Aamin ko, hindi talaga sobrang solid ng plano ko because super rush ng lahat. Aasa nalang talaga ako sa swerte.

And yes, I think I’m still lucky dahil nagawa namin makapunta sa backdoor nang walang humaharang saamin.

Naisakay namin ang bangkay sa backseat. Pinaupo at binihisan namin ’to ng danit at short. Sinuotan din namin ng facemask at sumbrero para magmukha lang na natutulig siya.

Agad naming pinaandar ang sasakyan dahil pa-pareho rin kaming kinakabahan.

“Isn’t sus? We didn’t encounter any of his guard? Aside do’n sa two or three ba ’yun na nasa labas ng kwarto?” may accent na tanong ni Nath na ngayon ay nag d-drive.

Nandito ako sa front seat while si Emily naman ang nasa likod katabi ang bangkay ni Galvez.

Wala naman siguro kaming naiwan right?

“ Pumunta siya rito na i-ilan lang ang dalang guards? Tatlong o dalawa lang ata tapos ’yung babae lang ’di ba? Kaya siguro—“

“The girl,” usal ko nang may marealize ako.

Binasa ko ang labi ko at tumingin sa bintana.

“Nath, make sure to investigate her background. Nawala siya sa isip ko. Please locate her location too.”

“Alright!”

“Where are we going pala? You didn’t tell us kanina kaya medyo worried ako. “ tanong ni Emily.

Sumulyap ako sakaniya saka siya nginisian kaya naman agad kong sinet up ang google maps.

“ Kung b-byahe tayo higit ng dalawang oras?! “ gulat na tanong nito.

I nodded. “ Yep, but worth it naman since you’ll meet the mother of all bitches.“ I smirked.

Sobrang peaceful ng byahe at nakaidlip pa nga ako ng bahagya. Ngunit nagising ang diwa ko sa mura ni Nath.

“ Sh-t..“

Agad akong napatingin sa harap and merong checkpoint.

“Calm down. “ usal ko.

Agad kong binuksan ang bintana ko. And I didn’t expect na kakilala ko ang pulis na nagbabantay. “ Johnny ?“ gulat na saad ko.

Oh my god..

Nanlaki ang mga mata niya. “ Ate Paint?! Ikaw ba ’yan?!“ he look so excited.

Dang, ang laki ng pinagbago niya. But umaayon talaga saakin ang universe. They don’t want me to fail.

“Ano meron? Bakit may check point? Taray pulis ka na pala kala ko ba ipuruse mo ang filming?” kunwaring tanong ko pero ’yung totoo gusto kolang siyang ilibang.

“Ah nautusan lang kami ng mayor. Pakitang tao lang ’to. And dahil sa nangyari 5 years ago kaya pinursue ko ’tong pag p-police.”

I smiled. “ Good for you. By the way they are my friends..“

Tumango-tango siya saka ngumiti at nag hi pa. “ Gara nga, e. Di ka na namamansin. Nag aya kami reunion. Hindi ka na nagpaparamdam. Sikat ka na kasi..“

“ Busy ako. Sorry. Don’t worry babawi ako next time. What do you want? Number ba ni Ella?“

Nawala ang ngiti niya dahil sa sinabi ko and I realize how sh-t ’yun. Dahil malala din ang trauma ang inabot niya noon. He almost died because of my sister.

“Ate, bilis! Mag start na ang party n’yan . We’re late ,” sabat ni Emily.

Tumikhim ako dahil nga natulala nalang biglang si Johnny. “ Uy, pwede bang? Alis na kami? May pupuntahan naman kaming party.“

“Sige, Ate. But pwedeng mahingi number mo? Para if ever man hindi na sa mga social media kita k-kontakin mukhang natatambakan eh .”

I smiled and gave him a random number. Sumulyap siya sa kasama niya “ Oks na ’to.“ nag thumbs siya sa mga ito.

Nag drive na si Nath ulit. “ You should give my number instead. He’s cute huh.“

“Kaninong number binigay mo?”

“Yung scammer na nanalo daw ako hundred thousand dollars.”

Nagtawanan nalang kami at pagkatapos ay natahimik na rin naman kami agad kaya naman hindi ko maatim ang katahimikan na ’yun at binasag ko na.

“Aren’t you curious about me? I mean tinatawag niya akong Paint kanina.”

“Eh, ’di ba pangalan mo dati ’yun? Alam naman namin ’yun..” nakangiting usal ni Emily.

“Lahat?”

They nodded.

“How?”

“ We’re member of CIA too, Cat..“

Nag smile lang ako and I’m glad alam pala nila. The fact na hindi nila tinatanong ang mga nangyari no’n ay sobrang na appreciate ko na agad ’yon.

Biglang nag ring ang phone ng isa saamin and it turns out na kay Emily ’yon. Agad niya namang sinagot.

“ What the f-ck? Did you just left me?! “ sigaw ni Min sa kabilang linya. Rinig namin dahil niloud speaker ni Emily.

At agad akong napahampas sa noo ko dahil nakalimutan ko siya.

“Paint? Why?

Wala talaga kayong pagmamahal saakin?“ ma dramang usal nito.

“Sorry

hehe.“

“Bilisan niyo nar

irinig

ko, i c-cremate nalang si Galvez! T-ngina, ako ’yung nasa kabaong. They didn’t check the coffin yet. Ma b-barbecue ako rito.“

“30 minutes pa arrival namin and hindi naman agad-agad makukuha ’yung result. Paano ’yan? “ tanong ni Emily.

“Kaya mo bang lumabas? “ tanong ko.

“Nakapalibot na sila. And base naririnig ko, marami sila.”

“ That’s very sudden? I thought dadalhin ang mismong bangkay niya sa Chile bakit nag decide agad na icremate?“ tanong ni Emily.

“ This case is getting more interesting h uh,“ komento ni Nath.

“Ok, we’ll just update you. Malapit na kami. Babalikan kita, “ seeyoso kong sambit.

And hindi nag tagal ay nakarating na kami sa destinasyon namin.

“Mamsh..” nakangiti kong sambit.

“ Oh long time no see bata? Welcome back! Hala putcha? Ayan ’yon?! “ gulat na sambit ni Mamsh habang nakatingin sa bangkay ni Galvez.

Agad silang naglabas nang stretcher ang mga tauhan niya at kinuha ang katawan ni Galvez.

“Baka pwedeng pa check siya.”

“You know we can—”

“Please! Last lang ’to. Wala na kaming mapuntahan na mapagkakatiwalaan, e. Minsan lang ako humingi ng pabor and beside ngayon na nga lang ulit tayo nagkita.”

Napabuga siya ng hangin. “ Ok.“

“Baho!” pangaasar ko.

“Tarantado ka talagang bata ka! Bakit alam mong nandito ako?”

“Kinakalkal ko contact ni Bite..”

Umirap siya at sumulyap kina Nath and Emily. Kaya natauhan ako. “ Ah si Emily and Nath kasama ko sa team.“

“Tigas ng ulo ng leader niyo no?” pangaasar naman ni Mamsh.

Inirapan ko siya at humarap kona Emily. “ She’s Mamsh. Also part ng CIA section 9. Asia base.“

“I know her!” masiglang usal ni Nath.

“I’ve heard what happened. Alam mo namang sikat ka kahit saan. Ano balak niyo? Bakit mo ninakaw bangkay niyan?” sa isang iglap ay biglang sumeryoso ang mukha ni Mamsh.

“It’s a murder. Pinatay nila sa Galvez..”

“Eh ano ngayon?”

“Kailangan kong mahanap ang taong sumira ng misyon ko! Nang dahil sakanila kami ’yung mabibigyan pa mg consequences!”

“And alam mo rin ba na malaking consequence kakaharapin mo dahil sa ginagawa mong ’to? Walang utos mula sa taas? ’Di ba?”

Ngumiti ako . “This time, alam kong magtatagumpay kami. And kapag nangyari ’yun papabor ang CIA saamin.”

“Matigas talaga ulo mo..” Naiiling niyang sambut at luminga-linga ito sa likod namin.

“Kulang kayo. Nakita ko sa picture lima kayo ’di ba? Nasaan ’yung dalawang lalaki?”

“I had a beef with Crim and ’yung isa naiwan sa morgue.”

“Speaking of Min. Cat, around 4:30 start ang cremating. 3:00 na. Two hours ang byahe mula rito. Paano ’yan?” sabat ni Emily.

“What did you do?! Iniwan niyo ang kasama niyo para lang d’yan sa gurang na ’yan?!” gulat na sigaw ni Mamsh.

“Nakalimutan—”

“What? How?! You’re their leader? Tapos you’re telling me nakalimutan mo? Tss! Ano plano niyo? Mukhang may paglalamyan pa kayo. Nako kang bata ka nakaka stress ka talaga! Kaya ayaw kitag kasama sa trabaho. Maaga akong mamatay sa’yo!”

“Mamsh, ikaw na muna bahala. Sa’yo ’yung motor sa labas ’di ba? Pahiram naman ng susi .” I saw it kasi sa social media pinost niya kaya I can confrimed na sakaniya ’yun.

“ Huh? Iiwanan natin ang bagkay ?“ tanong ni Emily.

“ Dito lang kayo. Hintayin niyo resulta. Baka dayain pa ng gurang na ’yan. Pehiram nga ng susi..“

Mabigat sa loob na binigay ni Mamsh ang susi. “ Siguraduhin mong walang gasgas ang baby ko. Papatayin talaga kita!“ pahabol pa ni Mamsh.

Lumabas na ako. Agad kong sinuot ang helmet. “ Tell, Min. I’ll arrived there maybe 30 minutes from now.“

“H-how?”

“Ha?!”

“Ako pa?” mayabang kong sambit at binuksan ang makina ng motor.

I notice kasi kanina habang papunta na may possible shortcut kaya naman pinaharutot ko na ang motor at napagdesisyunan na doon nalang dumaan.

Sobrang bilis pagpapatakbo ko I’ll make sure na maingat. And yes, I arrived safely and on time.

Pumasok ako sa loob and sa main entrance ako dumaan. To my surprise ay may mga staff na rin do’n and as expected hinarang ako ng mga ’to.

“May pupuntahan lang akong kamag anak,” mahinahon kong usal.

“Sino po ma’am? Hindi po kasi basta-basta nag papasok—”

“Si Galvez.”

“Teka lang po may tatawagan ako—”

“No.” nginitian ko. “ Surprise visit ’to. Bakit mo sila kailangan tatawagan?“ mahinahon kong usal.

“ Pero kasi po—“

“You’re ruining my surprise then? Maybe do you want to see your own blood? Donate natin?”

Napaatras siya.“ Don’t be afraid, hindi naman ako gagawa ng masama. Just be quiet ok?“

Napangisi ako at kalmadong pa ring naglakad papunta sa fire alarm ag pinindot ’to dahilan para tumunog ito nang pagkalakas-lakas.

“ May sunog! May sunog!“ sigaw ko at agad nagtago.

Sumilip ako. Nagtago ako malapit do’n sa hagdan which is malapit lang sa kwarto kung nasaan si Galvez kanina.

Nataranta silang lahat. At nakita ko rin na pati mga tauhan ni Galvez ay lumabas na ng kwarto. Nagsilabasan sila ng baril kaya naman naging alerto ako at inayos rin ang baril na nasa likod ko.

Pinaputok ko ang baril sa kanang bahagi, bandang dulo. Kaya naman nagmadali ang mga tauhan ni Galvez na magpunta do’n at swerte naman dahil nagkaroon ako ng pagkakataon na makapasok sa loob.

Ngunit pagpasok ko palang ay tumambad na agad saakin ang dalawang lalaki na nandoon at may baril ang mga ito—hindi nila ako napansin dahil nakatalikod sila saakin at nag uusap kaya naman mabilis kong inilagay ang silencer roon at mabilis na pinaputukan sila.

Agad naman silang bumulagta kaya nagmadali na akong magpunta palapit kay Min. Binuksan ko agad ang bakal na kabaong at agad na hinabol ni Min ang hininga niya. Kahit malamig ay pawis na pawis na siya.

“F-ck! Pakiramdam ko 10 minutes nalang mamatay na ako.”

“Bilis! Huwag ka na umarte d’yan! Tara na.”

“Grabe ka! Whoah!”

Nagmadali kaming kumilos at lumabas at napangiwi ako nang makita ang mga tauhan ni Galvez na papunta saamin.

“Be alert,” usal ko kay Min.

Nagsimula magpaputok ng baril ang mga ito kaya naman gumanti kami. And dahil magaling akong shooter ay bumulugta lahat nang mga nasa harapan namin.

“Bilis nasa harap ang sasakyan! Nakamotor ako!” tumakbo ako sa main entrance dahil sa labas nito ako nag park.

Agad kong hinagis kay Min ang helmet. Nagpapaputok pa rin sila ng baril. Nagpaputok naman pabalik si Min ng baril at agad kong sinindi ang makina ng motor at pinaandar.

Ngunit hindi sila tumigil kakabaril. “ They shot the wheels..“

“Anak ng..” ramdam ko kasi na sumisingaw na ang gulong.

Napatingin ako sa likod namin at biglang andaming van na nakasunod.

“ What the hell?! Saan galing ’yan?!“ iritado kong saad.

Sabi na, e. They are just waiting for the right timing. At susugod sila bigla.

Binilisan ko ang pagpalatakbo at dumaan ako sa mga shortcut. At hindi rin nagtagal ay bumigay na ng tuluyan ang gulong kaya naman pinark ko ’to.

“ Takbo !“ usal ko kay Min.

“ I think, we need to split up.“ usal ko.

Tumango siya. “ I’ll go here.“ tinuro ko ang kanang bahagi at do’n ako tumakbo.

Binilisan ko and hindi ko inaasahan na maraming tao pala rito since parang sentro na ’to ng City where in maraming establishment.

Agad akong nagtago sa likod ng isang Public CR. And hindi ko inexpect na makikita ko ulit siya.

Si Paint.

Palinga-linga siya sa paligid habang patingin-tingin sa phone niya and it seems lke may hinihintay siya.

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang mga tauhan ni Galvez palapit kay Paint.

And sa isang iglap ay hinihila na siya ng mga ’to. And hindi siya makapalag. Nagsisigaw siya ngunit natakpan agad ang bibig niya.

Napatingin ako sa paligid at parang natakot ang mga tao dahil imbes na tulungan ’yung fake Paint ay nataranta saka nag sitakbuhan ang mga ’to.

What the f-ck? Ang akala ba nila ako ’yun?

“ What are we going to do? “ napaigtad ako nang biglang sumulpot si Min na nasa tabi ko na.

“G-go ka!” gulat na sambit ko.

“Bullshit. Ang bilis nila, buti nalang nakatakas ako.” hingal na hingal siya.

“ ’Yung kamukha mo kinidnap. Ano gagawin natin? “ tanong niya pa.

I smiled. “ Wala. Mag book ka ng grab. Para makaalis na tayo. Gutom na rin ako.“

“ Oh my god?! Nakita niyo po ba ’yung girl here?“ napatingin ako sa dalawang babae na nagsisigaw.

“Naka white top and beige pants siya! He’s holding a paper of LV.”

“ Where is she?!“

“Kinuha siya! Siya ’yung kindinap nung mga armadong lalaki! “ sigaw nung isang lalaki.

“What?! Shee, call mo si Roks! My ghad! Anong nangyayari?!” natatarantang usal nila.

“Wait umalis na tayo baka next naman tayo ang kindinapin!”

“Oh Roks?” nakangisi kong usal. So kumpirmado ngang magkarelasyon sila?

“Tara na?” sambit ko kay Min.

Nauna akong naglakad. And sobrang chill lang ng ginawa kong lakad. Habang ’yung mga nasa paligid ko ay nag iiyakan, nagsisigawan at natataranta.

Nag booked kami ng grab at nagpahatid muna kami sa isang restaurant na may kalayuan na para kumain.

Hanggang sa nakatanggap ako ng tawag mula sa unknown caller. Ilang beses kong nirereject ang call pero tawag nang tawag kaya sa sobrang inis oo ay sinagot ko rin naman.

“ Hello?! Sino ba ’to?“ iritado kong usal saka sumubo ng isang malaking tipak ng steak.

“Where’s Cenery?

“

Halos mabulanan ako nang marinig ko ang pamilyar na boses na ’yun.

“Huh? Sino ba ’to?! Sinong Cenery? Prank call ba ’to? Aba ponyeta wag mo ’kong iniistorbo nakikipag sex ako,” sambit ko saka binaba ang tawag.

I know it’s him. But paano niya nakuha ang number ko?!

At tuluyan na ngang nabulunan si Min dahil sa sinabi ko kaya natawa ako at inabot sakaniya ang tubig.

I received a text from Mamsh na hindi naman agad-agad makukuha ’yung result. Baka bukas pa kaya pinapabalik niya nalang ako samantalang si Nath and Emily ay naiwan do’n para magbantay sa bangkay ni Galvez.

Kaya naman napagdesisyunan nalang namin ni Min na umuwi na sa tinutuluyan namin. Pagtapak ko palang sa loob ng bahay ramdam ko na ang matinding dark energy.

“Saan ka galing? “ salubong na tanong ni Bite na ngayon ay nasa living room at umiinom ng alak.

Napatingin ako sa oras mag a-alasingko na pala ng hapon. Sinenyasan ko si Min na mauna nang umakyat sa taas para maiwasan niyang masermon sa pinsan niya.

“Alam mo naman duh .” naupo ako sa harap.

Nagtiim ang bagang niya at tumaas tingin saakin. “ Galvez body is missing..“

“Aba malay ko ?” malang asar

Nailing-iling siya. “ You can do what ever you want until we’re here. Once, we go back to UK. You need to drop this case kahit hindi mo tapos. And make sure na huwag ka lang mamatay. “

“Ako pa?” kinindatan ko siya.

“I’ll be meeting some friends again. I’ll not stay here tonight until tommorow..”

Kala ko naman ako pinunta niya rito? Eh mukhang marami naman siya gala kaysa saakin. Tss.

Pero sabagay, mas gusto ko na rin na busy siya atleast hindi siya nangingialam.

“ K ,“ sagot ko.

“ I’m with Crim..“

Umirap ako. “ Oo na! Di mo kailangan update. Pake ko ba sa buhay mo..“

He always do this. And I don’t understand why. Lagi niya akong in-update sa mga ginagawa niya o ano. Though, wala namang kaso saakin pero minsan kasi hindi naman ako interesado sinasabi niya pa kala mo anak ko eh. Haha.

“Maybe you’re interested?”

“Alam mo, mag asawa ka na. Para may inuupdate ka na ha..”

Inirapan niya lang ako.

Natawa ako nang may maisip akong kalokohan. “ Baka kayo pa ni Crim magkatuluyan ha.“

“Tss..”

Natigilan ako dahil parang deja vu ’to. Natandaan ko na naman si Deam and Roks no’n. I used to call them couple kasi laging magkasama noon.

Somehow may pagkaparehong ugali si Deam and Roks kay Bite. Parang anak nila si Bite actually ang kaso lang ay seryosong tao si Bite but hindi naman laging badtrip o nakabusangot unlike them.

Sa mga natitirang oras ng araw na ’to ay wala akong ginawa kung hindi mag imbestiga sa kaso ni Galvez.

Anong oras na ako nakatulog at nagising ako nang maaga dahil pupunta pa ako kina Mamsh.

Nag unat-unat ako dahil balak ko sana mag jogging dito sa lugar na ’to.

I started to run na but napaatras ako at muntik pang madapa nang biglang sumulpot si Roks sa harapan ko.

His grey eyes is very mad.

Tatakbo sana ako kaso narealize ko na maapakan ang pride ko kaya naman sinubukan ko mag tapang-tapangan at lumapit sakaniya.

“I told you, I only f-ck once sa mga random giys. Alam kong hayok ka saakin but sorry hindi mapagbibigyan bebe boy. I don’t like, ang boring mo—fck? !” gulat na sambit ko nang bigla niya akong buhatin na parang sako ng bigas.

Nagpumiglas ako but hinigpitan niya lang ang hawak sa bewang ko hanggang sa ipinasok niya ako sa sasakyan niya.

“Ano? You’re going to kidnap me again?” bored na saad ko.

“Calm down and let’s talk. “ talkaan ba?

Napailing-iling ako sa naisip kong ’yun.

“ At bakit naman tayo mag uusap? Pasalamat ka nga hindi pa kita nireklamo for kidnapping! Tapos eto na naman.“

“ You’re the one who helped Rhyka, right?“

Seryoso ang titig niya saakin dahilan para kumalabog pa ng sobra ang puso ko isama pa na nabanggit niya ang name ng kapatid ko.

“ Rhyka? “ kunwaring nagtataka kong sambit.

“My girlfriend’s sister..” girlfriend…

“Uh? Me? No?” napaiwas ako ng tingin sakaniya.

“There’s a CCTV .” napairap ako. Oo nga pala, mabuti nalang talaga nagawa ng paraan ni Bite na hindi na ako tanungin ng mga pulis.

“ Oh tapos?“

“Why are you doing this?” madiin na sambit niya.

“Ano na naman?! ’Yung niligtas ko ’yung bata? Oo ako na ’yon kasi I’m kind. And beside kung hindi mo naman ako kinidnap edi nakidnap naman ang bata na ’yun. Kaya pasalamat ka saakin tumakas ako at natulungan ko siya.”

Bumuntong hininga siya na para bang sobrang frustrated niya. “ You look like my girlfriend,“ mariin niyang turan.

“Oh eh ano ngayon? Kontrolado ko ba ’yung Diyos? Sinabihan ko ba siya na gawin kaming magkamukha ng GF mo? Excuse me, kahit ako ayaw ko ng may kamukha lalo na kung ’yung GF mo lang din naman,” gigil kong sambit.

Nag start na mag init ng bongga ang ulo ko.

“What do you want from us?”

Nagtiim ang bagang ko. “Huh? Pake ko sainyo. I’m happy with my life no. Ang feelingniyo talaga!”

“My girlfriend is missing..”

“Mukha ba akong hanapan ng nawawalang girlfriend?! “ galit kong sigaw.

“Base on the CCTV and to the witness. Group of men is chasing you. And because you both look a like, siya ang kinuha. Tama?”

Kumunot lang ang noo ko para kunwari hindi ko siya nagets.

“What did you do? Why they are chasing you?”

Umirap ako. “ Maganda kasi ako. Paniguradong katulad mo sila, hayok sa kagandahan lo tss!“

“I know you are but I’m serious..”

“Aba seryoso naman ako! Hindi ba ako maganda?” hinawi ko ang buhok ko at inirapan ulit siya.

“Mas maganda pa nga ako sa jowa mo. mahinahong bulong ko.

“ Saan niyo siya dinala?“ pagsasawalang bahala niya sa sinabi ko.

“Aba malay ko! Mukha ba akong kasabwat? Seriously? Saating dalawa ikaw ang may record ng kidnapping. Tapos ngayon ako sisihin mo? Eh, anong mapapala ko kung kikidnapin ko GF mo?”

“You look like my girlfriend. Who knows. gusto mo siyang kidnapin at magpanggap kang siya. You know better..”

Actually baliktad? Ako ang tunay na Paint and nag papanggap siyang Paint.

“Grabe naman twist niyan. Hello? Nasaang telserye ka po?” pangaasar ko.

Umigting ang panga niya. “ Just tell me the truth. Kung hindi talaga ikaw ang kumidnap sakaniya..“

“Eh? Bakit ko siya kikidnapin aber? Mukha bang may silbe ang babaeng ’yun sa buhay ko? Ano ’yun mag iimbak ako ng kalat? No way..”

“ Then explain, why those men are chasing you..“

“Ikaw nga habol ng habol saakin tapos sila pa kaya? What do you think the reason?”

“Is it connected to Galvez? His body is missing. What are you trying to do? Pinagtatakpan mo ba ang kasalanan mo? Did you kill him?”

Napayukom ako ng kamao ko pero pinilit ko na kalmado lang ang expresyon ko.

“Are you stupid? Buong gabi nga tayo magkasama tapos sasabihin mo pinatayan ko kung sino poncio pilato ’yan?Maiintindihan ko pa kung ikaw ang pinatay ko, e. I don’t even know who he is.”

Tumikhim siya. “ My girlfriend’s sister was traumatized..“

Ang bilis niya mag switch ng topic. Ang suspicious. Kung lutang ka hindi mo talaga siya magegets kasi paiba-iba ’yung gusto niyang sabihin na para bang nililito niya ako.

“This is not the first time that they experience this—their older sister—”

“Oh ngayon? What do you want me to do? Kaawan sila? Eh ikaw? I’ve heard you’re from a rich family. Hindi ba sapat ang seguridad na binibigay mo sakanila? And look how irreponsible her parents? Sinong tanga na hahayaan ang batang babae na maglakad mag isa sa daan kahit usong-uso ang kuhanan ng bata?!” galit na sambit ko.

Hindi siya makasagot at bumuntong hininga pa siya. Konti nalang talaga mababasag ko na ang mukha niya.

“Let’s make a deal.I know you’re digging something. And I can help you with that, just help me to find my girlfriend..”

Para akong kinapos sa paghinga dahil ulit-ulit niya binabanggit ang salitang “GirlFriend.” I’m so sick, oo na girlfriend mo na pero bakit pinapamukha niya saakin.

“Binibigyan mo pa ako ng problema. Bakit ’di ka patulong sa mga pulis? And hello you’re rich? You can hire hundreds of guard so bakit ako ginugulo mo..”

“Stop fooling me. I know you need something. We can work together. Sinisigurado ko na pareho tayong magbebenifits.”

I laughed without a humor. “ Hindi ako tanga para magpauto sa’yo. Kaya ikaw, hanapin mo na ang girlfriend mo. Hindi porket magkamukha kami—kahit na mas maganda naman ako ay hindi kita paputulan..“

I know how red flag you are.

“Please help me, I can’t afford to lose her. Again. She’s yje only good thing in my life,” puno ng sincerity na sambit niya.

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o ano. He’s very good in acting pero bwisit bumibigat ang dibdib ko ng sobra. And I don’t understand why? Para kinukurot ang dibdib ko ng blade.

“I received a message. Ibabalik nila ang girlfiend ko kung mababalik mo sakanila ang katawan ni Galvez. Tell me, saan mo dinala. Let’s make a plan…”

“Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag may nangyari sakaniyang masama.”

Bumuntong hininga siya. “ She must be scared. I promise her that I’ll protect her but for the second time, I failed again..“

“She’s the reason why I’m still alive..”

“She’s my life..”

“She’s my everything.”

Napapikit ako ng mariin dahil hindi ko kinakaya ang sinasabi niya. “ Wala akong pake sa girlfriend mo at sa nararamdaman mo! Hindi kita tutulungan kahit mamatay pa siya!“

Tumalikod ako at bumaba ng kotse niya kasabay nang pagpatak ng luha sa mga mata ko.

Why I’m crying?

Chapter 59

Warning: This chapter is SPG

Paint Cenery

I SIGHED IT’S BEEN A WEEK but hindi ko pa rin matunton kung sino talaga ang pumatay kay Galvez. Ubos na ang araw na ibinigay ni Bite saakin and gano’n pa rin, I failed.

I’m still finding evidences if si Allejano ba ang suspect o ’yung mga mineet niya noong party. Inisa-isa ko ang mga guest at kumalap pa kami ng information about them.

Some of them are business man, artist, and politician. Iniisa-isa ko rin ang mga business ng mga ito and wala akong nakitang kahina-hinala which is understandable naman dahil hindi ko naman basta-basta malalaman mga underground monkey business nila.

Most them, hindi naman talaga kilala ni Galvez. So what’s the possible reason why they killed him? Wala namang utang ’yun. If it’s about business? O ano pa? I can’t conclude agad lalo pa limited ang time ko and sources.

I’m still not that pro in this field. Hindi ako katulad ni Bite na halimaw at malalaman ang lahat-lahat in a span of 2 days.

Sobra akong nahihirapan sa totoo lang. Hindi nag f-function ang utak ko and I feel really tired. Hindi na talaga maayos ang pakiramdam ko lalo pa hindi na ako sanay sa klima rito. ’Yung sudden changes ang nagiging dahilan kung bakit parang magkakasakit pa ata ako.

I just realize na never pa akong nag rest since nag start ang year na ’to. Bukod sa isa akong part-time ko lang ang pagiging artist. I do art galleries and sell them to donate sa mga charities. Tapos idagdag pa na naging tuloy-tuloy ang mission na binibigay ng CIA saamin.

“ What are we going to do with Galvez’ body?“ tanong ni Emily. Until now nasa headquarters pa rin nina Mamsh ang katawan niya. Though, bumalik na si Mamsh sa main headquarters dito sa Pinas which is sa Palawan.

Hindi naman namin pwedeng ilagay dito saamin si Galvez. Delikado lalo pa hindi naman fully secured ang bahay na ’to kaya naman pinagstay pa rin naman siya doon.

Base sa investigation namin. Pinaghahanap pa rin ng tauhan ni Galvez ang katawan niya. Umuwi na ang anak niya rito sa Pinas para hanapin ang ama niya. They are so eager.

Ofcourse they are mad, handa na nilang itorture ’yung mga nag kidnap sa bangkay ng tatay niya but hello kami ’to. Baka kami pa ’yung mang torture sakanila. Tss.

“Balik niyo na,” walang gana kong usal saka kumagat ng fresh strawberries.

We’re here in the living area. Tamad na tamad na ako ngayong araw lalo pa alam kong hindi na kami magtatagumpay sa planong ’to.

“Tommorow is our flight to UK. And still we didn’t find the culprit. I guess goodbye precious skin? Torture is waiting for us,” nakangusong usal ni Nath.

“Hindi naman ako papayag,” iritado kong usal.

There’s a lot of rumor na ang consequence ng mga failure ay torture. But that’s just rumor ’yung mga kasamahan kasi naming nag f-failed ay nawawala ng ilang buwan and kapag babalik hindi naman sila nagsasalita sa kung anong ginawa sakanila.

“Me too..” nag angat ang kilay ko nang biglang sumulpot si Crim. Tinapat niya sa mukha ko ang isang picture na nakaprint sa bondpaper.

“Do you know what is this ?” sinilip ko ang mukha niya nakangisi aakin.

Inirapan ko siya. “ Obviously, that’s a flash drive?“

“Alam mo ba kung kanino ’to?”

“Hindi ako mukhang confuse ngayon if alam ko, Crim. Huwag bobo mag tanong.”

He laughed. “ Ay sayang. This is the reason pa naman why they killed him.“ nanlaki ang mga mata ko at agad kong inagaw sakaniya ang papel saka pinaktitigan ito.

Simpleng itim na flash drive lang ’to. Nothing special? Hindi naman mukhang billion-billion ang halaga.

“Ang tagal na nating misyon si Galvez. Hindi mo rin pala talaga alam ang tungkol dito?” he’s mocking me. This jerk is getting brave everyday huh. I wonder saan niya nakukuha ang tapang niya.

“Oo and ikaw paniguradong alam mo and you didn’t share it to us. Traitor !” gigil na usal ni Emily.

“Babe, I’m not. Ngayon ko nga lang nalaman ang tungkol dito,” natutuwang usal niya.

“Ah so you are investigating on your own huh? “ malamig na tanong ni Nath.

“Yes, since you didn’t even include me in your investigation.”

“Ano laman niyan? Give us more information,” seryosong wila ko.

“Kiss muna..” ngumiti ako at agad na inilabas ang 45 ko saka tinutok sa nguso niya.

“Kiss my gun.”

“What the fck?” napatras siya at sinamaan ako ng tingin.

“Tell me anong laman nyan? And bakit ’yan ang naging rason? Huwag ka ng masyadong maraming dada..”

“Ano ba ang possible laman ng flash drive na ’yan?” tanong niya pabalik.

“Files?” sagot ni Min na biglang sumulpot sa kung saan.

“And?”

“Videos? Recording and so on. Pwede ba? Diretsahin mo nalang kami,” pikon na usal ni Emily.

“Chill. This flashdrive were containing a lot of evidence laban sa mga malalaking tao sa black market at dark web.”

“And also some of his assests, password, and so on ay nandito rin. Hinahabol-habol siya dahil nasa kaniya ang sagot kung paano mapapabagsak at mapapatigil ang dark web at black market dahil lalabas ang bawat baho ng mga taong nasa likod no’n. Lalo na ang politician na nagnanakaw ng billion-billiong halaga sa kaban ng bayan..”

“Nasaan ’yan? Bakit nasa kaniya? I mean out of all people? If cocompare mo si Galvez sa mga big people under the blackmarket ay walang-wala siya. Alikabok lang ito. Kaya bakit biglang nasa kaniya ’yan?” tanong ko.

This is so suspecious. And I’m so dumb because I missed that important information . Kung sakaling alam ko ang tungkol sa flashdrive ay nakuha ko ay magdudusa na siya sa rehas at hindi lang siya. Pati na rin ang ibang malalaking tao na ginagawang daily activities ang pag gawa ng krimen.

“I don’t know? As I said recent ko lang din nalaman ang tungkol dito. There’s a big possible na nasa kalaban niya na because they killed him? Or maybe tinago sa safe place?”

“I doubted. Hindi naman basta-basta dadalhin ni Galvez ang importanteng flashdrive na ’yun sa party. Hindi naman tanga ’yun to take a risk. Lalo na sa lugar na pugad ng demonyo?” seryosong usal ni Min.

“No, what if he will surrender it that day?” wika ni Nath.

“For what reason? If he knows that papatayin pa rin siya? Satingin ko, they killed him dahil hindi nila mahanap ang flashdrive na ’yun,” sambit pa ni Min.

“Huh? Anong connect? I mean there’s no sense. Paniguradong hindi lang naman si Galvez ang nakakaalam tungkol do’n. What if binilin niya sa pamilya niya or tauhan ang tungkol sa flashdrive na ’yun. At the first place dapat alam niya na kapag pinatay siya mapapawalang bisa ’yung flashdrive na ’yun kung siya lang ang nakakaalam,” sambit naman ni Emily.

“It make sense. But on the other hand. I think they killed him because there’s a password in that flash drive. Na siya lang nakakaalam?”

“What if shinare-”

“No, that’s not possible. Siguro binilin na itago. Oks pa. Because if you know the password. Parang pumirma ka na rin sa death certificate mo. Kahit pamilya niya pa ’yan. Kayo? You have a passcode in your phone. And kahit pamilya niyo ayaw niyo bigay ang password because may importante sa loob no’n and you don’t want to show it to them. I remember nay nicrack code akong flashdrive na may password din 3 years ago. And there’s only 3 chances na pagkakamali ang meron ka. And kapag nangyari ’yun. Sasabog ang drive or minsan na dedelete lahat nung laman nun.”

“Did you succeed?”

“Ofcourse..”

“Ayun pala! Alam ba ng mga kalaban niya ang tungkol do’n sa password thingky? Kung iisipin mas mapapadaling dispatchin ang flashdrive na ’yun sa papamigitan ng pagmamamali ng password ’di ba?”

“I don’t know,” wika ni Crim.

“Kailangan natin mahanap ’to bago pa nila makuha ng tuluyan. Kapag nahanap natin ang flash drive na ’to. Malalaman natin kung sino ang pumatay kay Galvez at malalaman natin kung sino mastermind ng blackmarket.”

“But we need to go back na sa UK? Do’n nalang ba natin ipagpapatuloy ’yung investigation? “ tanong ni Emily.

“ CIA will not let us to investigate this anymore. Kailangan patago. Ano ba ang sinabi ni Kuya Bite?“ tanong ni Min.

I sighed. “ Speaking of that devil. Nasaan nga siya?“ napaling-linga ako sa paligid dahil legit pala talagang busy siya. Ni hindi nga siya umuuwi ngayon.

Ano kayang business ang pinagkakabahalahan no’n?

“So ano na? Ibabalik na ba natin si Galvez? Sure na sure?”

Pahabol na tanong nila. Tumango lang ako saka nagtungo sa kwarto ko para magpahinga.

Tumulala lang ako sa kisame at pilit na pinaprocess ang mga nalaman kong information. At nang maburyo ako ay kinuha ko ang phone ko at nagulat nalang ako dahil pinindot ko ang numero ni Roks.

Yes, I saved him number. Ewan ko rin bakit ko nga ba sinave.

Wala pa atang limang segundo nag ring ay sinagot na ng kabilang linya. I have no choice kung hindi magsalita nalang.

“Did you found your girlfriend?” kunwaring tanong ko. I’m still aware nasa kamay nung mga tauhan ni Galvez si Fake Paint.

So far, buhay pa naman siya. Nakakulong lang siya eh. Gusto kasi nila palit ulo. Once binalik ang katawan ni Galvez ay ibabalik na rin sakanila ’yung Fake Paint na ’yun.

And I don’t know, it’s been a week since she was kidnapped. Pero hindi pa rin siya natunton nina Roks ang lugar kung nasaan siya. Gano’n na ba kahina ng mga Montego?

“Not yet,” mahinang saad niya na para bang sobrang lungkot. Tss.

“Buti naman.”

“Huh? Bakit nagbago na ba ang isip mo? Do you want to help me? Na mabawi ang GIRLFRIEND ko?”

That diin in the word Girlfriend. Parang lagi niya talaga pinapamukha saakin.

“Hindi! Nangangamusta lang. As a woman, I’m kinda worried for her. Baka ginawa ng barbecue ’yun..”

Hindi siya nagsalita kaya natawa ako . “Uy! Just kidding!”

Actually this is not the thw first time we had a phone call. Ginugulo niya kasi talaga ako tungkol sa gf niya. He’s 100% sure na hawak ko ang bangkay ni Galvez.

And ofcourse dinedeny ko ’yun. Hindi ko naman siya mapagkakatiwalaan and beside hinahayaan ko lang siya dahil aalis din naman ako ng Pinas tapos idagdag pang nabusy ako sa pag investigate kay Galvez.

“Wanna meet me?” tanong ko out of nowhere.

Napahawak ako sa bibig ko nang marealize ang sinabi. Bakit ko ba laging nilaglag ang sarili ko.

Ok fine! I will meet him. To get more information bago man lang ako umalis. I don’t trust him. I just love listening to his shit. Dahil may mga info siyang sinasabi na totoo and dino-double check namin ’yun.

And I don’t why he’s doing that? Alam ko namang may dahilan pero kung ano man ang dahil niya wala akong pake. Alerto ako at hindi na ako mag papauto sakaniya.

“Yes,” para bang nabuhayan ang boses niya.

I sent him the location sa kung saan ko siya kikitain. Hanggang sa isang oras na ang nakalipas and here I am, still looking at my clothes on the bed.

i don’t know what to wear? I mean bakit nahihirapan akong maghanap ng susuotin?

“ Cat !“ napatingin ako sa pintuang nang biglang may kumatok. Boses ni Emily ’yun.

“I’ve ordered some foods! Let’s eat.”

“No, aalis ako! Thank you!”

Napatingin ako sa phone ko. And may message pala si Roks. Dahil naka silent ay hindi ko napansin ito. I opened his messages.

From Roks:

I’m here. Take your time. I’m willing to wait. Ingat. :)

And that’s 30 minutes ago?! Ang bilis niya naman. Bakit ba ako na stress sa susuotin ko eh siya lang naman kikitain ko?!

Kahit ano nalang dinampot ko. And 30 minutes pa ang inaabot ko bago ako tuluyan matapos sa pag aayos ko.

And since traffic inaabot pa ako ng another 30 minutes bago nakarating. And naabutan ko siya na naghihintay sa loob ng sasakyan niya. Nakababa agad ang bintana kaya naman agad ko siyang naaninag.

Nag grab lang ako dahil ayoko nang mag drive pa. Bigla umaliwalas ang mukha niya. Napangiti siya nang makita ako.

Pero ako ay nakabusangot na lumapit sa sasakyan niya.

“Wow, you look so happy as if your girlfriend is not missing,” mataray na saad ko nang makapasok ako sa loob ng sasakyan niya.

“I know you’ll help me to find My Cenery. That’s why I’m happy. I miss her so bad..”

Napangiwi ako at inirapan siya. “ Oh my gosh!“ gulat na sigaw ko nang biglang may dumamba saakin.

Muntik ko ng ilabas ang nakatago kong baril sa sobrang kaba mabuti nalang ay nakita ko agad kung sino ang may gawa nun.

It’s Roksie.

“We missed her so bad,” he continued.

I’m too stunned to speak. Hindi ako makagalaw. Nagkakatitigan lang kami ni Roksie. Naupo lang siya sa lap ko habang nakatingala saakin.

Kinagat ko ang mga labi ko para pigilan ang nagbabadyang luha at ang sarili ko na gustong yakapin ng mahigpit ang anak ko.

Ang laki niya na. He’s very cute!

“I-I’m ahh uhh,” hindi ako makapag salita ng ayos dahil talagang bubuhos na ang luha ko.

“Are you ok? “ napatingin ako sakaniya na hinabol ko ang hininga ko.

He looks so worried.

“I’m allergy to fur,” pagsisinungaling ko.

Pumito siya para sensyasan na pumunta sakaniya si Roksie pero hindi ito sumunod. Nakatingin pa rin saakin ang anak ko na para bang kinikilatis ako.

His eyes is kinda teary too.

“Wait—wait. It’s ok. He looks harmless. What is his name?” nang akma niyang kukuhanin si Roksie.

Nanginginig ako hinawakan ang ulo niya para haplos-haplusin ito. Napapikit siya at napaupo nalang.

“Roksie, that’s our son. My girlfriend name him after me.”

“ Ah Talaga? Korni naman pala ng girlfriend mo,“ bitter kong saad. Kahit alam ko namang ako talaga nag pangalan.

“Yes she is,” nakangising usal niya.

Nagkunot ang noo ko kaya naman natawa siya. “I mean that’s one of her trait that I love..”

Liar.

Kahit sa ibang tao nagsisinungaling talaga siya na mahal niya si Paint para ba mas kapani-paniwala ang pag papaikot niya sa fake Paint na ’yun?

“Uh? Do you want to eat first ?” tanong niya nang mapansin niyang nababatrip na ako.

I raised my eyebrows.

“Ahh—uh, I want to treat you because you’ll help me right?” usal niya pa.

“Who says I’ll help you?” I laughed without humor.

“Ah hindi ba? Sorry. Nag assume lang ang akala ko kasi makakasama ko na ang girlfriend ko. Miss na miss ko na pa naman siya.” This f-cking manipulative sadboi!

“Wala akong pake ok? Tss!”

“Then why do you want me to meet you? Crush mo na ba ako?” inosenteng tanong niya.

“Gusto mo icrush ko ’yang mukha mo? As in i crushed!”

“Shh, you’re so violent. May minor dito.” He pointed Roksie na nasa lap ko pa rin until now and mukhang natutulog na siya.

“ Roksie seems to like you..“

“Maybe because I look like his mom?”

“He doesnt want his mom though? And his mom hate him too. I’m missing those old days wherein we were having a family bonding every weekend. Without any problem just pure love.” napatingin siya kay Roksie na may lungkot sa mga mata.

“What do you mean?”

He sighed. “ I

love her but sometimes I can’t stand whenever I saw her hurting our son.“

Napintig ang tenga ko. “ That bitch is hurting this beautiful baby? Gaga ba siya?! Siya kaya saktan ko? Ang kapal ng mukha.“

Napatingin ako kay Roksie na nakatitig pa rin saakin. “ Ang akala niya ba laruan lang ’to? Bullshit! Kung ’di niya kayang alagaan ’to. Ibigay niyo nalang saakin!“

Napasulyap muli ako sakaniya. He’s watching me. Omg, nadadala ako ng emotion ko.

“I mean ’di ba? Uh—allergy ako sa mga fur ng animals but may puso naman ako. I love them dahil may nararamdaman din sila parang tayo rin ’yan.”

“Imagine sarili mo pang ina ang nanakit sa’yo?” napamura ako nang biglang may tumulo na luha sa mga mata ko.

Bwisit! “ Haish !“ kinusot ko ang mga mata ko. “ Oh god, bakit ang dusty ng car mo!“

“Sorry. Hindi pa ako nag car wash.”

Ngumuso lang ako saka sumulyap kay Roksie na nakahiga na sa lap ko. “ Why he seems so quiet? May sakit ba siya?“

He nodded. “ Yes, pupunta sana kami sa vet ngayon.“

“Oh? Ano pa hinintay mo? Let’s go to the vet!”

Tahimik siyang nag drive habang ako inaao ko lang ang natutulog na si Roksie and hindi nagtagal ay nakarating na rin kami.

“Good morning! Welcome to Vetcare!” salubong ng doctor saamin.

It’s Mikee.

Sumulyap ng tingin si Mikee saakin. “ Omg! Nakita mo na si Paint?!“ nanlalaking mata pang usal niya.

“Uhhh, excuse me ?” kunwari offended kong sita.

“She’s not Paint ,” mababang boses na sambit ni Roks.

“ Huh? “ pinakatitigan niya ako hanggang sa bumaba ang tingin niya sa mga tats o.

“Oh c’mon, I’m so tired hearing that name. Hindi nga ako ’yung Paint na ’yun. Sabi nila kamukha ko and hindi hamak naman na mas maganda ako. Just check this monkey first before ka makipagchismisan.” umiirap na sambit ko.

“Huh? Excuse me din?” mataray na sagot din ni Mikee.

“ Mikee, “ mahinahon na sambit ni Roks kaya parang natauhan siya saka inutusan ang nurse na kunin na si Roksie sa bisig ko.

“You don’t need to be rude .” maotoridad niyang turan saakin nang makapasok na sina Mikee sa isang kwarto.

“Paano ako ’di magiging rude. They keep mistaken me as your bitch girlfriend. I’m very offended!”

“She’s still my girlfriend. Stop calling her bitch, do you think she will love to hear too na may kamukha siya? Ofcourse not.” madiin niyang sambit.

“Whatever.. “ I rolled my eyes and went to the couch here in the clinic .

Nag phone lang ako while waiting and hindi rin nag tagal lumabas na si Mikee. Iginiya niya kami papunta kay Roksie na naka dextrose na ngayon.

Kumabalog ang puso ko dahil sa nakita ko. He looks so tired and nasasaktan at the same time dahil na rin sa nakaturok sakaniya.

“Dehydrated pa rin siya. Kapag patuloy ’to, mamatay na talaga siya. Please monitor his food and drinks. Huwag mo masyado binibigyan ng human foods. Last time I visit your house binibigyan mo siya ng mga chips? Tho, para silang tao pero that doesn’t mean free ka na ibigay din sakaniya ang mga food natin. Lalo na ang sweet. Nako! More water please.”

“So what do you suggest?”

“ Let me monitor his condition. As you can see hindi na siya sobrang hyper katulad dati. Is he eating?“

“No.”

“Ih! Nakakainis ka naman. Bakit ngayon mo lang dinala? How many times do I need to tell you that kapag may mali ka ng nakikita ihatid mo na agad here. You know naman naman na mahina na ang resistenya niya,” iritadong usal ni Mikee.

“I’m busy. “ napintig ang tenga ko sa dahilan ng Bato na ’to.

“He’s your child tapos dadahilan mo na busy ka? What if totoong anak mo ’yan nasa bingit na ng kamatayan sasabihin mo I’m busy?!” wala pala siyang pinagkaiba sa fake Paint na ’yun!

Sabihin na nating hindi niya naman sinasaktan si Roksie pero hindi niya naman naalagaan din. “If you can’t take care of him. I’m willing to adopt him nalang.”

Yes, dadalhin ko nalang siya sa UK. Do’n kami maninirahan. Malayo sa mga demon na katulad nila. Kung pwede lang talaga na dinala ko siya noon pa man ay ginawa ko na pero kasi hindi pwede.

“Kahit ’yung girlfriend mo ayaw sakaniya ’di ba? Kaya walang rason para mag stay pa siya sainyo?”

“I’m sorry..”

“Tss.” puro naman siya sorry. Hanggang ngayon sorry pa rin ng sorry pero g-go naman!

Naupo ako sa gilid ng kama ni Roksie. Pinanood ko lang siya hanggang sa nagflashback na ang mga alaala noong bata pa siya at kung paano ko ’to nakuha sa kanal.

Buong atensyon ko ay nasa anak ko lang. Hindi ko rin namalayan na nakalabas na pala sina Roks at Mikee.

“Let’s eat first? Food is not allowed here.” napatingin ako kay Roks na kakabalik lang.

“No. Paano siya?” I don’t want to leave Roksie pero baka kasi makahalata sila kapag nakita nilang parang sobrang attached ko sakaniya.

“It’s ok, we’ll take care of him. Don’t worry!” biglang sumulpot naman si Mikee na malaki ang ngiti sakaniya.

I have no choice but to follow Roks nalang. Since ang pinunta ko naman talaga sakaniya ay information. At isa pa sinabi naman ni Roks na babalik din kami kaagad kaya pumayag na ako.

And hindi ko inaasahan na dadalhin niya ako sa pamilyar na lugar para doon kami kumain.

Nagpunta kami sa kainan na dati naming kainakainan noon. Kapag nag dadate kami madalas sa karindirya na ito kami nag l-lunch or dinner.

“Nakapunta ka na rito?” tanong niya.

Mukhang napansin niyang nakatitig ako sa paligid na para bang may nag f-flashback

“Uh no!”

“Do you eat to a place like this?”

“ ’Di ko pa na try, but it’s good to have new experience right,“ pagsisinungaling ko na naman.

Naexcite ako nang makita ang mga ulam na nasa lagayan. Noong binuksan pa nung tindera ay umalingasaw ang bango. Para bang bumalik na ’yung cravings ko ng ilang taon sa Pinoy foods.

Tho, I ate Filipino foods naman sa UK pero iba pa rin kapag sa Pinas mo natikman ang pagkain na ’yun.

“Ate isang sinigang, tapos itong dinuguan at itong kare-kare rin pakisama. Palagyan ng bagoong. Sa drink ko isang mountain dew nalang,” m asaya kong sambit.

“Oh do you know their name?”

Napatigil ako at bored siyang tinignan. “ Ofcourse, Pinay pa rin naman ako. ’Di ako bobo tss. What’s yours?“

Nag order na siya siya ng sakaniya at hinintay lang namin ang pagkain na sinandok bago kami naupo.

“ Can we eat? “ tanong ko habang nakatingin sa mga ulam.

He nodded.

Excited akong humigop ng sabaw ng sinigang at napapikit pa ako sarap saka asim nito nanunot. Para tuloy akong nasa commercial.

“Masarap?”

“Hmm. Masarap pa rin talaga ang luto nila.”

“Pa rin?”

Napaubo ako nang napaubo kaya naman inabot niya agad saakin ang tubig. Oh my god, bakit ang sarili ko pang bibig ang nagpapahamak saakin?

“ What is the meaning of pa rin? I’m sorry sometimes barok ang tagalog ko.“

Ulol ka self. Wrong grammar pa rin nga english mo tapos sasabihin mo barok tagalog mo?

He just laughed kaya naman umasim ang mukha ko. Mali ba grammar ko or what? Help.

Lumapit siya at mabilis na pinunasan ang gilid ng labi ko.

Ayun nagwala ang mga bacteria sa buong katawan ko. Bumilis ang tibok ng puso ko parang tumigil din ang mundo ko sa sobrang pagkagulat.

“You shouldn’t do that,” I said.

“Sorry..”

Nakakabadrip talaga ang sorry niya. Hindi ko na tuloy siya kainausap at nag focus nalang sa pagkain ko.

At nang matapos na kami kumain ay nagpahinga lang saglit saka kami nagpunta ng mall to buy something for Roksie.

“ We need to buy more fruits for him,“ I said. Nagtungo kami sa hypermarket.

“This one.. “ Kumuha ako ng banana then apple, peach, strawberry.

“This one too !” kumuha ako nang kumuha hanggang sa mapuno ko na ng fruits ang cart.

Napatingin ako kay Roks nakatingin lang aaakin. “ Don’t worry ako magbabayad.“ inirapan ko siya.

And in the end syempre naunahan niya na ako magbayad ng mga pinamili ko. At nang matapos na kami ay pa rin ang pinagbitbit ko kaso napadaan kami sa isang baby cloth store kaya naman parang may kung anong bumulong saakin na pumasok do’n at mag shopping.

Para kay Roksie..

“ Omg, this clothes looks good on him ’di ba? “ pinakita ko sakaniya.

Tumango ito at ngumiti.

Namili lang ako ng mga damit para kay Roksie at pagkatapos ay tuluyan na nga kaming bumalik sa clinic ni Mikee.

Pero pagdating palang namin sa clinic ay nag ring na ang phone ko at si Emily ’yon. Lumayo muna ako kay Roks bago sinagot ang tawag.

“Where the hell are you?! Flight natin is mamayang nuebe. Hinahanap ka ni Bite ’di ka na niya ma contact. Til now, hindi pa namin nababalik si Galvez.”

“Ibalik niyo na. Make sure din na mapapakawaln nila ’yung Paint na kinidnap nila. Pauwi na ako,” mahinang bulong ko.

Binaba ko ang tawag saka lumapit kay Roks na inaayos ang pinamili namin.

“I need to go, “ sumulyap ako kay Roksie na tulog pa rin.

Nagbago ang expresyon ni Roks. ’Yung tipong may halong lungkot. “ Don’t worry. Bukas nandito na ’yung girlfriend mo kaya huwag ka ng malungkot.“

Tumalikod na ako at akang maglalakad. “ Wait ,“ usal niya saka ako hinila eh sakto namang malakas ang pagkahila niya to the point na ma out of balance ako dahilan pata magkalapit ang mga mukha namin.

I dropped my eyes to his lips, wetting my own. He leaned in, the caress of his breath falling on my face, and I knew he was going to kiss me.

He slowly close his eyes. Lumapat ang kaniyang labi saakin. I was too stunned lalo pa nang gumalaw ang labi niya kaya naman hindi ko sinasadya na mapasunod din.

Dalang-dala ako sa mainit na labi niya. He pushes his mouth against mine, and my lips part. I close my eyes against what I’m about to do. My fingers reach up to tangle in his hair.

Holy shit? He knows my weakness!

His kiss is soft, yearning. Somehow the kiss turns to a open mouthed one, the moan escaping from me when he curved his tongue inside, tasting the sweet walls of his mouth.

He’s so fast! What the f-ck?! I don’t want him to stop. Gusto kong iset a side ang lugar kung nasaan kam parang matuloy ang gagawin namin. I’m too thristy.

I’m getting drunk but not because of alcohol. I’m drunk becaus of him. His lips..

Binuhat niya ako at agad kong pinalupot ang legs ko sa bewang niya. Hindi ko alam saan niya ako dinala dahil masyado na akong nahihibang sa labi niya.

Iba rin impact kapag hindi ka lasing at aware ka sa ginagawa mo. I wanted to stop but my cat says no. Let me meet his member!

“You taste sweet..” bulong niya pagitan nang halikan namin.

Ibinaba niya ako saka humiwalay sa halikang pinagsasaluhan namin. At do’n ko napagtanto na nasa loob pala kami ng comfort room dito sa kwarto ni Roksie.

His arms immediately circled to my waist, bringing me closer to him, touching the back of his neck and kissing him.

He knows that once he kisses my neck my resistance will crumble. Hindi mapakali ang ulo ko dahil sa ginagawa niya saakin. I wanted him. I arched my back, fully aware of how vulnerable that made me and that I was giving him an invitation.

Sinandal niya ako sa pader. Tinaas niya ang top ko. Sobrang bilis ng pangyayari parang may hinahabol kaming oras. He tosses my bra away and fondles, sucks on my tits. He gave it a little kisses.

“Uh..” he’s massaging my left bum habang ang isa ay wala siyang tigil kakalaro gamit ang dila niya.

Ibinaba niya na rin ang pants saka undies ko bago siya tuluyang lumuhod.

He slightly touch my wet pumpies. Pinapakiramdaman niya ang init nito. I moaned so hard when He licks the entirety of my slit, his tongue moving leisurely all the way up to the bundle of nerves before he sucks my clit between his teeth and clamps down.

“Oh my god..” a whimpering moan leaving my lips.

Ipinatong niya ang legs ko sa shoulder niya para mas magkaroon siya ng access sa nilalaro niyang pagkababae ko.

His thumb presses on my clit as he slid his slender finger inside me, and the pleasure spiraling through me gathers in strength, a tight knot of anticipation that causes the movement of my hips to become even more errotic.

Napahawak ako sa buhok niya at sinusob pa siya dahil sa sobrang nakakahibang ang ginagawa niya. Pinapatigas niya ang dila niya kasabay ng pag labas pasok ng dalawang daliri niya.

Patuloy siya sa ginagawa niya at para akong nasisiraan ng baiy. His fingers stroking each spot inside my tight hole.

I can’t help but to swayed my hips. I looked at him at sobrang nag eenjoy siya sa ginagawa niya. At sobrang bilis talaga ng happenings dahil I saw how my juices soaked his fingers.

Tumigil siya sa ginagawa niya at mabilis na sinubo ang finger niya to clean it gano’n din ang pagkababae ko.

Tumayo siya and his eyes darkned. “ Can I?“ he’s about to remove his pants.

I nodded. Hell yeah! I’m f-cking horny right now. Mas magagalit ang katawan ko kung titigil siya kalagitnaan ng pagroromansa niya saakin.

Mabilis niyang binaba ang pants at underwear niya. I’m still shocked whenever I see his member. I mean ngayon malinaw na malinaw ko ’tong nakikita dahil hindi ako lasing at may ilaw dito sa CR.

I touched it and slowly feeling his throbbing cock. His member tightened. I move my hand, and it’s geting harder.

He moaned. I looked at him at nakapikit lang siya kaya naman mas binilisan ko ang pagtaas baba ng kamay ko. I’m about to suck it but pinigilan niya ako.

“ Stop..“ agad niya akong hinila patayo.

“Bend over.. “ agad ko naman siyang sinunod because I’m longing to his member too. Mabuti nalang at medyo maluwg ang CR na ’to kaya naman nakapwesto ako ng ayos.

Napahawak ako sa pader bilang suporta. He tease my butthole using his finger and I love it so much.

Sa sobrang nasasarapan ako sa ginawa niya ay ’di ko na namalayan ang susunod na gagawin niya kaya napatili ako when slowly moving his hips to push the cock inside me deeper.

His body was pressed to mine, and I could feel it move as he breathed. Inhale, exhale. Inhale, exhale.

His two hands is playing with my boobies and pinching my nips while kissing my neck.

I really love this position.

He pounded mercilessly and continued even through my climax until he emptied himself into me.

“ Roks? “ we heard Mikee’s voice.

And then I suddenly realize that we are still here in her clinic. Oh my god, horny self you f-cked up!

Agad na tinakpan ni Roks ang bibig ko and he still moving so fast kaya parang mas lalong naexcite ang ibaba ko dahil sa eksena namin ngayon.

“Roks?”

“Huh? Kanina nandito sila doc eh. Nakita kong kakapasok lang nila.”

“Really? Para namang walang tao. Hellooo? Roks? Uh? Hii? Yuhoo?”

“Ah baka lumabas sila ulit? Or namalikmata ka lang?”

“Baka nga po kulang na ako sa tulog..”

“I’m coming,” saad ko nang tanggalin ni Roks ang kamay niya sa bibig ko.

Every throb of his cock is making mu head swim, making me weak with pleasure.

“ Aahhh—“ bago ko pa itinuloy ang paghiyaw ko ay agad niya akong hinarap sakaniya at hinalikan.

Binuhat niya ako, pinalupot ang legs ko muli sa bewang noya and he made sure that his cock was position in my hole.

“Shh.. “ That crushing kiss of his moved from my mouth to the nape of my neck.

After just a few delicate touches of his warm lips my hands will start to do his bidding. They will fall down his back as my head swims, all previous thoughts stopped in their tracks.

He hugs me harder as he move so fast. “I love you, “ he whispers.

I don’t know if I heard it right dahil sobrang hibang na ako sa ginagawa niya saakin.

Sobrang bilis nang pangyayari and when we both satisfied na ay agad niya akong nilinisan. Yes, he’s the one who washed me.

He looks like a cute puppy pa na sobrang inosente na kala mo walang nagyari.

“Tss, cheater!” usal ko nang masuot ko na lahat nang damit ko.

I mean he agreed to f-ck me? Realky? He’s in relationship with Paint. I will understand pa nung unang pag uwi ko ng Pinas eh. Dahil we’re both drunk. And now nasa wisyo na kami pareho and we did it.

Siguro nung kami pa? Nung ako pa si Paint. Kung sino-sinong babae pinaf-ck niya. Nakakainis ang rupok ko! Dalang dala ako sa kaniya kaya naman bumigay ako.

Hibang na ako!

I pushed him at agad na lumabas hindi ko na siya hinayaan mag salita pa. Nagmadali na akong umalis. Gulat pa na napatingin saakin ang nurse na parang confuse.

Nag taxi nalang ako dahil sakto ito ang unang dumaan sa harap ko. At nang makarating na ako ng bahay ay alas sais na ng gabi. Hindi ko rin namalayan na oras na pala.

“Saan you galing?” tanong ni Emily.

“Ay may inayos lang. Nasaan si Bite?”

“Mad.. “ tinuro nila ang kwarto ni Bite.

I sighed at naglakad na papunta doon.

“ Hey, “ bati ko nang maabutan ko siyang nakaharap sa laptop niya.

Hindi niya ako pinansin. Salubong ang kilay niya at sobrang seryoso niya sa ginagawa niya.

“Bite..”

“Hoy..”

“Psst.”

Wala pa rin siyang kibo kaya naman umupo na ako sa kama niya. “ Get out of my bed,“ nakataas na kilay na saway niya sa binalik muli ang atensyon sa ginagawa.

“Ay sorry? Arte!” umirap ako at naupo nalang sa couch.

“Galit ka ba? Hindi mo ba tatanungin saan ako galing?”

“For what? To hear your lies ?” he sarcastically says.

“I’m not sinungaling. “

“Saan ka galing ?” tanong niya.

Bigla akong natigilan. Should I tell him? Or what? I mean I’m trying to defend myself that I’m not a liar pero mukhang magsisinungaling ako for today.

“Ohh, you’re with Roks. .” tinuro niya ang leeg ko.

Nanlaki ang mga mata ko at agad na tinakpan ang leeg ko. “ Huh? No! Malamok kasi, eh. Then kinati ko kaya gano’n,“ natatanggang palusot ko.

“You seems to forget that you’re not Paint anymore huh ,” malamig na usal niya.

Napakamot ako sa ulo. “ Hindi naman sa gano’n. Nakipag kita kasi ako sakaniya para kumalap ng information.“

Napangiwi ako dahil bigla ko narealize na wala naman akong information na nakuha sakaniya. Did we date? I mean buong araw siya lang kasama ko and we uhh oh bullshit!

“How’s the investigation? “ pag iiba niya ng usapan.

I pouted. “ Failed. I can’t still find the culprit. Hindi enough ang 1 week para malaman kung sino.“

“So what do you want? Extend? You’ll stay here to what? To meet Roks everyday?”

Nag init ang pisnge ko sa sinabi niya dahil nakakapikon ’to. I don’t understand him sometimes. Minsan siya pa mag pupush sakain na balikan ang nakaraan ko and minsan naman siya pa una magagalit. Tss.

“No, I want you to help us. Alam kong alam mo ang tungkol sa flash drive na ’yun. Saan nakatago ’yun?”

Sumulyap siya saakin. Nagtama na ang mga mata namin. “ All the information kung saan nakatago ang kayaman at mga evidences sa laban sa mga malalaking tao na gumagawa ng krimen ay naroon..“

“Nalaman na ng mga tao na ’yun na nasakaniya ang evidences. Dahil once na leak ang mga evidence na ’yun babagsak ang black market, babagsak ang pinagkukuhanan nila ng pera.”

“Sa autopsy report nung una. Namatay siya dahil sa heart attack right? Which is true. But as you can see in his neck. May peklat ng tusok ng karayom. They inject the truth serum. The killer could easily force the truth from Galvez through the use of scopolamine but hindi gumana ’yun. That’s why they use another well known truth serum which barbiturates.”

“Is that possible? Nagsabi siya ng totoo?”

“Nope. They will talk but there’s no assurance na totoo ang lahat ng ’yun. Parang sa alak, there’s a time na you’re being talkative when you are drunk. Madalas magsasabi ka ng totoo minsan naman hindi. Because you’re high nagiging maligalig ka because of its effect.”

“ Again, ofcourse they failed kasi there’s no assurance na gagana talaga ’yung method na ’yun. Tinurukan nila nang tinurkuan ng gamot hanggang sa ma overdose siya at mag cause ng heart attack. So still, murder pa rin ’yun..“

I knew it! Alam niya na ang lahat noong una palang.

“How dare you! Kailangan mo pa nalaman ang tungkol dito?”

Nagkabit balikat lang siya. Sabi na eh! Naimbestigahan niya ’to. Silang dalawa ni Crim! Hindi man lang nila shinare ang info na ’to noong mga nakaarang araw.

“ Who did that? Sino ba ’yung nga taong ’yun? Nasa party ba siya?“

“It’s for you to find out..”

Napabuga ako sa sinabi niya. I have a feeling na alam niya na rin. He’s Bite and He knows everything. “ Papahirapan mo pa ako! Just tell me.“

“Is that what you want, right? Go, paghirapan mo.” ayan cold na naman siya magsalita.

Napabusangot ako. “ Ano tapos na ba business mo here ayaw mo mag extend? Mukha namang na eenjoy ka here sa Pinas. Lagi kang may lakad!“

“Ikaw gusto mo? “ balik na tanong niya.

Gusto ko syempre dahil gusto ko na talaga malaman kung sino ang pumatay kay Galvez. Hindi naman ’to ang unang beses na mag umalis kami ng bansa dahil sa mga business trip ni Galvez. Kaya naman talagang kahina-hinala na sa Pinas pa siya namatay.

“Hindi no..”

Sa huli, narealize ko na oras na and hindi ko pa pala napack ang gamit ko kaya naman bumalik na ako sa kwarto ko.

Sa private plane na kami sumakay para hindi na kami maghintay pa ng matagal. 14 hours lang ginugol namin bago kami lumapag sa UK.

Nakahinga ako ng maluwang nang paglabas namin ng airport. Pero naagaw ng atensyon ko si Min na balisa at patingin-tingin sa paligid.

“ Bakit ?“ tanong ko at luminga-linga na rin sa paligid.

“Baka may sniper pala, pinapatay na tayo ng CIA.”

Umasim ang expresyon ko.

“Stupid, kasama natin pinsan mo ,” usal naman ni Crim saka tinuro si Bite na nasa likod namin nadiretso lang ang tingin.

Ibang sasakyan ang sinakyan namin ni Bite dahil didiretso na kami sa bahay namin habang sila ay iisang van lang.

Ramdam ko ang matinding jetlag kaya feel ko buong araw o sa mga susunod na araw magpapahinga lang ako dito sa bahay.

“ Anong sabi ng mga nasa taas? Anong parusa papataw saamin? Are they going to torture us? “ tanong ko kay Bite nang mapatigil ako pag akyat ng hagdan nang maalala ko rito.

Hindi rin pala ako makakapahinga kung iniisip ko ang tungkol dito.

“ They are busy. They don’t have time to do that. And besides, I’ll not let them touch you. So don’t worry..“

“Kahit mga kasamahan ko?”

“I can’t promise. Rules is rules.”

Napakunot ang noo ko dahil bakit parang exempted ako lagi kahit ako naman talaga ang may kasalanan. No wonder bakit may ibang iritado saakin sa CIA dahil sa special treatment na natatanggap ko.

“That’s unfair! Rules is rules pala bakit exempted ako?”

“Because I’m here? I’ll take your consequences. Sasaluhin ko ang mga parusa na dapat sa’yo,” seryosong usal niya.

Napakunot ang noo ko. “ Why? Do you like me?“

Umasim ang expresyon niya na para bang nandiri. G-go talaga. “ Ang oa mo!“

“I know you’re tired. Just rest..”

Sa mga sumunod na araw ay wala akong ginawa kung hindi magpahinga dahil parang sobrang pagod na pagod ako lagi.

“Wait what? We can’t accept mission for the whole year? I mean is that even a parusa? Bet ko nga ’yun !” natatawang usal ni Emily.

“ I thought they will torture us just like they did to others?“

“ Maybe because of my cousin? “ usal ni Min.

Bumisita sila ngayon dito sa bahay namin. We are all unemployed. And naka receive kami ng memo from the CIA na lahat kami suspended and we can’t accept any mission as of now. Walang date kung hanggang kailan pero huwag naman sana habang buhay.

I sighed. Alam kong si Bite ang dahilan kung bakit ganito lang ang parusa saamin. Ilalabas ko sana ang phone ko para tawagan siya ngunit sakto namang lumitaw sa harapan namin si Crim.

Inilapag niya sa harapan namin ang papel na hawak niya. “ I got information sa mga kilalang tao under ng black market.“

Makapal ang paper kaya naman random napang kumuha ng isa roon at gano’n din ang ginawa nila.

“Presh?” takang tanong ko nang makita ang pamilyar na pangalan na ’yun.

Sa pagkaalala ko, I’ve heard it somewhere? Basta pamilyar kasi, e.

“Do you know her?” tanong ni Nath.

“No, familiar lang.” nagkibit balikat ako. Tinignan ko ang itsura niya not really familiar pero ’yung pangalan talaga oo.

“I know her!” usal ni Emily. “ That bitch is psycopath. Hindi naman siya gano’n kakilala sa black market but she’s selling videos of g*ngbang and killing girls in dark web.“

“Tss. Kababae niya pa naman tao. Siya pa mismo nagbebenta ng mga kawawang babae sa mga demon. Naging target na siya ng CIA. 8 years ago ata? Wala lang akong bakita if they succeed or not kasi sa ibang section ng CIA ’yan na assigned eh.”

Napayukom ang kamay ko. “ I still don’t understand bakit may mga bumibili ng gano’n videos? Gagastos sila ng milyon-milyon para do’n?“

“It pleased them. Parang sa pagkain. Maraming may ayaw sa matcha pero ikaw gusto mo at kapag nakakain mo ’yun feel mo kumpleto ka na ’di ba? Parang gano’n din ’yun. Parang addiction siya. Eh ’di ba nga nakaka addict ang p-rngraphy? And parang mas na e-excite sila kapag nakakapanood ng ganoong videos. ’Yung may pilitan at sakitan part kaysa sa scripted p-rn. Nabasa ko lang sa isang study na marami talagang may gusto do’n lalo na sa killing at torture part na ’yan grabe sobrang nakakadiri! Ang sasahol ng ugali!”

“May case din akong nahawakan, pumasok sa isang site ng dark web. And lagamak ang child p-rnography and r-pe video doon. Mapalalaki man o babae,” wika ni Min.

“Pugad ng mga demonyo. Kailangan talagang maubos natin sila. Kaya hindi umuunlad ang mundo, e.” nangingil kong usal.

“ This woman? What is her connection to Galvez? Relatives?“ tinuro naman ni Nath ang information.

“She is Galvez niece and tatlong beses na sila nagkaroon ng transactions sa pagpupuslit ng illegal drugs and firearms sa Europe at Asia.”

“Niece huh..” bigla akong kinutuban sa babaeng ’to.

“ Actually, She is adopted. And sa pagkaalam ko may alitan sila mag tito dahil balak ata ilaglag nung Presh ’yung uncle niya, then ayun balak ipapatay ni Galvez si Presh, “ sagot ni Crim.

“ Omg! So we can say na person of interest din siya or possible suspect!“

“Nasa party ba ’yung Presh na ’yun ?” tanong ni Emily.

“Nah because she died 8 years ago.”

“Tss, oh bakit sinali niyo pa sa listahan. Patay na pala.” para tuloy nawala na ang tensyon sa katawan ko dahil sa pambabasag niya.

Umupo siya. “ Because I got a news that 2 years ago. Nawawala ang urn niya.“

“Baka naman nasa kamag anak niya?”

“Don’t tell me nabuhay siya?”

He shrugged his shoulder. “ I don’t know pero baka kasi connected din sa case na ’to ’yung case nung Presh. That’s why sinama ko na siya rito.“

“Ok, find more information about her,” maotoridad kong usal saka pinagpapatuloy ang pag scanned ng mg information.

Lumipas ang dalawang linggo at unti-unti na namin nakuha lahat ng information. May mga person of interest na kami pero hindi pa rin sapat ang evidence para ituro kung sino talaga ang suspect.

“Guys, you know what. I think mag vacation na muna kayo. Ako ng bahala sa lahat..”

Wala na kasi kaming ginawa kung hindi magpuyat at mag patuloy pa rin sa investigation kahit hindi na dapat. Suspended kami pero sadyang makulit lang talaga ako kaya naman pinagpapatuloyko pa rin.

Medyo na guilty lang ako dahil pagod at puyat na sila ng ilang araw dahil sa pag t-trabaho namin sa case ni Galvez na ’to.

“Boss still not home? “ tanong ni Nath.

“ Nah..“ umiling ako. Mahigit isang linggo na nga siyang ’di umuuwi. He’s so busy but I don’t know kung saang lupalop siya ng mundo na roon.

“What if kaya hanggang ngayon wala pa rin si boss dahil inaasikaso niya ’yung parusa saatin? Or baka naman siy ang sumalo para sa’yo..” tumingin sila lahat saakin.

Ngayon kolang na realize na what if gano’n na nga ang nangyayari?

Kaya naman ngayon araw na rin uto ay bumisita ako sa opisina niya sa lahat ng company niya pero wala siya kaya sa huli napagdecide ko na pumunta ng headquarters ng CIA sec 6 pero hindi ako makapasok dahil naka denied ang ID ko kasi nga suspended. Mabuti nalang nandoon si Aimee na sekretarya ni Bite and wala raw si Bite roon.

Sa huli napagdedisyunan ko ng umuwi na dahil nakaramdam ako ng matinding pagod at pagkahilo. Para tuloy akong lalagnatin.

Pag uwi ko ay agad akong nakatulog. Ngunit Pagising ko ay ramdam ko na umikot ang sikmura ko kaya naman nasuka ako. Para akong nanlalambot.

I couldn’t stop vomiting for over a half hour, and was literally hysterical. Suddenly Bite appeared and came running here to take care of me.

“Hey, are you ok?” agad niyang hinaplos-haplos ang buhok ko.

Mapungay na pungay ko siyang tinignan. “Saan ka galing?”

Hinawakan ko ang mukha niya. “Did they hurt you?”

Biglang nagsituluan ang mga luha ko habang tinitignan ang kabuuan niya para tignan kung may sugat ba siya. Ni gasgas nga wala, eh. Kaya naman nagtataka din ako bakit ako naiiyak.

“W-why are you crying?” confuse na tanong niya at madaling pinunasan ang mga mata ko at bibig ko gamit ang tissue.

“Why am I crying ?” balik na tanong ko.

Binuhat niya ako papunta ng kama. “ I don’t know?“ nagtatakang usal niya rin.

Inupo niya ako sa kama ko. “ Tss! Nag aalala kasi ako and at same I’m guilty. Dahil sa kapalpakan ko ikaw ang sasalo ng lahat. Tell me, ano sinabi nila sa’yo?“ umiiyak ko pa ring usal.

Oh my god. I’m so emotional!

Why?

“ Nothing. Nasa business trip ako. Didn’t I told you?“ kunit noong usal niya.

“ Really? Wala akong naalala.“

“You pack my things though..”

Mas lalo akong napaiyak dahil napahiya ako do’n. Teka ano ba nangyayari saakin? I’m getting weird.

He kept wiping my tears dahil iyak talaga ako ng iyak. “ Are you stressed?“

“ Yes? Kinda? I don’t know..“

“Shh..” He hugged me. “ Let’s go to the hospital.“

“No! Ang oa naman nito! Wala naman akong sakit.” humiwalay siya sa yakap niya.

“You’re so pale .” tinuro niya ang kamay ko na maputla din.

“Because I’m always puyat..”

“Will just call the doc—” I cut him off.

“No! Just cook for me nalang. I miss tasting your wagyu steak recipe..”

One thing kaya hinahanap ko siya dahil namimiss ko talaga ’yung luto niya.

“Jesus. It’s 2:30 am? Mag steak ka?” tinuro niya ang wall clock ko and napanguso ako dahil madaling araw na pala.

“ I’m hungry. I forgot to eat— “he cut me off..

“ How many time do I need to tell you that you —“ pinutol ko rin sasabihin niya.

“Oo na! Dami dada, gutom na ako..”

Napabuntong hininga siya. “ Ok, wait me here..“

“ Okie!“ malaki ang ngiti ko habang pinapanood siyang lumabas

Hindi nagtagal ay bumalik na siya sobrang saya ko pero nawala agad ang ngiti ko nang makitang wala siyang dala.

“ Oh nasaan ang wagyu steak ko?“ napalabi ako at ready na sana umiyak.

“ Try this. .“ inilahad niya sa akin ang isang bagay na nagpainit ng pisnge ko.

“What the f-ck? “ gulat na usal ko.

“ Just try it.“

Is he serious? That’s a f-cking pregnancy test! Bakit niya pinapasubok saak in?

“No! For what? I mean? Huh?”

Bumuntong hininga siya. Ramdam ko ang pagod niya. “ You had a sex with you ex right? I know your red days datw. When I enter your CR. The box of your tampons is stil not open. You supposed to have your red days last week? So it means delay ka..“

Sobrang naginit ang pisnge ko. Paanong alam niya ang tungkol do’n?!

Wait oo nga no? I’m delayed..

But that’s not possible.

Iniwas ang tingin sakaniya . “Yes, but hindi naman ako mabubuntis. I remember may problema ako sa matres. Sabi ng doctor hindi ako mabubuntis kahit kailan.”

“ Why don’t you just try it? May mawawala ba kung susubukan mo? We’ll just check..“

Natigilan ako sa sinabi niya. Oo nga naman. Bakit hindi ko subukan. “ Oo na!“ bigo kong turan.

“Do you know how to use that?” nakangiwi na tanong niya.

“Oo naman!” agad akong nagpunta ng CR.

Bilis ng tibok ng puso ko sa totoo lang. I’m kinda scared I don’t know why.

Hindi ko talaga alam paano gamitin ito at nag rely lang sa instructions. Sobrang kinakabahan ako habang ginagawa ko ito.

Agad ko namang sinunod ito. I waited for a minutes at nang matapos na ako ay unti-unting binuksan ang mga mata ko.

“Oh my god Bite !” sigaw ko nang makita ang result.

I throw it when I saw the word “ Pregnant“

Chapter 60

Paint Cenery

KINUHA ko ang susi ng sasakyan ko at madaling nagtungo sa pintuan pero bago pa ako tuluyan makalabas ay biglang may nagsalita. And I realize na si Bite ’yun na nasa living area lang pala. He’s reading something while sipping a cup of coffee.

“Where are you going? “ malalim na boses na tanong niya.

Napaiwas ako ng tingin. “ Ha? I will eat outside. I’m craving for something kasi, e.“

“You can’t go outside without me. How many times do I need to tell you that

?“

Napabuga ako sa hangin. Simula nang malaman naming buntis ako last week ay mas lalo siyang humigpit saakin.

Para siyang Nanay ko na maraming paalala sa pwede or hindi na gagawin at kakainin ko. He’s always protective since then. Naging triple lang ngayon.

“Eh naiirita ako sa mukha mo! Please lang layuan mo na ako! Huwag ako ang guluhin mo!”

Sa isang iglap ay nagulat nalang ako dahil nasa harap ko na nga siya at nakacross arm pa. “ Oh c’mon, you’ll just investigate Galvez case. I know you well, Cat.“

Well he’s right. I’m still investigating it. Hindi kasi ako mapakali kapag wala akong ginagawa. Mas lalo akong nag iisip ng kung ano-ano na mag lead sa curiosity at mababaliw ako kapag wala akong ginawang aksyon. Baka ikapahamak pa ’yun ng anak ko.

“Kung sinabi mo kasi kung sino ’yung killer edi sana alam ko at tapos na,” nakabusangot kong sambit.

Nagtiim ang bagang niya “ Ang kulit mo, Ilang beses ko na bang sinabi na hindi ko alam because we dropped his case 2 months ago. So there’s no reason for me to find the culprit.“

“Eh ako may rason! Because that’s the reason why me and my team was suspended,” giit ko.

Umigting ang panga niya at dumilim ang mga paninitig niya. “ Aren’t you scared to lost your child?“

Parang biglang may pumitik saakin na nagpabalik saakin sa reyalidad.

Wait buntis nga pala ako?

“ Kapag napahamak ka, hindi lang ikaw. Kayong dalawa. Kayo ng anak mo. Iniisip mo ba ’yon?“ matigas na tagalog niyang sambit.

Napahawak ako sa tyan ko. “ Am I really pregnant?“

I’m still in shock. Lagi kong nakakalimutan na buntis ako o ano. Hindi pa rin nag s-sink in saakin na buntis na nga talaga ako. It feels surreal dahil nga ang alam ko ay never akong magkaanak.

“We visited your OB last week and still you’re doubting? Ano tingin mo sa bata? Gawa-gawa lang ng imahinasyon mo?” hindi makapaniwalang usal niya.

“Paano ba kasi mangyayari ’yun…” girl huwag kang tanga, nakipag sex ka sa EX mo.

Halo-halo ang emosyon ko nang malaman ko ang tungkol sa pagbubuntis ko. Natatakot ako, masaya, hindi mapakapaniwala, malungkot at iba pa.

Natatakot ako na hindi sapat ang kakayahan ko para mapunan ang pangangailangan ng magiging anak ko. Hindi ako ready. Dahil hindi ko naman talaga ineexpect na dadating sa puntong ito.

Masaya dahil hindi talaga sumagi sa isip ko na magkakaanak ako. Pero once in a lifetime, naisip ko talaga mag kaanak at magkaroon ng sariling pamilya noon pa man pero dahil sa kahirapan ng buhay ko noon at nasa mga kapatid ko lang umiikot ang mundo ko ay hindi na sumagi sa isipan ko na maging totoo ’yun lalo pa nang malaman ko rin ang balita na hindi na talaga ako magkakaanak dahil may problema ako sa matres ko.

Gulat at hindi makapaniwala, ning kami pa ni Roks. Noong panahon na akala ko tunay ang pagmamahal na pinapakita niya saakin. Sobrang nasaktan ako nang malaman kong hindi ko siya mabibigyan ng anak. Gustong-gusto ko bumuo ng pamilya kasama siya kaso nagkaroon ng problema saakin.

Ang kaso naman, ginagago lang pala ako ng bato na ’yun at ngayon may plottwist pa. Kung kailan nalaman ko na ang totoo na hindi niya naman ako mahal at ginamit lang ay nagpabuntis naman ako.

Malungkot, yes somehow dahil hindi ko siya mabibigyan ng buong pamilya. Hindi ko rin alam anong gagawin ko. Kung itatago ko ba kay Roks o ano. Naiisip ko rin kasi na baka hindi niya tanggapin ang bata dahil first of all wala naman siyang iniisip kung hindi ang misyon niya at sarili miya. At baka naman kapag nalaman niya na may anak kami ay kuhanin niya saakin ’to at itago.

“The doctor explain it to you too paulit-paulit din.”

’Di ko maiintindihan ang sinabi ng doctor pero 99% kasi na possibleng hindi na talaga ako mabubuntis dahil may problema ang matress ko kaya naman kinalimutan ko na ang 1% na chance na magkakaroon ako. And it’s a miracle daw na may nabuo pa saakin.

“I don’t know how to be a mother! I’m confuse. How can I raise this baby?”

Sa totoo lang, tumayo akong Nanay ng mga kapatid ko. At wala naman malaking pagkakaiba sa pag aalalaga ko sakanila at sa pag aalaga ko sa magiging anak ko. I’m not confident.

Pero knowing my situation right now. Sobrang gulo. Mapipilitan akong mag quit sa pag t-trabaho si CIA dahil super delikado no’n para saakin.

But hindi ko pwede bitawan ang CIA, lalo pa’t may naiwan akong gusot. Ayokong iwan sa ere ang mga kasama ko, gusto kong matapos ang misyon ko na successful.

I’m torn..

“ Then call your ex, tell him you’re pregnant so he can support you ,“ sarkastikong usal niya.

“NO! Kung makapasalita ka d’yan kala mo naman papayag ka rin na malaman niya.”

He’s deadly mad when he found out that I got pregnant by my ex. Siya na nagsabi na hinding-hindi niya hahayaan na magkaroon ng komuniskasyon ang anak ko at si Roks.

Ang daming sermon ang nattangap ko sakaniya pero sa huli na rin siyang nagawa dahil nandito na.

Sa tagal namin pag didiskusyon, ay nasabi ko nalang na pupunta ako ng studio ko para libangin ang sarili sa pag pipinta.

Mabuti nalang talaga may meeting siyang attendan sa CIA kaya nakatakas ako. But ofcourse I promise him pa rin naman na ’di ako gagawa ng kalokohan. I asked him to not give me a bunch of bodyguards since it makes me uncomfortable.

Sa pag stay ko sa studio ko ay nakagawa ako ng isang work. I decide to paint ‘a mom with her child.’

“Good day, Ma’am here’s your coffee..” napatingin ako sa secretary ko na pumasok.

Pagkatapos niyang ibinigay ang coffee ko ay inexplain niya na naman ang mga plan namin for next week dahil mayroon akong art gallery at marami akong kikitain na client.

I’m doing this work as my hobby. But sobra akong nag e-enjoy kaya hindi ko talaga mabitawan ’to kahit gaano ako ka dedicated sa CIA.

Kapag may mission akong kailangan tapusin ay kailangan iadjust ko lahat ng working schedule ko. Dahil priority ko ang CIA. Kaya madalas ang art gallery ko lang talaga ang nakabukas, hindi ang studio ko.

“Aasikasuhin ko this week ang art gallery. So magiging busy ako. Don’t worry I’m taking care of myself kahit bisitahin mo pa ako rito sa studio ko. Bye!” paalam ko kay Bite nang tumawag muli siya dahil alam kong magtataka na naman ’yan.

I tried my best na mag focus nalang sa work kong ito. Ang tagal ko rin nawala kaya tambak ang mga naiwan kong trabaho.

Inasikaso ko rin ang art exhibition ko. Dahil nakipag collab ako sa iba’t ibang artist. They will display their works din para mas marami din silang client na makuha. Marami kasing pupunta so it’s time for them to shine too.

LUMIPAS ang araw at dumating na ang araw ng event ko. Sobrang busy ko sa pag sagot sa mga nag interview saakin. At pagkatapos ay umikot ako para naman makipag usap sa mga client na maaring magkainterest sa mga arts namin.

Most of my painting ay may bidding na nagaganap. And then the 80% of the payment that we’ll get ay idodonate sa mga charity at animal shelter.

Napahawak ako sa ulo ko nang maramdaman ko na para bang nahihilo ako. Napatingin ako sa oras at it’s already 3pm na. And kanina pang 7:00 am ako nandito para makipag usap sa mga client. Sobrang bombarded ko na.

Though nag lunch break naman ako pero hindi sapat na pahinga ’yun lalo na buntis ako. Kailangan ko ng umuwi lalo na nararamdaman ko ’to.ng pagod at pagkahilo.

“Excuse me,” usal ko. Dahil magtutungo muna ako sa restroom.

Sa pag lalakad ko papunta ng restroom ay natigilan ako nang may mapansin akong pamilyar na lalaking nakatitig sa isang painting ko.

“Oh my god?” napahawak pa ako sa bibig ko sa sobrang gulat.

What the hell? Bakit nandito siya?

Agad akong napatingin sa suot ko na dress na medyo maluwag. Halata na kasi ang baby bump ko pero sobrang liit palang pwede pang pagkamalan na busog lang.

“Ma’am, a client is looking for you . He’s interested to the mother and child painting.” nagulat ako sa nakasalubong ko pa ang secretary ko.

“Tell him I went home. I’m not feeling well. I don’t think I can talk

them right now. I’m kinda dizzy.“

“Should I call a driver—-”

“No. It’s fine. Just send me a text or an email if there’s an urgent need or meeting.”

“Alright, Ma’am.”

Pinanood ko siyang umalis sa harapan ko dahil may hinala ako na ’yung tinutukoy niyang client ay si Roks.

Yes, si Roks.

I thought namamalikmata ako but ngayon na napatitig ako ng matagal sakaniya na busy pa rin na nakatingin sa mga painting ko. Confirmed nga na si Roks ’yun.

Ano ginagawa niya rito?

Naglakad na ako nang mabilis papunta ng kotse ko. Sobrang bilis talaga ng tibok ng puso ko parang sasabog na ewan.

Kinakabahan ako na baka makita niya ako lalo na ganito ang itsura ko. Paano if mahalata niya? Ano gagawin ko? Ano sasabihin ko?

Nakahinga naman ako nang maluwag dahil mabuti nalang nakauwi ako nang matiwasay ng wala akong Roks na nakikita o nakakasalubong.

Pero buong gabi naman ako binubulabog sa isipan ko. Ni hindi ako makatulog dahil iniisip ko siya. And I hate it! Ewan ko ba maya’t-maya lumabas sa isipan ko ang imahe niya.

KINABUKASAN lutang akong bumalik sa building kung nasaan ang art exhibition ko. Kulang ang tulog ko and I’m not feeling well talaga. Morning sickness ata ang tawag dito?

“Excuse me? I’m kinda lost. Do you know where’s this ..” nakabusangot akong sumulyap sa biglang humawak ng balikat ko.

“Ohhh. .” nawala bigla ang kunot noo ko nang makita ko kung sino ang kaharap ko ngayon.

Si Atlas.

Wait what?!

Ngayon kolang na realize na siya lang ang hindi ko nakitang kakilala nang makauwi ako ng Pinas tapos ngayon magkikita kami dito?

“Excuse me ?” nag snap siya sa harapan ko nang makita niya akong natulala sakaniya.

He looks different. Mas manly siya ngayon and matured. Last time, I saw him. Sobrang soft pa ng look niya.

“Pardon me, uhh you can ask that lady. I’m not familiar here.” nauutal pa ako kasi sobrang nabigla talaga ako.

“You’re not familiar even though you are the one who painted all of that ?“tumingin siya sa paligid.

Biglang bumilis ang tibok ko ng puso. Anong ibig niyang sabihin?

“I’ve recognized you, Cat..” he smiled sweetly.

Hindi ko alam kung makakangiti ako kasi parang iba ang dating saakin. Parang ang pinapahiwatig niya ay ‘na recognize niya ako as Paint not as Cat’

Never kong nireveal ang itsura ko sa public. Mas gusto ko lang kasi talagang lowkey lang. Pa mysterious gano’n. May mga nakakakilala saaking ibang client at mga employees ko pero iilan lang naman talaga sila.

“Hehe..” napangiti nalang ako ng pilit bakit parang hindi ko magawang umacting ngayon. Pakiramdam ko kahit anong oras ay mabubuking ako.

Anong meron? Bakit nagpapakita sila saakin? Nakaamoy na ba sila? Kilala na ba nila ako?

“ Don’t worry, I’ll keep it a secret..“ he winks.

“I mean, it’s not a secret though. Hindi rin naman ako gano’n ka famous para itago ko.” I tried to smiled back.

“I’m Cat Laciaga..” inilahad ko ang kamay ko.

Napatingin siya kamay ko at agad namang kinuha ’yun. “ Atlas, I’m here to check your works. My mom is really a big fan of your arts. That’s why I came here personally to buy a gift for her..“

“Oh really?” biglang nag flashback ang itsura ng Mom niya noon na tinatarayan ako. Well, wala naman siyang pinakitang pangaapi saakin noon.

Ngunit ang pagiging tahimik and ang tingin niya lang ang ginagamit niya sa pangiinsulto. Pagtungtong ko palang sa bahay nila alam at ramdam ko ng hindi ako welcome.

Eto tuloy ang pinagtatakhan ko. If ‘FAN’ ko talaga siya. I’m sure gumawa na siya ng paraan para makita ang itsura ko. Hindi ba siya naguluhan or minulto ng kahapon?

She still chose to like my work kahit kamukha ko ’yung babaeng tinatarayan niya noon?Ginusto niya pa rin ba ako nang makita niyang kamukha ko ’yung babaeng basahan na kasama-kasama ng anak niya?

“ Is it ok if we can take a picture? Like together?“ biglang tanong niya.

Gulat akong napaatras ako. “ Uh? Sorry but uhh—-“

I’m glade he sensed that I’m uncomy. “ It’s ok! Don’t worry!“

“I need to go..” I looked at my wrist watch para kunwari nag mamadali ako.

“ Ok. But here’s my calling card.“ inilahad niya ang calling card niya saakin agad kong kinuha ’yun.

“ You can ask my staff if you’re going to buy any work of mine. Thank you, Atlas. Nice meeting you.“

“Take care, Cat Laciaga.” makahulugan niyang sambit.

Kakapasok ko lang but I have no choice kung hindi umuwi na naman. Oo, dahil nakita ko si Atlas at isa pa idagdag talagang masama na naman ang pakiramdam ko.

Once na matapos ’tong event ko. I’ll take a break from everything. I need to take care of my body—my child.

I don’t know but I smell danger?

KINABUKASAN ay bumalik naman ako sa studio ko since I need to sign a bunch of paper na need iapprove.

Sana lang talaga wala akong makasalubong na kaaway. Kung hindi mapipilitan na naman akong umuwi.

“Madam, there’s client who’s waiting for you. He’s in the waiting hall..” tinuro niya ang waiting hall at sakto namang nakatingin na saakin ang ‘client’ na tinutukoy ng sekretarya ko.

Ayan na nga ba ang sinasabi ko!

Hindi pa nagsisimula ang araw ko at may bwiset na namang umeksena.

Ngumiti ito saakin kaya naman napairap ako at nagmadaling lumakad papunta ng office ko.

“Hello..” halos mapatalon ako sa gulat nang makita kong biglang nasa loob na rin pala siya ng office ko.

