(PROLOGUE)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

“Sa’n ka pupunta insan??..” gulat at nagtatakang tanong ni Matthew nang maabutan niya si Raven na nag iimpake ng kanyang mga gamit.

“Aalis na ako Matt.. ingatan mo si Irene ha.. huwag na huwag mong sasaktan ang damdamin niya..” sagot naman ni Raven kay Matthew.

“Please, insan.. mag usap naman tayo oh..” pakiusap naman ni Matthew pero hindi na siya pinapansin ni Raven.

Bigla namang hinawakan ni Matthew ang kamay ni Raven at kinausap niya ulit ito.

“Raven?? Insan?? Please.. sabihin mo sa akin, ano’ng kailangan kong gawin para mapatawad mo ako? Gusto mo bang iwan ko na lang si Irene para hindi ka na magselos at mapatunayan ko sa’yo na mahal na mahal kita?? Gagawin ko yun Raven, huwag mo lang akong iwan insan..” pagmamakaawa naman ni Matthew sabay luhod nito sa harap ni Raven.

“Bitawan mo nga ako Matthew!! Madedelay pa ang flight ko dahil sa’yo eh..” pagsusungit naman ni Raven sa kanyang pinsan.

“Please!! Raven!! Mahal na mahal kita!!..” sambit naman ni Matthew sabay hawak nito sa magkabilang pisngi ni Raven at hinalikan ito sa kanyang labi.

“Bitawan mo ako Matthew!!..” pagpupumiglas naman ni Raven pero hindi nagpatinag si Matthew at ipinagpatuloy niya lang ang pagromansa nito.

“Matt!! Please!! Huwag mong gawin sa akin ito!! Uuuhhh!! Sh**tt!!..” biglang halinghing ni Raven dahil nasarapan na siya sa ginagawang pagromansa sa kanya ni Matthew.

“Namiss ko ’to insan!!..” libog na sambit ni Matthew sabay patuloy ng pagromansa nito kay Raven.

Ilang saglit pa ay napahiga na sa sofa ang dalawa habang abala pa rin sila sa pagroromansahan. Unti unti nang hinubad ni Matthew ang tshirt at bra ni Raven hanggang sa sinuso na nito ang kanyang dede.

“Ooohhhh!! Insaaaannn!! Ang sarap naman nitooooo!! Uuuhhh!!..” hindi na mapigilang paghilinghing ni Raven sabay hawak nito sa ulo ni Matthew.

Ilang minuto ding niroromansa ni Matthew ang katawan ni Raven nang biglang bumukas ang pintuan nito. Nagulat naman sina Matthew at Raven nang makita nila si Irene.

“Mga taksil!! Mga hayop kayo!! Ikaw Raven!! Traidor ka!! Akala ko pa naman kaibigan kita!! Pero yun pala aagawin mo lang din sa akin si Matthew! Nakakasuka kayo!! Sarili mong pinsan pinapatulan mo!!..” pasigaw at galit na galit na sumbat ni Irene kay Raven.

“Irene?? Babe!? Please!! Let me explain..” sabay lapit naman ni Matthew pero agad siyang sinampal nang malakas ni Irene.

“Hayop ka!! Walang hiya kaaaa!! Binigay ko sa’yo ang lahat tapos ito ang igaganti mo sa akin?? Ang bababoy niyooooo!! Masunog sana kayo sa impiyernoooo!!..” sigaw naman ni Irene sa kanilang dalawa sabay takbo nito palabas ng bahay.

Si Raven naman ay nakatulala lang habang tumutulo ang kanyang luha. Hindi niya inaasahan na masusundan ni Irene si Matthew at masasaksihan nito ang kababuyan ng dalawa.

“Irene!!..” sigaw naman ni Matthew sabay takbo nito at hinabol si Irene.

Napaluhod na lang si Raven matapos siyang iwan ni Matthew. Di katagalan ay dumating naman si Vince at galit itong nakatingin kay Raven.

“Vince? Mahal??..” umiiyak na sambit ni Raven sabay tayo nito at nilapitan si Vince pero bigla siyang pinigilan nito.

“Ano ito Raven??..” tanong naman ni Vince sabay pakita nito kay Raven ng video nila ni Matthew na naghahalikan.

“V-vince?? Magpapaliwanag ako!! Please!!..” pagmamakaawa naman ni Raven sabay luhod nito sa harap ni Vince.

“Akala ko ba ako lang ang mahal mo Raven?? All this time.. Niloloko mo lang pala ako?? Ang lakas ng loob mong ipamukha sa akin ang mga kasalanan ko sa’yo noon pero ganon ka din pala!!..” umiiyak na sumbat ni Vince kay Raven.

“Pleaseeee!! Vince!! Patawarin mo akooo!!..” umiiyak na pagmamakaawa ni Raven kay Vince.

“Ayoko na Raven!! Tama na tong panggagago mo sa akin!!..” umiiyak na sambit ni Vince sabay walk out nito at iniwan si Raven na umiiyak.

Sa kabilang dako naman… habang tumatakbo palayo si Irene ay naabutan naman siya ng malakas na ulan kaya nabasa siya nito at nadapa kaya naman ay nagkasugat ang kanyang tuhod pero wala nang mas masakit pa sa taong akala mo mahal na mahal ka pero iniwan ka lang nang walang paalam. Habang umiiyak si Irene sa ulanan ay may biglang tumabi sa kanya na may dalang payong.

“Halika na.. pasok ka muna.. basang basa ka na..” sambit naman ni Paolo kay Irene.

“Paolo??..” gulat na sambit ni Irene.

Special mention to my co author

sasusaku15

she will be helping me in creating this whole story. Love you bhe.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER ONE)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

“Mahal?? Gising na..” malambing na panggigising ni Vince sa kanyang mahal na bunsong kapatid na ngayon ay asawa na niyang si Raven.

Unti unti namang iminulat ni Raven ang kanyang mga mata at bahagya pa siyang nagulat nang makita niyang napakalapit ng mukha ni Vince sa kanya.

“Good morning mahal..” nakangiting bati ni Raven sabay haplos nito sa pisngi ni Vince.

Unti unti namang idinampi ni Vince ang kanyang labi sa labi ni Raven hanggang sa naghalikan na ang dalawa. Magaganap na sana ang kanilang mainit na kemehan nang may biglang mangatok sa pintuan.

“Mommy!!! Daddy!!..” pangangatok ng anak nina Raven at Vince.

Natawa na lang ang mag asawa dahil sa biglaang katok kaya bumangon na silang dalawa at pinagbuksan ng pintuan ang kanilang anak.

“Good morning Mommy!! Good morning Daddy!!..” masayang bati ni Miro, ang bunsong anak ni Raven at Vince.

“Good morning Miro, ang aming napakagwapong baby potato..” malambing at sabay na bati nina Raven at Vince sa kanilang anak na si Miro.

“Kuya Ravi already arranged our dining table, let’s eat!!..” masayang aya ni Miro sa kanyang mga magulang.

“Sure baby. I’ll just take a bath.. okay??..” nakangiting sagot ni Raven kay Miro.

“Okay Mommy, I’ll be waiting in the dining room..” huling sagot ni Miro bago siya umalis at bumalik sa kanilang dining area.

Pagkaalis naman ni Miro ay nagulat naman si Raven nang bigla siyang kargahin ni Vince at ipinasok sa loob ng banyo. Pagkapasok nila sa shower room ay agad na hinalikan ni Vince si Raven sa labi. Napakapit na lang si Raven sa batok ni Vince at gumanti na din ng halik.

“Ooohhhh!! Viiinncceeee!! Wala ka pa ring pinagbago!! Ang sarap mo pa ring mang romansa!! Uuhhh!!..” puno ng libog na halinghing ni Raven habang niroromansa siya ni Vince.

“Hinding hindi kita pagsasawaan mahal!! Akin ka lang!!..” sagot naman ni Vince sabay patuloy nito sa pag romansa kay Raven.

Ilang minuto lang ang lumipas ay lumuhod na si Raven at agad na isinubo ang tigas na tigas na kargada ni Vince.

“Ooohhhh f***ccckkk!! Raven!! Uuuhhhh!!..” puno ng libog na ungol ni Vince nang simulan na siyang chupain ni Raven.

Hinawakan naman ni Vince ang ulo ni Raven at kinantot ito nang marahan. Ilang minuto lang ang lumipas at pinatayo na ni Vince si Raven hanggang sa itinutok na nito ang kanyang kargada sa hiyas ng kanyang asawa.

“F****ccckkk!!..” impit na ungol ni Raven nang maisagad na ni Vince ang kargada nito.

“Uuuhhh!! Mahal!! Ang sikip mo pa rin after all these years!!..” nasasarapang ungol ni Vince habang gigil niyang binabayo si Raven.

Ilang minuto ang lumipas at pabilis na nang pabilis ang pagbayo ni Vince sa hiyas ni Raven hanggang sa naramdaman na nito ang pamumuo ng kanyang tamod.

“Mahal!! Ayan na ako!! Ipuputok ko na ang pagmamahal ko sa loob mo!!..” paungol na sambit ni Vince habang abala pa rin siya sa paglabas pasok sa hiyas ni Raven.

“Sh***tt!! Vince!! Sige paaaaa!!..” paungol din na utos ni Raven sabay yakap nito kay Vince.

“Aaahhh!! Ayan na ako mahal!! T*ng ina saraaapp mooo!!..” huling ungol ni Vince hanggang sa bumulwak na ang mainit init na tamod nito sa kaloob looban ni Raven.

Nagyakapan agad ang mag asawa habang ninanamnam nila ang init ng kanilang pagsabog. Ilang saglit pa… nang mabawi na nila ang kanilang mga lakas ay sabay na silang naligo. Di katagalan… nang makapagbihis na silang dalawa ay agad na silang lumabas ng kanilang kwarto at tinungo ang dining area kung saan naghihintay ang kanilang mga anak.

“Good morning Mommy!! Good morning Daddy!!..” nakangiti at sabay na bati nina Ravi at Miro sa kanilang mga magulang.

“Good morning mga anak!!..” nakangiti at sabay ding bati nina Raven at Vince sa kanilang mga anak.

“Bihis na bihis ka ngayon Ravi, sa’n ang punta mo??..” biglang tanong ni Vince sa kanyang panganay na anak.

“Uhm, Daddy?? Mommy?? May date po ako ngayon eh. Susunduin po ako ni Lance..” kinakabahan na sagot ni Ravi sa kanyang mga magulang.

“Oh! Oh! Oh! Mahal?? Ayan ka na naman sa pagsimangot mo!! 20 years old na si Ravi.. he knows what he is doing..” sagot agad ni Raven nang mapansin niya ang facial reaction ni Vince.

“Hayyy, sige na nga.. hindi na ako mananalo sa’yo mahal.. hehe..” nakangiting sagot ni Vince sabay halik nito sa labi ni Raven.

“You better be..” natatawang sagot naman ni Raven kay Vince.

“Anak?? Ravi?? Mag ingat kayo ni Lance sa date niyo ha??..” pagpapaalala naman ni Raven sa kanyang anak.

“Yes Mommy!! Thank you po!! Thank you po Daddy!!..” nakangiting pasasalamat naman ni Ravi sa kanyang mga magulang.

Di katagalan… kakatapos lang ni Ravi na mag almusal nang dumating na itong si Lance.

“Good morning po Tita, Tito..” nakangiting bati naman ni Lance matapos siyang papasukin ng mga kasambahay.

“Good morning Lance. Nakapag almusal ka na ba??..” nakangiting tanong ni Raven kay Lance.

“Opo Tita..” sagot naman ni Lance kay Raven.

“Hello po Kuya Lance!!..” masayang bati naman ni Miro kay Lance.

“Hey Big Champ!!..” bati naman ni Lance sabay pakipag fist bump nito kay Miro.

“Mommy? Daddy? Alis na po ako. Miro?? Alis na si Kuya ha?..” pagpapaalam naman ni Ravi sa kanilang lahat.

“Mag ingat kayo anak..” sagot naman ni Vince sa kanyang anak.

Hi everyone!! I miss you all!! Buti na lang ginawan kami ni Author ng panibagong kwento. Hehehe… Napakilala ko na din naman sa inyo ang aming mga sarili kaya itong mga anak na lang namin ang ipapakilala namin sa inyo.

Hello po! I’m Ravi Paul de Loyola. I am 20 years old. Ako ang panganay na anak nina Raven at Vince de Loyola. Actually… si Daddy lang po ang totoo kong magulang dahil transgender woman po si Mommy. I am a result of what we called IVF or In Vitro Fertilization… where in.. Daddy’s sp*rm cells were injected to her selected woman and then siya yung nagdala sa akin nung fetus pa lang po ako.

Kuya Ravi!! That’s enough!! It’s my turn now!! Hi everyone!! I am John Miro de Loyola. I am 6 years old. I am the youngest son of Raven and Vince de Loyola. I honestly don’t know who are my real parents because Mommy and Daddy are not telling me the truth but I don’t mind ’cause they loved me with all their might. I am very thankful with my parents because they took care of me… so I have no reason to ask them more questions about my identity. That’s all for now folks!!

Thank you so much for reading our profile hehehehe. Once again… I’m your handsome little potato… John Miro de Loyola everyone! flying kiss

sasusaku15

yan na bhe oh.. thank you for waiting. Hahaha

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER TWO)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Raven’s POV

Di katagalan… pagkatapos naman naming mag almusal ay bumalik ako agad ng aming kwarto upang magbihis dahil kailangan ko nang bumili ng mga groceries. Ayaw ko sanang pumayag na sumama itong si Miro dahil baka mabagot lang ito habang ako ay namimili pero nagpumilit at nagpacute pa ang bata kaya naman ay wala na akong nagawa pa kundi ang isama siya sa paggogroceries. Nang makapagbihis na din si Miro ay agad na kaming nagpaalam kay Vince hanggang sa sumakay na kami sa aming kotse at umalis papunta ng mall. Nang makahanap na kami ng parking spot ay agad na kaming pumasok ng grocery department hanggang sa nag umpisa na kaming mamili. Habang abala naman ako sa pagkuha ng aming kakailanganing mga groceries ay panay din ang kuha ni Miro sa mga gusto nitong mga pagkain.

“Mommy?? Kunin ko ito ha??..” biglang sambit ni Miro sa akin dala ang isang bag ng potato chips.

“Sure anak, put it in the cart..” sagot ko naman kay Miro.

Pagkalagay naman ni Miro sa potato chips ay umalis na naman ito. Ilang saglit pa ay bumalik siya hawak ang isang box ng cookie sandwich.

“Ito Mommy?? Can I have this one too??..” tanong na naman ni Miro sa akin.

“Baby-..” di ko pa man nasasabi ang pangalan ni Miro nang bigla siyang sumagot.

“Mommy? Don’t call me baby when we are in the public. I’m already six years old. It’s too embarrassing..” sagot naman ni Miro sa akin sabay pout nito.

Natawa na lang ako dahil sa isinagot ng aking anak.

“Alright, Miro.. but No.. put those cookie sandwich back. Ang dami dami mo nang kinuha na mga pagkain, puro naman mga junk foods.. buti sana kung healthy..” sagot ko naman kay Miro.

“Please Mommy?? Pleeeaaassseeeee!!..” sagot naman ni Miro sa akin and then he gave that puppy eye look.

Manang mana talaga ang anak kong ito sa kanyang totoong ama. His father used to give me that look too. Maraming nakuha si Miro na mannerisms ng kanyang totoong ama. Miro reminds me so much him. The way he talks, the way he smiles, the way he walks… everything. Hmm.. I guess kailangan ko nang sabihin kung sino ang totoong magulang nito. Miro is the son of my brother, Paolo. Paano napunta sa akin ang bata? Kinuha ko si Miro nung siya ay baby pa lang dahil nung panahon na yon ay panay ang away ni Kuya Paolo at ng kanyang asawa hanggang sa dumating ang punto na muntik nang mategi ni Kuya ang kanyang asawa. Hindi alam ni Kuya Paolo na sa akin ibinigay ng babae ang kanyang anak, akala niya ay itinakbo niya si Miro at inilayo. Hindi ko rin ipinaalam kay Kuya Paolo na ako ang kumuha sa kanyang anak dahil ayokong maranasan ni Miro ang masalimuot na buhay ng kanyang ama. Hindi ko na rin alam kung saan na ngayon si Kuya Paolo matapos siyang bumalik sa pagiging seaman. Hindi na rin siya nagkaroon ng contact sa amin kaya hindi na namin alam kung ano na ang kalagayan niya. Hindi ko alam kung ano’ng mararamdaman ko kung malalaman niyang buhay ang kanyang anak at nasa akin siya. Hindi ko alam kung kakayanin kong mawalay sa akin si Miro. Okay.. going back..

“Hayyy… alright, last na yan anak ha??..” sagot ko na lang kay Miro.

“Yayyyy!!..” masayang sambit ni Miro sabay lagay nito ng cookie sandwich sa cart namin.

Di katagalan… pagkatapos kong mahanap lahat ng mga kailangan ko ay pumila na ako sa upang icheck out at bayaran ang mga pinamili ko. Dahil malapit na ang kapaskuhan ay mahaba haba na ang pila sa pagbili ng mga sangkap para sa Noche Buena.

“Mommy?? Pwede ba akong kumuha ng juice pambaon ko??..” biglang tanong naman ni Miro sa akin.

Shocks!! Nakalimutan ko nga pala ang juice ng aking anak.

“Ako na ang kukuha anak, dito ka na lang. Bantayan mo ang cart natin..” sabi ko kay Miro.

“Ako na po Mommy. I’m getting bored here..” sagot naman ni Miro sa akin.

“Alright anak, basta dalian mo lang ha? Don’t talk to strangers at huwag kang tatanggap ng kahit ano mula sa kanila..” paalala ko naman kay Miro.

“Okay Mommy..” sagot ni Miro sa akin bago siya tumakbo.

Paolo’s POV

“Bakit mo iniinom yang juice bata?? Bawal yan ah..”

rinig kong sabi ng isang grocery store clerk na kasalukuyang pinapagalitan ang batang umiinom ng juice.

“Nasaan ang Nanay mo?? Kailangan niyong bayaran yan!..”

patuloy na sambit ng clerk sa bata.

“Nakapila ang Mommy ko. Babayaran naman namin ito! Marami kaming pera! Gusto mong ilibre pa kita eh..”

sagot naman ng bata sabay patuloy nito sa pag inom sa hawak nitong juice.

“Bayaran niyo muna yan bago mo inomin..”

patuloy pa ring utos ng lalaki sa bata.

“Nainom ko na eh..”

kibit balikat na sagot ng bata sa lalaki.

Lumapit na lang ako sa kanila dahil baka ano pa ang gawin ng lalaki sa batang kausap nito.

“Ano’ng problema dito??..” tanong ko sa lalaki.

“Ah.. sir, itong bata kasi, ininom itong juice na hindi pa po bayad..” sumbong naman ng lalaki sa akin.

“Sige, ako nang bahala dito. Bumalik ka na sa trabaho mo..” utos ko agad sa lalaki hanggang sa umalis na ito.

“What’s your name, Kid??..” agad kong tanong sa bata pagkalapit ko sa kanya.

“Miro..” sagot ng bata sa akin.

“Miro? You know that it’s not right to take something that is not yours, right??..” tanong ko naman sa bata.

“Yep..” sagot ng bata sa akin.

“Then why did you do it??..” tanong ko ulit sa kanya.

“Because I was thirsty, ang haba ng pila. I might d*e of thirst bago pa namin mabayaran ito..” sagot naman niya sa akin.

Natawa naman ako dahil sa isinagot sa akin ni Miro. This kid is awesome.

“Sige, kumuha ka pa ng juice at kung ano pa ang gusto mo. My treat..” nakangiting sabi ko kay Miro.

“Really??..” tuwang tuwa na tanong sa akin ni Miro.

“Yes, at pwede mong kainin dito..” sagot ko naman sa kanya.

Tumakbo naman siya kaya agad ko siyang sinundan and he went to an aisle then gets himself a tube of potato chips. He opened it and starts eating them. Ilang saglit pa ay inalok niya ako ng kanyang kinakain.

“Gusto mo??..” alok sa akin ni Miro.

Agad kaming naupo sa isang aisle hanggang sa pinagsaluhan namin ang potato chips at ininom ang juice.

“Bakit hindi nila tayo pinapagalitan??..” nagtatakang tanong ni Miro sa akin dahil napansin niyang dinadaanan lang kami ng mga clerk.

“Hindi nila ako pwedeng pagalitan dahil ako ang may ari ng store at ng mall na ito..” nakangiti kong sagot kay Miro.

“Wow! Gusto ko din magkaroon ng sarili kong mall at grocery store para pwede kong kainin kahit anong gusto ko at pwede akong kumuha

ng

maraming toys..“ sabi niya sa akin with a wide smile.

“You can achieve these basta mag aral ka lang nang mabuti. Teka… hindi ka pa ba hinahanap ng magulang mo??..” bigla kong tanong kay Miro.

Bigla namang napatayo si Miro.

“Ay! Oo nga pala! Baka hinahanap na ako ni Mommy. Thank you, bye!..” paalam ni Miro sa akin sabay takbo nito papalayo.

Mabilis ang pagtakbo ni Miro kaya di ko na nakita kung saan siya nagpunta. That boy reminds me so much of myself.

Raven’s POV

“Mommy!! Mommy!!..” patakbo akong tinawag ni Miro.

“Sa’n ka ba galing Miro??..” nag aalala kong tanong sa anak ko.

“I just met an awesome man, Mommy.. and he gave me this potato chips and juice for free..” nakangiting sabi ni Miro sabay pakita ng mga pagkain nito.

“Diba sinabi ko na sa’yo na huwag kang makipag usap sa hindi mo kakilala??..” sabi ko naman kay Miro.

“He’s not a bad guy naman Mommy..” pangangatwiran naman ni Miro.

Napaluhod na lang ako sa harap ni Miro at napaiyak hanggang sa niyakap ko siya.

“Anaakkk!! Please!! Don’t ever do that again! Do you know how would I feel pag nalaman kong may nangyaring masama sa’yo!?..” umiiyak kong tanong kay Miro.

“I’m sorry Mommy..” pagsorry naman ni Miro sabay yakap nito sa akin.

