Chapter 1: Introduction

REMINDER!

This is only a SNIPPET ! Updates are still being made. -*-

Hoven’s POV

“We’ll live here, Mom?” Tanong ko kay Mommy nang makarating na kami sa aming magiging bahay.

Kalalabas lang namin sa kotse at nasa harapan namin ngayon ang isang malaki at kulay puti at brown na mansyon. It’s a mixture of modern and old architecture. I’m pretty sure it’s an old mansion that was transformed into a hybrid house because of the constant renovation.

“Yes, Bunso. This was your Lolo Dencio’s house and where your dad used to live.” Sagot ni Mommy.

Lolo Dencio died last year. At dahil only child lamang ang Daddy ko kaya lahat napunta sa kaniya kasama na rin ang mansion at mga lupain.

I’ve never been in this house before. Nakatira kami sa Makati and we never had the chance to visit. Palagi kasing si Lolo ang bumibisita sa amin kaya never ko pa nakita ang bahay na kinalakihan ni Dad.

By the way, ang mansion na ito ay nasa gitna ng malawak na lupain.

Our family has been in the business industry for over a century, pero we never participated in showbiz. We like to keep things as private as we can. No reporters or paparazzi and away from the media.

Our business consists of numerous companies. We have a business in horse breeding, one for poultry, another one for agriculture, and one in manufacturing. Kaya samu’t saring businesses ang mayroon kami. And hindi rin fond ang family ko for personal interviews, pero if it’s an interview for our business tsaka lang tatanggapin at kukuha lamang ng representative in our company to have the interview.

“Where’s Dad? Akala ko sasabay siya sa’tin?” Tanong ko kay Mommy habang papasok na kami sa mansion.

May limang katulong ang bumitbit ng aming mga maleta. Kada isang katulong ay may hawak na dalawang maleta, which more than half of the baggages belongs to me.

“May kinaka-usap kasi ang Dad mo, Bunso. Since isang taon na ang nakararaan kaya wala nang mga katulong dito aside from the caretaker at yung hina-hire na mga katulong every week para mag-linis.”

“But he’s here na, right?”

“Yup, I think nasa office na ang Dad mo.”

Three days ago nang maunang lumipat dito si Dad sa mansion. Sabi niya kasi sa amin ay babalik siya para siya na kang daw ang magda-drive, pero nalaman ko na lang na yung driver na kang daw ang magmamaneho sa amin papunta dito.

It took us six hours to get here. Mabuti na lamang at naka-tulog ako sa buong byahe.

“What about my school, Mom?” Tanong ko habang hinahanap ni Mommy yung susi ng front door. A huge brown wooden double doors.

Isang buwan na lang kasi ang bakasyon at pasukan na ulit. I can’t commute from here to my previous school dahil sa layo.

“Your Dad and I will talk about it. For now, let’s settle in and enjoy your vacation here.”

Napa-busangot na lamang ako sa sagot ni Mommy. Alam kong ipapa-stay na niya ako dito at dito na rin nila ako ie-enroll kahit hindi pa nila sabihin sa akin. I can already feel it.

I’m fine with it naman. It’s not like I have made friends back in my old school.

I have no one who is the same age as me that I am close with. My Dad is an only child, my Mom is an only child too. I have no cousins to play with nor childhood friends, since I was homeschooled.

Nag-start lang ako mag-aral sa isang actual school nang mag-high school ako, from grade-seven up to last year (grade-ten). Pero I never really made a friend-friend na kaya kong mag-open-up to. Lahat lang ay either acquaintances or group mates.

I’m sixteen years old na at grade-eleven na ako next month.

“Woah,” sambit ko nang makapasok na kami sa loob ng mansion.

We were greeted by a spacious hall, hindi ko kasi pwedeng tawagin na living room lang ito dahil sa sobrang laki nito. It has high ceiling and big glass windows.

White wooden furnitures with velvet cloth, glass and porcelain vases and figurines, marble floors, and three chandeliers.

“It’s gorgeous here, right? Your room is on the second floor. Manang, paki-hatid ho si Bunso sa kwarto niya,” utos ni Mommy sa katulong bago bumaling sa akin ng tingin. “Go ahead and take a rest. Alam kong napagod ka sa byahe.”

“Okay, Mom.”

“Dito po, Sir.”

Sumunod naman ako sa katulong na inutusan ni Mommy na maghahatid sa akin sa magiging kwarto ko.

Sa gitna ng hall ay mayroong malaki at marbled na hagdan na papuntang second floor. The intricate design is so well made, the attention to details is just perfect.

How come na never kami dinala dito niya Kuya nina Mom and Dad? Sobrang ganda dito at kahit na hindi ko pa nakikita yung bakuran, alam ko nang sobrang ganda at sobrang sariwa ng hangin.

“Bunso?”

Napalingon ako sa pamilyar boses na tumawag sa akin nang maka-apak ako sa second floor.

“Dad!” Sigaw ko sabay lapit kay Dad at binigyan siya ng yakap.

Niyakap naman ako pabalik ni Dad. He’s wearing his usual polo-shirt and slacks.

“I missed you, Bunso. Where’s your Mom?”

Bumitaw na kami sa pagkakayakap.

“Nasa ibaba po si Mom. I missed you too, Dad!”

Napangiti naman si Daddy. “Anyway, let me introduce you to our newly hired people.” Sabi ni Dad sabay baling sa mga tao na nasa kaniyang likod.

Sa likod ni Dad ay naka-sunod sa kaniya ang apat na lalake.

Damn. They work for us? They look like they work as models because of their well-built bodies, but some of them look like they’re already in their thirties.

“This is Samson and Macoy, our new bodyguards.”

Kunaway naman sa akin ang dalawang lalake. Samson looks like he’s in his early thirties, around 5’7 ang tangkad at moreno. Para siyang may lahing spanish at medyo maganda rin ang katawan. Macoy, sa tingin ko magkalapit lang ang edad nila ni Samson pero mas bata. He’s also moreno at may gupit na semi-kalbo and medyo matangkad lang ng kaonti kay Samson.

“This person right here is Lorenzo, our new head chef.”

Kumaway naman sa akin ang isang lalake na mukhang nasa late thirties na. Alam kong medyo may edad na siya pero hindi ito halata sa kaniyang katawan dahil maganda ang hubog ng kaniyang katawan at wala siyang dad bod. Mayroon siyang kulay itim na buhok na maikli.

“Then this is Enzo, our gardener.”

Sunod namang bumati sa akin ang isang matangkad at meztizo na lalake. He looks young, around early twenties. I’m pretty sure he goes to the gym frequently dahil hubog ang kaniyang katawan sa mga muscles. He got bushy and well shaped eyebrows, tall nose, pretty eyes, pump lips, and attractive adams apple.

In short, gwapo. sobra.

“This is my son, Hoven. I hope you get along.”

“Uhm, hello po,” bati ko naman sa kanila pabalik.

Holy crap, am I getting attracted to our new workers? Stop this madness, Hoven.

Pero damn. My young and naive heart can’t stop beating for these yummy treats in front of me.

. . . . . . .

Author’s Note:

Good day, everyone!

I decided to discontinue the Inosente Series for now at mag-sulat muna ng panibagong story.

It’s been a fantasy of mine to write a story about hardineros pero I want to finish two stories of the Inosente Series bago ito isulat.

The official update will be released next month! I can’t wait for all of you to read it!

I hope you enjoy!

Sincerely yours, CintoSan

Chapter 2: Witness

Hoven’s POV

Mang marating ko na ang aking kwarto ay agad akong nahiga sa malambot at malaking kama.

My bedroom is big, the fact na hindi pa ito ang pinakamalaki ay mas lalong nagpa-bilib sa akin. I have my own bathroom na malaki din, mayroon ring coffee table setup na may dalawang single sofa, also, I have a huge balcony too.