Sinundan niya na pala ako.

“ Good morning. Ms? Or Mrs? “ mapangasar na sambit niya.

“What are you doing here?” madiin na usal ko.

“You sound like you want to kick me out. Did I do something wrong?”

“ Oh, c’mon! I know you need

something

.“

“ Yes, ofcourse I have.. “ napahawak siya sa panga niyang umiigting.

“Spill it..”

“Your paintings.. “ tinignan niya ako diretso sa mga mata ko.

Napabuga ako ng hangin. “ They are already reserved. Wala ng available so you can now go back to your country..“

“ But girlfriend loves your painting since then. Ikaw pala ang gumawa ng mga ’yon. She loves collectiong your work.“

Tss, clichés.

Pinilit kong huwag siyang paikutan ng mga mata. “ Oh really, so what do you want me to do?“

“Paint for me.. “ pinakadiin niya pa ang word na “PAINT”

“ Pay me a hundred million. I’ll do it.“

“Send me your account. I can send it now, right away.”

Wow, ang yaman?

“Umalis ka na nga !” iritable kong usal.

“Why? I’m a client ?” nagtatakang usal niya.

Tinalikuran ko na siya at agad na naupo sa swivel chair ko.

“Look, I didn’t know na ikaw pala ’yung may ari nito. Hindi naman ikaw ang pinunta ko rito

kung

’yon ang iniisip mo.“

Hindi ako sumagot dahil nagsisimula nang mag init ang ulo ko.

“I’m looking a gift for my girlfriend. Since she’s big fan of your paintings. I want to give

her

a gift

for

our anniversary. This september 4.“

September 4? Wow. That’s OUR anniversary.

Nagangat ako ng tingin sakaniya. “ So now do you believe that I don’t do shit? I’m just a painter here..“

“ Yeah. .“ napakurap-kurap siya and nag bread smile pa.

I laughed without a humor. “ But sadly. I can’t do it. I’m busy. Hindi ko magagawa ’yung gusto niyo since maraming nauna na at nag bayad.“

“We can wait..” he smiled.

“Kahit tapos na anniversary niyo?” bakit may halong bitterness sa boses ko.

Biglang may kumatok kaya sabay kaming napatingin doon. “ Come in..“

Napakunot ang noo niya dahil nagpapasok ako kahit na kausap ko siya. Well, sino ba siya?

Napangiti ako sakaniya at nawala din naman ang kunot noo niya nang makita niyang sekretarya ko ang pumasok.

“ This your coffee, Madam and Sir..“

Napasinghap ako nang biglang maamoy ko ang matapang na aroma ng kape dahilan para umikot ang sikmura ko.

Nakakasuka.

I bit my lower lips para pigilan na may lumabas sa bibig ko. Hindi niya pwede mapansin baka biglang mag assume na buntis ako.

Hinintay kong umalis ang sekretarya ko. Napatingin ako kay Roks . “Pwede—-hmmm.” agad kong nasara ang bibig ko dahil lalabas ang suka ko kapag nagsasalita ako.

“Are you ok? “ nagtatakang usal niya.

Tinuro ko ang sarili ko. Tumango at ngumiti. Kahit nandidiri ay pinilit kong lunukin ang naipon ko sa bibig ko na nag aakmang lumabas.

“I’ll do your painting. Just send your demands here in our email.” ibinigay ko ang details ko.

“Are you really ok?”

Wala na, lumabas lang ulit sa bibig ko kaya naman pinalobo ko ang pisnge ko at tinakip ang kamay sa bibig ko.

“Hey? What happened?”

“Cat, hey..”

Nag thumbs ako.

“ No you’re not..“

Napairap nalang ako at sinenyasan siyang umalis na. “ Hmmm! Hmm!“

“What?”

“ Hmm! Hmm!“

“Umalis ka sabi—-ack!”

At tuluyan na ngang sumabog ang mga iniipon ko sa bibig ko. Agad kaming nagkatinginan kaya naman nataranta akong napatakbo sa CR.

He looks so confuse.

Agad kong ni lock ang pintuan dahil tuloy-tuloy ang ginawa kong pagsuka. Halos tubig nalang ang nilalabas ko pero naduduwal pa rin ako.

At nang matapos na ako ay agad kong inayos ang sarili ko. Nagtataka pa nga akong lumabas dahil hindi kumatok si Roks or what.

Kaya naman nung makalabas ako ay nagulat pa ako nang biglang nagsalita siya na nasa gilid pala ng pintuan.

He looks serious and worried at the same time.

“Do you feel dizzy? Let’s go the hospital.”

Umiling ako. “ No! May nakain lang ako kaninang panis.“

“ Why would you eat rotten food ?“ pinanliitan niya ako ng mga mata.

Agad kong iniwas ang mga mata ko. “I don’t know! I thought it’s just flavored yogurt cake.”

“Hmm..” napabuntong hininga siya at humalukipkip sa harapan ko.

“What? Pwede bang umalis ka muna? I’ll not accept any client for today since I’m not feeling well and I need to clean my mess. So now excuse me, please get out.”

Agad akong nagtungo sa kalat na ginawa ko at gulat ako nang makitang malinis na ’yon.

“You said you ate a rotten cake? Pero salad ang sinuka mo.” pinanliitan niya ako ng mga mata.

“Did you just clean my mess?!” pinagtaasan ko siya ng boses.

“Uh, yeah..” painosenteng sagot nito.

“Get out..” nagtiim ang bagang ko.

Naupo ako sa swivel chair ko at minasahe ang sintido ko. Napapikit ako nang mariin at nang pakiramdam ko ay masusuka ulit ako ay agad akong tumungo s lamesa ko kasi naman na nahihilo na ako.

Buong akala ko ay sinunod niya ako, kala ko talaga ay nakaalis na siya pero ilang minuto lang ang nakalipas ay bigla siyang nagsalita.

“C’mon, let’s go to the hospital. Do you want me to carry you?”

“ Ay anak ng shooting star !“sigaw ko nang makitang nasa gilid ko na na naman siya.

Nag angat ako ng tingin naka cross arm pa siya at biglang tumaas ang gilid ng labi niya sa reaksyon ko.

Agad kong binato ang mga papeles ko sa table. “ Ano ba?! Why are you still here?! At ngumigiti-ngiti ka pa d’yan!“

Nakakairita ang mukha niya. What the hell? Sarap basagin lalo pa ’yung expresyon niya ay nangaasar.

“I’m not smiling! To be honest I’m kinda worried..” biglang lumungkot ang expresyon niya.

He’s teasing me!

“I thought patay ka na. Hindi ka na kasi gumagalaw kanina..”

“Ahhh bwisit!” tumayo ako at naglakad palabas ng office ko. Actually, ’di ko alam saan ako pupunta basta lang makalayo na sakaniya. Iritang-irita na ako. I know he’s enjoying seeing me pissed. Pangisi-ngisi pa siya d’yan!

Nagmadali na akong maglakad. Ang akala ko hindi na siya susunod pero bigla kong naramdaman na sumusunod pa rin siya.

Tumigil ako paglalakad at tumingin sa paligid. Busy ang mga staff ko sakanilang ginagawa kaya hindi nila ako pinapansin well iilan lang naman kasi sila. Hindi naman gano’n kalaki ang studio ko. I only have 5 staff.

“Why are you still following me?!” mariin kong usal.

Painosente itong nakatingin saakin habang nakapamulsa pa.

“Nasaan na naman ba ang girlfriend mo? Bakit ako ang ginugulo mo? Nawawala na naman ba? Huwag mong s

abihin

na pinagbibintangan mo na naman ako. C’mon! I’ll sue you na talaga!“

Nag taas siya ng dalawang kamay na para bang s-surrender na . “ I didn’t do anything!“

Parang nag usok ang tenga at butas ng ilong ko sa reaskyon niyang natatawa pa. Agad kong tinapakan ang mga paa niya at pagkatapos ay madaling lumabas saka sumakay ng sasakyan.

Pinaandar ko na ang sasakyan ko. Again, I have no choice kung hindi umuwi na naman. Bukod sa masama ang pakiramdam ko ay nakita ko na naman ang bwiset na Roks na ’to lalo nasira ang araw ko.

Napatingin ako sa side mirror ko and I saw a car that was following me. I knew it. Siya ’to. Ano na naman ba trip ng lalaking ’to? Don’t tell me naamoy niyang may bata sa sinapupunan ko?

Uuwi nlng ulit ako sa hotel na madalas pinag stay-an ko. Wala akong balak umuwi sa apartment ko at sa bahay namin ni Bite dahil delikado na baka sundan ako ng mga nakikilala ko ngayon.

Hindi na ko nakatiis pa saka pinatigil ko ang sasakyan ko at agad na lumabas dito. Kinatok ko ang bintana ni Roks at agad naman niyang binaba ’yun.

He’s wearing a shade pa. “ What ?“ nagmamaang-maangan na tanong nito.

“You’re fucking stalking me! Ano ba problema mo?”

Binaba niya ang salamin niya. “ This is the way to my..“ I cut him off.

“Shut the fck up! Kapag nakita ko pa ’yang sasakyan mo na sinusundan ako. I’ll call a cops! Tandaan mo nasa ibang bansa ka, iba ang patakaran dito.” mariin kong usal.

Sinuot niya ulit ang salamin niya. ’Di ko mabasa ang expresyon niya dahil nakatakip ng shades ang mga mata niya.

I sighed. “ You’re making me anxious and uncomfortable at the same time. Can you just please stop following me?“ pakiusap ko at madaling bumalik sa sasakyan ko.

Nakahinga naman ako nang maluwag nang makitang hindi niya na ako sinusundan nang pinaandar ko ang sasakyan ko hanggang sa makapag check in na ako dahil hindi ko na siya makita.

Paghiga ko sa kama ay hindi ko namalayan na nakatulog ako dahil sa sobrang sama nang nararamdaman ko.

Nagising nalang ako nang biglang may ring ang phone ko. Hinanap ko pa ito dahil hindi ko alam saan ko ’to nailagay.

Nang makita ko ito ay agad nagsimula maginit ang ulo ko nung malaman ko rin kung sino ang tumatawag. Si Bite.

“Where are you? You’ll not go home?”

Ni loud speaker ko ang phone at hinagis ko ito sa kama ko saka nagpunta ng para maghilamos. Dapat ay maliligo ako ahad kaninang paguwi ko dahil I smell like a shit dahil sa sukang ginawa ko.

“ Kapag ba ikaw hindi umuuwi. Kinukwestiyon kita?“ mataray na sigaw ko.

“But you’re pregnant!”

“I know,” bored kong saad.

“Don’t make me track you, Cat

.“ madiin na usal niya.

Eto na naman po tayo sa pagiging Nanay mode niya.

“Ang OA mo naman! I’m not dying! I can take care of myself, ok? Trip namin ng baby ko na maghotel ngayon.”

“ Ok, I’ll go there—“

Napairap ako at agad pinatay ang tawag dahil ayaw ko na siyang kausap. Ang sarap-sarap na ng tulog ko tapos gigisingin niya lang ako para itanong kung nasaan ako? Tss!

Napagdesisyunan kong maligo nalang at nang matapos ay nag skin care na ako pero habang ginagawa ko ’yun ay biglang may nag dorbell.

Napatingin ako sa intercom. Mukha ni Bite ang sumalubong saakin. Napatingin ako sa oras and 30 minutes ang ginugol niya bago ako nahanap.

Agad kong binuksan ang pintuan ang binigyan siya ng “you’re not welcome here look.”

“What are you doing here

?“ inirapan ko siya at tinalikuran saka pinagpatuloy ang pag skin care ko.

Sumunod siya saakin. “I told you to quit smoking !” napatingin ako sakaniya at nakita niya pala ang box ng sigarilyo ko.

“ Hello hindi ako tanga para ipahamak ang anak ko. Matagal na ’yan d’yan. Hindi ko lang nagagalaw. And what’s that?“ tanong ko sa hawak niyang mga paper bags.

“ Food. I know you love to skipping your meal, Miss ma’am.“ sarkastikong sambit nito at agad na inilapag ang dala niya sa lamesa.

Inirapan ko ulit siya. “ Bite, para ka namang nanay. Chill ka lang.“

“You’re hardheaded. How can I chill? Tell me, Cat,” mariin niyang sambit.

Nginitian ko siya. “ Huwag ka kasing OA kala mo naman mamatay ako. O ipapahamak ko ’tong anak ko. Wala ka bang tiwala saakin?“

“ It’s not like tha—-“

“ Huwag ka na ngang magsalita. Nakakairita ka. Kumain nalang tayo.“ nilapitan ko ang mga pagkaing dala niya.

Napangiwi ako nang makita kung ano ang mga ’yon. “ Wow, you’re feeding me a plants again. Do you really want me to become Capra Hircus, huh?“

“ Vegetable

good for your health

,“ usal niya habnag hinahanda na ang mga pagkain.

“I know but hindi naman pwede puro gulay. Hindi napupunan ang ibang kailangan na nutrients ko at ng baby ko. Tss!” simula nang malaman namin na buntis ako grabe ang higpit niya talaga.

As in, pati pagkain ko. Mahigpit siya nag overacting na talaga siya. Ewan ko ano trip niya pero kung umasta siya ngayon kala mo naman Nanay ko na sobrang daming paalala.

“Yeah, you’re right. .” napatango-tangi nalang siya.

I feel bad tuloy bigla kong narealize na sobrang mean ko pala. Baka kapag tumigil siya sa pagiging protective hahanap-hanapin ko na.

“ But still thank you!“ I looked at him. ’Di ko alam kung sasabihin ko sakaniyang na nandito si Roks or what.

Kahit hindi ko sabihin parang sure na sure kasi ’tong si Bite na ang tatay ng anak ko si Roks. He’s so mad. Mad na to the point na kaya niyang patayin mismo ang tatay ng anak ko.

“ What ?“ iritableng usal niya nang mapansin niyang nakatitig lang ako sa mukha niya.

Napanguso ako. “ Pinaglilihian yata kita? Pumapanget ka lalo sa paningin ko.“

He just sighed. Wala talagang rumor sa katawan ’to. Ni hindi rin siya marunong makipag asaran. Inshort ‘boring’ no wonder bakit walang lovelife!

“

Let’s eat..“ t inalikuran niya at inayos ang mga dala niyang pagkain.

“ Bakit ka ba nandito? ’Di ka na ba busy?“ tanong ko at lumapit sa table kung nasaan ang mga foods.

Umiling siya. “ We’ll go to the doctor tommorow. Don’t forget that we have an appointment.“

Napatingin ako sa phone ko para kumpirmahin kung anong araw na. Saturday na nga pala bukas need ko ng mag pacheck up.

Napatingin ako sa pagkain. They look tasty but I’m craving for something. Naiimagine ko palang naglalaway na ako.

“I want bagoong and manga.”

Napakunot ang noo niya.

“The fish sauce. ’Yung sawsawan ng manga sa Pinas. ’Yung maliit na shrimp tapos smelly siya?”

“You want that?” tanong niya.

Tumango ako. “ Oo ..“ napanguso akoz

“ Ngayon na?“

“Yes, gusto ko from Philippines.”

“Huh?”

“I want it now..”

“ Ok. “ natatango niyang sambit.

I smiled sweetly. “ Gusto ko ikaw ang kumuha. Tutal ’di ka naman busy? Para macheck mo quality kung maasim ba. I want the green one ha. Kalabaw ba ’yun? Or maybe apple mango na rin. Ay wait lahat nalang klase ng mango! Gusto ko fresh from the PH.“

Napatitig siya saakin bago napabuntong hininga. “ Ok. But For a while, I’ll buy the mango and bagoong in Philippine market here. Bukas nalang ang galing sa Pilipinas.“

“No, I don’t like that! Hindi na siya fresh and hindi kaya lasang Pinas ’yung manga do’n. Lasang gamot tapos ’di rin masarap bagoong nila. If hindi mo ’ko mabibili huwag nalang. Sino ba naman ako para kumain ng manga..”

“The total flight duration from London to Manila is 13 hours and 5 minutes—”

“Kaya nga huwag na.”

He sighed. “ Alright, I’ll be right back.“

Lumaki ang ngiti sa labi ko. “ Yie

thank yo

mwuah! “ nag flying kiss pa ako sakaniya bago siya tuluyang lumabas ng kuwarto.

Lumaki ang ngiti ko sa labi dahil sawakas umalis na siya bukod sa ayaw kong nakikita ang mukha niya ay totoong nag c-crave din ako sa manga and bagoong.

At syempre hindi ako makakapag trabaho ng ayos kapag namdito siya. Matagal niya na akong pinatigil sa pakikialam ko sa kaso ni Galvez noong nalaman niyang buntis ako pero hindi ko natalaga mapigilan ang sarili ko na haligipin ang pumatay sakaniya.

Agad kong sinet up ang laptop ko at iba pang gadgets pero napakunot ang noo ko nang makita kong hindi gumana ito kahit ilang beses ko pang paganahin. Ayaw na talaga.

Chineck ko ang phone ko at wala ring updates mula sa kasamahan ko.

“ Bite ..“ he knows hindi ako titigil sa pag iinvestigate kaya ginawa niya ang lahat ng ito.

Paniguradong tinakot niya na ang mga kasamahan ko. Tss! Nakakainis naman panira talaga ’yung lalaking ’yon.

Isa sa person of interest ko ay si Allejanos talaga and I’ve heard he’s doing good now. Back to business na naman siya and nakakapag taka ngang hindi nila ako hinahanap.

Wala na akong nagawa kung hindi humiga nalang sa kama dahil ayaw gumana ng gadget ko at ’di ko rin macontact ang mga kasamahan ko. At sa sobrang tagal ng paghihintay ko kay Bite ay tuluyan na akong nakatulog.

“Good morning.” agad sumalubong saakin ang bagong ligo na si Bite.

He’s fixing his longsleeve while looking at the mirror.

“ Where’s my mango?“

Hindi niya ako sinagot at agad na tinalikuran.

Kahit puno pa ako ng muta ay agad ko siyang sinundan. “ So hindi mo ’ko papansinin ngayon? Nasaan na ang bagoong ko ?“

Bumuntong hininga siya at tinuro ang pagkain sa mesa. “ You need to

eat

breakfast first .“

“No! I want the mango! Nasaan ?” luminga-linga ako sa paligid para hanapin ang manga.

Umigting ang panga niya at lumapit saakin. Hinila niya ako papaupo sa chair. “ Eat first. You’re pregnant. You need to be—-“

“Oo nga, but that’s my baby wants! Nasaan na?!” tumayo ako ulit pero agad niya ulit akong pinaupo.

“Hindi pwede. Kailangan magkaroon ng laman ang tyan mo bago ka kumain no’n. Naiinti

ndihan

mo ba?“ madiin na tagalog na usal niya.

“Eh! I want the mango na nga!”

Napahawak siya sa sintido niya. “ Eat and fix yourself. 10:00 am we’ll go to your OB,“ maotoridad na usal niya at tinalikuran ako.

Napabusangot ako at naupo nalang. “ Wala ka na naman work? Sa C

? Sa mga business mo?“

“ None .“ napansin ko na may kinuha siyang paper bag. Inilabas niya ang laman nito at pinakit niya ang mga laman.

Mango and the bagoong.

“I’ll peel this. So eat now. I ordered 5kg only. Dahil baka masira lang. I can still go back to Philippines tommorow to get your mango.” pinakita niya ang telepono niya proof na pumunta nga siya ng pinas.

Napangiti ako at parang na touch bigla. “Thank you !”

Napailing-iling nalang siya at inirapan ako.

“ When ako makakabalik sa CIA? Hanggang kailan ba ’tong punishment nila?“ t anong ko.

“ After you gave a birth? Maybe not?“

“Sobrang tagal naman no’n! At anong maybe not ka d’yan?!”

“ Hindi pa rin ba nag s-sink in sa utak mo na may laman ’yang tyan mo? C’mon, you can’t accept any mission unti you gave a birth. Or if you want

just retired. Focus on your career and to your child. If you’ll ask my opinion. I want you to stay in our house and take care of the baby. Kaya ko kayong buhayin pero hindi ibig sabihin ayaw kitang pag trabauhin. You can do whateve

you want except working to CIA. The baby needs you..“

Naipaling-iling ako. “ Hindi pwede..“

“You’re now a mother, Cat. Sa ayaw at sa gusto mo. Kailangan mas doble kang maingat.”

“You’ll see your baby again. Think of it if you want to continue working in CIA.”

9:00 am nag check out na kami. Malapit lang din naman ang hospital ng OB ko kaya nakarating naman kami agad.

“Do you want to know your baby’s gender ?” tanong doktora.

“ Yes ,“ usal ko.

“ No,“ saad ni Bite kaya napatingin ako sakaniya.

Tumawa ang doktora. “ Mommy? You’re not going to hold a baby gender reveal?“

“We

’ll have,“ wika ni Bite.

“Yes? For what? “ napakunot ang noo ko at siniko si Bite.

“ Ano ba pinagsasabi mo? That’s a waste of money. At sino namang iinvite ko kung magpaparty ako.“

Napabuntong hininga siya. “ You don’t need to invite many people to throw a gender reveal party.“

“But I want to know the gender now!”

giit ko

“No.”

“Tss!”

Napatingin ako sa doctor na confuse lang na nakatingin saamin. “ Can we start ?“ ngumiti siya ng pilit.

Tumango lang ako at nahiga na sa bed.

“Ok, as you can see here. This circle is your baby. Your baby’s heart and a primitive circulatory system will form in the middle layer of cells — the mesoderm.”

Maraming inexplain ang doctor pero hindi ko ito pinapakinggan at nakatingin lang sa monitor.

“ Wow. .“ namamangha kong usal kasi na hindi pa naman talaga nag desevelop ’yung baby. I still can’t believe na may laman na ’tong tyan ko.

“ Mommy, please don’t be hard headed. You need to take care yourself and the baby..“

Kinausap niya si Bite pero ako ay hindi naman na nakikinig dahil parang inaantok na naman ako.

At siguro mahigit 20 minuto sila nag uusap bago kami tuluyang lumabas ng kuwartong ’yun.

Shit.

I cursed when I saw Roks and he’s with Paint.

Pagkalabas palang namin ng pintuan agad nang nagtama ang nga mata namin dahil papunta sila sa gawi namin.

Nagkatinginan kami ni Roks bago ko tuluyan sulyapan si Paint.

“Hello is this Mrs. Agracia office ?” tanong ni Paint saka sumulyap sa pintuan na pinaglabasan namin.

“ Yes.“

“Thank you .” akmang papasok siya pero bigla itong napatigil. “ Did we met before? You looks familiar..“

Ay teh malamang, inangkin mo pagkatao ko.

“I don’t think so? “ I smiled.

“Let’s go, hon.. “ napitlag ako nang biglang akbayan ako ni Bite at iginiya na palayo sakanila.

Hindi ko na nagawa pang sulyapan si Roks pero alam kong nakatingin siya saakin.

“ Do you know that he’s here? “ mahinang bulong ni Bite saakin.

“ Me? No ofcourse bakit ko malalaman?!“ depensa ko saka inalis ang pagkaakbay niya saakin.

“ So she’s the new Paint .“ natatango niyang sambit.

Tinignan ko ang expresyon niya na parang ngayon lang talaga nakita si Paint. “ Bakit hindi mo talaga alam? Eh kung ga

no’n

sino ba talaga dahilan bakit nagkaroon ng fake Paint? At bakit kasama ng Roks na ’yan?“

“Let’s go ..” binilisan niya ang paglalakad niya kaya naman halos habulin ko na siya.

I need an answer.

Nang makasakay na kami sa kotse niya. “ What was that? Iniiwasan mo ba ’yung tanong ko Bite?“

“I know, I promise you na kapag sumama ako sa’yo. Kakalimutan ko na ang dating buhay na mayroon ako but this thing makes me curious. I want you to tell me. Ano bang nangyari sa Pinas noong wala pa akong balita? Paanong nagkaroon ng fake Paint kung hindi naman pala ikaw ang dahilan? Ang mga Montego ba? Ibig bang sabihin nito ’yung naglinis ng pangalan ko ay hindi ikaw?”

“Ayokong malaman pero I can’t help it. Sino ba talaga ang mga may pakana nito?”

Matagal siyang napatitig sa daan bago sumagot . “Ano na?”

“

Our Dad.“

Nanliit ang mga mata ko. “ Our Dad?“

He sighed and nodded.

“

What do you mean our Dad? Tatay ko ang tatay mo?“

Hindi pa ako nagkaroon ng chances na mameet ang family ni Bite. They are very private person and mukhang walang balak si Bite na ipakilala ako.

“Yeah..”

“I don’t get it..”

Sa pagkakaalam ko ang tatay ko ay isang demonyong kriminal na binaboy ang nanay ko at ako ang bunga no’n.

Ginamit ako ni Roks para gawing pain sa Tatay ko dahil gusto na ako kunin ng Tatay ko para mag trabaho at pagsilbihan siya.

At ngayon, biglang sumulpot si Bite sa buhay ko. At ilang taon namin magkasama ngayon ko lang malalaman na magkapatid kami?

Kaya ba tinutulungan niya ako? Kaya ba kinuha nila ang loob ko dahil gusto nilang pagsilbihan ko sila at sakanila ako sumama?

I don’t understand. Never ko talagang na meet ang pamilya ni Bite pero bakit niya sinasabi ngayon na kapatid ko.

Noong una, pinilit niya ako mag trabaho sa CIA. Ibig bang sabihin nito ang tatay ko ang may ari ng CIA?

“ You’re kidding me, “ naiiling kong usal.

Bumuntong hininga siya. “ I’m not..“

“Then bakit mo ngayon lang sinabi ?” mariin kong tanong.

“Hindi ka naman nagtatanong ?” pilosopong sagot niya.

Hindi makapaniwala ko siyang tinignan.

“

Gago ka rin no! Ilang taon tayo magkasama and you didn’t tell me that because I didn’t ask?!“

“Your father is not my father!

Never kong kilalanin na Tatay ko ’yan!

Demonyo ang tatay

! Your dad raped my mother. Siya ang dahilan bakit nag kanda letche-letche ang buhay ko!“

Seryoso siyang sumulyap saakin. “ Same as my mother..“

“ Mangga

gamit

kayo! Pare-pareho kayong mga d

emonyo

! Mangagamit kayo!“

Pinunasan ko ang luha ko at bumaba ng kotse niya. “ Huwag mo ’ko papasundan. Subukan mo lang, Bite. Babalik ako na malamig na bangkay nalang para wala na kayong magamit pa!“

Agad akong bumaba at pumara ng taxi. I know hindi naman siya natakot sa pagbabanta ko. Papasundan at papasundan niya pa rin ako but I don’t want to see him right now. Dahil mapapatay ko talaga siya.

Ang hirap iprocess ang nalaman ko ngayon. Nanaginip ba ako or nag hallucinate lang?

Bite is my brother? At magkasabwat sila ng demonyo niyang ama para gamitin ako?

No wonder, he’s cringing whenever our workmates our shipping us. I mean I would do the same! Ngayon nga na nalaman kong kapatid ko siya gusto kong masuka.

Ang gagao nila! Pare-pareho lang sia manggamit. I suddenly remember Aliana, my real Mother. Kahit hindi ko pa siya nakasama ay sobrang nadudurog ang puso ko kapag naiisip ko na nagkaganon siya dahil saakin ay dahil sa demonyo kong Tatay.

She doesn’t deserve me. She doesn’t deserve to suffer. Siguro nga kayo ganito kagulo ang buhay ko dahil bunga ako ng katarantaduhan kaya ni minsan hindi ko maranasan maging masaya o maubusan ng problema.

Bakit lahat nalang ng tao niloloko ako? Bakit ko kaialngan maranasan ’to?

“Where are we going?” tanong ng taxi driver.

I want to smoke and drink but I can’t. Gusto ko nalang mawala sa mundo na ito pero hindi ko kaya dahi may inosenteng bata sa sinapupunan ko.

“ Lexicon .“ I don’t know bakit ’yun ang sinabi ko. ’Di ko rin alam saan ako pupunta.

I tried not to cry. They are not worth it to cry. ’Yung galit na nararamdaman ko ngayon ay parang gustong sumabog pero parang may humaplos sa puso ko kapag bumabalik sa alala ko kanina ang bilog sa monitor na sinasabi nilang baby ko.

Bumaba ako ng taxi at naglakad-lakad. Nagmuni-muni ngunit ilang saglit pa ay biglang bumuhos ang malakas na ulan.

Pati panahon nakikisama sa madilim kong buhay.

Agad akong sumilong at mag b-book nalang sana ako ng sasakyan at hotel pero mahina ang signal dahil talagang malakas ang ulan.

May tumigil na kotse sa harapan ko at nang binaba nito ang binatana ay tumambad si Roks.

“ Let’s go!“

Napakunot ang noo ko. “ No!“

“C’mon, ihahatid na kita ang lakas na ng ulan. May sakit ka ’di ba?”

“ Wala! Umalis ka na!“

Lumabas siya ng kotse niya at hindi ako nakagalaw nang buhatin niya ako na parang bagong kasal at ipinasok sa loob ng kotse.

Agad niya akong inabutan ng towel pero hindi ko pinansin ’yun kasi akmang lalabas ako ng kotse pero nilock niya ang pinto.

“Tss, hardheaded..”

Agad kong inagaw ang towel sa kamay niya at pinunasan ang sarili. Napansin kong nakatingin lang siya saakin kaya naman agad kong binato ang towel sakaniya.

“ Nasaan ang girlfriend mo?“

“Where’s your husband ?” balik na tanong niya.

Halos maipakita ko na ang expresyon na masusuka dahil sa tanong niya. Buti nalang napigilan ko.

“Your husband

let

you walk

? Kahit ganitong umuulan ?“ bakas sa boses niya matinding pagkairita.

“ No. Trip ko lang. Where’s your girlfriend ba?“

“In our hotel..”

“ Eh, why did you left her naman

Baka ano na naman mamgyari sakaniya at isisi mo saakin..“

“I’ll go to the market. She wants to eat something but I suddenly saw you.”

Kanina papunta din sila sa OB ko. Why? Is she pregnant too?

Napakagat ako saaking labi. Bakit parang may tumasok sa dibdib ko sa idea na buntis din ’yung fake Paint na ’yun.

“Ah, pahatid nalang ako sa Artucia if you know that. Just use google maps if you don’t .”

Napatingin ako sa kamay niya dahil kala ko may nilalaro siyang fidget spinner.

I blink so many times when I notice that it’s a flash drive. At kamukhang-kamukha ’yun ng flashdrive ni Galvez.

Mag r-react sana kaso hindi pwede baka mapansin niya na hidden agenda ko. I need to get it.

Teka bakit nasakaniy ’yon? Possible namang kamukha lang pero para sure ay kailangan malaman ko kung anong laman no’n.

“ I’m not familiar where’s the Artucia here..“

“What if ako nalang mag drive?”

“No.” sumulyap siya saakin.

“Alright, bilisan mo na. Gusto ko ng umuwi .” self mag isip ka! Paano mo makukuha ang flash drive na ’yan sakaniya.

“Is he really your husband ?” out of nowhere na tanong niya nang paandarin niya na ang car niya.

Gusto ko matawa sa biglang tanong niya. Husband? Ew.

“ Yes, “ labas sa ilong kong usal. Ofcourse, I need to pretend baka mag isip na naman ’to ng kung ano-ano at mag feeling.

“ Then where is he? It’s raining. Bakit niya hinahayaan na umalis ka? And you are sick. Is he not aware? Tss. “ nakakunot ang noo niya na para bang iritable.

“Tinakasan ko siya. Nag away kasi kami..”

Tumaas naman ang kilay niya. “ Why?“

I laughed sarcastically. “ Ang chimoso mo naman. Maliit na away lang. Nagtatampo lang ako.“

Kung hindi lang dahil sa anak ko at sa flashdrive na hawaka niya ay lalabas talaga ako sa kotse na ’to. Tinaksan ko nga ’yung pamilya kong manggagamit tapos sasama naman ako lalaking ginamit din ako.

Gano’n na ba ako kasaya laruin para pag agawan ng mga hayop na ’to?

“How long have you been dating and married?”

“We’re not friends. Hindi tayo close. Medyo makapal ang mukha mo sa pagtatanong ng ganiyan saakin .” inirapan ko siya at tumingin nalang sa daan.

“ I’m just curious. He seems familiar. I feel like I saw him before?“

Ofcourse, probably you saw or know him. Anak lang naman siya ng demonyong hinuhuli niyo.

“ Maybe, baka nakasalubong mo. “ nagkibit balikat ako.

Napatingin muli ako sa kamay niyang hawak ang flashdrive. Paano ko ba makukuha sakaniya ’to?

Buong byahe, sobrang pre-occupied ko. Dahil hindi ko alam kung paano ko makukuha sakaniya ’yun ng hindi niya nang hindi napapansin.

Hindi ako nagkakamali. Kamukhang-kamukha talaga nung flashdrive na ’yun ang flash drive na pagmamayari ni Galvez.

Malakas ang ulan at dumidilim narin ang paligid pero hindi niya pa rin ako nahahatid. Pakiramdam ko, hindi niya taaga alam kung saan kami pupunta or sinasadya niya lang?

“Your phone is ringing .” usal ko dahil ilang beses nag ring ang phone niya hindi niya naman pinapansin.

Agad niya namang sinagot ’yon.

“ Yes, love. I can’t find the yema cake that you want. Maybe I’ll just bake it for you later. May dinaanan lang ako. Pauwi na rin..“

Is he talking to Paint? Ofcourse.

“Yema cake ,” bulong ko habang iniimagine ang lasa at itsura no’n. It makes me want to eat it too.

Napalunok ako habang nagpapantasya sa yema cake. Ang tagal ko na palang hindi nakakain ng yema cake na ’yun.

“You want yema cake? “ napatingin ako kay Roks na ibinaba na pala ang tawag.

Napanguso ako “ Yes ..“

Wait? Nagpapacute ba ako? Yuck! Ang cringe mo self!

“ Let’s buy..“

Napakunot ang noo ko. Ang akala ko ba hindi siya makahanap ng cake na ’yon? At ipang b-bake niya nalang ’yung fake Paint na ’yon. Tss.

“ Buy ?“

He nodded.

“Ang akala ko ba wala ng mabil

ihan

? Ah, exclusive for your girlfriend lang ang pag b-bake mo? Sana all.“ I sounded so bitter.

Shock, why I can’t control my emotion?!

“Alright. I’ll bake for you. Bibili tayo ng ingredients sa tesco..”

Napangiti ako pero inirapan pa rin siya. Pinandar niya ang kotse papunta ng grocery store.

At nang makadating kami ay agad pumukaw ng atensyon ko ang mga pulang-pula na strawberry. They looks so pretty! I wan’t to take care of them.

“You want these ?” tinuro niya.

Napalabi ako at tumango. “ Uhmm ..“

“ Alright .“ agad niya namang inilagay ’yon sa cart namin.

In the end sobeang dami naming napamili dahil lahat ng mga tinitigan ko ay nilalagay niya sa cart namin.

“I don’t think kumportable ang girlfriend mo na bumisita ako do’n. Why don’t you visit my house nalang at do’n nalang magbake?”

Napatigil siya at napatitig saakin kaya nataranta ako. “ I mean! Ok lang naman na hindi. Mag bake ka tapos padala mo nalang saakin.“

“ No, I’ll go to your house..“

Hindi ko alam pero parang biglang sumaya ang kalooban ko. Wait, hindi pa totally buo ang baby namin pero bakit parang gustong-gusto na siya.

This is not good.

“Let’s go.” iginiya niya ako pabalik ng car. Marami kaming pinamili dahil marami din akong tinitigan. I’m about to pay for it pero naunahan niya ako.

Tinuro ko ang location ng apartment ko. I don’t care if nandito si Bite or kung may mga tauhan siyang sinundan ako.

Dahil ang gusto ko lang sa oras na ’to ay makakain ng yema cake na ib-bake niya

“This is your house ..” usal niya habang tumitingin sa paligid.

“ Um, yeah. That’s the kitchen. Complete naman gamit ko d’yan. Feel free to use all them.“

“ It seems likes you don’t stay here often?“ usal niya at kinalbit niya ang lamesa ko na puno pala ng alikabok.

“ Yeah..“

“ Do you want to watch me how to bake?“

“Yes..” nahihiya kong usal.

Pinanood ko siya kung paano ni prepare ang mga ingredients.

“ You know pala how to bake. Hindi halata..“

“ I’ve learned it 5 years ago. When I’m recovering.“

“Recovering? To what?”

Hindi siya sumagot at kaya namana nagsalok baba nalang ako habang pinapanood siya. Actually “SIYA” talaga ang pinapanood ko.

Dahil sa mukha niya ako nakatingin. I don’t know but hindi ko napapansin na nakatitig na pala ako sakaniya ng matagal. Tintignan ang kasulok-sulukah ng mukha niya.

“ Is there something wrong?“

“Ahm don’t you want to change your clothes? I know it’s too late but nabasa na kasi ’yan kanina, eh.

“

“ If you

’ll

give your husband’s clothes. No thanks.“

“ Hindi! May pang guy akong damit dito. Dapat ireregalo ko sa friend ko kaso nawala sa isip ko. Habang winawait natin ’yan. I’ll take a bath. Then sunod ka..“

“I mean maligo ka pagkatapos kong maligo. Huwag ngang madumi ’yang utak mo!” depensa ko kaya naman napangisi lang siya.

Ang tanong paano ko kukuhanin ’yung pinagsuotan niya ng damit kung nasa loob siya ng CR mag huhubad? Baka kapag kinuha ko na ’yung pants niya ay naitago niya

Do I need to seduce him?

Bahala na! Basta kailangan kong makuha ’yung flash drive na ’yon.

Naligo ako at sinugurado ko nakakaakit ang amoy ng body wash na ginamit ko. At nagsuot din ako ng sexy na nightwear.

“Roks! Come here!”

I count one to ten. And 5 counts palang nabilalang ko ay nasa tabi ko na siya.

“ Can you help me to tie the back part..“

Tinaas ko ang buhok ko at tumingin nang mapungay-pungay sa reflection namin. I saw how he gulped kaya napangisi ako.

“It’s done..”

“Thank you.” humarap ako sakaniya.

“ Hindi ka pa ba maliligo? Ang baho mo na, e.“ nakita kong pinagpulahan ang tenga niya.

“Hindi ka pa ba tapos ?” malambing kong turang at hinahaplos-haplos ang buhok niya.

“ Sinalang ko na.“

“ Then ligo ka na. Akin na ’yung damit mo, lalabhan ko na rin agad.“

Gusto kong matawa dahil namumula na rin ang pisnge niya. Infairness, cute siya.

“ Hubad na. Or gusto mo ako pa maghubad sayo?“

He gulped.

“ Huwag ka ng mahiya! I saw all of that na. Tss. Saka joke lang na mabaho ka huwag ka ng pagpulahan d’yan.“

Hinaplos-haplos ko ang buong kayawan niya. Napangiti ako nang makapa ko ang flash drive sa bulsa niya.

Tuluyan ko ng nahubad ’yung pants niya at siya naman nang naghubad sa top niya. Napakagat ako saaking labi dahil ako naman ang pinagpupulahan.

“ Ihabol mo nalang ’yang underwear mo mamaya.“ lumabas na ako ng cr at sinarado ’yon baka may demonyo pang sumapi saakin at ano pa magawa namin.

Agad kong kinuha ang flashdrive at tinago ’yon saka ko isinalang ang damit niya sa washing.

Naglinis nalang ako while waiting sakaniya. At hindi rin nagtagal ay natapos na siya. Naka topless ito at tanging ang towel lang ang nakatakip sa bewang niya.

“ Your clothes pala teka..“

Kinuha ko ang damit sa closet ko saka inilahad sakaniya. “ Pansamantala ito muna suotin mo. Bago ’yan. Hehe kaso walang underwear. Ok lang ba wag ka na muna mag underwear? Or ulitin mo nalang ’yang underwear mo?“

“ Ikaw, ok lang na wala akong underwear?“ nginisian niya ako.

Nanlaki ang mga mata ko ay napahawak sa pisnge ko. “ Tse! Magbihis ka na! Baka masunog na ’yung cake. “

Lumabas ako at hindi rin nagtagal ay lumabas na rin siya. And taksil ang mga mata ko at tinignan pa ang ibaba niya kung halata ba.

Nag order nalang kami ng dinner at kinain na nanin ang cake.

“ Hinahanap ka na yata ng girlfriend mo. Tapos na rin ’tong damit mo. Mag palit ka na…“

Kanina pa kasi ito tawag ng tawag hindi lang sinasagot ni Roks.

“ Thank you letting me to use your kitchen..“

“Thank you rin sa cake! Iuwi mo na sakaniya ’yung isang—”

“No. That’s all yours..”

Napangiti ako. “ Bye ..“

Nang lumabas siya ay biglang tumutulo ang luha ko? Why? Pinaglilihian ko rin ba siya? NO WAY!

Bago pa ako maiyak ng sobra ay agad kong isinaksak ang flashdrive sa computer.

And nakakapagtakang walang password ’yon when infact ang sabi saamin ay meron. 3 attempts lang ang meron at kapag nagkamali ka ng tatlong beses ay mawawala lahat ng meron sa sa flashdrive na ’yun.

Pag click ko ng isang folder ay biglang tumambad saakin. It was a video of our memories.

Nag play ako ng isang video. And I was so shocked seeing Roks full of bruise lying in hospital bed.

“Hi, mahal. Day-356. I miss you..”

Nyang note: sorry for updating late. I’m a veterinary medicine student (just like Mikee). My schedule is 8am- 5pm. And always mahina ang signal sa school ko which is malapit sa bundok (Arayat). Nakakauwi lang ako ng house tuwing sat ng gabi and sunday. Instead na ’yung free time ko is for writing ay napupunta naman sa pag rereview ko ng sandamaknak na readings. I hope you understand! Konti nalang naman matatapos na rin ’to. I’m trying best to update the remaining chapter!

Don’t forget to vote and leave a comments. Thank you for reading. Enjoy!

Chapter 61

Paint Cenery

I’M SHAKING. I could hear the air moving through my bronchioles like they were some kind of weird instrument. I try to breath in air, but it feels like my lungs aren’t there.

I tried to calm my self. Pilit kong nang hinahabol ang hininga ko ngunit nagawa ko pang alisin ang flashdrive at isarado ang laptop.

Why?

I don’t understand?

Bakit gano’n ang itsura niya? Hindi naman ako namamalikmata o ano. Siya ba talaga ’yon?

Why he looked as if he’s dying? May kung anong mga apparatus na nakakabit sakaniya. Nahihirapan siya. Kita ko ang pagod sa mga mata niya.

Anong nangyari?

Halo-halo ang emosyon ko ngayon. Hindi ko talaga naiintindihan. Hindi nag s-sink in sa utak ko kung ano ba talaga ang nangyayari.

Bakit niya dala ang flashdrive na ’to? Para ano? Para saan pa? Bakit nagkataon na ’yung flashdrive na hawak niya ay magkaparaho ang disensyo sa flashdrive na pagmamayari ni Galvez?

Sinadya ba ’to? O sadyang meron lang talaga siya nito? Pero why? Bakit kailangan dala-dala niya ’to? Kung tutuusin napaka importante rin ng nilalaman ng flashdrive na ’to. Pero bakit hindi niya iningatan? Bakit hinayaan niyang makuha ko ’to mula sakaniya?

Hindi ako mapakali. Naghintay ako ng mahigit dalawang oras para hintayin bumalik si Roks. I’m sure kasi icheck niya kung naroon pa ba ang flashdrive niya. Kahit sino namang tao na kapag aalis sisiguraduhin kumpleto ang gamit niya bago siya mapanatag.

Pero wala, lumagpas na ng dalawang oras. Hindi siya bumalik. Hanggang sa lumipas pa ang ilang mga oras walang Roks na bumalik para hanapin dito ang flash drive niya.

Isa lang ang ibig sabihin nito. Possibleng sinadya niya talagang maiwan ito? Kung gano’n possible na may ideya na siya na ako ang tunay na Paint. Dahil bakit niya nga iiwan saakin ’to kung hindi?

Iyak ako nang iyak buong gabi. Ni hindi ako makatulog kahit sinusubukan ko para sa anak namin. Gusto kong iwasan ma stress dahil alam kong ma aapektuhan siya pero sa mga nangyayari ngayon mukhang malabo talaga kahit anong gawin kong iwas.

Kapag pinipikit ko ang mga mata ko. Nakikita ko kung gaano siya ka miserable habang nakahiga sa kama niya.

Aminin ko man o sa hindi. Matigas ang puso ko ngayon pero nang makita ko siya na kaawa-awa. Gusto kong pumasok sa screen na ’yon para mayakap at maalagaan siya.

Bakit gano’n siya? Anong nangyari? I’m curious but I don’t think kaya ko maatim na makita at malaman ang katotohanan.

Natatakot ako. Ngayon ako nakaramdam ng matinding takot sa mga susunod na mangyayari o malalaman ko. Hindi biro ang ilang taon na pagkawala ko. Marami nang nagbago at marami akong hindi alam.

Nag sisimula na ako mag overthink. What if mali ang desisyon ko noon?

Kaya naman kinabukasan, hindi talaga ako nakatulog ng ayos at mas lalong sumama ang pakiramdam ko nang dahil do’n.

Napagdesisyunan ko na lang na hindi ako papasok sa trabaho dahil ’di kaya ng mental state ko pati rin ang pangangatawan ko.

I’m expecting din na paggising ko kanina ay nandito na si Bite pero wala. Nag text siya saakin na busy sila ngayon araw dahil marami siyang meeting na pupuntahan.

Wow, kung umasta siya parang walang nangyari kagabi?! Ilang years kaming magkasama tapos ngayon niya lang sasabihin na magkapatid kami?

Ayokong nakikita pagmumukha niya. Mas gusto ko panh nakikita si Roks. And I don’t want sugar coat my works but I actually want to see him right now.

Gusto ko lang siya titigan. Walang kahit anong gagawin. Hindi ko siya kakausapin o hahawakan. Gusto ko lang nakababad ang paningin ko sakaniya. I guess. gustong-gusto na agad siya ng anak namin. Alam ko na agad kung sino ang paborito ng anak namin.

Naputol ang pagmumuni-muni ko nang may nag doorbell. Pagod akong binuksan ang pintuan at napakunot ang noo ko nang makita kung sino ’yun.

“Delivery for Cat Laciaga.”

“Huh?” kunot noo kong tinaggap ang papel para pirmahan.

Kay Bite ba galing ’to?

Walang nakalagay na pangalan kung kanino galing pero may nakalagay na “ From: Mahal“

Agad nanuyot ang lalamunan ko nang makita ko kung kanino ito galing. Ayokong mag assume pero siya lang ang naiisip ko na magsusulat nito.

“What is this?” wala sa sarili kong tanong nang inabot na saakin ang paper bag.

“I think that’s a food. And I

bet there’s a note inside. You can check it first, Ma’am.“

“ Thanks .“ I nodded at sinarado na ang pintuan nang makaalis na siya.

Agad akong nagtungo sa kitchen bar stool. Para ilagay ang pagkain doon. Hinanap ko agad ang note sa loob.

And meron nga!

Unti-unting bumilis ang tibok nang puso ko nang makita ko ang pamilyar na handwritten. This time, nakakasigurado na ako na kay Roks galing ’to.

“Good Morning, Mahal. Hoping for a good day for you, may you always shine brighter. I and Roksie, we’re waiting for you, we can’t wait to experience to wake up next to you. I love you..”

Nabitawan ko ang papel kasabay nang pagtulo ng luha ko.

He knew.

Alam niya ng ako si Paint.

And mas lalong naguluhan ako. Paano niya nalaman? Inimbestigahan niya? Alright, let say ginawa niya nga ’yun. Pero para saan?

Para gamitin na naman? Dahil ngayon aware na siya na fake Paint ’yung kaharap niya?

But NO, it doesn’t make sense. Ang bobo lang! Hindi gano’n.

It’s my fault. Kasalanan ko bakit ako nabuking. Masyado akong nakampante na hindi niya malalaman. At bakit nga ba ako nakampante? Ang tanga-tanga ko!

Dapat hindi nalang ako nag pakita sakaniya. Ngayon, pinakita niya saakin ang kaawa-awang kalagayan niya. Para ano? Para mauto ulit ako?

F-ck, I know to myself. Napaka indenial ko! I’m aware na takot lang ako. Takot na malaman ang katotohanan. I’m afraid to admit na mali ako. Na mali ang alam ko. Na na loko at nauto na naman ako!

Napatingin muli ako sa kawalan. So hinayaan niya nalang talaga na makuha ko ang flashdrive. Para mapanood ko kung anong laman no’n? Planado na naman ba ang lahat at ako naman tanga-tanga nang pauto na naman sa pain niya?

Or eto ang katotohanan?

I don’t know why do I feel this. Pero ngayon lang ako nalaramdam ng takot. Matinding takot. Kinabahan ako ng sobra-sobra. Parang kahit anong oras may sasabog pa na hinding-hindi ko matatanggap at ’to pa ang maaring magpapabagsak na naman saakin.

Bakit ngayon pa? Ngayon buntis ako.

Buong araw nakakulong lang ako rito sa bahay ko. I’m mentally tired. ’Yung tipong nakahiga at upo lang ako pero ramdam ko ang matinding pagod.

Hindi maganda ang pakiramdam ko. Pagod na pagod na ako..

Sa huli, nakita ko na naman ang sarili ko na nakaharap sa laptop. Nakatitig lang sa screen at pinag iisipan ko kung dapat ko bang pindutin muli ang files.

Kuryuso ako pero natatakot ako. Nanghihina na ako kapag nakikita ko ang itsura niyang gano’n. Pakiramdam ko talaga na ako ang dahilan bakit siya nagkaganon kahit pa na saaming dalawa siya ang talagang nanakit saakin.

Nanginginig kong pinindot ang files. Mas nanaig pa rin ang kagustuhan kong malaman pero alam ko naman na hindi ko ’to matatagalan.

“Day-389”

“

Bilisan mo ha. Makikita ka ng nurse baka magsumbong na naman ’yun sa family mo..“

I heard a familiar voice. I think si Atarah ’yun.

Malala pa rin ang itsura ni Roks. Nakaupo na siya ngayon sa kama at ramdam ko ang sakit no’n dahil napapangiwi siya.

Alam kong sinubukan niya lang umupo at ipakitang ok lang siya pero taliwas ang pinapakita ng itsura niya.

“Where’s the camera?”

tanong ni Roks na hindi mapakali ang ulo dahil hinahanap niya ang camera.

“Just look at straight..”

Napakunot ang noo ko at napasulyap sa mga mata niya na hindi nga gumagalaw. Wait, is he blind?

“Cenery..”

“How are you? I’m doing fine. I’m trying to help myself so I can meet you immediately. Please wait for me..”

“I care about you so much and yet it’s really hard for me to talk about this to you. I am going through some very difficult times right now, and I hope

you

understand why I’m not there with you..“

“I know it may be difficult to believe right now, but I really do love you. In the past year, we’ve become so much a part of each other’s lives that I really can’t imagine my life without you anymore..

“I’m sorry, I failed. I failed to protect you. Hindi ko ginusto ’to. Pasensya na wala na akong kwenta. Pasensya na wala nagawa..”

Tuloy-tuloy ang pagbagsak ng mga luha niya sa mga mata niya. Mas lalong dinurog ang puso ko dahil unti-unting kong nakukumpirma nga na bulag siya.

I remember noong nagkita kami sa party. Nabanggit niya ang tungkol sa mata niya. Ano ang rason? Bakit nabulag siya? Bakit ganito ang itsura niya?

“Miss na miss na kita, Mahal..”

Agad kong sinara muli ang laptop. Hindi ko talaga kaya. Ang bigat nang nararamdaman ko. Wala na naman akong tigil sa pag iyak. Konti nalang talaga ay ma de-dehydrated pa ako.

“Cat!”

Agad kong naisara ang laptop nang biglang bumukas ang pintuan ng kwarto ko.

“What the hell? What happened ?!” Si Bite.

Agad niya akong nilapitan. Kitang-kita ko sa mukha niya ang magtinding pag aalala.

Hahawakan niya sana ako ngunit tinabig ko lang siya. “ Kill me!“ sigaw ko.

Napabuntong hininga siya at linayuan ako. He looked at me intensely. Na para bang Ineexpect niya na ganito ang mangyayari.

“Ano?! Patayin niyo nalang ako kaysa gamitin! F-ck you, lahat nalang kayo ginagamit ako!” tumulo na naman ang luha ko.

He sighed. “ C’mon, stop acting ..“ kalmadong usal niya.

“Anong acting? Ginagago mo ’ko! Baka hindi ka aware do’n

?! “

Tumango siya. “ Ok, no shouting please. I understand, come home

.“

Dinuro-duro ko siya. “ I hate you! Para ano

? Magpauri

sainyo at sumunod sa mga gusto niyo? No way. Buking ko na kayo, sa sarili mo

pang

dila nanggaling ang lahat!“

Kumunot ang noo niya. “ Kailangan ka pa sumunod sa gusto ko, Cat. You’re always stubborn, remember?“

“Kung ayaw mo ’kong patayin. Hayaan mo ’kong umuwi nalang ng Pinas! Huwag niyo na akong guluhin ng demonyo mong ama! Wala man lang kayong asawa! Kahit para sa bata nalang oh..” nagmamakaawang usal ko.

“Tss, pregnant hormones .” naiiling niya lang nasambit na parang wala lang lahat nang pinagsasabi ko.

“ANO?!”

Pinanliitan niya ako ng tingin. “ Instead of asking me, tumakbo ka hindi ba? Tapos sasabihin mo bakit hindi ko sinasabi sa’yo? Such a hardheaded..“ iritado ng usal niya saka naupo sa kama ko.

Napasulyap pa siya sa laptop ko kaya agad kong kinuha ’yun at sinamaan siya ng tingin.

“No way! Bibilugin mo lang ako. Pero uunahan na kita. Kahit patayin mo ’ko hindi ko na kayo pagsisilbihan ng tatay mo! Pati na ’yang CIA na ’yan.”

He smiled. “ Then that’s great!“

“Masaya ka pa?!” hindi ito ang inaasahan kong reaction kaya naman mas lalo akong napipikon sakaniya.

“Hmm, because I want you to quit. Remember?”

Umiyak ako nang umiyak dahil sa pinagsasabi niya. Binabalewala niya lang talaga ang sinasabi ko.

Lumapit siya saakin at niyakap ako. Wala akong nagawa at ’di na nakapag pumiglas.

This is the first time he hug me.

“ I don’t understand why are you so mad?“ mahinahon niyang sambit kaya naman mas lalo akong naiyak pa.

“Why? You don’t want to call me, Kuya ?” natatawang sambit niya kaya naman humiwalay ako sa yakap namin at hinampas siya.

“I’m older than you, Paint. “ pangaasar niya pa.

Kung makapang asar siya d’yan kala mo wala siyang ginawang kasamaan. Umaarte talaga siya na parang walang nangyari.

“Hindi kita Kuya! Wala akong kapatid. Nasa Pilipinas ang mga tunay kong kapatid!”

Nawala ang ngiti sa labi niya. “They are not your biological siblings. Mga pinsan mo sila. Ako lang ang tunay mong kapatid..”

“Kung gano’n, pinsan mo rin sila?”

“Nope..” so, tama nga ako. Magkaiba kami ng ina?

Natahimik ako at napatitig lang sakaniya. Never ko talagang nakita ang parents niya. Ang akala ko lang noon pribado lang ang pamilya nila. ’Yun pala same lang kami ng ama.

“Now, do you have any question? Ask me now, Cat. Hindi ’yung tinatakbuhan mo ’ko at magagalit nalang bigla ,” seryosong usal niya.

Gustong-gusto ko ibuka ng bibig ko pero hindi ko magawa. May tanong ako pero hindi ko kayang mag tanong.

“Don’t you want to know who’s our father? Don’t you want to meet him?” umaangat ang gilid ng labi niya.

I glared at him. “Wala akong balak kilalanin ’yang tatay mo!”

“But he wants to meet you..”

“NO WAY!” para gawin niya akong alalay niya? Mas gugustuhin ko pang pagsilbihan ang pinaka masungit na tao kaysa taong papalit na kay santanas sa trono

“Why?” he’s mocking me. “ Are you scared?“

“No! Bakit ako matatakot eh sa kahit malaman ko kung sino siya hindi ko naman siya kikilalaning ama! So there’s no reason for me to meet him!”

“And so I.”

“Anong so I ka d’yan! Hinding-hindi na ako tutulong sainyo. I quit! Kahit patayin niyo pa ako wala na akong pake.”

He deeply sighed . “Why would I kill you? You’re my little sister.”

“Stop calling me sister !” I cringe.

“Cat..” tawag niya pa.

“Kung ayaw mo ’kong patayin. Uuwi nalang ako sa Pinas!”

“Ohh, so you want to meet our father..” Ano?! Nasa Pinas siya? Bakit siya nando’n? Ang akala ko nandito rin siya sa UK.

Na meet ko na ba siya? Sa Pinas or dito sa CIA. Pero kahit gano’n ayoko na siyang makita lalo na ngayon alam ko na Tatay ko siya.

“No way! Bakit ba pinipilit mo ’ko makita ’yung demonyong ’yun.”

“Hindi kita pinipilit. Sinong pupuntahan mo sa Pinas? Your family?”

Hindi ako sumagot.

“Your EX-boyfriend?”

Sino nga ba? Ano nga ba gagawin ko sa Pinas? Bakit nga ba ako uuwi? Sino bang babalikan ko roon?

“Baka makakalimutan mo. You’re not Paint anymore. Hindi mo na pagmamayari ang buhay mo noon. May iba nang nagmamayari. And that’s Paint. The fake one that our father made..”

Bwisit talaga ’yung demon na ’yun! Ngayon, napapaisip ako kung tama ba ang mga naging desisyon ko noon.

“Shut the f-ck up!”

Lumambot ang expresyon niya. “ If you wish to go back to Philippines. Sasama ako. Kung gusto tumira do’n. I’ll stay with you.“

Bago pa ako umalma ay naunahan niya na ako. “ You’re pregnant..“

“Kaya ko ang sarili ko!”

“No, I need to protect you. You’re my sister. And I-I love you..” iniwas niya ang tingin saakin.

“ I know you are so strong and brave. But you know that this world is hard, it filled with dark and scary things. All I want is to protect you from evil…from pain. I don’t want you to be alone again..“

Parang kinurot ang puso ko sa mga salitang sinasambit niya. Sa ilang taon naming magkasama never kong narinig ang mga ganitong salita mula sakaniya sa kahit sinong tao. His personality is so cold and dark.

“Cat, I would do anything for you, protect you, even if it was the last thing I do on this earth,” puno ng sinseridad ang mga salitang binibitawan niya.

Napaiwas nalang ako ng tingin dahil nagsisimula na namang magsituluan ang mga mata ko.

“We will both annoy each other and argue, as is typical in most families, but these are all because we are trying to adjust with each other.”

“At the end of it all, it will always be us, and we will always be family. The most crucial thing for us to keep in mind during any difficult circumstances is that. We should always remember that though there may be these times, we will always face them together.”

“I’m

your

brother, your protector, your shield that keeps you from harm. I’m sorry, sorry it takes me too long to be with you. To be the one who fights on your behalf when the world turns against you..“

’Di ko alam ano sumapi saakin at niyakap siya. He hugged me back. Hinaplos-haplos niya ang buhok ko para mapakalam. “ I’ll still keep my eye on you. Sa ayaw sa gusto mo. Masusundan at masusundan kita. And I’ll do everything to protect you. Kahit pa sa ama natin..“

“I’m different from him. At hinding-hindi ko siya gagayahin. I hate him. He makes us suffer. He’s evil. Gaya mo, sobra ang pagkamuhi ko sakaniya.”

What does it mean? Totoo ba talaga ang sinasabi niya or inuuto niya lang ako? Sh-t, ang hirap mag tiwala! Parang lahat nalang lolokohin at gagamitin ako. Hindi ko na alam kung ano ba talaga ang totoo at sino ba ang kakampi ko

“If you wish to go back to the Philippines tommorow. Mag b-book na ako ng flight natin. If you wish to stay there para maibestigahan ang lahat. I’ll be with you but please think of your baby first..”

Napatango nalang ako. Wala na talaga akong energy. Pagod na pagod na ako lalo na sa kakaiyak. Napakadaming tanong at mga haka-haka sa isipan ko pero hindi ko na mailabas o magawa dahil nanghihina na ako.

Nakaidlip ako pagkatapos naming magusap. Nagising ako nang madaling araw sa ’di ko malamang dahilan. Kaya naman chineck ko agad kung narito pa ba si Bite and yes nandito nga. Natutulog siya sa kabilang kwarto.

I sighed. Bumalik ako sa kwarto ko at kinuha muli ang laptop ko. Nag search ako sino ang founder ng CIA.

As an agent, never namin nameet ang mga nasa itataas. Pumasok kami sa trabahong ’to na hindi pinapakilala saamin kung sino ang may ari o founder ng CIA.

Noon hindi naman ako interesado kung sino ang mga nasa itaas. Kaya ngayon nag hahanap ako ng impormasyon ay wala naman lumalabas na kahit ano. Pero may mga article din naman patungkol sa CIA pero wala akong makitang mga litrato o ano siguro dahil nga napaka pribado nito.

Base sa mga kwento ni Bite. Galit siya sa ama namin. Ibig sabihin ba nito hindi siya nag t-trabaho para sa ama namin or nag t-trabaho siya and pinaplastic niya lang ’to?

Kaya ba ng pride ko na tanungin ko kung sino ang Tatay ko? Ang tatay ko ba ang may ari ng CIA? O iba?

Alright. Kung gagawa man ako ng aksyon. Kapag tapos na lang ako manganak. Kung gagamitin ako ni Bite pwes gagamitin ko rin siya.

Hindi na ako nakatulog hanggang sumikat na ang araw. Nang lumabas ako ng kwarto ay pinag luto pa ako ng breakfast ng Kuya ko.

“Where do you want to stay in Philippines?” biglang tanong niya nang makaupo kami sa hapag kainan.

“ Pampanga.“

“Alright. What are you going to do in Pampanga?

“Gastusin kayaman mo tutal Kuya naman kita ’

ba?“

“Alright. No worries .” walang expresyon na usal niya kaya nag init ang ulo ko.

Ayan na naman siya!

“At oo nga pala, hindi ko na kailangan ng mga sagot mula sa’yo. Never akong magtatanong sa’yo. Hahanapin ko ang sagot sa mga katanungan ko ,” ma pride kong sambit.

“Really? “ He smirked.

Bwisit na mukha ’yan! Napaka panget! Kaasar!

“Oo kasi nangingil ako sa’yo. Ayokong malaman lahat mula sa’yo! Ang sarap mong tirisin! Ang panget mo! Sobra!”

He laughed. “ Hmm, mukhang magiging kamukha ko ang pamangkin ko. Pinaglilihian mo ’ko?“

“NO WAY! Ang panget mo!”

Umiling-iling lang ito at pinag sandok ako ng pagkain.

“You know what. May kamukha ka. Pamilyar ka.” iritado ako sa mukha niya pero hindi ko rin mapigilan na mapatitig sakaniya.

I guess, pinaglilihian ko nga siya pati si Roks.

Kumunot ang noo niya. “ No, your face. Parang nakita ko na dati.“

Ngayon ko nga lang narealize na parang nakita ko na dati ang mukha niya noong Paint pa ako.

“Idiot. I’m stalking you.” he’s right. Iniistalk niya na ako noon pa man pero parang may something na kamukha siya na ewan.

“No, may kamukha ka.”

“

Oh baka tatay natin?“ ngumisi siya.

Buong araw ay hindi na siya umalis sa tabi ko. He annoyed so much pero I tried to be patient kasi siya lahat ang nag asikaso at nag ayos ng mga gamit ko dahil uuwi muli kami ng Pilipinas bukas.

Ni hindi ako makatulog hanggang kinabukasan. Ewan ko ba bakit ko na fefeel ’to. Na e-excite ako na ewan. Gusto ko maamoy ang hangin sa Pinas. Napakrami kong gustong gawin.

Sinubukan ko talagang matulog sa eroplano hanggang sa makarating kami ng Pilipinas dahil nahihilo ako ng sobra. Ayaw ni baby na sumasakay kami ng eroplano.

“Let’s stay here in Manila for 3 days. I need to do something,” usal niya nang makasakay kami sa sakyan na nag pick up samain.

Pinanliitan ko siya ng mata. “ Ano? Bibisitahin mo girlfriend mo?“ pangaasar ko.

“Wife,” seryosong sambit niya dahil para mabulunan ako sa sariling laway.

“Ha?!”

Bigla nawalan ng expresyon ang mukha niya na para bang inexpect niya na ganito na naman ang magiging reaksyon ko.

“ The hell?! Bite, sino ka b

a talaga?!“ I don’t know him! Bakit ngayon kolang nalalaman ang mga ganito? Ilang taon kami magkasama?!

Kaya ba wala siyang girlfriend o ano? Kaya ba busy siya lagi at nasa Pilipinas? Ang akala ko ay para lang sa trabaho niya ’yun. ’Yun pala may inuuwiang asawa ang Kuya ko!

“Sino ’yung asawa mo? Nasaan siya?”

“I thought you’ll neve

ask

any

question

from me ?“ sarkastikong sambit niya.

Napakagat ako saaking labi dahil umiral ang pride ko. “ Tss! Sorry I forgot. Yeah. Oo nga. wala akong pake!“ I rolled my eyes.

Omg, I’m curious! May asawa siya? Gusto ko ma meet. I want to who is she. Arrange married ba? Or first love niya? Ilang taon na sila? May anak na ba sila?

Nakakainis ’tong lalaking ’to! Bakit ang mga importanteng bagay na katulad nito hindi sinasabi saakin kung hindi ko naman itatanong.

Buong byahe tuloy sobrang iritado ko sakaniya. Hindi ko siya pinapansin dahil hindi ko nalaman kung sino talaga ang asawa niya.

Bumaba kami sa isang hotel. And nawala ang nguti nang makita ang pangalan ng hotel. Kinatubuan na ako habang papasok kami sa loob.

At nang makita ko na siya nga. Inayos ko ang aura ko na ang aura ko dahil it’s time for me to act again.

“Mr. Carreon, welcome..” si

Roi Gin.

Malaki ang ngiti ni Roi habang kinakamayan si Bite but nang tumama ang tingin niya saakin ay bakas ang matinding gulat niya.

“This is my si—”

“His girlfriend.” sagot ko at pinalupot ko ang kamay ko sa braso ni Bite.

Umaawang ang bibig ni Roi. Napatingin siya sa kabuan ko. I think tinignan ang mga tattoo ko.

“Ah, you’re his wife?” tanong niya nang bumalik na sa mata ko ang tingin niya.

Napatingin ako kay Bite na nakangisi lang saakin ngayon.

“Hindi, kabit niya. Kaya quiet ka lang.”

“Oh..”

“I’m Cat Laciaga..” kinamayan ko siya.

“Roi Gin.”

“ He’s the owner of this hotel ,“ usal naman ni Bite.

I nodded. “ Oh, nice meeting you, Mr. Roi.“

“Me too, Madame.. “

“Mag memeeting ba kayo? If yes. Mauna na ako sa kwarto so I can rest na,” usal ko kay Bite dahil nakaramdam na naman ako ng hilo.

“I’ll accompany her.”

Tumango si Roi. “ Enjoy your stay here and rest well, Madame.“

“Thanks.”

Nang makapasok na kami sa elevator ay agad kong hinampas si Bite na ikinagulat niya.

“What the hell? Matagal na kayo magkakilala ni Roi Gin?!”

Napanguso siya . “Ofcourse, I know him. I’m stalking you.”

“I mean siya?”

“We are trying to acquire The HAILZ.”

“Bakit mo ’ko sinama rito kung mag memeeting pala kayo?!”

“Why? What’s the problem?”

“Baka akalain niya ako si Paint.”

“Then what’s the matter? Are you scared?”

“Hindi!”

Inalalayan niya ako makalabas sa elevator at iginiya papunta sa president suite namin.

“Did you see his reaction. Kabahan ka papaimbestigahan ka na nyan,” yes I saw his reaction puno nang pagkagulat at pagtataka.

“Block it jerk. Para naman may silbe ka.

Kuya kuta ’di ba? P-protektahan mo ’ko ’di ba?“ mapanuya kong sambit.

“How?” pinanliitan niya ako ng mata.

“Oh wow, now you’re acting that you can’t do it?

Nangako ka saakin tapos ’di mo rin pala tutuparin.“

He smirked. “ When at the first place he’s aware that you’re the real Paint.“

“Ano?” kunot noong usal ko.

“Did you see his shock reaction a while a go? He seems like he saw a ghost.” paano niya nalaman na ako si Paint?

Noong last bang pagpunta ko sa hotel niya nakilala niya na ako at pinaimbestigahan? Well, kahit paimbestigahan ako wala silang makukuhang impormasyon na ako si Paint dahil lahat ng credentials ko ay pagmamayari ng isang Cat Laciaga. Walang kahit anong bakas na Paint sa pagkatao ko.

“That guy is our cousin.”

Napatingin agad ako sakaniya. Paanong pinsan namin ’yon? “Huwag mo ’kong simulan. Ayan ka na naman .”

“Ask him or just check his backgroun. But you should be ready sa kung ano ang malalaman mo.”

Hindi ako nagsalita at pilit na iniintindi ang sinabi niya na pinsan nga namin si Roi.

Bakit ba ngayon kolang nalalaman ang mga ’to?

“Satingin mo paano ko siya naging pinsan. Kung magkaiba tayo ng ina?” tanong nito na nagpatinding ng balahibo ko.

He nodded slowly. “ Yes, because of our dad. Ang tatay niya ay kapatid ng tatay natin. Can you imagine that?“

“That’s not true ..” matagal ng patay ang Tatay ni Roi Gin. Bata pala kami sinasabi na patay na ang ama ni Roi Gin na isang foreigner. Tinakbuhan nito ang responsibilidad niya bilang isang ama. At simula no’n hindi na nagpakita at sabi ng Nanay ni Roi Gin hinanap daw nila ’to pero ang sabi patay na.

“And that means ‘KAAWAY’ siya,” seryosong sambit niya.

Biglang nag flashback saakin noong nakita ko na nag aaway si Nanay at Nanay ni Roi na nag usap. Galit na galit si Nanay kay Tita na para bang sinisi niya ’to.

At naalala ko rin na si Roi ang dahilan bakit nalaman ko ang tungkol sa tunay kong ina. Si Aliana. Siya nag pupumilit na sabihin saakin ang kalagayan ng Nanay ko na si Aliana.

Ngayon ko napagtatanto na napakarami niyang alam noon pa man. Napakdami niyang sinasabi na marami pa akong malalaman na sikreto at dapat maging handa ako. Ito ba ang ibig niyang sabihin?

Bestfriend ko si Roi. Simula bata palang kami magkasama na kami nyan. Mula sa paggawa ng kasamaan hanggang sa lumaki kami. Ni wala siyang nabanggit na mag kamaganak kami.

Gano’n din ang pamilya ko. Well ano pa ba iexpect ko? Tinago rin naman nila ang totoo na hindi ko tunay na ina at ama sina Tatay Dionisio at si Nanay Alice. Na tiyahin ko lang pala si Alice at pinsan ang mga anak nila.

At dahil ’yun sa tatay ko. Kaya rin ba tinago ni Roi ang totoong relasyon namin dahil sa tatay niya? Or sa Tatay ko? Pero bakit sinasabi ngayon ni Bite na kaaway namin si Roi.

“ You’re giving me too much stress, “ gigil na saad ko.

“I know, I can’t stop you. Lalo na nasa Pinas tayo. But paulit-ulit kong sasabihin na ilabas mo muna ang bata sa sinapupunan mo bago ka gumawa ng aksyon.

And I’m telling you this dahil nagtatanong ka. Kung hindi ka nagtatanong ay hindi rin naman ako magsasalita,“ seryosong wika niya.

“All I can say.

“ He deeply sighed. “ Hindi mo ’ko kaaway. Kakampi mo ’ko. I’m not the bad guy here, Cat. I know it’s really hard to trust me pero ako lang ang kapatid mo na nandito para sa’yo..“

Huminga ako ng malalim dahil masyado ng sumakit ang ulo ko. “ Leave me alone, makipag meeting ka na roon sa kaaway.“

Alam ni Roi na ako si Paint. Simulat sapul? And according to Bite, he’s our kaaway. Bakit? Dahil ba pumapanig na siya sa Tatay niya?

Kaya ba biglang yumaman nalang siya ng ganito? Mas pinili niyang sumama sa Tatay niya at sa demonyo niyang Tito?

Hindi naman sa minamaliit ko si Roi. Pero naalala ko noon, ayaw niyang huminga ng tulong miski kina Atarah. Hindi rin madaling pumasok sa mga law school ilang taon ang kailangan gugulin para do’n. Tapos ngayon nakapundar agad siya ng mga business niya?

Don’t tell me. Matagal niya na rin alam ang tungkol sa ama niya at ama ko. Nagpapanggap lang siya na walang alam? Tinitiis niya ang hirap sa manila para lang magkalapit kami at sa huli ay hihikayatin niya akong sumama sa Tatay namin?

Ayan sobra na ang pag o-overthink ko. Ayokong isipin na may balak na masama saakin sina Roi dahil matagal na kaming magkaibigan and it turns out na pinsan ko rin siya.

Now everything is making sense. Naiintindihan ko na ng paunti-unti ang mga unsual na napapansin ko noon kina Roi at sa Nanay niya. No wonder bakit galit si Nanay Alice sakanila at no wonder din bakit maraming alam si Roi.

Naalala ko tuloy noon siya mismo nagsabi saakin na layuan si Roks dahil baka ginagamit lang ako nito para mahuli ang mga sindikato at kriminal sa lugar namin.

Ilang beses niya akong binalaan pero sa huli—biglang umihip ang hangin naging sa isang iglap naging ok naman ang pakikitungo niya kay Roks. Part ba ng plan niya ’yon oh ano?

F-ck shit. Ang gulo ng buhay ko! Nasaang shooting ba ako? Bakit pang teleserye ang ganap sa pesteng buhay na ’to.

Ano bang meron saakin? May kakaiba ba sa dugo ko? Bakit lagi nalang ako pinagaagawan at pinagpapasahan para lang gamitin saka paglaruan.

Karma ko na ba ’to sa lahat ng ginagawa kong kasamaan noon?

Pinilit kong mag pahinga at huwag mag isip-isip ng kung ano-ano ngunit bigo ako. Kapag pipikit ko ang mata ko automatic may na imasahe sa isipan ko.

Nakakainis! Gusto kong magpahinga dahil pagod ako pero ’yung diwa ko gising na gising. Gusto niyang mag isip ako gumawa na ng aksyon.

Hindi ko na alam ang gagawin.

Hindi ko alam kung mapapagkatiwalaan ko si Bite. I need to test him. Hindi ko rin magawang maniwala agad na masama at kaaway si Roi. What if sinisiraan lang ni Bite si Roi?

Si Roks. Hindi ko alam kung paano niya nalaman o nakumpirma na ako si Paint. Tapos ngayon, kinukuha niya muli ang loob ko. Hindi ko alam kung totoo ba talaga ’yun o gagamitin lang ulit ako.

Grabe, ang trauma na dulot ng ginawa ni Roks saakin noon kaya pakiramdam ko lahat ng tao gagamitin lang ako.

Wala akong ibang kakampi at pagkakatiwalaan kung hindi ang sarili ko.

I need to talk to Roi Gin.

Kailangan kong kumalap ng impormasyon tungkol sakaniya. Gusto kong mapatunayan na “kaaway” talaga siya. Ayokong magpaniwala nang basta-basta kay Bite.

Gusto ko ako mismo makakumpirma na kaaway talaga siya. Alam ko na ilang taon na ang lumipas at marami nang nagbago kay Roi Gin pero mas matagal ko naman siyang kilala kumpara kay Bite.

Nakaidilip din ako sawakas nang ’di ko namamalayan. Naalipungat nalang ako nang mag paalam si Bite na aalis muna dahil may pupuntahan siya and I bet sa asawa niya.

He told me na may mga body guards ako sa paligid. And naka monitor pa rin naman siya saakin kaya huwag raw ako gumawa ng katangahan. Tss.

Nag ayos ako ng sarili dahil ito na ang pagkakataon ko para makausap ko si Roi. I just hope nandito pa rin siya. I’ll try muna. Kung wala, edi wala.

“Can I talk to your boss, the owner. Mr

. Rou

Gin.“ usal ko rito sa frontdesk.

“Is there any problem madame? How can I help you?”

“Wala naman. Mag uusap lang kami ni Roi. He’s my friend..”

“Do you have any appointment—”

“None, I just want to talk to him. Nandito pa ba siya?”

“Yes, madame.”

“I’m with

Mr. Carreon

. Check your record

.“ agad nanlaki ang nga mata niya at napatango-tango nalang.

“Ok, ma’am. Wait a second ,” naramdaman ko na parang kinabahan siya habang tinitipa ang numero sa telephone.

“Hello sir. Yes po, Mr. Bite’s wife is looking for you. “

Gusto kong masuka sa sinabi niyang Bite’s wife. Jusko, ano ba ’yan kadiri! Bakit ko pa kasi sinabi na asawa ko—ay actually kabit pa nga pagpapakilala ko.

Teka?! What if biglang may nagsabi sa wife ni Bite na may kabit siya at ako ’yun? Hala ka nakakahiya! I wonder if she knew about me?

“You can wait to our restaurant nalang daw po. This way madame.”

“ Alright. .“ inassist naman agad ako nung babaeng porter papunta ng restaurant.

Iginiya niya ako papunta sa VIP area ng restau. I waited siguro ng higit 10 minutes bago dumating si Roi.

“Good evening, Ms. Laciaga. .” napalingon ako sakaniya na malaki ang ngiti saakin pero hindi ko ito nginitian.

“Good evening too. What’s your name again?”

Tumikhim siya at inayos ang necktie niya saka nakipag kamay saakin . “Roi..”

“Mr. Roi..” natatango kong usal saka siya umupo.

“How’s your stay here? Did you—.”

“Nope, sorry for bothering you

this hour. I just want to talk to you..“

Bakas sa mukha niya ang pagkagulat pero hindi niya ’yun pinapahalata. “ No worries. You can order food. “ itinuro ang menu.

“No heavy food. But americano will do..”

“Alright

.“ may kung ano siyang pinindot sa gilid ng table at nagsimula na siyang mag order.

“The serving is usually takes 10 minutes, Ms. Laciaga.”

“It’s ok. “ inilibot ko ang paningin ko sa buong vip room. Napapalibutan kami ng smart privacy glass. Kitang-kita namin ang mga tao sa labas pero kami ay hindi nila kita sa loob.

“ How are you, Ms. Laciaga. Ngayon lang kita nakita na kasama ni Bite. Paano kayo nagkakilala?“

“You seems very interested in our love story huh?”

Tipid siyang ngumiti. “ Kinda..“

I smirked. “ But, I apologized because I’m not in the mood to talk about it. I’m here, because I just want to say how ugly your interior

and also the exterior

designs here..“

Nagtiim ang bagang niya kaya naman mas lalo akong natuwa sa naging reaksyon niya.

“Ayaw kitang bolahin. I’m just a concern citizen. I’m willing to help you naman. I wonder if you want to work with me for the renovation of your hotel..”

“ Why ?“ mahinahon na tanong nito pero matalim ang tingin sa mga mata ko.

“I’ve heard magiging business partner kayo ni Bite soon? Or what? Eh, as his partner. Ayoko naman makita si Bite na nag t-trabaho sa pipityugin na hotel na ’to. Sayang sa pera..”

He just smiled . “Alright. We’ll think about it. “

Kumunot ang noo ko sa tipid niyang reaction. “ I’m a busy person. You don’t need to think about it. Grab the opportunity habang narito pa ako sa Pilipinas. I can give you discount naman..“

Well this is my plan. Kailangan mapalapit ako sakaniya. Kailangan makatrabaho ko siya para unti-unti ko malaman ang pagkatao niya and I’m sure makukumpirma ko rin ’di kalaunan kung kakampi ba siya or kaaway.

I know, sinabi sa sarili ko ’di muna ako gagawa ng aksyon. But hindi naman talaga ’to mahirap gawin and besides malilibang pa ako kasi mag t-trabaho pa rin naman ako as an artist.

“I’m gonna call you when we

finally decided

, Ms. Laciaga. I appreciate your offer and eager to make our hotels look better.

“

Mayabang akong tumango. “ Well, what do you do for living aside sa pag business mo?“

He smiled. “ I’m a public attorney..“

Nanlaki kunwari ang mga mata ko at napahawak pa sa bibig “Really? Hindi halata..You look like kasi na parang squater. Rags to riches. May sugar mommy ka ba?” pang iinsulto ko .

Nawalan ng kulay ang mukha niya. Umiigting ang kaniyang panga na para bang naasar na sa mga sinasabi ko well I’m happy na naapektuhan siya.

“Kidding! Huwag ka namang masyadong seryoso !” I laughed sarcastically.

“ What’s your real relationship with Mr. Bite?“

Ngumiti ako ng matamis. “ Hulaan mo..“

“I’m not in a mood to play, Madame..”

Napanguso ako. “ Ikaw, may relasyon ba kayo? Baka meron ha. Tell me para lalayo nalang ako. Ikaw pala ang main character

dito huhu

..“

“Ok, Madame. I

’ll be prank

I do

something wrong? Reason

why you’re bitching

If yes, I apologize.“

Ngumuso ako. “ Nothing naman. This is how I treat people around me. So huwag kang feeling. Hindi porket rich ka iba na ang trato ko sa’yo.“

Kitang-kita ko na offend na siya sa mga sinasabi ko kaya napangisi ako. “ But ayun lang naman ang pakay ko. Work with me. Or hire me. Kaya kong pagandahin ’tong hotel mo.“ tumayo na ako at iniwan ang calling card ko.

“Anyway, thanks sa americano,” usal ko kahit hindi ko naman hinintay na dumating ang order namin.

Lumabas na ako at nag dire-diretso papunta ng room namin.

So nag papanggap siya ngayon na hindi niya ako kilala? Well according to Bite, alam niya na ako ang totoong Paint.

Pwed, kung gano’n. Ipapakita ko sakaniya na ibang-iba na ako sa Paint na nakikilala niya noon.

KINABUKASAN, nagising ako na umiiyak dahil sa sobrang sama ng panaginip ko. Napatay ko raw si Roks. Nabarili ko siya nang hindi sinasadya.

“Hey..” agad akong inalo ni Bite nang makita niyang umiiyak ako.

“ Nightmare?“ tanong niya kaya tumango ako.

“I killed him..”

“Shh,” pinatahan niya ako. At nang mahimasmasan na ako ay nag breakfast nalang kami rito sa room namin dahil na rin ayoko ng bumaba para do’n kumain.

“I want to see him. .” out of nowhere kong sambit habang tulala pa

“Who?” tanong ni Bite.

“I want Roks rightnow. .” I started to cry again.

Hindi pa naman lumalabas abg baby namin may favorite na agad siya. Bakit kasi tatay niya pa ang pinaglilihian ko? Nasesense niya ba ang gusot sa relasyon namin ng Tatay niya kaya gumagawa siya ng way para magkita kami?

Binigyan niya ako ng “wtf look” kaya mas lalo lang lumakas ang iyak ko. “ I miss him

nga!“

He sighed. “Should I call him?” labag sa loob na usal niya.

“Don’t do that. Masasaktan lang ako baka hindi naman pumunta,” madrama kong wila.

Baby, bakit ba gustong-gusto mo ang daddy mo?

Nakakainis. Galit ako sakaniya at ayoko siyang makita pero iba ang sinasabi ng utak at puso ko.

“Then what do you want? Puntahan natin?” kunot noong tanong ni Bite.

I nodded. “ F-ck,“ he cussed.

Napahawak pa siya sa sintindo niya na para bang hindi niya gusto ang ginagawa ko siya kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Munumura mo ’ko? Edi huwag na kasi! Hindi naman kita pinipilit

!“ nangingil na naman ang luha ko.

Kainis ang emosyonal ko talaga. Ang laki talaga ng pagbabago saakin ngayon. Bukod sa unti-unti ng lumalabas ang baby bump ko ay ang laki ng pinagbago ng ugali ko.

“No. Hindi ikaw ang minumura k

o. No

shouting please .“ mahinahon niyang usal.

“Eh bakit ka kasi nagmumura!”

Tinignan niya ako na para bang ‘wow coming from you’

“I’m sorry. I’ll not swear again.” bigo niyang sambiy. I know he’s trying to be nice because I’m pregnant. Pero kung hindi ako buntis paniguradong nabaril na ako nito.

Umirap ako at tinakpan ng unan ang mukha ko. “ Tell me if you want to meet Roks before we go back to Pampanga.“

“At bakit papayag ka? Parang noong nakaaran lang ayaw mong magkita kami nyan..”

“Oh?”

“Oo kaya! Saka kapag nagkita kami paano kapag nalaman niya ang tungkol sa baby namin lalo na pa naman—” natigil ako. Hindi ko alam kung sasabihin ko ba sakaniya ang totoo na nalaman na ni Roks na ako si Paint.

“What?”

“Wala!” umiling ako.

He sighed . “How can I earn your trust again? I’m telling you, I’m not the bad guy here.

“ depensa niya.

“Wala! Huwag ka na nga magsalita nakakairita boses mo.”

Iniwan niya na muna ako saglit dahil tinotoyo na ako. Maliligo lang daw siya at pagkatapos ay mag check out na kami para makauwi na sa Pampanga.

Dapat 3 days pa kami mag stay dito sa Manila kaso dahil nga sa pabago-bagong mood ko ay siya na nag adjust.

Tinanong ko na naman siya kung ok lang ba sa asawa niya. Ang sabi oo raw, bibisita naman daw sila sa Pampanga.

Nandito lang ako sa kwaro nakakulong. Parang gusto nalang kasi humiga nang humiga. Tinatamad na akong kumilos.

Wala akong ginawa kung hindi mag phone lang. Nanonod ako ng kung ano-ano sa youtube para lang malibang ako.

Biglang nag vibrate ang kama. Mukhang may tumatawag. Chineck ko agad kung nasaan ang phone nandito sa kama. Napanguso ako dahil hindi naman ’to saakin kay Bite ’to.

Wife

is calling..

Nanlaki ang mga mata ko at para bang na excite nang makita ko kung sino ’yung tumatawag.

Sasagutin ko sana kaso bago ko pa mapindot ang accept the call ay namatay na ang tawag. Napanguso nalang ako at igigilid ko na sana ang phone napansin ko ang wallpaper ni Bite.

It’s a newborn baby.

At bakit siya nag wallpaper ng ganito?

What if anak niya ’to? Haha. Grabe, I can’t Imagine nga na may asawa na siya. Tapos anak pa kaya. Baka nakuha niya lang ’tong pic sa pinterest? Well aesthetic naman kasi.

Konti nalang talaga bibigay din ako sakaniya at magtatanong na sa buhay niya. Gusto kong baliwalain ang mga ganito pero hindi ko talaga maiwasan na minsan gusto ko talaga malaman. Haynako, pabago-bago talaga mood ni buntis.

Bumukas muli ang pintuan. “ I left my ph—oh there you are. “ nakatingin siya sa hawak kong phone.

“Sino ’to?” tanong ko.

Nag angat ang kilay niya. “ My son.“

Umasim ang expresyon ko. “ You’re kidding me!“ ngayon napagtanto ko na kamukha niya nga ’yung baby sa picture. And it looks really familiar din talaga.

“Then don’t believe me.”

Paano ko pagkakatiwalaan ang lalaking ’to? Kung ganito sumagot? What the hell?! Kung hindi niya pa maiiwan ang phone niya at tatanungin ko kung sino ang bata na wallpaer niya eh hindi ko malalaman na may anak na rin siya.

Ang sarap niyang tirisin!

“Let me meet your family!”

He looked at me boredly. “ Oh, akala ko wala kang pakialam?“

“Bakit hindi mo kasi sinabi saakin na kasal ka na at may anak pa! Ilang years na kayo?”

“6 years.”

“Married?”

He nodded. “ Nasaan sila? Nasa UK ba?“ I asked.

“Nope, they are here in the Philippines. Sometimes they visited me in UK but most of the time I came here just to visit them.”

“Ilan taon na ang baby?”

“5 years old.”

So bukod sa asawa. May anak din pala talaga siyang inuuwian everytime na nag pupunta siya dito sa Pinas?! May pinsan na pala agad ang anak ko?!

“Wait! How? Paano mo nagawa ’yun? You’re working and pamilyado ka rin. Hindi mo inuuwian araw-araw ang asawa mo. And may baby kayo! Paano ’yun? Kilala ka niya ba or what? Maayos ba ang relasyon mo with him?” ayan na hindi ko na mapigilan ang sarili ko na macurious

Patango-tango lang siya. “ Hmm.“

“Nasaan sila? Gusto ko mameet!”

“You already met them.”

“Sino nga?! Bite, libo-libong tao ang mga nakakasalubong ko araw-araw paano ko malalaman kung sino do’n?!”

“Alright. You can meet them but not now. Gnaw is sick.”

Napakunot ang noo ko. “ What? Ano name?“

“G-N-A-W. Gino.”

“Ang panget naman ng pangalan. Sino nagbigay? Probably ikaw. Pilit na pilit na isunod sa Bite ha? Ginaw ’yarn?”

His face darkened. “ It’s Gino! GINO! Naw as in NO. G-NO. Gets?“

pikon na usal niya.

“So galit ka saakin? Nagtatanong lang ako?” iritado ko ring sambiy kaya napabuntong hininga nalang siya at tinalikuran ako saka nag walk out.

Kinahapunan ay nag check out na rin kami. Hindi ko na rin naman nakita si Roi. Well, hihingin ko nalang number nito kay Bite. Naalala ko naman na nag iwan ako kagabi ng calling card sa table eh.

“ Do you want to ride a chopper or car? “ tanong ni Bite saakin nang makasakay kami sa BMWI8 niya. Pinakuha niya ata ’to sa bahay niya dito rin sa Manila.

I wonder kung do’n nakatira ang asawa niyaor what? Maraming bahay si Bite dito sa Pinas saan kaya nakatira ang mag ina niya?

“

Road trip. Baka magutom ako.“

“Alright..”

At tama nga ang hinala ko. Hindi pa namin nakakahalati ang Manila at nagutom na nga kami agad ng baby ko. I’m craving for japanese cuisine. And sakto may nadaanan kami sa Makati.

“What do you want?” tanong ni Bite nang mabasa na namin ang mga nakalagay sa menu.

“ Ottoro only.“

kinausap niya ang waiter at ako naman palinga-linga lang sa paligid para hanapin ang wash room.

“Excuse me, will go to washroom ,” usal ko Bite nang matapos niya nang sabihin ang order namin.

“Ok..”

Nag pa assist naman ako papunta sa washroom. Napatigil ako sa paglalakad nang may madaanan akong table na kung saan pamilyar ang mga nakaupo do’n.

Agad kong pinauna ang nag aasist saakin at binalik muli ang atensyon ko sa mga tao sa table.

Si Paint, She’s with her friends and Roks.

“Girl!

Omg,

so totoo nga? You’re

really pregnant, Paint?! Congrats !“ sambit nung babae na kadadating lang.

Nanlamig ang buong pagkatao nang marinig ko ang salitang ’yun. Buntis siya? Sinong ama! Si Roks din ba?

“ Yes. I’m so excited din.“

“So when ang wedding?”

Ngumiti si Paint saka sumulyap kay Roks na ngayon seryoso ang tingin sa mga kausap nila habang umiinom ng alak.

“I told him to wait din kasi. Gusto ko manganak muna ako bago kami mag set ng date for our wedding. Ayoko naman maging chubby habang suot and wedding dress kaya we decided to set our wedding after I gave birth to our little one.”

“Right, love?” tanong nito kay Roks.

“Yes..” ngumiti ng tipid ito saka tumango.

So anak niya nga?

Ang akala ko ba niya na ako ang tunay na Paint? Bakit magpapakasal siya sa pekeng ’to?

Hindi ko na kaya na may marinig pa kaya naman tumalikod na ako kasabay nang pagtulo ng luha ko.

“Sorry, anak. May ibang family si Daddy. And It’s all my fault.” I whispered habang hinaplos-haplos ang tiyan ko.

Chapter 62

Paint Cenery

WALANG tigil sa pag dausdos ang mga likido mula sa mga mata ko. Halos mapatakbo na ako pabalik sa table namin ni Bite dahil sa sobrang sakit nang nararamdaman ko.

“What happened? “ puno nang pag alalang tanong ni Bite.

I bit my lower lip. “ Uwi na tayo, please.“

He didn’t say any word basta iginiya niya na ako palabas ng restaurant. Sa iglap, nawala lahat ng gutom na naramdaman ko napalitan ng matinding sakit.

I felt a dagger in my heart. Parang kasabay ng pagtulo ng luha ko ay ang pag agos din ng dugo mula naman sa puso ko.

Ang sakit-sakit.

Wala akong magawa, pakiramdam ko wala akong karapatan mag habol sakanila dahil matagal ko ng iniwan ang buhay ni Paint at kasalanan ko ang lahat kung bakit nangyari ’yon.

Kahit pa sabihin na hindi naman talaga kami ang nagpadala sa pekeng Paint na ’yun. Still, Ipinaubaya ko na ang dati kong buhay sakaniya. Ang kapal naman ng mukha kong kunin ito muli sakaniya dahil lang babalik na ako.

Kahit pa alam ni Roks ang tungkol saakin. Satingin ko mas pipiliin niya pa rin ’yung pekeng Paint na ’yon dahil may anak din sila.

