Disclaimer

---

This story contains some elements that are not suitable for some audiences, readers discretion is advised.

This story contains explicit sexual content and is not suitable for children under the age of 18. This includes explicit graphic contents and sexual activity between two men.

The story is published subject to the condition it shall not be reproduced or retransmitted in a whole or in a part

in any manner, with or without the written consent of the copyright owner. Any infringement is in violation of the copyright law.

If discovered that you have used copyrighted material, the copyright owner may bring legal actions againts the other party who had plagiarized the material. You could pay legal cost.

If you become aware of any use of the copyrighted material from the Author, please personally message me in this account. Thank you.

Disclaimer.

Any resemblance to real persons, living or dead, is purely coincidental. All characters appearing in this work are work of fiction.

prologue

RU:2

KMUTR

PROLOGUE

’Basang basa na ako ng ulan. Habang tumatakbo pinalo na naman kasi ako ni tatay kasi daw lalambot lambot daw ako at babakla bakla

Sa pitong taong gulang ko sanay na ako sa palo.

Paano galit na galit sa akin si tatay dahil bakla, salot ako kung nandito sana si mama , edi sana di ako binubugbug ni tatay kasi ipag tatanggol ako nun.

Nasan kana kasi mama bat mo na lang kami nilayasan kami ni dandan at ni tatay.

Bat kasi di nyo kami sinama ng kapatid ko O kahit sya na lang kasi masyado pang bata si dandan.

Sabagay diko naman kayo masisi kung bakit kayo umalis sawa na kayo sa ugali ng butihin kong ama, Ika ko sa aking isip

Huminto ako sa pagtakbo

Gusto ko sanang sumilong kaso gusto kong dampian ng tubig ulan ang mga sugat ko

At para sabayan ang langit sa pag iyak para di rin nila mahalata ng iba na umiiyak ako ayaw ko na maging mahina ako sa paningin nila

Kasabay ng pagbagsak ng ulan ang pagbagsak ng aking mga luha

Nakayuko lang akong pinag mamasdan ang pag bagsak ng ulan sa lupa, ulan na nahahaluan ng aking mga luha

Ilang saglit pa ay tulala na akong nakatingin kung saan iniisip kung bakit ako ginaganito ni tatay bakit niya ako sinasaktan ng ganito?

Namalayan ko na lang na tumila na ang ulan.

Tumingin ako sa paligid pero umuulan parin.

Tumingin ako sa taas payong may payong.

Tumingin ako sa likod ko nakita ko ang isang batang lalaki na pinapayungan ako sa tansya ko kasing edad ko lang ito.

“Bakit hindi ka sumisilong?” may pagkairita’t awa na tanong nito.

“Gusto ko kasing mag pa ulan at sabayan ang langit sa pag iyak!”  Sagot ko naman

“Bakit mo naman sinasabayan ang langit sa pag iyak?”  nalilitong tanong nito at saka bahagya ulit lumapit sa akin para mag kasya kami sa dala niyang payong

“Simple lang para hindi nila mahalata na umiiyak ako at para na rin hindi nila makita na mahina ako ayaw ko rin na kaawaan ako ng lahat” Malungkot kung saad

“Ahhh!” ika nito na bahagyang tumango

“Bakit nga pala may mga sugat ka?” Tanong nito na nakatingin sa dalawa kung braso na may lamat ng mga sugat

“Ahh ito? nadapa kasi ako kanina” Pag sisinungaling na sagot ko para hindi niya  ako kaawaan at para hindi na sya mag tanong pa

“Bakit ako pag nadadapa hindi ganyan?” Tanong nito sa akin

Bahagya naman akong napailing at saka sinabi ang totoo na pinalo ako ni tatay dahil ayaw ko rin ng lagi akong tinatanong

“Kawawa ka naman!” ika nito sa akin pag katapos kung ikwento sa kanya ang lahat

“Ah ahh Alam ko na ang gagawin ko” biglang sabi nito na ikanagulat ko, binaba niya kasi yung payong dahilan para mabasa kaming pareho, di ko namalayan na nakadikit na pala ang labi niya sa labi ko, napakabilis ng pangyayari

Naramdaman ko na lang na niyakap niya ako at saka muling tinaas ang payong

Ako naman na natiling tulala dahil ngayon lang may nakahalik sa mga labi ko miski si dandan ay hindi ko hinahalikan sa labi, dahil pag hahalikan ko ito ay sa pinge lang O minsan ay sa kanyang braso, yun kasi ang utos ng tatay na wag kung hahalikan ang kapatid ko sa labi dahil daw bakla ako

“Bakla ka?”  wala sa sariling tanong ko

“Bakla ka?”  Gulat na tanong nito

“Oo”  Nahihiya kung sagot, bata pa lang ako alam ko na talagang bakla ako dahil sa pagiging malambot ko nga, bakla ang laging tawag sa akin ni tatay kaya na sanay na rin ako at tinanggap na bakla nga ako

“Bat mo nga pala ako hinalikan? ulit na tanong ko.

“Yun kasi ang ginagawa sa akin ni mommy pag umiiyak ako

“ Sagot nito sa akin

“Hinahalikan ka ng mommy mo?” Naiinget na tanong ko

“Oo dito oh!” Sagot nito sa akin sabay turo sa dalawa nyang pisnge

“Pero bat sa labi mo ako hinalikan?” Tanong ko

“Wala lang basta boyfriend mo na ako mula ngayon at promise pagmalaki na ko Ipagtatangol kita kong Sino man ang mananakit Sayo!”

Mahabang nitong saad

“Promise?” Tanong ko

“Oo” sagot nito sabay halik sa pisngi ko

Sa totoo lang nakaka rami na talaga ang batang to kanina pang halik ng halik

“Ano pala pangalan mo?” Tanong nito!

“Ahhh Lanlan!” sagot ko dito nickname ko iyun nakuha sa pangalan ko na Rain na ang tagalog ay ulan kaya lanlan may land din ako sa pangalan ko

“

Ahhh lanlan katunog ng ulan“ sabi nito naikinatango ko

“Ahhh sige na baby ko una na ko!” Paalam nito

Aalis na sana ito ng bigla ulit itong bumalik may hinubad ito sa kanyang katawan

Isa itong singsing at kuwintas sinunot niya yung singsing sa kwintas na medyo malaki sa kanya, napaka yaman siguro ng batang kaharap ko

“Iyo na yan! Isout ko yung singsing sa kwintas para di mawala pag malaki na tayo hahanapin ko yan sayo!” Sagot nito at saka humalik ulit sa labi ko

Nakaka rami na talaga ang batang ito

At dahil tulala ako hindi ko na naramdaman ang pag sugod nito sa ulan, iniwan niya yung payong nya na sa halip na gamitin niya ay binigay niya sa akin

Nawala sya sa paningin ko na hindi ko man lang nalaman o natanong ang kanyang pangalan

Napatingin ako sa binigay niyang singsing at kwintas tulad ng utos niya nilagay ko yung singsing sa kwintas

Napatako ako sa pendant na naka lagay sa kanyang kwintas talawang letra lang ito R.j

Bangit ko sa dalawang letra na naka lagay sa kanyang kwintas

Agad ko itong tinago sa aking short para di makita ni tatay baka kasi kuhain nito at isangla pang bili ng kanyang alak o ipang sugal

A/n: matagal na ’to pero hindi ko pa rin natatapos, actually ito yung unang story ko na aking sinulat, mas na una pa ito sa MBFH at MBH. Kaya alam nyo na kung jeje ’yung dalawang story na tapos na mas jeje ito.

1. Mr. Chocolate.

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

RAIN’S POV

“Umuulan ba sa labas, Rain?” tanong ni Nicole ng makapasok ako sa classroom namin, napangiti naman ako sa kanya at saka tumango, basang basa na nga ako ng ulan nag tatanong pa, at saka hindi ba niya kita sa labas ng classroom na umuulan, sa bagay ang gilid ng classroom namin ay may malaking pader at sa likod noon ay grade 10 din, nahati kasi ang grade 10 sa campus 1 at 2 at kasalukuyan kaming nasa campus 2 dahil nasa lawer section kami

“Asaan sila?” tanong ko kay Nicole at saka ngumuso sa unahan para ipahiwatig na hinahanap ko yung mga kaklase ko

“Si Jhiro ba?” tanong niya sa akin kaya kumunot ang noo ko, hindi naman si Jhiro ang hinahanap ko

“Naku! kung si Jhiro ang hinahanap mo, hindi pa dumadating ang tukmol na yun. teka! hindi ba siya nag text sayo?” tanong niya sa akin kaya umiling ako, kasi wala naman akong natanggap na text kanina sa kanya

“Asaan yung iba nating mga kaklase?” tanong ko sa kanya at saka ako umupo sa upuan na katabi niya

“Ahh sila ba? Nasa canteen sila, may libreng kape kasi doon, may lamay ata… Charot” dugtong niya ng samaan ko siya ng tingin

“Tara!” aya ko sa kanya ng marinig ko na may palibreng kape pala sa canteen

“Saan?” sagot niya na hindi na tumitingin sa akin, busy siya kakatitig sa kanyang cell phone, kinikilig pa ang gaga

“Sa canteen diba may libreng kape doon? gusto ko sanang mainitan yung katawan ko ang lamig kasi sa labas” reklamo ko, pero ang totoo ginusto ko talaga na mag pa ulan, kung tutuusin may payong naman akong dala sa bag ko

“Ikaw na lang” sagot niya na hindi pa rin tumitingin sa akin, tutok pa rin siya sa kanyang cell phone, kinikilig pa rin ang gaga

“Bakit? samahan mo na kasi ako” sagot ko sa kanya at saka ngumuso, maawa ka please

“May kaChat pa ako ikaw na lang” sagot niya pero hindi pa rin siya tumitingin sa akin

“Sino ba ’yan?” tanong ko sa kanya at saka sinilip pa yung cell phone niya, pero agad din naman niyang nilayo

“Si James Hiro Smith, sa Rp ’to” sagot niya sa akin at saka bahagya pa akong tinulak

“Sige na ikaw na lang, text na lang kita pag nandito na si ma’am, bilisan muna bahala ka baka maubusan ka ng libreng kape” pananaboy at pananakot niya sa akin kaya wala na akong nagawa kung hindi lumabas na lamang ako at saka nag tungo sa canteen 6, ang daming canteen no? bukod pa yung canteen sa Senior high at sa college nun may sarili din silang mga Canteen, sa bagay malawak naman ang Raino University sa grade 10 pa lang dalawa na ang canteen,

nag malapit na ako sa canteen 6 naka salubong ko na ang mga kapwa ko studyante na may dalang kape, kaya na pangiti na lang ako, sana’y may kape pa

ng tuluyan akong naka pasok sa canteen 6 lalong lumawak ang ngiti ko dahil may libre pang kape, at ang maganda pa marami pang mga flavor na pag pipilian, pero sa kasamaang palad isang flavor na lang ang natitira ang chocolate flavor kaya naman nawala yung ngiti ko, pero wala akong nagawa at iyun na lang ang kinuha ko since libre lang naman ito kaya wag na akong mag inarte, lalo pang nawala ang ngiti ko ng medyo malamig pa yung chocolate, tinanong ko sa isa sa mga tao doon kung bakit malamig, ang sabi lang niya ay ganun daw talaga maligam gam since chocolate flavor lang naman, nag pasalamat na lang ako sa kanila bago ako umalis

pero hindi pa man ako tuluyang nakakalabas ng canteen ng may biglang tumapid sa akin dahilan para mahagis ko ang hawak ko at mapaluhod ako sa sahig na rinig ko na lang ang tawanan ng mga studyanteng nakatingin sa akin ngayon, pero agad din namang nawala ang tawanan nila na daig mo na may dumaang Anghel, kaya sinamantala ko ang mga oras na ’yun para silipin kung sino ang tumalapid sa akin, bahagyang napataas ang kilay ko ng makita ko ang tatlong stuyante na silang tumalapid sa akin, isang lalaki na may lipstik sa kanyang mga labi at may makapal din ang make up na hindi nag patalo sa kapal ng make up ng dalawang kasama niyang babae, inirapan lang nila ako ng makita nilang naka tingin ako sa kanila, nawala ang atensyon ko sa kanilang tatlo ng makarinig ako ng mga apak ng mga paa na palapit sa akin, kaya naman dahan dahan ulit akong humarap sa kanya, saktong pag harap ko nasa harapan ko na siya, at dahil sa baba ako naka tingin sapatos lang ang nakita ko, mukhang ang lalaki ito ang kinang ng kanyang sapatos na halatang mamahali, napapikit na lamang ako ito na ba ang simula ng love story ko? katulad ng mga nababasa ko? bububatin niya ako at bubog bugin niya ang mga dahilan ng pag kaka dapa ko? ipag tatanggol niya ako sa mga nambubully at nag aapi sa akin? nawala ako sa aking pag papantasya ng may biglang bumuhos sa aking ulo kaya agad akong napa mulat dahil may kainitan ito ng matapos ang pag buhos sa akin, agad akong nag angat ng tingin para makita kung sino ang may gawa noon sa akin, napa nganga pa ako ng makita ko ang isang gwapong lalaki na kulay brown ang kanyang kulay white na uniform, na amoy ko din na amoy chocolate siya o baka naman ako yun, brown na din kasi ang uniform ko, teka binuhusan ba ako ng lalaking ito? galit akong tumitig sa kanya, kaya naman ngumisi lang siya sa akin

“Bakit mo ako binuhusan?” na nginig ang boses ko sa tanong kung iyun

“ ’e bat mo ako tinapunan ng chocolate?“ galit niyang tanong sa akin kaya naman hindi ako maka tingin sa kanya, sa kanya pala na buhos ang chocolate na iinomin ko pa lang dapat, kasalanan din naman niya kung iniwasan niya sana edi hindi mababasa ang uniform niya, at saka kailangan pa ba talagang niya talaga akong buhusan? ganti lang ganun? at saka indi naman ako ang may kasalanan ah, kung hindi ako tinalapid edi sana hindi siya mabubuhusan ng chocolate

‘1.. 2… 3..’ pag bibilang ko sa isip ko sabay tayo tatakbo na sana ako ng agad niya akong hawakan sa kaliwang braso ko kasabay nito ang pag bulong niya sa tainga ko

“remember what i tell you gay, next time we meet again be ready….” saad niya at saka malalim na tumingin sa akin “because I’ll eat you” dugtong niya at saka ngumisi sa akin kasabay noon ang pag bitaw niya sa braso ko dahilan para maka takbo ako palabas ng canteen

buwesit na lalaking yun tatakutin ba naman ako ng ganun, at saka ang kapal naman ng mukha niyang buhusan ako? kung may pera lang ako naireklamo ko na siya, alam ko kasi na mayaman ang lalaking iyun kaya hindi ako makapag sumbong o makakapag reklamo sa dean ng paaralang ito, ito ang nakaka asar sa paaralang ito parang legal ang pambubully lalo na sa mga mayayaman

kaya naman wala akong nagawa kung hindi ang pumasok na lang ako sa classroom na ganto ang itsuta ko para na akong basang sisiw

“Oh? eh! ba’t ganyan ang itsura mo? kanina basa ka lang ng ulan tas ngayon nabasa ka naman ng chocolate, aba’y Rain Dale Dwayne Land Montecero Rothmoor hindi naman halata na gusto mo sa tubig” salubong sa akin ni Nicole ng naka upo na ako sa upuan na kalapit niya

hindi ko na lang siya pinasin sa halip pinansin ko na lamang ang lalaking nasa kaliwa ko ngumiti ito sa akin kaya naman nginitian ko na lang din siya, tinanggal niya ang headset niya sa tainga at saka nag tanong sa akin

“Ang yare sayo?” nag aalala niyang tanong sa akin ng mapansin ang damit ko na kulay brown

“Wala nadapa lang ako tas sa akin bumuhos yung dala kung chocolate” pag sisinungaling kung sagot

“Hindi ka kasi nag iingat” sermon niya sa akin at saka tumalikod at hilalwat ang kanyang bag

“Oh mag palit ka ng damit, baka mag ka sakit ka nyan” saad niya sa akin na kita sa kanyang mata ang pag alala, kaya agad naman akong tumayo at nag tungo sa palikuran namin dito sa loob ng classroom namin para mag palit ng damit, na agad din naman akong nakapag palit kaya agad din akong bumalik sa upuan ko at bumaling kay Jhiro para makapag pasalamat sa pag papahiram niya sa akin ng damit

“Salamat Jhiro dito sa dami

──

Shit“ saad ko at saka agad na yumakap kay Jhiro ng mapatingin ako sa may pintuan, nakita ko kasi yung lalaki kanina na nabuhusan ko ng chocolate, natakot ako sa banta niya, what if tutuhanin niya yun?

ng mapansin ko na umupo na siya kasama yung dalawa pang lalaki na kasama niya agad akong bumitaw sa pag kakayakap ko sa kanya, ayaw ko pa sana dahil nag eenjoy pa ako sa pag amoy sa mabangong damit niya at sa matigas niyang dibdib kaso narinig ko ang pag peking ubo ni Nicole ─ Charot

bumaling ako kay Jhiro napansin ko ang pag kabigla niya kaya tinapik ko ang balikat niya

“hehehe sorry” nahihiya kung sabi sa kanya, na ikina tango naman niya, napa dako ang tingin ko kay Nicole pansin ko ang pag simangot niya

Ilang saglit pa dumating na ang guro namin para sa unang asignatura sa araw na iyun, pero dahil first day mag iistart na naman sa pag papakilala, lagi naman ganito sampung taon na akong nag aaral puro na lang pag papakilala ang start, ’e yun pa naman ang pinaka ayaw ko sa lahat ang mag pakilala sa unahan dahil sa bukod sa mahaba ang pangalan ko tinatamad pa akong tumayo sa unahan dahil sa hiya

SUNDAN…..

2. Babe.

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

2 . Babe.

RAIN’S POV

Ang ayaw ko sa lahat ay ang pupunta ka sa unahan para mag pakilala, pero dahil studyante lamang ako wala akong magagawa, kanina pa akong naka tunganga habang nag papakilala na ang mga kaklase ko sa unahan, mamaya pa naman kaming tatlo tatawagin dahil nasa may pinaka hulihan kaming tatlong naka upo

“Good morning classmate, I’m Joshua Medina, Josh for short 18 years old” pag papa kilala ng isa sa mga kaibigan ng epal na mr. chocolate na ’yun, Naka tingin lang ako sa kanya, at pilit na sinuri ang itsura niya. gwapo siya maputi hindi katangkaran kesa doon sa dalawa niyang kaibigan i think 5’7, pero di na rin masama 18 pa lang naman siya ako nga 5’4 lang 17, pag katapos nitong mag pa kilala napatingin ito sa akin at saka siya ngumiti, hindi ko naman siya pinansin baka hindi ako ang nginingitiin niya, baka mamaya ngumiti ako pabalik tas hindi pala ako ang nginingitian niya edi pahiya ako, sumunod naman yung isa pang kaibigan ni mr. chocolate na ’yun

“Hi! girls, I’m Xander Gutierrez, babe for short” saad niya sabay kindat kaya agad na nag likyawan ang mga babae, akala mo naman ngayon lang sila naka kita ng gwapo, napatitig din ako sa Xander na ito mukha siya Chickboy, maharot─ Charot siya ang pinaka matangkad sa kanilang tatlong mag kakaibigan I think 5’9 ang tangkad niya samantalang si mr. chocolate naman 5’8, tss mga pandak buti pa ako 5’4

pag katapos niyang mag pakilala sumunod naman si mr. chocolate na pa epal, hindi na ako humarap sa unahan sa halip ay yumuko na lamang ako, baka kasi mapatingin siya sa gawi ko edi na lintikan na patay ako, baka mamaya tutuhanin niya ang binulong niya sa akin kanina edi patay ako as if naman na mag papakain ako sa kanya

“Richard julbertson, 18!” maikling pakilala nito, ilang segunto pa ako nakayuko ng maisipan kung iangat na yung ulo ko since akala ko tapos na siyang mag pakilala ’yun pala hindi pa I mean tapos na niyang ipakilala ang sarili niya pero hindi pa siya umaalis sa unahan, sa halip ay naka tingin lang ito sa gawi ko na naka ngisi kaya mabilis ulit akong tumungo, pakshit pinakbet nakita na niya ako, kakainin na ba niya ako? as in? wow ah live—Charot

Ng maramdaman kung umupo na siya sa upuan niya umayos na ako ng upo dahil sinisiko na rin ako ng nasa kaliwa ko, si Jhiro

ilang minuto pa at naka tingin na ako sa unahan, nagulat pa ako dahil Familiar sa akin ang isang lalaking nag papakilala ngayon sa unahan

“Hi boys, I’m Lloyd Bernardo, 18 Btw I’m single” pabebeng pakilala niya kasunod naman noon ang isang babae na maikli ang buhok

“I’m Erika De Castro 17” mataray na saad nito at saka inirapan pa ako

“I’m Vianca Ruiz, 18” saad pa ng isang pumunta sa unahan na medyo mataba ng kunti, sabi na ’e familiar talaga sila, sila lang naman ang dahilan kaya natapon ang chocolate ko, napa irap na lang ako sa hangin

“Good morning, I’m Nicole Velasco 17 years old,” pag papakilala ng gaga kung kaibigan siya na pala ang nasa unahan at saka siya nag lakad palapit sa akin ng matapos siya

“Ikaw na ’te ang next” saad niya sa akin at saka umupo sa upuan niya sa may kanan ko

“Umisod ka nga James Pascual, tatadyakan kita dyan eh” narinig ko pang baling niya sa lalaking katabi niya, natawa na lang ako bago ako tuluyang maka punta sa unahan, paano ba naman akala mo naman kasi totoong kilala ni Nicole ’yung James na yun, feeling Close lang ang gaga

nawala ang ngiti ko ng mapatingin ako sa tatlo na dahilan ng pag tapon ng chocolate ko, na tinaasan pa ako ng kilay, lalo pang nawala ang ngiti ko ng nasa harapan na ako,

“Good..” hindi ko pa natapos ang sasabihin ko ng mapadako ang tingin ko kay mr. Chocolate tsk naka ngisi sa akin, mukha siyang tanga, malalim na buntong hininga ang pinakalwan ko bago muling mag salita

“Good Morning Everyone, I’m Rain Dale Dwayne Land Montecero Rothmoor, Rain for short” mabilis kung pag papakilala sa pangalan ko yung tipong hindi na nila maiintindihan at tanging Rain na lang ang tanda nila, pag katapos noon ay nag lakad na ako papunta sa upuan ko at hindi na muling tumingin sa Richard na yun kainis, naiinis din ako sa pangalan ko dahil sa haba, hindi halatang pinag laruan ni mama, tsk asaan na kaya si mama, hanggang ngayon ay hindi pa kami binabalikan, kamusta na kaya yung tatay ko nakauwi na kaya sa bahay nag iinom na naman ba kaya? si Daniel kaya kamusta sa kabilang campus, nawala ako sa pag iisip ng marinig ko ang huling nag pakilala si Jhiro

“I’m Jhiro Conception, 18” maikling pakilala ng mukong, may ilan din na tumili, hindi rin naman kasi papa huli ang kanyang kagwapuhan

“Babe okay ka lang?” tanong niya nagulat pa ako kasi nasa harapan ko na pala siya, tulala pala ako kakaisip kay mama

bahagya akong tumango kay Jhiro, para mabawasan ang pag alala niya

“Oum, okay lang” saad ko naman dahilan para guluhin niya ang buhok ko

“May problema ka ba babe?” tanong pa niya kaya mabilis naman na umiling ako

“Wala naman iniisip ko lang si Tatay, hindi pa kasi umuuwi mula kagabi” saad ko sa kanya, kagabi kasi ay hindi umuwi si tatay, kaya talaga namang nag alala ako

“Wag mo ng isipan malay mo mamaya nasa bahay na niyo ’yun” saad niya sa akin at saka ginulo yung buhok ko

“Sana nga” saad ko na lang

Ilang oras din ang lumipas ng makarinig na kami ng tunog ng bell mula sa labas kaya naman agad na nag paalam ang guro namin at saka lumabas, kaya lumabas na rin kaming tatlo nila Nicole at Jhiro

“Dyan na lang kayo, ako na lang ang bibili, libre ko” saad ni Jhiro at saka inalalayan akong umupo

“Hayyys” bagot na ika ni Nicole habang naka tingin sa Cell phone niya

“Bakit?” tanong ko sa kanya

“Hindi Online si James Hiro ko” naka pout na saad niya

“Sino ba ’yan?” tanong ko, kasi lagi na lang niyang nababanggit yang James Hiro na yan mula pag ka umaga

“Boy friend ko” mabilis niyang saad na siyang ikinalaki ng mga mata ko

“May boy friend ka na?” gulat na saad ko dahan dahan naman siyang tumango

“As in?” tanong ko pa na gulat na gulat pa rin, pero syempre nandun pa rin ang pag dududa ko

“Oo nga kaso sa Rp lang” saad niya at saka bahagyang lumungkot ang mukha

“Rp?” tanong ko na naguguluhan

“Role Play” maikling saad niya

“Ano yan?” tanong ko ulit kasi hindi ko talaga alam yang Rp na yan

“Role Play World” saad pa niya na nauubusan ng pasensya

“Ahh” saad ko na lang dahil wala na akong masabi at saka natanaw ko na rin si Jhiro na palapit sa amin na dala na ang pag kain namin

“Pasenya na natagalan ang haba kasi ng pila” pag hinge niya ng paumanhin sa amin na tinanguan na lang namin

“Okay lang ano ka ba, libre mo naman heheh” saad sa kanya ni Nicole, na ngayon ay kumakain na

“Kain ka na babe” baling sa akin ni Jhiro “Ikaw din” saad ko at saka sinumulan na rin na kumain

“Kyaahhhh” malakas na likyawan ng mga babae na nasa canteen

“Owemji baby mahlabsss”

“Anong meron ’teh?” tanong sa akin ni Nicole, nag kibit balikat lang ako dahil hindi ko rin alam kung anong meron

maya maya pa, nakita na namin ang nililikyawan nila, tsk yung tatlo lang pala, sila Richard

nag lakad sila palapit sa may table namin, i mean sa may kalapit ng table namin

hindi ko na lang sila pinasin at bilisan ko na lamang ang pag kain ko, hindi ko kayang tumagal dito naasar ako sa lalaking yan

“Babe hinay hinay lang naman” puna sa akin ni Jhiro, kaya naman bahagya akong nahiya sa inasta ko, gusto ko lang naman mapabilis ang pag kain ko

“Sorry” saad ko na nahihiya kaya bahagya kung tinigil ang pag kain ko

napatingin ako sa may unahan sa may table ng tatlong mag kakaibigan, nagulat pa ako ng naka tingin pala siya sa akin, mas lalo pa akong nagulat ng may biglang nag punas sa gilid ng labi ko

“Para kang batang kumain babe, wala ka talagang pinag bago” natatawang saad niya sa akin kaya naman nahiya na naman ako, mula kasi pag kabata mag kaibigan na kami ni Jhiro, kaya alam niya talagang may mag kamakalat talaga akong kumain minsan

“Hoy Richard” biglang ika ni Nicole habang naka turo sa table na nasa unahan namin “Bakit mo ako tinitingnan? gandang ganda ka na naman sa akin noe?” saad pa niya, teka close ba sila?

“Tsk! kapal mo” saad ni Richard

“Dito na lang kayo mag table, kuya Richard papakilala ko kaya sa mga kaibigan ko” saad pa niya, taena ipapahamak talaga ako ng kaibigan kung ito

“kilala mo ba yan?” bulong ko kay Nicole sapat lang para marinig niya

“Syempre naman ako pa maganda kaya ako” sagot niya, teka anong connect?

“Bilis na kuya Richard” pag pupumulit ni Nicole kay Richard kaya naman tumayo na yung dalawa niyang kaibigan para lumipat sa table namin, kaya walang nagawa si Richard kung hindi sumunod na lang sa mga kaibigan niya

“Hi!” bati sa akin nung Josh, kaya nginitian ko na lang siya pabalik, na iilang akong bumati rin

“H-Hello” nahihiya kung bati sa kanya

“Kuya Richard, si Rain at si Jhiro pala mga kaibigan ko, Ahm Rain, Jhiro si kuya Richard pala pinsan ko, at saka sila naman…” saad ni Nicole sabay balinh sa dalawang lalaking kasama ni Richard, nagulat pa ako ng mag pinsan pala sila

“…Sila naman yung mga kaibigan ng pinsan ko, si Josh at si Xander” dugtong pa niya, nag shake hands lang kami, na ilang pa akong humawak sa kamay ni Richard, kaya hindi na lang ako nakipag shake hands sa kanya, sa halip kila Xander at Josh na lang, tutal mukhang ayaw niya rin naman

Ilang minuto rin yung lumipas, puro lang sila Kuwentuhan, mabilis na naka sundo ni Jhiro, sila Xander at Josh, kasi mga lalaki sila, samantalang kami naman ni Richard ay nanatiling tahimik at tumatango na lang pag tinatanong nila

“Tara na babe” ika ni Jhiro sa akin at inalalayan pa akong tumayo, ng matapos na kaming kumain, nag si tayuan na rin sila Nicole at sila Richard

sabay sabay kaming bumalik na anim, sa aming classroom pero bago ’yun na hagip pa ng paningin ko ang masamang tingin ni Richard

SUNDAN…

3. Jowa.

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

3 Jowa

RAIN’S POV

Tapos na ang klase namin, pero nanatili kami nandito sa loob ng classroom dahil umuulan pa rin sa labas, inaantay muna namin na tumila ang ulan, at saka may sinusulat pa ako na nasa white board

“Tara na babe, sukob ka sa akin may payong akong dala” aya ni Jhiro sa akin, pero tumangi ako sa halip si Nicole na lang ang pina sabay ko sa kanya dahil wala pa lang dalang payong si Nicole, at saka nag susulat pa kaya ako

“Sigurado ka ba babe?” tanong pa ulit ni Jhiro bago sila lumabas ng Classroom

“Oo nga, ang kulit” sagot ko sa kanya na tumatango tango pa na ikinatawa niya, sira ulo talaga

naka hinga ako ng maluwag ng maka labas na sila Nicole at Jhiro ng classroom, pero isang minuto lang ang lumipas bumalik ulit si Jhiro

“Sigurado ka talaga? nasaan ’yung payong mo? patingin nga daw baka mamaya, wala ka talagang dalang payong, baka mamaya mabasa ka na naman ng ulan at mag kasakit ka na nyan” sunod sunod na saad ni Jhiro sa akin, kaya wala akong nagawa at kinuha na lang ang bag ko at binuksan ang zipper nun para kuhain yung payong ko

“Ito oh” saad ko sa kanya at saka tinaas ang payong na itim

“’yan naman pala ’e, bat hindi ka pa kaya sumabay sa amin?” tanong pa ulit niya pero umiling lang ako, dahil pupunta pa ako sa kabilang campus para daanan ’yung kapatid ko, at saka hindi ba niya nakikita may sinusulat pa ako

“Pupunta pa ako sa kabilang campus” sagot ko sa kanya? bubuka pa lang sana ang bibig niya ng muli akong mag salita “ At wa

g mo ng balakin na samahan ako, baka ikaw naman ang mabasa ng ulan “ dagdag ko pa

“Sige na nga, pero text mo agad ako pag naka uwi ka na” pag suko niyang sagot

“Haha alam mo naman na lagi akong walang load” sagot ko sa kanya, dahil hindi naman talaga ako nag loload, maliban na lang pag may importanteng tatawagan o itetext

“Loadan na lang kita” sagot pa niya pero mabilis akong tumangi

“Wag na, masasayang lang ang pera mo” sagot ko kay Jhiro

“Sige na” pag pupumilit pa niya

“Sige loloadan mo ako, pero hindi na kita papansinin” pananakot ko sa kanya

“Andaya mo naman babe ’e” nakapout na sabi niya sa akin, kaya naman napailing na lamang ako sa kakulitan niya

“Ano ba kayong dalawa hindi ba kayo titigil sa kakaharutan niyo? tingnan mo oh pinag titinginan na kayo ng tatlo” saad ni Nicole sa amin sabay nguso sa tatlo, sa mga kaibigan ni Richard, sila na lang din palang tatlo ang natitira, so pag umalis na sila Jhiro at Nicole, maiiwan kaming apat dito

“At saka ano ba Jhiro, bilisan mo na, nakaka ngalay na kaya ditong tumayo, kung ayaw ni Rain ng load, ako na lang ang loadan mo” dagdag pa ni Nicole at saka tunawa tawa

“Hayaan mo yang gaga na ’yan” natatawang saad pa ni Nicole at saka lumapit sa akin para halikan ako sa pisngi

“Bye, gaga una na kami ng jowa mo, akin mo na siya” saad niya sa akin kaya agad na nanlaki ang mga mata ko

“gaga ka talaga, ingat kayong dalawa” saad ko pa, nagulat pa ako ng lumapit si Jhiro sa akin at niyakap ako

“Ang lamig babe, parang kailangan ko ata ang init mo” bulong sa akin ni Jhiro habang nakayakap pa rin sa akin, kaya naman agad na nanlaki ang mga mata ko at bahagya siyang tinulak

“Sira ulo ka talaga, umalis na nga kayong dalawa” pananaboy ko sa dalawa at saka, muling kinuha ang ballpen ko, pinag sisihan ko tuloy na hindi agad ako ng sulat kanina dahil naka tulog ako, habang nag kla-klase

“Bye babe mwahh” huling narinig ko hanggang sa tuluyan na silang dalawa na umalis, napailing na lang ako at saka kinuha ang, touch screen kung cell phone na medyo may kalumaan na rin para silipin ang oras at para tingnan kung may text pa akong natanggap galing kay Daniel, sa kapatid ko

agad naman siyang napa ngiti na meron nga itong text

From: Dandan

Ate naka uwi na po ako, wala pa rin po si papa hanggang ngayon

basa ko sa text ni Daniel,ang kaninang ngiti ngayon ay napalitan ng lungkot, dahil hangang ngayon pala ay hindi pa rin umuuwi si papa, mag dadalawang gabi na ngayon, at dahil nga wala pa rin pala si papa sa bahay, agad kung binilisan ang pag susulat ko, dahil walang kasama si dandan ngayon sa bahay

muli akong napatigil sa aking pag susulat may narinig akong tumunog sa may kalapit ko, senyalis na may umupo sa tabi ko, hindi ko na lamang pinansin kung sino man ang umupo sa tabi ko, dahil muli akong nag sulat para mapa bilis ang pag uwi ko, kung hindi lang sana ichecheck ito bukas ni sir, hindi ko ito susulatin

“Hi” bati ng kung sino, pero kilala ko naman kung kanino ang boses na yun, kay Josh

“Hello” naiilang na bati ko sa kanya pabalik, na hindi tumitingin sa kanya at nanatili pa rin akong nag susulat, na rinig ko naman na bumuntong hininga siya ng malalim bago muling mag salita

“may tanong lang sana ako” tanong niya sa akin, kaya naman muli akong napatigil sa aking pag susulat

“Ano?” tanong ko sa kanya, paano ba naman baka mamaya ay kung ano ang tanungin ng lalaking ito sa akin

“Jowa mo ba si Jhiro, pansin ko kasi ang pag tawag niya sa’yo ng babe, Sorry” naiilang na tanong niya sa akin, kaya agad naman akong na paharap sa kanya dahil sa tanong niya, what the hell anong klaseng tanong ba yun, nakita ko naman siyang naka yuko nahiya ata ang luko

“Ahh, ehh-” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng may pumutol sa sabihin ko, si Xander

“Josh, tara na, iwan na lang daw natin si Richard dito, umuna na daw tayo” sigaw niya na ngayon ay nasa may pintuan na

“Ah sige, Rain una na kami, sa susunod mo na lang sagutin ang tanong ko” paalam niya sa akin bago siya tumalikod, para sumabay sa kaibigan niya

“Ahh ehh, sige sige” sagot ko sa kaniya na tiyak akong hindi na niya narinig iyun dahil sa hina ng boses ko

Pinag patuloy ko na ulit ang aking pag susulat ng sa ganun ay agad akong maka tapos sa aking pag susulat, susulat na sana ako muli ng maka rinig ako ng boses sa may kaliwa ko

“ehem” pag agaw niya ng atensyon ko, pero hindi ko siya nilingon, o pinansin, dahil kilala ko kung kaninong boses iyun, kay Richard.