The design is very minimalistic but baroque style. White, dark brown, dark grey, and black ang color scheme ng kwarto. I like it. It’s not boring and not too extravagant.

Habang nakatihaya sa kama, hindi ko mapigilang pumasok sa isip ko ang itsura ni Kuya Enzo. He is totally my type of guy. Never pa akong nakaramdam ng ganito, ever! Madami rin namang gwapo sa school namin and I did have some inspiration at school, but this one is different. He is definitely different from the guys I see at school.

The moment I made eye contact with him, my heart immediately started racing and pounding.

Pero hindi lang iyan, mayroon akong nararamdaman sa kaloob-looban ko na parang nabuhay. Mainit at nakakakiliti sa pakiramdam… ito ba yung tinatawag nila na libog? Did I get horny the first time I saw him?

Holy shit.

I mean, I do admit that I am attracted to him. His sex appeal was so strong that it had that kind of effect in me. And thinking of him again is giving me a hard on.

I need to get him out of my mind.

“Bunso?”

Perfect.

I hear Mom’s footsteps outside the door. Then narinig kong kumatok siya ng tatlong beses.

“Come in.”

Bumukas ang aking pintuan at pumasok si Mommy.

“How do you like your room?” Tanong niya sabay tabi sa akin ng upo sa kama.

“I like it better than our condo. It’s also bigger and more comfortable,” sagot ko.

Nangunot naman ang noo ni Mommy. “What do you mean? Do you not like your old room?”

Umiling naman ako.

“Not that I don’t like it. It’s just… wala masyadong nakakapasok na sunlight doon. Here, I can get much sunlight without going outside.”

Living in a condo has its own pros and cons. Dahil sa mayroong matataas na building na katabi kaya walang nakakapasok na liwanag ng araw sa kwarto ko. Whenever I’m in my room, hindi ko nakikita ang sunrise hangga’t hindi ako lumalabas dahil my room is on the other side.

So this new house is nice.

“That’s true. Anyway, gutom ka na ba? Let’s eat na sa baba. Our new chef cooked for us.”

Tumango naman ako at muling inayos ang kama at ang sarili bago sumunod kay Mommy pababa. Simpleng re-apply lang ng powder na hindi halata at nag-pabango yung sweet at hindi matapang.

Sensitive kasi ang ilong ko sa mga pabango na matatapang. Every time na nakaka-amoy ako ng mga pabangong matatapang, nahihilo talaga ako at nagkaka-sipon.

I’m still getting to know the ways of this mansion. Masyado kasing maraming hallways and doors kaya nakakalito talaga. My room is located at the end of the hallway kaya madali lang matandaan, pero yung mga pasikot-sikot ang medyo nakakalito dahil hindi ko pa alam kung saan iyon papunta.

I’ll need to take a tour around the house to familiarize myself.

“This taste good, Hon.” Sambit ni Mommy nang matikman ang kinakain na ulam.

Nasa ikalawang dining room kami ngayon. Dalawa kasi ang dining area dito sa mansion. Isa ay yung dining hall na mas malaki at malawak para sa mga parties or events, ito naman ay nasa isang medyo kalakihang kwarto pero mas intimate at private.

Our chef cooked pasta with chicken, roasted salmon, at nagprepare din ng salad.

The pasta was delicious and pati na rin yung pagkakaluto ng salmon. Hindi man ako fan ng mga gulay, pero yung dressing for the salad ay sobrang sarap.

“Mhm, Lorenzo was recommended to me by Gio. He used to cook for him as well,” sagot naman ni Dad.

Tito Gio is Dad’s best friend. They have been business partners for decades! Sa pagkatatanda ko, nagkakilala silang dalawa nung college dahil pareho sila ng program na in-enroll.

“I’m pretty sure the sauce for the roasted salmon was his own recipe. Hindi ko pa nata-try ang ganitong flavor pero I like it already.” Dagdag pa ni Mom.

Masarap nga ang mga niluto para sa amin. Hindi ko alam na ngayon na rin pala ang start ng pagta-trabaho nila sa amin.

Akala ko kasi nang makasalubong ko sila kanina ay parang ngayon lang sila na-hire ni Dad. Pero kanina pala yung briefing nila for a few reminders and clarifications daw at ngayon talaga officiallyang start ng pagta-trabaho nila.

I wonder kung may ginagawa na rin si Kuya Enzo?

Uhm, never mind.

“What’s your plan today, Bunso?” Tanong ni Dad nang matapos kami sa pagkain.

“Maglilibot-libot lang po ako, Dad. I want to familiarize myself around the house,” sagot ko.

“That’s good. Kahit isang pasada ka lang mag-libot ay makikilala mo na ang mga pasikot-sikot dito.” Sabi naman ni Dad.

“Do you want someone to assist you? I can ask Manang to help you look around,” suhestiyon naman ni Mommy.

Umiling naman ako. “I’m fine, Mom. Hindi naman po ako mag-tatagal.”

“Okay, if you say so. You can always ask for help if you want.”

Tumango naman ako. Nagpunas na ako ng bibig at nag-paalam na kina Mom and Dad.

Hmm.

Saan kaya ako unang pupunta?

Masyado kasing maraming area ang nasa loob nitong malaking mansion kaya mahirap din pumili kung ano ang uunahin kong tignan at puntahan.

Nag-simula ako sa pinaka-harap. Doon sa malawak na receiving are or yung malaking living room. Walang television doon pero mayroong projector. Napansin ko din yung pattern ng tiles sa sahig. Kulay puti ang tiles pero makikita mo ang mga naka-ukit dito na nagfo-form ng magandang pattern at texture.

Mayroon ding gym na puno ng mga equipments, library na sa tingin ko ay matagal nang hindi nagagamit pero walang alikabok, study area na katabi lang ng library na mayroong mga desk and computer setup.

Hindi ko pa nabibilang ng eksakto, pero, so far, mayroong eleven bedrooms na akong nakita at anim na office rooms. Hindi ko alam kung bakita kailangan na ganito kadami ang mga kwarto dito kung tatlo lang naman kami kasama ang mga workers namin dito (which is mayroon ding malaking area para sa kanila).

Dalawang kitchen at isang dirty kitchen, laundry room na konektado sa maid’s area, pantry na punong-puno ng mga stock goods.

“Wow,” singhal ko nang makalabas ako sa backyard.

Tumambad sa akin ang isang malaking swimming pool na mayroong waterfall sa dulo. It is shaped like a rectangle at malawak.

I can also see the vast landscape where our two barns are located.

I feel like I’m in New Zealand. Never pa akong nakakita ng ganito when I was still living in Makati, a big crowded city na puno ng mga skyscrapers and cars.

Sobrang sariwa ng hangin at hindi nakaka-paso ang araw. Wow, wala na akong iba pang masabi dahil sa gandang nasa harap ko ngayon.

Inaliw ko ang aking sarili sa paglilibot-libot sa mansion at around it. Ni walang segundo na na-boring ako while touring around. Everything really piqued my interest at sobrang daming pagtitignan. Busog na busog ang mga mata ko dahil sa sobrang ganda ng bahay.

DAMN. Sa sobrang pagka-aliw ko ay hindi ko na napansin ang oras. Alas-sais na?

I need to go back na. Kasalikuyan kasi akong nasa harap ng barn at katatapos ko kang tignan ang mga kabayo na nandito. Nalaman kong mayroon kaming sixteen adult horses and five newborn horses. Doon sa isang barn naman na mas malaki kumpara sa barn para sa mga kabayo ay punong puno ng mga manok sa second floor at sa ibaba naman ay mga baboy.