Paniguradong mas pipiliin niya ang anak niya sakaniya kaysa saakin. Ayokong dumating sa point na kailangan niya pang ipa DNA test ang anak namin para lang tanggapin niya ito.

Ayokong kaawan nila ang anak ko at mas lalo ayokong mag beg ang anak ko sa attention niya.

Hanggang sa makauwi kami sa bahay niya ay wala akong tigil kaiiyak. Hindi ko nasabi kay Bite ang totoo kung bakit ako umiyak. Hindi na rin naman siya nagtanong, hinayaan niya lang akong umiyak.

Mabuti nalang talaga ay nakatulog din ako kaagad dahil na rin sa matinding pagod. Kaya paggising ko ay sobrang namamaga ang mga mata ko.

Sobrang na appreciate ko rin si Bite kasi talagang paggising ko ay may breakfast na. I’ve heard na siya lahat ng cook nito para saakin. Ready na rin ’yung mga vitamins na tinatake ko. He’s trying to lighten up the mood too.

“Cat..” nag angat ako nang tingin sakaniya nang lumapit siya.

I’m here in the veranda. Nagmumuni-muni at lumalanghap ng sariwang hangin. Well, hacienda kasi ’tong bahay ni Bite dito tapos sobrang daming puno rin kaya sobrang relaxing din talaga.

“Hmm?

“Do you want to go somewhere?”

“Hindi, I’m good.”

He smiled. “ Tell me, kung gusto mo lumabas. I’ll accompany you.“

I just nodded. “And also. My wife and our son will soon be here.”

Nanlaki ang mga mata ko. “ Talaga?!“

“Hmm. My son wants to meet you.” he smiled.

Bigla ako nakaramdam ng matinding excitement dahil sawakas makikita ko na ang family niya na matagal niyang tinatago saakin—ay hindi niya pala tinago. Hindi lang pala ako nagtatanong kaya hindi niya sinabi. Bwisit!

“Teka, I’ll just take a bath! I want to go to mall din to buy gifts for them especially for my nephew.”

“Ok.”

Agad akong naligo at pagkatapos ay nagtungo na ako agad ng mall dahil bandang hapon dadating na sila.

I’m with bodyguards pero syempre nakakalat lang sila. Hindi ko pinasama si Bite para kung sakaling biglang dumating ang pamilya ay nandoon siya para asikasuhin sila.

I planned to shop lang for my sister-in-law and nephew pero napabili na rin ako nang mga pang baby stuff.

I don’t know but I feel so sad. May naalala kasi ako sa ganito. Noong namimili kami ng damit ni Roksie.

Lumapit na saakin ang dalawang bodyguards para bitbitin ang mga sandamak-mak na paper bags na hawak ko.

I bought a bunch of toys nalang for my nephew since ’di ko alam size ng damit niya while kay sister-in-law ay gold necklace.

Nakaramdam ako ng gutom nang matapos ako sa pag s-shopping ko dahil mahigit tatlong oras din ako paikot-ikot sa mall mabuti nalang talaga hindi ako sinumpong ng hilo ko.

Balak ko na sana pumasok sa isang cafe pa para tumambay sandali pero nag text saakin si Bite na nandon na raw ang mag ina niya.

Kaya hindi na ako tuloy, agad akong nagmadaling umuwi.

Nang makarating ako ay halos takbuhin ko na ang pintuan dahil sa sobrang excited and I saw Bite playing with his son.

“Bite!” I called his attention pero napatingin na rin ang batang lalaki.

Nalaglag ang panga ko nang makita ang itsura nang bata. He’s like Bite’s mini me. Sobrang hawig niya ang anak niya!

I wonder sino magiging kamukha ng anak ko. Ang tatay niya ba o ako? Well mas pipiliin ko nang maging kamukha siya ni Roks at makuha ’yung grey eyes niya.

“ Gnaw, she’s here. “ lumaki ang ngiti ng bata at gaya ni Bite ay napakalalim din ng dimples ng bata ang kaibihan lang ay magkabila ang meron siya samantalang si Bite sa left side lang.

Tumakbo siya palapit saakin. “ Auntie!“ parang may pag ka aussie pa ang accent niya.

Hanggang legs ko lang siya kaya naman ’yon ang niyakap niya. Natatawa akong lumuhod para yakapin siya ng ayos. “ Hi baby..“

“I always saw your picture with Dad. You’re so pretty in person, Aunt!”

“Really?” sobrang straight and white ng baby teeth niya. Mostly kapag ganitong edad ay sira na ang ngipin pero siya sobrang healthy pa.

“Do you understand tagalog?”

“Yes po, I can speak and understand tagalog.”

“Hays, salamat. Malapit na mag bleed ang nose ni Tita, eh!”

He just laughed. I pinched his cheeks. “ Pwede bang Tita nalang? Ayoko ng Auntie, parang pang matanda.“

“What’s the difference? “ sabat ni Bite kaya sinamaan ko siya ng Tingin.

“How old are you? Tara, let’s sit muna .” Iginiya ko siya papunta sa couch kung saan sila nakaupo.

“I’m turning 6 this year po! This December. Make sure to come, Tita. My birthday theme is marvels po!”

“Ofcourse! Pupunta ako. So you like marvels, huh? Who’s your favorite character?”

“Iron Man po!”

I giggles. He’s so cute. Ang sarap pisilin ng pisnge niya sa sobrang ka cute-an niya. Sobrang bibo niya rin and masasabi mo rin napakagalang niyang bata.

I admire her Mom. Hindi nila madalas kasama si Bite pero nagawa niyang palakihin ng ganito ang anak niya. Saksi naman ako do’n, Bite is workaholic tapos magkalayo pa sila sa isa’t-isa.

“Gnaw, Tita has a baby insides her tummy. That’s your cousin.”

Namilog ang mga mata niya. “ Wow, I’m having a playmate soon ?“ He looks so excited.

“Yes, baby.”

“ Can I touch it po, Tita? My cousin is a boy or girl?“ I let him touch my small baby bump.

“ We don’t know yet ,“ usal ko.

“What’s the baby name?”

“I’m thinking pa.”

“I only have 1 cousin. His name is Haron. His Mom, Auntie Paper is very strict that’s why we can’t play. I only play with myself only.” He pouted.

Tita Paper?

Napatingin ako kay Bite na nakatingin na rin pala saakin.

“ Really ?“ tanong ko pero ang titig ko ay na kay Bite lang.

Alam ko maraming may gano’n pangalan pero hindi ko maiwasan mag isip kung ’yung Paper bang sinasabi niya ay Paper na Ate ni Roks.

“Yes, I hope you’re not masungit just like Auntie Paper. She only wants us to study and study and study!”

“Don’t say that, Gnaw,” maotoridad na usal ni Bite.

Napasiksik tuloy saakin ang Bata dahil kala niya galit ang Dad niya. “Don’t worry baby, I’m not like that. I hate studying, I only want to do is to play and play and play.”

“ Cat!“ bawal ni Bite kaya natawa ako.

“ Haha kidding! Ofcourse, kailangan mo rin mag aral pero syempre play-play din minsin ’di ba? Hahaha.“

Pareho kaming natawa ni Gnaw dahil nag agree kami sa isa’t-isa. “ Dad, where’s Mom?“

“Probably in our room. Why?”

Our room? Shet! Taray! Hindi talaga ako mapakaniwala na lover boy din pala ang lalaking ’to.

“Mommy wants to meet her because she misses Tita so much.”

Napangiti ako nang hilaw. Ni hindi ko pa na meet ang Mommy niya pero miss na niya ako? Haha. Don’t tell me kakilala ko ’yung asawa ni Bite. Worst baka kaibigan ko pala ha?

“Really?”

“Yes! I’ll call my Mommy.” tatakbo na sana siya papunta nang hagdan pero nakita niya na Mommy niyang nakatingin lang saamin.

“Oh Mommy! Look, that’s my mommy !” tinuro niya ang hagdan kung saan pababa ang Mommy niya.

“ Derin ?!“ gulat na saad ko nang makita ko nang ayos ang mukha ng babae.

“ Yes that’s my Mom’s name, Tita!“

Napatingin ako kay Bite na seryoso ang lang ang expresyon nito na nakatingin sa asawa at pagkatapos ay napatingin ulit ako kay Derin na nakataas ang gilid ng labi.

Tuluyan nang nakababa si Derin sa hagdan. I knew it, kaya parang pamilyar si Gnaw. Not because kamukha siya ni Bite, I saw them in the mall. Noong nag s-shopping kami ni Bite.

“Mommy! This is Tita Cat !” lumapit si Gnaw sa Mommy niya at iginiya pa palapit saakin.

“I know, sweetheart .” she smiled sweetly.

“Hello, Paint. “ nakipag beso siya saakin pero ako naninigas na sa kinatatayuan ko.

Ok, what the hell is happening?

Is this a prank?

Niloloko na naman ba nila ako?

“ Paint ?“ takang tanong ni Gnaw.

“Her real name si Paint, baby. Cat is just her nickname.” naupo siya sa tabi ni Bite at kinandong si Gnaw.

They really look like a family!

Now, nag s-sink na talaga sa utak ko na pamilyado na si Bite at ’di ko inaasahan na kay Derin pa.

Natutulala lang ako sakanilang mag anak. Pasalit-salit ang tingin ko sakanila kaya naman natatawa lang si Derin at may binulong pa kay Bite na napangiti lang din sakaniya.

“Uh-ahh, Gnaw. I-I have something for you,” pagbabasag ko sa katahimikan at sinenyasan ang mga bodyguards na ibigay ang paper bags sakanila.

“And to you also, Derin.”

“Really? Thanks Tita !” he hugged me.

“Thank you, sister-in-law. “ madiin usal niya. Satingin ko ay inaasar niya ako. D-mn, ganito ba talaga kaliit ang mundo?

Pinaliitan ko lang siya nang mata kaya mas lalo lang itong napangiti.

“Gnaw, Is it ok if you play with your Nanny first. Mag uusap lang kami ng Tita mo ,” usal ni Derin.

Sinenyasan ni Derin na lumapit ang isang babae saamin.

Tumango naman si Gnaw. “ Alright, see you later, Tita! Thank you again po. “ kinuha nila ang mga paper bags at nagtungo na sila papunta sa taas.

At nang matapos na ay napatingin ako kina Bite and Derin na naghihintay lang saakin.

Huminga ako ng malalim. “ First off all, paano?“

Nagkatinginan pa silang dalawa na para bang nag tuturuan pa sino ang mag k-kwento. Kaya iritado akong humalukipkip.

“Derin, ikaw ’yun ’di ba? ’Yung nasa mall? Kasama si Gnaw?”

“Yes.”

Nagtiim ang bagang ko dahil naalala ko exactly ’yung nangyari noong araw na ’yun.

“Tapos ikaw sinasabi mo nagmamalikmata lang ako!” tinuro ko si Bite.

“I don’t know that they are in mall that time.”

“I didn’t tell him, nagkataon lang na namimili rin kami and then I saw you,” sabat ni Derin.

“Why you didn’t tell me? Sana nilapitan mo ako. Hoy Paint, long time no see. Kasama mo ba ang husband ko?”

“Why would I ask that? “ nakangiwi niyang usal.

Bumuntong hininga ako. “ You’re working for Montego, right? So paano kayo naging mag karelasyon?! Edi you know about me simula pa noon? Alam ba ng Montego ’to? Alam ba ni Roks simula’t sapul?“

“I’m working for CIA and I’m working for MISA too. And nope, Montego doesn’t about know your situation. Recently lang din nila nalaman.”

What do you mean recently lang nalaman? Traydor ba siya? Bakit siya nag t-trabaho sa dalawang ’yon?

“Tell me. Paano nangyari ang mga ’to? Is it a plan?”

They nodded.

“I married Derin because of you.”

Napakunot ang noo ko . “My mom is a victim of rape too. Same situation just like your Mom. Pinagsamantalahan ang nanay natin para gawan ng video at ibenta sa black market. Inalila niya ng ilang buwan at nang magsawa siya papatapon niya na ang mga ’to at papatay. Swerte lang at nakatakas ang mga nanay natin..”

“What the f-ck?” seryoso ba ’to? Talaga bang may gumagawa ng ganitong kahayupan?

“Gaya mo, ako ang bunga nito. Nag hahanap noon ang nanay ko ng trabaho and someone offered her na mag call center nalang madali lang daw makapasok sa company nila but nang araw na maiinterview na si Nanay ay hindi na siya umuwi sakanila. Ilang months siyang nawala. Ang akala ng Lola ko nakipag tanan siya pero na kidnapped na pala ’to.”

“Hindi ko na rin alam kung anong nangyaru. Kung paano sila nakataas noon but nabanggit ng Nanay ko na may naisama siyang babae para makatakas. At ’yung babaeng ’yun ang gustong-gusto ng ama natin. And I bet that’s your Mom.”

“Nakatakas sila pero ’di kalaunan ay nagkahiwalay din agad dahil hinahabol sila ng mga tauhan ng ama natin. Nawalan na ng balita si Nanay kay Tita Aliana. Nagtago siya at mas pinili niyang mag trabaho nalang sa bar para ibenta ang sarili at dalhin sa ibang bansa. Nagkakila siya ng foreigner at pinakasalan agad siya dinala na sa UK at nang malaman ng foreigner na buntis siya sa nakipaghiwalay din siya sa Nanay ko. Pinalayas siya, buntis— she was homeless and don’t have any enough money.”

“Tinaguyod niya ako mag isa ng higit dalawang taon until she met a billionaire. He married my mother. Tumayo rin siya na bilang ama ko. But he died because of a sniper. May mga taksil sa tauhan niya.”

“Dinamdam ng nanay ko. And ’di kalaunan ay inatake siya sa puso. And I was left alone. I’m just 12 years old that time. Wala akong kaalamalam sa mga nangyayari. Paniguradong wala ako rito ngayon kung hindi ko nabasa ang Diary ng Nanay ko.”

“Sinulat niya lahat nang karanasan niya doon. Dahil hindi siya makapag sumbong sa mga pulis. Bata palang ako pinagaaralan ko na kung ano ang mga bagay-bagay na tinutukoy ni Nanay sa diary niya. I’m lucky enough dahil iniwan ng step-father ko ang lahat ng ari-arian at kayamanan niya saakin dahil wala ’tong anak.”

“I used that money to Investigate everything . And I found out how disgusting our father is. Marami siyang nabiktima ngunit halos patay na ang mga ’to at hindi man lang nakamtam ang hustisya. Patuloy pa rin ako sa paghahanap hanggang sa nakakuha ako ng impormasyon na may matagal ng hinahanap ang demonyong ’yun na isang babae. He’s so eager to find her, I don’t understand why. Is he inlove with her or it’s a pure obsession? Kasi may asawa na siya..”

“And that girl is your Mom, sa lahat ng naging laruan niya ang Nanay mo ang pinaka paborito niya sa lahat dahil malaki ang kinikita niya rito. At naalala ko rin na siya ang sinasabi ni Nanay na nakasama niyang tumakaas noon kaya hindi na ako nag sayang ng oras at hinanap ko rin kung sino ’yun pero hindi ko mahanap. Ilang taon ang ginugol ko pero wala akong mahanap and I found out na may pumoprotekta sakaniya—and that’s the Montegos.” sumulyap siya kay Derin na tumatango lanh.

“Inimbestigahan ko kung sino ang mga Montego kasabay noon ay nalaman ko rin na may anak pala ang babaeng na biktima. Ikaw Paint. I don’t know what to feel. Dahil nalaman kong may kapatid pala ako. I’m happy—I wanted to meet you. But nang hanapin kita ay nakita ko na pinalilibutan ka nang mga Montego gaya ng Nanay mo. Dahil hindi lang pala ang Nanay mo ang habol ng ama natin kung hindi pati ikaw..”

“And I’m so curious bakit Montego ang nag p-protekta sainyo hanggang sa napag alam ko na matagal na nilang iimbestigahan ang mga illegal na gawain sa black market. Isa ang ama natin sa may pinaka malaking pangalan sa darkweb. Isa siya dahilan bakit nagagawang makalusot ang mga illegal na gawain na ito sa buong mundo. Lalo na dito sa Pinas.”

Napailing-iling ako dahil sa mga nalaman ko sakaniya. Hindi ko inaasahan na may ganito pang pangyayari.

“I don’t understand at first bakit kailangan ka nila. Ni hindi mo nga alam ang tungkol sa ama natin. I thought they will cause you a harm. But nang malaman kong pinprotektahan ka naman ng mga Montego mula sa ama natin. Umalis na ako sa senaryo. Gustong-gusto ka kasi mahanap ng ama natin dahil walang magmamana ng mga gawain niya. Wala siyang anak. At hindi niya alam ang tungkol saakin. Bukod tanging ang alam niya lang ay ang tungkol sa’yo at isa pa sa Nanay mo lang talaga siya interesado.”

What the hell?

“Simula nang tumungtong ka ng 18 ay siya rin kumalat ang balita tungkol sa’yo. Si Deam ang kauna-unahang naassign sa’yo para protektahan ka,” sambit ni Derin.

“I’m just watching from a far. Dahil alam kong mapapabuti naman ang kalagayan mo but I promise to myself na e-eksena ako kapag may nangyari ng masama sa kapatid ko,” wika naman ni Bite.

“Everything is smooth. Wala pa kasing alam ang ama natin kung nasaan kayo at ang nanay mo pero nagkaroon ng pag t-traydor sa loob MISA. Nalabas ang balita tungkol sa’yo kaya nalaman ng Tatay mo,” ani Derin.

“Bakit hindi niya alam ang tungkol sayo? Bakit hindi ka niya hinanap or what? Kasi saating dalawa ikaw ang lalaki mas sayo nga dapat siya interesado.”

“Nope, ang akala din kasi nila isang babae lang ang nakatakas and that’s your Mom.”

“Kung gano’n bakit hindi niya nalang akong kidnapin o ano? Bakit kailangan niya gawin ang lahat ng ’to?” takang tanong ko.

“They will not harm you. Ikaw lang ang iisang anak niya. And alam niyang protektado ka at hinding-hindi ka nila basta makukuha.”

“Si Deam ang unang naassign sa’yo but

Montego decided to remove him at ipalit si Roks. They want Roks to handle this big case para naman bumalik loob din siya sa pagt-trabaho. Kung nakwento na sa’yo, mayagal din kasing nawala si Roks. He stop working for almost 5 years for a girl that doesnt even love him.“

Oh, Si Atarah.

“Wait—h’wag kang iiyak. Marami pa ako sasabihin. Ano tutuloy ko pa ba?” tanong ni Derin dahil napansin niyang nangingilid luha na ako.

Tumango ako mabilis na pinunasan ang nga mata ko. “ Ayaw ni Roks na kuhanin ang misyon na ’to mula kay Deam. But he had no choice, hinding-hindi na siya makakabalik sa militar kung hindi niya tatangapin ang misyon na ’to.“

So sinasabi niya bang tama nga ang hinala ko na it’s all about mission at hindi naman talaga ako minahal ni Roks.

“You first met him sa bar. You tried to steal from him. Nandon ako, pinanood ko lahat. I offer you a drink ’di ba? Pero hindi pa aware si Roks noong araw na ’yon tungkol sa’yo.” sambi ni Bite.

“Wala siyang kaalam-alam na ikaw ang misyon niya. Hanggang sa nakumpirma niya ’yung nagnakaw pala sakaniya ay siya rin ang misyon niya.”

Napayuko lang ako.

“Gusto kong mapalapit sa Montego. I want to know if pure ang intention nila sainyo and do’n na meet ko si Derin. Ako aminado ako na gusto kong gamitin siya but I fell harder..”

Napaangat muli ako ng tingin sakanila.

“Kaya ba sabi ni Roks noon engaged ka na?” tanong ko kay Derin.

She smiled and nodded. “ Yeah. I’m engaged to him. I know he doesn’t like me. And I sense na may kailangan siya saakin so hinayaan ko siya. He gave me a good sex naman so I don’t mind.“

“ Hon ..“ bawal sakaniya ni Bite.

“ We’re fuck buddies kasi .“ kaswal na sambit niya.

Too much information na! “O-oh ok?”

“And ang batang na meet mo kanina ang bunga. So he married me. Wala eh, gusto lagi mag raw ayan nabuntis tuloy.”

Napahawak ako sa sintido ko. Bakit gano’n story nila? I mean si Bite and Derin f-ck buddies and then may nabuo kaya nagpakasal?

“ Because of your baby?“ ulit ko pa dahil ako makapaniwala.

“ Yes .“

“So there’s no love afterall? Pure sex?”

“Meron no, patay na patay na saakin ’yan ngayon. “ taas noong sambit ni Derin.

“And that’s our lovestory. Pero I know gusto mo malaman ang nangyari 6 years ago.”

Gusto ko pang malaman ang kwento nila hindi ko magawang magtanong. Masyado na akong maraming nalaman today. I don’t think kaya siyang ihandle ng utak ko.

“I don’t know if I’m in the right podition to tell this pero gusto ko lang naman linisin na rin ang pangalan ni Roks. Not because pinsan ko but dahil alam kong pure ang intention niya sa’yo.”

“Okay lang ba sabihin ko? Hindi naman lahat masasabi ko but I hope makinig ka ng maigi, okay?”

I nodded.

“Well, as he said. Hindi naman talaga gusto ni Roks ang misyon na ’to. Lalo na nang malaman niya na ayaw din ibigay ni Deam sakaniya. Well, my brother likes you. Alam mo naman ’yon ’di ba?”

Nahihiya muli akong tumango.

“May mas malaking oportunidad ang nanghihintay para kay Deam kaya naman gusto ng parents ni Roks na sakaniya nalang din ibigay ’tong misyon dahil kakabalik lang ni Roks and para rin malibang na siya at tuluyan ng maka move on kay Atarah.”

Napaawang ang labi ko.

“Opps, huwag ka munang mag react diyan. Naka move on na siya noon pa. Pero kasi para lang maprevent ulit ’yung ginagawa niyang pag sakripisyo para sa love ay binalik siya sa isang mahirap at madugong misyon. Grabe kasi magmahal ’yon, eh.”

“Ang gusto nila ay maging kaibigan ka ni Roks. Gusto nila mapanatag ka kay Roks hindi para utuin ka o ano. Ginagawa ni Roks ’yon para protektahan ka sa Daddy mo. DonMt be offended ha pero hindi mo naman madedeny na gumagawa ka ng krimen. Hindi malabo na kapag kinuha ka ng Tatay mo ay susunod ka ka sa lahat ng sasabihin niya. Knowing na gagawin mo ang lahat sa para sa pamilya mo.

Kaya bago ’yun maunahan ay gumawa na kami ng aksyon. Tinulungan ka at niprotektahan ang pamilya mo para walang magamit na alas ang tatay mo laban sa’yo.“

“Ang sabi kasi, kaibiganin ka lang at protektahan. Pero jinowa ka pala. And that’s odd. Kasi hindi ka naman niya mahal o ano. He never been in a relationship. Kahit nga kay Atarah, eh. Minsan na nga lang siya nagkagusto hindi pa nag work.” naiiling niyang usal.

“At ayun na nga. Hanggang sa tama ang hinala namin. Mahal ka pala talaga niya. Nagiging tanga si Roks kapag masyadong nalulong sa pag ibig. He’s being reckless sa lahat ng action niya. Your father is powerful. At tingin ni Roks kayang-kaya niya pabagsakin ng mag isa ’yun. And ilang beses nagkakaroon ng ingkwentro laban sa tauhan ng ama mo. Hindi mo alam ’yun? Dahil ayaw niyang malaman mo.”

He’s inlove with me? He loved me truly?

“Alam niya kung ano pinagdaanan mo noon. He doesnt want to stress you. Ni away niyang malaman mo ang mga gano’n bagay dahil alam niyang mag iisip ka na naman. He just want to give you a better life. Hindi nag o-overthink o matakot. Gusto niya maging masaya ka lang. Kasi you deserve it pagkatapos nang mga nangyari sa’yo noon. It’s time for you to be happy naman. Ayaw ka na niyang mapagod kakaisip sa panibagong problema..”

Nagsimula nang magsituluan ang mga mata ko. Parang pinipiga ang puso ko sa mga salitang lumabas sa bibig niya.

“Alam mo ba na ama mo ang

may pakana kung bakit makukulong ka? Siya ang gumawa ng paraan para madiin ko. Dahil hindi ka nila nakuha sa mabait na paraan kaya naman alam nila na kakapit ka s patalim para lang makalaya.“

“Hinahanap mo si Roks ’di ha? Wala. They tried to kill Roks. Papunta siya no’n sa’yo pero ang sinasakyan niyang sasakyan ay may bomba. Sumabog ’yun at pagkatapos ay na ambush pa siya. Pinagbabaril pa siya sa loob na sumabog na sasakyan.”

Para akong malalagutan ng hininga. Ang ibig bang sabihin nito nag aagaw buhay si Roks noong panahon na kailangan ko siya.

“Himala na nga lang at nabuhay pa siya. Seryoso na malala ang pagkapuro sakaniya. Nabulag siya at ilang taong baldado. Ni hindi na nga siya makabalik sa militar ngayon dahil hindi na siya gano’n ka asintado at kaliksi katulad ng dati.”

Nabulag at baldado? What the hell?

“Bakit wala ba siyang kasama? Wala ba siyang body guards?”

“Si Roks need ng body guard? No way. Hindi rin naman inaakala nito na gano’n ang mangyayari. Nakatanggap siya ng call na nakatakas ka raw sa mga body guards mo. So he immediately take an action. Hindi na siya nag pa tumpik-tumpik pa.”

“Hinanap ka nila and hindi niya alam na natiktikan na pala siya ng Tatay mo. Na planado pala lahat ng Tatay mo ang nangyayari. And ayun habang nasa korte ka. Siya nag aagaw buhay na. And his parents is so mad as hell. Gustong-gusto ng gumanti nina Tita. Kahit gano’n naman sila, iba pa rin kapag kaanak na ang naapektuhan, e. Lalo na anak niya ang nag aagaw buhay.”

“So ang gusto gawin ng Mommy ni Roks ay

isuko ka nalang. Hayaan ka na. Galit na galit sila. But I know hinding-hindi magugustuhan ni Roks ang gano’n. Lalo na gumagawa na ng action ang Tatay mo.“

“Anong aksyon ba ang ginawa nila? Ipakulong ako?”

“They are helping you.” She smiled.

“ Anong helping? “ napatingin ako kay Bite na seryoso lang ang tingin saakin.

“Are you ready to know who’s your father?” nakangising sambit ni Derin.

Hindi ako sumagot.

“I take that silent as yes. Well do you remember the guy who help you to defend yourself in the court?”

Biglang bumilis naman ang pintig ng puso ko.

“Huh? Sino? Si Atlas. Your EX?”

Ngumiti siya at tumango. “ Exactly. And kanino ba siyang anak?“

“Sa Presidente .” kunot noong usal ko.

“Yes, Paint. He’s your father. The current president of Philippines, Laron Argonia.”

Parang biglang tumigil ang mundo ko. Ni hindi ma process ng utak ko ang sinasabi niya. Para akong walang naiintindihan. Hindi ko ma absorb ang lahat.

“Ang daddy ni Atlas at Daddy niyo ni Biye ay iisa. I bet you already met him? “

“Paanong siya? Bakit siya ?” naiiling kong sambit.

“He’s a demon. Atlas is addopted. Ang mom niya ang naginsist na mag adopt sila. Dahil hindi sila magka anak-anak. Ginawa na nila lahat at gumastos ng ng milliones pero wala talaga.But mas gusto ng Tatay mo ay totoong anak niya ang magmana ng lahat ng ari-arian niya at mga illegal na gawain niya. Atlas is nobody. Kaya naman ginagawa niya ang lahat ng gusto ni Laron Argonia para tuluyan na siyang matanggap at ituring din siya bilang tunay na anak.”

Bigla tuloy nag flashback ang kwento ni Atlas sa tatay niya noon. Hindi ko talaga maisip na tatay ko pala talaga ’yon. No wonder, noong pumunta ako sakanila iba ang pakikitungo niya saakin at hindi maganda ang pakiramdam ko sakaniya.

“Well, gusto niya lang naman din ng kalinga ng isang ama. Kahit anong gawin niya napakalaki ng distansya niya mula sa sakniyang ama. Ginagawa lamang siyang utusan ni Laron.”

“T-ngina..” inis na mura ko.

“So Laron tasked Atlas na ligawan ka. Hindi ba siya sick sa ginagawa niya? Consider as kapatid mo si Atlas kahit na ampon siya pero pinapaligaw ka? Eh ang gusto kasi ni Laron ay mapabango nila ang pangalan nila sa’yo para lang sa huli ay sakanila ka papanig. Ginaya nila ang method ng Montego pero bigo siya. Naunahan na talaga siya ni Roks.”

She sighed. “Alam mo bang matindi ang galit sa’yo ni Atlas. Satingin mo ba totoo lahat ng pinapakita niya sa’yo? Hindi, Paint. Pinapatay ka na niya sa isipan niya. Ikaw ang dahilan bakit hindi niya makamtam ’yung gusto niyang buhay. Ang tagal niyang pinagsisilbihan ang Daddy niya pero sa huli hindi niya makakatikim ng kayaman nito satingin mo ba hindi ka balak patayin ni Atlas?”

Napailing-iling ako ang hirap tanggapin ng katotohan lalo na ilang taon na ang nakalipas. Pakiramdam ko, nagalit ako at nag suffer lang sa wala.

“Then why? Bakit hindi mo sinasabi saakin ng lahat ng ’to noon, Bite? Bakit gusto mo iwanan ko ang dati kong buhay?”

Lumambot ang expresyon nito. “ Dahil ayaw na kitang nakikitang nahihirapan. Walang naging dulot ang pamumuhay mo sa nakaraan. I want the best for you. Ayaw na kitang ibalik sakanila..“

“That’s why we decided na dalhin ka nalang ni Bite sa UK para mag settle do’n. But pinilit ko lang siya na mag training ka at mag trabaho sa CIA. Dahil hindi habang buhay ay nagtatago lang kayo sa UK. Mahahanap at mahahanap pa rin kayo ng Tatay niyo. I’m afraid na mangyari kay Bite ang nangyari kay Roks. Kaya gusto ko na maging ready ka nalang. Dahil dadating ’yung time na kailangan harapin mo ang problema para matapos na ng tuluyan.”

“Yeah, as I said. Ayokong mag trabaho ka sa CIA. Ayokong ilagay sa peligro ang buhay mo. But tama naman sila, hindi habang buhay ma p-protektahan kita, Cat.”

“Now, I understand. I’m glad na trained ako. I’ll be forever grateful.” napatango-tango nalamang ako.

“So ano, may naiisip ka bang gawin? You’re pregnant pa naman.”

“Sangayon, wala. Gusto ko lang din protektahan ang anak ko. I’m thinking kung babalik nalang ba ako sa UK at do’n nalang manganak.”

Napatingin ako sa hagdan at napansin ko na may sumisilip. Si Gnaw. Bigla ko tuloy na isip na kung uuwi kami ng UK paniguradong sasamahan ako ni Bite at maiiwan niya na naman ang mag ina.

“Alright, we’ll—”

“Ay char! Ayoko ng klima sa UK. I’m so sensitive. Okay na pala ako dito.”

“Are you sure?”

“Yes! Dito nalang tayo para rin makasama ko si Gnaw.”

Tipid lang na ngumiti si Derin. “ He’s really excited to see his cousin na. Hindi kasi talaga gano’n nakikipag laro si Gnaw sa ibang pinsan niya dahil mahigpit din ang parents nila. You know from military family kaya in the early age gusto nila na t-train ang bata but for me ayoko muna. I want him to enjoy his childhood. I don’t want to put him in pressure kagaya ng ginagawa saamin ng Montego noon. And gano’n din naman ang gusto ni Bite.“

“Yeah. tama naman. Kasi may right age naman para matutunan ni Gnaw ang lahat. Paunti-unti lang at huwag siyang biglain.”

“What about the baby? Sasabihin mo ba kay Roks?”

Napatingin ako kay Bite. So sinabi niya nga na si Roks talaga ang tatay ng anak ko huh.

“I don’t know pa. Ayokong umeksena sa kanila ni Paint.”

Kumunot ang noo niya. “’ Yung fake paint na ’yon. Ay siyang pinadala ng ama mo para tumigil ang Montego sa paghahanap sa’yo at malaya na siyang magawa ang gusto niya. Supido.”

“Aware kaming lahat kahit na ang Montego na hindi siya ang tunay na Paint. But nagpapanggap nalang na naniwala para lang hindi masira ang paniniwala ng kampo nina Laron na nauto ang mga Montego. Satingin ba nila sa ginawa nilang ’yon, nahanap siya ang tunay na Paint? Hindi ’di ba?”

“ Alam din ba ni Roks?“

Umiling si Derin. “ No. We didn’t tell him. Nasa state of recovering pa siya noon. Kapag nalaman niyang hindi nga ikaw ’yon ay hahanapin ka niya at hindi siya titigil.“

“Recently na lang din siya naging ok. Ngayon hindi na siya nag t-trabaho sa Montego. Kahit sa military hindi na rin siya nakabalik. Parusa rin kasi ’yun ng mga nasa taas kahit pa kamag anak namin si Roks. Rule is rules pa rin.”

Kung gano’n nangyari ang lahat ng ’to kay Roks dahil saakin?

“I know it’s really hard for you too. Ngayon, ang akala namin handa ka na sa lahat pero buntis ka. Mas priority pa rin natin ang safety niyo ng baby. Hindi pwedeng malaman ng ama mo ang tungkol sa’yo na buntis ka at nasa Pilipinas ka. Though, hinding-hindi ka naman namin papabayaan. Ligtas ka pa rin sa kamay namin pero kung ikaw mismo ang maglalagay sa kapahamak. Wala kaming magagawa do’n. Kaya simula ngayon mag iingat tayo. Tulungan mo rin ang sarili mo. Lagi mong iisipin ang kalagayan ng anak mo.”

“Alam ko naman ’yon.”

“Good to know. Kaya it’s up to you din kung sasabihin mo ba ang totoo kay Roks na buntis ka.”

Bigla na naman ako nakaramdaman ng kalungkutan. “ Buntis si Paint..“

Natigilan silang dalawa. “ I mean ’yung fake Paint. Totoo ba ’yun? Na buntis din siya?“

“I don’t know. Well this is the consequence din aa pagsisinungaling natin sakaniya hindi natin alam ang tatakbo sa relasyon ng dalawa—-”

Umiling ako. “ Pero alam niyang ako si Paint! Iniwan niya saakin ang flashdrive ng documentary sa lahat nang nagyari sakaniya tapos ngayon buntis ’yung fake Paint na ’yon?“

“Oh then, I think kailangan niyo mag usap para magkaintindihan kayo. Kung alam na pala ni Roks ang lahat. Paniguradong gumagawa na ng aksyon ’yon. Na dapat pigilan dahil baka magpadalos-dalos na naman siya. Sasabihin ko ba ’to sa Montego, hon?”

“Do you want to talk to Roks right now? “ seryosong tanong ni Bite.

“ No. “ ayoko pa. Hindi ko pa ata kaya makausap siya ngayon kahit marami akong gustong itanong.

“It’s ok. Your feelings is valid. But I’ll make sure to confirm if is she’s really pregnant. But I hope not.” Derin is assuring me.

I nodded.

Pagkatapos namin mag usap nag paalam muna ako sakanila na mag papahinga ako dahil hindi ko kinakaya ang mga information na nalaman ko ngayon. Ni hindi pa nga nag p-process ang lahat sa utak ko.

Ang sabi ko magpapahinga ako pero nakita ko ang sarili ko nakaharap sa laptop.

I’m browsing the internet to know who’s Laron Argonia.

Nang makita ko ang litrato nito ay parang gusto ko nalang basagin ang screen ng laptop ko. Ang laki-laki ng ngiti ang akala mo walang kademonyohang tinatago.

Siya nga. I remember noong bumisita ako kina Atlas noon grabe ang pagdidikit saakin noon. So possible ngang alam niya na anak niya ako noon, no? No wonder ang asawa niya ay patang masama ang timpla saakin dahil ako ang matagal ng anak na hinahanap ng asawa niya.

Ni hindi talaga maganda ang pakiramdam ko noon pa. Now it make sense kaya mabait si Atlas saakin ay dahil ’yon ang utos ng Tatay ko.

Matatapos na ang termino niya as Presidente sa susunod na taon. Wala siyang ni anong masamang records o ano. Maganda ang imahe niya sa public. Gustong-gusto siya ng mga tao.

May mga naglalabas ng mga baho niya pero walang naniniwala sa mga ’to dahil iilan lang ito mas marami parin ang taga suporta niya.

He’s a good old looking guy. Mukha siyang religious at inosente na aakalain mong walang ginagawang kahit anong katiwalian o kasamaan.

Ewan ko ba kung tanga siya o ano pero satingin niya ba papanig ako sakaniya pagkatapos ng ginawa niya sa pamilya ko? Satingin nuya ba makukuha niya ako ng gano’n-gano’n lang?

Hindi ako kasing demonyo niya para baliwalain ang nangyari ngayon. Porket gumagawa ako ng krimen satingin niya magkalevel kami? No way.

Aaminin ko noon na gagawin oo ang lahat para mabigay ko ang lahat ng pangangailangan at gusto ng pamilya ko. Kung tutuusin hindi ko naman talaga ginusto na gumawa ng illegal na gawain noon kung may iba lang talagang paraan para kumita.

Ang kaso ang daya-daya ng bansa natin, e.

Now I know bakit para pamilyar ang mukha ni Bite dahil malaki ang pag kakapareho ni Laron. Kung makikita siguro ni Laron si Bite malalaman niya na agad na anak niya ’to at baka siya pa ang habulin.

Pero kung dumating ang time na magkaharap kami. Sisiguraduhin kong mapapabagsak ko siya at mabubulok siya sa kulungan. No special treatment! Mauubos ang ari-arian niya at mauupos ang kapangyarihan niya.

Hindi ko namalayan nakatulugan ko nalang pala ang ginagawa kong paghahanap ng impormasyon kay Laron.

Nang magising ako ay agad akong lumabas dahil 4 na pala ng hapon and I’m hungry. Naabutan kong nakain sa dining area si Gnaw.

“Tita! Let’s eat !” nang makita niya akong palapit.

“ Okay, what’s that?“

“Mom cooked pasta for me before po sila umalis ni Dad. Taste it! This is the best pasta in the world.”

“Talaga? Okay, I’ll taste it.” agad naman akong binigyan ng kasambahay.

“ Nasaan daw pupunta sina Bite ?“ tanong ko sa nagbabantay kay Gnaw.

“Hindi ko po alam, Ma’am, e. Wala pong nabanggit.” tumango lang ako at naupo na sa tabi ni Gnaw.

“Wow ang sarap naman! “ sambit ko nang matikman ko ang carbonara.

“ Opo, I’m big fan of pasta but carbonara and pesto are my fave!“

“ Talaga? “ I smiled at him.

“ Did you meet your Tito Roks ?“ tanong ko out of nowhere. Hindi ko napigilan ang sarili kong bibig.

Napatigil naman siya sa pagkain. “ Yes, but he’s busy po always. I met him like once a month or sometimes when he’s meeting my Mom only po.“

“Is he a good uncle?”

Ngumiti siya at parang guhit nalang mata niya at agad ding lumabas ang dimples niya. “ Yes. Is he your husband po, right?“

“Ahh eh—”

Nagulat ako ng hawakan niya ang kamay ko na para bang ni-cocomfort ako. “ It’s ok. I know you’re going through something po. I understand po, Tita.“

Napatingin ako sa nanny ni Gnaw na nginitian lang din ako na para bang normal lang kay Gnaw na ganito siya.

“ My Dad is always far. My mom said that he’s with his sister. He’s protecting his sister from the bad people. I understand it that’s why I promise I’ll be like Dad when I grow up po. Whatever you’re going through right now. Just remember, there’s hope in every breath.“

Buong araw ay nag bonding lang kami ni Gnaw hanggang sa makauwi ulit ’yung parents niya. May meeting lang daw silang inattend-an.

Sobrang nakakamiss mag aalaga ng bata. Excited na nga talaga ako sa paglabas ng baby ko.

Gusto ko rin makita ng mga kapatid ko ang pamangkin nila. Lalo na si Coco sobrang hilig niya pa naman sa baby.

But I don’t know paano ko sasabihin sakanila. Gustong-gusto ko na magpakilala na ako ang tunay na Paint dahil miss na miss ko na sila.

Gusto ko na silang mayakap. Ang ironic pero gusto ko ng bumalik sa dati kong buhay. Gusto ko ng balikan ang lahat ng naiwan ko, ang pamilya ko, kaibigan at si Roks.

But alam kong hindi na basta-basta mangyayari ’yon.

Sa sobrang miss ko sakanila ay hinanap ko ang social media account nila. Una kong hinahanap ang kay Ella.

Napangiti naman ako nang makita ang nakalagay sa profile na “studied bachelor of science in nursing”

Tignan ko ang photos niya at nakakapag travel na siya. May mga medical mission siyang pinupuntahan. May mga pictures din siya kasama sina Tatay at Nanay Alice pati na rin ang iba pang kapatid ko.

And I’m glad walang picture ’yung fake Paint na ’yon. Hinahanap ko rin ang picture kung may baby ba siya ng baby niya pero wala pero wala din.

Nakita ko ang isang shared post ni Ella na may medical mission sina sa isang baranggay sa Mabalacat.

Malapit lang! Dito lang din ’yon sa Pampanga at bukas na ’to. I wanna go there. Gusto ko siyang makita kung paano nag trabaho.

Okay walang makakapigil saakin. Pupuntahan ko siya. Kaya naman agad kong pinuntahan si Bite.

Naabutan ko siya sa office niya dito sa bahay niya rin mismo. “ Bite ..“

Nagangat siya saakin at binaba ang binabasang papeles.

“Pwede naman akong pumasyal alone ’di ba? If mag assign kang body guard please don’t make it obvious?”

“Where are you going?”

“Gusto ko lang maglibot-libot and travel. And beside, I know you misses your family. I’ll give you time para mag bonding. I’m ok, gusto ko rin naman kasing mapag isa. And ayoko ng may kasama.”

Hindi siya nagsalita at nakatingin lang saakin.

“Seryoso ako Bite baka pag sinamahan mo pa ako ka stress lang ako ayaw nga kitang nakikita. Gusto ko lang talaga makapag relax kami ng baby ko. Kasama ko naman mga body guards so safe kami.” I smiled.

He sighed. “ Ok, just call me if you want something or if you want us to accompany you, okay?“

“Yes po, thank you, Kuya .” nakangiti kong usal at iniwanan siya nakatulala dahil sa sinabi ko.

Kinabukasan ay maaga akong nagising. I’m so excited na nag ayos ng sarili. Sa place namin to mabalacat 1 and 30 minutes ang byahe kaya naman saktong 9 na akong nakarating sa baranggay kung saan ginaganap ang medical mission.

I watched her. Nag c-check up sila. And it seem like she’s enjoying what she’s doing. Malaki ang ngiti niya at sobrang nakakatuwa dahil sobrang bagay nuay sa suot niyang scrub suit.

Gusto ko siyang lapitan. But natatakot ako sa magiging rekasyon niya. And besides hinayaan ko na muna ang ibang pasyente na inaasikaso nila.

At nang mapansin ko na paunti na ang pila ay hindi ko na napigilan ang sarili ko at sa huli nanalo ang intrusive thoughts ko na lumapit.

“Good afternoon, Ma’am. Nasaan po ’yung form niyo?” tanong niya nang hindi tumitingin saakin dahil may pinipirmahan siyang paper.

Napailing-iling lang ako dahil hindi ko naman alam na may gano’n pala. “Ah, eh wala po.

Nag angat siya ng tingin. At napansin ko ang pagkagulat sa mukha niya. Nakaawang ang bibig niya pero mabilis niyang sinarado at umiling lang siya sa kawalan saka ngumiti.

“Nag paregister na po ba kayo do’n?” turo niya sa bandang stage pero umiling lang ako muli.

“Ah no, medyo nahihilo din kasi ako kaya lumapit. “ well it’s true. Bigla nalang din ako nahilo ngayong nakauwi ako.

“Ano pa po ba ang nanaramdaman niyo?

“Nanlalambot po ako.”

“Hmm, kumain po kayo?”

“Yes po, kumain naman po.”

“Nagtatae po ba or nagsusuka?”

“Hindi naman po.”

“BP ko lang po kayo.” inilahad ko ang kamay ko sa table para ilagay ’yung pang blood pressure.

“Normal lang naman po ang BP niyo. If you don’t mind. Buntis po ba kayo ngayon ?”

“ Yes .“ nanlaki ang mga maya niya pero agad niya rin naman binawi ang reaksyon niya.

“Oh ok. Nakapag pa check napo kayo? Ilang months na po ba”

“Mag 3 months na po.”

Napalabi ako. Gustong-gusto ko na siya yakapin at nangingilid na ang luha ko.

“ Ah okay po. First trimester niyo pala. Medyo delikado pa po niyan kaya dapat pahinga po muna kayo sa house niyo. But wow po, you’re so sexy pa rin po, Mommy. Ano pong secret niyo?“ biro niya.

Hindi ko napigilan ang sarili ko at hinawakan ang kamay niya kaya napangiti lang ’to.

“ Ella ..“ nawala ang ngiti sa labi niya.

“ Ah yes po, Ella po ang name ko .“ malamig na sambit niya saka turo sa naka burdang pangalan niya sa scrub suit niya.

Hindi ako sumagot dahil tumutulo na ang luha ko pero hindi niya na ako tinitignan.

“I think ok naman po kayo. Siguro dapat umuwi na muna kayo para makapag pahinga pa. Normal lang din kasi sa buntis na madalas na mahilo kaya I suggest u po na dapat nasa loob nalang kayo ng bahay. Excuse me po, break time na namin .” turo niya sa orasan niya at agad na tumayo without looking at me.

Nataranta ako at agad siyang hinabol hanggang sa makarating kami sa tent nila mabuti nalang at walang tao do’n.

“Ella..” nahawakan ko ang kamay niya pero tinabig niya lang ’to.

“Ano ba! Sino ka ba?!”

Hindi ako makasagot at nagsimula nang umiyak. Ni hindi ko magawa na masabi na ako ang ate niya.

“Bakit ngayon ka lang?! Oh should I say bakit bumalik ka pa?” matigas na sambit niya at nakita ko na rin na tumutulo ang luha niya.

“Oo alam ko Ate Paint. Alam kong ikaw ang totoong Paint! Ano ngayon? Pagkatapos mo kaming iwan sa ere kasama ’yung pekeng ikaw. Babalik-balik ka pa? Para saan pa? Nagsasawa ka na ba sa buhay mong masagana ngayon?”

“No, hindi g-ganon ’yun ,” nahihirapan kong usal.

“ Alam mo ba kung gaano kami maltratuhin ng pekeng paint na ’yon?! Dapat pinalabas niyo nalang na patay ka na hindi ’yung magdadala pa kayo ng pekeng tao para lokohin kami.“

Napayuko lang ako at hindi makapagsalita.

“ Ate, Ilang taon kong pinaniwalaan na ikaw ’yon. Tapos malalaman kong hindi pa la?!“

“Im sorry..”

Napaluhod nalang siya. “Nakunan ako noon. Takot na takot ako. Hindi ko alam anong gagawin ko. On-going pa ’yung kaso noon bigla ka nalang nawala. Naiwan ako at ako ang sinsisi nila. Kinawawa nila ako, Ate. Walang pumprotekta saakin. Iniwan nila ako.”

Agad ko naman siyang inalo. “ Takot na takot ako. Gusto nila ako patayin. Gusto nilang akuin ko ang lahat. Wala akong magawa noon.“

Hirap na hirap akong niyakap siya. “Sorry.”

“Bakit mo kami iniwan? Bakit mo iniwan sa ere, Ate?”

“Hindi sa gano’n, Ella.” hirap na hirap kong usal.

“Ang hirap kasi ng si—sitwasyon na-natin.”

Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil nawalan na tuluyan ng malay.

I opened my eyes and expected ko na agad kung nasaan ako.

“ Ate ..“ napatingin ako sa gilid ko nang magsalita si Ella.

Napangiti naman ako nang makumpirmang siya nga. Hindi niya ako iniwan at mas pinili niya akong samahan.

“Ate, how’s your feeling?”

“I’m fine.. “ mapaos-paos na usal ko.

Napayuko siya. “ Ate, I’m so sorry. Nataranta ako, I called Kuya Roks..“

“It’s okay—Wait what?!” agadakong napaupo at sakto namang may humawak ng kamay ko at napatingin ako sa right side ko nando’n si Roks.

“What are you doing here?” nanlalaking mata kong usal.

“I want you to explain to me everything.” mahinahon pero seryosong sambit niya.

“Huh? What? For what?” kunot noong tanong ko.

He clenched his jaw. “ About everything. Why? Cenery, why?“

Hindi ako makapagsalita at tinignan lang siya.

“But I understand, I don’t want you to explain it rightnow. I don’t wnat to pressure and make you stress. Marami pang oras at hindi ’yun ngayon. I’m willing to wait, Cenery. Sa ngayon, I want the best for you and for our child.”

Ramdam ko ang panginginig nang kalamnan ko sa huling sinabi niya . “Your child? Who?”

“Our child.”

“No, Roks. Hindi sa’yo ’to.” naiiling kong usal.

“Yes, Cenery.

It’s mine, our baby is mine. Hindi sa kaninong lalaki. Anak ko siya, anak natin.“

Chapter 63

Roks Musket

I TAPPED my foot impatiently, a rhythmic beat against the floor, echoing the rhythm of my restless mind. I was drowning in a sea of boredom as the minutes passed by, each one seeming to last an eternity.

“YOU’RE not pregnant,” the doctor announced.

My ears clapped. Napailing-iling nalang ako at tinignan siya.

“But may mga symptoms ako! “ she defended.

I pulls a small smirk before soften it as I watch how her expression and tone of voice change.

She gave me a glance. That’s why I merely give her comfort while acting unhappy. I want her too see how concern I am.

“Madam, It’s called Pseudocyesis. You have pregnancy symptoms. Nag try ka na po bang test?”

“ Yes. “ I don’t know. Out of nowhere bigla niya nalang naisip na buntis siya. I never sleep with her kaya I don’t feel anything. I’m not nervous nor happy.

Alam ko sa sarili ko na never ko naramdaman na gusto siyang makasama sa kama or even sa buhay. Ilang beses niya na akong sinubukan akitin pero hindi ko lamang ito pinapansin.

I don’t know— even the man instinct can’t do anything it. Nangingilala siguro ang alaga ko—I mean it didn’t hardened for like 5 years ba?—except every morning ofcourse it’s natural. Pero sa kahit sinong babae o sa pekeng Cenery na ’to ay hindi siya sumasaludo.

Patay ang sex life ko ng ilang taon kung sa ibang lalaki hindi nila kaya ’yon pero ako kayang-kaya ko mag tiis ng kahit ilang taon pa because I respect the real Cenery kaya kahit na t-turn on ako sakaniya noon ay pinipigilan ko dahil alam kong hindi siya handa—at mas lalong baka hindi siya comfortable. I don’t want her to feel the discomfort.

I’m very old fashion man—ang gusto ko papakasalan ko muna siya before we do it pero yeah nabigo ako. Oh well, when we did it. Gustong-gusto ko na bukas rin ay pakasalan na agad siya.

And after ilang years— I didn’t expect na sasaludo muli ang alaga ko at ang nakakamangha pa ay sa babaeng tunay na nag ma may ari sakaniya. Alam niya kung kanino lang siya at sa babaeng tunay ko pang mahal. And it’s all worth it.

Kaya hindi ko maiwasan na mag isip ng kung ano noon. I thought I really fell out love. Bakit hindi ko naramdaman sa babaeng kasama ko ngayon ang pagmamahal na meron ako kay Cenery noon.

I love her so much. Words can’t explain. Pero napagtanto ko ang lahat na sa tunay na Cenery ko mararamdaman muli ang pakiramdam na nag mamahal. Kahit wala pa siyang ginagawa, akit na akit na ako sakaniya doon ko napatunayan na hindi naman nawala ang pag ibig. My heart knows who own him. Alam ng buong ako—ng katawan ko, ng puso ko kung sino talaga ang babae na para saakin.

“Upon looking to this kasi, Madam. May Polycystic ovary syndrome po kayo. Eto po ’yung dahilan bakit hindi kayo dinadatnan. Sometimes, changes in the body can make a person believe they are pregnant, even if they are not. This can happen in people who are more sensitive to physical sensations and may misinterpret certain body changes as a clear sign of pregnancy.”

That’s it.

Kahit sabihin niya na buntis siya at ako ama. I won’t believe her. Simula pa nang mangyari ang insidente at nagkita kami ay naramdaman ko ng malaking pagbabago sa relasyon namin.

Ipinagtataka ko ’yun noon. Dahil alam ko sa sarili ko kung gaano ko kamahal si Cenery. Handa kong isakripisyo ang lahat pati ang buhay ko para lang sakaniya pero nang magkita kami at binigyan ng pagkakataon na magkasama muli. I don’t know what happened. Parang bula na naglaho ang pagmamahal at nararamdaman ko. I feel like there’s a distance in our relationship.

Wala akong nararamdaman. Katulad ng sinasabi ko palagi, pakiramdam ko na fell out love ako. And I hate that feeling. Naiinis ako dahil gano’n nalang ba kadali na mawala ang lahat?

We kissed. But I don’t feel anything than clashing our lips. There’s no spark between us. Wala talaga ako maramdaman kung hindi pagkalito. Hindi kagaya noon na malapit palang ang tunay siya saakin ay para na akong na k-kuryente at hindi ko na maipaliwanag ang saya na nararamdaman ng puso ko.

But nang magkita kami ay wala. I feel lost. I’m scared. Ilang taon kong kinimkim ang nararamdaman ko. Iniisip ko na baka epekto lang ng aksidente ko ’yon kaya gano’n na ang na f-feel ko but it turns out na hindi pala talaga siya ang babaeng minahal ko.

My world was empty before I met Cenery, dark, silence. But when I met her, when we start talking, my world changes. It’s more bright. And now, She became my world. Sobrang mahal ko siya. Kaya hindi ako makapaniwala na mararamdaman ko na nawawala ako kahit nasa harapan ko lang siya.

Ngunit nang magkita kami ng tunay na Cenery. Naramdaman ko muli ’yon. The moment when our eyes met I almost lost consciousness, The world stops and my love is still the same after so many years. Mabilis ang tibok nang puso ko. Gustong-gusto ko maiyak, yakapin siya ng mahigpit at sabihin sakaniya kung gaano ko siya kamahal.

I still want to love her. I love to stare at her forever. My knees get weak when I see her coming towards me. I knew immediately that She’s still the beating of my heart, the air that I breathe. She’s the sunrise and sunset of my day. Once our eyes connected, there was no going back. She’s the person that I want to spend forever.

“No, but I’m pregnant!”

But here I am. Alam kong hinding-hindi ko siya mababawi agad. Gusto kong matapos na ang paghihirap namin. I want to investigate everything at tapusin ang mga gulo na ’to bago ko siya tuluyang mabawi.

I don’t care, if she’s happy at kung totoo ang sinasabi niyang kasal niya. Sasabihin ko sakaniya kung gaano ko siya kamahal at kung matalo man ako at least ay ipinaglaban ko siya.

“ It’s not possible. You know that we never had a sex.“ bored na saad ko.

I’m still staying with her. Hindi dahil gusto ko o takot ako mawala siya. I want to know who is she. I want to expose her. Kung sino ba nag uutos sakaniya at kung ano ba talaga ang tunay na pakay nila. Kung alam niya ba talaga ang lahat ng ’to, napag utusan lang ba o nagkamali lang.

I want to clear this thing out. At mapaliwanag kay Cenery ang lahat. I want to explain myself after this shit. Gusto kong may mapatunayan sakaniya.

“We did! Everytime na lasing ka!”

I never drink kapag nariyan siya. And besides, hindi naman ako ’yung tipo na lasing ma hindi alam ang mga ginagawa ko. Kaya alam kong nagsisinungaling siya.

Ano na naman kayang plano nila bakit pinagpipilitan niyang buntis siya?

Sadya ba ang lahat ng ’to o aksidente? Bakit kailangan niyang magpanggap na pekeng Cenery. Wala man bang naghinala na possibleng hindi siya si Cenery?

What about the Montego? They really drop her case? They didn’t dig more? Hinayaan nalang ba nila ang lahat na mangyari ’to? Malabong wala silang alam sa ganito. I know my family.

I deeply sighed. Hinila ko ang kamay niya patayo. “ Let’s go home.“

Tinabig niya ang kamay ko. “ Ano? You don’t want to accept my child kasi may babae ka na?“

Crazy .

“This isn’t the right place to create a scene.”

“No, but I’m pregnant! Ayaw mo lang talaga tanggapin ang totoo!” sigaw niya.

She’s really a great gaslighter.

“Alright, yes you’re pregnant. I understand. Let’s go home okay ?” nagbago ang expresyon ko at naging matamis.

Inuwi ko nalang siya sa bahay. Unti-unti naman siyang kumalma.

“I’m busy, I’m sorry. I can’t take care of you. If naniniwala kang buntis ka. Just stay here. Alagaan mo ang baby natin, okay? “ I cringe.

“You’ll leave me ?” she pouted.

Napangiwi ako. “ Yes, I’ll just update you.“ umalis na ’ko dahil ko na matatagalan pa kung artehan niya ako ngayon.

I have a lot on my minds these days. I have so many things to do everyday. I want to know who’s face behind her while I’m trying to win the real Paint back.

Alam kong hindi ko basta-basta magagawa ang pinaplano ko. It takes time, lalo na ako lang mag isa at kung sakali malaking tao ang mga makakalaban ko kaya kailangan kong paghandaan at huwag mag padalos-dalos.

Hindi na ako mag papadalo-dalos pa katulad nang dati. I’ll plan and everything and babalik akong malakas.

I went to my condo, this is the only place where I put all my things in investigation. Dahil wala naman na akong sariling opisina sa MIS. Hindi naman alam ng pekeng Cenery kung saan ito kaya hindi rin siya nakakabisita.

Ewan ko lang din bakit pumunta ngayon dito si Derin. Well, she know about my place. So hindi rin naman ako magugulat. Alam ko rin na alam niya ang mga kilos ko.

“I’ve heard nag pa dna test ka raw.”

Pagbukas ng pintuan ko ay ayun agad ang sinalubong saakin ni Derin.

“At girlfriend mo pa?” she arched her eyebrow.

“Hi uncle Roks !” napatingin naman ako sa anak niya na tuluyan ng pumasok sa loob ng condo ko.

“ Bakit pinaghihinalaan mo ba siya na hindi totoo? Why? I mean why now?“ she’s smirking.

Anong ibig sabihin niya?

“Derin, I don’t have any time to talk about it. May trabaho ako.”

“Ang ano? Makialam sa kaso na hindi dapat sa’yo? Ofcourse, gawain mo ’yan.”

I deeply sighed. “ Look Derin, kung isusumbong mo ako. I don’t fucking care. Labas na ako sainyo, I can do whatever I want without obeying your rules.“

She rolled her eyes and pumasok na sa loob. Sinundan ko lang siya ng tingin hanggang sa makaupo siya couch.

“Gusto mo bang samahan kami sa UK?”

“I’m bus—”

“Uncle Roks! Mama said sasama ka raw saamin.” sabat naman ni Gnaw na kumakain ng chocolates from my refrigerator.

No wonder sinama niya ang anak niya dahil alam niyang hindi ko ’to matatangihan.

I love children. I always dream of having my own children with Cenery. Kapag napapanaginipan ko ngayon ay ayaw ko ng magising pa. Wala kaming iniisip na problema at masaya kami.

“Yeah sasama. ’Di ba, uncle Roks? Gusto ko rin naman makasama ng pamangkin mo. See you tomorrow.”

I have no choice kung hindi sumama sakanila sa UK noong araw na ’yon. Kahit pa na busy ako sa mga ginagawa kong pag iimbestiga.

Hindi-hindi ko naman matatangihan ang pamangkin ko.

“Are you not interested to meet my husband again? “ I wet my lower lips and shook my head

Yeah, I met her husband once. Pero nakalimutan ko na ang itsura dahil matagal na at isa pa hindi pa ako magaling noon. Binisita nila ako sa hospital.

“No.”

“Alright, may family dinner kami. If you want pwede ka naman mag libot-libot dito. And I’ve heard merong art gallery. Baka you want to check some

of our

arts there. Pang regalo mo sa girlfriend mo.“

Tutal ay wala naman akong magagawa ngayon ay pinuntahan ko nalang ang sinasabi niyang art gallery.

The moment na nakita ko na ang painting. I don’t know but it’s really familiar. Parang pamilyar ang style ng pagpinta. Tinignan ko ang handwritten ng painter.

At do’n na ako kinutubuan.

I wanna see the owner but sinabi ng mga staff do’n ay nakaalis na. Kaya bigo ako na makumpirma.

Dati, Cenery loves to give me handwritten letters and also a painting. She’s not showy and hindi niya pinapakita ang side niyang ganon sa kung sino. Saakin lang. And I’m so happy.

Kaya alam na alam ko ang handwritten at style niya. Araw-araw kong binabasa at tinitigan ang mga ’yon kaya ngayon ay hindi ma ako mapakali.

Nang makauwi ako ng bigo ay sinalubong ako ni Derin . “Did you see her?”

I knew it. She knows. Kaya siguro sinama niya ako dito at sinadya na papuntahin ako sa Art Gallery.

At kaya niya rin ako isinama dito sa UK dahil dito nakatira si Cenery.

D-mn.

“She owned that?”

She smiled “ Yes, Roks.“

Hindi ko na siya tinanong pa patungkol dito dahil may nakaalang panahon para ito.

Sa ngayon ang gusto ko lang makita si Cenery. Hindi na ako nagsayang ng oras at bumalik muli ako. Pinilit ko na makita siya sa personal para makumpirma ko.

Ang hirap niyang abutin at haligapin pero bandang huli ay nagtagumpay naman akong makita siya. She looks annoyed saaking presenya. Mas lalo kong nakukumpirma na siya ang Cenery ko.

I immediately bought an apartment near to her place. Gusto ko nalang mag stay dito at ayaw ng umuwi pa.

Gusto ko kahit malayo ako ay nakikita ko lang siya. Pakiramdam ko nawawala na ang mga iniisip ko habang tinitigan lang siya.

I really want to stay here para lang guluhin siya at kulitin but I didn’t expect na masusundan ako ng pekeng Paint.

“What now?” She called telling me na nandito siya at sunduin ko siya sa airport. I have no choice kung hindi sunduin na lamang siya.

“ Surprise !“ she excitedly hug me.

“ How did you find me?“

“Ofcourse. Ayaw mo ba ako makita? Hindi mo ba ako na miss.” NO, never

“ Why are you here?“

“I want to ask for second opinion if I’m really pregnant.”

“ Are you serious? I know to myself that we never shared a bed. Paano ka mabubuntis unless you’re cheating on me.“ hindi ko na napigilan ang sarili ko.

Nandito na naman siya para guluhin ako.

Nandito siya para sirain ang plano ko. Ibig sabihin may nonood saakin? Ibig sabihin alam nila ang tungkol sa tunay na Cenery.

“ How can I cheat?! Now, inaccuse mo ako dahil ayaw mong tanggapin ang baby? Why kasi may babae ka na?“

T-ngina.

“Paano ka mabubuntis ?” tanong ko nang makasakay na kami sa sakyan.

“ Really, love? Need ko ba idetalye paano tayo nag sex. Obviously we slept together kapag lasing ka.“

I clenched my jaw. “ Liar, hindi kita inuuwian kapag lasing ako.“

“Why are you so harsh to me ?” mukhang iiyak na naman siya.

“Because you keep lying !”

“ Wow, coming from you? Sino ba saatin ang maraming kasinungalungan pero anong ginawa ko? Pinatawad at tinatanggap kita.“

Damn this witch. Maatim ko at tatanggapin ko ang lahat ng salita kung sa tunay na Cenery mangagaling but from her? It makes me cringe.

“ Tell me how did you found me?“ mahinahon ko saad.

“Ofcourse, I have money! I’ll hire someone to find you. Hindi ka nag paalam saakin na lilipad ka dito!”

“So what do you want now? Na ngayon kasama mo na ako?”

“Gusto kong mag pacheck up.”

Oo sa utak.

“Ok fine.” calm down, Roks

Dinala ko na siya sa hospital pata lang magtigil na siya. I didn’t expect na magkakataon naman na makikita ko sina Cenery do’n.

She’s with a guy na sobrang pamilyar saakin.

“You look like her .” sambit ko sa pekeng Cenery.

She looked annoyed. “I’m better .” damn this bitch, she’s no compare with my Cenery.

I shooked my head nang maalala ang mukha ng tunay na Cenery. Mukhang nagulat siya nang makita kami rito. Ayokong maisip ng kung ano pero bakit siya narito?

Nag pa check up siya sa OB? Ibig bang sabihin she’s pregnant? Are you nuts? Hindi naman lahat na nag papa check up rito ay buntis ’di ba? Or I’m just overthinking? I don’t know just f-ck.

Maraming pwede dahilan.

“ The lady that came here first. Is she pregnant?“ tanong ko sa doctor. Natigil ito sa ginagawa at napatingin saakin saka sa pekeng Cenery

“ Why ?“ Tanong nito.

“ Oo nga, why are you asking?“ Tanong naman ni Fake. Yeah, I wanna call him “Fake” starting today. Lalo na nakumpirma ko talaga na hindi siya ang tunay na mahal ko.

D-mn, matapos lang talaga ang mga problema na ’to. I’ll make sure na pagbabayaran ng babaeng ’to ang ginagawa niyang pang g-gago saamin.

Lumapit ako sakaniya at binulungan siya. “ I’ll confirm if this doctor is fake. I’m afraid that he’ll say that you’re not pregnant. Baka kagaya nung sa Pilipinas ay nagkamali na naman sila. So I want to ask him some question first to confirm.“

Agad naman siya tumango at ngumiti. “ Go, humiga ka na roon.“ turo ko sa bed.

I confirmed, she’s really crazy. Sinong tanga ang maniniwala sa dahilan ko? Tss.

Lumapit ako sa doctor. “ No, I want to ask you first. My girlfriend thought you’re fake tho. We just want to assure that you’re really a legit one. I’m just worried about her situation.“

“I have licensed .” tinuro niya.

I’m out of my words. “ Yeah, but stil—“

“Sorry but I can’t say it to you. It’s their privacy. I think you’re aware of that, Mr. Montego.”

“But I know them. We know that she’s pregnant. That’s why I want to ask you. If you’ll say yes or not. So we can confirm that you’re a legit doctor.”

“ Really, Mr ?“ puno nag pagdududa niyang tanong.

“I don’t think it’s necessary to ask that. If

you’re doubting me. You can look for another doctor. And also, tell me what proof do you want so I can show you my credentials instead of asking me to confirm if the first patient is pregnant.“

“Alright, I gave up. I know you’re a legit one but I’m just wondering why is she here. I’m worried if she’s sick or what.” I whisper the last words that came out but I also make sure that she heard it.

“ Are they twins? “ she’s pertaining to the fake and real one.

“ Nope.“

Her forehead crampled. “ Hmm.. You’re interested to the first one..“

I sighed in pain. “ She’s my greatest love. She’s the person that I love the most

. I love her..“

She stopped, gave me a long and deep sighed. “ Yes, she’s pregnant.“

I was stunned dahil diretsuhan niyang sinabi. Hindi ko na magawang makapag focus hanggang sa makauwi kami.

Hinatid ko lang ang pekeng Paint pauwi. I don’t care if she’s crying and need a comfort. The doctor said that she’s having a fake pregnancy. AGAIN. Ang akala niya lang talaga ay buntis siya but hind naman.

I really don’t care.

Ang unang naiisip ko lang ngayon ay hanapin si Cenery.

Hindi ako tumigil hanggat hindi ko siya nakikita. I’m stalking her everywhere.

I’m trying to look at her tummy. Kung lumalaki ba. Kaya ba nagsusuka siya noong nagkita kami?

Possible kayang ako ang ama no’n?

I don’t care if may boyfriend o asawa niya. We had a sex. And malakas ang pakiramdam ko na akin ang batang ’yon.

We had a sex. WE HAD A SEX. Panghahawakan ko ’yun. Akin ang batang ’yon. At aangkinin ko kahit anong mangyari.

No need to confirm. All I want is her safety. Hindi rin pwede na magpadalos-dalos ako. I want to be careful dahil alam kong maaring mga kalaban na nanonood saamin.

Hanggang sa makauwi siya ng Pilipinas. I never stop stalking her.

Ang kasama niyang lalaki, Bite. Isang negosyante and he’s a billionaire. But He looks familiar to me. I feel like I’ve seen him already.

I notice that they had body guards kaya hindi rin ako makalapit ng basta-basta.

I only watching her from a far. Wala pa akong sapat na kakayahan na basta-basta siya bawiin. I don’t wanna stress her or what. Kahit pa sabihin na hindi saakin ang bata ayokong mapahamak siya. All I want is her safety.

Pero iba ang pakiramdam ko. I think the “lukso ng dugo” is real. Kahit pa nasa sinapupunan palang siya ng mommy niya. Alam kong may connection kami.

Ramdam ko na agad na mahal na mahal ko ang batang ’yon.

One time. I’m really desperate and really can’t resist her anymore. Gustong-gusto ko na siya malapitan.

“Derin. Are you still working at Montego?”

“ Ofcourse.“

“ But you don’t accept mission anymore right?“

She shooked her head. “ Then how did you know that’s the real Paint?“

She smirked. “ Unang tingin palang sa girlfriend mo ngayon alam mo na agad na hindi ’yan si Paint. Bakit hindi mo agad napansin ’yo

?“

Biglang nag flashback ang muli naming pagkikita nung pekeng Paint. Ang akala ko may mali saakin dahil naaksidente ako. I don’t feel anything. Ni hindi ko magawa maging masaya na magkasama na kami muli. Buong akala ko naunahan lang ako ng guiltyness sa lahat ng nangyari.

“ Ofcourse I notice it. But isiniwalang bahala ko nalang.“ that’s true. I tried to ignore all the changes from her dahil alam kong mahal ko siya.

“Really? Or wala ka pang kakayahan? You’re asking me now. Meaning you need help? Ang akala ko ba kaya mo mag isa? Sinasabi mo na ’yan sa Family natin hindi ba?” she’s being sarcastic.

“I want to know if si Cenery ba mismo ang nagpadala sa pekeng Paint na ’yon. If she hired her to pretend o kung may iba pang dahilan.”

I have a lot of question in my mind.

“What do you think?”

“Yes..” I don’t know.

Napakunot ang noo niya. “ Why? Satingin mo ba magagawa niya yon? Satingin mo ba may kakayahan siya gawin ’yon.“

“ She’s

different now. May kasama siyang lalaki. I wonder if that’s her husband.“

She smirked. “ Do you think so?“

“I don’t know. Ayoko rin naman maniwala kung totoo ’yon.”

“What if husband niya nga at may family na siya. Willing ka bang sirain ang pamilya nila para magkasama kayo? “

I stopped. Ano nga ba dapat kong gawin? Should I let her go? O agawin pa siya para sa kasiyahan ko.

Bigla nag flashback ang situation namin ni Atarah. She loves Rare, but at the end. I chose to let her go dahil hindi rin naman ako magiging masaya kung makita ko siyang hindi masaya sa piling ko.

Gano’n din ba ako kay Cenery? Kaya ko ba talagang I let go siya para sa kasayahan niya? I don’t know but ’yung nararamdaman ko ngayon ay matinding “desperado” na mapasaakin siya.

Gusto ko siyang ipagdamot. This time, gusto ko maging selfish. I don’t f-cking care if they see me as bad. All I want is my Cenery.

“ No, I know hindi naman siya magiging masaya.“ but deep inside gusto ko maging desperado.

I live for her.

Siya ang buhay ko.

“ You’ll let her nalang and cho

to stay with fake Paint?“

I frowned. “ Ofcourse not. I want to expose her. and besides hindi ko naman basta-basta mababawi si Cenery. I need to earn her trust again. Kahit nga ’yun nalang..“

“Eh paano nga kung si Paint na totoo ang may pakana. Maari siyang makasuhan muli. Mabubuksan ang kaso noon.” hindi naman na sumagi sa isipan ko na possibleng mangyari ’yon.

I’m half dead years ago. Wala akong alam sa kung ano nangyayari noon. Nang magising ako ay hindi nila agad nabanggit saakin ang lahat.

Dahil ang concern ko lang naman ay makasama si Cenery.

Ilang taon na ang nakalipas simula nang ma dismissed ang kaso ni Cenery. Dahil natabunan ito ng iba’t ibang issue na kinakaharap ng bansa.

Na para bang ginamit nila ang issue na ito para mapagtakpan ang nangyari noon. Hindi ’yon madali pero ang mismong ama ni Cenery ang nagpatahimik sa pamilya ng victim.

Na dismissed ito sa kadahilanang walang matibay na ebidensya laban kay Cenery. Nawala ng parang bula ang mga nagtuturo at nag didiin sakaniya.

Hindi na ako magugulat pa dahil siya lang naman ang Vise President noon na ngayon ay President na Pilipinas.

And we all know na parte ’to ng plano niya. He wants to earn Cenery’s trust. All he wants is her daughter.

“I’ll talk to her.

I wanna ask her.“

To be honest, when I saw Cenery: I smell how dangerous she is now. Hindi ko alam kung ano ang nagyari sakaniya noong mga nakaraang taon.

I’m curious. Gusto ko rin malaman paano siya napunto sa kinabibilangan niya ngayon. Hindi ko na siya kilala.

But I want her—wala akong pake kahit ikamatay ko ang pag abot sakaniya.

“Ofcourse hindi niya sasabihin ang totoo.

Bakit niya sasabihin sa’yo? She doesn’t trust you anymore. You don’t know her. Hindi mo alam kung anong kaya niyang gawin.“

Hindi na ako makapag salita.

I bit my lower lips at napatulala nalang sa kawalan.

“Do you think you’re ready physically and mentally

about everything? You how dangerous this one.“

Nag angat ako ng tingin. “ Yes.“

“Listen, I’ll

tell

you about something but promise me na makikipag coordinate ka saamin.“

She sighed.

“I’ll give you a chance, Roks. I know how much you love her. If you wanna win her back. Promise na you’ll not do stupid things and makikipag coordinate ka saamin kahit anong mangyari. I know how your capacity. Alam kong ikaw lang ang kulang para matapos na ang laht ng ’to.”

My ears clapped. “ What do you mean? Don’t tell me ang pamilya pa natin ang may pakana nito.

They really want to punish me huh?“

“President Argonia is now aware that Paint is back here in the Philippines.”

Natahimik ako.

His demon father.

She sighed. “Mahigpit ang security ni Paint nagyon lalo na’t buntis—I mean ako.”

I gulped. “ She’s

pregnant? How did you know that? Sinusundan niyo rin ba siya? Alam ba ng pamilya natin ang tungkol sakaniya.“

“

Listen, calm down. Paint is working under the CIA. And now, supendido sila dahil sa nangyari sa case ni Galvez. He died na hindi

napapakulong.“

“

What

?“

CIA is the biggest national intelligence security.

No wonder. She’s now very different and her aura become more aggressive.

“The’re a big possibility na si Laron din ang may gawa kung bakit namatay si Galvez. Pero tinitignan namin ang bawat angul

Bakit ngayon lang? Matagal na nila kilala si Galvez bakit ngayon lang nila napatay? And bakit gano’n lang siya kadali patayin.“

“

Tell me

the

details more.“

“ The reason why He killed Galvez is because for Paint. Dahil si Galvez ang sagot sa lahat nang hinahanap natin noon pa.

Ibinigay talaga ang case na ’yon kay Paint. Para siya mismo ang unti-unti makatuklas.“

“Nandoon lahat ang evidences flashdrive ni Galvez para tuluyan ng mapagbagsak ang mga malalaking tao under ng Dark web. Lalo na ni Laron Argonia.

Galvez was working under Laron’s before. Marami siyang information about him.“

“Oh so that’s the flashdrive that Paint pertaining to.”

She nodded. “ But they don’t know about that. Hinding-hindi nila basta-basta mapapatay si Galvez nang gano’n-gano’n lang. Allejano’s case is connected too. Nagkaroon ng transaction ang magkabilang panig. Kaya person of interest din siya.

Kaya medyo mahirap ang case na ito dahil napakaraming kalaban.“

“

And do you know what’s the more shocking?“

Umiling ako.

She smirked. “ Galvez’s niece is Presh.“

“

What?“

“ Remember, na cremate na agad ang katawan niya noon

na hindi tayo na n-notify. Even Rare and her brother Primch.

But palaisipan din kasi na nakumpirma na may covid din pala siya

noon

kaya kinailangan

raw agad

na icremate ang katawan niya.“

“Why are you telling me this?

Is it possible ba na buhay siya?“

Tumango ito. “ What if si Presh ang nagpapanggap na Paint. Kaya rin pinatay ni Laron si Galvez dahil silang dalawa lang ang nakakaalam tungkol dito.

Remember working din si Presh under the black market by selling abussive porn videos?“

“That doesn’t make sense

. If yes, bakit hindi niyo pina DNA test. Primch is there? And besides bakit kami ang target niya? When infact si Rare at Atarah ang pinaka mumuhian niya,“ I said .

“That’s the point. Medyo magulo pa ang lahat. Alam ko na nag c-contradict ang mga conclusion kaya we need your help. On the other hand, iniisip din kasi namin na maaring si Presh ’yon kailangan niya makuha ang loob ng Tito niya para darating ang time ay magagamit niya ’to at makaganti siya kina Atarah. “

“In order to confirm that you guys should perform a DNA test. I’ll help you to get sample from fake Cenery. Para mabawasan ang person of interest.”

“Exactly, hindi kami makakalapit sa pekeng Cenery kaya we really your help. Hindi kasi natin basta-basta bibitawan ang pekeng Cenery or ibubuking dahil napaka importante ng role niya. Lalo na’y

possible rin na kay pekeng Paint ang flashdrive na ’yon. Base sa investigation. Nawawala ang bagay na ’yon. Ni wala kahit sa ibang pamilya ni

Laron.“

“So now, I understand. Iyon ang hinahanap ni Cenery saakin.”

“Yes, because ’yon ang sagot sa lahat. Para unti-unti nang mapagbasak si Laron at matigal na ang mga illegal na gawain under the dark web and black market.”

Umigting ang panga ko. “ Who send the fake Paint?“

“Laron Argonia. Remember she really wants to earn Paint trust. By covering the incident when infact siya rin naman talaga ang may pakana. But at the end nawala si Cenery dahil nakuha n ito ng CIA. And now gusto niya ipalabas na buhay pa si Cenery at ipadala saamin para lokohin ang pamilya natin. At para kung sakali na lumabas muli si Paint ay papalabasin niya na tayo ang dahil bakit nagkaroon ng pekeng Paint and in the end tayo ang magmumukhang masama. At sakaniya papanig si Paint.”

“Well, he’s stupid. Because simula’t sapul alam ng Montego lahat and we’re coordinating with the CIA.”

The moment I’ve heard all of that mas nagung pursigido akong mabawi at maligtas si Cenery mula sa kaniyang ama.

I agree to help them. I agree to coordinate with them. Mas priority ko ngayon na matapos ang lahat ng ’to at tuluyan kong makatamtan ang kaligtasan para sakaniya.

Dumating ang araw—when I got so busy. I received a call from Ella. And sinabi niya na nandoon ang Ate niya and she’s bleeding.

At first, I was really hesitant to go there. Bacause I thought she’s pertaining to the fake Cenery.

But the moment she said “ Kuya, si Ate Paint dinudugo.“

Isa lang naman ang ibig sabihin no’n. She’s pertaining to the pregnant one. The real Cenery.

My hands tremble as I clutch the cold metal railing of the hospital corridor. My heart races as I step into her room.

“ Are you his husband?“ the older doctor asked.

“Yes I am.” I already claiming it.

“Maselan ang pagbubuntis niya Iho. She’s having an ectopic pregnant. Meaning nasa labas ng uterus ang bata. Sometimes an ectopic pregnancy will shrink on its own and miscarry. But for me, I suggest na huwag na pong ituloy ang pagbubuntis dahil magiging dahilan ito sa komplikasyon ni Misis. This can be a life-threatening emergency that needs immediate surgery, iho.”

“W-what do you mean?”

My world begins to shrink around me. The walls feel like they’re closing in, suffocating me with their oppressive presence.

“I know this is hard. Pero we can manage this pregnancy through medication na. Dahil may fetus na. Kailangan ng operahan para alisin ang bata. Pero don’t worry there’s still case na kahit nasagaw ang pperation at maalis ang fallopian tube ay nabubuntis pa rin naman.”

My chest tightens, and tears threaten to spill over as I struggle to hold back the overwhelming wave of emotion crashing against the walls of my composure.

But I need to be strong.

“

Do you think ikaw lang sinisiping ko?

!“ she shouted at me.

I bit my lower lip and try to held her hands.

“

I don’t care .“ The lump in my throat grows with each passing moment, a tangible reminder of the weight of my anguish.

“May asawa ako!”

tinabig niya ang kamay ko.

“Who? Ako? “ I tried to lighten up the mood. Wala pa akong lakas na loob na sabihin sakaniya ang nangyari.

“What the f-ck ang feeling mo

!“

I tried to smile. “ Calm down, I understand, Love. What do you want? Do you want something to eat?“

She started to cry.

“I don’t know why I miss you.

I hate you f-cking much!“

Nagkatinginan kami ni Ella kaya naman ngumiti siya saka tumango.

I hug her tightly.

She cried on my arms.

Her embrace is a lifeline, grounding me in the midst of the storm raging within. I cling to her tightly, seeking solace in the comfort of her presence.

Ngayon na nakikita ko siyang umiiyak nasasaktan na ako. Parang milyon-milyon nabala ang tumusok ngayon sa puso ko.

“I know, Cenery. I know that you’re the real Paint.”

With trembling fingers, I delicately caress her cheeks, seeking solace in the softness of her skin.

“I love you truly, Cenery.”

Taking a deep breath, I meet her gaze with sincerity, letting my words carry the weight of my emotions

“When I saw the Paint. I never felt anything. An

akal

a ko

na fall out love ako or what but wala akong maramdaman sakaniya. I’m afraid bakit gano’n .“ I clench my fists, willing myself to stay strong, but the dam feels ready to burst at any moment, threatening to engulf me in a torrent of raw, unfiltered emotion.

“

I admit it—ngayon ko lang nalaman. I’m truly sorry.

I was blind. It’s so frustrating na wala akong magawa

noon, Mahal..“

As tears cascade down my cheeks. “ I

lost my job. I lost everything, Cenery. Wala akong alam.

I lost you.“

“ I’m f-cking loser and weak.“

Someone opens the door, breaking the fragile bubble of intimacy between “ This is what I’m talking about, Cat!“

Hinawakan ko ng mahigpit ang kamay ni Cenery nang bumungad ang lalaking pamilyar.

“ I’ve told you to call me

! “ sumunod sa likod nito si Derin na nakangisi lang.

“

And you what

the fuck are you

doing

here?“

agad akong hinili nito at kinwelyuhan.

I was so too stunned to speak. Leaving me momentarily frozen .

“Kuya, calm down..”

“Wow, you really call me that para malaman ng lalaking ’to na Kuya mo lang ako

!“

“Derin, pakalmahin mo nga ang asawa mo

ng OA,“ Cenery said.

I looked at Derin. She’s laughing.

“What the f-ck is going on?” this time ay nakapagsalita na ako.

Nyang notes : Hi guys, it’s been a while. Hope u enjoy it. Thank you for still supporting this story.

Chapter 64

Paint Cenery

I’M HAPPY to see him here. I mean our baby is probably happy right now to feel her/his father presence. Kaya pati ang mood ko ay nahahawa na.

Napakagaan. Na matagal ko ng inaasam. I thought noong nagbago ako ng katauhan. I’ll feel the healing process— I thought I’m already healed pero hindi pa pala. Nagbago man ang pangalan at estado ko ay hindi na maalis pa ang napaka mabigat kong dalahin.

I hope one day matapos na ang mga kinahaharap kong problem. Since I was child—pasan-pasan ko na ata ang problema ng mundo hanggang ngayon na magkakaanak ko ni hindi ko man lang makamtan ang normal na pamumuhay na walang ibang problemang iniisip.

Back to Roks, para saakin. I don’t want to see him. Kung ako lang naman ang tatanungin ayaw ko na siyang makita kahit kailan pa dahil matindi na ang pagkamuhi ko sakaniya.

And besides, delikado siyang tao. I don’t feel the safeness around him anymore. Hindi ko pa rin siya pinagkakatiwalaan. I’m traumatized. I know what he did. Hindi malabo na maaring may pinaplano na naman siya againts me pero may maliit na parte sakin na I’m still having a hope—lalo na sa mga sinabi saakin ni Derin.

There’s a lot of chances. Maraming pagkakataon na pwedeng mag explain si Roks pero hindi niya ginawa kaya hirap pa rin talaga ako paniwalaan ang lahat. Kailangan ko pa ng matinding pruweba.

After all—hindi ko masisi ang sarili ko dahil traumatize ako sa mga nangyari.

Naniniwala ako na sarili ko lang ang maari kong maging kakampi na alam kong hinding-hindi ako gagamitin. I see everyone as manggagamit. Pakiramdam ko lahat ay may purpose saakin.

Kapag nasira na ang tiwala ko ay hindi ko na kaya pang buuin muli ’to. I can’t rebuild or repair the broken trust with just promises and statements of forgiveness. Mababaw ito para saakin.

That’s the pain that they cause to me. Pain change me. Pain makes me more tough.

Malala ang mga karanasan at tinamo kong trauma sa mga nakaraang taon. Wala akong dapat pagkatiwalaan ng buo. Dahil sa huli ang sarili ko lang din naman ang kakampi ko at p-protekta sa sarili ko.

Ayoko ng matalo muli.

“Bite, hindi pa rin ba ako lalabas sa hospital?” I asked him.

Inilipat nila ako sa isang pribadong hospital. Pero I’ve been here for 3 days na. Bed rest lang. And sobrang sakit na ng likod ka kakahiga and upo. They didn’t allow me to move too frequently kaya I feel the boredom.

“No.” nakadiretso lamang ang tingin niya sa laptop niya.

Walang nagbabantay saakin dito bukod siya. Hindi niya na rin ako iniwan. Minsan lang magpunta si Derin dito tapos saglit pa kaya kaming dalawa ni Bite ang nandito dahilan para maging buryong-buryo ako sa presensya niya.

Ni hindi na nga magawa bumisita ni Roks dahil pinagbabawalan siya ni “Kuya Bite”

I know naman naman hinahanap-hanap ko ang presence niya because of my baby—yes sa baby lang. Pero pinipigilan ko ang sarili ko dahil ayokong mag assume siya and ayoko na magkaroon ng relationship with him nang dahil lang sa bata.

What I mean sa relationship—na ngayon inaangkin niya ang baby ko ay dapat lang ma ipagkakait ko. Ni hindi pumapasok sa isip ko na makikipag co-parenting sakaniya lalo na nabuntis niya rin ang pekeng Paint na ’yon.

Ayokong dumating sa point na mamimili siya between my baby and his child with that fake.

If he really love me dapat alam niya ’yung difference namin ni Fake Paint. I know may nangyari noon pero matagal naman na siyang magaling bakit hindi pa rin nagawa bitawan ang pekeng ’yon?

Bakit nagsisiping pa sila? Mas magaling ba siya sa saakin?

I really can’t imagine the pain of my baby. Lalo pa kapag nalaman ng anak ko na may anak ang daddy niya sa ibang babae. Mas pipiliin ko pang huwag nalang niya makilala si Roks kaysa makaramdam ng inggit sa magiging kapatid niya sa Tatay.

Si Ella naman hindi rin pwede bumisita dahil malaking risk din hindi lang saakin kung hindi sakaniya rin mismo pati sa pamilya ko. We can’t predict what will happen. Hindi ko alam kung ano ang maaring plano ng mga kalaban.

Mainit ang mga mata ng kalaban saakin kaya kailangan akong mag ingat. Hinding-hindi ko na muli sila hahayaan na gamitin ang kahinaan ko para tuluyan akong matalo.

According to Bite na bigyan naman ng enough security ang family ko lalo na nando’n ang pekeng Paint.

“Eh, the doctor said my baby is okay naman! And besides mas comfortable ako if uuwi ako kaysa nandito tapos naka swero pa! Ang sakit-sakit na kaya no!”

“You should rest.”

He didn’t even glance at me. Nakatutok lang siya sa ginagawa niya.

“Eh bakit kasi rito ka nag w-work pwede naman sa office mo? Or sa bahay?”

“Don’t mind me,” malamig na sambit niya.

I deeply sighed. “Tss! I’m f-cking bored.”

“Just watch netflix or read a book. Or do you want to eat?”

“I want Roks. I wanna see him.”

Natigil siya sa ginagawa niya and this time ay lumingon na siya saakin. “ Why?“

“Because our baby wants to see him!”

“Your baby? Or ikaw lang? Really Cat?” He’s being sarcastic.

“Eh bakit ba kasi galit na galit ka kay Roks?!”

“Ang akala ko ba ayaw mo siya bigyan ng karapatan? And now you’re acting na you want to have a complete family.” I feel every words that he’s throwing are like a dagger.

“Sino bang may ayaw, non ?” bulong ko.

“That f-cking bastard is the reason—” natigil siya at huminga ng malalim.

“What reason?”

“He’s the reason. Hindi naman magiging ganito ang situation mo kung na p-protektahan ka niya noon.” iniwas niya ang tingin niya saakin.

“Huh?” I feel like hindi ’yon ang gusto niyang sabihin. Out of nowhere bigla niyang ipapasok ang noon.

“Look I don’t want to stress you out. Kung gusto mo malaman ang bagay-bagay magpagaling ka na muna.” His jaw clenched.

“Bakit ako magpapagaling? Eh magaling naman ako!”

“Tss, just shut up. I’ll ask the doctor when is your discharge, are you fine with that?”

“Hell yeah!”

Malaki ang ngiti ko na humiga sa kama sa pero nawala ang ngiti ng paunti-unti ang ngiti sa labi ko at napalitan nang pagngiwi nang maramdam ko na ang pagsakit ng puson ko.

Ano ba ’yan, ramdam na ramdamn ko na ang pagiging Nanay. Naghihilab ito—na parang hindi ko maipaliwanag ang sakit dahil unti-unti akong namamalipit pero pilit kong kinakalma ang sarili ko.

Because I believe that this is normal sa pregnant woman. Lumalaki na rin ang baby bump ko kaya parang madalas ay nanakit na ang tyan ko.

I deeply sighed nang mawala na rin ang pagpilipit nang puson ko.

I’m really excited tuloy to know if girl o lalaki ba ang baby namin. I don’t know but I feel so energetic these days. And sobrang saya ng pakiramdam ko and bigla ng na excite sa paglabas ng baby ko.

“ Bite, ’di ba you know what’s my baby’s sex?“

He sighed. “ No.“

“ ’Di ba meron nang result ng gender ni baby nung nasa UK tayo? Nasaan ’yon?“

“I left it in our house in UK.”

“Ay paano ’yan? Gusto ko na pa naman mag pa baby gender reveal na. I change my mind. Dapat I meed to celebrate this thing kasi para dagdag sa memories.” hindi siya nagsalita at tangging ang tunog lang ng keyboard ng laptop niya ang naririnig kong response from him.

“Sabagay papa check nalang me here. Papatulong ako kay Ella to organize a baby shower.”

Parang hangin ang kausap ko dahil hindi niya ako pinapansin.

“By the way, Team Boy or Team Girl ka?”

“What?” nag angat ulit siya ng tingin saakin.

“Ano satingin mo gender ng baby ko?”

“Ha?”

Napakunot ang noo ko. “ Anong ha? Sabi ko ano tingin mo gender ng pamangkin mo?“

“A boy,” mapaos-paos niyang sambit.

Napahawak ako sa baba ko. “ Oh well, feel ko rin boy. I’m so excited na! Kaya umalis—alis ka sa harapan ko dahil ayaw kitang paglihiian.“

I wanted to have a baby boy talaga. Kung magkakaroon man ako ng pamilya na sarili gusto ko ay lalaki ang panganay ko. Dahil kung babae ito ay magiging kaugali ko ’to. A very stubborn girl. And I don’t think I can handle that. Mas malaki ang porsyento na ma addapt ng anak kong babae ang pag uugali ko.

But if girl ang ibibigay saakin. Ay wala rin problema. I’ll accept her wholeheartedly. Mamahalin ko pa rin siya kahit pareho kaming ugali. Or kahit ano pa siya.

Or much better if it’s a twin. One boy and one girl. Pero nasabi naman ng doctor noon na isa lang ang embryo at ’di niya nabanggit na teo so I doubt na mangyayari ’yon.

I admit noong mga nakaarang buwan ay medyo nagulat ako sa balita na buntis ako at si Roks pa ang ama.

Pero ’yung moment kasi na nalaman kong buntis ko. I’m scared and at the same time I’m so happy. Dahil ang akala ko hindi na ako mabubuntis pang muli.

Naalala ko na sinabi ng doctor na malabo o mababa ang fertility rate ko dahil na rin sa nangyari saakin noon and besides sobrang fragile ng uterus ko to hold the baby kaya malabo daw na mabuntis ako.

But now, I have a little angel inside my tummy. Wala sa plano ito. Lalo na magulo pa ang lahat. Pero I’m already grateful to have my baby. I’m so excited to see him/her.