“Basta anak ha? Don’t ever do that again..” sagot ko naman kay Miro.

“Yes Mommy. I promise..” pangako naman ni Miro sa akin.

Ilang saglit pa ay inaya ko nang umuwi ang aking anak dahil baka kung ano pa ang ikwento nito sa akin tungkol sa lalaking nakausap nito.

Itutuloy…

@spicelopez

sasusaku15

(CHAPTER THREE)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Isang oras ang lumipas… pagkarating naman ng dalawa sa bahay ay agad silang tinulungan ni Justin na barkada ni Vince na ipasok sa loob ang mga pinamili nito.

“Thank you Justin..” nakangiting pasasalamat ni Raven.

“No problem Raven..” sagot naman ni Justin sabay kindat nito kay Raven bago lumabas ng bahay.

“Si Mommy oh!! Flirting with Daddy’s bestfriend, sumbong kita kay Daddy diyan eh..” biglang sambit ni Miro kay Raven.

“Huy! Grabe ka naman sa akin anak. Flirting na ba yon? I didn’t have any response sa ginawa niya eh..” pangangatwiran naman ni Miro sa kanyang ina.

“I’m just kidding Mommy.. hehehe..” paglalambing agad ni Miro sa kanyang ina.

“Ikaw talagang bata ka. I love you baby..” malambing na sambit ni Raven sabay yakap nito kay Miro at hinalikan ito sa noo.

Pagkatapos ng lambingan nilang mag ina ay pumasok na si Miro ng kanyang kwarto upang magpahinga. Si Raven naman ay agad na inayos ang kanyang pinamili. Habang abala naman si Raven sa pag arrange ng kanyang mga groceries ay narinig niya na may humintong sasakyan sa harap ng kanilang bahay. Inihinto niya muna ang kanyang pag aayos at tinignan kung sino ang tao sa labas.

“Aaahhhh!! Mama!!..” tuwang tuwa na sambit ni Raven sabay takbo nito kay Rosanna at niyakap ito.

“Kamusta kayo dito anak?? Namiss ko kayo..” masayang tanong ni Rosanna sa kanyang bunsong anak.

“Ayos naman po kami Mama. Aaahhh!! I miss you so much. Ako na po magdadala ng mga gamit niyo..” sagot naman ni Raven sabay kuha nito sa maleta ng kanyang ina.

“Nasaan ang mga apo ko??..” agad na tanong ni Rosanna pagkapasok nito sa loob ng bahay.

“Si Ravi po nakipagdate na naman sa boyfriend niya. Si Miro naman po ay nasa kwarto niya. Sandali lang po at pupuntahan ko lang siya..” sagot naman ni Raven sabay akyat nito ng second floor upang tawagin si Miro.

Pagkarating naman ni Raven sa kwarto ni Miro ay dahan dahan niya pa itong binuksan dahil nagagalit ang bata kapag bigla bigla ang pagbukas ng kanyang pintuan.

“Miro?? Baby?? Your Grandma is here. She’s in the living room..” tuwang tuwa na sambit ni Raven sa kanyang bunsong anak.

“Really Mommy?? Waaahhh!! Grandmaaaa!!..” pasigaw at tuwang tuwa na tumakbo si Miro palabas ng kanyang kwarto at tinungo ang living room upang salubungin ang kanyang lola.

“Grandmaaaaaaa!!..” tuwang tuwa na napayakap si Miro kay Rosanna pagkarating nito sa living room.

“Ang napakagwapo kong apooooo!! Hmmm.. ang bango talaga..” nakangiting pagyakap ni Rosanna kay Miro.

“I miss you Grandma!!..” sagot naman ni Miro pagkatapos niyang yakapin si Rosanna.

“Mas namiss kita apo. Ang Daddy mo? Nasaan siya??..” tanong naman ni Rosanna kay Miro.

“He’s in the store Grandma.. nagbabantay..” sagot naman ni Miro sa kanyang lola.

“Halika na Ma, hatid na kita sa kwarto mo nang makapagpahinga ka or gusto mong kumain? Ipaghahanda kita ng makakain mo..” tanong naman ni Raven sa kanyang ina.

“Ihatid mo na lang ang mga gamit ko sa kwarto ko anak. Samahan ko muna si Miro..” sagot naman ni Rosanna kay Raven.

“Sige po Ma..” huling sagot ni Raven bago nito dinala ang mga gamit ng kanyang ina papasok ng guest room.

Kinahapunan… pagkarating naman ni Ravi ay nagulat naman siya nang makita niya ang kanyang Lola.

“Mamita!!..” tuwang tuwa na sambit ni Ravi sabay takbo nito kay Rosanna at niyakap ito.

“Ang apo koooo!!..” nakangiting pagyakap ni Rosanna kay Ravi.

“Mamita, si Lance po pala… boyfriend ko po and babe? This is my grandma, Rosanna de Loyola..” nakangiting pagpapakilala ni Ravi sa kanyang boyfriend kay Rosanna.

“Magandang hapon po Ma’am Rosanna..” nakangiting pakipagkamay naman ni Lance kay Rosanna.

“Mamita na din ang itawag mo sa akin hijo. Nice to meet you Lance. Huwag mong sasaktan ang damdamin ng apo kong si Ravi ha??..” pagpapaalala naman ni Rosanna kay Lance.

“Makakaasa po kayo Mamita. Tita Raven!! Gandang hapon po..” nakangiting sagot naman ni Lance kay Rosanna sabay baling nito kay Raven nang makita itong pababa ng hagdan.

“Nandito na pala kayo, gandang hapon din Lance. Dito ka na maghapunan sa amin..” pag aya naman ni Raven kay Lance.

“Salamat po Tita pero may important meeting ako with Mom and Dad din. Sorry po.. anyways.. mauuna na po akong umuwi..” pagtanggi naman ni Lance sa imbitasyon ni Raven sa kanya sabay pagpapaalam nito sa lahat.

“Aww.. ganon ba? Sige Lance, mag ingat ka sa pag drive..” sagot naman ni Raven kay Lance.

“Mamita, alis na po ako. Hey champ! Bye for now.. See you again!!..” nakangiting pagpapaalam ni Lance kay Rosanna sabay baling din nito kay Miro.

“Sige hijo, ingat sa biyahe..” sagot naman ni Rosanna kay Lance.

“Bye Kuya Lance!!..” sagot naman ni Miro kay Lance.

“Ingat babe..” sambit naman ni Ravi sabay halik nito sa labi ni Lance.

“Yes babe..” huling sagot ni Lance bago siya nagdrive pauwi sa kanila.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Kinagabihan… pagkatapos naman nilang magluto ng kanilang hapunan ay agad na tinawag ni Raven ang asawa’t anak niya upang kumain. Ilang saglit pa ay nagsibaba na ang lahat hanggang sa nag umpisa na silang kumain.

“Grandma! Daddy! You know what?? Earlier.. when Mom and I were doing groceries, I met an incredible guy. He gave me foods and drinks for free..” pagsusumbong naman ni Miro sa kanyang ama at lola.

“Do you know that guy apo??..” tanong naman ni Rosanna kay Miro.

“No, Grandma.. but he was amazing and so kind to me. He said that he is the owner of the mall..” sagot naman ni Miro kay Rosanna.

“Apo?? Next time.. don’t just talk to some strangers even if they offer you foods. That guy might be a kdnappr and he will carry you to a van..” pagpapaalala naman ni Rosanna sa kanyang apo.

“Yes Grandma. That won’t happen again. I’m sorry..” paghingi naman ng paumanhin ni Miro.

Di katagalan… pagkatapos naman nilang maghapunan ay agad na silang nagsitungo ng kani kanilang mga kwarto upang makapagpahinga.

“Mahal??..” pagtawag naman ni Vince kay Raven.

“Yes mahal??..” sagot naman ni Raven habang abala siya sa kanyang skin care.

“Kailan mo sasabihin kay Miro ang tungkol kay Paolo?? You know that time will come na malalaman at malalaman niya din ang katotohanan tungkol sa kanyang totoong ama..” tanong naman ni Vince kay Raven.

“Bakit!? Nasa’n ba si Kuya Paolo?? Wala naman siya dito diba?? Para saan pa ang pagsasabi ko ng katotohanan kay Miro tungkol sa kanyang totoong ama..” sagot naman ni Raven kay Vince.

“What I mean is… kailangan ding malaman ni Miro ang tungkol sa kanyang totoong ama. Kahit na wala dito si Paolo ay sabihin mo pa din kay Miro ang katotohanan kung saan siya nanggaling..” pagpapaliwanag naman ni Vince.

“No. Why would I give our son a headache tungkol sa kanyang totoong magulang?? Sasabihin ko lang kay Miro ang katotohanan kung magpapakita sa atin si Kuya Paolo..” huling sagot ni Raven sabay patuloy nito sa kanyang skin care.

“Mahal naman.. huwag ka nang magalit sa akin. Nagtatanong lang naman ako..” agad na paglalambing ni Vince sabay back hug nito kay Raven.

“Ayy enebeee!! Hihihi!!..” kinikilig na sambit ni Raven.

Agad namang kinarga ni Vince si Raven at inihiga ito sa kama hanggang sa naganap ang kanilang mainit init na kemehan.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER FOUR)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Kinabukasan… Araw ng Lunes… pagkagising naman ni Raven ay wala na sa tabi niya si Vince kaya agad na siyang bumangon at tinungo ang kanilang banyo upang maligo dahil balik trabaho na naman siya. Di katagalan… nang makapagbihis na si Raven ay agad na siyang lumabas ng kanyang kwarto at pumunta ng dining area upang tignan kung may almusal na bang nakahanda para sa kanilang lahat. Pagkarating ni Raven sa dining area ay naabutan nito si Vince na kasalukuyang inihahanda ang mga plato’t kubyertos sa kanilang mesa.

“Good morning mahal..” malambing na bati ni Vince sabay lapit nito kay Raven at hinalikan ito sa labi.

“Good morning din mahal..” nakangiting bati din ni Raven sa kanyang asawa.

“Sandali na lang mahal, patapos na din ako sa pagluluto at kakain na tayong lahat. Si Mama ay binibihisan na ngayon si Miro. Heto mahal, hot chocolate muna ang inumin mo habang wala pa ang pagkain natin..” sabi naman ni Vince kay Raven.

“Sige mahal, salamat..” sagot naman ni Raven sabay upo nito at ininom ang itinimplang hot chocolate ni Vince.

Ilang saglit pa ay narinig na ni Raven ang pagbaba ni Miro kasama ng kanyang lola.

“Good morning Mommy!! Good morning Daddy!!..” masayang bati agad ni Miro sabay halik nito sa pisngi ng kanyang mga magulang.

“Good morning our handsome potato..” sabay at nakangiting bati naman ni Raven at Vince sabay halik nito sa magkabilang pisngi ni Miro.

“Good morning Ma!!..” masayang bati ni Raven sa kanyang ina.

“Good morning anak..” bati din ni Rosanna kay Raven.

“Si Ravi po Ma?..” tanong ni Raven sa kanyang ina.

“Mamaya pa daw ang klase niya kaya mamaya na lang din siya gigising at kakain..” sagot naman ni Rosanna.

Di katagalan… pagkatapos naman nilang mag almusal ay agad nang nagtungo si Raven sa kanilang garahe upang paandarin ang kanyang kotse.

“Ingat kayo sa pagbiyahe anak..” sambit naman ni Rosanna.

“Opo Ma..” sagot naman ni Raven sabay halik nito sa pisngi ng kanyang ina.

“Ingat ka mahal ha..” sambit naman ni Vince sabay halik nito sa labi ni Raven.

“I will.. mahal..” nakangiting sagot ni Raven pagkatapos naman siyang halikan ng kanyang asawa.

“Apo.. be good sa school ha. Ingat ka. I love you..” malambing na sabi ni Rosanna sabay halik nito sa pisngi ni Miro.

“Of course Grandma.. I will. I love you more Grandma..” sabay yakap naman ni Miro sa kanyang lola.

“Bye Daddy..” pagpaalam naman ni Miro sabay yakap nito sa kanyang ama.

“Be careful anak.. Byee..” sabay halik ni Vince sa pisngi ni Miro.

Pagkarating naman nila sa parking area ng school ay agad nang nagpaalam si Miro sa kanyang ina.

“Bye baby.. study well, okay?? and just like the usual, please wait for me after your class. I love you..” pagpapaalala ni Raven sabay halik nito sa pisngi ni Miro.

“Yes Mom… bye.. I love you more..” sagot naman ni Miro sabay halik din nito sa pisngi ni Raven bago siya bumaba ng kotse at pumasok na sa kanilang paaralan.

Nang makita ni Raven na tuluyan nang nakapasok si Miro sa kanyang paaralan ay bumiyahe na din siya papunta ng kanyang opisina. Ilang lang ang lumipas ay nakarating na rin siya sa MCS International. Pagkapasok pa lang ni Raven sa kanilang opisina ay masaya agad siyang binati ng lahat ng mga empleyado.

“Sa aming napakagandang Site Director, Good morning Boss Raven..” masayang bati ni Skyler kay Raven.

“Good morning Skyler, mukhang may masayang team building kayo this weekend ah. Top Team na naman kayo this month..” masayang sambit ni Raven kay Skyler.

“Yes Boss.. dahil na rin yan sa mga magagaling kong mga ahente.. hehe, hindi nila ako pinabayaan at hindi rin nila pinabayaan ang kanilang mga stats kaya bilang balik sa kanila ay magkakaroon kami ng magandang team building sa isang magandang resort hehe..” sagot naman ni Skyler kay Raven.

“Keep up the good work Skyler. Sayang nga lang at wala na dito sina Mark at Nathan na mga buddies mo. Wala kang malakas na kakumpetensya sa buong site. Hahaha..” natatawang sagot naman ni Raven kay Skyler.

“Oo nga boss eh. Everything happens for a reason ika nga nila. Sige po Boss Raven naantala ko pa ang pagpasok mo ng office mo. Hahaha..” sabi naman ni Skyler.

“Sige Skyler.. patawag na lang kita kapag may detractor ang team mo. Hahahaha..” huling sambit ni Raven kay Skyler bago siya tuluyang pumasok ng kanyang opisina.

“Hahahaha. Wala sa vocabulary namin ang detractor Boss Raven. We find ways.. charot..” pagyayabang naman ni Skyler kay Raven.

“Hoy! yung ways ways niyo diyan ha. Work with integrity tayo dito. Hahaha. Detractor kung Detractor basta malinis lang ang trabaho natin. Babawi lang tayo..” pagsita naman ni Raven kay Skyler.

“Hahahaha.. Yes boss Raven, we will work with integrity..” natatawang sagot ni Skyler kay Raven bago siya bumalik ng kanyang station.

Di pa man nakakaumpisa si Raven sa kanyang mga client meetings ay pumasok naman si Kurt na ngayon ay isa nang Senior Operations Manager.

“Good morning sa napakagandang Site Director namin. Coffee..” nakangiting bati ni Kurt sabay lapag nito sa kape na ibibigay nito kay Raven.

“Good morning Kurt. Thank you sa kape..” kinikilig na pasasalamat ni Raven kay Kurt.

Hindi lang ipinapahalata ni Raven na kinikilig siya dahil kahit na matagal na silang mag asawa ni Vince ay hindi pa rin nawawala ang pagkacrush nito kay Kurt.

“Ang blooming mo ngayon Raven ah, maaga ka bang nadiligan ni Vince?? Hahaha..” pabirong tanong ni Kurt kay Raven.

“Wala ngang dilig kanina eh.. Baka mamayang gabi?? Hahahaha.  Langya ka Kurt, may kailangan ka ba??..” sagot naman ni Raven kay Kurt sabay halakhak nito.

“Wala naman. Binibisita lang naman kita. Namiss na kita eh..” sabi naman ni Kurt sabay kindat nito kay Raven.

“Ewan ko sa’yo Kurt. Nakauwi na ba ang asawa mo??..” tanong naman ni Raven.

“Mamayang gabi ko na susunduin sa airport si Ellaine. Sa next Saturday nga pala… punta kayo ni Vince pati ng mga anak niyo sa bahay. Birthday celebration ko..” pag imbita naman ni Kurt kay Raven.

“Sure Kurt.. sasabihin ko yan mamaya kay Vince pag uwi ko. Thank you sa invitation..” nakangiting pasasalamat ni Raven.

“No problem, sige balik na ako. I love you..” hirit pa ni Kurt sabay kindat nito bago siya lumabas ng opisina ni Raven.

Umiling iling na lang si Raven dahil sa ginagawa ni Kurt sa kanya. Hindi naman lingid sa kaalaman ni Raven na matagal nang alam ni Kurt na may crush ito sa kanya.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Ilang oras ang lumipas… pagkatapos naman na mareview ang overall stats ng kada team, makipagmeeting sa mga Team Leader na nasa baba ang rank at magbigay ng action plans ay inayos na niya ang kanyang mga gamit dahil susunduin pa niya sa eskwelahan si Miro. Nang maayos na niya lahat ng kanyang mga gamit ay dali dali na siyang lumabas ng opisina at nagdrive papunta ng eskwelahan ni Miro.

“Hi Mom..” agad na bati ni Miro sabay yakap at halik sa pisngi ni Raven.

“Hi baby.. let’s go..” agad na aya ni Raven sa kanyang anak.

Nang makapasok na silang dalawa sa kotse ay agad na din silang bumiyahe pauwi. At dahil rush hour ay naabutan na naman sila ng mabagal na traffic. Habang naghihintay si Raven na umusad ang daloy ng trapiko ay napansin naman ni Miro ang isang sasakyan na nakababa ang bintana at doon niya nakita si Paolo, ang lalaking nanlibre sa kanya nung mga nakaraang araw sa isang grocery store. Ibababa na sana ni Miro ang bintana at tatawagin si Paolo pero umandar na ang sasakyan niya at umalis na siya.

“Mom! Mom! I saw the man that gave me the free food and drink days ago..” tuwang tuwa na sumbong ni Miro kay Raven.

“Where??..” tanong naman ni Raven.

“There inside his car.. the black one..” sagot naman ni Miro sabay turo nito sa sasakyan na sinasabi niya.

“Miro, anak.. ang dami namang black cars diyan oh. Baka namamalikmata ka lang diyan sa nakita mo..” sagot naman ni Raven kay Miro bago sila tuluyang umandar at umusad na.

“No Mom. I really saw him a while ago..” pangangatwiran naman ni Miro sa kanyang ina.

“Alright.. kung talagang nakita mo ang lalaking yon, nakita mo rin ba ang plate number ng sasakyan niya??..” tanong naman ni Raven kay Miro.

“No Mom..” malungkot na sagot ni Miro kay Raven.

“Ay naku.. by the way baby, what do you want to eat? we’ll just purchase something sa drive thru..” tanong naman ni Raven kay Miro.

“Uhmm.. I want a burger and spaghetti Mom with fries..” sagot naman ni Miro.

“Sure baby..” huling sagot ni Raven bago sila nagtungo sa isang fast food restaurant.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER FIVE)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Paolo’s POV

“Magandang gabi po Master Paolo. Nakahanda na po ang inyong hapunan..” agad na bungad sa akin ng mayordoma pagkapasok ko ng bahay.

“Magandang gabi din Manang Igna..” nakangiting bati ko din sa aking mayordoma.

“May kailangan ka pa ba na ipagawa sa akin Sir Paolo??..” tanong naman ng aking Executive Assistant na si Hugo.

“Wala na Hugo.. salamat..” sagot naman ng assistant ko.

“Sige po Sir, uuwi na po ako..” pagpapaalam ni Hugo sa akin.

“Dito ka na lang mag dinner Hugo. Para namang may asawa’t anak kang inuuwian ah.. Hahaha..” pag aya ko naman kay Hugo sabay halakhak ko.

“Oh bakit?? Porket ba uuwi ako nang maaga ay kailangan ba na may pamilya akong inuuwian?? Hindi ba pwedeng gusto ko lang umuwi??..” natatawang sagot naman ni Hugo sa akin.

“Sige na!! Dito ka na mag dinner.. tsaka samahan mo na din akong uminom..” pamimilit ko pa rin kay Hugo.

“Oh siya sige. Sasamahan na kita sa pag inom nang meron ka namang makakausap..” nakangiting pagpayag ni Hugo na ikinatuwa ko naman agad.

Agad naman kaming nagtungo ng dining area hanggang sa nagsimula na kaming kumain. Nang matapos ay nagpahanda ako sa mga katulong ng maiinom namin at pulutan. Di ko alam kung tama ba na uminom ako dahil may trabaho pa ako bukas eh… bahala na.

“Wala ka na bang balak na mag asawa pa Sir Paolo??..” biglang tanong sa akin ni Hugo.

“Sa busy ko sa trabaho, wala na akong panahon para mag focus sa mga babae. Ni hindi ko na nga nagawang hanapin ang kaisa isa kong anak eh..” sagot ko naman kay Hugo sabay tulo ng luha ko.

Agad ko namang kinuha ang aking wallet at inilabas ang litrato ng aking anak na si JP… short for John Paolo de Loyola.

“Miss na miss ko na ang anak ko at hindi ko alam kung paano ko siya mahahanap. Sa laki ng impluwensya ko sa mundo ng negosyo ay hanggang ngayon hindi ko pa rin siya natatagpuan..” humihikbi kong sabi kay Hugo.

“Time will come Sir, mahahanap mo din ang anak mo. Eh yung mga kapatid mo pala Sir.. sina Maam Raven at Sir Vince?? May contact ka pa ba sa kanila??..” tanong naman ulit ni Hugo sa akin.

Until now… namimiss ko pa rin si Raven… ang babaeng minahal ko din nang buong buo pero nabalewala lang ang lahat ng yon dahil naunahan ako ng sarili ko ding kapatid. Hindi lang sa pagmamahal… kundi pati na rin sa pagpasok sa kanyang hiyas. Hindi ko pinagsisisihan na may nangyari sa amin ni Raven noon… hanggang ngayon ay bumabalik pa rin sa aking alaala kung paano ko paligayahin sa kama ang aking mahal na kapatid.

“Hindi ko pa kayang magpakita sa mga kapatid ko Hugo. Kasi hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko kung makikita ko silang dalawa ni Vince. Hanggang ngayon ay nasasaktan pa rin ako eh..” sagot ko naman kay Hugo.