Naglalakad na ako pabalik nang mapadaan ako sa isang cabin. Ang cabin na ito ay puno ng mga gardening materials and equipments.

“Ugh.”

Napatigil ako sa aking paglalakad nang makarinig ng isang ungol.

Napa-lingon ako sa aking paligid lara tignan kung nanggagaling ba iyon sa malapit lang.

“Hngg.”

Naulit ulit yung pag-ungol.

I’m sure nanggagaling iyon sa likod ng cabin. Madilim pa kasi hindi pa nabubuksan yung mga ilaw dito sa labas.

Dahan dahan akong naglakad papunta sa likod ng cabin. I don’t know what and why I’m doing this pero I can’t stop both of my feet from moving and getting closer to the sound I’m hearing.

“Shh, hinaan mo lang ang ungol mo,” rinig kong boses ng isang babae.

“Hmm, ’wag mo kasing pasagyarin yung ngipin mo,” rinig kong bulong ng isang pamilyar na boses ng lalake.

What the—

Nang sinubukan kong sumilip ay tila naestatwa ako sa aking puwesto.

What the actual heck is going on here?

Kitang-kita ng dalawa kong mga mata si Kuya Enzo na nakatayo at nakasanday ang likod sa pader ng cabin habang ang kaniyang pantalon kasama na ang kaniyang boxers ay nakababa sa kaniyang mga tuhod.

Tayung-tayo ang kaniyang malaki, mahaba, at maugat na burat na sa tingin ko ay siyam na pulgada.

Sa kaniyang harapan ay may nakaluhod na isang babae na alam kong katulong namin dito dahil isa rin siya sa mga bumitbit ng mga bagahe namin kanina.

“Sorry, ang laki-laki kasi nitong alaga mo,” malanding sabi ng babae habang nakatingala kay Kuya Enzo.

Sinalsal ng marahan nung babae ang burat ni Kuya Enzo gamit ang kaniyang dalawang kamay. Kahit na gamit ang dalawang kamay ay hindi nito masakop ang kabuoan ng alaga ni Kuya Enzo.

Si Kuya Enzo naman ay nakabuka ang bibig at tila sarap na sarap din sa ginagawa ng babae. Tanging ang kaniyang puting tshirt na lamang ang suot niya na hinahawakan pa niya ang laylayan kaya tumambad sa akin ang ibabang parte ng kaniyang katawan na niluwa ang dalawang pandesal.

“Tanginaaa,” pigil na ungol ni Kuya Enzo nang muling ipasok ng babaeng katulong ang ulo ng kaniyang burat sa bibig nito.

Habang pinaglalaruan ng bibig at dila ng babae ang ulo ng tite ni Kuya Enzo ay marahan naman nitong sinasalsal ang katawan ng burat nito.

Rinig na rinig ko pa ang pag-sipsip at pag-higop ng makating babae sa burat nito Kuya Enzo. Hindi man nito kayang isubo ng buo ang kaniyang alaga ay alam kong gustong-gusto pa rin ni Kuya Enzo ang ginagawa sa kaniya ng babae.

“Ughh, malapit na akoo,” ungol ni Kuya Enzo.

“Iputok mo sa bibig ko, Enzo. Hngg.”

Tinanggal ni Kuya Enzo sa pagkakasubo ang burat niya sa bibig ng babae sabay bate sa kaniyang pagkalalake ng sobrang bilis.

Gamit ang kaniyang kanang kamay ay mabilis niyang sinasalsal ang sarili habang ginamit naman niya ang kaniyang kaliwang kamay para alalayan ang ulo ng babae na itapat ang bunganga nito sa kaniyang burat.

Nagsisilabasan na ang mga ugat ni Kuya Enzo sa kaniyang leeg at mukha. Namumutok na ang kaniyang mga muscles dahil sa marahas na pag-bate sa sarili.

“Tanginaaa, heto na akoo, fuuuck!”

Sa isang mahabang ungol ay pinunlaan na nga ni Kuya Enzo ang mukha ng babae habang nakatutok ang ulo ng kaniyang burat sa nakabukang bibig ng babae.

Ang unang tatlong putok ay tumama sa kaniyang mukha at hindi pumasok sa bibig ng babae dahil sa lakas ng pwersa ng paglabas ng kaniyang tamod kaya pumutok iyon sa sahig.

Ang mga sumunod na putok ng kaniyang dagta ay napunta na sa bibig at mukha ng babae na ngayon ay naghihintay pa rin ng ibubuga ni Kuya Enzo.

Taninga! Ang daming nilabas na tamod ni Kuya Enzo. Mahigit sampung masasaganang putok ang inilabas nito na siyang pumuno sa mukha at bibig nung babae.

Nakatingala ngayon si Kuya Enzo habang nakabuka ang bibig at hinihingal. Tumutulo na tin ang kaniyang mga pawis na siyang bumasa sa kaniyang suot na tshirt na naging sanhi ng pag-bakat bg kaniyang matipunong dibdib.

Fuck, he looks so hot.

Hindi pa rin sila umaalis sa kaniyang puwesto at tila pinapakiramdaman pa ang isa’t isa para magpahupa ng libog.

Holy shit. I need to get out of here before I get caught.

. . . . . . .

Author’s Note:

Next update will be on November 17, 2024.

Chapter 3: Temptation

Hello, Everyone!

Please excuse my late update on this story. Naputol po yung linya ng kuryente sa may malapit sa amin kaya nawalan kami ng kuryente.

Anyway, naayos na po ito kanina lang hapon at mayroon nang kuryente, pero mayroon pa ring parts sa Bicol na sobrang naapektuhan ng bagyo katulad ng Catanduanes.

Kaya sobrang thankful ako na minimal damages lang yung naranasan namin.

To those people who were affected by the super typhoon, I hope you and your family are doing okay despite the chaos that the storm brought.

To those people who have helped, donated, and have supported our fellow Filipinos in this crisis, thank you so much! Your kindness means a lot to us.

Thank you for being patient with me!

Now, Let’s get back to Hoven’s story!

Sincerely Yours, CintoSan

. . . . .

Hoven’s POV

Hindi ako nakatulog nang maayos kagabi.

Kahit anong pikit ko at kahit anong puwesto ay hindi ako dinalaw ng antok.

And it’s because of what I saw yesterday that stayed on my mind for the longest time kahit na ano pa ang gawin ko para lang malibang ako at mawaglit iyon sa isipan ko.

Kada pikit ko, yung mahaba, malaki, at maugat na burat ni Kuya Enzo ang nakikita ko. Pag-papaling ako sa isang side, yung mga nakakalibog na ungol ni Kuya Enzo ang naririnig ko. Like, ano ang dapat kong gawin?

Tatak na tatak na sa isipan ko yung itsura ni Kuya Enzo na sarap na sarap habang may lumalapa ng kaniyang pagkalalake.

Hindi mawaglit sa isipan ko yung hugis, haba, at morenong burat ni Kuya Enzo. Sobrang linaw ng imaheng lumalabas sa isipan ko.

Kahit ano ang gawin ko, palagi pa rin akong binabagabag nung mga sandaling iyon. Pero hindi ito katulad ng mga trauma, dahil aminin ko man sa hindi o kahit na pilit kong itanggi… nagustuhan ko kung ano man ang natuklasan ko sa likod ng cabin na iyon.

Napahawak ako sa aking dibdib.

Alas-siete na ng umaga at siguro dalawang oras lang ang tulog ko at putol-putol pa.

Ilang minuto pa ang lumipas bago ko napagplanuhang lumabas na ng kwarto para bumaba at kumain ng breakfast.

“Good morning, Dad, Mom,” bati ko sa kanila nang makapasok ako sa dining room.

Naabutan ko silang dalawa na paupo pa lamang sa kanilang puwesto.