Ibibigay ko ang mundo sakaniya at never kong paparanas sakaniya kung gaano kahirap ang buhay.

Alam kong malaki ang mababago sa buhay ko once na lumabas na siya ng mundo. But I’m ready na sa mga transition ng buhay ko para lang sakaniya.

Wala akong ginawa kung hindi libangin ang sarili ko na manood about sa mga tips ng mommy. Nag search din ako ng mga brand ng gatas, diaper, and marami pang iba na kagamitan para sa baby para iorder ko na rin. Place lang ako nang place nang order hanggang sa ’di ko na namalaya na nakatulog na ako.

I WOKE up in pain. Sobrang sakit ng tyan ko to the point na ’yung feeling ko parang sinasaksak ako ng paulit-ulit.

The pain—mas masakit pa sa tama ng baril.

“ Ahh !“ napahiyaw ako at namalipit sa sakit.

Hindi ko na alam ang nangyayari dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko.

“ Doc !“ huli kong narinig bago muli ako nawalan ng ulirat.

Nagising ako nang may ngiti sa labi dahil napakaganda ng panaginip ko. I’m playing with a faceless child. And he’s a boy. Sobrang bilis ng transition dahil nung una nanganganak lang ako hanggang sa umabot sa point na g-graduate siya ng kinder-garten at waa akong ginawa kung hindi umiyak.

Tears of joy.

Kasi sa panaginip ko we are complete. We are happy. Me, Roks, and our baby boy

“ Ella !“ tawag ko nang makita ko na nasa tabi ko.

Tulala ito nang maabutan ko kaya naman gulat siya nag dahil sa pagsigaw ko.

“Mabuti naman at nabisita mo ’ko ,” masayang usal ko.

She smiled weakly. “ Oo naman, Ate. Miss na miss na kita, eh.“

“May problema ba?”

Hindi siya makapag salita kaya naman napanguso ako.

“Okay lang ’yan kapag ready ka na pwede mo naman na sabihin saakin. Hindi na ako katulad noon na pipilitin ka na sabihin. I’ll let you be comfortable and decide na rin when do you want to tell me the reason why are you sad today.”

Napayuko ito kaya naman agad kong hinawakan ang kamay niya. “ That’s fine I understand you. Hindi ko man alam ang pinag dadaanan mo right now. I know malalagpasan mo rin ’yan. And yor feelings is always valid—“

“I love you, Ate. “ agad niya akong hinigpitan ng yakap.

Nagulat ako but ramdam ko na sobrang down niya ngayon kaya naman mas hinigpitan ko ang binalik kong yakap sakaniya. “ I love you rin, My Ate Ella. You always did a great job. You’re strong and I’m so proud of you.“

I bit my lower lips when I felt her tears in my shoulder. Nababasa nang paunti-unti ang balikat ko nang humikbi siya nang humikbi.

Her crying is so painful. ’Yung mahina at pilit na pinipigilan ang sarili ko.

What happened, Ella? Bakit ganiyan?

Gusto ko man siya tanungin pero gusto ko maging kalmado muna siya at ayoko ng pinipilit pa siya katulad ng dati na to the point na natatakot siya na magsabi dahil iba ang ugali ko noon.

“That’s fine ano ka ba. Sige na iyak mo lang ’yan then after pag usapan na natin ang baby shower ko kasi papa check up na ako mamaya.” pagpapagaan ko sa loob niya.

“Samahan mo ’ko ha. Okay lang ba if tulungan mo ’ko mag organize? Ikaw na ang kumuha ng result ng baby ko. Para sa baby shower. Kahit huwag na bongga. ’Yung simple celebration lang para may memories album na papakita kay baby kapag laki niya. Alam mo naman pangarap natin ’yon noon ’di ba? Na magkaroon ng picture simula bata kaso wala naman tayong camera hahaha.”

Mas hinigpitan niya ang pagkayakap at mas lumakas ang pagiyak niya. “ Ay ayaw mo ba? Sorry. Alam ko naman busy—“

“ Ate, I k-know the gender na. “ nauutal niyang sambit at mas lalong mahigpit pa ang pagkayakap.

“Huh? Paano mo nalaman? Na check na ng doctor kanina? Huwag mo sasabihin saakin!”

Sakto naman na biglang may pumasok. At iniluwa nito si Derin, Bite, at and Doctor saka isnag nurse.

Blanko ang mukha ng mag asawa pero napatingin ako sa doctor. “ Nasabihan mo na ba siya?“ tukoy niya kay Ella.

Umiiyak lang na umiling si Ella.

“Okay lang ba na ako na ang mag explain sa kalagayan niya? She deserve to know this after all it’s her child naman, tama ?”

Tumango naman sila lahat. Litong lito ako na nagpasalit-salit ng tingin sakanila.

“Kamusta naman ang pakiramdam mo? “ chineck niya ako at ang swero ko.

“Ano ang sasabihin? Pwede bang ditetsuhin niyo ako?”

“Hija, you pregnany

is ectopic—ibig sabihin ang sa labas ng uterus mo nag s-stay ang baby which is sobrang delikado. Seeing your abdomen it tells me that, unfortunately your vessel is leaking.“

“Huh? How do you stop it? Kaya niyo naman na gawan ng paraan ’yan trabaho niyo ’yon,” kalmado kong sambit pero bumibilis na ang tibok ng puso ko.

“Hindi gano’n kadali ’yon. You need an operation to remove the baby.”

“What do you mean remove ?!” gulat na sambit ko at napatingin sa mga kasama ko na pare-parehong nag iwas ng tingin kaya kinutuban na ako.

“You have Cervical ectopic pregnancy and it’s life-threatening condition. ’Yung baby mo nasa endocervical canal. Ayan under na siya ng internal os. Dapat nandito siya sa cervix kasi dito lumalaki ang baby. May instances din na dito sa fallopian tube nakalagay ’yung fertilized egg kaya ginagamitan ’yon ng gamot para malusaw. Eh sa’yo sobrang rare ng ectopic na ito. Kapag lumaki pa ng lumaki ang baby maaraing may mangyaring masama sa’yo.” pinakita niya na ang bagong ultrasound saakin.

I can’t accept this!

I laughed without a humor. “ That’s not true. I’m healthy! We’re healthy! Nung nasa UK kami okay naman kami? Nag pa Nagpapatawa ba kayo? We even have an ultrasound and nakita ko na healthy siya! How is that possible.“

“Is it possible na bumaba—”

“ Shut the f-ck up! Sino nagbayad sayo para palabasin na ganyan ang managyayari?! You?!“ tinuro ko si Derin.

“Your family is always make my life hell! Ano ayaw nila na nabahid ko ang pamilya niya ng pagiging criminal ko? Ano hindi nila tanggap ang baby dahil ako ang nanay? Na anak ng criminal at ako mismo criminal din?! Gano’n ba Derin? Kaya gusto niyo papatay nalang ang anak ko? ’Di ba d’yan naman kayo magaling?! Na palabasin na namatay ito pero ang totoo kayo ang paoatay dahil lang ayaw niyo na masapi sa pamikya niyo ang anak ko!”

“That’s not true! Wala kaming balak na masama sa’yo. At mas lalong hindi namin papatayin ang walang muwang na bata. The doctor sakd it’s an ecto—”

“NO! O baka naman ikaw Bite dahil ayaw mo si Roks?! ’Di ba hindi mo siya matanggap baka naman nagsabwatan kayong mag asawa! Manggagmit kayo! Wala kayong pinagkaiba!”

Bite deeply sighed. “ No, why would I do that? You are so important to me. I love you truly because you’re my only sibling—ang kadugo kong nabubuhay. Hindi ako gagawa ng ikakasakit mo. I’ll do everything for you. Gusto kong bumawi sa’yo. If I can save this baby—kung may chance ako I’ll grab it but you’re more important to me. I want to save you, Cat.“

“Cat, we’re just concern to you—”

“NO! Walang gagalaw sa anak ko!” I shouted while holding my tummy.

Bigla na namang bumakas ang pinto at iniluwa nito ang hingal na hingal na si Roks and I saw a blood on his fist and may sugat din siya sa mata.

Pero hindi ko pinsin ito at agad na dinuro siya.

“Ikaw—ikaw! Hindi naman kita inoobliga sa bata hindi ba? Possible bang ikaw ang nag ytos na ipalaglag ’to? Hindi naman kita guguluhin ..” nanginginig kong saad.

Lumambot ang expresyon niya. “ I can’t do that. It’s our child, Cenery. I’ll take the responsibility kahit pa ipagkait mo siya saakin. I always wanted to have a child you, mahal..“ napipiyok na usal nito

“ NO !“ malakas na sigaw ko at inalis ang mga swero ko sa katawan.

“Hija, anytime rin ay duduguin ka muli. Dahil hindi na safe ito para sa’yo. Sa lalong madaling panahon ay kailangan na maalis ang bata sa sinupupunan mo bago pa tuluyan lumaki.”

“No, I need a second opinion!”

“Cat, if you want that. We’ll go back to the UK.”

“Kung maari. Basta sabihin lang nila na mabubuhay ang anak ko.”

Hindi na nag patumpik-tumpik pa sa lahat ng pinuntahan namin ay pare-pareho na ang result na lumalabas. I’m having an ectopic pregnacy at ang way lang talaga ay operation.

Araw-araw na rin akong dinudugo. At habang tumatagal ay mas lalo na akong naghihina.

I feel like all my excitement was robbed from me in pregnancy because all i could do was worry because of what happened.

Napalitan ang excitement ko sa pregnancy ko nang purong sakit. The doctor can’t do anything but to save me.

“If you’ll choose the baby. Hindi pa rin naman siya mabubuhay. Kung hahayaan pa ng mas matagal ay pareho naman kayong mawawala. Alam kong mahirap ang situation mo pero mas priority pa rin kasi ang safety mo.”

“You don’t understand ! Dahil wala kayo sa situation ko!” sigaw ko.

Nasubukan din namin sa UK. At ang dati kong OB ay sinabi na may ectopic pregnancy ako. Noong una pa raw ay napapansin niya raw na maaring bumaba ang embryo pero isiniwalang bahala niya dahil minsan normal lang naman daw ang gano’n itsura.

Hindi ko kinakaya—one day nagising nalang ako na nasa Pilipinas na naman ako.

“Ate..”

“Nahihirapan na ako.Ella, gusto rin nila kunin ang baby ko.”

“Hindi naman talaga madali ate, eh .” mapait na sambit niya.

“Ngayon na nalaman na ni Kuya Roks ang tungkol sainyo. Ngayon naman gustong bumitaw ni baby. Na para bang hinihintay niya lang na mapakilala mo siya sa Daddy niya bago siya tuluyang umalis.”

Unti-unti nagsituluuan ang luha ko dahil parang kutsilyo ang tumutusok sa puso ko sa mga sinasabi niya.

“Na baka siya ang maging dahilan para magkaayos kayo muli ni Kuya. Parang may purpose siya—may mission siya na pagtagpuin muli kayo ni Kuya Roks at ngayon na nakikita niya kayo na magkasama gusto niya ng lumisan na may ngiti sa labi.”

“I bet your baby will be happy he/she saw her parents na masaya..”

Napailing ako. “ Hindi pwede.. Hindi ko man lang siya nahawakan. Hindi ko pa nabibigay ang mundo sakaniya.“

“Naiintindihan kita. Alam ko kung gaano kahirap mawalan ng anak,” napipiyok na turan niya hanggang sa unti-unti na rin tumulo ang luha niya.

“Ate, ilang months na ang baby ko. Unti-unti ko na siyang natatanggap kahit na bunga siya sa pagmamaltro saakin. Minahal ko na siya kahit nasa sinapupunan ko siya pero sobrang sakit nang malaman kong siya ang bumitaw at hindi na kinaya pa ang mga nangyayari.”

“Sinasabi ko nalang sa sarili ko na baka na sense niyang magulo ang paligid kaya hindi pa siya handa na lumabas sa mundo. Naiintindihan ko ang situation mo. Your feelings are always valid.”

Noong mga nakaraang araw. Ang akala mo may problema siyang tinatago kaya malungkot siya. Ayun pala nang dahil saakin. Nag advice pa naman ako sakaniya.

I always said na she’s strong while ako eto. Nanghihina na. At maaring pasuko na sa buhay.

“Ate hindi naman na mag isa si baby mo. Magiging kalaro niya ang pamangkin mo sa taas.”

Mas lumakas ang hagulgol ko sa sinabi niya dahil bigla ko na imagine na naglalaro sila sa napakagandang lugar. Naghahabulan at nagtatawanan.

“Paniguradong makulit ang mga ’yon dahil pareho silang lalaki. Siguro nga stress na ang mga angel nila.”

Napatigil ako. “ It’s a boy? My baby is a boy?“

She smiled through the pain. “ Yes, Ate. It’s a boy. Pero sorry ate hindi na natin magagawa ang baby shower na gusto mo..“

Hindi ako makasagot at patuloy na ako sa pagiyak.

Ang sakit-sakit. Ilang months palang ang connection namin sa isa’t isa pero sobrang minsmahal ko na siya.

Handa na ako ibigay ang lahat para lang sakaniya. Pero bakit hindi pa ako hinayaan maging masaya?

“Ate, ayoko maghimasok. Pero hindi lang ikaw ang nawalan. Pati si Kuya, pareho kayong nagluluksa.”

“Ate, he’s a good guy.”

“Alam ko wala ako sa posisyon mo to know your pain. And hindi ko rin pinapabango sayo ang pangalan niya. If kayo—kayo talaga pero gusto ko lang na magsabi ng totoo.”

“Malaki kasi ang utang na loob ko sakaniya. Hindi ko sinasabi ’to dahil required pero kasi Ate tandang-tanda ko pa noon. Siya ang naghanap saakin nung mawala ako. Natagpuan ako ng mga body guards niya kaya I have no choice kung hindi umuwi. Buntis na kasi ako noon at hindi ko na alam ang gagawin ko, Ate. Kinausap niya ako what’s my plan. Tinatanong niya ako kung kailan ko sasabihin sa’yo. Pero hindi ko magawa kasi natatakot ako. Sabi niya wala raw akong dapat ikatakot because you are a soft hearted girl. Sa una kalang magagalit pero bandang huli matatanggap mo ako kasi mahal mo ’ko.”

“He provides security for me and ask me if I want to go for a check up pero tumanggi ako at laging tinatakasan ang lahit dahil natatakot pa ako. He’s already filing a case againts

Hendery

lalo nang malaman niya I was molested by him pero pinigilan ko kasi I’m hoping for a complete family na baka I can change him pero bigo ako.“

“I like

Hendery

, noong una gusto ko pa ang ginawa namin. It’s my choice pero nung mga susunod na ay pinipilit niya na ako. Binubugbog at tinatali..“

Namamanhid ako while hearing her story. My poor sister experienced this kind of pain without me knowing at tanging si Roks lang ang nakakaalam non?

“Ate, alam mo ba nang malaman niya agad ang nangyari noon. Nung mga time na may malay na siya ay agad kaniyang hinahanap. He made sure na you’re safe even us na family mo dahil alam niya kung gaano mo kami kamahal kaya iniingatan niya pati kami.”

“Bulag siya at baldado pero he’s always there for us. Lagi pa nga siya nakikipaglaro sa mga kapatid natin dahil gusto mo ’yon, ’di ba Ate? ’Yung may bonding si Kuya saamin?”

Parang pinipiga ang puso ko na marinig na naman ang kwento na nabulag siya at naging baldado. His pretty eyes hides that painful past.

“Yung pekeng Paint. Noong hindi niya pa alam. He’s taking care of her. Grabe ang pag aalaga niya rito. Para siyang naging tuta at nag sunod-sunuran. Sobrang ingat niya do’n. Pero nung lumabas na ang tunay na ugali na pekeng Paint nawalan na ng gana ng paunti-unti si Kuya Roks. Hindi siya nag open up about that pero nakikita ko na parang malayong-malayo ang treatment niya sa pekeng ’yon kaysa sa ikaw mismo pero kami hindi nabago ang treatment niya—hindi pa rin kami iniwanan .”

“Ang Nanay mo, Ate. Si Kuya Roks ang sumasa para lang sa therepy niya. Kasi tingin ni Tita kay kuya ay si Tatay Dencio. Doon lang siya nakikinig kaya naman kahit hirap na hirap di Kuya ay nagagawa niya pa rin na samahan si Tita Aliana para lang tuluyan na siya gumaling para sa’yo pa rin. Gusto niya na dumating ang panahon ay maramdaman mo ang tunay na pagmamahal ng isang ina. Alam niya kasi Ate na nangungulila ka do’n dahil hindi ka naman nakaranas kay Nanay Alice noon.”

“He did everything for us. Hindi niya kami pinabayaan dahil wala sa bokabularyo mo ’yon. He’s doing it for you. He really loves you .”

Hindi ko magawang mag response dahil taimtim lang ako na nakikinig sakaniya.

Pero ’yung sakit na nararamdaman ko ngayon ay parang millio-million na karayom ang nakasaksak saakin.

“Sa totoo lang, Ate. Ako kasi Ate noong una ramdam ko na hindi ikaw ’yon, eh. Dahil naalala mo ba ’yung peklat mo na hindi na naalis sa bandang tagiliran mo? Wala siya no’n. Pati na rin ’yang balat mo banda sa likod ng tenga. Wala siya no’n. Hindi naman basta-basta matatanggal ’yon. Tignan mo ngayon nandyan pa rin ’yung sayo .” tinuro niya ang mga ito.

“Alam kong hindi ikaw ’yon Ate dahil hindi mo kami mamaltratuhin, hinding-hindi mo kami pagbubuhatan ng kamay lalo na sina Coco.”

Napaawang ang bibig ko dahil sa sinasabi niyang pinagbubuhatan niya ng kamay ang mga kapatid ko.

“Kaya nga mas natuwa ako kapag nakikita si Kuya Roks na wala ng pake sa pekeng Paint na ’yon. Kung naga nasusupal-pal lagi. Kasi alam ko naman na hindi ikaw ’yon.”

“Hindi mo naman masisi si Kuya kung hindi niya agad nalaman. Malala ang situation niya that time, Ate. At pinigilan na rin siya ng pamilya niya dahil sa situation niya. Kaya nga one day—umaasa ako na hindi kapa patayna nagtatago ka lang. Kasi nakuha nila ang pekeng Paint na lapnos ang balat at sira ang itsura dahil sa sunog. Pero kinumpirma nilang ikaw ’yon dahil sa may isinagawang DNA test na ipinagtataka ko. Dahil nilaro nila ito.”

What? Ibig sabihin doon palang ay agad nang naghihimasok ang Tatay ko sa gulo. Pakana niya talaga siguro na magpadala ng pekeng Paint para makakalap ng information.

Pero ang sabi ni Derim aware ang mga Montego na hindi siya si Paint at alam nilang nasa CIA na ako.

“Aalis ka ba, Ate? Babalik ka na ba sa UK? Kung saan ka comfortable, Ate. Basta ako lagi ako nandito para sa’yo, hindi man tayo tunay na magkapatid ay sobra kitang minahal as my ate.”

Hindi ko na kinaya at napayakap nalang ako sa kaniya. “ Hindi ko alam. Hindi ko alam anong gagawin ko. Hirap na hirap na naman ako.“

Hindi nagtagal ay nakaramdam na naman ako na paghilab ng tyan kaya naman nag paalalay na ako kay Ella papuntang CR.

The moment na nag pee ako kasabay na naman nito ang mga dugo. And doon na ako dinugo nang dinugo. Sobrang lakas hanggang sa tuluyan na ako nanghina.

Iyak ako ng iyak kasabay pa na pag taustos ng napakaraming dugo muli sa pwerta ko. And everything went blank.

Once again, I opened my eyes weakly. Napatingin naman ako sa katabi ko kung sjno na naman ang nagbabantay saakin ngayon.

And it’s Roks.

Paunti-unti naman sumikip ang dibdib ko. Napatingin ako sa tyan ko at may tahi ’yon dahil ramdam ko na ang sakit.

“Nasaan ang baby ko?”

“Nasaan?! Kinuha niyo na?!” nataranta akong napatayo at akmang tatayo pa pero pinigilan niya ako.

“Shhh, our baby is now fine.”

“Nandito pa siya?” tinuro ko ang tyan ko.

Umiling siya. “ But I know for sure. He’s happy now because his mom is safe.“

“No, no! You took him from me?! Why did you do that? Ano bang kasalanan ko sainyo? ’Di ba kayo pa ang may kasalanan saakin?!”

“I know galit kayo saakin! Pero bakit sa paraang ’to mo ’ko binawian. Bakit kailangan ang anak ko ang kapalit.”

At nagsimula na akong umiyak nang umiyak.

“Hindi naman kita guguluhin, eh. “Hindi naman rin kita oobligahin. Hindi ko kayo papakilaman ni Paint. I don’t f-cking care about you kahit maging complete family pa kayo wala kaming pake! All I want is my baby. My baby only .” nanginginig ko sambit kaya naman agad niya akong niyakap ng mahigpit.

“ Gustong-gusto ko kayong hawakan pero hirap akong abutin kayo, Cenery. I’m willing to wait—hanggang sa tuluyan na kitang masalo. Handa na ako sa lahat. I’m better now. I’m ready to be with you..with my child to have a complete family with you, guys.“

“But anguish and sorrow cut my heart with an intensity I never knew was possible. Our voyage to parenthood ended quickly. Ang sakit.”

Kumakawala ako sa pagkayakap niya. “ I don’t want to see you here.“

“I’m begging you, Cenery. Kahit ngayon lang. Hayaan mo ’kong makasama kang magluksa. Kung gusto mo ’ko umalis. Aalis ako pero pagbigyan mo kahit ngayong araw lang, pakiusap..”

“I know that you feel lonely and isolated. Alone in your grief and pain. But please kahit ngayon lang. Let me grief with you, Mahal.”

“ No, ayoko. Buhay pa siya. Hindi niya ako iniwan.“ he caressed my face.

“Love, ayaw natin siyang bitawan. We want to hold him but ang anak na mismo natin ang bumitaw.” unti-unting tumulo ang luha niya.

“Hindi ko ’to ginusto. Kung maaga ko lang nalaman na buntis ka. I hope inalagaan kita. Na sana may pagkakataon pa ako na alagaan ko ang anak namin ng mabuti. Na sana nakasama ko kayo ng anak ko. Handa akong ibigay ang lahat sainyo. Napakarami kong pagsisi, Cenery..”

“This is so tough. I wish to to go to sleep, to wake up and to find that it’s all been a horrible dream. Ni hindi man nabuo ang isang araw para makasama ko kayo. Ni hindi ko siya naalagan. Ni hindi ko man lang naipakilala ang sarili ko dahil wala akong magawa. Hindi ko kayo malapitan. T-ngina ang sakit.”

He wipe his tears. “ I can’t tell you that everything will be fine. I don’t have a crystal ball and I don’t know what the future holds. In fact, I can’t claim that I’m okay rightnow. Because I’m not. Ayokong magsinungaling na matatag ako ngayon at hindi bibigay. Hirap na hirap din ako dahil nawalan din ako. There is a deep sadness. A grief that lingers. “

“I remember noong sinabi nang doctor ang tungkol sa pagbubuntis mo na maaring ikawala mo. Hindi ako makapag isip ng maayos. I was so hurt. Hindi ko alam paano sasabihin sa’yo. Hindi ko alam ano ang magiging impact nito para sa’yo. Seeing you hurt will make my heart shattered. I feel your heartbreak.”

“Losing you was the most painful experience of my life. Hirap din ako noon. You are probably unaware of how much you mean to me because I’m not sure you know how much I needed you. And now, losing our child makes me want to replace his place. Gusto ko ako nalang mawala kaysa kayo.”

“I am sorry that you are on this painful journey. We are missing a piece of our family and we will be forever. Sorry, I can’t do anything about this. .”

Napalyo siya saakin. Napasuklay sa kaniyang buhok at pinahid ang mga luha sa mga mata niya.

Hinawakan niya ang dibdib niya at patuloy sa pag iyak. “ From the moment that I knew that you’re pregnant. My world changed too. I wondered if I would be a good father? If I am ready for the responsibility of a little life held in your arms. If I can give him a peaceful life that I failed to give you..“

“I dreamed of the things I’d teach this little one, and of the ways I’d protect and defend them. I’ll built a crib and bantered about baby names…”

“I want to drove you to ultrasounds and doctors appointments, proudly showing off those blurry black and white photos. I wanted to get what you want. Kahit utos-utusan mo ’ko na kahit imposible pa ’yan ibibigay ko sa’yo.”

Sobrang bigat na nararamdaman ko ngayon. Seeing him crying makes me melt. His pain I can’t handle this.

“I don’t think I ever cried so hard in my life. And I’ve never loved anyone as much as I loved you. I was sorry- sorry I failed you, sorry that I couldn’t try enough, that I would have done anything I could to make you stay, but it wasn’t enough. You left, hopefully to a wonderful place, while I stayed here, silent, empty, lost.”

“ Naiintindihan ko naman ’yon. I know that this hasn’t been easy for you either. You too feel the weight of this pain. You’re a victim here. At wala akong nagawa noong mga panahon na kailangan mo ’ko.“

“I never been felt scared in my life. Pero noong nangyari na nawala ka—tumakas ka sa mga body guard ay agad kitang pinuntahan pero hindi na ako umabot pa dahil sumabog ang sinasakyan ko. I open my eyes, all I see went black.Ni hindi ako makakita kahit man lang kaunting liwanag. Ang katawan ko hindi ko na magawang gumalaw.”

“I’m scared—natatakot ako na baka ano nangyari sa’yo. Agad kitang hinahanap. I made sure na you’re fine. Pero hindi nila ako hinayaan. Nangako sila na makikita kita kung tutulungan ko ang sarili ko. I’m losing hope but I had to survive this. I need to see you, I nee you in my life, I need to marry and give you the life that you want..”

“Pero t-ngina, bigo pa rin ako. Dahil ’yung nakasama ko naman pala peke. At habang buhay kong sisihin ang sarili ko na hindi ko agad nalaman ’yon. Masyado na akong bulag—dahil ang gusto ko lang ay makasama ka..”

“Falling for you was one of the easiest things I’ve ever done. I will always be glad for you — for the way you came around and showed me that the kind of woman I didn’t believe in does exist, for the way you held me in the dark and kissed me in the light of day, for the way you kept me safe and let me be wild.” unti-unti na siyang napaluhod.

“Ayoko na! Tumigil ka na!” sigaw ko dahil hindi ko na kinakaya pa marinig ang mga sinasabi niya.

Umiling siya. “ No, Mahal please listen. I thought I fall out love. Kasi one day, bigla nalang ako nawalan ng pake at nararamdaman sa pekeng Cenery dahil ibang-iba siya sa’yo na minahal ko. Ang akala ko gano’n kadali ’yon na mawala ang lahat. Pero tignan mo hindi ko pa rin siya iniwan dahil I want to work the things out. I stayed for so long kahit litong-lito na ako. Kasi ang alam ko mahal ko kita. I tried for so long to cling to hope that “Fake you” would become the person I needed to be. ’Yung Cenery na mahal ko. I had the false idea that I can change her back to what you are. But She weren’t interested in being changed or in changing, for me, for herself, or for anyone else even your family kaya I’m starting to lose hope dahil ibang-iba ka na.“

“But when I met you, the real you. When we share a bed. Everything came back. That feeling was familiar, comfortable, and all that I wanted to know paano nangyari ’yon? Paanong naging magkamukha kayo at paanong naramdaman ko sa’yo ang nararamdaman ko kay Cenery and it turns out na ikaw pala ang tunay na mahal nito.” tinuro ang puso niya.

“Alam niya kung sino ang nag mamayari sakaniya. At wala ng iba kung hindi ikaw lang, Cenery. You change your name—your style but still my heart knows you.”

“ It’s so messy, what happened between us. All of the nuance necessary for a decent explanation could never fit right now. Pero noong nagkita muli tayo I had an investigation and I confirmed na ikaw mismo si Cenery.“

“I was so happy. There’s still hope for us lalo na nang malaman kong buntis ka. I already dream of having a happy and complete family with you. Kahit gaano katagal—kahit gaano kahirap I’ll win you back.”

“You know that I never sleep with the fake Cenery kahit noon pa na nagkita kami at akala ko na ikaw siya. Because my body decline, my heary decline but that day—when a random person enter my room. I immediately felt the sensational feelings. I felt like I wanted to make love with that stranger. What’s funny here—I’m trying to resist you because I thought I’m cheating with you. Pero sa huli—even my man knows who owned him.” He smiled through the pain.

“I hate you.. “ nanginginig kong sambit why He’s hurting like this. Hindi ko na rin kaya. He doesn’t deserve this.

“It’s okay, I understand if you are mad at me. At hindi mo na ako kayang balikan pa lalo na sa nangyari. Sasaluhin ko lahat ng galit at sisi mo saakin para lang maging okay ka. If you want to kill me. I’ll accept that..”

“If you want me to comeback. Babalik ako agad pero kung gusto mo ako lumayo sa’yo, I’ll respect that but expect me na hindi ako titigil na protektahan ka pati ang pamilya mo. Kahit pa malayo na ako.”

“Kahit ikamatay ko pa ang kapalit—handa ko ang isakrpisyo ang lahat huwag ka lang mawala.”

“For now, hayaan mo akong samahan ka. I know you want to grieve in your own way and at your own pace. Pero kahit ngayon lang hayaan mo ako. Tayong dalawa. Kahit na sandaling oras lang. Let’s heal each other kahit sa huling sandali..” He held my hands at nakaluhod pa rin.

“I promise, bukas hahayaan na kita. Hindi na kita pipilitin pa.”

“But I’ll make sure you find your own happy ending even without me. Until I fall apart and have to start all over again…without you.”

“I love you so much, My Cenery..”

Chapter 65

Paint Cenery

SA MGA ORAS na narinig ko ang huling salita niya na sinambit ay tuluyan na akong naubusan nang lakas at pinagbigyan siya.

Ni hindi na ako umalma pa dahil wala na akong lakas para magsalita pa. Hinayaan ko siyang humiga sa kama at magpahinga kami sa bisig ng isa’t isa.

And I thought I won’t feel the safeness around him again. Katulad nang paulit-ulit kong sinasabi. Pero aaminin ko na nagkamali ako doon sinasabi ko lang ’yon dala ng galit sapagkat iba ang pakiramdam ko ngayon na para bang gumaan ang loob ko dahil nakakapag pahinga ako kasama—katabi siya.

Ang himlayan ng bawat luha at lungkot ko ay ang bisig niya. ’Yung tipong puno ako nang galit ngunit siya ang alon na dadalhin ako pabalik ng dalampasigan na kapag nalulunod na ako, ibabalik ako ng iyong mga bisig sa lugar na kung saan namamahay ang pahinga.

He’s not just the father of my baby. He’s my home, my rest, my heart and my safe place.

Ika nga nila minsan hindi lang bahay o kama ang pahingaan. Madalas ito ay isang bisig. ’Yung tipong kapag naramdaman mo na ang kaniyang bisig ay gusto mo nalang mahiga ng habang buhay, matulog nang mahaba na walang inaalalang problema.

Bisig na mahigpit ang yakap kaya unti-unti nawawala ang pagod na nararamdaman mo. Bisig na p-protekta sa’yo at higit sa lahat ang bisig na cocomforta sa’yo.

Matagal ko mang tinanggi sa aking sarili dahil sa poot na nararamdaman ko. Pero alam ng puso ko kung sino ang tunay na makakatulong saakin—sa pagod na nararamdaman ko sa laban ng aking buhay. Ay kailangan ko ring magpahinga.

He’s my home. I never knew what it felt like to feel at home while not at home. I never realized that home could be more than just a location, but him have made all the difference.

Roks. Even his presence can comfort me. I don’t wanna lose him again. Ayoko nang mawalay pa sakaniya. Now, para akong nagigising sa katotohanan.

I know naman na kasalanan ko ang lahat but I want to change it. Ni hindi ko alam if deserve ko pa siya but one thing for sure is I want him. I always do.

NAGISING nalang ang mga mata ko ngunit nawala na sa tabi ko si Roks. Kagabi ay hinayaan kong matulog siya sa kama na hinihigaan ko. Sobrang comfortable sa pakiramdam.

Napakagat ako saaking labi at pinigilan ang nagbabadyang mga luha mula sa mga mata ko. I miss him already.

’Yung momentum pala na magkasama kami sa kama ay tuluyan na kaming hinila nang kaantukan at ng pagod. Nakapagpahinga kami nang comfortable na matagal kong nang hindi nararanasan simula nang iniwan ko ang buhay ni Paint.

Kahit pa naging maganda ang buhay ko bilang si Cat ay mas marami pa rin ang kalungkutan na bumabalot sa puso ko. Kasi I know naman na may kulang pa rin.

And it’s so sad na makita na wala sa tabi ko si Roks. Ang ibig sabihin lang no’n ay panandalian lang pahinga namin kagabi dahil sasabak na naman kami sa panibagong araw ng problema.

I sighed.

Masasabi ko na kahit papaano ngayon ay tuluyan na akong nagkaroong enerhiya. Para bang na fully charge ako out of nowhere. I’m still sad but masasabi ko na masarap ang gising ko dahil kahit papaano ay nakatulog ako ng mahimbing.

“Where’s Roks?” I asked Bite. Siya na naman ngayon ang nagbabantay saakin.

He’s reading something. “ Roks? I didn’t see him.“ He told me without looking at me.

“ What? Kagabi ay kasama ko lang siya. Natulog pa kami.“ I raised my eyebrows dahil alam ko namang pinaalis niya ’to.

“Oh? I didn’t know. I was out .” He look at me boredly.

“Malabo namang hindi sinabi nang body guard mo?”

“Yeah..” bagot na bagot niyang reply.

“So ano? Seryoso ka ba sinasabi mo?” He made a face.

“Yes, I would never lie to you sis. I’ll tell you if Roks is here and besides I know what you’re thinking. Hindi ko siya pinaalis. Kung paalisin ko man siya ay magigising ka because I’ll punch him.”

Napakamot ako sa ulo. “ Kung gano’n panaginip lang ba lahat ’yon? Wala talaga siya rito?“

“Maybe? I don’t know. Kasi I didn’t see him here. And my men didn’t report it to me.”

Why it feels so real? Hindi pala totoo? Panaginip lang ’yon? What?

“ Edi buntis pa rin ako? Kasi sa panaginip ko na namatay ang anak ko. And it’s a boy..“ agad akong napahawak sa tyan ko.

I smiled dahil bigla akong nagkaroon ng hope.

Hindi siya makapag salita kaya naman napatitig ako. “ Wala na siya? “ matapang kong tanong.

Iniwas niya ang tingin saakin.

Panaginip lang siguro na narito si Roks. Pero ang pagkamatay nang anak ko ay totoo?

Unti-unti na namang bumalik ang bigat ng didib ko dahil naalala ko ang baby ko. Na tuluyan na kaming iniwan. Hindi pala panaginip ang lahat.

“ Kuya ..“ agad niya akong dinaluhan at niyakap.

“ Cat..“ agad na lumambot ang nagyeyelo niyang expresyon.

I’m always “ the ate“ na laging pinapakita na matapang ako para sa mga nakababata kong kapatid. Kahit sa mga kaibigan ko ay ako ang matanda kaya never kong naranasan ma baby.

But in Bite arms. Para akong bata na ngawa nang ngawa. Masarap din pala sa feelings na may Kuya ka na matatawag. Na p-protekta din sa’yo.

I bit my lower lips. Agad akong napahagulgol sa higpit ng yakap niya. “ Bakit naman agad siyang binawi?“

“Ano ’to? Parusa ba ito dahil sa mga kasalanan ko?”

“No, shhh. Don’t say that. Hindi ito parusa. Everything happens for a reason…”

At buong araw na naman ako nag iiyak but I’m glad na nandito si Bite. I mean si Kuya Bite para pakalmahin ako dahil wala naman si Roks.

I don’t know tuloy kung dapat ko bang paniwalaan ang mga sinasabi ni Roks noon sa panaginip—kasi mukhang panaginip nga lang lahat eh.

Kung okay na sana dapat ay magpakita na—fuck. I just realize ang huling sinabi niya kagabi.

“But I’ll make sure you find your own happy ending even without me. Until I fall apart and have to start all over again…without you.”

D-mn, ngayon lang nag s-sink in saakin lahat. Is that a goodbye? Ayaw niya na ba saakin? Susukuan niya na ba ako?

Kaya ba wala siya sa tabi ko? Kasi iiwanan niya ako? Mas pipiliin niya na ba ang pekeng Paint na ’yon? Kaysa saakin? Kaysa sa anak namin?

Walang katapusang iyak na naman ang ginawa ko kaya nanghihina nanamn ako at nag aalangan ang doctor kung papalabasin ako rito sa hospital.

“I want to see Roks.” hindi na ako tumigil sa pag iyak dahil I realize that I lost my two hearts. My life.

Ang baby namin and si Roks.

Nakatitig lang saakin si Bite na para bang pinagiisipan. “ Please, I’m begging you. I want to talk to him. I want him. Please. Please.“

“Alright, I’ll call Derin first..” He’s assuring me.

But after He called him. Tumingin ito saakin nang disappointed. “ He’s been missing since last night. Hindi niya raw ito macontact.“

“Huh? Anong ibig niyong sabihin? Teka baka napano siya?! Hindi pa siya magaling! Baka kinidnap siya ng demonyong tatay mo!”

“He’s not my father and don’t freak out maybe he’s just busy. He’s working on something that we don’t know.”

“Busy for what? Bakit hindi saakin? Nawalan kami ng anak? Hindi niya ba alam? Na wala na ang baby namin ha?!” galit na galit na sambit ko.

“Huh?” kunot noo niyang sambit. “ Now, you want him? Hindi ba’t pinagkakaakit mo na malaman niya ang tungkol sa pamangkin ko?“

“Gusto ko mag usap kami, Bite. Gusto kong kumpirmahin kung totoo ang lahat na narinig ko sa panaginip.” I’m pertaining about last night.

Hindi mag sink in sa isipan ko kung panaginip pa talaga ang lahat kagabi.

“What did he say? Hindi ba madalas ang nangyayari sa panaginip ay kabaliktaran?”

Umiling lang ako. “ Do you hate him that much ba? But kayo nag sabi na he suffered a lot? And I know na alam mo kung ano ang mga pinagdaanan niya.“ I started to get emotional na naman while remembering his words.

He deeply sighed. “ He suffer a lot. You both suffered. We all suffered because of that demon. Matatapos din ’to, Cat. I promise.. I want you to be happy. I want you to be in peace..“

“How? Kung buhay pa ’yung demonyong ’yon!? I want to kill him. Gusto ko na ako ang papatay sakaniya. Gusto ko na ang dugo niya ay dadaloy sa mga kamay ko.” aggressive na saad ko.

“Cat, I want you to rest. Magpahinga ka at bumawi ng lakas. Wala ka ng dapat intindihin. Igaganti ko ang mga nanay natin. Igaganti ko ang ginawa niya saatin. Papahirapan ko siya. Papatayin ng paunti-unti. Just please calm down. Don’t do stupid things.”

Pilit akong pinapakalma ni Bite pero halo-halo talaga ang emosyon ko at mabuti nalang ay dumating na si Ella at nagpalit naman sila ni Bite sa pagbabantay.

Unang bungad saakin ni Ella ay namumutla na para bang talot na takot. Agad akong nabalik sa ulirat at inalo siya. “ What happened?“

“ Ate.. “ bakas sa mukha ang takot ni Ella at parang nanginginig pa ito.

“Kilala ko na ang pekeng Paint. Alam ko na kung sino siya.”

“Sino?”

“Ate si Tricia..”

Napakunot ang noo ko. “ Ano? Sinong Tricia?“

“ Naalala mo ang kaibigan ko. Ang tinuring kong best friend pero tumistigo lab—“

“Oh that bitch?” nagtiim ang bagang ko habang nag f-flasback saakin ang mga nangyari noon.

Tumango siya. “ I saw her phone. Naiwan niya ’to sa coffee table niya dahil naliligo siya eh nagkataon na pumasok ako ng kwarto niya para sana manghiram ng sandals. Alam kong magagalit sa saakin dahil never niya kaming pinatapak sa kwarto niya and ngayon na pumasok ako ay aksidente kong nakita. He got a message from Director Atlas. And He called her Tricia. Ang sabi niya pa ay pinapatawag ka ni Daddy Tricia.“

Atlas?

“Paano mo na sisigurado na si Tricia na kaibigan mo ’yon? Paano kung ibang Tricia? Hindi ba nagkataon lang na Tricia rin ang pangalan niya? Gusto kong makumpirma..”

“Ate, naging kaibigan ko si Tricia alam ko ang bawat galaw niya—mannerism niya. Matagal ko nang napapansin iyon simula bumalik ang pekeng Paint na galing sa kulungan ay sakto namang nawala nang parang bula si Tricia sa eksena.”

Nagtiim ang bagang ko. Paano nangyari na si Tricia nga ’yon? Hindi ko maisip ano ang pwedeng dahilan niya? Well, possible niya ngang gawin dahil tintraydor niya kami sa korte.

“ Ang balita ko ay nagpunta ito ng ibang bansa kasama ang lola niya dahil nabigyan sila na malaking halaga ng mga De dios dahil lumaban sa testigo ito laban saatin. Ngunit hindi ko ito magawang mapaniwalaan, Ate. Dahil noong nawala siya ay saktong bumalik na saamin ang pekeng Paint.“

“Noong una ay hindi ko ’yon pinapansin pero nung mga tumatagal ay pinapanood ko ang galaw niya ay kaparehang- kapareha kay Tricia. Ang attiude nito at mannerisms ay kuhang-kuha niya.”

“Kung gano’n, hindi siya ’yung sinasabi nilang Presh? “ bulong ko sa sarili ko.

“Presh?”

“ Isa si Presh sa maarining suspect nila—mahabang explenasyon pero masamang babae raw ’yon.“

“Hindi ko alam ate. Dapat bang pa DNA test natin siya?”

“Kanino? Sa lola niya? Kailangan natin mahanap ang lola niya kung magtutugma ba. May kilala ka pa bang kamaganak niya?”

“Pero hindi ko alam kung nasaan ito. Wala na rin siyang Tatay at Nanay dahil patay na ito,” sambit ni Ella.

Biglang may kumatok kaya napatigil kami ni Ella sa pag uusap.

“Hello po, ma’am I’m nurse Gracie—Ella anong ginagawa mo rito? Naka duty ka rin ba dito—-Paint?!” OA na sambit ni Gracielle.

Nanlaki naman ang mga mata ko habang nakatingin sakaniya dahil hindi ako makapag salita.

Anong ginagawa niya rito? Sa dinami-dami na nurse siya pa talaga ang papasok dito?

“ Teka nasa hospital ka bakit? Saka bakit iba ang pangalan mo sa recor—-“ She’s freaking out.

“C-cielle..” nauutak kong tawag.

Pinanliitan niya ako ng mata. “ You’re not Paint. You’re Ms. Cat Laciaga according to my record.“ natigil siya at tinignan ang mga tattoo sa katawan ko.

“Sorry po may kamukha kayo eh—ininom niyo na po—” nakangiti siya pero pinutol ko na agad ang pagsasalita niya.

“Dudes,” lakas loob na tawag ko.

Natigil siya sa pagsusulat. Tumingin saakin at nawala ang ngiti sa labi niya. “ You never called me “DUDE” since you cameback. Kaya anong trip mo? Kailangan mo ba ako ulit para ipahiya sa mga new friends mo?“ She sounds like she’s hurting.

Did Fake Paint did that to her?

Umiling lang siya. “ Nag iba ka at hindi na tayo madalas lumalabas. Dahil mag bago ka ng friends. Kaya malabong ikaw si Paint. Ang best friend ko.“

“Ate Cielle naman, nakita mo nga ako na nandito. Sita ang totoong Paint. Impostora lang ang nasaamin ’yung umaali saatin! “ Ella exclaimed.

Umiling siya. “ Ano ba ito? Nasa teleserye ba tayo hahaha? Teka lang hindi ako marunong umarte. May camera ba? Nasa Abot na kamay ng pangarap ba tayo?“

I sighed. “ Cielle ako ’to, ang tunay na Paint. Ako ’yung kaibigan mo na kasamang lumaki. Ako ’yung kaibigan mo na itinuturing mo ng kapatid. Ako ’yon, Cielle.“

“Pero paanong nangyayari ’yon? Naguguluhan ako kung gano’n!”

“Maupo ka muna kasi dito Ate at ikukwento namin.”

“Okay pero bago ang lahat uminom ka po muna ng gamot Ms. Laciaga.”

Agad naman akong uminom at sinumulan nang ipaliwanag ang sitwasyon sakaniya at mukha siyang gulong-gulo.

Siya pa rin talaga ’yung bestfriend ko na sobrang slow. Walang pag babago. Oh god! I missed her.

“Bakit naman nagkaroon ng pekeng Paint? Bwiset na ’yan!” napakamot siya sa ulo.

Ako na ang nag kwento oara maintindihan niya.

“ Kung gano’n sino ang pekeng Paint?“

“Hindi pa namin alam.” ako na ang unang sumagot.

I don’t want disclose Tricia’s name muna hanggat wala akong proof.

“Teka hindi ma process sa isipan ko ’yan. I mean totoo ba ’to?”

“Yes, Cielle.”

“Kailangan masabihan ko si Roi—”

Agad akong umiling. Dahil sakanilang dalawa ni Roi ay mas mukhang mapagkakatiwalaan ko si Cielle.

“Huwag muna, saatin muna ’to. Hindi tayo basta basta naglalabas nang mga nalalaman natin.”

She pouted and looked at to my tummy. “ Ibig bang sabihin nabuntis ka?“

I smiled bitterly. “ Yes..“

“ And ..“ hindi niya masundan ang sasabihin.

“Yes,” bulong ko sa hangin.

“ And si Kuya Roks ang Tatay.“

“Alam niya rin?” hindi ako sumagot pero tumango si Ella.

“ Oh my god, anong nangyayari sa mundo? Bakit napaka mind-blowing naman ng nangyayari?“

“Cielle maari bang humingi ng favor?”

Pareho silang napatingin saakin. “ Gusto kong lumabas.“

“ Ha?“

“ Ano ang binabalak mo Ate? Hindi pwede.“ agad na umiling-iling si Ella.

“Gusto kolang makita ang pekeng Paint.” I gritted ny teeth.

“Why don’t you ask your brother, Ate? Hindi raw pwede. Sinabihan niya kasi ako ate. Bantayan kita at pigilan kita sa basta-bastang desisyon,” sambit ni Ela.

“ Brother? “ takang tanong ni Cielle.

“ Yes may brother si Ate Paint. And pinsan lang namin siya.“

“ Ano?! “ agresibo itong napakamot sakaniyang ulo.

“Cielle, masyado pang magulo. Hindi sapat ang araw na ito para maipaliwanag ang lahat. ’Yung mga nasabi namin kanina wala pa sa kapahati nang mga nangyayari ngayon. Please lang huwag sanang lalabas ’to. I’m still hoping din na nasaakin ang loyalty mo.”

“Anong pinagsasabi mo? Malamang! Sayo ako! Pero hindi yata kita matutulungan.” nag cross arm ito

“ Anong ibig mong sabihin?“

“Naalala mo na tinulungan kita noon na tumakas at hindi naging maganda ang susunod..”

Bigla kong naala ang araw na nagpatulong akong tumakas para naman hanapin si Hendery at Ella. Ang araw na rin ’yon ang hindi ko makakalimutan dahil doon lahat nag simula.

“Simula no’n, nagbago ang lahat. Sa simplenng pagtulong ko na ’yon nauwi sa pagkanda letche ng lahat. Kaya ’di ko alam kung kakayanin ko na samahan kang tumakas.”

“But—”

“I know, and we’re friends Pintura. Pero kasi hindi ko talaga maatim na may mangyari ulit sayo ng masama. Alam mo ba kung gaano ako kaguilty noon? I’m so depressed and wants to kill myself..”

“Shhh. Hindi ko naman na rin hahayaan na may mangyari saaking masama.” I hugged her tightly.

“ But..“

“Ate, tama si Ate Cielle. Hindi tayo basta-basta—”

Natigil na naman kami dahil biglang bumukas ang pinto at iniluwa sina Derin at Bite.

“Who’s this?” matabang na tanong ni Bite.

“I know you know her .” nakairap na sambit ko kay Bite.

“ Ofcourse, He hire her to be your personal nurse bukod kay Ella na nurse rin. Para rin hindi ka malungkot. You need moral support from them. Alam niyang malaki ang magiging epekto nito sa recovery. Gano’n ka kamahal ng Kuya mo.“ natatawang sambit ni Derin pero walang expresyon ang mukha ni Bite.

Kaya naman pala nakakapagtaka ang biglang pagkikita namin ni Derin dito dahil sadya pala talaga.

Now, I fully trust Gracielle dahil alam kong hindi naman kukunin ni Bite kung alam niyang magiging sanhi ito ng kapahamakan ko.

“Tignan mo! Maang-maangan ka pa !” He just rolled his eyes.

“Kaya pala ’yung boss ko sa pinag d-duty akong hospital bigla akong pinalipat dito. May kumuha pala saakin na hindi ko nalalaman! Pero teka? Ikaw ’yung pinsan ni Roks ’di ba. Bumibisita ka dati sa bahay namin nung nasa iskwater ka namin. Pinagselosan ka pa nga nun ni Pintura—”

“ Huy !“ bawal ko

Napahalakhak naman si Derin. “ Yes. I know that.“

“Eh sino naman ’tong pogi na ’to. Parang pamilyar eh. Siya ata ’yung nakatira sa kabilang kanto malapit kina Mamsh non.”

“I am..”

Napukunot ang noo ko. Ibig sabihin tumira pala siya noon doon? Hindi lang stalking ang ginagawa literal na tumira pala doon.

“Ay talaga, sabi na eh. Lagi akong dumadaan sa bahay mo non eh! Nakita kita one time—crush nga kita.”

“Teh, mag asawa ’yan. “ siniko siya ni Ela.

“ Uy, dati na ’yon. Joke lang hehe. Paghanga lang naman.“ napangisi nalang ako.

Ngumiti lang si Derin. “ It’s okay, sanay na ako.“

“Marami na nagkaka crush kay hubby?” tanong pa ni Cielle.

“What’s your plan ?” pang iiba sa usapan ni Bite kaya napatigil si Cielle.

“Anong plan? Saan?”

“For escaping.”

“Pinagsasabi mo?”

“Do you think I don’t know. Even so, hindi ka rin naman makakalabas. You’re under my protection.”

“And this hospital is owned by him. Kaya no chances of escaping. Alam mo naman ’tong Kuya mo, maraming mata—maraming tenga at sobrang protective sa’yo kaya hinding-hindi ka makakatakas. If you think dati nagagawa mo ’yon. Hinahayaan ka niya lang pero kapag gano’n. Marami paring mata ang nakasunod sa’yo.”

“What?”

“Tell me, what’s your plan? Bakit nagbabalak kang takasan ako?”

Napatingin ako sa mga kasama ko. “ Alam niyo na ba kung sino ang pekeng Paint?“

“ We are still verifying it. But we have a hints.“ sagot ni Derin.

“Sino? ’Yung Presh ba?”

“She’s dead .” sagot ni Bite.

“ Kung gano’n sino?“

“ ’Yung Presh kasi tinitignan namin na case. They said cremated na ang body niya noon—“

“Why are you telling—-”

“It’s okay, it’s her sister and friend. I know them they are trustworthy, right?” sambit pa ni Derin.

“Oo naman.”

“Opo.”

“I know but I don’t think it’s appropriate to discuss it here.”

“Oh..” nasambit nalang ni Derin

“ I know who’s thrust worthy and who’s not.“

“Who?” nakataas kilay na saad ko.

“Your friend.”

“Sino? Si Tricia ?” sagot ko.

Napataas si Bite ng kilay. “ Roi.“

“Si dudes?! Paano mo naman nasabi ’yan aba! May proof ka ba?” sambit namin Cielle.

Bitte smirked. “ A lot “

He looked at me. “ Hindi ka pwede padalos-dalos ngayon, Cat. You need to recover. We lost someone who’s precious. And I know you’re not stable rightnow. There’s possibility na mas papairalin mo na naman ang nararamdaman mo kaysa ang utak mo. You know—one wrong move. Maaring may mawala. Sana nadala ka na noon.“

“ If you want to join our investigation. If you want to join us—to how to send that ill to the jail. Please help yourseld and recover fast. Intindihin mo ang sarili mo ,“ sambit naman ni Derin.

“I know, physically lang naman. Pero kasi if magmumok-mok ako. If magtatagal ako rito. Mas lalo akong malulungkot kapag hindi ko nilibang ang sarili ko.”

“Iuwi mo ’ko. Then we’ll be good .”

At sa huli, ay pumayag na rin si Bite at ang doctor. All I need is to rest. Ngunit gusto ni Bite na mag stay na talag sa tabi ko si Cielle at Ella. Hindi sila pwede mag labas pasok sa pinag s-stayan ko dahil baka malusutan kami at baka mapahamak din sila.

“ Nasabiha mo naman boss ko ’di ba?“ may pag aalinlangan na sambit ni Cielle.

“ Yeah, I’ll pay you triple don’t worry.“

“We are both nurse. And ate is very important to us kaya kahit hindi mo na kami bayaran,” sambit naman ni Ella.

“Oo nga no! Kala mo saamin mahirap?” mataray na sambit ni Cielle

“That’s not what I mean—”

“Char lang! Mahirap talaga kami. Sige na, aalagaan namin si Cat para gumaling na agad siya.”

Bite just nodded at iniwan niya kaming tatlo dito sa kwarto ko. May kanya-kaniya naman na silang room here dahil mansyon ni Bite ’t o.

“Teka, matanong kalang. Ano mo nga pala ’yon?” tanong ni Cielle.

“ Kapatid .“

“ So hindi kayo magkapatid ni Ella no?“

“Mag pinsan nga kami Ate! Paulit-ulit ka.” natawa naman ako dahil mukhang urat na urat na si Ella kay Cielle.

“Aba ginagayan mo na ako ! Ate mo rin ako ha! Baka nakakalimutan mong hinugasan ko pwet mo nung bata.” Hinampas niya si Ella hanggang sa naghampasan sila at naghabulan.

Napaili-iling nalang ako sa kakulitan nila.

Roi and Tricia both traitor.

“ Kayong dalawa, tumigil muna kayo. May tatanong ako,“ sambit ko.

“Unahin muna natin ang tungkol kay Roi. Ano nga ba ang naging buhay niya sa loob ng ilang taon na nawala ako? I saw him being successful. Natuloy na ba ang pag a-attorney niya?” I aksed Cielle.

Bumuntong hininga siya at naupo muli sa kama na para bang salungat siya sa sinasabi ko

“Pero hindi ba’t tinatanggihan niya ang skolar na bigay ni Atarah. Saka ilang taon palang naman ang lumipas. Hindi ka naman basta-basta magiging lawyer ’yon. Saka napakabilis naman nang pangyayari bakit nakapag pundar na agad siya ng mga ari-arian. Nag check in na ako once sa hotel niya. I saw him and he’s really different.”

“ Hindi naman siya natapos .“ sambit ni Cielle.

“ Kung gano’n. Paano? Ikaw mas kapani-paniwala naman. Alam ko namang pinapaaral ka talaga, Cielle ’di ba? Pero nurse ka right now. Tama? Ano ang napundar mo?“ I didn’t mean to sound as if I’m offend her. It’s just that I just want compare.

“Sa totoo lang, napakababa ng sahod ng nurse sa Pinas, Pintura. Ni hindi nga sapat ang sahod ko para makabayad ng buwan-buwan bills ko. Alam mo namang sobrang mahal ng living cost dito sa Manila .” napatango-tango ako.

Sobra kasing realistic ang buhay ni Cielle kumpara kay Roi ngayon.

“ Si Roi Gin kasi nakilala niya na ang Tatay niya. Nagulat na nga lang ako noon na binibigyan niya ako ng isang bag ng pera. Kalahating milyon yata ’yon. Nagtataka ako saan galing—kala ko ninakaw o napulot niya pero ang sabi niya pera raw ng tatay niya.“

Napakunot ang noo ko. “His dad?”

Ang alam ko lang ay patay na ang anak ni Roi Gin. At ang mga kapatid niya ay anak lahat sa iba’t ibang foreigner. Kaya paano?

“Oo, Ate. Nabanggit nga sa usapan ’yon nina Nanay at Tatay. Nakilala na raw ni Kuya ang Tatay niya eh marami yatang pamana kasi siya lang ata ang lalaking anak kaya ayun napunta sakaniya ang ibang ari-arian nung Tatay niya.”

“Nameet niyo na ba ang tatay niya?”

Umiling lang si Cielle. “ Hindi nga eh. Saka isa pa simula nang yumaman si Roi Gin. Hindi naman na tuloy-tuloy ang communication namin. Nakatira na siya sa magarbo at exclsive na subdivision. Kami nandon pa rin sa pabahay ni Ma’am Atarah. Kaya nga madalas ay nanliliit ako sainyo ni Roi kasi parang ang layo na ng narating niyo ako eto nag uulam pa rin ng asin at tubig kapag wala pang sweldo hahaha.“

Agad ko namang hinawakan ang kamay niya.

“Si Tita? Ang nanay niya ?”

“Wala akong balita kay Tita. Ang alam ko lang ay parang nagkabalikan na nga sila nung nakabuntis sakaniya which is Tatay ni Roi. Gawa-gawa pang ata ni Tita na patay na ang ama ni Roo noon. Hindi ko na sure kasi hindi naman nagk-kwento si Roi Gin saakin.”

“ Ni hindi na nga maalala na dudes ako. Tayo. Parang may bago na siyang buhay at hindi tayo kasama. Oh well gano’n din pala tingin ko sa’yo—I mean sa pekeng Paint. Sobrang lonely ko..“

“I love you.” I mouthed to her kaya nginitian niya ako.

“ Pero bumibisa naman si Kuya Roi Gin saamin, Ate. Nakikipag bonding pa nga sina kina Coco. Pero sa fake na Paint ay madalas kausap niya. ’Yung parang dati lang pinipikon ka niya.“

“Eh ano namang reaction nung pekeng Paint?”

“ Nakikiride rin which is very unusual. Kasi ate saamin o sa ibang tao laging galit si pekeng Paint. Kahit nga sa’yo ’di ba Ate Cielle?“

“Yes, piandidirian niya ako. Kaya nga alam mo ba sobrang naliliit talaga ako sainyong dalawa. One time nag aya si Roi Gin nalalabas tayong tatlo pero na O-OP ako kasi sila lang nagkakaintindihan.”

“ May mali. Alam mo naman na tayong tatlo—walang O-op na nangyayari. Walang favoritsim. And we are comfortable to each other.“ sabi ko.

“ Sabi ng Kuya mo, Ate. Traitor daw si Kuya Roi. Paano? Possible kayang aware siyang hindi ’yon ang totoong Paint? Or possible kayang kasabwat din siya. Kasi bakit parang close-close sila ng pekeng Paint.“

“Bakit niya naman gagawin ’yon? Hindi naman gagawin ni Roi na makipagsabwatan sa gano’n lalo na kaibigan ka namin,” usal ni Cielle.

“It’s possible lalo na kung pera ang usapan.” sambit ko.

Pare-pareho kaming hikahos noon at parehong halang ang bituka kaya namin gumagawa ng krimen para lang makaraos sa araw-araw.

“ Pero dudes—ang hirap kasi maniwala kasi kilala mo si Roi Gin. Kahit mahilig kayo gumawa ng illegal noon. Hindi naman basta-basta tumatanggap ng pera ’yan na naagrabyado tayo or ang family niya.“

Napaisip ako sa mga sinabi nila at agad na sinerch ang business ni Roi Gin habang patiloy sila sa pag k-kwento patungkol kay Roi.

Halos mga hotel and restaurant. Mayroon din siyang factory ng pagawaan ng mga skin care products. Sinearch ko kung possible na makita ang parents niya.

Walang information.

Gusto kong icall si bite pero napag usapan namin na magpapagaling at paparecover muna ako bago sunabak sa investigation ng ilang araw.

“ Ibig kayang sabihin non? Hindi totoong nakita ni Kuya Roi ang tunay niyang tatay kaya yumaman siya ng ganyan? Possibleng nabayaran lang siya? “ tanong ni Ella.

“ Sino naman ang gagawa no’n? Saka bakit nagawa tayong ilagilag ni Roi para lang sa pera hindi talaga siya gano’ng tao ,“ hindi makapaniwalang sambit ni Cielle.

“Kung titignan ang mga limpak-limpak niyang kayamanan. Hindi lang 10 milyon ang binayad sakaniya.” napayukom ang kamao ko

“If he’s working there ate baka malaki ang binabayad nga sakaniya. Ang tanong kanino siya nag t-trabaho?”

“I have feeling that he’s working under my demon father.”

“ Your father? Kilala mo na Ate sino ang Tatay mo?“

“Yes, do you know president? Siya ang tatay ko.”

“What?!”

Ikunuwento ko sakaniya ang sinapit ng nanay namin ni Bite.

“ Kaya naman pala gano’n ang trauma ni Tita Aliana..“ malungkot na sambit ni Ella.

“How is she ?” tabong ko. I’m curious about her.

“ She’s better now. Pero bihira pa rin siya magsalita. I don’t know kahit pinakilala na namin ang pekeng Paint sakaniya hindi pa rin siya nagsasalita.“

Napatango-tango lang ako.

“Sobrang kahawig mo siya Ate..”

“ ’Yung Tita mo ’yon, ’di ba? Ella?“

“Oo, ’di ba magkamukha sila ni Ate.”

Napatitig nang matagal ito saakin. “ Oo nga!“

“ There’s a perfect time to meet her. Sa ngayon, ipaghihiganti ko muna siya. All I want is peace.“

“Kung gano’n, paano na niyan?”

“Wala pa akong plano—pero kung meron man ang una kong gusto makita ay si Roi Gin.”

“Ano ate i-confronta mo siya?”

“No, I’ll pretend as fake Paint.”

“Napakalayo naman ng itsura niyo sa dalawa. Malabong hindi niya mapansin ’yon,” usal ni Cielle.

“Exactly. Doon ko malalaman kung may alam ba siya sa lahat. And second, gusto kong kumpirmahin kung si Tricia at ang Pekeng Paint ay iisa.”

Lumipas ang mga araw at nag stay lang talaga ako sa bahay for bed rest and inaalagaan naman ako ng dalawa kong nurse.

Agad din ako nakabawi nang lakas. Hindi ko pa rin syempre maiwasan na malungkot at inaalala ang tungkol sa pagkawala nang anak ko but I’m trying to help myself na huwag malugmok sa kalungkutan.

“ Opo, Tay, eh. May medical mission kasi ngayon sa Pampanga ’di ba, nabanggit ko sa’yo ’yon.“

Napatigil ako sa pagpasok sa kwarto ni Ella nang marinig kong kausap niya si Tatay.

“ Opo, tay. Umiinom po ako ng vitamins at ’di rin po nagpapatuyo ng pawis.“

“Kamusta, naman po kayo d’yan? Sina Ate? Si Coco?” Tanong ni Ella.

“Hindi naman umuuwi ang Ate mo rito. Hindi ko rin naman ma control na..”

“ Ah, si Ate. Hindi umuuwi? Baka na kay Kuya Roks po? Opo, ah hindi rin niyo po siya macontact. Baka po magkasama. Okay po hayaan niyo po siya malaki naman na siya alam niya ang ginagawa niya.“

“ Okay po, sige na tay. Alagaan niyo po sarili niyo—ang mga kapatid ko rin. I love you po.“

“Oh, Ate?” napasulyap naman saakin si Ella nang ibaba niya ang call.

“ Sorry, na ano lang ako sainyo ni Tatay,“ ani ko.

Agad niya naman ako nilapitan at niyakap. “ Miss na miss ko na sila.“ bumuhos

ang mga likido sa mga mata ko.

“ Hayaan mo ate everything will be fine. Konting tiis nalang, mababawi din natin na ang dati mong buhay. Magiging masaya rin tayo.“

Mabilis ang mga araw na nagdaan at wala akong sinayang na mga oras. Lalo na’t alam ko sa sarili ko na nakarecover ang katawan ko kahit p-paano.

“Bite, I think I’m okay na,” usal ko kay Bite.

He just nodded and patted my head.

“Tell me about your investigation ,” ani ko.

“Si Roks, alam niyo ba kung nasaan siya?”

“Hindi pa rin namin nakikita. Nagkakagulo nga saamin ngayon. Dahil baka na kinuha na naman siya or what. Alam mo naman si Roks—parehong-pareho kayo,” sambit ni Derin.

“Eh ano pa ginagawa niyo? Dapat hanapin na natin siya. Kasi sabi ni Tricia hindi raw umuuwi ngayon ang pekeng Paint.”

“That’s because she’s on vacation ,” simpleng sambit ni Bite.

“ What? At alam mo ba saan ’yon?“

“ She’s always there, kung saan mo siya natagpuan umiiyak noon.“

“What do you mean ?” I asked.

Biglang pumasok sa isipan ko ang flashback na kung saan habang naglalakad kami noon ni Roks sa tabing dagat ay may nakita kaming umiiyak na babae at inabutan ko pa ng panyo.

“ Tricia,“ bulong ko.

“It’s her.”

“Bakit niya naman gagawin ’yon? Sa pera ba? Kaya ba tinraydor niya kami ni Ella noon?”

Umiling ito. “ Simpy because she’s obsessed to be you.“

“What?”

“Naalala mo ba na si Tricia ’yung babaeng nakita niyong umiiyak noon sa beach na binigyan mo ng panyo?” tanong ni Derin.

“ Yes, oo nga..“

“Doon lahat nag simula..”

“How?”

“She idolize you so much to the point that she wants to be you. Sobrang hinahangahan ka niya sa lahat nang bagay—kung gaano ka ganda, katapang, kalakas, sa pagkakaroon mo ng pamilya, at kung paano mo kayang harapin ang hamon ng buhay.”

Napangiwi ako dahil bakit naman umabot sa puntong gano’n? I just want to help her? Pero gano’n pala ang naging dating sakaniya?

“ Noong pumasok ka sa eskwelahan naging magkaibigan sila ni Ella. Kinaibigan niya talaga para mapalapit sa’yo. Everytime na pumupunta siya sainyo—sa bahay niyo noon may kinukuha siyang gamit. And ginagamit niya rin kasi She adore you so much.“

Ipinakita nila ang mga litrato kung saan makikita ang mga gamit ko.

Now, nag s-sink in na saakin bakit parang lagi ako nawawalan nang gamit noon. Ang akala ko na misplace ko lamg pero nawawala pala talaga.

“ She finds you very kind kasi ikaw lang ang lumapit sakaniya noon para mag comfort. And she’s thankful to you—nakwento ito ng lola niya.“

“Nakausap niyo na ang lola ?” gulat na tanong ko at sabay silang napatango.

“ Yes we found her sa paalagaan ng matanda. Iniwanan nalang daw ni Tricia ang Lola niya do’n. Ipinalabas na inabandona na siya. Ang sabi naman ng Lola niya—ang sabi sakaniya ni Tricia ay mag t-trabaho lang ’to sa ibang bansa pero babalikan naman daw siya kaya inilagay siya sa lugar na ’yon pero ayon sa records ay inbandona na niya ang matanda.“

“Ipinakita niya rin saamin ang i-ilang gamit na natabi at naitago niya. At nagulat kami na napakaraming picture mo. Na pinagtatakahan ng matanda— bakit nga naman may p-picture mo napakarami si Tricia. Ang akala niya artista ka at inidolize ka niya pero minsan daw kasi ang mga kuhang litrato ay parang stalker shots. Meron nung nasa school ka, nasa bahay habang kumakain at marami pang iba. She’s sick. Lahat nang meron ka ay ginagaya niya.”

“What? She’s such a creep.”

“She’s obsessed to you—kaya nakipag close siya kay Ella. She wants Ella to be her sister too. And She wants to Roks to be her lover too, she wants your family —she just love the idea pero overall ikaw talaga ang gusto niya. Ang maging ikaw..”

D-mn that bitch?

“Remember, noong nangyari ang trahedya noon. Nilaglag ka niya kahit na gising siya buong gabing ’yon. Napakalabo, dahil ang dahilan niya non ay bigla nalang siya nawalan nang malay which is wrong. Possible na siya rin ang pumatay kay De dios. Nasundan naman ’to nang pagsakalay nang tauhan ng ama mo bago tuluyan nakaresponde ang mga pulis. Hindi nakalapit agad ang tauhan nang Montego dahil kasabay non ang pag a-ambush kay Roks. Habang ang tauhan naman ni Bite ang siyang lumalaban sa nga oras na ’yon pero bigo sila.”

“Kaya ba idiniin niya ako noon? Para mapalitan niya ang imahe ko?”

“Yes, and alam ng kampo ng tatay mo ’yon. Nung una gusto siyang dispatyahinpero naisip nila na kapag nakulong ka—naligawan ka ni Atlas sa pamamagitan nang pagtulong niya. Sisiklab ang galit mo laban mo saamin at makukuha ka na nila. Magiging tuta ka nila. Kakampi ka sakanila.”

“Pero nagkaroon nga nang hindi inaasahan—nakatakas ka. At naunahan sila ni Bite. You know naman na simula pa noon bantay sarado ka na ni Bite. Pero hindi lang siya nangingiaalam sa nangyayari. Marami sila.”

“ That’s the why demon—got the idea to replicate your face while they searching for you. Ang akala naman nila ay mapapaniwala nang gano’n gano’n ang mga Montego. Maraming traitor ang nakapasok saamin kaya naman nasasabotahe nila ang mga investigation but little they know we are aware of that.“

“Hindi ka nila mahahanap, dahil under ka ng CIA. You know how strong our CIA security. Pang buong mundo ’yon. Kaya hindi ka nila basta-basta matutunton.”

“And now, Bite decided na hayaan nilang malaman kung nasaan ka. And they found you, hindi ka ba nagtataka na bigla-bigla sumusulpot si Atlas. Because you are his real assignment na hindi matapos-tapos na nagiging dahilan nang pag bagsak niya.”

“Such a loser. Wala siyang magagawa kasi he’s weak as f-ck,” iritadong sambit ni Bite.

“ Eh si Roi Gin? Paano naging traydor? Nag t-trabaho ba siya under that demon?“

“That’s because he is our cousin,” usal ni Bite na nagpalaki nang mata ko.

“What?”

“I know na you always saw her mother and your Auntie Alice na nagaaway. Remember that?”

“Yes, how did you know that?”

“I have an eye..”

“Anong connection non? Paano natin siya naging pinsan? Sa demonyong tatay natin?”

“Yes, kaya galit na galit ang nanay-nayan mo sa Nanay ni Roi dahil sinisi niya ito kung bakit ito nagkaganyan . You know’s Aliana’s case right? Your mother?” paliwanag ni Derin.

Tumango ako.

“Noon na naghahanap sila nang trabaho, sinama ng Nanay ni Roi si Aliana. Sinabi nito na mamasukan lang silang katulong sa isang mayamang pamilya. Well, at first ayun lang naman talaga ang akala nilang gagawin nila. But they were abused there. Ang pamilya ng ama niyo,”

“Our father and his father are siblings. Kaya huwag ka nang magtaka na nasa dugo nila ang pagiging halang ang bituka.”

“Kaya ba biglaan ang yaman si Roi Gin ngayon kasi mas pinili niya ang Tatay niya?”

“ Mas pinili niya ang tatay niya kaysa saamin?“ ulit ko pa.

“ Yes. Sino ba naman pipili ng mahirap na buhay?“ tanong ni Derin.

“Nagawa niya ’yon para sa pera ,” hindi makapaniwalang usal ko.

“Then what’s the plan? Paano sila ieexpose?”

“They are into the flashdrives that can expose them. At saka nililinis nila ang mga ebidensya laban sakanila.”

“ Kung ma e-expose natin ang presidente ngayon, kailangan nang mga matibay na ebidensya dahil maraming Pilipino ang sumusuporta rito. Kailangan malaman nang buong bansa ang tungkol sakaniya dahil kung s-surrender lang natin sila pulisya malabong mag hirap ang buhay niyan.“

Napatango-tango ako.

“Today is our Grandma’s birthday. At sa malacañang ’yon gaganapin.”

“ Kakapal ng mukha sa Malacañang pa talaga?“

“ Privilage .“ sagot ni Derin.

“At kapag magpapakita tayo. They will probly feel furious when they saw us. The real you. Dahil ang alam ko ay papakilala nila ang pekeng Paint ngayon. Nagmamadali na sila.” nakangising usal nito.

“So what’s the plan?”

Inexplain ni Bite ang mga possible na mangyayari. Lumipas ang oras at nag punta na kami sa party. Bite got an invitiation dahil kilala ang mga business nito.

Pagpasok namin ay halos hindi pamilyar na tao ang narito. May iilang artist, politiko pero halos business man na siguro ang iba.

“We all know naman na mab-bash na tayo nyan after this. Actually I really want to celebrate my birthday nga here but to my surprise ang mga apo ko pala ang mag s-surprise saakin. Special thanks to my dearest Kathleen, Albie, Roi Gin, Atlas…”

Nakaupo na kami sa designated seat namin. Isa-isa itinutok ang ilaw sa isang table kung saan magkakasama ang mag p-pinsan.

Napintig ang tenga ko sa narinig lo.

“How about you guys? Wala ba kayong plan na isurprise ang lola niyo ngayon?” sarkastikong usal ni Derin.

Kaming tatlo ngayon ang magkakasama. Bite mens are nakaabang lang din at pakalat-kalat. Hindi na rin namin sinama sina Ella at Cielle dahil delikado rito dahil puno ng buwaya rito.

“Not now, but soon .” makahulugan na saad ni Bite.

“So pinsan nga natin siya ..“natatangong sambit ko.

“ No, wonder. Bigla siyang yaman na ganiyan kapit patalim pa rin pala hanggang ngayon. I’m sure aware siya sa mga ginagawa nang mga ’yan. Hindi naman tanga si Roi Gin para hindi malaman ’yon,“ inis kong turan.

“Truly dissapointed.” naiiling kong sambit.

“ To my son, the best president the we ever had. Laron Argonia. Thank you so much. Kung hindi dahil sa’yo ay hindi naman tayo makakapag celebrate dito.“

Pinaiikot ko lang ang nga mata ko. “Evil.”

Nag simula na ang party kaya naman nagkaroon na ng kanya-kanyang mundo ang lahat.

At dahil sobra ako naiirita ay nagpunta ako malapit sa table nina Roi at sinadya ko talaga banggain ang waiter dahilan para mahulog ang mga hawak niya pero hindi kay Roi Gin natapon ’yon kung hindi doon sa pinsan niya na si Kathleen ata.

“What the hell?!” hiyaw nito kaya napatingin ang iilang bisita.

“ Pasensya na po, Ma’am hindi ko sinasadya. Nadulas sa ka—“ tarantabg sambut ng waiter.

“ Bakit ang mga mahihirap na katulad mo ay takot na lumaban at tinataggap nalang

ang

kanilang kapalaran.“ saad ko sa waiter.

“ Po?“

“ No choice ka ba? Kasi kapag kinalaban mo ang isa saamin ay matatanggal ka sa trabaho tama?“ nakangisi kong sambit sa waiter.

Tinulungan ko siyang kunin ang mga nabasag na baso. “ No, it’s not your fault. Kaya walang dahilan para tanggalin siya kahit na ikaw pa na—dugong bughaw. Naiintindahan mo?“ tumingin ako kay Kathleen.

“ Excuse me, I didn’t say na t-tangalin ko siya.“

“ Ofcourse because maraming tao na nasapaligid. Magpapakitang tao, sino ba namang hindi magagalit kung namantsahan ang 4000 usd na dress from paris. Channel ’yan tama?“

“Look, don’t accuse me. Wala akong balak na tanggalin siya dahil malinaw naman na aksidente ang nangyari dahil nabangga mo siya.” Inis na sambit nito.

“ I know I’m just reminding you kasi once na nalaman kong na fired ang lalaking ’to. We’ll see each other again ..“ I smiled sweetly.

“What’s happening here ?” agad naman nagsidatingan ang mga pinsan nina Roi.

“Natapunan ’yung dress ko ,” halos maiyak na sambit nung Kathleen.

“ Natapunan ko and hindi ko sinasadya but if you want me to pay for it I’ll gladly accept that. Do I need to pay 5000k usd? 1k for compensation?“ mayabang kong sambit.

“ What’s your problem? And who are you ba? You’re bitching here in our grandma’s party. Huwag kang gumawa ng eskandalo dito. Huwag mong sirain ang party. We don’t even know you, bakit ka nga invited?“ inis na sambit ng isang babae.

“ No, I’m not bitching here. It’s just accident. Saaming dalawa pero parang ikaw ang mag e-eskandalo. And makakapasok ba ako rito if I’m not invited? Use your common sense. And besides, I don’t even know you too. But I know someone from your family—right Roi Gin?“ ngumisi ako.

Umigting ang panga ni Roi.

“Do you know her Kuya? “ nakataas kilay na sambit ng babae.

“ Ofcourse he knows me. Pwede niya ba akong makalimutan kung sabay kaming lumaki?“

“Where? Sa Milan?” tanong nung isang lalaki.

“ Milan .“ naiiling kong sambit.

“Yes. We’re childhood friends. Marami kaming pinagdaanan,” usal ko.

“Baka girlfriend mo?” natatawang sambit nung lalaki.

“Yup, she’s my friend .” tumikhim naman si Roi Gin.

Biglang nagsalita ang MC ang kaya natigil na sila. Kaya naman kinidatan ko lang silang magpipinsan at kumaway na pabalik sa table ko.

“Now, they are aware about existence here. Magugulo na sila niyan,” natatawa kong sambit.

“Roi Gin will come to her and talk. Watch,” usal ni Derin.

And tama nga siya naglakad lakad na muli ako at nakipag usap sa iba’t ibang negosyante. Gano’n din naman ang mga ginagawa nina Derin at Bite.

“Why are you here ?” agad akong hinila ni Roi Gin.

“I’m invited, my dear friend.” inakbayan ko naman siya.

“No, what’s your f-cking plan. Hindi ka lilitaw dito walang plano. Matagal kang nagtatago tapos lilitaw ka ngayon?” umigting panga niya.

Hinawakan ang kamay niya at ngumuso ako. “ Dude, you’re aware naman pala why bother asking me. Saka why would I tell you? Mukhang ka naman ’di na pagkakatiwalaan.“

“You don’t know anything ,” galit na usal.

“Me? I know something.. I know na you’re fucking traitor. You already know—na hindi siya ang totoong Paint. Hindi ba? And it turns out na cousin pala kita. No wonder bakit marami kang nalalaman. Dahil tuta ka rin nila..”

“I’m doing everything for you. You don’t know anything. So don’t accuse me.”

“ Huh? What are you saying? Oo na ako na ang walang alam pero hindi na magbabago sa paningin ko nakipag kampihan ka sa mga demonyong ’yan. “

“ Bumalik ka na kung saan ka nagtago. Bakit bumalik ka pa rito?“ iritado niyang sambit.

“ How ironic, ang dating kaibigan ko na gustong maging abogado. Eto na ngayon, dinedepensahan ang mga criminal. Nakikipag kampihan pa. CRIMINAL ka pa rin Roi Gin.“

“ You don’t say that, alam mo saan ka nanggalin—“

“Ofcourse, criminal ako. Pero I never hide those flaws. Eh ikaw? Ano nga ulit? Lumaki sa Milan. Malinis ang back ground mo dudes?”

“ Please, listen to me. I’m just protecting you. It’s not time—hindi pa ngayon ang oras na lumantad ka.“

“ Shut the f-ck up, Roi Gin. Walang tamang oras. Bawat oras ay tinetreasure ko. Nang dahil sa pamilya na kinikilala mo ngayon—halos mag agaw buhay ako. Nasira ang buhay ko! T-ngina ka, ikaw ang walang alam sa mga pinagdaanan ko.“

Umiling siya. “ They will kill you…“

“No, they won’t. My father won’t kill me because He needs me. At ako mismo ang papatay sakaniya. Sa harap mo.” itinulak ko siya.

“Pintura—”

“That’s not my name. Call me Cat. And I’ll see you around. Pwedeng-pwede mo ng ireport sa pamilya mo ang engkwentro natin. And I have a message for them. Magpakasaya na kayohabang maaga pa dahil sooner or later humihamas na sila sa rehas.”

“At kasama ka do’n .” nakangisi kong sambit sakaniya pero sabay kaming natigilan nang biglang nag announce ang MC.

“And also makikilala na natin ang unika hija nang ating presidente! She’s very private person at sa UK ito nanirahan nang ilang taon. Let’s welcome, Paint Cenery Ordencial and her husband, Mr. Roks Musket Montego.”

Napatingin ako sa malaking ngiti ng pekeng Cenery habang naka hawak pa sa kamay ni Roks.

What the hell is He planning? Panaginip nga lang ba ang lahat nung gabing ’yon?

He still chose this fake over me?

Chapter 66

Paint Cenery

NAGTIIM ang kamao ko sa sobrang galit na nagliliyab sa kalooban ko. Anong kalokohan ’to? Bakit nandyan si Roks tapos biglang engage pala sila? Ano ba ’to parte ba nang plano niya or he’s being sincere about it?

He’s smiling. As if He’s really happy about the announcement. Is He inlove with that impostor?! Kahit pa na alam niya na akong tunay na Paint?

After namin mamatayan nang anak—nawala siya nang parang bula tapos eto ang ibubungad niya saakin engaged siya sa ibang babae?

D-mn this jerk!

“Derin, alam mo ba ’to?” agad akong bumalik sa table namin at naabutan ko naman silang mag asawa na kalmado lang. Mukhang hindi naman sila nagulat.

Habang ako ito nagpipigil—nakayukom ang kamao sa sobrang inis na nararamdaman ko. F-ck, yes I admit it. Sobra akong naapektuhan because I’m hurting.

“No, as I told you. Wala talaga kaming alam sa kung ano ang umiikot sa ulo ng lalaking ’yan.” naiiling na sambit ni Derin.

“Anong gagawin? Is this okay? Wala ba dapat ikabahala? Is He really inlove with her?! I mean are they really engage? Bukal ba sa loob niya?” sunod-sunod na tanong ko.

Napatingin ako sakanila. Nakangisi si Derin habang seryoso naman ang mukha ni Bite.

“I don’t know, Cat. But one thing for sure. He’s inlove with you. It’s all an act. Well, me thinks,” mapang asar na sambit ni Derin.

“I feel like my blood is boiling over your cousin. He is truly a moron and stupid jerk.” iritable na usal nito.

“Kuya!” bawal ko sakaniya.

Umigting ang panga niya at ipinakot ang kaniyang mata.

“Let’s see. Hanggang saan ang plano niya. I trust my cousin. I believed He learned about his mistake already. Why don’t we give him a chance?” ngumiti nang pilit si Derin.

Bigla naman na pumasok sa isipan ko si Deam. They are really different from each other kahit na kambal sila ay talagang magkasalungat ang ugali dalawa. I wonder, where is He now?

He likes me, eh. If nandito ba siya He will help me? Or just diss me?

Busangot kong nilibot ang aking mga mata. Agad kong napansin ang pagbulong-bulungan ng mga tao sa paligid.

They are all surprised.

Even me, hindi ko expect na ipapakilala ngayong gabi ang pekeng Paint. It feel rush. Para bang may hinabol sila. That’s sus.

“I don’t know ano ang naisip ng tatay niyo? He sudden introduce you? Maaring maungkat ang tungkol sa kaso mo noon. Lalo na kapag lumabas ito sa media,” sambit ni Derin.

I agree.

“Even though napawalang sala ka noon dahil ang gustong nilang ipalabas

ay si Roks ang may gawa doon pero syempre agaw buhay si Roks noon kaya na debunk agad at ang nadiin doon si Ella pero again na debunk ulit dahil napatunayan na she was raped and abused by De dios kaya naman ang isa sa mga kaibigan ni De dios ang nadiin. But never naging si Tricia kahit pa nandoon siya mismo sa crime scene. Well, now it makes sense kasi there’s a reason pala.

Magaling ang tatay mo na ipagtanggol ka sa korte dahil ang naging kwento na pinalabas noon ay may gusto ang lalaking ’yon kay Ella kaya naman nung nalaman niya ang mga ginawa ni De dios sayo ay siya mismo ang pumatay. And umamin mismo ang lalaking ’yon which is not true dahil ang ama mo mismo ang pumatay o nagpapatay. Do you know why?“

Tumingin siya sa paligid. “ He did that, pinatay niya ang De dios noong nalaman niyang you’re after him. Kasi alam niyang hindi ka matutulungan ng Montego sa bagay na ’yon. If you kill someone kailangan mong panagutan ’yon—you know how Montego value the Law. Alam niyang mahihirapan ang mga Montego na iligtas ka lalo na si Roks that time ay agaw buhay. Kaya nga kala niya ay magtatagumpay sila. He send Atlas to help you but failed hahaha.“

“So isa sa mga kaibigan ni De dios pala ang nadiin?” natatango kong sambit.

“ I bet he doesnt have any choice though. Paniguradong natakot o nabayaran ’yon but knowing that De dios family are rich—oh saktuhan lang wala naman silang magagawa laban sa Presidente ng Pilipinas.“

Tumango ako. I sip my wine and tumingin kina Roks na nasa stage pa rin dahil andaming sinasabi ng matanda.

“Ayun ang gustong gawin niya. Na ligawan ka. Na pakita sa’yo na natulungan ka niya but naunahan siya ni Bite.”

“Buti nalang pala.” sumulyap ako kay Bite na blanko lang ang expresyon.

“Because Laron doesn’t know about Bite kaya ang akala niya lang Montego ang kalaban niya. If alam niya rin ang tungkol kay Bite paniguradong siya ang hahabulin dahil lalaki siya and He is the real first born.” hindi ko alam if dapat bang inasam ko na si Bite ang unang makilala kaysa ako.

Kasi kung siya ay hindi sana mam-mroblema ng ganito. Hindi sana kami umabit sa puntong nahiwalay ako sa magulang ko at pamilya ko.

Pero yeah everything happens for a reason kasi if hindi namang mangyayari ’yon ay nasa Manila pa rin kami bilang poorest of the poor. And hindi ko makukuhanan nang hustisya ang nangyari.

At higit sa lahat hindi ko makikilala si Roks.

“Sabihin ko na kaya para ikaw ginugulo,” mapanuya kong usal.

“No way,” sabat ni Derin.

“Kahit saang angle nang kwento paniguradong kayo pa rin magkakatuluyan.” umirap ako.

“Just listen to her kwento. Dami pang unnecessary comment,” sambit ni Bite kaya mas lalo ko itong inirapan.

“At ayon na nga dahil palpak na naman sila. This is the latest report. Tricia got a deal. Pumayag siyang traydurin ka noon dahil sa utos nang presidente—ng tatay niyo. Kapalit na ibibigay niya ang buhay na katulad sa’yo. But since palpak nga dahil naunahan sila ni Bite tuluyan nang binigay nang ama mo ang pansamatalang buhay na meron ka sakaniya habang hinahanap ang tunay na ikaw para ligawan. He needs heirs. He knows your potential. Lalo na ikaw lang ang alam niyang tunay na anak. Gusto niya talaga ikaw ang humalili sa pwesto niya. Hindi si Atlas o sa kahit sino sa mga pamangkin niya.”

What potential? Ang akala niya ba gano’n ako kabilis mauto? Yes, I’m very a reckless person pero I know kung saan ako makikinabang at sa hindi. I know how cruel he is. I know what He did.

Demonyo siya, hindi na maalis sa isipan ko ang ginawa niya sa Nanay ko. Sa pamilya ko at sa lahat nang tao na nabiktima niya. Wala akong pake kung mag kadugo kami—sinusuka ko na ang lason nang kaniyang dugo na dumadaloy saaking mga ugat.

“ But since bobo nga sila. Look how desperate their move is. And I believe naman na may plano ’yan si Roks. Huwag ka mag alala sa’yo pa rin ’yan uuwi.“ ngumiti si Derin dahilan para matigilan ako.

“Maybe He’s the one who convince them to introduce that Fake.”

Napakunot naman ang noo ko sa biglang sabat ni Bite na kanina pa tahimik.

“Ano bang tumatakbo sa isipan niya?” nagtataka kong sambit.

“That’s so simple. Numerous people support them. But ofcourse there’s opposing people who continues to harbor animosity toward the current administration. Let’s say may iilang mulat sa lipunan. Kapag lumabas na ang balita na ito. They’ll dig in hanggang sa mapunta sa kaso mo. And they can use this againts the President. At the end, ikaw mag s-suffer but ofcourse we’ll not let that happen. Lilinisin natin ang pangalan mo after we expose how sh-t He is,” ani Bite.

“Magiging madungis sa pangalan nila kapag magkataon na involve ka. Lalo na kapag may mga politiko—lalo na senado ang they will dig in about your case. Lalo na rin sa past mo noon. Maaring lumabas din na kaya ka naligtas sa dati mong kaso ay dahil may connections ka sakanila. That’s a really bad move na pinakilala ka nila ngayon. They seems in the rush and

probably they are ready and nabura na ang mga information tungkol dito.“

I sighed. “ But there’s a lot of witnesses inside that court. Even the judge..“

“ Yeah, and ang taong bayan—the people are one of the instrument we can utilize to bring him down.“

Napatingin ako muli sa stage at sakto naman na nagtama ang paningin namin ni Roks. Hindi ko mabasa ang expresyon niya but his eyes scream sadness.

I gave him a cold stare and just rolled my eyes. Annoying!

“ Laron is probably aware of my existence here, right?“ tanong ko.

“ Ofcourse ..“

Tumingin muna ako sa compact mirror ko. Smokey ang make up ko ang very strong ang aura exposing din ang mga tattoos ko sa black dress ko kaya malayong-malayo sa pa girl na pekeng Paint na na nasa stage.

“Imma go and meet him? Is that fine? “ I asked Bite.

He nodded. “ Ofcourse. Want me to join you?“ well part naman talaga nang plan na magpakita sakaniya at tinignan namin kung ano ang gagawin niya.

“No, just back me up. Incase he wants to kill me.”

“Asarin mo lang ha. Don’t do something physical, Cat.” paalala ni Derin.

“I trust you, Cat,” usal pa ni Bite.

Ngumiti lang ako sakanila saka tumayo ako sa table.

“And I’ve heard na my apo is also pregnant.” sambit ng matanda.

Kaya kunot noo kong sambit na napatingin ulit ako sa stage. At mukhang hindi tinanggal ni Roks ang titig saakin dahil hanggang ngayon ay nakatingin pa rin siya habang ang si Tricia which is ang pekeng Paint. Malaki ang ngiti habang nakahawak pa sa kaniyang tyan.

Delulu.

I raised my middle finger at sinadya na maipakita kay Roks ’yon. This moron, ano ba talagang pinaplano niya?

Hinanap ko ang table ni Laron Argonia pero hindi ko makita ang kaniyang presensya at bago pa ako makapag hanap muli ay may humarang na saakin na lalaki.

“Hello miss beautiful. You look familiar. Have we seen each other na ba? Some partys? Gathering or in my company?”

Iritable naman akong napatingin sa lalaking humarang sa daan ko. He’s not familiar. I don’t know him.

“I don’t think so. What your company ?”

“Era Gene,” usal niya.

Napataas ang kilay ko dahil mukha namang pamilyar ito. Parang na encounter na namin ’to noong nag t-trabaho pa ako sa CIA.

And since na encounter ko na sa CIA paniguradong scam company ito?

“I never heard about that.” umiiling kong usal.

Napatingin ako sakaniya He looks like he’s in the 40s already.

“It’s an investing company. If you want I can offer you a slot for free—in a change of you know..” He look at me with disgusting look.

“ No, thanks.“

“Why not? It’s a legit company even the president of the Philippines is part of our company. C’mon it’s not a networking. And walaa ka na nga ilalabas na money at first just be my escort? Or if you want an indecent proposal. Why not?”

Nag agaw pansin naman saakin ang sinabi niya na parte ang presidente sa company na ’to. If aalamin ko ang company na ito na kasama siya I can use this also as a receipt for the future reference.

Tumingin ako kay Roks nakatuon lang ang tingin saakin. Tss, engage-engage sa babaeng ’yan pero ang titig saakin halos lusawin ako.

I laughed and hinampas siya nang bahagya. “ O I don’t accept that kind of offer. But if you change my mind. Well—do it. Offer more.“

Agad niyang hinimas-himas ang likod ko. I bit my lower lips para pigilan na lumabas ang apoy na puno nang galit sa katawan ko.

“Well, how much do you want to earn, Dear?” He smiled sweetly.

“ Wire me 5 billion pesos right now.“

Nawala ang ngiti sa labi niya. “ That’s a lot..“

“ That’s my offer price? Hindi mo ba kaya? Kala ko ba mayaman ang company mo. Even the president join that,“ mapanuya kong saad.

“ Do you want to talk bout it in the private room? So I can explain to you how our business works. Pwede naman na tayong umalis para ma offer ko ang business ko.“

He sounds like a really scammer.

“ Saan ?“ I asked.

“ Where do you want? Fancy restaurants? Or to my penthouse? You choose..“

“Aww, I passed on that. Why don’t we talk here? Dito mismo sa Malacañang. May mga available rooms dito, hindi ba?”