Alam naman ni Hugo ang naging relasyon ko kay Raven at kung ano ang nangyari sa amin noong kabataan pa namin.

“Wala naman ako sa posisyon para magsabi nito pero… I think kailangan mo nang mag move on kay Maam Raven, Sir Paolo. You can focus on a new girl na pahahalagahan ka. Hindi ko naman sinasabi na kalimutan mo sila bilang kapatid mo pero kung kakalimutan mo yung masalimuot mong nakaraan ay mas magiging masaya ka pag nakaharap mo sila muli..” nakangiting payo naman ni Hugo sa akin.

Tama naman ang sinabi ni Hugo sa akin. Bakit pa ba ako magkukulong sa matagal ko nang feelings kay Raven. Ang kailangan ko na lang gawin ay tanggapin ang katotohanan, mag move on at maging masaya sa buhay.

“Tama ka Hugo pero hindi lang muna ngayon. And regarding naman sa sinabi mong magfocus na ako sa ibang babae. Kailangan ko munang mag fully heal bago ko gawin yon. Mahirap na at baka maging rebound lang siya. Kawawa naman. Hahaha..” natatawang sagot ko naman kay Hugo.

“Alam mo Sir Paolo?? Meron akong nakitang Coffee Shop na medyo may kalapitan sa bahay niyo. Maganda ang may ari… ito siya sir oh. Pangalan niya ay Irene Strawberry Rodriguez..” sambit naman ni Hugo sabay pakita nito ng litrato ng babaeng sinasabi niya.

Tinignan ko naman ang litrato ng babaeng sinasabi niya. Maganda itong Irene… sexy at tsaka mukhang palaban. Pero kailangan ko munang alamin ang kanyang edad baka di kami compatible eh. Hahahaha.

“Maganda siya huh.. eh ilang taon na ba yan??..” tanong ko naman kay Hugo.

“She’s 18 years old Sir Paolo. Pwede na yan… legal age na din naman siya and besides… di naman halata na Daddy age na kayo eh. Mukha pa nga kayong binata oh.. ano Sir Paolo?? Type mo ba?? Puntahan natin ang coffee shop na yan at kilalanin mo siya. Kung gusto mo ligawan mo na agad eh..” panunulsol sa akin ni Hugo.

Patuloy pa rin ako sa pagtingin sa litrato nitong si Irene. I can’t get off my eyes on her. Pero knowing that she is 18 years old… mukhang hindi ko ito makakasundo kasi masyado siyang bata for me. Magmumukha lang akong tiyuhin niya or else Tatay niya. Ang awkward naman tignan yan in public na nakikipag date ako sa sobrang bata sa akin na babae. Mapagkamalan pa akong sugar daddy niyan.

“Naks… mukhang type mo na yang si Irene Rodriguez, Sir Paolo ah..” sabi ulit ni Hugo dahil napansin niyang tinitignan ko nang maiigi ang litrato nitong si Irene.

“Masyado namang bata ito Hugo. Mapagkakamalan pa akong Tito nito eh… o ang malala ay Tatay niya. Ano na lang ang sasabihin ng ibang tao niyan..” pagtanggi ko naman sa reto sa akin ni Hugo.

“Eh Sir Paolo… kung iisipin mo lang ang sinasabi ng ibang tao. Hindi ka magiging masaya niyan. Sa mundong ito Sir Paolo… kahit anong gawin mo, mapa mabuti man o masama ay meron pa rin silang masasabi sa’yo… kaya kung ako sa’yo Sir Paolo… kilalanin mo na yang si Irene Rodriguez at ligawan mo. At baka malay mo Sir Paolo.. by the time na magiging kayo ng Irene na yan at swertehin kang mahanap mo ang anak mong si JP… oh? Edi happy family kayo. Plus… magkakaroon din naman kayo ng panibagong anak niyan for sure. Much happier ka Sir Paolo. Think about your future… sino magmamana ng mga kayamanan mo kung hindi mo pa mahahanap ang unico hijo mo diba??..” mahaba habang sabi ni Hugo sa akin. Nahilo naman ako dun sa sinabi niya. Hahaha.

“I still have Raven and Vince naman para magmana ng aking mga ari arian eh.. pero pag iisipan ko pa yang sinabi mo tungkol diyan kay Irene..” sagot ko naman sabay balik ng phone kay Hugo.

“No problem Sir Paolo… just let me know if ready ka na dahil ilalakad kita dun kay Irene. Hehe..” nakangiting sagot naman ni Hugo sa akin.

“Hahaha… the best ka talaga Hugo..” natatawang sagot ko sabay high five ko sa aking Assistant.

Isang oras ang lumipas at nagpasya na kaming magpahinga dahil ayaw naman naming malasing. Si Hugo ay nagpaalam na din sa akin na uuwi na siya. Ako naman ay agad nang nagtungo ng aking kwarto upang maghanda sa pagligo. Nang makapagbihis na ako ay agad akong nakatulog dahil sa pagod at kaunting kalasingan.

“Irene..” huling sambit ko pa bago ako nakatulog.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER SIX)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

The next day…

“Good morning po Miss Irene..” masayang bati naman sa akin ng mga empleyado ko pagkarating ko sa coffee shop.

“Good morning everyone. Let’s have a productive day and enjoy lang tayong lahat..” nakangiting pagbati ko sa lahat ng mga empleyado ko.

“Thank you Ma’am Irene..” sabay na pasasalamat ng aking mga crew.

Pagkapasok ko naman sa aking opisina ay inilapag ko na ang aking gamit hanggang sa sinimulan ko na ang aking mga gawain at mga plano para sa aking coffee shop.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Hi everyone!! Ako nga po pala si Irene Strawberry Rodriguez. Labingwalong taong gulang, and currently single. Hahaha. I’m an orphan but not necessarily na patay na ang aking mga magulang… tumakas lang ako nung maliit pa lang ako dahil abusive sila sa akin at palagi nilang sinasaktan so I decided na tumakas na lang sa impierno nila. Noon, hindi ko alam kung saan ako pupunta dahil wala akong kakilala hanggang sa napadpad ako sa isang lugar na hindi ako pamilyar. Nahimatay ako sa isang magarang gusali hanggang sa naramdaman ko na lang na may nagdala sa akin papasok ng building at ginamot ako. Dun ko nakilala si Ma’am Glen Lopez… si Ma’am Glen ang kumupkop sa akin, binihisan, pinakain at pinag aral niya ako. Until now ay nag aaral pa rin ako pero home study na lang dahil naka focus din ako dito sa aking negosyo… si Ma’am Glen din pala nagbigay sa akin ng puhunan kaya inaalagaan ko talaga itong coffee shop ko.

So that’s it for my introduction… hehe.. thanks for reading my little profile.

Habang abala naman ako sa aking mga gawain ay pumasok ang isa kong crew at nagdala siya ng kape para sa akin.

“Ma’am Irene… here’s your coffee. Enjoy..” nakangiting bungad sa akin ni Leila dala ang aking paboritong kape na siya mismo ang naghahanda.

“

Thank you Leila..“ nakangiti kong pasalamat kay Leila.

“

You’re always welcome Ma’am Irene…“ nakangiting sagot sa akin ni Leila.

Si Leila ang pinakaclose ko sa mga empleyado ko. Classmate ko siya when I was in high school. Then nung nag umpisa na ako sa aking coffee shop ay kinuha ko siya bilang crew ko dahil kapos din siya at hindi na naipagpatuloy ang kanyang pag aaral.

“Akala ko naman kung sobrang busy ka talaga sa work mo, yun pala… magazine ang hawak mo..” natatawang sambit ni Leila nang mapansin niyang hindi ako nakaharap sa aking laptop.

“Bagong release kasi itong magazine so.. I need to check out kung may bagong shoot si you know… hahahaha..” natatawa kong sagot kay Leila.

“Sino?? Yung model dati at ngayon ay entrepreneur na si Paolo de Loyola??..” tanong naman ni Leila sa akin.

“Yup.. alam mo na yun Leila. Matagal akong nakasubaybay sa kanya. High school pa lang ako ay super crush ko na yang si Paolo..” nakangiting sagot ko naman kay Leila sabay buklat ko sa magazine na dala ko.

“Oh… sabi sa’yo eh. May bago siyang photoshoot oh..” bigla kong sambit sabay pakita ng picture ni Paolo kay Leila.

“Ang gwapo talaga niya Ma’am Irene… pero alam mo ba… narinig ko lang… biyudo na pala yang si Paolo de Loyola at meron daw siyang nawawalang anak na until now ay hindi pa niya natatagpuan??..” pagchismis naman ni Leila na ikina intriga ko naman agad.

“Hindi ko alam yun ha.. kung sakali mang mahanap ni Paolo ang anak niya, willing ako maging Mommy ng anak niya. Hahahahahaha..” sagot ko naman kay Leila sabay halakhak naming dalawa.

“Hahahaha. Why not diba?? He’s too handsome and hot. You and Paolo would be perfect for each other Ma’am Irene… kahit na medyo malayo ang age gap niyo… hindi naman halata dahil mukha siyang binata kung titignan..” sagot naman ni Leila sa akin.

“It’s okay Leila… hindi naman ako naghahangad na maging asawa ni Paolo. Kuntento na ako na crush ko siya at inspirasyon na maging masipag sa buhay… sapat na yun sa akin..” nakangiti kong sagot kay Leila.

Ilang oras ang lumipas… habang na ako sa aking mga gawain sa coffee shop ay biglang pumasok ulit si Leila at tuwang tuwa ito na pumasok sa aking opisina na akala mo nanalo sa lotto.

“Ma’am Irene… oh my gosh!!! You have a special guest today…” tuwang tuwa na sambit ni Leila pagkapasok nito.

“Really?? Sino??..” naintriga kong tanong kay Leila.

“It’s the one and only Paolo de Loyola!! My gosh!! Ma’am Irene!! Ayusin mo na sarili mo at labasin mo siya.. he’s currently with his assistant..” utos naman ni Leila sa akin.

“Huh?? Ayoko Leila.. nakakahiya. Kayo na lang mag asikaso sa kanya..” pagtanggi ko sa sinabi ni Leila.

“Naku!! Huwag ka nang mag inarte Ma’am Irene… gusto kang makausap ni Paolo de Loyola. Gusto niyang makausap ang may ari ng coffee shop na ito. Eh sino ba ang may ari nito?? Diba ikaw??..” sagot naman ni Leila sa akin.

“Baka iniechos mo ako niyan Leila ha?? Kaltukan talaga kita diyan eh!! Kayo na lang kumausap sa kanya. Nahihiya ako!!..” pagtanggi ko pa rin kay Leila.

“Ma’am Irene… gusto po talaga kayong makausap personally ni Paolo de Loyola. Baka may reklamo yun…” sagot ulit ni Leila sa akin.

Wala na akong nagawa pa kundi ang harapin si Paolo Iñaki de Loyola. Ang lalaking mahal ko… ang lalaking gusto kong makasama sa buhay. Hahahaha. Inayos ko muna ang aking sarili bago ako lumabas ng aking opisina. Pagkalabas ko ng opisina ko ay nakangiti lahat ng mga crew ko sa akin at halatang kinikilig din sa nangyayari ngayon. Alam din kasi ng mga crew ko na matagal na akong may crush kay Paolo de Loyola.

“Hello… I’m Paolo de Loyola. You must be the owner??..” pagpapakilala agad niya sa akin.

“Ah ye-yes po. I’m the owner of this coffee shop. I’m Irene de Loyola… ay I mean. Rodriguez.. sorry..” nauutal ko pang pagpapakilala kay Paolo.

Gosh… nakakahiya.. inangkin ko na agad ang apelyido ni Paolo. Well… pag nakuha ko naman siya ay magiging de Loyola na din naman ako niyan eh. Hahahaha.

“Well.. nice to meet you Miss Rodriguez.. uhmm.. I came here because I want to invest in your business since I can see na patok siya sa masa at hindi nawawalan ng customer kahit weekends so… I would like to offer you 10 million pesos to expand your business kapalit ng 40% profit ng iyong business..” pag offer agad ni Paolo sa akin.

Akala ko pa naman ay ako ang ipinunta niya dito. Well… ako naman talaga pero tungkol pala sa business ko. Hahaha… ambisyosa naman sa akin.

“Uhmmm… thank you so much for that great opportunity Mr. de Loyola but I’ll have to think about it for the mean time. Would there be anything else?? You can stay here until our closing time and enjoy the place…” semi pagtanggi ko sa offer ni Paolo sabay balik ko sa aking opisina.

Pagkapasok ko ng aking opisina ay ang lakas na ng aking heartbeat. Dios mio… para nang lalabas sa dibdib ko yung heart ko dahil sa sobrang kaba habang kausap ko siya. Medyo nadisappoint lang ako kasi akala ko friendly visit lang, yun pala… about business. Ilang saglit pa ay pumasok ulit si Leila.

“Huy!! Ano’ng eksena yun?? Nag inarte ka pa talaga sa harap ni Paolo de Loyola?? Eh halos sambahin mo na nga ang picture niya diyan oh..” natatawang sambit ni Leila sa akin.

“Nadisappoint lang kasi ako… akala ko friendly visit ang ginawa niya, yun pala… para sa negosyo lang… at tsaka di naman ako easy to get nuh kung sakali mang iba ang pakay niya…” sagot ko naman kay Leila.

“Hahaha… anyways babalik na lang sila once na pumayag ka sa offer niya. Heto pala ang kanyang calling card kung sakali mang magbago isip mo..” sagot naman ni Leila sabay bigay ng calling card ni Paolo sa akin bago siya tuluyang lumabas ng opisina ko.

Tinignan ko agad ang picture ni Paolo at pinagmasdan ito sandali.

“Gwapong gwapo na ako sa’yo sa picture pero mas gwapo ka pala in person Paolo de Loyola… soon.. hindi lang sa negosyo tayo magiging partner… pati sa lovelife na rin. Hahahaha… just kidding…” natatawang kong sambit sa sarili ko habang tinititigan ko pa rin ang litrato ni Paolo.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER SEVEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Matthew’s POV

Maaga akong nagising dahil kailangan na ako ang mauna sa opisina kaysa kay Glen at Sir Carlo. Inaasikaso ko pa kasi ang mga kakailanganin niyang mga papeles or gagawa ng kanyang itinerary for the day since ako na ang kanyang Executive Assistant… dati kasi ay si Jasmine pa ang kanyang assistant but since naging asawa na siya ng kakambal ni Glen ay pinahinto na rin siya sa pagtatrabaho at nagfocus na sa kanyang mga anak.

Agad na akong bumangon sa aking higaan at tinungo ang aking banyo upang maligo. Nasa Pilipinas na kami nito since inilipat ni Glen ang kanilang kumpanya dito mismo sa Pilipinas. Masaya ako na nandito sila dahil hindi na ako mahihirapan sa culture. Di katagalan… nang matapos na akong maligo at magbihis ay lumabas na ako ng aking kwarto at tinungo ang dining area.

“Good morning anak. Maupo ka na diyan at kumain na..” masayang bati sa akin ni Daddy.

Nakatira pa rin ako hanggang ngayon kasama si Daddy since bumalik na rin naman ako sa Pilipinas. Dati kasi nung dinala ko siya sa Puerto Rico ay nasa apartment kami na pinahiram sa akin ni Glen para di na raw ako magbayad ng monthly rental fee.

“Thank you Daddy.. halina po kayo, sabayan niyo na ako sa almusal..” pag aya ko naman kay Daddy.

“Sige anak… tapusin ko lang itong piniprito ko at sabay na tayong kakain..” sagot naman sa akin ni Daddy.

Ilang saglit pa ay natapos na rin ni Daddy ang kanyang niluluto hanggang sa sabay na rin kaming nag almusal.

“Daddy, alis na po ako.. bye..” pagpapaalam ko kay Daddy nang matapos na kaming mag almusal.

“Sige anak, mag iingat ka sa pagmamaneho..” sagot naman sa akin ni Daddy.

Nang makapagpaalam na ako kay Daddy ay agad na akong nagtungo ng garahe at sumakay sa aking kotse na provided din ng kumpanya ni Glen… ang nice diba?? Perks of being an employee ni Glen Dale Alexander Lopez. Hehe. Di katagalan ay nakarating na rin ako sa opisina… nang makapagpark na ako dali dali na akong pumasok at inayos ang mga papeles at itinerary ni Glen sa araw na ito. Isang oras ang lumipas… lumabas na ako ng opisina ni Glen dahil sasalubungin ko siya sa hallway, just like what Jasmine is doing when she was still Glen’s Assistant. Habang naglalakad ako sa hallway ay natatanaw ko na ang dalawa. Nang makalapit na ako sa dalawa ay agad kong kinuha ang bag ni Glen tsaka binati silang mag asawa.

“Good morning Glen, Good morning po Sir Carlo..” nakangiting pagbati ko sa kanilang dalawa.

Hindi ako tumatawag ng Ma’am or Miss kay Glen dahil ayaw mismo ni Glen na tinatawag ko siyang ganon. Nung una ay tinatawag ko pa siyang Miss G pero na aawkward siya kasi we are close daw so pinapatanggal niya ang Miss or Ma’am at gusto niyang first name basis lang kami kahit may clients kami.

“Good morning Matt..” bati naman nilang dalawa sa akin.

“Hon? pasok na rin ako sa office ko ha? I love you..” malambing na pagpapaalam ni Sir Carlo sabay halik nito sa labi ni Glen.

“Sure Hon, I love you most..” nakangiting sagot ni Glen kay Sir Carlo.

Until now ay may kaunting selos pa rin ako kasi si Glen ang una kong nagustuhan when I was working in Puerto Rico pero dahil sa pagiging torpe ko ay hindi ako nakakuha ng magandang tiempo at hindi rin ako nagkalakas ng loob na ligawan siya. Kahit may kirot ay pinipilit kong mag move on kay Glen upang di na ako masaktan pa kapag nakikita kong sweet sila ni Sir Carlo sa isa’t isa. Nang makapasok na si Sir Carlo ng kanyang opisina ay sabay na rin kami ni Glen na pumasok ng opisina.

“Coffee??..” agad kong tanong kay Glen nang makaupo na siya sa kanyang pwesto.

“Sure Matt, thanks..” nakangiting sagot sa akin ni Glen.

“Alright..” huli kong sagot bago ako lumabas ng opisina ni Glen upang ipagtimpla siya ng kanyang mainit na kape.

Pagkabalik ko sa loob ay napansin kong napakafresh ni Glen ngayon.

“Fresh mo ngayon Glen ah..” nakangiti kong puri.

“Ciempre naman Matt, maaga akong nadiligan eh..” sagot naman sa akin ni Glen sabay tawa nito.

“Edi ikaw na ang nadidiligan..” natatawang sagot ko naman kay Glen.

“Ba’t di ka pa kasi mag asawa Matt, nang meron ka nang madidiligan..” sagot naman sa akin ni Glen.

“Lol.. magjajackstone na lang ako Glen kaysa maghanap ng babaeng madidiligan, ayokong maranasan ang heartbreak..” sagot ko naman kay Glen.

“Sus.. nagdrama. Hahaha.. anyways.. kamusta na si Ate Raven??..” tanong naman ni Glen.

Bigla kong naalala si Raven… namimiss ko na siya. Sa mga hindi nakakaalam… bago ko nakilala si Glen, si Raven ang una kong minahal pero hindi ko lang maamin amin sa kanya dahil baka lumayo ang loob niya sa akin since ako lang naman ang naging kakampi niya noong mga panahon na hindi pa sila okay ni Kuya Vince at Kuya Paolo. Nung makabalik ako ng Pilipinas noon, balak ko na rin sanang umamin kay Raven ng nararamdaman ko sa kanya pero nagulat na lang ako nang malaman kong magkasundo na silang magkakapatid. Mas lalo pa akong nagulat nang makita kong may kakaibang relasyon sina Kuya Vince at Raven. Nasaktan ako dahil lahat na lang ng taong mahal ko ay hindi ko nakukuha.

“Alam mo Glen, matagal na rin akong hindi nakabisita sa bahay ni insan. Mamaya nga makabisita sa bahay nila since rest day ko naman bukas..” sagot ko naman kay Glen.

“Really?? Sige bibisitahin ko rin si Ate Raven. Mga 7 years din akong hindi nakabisita sa kanya eh..” sagot naman ni Glen.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Ilang oras ang lumipas… hindi na tinapos ni Glen ang kanyang mga paperworks at nag ayos na siya para sa pagbisita namin kay insan. Sumama na rin si Sir Carlo dahil ayaw niya namang malayo sa kanyang asawa. Mga isang oras din ang naging biyahe namin dahil napakalayo ng bahay na nilipatan ni insan mula nang maging mag asawa sila ni Kuya Vince. Pagkarating namin sa bahay ni Raven ay nagpanggap pa akong delivery rider na kunyari may idedeliver kay Raven.

“Oh my gossshhh!! Insaaaaann!!..” pasigaw naman na bungad sa akin ni Raven nang makita niyang ako ang kanyang bisita.

“Namiss kita insan!!..” tuwang tuwa ko na pagyakap kay Raven.

Namiss ko ang mahal ko… Pagkapasok naman naming tatlo sa loob ng kanilang bahay ay tinawag niya agad si Kuya Vince. Ilang saglit pa ay bumaba si Kuya Vince kasama ang isang maliit na bata. Nagtaka ako kung sino ang batang kasama ni Kuya Vince since si Ravi lang naman ang alam kong anak nila eh.

“Insan?? Sino yang bata??..” nagtataka kong tanong kay Raven

“Yeah.. Insan, Glen, Sir Carlo.. I would like you to meet our son, John Miro de Loyola… and baby?? this is your Daddy Matthew, he is your Uncle actually but just call him Daddy, okay?? and this is your Mommy Glen, she is my friend and this is her husband, your Daddy Carlo…” pagpapakilala naman ni Raven kay Miro sa aming lahat.

“Hello Daddy Matthew, Hello Mommy Glen, Hello Daddy Carlo..” nakangiting bati ni Miro sa aming lahat.

“Hello Miro, it’s a pleasure to meet you..” nakangiting sagot naman nina Glen at Sir Carlo.