“Good morning, Bunso,” bati ni Dad.

“Good morning! I was about to ask for the maids to come wake you up.” Sabi naman ni Mommy.

“You’re just in time,” dagdag pa ni Dad.

Naupo na ako sa aking puwesto sa lamesa.

The maids finished placing the food on the table.

Omelette, fried rice, caramelized sausage, at fruit smoothies ang inihanda para sa aming breakfast. It was simple and healthy.

So far, I’ve been liking the food and drinks our chef has been making for us. Lalo na’t kaming tatlo lang ang kumakain kaya na-appreciate ko nang sobra yung effort and well-thought meals na pine-prepare sa amin.

Sa pagkakarinig ko rin sa mga usapan nina Mommy at Daddy, hindi daw gumagamit ng MSG yung chef namin for personal reasons. Hindi naman strikto ang parents ko pag-dating sa mga ganitong bagay, pero gusto lang nila na every meals ay mayroong gulay na niluto.

Never nawalan ng ulam na gulay sa amin kada kainan. My parents are not vegetarian nor vegan, pero they always encourage my Kuya and I to eat gulay every day kahit kaonti. Pero kapag talong at okra? Hell no! Mas gugustuhin ko pang kumain ng ampalaya buong araw kaysa kumain ng talong o okra.

Just my personal preference.

“Where are you going, Bunso?” Tanong ni Mommy nang makita akong palabas.

“Sa basement po, Mom,” sagot ko naman.

“Why? Do you need anything?”

Tumango naman ako. “Sabi po kasi kanina ni Dad ay mayroong bike doon. I want to roam around outside with the bike.”

“Okay, alam mo na ba kung saan?”

“Don’t worry, Mom. I’ll find it.”

“If you say so.”

At tinungo ko na nga ang daan papuntang basement or pwede rin tawaging storage room.

Kahapon kasi ay dapat pupuntahan ko ito pagkatapos kong libutin yung backyard, eh, kaso nga lang may nakita akong kababalaghan kahapon, ’di ba? Dahil doon, hindi ko na tuloy napuntahan yung basement dahil dumiretso ako sa kwarto.

By the way, iyong basement pala ay katabi lang ng dalawang maids area.

Basically, isang maids quarters para sa lima naming katulong dito sa loob ng bahay, isa pa para sa aming chef, gardener, at body guards.

Yung pangalawang maids quarters, kung saan namamalagi sina Kuya Enzo, ay ang katabi ng basement kaya malaki ang tsansa na makita o maka-salubong ko siya.

“Ughh.”

Fuck.

. . . . .

This is not happening again.

Kilala ko ang ungol na iyon. Alam ko kung kaninong boses nanggagaling ang ungol na iyon.

Kahit na unang beses ko itong narinig kahapon, tatak na tatak na sa isipan ko kung gaani ka-sexy at gaanong nakakalibog pakinggan ang ungol na ito.

I’m so sure na si Kuya Enzo ang umuungol.

Ano ba ang ginagawa niya?

Sumilip naman ako. Ang kanilang quarters pala ay isa lamang may kahabaang hallway na may mga kwarto sa gilid. Sa dulo ng hallway na ito ay ang daan papunta sa basement.

‘Naka-uwang nang kaonti ang pinto!’

Hindi ba alam ni Kuya Enzo na nakabukas ang kaniyang pintuan? Hindi ba siya nababahala na bala mayroong makahuli sa kaniyang may ginagawa g milagro?

“Hngg…. tanginaa,” rinig kong ungol ni Kuya Enzo.

Ang lakas at sobrang bilia ng tibok ng puso ko. Kinakabahan ako at natatakot sa aking kinatatayuan ngayon. Hindi ko alam kung ano ang susundin ko, puso o isip?

My fight or flight response is in chaos right now!

“Haaaah… saraap.”

Tangina! Nag-sasarili si Kuya Enzo!

Naka-higa siya sa kaniyang kama habang walang suot na pang-ibaba. Ang kaniyang pang-itaas naman ay isa lamang kulay puti na sando na naka-taas ang laylayanh parte kaya kitang-kita ng aking mga mata ang kaniyang batak at hulmadong abs!

“Hnggg, aaaah.”

Gamit ang kaniyang kanang kamay ay itinataas-baba niya ito sa kaniyang siyam na pulgadang burat.

Rinig ko rin ang tunog ng kaniyang laman sa tuwing sinasalsal niya ito ng mabilis. Pabago-bago rin kasi ang kaniyang ritmo sa pag-salsal.

‘Shit!’

Napatago akong muli sa tabi ng pintuan nang nakita kong bumaling sa aking puwesto si Kuya Enzo.

Gusto ko nang magpalamon sa lupa! Sana hindi niya ako nakita! Ano na lamang ang gagawin ko kung madakip niya akong sinisilipan siya at pinapanood siyang mag-jakol?!

‘Kailangan ko nang umalis sa puwesto na ito.’

Papalipasin ko na muna ang nararamdaman ko.

Nang walang ginagawang ingay, maingat akong naglakad papuntanh basement. Mabuti na lamang at hindi maingay ang pintuan nitong basement dahil mahirap na’t baka ma-bokya pa ako.

Phew!

Binuksan ko na ang ilaw dito sa loob ng basement at agad kong inilibot ang paningin sa bagay na aking hinahanap.

Agad namang natagpuan ng aking paningin ang mountain bike na naka-garahe sa isang sulok. Tatlong mountain bike na may iba’t ibang kulay, build, at brand ang naka-garahe.

Okay, mission accomplished!

Kinuha ko na iyong bike na nagustuhan ko at agad iyon hinila palabas.

I forgot, madadaanan ko pa rin pala ang kwarto ni Kuya Enzo.

Tapos na ba siya? Ano na kayang ginagawa niya? I made sure kasi na nag-tagal ako sa basement para hindi ko nakita siya maabutan sa ganoong puwesto. Siguro nag-libang ako sa loob ng basement for twenty minutes?

Nang malapit na ako sa kwarto ni Kuya Enzo ay binilisan ko ang aking paglalakad at hinigpitan ang pagkakahawak sa bike.

“Oh, sir Hoven!”

Puta.

Pag-lingon ko ay nakita ko si Kuya Enzo na suot pa rin ang kulay puting sando na humuhulma sa kaniyang magandang katawan at isang kulay grey na joggers.

“K-kuya Enzo, nandiyan pala kayo,” utal kong sabi sabay lunok ng laway.

“Lalabas ka na ba?”

Tumango naman ako. “U-uhm, opo. K-kayo po?”

“Palabas na rin at may ibibigay lang akong syrup sa kakilala,” sabi nito.

Pagkatapos iyon sabihin ni Kuya Enzo ay ipinakita niya sa akin ang isang baso na may laman na kalahating… tamod?

You cannot fool me na isang syrup lang iyon! Alam ko kung anong kulay iyan at mula sa pagkakatayo ko, amoy na amoy ko ang parang zonrox na  anggagaling dito.

Sigurado akong tamod niya iyan!

What the fuck? . . . . . . .

Next update will be on

November 2

1

, 2024.

Chapter 4: Gain

Enzo’s POV

5 Months ago

COUGH COUGH

“Inumin mo muna ito, Nay,” sabi ko kay Nanay sabay abot sa kaniya ng baso na may lamang pinakuluang dahon ng lagundi na ngayon ay hindi na masyadong mainit.

May sakit na tuberculosis si Nanay at na-diagnose lang siya nung nakaraang buwan.

Ligwak kami sa pera kaya naubos ang ipon namin dahil sa check-up na ipinangbayad namin sa doktor. Mabuti na lamang at libre ang gamot sa tuberculosis kaya mayroon akong napupuntahan kada buwan.