Natigilan naman siya at bumuntong hininga. “ I know but baka mapagalitan tayo ng presidente. We can’t use rooms here without his permision.“

“ Oh, kala ko ba member mo naman siya? Why don’t you ask him tutal mas makikinabang nga siya pag dadami kami na mag j-join sa company niyo right?“

Napatango naman siya. “ Right, maybe I’ll talk to him.“

“ Sure ..“ agad niya naman ako inakbayan kaya pilit kong tinago ang pagkadiri ko na expresyon sa ginawa niya at pilit na ngumiti nang matamis.

Sumulyap muli ako sa stage pero wala na akong makita na kahit pigura ni Roks doon. Mukhang bumababa na sila. Nilibot ko ang mga mata ko pero hindi ko ito mahalagilap kaya nakaramdaman ako nang pagkainis at tinabig ang kamay nang lalaking naka akbay saakin.

“ Masakit katawan ko, huwag mong ipatong ang braso mo.“ iritado kong saad.

Nasaan na naman siya? Tss!

“Oh okay, I’m sorry .” may bahid na pagkagulat na sambit niya.

“Mr. President. “ hindi nagtagal ay natunton na namin si Laron na nakipapag usap sa mga gabinete niya.

“Pablo. Ikaw pala? Where’s the others?” agad na inabutan ni Mr. President nang champange si Pablo.

Oh, his name is Pablo?

“They talking to some investors. And I found this beautiful lady who’s interested to our business.”

Insterested? Tss. Baka ikaw.

“Good evening, Mr. President .” ang ngiti sa labi nang president ay unti-unti naglaho nang makita niya ako.

Mas lalo akong napangiti dahil sa naging expresyon niya. “ Well, I want to discuss our business to her. That’s why we’re her. I want to ask if there’s a available room for us here.“

“ I’m very interested to this business. And sabi kasi ni Pablo may magandang offer siya saakin so I want to discuss it with him. I don’t think magkakaintindihan kami dito sa party kasi it’s too loud. Or much better if you’re not busy you can discuss your business to me.. Mr. President.“

He didn’t say any word. Hindi naalis ang titig nito saakin. Hindi ko mabasa ang expresyon niya.

“What?” I asked.

Napatingin naman ako kay Pablo. Tumikhim siya. Napansin niya siguro ang naging reaksyon ni Laron.

“Anyhow, congratulations to your daughter’s pregnancy ,” sambit ni Pablo.

Humigkik ako. “ Yeah, we never expect na may anak ka pa palang babae. Ang akala ko ay si Atlas lang.“

“Oh do you know Atlas?” tanong saakin ni Pablo.

“ Ah yeah, He’s my friend.“

“My daughter prefers to maintain a low profile. She is not very social.” mukhang naka bawi na si Laron kaya nakangiti na ito.

“ Oh really? Low profile? Eh ’di ba may kaso nga ’yan noon?“ wala na akong pake kung masira ang pangalan ko.

Napatingin naman saakin ang Pablo. “ Who?“

“Ang anak niya, nakasuhan ’yan ng murder noon? Pero napawalang sala naman. Pero involve siya sa incident? Right? Now I know why your daughter looks familiar. Nakita ko na pala sa news paper, “ malokong sambit ko.

“ What are you saying? Sabi nga nasa UK—“

Pinutol ni Laron ang pagsasalita ni Pablo. “ There’s no available room for you guys. I’m sorry. They are all pre-occupied by our vip visitors. We can set an appointment for you next time, Ms,“ sambit pa ni Laron.

“That’s a shame. I’ll be busy. Baka wala nang next time. I’m very busy and working for something….big ,” makahulugan kong sambit.

“ So sad Pablo. Hindi ka naman pala tinuturing na VIP nang ating Presidente. Baka it’s not really today. Maybe next time? Baka that time I’m wil—-“ naputol na naman ang sasabihin ko nang magsalita si Laron.

“No, that’s not the case. May mga una kasi bisita that’s why I prioritize them. But I’ll ask my secretary first.”

Tuwang-tuwa naman akong napapalakpak. “ Perfect! Madali po pala kayong kausap..“

May tinawagan ang presidente at mukhang secretary niya kaya naman kinindatan ko si Pablo na para bang may bahid na pagtataka.

Hindi nagtagal ay bumalik na ang presidente.

“If you want Pablo I can discuss it to her personally? There’s a room available for us.”

“Oh but I want him..” tinuro ko si Pablo kaya napangiti ito.

“Alright, if that’s what you wish. I’ll join you guys instead. Let’s go follow me.”

Agad naman namin silanh sinundan nang sekretarya niya. At nang makarating kami sa isang conference room dito sa Malacañang ay agad na kaming iniwan ng secretary niya.

“So how does it work?” tanong ko.

“Let’s discuss how to make more money from the genes of the times. Well we help ..” nag simula nang mag explain si Pablo.

“ So you mean mag like and follow lang tapos gagawin task kikita na? Saan niyo nakukuha ang pera kung gano’n na para ipang bayad sa mga tao?“

Pablo smiled. “ For the promotion of the video. Binabayaran nila tayo. Ibat ibang kliyente sa buong mundo para lang maparami ang mga views at likes nila. And ofcourse hindi naman kita pinipilit na gawin ’yon. I’ll pay for you slot first. Para mas mapaniwala ka. You’ll earn 1000 usd every week and after you earn from it pwede mong upgrade ang account mo into VIP5 para 10k usd ang papasok sa’yo every week. Pero if mag i-invite ka na sumali saatin at mag invest mas lalaki ang network mo. If mag papasok ka ng 1million triple ang balik sayo.“

Sounds like scam. Kahit sinong mahirap at papatusin ang ganito. ’Yung tipong aabot pa sa punto na mangungutang sila para lang maka join sa ganitong investing company dahil maganda ang ipinangako.

“Hmm.. that’s it? ’Yun lang pala ang ginagawa ng company mo?”

“ We also sell glutathione. So if you invest and invite you’ll still get back the money you invest.“

“Still networking ,” naiiling kong usal.

“It’s not really networking. Binuo namin ’to para makatulong sa kababayan natin. Imagine mag stay lang sila sa house nila they are earn—”

I smirked and look at to Laron. “ Kalokohan, there’s no such easy money. Yes sainyong nasa taas mabilis mababalik ang pera pero paano naman ang mga nasa baba?“

“Why not believe us? You can search our company in the online. Our main objective here to help poor people.”

“Ano? To teach them not to work-hard?”

“Bakit ba sila ang iniisip mo? We’re talking about you here. Mas t-triple ang network mo if you’ll join our compa—”

Naputol ang sasabihin niya nang biglang mag ring ang phone niya. Napatingin siya rito bago sumulyap saamin ni Laron.

“Mr. President is it okay if I’ll leave you with her? “ napakamot pa sa batok si Pablo.

Napatingin naman ako kay Laron. He smiled. “ Ofcourse, for our future business partner. I’ll try convinced her.“

Nang makaalis na si Pablo ay pareho kaming natahimik ka naman inaharap ko ang swivel chair sakaniya at inilahad ang aking kamay.

“Mr. President Laron Argonia. Long time no see. Wala akong time kanina na batiin ka. Pardon me.”

“Yeah no worries. .” seryoso ang expresyon niya.

“ Naalala mo ba ako? Nagkita tayo noon. Kasama ako ng anak mo. Si Atlas.

“ Yeah you look like my daughter. I suddenly wonder if my daughter has a sibling—“

I laughed without a humor. “ Drop that act, Laron Argonia. You know that I’m your real daughter. And now nag ma-maang-maangan ka?“

Natigilan siya. He act as if he’s surprised.

“You’re my daughter?”

I rolled my eyes. “ Wow ha? Hindi mo alam?“

“ Kung gano’n? Peke ang pinakilala kong anak ko.“

“Patawa ka! Hindi ako tanga—-”

“D-mn it! I didn’t know!” There was something in that shout, a pain behind it.

I gulped. He tried to hold me but I refused. Napaatas ako.

“Anak, believe me. Wala akong alam. H-hindi ko alam. Matagal tayong hindi magkasama kaya hindi ko nahalata na may pagkakaiba sainyo—even your Tita and Tito dionisio mo hindi nila alam hindi ba?” He sounds very convincing.

He’s great at acting huh.

“So anong ibig mong sabihin?”

He stopped. At tumitig sa kawalan. Napakunot ang noo ko nang biglang hampasin niya ang lamesa.

“ What the f-fck? Who f-cking did this?! Probably the Montego’s? Sinasabi ko na nga bang hindi ko sila mapagkaka—“

“ Hindi mo mapagkakatiwalaan but you let that fake paint to be introduced with that Montego? Engage sila? May anak sila?“

“ For the sake of my daughter’s happiness, for my grandchild. Believe wala akong alam I can show you the proof—“

“Shut up! Hindi mo ’ko maloloko. Alam ko ang lahat. Alam ko ang baho mo! At alam ko ang ginawa mo sa Nanay ko! Hayop ka!”

“W-what?” He stopped.

“ You f-cking ruined our life! Wala kang kwento! You’re such a demon!“

“What did you say? Anong ginawa ko sa Nanay mo? Kay Aliana?” hindi makapaniwalang sambit niya.

“You f-cking rape her!”

“ You’re wrong. Did the Montego really made that story huh?“

“ No !“

“ What did they say? Ni rape ko ang nanay mo? Really? Tama ba ’yon? I can sue them! Mapanirang puri.“

Nanliit ang mga ko. I wann hear his version. “ Tell me..“

“We’re in relationship. Nag trabaho sila sa pamilya ko bilang katulong but I fell inlove with her. Nagkaroon kami ng relasyon hanggang sa mabuo ka—pero pinagkait ka saakin. Your mom run away because she’s scared—na hindi ka tanggapin nang pamilya ko. Dahil katulong lang siya.”

Lang? Huh?

Ang hirap niyang paniwalaan. When in fact pati sina Bite ay gano’n—tugma ang kwento sa mga Montego. Hindi naman magkakaroon nang problema nang gano’n ang tunay kong ina na si Aliana if she’s not traumatized.

“I never rape her—lahat nang ’yon ay may halong pagmamahal. May permission from her. Because we’re in relationship. But some people really againts us.”

“ Tingin mo ba maniniwala ako?“ nakangisi kong sambit.

“Ask her friend, ask Roi’s mother. Siya ang nakakaalam ng totoo. Na may tunay na namamagitan saamin ni Aliana.

Natigilan ako. Hanggang ngayon palaisipan pa rin saakin kung bakit binalikan ni Tita Rain ang—ang nanay ni Roi. Ang pinsan ni Laron. Iniisip ko kung binayaran sila? Tinatakot? Or what?

Pero kasi I know Roi Gin. Hindi naman siya papayag nang gano’n. Naguguluhan pa rin ako hanggang ngayon. Bakit ba nasa panig nila si Roi Gin? Sila ba ang tunay na kakampi o kalaban?

“What do you mean?”

“It’s all their plan. They twist the version of truth. Ang pinalabas nila ay ako ang masama rito when in fact they are the f-cking evil! Pinagkait nila saakin ang lahat. They ruined my life because I want to serve our country. Alam mo maraming maninira saakin because I’m in the politics.”

“Matagal na kitang hinahanap. Pero sila ang nagpipigil na makita kita. Because they want me suffer to make me quit the politics. Your Mom, Aliana. Kaya siya nagkagano’n dahil sa kagagawan mismon mg Montego dahil pilit nila kaming pinaglalayo. Ang pinalalabas nila ay pinp-protektahan kayo. But look, satingin mo ba p-protektahan ka nila alam nila na illegal ang nga ginagawa mo noon. Hindi naman sana aabot sa punto na gagawa ka ng gano’n anak kung lumaki ka sa puder ko.”

My tears came out. Hindi ko alam kung sino ang paniniwalaan ko. Pero mas doubt talaga ako kay Laron.

“They manipulate you! Gusto ka nilang gamitin laban saakin. Para mapabagsak ako. Because they know my weakness. Which is you anak, kayo ni Aliana.”

Kalokohan talaga? Eh nabuntis niya rin ang Nanay ni Bite!

“ How much do you love my mother?“

“Until now, even I have my wife already. I have no choice but to marry her dahil ayun ang kagustuhan ng Nanay ko. My wife knows that I’m still inlove with Aliana.”

“It can’t be?” naiiling kong sambit.

“Pinaikot ka nila anak, while me? I’m trying to win you back para mabigyan ka na maganda at maayos na buhay. You’re working under CIA hindi ba?”

“Yes. Dati”

“ Do you know who’s your working for?“

“ What?“ nagtataka kong sambit.

“You know Deam?” natigilan ako nang banggitin niya ang pangalan ng kambal ni Derin.

“ No .“ I lied.

“He was one of the boss of that. Her Dad who’s a Montego. Raped her mother! At ang kambal ang naging bunga.”
bigla kong naalala ang kwento ni Deam noon na anak lang sila sa labas nang Tatay nila.

Bakit nagagawa niyang ipag connect ang lahat? Ibig bang sabihin ’yon? That’s the truth? F-ck!

“Sila ang may illegal na gawain dahil pumapatay sila! They working with Montegos! They trained you there—habang binibilog ang ulo mo para ikaw ang magpagbasak saakin .”

“Do you know cruel they are? Hindi ba kapag palpak ang misyon niyo halos i torture kayo? They torture you to the death. That’s why in order not to feel that hell ay dapat laging successfull ang mission niyo.”

That’s true. I think that’s in humane too.

“ Your friends, ang grupo mo noon. May balita ka ba sakanila? Hindi ba’t palpak ang huling misyon niyo. Do you contact with them? Dahil kung wala they probably in the urn.“

Panong alam niya ang lahat ng ’to?

“ H-how can you sure? Proof ?“ nanginginig kong usal.

I remember na kaya lang ako nakaligtas sa parusa because of Bite dahil mataas din siyang katungkulan doon. Possible rin ba na kaya ako hindi naparusan dahil kay Deam na isa sa mga bossses na nando’n?

But I remember Derin saying na si Deam ang unang may mission saakin ngunit napasa lang ito kay Roks.

D-’mn it!

He showed me a proof from his cellphone. Duguan sina Crim, Nathalie, Emily, at si Min. Ang dati kong kasamahan sa CIA-6.

I remember them saying na madadamay sila ginagawa kong kapalpakan. Ito ba ang dahilan bakit galit na galit saakin si Crim noong pumalpak ako?

D-mn it, bakit nawala sila sa isip ko! Kahit noong umuwi ako sa UK noon hindi ko na sila nakita. At hindi na sila nag paramdam saakin.

“

So what do you want me to do? Pumanig sayo?“

nakatulala kong sambit. Sobrang sumisikip ang puso ko.

Naghalo-halo ang mga impormasyon pero hindi ako makapag conclude ngayon sa kung sino ang papaniwalaan ko.

Pinagkakatiwalaan ako ni Bite. Dapat lang na hindi ako mapadala sa emosyon ko ngayon.

But what if they are the who’s evil here? Paano kung tama naman si Laron?

Umiling siya. “ Hindi kita pinipilit. All I want is your safety. Dahil hinding-hindi ko sila mapapatawad kapag may nangyari sa’yo. I don’t care if you don’t believe me or kung gusto mo ako patayin. Ang gusto ko lang ay makasama kita ng kahit ilang saglut at maparamdam ko sa’yo ang pagiging tatay ko.“

“ Well you’re my father. I want you to give a chance. But in one condition.“ bahala na. I can do this! Sarili ko lang ang kaya kong pagkatiwalaan sa mga panahong ito.

“What?”

“Paalisin mo ang pekeng Paint na ’yan. Dispose her.”

“You don’t need to say that anak. Dahil gagawin ko talaga ito. I will make her suffer on the jail.”

Ngumiti ako. I’m gonna test you. “ You can test my loyalty right now. If you want me to kill those Montegos I’ll do it.“

Unti-unti lumiwanag ang mukha niya. “ Okay, let’s go. Let’s enjoy your grand mother’s party.“

“ Hmm, before that. Please don’t

exposed her. Huwag muna ngayon. I want her to enjoy the rest of the night. Ayoko ng gulo.“

Paglabas namin ay nagulat ako sa bumungad saakin may mga nakatutok na baril saamin kaya naman agad kong kinuha ang mga baril ko sa ibaba ng dress ko.

Mabilis ko silang tinapatan at napagtanto ko na mga tao ’to nina Bite. Nakita ko rin sina Bite, Roks at Derin. Ngunit nakapalibot din sakanila ang mga security ng Presidente.

“ What the hell are you doing? Put down your fucking gun !“ galit na saad ko na mukhang ikinagulat nila.

Napasulyap ako sa Presidente na kalmado lang habang nakaharang na rin sakaniya ang mga security niya.

“Walang magpapaputol !” maotoridad na sambit ko.

“ Cat!“ sigaw ni Derin.

“ Umalis na kayo sa party na ’to kung gagawa kayo ng gulo.“ malamig na sambit ko.

Napatingin ako kay Roks na malamyos ang titig saakin. He looks worried while Derin looks angry pero si Bite ang blanko ang expresyon.

“What?” hindi makapaniwalang sambit ni Derin.

“I don’t fucking need an evil in my life! Kapag nag paputok kayo—gaganti ako.” galit na sambit ko.

“Cat? Are you nuts?!

Okay ka pa? Ang tanga mo naman kung napauto ka d’yan sa tatay mo! “ agad naman siya hinawakan ni Bite para pakalmahin.

Agad kong kinuha ang silenter at inilagay sa baril ko saka ito mabilis na pinatama sa isang tauhan niya sa bandang paa kaya akmang susugod na ang mga ito pero pinigilan sila.

“STOP!” galit na sigaw ni Bite.

“

Cenery..“ napatingin ako kay Roks palapit na saakin pero pinutukan ko ang ito.

“ No, I’m not your Cenery. Go back to your shits. Huwag akong guluhin mo. At kayong dalawa, lumayas kayo sa paningin ko at baka hindi ko kayo matansta at magkalat ang dugo niyo rito.“

“ You bitch! Naniniwala ka naman sa pinagsasabi nyan?!

“

“Wow ha? You’re calling me now a bitch?! Eh kung pasabugin ko ’yang bibig mo?” agad kong pinaputukan ang si Derin.

“Yes, you’re so stupid bitch !” agad pinaputok ni Derin sa banda ko ang kaniyang baril.

“ DERIN !“ sabay na sigaw ni Roks and Bite.

“Don’t shoot them .” bulong ko kay Laron.

“ Get the fuck out here!“

sigaw ko pa.

“ This is an order. Put down your gun now!“ saad ni Bite dahilan para ibaba ng mga tauhan ni Bite ang kanilang baril.

“Let’s go .” hinawak ni Bite si Derin palayo pero nag pupumiglas ito.

“ What the hell Bite?

Hahayaan nalang ba natin ito!

Anong nangyayari sa kapatid

—“

“ Fck off! “ tarantang sigaw ko dahil baka mabuking pa kami. Tanga ba siya? Why would He expose his husband infront of this Demon?

Si Bite na mismo ang humila sa asawa niya palayo at agad namang sumunod ang mga tauhan niya.

Ang tanging naiwan ay si Roks.

“ Cenery..“

“Huwag kang lalapit or else hindi na ako magpipigil na patayin ka!”

“I don’t care..” akmang lalapit ito pero agad akong hinila ni Laron papunta sakaniya.

“STOP!” sigaw ko dahil hinarangan ako nang mga security ng president.

“ What? Now you’re calling me Cenery? Pagkatapos mong buntisin ang impostora na

’yon

! Niwala ka ngang pake na namatay ang anak natin!“

I know naman na it’s not true. Pero gusto kong ipakita kay Laron na galit ako sa Montego pagkatapos niyang mag explain saakin.

I want to earn Laron’s trust. Alam ko naman He’s still doubting me. Kung akala niya makukuha nito ang tiwala ko. Nagkakamali siya.

“ That’s not true!

You know that—“ hindi niya matuloy ang sasabihin dahil alam niyang narito si Larok.

“Let me go. I’ll talk to him ,” ani ko kay Laron.

Ako na mismo ang lumapit kay Roks. He’s crying. F-ck! Bakit ba ang hilig niyang pinapakita ang weakness niya sa kalaban!

“Get out! Or I’ll shoot you.” agad kong tinutok sa utak niya ang baril.

“You’re the one who introduced that fake Paint to us. Kaya siguro alam mong peke ’yon ?!” sigaw pa ni Laron.

Hindi siya pinansin ni Roks. “ Shoot me, Cenery..“

“

Umalis ka na ..“ gigil na saad ko.

Nilagpasan ko nalang siya dahil alam kong hindi ko naman kayang ipaputok ito.

Agad niya akong hinawakan at niyakap. Nanlambot ako bigla kaya pansamantala akong nawalan nang lakas na itulak siya.

“I love you, Mahal..”

“And I don’t, Roks. Kala ko ba tapos na tayo? Umalis ka na pakiusap..” agad ko siyang tinulak at tuluyan nang nilagpasan hanggang sa makabalik na kami sa hall kung saan ginaganap ang party.

“Why didn’t you shoot him ?” agad na sambit saakin ni Laron. Bumalik kami sa party na parang walang nangyari sa loob.

“Why? Gusto mo ba ako manggulo dito? Kaya mo bang pagtakpan ang krimen na gagawin ko kahit presidente ka?”

“ I can do that for you anak.“

“But you’re the president. You shouldn’t do that. Dapat ikaw pa mismo ang role model hindi ba? Choose. Moral vs Ethics.”

“I’ll aways choose you anak..”

Napabusangot nalang ako at inirapan siya.

“Oh well, okay. Get rid

that fake Paint. I want right now. And prepare my room.

Dito ako mismo sa malacañang matutulog.“

Natigilan siya bigla.

“Why? Ayaw mo?”

“

No, but I’ll ask my wi—“

“If you don’t want okay lang naman .” I smiled.

“No, ofcourse you’re welcome. I do have house in Ayala. If you want there. Just tell me. All I want is to give you a best comfort.”

“Okay,” cold kong turan. Iginiya niya ako papunta sa table nila. At naroon ang first lady at si Atlas.

“ Atlas ..“ I smiled.

Nanlaki naman ang mata nang nanay ni Atlas nang maupo ako sa tabi niya. I know she recognized me. “ Hello, Tita.“

“ Direk Atlas.. Long time no see?—Oh wait. Nagkita pala tayo sa UK. Kasi bumili ka ng painting for your Mom right? “

“ You did?“ takang saad niyo.

Atlas sighed. “ Yes, mom. She’s Cat one of your favorite painter. Naalala mo ’ying gift ko. She made that.“

“Oh my go. No way. “ mukhang wala nga siyang alam. And hindi niya matanggap na She once idolize me.

“D-dad how come?”

tanong ni Atlas.

“Thae girl that your we introduce is a fake and impostor. Probably the Montego send that to us.”

Bigla akong napatingin sa paligid ko para hanapin ang impostor na Paint pero hindi ko ito makita. Hindi ko na rin makita si Roks. Mukhang hindi niya naman ako sinundan. At wala na rin sina Derin at Bite.

“And so this girl..” sabat nang ina ni Atlas.

“ Huh? Do you think I want them na utos-utos ako. At mainvolve pa sa buhay nila pagkatapos ng ginawa nila saakin? I know, Ms. First lady. You knew what happened. And now, I’m here. I’ll make them pay.

“

“Satingin mo ba pagkakatiwalaan ka namin?”

“I don’t care if you don’t. Ang gusto ko lang naman ay ang tatay ko. I’ll ask him to join me.

Maghihiganti ako..“

“Why would!—”

“ Enough

We’ll talk later Mariel .“ maotoridad na sambit ni Laron.

“ Yeah, Dad is right.

Let’s just enjoy the party

,“ seryosong sambit ni Atlas.

“ I agree with you, Direk!“ mapangasar kong sambit.

Sumulyap ako aa table nina Roi. At nakatingin siya saakin. Hinahanap ko ang fake Paint doon pero hindi ko talaga ito mahalagilap.

Where is She?

“Where’s the fake one? “ tanong ko.

“I don’t know. Have you eaten na anak? Do you want something

.“

“No thanks.”

Nagmasid-masid lang ako sa buong paligid hanggang sa matapos na ang party. Imbes na sa Malacañang kami nag stay ay sa bahay nalang ni Laron sa Ayala kasama rin sina Atlas.

I decided not to stay there kasi doon mag s-stay ang pamilya nila Laron at mga bisita kaya naman sabi ko mas maganda na mabigyan muna kami ng privacy.

“So kailangan mo sasabihin sa pamilya natin na peke ang babaeng ’yon? I don’t want to make a huge fuss. Just rid of her then ayun ako na ang gaganap as Paint .” saad ko kay Laron.

“ We need to talk about this first.

“

“Kung ayaw niyo—kung hi

ndi

niyo kaya dahil may pinagsamahan na kayo sakaniya. Ako nalang gagawa nang paraan para mag dissapear siya. Sounds good?“

Umiling siya at hinaplos ang buhok ko. “ Don’t worry anak, I’ll handle this one.“

I’ll gonna be a bitch and pain of his ass!

“Where’s my room?

I wanna rest.

I need new clothes. Please ask someone to buy it for me.“

I know there’s a lot of camera here in my room. Kaya humiga nalang ako sa kama at nag phone and texted Bite

To: Bite Brother

Yo,

just bear with me.

I immediately got his reply.

From: Bite Brother

You’re really hard headed! Alam mong wala sa p

lano

’yan—hindi solid ang plano na ’yan Cat. That’s a bait! Satingin mo ba agad ka

nilang

pagkakatiwalaan ?

To: Bite

Brother

I know, that’s why I’m earning his trust first.

Just be my back up. Make a second or back up plan. I’ll gonna go get some information. Just trust me with this Bite.

To:

Bite Brother

And also, don’t tell to Roks first. I know hindi niya ako hahayaan sa planong ’to kaya paniguradong magiging hadlang siya.

From: Bite

Brother

That’s impossible! Pareho lang kayong dalawa na matigas ang ulo at gumagawa nang gumagawa nang move without making a solid plan.

Bagay nga kayo. Well, according to him you ruined his plan. You’ll problem ruin each other plan without a help.

To: Bit

e Brother .

Crap that shit! Basta ako nang bahala dito. Do your thing din. Hindi ako mag papa b-brainwash at mas lalong hindi pa rin aalisin ang plano ko na pabagsakin siya. Don’t reply to this. I’ll update you from time to time bit I know makahahalata sila kaya I’ll delete all my contacts including you.

After I sent that message ay dinelete ko na ang message namin.

Ang gusto ko lang naman ay mawala sa eksena ang pekeng Paint na ’yon at makakuha ng mga information patungkol sakanila. Gusto ko rin marinig at makita kung paano ako uutuin ni Laron.

At higit sa lahat, gagawin ko ’to para malaman talaga ang totoo.

Nang matanggap ko ang damit na pinabili ko ay agad akong nagbihis at humiga sa kama saka mabilis na nakatulog.

Nagising ako nang may kumakatok sa pintuan. Pagbukas ko ay kasambahay pala.

“ Why?“

“Ready na po ang umagahan. Pinapatawag po kayo nang Presidente.”

“Okay, susunod ako.”

Agad akong nag ayos at pagkatapos ay bumaba na. At naabutan ko roon sina Atlas, ang Nanay niya at ang President.

“

She’s here. Good morning, anak. “ agad namang bumeso si Laron and I’m trying hard to hide my disgust expression.

“Good morning, Dad. “

“ Nakakahiya naman sainyo

hinintay

niyo pa ako. Sige na kain na kayo..“ naabutan ko kasi sila na hindi pa ginagalaw ang napakaraming pagkain na nakahanda.

“ Lalo ka na, Tita. Eat a lot. Mukhang hindi ka nakatulog nang ayos ha.“ I smirked while looking at her eyes.

Hindi ito sumagot at nagsimula nalang kumain.

“Mariel, she’s talking to you .” maotoridad na saad nang President.

Timikhim si Tita Mariel. “ Yes, I can’t sleep. Worried about my safeness dahil may ibang nakapasok dito

sa bahay.“

“ Mariel ,“ banta ni Laron.

I just laughed. “ Oh well, she’s your wife right?“

tanong ko kay Laron.

“

Hmm?“

“ How do I address her? Tita lang? Ayaw mo bang Mommy?“ tumingin ako kay Mariel.

“ No, you’ll never be my daughter. I

only

have a son.“

“ Who? Si Atlas? Eh ampon mo lang ’yan.“ I know I’m being sensitive but I don’t care. Kailangan ko silang bwisit.

Tumingin ako kay Atlas na nagpipigil lang. He looks like he wanna punch me.

“

YOU SUCH A—“

“I said ENOUGH! Kung hindi niyo kayang kumain nang mapayapa. Umalis kayo

rito

!“

ibinagsak ni Laron ang kaniyang kubyertos.

“

I want peace and kinda hungry kaya hindi ako aalis. Kaya kayo nalang..“

“Paint

,“ bawal pa ni Laron.

“ Alright, I’m sorry. Sabi ko nga kakain na ako.“

Kumain kami nang tahimik. Sobrang bigat nang atmosphere dahil alam ko namang hindi ako welcome sa hapagkainan.

“What’s your plan for today ?” I asked Laron.

“ I’ll be out. Mayroon akong mga meetings. And

tommorow

I’ll go indonesia for the ASEAN.“

“Oh, so you’ll left me behind

,“ malungkot kong sambit.

“You wanna join me

, anak?“

Sumulyap muli ako sa mag ina.

“ I’m thinking about it. Kasi tutal ako lang naman ang tunay mong anak na mag mamana sa lahat. Kaya I just want to learn something from you because I’ll inherit all of that.. oppss. May anak ka pala

.“ nagtama ang mata namin ni Atlas. “

“Yes

you can join us, Atlas. How can I address you? Kuya Atlas?“

This time si Mariel na ang bumitaw nang mga kubyertos. “ You’re such a bitch huh? Mas malala pa ang ugali mo sa impostorang ’yon.“

“Oh well, so sino pipillin mo siya or ako?

Syempre dapat ako na kasi ako ang totoong ANAK.“

“Enough.

Ito ang kauna-unahan na nagsama-sama tayo sa hapag kainan bilang isang pamilya. At eto pa ang ibibungad niyo saakin? You don’t any etiquettes?!“ para bang isang kulog ang naging pagsigaw ni Laron.

“ Pagsabihan mo ang anak mo.

Hindi nagbago ang ugaling squatter niya!“

“Shut up, Mariel! Subukan mong saktan ang anak mo. Ako mismo ang magpapalayas sainyo sa pamamahay ko!”

Napangiti naman ako sa ginawang pagtatanggol saakin ni Laron kaya naman mas lalo akong sinamaan ng tingin ni Mariel.

“Nawalan na ako ng gana.

I’ll go.

Ayokong iniistorbo niyo ako sa trabah

o nang dahil lang sa bangayan niyo. Mariel, you’re the oldest here. Bakit hindi mo nalang pakisamahan ang anak ko!“

“Dad, it’s okay. Calm down. Ako na po bahala. And also, I want

to go to shopping.“

I know ang random ko pero ayoko nang pahabain pa ang drama.

“ Ask my secretary. I’ll wire you money.“

“ Wire me aa 1 million pesos

“

“Oh my god! You’re just scammin—-” sabat ni Mariel.

“Shut up, Mariel! Okay anak. I’ll tell my secretary to get your details so She can send you money. I’ll go now.”

“Bye Dad!” masaya kong binesohan si Laron.

“ Oh my god, Atlas. I’ll be out with my friends I can’t stand her.

.“

Umalis na rin si Mariel at iniwanan kaming dalawa ni Atlas sa hapagkainan.

“ Atlas..Atlas. Kung alam ko lang na magiging kapatid kita. Now, It make sense bakit mo ’ko tinutulungan

noon,“ pagbabasag ko sa katahimikan.

“ Brother’s love? Ang akala ko pa naman noon crush mo ’ko

noon .“ I laughed like a witch.

“Oh well bukal naman ba sa loob mo na tulungan ako ?”

He look at me intensely. “ Ofcourse ..“umigting ang kaniyang panga.

“Oh, hindi

dahil nagpapalakas ka kay Daddy dahil hindi ka kinilalang anak kasi AMPON ka.“ I know his daddy issue noon pa man dahil na iopen niya saakin ’to noon.

“Alam mo ba kung sino ang tunay na kaaway dito? If nakikipag sabwatan ka sa mga Montego. You’ll not suceed

, Paint. We’re teying to help you—that’s the truth. Because you’re a family.“

“

Sabwat—sabwat! Eh ikaw mismo alam mo ang ginawa nila saakin? You even help me! Kaya paano ako makikipag sabwatan

sakanila

ha! Gusto mo ba ako siraan or something?

Grabe niyo ’ko paghinalaan! Bakit? You feel in danger ba? Kasi nandito na ako? Ang tunay na anak? Ang akala mo ba aagawin ko sa’yo ang lahat ?!“

He’s trying to callm himself down. “ That’s not what I mean, Paint.“

“

C’mon, hindi ko naman lahat aangkinin ang yaman nang dad ko. If you want— I can talk to him to give you something that you want..“

Nagtiim ang bagang niya. “ You don’t need to do that.“

Binagsak ko ang kamay ko sa lamesa.

“Edi

huwag

madali ako kausap!“

Agad ko siyang iniwanan. Nagpagiya ako sa servant nila papunta sa kwarto ko—I mean sa kwarto ng pekeng Paint.

Pinatulog kasi ang ni Laron sa isang guest room nila and sure naman ako na ’di kwarto ni Tricia ’yon.

Pagpasok ko sa loob ay agad akong kinilabutan. Ang ayos ng kwarto na ito ay kamukha sa kwarto ko noong nakatira pa kami sa pabahay nina Atarah.

And hindi ko inaasahan na bubungad saakin ang napakaraming picture. Para akong Kpop na inidolize niya kaya cinocollect niya ang nga litrato ko.

She have my pictures even the recent. May pictures din isa-isa ang pamilya ko ay ang mga taong involve saakin even, Roks, Bite, Derin, mga kaklase ko dati at ang mga kasamahan ko noon sa CIA.

She’s stalking me?

She’s really obsessed.

And things makes me disgust when I saw some of old clothes—old na gamit na narito rin. Is she really sick?

Anong meron pag iisip ang babaeng ’to bakit naman niya napili ang buhay ko?

Ilang minuto akong paikot-ikot sa kwartong ito dahil hindi talaga ako makapaniwala na may taong may obsession saakin.

“ What are you doing to my room ?!“ nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman kong may humila ng buhok ko.

“ Damn .“ I cursed. Agad kong ipinakot ang kamay niya at itinulak siya jaya nabitawan niya ako.

“What do you mean your room impostora!” agad ko siyang sinugod at hinila ang buhok niya na parang nilalampaso siya.

“You’re the impostor here!”

sigaw niya at pilit na inaalis ang pagkahawak ko sa buhok niya.

“Oh c’mon, Tricia. Huwag ka nang magtanga-tangahan dito! Alam mong saating dalawa ikaw ang impostor!”

Agad ko siyang binitawan. Hinawak ko ang panga niya at pinagsasampal.

“ You’re fucking traitor. T

inuring

kitang kapatid dahil kaibigan ka ni Ella pero ang ginawa mo?!

You ruined her life! Okay lang sana kung ako lang ang bikta mo! Pero dinamay mo ang kapatid ko!“ sinampal ko siya pero napigilan niya ako at naitulak kaya naman tumama ang ulo ko sa kama.

“D-mn you !” mabilis akong tumayo at pinagsisipa siya at pinagsasampal sa sobrang inis.

“Ano?! Sumagot ka! Inagaw mo saakin ang lahat!

You’re sick! A f-cking obsessed woman! Nakakadiri ka!“

“Wala akong inagaw sa’yo! Dahil ako tunay—-”

Agad ko siyang hinila at tinulak sa kama at hindi tiniglan hanggang sa lumabas na ang dugo sa ilong niya.

“T-tama na

,“ hirap na hirap niya pero hindi ko ito tinigilan.

“I will kill you

!“

“Ang kapal nang mukha mo eh ikaw nga ang umalis at tinakasan ang mga ito. Sinalo ko ang mga paratang sayo—-”

“No, you’re a f-cking obsessed!”

Hinila ko siya ulit at ibinalibag sa sahig.

“Stop! What the f-ck!”

Agad na may pumigil saakin. And mukhang tauhan ni Roi.

“What did you do! “ galit na sigaw ni Roi at agad na dinaluhan ang pekeng Paint.

“My baby ..” nanlaki ang mga mata ko nang makita kong dinudugo ang pekeng Paint.

W-why?

Nabalik ako sa wisyo at tinignan ang paligid. Duguan nga ang sahig pati na rin ang kama. Hindi ko ’yon napansin. Dahil sa sobrang galit ko sa mukha niya lang ako nakatuon.

Hindi ko inaasahan na may dugo rin palang dumadaloy sa hita niya

“Y-you’re pregnant ?” nanginginig kong saad kasabay nang pagtulo nang luha ko

“Yes

She is

, and Roks is the father !“ sigaw naman pabalik ni Roi.

Agad akong napaluhod habang tinitignan si Tricia.

Did I kill her baby? Her baby with Roks?

Nabuntis siya ni Roks?

Chapter 67

Roks Musket

I FOUND myself lost in a trance, my gaze fixed on an empty void, thoughts scattering like leaves in the wind. I replay the events that happened moments ago. Each detail etched vividly in my mind, emotions swirling in a turbulent confusion.

Seeing her eyes made me shiver with a mixture of fear and fascination. Kung may kinatatakutan man ako sa mundo. Si Cenery ’yon. When she started to stare at me coldly —it feels like she could unravel my soul. They often described it as “ Mangingnig ang kalamnan mo sa tingin niya.“

I can’t understand. Mahirap basahin ang umiikot sa isipan niya. I can’t really predict her. Kahit pa na sabihan kong kabisado ko siya. I fear that she believes her evil father over us, despite our efforts to show her the truth.

I’m all aware na malaki ang nagawa kong kasalanan sa kaniya dahilan kung bakit hindi niya ako kayang paniwalaan. But I trust her. I know her. She just want the best. And alam ko na iisa lang ang kagustuhan namin. Ang matapos ang gulong ito.

Despite her fierce and authoritative demeanor ay masasabi kong she’s very kind na walang inisip kung hindi kapakanan ng pamilya niya. She looks scary but if you look at her, you can see the softness in her eyes when she speaks of others, a gentle touch when offering support, and an unwavering willingness to stand up for those in need.

She’s a very sweet person na hindi nakikita ng ibang tao. Her fierce exterior was a shield, but beneath it lay a heart of kindness. It was this blend of strength and warmth that captured my heart completely.

I love her damn much. I’m really inlove with her. Kung ikukumpara ko sa pagmamahal ko kay Atarah noon ay napakalayo ni Cenery. Lamang na lamang siya. I only want her. Maybe Atarah was my first love but Cenery is my GREATEST LOVE.

“OH MY GOD! She’s insane! Ilang taon tayo nag sakripisyo sakaniya tapos mag papalinlang lang siya nang gano’n kabilis sa Tatay niya?!” I looked at Derin and saw a fierce storm. She’s really angry.

I shooked my head. Alam kong hindi gano’n kadali makumbinse si Cenery. Marami siyang katanungan na hinding-hindi niya titigilan hanggang sa malaman niya ang katotohanan.

“Ikaw naman bakit mo kasi hinayaan mo na ipakilala ka bilang fiance ng pekeng ’yon?! Ano bang iniisip mo ha! Probably that will trigger her! Nakakainis. Pareho talaga kayo ng utak! Mga hindi marunong makinig! “ Her finger pointed at me with fiery anger.

I sighed at hindi nalang nagsalita. I don’t want to defend myself anymore. Wala akong lakas. Ang gusto ko lang ay maging mapanatag na ligtas si Cenery.

“Calm down, hun.” I watch Cenery’s brother, Bite. and I’m struck by how cool and calm he remains despite everything that happened.

Hindi mo makikitaan na nangangamba siya dahil nasa kamay ng ama nila ang kapatid niya. And this my first time to see him in this kind of situation. Dahil hindi ko naman ito nakilala noon bilang kapatid ni Cenery. I even forgot his face kahit pinakilala siya noon ni Derin sa pamilya namin.

“We need to trust her. She knows the truth and has a plan. She won’t believe to our father’s lie that easily. I know my sister and you know how stubborn She is. Calm down, okay? Everything is under my control.”

I deeply sighed. Galing sa older brother niya mismo na hinding-hindi maniniwala nang gano’n kabilis si Cenery. At napapanatag ako doon.

“The flash drive that you’re looking for. She’s hiding it. The Fake Cenery.” sabay silang napatingin saakin sa biglang pag iiba ko ng usapan.

At first, I don’t really have an idea about that flashdrive na nag lalaman ng lumpak-lumpak na ebidensya laban kay Laron.

Nalaman ko ang tungkol doon kay Cenery. Hinahanap niya saakin ’yon and I investigate about that because she seems suspicious. I’m really curious why she’s so interested in that flash drive. It turns out, the flash drive can be used to expose her father’s illegal doings. Hindi lang ang tatay niya kung hindi ang mga tao sa likod sa dark web at black market.

Ang may hawak noon ay si Galvez. Nakilala ko ito because of Cenery. I also investigate his case. Kung bakit naman niya sinusundan nang sinusundan ito and it turns out connected din siya kay Allejanos na case na sobrang interesado ako kasi connected ’yon kay Laron. It’s all about Laron, Cenery’s father.

Lahat sila ang target nila ay ang flashdrive dahil ang alam no’n ay lahat ng ebidensya. And I found out na si Galvez ang gumawa nito. Dahil ito lang ang panlaban niya kay Laron. He’s aware that someday they will betray him.

“What?!” napatingin si Derin.

“Yeah, I saw it.”

Nang malaman ko ang tunkol sa flashdrive ay hindi ako tumigil sa pag i-imbestiga. I want to help Cenery. Dahil iniisip ko na kapag ibinigay ko sakaniya ’yon ay pagkakatiwalaan niya na muli ako.

My investigation led to the fake Cenery. They are the one who killed Galvez. Ang akala ko simple lang role niya sa kasong ’to. Ang akala ko ay bayad lang siya kaya nagpapanggap lamang siya bilang fake Cenery but I was wrong. She’s really a big part of it.

“That’s her ace. I underestimated her. She’s strong enough to get that flash drive. Well ofcourse someone is helping her.”

The night that we met after 4 years. Connected si Allejanos kay Galvez dahil may transaction ang mga ito noong gabing ’yon. And Cenery’s team was trying to get an information from them pero nawala sa paningin nila Galvez dahil hawak naman ito nina Atlas.

“Paano? D-mn that bitch!”

“ Atlas ..“ I sighed.

“What about that jerk?” Bite’s asked

“They are in-relationship..” I deeply sighed.

“What the f-ck?! Pinatulan niya ang pekeng ’yon?!” ani Derin.

“They are the one who killed Galvez. Matagal nang nagtutulungan si Atlas at Galvez. Dahilan din bakit nakakaipon ng mga ebidensya si Galvez. Pareho pa rin naman ang rason ni Atlas. Alam niyang hindi naman siya talaga kilalanin na anak ni Laron at hindi mamanahin ang kayaman nito even some of his liquid assets.”

Napaupo si Derin at tinignan ako na kunot ang noo. “ Ofcourse we know that. Eh ikaw ba aware kung sino ang pekeng Cenery?“

Tricia.

I nodded. “ That’s why I found out that they are in-relationship. Nagsimula ang relasyon nila noong nag start bumalik si Cenery sa kolehiyo. 4 years ago?“

Napangiwi si Derin. “ Wait you mean? Student-Teacher relationship huh? Ew! Paano naman sila nagkakilala. Bite we missed that part! Kung sabagay hindi na ako nagtataka. He’s a walking red flag!“

I smirked. I suddenly remember that she is once inlove with that jerk. Ex niya. How can I forgot that?

“I know. I have no idea that they are in-relationship. Even a clue. How did you found that?” tanong ni Bite.

“Obviously, I’m always with her. And nang malaman ko ang totoo na hindi siya ang tunay na Cenery. I conducted an investigation. Recently ko lang din nalaman na siya ang Tricia na kaibigan ni Ella. I always receive reports from my team that the girl appears very suspicious. Pero hindi ko ito pinapansin dahil I’m too focus to Laron that time. Matagal ko na rin pinabantayan ang galaw ni Atlas simula nang lumitaw siya sa buhay namin ni Cenery. And yeah I found out nga na may karelasyon itong studyante niya. It’s a pure sexual relationship. Ang akala ko hindi magiging konektado ito kay Cenery but no. Hindi ko na nalaman kung sino ang babaeng estudyante na tinutukoy nang mga tauhan ko dahil nangyari na ang aksidente.”

My heart aches remembering the accident I’ve been through. Oh, hindi pala ito aksidente dahil intentionally nila akong pinapatay.

I bit my lower lips because of the sudden impact replay in my mind like a relentless nightmare. Every detail is etched vividly—the pain. It’s a memory that haunts me, reminding me of how fragile life can be and how drastically everything can change in an instant.

Because of that nawala ako sa tabi ni Cenery. Hindi ko man lang siya nadamayan sa lahat ng pinagdaanan niya. I left her suffering alone and I can’t even protect her. I broke our promise.

“Aware ba si Laron?”

Umiling ako. “ Hindi nangyari na napunta kay Galvez ang totoong flashdrive. It was just a replica, meticulously crafted to look exactly like the real one. They knew this would divert their attention, at least for a while. Na kay Atlas ang totoong flashdrive. The plan was in motion, but there was still a long way to go before the mission was complete. Hindi naman basta-basta ilalabas ni Atlas ’yon. Dahil pati sila ay babagsak lalo pa’t involve sila sa business na ’yon.“

“Allejanos on the other hand noong gabi na ’yon kasabay nang transaction ay balak nang sabihin ni Galvez sakaniya ang tungkol dito. Mind you, Allejanos is one of Laron’s close friend. Dapat ay sasabihin ni Galvez ang tungkol dito kapalit ng iilang assets ni Allejanos dahil umabot ang pagkakautang niyo nang five hundred million sa iba’t ibang bansa na napaupuntahan niya. Nalulong siya mga casino. Na b-ban na siya sa ibang bansa dahil may limitation ang gambling do’n to avoid addiction but mas lumaki ang naging talo niya rito sa Pinas. And I think CIA missed that part in their investigation?”

“ Una si Atlas ang hinihingaan niya ng halaga pero hindi siya pinagbigyan nito dahilan para magtalo sila kaya naman kay Allejanos niya dapat sasabihin ang information tungkol sa flashdrive pero hindi natuloy ’yon dahil sa mga tauhan niyo.“ I said pertaining Paint’s team from CIA.

“ Nalaman ni Atlas ang tungkol sa transactions ni Galvez because of his secretary. She’s more loyal to Atlas than to Galvez kaya naman para mapigilan nila ito. The plan was chillingly clear—they had a chance to kidnap Galvez and killed him because CIA team interrupted. Nalaman din Atlas ang tungkol sa CIA. Kaya hindi na ito nagpatumpik-tumpik pa at pinapatay nalamang si Galvez.“

“So sina Paint pa ang may kasalanan? They made it worst? Inshort sila ang dahilan bakit nga talaga namatay si Galvez,” iritable na saad ni Derin.

“ No. It’s an accident. Hindi nila ginusto ’yon .“ Bite defended his sister.

“ That’s because hindi pulido ang plano!“ I clenched my jaw.

“Cat doesn’t know about the flashdrive. Crim is the one who told her about it. You know that hindi ako nagsasabi nang mga information sakaniya because I want to her learn it by herself. Hindi ko ginusto na maging parte siya ng CIA. You know all want is the best for my sister. Because I and her agreed to work with you.” I’m looking at him intensely.

This is my first time hearing him talking about his sister. I never knew na mayroon kapatid si Cenery sa Tatay niya. Kung sabagay mismong si Laron ay hindi alam ang tungkol kay Bite.

Derin just roller her eyes. “ Kung hindi alam ni Laron ’yon? What’s their plan? Balak ba nilang pabagsakin si Laron?“

“That’s their last piece. Hinding-hindi nila ilalabas ’yon. If the president find out about this, ipapatay sila. They have to be extremely careful and keep this information under wraps if they want to be safe.” I said.

Underestemating the president would be a grave mistake. Hindi ito basta-basta mapapabagsak. Kung titignan mo ito ay mukha siya mabait at innosente. He’s very cheerful kaya gustong-gusto ito ng mga tao.

Ilan taon na ang lumipas simula nang mahawakan namin ang kaso niya but still hindi pa rin namin ito magawang mapabagsak.

His power and influence reach far and wide, and he’s proven time and again that he’s not to be underestimated. Malaki siyang tao—marami siyang mga connection sa iba’t ibang parte ng mundo na handa siyang protektahan.

“Oh god! This is getting out of the hand. Nagsisimula palang ang laban. Kailan ba kasi matatapos ’to? I’m hoping for a break! A peace! I want a f-cking vacation!” iritable na saad ni Derin.

I deeply sighed. We all want peace. Kahit ako gusto ko na rin matapos ito at mamuhay nang mapaya kasama si Cenery. To build our family peacefully is really my dream right now.

We were deep into our conversation when the door swung open abruptly, cutting our talk short. I turned to see who it was, expecting to find an unexpected visitor.

“Do you need my help?”

“ Deam !“ agad naman nangliwanag ang mukha ni Derin at yumuko naman si Bite.

I clenched my jaw. My expression was a mix of surprise and uncertainty. I look away. This is my first time seeing him again after how many years.

I’m expecting him to help my Cenery. I was counting on him to support my girlfriend through her toughest day when I was in the hospital pero hindi ko ito nakita. Siya ang pinagkakatiwalaan ko kay Cenery. Because He handle her case first before me. Alam ko na kaya niyang protektahan ito.

At dahil nawala na rin siya noon. I didn’t ask where is He. Ang sabi lang nila na nadestino ito sa ibang lugar. Hindi ko na inalam.

I’m aware that He’s in love with my girlfriend. Noong una palang na sakaniyang misyon ito. He doesn’t want to give up the mission because He’s in love with the girl that was involved in it.

I’m really curious about it but ayokong kunin na ito dahil alam ko ang pakiramdam nito. Well, I’m not gonna lie though I’m in my acceptance phase na. Trying to move on. But I can’t deny na fresh pa ang pangyayari noon sa pagitan namin ni Atarah.

Ngunit wala kaming magagawa lalo na ang mga mataas na Montego ang nag utos dito. We hold a deep respect for the older Montego. Kaya kahit anong iutos nila ay susundin namin because that’s a part of our family culture.

Wala itong nagawa kung hindi bitawan ang misyon at wala rin akong nagawa kung hindi kunin ito lalo pa’t they want to test me. If I’m really committed again with my work. I told him na pwede ko naman siyang maging kanang kamay for a while if he really want to take care of the girl. And I assured him that I’ll take care of His girl. And I didn’t expect na panghabang buhay na pag aalalaga na pala ang gusto ko para kay Cenery.

Damn. Deam is indenial. Hindi niya inaamin na gusto niya Cenery noon kaya tuloy nanaig ako. I have no intention to play with her heart. But I’m really torn to pursue her. Because I know Deam likes her. I respect our bro code.

All I want is to finish my mission. Gusto kong malibang because of what happened to my first heartbreak. And hindi ko rin naman inaasahan na mahuhulog ako sakaniya. There’s something with her charm that will surely capture any man’s heart.

When I’m ready to pursue Cenery at nawalan na ng pakialam sa nararamdaman ni Deam ay hindi rin nagtagal ay umamin na rin siya. I comfront him if He likes Cenery. And He said Yes and If I hurt her. Kukunin niya raw ito pabalik. Meaning ay hinahayaan niya na ako and at the end siya ang nagparaya.

Kaya I’m counting on him. I know ilang taon akong nawalay sa totoong Cenery. Pero hindi ko siya nakita na kasama nito.

He didn’t even take an advantage on us. Or in the situation. Ialways wonder if alam niya rin ba ang totoo sa hindi? Or where He is? Ano ba ang ginawa niya sa buhay niya? Is he already move on or what?

Napatingin muli ako kay Derin na niyakap si Deam at kinamayan si Bite. “ Bro .“ Bite just nodded.

“Kailan ka nakarating? ’Di mo ’ko sinabihan!”

“Around 5pm I think?”

Sumulyap saakin si Deam. “ Long time no see.“

“I haven’t seen you for a while. Are you out of the country? Did you manage your father’s business?” agad ko itong kinamayan.

He smirked. “Business? Yeah.”

Tumikhim si Bite. “ How’s Crim and the others?“

Who’s that? I heard those name from Cenery before.

“Don’t worry, they are alive. I spoke with the other official, and they’re considering not giving them a punishment since you’re in charge of this mission now.”

Who? Are they talking about CIA?

“Are you still working under the Montego? Or like they still give you missions ?” because I don’t.

He laughed. “ I’m the one who give them a mission now, Roks.“

Napatingin ako sakanila. Derin is smiling awkwardly, while Bite shows no emotion at all.

“No, He’s working under CIA ,” Bite said.

My jaw clenched. I was shocked to hear the news that he’s working under the CIA. How did that happen? Is He an agent? Pero siya mismo nagsabi na siya na ang nagbibigay ng utos.

“ What position ?“ I asked.

“ Director .“ My mind was blown hearing that. I didn’t expect that.

How?

“There’s no time for your jealousy we need to move and get your Cenery back ,” He laughed.

I snapped, frustrated by the distraction it caused in our urgent situation. “ Who said I’m jealous, Deam? You’re making a story again—“

Out of all my cousins, I’m closest to the twins, Deam and Derin more than anyone else. We’re in the same age. From our shared secrets to our adventures, there’s an unbreakable bond that only twins can understand.

Madalas sila ang nakakalaro ko noong mga bata kami. Even the training sabay-sabay kami. Madalas nga lang ang bangayan namin ni Deam maybe because we’re both boys with same age.

“You two should stop! Ayan na naman kayo, eh. Kala mo hindi kayo sabay nagpatuli!”

“ Derin !“ sabay na sigaw namin ni Deam.

She rolled her eyes and pointed her finger to Bite. “ Kasalanan ’yan ng kapatid mo kaya sila nag aaway ng ganyan.“

“No. Derin. It’s their choice. You should stop blaming my sister.”

Bumusangot si Derin. “ Nakakainis kasi talaga eh! Deam nasayang lang ang ilang taon natin pag papahinog sakaniya!“

“ Do you think she’s stupid para magpaniwala kay Laron. Parang hindi mo siya kilala. She’s working on something. She just want to earn Laron’s trust, “ Deam uttered.

Nagsasalita ito na parang kilalang-kilala niya na nga Cenery. Alam ba ni Cenery ang tungkol dito? Is He aware that their boss is Deam? I remember how much He hate this guy.

“ That’s right. We all know how stubborn my sister can be, but deep down, I trust that she knows what she’s doing this time. Despite her headstrong nature, she’s proven herself capable of making a good decisions these days. Let’s trust her.“

“Gusto niya rin naman na matapos ang lahat ng ’to. She wants to put an end to everything and resolve it. Para magkaroon siya ng time na magluksa.” Bite looked at me.

“Gusto niya lang ibaling ang atensyon niya sa mga bagay na ’to. She’s doing this for her baby. For her family. For us.”

“Where’s your son?” Tanong ni Deam.

Oh, He knows.

“In our home.” I sighed at pinipigilan ang sarili na lumabas ang luha ko.

We don’t have a choice. Alam kong maiintindihan nang anak namin ang naging decision ko. This is so hard for me. Kahit ako ay litong-lito. Kinakailangan na siyang alisin dahil pareho silang mawawala kung walang isasakripisyo. They said na kahit pa na stay siya doon hanggang 9 months ay hindi pa rin mabubuhay ang anak namin. Wala pa rin kasiguraduhan at pareho silang mawawala saakin.

Derin and Bite asked me. They asked a persmision from me. They want me to decide and I chose Cenery.

Kinuha ko ang anak namin. Seeing our unborn baby breaks my heart so much that I wish I could switch places with him.

He’s so small. Not fully develop pa but I can see his lips and face shape. Kamukhang-kamukha ni Cenery. Yes, It’s a boy. I always wanted to have a first born na lalaki because I want him to protect his sister.

I decide to choose cremation for our baby. Derin and Bite let me do that. Dahil alam nilang nagluluksa rin ako. I didn’t expect that from them. Ang akala ko ay ilalayo nila saakin ang mag ina ko. Ang akala ko ay ipagkakait nila saakin pati na rin ang desisyon.

“After all of this, bring your baby to my sister. You should mourn together.” Bite glanced at me.

“I will.”

Tumikhim si Deam. “ I got a message from the Montego’s. We have a family meeting. That’s why I’m here.“

Natigilan ako. I never talk to them. Though I’m talking to my mom and sometimes with my dad pero hindi ko na nagawa makipag trabaho or tumagal pa sakanila.

“ Alright, just call me after your meeting. Sunduin kita.“ Bite said.

“ Ngayon na ba ’to?“ Tanong ni Derin

“ Yes. They are waiting for us.“

“Alright, I’ll see you later hun.” pinanood ko na bumeso si Derin sa asawa. I didn’t move hanggang sa makalabas na sila.

I don’t work there so I think hindi naman na ako kasama. I don’t think they need me.

“You’ll not join them ?” tanong ni Bite at umiling ako dahilan din para matigilan ang kambal sa paglabas.

“C’mon, let’s go. We need you there. Are you still ignoring your sister’s message?” Tanong ni Derin.

Ofcourse my sister kept bugging me about going back to the Montego but I refuse it. Hindi ko magawang magtrabaho muli sakanila.

“ I change my phone. I didn’t ignore them.“

“We need you there, Roks. The country need you, our family needs you. Your Cenery needs you.” This time si Deam na ang nagsalita dahilan para matigilan ako.

“Tara na! Tigilan na ang pag a-arte!” hinila ako ni Derin kaya wala akong choice kung hindi sumunod sakaniya.

I’m about to bring my car because I told them na susunod ako but hindi pumayag si Derin dahil pinaghihinalaan niyang hindi ako sasama.

Dumaretso ako papunta sa headquarters ng Montego. Para akong kinilabutan sa lamig na nararamdaman ko. I can’t help but to look around. Marami nang nagbago.

The anticipation builds with each passing moment, as I wonder how they will react when we finally reunite after all these years.

Hindi nagtagal ay nakarating kami sa Headquarters. When I enter the headquarters I feel like I’m out of the air. They are all here. And they are looking at me.

I smiled slightly and just nodded at them. I look around anxiously, scanning the faces in this room, hoping to spot my immediate family. And shoot—I saw my sister, brother, Dad , and Mom.

Lumaki ang ngiti ni Ate Paper. Walang expresyon ang mukha ni Mom and while Dad naka smirk lang while looking at me as if He’s proud to see me again.

“Come here ..” tinuro ni Ate Paper ang katabi nilang upuan.

As I look at my family, their presence emits an aura of strength and authority that feels almost untouchable. Their powerful vibes send shivers down my spine, reminding me of their formidable presence and the respect they command.

Maingay ang pangalan ng pamilya namin dahil they are respected law enforcement personal. Lahat kami ay mag kaka allign lang ang naging trabaho. We don’t have a doctor, nurse, accountant, teacher or what in our family. Our family is entirely composed of public servants. We’re full of military, navy, dectective, laywer and all things naka allign.

Bata palang kami ay tin-train na kami especially at our young age. Tinuturuan na kaming humawak ng baril para portektahan ang sarili because we know how dangerous our work is.

Dahil marami nang mga nasasangkutan na kaso ang Montego at lahat nang ’yon ay successful dahilan para maraming galit saamin.

“ This is the first time na ganito tayo karami though we’re not complete. It is still look like a family reunion.“

Tinignan ko ang narito. Kumpleto kami I mean The Camondo-Montego. Ang mga pinsang buo ko ay narito.

Camondo, my grandmother’s family is one of strongest and powerful in the whole world. They are pure spanish. And kilala ang apelyido nila.

Samantalang ang Montego ay Philippine base but they are also one of the powerful family. Dahil nasa dugo na rin nga namin ang pagiging involve sa military.

Naspot-an ko agad si Khale. He met Atarah once. Noong napunta kami sa bahay nila noon. One of my closest din aside sa kambal.

More than 30 kami na narito. Anim ang anak ni Lola and Lolo. 4 boys and 2 girl. Si Dad ay pangalawa sa panganay.

My Uncle Alfonse, my Dad; Diego, Auntie Catalina, Uncle Felipe, Uncle Tomas and ang bunso na si Auntie Carolina.

We have a big-big family. This is the MILG ang Lolo ko ang nagtatag nito. Kaya ang mga anak niya rin ang nag mamana. We have other headquarter at mga anak ng kapatid ni Lolo naman ang mga humahawak nito. But this is the main headquarter of MILG.

“Kailan ba ang family reunion natin ?” I looked at to Uncle Alfonse. The eldest. And the joker. If you look at him He’s very playful pero kapag seryoso na ay ititikom mo nalang ang bibig mo.

Dahil siya ang panganay siya ang pinaka mataas na ranko dito sa pamilya na. He is the most respected.

“ Kuya, stop being corny. Just discuss what you wanna say. We are all busy. May mga trabaho pa ’tong mga bata,“ Auntie Catalina said.

The sharp one. If you look at her hindi niya hilig ang ngumiti. Kinatatakutan namin siya noong bata kami dahil may taglay itong kasungitan. She’s very terror.

Sumulyap saakin si Uncle Alfonse “ Bakit hindi na muna natin iwelcome muli ang ating pamangkin.“

Sabay-sabay silang napatingin saakin. Napahilot nalang ako sa sintido sa biglang pagbibigay nila saakin ng atensyon nila.

“Tito, that’s awkward. Stop it na!” Ate Paper is trying to save me from the embarrassment.

“ Kuya, this is a serious matter. C’mon, let’s not waste time with jokes this time ,“ saad naman ng bunso nila; Auntie Carolina. The sweestest and I can also say the kindest.

“ Oh well yeah tutal nandito naman na ang pinaka importante sa lahat—Roks. I should start na.“

Uncle Alfonse smiled at me.

“Hindi na ako magpapatumpik-tumpik pa. This is a serious matter. They are targeting us now, slowly but surely. They are attacking some of our mens. It’s like they’re methodically trying to weaken us. Marami nang sugatan and ang iniiwasan natin ay mas maraming

mamatay sa mga tauhan natin. Mahihirapan din tayo deal with that lalo na sa family nila.“

“Kaya ipinatawag ko ang meeting na ito to hear your suggestion and yeah to tell you my plan also. Nakikipag ugnayan tayo sa CIA. But still we can’t underestimated their powers. Ilan taon na nga ba natin binabatayan ang presidente pero hindi matapos-tapos? Ano nalang sasabihin ng mga nakakarami?”

He deeply sighed “Remember that Laron Argonia is not the only enemy that we have. Marami pa—kaya hindi pwedeng sakaniya nalang umiikot ang oras natin. Just look at the situation. Partner natin ang CIA dito pero walang nangyari? Mas lalo panglumalakas ang kampo nila? Being a president comes with advantages like wielding significant power domestically and having the ability to foster relationships with other countries. Ang masama hindi ’yon para sa bansa natin eh kung para sa pangsarili niya.”

“Yeah, before pa humabol nang presidente si Laron. Ang plano ay dapat ma expose na sila, hindi ba, Kuya Diego? Ngunit bakit hanggang ngayon hindi pa rin na e-expose ang mga baho nito ?” Tanong ni Uncle Felipe.

Uncle Felipe at si Dad ang madalas na nag babangayan noon pa man dahil magkasunod sila.

I looked at to my Dad. Nakangisi lang ito na para bang wala lang sakaniya ang nangyayari. “If you’re in hurry bakit hindi ikaw ang kumuha ng case nito, Felipe? Do you really know how powerful Laron Argonia is? Saating lahat ako ang mas nakakaalam do’n. And He’s no joke. Matatapos ang kasong ito kung walang mga traydor. Can you really all blame it to my Son? Sa mga anak namin ni Tomas?”

He’s sitting with an easy grace, his posture relaxed and confident. His eyes, steady and observant, reflect a deep calmness as he speaks.

I remember na naging kaibigan nga pala ni Dad si Laron noon. But inaasign ni Lolo si Dad sa pamilya nila dahil hindi lang naman kay Laron nagsimula ang mga illegal na gawain nila kung hindi sa mga ancestor pa nito

“If you know a ways to expose them beforehand bakit hindi niyo sinuhestiyon? Satingin niyo ba naging madali ang lahat sa nagdaan na panahon? My son is dying. Do you really think I’m so heartless that I wouldn’t feel the pain of seeing him in that hospital bed?”

“I know you might see me as a cold person and doesn’t give a damn about everything—about our family’s life dahil focus lamang tayo sa trabaho na pinag sumpaan natin. But I feel the pain deeply too. It’s hard to show it sometimes, but I’m struggling with this as much as anyone else. I’m just trying to cope in my own way. Alam kong pinalaki tayo na ganito—but magulang din ako. Tatay din ako.”

This is the first time I’ve seen my dad look composed while expressing how difficult it is for him as a father to witness his son dying.

“ Kuya is right, it’s not easy. Kahit kayo rin naman siguro na magulang din. And besides maraminv connection ang mga Argonia. Imagine napasok tayo ng mga traydor? That’s how powerful the Argonia. Hindi-hindi sila mapapabagsak kaagad. “ Auntie Carolina said.

“ I agree with that. Even my twins. We all know that Deam is one of the highest ranking in CIA now. And according to him pareho lang ang nagiging resulta ng trabaho nila sa trabaho dito sa MILG.“ Uncle Tomas sighed.

Napatingin ako kay Deam. He’s one of the highest rank in CIA. Director siya. Meaning Cenery is working under him. Ibig bang sabihin ay hindi niya iniwan si Cenery. He’s still helping her after all.

I know malaki ang nag bago sa buhay ni Cenery because of CIA. And hindi basta-basta nakakapasok ang kung sino roon at mabigat ang ibinibigay na parusa kapag nagkamali ka lang o nabigo ka sa mga pinapagawa nila.

But as far as I know Cenery failed their mission. So I think He’s really protecting Cenery there.

“ That’s because hindi lang naman si Laron ang kalaban natin dito. Kung hindi ang buong blackmarket and deep web. Nagtutulungan din ang mga ’to para portektahan ang isa’t-isa,“ sambit ni Auntie Carolina.

“ Nakakaipon na rin naman po kami ng mga ebidensya na na ilalabas din namin as soon possible. We found out na kung nakanino ’yung flashdrive. This flashdrive contain evidence againts the President and under their business. We got this information from Roks.

And now, we’re working on how we can get that flashdrive back. Well meron po kaming sariling mg evidences pero mas magiging strong po ang lahat ito kung makukuha nga namin ’yon.“ Derin explained.

“How’s the girl ?” tanong ni Uncle Alfonse.

“She’s fine, Tito ,” sagot ni Derin.

“ But I’ve heard na nasa kamay siya ngayon ni Laron? We’ve received a report na pinakilala na ang pekeng Paint as his daughter kaya umeksena ang tunay. What did Bite said? Parte ba ’to ng plano niya?“ Tanong ni Uncle Felipe.

“ Uncle Felipe do you think we didn’t train her? She is a woman of keen intellect and sharp wit, always several steps ahead in any situation. Her strategic mind allows her to navigate complex scenarios effortlessly, often anticipating obstacles before they arise, hindi naman basta-bastalang si Paint,“ depensa ni Deam.

So I’m right. He’s really the one who’s helping Cenery simula noon pa. Hindi man direct pero ginagawa niya pa rin ang lahat para sa kapakanan ni Cenery.

“Hmm? Plan na siya lang ang nakakalam? Meaning you’re out of the control.” tanong naman ni Auntie Catalina.

“How come? Hinayaan niyo siya? Hindi ba’t may sakit ’yan? Dale? “ Uncle Felipe asked my laywer cousin, his son.

Napatingin ako kay Dale.

“Yeah, according to her medical she’s suffering to schizophrenia and was diagnosed of being sociopath.”

My jaw clenched. Where did they get that?!

“Haynako. I’m afraid na mabilis siyang maconvince ng tatay niya. Hindi ba’t kung kani-kanino naman nga siya naniniwala? And that’s the reason bakit na aksidente si Roks. And this is not the first time nagkanda letche-letche si Roks nang dahil sa babae. Tsk. Tsk,” saad pa muli ni Auntie Catalina.

“Ano gusto mong sabihin Catalina? My son just want to help them. Hindi hamak na mas maraming naimbag ang anak ko sa pamilya na ’to,” this time si Mommy na ang nagsalita.

I don’t know. Hindi ako makapag salita. Para bang napipe ako bigla na ngayon kaharap ko sila lahat.

“Ambag? That’s his mission dapat lang na malaki ang ambag niya. Ilang beses na siyang napagbig—”

“ Enough! Tigilan niyo na ang pagbabangayan may mga bata sa harap niyo,“ maotoridad na usal ni Uncle Alfonse.

“ I mean let’s back go to that girl. You know we can’t control her. She almost kill that Dedios. At nalala niyo bang na halos patayin niya rin ang mga staff noon ng Marquisio Spas and Hot Tub. She can’t control herself lalo na’t kapag nagiging aggressive siya. Hindi ba, Derin? “ sambit ni Auntie Catalina.

“But She didn’t kill them, Auntie. That’s because she can still control her anger! Do you have any records na may napatay siya? Hindi namin siya pinapababayan. Umiinom pa rin naman siya ng gamot kung kinakailangan. And before pa siya pumasok sa CIA ay pinapa theraphy na siya ni Bite. And we can give you her medical records. Hindi naman sobrang lala ng sakit niya para iexplain niyo na it’s really worst,” naiinis na saad ni Derin.

“Yes, She’s being aggressive sometimes but she know how to controle herself. Hindi niya kayang pumatay. And I trust her. Saating lahat dito ako ang mas nakakakilala sakaniya and I know how her mind works. Don’t judge her quickly kung ayon lang ang alam niyong impormasyon sakaniya. While we are clear about our actions, she is equally certain of hers. If you really wanna help her—then go coordinate with his brother. So you can drag that Laron down. You guys know na si Cenery lang ang kayang magpabagsak sa Tatay niya. You’re still doubting her even though she trained under CIA? Meaning you’re doubting, Deam. You’re doubting the whole CIA.” Hindi ko napigilan ang sarili ko na hindi magsalita.

“Roks is right. May self control na si Paint ngayon. Kami ang nakaalam non dahil kami ang may hawak ng kaso niya. And all I can say She’s doing well. Thats it,” usal pa ni Deam.

“Kahit nasa poder siya ng tatay niya she’s still reporting it to his brother—and her brother is reporting it to me,” sambit naman ni Derin.

“ Oh, that’s good. Wala naman pala tayong dapat problemahin. I’m not rushing everyone pero malapit na tayo sa tagumpay kaya. Let’s all make it happened. Ayoko ng maraming may madamay pa,“ sambit naman ni Uncle Alfonse kaya natigilan na ang lahat.

“Pero I’ve heard the news, Kuya Roks. Sorry for interrupting you guys but Is it true that youu made her pregnant? I mean the fake one?” Tanong ni Kitty, my cousin anak ni Uncle Felipe.

“No.” I shookt my head.

“Then what did you guys announce it? Bakit pumayag ka. I mean wala ka namang ideaya noon na hindi siya ang tunay na Paint hindi ba? Well, possible naman ’di ba? You guys didn’t share a bed?”

I clenched my jaw. They are the reason bakit ko nalaman agad na hindi totoong Cenery ang nakakasama ko. At ngayon may gana silang tanungin ang ganito bagay saakin?

They are all looking at me. Waiting me to answer it. How insensitive.

“But my Kuya never slept with that girl. I know that because he always told me about it. Hindi man niya alam but his hearts knows who owned it.” naunahan ako ni Sizer magsalita.

“Oh, really huh?” Mapangasar na tanong ni Elias. My cousin.

“I know naman na hindi niyo naman talaga priority ang love and I don’t know kung pinapahalagaan niyo nga ba ito. But I have a question. Naramdaman niyo na ba talaga mainlove? If not.

Huwag nalang kayo magsalita. Alam ko kung gaano niyo pinapahalagaan ang trabaho natin kaysa sa pagibig but take a look at the situation kapag nandon na kayo hindi niyo na mapipigilan ang nararamdaman niyo. Kalokohan naman kung hindi. Wala ba kayong pakiramdam? Kakainin niyo rin ang salita niyo. We look tough but kalokohan nalang kung sasabihin niyo na hindi niyo mahal ang isa’t-isa. Ang mga asawa niyo.“ saad namin ni Ate Paper.

I smiled. This is also the first time that my brother and sister stood for me. I always stood for them.

“And beside part nga po kasi ng plan ang lahat. Kaya siya sumasama-sama pa rin do’n. At ’yun ang dahilan bakit niya nalaman na nasa pekeng Paint ang alas. Advantage na ilalabas siya sa public dahil kapag nagkatoon ay baka maopen pa ang kaso ni Paint noon. Syempre hindi naman siya maiipit but start lang ’yon ng tunay na laban. Hindi naman po kasi basta-basta gumagawa ng move na hindi pinagiisipan,” sambit ni Derin.

“Hindi ba’t sumasalungat kami sainyo na huwag muna sabihan kay Roks ang totoo? To test him again? To know kung magaling na ba siya and capable to do a mission again?” tanong ni Sizer.

I bit my lower lips. “That’s right. I don’t think magiging malala ang lahat kung hindi niyo itinago saakin ang lahat. I don’t understand why did you do that. Pinagkait niyo saakin ang katotohanan. You made me believe na she’s the real Paint? Masaya ba kayo na naging gano’n ang situation ko? To test me again? Huh?” malamih kong inilibot ang mata ko.

“It’s for you to do that. In that mat-test namin na nag recover ka na kapag nalaman mo na ang totoo ay ready ka na muling magtrabaho rito. We didn’t expect na it will last forever for you to discover that. Pero atleast now, welcome back to the Montego ?” saad ni Uncle Alfonse.

Umiling ako. “ But that’s the reason why baby died.“ I smiled through pain.

Kung nalaman ko lang agad ang totoo ay naalagaan ko si Cenery. Kung nalaman ko ang totoo ay kasama ko siyang nagluluksa. Kung nalaman ko lang ang totoo ay hindi siya maghihirap ng ganito.

Nagktinginan sila lahat at napatingin saakin pati ang pamilya ko.

“What do you mean? Hindi ba sabi mo hindi mo naman nabuntis ’yung fake na ’yon?” tanong ni Ate Paper.

Deam sighed. “ Paint is pregnant. With their baby. The real Paint.“

“W-what?”

“How—”

“Auntie, ofcourse nag sex sila!” natatawang saad Khael.

“I know you been through a lot, Roks. But let’s focus on work and set aside the family issue first. Is that fine with you? Hindi ko alam ang nangyari. Hindi namin alam ano ba talaga ang nangyari sainyo ng anak mo. Alam kong hindi makatao na sabihin ’to. I know this so harsh but I believe may tamang oras tayo para d’yan. As soon possible pare-pareho natin gusto na matapos ito. And I’ll make sure to give our grand child a proper burial after this. We’ll mourn together. Sasamahan ka namin ,” sadd ni Uncle Alfonse.

I deeply sighed and nodded.

“We need to focus on these first. Laron Argonia, connected siya sa black market. Hinayaan niya rin pumasok dito ang mga ibang lahi para itayo ang ABBG. Front lang nila ang online casino pero at the back. Maraming anumalyang nagaganap. ’Yung main headquarters nila ay nasa Cavite. Protected by the government there. Kalat sa buong pilipinas ang mga headquartes nila. May mga nakuha ng info sa mga nag t-trabaho doon. They are tortured just to do bad and illegal things. Such a sexual trafficking, spamming , and scamming people .” saad ni Dad.

“ Laron Argonia is the mastermind here of illegal doing here in the Philippines. Marami siyang pinoprotekahan sa ibaba niya. P-pasukin natin ang issue para maimbestigahan na. Ang alas, which is the flash drive ay nasa pekeng Paint. Hindi pa tayo pwedeng kumanta dahil maaring mawala sa tract natin ang flashdrive. So we need to be careful. But the next move is we’ll focus to exposing all his assets. “ saad ni Uncle Tomas.

“ Nakipag ugnayan na tayo sa mga ibang autoridad. U-unahin natin ang pinaka malaking kuta ng iba’t ibang nationalidad na nagpapatatakbo ng ABBG. At kapag nagkataon ay isusunod na natin ang iba’t ibang parte nito. Pati na rin ang mga malalaking tao na pumpoprotekta rito. Including the politician,“ saad pa ni Dad.

“ Ang bobo rin naman kasi ng mga tao sa pagboto ng mamumuno. Sinong tanga na magpasok ng mga ibang lahi para magtayo ng mga Casino dito?“ sambit ni Khale.

“ Ang dahilan kaya na legal ang ABBG ito dahil malaki naman kasi ang taxes na binabayad nito pero we can’t tolerate their bad doing. Legal naman ang Casino rito pero ang mga illegal na gawain nito sa likod ay hindi makatao. And besides, wala silang control about the Gambling addiction unlike sa ibang bansa kaya lalong dumadami ang mahirap ng bansa natin,“ ani Uncle Alfonse.

Napatango-tango lang kami lahat.

“Aalis nang bansa si Laron for the Asean meetings. Mamalagi siya ng mahigit isang linggo sa indonesia. Maari ng sakalayin ang kuta sa Cavite and Deam I want you to lead that operation.”

“Copy..”

“ Why Deam? He’s the director of CIA. Marami siyang worries. Why are you asking him to lead that case nandyan naman ang anak ko?“ tanong ni Mommy.

Umiling lang ako. “ I don’t care. As long as my wife is safe. I’m fine with that.“ I already claiming her.

“Hmm, good. And how about Paint’s mother? Is She getting better ?” tanong muli ni Uncle.

“Hindi pa na naman siya nagsasalita, “ sagot ni Derin.

“Roks—I will assign you again in that. Make sure na magkikita silang mag ina. Kailangan ang fast recovery ni Aliana dahil maaring maging testigo ito kasama ng Nanay ni Bite.”

“Yes po..”

“ Your focus is on her. I know this time hindi mo na kami bibiguin. If you really want her—make sure na magkakaroon kayo ng happy ending.“

Isa-isa nang sinabi ni Uncle lahat ng mga plano at strategy namin at taimtim na kaming nakikinig hanggang sa hindi nagtagal ay natapos na kami at agad naman nagsilapitan ang mga pinsan ko saakin.

“Long time no see, bro ..” Si Khael.

“Yeah. It’s been a while.. “He hugged me.

“I’m glad you’re finally back. I never seen you since last 3 years na no ? Last time na nagkita tayo sa nasa hospital ka pa.” I just nodded.

“Yo..” agad naman umagaw naman pansin ko Dale. My laywer cousin.

They are brother by the way. Sakanilang dalawa at mas malapit ako kay Khael.

“ How are you? I’m looking forward to this day— to see you again, Roks.“ nilahad niya ang kamay saakin.

“Heh! Tigil-tigilan niyo pag aasar sa kapatid ko malilintikan kayo saakin ha !” biglang sumingit si Ate Paper.

“ I’m looking forward to see you again, Dale .“ I said.

He smiled. “ Make sure to make him suffer. I’ll help you guys. Pambawi na rin kay Paint.“

“Why?” I raised my eyebrow.

“ Well I’m the one who defend that De dios before. And since I’m great my objective is to make sure that Paint will be in jail forever,“ nakangising sambit niya.

“ Fucker .“

“Huwag ka nga dyan. Ofcourse palabas lang naman ’yon duh. Tara na nga. Ba bye na guys saka niyo na guluhin kapatid ko kapag ’di na busy.”

Nakahinga ako ng maluwag nang hilahin na ako ni Ate Palayo sakanila. I don’t want to interact with them even with my parents dahil bihira ko rin naman sila makausap.

“ Anak .“ napabuntong hininga nalang ako nang iginiya ni Ate Paper papunta kina Mom and Dad.

“ I need to go now—“

“We’ll have a family dinner later. I want you to be there ,” saad ni Dad. He’s smiling.

“Whole fam? As in with our uncle and Auntie?” sabat naman ni Sizer.

“ Nah, immediate family only.“

Umiling ako. “ I have a plans today. Sorry.“

Hindi ako pinansin ni Dad. He tapped my shoulder. “ We’ll wait for you. Sa bahay lang tayo. Let’s go home, Hon.“

Ngumiti lang saakin si Mom “ We’ll wait for you there, Anak.“ at pinanood ko sila na maglakad palayo saakin.

“ Sige na kuya, Daddy is missing you. Minsan lang ’yun humiling. Hindi niya man sinasabi pero lagi kang kinakamusta saakin,“ napatingin ako kay Sizer.

“Kaya nga! Maatim ko pa of kami lang iinignore mo but si Dad and Mom? Na mimiss ka nila sobra! Bukang bibig ka lagi nila kapag nag family dinner kami na wala ka.” sambit ni Ate Paper.

Napabuntong hininga ako at tumango na. Nakakausap at nakakasama ko naman sila pero hindi lagi. As I said, lagi ko silang tinatanggihan.

At dahil wala rin ako sasakyan na dala ay sumabay nalang ako kay Sizer pauwi ng bahay. I don’t really have a choice kaya wala na akong magagawa pa kung hindi pumunta rito.

I’m not mad at them but yeah you can say it’s a “tampo” lalo pa’t isa sila sa mga nagtago saakin ng katotohanan. At nang dahil sa nangyari saakin non ay sila rin ang desisyon na umalis na ako sa Montego. Focus on my treatment and recovery. I understand that and hindi ko lang talaga maiintindihan kung bakit kailangan nilang itago saakin sa kabila ng kalagayan ko.

“I’m glad you came, son .” napatingin ako kay Dad na nasa hapagkainan na.

“Nah, I have no choice. I didn’t bring any car with me .”

“You have a lot of choices, son. But you chose us this time. I like it. I’m very prouf, “ nakangisi na saad ni Dad.

“Take a seat, nak .” ipinatabi ako ni Mom sa upuan niya.

“ Is it appropriate to talk about what happened while we’re eating ?“ I suddenly asked kaya napatingin silang lahat saakin.

I suddenly have an urged to open up. Gusto ko malaman ang side nila at kung bakit nila hinayaan na itago saakinang katotohan.

“I mean let’s go on that point .” I said.

“ Then promise us na hindi ka sisigaw or magwawala,“ sambit ni Ate Paper.

I looked at her. “I never did that to you guys. Ikaw lang naman nagsisigaw dito lagi, Ate Paper.” sarkastiko kong wika.

She made a face and rolled her eyes.

Tumikhiim si Dad. “ Sure, what do you want to know? About us hiding the truth from you? Or what?“

“ All.“

Dad drank his wine. “ As you heard a while go. We decided to hide it from you to see if you’re really capable of going back to Montego. Iyon na rin ang hudyat na nalalapit natin na pagkapanalo.“ Dad smirked. I don’t know if He’s serious or just want to tease me.

“That’s not even inhuman. Babaeng mahal ko ang ginamit niyo para lokohin ako. I can wholeheartedly accept the physical punishment, but playing with my feelings—that’s fcked up. Ilang taon akong naniwala na siya si Cenery. Naatim niyo ba talaga ’yon?”
My jaw clenched.

“ But you always knew about it, didn’t you? You felt it, son.“

Natigilan ako sa sinabi ni Dad. My mind doesn’t know about it. Kaya madalas ay kinukwestyon ko ang sarili ko noon but my heart really does.

I sighed. “ Yeah, and it turns into anxiety that almost feels like depression!“

“We know what you’ve been through, Son. It’s tough. Pero hindi ba’t nalagpasan mo ’yon? You’ve faced tremendous challenges and emerged stronger on the other side.”

Ipinangangako ko na kung magkakaanak man ako ay hinding-hindi ko ipararanas sakaniya ang ganito. I don’t want to be tough to them. I want them to experience a normal life. Ayokong pahirapan sila at magkaroon ng problema.

I’ll make sure na ako ang puputol ng tradition namin. I want him to work what He/She really wants at ayokong maging option niya ang pagiging katulad namin.

“ That’s because nagpakita ang totoong Cenery! What if She didn’t show up? Habang buhay nalang ako nagpapakatanga ?“ you can’t blame me. Alam ko ang patakaran ng mga Montego ngunit kahit minsan lang sana makita nila ang ganitong side namin. It’s not being weak but after all we are family.

“ Anak, planado ang lahat. And hindi naman namin pinabayaan si Paint kahit noong nasa hospital ka because we know how precious that girl to you. We send her to CIA. Para doon mahubog at magpagaling siya. And look at her now—ibang-iba na sila mula sa dati. And ofcourse we trust you hindi mo naman kami bibiguin. Naging matagal man pero I know this is all worth it. Hindi lang naman para sa’yo ang ginawa namin. Kung hindi para rin kay Paint at sa taong bayan.“ Si Mommy ay sumabat na.

“Pero hinayaan niyong kamuhian niya ako. You let her hate me tk the death.” puno nang hinanakit na sambit ko.

“We did that to help her become stronger.”

Ipinaliwanag nila saakin ang lahat-lahat. Kung ano ba talaga ang nangyari noon. Simula sa umpisa na naaksidente ako. Napaliwanag na nila saakin ang mga ito noon but hindi ganito ka detalye at puno pa ng kasinungalingan but this time ay alam kong totoo na.

Bite and Mamsh, She’s Cenery’s friend and was working under CIA na matagal na talagang nilang minamanman si Cenery. I have no idea about that matagal ko na rin pala siyang kasabayan.

Nag kataon na partner din ng CIA ang Montego dahilan kaya nagkaroon din ng mataas na position do’n Deam. At the end, He’s still protecting My Cenery.

Unti-unti din humupa ang galit sa dibdib ko at pilit akong kumalma. But I can’t change the fact that they made us dirty. Hindi makatao ang lahat nang nangyari.

Nagpalipas ako ng gabi sa bahay namin dahil wala na rin naman akong lakas pa para makauwi sa condo.

I WOKE UP because of the relentless ringing of my phone. Blinking away the sleep, I squinted at the screen, trying to make sense of the unexpected interruption.

“R-roks, I’m s-sorry..” I first heard her scared, crying voice, a jolt of panic shot through me.

“ Cenery ..“ mapaos-paos na saad ko.

What the hell is happening?!

“I k-killed your baby..”

It was as if time had frozen, and every instinct in me screamed to and want to rush to her side. The raw emotion in her cries cut my heart, piercing straight to my core and igniting a desperate need to comfort and protect her.

“You what?” Is she pertaining to our child?

Wala akong narining na sagot kung hindi puro hagulgol lang mula sakaniya. What did they do to her?! Damn it!

“ Love, calm down. Take a deep breath. What do you mean you killed my baby? It’s not your fault. We don’t want to lose our child either. Walang may kasalanan. Where are you? Please share me your location.“

Agad kong ikinoconnect through my special watch ang call to locate her location. And tinuturo ito sa bahay ng Presidente.

[She’s in the Argonia mansion. Located in Quezon city.]

“Y-your baby I killed it.” paulit-ulit niyang saad kaya naman ay hindi na ako nag patumpik tumpik pa. I immediately went downstairs.

I went to the garage to check the availability of car. I decided to used my old car. Wala naman ng pumipigil saakin dahil wala na ang mga tao rito. Maybe they are in work already.

“N-no. It’s our baby and hindi natin—” I tried to calm her down.

She just shouted. “ Your baby with that fake Cenery! I killed it! I killed the innocent baby.“ I can feel that she’s having a panic attacks.

Ano ang ibig sabihin niya? Did they poison Cenery’s mind again? F-ck them! This what I’m talking about hindi maganda na nalalapit siya sa mga hayop na ’yon.

“Shh—wait for me, okay? Make sure to stay on the line.”.“

Napahilot ako sa sintido ko. Nasa Mandaluyong ako ngayon. Almost 50 minutes ang b-byahe mula rito hanggang sa QC. Looking at the map. I’m expecting a worst traffic jam especially at this hour.

Bumaba muli ako ng sasakyan at hindi na tinuloy paandarinnito. Kinuha ko ang susi ng big bike ko para mabilis akong makakarating doon.

“ I don’t give a damn if I violate the law. Gusto ko lang ay makarating doon ng mabilis. All I want to take an action immediately“

“ Please, locate Cenery’s location. if may tao kayo malapit sakaniya. Get her, please. She called me and something happened inside the mansion of the Argonia.“ I sent a voice message to Bite.

I didn’t waste any time. Mabilis ako nakarating sa lugar dahil halos 100 na ang speed ko. And thanks GOD. Wala nangyaring anomalys.

“My men are surrounding you. They won’t approach you; they’re just there as backup. I’ll go get her from you. Please be safe.”

I got a voice message from Bite.

Hinarang agad ako ng mga security sa gate palang ng village but I showed them my badge but still they didn’t let me.

“Sorry poo, hindi po kami basta-basta nag papasok ng ibang tao kahit kawani pa ng Gobyerno.”

My jaw clenched. Hindi na ako sumagot at bumalik nalang sa motor ko. I deeply sighed at sumakay na roon.

I started my engine at binlisan ang takbo papasok ng village dahilan kaya napaatras sila. I don’t give a damn kung masagasaan ko sila. T-ngina nila.

I’m looking at my tracker. At nakita kong papalayo na si Cenery sa bahay ng nga Argonia kaya naman ay pinuntahan ko siya agad.

And hindi nagtagal ay nagkita na kami. Napatingin ako sa pinangalinggan niya. Hindi ito sinundan ng mga tauhan ng mga Argonia. Meaning—pinapanood lamang nila kami.

“H-hey what happened .” I f-cking panicked.

The vlood smeared all over her hands and clothes. Agad kong inilibot ang tingin sa kabuuan niya to check kung may sugat ba ito o ano dahil ang lala ng mga dugo sa damit at kamay niya.

“I’m sorry..” And she started to again.

I held her face and kissed her forehead. “ Shh, Let’s go home.“

“

I’m with Cenery. Please order your men to clear the entrance so we can go home.“

I sent a a voice message to Bite.

“ Please, hold tight.“

And as expected wala na ang mga guards sa harap ng lugar na ito kaya naman ay nakauwi na kami ng bahay.

“Here’s the water .”

Umiling lang siya. “ Tell me what happened?“

“C’mon, tell me please. Kakampi mo ’ko dito Mahal.”

“Even I killed your baby?” napakunot ang noo ko.

“ Kaninong anak? Ang anak natin?“

Umiling siya. “ Sa Pekeng Cenery ?“ She nodded.

“ ’Di ba nga I slept with my father house. Nakita ako nung pekeng Paint. She wants to kick me out. I punch her and I didn’t know that she’s pregnant with your child. She bleeding so hard!“

“Cenery, listen.” I held her face and left hand.

“I love you with all my heart. I never slept with her. Hindi ako ang ama ng dinadala niya dahil totoo ang sinabi ko na hindi kami nagsiping kailan man. Noon pinipilit niya na nabuntis ko siya so nag pacheck up ito but negative ang result. Remember noong nagkita tayo sa hospital sa UK? And now she’s saying na she’s pregnant? Well if that’s true, hindi saakin ’yon. Kung hindi kay Atlas.”

“ Ano?“

“ Yeah, they are in relationship.“

Natigilan siya na para bang nagising sa katotohanan. “ Like how ?“

“ It’s all started when you and Ella both enter the college. Remember that? Have you seen any suspicious? Especially to girl named Tricia?“

“Yes, kay Tricia mismo nanggaling na may karelasyon si Atlas na student. Ang ibig bang sabihin non siya ’yung babaeng nahuhuli ko sa office ni Atlas noon.” Her expression looks disgusted .

“ Yeah, trust me love. Ikaw lang minahal ko ng ganito. I’m here. I love you. I don’t care if you need to stay up crying all night long, I will stay with you. There’s nothing you can ever do to lose my love. I will protect you until we die, and after our death, I will still protect you. I am stronger than depression and I am braver than loneliness and nothing will ever exhaust me to love you.“

She started to cry.

“ I’m sorry. For eveything I’ve done. Mahal ko. I swear I couldn’t love you more than I do right now, and yet I know I will tomorrow. I need you like a heart needs a beat. Babawiin ko ang lahat ng mga araw na hindi tayo magkasama, Mahal ko.“ I hugged her tightly and kisses her head.

“I’ll make sure that I’m your happy ending. I’ll not leave you again. I’ll fight for you until my last breath, Mahal.” mahinang bulong ko.

“I love you, Roks .” She hugged me back. “ I want you to be my happy ending too.“

“I love you so much, My Cenery.”

“I want to end this real soon..” I kissed her.

We slept in each other’s arm and that’s the best and wonderful feeling, to be all snuggled up close, you can fall asleep feeling their heartbeat from my arms.

I woke up at 8pm. Wala na sa tabi ko si Cenery. I panicked but my phone rang.

“R-roks.” I heard someone crying and this time ay si Derin naman ’yon.

“What? What happened?”

It’s like Deja Vu. Parang ang nangyari kay Cenery kaninang umaga.

“They got Bite. They know who’s Bite. They want Bite now. They shot and kidnapped him. My h-husband… I don’t know if he’s still alive.”

“Damn it!” agad akong lumabas ng kwarto at naubutan ko si Cenery na tulala lang.

“ Love ..“

“My brother ..” Cenery showed me a picture of Bite that covers in blood.

Chapter 68

Paint Cenery

THE SIGHT of my brother lying there, blood pooling around him, felt like a dagger to my heart. It can’t be. I don’t want to believe it. Paanong sa isang iglap ay gano’n ang ang sitwasyon niya?

He’s Bite, hindi mo siya mapapabagsak nang ganon-ganon lang. I have a faith for him. He’s strong enough to survive it. So NO. Hindi siya mamatay!

D-mn it! Each breath I took seemed heavy with despair, the world around me fading into a blur. I could hardly comprehend the reality of it—how could someone I loved so fiercely be reduced to this. Bakit lagi nalang nangyayari ito? Na parang bang paulit-ulit nalang cycle nang buhay ko. May pag asa pa bang matapos ito?