“You’re so handsome Miro… you’re handsome like me..” nakangiti kong puri sabay karga ko kay Miro.

“Hihi.. thank you Daddy Matthew..” sagot naman ni Miro sa akin.

Di katagalan ay tinawag naman kami ni Raven upang maghapunan. Habang abala kami sa aming pagkain ay nakatingin lang ako kay Miro… para siyang mini version ni Kuya Paolo o baka namamalikmata lang ako kasi may hawig din si Raven kay Paolo eh . Pagkatapos naman naming maghapunan ay tinawag ako ni Raven para makipagchismis.

“Namiss kita Matt..” malambing na sambit ni Raven sabay yakap nito sa akin.

“Mas namiss kita insan, anyways… kaninong anak yang si Miro?? Kay Kuya Vince pa rin ba yan??..” tanong ko agad kay Raven.

“Yup.. anak pa rin ni Vince..” sagot naman ni Raven.

“Really?? Kasi habang tinititigan ko si Miro ay parang nakikita ko si Kuya Paolo sa kanya eh. Si Kuya Paolo nga pala, may balita ka pa ba sa kanya??..” tanong ko naman.

“Matagal na kaming walang balita kay Kuya, ni hindi nga namin alam kung buhay pa siya eh. Let’s not talk about him nga, ikaw?? Kamusta ka na?? May asawa ka na??..” malungkot na sagot ni Raven sabay divert nito ng tanong.

“Wala insan.. ayoko na kasing magmahal pa muli mula nang makuha ka sa akin ni Kuya Vince..” sagot ko naman kay Raven.

“Ikaw talaga Matthew.. paano ka magiging maligaya niyan kung ako pa rin ang nilalaman ng puso mo??..” tanong naman ni Raven sa akin.

“Okay lang sa akin insan kahit na hindi ako ang mahal mo. Masaya ako na masaya ka na sa piling ni Kuya Vince kasama ng mga anak niyo..” sagot ko kay Raven.

“Hayyy..” tanging sagot ni Raven sabay yakap nito sa akin.

Di katagalan… pagkatapos naming mag usap ay nagpaalam naman sina Glen at Sir Carlo na uuwi na. Since wala naman akong duty kinabukasan ay nagpaiwan ako sa bahay ni Raven at dito na lang ako matutulog, nakapagpaalam na rin naman ako kay Daddy prior sa pagpunta namin dito kaya wala nang problema. Tsaka gusto ko pa kasing makasama nang matagal si Raven at ang bago kong pamangkin na si Miro. Hehe…

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER EIGHT)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Raven’s POV

Kinabukasan… nauna akong nagising kay Vince dahil may kailangan akong puntahan sa opisina… may aasikasuhin lang ako pero uuwi din naman. Magastos sa gasolina pero okay lang naman kaysa mag commute… mas nakakapagod yon. Nang makapagbihis na ako ay agad ko nang tinungo ang dining area upang mag almusal ako.

“Mommy?? Where are you going??..” biglang tanong sa akin ni Miro nang makita niya akong nakabihis.

“Good morning baby, uhm.. I’m going to the office. May aasikasuhin lang..” sagot ko naman kay Miro.

“Will it take long Mommy??..” tanong ulit sa akin ni Miro.

“Uhmm.. I’m not sure baby eh, why??..” tanong ko kay Miro.

“Can I come with you?? I promise I will behave..” pakiusap naman ni Miro sa akin.

“You can baby pero baka you might get bored doon..” sagot ko kay Miro.

“It’s okay Mommy, I have my iPad with me. That will never give me boredom… pleaseeeeee..” pakiusap ulit sa akin ni Miro sabay puppy eyes nito sa akin.

Palagi na lang akong dinadala ni Miro sa puppy eyes mode niya. Hindi talaga ako makatanggi basta pagdating kay Miro.

“Alright baby, you can go ahead and take a shower now then eat your breakfast kasi aalis agad tayo..” pagpayag ko kay Miro.

“Yayyyy!! Thanks Mom!!..” tuwang tuwa na sagot ni Miro sabay takbo nito pabalik ng kanyang kwarto.

Di katagalan ay bumalik na siya na nakabihis at dali daling umupo tsaka nag umpisa nang kumain. Pagkatapos naman naming mag almusal ay tinungo na namin ang garahe tsaka sumakay na ng kotse hanggang sa bumiyahe na kaming dalawa. Pagkarating namin sa opisina ay iniwan ko muna si Miro sa lounge ng opisina namin. Since meron namang internet ay hindi nga talaga siya nakaramdam ng boredom. Halos isang oras ang lumipas ay natapos din sa wakas ang aking client tasks kaya agad na akong lumabas ng meeting room at tinawag na si Miro para mamasyal muna for the meantime bago kami umuwi.

“Where do you want to go baby?? Mamasyal muna tayo bago tayo umuwi..” pag aya ko kay Miro.

“I don’t know Mom, you can decide where you want to go..” sagot naman ni Miro sa akin.

“Alright then..” sagot ko naman sa kanya.

Habang nagmamaneho pa ako ay may nakita akong fancy coffee shop kaya nagpark kami don para icheck ang cafe kasi maganda ang design eh.

“Baby, look oh. A fancy coffee shop. Would you like to check that one out??..” tanong ko naman kay Miro.

“Yeah, sure Mom..” sagot naman ni Miro sa akin.

Nang makapagpark na kami ay inaya ko na si Miro na pumasok sa cafe at naghanap ng mauupuan.

“Good morning Ma’am, here’s our menu..” nakangiting bati sa amin ng babaeng crew sabay bigay nito sa akin ng menu.

“What would you like to eat or drink baby??..” tanong ko agad kay Miro.

“Red Velvet cake Mommy and Strawberry Frappe please..” nakangiting sagot ni Miro sa akin.

“Alright.. uhm.. we’ll have 2 Red Velvet cake, 1 Strawberry Frappe and 1 Caramel Macchiato please..” pagbigay ko ng order sa crew.

“Thank you Ma’am. I’ll get back to you with your order..” sagot sa akin ng crew bago siya bumalik sa counter.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

Abala ako sa aking mga paperworks nang biglang pumasok si Leila.

“Ma’am Irene..” bungad sa akin ni Leila.

“Yes??..” sagot ko naman sabay tingin ko kay Leila.

“Meron tayong customer…” sagot naman nito sa akin.

“Oh tapos??..” tanong ko ulit sa kanya.

“Kamukha niya si Paolo de Loyola. Para siyang female version nito..” pagsumbong ni Leila sa akin.

Nacurious ako sa sinabing iyon ni Leila kaya tumayo ako sa aking kinauupuan at lumabas ng aking office upang tignan ang sinasabing customer na kamukha ni Paolo de Loyola.

“Ayan siya oh.. tsaka may kasamang bata pa na napakagwapo..” sabay turo ni Leila sa mesa na kinaroroonan ng dalawa.

“Oo nga noh… parang si Paolo talaga siya.. Ako na ang magseserve sa kanila and I’ll have a talk with them..” nakangiti kong tanong kay Leila.

Nang ready na ang kanilang order ay ako na nagvolunteer na iserve ito sa kanilang table.

“Hello po… here’s your order 2 Red Velvet Cake, 1 Strawberry Frappe and 1 Caramel Macchiato..” nakangiti kong pagserve ng kanilang order.

“Thank you..” nakangiting pasasalamat nito sa akin.

“You’re welcome.. uhm.. I’m Irene.. the owner of this cafe, is this your first time visiting?? Ngayon ko lang kasi kayo nakita dito eh..” nakangiting tanong ko sa babae.

“Yes, this is our first time. I’m Raven by the way and this is my son, Miro.. baby?? This is Irene, the owner of this cafe..” pagpapakilala naman niya sa akin.

I love her name… it matches her face na maganda.

“Hello po Miss Irene..” nakangiting bati naman ni Miro sa akin.

Miro is so cute. Parang gusto ko siyang kunin at gawing anak namin ni Paolo. Hahaha. Nakikita  ko nga si Paolo sa kanya eh kasi may pagkahawig silang dalawa.

“You’re so handsome Miro..” nakangiting puri ko kay Miro.

“Hihi.. thank you Miss Irene..” nakangiting pasasalamat ni Miro sa akin.

Aaaahhh!! Ang cute talaga ni Miro. Sarap niyang ikiss at yakapin na parang sarili kong anak. How I wish na magkaroon din ako ng anak na kasing gwapo at charming ni Miro.

“Sige… enjoy your food and you can stay until our closing time Miss Raven and if you need anything or if you need me, just tell my crew and aasikasuhin ko kayo agad..” sagot ko naman sa kanila.

“Ay wow grabe siya.. Thank you Irene..” nakangiting pasasalamat din ni Raven sa akin.

I like Raven… tingin ko magiging close friends kami nito.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Raven’s POV

Pagkatapos naman naming maubos ang aming inorder ay nag aya na si Miro na umuwi kasi busog na daw siya eh. Pagkatayo naming dalawa ay nakita naman naming lumabas si Irene sa kanyang opisina.

“Aalis na kayo Raven??..” tanong ni Irene sa akin.

“Ah yes Irene… nag aaya na kasi itong si Miro na umuwi and besides malayo pa ang uuwian namin, mga almost an hour pa na biyahe eh pero no worries dahil dito naman ako nagtatrabaho sa metropolis kaya there is still a possibility na makakabalik ako dito or kami ni Miro..” sagot ko naman kay Irene na halata kong nalungkot.

I don’t know pero magaan ang loob ko kay Irene. I want her to be my friend kasi pakiramdam ko ay kamatch ko ang vibes niya.

“Really?? Balik kayo dito ha?? Aasahan ko yan..” nakangiting sagot ni Irene sa akin.

“Sure na sure Irene, babalik kami dito. Sige.. una na kami ha?? Bye..” pagpapaalam ko kay Irene.

“Bye Miro..” pagpapaalam ni Irene sa anak ko.

“Bye Miss Irene..” nakangiting sagot naman ni Miro sabay flying kiss nito kay Irene.

Pagkatapos naming magpaalam ay agad na kaming sumakay sa kotse at tsaka bumiyahe na pauwi dahil baka gabihin pa kami.

HAPPY HAPPY BIRTHDAY SA AKING NAPAKAGANDANG TWINNIE sasusaku15 WISHING YOU ALL THE BEST IN LIFE. TAKE CARE ALWAYS BHE. LOVE YOU

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER NINE)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Paolo’s POV

Maaga akong nagising dahil sa pagtawag ng aking assistant na si Hugo kaya naman ay napilitan akong abutin ang aking cellphone upang sagutin ang kanyang tawag dahil baka importante yon.

“Mmmm?? Hello?? Ano yun Hugo??..” inaantok ko pang pagsagot sa tawag.

“Good morning Sir Paolo, gusto ko lang sabihin sa’yo na bisitahin natin ulit si Miss Irene na napakaganda bago tayo dumirecho ng opisina ha?? Para inspired ka mamaya sa paggawa ng mga paperworks mo. Hahahahahaha..” bungad sa akin ni Hugo sabay halakhak nito.

“Tarantado ka Hugo!! Nang istorbo ka ng madla para lang sabihin yan??..” pagreklamo ko naman sa kanya.

“Sussss!! Para namang hindi ka pa tinamaan sa kagandahan ni Miss Irene ah. If I know, sinubukan mo siyang istalk sa social media niya. Hahahaha..” sagot naman sa akin ni Hugo sabay halakhak nito ulit.

Well.. totoo naman ang sinabi sa akin ni Hugo na sinubukan kong istalk si Irene sa kanyang social media kasi to be honest… I’m starting to be attracted to her. A bit awkward lang kasi malayo ang age gap namin but sabi nga ni Hugo sa akin, age doesn’t matter daw pagdating sa pag ibig.

“Ayy naku Hugo.. oh sige na. Magkakape tayo don sa shop ni Irene bago tayo dumirecho ng opisina, o baka naman ikaw ang may gusto kay Irene. Sabihin mo lang Hugo… sisisantihin kita. Akin na yang si Irene… remember that. Hahahahaha..” sagot ko naman kay Hugo sabay halakhak ko.

“Hahahahaha. Wala po akong balak na agawin si Irene sa inyo Sir Paolo. Sa’yong sa’yo na siya. Mas type ko yung assistant niya eh. Hehehehe..” sagot naman ni Hugo sa akin.

“Hahahaha. Nice.. sige na, mag ayos ka na diyan at mag aayos na rin ako dito para maabutan natin ang opening hours talaga ng coffee shop niya..” utos ko naman kay Hugo.

“Sige po Sir Paolo.. on the way na po ako diyan sa mansyon.. byee..” huling sagot ni Hugo sa akin bago ko inend ang tawag.

Agad na akong bumangon sa aking higaan at tinungo ang aking banyo upang maligo. Di katagalan… nang makapagbihis na ako ay pumunta na ako ng dining area para kumain ciempre. Di pa man ako nakakarating ng dining area nang dumating na itong si Hugo.

“Ano ang almusal niyo Sir Paolo?? Di pa ako nakakapag almusal eh. Dapat masarap yan ha??..” bungad ni Hugo sabay pwesto nito sa dining area.

“Kumain ka na lang kung ano ang nakahanda diyan. Dami mo namang sinasabi..” natatawa kong sagot kay Hugo.

Di katagalan… natapos lang ako sa aking almusal nang mag aya na si Hugo na umalis na kami. At dahil may dadaanan pa kami ni Hugo ay siya na lang ang nagprisinta na mag drive ng sasakyan kasi meron din akong sariling driver. Dalawampung minuto ang lumipas at nakarating na rin kami ni Hugo sa coffee shop ni Irene. Pagkapasok pa lang namin ay napansin kong nakangiti na lahat ng babaeng empleyado sa shop. Nagtaka naman ako kung bakit ganyan sila… pero naisip ko rin na baka yan ang bilin sa kanila ni Irene na ngumiti palagi kapag may customers sila. Nang makaupo na kami ni Hugo ay lumapit ang isang crew na babae sa amin.

“Good morning po Mr. de Loyola… what would you like to have for this morning??..” nakangiting tanong ng crew sa akin.

“We’ll have a hot black coffee please. Thanks..” sagot ko naman sa babaeng crew.

“Would that be all Sir?? or would you like some desserts??..” tanong ulit sa akin ng crew.

“Uhmm.. nandito na ba ang boss niyong si Irene Rodriguez??..” biglang tanong naman ni Hugo sa crew na bahagya kong ikinagulat.

“Yes po.. gusto niyo po bang tawagin ko siya??..” tanong naman ng crew kay Hugo.

“Yes please.. gusto sana siyang makausap ng aking boss..” nakangiting sagot ni Hugo sa crew.

Sasagot pa sana ako na huwag na kasi nahihiya ako pero naunahan naman ako ni Hugo na sumagot.

“No problem po.. please give me a moment Sir dahil tatawagin ko lang po si Ma’am Irene..” huling sagot ng crew sa amin bago siya umalis at pumasok ng opisina ni Irene.

Kinakabahan at excited din ako at the same time dahil makikita ko na naman ang babaeng… uhm.. nakakahiyang aminin pero si Irene ang nagpatibok ng puso ko… not literally dahil heart is pumping blood that’s why tumitibok ito. Hahaha. Ilang saglit pa at lumabas na si Irene. Bumilis ulit ang tibok ng puso ko habang naglalakad siya papalapit sa akin. Para tuloy nag day dream na kinakasal kami.. ehehehe. Pagkalapit ni Irene sa amin ay agad niya kaming binati.

“Good morning Mr. de Loyola.. if this is about your business proposal, uhmm.. I’m sorry but I’m still thinking about it..” agad na sagot ni Irene sa akin.

“Ah No.. it’s not about that. Pinatawag kita Miss Irene dahil I would like to ask you for a coffee today?? Are you up for a short coffee date today??..” nakangiti kong tanong na ikinagulat naman ni Irene. Hehehe.

Bigla namang inubo ang mga crew ni Irene matapos kong tanungin yon kaya nilingon naman ni Irene ang kanyang mga crew kaya nagpigil sila ng kanilang mga tawa hanggang sa tumingin ulit siya sa akin.

“Uhmm.. su-sure Mr. de Loyola..” nakangiting sagot ni Irene.

Agad akong tumayo upang ipaghila ng mauupan si Irene. Pagkaupo nito ay bumalik ang isang crew nito dala ang isang tasang black coffee rin.

“Uhmm.. ano ba ang pag uusapan natin ngayon Mr. de Loyola??..” agad na tanong sa akin ni Irene.

She’s so cute kasi parang nahihiya pa siyang kausapin ako. Gusto ko nga sanang sabihin sa kanya na pag uusapan na namin ang aming kasal eh. Hahahaha.

“Please.. stop calling me Mr. de Loyola. That’s too formal… just call me Paolo.. okay??..” nakangiti kong sagot kay Irene.

“Uhmm.. si-sige Paolo.. uhmm.. a-ano ba yung pag uusapan natin??..” nahihiya pa ring tanong sa akin ni Irene.

“Tungkol sa’yo. I want to know more about you eh..” walang paligoy ligoy kong sagot kay Irene.

Nanlaki naman ang mga mata ni Irene dahil sa aking isinagot. Kahit ako rin naman ay nagulat sa aking isinagot. Hindi ko alam kung tama pa ba itong ginagawa ko pero I already found the right girl for me. Wala nang atrasan.

“H-huh?? A-about me?? Why??..” tanong ulit sa akin ni Irene na may halong kaba.

“Just getting to know each other. Bakit?? Ayaw mo bang maging magkaibigan tayo??..” tanong ko naman kay Irene.

“Hindi naman sa ganon Paolo. Nagulat lang kasi ako dahil hindi ko akalain na ang isang sikat na model at entrepreneur na si Paolo Iñaki de Loyola ay makikipagkaibigan sa akin na ultimong tao lang..” nakangiting sagot ni Irene sa akin.

Lalo akong naiinlove kapag palaging nakangiti itong si Irene. Napansin ko naman na nakangisi itong si Hugo pero di ko na lang siya pinansin kasi gusto kong ienjoy ang moment namin ni Irene.

“Grabe ka naman Miss Irene. Hahaha.. hindi naman ako Diyos para ituring mo akong ganyan. Tao rin naman ako..” nakangiti kong sagot kay Irene.

“Since gusto mong tawagin kita sa pangalan mo, call me Irene na rin para quits tayo. Okay??..” pakiusap naman ni Irene sa akin.

“Alright then.. so.. uhmm.. Irene, I would like to know.. do you have plans later ba??..” tanong ko naman kay Irene.

“Hmm.. wala naman, kasi bahay at coffee shop lang din ang destinasyon ko eh. Bakit??..” sagot nito sa akin.

“Nice.. kasi would you mind if I ask you out later night for a friendly date??..” walang preno kong tanong kay Irene.

“Uhmm.. sure Paolo, no problem..” nakangiting sagot ni Irene sa akin.

“Perfect.. so uhm.. may I know your address please?? Para masundo kita mamaya sa bahay niyo..” tanong ko kay Irene.

“Huh?? You don’t have to Paolo?? Just tell me kung saan tayo magkikita..” pagtanggi naman ni Irene sa alok ko.

“Nope.. susunduin kita sa bahay niyo..” sagot ko naman.

“Uhmm.. o-okay, if you insist..” tanging sagot ni Irene sabay sabi nito sa kanyang address.

“Alright then.. so see you later night Irene. It’s so nice to talk with you. I gotta go..” pagpapaalam ko naman kay Irene.

“Sure Paolo.. mag iingat ka.. bye.. see you later..” sagot naman ni Irene sa akin sabay ngiti nito.

Napangiti naman ako dahil sa pag ngiti ni Irene sa akin hanggang sa umalis na kaming dalawa ni Hugo. Habang bumibiyahe kami ay kinausap na naman ako ni Hugo.

“Naksss.. ang galing mo pala sa paghuli ng mga magagandang chiks Sir Paolo ah..” sambit ni Hugo habang abala siya sa pagdrive.

“Ciempre naman.. gusto ko rin kasing mag effort sa panliligaw ko sa kanya at ayoko ring biglain siya tungkol diyan. I’ll just take it slow hanggang sa masigurado kong makukuha ko siya..” nakangiti kong sagot.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER TEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

Kinagabihan… habang abala ako sa aking pagbibihis ay kinakabahan na ako. First time itong nangyari sa akin so dapat magandang maganda ako sa friendly date namin ng one and only crush kong si Paolo Iñaki de Loyola na soon to be my sexy husband. Hahahaha… inangkin?? Hindi ako naglagay ng makapal na make kasi gusto ko lang ang fresh na make up. Ayoko namang maging clown na punung puno ng make up. Hahaha. Natapos lang ako sa aking paglagay ng kaunting make up nang may marinig akong busina ng kotse sa labas ng aking apartment. Ito yung ibinigay sa akin ni Ma’am Glen nang magsimula ako sa aking negosyo. Pagkarinig ko ng busina ng kotse ay agad ko nang kinuha ang aking bag at dali daling lumabas ng apartment. Sheesshh.. kinakabahan ako habang palabas ng apartment. Pagkalabas ko ng apartment ay saktong nakaabang na sa labas ng kanyang kotse si Paolo.

“You look gorgeous Irene..” nakangiting puri sa akin ni Paolo.

Jusko… ang kilig ko ay abot hanggang langit na dahil sa pagpuri ni Paolo sa akin.

“Thank you Paolo..” nakangiting pasasalamat ko kay Paolo.

“Shall we??..” nakangiting tanong ni Paolo sa akin.

Tumango lang ako bilang tugon ko kay Paolo. Agad niya naman akong pinagbuksan ng pintuan ng kanyang kotse hanggang sa nakapasok na ako at bumiyahe na kaming dalawa patungo sa aming pupuntahan. Habang nasa biyahe pa lang kami ay hindi ko talaga kayang hindi siya titigan. Ang gwapo niya talaga kasi… hindi nakakaumay panoorin.

“Tama na yan Irene, baka matunaw na ako sa kakatitig mo niyan..” sambit naman ni Paolo sabay tawa nito.

Sheeks!! Nakakahiya… nahuli niya akong nakatitig sa kanya.

“Luh?? Hindi naman kita tinititigan. Ang feeling mo naman Paolo..” pagpapalusot ko sabay tawa.