“hoy bakla” tawag ulit niya sa akin at saka umupo sa upuan na katabi ko

“bakit ba?” naiinis na tanong ko sa kanya, na iilang kasi ako

“wala, tanong ko lang kung natatandaan mo yung sinabi ko kanina”

tanong niya sa akin, dahilan para mag taasan ang mga balahibo ko

“Ang a-alin?”

nauutal na talaga ako sa pag tanong ko, paki ramdam ko uma atras ang dila ko

“Yung binulong ko”

saad pa niya, nag aasar ata ang lalaking ito

“Binulong, wala ka naman binubulong ah, gago ka ba?”

sagot ko sa kanya na sumisigaw na, para maka iwas sa kahihiyaan

“ako gago?”

tanong niya sa akin at talagang tinuro pa niya ang sarili niya gamit ang maputi niyang mga daliri

“hindi hindi, try mo ako”

pamimilosopo ko sa kaya, as if naman na may kausap pa akong iba bukod sa kanya

“hindi ako nakikipag biruan”

biglang ika niya na ikinagulat ko, halata kasi sa boses niya na nuubusan na siya ng pasenya

“hindi rin ako nakikipag biruan sayo, wag mo nga akong kausapin, kitang nag susulat ako”

iritadong sagot ko naman, hindi ako mag papatalo sa lalaking ito

“’yan patulog tulog pa kasi”

pag aasar niya sa akin, pinapalabas niya na kaya ako ngayon lang nag susulat dahil natulog ako kanina, tama naman siya doon dahil naka tulog talaga ako kanina, dahil sa lamig paki ramdam ko ang sarap matulog, kaya hindi ko na napigilan ang sarili ko na makatulog kanina, huminga muna ako ng malalim bago ako muling mag salita

“ano bang pake alam mo kung natulog ako, at saka, ikaw rin naman ahh ngayon lang din nag susulat, siguro ay natulog ka rin kanina?”

sagot ko sa kanya, para muling maka iwas sa kakahiyaan na ginawa ko kanina, hindi na talaga ako matutulog sa Classroom, nakakahiya.

“Wala naman akong pake alam sa tulog mo kaso sa hilik mo kasi ang lakas, kaya hindi ako makapag sulat, dahil sa hilik mo, nandito pa tuloy ako”

paninisi niya sa akin, kaya naman napailing ako

“Aba’y bat ako ang sinisisi mo, kasalanan ko ba kung tatamad tamad ka?”

pag aasar ko sa kanya, kasalanan niya ’yun kung hindi siya nakapag sulat dahil sa hilik ko, bat ba kasi nag palipat pa silang tatlo ng upuan kanina yan tuloy nasa unahan ko na lamang silang tatlo, kasalanan talaga ‘to ni Nicole e’ pinalipat niya ’yung pinsan niya dito. At saka hindi naman ako nag hihilik ah

“hindi ako tamad, sadyang hindi lang ako nakapag sulat dahil sa hilik mo”

sagot pa niya na hindi talaga siya mag papatalo, bat ba ang daldal niya ngayon, parang kanila lang wala siyang kibo, nag aadik ata ang lalaking ito

“hindi naman kaya ako humihilik Mr. Chocolate, kaya sino ang niluko mo?”

nauubusan na talaga ako ng pasenya sa lalaking ito, hindi naman talaga ko ng hihihilik

“Hindi daw”

pag aasar pa niya “Oh”

ika niya pa at saka inilahad ang cell phone niya

“Aanhin ko yang Cell phone mo?”

tanong ko sa kanya, dahil hindi ko alam kung anong gagawin ko sa cell phone niya

“May papakita lang ako sayo”

sagot niya sa tanong ko at saka tinouch yung cell phone niya

“Ano?”

tanong ko sa kanya, dahil naiinip na talaga kong kausap siya

“Yan oh”

biglang saad niya at saka nilahad ang cell phone niya sa mukha ko, kaya naman agad na nanlaki ang mga mata ko

“Ano’t burahin mo yan”

inis na saad ko sa kanya, hindi kami close ng lalaking ito tas kung maka asta akala mo naman kaibigan ko siya

“pag sulat mo muna ako”

naka pout na sabi niya sa akin, mukha siyang tanga sa pag pout niya, di joke lalo siyang gwumapo sa pag pout niya

“ano ka siniswerte, burahin mo na nga ’yan”

na aasar na tanong ko sa kanya, at pilit pinapa bura ang litrato ko na naka nganga habang tumutulo pa ang aking laway, nakaka hiya, bat niya ako na picturan ng ganun, hindi man lang ba siya sinaway ni Jhiro at Nicole, nakaka asar, epic na epic ’yung mukha ko doon, mukha na nga akong tanga, mas nag mukha pa akong tanga dahil sa picture na ’yun

“Ayaw, pag sulat mo muna ako”

parang batang sabi niya sa akin, may sira ata ang lalaking ito

“Dyan ka na nga”

asar kung saad sa kanya, ng matapos akong mag sulat, ang totoo ay dinaaan ko siya sa pananagot pero nananatili akong nag susulat habang nakikipag asaran sa kanya, ng sa ganun ay maiwan siyang mag isa, nag lakad na ako papunta sa naka saradong pintuan ng muli siyang nag salita, dahilan para mapahinto ako

“Ayaw mo akong ipag sulat, ’e kung ipost ko kaya ito sa facebook? tiyak na papatok ito at marami ang mag shishare, memes e”

pananakot niya sa akin na talaga naman na natakot ako, lalo na’t halata naman na famous siya, kaya wala akong nagawa at bumalik na lamang ako sa aking upuan na kalapit niya ngayon, naasar na talaga ako sa lalaking ito, ganto ba ang ugali niya, bat ang kulit niya parang hindi siya lalaki, kaasar

SUNDAN…

4. Kiss.

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

4 Kiss

RAIN’S POV

“akin na nga yang cattleya mo, tsk mag susulat lang di pa magawa, asaan na ’yung ballpen”

asar niyang saad sa akin at saka padabog na umupo sa upuan niya ulit, kaya naman napangiti na lang ako

“ipag susulat mo lang din pala ako ang dami mo pag arte”

saad ko pa sa kaniya at saka inabot ang cattleya ko na wala pang kasulat sulat na kahit ano, medyo matatagalan pa siya sa pag susulat niya, kaya naman muli akong napangiti

ilang minuto ang nag daan namayani ang katahimikan sa pagitan naming dalawa, busy siya sa pag susulat, habang ako naman busy sa kaka cellphone, inaantay na malowbat ito dahil 5% na lang din naman

“Ehem”

biglang saad ko para agawin ang atensyon niya

“Ano na naman

?“ asar niyang tanong sa akin ng hindi man lang ako nililingon, seryoso siya sa kaniyang pag susulat

“May tanong ako sayo”

saad ko sa kaniya at saka tinago ’yung cell phone ko lowbat na rin naman

“pake ko”

sagot niya sa akin ng hindi man lang ako nililingon, ba’t ba napaka taray ng baklang ’to

“umayos ka nga”

pikon kung sa kaniya, seryoso kasi ’yung tanong ko tas sasagotin lang niya ako ng pabaros

“umayos ka nga”

pag gagaya niya sa sinabi ko, kaya naman masama ko siyang tiningnan kahit na hindi ko alam na kita niya ako, kasalukuyan kasi niya akong nasa kaliwa, naka upo

“maayos naman ako ah”

sagot niya ng siguro ay mapansin niya ang masamang pag titig ko sa kaniya

“isa mo pang bara hahalikan na kita”

pananakot ko sa kaniya, na maging ako ay nagulat din sa sinabi ko

“as if naman kaya mo”

sagot niya sa akin at saka ako inirapan, kaya naman napalunok na lang ako

“kaya ko”

sagot ko sa kaniya sa mataas na boses, naasar na talaga ako, mahahalikan ko ’to

“weee?”

nakangusong tanong niya habang nag susulat pa rin, aba’t nag aakit ata ang baklang ’to ah

“gusto mo lang mag pa halik e”

pag aasar ko sa kaniya, dahilan para kumunot ang kaniyang noo

“hindi kaya”

saad niya sa akin at saka bahagyang umiling

“gusto mo talaga e, ba’t namumula ka?”

pag aasar ko pang tanong, napansin ko kasi ang pamumula ng pisngi niya

“Namumula ako kasi nilalamig ako, hindi ka rin epal noe?”

sagot niya sa akin, oo nga naman, malamig dahil sa lakas ng ulan sa labas

“May tanong nga ako”

pag iiba ko sa usapan, ewan ko ba kung ba’t ko ito kinakausap, siguro naboboringan lang din ako

“ano nga”

tanong niya sa akin ng may kalakasan ang boses niya, pikon na nga siya

“jowa mo ba yung Jhiro na ’yun?”

tanong ko sa kaniya na daig mo pang boyfriend kung maka tanong, alam ko medyo personal ang tanong ko, gusto ko lang kasi talagang malaman, kung anong namamagitan sa kanilang dalawa

“pake mo?”

sagot niya sa tanong ko na ikinailing ko, bago ko muli siyang tanongin

“so, jowa mo nga?”

tanong ko sa kaniya at saka ako nag iwas ng tingin

“pake mo nga”

sagot niya kaya naman muli akong napatingin sa kaniya

“tinatanong ko kung jowa mo”

asar kung saad sa kaniya, ba’t ba hindi maka usap ng katino ’to? siguro ay may gusto sa akin ang baklang ito

“wala ka na doon”

sagot niya sa akin pabalik, naasar na talaga ako sa baklang ito

“isa..”

pag bibilang ko pa, at saka ko bahagyang nilapit ng kunti ang mukha ko sa may pisngi niya, since hindi naman siya naka tingin sa akin

“at nag bilang ka pa, sino ang tinakot mo?”

saad niya sa akin, ba’t ba ang tapang ni’to?, nakaka tuwa tuloy siyang galitin, napailing na lang ako bago muling mag salita

“Oo at hindi lang ang isasagot mo”

sagot ko naman sa kaniya ng sinagot na naman niya ako ng pabalang

“Wala ka ngang pake, Okay?”

tugon niya sa tanong ko, aba’t namumuro na talaga saakin ang baklang ito

“dalawa”

muli kung pag bibilang para takutin siya, isa pa niyang bara, hahalikan ko talaga siya

“tatlo apat lim-”

bilang niya rin pero hindi niya natapos dahil sa isang iglap mabilis akong naka tayo at nahalikan siya, tumagal ng ilang segundo, bago niya ako itulak palayo dahilan para magulo ang ilang upuan sa classroom

“bat mo ako hinalikan?”

tanong niya sa akin at saka siya tumayo ng maka bawi siya sa kaniyang pag kagulat, bahagya pa niyang pinunusan ang labi niya gamit ang kamay niya

“ang ingay mo e”

sagot ko sa kaniya at saka ko hinila ang isang upuan na katapat niya at saka ako doon naupo

“Aghh”

asar niya sigaw sa akin, kaya naman medyo na bahala ako, galit na galit na talaga siya sa akin, kasaanan ko ba ’yun? e ang daldal kaya niya, siya ba ’yung madaldal o ako?, ah bahala na basta ang lambot ng labi niya, napiling na lang ako dahil sa naiisip ko

“kuhain ko na lang bukas sayo yung cattleya ko, bye baby ko”

saad ko na lang, at saka mas diniinan ang pag kakasabi ng baby para asarin siya, na hindi naman ako nabigo dahil umuusok na talaga ang ilong niya dahil sa galit, kaya naman bago pa niya ako mabato ng isa sa mga upuan na inuupuan ko ngayon, agad na akong tumayo sa kinaka upuan ko

“Bye baby ko” ulit ko pa pero hindi na siya tumugon sa sinabi ko, natakot na atang mag salita, o natakot na atang barahan ako, dahil baka mamaya ay halikan ko naman siya, sabagay kung sakaling barahin na naman niya ako hindi ako mag dadalawang isip na takpan muli ang kaniyang mga labi ng sa ganun ay manahimik na lamang siya

naka ngiti akong nag lakad papunta sa may pintuan, ng sa ganun ay maka uwi na rin ako dahil medyo late na rin, kailangan ko pa rin na mag charge dahil mag vivideo call pa kami ni Samantha mamaya

biglang na wala ang ngiti ko ng ng hindi ko mabuksan ang doorknob ng pintuan, kaya naman agad akong lumipat pa sa isang pinto na baka iyun ang bukas pero sa kasamaang palad ayaw din na mabuksan nito kaya naman napailing na lang ako at saka pilit na napangiti, at saka bumalik na lamang sa pwesto ko kanina, doon ko nakita si Rain na naka upo na at nag susulat

“Oh, ba’t ka bumalik ang akala ko umalis ka na?” tanong niya sa akin ng mapansin niya ang presinya ko, bahagya pag tumaas ang medyo may kakapalan na kilay niya

“umalis ka nga, na aasar na talaga ako sayong lalaki ka”

saad pa niya ng hindi ako sumagot sa una niyang sinabi sa halip ay naupo na lamang ako

“Sarado ang pintuan”

sagot ko sa kaniya ng maka upo na ako at saka ako nangalumbaba

tumaas na naman ang kilay niya ng sinabi ko ’yun bago siya mag salita

“Edi buksan mo, ganyan ka na ba katamad, pati pintuan hindi mo mabuksan?

, ano sa akin mo pa yan ipapabukas?“

medyo may galit sa boses niya

“Naka lock, nasaradohan tayo ng pintuan”

casual kung sagot sa kaniya at saka ko nilukot ang isang papel na nakita ko sa kalapit kung upuan

“Pinag sasabi mo?” muli pa niyang tanong sa akin, kaya naman napabuntong hininga na lang ako bago muling ulitin ang sinabi ko kanina

“Sarado ang pintuan” pag uulit ko sa sinabi ko kanina

“Ano

?“ gulat niyang tanong, tsk! bingi

“patingin nga”

saad niya at saka siya agad na tumayo para tumakbo papunta sa may pintuan, akon naman ay nanatiling naka masid lang sa kaniya

“Arggg

, Yung kabila?“

sigaw niya ng hindi niya mabuksan yung isang pintuan at saka siya tumakbo papunta sa kabilang pintuan

“Sarado din”

sagot ko ng balak na niyang buksan yung pintuan

“sino naman nag sarado nito? hindi man lang sinilip kung may tao ba o kung wala”

galit niyang sabi at saka pilit na binubuksan ang doorknob

“Ewan ko kung sinong nag sarado”

kibit balikat na sagot ko sa kaniya

“Siguro ikaw ang nag sarado ng pintuan noe? plano nyo tong mag kakaibigan noe?”

sanong niya sa akin at saka lumapit sa akin, kita sa kaniyang mukha ang galit at inis

“Wag mo nga akong pag bintangan”

pag dipensya ko sa aking sarili laban sa binibintang niya sa akin

“Umamin ka na kasi Richard, plano niyo ’to noe?”

pangungulit pa niyang tanong sa akin, kaya naman napailing na lamang ako bago ako sumagot sa binibintang niya

“Hindi nga, sino namang tanga na pati sarili ko ilolock ko dito?”

tanong ko sa kaniya, sino naman kasing tanga na pati sarili mo ilolock mo sa ganitong classroom diba? wala kang ibang dadaanan kundi yung dalawang pintuan lamang dahil, yung bintana ay gawa sa salamin may bakal din, hindi ko naman puwede na basagin ’yun? dahil siguradong mag babayad ako, kaya ko namang bayaran pero lagut ako kay daddy, pag nakarating iyun sa kanina, nag promise pa naman ako sa kanila ni mommy bago sila umalis ng bansa, nag promise ako na hindi na ako gagawa ng kalukuhan

“Asaan ’yung cell phone mo?” biglang tanong sa akin ni Rain at saka nilahad ’yung kaniyang palad sa aking tapat

“Bakit?”

tanong ko naman sa kaniya, aanhin ba niya ang cell phone ko, lowbat ’yun

“Basta na saan?”

inis niyang tanong sa akin at saka ako inirapan

“Wala lowbat”

walang ka emo- emosyon kung sagot sa kaniya at saka sinobsub ’yung aking mukha sa lamesa, narinig ko pa siyang bumubulong pero hindi ko na lang pinansin

“buwiset ka talaga Richard”

sigaw niya sa akin na ikinatawa ko na lang

“Nasaan ba kasi ’yung cell phone mo? wala ka bang cell phone?” tanong ko sa kaniya na nakaobob pa rin

“Wala, Wala akong load” sigaw niya na ikinapigil ko ng tawa, kawawang bata walang load

SUNDAN…

5. Lock.

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

5

Lock

RAIN’S POV

kanina pa talaga ako naiirita, dapat kasi kanina pa ako naka uwi, edi sana hindi ako naiwan sa pisteng classroom na ito kasama ang Richard na ito, kailangan ko talagang maka uwi dahil walang kasama si Daniel sa bahay, baka kung anong mag yari sa batang iyun,

“Hoy!, Ano ba ang ginagawa mo dyan? ako ang nahihilo kaka ikot mo dyan e” puna sa akin ni Richard, kanina pa kasi akong paikot ikot dito, tinigilan ko na ang pag susulat sa pisteng Cattleya ni Richard

“Wag mo akong tingnan” pag susungit ko sa kaniya at saka ko pinag patuloy ang pag iikot ko

“Ba’t ka nga kasi pa ikot ikot?”

tanong niya sa akin, seryoso nag tatanong pa siya

“Syempre nag hahanap ako ng pwede kung labasan sa classroom na’to

, hindi naman kasi ako katulad mo na walang ginagawa kung hindi maupo sa isang tabi“ sagot ko sa kaniya na ikinalapit niya sa akin

“Don’t waste your time, alam mo naman na kundi yang dalawang pintuan na naka sarado ang pwede nating daanan”

sagot niya sa akin at saka tinuro ang dalawang pintuan

“Alam mo okay lang naman kahit na ako na lang sana ang nalock e, kesa kasama kita”

sagot ko na lang sa kaniya, naiinis talaga ako sa kaniya, naiinis ako sa pag mumukha niya

“Ba’t ba ang init ng ulo mo sa akin?”

galit niyang tanong sa akin, bakit nga ba?, hindi ko rin alam hindi naman talaga ganto ugali ko sa kaniya lang na aasar lang talaga ako sa kaniya kasi hinalikan niya ako

“Wala, makapag sulat na nga lang”

sagot ko na lang at saka ko binalikan ’yung cattleya niya sa may upuan at saka ako muling nag sulat para malibang

ilang minuto pa lang akong nakaka pag sulat ng biglang na naman siyang tumikhim, hindi talaga siya maka tiis sa katahimikan

“Ehem”

pag peki niya ng tikhim, para agawin ang atensyon ko na hindi naman siya nabigo dahil agad na tumaas ang kilay ko

“Ano na naman”

tanong ko sa kaniya na hindi man lang siya nililingon pero naka taas ang kilay ko

“Natatandaan mo yung sinabi ko sayo?”

sagot niya at saka bahagyang tumawa, pinag sasabi neto?

“Alin doon?”

tanong ko sa kaniya kasi naman marami na kaya siyang sinabi sa kadaldalan niya, daig mo pang bakla

“Yung nasa canteen tayo

“

sagot niya sa akin at saka siya tumawa na naman, parang sira

“C-Canteen?”

pag kukunwari kung tanong sa kaniya at saka ko bahagya kinagat ang ibabang labi ko

muli itong nag pakawala ng isang mahinang tawa bago siya muling mag salita

“

remember what i tell you bakla, next time we meet again be ready

,

Dahil I’ll eat you“

saad niya na ganun na ganun pa rin ang pag kaka sabi noong sa canteen niya iyun sinabi kaya naman napalunok na lang ako ng hindi oras

“HAHAHHA”

malakas niyang tawa ng siguro ay napansin niya ang pag lunok ko, siguro kasi akong nakatingin siya sa akin at binabantayan ang magiging reaksyon ko

“Fuck you”

asar na sagot ko sa kaniya, alam kung namumula na rin ang mag kabila kung pisngi

“Yeah, I will fuck you”

seryoso niyang sagot sa akin na ikinatigil ko, siraulo talaga ang lalaking ito

“Richard”

pag tawag ko sa pangalan niya, para balaan siya kung may masama man siyang balak sa akin

“Hahaha ba’t natatakot ka na ba?”

sagot niya sa akin natawa man pero seryoso pa rin ang mukha niya

“Ano ba’t hindi ka maka sagot?”

tanong pa ulit niya ng hindi ako sumagot sa una niyang sinabi sa akin, dahil natatakot talaga ako sa kaniya

“Layuan mo nga ako, nakaka asar ka na ayaw kitang kasama”

sigaw ko sa kaniya para pag takpan ang kakahiyaan ko, at saka ako tumayo para pumunta sa may pintuan nag babakasakaling bukas na iyun, sana lang

“Hindi mo yan mabubuksan, naka lock nga diba sa labas?”

sabi sa akin ni Richard at saka muling lumapit sa puwesto ko para asarin na naman ako

“Layuan mo nga ako, ayaw kitang katabi” saad ko sa kaniya ng maka lapit na naman siya sa tabi ko, na ikinabilis na naman ng tibok ng puso ko

“You have no choice, ayaw mo man pero wala ka ng magagawa, bahala ka nga dyan, tabihan ka sana ng ghost”

asar niyang sabi sa akin at saka siya muling lumayo sa puwesto ko

napabuntong hininga na lamang ako ng maka alis na siya sa tabi ko, napa upo na lang ako dahil sa pagod, napapikit na lang ako, kamusta na kaya si Daniel sa bahay, naka uwi na kaya si Tatay? napatingin ako sa cell phone ko, wala ng baterya patay na rin, lintik na cell phone ’to kanina lang 87 percent tas ngayon lowbat agad kay sira na talaga ang cell phone ko, muli kung naisipan na dumilat para silipin si Richard

napanganga na lang ako ng makita kung naka higa na ito ngayon sa tiles, hindi ba siya nilalamig dahil sa sahig siya naka higa, ba’t ba wala man lang siyang ka arte arte sa kaniyang katawan, halata naman na mayaman siya, bigla na lang tuloy akong humanga sa kaniya

“Akala ko ba ayaw mo akong makita?” biglang sabi niya na naka dilat na ang kaniyang mata at naka tingin sa akin ng diretso

“wala akong sinabi na ayaw kitang makita ang sabi ko ayaw kitang katabi, sira ka talaga” asar na sabi ko rin sa kaniya, kahit na mag kalayo kami ay nag kakarinigan pa rin naman kami dahil umi eco ang boses namin sa loob ng classroom

“So, gusto mo pala akong makita ganun? kung lumapit ka na lang kaya sa akin ng makita mo ako ng maayos”

sagot niya sa akin na hindi pa rin siya bumabangon, habang ako naka upo pa rin sa sahig

“Wala rin akong sinabi na gusto kitang makita”

asar kung sabi na ikinatawa lang niya ng bahagya

“Sus, kaka sabi mo lang kanina”

pag pupumilit niya, ang kapal din ng mukha ng lalaking ito

“Wala akong sinasabi”

sagot ko sa kaniya at saka ako nag iwas ng tingin

“Wala daw”

pag aasar pa niya na ikinairap ko na lang

“Wala nga”

asar na sigaw ko sa kaniya

“Edi wala, pero may mga ligaw na kaluluwa talaga dito”

pananakot niya sa akin, kaya agad na nag taas ang mga balahibo ko

“Richard”

pag tawag ko sa pangalan niya

“Awhoooo”

saad pa niya, para siyang sira, takot ako sa mga bagay na ganito

“Awhooo”

ulit pa niya, naaasar na talaga ako. I mean na tatakot

“Richard”

pag tawag ko sa pangalan niya para balaan siya

“HAHAHA

, lumapit ka na kasi sa tabi ko“ saad niya sa akin at saka tumawa, halata naman na inaasar lang ako

“Hindi, kahit anong mag yare hindi ako pupunta sa tabi mo” sigaw ko sa kaniya at saka ako tumayo at nag pagpag na puwetan

“Okay, ikaw din” sagot na lang niya, hindi na ako tumugon sa sinabi niya, sa halip sinubukan ko na lamang na buksan ’yung pintuan ng biglang namatay ’yung ilaw, na ikinatigil ko, anyare?

“Richard ba’t namatay ang ilaw?”

takot kung sabi sa kaniya, na ngayon ay hindi ko na alam kung asaan siya dahil sa subrang dilim

“Brown out ata, awhooo”

sagot niya ang luko nanakot pa, hindi ba niya alam na takot na takot na ako

“Richard”

pag tawag ko muli sa pangalan niya

“HAHAHHA, natatakot ka na ba, kung ako sayo tatabi ka na sa akin, kasi sabi nila dito daw sa Raino University maraming Ghost, bahala ka mamaya katabi mo na pala yung isa, Awhooo”

mahabang sabi niya, nakaka halata na talaga ako tinatakot talaga ako ng lukong Richard na ito

“Richard”

tawag ko sa kaniya, pero muli lamang niya akong tinakot

“Awhoo”

pananakot niya sa akin.

“Richard na tatakot na ako, nasaan ka ba?”

pag amin ko sa kaniya takot na talaga ako takot na takot

“Richard?”

tawag ko ng wala akong narinig mula sa kaniya, sa halip na rinig ko na lamang ang pag isud ng bangkuan na ikinadagdag ng kaba at takot ko

“Richard”

tawag ko muli natatakot na talaga ako, wala na rin ata si Richard iniwan na rin niya siguro ako

“Richard na saan ka?”

saad ko pa pero wala talagang sumasagot, iniwan na nga niya siguro ako

nag lakad lakad pa ako sa dilim, kahit na hindi ko makita ang dinadaan ko, natigilan lang ako ng may biglang yumakap sa akin na ikinatigil ko, lalo lamang bumilis ang tibok ng puso ko, dahil sa subrang kaba

“Richard” saad ko nag baba kasakaling siya iyun, sana si Richard nga ang yumakap sa akin, sana hindi naman masamang espiritu o ano

“Rain” bulong niya sa akin na ikinataas ng balahibo ko, subrang lapit kasi ng bibig niya sa tainga ko, hindi ko alam na na iyak na lang ako habang yakap niya

“hok hok” tanging lumalabas sa bibig ko, pinipigilan kung humikbi

“Shhh, sorry

“ pag hingi niya ng pasenya s akin

“sorry sa pananakot ko kanina, okay? andito na ako, wag ka ng matakot” saad niya sa akin at saka mas hinigpitan pa ang yakap sa akin

napa bitaw na lang ako sa kaniya ng biglang nag kailaw

dahil tuloy sa gulat at naitulak ko siya

“Sayang” bulong niya pero dinig ko pa rin

lalayo na sana ako sa kaniya ng muling mamatay ang ilaw na ikinabalik ko sa puwesto ko, at saka ko kinapa si Richard, ng makapa ko ito ay agad ko itong niyakap, kasalukuyan kami ngayong naka upo habang yakap ko siya

SUNDAN…

6. Hug.

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

6

RAIN’S POV

Ilang minuto na rin kaming mag kayakap ni Richard sa ganung position, hindi siya nag sasalita, kaya hindi rin ako nag sasalita, mas sinubsub ko pa ang mukha ko sa jacket niya, mukhang okay lang naman din sa kaniya, pag katapos kung mas isubsub ang mukha ko sa katawan niya at saka ko siya inamoy amoy, gagi ang bango niya, napatigil na lang ako sa pag singhot sa amoy niya ng mag salita siya kaya naman napalunok na lamang ako

“Sabi ko na nga ba gusto mo rin na kayakap ako, sana sinabi mo na lang sa akin, edi sana napag bigyan kita”

basag niya sa katahimikan, at dahil sa hiya agad akong kumalas sa pag kakayakap sa kaniya, kahit na nag eenjoy pa ako sa pag amoy sa kaniya, ang bango kasi ng lalaking ito daig mo pang babae

“Kapal mo, dyan ka na nga”

saad ko sa kaniya, at saka bahagya ko pa siyang pinalo ng mahina at saka ako tumayo, para lumipat ng pwesto, pwesto na malayo sa kaniya, nag aalinlangan pa ako dahil subrang dilim talaga ng silid, tanging kidlat lang ang nag bibigay liwanag sa amin, hindi pa ako nakakalayo ng nag salita na naman siya

“Sure ka, lalayo ka? ikaw din, baka mamaya may bigla na lang na humila sa ’yo

“ pananakot niya sa akin kaya naman natigilan talaga ako, agad akong humarap sa kaniya, mula sa liwanag na ng gagaling sa kidlat kita ko ang pag ngisi niya na ikinaasar ko lamang

“Richard”

tawag ko sa pangalan niya, ba’t ba ang hilig niyang manakot, akala ba niya nakakatuwa siya?

“Hahaha, natatakot ka na ba? sabi sayo dito ka na lang sa tabi ko”

saad niya sa akin at saka siya tumawa na ikinadagdag lang ng kagwapohan niya, napailing na lamang ako dahil sa sarili kung iniisip

“ayaw nga kitang kalapit”

inis na sigaw ko sa kaniya, at saka ako nag patuloy sa aking pag lalakad

“Bakit natatakot ka ba na mahulog sa akin, wag kang mag alala sasaluhin naman kita”

sagot niya sa akin na ikanatigil ko na naman sa aking pag lalakad, bumuntong hininga muna ako, dahil baka pumiyok ako sa pag sasalita ko

“Sira ulo”

sigaw ko sa kaniya, at saka ako umupo sa isang gilid

“ayaw mo talaga?”

sigaw pa niya, hindi ko na siya nakikita dahil sa dilim

“ayaw nga”

nakangusong sagot ko sa kaniya

“Ikaw din subrang daming babaeng gustong makatabi at mayakap ako, suwerte ka na nga, nayakap mo ako”

pag mamayabang niya sa akin, kapal talaga ng apog ng lalaking ito

“Pwes! iba ako sa kanila, tulog mo na lang ’yan”

medyo natawa ako sa pag kakasabi ng mga salitang iyun

hindi na naman tumugon si Richard kaya naman natahimik na lamang ako at saka ako bahagyang humiga sa sahig kahit na subrang lamig ng sahig, pipikit na sana ako ng biglang kumulo ang tiyan ko, nagugutom na ako, itutulog ko na lang sana ang gutom ko pero hindi ko matiis, kaya naman nag alinlangan pa akong tawagin si Richard.

“Richard”

tawag ko sa pangalan niya, pero walang tumugon, nanatiling tahimik ang boung silid maliban sa ingay ng patak ng ulan at ang ingat ng kulog

“hoy, Richard”

tawag ko pa natatakot na naman ako, paano kung iniwan na pala niya ako sa silid na ito

“Richard”

tawag ko muli at sa puntong ito, tumayo na ako, nag unahan na rin bumagsak ang mga luha ko

“Ba’t miss mo na agad ako?”

biglang sabi ng kung sino, sa walang dahilan ay napangiti na lamang ako

“Siraulo”

sigaw ko, pero may ngiti sa labi ko

“Ano ’yun?”

biglang seryoso ang boses niya sa pag tatanong na iyun

“Alin?”

pag kukunwaring tanong ko, dahil naka randam na ako ng hiya sa kaniya, kanina ko pa siyang sinusungitan tas ngayon mag hihinge ako ng pag kain sa kaniya ang kapal ko naman ata

“Ba’t mo ako tinatawag? natatakot ka na ba?”

tanong pa niya, narinig ko rin ang mahinang pag hikab niya, inaantok na ata si Richard

“Wala nevermind”

pag tataray ko sa kaniya, at saka ako muling humiga sa sahig

“Ano nga ’yun?”

pikon na tanong niya kaya naman napalunok na lamang ako

“Ano kasi..” nag alinlangan pa ako kung itutuloy ko ang sasabihin ko

“Kasi?” tanong niya kaya naman, bumuntong hininga na lang ako bago ko ituloy ang nais kung sabihin sa kaniya

“ahm!.. nagugutom ako” nakapikit na tanong ko, bahala na kung may pag kain siya o wala, bigyan niya ako O hindi basta ako nasabi ko, wala namang masama diba, hindi ito sumagot sa sinabi ko kaya naman pumikit na lamang ako pero agad din naman akong napadilat ng mag salita siya

“ ’yun lang pala ’e“

saad niya kasunod nun, narinig ko na lamang ang maliit na ingay na parang may hinahalungkat si Richard

“Ba’t may pag kain ka ba d’yan?”

walang hiyang tanong ko, gutom na talaga ako eh

“Wala pero puwede mo naman ako kainin ngayon, basta payag ka rin na kainin kita”

sagot niya sa akin na ikina init ng mag kabilang pisngi ko, napalunok na lang tuloy ako ng hindi oras

“Siraulo, wala ka talagang kwentang kausap”

asar na sagot ko at saka ako umupo, hindi ako makatulog, gutom na talaga ako

“Edi, sorry naman”

sigaw niya pabalik sa akin, hindi na lang ako tumungon, sa halip inob - ob ko na lang ang mukha ko sa tuhod ko

ilang minuto lang ang naka lipas ng maka rinig ako ng ingay na ng gagaling sa bangkoan pag katapos nun naka rinig na ako ng mga hakbang na papalapit sa akin, bigla na lang tuloy nag taasan ang mga balahibo ko dahil sa mga yapak na papalapit sa akin

nanatili pa rin akong naka ob-ub ng naramdaman ko na lang ng may umupo sa tabi ko, hindi ko na nagawang mag angat ng tingin dahil sa takot, nanginginig na rin ang mga kamay ko dahil na rin sa lamig

“Ohh” may biglang bumulong sa may bantang tainga ko dahilan para magulat at mapasigaw ako

“Ayy brief ni Richard” sigaw ko dahil sa gulat, narinig ko naman ang pag tawa ni Richard dahil sa naging reaksyon ko, siraulo talaga ang lalaking ito

“Hahaha”

malaka na tawa nito na ikina asar ko lamang

“ba’t ba kasi ng gugulat ka?

“ inis na sigaw ko sa kaniya, pero sa halip na tumugon siya sa sigaw ko, tumawa lang ang luko na ikinapula ko dahil sa galit

“Ano ba? hindi ka ba titigil kakatawa d’yan?”

galit na galit na tanong ko sa kaniya, kaya naman bigla siyang tumigil at nag seryoso

“Sorry na tawa lang ako…” nanimula nito na pinipigilan na matawa, napairap na lang tuloy ako

“kasi sabi nila kapag daw nagugulat ang isang tao, ’yung iniisip daw nila ang madalas na nasasabi nila, so iniisip mo ’yung brief ko?” tanong niya sa akin, seryosong seryoso ang pag kaka sabi niya sa tanong niyang iyun

“Saan mo naman na kuha ’yan?”

naguguluhan na tanong ko sa kaniya, tsk, fake news

“Atsaka ba’t ka ba nandito? anong ginagawa mo dito sa pwesto ko at nag gugulat ka”

galit na tanong ko sa kaniya para mabago ang topic naming dalawa

“Ohh!”

saad niya at saka niya inabot ang isang bagay na kung ano

“Ano ’yan?”

takang tanong ko sa kaniya

“Pag kain”

pilosopong sagot niya sa akin, kaya napa irap na lang ako

“Saan galing

?“ tanong ko kaniya at saka ko kinuha yung inaabot niya, diba ang kapal ng mukha ko? pero inabot naman niya sa akin ito diba? bigay niya sa akin ito diba?