Hindi ko na alam ano ang dapat kong gawin. O unahin. Habang patagal nang patagal ay mas naging malala lang ang sitwasyon. Gumagawa naman ng paraan pero parang walang pagbabago. Ayoko nang dumating sa punto na may mamatay pa sa mahal ko sa buhay.

Gusto ko nang umuwi sakanila. Gusto kong mayakap sila isa-isa. Huwag na sanang ipagkait saamin ’yon nang mundo. Napakalupit talaga—parusa na nga siguro ito sa lahat nang ginagawa kong masama noon.

Nawalan ako nang enerhiya sa nakita kong litrato. I received a message from a random number. They sent me a picture of Bite bathing in his own blood with a message ( Look at your brother)

I don’t know why they need to send that to me. Maybe to warn me? Isa lang naman ang suspek doon. Iisa lang naman ang pwedeng gumawa no’n. Ang mga walang hiyang mga Argonia. Ang sariling ama namin!

“A-anong gagawin?” wala sa sariling kong usal.

Sobrang bilis nang mga pangyayari. Nagkita palang kami noong isang araw. We’re okay pa. Paanong nangyari ’to?

“Take a look at your watch. Naka t-track mo ba siya? “ nanginginig kong inopen ang special watch that we used from CIA. It can connect to the whole squad. We can communicate in that and especially we can monitor their heartbeat. Para rin malaman ang situation nila kung buhay pa ba sila o hindi na lalo na kapag nasa gitna. ng misyon.

“Nah, it seems like it’s already destroyed because there’s a red alert in his profile.” bumibilis ang paghinga ko. Pakiramdam ko ay umaangat lahat ng dugo sa ulo ko.

Pakiramdam ko ay sasabog ako. ’Yung tipong hindi ko na naman ma control ang sarili ko sa possible kong gawin. This isn’t the first time yjat my siblings have faced danger, and I refuse to accept that anything bad could happen to them.

The thought sends a surge of fury through me. F-ck it! I would do anything to protect them, even if it means crossing lines I never thought I would. Alam kong si Bite ’yon, malakas ’yon! At wala siyang ginawa kung hindi protektahan ako pero hindi ko kayang maghintay at panoorin nalang na mawala siya saamin nang paunti-unti.

The instinct to shield them—my family runs deeper than anything else; I would kill for them without hesitation. Their safety is all that matters, and I’ll stop at nothing to keep them from harm. Kahit sariling buhay ang itaya ko para sa mga taong mahal ko.

Nakaramdam ako nang isang mainit na bisig at puno na pagpapakalma na bumabalot saakin ngayon.

“ We’ll get him back, Mahal. Don’t worry. I’ll make sure your brother is safe. We’ll all be safe. I’ll make sure this will be the last time. This will be the end of our nightmare.“

Pakiramdam ko ay bibigay ako kaya mas lalong hinigpitan ni Roks ang yakap saakin.

He kissed my forehead. “ I love you, My Cenery. Please, let’s fight together. Walang nang iwanan. Wala nang magsasarili. Tatapusin natin ito nang magkasama.“ His gaze held a promise I bit my lower lips to prevent my tears to flow.

I looked into his gently gray eyes, and I could see the warmth and concern shining through.

“Is my family safe? Okay lang ba sila? Safe din ba sila?” I asked him.

Last time na balita ko sakanila ay noong kasama ko pa si Ella. Kinukwento niya saakin na okay naman sila. They don’t experience something weird and dangerous thing. And that’s because Montego is protecting them.

I’m afraid na baka may napahamak ang isa sa sakanila. Hinding-hindi ko na talaga mapapatawad ang sarili ko kung mayroong masamang mangyari sa mga ito na hindi ako humihingi ng tawad sa ginawa ko. I know, at the end of the day It’s all my fault. Kasalanan ko ang lahat. Ako ang bunga ng masamang puno na naghahasik ng lagim sa mundo.

“Yes. There’s a new security measure for your family. They installed surveillance system. They got a lot of guards around the house 24/7. Because Montego knows the real identity of that fake Paint. That’s why mahigpit din sila rito noon pa para mabantayan din ito.

“Oh, really?” ibig bang sabihin noon pa ay alam nila.

“Yup, Dad knows about it. Sila nina Deam at Derin ang nakakaalam nito simula’t sapul. Not the whole Montego.”

Tumango nalang ako mukhang nabasa niya ang tanong sa isipan ko. “ Do you think He’s still alive?“ tanong ko kay Roks.

“I mean I don’t know him that much but you know your brother’s capabilities, right? Hindi naman din siya papatayin agad. But to confirm everything we need to meet Derin first.”

Napatango nalang ako at iginiya niya ako palabas nang condo niya. “ They are in your headquarters in Bite’s mansion.“

“Sige, ituro ko nalang ang daan.”

Habang sa byahe kami papunta kina Derin. Hindi ko na magawa magsalita. Randam ko rin maya’t maya ang sulyap saakin ni Roks at hindi katagalan ay hinawakan niya rin ang kamay ko gamit ang isang kamay niya.

I’d rather be chased and tormented by my dad. Ayokong si Bite ang sumalo nang pagmamalupit nang ama namin. He’s so precious na walang inisip kung hindi kapakanan ko.

Hindi nagtagal ay nakarating na kami. Nag diretso na kami sa meeting room. Mag kausap sina Derin, Deam, at mga mga malalaking lalaki na hindi pamilyar saakin.

“ Deam !“ my lips parted and nanlaki ang mga mata ko nang makita ko siya sa malapitan.

Is this Deamoonyo? I couldn’t help but notice the change in him. He looked bulky and buff, every muscle defined, exuding a newfound strength. Pero mas malaking tao pa rin si Roks kumpara sakaniya. His eyes, once playful, were now serious and focused.

Sumulyap ako kay Roks. His face darkened and his jaw clenched. I remember them before the sila ang magkasama lagi lalo na nung binabantayan nila ako.

And I don’t know bigla nalang siya nawala sa picture noon. I don’t know where did He go. Well wala naman akong pake sakaniya. Pero hindi ko makakalimutan ang mga huling araw na kasama ko siya. Unti-unti niya na palang binubunyag saakin ang mga katotohanan tungkol sa ina at sa demonyong ama ko.

Hindi ko pa alam ang katotohanan dahil kahit si Roks ay ayaw sabihin saakin. I remember kinukwento niya ang experience niya but little did I know ay sitwasyon ko na pala ang kinukwento niya.

Sumulyap saakin si Deam at nginisian lang ako na animo niyayabangan pa ngayon. I dont think it’s appropriate na makipagkamustahan sakaniya ngayon. Saka nalang ako makikipag chikahan kapag tapos na.

“Oh, you’re here.” saad ni Deam.

I rolled my eyes “ Malamang !“ I hissed. He chuckled.

Naramdaman ko ang paghawak ni Roks sa bewang ko at agad inilapit sakaniya kaya napaangat ako ng kilay.

He swallowed hard at hindi na ako tinapunan nang tingin. “ What happened ?“ tanong niya.

Tinapunan naman ako ng tingin ni Derin bago nagsimula. “ Paano ka nakaalis ng bahay ng mga Argonia na walang pumipigil sa’yo?“

Her eyes, though still swollen from crying. It held a strength and coldness that cut through the vulnerability.

“I don’t know basta sobrang bilis nang pangyayari. Ang naiwan lang naman do’n si Roi at ’yung pekeng ako. Wala naman nang ibang tao do’n even Atlas at ang Mom niya. Si Laron ay umalis nang bansa. And I didn’t see any guards there. Walang pumigil saakin..”

Now bigla ko na realize na oo nga. Ni walang pumigil saakin na noong lumabas ako. Even there’s some guards there na hindi ko nakikita ay paniguradong dapat lang na pigilan ako umalis. Nagkagulo na kasi noong dinudugo na si Tricia o ’yung pekeng Paint wala na rin ako sa katinuan. Ang gusto ko lang ay tumakbo nang tumakbo.

I’m too pre occupied lalo pa’t buhay nang bata ang nakasalalay. Noong nalaman ko na buntis siya ay gusto kong saktan ang sarili ko sa ginawa kong katangahan. Nalinawan ako na hindi anak ni Roks ’yon pero still bata pa rin ’yon. Walang muwang—sinaktan ko at posible na maging dahilan nang pagkawala niya.

“That’s the thing. Hinayaan ka na nila umalis. Hindi ka pinigilan o ano. Because they know they really can’t please you anymore. Basang-basa ka na nila, Paint. They know na hinding-hindi na nila makukuha ang simpatya mo. Because you love Roks.”

Natutop ang dila ko because it’s true. Sa ilang taon na naging paghihiwalay namin sa isa’t isa ay na realize ko na never naman naalis ang pagmamahal ko sakaniya. Nabulag lang ako sa galit pero alam ko sa sarili ko—even ’yung una naming pagkikita ay lumambot ang puso ko. Yes, I know marupok ako.

Maybe others see me as reckless or even bad, but my love for my family, friends, and especially for Roks runs deep. I may make mistakes, their happiness fuels my actions, even if they don’t always understand my choices.

“Kaya ngayon alam nina Atlas ang tungkol kay Bite. Your brother went to rescue you but they were ambushed by a hundred of mens.”

W-what?

Derin bit her lower lips. “ He wants to kill Bite. Dahil alam niyang panibagong kalaban na naman ito. They discover din na magkakilala na kayo. Na he’s helping you.“

“ Even Laron?“ Roks asked.

“Not yet. Because if He knew. Hindi niya naman hahayaan na ipapatay ni Atlas ito. He’s the real son. The eldest. Mas gugustuhin niya ang anak na lalaki kaysa kay Paint.”

Huminga ako nang malalim. “ Then anong gagawin natin? Ano ang dapat gawin?“

Sumabat na si Deam. “ Hindi na natin madaan sa pagpapanggap ang lahat. Kaya mabuti pa na umalis ka na roon. Now, the thing that we need to do is to track Bite’s location while doing the other mission. Kailangan na masalakay ang malaking kuta ng ABBG sa Cavite. And then maalarma si Laron doon dahilan para mapauwi siya agad. In that we’ll make sure na makaka received siya ng information na tunay niyang anak si Bite.“

“Kailangan ba malaman niya?”

“Yes, to secure Bite’s life. If we failed to track him down.”

“So kailan mangyayari ang mga plano ?” tanong ko pa.

“Yup, tonight. I’m preparing for tonight’s plan. We’ll track Bite’s location and you’ll head to Cavite with Roks. As soon as you enter the casino, you need to act like players to blend in. I know we need to assess the situation before making any moves. It’s crucial to stay calm and focused. The stakes are high, and every detail matters.”

Sumulyap ako kay Roks. Hinawakan niya ang kamay ko. Sabay kaming tumango. We’ll be together in a mission! Sounds cool.

“And, you’ll work with your team in CIA.” nanlaki ang mga mata ko sa biglang sinabi ni Deam.

“ What? How? Did Montego talk to them?“ nawalan na ako nang balita sakanila.

They said naparusahan nga sila ng CIA because of me. Because we failed the mission. But as Bite said ay siya na ang bahala sa mga ito. I don’t know what happened next dahil nagsunod-sunod na rin ang problema ko at nawala na ang focus ko sakanila.

“Who? CIA? I already talked to Crim and the rest of the gang they all agree about it.” wika ni Deam.

Napataas ako ng kilay. “ What? Really? Do you know them?“

“Yes.” He smirked.

“He’s one of the director of CIA,” wika ni Roks.

Nanlaki ang mga mata ko at dinuro si Deam.

“ What?! Siya? Boss ko?!“ I asked Roks. He just nodded sunod naman akong tumingin kay Derin na tumango rin.

I have no idea about it. Kasi hindi naman madalas nakakausap at nakikita ang nasa itaas. Madalas ay pinapaabot lang ang mga mensahe nila sa mga tauhan na katulad namin. So far si Bite lang naman ang nakakasalamuha namin na may mataas na rango sa CIA.

“Yes, Paint. I’m one of your boss .” puno nang kahanginan na usal ng Deamoonyo na ’to.

“H-how? Hindi ba taga Montego ka! Paanong napunta ka sa CIA? Because of Bite? Kay Derin?”

Wala nagsalita sakanila tatlo. Deam just chuckled. “I don’t think there’s a time for us to talk about it. They will arrived at..” He looked at his watch.

“4:00 in the afternoon. We’ll have a meeting first before the arrival.”

Pumasok na kami sa conference room dito sa bahay ni Bite.

“What did uncle said ?” Roks asked.

“They will help us. With half of their men accompanying us and a support troops from the CIA, we already have the numbers we need. Kasabay nang arrival ng mga kateam ni Paint ang arrival ng mga tauhan ng CIA. Bali ganito ang distribution nang tauhan, later we’ll having a meeting again with the leaders of each squadrons. Tig kalahati nang tauhan nang Montego at CIA ang mapupunta saamin and sainyo. We’ll mix them, after all It’s all about coordinating smoothly. And after the raid in Cavite we’ll be back up by the country’s armed forces.”

Tumatango lang kami sa discussion ni Deam

“I’m feeling more confident about tonight’s operation. Once you’re inside the casino, we’ll stick to the plan and gather the intel we need. I just have to remember to keep a low profile while you assess the situation and give an order to your squadrons.”

“Ang ABBG o ang Asia Biggest Bridge Gaming Operator ay isang gambling firm. It’s legal because of the taxes that they contribute in the country. But recently we got a reports about the ABBG hub illicit activities such as cyber scam operations, illegal detention, human and sex trafficking, torture, and kidnapping kids to sell in the black market. Which is your Dad’s business. Front lang ang sugal pero maraming illegal na gawain ang mga ito sa looban. They are protected by the local government. Protected by your Dad..”

As we waited for their arrival, we went over the details of our plan. We laid out the timeline: once we reach the casino, we’ll split up to cover more ground. We emphasized the importance of staying in communication and keeping our cover intact. The presence of their men and the CIA operatives would give us an edge, but we couldn’t afford any mistakes. Each of us had a role to play, and I could feel the tension as we prepared for what lay ahead.

“Cat!”

After a long time apart, they finally arrived. Nang makita ko na sila na papalapit saakin ay bigla akong naging emotional.

Sa ilang taon ko na namalalagi sa CIA. Ay sila lang ang naging kaibigan ko roon. I’m too soft for them. Ang unang yumakap saakin ay si Min.

“Minmin ko.. “ I hugged him tightly. He’s like my youngest brother.

“I miss you, Cat.”

“Ako naman !” tinulak ni Emily si Minmin at ako ang niyakap niya.

“I miss you so much, Cat! Nakakainis we’ve missed a lot of moments and events. You know that you’re my bestfriend ’di ba..” lalong humigpit ang yakap saakin ni Emily na animo hindi ako makahinga.

“W-wait. Can’t breathe

,“ maluluha kong sambit.

I’m glad na they are fine. Bakas sa mukha nila na walang kahit anong naging problema silang pinagdaanan.

“Hey, stop being sipsip! I’m her besfriend. My meow meow! “ tinulak naman nga ngayon ni Nath si Emily.

Natawa ako. Ilang buwan palang ang nakilipas nang huli ko silang nakasama kaya wala rin naman nagbago sakanila bukod sa mga hairstyle nila.

“Heh, pareho kayong plastic .” agad ko silang niyakap dalawa.

“How are you guys ?” nang makahiwalay ako sa yakap nila ngunit natigil ako nang bilangin ko sila—tatlo lamang ang narito. Si Emily, Nath, at si Min.

“Parang kulang kayo?” I smirked at napatingin sa lalaking nakatayo sa bandang pintuan.

“Criminal!” bumusangot lang siya. I know He’s shy kasi hindi maganda ang naging huling pagsasama namin because we failed a mission.

“Come here, baby Crim !” I teased him with an open arms.

Nang sinabi ko ’yon ay may kung anong nabasag na baso. Napatingin ako sa gawi nina Roks. Natauhan ako— bigla kong narealize na nandito nga pala sila.

“Roks naman!” inis na sambit ni Derin.

Sumulyap ako kay Roks walang reaksyon ang mukha. Nakahalukip-kip lang at nakatingin saakin.

I smiled at him.

“Why don’t you introduce your friend to us, Paint? “ saad naman ni Deam na wala rin reaksyon ang mukha.

“Shit, Si Commander !” rinig kong saad nina Min kayo naman sabay-sabay na nag salute ang mga ito.

“Ah eh, guys you know

Deam naman ’diba?“ humarap ako sa mga ito.

“ Yes !“ sabay-sabay na sambit nila. Even si Crim ay nagsalute at sumagot.

“ And this one is his twin Derin—wife ni Bite.“ turo ko kay Derin.

“What may wife ni Boss ?!” OA na komento ni Emily.

I nodded and smirked at them. Ang akala ko ay ako lang ang ’di alam tungkol do’n.

“ Yes, why? Did Bite told you that He’s single?“ tanong ni Derin na animo maghahamon pa ng away kahit nasa bingit na ng kamatayan ang asawa.

“Not really ma’am. We assume lang po.” napangisi ako sa naging reaksyon ni Emily na animo natatakot.

“And this is Roks—” hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil nag ningning na ang mga mata ng dalawa ’to.

“ Oh my god! Si Gray eyes!“

“He’s really handsome in person.”

Tumikhim ako. “ Do you know him? “ I arched my eyebrows.

They looked at me playfully. “ Ofcourse, we know him.“ mapangasar na saad nila.

“ Roks .“ sumulyap muli ako sakanila. And He clenched his jaw. “ Deam and Derin, this is Emily, Nathalie, Min, and Crim. They are under my team.“

“Nice meeting you!”

“ Have you

already got

the

report

from CIA that Bite is in dager?“ they all nodded.

“Yes, commander!”

“

Did they di

scussed

it you?“

“ Yes, commander.“

“Alright, I want you guys to rest first. Come back here after 2 hours so we can have a proper meetings with the leader of each squadrons.”

“ May room na ba sila? “ I asked.

“Yes you can choose nalang doon marami naman dyan. You can accompany them.” wika ni Derin.

“Samahan ko lang sila ha.” saad ko kina Roks. He just nodded but his eyes is still in a serious mode.

Iginiya ko na ang mga kasamahan ko papunta ng kani-kanilang kwarto. I let them choose their own room first.

“ Oh my god! Ang g-gwapo! Lalo na ’yung Roks ba ’yon. At first I thought He seems really familiar. I don’t know if I’ve seen him somewhere.“ komento ni Emily.

“ We all do, He’s the man that made Cat’s distracted during our mission. “ puno nang kabitteran na sambit ni Crim.

“We know!” sabay sambit ng girls na ngiti nang ngiti.

“ Oh! Yeah! Oo nga! Siya ngayon. Well are you connected with Him, Cat? Pinsan mo rin ba siya? Or brother like Kuya Bite?“ tanong ni Min.

“Nope, He was my EX boyfriend .” saad ko na nagpatigil kay Min.

“ Our Cat’s boyfriend is Captain Roks Montego!“ tumitili na saad ni Emily.

“Ex boyfriend.” I corrected her.

“ Duh ofcourse I’m sure you’ll get back

him!“

Tipid akong ngumiti. “ Yes .“ mahina kong saad. “ After this.“

“Oh my f-ck god! We need to make sure that this mission will be successful so we can attend their wedding na!”

Napansin ko ang pagbuntong hininga ni Min. “May problem ba Min?” I asked.

“ Ahh, you know that Min

was

having crush on you? “ bigla saad ni Nath.

Natawa naman ako bigla at sumulyap kay Min. Ka age niya si Ella kay parang little brother ko na rin siya.

“ What? You do?“

“Yes, and si Crim din,” si Nathalie pa ang sumagot

“ What NO! Yuck !“ iritado na sambit ni Crim.

Sinulyapan ko si Crim na diring diri saakin kaya tinaasan ko siya ng middle finger at ganon din ang ginawa niya pabalik.

Sumulyap ako kay Min na namumula ang tenga. “ Well, I admit it. But it’s okay. Crush lang naman! Hahaha. Na miss lang naman siguro namin ikaw kaya I feel something like that before.“

“ You’re my younger brother, Min.“

“I know! Crush nga lang but let’s not talk about it.” iniwas niya ang tingin saakin.

“ He’s so red! Kala mo walang jowa.“

“You do have jowa na?!”

“Yes.”

“Tapos crush mo ’ko?l

“Dati lang ’yon!”

“Eh ikaw ?” bumaling ako kay Crim.

“C’mon, I hate you to the death. Hindi miss ang nararamdaman ko sayo nung

wala ka pusang gala. Galit! Damn it, we were punished because of you.

Hindi mo ’ko madaan sa pa cute mo. Tss.“ He rolled his eyes.

“Weh? Parang hindi naman? I’ve heard pinaprotektahan kayo ni Commander and even si Bite.”

“ Yes, nakaligtas kami sa parusa because of Commander pero we under go again sa sobrang hirap na training,“ saad ni Emily.

“ That’s because He likes you! I once saw your candid picture in his wallet when he gave us money to buy snack! He’s very generous!“ ani Nath.

Napataas ang kilay ko. Si Deam ba ang tinutukoy niya?

“ Grabe naman yan girl ang haba ng hair mo! 2 big bosses?!“

“And she’s also Bite’s sister,” sabat muli ni Crim.

“WHAT?!” gulat na saad nang tatlo.

“You

knew

?“ tumingin ako kay Crim.

His jaw clenched . “

Ofcourse we’re bestfriends.“

“You’re a big person pala talaga! Omg!”

“ Hindi pa ’yan nagtatapos. Her father is President of the philippines,“ mapangasar na saad ni Crim kaya lalo ako napabusangot.

“ Wait? What?!“

“ Ang OA ng mga ’to kala mo hindi nabasa ang reports noon,“ usal ni Min.

“I mean syempre iba pa rin if kaharap mo ’yung nagsabi ’yon.”

“Nepo baby ka pala!” mapangasar na saad ni Emily kaya inirapan ko lang ito.

“Sadly yes, big talaga ako. Kasi ang laki ng problema ko because of that. I know naman halos alam niya na ang kwento noon ’di ba?”

“ Yup, we knew even that fake bitch Paint! I’m gonna punch her face! Annoying copy cat! So ugly naman!“

“ Oh god, I’m gonna send her to the hell!!“

Nakipag kwentuhan lang ako ng saglit bago ako nag paalam.

“

I’ll let you guys rest first. Mapapasabak na tayo agad mamaya. See you later.“ nag paalam na ako sakanila at bumalik na ako sa head quarters.

“Where’s Roks?” pumasok ako sa conference room at nabutan ko lang si Derin nakaharap sa laptop niya.

Nag anggat siya ng tingin saakin. Derin smirked. “ Outside ..“

“What about Deam?”

“They are talking.”

I nodded. Naupo ako sa tabi niya. “ Derin, I know na mahirap ang sitwasyon ngayon. But one thing for sure, maibabalik natin ng buhay si Kuya.“

“He’s tough. Hindi rin niya hahayaan na mamatay siya because He have you and Gnaw.”

She sighed. “ Gnaw is looking for him already. He promise our son na uuwi siya ngayon sa bahay to play with him. But now. I don’t

know

what to expla

kung hindi ko mauuwi ang Daddy niya sakaniya.“

“Hindi madalas na makasama o makauwi sa bahay si Bite. Maikli lang ang panahon nang pagsasama nilang mag ama. Even me. Bihira kaming magtabi sa kama. Nang manganak ako wala si Bite sa tabi ko and hindi madalas ang naging bonding namin pamilya because he’s working and so I. Pero hindi namin naramdaman na pinabayaan kami ni Bite. We know how much he love us. I know ginagawa niya ang lahat para sa kapakanan namin. Sa’yo.. I’m really sad and guilty dahil hindi namin nabibigyan ng sapat na oras si Gnaw. Kaya hindi ko alam ang gagawin ko—ayokong umuwi ng bahay na ibalita sa anak namin na wala ang Dad

niya.“ nagsimula na naman na maiyak si Derin.

I hugged her. I know sa mga araw na ’yon ay kinuha ko ang oras ni Bite sakanila. That’s why ayokong biguin ang pamangkin ko even si Derin. Gagawin ko ang lahat para masuklian ang kabutihan na binigay saakin ng Kuya ko.

“ Shhh, later on. Mahahanap din natin siya. At matatapos din ’to. Hindi siya mawawala. Hindi niya tayo iiwanan. And I really doubt na papatayin siya ni Atlas..“

She wiped her tears. “ I’ve heard nalaglagan na rin ng anak ang pekeng Tricia. I’m afraid na iganti ni Atlas ang mag ina niya kay Bite..“

“Nalaglagan na siya ?” gulat kong saad.

Napansin niya ang pagbabago ng reaskyon ko kaya naman umiling agad siya. “ I mean hindi ko alam pero ’di ba sabi mo raw dinugo siya?“

“ Yes but may nakuha na kayong report na nalaglagan siya?“

“Wala pa, “ mahinang saad niya

“I hate that ugly bitch pero hindi ko kayang patawarin ang sarili ko kung nalaglagan siya ng anak ng dahil saakin..I know how hard it is..” napasuklay ako sa akong buhok gamit ang kamay ko sa sobrang frustated.

“ Malaking eskandalo kung lalabas sa publiko na nabuntis ni Atlas ang pekeng Paint. I know hindi rin naman papayag si Atlas doon unless he really love that fake but as far as I know. They are just

f-ck

buddies

—

nothing much. Jus

pure lust. No romantic relationship. Kung malalaman din ng pamilya nila ’yon. Paniguradong itatakwil siya. Or ipagpipilitan din na ipalaglag ang bata,“ saad ni Derin.

“D-mn. Gano’n ba sila kalupit?!”

Nagkaroon ako nang heart to heart talk with my sister-in-law. Pinapalakas ko ang loob niya at gano’n din siya saakin. Hindi rin nagtagal ay bumalik na sa loob sina Deam and Roks.

“ Oo nga! Sabi ko sa’yo, eh. May gusto talaga si Crim sa’yo. Naalala ko noon na kwento ni Bite. Crim really wants to hit on you kaso syempre alam niyang kapatid ka ng bestfriend niya—“ napakunot noo ako sa biglang magsalita so Derin na taliwas sa topic talaga namin

She just smirked. “ Hindi mo ba nahalata ’yon? You even kissed noong—-“

Naputol ang pagk-kwento niya nang biglang may tumikhim.

“Oh nandyan pala kayo ?” patay malisya na saad ni Derin. “ Speaking sa mga may gusto sa’yo.“ natatawang pa niyang saad.

“ Who?“ napatingin ako kina Roks and Deam. Salubong ang kilay ni Deam while Roks is looking at me coldly.

“ You’re talking nonsense again, Derin.“ wika ng kambal niya.

“Ay hindi naman. We’re talking about Crim kasi. Since Cat is single naman. Bakit hindi nalang sila ni Crim.”

“ Is He hitting on you ?“ kunot noong saad ni Deam.

Agad akong nakaramdam ng kurot sa tagiliran ko kaya nakuha ko na ang gusto gawin ni Derin. “ Ahhh yes!“

“Oh, If I knew. Hinayaan ko nalang sana matorture.” nakangisi na saad ni Deam.

“What the f-ck! Ano pinagsasabi mo.” iritado kong saad saka tinulak siya.

“ Why you seems jealous twin?“

“I’m jealous for him..” t inuro ni Deam si Roks.

“ Weh ?“ mapangasar pa na saad ni Derin.

“ Who said I’m jealous? Tss ?“ umalis na siya at bigla nag walk out.

“Buti nga, he made fun of me kanina eh! “ umiirap na wika ni Derin kaya napasapo nalang ako sa noo.

“Tss, you’re being childish again, Derin.”

“Ah by the way, Cat. Alam mo ba matagal kanang mahal ni Deam kaso pinagparaya ka nalang kay Roks—-”

“Shut the f-ck up Derin!”

“Kaya nga ’di ba special treatment ka sa CIA bukod kasi sa Kuya mo may pumprotekta din sayo don na mahal na mahal ka—-”

“You should follow him. .” saad ni Deam at tinakpan ang bibig ng kambal.

Napailing-iling nalang ako at sinundan si Roks na nasa labas.

“ Huy, bakit? May pa walk out?“
halos habulin ko siya sa sobrang laki ng mga hakbang niya.

“Hmm?”

“Binibiro ka lang naman ni Derin.”

“Yeah, I know.” He sighed and sat at the bench here in the garden.

“Eh bakit ka nag walk out?”

“ She’s annoying.“

“Napipikon ka?”

“Yup.” wow straight to the point.

“Kasi?”

Sumulyap ang abo niyang mga mata saakin. “ Do you like that guy?“

“ Who’s guy?“

“The one you called baby.”

Napangisi nang biglang marealize ko kung bakit nga ba siya nag walk out. “ No way! I’m just teasing him! Kaaway ko

nga

’yon, eh.“

“But He likes you?”

“Hindi naman! Inaasar ka lang ni Derin. Hindi naman totoo ’yon.”

He deeply sighed again.

“Wait—are you jealous?”

Bigla namula ang tenga niya. I smirked.
“Nagseselos ka kay Crim?” I repeated.

His jaw clenched. “ Yes, you always with him for almost 5 years?“

“ Pero I never like him ..“ napayuko ako. “ Isa lang naman naging gusto ko, eh.“

“ Who ?“ tanong nito habang pumungay-pungay ang mga abo niyang mata. He knows.

“Ikaw.”

“Do you still like me?”

“I will lie if I say yes.”

“What do you mean? “ He asked. Napaayos siya ng upo na animo hindi nagustuhan ang narinig niya.

Mabilis ko itong ninakawan nang halik sa labi.

“Because I still love you.”

“I love you more .” inilapit niya ako sakaniya at hinalikan nang banayad, maingat at puno nang pagmamahal.

I chuckled. “Seloso.”

“I am.”

Hindi nagtagal ay nagsimula na muli ang pangalawang meeting kasama ang team ko at mga leaders ng bawat squadrons.

“ Let’s finalize the details and make sure everyone knows their role . We’ve got two objectives. To raid and expose the ABBG’s and ofcourse to find Bite’s location. We can’t afford to screw this up. Let’s work that angle. And remember, once we’re inside, we stick to the plan. No unnecessary violence unless it’s absolutely necessary.“

Nagsimula na magplano ang plano. Ang unang ginawan ng plano ay ang pagr-raid namin sa Cavite. The casino’s tight with security. We’ll need a solid entry plan.

“And that’s it. I’ve got a report about the illegal importation of drugs and firearms. Maari kayong kumuha nang ebidensya..”

“Let’s move. Time is not on our side.”

Natapos na ang meeting at nag prepare na rin kami nang mga kaniya-kaniyang gagamitin.

“Did you get any updates from Bite?” I asked Derin. She’s wiping her gun. I can’t help but notice her outfit. She looks cool in that black leather jacket and tight jeans. Nakasuot din naman siya ng bullet proof but hindi ito halata since isa ito sa mga naimprovise na gamit ng CIA ’yung tipong manipis lang ito kaya hindi halata pero subok at kaya kang protektahan sa mga bala ng baril.

She accessorizes with a few practical tools on her belt, ensuring she’s ready for anything during the mission.

Sumulyap siya saakin. “ We’re using CIA’s specialized gear to pinpoint his location. Now, na access ng CIA ang watch ni Bite para ayusin ang sira ng system

ito. In that maari naming mamonitor ang heartbeats and can open the audio or the video of it.“

“Ano raw sabi?”

“I’m still not sure since they are working on that pa.”

Tumango naman ako. I also wear a sleek black leather jacket, fitted to allow for ease of movement. Underneath, I had a dark, form-fitting top that complements my tactical gear. My jeans are tight and durable, designed for both comfort and protection. Sturdy black boots complete the look, ideal for quick maneuvers.

Hindi ako maaari humarap at magpanggap na isang manlalaro. Dahil mabilis akong makikilala lalo na kung may tauhan silang pakalat-kalat. Baka makatunog ang mga ito. Kaya sina Nathalie at Crim ang naatasan na pumasok sa front door ng casino.

Nakuha rin namin ang blueprint ng lugar na nayo’n. Hindi pala ito basta basta isang building lang. Pagpasok mo ay parang isang napakalaking village ito na may limang matatataas na building. Sa pangatlong building ay na roon located ang casino. Kalahati nang tauhan namin ay papasok sa loob bilang mga manlalaro at ang kalahati ay magmamanman lang sa labas at loob. At papasukin din namin ang mga ibang building dahil nakuha rin kami bg impormasyon na madalas ay dito ginagawa ang mga illegal gawain such us s-x trafficking and more

Dahil nasa Cavite kami ay napapalibutan ito ng mga tubig. Kaya naman madali kaming nakapasok sa loob nang hindi pumasok sa entrance dahil sa likod at gilid nitong mga buidling ay may connected na mga dagat. At dahil madilim na rin ay hindi nakita ang pagpasok namin. May mga surveillance guards kaming nakikita na umiikot-ikot but they are not that many as we are. Natataguaan namin agad ang mga ito dahil may mga blind spot naman at sobrang lawak talaga ng lugar na ito. Ara bang isang buong baranggay ang laki nito.

Si Min ang incharge sa pag hack nang CCTV at nang sytem nitong lugar. Samantalang si Emily naman ang back up ni Nath and Crim sa loob. Si Roks nasa kaliwanang parte ng lugar na ito habang ako ay rito sa kanan. Nasa labas pa kami naabang kung maari nang pumasok sa kaniya-kaniyang building na nakaassign saamin. Nakaabang na rin ang mga airforce squadrons. Marami kaming back up kaya alam namin na magiging successful ito.

Sina Derin ay nasa Manila ang location, dahil do’n nila na detect ang location ni Bite. I feel uneasy pa rin about my brother’s situation.

Gamit ang binocular ko ay nagmasidmasid na ako sa paligid. I’m hiding in a tree. Pero bigla ako na distract kay Roks na kinakain ng kadiliman. Why the hell is He glowing even it’s dark. ’Yung mga abo niyang mata parang kumikinang. And damn it! He looks so sexy lalo na medyo wet ang look nung ayos ng buhok niya tapos isabay pa na naka uniporme pa ito habang hawak ang riffles niya.

“Focus on the mission, Mrs Montego. Not on me .” bigla akong natigil sa pagtitig sakaniya nang marinig ko ang boses niya sa earpiece ko. I’m sure naman na walang nakarinig no’n dahil may setting naman ang earpiece at ang mini mic namin if we want to connect to the whole troops or kung para sa isang tao lang pero ramdam ko ang pa rin na nag iinit ang pisnget ko. Nakakahiya!

Did He just call me Mrs. Montego?

Inayos ko ang earpiece ko, inayos ang setting saka tumikhim. “ Just remember, we stick to the plan and keep our cool.“ I said professionally.

“ Copy,“ sabay-sabay na usal nila.

Nagmamasid lang ako sa paligid. Wala namang kahinahinala pa kaya mabilis akong lumipat nang pwesto.

“I love you. .” natigilan ako nang biglang kumunekta muli ang boses ni Roks sa earpiece ko.

I chuckled. “ I love you more, please be safe.“

“You too, Mrs. Montego.”

“We love you too, Cat!” narinig ko ang natatawang boses ni Emily. Mukhang narinig niya ang sinabi ko.

“I love you!” sabay-sabay pa nilang asar.

“Stop! Stay sharp and focus on the mission. Mamaya na ang biruan!” iritado kong usal.

“I’m in position. The intel suggests heavy security tonight.” biglang tanong ni Crim

“Copy that. Any sign of the target?” rinig kong sagot ni Roks.

“Not yet. We’re blending in, but the atmosphere is tense. Looks like they’re expecting something,” sagot muli ni Crim.

I bit my lower lip.

“ Oo nga! Parang may alam sila sa mangayayari tonight. Hindi sila mukhang manlalaro if you pay attention to them. Mahahalata mo na nandito lang sila para magbantay,“ usal ni Emily.

“I’ve seen a lot of people that we have in the list. Mr. Dedios is here, Mrs. Acosta. Mr. Santos. There’s a lot of familiar faces. They playing…”

Politician never fail to give us nothing. Paniguradong kaban ng bayan ang pinagsusugal nila.

“ Yeah! Even some of the artista!“

“Stay alert. You know the plan—get in, gather evidence, and get out. No heroic s! Emily, be ready, “ I said.

Kailangan muna kasi namin makukuha ng mga solid evidence bago tuluyang simulan ang pag raid. Kailangan din iassest muna ang situation.

“ The main floor is packed, but the high rollers’ lounge is where the real action is,“ sagot ni Emily.

“ Right. That’s where I think the shipment is being transferred. Make sure you’re ready to move when you spot it,“ Roks said.

May shipment ng iba’t ibang illegal drugs na inilalagay dito mismo sa casino. Because there’s a game in Casino na maaring makukuhang bayad ay limpak limpak na droga. Mas mataas ang halaga kaysa sa mga normal na bayaran lang.

Nag pa paauction din sila rito ng mga illegal firearms kasama din ng mga droga ang pagdating. Pinadaan nila sa dagat ang lahat dahil alam nilang hindi sila basta!-basta mahaharang.

Mostly puntahan ito ng mga drug lord at ng kung sino-sino pang mataas na criminal. Af ang pinakamalungkot pa rito ay madalas ay politician pa.

“ Nakapasok na kami sa high rollers lounge. Buti nalang may VIP pass. They don’t let us in if we don’t have this card . Medyo mahigpit sila dito at hindi naman sobrang daming tao ang narito. “ sagot ni Emily.

“Min?”

“Yes you can now move,” He made a signal

“P-pasok na rin kami sa

other

building to secure it. Okay now spread. Roks, go to building 1. While the 4 and 5, Kean and Ronald go to your place.“ I commanded.

“We’ll head over there. I don’t see any exit here. I see a couple of suspicious characters near the back entrance. They’re definitely not here for the slots.

If things go south, what’s the extraction plan?“ tanong ni Nathalie.

“We have a 5-minute window after you signal. Look for the alley behind the casino. It’s the quickest route.” sagot ni Min.

“Got it. Just hoping I don’t blow my cover.” napabuntong hininga si Nath.

“Trust your training. We can do it.

Just assest the situation there.“.

“Keep your distance but watch them. They might lead you to the shipment. Stay sharp. We’ll go now.” saad ni Roks.

Nagsimula na akong umayos. Lumpiat nang lugar papunt sa building two na nakaassign saakin.

“Min, shut down na ba CCTV?”

“Sa Casino oo. Kasi may tauhan na tayong nakapasok. Even sa 1, 3, 4 and But the 2nd building is not. Hirap akong pasukin ang system. It always error. Eto ’yung hotel, eh.”

“Alright, didiretso na ako sa CCTV room. Saan banda ’yon?”

“First floor lang meron. Katabi ng isang function hall.

Sa fire exit ka na pumasok. Naabot ng CCTV from the other side and nakita ko na wala namang tao na dumadaan do’n at walang nagbabantay.“

Mabilis kaming nakapasok sa fire exit ng hotel at mabilis din nahanap ang CCTV area dahil sa tulog ni Min na hawak ngayon ang blueprint.

If you really pay attention to this Hotel. Yes the building two is a hot. Para itong luma na at hindi gano’n kagandang katulad ng mga 5 start hotel. Parang motel lang ang istura ng interior.

Nang makarating kami sa CCTV area. Naabutan na namin na walang malay ang nagbabantay doon at naka black out na ang screen ng mga CCTV.

“Min, sabi mo hindi mo mapasok ang system. Sira na ang mga CCTV dito at patay na ang nagbabantay.” chineck ko ang pulse niya at wala na talaga. Medyo malamig na rinig siya meaning isa o dalawang oras na siyang nagkaganito.

Chineck ko kung may sugat o may injury pa siya. Wala talaga. Possible ba na heart attack siya? I’m still assessing his body until I saw the mark of syringe in his neck.

“ May nauna dito bago kami!“ I said in alert.

“ Yes

alert

, Cat! Kanina ko pa hindi maaccess ang CCTV. Kung nakapasok na ang mga kasamahan dyan. Bakit walang signal saatin? Hindi ba?“

Nalasuklay ako at agad na lumabas ng kwartong ’yon.

“Damn it! This for building 2 troops you can spread and fire it out kung kinakailangan! Mukhang nakatunog na sila. Be

sharp everyone!“

May mga nakasunod saakin kasamahan. Sinenyasan ko sila na pasukin ang mga kwarto na nandito sa first floor hanggang sa taas.

“ Spread .“ I mouthed.

Sinubukan kong pumasok sa isang kwarto. Dahil hindi naman hightech ang pintuan. Ay agad kong nabuksang nang sipain ko ito.

Naabutan ko roon ang isang dalaga na hubot-hubad napapalibutan ng 3 lalaki. And they are doing it! The 3 of them is f-cking the poor girl! Bakas sa mga mata ng babae ang matinding iyak dahil namamaga ang mga ito.

“Hands up!” I commanded

Agad kong pinagbabaril ang mga nakikita kong camera na nakaharap sakanila. It seems like they are doing it while they are getting film. What the actual f-ck?!

“We found 5 childrens!”

“We found 3 chinese national who are deeply hurt.”

“I found 3 filipino in a room. Bugbog sarado din.”

“And I found a room where they store

the

cadavers.“

Napakagat ako sa labi ko nang marinig ko ang mga sinasabi nang kasamahan ko. What the fuck is this place? Torture hub? Kung titignan mo sa labas parang hotel lang pero bakit ganito? Bakit napapalagbas na mag operate ang ganitong lugar?!

“ Walang gagagalaw. O ipapaputok ko sa mga bungo niyo ’ to.“ agad kong inilabas ang posas ko at pinosasan ang tatlong lalaki.

Napansin ko na pareho ang tatlong lalaki na puno ng sugat at pasa.

“ Wala po kami kasalanan. Inutusan lang kami,“ saad ng lalaki na malaki ang katawan. Takot na takot din ito.

“ Sinong uutos sainyo?“

“Itotorture kami!”

“Papatayin nila kami—kapag hindi kami gumawa ng content ngayon.”

“What content raping this poor girl ?!” agad kong dinaluhan ang babae at binalutan ang hubot hubad niyang katawan dahil wala na itong tigil kakaiyak.

“Taga saan ka?”

“Mindoro po, “ nanginginig na usal nito.

“ Ilang taon ka na?“

“Kinse anyos po..”

“P-tangina!” I cursed. “ We need

back up

here,

paki antabayan ang mga ilalabas naming mga civilian.“

Agad kong sinagap ang signal nina Nath. “ Status report ?“ I asked.

“All smooth. Wala pang nakakatunog.”

“Roks?”

“This building is a office of scam

and

hacking hub

It’s now under control.“

I deeply sighed.

“How about you?”

“Hell. We found a lot of civilians that is getting abused.”

Napabuntong hininga siya. “ Be safe, Mahal.“

Kanamusta ko rin ang mga dalawa pang kasamahan namin na nag raid sa 4 and 5th building. Everything works smoothly.

“ Cat! This a trap! Armed guards are coming in from the side! “ saad ni Min. And suddenly we got fire from armed guards.

“F-ck it!” hindi pa kami nakalabas ng building ay sunod-sunod na ang putok.

Nadaplisan ng bala ang suot kong damit kaya agad akong napada. Tinignan ko kung sino ang bumaril saakin at pinaputukan ito pabalik.

“I see them! There are too many! We need to find cover!” sambit ng isang kasamahan ko rito sa building.

“Cover me—I’ll create a distraction! Hinding pwedeng dito tayo sa loob kikilos. Maraming madadamay! Labas!” agad kong binasag ang bintana ng isang kwarto gamit ang upuan. Nasa first floor ako kaya hindi naman mataas ang tatalunan ko.

“ Ilabas niyo ang lahat ng civilian sa loob ng building!“ sigaw ko.

Wala na akong naririnig kung hindi puro sigawan at putok nang baril. Pinindot ko ang earpiece ko para masagap ang signal ng mga kasamahan ko.

“Status? “ tanong ko.

“Sa loob ng casino still normal pero may mga sumenyas na na meron gulo kaya ang mga politiko ay nagsitayuan na at mukhang aalis na.” sagot ni Crim.

“ Copy! Pwede niyo ng gawin ang plano. Nagkakagulo na dito sa labas.“

Agad naman akong kumunekta sa linya ni Roks. “ Hello? Roks?“ walang sumasasagot.

“ Roks? “ What the hell? Bakit hindi siya sumasagot? Mag nangyari na ba?!

“Roks!? “ I repeated. “ Did you just off your gadget?! I said STAY ON LINE !” frustrated ko usal.

“Bwiset

!“ I hissed nang muntik nang matamaan ng lumilipad na bala papunta saakin kaya naman agad akong bumaril pabalik at tumama ’yun sa dalawang tauhan.

Naglakad ako at agad na nagtago dito sa mga nakatambak na mga malalaking lata sa madilim na parte sa likod ng building.

Napaigtad ako nang maramdaman kong may papalapit sa likod ko kaya agad kong tinutukan ng baril ’yon.

“Are you okay?” bakas sa mga mata niya ang pagaalala. Kaya naman unti-unti kong binaba ang hawak kong baril.

He hugged me tightly. It’s Roks.

“Ang bilis mo! Kala ko nasa building one ka pa? Bakit hindi ka sumasagot saakin?”

He bit his lower lip and held my waist. “ I’m too focus to find you, Mahal.

You know that I can’t function properly without knowing that you’re safe.“

In that chaotic moment, he turned to me, his eyes fierce yet soft, and pulled me close. Our lips met, a defiant kiss against the backdrop of danger, grounding me in a reality that felt impossibly fragile.

What the heck?! Gusto kong tumigil sa paghalik niya dahil nasa gitna kami ng misyon at baka ikamatay pa namin ito pero hindi ko magawang gumalaw.

He bit my lower lips and entered his lost tongue. Nagtagal ng higut dalawang minuto ang halikan namin. Nakarinig nalang ako na may pinuputukan siya sa kanang bahagi namin habang nasaakin pa rin ang atensyon at labi niya.

Wow.

I felt the warmth of surprise, when a flicker of something deeper passing between us. Then reality crashed back, and I pulled away. Tinignan ko siya. Hindi mo siya makikitaan ng bakas ng pagkatakot.

“ Baliw ka! Ikakamatay natin ’to! Can’t you wait?“

In the midst of this chaos, we shared something raw and real. Damn. It reminds me of the risks we faced—not just in battle, but in our hearts.

“Naubusan lang ako ng bala. Kumakarga lang.” He smirked and began firing his gun from the other side.

Napangisi nalang din ako at pumwesto na. Para kaming nasa action movie na sabay nag papaputok sa kalaban.

I didn’t expect this kind of scenario. Na makakasama ko siya sa mga ganitong mission. Akalain mo nga naman. Bagay pala kaming duo sa ganitong mission.

“Here get this.” hinagis niya saakin ang isang pistol niya nang mapansin niyang lalagyan ko pa ng bala ang riffles ko.

“Thanks, labyu!” I said at pinaputukan ang papalapit saaming ang mga armadong lalaki.

“ Trust me with this, Cenery. I’ll trust you too. Let’s trust each other. Walang iwanan what ever happens, okay? Hindi ko rin naman hahayaan na mapahamak ka. I won’t leave you behind, and I hope you won’t leave me behind, too.“” mabilis niya akong hinalikan sa noo nang mapatay na namin lahat ng armadong lalaki na papalapit.

“I will, I love you.” I said.

“I love you more, My Cenery.”

Lumipat kami ng lokasyon, again sa blind spot pero sa likod naman ng building 4. Mas maraming nakatambak na mga gamit kaya hindi kami masyado visible.

“I

s this what you really want to do huh

?“ napatras ako nang biglang may marinig akong boses sa earpiece ko.

Hindi ito boses nang kahit sinong kasamahan ko.

“

Ang kalaban ang sariling ama mo

?“ It’s Laron’s voice.

“You’re not my father!” sigaw ko.

“Hey, what happened?” napatingin ako Roks na agad akong dinaluhan.

“

Wala kang pinagkaiba sa Nanay mo—binibihisan na nga kayo. Kayo pa ang umaayaw

?“ He laughed like an evil.

“Shut the f-ck up!”

“If you don’t want to recognize me as your father, then let me just kill you.”

I laughed. “ Then kill me, Laron! Sinong tinakot mo? Satingin mo ba takot ako mamatay!“

“Cenery! What happened?!” hinawakan ako ni Roks sa magkabilang balikat.

“Let’s see.”

kasabay nang malakas niyang paghalakhak niya ay ang malakas na pagsabog ng mga building.

Dahil sa lakas nang impact ay agad kaming napadapa.

Nanlumo ako ako nang bigla kong naalala ang mga kasamahan namin at ang maraming mga civillian na nasa loob nito.

“ What the f-ck?!“ Roks cursed.

“Hello, do you hear us? Damn it! Can’t find their signal and can’t detect their heartbeat!” galit na usal ni Roks.

Hindi ako makasagot at natulala sa mga sumabog na building. “ They didn’t detect any sign of bombing?“ frustrated na usal ni Roks.

“Come here, let me see how will you kill yourself in exchange of your loveone’s life.”

Lumakas ang sigawan at maraming natarantang mga tao na palabas nang building. Narinig ko na rin ang mga back up na nasa himpapawid.

“ D-mn it! “ mura ni Roks.

Dahil sa isang iglap ay napapalibutan na kami higit sa kinseng mga hindi pamilyar na armadong lalaki and I’m sure tauhan ’to ni Laron.

Nakatutok ang mga baril nila saamin. Mahihirapan kaming paputukan sila nang sabay sabay dahil na corner na kami. At dahil blind spot ito ay wala kaming tauhan na gagawi pa sa ngayon at I don’t know paano kami natunton nang mga ’to dito.

“

If you want to play with fire then go.“ I smirked. Tumayo ako sa pagkadap namin at itinayo si Roks.

“W-what are you doing? “ He asked because he’s about to fire his gun.

“Captain, put your gun down. “ bakas sa mukha niya ang matinding pagkagulat nang hawakan ko ang kamay niya at tinulungan siyang ibaba ang baril.

“No, what are you doing?!” His jaw clenched. His gray eyes darkened.

“What now, Cenery?” matigas na usal nito.

“I want to kiss you.” I held his face kaya naman unti-unti pumungay ang mga abo niyang mata.

“Cenery, no stop.

Not now.“ mukhang alam niya na ang gustong ko gawin. Ang halikan siya kahit nasa gitna kami ng kapahamakan.

I know naman na hindi kami papaputukan agad nang mga ito dahil kung gusto talaga ako patayin dapat kanina pa but they didn’t. I know Laron want’s to play with me—he wants to play with his death.

“Kiss me, Captain.” . When our eyes locked . Time seemed to slow. In that moment, the war faded away, leaving just the two of us. I stepped closer, heart pounding, and without thinking, I kissed him torridly.

The chaos of battle surrounded us—gunfire echoed, and shouts pierced the air. He kissed me back. Hindi inalintana ang mga nakapalibot saaming kalaban.

Naging malalim, sabik na sabik at nilalasing ko siya saaking halik.

At nang alam kong nanghihina siya ay agad kong sinasak ang syringe na nasa gilid ng pants ko sa leeg niya para mag numb ang katawan niya at makatulog.

“C-cenery

. No. ..“ nanginginig siyang napaluhod ag agad ko naman siyang inalalayan.

“Y-You promised me that you wouldn’t leave me behind .” mautal-utal na saad niya.

My tears fell and kiss his forehead dahil napako na naman ang pangako ko. “I love you.” nang tuluyan na siyang mawalan ng malay.

Tumingin ako pabalik sa mga kalaban. “ Bring me to your, boss. I’m not gonna kill myself—I’ll kill him by myself.“

Chapter 69

Paint Cenery

WE MANAGED to escape kahit pa napapalibutan na kami nang tauhan ng CIA, Montego, at nang Gobyerno. Though sobrang hirap at hindi talaga naging madali ’yon pero nalagpasan din namin kalaunan.

Halos tulungan ko pa silang asintahin ang kasamahan namin para lang tuluyan na nila akong matangay. I wanted to be kidnapped. Dahil gustong-gusto ko makaharap si Laron at Atlas. Gusto ko nang magkaroon ng heart-heart talk with them bago ako bigyan ng pagkakataon na makaganti sa mga nagawa nila.

But I know Montego and CIA didn’t make an effort na habulin kami. I feel like they are just acting na hindi kami kayang harangin. Hindi naman sila gano’n ka-tanga para ibigay ako nang gano’n kabilis. Napakarami nila? Imagine CIA at mga Montego ’yon. Kayang-kaya nilang ubusin ang mga ito lalo na mga professional ang mga ’yon sa larangan na ’to.

I’m sure may binubuo na rin naman silang plano. At the end, hinahayaan din nila akong maging PA-IN. Well ngayon I don’t mind na. Kung noon ay ikinagagalit ko na ginagawa akong pain ngayon ay i-aalay ko pa ang sarili ko para lang doon. Kung may gusto man akong mapahamak ay mas okay na ako na mismo at hindi na ang ibang tao. Gustong-gusto ko rin na dumanak ang mga dugo nila na ako ang dahilan.

Konti nalang naman, matatapos na ang laban. Unti-unti na rin lalabas ang baho ni Laron ngayon gabi. And I’m sure once pumutok na ang balitang ’yon ay mahihirapan silang tuntunin ang lugar kung nasaan si Laron. Baka makalabas pa ng bansa, mas mahihirapan pa siyang makuha.

In reality, mahirap talagang mapabagsak si Laron. Maraming connection at paniguradong kahit na lumabas ang mga illegal na gawain niya ay marami pa rin siyang taga supporta. Marami pa rin na p-protekta sakaniya at magbubulag-bulagan. Hindi naman na bago ’yon sa mga inutil na tao.

Sa pagkakaalam ko ay nasa Indonesia pa ito dahil sa ASEAN. Isang linggo siya doon. Kaya nang marinig ko ang boses niya kanina ay ramdam ko na alarma na siya sa mga nangyayari. Tama nga sila, lilitaw siya—ito ang lalapit kapag nalaman na niyang bilang nalang ang oras ng katapusan niya.

Mabubuking na ang mga illegal na gawain niya kaya paniguradong nababaliw na ’yon sa galit. Alam kong dadanak ang dugo ngayon gabi o sa mga susunod na araw. Alam kong gagantihan niya kami. Hindi ’yon papayag na matatalo na ganon-gano’n lang. Hindi ’yon papayag na mapabagsak. Ibubuhos niya na ang lahat nang galit niya.

Sana talaga makamit namin ang hustisya. Hindi lang ako at ang Nanay ko. Pati na rin ang mga nabiktima nilang kaawa-awa. Sana matigil na ang pagbubulag-bulagan nang mga tao. Sana ay mas maging maingat na sila sa pipiliing susuportahan na tao lalo na sa politika. Wake up people! Mamili kayo nang maayos na mamumuno saating bansa.

Napahilot ako sintido dahil natutulala nalang ako sa kakaiisip.

Mas mapapalakas ang kaso laban sakaniya kung matutunton namin ang flashdrive na naglalaman ng mga ebidensya na connected siya sa darkweb at black market. Paniguradong a-abot ito hanggang sa International Criminal Court at mabubuksan kung sino ang mga kasama niya roon kaya kailangan kumalap nang mga mala-lakas at matitibay na ebidensya laban sakanila.

But isa ’to sa pinaka mahirap na parte nang misyon. Hindi ko alam saan mag uumpisa na hanapin ang bagay na ’yon. Tiyak ay nakabaon na sa kung saan ’yon.

Bahala na si bathalmunang embre! Mag on the spot plan nalang ako. Basta ang agenda ko ngayon gabi ay malaman at makuha ang bagay na ’yon bago ko silang tapusin dalawa.

I’m sure, gagawa’t gagawa ng paraan si Laron para linisin ang pangalan niya. Kayang-kaya niyang baliktarin ang lahat. Kaya niyang isakripisyo ang mga taong nakapaligid at malapit sakaniya. Maligtas at malinis lang ang pangalan niya.

“Malayo pa ba?” iritable kong saad pero hindi sila sumasagot.

Kanina pa ako natutulala kakaisip sa magiging sususunod na plano. Mahigit isang oras na ang byahe namin pero hindi pa rin kami makarating sa destinasyon namin. Sumakit na ang pwet ko kakaupo.

Narito kami sa isang van kasama ang mga kidnapper ko. Walo rin silang nandito. Marami sila more than 20 din ang mga ito. Ang mga kasamahan nilang iba ay naka convoy at nakabantay lang saamin.

“ Pipe ba kayo? O sadyang bobo lang kayo at hindi makaintinde ng tagalog? Baka naman spokening dollars kayo?“

Maayos naman ang sitwasyon ko. Hindi naman ako nakaposas. Hindi rin nakatakip ang mukha nila. Napapamilyar din ako sa mga mukha nila. Sobrang malaya ako.

Naka uniporme pa sila na itim na nakalagay security and hindi din sila gano’n karahas katulad nang mga naiimagine kong kidnapper.

They don’t even give a damn about me. Dahil ba hindi sila masyadong na challenge na kidnapin ako?

“What? We, are we still far far away ?” matigas na ingles na sambit ko at sinadya na maliin ang grammar.

Kumunot ang noo nang isa lalaki na kalbo at may bigote. “ G-go ’tong babaeng ’to, ha.“ asar na usal niya kaya natawa ang isa pero the rest ay seryoso ang expresyon.

Hindi naman nila ako pinapansin simula pa kanina. I tried talking to them pero hindi nila ako sinasagot kaya mas napipikon lang ako.

Kung tutuusin dapat nga naka-secured ako kasi hindi mo alam kung ano ang kaya kong gawin lalo na nag trained ako under CIA. Pero kampante lang sila. Ano tingin nila saakin? Isang simple at mahinang babae? Kabahan dapat sila!

“G-go talaga ako . Gusto niyo pa ba makita kung gaano ako kag-go? “ I smirked and raised my middle finger to them.

Gusto ko lang naman gumaan ang atmosphere masyado na silang seryoso. Nab-bored na talaga ako at sobrang sakit na talaga ng pwet ko kakaupo. Hindi kasi ako makahiga kasi may mga katabi din ako.

“T-ngina, gusto mo bang pasabugin ko na ’tong bungo mo?! Ginagawa mo pa kaming b-bo!

I love it! Napikom na sawakas! After so many attempts. I’ll surely enjoy teasing them.

Tumawa ako nang nakakainsulto dahilan kaya mas lalo lumukot ang expresyon nila. “ Ilang taon mong

pinractice ang linya na ’yan? Matagal na ba? Parang hindi naman, no? Walang kasindak-sindak, eh. Seminar muna kita?“

Nagtawanan ang mga kasamahan niya kaya naman namumula ang mukha niya hanggang ulo niya dahil isa siyang kalbo. Inismiran niya lang ako.

“Ang swerte niyo naman nakuha niyo ako agad, hindi ba kayo nagtataka? Alam niyo ba—kilala niyo ba kung sino ako?”

“Wala kaming pake!” sagot nung pikon.

“Ouch pain, pighati. Shakit! ’Di niyo pala ako kilala. You know me lang as papatayin. Wala ba akong halaga? Sino ba naman ako para magkaroon nang mga may pakialam saakin.” napalabi ako at nag paawa ang mga mata.

“Oh eh ano ngayon ?” sagot nung isang lalaki. Mukha natutuwa din sila sa pangaasar ko.

“Dapat kilala niyo ’ko! Para ito sa kinabukasan niyo. Bahala kayo…Hindi ko kayo maliligtas.” huminga ako nang malalim.

Lumukot ang mukha nila at nailing-iling nalamang.

“Pambihirang babae ’to. Ano ka Diyos?” nagsitawanan sila.

Dinuro ko ang nagsalita. “ Ang kapal ng mukha mong banggitin ’yan! Kahit si Lord hindi kayo ililigtas. Kampon ba naman kayo ng mga demon!“

Napabuntong hininga ang isa. “ Hayaan niyo na, huwag niyo nang pansinin. ’Di niyo rin naman magagalaw ’yan nang walang signal ni Atlas.“

“ Wow, si Atlas pala ang boss niyo.“ tumawa ako. Napatingin ako sa expresyon nila na bigla napahampas sa noo at napahilot sa sintido.

Mukhang mababait naman talaga sila. Nabayaran lang. Baguhan palang yata sila sa ganitong trabaho. Kawawang tao nabiktima nang kahirapan—kalig patalim.

Wow, coming from me?

“T-ngina mo, Ernaldo!” binatukan siya nang isa kaya naman natawa ako.

“Paano ba ’yan? Sa sarili niyong bibig kinanta ang boss niyo. Satingin niyo ba magagalit siya sainyo? Sa pag expose niyo?”

“Bakit? Makikita mo rin naman siya agad! Kaya okay lang na sabihin namin.” nang g-gaslight nila sa sarili.

“ Hindi ka na rin naman ako makakapag sumbong dahil hinding-hinding ka makakatakas.“

Humikab ako kunwari. “ Oo nga, atleast ngayon may evidensya na ako. “ iniangat ko ang telepono ko na nasa bulsa ko.

“Nirecord ko.” pangaasar ko pa.

“ Ang tanga mo rin! Pinakita mo pa saamin ’yan!“ agad hinablot nang lalaki ang phone ko at nagtawanan sila na kala mo ay hindi ko sinasadya ’yon.

“Eh mamatay ka rin naman na bago pa mailabas ’yan? No choice ka.”

“Hala oo nga!” kunwari natataranta kong sambit bago tumawa nang pagkalakas-lakas kaya tinignan nila ako na parang na w-weirduhan.

“Pero okay lang. eh kayo ba ? Mawawalan ng trabaho, makukulong, or mamatay? Ang saklap naman ng kapalaran niyo? No choice rin? Tapos ang panget nang pagpipiliian? Katulad niyo.” ngumisi naman ako pabalik.

“Manahimik ka!”

Nag unat-unat ako . “Gan’yan talaga kapag pinagsisilbihan ang demonyo. Magdudusa din kayo sa impyern—-o shit! “ tumama ang ulo ko sa lalaking nasa harap ko dahil sa sobrang lakas nang pag preno nang driver.

“Ano ba! B-bo ka ba? Nag pa fixer ka lang siguro ng lisensya! Gusto mo pag enroll-in ulit kita ng driving lesson?!” i ritado kong saad dahil sumalpok ang mukha ko do’n sa katapat naming upuan.

“Ikaw manahimik ka d’yan! Konti ka nalang talaga tatamaan ka na saamin!” galit na sigaw ng driver.

“T-ngina ano ba ’yon!? Nabutas ata ang gulong.”

“ May nag paputok sa gulong! Alerto kayo!“ rinig namin mula sa radyo.

“Na habol pa tayo!”

“Anak ng tupa! Ano gagawin?!”

Pinanood ko kung paano sila mataranta kaya napangiwi ako. Baguhan ata talaga sila? Anong klaseng tauhan ’to, Atlas!

“Kasalan mo ’to eh! “ dinuro ako nang kalbo at tinulak ako.

Napahawak ako sa dibdib. “ Bakit ako? Bakit parang kasalananan ko? Eh tanga ’yung driver niyo!“

“Bilis! Tawag kayo back up!”

“P-ta! Kaya siguro nakaalis din tayo kanina agad! Kasi susundan pala tayo!”

“B-bo niyo hindi niyo kasi ako pinakinggan.” pinanood ko sila na naghahanda na para lumabas van.

“ Alerto! Lalabas tayo!“

Nagkakagulo na sila at inayos ang mga kanya-kaniyang baril. “ Tapunan niyo nalang ng granada para makalipat agad tayo nang sasakyan!“

Binuksan nila ang van at bakas sa mukha nila ang matinding takot. Ano ba ’yan palpak pa ’tong pinadala ni Laron.

Pinanood ko lang sila ngunit halos malaglag ang panga ko nang makababa sila ay sinarado bigla nila nang pagkalakas-lakas ang pintuan.

“Teka! Teka saan kayo pupunta ?”

I’m alone. Wala akong bantay. Iiwan ba nila ang kinidnap nila? Are they trying to to abandoned me? Or baka naman makikibakbakan muna sila bago ako kunin?

“Bilisan na ang kilos! Nagkakaputukan na!” hindi nila ako pinansin pero naririnig ko na nga ang mga putukan nang baril.

“G-go, baka naman kilikili mo lang ’yon!” saad ko nang binuksan ko muli ang van.

“Kuhang-kuha mo ang galit kong babae ka! Mamaya ka saakin p-ta ka!”

Tumawa ako nang pagkalakas-lakas.

“Hayaan niyo na ’yan! Dinidistract lang kayo niyan! FOCUS!”

“ Ilan sila? Kaya ba? Kaya?“

“Anak ka nang patingin! Apaka dami!”

Masyadong maraming nagsasalita. Sabay-sabay sila.Walang coordinasyon. Bakas na sakanila ang matinding taranta.

Alam ba nila ang ginagawa nila? Dapat ako ang priority nila? Ako dapat ang una nilang ilipat sa ibang van. Hindi pwedeng iwan lang nila ako dito ng magisa!

Dahil ako ang biktima! Ako ang kinidnap? First time lang ba nila or what? Naawa tuloy ako sa sasapitin nila kapag bumalik sila sa kampo nila na wala ang kinidnap nila. Sayang time—sayang ang effort huh. Baka buhay nila ang maging kapalit.

“ Hoy! Walanghiya kayo! Hostage niyo ’ko bakit niyo ko iiwanan!“

Sigaw ko mula dito sa loob pero wala silang naririnig. Napabuntong hininga ako at bumaba nalang .
Sumunod na rin ako sakanila. Natawa ako sa sarili ko dahil para akong tanga na nanonood lang sa putukan nang dalawang magkabilang kampo. Parang movie lang!

“Guys, guys. Gusto niyo ba tulungan ko kayo? Medyo sablay ang mga kamay niyo. Kukupad jusko!” humilig at humalakipkip ako sa van.

“Uy, gagi! “ napailag ako nang may muntik nang tumama na bala saakin.

“Tingin sa kanan! Umayos naman kayo ang tatanga niyo ! Marami ang mga ’yan hagisan niyo na nang granada!” saad ko at tinuro ang mga kalaban nila pero wala na silang naririnig at patuloy lang sila sa pagputok.

“Hoy ano ba! Ayusin niyo !” iritado ko mulimg sigaw dahil natatamaan na ang iba sakanilaz

“ Penge akong baril! Mga hinayupak kayo! Sana pala sumama nalang ako sa demonyo kong ama para maturuan ko kayong mga inutil kayong umasinta! Weakshit!“ pinapanood ko ang mga ito pero sobrang lamya naman nilang bumaril.

’Di na ako magtataka kung bakit mamatay ang mga ito nang maaga. Mga ulagain ang bwiset.

Napatingin ako sa kabilang kampo. Iniisip ko nung una ay hindi mga taga Montego at CIA ang mga ito pero nang makita ko ang isang soldier na may logo nang kanya-kaniyang kampo ay napagtanto ko ngang sinundan nga nila kami.

Pero bakit? Bakit agad nila ako babawiin ngayon? Kung kanina ay hindi naman sila ganon nag effort para mailigtas ako sa kamay nang kidnapper ko? Nagbago kaya ang plano? Or nahimasmasan sila? Eh kayang-kaya naman nila ako pigilan kanina dahil ulagain naman ang mga panget na ’to.

“Masyado silang marami! Atras na tayo! Hindi niyo mapapatay ’yan. Mga tanga pa naman kayo!” I kept shouting.

“Hagisan niyo ng granada! Nakaabang na sina Jeron .”

“Agree ako d’yan! Kanina ko pa sinasabi! Bilisan niyo kasi para makaalis na tayo! Ang dami nila!” sulsol ko pa.

“T-ngina, atras andami nga nila!”

“ Hoy! Kaya ’yan! Basta hagisan niyo lang nang granada para ’di makalapit! Masusundan din tayo ng mga ’yan!“ saad ko muli.

“Back! Back!”

Napanga-nga na naman ako dahil hindi nila ginawa ang sinabi ko. Hindi nila ako pinansin! Hindi ko alam ano mararamdaman ko right now. Pinapanood ko nalang sila na tumatakbo palayo. What the hell is that? Gumawa lang sila nang eksena?

I felt ignored.

Napahilot ako sa sintido at na buntong hininga. “ Hoy hostage niyo ’ko! Isama niyo ’ko!“ sigaw ko.

Halos sumabay pa ako sa takbo sakanila pero sobrang bilis nila at nakasakay na sila sa kanya-kaniyang mga van.

Hinabol ko pa ang van pero as in sobrang bilis nilang magpatakbo. Kaya hindi ko rin talaga nahabol.

“G-go nakalimutan niyo ’ko!” sigaw lo.

Wala na akong nagawa kung hindi tumingin nalang sa papalayong van nang mapagod na ako. Para saan pa ’yung eksena ko kanina kung iniwanan lang ako nang mga mangmang na ’yon.

Nakakahiya mga bwiset! Yari ang mga ’yon saakin kapag nakita ko. Ako ang tatapos sakanila!

Nag sakripsiyo pa ako kunwari para lang matanggay nila at iiwanan lang nila ako na gano’n kabilis? Anak shooting star. Ano mukhang ihaharap ko sa mga kasamahan ko?!

“Cat!”

Nanlaki agad ang mga mata kong nang makalingon ako. I saw Emily and Min na papalapit na saakin.

“ Hey!“ napatakbo ako at sinalubong sila.

“Baliw ka! Nagpakidnap ka daw?!” saad ni Emily pero hindi ko ito pinansin at tinignan ang kabuuan nila kung may injury ba sila ngunit walang kahit anong bakas nang sugat.

Iniiba ko ang topic because I’m too embarrassed!

“Sina Nath?” tumingin ako sa likod nila nagbabakasaling kasama na nila si Nath pero wala. Tanging mga unfamilliar na mukha lang ng tauhan nang CIA at Montego ang naroon.

“ Teka—teka, eh ikaw okay lang? “ nag aalalang tanong ni Min at tinignan din ang kabuuan ko.

“ Oo naman, palpak ba naman ang mga kidnapper ko. Iniwan ako

mga bwiset! Namana ata nila ang kab-bohan ng boss nila!“

“Hahaha ano ’yon natakot?”

I smiled. “ Pero mabalik nga tayo, kamusta na sina Nath?“

“ Okay sila! May konting mga sugat pero safe naman. Wala namang major injury. Kaya ang tanong dito magkasama kayo ni Captain pero bakit nag pakidnap ka pa rin bakit? Hinayaan ka ba nilang makidnap? Or what? Nasaktan ba kayo? Ano ba talaga nangyari? Nawalan kayo nang signal kanina?“ s unod-sunod na tanong ni Emily.

Hindi pa rin pala ako makakatakas sa kahihiyan na ginawa ko.

“ Eh, plano ko kasi malaman ang lokasyon ni Laron. Gusto ko makipag kita ka sakaniya.“

Napakunot ang noo nilang dalawa.

“Do you know how risky is that, Cat? I bet you know. Na ikaw lang mag isa ang susugod. Kaya nagtataka kami. Kayong dalawa na ang magkasama pero nakidnap ka pa rin and the worst is nagkagulo-gulo ang plano natin naging paiba-iba na maraming sumasalungat lalo na nagwawala pa siya,” sambit ni Emily.

“Sino?”

“Si Captain Roks ,” sagot ni Min. “ Hindi siya sangayon na hayaan ka nang matangay nang tauhan nina Laron. Kaya galit na galit siya kasi hinayaan na makatakas pa kayo.“

“Jusko ka! He’s so scary! Mas nakakatakot pala si Captain kaysa kay Commander saka kay boss Bite. Eh paano mo niyan papakalmahin ’yon!” tinuro niya ang lokasyon ng isang lalaki na nakatayo malayo saamin.

His gaze is sharp, piercing through me as if he’s studying every detail of my regret.

Iniwas ko ang tingin ko at binalik kina Min.

“He’s really mad. He didn’t say anything at first—so we come up na sa idea na balak na nga is hayaan ka na munang makidnap kasi nga nakareceived kami nang report sa nangyari. To make you a bait rin pero ayun nga hindi pumayag si Captain. Mas nagalit siya, mas nagwala siya. Hindi namin alam ang tunay na detalye sa kung paano ka nakuha pero ayun na nga ang alam lang namin ay galit na galit siya. AS IN NO JOKE! HE’S SO MAD. Kala ko nga papatayin kami!” In-act pa ni Min na para siyang natatakot.

“ Tss, hindi ata tumalab ang gamot.“ bulong ko sa sarili ko dahil mag iisang oras palang ang nakalipas. Kung nahabol nila kami ngayon baka 30 mins lang ang epekto nung gamot

“Puntahan mo na girl!” siniko pa ako ni Emily.

“ Ano pala balita kay Bite? “ pagbabalewala sa sinabi ni Emily.

Hindi ko nga magawang tignan si Roks ulit. I wish I could shrink, make myself invisible, or turn back time to undo everything that led us here. Alam kong galit siya saakin dahil sa ginawa ko.

Gusto ko nalang mag pakidnap ulit! Nakakahiya naman talaga ang ginawa ko tapos palpak pa ’tong mga kidnapper ko.

“ Nakuha na nina Commander ’yung location nila. Kaya they are on their way to get him. Kaya wala rin daw sense if hahayaan ka namin makuha. Mas magiging worst lang talaga.“

“ Here your earpiece. May gustong kumauusap sayo.“ hinagis saakin ni Min ang gadgets saka ko sinuot.

“ Open it.“

Tumango ako at hindi nagtagal ay nasagap ko ang signal nang kakausap saakin. “

Are you there?

“ It’s Deam.

“Yeah.”

“I don’t know if you’re even thinking or what? You haven’t changed at all, huh? I said just stick to the plan. But look at what you’ve done, hardheaded. What made you think you could kill Laron on your own?”

“Shut up.”

“There you go again, Paint! Always letting your pride take over. You think you’re some kind of savior? That you can carry everything on your shoulders like a hero? That’s not bravery—it’s stupidity. Haven’t you realized? Every plan you made alone failed. Every single one. And while you’re busy playing the lone martyr, you’re pushing away the people who actually want to help. You’re not saving anyone, you’re just wrecking what others built with care. So tell me… is that really worth it?”

I sighed when I realize something. “ I’m sorry.“

“Tch. I’m warning you—again. Stick. To. The. Plan. If you’re so desperate to die, just say it. I’ll make it happen myself. And don’t you even think about leaving him behind again. Do that, and I swear, babawiin nalang kita sakaniya. No hesitation.

I’ll let

him suffer..“

Magsasalita sana ako pero mukhang pinatayan na ako ni Deam.

Don’t leave him behind again.

Natigilan ako sa sinabi ni Deam. Sakaniya pa mismo nanggaling ’yon. Naalala kong iniwan ko na naman nga si Roks kahit nangako na ako na hinding-hindi na. I feel really guilty.

“Tara na,” usal ko sakanila at nagtungo ako papunta kay Roks.

“H-hello.” hindi siya nagsalita at tinalikuran niya ako kaya naman bigo ko nalang siyang sinundan.

My heart races, a deep, unsettled feeling twisting inside me. It’s terrifying to see him like this, knowing that I’m the reason for his anger, and that even if he’s not saying anything, his look alone speaks volumes.

“Roks..” tumigil siya pero hindi niya ako nilingon.

“What?”

“Ano—” why I can’t talk?

“May sasabihin ka?” malamig na tanong niya.

Parang natutop na talaga ang dila ko. Para ako tuta na nakasunod sakaniya. Ang mga tauhan nang CIA at Montego na nakakasalubong namin ay nag iiwas nang tingin.

Hindi nagtagal ay nakarating na kami sa sasakyan namin. Sumakay siya sa front seat. Napatingin ako kina Min at Emily na nakangiti nang hilaw at halatang napipilitan lang.

“Dyan nalang tayo sa likod,” wika ni Emily tumango nalang ako at napabuntong hininga.

Lima lang kaming narito sa sasakyan. At 8 seater ata ’to pero mas pinili ko na magkakatabi nalang kaming tatlo dahil sobrang naakward-an talaga ako.

At nang magsimula na ang byahe ay nabalutan kami nang katahimikan. Kaming tatlo nina Emily at Min ay nakakatinginan nalang at nag uusap sa mga mata.

“Ano, ahm? Tutal okay naman na. Ayaw niyo bang back up-an natin sina Derin?”
pagbabasag ko nang katahimikan.

“ Uh—okay lang naman din naman saakin. Ang tanong okay lang ba ’yon na mag interfere tayo sa ibang mission?“ napakagat nalang sa labi si Emily at sumulyap kay Roks na nakatingin pa rin sa daan.

“If it is not included in the mission plan, you are not to intervene. Any unauthorized involvement may compromise their coordination. There has been no request for assistance from their end—therefore, the answer is no.” malamig na sambit ni Roks.

“ Uh—oo nga I think that too .“ pag sasaang ayon ni Min kaya naman nilakihan ko ito nang mata pero nag peace lang ito.

“ Our mission’s still unfinished. We abandoned it… because someone refused to follow the plan.“ malamig muli na wika nito.

Ouch! Sapul na sapul.

Napatingin ang dalawa saakin at parehong napalabi sa sinasabi ni Captain.

“ Sorry .“ napayuko nalang ako at ’di na nagsalita.

Nabalutan na naman kami nangatahimikan. I felt the awkwardness din. Ang dalawa ay nag iiwas na nang tingin saakin. Mukhang takot na rin silang magsalita.

Nahihiya ako. Ayoko naman masaksihan ng mga kasamahan ko ang ganito kaya gusto kong pagaanin kahit papaano ang atmosphere. Pero paano?

“U-uh kumain na ba kayo?” out of nowhere na tanong ko kaya nagulat ang dalawa sa tanong ko.

“Are you hungry? “ balik naman na tanong ni Roks.

Napalabi ako. “ Hindi naman..“ sumulyap ako sakaniya pero hindi niya ako tinapunan nang tingin kaya pakiramdam ko ay nanunuyo ang lalamunan ko.

“Ehem.” tumikhim ako at hinilot-hilot ko ang aking lalamunan.

“Ano ba nangyari kanina? Nagpasabog nang bomba sa building ng casino. May mga hindi na diffuse? Ang akala ko napano na kayo. Sa mismong casino building kasi nagsimula ang pagsabog.”

“ Oo nga, sa third floor ’yon. May mga bombs pa na hindi napansin at na locate. Nakalabas agad ako kaya medyo hindi ako naapektuhan. Kaso medyo malakas ang impact kaya nagkaroon nang konting sugat sina Nath at Crim“.

Napatango-tango nalamang ako.

“Are we going straight to headquarters, Captain?” pormal na tanong ko.

“Yup, We’ll collect all the intel and hold position until the other operation gives the signal.”

“Hindi na tayo babalik sa casino?” paninigurado ko pa.

“ Nah ,“ tipid na saad ni Roks.

Sumulyap ako sa dalawa. “ Hindi na nga, kasi okay naman na bali may mga tauhan na rin naman ang CIA, Montego at Gobyerno ang naroon. According din naman sa updates ay umatras na ang mga tauhan ni Laron ,“ saad ni Min habang nakatingin sa laptop niya.

“So everything went so smooth naman?”

Mga duwag talaga ang tauhan ni Laron. Parang siya!

Umiling si Emily. “ Sadly maraming ding nadamay na civilian at maraming na confirm na namatay. Pero mas marami namang na rescue. Grabe that place pala is really hell! They tortured a lot of civilians to do something nasty!“

Napabuntong hininga ako at naramdaman ko na napatingin si Roks sa rear mirror kaya napatingin din ako doon dahilan para magtama ang tingin namin.

Agad niya naman niyang iniwas ang tingin niya.

“ Even some of the politicians hindi na nagawang nakatakas. Daming mga congresista ang naroon grabe! May mga actors pa!“

Nagkwentuhan lang kami tungkol sa mga na missed out ko na pangyayari sa mission hanggang sa tumigil kami sa Wendy’s.

Mag d-drive thru? Napatingin ako sa likod if nakasunod ba ang mga tauhan nila pero hindi. Kami lang na van ang narito.

What are we doing here?

Napalunok ako. Dahil biglang nakaramdam nang gutom dahil sa amoy. Nag order nang food si Roks at ang driver. Hindi na kami tinanong kung ano gusto namin kaya I feel like na we’re not included. At nahiya din naman akong magsabi nang akin kaya napalunok nalang ako saaking laway at nag iwas nang tingin sakanila.

Ngunit nagulat ako nang biglang inabot saakin ni Roks ang paper bag at ang iilang naman ay inabot sa dalawa.

“ Eat..“ natulala ako sa kaniya. At hindi makapagsalita.

“ Uy eat daw.“ siniko ako ni Emily.

“ Thank you, Captain! Sakto gutom na ako! Hehe,“ rinig kong usal ni Min.

“B-busog ako ,” labas sa ilong na saad ko

Hindi naalis ang tingin ni Roks saakin at kinunotan pa ako nang buhok.

“You EAT or else?” banta niya.

“You’ll eat her? “ natatawang sambit ni Emily.

Nanlaki ang mga mata ko at si Roks naman ay walang bahid na emosyon.

“Damn you! Captain ’yan umayos ka nga! Sorry Capt, laking UK kasi kaya ang bastos nang bunganga hehe, “ wika ni Min.”

Sinamaan ko lang tingin so Emily. “ Kain na nga kayo!“ saad ko at binuksan ang paper and nuggets, ceasar salad, fries at chicken with rice. Andami!

Napatingin ako kina Emily at Min na parehong nag eenjoy sa kinakain nila na para bang hindi galing sa bakbakan kanina.

Nagawa pa namin mag wendy’s sa gitna nang laban huh? It’s feels illegal what the heck.

“ Captain, gusto po ata niya na subuan mo siya, “ sambit ni Emily nang mapansin niyang nakatulala ako sa pagkain.

Na overwhelmed kasi ako sa kung anong uunahin ko! Bakit naman kasi ang dami nito? Mukha ba akong patay gutom?

Sumulyap ako kay Roks at hindi naman kami pinansin. Parang walang narinig. Ngunit napaigtad nalang kami nang biglang tumigil ang sasakyan.

“May kalaban?” naalarmang saad ko.

Walang sumagot kay Roks at sa driver kaya naman litong lito kami na napatingin sa paligid. Pero mas naagaw nang pansin namin ang paglabas ni Roks sa front seat at binuksan ang pintuan namin saka siya pumasok.

“ Move ,“ usal niya kaya naman dali dali napalipat si Min at Emily sa likod kahit na nakaharang kami sa pinaka daanan . Sa mismong upuan nalang sila umakyat papunta likod kaya muntik pa natapon ang mga pagkain nang mga ’to.

Napasinghap ako kay Roks nang maramdaman kong naupo na siya sa tabi ko kaya naman napausog ako lalo.

Susubuan niya ba talaga ako?

Sobrang awkward ng paligid. Ano bang next na mangyayari?

I’m so speechless! Nakatingin lang ako sakaniya.

Binuklat niya ang pagkain. “ What do you want to eat rice or salad?“

“Uy ako na..” hilaw akong ngumiti at pinilit na inabot ang food.

“ I bet salad. You don’t eat rice these days right?“

“U—uh..”

Nagulat nalang ako nang mabilis na nanghihintay na ang kutsara na may salad. Hinihintay niya nalang akong sumubo.

Wala na akong nagawa kung hindi ngumanga at ngumuya.

Nang malunok ko na. “ Ako na hehe.“

“Feed me then.”

“O-oh okay.. “ napatingin ako kina Min at Emily a nakangisi pero nakatingin lang sa labas.

“Babalik pa ba tayo sa casino? “ ulit ko saka siya sinubuan nang salad. At nagkaroon naman nang sauce ang gilid nang labi niya.

And hindi ko alam kung bakit hindi ko napigilan ang impulsive thoughts ko. At bigla kong nilapit ang bibig ko para dilaan ’yung sauce.

Dahilan para manigas siya at ang dalawa naman sa likod ay naubo at naramdaman ko pang may tumalsik na drinks at kanin.

Natulala saakin si Roks. “ S-sorry nadala lang nang emosyon,“

“Whoah! Ang init grabe namang emotion ’yan!” pagpaparinig ni Emily.

“Hahaha, ang sarap pala nang wendy’s dito kaysa sa UK. Sana maranasan,” panggatong ni Min.

“ No. Like I said, we’re heading straight to headquarters. No detours, “ saad ni Roks na para bang nahimasmasan.

Pero dahil nga bumalik ang pagiging tisoy niya kitang-kita ko na ang pula sa kaniyang tenga.

Hindi nagtagal ay nakabalik na kami nang headquartes. Nagtungo kami sa pinaka living room nang headquartes

“L et’s rest first before we take a bath ,” kaswal na usal nito.

“ We?“

“I mean no…” natigilan siya. “ But do you want?“ umiwas siya nang tingin.

“Uhh, sige.”

“I’ll prepare the bathroom. You rest first.”

Agad niya akong tinalikuran at hindi man lang binigyan nang pagkakataon na magsalita.

Napabuntong hininga ako. I open the television at nasa news na ang ginawang pag salakay sa casino. At naiinvolve na ang pangalan nang presidente. Nasa headline na rin sawakas.

Pinaood ko at napaangat pa ako ng kilay nang makita ko sina Crim at Nath na nasa likod pa nang host kumakaway.

“

Sina Nath at Crim nasa TV! HAHAHAH.“

Napatingin ako kina Min at Emily na nandito na pala sa tabi ko.

“Kala ko napano na sila. “ nailing-iling na wika ko. Mukhang okay naman ang dalawa.

“Syempre alam naman namin na sasabog talaga ang mga building. May plan B na d’yan. Sadyang natanga lang sa part na may hindi na diffuse. May mga sugatan pero nakalabas din agad.”

“Sina Deam kaya?” napabuntong hininga ako.

“ I think they are good naman. Nalocate ko system doing normal pa rin naman. Pero wala pang na receive na report na successful,“ ani Min.

I sighed.

“Sabihin niyo sa dalawa umuwi na. Gusto pa ata mag artista .” saad ko dahil napansin ko na lumapit sila sa nareporter at nagsimula nang mag pa interview.

“ Opo, we’re just here to play kasi we’re from UK. We don’t know that this place is illegal since this is one of the famous place in Philippines. I didn’t expect that this will happened. Look I have a lot of injuries huhu. This is so sucks! Trauma! Trauma!“ maarteng wika ni Nath.

“ Hindi namin alam. Naglalaro kami nang scatter machine eh. Paldo na nga ako, eh! Nagulat nalang kami may barilan. That was so scary. Pero mas nakakatakot na ’di ko na claim ’yung winning prize ko!“ usal naman ni Crim na kanina pa nag papa cute sa camera.

“ Yeah, very traumatizing. I don’t think we can move on from this. We’ll surely seek for the therapist after this. It’s so devastating to see people’s blood everywhere. Nah, I can’t really imagine.“ nag fake cry pa ang gaga.

Napailing-iling nalang at natatawa sa mga pinsagsasabi nang dalawa. I’m glad that they are safe.

“ The bathroom is ready..“ napasulyap ako kay Roks.

Napatingin siya kay Min at Emily. Bago sumulyap muli saakin.

“Ha ?” confuse na tanong ko.

“ I mean you can now take a bath ..“

“Uhh, yeah maiwan ko na kayo maliligo lang ako.”

Tinignan naman nila ako maloko kaya inisnob ko nalang sila.

“Sa kwarto ko ba? “ I mouthed and He nodded.

Kwarto na ginamit ko kanina kaya alam niya kung saan. Mabilis akong nagtungo umakyat do’n at hindi pinansin ang dalawa.

Pagbukas ko nang kwarto ay napaupo ako sa kama. And I don’t know. Nakaramdam ako nang matining kaba bigla..

Ano ba sabay kami maliligo? Or ako una? Tapos once done na ako siya naman?

Ayoko mag isip nang kung ano-ano pero kasi if sabay nga kami maliligo paniguradong may mangyayari!

Wait tama bang mag sex kami kahit nasa delikadong lagay ang Kuya ko?

Hindi nagtagal ay biglang bumakas ang kwarto at niluwa nito si Roks.

Oh my god! Wala pa man parang kiniliti na ang ibaba ko because as far I remember ay ovulation ko ngayon.

“Are you going to join me? “ nauutal kong sambit.

Hinubad niya ang pantaas niya— ang lahat ng suot niya pang itaas including the gadgets. Hindi ko maiwasan hindi mapanganga habang nakatitig sa napaka sexy at hot niyang katawanan.

Ang sherep? Ang sherep telege! Saakin lahat ’to?

“ Yeah, is it fine with you?“ lumambot na ang expresyon niya ngayon.

Napalunok ako. “Okay lang naman.”

Ako ang nauna pumasok sa bathroom. At agad humampas ang halimuyak nang mga rosas. Probaly because of the bath bomb. Napatingin ako sa bathtub na puno nang bula at may iilang rosas. Ready na rin ang mga shampoo, confitioner, body wash at kung ano-ano pa na gagamitin ko.

Napatingin ako sa pintuan at hindi siya agad sumunod kaya naman ay agad ko nang hinubad ang lahat nang damit ko.

Nagtungo ako sa shower. At nagbasa na nang buhok at katawan. Napaigtad ako nang maramdaman ko na may presensya na sa likod ko.

I felt so awkward. I covered my chest while letting the water travel through my body. Kala mo naman self ’di pa niya nakita ang kabuuan mo.

“Sige mauna ka na muna mag shower.” usal ko at umusog nang kaunti.

“ Huh ?“ rinig kong tanong niya mula sa likuran ko.

“Anong huh?”

“ Hindi ba sabay tayo?“ why he sounds so lambing? As in ang lambing-lambing nang voice niya eh parang kanina lang ang cold niya.

“Eto nga sabay na tayo.” hindi ko pa rin siya hinaharap at kunwari kinukos-kos ang aking sarili.

“Look at me, Cenery.”

“Cenery..”

I felt like my heart jumped out of my chest when He suddenly wrapped his arms around me, pulling me to him. Our bodies touched, and I felt his man poking my behind.

Grabe ’yan! Ramdam na ramdam ko ang saludo nito saakin.

“I love you..” he whispered in my ears.

Ramdam na ramdam ko ang pagtaas nang balahibo ko. Pero hindi ko napigilan ang sarili ko. I turned around.

Nagtama ang paningin namin. Mapungay-pungay na mata niya akong tinignan. Bumaba ang hawak niya sa bewang ko at ako naman ipinalupot ko ang kamay ko sa kaniyang keeg.

His mouth was already waiting like a question. Unti-unti niyang inilapit ang mukha niya saakin. Our bodies pressed together heatedly against the wall, breathing heavily as our lips pressed together.

Binuhat niya ako dinala sa bathtub. I don’t know I wanted him to rush everything. I’m too horny! Pero he’s so gentle with his touch. I want him to touch my sensitive area rightnow!

Nang maiupo niya ako He also stepped forward putting one foot in the tub, then squatted as he held the sides so he could lower himself down with both legs spread out.

Soft kisses trail up the back of my neck. I closed my eyes when I feel his breath. I felt his both hands in my mounds. I open my eyes and let out a moan.

I could feel his cock jerk in excitement. Kaya mas lalo akong umayos nang upo. And I made sure na nag tatama ang mga sesitive area namin. “ F-ck,“ He cussed.

“I want you ,” I said while started to move and I smirked knowing that his man is getting so hard. It’s so hard like a steel.

“Whoah. No. I want you to relax and enjoy the moment first. We’ll not do it.” He whispered.

What? So ano ’to? Ganito lang? Hawak-hawak lang?

Kaya napabusangot nalang ako. “ But pwede bang ipasok na while we’re doing the foreplay? I wan’t to do it with you. I’m a bit horny..“

A bit?

“Silly!” He hugged me tightly bago niya kinuha ang loofah body scrub at nilagyan ito ng body wash. Maingat niya idinikit ito sa leeg ko pababa sa likuran ko. He’s so gentle that makes my down more wet.

Nang matapos na siya ay ang harapan ko naman ang ang dahan-dahan niyang iniscrub. I bit my lower lips when bis thumb was making small circles on my nipple.

“Ohh~”

Pinagpatuloy niya ang pagsasabon saakin hanggang sa matapos siya. “ Bend over.“

Kunot noo ko siyang tinignan. “ I’ll wash your legs.“ inosente niyang sambit.

Napangisi naman ako. Hindi punong-puno ang bathtub. Halos kalati lang naman at dahil malaki ito ay ginawa ko ang gusto niya.

Tignan natin if hindi mo ’ko pagbibigyan!

Malaki din naman kasi ang bath tub dito. Hindi naman ako malulunod or nababasa ang mukha kasi lumuhod lang ako at nakahawak naman sa kanto nang bathtub.

But my position it too awkward because my sensitive areas are now facing him.

I feel like it’s wrong to do this while my brother’s life is in danger. Pero potek hindi ko kayang hindi namin gawin ngayon. Horny na horny ako!

Sorry, Kuya Bite. Lord ikaw na bahala kay Kuya please.

Pesteng ovulation ’to!

“ Sexy ,“ He didn’t touch my butt nor my cats . He proceed to wash my legs and thigh.

Is he even serious? Ganito lang gagawin niya?

“ Nakakangalay, siguraduhin mong sobrang linis ko.“

He chuckled a bit at pinagpatuloy niya ang paglilinis. Para akong bibigay dahil legs palang ang nahahawakan niya ay nanginginig ako.

“I’ll wash her po? “ He asked a permission.

SO CUTE!

“Yes please.”

Dahil nasa tabi lang mga gagamitin ay may inabot siyang feminine wash. Halos ma out balance ako nang dahan-dahan niya pahiran ang paligid nang vuvla ko.

He started to rubbed the soap to the cheeks of my cat and d-mn it He’s so gentle with the touch.

“Roks!” ‘Yan ang gusto ko.’ Gusto ko isigaw.