“Uhmm.. sa’n ba tayo pupunta Paolo??..” dugtong kong tanong kay Paolo.

“Malalaman mo mamaya??..” tanging sagot lang sa akin ni Paolo sabay ngiti nito.

“Baka kung saan saan mo ako dadalhin niyan Paolo ha?? Marami pa akong pangarap sa buhay..” natatawa kong sagot kay Paolo.

“Kasama ba ako sa mga pangarap mong yan??..” biglang tanong ni Paolo na ikinagulat ko naman.

“Huh?? A-ano’ng sabi mo??..” gulat kong tanong kay Paolo.

“Wala..” tanging sagot sa akin ni Paolo sabay tawa nito.

Di na lang ako sumagot… tampo yern?? Hahaha

“Nagtampo pa oh. Sorry na..” biglang panunuyo ni Paolo sa akin.

Aaaahhhh!! Feeling jowa lang Irene??..

“Hala siya.. hahaha.. wala ah..” sagot ko naman kay Paolo.

Pagkatapos naming mag usap ay biglang dumaan ang katahimikan. Halos mga labinlimang minuto ang lumipas at nakarating na rin kami sa isang restaurant. Restaurant pero wala namang customers dito. Naunang bumaba si Paolo ng kotse hanggang sa tinungo niya ang pintuan sa passenger’s seat at pinagbuksan ako ng pinto.

“Restaurant ba to?? Bakit walang customers??..” nagtataka kong tanong kasi wala talaga akong nakikitang mga tao na kumakain pero merong nakaabang na mga crew.

“Pinareserve ko ang buong restaurant na ’to para walang istorbo sa magiging date natin..” nakangiting sagot ni Paolo sa akin.

Kinilig na naman ako sa isinagot sa akin ni Paolo. Talagang pinagplanuhan niya itong friendly date namin.

“Shall we??..” nakangiting aya ni Paolo sabay alay ng kamay nito sa akin.

Tumango lang din ako bilang tugon at hinawakan ang kanyang kamay hanggang sa pumasok na kami sa loob ng restaurant. Pagkapasok namin ay namangha ako sa setup ng restaurant kasi ang daming red roses. This is my favorite flower din… ayoko namang mag assume na pinatanong niya talaga sa mga staff ko yung favorite flower ko. Kapagod din naman maging assumera palagi. Hahaha.

“For you..” nakangiting sambit ni Paolo dala ang isang bouquet ng red roses.

“T-thank you Paolo. This is my favorite flower..” sagot ko kay Paolo.

“I know.. that’s why yan ang pina arrange kong bulaklak..” nakangiting sagot ni Paolo sa akin.

“Huh?? P-pano mo nalaman na yan ang paborito kong bulaklak?? Tinanong mo ba yan sa mga staff ko??..” paninigurado ko naman kay Paolo.

“Hindi ah.. ano’ng palagay mo sa akin? Stalker??.. Hahaha. Nahulaan ko lang naman kasi ang ganda ng rose ay katulad sa kagandahan mo..” nakangiting sagot ni Paolo sa akin.

Aaahhh!! Di ko na talaga kaya ang pagpapakilig sa akin ni Paolo. Mag propose ka na kaya sa akin Paolo. Hindi yung pinaghihintay mo pa ako at patayin sa sobrang kilig. Hahaha.

“Biro lang. Ito naman..” sagot ko naman kay Paolo.

Agad naman akong ipinaghila ni Paolo ng mauupan hanggang sa tinawag na niya ang isang crew at sinabi ang gusto nitong pagkain. Nang makaalis na ang crew ay nginitian na naman ako ni Paolo.

“Uhmm.. Irene, matanong kita.. nasaan ang mga magulang mo??..” tanong ni Paolo sa akin.

“Wala na akong magulang Paolo, inabandona ako ng mga totoo kong magulang. Yung umampon naman sa akin ay inabuso ako, ginawa akong alipin kaya tumakas ako hanggang sa napadpad ako sa metropolis at nawalan ako ng malay sa harap ng isang magarang gusali. Naramdaman ko na lang na dinala ako sa loob at ginamot ako. Sila yung tumulong sa akin na makabangon sa buhay and sila rin ang nagpondo sa aking coffee shop..” nakangiti kong pagkwento habang nakatingin kay Paolo.

“I’m sorry to hear that Irene… eh nasan na yung tumulong sa’yo ngayon?? Bakit mag isa ka lang sa apartment mo??..” tanong ulit ni Paolo sa akin.

“Eh kasi gusto ko nang bumukod at tumayo sa sarili kong paa..” sagot ko naman kay Paolo.

“Bakit?? Kaninong paa ba ginamit mo para tumayo noon??..” tanong naman ni Paolo sa akin.

Aba.. pilosopo tong Paolo na ito.. Hahaha.

“Pwede na ba akong tumawa??..” tanong ko naman kay Paolo.

“Grabe ka sa akin ha. Minsan na nga lang ako mag joke eh..” sagot naman ni Paolo sa akin.

“Eh ikaw naman kasi.. ang seryoso ng topic tapos isisingit mo ang joke na out of nowhere..” natatawa kong sagot kay Paolo.

Napangiti naman si Paolo pagkatapos kong sumagot. Di katagalan ay bumalik na ang crew dala ang mga pagkain.

“Wow.. ang dami naman nito Paolo..” sambit ko naman pagkakita ko sa mga pagkain.

“No rush.. hindi naman ito mukbang. Let’s eat..” nakangiting sagot ni Paolo sa akin.

Napangiti rin ako kay Paolo hanggang sa nag umpisa na kaming kumain. Pagkatapos naming kumain ay nagulat naman ako nang biglang may lumapit na lalaki dala ang isang violin hanggang sa nag umpisa itong magplay. Lalo pa akong nagulat nang tumayo si Paolo at inaya ako.

“Can I ask you for a dance Miss Irene Strawberry Rodriguez??..” tanong ni Paolo sa akin.

“Uh-uhmm.. su-sure..” nauutal ko pang sagot sabay hawak ko sa kamay ni Paolo.

Nang makapwesto na kami ay hinawakan ni Paolo ang bewang ko at yung kamay ko naman ay ipinatong niya ito sa kanyang balikat hanggang sa nag umpisa kaming sumayaw. Habang tumatagal ang sayaw namin ay lalong umiigting ang feelings ko kay Paolo.

“Thank you dahil pinaunlakan mo ang aking imbitasyon na makipagdate sa akin Irene..” nakangiting sambit ni Paolo habang sumasayaw kami.

“Thank you rin Paolo dahil first time ko itong maranasan sa buong buhay ko..” sagot ko naman kay Paolo.

Napangiti naman si Paolo dahil sa aking isinagot hanggang sa inenjoy na namin ang pagsasayaw. Ilang oras ang lumipas hanggang sa nakaramdam na ako ng pagod at antok. Napansin siguro ni Paolo na medyo pagod na ako kaya inaya na niya akong umuwi.

“Halika na Irene, ihahatid na kita sa inyo nang makapagpahinga ka na..” nakangiting pag aya sa akin ni Paolo.

Tumango lang din ako bilang tugon ko ulit kay Paolo hanggang sa sumakay na kami ng kanyang kotse at bumiyahe pauwi sa amin. Pagkarating namin sa aking apartment ay nag usap pa kami sandali ni Paolo.

“Thank you so much for today Paolo. Nag enjoy talaga ako..” nakangiti kong pasasalamat kay Paolo.

“Thank you rin Irene dahil pinasaya mo ako ngayon..” nakangiting sagot naman ni Paolo sa akin.

Nagkatitigan naman kami ni Paolo hanggang sa bigla niya akong hinalikan sa labi.. mga bagay na hindi ko inaasahan. Nagulat man ako sa ginawang paghalik ni Paolo pero gumanti rin ako ng halik sa kanya. Palaban ito noh. Hahaha. Ilang minuto rin kaming naghalikan ni Paolo nang maghiwalay ang aming mga labi.

“T-thank you Paolo.. sige pasok na ako. Ingat ka sa pagmaneho ha. Goodnight..” pagpapaalam ko kay Paolo bago ako nagdali daling pumasok ng aking apartment.

“Goodnight Irene..” huling sambit ni Paolo bago siya sumakay ng kanyang kotse tsaka bumiyahe.

Pagkapasok ko sa apartment ay halos mapasigaw ako sa sobrang kilig. Hindi ko inaasahan na mahahalikan ko si Paolo Iñaki de Loyola na pantasya ko lang noon. Parang ayoko nang magtoothbrush para di na matanggal ang laway ni Paolo sa bibig ko. Hahahaha. Masarap na naman ang magiging tulog ko nitong gabi.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER ELEVEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Paolo’s POV

Kinabukasan… maaga pa rin akong nagising dahil gusto kong bumisita ulit sa coffee shop ni Irene. Gusto ko nang maging daily routine ang pagpunta muna sa coffee shop niya at magkape bago ako dumirecho ng opisina. Hindi kape ang magpapasigla sa akin bago ako pumunta ng opisina, kundi ang makita ang magandang mukha ni Irene. Yan lang makita ko, masigla na fully charged na ang katawan. Dali dali na akong nagtungo ng aking banyo upang maligo. Di katagalan… nang makapagbihis na ako ay hindi na ako nag abala pang mag almusal at inaya ko na lang si Hugo na umalis na… doon na lang ako mag aalmusal sa coffee shop ni Irene since nag ooffer naman ang shop niya ng breakfast. Pagkarating namin ni Hugo sa coffee shop ay agad akong sinalubong ng kanyang mga staff at masayang binati ng mga ito.

“Good morning po Sir Paolo..” nakangiting bati ng mga staff ni Irene sa akin.

“Good morning..” nakangiti ko ring bati sa kanilang lahat.

Nang makaupo na kami ni Hugo ay lumapit na ang isang crew at ibinigay ang menu sa amin.

“What would you like to have for today mga Sir??..” tanong ng crew sa amin.

“I’ll have this smoke tapa breakfast meal and a hot black coffee, tapos another hot black coffee para dito sa isa..” pagbibigay ko ng order sa crew.

“Would that be all Sir Paolo??..” paninigurado naman ng crew.

“Uhmm.. is your boss here??..” bigla kong tanong sa kanya.

“Yes po Sir Paolo.. wait lang po at tawagin ko lang siya..” huling sagot ng crew sa akin bago siya pumasok ng opisina ni Irene.

Ilang saglit pa ay lumabas na rin si Irene. Nakangiti na ito habang papalapit sa akin. As usual and as expected… napakaganda na naman niya sa araw na ito. Parang wala namang araw na hindi siya maganda eh. Pagkalapit ni Irene sa table namin ay agad akong tumayo upang ipaghila siya ng mauupuan.

“Thank you Paolo..” nakangiting pasasalamat agad ni Irene.

“Good morning Irene, you always look great..” nakangiti kong puri pagkaupo ni Irene.

“Thank you Paolo..” nakngiting sagot sa akin ni Irene.

Ilang saglit pa ay bumalik ulit ang isang crew dala ang isang tasang black coffee at ibinigay ito kay Irene.

“Uhm.. Sir Pao?? Dun na lang ako maghihintay sa loob ng kotse mo ha?? Bigyan ko muna kayo ng moment ni Miss Irene. Hehe..” nakangiting pagpapaalam ni Hugo sabay tayo nito at lumabas ng coffee shop.

“Did you have a good sleep last night??..” tanong ko kay Irene nang makalabas na si Hugo.

“Yeah. Thank you ulit sa pag imbita sa akin kagabi Paolo. I really enjoyed it..” nakangiting pasasalamat ni Irene sa akin.

“Eh yung isa kong ginawa sa’yo?? Nag enjoy ka rin ba??..” dugtong kong tanong kay Irene na siyang ikinapula ng kanyang mukha.

Lalo akong napangiti dahil sa naging reaction ni Irene. Kung pwede ko nga lang halikan ito ulit ay ginawa ko na eh pero dapat hinay hinay pa rin ako. Hehe.

“Uhmm.. I don’t know how to react because that was really unexpected Paolo..” nahihiya nang sagot ni Irene sa akin.

“Just let me know if that offended you Irene.. magsosorry na ako sa’yo in advance and I promise to not do that anymore..” agad kong paghingi ng paumanhin kay Irene.

“Hi-hindi naman sa ganon Paolo. Hindi ko lang kasi inexpect na gagawin mo yon sa akin, lalo pa’t friendly date lang yung ginawa natin eh..” pagpapaliwanag naman ni Irene.

“To be honest Irene… hindi lang yon basta basta friendly date. Gusto ko na sanang ilevel up yung pag aaya ko sa’yo ng date because.. uhm.. wala nang paligoy ligoy pa Irene… I like you and I hope that you will give me a chance na makilala ka pa..” pag amin ko na kay Irene.

Hindi ko na kasi kayang itago pa ang aking nararamdaman sa kanya eh at mas lalong hindi ko kakayanin kapag napakawalan ko pa siya. Mahirap na at baka makuha pa siya ng iba. Ngumiti naman si Irene sa akin dahil sa sinabi kong ’yon. Lalo tuloy akong nahiya. Hindi kasi ako sanay na umaamin sa mga babaeng napupusuan ko eh. Usually, sila ang lumalapit sa akin at inaaya akong magdate. Well.. ganyan talaga pag magandang lalaki. Ang kumontra… pangit. Hahaha.

“Alam mo Paolo… I really appreciate your guts na aminin ang totoo mong nararamdaman sa akin. Hindi lahat ng lalaki ay may kakayahang gawin yan..” nakangiting sagot sa akin ni Irene.

“So, what’s your answer Irene?? Papayag ka ba na ligawan kita??..” tanong ko ulit kay Irene.

“Oo naman. Pumapayag akong ligawan mo ako. Alam ko namang mabait kang tao eh..” nakangiti niyang sagot sa akin.

Lalo akong napangiti nang pumayag na si Irene na ligawan ko siya. Gusto kong magtatalon sa tuwa pero ciempre pinigilan ko. Hahaha. Gagawin ko rin ang lahat para mapasaakin ka lang Irene.

“Thank you Irene.. uhm.. are you available for another date tonight??..” nakangiti kong tanong kay Irene.

“Oh.. uhmm.. I’m sorry Paolo ha, pero I’m not available tonight eh kasi makikipagkita ako sa mga kinilala kong magulang… yung tumulong sa akin after kong makatakas. I’ll let you know later kung ano ang available days ko?? Okay lang ba sa’yo??..” nakangiti niyang sagot sa akin.

“Sure Irene.. no problem.. pero bago ako umuwi later ay huwag ka munang umuwi ha? kasi dadaan ako ulit dito eh??..” pakiusap ko naman kay Irene.

“Walang problema Paolo..” nakangiting sagot sa akin ni Irene.

“Sige Irene… thank you for giving me a chance na ligawan ka. I’ll go ahead.. ingat ka rito. See you later..” nakangiti kong pagpapaalam kay Irene.

“Sure Paolo.. thank you rin for today and mag ingat kayo sa pagbiyahe. See you later din..” huling sagot sa akin ni Irene bago niya ako inihatid sa labas ng kanyang coffee shop.

Nang makasakay na ako sa kotse ay nag wave pa kami ni Irene sa isa’t isa bago kami tuluyang umalis. Habang nasa biyahe pa lang kami ay hindi ko na maitago ang aking ngiti.

“Naks.. ang saya na ngayon ni Sir Paolo ah.. siya nga pala.. kamusta ang naging date niyo ni Miss Irene?? Naka first base ka na ba sa kanya??..” natatawang tanong ni Hugo sa akin.

“Tarantado.. walang ganon Hugo.. we just had dinner and a slow dance. Hehe..” nakangiti kong sagot kay Hugo.

“Naks naman.. hahaha. Sana all romantic. Then?? Ano nangyari??..” tanong ulit ni Hugo.

“I kissed her..” nakangiti kong sagot.

“Wow!! Sana all.. if that’s the case.. dapat ligawan mo na siya Sir Paolo. Baka maagaw pa yan ng iba..” sagot naman ni Hugo.

“Yep.. pumayag na rin siya na ligawan ko siya..” sagot ko kay Hugo.

“First time kong makita na ikaw ang manliligaw ah. Hahaha. Hindi na ikaw ang nililigawan ng mga babae..” natatawang sagot ni Hugo na ikinatawa ko rin.

“Ayoko na kasing pakawalan si Irene eh. I finally found the right girl for me..” nakangiti kong sagot sabay sandal ko sa bintana ng kotse.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER TWELVE)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Raven’s POV

Maaga ulit akong nagising dahil nangako ako kay Irene na babalik kami ni Miro sa kanyang coffee shop. Ang higpit pa ng yakap ni Vince sa akin at nakasiksik ang kanyang mukha sa aking dibdib. Dahan dahan kong itinulak si Vince papalayo sa akin upang di lang siya magising pero nagulat ako nang bigla niya akong niyakap at pinaghahalikan sa leeg.

“Mmmm.. Vince..” gulat kong ungol habang pinaghahalikan ako ni Vince sa leeg.

“Ang sarap mo mahal..” gigil na sagot sa akin ni Vince sabay patong nito sa akin.

“Ooooohhhh Vince!!..” malandi kong pagsambit sa pangalan ng asawa ko nang maramdaman ko ang kanyang daliri na sumiksik sa aking hiyas.

Ramdam ko na rin ang kargada ni Vince na sumusundot sa aking katawan. Ilang saglit pa ay itinulak ko na si Vince at hinubad ang kanyang short at brief pero nang akma ko na itong isusubo ay may biglang kumatok sa aming pintuan.

“Mommy!! Daddy!!..” pangangatok ni Miro sa aming pintuan.

Natawa na lang kami ni Vince dahil nalalaman minsan ni Miro ang oras ng aming kemehan kaya kahit na nabitin kaming dalawa ay wala na kaming nagawa na dalawa kundi ang magsuot muna ng damit. Si Vince naman ay tinungo na agad ang banyo para maligo tapos ako na lang ang nagtungo ng pintuan upang pagbuksan ang aking napakagwapong bunsong anak.

“Good morning Mommy!!..” nakangiti at masayang bati sa akin ni Miro pagkabukas ko ng pintuan.

“Good morning my baby potato..” nakangiti ko ring bati sabay yakap ko kay Miro.

“Nasan po si Daddy??..” tanong sa akin ni Miro.

“Nasa bathroom siya baby, naliligo..” sagot ko naman kay Miro.

“Sasama po ba siya sa atin ngayon Mommy??..” tanong ulit sa akin ni Miro.

“No baby, he will be at the store. Tayong dalawa lang ang pupunta sa coffee shop ni Irene..” sagot ko naman kay Miro na ikinalungkot ng kanyang mukha.

“Gusto mo bang isama natin si Daddy sa coffee shop, baby??..” tanong ko na ikinangiti naman ni Miro.

“Yes Mommy!! Please!!..” nakangiting pakiusap sa akin ni Miro sabay puppy eyes nito.

Manang mana talaga si Miro kay Kuya Paolo pagdating sa kanyang pagpapuppy eyes. Mga bagay na hindi ko kayang tanggihan.

“Alright then, baby. Isasama natin si Daddy..” nakangiti kong sagot kay Miro.

“Yaayyy!!! I love you Mommy!!..” tuwang tuwa na sagot ni Miro sabay yakap nito sa akin.

“Sige na baby, take a bath then doon na lang tayo kakain ng breakfast sa shop ni Irene, okay??..” utos ko kay Miro.

“Yes Mommy!!..” huling sagot sa akin ni Miro tsaka siya tumakbo pabalik ng kanyang banyo upang umpisahan na ang pagligo.

Nang makabalik na si Miro sa kanyang kwarto ay sinabayan ko na rin sa pagligo si Vince.

“Mahal?? Gusto ni Miro na sumama ka ngayon sa amin. Pupunta kami ng coffee shop ng kakilala ko..” pakiusap ko kay Vince habang sinasabon ko ang kanyang katawan.

“Eh paano yung store natin?? Walang magbabantay..” nag aalalang sagot ni Vince dahil malaking kita ang mawawala pag nagclose kami ngayong araw sa shop.

“Papakiusapan ko na lang si Victor na siya muna bahala magbantay sa store..” sagot ko naman kay Vince.

“Ako na magsasabi kay Victor..” nakangiting sagot sa akin ni Vince sabay halik nito sa aking leeg.

“Mmmm.. Vince..” malanding pagsambit ko ulit sa pangalan ni Vince nang niromansa niya ako.

Ilang minuto lang ang lumipas… hindi na nakatiis si Vince at binuntis na niya ako habang nagshoshower kami.

“That was sooooo good mahal..” nakangiti kong sabi pagkatapos akong putukan ni Vince sa loob.

“Mahal na mahal kita Raven..” malambing na sambit sa akin ni Vince sabay siil nito ng halik sa aking labi.

Pagkatapos ng aming kemehan sa shower room ay agad na kaming nagbihis dahil baka magreklamo na si Miro sa tagal namin. Hahaha. Nang makapagbihis na kami ni Vince ay saktong tapos na rin si Miro sa kanyang pagbihis. Pinainom ko muna si Miro ng milk bago kami umalis para naman mainitan ang kanyang tiyan kahit papaano.

“Mama?? Alis muna kami..” pagpapaalam ko kay Mama sabay halik ko sa kanyang pisngi.

“Ikaw Ravi?? Ayaw mong sumama sa amin??..” tanong naman ni Vince.

“No Dad, that’s fine.. pupunta rito si Lance eh.. Hehe..” nakangising sagot ni Ravi kay Vince.

“Hmm… ikaw anak ha..” sagot naman ni Vince kay Ravi.

“Daddy talaga.. hahaha. Ingat po kayo Mommy..” nakangiting sagot ni Ravi sabay yakap nito sa amin ni Vince.

“Enjoy kayo rito anak..” sagot ko naman kay Ravi habang yakap siya.

“Ingat kayo anak..” sabi naman ni Mama sabay yakap nito sa aming dalawa ni Vince.

Pagkasakay naming tatlo ay agad na nagtanong si Vince.

“Are you ready baby??..” nakangiting tanong ni Vince kay Miro.

“Yes Daddy!! I’m ready!!..” tuwang tuwa na sagot ni Miro sa kanyang Daddy.

Pagkasagot ni Miro ay agad na kaming nagdrive palabas ng bahay at tinungo ang coffee shop ni Irene. Pagkarating namin sa shop ay medyo marami na ang customers kaya agad na kaming naghanap ng parking space. Mabuti na lang at merong bakante kaya di na kami natagalan sa paghahanap. Nang makapagpark na kami ay sabay na kaming tatlo na nagtungo sa coffee shop ni Irene. Pagkapasok namin sa loob ay masaya kaming sinalubong ng mga crew ni Irene.

“Welcome back po Ma’am Raven. Hello Miro. Hello po Sir..” nakangiting bati ni Leila sa aming tatlo. Kilala ko na si Leila. Hahaha. Siya yung assistant ni Irene.

“Thank you Leila..” nakangiting sagot ko sa kanya.

“Hello po..” nakangiting sagot naman ni Miro kay Leila.

Si Vince naman ay nagsmile lang kay Leila hanggang sa naghanap na kami ng table na mapupwestuhan.

“What would you like to have for today Maam Raven??..” agad na tanong ni Leila nang makaupo na kaming tatlo sabay bigay nito ng menu sa amin.

Ilang saglit ko lang tinignan ang menu at umorder na ako.

“Mahal?? What do you want to drink or eat??..” baling ko naman kay Vince.

“Di pa tayo nag aalmusal mahal.. ito na lang sa akin. Beef tapa na silog then black brewed coffee lang..” sagot ni Vince sa akin.

“Alright, sa’yo baby?? What

would

you like to eat today??..“ baling ko naman kay Miro pagkatapos kay Vince.

“I want corned beef, Mommy and this strawberry smoothie..” sagot ni Miro sa akin.

“Sure baby.. uhmm.. Leila.. nakuha mo ba ang

mga

orders nila?? Ito naman sa akin.. Hungarian sausage and black brewed coffee. Thank you..“ nakangiti kong sagot kay Leila.

“Got it.. thank you po Maam Raven, we’ll be right back with your order

s

..“ huling sagot ni Leila sa amin bago siya umalis at pumunta ng kusina at ibinigay ang inorder namin.

“Ang ganda ng shop niya mahal..” nakangiting puri ni Vince.

“Yes mahal.. bagay na bagay sa kanyang aura na maganda..” nakangiti kong sagot kay Vince.

Di pa man dumarating ang aming mga order nang makita ko si Irene na lumabas ng kanyang opisina. Tuwang tuwa siya habang papalapit siya sa aming table.

“Raven.. masaya ako na bumalik kayo rito sa shop ko. Hello Miro..” nakangiting sambit ni Irene sabay bati nito kay Miro.

“Hello po Miss Irene..” nakangiting bati ni Miro kay Irene.

“Oo naman Irene.. a promise is a promise..” nakangiti kong sagot kay Irene.

“Anyways.. Irene.. this is Vince, my husband and mahal.. ito si Irene.. an

g

may ari ng shop na ito and also my beautiful friend..“ nakangiting pagpapakilala ko sa kanilang dalawa.

“Hello po Mr. Vince.. ako po si Irene Strawberry Rodriguez..” nakangiting pakipagkamay ni Irene sa aking asawa.

“Nice to meet you Irene. Vince Markus de Loyola..” nakangiting pakipagkamay ni Vince kay Irene.

“de Loyola?? Are you related sa sikat na entrepreneur na si Paolo Iñaki de Loyola??..” tanong ni Irene kay Vince na ikinagulat ko naman.

“Kilala mo si Paolo de Loyola??..” gulat kong tanong kay Irene.

“Yes Raven.. actually kaaalis niya lang sa shop ko kanina. Gusto mo ba na ipakilala kita sa kanya??..” nakangiting tanong ni Irene sa akin.

“Buhay si Kuya..”

sambit ko sa aking isipan habang nakatingin ako kay Vince.

Itututoy…

@spicelopez

(CHAPTER THIRTEEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

Di pa man ako nakakaalis ng apartment ko nang mag notify ang aking cellphone. Inihinto ko muna ang aking almusal at tinignan kung sino ang nag text sa akin. Para namang mapupunit ang aking bibig matapos kong mabasa ang text message. Message mula sa aking one and only love na si Paolo Iñaki de Loyola.

“Good morning Irene… don’t skip your breakfast, okay??..”

text nito sa akin.

Halos magsisigaw at magtatalon na ako sa kilig kahit na yan pa lang ang bungad ni Paolo sa akin. Hahaha. Di na ako nag abalang mag reply kasi gusto kong magpamiss eh. Jusmiyo! Ang feeling ko! Hahahaha. Di katagalan… nang matapos na akong mag almusal ay agad ko nang hinugasan ang aking mga pinagkainan at pagkatapos ay bumiyahe na ako papunta ng aking coffee shop upang simulan ang maganda kong araw. Pagkarating ko ng coffee shop ay masaya na naman akong sinalubong ng aking mga empleyado pati na rin ng aking assistant na si Leila.

“Good morning my beautiful boss, here’s your coffee..” nakangiting bungad sa akin ni Leila.

“Good morning Leila and thank you so much..” nakangiti kong sagot pagkalapag ni Leila ng aking kape.

“Kamusta naman po yung first date niyo ni Paolo de Loyola??..” agad na usisa sa akin ni Leila.

“Alam mo na yun Leila. Yung kilig ko abot hanggang langit..” nakangiti kong sagot kay Leila.

“As expected. Hahaha.. Ikwento mo naman kung ano nangyari sa date niyo. Ano na Miss Irene?? Naka first base ba??..” natatawang tanong ni Leila sa akin.

“Hoy!! Loko ka Leila. Walang ganon ha?? We just had a very romantic date sa isang luxury restaurant na pinaclose pa niya para lang sa aming dalawa..” nakangiti kong pagkwento kay Leila.

“Ayy!! Sayang!! Bakit walang keme na naganap??..” tanong ulit ni Leila sabay halakhak nito.

“Walangya ka Leila!! Hahaha!! Sa mga susunod na date namin??.. Hahahahaha!!..” natatawa kong sagot na sinabayan naman ng tawa ni Leila.

“Hahahaha.. bumabangis na ang boss ko!!..” natatawang sagot ni Leila sa akin.

“Huyy!! Pero makikipagkemehan lang ako kay Paolo kapag ikinasal na kami ciempre..” sagot ko naman kay Leila.

“Nanliligaw na ba sa’yo si Paolo??..” tanong ni Leila sa akin.

“Wala naman siyang tinanong sa akin about panliligaw. Mahirap namang mag assume..” sagot ko naman kay Leila.

Ilang saglit pa ng pag uusap namin ni Leila ay pumasok ang isa kong crew.

“Maam Irene.. nandito na po si Sir Paolo..” nakangiting bungad sa akin ng crew ko.

“Hahaha!! Kayo talaga ha. Mamaya na. Pag tinawag niya ako or hanapin niya ako sa inyo..” natatawa kong sagot sa aking crew.

“Hehehe.. sige po Maam Irene..” huling sagot sa akin ng aking crew bago siya lumabas ng aking opisina.

Si Leila naman ay lumabas ng aking opisina upang asikasuhin din ang iba pa naming mga customers. Di katagalan ay bumalik si Leila at pumasok sa aking opisina.

“Miss Irene.. tawag ka na ni Paolo de Loyola..” natatawang tawag ni Leila sa akin.

“Alright then… susunod na ako..” huling sagot ko kay Leila bago ako tumayo sa aking kinauupuan at lumabas ng aking opisina.

(Di ko na uulitin kung ano ang pinag usapan namin ni Paolo dahil nandon na yun sa previous chapter. Basahin niyo na lang ulit if interesado kayo. Hehehe)

Pagkaalis ni Paolo at ng kanyang assistant na si Hugo ay naghiyawan naman ang aking mga empleyado dahil halos mapunit na ang bibig ko sa kakangiti habang pinapanood ko ang paglabas ng kotse ni Paolo sa parking lot.

“Thank you sa effort niyo today team..” nakangiti kong sabi sa aking mga crew bago ako pumasok ng aking opisina.

Pagkapasok ko ng aking opisina ay bigla kong naalala si Raven at si Miro.

“Kailan kaya babalik dito sa coffee shop si Raven at Miro?? Namimiss ko na sila eh. Hehe. Kahit na isang beses ko pa lang sila nakilala ay magaan na ang aking loob sa kanilang dalawa. Sana makabisita na sila rito sa shop ko at makapagchikahan kami..”

sambit ko sa aking sarili.

Ilang minuto lang ang lumipas… bumalik na naman ang assistant kong si Leila.

“Miss Irene. Nandito si Raven at yung anak niyang si Miro pero this time may hottie guy siyang kasama..” biglang bungad sa akin ni Leila.

Medyo na curious ako sa sinabi niyang may kasamang guy si Raven kaya agad na akong lumabas ng aking opisina upang ientertain ciempre ang friend kong si Raven. Pagkalabas ko ay natanaw ko agad si Raven at Miro pero in fairness sa kasama niyang guy. Ang gwapo at ang hot niya.

“Raven!! Masaya ako na bumalik kayo rito ni Miro sa shop ko. Hello Miro!!..” masaya kong bungad pagkalapit ko sa table nina Raven at Miro.

“Hello po Miss Irene..” nakangiting bati rin sa akin ni Miro na napakagwapo.

“Oo naman Irene… a promise is a promise. Hindi ko ugali ang hindi marunong tumupad sa mga pangako..” nakangiting sagot sa akin ni Raven.

“Anyways Irene… this is Vince, my husband… and mahal.. ito si Irene.. ang may ari ng shop na ito and also my beautiful friend..” nakangiting sabi ni Raven. Kinilig naman ako sa sinabi niya. Official friend ko na si Raven. Hehehe.

Namangha ako sa kagwapuhan nitong si Vince. In fairness.. magaling pumili si Raven ng mapapangasawa niya. Kaya naman pala may pinagmanahan itong si Miro sa kagwapuhan.

“Hello po Mr. Vince, ako po si Irene Strawberry Rodriguez..” agad kong pagpapakilala kay Vince sabay pakipagkamay ko sa kanya.

“Nice to meet you Irene. Vince Markus de Loyola..” pagpapakilala nito sa akin na ikinagulat ko naman.

“Tama ba yung dinig ko?? de Loyola ang last name ni Vince?? Magkakilala ba sila ni Paolo de Loyola??..”

nagtataka kong tanong sa aking isipan.

Para masagot ang aking mga tanong ay agad kong kinumpirma ang kanyang apelyido.

“de Loyola?? Are you related sa sikat na entrepreneur na si Paolo Iñaki de Loyola??..” tanong ko kay Vince.

Napansin ko naman na parang nagulat si Raven sa aking itinanong hanggang sa nagsalita na rin siya.

“Kilala mo si Paolo de Loyola??..” tanong ni Raven sa akin.

“Yes Raven… actually kaaalis niya lang sa shop ko kanina. Gusto mo bang ipakilala kita sa kanya sa susunod niyong pagkikita??..” tanong ko kay Raven.

“Uhmm.. no need Irene.. kilala namin si Paolo.. ciempre he’s famous kasi model din siya eh but we’re not related to him. Magkapareho lang kami ng apelyido..” nakangiting sagot ni Raven sa akin.

Di na ako sumagot pa at nginitian ko na lang sila hanggang sa hinayaan ko na silang tumambay sa aking shop. Isang oras ang lumipas ay nagpaalam na silang lahat sa akin na mamamasyal pa silang tatlo. Di na ako umangal pa dahil ayoko namang hadlangan ang kanilang family bonding. Nang makaalis na sila ay agad akong napabukas ng aking laptop upang tignan ang social media account ni Raven at Vince. Nang masearch ko na ang social media account ni Raven ay agad kong tinignan ang kanyang mga litrato pero puro naman lahat pamilya niya ang makikita, especially Miro. Nagdududa kasi ako na di sila related kay Paolo kasi magkahawig talaga silang dalawa eh. Nahalughog ko na ang buong account ni Raven pero wala talaga akong makita na litrato na related siya kay Paolo. Sinubukan kong mag search pa rin sa kanyang social media account hanggang sa mapansin ko na meron pang isang account si Raven. Nang tinignan ko ang timeline ay inactive account na ito kaya dun ko na tinignan kung meron mang mga litrato ang account na ito. Habang abala ako sa pag stalk ay dun ko napansin ang isang litrato ng tatlo tao.. isang babae at dalawang lalaki sa isang beach. Nang tinignan ko ay nagulat ako dahil sina Raven, Paolo at Vince ang nasa litrato at karga ng dalawang lalaki si Raven.

“Bakit magkasama sina Paolo at Raven sa iisang litrato at mukhang may katagalan na ang litratong ito dahil 20 years ago pa ito?? Di pa ako ipinanganak nito eh..”

tanong ko sa aking sarili habang nakatingin sa lumang litrato nilang tatlo.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER FOURTEEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Raven’s POV

Habang nasa biyahe pa lang kaming tatlo ay gusto ko nang kausapin si Vince tungkol sa sinabi ni Irene kanina sa coffee shop pero hindi ko magawa dahil kasama namin si Miro at ayokong pagsimulan ito ng pagtatanong ng bata tungkol sa kanyang totoong ama.

“Mommy?? Daddy?? Mall po tayo..” biglang aya naman ni Miro sa kalagitnaan ng aming biyahe.

“Sure baby..” sagot naman ni Vince kay Miro.

Di katagalan ay nakarating na rin kami ng mall. Agad naman kaming nagtungo ng arcade dahil gusto ni Miro na maglaro, pero this time ay inaya niya si Vince na makipaglaro.

Habang masaya kong pinapanood ang aking mag ama sa kanilang paglalaro ay may lalaking nag approach sa akin.

“Raven?? Is that you??..” bungad ng lalaki sa akin.

Ilang segundo ko pang inisip kung sino ang lalaking nag approach sa akin hanggang sa sumagot ako.

“Alvin.. ikaw pala..” medyo off kong sagot sa kanya.

“Di ko akalaing dito tayo magkikita after years ng ating pinagsamahan. Kamusta ka na??..” nakangiting tanong ni Alvin sa akin.

Si Alvin ang first boyfriend ko, isang taon matapos ang aking surgery. Tumagal din ng dalawang taon ang aming naging relasyon pero nagkahiwalay kami dahil marami kaming hindi napagkakasunduan dahil na rin siguro sa edad namin noon. We were both in our 20’s nung naging mag syota kami. Eh ngayon… ang mga kabataan na nagkakaedad 20 pataas ay mature na mag isip… eh sa panahon namin noon.. kahit maaga akong nagtrabaho ay naglalaro pa ako sa kalsada. Hahaha. Months after ng breakup namin ni Alvin ay siyang pagdating din ng mga kapatid ko at dun na naganap ang bagay na hindi ko inaasahan… ang may mangyari sa amin nina Kuya Vince at Kuya Paolo.

“Hindi naman kalakihan ang Iloilo City para hindi tayo magkita..” matabang kong sagot kay Alvin.

“Alam mo Raven, mas lalo kang gumanda ngayon..” nakangiting puri ni Alvin sa akin.

Di ko alam pero… bakit may kilig pa akong naramdaman nang sinabi yan ni Alvin. May feelings pa ba ako sa kanya?? Hindi naman kasi super pangit ng reason ng aming paghihiwalay noon… hindi third party.. walang cheating na naganap. It’s just that there are things na hindi nagwowork out sa aming relasyon.

“Uhm.. Thank you. Ikaw?? Kamusta ka na??..” tanong ko naman kay Alvin.

“Okay naman ako Raven… masaya na sa buhay ko ngayon pero mas masaya pa sana ako kung hanggang ngayon ay tayo pa rin ang nagmamahalan..” sagot ni Alvin na ikinagulat ko naman.

Di pa man ako nakakasagot nang lumapit si Vince.

“Mahal..” malambing na sabi ni Vince sabay halik nito sa aking pisngi.

Napansin ko naman na nag iba ang facial expression ni Alvin pagkatapos akong halikan ni Vince.

“Sino to mahal??..” agad na tanong ni Vince sa akin.

“I’m Alvin.. ex boyfriend ni Raven and you are??..” nakangiting pagpapakilala ni Alvin kay Vince.

“I’m Vince.. ang kanyang asawa. We’ve been married for more than 20 years..” pagpapakilala rin ni Vince kay Alvin.

“I didn’t ask but, okay. Nice to meet you pare..” pakipagkamay naman ni Alvin kay Vince.

Di ko alam pero gusto kong matawa sa kanilang dalawa. Papunta na kasi sa away eh.

“Anyways.. it’s nice to see you again Raven. Sana magkita pa tayo ulit. Bye..” huling sabi ni Alvin sa akin bago siya umalis.

Nang makaalis na si Alvin ay bigla namang hinawakan ni Vince ang kamay ko at hinalikan.

“Akin ka lang mahal..” nakangising sabi ni Vince sabay kindat nito sa akin bago ako nito hinila pabalik sa pwesto nila ni Miro.

Haayyyy.. ang sarap naman sa feeling na parang pinag aagawan ako. Hahahaha. Pagkarating namin sa pwesto ni Miro ay nakijoin na rin ako sa laro nilang mag ama.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Kinahapunan… nang magsawa na ang dalawa sa pamamasyal ay nag aya na silang umuwi. Bago kami umuwi ay nagtake out muna kami ng mga pagkaing kakainin namin pagkauwi para hindi na ako magluluto para sa aming magiging hapunan.

“Ang dami niyo namang dalang pagkain anak. Buti na lang at di pa ako nakakaluto..” bungad ni Mama pagkapasok namin ng bahay.

“Tinatamad na kasi akong magluto Ma kaya nag take out na lang kami ng mga pagkain para at least kakain na lang..” sagot ko naman kay Mama.

“Oh siya sige, akin na nang maihanda ko na yan. Magbihis na kayo at kakain na tayo..” utos naman sa amin ni Mama.

Ilang oras ang lumipas… pagkatapos naman naming kumain ay agad na kaming nagsibalik sa aming mga kwarto. Mama gave bath na lang kay Miro kasi you know… I’m already tired na. Hahaha. Pagkapasok ko naman ng kwarto ay agad kong kinuha ang aking bathrobe at tinungo ang banyo upang maligo. Di katagalan… pagkatapos kong maligo ay nadatnan ko si Vince sa kama na brief lang ang suot at bakat na bakat ang kanyang pagkalalaki.

“Yan lang talaga ang suot mo?? Di ka ba nilalamig??..” tanong ko kay Vince habang papunta ako sa vanity mirror namin.

“Mahal.. Kwentuhan mo naman ako tungkol kay Alvin..” pagpapacute ni Vince sa akin.

“Tapos ano?? Magseselos ka?? Wag na!! Para kang babae na mahilig mang ungkat ng nakaraan ah..” pagtanggi ko sa request ni Vince.

“Sige na mahal.. promise.. di ako magseselos..” pamimilit naman ni Vince sa akin sabay puppy eyes nito.

“Eh ano nga kasi ang gusto mong malaman tungkol sa kanya?? Past is past..” pagmamatigas ko pa rin ky Vince.

Eh kasi naman noh.. ayokong mag kwento ng tungkol sa naging relasyon ko kay Alvin. Baka ano pa ang masabi ko at pag aawayan lang namin.

“Lahat.. kung paano kayo nagkakilala.. kung pang ilang boyfriend mo siya. Kasi sa buong buhay natin ay never kang nagkwento sa akin ng tungkol sa mga naging boyfriends mo eh..” sagot naman ni Vince sa akin.

“Kakainis naman ’to oh..” pagrereklamo ko pa rin kay Vince.

“Sige na mahal.. pleeeeaaassseee..” patuloy pa ring pamimilit ni Vince sa akin.

“Ayokong magkwento.. ikaw na lang ang magtanong at sasagutin ko nang direcho..” sagot ko kay Vince.

“Oh sige na nga.. pang ilang boyfriend mo si Alvin??..” direchong tanong ni Vince sa akin.

“First boyfriend ko siya..” sagot ko kay Vince.

“Ilan ba ang naging boyfriend mo mahal, bukod sa akin??..” tanong ulit ni Vince.

“Siya lang ang naging boyfriend ko bago naging tayo..” sagot ko naman kay Vince.

“Alright.. Meron na bang nangyari sa inyo ni Alvin??..” tanong na naman ni Vince.

“Malamang wala!! Sino ba ang nakakuha ng v*rginity ko.. diba ikaw??..” masungit kong sagot kay Vince.

Eh kasi naman.. parang tanga.. siya kaya ang unang nakaangkin sa akin tapos tatanungin niya kung may nangyari sa amin ni Alvin.

“Hehe.. Oo nga pala.. ito na lang. Sino mas malaki ang kargada sa amin ni Alvin??..” patuloy lang na tanong ni Vince.

“Mas malaki ang kargada ni Alvin.. kaya nga ayaw kong makipagtalik sa kanya eh..” natatawa kong sagot kay Vince.

Lalo pa akong natawa nang mag iba ang facial expression ni Vince.

“Ah ganon?? Sige..” tanging sagot ni Vince sa akin sabay bangon nito at hinubad ang kanyang brief tsaka nilaplap ako hanggang sa naganap ang aming mainit init na kemehan.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER FIFTEEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

Kinahapunan… nagmamadali na akong umalis dahil kailangan kong bumisita ng mansyon ni Maam Glen just to have dinner with them. Yun ang pangako ko sa kanila simula nang bumukod ako sa kanila… na kahit once a week ay bumisita ako sa kanila. Pagkauwi ko ng apartment ay dali dali na akong naligo at nagbihis. Nang makapagbihis ako ay agad na akong sumakay ng taxi tsaka tinungo ang mansyon ni Maam Glen. Halos isang oras ang lumipas at narating ko rin ang mansyon ng mga Lopez.

“Good evening Irene.. welcome back..” nakangiting bungad sa akin ng guard nina Maam Glen.

“Good evening din manong. Salamat po..” nakangiti kong bati rin kay manong guard.

Ilang saglit pa ay pumasok na ako sa loob ng mansyon. Pagkapasok ko pa lang ng mansyon ay masaya na akong sinalubong ni Maam Glen, Sir Carlo at Maam Dayana.

“Welcome home again Irene… namiss ka namin..” masayang bungad ni Maam Glen sabay yakap nito sa akin.

“Namiss ko rin po kayong lahat Maam Glen..” masayang sabi ko habang yakap si Maam Glen.

“Halika na Irene, let’s eat.. naghanda kami ng maraming pagkain para sa’yo..” nakangiting aya ni Maam Glen sa akin.

Ilang saglit pa ay nakita kong bumaba sina Miguel, Gwen at Charlie na galing siguro ng kanilang mga kwarto.

“Irene.. you’re here. Good to see you again..” nakangiting sabi ni Gwen pagkakita nito sa akin.

“Namiss ko rin umuwi rito Gwen. Hehe..” nakangiti kong sagot kay Gwen.

“You’re always welcome here, Irene. Parte ka na rin ng pamilya namin..” nakangiting sagot naman ni Miguel.

“Alam mo ba Ate Irene… you look like Kuya Miggy’s girlfriend. Diba Mommy?? Daddy??..” biglang sabi naman ni Charlie na ikina intriga ko naman.

“Oo nga noh.. you look like Maurice, ang girlfriend ni Miguel..” sagot naman ni Maam Glen.

“Hehe.. meron po talagang mga tao sa mundo na parang magkakamukha..” nakangiti kong sagot kay Maam Glen.

“Kung sabagay.. oh sige na.. let’s eat. Kain ka nang marami Irene ha?? Bawal ang diet dito..” natatawang sabi ni Maam Glen na ikinatawa ko rin.

Habang kumakain kaming lahat…

“Kamusta nga pala ang negosyo mo Irene??..” biglang tanong ni Maam Glen sa akin.

“Mabuting mabuti po Maam Glen. Hindi po nawawalan ng customer. Hehe..” nakangiti kong sagot kay Maam Glen.

“And you know what Maam Glen.. bumisita po ang sikat na entrepreneur na si Paolo de Loyola sa coffee shop ko..” tuwang tuwa kong sabi kay Maam Glen.

“Naks naman.. siguro crush mo yang si Paolo de Loyola noh?? You know what Irene.. nagtrabaho siya sa aking modelling agency noon..” sabi ni Maam Glen na ikinagulat ko naman.

“Really, Maam Glen?? Di ko alam yon. Meron po ba kayong mga pictures niya?? Hehe..” nakangiti kong tanong kay Maam Glen.

“Ayun.. crush na crush talaga.. Hahaha. Yes, meron akong magazine na puro pictures niya. Ibibigay ko sa’yo mamaya..” natatawang sagot ni Maam Glen sa akin.

Kinilig na naman ako… ciempre… ultimate crush ko si Paolo eh. Kailangan mayroon ako ng lahat ng kanyang mga litrato.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Ilang oras ang lumipas ay nagpasya na akong umuwi dahil meron pa akong trabaho bukas. Kahit na ilang oras lang akong nagstay sa mansyon ni Maam Glen ay tuwang tuwa pa rin ako dahil sa dami ng mga kwentong naishare namin.

“Mag iingat ka sa pag uwi Irene ha?? Huwag ka na kayang mag commute, ipapahatid na lang kita sa driver baka mapano ka pa..” nag aalalang sabi ni Maam Glen sa akin.

“Naku, Maam Glen… wag na po. Kaya ko na po ito. Magtataxi na lang po ako pauwi. Maraming maraming salamat po sa masarap na dinner at masayang kwentuhan..” nakangiti kong pasasalamat kay Maam Glen hanggang sa nakalabas na ako ng mansyon.

Habang nag aabang ako ng taxi na dadaan ay may humintong kotse sa harap ko at ibinaba ang kanyang window.

“Paolo??..” gulat kong sabi nang makita kong si Paolo ang nasa loob ng kotse.

“Halika na. Hatid na kita pauwi. Ayokong nagcocommute ka..” nakangiting aya ni Paolo sa akin.

Di na ako nagdalawang isip at sumakay na ako sa kotse ni Paolo. Sa susunod ay si Paolo na mismo ang sasakyan ko. Charot… hahaha.

Habang nasa biyahe kami…

“Ano’ng ginagawa mo dun sa Tierra Revada Subdivision??..” tanong ko kay Paolo habang nasa biyahe.

“Dun ako nakatira… eh ikaw?? Ano’ng ginagawa mo sa Lopez Residence??..” tanong ni Paolo sa akin in a serious tone.

“Sila yung nag aruga sa akin nung bata pa ako. Pangako ko sa kanila ay at least once a week ay bibisita ako sa kanila at kahit mag dinner lang kaya yun yung ginagawa ko..” nakangiti kong pagpapaliwanag kay Paolo.

“Sabi din pala sa akin ni Maam Glen, naging model ka noon sa kanyang modelling agency..” dugtong kong sabi kay Paolo.

“Stalker ka noh??..” natatawang tanong ni Paolo sa akin.

“Of course not. That’s for people na walang ginagawa sa kanilang buhay. Marami silang time eh..” pagdeny ko agad sa paratang ni Paolo sa akin.

Duuhh.. ba’t ko naman aaminin na sinusubaybayan ko ang buhay ni Paolo de Loyola. Hahaha.

“San ka nga pala pupunta at bakit ka nagdadrive sa ganitong oras??..” tanong ko naman kay Paolo para ibahin ang topic at baka kung saan pa pupunta ang usapan namin.

“

Wala lang

and besides, since sinabi mong may pupuntahan

ka

eh nag decide akong ipasundan ka dahil susunduin kita pagkatapos..“ nakangiting sagot ni Paolo sa akin.

Shocks.. totoo ba yung narinig ko?? Pinasundan niya talaga ako para masundo?? Aaahhhh!! Ang haba ng hair kooooooo!!

“Bakit kailangan mo kong sunduin?? Kaya ko namang mag commute..” tanong ko kay Paolo.

Di ko na kasi alam kung ano’ng sasabihin ko dahil sa sobrang kilig.

“Because I want you to be safe always… ano pang kwenta ng panliligaw ko sa’yo kung di rin lang kita mapoprotektahan..” seryosong sagot ni Paolo sa akin.

Aaaahhh!! Ano ba Paolo?? Mag propose ka na kaya sa akin nang makapaghanda na ako sa magiging kasal natin!!

“Kinikilig ka na naman??..” biglang sabi ni Paolo.

“Huyy.. wala ah. Ang feeling nito..” pagdeny ko naman.

Aba ciempre… pa girl naman tayo kahit kaunti. Wag tayong maging marupok porket crush ko si Paolo de Loyola. Hahaha…

“So kamusta ang naging pagkikita niyo ni Glen??..” tanong ni Paolo sa akin.

“Ayun.. masayang pag uusap ang nangyari. Ikinuwento ko rin sa kanya yung mga progress ng aking coffee shop. Tapos sabi pa sa akin ng bunsong anak ni Maam Glen, kamukha ko raw ang girlfriend ng panganay na anak ni Maam Glen.. ito siya oh..” sabi ko sabay pakita ko ng picture ni Miguel at Maurice kay Paolo.

Saglit namang tinignan ni Paolo ang litrato ng dalawa bago ito sumagot.

“Wow.. Oo nga noh. Kamukha mo talaga siya. Para kayong kambal. Baka naman kapatid mo siya..” sagot ni Paolo sa akin.

“Di naman siguro. Marami namang tao sa mundo ang magkakamukha. Resemblance kumbaga..” sagot ko naman kay Paolo.

“Okay, sabi mo eh..” nakangiting sagot ni Paolo sa akin.

Di katagalan… napansin kong hindi pa ako nakakarating ng apartment pero hindi naman ito ang daan pauwi sa amin.

“Sa’n mo na naman ako dadalhin Paolo??..” tanong ko habang tinitignan ko ang mga dinadaanan namin.

“May dadaanan lang muna tayo bago kita ihahatid sa inyo..” nakangiting sagot sa akin ni Paolo.

Di katagalan ay huminto kami sa isang coffee shop… coffee shop ng mga mayayaman kasi ang gara ng disenyo ng place eh.

“Bakit mo ako dinala rito??..” nagtataka kong tanong kay Paolo.

“We’ll have a date… obvious naman diba??..” nakangiting sagot sa akin ni Paolo.

Sheeekkksss!!! Maganda na naman ang magiging tulog ko nito mamaya. Hahaha. Ilang saglit pa ay naunang bumaba si Paolo at tsaka pinagbuksan ako ng pinto hanggang sa pumasok na kami sa loob ng coffee empire na ito. Pagkapasok namin ay agad kaming inescortan ng crew papunta sa kung saan kami uupo. Mukhang pinagplanuhan na naman ito ni Paolo. Pagkarating namin sa table ay agad akong ipinaghila ni Paolo ng mauupuan.

“We’ll have two Black Ivory Coffee..” agad na order ni Paolo sa crew.

“Would that be all Sir??..” tanong ng crew kay Paolo.

“Yes.. thank you..” sagot naman ni Paolo.

“I’ll be back with your order Sir..” huling sagot ng crew bago ito umalis.

Di katagalan ay bumalik na ang crew dala ang aming inorder naming kape. Agad ko namang ininom ang kape at kahit na alam kong malakas ang tama ng caffeine nito ay mas malakas pa rin ang tama sa akin ni Paolo. Hahaha..

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Halos isang oras ang lumipas at nagpasya na rin kaming umuwi dahil masyado nang malalim ang gabi. And as usual… pinagbuksan ako ni Paolo ng pintuan hanggang sa hinatid na niya ako pauwi. Di katagalan ay ligtas naman kaming nakarating ni Paolo sa harap ng apartment ko. Nauna ulit na bumaba si Paolo tsaka pinagbuksan ako ng pintuan.

“Thank you for joining me sa short coffee date natin..” nakangiting pasasalamat ni Paolo sa akin.

“You’re always welcome Paolo. I had fun..” nakangiti kong sagot kay Paolo.

Ilang segundo kaming nagkatitigan ni Paolo.

“Uhmm.. si-sige Irene.. mauuna na ako. Thank you ulit..” biglang sabi ni Paolo sabay alis nito at pumasok ng kanyang kotse.

Di na ako nakasagot pa kay Paolo dahil sa gulat at disappointment kasi akala ko ay hahalikan niya ako.

“Ano nangyari don?? Biglang natorpe??..” tanong ko sa aking sarili hanggang sa pumasok na ako sa aking apartment.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER SIXTEEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Raven’s POV

Kinabukasan… as usual nauna na naman akong magising kay Vince. Agad na akong bumangon at nagtungo ng banyo upang maligo. Wala naman akong duty ngayon kaya naisipan kong mamasyal sa cafe ni Irene. Namiss ko yung coffee nila kasi, bukod sa masarap, maganda pa ang ambiance. Di katagalan ay tapos na rin akong maligo, habang nagbibihis ako ay may biglang yumakap mula sa aking likuran. Nang nilingon ko ay si Vince pala ang nakayakap sa akin.

“Good morning mahal..” malambing na bungad nito sa akin sabay halik sa aking leeg.

Ang sarap talaga sa pakiramdam pag hinahalikan ako ni Vince sa leeg, nakaka ano… hahaha.

“Good morning din mahal..” malambing ko ring bati kay Vince.

“Wala kang pasok ngayon ah, sa’n ka pupunta??..” tanong ni Vince habang yakap pa rin niya ako.

“Nababagot ako rito sa bahay, mamamasyal lang ako, specifically sa cafe ni Irene, gusto mong sumama??..” agad kong aya sa kanya.

“It’s okay mahal, alam mo namang hindi ko maiwan ang store natin. Enjoy ka lang doon..” sagot sa akin ni Vince sabay halik nito sa aking labi.

“Alright mahal..” huling sagot ko kay Vince bago ko ipinagpatuloy ang pagbibihis.

Nang makapagbihis na ako ay di ko na inabala ang aking sarili na kumain kasi doon na lang din ako kakain sa cafe ni Irene. Pagkababa ko ng hagdan ay naabutan ko si Mama na inihahanda na ang almusal.

“O Raven, anak. Bihis na bihis ka ah, may pasok ka ngayon??..” tanong ni Mama pagkakita nito sa akin.

“Wala po Ma, mamamasyal lang po ako sa cafe ng kaibigan ko, si Irene… yung ikinuwento ko sa’yo nung isang araw..” sagot ko kay Mama.

“O siya sige, ito na yung pagkain, mag almusal ka muna..” aya ni Mama sa akin.

“Hindi na po Ma, dun na lang ako kakain. Sige po, alis na po ako..” sagot ko naman sabay halik ko sa pisngi ni Mama.

“Sige anak, mag ingat ka..” huling sagot nito sa akin bago nito ipinagpatuloy ang kanyang pagluluto.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Pagkarating ko ng cafe ay agad akong naghanap ng parking space. Pagkapasok ko ng cafe ay masaya akong sinalubong ng mga staff.

“Good morning po Maam Raven, welcome back..” masayang bati ng mga staff sa akin.

“Good morning din sa inyo..” nakangiti kong bati sa mga staff.

“Same order pa rin po ba kayo, Maam Raven??..” tanong ng isang staff sa akin.

“Uhmm, patingin ng menu niyo, gusto kong subukan ang iba niyong products..” nakangiti kong sagot sa staff.

“Sure po Maam Raven, heto po ang menu, let me know lang po pag ready na po kayong umorder..” nakangiti ring sagot ng staff sabay abot nito ng menu sa akin.

Di katagalan ay nakahanap din ako ng pagkain na oorderin ko.

“Gusto ko ’tong ma try ang inyong Special coffee na recipe ni Irene and since di pa ako nakakapag almusal, idagdag ko tong smoked beef tapa and hungarian sausage, salamat..” nakangiti kong pag order.

“Sige po Maam Raven, I’ll be right back with your order..” huling sagot ng staff sa akin bago siya umalis.

Ilang minuto lang ang lumipas at biglang lumabas si Irene dala ang aking order.

“Good morning Raven, here’s your order..” nakangiting bungad sa akin ni Irene.

“Good morning Irene, come join with me..” agad kong aya kay Irene.

“Sure, uhmm.. Leila, isang coffee din for me, please..” utos nito kay Leila.

“Yes po Maam Irene..” sagot naman ni Leila bago ito bumalik upang igawa ng kape si Irene.

Ilang minuto ang lumipas at bumalik na si Leila dala ang kape ni Irene.

“Bakit ikaw lang mag isa ngayon Raven? Nasan ang asawa mo at si Miro??..” tanong ni Irene sa akin.

“Di sumama si Vince kasi siya yung nagbabantay sa aming construction supply store. Hindi niya maiwan. Si Miro naman may pasok kaya ako lang mag isa nagpunta dito. Wala kasi akong pasok sa opisina..” nakangiti kong sagot kay Irene.

“Ohh, okay.. masaya ako na bumisita ka ulit dito..” nakangiting sagot ni Irene.

“Oo naman, at tsaka ang sarap ng mga pagkain niyo dito eh..” sagot ko kay Irene.

“Of course, made with love yan eh..” sagot naman ni Irene sa akin sabay tawa naming dalawa.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

Masaya ulit ang pagbisita ni Raven sa aking cafe ngayon. Marami kaming napag usapan mga bagay bagay, marami pala kaming similarities ni Raven, kahit na malayo ang agwat ng edad namin ay hindi naman nagkakalayo ang mga trip namin sa buhay. Nakaalis lang si Raven nang marealize kong may nakalimutan akong itanong sa kanya. Yung tungkol sa litrato nilang tatlo ni Paolo. May hinala kasi akong may ugnayan si Raven at Paolo.

“Sayang nakalimutan kong tanungin yung tungkol sa litrato.. hayysss..” dismayado kong sabi sa aking sarili.

Patapos na rin ang araw kaya naisipan kong magligpit na ng mga gamit ko dahil kailangan ko nang umuwi. Habang inaayos ko yung gamit ko ay biglang pumasok sa isip ko si Paolo.

“Aba, hindi nakabisita ang lalaking yon sa cafe ko ngayon ah..” nagtataka kong tanong sa aking isipan.

“Ano na kaya nangyari sa kanya?? Ni hindi man lang tumawag o nagtext..” patuloy kong tanong sa aking sarili.

“Hmm.. baka busy lang sa kanyang trabaho kaya di na nakatawag o nakapagtext sa akin..” pakikipag usap ko pa rin sa aking sarili.

Di katagalan… nang maayos ko na yung gamit ko ay lumabas na ako ng aking opisina.

“Maam Irene. Bakit wala ngayon si Sir Paolo?? Tumawag ba siya sa’yo o kaya nagtext??..” bungad naman ni Leila sa akin.

“Wala eh, walang paramdam talaga. Di ko alam kung ano ang nangyari..” sagot ko naman kay Leila.

“Baka dahil dun sa ikinuwento mo na attempted kiss niya sa’yo..” tanong ni Leila sa akin.

“I don’t know Leila. Nagtaka nga ako na hindi niya natuloy ang paghalik niya sa akin eh, biglang natorpe??..” nagtataka kong tanong din.

“Naku, baka narealize niya na hindi siya ang para sa’yo Maam Irene??..” panunudyo ni Leila sa akin.

“Grabe ka sa akin Leila ha, parang hindi kita kaibigan ah..” natatawa kong sagot kay Leila.

“Joke lang po Maam Irene, pero ano kaya ang dahilan nun bakit di siya nagparamdam ngayon o kahit bumisita man lang..” tanong din ni Leila.

“Baka sobrang busy lang sa kanyang trabaho. Alam mo namang maraming negosyo na inaatupag yang si Paolo. No worries, bibisita din siya rito..” nakangiti kong sagot kay Leila.

“Yes, that’s the spirit. Hindi nawawalan ng pag asa pagdating sa lalaking gusto niya..” nakangiting sagot ulit ni Leila sa akin hanggang sa nagpaalam na akong umuwi.

Habang nasa biyahe ako…

“Huwag mo namang sana akong iwan sa ere, Paolo. Mahal na kita eh..” tanging sabi ko sa aking isipan habang pauwi.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER SEVENTEEN)

sasusaku15 HAPPY HAPPY BIRTHDAY ATE!! ❤️🎉🎂 I LOVE YOU SO MUCH!! ❤️❤️❤️

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Paolo’s POV

Nagising ako na may sama ng loob… hindi ko maintindihan kung bakit hindi natuloy ang paghalik ko kay Irene. Ayoko lang kasi na isipin niya na baka easy to get siya or katawan lang ang habol ko sa kanya. I like her, I really like her. I just don’t want to rush things when it comes to her. Bumangon na ako at nagtungo ng banyo upang maligo. Di katagalan… nang matapos na akong maligo at magbihis ay agad na akong nagpunta ng dining area upang makapag almusal.

“Good morning po Master Paolo, nakahanda na po ang inyong almusal..” agad na bati ng aking mayordoma na si Manang Igna.

“Good morning din Manang Igna. Salamat..” bati ko rin kay Manang Igna sabay upo ko at nag umpisa nang kumain.

Ilang saglit lang ng aking pag aalmusal ay narinig ko si Hugo.

“Good morning Boss Paolo..” agad na bungad ni Hugo sa akin pagkarating nito sa dining area.

“Good morning, maupo ka na diyan at kumain na nang makaalis na tayo..” agad kong aya kay Hugo.

Pagkaupo ni Hugo ay agad siyang nagsandok ng kanyang makakain.

“Kamusta yung on the spot date niyo kagabi Boss Paolo??..” biglang tanong ni Hugo sa akin habang kumakain.

Di ako agad nakasagot sa kanyang itinanong.

“Boss Pao..” pag ulit nito.

“Huh?? Ano yun??..” bigla kong tanong.

Natulala lang kasi ako habang nakatingin sa aking pagkain.

“Okay ka lang ba Boss Paolo?? Ang lalim ng iniisip mo ah..” sabi nito sa akin.

“Wala naman Hugo, kumain ka na diyan..” pag iwas ko sa kanyang tanong.

“Yung tanong ko sa’yo Boss Pao, kamusta yung on the spot niyo ni Irene kagabi??..” pag ulit nito sa kanyang tanong.

“Okay naman..” tangi kong sagot kay Hugo.

“Okay lang?? Boss Pao, sabihin mo na kung ano ang nangyari..” pamimilit nito sa akin.

Napabuntong hininga na lang ako bago ako sumagot kay Hugo.

“I tried ko kiss her again last night pero di ko natuloy at umalis lang ako..” pag kwento ko sa kanya.

“Eh?? Bakit Boss Pao?? Mabaho ba hininga niya??..” pabiro niyang tanong sa akin.

“Loko, hindi yon. I didn’t continue kissing her last night kasi ayokong isipin niya na easy to get siya. I still want to make things slow or bit by bit. Yung traditional way ba na panliligaw. Ayoko siyang biglain sa mga ginagawa ko. I want to be a gentleman to her. Ayokong tumulad sa ibang mga lalaki na daig pa si Flash kung makadiskarte sa mga babae..” pagpapaliwanag ko kay Hugo.

“Eh, ano ang sabi ni Irene?? Kinausap mo ba siya ngayon??..” tanong ni Hugo sa akin.

“Hindi na ako tumawag o nagtext sa kanya. Nahihiya ako sa kanya. Humahanap pa ako ng timing para makausap siya about sa nangyari..” sagot ko naman.

“O eh, mamaya pagkatapos ay pumunta tayo sa coffee shop niya at doon mo siya kausapin..” sagot ni Hugo sa akin.

“Di ko alam Hugo kung kaya ko ba siyang harapin at kausapin mamaya. Bahala na..” tanging sagot ko sa kanya.

Di katagalan… nang makapag almusal na kami ni Hugo ay agad na kaming umalis papunta ng opisina. Habang nasa biyahe pa lang kami ay nagpipigil akong mag text o tumawag kay Irene dahil nahihiya pa rin ako sa kanya.

“Bahala na..” tangi kong sabi sa aking sarili.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

Buong araw na ang lumipas at di man lang tumawag o nag text si Paolo sa akin. Di naman ako naiinis don, naiisip ko lang na baka sobrang busy niya talaga sa kanyang trabaho. Hindi naman biro ang pagpapatakbo ng isang kumpanya eh. Naiisip ko rin ang nangyaring hindi niya pagtuloy sa paghalik sa akin.

“Bakit kaya hindi niya tinuloy ang paghalik sa akin?? As if naman first time niyang gawin yon sa akin. Naghalikan na nga kami nung unang date namin eh..” nagtataka ko pa ring tanong sa aking sarili.

Kinuha ko yung aking phone at tinext siya.

“Hi Paolo, don’t skip your meal ha? Ingat ka palagi..” text ko sa kanya.

Ilang minuto na ang lumipas at wala pa ring response from him.

“Grabe naman tong lalaki na ’to. Hindi man lang nagreply sa aking text message. Nakakatampo..” sabi ko ulit sa aking sarili.

“Nevermind, baka busy nga sa kanyang company. Hindi ko muna siya kukulitin the whole day. I’ll wait for his text message..” medyo disappointed kong sabi sa aking sarili.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Paolo’s POV

Abala ako ngayon sa aking opisina nang may mapansin akong pamilyar na babae na dumaan. Napangiti ako dahil kilala ko ang babaeng napadaan. Dali dali akong lumabas ng aking opisina at hinawakan ang kanyang kamay.

“Irene.. I’m so happy na nandito ka..” nakangiti kong sabi habang hawak ko ang kanyang kamay.

“Oh, I’m sorry sir. My name is Maurice. I’m not Irene. You must be Paolo de Loyola??..” sagot ng babaeng kaharap ko ngayon.

Nagulat ako sa sinabi niya dahil kamukhang kamukha kasi siya ni Irene. Naalala ko yung sinabi sa akin ni Irene na girlfriend ng anak ni Glen.

“I’m sorry Miss, I thought you’re Irene. Uhmm yes I’m Paolo de Loyola.” medyo disappointed kong sagot.

Kasi akala ko ay pinuntahan talaga ako ni Irene sa aking opisina.

“It’s okay. By the way I’m Maurice de la Vega, daughter of Julio and Consuelo de la Vega. Yung mag iinvest sa inyong company..” pagpapakila nito sa akin.

“Oh, okay.. so where are your parents??..” tanong ko kay Maurice.

“Uhm, they’re on their way. May kinausap lang sa kabilang room..” sagot nito sa akin.

I’m seeing Irene on her face. Para silang kambal.

“Uhm.. by the way, ikaw ba yung girlfriend ni Miguel?? yung anak ni Glen Lopez??..” bigla kong tanong kay Maurice.

“Yes po..” nakangiti nitong sagot sa akin.

“Wag mo na akong po po-in. Masyado na ba akong matanda??..” nakangiti kong tanong kay Maurice.

“Hindi naman pero ciempre I know how old you are eh. I’m just 18 years old so I need to show respect pa rin..” sagot naman ni Maurice sa akin.

“Grabe siya oh. Just call me Paolo. Nice to meet you Maurice..” nakangiti kong pakipagkamay kay Maurice.

“Nice to meet you also Paolo..” nakangiti ring pakipagkamay ni Maurice sa akin.

Op op op. Walang malisya. Si Irene lang ang laman ng aking puso. Kahit magkamukha sila ni Irene ay wala akong balak na tumingin sa ibang babae.

“Mr. de Loyola..” biglang tawag sa aking apelyido.

“Mr. and Mrs. de la Vega..” nakangiti kong bungad sa mga magulang ni Maurice.

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Kinagabihan… nang matapos ko na yung mga ginagawa ko ngayong gabi ay naisipan ko nang umuwi. Habang nasa biyahe na naman ako ay chineck ko yung aking phone.

“

Hi Paolo, don’t skip your meal ha? Ingat ka palagi..“ text message ni Irene sa akin.

Kinilig naman ako sa message niya sa akin pero pinigilan ko ang sarili kong magreply. Naguiguilty ako sa aking sarili dahil hindi ko man lang naisipan buong araw na mag reply sa kanya.

“I’m sorry Irene.. Di ko alam kung para nga ba ako sa’yo..” sabi ko sa aking sarili.

“I don’t want to hurt you and your feelings Irene..” patuloy ko paring sabi sa aking sarili.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER EIGHTEEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Irene’s POV

Kinahapunan… malungkot ako dahil buong araw talaga akong hindi tinawagan at nireplyan ni Paolo… kahit bisita sa aking coffee shop ay hindi niya nagawa. Hindi ko alam kung ano’ng nagawa ko bakit bigla na lang siya hindi nagpakita o nagparamdam sa akin. Nang closing time na ng aking shop ay agad ko nang inayos ang aking kagamitan at naghanda nang umuwi.

“Ma’am Irene??..” biglang pagtawag sa akin ni Leila.

Bigla akong nabuhayan ng loob nang pumasok si Leila ng aking opisina.

“Bakit Leila?? Do we have an unexpected visitor??..” nakangiti kong tanong kay Leila.

“Uhm.. wala po Ma’am eh. Yun nga po sana ang itatanong ko sa inyo. Bakit hindi nakapagbisita sa inyong shop si Paolo de Loyola?? or nakatawag na ba siya sa inyo??..” sunud sunod na tanong ni Leila sa akin.

Bumalik sa disappointment ang mood ko dahil akala ko ay dumating si Paolo.

“Hindi eh, kahit reply nga sa mga text messages ko ay wala..” malungkot kong sagot kay Leila.

“Huwag po kayong panghinaan ng loob. Baka busy lang siya sa kanyang work at wala nang time para humawak ng kanyang cellphone..” sagot sa akin ni Leila.

“Sana nga Leila kasi di ko alam kung gaganahan pa ako magtrabaho pag ganito ang nangyayari sa amin ni Paolo eh..” sagot ko naman kay Leila.

“Tiwala lang Ma’am Irene, magpaparamdam yan si Paolo, if not tomorrow, maybe the next days. Hindi pa naman katapusan ng mundo..” nakangiting paglilift ng mood ko ni Leila.

“True Leila, hindi ako mawawalan ng pag asa kay Paolo, anyways… may gagawin ka ba ngayon?? Mall naman tayo oh..” bigla kong pag aya kay Leila.

“Sige po Ma’am Irene, nang makapag unwind ka kahit papaano..” nakangiting sagot ni Leila.

Maaasahan talaga ’tong si Leila sa kahit na ano.

“Sige, sandali lang at aayusin ko lang ang gamit ko then alis na tayo..” huli kong sagot kay Leila bago ko inayos ang aking bag.

Ilang minuto lang ang lumipas at inaya ko na si Leila na umalis ng shop. Nang mailock na namin ang shop ay agad kaming nag abang ng taxi. Nang meron nang humintong taxi ay agad na binuksan ng driver ang bintana at tinanong kami.

“Sa’n po kayo Ma’am??..” tanong ng taxi driver sa amin.

“Sa Megamall po tayo, manong..” sagot ko sa driver.

“Sige po Ma’am..” sagot ng driver sa amin.

Agad naman kaming pumasok ni Leila ng taxi hanggang sa bumiyahe na kami. Di katagalan ay nakarating na rin kami sa mall na pupuntahan namin.

“Sa’n tayo ngayon pupunta Ma’am Irene??..” tanong sa akin ni Leila pagkapasok namin ng mall.

“Shopping time tayo at ibibili kita ng mga damit, pang Christmas gift ko sa’yo..” nakangiti kong sagot kay Leila.

“Ma’am Irene naman eh, pinapaiyak mo ako..” tuwang tuwa na sagot ni Leila sa akin.

“Huwag ka nang maiyak, alam mo namang love na love kita, hindi lang dahil sa maaasahan kang empleyado ko, kundi dahil na rin sa ikaw ang pinakaclose kong kaibigan..” nakangiti kong sagot kay Leila.

Hinawakan naman ni Leila ang aking kamay.

“Habang kaya ko pa Ma’am Irene, pagsisilbihan ko kayo. Maraming salamat sa lahat ng mga tulong mo sa akin, lalong lao na nung mga panahon na walang wala ako..” lumuluhang sabi ni Leila habang hawak nito ang aking kamay.

“Maraming salamat din sa lahat ng ginagawa mo sa akin Leila, sa suporta mo sa akin, lalo na sa kabaliwan ko kay Paolo..” sagot ko naman kay Leila sabay tawa ko.

“Oo naman Ma’am Irene, full support ako sa inyo ni Paolo de Loyola..” nakangiting sagot sa akin ni Leila.

Di katagalan ay nagpunta na kami ng department store at namili na ng ipang reregalo ko kay Leila, pati na rin kina Ma’am Glen, Sir Carlo, tsaka sa kanilang mga anak. Dun kasi ako nagcecelebrate ng Pasko at Bagong Taon sa kanila.

“Leila, mamili ka lang diyan ng mga damit na gusto mo ha, don’t mind the price, bibilhin ko yan para sa’yo..” nakangiti kong sagot kay Leila.

“Si-sige po Ma’am Irene..” nahihiya pang sagot ni Leila sa akin bago ito nagpunta ng kabilang part ng department store.

Leila’s POV

Nang nakapili na ako ng mga damit na gusto ko ay namili rin ako ng pwede kong mairegalo ko kay Ma’am Irene. Nakakahiya naman kung siya lang ang may regalo sa akin, ciempre ako rin dapat. Di katagalan, nang tapos na akong mamili ay agad kong hinanap si Ma’am Irene. Ilang minuto ko ring hinanap si Ma’am Irene nang makita ko na siya pero nagtaka ako bakit iba na ang kanyang suot na damit pero gayon pa man ay nilapitan ko siya agad.

“Ma’am Irene heto na po ang napili kong mga damit, hehe..” bungad ko sa kanya nang makalapit ako.

Medyo nagulat naman siya sa pagsalita ko pero ang ipinagtaka ko lang ay tinignan niya lang ako na para bang hindi niya ako kilala.

“I’m sorry but, who are you??..” tanong nito sa akin.

Nagulat naman ako sa sinagot nito sa akin.

“Ma’am Irene talaga, masyado pa pong maaga para sa April Fool’s Day. Nang paprank ka na..” natatawa kong sagot.

“Pasensya ka na Miss pero hindi kita kilala eh and I’m not Irene..” sagot nito sa akin.

“Uh-uhmm.. so-sorry po Ma’am. Si-sige po, pasensya na po sa istorbo..” paghingi ko na lang ng patawaran sa kanya sabay alis ko.

Habang patuloy ko pa ring hinahanap si Ma’am Irene ay hindi ko pa rin maalis sa aking isipan ang nangyari. Kamukhang kamukha niya talaga si Ma’am Irene, photocopy talaga eh. Kung hindi si Ma’am Irene yon, eh sino yon?? Doppleganger?? Naku… medyo masamang pangitain yan… na kapag nakita mo ang doppleganger mo ay may masamang mangyayari. Sana wag naman… marami pang pangarap si Ma’am Irene sa kanyang buhay eh.

“Leila.. nandiyan ka lang pala. Ano?? Nakapili ka na ba ng mga gusto mong mga damit??..” tawag sa akin ng isang babae.

Nang lumingon ako ay si Ma’am Irene pala ang tumatawag. Si Ma’am Irene na talaga ito dahil sa kanyang suot na damit eh. Siya na talaga ito.

“Leila, okay ka lang ba?? Ano nangyari sa’yo?? Para kang nakakita ng multo..” agad nitong tanong sa akin nang makalapit ito.

“Ma’am Irene, kayo na po ba yan??..” tanong ko sa kanya.

Baka kasi hindi pa ito siya eh. Mahirap na.

“Ano bang pinagsasabi mo?? Ciempre, ako ’to. Alam mo, gutom lang yan.. halika na nga at maghahapunan na lang tayo. Bayaran na natin ’to then punta tayo ng restaurant..” pag aya sa akin ni Ma’am Irene.

“Si-sige po Ma’am Irene..” tangi kong sagot na lang kay Ma’am Irene hanggang sa nag check out na kami ng aming pinamili.

Itutuloy…

@spicelopez

(CHAPTER NINETEEN)

➖➖➖✖️✖️✖️➖➖➖

Lumipas ang araw hanggang sa dumating ang bisperas ng Pasko and as usual, puno ng saya at excitement ang pasko ni Irene dahil makakasama niya na naman ang pamilyang nag alaga sa kanya mula pa ng bata pa siya.

“Ma’am Irene?? Hindi po ba nakakahiya na sumama ako sa Christmas dinner mo?? Eh hindi naman ako part ng family..” nag aalinlangang tanong ni Leila habang nasa biyahe sila ni Irene.

“No worries Leila, mababait ang pamilya nina Ma’am Glen at Sir Carlo, lalong lalo na ang kanyang mga anak. Matutuwa pa nga yan na meron akong dinala kasi, the more, the merrier..” nakangiting sagot ni Irene kay Leila.

Di katagalan ay nakarating na rin silang dalawa sa mansion ng mga Lopez.

“Grabeng gate naman ito Ma’am Irene, ang hirap akyatin sa taas oh..” lulang sabi ni Leila pagkakita pa lang nito sa gate.

“Kailangan yan para sa dagdag seguridad ng bahay nila Leila..” nakangiting sagot ni Irene kay Leila.

“Magandang gabi po Ma’am Irene. Merry Christmas po..” nakangiting bungad ng guard na nakabantay sa gate ng mansion.

“Magandang gabi rin po Manong at merry christmas din po sa inyo..” nakangiti ring sagot ni Irene sa guard.

“Pasok na po kayo Ma’am, hinihintay na po kayo ni Miss G..” sagot ng guard sa kanila sabay bukas nito sa pang tao na pintuan ng gate.

“Salamat po Manong, halika na Leila..” sagot naman ni Irene sa guard sabay aya nito kay Leila.

“Yung totoo Ma’am Irene, papunta pa ba ’to sa mansion o sa kaharian ng mga diwata?? Ang ganda ng floral tunnel nila o, parang nasa fairy tale..” manghang sabi ni Leila habang naglalakad papunta sa mansion.

Ilang saglit pa ay narating na nila ang mansion ng mga Lopez.

“Wow, hindi ko akalaing ganito pala kayaman ang mga nag aruga sa’yo Ma’am Irene. Bakit po kayo bumukod kung ganito naman pala kagara ang kanilang bahay??..” tanong ni Leila habang minamasdan ang paligid ng mansion.

“Ciempre naman, kailangan ko ring tumayo sa sarili kong mga paa o maging independent. Hindi naman habang buhay akong aasa sa kanila..” pagpapaliwanag naman ni Irene kay Leila.

“Magandang gabi Ma’am Irene. Maligayang Pasko po sa inyo..” masayang bati ng mga kasambahay kay Irene.

“Magandang gabi rin po manang at merry christmas din po sa inyo..” nakangiting bati ni Irene sa mga kasambahay.

“Ireeenneee!!..” tuwang tuwa na bungad ni Glen habang pababa ito ng hagdan.

“Ma’am Glen.. Merry Christmas po..” tuwang tuwa rin na bungad ni Irene sabay yakapan nilang dalawa.

“Merry Christmas din sa’yo Irene..” tuwang tuwa na bati ni Glen kay Irene.

“Uhm, Ma’am Glen, ito nga po pala si Leila, ang aking kaibigan at katulong ko sa shop ko and Leila, this is Ma’am Glen ang aking napakagandang ina..” pagpapakilala naman ni Irene sa kanilang dalawa.

“Magandang gabi po Ma’am Glen, Merry Christmas po sa inyong lahat..” nakangiting pakipagkilala ni Leila sabay pakipagkamay nito kay Glen.

“Hello Leila, it’s nice to meet you. Merry Christmas din sa’yo..” pakipagkamay naman ni Glen kay Leila.

“Irene..” sabay na tawag nina Miguel at Gwen.

“Miguel, Gwen.. Merry Christmas sa inyo..” nakangiting bati ni Irene sa kambal.

“Merry Christmas din sa’yo Irene..” nakangiting bati rin ng kambal.

“Ate Irene, Merry Christmas..” masayang bati ni Charlie kay Irene.

“Merry Christmas din sa’yo pretty Charlie..” nakangiti ring bati ni Irene kay Charlie.

“Sino ’tong kasama mo Irene??..” tanong ni Gwen.

“Siya nga pala, ito si Leila, ang aking kasama sa shop and Leila, ito si Miguel and Gwen, they’re twins and si Charlie ang bunso..” pagpapakilala rin ni Irene sa kanila.

“Hello, Merry Christmas sa inyo..” nahihiyang bati ni Leila sa kanilang tatlo.

“Merry Christmas din sa’yo Leila, welcome sa aming bahay..” nakangiting bati naman ng tatlo kay Leila.

“O siya, halina kayo at nakahanda na ang mga pagkain. Hintayin na lang natin si Maurice..” agad na aya ni Glen sa kanilang lahat.

Agad naman silang nagtungo ng dining area.

“Hello po Sir Carlo, Hello po Ma’am Dayana, Merry Christmas po sa inyo, ito po pala si Leila, kaibigan ko..” bati naman ni Irene nang makita nito si Carlo sa dining area.

“Merry Christmas din sa’yo Irene and Leila..” nakangiting bati ni Carlo sa kanilang dalawa.

“Merry Christmas din Irene and hello Leila. Maupo na kayo..” sagot naman ni Dayana sa kanila.

“Anak?? Miggy, where’s Maurice??..” tanong ni Glen sa kanyang panganay.

“She’s already on her way Mom, di naman kalayuan ang kanyang bahay..” sagot ni Miguel.

Ilang minuto lang ang lumipas at lumapit ang isa sa kanilang kasambahay.

“Ma’am Glen, nandito na po si Miss Maurice..” sabi ng kasambahay kay Glen.

Agad naman na pinuntahan ni Miguel ang kanyang girlfriend hanggang sa sabay na silang nagpunta ng dining area.

“Maurice, dear.. Merry Christmas..” masayang bati ni Glen sabay yakap at beso nito kay Maurice.

“Merry Christmas din po sa inyong lahat Tita..” nakangiting bati ni Maurice sa kanilang lahat.

Nagulat naman si Leila nang makita niya si Maurice.

“M-ma’am Irene.. si-siya po yung nakita ko nun sa mall nung nag shopping po tayo..” mahinang sabi ni Leila kay Irene.

Nagulat din si Irene nang makita nito si Maurice.

“Looks like nagulat si Irene sa’yo, baby..” nakangiting sabi ni Miguel habang yakap nito si Maurice.

“Sino ba naman ang hindi magugulat diyan… eh magkamukha sila oh.. parang pinagbiyak na buko..” sabi naman ni Gwen.

Kahit si Maurice ay hindi rin makapaniwala na meron siyang kamukha.

“Anyways baby.. this is Irene ang aming kinakapatid and Irene, this is Maurice, my girlfriend..” pagpapakilala ni Miguel sa kanila.

“Hello Irene, it’s a pleasure to meet you..” nakangiting sabi ni Maurice sabay lapit nito kay Irene at nakipagkamay.

“Para kitang reflection sa salamin.. Hello Maurice.. uhmm ito pala si Leila ang aking kaibigan..” pakipagkamay ni Irene kay Maurice pakilala nito kay Leila.

“Hello Leila, I remember you. Ikaw yung nag approach sa akin dun sa mall and you thought that I was Irene.. kaya pala..” nakangiting sabi ni Maurice.

“Uhmm, o-oo nga po eh, kasi akala ko talaga si Ma’am Irene po kayo..” nakangiting sagot ni Leila kay Maurice.

“O siya, let’s eat..” masayang aya ni Glen sa kanilang lahat.

Di katagalan… pagkatapos ng kanilang Christmas dinner ay agad silang nagtungo ng living room upang magkwentuhan.

“Sa’n ka nag aaral, Irene??..” tanong ni Maurice.

“Home study ako, Maurice. Meron kasi akong negosyo na kailangan kong asikasuhin kaya

ganon..“ nakangiting sagot ni Irene.

“Ano’ng negosyo mo??..” tanong ni Maurice.

“I own a coffee shop..” nakangiting sagot ulit ni Irene.

“Oh wow, really?? Saan ang location ng coffee shop mo?? We should go there baby..” tanong naman ni Maurice.

“Nasa Metropolis ang location ng coffee shop ko, Maurice and I would be happy kung makakabisita ka sa shop ko..” nakangiting pag imbita ni Irene kay Maurice.

“Sure Irene, I’ll make sure na makakapunta ako diyan..” nakangiting sagot ni Maurice.

Isang oras ang lumipas at nagpasya na sina Irene na umuwi na.

“Ma’am Glen, Sir Carlo, Ma’am Dayana, Migs, Gwen, pretty Charlie, Maurice.. mauuna na kami sa inyo ha?? Kailangan na kasi naming umuwi, lalo na si Leila..” pagpapaalam ni Irene sa kanilang lahat.

“Mag iingat kayong dalawa.. Merry Christmas sa inyo ulit. Manong Robert, pahatid nga sa kanilang dalawa sa kanilang mga bahay..” sagot naman ni Glen sa kanilang dalawa sabay utos nito sa kanilang driver.

“Merry Christmas po sa inyong lahat.. Salamat po, sige alis na po kami..” huling sagot ni Irene sa kanilang lahat bago sila sumakay ng kotse.

Habang nasa biyahe ang dalawa… may partition naman ang pagitan ng driver at sa passenger kaya hindi rinig ang kanilang mga pag uusap.

“Kakamangha Ma’am Irene no?? Para talaga kayong kambal ni Ma’am Maurice, yung pagkakaiba lang ay yung mata, ikaw, mabait yung aura mo… yung kay Ma’am Maurice naman ay intimidating yung dating niya, suplada ang aura pero mabait din pala..” sabi naman ni Leila.

“Oo nga eh, at tsaka ang saya niyang kausap, para siyang si Raven na kalog din..” nakangiting sagot ni Irene.

“Pero Ma’am Irene, ang pogi nung boyfriend niya na si Miguel ha.. di po ba kayo na attract dun sa kanya??..” tanong ni Leila kay Irene.

“Nope, kapatid lang ang turing ko kay Miguel and besides… si Paolo lang kaya ang gusto ko eversince. Hindi na magbabago pa yon..” sagot naman ni Irene.

“Eh paano yan?? Mukhang naghost na kayo ni Paolo..” sagot naman ni Leila.

“Di naman siguro, busy lang yon sa kanyang work.We’ll just give him some time. Di naman biro yung negosyo na inaasikaso nun..” pagtatanggol naman ni Irene kay Paolo.

“Naks, defender talaga ni Paolo oh..” nakangiting sagot ni Leila.

“Oo naman, di ako mawawalan ng pag asa sa kanya..” nakangiting sagot din ni Irene.

Itutuloy…

@spicelopez