“Binili kanina nila Josh”

sagot niya sa tanong ko, kaya naman tumango na lamang ako

“Ba’t di mo kinain?”

tanong ko sa kaniya, baka kasi nagugutom din siya, at saka sa kaniya kaya ito

“Busog ako sige na ikaw na lang ang kumain”

sagot ko sa kaniya at saka ko binalik ’yung pag kain sa kaniya pero hindi niya kinuha iyun

“Wag na”

sagot ko at saka ko kiniskis ang mga palad ko para maka kuha ng init

“Sige na, sabi mo diba gutom ka?”

tanong niya sa akin, kasabay nun ang pag tunog ng tiyan ko kaya wala na akong nagawa at binuksan ko na lamang ang biscuit na inaabot niya sa akin

“S-Salamat”

na uutal kung pasasalamat sa kaniya

“Sige, balik na ako sa pwesto ko”

paalam niya kaya naman nabahala ako

“Ahh, Richard”

pag tawag ko sa pangalan niya ng tangkang tatayo na sana siya

“Bakit?”

nakangiting tanong niya sa akin

“Ahh, ano kasi pwede bang? dito ka na lang?”

nahihiyang tanong ko sa kaniya, dahilan para mas lumawak pa ang ngiti niya

“Okay lang sayo?”

nakangiti niyang tanong sa akin, kaya naman ngumiti din ako sa kaniya at saka ako tumango

“Oo”

tatango tangong tanong ko, hindi ko alam kung nakikita ba niya ’yun dahil sa dilim ng paligid, tanging ilaw lang ng kidlat ang nag bibigay liwanag sa amin

“Sige”

nakangiting sagot niya sa akin at saka siya naupo sa tabi ko

“Kainin mo na ’yan, walang lason iyan”

saad niya, nag mapansin na hindi ko na kinakagatan ’yung biscuit na inabot niya

“ikaw?”

tanong ko sa kaniya, baka kasi nagugutom din siya

“Hindi naman ako gutom eh”

sagot niya sa akin at saka niya hinubad ang jacket niya pag katapos noon pinatong niya yun sa likuran ko, dahilan para mainitan ang katawan ko, pati na rin ang pisngi ko nag init na rin sa hindi ko malaman na dahilan, siguro ay gawa lamang ito ng lamig, siguro nga

SUNDAN…

7. Lost.

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

7

RAIN’S POV

“hey! wake up” saad ng kung sino, at saka mahinang sinampal sampal ang pisngi ko

“Hmm” ungol ko at saka ko minulat ang mga mata ko, na agad ko rin naman na pinikit, dahil bumungad sa akin ang mukha ni Richard, subrang lapit ng mukha niya sa mukha ko, kunting galaw ko lang mag lalapat na ang mga labi namin, huminga mun ako ng malalim bago ko siya itulak sa dibdib niya, napalunok na lang tuloy ako dahil sa tigas niyon

“Anong ginagawa mo?” tanong ko sa kaniya pero sa halip na sumagot siya ay tumawa lamang siya, mag sasalita na sana muli ako ng malala ko na nalock nga pala kami dito sa classroom

“Ano ba ’yun?” tanong ko sa kaniya at saka ko nilagay ang kamay ko sa mukha ko para amoyin kung may amoy ba ang hininga ko, buti na lang wala

“Umaga na” sagot niya sa akin at saka siya tumayo para lumipat sa upuan

“Bukas na ba ’yung pintuan?” tanong ko sa kaniya at saka rin ako tumayo para mag tungo sa may pintuan

“Sarado pa rin” saad niya ng tangkang bubuksan ko na sana ang pintuan

kahit na sinabi na sa akin ni Richard na sarado pero sinubukan ko pa rin na buksan ang pintuan, napa upo na lamang ako dahil hanggang ngayon pala ay sarado pa ang pintuan, napatingin ako sa may bintana, umuulan pa rin, may pasok kaya? paano kung walang pasok, edi mag hapon pa kami dito ni Richard, hindi ko na ata kaya na mag stay pa sa classroom na ito

“Are you okay?” biglang tanong sa akin ni Richard, at saka siya umupo sa tabi ko

umiling ako, “Hindi!” pag amin ko, hindi ako magiging okay hanggang sa hindi na bubuksan yung pintuan ng classroom namin

“Nagugutom ka ba?” tanong niya sa akin, na ikinailing ko lamang dahil hindi pa naman ako nakakaramdam ng gutom, dahil kinain ko ’yung biscuit na binigay niya sa akin kagabi

“Ikaw ba? nagugutom ka na ba?” tanong ko sa kaniya, naikinangisi niya pero ilang saglit lang seryoso na ’yung mukha niya, sira ulo talaga

“Oo! gutom na gutom na ako, pwede bang?” saad niya at saka siya humawak sa tiyan niya, hindi na rin maipinta ang mukha niya

“Pwede bang?” nakangiwi kung tanong sa kaniya

“Pwede ba kitang…” pag bibitin nito sa sasabihin niya at saka niya kinagat ang ibabang labi niya, napalunok na lamang tuloy ako ng hindi oras

“Pwede ba kitang kainin?” inosente niyang na literal na ikinanganga ko, mag sasalita na sana ako ng bigla siyang tumawa ng malakasa, siraulo talaga

“joke lang hahaha, dyan ka lang ah, tingnan ko lang kung may baterya na ba ’yung cell phone ko, para makalabas na tayo dito, para maka uwi ka na rin” saad niya sa akin at saka siya tumayo para pumunta sa naka saksak niyang cell phone, may kuryinte na pala, buti naman, na pangiti na lang tuloy ako dahil sa wakas makaka labas na rin kami

“Walang signal” mayamaya ay sabi niya sa akin ng makalapit siya muli sa puwesto ko, na ikinalumo ko, paano na ’yan, paano pa kami makaka labas

“Ba’t walang signal?” i asked him

“Baka walang malakas na ulan” sarkastikong saad niya sa akin, at saka iniwan ako, galit agad? nag tatanong lang eh

“So? kailan tayo makaka labas dito?” tanong ko sa kaniya, at saka ako sumunod sa kaniya

“I don’t know” walang gana niyang sagot sa tanong ko, kaya naman nanahimik na lamang ako, pero agad din akong napatingala ng bigla siyang mag salita

“siguro ay nag aalala na si nanay

“ biglang saad niya kaya naman napatingin ako sa kaniya

“Nanay?” tanong ko sa kaniya, ba’t nanay ang tawag niya sa mommy niya hindi ba’t mayaman sila?

“Nanay ko, yaya” He replied and then he laughed

“Nag alaga sa akin, nag palaki habang busy sila mom at dad sa trabaho niya” biglang pag seryoso niya, kita ko ang lungkot sa mga mata niya, ganun nga siguro kapag anak mayaman ka, hindi mo madalas makasama ang mga magulang mo, dahil busy sila sa business nila,

sabay kaming napatingin ni Richard ng makarinig kami ng pag bukas ng pintuan, kaya agad kaming napatayo ni Richard para pumunta sa may pintuan

“Jhiro” pag tawag ko sa pangalan niya ng bumukas ang pintuan

“Babe” tawag niya sa akin at saka siya mabilis na humakbang palapit sa akin at saka niya ako mabilis na niyakap

“Diba sabi ko sayo text mo ako?” tanong niya sa akin habang naka yakap pa rin siya sa akin

napakamot na lamang ako sa akin ulo bago ako sumagot sa tanong niya

“Wala nga akong load, at saka lowbat na rin ’yung phone ko” nakangusong sagot ko sa kaniya

napatigil na lamang ako sa pag nguso ng bigla na lamang akong hinalikan ni Jhiro, agad na nanlaki ang dalawa kung mata dahil sa ginawa niya, mabuti na lamang mabilis na pag halik lamang iyun

“Tsk!” saad ni Richard at saka siya nauna ng lumabas ng classroom

“Ba’t ka ba ng hahalik?” asar na tanong ko sa kaniya

“Sorry na miss lang kita babe, subra” sagot niya sa akin at saka siya ngumuso, para siyang bata, isa pa rin ito sira ulo

“So, paano mo nga pala nalaman na nasa Classroom pa rin ako?” tanong ko sa kaniya, nag lalakad na kami ngayon palabas ng gate ng Raino University

nakita ko naman ang pag kagulat sa mukha niya dahil sa tanong ko

“Oo nga pala, muntik ko ng makalimutan” biglang pag seryoso niya dahilan para kabahan ako, naka kunot din kasi ang noo niya

“B-Bakit?” kinakabahan kung tanong sa kaniya

“Kailangan na nating maka uwi sa bahay niyo” sagot niya sa akin at saka hinila ang kamay ko, kaya naman hindi ko na nagawang mag salita pa, hanggang sa maka uwi kaming dalawa sa bahay namin

“Daniel” pag tawag ko sa kapatid ko, para pag buksan kami ng pintuan

“Danie—” hindi ko na natuloy ang pag tawag ko sa kapatid ko ng mapag tanto kung bukas pala ’yung pintuan ng bahay namin

“Daniel” muli ko pang tawag sa kapatid ko pero walang sumagot

“wala dito ang kapatid mo” biglang saad ni Jhiro na nakalimutan ko na kasama ko nga pala siya

“Huh? asaan?” tanong ko naman sa kaniya, at saka ako nag tungo sa kusina para mag timpla ng kape

“Nawawala siya pumunta ako dito kaninang umaga pero wala siya balak sana kitang bisitahin, pero wala akong naabutan na tao, kaya nag tanong tanong ako, ang sabi ni Moma Rodel na hindi ka pa daw umuwi mula kagabi, ang sabi rin niya kinuha daw ng tatay mo si Daniel, kaya ng sinabi niyang hindi ka pa umuuwi inaasahan ko na nasa classroom ka pa, buti na lamang, nandun si Manong Guard nakahiram ako ng susi” mahabang saad niya sa akin, pero wala akong naintindihan, kung hindi “nawawala siya”

“Anong sabi mo?” tanong ko sa kaniya at saka ko binaba ang kutsara na may laman na asukal

“Ang sabi ko,

buti na lamang, nandun si Manong Guard nakahiram ako ng susi“

ulit niya sa huli niyang sinabi

“Hindi ’yan, ’yung una mong sinabi” sagot ko sa kaniya

“Nawawala siya?” patanong na sagot niya sa akin

“paanong nawawala? baka naman may pinuntahan lang, wag mo akong pakabahin Jhiro” kinakabahan na sagot ko sa kaniya

“Baka naman nasa kuwarto lang” sagot ko na lang sa kaniya para maiwasan ko ang kaba

“Ang sabi nga ni moma Rodel kinuha ng tatay mo” sagot niya sa akin kaya naman natigilan talaga ako

“Wala dito si Tatay, hindi pa ’yun umuuwi” sagot ko sa kaniya, nag simula na rin mag labasan ang mga luha ko sa aking mga mata

“Nasaan si Moma Rodel?” tanong ko sa kaniya, nag pa - panic na talaga ako

“Nasa bahay nil─” hindi ko na pinatapos ang sasabahin niya dahil agad akong tumakbo palabas ng bahay, nag salita pa ito pero hindi ko na lamang siya pinansin

hinihingal ako ng maka rating ako sa tapat ng bahay ni moma Rodel, kasunod ko si Jhiro, sumunod pa siya sa akin kanina

“Tao po!” malakas na tawag ko at saka ako kumatok, nakakahiya naman kung basta na lamang ako papasok sa loob

“Oh? ano ’yun Rain?” tanong sa akin ni Moma Rodel, nag buksan niya ang pintuan, nagulat pa siya ng ako ang nakita niya

“Tanong ko lang

po moma Rodela, kung totoo ’yung sinabi ni Jhiro, sabi po kasi niya..“ napahinto ako sa aking pag sasalita dahil pakiramdam ko babagsak na naman ang luha ko

“Sabi po kasi niya na, kinuha daw po ni tatay si Daniel, totoo po ba?” nanginginig ang boses na tanonh ko sa kaniya

nakita ko naman siyang bumuntong hininga bago marahang tumango na ikinanlumo ko

“Sapilitan na kinuha ng tatay mo ang kapatid mo, narinig ko rin na nag sisigawan sila sa bahay niyo, nakita ko rin na may ilang pasa ang kapatid mo ng lumabas siya ng bahay kasama ng tatay mo, sorry wala akong nagawa” pag hinge niya ng pasensya pero hindi ko na lang iyun pinansin dahil napa upo na lang ako dahil sa subrang kaka iyak, naramdaman ko na lamang ang kamay ni Jhiro na uma haplos sa likuran ko, pag tapos noon agad niya akong niyakap

kung hindi sana ako nalock sa room, sana naka uwi ako ng mas maaga, kasalanan mo ito Richard, kasalanan mo kung bakit hindi ako naka uwi ng mas maaga para sana mapigilan ko pa si tatay.

A/n: So, ’yun gagawan ko rin ng story si Daniel, kaso soon pa ’yun HAHAHAHA title “Your’re Mine” spg po siya HAHAHHA

8. Nanay.

RU:2

KMUTR - 8

RICHARD ’S POV

“Tsk!” asar na asik ko, hindi ko alam kung ba’t ako na asar, siguro ay na inis lang ako kasi sa harap ko pa sila nag halikan, as in? baka nakakalimutan nila na parehas pa rin silang lalaki

pag labas ko sa classroom, agad akong nag tungo sa parking lot ng school na ito, para maka uwi na ako, na ngangati na rin ako dahil sa damit ko na medyo basa

medyo umaambon pa rin kasi, pero sigurado ako na maya maya rin ay titila na rin ang ulan

pagod kung inupo ang aking sarili sa loob ng aking kotse, muli akong tumingin sa daan kung saan maaring dumaan sila Rain at Jhiro, napabuntong hininga na lamang ako ng makita kung mag kahawak pa ang kanilang mga kamay, mabilis din ang kanilang pag lalakad, tsk! miss na miss ang isa’t isa?

ginulo ko ang aking buhok bago ako tumingin sa salamin, napangiti na lamang ako, dahil kahit hindi pa ako nakaka ligo, lamang na lamang ako sa Jhiro na ’yun, tsk! ba’t ko ba pinag kukumpara ang sarili ko sa kaniya?

agad kung pinaharurut ang aking kotse papunta sa malaki kung bahay, pero ako lang naman ang naka tira at saka ang apat na maid at dalawang boy sa bahay

ang laki ng bahay namin pero, ako lang lagi ang tao, mabuti na lamang at paminsan minsan ay sinasamahan ako nila Josh at Xander

ilang saglit lang ay agad din akong naka rating sa tapat ng bahay namin

napahampas na lamang ako sa manibela, dahil sa inis, nakaka ilang tawag na ako pero walang nag bubukas ng gate, kunti na lamang at masisira na ang kotse ko kakapindot, pero wala talagang nag bubukas

“Asaan ba ang mga tao dito?” tanong ko sa kawalan at saka ako asar na tumayo para tawagin sila Manang Lily

tatawag na sana ako ng biglang lumabas si Manang Mina,

kaya agad akong bumalik sa aking kotse, at saka ko yung drinive papasok sa parking lot ng aming bahay

“Saan ba kayo galing manang Mina, ba’t wala man lang nag bubukas ng gate? kanina pa ako bumubusina ah?” asar na tanong ko sa kaniya ng makalapit ako sa puwesto niya

“Pasenya na po sir, nag lilinis po kasi kami sa likod” pag hinge niya sa akin ng paumanhin, kaya naman agad na umangaw ang labi ko

“Kayong lahat?” tanong ko sa kanila na ikinatango niya, hindi ko na lamang siya pinansin sa halip ay pumanhik na lamang ako papasok

“Good morning sir!” bati sa akin ng isang katulong, si manang Lily

pero hindi ko na lamang siya pinansin at nag patuloy ako sa pag pasok hanggang sa maka rating ako sa may hagdanan

“Nak!” tawag ni nanay Linda kaya agad akong huminto sa pag hakbang

tumingin lang ako sa kaniya, punong puno ng katanungan ang kaniyang mata

“Bat hindi ka umuwi kagabi?” tanong niya sa akin na, ikinaasar ko lamang

“Wala ako sa mood ngayon, Nay” sagot ko sa kaniya at saka ako muling humakbang papunta sa itaas

“Nag alala lang naman ako, paano kung malaman na naman ito ng daddy mo alam mo naman na mahigpit iyun pag dating sa iyo” saad pa niya sa akin, na lalong ikina inis ko.

kaya naman huminto ako sa pag hakbang at saka ako bumuntong hininga, bago ako muling humarap sa kaniya

“Pwede ba? manang Linda? wag mo akong sermonan ngayon? okay? at saka stop, stop pretending that you think you’re my parent, because you’re not, sarili ko ngang magulang walang pake sa akin, ikaw pa kaya?” asar kung saad sa kaniya at saka ako mabilis na pumanhik papunta sa aking kuwarto at saka ko siya inawan na naka nganga, pero bago ’yun na rinig ko pa ang mahina niyag pag hinge ng pa umanhin, sorry

pag karating ko sa aking kuwarto agad kung sinaraduhan ang pintuan at saka ako nag hubad ng aking damit, pag katapos nun agad akong nag tungo sa bathroom para maka pag shower, para kahit pa paano ay malamingan ng kunti ang aking ulo

“Fvck! why are they kissing?” biglang tanong ko habang patuloy pa rin ang pag patak ng tubig sa katawan ko na nag mumula sa shower

“They have a relationship?” saad ko pa, pero agad din naman akong napailing dahil sa iniisip ko, ano nga ba ang pake ko

napa iling na lang ulit ako bago ko patayin ang shower at saka ko inabot ang tuwalya para punasan ang buhok ko

nag matapos akong mag punas, naka toples lang ako lumabas sa bathroom, at saka ako nag tungo sa may kama ko para kuhain ang damit kung susuotin

busy ako sa pag dadamit ng biglang tumunog ang cell phone ko

kaya naman agad ko ’yung kinuha at saka tiningnan kung sinong tumatawag

“Hello, Josh?” bati ko ng sagutin ko ang tawag pag katapos kung mabasa ang pangalan ng caller

“Hello pre, ano naka uwi ka na ba? ang sabi sa akin ni manang Linda, hindi ka pa daw nakaka uwi, kahapon pa ’yung nag aalala, hindi naman kita matawagan kahapon pre, dahil wala ka atang cignal” mahabang saad niya na ikinaupo ko lamang sa aking kama

“Oo, naka uwi na ako, sige sige pre, papahinga na ako, wala ba tayong pasok ngayon?” tanong ko na lang sa kaniya

“Wala, sige bukas pa ang pasok, bukas ka lang din mag kuwento” saad niya sa akin, kaya naman pinatay ko na lamang ang tawag

bigla na lang tuloy akong nakonsensya sa inasta ko kay Nanay Linda. I know na sanay na siya sa ugali ko pero ngayon ko lamang siya napag taas ng boses sa tagal na niyang naninilbihan sa pamilya namin

tinuloy ko na lamang ang akong pag bibihis, pag katapos nun agad akong humarap sa salamin para suriin ang aking sarili

napasinghap na lamang ako, wala pa ring bago, gwapo pa rin ako, mas gwapo pa kay Jhiro, tsk! ba’t ko ba pilit na kinokompara ang sarili ko sa lalaking iyun?

ilang saglit lang ay na isipan ko na lamang na bumaba, para maka kain ng umagahan at para maka hinge ng pasensya kay nanay Linda, dahil sa inasta ko kanina sa harap niya, kahit na katulong lamang siya ay mataas pa rin ang respeto ko sa kaniya, kaya ko lamang nagawa ang bagay na ’yun dahil sa dami kung iniiisip, hindi ko pa pala natatawagan si Samantha, tsk mamaya na lang siguro

pag kababa ko ay agad akong sinalubong nila Manang Mina, Manang Lily at Manang Sonya, pansin ko na wala si Nanay Linda

“Good morning po sir” sabay sabay na bati nila sa akin

“Morning” pilit na ngiting bati ko sa kanila pabalik

“Si Nanay?” tanong ko sa kanila at saka ako nag tungo sa Dining Area

“Nasa likod po, nililinis yung pool sa likod” si Manang Sonya ang sumagot sa tanong ko

“Okay, nakapag luto na po ba kayo?” tanong ko ng maka upo ako sa upuan, wala pa kasing naka hain na pag kain sa harapan ko

“ay pasenya na po sir” tarandang saad nilang tatlo at saka sila nag tungo sa kusina

napabuntong hininga na lamang ako ng maiwan akong mag isa dito sa Dining Area

“Ito na po sir” saad ni Manang Lily, ng maka balik sila sa pwesto ko

“Hindi po ba kayo sasabay?” tanong ko sa kanilang tatlo “

patawag naman po si Nanay Linda“ baling ko kay Manang Mina

“Sige po sir” saad niya at saka siya umalis para puntahan si Nanay Linda

“Sumabay na po kayo sa akin, nakaka sawa na ng kumain ng mag isa” baling ko sa dalawang katulong na natira sa harapan ko

“Naku wag na po sir” tanggi nila sa akin

“Sige na, asaan po pala sila Manong June at Manong Boy?” tanong ko sa kanila na ang tinutukoy ay ang dalawa pang tauhan dito sa bahay

“Nasa garden po ang asawa kung si Boy” sagot sa akin ni Manang Sonya

“Eh ’yung asawa po ni Manang Mina? si kuya June po?” tanong ko naman sa kaniya

“Kasama po ata ni kuya Boy sa may garden” sagot sa akin ni Manang Lily na galing sa kusina, may dala na siyang mga plato ngayon na gagamitin nilang anim

“Okay, patawag na rin po sila” sagot ko na lang sa kaniya

ilang saglit pa ay dumating na rin sila Nanay Linda kasama si kuya June at si kuya Boy, nag si upuan na rin yung iba pang maid

para sabay sabay kaming kumain ng umagahan, sila na lang talaga ang mga tinuturing kung magulang lalo na’t laging wala dito sila Mommy at Daddy

ng matapos kaming maka kain ng umagaan, agad kung tinawag si nanay Linda para maka hinge ng pasenya sa kaniya, buti na lamang at naiintindihan ako nito, kaya agad din kaming nag kaayos, ayaw lang naman niya akong mapahamak, at ayaw niyang mapagalitan ako ng daddy lalo na’t mahigpit ito sa akin, dahil nag iisa lang akong anak nila ni mommy.

9. Galit.

RU:2

KMUTR - 9

RAIN ’S POV

Kinabukasan, para akong zombie hanggang sa maka pasok ako sa school, ni hindi ko man lang nagawang kumain kanina at kagabi, mabilis lang akong naligo dahil late na akong na gising kanina, dahil late na rin ako naka tulog, nihindi ko nga alam kung naka tulog pa ba ako kagabi o hindi

“Pasok ka na” saad ni Mrs. Alteza sa akin, kaya naman marahan akong pumasok sa loob ng classroom na wala sa sarili, nihindi ko nga napansin ang naka awag na paa ni Erica na dahilan ng pag kaka dapa ko sa samento

“Tanga” bulong pa ni Lloyd kaya naman payak na natawa silang tatlong mag kaka ibigan

agad naman na tumayo si Nicole at Jhiro para alalayan akong tumayo

“Okay ka lang babe?” tanong sa akin ni Jhiro na, ikitango ko na lang sa kaniya at saka ako nag pag pag ng aking tuhod

“Ba’t ka kasi lutang gaga ka?” saad sa akin ni Nicole at saka ako inalalayan pa upo sa pwesto ko

hindi na lamang ako tumugon sa sinabi ni Nicole, sa halip nanahimik na lamang ako sa aking upuan, panay pa rin ang salita nito sa akin na hindi ko naman pinansin, nag maka halata ata niya na wala ako sa mood ay nahimik na lamang siya

malalim na buntong hininga ang pinakalwan ko, bago ko itinoon ang aking paningin sa unahan kung saan naka tayo si ma’am kasama ang dalawang estudyante na lalaki at babae

sino sila? bago ko lamang nakita ang mga mukha nila, kaklase ba namin yan?

tumingin lang ako kay Nicole para mag tanong kaso, busy ito kausap yung katabi niya na si James

kaya hindi ko na lang ako nag tanong at umobub na lamang ako, dahil nakakardam ako nag antok

hindi pa kasi talaga ako nakakatulog mula kagabi, sa dami kung iniisip

ilang minuto lamang ang lumipas ng maramdaman ko na lamang ang kadiliman, hudyat na nakatulog na ako

hindi ko alam kung ilang minuto ba ako naka tulog o ilang oras akong naka tulog, basta nagising na lamang ako dahil sa ingay ng katabi ko

dahan dahan akong nag angat ng aking ulo mula sa pag kaobub, nagulat pa ako ng nasa classroom pa rin pala ako

“Hilig mo talaga ’yan noe? yang matulog sa oras ng klase” biglang saad ng katabi ko, nagulat pa ako ng makilala ko kung kaninong boses iyun, agad akong lumingon sa pinagalingan ng boses na yun, tama nga ako, boses nga niya iyun

boses ni Richard

agad na namula ang mukha ko dahil sa galit, sa tuwing na aalala ko na kung hindi dahil sa kaniya, sigurado akong makaka uwi ako ng bahay noong isang araw, sana ay hindi nakuha ni tatay si Daniel, nawalan pa ako ng kapatid ng dahil sa kaniya

“tinatanong lang kita kinikilig ka na” saad pa niya ng siguro ay mapansin niya ang pamumula ng mukha ko

napasinggap na lamang ako, ang kapal din talaga ng apog ng lalaking ito

“Namiss mo ako?” tanong pa niya sa akin pero hindi ko na lamang siya pinansin, baka mamaya masapak ko ito, lagut ako kasi ang laki ng katawan niya, paano na lang ako pag gumanti ito?

“Ako kasi na miss kita” saad pa niya na lalong ikinapula ng mag kapilang pisngi ko at ikinatigil ko

gago ba siya?

Tumigin na lamang ako sa kabilang gilid ko at doon ko nakita yung lalaki sa unahan, ba’t nasa tabi ko ito?

agad kung nilibot ang paningin ko para hanapin kung saan naka upo sila Nicole, napa buntong hininga na lamang ako ng makita ko itong nasa unahan kasama si Jhiro

Maging yung iba kung kaklase ay iba na rin ang upuan

“Inayos ni Mrs. Alteza kanina habang tulog ka” biglang saad ng nasa kaliwa ko, kaya naman napatingin ako sa kaniya

“I’m Tristan Sandoval” pakilala niya sa akin at saka niya inabot ang kamay nila

“Rain” sagot ko na lang, pero hindi ko inabot ang kamay ko

“Ang unpair” angal ni Richard sa kanan ko

“Ang unpair, siya kinakausap mo tapos ako hindi” dagdag pa niya, hindi ko na lamang siya pinansin, kasi ’yung totoo, naiinis ako sa kaniya

“Okay fine” inis na saad niya at saka siya tumayo at saka nag tungo sa likuran, para doon umupo, ilang saglit pa may umupo na rin sa inupuan niya na katabi ko

isang itong babae na may makapal na salamin, makapal ang kilay, magulo ang buhok, may hawak na libro, naka earphone.

nerd?

Sinobsub ko na lamang ang aking mukha sa lamesa ko, mukha namang walang teacher ngayon, kayo okay lang naman siguro akong umubob hindi naman ako tutulog

“Puyat ka?” tanong sa akin noong Tristian, feeling Close lang

hindi ko sinagot ang tanong niya, hindi ako nag angat ng tingin

pakiramdam ko kasi tamad na tamad ko sa lahat ng bagay, siguro dahil sa tabi kung iniisip

ilang minuto ang lumipas, bigla na lamang akong nagulat ng may biglang sumipa sa likuran ng upuan ko, mabuti na lamang at na balance ko ang sarili ko, kung hindi lagapak na naman ako sa samento

ng maka bawi ako ay asar akong tumingin sa likuran ko, para tingnan kung sino ang may kakagawan noon

agad na umawang ang ibabang labi ko ng mapag tanto ko na si Richard ito

inaano ko ba siya? masyado siyang papansin, siraulo talaga

hindi ako nag salita, tiningnan ko lamang siya ng masama, at saka ko binalik ang atensyon ko sa unahan, wala pa ring teacher

“Walang teacher, meeting lahat ng mga teacher sa Faculty” saad ng nasa kaliwa ko, si Tristian

Napahinga na lang ako ng malalim, na babasa ba niya ang iisip ko, kanina pa sya ahh, creepy

hindi na lang ako tumugon sa halip ay tumayo na lamang ako para pumunta sa pwesto nila Jhiro at Nicole na nasa unahan

gusto ko lamang mag tanong sa kanila, ba’t pinabago ni Mrs. Alteza ang ayos ng upuan, nakaka asar naman kasi, sila mag kakatabi tas ako na pahiwalay, ang malas ko kaya sa inuupuan ko andun sa likod yung tatlong mag ka kaibigan, tas napapagitnaan pa ako ng dalawang transfer kaasar naman kasi

“Hoy gaga!” tawag pansin ko kay Nicole na busy sa pakikipag kwentuhan kay James

“Bakit gaga?” tanong niya agad sa akin ng mapansin ako

“Ba’t napahiwalay ako ng upo?” naka pout na tanong ko sa kaniya, nakaka inis naman kasi, silang dalawa na nga lang yung kakilala ko dito sa classroom tapos mag kakahiwalay pa kami ng upuan

“Tanong mo sa

Jowa po“ sagot nito sa akin at saka muling bumaling kay James, para muli silang mag usap

“Jhiro” pag tawag ko sa pangalan ni Jhiro, nakaubob ito sa kaniyang upuan

“Jhiro” tawag ko, at saka ko marahang niyugyog ang balikat niya para magising siya

“Jhir-” hindi ko na natuloy ang aking sasabihin at ang aking pag yugyog sa kaniyang balikat ng malakas niyang kinuha ang kamay ko at saka ito hinampas sa kawalan na tumama sa lamesa ni Nicole, sa pag kaka hampas ng kamay ko sa lamesa nag likha ito ng malakas na tunog dahilan para mag tinginan ang iba ko pang mga kaklase sa gawi ko, si Nicole naman ay napatayo na lamang at kita ang pag aalala sa mata niya

“Jhiro” tawag ko sa kaniya pero nanatili pa rin siyang nakaubob

sinubukan ko muling tawagin ang pangalan niya pero nagulat na lamang ako ng sigawan niya ako, ngayon lamang niya ako sinigawan ng ganto

“Ano ba?” sigaw nito at saka s’ya tumayo, at inanbahan ako ng suntok, pero agad din naman niyang binaba ang kamao niya ng mapatingin siya sa akin

“Sorry, akala ko kung sino” pag hingi niya sa akin ng paumanhin, at saka siya muling umupo at oubob

ba’t ba ganito ang lalaking ito ngayon may problema ba? akala ko sa aming dalawa ako ang may problema

“Jhiro” tawag ko sa kaniya at saka ako bahagyang ginalaw kaliwang kamay ko, dahil naka ramdam ako ng kunting kirot, siguro ay dahil sa pag kaka hambas kanina sa lamesa.

“Wag ngayon, Rain” sagot nito sa akin na naka obub pa rin

“May problema ka ba?” nag aalala kung tanong sa kaniya, kahapon naman ay hindi siya ganito

“Rain” tawag sa akin ni Nicole at saka ako nilayo kay Jhiro

“Anong problema ng lalaking ito?” tanong ko sa kaniya pero nag kibit balikat lamang siya

“Kanina pa ’yan, mamaya okay na ’yan” sagot sa akin ni Nicole, kaya naman tumango na lamang ako

“Canteen tayo, wala namang klase’ aya nito sa akin, kaya naman tumango ako na lang ako sa kaniya, nagugutom na rin naman ako

“Sandali lang, babalik lang ako sa may upuan ko, kukuhain ko ang wallet ko” paalam ko sa kaniya na ikinatango niya

pag katapos niyang tumango agad rin akong bumalik sa puwesto ko kanina, para kuhain ang wallet ko

napatigil ako sa pag bubukas ng zipper ng bag ko ng biglang nag salita si Richard sa likod

“Nag away kayo ng jowa mo? haha” natatawang tanong niya sa akin, pero hindi ko na lang siya pinansin, dahil masyado lamang siyang papansin

“Lalabas kayo sis?” tanong ng lalaki sa kaliwa ko, si Tristan

“Oo” sagot ko, kahit na hindi ako sigurado na ako ang tinatanong niya

“Pasama ako sis” saad niya sa akin kaya naman natigilan ako

“Sige” sagot ko sa kaniya na ikinangiti nito sa akin

“Salamat sis” saad niya at saka ako niyakap, narinig ko naman ang bahagyang pag tawa ng babaeng sa kanan ko, ’yung nerd

“Welcome” naiilang na sagot ko sa kaniya at saka ako na ang humiwalay sa pag kaka yakap namin

“Little sis sama ka rin sa canteen?” tanong naman ni Tristian, doon sa Nerd na bagong transfer din

“Okay!” sagot nito at saka tiniklop ang hawak niyang libro

“Btw, Rain si Laila pala kapatid ko” pakilala ni Tristian doon sa Laila na kapatid pala niya

“Hello” bati ko na lang kay Laila

“Hi” bati niya pabalik, pero walang emosyon ang mukha niya

“Rain, tara na” sigaw ni Nicole na nasa may pintuan na

“Tara” aya ko sa dalawa, hindi ko alam kung close ba kami

yung Tristan lang naman kasi ang feeling close e, at saka ngayon ko lang nalaman na bakla pala si Tristian, kasi pambakla ang boses nito, hindi ko napansin kanina dahil iba ang boses nito

10. Tristian.

RU:2 KMUTR - 10

RAIN ’S POV

“Are you okay?” tanong sa akin ni Tristian, bahagya naman akong nag angat ng tingin sa kaniya

“Yes” tango ko sa kaniya, at saka ko muling umubob, pakiramdam ko wala akong lakas, ng hihina ako

“May problema ka ba sis?” biglang tanong niya sa akin, pero hindi ako tumugon, kasi hindi naman kami close ng lalaking ito

“Pwede ka sa aking mag share sis” saad pa niya sa akin, sa totoo lang kanina pa niya ako dinadaldal at kanina ko pa rin siyang hindi pinapansin

“Tigilan mo na nga yan si Rain, kuya” saad ni Laila sa kapatid niyang si Tristian

“Che, wag kang pa epal nerd!” irap naman niya sa kapatid niya, nag bangayan pa sila pero hindi ko sila pinansin lumipad ang utak ko sa kakaisip, nawala lang yun ng may biglang sumigaw

“Uwian na daw!” sigaw ng isa sa mga kaklase ko, kaya agad na nag sigawan ang iba naming kaklase dahil sa tuwa sa totoo lang mag hapon kaming hindi nag klase, busy kasi ang mga teacher sa pag me metting

“Uuwi ka na?” tanong ni Richard sa akin ng akmang tatayo na ako

humarap ako sa kaniya at saka ako pilit na ngumiti at saka tumango, wala ako sa mood para makipag asaran sa kaniya

“Hatid na kita” saad ni Richard sa akin

“Hatid na kita sis” singit naman ni Tristan, umiling lang ako sa kanilang dalawa

“hindi na ihahatid ako ni Jhiro” sagot ko sa kanilang dalawa at saka ko tinaas ang kamay ko para ituro ang direksyon ni Jhiro, pero agad ko rin itong na ibaba ng wala na ito doon

“hindi na, kaya ko ng umuwing mag isa” pag bawi ko sa una kung sinabi, at saka ako umalis at iniwan silang dalawa, hindi ko na rin napansin si Nicole, siguro ay na una na rin ito, sabagay mag ka iba naman ang daan namin pa uwi sa bahay

habang nag lalakad ako hindi ko maiwasang hindi mag isip ng malalim, bakit ganun na lamang ang inasta sa akin ni Jhiro, okay pa kami kahapon, tapos ngayon? hindi ko na siya makilala dahil sa kaka ibang ugaling meron siya

napabuntong hininga na lamang tuloy ako at hindi ko na namalayan na nag lalakad na pala ako papunta sa bahay nila Jhiro na malapit lang din naman sa bahay namin ng kunti

malapit na ako sa bahay nila ng matigilan ako sa aking pag lalakad, ng makita ko ang isang itim na kotse na naka parada sa tapat ng bahay nila, alam kung mayaman sila Jhiro at hindi iba sa akin kung may kotse sila, pero ng makita ko ang lalaking hindi pamilyar sa akin ang mukha doon na ako nabigla, hindi ko siya kilala, sa katunayan ay ngayon ko lamang siya nakita, nanatili pa akong nakatayo lamang sa aking puwesto habang naka tingin pa rin sa kaniya, alam kung hindi niya ako pansin sa pagkat naka talikod siya sa akin

maayos ang tindig ng lalaki, halata mo sa mukha nito na mayaman talaga siya, at kagalang galang, ang edad nito ay nasa 40 pa lamang

ilang minuto pa rin akong naka tingin sa kaniya, hanggang sa mag door bell na ito sa bahay nila Jhiro, malalim na buntong hininga ang pinakalwan ko bago ako tumalikod, para mag tungo na lamang sa bahay, hindi ko kilala ang lalaking iyun, madalas ako sa bahay nila Jhiro noong mga bata pa kami, pero wala akong nakitang ganung lalaki sa bahay nila, tanging si Tita at Jhiro lamang ang nakikita ko doon at ang ilang mga maid

“Rain” tawag sa akin ni moma Rodela, kaya agad akong napalingon sa kaniya, papasok na sana ako sa may pintuan ng bahay namin ngunit tinawag niya ako kaya naman natigilan ako sa tangkang pag pasok ko

“Bakit po?” magalang na tanong ko sa kaniya at saka ko siya nginitian ng bahagya

“Kamusta ka naman, may balita ka na ba sa kapatid mo?” tanong niya sa akin na ikina iling ko

“Naku! wag kang mag alala tutulong ako sa pag hahanap, at saka kung may kailangan ka wag kang mahihiyang lumapit sa akin, mag kalapit bahay lang naman tayo” mahabang saad niya sa akin, kaya naman ngumiti lamang ako sa kaniya, mabait si moma Rodela, matulongin siya sa lahat

“Sige po moma, salamat po, papasok na po muna ako sa loob” paalam ko sa kaniya dahil pagod na pagod talaga ako kahit na wala talaga akong ginawang mag hapon, pero pagod talaga ang katawan ko

“sige, basta wag kang mahiyang lumapit sa akin kung may kailangan ka” paalam niya sa akin na tinanguan ko lamang

ng tuluyan na akong makapasok sa loob ng bahay ay napa upo na lamang ako at saka ko pinikit ang aking mga mata, para pilitin ang sarili ko na makatulog na hindi rin naman ako nabigo dahil ilang saglit lang ay naramdaman ko na lamang ang pag bigat ng aking mga talukap hudyat na makakatulog na ako.

muli akong magising ng makaramdam ako ng pag kagutom kaya naman marahan akong tumayo at mag tungo sa kusina, nag baba kasakaling may pag kain akong makikita, sapagkat hindi naman ako nag luto, hindi ko rin alam kung may mga delata pa ba sa cavinet

pag dating ko sa kusina agad na na hagip ng paningin ko ang isang supot na nasa lamesa, hindi ko na lamang iyun pinansin at nag tungo ako sa cavinet para mag hanap ng pag kain doon kahit noodles man lang, pero wala akong nahanap, kaya naman umupo na lamang ako sa may upuan at saka ko inubob ang aking sarili sa lamesa

muli akong napa tingala ng maalala ko ’yung supot na nasa ibabaw lang ng lamesa na kinauboban ko

agad ko iyung kinuha, at saka ko sinuri ito nahagip ng paningin ko ang isang bahagi nito na may sulat na medyo malaki dahilan para maagaw nito ang pansin ko

“Sorry!” ang tanging naka sulat, agad ko naman akong napangiti ng walang dahilan, hindi ko alam kung sino ang nag bigay nito, at naka pasok pa sa loob ng bahay namin

muli kung pinag tuonan ng pansin ang paper bag na hawak ko, hanggang sa maisipan ko na lamang itong buksan para makita ko kung anong laman nito

agad na nanlaki ang mata ko ng makita ko ang laman nito, isang set ito ng pag kain na mukhang binili pa sa mamahaling restaurant

at dahil gutom na gutom na talaga ako wala akong nagawa kung hindi kainin na lamang iyun, at isang bahala kung may lason ba o wala yung pag kain, sigurado naman ako na hindi ako lalasunin ng kung sino man ang nag bigay ng pag kain na ito

at kung may balak man siyang lasonin ako, okay nga yun diba? ng matapos na ang lahat, di joke

pag katapos kung kainin lahat ng pag kain na nasa supot na naka lagay sa may lamesa, nakaramdam ako ng pag bigat ng katawan ko dahil sa sobrang kabusogan

kaya nasipan ko munang mag lakad lakad muna sa kalooban ng bahay namin, bago ako matulog

sa pag lalakad ko, hindi ko namalayan na dinala na pala ako ng mga paa ko sa tapat ng kuwarto ng kapatid ko, sa kuwarto ni Daniel Del Villa

dahan dahan kung binuksan ang pintuan ng kuwarto niya, ng mabuksan ko yun ay agad akong nag lakad patungo sa kama niya at saka ako doon naupo

subrang namimiss ko na talaga ang kapatid ko, mahal na mahal ko ang kapatid ko kahit na alam kung mag kapatid lang kami sa ina, yun ang sabi ni tatay noong minsang pag buhatan ako nito ng kamay, “hindi niya daw ako anak”, yan yung sagot niya sa aking noong tinanong ko siya kung bakit ganun na lamang niya ako tratuhin na parang hindi niya ako anak, noong una ay hindi ako naniwala sa sinabi niya hanggang sa malala ko na mag kaiba kami ng apilyedo ni Daniel, Del Villa siya samantalang Rothmoor naman ako

hindi ko namalayan na muli na namang tumulo ang luha ko, dahil sa iniisip ko na mag isa na ako ngayon sa buhay

una iniwan ako ni mama noong bata pa ako tapos nalaman ko na ang tinuturing kung ama ay hindi ko pala tunay na ama, tapos ngayon iniwan na rin ako ng nag iisa kung kapatid, mag isa na lang talaga ako lalong lumakas yung pag iyak ko ng sumagi pa sa isipan ko ang unti unting pag layo sa akin ng kaibigan ko na si Jhiro

A/n: pag pasensyahan n’yo na itong chapter na ito wala na talagang lumalabas sa

utak ko, HAHAHHA subrang busy ko lang talaga, sorry btw ihihiatus ko muna ang story na ito, matagal akong hindi mag uupdate, buwan ata? sorry.

11. Ligaw.

KMUTR.

RAIN

Kinabukasan maaga akong nagising katulad pa rin ng mga nakaraang araw para pa rin akong zombie. Mas sumobra pa nga ang kapal ng eyesbag ko

Inayos ko muna iyung higaan ko bago ako tuluyang bumangon, ngayong araw napag isip isip ko na aayosin ko na iyung sarili ko. Napag isip isip ko na hindi ako pwede laging ganito na iiyak, kailangan kung mag ayos para pag biglang bumalik sa Daniel, maayos ang itsura ko at saka ngayon naisip ko na mag hanap ng trabaho, kailangan kung kumita ng pera kailangan kung maka ipon ng saganun may magastos ako sa pag hahanap sa kapatid ko.

Nakangiti akong lumabas ng kuwarto ko, kahit pilit na ngiti lamang iyun at least nakangiti noe?

Nakangiti ako pero sa totoo lang. Babagsak na naman ang luha ko, hindi ko nga alam kung bakit hindi maubos ubos yung mga luha ko.

Napabuntong hininga na lamang ako. Ako na lang talagang mag isa dito sa bahay, hindi ako sanay na nag iisa hindi ako sanay na wala dito yung kapatid ko.

Bago pa tuluyang bumagsak yung mga luha ko kumilos na ako papuntang kusina.

Para mag kakulo ng tubig, sa pag aasikaso ko sa pinapakulo ko nahagip ng paningin ko yung supot kagabi na pinag lagyan ng pagkain, na ibinigay ng kung sino, sabi na e walang lason. Saad ko sa sarili, tama ako walang lason ang pag kain na yun kasi hanggang ngayon buhay pa rin ako

Napatawa na lamang ako ng mahina, nababaliw na ata ako, nag iisip ako ng mga bagay para ilibang yung sarili ko sa lungkot kaya naman ang maliit na bagay na hindi naman talaga nakakatawa ay tinatawanan ko, tawa na hindi mo alam kung masaya ba talaga

Nawala ako sa aking pagtawa ng tumunog ang takore ko, kumukulo na pala, kaya naman mabilis akong kumilos at sinalin ito sa termus.

Kinuha ko na agad yung baso ko para mag timpla, napangiti ako ng chocolate pala yung natimpa ko. Ito yung laging iniinom ni Daniel tuwing umaga.

Nawala bigla yung ngiti ko ng maalala ko si Richard dahil sa Chocolate. Ang lalaking yun, galit ako sa kanya, nakaka asar kasi.

Pag katapos kung inomin yung chocolate agad akong naligo, inayos ko talaga yung sarili ko, mas pinili ko na ngayon ay lumiban o hindi pumasok sa klase para mag hanap ng trabaho.

Pag labas ko ng bahay, agad na sumalubong sa akin si moma Rodel.

“Wala ka bang pasok ngayon?” Tanong niya sa akin

Tumikhim muna ako bago ako sumagot. “Meron po moma, kaso lumiban po ako isang araw lang naman po, at saka balak ko ho kasing mag hanap ng trabaho kaya hindi ako pumasok ngayon” sagot ko sa kanya

“Naku baka pag nasanay ka ng kumita ng pera, iwan mo na yung pag aaral mo?” Tanong niya sa akin

Umiling ako, “hindi po moma, pangarap ko pong makapag tapos ng pag aaral kaya po hindi ako basta basta titigil” sagot ko sa kanya

“Sige, mag bihis ka na ng uniform mo, at pumasok ka ngayon sa school” sagot niya sa akin

“Moma —” hindi ko na natapos yung pag rireklamo ko ng muli siyang mag salita

“Bilisan mo, pumasok ka na sa school, ako na ang bahala sa trabaho mo” sagot niya sa akin

Napanganga ako, hindi ako makapaniwala, ang bait talaga ni moma

“Talaga po?” Gulat na turan ko sa kanya, na ikinatango niya naman

“Basta pag kumikita ka ng pera, wag mong iwan yung pag aaral mo ah? sige na gumalak ka na baka malate ka pa” saad niya sa akin at saka siya tumuro na nag papahiwatig na bumalik na ako sa bahay at magpalit ng uniform

“Sige po moma, magpapalit na po ako ng uniform, salamat po” sagot ko sa kanya at saka ako tumalikod sa kanya para bumalik sa bahay ng bigla niya ulit akong tawagin

“Ah nga pala Rain, nakapag paXerox na ako ng maraming larawan, kalakip nun ang contact number mo, namimigay na yung mga kaibigan ko sa palingke, bigyan na lang kita ng copy pag uwi mo mamaya galing sa school” saad niya sa akin, nagulat naman ako sa sinabi niya, hindi talaga ako makapaniwala sa tulong na ibinigay ni moma Rodel sa akin

“Salamat po talaga Moma Rodela” sagot ko sa kanya, naiiyak na ako sa tulong at kabutihan na ibinibigay ni moma Rodel

“Naku ano ba, wala yun alam mo naman na matalik akong kaibigan ng mama mo, noong araw na walang wala ako siya ang unang tao ang tumulong sa akin. Kaya wala wala pa ito sa tulong na ibinigay ng mama mo” sagot niya sa akin

“Naku moma Rodel kung ano man ang tulong na ibinigay sa inyo ni mama, nag papasalamat talaga ako sa inyo” sagot ko sa kanya

“Ah sige bago ka pa umiyak ulit, lumakad ka na pabalik sa bahay nyo at mag bihis ng makapasok ka na, ako ng bahala sa trabaho mo” sagot niya sa akin, muli akong nag pasalamat sa kanya bago akong muling tumalikod para mag bihis ng uniform ko

Mabilis rin naman akong nakapag ayos ng sarili ko since na nakaligo na ako. ng muli akong makalabas ay hindi ko na nakita si moma Rodela siguro ay nasa mga kaibigan na niya ito.

Agad naman akong nag tawag ng tricycle, para mabilis akong makapunta sa Raino University.

Nag makarating ako sa University, napahinga ako ng maluwag ng makita kung marami pang nga studyanteng pagala gala sa may gate. Buti na lamang at hindi pa ako late. Bago pa ako tuluyang malate agad na akong nag lakad pa tungo sa classroom ko

Ng makarating ako doon rinig ko agad ang ingay ng mga kaklase ko, wala pa kasing dumarating na teacher para sa unang Asignatura, agad akong umupo sa upuan ko na pinaggigitnaan ng dalawang transfer.

Nag nakamakaupo ako agad akong tumingin sa unahan kung saan naka upo si Jhiro at Nicole

Napayuko ako ng makita kung masaya si Jhiro habang nakikipag kwentuhan kay Nicole at James.

Bat ganun? Kung kailan kailangan ko silang dalawa ’saka pa sila lumalayo sa akin?

Gusto ko silang lapitan at kausapin, pero alam kung hindi naman ako nila papansinin

Nag text ako kagabi kay Nicole at Jhiro ngunit hindi sila nag rereply

Hindi ko alam kung anong problema naming tatlo, hindi ko alam kung may problema ba o wala, kung may problema man hindi ko alam kung kaano ito kalaki at umabot kami sa point na hindi na magpansinang tatlo, ang dami na naming pagsubok na nalampasan, ilan taon na naming magkakaibigan pero bat ganun parang masisira na lang ang pagkakaibigan maming tatlo na hindi ko alam ang dahilan

Nawala ako sa pagiisip ng may biglang tumapik sa likod ko, agad akong humarap dito, at doon ko nakita ang nakangiting mukha ni Richard

“Sad Morning?” tanong niya sa akin hindi ko naman siya sinagot at tinalikuran ko na lamang siya, wala akong time para makipag asaran sa kanya

“Meron ka ba ngayon?” tanong niya sa akin, medj naiinis na ako pero pinipigilan ko lamang, ayaw kung gumawa ng gulo

“Bakit ba ayaw mo akong sagutin?” muli niyang tanong sa akin, at dahil nakukulitan na ako sa kanya hirapan ko na siya

“Bakit nanliligaw ka ba para sagutin ko?” tanong ko sa kanya, bigla naman akong nagulat sa salitang binibitawan ko

“Edi liligawan kita para sagutin mo ako” sagot niya sa akin na ikinanganga ko

“Mr. Julberson and Mr. Rothmoor” ika ng teacher namin sa Mapeh si ma’am Alteza kaya naman agad akong napaharap sa unahan at doon ko lamanh napag tanto na halos lahat ng kaklase namin nakatingin sa aming dalawa ni Richard, kainis ka talaga Richard

12. Nakita

KMUTR

• 12

RAIN

Pagkatapos ng tagpung iyun, pakiramdam ko wala na akong mukhang ihaharap sa mga kaklase ko, nakaka hiya kainis talagang Richard na ’yun

Lalo niya lamang dinadagdagan ang galit ko sa kanya

“ Are you okay?” tanong sa akin ni Tristan, nilingon ko siya at saka ako tumango para ipahiwatig na okay lamang ako

“ Nagugutom ka na ba?” dagdag na tanong pa nito, kasalukuyan kasing break time namin ngayon, kaya halos kukunti na lamang ang nandito, maging si Richard at mga kaibigan nito ay wala na dito sa classroom pati na rin sila Jhiro at Nicole,  umiling ako sa tanong niya, sa katunayan ay busog pa ako, kumain kasi ako kanina bago ako umalis sa bahay

“ Okay

” sagot na lamang niya sa akin ng mahalata niya ata na wala ako sa mood makipag usap

Pag katapos ng tagpung iyun inubob ko  na lamang ang sarili ko sa lamesa ko, hindi ko talaga maiwasang hindi mag isip, sana naman ayos lamang ang kapatid ko, sana maisip ng tatay -tatayan ko na anak niya pa rin iyun

Napa angat ang aking ulo ng may biglang humawak sa balikat ko, kasabay nun ang pag lapag ng kung anong bagay sa may lamesa ko, bahagya kung tiningnan kung ano ‘yun at doon ko nakita na pagkain pala ang bagay na iyun.

agad kong binalingan ang taong naka kapit sa balikat ko, nagulat ako ng makilala ko kung sino ang taong iyun, si Richard. boung akala ko ay si Tristan ito sapagkat siya lang naman ang katabi ko, bigla naman akong napatingin sa dako kung saan naka upo si Tristan doon ko lamang nakita na wala na pala ito sa upo niya.

umupo si Richard sa upuang malapit sa akin

“na pansin ko kasi kanina na hindi ka nag recess kaya binilhan kita” saad niya sa akin.

hindi ako sumagot sa sinabi niya, pansin ko na may gusto pa siyang sabihin pero hindi na lang niya sinabi sa halip tumayo na lamang siya at iniwan ako

napabuntong hininga na lamang ako at saka ako napatingin sa inilapag niyang pag kain sa may lamesa. ilalagay ko na sana ito sa may upuan niya ng biglang kumalam ang sikmura ko, kaya sa huli ay binaba ko na lamang ang pride ko at kinalimutan muna ang atraso sa akin ni Richard, alam kung walang alam si Richard sa pag kuha ng ama amahan ko sa kapatid ko pero hindi ko maiwasan na sisihin siya.

kinain ko ang pag kain na ibinigay niya, kumalam kasi ang sikmura ko at saka naisip ko na kung ibabalik ko ito sa kanya, baka naman itapon niya lamang ito sa basurahan, sayang naman kung ganun

nag medyo malapit na akong matapos kumain, isang subo na lang. sakto naman ang muling pag pasok ni Richard, napatingin siya sa akin pag katapos nun dumako ang tingin niya sa kinakain ko, kasabay ng pag silay ng ngiti sa labi niya.

hindi ko na lamang siya pinansin sa halip sinubo ko na lamang ang huling subo ko.

pag katapos nun tumayo na ‘ko at tinapon sa basurahan ang mga basura ko.

aminin ko man o hindi nabusog ako at nasarapan sa kinain ko, hindi ko tuloy hindi maiwasang hindi mapangiti

lumipas ang oras, tapos na ang mag hapong klase ko. kasalukuyan akong nag lalakad ngayon pauwi ng may biglang humintong sasakyan sa may gilid ko

kasabay ng pagtingin ko sa kotse ang siyang pag baba ng salamin nito

“Sakay na” aya niya sa akin, hindi ako sumagot sa tanong niya sa halip nag lakad ako ng mas lalo pa akong lumapit sa kotse niya, pagkatapos nun binuksan ko ang pintuan ng kotse niya at saka  ako sumakay, nagulat naman siya sa ginawa ko, alam kung hindi niya inaasahan ang pag sakay ko sa kanyang kotse, maging ako rin naman sa sarili ko hindi ko alam kung bakit ako sumakay sa kotse ni Richard.

pag katapos niyang maka bawi mula sa pag kaka gulat. Agad niyang muling pina andar ang kotse niya

dahil siguro ay nabibingi na siya sa katahimikan, kaya naman pinatunog niya ang radio sa kotse niya

dahilan para mawala ang katahimikan, tumingin ako sa labas para pag masdan ang magandang tanawin

“Hi?” panimulang bati niya sa akin, siguro ay natutuyo na ang laway niya sa bibig dahil wala siyang kausap

“Are you okay?” iyan na naman siya sa tanong na iyan, ilang beses ko na iyang narinig kanina sa kanilang dalawa ni Kristan

“Nararamdaman ko kasi na, hindi ka okay, alam ko hindi naging maganda ang una nating pag kikita pero pwede kang mag share sa akin” dagdag na saad niya, hindi ako sumagot nanatili pa rin akong tahimik habang nakatingin lang sa labas.

pero sa bandang huli hindi ko pa rin maiwasang hindi mapangiti, siguro ay nakikita ko lamang sa kanyang si Jhiro, bigla na naman tuloy nawala ang ngiti ko dahil sa pag sagi sa aking isipan ng pangalan ni Jhiro. I miss him, miss na miss ko na silang dalawa ni Nicole, gusto ko silang kausapin pero hindi ko magawa sapagkat sa tuwing lumalapit ako sa kanila, silang dalawa naman ang lalayo sa akin, kaya naman sa huli napag pasyahan ko na lamang na hayaan na lang muna sila, hahayaan ko na lamang sila na sila ang lumapit sa akin, na sila ang kusang kumausap sa akin.

“pero okay lang naman kung hindi ka mag share, na iintindihan ko naman—”

“Paki-liko” natatarandang saad ko sa kanya saka ko ituro kung saan dapat lumiko

natataranda naman niyang sinunod ang sinabi ko

“Bakit ba?” agad na tanong niya sa akin ng makabawi sa pag sigaw ko

hindi ako sumagot sa tanong niya sa halip binuksan ko ‘yung bintana ng kotse niya at saka ko nilabas ‘yung ulo ko, hindi ako maaring mag kamali sa nakita ko

“hoy teka! Rain, wag mong ilabas yung ulo mo” saway niya sa akin, bahagya pa niya akong hinila gamit ang kanyang kanang kamay.

agad naman akong napabalik sa pag kaka upo ko, ilang segundo lang bigla na lamang bumagsak ang mga luha ko.

“okay ka lang? ano? sino ba ‘yun?” naguguluhang tanong niya sa akin at saka niya bahagyang tinigil ang sasakyan niya sa isang tabi

wala naman siyang nakuhang sagot mula sa akin tanging pag hagulgul ko lamang ang aking nagawa

bigla akong napatigil ng bigla niya akong  niyakap, at saka niya ginulo ang buhok ko

ng medyo tumahan na ako, saka niya muling pinaandar yung kotse niya, ako naman ay tumanaw na lang ulit sa labas ng kotse

hindi ako pwedeng mag kamali, ang tatay tatayan ko yung nakita ko sa kotse na yun, pero paano siya nag kakotse at saan niya iyun nakuha?

kasama ba niya doon sa loob ng kotse ‘yung kapatid ko?

13. Problema

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

3

RAIN’S POV

Huminto ang kotse ni Richard sa isang mamahaling Restaurant, pag katapos nun pinag buksan niya ako ng pinto

“Hindi ako nagugutom” agad na saad ko sa kanya ng magkaharap kami

“Iuwi mo na lang ako sa amin” dagdag na  sabi ko sa kanya

alam ko may pag kamapal ‘yung mukha ko sa pag kakasabi ko nun, na mag papahatid ako sa kanya kahit na hindi kami close, pero siya rin naman ang nag aya sa akin na sumakay sa kotse niya diba?

“Sige” tugon niya sa akin, at saka niya muling sinaradohan ‘yung kotse niya

muli siyang umikot, pero nag taka naman ako ng walang Richard na pumasok sa kotse niya, nasaan ba ‘yung lalaking ‘yun?

baba na sana ako para hanapin si Richard ng biglang tumunog ‘yung cellphone ko

agad ko naman sinagot ito ng makita ko kung sino ‘yung caller

“Hello po Moma Rodel?” bati ko sa kanya ng masagot ko ‘yung tawag

“Hello, Rain, pauwi ka na ba?” tanong niya mula sa kabilang linya

“Opo, pauwi na po ako, bakit po?” tanong ko naman sa kanya.

“Wala naman, natanong ko lang, okay na kasi ‘yung trabaho na sinasabi ko sayo. bukas pwede ka ng mag simula” sagot niya sa akin, dahilan para mapangiti ako

“Talaga po?” pag kukumpirma ko sa sinabi niya

“Oo” tugon niya sa ‘kin, pag katapos nun tinapos na niya ‘yung tawag

“Sino ‘yun?” tanong ng kung sino, nagulat naman ako, kaya naman agad akong napatingin sa pinag mulan ng boses na ‘yun, si Richard pala, hindi ko namalayan ang muling pag balik niya

“Ah? si Moma Rodel, tinanong lang kung pauwi na daw ba ako” paliwanag ko sa kanya, hindi ko alam kung bakit ako nag papaliwanag sa kanya

“Bakit daw?” dagdag na tanong pa niya sa akin.

“sinabi nila lang sa akin na okay na daw ‘yung trabaho na sinasabi niya sa akin” sagot ko, tumango naman siya bilang tungon, nag pasalamat naman ako sa akin sarili ng hindi na ito tumugon

muling kaming natahimik na dalawa, na para bang nawala na nag sasabihin sa isa ‘t isa.

kaya naman pina andar na lang niya muli ‘yung kotse niya

ako naman ay muling bumaling sa labas ng bintana, at muli ko  na lamang inisip ang mga problema ‘t pag subok na dumating sa aking buhay. Napabuntong hininga na lang ako, sana lang ay malampasan ko ito

Agad akong napatingin kay Richard ng mapansin kung tumigil ang kotse niya sa isang park na malapit sa dagat

nag tataka akong tumingin sa kanya

“Bakit tayo nandito?” tanong ko sa kanya

“Wala lang,  may na alala lang kasi ako sa kalagayan mo ngayon” saad niya sa akin at saka  niya tinaktak ‘yung laman ng bag niya, pag katapos nun saka siya bumaba sa kotse niya, boung akala ko ay iiwan niya ako dito sa loob ng kotse ko, kasi naman ang weird niya ngayon. ‘yun pala ay umikot lamang siya para pag buksan ako ng pintuan

bahagya niyang hinila ‘yung kamay ko dahilan para maka baba ako

“Ano ba kasi ang gagawin natin dito?” naeerita kung tanong sa kanya

“Basta, Diba sabi ko sayo kanina pwede kang mag share sa akin? pero alam kung hindi ka makapag share hindi ko alam kung anong dahilan  kung sa hiya ba o hindi, pero gusto pa rin kitang tulungan para gumaan ‘yung loob mo” sagot niya sa akin at saka niya kinuha ‘yung kamay ko at saka niya ako hinila papunta sa may tabing dagat

napatingin na lamang ako sa kamay naming dalawa na mag kahawak, sa hindi maipaliwanag na dahilan napangiti na lamang ako kasabay ng pag pula ng pisnge ko

“Buti na lang” saad ni Richard ng huminto kaming dalawa mula sa pag takbo papunta sa tabing dagat

“Buti na lang ano?” naguguluhang tanong ko sa kanya

“Wala, sabi ko buti na lamang at hibas tamang tama” sagot niya sa akin, na patango ako, pero…

“Ano ‘yung Hibas?”  naguguluhang tanong ko sa kanya, hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng salitang iyun, bago pa lamang kasi iyun sa pandinig ko

“Hibas, ‘yung kabaliktaran ng taib, iyung walang tubig at puro bato lang” paliwanag niya akin, hindi ko lang masyadong maintindihan

“Taib?” tanong ko

“basta” eritadong sagot niya sa akin, na iinis na ata sa pag tatanong ko sa kanya, kaya naman natahimik na lamang ako, nakakainis

“Sorry” pag hinge niya ng paumanhin  ng mapansin ang pananahimik ko

“Okay lang” sagot ko sa kanya

“Bago ko nga pala makalimutan, kung bakit tayo nandito”  saad niya at saka niya nilabas yung isang Marker sa bulsa ng pantalon niya

nangunot naman ang noo ko, anong gagawin niya sa Marker

inabot niya ito sa akin ng mas lalong iki -kunot ng noo ko

“Anong gagawin ko dito?” tanong ko sa kanya

hindi siya sumagot sa halip inabot din niya sa akin ‘yung bag niya na wala ng laman

“Richard?” tawag ko sa pangalan niya

“Ano bang gagawin ko dito?” litong lito na ako

muli hindi niya sinagot ang tanong ko sa halip, yumuko siya at saka siya kumuha ng mga bato

“Ito, dito sa mga batong ‘to isulat mo lahat ng bumabalabag sa iyong kalooban, lahat ng galit at lungkot mo, isulat mo ito sa bato na ito na aayon kung kaano ito kalaki at kaliit”  saad niya sa akin, ang sabi niya ay isulat ko daw sa mga bato ang mga galit ko, kung gaano daw ito kalaki at kaliit, weird man pero sinunod ko na lamang ang gusto niyang mag yare ayaw ko ng mag tanong pa

habang nag susulat ako, siya naman ay naka masid lang sa akin, medyo marami na akong nasulatan na bato gamit ang marker na binigay niya

“Tapos na” saad ko sa kanya, at saka ako bumaling ng tingin

“lahat ng batong iyan ilagay mo sa bag na ibinigay ko sa iyo kanina” saad niya na ang tinutukoy ay ang hawk na bag niya

napa iling na lamang ako bago ko sundin ang inuutos niya, nilagay ko nga lahat ng mga batong aking sinulat sa bag niya ng matapos ako ay agad ko itong sinira

“Okay na” irap ko sa kanya

“Okay, ngayon! dalhin mo iyang bag na yan papunta sa kotse ko” sagot niya sa akin

“pero Richard? hhaha nag papatawa ka ba?” tanong ko sa kanya

“Hindi, kaya buhatin mo na iyan bago ka pa kita iwanan dito” sagot niya sa akin, napairap na lamang ako sa hangin dahil sa pag susungit niya sa akin, parang bumalik iyung dating Richard noong una pa lamang kami nag kita

sa huli ay siya pa rin ang nag wagi, nilagay ko sa balikat ko iyung bag niya at saka ako nag lakad papunta sa kotse niya, nakaka inis medyo malayo pa naman iyun dito

“Richard, ang bigat na” naiirita kung saad sa kanya, wala pa ako sa kalahati pero nabibigatan na agad ako

lumapit sa akin si Richard at saka kinuha iyung bag niya na puno ng bato, isa isa niya itong tinanggal sa bag niya, ng wala ng natirang bato sa bag muli niya itong ipinabuhat sa akin.

at doon ko naramdaman ang kagaanan

“itong Bag na ito, ikaw ‘to, samantalang itong mga bato namang ito” saad niya sabay turo sa mga bato na nilabas niya

“Ito namang mga batong ito, ito yung mga problema mo, hindi ka maka kilos ng maayos diba?,

mabigat diba?”

tanong niya sa akin tumango ako sa kanya bilang pag sang ayon

“Mabibigatan ka talaga, lalo na kung madaming galit dyan sa puso mo”  sagot niya sa akin sabay turo sa puso ko

“Mawawala lang ang lahat ng bigat kung aalisin mo ito dyan sa puso mo, Rain nandito ako handa akong makinig sayo” saad niya sa akin hindi na ako makapag pigil pa at napayakap na lamang ako kasabay ng pag hagugul ko.

14. Friends

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

4

RAIN’S POV

“Sorry” saad ko sa kanya ng makabitaw ako sa pag kaka yakap ko sa kanya

“Okay lang” nakangiting sagot niya sa akin

nginitian ko siya ng pabalik.

pag katapos ng tagpong iyun, inaya niya ako muli sa may tabing dagat, dala dala namin iyung mga bato na sinulatan ko

umupo kami sa isang malaking bato, kung saan kasiya kaming dalawa

napatingin ako sa kanya ng tumayo siya at saka niya kinuha ‘yung bato na may sulat

binasa niya iyun, napakunot naman ang noo ko ng tumawa siya

“So, naiinis ka pala sa akin?” saad niya sabay tingin sa akin na agad din naman siyang muling tumingin sa bato na hawak niya

napakagat ako sa aking labi, natatandaan ko nga na naisulat ko doon sa mga batong iyun ang galit at inis ko sa lalaking ito

“Pwede ko bang malaman kung bakit ka naiinis sa akin?” tanong niya sa akin at saka siya muling kumuha ng bato at saka niya ito itinapon sa dagat

muli siyang tumabi sa akin

“Maari ba?” muling tanong niya, bumuntong hininga ako kasabay ng pag tango ko sa kanya

“Naalala mo noong na lock tayong dalawa sa classroom?” panimula ko sa kanya, napansin ko naman ang pag tango niya, kaya naman muli akong nag patuloy sa aking pag sasalita

“ Noong araw ding iyun, iyong araw ng pag kawa ng kapatid ko, hindi ko lang maiwasan na hindi ka sisihin, kasi kung hindi dahil sa iyo, siguro kasama ko pa iyung kapatid ko, kung hindi mo ako pinag sulat ng note mo edi sana maaga akong naka uwi nun at hindi ako na lock kasama ka, siguro napigilan ko pa iyung tatay ko sa pag kuha sa kapatid ko. pero naisip ko rin na kasalanan ko rin kasi natulog ako noong araw na iyun, sorry kung hindi ko maiwasang sisihin ka” mahabang saad ko sa kanya kasabay ng muling pag hagulgul ko, dahil sa muli ko na namang na ala-ala ang kapatid ko, muli ko rin namang naramdam ang mga bisig niyang naka yakap sa akin

“Sorry, Rain, hindi ko alam, patawarin mo ako hindi ko alam na ganun pala ang mag yayari” saad niya sa akin, ramdam ko ang sensiridad sa boses niya.

tumango naman ako sa kanya, pinapatawad ko na siya kahit na wala naman talaga siyang kasalanan

“Hayaan mo hahanapin ko kung sino iyung nag lock sa atin doon” saad niya, nagulat naman ako boung akala ko siya ang may pakana nun at mga kaibigan niya ang nag lock

“Salamat” saad ko na lang sa kanya

“Okay lang, alam mo? Let’s be friends” saad niya sa akin

napatingin naman ako sa kanya

“Okay lang naman kung ayaw mo, pero mas okay kung payag ka, so ano? Let’s be Friends?” tanong niya sa akin, habang nag tataas baba ang kilay niya, tumango naman ako

“Okay” sagot ko sa kanya

“anong okay?” tanong naman niya sa akin sabay ng kanyang pag ngisi

napabuntong hininga naman ako bago ako sumagot

“Okay, mag kaibigan na tayo” sagot ko naman sa kanya sabay tayo

“Tayo na, medyo madilim na” saad ko sa kanya

“sige” sagot niya sa akin at saka siya tumayo pag katapos nun saka niya ako inakbayan hanggang sa maka rating kami sa kotse niya

“Here!” abot niya ng pag kain, napa isip naman ako, nag take out pala siya ng pag kain kanina, noong tumawag si moma Rodel

agad ko naman iyung kinuha at kinain

“Alam mo, hindi pa rin ako maka paniwala na mag kaibigan na tayo” saad niya at saka niya muling pina andar ang kotse niya

“Ako rin” ngisi ko sa kanya sabay tawa

“Salamat” sabi ko sa kanya ng maka baba na ako sa kotse niya, pag katapos niya akong pag buksan, kasalukuyan kaming nasa tapat ng bahay ko

“Welcome” sagot niya sa akin

“Ah eh tuloy ka muna?”  aya ko sa kanya papasok sa loob ng bahay

“Sige” tugon niya sa akin at saka siya bumaba sa kotse niya

napakagat ako sa aking labi, hindi ko inakala na tatanggapin niya ang pa anyaya ko sa kanya, shit hindi pa naman ako nakapag linis ng loob ng bahay, ilang araw na rin naman kasi akong naka tulala, dahil sa pag ka wala ng kapatid ko

malalim na buntong hininga ang pinakalwan ko ng mabuksan ko ang pintuan ng bahay

hindi naman ganung kakalat iyung bahay, buti naman.

agad ko siyang pina upo sa isang upuan na gawa sa kawayan

agad naman akong nag tungo sa may kusina para pag timplahan siya ng kape,

nag pakulo muna ako ng tubig, bago ako lumabas sa kusina, at saka ako nag tungo sa kwarto ko para mag palit ng damit

nag matapos ako agad akong nag tungo kung saan na ka upo si Richard.

Na abutan ko siyang nag se—selpon.

Nginitian ko lang siya at saka ako muling nag tungo sa kusina, sakto namang pag pasok ko ay siyang pag kulo ng tubig na pina pakulo ko

kaya na naman mabilis ko itong sinalin sa termus at saka ko siya tinimplahan ng Chocolate na paborito ng kapatid ko

“Oh” abot ko sa kanya nang kape na hawak ko, napangiti naman ako ng kinuha niya iyun

napatingi siya sa tasa na binigay ko kasabay ng pag ngisi niya

“May na alaala na naman ako” naka ngiti niyang saad sa akin sabay baling sa chocalate

“Parang ngayon ko gustong gawin sayo  iyung sinabi ko sayo sa canteen” nakangisi niyang saad sa akin, kaya naman agad akong kinabahan

ng makita niya ang takot sa mukha ko malakas siyang tumawa

“Just Kidding hahah,  napaka seryoso mo naman” tawa niya sa akin, hindi ko siya sinagot sa halip sinimangutan ko na lamang siya, umasa pa naman ako akala ko kakainin na ako ni Richard, charr.

“Kamusta na pala ang pag hahanap mo sa kapatid mo?” biglang siyang nag seryoso sa tanong niya

malungkot ko naman siya binalingan, “Wala pa rin akong balita” sagot ko sa kanya

“Hayaan mo tutulungan kita sa pag hahanap” aniya sa akin kaya naman nanlaki ang mga mata ko

“Talaga, salamat” pasasalamat ko sa kanya

Marami pa kaming napag kwentuhan ni Richard aminin ko man o hindi masaya siyang kausap, siya iyung tipon ng tao na minsan ay seryoso pero minsan ay mabiro

nag medyo lumalalim na ang gabi napag pasyahan na ni Richard umuwi, hinatid ko naman siya hanggang sa may kotse niya

“Salamat ulit” pasasalamat ko sa kanya

“walang anuman” sagot niya bago siya tuluyang umalis at mawala sa paningin ko.

15. Faculty

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

5

RAIN’S POV

Isang linggo pa ang lumipas, ngunit wala pa rin akong nakukuhang balita sa kapatid ko, mag dadalawang linggo na rin pala simula ng kinuha ito ng tatay ko, ngunit hindi pa rin ako nawawalan ng pag asa na makikita ko ito.

“Uuuna na ako Rain ah” saad sa akin ni Laila, agad naman akong napabaling sa kanya, nakalimutan kung may kasama pala ako ngayon, kasalukuyan kasi kami ngayong dalawa ni Laila na namimigay ng mga papel kalakip ng picture at info ni Daniel na pinagawa pa ni moma Rodela, nalaman kasi ni Laila na nawawala ang kapatid ko kaya naman naisipan niyang tulungan ako sa pag hahanap, kahit papa ano naman kasi naging kaibigan ko na rin si Laila at Tristian, para lang ding sila Jhiro at Nicole

“Sige, ingat ka!” tugon ko sa kanya, namimigay kasi kami kanina ng mga papel ng tumawag ang kapatid niyang si Tristian, sabi ni Laila ay pina pauwi na daw siya ng kapatid niya, kaya naman agad akong pumayag, nakakahiya na rin kasi, lalo na ’t kanina pa kaming umaga dito tas ngayon halos tanghali na

ng tuluyan ng maka-alis si Laila, pinag patuloy ko naman ang pamimigay ng mga papel, ng medyo maubos na ang hawak ko napa upo ako sa isang upuan na malapit sa akin, naka ramdam kasi ako ng pangangalay lalo na at kanina pa akong nakatayo at paminsan minsan ay palakad lakad

Napabuntong hininga ako saka ako tumayo, napag pasiyahan ko na lamang na umuwi

Dahil sa pagod napayuko na lamang ako, papaliko na sana ako sa isang coffe shop ng hindi sinasadyang may nabangga ako

“Sorry! Sorry!” ika ng nabunggo ko, kaya naman agad akong napatingin sa kanya

Hindi agad ako nakapag salita at napatingin na lamang ako sa kanya, at sinuri siya mula ulo at paa.

“Ahm, sorry talaga” muli niyang pag hinge ng paumanhin sa akin dahilan para mapabalik ako sa aking pag iisip

huminga muna ako ng malalim bago ako sumagot sa kanya

“Ahh w-wala okay lang yun kasalanan ko rin naman, dahil marami akong iniisip ngayon kaya hindi kita na pansin” sagot ko sa kanya, totoo lang din naman ang sinabi ko sa kanya maybe kasalanan ko din kaya kami nag kabanggaan ng lalaking kaharap ko ngayon, dahil sa pagod at dami kung iniisip

“Ahh! basta sorry pa din” sagot niya sa akin kasabay ng pang ngiti niya, lumabas tuloy ang ka kyutan ng lalaking ito, hindi ko tuloy maiwasan na humanga sa kanya, kahit kasi na may pag ka nerd type siya ang kyut niya pa rin, napaisip tuloy ako siguro may boyfriend na itong lalaking ito.

“Okay lang, ano pala ang pangalam mo?” tanong ko sa kanya, gusto ko lang malaman ang pangalan niya sapagkat sabi ko nga kanina humanga ako sa kanya, gusto ko siyang maging kaibigan.

pansin ko naman ang pag kagulat niya dahil sa tanong ko, napa galitan ko tuloy ang sarili ko sa aking isipan, bakit ko ba ina alam ang privacy niya, baka isipan niya ay stalker ako, natigilan ako ng ngumiti siya

“Kint!, Kint peter Isaac Arnaiz” sagot niya sa akin, nagulat ako sa naging sagot niya hindi ko lubos maisip na ibibigay niya sa akin ang buong pangalan niya

“Ahh ang haba naman ng pangalan mo!” puna ko sa kanyang pangalan ng maka bawi ako, sinabi ko lang din iyun upang humaba pa ang aming usapan

Napakamut naman siya sa kanyang ulo dahil sa pag puna ko sa kanyang pangalan

“Ikaw?” tanong niya sa akin, napa isip naman ako kung anong ang tinutukoy niya, agad naman akong napangiti ng malaman kung pangalan ko ang tinatanong niya

“Rain, Rain Dwayne Montecero Rothmoor!” sagot ko sa kanya sinabi ko talaga ang buong pangalan ko sa kanya kahit ito yung pinaka ayaw ko sa lahat, ang pangitin ang buong pangalan ko

narinig ko naman ang mahina niyang pag tawa.

“Kung makapag reklamo ka mas mahaba pa, pala ang pangalan mo sa akin” natatawang ika niya sa akin, kaya naman hindi ko maiwasan na mapatawa rin, para hindi siya mapahiya, char.

Napatigil naman ako sa aking pag tawa ng may mapansin ako

“Teka, sa R.U ka rin nag aaral?” tanong ko sa kanya, habang naka tingin sa pants niya na may logo ng Raino University.

tumango naman siya, “Ah, Oo dun ka rin ba?” tanong niya sa akin na ikinatango ko

“Ah, pero hindi kita nakikita grade ano ka na ba?” biglang tanong niya sa akin

“Grade 10” maikling sagot ko sa kanya

“Ah, same Grade 10, A1 ako” sagot niya sa akin, hindi lang pala siya basta kyut matalino rin

“B2, A1 ka pala kaya hindi tayo nag kikita” sagot ko sa kanya na ikinatango niya

nag maubusan na kami ng sasabihin sa isa’t isa nag pa alam na ito

“Sige una na ako” paalam niya sa akin, kumaway pa siya sa akin na ikinangiti ko na lang

Ng nakatalikod na siya ay bigla ko siyang muling tinawag

“Wait, nahulog yung isa mong aklat”

ika ko ng mapansin ko ang isang aklat sa sahig agad ko naman itong pinulot at inabut sa kanya

Kinuha naman niya ito at saka saglit na tiningnan

“Iyo na lang ’yan, nabasa ko na kasi yan” sagot naman niya sa akin, nahihiya man ay tinanggap ko na lang din, kahit papa ano naman kasi ay may hilig din ako sa mga libro, lalo na ng mga librong love story

muli siyang nag pa alam sa akin, ngunit muli ko siyang tinawag ng mapansin ko ang papel na hawak ko

“Ahm, sorry gusto ko lang ibigay to” sagot ko sa kanya, sabay abot ng papel, malay mo naman kasi mapansin niya ang kapatid ko

“Paki Contact na lang ako pag nakita mo salamat!” dagdag ko ng mapansin ang pag ka curious niya

“Kapatid ko yan, sige una na rin ako” dagdag ko pa, bago ako tumalikod sa kanya naka ramdam kasi ako ng pag kagutom

Ng makarating ako sa bahay agad akong nag tungo sa kusina para makapag luto ng aking makakain, araw ngayon ng sabado kaya naman wala akong pasok at naka pamigay ako ng mga papel, wala rin naman akong pasok sa pinag tratrabahuhan kung milktea shop

Nag bandang pahapon, nagulat ako sa biglang pag bisita ni Richard sa bahay

Ng tinanong ko ito kung bakit ito nagawi sa bahay, ang sagot lamang niya sa akin ay wala daw siyang magawa sa bahay nila, kaya siya nag punta dito, gusto nya daw akong ayaing lumabas, at dahil wala rin naman akong magawa, inaya ko na lamang siyang tulungan ako sa pag bibigay ng mga papel, na agad din naman niyang pina unlakan, dalangin ko sa nasa itaas na, sana isa man lang sa mga nabigyang namin ng papel ay may makapag turo kung nasaan na yung kapatid ko.

Katunayan hindi dapat ako mag alala, sapagkat tatay naman ng kapatid ko ang kumuha sa kanya, pero hindi ko talaga maiwasan na mag alala, sapagkat kilala ko ang tinuring kung ama, kilala ko si Lando ang ama ni Daniel, alam ko kahit na anak niya ’yun, alam ko na halang ang bituka nun, sana lang talaga wala siyang masamang gawin sa kapatid ko, sanaaaaaaa.

16. Representative

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

6

RAIN’S POV

Araw ng lunes, maaga akong nagising, kaya naman nagawa ko ang mga bagay na nakasanayan kung gawin dati.

isasara ko na sana ang pintuan ng bahay, para maka punta na ako sa school ng may biglang tumawag sa pangalan ko

“Rain” biglang tawag ng kung sino kaya naman agad ko itong nilingon, nagulat pa ako ng makilala ko kung sino ito, si Richard. nakasilip ang ulo niya sa may kotse niya

“Papasok ka na?” panimulang tanong niya, tumango na lamang ako sa tanong niya saka ko muling binalingan ang ginagawa kung pag sasarado sa pintuan, pag kakuwan ay pinag patuloy ko ang pag sasarado dito

“Sabay ka na” aya niya sa akin, kaya naman tumango ako sa kanya, saka ako nag lakad palapit sa kotse niya, nagulat pa ako ng bumaba pa ito ng kanyang kotse para lamang pag buksan ako

“Salamat” ika ko sa kanya ng maka upo na ako sa kotse niya, hindi naman siya sumagot sa pag papasalamat ko sa halip, hinawakan niya lamang ang manibela ng kotse niya at saka inikot ang kotse niya, para maka punta kami sa school

Tahimik lamang kaming dalawa sa loob ng kotse niya, paminsan minsan ay nag tatanong siya para hindi mapanis ang laway niya na akin din namang sinasagot

“Salamat” pag papasalamat ko ng makababa ako sa kotse niya kasalukuyan kami ngayong nasa parking lot ng Raino University.

“Welcome” sagot niya sa akin, baba na rin sana siya ng kotse niya nang biglang tumunog ang cell phone niya hudyat na may tumatawag sa kanya

nangunot naman ang kanyang noo, at saka siya tumingin sa akin

“Sige, mauna kana” pag kakuwan ay ika niya sa akin bago niya sinagot ang sino mang tumawag sa kanya.

tumango na lamang ako sa kanya bago ko siya talikuran, nagulat pa ako ng pag talikod ko, ang nabungaran ko ay ang naka tingin na si Jhiro

nang mapansin niyang naka tingin din siya sa akin ay agad siyang tumalikod, huminga ako ng malalim, hindi ko na kaya ’to, ako na mag f-first move para lamang maka usap siya

patakbo akong sumunod sa direksyon kung saan siya papunta, nag medyo malapit na ako sa kanya at ng masigurado kung maririnig na niya ang boses ko, huminto ako sa aking pag takbo at saka ko tinawag ang pangalan niya

“Jhiro” tawag ko sa pangalan niya, hindi man siya lumingon sa gawi ko, pero huminto ito sa kanyang pag lalakad, ilang sigundo lang ang lumipas muli itong nag lakad, handa na sana ulit akong tumakbo, ng may biglang tumawag sa pangalan ko

“Mr. Rothmoor” ika ng isang babae sa likuran ko, kaya naman agad akong napatingin sa likuran ko, na gulat pa ako ng makita kung si Ma’am Alteza pala ito ang Mapeh Teacher namin at ang Adviser ko.

“Po?” sagot ko sa kanya, ngumiti naman ito sa akin bago siya muling sumunod

“Sumunod ka sa akin sa Faculty” nagulat ako sa sinabi ni ma’am, biglang lumakas ang kabog ng aking dibdib, may nagawa ba akong masama? bubuka pa lamang sana ang aking bibig para mag tanong kung bakit, pero ng mapansin kung naka talikod na ito sa akin wala na akong nagawa at sumunod na lamang ako sa kanya papunta sa Faculty, sana lamang ay hindi kami umabot sa Guidance, sana ay may iutos lamang sa akin si ma’am, sana nga

pag bukas ko ng pintuan ng faculty, malamig na pakiramdam agad ang naramdaman ko dahil sa Aircon, nagulat ako ng makita ko kung sino ang mga nandito, mga katulad ko na nasa ikatlong kasarian, ang iba sa kanila ay mas mapula pa ang labi kesa sa mga guro

pina upo naman kami ng isa sa mga gurong nandito, alanganin man ay naki upo na rin ako

Sinabi din nito sa amin na mag antay lang daw kami ng ilang sandali at may ilan pa daw na inaantay para ipaliwanag kung bakit kami nandito, para daw isang paliwanagan na

Napayuko na lamang ako, ang ibang studyante na nandito ay nag iingay kaya naman paminsan minsan ay nasisita sila

Napatingala ako ng may biglang bumatok sa akin, bagamat mahina lang iyun ay nasaktan pa rin ako

natigilan ako ng makilala ko kung sino itong kaharap ko, si Lloyd yung bakla kung kaklase na tumalapid sa akin sa canteen

may gusto sana siyang sabihin sa akin ng biglang may ilan pang mga katulad namin ang pumasok

Inutusan kami ng isang guro na pumunta na lamang daw kami sa table ng aming mga guro, sapagkat hindi halos mag ka intindihan dahil maingay ’yung iba, medyo marami din kami, 16 kami lahat

Sinunod nga namin ang utos sa amin, nag tungo kami sa table ng adviser namin, katabi ko si Lloyd since mag kaklase nga kami kaharap namin si ma’am

“Bakit po ba kami andito?” may pag kaarte ika ni Lloyd, kahit ba ganun pinasalamatan ko naman siya sa aking isip, sapagkat siya na ang nag tanong, ayaw ko rin kasing mag salita lalo na’t iniisip ko pa rin si Jhiro

“Mag kakaroon kasi nang isang pagent sa school natin, at ang bawat section kailangan na merong dalawang Represintative, at kayong dalawa ang Represintative ng Section natin which is section B2” paliwanag sa amin ni ma’am Alteza, tila naman nag liwanag ang mukha ng kalapit ko na si Lloyd, halata sa mukha niya ang pag kagusto sa nabangit ni ma’am na pagent

Na kabaligtaran naman ng sa akin, ayaw ko ng mga pagent hindi ako katulad ng iba na gustong gusto ang mga pagent

“Ma’am hindi po-” hindi ko na natapos ang balak kung sanang sabihin nag biglang nag salita si ma’am Alteza

“Bawal nag tumanggi Mr. Rothmoor” saad niya sa akin, nagulat naman ako sa sinabi niya, wala pa akong sinasabi eh alam na niya.

pansin ko naman ang pag irap ng katabi ko.

Pag katapos kaming maka usap pinapunta kami lahat sa stage para mag sanay sa pag lalakad, hindi na nga sana ako sasama kung hindi lang sinabi nang isang teacher na isang beses lang daw ’yung praktis, at sa susunod na mga araw daw ay kami na lang ang mag pra- praktis ng amin sa bahay, nakaka inis nga e

Ilan beses akong napagalitan dahil minsan mali ang aking lakad, kaya naman napapatayuko na lang ako, iba rin kasi kapag hindi bukal sa loob mo

Matapos ang tagpung iyun agad akong dumiretso sa Room, at doon ko na abutan ang mga kaklase ko na nag eexam

Kukuha na sana ako nang test paper, nag biglang pumasok si Ma’am Alteza, at sinabi sa akin na exempted na daw ako sa Exam

Napaisip naman ako kung bakit, agad akong napatango ng malala na siguro ay gawa ito sa Binibining Ikatlong Lahi , ’yung sinasabi ni ma’am na pagent na kung saan kami ni Lloyd ang represintative.

Nag lakad na lamang ako papunta sa upuan ko, pansin ko naman na bakante ang upuan kung saan naka upo si Richard tanging mga kaibigan lamang nito ang nandito na sila Xander at Josh , nasaan ang taong iyun? Nag cutting class ba siya, hindi ba’t sabay lamang kaming pumasok

Gusto ko sanang tanongin ang mga kaibigan niya pero hindi ko na sila inabala pa sapagkat busy pa rin silang dalawa sa pag sasagot sa kanilang exam

Na isip ko rin na baka tapos na itong kumuha ng exam

17. Kapatid

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

7

A/n: pakibasa ang MBFH chapter 33, para mas lalo niyong maiintindihan ang chapter na ito

RAIN’S POV

Nalaman ni moma Rodel ang pag sali ko sa isang school pagent kaya naman, agad itong gumawa nang hakbang, nagalit pa nga siya nang sinabi ko sa kanya na isang beses lang kaming sinanay sa pag lalakad, dapat daw ay hindi ganun lalo na’t binigla kami sa pagent na ito ba’t daw kailangan na kami pa ang mag adjust, pero sabi sa akin ni moma ay wag daw akong mag alala kasi tutulungan daw niya, nila ako, sila ng mga kaibigan niya

Ganun nga ang nag yare, isang linggo kaming mga walang pasok, kaming mga kasali sa pagent para daw makapag handa, friday daw ang pre-pagent kung saan mula sa 16 candidates ay magiging walo

buong linggo ginugol namin ang pag sasanay sa pag lalakad at pagpapakilala, tinulungan din nila ako sa pag aayos ng aking mukha, nahihiya na nga ako sapagkat si moma na naman ang gumastos.

Hindi ko na nga halos nabigyan ng pansin ang pag hahanap kay Daniel, pero sabi sa akin ni Moma ay wag daw akong mag alala at marami naman daa silang naipamigay na mga papel

Lumipas pa ang mga araw, heto ako ngayon naka tayo sa back stage, lihim na nanalangin na sana ay matalo ako, sana para hindi ako maka sali bukas, mas marami kasi ang tao bukas, kung saan gaganapin ang pagent, pero naisip ko rin na sayang din ang ginastos ni moma Rodel para sa akin, para lang sa pagent na ito.

Pinarampa lamang kami, habang naka suot nang maskara, pare parehas ang aming sout

Nakakapag taka kung bakit kami naka maskara at bakit puro model lamang ang pinagawa sa amin, wala rin tanong kahit ang pag papakilala ay wala, ganito ba talaga ito? Ganito na ba ako walang kaalam sa mga pagent? O baka naman style lang nila ito.

Hindi man lang kami binigyan nang pagkakataon na makapag salita tanging emcee lamang ang nag iingay

Isang oras din ang lumipas, heto ako ngayon kasama sila moma Rodel pa uwi sa may amin, subrang sakit na nga nang tainga ko dahil sa kaka likyaw nila, paano ba naman kasi naka sama ako sa top 8 ibig sabihin makaka sama ako bukas sa pagent

Halos kasing lakas na nga nang likyaw nila ’yung tunog ng heartbeat ko e

bago ako dumiretso sa bahay ay pinadaan pa ako ni Moma Rodel sa bahay nila para daw mag celebrate na tinutulay ko naman, sapagkat bukas din mismo ang pagent

Buti naman ay napapayag ko sila na umuwi na ako sa may amin, sabi nila daw ay maaga daw ako matulog nang saganun ay maganda ako bukas, tulad kanina sila daw muli ang bahala sa akin bukas

Nang maka pasok ako sa loob nang bahay agad akong nag tungo sa aking kwarto para mag palit nang damit, nangangati na rin kasi ako

Ng matapos ako ay agad akong nag tungo sa kusina para mag luto nang aking pang hapuan, tulad nang dati madadaling lutuin lamang ang niluto ko

Nag sasandok ako noon ng kain nang biglang tumunog ang cell phone ko

Kaya naman agad ko itong kinuha sa cell phone ko

nanlaki ang mata ko nang makita ko kung sino ang tumatawag

Si Jhiro, kaya naman agad ko itong sinagot

“Hello-” hindi ko na natapos ang balak ko sanang sabihin nang bigla itong nag salita

“Sa Sea side, 7:30 pm!” sagot nito sabay patay ng tawag

Nag tataka ko muling tiningnan ’yung cell phone ko, sea side? 7:30 pm? Napatingin ako sa oras 6:58 pm na

Ilang minuto ko rin inisip kung anong ibig sabihin nang sinabi ni Jhiro

Agad naman akong napatakbo sa aking kwarto nang maproseso ko kung anong ibig sabihin niya, gusto niyang makipag kita sa akin sa sea side nang 7:30 pm

agad akong nag hanap nang maari kung isuot, nag okay na ay agad akong nag tungo sa comfort room para maligo

ilang minuto lang din naman ang tinagal ko sa banyo

Ng makapag bihis ako ay muli akong napatingin sa aking cell phone para tingnan kung anong oras na, agad na nanlaki ang aking mata nang makita 7:23 pm na

Nang tatakbo akong nag tungo palabas ng bahay, hindi ko na nga masyadong nasaradohan ’yung pintuan nag bahay

Medyo malapit lang din naman ’yung sea side dito sa may amin kung lalakarin mo ay baka wala pang anim na minuto, pero dahil tinakbo ko ang papunta dito ay halos tatlong minuto lamang, nag mapatingin kasi ako muli sa aking cell phone ay 7:26 pm na

Agad kung nilibot ang aking paningin kung saan kami unang nag kakilala ni Jhiro, agad ko naman itong nakitang naka upo sa upuan na inupuan niya noon kung saan una ko siyang nakita

Agad akong lumapit dito

“Jhiro” pag tawag ko sa pangalan niya, agad naman siyang dumingin sa akin, pansin ko ang pamumula nang mata niya

“Rain” ika niya at saka siya tipid na ngumiti

Umupo ako sa upuan na malapit sa inuupuan niya

“Bakit mo ako pinapunta dito?” tanong ko sa kanya, at saka ako tumingin sa dagat na tahimik na umaalon

“About sa ilang araw na nag daan” panimula niya, agad din naman akong napalunok ito na siguro yung araw na mabibigyan nag kasagutan ang palagi kung tinatanong sa aking sarili kung bakit ako iniiwasan ni Jhiro, sila ni Nicole

“Alam kung nahalata mo ang hindi naming pag pansin sayo ni Nicole” saad niya pansin kung muli siyang napatingin sa akin pero hindi ko siya tiningnan, nanatiling naka tingin ako sa dagat

“Gusto kung humingi nang sorry sayo, kasi sumabay pa kami sa problema na ikinakaharap mo, nawawala na nga yung kapatid mo sumabay pa kami, kaibigan mo kami pero hindi ka man lang namin tinulungan” saad niya hindi ako umimik nanatiling nakikinig lang ako sa kanya

“Kinabukasan kasi noong dumating ang problema mo sa pag kawala ng kapatid mo, yun din yung araw na dumating yung problema ko” saglit siyang tumigil sa kanyang pag sasalita

“Umaga noon ng magising ako, naabutan ko ang isang lalaking nag pakilala na tatay ko daw” saad niya agad naman akong napatingin sa kanya nang mabanggit niya ang salitang tatay, alam kung lumaki siyang walang ama, alam kung bata pa lang siya hinagad na niyang mag karoon nang isang ama

“Sobrang saya ko noon, kasi sa wakas nakilala ko na rin ’yung tatay ko sa tagal nang panahon, pero agad din nawala yung sayang yun ng malaman ko na yung tatay ko ay ang siyang tatay mo rin” nanlaki ang mata kung napatingin ako sa kanya

tama ba ang aking pag kakarinig, muli akong tumingin sa kanya, hindi naman siya lasing hindi rin naman siya amoy alak

“Anong sabi mo?” tanong ko sa kanya, baka naman mali lang ang pag kakarinig ko

Hinawakan niya ako sa balikat, at saka siya muling nag salita

“mag kapatid tayo” sa halip iyun na lang ang sinabi niya, mas malinaw kesa sa kanina

A/N: Baka ilipat ko ito sa Finovel/Novelah/StoryOn

18: 1st

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

8

RAIN

’ S POV

“Mag kapatid tayo” paulit ulit kung naririnig kahit na naka higa na ako ngayon sa aking kama

Hindi ko alam sa aking sarili kung paano pa ako naka uwi dito sa bahay, nablako ang utak ko mula nang marinig ko ang sinabi ni Jhiro.

Alam ko sa simula pa lang ay may dahilan siya kung bakit niya ako iniiwasan pero hindi ko inaasahan ang naging dahilan niya, tinanong ko rin sa kanya kung bakit iniiwasan din ako ni Nicole, pero walang sinabi si Jhiro tungkol dito, ang sinabi nya lang sa akin ay “She have a reason” alam kung may dahilan din ang kaibigan kung iyun kung bakit din siya biglang umiwas sa akin, pero sana naman ay wala itong kaugnayan sa pag amin ni Jhiro na mag kapatid kami, mag kapatid kami sa ama.

pilit kung ipinikit ang aking mga mata, pilit na ngumiti, kahit andyan na si Jhiro hindi bilang kaibigan kundi bilang kapatid, kailangan ko pa rin hanapin ’yung kapatid kung si Daniel.

Kinabukasan, nagising ako sa ingay na nag mumula sa labas ng aking kwarto, sila moma Rodela pala at ang mga kaibigan nito

Muntikan ko ng makalimutan ang araw na ito, ito na nga pala ang araw kung saan gaganapin ang pagent sa school

Tulad pa rin kahapon, muli akong tinulungan ng mga kaibigan ni Moma Rodela at ni moma

Sila muli ang bahala sa aking susuotin, hindi ko na nga alam kung paano pa ako makakapag pasalamat sa kanila, si moma na ang laging nandyan para sa akin ng nawala ang aking kapatid

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakalwan. Ito na, nandito na ako kailangan kung palakasin ang aking loob

Halos sumabay sa sigawan ng mga tao ang lakas ng pag pintig ng aking puso dahil sa kaba

Nandito na kami sa likod ng stage kakagaling lang namin halos sa kanya kanyang classroom kung saan kami inayusan, ng pinasilip nga ako ni moma Rodela sa Salamin halos hindi ko na makilala ang aking sarili

Muli isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko bago ako tumayo

Narinig ko na kasi ’yung emcee na pinapapila na kami katulad nung sa pre- pagent na ginanap sa stage ng College

Mas lalong lumakas ang sigawan ng mga tao ng paunti unti na kaming rumarampa, walo kaming lahat at pang apat ako

Dahil sa Production number lalong lumakas ang sigawan ng mga tao. Kaya naman muling naki sabay ang aking puso sa sigawan na daig mo pang may mga daga

Tahimik naman akong nag pasalamat sa nasa itaas ng matapos akong rumampa, dahil hindi ako nadapa o natapilok, iyun kasi ang isa sa mga kinakatakutan ko, kasi isang malaking kahihiyaan iyun

Isang simple pag papakilala lamang ang ginawa ko ng rumampa na kami upang mag pa kilala

Ng tumunog ang music ay nag handa na kaming walo para sumayaw, buti na lang at kabisado ko ang mga step. Dahan dahan kaming sumasayaw habang dahan dahan din naming tinatanggal ang aming mga maskara. Lahat kami ay naka maskara, hindi ko nga alam kung bakit pa kailangan na naka maskara pa

Natigilan ako ng marinig ko ang mga bulungan pa ukol kay Kint na hindi daw nito tinanggal ang maskara, pero pinang sa bahala ko na lamang ’yun

“Baka naman natatakot na matalo kaya di tinanggal, sa bagay kinuha na lang sa ganda ng katawan!”

“Bat ba

kasi kasali yan?“

Iyan lang sa mga narinig kung pag puna kay Kint bago kami tuluyang tumalikod. hindi ko tuloy hindi maiwasang hindi maawa kay Kint

Pag katapos ng sa Talent nag Evening Gown naman itim na dress ang sout ni Kint at ako naman ay isang White na mapink na medyo kupas, hindi ko alam kung saan ’to nakuha nila Moma pero thankful pa rin ako

“ Candidate no. 8 the naka maskara pa rin “ tawag ng Emcee kay Kint kaya nag tawanan naman ang ilan

Rumampa si Kint sout ang itim na Dress na may maskara pa rin may ilang pumalak naman

“Naku Candidate no. 8 dapat sa Question and Answer tangalin mo na yang maskara na yan kundi hindi na kita tatawagin” ika ng emcee ng pabalik na ulit siya kaya nag tawanan na naman yung ilan

Pinabalik naman kami ng emcee sa likod para daw mag handa sa Question and Answer , mag lalakad na sana ako ng may biglang humawak sa kamay ko, si Lloyd kaklase ko na kasali rin sa pagent na ito

“Bakit?” tanong ko sa kanya

“Nasa labas ng gate ang kapatid mo aantayin ka daw niya doon” saad niya sa akin nagulat naman ako, hindi agad ako naniwala sa sinabi niya

“Pinapasabi lang din ’yan sa ’kin, alam kasi nila na kasali ako sa pagent at madali kung masasabi sayo ’to” dagdag pa niya

Saglit akong natigilan at nag isip

“Nasa sa iyo ’yan kung ayaw mong maniwala” huling saad niya bago niya ako lampasan

Muli naming narinig ang boses ng emcee, na pinabalik na kami sa stages

“ This is it. Our last Competition sa pageant na ito! Ang Question And Answer portion so ladies? Goodluck!

let’s start with the candidate number one

“ rinig kung saad ng emcee, tinawag na ang number 1, napabuntong hininga ako pang apat ako

kaya agad na rumampa sa unahuan si Candidate number one habang ako at yung iba pang Contestant ay na kalinya sa likuran at naka headset dahil isang question lang para sa lahat to be pair

Ang mga judge yung nag tatanong sa mga Candidate base sa nakikita ko, kahit na hindi ko naririnig

Nag tawagin na si Number two, napatingin ako kay Lloyd na kasalukuyan ding nakatingin sa akin, napabuntong hininga ako

Ilang minuto na ang lumipas, bago ako tuluyang naka pag isip, walang masama kung titingnan ko kung nandun ba talaga o wala ang aking kapatid

Wala sa sariling tinanggal ko ang headset at saka ako nag mamadaling bumaba ng stages narinig ko pa ang pag tawag sa akin ng emcee pero muli hindi ko ito pinansin

Nag mamadali kung binaybay ang daan papunta sa may gate nang makarating ako sa gate agad kung nilibot ang aking paningin agad ko namang nakita ang guard at mabilis na lumapit dito

Nagulat pa siya ng makita ako, naka gown at make up pa kasi ako

“Kuya, may nakita ho ba kayo ditong bata” saad ko sa kanya at saka ko dinemo si Daniel

Umiling lang siya “wala eh” sagot niya sa akin, napa buntong hininga ako pinakiramdam ko ang aking sarili, pakiramdam ko ay ng hihina any aking tuhod

Nag lakad ako palayo kay kuya guard, unti unting pumatak ang luha ko, desperado na akong makita ang aking kapatid

Unti unti ko na ring naramdaman ang maliliit na patak ng ulan

Napatingala ako sa kalangitan, hindi ko alam kung bakit basa ang aking mukha, kung dahil ba sa luha o sa ulan

Pinikit ko ang aking mata at saka ako muling bumuntong hininga, at saka ako dahan dahang muling nag lakad papunta sa stages, nakaka hiya rin naman kay moma sayang ang tiwala nila sa akin.

“

But if you are attractive no matter what your appearance is They will try to communicate you as an individual or as a human being once again always remember that being beautiful is not the things that you can handle people maybe you are handling people right now but now a days they will realize that your not beautiful inside and out That would be all thank you!“

narinig kung sagot ni Kint sa tanong, napapikit ako ibig sabihin patapos, wala na akong pag kakataon na maka habol

Walang pulakpak pero ilang sandali lang isang malakas na palakpakan ang aking narinig, napangiti ako

“Number eight”

“Number eight”

“Number eight”

Sunod sunod na sigaw ng mga manonood

agad naman akong lumapit sa emcee at nakipag usap na kung maari ay pag bigyan pa niya ako, hindi pa sana ito papayag ng ang isa sa mga judge na ang nag sang ayon at sinabing dalawang katanongan daw ang ibabato sa akin

saktong pag balik ni Kint ay tinawag ng emcee ang number ko napangiti naman ako

“

Saan ka ba kasi galing Contestant number. 4 naku…!“ tanong sa akin ng emcee

na hindi ko naman na sagot dahil muli siyang nag salita

“Good evening! so dahil late ka dalawang question yung sayo! dahil nga narinig mo yung sagot ni Contestant number eight right?” tanong ng emcee tumango na lang ako kahit na yung dulo lang naman ang narinig ko

“

If you add one color to the rainbow lgbt flag what color will it be and why?

“ tanong ng emcee sa akin ito siguro ang unang tanong para sa akin

pilit akong napangiti, bago sumagot hindi ko kabisado ang rainbow flag sa katunayan

“If i have change to add color of our lgbt flag it will be White?, Patanong na sagot ko napatawa ako sa aking isip hindi ako disedido sa aking sagot pero pinag patuloy ko pa rin ang aking pag sagot

“

W

hy? Because the color of white means Positive so in that world we have to be kind of it, as lgbt member all we have to do is to be a good image for lot of people no matter what did say about our personality, even we’re not beautiful, even we’re intelligent, or famous as long as you have you have a positive i asured that positive mind always give you a positive life and make our life good.“

Sagot ko hindi ko alam kung tama ba ang English ko, hindi rin naman kasi ako bihasa sa English

narinig ko ang palakapakan ng ilan dahilan para mawala ’yung kaba ko

“

What would you choose to be beautiful? or to to be attractive?“ pangalawang tanong sa akin ng judge

Marahan kung nilayo ang mike saka ako bumuntong hininga

“

I choose to be attractive why? because people will catch their attention, they will oberve you and it is helpful to have this asset to inspire and be a good example to everyone. Beauty is just a face even you are beautiful you will only be beautiful and it will be forgotten because there’s a lot of beautiful people in the world. But if you are attractive then it means people can notice you even you are not beautiful.“ muli kung sagot bago ako tumalikod hindi ko alam kung tama ba ang sagot ko o hindi

---

“And now, the The winner of this competition is….” muling nag sigawan ang mga tao at sinigaw ang kani-kanilang pambato

Top 5 ang number 2,8,5,7 at no 4

4th runner up si number 7 3rd runner up si number 5 2nd runner up naman si number 2

Dalawa na lang kami ni Kint ang natira mag kahawak ang kamay namin kapwa kami masaya para sa isa’t isa kung sino man ang mananalo

Most photogenic lang ang nakuha ko at si Kint naman swimsuit,talent and Interview

“Let me hear your voice people! Everybody scre

eeam!“ “What number” sigaw ng baklang emcee

Maraming sumigaw ng pangalan ni Kint ganun din sa pangalan ko

“I think they guess, They’re right” Ika nung emcee

“CONGRATULATION, NONE OTHER THAN, CONTESTANT NUMBER 8” Sigaw ng emcee

lahat ng section A1 ay nag hiyawan

Masaya ako para kay Kint.

nag mailagay na sa akin ang korona at bulaklak agad na lumapit si moma sa akin nag karoon pa ng picture picture bago kami tuluyang umuwi.

19: Lander

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter 1

9

RAIN

’ S POV

Araw ng lunes. Isang mainit na umaga ang bumungad sa akin

Kasalukuyan akong nag titimpla ng gatas ng biglang may kumatok sa pintuan

Mabilis naman akong nag tungo doon at pinag buksan ng pintuan ang sino mang kumakatok

Isang matamis na ngiti ang bumungad sa akin ng mabuksan ko ang pintuan, isang panauhin na hindi ko inaasahan

“Good morning” saad niya dahilan para mapabalik ako sa aking katinuan

ilang araw ko ding hindi nakita ang lalaking ito, last eh noong gabing may inamin siya sa akin, natatandaan ko wala siya noong araw ng pagent

“Morning” sagot ko sa kanya at saka nilakihan ang bukas ng pintuan, pa hiwatig na pinapa pasok ko siya sa buhay ko, char

“Bakit ka na padaan? Ang aga naman ata?” tanong ko ng makapasok na siya sa bahay at dumiretso sa upuan at saka doon umupo

“Bakit, masama bang dalawin ko ang kapatid ko?” tanong niya sa akin, natigilan ako, hindi pa rin ako sanay

napansin niya ata ang pag kabigla ko kaya muli siyang nag salita

“Gusto lang kitang ayain na mag almusal sa bahay, at saka gusto kitang i congrats sa pagiging first runner up mo” saad niya sa akin

“Thank you” tugon ko sa pangalawang sinabi niya, hindi ko alam na alam pala niya ang pag ka first runner up ko.

“Ano pwede ka ba” tanong niya sa akin ang tinutukoy ay kung pwede akong mag almusal sa kanila

“Gusto rin kasi ni Mom” dagdag pa niya, saglit akong natigilan at nag isip matagal na rin nang nag almusal ako kila Jhiro, matagal na rin ang huling bisita ko sa kanila

“S-Sige” sagot ko sa kanya, pansin ko naman na lalong lumawak ang ngiti ni Jhiro. Hanggang ngayon ay naiilang pa rin ako sa kanya, naaalala ko kasi noong mag kabigan pa kami, noong kiniss niya ako noon sa harap ni Richard.

Agad niyang hinila ang kamay ko papunta sa bahay nila na hindi rin naman kalayuan sa may amin

Bigla akong natigilan ng makita ko ang nakaparadang kotse, ibig sabihin nandito ang daddy ni Jhiro

Napatingin ako kay Jhiro na kasalukuyang ding naka tingin sa akin, tumango lamang siya sa akin at saka niya ako muling hinila papasok sa kanilang bahay, hindi ko tuloy hindi maiwasang hindi maka ramdam ng kaba

Ng tuluyan kaming naka pasok agad kaming nag tungo sa Dining Area kung saan nakita ko si Tita Jean at ang lalaking naka talikod, mahahalata mong mayaman ito dahil sa porma niya

Ng maramdaman niya ang prisensya namin ay agad siyang tumingin sa amin at saka siya ngumiti, doon ko napansin na pareho kami ng mata, totoo nga kayang mag ama kami? Na mag kapatid kami sa ama ni Jhiro? Tanging si mama lamang ang makakasagot ng mga tanong ko pero paano ko siya matatanong e hindi ko naman alam kung nasaan siya, iniwan niya kami noon ni Daniel

“Sit down” utos ni tita Jean sa amin agad naman akong inalalayan ni Jhiro na maupo sa katabing upoan niya

hindi ko alam kung ilang beses akong napa lunok ng dahil sa kaba

“ehem” basag ni tito sa katahimikan, napatingin ako sa kanya

“You probably already know him, right?” tanong sa akin ni Tita Jean na ang tinutukoy ay ang lalaking nasa harap niya

Dahan dahan akong tumango

“ He is Lander Dwaynello Rothmoor, ama mo“

saad pa niya napalunok ako ng banggitin niya ang salitang ama mo

Sa kanya pala kinuha ang pangalan ko, ibig sabihin ay mag ama nga kami kung ganun

Nag aalinlangan akong lumingo sa gawi ni Sir Lander

Alanganin akong bumati sa kanya “Hello po sir” bati ko sa kanya, pansin ko naman ang pag kagulat sa reaksiyon ni Tita

tumikhim muna ang lalaki bago nag salita “Just call me Dad, but I know if you’re not used to it, you can call me tito” saad niya sa akin na ikinatango ko na lang

“Okay po si-tito” tugon ko na lang muntikan ko pa siyang muling matawag na sir

“So, how are you” tanong niya sa akin, na patingin ako sa kanya. Ang tagal niyang nawala tas tatanongin niya ako kung kumusta ako.

“

Okay lang naman po“ sagot ko na lang sa kanya

“

I see“ huling sinabi niya bago muling binalik ang pansin sa pag kain

Minuto ang lumipas hindi ko alam kung paano ko nalampasan ang mga minutong lumipas kasalukuyan ako ngayong nag aayos ng mga gamit ko, pinag usapan kasi nila na doon na lang din daw ako tumira tutol ako dahil baka biglang umuwi si Daniel, pero hindi na ako nakipag talo pa ng sinabi ni Tito na tutulungan daw niya ako sa pag hahanap sa aking kapatid at saka sabi ni tita ay malapit lang din naman ang bahay namin sa bahay nila

Araw ng lunes pero absent ako, kami ni Jhiro dahil tinulungan niya akong mag lipat ng ilang mga gamit ko napag kasunduan naming dalawa na sa tanghali na lamang kami papasok na dalawa

Hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nag yari, sa isang iglap nalaman ko na mag kapatid kami ni Jhiro sa amin. Muli akong huminga ng malalim pamilya ko na ata ang pinakamagulo sa lahat.

“Oh” abot sa akin ni Jhiro ng isang basong tubig

“Salamat” saad ko sa kanya ng kuhain ko ito, nauuhaw na rin kasi talaga ako

“May boyfriend ka na ba?” tanong niya sa akin kaya naman naibuga ko ang tubig na iniinom ko, agad naman niyang hinagot ang likod ko habang tumatawa

“W-Wala” namumulang mukhang sagot ko sa kanya, anong klaseng tanong ba kasi ’yun

“Ikaw ba may Girlfriend na?” balik tanong ko sa kanya

Umiling lang siya bakas ang lungkot sa mga mata niya

“Tara na, mag handa na tayo, papasok  pa tayo diba?”

pag iiba ko ng usapan

“Tara” tugon niya at saka niya ako inakbayan, nag patinanod naman ako papunta sa kuwarto, mag katabi lang din kasi ang kuwarto namin

Nang maka pasok ako sa aking kuwarto ay agad akong kumuha ng uniform at saka ako nag tungo sa banyo para maligo

ilang minuto lang din naman ako sa loob ng banyo, sapagkat binilisan ko na ang paliligo ko

Ng maka pag bihis ako ng aking uniform narinig ko ang pag katok sa pintuan agad ko naman pinag buksan si Jhiro

“Tara” aya niya sa akin, agad naman akong sumunod sa kanya

Hinatid kami ng sasakyan ni tito, may ilan ngang napatingin sa akin sapagkat sa kotse na ako bumaba dati kasi ay nag lalakad lamang ako

may ilang bumati sa akin, may ilan na kasing nakaka kilala sa akin dahil sa pag sali ko sa pagent na ’yun

“Rain” may biglang tumawag sa pangalan ko kaya naman agad kaming napalingon ni Jhiro, kasalukuyan naming binabaybay ang daan papunta sa room

Ng lumingon ako sa gawi ng tumawag sa pangalan ko, doon ko nakita si Richard, kasama ang isang magandang babae

Sino ’yun?

20: Kiss Me Under The Rain

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

20

RAIN

’S POV

“Richard” saad ko sa kanila nang makalapit na silang dalawa sa gawi namin ni Jhiro

Naramdaman ko ang pag akbay sa akin ni Jhiro, pero hindi ko na lamang pinansin iyun.

“Ahm, Rain si Skyline pala. Skyline si Rain kaibigan ko” pag papakilala sa akin ni Richard ngumiti ako ng ngumiti sa akin ang babae

“Hi” bati nito sa akin, at saka niya inabot sa akin ang kanyang kamay

“Hello” balik na bati ko dito at saka ko inabot ang kamay niya, tinanggal ko pa nga ang pag kaka akbay ni Jhiro sa akin

ng bawiin na niya ang kamay niya ay napatingin siya sa gawi ni Jhiro na walang imik.

“Si Jhiro nga pala ka–” hindi ko na natapos ang pag papakilala ko kay Jhiro ng sumingit ito sa pag sasalita ko

“I’m Jhiro, boyfriend ni Rain” saad niya at saka niya ako muling inakbayan, mag sasalita na sana ako pero muli na namang sumingit si Jhiro

“Una na kami ng Boyfriend ko” saad niya sa dalawa, diniinan pa niya ang salitang boyfriend

Ng makalayo na kaming dalawa sa pwesto ng dalawa ay dalian kung pinikot sa tainga ang aking kapatid

“Ikaw talaga.” gigil na saad ko sa kanya na ikinatawa na lamang niya

ng makapasok kami sa classroom, may ilang tumingin sa amin, siguro dahil napansin nila nitong mga naka raang araw na hindi naming pag papansinan ni Jhiro.

Napatingin ako sa gawi ni Nicole, kung saan doon nag tungo si Jhiro, nag paalam naman ito sa akin, ako naman ay nag tungo sa aking upuan na kung saan napag gigitnaan ako nila Tristan at Laila at sa likod ko naman ay ang upuan nila Richard at ang mga kaibigan nito na sa Josh at Xander.

Ilang minuto ang lumipas pumasok na din si Richard kasama si Skyline, base sa mga narinig ko sa mga kaklase ko ay transfer daw ito galing sa ibang school dito rin sa pilipinas

Umupo si Richard sa upuan niya which is sa may likuran ko habang si Skyline naman ay umupo sa unahang upuan.

“Psst” tawag sa akin ni Richard, kinuhit pa ako nito, binalingan ko siya ng tingin

“Bakit?” tanong ko sa kanya at saka ako muling tumingin sa harapan ko, hindi ko alam pero nahihiya akong tumingin sa kanya.

“Mag boyfriend na ba talaga kayo nun?” tanong niya sa akin. Hindi ’ko alam pero na pangiti ako, hindi ko man kasi siya kita pero alam kung naka nguso siya, hindi ko tuloy maimagine kung ano ang itsura niya

Napa iling ako, minsan hindi ko talaga maintindihan si Richard, may pag ka - childish siya minsan, minsan naman ay seryoso at matured kung mag isip

“Hoyy, ano?” muling tanong niya sa akin, humarap ako muli sa kanya at saka ako nag salita

“Chismoso” pigil na ngiting saad ko sa kanya at saka ako muling bumaling sa harapan sakto naman ang pag dating ng aming guro. Ni congrats pa nga ako nito sa pag ka first runner up ko sa natapos na pagent kaya naman nakigaya na rin ’yung iba kung kaklase, nag pasalamat naman ako sa kanila

Mahigit apat ang oras ang lumipas, sa wakas ay natapos na ang aming klase, kasalukuyan akong ngayong naka sakay sa kotse ni Richard, dapat  kay Jhiro ako sasabay ngunit itong epal na lalaking ’to, hinila ba naman ako papunta sa kotse niya

Kaya naman hanggang ngayon ay naka kunot pa rin ang aking noo, at hindi ko siya iniimikan

Nag papasalamat naman ako at hindi rin  siya nag salita, tanging sa daan lamang ako naka tingin, alam kung hindi ito ang daan patungo sa may amin, pero hindi na ako kumontra pa alam ko rin naman kasi kung saan kami pupunta sa tabing dagat, kung saan kami naging mag kaibigan

Nang maka rating kami sa tabing dagat tinabi niya lang ang kanyang kotse malapit sa puno ng  talisay, at saka siya bumaba at pinag buksan ako ng pintuan.

Walang imik imik akong bumaba sa kotse niya at saka ako sumunod kung saan siya pupunta.

Tahimik akong umupo sa katabing upuan na inupuan niya, hindi pa rin niya ako iniimikan, naka tingin lamang siya sa dagat na tahimik na umaalon

Bumuntong hininga ako, umiral na naman kasi ang pagiging isip bata nitong kasama ko, hindi ko siya minsan maintindihan,

“Bakit tayo  nandito?” hindi ko alam kung gaano ako kaengot sa tanong ko, hindi ko na kasi matiis ang katahimikan, ayaw ko ring tumagal na walang imik, babaho pa ang hininga ko at matutuyuan ako ng laway

“Nothing, gusto ko lang ng kasama” saad niya sa akin, kasalukuyan siya ngayong namumulot ng mga bato para ihagis sa dagat

mas lumapit pa ako sa pwesto niya, at saka ako muling nag salita

“May problema ka?” pag kakuwan ay tanong ko sa kanya, agad naman siyang tumingin sa akin, bakas sa kanyang mata ang lungkot ramdam ko din na may dinadala siyang problema

narinig ko naman ang malalim na pag buntong hininga niya bago siya nag iwas ng tingin sa akin.

“Uuwi si mom” tugon niya sa tanong ko, muli akong tumingin sa kanya, bakit parang malungkot pa siya, hindi ba siya masaya sa pag dating ng mommy niya.

“Oh, bakit parang problemado ka, hindi ka ba masaya?” tanong ko sa kanya

muli siyang tumingin sa akin at saka siya muling umiling

“Hindi” diretsong sagot niya sa akin

hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya para pa gaanin ang kanyang nararamdaman

Kaya naman inakbay ko na lamang siya, para ipakita sa kanya na andito ako na kaibigan niya na handang makinig sa kanya

Ilang minuto din kami sa ganung pwesto ng biglang hinarap niya ako sa kanya at saka niya ako niyakap, nagulat naman ako sa kanyang ginawa pero hinyaan ko na lamang siya.

Ilang segundo lamang ang lumipas siya namang biglaang pag bagsak ng ulan, nagulat pa nga ako sa biglang pag batak nito, tatayo na sana ako ng biglang hinigpitan ni Richard ang pag yakap niya sa akin, kaya saglit akong natigilan, ng maka bawi ako tumingala na lamang ako at saka ko pinikit ang aking mga mata, bata pa lamang ako gustong gusto na talaga ang ulan, muli ko na namang tuloy na alala si Rj, kumusta kaya siya, natatandaan pa kaya niya ako, kilala pa kaya niya ako, na wala ako sa aking pag iisip ng maramdam ko ang pag lapat ng isang malambot na bagay sa aking labi, kaya naman mabilis kung minulat ang aking mata, at doon ko nakita ang naka pikit na nga mata ni Richard, dahil sa gulat ay natigilan ako hanggang sa  naramdaman ko ang banayad na pag hawak sa aking ulo ni Richard, dahilan para hindi ko lalong ma alis ang aking labi sa labi niya, napa pikit ako same senaryo, gantong ganto kami ng batang si Rj noon, hinalikan niya ako sa ilalim ng ulan,

Pag mulat ng aking mata nakita ko ang pag tubig ng pisnge ni Richard hindi ko alam kung tubig ulan ba ito o luha.

21

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

2

1

Richard ’s Pov

Hindi ko alam kung ano ’yung nararamdaman ko ngayon, nag halo halo ang emosyon ko. Nag hahalo ang lungkot ’t saya.

Lungkot dahil pauwi na si mom, pakiramdam ko makukulong na naman ako, magiging sunod sunoran, saya, saya na kay Rain ko lang naramdaman.

Napa buntong hininga ako, ramdam na ramdam ko pa rin hanggang ngayon ang malambot na labi ni Rain, pamilyar sa akin ang labing ganun, napa pikit ako at saka ko muling inalala ang tagpu namin ni Rain kung saan, hinalikan ko siya, hindi ko alam kung bakit ko ginawa ’yun. Alam ko sa sarili ko na hindi ako bakla, pero tanggap ko naman ang mga katulad nila. Tinanggap ko ang mga kagaya nila simula pa noong bata ako, dahil sa batang ’yun.

“Ano pre, lasing ka na?” tanong sa akin ni Xander dahilan para mapabalik ako sa westo, dinilit ko ang aking mata at saka ako tumingin sa kanya at umiling

“Tara shot pa, ienjoy mo na ang sandaling ito” dagdag pa niya bago niya ako iwan para makilahok sa alon ng mga taong nag sasayawan

Muli akong kumuha ng bote ng alak, at nag salin sa aking baso, minsan lamang kaming pumunta sa ganitong bar ng mga kaibigan ko, kadalasan na nag iinum kami ay sa mga bahay lang namin.

Pero dahil nalaman nila na uuwi  na si mom, inaya nila akong mag enjoy.

Napatingin ako sa aking harapan ng may biglang may lumapit sa aking babae, kulang na lamang ay mag hubad siya

“Lonely?” tanong niya sa akin, umiling ako at saka ako muling uminom ng alak

“Maica” saad niya sa ’kin sabay abot ng kanyang kamay

Hindi ko naman ito pinansin, wala akong time para makipag kilala sa mga babae, wala akong time para sa mga babaeng katulad niya

ng mapansin niyang hindi ako interesado sa kanya ay siya na ang kusang umalis, narinig ko pa ang pag singhap niya

“Pre, ano akala ko ba mag eenjoy tayo? Tara” biglang lumapit sa akin si Josh at saka ako hinila papunta sa stage kung saan maraming taong nag sasayawan

dahil sa tama ng alak ay nag patangay na lamang ako at nakisayaw sa alon ng mga tao

---

nagising ako dahil sa malakas na katok na nag mumula sa pintuan ng aking kwarto, halata mo na galit ang taong ’yun.

Hindi ko na sana ’yun papansinin kaso nasundan pa ng tatlo pang sunod sunod na malakas na katok, kaya pikit mata akong bumangon sa kama ko at saka pinag buksan ang sinumang taong kumakatok

Parang nawala ang antok ko ng pag bukas ko ng pintuan ng kwarto ko ay sumalubong sa akin ang isang malakas na sampal, ganun ba ang taong ’yun bumati ng good morning

Agad akong napatingin kung sino ang taong sumampal sa akin

Si mom

“Mom” saad ko sa kanya, at saka ako humalik sa pisnge niya

“Kailan pa ho kayo?” tanong ko sa kanya

“Kagabi” saad niya sa akin kaya naman natigilan ako

pansin ko ang masamang tingin sa akin ni mom, kasabay ng pag silay ng ngiti sa kanyang labi

“Anong kalukuhan na naman ang ginawa mo ng wala ako dito?” tanong niya sa akin at saka niya ginala ang paningin sa loob ng kuwarto ko

napayuko naman ako, subrang kalat kasi ng kuwarto ko, hindi ko na kasi ito pina palinis sa mga katulong sabi ko ay ako na lamang ang mag lilinis na hindi ko rin naman nagagawa

“Kailan daw po ang uwi ni Dad?” pag iiba ko ng usapan sa kanya

“Next week ay susunod na rin siya dito, kaya ayusin mo ang sarili mo” sagot niya sa tanong ko at saka niya ako tinalikuran

Napa buntong hininga ako, medyo sanay na ako sa ganyang ugali ng magulang ko.

Pag katalikod ni mom agad kung sinaraduhan ang aking kwarto at saka ako nag tungo sa aking banyo para ayusin ang aking sarili, mabilisan ko lamang yun ginawa, ng sa tingin ko ay maayos na ko saka ko na pag pasiyahan na bumaba

dumiretso ako sa Dining Area kung saan na abutan ko si Mom na naka upo at inaantay ako. ng maka upo ako ay kumuha lamang ako ng kunti

Tahimik lamang kami ni mom na kumakain tanging tunog lamang ng kutsara at ingay na nag mumula sa celing pan ang maririnig

“Next school year susunod ka sa amin ng daddy mo sa Canada” natigilan ako sa aking pag kain at saka ako tumingin kay mom.

“But –?” tatangi pa sana ako ng muli itong mag salita

“No buts chard, final na ang desisyon namin ng daddy mo, para naman matutukan ka namin, at saka hindi mo na siya makikita, wag ka ng umasa, binigyan ka na namin ng time ng dad mo na hanapin siya pero hanggang ngayon wala pa rin?” saad niya sa akin at saka niya muling pinag patuloy ang kanyang pag kain, natigilan ako, nahanap ko na siya mom

“Kaya ko naman ho ang sarili ko, na kaya ko nga ho noon, ngayon pa ho kaya?” saad ko dahilan para matigilan siya sa kanyang pag kain, umiling ito at at saka siya tumayo

“At saka nahanap ko na ho siya” dagdag ko pa dahilan para matigilan si mom sa kanyang pag lalakad

“Kausapin mo ang Daddy mo” huling sinabi niya bago niya ako muling talikuran. Napangiti ako

mahigpit man sila sa akin, pero alam kung pinapakinggan pa rin nila kung ano ang gusto ko

RAIN’ s Pov

Isang linggo ang lumipas mula ng mag yari ang tagpung iyun sa amin ni Richard halos gabi gabi akong hindi makatulong pag muli kung naalala iyun, meron sa akin na kinikilig parang may mga paroparo sa aking tiyan, parang paro paro G lang?

“Rain” tawag sa akin ni kuya Jhiro, kuya ang tawag ko sa kanya dahil yun ang kagustohan ni Dad Lander, daddy na rin ang tawag ko dito

Lumingon ako kay Jhiro na ngayon ay bihis na bihis na

“Handa ka na ba?” tanong niya sa akin, napa buntong hininga ako

“Hindi ko alam” tugon ko sa kanya

Lumapit naman siya sa akin at saka niya ako inakbayan

“Kaya mo yan” pagpapalakas niya sa aking loob

Ngayon ang araw na pupuntahan namin si Nanay

Nag patulong ako kay Daddy Lander na mahanap si Nanay at si Daniel

“Yah” naisa tinig  ko na lamang, bago ako sumunod sa kanya palabas ng bahay, kasalukuyan pa rin akong sa bahay pa rin naka tira

“Good morning” bati sa akin ni Daddy

“Good morning po” sagot ko sa kanya at saka ako sumunod sa kanya palabas ng bahay

Ng makalabas kami nag tungo naman kami sa may kotse ni dad na kung saan andun na si kuya Jhiro na nag aantay sa amin

tahimik lamang kaming tatlo sa boung biyahe hanggang sa marating namin ang isang kilalang restaurant, sa loob nun nag aantay si Nanay

Napangiti ako, taon din ng huli kung makita si  Nanay, na miss ko siya, kaya na merong kunting tampo sa akin puso

Hinawakan ni Jhiro ang kamay ko habang nag lalakad kami papasok sa restaurant

Nasa bandang unahan namin si Dad, pinag buksan pa niya kami ng pinto

bigla akong kinabahan, napangiti ako ng makita ko ang isang babae kung hindi ako nag kakamali si Nanay ’yun, may kasama siyang isang lalaki, natigilan ako dahil sa taong kasama niya, kasama niya si

Richard? Bakit?

22. Court

KISS ME UNDER THE RAIN

[

Julbertson Series]

Chapter

2

2

RAIN

’S POV

“Richard?” wala sa sariling naisatinig ko, bakit nandito si Richard, nag kataon lang ba?

“Good morning” nakangiting bati niya sa akin, pinag isod pa niya ako ng upuan na pag uupuan ko, na kalapit ng upuan niya

“Rain” saad sa akin ng isang babae, napapikit ako, pakiramdam ko tumaas ang balahibo ko, ngayon ko na lang ulit na rinig ang tinig na ’yun, tinig ni mama, i miss her.

“Ma” maluha luha kung saad sa kanya, dalian naman siyang lumapit sa akin at saka niya ako niyakap.

“Sorry anak, patawarin mo si mama kung iniwan ko kayo nun, patawad kung sarili ko lang inisip ko noong mga panahon na ’yun. Patawarin mo si mama, pagod na pagod na ako nun ’nak at sawang sawa na ako dahil sa paulit ulit na ginagawa ng tatay mo. Pero maniwala ka ’nak, walang araw na hindi ko kayo naiisip ng kapatid mo, gusto ko kayong kunin ng kapatid mo kaso takot ako. Natakot ako na baka galit kayo sa akin, na hindi kayo sumama sa’kin, at saka pinagbantaan ako ng tatay Waldo mo” umiiyak niyang paliwanag sa akin, dahil para lalong umagos ang luha ko.

“Hindi naman po ako galit sa inyo ma eh, nag tatampo lang ako dahil iniwan nyo kami ng kapatid ko, sabi ko nga nun. Sana kahit ’yung kapatid ko na lang yung sinama nyo kasi sobrang bata pa niya that time.” sagot ko sa kanya, naramdam ko naman ang pag tanggal niya ng yakap sa akin at saka niya pinunasan ang luha ko.

“Patawarin mo si mama” saad niya sa akin, napatango ako sa kanya

Nag papasalamat ako at kukunti ang mga tao dito sa loob ng restaurant, kukunti ang naka kita ng ka dramahan namin ni mama.

Pag katapos nang tagpong ’yun, umorder na si Daddy ng pag kain naming lahat, nag kwentuhan kaming lahat habang kumakain, nasabi ko rin kay mama ang pag kawala ng kapatid ko, muli siyang napaiyak at humingi ng tawad, napag usapan din namin na isang buwan ako may mama at isang buwan ako kay Daddy, since may sarili na rin namang pamilya si Daddy Lander, walang iba kundi sila kuya Jhiro

Alam ko na para akong bagay o laruan na pag papasahan ng magulang ko at hihiramin, pero bukas ang isip ko sa ganitong bagay, tanggap ko na kung anong pamilya ang meron ako, magulong pamilya para sa iba pero masaya pa rin ako, dahil sila ang pamilya ko hindi man buo.

.

“Bakit nga pala mag kasama kayo” tanong ko kay Richard ng maiwan kaming dalawa sa table, hindi ko alam kung sinadya nilang iwan kami para makapag usap, basta na lang kasi sila umalis, kahit naiilang ako dahil naaalala ko ’yung pag halik niya sa akin, hindi ko pa rin matiis na hindi mag tanong.

tumingin siya sa akin at saka niya binaba ang basong hawak niya

Bumuntong hininga siya.

“Si Nanay ba?” tanong niya sa akin, nag tatakang tiningnan ko siya pero sa huli ay tumango na lang ako.

“Si

Nanay Linda ang nag alaga sa akin, mula pag kabata“ paliwanag niya sa akin, meron sa akin ang inggit na na alagaan ni mama ’yung iba pero ako, kami ni Daniel hindi.

Ngumiti ako sa kanya, “Ganun ba?” saad ko na lang sa kanya

“Oo” sagot niya sa akin at saka  siya lumapit sa may pwesto ko at saka niya ako hinawakan sa aking kamay

“Alam mo, mahal na mahal ka ni Nanay Linda, noong bago pa lang siya naninilbihan sa pamilya namin, kitang kita ko ang pagod at lungkot niya, nag inaalagaan niya ako doon ko nalaman na may roon siyang mga anak na napilitan siyang iwan, nag papasalamat ako sayo sa pag bibigay mo ng pag kakataon na maging ina sayo” sagot niya sa akin at saka niya ako yinakap, nagulat man ako sa pag yakap niya sa akin, tinugonan ko pa rin ang yakap niya

kumalas lamang siya sa pag kakayakap sa akin ng muling dumating si Daddy at si Kuya Jhiro na kasama si Mama

muli silang umupo sa mga upuan nila, ilang minutong kahimikan ang namayani sa pagitan naming apat ng basagin ito ni Richard

“Sir” saad ni Richard, napatingin kaming tatlo sa kanya, at doon namin nakita na naka tingin siya kay Daddy

“Alam ko po na Wrong timing ako, at ngayon pa ako mag sasabi, pero ayaw ko na pong palagpasin ang sandaling nandito po kayo” saad niya sabay tingin kay mama at saka siya muling tumingin kay Daddy

“Pwede ko pong ligawan ang anak niyo?” deritsong tanong nito kay Daddy at saka siya tumingin sa akin, dahilan para mamula ang pisnge ko.

“Bakla ka ba?” nagulat ako sa tanong ni Daddy kay Richard, saglit namang natigilan si Richard sa tanong ni Daddy

“Ako alam ko at tanggap ko kung ano ang anak ko, kaya gusto kitang tanongin, bakla ka ba?” ulit na tanong ni Daddy kay Richard

“Hindi po sir” sagot ni Richard sa tanong ni Daddy

“Ganun naman pala e, bakit mo liligawan ang anak ko, parehas kayong lalaki” sagot sa kanya ni Daddy

“Hindi po ako bakla sir, pero kung bakla po ang iniisip nyo o ng iba dahil liligawan ko po ang anak nyo, tatangapin ko kung bakla nga pong matatawag ang paliligaw sa anak niyo” sagot ni Richard kay Daddy, ramdam ko ang pag kaseryoso niya, ramdam ko rin ang respeto niya sa pakikipag usap kay Daddy

“At saka po sir, wala naman po sa kasarian ang pag mamahal, nasa nararamdam po ito ng isang tao, gusto ko rin pong sabihin sa inyo na seryoso po ako sa anak niyo” dagdag pa ni Richard kay Daddy, saglit na katahimikan muli ang namayani sa pagitan namin dahil sa sinabi ni Richard ng muli siyang mag salita

“Pwede po ba sir?” tanong niya sa kay Daddy

narinig ko naman ang pag buntong hininga ni Dad bago siya muling nag salita

“Sa akin, walang problema, hindi naman ako kontra sa ganyang relasyon” sagot sa kanya ni daddy

“Okay lang sa akin, ramdam ko naman na seryoso ka talaga sa anak ko, pero syempre anak ko pa rin ang mag didesisyon kung payag ba siyang ligawan mo” dadag ni Daddy sabay tingin sa akin

“Payag ka ba ’nak?” tanong niya sa akin, natigilan ako kasabay ng pag pula at pag init ng pisnge ko

“sa akin ayos lang din na ligawan mo ang anak ko, kilala na kita at alam ko rin na totoo yan nararamdam mo sa anak ako” saad ni mama ng hindi ako sumagot sa tanong ni Richard

“Pwede ba Rain, pwede ba kitang ligawan?” nakangiting tanong sa akin ni Richard, napa pikit ako pinakiramdaman ko ang aking sarili, meron sa akin ang kilig at hindi ko rin maitatangi na may gusto ako kay Richard pero paano si Rj? bahala na

“Sige” sagot ko sa tanong ni Richard ng imulat ko ang aking mata, ilang saglit lang naramdam ko ang pag yakap sa akin ni Richard

“Thank you” saad niya sa akin, sabay halik sa noo ko.

23

KISS ME UNDER THE RAI

N

[

Julbertson Series]

Chapter

2

3

RAIN

’S POV

Lumipas ang mga araw, tulad nga ng sinabi ni Richard niligawan niya ako, araw araw niyang pinaparamdam sa akin na mahal niya ako at importante ako sa kanya, natatakot nga ako pag minsan baka kasi masanay ako

Kasalukuyan ako ngayong nandito sa bahay, bahay na dati kung tinitirahan, ilang araw na rin kami dito ni mama, dito kasi ni mama na pag desisyonan na dito na kami tumuloy, gusto nga ni Richard na sa bahay na lang daw nila kami ni mama since doon na rin naman halos nakatira si mama, kaso hindi ako pumayag, ganun din si kuya Jhiro at Daddy

Kasalukyan kami ngayon ni mama na nag lilinis ng bahay, nag palit ng ilang mga kurtina, at nag labas ng mga bagay na hindi na ginagamit.

Patuloy pa rin naman ang pag hahanap sa kapatid kung si Daniel, patuloy namin siyang hinahanap at patuloy na pinag dadasal na sana ay matagpuan na namin.

“Rain” tawag ni mama mula sa loob ng kwarto ko, nandito kasi ako sa sala nag dadakot ng mga basurang kakatapos ko lang ding walisan

Dalian naman akong tumugon sa pag tawag ni mama sa akin “bakit po?” tugon ko kay mama, at saka ko iniwan ang ginagawa ko para mag punta sa gawi ni mama

pag pasok ko sa loob ng aking kuwarto nabutan ko si mama na hawak ang isang kahon na medyo may kalumaan na, akin ang kahon na iyun, matagal na rin noong huli ko itong nahawakan

“Ginagamit mo pa ba ito?” tanong niya sa akin sabay turo sa kahon na hawak niya, dahan dahan niyang nilabas ang laman ng kahon, mga notebook ang laman nun medjo may kalumaan na, sira na rin dahil sa mga langgam. notebook ko iyun noong grades school, sa halip kasi na itapon ko ang mga notebook ko ay iniipon ko ito, naniniwala kasi ako na balang araw ay magagamit ko rin ang mga ito.

“Hindi na po magagamit ang iba” saad ko dahil ’yung iba ay punit punit na.

“Ano ’to?” muli akong napa tingin sa gawi ni mama dahil sa sinabi niya doon ko nakita na may hawak siyang kahon ng cell phone, napa pikit ako pilit na inalala kung ano ba ang nilagay ko doon.

kinalog pa ni mama ang kahon na iyun, parang naging interesado siya ng malaman niyang may laman ito

Agad niya itong binuksan at tumambad sa kanya ang isang papel na pabilog.

hinawakan niya ang papel at saka ito muling binaba ng sa tingin niya ay basura din ito. Ngunit ng maibaba niya ito ay lumabas ang isang silver na kuwintas.

Napatingin siya doon, at saka ito kinuha nagulat ako na ang kwintas na ito ay ’yung kwintas ni Rj na ibinigay niya sa akin. Halata mo na tunay ito sapagkat hindi man lang ito nangitim o na ngalawang

Saglit na natahimik si mama ng makita ang kuwintas at saka tumingin sa akin, saglit lamang iyun dahil muli niyang binalingan ng tingin ang papel at saka ito binuklat at binasa, kaya naman dalian akong tumayo at nakibasa kung anong naka sulat sa papel, bigla akong nag sisi kung bakit binasa ko pa ito, napa kagat ako sa aking labi at napa sabi sa isip na sana ay lamunin na lamang ako ng lupa.

Paano ba naman nakaka hiya ang naka sulat doon

Dear baby Rj ko.

Hindi pa rin ako maka move on sayo paulit ulit pa rin kitang na aalala, alam kung bata pa lamang tayo noon ng sabihin mo na boyfriend na kita. Hinalikan mo pa nga ako sa aking labi at tinawag akong baby, kaya baby na rin ang tawag ko sayo :) sana mag kita muli tayo at sana maipag patuloy natin ang ating kwento

Ang baby lanlan mo :>

Napapikit ako at saka ko inalala kung kailan ko ba sinulat ang bagay na ito at doon ko na alala na sinulat ko ito noong grade 6 bago ako mag moving up

napatingin ako kay mama na namumula ang mukha meron sa akin ang nahihiya dahil sa sulat na iyun

inabot niya sa akin ang kwentas

“Na sayo lang pala ang kwentas na ’yan” saad niya sa akin at saka ginulo ang aking buhok

“Po?” tanong ko kay mama

“Wala, ang sabi ko kako mag hahain na ako ng maka kain na tayo, mamaya na lang natin ipag patuloy ang ating pag llilinis” sagot niya sa akin na ikinatango ko na lang

nang umalis na si mana sa puwesto niya at nag tungo siya sa kusina para mag handa ng tanghalian namin ay agad kung kinuha ang  papel na may lamang sulat at mabilisang sinilid sa aking bulsa ganun na rin yung kwintas, pag katapos nun ay lumabas na rin ako sa aking kuwarto para sundan si mama sa kusina para tulungan ito

---

Kasalukuyan kami ngayong nag hahain ni mama ng may biglang kumatok sa pintuan, agad naman akong inutusan ni mama na pag buksan ko daw kung sino man ang kumakatok

agad ko naman itong sinunod, agad akong umalis sa pwesto ko at saka nag tungo sa pintuan para pag buksan ang tao mang iyun

narinig ko pa ang muli niyang pag katok ilang saglit lang ay nasa tapat na ako ng pintuan mabilis ko naman itong binuksan at doon tumambad sa aking paningin ang lalaking malawak ang ngiti sa akin

“Good morning” bati sa akin ni Richard sabay abot sa akin ng bulaklak na hawak niya

“Good morning, pasok ka” bati ko rin sa kanya, at saka ko mas nilakihan ang bukas ng pintuan

Agad naman siyang pumasok at saka ko siya inanyayaan na dumeretso sa kusina at sabayan kami ni mama na mag almusal hindi naman niya tinanggihan ang paanyaya ko dahil sabi ni ay na miss din daw niya ang luto ni mama

Nagulat pa nga si mama ng pumasok si Richard sa kusina, hindi niya siguro inaasahan ang pag bisita ni Richard

“Good morning po Nay” bati ni Richard sabay halik sa pisnge ni mama

“Good morning din ’nak, saktong sakto sumabay ka na sa amin” saad ni mama kay Richard na ikinatango ni Richard.

Pinag hila pa ako ng upuan ni Richard na malapit sa kanya para doon ako maupo, nilagyan pa nga niya ang pinggan ko ng pag kain, tatanggi pa sana ako kaso hindi na ako nakipag talo pa sa kanya, kita ko naman na masaya siya sa kanyang ginagawa sana ay hindi lang sa simula ganto si Richard sana ay hanggang sa huli.

Matapos kaming kumain, sinabi ko kay mama na ako na ang mag huhugas ng aming mga pinag kainan, pumayag naman siya dahil may tatapusin pa raw siyang gawain.

Nandito kami ngayon ni Richard sa may lababo sabi niya ay tutulongan daw niya ako ayaw ko nga sanang pumayag kaso pinanganak na talagang matigas ang ulo ang lalaking ito.

heto siya ngayon nag lalandi ng mga bula, pinapalobo pa niya ang mga ito, may pag kaisip bata rin pala ang lalaking ito.

Minsan ay pinapahiran pa niya ako ng bola, na minsan ay ikina kaasar ko. Kaya tutol ako sa pag tulong niya sa akin e.

Nag babanlaw na ako ng mga mga pinggan ng bigla kung naramdaman ang pag yakap niya sa akin mula sa likuran ko, pinatong niya ang ulo niya sa balikat ko

Saglit akong natigil ilang saglit lang ay muli kung pinag patuloy ang aking pag babanlaw, muntikan ko na ngang mabasag yung isang baso dahil sa lakas ng kabog ng dibdib ko

Mas dumoble pa ’yun ng may binulong siya sa akin, pakiramdam ko tumayo ang  balahibo ko sa aking leeg

“I love you” bulong niya sa akin sabay nakaw ng halik sa pisnge ko

na estapwa ako. “Mag aantay ako, baby ko” saad pa niya saka niya ako hirap sa kanya, baby?

ng mahiharap niya ako ay hinalikan niya ako sa aking noo

“I love you so much” mahina pa niyang dagdag.

A/N: kung ganto ba naman tuwing mag huhugas ako. Tiyak na sisipagin ako, kukunin ko mga hugasin sa inyo basta bigyan nyo ko ng yayakap sa akin habang nag huhugas.

24

KISS ME UNDER THE RAI

N

[

Julbertson Series]

Chapter

2

4

RAIN

’S POV

Kasalukuyan ako ngayong nag lalakad papunta sa classroom, pina una na kasi ako ni Richard dahil may nakalimutan daw siya sa loob ng kotse niya.

Ayaw ko man ay pumayag na lang din ako.

“Rain” tawag sa akin nang kung sino sa likuran ko, agad naman akong humarap dito si Tristan pala

“Tristan” saad ko sa kanya, ng makalapit siya sa akin ay inakbayan niya ako

“Good morning” bati niya sa akin sabay ngiti, umiwas ako ng tingin sa kanya, na iilang ako sa kanya ng malaman ko na hindi talaga siya bakla, nag papanggap lamang siya para daw maiwasan ang pag lapit at pag paparamdam ng mga babae sa kanya, naiintindihan ko naman siya hindi ko naman maitatanging may itsura siya

“Good morning, si Laila?” balik na bati ko sa kanya

“Nasa classroom na” sagot niya sa akin hindi niya pa rin tinatanggal ang pag kaka akbay sa akin

Saglit siyang tumingin sa kanyang relo sabay tingin sa akin

“Maaga pa, tara kape muna?” aya niya sa akin, tatanggi pa sana ako ng muli siyang nag salita

“Sige na, hindi ako naka pag almusal sa bahay e, samahan muna ’ko” naka puot niya saad sa akin

“Sige” sagot ko na lang sa kanya, minsan lang naman mag aya ang taong ito at saka tinuturi ko na itong kaibigan

Nag iba kami nang deriksyon, sabi niya sa akin ay sa labas daw kami mag kakape may alam daw siyang coffee shop na masarap mag timpla, hindi na ako tumangi libre naman niya.

Palabas na kami ng madaanan namin ang parking lot, nilibot ko ang aking paningin baka kasi makasalubong namin si Richard para maaya ko rin ito mas kampante kasi ako kapag kasama ko siya

Saglit akong nag paalam kay Tristan

“Ahm, Tristan! may naka limutan ako sa kotse, puntahan ko lang” pag sisinungaling ko sa kanya, ang totoo e gusto kung puntahan si Richard gusto ko siyang tingnan kung andun pa rin siya, gusto ko siyang isama.

“Samahan na kita” alok niya sa akin, na agad ko naman tinanggihan

nginitian ko lang siya nang maka alis na ako sa puwesto niya, tinungo ko ang daan papunta sa kotse ni Richard, ilang hakbang na lang ako sa kotse niya ay makakalapit na ako, napangiti ako ng makita ko siya pero agad ding nag laho ’yun ng makita ko na may kasama siya, si Skyline

Hindi lamang sila basta mag kasama, nag hahalikan pa sila, parang tinusok ang puso ko, unti unti kung naramdaman ang pag tulo ng luha ko sa aking pisnge. Ang sakit.

Unti unti kung inatras ang aking sarili palayo sa lugar na ’yun, hindi pa naman ako tuluyang nakaka layo ng mabunggo ang aking likod sa kotseng naka parada dahilan para tumunog ito, nakatingin pa rin ako sa pwesto nilang dalawa, nakita ko kung paano napabitaw si Richard sa kanilang pag hahalikan, sabay tulak sa taong kahalikan niya. Sabay tingin sa akin nag tama ang aming mga mata

Pansin ko ang kaba at lungkot sa kanyang mukha ng makita ako, ilang saglit lang ay napalitan ito nang isang matamis na ngiti, umiling ako sabay talikod, narinig ko pa ang pag tawag niya sa akin bago ko narinig ang pag tawag ni Skyline sa pangalan niya, wala akong naramdaman na presinsya niya sa likod ko, akala ko ay hahabulin niya ako, bakit pa nga ba ako umasa? sino ba naman ako, e ako lang naman ang nililigawan niya ng mahigit tatlong linggo na, payak akong napangiti ng mapakla ng malala ko ang mga ginawa niyang panliligaw sa akin, naisip ko kung totoo ba ang lahat ng iyon?

Noong una alam ko sa sarili ko na totoo at malinis ang intensyon niya sa akin dahil sa mga magulang ko mismo siya nag sabi, pero ngayon sa nakita ko, hindi ko na alam, napa pikit ako dahil sa sakit na aking nararamdaman.

Naramdaman ko ang pag bagsak ng ulan, na naging dahilan para mas lalo akong napa iyak, pakiramdam ko ay nag iisa lamang ako sa gitna ng daan.

I stay alone under the Rain hoping and waiting to get relieved of my pains

Natigilan ako ng may biglang yumugyog sa akin, dahilan para mapamulat ako, doon ko nakita si Richard, na nag alalang naka tingin sa akin. Hahawakan niya sana ako ng bigla akong umiwas at saka ko siya sinampal sa kanyang mukha, gulat naman siyang napatingin sa akin, nilibot ko ang aking sarili nasa loob pa rin ako ng kotse ni Richard, hindi rin ako basa, napa isip ako pananginip lang ba ang lahat ng ’yun?

“Ano bang nag yayare sayo?” tanong niya sa akin, bakas ang pag aalala sa kanyang mukha, lumapit siya sa akin at saka niya pinunasan ang aking luha sa pisnge ko

Dahilan para lalong mag labasan ang mga luha ko, agad naman niya akong niyakap

“Kung ano man ’yang masamang napanaginipan mo, promise ko sayo hinding hindi mag yayari ’yun okay?” saad niya sa akin sabay halik sa noo ko

unti unti na rin akong tumahan sa aking pag iyak. tinanong naman niya sa akin kung ano daw ba ang napanaginipan ko.

Kaya naman wala na akong nagawa pa at kinuwento ko na sa kanya ang lahat, pag katapos kung maikwento sa kanya ang lahat narinig ko ang mahinang pag tawa niya dahilan para mapalo ko siya sa kanyang braso.

“Masyado ka kasing nag o-overthing e, ’yan tuloy kung ano ano napapanaginipan mo, listen okay? Ako at si Skyline ay Mag pinsan, anak siya ng kapatid ni Mama, pinsan namin siya nang kaibigan mong si Nicole” paliwanag niya sa akin, at doon ko na alala na minsan ko ng nakita sila Nicole at Skyline na mag kasama

“Nicole Velasco, Skyline Velasco, Richard Velasco Julbertson” saad ko sa aking isipan

mag ka apilyedo nga sila, bakit hindi ko nga ba iyun na isip siguro tama nga si Richard masyado lang talaga akong nag overthink

“At saka hindi ako mag luluko sayo okay? Kung gusto mo papakasalan kita ngayon din para maipakita sayo na seryoso ako sayo” saad pa niya sa akin, natigilan ako

“Wala akong ibang minahal ikaw lang talaga mula pa noon” saad niya sa akin, ilang saglit lang ay kumalas siya sa pag kaka yakap sa akin. May kinuha siya sa kanyang bulsa, nagulat ako ng makita ko ito. Isa itong kwentas, ’yung kwentas ni Rj

Ngumiti siya sa akin, at saka niya ito sinout sa aking leeg

“Natutuwa ako at iningatan mo ang kwentas na ito, galing pa ito kay Mommy” saad niya sa akin, natigilan ako hindi ko alam kung anong aking gagawin at sasabihin

“Hindi ko alam kung bakit pa kita nililigawan…” saad niya sa akin dahil para mag taka ako at tingnan ko siya ng masama

“Bakit pa nga ba kita nililigawan hindi ba’t tayo na naman noon pa?” saad niya sa akin

“Pero liligawan pa rin kita, araw araw kitang liligawan kahit na tayo na” dagdag pa niya

“Wala ka bang sasabihin?” tanong niya sa akin, ng mapansin ang pagiging tahimik ko

“Nanaginip pa rin ba ako?” tanong ko sa kanya para muli kung marinig ang mahina niyang pag tawa

umuling siya bago muling mag salita

“Totoo na ’to, hindi ka nanaginip totoo itong nararamdaman ko sayo, totoong ako si Rj, totoong ako ang batang nag bigay sayo noon ng kwintas” saad niya sa akin

“Paanong naging ikaw?” tanong ko sa kanya, gusto kung pagalitan ang aking sarili sa pagiging tanga ko sa aking tanong

“Hindi mo ba naisip RJ, Richard Julbertson” saad niya sa akin, pilit na ipinapaliwanag ang isang bagay

“Pinag

awa pa ’yan ni mom noong nasa sinasapupunan pa lang niya ako, kaya naman napagalitan ako nang hindi niya iyang makita na sout ko nun, sinabi ko lamang sa kanya na ang kwintas na iyan ay nasa taong aking papakasalan pag laki ko, kaya naman natutuwa ako at iningatan mo ito para sa akin“ sagot niya sa akin, napatango na lamang ako, lutang na lutang ang aking isip dahil sa masamang panaginip, tapos dumagdag pa na si Rj at Richard ay iisa.

25

KISS ME UNDER THE RAI

N

[

Julbertson Series]

Chapter

2

5

RAIN

’S POV

Dalawang araw ang lumipas, simula ng araw na mapanaginipan ko ang masamang panaginip na iyun

Siguro ay tama nga si Richard, masyado akong nag iisip ng kung ano ano

Lagi ko kasing natatanong sa aking sarili na What if na biglang mag bago ang nararamdaman ni Richard para sa akin, paano na ako?

“Oyy!” tawag sa akin ng kalapit ko umakbay pa siya sa akin

“Lalim ng iniisip mo ah” saad pa niya sa akin, saglit akong tumingin sa kanya pag ka kuwan ay muli akong tumingin sa tubig, kasalukuyan kasi kami ngayong nasa tabig ilog, nag kaayaan kasi kaya naman nandito kami halos lahat

“Ahm! Kuya.. anong masasabi mo kay Richard? Ahm i mean okay ba siya sayo para sa akin?” bigla kung na itanong kay kuya Jhiro

tumingin siya sa akin. “Siya ba ang iniisip mo?” tanong niya sa akin dahilan para mapatango ako, saglit siyang tumingin sa gawi ni Richard na kasalukuyang nakikipag siyahan kila Daddy

“Para sa akin, hindi kayo bagay” saad niya sa akin, kaya naman sinamaan ko siya ng tingin.

“Bakit naman?” naka pout kung tanong sa kanya.

“Kasi ang panget mo para sa kanya” saad niya sa akin, at saka siya malakas na tumawa dahilan para mapatingin sa amin sila tita at mama.

“Seryoso kasi” saad ko sa kanya, pag katapos ko siyang paluin sa kanyang braso

tinigil niya ang kanyang pag tawa ng mapansin na seryoso ako at hindi nakikipag biruan.

“Okay naman siya” saad niya sa akin

tumingin ako sa kanya, “ ’yun lang?“ tanong ko, parang wala na kasi siyang gustong idagdag sa kanyang sasabihin.

“Alam ko at ramdam ko naman na seryoso siya sayo, ’yan ’yung nakikita ko, alam kung nag aalanganin ka sa nararamdaman mo, pero gusto kung sabihin sayo na ako ang bahala kay Richard kapag sinaktan ka niya” saad niya sa akin at saka niya ako niyakap

“May balak ka na bang sagutin siya?” tanong niya sa sakin, napa isip ako, kailangan ko pa bang sagutin si Richard, hindi ba’t siya na rin ang nag sabi na kami na naman daw, naguguluhan ako

“Hindi ko alam.” naisagot ko na lamang sa kanya.

“May nararamdaman ka naman ba para kay Richard?” tanong niya sa akin ng mag kalas kami sa aming pag kaka yakap.

natigilan ako muli akong napa tingin kay Richard sakto naman na napa tingin din siya sa akin, pinakiramdaman ko ang aking sarili, biglang bumilis ang tibok ng aking puso.

“Meron” sagot ko kay kuya Jhiro habang naka tingin kay Richard

“yun naman pala e” huli kung narinig kay kuya Jhiro bago siya tumayo at iwan ako dito sa may batong naka upo.

Ilang saglit lang ay naramdaman ko ang pag lapit sa akin ni Richard, umupo siya sa tabi ko

“Hindi ka ba mag lalangoy?” tanong niya sa akin.

“ah eh, mamaya” kinakabahan kung saad sa kanya, hindi ko alam kung bakit ako bigla kinabahan.

Hindi ko narinig ang sagot ni Richard naramdaman ko na lamang na binuhat niya ako mula sa aking pag kaka upo at saka niya ako nilusong sa tubig, kasunod nun ang sigawan ng mga magulang namin

“Richard” mahinang tawag ko sa kanyang pangalan dahil sa hiya

“Bakit?” tanong niya sa akin, pakiramdam ko ay nag taasan ang mga balahibo ko dahil sa paraan niya ng kanyang pag sasalita.

“Ahm-Ahhhh” likyaw ko ng sabay kaming lumoblob ni Richard sa tubig, ilang saglit lamang ay mabilis na kumilos si Richard dahilan para mag lapit ang aming mga labi.

Halos marinig ko ang kalabog ng aking dibdib, mag kadikit pa rin ang aming mga labi nang lumitaw kami sa tubig dahilan para mas lalong lumakas ang likyawan ng mga magulang namin, para lamang silang mga dalaga at binata

“Rain” tawag niya sa pangalan ko ng matanggal ang mga labi namin

“Richard” balik na tawag ko sa kanyang pangalan

“Will you be my Gayfriend?” tanong niya sa akin, sigurado ako na hindi lamang ako ang naka rinig nun, hindi lamang kaming dalawa ang naka rinig nun kundi rin ang mga taong naka palibot sa amin, may kalakasan din kasi ang boses niya

napa isip ako sa tanong niya, handa na nga ba ang sa gantong relasyon? napa pikit ako bago wala sa sariling lumabas sa aking bibig ang salitang naging dahilan para tumigil ang likyawan ng mga magulang namin.

“Yes!” sagot ko kay Richard, saglit na katahimikan hanggang biglang lumakas ang likyaw ng mga magulang namin nanguna ang boses ni Tita at ang mommy ni Richard.

pansin ko rin na natigilan si Richard kaya naman agad kung nilapit ang aking labi sa labi niya, ilang saglit lang naman ay naramdaman ko ang kamay niya sa may bandang batok ko, at naramdaman ko ang pag ganti niya sa halik ko, mahal na mahal ko ang lalaking ito, mahal ko siya hindi dahil siya si Rj mahal ko siya sapagkat ’yun ang nararamdaman ko.

“I love you, Rain” saad niya sa akin bago kami muling lumoblob sa tubig

---

“Kakain na” narinig kung saad ni mama agad naman akong lumapit sa may lamesa, kasalukuyan kami lang ngayong dalawa ni mama dito sa amin, umuwi na kasi Richard ganun din sila Daddy at Tita

“Kumusta naman ang buhay may karelasyon?” biglang tanong ni mama nag akmang kukuha na ako ng kanin, agad namang namula ang pisnge ko dahil sa tanong sa akin ni mama

“Ma” sagot ko na lang kay mama na nahihiya, inaasar pa ako ni mama pero noong nag simula na kaming kumain ay tinigilan na naman ako ni mama

Ako na ang nag kusang nag hugas ng plato, dahil si mama rin naman ang nag luto, kahit na bumabawi sa akin si mama ay hindi naman pwedeng siya lamang ang gagawa nang gawaing bahay dito, mama ko siya at hindi katulong.

Nang matapos akong mag hugas nag tungo ako sa aking kwarto narinig ko kasi ang pag tunog ng aking cell phone kaya naman dalian akong pumasok at saka kinuha ang cell phone

“Hi” bati ko sa kabilang linya habang tinitingnan kung sino ang Caller, si Richard pala.

“Baby” narinig kung pag tawag niya sa kabing linya, hanggang ngayon ay kinikilig pa rin ako

“Have you eaten yet?”

tanong niya sa akin

“Oum, kakatapos lang! Ikaw ba?” balik na tanong ko sa kanya at saka ako huminga sa aking kama habang naka lagay pa rin ang aking cell phone malapit sa aking tainga

“Kakain pa lang baby” narinig kung saad niya sa kabilang linya, napatingin ako sa aking cell phone para tingnan ang oras 10:24 pm na, bakit ngayon lamang kakain ang lalaking ito.

“Bakit ngayon ka lang kakain baby” tanong ko sa kabilang linya napa kagat pa nga ako sa aking labi nang tawagin ko siyang baby, ilang segundo ring hindi sumagot si Richard sa kabilang linya, pero narinig ko na parang may binubulong siya hindi ko lang alam kung ano ito.

“Naka tulong ako baby e” narinig ko namang sagot niya sa kabilang linya

“Sige, kumain ka muna baby” saad ko sa kanya para taposin ang tawag, hindi pa rin ako sanay na tawagin siyang baby,  parang ang jeje kasi pero ayaw ko naman na mag tampo siya.

“Sige” narinig kung sagot niya bago niya patayin ang tawag, napangiti  na lang ako pag katapos nun.

Nang mawala na siya sa kabilang linya agad kung kinuha ang unan ko at nilagay sa aking mukha, kinikilig ako

A/N: puro kajeje-an ’tong si Richard at Rain ah sarap sapukin.

Bahala kayong dalawa hindi ko talaga kayo bibigyan ng happy ending.

26 [SPG]

KISS ME UNDER THE RAI

N

[

Julbertson Series]

Chapter

2

6

W

arning: Matured Content // SPG : Bed Scene

RAIN

’S POV

Ilang araw ang lumipas, ganun pa rin ang pag mamahal na pinaparamdam sa akin ni Richard, napa sweet niya minsan ay napaka clincé naman, ganun pala mag mahal ang isang Richard.

Muli akong napatingin sa aking salamin, sinuri kung mabuti ang aking mukha, ngayong araw kasi ay muli kaming mag da-date ni Richard susunduin niya na lamang daw ako dito

Isang tingin pa ang ginawi ko sa salamin bago ko kunin ang cell phone ko, umupo ako sa aking kama para tingnan kung nag text na ba si Richard, isang ngiti ang pinakalwan ko ng makita kung may text ito sa akin agad ko naman itong binasa

“Labas ka na sa kuwarto mo, andito na ako” basa ko sa text niya, agad naman akong napabalikwas at saka ako lumabas, agad ko naman itong nakita na naka upo at nakikipag kwentohan kay mama

“Andito ka na pala” puna ni mama ng mapansin ako, agad namang ngumiti si Richard sa akin.

“Kanina ka pa inaantay nyan” dagdag pa ni mama sabay turo kay Richard na ngayon ay palapit na sa akin

Nang makalapit siya sa akin ay agad niyang hinawakan ang aking kamay at saka ako hinalikan sa pisnge

“let’s go” aya niya sa akin ngumiti naman ako sa kanya at saka ngumiti

“Aalis na po kami Nay” paalam ni Richard kay mama ngumiti lang naman ako kay mama at saka nag b-bye

“Ingat kayo sa Date nyo” nakangising saad ni mama, nakakaluko ang kanyang ngisi wari mo’y inaasar kami.

“Sige po ma” saad ko sa kanya bago kami tuluyang lumabas ng bahay ni Richard

“Saan tayo?” tanong ko sa kanya ng makalabas kami kasalukuyan niya na akong pinag bubuksan ng pintuan ng kanyang kotse

“Basta ako ng bahala” sagot niya sa akin bago niya saraduhan ang pintuan at saka siya umikot para umupo sa Driver set.

Habang nasa biyahe kami ay nag kwekwentohan naman kami ni Richard mga random na kwento at tanong

Ilang minuto pa ang lumipas bago kami nakarating sa isang mamahaling restaurant.

Muli niya akong pinag buksan ng pintuan ng kanyang kotse at inalalayan pa niya akong bumaba, may mga ilan ngang mga tao ang naka tingin sa amin, kaya naman bigla akong nahiya habang ito namang lalaking ito parang walang pake sa mga tao.

Inaya niya akong pumasok sa loob, pilit na ngiti na lamang ang binigay ko sa kanya

“What do you want?” tanong niya sa akin habang naka tingin siya sa menu

Kinuha ko naman ang isang menu para masagot ko ang tanong niya, napakagat ako sa aking labi dahil hindi talaga biro ang preso ng mga pag kain dito, ang isang simpleng pag kain o ulam ay nag kakahalaga na agad na dalawang libo. Napa iling na lamang ako napakamahal na talaga ng mga bilihin, ang gasolina nga ay nag mahal na rin, ikaw kaya kailan mamahalin

“Hey” nawala ako sa aking pag iisip ng muli kung marinig ang boses ni Richard

“Ahm, ito na lang” saad ko sa kanya sabay sabi nang gusto ko, tumango naman ito sabay baling sa waiter

Ilang saglit lang ay dumating na rin ang order namin, nahiya nga ako dahil naka tingin sa akin ang waiter na nag serve sa amin nag pag kain buti na lamang at agad itong pina alis ni Richard.

“Hey, bakit ang tahimik mo?” biglang puna sa akin ni Richard kasalukuyan ko ngayong nilalantakan ang inorder niya

“Ahm ehh” alanganing saad ko sa kanya, agad naman niyang nilapit ang kamay niya sa mukha ko

“What’s wrong” malumanay na tanong niya sa akin, ngumiti lang ako sa kanya at saka ako umiwas ng tingin

“Nahihiya lang kasi ako, tingnan mo pinag titinginan na tayo ng mga tao” saad ko sa kanya at saka ko ginala ang aking paningin, akala ko ay mga sosyal na tao ang nandito at hindi mga etchochera.

“Hindi ba’t napag usapan na natin ’to?” tanong niya sa akin, bakas ang lungkot sa mukha niya, mahina akong tumango sa kanya. Ilang beses na naming napag usapan ang bagay na ito, pero hindi ko lang talaga hindi maiwasan na hindi ma apektohan sa mga taong naka tingin sa amin at hinuhusgahan kami lalo na’t itong unang beses kung nakipag relasyon at gusto kung ito na rin ang huli

“Oum” sagot ko na lang sa kanya at saka ko hinawakan at kamay niyang nasa may mukha ko at saka dahan dahan ko itong binaba, ngumiti ako sa kanya para mapawi ang pag alala at lungkot sa mata ni Richard, ayaw kung isipin niya na ikinakahiya ko siya pero alam kung iyun ang nararamdaman niya, proud kasi siya sa relasyon namin halos ipag sigawan niya ito sa buong mundo, samantalang ako? puno ng takot. Mahal ko siya ’yan ’yung nasisigirado ko pero hindi pa pala ako handa sa Commitment.

Muli naming pinag patuloy ni Richard ang aming pag kain, nag matapos kami at makalabas na kami sa restaurant ang buong akala ko ay uuwi na kami ngunit nag taka ako nang makita ko na iba ang daan na tinatahak namin hindi ang daan pauwi, kaya naman agad akong nag tanong kay Richard, ang sabi niya lang sa akin ay may pupuntahan pa daw kami, maaaga pa naman daw kaya naman pumayag na lamang ako, hindi ko alam na nakatulog na pa ako siguro dahil sa pagod, nagising na lamang ako na may humahalik sa may bandang ilong at pisnge ko agad kung minulat ang aking mata at doon ko nakita si Richard na nakangiti sa akin alanganin naman akong gumanti ng ngiti sa kanya.

“Ginigising kita kanina pero ang lalim ng tulog mo” saad niya sa akin at saka niya ako hinalikan sa aking labi, hindi man ako marunong ginantihan ko na lamang ang kanyang halik, lumalim iyun natigil lamang yun ng mapansin kong madilim na sa labas kaya naman agad akong nag tanong kay Richard, madilim pa rin sa labis ngunit nasa kotse pa rin niya kami

“Nasaan tayo?” biglang tanong ko sa kanya ng kumalas ang mga labi namin

“Nasa burol” saad niya sa akin at saka siya bumaba sa kotse, ilang saglit lang ay bumakas ang pintuan at doon ko nakita si Richard sa labas inalalayan niya akong bumaba at saka ako inakay papunta sa likod ng kotse niya, umupo kami doon habang pinag mamasdan ang mga bituwin sa kalangitan, doon ko rin napansin na may mga ilang mga malalaking junkfood pala dito at ilang beer in can, inabutan ako ni Richard ng isa kinuha ko naman ito, medjo mapait pero hindi ganun katapang.

Muli kaming nag kwentohan ni Richard mga random na kwentohan ganun sinabi rin niya sa akin ang plano niya sa aming relasyon at kung gaano niya daw ako kamahal, gusto niya daw na mag kapamilya kasama ako, gusto daw niya akong pakasalanan, gusto daw niyang ako ang mag aalaga ng mga magiging anak namin habang siya ay nasa trabaho, hindi ko tuloy hindi maiwasang hindi mapa iyak, ramdam na ramdam ko kasi ang pag mamahal sa akin ni Richard at saka naiiyak ako kasi alam ko naman na hindi ko siya mabibigyan ng anak dahil lalaki rin ako, buti sana kung katulad ako ni Kint.

“Hindi kita mabibigyan ng anak” biglang saad ko sa kanya saglit naman siyang natigilan pero agad din naman siyang nakabawi hinarap niya ako at saka niya hinawakan ang ulo ko, ngumiti siya sa akin bago siya nag salita.

“Mag aampon tayo o kaya ay mag surrogation

handa akong mabutas ang aking bulsa Rain mag ka-anak lang tayo at matawag na isang pamilya pero kung ayaw mo naman sa bata ay ayos lang sa aking kahit walang anak basta nasa tabi lang kita“ sagot niya sa akin kaya naman lalo akong napa iyak, ramdam ko ang pag kaseryoso sa kanyang boses ramdam ko ang pag mamahal niya, pakiramdam ko tuloy ako na ang pinama maswerteng tao sa buong mundo dahil meron akong isang Richard Julbertson.

Dahil sa sobrang emosyong nararamdaman ko nilapit ko ang aking labi sa labi niya, ako na ang kusang humalik sa kanya bakas naman sa kanya ang gulat dahil natigilan siya pero ilang saglit lang ay naka bawi siya at ginantihan niya ako ng halik, mas lumalim pa iyun hanggang sa nag yari na ang dapat mag yare sa kotse ni Richard.

Binaba ni Richard ang pag halik niya sa akin pababa sa leeg ko, bahagya naman akong napa ungol at napa hawak sa likuran niya, patuloy pa rin kaming nag hahalikan hanggang sa naramdaman ko ang kamay ni Richard sa may likuran ko saglit siyang tumigil sa pag halik sa akin at saka niya ako tiningnan sa aking mata

Nag tatanong ang kanyang mga mata, kaya naman bahagya akong tumango sa kanya para ipahiwatig na sumasang ayon ako o payag ako

“Sigurado ka ba talaga?” tanong niya sa akin? Nag aalangan at halatang kinakabahan siya base sa tuno ng pananalita niya

Marahan akong tumango sa kanya, gusto kung iparamdam sa kanya na mahal ko rin siya at handa akong ibigay ang aking sarili sa kanya, handa ko na rin siyang ipag sigawan sa boung mundo

“Gusto kung sabihin sayo na hindi lang ito ang gusto ko sayo o ang habol ko” saad niya sa akin habang dahan dahan niya akong hinuhubaran

Marahan akong tumango sa kanya at saka bahagyang inangat ang aking katawan para hindi siya mahirapan sa pag hubad sa damit ko, ilang saglit na nanatili ang labi ni Richard sa leeg ko naramdaman ko naman na nag iwan ito ng marka dito

“Ugh” hindi ko maiwasan na hindi mapa ungol nang maramdaman ko ang labi niya sa may utong ko, marahan niya pinag laruan ang kanang utong ko gamit ang labi niya samantalang lamas lamas naman niya ang kaliwang utong ko

“Richard” pag ungol ko sa pangalan niya ng bumaba ang mga labi niya papunta sa pusod ko pero ilang saglit lang ay muling tumaas ang labi niya papunta sa kaliwang utong ko katulad sa ginawa niya sa kanang utong ko ay pinag laruan din niya ito gamit ang labi niya

Hinalikan niya ako sa aking labi napa ungol ako ng naramdaman kung kinagat niya ang pang ibabang labi ko dahilan para makapasok ang dila niya sa bibig ko, hindi ko alam ang gagawin ko pero kala unan ay nakita ko na lamang ang sarili kung nakikipag espadahan ng dila kay Richard, hindi ako marunong ngunit unti unti ko rin itong nakuha dahil sa pag gaguide sa akin ni Richard

“It’s your turn” bulong niya sa akin ng kumalas ang mga labi niya

“Huh?” inosente kung tanong sa kanya

“Ikaw naman ang trumabaho” nahihiyang sagot niya sa akin kita ko ang pag pula ng mag kabilang pisnge niya, ilang saglit lang naman ay nakuha ko rin ang gusto niyang sabihin

Umayos ako ng upo sa sasakyan niya bago ko siya muling halikan bumaba ang aking halik papunta sa kanyang leeg medyo nag tagal ako doon dahil nag iwan rin ako ng marka sa leeg niya

Katulad ng ginawa niya sa akin pinag laruan ko rin ang kanya kanang utong habang ang kaliwa kung kamay ay pinag lalaruan ang kanyang pag kalalaki, kinuha niya kasi ang aking kamay at dinala niya ito sa kanyang pag kalalaki kaya naman hindi ko na lamang ito inalis at dinama ko na lamang ang laki ng kanyang pag kalalaki.

Ilang saglit ko pang pinag laruan ang utong ni Richard bago ko naramdaman ang kami ni Richard sa may ulo ko, marahan kung inangat ang aking ulo para tingnan si Richard nakita ko naman itong naka pikit pero ang kanyang kamay ay patuloy na nasa may ulo ko at inalalayan niya ako pababa papunta sa kanyang pag kalalaki.

“Suck it” paos na saad ni Richard sa akin muli ko siyang tiningnan at doon ko nakita na naka dilat na ang kanyang namumungay na mata, tumango siya sa akin kaya naman muli akong tumungo, marahan kung tinanggal ang short ni Richard marahan namang inangat ni Richard ang kanyang pwet dahilan para mabilis ko itong nahubad sinunod ko ang kanyang brief at doon ko nakita ang kanyang pag kalalaki subrang tigas na nito katunayan ay napaltikan pa ako nito sa aking mukha ng hinubad ko ito dahil para lalo akong mag init.

Malalim na buntong hininga ang ginawa ko bago ko ibaba ang aking labi sa kanyang pag kalalaki, ulo pa lamang ang aking nasusubo pero napaka laki na agad ng epekto nito kay Richard base na lamang sa lakas ng ungol nito

Lalo pang lumakas ang ungol niya ng ibaba ko ang aking bibig sa kanyang pag kalalaki, naramdaman ko pa ang pag hawak niya sa aking ulo at marahan itong tinaas baba, nag paubaya na lamang ako sa kung anong gusto niya

Nahirapan akong maisubo ang kanya dahil may kalakihan ito kaya naman sinubo ko na lamang kung ano ang kaya ko.

Ilang minuto rin akong nag taas pababa sa kanyang pag kalalaki bago niya ako pahintuin, nag angat ako ng aking ulo, tiningnan ko siya gamit ang namumungay kung mga mata

“Hmm, bakit?” tanong ko sa kanya dahil pinahinto niya ako sa aking ginagawa

“Baka labasan agad ako” sagot niya sa akin at saka niya ako hinalikan sa aking labi bago siya bumaba sa kotse niya, muli ay kanya niya akong ginuide, binaba niya ang aking salawal na sout pati na rin ang aking panlooob, ilang saglit lamang ay napa liyad ako ng maramdaman ko na parang uminit ang panloob ko at parang may tumutusok, nahihirapan man ay sinilip ko kung ano ito at doon ko nakita na labi pala ni Richard ang tumutusok sa may lagusan ko kaya pala mainit

napa ungol ako ng naramdam ko na pinatusok ni Richard ang kanyang dila, gaya niya ay napa hawak ako sa kanyang ulo at saka ko ito sinubsob ilang saglit lang ay binitawan ko na rin naman ito dahil sa emosyong nararamdaman ko

natigilan ako sa aking pag ungol ng maramdaman ko ang daliri ni Richard sa aking pang upo, ang sakit lalo pa ng maging dalawa ito, napa ungol ako ng mag taas baba ang kanyang mga daliri sa aking bukana, sarap at sakit ang aking nararamdaman.

Impit akong napa ungol ng dagdagan pa ni Richard ang daliring pinasok sa bukana ko.

“Richard” mahinang banggit ko sa pangalan ni Richard “Ugh” ungol ko ng mag taas baba ang tatlong daliri ni Richard sa aking bukana, ilang minuto rin niya iyong ginawa ng bigla na lamang niya itong hugutin, para naman akong naka hinga ng maayos dahil sa pag bunot niya ng kanyang tatlong daliri sa aking lagusan.

“Are you Ready” tanong niya sa akin, bago ko naramdaman ang kanyang pag kalalaki sa aking lagusan, marahan akong tumango sa kanya, kinakabahan ako dahil malaki ang kanya pero kakayanin ko, kakayanin ko ang mahigit walo’t kalahating pulgada niya

“Wag kang kabahan, relax lang…. I’ll be gentle” narinig kung saad niya bago niya duraan ang kanyang pag kalalaki, pigil ang aking pag hinga ng maramdaman kung pumasok na ang ulo ng kanyang pag kalalaki.

“Richard” saad ko at saka ako napa hawak sa balakang niya

“Dahan dahan lang” saad ko nakita ko namang tumango ito.

Ramdam ko na nahihirapan si Richard sa pag pasok sa akin pero ilang segundo lamang ay naramdaman ko na nakaka kalahi na siya, ilang baon pa nang maramdaman ko na pumasok na ang kabuuan ng kanyang pag kalalaki

Muli akong humawak sa kanyang balakang pahiwatig na mamaya siya umulos, alam kung nakuha naman ito ni Richard

Tumungo siya bago niya ako halikan sa aking labi, marahan naman akong tumungon sa halik na at saka ko tinanggal ang aking kamay sa kanyang balakang at doon na siya nag taas baba

Malakas na ungol ang lumabas sa aming pareho dahil sa selsasyong aming nararamdaman.

Inangat niya ang kanyang kamay dinala niya ito sa aking mukha para punasan ang aking luha, ngumiti ako sa kanya ng makita ko ang pag aalala sa kanyang mukha

Napa buka ang aking bibig ng maramdaman kung may natamaan siya sa kalooban ko dahilan para mapa ungol ako, dahilan rin ito para ilagay niya sa aking bibig ang kanyang daliri kaya naman sinubo ko na lamang ito, ng makita niyang nasasarapan ako sa kanyang ginagawa ay mas pinag butihan pa niya ito.

Tiningala niya ang kanyang ulo habang tinitira niya ako, ilang minuto kami sa ganung posisyon hanggang sa naramdaman ko ang  pag alis ng kamay ni Richard sa aking bibig at dinala ito sa aking balakang at saka siya mabilis na nag labas pasok sa aking bukana, ramdam ko na malapit na siyang labasan kaya naman hindi na lamang ako kumontra sa kanya kahit na nagangalay na ang aking katawan

Akala ko ay tapos na siya nang labasan siya ngunit nag kamali ako, masyado pa lang malakas si Richard siguro ay dahil mga bata pa kami kaya ganto siya kalakas pag dating sa gantong bagay

Ilang taas baba pa ang ginawa ni Richard bago ko naramdaman ang pag sirit ng kanyang katas sa aking loob, napa pikit ako dahil sa init ng kanyang katas, muli siyang nag taas baba sa aking lagusan ng matapos siyang labasan, ngunit hindi katulad kanina na mabilis ngayon ay mabagal na lamang siyang nag taas baba sa aking bukana. Ilang saglit lamang ay hinugot niya ang kanyang pag kalalaki sa aking bukana, akala ko ay tapos na siya ngunit hindi pa pala, gusto niya lamang palang mag bago ng posisyon, pinadapa niya ako kaya naman sumang ayon na lamang ako sa gusto niya, kasalukuyan ako ngayong naka dapa sa likod ng kanyang kotse habang siya naman ay nasa baba at tinitira ako, naramdaman ko ang pag hawak ni Richard sa aking ulo, marahan lamang namang iyong hanggang sa naramdaman ko na sinasabunutan na niya ako habang tinitira, napa daig ako hindi sa sakit kundi sa sarap.

Habang pabilis siya ng pabilis sa kanyang pag bayo ay pahigpit ng pahigpit ang kanyang pag sabunot sa akin, muling pumatak ang aking luha dahil sa sakit ngunit na ngingibabaw naman ang sarap

Ilang segudo lamang ay muli na naman siyang nilabasan sa loob ko dahil para lumakas ang kanyang ungol ilang saglit lang ay binitawan na na ng kanyang kamay ang aking ulo, dinala niya ang kanyang kamay sa kanyang pag kalalaki at saka ito hinugot doon ko naramdaman ang sakit, dahilan para mapa pikit ako, ilang saglit lang ay naramdaman ko ang kanyang labi sa aking labi bago ako mawalan ng malay.

A/n: gagi nakaka sipag mag sulat pag may Spg umaabot ng 3k plus words HAHAHA.

27

KISS ME UNDER THE RAI

N

[

Julbertson Series]

Chapter

2

7

RAIN’ S POV

Nagising ako kinabukasan na masakit ang aking katawan lalo na ang aking pang upo, napa tingin ako sa aking katabi sa kama ng yakapin niya ako

“Good morning” bati niya sa akin, bakas ang tuwa sa kanyang mga ngiti ganun din sa kanyang mata, nilapit niya ang kanyang mukha para dampian ako ng halik sa aking labi, nahiya naman ako dahil baka may amoy ang bibig ko

“Good morning” balik na bati ko sa kanya ng tangalin niya ang kanyang labi sa aking labi, pag katapos nun ay ginala ko ang aking paningin at doon ko napag tanto na nasa loob ako ng kwarto ni Richard

“Bakit dito mo ako inuwi?” tanong ko kay Richard na kasalukuyan ng bumabangon sa kanyang pag kakahiga, lumingon siya sa akin kalaunan ay nakita ko ang pamumula ng kanyang mag kabilang pisnge

“Nag paalam naman ako kay Nanay” sagot niya sa akin, napa irap ako dahil hindi niya nasagot ng maayos ang tanong ko

Biglang namula ang aking mag kabilang pisnge ng lumapit siya sa akin, ngayon ko lamang kasi napansin na naka boxer lamang pa siya, kaya naman bakat na bakat ang kanyang pagkalalaki, lalo na’t bagong gising ito

“Hey” nakangising pag tapik  sa akin ni Richard sa aking braso, hindi ko alam na nakatulala na pala akong naka tingin sa may umbok sa pagitan ng dalawa niyang hita,  paano ba naman kasi naalala ko ’yung nag yare kagabi, kaya pala masakit ang aking katawan at pag upo dahil dyan sa naka umbok sa boxer ni Richard

“Breakfast na tayo” saad niya sa akin, akma niya akong bubuhatin ng pigilan ko siya sa pamamagitan ng pag tapik sa kanyang kamay

“A-Ako na” nauutal kung saad sa kanya narinig ko naman ang mahinang pag tawa ni Richard na ikina irap ng dalawa kung mata

“Ahh” daig ko ng subukan kung iupo ang aking sarili sa kanyang kama, agad naman siyang lumapit sa akin na bakas ang  pag aalala base sa nakikita ko sa kanyang mukha

“Okay ka lang? Sabi ko naman kasi sayo bubuhatin na lang kita” sunod sunod na saad niya sa akin habang inaalalayan niya akong umupo, ilang saglit lang ay binuhat niya ako at nilagyan ng unan ang uupuan ko, napa ngiti naman ako dahil hindi na ako masyadong naka ramdam ng sakit dahil sa unan na nilagay niya

“Dito ka muna, kukuha ko lang ang break fast natin at saka…. ’yung pain killer mo” naka ngiting saad niya sa akin, halata sa mukha niya na inaasar niya ako, napa simangot na lamang ako pero hindi ko na pinakita sa kanya pag kakuwan ay tumango na lamang ako sa kanya

napa buntong hininga na lamang ako ng tuluyan na siyang lumabas sa kanyang kwarto para kuhain ang aming break fast

Ilang saglit lang naman ay agad din siyang naka balik dala ang break fast namin at saka ’yung pain killer ko

Tahimik lamang naming pinag salohan ang aming umagahan paminsan minsan ay nag tatanong siya sa akin kung masakit pa ba daw ang aking pang upo kaya naman tapat ko siyang sinagot na oo, na merong sa akin ang nahihiya pero naisip ko ay wala na naman siguro akong dapat pang ikahiya kay Richard nakita at nahawakan na niya ang sa akin at saka napasok.

Nag matapos ay pinainom niya ako nang gamot ng sa ganun daw ay mawala ang sakit.

Halos mag habol din kami ni Richard sa loob ng kanyang kwarto, nanonood lamang kami ng mga movie at saka nga padeliver ng pizza, mag hapon kaming mag kasama kaya naman mag hapon din niya akong kinukulit, gusto niya kasing doon na lamang daw kaming dalawa sa condo niya mag stay.

---

“Uuwi na ako” paaalam ko sa kanya ng lumabas ako sa loob ng kanyang cr, kasalukuyan siyang naka upo sa kanyang kama habang nag lalaro sa kanyang cell phone, agad naman siyang napatingin sa akin pag kakuwan ay mabilis niyang sinilid sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone

“Hatid na kita” biglang sagot niya sa akin ng maka lapit siya sa may puwesto ko at saka niya ako inakbayan palabas ng kanyang silid, sakto naman na pag labas namin ay naka salubong namin ang mama ni Richard

“Ohh hijo uuwi ka na?” tanong niya sa akin ng makita niya kami ni Richard tumigil naman kami ni Richard sa aming pag lalakad sa may harap niya

Ngumiti ako kay tita bago ako nag salita,

“Yes po tita” medyo na hihiya kung sagot sa mama ni Richard

“Ahh ganun ba, Hindi ka ba man lang mag hahaponan?” tanong niya sa akin pag ka kuwan ay tumingin siya may bandang leeg ko pag kakuwan ay binaling niya ang kanyang tingin sa kanyang relo

“Sa bahay na lamang po tita” sagot ko sa kanya na medyo nahihiya pa rin.

“Sige, mag ingat kayo” pag suko niya at saka siya tumingin kay Richard “mag ingat ka sa pag mamaneho ah” baling niya kay Richard

“Yes mom” sagot sa kanya ni Richard at saka ito humalik sa pisnge ng mama niya

“Una na po kami Tita” saad ko ng matapos akong makipag beso sa kanya, tumango lamang ito sa amin

Pag labas namin sa bahay nila Richard ay agad kaming dumiretso sa sasakyan niya

“Bakit mo biglang naisipang umuwi?” biglang tanong sa akin ni Richard, tumingin pa siya sa akin bago niya paandarin ang kotse niya

“Tumawag kasi sa akin si Daddy, pinaalala niya sa akin na sa kanila muna ako tutuloy nakaka isang buwan na pala ako kay nanay” sagot ko sa kanya, pansin ko naman ang pag igting ng panga niya.

“Naiintindihan mo naman ang sitwasyon ko diba?” dagdag na tanong ko sa kanya, marahan siyang tumango sa akin habang naka tingin pa rin siya sa kalsada

“Kaya kailangan kung umuwi ng mas maaga ng maayos ko ang mga gamit kong dadalhin, nakalimutan ko kasi na ngayon na pala ako lilipat sa kanila” dagdag ko pang saad sa kanya

Narinig ko naman ang pag buntong hininga niya bago siya mag salita

“Basta dumistansya ka ng kunti kay Jhiro” sagot niya sa akin na ikinakunot ng aking noo

“Wag mong sabihin na kahit sa kapatid ko ay nag seselos ka” medyo natatawa kong saad sa kanya natigilan lamang ako ng mapansin kung seryoso siya

“You can’t blame me Rain , alam kung minsan nang nahulog ang loob ni Jhiro sayo” saad niya sa akin bakas ang pag kaseryoso sa kanyang boses

“

Yah, pero alam kong naiintindihan na ni kuya Jhiro ang sitwasyon naming dalawa, at saka pakiramdam ko naman ay wala ng nararamdaman sa akin si kuya Jhiro, past is past okay?“ saad ko sa kanya at saka ko hinawakan ang kanyang baba, tutok pa rin ang mata niya sa pag mamaneho, ilang saglit pa ay ninakawan ko ng halik sa pisnge si Richard at saka ko inayos ang upo ko

Pansin ko naman na natigilan siya pero agad din naman siyang naka bawi pag ka kuwan ay gumuhit ang isang ngiti sa kanyang labi.

A/n: naka dalawa akong gawa ng Chapter 27 dahil ang una kung gawa ay biglang nawala dito sa aking drafs mahigit 2.3k words na ’yun kaya naman nakakapang hinayang 😭 kaya natagalan ay bigla akong tinamad ng nawala any una kung gawa 😭 ni try kung tingnan sa Revision History pero wala talaga ’yung sinulat ko, hindi ko alam siguro dahil dito sa version na gamit ko? Naka premium kasi ako .

28[SPG]

KISS ME UNDER THE RAI

N

[

Julbertson Series]

Chapter

2

8

W arning: Matured Content // SPG : Bed Scene

RAIN’ S POV

Isang linggo ang lumipas, isang linggo na rin ako dito kilala Daddy, si mama naman ay nabalitaan ko na nakila Richard ulit para ipag patuloy ang kanyang trabaho doon

“Hindi ka ba papasok?” tanong sa akin ni Kuya Jhiro, agad akong napatingin sa kanya na kasalukuyang nasa may pintuan ng kuwarto ko, wala siyang sout na damit pang itaas tanging boxer lamang ang sout niya, siguro ay kakatapos lamang niyang maligo, tumutulo pa kasi ang tubig sa may buhok niya

“Papasok ako, mag aayos lang ako” saad ko sa kanya nang akmang bubuka na naman ang kanyang bibig

“Sige na mauna ka na kuya sa Dining Area, susunod na lang ako” saad ko pa ng mapansin kong wala pa ata itong balak umalis sa may pintuan.

Ilang saglit pa ay narinig ko na ang pag sarado ng pintuan ng aking kuwarto

Bumumtong hinginga muna ako bago ’ko ayusin ang aking sarili, araw ng lunes may pasok na naman

Ng matapos akong makapag ayos ng mga gamit ko sa kuwarto at makapag ayos ng aking sarili ay agad na din akong lumabas sa aking kuwarto at saka nag tungo sa dining area kung saan ko nakita sila tita at daddy pati na rin si kuya jhiro

“Good morning” bati sa akin ni tita, ngumiti ako sa kanya

“Good morning din po tita” saad ko at sa ako humalik sa pisnge niya

“Good morning daddy” bati ko naman kay daddy at saka ko ginawa rin ang ginawa ko kay mommy na pag halik sa pisnge

“Good morning” balik na bati sa akin ni Daddy

Tumingin ako kay kuya Jhiro, ngumiti ako sa kanya

“Good morning kuya” bati ko sa kanya at saka ako umupo sa upuan ko at saka nag simula na ring mag almusal

_

“Saglit lang Rain” habol sa akin ni kuya Jhiro ng palabas na ako ng bahay, para antayin si Richard ang usapan kasi namin ay susundoin niya ako dito sa amin

“Bakit kuya” tanong ko sa kanya ng humarap ako

“Sabay na tayo” saad niya sa akin, umiling naman ako sa kanya at saka ako pasimpleng tumingin sa Relo ko

“Hindi na Kuya Jhiro, susundoin ako ni Richard” sagot ko sa kanya, nakita ko naman ang pag simangot niya

“Sige pero sa isang kundisyon” saad niya sa akin, na agad na ikanakunot ng aking noo

“Kundisyon?” pag kakuwan ay tanong ko sa kanya

tumango naman ito sa akin “Oum” nakangiting saad niya sa akin, kalukuhan na naman ’to ng magaling kong kuya

“Ano ’yun?” saad ko sa kanya sa naiinip na tuno

“Kiss mo muna ako dito” saad niya sa akin sabay turo sa kaliwang  pisnge niya

“Huh?” naisaad ko na lang sa kanya, sabi na’t kalukuhan na naman ’to

“Sabi ko kiss mo ’ko sa pisnge, kasi kanina nag good morning ka lang, pero walang kiss hindi katulad sa ginawa mo kay Mommy at Daddy” parang batang saad sa akin ng kapatid ko, bahagya naman akong natawa na ikasimangot niya

“Okay sige” pag suko ko sa kanya, dahilan para kumawala sa kanya ang isang malawak na ngiti

bahagya ito yumuko sa akin para ma  abot ng aking labi ang pisnge niya, mas matangkad kasi siya sa akin kaya kailangan na yumuko talaga

Ng makayuko siya ng tuluya ay mabilis ko naman siyang hinalikan sa kanyang pisnge kasabay nun ang pag tawag ng kung sino sa pangalan ko.

“Rain” tawag ng kung sino agad ko namang nilingon kung sino ito

Si Richard lang pala

Tatawagin ko na sana ito ng talikuran ako nito kaya naman mabilis akong tumakbo sa may gawi niya

“Richard” saad ko sa kanya ng makapasok ako sa kotse niya

ngunit wala akong nakuhang sagot mula sa kanya

natigilan na lang ako at saka nag isip kung bakit ganun na lamang ang ipinapakitang ugali sa akin ni Richard ngayon, napahawak ako sa aking ulo ng maalala kong nag seselos nga pala ito sa kapatid kong si kuya Jhiro tapos maabotan pa niya kami na hinahalikan ko ito sa pisnge, patay

bumuntong hininga ako at saka tumingin sa kanya

“Richard, ’yung nakita mo walang ibig sabihin ’yun, mag kapatid kami okay? Dugo’t laman kami, nanlalambing lang sa akin ang kapatid ko” saad ko sa kanya hindi ko alam kung bakit kailangan kong mag paliwanag sa kanya e, wala namang ibig sabihin ’yun mag kapatid kami ni kuya Jhiro parehas kami ng ama at hindi lang mag stepfather, kaya wala akong nakikitang magandang dahilan kong bakit kailangang mag selos ni Richard doon dahil wala namang kaselos selos

hindi ito sumagot sa paliwanag ko at pinag patuloy lamang niya ang pag mamaneho niya, dahilan para mapa iyak ako.

Hindi ko alam kong bakit ako biglang napaiyak siguro ay natatakot lang ako baka kasi iwanan na niya ako dahil nag seselos siya

natigilan lang ako sa aking pag iyak ng bigla niyang itigal ang kanyang sasakyan

Agad itong lumapit sa akin at saka ako niyakap

“Sorry, stop crying okay?” saad niya sa akin at saka ako hinalikan sa aking noo, tumango ako sa kanya habang pumapatak pa rin ang aking luha na mabilis naman niyang pinunasan

“Shh, sorry! hindi ko lang talaga maiwasan na hindi mag selos sa kuya mo, promise last na ’yun” saad niya sa akin at saka niya ako hinalikan this time ay sa labi na niya ako hinalikan, lumalim ang halikan namin natigil lamang ’yun ng may biglang bumusina sa likuran namin, medyo nasa gitna pala naka parada ang sasakyan ni Richard

Muling binuhay ni Richard ang makina ng kanyang sasakyan at saka siya muling nag maneho, halata sa kanya ang pag kabalisa, napatingin ako sa kanya at saka napatingin sa may pants niya at doon ko nakita ang malaking umbok sa may hita niya.

Sumulyap ito sa akin, nakita ko sa mata niya ang matinding pangangailangan

kinuha niya ang isa kong kamay at saka ito dinala sa pagitan ng kanyang hita, ramdam na ramdam ko ang katigasan niya at ang pangangailangan niya

Patuloy pa rin siya sa kanyang pag mamaneho gamit ang isang kamay habang ang isa niyang kamay ay nasa may kamay ko para iguide ako

Unti unti niyang ginalaw ang kamay ko sa may umbok niya, sobrang tigas na nito alam kong galit na galit na ang pag kalalaki niya ngayon

Tinapik ko ang kamay niya at saka ako bumaling sa kanya

“Baka mabangga tayo” kinakabahang saad ko sa kanya

“Hindi ’yan, tuloy mo lang” sagot niya kaya naman wala na akong nagawa at pinag patuloy ko na lang ang pag himas sa alaga niya, may tiwala naman ako sa kanya at saka ngayon ay dalawang kamay na niya ang gamit niya sa pag mamaneho

“Ugh” ungol niya habang nakatingin pa rin sa harapan

medyo binaba ko ng kunti ang sarili ko sa may upuan buti na lang at medyo maliit ako kaya hindi ako nahirapan

Binuksan ko ang butones ng kanyang pantalon at saka ko binaba ang zipper niya tumambad sa akin ang kanyang boxer brief, bahagya niyang tinaas ang kanyang puwetan dahilan para hindi ako mahirapan na ibaba ang pantalon niya

Ng mababa ko ang boxer brief niya at ang pantalon niya ay agad na tumambad sa akin ang kanyang walo’t kalahating pulgada, sobrang laki at tayong tayo ito

tinaas baba ko ito dahilan para mapaungol siya muli, sobrang init ng ari niya

“Subo mo na, baby” saad niya sa akin, tumingin ako sa kanya na mumungay ang kanyang mga mata

Dahan dahan kong binaba ang aking ulo papunta sa pag kalalaki niya

Hinalikan ko muna ang ulo nito at saka ko pinag laruan ang butas ng ari niya gamit ang aking dila ng matapos ay ang dinilaan ko naman ay ang katawan ng ari niya dinilaan ko ito hanggang sa may baba niya, lumakas ang unggol ni Richard kinakabahan ako baga masagasaan kami, pero pinag sawalang bahala ko ito dahil sa sobrang init na nararamdaman ko

“Subo mo na” saad ni Richard sa akin, dahil puro dila lang ang ginawa ko, muli kong dinilaan ang ulo ng kanyang pag kalalaki bago ko ito isubo, dahil malaki ito ay hindi ko ito maisubo ng buo kaya naman sinubo ko na lamang kung ano ang kaya kong isubo habang sinusubo ko ito ay nilalaro naman ng dila ko ang ari niya dahilan para maipreno ni Richard ang kanyang kotse at dahil din doon ay biglang bumaon ang alaga ni Richard sa aking bunganga hindi ko alam kong buo ko bang naisubo ang alaga niya pero ng makita ko ang bayag niya ay nasabi kong buo kong naisubo ang alaga niya

Agad kong tinaas ang bunganga ko ng pakiramdam ko ay hindi na ako makahinga niluwa ko ang alaga niya hanggang sa ulo ng alaga niya, inangat ko ang mata ko sa kanya nakita kong naka bukaka ang bunganga niya

Muli akong nag taas baba sa kanyang pag kalalaki at saka ko huhugotin ang pag kalalaki niya sa bunganga ko para bugahan ito ng mainit kong hininga dahilan para mapasabunot ito ng bahagya sa aking mukha, hindi ko alam kong saan ko ito natutunan kusa ko na lamang kasing nagawa ang mga bagay na ito dahil sa sobrang kainitan

Muli akong nag taas baba sa kanya ilang saglit lang ay naramdaman ko muli ang pag andar ng sasakyan niya

Habang subo subo ko ang ulo ng alaga niya ay marahan ko namang  tinaas baba ang katawan ng alaga niya gamit ang kamay ko

Tinanggal ko ang kamay ko sa katawan ng alaga niya ng maisipan ko siyang muling ideep throat, medyo nahirapan ako kasi naduduwal na ako kahit na nakaka kalahati pa lang ang nasusubo ko pero hindi ako tumigil hanggang sa ma deep throat ko ito. Ilang saglit lang ay naramdam ko ang bahagyang pag angat ng balakang ni Richard marahan niyang tinira ang bunganga ko, tangina

sumabay ang balakang ni Richard sa pag taas baba ng bunganga ko sa kanyang balakang, napatingin ako sa kanya ng hawaka niya ang ulo ko para patigilin tumingin ako sa kanya pero nginitian niya lang ako, tatangalin ko na sana ang alaga niya sa bunganga ko ng tumaas ang balakang niya at saka ko tinira.

Tangina? Ito ba ’yung monthfuck na sinasabi

Hawak ng isa niyang kamay ang ulo ko habang tinitira niya ako sa aking bibig, pabilis ito ng pabilis medyo nahihirapan na rin akong huminga kasi dinidiin niya ang bunganga ko sa pag kalalaki niya, lumaki ang mata ko ng maramdaman ko ang pag sabog niya ng masagana niyang katas, sunod sunod ito at sobrang dami, wala sa sariling nilunok ko naman ito, sa sobrang dami ay ang iba ay umawas sa bunganga ko at tumulo sa pantalon niya

Sinimot ko ang katas niya sa kanyang alaga at saka ko sinipsip ang katas na tumulo sa kanyang pantalon, tumingin ako sa kanya na ngayon ay namumula ang mag kabilang tainga

Kumuha siya ng tissue at saka ibot sa akin agad ko namang pinunasan ang bunganga ko at saka ako tumingin sa alaga niya, muli kong niyuko ang ulo ko papunta sa alaga niya at saka ko siya mabilisang dineep throat at saka ko pinunasanan ang kanyang alaga gamit ang tissue na binigay niya inayos ko ang kanyang alaga sa kanyang pantalon, muli kong tinaas ang zipper nito at binotones

29

KISS ME UNDER THE RAI

N

[

Julbertson Series]

Chapter

2

9

RAIN’ S POV

Ilang linggo ang lumipas simula ng may nag yari muli sa amin ni Richard, noong una ay natatakot talaga ako na baka matulad ako sa iba na kapag nakuha na ng lalaki ang gusto ay bigla na lang iiwan ang kapareha, swerte ko na lang at hindi ganun si Richard, minsan ko na ring natanong ang bagay na ’yun kay Richard natatandaan ko pa nga na inaway ko pa siya ng araw na ’yun. sinabi ko sa kanya kung bakit hindi nya pa ako iniiiwan tutal ay nakuha na niya ang gusto niya sa akin, natawa lamang siya sa akin noon sa tanong ko, at saka niya sinabi sa akin na wag ko daw siyang igaya sa iba, medyo napahiya tuloy ako pansin ko rin kasi ang lungkot niya sa kanyang pag tawa, sinabi pa niya sa akin na hindi na naman daw kami mga bata kaya wag daw akong mag alala at hindi daw niya ako iiwan at hindi siya mag luluko

“Rain?” biglang tawag sa akin ng kung sino, kaya naman agad kung nilingon kung sino ito si Tristian pala

bahagya akong ngumiti sa kanya at saka ko siya binati “hi” saad ko ng makalapit siya sa may puwesto ko

“Anong ginagawa mo dito?” tanong niya sa akin at saka umupo sa upuan na aking inuupuan

“Nag papahangin lang” sagot ko sa kanya at saka ako tumingin sa paligid, kasalukuyan akong naka upo dito sa isa sa mga upuan dito sa  may Rooftop ng grade 12

tumango siya sa akin at saka siya tumingin sa paligid

“Malapit na ang time, wala ka naman sigurong balak mag cutting class no?” tanong niya sa akin na mabilis ko namang ikinailing

“Wala no” saad ko sa kanyang natatawa

“So tara na?” aya niya sa akin at saka siya mabilis na tumayo mula sa pag kaka upo at saka niya nilahad ang kamay niya para makatayo ako mula sa pag kaka upo ko, agad ko namang pina unlakan ang kanyang pag aanyaya dahil mabilis kong inabot ang kanyang kamay

“So, kumusta kayo ni Richard” biglang tanong niya sa akin, natigilan naman ako sa naging katanungan niya sa akin pero ilang saglit lang ay bahagya akong tumawa

“Ito strong pa rin” natatawa kong saad sa kanya na ikinangiti niya

“Good ’yan” sagot na lamang niya sa akin, baba na kami mula sa hagdan sakto naman na nakasalubong namin si Richard

Ngumiti ito sa akin ilang saglit lang ay napatingin siya sa kamay namin ni Tristian na ngayon pala ay mag kahawak pa rin, hindi ko man lang kasi namalayan dahil na aliw ako sa aming pag kukuwentuhan, handa na sana akong mag paliwanag kay Richard ng makita ko na ngumiti siya sa akin hudyat na okay lamang

“Kanina pa kita hinahanap, akala ko ay napa ano ka na” saad niya sa akin na medyo may pag alala sa kanyang boses, agad ko namang binitawan ang kamay ni Tristian at saka ko hinakbang ang aking paa pababa sa hagdan para mag kalapit kami

“Nag pahangin lamang ako dito sa Rooftop” nakangiting saad ko sa kanya na ginantihan niya rin naman ng isang magandang ngiti

“Pre!” saad niya kay Tristian sabay tapik sa balikat nito

“salamat sa pag sama sa Girlfriend ko” saad niya kay Tristian na medyo ikinapula ng pisnge ko, girlfriend kasi ang tawag niya sa akin, girlfriend niya rin ako kung tratohin, medyo napayuko rin ako kasi hindi ko alam kung sarcastic ba ’yun pero hindi naman ganun ang pag kakasabi ni Richard

“Welcome” nakangiting saad ni Tristian sabay iling at saka siya nauna na sa amin ni Richard

“Richard” pag tawag ko sa kanyang pangalan mahahalata mo ang kaba sa aking boses, gusto ko lang kasing ipaliwanag sa kanya ang nakita niya kanina na mag kahawak ang aming kamay ni Tristian, alam ko rin naman na medyo may pag kaseloso siyang tao, tulad na lamang ng kapatid kong kanyang pinag selosan

“Shh, may tiwala ako sa’yo” saad niya sa akin at saka siya mabilis na humalik sa aking labi

“Tayo na” pag ayaya niya sa akin at saka siya umakbay na ikinangiti ko na lamang at saka ako tumango sa kanya

Pakiramdam ko talaga ay ako na ang pinaka maswerteng tao sa buong mundo dahil meron akong isang Richard Julbertson.

Pag karating namin sa classroom ay halos kasunuran lamang din naming pumasok ang aming subject teacher, buti na lang talaga at hindi kami na late kasi pag nag kataon ay malilintikan kami lalo na’t may pag ka masungit pa naman ang subject teacher na ito.

“Sa bahay ka na lang daw umuwi sabi ni Nanay” saad sa akin ni Richard, kakalabas lamang ng aming pang huling guro, ang iba naman naming kaklase ay nag labasan na rin

“Ahm, sige! Mag papaalam lamang ako kay kuya Jhiro” sagot ko sa kanya at saka ako bahagyang tumingin sa upuan ni kuya Jhiro na kasalukuyang nag aayos ng kanyang gamit

“Sige, antayin kita sa labas” sagot niya sa akin at saka nauna ng lumabas ng classroom

Nang makalabas si Richard agad akong nag lakad papunta sa puwesto ni kuya Jhiro, nag aalinlangan pa nga ako sapagkat andun din si Nicole na kasalukuyang kausapan ni Kuya Jhiro

Ng makalapit ako sa puwesto nila ay agad akong napansin ni Nicole, kaya naman nginitian ko na lamang siya, kahit papaano ay naging kaibigan ko din naman siya, natapos nga lang ng hindi ko alam ang dahilan

Pag katapos kong ngitian si Nicole ay bumaling ako kay kuya Jhiro na hanggang ngayon ay hindi pa rin ako napapansin, kaya naman agad akong nag salita ng makuha ko ang atensyon niya na hindi naman ako nabigo

“Kuya” pag tawag ko kay kuya Jhiro para makuha ang atensyon niya, agad naman siyang napatingin sa gawi ko, binigyan niya ako ng nag tatanong na tingin

“Bakit?” tanong niya sa akin at saka siya tumingin kay Nicole kaya naman napatingin din ako kay Nicole at nahuli ko siyang nakatingin sa akin, nang makita niyang naka tingin ako sa kanya ay agad siyang ngumiti sa akin at ang siyang ikinagulat ko ay ang kanyang biglang pag tayo at biglang pag yakap sa akin na siyang ikinatigil ko

“Sorry!.. sorry!” umiiyak niyang saad sa akin na siyang ikinalambot ng aking puso

“Sorry Rain kung hindi kita pinapansin kasi naman….” saad niya sa akin na hindi na niya natapos dahil agad din siyang umiyak, kaya naman para mapagaan ang kanyang pakiramdam ay tinapik ko siya sa kanyang likod, pahiwatig na okay lamang at pinapatawag ko na siya, inaantay ko lang din naman ang kanyang paliwanag

Ginaya ko siya paupo sa isang upuan na malapit sa akin, at doon kami naupong dalawa habang si Jhiro ay naka tingin lamang sa amin

Umiiyak pa rin si Nicole na ikinuwento kung bakit niya hindi ako pinapansin, hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa kanyang dahilan, gusto niyong malaman? Huli!, Marites ka rin noe, charr!

Kahit na medyo naiinis ako sa kanyang dahilan ay mas pinili ko na lamang siyang intindihin at tawanan

Sinabi niya kasi sa akin kung bakit hindi niya ako pinapansin ay dahil daw sa isang dare, humingi siya sa akin ng pansensya dahil nablackmail lamang daw siya, hindi ko na tinanong kung sino ang nag dare sa kanyang pero sinabi niya sa akin na ang dare na ’yun daw ay isang buwan lamang kaso lumipas ang isang buwan ay hindi pa rin niya ako pinapansin dahil nahihiya daw siya sa akin at hindi niya alam kung paano niya ito ipapaliwanag sa akin

Natapos ang pag uusapan namin na ’yun ay naging mag kaibigan muli kami binati pa niya kami ni Richard sa aming relasyon sana daw ay mag tagal ito.

Sobrang saya ko ng mga oras na ito dahil muli kaming nag kaayos ni Nicole kahit ganun ’yung reason niya ay lablab ko pa rin naman ang lukarit kung kaibigan na ’yun. Naiintindahan ko naman siya dahil ganun naman siya noon pa man.

“Tayo na?” aya sa akin ni Richard ng lumabas ako ng classroom, nakalimutan kung nag aantay nga pala sa akin ang BOYFRIEND KO.

“Una na kami Insan, bayaw” saad niya kay Nicole at saka tinanguan si kuya Jhiro

“Ahh kuya Jhiro, sabi ni Nanay kila Richard na daw muna ako” saad ko kay kuya Jhiro na kanyang ikinatango

“Sige, ingat sasabihin ko kay Dad” sagot niya sa akin, nag patingin ito sa akin ay inilingan ako nito, siguro ay napansin niya na kanina pa ako sa loob ng classroom pero hindi ko pa nasabi kay kuya Jhiro ang sadya ko, sorry naman

A/N: Tulad nga ng sinabi ko sa RP ACCT ko tapos ko nag isulat ang story na ito, pero muli na namang nag bago ang isip ko, ang kasunod sana nito ay Epilogue na

pero naiisip kung dagdagan dahil hindi ko nasunod kung ano ang gusto kung magyare sa story na ito, sorry guys ganto talaga ako bigla bigla na lang tinatapos ang isang story kahit bitin. Tulad ng MBFH At MBH.. sorna… HAHAHHA pero ito ayaw ko ’tong bitinin gustong gusto ko kaya itong story na ’to (walang kasing may gusto kaya ako na lang HAHAH)

Ang RP ACCT [FB ACCT] ko po ay GINOONG HYDE WRITES. NAG P-POST DIN PO AKO NG STORY DYAN NAKA PIN PO ANG LINK SA PROFILE KO. Thank you! Xoxo.