Nakakangalay ang pwesto ko pero mas nat-turn on ako. Mas nag eenjoy ako. Parang nawala ang mga nasa isip ko. Ang mga problema. Ang buong focus ko ay nasa ginagawa namin.

Isa lang ang gusto kong mangyari ngayon. LABASAN! I hope my brother is safe. I trust Deam and Derin.

Lord please. Gabayan niyo po sila.

I heard him chuckled. He kept rubbing his finger that full of femine wash up and down my slit sending shivers up my spine.

“Oh so wet?”

“Because I’m horny! I want you inside me! Nangangalay na ako.”

Hindi siya kumibo at pinagpatuloy pa rin ang ginagawa niyang pagsasabon hanggang sa tuluyan nang bumigay ang tuhod ko dahil sa simpleng pagdaudos ng kaniyang daliri ay nawawala na ako sa ulirat.

“ Ayoko na pagod na ako !“ inis na inis ko.

“C’mon, Love. I’ll wash it pa,” malambing na saad nito.

I bit my lower lips. Inis akong bumalik sa pwesto ko kanina. Binanlawan niya ito kaya hindi ako naging ready when he inserted his two finger while washing me.

“Oh, no.”

He started slowly and later increased the pace. I was totally in his control now. I was moaning like hell. He kissed my entrance, teasing her with his tongue, brushing his nose against my clit.

It felt so good that I though that I might cum but again he stopped right before I climaxed. Hinila niya na ako papalapit sakaniya. Magkaharapan kami. He started to kiss me softly pero itinulak ko siya. Hindi ako satisfied!

I took his cock in my hand and guided it to my opening, looking into his eyes the whole time, biting down on my lower lip.

Napailing-iling nalang ’to at hinalikan ako sa noo. Pero ako ito hirap na hirap ipasok.

“Alright, we’ll do it but Let me do that. “ He whispered and wrapped his hand around my neck. And sa isang iglap ay nahanap niya na agad ang entrance. He slowly slid the head of his cock into my opening.

I pushed myself pushed his hips upward. “ Oh~ f-ck!“ He groaned. “ It’s so tight..“

My hands go back to the sides of the tub to lift me up again. I squeeze my legs together and bounce. He ran his hands over my breasts, licking and kissing my lips over and over. He slid his hands lower to my hips, and urged me to go faster.

Water splashed everywhere, hitting the floor as he grabbed onto the sides of the tub and thrust himself up into mine. Sinasalubong niya ako kaya mas lalong na hit ang spot ko.

“Love, I’m not gonna last . Dahan-dahan lang.” He whispered against her mouth.

“ No! Hold on! Konti pa !“ I cried out against his mouth and pumped faster, up and down over him, clenching him tight inside mine.

“Wait— let’s rest first .” tumigil siya kaya napatigil ako. Napagod ako do’n ha.

He kissed and suck my nipple. Then bumalik sa labi ko pahaba sa leeg ko. He kept doing it.

And hindi ko na talaga kaya. I rode his cock again.

“You really can’t wait?”

“I CAN’T!” I shouted

He then grabbed my ass and assisted my movements. I was spinning my hips in a round motion. Mas lalo ako na turn nang makita ko expresyon ni Roks. He’s enjoying this cow girl position.

“Cat!”

Did I hear my name?

Mas binilisan ko ang galawa ko because I felt like I’m coming na. “ Malapit na ako,“ I said.

“I’m not gonna last as well.” hinawakan niya ako sa bewang para alalayan and He did the movement.

“Cat! Are you there?!”

“Did I heard my name?”

He kept moving . “Yes.”

“Wait!” saad ko kay Roks.

“Cat! Open the door!”

“Is that Emily?” kunot noong usal ko at tumagil.

“ Yeah .“ nagtiim ang bagang niya. He looked disappointed dahil alam kong malapit na siya pero hindi natuloy.

Umiling ako. He’s still inside me. His grip only tightened, one hand bracing my hip as the other slipped lower, bolder. I moved

The knock came again, louder, but so did the sound of the water—sloshing with every slow, steady push of his hips beneath the surface. I gasped, fingers gripping the edge of the tub as the moved harder, more certain, chasing the rhythm of something he refused to pause for anyone.

My back arched, my breath hitched. The water rippled around me, slapping gently against the porcelain with every slow, deliberate thrust beneath the surface.

“Cat c’mon! Please open the door! We received a report from our commander!”

And with a low, guttural moan, he finally let go—spilling deep inside me, the heat of him mixing with the steam around me pero hindi ko na ito gano’n na enjoy nang marinig ko ang sinabi ni Emily ata agad akong umalis sa pagkapatong kay Roks. Ika-ika pa ako na tumakbo palabas nang CR ngunit nahabol ako ni Roks.

“Wait—you’re naked. Wear this.”

Inabot niya saakin ang wardrobe at pareho naman namin agad sinuot ’yon.

Nararamdaman ko ang sakit nang puson ko At ramdam ko pa ang pagtulo ng cum ni Roks sa legs ko ngunit hindi ko na ininda ito. I immediately open the door of our room.

“ Yes! Why? Anong news ?“ I asked Emily. Siya ang unang bumungad saakin.

But natigilan ako nang makitang luhaan ito.

“Bite..” she started to cry.

“ WHAT?! “ kinakabahan kong sambit.

“He’s dead..”

Naging triple ang bilis ng tibok nang puso ko. “ Huh ?
No ! No, that’s not true!“

Umaakyat lahat nang dugo sa ulo ko. I don’t know may kung anong emosyon na bumabalot saakin.

Naitulak ko na si Emily dahil nakaharang ito sa daanan ko at tuloy-tuloy na akong tumakbo pababa.

“Where are you going ?!” pero bago pa ako makalayo ay nahila na ako ni Roks.

“Bitawan mo ’ko !” sambit ko at nagpupumiglas.

His eyes darkned. “ Why? What are you trying to do!“ matigas na saad niya. I can see the anger in his grey eyes.

“Tanga ka ba? I know you know! Pupuntahan ko ang Kuya ko at ililigtas ko siya! He’s not DEAD! Dapat hindi na ako nag stay dito! Dapat dumeretso na ako do’n!”

What the f-ck! Eto na nga ba sinasabi ko eh.

Pilit akong kumakawala sa hawak niya ngunit naging mahigpit lang ito lalo.

His jaw clenched and his grey eyes is burning. “ Do you even know their location? Don’t be reckless!“

“Kailangan kong makita si Bite! Kailangan ako nang Kuya ko ano ba! Bitawan mo ’ko!” naupo na ako sa sahig para lang alisin ang pagkahawak niya.

I attempt to kick his balls pero naiwasan niya ito. “ So what now? You’re gonna make your own plan again? You’ll just f*cking leave me behind? Throw yourself into danger and sacrifice yourself like it’s nothing?!“

“Oo! Wala kang pake! Kaya bitawan mo ’ko! Huwag kang selfish!”

Binitawan niya ako. He looked at me disappointly. “ Why are you always do this? You’re being so reckless. And what? Does it help? No, because you’re only making things worse! Hindi ka na ba nadala, Cenery?“

I laughed without humor. Kanina lang napalambing namin sa isa’t-isa ngayon eto nag aaway na kami habang parehong suot pa ang bathrobe.

“ Oh, so it’s my fault now? Kasalan na ba puntahan ko ang kapatid ko?! Ano gusto mo dito tumunganga?! At least I’m doing something! What about you? Standing there after f-cking me, criticizing me—like that’s helping! “ galit na sigaw ko.

“D-mn it! Doing something? You call that helping? You’re destroying everything we’ve worked for! Anong magagawa mo ngayon? Pupunta ka mag isa? Ipapain mo muli ang sarili mo! Do you think you can kill them all?! C’mon, Cenery. Kahit ngayon lang I’m begging you—-sana makinig ka. Please trust me..”

“ Worked for? Our plan wasn’t working!Pinagkatiwala ko ang Kuya ko sakanila then ngayon babalita nilang patay na siya?! Hindi pwede ’yon Roks! Kaya nga pupuntahan ko ang Kuya ko! Ako mismo ang papatay sakanila! Ako mismo kukumpirma kung patay na ang kuya ko!“

Napasuklay nalang ito sa kaniyang buhok.

“ See? You’re being reckless again! You can’t handle this alone, Cenery! Yes, we’ll go—but I’m coming with you, damn it!“

I glared at him. “ Wow! Anong kala mo saakin ha? Kaya ko! I don’t f-cking care if you’re doubting me! Pero papatunayan kong kaya ko!“

“And you too, Cenery, you never stop doubting me. Because if you didn’t, we wouldn’t have ended up like this. Until now you didn’t even trust me at all? Ang tingin mo pa rin ba saakin kaaway? You promise me that we’ll fight together. Pero bakit iniiwanan mo na naman ako?” His voice trembling pero bakas na bakas ang hinanakit.

“You don’t get it, do you? I’m trying to fix this because I care. You don’t understand please! Sayang ang oras ano ba! Bitawan mo na ako kung ayaw mo mkong gumamit ng dahas!”

“Because you never make an effort to help me understand!”

“ Hey

wait—wait huwag kayo mag away. Hindi ito ang tamang oras para d’yan! You guys need to fix yourself! Need na nila nang back up! Mamaya na ang LQ niyo! Huhuhu!“ natigilan naman kami nang mapansin namin si Min at Emily na nakatingin lang saamin na naguguluhan but I can see na namamaga ang mga mata nila.

We both stand there in tense silence, staring at each other, the air thick with frustration.

“D-mn it!” He deeply sighed. “ I’m… I’m sorry.“ He tried to held my hand pero iniwas ko ito.

Nakapagat ako sa labi at nagsimulang tumulo ang mga luha ko. “ I’m sorry, okay? For not listening, for messing things up. I know, i know. It’s all my fault. I just… I thought I was doing the right thing.“

Tama si Emily hindi ito ang tamang oras para mag away. Kailangan ko siya kahit anong mangyari.

Hinila ako ni Roks papalapit sakaniya.

“Shhh, I’m sorry. I didn’t mean to say that. It’s just that…I’m really afraid. Cenery, It’s not just about you. We’re in this together. I just need you to trust me, to let me in. You don’t have to do everything alone.”

“I’ll try. I’ll do better. I swear.”

“ We’ll figure it out. Just… don’t shut me out again. “ He gives a faint, relieved smile.

Umiling ako at pinunasan ang mga luha ko. “

I won’t. I promise.“

“ ’Yan tama ’yan sama-sama tayo! Huwag muna mag away at lambingan. Kailangan na natin puntahan si Boss.. “ akward na saad ni Min.

Nilapitan ko si Emily at niyakap.

Hinding-hindi matatapos ang gabi na ’to. Na hindi ko mapapatay ang hayop Laron na ’yan. Hindi niya ginawang mapayapa ang buhay ko.

Hindi na kami nagsayang nang oras at nag handa na kami para sumunod sa lokasyon nina Deam.

“Nacontact na ba sina Deam ?” I asked Min.

“Wait— ayan!”

Kinuha ko ang earpiece sakaniya.

“ Deam! Deam! How’s Derin? Iuwi mo nalang muna siya. Baka ano pang mangyari sakaniya..“

I’m still convincing myself that my brother is still alive. May naiwan siyang asawa’t anak. Sobrang bata pa nang pamangkin ko. Hindi niya hahayaan na ganunin siya.

“Our men will bring her to the hospital. She was struck by the bomb when she’s trying get your brother. Why you girls are so hard headed huh?”

I felt his stress. I know he’s trying to lighten the mood. Lalo na kambal niya pa rin ’yon. I can feel Derin’s pain.

“ Roks, Derin is injured..“ I said to him dahil nakatingin lang ito saakin.

“F-ck. Where is she?”

“Hospital..”

Mabilis ang oras at kailangan mabilis din ang kilos namin. Nagtungo kami sa isang luma pero napakalaking planta sa Mandaluyong. Isa ito sa mga headquarters nang tauhan ni Laron.

“Deam, kami na ang bahala. Please samahan mo muna si Derin,” usal ko nang makarating kami.

Umiling ito. “Laron is still missing. They said they’re taking a private plane to the Philippines, but there’s no telling if that’s really their plan. I wouldn’t be surprised if he’s already in hiding. We have no way of tracking him, and there’s no sign of when—or if—he’ll arrive. He’s coming from Indonesia. Pero si Atlas, he’s here. He’s

trying to escape

..“

“What? So mema lang pala ’yung tawag niya saakin kanina.” kunot noong sambit ko.

Nagkibit balikat siya. “ And we also have a problem aside from Bite ,“ usal naman ni Roks sa tabi ko.

“What?”

“They got Aliana.” Ang tunay kong ina?! Talaga bang wala na silang patawad?

“How?! ’Di ba nasa pangangalaga siya nang Montego? Your security sucks!” tinulak ko nang bahagya si Roks.

Umiling silang dalawa. “ Even the strongest security is useless when someone betrays you. And do you know why everything fell apart? Because of your cousin—Roi.“

“T-ngina talaga ng bwiset na ’yon. Malilintikan din ’yon saakin. Para magising sa katotohanan!

Anong balita sakaniya? Is she alive?! Meron ba kayong clue where is she?!“ Hindi ko maisip na ang sarili kong kaibigan simula bata ako na pinsan ko pala ang mag t-traydor saakin.

Hindi ko pa rin maintindihan paano nakuha nina Laron ang loyalty ni Roi!

“ We’ve already designated another team for that mission. As of now, we haven’t received any updates from them. “ sagot ni Roks saakin bago sumulyap kay Deam.

“ Where’s Bite? How did you confirm that He’s dead?“ Roks asked.

“He got stuck in the freezer factory. We saw him, but by then, the place had already exploded. There was nothing we could do.”

“

Anong katangahan ’yon? Bakit hindi niyo agad nailigtas?!“ lumapit ako kay Deam at kinwelyuhan ko.

Ni hindi pa kami nakapag bonding ng matagal bilang isang magkapatid pero binawi na agad siya saakin. Ang tunay kong ina ngayon ay delikado ang lagay! Sobrang bilis nang mga pangyayari. Hindi nag s-sink in sa utak ko!

“ Cenery !“ bawal saakin ni Roks.

“Satingin mo ba gano’n kadali? Huh?!” sagot naman pabalik ni Deam.

“Where’s his body?!” sigaw ko sakaniya.

“Cenery please . Calm down .” pagaalo saakin ni Roks.

“ Did they recover the body? Are you sure… it’s really him?“ I’m trying to be calm..

“ Yes po ma’am, and na I dentify na rin ni Madam Derin na iyon nga ang suot ni sir Bite

, bali dinala po muna siya para autopsy ang katawan at diretso na rin po siya sa morgue pagkatapos,“ usal nung isang tauhan

“They keep changing locations to throw us off. Our only goal was to find Bite—but instead, we found him dead. They want our attention on Bite’s death so they can slip away and protect the names involved. Ngayon lang. We got a news na magpapa presscon daw po si Laron bukas.” biglang sumabat si Min at pinakita ang news article saamin sa kaniyang tablet.

“So what now? Tapos na ang mission ngayon gabi? Dahil na hanap ang Kuya ko. What next? Wala na tapos na

?“ mapait na saad ko.

Deam deeply sighed. “ No. We finish this. We owe that to Bite. His death has to mean something.“

Napatitig ako rito. “ You’re right. If we stop now, then they win. And Bite… he believed in this mission more than anyone,

hindi ko magagawang magluksa nang lubusan kung alam kong pakalat kalata lang si Laron at Atlas! Maaring hindi lang si Bite ang kunin nila saakin!“

Humigpit ang hawak ko sa baril . “Yes. We mourn while we move. We can do both. Grief doesn’t stop the mission—it fuels it.” galit na sigaw ko.

“Then let’s make them regret ever underestimating us. We strike back. Not just for the mission… but for him. For the victims,” usal pa ni Roks.

“ The next mission, we go full force. We make sure Atlas gets caught—this time, no more escaping. And we’ll get the evidence we need. Because by tomorrow, Laron will try to clean his name. You know he will. He’ll twist everything to erase his involvement. We don’t give him that chance!“

maotoridad na usal ni Deam.

“MOVE!”

“Copy that!”

They started to move ngunit si Roks ay lumapit saakin.

“ Please be safe. I love you. “ He kissed my forehead.

“ I love you, be safe too, Mahal.

You don’t have to follow my path… but please—be my shadow. Stay close, even if from a distance.“ sambit ko sakaniya. “I always left you, and it nearly destroyed me. I won’t make that mistake again—never again.”

He just smiled.

And we started to move—through the whole planta. It was massive. Dark. Twisting. Like it was built to trap people inside.

Sobrang laki nito parang isang buong city. Kaya mahihirapan din talaga sila ilocate ang mga kalaban dito.

Gunfire echoed from deep inside the structure. Every shot bounced off metal walls like screams.

Sa paglalakad ko ay apakaraming mga tauhan na ang nakikita kong nakahandusay. I rolls out, aims, and fires—three clean shots. Silence follows. The sniper drops.

Andami pa rin kaming nakikitang mga tauhan nina Laron. They firing us pa rin. I believed na nandito pa rin sina Atlas. I know hindi naman nila hayaan makatakas ito ng gano’n kabilis.

May nakita akong mga CCTV na nakalalat sa mga tataas na pole. They are working and moving. I bet he’s watching me! He’s watching us.

Naglalakad pa ako ng malayo mula sa pinaggalingan namin kanina para sundan ang mga camera.

“ Atlas?! Still hiding like a coward? What’s wrong—Do you even have a balls? Are you that scared to face us? What is it—afraid of dying? Does a devil like you tremble at the sound of a bullet?“ I laughs darkly, like a witch enjoying the fear in the air.

Tumigin ako sa paligid hindi ko nakita si Roks at mga ibang kasamahan namin but I know they are just hiding.

Wala pa rin lumilitaw na mga tuta nina Atlas pero hindi ako nakakasiguro kaya Alerto pa rin ako.

“ I wonder if you even know how to hold a gun properly. The ones you hired to kidnap me? Pathetic.

Napaka inutil!

You should’ve taken me earlier—maybe I could’ve trained your men myself.

Anak ng shooting star nakakahiya kayo!

“

“Meet me, Atlas! If you’re really as brave as you pretend to be. Maybe you did kill my brother… because you still have feelings for Derin, huh? But let me ask you—do you really think she’d ever fall for someone like you? A stray… an orphan… a puppet who obeys a man that’s not even his real father?”

I raised my middle finger in the camera. “ AMPON! Do you honestly think you’ll get anything from all of this? From all your cruelty ! TRUST ME—if I surrender myself to Laron, you’ll be the first one he’ll throw away like trash. You’re just a tool to him, Atlas. And the moment you outlive your use… he’ll crush you.“

“ Dahil isa ka lamang hamak na AMPON! “

And suddenly… I felt it. A sharp, burning pain—straight through my palm. My breath catches. I looks down, blood dripping from my hand. A bullet had gone clean through.

Bwiset na ’yan!

“ Sh ! t “ I smirked. It wasn’t just anyone. That presence… that silence… it could only be him.

I looked around, but he still wouldn’t show himself. I kept turning in circles, searching—ignoring the pain burning through the bullet wound in my palm. Then I tore off my protective gear. Screw it.

I laughed bitterly. “ Coward’s shots. Suits you perfectly.“

Suddenly, I felt it—that instinct, that chill—someone was aiming again.

I dodged just in time and fired back without hesitation. Bullets started raining down on me from all directions. I dove and rolled, taking cover behind massive metal barrels.

And then… I saw him.

A man standing firm, body secured. My eyes scanned him—head to toe. Full bulletproof gear. Thick vest. Helmet. Layers of armor like a walking fortress. Kaya natawa na naman ako. He’s with more than 20 people. Duwag na duwag yarn!

“So you finally showed yourself, Atlas.”

I stared him down, blood dripping from my hand, but I didn’t flinch.

I scoffed.

“Wow. That’s a lot of protection. What’s the matter? Scared of getting hurt? Beh, ano ba ’yan? Kalalaking tao?”

I took a step forward, smirking despite the pain. Hahaha nakakatawa ang itsura nang lalaking ’to. Lalaki ba talaga ’to?

“ You’ve got more armor than courage. No wonder you shoot from the shadows.“ I laughed.

He smirked too. “ You’ve been calling out for me like a lost child. I thought I’d give you what you wanted.“

I laughed histerically. “ Ampon ,“ nasambit ko nalang.

Before I pointed a gun he shot my other hand again.

“ Coward shots huh?“

“Hindi, ampon shot.” I cried in pain but I still laughed.

Chapter 70

Paint Cenery

PAGMAMANHID lang ang nararamadam ko mula sa mga tama ng baril na tumama saakin. Ngunit hindi ko na ito inalintana. Sa halip ay pinakiramdaman ko ang paligid.

Amoy pulbura, usok, at dugo ang paligid. Ang bawat hakbang ko sa semento ay may kasamang lagitik ng basyo ng bala.

I’m cornered. Napapalibutan nila ako rito sa isang napakalawak na warehouse. Ni wala akong makitang anino ng mga kasamahan ko.

Well gusto ko naman ’to. Gustong-gusto ko na rin talaga naman sila makaharap. Kung maari pati na rin si Laron. And I know, mabilis lang a-aksyon ang mga kasamahan ko.

And Roks is here, hindi niya ako papabayaan.

Kailan ba ako natakot mamatay? Mas kinatatakutan ko kung si Roks ang mawala saakin. Hindi ko kakayanin. Hindi pa ako nakabawi sakaniya.

“Dami niyo naman,” bulong ko sa sarili. “Para lang sa isang babae?”

Tumingin ako sa kanilang lahat na pare-parehong nakatutok saakin ang mga hawak na M14BER na baril.

Napailing-iling nalang ako. No wonder, duwag sila pare-pareho! Mana lang pala sa mga nasa itaas nila.

Naka-on pa rin ang earpiece ko. Ang static ng comms ang tanging tahimik sa gitna ng gulo na ito. Hinihintay ko ang mga susunod na command and updates.

“ Cenery, we’re reading heavy movement around your perimeter. Two on north, four closing in south alley, six more on rooftops. You’re boxed in! D-mn! They are a lot! I didnt expect this! We’re cornered!“ rinig kong usal ni Roks sa kabilang linya kasabay nang sunod-sunod na putok ng baril.

“Copy, be safe please..”

Hindi ko inaasahan na ganito karami ang tauhan nila. Kung tutuusin ay marami nang nalagas at nahuli. Ganon ba talaga karami ang loyal sa ama ko?

Tumingin muli ako kay Atlas na nakangiti. Napapalibutan kami nila. At sinasabi ko na sobrang OA nila sa dami! Ano kayang gusto nila mangyari? To kidnap me? Or just kill me?

Napatingin ako sa orasan ko. Ilang minuto na ang lumipas simula nang paputukan nila ako ng baril. Tinignan ko ang tuloy-tuloy na agos na dugo sa mga kamay ko. Hanggang ngayon wala pang kasunod na pagpaputok ng baril.

Napangiwi ako. They are all standing there just watching me. Ano pa kaya hinihintay ng isang ’to? Confrontation?

They could’ve just pulled the trigger if killing me was really what they wanted from the start. Hmm, so fishy! Kung talagang gusto nila ako mamatay kagaya ng ginawa nila sa Kuya ko ay hindi na sila nag papatumpik-tumpik pa. Papaulanan nila ako ng bala.

Is this because of my Father’s order?

Now I’m sure — they can’t bring themselves to kill me, In the end, I’m still his daughter. Or maybe… my father wants to be the one to end my life himself?

Nasaan na ba ang hayop na ’yon? Bakit hindi siya ang humarap saakin! Napakaduwag!

“Do you even have a balls?” mahinahon kong sambit kay Atlas.

Nag-angat siya ng kamay—isang senyas lang, at sabay-sabay na umatras ang mga tauhan niya ngunit alerto pa rin ito sa paligid.

He looked at me with a mocked expression. “ Do you want to see it yourself, little sister? Or maybe touch it? Well, I wouldn’t really mind having an affair with you — after all, I like you, and you’re only my stepsister,“ mapanuyang saambit niya.

“ You’re so disgusting! Gaya ng suot mo!“ pinipigilan ko ang sarili ko matawa sa itsura niya ngayon na balot na balot.

Takot na takot mamatay huh? Gusto barilan—mamatay ayaw? Aray ko!

“Ano bang gusto? Alisin ko ’to? For you to see my body?”

I clenched my jaw. Hanggang ngayon hindi ko magawang masanay na may ganitong side na ugali si Atlas. It seriously makes me cringe.

Napailing-iling ako. “ You’re out of your mind, Atlas. You threw everything away , your name, your talent, your future! You were once the most sought-after director! Sikat na sikat ka, ni hindi mo nga kailangan ng pera ng demonyong ’yon para mabuhay ka! Para maging successful ka!l

I thought He’s really genuine noon sa pagtulong saakin. Sa pagiging mabait nito saakin! Sa lahat nang pagliligtas niya but I was wrong dahil pare-pareho lang sila ng agenda. Gusto nila akong paamuhin at maging isa sakanila.

Kitang- kita ko ang pagyukom ng kamao niya. “ Shut the f-cked up! Wala kang alam!“

“I used to believe your fame and talent existed only because of your wealth kasi nga anak ka naman ng president. Nepo baby gano’n— that people adored you for what you had, not who you were. You were everywhere, Atlas. The spotlight, the awards, the praise t-ngina all yours. Nainggit ako na natutuwa! Even then, no matter how hard I tried to convince myself otherwise, I couldn’t stop admiring you… idolizing you. You were amazing. I looked up to you so much that I dreamed of becoming like you one day, someone capable of moving hearts, of changing lives through art..”

Nakita ko ang unti-unti pagbabago ng expression niya. Natigilan siya na parang sapul na sapul siya sa lahat nang sinabi ko.

Sobra ang paghihinayang ko sakaniya. Mabait siya sa lahat noon. Dati ay sinasama niya ako sa mga shooting niya at nakikita ko kung paano niya tratuhin ang lahat. My classmates, his students. Hindi ko naiisip na puro pagpapanggap lang ’yon. Because I felt how genuine He is before.

“But then you let that monster corrupt you… twist everything you stood for! SAYANG KA!”

Totoo naman, sobrang nadismaya ako sa kanya. Lalo na nung nalaman kong peke lang pala lahat ng pagpapahalaga niya sa’kin noon. Ang sakit, kasi naniwala ako. I’m really disappointed because after all tinuring ko siyang malapit na kaibigan.

It’s true rin simula nang makakilala ko si Atlas. Ay mas lumalalim ang pagmamahal ko sa Arts. Hindi ko mapagkakaila na marami akong natutunan sakaniya noon.

Pero on the other hand, nakakapanghinayang siya, I read alot of articles and magazine about how good he is. May mga insponsor pa nga ’yang chararity. Kapag tinitingnan ko o napapanood ang mga gawa niya dati… ibang-iba.

Nakikita ko kung gaano siya ka-passionate. Wala kang makikitang pilit puro puso, puro alab. He loved every bit of it — the art, the process, the expression. Parang buong mundo niya umiikot sa sining. Kaya ngayon, ang hirap paniwalaan na ’yung taong ’yon… siya rin ’yung taong pinili ang dilim.

He laughed without a humor. “ What do you think of me? That I’m some kind of saint? I was never good, Paint! I don’t even enjoy doing that! I don’t even like art! I was forced into it! It was never what I wanted—never!“ His voice croaked, trembling between anger and heartbreak.

Oh He’s lying and insecure.

“Then what is it that you want, huh?! Why did you do this, Atlas? You knew it was wrong… so wrong…” I’m trying to be calm.

I’m just starting. Baka dito ay makuha ko siya. I realize na baka nga this time magtagumpay ako hindi gamit ang dahas. Gamit ang puso..

“ Oh, look who’s talking — you and your pretty words. You don’t give a damn if someone gets killed, even if you have to do it cold-blooded. Mas marami kang nagawang krimen! Don’t you dare act all pure. you’re darker than I am, Paint! Baliw ka!“

Napintig ang tenga ko. Mukhang hindi madaanan ang g-gong ’to sa maayos na usapan. Yes I was guilty! Inaamin ko naman na marami akong nagawang kasalanan at pinagsisihan ko ’yon. Hindi pa naman huli ang lahat para magbago.

I aimed my gun straight at him — his men standing in the dark became alert.

“Cenery, don’t engage! We’re closing in! Just hold your ground! F-ck! Libangin mo muna sila!” Roks’ voice cracked through the comm, sharp and tense, gunfire echoing in the background.

“So what if I’m darker, huh? Why don’t you just kill me now?” I shouted, my voice sharp and cold, echoing through the empty warehouse.

“May mga nakaplant na bomba rito—mag-ingat kayo!”

“Confirmed! Nakikita ko sa drone feed — tatlo sa left flank, dalawa sa may entrance ng location ni Madam!”

“Please, Cenery! Be safe… F-ck it!”

“ What’s the plan, then? Shoot me? Kidnap me? Or maybe you’d rather chat while waiting for the damn sunset? You better move fast baka makawala na naman ako , talo ka na naman.“ I mocked.

I muttered, stepping forward. Each click of my boots against the concrete echoed like gunfire.

Atlas laughed low and dangerous at tinututok din saakin ang hawak niyang baril. “ You

really think you can walk out of here alive?“

“I don’t plan to walk, “ I said with a smirk. “I’ll crawl if I have to.”

Pinaputok ko ang pistol na hawak ko papunta sa gilid na direction. Diretsong tumama ’yon sa ulo ng isang tauhan ni Atlas kaya naalerto ang lahat.

Umiling lang si Atlas. Ibig sabihin ay huwag lumaban.

“ Pero boss! Baka naman maub—“

“Mauubos talaga kayo kung hindi niya pa ako papatayin. Kung ako sainyo unahan niyo na ako bago pa ako sapian ng dark energy..” natatawang sambit ko.

A shot rang out, sparks flying as a bullet ripped through a metal beam beside me. Dust exploded in the air, smoke mixing with the stench of gunpowder.

Mula iyon sa hawak na baril ni Atlas. He laughing like a devil.

“ Wow, you really can’t wait to join your brother in his grave, can you?“

“Oo nga eh, can’t wait to have a reunion with you guys. You, si Dad, Bite, at ako!” I laughed histerically.

“Oh dear sister.. you really adored me huh?”

Umiling-iling ako. “ Alam mo bang hindi ka na mabubuhay nang mapayapa, Atlas? Kahit patayin mo pa ako ngayon kahit kaming lahat sa kulungan pa rin kayo pupulutin. Wala na, exposed na kayo. Kahit tumakas pa kayo sa ibang bansa, hindi na kayo tatanggapin kahit saan. Ang saklap, ’di ba? Atlas, pmakapangyarihan tao din ang mga binangga niyo at ang taong bayan ang naging victim niyo. Satingin mo ba wala silang kakayahan na habulin kayo huh?“

“I don’t give a d-mn! “ He pointed his gun against me. At agad niyang pinaputok ’yon diretso saakin ngunit agad nasalag ng bullet proof kong suot.

“ May dalawang choice ka lang, Atlas mamatay ka… o dahan-dahan kang magdusa dito sa lupa. Unti-unti kang papatayin ng sarili mong ginawa. Makukulong ka.. and you’re not f-cking use with that life? Malayo sa marangya mong buhay ngayon!“

Natigilan siya at unti-unti binaba ang hawak nitong baril na para bang naguguluhan.

“Hindi katulad ko! Sa akin, simple lang—either I die, or I live peacefully… kasama ang kayamanan ng ama ko na hinahanggad mo! Magbubuhay-prinsesa ako habang ikaw, Atlas. Magbubuhay impyerno.”

“F-ck you! It’s all your f-cking fault! “ itinutok niya muli ang baril saakin.

“What’s the matter? You can’t kill me, can you?” I sneered, stepping closer . “Because if you pull that trigger—my real father will make sure you’re next, Tama ba?”

“F-ck you!” He fired again. The bullet slammed into my chest thud. I barely flinched. The vest caught it. His smirk faltered.

“You’re too full of yourself,” he spat. “Even your own father wants you gone! You make us all miserable—every damn one of us!”

Tinignan ko siya ng ’di makapaniwala. “ Ay p-tangina! “ I shouted back, fury igniting in my veins. “ Now I’m the one to blame? Ang kakapal naman ng mukha niyo eh kayo nga nanggulo ng nanahimik kong buhay mga hayop kayo! If you really wanna kill me—then do it now! What the hell are you waiting for?! Eto na oh! Makakaganti ka na?! Ano pa ’tong drama niyong sisihan! Patayin niyo nalang ako!“

Tumawa kang siya. “ I want you to suffer — slowly, properly. I’ll make sure you rot inch by inch until you’re dead. You’ve driven me mad; a quick shot would be too merciful. I’ll squeeze every drop out of you until there’s nothing left to take..“

“Seryoso ka ba? Satingin mo ba kapag ginawa mo ’yan hindi mo rin mararanasan ’yan? Ibabalik din sa’yo ’yan tanga!” natatawang usal ko.

“ Boss, kailangan na nating kumilos. Papalapit na nang papalapit sila… “ rinig kong sambit ng isa sa tauhan niya.

“Don’t move unless I tell you! One wrong step and I’ll kill you all!” galit na sigaw ni Atlas na ikinagulat ko.

What the? Anong gagawin namin dito? Magtitigan? Wala talaga suyang balak na patayin ako! They can’t kill me!

“Atlas..” I called him kaya nabalik ang atensyon niya saakin.

“I got a question for you. Was it worth it? Throwing away your entire career just to kill for money? Don’t you think it feels better to hold money earned clean? Without stepping on anyone’s life? Sinasabi ko dahil subok ko na! You’re better than me, Atlas! I know that! I admit I’m darker than you! Kaya bakit? Kung pera lang naman ang habol mo o kayaman ni Laron. You can earn it without the help of that devil!”

Mapanuya niya akong tinignan. “ Do you think everything is about the money huh?! This isn’t about the money, Paint!“

“Then what is it, huh?! What’s your reason?! What reason did you have to destroy your own life?! Bakit kailangan mangdamay kayo ng inosenteng tao? And… Why did you have to kill Bite? You knew he was my brother — Laron’s son! So why only him?! Why couldn’t you kill me too?! Taga pagmana din naman ako! Kung gusto mo ng kayaman ni Laron! DAPAT ako nalang pinatay mo..” unti-unti naman nagsituluan ang luha ko.

“Gusto mo malaman ha? GUSTO MO?!” Galit na sigaw niya.

Mahinahon lang akong tumango at pinunasan ang luha ko.

“I wanted to, Paint! I’ve wanted to kill you for a long time… but I can’t—Okay t-ngina aaminin ko na! I can’t never lay a hand on you. I can’t touch his true children. No matter how hard you try, he’d never be able to kill you. You — because, after all, you’re his blood. The only daughter..” puno nang hinanakit na saad niya.

“But me?” Atlas voice cracked, her eyes burning. “ He wouldn’t care if I died even though I spent more years by his side than any of you!“

I get it.

“It’s not about money, Paint. All I ever wanted was his love — a father’s real affection! But he never once treated me like his own. I felt like a transaction… like I existed just to serve his purpose.”

Habang pinapanood ko siya pabulong na ako nagsalita sa intercom ko. “ Roks, let me handle this. We’ve confirmed he can’t kill me. Hayaan ninyo akong kausapin siya muna. Noong una, dinadaan ko sa dahas, pero ngayon hindi na. Susubukan kong maging mahinahon. Stay put until I give the word.“

Mas lalong kumirot ang puso ko. Nagsituluan din ang mga luha sa mga mata niya. He looks really broken at for the first time ngayon ko lang din nakita ang vulnerable side niya.

“I’ve never really felt loved… not even by my mother. She hardly even looked at me always disappointed, always distant. They never supported my passion for art. I tried everything just to make them proud, but it never mattered. I still don’t understand why they adopted me if they never planned to be parents to me,” at sa huling mga salita ni Atlas ay napaupo na siya.

“No matter how hard I tried to please him— them. No matter what I gave up, he still chose you..His real children na makuha lahat ng pinaghirapan ko… The same children who despise him! Ako ’tong ampon niya mahal na mahal silang magulang ko pero wala! Wala akong kwenta para sakanila!”

“Atlas..”

“No… I don’t care about the money. I don’t care about the luxury, the name, the power , none of it matters. I only wanted a family. A real one. Someone who’d see me… who’d choose me..”

Naglakad ako ng palapit sakaniya. Nakayuko ito na para bang tinatago ang mga mata niya.

Kitang-kita ko ang pagiging alerto ng mga tauhan ni Atlas kaya napa atras muli ako.

“Then stop this, Atlas! Kung alam mo kung gaano kasakit ’yung naranasan mo noon… bakit mo pa ipaparanas sa sarili mong anak?! Gusto mo ng pamilya, ’di ba? Then look around you already have one! A real one na pipiliin ka kahit anong mangyari! Gusto mo ba talagang may makaranas ng parehong sakit na naramdaman mo?!”

Nag angat siya ng tingin. “ What the hell are you talking about? Wala akong gano’n! Kung meron man hindi ko pipiliin ang ganitong buhay, Paint..“

Umiling ako. “ That woman — that fake Paint! She’s pregnant. You got Tricia pregnant, Atlas. But it’s not too late. If you testify against Laron, your sentence could be reduced.“

“W-what?” gulat na saad niya and I can see the ‘Concern’ in his eyes.

“Atlas.. I know. Hindi ko rin gets anong ginawa mo kay Tricia para mapapayag mo siyang magpanggap bilang ako ..”

“Is She really pregnant?” hindi makapaniwalang tanong nito.

“You didn’t know? Hindi ba’t kayo-kayo lang ang magkakasama? Saka napakalabong si Roks ang Tatay non. Hindi sila nag siping and you know that! At alam ko ang affair niyo. Matagal na simula pa noong nag aaral ako.”

He laughed. “No! F-ck! You’re making me stupid para lang sumuko! I’ll never do that! Hindi moko madadaan sa ganyan Paint! I don’t f-cking care about her!” saad niya na para bang biglang natauhan.

Crazy.

“Oo bobo ka talaga! You could’ve lived a decent life! Kung hindi ka nagsunod-sunuran sa Laron na ’yon!

Nginisian niya ako.“ I’m still miserable, Paint — no matter which path I take! Kung hindi ko siya sasantuhin? Anong gagawin niya? Ibabalik muli ako sa ampunan? O itatapon na parang basura huh?! Kahit anong gawin ko magiging miserable ako!“

“ Atlas.. it’s your choice! That’s because you convinced yourself you were alone! You let the anger eat you alive! Even if your parents didn’t love you there were people who did! But you threw that away! Huwag mong kalimutan na may mga taong handang lumaban kasama mo. Kahit sa gitna ng gulo, kahit sa dilim. Hindi mo kailangang mag-isa.

Kagaya mo meron ding mga bata na may tatay o nanay naman kaso pinagkaitan dahil sa mga nagawa niyong krimen! Sa lahat ng mga naging biktima niyo it’s someone’s mom and dad too!“

I remember before… akala ko ako lang mag-isa ang humaharap sa lahat. Na madalas iniisip ko pa na binuhay lang ba ako para magpasan ng napakaraming problema?

Akala ko dati grabe na ’yung pamamaltra ng mundo sa’kin. Umabot sa point na… I even cursed the Creator. Kasi tinanong ko siya. Bakit ganito? Bakit ako? Bakit walang perfect? Bakit hindi ako bigyan ng masagang buhay? Samantalang ang iba ni hindi pinoproblema ang kakainin sa araw araw.

Ngayon ko lang talaga narealize na hindi pala ako nag-iisa. From the very start, may kasama ako — si God. At kahit galit ako, hindi niya ako iniwan.

God has a purpose for everything that happens. Your destiny is already written perfectly, and He will never let you fall into despair. He won’t abandon you — He’ll help you stand back up.

And now, habang tumatagal, narealize ko… hindi pala ako totally mag-isa bukod kay God ay may mga instrumento siyang ginagamit, mga taong tahimik lang pero handang protektahan ako. Hindi man harapan, pero nandiyan.

“Can you blame me, Paint?” Atlas’s voice broke, his eyes glistening. “ Can you really blame me for wanting to be loved… even if it meant losing myself?“

I can’t justify their wrongdoings, but now I see how much Atlas and I are alike. I’ve felt what it’s like to be unloved, hindi nga lang kay Tatay dahil nakaswerte ako sakaniya , but kay Nanay Alice. She despised me… so how much more painful must it be for Atlas, who’s hated by both parents? His feelings are valid.

“Pero may mga taong tunay na nagmamahal sa’yo. Bite—he’s our brother. Siya rin ang tumulong sa’kin para magbago. Hanap mo ba talaga ang pagmamahal at pag-aaruga, o gusto mo lang punuin ang puso mo ng galit at inggit?”

Atlas laughed, but it was hollow. “ Our brother? I doubted! Hindi niyo kikilalanin na

kapatid

! Even your father! He never call me a son..I saw him choose blood over me na maraming nagawang sakripisyo para sakaniya

and it burned. So I made sure blood would never have a choice!“

“Kung gano’n! Hindi mo lang siya pinatay ,” I spat, voice shaking so hard it almost broke. “ Pinatay mo ang lahat ng pwedeng magbago ng buhay mo! You choose this.. kaya kailangan mong pagbayaran!“

Atlas stepped closer, eyes cold as a blade. “ I didn’t just take a life, Paint. I took his claim. I took his paper trail. I erased the only proof that would ever make him look at me and—“ his voice went raw, “ —and say ‘you’re my son.’ Do you know how that sounds when you’ve been nothing but shadow and hunger your whole life? It sounded like salvation.“

“ You’re sick ,“ I said. “ Gusto mong tawagin ka niyang anak? Kailan pa? Kapag namatay ka na? Kapag naghirap ka na? Ikaw na nagsabi wala siyang pakialam sayo kung mamatay ka..“

A bullet cracked somewhere outside, a bright punctuation to his confession. I pressed the intercom button tighter, knuckles white.

On the other end, static, then a single, controlled whisper . “Copy. Hold tight, Paint. Don’t let him out of sight.”

Umiling-iling ako at lumuhod na. Binaba ang mga hawak kong baril. “ Inuulit ko, Atlas. Hindi nalang para sayo. Para sa anak mo. Paano si Tricia? Paano ang magiging anak niyo kung patuloy kang ganito? Kung hanap mo lang ay happy ending? Meron na oh! Pero ikaw mismo ang sisira. You’ll not be happy. Habang buhay ka malulugmok!“

After I left the Argonia mansion, I completely lost track of what happened to Tricia. I don’t even know if their child is still alive.

And no matter how cruel they were to me, I could never wish death upon their baby. I still pray that the child is safe… that the baby is okay.

“ STOP IT! What the hell are you saying that for, huh?! To soften me up? That’s not going to work! Paulit-ulit ka

WALA AKONG PAKE! “ he snapped, voice trembling despite his anger.

“T-ngina mo, Atlas! May ginawa kang bata

tapos ngayon—tatakbuhan mo?! Akala mo ba madadaan sa awa ’tong kasalanan mo? Matagal ka nang may koneksyon kay Tricia, at alam kong ikaw mismo ang dahilan kung bakit napapayag mo siyang gawin ’yon! You played with her, Atlas! Ginamit mo siya! At ngayon, You got her pregnant so don’t you dare act like you feel anything real—because the man who could abandon his own child has no right to talk about pain!“ nagsimula na naman bumuhos ang mga luha ko.

“Wala kang karapatang umiyak diyan! Wala kang karapatang magmukhang biktima! Gusto mong maunawaan? Naiintindihan kita, Atlas, pero kahit anong pilit kong intindihin ngayon—wala, eh! Wala kang kwenta! Hindi valid ’yang sakit na pinaghuhugutan mo dahil ngayon palang ay tumatakbo ka na responsibilidad. You’re longing for a love of your parents kung wala kang pakialam sa anak mo!

Gusto

mong maramdaman ’yung aruga ng tatay m

pero ikaw? Ikaw mismo hindi kayang magpakatatay sa anak mong sariling dugo!“

Natigilan siya.

I broke down. I remember na naman ang nangyari kung paano dinugo si Tricia at kung paano rin nawala ang baby ko.

“ Pare-pareho kayo.. Bakit ’yung mga hindi deserve mag ka anak ay sila pa ang binibigyan ’yan ha?! Andaming tao.. ang daming parents na gusto magkaanak at mabigyan ng magandang buhay ang anak nila! Bakit pa sa mga katulad niyong demonyo na bibigyan ng ganong biyaya!“

Hindi siya nagsalita.

“ If you say you’re hurting, then why would you let your child feel the same pain? Tingin mo ba hindi makukulong si Tricia pagkatapos niyang manganak? Sino maiiwanan sa anak niyo? Dadalhin sa ampunan? At ano? Aampunin ng mga tao na hindi mo rin sure if mamahalin siya o baka naman maranasan niya rin ang mga nangyari and it will turn him a monster too! Gusto mo ba mangyari ’yon?! Na may isang inosente na naman bata ang makakaranas ng naranasan mo? At magiging pariwara?

And that’s how the villain will born?!“

“Stop—please, stop !” he gasped, voice breaking. “ That’s not true. She’s not pregnant. She told me she’s not. She’s on her pills… no—no, it can’t be.“ His hands trembled at his sides, like he was trying to hold the world together and failing.

“ Huwag mo ng gamiting dahilan ’yan!“

He shouted.

“Totoo! Then why dont you confirm it by yourself?! Baka hindi sinabi sayo ni Tricia dahil alam niyang hindi mo siya pananagutan! Dahil gusto niyong magpanggap siya na Paint hindi ba? Para ano? Para panagutan ni Roks ang anak niya! Alam mo sa sarili mo ang ginawa niyong dalawa! Maatim mo ba yon? Sarili mong anak ay iba ang tatayong tatay huh?!”

His eyes searched mine, frantic and pleading, as if my answer could change the shape of the truth. “ Please ,“ he whispered, small and raw, “ please stop..tell me it isn’t true.“

“It’s f-cking true, Atlas! She’s pregnant! Ako mismo ang nag-confirm n’un — dahil dinugo siya sa harap ko!”

He was stunned, voice trembling. “ What… what did you just say?“

“You heard me! She’s carrying your child, Atlas! Gumising ka na sa kahibangan mo! May anak!”

Agad siyang lumapit saakin at kinweltuhan niya ako. “ What the hell did you do?!“

“ Wala akong ginawa, Atlas. But because of you and to Laron maaring mawala ang anak mo. You made her do that..If I were you … I’d go to her while there’s still time,“ matapang kong usal.

Binitawan niya ako at tinulak. “ No. What’s the point now? Will anything change? It’s all too late. If I surrender, I’ll rot in prison. And if I go to her, I’ll lose everything…“

“You’re not losing, Atlas

! You’re

finally doing what’s right! Hindi ka pa rin huli! You’re a victim too, yes… pero huwag mong hayaang kainin ng kasamaan ’yang natitirang kabutihan sa loob mo! If you help… if you turn yourself in, maybe you won’t have to spend your whole life paying for it. Sa ating dalawa, mas alam kong kaya mo pang bumawi. Hindi pa tapos ang kwento mo, Atlas. Pero kung ngayon ka pa tatakbo, ’yon ang tunay na pagkatalo mo.“

“No..NO!”

Napabuntong hininga ako. Ang kulit bwiset na ’to! “T-ngina, Atlas! Gumising ka na! Tignan mo ikaw ang nakaharap saamin. Nasaan si Laron? Nagtatago huh?! Ikaw ulit ang sakripisyo niya! Ikaw ulit ang alay niya. If you keep doing this! Ikaw rin ang mag suffer habang siya ano? Masaya sa labas? Eh ikaw nakakulong? O pinagp-pyestahan na nasa impyerno? Habang ang anak mo ano? Anong mangyayari?”

“H-hindi..”

“Tingnan mo, ikaw na rin nagsabi! Na wala siyang pakialam sayo. So why do keep doing this? Tingin mo ba hindi niya lilinisin ang pangalan niya at maaring baliktarin ka?! He doesn’t trust you.. and yes tama ka nakikita ka niya lang bilang gamit!”

“Boss! Kilos na po tayo—”

“Hindi na po maganda ang lagay—-”

“Kaya kung ako sainyo sumuko na kayo. Huwga natin paabutin na marami pang malagas sainyo! Alam niyong kami ang tutulong sainyo!”

“ Boss ?“ one of his men called out again nervously.

“ Put your guns down ,“ Atlas said hoarsely.

“But—”

“Pero boss ang sabi ng presiden—”

“If you don’t want to follow these orders, leave—now. You have my word: cooperate and you get the protection and legal way available. Resist and you take the full weight of this.”

Ang mga kalaban, isa-isa, sinimulang ibaba ang kanilang armas. Mga kamay na dati’y naglalabas ng galit, ngayo’y nanginginig na nag-aabot ng puting bandana, o walang laman na palad.

I did it..

Hindi ko na napigilan kung hindi umiyak at patakbong nilapitan si Atlas saka yakapin.

And he started to cry heavily too..

“I-m sorry..” humigpit ang yakap niya at sobrang sakit ng iyak niya.

“Shh, you need see them. At sasamahan ka namin.”

Unti-unti ko na rin nakita ang mga kasamahan ko na papalapit saamin including si Emily, Minmin, Nath, Crim, si Roks at mga tauhan namin na pinalubutan ang buong paligid.

“ HANDS where I can see them. Now.

Slowly — get on your knees, one at a time. Eyes on me. No sudden moves. Don’t reach for anything. Stay put.“ rinig kong saad ni Roks, mas malamig at mas may awtoridad.

Isang sandali ng pag-aalinlangan, pagkatapos ay isa-isa silang bumagsak sa tuhod, ang mga armad ay nakatungtong sa lupa.

“Site secure. Suspect down. Sending status.”

“Bind them. Search for secondary weapons,” inutos ni Roks sa isang mabilis na utos.

Humiwalay na ako sa yakap kay Atlas at siya mismo ang nag offer ang kamay niya. “ I lost and I’m ready to accept that..for my child.“

Tumango ako at pinosa-san na siya. “ Please help me to see them,“ pagmamakaawa niya.

“I will, hindi kita iiwanan. Hindi ka namin iiwanan. Simula ngayon ay kakampi mo na kami… Kuya Atlas..” He just smiled at naglakad na siya palayo saakin ng kunin na siya ng isa sa mga tauhan.

Napatingin ako sa mga kasamahan ko na nakatingin lang saakin. Mukhang gusto nila ako lapitan pero umiwas lang sila ng tingin at nagkunwaring busy sa pagposas ng mga tauhan ni Laron.

“ Cenery ..“ napatingin ako sa likod ko.

Kaya pala Roks is here.

“ Love !“ agad ako yumakap sakaniya at agad niya naman akong binuhat dahilan kaya pinalupot ko ang mga legs ko sa bewang niya.

“R-roks.. we did it,” and cried like a baby in his shoulder.

Suddenly ay nag break down ako dahil naramdaman ko na ang pagod sa lahat ng nangyari.

“I’m so proud of you, Mahal..” mahigpit ang naging yakap niya at hinalikan ako sa noo.

“You’re bleading! Medic !” usal niya nang makita niya ang duguan kong kamay.

Agad naman akong nilapitan at ni first aid ang mga sugat ko. Daplis ng bala lamang ang tumama sa kamay ko kaya hindi na kailangan pang dalhin sa hospital.

“I’m okay…” sinulyapan ko si Roks na hindi maipinta ang mukha.

Biglang lumiwanag ang mukha niya at hinalikan ang ulo ko. “ I love you..“

“I love you more.”

Bumuntong hininga ako. “ Si Laron nalang. Roks. Siya nalang.. tapos na ang laban natin. Makakamit na natin ang hustisya..“

“Don’t think about that right now, okay? Let’s just go home. You’ve been through enough for today — you need to rest and breathe for a while.”

“I wanna

see

my brother first..“

“Are you sure?”

Tumango ako. Umalis na kami dahil nagpuntahan na rin ang mga pulis. He drive at nagtungo kami sa morgue. At naubutan ko si Derin at Deam doon na wala ang tigil ang kaiiyak.

“I thought you guys are in the hospital,” rinig kong sambit ni Roks.

“ You know Derin, Roks. And beside He’s for cremation. We’re just waiting for you,“ usal ni Deam saka sumulyap saakin.

Unti-unti naman ako lumapit dito. He was completely burned at ’di na halos makikilala ang mukha niya.

Nang mapansin ako ni Derin ay tumayo siya para bigyan ako ng way.

Nagsimula na magsituluan ang luha ko. Humagulgol ako ng sobrang sakit. “ You never gave me the chance to bond with you as a sister and brother.“

“Hindi pa ako nakabawi about everything you did for me. All your sacrifice. You gave me

verything, you gave me hope..“

“Ang daya mo naman kasi..Paano nalang kami ni Derin? Ang anak mo..” hindi ko maimagine na ang anak niya ay lalaki ng walang ama.

“You gave up your life so I could keep mine… and I don’t even know how to thank you for that…”

“Kuya sige na nga, ako na bahala sa mag ina mo. You dont need to worry about them, ako magpapakatatay sa baby mo at aasawahin ko nalang si Derin..” I laughed but still crying. At narinig ko rin na natawa si Derin sa likod at tinatatap niya ang balikat ko to comfort.

“I’ll live the life you wanted for me, I promise. Sisiguraduhin ko na makakam

natin ang hustisya at pag babayarin natin si Laron sa lahat..

Derin and I are kept talking to Kuya Bite’s body. Habang ang dalawang boys ay parang may malalim na pinaguusapan.

“Alam na ba ng pamangkin ko?”

“No, I dont know how to explain it.. I promise him. Na uuwi na ang daddy niya.. “ nagsimula na nanaman siyang umiyak

Ngunit natigil kami nang may marahas na kumakatok sa pintuan ng morgue. Nagkatinginan pa kaming apat kaya pare-pareho kaming naging alerto,

Binuksan ni Deam ito at tumambad doon si Crim.

“I’m sorry for interrupting you. But I want to show you something..” inabot ni Crim ang phone niya kaya Deam.

“What the f-ck?” gulat na sambit ni Deam at agad nagbago ang expresyon ni Roks habang nakatingin doon.

“Bite?!” gulat na sambit ko habang nakatingin sa phone niya.

Iniinterview si Roi at sa likod niya, may isang pamilyar na figure ng lalaki. May mga kausap ito..

“Is that him or namamalikmata lang ako?” ulit ko pa.

“It’s him..” naiiyak na pag kumpirmado ni Derin.

“Is he alive? Then who is this?!” turo ko sa bangkay. “Do you guys know about this ?”

Nagtatakang saad ko sakanila pero sabay-sabay silang umiling.

“Paano niyo po nahuli ang presidente?”

“With the full cooperation of the Indonesian government, our task force developed a lead and placed close surveillance on the subject. We coordinated a controlled operation and, while the suspect attempted to board a flight bound for Australia, we executed an interdiction in Indonesia. With tactical and intelligence support from Montego and the CIA, the suspect was taken into custody without further incident..”

“He’s with Roi..” komento ni Roks.

“Close sila?!”

“Kung ganon ano po kaya ang maaring maisampang kaso sa Presidente napakarami po nitong nasasangkutan illegal na gawain?”

“And the president is immune from federal criminal prosecution hindi ba attorney?”

Roi sighed. “ The proper process is impeachment. It’s the only constitutional way to hold a sitting President accountable. Once he’s removed from officeor once his term ends

then criminal cases may be filed in court kaya maari na natin isagawa ang kaso.. mahaba mahaba ito. Preliminary investigations indicate that the suspect’s actions extend far beyond the Philippines multiple countries have been victimized by his scheme. We will work closely with our international partners to gather evidence, secure extradition where necessary, and ensure that every applicable charge is pursued. Di-diretsona rin ang kaso sa ICC at may pinaghahawakan na kaming mga matinding ebidensya para tuluyan pagbayarin ni Mr. Argonia ang mga nagawa nitong kasalanan..“

“Today I can assure the public: we will file robust criminal cases, including charges related to corruption and illegal trafficking in the black market. Our commitment is to hold this individual fully accountable and to see that justice is served. The rule of law will prevail.”

Pinakita ang clip kung saan pinapasok na si Laron sa camp krame.

“Siraulong, Bite ’yan!” ’Yun lang ang nabanggit ko habang pasalit-salit ang tingin ko sa screen at sa mismo bangkay.

What the hell? Paano nabuhay siya? Ibig sabihin he’s working without us knowing? Pakana niya lang din ba pati ang bangkay na ’to?

“I guess we should just head home… and wait for him to come back,” s eryosong sambit ni Deam.

“Sorry kung sino ka man may you rest

in peace

..“ sambit ko sa bangkay bago kami tuluyan umalis.

“Eh kasi naman bakit hindi niyo kinumpirma? Lalo ka na Deam. You shoul

confirm lalo na kayo ang nauna makaalam na patay siya .“ nakikipag bangayan ako kay Deam dito sa van kung saan sakay kaming apat.

“I didn’t know! How was I supposed to? Everything about the dead body matched with Bite — the watch, the clothes he was wearing, everything!

And ang hirap kumuha ng DNA niya.

You really think I’d still have time to figure that out in such a short moment when I couldn’t even control Derin!“

“Why me?! Syempre asawa ko ’yon! Wala na ako katinuan! You should check it first! Ewan ko bakit hindi niyo pina autopsy

Nakakahiya! Kung ano-ano pa sinabi ko sa bangkay na ’yon!“

“Stop it! You’re fighting again — can’t you see what really matters right now? Bite’s alive. That’s what’s important. There’s no point blaming each other anymore. Shouldn’t we be grateful instead? Let’s just wait for his explanation… maybe there’s a reason why none of us knew anything!” seryosong saad ni Roks.

“

Tch! Pareho kayong magkapatid— every single one of you! Can’t follow orders, can’t trust the system, always acting on your own plans! “ iritadong saad ni Deam.

“Enough, Deam!”

The air went heavy, guilt, relief, and tension all tangled together but for the first time that night, no one said a word hanggang sa makarating na kami sa pinaka headquarters ni Bite.

“And the Devil has risen !” komente ni Deam nang biglang pumasok si Kuya Bite na taas noo kaya naman nag taas lang ng bad finger si Kuya sa kaniya.

“What the— “ di na natuloy sasabihin ni Deam dahil tinulak siya ni Derin at dire-diretso siyang tumakbo sa asawa niya.

“ Hon. .“umiyak ng sobra-sobra si Derin. Hindi na muna ako lumapit at hinayaan muna sila bigyan ng time.

Pero deep inside hindi na tumigil ang pagtulo nang luha ko habang tinitignan sila lalo na sobrang sakit ng iyak ni Derin.

“I hate you! I hate you! I thought We lost you..”

“I love you. And of course not — I won’t allow it. We promised, remember? After all this… we’ll take that vacation, just the three of us. You, me, and our son Gnaw. I’m holding on to that promise, Derin.”

Napakagat ako saakin labi at mabilis na pinunasan ang luha ko at naramdaman ko rin si Roks na hinamas-himas ang likuran ko.

“Eh kasi naman why you didnt tell us?”

“Because I didn’t want to stress you out. You all had your own missions, and this one was mine. Everything was carefully planned to confuse them even more. Anyway, the mission turned out to be a success. I just didn’t realize… you were already mourning someone else,” natatawang sambit nito.

“ You planned this, didn’t you? You didn’t even bother telling me? I’m your superior. You should’ve come to me before anyone else ,“ iritadong saad ni Deam.

“I know I’ve made mistakes, but I just want to put an end to everything. I’m exhausted. I just want some peace.”

Sumulyap siya saakin at nginitian ako. Kaya naman hindi ko napigilan ang sarili kong yakapin siya at agad din nag give way si Derin.

“Kuya, It’s finally done. Thank you..”

He gently caressed my head “ Yes, Cat. It’s finally over. Thanks to you too. Everything we’ve been through

all the pain, the chaos, the nights we thought would never end—it’s done. We’re free now, Cat. No more running, no more fear. We can finally breathe again..“

Lumakas ang hikbi ko. “ You shouldn’t have done it alone…“

“I wasn’t alone ,” he said softly. “ You did your part too… and because of you—because of all of you—we finally caught Atlas.“

“I love you, Kuya..”

“I love you, Princess.”

“Can you tell us what happened?” rinig kong tanong ni Roks.

“I’m tired. I’ll tell everything tommorow. Sa ngayon, let’s have a dinner. I asked the helper to cooked a delicious food, eh. Kailangan natin ’yon..” tinuro niya ang dining area kaya naman pala pagdating namin ay pansin ko na parang busy ang mga tao diyo.

“ And also I’m with someone , He helped me a lot..“ tumingin siya sa likod niya ngunit hindi niya makita ito. Dahil wala naman tao naka sunod sakaniya.

Who?

“Roi come inside..” That’s the moment Roi came in, looking shy and intimidated, shifting uneasily like he couldn’t keep himself calm.

“ Dudes. .“ tawag ko. He just smiled at agad ng iniwas ang tingin saakin.

“Paanong magkilala kayo?” I asked again na palipat lipat ang tingin sakanilang dalawa.

Nagkibit balikat lang si Kuya Bite at sumulyap kay Roi para bigyan ng hudyat na siya ang magsalita.

“Pintura, ang totoo niyan ay matagal na kaming may ugnayan ni Bite…”

Napakunot ang noo ko.

“Maiwan ko muna kayo, I’ll change clothes, Let’s leave them alone. Mag punta na kayo sa hapag kainan.”

Agad naman akong hinalikan ni Roks sa ulo at umalis na kasunod ang kambal.

Sumulyap ako kay Roi na hindi pa rin makatingin sa mata ko. “ You are aware na we’re cousin right?“ tumango ako.

“My dad

, He was the president before. He

has only 2 daughter, but because He loves her wife so much. Hindi pumapayag ang asawa niya na ang mga anak niyang babae ang magmana sa mga business ng Tatay ko because She knows that it’s not safe. Kaya they track me down. Matagal na rin may ugnayan si Nanay at ang Tatay ko. They look after me. Naghahanap sila ng mga bagong generation para hindi tuluyang maupos ang mga business ng Argonia. Tinanggap ko ang alok ng tatay ko noon na mapabilang sakanila at manahin ang ari-arian. Hindi dahil ginusto ko.. kung hindi para magkaroon ang kapangyarihan para protektahan ka at ang pamilya ko, si Cielle. Ako ang naging mata doon para makasigurado ang kaligtasan niyo…lalo kana.“

Litong-lito ako habang nakatingin sakaniya. I thought tinalikuran niya na ako! I thought mas pinili niya ang pera kaysa saamin.

“ Akala ko noon, pag pumayag akong sumama sa mga Argonia, titigilan ka na nila kasi may tagapagmana na. Pero hindi pala ganun. Oo, may illegal na negosyo si Tatay, pero mas

malala

si Laron siya ang pinaka angat. Ayaw niyang ako ang humawak nun o miski sa mga ibang pamangkin at kapatid niya. Noong nakulong ka, sila pa mismo ang naglinis ng gulo mo. I thought they did it because you were

family kaya humingi din ako ng tulong sakanila no’n—but no. It was all part of their plan. They just wanted to earn your trust so they could make you work for our Family. At nalaman ko rin na sila ang dahilan kung bakit ka nakulong at na set up doon sa kaso mo noon. It’s all part of their plan. Pinalabas nilang ikaw ang pumatay at tutulungan kanilang lumaya. In that, magkakautang na loob sakanila and you have no choice but to seek a revenge and work for them—did you remember Atlas? He is helping you because that was your father’s order.

“

“At doon ko na nakikila si Bite. Mula kay Mamsh Jorgie. Mamsh Jorgie introduced me to him. Hindi bat nag trabaho si Mamsh sakanila? That’s when I found out everything. I became the eyes on the inside, gathering all the evidence I gathered the evidences.. at ang flash drive na hinahanap niyo ay nasaakin. I made sure that I’m friend with fake Cenery. Kinuha ko ang loob niya. I’m sorry for being harsh with you last time—it was part of the plan. I had to save them just to get the flash drive from her.”

Hindi ako makapaniwala. Roi, my bestfriend. My dudes ay hindi nagbago at sa halip ay pino-protektahan pa rin ako kahit anong mangyari.

“So at the first place alam mong ’yung pekeng Paint na ’yon ay hindi ako?”

“ Yes . Pero kailangan kong mag pretend na hindi ko alam because my own father didn’t tell me about that.

They really want you, alam nila ang past natin. Alam nila ang ugali mo and saktong-sakto ka para maging taga pagmana ni Laron.“

Hindi ko napigilan ang sarili ko. I hugged him at ramdam ko na nagulat siya. “ Roi dudes sobra kayong namisss ni Cielle. Kung alam niyo lang kung ilang beses ko kayo gustong lapitan no’n. Pasensya na kung nagalit ako pasensya na kung pinaghinalaan kita. I didn’t know.

I was just scared. Wala na ako pinagkatiwalaan bukod sa Kuya ko..“

He hugged me back. At naramdaman ko na nabasa ang balikat ko dahil sa pagiyak niya. “I’m sorry about everything too, Pintura. Hindi ba sabi ko sainyo. Walang iwanan. Mahal na mahal ko kayo. I can sacrifice my life for you—kay Cielle at sa pamilya ko. Kayo lang ang naging dahilan bakit gusto ko pa rin ipagpatuloy ang buhay. Wala akong gustong gawin kung hindi protektahan kayo—lahat tayo.”

Humigpit ang yakap ko sakaniya.

“I’m so happy.. I’m so happy about everything. Sa kung ano ka ngayon, I’m sorry for judging you, Roi. Sobrang mahal ko rin kayo. Sobrang nangungulila ako sainyong lahat..”

At natapos ang gabing ’yon sa ng isang matiwasay. We decided to rest muna that day at pinagpaliban muna ang kwentuhan sa nangyaring ingkwentro.

Ngunit hindi ako makatulog. Lahat na ata sila ay tulog na at nagpapahinga sa kani-kanilang kwarto. Even Roks, tulog na sa tabi ko pero ako ito hindi makapagpahinga.

Ilang beses nag ring ang phone ni Roks kaya naman ginising ko na ito dahil baka this is something urgent.

“Roks kanina pa may tumatawag..”

Umiling siya at niyakap lang ang bewang ko.

“You should answer it love..”

Pinalo ko ng bahagya ang kamay niya. “ Ayoko baka something important..“

“ C’mon !“ hinila ko na siya at half asleep ay sinugot niya ang tawag.

“It’s the

Dawina..“

Ni loud speaker niya ang phone niya.

“Papa!

“Why are you still awake

, Dawina?“

“

Cus I miss you. And Mommy is mad at me. And I’m grounded! Even the daddy

Primch

is mad! Kuya Ranch too. I want go out! I want to go there Papa.“

“Why? What happened?

“

I don’t know.“

“Tell me the truth Dawina..”

“Who’s with you? Are you with Tita Doggy?”

“Yes, and She will be mad too if you dont tell me the truth..”

“

Hi dawina!“

“

Well yesterday I push

my classmate..“

“Why did you push her?”

“Because she’s naughty!”

“And?”

“ I hid her pencil case because my friend told me to. We don’t like that girl. Kinda annoying.“

“

Okay, I’m not going to get mad at you. I want you to remember what I’m about to say. What you did was wrong. You should never push someone just because you think she’s being naughty. And you shouldn’t hide her pencil case just because your friends told you to. That’s not right..“

Nabuntong hininga si Roks. He sounds like a really father.

Tahimik lang akong nakikinig sakanila.

“Think about this: what if someone did that to you? Would you like it? Daughter, bullying is never cool. And those friends who asked you to do something hurtful

they’re not real friends. True friends don’t push you to do bad things. Imagine how the girl you pushed must have felt. She was probably scared. What if she becomes afraid to go to school because of what happened? These things can really affect someone’s mind and feelings. Do you want anyone to get hurt because of your actions?

You need to do the right thing. Go and apologize to the girl you pushed.“

“I’m going to say sorry nga tommorow! Because everyone is mad at me.”

And She started to cry.

“Dawina, shh… it’s alright po. You’re still young, and it’s never too late to correct your mistakes, isn’t that right?

Lahat ay deserves a second chance. Being kind is one of the easiest and most beautiful things you can do po baby girl. Kasi when you show kindness to someone, it comes back to you twice as much. And you’ll have more friends

friends who will treat you sincerely and genuinely.“

“Yes po, I realize what I did is really wron

. I’ll do the r

ight

thing. I’ll ask Yaya to help me

bake cookies tommorow so I can give it

Aya.“

“Alright, that’s good. Now, make sure you say sorry to your Mommy and Daddy too, okay? They must have felt hurt, thinking they weren’t doing enough as

parents. Tell them you’ll do better and promise them you’ll be a good girl, hmm?“

“Yes papa,

I miss

you both Tita Doggy and Papa! When are we going to meet us? I wanna play with you especially Tita doggy!“

“Soon anak, we’re just working with something lang. We’re quite busy with work. Alright, you should sleep now. You still have class, tommorow. I love you.”

“I love you both! Goodnight.”

“ I love baby dawina! I miss you too!“

Binaba na ni Roks ang tawag at sumulyap naman ito saakin saka ako niyakap ng mahigpit.

“Why are you still awake?”

He kissed my lips.

“I can’t sleep..”

“It’s okay. Do you want me to do something? Are you hungry?”

Umiling lang ako at napatingin sa daliri ko then bigla na naman bumuhos ang luha ko.

“You’re really a good father, huh?”

“

Mahall..

Shh..“

agad naman niya akong niyakap

“Our baby is lucky to have you.. Kaso nga lang hindi niya

naranasan ang magkaroon ng isang mabuting ama na katulad mo

because he gone too soon..“

“Love..”

“Now, na tatapos na. Nakakaramdam ako ng lungkot. Tomorrow I’ll meet my family, finally.. Pero may kulang. Masaya ako sa lahat nang nangyayari Roks pero—”

“Shh, I know. He felt it. Our baby knew how lucky he was to have parents like us—especially you, his mother. Even if we never got to hold him alive, I know that while he was inside you, he felt how much you were protecting him. He had an amazing, wonderful mom.”

“R-roks, I should be careful…”

“Mahal, no matter how careful you were… if that’s what God wanted, there’s nothing we could’ve done. Let’s just believe that our angel is guiding us now, helping us through this mission.”

“ Wait..“ tumayo siya at para bang may kinuha siya na something sa kaniyang pants.

“

I don’t want to give it to you yet. But I think this thing will

help you to be strong..“

Binuksan niya ang box and ther’s a two pendant. A heart one and a clear glass case with something inside

“What is this?”

“His umbical cord

and the picture of our baby.“

And I can’t stop crying. Dahil nakita ko for the first time ang mukha ng baby ko and tama nga sila He really look like his Dad.

I wonder kung magiging grey eyes din ang mata niya?

“Kamukhang, kamukha mo siya..”

“You look like him too..

It’s

really

mix..

“

Roks.. I can’t give you a child anymore.“

“I

want you to know this— even if we never have a baby, I’m truly okay. I don’t ever want you to feel pressured, and I would never risk your safety or your life for something like that. It’s too dangerous, and I can’t imagine losing you.

Yes, I’ve always dreamed of having my own family… but when I look at you, I realize I already have one. You’re more than enough for me. With you, I feel complete. With you, I feel at home.

I love you

so deeply. You’ve done so well in every part of your life: as a daughter, as a sister, and as the person I love. You are my whole heart… and you

are

already my family.“

“You won’t leave me?

Kahit gano’n po?“

He kissed my forehead.

“I will never leave you, Cenery. God knows how much I love you. No matter what happens, I will never let us be apart. You are a part of my life. You are my heart…”

—-

“ANO? Hindi pa siya mabubulok sa kulungan?!” hindi makapaniwalang sigaw ko.

“He is

still

the President.

is immune from criminal prosecution under the Constitution. That means, kahit may ebidensiya ng mga krimen, hindi siya puwedeng kasuhan o arestuhin habang nanunungkulan

,“ ani Roks.

“Ganon ba ’yon?”

At lahat sila tumango. Napasuklay na lamang ako ng buhok dahil sa sobrang frustration.

“The proper legal process to hold a sitting President accountable is through impeachment in Congress. Only if he’s removed from office

or when his term endscan he face criminal charges in court. Kaya mahaba-haba pa ang laban na ’to

,“ sagot naman ni Kuya Bite.

“Cenery.. It’s okay. Justice is delayed, but not denied. The law ensures accountability but it must follow the proper process

,“ wika ni Roks.

“That’s exactly

the reason

kaya humabol

siya

ng president. He know

’s the

power

that will he will get

. Alam niya p-protektahan siya sa lahat ng anumalya

,“ sagot ni Derin.

“But it does not give him the right to evade Congressional or judicial processes. The State has the authority to prevent him from leaving while his actions are under scrutiny,” ani Deam.

Na explain na rin nina Kuya kanina kung paano nila nahuli si Laron. Hindi sila basta basta nag operate o inaresto siya. Dinaan lahat sa legal way.

Matagal na talaga sila may ugnayan ni Roi and matagal na rin ito napagplanuhan. It’s true na nahuli siya ng kampo ni Laron pero nakawala ito because of the help of Roi.

Malaki talaga ang naging papel ni Roi sa misyon na ’to. He’s really helping us from the shadow.

“

All we need to do is to wait now.“

“Alright..”

After our discussion. I asked Roks to help me to visit Tricia in the hospital. Gusto ko muna bisitahin ang lahat ng kaaway bago tuluyan pumunta sa pamilya ko.

And She’s in the St.Calisha Medical Hospital. Mula sa labas ng room niya ay naabutan ko lang si Tricia na nakatulala.

And according to the doctor the baby is safe. Pero hindi maayos ang mental health ng ina niya at baka mas makaapekto ito sa kalagayan ng bata.

“

Why are you here?!“ gulat na saad niya.

She looks scared but with the mix of anger.

“

Tricia..“

The moment I called her by its real name ay natigilan siya at bigla nalang naiyak.

Lumapit ako sakaniya. “ I always wonder bakit mo nagawa ang bagay na

’

to? You’re like ny sister..“

“I’m not Tricia.

You’re the impost

or!“ galit na sigaw niya.

“Tricia, I know you. I know what happened to your grandmother. I know your relationship with Atlas. Alam ko na ang lahat ng nangyari. Tapos na Tricia, nahuli na si Atlas at si Laron. Mag papanggap ka pa ba?”

She started to breakdown. “ I just want to be you. Gusto ko ang buhay mo. Gusto kong maging ikaw. Because you’re brave..kaya mong lagpasan ang lahat. At maraming nagmamahal sayo.

Everyone wants you!“

Wala siyang pinagkaiba kay Atlas. Pareho silang sa pagmamahal dahilan kaya nabalutan sila ng matinding inggit.

“

Masama ba ’yon?

Gusto ko lang namin maging katulad mo. Maging mabait, maraming kaibigan, maraming nagmamahal! Matapang! Malakas!“

“Your feelings is valid. Pero yes masama ’yon. Mas maganda ang maging mag paka totoo. Maraming nagmamahal sa’yo. Ako, I love you as Tricia. Kasi nga kinikilala kitang kapatid ko..”

“Tricia, hindi pa huli ang lahat. Magiging ina ka na. And sana, matutunan mo na mahalin ang sarili mo— ’yung totoong pagmamahal, hindi yung pilit lang. Walang masama kung mangarap tayo at umasa ng mas maganda sa buhay. You deserve that. Mas malakas ka kaysa iniisip mo, at to be honest… in so many ways, mas magaling ka pa kaysa sa’kin. Kaya please, bigyan mo rin ng chance ang sarili mo na mag-grow, mag-heal, at maniwalang deserve mo lahat ng mabubuting darating sa’yo.”

Ngunit parang wala siyang narinig sa mga sinabi ko.

“Sana ako nalang si Paint. Sana ako nalang ikaw! Ayoko na maging Tricia! Ayoko ng batang ’to! I want you. I want your life! Gusto ko nalang mamatay.”

“Tricia please listen to me.”

“Nooo!” pilit niyang tinatanggal ang swero niya at nagsimula na magwala.

“Sana mawala ka nalang! Sana ako nalang ang maging Paint!”

Bigo akong tinalikuran siya at agad naman ako sinalubong ni Roks.

“She really has this obsession with you. Noong naimbestigahan namin siya, nagtataka talaga ako kung bakit napakarami niyang pictures mo even from before the accident She’s already copying you. She’s obsessed with becoming you, your personality, the way you act, everything about you. It started after we helped her before the beach incident. I received several reports back then that she was following you and just watching you from a distance, but I ignored it because at the time, she had no connection to Laron. Pero ngayon, klaro na. She’s obsessed with you. Not with me, not with anyone else—just you.”

“Grabe, hindi ko talaga i-inexpect ’yon. She’s really kind before. Sa simpleng pagtulong ko noon ay aabot pala talaga siya sa puntong ito. I’m

still mad at her, to all pf them. Pero hindi ko maiwasan hindi maawa sa bata. I just hope magkaroon siya ng safety delivery. And we can addopt the child..“

“Should we go to Atlas

next?“

I nodded. Dahil sunod naman ni Atlas ay ang ama ko. I want to talk to him for the last time.

Nang maabutan namin siya. We’re not allowed to talk to him—na malapit siya saamin kaya may barrier pero we can see each other at naririnig ko rin siya.

“

Hindi ba tama ako, Atlas? Sa huli ikaw ang mabubulok sa kalungan habang ang ama natin ay marami pang proseso na kailangan gawin para mabulok siya sa kulungan..“

He looked really wasted and broken.

“I know. And I won’t be stubborn anymore, hindi na ako magmamatigas. Sa pagpapalipas ko ng gabi rito ay marami akong napagtanto.

I’ll speak out against Laron and his family. This is the only thing I can do now for my child.“

I smiled. “ Atlas, I don’t forgive you but doesnt mean ay galit din ako sa anak niyo. You’re still

my brother

he/ she is

still

my pamangkin

Donny worry. I’ll take care of her.

And I won’t stop telling him how talented his father is. And of course, just like I promised, I’ll make sure he will see you..“

Pinakita ko ang ultrasound na ibinigay saamin kanina ng doctor para ibigay kay Atlas bilang regalo.

“This is my gift for you. Basta always remember na may maghihintay sa’yo na bata..”

“Thank you, Paint… And again, I know saying sorry isn’t enough for you to forgive me, but I’ll make sure I pay for what I’ve done in prison.”

Unti-unti nang gumagaan ang pakiramdam ko. Nabubunutan na rin ng tinik ang dibdib ko. Excited na ako to meet my family pero bago ang lahat ay si Laron muna.

We went to camp krame para doon ay makausap si Laron. At kagaya ng kay Atlas ay may barrier din na kaharap saamin while talking.

Seeing him with this state ay hindi ko magawang makaramdam ng awa. Si Tricia at Atlas ay parehong biktima ng demonyong ’to kaya kahit paano ay may spot spot ako sakanila pero siya? T-ngina, gustong-gusto ko siya patayin ngayon.

“Excited ka na ba mabulok sa kulungan, Laron?”

“I am still your father! Don’t ever forget that! You will answer for what you’ve done to your own father! Never think you can escape the consequences of hurting your own blood! I am still your flesh and blood, and if it weren’t for me, for all I’ve done for you, you wouldn’t even be standing where you are today!” galit na galit na saad nito.

I laughed without a humor. “ Huh? Kailan ka nagpakatatay saakin? Yes let’s say you’re trying to get me pero hindi para palakihin ng ayos at mahalin bilang isang anak! Kung hindi para gamitin mo sa kasamaan mo! Kagaya nang panggamit ko kah Atlas! Kahit pa kadugo kita kung kulay black naman ’yang dumadaloy sayo ay hinding-hindi kita tatanggapin. Isusuka kita! Napakawalang hiya mo. Kulang pa nga ’yang pagka kulong mo sa ginawa mo saakin at sa mga taong inosente!“

Napayukom ang kamao ko at naramdaman ko naman na pinapakalma ako ni Roks sa likudan ko.

Umiling siya at nakita kong may tumulo na luha sa mga mata niya and I know how fake it is. “ Ginawa ko lang ’to dahil I want to give you a comfortable life! Ayokong maghirap ka. Matagal na kitang gustong kunin sainyo pero dahil sa mga Montego na ’to ay bigo ako. They are trying to make me look bad. Lahat ng kaso mo noon ay ako ang naglilinis, anak. I’m trying to protect you pero taliwas ang sinasabi nila sa’yo!“

Umiling ako. “ Hindi mo ’ko madadaan sa paawa mo. Late ka na Laron. Alam ko na ang lahat. Saka malinaw na ang mga ebidensya satingin mo pa makukuha mo ’ko? Hindi. Yes aaminin ko I have this bad size at mukhang namana ko pa sa’yo ’yon! But I chose to be kind. Dahil alam ko mas mapapabuti ang buhay ko no’n.“

Ayokong umiyak dahil gusto ko maging matapang ako sa harap niya pero hindi ko na talaga kaya itago ang nararamdaman ko.

“I’m sorry,” bigo siyang napayuko.

“Sorry? Saan aabot ’yon? Mabubuhay ba lahat ng pinatay mo? Tinorture mo?

Laron, you don’t need to be rich. Hindi mo kailangan mag karoon ng maraming pera o kayamanan. Hindi mo kailangan pumatay ng tao if you really want me. Kung gusto mong kilalanin talaga kitang ama ay hindi mo kailangan gumawa ng kasamaan. Kaya huwag mong isusumbat saakin na parang kasalanan ko! Ginusto mo ’yan, you did that for your own good!

Laron, hindi lang ako ang nabiktima mo! Napakarami! Lalaki, Babae, matanda and worst mga bata! Nakayanan ba ng sikmura mo ’yon ha? And even si Atlas at Tricia parehong mahina kaya pinagsamatalahan mo kahinaan nila para maging kasing sama mo!“

“Hindi ko sila pinilit to do it. Ginusto din nila ’yon! At minahal ko ang Nanay mo! Matagal ko na kayong hinanap dahil plano ko na kapag nakita ko kayo I’ll file an annulment with my wife dahil gusto kong mabuhay tayo ng isang panilya.”

Napangiwi ako. Dahil hindi ko na talaga maatim ang sinasabi niya dahil sobrang peke.

“Sinira mo ang buhay ng Nanay ko! Hindi mo minahal! Ginamit mo ang katawan para pamparausan without her consent! Hindi ko hiniling na mabuhay ako. Sana nga pinutok mo nalang ako sa kumot! Sana tiniis mo nalang ’yang kalibugan mo! Sana hindi mo nalang biniktima ang iba’t ibang babae! Ang Nanay namin ni Kuya Bite. You have your wife, Laron. Hindi mo ba naisip na magkaroon ng maayos at buong pamilya?”

Hindi na siya nagsalita.

“Kung sabagay, kung hindi ako nabuhay. Kaya siguro binuhay ako ni Lord para pabagsakin ka rin. Huli na ang lahat at pagbabayaran mo ang lahat ng ’to. Mabubulok at mamatay ka sa kulungan! At kahit mamatay ka pa hinding-hindi ako pupunta sa burol mo at kikilalanin kong ama. You’re a devil.”

Tumayo na ako at iniwan siya roon pero hindi ko na mapigilan umiyak nang umiyak. Pero natuwa ako dahil napakalma ko ang sarili ko na huwag mag padalos-dalos sa aksyon. Actually natatakot akong harapin siya dahil baka kung ano ang gawin ko pero with Roks presence ay napapakalma ako nito.

“Shh, you did great, Mahal. I’m so proud of you.”

After namin magpunta sa camp krame ay nagtungo na kami sa last agenda namin. Sa bahay ng magulang ko.

Pagbaba ko palang ng kotse ay hindi ko napigilan maiyak ng sobra-sobra. At nakita ko si Tatay na naghihintay sa pintuan.

“ Tatay!“ niyakap ko siya ng mahigpit.

“

Senarya..anak ko.. “ hindi ako makapag salita dahil sobrang lakas at sakit ng iyak ko.

Sobra ko silang miss. Ilang taon ko tiniis ang bagay nito. At ang akala ko ay hinding-hindi na muli kami magkakasama nga ganito.

“Pa

tawarin mo ang Tatay,

anak.. ang laking pagkukulang

ko. Dapat ako pumprotekta sainyo..“

Si Tatay, ang laki na ng pinagbabago. Tumaba na siya pero bakas pa rin ang sakit sa mukha niya up until now nakikibattle pa rin siya sa cancer niya pero ngayon na nag chemo pa rin naman siya at malking tulong sakaniya ’yon.

Naalala ko ang ginawa kong trabaho noon para lang makapag chemo si Tatay. Malaking tulong talaga pag dating ni Roks sa buhay ko. Kung ’di dahil sakaniya ay nawalan na ako ng ama.

Sobrang minahal ko si Tatay, kahit hindi niya ako tunay na anak ay itinuring niya ako bilang isa. Noong trabaho siya at wala pang sakit ay siya naman talaga ang na t-trabaho. Gustong-gusto niya kami—lalo na ako para pag aralin kaso wala kapos talaga.

Alam ko ang naging sakripisyo niya saaming magkakapatid at hindi-hindi ako titigil hanggat hindi nasusuklian ’yon.

“Alam mo ba Tay, hindi ka nagkulang. S

obrang

swerte ko dahil ituring mo ’kong tunay na anak. Pinaramdam mo saakin ang magkaroon ng Tatay.

Alam ko po ang naging sakripisyo niyo saaming magkakapatid, at hayaan niyo po ako bumawi sainyo.“

Ngumiti lang siya ng matami at hinalikan ang noo. “ Malaki na talaga ang anak ko…“

Napangiti lang ako sakaniya ngunit napasulyap ako sa pigura ng isang babaw. Mukha siyang nahihiya at ayaw magpakita saakin.

“Nanay Alice ..” ngunitian ko lang siya kaya naman hudyat ito para lumapit siya saakin.

Humagulgol ito. “ Paint, alam kong hindi ako naging mabuting ina sayo. Pasensya na kung nag

ing

masama ako sayo.

Pinagsisihan ko ang lahat ng ’yon.

Nadala lang ako ng galit dahil sa ginawa ng Tatay mo kay Aliana, sa nanay mo. Pasensya na at binuhos ko sa’yo ang

lahat at hindi pala dapat

. Hindi ko

kasi

matanggap, hindi ko matanggap ang nangyari sa Ate ko. Nabuhay nalang ako mag isa simula nang mangyari ’yon.

Naging pariwara ang buhay ko dahil doon. Maswerte ako at nandyan si Dionisio kaya kahit papaano naging okay ako.“

“Naiintindihan ko po ’yon, Nanay.

Ni hindi ako nagtanim ng sama ng loob sainyo kahit noon pa.

Pasensya na rin po at naging anak ng hayop na ’yon. Kahit po ako hindi ko

gugustuhin

na mabuhay pa ako.“ nanginginig na saad ko.

Humiwalay siya ng pagkayakap saakin. Pinunasan niya ang luha ko. “ Huwag mo sabihin ’yan. Kung hindi dahil sayo ay hindi matutuwid at makukuha

hustisya ang ginawa saatin.

Sa lahat ng tao. May dahilan ang lahat kung bakit na dito ka, anak. Nagpapasalamat ako sayo. At humihingi ng despensa sa lahat ng nagawa ko..“

“Mahal ko kayo sobra Nanay Alice at Tatay Dionsio. Miss na miss ko sa’yo.”

“

Nay! Si

ate na po ba ’yan ?“ rinig kong saad ni Rhyka.

Pumasok na kami sa loob at naabutan ko doon ang mga kapatid ko. Si Ella, Hanz, Rhyka, Hannah at Coco.

“Oo ako ’to.

Ako na talaga ’to.. “ naiiyak kong saad at napaluhod nalang.

“Ate!

“

Ate namiss ka namin!“

Yumakap na saakin si Hanz, Rhyka ay Hannah. Habang si Ella ay nakangiti lang na nakatingin saamin pero si Coco parang natatakot at napaatras pa.

“ Ate, ikaw na ba yan? Hindi mo na ba kami sasak

tan? “ inosenteng tanong ni Hannah, ang bunso namin.

“

Oo ako ’to si Ate Paint niyo. At hinding hindi ko kayo sasaktan. Maraming nnagyari at alam kong naipaliwanang na sainyo

nina Tatay at Nanay. Sana

naintindihan niyo. Patawad dahil iniwanan kayo ni Ate.

Patawad dahil nasaktan kayo..“

“Ate naiintindihan namin ’yon.”

“Ate mahal na mahal ka namin..”

“Ate, kung alam ko lang ay prinotektahan kita ,” matapang na usal ni Hanz.

“ Miss na miss ko kayo. Walang araw na hindi ko kayo namiss. Ang akala ko ay ’di ko na kayo muli mayayakapag ng ganito.“

“Ate, hindi ka naman na aalis hindi ba? Hindi mo na kami iiwanan ulit sa bad at fake na Ate Paint na ’yon hindi ba?” walang tigil nakakaiyak na usal ni Rhyka.

Umiling lang ako at isa-isa silang hinalikan sa noo. “ Hinding-hindi na kayo iiwanan ni Ate mabubuhay na tayo ng mapayapa at lahat ng gusto niya ay kaya ng ibigay ni Ate..“

Napatingin muli ako kay Coco pero hindi talaga siya lumalapit at nagtatago lang ito.

“ Coco?“ tawag ko.

“Coco, tawag ka ni Ate Paint. Dali..” saad ni Ella.

Umiling lang siya at biglang umiyak saka nagtago muli.

Napabuntong hininga si Ella.

“Ate,

pasensya na. Sinasakyan

kasi siya n

ung fake na ’yon

. Nagkaroon na siya ng trauma.

Ilang beses niyang pinamaltratuhan si Coco kapag sila lang dalawa.“

Mas lalo akong naiyak. Dahil ang kapatid ko ay special at kailangan niya nv mahabang pasensya at bigyan ng pagmamahal. Ni hindi ko nga pinadapuan ng lamok ang kapatid ko tapos siya sasaktan niya lang?

“C-coco ako ’to si Ate. Kasama ko kuya Roks. Gusto mo ba puntahan natin si Roksie?

Maglaro tayo? Bibili tayo ng ice cream?“

“A-yaw ko!

Bad ka! Bad!“ pinagbabato niya ako ng kung anong makuha niyang gamit.

“Coco! Si Ate Paint ’yan. Huwag mo ganyanin! Matanda pa rin ’yan .” maotoridad na saad ni Tatay

At doon ako naglumo. Napatingin ako kay Roks kaya nilapitan niya ako para aluuin. Hindi ko matanggap na matatakot si Coco saakin.

“Let’s give him more time, Cenery.”

“

Roks bakit naman gano’n?“

“Ate pasensya

na talaga

, kapag kasi si Coco at ’yung peke lang ang magkasama ay lagi

niya talaga

sinasaktan si Coco.

Hindi rin alam ni Kuya Roks ’yon.

Kasi tinatakot kami nung fake na ’yon. At natatakot

kasi kami baka magalit si Kuya Roks sayo.

Hindi rin alam nina Tatay at Nanay ’yon. Nung huli nalang..“

“Pasensya na anak. Hindi ko rin talaga alam. Masyado kami naniwala sa impostorang ’yon..”

“Basta po babawi

si Ate okay? Babawi

ako Nay at Tatay sa lahat ng pagkukulang ko

..“

“

Tatay! Nandyan raw si Pinturaaaa? “ napatingin naman kami ng biglang may pumasok.

Hingal na hingal ito at naka uniporme pa ng pang nurse mukhang kagagaling lang duty.

“Pinturaaaa! Dudes!” natawa nalang ako na naiiyak sa reaskyon niya at yumakap na din.

“Hindi ko na alam ang sasabihin ko ngayon pero masayang masaya ako na nakabalik ka na. Alam kong mas malala ang mga pinadaanan mo kumpara saakin. Kaya proud na proud ako sa’yo..”

“Sobrang proud din ako sa’yo, Cielle. Masaya ako at nakakatulong ka na. Napakalayo na ng narating mo. I’m so happy for you..”

Mas lalo itong naiyak. “ Alam mo ba, simula nang dumating ang pekeng ’yon nawalan na ako ng kaibigan? Ang akala ko kasi pinandidirian niyo na ako..“ halos mapiyok ito.

“Ang akala ko kasi dahil naka angat na kayo ni Roi Gin ay kinakalimutan niyo ’ko. Wala nga ako masabihan ng problema ko..nung bumagsak ako sa boards ang akala ko icocomfort ako nung pekeng Pintura na ’yo pero kung ano-anong masasakit na salita ang sinabi saakin..”

Nabanggit din kasi ni Roi Gin na dumistansya siya kay Cielle ng bahagya dahil takot siya na malaman ng kaibigan namin ang mga totoong nangyari.

Ayaw niyang mag isip ng kung ano-ano si Cielle dahil naka dalawang beses daw ito mag take ng board exam at pareho niya raw ito nabagsak.

“Ano ka ba, alam mo hindi kita gaganunin. Oo aasarin kita pero at the end of the day, sasabihin ko gaano ako ka proud sayo. Kailangan natin mag usap tatlo. Para maliwanag ka na rin. At para ma explain din ni Roi Gin ang sides niya sayo..”

“Nagtatampo ako sainyo pero wala mahal na mahal ko talaga kayo..”

“I love you! Taray ha pumuputi ka na!”

Kinurot niya ang pisnge ko. “ Ikaw nga si Pintura! Kojic lang ’yan girl.“

“Tao po..”

Sabay sabay muli kami napatingin sa pintuan. May nurse na kumakatok kasama nito ang isang babae.

“They are finally here,” usal ni Roks.

Nagtama ang mga mata namin. At para bang may kung anong kumirot sa puso ko. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nakita ko siya sa malapitan.

Kamukhang kamukha talaga siya ni Nanay Alice pero mas maamo ang version ni Nanay Aliana. At hindi ko mapagkakaila na magkahawig talaga kami.