Dalawampu’t apat na taong gulang na ako. Lumaki akong hirap sa buhay kaya bata pa lamang ako ay natuto na kong mag-hanap ng trabaho. Mula sa paglalako hanggang sa pagiging snatcher ay nagawa ko na para lang may maipakain kay Nanay.

Matagal na rin kaming iniwan ng tatay ko. Buhay pa siya pero sabi ni Nanay na mayroon na daw itong ibang pamilya kaya wala na kaming kontak sa kaniya.

“P-pasensya na, ’Zo. Kung kaya ko l-lang makapag-trabaho kahit bumalik ako sa pagla-labandera, gagawin ko,” nanghihinang sabi ni Nanay.

Hinawakan ko naman ang kaniyang kamay at binigyan siya ng masiglang ngiti.

“Ako nang bahala sa ating dalawa, Nay. Focus ka lang sa pag-papagaling.”

Ngumiti naman si Nanay ngunit mayroong lumandas na luha sa kaniyang mata.

“Huwag mong k-kalimutang mag-pahinga, ha?”

“Oo naman po, Nay.”

Simula nang atakihen sa puso si nanay ilang taon na ang nakararaan, naging maselan na ang kaniyang katawan sa mga bagay-bagay at nag-simula na siyang maging sakitin.

Buong buhay ni Nanay ay trabaho na ang kaniyang ginagawa at inatupag. Ngayon na tumatanda na siya, sinisingil na siya ng kaniyang katawan sa lahat ng pagod at hirap na kaniyang pinag-daanan at tiniis.

Ngayon, ako naman ang gagawa ng paraan para maibsan ang sakit na nararamdaman niya kahit papaano.

Nakayanan akong buhayin at pakainin ni Nanay mula noonh isinilang niya ako, oras na rin para isukli ang lahat na kaniyang isinakripisyo.

‘Tsk, nasaan na kaya ang balde namin?’

Umuulan kasi ng malakas ngayon. Ang aming munting bahay na gawa sa kawayan at pinagtagpi-tagping yero at mga ninakaw na tarpaulin ay puno ng butas ang bubong na hindi ko pa naaayos kaya may mga pumapasok sa tubig.

Isa lamang ang kwarto namin at maliit lang. Si Nanay ay nasa kama na ako mismo ang may gawa at isang lunang kutson na pinag-lumaan na ng aming kapitbahay. Ako naman ay natutulog sa sala sa may mahabang upuan na gawa sa bamboo na inayos gamit ang alambre dahil kaonti na lang ay bibigay na ito.

“Toy?!”

Narinig kong sigaw ng isang pamilyar na boses sa labas.

“Tutoy?! Nasa loob ka ba?”

Binuksan ko naman ang pinto at sinalubobg ang lalake sa labas.

“Ano ho, Mang Kaloy?” Tanong ko.

Naka-kapote si Mang Kaloy habang may hawak na lubid.

“Lumikas na kayo dito, Toy. May malakas na bagyong paparating! Signal number three na sa lugar natin kaya umalis na kayo dahil lalakas pa ito mamaya.”

Hindi na ako nag-abala pang sumagot at agad kong tinungo ang kwarto namin ni Nanay.

Kinuha ko ang nag-iisang bag na mayroon ako at binuksan ang aming lumang kabinet para kunin ang mga importanteng gamit na kakailanganin namin ni Nanay.

Nakita ko naman na napa-upo si Nanay mula sa pagkakahiga.

“Ano’ng nangyayari, ’Zo?”

“May malakas na bagyo, Nay. Kailangan na nating lumikas,” sagot ko.

Kahit na nanghihina ay agad niligpit ni nanay ang kaniyang kumot at binitbit ito bago isuot ang kaniyanh jacket na nasa tabi.

Nang matapos na ako sa pag-iimpake ay muli akong lumabas ng kwarto para mag-hanap ng magiging panangga namin sa malakas na ulan. Inilagay ko rin sa mataas na lugar ang mga gamit na hindi pwedeng mabasa at doon sa hindi tumutulo.

“Isuot niyo ’to, Nay.”

Ibinigay ko kay Nanay ang isang malaking clear na plastic na binutasan ko para maging kapote.

Wala namang magiging problema kung ako lang ang mababasa, basta ang importante ay hindi maulanan si Nanay at ang mga gamit namin.

“Hawak lang kayo sa akin, Nay.”

Gamit ang isang tarpaulin ay ginawa ko iyong payong namin.

Papunta na kami ngayon sa barangay hall kung saan pwedeng mag-evacuate sa tuwing may bagyo.

Malapit lamang ang barangay hall sa bahay namin kaya nilakad na lamang namin ito ni Nanay. Medyo humina naman na ang ulan kaso ang pinoproblema ko ay medyo lumalakas naman ang hangin.

“Pasensya na, boy. Wala na kayong mapu-pwestuhan dito,” sabi sa akin ng isang matanda.

Nilingon ko naman ang loob ng barangay hall at totoo nga na wala na kaming mapupwestuhan dahil punong-puno na sa loob.

“P-puwede ho ba kahit si Nanay na lang? May sakit ho kasi siya,” pakiusap ko.

Napakamot naman ang matanda at ipinakita sa akin ang loob ng barangay hall nang luawagan niya ang pagkakka-bukas ng pintuan.

“Tingnan mo ang loob. Wala nang mapu-pwestuhan diyan ang nanay mo. Pwede pa sana ang isa kaso dapat naka-tayo, eh puro matatanda, kababaihan, at nga kabataan lang ang nandito kaya walang magpapa-ubaya ng puwesto nila. Pasensya na talaga, boy.”

“Sige ho,” nanghihinayang kong sagot.

Gusto kong magalit at mag-sumigaw dito. Kung alam ko lang na may paparating na bagyo ay sana nakapag-handa ako nang mas-maaga.

Kung pupunta naman kami sa malapit na paaralan ay hindi na kakayanin pang mag-lakad ni Nanay dahil dalawampung minutong lakarin iyon mula dito.

Tumanaw rin ako sa kalsada ngunit wala nang dumaraan na mga sasakyan. Mukhang malabo na rin na mayroon pang duman na tricycle dahil papalakas na ang ulan.

“Enzo!”

Napalingon ako sa likod nang may tumawag sa pangalan ko.

Si Mang Teddy. Ang kwarenta-y-sinko na kilala dito sa amin bilang byudong bakla.

“Dito na kayo!”

Hindi na ako nagdalawang isip pa at agad na inalalayan si Nanay patungo sa bahay ni Mang Teddy.

Nilawakan niya ang pagkaka-bukas ng kanilang gate para makapasok kami nang maayos ni Nanay.

“Salamat ho.”

“Pasok na kayo.”

Nang makapasok na kami sa kaniya g bahay ay muli niyang sinarado ang gate.

Mayroong dalawang palapag ang bahay ni Mang Teddy. Isa itong guro sa isang paaralang elementarya. Kahit na bakla ito, nag-asawa ito na matagal nang sumakabilang-buhay at nagkaroong ng anak na ngayon ay nagta-trabaho na sa Maynila.

Mag-isa na lamang dito si Mang Teddy at tuwing pasko at bagong taon na lamang umuuwi ang kaniyang  nag-iisang anak na babae.

“Dito mo na ipatuloy ang nanay mo,” alok ni Mang Teddy at binuksan ang isang pinto sa ibabang palapag.

“Maraming salamat ho.”

Inakay ko naman si Nanay papasok sa kwarto. Tanging kama lamang ang nandoon ngunit sapat na ito para sa amin. Malawak rin tignan ang kwarto dahil walang mga gamit.

Umalis saglit si Mang Teddy.

“Ayos lang kayo, Nay?” Tanong ko nang maihiga ko na siya sa kama.

Tumango naman si Nanay. Hindi na niya nakayanan pang mag-salita dahil sa pang-hihina.

“Matulog na muna kayo, Nay.”

Inayos ko naman ang aming dalang gamit.

Sinigurado kong walang nabasa ni isang gamit sa loob ng bag na aming dinala. May laman kasi iyong mga damit at ang birth certificate namin ni Nanay at iba pang importanteng mga dokumento na nakalagay sa isang clear na envelope.

‘Diyos ko, tulungan niyo ho kami.’

. . . . .

Alas-otso na sa gabi at sobrang dilim na sa labas kaya wala ka nang makikita dahil wala nang kuryente. Sobrang lakas na din ng hangin at malakas na ang buhos ng ulan.

Laking pasalamat ko na lamang kay Mang Teddy na pinatuloy kami sa kaniyang bahay.

Dahil nahihiya rin ako sa pagpapatuloy niya sa amin kaya ako na ang nagpi-prisenta na mag-luto at mag-hugas ng mga pinagkainan. Wala namang naging tutol dito si Mang Teddy.

“Kape ka muna, Enzo.”

“Maraming salamat ho, Mang Teddy.”

Inabot ko naman ang kapeng inilahad nito sa akin.

Kasalukuyan kaming nasa sala ngayon. Nakigamit na rin ako ng banyo nila para makiligo kaninang hapon.

“Pasensya na ho sa abala.”

Napatapik naman ito sa aking balikat.

“Ano ka ba. Huwag mo nang alalahanin pa ito.”

“Kung hindi dahil sainyo ay tiyak na nabagsakan na kami ni Nanay ng aming bahay dahil  sa sobrang lakas ng hangin. Paniguradong tinangay na ng hangin ang bahay namin kaya maraming salamat ho talaga.”

Napangiti naman ito sa aking sinabi.

“Walang problema, Enzo. Ang importante ay ligtas na kayo ng nanay mo.”

Napatango naman ako.

“Ang po-problemahin ko na lang ho ay kung paano ibalik sa dati ang bahay namin. Wala nang tsansa na maisalba ang bahay namin dahil hindi ho ako kaagad nakapag-handa.”

Sobrang lakas na ng hangin sa labas at sa sobrang lakas nito ay makakarinig ka pa ng pag-sipol galing sa malakas na hangin.

Narinig ko naman ang pag-higop sa kaniyang kape si Mang Teddy.

“Pwede namang dito muna kayo manatili ng nanay mo.”

Napatingin naman ako kay Mang Teddy.

“H-ho?”

“Pagkatapos nitong bagyo pwedeng dito muna kayo manirahan sa akin.”

Napalunok naman ako ng laway.

“A-ah, pasensya na, Mang Teddy. Pero nakakahiya na ho sainyo. Malaking bagay na ho na pinatuloy niyo kami ngayon.”

“Huwag ka nang mahiya. Saan mo ba planong patuluyin ang nanay mo pagkatapos ng bagyo?”

Hindi naman ako kaagad naka-sagot sa kaniyang tanong.

Napa-isip ako nang mabuti. Sigurado akong sira na at nagliliparan na kung saan-saan ang aming bahay dahil sa sobrang lakas ng bagyo. Pagkatapos nito ay abutin ako ng ilang araw bago muling maayos ang aming bahay kaya wala ngang mapagtu-tuluyan si nanay habang nag-aayos ako.

“Dito na lang muna kayo. Tutal wala naman akong kasama dito kaya ayos lang sa akin kung dito muna kayo maninirahan.”

Napakamot naman ako sa batok. Nagdadalawang isip pa rin ako kung kukunin ko ba ang alok ni Mang Teddy.

“P-pero… wala ho kaming maipangba-bayad sa inyo.”

Iyong pera na nakuha ko mula sa pag-aani ng palay ay naubos na kaninang umaga nang bumili ako ng tinapay. Saktong sampung piso na lamang ang natitira sa pitaka ko.

Dapat kasi sana ay pupunta akong palengka ngayon para mag-buhat ng mga sako ng mga bigas at gulay pero dahil sa bagyo kaya hindi ito natuloy.

“Pwede namang iba ang ipambayad mo sa’kin.”

Napalingon ako kay Mang Teddy nang maramdaman ko ang kaniyang kamay na pumatong sa akin hita.

Tanging jersey na shorts at tshirt ang suot ko.

Naramdaman ko naman ang pag-haplos ng kaniyang kamay sa aking hita. Muli ako napa-iwas ng tingin sa kaniya at nanatili sa aking pwesto.

“Natatandaan mo ba yung alok ko saiyo dati?”

Marahan akong napa-pikit.

Matagal ko nang nakalimutan o kinalimutan ang naging mahalay na alok nito sa akin.

Napalunok ako nang maramdaman kong tumaas pa lalo ang pag-haplos ng kamay ni Mang Teddy sa aking hita.

Malapit nang matamaan ng kaniyang palad ang aking singit. Hindi ako makagalaw sa aking kinau-upuan. Tila na-estatwa na ako dito sa aking pwesto dahil ayaw kong ma-bad trip si Mang Teddy at baka paalisin pa kami sa gitna ng bagyo.

“Hngg.” Hindi ko na napigilang mapa-ungol nang napunta na sa ibabaw ng aking bukol ang kaniyang palad.

Marahan niyang hinaplos pataas-baba gamit ang kaniyang palad ang aking bukol sa shorts at sa tapat ng aking alaga.

“Tangina, tulog pa pero malaki na. Sarap.”

Naramdaman ko pa ang lalong pag-diin ng palad ni Mang Teddy sa tapat ng aking alaga.

Unti-unti nang nagigising ang aking tinatagong pagkalalaki kahit na tutol ito sa aking kagustuhan. Wala akong magawa dahil hindi ko kontrol ang kung ano mang nararamdaman ngayon ng aking alaga.

“Huwag kang mag-alala, Enzo. Sasarapan ko naman para hindi ka mag-sisi. At syempre, babayaran kita.”

Kinabutan ako nang maramdaman ko ang mainit na hininga ni Mang Teddy sa aking tenga.

Mula sa pagkakaupo ni Mang Teddy sa aking tabi ay umalis ito sa kaniyang puwesto para lumipat sa aking harapan at doon lumuhod sa tapat ng aking shorts.

“Ibuka mo nang mabuti ang mga hita mo, Enzo. Gusto kong buwelo para bigay todo.”

Wala na akong nagawa nang pag-hiwalayin ni Mang Teddy ang aking hita na siyang naging daan paraa mas lalong ma-depina ang pagkaka-bukol ng aking alaga sa suot kong jersey shorts.

Hindi na nakapag-hintay pa si Mang Teddy at hinila na niya ang aking shorts kasabay na ang aking suot na brief mula sa garter nito.

“Ang laki, shit!”

Gulat na sambit ni Mang Teddy nang maibaba na niya hanggang tuhod ang aking shorts at brief.

Tumambad na sa kaniya ngayon ang aking alaga na pasimula nang lumaki at tumigas. Hindi pa ito tuluyang matigas pero anim na pulgada na ito.

“Tangina, hindi nga ako nagkamali saiyo, Enzo. Gago sa laki ito burat mo.”

Hinawakan niya ito gamit ang isang kamay at mabilis na tinaas-baba ang kamay para salsalin ito at mapabilis ang pag-tigas nito.

Dalawang kamay na ang kaniyang gamit sa pag-salsal sa aking pagkalalake. Hindi kayang puluputin ng buo ng kaniyang kamay ang aking pagkalalaki dahil sa taba at haba nito. Tuluyan na ngang napatigas ni Mang Teddy ang aking alaga.

“Ughhh!” Ungol ko nang ipasok na ni Mang Teddy ang aking alaga sa loob ng kaniyang bibig.

Naramdaman ko ang kaniyang dila na mabilis na pumulupot at tumrabaho sa ulo ng aking alaga.

Sobrang init at kakaibanh pakiramdam ang nararamdaman ko habang subo-subo niya ang aking tite.

Ginawa niyang lollipop ang aking alaga dahil sa pag-dila at pag-sipsip nito sa aking pagkalalake. Dinidilaan niya rin ang puno ng aking alaga mula sa pinaka-base hanggang sa ulo.

“Uhmmm. Hnggggg. Haaa.”

Pigil ang mga ungol ko habang pinapanood si Mang Teddy kung paano niya paglaruan ang aking tindig na tindig na alaga.

Hindi ko na nakayanan ang nakikita kaya napapikit na ako nang marahas.

“Haaa, ang sarap-sarap ng burat mo, Enzo. Sobrang laki at lasang-lasa ko ang lalaking-lalaki mong alaga.”

Mabilis niyang sinalsal ang aking alaga gamit ang kaniyang dalawang kamay. Kahit na malakas ang tunog ng hangin na nanggagaling sa labas ay naririnig ko pa rin ang tunog-laman na mula sa aking alaga na sinasalsal ngayon ni Mang Teddy.

“UGHH!”

Napalakas ang aking ungol nang muling isubo ni Mang Teddy ang aking alaga hanggang kalahati!

Tangina. Kahit na labag ito sa kalooban ko, hindi ko pa rin mapigilang makaramdam ng sarap dahil sa paraan ng paggalaw ng kaniyang dila at bunganga sa aking pagkalalake.

Napapangiwi ako paminsan-minsan dahil sumasagyad ang kaniyang ngipin sa akin alaga. Halatang wala masyadong experience sa pag-subo si Mang Teddy dahil sa pagsabit ng kaniyang ngipin at hanggang kalahati lang ang kaya niyang isubo.

“Aaaah, tangina. Barakong barako ang lasa mo sa sobrang sarap.” Sabi ni Mang Teddy nang huminto siya sa pag-subo sa aking burat at mabilis itong sinalsal.

“Ughhh,” tanging sagot ko.

Muling binalik ni Mang Teddy ang kaniyang bunganga sa aking alaga.

Ngayon naman ay binilisan na niya ang pag-kain sa aking pagkalalake. Mabilis na nagtaas-baba ang ulo sa pagkakasubo nito sa aking alaga.

Kalahati ang naisusubo niya habang salsal naman niya ang pang-ibabang parte ng aking pagkalalake.

Ilang minuto kami sa ganoong puwesto. Hindi ko na rin alam kung ilang minuto na niyang sinusubo ang aking pagkalalake. Basang-basa na rin ng kaniyang laway ang aking alaga na tila balot ito ng pampadulas.

“Ughhh, m-malapit na… hngggg… ako labasaaan.”

Bumibilis na ang aking pag-hinga. Nakapikit ako habang nakatingala sa kisame.

“Pwaa, iputok ko sa bunganga ko, Enzo. Iputok mo sa loob ko ang dagta mo.”

Mas lalo kong naramdaman ang pag-bilis ng pag-chupa sa akin ni Mang Teddy.

Rinig ko kung paano niya isubo at salsalin ng mabilis ang aking alaga na balot na balot na sa kaniyang laway na tumutulo na pababa sa aking singit.

“Ayan naa… ugghhh, putangina moo! Ugghhhhh, saluhin mong tangina kaaa!”

Sa isang iglap ay pumutok na ang masagana kong tamod aa loob ng kaniyang bibig. Nakahinto na siya sa pag-chupa habang nakapasok ang ulo ng aking burat sa kaniyang bibig ngunit patuloy pa rin ang kaniya b pag-salsal.

“Ugghhh… aaahhhh.”

Sunod-sunod ang pag-punla ko ng tamod sa loob ng kaniyang bibig habang todo lunok naman si Mng Teddy na sinabayan niya pa ng pag-sipsip kaya labis na libog pa ang aking nadama.

Walong masasagang putok ng tamod ang ipinunla ko sa loob ng kaniyang bibig.

Iniluwa na ni Mng Teddy ang aking burat nang malunok na niya lahat ng aking dagta.

“Haaa, tanginang sarap ng tamod mo, Enzo. Sobrang dami nito. Malapot, mainit, at malinamnam na siyang mas lalong nagpa-sarap dito.”

Hindi ako nakasagot dahil habol ko pa ang aking hininga.

“Hnggg.”

Napaungol akong muli nang maramdaman ko ang kaniyang dila na nililinisan ang aking tubo para himudin ang mga nakatakas na tamod na tumutulo na sa aking burat.

Ano ba itong napasok ko.

. . . . .

Next update will be on

December 1, 2024

.

Chapter 5: Just a Smack

Hoven’s POV

“Mag-iinuman kayo?” Tanong ni Mommy kay Dad.

Kasalukuyan kaming nasa hapag at katatapos lamang kumain. Nags-stay lang kami ng ilang minuto dito para hintayin si Mommy na kumain na ngayon ay nasa ika-huling subo na.

“Yes, Hon. It’s only been a week since we hired them and wala pa naman masyadong gawain kaya I decided to have a drink with them.”

Gusto ni Dad makipag-inuman sa aming mga bagong trabahador. Kasama na doon sina Kuya Enzo, Samson, Macoy, and Lorenzo.

Dad has always been like this. His way of getting to know his people is by drinking with them and getting wasted them.

This is also his way of showing appreciation for accepting the job and for choosing to work with him instead of working with other people. I think it’s a really good approach, since not all bosses show their appreciation for their workers.

I am a supporter of Dad’s way of ‘quality time.’

“That means kailangan ko nang mag-prepare mamaya,” naka-ngising sabi ni Mom.

Napa-ngisi rin si Dad. “Sure, Hon.”

One thing about my Dad, when he gets drunk, he vomits A LOT. Iyong tipo ng sumusuka na akala mo ay mauubusan na ng hininga at kung maririnig mo ay parang mapapaos na.

Mataas nga ang alcohol tolerance pero after ng inuman ay grabe kung sumuka. At every single time na nangyayari ito ay awang-awa ako kay Dad kasi hirap na hirap siyang sumuka. At ang mas malala pa, ang sinusuka niya lang at tubig.

“What’s that, Bunso?” Tanong sa akin ni Dad.

Alas diyes na ng gabi at patuloy pa rin ang inuman nina Daddy. Kanina silang alas nueve nag-simula at nakaka-dalawang bote na sila na ngayon ay paubos na.

“Uhm, niluto po ni Mom,” sagot ko.

Ipinatong ko naman sa lamesa ang isang malaking tasa ng bistek.

This is my Mom’s specialty.

I may be biased, pero I’ve never tasted a much better bistek other than my Mom’s cooking. Masyado nang nasanay ang taste buds ko sa lasa ng pagkaka-luto ni Mommy ng bistek sa punto na hindi ko na magustuhan kung ibang tao ang mag-luto nito.

“Mukhang masarap ’yan, ah?” Rinig kong sambit ni Kuya Lorenzo, our head chef.

“Mapapa rami ata ang pulutan natin ngayon,” natatawang sabi naman ni Kuya Macoy.

Sina Kuya Lorenzo at Samson ay naka-sando habang sina Kuya Macoy naman at Kuya Enzo ay naka-hubad na ng kanilang pang-itaas na damit na naka-saklay sa kanilang mga balikat.

Jusko, they look so hot (except for Dad, of course), lalong lalo na si Kuya Enzo. Kada ipagko-cross niya ang kaniyang mga kamay ay pumuputok ang kaniyang mga muscles sa braso. Holy.

Napansin ko naman na patawa-tawa lang rin si Kuya Enzo at napapadalas ang pagtingin-tingin niya sa akin. Pinagmamasdan ko lamang ang kaniyang mga galaw mula sa aking peripheral vision.

“Masarap ’yan. Syempre, si misis ang nag-luto, eh.” Proud na sabi ni Dada na siyang kinantsawan naman ng mga kasama.

Muli kong tinanaw si Kuya Enzo mula sa aking gilid.

Hindi ako maka-tingin sa kaniya nang maayos dahil every time na makikita ko siya, iba ang pumapasok sa isipan ko. Ang kaniyang perpektong katawan at malaking alaga ang agad na pumapasok sa aking utak.

I need to stop thinking about Kuya Enzo. Aalis na ako dito bago pa man lumala ang mga nasa isip ko.

. . . . .

BLECH

Nasa labas ako ngayon ng kwarto nina Mommy at kasalukuyan nang nasa banyo si Dad habang suka nang suka.

“Isuka mo lang yan,” rinig kong sabi ni Mom habang hinahaplos ang likod ni Daddy.

Rinig ko naman ang mga pag-hingal ni Dad.

Mukhang hirap na hirap na naman si Dad sa pagsusuka niya.

“Bunso?” Tawag ni Mom sa akin.

“Yes, Mom?”

Lumapit naman ako sa tapat ng kanilang bathroom. Natanaw ko naman si Dada na naka-luhod sa harap ng toilet habang nasa likod niya si Mom at hinahaplos ang kaniyang likod.

“Pwede bang ikaw na mag-ligpit doon? Nakaka-hiya na kasi kina Manang.”

“Sure, Mom. Ako na po bahala.”

“Thank you, Bunso.”

Nag-lakad naman na ako papunta sa backyard kung saan nag-inuman sina Daddy.

Nang mapunta ko na ang likod at ang kanina nilang puwesto ay napansin ko ang isang tao na natutulog sa upuan.

Kuya Enzo?

Kasalukuyan siyang naka-yuko havang naka-cross ang mga kamay at mukhang natutulog na. Mukhang naiwan na siya dito ng kaniyang mga kainuman.

Damn. He looks hot in that position.

“K-kuya Enzo?” Tawag ko nang makalapit na ako sa kaniyang puwesto.

Kitang-kita na ng aking mga mata nang malapitan ang kaniyang napaka-ganda at napaka-sarap na katawan. Nakasaklay lang sa kaniyang balikat ang kaniyang sando. Naka-suot lang rin siya ng basketball shorts.

Hindi natinag si Kuya Enzo sa una kong pag-tawag.

“Kuya Enzo?” Muli kong tawag na sinabayan ko na ng tapik sa balikat.

Tila nakuryente pa ako sa munting pag-lapat ng aking kamay sa kaniyang balat. Parang nakakapaso na hawakan siya habang nasa ganitong puwesto at kalagayan.

Wala ulit akong nakuhang sagot mula kay Kuya Enzo. I mean, masarap nga namang matulog dito sa labas dahil sa medyo malamig na simoy ng hangin kaya sobrang presko nito sa pakiramdam.

“Kuya Enzo? L-lipat na po kayo sa loob,” lakas loob kong sabi.

Sa pagkakataon na ito ay medyo nilakasan ko na ang pag-tapik sa kaniyang balikat.

“H-huh?” At sa wakas ay nag-bukas ng mga mata si Kuya Enzo at tiningala ako.

Tangina, ang gwapo.

Dahil sa kaniyang pagka-meztizo ay kita ko ang pamumula ng kaniyang pisngi, maging ang kaniyang mga labi ay kulay rosas. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa pagka-lasing o ano.

“U-uhm, lipat na po kayo sa loob at malamig na dito.”

Hindi pa rin naaalis ang mga titig nito sa akin. Hindi naman ako maka-alis sa aking pwesto dahil parang naestatwa na ako nang kaniyang mga titig. Napalunok na lamang ako habang pilit na nilalabanan ang kaniyang mga nakakatunaw na titig.

Ilang segundo pa ay umiwas na ito ng tingin at sinubukang tumayo.

“T-teka!”

Nabigla ako nang muntikan nang matumba si Kuya Enzo nang siya ay tumayo. Napa-hawak tuloy ako sa kaniyang mga braso na matitigas dahil sa batak ito sa muscles.

“T-tulungan ko na po kayo.”

Wala naman akong nakuhang sagot kaya hindi na ako naghintay pa at kinuha na ang kaniyang kaliwang kamay at iniakay ito sa aking balikat.

Shit, ang ganda ng pwesto ko.

Dahil mas matangkad sa akin si Kuya Enzo kaya amoy na amoy ko ang kaniyang kilikili. Maging ang halimuyak na nanggagaling sa kaniyang katawan ay sobrang nakakalibog.

Hoven, calm down. He’s in his submissive state, so don’t take advantage of him… unless?

“A-ah, d-dito po, Kuya.”

Medyo nahihirapan na ako dito sa pwesto ko. Kahit na sarap na sarap akong alalayan siya ay hindi pa rin mawawala ang katotohanang mas mabigat at mas malaki siya sa akin.

Narating na namin ang kaniyang kwarto. Mabuti na lamang at nasa ika-unang palapag lamang at wala kaming hagdan na kailangang tahakin dahil sigurado akong kakailanganin kong gumamit ng pang-hila sa kaniya.

“H-higa na po kayo.”

Dahan-dahan ko namang inalalayang makahiga si Kuya Enzo.

Tuluyan na akong nabighani nang makahiga na siya sa kaniyang kama. Tanging shorts lang ang suot na siyang bumubuhay sa kung ano man ang halimaw na nasa loob ko.

Iyong mga demonyo sa aking utak ay pinu-push akong makilala ang halimaw sa ilalim ng boxers ni Kuya Enzo na ilang beses ko nang nakita.

Gulp.

Sino ba naman ang hindi pagnanasaan ang ganito ka-gwapo at ka-sarap na tao?

STOP. Hoven, you need to stop. I need to leave this room as soon as possible before my hands get itchy at baka iba pa ang makamot ko.

Akmang tatalikod na ako nang maramdaman ko ang mga kamay ni Kuya Enzo na inabot ang aking kamay.

Huh.

Mahigpit ang pagkakakapit nito sa aking kamay.

“K-kuya Enzo?”

Hindi ko na alam kung ilang beses na ako napalunok sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko.

Anytime ay parang kakawala mula sa aking dibdib ang aking puso dahil sa lakas ng pag-tibok nito. Feeling ko rin ay kakapusin ako nang hininga dahil sa paghawak niya sa akin.

“Ah!”

Nabigla ako nang walang pasabi g hilahin ako ni Kuya Enzo.

Oh. My. Gosh.

Kasalukuyan akong nakadagan sa kaniyang itaas habang ang aming mga mukha ay ilang pulgada na lamang sa isa’t isa. (I mean, I purposely landed my face to land on top of his, pero syempre… this is an “accident”..).

Pareho kaming nakatitig sa isa’t isa, wala ni isa sa amin ang may gustong pumutol sa amin pagtititigan. Titig na titig ako sa kaniyang mapupungay na mga mata.

Para na akong nae-enkanto sa kaniyang mga titig. Amoy na amoy ko rin ang kaniyang pag-hinga. Maging ang hangin na lumalabas sa kaniyang ilon sa tuwing humihinga siya ay masarap damhin. Nararamdaman at naririnig ko din ang pag-tibok ng kaniyang puso. Nalilito na rin ako dahil hindi ko alam kung puso ko ba ang puso ni Kuya Enzo ang naririnig ko.

Ano ba ang gagawin ko sa kalagayang ito? What am I supposed to—

TSUP