Ramdam na ramdam ko ang lukso ng dugo. Ang connection naming dalawa sa isa’t isa.

“ Nanay Aliana, kilala mo ho ba ako ?“ lumapit ako rito at hinawakan ang kamay niya.

Hindi siya nagasalita pero hinaplos-haplos niya ang pisnge ko.

“

Ako po ’to si Paint. Anak niyo po ako. Pasensya na po ngayon lang ako nagpakita sainyo. Pasensya na dahil ngayon lang po tayo magkasama.

Pasensya na po dahil napakatagal bago ko nakamit ang hustisya..“

Pinunasan niya lamang ang mga luha ko.

“

A-anak..“

Nanlaki ang mga mata ko at napatingin sa mga kasama namin dito sa loob at nakangiti lang sila

“ Ang tanging alam niya lang sabihin ay si Dionisio at Alice. Kilala ka niya,“ ani ng nurse.

“Nanay Aliana ..” hinagkan ko na siya ng mahigpit. I can’t explain it. Sobrang sarap sa feeling yakap niya. I feel comfortable.

“A-anak

, “ ulit pa nito.

“Nanay

Aliana, mahal na mahal kita..“

Epilogue

Roks Musket

“Paint Cenery Ordencial. SHE’s the daughter of Laron Argonia. Read the report.”

Hinagis ni Dad saakin ang papeles. Imbes na basahin ang loob ng folder mas napukaw ng atensyon ko ang litrato. My jaw clenched while looking at a picture of woman. I swear something in my brain just… malfunctioned.

Her eyes. They’re this mix of calm and sharp, soft but somehow still dangerous, like she could read every dumb thought running through my head with one glance.

Every feature she has just blends together so stupidly well that it’s almost frustrating. The hair, the eyes, the nose, the lips — all of it forming this kind of beauty that doesn’t even try too hard. Damn, she is effortlessly gorgeous.

“Wait… wasn’t this Deam’s assignment? Why do I need to get involved?” I asked, my brows furrowing.

Habang binabasa ang mga impormasyon nito ay nakita ko rin ang pangalan ng pinsan ko. Deam is involved.

“Roks, five years have passed. That should be enough time to recover. I pushed every limit just to secure you a mission again after what went down. And now your first one is already a high-level case. Aren’t you taking it?”

“But Deam already has this mission—”

“Roks, Laron Argonia is high-profile, and this is not a playground mission. I don’t want excuses, I don’t want hesitation! You will keep that girl under your direct supervision. I want her protected, and I want it done without question Yes, it’s Deam’s assignment, but you will work with him, do you hear me? He can’t handle this alone, so you step up and cover your cousin’s back. I don’t care if you think you’re not ready—you will be. Move out, and get it done, soldier!” the voice shot back, no room for argument.

I hesitated. “ No, Dad. I’ll think about it first…“

I’ve spent days thinking about whether I should take that mission or not. I don’t know if I’m just overthinking things or what. I know I’m ready, but it’s Deam’s mission—I don’t want to interfere. Ayokong isipin niya na inaagaw ko ang misyon na ’yon sakaniya samantalang halos kababalik ko lamang sa serbisyo.

The twins are illegitimate child. I get it, with my cousin’s situation, he needs this to prove to our family that he’s capable of working with us. I know Deam wants to prove something, and I know his personality—he hates it when people meddle in his business.

“Captain, tara mag jazzy muna tayo!”

I got a call from a co-worker more like a friend inviting me to join them for drinks. Honestly, I needed it too; I’ve been kinda stressed lately with everything about the mission.

I was enjoying the night, really enjoying it—drinking, laughing, letting Goryo tease me about Klyte, my first love. I should’ve felt awkward but honestly… I’ve already accepted it. Klyte will never feel the same way I do, and I’ve moved on. We’re friends. Kahit si Rare ay naging kaibigan ko na rin. At nang dahil kay Klyte ay nagkaroon din ako ng maraming kaibigan. Hinding-hindi ko pagsisihan na nakilala ko siya.

Seeing her happy with Rare. Make me genuinely happy too. And Ranch… man, seeing him smile, feeling like his second dad? That actually warms something inside me.

I’d had more drinks than I probably should have. My head was light, my thoughts fuzzy, but there was this prickling sensation… like someone was watching me. I went on high alert, scanning the crowd… and yeah, wala akong nakitang kakaiba. Baka nga hallucination lang ’yon dahil sa alak. D-mn it, ang lakas ng tama ng La Louisiane.

But then just like that, faster than I could think—I found myself kissing a woman.

Sobrang nanlalabo ang paningin ko. What the hell? My brain short-circuited. I’ve never kissed a girl before. My hands felt like they were on fire, electricity running through them, buzzing in sync with the alcohol in my veins. I felt something I knew I probably shouldn’t feel… yet couldn’t stop myself.

It wasn’t gentle. It wasn’t shy. It was passionate, messy, chaotic—the kind of kiss that makes your whole head spin and your heart do stupid flips.

Ready na ako magpadala sakaniya and ayaw ko na siyang pakawalan sa bisig at labi ko but next thing happened I was stumbling back, blood on my head and hand. She pushed me. And no joke, she was strong. Too strong.

She vanished into the crowd like she’d never existed, leaving me standing there, half-drunk, half-dazed, and completely undone.

And then… when I blinked, my wallet was gone All that was left was the sting of the hit, the smear of blood, and the memory of a kiss that shouldn’t have happened.

D-mn it, naisahan ako!

Kinabukasan ko na inayos ang gulo na naganap nang gabing ’yon dahil hindi ko na talaga kaya dahil sa sobrang wasted ko at isama pa ang naging dulot ng sugat ko sa ulo.

“Huh? How come you don’t have any security footage? How did this happen? Your security’s terrible!”

This is not a simple robbery dahil hindi lang ako ang naging biktima maraming mga customer na bumalik dahil nawawalan din sila ng gamit. Sounds really alarming! Mukhang malaking sindikato ang nasa likod nito. They even turn down the CCTVs here.

Hindi ako titigil hanggat hindi nahahanap ang babaeng ’yon. He stole my wallet and a f-cking first kiss. D-mn, naisahan ako do’n!

I immediately did everything I could. Scoured through every video from the party and then, there she was.

Something about her looked familiar.

I went back to my office. The footage wasn’t clear enough, but I didn’t care; I instructed the professionals to dig through it, trace every angle, every movement. I needed to find her.

“ Please, find everything you can about this girl,“ I muttered.

“Yes, sir!”

Kasabay ng paglabas nila, pumasok si Deam. And, as always, his expression was unreadable dark, cold, like he was always hiding something I couldn’t quite figure out.

“ Roks..“

“Sup, Deam ?” I asked, rubbing my temples.

“ I heard you’re the one handling the case of Laron Argonia’s daughter. “ He sank into the chair across from me, his gaze sharp and unreadable, making the air between us feel heavier than it already was.

“I still haven’t said yes.”

“You already started investigating her…” tumingin siya sa hawak kong papel.

Natigilan ako. At agad kong pinagkumpara ang litratong bigay ni Dad at ang litratong nakuha ko.

And what the actual f-ck? Siya nga.

“ You knew? And you were even there?“ nagtataka ko siyang tinignan.

He let out a long, heavy sigh. “ Yes… and I saw her kissing you.“

My jaw clenched . “And you just stood there while she stole my wallet and— “ I stopped myself. T-ngina, nahihiya akong aminin na first kiss ko ’yon.

“Do you think I have some kind of power? Do you think I could just intervere whenever I want?” He sounds like he’s mocking me.

“C’mon dude, wala akong planong agawin ang misyon na ’to—-”

“Accept it,” he said, his voice flat, like there was no room for argument.

Napakunot ang noo ko.

“She’s tangled in too many illegal dealings just to survive. I was assigned to watch her, to track her every move. I’m not allowed to get close, my job is to protect her from the shadows, to keep her safe from a distance. Nothing more. Nothing less. Read all the information about her and her father. Let’s work together..”

Binasa ko ang mga information nito. She’s really interesting. She was involved in several crimes such as theft, assault, and even drug delivery. According to the report, she committed all of these because of poverty.

Her mother was raped by Laron, and now he’s searching for an heir. Her mother is still trying to recover from the trauma, struggling with the scars of what happened, and it’s taken a heavy toll on her mental health.

At nasa facility ang Mom niya, si Aliana. Ang tumatayo namang ama at ina ni Paint ay ang tiyahin—kambal ni Aliana. Hindi maayos ang relasyon nila because of what happened to Aliana.

I clenched my fists. “ With the way she is, it wouldn’t surprise me if she goes straight to her father herself.“

Hindi ako makapaniwala sa mga nabasa kong records niya. Pakiramdam ko ay kaya niya rin pumatay ng tao.

“Exactly. That’s the scenario we must prevent at all costs. She cannot come into contact with her father. This is both to protect her and to counter the crimes he’s already set into motion.”

Napatango ako.

“And also, narito ako because I’m here to tell you I’ll respectfully accept you to join me in this mission. The command finally authorized the next phase. Kailangan na nating lumapit sa kanya. Lalabas na tayo… and we’ll earn her trust. We’ll make sure she learns the difference between what’s right… and what’s crime.”

I bit my lower lips at sumulyap muli sa picture ni Ordencial. “ Tinitignan ko palang siya I know hindi ito magiging madali, tama?“

Tumango siya. “ She’s fearless, stubborn, independent, the type who acts before she thinks. If Laron locates her first, she’s highly susceptible to recruitment.“

I’m not surprised kung mabilis siyang ma recruit ng ama niya dahil wala siyang pinagkaiba rito. Pareho silang kriminal.

“ And remember this, that girl is our key. She’s the one who can open every locked case tied to Laron. One mistake, and we lose everything.“

I accepted the case and started working with Deam. This is far from the kind of missions I handled before, so I’m not completely used to it yet but I’m doing my best.

I’ve been watching her every move. Ever since I took on this mission, my eyes have never left her. And I’ve been waiting for the right moment to finally introduce myself to her.

Ngunit habang tumatagal ay nakikita ko ang totoong siya. Kung ano ang purpose niya sa buhay. She’s funny, adorable, and really pretty.

I bit my lower lip because f-ck, I couldn’t stop myself. I wanted to smile so badly while watching her in that dog costume—dancing, completely enjoying herself.

“You’ll regret what you just did, you stole my wallet.” I came closer to her. “ And my first kiss.“

Ang for the first time ay nakita ko na natakot siya sa banta kong ’yon.

Sobrang big deal saakin ng halik niya dahil simula nang mangyari ang gabi ’yon ay gabi-gabi ko napapanaginipan ang mga labi nito.

Ever since that day, I never left her alone. At first, it was simple. My objective was to protect her only because we needed her. She was supposed to be our leverage against her father. An asset. A tool. Nothing more. At least, that’s what I kept telling myself.

Pero hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko sa mga nag daang araw kapag napapatingin ako sakaniyang labi ay bigla ko nalang naalala ang naramdaman ko noong hinalikan niya ako.

“Be my kiss slave..” I said it desperately. I really want her lips like there’s something addictive about them, something I can’t resist, as if they’ve got some kind of drug in them.

I don’t know if it’s because this is my first time feeling something like this, but f-ck it… I want her lips so badly.

Hindi ko rin maiwasan na madalas na mapatitig sakaniya ng madalas and I can feel my heart beat. Alam kong may mali.

D-mn it… the longer I stayed by her side, the more I started drifting away from the mission. I wasn’t supposed to feel anything. Hindi pwede ’to dahil isa sa mga rules ng mission ito. I wasn’t supposed to want anything. But every night, I found myself craving her lips like a man losing his mind and madalas ay hindi lang ang lips niya. Gusto ko na lagi siyang kasama. Gusto ko lagi kong ramdam ang presensya niya.

And here’s the messed-up part—I’m a virgin. Conservative as hell. Sounds funny and cliché these days, especially in my line of work, but I always told myself I’d give all my firsts to the woman I’d marry. My first kiss, my first night, every part of me I kept untouched… saved for someone who would actually matter. But then she came into the picture. A criminal on paper. A mission assignment. Pero willing ako ibigay ang sarili ko rito.

Inaamin ko noong nabasa ko ang case file niya at ’yung nangyari sa unang engkwentro namin I misjudged her. I thought she was just another criminal who chose the wrong path. But I was wrong. She did illegal things, yes, but not out of malice. She did them for her family. To survive. She made sacrifices I never expected someone like her to make. Wala lang siyang choice bacause the life that has been really cruel to her.

On the outside, she looks tough, fearless, unbothered, like nothing can touch her. Yet every time she looked at me with those eyes; broken, pretending she didn’t need anyone. Pakiramdam ko ay gusto ko ng isakripisyo ang lahat para sakaniya at alam kong hindi lang ito dahil sa awa.

She’s soft on the inside. She breaks. She gets scared. She just refuses to let anyone see that vulnerable side of her.

But no matter how hard she tries to stand alone… she still needs someone to lean on. And that’s when things started getting complicated for me.

Because somewhere along the line, protecting her stopped being just an order and started becoming something personal.

“You like her, don’t you?” saad ko kay Deam.

I always caught Deam looking at her. Those two were like a damn cat and dog—snapping at each other every chance they got. But I know Deam. I know his personality better than anyone. Even in his past relationships, he was never like this.

Not this watchful.

Not this affected.

And the way he tightened security around her? It wasn’t normal protocol. It was him—quietly, stubbornly making sure she was safe. Even when they were arguing nonstop, even when he acted like he annoyed the hell out of her, he still made sure Cenery was comfortable. That nothing touched her. That no threat got close. He treated her like she was trouble..but protected her like she was fragile.

“No! What are you saying? “ His voice rose defensively, but I could see it in his eyes—he was lying.

“I know you like her,” I said softly, almost to myself.

He kept denying it, but I knew. At first, I couldn’t understand it. “ Why don’t you pursue her?“

“Roks, aren’t you forgetting our real objective here? The mission.” He exhaled slowly, his gaze drifting toward her.

I shook my head. He’s right. Focus. This isn’t about feelings. This is about Laron Argonia—a man with enough power to destroy lives.

He’s planning to run for president, using his political ambition to protect and expand his empire, including illegal operations. This mission isn’t just about the girl; it’s about uncovering him, stopping him from gaining more power, and making sure the truth comes out.

Pero hindi ko na napapansin ang mga nag daang araw. Madalas ay nakakalimutan ko na may misyon pa pala ako. Puro Cenery nalang ang nasa isip ko!

“Dionisio..” masayang salubong ni Aliana.

I gave Aliana a small smile. She’s Cenery’s mother. I know exactly what Cenery has been going through under her aunt Alice’s control. Even them, they never revealed Aliana’s true identity to Paint because Alice forbade it. She despises Paint, seeing her as the “bunga” of what happened to her twin sister.

And it hurts me every time, because I know Paint longs for her mother. I’ve seen her cry over it in secret, and despite all the harsh words thrown at her, she still chooses to respect her parents.

Aliana doesn’t remember anything. she’s always frightened, especially around men. The only name she can recall is Dionisio, Paint’s father and Alice’s husband… which makes their family tree super chaotic. But Aliana doesn’t recognize Paint at all. She has no memories left because of the trauma.

At kahit ako hindi ko pa alam kung kailan dapat sabihin.

“Ano naman ba ideal wife mo? Syempre matic na si Atarah pero paliwanag mo naman kung anong meron kay Atarah. Malay mo may irereto ako ’di ba?”

We were at the hospital because of the accident. And she didn’t leave me, no matter what happened. She may act harsh toward me, but I can tell she’s really taking care of me and that softness from her… it gets to me. It makes me soft.

Do I have one? Back then, I never really fantasized about a perfect girl. Sure, I had crushes before, but they were all different. Iba-iba sila ng personality, panlabas na anyo at kung ano pa.

I’ve never really had an “ideal” girl in mind because when my heart truly chooses, it doesn’t care about appearances, or manners, or all the little details people usually notice. All that matters is the way she makes me feel inside. I feel like I could give her my entire world, every fragment of it, every secret, every piece of me… just as long as I can feel that I really love her.

“She’s kind, brave, don’t cussed too much, she’s not law violater, and especially what ever trials that she face, she still trust God.”

She doesn’t believe in God, and that’s one of the things I want to help her change. Gusto ko maalis ang pait naranasan niya at mapalitan ng mga mabuting alaala para pumabalik siya sa pananampalataya.

I understand where her anger toward Him comes from, but I still hope she can overcome it. Because once she learns to have faith again, I know her heart will lean fully toward what is right.

Her eyebrow arched and laughed. “ Inshort hindi ako?“

I was caught off guard. Even though she was the complete opposite of everything I said, I felt… she was still the one, no matter what happens. I feel like I was ready to take the risk.

F-ck ganito ba talaga ako karupok? Ako pa natalo sa sariling laro ko.

Wala na, hirap na hirap na akong itago ang totoo kong nararamdaman. Sa araw-araw naming magkasama ramdam kong hulog na hulog ako sakaniya.

But the moment Atlas entered the scene, it felt like I was pulled back into reality. Narito ako dahil sa misyon. Hindi dahil sa pag ibig.

I know I’ll never find peace because our lives will be messy. Magugulo at hindi na magiging mapayapa pa. And I’m afraid to admit it… there’s no happy ending waiting for us.

Atlas, is a adopted son of Laron Argonia. At mukhang unti-unti na rin kumikilos ang kampo nila.

“ Do you think He knows? “ I asked Deam.

“Their meeting was just an accident. We haven’t received any report na may mga ibang sumusunod kay Paint. Mahigpit ang security natin. Nothing suspicious has been noticed yet, but when Atlas met Paint, I know He already knew something. Lalo na you were involved with her. I’m sure He reported what happened to her father. Hindi naman basta didikit ng ganyan kay Paint kung wala siyang intensyon. Ugali ni Atlas ’yan ganyan ang ginawa niya kay Derin noon.”

“D-mn! It was my fault.”

Simula nangyari ’yon ay hindi ko na tinigilan sisihin ang sarili ko dahil hindi ko na dapat siya dinala sa lugar na ’yon para pilitin at mas lalong hindi ko na dapat siya iniwanan.

“I know and you should be more careful next time. Buhay ni Paint ang nakasalalay dito. But yeah hindi ko naman siya pababayaan.”

Hindi ako mapakali. Nagsisimula na ang gulo. Unti-unti nang masisira ang panandaliang kasiyahan na nararamdaman ko ngayon.

“Oh nandito na pala ang mga politikong walang kwenta,” usal ni Amirah.

We attend Atarah’s birthday. And since their family is very influential they invited a lot of politics and artist. Including Laron.

“Yan si President Felipe Argonia II at yan namang katabi niya si Vice President Laron Argonia.”

No one knows about this mission. Atarah also has no idea about Cenery’s connection to the Argonias because if they did, they wouldn’t have allowed him to come here.

All they know is that every meeting between Cenery and me was ‘accidental,’ and that there’s a developing relationship between us.

Of course, to keep it from being obvious, I acted casual. I didn’t want any attention drawn to us, especially from Laron, who was present all night, Iniiwasan ko rin na magtagpo sila. I also tightened security, and so far, I haven’t received any reports of anyone interfering with it.

I watched Cenery’s reaction about his father. “Sabihin mo gawa, pepektusan ko ’yan. HAHAHA.”

Hindi ko nagawang makampante simula nang araw na ’yon because we were gradually starting to notice that someone was following Cenery, and, like with the security, she was also being watched.

Atlas and Cenery, they’re getting even closer, It seems like he wants to win her over, but I can’t easily stop her from meeting him because I don’t want Cenery to catch on to what’s happening. It’s not the right time for her to know yet she’s not ready. Hindi pa buo ang loob niya para saakin.

At hindi ko rin alam kung paano sasabihin.

“What did you tell her?” I asked my Mom pagkatapos nilang mag usap ni Cenery.

“ You seems affected?“ malamig na usal nito.

“Ofcourse dahil baka makasira sa misyon ko ang sinabi niyo.”

“You both seems close now. Ano ba talagang pinaplano niyo ni Deam? Are you making her fall for you?” napatingin ako kay Ate Paper na nagsalita.

“It’s not like that.”

Hindi naman talaga dapat ganon. I just need to win her trust—to tame and guide her so that, in the end, I know she’ll choose what’s right. And because of that, we’ll be able to uncover everything her father has been hiding.

“This is exactly what’s happening. You’re trying to win her favor, correct? But there’s no need to get this close. Were I in my position, I’d assume you’re in a relationship or you’re courting her. And tell me—are you capable of supporting her if she falls? This approach will only make matters worse, Captain Roks,” malamig na usal ni Mom.

Natigilan ako. Medyo naguguluhan pa ako ngayon I don’t know if this is really love. Kung totoo na ba ’to? Or what. Pero isa lang ang gusto ko at ’yun ay protektahan si Cenery mula sakaniyang ama.

“Kung mahulog siya, I’m willing to catch her.” matapang kong saad.

Mom laughed without a humor. “ You like her?“

Hindi ako sumagot pero matapang ko lamang silang tinignan.

“Babae na naman. That’s your weakness! Kapag may babae laging sagabal sa’yo ’yan!” naiiling na saad ni Ate Paper.

“You know it’s againts the rules—” I cut my mom off.

“F‑ck the rules! As long as I can do my job right—and that job is protecting her. Wala ng problema do’n. I can take any punishment, but what I can’t accept is losing her.” hindi na ang utak ko ang gusto magsabi nito, ang puso ko na.

“I expect she will not become your weakness again. I fear she may be the very reason you falter and the reason this mission fail s,” Mom stated, her voice devoid of warmth.

At simula non ay napatunayan ko na talaga kung ano ang nararamdaman ko. Bahala na. I can’t take this anymore. My purpose has grown, and once again, I’m in a situation where I’m willing to sacrifice everything for a girl, even my own life, just to protect her… and love her.

Bahala na ang misyon. Bahala na ang pamilya ko at bahala na si Deam. I want her so bad hindi ko na kakayanin ang nararamdaman kong ’to t-ngina. Nababaliw ako.

For days, She was in a haze after ending up in the hospital because of another accident. And every time Cenery blamed herself, every time she thought she was the curse—I felt something inside me break. I don’t ever want her to feel that way. Not when her presence is the only thing that makes me feel alive.

Now that she’s in my life, I know I’d be the happiest man in the world if she stayed with ne. Siya na talaga, eh.

And I’ve made up my mind. I’m going to confess before it’s too late. I’ve spent days thinking about it, turning it over and over in my head, and the truth is… I can’t bear the thought of a life without her.

I want to give her everything she’s ever wanted a life untouched by fear, a life filled with peace, a life where she is loved the way she deserves.

T-nginang misyon ’to. May package pa palang pag ibig. Am I really that weak to fall?

“I thought I lost you my Cenery but then I realized that I didnt lost my cenery cuz in the first place you are not even mine.”

I know I’m being desperate pero wala hulog na hulog na ako kahit walang kasiguraduhan kung sasaluhin niya rin ako.

And this will be only the second time in my life that I’ll confess my feelings to a girl kaya siguro ganito ako kabado. The thought of her rejecting me… it feels unbearable. Parang hindi ko kaya. Parang may bahagi sa’kin na gusto siyang hawakan at hindi na pakawalan which is nothing like who I used to be.

Gusto kong ipilit ang meron kami. ’Yung kung tipong hindi kami tinadhana ay gagawa’t gagawa pa rin ako ng paraan para maging kami. I was never this kind of person. Very desperate. I know Deam likes her pero t-ngina hindi ko na kaya magparaya ngayon.

Dahil iba siya. She changes everything. She makes me want things I’ve never wanted before. I want her— not simply as someone I care for, but as someone I can’t imagine living without. I only want her. Her, and no one else.

“So starting today, I’ll make sure not to lose you, I’ll work hard for you to be mine.”

“Huh?” bigla ako nakaramdam ng takot sa naging expresyon niya.

She was completely overwhelmed. And that’s when I realized I didn’t want to pressure her anymore, because it felt like I was rushing her. I’m just scared that it might all be too late dahil alam ko sa sarili ko na malapit na ang delubyo.

“I love you, let me love you forever, I want you to be mine till the end of time. You touch my heart so deeply time. You touch my heart so deeply. My life was in mess, now it’s well organized. My heart yearns for you….”

I held her hands. Sasabihin ko lahat ng gusto kong sabihin. Bahala na kung ano ang kahihinatnan nito. If She rejects me now, susubukan ko ulit. I don’t want to let her go.

“I know it’s too early, but my heart says it’s not. My Cenery, I want you to be mine. I can’t hide these feelings any longer. I really love you.”

Gulong-gulo lang siya sa mga sinasabi ko.

I’m not sure if I’m supposed to assume anything especially as a man but there are moments when I can feel how much She genuinely takes care of me. She may act tough, distant and harsh around me, but I know there’s a soft spot for me in her heart. And whenever we’re together, I can feel it… she’s completely at comfortable with me.

“My future looks brighter with you.

I want to settle down with the one I love, I’m not young anymore. I want to build a beautiful family together with you before it’s too late. I wanted that. I dreamed of being your husband and eventually a father of our baby.“

I’m being sincere with her, because out of nowhere, I suddenly imagined what it would be like to have a family with her.

Wala na ’to, tinamaan na talaga ako.

Tumigil siya sa paghinga at agad akong na alerto nang bigla siyang humagulgol.

“B-bakit ako? Hindi ko mapunanan ang pangarap mo. Hindi naman kita mabibigyan ng anak.”

Seeing her vulnerable side makes me want to stay by her, to never leave. My mind has changed I don’t want to have children anymore. I just want her. She’s the only one I want. I know I can be happy with just her by my side. I feel complete, even if it’s only with her.

Lumipas ang araw ngunit hindi pa rin ako nakakuha ng sagot sa confession ko sakaniya. She thought I’m playing around and not being sincere. Pinaparamdam niya rin saakin na hindi siya interesado.

I’m hurt. Ilang araw akong hindi makatulog sa sobrang bigat ng dibdib ko. Gusto ko siyang kulutin pero natatakot akong baka mainis siya at magsawa saakin.

Is this another rejection? If it is, then this time I’m not backing down. I won’t let anyone take her from me. Lalaban ako. I’m willing to wait, no matter how long it takes. My heart is set—she’s the only one I want.

Nasaakin na eh? Papakawalan ko pa ba?

“Ilang buwan na rin tayo magkakilala, alam mong hindi ako interesado sa gan’yan. Ayoko magkaroon ng ibang priority bukod sa pamilya ko-.”

I bit my lower lip. T-ngina naiiyak ako. I felt like a teenager getting rejected by their crush. Damn… if what happened with Klyte hurt, why does this feel even worse?

“ It’s fine, sorry if I’m so demanding, Ok lang saakin na hindi ako priority mo, ok lang saakin na laging option kahit ilang taon pa ’yan, maghihintay ako hanggang sa piliin mo—“

“Makinig ka muna kasi!”

And broo si lover boy ay hindi napigilan ang luha. “ I’m so curious about the feeling of being choose by someone you love.

Buong buhay ko hindi ako pinipili ng kahit sino. Masaya kaya? Maiiyak ka ba sa sobrang saya?“

I know it probably sounds like the ramblings of a sadboy… maybe even manipulative. But I’ve never felt anything like this before. I know I probably look desperate, but this… this is the new version of me. This is who I really am when I love someone.

“Wow, pareho kayong nahibang sa asset niyo?” natatawang sambit ni Derin when she entered my office because I’m asking for help.

“I feel like I’m being rejected, but whenever I look into her eyes, it feels like there’s still hope. It’s like she’s holding something back…”

Humagalakpak ang tawa nito. “ Hoy assuming ka! Dapat bang ikaw ang tulungan ko o ’yung kambal ko? Pareho kayong sawi sa misyon niyo? Ma c-consider na ba ’to as failed mission?“

“I don’t think Deam will pursue her. I even asked him, and if he does, hindi ako magpapatalo. I’ll fight back..”

“Kung sabagay sainyong dalawa mas may pag asa ka. Alright, trust me ako na bahala papalabasin natin ang tunay niyang nararamdaman. Easy pizzy!”

And God, it worked. Derin’s little act pretending to be my fiancé hit Cenery right where it hurt. I watched her eyes, those beautiful, furious eyes, and saw the raw sting of hurt and betrayal. Hindi ko alam ang mararamdaman ko.

What the hell was I thinking? Tama bang saktan ko siya para lang malaman kung may nararamdaman din siya saakin.

And because of what happened, we got carried away into something that shouldn’t have happened. Sa sobrang pagkasabik namin sa isa’t-isa dahil sa nangyari We almost did it.

This twisted plan just blew up in my face, making everything worse. Because of that volatile mix of jealousy and anger, we spiraled. We almost crossed the line. Ako, hindi ko na napigilan ang sarili ko to touched her. B-bo mo, Roks!

D-mn. Kung tutusin ay gustong-gusto ko to do it with her. I’m ready to make love. But I respect her. I want Cenery more than my next breath. It’s not that I don’t crave her touch, but I want our first time the moment we share the beautiful romance it has to be perfect. It has to be planned. And before anything else, I need to see her wearing my ring. I want to marry her first. If I had my way, I’d drag her to the altar tomorrow.

T-ngina, this is how completely, irrevocably insane I am for her. Baliw na baliw na ako.

Because of what happened, fear hit me harder than I expected. I felt guilty, deeply guilty because as the man, I should’ve had better control. It felt like I crossed a line, and that thought alone tore me apart. The guilt was so heavy that I wanted to stop pushing my feelings onto her.

So I began to distance myself. I know she noticed, she could feel that something in me changed but I never meant to hurt her. I just needed space to think… to ask myself if waiting was the right thing. I didn’t have to rush anything.

Love shouldn’t feel toxic. It shouldn’t make her feel pressured. That’s not the kind of love I want to give.

And then, in the most unexpected way… because of my choice to step back, I finally received the answer I’d been longing for.

“Paano ka nakakasiguro hindi kita mahal? Paano ka nakakasiguro na hindi tayo parehas ng nararamdaman?”

Bigla ako na alerto pero parang wala na akong naririnig sa paligid ko kung hindi siya lang.

“Naalala mo ang sinabi ko kanina sa babae na kapag may problema ka, ilabas mo. Isigaw mo, murahin mo.” matigas niyang sambit at hinarap ang dalampasigan.

Gusto kong magsalita pero walang boses na lumalabas sa bibig ko.

“T-ngina ka Roks !” malakas na sigaw nito saka muling akong hinarap.

The moment I heard what She said, I couldn’t even feel my own body anymore. I know I sound dramatic—hell, like a girl describing their feelings right now, but every emotion hit me at once. I couldn’t stay still. I wanted to run, to scream, to tell everyone. I wanted to celebrate like crazy.

But that surge of happiness I felt, pure, overwhelming, ended far too quickly. One time when Cenery got drunk, everything blew up there was a clash between our men and Argonia’s people. The tension, the gunfire, the chaos… it was enough for me to understand that this wasn’t just an incident. It was a message. A warning shot meant for us. And we immediately went on high alert to secure Cenery.

I made sure everything was cleaned up, no trace left behind. Hindi niya maari malaman ang tungkol sa mga sunod-sunod na naging insidente at enkwentro namin laban sa ama niya. We’ve only just started building something together, something fragile, something new.

I don’t want to burden her with fear and stress when all I want is to let her breathe, to let her experience happiness without looking over her shoulder. I want us to savor this beginning, to claim every moment we can before the world tries to tear it away from us.

And now I’m really scared.. I’m scared na kapag nalaman niya ang pakay ko sakaniya ay iwanan niya ako at magalit siya. Kaya kailangan kong humanap ng tamang timing to explain about everything to her. I love her at totoo lahat ng pinakita ko pero I’m afraid na baka mag ka misunderstand kami kung sasabihin ko ang lahat ng walang maayos na plano.

I received the report about what happened at the spa, and fear shot straight through me. I rushed to her immediately, my mind already imagining the worst. But the moment I arrived and saw Cenery, my whole body went cold.

I expected her to be terrified… shaken… maybe even hurt.

But I was wrong.

She stood there completely emotionless, drenched in blood, and surrounded by bodies. And from the way she held herself steady, unflinching, I realized she hadn’t just fought back.

She had almost killed everyone in that room.

I consulted a professional about her case. She was diagnosed with Antisocial Personality Disorderbetter known as sociopathy and she needs intensive security at kailangan din siya bigyan ng pansin. Iknow this kind of incident will happen again. She’s too precious to let her hands be stained with blood.

A sociopath can become more dangerous, more manipulative, or more violent, but they don’t biologically turn into a psychopath. Still, sociopathy can worsen especially when they experience trauma or when they lose the one person they’re emotionally attached to. At alam kong hindi malabo mangyari ’yun sa sitwasyon ngayon. That’s when they become even more unpredictable… and even more violent.

“This is harder than I expected. Laron isn’t our only problem—Paint is, too. You need to tell her about the mission and the truth about her father. The Argonias are already moving, and if you keep this from her any longer I’m afraid maging violent pa siya. You know what she is… a sociopath. They’re unstable, unpredictable, and dangerously intense,” saad ni Derin. Well She’s not part of the mission pero She’s helping us.

“I’m doing my thing,” taas noong saad ni Deam.

“Leave it to me.. Sasabihin ko rin naman pero bigyan niyo pa ako ng pagkakataon. We’re in a relationship now.”

Napabuntong hininga si Deam. His jaw clenched. “ This exactly why I didnt pursue her Roks. It’s really complicated. Laron is more aggressive now. Knowing na He already know that Montego is handling the case of their daughter. At mas lalong mapapasama na you’re involve with her romantically. They will going to target you at maaring masaktan si Paint dito.“

“And I’m not scared to face him.”

I’m so lost with everything that’s happening. The pressure to tell her the truth is eating me alive. And I know she’s already starting to notice that something’s wrong with me. It’s affecting our relationship more than I expected and it’s stressing me out even more. Should I really tell her now? While there’s still time? Or… is it already too late?

“Mag break na tayo, Roks. Pagod na ako.”

Bigla na naman akong natauhan.

No. No, I can’t. The moment I heard what she said, my whole world shattered even further. My chest tightened, my stomach dropped, and fear gripped me like never before. I was terrified.

D-mn it, Roks! Get it together!

I told myself. Think. Act. Do something. Hindi dapat mawala sa’yo ang buhay mo. Not ever.

I refused what she wanted. I knew I had to make it up to her this couldn’t be how things ended between us. I had to fix this. I had to make it right

When I finally made up my mind to set things right and tell her the truth, everything fell apart.

All the courage I had built up shattered in an instant. The moment I had been waiting for the chance to be honest with her was ripped away before it even began.

During our vacation for my birthday celebration, something went horribly wrong—we were drugged. At wala kaming kaalam-alam do’n! Even with our security ay nakapuslit ito.

She whispered, “ Mag make love tayo, Mahal. “

And under the influence, it happened. I’d be lying if I said I didn’t feel anything, but damn… I was harsh. I felt like a monster. I know I hurt her that night, and the guilt has been killing me ever since.

At alam ko rin na hindi ’yon simple lang. Malabong may makapasok na drugs na ’yon. Laron Argonia did it. Deam is right, he’s targeting me. Para layuan ko ang anak niya.

“Do you trust me?” I asked her.

Because of what happened, I stepped back again. Not because I didn’t want her God knows I do but because it wasn’t the right moment.

I saw the way she winced, the way she tried to hide the pain… and it broke something inside me.

I hurt her. I swear, that truth haunts me. So I chose to stay by her side not as a man wanting something more, but as someone who just wants to keep her safe.

For now, I set all the darkness aside… the guilt, the fear, the truth I’ve been running from. All that mattered was her taking care of her, holding her together, even when I’m the reason she fell apart.

“Malamang jojowain ba kita kung hindi?”

“Mahal don’t leave me no matter what happens , okay?”

I kept telling myself I just needed to wait for the right moment. One more chance, one clean opening, so I could finally tell her the truth.

But before I could even come close, another problem exploded right in front of us. The scandal came out.

And that’s when I realized just how dirty Laron really is. I’ve been getting death threats left and right, and I know exactly where they’re coming from. Sa kampo nila! They want me to be out with the scene. Dahil alam nilang mahihirapan silang kunin si Cenery saakin.

I wanted to go to her so badly. Every part of me was screaming to check on her, to make sure she was safe, to hold her if she was breaking down. But I was terrified… terrified of seeing her miserable, terrified of making things worse for her. She’s still studying. She’s still trying to live her life like a normal person.

And I didn’t want to show up in public not yet not when everything is on fire, and not when my presence might drag her into even more danger.

“I need to call her !” pinipigilan ako ni Derin to make a move. Siya ang nagsabi saakin lahat ng possible mangyari kung magpapakita ako

“No—wait! Are you out of your mind? Roks, she’s a student. If people find out that she’s Paint, pag p-pyestahan siya. And she might fall into an even deeper depression. Laron’s camp will use that they’ll take advantage of her vulnerability and push even harder to destroy you both. They will make you guys more suffer. If you show yourself to her now, you’ll only make things worse. It’s better to wait!”

“But she needs me !”

“Pahupain mo muna. And make sure na kapag magkikita kayo ay sasabihin mo na ang totoo! Hindi lang ito ang sasapitin niyo Roks. If she really loves you! She will trust you, ikaw lang paniniwalaan niya! Marami na siyang nalalaman Roks. Hindi mo naman hihintayin na siya lahat ang makaalam nito..”

At sinunod ko siya. Pero ’yung nandoon na ako sa momentum I got scared again. Naduduwag na naman ako. Wala akong kinatatakutan pero kapag Cenery ay naduduwag talaga ako.

Malalim ang paghinga ko at iniwas ang tingin saakin. “I was using you. I was pushing myself on you because I need you.”

“ Nihindi mo ’ko minahal kahit katiting lang?“ hirap na hirap kong saad.

“I need you but not because I love you, Cenery.”

Sa simula palang ay alam kong kabado na ako and I know hindi naging tama ang naging choice of word ko kaya mas lalong naging magulo ang lahat.

Before long, we found ourselves in yet another massive misunderstanding, even though I was desperately trying to explain myself, to make her understand. No matter what I said, it felt like nothing could reach her… like I was failing all over again.

And then the thing I feared finally happened. I got a call about what happened to Cenery and her sister. She had been set up, our security was completely compromised, and many of our men were taken down.

I rushed to go to her—but on the way, I got into a major accident.

Laron wanted me dead.

And he almost succeeded.

I ended up being crippled , blind, betrayed, and completely ruined. In every way that mattered, he got what he wanted. It felt like a part of me died that day.

And who would’ve thought that all that suffering would eventually come to an end? May katapusan pala ang lahat. After everything we went through every wound, every loss, every nightmare—here we are. Still standing.

It was never easy. We faced so many challenges, more than most people could ever imagine. But somehow… we made it through.

“Your Honor, the evidence presented before this court is overwhelming. The testimonies, the recovered documents, the trail of bribery, human trafficking, extortion, and the orchestrated violence, these crimes are not isolated. They are intentional, calculated, and devastating.”

This is the final hearing for Laron. Sawakas! Makakamit na rin namin ang hustisya.

Judge Marquez lifted a hand, silencing everyone. “ Mr. Argonia ,“ he began, his voice carrying the weight of two decades on the bench, “ you have used power as a weapon, money as a shield, and fear as a tool to shape your empire of crime.“

Laron’s jaw tightened, but he didn’t speak. Sumulyap pa ito sa gawi namin na may madilim na tingin.

The judge continued, eyes never leaving him. “ After reviewing all charges and considering the impact on countless lives, this court finds you Laron Argonia guilty beyond reasonable doubt on all counts.“

“Therefore, by the authority vested in this court, you are hereby sentenced to life imprisonment, with no possibility of parole .” The gavel struck—sharp, final, unforgiving.

The crowd erupted into applause. People were overjoyed some were crying, some were laughing, some were a little out of breath but not a single face showed sadness. Goodness had won, and everyone felt it.

Except Laron. Rage was the only thing visible on his face. Habang palabas na siya sa korte at inaakay na ng mga pulis.

I just stood there and watched my Cenery running towars her family. I saw her crying out of pure happiness as she hugged all of them.

And I’m… I’m just here, taking it all in grateful, overwhelmed, and quietly thanking every force in the world that she finally got the ending she deserved.

“We did it, bro.” napatingin ako kay Deam.

Isa-isa ko rin sila niyakap. At nang matapos ako ay hinintay ko na si Cenery.

Nagkatinginan kami ng matagal bago siya tumakbo saakin at sinalubong ko siya ng aking bisig.

“Finally it’s done.” naiiyak na saad nito.

“Yes, Mahal. And I’m so proud of you.”

The process takes too long. It took almost half a year before Laron was finally impeached. And because the case is still ongoing, the ICC has already stepped in. The crimes linked to Laron aren’t simple or minor; they’re serious enough to demand international involvement. Laron will be sent to The Hague, Netherlands.

In the meantime, Atlas, who remained in the Philippines, faced charges related to his own criminal activity. Nauna na silang nahatulan at mga iba pang mga kasangkot sa naging kaso. While the statutory maximum for some of his offenses could have resulted in a life sentence, his cooperation with the prosecution specifically his testimony against Laron was taken into consideration.

As a result, his sentence was mitigated to 20 years of imprisonment. Parte talaga ng batas ’yon. This reduction reflects a standard prosecutorial practice where individuals who provide substantial assistance in convicting higher-level offenders may receive leniency in sentencing, provided their own culpability is acknowledged and punished appropriately.

Meanwhile, Tricia is pregnant with Atlas’s child, and for now, we are planning to take care of their baby. Pero medyo maselan ang pag bubuntis na ’to.

I just hope they truly change. Fake Paint will also serve 20 years in prison—not for murder, but as an accomplice so her sentence is the same as Atlas’s.

We are already expecting the verdict of a judge kaya may hinanda kaming party to celebrate our victory.

“Are you happy now?”

“Yes.. I’m happy because I’m wih you.”

I smiled and pinunasan ang namumuong pawis niya sa noo. I’m just watching her the whole night.

Hinahayaan ko lang siya to enjoy because she deserved it. And she’s a bit drunk. Kaya sobrang cute niya. Pero nakaalalay naman na ako sakaniya.

“I love you..” I said and kisses her forehead.

She’s so red. “I love you too! I’m going to put you here..” tinuro niya ang balat niya kung saan ang mga tattoo niya.

“Really?”

“Yes. So I can already carry your mark. .” She giggles.

I just smiled.

“Paint let’s go! “ inaaya na siya ng mga kasamahan niya sa CIA.

“Join us!”

“I’m okay, iuuwi pa kita. I’m just chilling here. Just join them.”

“ Okay .“ She kissed me. Habang pinapanood ko siya ay napahawak ako sa bulsa ko. I bought this diamond ring simula nang magkita kami muli at nang malaman ko ang tungkol sa tunay niyang katauhan.

And now that I finally have her in front of me, I’ll make sure she marries me. I’ve waited for this moment for everything to end, for all the chaos to finally be over.

Habang pinapanood ko si Cenery mula sa malayo. Naramdaman kong may umupo sa tabi ko.

“Deam..”

“I’ve heard from Derin that you’re going to propose tomorrow?”

“Oo baka unahan mo pa ako.” I joked.

“Bro, if my real intention was to take Paint from you, I would’ve done it a long time ago. Honestly, I already stepped aside from the beginning because I knew she’d be happier with you.”

Bigla kong nakita sakaniya ang sarili ko noon. Sa sitwasyon ko with Klyte.

“I even protected both you and her—even your relationship because from the very start, I knew I wanted to protect her, no matter what.”

“Thanks, man. Malaki din talaga ang utang na loob ko sa’yo.”

“Yeah, f-cker malaki talaga. So if the day comes that you can’t protect her anymore I’ll be the one to catch her. At kung sasaktan mo lang siya, Roks. Makakalimutan kong magkadugo tayo. I’ll kill you.”

“At hindi mangyayari ’yon.”

After my heart-to-heart talk with Deam, I went to look for her parents. Nauna na akong mag paalam sa Kuya niya. Si Bite, since he was the only one I managed to catch without Cenery noticing.

“Tatay, Nanay, Tita Alice.. Magandang gabi po. Gusto ko na po sana kayo makausap.”

Napatingin ako kay Tita Alice.

After more months of therapy, she’s doing much better. She can communicate properly now, and we can tell she’s truly okay because she’s come to accept that Tatay Dionisio has his own life. He no longer loves love romantically dahil minahal na rin naman ni Tatay si Tita Alice at isa pa ay may naging anak sila. They’ve just become friends now and are co-parenting together.

“Hmm, mukhang alam ko na ’to ,” saad ni Tatay nang mapatingin ito sa kamay ko.

“Papakasalan mo na si—” Hindi na natapos ni Tita Alice ang sasabihin niya dahil pinigilan siya ng kambal niyang si Nanay Aliana.

“Shhh..”

“Opo, humihingi po sana ako ng basbas niyo na payagan ako hingin ang kamay ng anak niyo po.” sumulyap muli ako kay Cenery na nasa crowd.

“ Oo naman! ’Di ba ate Aliana payag ka?“

Ngumiti si Nanay Aliana. “ Oo naman. Malaki ang naging sakripisyo mo saamin Roks. At alam kong hindi mo naman papabayaan ang anak ko.“

“Ngayon tanungin mo ang Nanay Alice at Tatay Dionisio niya. Dahil ako botong-boto na sa’yo!”

“Ako oo payag na ako. Hindi na kailangan tanungin,” ani Tita Alice.

I glanced at Tatay Dionisio, his face unusually serious, as if he disapproved of me.

“Alam mo Roks. Noong una kitang makita ayaw ko sa’yo eh lalo na nung malaman kong sundalo ka. Tapos gabi gabi naririnig ko umiiyak yang anak ko nung nagkakalabuan kayo. Ni walang iniyakan na kung ano ’yan tapos sa’yo iniyakan kalang ng gano’n.”

“Pasensya na po, Tay.” napayuko ako.

He stood up and tapped my back, making me look at him and then he smiled.

“Pero may karapatan pa ba akong tumutol? Pagkatapos ng lahat ng nangyari? Pagkatapos ng lahat ng sakripisyo mo kay Senarya—hindi lamang sakaniya kung hindi para rin saamin at sa bansa. Alam kong sasaya ang anak namin sa feeling mo. Napakaraming niyong pinagdaanan at sa huli naging matibay kayo. Kaya buong puso ko rin ibibigay ang basbas ko sa’yo. Roks. Mahal ka na rin namin bilang parte ng pamilya.”

“Salamat Tay.” nag bless lang ako sakanila.

“Kailan ka mag p-propose?”

“Bukas na po sana. “ and I explained to them kung ano talaga ang plano ko.

I wanted it to be simple just the two of us, with only one witness: God.

“Roks gising na. Magsisimba pa tayo!”

I woke up early. I couldn’t even sleep last night because I kept thinking about what I should say how I should start, how I should propose to her.

My plan was simple: after the last morning Mass, that’s when I would do it. I wanted to propose in that quiet moment, with just the two of us there.

“Hmm. Wait my love. Give a 5 minutes pa po.” I said sobrang puyat ko talaga.

“Anong oras ka ba natulog kagabi? “ naiinis na saad niya.

Agad ako napadilat ng mata. F-ck shit ngayon pala ako mag p-propose hindi dapat galitin ang reyna.

“Good morning, Mahal .” I smiled sweetly at hinila siya palapit saakin. I kissed her forehead and hugged her tightly.

“I’m just watching you sleeping. .” mas lalo siyang bumusangot at umalis sa pagkayakap ko.

“Bilisan mo na kumilos ka na! Mahuhuli tayo sa misa. Huwag mo ’kong bola-bolahin ngayon ha!”

At agad ko na siya sinunod bago pa mahigblood saakin at nang makarating na kami sa simbahan ay mas lalong nag init ang dugo niya saakin.

Hinampas niya ang kamay braso ko. “ Ayan na nga ba sinasabi ko eh. Nahuli na talaga tayo. Anong oras na kasi. Next mass niyan 6 pa!“

The Mass had ended, and the entire place was empty. Not a single person was left inside not even the cleaners.

Napakamot nalang ako sa ulo. “ I’m sorry, Loviee. Don’t be mad.“ and I pouted.

“ Tse !“ inirapan niya ako pero I can see her na pinipigilan ang ngiti.

“We can do visit naman and let’s pray..”

“Gusto ko sana makinig ng mass but anyhow nandito na tayo. Tara..”

And I prayed pero una ako natapos and I couldn’t stop myself from smiling while looking at her. I really admire her beauty inside and out.

Who would’ve thought that the girl who once had no faith in God is now the one getting annoyed at me because we missed the Mass?

“Lovie, can I take a picture of you there?” tinuro ko ang gitnang hallway ng simbahan.

She’s wearing a white a dreas kaya kung titignan mo siya para siyang anghel na nahulog sa langit.

“You’re pretty! “ papuri ko. Hindi ako makapaniwala na nakasungkit ako ng ganito kagandang babae.

“Face the altar, mahal.”

At nang tumalikod siya ay agad na akong lumuhod.

“Nandito ang baby natin!” She watched with a gentle, joyful smile as the white butterfly fluttered toward us, its wings almost glowing in the light.

Napahawak ako sa sa pendant ng kwintas ko. It’s my son’s ash. In that quiet moment, I felt it again that comforting presence. We are being watched, not only by God above, but also by our angel… our son.

“Picture-an mo dali!”

Masaya siyang humarap saakin pero natigilan siya nang makita ako. “ Lovie naman!“ nagsimula ng tumulo ang kaniyang luha.

“ I still remember the first moment I saw you. It wasn’t perfect—actually, it was chaotic and honestly not a great start. But God… the moment my eyes met yours, it felt like the whole world shifted.“

My tears fell too.

“Like every wall I built around myself just crumbled…and somehow, everything that fell rearranged itself around you.”

“We’ve survived things I never thought two people could survive. Secrets, Distance, Fear, Pain. Nights when we cried because of the trials. Nights when I prayed because I was terrified of losing you.”

“I’m not perfect. I never will be. But I promise you this. Sa harap ng ating panginoon. I will love you with everything I have on good days, on bad days, on days when the world feels heavy, and on days when we feel unstoppable.”

Itinaas ko ang ring. “ Will you walk through every tomorrow with me, hand in hand, heart to heart…

for the rest of our lives?“

“Yes, Roks. Sobrang yes!”

I slipped the ring onto her finger, and the joy that filled my heart was something I couldn’t even put into words. I pulled her into my arms, holding her tightly, and then we kissed deeply, passionately, like the world had finally aligned for us.

“Pwede bang magpakasal na tayo ngayon?” She whispers.

Gulat naman akong napatingin sakaniya because I’m not ready I mean I want our wedding to be perfect.

“ Po?“

“Punta tayo sa munisipyo. Let’s register our marriage now..” She still crying.

I smiled about the idea. “ Okay, my Queen.I should call my people to arrange—“ she cut me off.

“Let’s keep this as a secret and lowkey. And I want us to work hard—I mean ’yung tayo ang mag effort na kumuha ng requirments. Gusto ko maranasan natin na tayo ang mapapagod sa wedding.”

I held her face. “ But I want to give you the grandest wedding, one that will remind the world how deeply I love you.“

“I know pero I don’t need that actually. Basta matali ka lang saakin habang buhay okay na ako. Takot na akong mawala ka Roks..” She pouted.

“Hinding hindi na ako mawawala. Sayong sayo na ako habang buhay, Mahal ko.”

At kagaya nga ng kagustuhan ni Cenery ay isa-isa namin kinuha ang mga requirments na kinakailangan para sa civil wedding.

“My love let’s drive thru muna .” saad niya.

“What do you want po..”

Dumaan muna kami sa isnag fastfood to order a food since hindi na rin kami nakapag breakfast.

While driving, I felt a different kind of happiness one I can’t even explain. Before, scenes like this only existed in my imagination, but now… it’s really happening.

She was feeding me cutely while I drove, and in that moment, everything just felt perfect

Hindi nagtagal ay nakarating na kami sa destinasyon namin. And kagaya ng normal na mamayan ay pumila kami nang pagkahaba-haba just to get the requirments that we needed.

And I’m sure hindi ako makakaramdam ng pagod because I know everything will be worth it. Papakasalan ko ang pinaka mamahal kong babae.

“ Hehe, pogi ba siya?“ natatawang saad niya when she noticed the staff were kept looking at us.

“ Cenery. .“ I’m getting shy.

“Yes maam. Sobra po!”

“Too bad, saakin lahat ’yan .” And they all laughed.

We got our CENOMAR and PSA.

“Ayun safe.. Kala ko kasal ka na.” pangaasar niya habang nakatingin sa cenomar namin.

“Sayo lang ikakasal, mahal ko.”

We still had to collect the remaining requirements. It was honestly exhausting especially since it was noon and the heat made everything feel even heavier but we couldn’t stop laughing. Even though we were tired and worn out, the whole moment felt so pure and real. We were genuinely enjoying it.

“ Are you tired ?“ I asked her. Kitang kita ko talaga ang pagod sa mukha niya.

I wiped her sweat at inabot ang water

“Yes but fun.”

“You drink water.”

“Hmm, sarap! Okag so next stop na tayo. Sa ring!”

We went to Uptown bonifacio to buy our wedding ring. Hindi talaga ako ready kaya ang meron lang ako ay engament ring.

“I ’ll pay for this ha ?” She said when we enter the jewelry shop

“No, I won’t let you pay. I’m the one asking for your hand, so the effort should come from me.”

She just smiled.

“Couple ring po ba?” the staffed asked.

“Pangkasal sana.”

“These are the most expensive. As you can see these are so simple but really elegant.”

“ Do you like that? “ I asked her pero tinagnan niya ako with hesitation

“So expensive eh ..” She pouted. D-mn cute.

“Ang mahal ko ay deserved ng mga mahal na bagay..”

And after we bought a rings ay namili na rin kami ng aming susuoting damit. Bandang alas singko na ng hapon nang matapos kami sa lahat-lahat.

“Let’s go!” masaya niya ako hinila papasok ng munispyo.

Nang ipinasa namin ang mga requirments ay hinanapan kami pa rin ng kulang. Which is the witness of our wedding.

“Pero kailangan po ng witness. Isang pair po dapat..”

“ Bawal bang kayo nalang secret kasi namin ’to.“ I looked at to my fiancé and she’s getting sad.

“ Pwede naman po maam kaso oras po ng trabaho eh hindi po kami papayagan. Pero kahit sino naman po dyan basta dalawang tao..“

“ Okay !“ malaki ang ngiti ng future wife ko.

And I know her, hindi ko na siya papakialaman sa kagustuhan niya. Sinundan ko lang siya at pinanood sa mga gagawin niya.

Lumabas kami ng munispyo at lumapit sa tindera ng mga miryenda

“Hello Ate, baka pwede bang mag witness ka sa kasal namin?”

“Po?” She really look shocked.

“We’ll buy your foods and we’re willing to pay. Basta pagbigyan mo lang ang fiance ko,” I said.

“Sige po!”

Sunod naman niyang pinuntahan ang nagtitinda ng palamig.

“Kuya, tara mag witness ka sa wedding namin. Bilhin namin ’yang lahat ng palamig mo and bayad ka!”

“ ’Yan ang gusto ko!“

“After the wedding pamigay niyo ’yung mga food ha,” matamis na usal ni Cenery.

And here we go. We are so excited to enter the municipality. At hindi rin nagtagal ay nagsimula na ang ceremony.

I’m not ready for the wedding vow pero sasabihin ko lahat ng nilalaman ng puso ko.

“When I first met you… I didn’t think this moment would ever belong to me .” my voice cracked softly, but I continued, steadying myself.

“We were just two stubborn souls walking through our own storms. But somehow, God made our paths cross in the simplest place, and in the simplest way… yet it changed everything..”

“Hindi maexplain ng salita kung gaano kasaya ngayon. At kung gaano naging kumpleto ang puso ko nang bumalik saakin. I’m promising you this: I will love you the same way the sun reaches this town every morning—constant, quiet, and faithful.”

I squeezed her hands gently. “ I vow to stand beside you in every hardship, laugh with you in every small miracle, and choose you every single day… even on days when choosing anyone feels hard.“

I swallowed, my eyes welling. “ You are my home. And today, in this little corner of the world, I give you my whole life.“

She exhaled shakily, she looked up at me.

“I never asked for a perfect love. I only prayed for someone who would stay… and God gave me you. Alam ko naging magulo ang lahat pero eto ka nandito pa rin tayo. Nakakatawa nga kasi ayoko magka boyfriend noon pero nung dumating ka wala na. Nakuha mo na ako.” natatawang wika niya.

I blinked fast, trying not to cry.

“ We don’t have a grand cathedral for now. We don’t have a choir or a long aisle. But we have this place, this moment, and this love stronger than anything I’ve ever known.“

Her voice trembled, emotional but full of certainty.

“I vow to support you, to listen to you, and to fight for us. I promise to be your peace after long days, your strength when you can’t find yours, and your partner in every joy, every tear, every season.”

She placed her hand over my heart. “ In this simple west municipality wedding… I’m choosing a lifetime with you. And I will never stop choosing you, sobrang mahal kita Roks Musket Montego.“

The mayor smiled warmly. “ By the power vested in me by this municipality… I now pronounce you husband and wife. You may kiss the bride.“

And I kissed her passionately. When our lips met. Soft, tender, and filled with the promise of forever. Finally Mr. and Mrs. Montego!

Nagpalakpak ang mga tao na narito dahil noong una ay dalawa lang ang witness namin pero bigla nalang dumami.

Nang matapos na ang ceremony ay lumabas na kami. I’m planning to bring her with a fancy restaurant pero hindi siya pumayag.

“Roks bilhin na natin ’yan lahat. Dito na natin gawin ang reception para lahat masaya!” masayang saad niya.

“Alright my queen. “ And we bought everything, the street stalls were selling snacks, treats, all kinds of food, and more.

And hindi lang si Cenery at ako ang naging masaya kung hindi pati lahat ng tao rito mapa tindera man o napadaan lang. My Wife is so pure! Gusto niya talaga ay nakakapag share siya ng blessings.

“Do you eat this baga ng mama mo ?” saad niya habang tinuturo ang isang pagkain na hindi pamilyar saakin..

“I can eat that as long it’s not a someone’s mom ,” I jokingly says.

We were just enjoying all the food—everything was delicious and so new to my taste. But what made me happiest was trying it all with my wife. I could see her enjoying everything too, even making friends with the locals, blending in so effortlessly like she belonged there.

“Sobra namiss ko talaga ’tong turon !” She giggles.

“Alam mo ba nung nasa UK. I was craving about this and gumawa ako by my own tapos I sell it sa mga tauhan ng CIA and they like that. Pero iba pa rin talaga kapag gawan pinas tapos sa streets pa. Sobrang nostalgics ng lasa!”

“ Really ?“ I said while eating my calamares.

“ Tapos nung mga bata mami ni Roi and Cielle. Hindi kami paramihan ng binili na fisball, paramihan kaming nakain na fishball na walang bayad. Kasi nga magbabayad kami 5 pesos lang tapos kakaini namin worth 20 pesos tapos may 2 kikiam pa hahaha.“

“Good old days huh?”

“Yes, masaya din naman kasi kahit papaano ang childhood ko. Lalaro sa labas, kumain ng mga simpleng pagkain. Ikaw ba naranasan mo ang mga ganito? I bet hindi?”

“No, naka focus kami on trainings and school.”

“At ako ang mag paparanas sa’yo nito!”

Natigilan kami nang mag ring ang phone ko.

“Wait your dad is calling ..” I gritted my teeth.

“Huh bakit?”

“They know that I’ll propose today. Maybe to get some news.

“Tell them I said No.”

I pinched her nose at umiling saka sinagot ang tawag.

“Hello Roks? Kamusta kayo? Ano nag propose ka na ba?”

“ Tito umayaw po eh.“

“

Huh? Aayaw pa ba ’yon! Baka impostora na naman ’yan.“

“Grabe ka naman tay! Hindi ba pwedeng ’di ako ready!” natatawang saad ni Cenery.

“

Ikaw talagang bata ka! Gusto ko lang kayo kamustahin pero ayoko ng storbohin ang momentum niyo sige na. Cenery mag update ka saamin ha!“

“ Yes tay! I love you..“

Tumingin siya saakin at humigikgik. “ Hindi nila alam hindi lang tayo engaged. Kasal na rin!“

I kissed her forehead again. “ We’ll have a grand wedding soon. Please huwag ka sanang tumangi. Gusto kong bigyan ka pa ng mas higit pa rito dahil you deserved it, Mahal.“

“Alright heheh tapos na ang kasal at reception. Honeymoon na ba ?” ngumiti siya nang nakakaloko na para bang may pinaplano siyang kapilyahan.

“ Don’t tell me, my love. Do you really want this perfect night to be simple too? Just let me have this—I want to be the one to choose the place.“

“Ayaw ko gusto ko motel!

“No way!”

“Let’s go! Honeymoon time sa motel!” pangaasar niya.

THREE years had passed since our grand wedding. We’ve been through so much over the past years, and I can honestly say they’ve been filled with happiness. I took a year off work to make the most of every day with her, and she did the same. But the following year, we decided it was time to get back to our careers.

She left the CIA to focus fully on her art, while I stopped accepting missions for MILG, though I still work with them in a limited capacity. Despite the demands of our careers, we always make sure to carve out time for each other because no matter what, we want to be present in each other’s lives.

Pero habang tumatagal ang taon. Ay hindi na rin natin naiiwasan na magkaroon ng mahal sa buhay na mawala na.

“Shh, Roksiee will be happy now.”

For the past three years, we’ve cared for Roksiee like He was our own child. But yesterday… He gave up dahil dinapuan ito ng matinding sakit.

“Siya na nga lang meron tayo, eh.”

Sa batang dapat namin a-ampunin. Ang anak ni Atlas at Tricia. It didn’t survive dahil sa sobrang delikado rin ng pagbubuntis niya noon. Tricia is really depressed about what happened at naapektuhan ng malala ang baby.

And dahil din sa condition ng asawa ko ay matagal na namin tanggap na hindi na kami magkakaanak. Kaya si Roksie ang naging centro ng pagmamahal at naging kasiyahan namin.

“Everything happens for a reason. If something is lost, something else is sure to come in its place.”

Because of what happened to Roksiee, she became emotional and much moodier. She was often irritable, short-tempered, and angry. I knew she was mourning. I remembered exactly how she reacted the first time I showed her our child’s urn. Hindi ko rin siya makausap nang ayos non.

The first three months of our marriage were incredibly challenging, but I managed to handle it all because I love her.

Kaya gagawin ko ang lahat para mapasaya at mabalik sa mood ang asawa ko. It affecting not only me pati na rin ang tao sa paligid niya and even her arts.

“ I don’t think I can get another monkey right ?“ I asked Mikee. Pumunta ako ngayon sa clinic niya to consult about getting another pet for my wife.

Ayun din kasi ang sabi ng doctor niya. Kailangan bigyan ko muli siya ng bago niyang tatangkilikin. Or kailangan malibang muli siya.

“To be honest, Roks. Monkey meant to be for wild. Kaya lang din naman I agree na sainyo lumaki si Roksie dahil bata palang siya nang makita niyo at He was already abandoned siya. Hindi siya basta-basta marelease sa wild. Hindi talaga pang pet ang monkey..I suggest you to get her a cat or puppies instead.”

Bigo akong napayuko sa kabiguan.

“Do you have any recommendations?”

“ Maybe get a golden lab kasi mabait ang mga ’yon. Pero to be honest mas sweet ang mga asong pinoy. About naman sa Cat they are not really clingy katulad ng dog kaya pakiramdam ko mas magugustuhan niya ang aso.“

“Alright. Where do you think I can buy?”

“ Just addopt. No need to buy well if you want golden lab you can buy it may reco ako sa mga shelter may mga for adoption don. Eto I have partnership with shelter.“

Ipinakita niya ang address ng shelter at hindi na ako nagpatumpik-tumpuk pa at pinuntahan na ’yon.

“Nasaan ka?”

My Wife asked. Tinatawagan niya ako

“ I’m at the work, my love. Do you need anything else?“

“Wala!”

Napingiti nalang ako. I bet she misses me. She’s really adorable.

“Do you want me to go home now?”

“No. I just want to tell you that I can’t draw. Wala akong ideya. I have no inspiration..”

“It’s okay. You need to rest for a while you don’t need to push yourself. Hindi naman dapat minamadali ang mga bagay na ’yan. I’ll head home now. Do you want to eat something before I go?”

“Hindi na you focus na muna with your duties. Pero pag uwi mo I wan’t some yema cake..”

“Okay po. Anything else?

“Wala na! I love you! Bye!”

Bago pa ako makasambit ng I love you back ay agad niyang binaba ang tawag kaya natawa nalang ako.

Hindi nagtagal ay nakarating na ako sa shelter. There’s a lot of cat and dogs. It’s really overwhelming and I want to get them all

“Itong mga tuta nalang po sana ang priority for addoption po, sir.”

They are 3 aspin. Sobrang pandak nilang tatlo. 1 brown-white, ’yung isa ay black and the last one is so white.

“Sino po ang kukunin niyo?”

“ I can’t choose it’s hard.“ I said dahil silang tatlo ngayon ang nakikipag laro saakin.

Napabuntong hininga ako. “ You know what? I think I’ll get them all including the mom.“

Nanlaki ang mga mata nila. “ Talaga po?“

“Yes, as much as I’d like to take them all in… I can’t care for all of them. But I want to be a sponsor.”

And the moment I got them, I immediately went to Mikee’s clinic to get them checked.

“Wow, you got a set of them! “ natatawang saad nito.

“I can’t help they are cute. And I’m sure my Cenery will surely love it. I’ll comeback later. I want to mom to be spayed and the babies with complete vaccination..”

“Alright, noted!”

As I turned away from her, about to leave, a familiar face suddenly entered her office.

“Oh—hi, Reeve! You’re home? “ I exclaimed in surprise.

“Kuya Roks! How are you? Oh my gosh, it’s been so long! I’m so sorry I couldn’t make it to your wedding. You know how things have been for me.”

“No worries! And I’m glad that you’re getting better now.”

“I am..” She smiled sweetly.

“What’s bring you here? Doc Reeve?”

“About my cat, Ate doc.”

“Alright, I’ll just go now. I’ll comeback later. See you around, Reeve.

“Send my regards to Sizer, Kuya.”

“I will.”

I headed straight to the mall. I bought a bunch of art supplies, the yema cake she wanted, and some flowers as well.

And, unexpectedly, I ran into Klyte.

“Wow, nag away kayo? That’s a lot. Suyo malala huh?”

She was with the kids. “Hey, kids !” I called out.

“Papa Roks!” they all shouted, running to hug me—everyone except Ranch, who just bumped fists with me.

Time really flies…he’s grown into such a young man already. He’s a bit shy now and very quite, too.

“Are you guys out shopping?”

“Oh yeah, just picking out clothes for Righleigh’s events, and Rion needs some materials for school. As for my panganay kailangan lang namin emotional support kasi wala ang daddy niya. Actually, he didn’t even want to come.”

“Cause it’s tiring, Mom!”

I just laughed. “ Where’s Rare?“

“He has surgery today, and we couldn’t reschedule since Righleigh and Rion really needs it.”

She’s really hands-on with her child. I know how busy she is with her work and her duties at the foundation, yet she never misses moments like these with her family.

“I saw Reeve—so she’s back already?”

“Yes! And so far… they haven’t seen each other yet. Pero anyhow chika ko sainyo kapag may ganap na!”

“Haha alrig ht! Have you guys eaten yet? I’ll treat you.”

Umiling ito. “ Oh, we just finished. I think you should head off now. We know you have lakad pa. Susuyuin mo ng malala si Paint. I’ve heard about what happened to Roksiee so sorry about that.“

“Thanks, Klyte. I’ll go kow.”

“Okay, say bye to Papa Roks for me!”

“Bye!

“We’re planning a vacation soon. Make sure you two join us, okay? Bye!”

I just nodded. And after my errands in the mall ay bumalik muli ako sa clinic ni Mikee to pick up the pets.

Pero may hindi muli ako inaasahan na makasalubong doon.

“ Huh? Why are you here? Don’t tell me may pet ka rin na kailangan ipagamot.“ I mocking him. Kristan.

“ Shut up !“ He raised his middle finger.

“Where is she? “ I asked Mikee.

“Too bad. Kanina pa umalis. Makulit lang ’to.”

Kinuha ko ang mga puppies ko at bago umalis ay tinap ko ang balikat nito. “ Bro goodluck.“

On my way home, I saw someone walking by, selling chicks of all different colors. Kaya hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa at bumili na ako nito.

“Kuya magkano po ’yan.”

“30 po isa.”

“Kunin ko na lahat.”

The puppies were in cages in the back seat, while I placed the chicks in the front. It was pure chaos, the dogs barking nonstop, the chicks chirping loudly, a complete mess.

It reminded me of Cenery and me.

“Mahal! I’m home.. “ I’m so excited to show her my surprise.

“ Hello ..“ walang ganang sambit niya nang lumabas siya sa office niya.

“Did you eat?”

“Ayokong kumain. Yema cake lang sana.” inilahad niya ang kamay niya at inabot ko ang bulaklak, art materials at yema cake kaya napanguso siya.

“ I have more surpirse for you.“ lumapit ako sa pintuan at pinakawalan ang mama dog at the pupies from the cafe and they are already sweet dahil lumapit ito saamin.

“ Awww, Roks!“ napatingin ako sakaniya and She’s having a teary eye again.

“Super cute! Saan mo galing ’to? I love them so much!”

I bit my lower lips dahil finally nakita ko na muli ang ngiti niya. D-mn it’s so effective!

“ I adopted them for you.“

“I love you so much! Thank you! Thank you!” She’s hugging the puppies.

“And lastly. Hindi pa tapos meron pa!”

Bumalik ako sa pintuan and binuhat ang cage ng mga chiks.

“ Oh my god! Sisiw! Hahaha bakit pati ’yan?“

“Because it remind me— Me and you! Dog and chicken!”

“Ahhh I love you po !” she started to cry and agad kong inalo ito.

“Do you like it?”

“I love it so much! Thank you talaga my love! I’m so happy.”

And we just played with the dogs, but we didn’t let the chicks roam free we gave them some food instead, just in case the dogs tried to play with them and hurt them. After we finished playing, I offered her a slice of the yema cake I had brought.

Pero tinitigan niya lamang ’yon.

“Why don’t you eat it? May mali po ba?”

“I feel like the paint you bought is more ta sty.” She’s pouting again.

Napakamot ako sa batok ko. “ Huh?“

“ Seryoso. Look. .“ kinuha ang kulay green na pintura at pinakita saakin.

“Love, stop it. Don’t !” na alerto ako at inagaw sakaniya.

“I want a green yema cake .” she said like she was about to cry.

“ Like a match flavor?“

“Like a paint flavor.”

“My love! What’s wrong with you?”

She laughed. Pinag t-tripan niya lang ako. “ Just kidding pero ayoko na. I wanna play muna with my pets..“

Ngunit bago pa siya makabalik para makapaglaro ay biglang tumunog ang telepono niya.

“Yes hello? Yes this is Paint Cenery. What? Huh? Seriously? Yes, I’m willing. Ofcourse..Alright, yes we can discuss it. Uhmm.”

Nang binaba niya ang tawag ay agad na akong nagtanong. “ Who’s that?“

“Metropolitan Museum of Art is having a art gallery again open in public. And they are inviting my works to put it there..”

D-’mn that’s huges!

“Congratulations, love !” agad ko siyang binuhat.

“Ahhhh thank you lord!”

“When is that?”

“2 months for now.”

“You still have time to prepare. Let me know what I can help.”

“I just hope in that span of 2 months ay may mga produce ako. Medyo hirap talaga ako ngayon. I need more inspiration!”

Since then, she’s been really busy, focusing on her work but I started noticing that something was wrong.

Because suddenly, she became obsessed with the color green. Dumami rin ang mga gamit namin color green dito sa loob ng bahay. Even our bedroom walls were painted olive green, and some of our furniture got a green makeover. She even said that if she weren’t so busy right now, she’d want to paint the entire house green which was kind of weird, considering she had originally chosen our house colors to be grey, white, and black.

Well… maybe that’s just how artists are. Styles change, tastes shift, always trying to find inspiration in new colors.

“Loviee, what’s your obsession with the green these days?” one time I asked her.

“Green is the hue of rebirth, the moment a wounded heart begins to breathe again.”

“Ofcourse yeah green is really healing too..”

She showed me her work, and just as I had noticed, even her art had shifted—almost everything on her palette was green.

And her sex drive is kinda crazy! I love it.

The office was quiet, the only sound the soft scratch of her brush on canvas. I was leaning against the table, pretending to check my phone, but really, I couldn’t take my eyes off her.

Then clatter ! her paintbrush fell to the floor. She bent down to pick it up, and I caught a glimpse of her loose nightdress swaying with her movement exposing her beautiful cat .

My chest tightened, and I had to look away for a second, pretending to focus on something else. This naughty girl was not wearing any undies!

She straightened up, brushing imaginary dust off her dress, and caught me staring. “ What ?“ she asked, raising an eyebrow, a teasing smile playing on her lips.

“Uh… just… admiring the art,” I muttered, my face heating up.

“ Really? “ she teased, stepping closer with a sly grin. “ Do you want yo touch the arts?“

“Well if you don’t mind.” I came closer to her. Binuhat ko siya at pinaupo sa table niya.

I spread her legs giving me enough view to appreciate her beautiful art. Oh I love this. I started to I drop to my knees and pull her lower body towards my open and waiting mouth. I examine that sweet long slit and press my nose against it. I inhale her sweet musk before I bury me mouth against lips.

“Oh, Roks!”

She gladly opened your legs as wide as she can and squat a little by bending ber legs for me. I move in further between them so I can move my face and especially my tongue up into her cat hole further.

We eased onto the bed together, her body folding naturally into my arms. Our kisses slowed, turning warm and lingering, full of that quiet intensity that made everything else fade away. I held her close, feeling every heartbeat, every breath, every unspoken promise settling between us as the room grew softer around us. In that moment, being with her felt like the most natural thing in the world tender, electric, and absolutely right.

At halos araw-araw nangyayari ’yon at pareho kaming hindi nagsasawa. Pareho kaming sabik sa isa’t isa. I always think about her taste. Oh my wife. I love her so much.

Hanggang sa lumipas na ang mga araw at palapit na nang palapit ang event ng asawa ko. I’m so exited for her.

“I’ll pick up later, okay? Let’s have a date..”

“Okay my love. I love you.”

We never had a boring phase in our relationship. No matter how busy we were, we always made time to go on dates and be together.

When I arrive the headquarters ay nagtungo ako sa office ni Dad dahil pinapatawag ako.

“You really don’t want to accept mission? “ My mom. Siya ang nagkukumbinse saakin na bumalik sa pag mission but my dad is not. Kabaliktaran siya He doesn’t pressure me about this thing.

“Mom, I just want to live peacefully now. I want to focus on my work and my wife. I don’t want to be overly busy. Life is short, and I want to enjoy it to the fullest.”

“That’s my man ..” nakangiting saad ni Dad.

“ Haynako! Oo na. Kayong mag asawa don’t forget about the reunion next month.“

“I’ll see mom kasi Cenery is busy with her work now. She got invites again with the international art galleries.”

“Oh nice! She’s really great! I should congratulates her.”

After finishing work that day, I immediately went home, excited to pick up my wife.

“Are you ready now ?” I asked.

“ Yes …“ she replied, showing up in a cute, light green dress.

“You look stunning as always, wife.”

“I know right!”

When we arrived at the restaurant, I couldn’t help but keep staring at her. She’s beautiful every single day. I never fail to feel grateful to God for blessing me with such a wonderful and stunning wife.

“I want that, and uhmm this one too. And everything that is color green.” She said to the waitress.

“ Cute ,“ komento ko.

“Alright ma’am. What about you, sir? Anything else?”

“Just same as her. We love green..”

“We’ll just serve your orders in a few minutes.”

“How’s your work for today?” I asked

She smiled at me sweetly. “I’m very productive today..”

“Wow that’s nice! How’s our babies?”

“They are so behave ayoko muna palabasin ang baby chick natin until 45 days kasi nga they are so fragile. Mahablot lang ni Tangerin ’yon mamatay agad! They hate each other pa naman hahaha.”

“Yes tama. We’ll bring again the babies next month before your event for the following check up. Medyo magtatagal tayo eh.”

She just nodded then She sighed. “ Roks ..“

Napakunot ang noo ko dahil suddenly she became pre ocupied.

“Yes? What do you want mahal?”

“I have something for you ..” Ibinaba niya ang isang maliit na box.

“Mahal, this is so sweet. Thank you so much.”

“Open it.”

Nang buksan ko ito ay tumambad saakin ang maliit na canvas at ang nakaukit rin ito ay isang kulay berdeng binhi.

“Wow, this is nice !” the arts is like telling me something sobrang buhay na buhay ito.

“Dapat mamaya nalang pero I wanted to give it now to you because I’m so excited. Please check the message in the back..”

“Inside her, a little green bean grows—a quiet miracle wrapped in the color of life.”

“Is this your new piece? This is so meaningful. and j-just beautiful..”

“Our new piece..”

She smiled and handed me another box. My hands trembled as I opened it—inside was a positive pregnancy test and an ultrasound.

“I’m pregnant, my love …” she whispered.

“No… no…” I shook my head, panic rising. My heart raced.

This couldn’t be real. Was I dreaming? If it was, I wished I could wake up. But if it was real… I didn’t know what to do. Cenery wasn’t supposed to be able to carry a child. And even if she could, the doctors had warned us the baby wouldn’t survive. All we’d have is hope… and heartbreak. It could cost her everything. I couldn’t… I couldn’t bear the thought of losing her.

I can’t deny the fact na gusto ko talaga magka anak pero kung ikawawala naman ng ilaw ng tahanan namin ay huwag nalang.

“ Roks ,“ she said softly, her eyes shining, “Nagpatulong ako kay Cielle. I went to the doctor. I’m already two months along. And the baby… the baby is healthy and in a normal state. A true miracle.” The tears feel from her eyes

I felt my knees weaken. My heart threatened to burst. A miracle… and yet, fear and love collided so violently inside me, I didn’t know whether to cry or to scream

“I’m going to be a father? And I’m not going to lose you?” nanginginig kong saad.

“Yes, mahal. Hindi mo ito ineexpect, and me too pero araw araw kong hinihiling sakaniya ’to. I did everything like diet and be more health. I always pray na sana kahit isang beses lang ay bigyan muli tayo ng pagakakataon na maging isang magulang. I know we’re not trying pero I’m still hoping for us to be blessed..”

“Love..”

“Binulingan ko rin kasi si Roksie at ang Baby natin eh..l Sobrang nasaktan ako nung nawala siya kaya ang sabi ko sakaniya bigyan niyatayo ng kapalit. Ng bagong baby and eto na ’yon. Kaya pala sudden I’m being obsessed with the green because it represent prosperity, freshness, a new beginnings.”

Hindi ko napigilan ang sarili kong maiyak. Agad ko siyang nilapitan. I kissed her and toucher her tummy. “I love you, Mahal. And I love you baby.”

“I don’t want to announce it just yet. I don’t want to jinx this Ang sabi nila kapag we are excited to announce it kapag first trimester palamg ay baka mabati. Kahit hindi totoo ’yon. Mabuti nang mag ingat pa din. I’ll be more cautious about everything. Kailangan ingatan ko ang bagomg blessing..”

“Yes, Mahal. We’ll take care of the baby.

I’m going to quit at work. I’ll focus on you—“

“Bakit ka mag q-quit mas kailangan natin ng pera ngayon dahil magkakababy na tayo!” natatawang saad niya.

Since that day, we’ve become much more careful. Everything that could be harmful to her has been removed even the paint that she’s using was replaced with a version that has weaker chemicals so it won’t affect the baby.

Gusto ko man siya pigilan sa pagpipinta niyapara hindi mapagod ngunit hindi pwede. Lalo na may opportunity na dumating sakaniya at minsan lang ito. At isa pa alam ko na dito siya sasaya and I don’t want to stress her.

We’re extremely cautious now, focused on getting through the most delicate trimester of the pregnancy safely.

“Gusto ko kasi sana kumain ng gulay..”

And the cravings… well, they’re one of those strange, exhausting yet enjoyable parts of pregnancy. Sobrang nakakatuwa.

At isa sa mga pinalilihian ngayon ay lahat ng kulay green. As everything about the green.

“Oh a salad? Okay my love what kind of salad?”

“Hindi salad! Kimchi sana.”

“Okay, okay. I’ll go now and buy.”

“Kulay green sana tapos gawa ng Mommy mo.”

Napakunot ang noo ko. Well I’ve encountered a lot lf her weird cravings pero iba ’to ngayon.

“Huh? I thought we want to keep it secret? Baka magtanong—”

“Ah sige huwag nalang. Okay lang. Baka busy din ’yon.”

At ang natitunan ko sa online na dapat huwag na huwag tatanggihan ang cravings ng buntis.

“Wait—wait ako na bahala. I’ll call my Mom. Okay ?” agad namang lumiwanag ang mukha niya.

“Hello Mom, where are you?”

“I’m at my duty. Why?”

“Can you help me about something. Do you know how to make kimchi?”

“Kimchi? Why ask me? Just buy one!”

“ But I want you to do it for me. Na mimiss ko lang ang mga inhain mo saamin.“

“Then sa bahay na kayo mag dinne—”

“Pero I just want kimchi!”

“I don’t know how to do it. Ano bang problem mong bata ka? You’re being a nuisance! I’m on duty and have a lot of work to do! Tigilan mo ’ko!”

I bit my lips wuth frustration.

“Mom, just go home and make a kimchi please I’m begging you this is an urgent.”

“Why do I have to do it?! I’ve never served kimchi with you guys before. Kahit noong bata kayo. What’s your problem? If only you were a girl, I’d think you were pregnant!”

“Mom, your middle child only acts malambing once in a while. I really just want some kimchi! Please, Mom, this is urgent—have mercy on me.”

“

Roks this is not you. What’s wrong? Are you sick.“

“Yes, I wan’t a kimchi just search it in online. I’m going to the supermarket now to buy the ingredients that needed. And take note, the kimchi must be color green.”

“Wow, you’re really sick!”

Binaba ko ang tawag at pinuntahan ang asawa ko. “ Okay na. I’ll go home for a while. Do you want to join me?“

Umiling iling siya. “ No, ayokong panoorin paano niyo gagawin ’yon dahil kadiri! I’ll just wait you here. And besides dadalaw sina Kuya Bite dito later.“

“Alright. I love you.”

“Don’t forget to show me the evidence that your Mommy did that for me ha. I love you,” ani niya.

“Yes, my love.”

To be honest, ever since I was a kid, I never really asked for anything from my mom—not even her attention or help. I guess it’s just who I am, maybe because I’m the second child.

That’s why I know she’ll find this favor a little strange. As much as I want to tell her the truth, I promised my wife that we’d keep it a secret for now. Gusto ko rin naman na malagpasan muna namin ang first trimester before we announce it.

I’m so excited but ofcourse gagawin ko ang lahat para ma protektahan ang anak ko. Kahit pa paniwalaan lahat ng sabi-sabi.

I went directly to the grocery store to buy the things that I need. Hinahanap ko pa sa internet ang recipe nito.

When I arrived to my parents house. Hindi ko na tinigilan ang mom ko na tawagan. Dahil maya’t maya rin ang text ng asawa ko na gustong-gusto na niya.

“Oh c’mon! I’m going home now just wait for me! I’m getting annoyed now!”

She have a meeting but I told her to cancel it because this one is an urgent. At alam kong makakahalata siya but I’ll do my best to keep this as a secret.

While waiting for my Mom ay nanood na ako ng tutorial and I was about to start it na para kahit papaano ah may magawa but I suddenly received a message

From: My wife.

Ayokong tutulungan mo si Mommy! Kahit paghuhugas. Alam ko kapag tinulungan mo ’yan dahil hihilab tyan ko!

I massage my temple. Kailangan kong sundin ang buntis. I don’t want her to feel stress. Kailangan ingatan ko siya at kailangan lahat ng gusto niya ay masunod.

After 30 minutes, my mom showed up. She looked annoyed and obviously not pleased—she was in the middle of a meeting, so I get it. Still, I couldn’t help but feel a bit touched. She actually dropped everything for me. This is the first time I’ve ever asked her for a favor, so it’s weird… and also the first time I’ve seen her come because I needed something.

“Ano bang problema mo. Anong sakit mo? God, Roks sa if you’re pulling a prank on me! I’ll seriously torture you!”

“Mom, I’m sorry. No I’m not pranking your or anything. I just really want that. Minsan lang naman ’to.”

“I know it’s rare for you to ask me for anything and honestly, I’m happy you finally did but this is weird. I mean, couldn’t you have waited? You know I was in the middle of work! And the favor you’re asking isn’t even an emergency! Para lang sa kimchi! Jusko kang bata ka!”

Napakamot lang akong batok. “ But I really want it! I’m craving for it.“

“Wala ka namang sakit. Pero why?”

“I can’t tell the reason mom just please kahit ito lang.”

“Osya, I’ll change clo—”

“No, Mom! Pwede na ’yan just sanitize your hand nalang. Kailangan ko na talaga.”

She scrunched her nose. “ How to do that ba? I don’t even eat kimchi! Tapos pagagawa mo ’ko.“

“Mom just chill and watch this.”

I showed the videos ng mga tutorial. “ Eh that’s red naman paano ko pa gagawing green! Baliw ka ba?“

“Food color that made from the malunggay.”

Ngumiwi siya. “ Oh my god this is so hard!“

Pinanood ko lang siya and hindi na ako mapakali dahil hirap talaga si Mommy na gawin ’yon.

“Why are you there just watching me? Can’t you help me?”

I didn’t response and I clicked the camera in my phone.

“Don’t take me a picture! Ano ba ’yan! Naiinis na ako sayo, Roks Musket Montego!”

“Mom for memories.”

“Grr!”

Nag blender na siya nga gagamitin para do’n sa pina sauce niya.

“Mom I don’t think ganiyan ’yan. Watch the video kasi. Mas marami pa kaya ang reklamo.”

“Diskarte ko to manahimik ka!”

“Mom, I want the kimchi to be green! Nao ba ’yan baka makalimutan mo

“Bakit ba kailangan color green! Oh my god, you weirdo!”

“Because It’s my favorite color.”

Hindi nagtagal ay biglang tumawag na naman asawa ko. Hindi na siya mapakali dahil gutom na raw siya.

“Hindi pa ba tapos?”

“W-wait mahal matatapos na ’to.”

Kahit na ang totoo ay wala pa kami sa kalahati sobrang tagal kasi ni Mom. Mas marami pang reklamo kaysa sa gawa.

Bumalik ako sa kitchen and I saw my Mom waiting at me with the cross arms.

“Is it for Paint?”

I didnt talk and shooked my head. But I’m scared.

“Tell me. Is it for the little one?”

“No.”

“Satingin mo ba maloloko mo ’ko? Nanay ako?”

Napabuntong hininga ako. “ Y-yes, Mom.“

“What do you mean YES? Dapat sinabi mo na saakin agad.”

“Cenery doesn’t want to announce it yet. We’re in the first trimester. I’m taking good care of the baby, and we don’t want to share the news because of the evil eye. You know her condition…”

Hindi siya nagsalita and Mom started to cry.

“Mom why are you crying? Shhh. “ I hugged her.

“I’m just really happy for you—sainyo ni Paint. I’m happy for our family. Finally, I’ll have more grandchildren! I’ll keep this a secret, don’t worry. Gusto ko rin protektahan ang apo ko.”

“Please, take care of them. Kapag may gusto pa si Paint just tell me.”

“Thanks Mom.”

Umabot pa kami ng higit one hour pa para matapos ang ginagawa naming green kimchi. At napakiusapan ko naman buntis dahil sakto dumating na rin sina Derin kaya may lumilibang sakaniya.

“Oh Roks is here,” ani Derin.

“ Tito !“ agad naman ako sinakubong pamangkin ko.

“Gnaw!” binuhat ko siya

“ ’ Yung bahay niyo green na green huh?“ natatawang saad ni Derin saka ako nakibeso

“ New favoritge namin ng asawa ko.“

“ Bro ..“ binaba ko si Gnaw at nakipag kamay kay Bite.

“Sup. How’s work?” tanong niya

Bite is still working for the CIA, just like the twins, but Bite and Derin are limiting their missions while still accepting them. They’re more focused on Gnaw now. I’ve also heard they’re planning for a second child.

“Fine. Nothing new but I’m helping Cenery for her projects. Wait a minute I’ll comeback in a bit where’s Cenery?”

Tumango sila. pKitchen..“

When I got to the kitchen, I welcomed her with open arms, thinking she was going to hug me but no, she just took the kimchi I was holding.

“ Meron na?“

Tuwang tuwa siyang napatalon kaya nataranta ako at hinawakan siya.

“Yes open it.”

“Omg! Looks good!” inamoy amoy niya ito.

Actually it’s doesn’t taste good dahil na rin color.

Tumingin siya saakin. “ Where the proof that your Mom did it for me..“

I showed the videos and the picture.

“Aww, so sweet !” mukhamg si Mom ang paglilihian niya. Baka maging masungit ang anak namin!

“ Tita what’s that?“ napatingin kami ng biglang sumundo pala si Gnaw

“Lason beh. Lason.”

I laughed. Agad niya namang inabot saakin ang kimchi. “Itago mo sa kwarto. Akin lang ’yan. Iiyak ako kapag may kumain niyan!”

And at the end of the day ay saakin niya lahat pinakain ito at halos masuka ako sa sobrang sama ng lasa.

We’ve been through so much together, especially during her first trimester. Every morning brought a new worry, every night a new fear. But thank God… we survived it all. We made it through.

And now, after nine long months, it’s finally time.

“Roks! Ang sakit! “ she cried out, gripping my hand like her life depended on it.

I squeezed back as tight as I could, my voice steady but full of emotion.

“ Yes, mahal… please, be strong! Kaya natin ’to.“ para na akong mahihimatay.

The doctors were rushing now. “ Emergency CS! The baby is too big !“ one of them shouted.

Everything moved in a blur—beeping machines, nurses shouting, my heart pounding in my ears.

And then… that moment. That perfect, magical moment when the world seemed to stop.

“It’s a girl!”

I couldn’t believe it. Tears streamed down my face as I finally saw her, our little miracle, safe and perfect. Nine months of waiting, worrying, and dreaming—all for this.

“ Mahal… saan ka ?“ she murmured, her voice weak but somehow still filled with warmth.

“I’m here…” I whispered, panic tightening my chest as I searched her face.

I leaned closer, my heart aching at how fragile she looked.

“Kiss me, Captain …” she breathed.

Without hesitation, I pressed my lips to hers, holding her tight, pouring every ounce of love and hope into that single moment—just before she finally slipped into unconsciousness

From a tiny green bean to a living miracle, our love painted its own forever.

Maeve Emeria Montego.

A miraculous new life, alive and flourishing like emerald green.

T H E E N D

Ate Nyang Note

Ate Nyang Notes:

First of all, gusto ko magpasalamat sa lahat ng sumubay-sabay sa story. Grabe ilang taon ko ito sinulat. Ang tagal sobra ng pagitan ng bawat chapter at alam ko marami sainyo nakakalimutan na ang nangyari pero alam mo na todo suporta pa rin kayo.

To be honest, sobrang challenging kasi ng story na ’to medyo—ay hindi pala medyo sobrang ma bigat talaga lalo na ’yung character ni Paint. Sobrang tapang, ’yung talim ng tabas ng dila, at sobrang traumatic nung mga bawat scene.

Nakakadala siya ng emosyon sobrang dangerous niya talaga isulat pero aminin niyo nagkaroon na siya ng character development and I’m so proud her. Sana po marami kayong natutunan sa story na ito.

I’ll try to answer some of the question po.

Magkakaroon pa poba ng book 2 ang Kiss Me, Captain?“

Ang aking kasagutan po ay wala po ate! Pero yeah kidding aside wala po dahil series po ’to. Mandate of Eros series. Inumpisahan ng story ni Atarah, Sunod kay Roks, at last installment na ng kay Kristan. Kaya wala po talaga. Masyado na sila madami pinagdaanan pag pahingahin na natin ang mga ’to.

Magkakaroon po ba ng story ni Maeve? Kailan po?

Yes, syempre lahat naman sila magkakaroon pero walang exact na date o taon! Hahaha tatapusin na natin ang kina Kristan at Reeve then proceed na muna ako sa iban6 story ko para matapos na ang lahat.

Ano po ba title ng story nina Reeve at Kristan?

Let Me Cry. Hahaha. Cry cry ka talaga d’yan girl.

Sino po ba ang ’yung Mi amor?

Alam niyo na ’yon! Si D po, not R pinsan niya ’yon eh! Hahaha.

Magkakaroon po ba story si Cielle and Deam?

Si Deam yes baka soon pero ibang leading lady sorry Cielle I love you.

Magkakaroon po ba ng story si Cielle at Roi?

No plans po, eh. Pero kung mapilit why not?

Love story po ba ni Bite and Derin ay magkakakaroon ng story?

Depende! Kung pipilitin niyo ko pero ayun nga mas focus muna ako sa series na ’to next time na ang sides. Same sa mga Montegos soon din magagawan natin ng series ang mga ’yan kagaya ng Grison.

Ang akala namin bu-buhayin mo na si Presh eh.

No reason para mabuhay ang hindot! Mabuti pa sana kung si Aida hahaha.

Magiging libro po ba ito

Ofcourse soon but as of working pa rin ako book version ng MMP nagkaka problem kasi and sobrang delay na please pray for us na sana ma irelease na namin ang book.

Alright kung may katanungan po kayo you can freely ask in the comment section subukan ko pong sagutin lahat.

Share this story: