TOUCH ME DOWN

Chapter 1

“Malapit na tayo, guys so Ito na, this is it. Sa mga may cellphone diyan mga pre…paki off na lang…walang signal dito. Kaya no use din naman ang phone…at walang hanapan ng Pokemon mga pre. Solong solo natin tong isla.”____paalala ni Tony sa mga kasama bilang tour guide nila sa isla.

Sakay ng Bangka…masaya ang magtropa na nag hihiyawan…lahat excited na marating ang isla libugantes. Tago at may kaluyuan ang naturang isla.

Halos magkakasabay ang mga birthday ng mag tropa…kaya para ma iba sa nakasanayang selebrasyon, naisipan nilang mag island hopping. At dahil sa misteryusong kwento ng isla kung kaya Ito ang Napili nilang puntahan…ang isla libugantes.

Lulan ng Bangka ang magbabarkadang sina…Tony, ang dati ng nakapunta sa naturang isla. Si Banjo ang tahimik lang sa grupo. Si Angel ang bad boy sa lahat. Si Nicolo ang hunk genius sa kanila.si Cris ang pilyo hunk ng tropa. At ang magpinsang manyak na sina Benson at Kurt.

Di paman naka daong sa pang pang ang Bangka…agad na nagsitalunan sa tubig ang mga magbabarkada. Sabik sa tubig at sabik sa surprisang dala ng isla.

Na iwan sina Tony, Banjo at Cris sa Bangka. Kasama ang Bangkero na si Damian.

“Banj tawagin mo nga si Cris..Nang mababa na itong mga gamit natin. Ng maka alis na si Nong Damian.”___si Tony.

“Palalahanan mo yang mga kaibigan mo Tony. Hindi nila kabisado ang isla, at kung ano ang meron dito. Ikaw na bahala mag bantay sa kanila…bukas ng hapon pa ang balik ng bangka ko. Kaya magpakasaya kayo dito.pero kunting ingat baka ma engkanto kayo. Mga tisoy pa naman kayong lahat. Yan pa naman ang mga gusto nila.”__tugon ni mang Damian saka Ito umalis dala ang Bangka.

“Si manong talaga…nanakot pa, wag ka maniwala don Banj…pabalik balik na ako sa islang Ito, wala man lang ako nakitang maligno o engkanto sa lugar na to. Lahat Panay kwentong kuno kuno lang.”___sabi pa ni Tony

“Tama ka pre…walang engkanto dito…mga malilibog lang. Tayo iyon at leader ka”.__at naghubad ng T-shirt si Cris at nagdive sa tubig.

Nagtawanan ang lahat…Sabay sabay silang nag si hubaran at sumunod Kay Cris.

Para silang mga bata na naghaharutan at masaya sa malamig na dagat.

Pabalik sa dalampasigan…abala ang dalawa na sina Banjo at Kurt na inaayos ang dalawang tent.

“Wala man lang chicks dito, mamalasin na naman si Mariang palad nito mamaya, Tag libog pa naman ako.”__reklamo ni Kurt habang hinahatak ang magkabilaang dulo ng tent.

“Alam mo ikaw…manyakis talaga. Hanggang dito ba naman. Pedi ba rendahan mo na muna yang titi mo baka San mo pa yan itutok…ma nuno kapa dito.”___si Banjo.

Lumapit ng bahagya si Kurt Kay Banjo at may binulong Ito sa Isa..

“Paraos tayo Banj,…Isa lang. Nag iinit na kasi ako ei. Sabayan mo ako. Sige nah”____ pang gagayak ni kurt Kay banjo habang himas ang nasa harapan nito.

“ Hoy gago, wag mo nga akong isama sa kalibugan mo. Kung na iinitan ka pre…sumama ka don sa kanila. Ayun oh maligo ka ron.“___at nginuso ang mga kasamahan sa dagat.

“To naman oh…basag trip. Wag na nga lang. Sige tapusin na natin tong tent. Nang maka pag luto naman tayo. Samahan mo ako mang hanap ng Sanga pang siga mamaya ha?”__sabi ni Kurt .

“Si Nicolo nalang isama mo baka ano pa ang gawin mo sakin sa gubat. Manyak.”___sagot ni banjo.

“ Para kang praning…Di oi. Di kita type pre. Kaya wag kang assuming. Kung ayaw mo akong samahan…ako na lang.“___sabi naman ni Kurt.

“Sus tampo agad. Sige na sa samahan na Kita. Kung di lang kita love. Tapusin na nga natin to..”

At nagptuloy na sila sa kanilang ginagawa habang nagkukulitan.

…Ang maugat na gubat

Magdidilim na kaya agad nag tungo ang dalawa Banjo at Kurt sa gubat…matapos ang pag aayos ng kanilang tent. Di na nagawa pang mag paalam ng dalawa sa mga kaibigang abala sa pagligo sa dagat.

Di naman ganun ka layo ang bukana ng gubat. May kasukalan din papasok sa loob.

Di paman sila nakakalayo nang…

“ shit …nakalimutan ko ang Yosi teka lang Kurt at babalikan ko lang ,mauna kana sa loob. “__sabi ni Banjo.

“ oi oi …palusot kapa, alams ko na yang diskarte mo. Tapos ano? Pahihirapan mo pa yata ako dito, loko ka. Halika na at pag inabutan pa tayo ng dilim dito baka di na tayo makakabalik pa ng buhay…hahaha.“__pang aasar na tawa ni Kurt.

“Pantawid hininga ko ang yosi gago…Mas gugustuhin ko pa mawalan ng makain kaysa mawalan ng yosi.”__sabat ni Banjo.

“ Oo na alam ko…ako bahala sayo. May dala ako dito. Pero pagkatapos na nating mangahoy. Kaya halika na nang maaga tayong matapos“. __at nauna na nga so Kurt sa gubat.

Napakaganda ng paligid…virgin island kung ituring ang isla libugantes, wala pa halos mga dayo ang naka apak dito. Sa taglay nitong mapang akit na puting buhangin at malalaking bato sa paligid na tila hinulma ng kamay…at sa gitna nito ang natatagong gubat na kung titingnanan mula sa itaas parang vegetable salad na nasa isang bowl.

Abala ang dalawa sa pamumulot ng kahoy at sanga. Marami rami na rin ang nakuha nilang pangsiga. Nang may napansin si Banjo sa pinaka gitna ng gubat.

“ Kurt nakita mo yang nakikita ko?“__ may pagkamangha sa mga mata ni banjo.

Di napansin ni Kurt ang ibig sabihin ni Banjo.kaya lumapit ito sa isa at nang makita ang tinutukoy nito.

“ wow… isang maliit na lawa sa gitna ng isla?“__sabi ni kurt

“Tara pre…maligo muna tayo. Nakakaakit ang linaw ng tubig.”__pang yaya ni Kurt kay Banjo.

“ Baka gabihin pa tayo niyan Kurt…buti pa bumalik na tayo at ibalita natin sa kanila kung ano meron dito. Para sabay na tayo lahat dito bukas.“___sabi ni banjo.

“Mauna kana Banj…di ko na talaga kaya ang pang aakit niya, ligong ligo na ako. At ang lamig ng tubig..sarap maligo..wooooohhhh!”___sigaw ni Kurt na nilaro laro ng paa ang tubig sa lawa.

“ bahala ka nga…sige mauna na ako baka kakailanganin na nila itong mga kahoy doon.“___paalis na si Banjo ng binalikan niya ng sulyap ang barkadang si Kurt.

…nakita nito ang pagtanggal ng lahat ng saplot ng isa sa gilid ng lawa. Walang itinira sa katawan si Kurt. Para siyang sanggol na enjoy sa nakaka akit na linaw ng tubig.

At sa unang pagkakataon, ngayon lang napansin ni Banjo ang kakisigan ni Kurt. Parang inukit na rebulto ang katawan ni Kurt. Kung babae lang si Banjo…ang mga tipo ni Kurt ang hanap niya…bastos pero maginoo. At may pangkamang katawan. Sa isip pa ni Banjo.

Lumakbay ang mga titig ni banjo mula sa malapad na likod ni Kurt pababa sa spine at napako ang mga mata nito sa perfect butt nito nabukod sa mabilog, at malaman…maputi pa.

Di maintindihan ni Banjo ang nararamdaman sa bawat dampi ng kanyang mga titig Kay Kurt. Nag iinit Ito na tila gustong sunggaban at lantakan ang nakatalikod na si Kurt.

Napako sa kinatatayuan nito si Banjo. Naka titig sa hubot hubad na si Kurt.

Sa kinaroroonan ni Kurt, alam niyang naka titig sa kanya ang kasamahan. At sinadya niya talagang wag muna lumusong sa tubig para Kunin ang atensyon ni Banjo.

Sa puntong yon balot na ng libog si Kurt. At gusto niya maka trip ang isa. At sa kanyang paraan tiyak niya na nakuha niya na si Banjo.

Sumandal ito sa putol na kahoy sa tabi ng malaking bato.

Marahan nitong hinihimas ang magkabilang dibdib…pababa sa mabatong abs at patuloy sa pinaka ugat nito.

Unti unti ng nagkakabuhay ang sanga ni Kurt dahil sa paglamas nito sa sarili…hanggang sa nagjajabol na ito.

“ aaaaaaghhhh oooooohhhh shiiit“___panay ungol nito. At mas nilalakasan niya…na para bang may pinariringgan.

Isang taas baba pa…nang may humaplos na sa dibdib ni Kurt mula sa likuran niya…si Banjo. At tulad niya hubo’t hubad din ito. Di na nagulat si Kurt dahil Ito din naman ang hinihintay nitong mangyari.

“ oooohhhh shit ka Banj, kala ko iiwanan mo na ako talaga. Pakipot kapa ei alam ko namang gusto mo rin ako…aaaahhhh “___Panay halinhing ni Kurt habang nilalamas ni Banjo ang magkabilang dibdib nito habang patuloy naman Ito sa pag jajabol.

“ nakaka bakla ka Kurt ang sarap mo…uuuummmm“____niromansa ni Banjo ang likod at batok ni Kurt…pinapasadahan din nito ng dila ang magkabilang tenga ng isa. At sa dulot na kiliti napapaliyad si Kurt. At sa tuwing mapapaliyad Ito nasusundot ng titi ni Banjo ang hiwa sa pwet nito

“ bubuntisin kita Kurt…Nakakalibog ka sobra.“___ paalam ni Banjo.

“ sige Banj…gawin mo,basta pagkatapos mo ako naman sa iyo.“___walang pag tutol si Kurt na sarap na sarap sa pang romansa sa kanya ni Banjo.

Agad pumuwesto si Banjo ng maayos sa likod ni Kurt. At gamit ang laway binasa nga ang kabuuhan ng kahabaan nito. At ang butas ni Kurt. At sa ilang subok na pag kadyot naipasok ng lahat ni banjo ang buong taru sa pwet ni Kurt ng walang kahirap hirap.

“Bakla ka talaga Kurt…ilan na bah bumuntis sayo…sanay na sanay na ang butas mo ah…pero gudz parin. Ang galing mo mag muscle control uuuuummmmm aaaaahhhhhhh.”____sabi ni banjo

“ gago hindi ako bakla…maliit lang talaga ang sa iyo kaya naipasok mo agad. Aaaahhhhh shiiiit ang sarap Banj.“___tugon ni Kurt.

Ilang saglit pa nang maramdaman na ni Banjo na malapit na syang sumabog…

“ hayaaaan na akooooo kuuuurt aaaaaaaahhhhhhhh auuuughhhhhhhhj uuuuuoooooooohhhhmmmmm shiiiiit“___sigaw ni banjo.

Ramdam ni Kurt ang masaganang katas ni Banjo sa loob nito ..Napa sandal sa likod nito si Banjo na hapong hapo.

Agad na itinulak ni Kurt ang katawan para kumalas si Banjo sa likod. Dahil sa naubos na lakas napasalampak sa damuhan si Banjo.

Ngayon agad naman siyang dinaganan ni Kurt at niromansa…hinalikan ni Kurt si Banjo sa bibig…naglaban sila na salitan ng laway. Puma ibabaw si Kurt Kay Banjo.

“Its my turn Banj…”___sabi ni Kurt

Pinaangat ni Kurt ang magkabilang paa ni Banjo at ipinatong sa mga balikat nito. At itinutok ang may kalakihang tubo nito Kay Banjo.

“Tangna ka Kurt… Dahan dahan lang baka mawarak…masakit,”__sabi ni Banjo.

Pero parang bingi so Kurt at agad niya sinalpak ang kargada nito sa holster ni Banjo. At sakto. Swak sa buho. Nahirapan sa umpisa pero napagtagumpayan niya ito.

Gusto mang itulak ni Banjo si Kurt sa tindi ng sakit ngunit mas malaki sa kanya si Kurt at ma’s malakas. Marahas kuman tot si Kurt marahas pero masarap…matagal bumayo si Kurt….kung kaya sa katagalan nasarapan na rin si Banjo. At napansin nalang nito, na muli na namang nabubuhayan ang ugat nito.

Nang mapansin yon ni Kurt agad niya binumba ang barkada habang…kinakayud ito.

At nang malapit na…

“ Banj…malapit na ako….oooooohhhhhh“__ warning ni Kurt

“ sabay tayo Kurt aaaaahhhhh“___tugon ni banjo.

At kasabay ng pagtigas at pagbilis ng pang bayo ni Kurt Kay Banjo…binilisan din nito ang pag kalkal sa dump site ng kabarkada. At sa isang paglabas masok…taas baba….

“ aaaaaaaaahhhhhhhhyaaaaan na akoooo!!!! Aaggghh shiiiit“…

Parang ng duet ang dalawa…kasabay nito ang pag sabog ng dalawa. Sagana at punong puno. Tumilapon ang ibang dagta sa dibdib ni Banjo ang iba tumalsik sa bibig ni Kurt.

“ sarap ng buras mo Banj…parang juice gago…hehehe“___

At nagpahinga sila saglit …bago nag banlaw sa lawa. Nagbihis at bumalik sa kinaroroonan ng mga barkada…dala ang mga naipong kahoy pang siga.

“ Banj tabi na tayo sa tent ko mamaya ha…round two ulit tayo.“___pilyong bulong nito kay banjo.

“ pano ang pinsan mo?…ikaw talaga, mukhang ginanahan ka ah.“___sagot ni Banjo.

“Na enjoy kasi Kita”_at isang masuyong laplapan pa ang ginawa ng dalawa.

At palabas na sila sa gubat…

-VISITOR-

“Para sa samahang walang iwanan, at sa tropang walang laglagan cheers! Cheers tayo diyan mga tol’ isang kampay ang sinimulan ni Cris, sabay angat ng hawak nitong beer. Masaya ang mag babarkada na nakikampay sa kanya.

Solong solo nila ang buong isla, kaya nag ingay pa ang lahat. Gamit ang portable speaker na dala nag patugtog sila ng reggae at sinabayan nila ito ng sayaw. Inom, kain tawanan, tuksuhan at palitan ng mga kuwento ang mag babarkada.

Sa harap ng ginawa nilang bonfire, tila walang iniindang problema ang lahat. Ang buong unang gabi nila sa isla ang pinaka masaya sa lahat.

“Para sa mga birthday nating pito, may gagawin tayong laro mga tol, ang matatalo bibigyan natin ng parusa.” panimula na naman ni Cris.

“Wag na laro brad, ang badoy na niyan. Ito na lang. Mag truth order na lang tayo mas maganda iyon.” Mungkahi ni Kurt.

“Wait lang alam niyo may naiisip akong mas exciting pa diyan sa binabalak niyo. Why not mag engkanto hunting tayo,” diba mas exciting iyon? Mas masaya. Nakaka challenge?“ Biglang sabat ni Nicolo.

At tila sumangayon ang mga reaksiyon ng mga kasamahan. Tumayo si Tony pina alalahanan ang mga kasama.

“Guys, mga pre…mas mabuti dito na lang tayo sa tabing dagat. Delikado iyang naiisip niyong trip. Hindi niyo pa kabisado itong isla. Lalo na ang gubat dito. Iba na lang gawin natin huwag lang iyan.” Paalala ni Tony.

“Ano ba ang pinunta natin dito sa isla, diba adventure. Kaya lubuslubusin na natin. At pre, gusto ko makakita ngayon ng diwata sa gubat. Gusto ko makaranas ng mahiwagang pukemon hahahaha” sa tawa ni Angel.

“Basta ako kung saan ang trip ng lahat doon ako. Gusto ko ma-enjoy ang bakasyon nating ito” sabat ni Cris.

“Alam niyo may point din naman si Tony. Delekado na pumasok ng gubat ngayon kasi gabi na. Pero bukas, tuloy natin ang pangha-hunting. Halukayin natin ang buong gubat bukas. At siya nga pala mga tol. May nakita kaming lawa sa gitna nitong isla. Sobrang linaw ng tubig. Puntahan natin iyon bukas. Pero ngayon party party na muna tayo dito” saad ni Banjo sabay pinalakasan pa ang dalang speaker at nag simulang umindak.

Napa iling na lang si Tony, pero sa loob niya. Tama ang mga kasamahan niya, nandoon sila para mag enjoy. Kaya bahala na sila bukas bulong nito sa sarili.

Marami-rami ang mga dala nilang baon. Pagkain, inumin, alak, beer at kung ano ano pa para sa apat na araw na pag stay sa naturang isla.

Sa unang gabi ng kasiyahan mukhang tinudo na ng lahat ang saya. Lasing na ang karamihan sa kanila at kanya kanya na silang tawag kay uwa. Ang iba hindi na nakatiis sa subrang kalasingan at sa buhangin na natulog.

Napatayo si Banjo para mag bawas ng tubig. Dumiretso ito sa dalampasigan. Pagkaharap sa dagat agad pinalabas nito ang kanyang titi at winasiwas sa mga alon na tila bumbero na pumapatay ng apoy.

“Ang haba din pala ng tarugo mo Banj parang kasing haba nitong sa akin.” Biglang salita ni Cris na sumunod pala sa kanya sa dagat para magbawas din.

Nagkatitigan ang dalawa. At sa udyok ng alak dinatnan ng kapilyuhan ang dalawa. At nag dikit nang husto ang dalawa. Nang biglang may binulong si Banjo kay Cris.

“Ano gusto mo tol? Sparing? Espadahan tayo.“himas-himas na nito ang hawak na kahabaan na unti unti nang nagkakabuhay.

Nag katangoan lang ang dalawa nang biglang kiniskis ni Cris sa kabute ni Banjo ang tigas na din nitong ari. Isang makahulugang ngiti ang ginawad ni Banjo kay Cris.

Medyo may kadiliman sa bahagi na iyon kung saan nandoon ang dalawa. At sa alam naman nila na mga lasing na halos ang mga kasama kaya hindi na nila ininda kung nasaan sila.

Hinila ni Cris si Banjo pababa para maupo sila sa buhangin. Nang maka puwesto na agad nag maniubra si Cris. Naging dominante ito sa kanilang dalawa. Pinahiga nito sa buhangin si Banjo habang nakapatong ito dito.

“Nakita ko kayo ni Kurt kanina. Gusto ko maranasan ko rin iyon sa iyo Banj.” At isang agresibong laplapan ang bungad ni Cris.

Nagpaubaya lang si Banjo sa ginagawa sa kanya ni Cris. Gamit ang isang kamay nagawa ni Cris na ibaba ang suot na shorts at brief ni Banjo. Ramdam na ng dalawa ang pagdampi ng kanilang mga hito sa isa’t isa.

Kiskisan at espadahan. Maging ang mga dila ng dalawa na tila nag lalaban din sa isa’t isa. Walang patid ang romansahan nila. Hanggang sa nagpagulong silang dalawa. Si Cris naman ngayon ang nasa ilalim. Pero hindi nagpapatalo si Cris. Nagawa niya ulit itong pumaibabaw kay Banjo.

“Subo in mo ako Banj pare.” Mahinang pakiusap ni Cris. Pumuwesto ito sa mukha ni Banj sabay tutok ng tarugo nito sa isa.

Sarap na sarap si Cris na binabaon ang sandata nito sa bibig ng naka higang si Banjo. Na halos hindi na makahinga dahil sa mga bulbol nitong naka harang sa ilong ni Banjo.

Sagad kung sagad, ginawang flesh light ni Cris ang bunganga ni Banjo. Hindi man lang pinansin ang nabibilaukang kaibigan.

Malapit na at naramdaman na ni Banjo ang laki lalo ng titi ni Cris sa bibig niya. Alam niyang ilang sundot pa at sasabog na ito. Ayaw niyang lunukin ang ipuputok ni Cris kaya tinutulak niya ito. Pero hindi siya pinapansin ni Cris dahil sa sarap na sarap ito.

Kahit tapik tapikin pa nito ang puwet ni Cris, mas lalo lang niya itong binabaon. Hanggang sa napa igtad si Cris, Tanda na sumabog na Ang sumpak nito. Salong salo lahat ni Banjo ang laman ng kanyang tarugo. Napabangon bigla si Banjo dahilan para kumalas sa ibabaw niya si Cris.

Nasuka si Banjo pagkatapos, sinuka niya ang ilang natapon sa bibig niya. Ngunit mas marami ang nalunok nito.

“Ang sarap ng bunganga mo Banj parang pukemon ng bilat, ang init” ang naka ngising si Cris.

Batid ni Cris na hindi pa tapos si Banjo. Kaya siya naman ang nag trabaho dito. Hinawakan nito ang malambot ng talong ni Banjo at sinimulang himasin. Jinabol niya ito hanggang sa muling nagkabuhay. Ginalingan nito ang pag masahe sa titi ni Banjo bilang gani sa ginawang pag kain sa kanya nito.

Kinabig ni Cris ang ulo ni Banjo, at muli nag laplapan ang dalawa. Habang jinajabol nito ang alaga ni Banjo. Ang lambot ng palad ni Cris at ang mahigpit nitong pag sakal ang nag dulot ng sarap at kiliti sa kabuohan ni Banjo. Dagdag pa ang mala susong pag sipsip ni Carlo sa bibig at dila nito .

At sa ilang ulit pang taas baba isang impit na ungol ang pinakawalan ni Banjo. Kasabay nito ang napakaraming gata na napiga ni Cris. Nabalot ng dagta ang kamay at palad ni Cris. Pinag patuloy niya pa ang pag jakol hanggang sa nanghina na Ang dalawa.

“Ligo tayo?“paanyaya ni Banjo kay Cris. At lumusong Ang dalawa sa dagat.

Kinabukasan ang aga gumising ng Ilan para sa pinaplanong trip nang araw na iyon. Gising na ang lahat pero si Banjo inaantok pa.

“Mukhang inantok ka nang husto ka gabi ah. Hinanap kita sa tent kagabi.” Si Kurt nang ginising si Banjo na naka tulog sa buhangin.

“Hindi na ako naki pag siksikan sa inyo sa loob, at isa pa masarap dito sa labas malamig. Ang aga niyo namang nagising alas singko palang oh.” Ang nakapikit paring si Banjo.

“Halika na lumipat kana roon sa tent ko kung gusto mo pa matulog. Aalis na kami. Magpapaiwan dito si Benson.“ang nag mamagandang loob na si Kurt.

“Hindi sasama na ako sa inyo, five minutes na lang pare.” Pinililit ni Banjo na ibuka ang mga mata nito pero tinatalo parin ito nang antok.

“Wag na matulog kana lang doon sa tent ko. Halika na at ihahatid kita sa tent.” Bigla na lang binuhat ni Kurt si Banjo. Nagulat naman ang isa sa ginawa nito sa kanya.

“Huy ano iyan? ibaba mo ako Kurt, huwag mo akong buhatin” Parang nag bubuhat lang ng bigas si Kurt ng bitbitin si Banjo. Malapit lang naman ang tent nito.

“Mag parecover ka muna dito. Kung kaya mo na tsaka ka na sumunod sa amin doon sa gubat. Pahinga kana muna dito.” Pagkalapag ni Kurt

“Pssst huy, tama nang labingan iyan, daig niyo pa mag nobya diyan. May pabuhat buhat pa. Tara na Kurt. Iwan na natin sila diyan” pagtawag ni Angel kay Kurt.

Dala ang ilang gamit pinasok ng lima ang gubat ng isla. Samantala naiwan sa may dalampasigan sina Banjo at Benson.

Kakapasok palang nila sa makapal na kagubatan ng isla. Manghang mangha na ang mag babarkada sa ganda ng paligid. Ang lalaki at ang tataas ng mga Puno. Dagdag pa ang mga lumot na nakabalot sa mga sanga at Puno. Nakaka lulang tanawin na tila dinadala ka sa ibang mundo.

At narating ng lima ang lawa na unang nakita nina Kurt at Banjo. Naakit ang lima sa linaw at ganda ng lawa kaya nag sihubaran ang lahat at naligo doon.

Limang mga Adan na tila aliw na aliw sa mala Kristal na tubig. Unang umahon sa lawa si Nicolo. At nagtaka ito sa kanyang napansin.

“Mga tol nawawala ang t shirt at pantalon ko.” nang makitang ang sapatos na lang at belt bag ang naiwan sa pinag lagyan niya.

“Baka naipatong mo sa iba. Hanapin mo na lang diyan. Imposible namang mawawala iyan diyan.” Sabi ni Kurt

Umahon narin si Cris para tumulong maghanap.

“Putik! Mga tol nawawala din ang camera ko at sapatos” nang mapansin din ni Cris ang naiwan niyang gamit.

Sumunod si Tony na nawawala din ang shorts nito at sando. Maging ang jacket, short at tubigan ni Angel nawawala rin.

Nagtaka ang lima kung bakit nawawala ang mga gamit nila.

“Pinaglalaruan na tayo. Ang mabuti pa bumalik na lang tayo. Huwag na natin ituloy ang pag galugad sa gubat.” Mungkahi ni Tony

“Hindi naman kaya sinundan tayo ng dalawa at pina prank lang tayo? Baka iyon ang Plano ng dalawa kaya nag paiwan sila” puna ni Cris, na iniisip na sina Banjo at Benson ang nang go-good time sa kanila.

“Huy mga loko loko alam namin nasa paligid lang kayo. Humanda kayo kapag nahuli kayo namin. Lumabas na kayo diyan Banjo, Benson” sigaw ni Nicolo.

“Tingin ko hindi sila ni Banjo o Benson ang may gawa nito. At lalong hindi maligno.” Biglang sabi ni Angel.

“Anong ibig mong sabihin pre?“tanong ni Cris.

“May iba pang tao, bukod sa atin dito sa isla na ito.” At ipinakita ni Angel ang hawak nitong go pro. “Hindi niya ito nakita nang kunin niya ang jacket. Kanina ko pa ito inayos para sana makunan ko ang pag ligo natin. Pag masdan niyo. Hindi iyan si Banjo o Benson. Hindi lang nahagip ang mukha niya pero alam ko ibang tao ito.”

“Ayon sa sabi sabi walang nakatira dito. Paano siya napunta dito?” Ang nagtatakang si Tony

“Iyon ang aalamin natin. May goal na tayo sa pagpunta natin dito sa gubat. Ang makita ang kinaroroonan ng taong ito. Kung makikita natin siya, makikita din natin ang mga gamit natin na kinuha niya.” Ang nabuong Plano ni Angel.

“May bisita pala tayo dito na hindi imbitado.” sabat ni Cris.

Sumang ayon ang lahat at nagsimulang bagtasin ang kasukalan ng kagubatan.

• PATHWAYS -

“Gising kana pala, kumain kana part. Kamusta ang hangover, masarap ba?” Bating tanong ni Benson nang makita ang kakagising na si Banjo.

“Anong Oras na ba part?” Nilapitan ni Banjo si Benson habang nag iihaw ng nahuli nitong isda.

“Alas otso palang, hindi ka ba susunod sa kanila doon sa gubat?“sagot ni Benson.

“Gusto sana pero tingin ko mahihirapan lang ako hanapin ang mga iyon doon. Ikaw bakit hindi ka sumama.” Habang nag hahanap ng puwesto si Banjo para pag upuan.

“Kailangan may maiwan para bantayan ang mga gamit at iba pang mga gamit natin. At siyempre para may makain tayo pag balik nila. Heto nga at naka suwerte ako at may nahuli akong mga isda, at ang lalaki pa nito.” Kuwento ni Benson.

“May talent karin pala sa pangingisda. Malalaki nga itong mga nahuli mo. May extrang pamingwit kapa ba diyan? Turuan mo ako mangisda mamaya.” Puna ni Banjo.

“Meron pa si insan diyan. Pagkatapos natin dito. Mangingisda tayo. Doon tayo sa banda roon ang lalaki ng mga isda roon. Kasing laki nang nakita ko kagabi.” Biglang parinig ni Benson, sabay sulyap kay Banjo.

Nahuli ni Banjo ang pasulyap na iyon ng kaharap at ang makahulugang ngiti nito sa kanya. Binalewala niya lang iyon at hindi binigyan ng pansin. Nagpatuloy lang ito sa pagkain.

Samantala nagkasundo ang mga magkakabarkada na mag hiwa-hiwalay para madali nila ma ikot ang buong kagubatan ng isla.

“Cris at Kurt dito kayo sa kaliwang banda, Nick kayo na ni Tony sa kanan. Ako dito sa gitna.” Mungkahi ni Angel sa mga kaibigan.

“Paano kung wala tayong mahanap? Tingin ko nasa paligid lang ang Gago na iyon at pinagmamasdan lang tayo.” Sabi ni Nicolo.

“Kaya nga kailangan nating mag hiwalay para ma corner natin kung nasaan man ang magnanakaw na iyon.” Panindigan ni Angel.

“Ito lang tandaan niyo mga tol, pare bago pa lumubog ang araw, makita man natin iyon o hindi. Dapat four pm nandito na tayo. Itong punong ito ang magiging marking natin. Deritso nito ay palabas na ng gubat.” Paalala ni Tony.

“Tara na nang hindi tayo abutin ng gabi dito. Ingat lang kayo mga tol. Baka may mga ahas sa paligid.“sabi ni Kurt.

“Wag kang mag alala pre, nagpaturo na ako kay Banjo kagabi kung paano sumipsip ng ulo ng ahas…I mean ng kagat ng ahas.” Pasimpleng bulong ni Cris kay Kurt nang lumapit ito sa kasama. Napalingon kay Cris si Kurt at tila nabulunan ito ng laway sa binulong sa kanya.

Nag iwan ng ngiti kay Kurt si Cris habang na uuna itong lumakad sa kanilang dalawa.

“Alas kuwatro sharp mag kita tayo dito ingat kayo!” Pahabol na sigaw ni Angel at tumulak na ang lahat sa kanikanilang deriksiyon.

Pabalik sa kinaroroonan nina Banjo at Benson. Nagulat si Banjo nang lumabas mula sa tent si Benson na hubo at hubad habang bitbit ang dalawang pamingwit at isang maliit na bag.

“Putang Ina part, ano iyan? Para kang si Adan niyan ah?“si Banjo nang makita si Benson.

“Ito ang tinatawag nilang “be with the nature”. Ok naman diba? Malaki naman lahat sa akin diba part? Tara doon tayo.“ At nauna na itong tinungo ang batuhang parte ng isla.

Napa iling lang si Banjo at napangiti sa ayos ni Benson. Tama din naman ito. May maipagmamayabang din naman ang katawan nito. Hindi man gaano ka define ang mga muscle ni Benson, bagay naman at sakto lang ang pangangatawan nito. Nag tanggal din ng suot si Banjo. Nag trunks lang ito bitbit ang paglalagyan ng isda at sumunod na kay Benson.

Malayo-layo na ang tinatahak nilang kasukalan nang tumigil si Kurt. Sumandal ito sa isang puno upang hintayin si Cris. “Magpapahinga pa ba tayo dito?“nang makita ni Cris ang pagtigil ni Kurt.

“Anong nangyari sa inyo ni Banjo kagabi?“deritsang tanong ni Kurt kay Cris. Na ngumiti lang ito sa kanya.

“Dapat ko pa bang ikuwento iyon sa iyo. I-demo na lang kaya nating dalawa?” -at isang biglaan at malakas na suntok sa mukha ang sinagot ni Kurt kay Cris.

Nagulat si Cris sa pagbitaw ng suntok ni Kurt sa kanya. Kinapa nito ang ilong at may nakita itong dugo. Hindi nakapag timpi si Cris, gumanti din ito ng suntok kay Kurt. Ngunit nasalo ng palad ni Kurt ang binatong suntok nito.

Nagpang buno ang dalawa. At nang mapagod ang dalawa napasandal din ang mga ito sa mga puno.

“Pasensiya na tinikman ko lang ang joya mo pare, hindi ko naman aagawin siya sa iyo. Iyong iyo si Banjo.” Ang napabuntong hiningang si Cris.

“Pumili ka ng taong babastusin mo pare. At wag mo akong pangunahan sa kalibugan mo. Kung may nangyari man sa amin ni Banjo hindi ibig sabihin magaganon mo rin ako.” Ang pagkasabi ni Kurt kay Cris.

“Pare ang labo mo. Ina ano ba kita? Hinawakan ko rin ba titi mo? Hindi naman diba? Niyaya ba kita makipag turjakan diyan? Wala naman diba? Kung akala mong may gagawin din ako sa iyo. Puwes hindi ako si Banjo!” At tumayo si Cris sa kinasasandalan nitong puno.“ Kung na papraning ka na baka gagahasain kita, ang mabuti pa mag hiwalay na lang tayo ng daan.“ Nauna itong lumakad at iniwan si Kurt na naka sandal parin sa puno.

Nagkahiwalay nga ang dalawa ng deriksiyon. Sa kabilang banda. Habang sinusuyod ng dalawa Tony at Nicolo ang bakawan may napansin si Nicolo sa maputik na parte ng bakawan.

“Nasa paligid lang dito ang magnanakaw na iyon pare. Tingnan mo doon. Mga bakas iyan ng mga paa. Malamang dito iyon dumaan.” Nginuso nito kay Tony ang nakitang mga bakas.

“Masyadong maputik na sa parteng iyan pare. Kapag sinundan natin iyan baka malubog lang tayo. Dito tayo daan sa bahaging ito. Paniguradong makikita natin dito ang Gago na iyon.” Lumipat ng daan ang dalawa.

Nagpatuloy lang dalawa sa paghahanap. Sa kakasuyod naman ni Angel ng gubat, nakakita ito ng batuhing daan paakyat sa tuktok ng maliit at mala bundok ng isla. May katarikan ang bundok at may kadulasan ang mga bato gawa ng mga lumot na tumutubo dito. Porsigido si Angel na akyatin ang bahagi na iyon. Nasa kalagitnaan na ito nang madulas ito sa pagkakahawak. Wala itong mahawakan na kung ano kundi ang mga madudulas na bato. Sa bigat ng kanyang katawan hindi na ito makuha pang iaayos ang pagkapit. Nahulog ito.

Umalingaw ngaw sa buong isla ang pagsigaw ng tulong ni Angel. Dahil sa narinig na panganib. Hinanap ng mga natira si Angel.

“Mukhang malapit lang dito ang sigaw ni Angel.” At dali daling sinuyod ni Tony ang pinanggalingan ng sigaw ni Angel. Sumunod naman si Nicolo na kinakabahan sa nangyari sa kasamahan.

Maging si Kurt at Cris narinig din ang sigaw na iyon ni Angel. At magkahiwalay din nila itong hinanap.

Ang alingawngaw ng sigaw ni Angel tila umabot sa dalampasigan ng isla.

“May narinig ka ba? Parang may sumigaw ng saklolo?“nang tila may narinig si Banjo.

“Baka mga alon lang iyon, papataas na kasi ang dagat. Mahihirapan na tayo maka huli nito ng isda.” Si Benson na naka tingin sa deriksiyon ng dagat.

“Baka nga, ang mabuti maligo na lang tayo. Mas malinaw ang tubig dito banda.” Tumayo si Banjo sa inuupuang bato at nag tanggal ng suot na trunks, pag kuwan ay tumalon sa tubig.

“Hintayin mo ako diyan.” At sumunod din sa pagtalon sa tubig si Benson.

Pabalik sa mga kasamahan. Narating na nina Tony at Nicolo ang lugar kung saan nag mula ang sigaw ni Angel. Sinuyod pa nila ang posibleng kinaroroonan ng kasama. Nang may pansin si Tony na naka sabit sa isang sanga ng puno. “Tumbler ito ni Angel diba?”

“Nandito lang sa paligid ang magnanakaw na iyon at malamang nakita na siya ni Angel. At may ginawa siya dito kaya nakarinig tayo ng sigaw ni Angel.” Ang na buong teyoriya kay Nicolo.

“Huwag naman sana. Subukan niya lang. Dahil pag nakita ko siya. Ibabaon ko talaga siya dito sa isla na ito.” Ang galit na si Tony. Isang mabatong daanan ang inakyat ng dalawa.

Sa kabilang banda, dahil sa naghiwalay na sa paghahanap sina Cris at Kurt hindi nila namamalayan na lumalayo na sila sa lugar ng kanilang mga kasama. Mas masukal na ang napasok na parte ng gubat ni Cris. Panay na ang tawag nito sa mga pangalan ng kasama nang mapunang lumalayo na ito. Halos hindi niya na madinig ang mga hampas ng alon sa dagat. Samantala si Kurt naman nakarating sa isang bukana palabas ng gubat patungo sa kabilang parte ng isla. Sa akalang nakabalik na ito sa kanilang pinanggalingan, agad niya hinanap ang mga tinayo nilang mga tent. Ngunit isang malawak at mga puting pinong buhangin lang ang nasipat ng kanyang mga mata. At ang asul na dagat.

Napakamot na lang ito sa kanyang ulo. Kailangan niyang bumalik sa kanyang dinaanan. Inikot pa nito ang paningin nang may nahagip ito. “Hindi iyon malikmata lang alam ko tao iyon. Humanda ka pag na huli kita. Magnanakaw.” Nang may nakita itong tao na umaakyat sa mga batohan. Dali dali itong tumakbo papunta sa batohan.

Habang abala ang apat sa paghahanap kay Angel at sa nagnakaw ng mga gamit nila. Masaya naman ang dalawang naiwan na sarap na sarap na nag haharutan sa tubig.

“Paano iyan mas matagal akong sumisid sa iyo. Talo kana part.” Sigaw ni Banjo na tuwang tuwa dahil sa natalo nito sa patagalan ng hininga sa ilalim ng dagat si Benson.

“Magaling ka nga sumisid. Mukhang na master mo na ang technique na iyan.” At Isang makahulugang ngiti ang binigay ni Benson kay Banjo sabay kagat labi nito.

Lumangoy palapit kay Benson si Banjo. Nang aakit ang mga titig nito sa isa. At habang papalapit pinalabas nito ang dila at nilaro sa kanyang bibig. Kagat labi lang tugon ni Benson na tila hinihintay din ang paglapit ni Banjo.

• HOT ZONE -

Napapikit sa subrang libog at sarap si Benson habang pinag pipiyestahan ni Banjo ang kahabaan at kalakhan ng kanyang burat. Halos mabaliw ito sa ginagawa sa kanyang ng kasama. Napakapit si Benson sa ulo ni Banjo upang idiin pa lalo nito ang pagkabaon ng tubo niya sa bibig ng kasama.

Sanay na sanay sa ganoong trabaho si Banjo, walang sabit walang sablay. Tagos hanggang lalamunan. Isang nakakakiliting pakiusap ang narinig ni Banjo kay Benson. “ Himurin mo ang santol ko part at dilaan mo ang butas ko, please part“.

Nagliliyab na sa kalibugan ang dalawa. Ginawa ni Banjo ang lahat ng gusto ni Benson. Walang bahagi ni Benson ang pinalampas ng dila ni Banjo. Pinahiga nito sa buhangin si Benson para mas madali sa kanya ang gawin ang lahat. Tirik na tirik pa sa araw ang burat ni Benson. Deritso at hindi baliko. Binasa pa lalo ni Banjo ng laway nito ang buong ari ni Benson. Nang ma sigurong puwede na, agad itong pumaibabaw sa kaibigan at inupuaan ang titing tigas na tigas.

Napa sigaw sa sarap si Benson, nang maramdaman ang masikip at mainit na kaloob-looban ni Banjo. Tila kumakayod ng niyog si Banjo sa patayong kudkuran kung maka kadyot. Napapaliyad sa sarap si Banjo sa ginagawa nitong pag sasasayaw sa ibabaw ni Benson.

Hindi na naka pagpigil pa si Benson ng sumigaw ito. Buong lakas niya itinulak ang sarili kay Banjo na nasa ibabaw niya. Bumulwak ang masagana at malapot na dagta ng kalibugan kay Benson, at naramdaman iyon ni Banjo. Damang dama nito ang init at lagit sa kanyang loob. Nasa rurok parin ito ng kalibugan kaya habang nararamdaman pa nito ang pag pintig at pag kislot ng tarugo ni Benson, umayuda ito nang jakol. Nakita ni Benson ang pag nanais ni Banjo na makarating sa kanyang kasukdulan kay hinawi nito ang kamay ng isa at hinawakan ang kabuohan at kahabaan ng kaibigan. At sa matinding pagsakal at pag piga, nakapagpasabog din si Banjo. Subrang dami na halos matakpan ang buong kamay ni Benson. Ang iba tumalsik at sumakto din sa bibig ni Benson. Napansin iyon ni Banjo at bigla nitong sinakmal ng halik ang kaibigan,dinilaan at sinimot ang sariling dagta na tumapon sa mga labi ni Benson.

Napahiga ang dalawa sa mala asukal na buhangin ng isla. Pagod at masaya.

“First time ko ito, at nag enjoy ako.” At napangiti si Benson.

“So swerte ko pala. Ako naka una sa iyo. Ayos ka lang ba?” Mahinang tugon ni Banjo.

“Oo naman, ok lang ako. Bakit mo naman natanong?” Umupo si Benson habang naka titig kay Banjo na naka higa Padin sa buhangin.

“Ganito lang talaga ang feeling ko lagi, after sex. Lalo na kapag hindi ko pa masyado close ang katirahan ko. Naging awkward na lang bigla after.” Paliwanag ni Banjo.

“After nang laplapan natin at pagkantot ko sa iyo, maiilang ka pa niyan? At magkakilala naman tayo matagal na.” Natawa na lang si Benson

“What do you feel now about me? Sa mga nakita mo sa akin. Sa ginawa ko sa iyo? Ano ang tingin mo sa akin ngayon?” Naitanong bigla ni Banjo.

“What? Para saan na naman ang mga tanong na iyan? Alam mo ang weird mo. Kanina lang ang wild mo tapos ngayon…para ka nagsisisi diyan”. Napailing na lang na ngumiti si Benson.

“Hindi ako ganun gaya nang iniisip mo.” May lungkot sa kanyang salita si Banjo.

“Iniisip? Wala naman akong iniisip about sa iyo. Umayos ka nga part. Ako na itong nakakaramdam ng ilang sa mga sinasabi mo.” Tugon ni Benson sa sumiseryusong si Banjo.

“I’m not gay, mahirap e explain but maniwala ka hindi ako bakla.” Biglang sabi ni Banjo.

“So? Alam mo part, wala naman akong paki alam kung ano ka man o sino kaman. I just don’t care. Choice mo naman iyan eh. At hindi naman ako pumayag na makipag kantutan sa iyo kasi tingin ko sa iyo bakla ka. At never ko inisip iyon sa iyo. Ano ka ba. Ganito lang iyon. Taglibog ako ngayon. Nililibugan ka din kaya gumawa lang tayo nang bagay na makakapawi ng libog natin. At kung bakla ka man o hindi hindi importante iyon part. Ang mahalaga nilabasan tayo. At …matamis pala ang tamod.” Isang ngiti lang ang iniwang sagot nito kay Banjo at tumakbo ito sa dagat at naligo.

Naiwang naka upo si Banjo sa buhangin na nakangiti at nakatanaw kay Benson na kuma-kaway sa kanya habang nag lalaro sa mga alon. “Halika na dito! Samahan mo ako maligo. !” Sigaw pa ni Benson kay Banjo. At tumayo din ang isa para sumunod sa kaibigan.

Samantala sa kinaroroonan ni Kurt isang sirang bangka ang nakita nitong nakatali sa mga bakawan. Wasak na ang ilang parte ng bangka. Wala narin itong sahig. Inikot ni Kurt ang paligid malapit sa sirang bangka. Doon ilang mga sirang gamit at kagamitan pa ang nakita niya. Mga punit punit at sirang mga t-shirt at pantalon. Isang pares ng sirang botas at tsenilas ang nakita pa nito.

Sinuyod pa nito ang naturang parte ng isla ng may nakita ito. Hindi kalayuan sa kanya. Sa akalang iyon ang taong hinahanap nila, nagmamadali itong lapitan. Nakasandal ito sa mga puno sa bukana ng gubat. Nang makalapit na, nagulat ito nang makita kung sino ang naroon.

“Cris? Ikaw? Ano nangyari sa iyo bakit ganyan ang ayos mo”. Nag alala si Kurt sa kalagayan ni Cris hinanghina ito tila hindi na maka kilos.

“Tulungan mo ako pare, may kumagat sa akin.” Ang hinang hinang boses ni Cris. Agad na hinanap ni Kurt sa katawan ni Cris ang sinasabi nitong kagat. Nang may napansin itong pamamaga sa bandang binti nito.

“Huwag ka mag alala, hindi ito kagat ng ahas. Baka kagat lang ito ng kung anong insekto dito o kaya gagamba. Tatalian nalang natin ito para hindi na kumalat ang lason kung may lason man ito.” Pumunit ito ng tela sa suot na T-shirt ni Cris para gawing pantali sa parteng iyon.

“Kumapit ka sa akin doon tayo sa dalampasigan. Mas ligtas tayo doon sa mga insekto.” At inalalayan si Cris papunta sa buhanginan.

“Salamat pare,”. Hinawakan nito sa kamay si Kurt.

“Ayos lang. Mag pahinga ka lang dito hahanap lang ako ng makakain natin. Iiwanan ko na dito ang belt bag ko. May repellant ako diyan at ointment para sa kagat ng lamok. Hahanap lang ako ng buko.” At bumalik sa loob ng kagubatan si Kurt dala ang jungle knife na naka brief lang.

Narating naman ng dalawa Tony at Nicolo ang pinaka tuktok na itaas na bahagi ng isla. Mula sa kanilang kinatatayuan tanaw ang buong lapad ng isla. Namangha ang dalawa sa ganda ng tanawin sa itaas na tila nakalimutan na nila ang pakay nila roon.

“Wooooooooohhhhhh!!!! Ang ganda!!!…nakatatlong balik na ako dito pero ngayon palang ako naka akyat dito. Grabe tagala ang ganda.” Ang manghang mangha na si Tony.

Gayun din si Nicolo na hindi magkamayaw sa kakakuha ng mga litrato ng paligid gamit ang kanyang cellphone. Selfie dito, selfie doon. Mula sa taas kita ang kabilaan ng isla.

“Nakikita ko mula dito ang mga tent natin. At ang lawak pala talaga nitong isla. At meron pa palang sand bar dito sa likod banda.” Ang aliw na aliw sa magandang view na si Nicolo.

“Hindi ko ini-expect na may ganito palang spot na ito dito sa isla. Para tayong drone dito. Kita natin ang kabuohan ng Libugantes , astig pare”. Napahiyaw sa galak ang dalawa. Pakiramdam nila sila ang hari ng buong isla at nasa tuktok sila ng Torre.

Nang may natanaw si Nicolo sa bandang baba ng kanilang kinatatayuan. Isang naka kubling daan patungo sa labasan ng gubat. Hindi ito kita mula sa baba dahil sa makakapal na mga Puno at bakawan na nakapalibot dito. Pero mula sa itaas matatanaw ang makipot na daan deritso sa kanilang mga tent.

“May mas madali palang daan dito palabas sa gubat. Mas mapapadali na lang sa atin ang makalabas dito. Pero kailangan makita muna natin si Angel. At malamang hinahanap na rin siya nina Kurt at Cris.” Ayon kay Tony.

Ala una na ng hapon, tinungo nina Tony ang nakitang daanan. Hindi na ganoon kahirap ang pababa kaysa noong paakyat sila. Mabilis nilang narating ang paanan. Nag paalam saglit si Nicolo kay Tony para umihi. Naiwan si Tony na tila kinakabisado ang paligid. Nag lakad lakad ito at panag mamasdang mabuti ang bawat sulok baka sakaling may makita siyang palatandaan ng kanilang hinahanap o si Angel.

Aaaagghhhh!!! Napalingon si Tony nang marinig iyon kay Nicolo. Kaya agad niya nilapitan ang kaibigan.

“Shit pare, ano nangyari diyan sa paa mo? Bakit maraming dugo.” Nang makita ang naka upong si Nicolo na hawak ang kaliwang paa na may sugat at dumudugo.

“Nadulas ako pare, tapos may na sagi akong basag na bote, kaya iyan na sugatan ako. Buwesit.“si Nicolo na iniinda ang kirot dulot ng sugat.

“Halika, balutin na muna natin iyan ng tela. Nasa tent pa ang first aid kit ko.” Gamit ang bandana tinali nito ni Tony sa sugat ni Nicolo.

“ Nasa paligid lang dito ang pinag lalagian ng magnanakaw na iyon. Nandito lang siya sa tabi tabi.“ Sabi ni Nicolo.

“Iyon din ang paniniwala ko. Ngayong alam na natin ang lugar na ito mas madali na sa ating hanapin iyon. Pero sa ngayon kailangan muna nating magamot itong sugat mo.”

“Paano si Angel?” Tanong ni Nicolo.

“Mas mahihirapan tayong hanapin siya kung ganyan ang kalagayan mo. Hinahanap narin siya siguro nina Kurt at Cris. Bumalik na muna tayo sa tent natin. Halika, papasanin na kita mukhang hirap ka na lumakad diyan.” Pag alok ni Tony kay Nicolo.

“Naku huwag na nakakahiya, kaya ko pa naman lumakad. Aakbay na lang ako sa iyo pre.” Ang nailang na si Nicolo.

“Huwag kana ma ilang pare, kakargahin na kita para mas madali natin marating ang labasan. Na miss ko na rin mag gym. Halika na sumampa kana sa likod ko.” At iyon nga, kinarga ni Tony si Nicolo palabas ng gubat.

Sa kinalalagyan naman nina Kurt at Cris.

“Kamusta na ang pakiramdam mo? Ito lang ang nahanap ko doon sa loob, saging at itong buko lang. Pero sapat na ito sa atin. Pampawi narin ito ng gutom.” Habang binibiyak ni Kurt ang isang buko.

“Hindi ba ako mamatay sa kagat na ito pare?” Ang nag alalang si Cris

“Malayo iyan sa bituka. At hindi naman mukhang may lason ang kagat mong iyan. Tingnan mo hindi na gaanong namamaga. Masilan lang siguro balat mo kaya namaga iyan kanina. Pero teka,…bakit nga ba mukha kang pagod kanina?“tanong ni Kurt.

“Nagkanda tumba tumba ako kanina sa loob ng gubat. Akala ko hindi na ako makakalabas doon. Buti na lang nakita ko ito.” Kuwento ni Cris.

“Kailangan natin bumalik sa loob. Hahanapin natin ang daan pabalik. At malamang narinig mo rin kanina ang sigaw ni Angel. Baka may nangyari din sa kanya. Alas dos na ng hapon. Kailangan narin natin makabalik sa tagpuan natin bago pa dumilim.” Sabi pa ni Kurt.

“Oh sige, bigyan mo lang ako ng kunting Oras na makapagpahinga dito tapos bumalik na tayo.” Pag sang ayon ni Cris.

Pabalik na sila sa loob ng gubat ng kumulimlim ang langit kasabay ang pag dagundong ng kulog at kidlat.

“Pare mukhang maabutan tayo ng sama ng panahon sa loob ng gubat nito.” Sabi ni Cris.

“Tama ka, at mas mahihirapan tayo kung sa loob tayo ng gubat datnan ng ulan. Ang mabuti pa dumito muna tayo sa bukana. Halika tulungan mo, gagawa tayo ng masisilungan natin mamaya.” At kumilos ang dalawa para mag hanap ng puwedeng gawing silungan.

• FIRE UP, FIRE DOWN -

“Ano nangyari kay Nick? Sina Kurt at Cris ? Si Angel pare kasama niyo ba?” Pagsalubong ni Banjo kina Troy at Nicolo.

“Pakikuha muna diyan pare sa bag ko ng emergency aid kit ko. Naka apak ng basag na bote itong si Nick.” Utos ni Tony dito. Agad hinanap ni Banjo ang pinakukuha ni Tony.

Nang mapansin ni Benson na wala sina Kurt nag tanong din ito.“Tol, sina insan?”.

“Naghiwalay kaming lima sa loob. Malamang palabas narin ang pinsan mo at si Cris. Pero si Angel mukhang may masamang nangyari sa kanya. Narinig namin ang sigaw niya. Kaya hinanap namin. At ito na nangyari sa akin.” Kuwento ni Nicolo.

“Nilipat namin ang puwesto ng mga tent natin dahil mukhang uulanin tayo mamaya. Mas safe sa hangin ang spot na ito at sa posibleng high tide . Tapos niyo diyan. Kumain muna kayo pre. Nakapag ihaw kami kanina ni Benson.” Ani ni Banjo.

Kaka tapos lang kumain nina Tony nang sakto namang buhos ng ulan. Pulasan ang apat na kanya kanyang ligpit ng kanilang gamit papasok sa kanikanilang mga tent.

“Napaka lakas ng ulan, nabasa tuloy tayo.” Si Tony na pumapagpag ng kanyang basang katawan,sa loob ng tent ni ni Nicolo.

“Dito kana sa tent ko pre mag patila ng ulan, saglit lang naman siguro ito. Ito ,mag palit ka na muna ng damit.” At inabot ni Nicolo ang t-shirt at shorts kay Tony.

Napangiti naman ang isa at pagkaabot ng damit, nag hubad ito agad sa harapan ni Nicolo. Walang pag kukubli. Kita lahat.

“Tumalikod ka naman pare, ang sagwa mong tingnan na naka burlesk sa harapan ko. Parang hindi maganda tingnan.’ puna ni Nicolo sa kaibigan habang nakatingin ito sa kahubdan ni Tony .

Sa halip na mailang mas na aliw si Tony sa reaksiyon ni Nicolo. Kaya mas tinagalan pa nito ang pag bilad ng kanyang hubad na katawan sa harapan ni Nicolo. At may naisip itong kapilyuhan na gagawin.

“Hindi ka ba nalilibugan sa katawan ko pre?” Nangaakit na tanong ni Tony kay Nicolo.

“Gago , umayos ka nga diyan. Tadyakan kita diyan eh. “ Ang medyo napikon pero nakangiting si Nicolo.

“Hubad ka nga pre, tingnan ko lang kung titigasan ako sa katawan mo pag nakahubad totally.” Dagdag pang inis pa ni Tony.

“Lumabas ka na nga lang, na ba bother na ako sa kinikilos mo. Hindi ko kayang sakyan iyang trip mo pare. Bago pa ako ma pikon ng husto sa iyo. Mabuti pa bumalik ka na lang sa tent mo. At mag papahinga ako.” Ang inis na inis na si Nicolo.

“Mamaya na , malakas pa ang ulan. Tatambay na muna ako dito. Magpahinga kana lang diyan.” At umayos si Tony sa tabi ni Nicolo para tabihan itong humiga.

“Hihiga ka na naka ganyan? Mag bihis ka nga muna pare. “Nang mapansin ni Nicolo na naka hubo at hubad ang kaibigan na humiga katabi niya .

“Mamaya na, tumalikod ka na lang pre kung ayaw mo akong makitang mag jajakol.” Biglang sabi ni Tony at ngumiti ito kay Nicolo, sabay kambiya ng kanyang Tarugo.

“Tang Ina pare, mag jajakol ka dito? Ang baboy mo gago. Doon ka nga sa tent mo gumanyan.” Ang galit na na si Nicolo

“Sorry pare, nililibugan kasi ako ngayon. Lalo na pag ganitong umuulan.” Nag umpisa nang laruin ni Tony ang pag aari nito, binalewala ang medyo galit na niyang kaibigan. Nakatitig lang ito kay Nicolo na may pang aakit. At isang halinghing na ungol ang ginawa nito para bigyan ng kakaibang tema ang loob ng tent. Ramdam ni Tony na matatamaan niya rin ng libog ang kaibigan kaya nag patuloy pa ito sa ginagawa niyang paghimas sa kanyang katawan at titi habang nakahinga. Nakatitig lang sa kanya si Nicolo na naka upo.

“Pare ititgil mo na iyan. Nakakabastos kana. Hindi ko gusto itong ginagawa mo. Kaya puwede ba sa labas mo na lang iyan gawin. “ Hindi na maintindihan ni Nicolo ang sarili. Habang nakatitig ito sa nag jajakol na kaibigan nakaramdam ito ng kakaibang init sa katawan. Pilit man nitong iiwas ang tingin hindi nya makuha. Napapako lang ng husto ang mga mata niya sa ginagawa ni Tony. “Bahala ka na nga diyan, mag jakol ka kung gusto mo. Ako na lang ang lilipat ng tent.”

“Teka pare, dito ka lang. Gusto ko dito ka lang. Panuorin mo lang ako. Mas gaganahan ako kapag may tumitingin sa akin. Saglit lang ito pare. Tingnan mo lang ako.” Pag pigil ni Tony kay Nicolo nang akma na itong lalabas.

Napaupo na lang sa isang sulok si Nicolo. Inaaliw ang sarili sa hawak na cellphone. Ayaw niyang tingnan ang kaibigan sa pagpapaligaya nito sa sarili. Pero hindi niya maiwasang mapasulyap kapag naririnig ang mga ungol ng kaibigan. Malamig ang paligid dahil sa malakas na ulan , pero pinagpapawisan ito. Hindi niya alam kung bakit. Tumalikod ito kay Tony para hindi makita ang pag jajakol nito. Nag Lagay din ito ng ear buds at nag patugtog ng malakas para wala itong marinig na ungol mula kay Tony.

Pero kahit anong tanggi nito sa nararamdaman. Hindi na mapigilan ni Nicolo ang kumakawalang init sa kanyang katawan. Kahit naka pikit ito ang hubad na katawan ni Tony na nag jajakol parin Ang nakikita ng kanyang utak. At kahit napaka lakas na ng tugtug, pumapasok parin Ang ungol ng kaibigan. Hanggang sa nahuli nito ang sarili na hinihimas ang kanyang harapan.

“Tinitigasan kana rin ba pre” nagulat si Nicolo nang binulungan ito ni Tony sa tenga. Lalo na nang dinakma at pinasok na ni Tony ang kamay nito sa loob na harapan ng shorts ni Nicolo. “Ako na pare, ako na ang gagawa nito para sa iyo. Relax ka lang.” Sabay dinilaan ni Tony ang binulungang tenga ni Nicolo. Napa igtad na lang si Nicolo sa ginawa sa kanya ni Tony.

Naging mas Malaya pa ang mga kamay ni Tony, at tinanggal lahat ng suot ni Nicolo. Nagpa ubaya naman ang kaibigan dahil dinatnan narin ito ng libog. Iginiya pahiga ni Tony ang kaibigan para ihiga. Nang maiayos na agad na pumaibabaw si Tony kay Nicolo. Nakipag kiskisan ito ng titi sa kaibigan habang nilalaro ng dila nito ang mga utong ni Nicolo. Napansin ni Tony ang pag iwas ng mukha ni Nicolo sa kanya nang tangkain niya itong halikan sa bibig. Pero mapilit si Tony hanggang sa nagtagumpay ito. Isang umatikabong laplapan at kiskisan ang pinaglabanan ng dalawa.

Umupo si Tony sa mga hita ni Nicolo at hinawakan ang magkatapat nilang titi at sabay niya itong jinakol. Sarap na sarap ang dalawa hanggang sa tuluyang sumabog ang init ng libog sa kanilang mga tarugo. Tumilapon ang lahat sa tiyan at dibdib ni Nicolo. Umayos muli sa pagkakadapa sa katawan ni Nicolo si Tony, at umayuda ulit ng kadyot. Gamit ang kanilang mga dagta ginawa nila iyong pampadulas pa. At sa pangalawang kasukdulan nagpalabas silang muli.

Lupaypay at pagod ang dalawa. Hindi sukat akalain ni Nicolo na magagawa niya ang bagay na iyon. Lalo pa at sa pagitan ng matalik niyang kaibigan ito nangyari.

“Gago ka pare, hayop ka. Ano itong ginawa mo sa akin.” Ang nasabi lang ni Nicolo pagkatapos.

“Nasarapan ka naman diba? Palaban karin pala pare. Sarap mong karomansahan.” Tugon ni Tony.

“Gago, natural lang, sinarapan mo din eh. Pero teka nga pare, bakla ka ba?” Biglang tanong ni Nicolo.

“Bakit pare? Masarap ba ka sex ang bakla?…gusto mo isa ulit tayo?” Sagot ni Tony ,at napangiti ito. “Natutunan ko lang sa mga naka kama ko pare. Hindi naman masama ang tumikim ng ibang ulam diba? Lalaki o babae man ang ihain sa kama. Kapag taglibog ka, bahala na. Importante labasan ka. Hindi ba? Paliwanag ni Tony.

“Huwag na huwag mo itong ipagkalat sa grupo pare. Atin atin lang ito. Walang sino mang dapat may makaalam sa nangyari sa atin.” Pakiusap ni Nicolo.

“Huwag kang mag alala pare, atin atin lang ito. Tayo lang. “ At isa pang masuyong laplapan ang sinimulan ni Tony.

Malamig ang labas dahil sa ulan, pero nag liliyab ang loob ng tent nina Tony at Nicolo dahil isa pang tupada sa pagitan nilang dalawa.

Samantala, nagising si Angelo na iniinda ang sakit sa ulo. Kinapa niya ito. May tela na naka pululot sa ulo nito. Nagulat ito ng may pumasok sa kanyang kinalalagyan.

“Huwag ka muna masyadong magkikilos, sumandal ka lang muna diyan sa pader. Mabuti naman at gising ka na. Heto kumain ka muna. Pasensiya na at iyan lang nakuha ko. Puro pork and beans at tuna lang kasi laman ng mga tent niyo.” Ang sabi ng lalaking nakaharap.

“Ikaw Ang kawatan na kumuha ng mga gamit namin ano. At pati ba naman mga pagkain namin ninakaw mo na rin, hayop ka.” Sumbat nito sa lalaking nag abot sa kanya ng bukas na delata ng beans.

“Huwag ka na magalit, pasalamat kana lang ang dinekwatan kita ng makakain mo. Ang itong mga gamit niyo, hindi ko ninakaw ito. Hiniram ko lang sa inyo. Paraan ko na rin para mapansin ninyong may ibang tao pa dito. Angel pangalan mo diba pare?, Narinig ko kasi ang mga kasamahan mo na tinatawag ka. Hero nga pala.” Paliwanag naman ni Hero at nilapag ang mga nakuhang gamit kina Angel.

“Huwag mo akong matawag tawag na pare, hindi kita Kilala.” At kinain ni Angel ang inabot sa kanyang pagkain.

“Mga bakla ba kayong lahat na narito sa isla? Sayang niyo naman ang gaganda niyo pa namang mga lalaki.” At isang sulyap pa kay Angel

“Ayos ayusin mo nga iyang dila mo. Baka makalimutan kong injured ako.” Ang inis na si Angel.

“Nagtatanong lang base sa mga nakita ko sa mga kasama mo. Alam mo bang kanya kanya silang tikiman unang araw niyo palang dito? Kaya akala ko katulad ka rin nila. Kasi kung oo, baka naman. Bilang bayad na rin sa pag tulong ko sa iyo, nang nahulog ka kanina sa bangin. Tatlong buwan na rin kasi akong tigang dito sa isla. “ Nang hinawakan nito at hinimas himas ang hita ni Angel. Sa subrang galit at pikon ni Angel sa ginawa sa kanya ni Hero. Nasipa niya ito sa tiyan. At napabaliktot sa sakit si Hero sa sulok.

“Hayop kang putang ina ka! Kung ano mang binabalak mong gawin sa akin, hindi ka mag tatagumpay. Gago.” Sinikap ni Angel na itayo ang sarili, kahit na hirap e hakbang ang kaliwang paa nito dahil sa pilay , pinilit na paring makatayo para sana maka alis sa lugar na iyon.

Ngunit Malala Ang pagkabali ng kanyang buto sa paa. Kaya nang makitang matutumba na ito. Agad tumayo si Hero para alalayan si Angel. “ Bitiwan mo ako, huwag mo akong hawakan. Kaya ko ang sarili ko.“ Pagtanggi ni Angel sa tulong ni Hero.

“Huwag ka nang umarte diyan. Alam kong hirap na hirap ka. Kailangan mo madala agad sa hospital dahil diyan sa pilay mo. Hindi sapat ang nilagay kong kahoy diyan sa paa mo. At isa pa malakas pa ang ulan sa labas, padilim na rin. Baka mapano ka pa. At hindi lang pilay ang abutin mo sa baba. Hayaan mo na akong tulungan ka. Promise wala na akong gagawin sa iyo.” Pakiusap ni Hero kay Angel.

Pinaupo muli ni Hero si Angel sa isang tabi at inayos ang pagkaka bendahe ng tela sa pilay ni Angel.

“Paano ka narating sa isla na ito? Sabi mo tatlong buwan kana rito.” Biglang tanong ni Angel ng kumalma ito.

“Buti naman at kumalma kana. Ako nga muli si Hero, oo tatlong buwan na ako dito. Akala ko nga mas tatagal pa ako dito. Buti na lang dumating kayo. Kaya nabuhayan ako nang pag asa. Narinig mo na siguro ang lumubog na barko Four months ago.” Simula ng kuwento ni Hero.

“Ang MV Victorious? Pero malayo dito iyon. Paano ka na padpad dito?” Tanong pa ni Angel

“Anim kami ang nakaligtas doon. Isa akong crew sa barko na iyon. Bago tuluyang lumubog ang barko naka lipat na kami noon ng liferaft. Palutang lutang na kami sa dagat ng madaanan kami ng bagyo. Hanggang sa nasira ang sinasakyan namin at nahiwalay ako sa mga kasamahan ko. Eventually isang maliit na bangkang pangisda ang nakakita sa akin. Papa uwi na sana kami nang makasalubong namin ang buhawi sa dagat. Kaya sa iyon sa kasamaang palad ako lang ang naligtas sa aming dalawa. At dinala ako dito sa isla na ito sakay ng sirang bangka. Napakalayo ng isla na ito sa mga karatig na isla. Kahit tangkain ko mang languyin ang pinaka malapit dito sa malamang bangkay na akong makarating ng pangpang.” Kuwento ni Hero.

“Isa kang sea man?” Pag linaw ni Angel

“Bagong sampa ko pa nga lang, pang experience sana bago sumubok ng malalaking barko sa labas. Pero mas matinding experience ang pinatikim sa akin sa unang sampa ko. Sorry nga pala sa mga gamit. Wala na kasi ako maisuot dito. Hayaan niyo kapag naka balik ako sa amin. Ibabalik ko sa inyo ito lahat ng bago. Kailangan ko lang ng tulong niyo.” Pakiusap ni Hero.

“Paano ako makakasiguro na totoo lahat ng mga kuwento mo? Eh kanina lang mukhang may balak ka pang pangasin ako.” Ang pag aalinlangan ni Angel.

“Sorry hindi ko naman talaga intensiyon na gawin iyon sa iyo. Na curious lang kasi ako sa mga nasaksihan ko sa mga kasamahan mo. Kaya napaisip tuloy ako. Baka kasi ganun kayo lahat. Pasensiya na.” Paumanhin ni Hero sa ginawa.

“Anong ibig mong sabihin?, ano ang mga ginawa ng mga kaibigan ko?” Tanong na pag linaw ni Angel.

Doon kinuwento ni Hero ang lahat kay Angel. Ang mga nasak sihan nito kay Kurt at Banjo, Banjo at Cris pati ang mainit na bakbakan nila Banjo at Benson habang abala ang iba sa pag hahanap kay Hero.

• AMONG US -

Nagulat ang dalawa Banjo at Benson nang makita si Angel na akay-akay ng isang lalak. Si Hero. Agad sinalubong ni Banjo ang dalawa ng makitang may pinsala sa paa si Angel. Tumulong ito para i-ayos sa pagkaka upo ang kaibigan.

“Hero nga pala mga pare,” pag pakilala agad ni Hero sabay abot ng palad para makikamay kina Banjo at Benson. “Benson pare” tugon ni Benson. “Banjo brad, salamat sa pag tulong sa kaibigan namin.” At nakikamay din si Banjo.

Naikuwento ni Angel ang pag tatagpo nila ni Hero,at ang nangyari sa kanila sa gubat dahil sa pagpuslit ni Hero ng mga gamit nila.

“Alam ko kung nasaan ang dalawa niyo pang kasama, nakita ko sila doon sa likod na parte nitong isla. Hayaan niyo ako na ang susundo sa kanila doon.” Pag presenta ni Hero sa pag tulong para puntahan sina Kurt at Cris.

“Kumain kana muna, sasamahan na kita mamaya.” Pagkasabi ni Banjo sabay abot kay Hero nang isang pinggan. Biglang napatitig naman si Hero sa sinabi ni Banjo. Kinuha nito ang iniabot na pinggan sa kanya at nag bigay nang makahulugang ngiti kay Banjo. Napansin iyon ni Banjo kaya napa lunok ito ng laway. May naramdaman ito sa mga ngiti na iyon ng bagong kakilala.

Kumakain ang apat ng lumapit sa kanila sina Tony at Nicolo na kagigising pa lang. Nang makita ni Tony ang naka upong si Hero dali dali niya itong nilapitan at tinulak ng malakas. Natumba si Hero at tumilapon ang hawak nitong pagkain. Hindi niya namalayan ang pagsugod sa kanya ni Tony na galit. Nabigla din sina Banjo at Benson sa ginawa ni Tony. Hindi na lang umimik si Hero at inayos ang sarili upang tumayo. Pumagitna naman si Angel sa napipintong gulo para pakalmahin ang sitwasyon.

“Tama na iyan. Nagkamali lang tayo ng husga kay Hero. Kailangan niya lang din nang tulong natin kaya niya iyon nagawa. “ At kinuwento ni Angel kin Tony at Nicolo ang mga sinabi din sa kanya ni Hero noong unang pag uusap nila.

Nang kumalma na Ang lahat. “Pasensiya na sa gulo na nagawa ko sa inyo mga pare, hindi ko naman talaga sinasadya na umabot pa ito sa ganito. Gusto ko lang naman sana maka alis na rin dito sa isla. Hayaan niyo, pagka balik ko sa amin lahat ng nasira at nakuha ko sa inyo ibabalik ko iyon. Pangako.” Ang sabi ni Hero.

“Kung nag pakita ka na lang sa amin at nag pakilala ng maayos di na sana ako na sugatan, hindi narin sana naligaw sina Kurt, at napilay itong si Angel. Pero pasalamat ka at ito lang ang nangyari sa amin. Dahil kung may nangyari talaga sa aming masama. Sisiguraduhin namin sa iyo, hinding hindi kana talaga makakaalis dito, nang buhay.” Ang may inis pa na si Nicolo.

“Ang mahalaga safe ang lahat, at nag sorry naman itong si Hero. May isang araw na lang tayo dito sa isla kaya sulitin na lang natin. Kalimutan na natin ang nangyari. Let’s move on at e enjoy ang natitirang araw natin dito. Kaya kumain na muna kayo. Gutom lang iyan.” Pag basag ni Benson sa tensiyon, at bumalik na sa pagkain ang lahat.

Nang matapos na, humiwalay saglit si Hero sa grupo at tinungo ang dagat. Dumampot ng isang bato at inihagis sa tubig. Ngumiti saglit habang nakatingin sa malapad na dagat. Sa wakas makakauwi na rin siya sa kanila. Sa isip niya. “Yusi?.” Pag alok ni Tony nang sigarilyo sa kanya. Hindi namalayan ni Hero ang pag lapit ni Tony. Tinanggap nito ang sigarilyo at nakisindi kay Tony at ngumiti. Agad itong nag sorry muli kay Tony dahil sa gulong ginawa niya sa magkakabarkada.

“Pasensiya narin kanina, nabigla lang din ako. Tony nga pala pare.” Pormal na nakipagkilala si Tony kay Hero.

“Kahit naman siguro ako, gagawin ang lahat para sa mga kaibigan. Hayaan niyo pre babawi ako sa inyo. Makauwi lang ako sa amin.”

“Huwag mo na munang isipin iyan. Salamat at hindi mo pinabayaan si Angel. At huwag kang mag alala pre, kaming lahat ang mag hahatid sa iyo sa inyo.” At naki pag kamay si Tony kay Hero.

Pabalik sa tent nilapitan ni Nicolo si Angel dala ang emergency kit nito. “Ayos ka lang ba?” Tanong ni Angel ng makitang pa ika-ika din sa paglakad si Nicolo. “Ayos lang, may kunting sakit pero ok na itong sugat ko hindi naman malalim. Pero tingin ko mas grabe itong pilay mo.” At hinagod ni Nicolo ang binti ni Angel na may Bali.

“Dahan dahan lang sa pag hawak, medyo masakit pag nagagalaw.” Pag pigil ni Angel sa kamay ni Nicolo.

“Nakalimutan mo na yata na marunong ako mang hilot ano? Na sprain lang ito nang subra. Pero tingin ko wala namang na dislocate na buto dito.” Habang sinisipat ni Nicolo ang binti ni Angel.

“Masahista ka lang, hindi ka manghihilot. Huwag mo nang galawin iyang binti ko baka mas lumala pa.” Sagot ni Angel, nang biglang napasigaw ito sa ginawa ni Nicolo. Ang hiyaw na iyon ni Angel dahil sa sakit ang nagpatalima sa lahat upang lapitan silang dalawa ni Nicolo.

“Hayan, ayos na iyan. Lalagyan na lang natin ito ng bendahe para hindi masyado magalaw.” At binalot na nga ni Nicolo ng bendahe ang binti ni Angel matapos niya itong persahin at i-ayos sa normal ang pilay ng kaibigan.

“Tang Ina pare, binigla mo naman ako…ang sakit.” Tugon ni Angel.

“Ganun talaga pag binibigla, masakit.” Ngumiti lang si Nicolo

“Gago, pero salamat, mukhang naging ok na ang nararamdaman ng binti ko.” Ngumiti lang din si Angel. “Ipahinga mo na lang iyan. Huwag mo lang masyadong igagalaw. Pero ok na iyan. Iwasan mo na lang muna mabasa ng tubig.” Habilin ni Nicolo. “Salamat.” At hinawakan ni Angel ang kamay nito. Ngunit agad na tinanggal ni Nicolo ang kanyang kamay. “Bakit?” Tanong ni Angel. Biglang nanahimik si Nicolo.

“Umayos ka sa kinikilos mo, baka makita nila.” Pagkasabi ni Nicolo. Palinga linga ito tinitingnan ang paligid kung nakikinig ba ang mga kasamahan.

Muling hinawakan ni Angel ang kamay ni Nicolo. “Sorry.”

“Sorry para saan?” Tanong ni Nicolo.

“Sa mga pag kukulang ko sa iyo. Sa mga pag trato ko sa iyo.” Sagot ni Angel.

“Ayos lang iyon, naintindihan ko. Napag usapan na natin ito bago pa tayo dumating dito. Huwag kang mag alala ok lang ako.” Tugon ni Nicolo na pinililit na maging normal lang ang kanilang pag uusap.

“Hindi, nakita ko kanina ang mga titig mo kay Hero. Naramdaman ko ang mga sinabi mo sa kanya. Alam ko nag seselos ka.” Napatingin si Angel sa mukha ni Nicolo.

“Anong selos? Dapat ba? Tingin ko naman ok lang kayong dalawa. Sabi mo nga straight ka di ba? Hindi ka pumapatol sa kahit sino kundi sa babae lang. Kaya nga ne reject mo ako noong nagtapat ako sa iyo. Pero dahil magkaibigan tayo at dahil sa iisang tropa lang tayo. Pinilit mong laruin ang sitwasyon. Hindi ba? Kaya nga bago tayo pumunta dito nakiusap ka sa akin na gawin normal lang ang lahat. Na magkaibigan parin tayo. Kahit na Ang totoo pinan didirihan mo ako. Hindi ba?” May namumuo ng luha sa mga mata ni Nicolo. “Dahil hindi mo matanggap na ang best friend mo ay isang bakla at na in love sa iyo.” Dugtong pa ni Nicolo.

“Nagkamali ako. Hindi ko dapat ginawa sa iyo iyon. Ako dapat ang siyang unang umintindi sa iyo kasi best friend kita. At na realized ko na ako ang may mali. Dahil sarado ang isipan at puso ko sa mga bagay na nasa paligid ko. Hindi ako napadpad sa grupo natin dahil ginusto ko. Tingin ko kaya ako narito kasi dito ako kasali. Baka pinag sama sama tayo kasi iisa lang ang nararamdaman natin sa bawat isa.” Saloobin ni Angel.

“Pero hindi mo inakalang bakla pala ang best friend mo? Pero wala kang choice kasi pag nalaman nila masisira ang nabuo nating barkadahan. Kaya pinilit mo na lang ang sarili mo na paki samahan ako para sa grupo. Kaya noong nag hanap tayo sa gubat, pinasama mo ako kay Tony kasi ang totoo, ayaw mo akong makasama. Kasi natatakot ka na baka may gawin ako sa iyo. Huwag kang mag alala, dahil natanggap ko na sa sarili ko na hindi mo ako gusto. Pero salamat, dahil sa pag tulak mo sa akin palayo. Natagpuan ko ang taong mag bibigay ng lahat ng pangarap ko noon sa iyo. Na tanggap ako at alam niya ang gusto ko.” At naglabas ng Ilan pang nararamdaman si Nicolo kay Angel.

“May iba ka nang gusto?” Pagka biglang tanong ni Angel.

Tumango lang si Nicolo, at nag punas ng luha. “Kilala ko ba?“tanong muli ni Angel. Napatingin lang sa kanya si Nicolo. Nang biglang lumapit si Tony sa kanila.

“Ops mukhang madamdamin ang pinag uusapan ninyo dito ah, let me guess, sinabi mo na ba sa kanya baby?” Nang lumapit si Tony.

“Baby?” Kita sa mukha ni Angel ang pagtataka.

“Oo, si Tony. Kami na.” Ang rebelasyon ni Nicolo.

“Pare, alam ko hindi mo gusto ang mga nangyayari. Pero heto kami, gusto namin ang isa’t isa. At kung ito man ang dahilan para masira ang grupo. Pero huwag naman sana. Mas pipiliin ko parin Ang nararamdaman ko kay Nicolo. Aamin na ako pare. Sa totoo lang matagal na ako nag dududa sa sarili ko. Gusto ko narin mag tapat noon sa grupo tungkol dito kaso natatakot ako baka pandirihan niyo ako at itaboy sa grupo. Pero nang nalaman ko na parehas kami ni Nicolo. Lumakas ang kumpiyansa ko sa sarili ko na ilabas ang totoong ako. At since parehas lang naman kami. Napag pasyahan namin na kami na.” Proud na pagka kuwento ni Tony sabay kinabig si Nicolo sa kanyang dibdib. Hindi makasagot si Angel sa mga sinabi ni Tony.

Doon na pag tanto ni Angel ang lahat, ang mga sinabi sa kanya ni Hero nang makita nito ang kanyang mga kaibigan na nagtitikiman. Ang rebelasyon nina Tony at Nicolo. Ang kanyang mga barkada. Hindi mawari ni Angel ang nararamdaman habang pinag mamasdan sina Tony at Nicolo na naglalambingan sa kanyang harapan. Napatingin ito kina Banjo at Benson na masayang nag uusap habang magkatabing naka upo sa dalampasigan. “Kung lahat sila ganoon sa isa’t isa, ano ako?” Tanong ni Angel sa sarili.

Samantala gising narin ang dalawa Kurt at Cris. Apat na buko ang almusal ng dalawa. “Sino kaya sa atin ang magiging Eba? Mukhang gusto ko na lang dito.” Pagkasabi ni Kurt habang nakatingin sa malayo.

“Hindi ba puwedeng dalawang Adan na lang?” At tumabi sa pagkaka upo si Cris.

“Gusto ko na dito.” Ulit ni Kurt.

“Ayaw mo nang bumalik? Hindi mo na mimis si Anne?” Tanong sa kanya ni Cris.

“Wala naman akong Anne na babalikan. At isa pa, dito malaya ako. Kaya kung mapakasaya ako dito sa abot ng aking gusto. Libre kong gawin lahat ng bagay na walang matang mang huhusga sa akin.” Lumungkot ang mukha ni Kurt.

“Hiwalay na kayo? Kelan pa?” Usisa ni Cris.

At doon na nag kuwento si Kurt sa nangyari sa kanila ng kanyang girlfriend.

“So paano iyan, kung ma trap man tayo dito sa isla na ito ako lang kasama mo.” Sabi ni Cris.

“Hindi mo naman siguro ako pababayaan diba? Kaya mo naman siguro painitin ang mga Gabi ko kapag malamig.” Tugon ni Kurt at tumingin sa mukha ni Cris.

“Gago, last na iyon ang nangyari kagabi. Hindi ko na iyon uulitin. Ang sakit. Putang titi yan sa kapre yata iyan eh.” At tumawa ang dalawa.

“Nasarapan ka naman diba? Naka ilang rounds pa nga tayo.” Asar pa ni Kurt.

“Ginalingan mo rin eh. Pero seryuso. Nagustuhan mo ba ang nangyari sa atin kagabi?” Tanong ni Cris.

“Bakit ikaw? hindi mo gusto?” Balik na tanong ni Kurt

“Gusto, at gusto kita.” Sagot ni Cris “matagal na kitang gusto, naalala mo noong Christmas party natin ,noong fourth year high school tayo. Noong na trap ako sa banyo ng eskuwelahan kasi akala nila wala ng tao. Pero bina-likan mo ako. Iyon ang unang pagkakataon na nagustuhan kita. Sa lahat ng barkada natin ikaw ang laging rumeresbak sa akin kapag kailangan ko ng tulong. Hanggang sa nag college tayo , ikaw ang naging hingahan ko ng problema. Ang mga presensiya mo lagi ang unti unting bumubuo nang nararamdaman ko sa iyong pag hanga na kalaunan nahulog na sa iyo. Pero noong nakita kong masaya ka na sa piling ni Anne. Hindi ko na tinuloy itong naramdaman ko sa iyo. Mas pinili ko na lang manatiling kaibigan mo. Na lihim na nagmamahal na sa iyo. Pero nang makita ko kayo ni Banjo. Muling nabuhay ang pananabik ko sa iyo. Kurt I still love you.” Paglalahad ni Cris kay Kurt.

Walang tugon na silita si Kurt sa mga pag aamin ni Cris. Kundi isang mahigpit na yakap para sa kaibigan.

Humanda na ang dalawa Banjo at Hero para sunduin ang naiwan pang sina Kurt at Cris.

“Bilisan na natin baka nag simula na Ang dalawang hanapin ang daan pabalik at mag ka salisi tayo.” Si Hero.

“Mauna kana, susunod ako sa iyo.” At nag patuloy na ang dalawa.

Narating na nila ang gitnang bahagi ng gubat nang may tinanong si Hero. “Hindi ka ba na iinitan? Maligo muna tayo sa lawa, maaga pa naman.”

“Puntahan na natin sila, baka hindi na natin sila maabutan.” May pag tutol mula kay Banjo.

“Kabisado ko na Ang buong isla, kahit abutin pa tayo ng dilim dito. Mahahanap natin sila.” At nag hubad na ng saplot si Hero, wala itong tinira. Natigilan si Banjo sa nakita. Bumalik sa kanya ang unang tagpo nila ni Kurt sa bahaging iyon ng lawa. Nakatingin lang si Banjo sa lumusong sa tubig na si Hero.

Pero hindi si Hero Ang nakikita niya, si Kurt. Abalang naliligo si Hero nang may naramdaman itong lumalapit sa likuran niya.

“Akala ko ba hindi ka maliligo?” Nang mapansin si Banjo na nakalusong na sa tubig at palapit na ito sa kanya.

“Tama ka maaga pa naman. Tiwala naman akong mahahanap natin sila. Sabi mo nga kabisado mo na itong isla.” Wika ni Banjo habang lumalapit kay Hero.

“Ang lamig ng tubig. Halika sumunod ka sa akin may ipapakita ako iyo. At lumangoy sa gitna si Hero at bigla itong sumisid. Sumunod sa kanya si Banjo.

Sa ilalim isang lagusan ang pinasok ng dalawa. At nang puma ibabaw na sila, na mangha si Banjo sa kanyang nakita.

“Ito ang pinaka gitna nitong kuweba. Dito ako dumadaan kapag gusto ko puntahan ang kabilang bahagi ng isla.” Pagka ahon ni Hero.

Pero higit pa sa ganda ng paligid naka tuon ang pansin ni Banjo. Namangha ito sa tindig at kabuohan ni Hero. Ang hubo’t hubad nitong katawan sa kanyang harapan na tila inukit na parang perpektong rebulto at ang may kalakihan nitong pag aari ang tumakaw sa kanyang diwa.

“Hoy, para kang na freeze diyan. Umahon ka na diyan.” Pag basag ni Hero.

“Hindi ka ba na iilang diyan sa ayos mo?” Puna ni Banjo

“Tatlong buwan na akong ganito araw araw dito sa isla. Maiilang pa ba ako. At isa pa parehas naman tayong lalaki. Wala rin namang iba pang tao dito bukod sa atin. Kaya kung ano man gawin natin dito ok lang.” At ngumiti si Hero kay Banjo.

“Anong gagawin ? Hoy …kung ano man ang masama mong balak sa pag dala sa akin dito. Sinisiguro ko sa iyo hindi ka magtatagumpay. Makikipag patayan ako sa iyo.” Ang nangambang si Banjo.

“Anong masamang balak ang pinagsasabi mo diyan? Anong tingin mo sa akin killer?” Ang natawang si Hero.

“Wala kang gagawin sa akin?”

“Wala…, baka ikaw?, ano ba gusto mong gawin sa akin?. Game ako.” Isang kindat ang sagot nito kay Banjo. “Nakita ko lahat nang mga ginawa niyo dito sa isla, At pinukaw mo ang interes ko sa sex. Ang galing mo pare, gusto ko rin subukan ang galing mo.” Nag simula nang akitin ni Hero si Banjo. Hawak na nito ang titing unti unti nang nagkakabuhay.

Tahimik lang si Banjo, nabigla sa mga nalaman ni Hero.

“Nakikiusap ako sa iyo, gawin mo rin sa akin ang mga ginawa mo sa mga kasamahan mo pare. Gusto rin masubukan ang galing mo.”

• CREAMY STUFF -

Hindi na pinalampas pa ni Banjo ang grasya sa harapan niya. Agad niya siniil ng halik si Hero. Isang umatikabong laplapan ang namagitan sa dalawa. Parang gutom sa romansa si Hero na hindi nag patalo sa pakikipag supsupan at eskremahan ng dila kay Banjo.

Sukdulan na itong binalot ng matinding kalibugan sa sarili. Naging mas agresibo si Hero sa kanyang mga galaw. Gusto nitong e dominate ang bakbakan nila ni Banjo.

Persahan niyang tinutulak pababa ang ulo ni Banjo para ipakain ang malutong nitong talong. Malakas si Hero, walang nagawa si Banjo kundi lumuhod at sundun ang utos ng bago niyang amo.

Sagad hanggang lalamunan kung ibaon ni Hero ang Ari nito sa bunganga ni Banjo. Ramdam ng dulo ng kanyang titi ang ngalangala ni Banjo. Nagpupumiglas si Banjo sa ginagawang pagdiin at pag kayod sa kanyang bibig ni Hero. Halos mabilaukan si Banjo sa pambababoy ni Hero sa kanyang bibig. Napansin ni Hero ang pamumula ng mukha ni Banjo. Kaya kumalma ito at hinugot ang nanlalaglit sa laway na titi kay Banjo.

Hindi naka pag pigil si Banjo at na suka ito. Nasaktan ito sa ginawa ni Hero. Inamo ito ni Hero nang makitang naluha si Banjo na naka salampak sa malapad na bato. Pinakalma muna nila ang mga sarili.

“Sorry pare, ok ka lang ba? Kaya pa? Mahinahong tanong ni Hero.

“Tang Ina pare, balak mo ba akong patayin sa sarap? Hindi halatang sabik na sabik ka sa kan-tot. Puta, halos mawalan ako ng hininga sa iyo.” At nag hilamos ng mukha si Banjo. Naupo ito sa gilid ng bato. At minasahe ang bibig at pisngi na tila na bugbog sa pag labas masok ng titi ni Hero.

“Ilang buwan din kasi akong walang sex ,kaya medyo nang gigil ako sa iyo. Sorry.” Ang tila nahiyang si Hero.

“Saka na natin ito ituloy, nawalan na ako nang gana. Baka hindi ko mapigilan at makagat ko ang ulo na iyan.” Sagot ni Banjo.

“Ok, mamaya…aasahan ko yan pre. Halika at puntahan na natin mga kaibigan mo.” Inabot ni Hero ang kamay nito sa naka upong si Banjo para itayo.

“Hahanapin natin sila na ganyan ka? Hindi ba tayo babalik doon sa lawa para mag bihis?” Pagtataka nito kay Hero.

“Narito na tayo sa labasan papunta sa kabila at sa kinaroroonan nila. Kung babalik tayo, iikot pa tayo bago marating ang kabila. Sanayin mo na lang ang mga mata mo sa titi ko. Para magkaroon na tayo ng spark kapag nag take two na ulit tayo mamaya.” Ngumisi lang si Hero, at nag simulang akyatin ang mga bato.

“May sa manyak ka din ano? Ilang bibig at puwet ng bakla na ba ang nilaspag ng titi mong iyan?” Marahas na tanong ni Banjo kay Hero habang naka sunod ito.

“Actually wala pa akong experience sa bakla. Kaya balak kong subukan sa iyo.” Sagot ni Hero.

“Ulol, hindi ako bakla Gago.”

“Bakla ka man o hindi, hindi na mahalaga iyon. Gusto kong maranasan ang tulad mo. Ayos lang ba pare? Tamang sex lang. Pang tanggal libog. Experience ganun. Pero walang something.” Sabi lang ni Hero.

“Ano naman kaya iyang something? “ Paglinaw na tanong ni Banjo.

“Walang relasyon ,walang connection…sex lang. Hindi ko pa kasi ma imagine sarili ko na nakikipag relasyon sa kapwa ko lalaki.” Ayon pa kay Hero.

“Parehas lang naman sa babae, ang pinagkaiba lang. Nabubuntis ang babae. Sa lalaki kahit ilang beses pa kayo mag turjakan walang mabubuo.” Para naman kay Banjo.

“Matagal ka na bang ganyan? Pumapatol sa kapwa mo lalake?” Tanong ni Hero.

“Simula noong college ako. Naging source ko na ito ng income. Pang tuition at para sa mga gamot ni mama noong nabubuhay pa siya. Dati tungkol lang ito sa trabaho. Habang sa nasanay na ang katawan ko at hinahanap na ito. Mas na eenjoy ko ang sex kapag sa kapwa ko lalaki ko ito gawin. Pero siyempre doon parin ako sa monay. Iba lang talaga ang dulot sa akin kapag lalake na ang ka romansahan ko.” Kuwento ni Banjo.

“Baka bakla ka na nga, kasi mas na gugustuhan mo na siyang gawin sa kapwa mo lalake.” Sabat ni Hero.

“So bakla na rin ang mga straight na pumapayag makipag sex sa kapwa niya lalaki? Ganun ba?” Tanong ni Banjo.

“Ewan, pero, para naman sa akin hindi na mahalaga kung sino ang chu mu chu pa sa akin. Importante nasarapan ako at nilalabasan ako.” Paliwanag ni Hero.

“Parehas naman pala tayo eh.” Nag tawanan ang dalawa, at nagpatuloy pa sa Ilan pang mga pag akyat sa bato. Hanggang sa narating nila ang labasan ng kuweba at ang kabila ng isla.

Pabalik sa kabila, pansin kay Angel ang pananahimik nito. Naka sandal ito sa puno ng niyog , nakapikit, may pasak na earphones sa tenga habang nakikinig lang ng musika.

Samantala Masaya namang nag lalaro sa tubig sina Tony at Nicolo.

“Ayos ka lang ba? “ Paglapit ni Benson.

“Ikaw pala, ayos lang. Heto pinapahinga ang mga binti ko.” Si Angel nang mapansin si Benson.

“Beer, hindi na gaanong malamig wala na kasing yelo sa cooler natin.” Inabot kay Angel ang isang bote ng beer.

“Mukhang na enjoy niyo talaga ang bakasyon natin dito sa isla ah?” Pansin ni Angel.

“Oo naman, maganda kaya itong isla. Tingnan mo silang dalawa, parang mga bata kung mag harutan sa tubig, si Nicolo tila walang iniindang sugat sa paa. Siguro ganun din sina Cris. Subrang na enjoy nila ang isla kaya wala pang balak bumalik dito.” Para kay Benson perpektong lugar ang isla para gawin ang mga bagay na walang limitasyon.

“Saan ka mas nag eenjoy, dito sa isla o sa mga kasama natin?” Biglang tanong natin.

“Siyempre parehas, hindi naman masaya dito kung wala kayo. Kung wala ang tropa. Kaya mas na enjoy ko dito kasi kasama ko kayo. Bakit , hindi ka ba nag eenjoy dito?”

“Maganda naman talaga itong isla. Masarap sulitin ang bonding natin dito. Pero…mukhang minalas yata ako. Bukod sa napilay ako nawalan din ako ng pagkakataong sumaya.” Pagkasabi ni Angel.

“Ayos lang iyan, puwede pa naman tayo mag bonding kahit ganyan ka. Hindi naman kailangan mag habulan tayo at libutin itong isla para lang mag bonding. Dati naman sa isang bucket ng beer ayos na tayo. Kunting Videoke lang enjoy naman tayo. Tamang tama dala ni Banjo ang gitara niya. Mag kantahan tayo mamayang Gabi. Sana bumalik na sina Kurt dito.” Ang walang alam si Benson sa tunay na saloobin ni Angel.

“Marami pa ba tayong tirang beer diyan?” Pagka tungga ni Angel sa hawak na beer.

“Isang cooler pa ang natira doon ,sapat pa iyon para sa magdamagan.” At nakikampay si Benson kay Angel.

Tuluyan nang naka apak sa dalampasigan sina Hero at Banjo. Namangha si Banjo sa lawak at lapad ng isla. Ang mala Kristal na buhangin dito na kumikinang sa sikat ng araw at ang mala pulbos nitong pino ang nagpapahiwaga sa kabuohan ng isla. Isang sirang bangka ang napansin ni Banjo. Nilapitan niya ito .

“Totoo pala talaga ang kuwento mo. “ si Banjo habang tiningnan ang wasak na bahagi ng bangka na naipit sa mga bakawan.

“Hindi naman ako nag sisinungaling sa inyo. At iyan ang nag dala sa akin dito sa isla. May katawan pa dati iyan kaso unti unti kong binaklas para giwing tulugan. Doon sa banda roon ako nag tayo ng matutulogan sa mga unang araw ko dito. Pero hindi ko alam na kapag high tide , aabutin ako ng dagat kaya nasira din at inanod. Sa taas ng kuweba ako naka hanap ng ligtas na lugar. Doon tanaw ko ang buong parte ng isla. Kaya agad ko kayong napansin pagka daong niyo dito.” Pag lalahad ni Hero.

“Halika na hanapin na natin sila. Mas malawak pa pala dito kumpara sa kabila. “ Nag simula nang mag lakad lakad sa buhangin si Banjo.

“Bilisan lang natin habang hindi pa gaanong tirik ang araw. Doon tayo. May na pansin akong mga sunog na kahoy banda roon.” Napatakbo si Hero sa tinutukoy na deriksiyon.

Napangiti naman si Banjo habang pinagmamasdan ang naka hubong si Hero na tumatakbo.

“Hoy para kang nasa oblation run!” Sigaw ni Banjo kay Hero.

Nilakihan din ni Banjo ang mga hakbang para ma abutan si Hero. Nagtaka si Banjo nang biglang natigilan si Hero. Dali daling lumapit si Banjo. At nanlaki ang mga mata nito sa tagpong sumalubong sa kanila. Hinila ni Hero si Banjo sa mapunong parte para kumubli.

“Hayaan na muna natin sila, makinood na lang muna tayo.” Pag pigil ni Hero kay Banjo.

Nasa harapan nila sina Kurt at Cris habang nagpapaligaya sa isa’t isa. May kaluyaan ang kanilang puwesto. Kaya hindi sila mapapansin nina Kurt. May kung anong naramdaman si Banjo sa sarili habang nakatitig sa nagtatalik na mga kaibigan. Hindi niya alam kung bakit, pero parang ayaw niyang tingnan ang dalawa. Hindi niya gusto ang kanyang nakikita.

“Lahat pala kayo iisa lang din ang hilig hindi na ako mag taka kung pati si Angel ganun din. Mukhang halos lahat kayo nasasarapan sa isa’t isa. Uso pala talaga sa tropa niyo ang tikiman. ( Natawa ito.) Hindi ba at sila din ang naka sex mo?” Tanong ni Hero kay Banjo. Ngunit tahimik lang ito at walang tugon sa tanong ni Hero.

Napansin ni Hero ang pag papawis ni Banjo, sa akalang nadadala ito sa eksena nina Kurt at Cris. Umayos ng puwesto si Hero , lumipat ito sa likuran ni Banjo. At marahan kinikiskis ang Ari nito sa puwet ni Banjo. Habang ang dalawang kamay hinahagod ang mga dibdib ni Banjo at mga utong nito.

“Ano ba ang ginagawa mo, umalis ka nga sa likod ko.” Hindi nagustuhan ni Banjo ang pangmamanyak sa kanya ni Hero. Ngunit hindi na makapag pigil ang isa. Kailangan niya nang pasabugin ang kanyang nararamdaman.

“Hindi ka ba naiinggit sa mga kasamahan mo. Nakakalibog sila diba? Ang sarap nilang panuorin.” Binababa na ni Hero ang suot na shorts ni Banjo. Ngunit tila wala talaga sa modo si Banjo. Pilit niya inaalis ang mga kamay ni Hero na nilalamas ang kanyang katawan.

“Umayos ka, huwag mo akong pilitin magalit. Wala akong gana makipag jugjugan sa iyo. Alisin mo na iyang titi mo sa likod ko.” Pag tanggi ni Banjo.

“Please sige na, pag bigyan mo na ako pare, mabilisan lang ito. Saglit lang. Alam ko gusto mo rin naman ito. Kaya please. Mababaliw na ako.” Agresibo si Hero, ayaw paawat. Ginawa niya ang lahat mahuli lang ang kiliti ni Banjo upang pumayag ito sa gusto niya. Bumalik sa kanya ang sinabi ni Banjo, pag dating sa sex walang pinag kaiba ang lalake at babae.

Bigla kinagat ni Hero ang likod ni Banjo. Napaigtad ang isa sa biglang pag atake na iyon. Matapos ang kagat , pinasadahan ng dila ni Hero ang spine ni Banjo paakyat sa batok nito. Napa ungol ng bahagya si Banjo sa ginawa na iyon ni Hero. Pinaliguan ng halik ni Hero likod ni Banjo paakyat sa kanyang batok , paikot sa leeg nito. Ramdam niya na na unti unti nang tinatablan ng libog si Banjo kaya pinag patuloy pa nito ang pag romansa sa kanyang leeg. Nilapit ni Hero ang bibig nito sa kaliwang tenga ni Banjo at binulungan ito.“Paligayahin kita pare, paligayahin mo rin ako.” Kasabay nun pinasok ni Hero ang matulis nitong dila sa loob ng tenga ni Banjo. Nilaro ang loob nito at binalot ng laway, at halinghing. Napahawak na sa buhok nito si Banjo tanda na nasasarapan na ito sa ginagawa niyang ritwal. Pinag patuloy ni Hero ang pag dila sa tenga ni Banjo, salitan at kabilaan.

Tuluyan nang nahulog sa buhangin ang shorts ni Banjo. Malaya na ang kamay ni Hero galugarin ang ibabang parte ni Banjo. Binasa ni Hero ng laway ang palad nito at hinimod sa hiwa ni Banjo. Napakislot sa Banjo nang maramdaman ang daliri ni Hero sa loob nito. Umayos ang dalawa. At sa isang nakakabiglang pag sulong sumakto sa butas ang kahabaan ni Hero kay Banjo. Impit na ungol ang pinakawalan ng dalawa.

Nag simula nang umararo si Hero habang jinajakol ang Ari ni Banjo na tirik na tirik na rin. At sa ilang pag bayo pa, hindi na nakapag pigil pa si Hero at winakasan na Ang kanyang pag hihirap. Pinakawalan nito sa loob ni Banjo ang naipong dagta. Halos napuno ang loob ni Banjo. Nang hinugot ni Hero ang pagka baon umagos ang Ilan sa mga napakaraming likido. Mainit at malapot. Alam ni Hero na hindi pa busog si Banjo kaya pina harap niya ito sa kanya at nakipag laplapan ito. Kiniskis ang basa pang Ari sa Ari ni Banjo. Nang maramdaman ang tuluyang paninigas ng Ari ni Banjo hinawakan niya ito para jakulin. Hanggang sa tuluyan din nakapag palabas si Banjo. Napa yakap ito kay Hero, at hapong hapo.

Nang mahimasmasan na Ang dalawa, muli nilang tiningnan sina Kurt at Cris. Ngunit wala na Ang mga ito. Lumabas sila sa kanilang pinag kukublian para lapitan ang kaninang puwesto nina Kurt at Cris. Hinanap nila ito sa paligid ngunit walang Kurt at Cris.

“Saan na punta ang mga iyon?” Pagtataka ni Hero.

“Cris!!! Kurt!!! Nasaan na kayo! Ako ito si Banjo!” Sigaw na pagtawag ni Banjo sa mga kaibigan.

“Banjo?” Si Kurt lumabas mula sa likod ng mga bato.

“Kurt halina kayo. Bumalik na tayo sa kabila.” Sabi ni Banjo nang makita na si Kurt.

Lumabas na din si Cris, at lumapit ang dalawa kay Banjo.

“Sino siya, bakit naka hubo’t hubad iyan” tanong ni Cris nang mapansin si Hero.

“Siya si Hero, ang hinahanap niyo. Mamaya na kayo mag tanong nang kung ano. Hindi siya tulad nang iniisip niyo. Bumalik na tayo. Doon na lang namin sasabihin sa inyo ang lahat sa kanya.” Inunahan na ni Banjo ang reaksiyon ng mga kasama.

“Kanina pa ba kayo diyan?” Tanong ni Kurt kay Banjo na medyo pabulong.

“Huwag kang mag alala hindi ko ipag sasabi sa tropa ang mga nakita namin.” Bulong ni Banjo kay Kurt.

“Dito na lang tayo sa gubat dumaan, sumunod na lang kayo sa akin.” At na una na si Hero, sunod si Cris, Banjo at Kurt.

Mabilis narating ng apat ang gitna ng gubat. Tumigil si Hero sa may lawa para kunin ang naiwang damit at nag bihis.

“Mauna na kayo, tanaw naman dito ang bukana at labasan ng gubat. Kukunin ko lang ang mga naiwan naming gamit kanina.” At nagpaiwan din si Banjo.

Tumango lang si Kurt at nagpatuloy na sila ni Cris palabas ng gubat. Nang makalayo na Ang dalawa. Nagtaka si Hero bakit nagpa Iwan si Banjo. “Bakit ka nag pa Iwan? Wala ka namang ibang dala bukod sa t-shirt mo. Oh anong ibig sabihin ng mga titig na iyan pare? Nabitin ka ba kanina? Gusto mo isa pa? Marami pa ito.” Nang biglang sinuntok ni Banjo sa mukha si Hero. Hindi ito naka pag handa ,kaya na sapol ito ilong. Dumugo ang ilong ni Hero sa pagkakasuntok ni Banjo.

“Para iyan sa sinabi mo kanina, hindi ko kasi nagustuhan. Sa susunod ayos ayusin mo ang pananalita mo. “ At tumalikod si Banjo palabas ng gubat.

“Fuck you kayo! Mga bakla! Gago ikaw na nga itong nag mamagandang loob sa kanila. Ako pa ang masama. Hoy Gago pasalamat ka nilebre kita ng tamod ko. Hayop ka ang sakit ng ilong ko buwesit.” Ang inis na inis na si Hero. Wala na itong nagawa kailangan niya sila para maka alis na ng isla.

Naghilamos ito sa lawa, at lumabas narin sa gubat.

• BONFIRE -

“Anong nangyari sa ilong mo, bakit may sugat iyan?” Pansin ni Angel sa mukha ni Hero.

“Wala ito ,nasagi lang ng sanga ng puno sa gubat kanina. So hayan kumpleto na kayo dito. Kelan ba ang alis niyo?” At tumabi si Hero kay Angel at nag bukas ng isang beer.

“Huling araw na namin bukas dito, at kinabukasan ,susunduin na kami dito ng bangkero na inarkila namin na kakilala din ni Tony. Saan nga ba ang inyo?” Pag uusap ng dalawa Angel at Hero.

“Sa Karabalan.” Sagot ni Hero na tila wala sa kondisyon ang tuno ng pananalita.

“Ok ka lang ba talaga? Mukhang wala ka sa tamang timpla ah.” Puna ni Angel kay Hero.

“Wala ito, naiinip lang siguro ako. Gusto ko na talaga kasing maka alis dito at bumalik sa normal kong buhay. Daig ko pa kasi ang na quarantine dito. Nakaka bagot na.” Tugon ni Hero.

“Sabi mo sa akin nasasanay kana dito. Bakit bigla ka naman naka ramdam ng pagka bagot dito?” Ayon pa kay Angel.

“Nag babago din ang mga desisyon ng tao. Dependi sa sitwasyon. Noong wala pa kayo, sinanay ko ang sarili ko na wala ng chance para makaalis dito. Pero noong dumating kayo, na miss ko rin pala ang dati. Ikaw bakit mag isa ka dito? Bakit wala ka doon sa kanila? Mukhang nakakasayahan ang mga kaibigan mo doon.” Pansin ni Hero. Nasa harapan lang ng tent nito si Angel inaaliw ang sarili sa kanyang cellphone at beer, habang ang ibang mga kasama ay nag titipon tipon malapit sa dalampasigan at nag kakantahan.

“Hindi mo ba nakita ang kalagayan ko? Nakalimutan mo yatang may pilay ako diba? “ Sagot ni Angel

“Eh bakit hindi ka nag pa tulong sa kanila na buhatin ka. Para makasama ka doon.? Ang insensitive naman pala ng mga kaibigan mo, hinahayaan ka lang nila mag isa dito. Habang sila masayang nag titipon doon.” Sabj pa ni Hero.

“Hayaan mo na sila doon. Nandito ka naman. Samahan mo na lang ako dito. Mag kuwentuhan na lang tayo dito pare.” At kumuha pa ng beer si Angel at inabot kay Hero.

“Gusto ko yan, kasi baka ako na naman ang mga op pag nandoon ka. Tama. Dito na lang tayo. Ano ba iyang pinakikinggan mo diyan sa cellphone mo? Parinig naman pare. “ At kinuha ni Hero ang isang bahagi ng earphones at nilagay ito sa kanyang tenga. “ Astig pare, parehas pala tayo ng paboritong banda. Alam mo pare, ang mga kantang ito ang pampakalma ko kapag may dinadamdam ako.” Kuwento ni Hero.

“Ganun din ako, mas nararamdaman ko ang lahat ng sagot sa mga tanong na bumabagabag sa akin kapag pinapakinggan ko mga kantang ito.” May gumuhit na lungkot sa mukha ni Angel.

“Kaya pala nag iisa ka, bakit may problema ba pare. Share mo sa akin. Since nag uusap naman tayo. At mukhang kampante naman tayo sa isa’t isa. Pag usapan natin iyang problema mo, baka mapuntusan natin iyan.” Pinagaan ni Hero ang kanilang usapan. Mula sa simpleng palitan ng kuwento hanggang sa naging seryuso na Ang usapan ng dalawa.

“Nag seselos ka?” Tanong ni Hero.

“Hindi ako nag seselos, naiinis ako. Pero wala naman akong karapatan para mainis. Alam mo iyon? Bigla bigla mo na lang nararamdaman na nagagalit ka na naiinggit ka. Pero kasalanan mo rin naman ang lahat.” Pag lalahad ni Angel.

“Eh wala akong ma kumento diyan pare, hindi ko pa kasi naramdaman ang ganyan. Pero tingin ko kailangan mo rin sabihin doon sa tao ang nararamdaman mo,para at least alam niya. Kung mas gusto niya na talaga ang bago eh di tanggapin mo na lang ang kanyang pasya. At mag move on kana.” Ang payo naman ni Hero.

Lumlim pa ang mga Oras at padilim na. Naka handa na Ang pagsasaluhan nilang hapunan sa gabing iyon. At tapat ng ginawa nilang bonfire nag tipon ang walo. Si Kurt katabi si Cris na katabi naman si Banjo, si Angel at Hero na katabi si Benson. Habang kaharap nila sa puwesto sina Tony at Nicolo.

Tahimik ang lahat na abala sa pag kain. Unang tumayo si Banjo at kinuha ang isang maliit na cooler na may lamang beer at inumin. Sumunod si Cris na kinuha ang gitara ni Banjo. Saka bumalik ang dalawa sa kanilang puwesto. Kumakain pa rin ang iba, pero nag simula ng kuskusin ni Cris ang gitara at nag simulang kumanta habang pasandal sandal kay Kurt. Napansin iyon ni Banjo pero hindi ito nagpahalata, at nagpatuloy sa pag abot ng mga inumin sa mga kasama.

Nang abutan na nito ng soda can si Kurt, si Cris ang kumuha dito at saka inabot kay Kurt. Ngumiti lang si Banjo at binalikan ang iba.

Muling umupo si Banjo pero hindi na nito tinabihan si Cris at lumipat sa kina uupuang bato ni Benson. At sabay taas ng hawak nitong beer at sabi…“Para ating samahan , cheers tayo mga pre.” At tumugon din ang lahat.

Pagkatapos noon naging tahimik na Ang lahat, walang ni isa man ang bumigkas ng salita. Tahimik lang bukod sa tunog ng gitara na nililika ni Cris habang nag sa strum ito.

“Wala bang gusto kumanta diyan mga pare, sayang naman ang pagitara dito ng kaibigan niyo. Bigyan mo nga ako ng isang malupit na reggae beat diyan amigo. Sayang naman ang ambiance. Let’s party mga pre.” Biglang tumayo si Hero at inudyukan si Cris. Halatang medyo may amats na si Hero dahil sa inuman nila ni Angel. Game naman si Cris na sinimulan ang pag Banat ng pa reggae, sa hawak nitong gitara.

Kumanta ng reggae si Hero, aliw naman na nakipag jamming si Cris. Tumayo ito at hinanap ang nag iindak nang si Hero. Unti unti nang nadadala ng vibes ang lahat at nag simula na silang sabayan ang kanya ni Hero. Hanggang sa isa isa na silang tumayo at kanya kanya ng hataw. Naging Masaya ang unang parte ng gabing iyon.

Nalunod ang lahat sa tawanan, kantahan, sayawan at beer. Wala na sa tuno ang pag kuskus ng gitara. Wala na sa steps ang mga galawan ng bawat isa. At ang kaninang maingay na halak hakan unti unting nanghina at nawala kasabay ng unti unting paglaho ng apoy sa kanilang bonfire.

“Saan ka pupunta pare, uminom pa tayo. Bawal ang matulog ngayon.” Pagtawag ni Angel kay Banjo na tumayo.

“Namamatay na Ang siga natin…kukuha lang ako ng mga panggatong. Saglit lang ako. Walang matutulog sa atin” at umalis din si Banjo. Nang mag presenta si Kurt na samahan ito. “Samahan na kita Banj.”

“Oh bakit mo tinigil ang pag kuskus, mag gitara kapa. Hayaan mo na sila doon.” Tukoy ni Hero kay Cris na tinigil ang pag gitara ng tumayo si Kurt para Sundan si Banjo. Subrang lasing na ni Hero at wala na itong preno sa kanyang pananalita. “Sige na tugtog ka pa pre. Pag bigyan mo naman ang kaibigan mo. Share naman kayo doon diba?“nag pigil lang si Cris sa narinig kay Hero. Pero hindi niya iyon nagustuhan. Binagsak nito ang hawak na gitara saka tumayo. Para sana umiwas pero naging makulit si Hero sa kanyang mga parinig.

“Hoy pare bakit ka tumayo, susundan mo ba sila, hahaha sige lang mag threesome kayo. Gustong gusto iyon ng kaibigan mo hahaha.”

Nagulat ang iba sa mga pinag sasabi ni Hero. Hindi naman naka pag pigil si Cris at hinanap si Hero para bigyan ng isang malutong na sapak. “Bastos kang Gago ka! Sampid ka lang sa grupo pero panira kang hayop ka.” Napa awat sina Tony, Nicolo at Benson sa dalawa. Napatingin lang si Angel na gusto rin sanang umawat pero dahil sa masakit pa ang kanyang paa na natili na lang ito.

“Kayo ang mga bastos Gago! Mga mapag panggap! Mga bakla. Totoo naman ang sinasabi ko ah. Kayo kayo nag titikiman sa isa’t isa!!! Akala niyo kung sino kayong ang titigas eh kumakain din naman kayo titi!!!” Ang biglang na ibulalas ni Hero. Nandilim pa lalo ang paningin ni Cris at sinuntok muli si Hero, pero hindi na nag pa talo ang isa at gumanti narin ito. Nag pang buno ang dalawa sa buhangin. Nagpagulong gulong habang nag susuntukan. Hindi sila maawat ng mga kasama. Doon dumating sina Kurt at Banjo para tumulong sa pag awat.

Nang makalas ang dalawa, pilit na pina kalma ni Tony ang dalawa. Dinala ni Benson si Hero sa tabi ni Angel. At si Cris kinuha ni Kurt. Nagpakiramdaman ang lahat sa nangyari. Walang gustong mag salita. Na guilty ang lahat sa sinabi ni Hero. Nagkatinginan lang ang pito.

“Ang saya talaga nang bakasyon natin dito. Ang dami nangyari. So ano na mga pre? Ano ang next na scene? Ano ba talaga ang pakay natin dito sa isla? Kasi ako gets ko na. Dito ko na realized kung anong grupo ang kina bibilangan ko.” Unang nag salita si Angel.

“Tama naman si Hero, nagtitikiman din naman talaga tayo. Bakit pa natin ipagkakaila iyon. Kanino pa ba tayo mahihiya, eh halos lahat din naman tayo nag tikiman ng mga titi natin at nagpalitan ng mga ta-mod natin sa isa’t isa.” Dagdag ni Benson.

Tumahimik na lang ang lahat. Kanya kanya nang balik sa kanilang tent ang iba. Si Benson tinulungan si Angel at Hero papasok sa tent ni Angel. Saka nito nilapitan si Banjo na naka upo sa dalampasigan.

“Nag seselos ka kina Kurt?” At umupo si Benson sa tabi ni Banjo.

“Hindi naman ako nag seselos. Hindi lang siguro ako sanay na si Cris ang kasama niya ngayon.”

“Dati pa naman mag kasama na sina Kurt at Cris ah, magkaklase sila ng college at iisang fraternity lang din sila. Bago pa ang grupo sila na Ang magkasama. Diba?“paliwanag ni Benson.

“Pero simula noong nabuo talaga ang barkada kami na ni Kurt ang mas close sa isa’t isa. Hayaan mo na lilipas din ito. Pero promise hindi ito selos.” Sagot ni Banjo.

“Dapat lang, eh dalawa sila na tikman mo na. Big points kana don”. Pang asar ni Benson.

“Alam mo naririndi na talaga ako sa tikiman term na iyan. Nag mumukha na akong puta ng grupo. “ Ang nainis na si Banjo.

“Kung pati sina Angel, Tony at Nicolo na dali mo, baka nga isipin kong ganun ka nga.” At tumawa lang si Benson.

“Aba talagang ganyan na Ang tingin mo sa akin ano?” Galit na si Banjo.

“Huwag ka na magalit, alam kahit ano man ang tingin ng ibang tao sa iyo. Hindi mag babago ang pagtingin ko at pagkakilala ko sa iyo part. Solid ka dito sa heart ko. Ikaw lang kaya nakapag pa tirik ng mga mata ko.” At kinabig nito si Banjo at inakbayan.

“Payo ko lang, sana ingatan mo rin ang sarili mo na huwag Basta bibigay sa kahit na sino. Mahalaga parin Ang respeto. Huwag mo hayaang masanay ang katawan mo na binababoy ng iba. Puhunan mo iyan, ingatan mo huwag malugi.” At nag iwan ng ngiti si Benson kay Banjo at pumasok na ito sa kanyang tent.

“Hoy bunso ka lang akala mo kung sinong kuya kung makapayo!” Pahabol ni Banjo kay Benson, napailing na lang ito sa narinig na payo mula sa bunso ng grupo.

Sa kanilang tent, hindi pa dinadapuan ng antok si Angel bagamat nakaramdam ito ng tama sa ininum na beer.

“Gising kapa ba?” Tanong ni Hero na hindi rin makatulog.

“Hindi pa ako inaantok, ikaw bakit gising kapa? Nawala ang amats mo sa pag sapak sa iyo ni Cris nuh? Wala ka rin kasing preno. Bakit ka ba kasi nangingi-alam sa mga trip nila? Hindi ka naman nila Kilala.” Sumbat ni Angel kay Hero.

“Naka dalawang strike nga ako nitong araw sa mga kaibigan mo. Ewan ko nga sa sarili bakit hindi ko mapigilan ang bibig ko, Lalo na kapag naka inum ako. Akala ko rin kasi game sa ganoong biro ang mga kaibigan mo.”

“Hindi naman biro ang mga sinabi mo kanina. Kung hindi nga lang ako pilay baka nakatikim kana rin sa akin.”

“Pag pasensiyahan niyo ako. Ganun kasi ako sa mga kabarkada ko. Hindi ko na isip na iba rin pala kayo. As in ibang iba.”

“Ayan kana naman, bakit hindi mo kasi sarilinin ang mga opinion mo kung hindi naman nakaka gaan ng modo.”

“Pero salamat at pinapasok mo parin ako dito sa tent mo sa kabila ng gulong ginawa ko kanina.”

“Iniiwas lang kita sa mas malalang sitwasyon. Hindi ko naman gusto na makitang may mangyari sa iyong masama kapag hinyaan kita sa labas. Sagot ko na rin ito sa tulong mo sa akin noong nahulog ako at nawalan ng malay.”

“Salamat” isang salitang salamat pa mula kay Hero at muling tumahimik ang loob ng tent. Nagpakiramdaman ang dalawa.

“Naranasan mo na ba mag karelasyon sa lalake?” Biglang nagkasanay ang dalawa sa kanilang tanong. Nagkatinginan sina Hero at Angel at saka nag tawanan.

“Bakit mo naman naitanong? Huwag mong sabihin na hindi kapa ni minsan nakipagtikiman sa kapwa mo lalake? Eh halos lahat naman yata ng mga kaibigan mahihilig sa talong.” Pabirong puna ni Hero kay Angel.

“Gago, kahit nga ako nagulat din sa mga kaibigan ko. Pero maniwala ka man at sa hindi. Never ko pa nasubukan mapa ano sa mga bakla. Kamuntikan na kay Nicolo, pero hindi ko pa kasi alam na meron talagang ganun at puwede pa lang ganun. Kaya nereject ko siya.” Kuwento ni Angel.

“May nakaraan pala kayo ni Nicolo. Hindi mo man lang ba na amoy ang mga kaibigan mo?” Tanong ni Hero.

“Kung nalaman ko, tingin mo kagrupo ko pa sila ngayon? Galit ako sa mga bakla dahil sa tatay ko. May rules sa grupo namin na ginawa ko. Na bawal ang bakla sa grupo at pumatol sa bakla. Kaya tiwala at kampante ako na mga straight talaga kami. “ Sagot ni Angel.

“So mag lolokuhan lang pala kayong lahat sa grupo?” Tanong pa ni Hero.

“Nang mag tapat si Nicolo sa akin. Nanghinayang ako sa nabuo naming samahan. Kaya pinilit ko paring makisama sa kanya. Hanggang sa nalaman ko ang sideline ni Banjo. Wala naman akong karapatan ipagbawal sa kanya iyon kasi doon siya kumikita. Kaya nabalewala ko na lang ang rules. Hindi ko akalain na lahat pala sila.”

“Iba na talaga ang panahon ngayon. Dati ang dali lang ma identify kung sino ang baliko o hindi. Ngayon magugulat ka na lang. “ At napa iling si Hero.

“Bakit mo rin naitanong kung nagkapagrelasyon din ako sa kapwa lalake? Wala ka pa bang experience?” Tanong ni Angel.

“Dati pa akong curious sa ganyan, pero wala akong lakas ng loob na subukan. May kaba at takot din kasi ako. Alam mo na baka kung ano sabihin ng mga kaibigan ko. At isa pa hindi ko pa noon naimagine ang sarili ko na nakikipag romansahan sa kapwa ko lalake, pero sa kaibigan mong si Banjo nagawa ko sa subrang libog ko.” Sumbong ni Hero.

“Putcha, pati ikaw pinatos din ni Banjo? Grabe, hindi ko talaga akalaing ganyan si Banjo. “ Pagkagulat ni Angel.

“Hindi kaba sinubukan ni Banjo kahit minsan?” Usisa ni Hero.

“Takot lang nun sa akin. Kuya kuyahan kasi ako nun.”

“Pero seryuso pare, kaya mo ba makipag relasyon sa kapwa mo lalake? Tanong ni Hero.

“Seryuso, hindi ko alam pare. Pero sakali man susubukan ko. Way narin siguro para maintindihan ko ang aking ama.” Nalungkot si Angel.

“Siya nga pala pare ano ang nangyari sa inyo ng ama mo?”

“High school ako noon nang malaman ko na si papa may kinakasamang lalaki. At ang masakit ipinagpalit kami ni papa sa kinakasama niya. Sabi ni mama, una silang naging sila bago pa dumating si mama sa buhay ni papa.” Ang madamdaming kuwento ni Angel.

“Malalim din pala ang hugot mo sa mga bakla. Ako wala naman akong issue sa ganun. Takot lang talaga ako sa sasabihin ng iba. At siyempre sa AIDS.” Para naman kay Hero.

“Mas Lalong nawala ang ang antok ko sa usapan natin. Nawala narin ang amats ko. Gusto mo mag kape?” Bumangon si Angel.

“Sige, nawala narin ang antok. Halika tutulungan na kitang tumayo. Masakit pa ba ang binti mo?” At inalalayan ni Hero si Angel.

“Mukhang ok na, nagagalaw ko na pero may kunting sakit parin. Halika, mag iinit tayo ng tubig para maka pag kape tayo.” At sabay na lumabas ang dalawa sa tent ni Angel.

Ala una na ng madaling araw, malamig ang simoy ng hangin at malalaki ang mga alon na humahampas sa dalampasigan. Tamang tama ang mainit na kape para sa lamig ng umaga.

Si Hero ang nag hanap ng mga kahoy pang siga, samantala si Angel naman ang nag aayos ng pagllutuan ng tubig.

Buong sandali nag bonding ang dalawa. Naging mas maiigi at malalim pa ang usapan nila nagkapalagayan ng loob sa isa’t isa.

“Tumabi kana sa akin dito pare, share na tayo dito sa kumot ko. Wala kasi akong dalang extrang jacket na mapapahiram sa iyo. Para kana kasing basang sisiw na namamaluktot sa ginaw diyan.” Nang mapansin ni Angel ang nangangatog sa lamig na si Hero.

“Naku salamat pare, iba kasi talaga ang lamig dito sa tabing dagat kumpara sa loob ng kuweba.” At naki siksik na rin ito sa kumot ni Angel.

• GAME OF TRUST -

Tuloy lang sa kuwentuhan ang dalawa Angel at Hero habang umi-inum ng mainit na kape. At sa isang makapal at malapad na kumot nagsalo ang dalawa para labanan ang malamig na hampas ng hangin mula sa dagat.

Alas dos na ng madaling araw. Tahimik na ang bawat tent ng mga magbabarkada. “Pare…pare, baka gusto mo na lumipat sa loob ng tent para makatulog ka nang maayos doon.” Pag gising ni Angel kay Hero nang mapansin itong nakasandal na Ang ulo sa balikat nito at, napapikit na sa antok. “Naku sorry pare, nakatulog pala ako. Ikaw baka inaantok kana rin. Pumasok kana sa tent mo. Dito na lang ako sa labas. Pahiram na lang nitong kumot mo.” Nang maalimpungatan si Hero.

“Sabay kana sa tent ko. Malapad naman iyon. At malamig na masyado dito sa labas. Kahit alam kong sanay kana dito. Pero iba pa din pag nakatulog ka nang maayos.” Pag Alok ni Angel.

“Alam mo pare ang gaan mo palang ka kuwentuhan. Sa buong buhay ko never pa ako nakipag usap nang ganito ka lalim. Even sa mga kaibigan ko. Lalong Lalo na sa girlfriend ko. Pero sa iyo, parang lahat ng kuwento at parte ng buhay ko na e open ko na sa iyo. Alam mo ang feeling na parang ang tagal tagal na nating magkakilala at close? Sobrang weird pero parang nagugustuhan kita. I mean ang personality mo.” May ningning sa mga mata ni Hero habang nakatitig ito kay Angel sinasabi ang mga ito.

Napangiti na lang si Angel nang masambit ni Hero ang salitang pagkagusto. Tila na wala ang antok nito sa mga narinig kay Hero. “Akala ko ako lang. Actually ganyan din sana ang sasabihin ko sa iyo pare, kaso tinulungan mo ako bigla. Pero seryuso pare naaaliw din ako sa usapan natin. Hindi ko na nga napansin na alas dos na pala at ubos na itong kape ko. Ang sarap mo ka kuwentuhan, nakagaanan agad kita. Siguro dahil may mga something tayo in common? Kaya nga pati ang history ng buhay ko na e share ko na rin sa iyo. “

“Hindi kaya meant to be tayo pare?” Sabat ni Hero

“Gago, baliw…” At nag tawanan ang dalawa.

Patayo na ang dalawa para pumasok sa tent nang may lumapit sa kanila, Si Nicolo na kanina pa palang nakatingin sa kanila.

“Ngayon mo sabihin na iba kayo sa amin? Nag hihintay lang naman pala kayo ng moment niyo, gumawa kapa ng eksena kanina.” Nag parinig si Nicolo, habang inaayos ang namamatay na siga ng bonfire.

Nagpigil si Hero dahil kay Angel hindi na ito sumagot o umimik sa mga sinabi ni Nicolo. Gayun din si Angel. Hindi na nila pinansin si Nicolo at tinungo na ang tent.

“Ang bilis mo naman kumambyo, kami itong kasama mo pero mukhang kami pa ang baguhan dito.” Nag parinig muli si Nicolo na naka upo sa tapat ng bonfire.

Napatigil si Angel. Pina una na lang nito si Hero sa loob ng tent. Gusto mang samahan ni Hero si Angel ayaw na nitong dumagdag pa sa gulo. Iniwan na lang nito si Angel at pumasok na sa loob ng tent. Pa ika ikang bumalik si Angel kay Nicolo at tinabihan ito sa pagka upo.

“Kayo na ba? Akala ko ba hindi ka pumapatol? Sabi mo sa akin never ka mag kaka interest sa mga lalaking tulad ko. Kasi galit ka sa mga bakla. Pero bakit siya? …” Panimula ni Nicolo.

“Walang kami, kung ano man yang iniisip mo. Nagkakamali ka. “ Pag putol ni Angel.

“Hindi ako bulag. Magkasalo sa iisang kumot nang magka akbay? Tapos wala lang iyon? Kulang na nga lang mag halikan kayo sa subrang lapit ng inyong mukha, sasabihin mong wala? “ Mga puna ni Nicolo.

“Hindi ko kailangan sagutin iyan. At wala akong dapat ipagpaliwanag sa iyo kasi mali ang iniisip mo.” Ang tanging tugon lang ni Angel.

“Bakit kailangan mo pa ipamukha sa akin na hindi talaga ako karapat dapat sa iyo? Nasaktan ako sa mga nakita ko kanina. Kahit anong pigil at iwas ko. Nag seselos parin ako. Dahil mahal parin kita.”

“Mag best friend tayo at nererespeto ko ang mga pinagsamahan natin. At naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Sagot ni Angel.

“Mas magaling ba siya chu-mu-pa? O baka nasarapan ka narin sa Kan-tot niya kaya na inlab ka agad sa kanya?” Ang marahas na pag bitaw ng linya ni Nicolo na kinapikon ng isa. Bigla nitong hinablot ang t-shirt na suot ni Nicolo at hinila ang kaibigan palapit sa kanya. Nanlilisik ang mata ni Angel sa galit dahil sa sinabi sa kanya ni Nicolo. Nanginginig ito na tila kinukontrol ang sarili upang pigilan na huwag masaktan si Nicolo.

“Pinipilit ko na intindihin ka kasi best friend kita. Tinuturuan ko ang sarili ko na tanggapin ka kasi kaibigan kita. Pero kung talagang ito ang gusto mo. Pagbibigyan kita.” At isang halik ang binigay nito kay Nicolo. Walang emosyon na halik kundi Puno ng galit at inis. Nakagat pa nito ang labi ni Nicolo dahilan para itulak siya nito at natumba.

“Iyan lang diba ang habol mo sa akin ang matikman ako?!. Bakit di ka gumanti ng halik?. Halika sulitin mo na ako habang nag iinit pa ako! Sabik ka rin ba sa titi ko. Halika gawin mo sa akin ang mga binibintang mo.!” Pang hahamon ni Angel kay Nicolo.

Walang imik si Nicolo na tila na tauhan sa kanyang mga sinabi kanina sa kaibigan.

“Pagbibigyan na sana dapat kita eh, kasi sa totoo lang, ikaw lang naman talaga ang taong nag titiis sa akin mula pa noong nagkakilala tayo. Ikaw lang, ang tumatagal sa ugali ko. Gusto na sana kitang bigyan ng chance sa nararamdaman mo sa akin. Pero nahuli na ako kasi kay Tony kana. Tanggap na sana kita, pero binigyan mo lang ako ng dahilan para iwasan ka. Ang babaw ng pagkakilala mo sa akin.” Tumayo si Angel at iniwan si Nicolo.

Maluha luha namang naiwan si Nicolo na nag sisi sa kanyang mga sinabi.

Kinabukasan. Ang huling araw nila sa islang iyon. Ang dating masayang magtropa noong unang apak nila sa isla, ngayon tila namatayan sa subrang tahimik. Walang kibuan, kanya kanyang aliw sa mga sarili ang mag tropa.

“Nag eenjoy kapa ba dito? Mukhang dito na magkakawatak watak ang barkada ah?” Tanong ni Benson kay Banjo na abala sa pamimingwit ng isda.

“Ewan, mukhang hindi yata magandang ediya ang pagpunta natin dito. Gusto ko na ngang umuwi ngayon eh. Para saan pa ang isang araw nating pag stay dito kung hindi naman nagpapaki alaman ang lahat.” Sagot ni Banjo.

“Nasasayangan ka lang siguro kasi hindi mo na matikman lahat hahaha” ang pabirong kantiyaw ni Benson kay Banjo.

“Tang Ina, ano akala mo sa akin ganun na talaga ka gutom sa sex? Ayusin mo nga iyang mga biro mo baka mapikon ako at ikaw ang ipapain ko dito sa mga isda. Umayos ka.”

“Matitiis mo ba akong ipakain sa mga isda? Ayaw mo na ba akong kainin ha part?” Hirit pang muli ni Benson.

“Baliw, ang aga pa nito para manyakin ako. Mamaya ka sa akin. Hintayin mo akong maka tatlo dito, hindi kita titigilan hanggat may lumalabas pa sa iyong dagta.” Natatawang pagbabanta ni Banjo.

“Tingnan natin kung hanggang saan talaga ang kaya mo. Aasahan ko yan.” At isang ngiting may kindat ang sinukli ni Benson.

Kulitan lang ang dalawa sa magy batuhan kung saan sila na mimingwit ng isda. Nang biglang…“May tao!” Isang malakas na sigaw mula kay Kurt. Napatayo sina Banjo at Benson at tiningnan ang kinaroroonan ni Kurt.

Mula sa puwesto nila tanaw nila ang nagkakagulong mga kaibigan. Tumakbo Ang mga ito na tila may hinahabol papasok sa gubat.

“Huwag na tayong sumunod sa loob. Baka magkanda ligaw ligaw na naman tayo. Pero sigurado ka ba talagang tao ang nakita mo pare?” Pagdududang tanong ni Tony kay Kurt. Tumigil sila sa pag habol sa tinutukoy ni Kurt.

“Hundred percent sure pare, kitang kita ng dalawa kong mata. Maging si Cris nga nakita rin niyang tumakbo papunta dito.” Ang siguradong sagot ni Kurt.

“Hindi lang malinaw sa akin ang mukha niya kasi malayo. Pero tama si Kurt. Tao ang nakita namin.” Pagsang ayon ni Cris.

“Hindi naman kaya si Hero lang iyon nakita niyo?” May pag aalinlangan parin si Tony.

“Imposibleng si Hero iyon. Buong gabing mag katabi ang dalawa sa tent ni Angel. At siguradong nagpapakasarap pa doon sa loob ng tent ang dalawa.” Biglang sabat ni Nicolo nang lumapit kina Kurt ,Tony at Cris.

“Ha? Anong nagpapakasarap? Bakit dumaan ka ba sa tent nila kanina?” Tanong ni Cris na nagulat sa tuno ng pananalita ni Nicolo.

“Ibig kong sabihin hindi si Hero Ang nakita niyo.” Sagot ni Nicolo.

“Kung hindi siya. Meron pang iba dito sa isla.” Ang napapaisip na si Tony .

“Ayon kay Hero, mag isa lang siya dito sa isla. Hindi niya nabanggit na meron pa siyang kasama dito. Hindi naman kaya minamaligno lang tayo?” Ayon pa kay Cris.

“Walang maligno na tumatakbo ng ganoon. Sigurado akong tao iyon. Hindi lang tayo ang nandito sa isla na ito. “ Para kay Kurt.

“Hindi naman kaya alam ni Hero ito at pinaglalaruan niya lang tayo? Kasi ako, Duda ako sa motibo ng gagong iyon sa grupo natin. Unang tingin ko pa lang sa kanya, alam ko nang may mali.” Ang nabuong hinala kay Nicolo.

“Isa lang ang paraan para malinawan tayo. Kakausapin natin si Hero.” Tinapos ni Tony ang usapan at tinungo agad ang tent ni Angel kung saan nandoon din si Hero.

Agad naman sinalubong ng dalawa Hero at Angel ang mga kasama nang marinig kina Benson at Banjo ang nangyari.

“Sino pa ang mga kasama mo dito sa isla?! Bakit ka nag sinungaling sa amin?” Galit na kinumprunta agad ni Cris si Hero.

“Teka nga lang naman. Ano na naman ba ito? “ Pag awat ni Angel at pumagitna ito.

“May nakita kaming tao ni Cris , nakamasid sa amin. Nang makitang napansin namin siya, bigla na lang itong tumakbo papasok ng gubat.” Kuwento ni Kurt.

“Imposibleng May tao dito bukod sa atin. Mahigit tatlong buwan na ako dito sa isla at ni minsan wala pa akong na encounter na tao until na dumating kayo. Walang ibang tao pa sa isla.” Biglang dipensa ni Hero.

“So sinasabi mong nag sisinungaling sina Kurt sa nakita nila? Paano kami nakakasiguro na ikaw Ang nag sasabi ng totoo at hindi kami?” Pag Punto bigla ni Nicolo.

“Sandali nga lang ,puwede ba pag usapan natin ito nang mahinahon. Puro kayo bintang agad. Tingnan niyo muna ang mga pinag gagawa niyo bago niyo husgahan ang iba. “ Patama ni Angel kay Nicolo.

“May problema kaba sa amin pare? Hindi ko yata nagugustuhan ang mga pinupuntong mong iyan sa amin. “Biglang lapit ni Tony kay Angel nang marinig iyon.

“Wala akong isyu sa inyo pare, pero kung tinamaan kayo. Isyu niyo na iyon. At isa pa hindi pa naman natin alam lahat. Bakit pinag bibintangan agad nating sinungaling itong si Hero.” Sagot ni Angel.

“Hahanapin ko para sa inyo ang sinasabi nitong nakita nitong tao.” Pag presenta bigla ni Hero.

“Akala ko ba hindi ka naniniwala sa nakita naming tao, bakit mo hahanapin?” Tanong na puna ni Cris kay Hero. Natigilan at nautal si Hero sa tanong.

“P-para patunayan ko sa inyo na walang tao dito. “ Sagot ni Hero.

“Hindi na kami mag aaksaya pa nang Oras para diyan. Sabi mo nga, mag isa ka lang dito. Halina kayo mga pre. Baka minalik mata lang siguro kayo.” At nag iwan ng makahulugang titig si Nicolo kay Hero.

“Ligpit na lang natin ang mga gamit. Isang tent na lang ang gagamitin natin mamaya para bukas pag ka dating ng mag susundo sa atin ready na lahat. Siguraduhin niyong naligpit lahat baka may bigla na namang susulpot ditong maligno at tangayin mga gamit natin.” Linakasan ni Cris ang boses para marinig nila ni Hero at Angel ang lahat.

Nakatingin lang sila habang nag aayos ng gamit ang mgaa kasama.

“Naniniwala ka ba sa kanila?” Tanong ni Hero kay Angel.

“Dapat ko ba silang paniwalaan? May nililihim ka ba sa amin?” Sagot ni Angel.

“Hindi ko alam ang sinasabi nila. Sa tatlong buwan ko dito, ang alam ko ako lang mag isa dito.” Iginiit pa ni Hero na siya lang talaga ang nandoon sa isla bago pa dumating sina Angel at mga kasama nito.

“Paano mo maipaliliwanag ang nakita nila ni Kurt. Alam ko at ramdam ko na totoo ang kuwento nila. Na may nakita talaga silang tao.”

“Naiintindihan kita. Mga kaibigan mo sila kaya dapat lang paniwalaan mo sila. Pero maniwala ka rin sa akin. Wala akong kinalaman sa kung ano man ang nakita nila.”

“So naniniwala ka rin na may nakita silang tao? Ganun ba?” May pag dududa na sa sarili si Angel.

“Iyon ang kailangan kong alamin, Naikot ko na ang buong isla. Kung meron man nagtatago dito, kung meron man makikita ko iyon.” At umalis na si Hero.

Habang nag liligpit si Tony, nahulog mula sa isang jacket ang go pro camera ni Angel. Agad niya itong tiningnan. Binalikan ang nakuhanan ng camera noong araw na tinangay ni Hero ang kanilang mga gamit. At may napansin ito. Agad itong lumapit kina Banjo at Cris at pinakita ang napansin sa video.

“Napansin niyo bang may tattoo sa binti si Hero?” Tanong ni Tony.

“Nakita ko na Ang lahat ng parte ni Hero at wala akong nakitang tattoo sa kanyang binti.” Sa pag ubserba ni Banjo.

“Nakit namin siyang hubo’t hubad noong sinundo nila kami, sa naalala ko walang kahit anong bahid ng tattoo ang katawan niya.” Pag sang ayon ni Cris.

“Ibig sabihin, hindi si Hero ang kumuha ng mga gamit natin. Kundi ibang tao.” At natuldukan na ang gumugulo sa kanilang mga tanong.

“Ang taong nakita namin , siya iyon.” Kinumperma ni Cris ang teyoriya ni Tony.

“Kung hindi si Hero Ang kumuha, bakit nasa kanya ang mga gamit natin?” Napaisip si Banjo.

“Kilala ni Hero ang taong nakita niyo at Ang kumuha sa mga gamit natin noon. Magkasama sila. At may nililihim si Hero sa atin.” Dagdag pa ni Tony

“Kailangan malaman ito ng lahat. Hindi natin alam kung ano ang pakay o motibo ni Hero bakit nililihim niya ito at nagsinungaling sa atin.” Mungkahi ni Cris.

“Si Angel, baka may masamang balak iyon na gawin kay Angel.” Ang biglang nag alalang si Banjo.

Dali dali namang tinungo ng tatlo ang tent ni Angel at nagulat ang mga ito nang matuklasang wala doon ang dalawa, Angel at Hero.

• INTRUDER -

“Bakit? Ano ang nangyayari?” Ang pagdating ni Angel, at nakita sina Tony na nasa tapat ng kanyang tent.

Kumalma ang tatlo nang makita si Angel. “Saan ka galing? Hindi na masakit ang paa mo?” Agad na tanong ni Tony.

“Masakit pa rin, pero nagagalaw ko na. Ayaw ko namang dumagdag pa sa pabigat. Kaya naglakad lakad muna ako para ma exercise. Ginawan naman ako ni Hero nitong saklay para maka pag balance.” Sagot ni Angel.

“Siya nga pala pare, nasaan na si Hero? Di ba magkasama kayo kanina?” Pag usisa ni Banjo.

“Nag hanap sa gubat, hinanap ang sinasabi ninyong tao.” Ang malaganang tugon ni Angel.

“Totoong may ibang tao dito , bukod sa kanya. At naniniwala kaming Kilala siya ni Hero.” Biglang singit ni Cris.

“Ayan na naman kayo. Hindi pa ba kayo tapos sa pangbibintang sa tao. Alam niyo dapat iniintindi natin siya. Na trap siya dito ng tatlong buwan. At kailangan niya nang tulong natin. Tama na muna ang isyu na iyan sa kanya.” Pag tatanggol pa ni Angel.

“Hindi kami nang bibintang pare, tingnan mo ito. Panoorin mo ang nakuhanan ng camera mo. Saka mo sabihin sa amin na tamang hinala lang kami kay Hero.” At pinakita ni Tony kay Angel ang napansin nila sa video.

Nang makita ito ni Angel nagiba ang reaksiyon nito. Para makasiguro, ilang ulit pa niya itong pinanood.

“Halos dalawang Gabi na din kayong magkasamang dalawa. I’m sure nakita mo na kung may ganyan si Hero o wala.” Sabi ni Tony kay Angel na biglang napaisip sa nakita.

“Noong tinulungan ka niya, wala ka bang may naalalang kakaiba? O kahina hinala sa kinikilos niya?” Tanong ni Cris.

Binalikan ni Angel ang araw nang magising ito kasama si Hero sa kuweba, dahil sa tanong ni Cris.

“Wala naman akong matatandaang kahinahinala sa kinikilos niya.” Ang nasabi lang ni Angel. Naupo ito sa buhangin hawak parin Ang camera at natingin parin sa video.

“Kung hindi si Hero Ang kumuha ng mga gamit natin, bakit nasa kanya ang iba sa mga ito? Hindi ba kahinahinala na iyon pare?” Pag didiin ni Banjo.

“Pero kahit na, wala namang ginawang masama si Hero sa atin. Tinulungan niya pa nga ako. Sina Kurt tinulungan niyang makabalik dito. At ang nangyari sa inyo Cris, bunga lang iyon ng kalasingan niya. Wala tayong karapatan na husgahan ang tao batay lang dito sa video na ito.” Ang kontra ni Angel.

“Doon na nga tayo sa tulong niya sa iyo pare,. Salamat sa kanya dahil ligtas ka. Nakabalik sila ni Kurt. Pero the fact na nag sinungaling siya sa atin, hindi ba iyon nakakapag taka? I mean what’s the point para ilihim niya sa atin na may kasama siya dito? If he needs our help ,baka need din ng kasama niya. Pero hindi niya sinabi sa atin iyan. Ang pinag didiinan niya, siya lang ang napadpad dito. But who was that guy na nasa video?” Pag bigay ng Punto ni Tony sa mga kaganapan.

Nakita ng tatlo na mukhang bale wala lang kay Angel ang lahat. Umalis sina Tony at Cris at iniwan ito. Nag paiwan naman si Banjo at nakipag kuwentuhan kay Angel. Dito sinabi nito kay Angel ang nangyari sa kanilang dalawa ni Hero noong pinuntahan nila sina Cris at Kurt.

“May lagusan sa ilam ng lawa papasok sa loob ng kuweba. Iyon ang mas madaling daanan papuntang kabila. Ayon pa kay Hero mas malayo at mahirap ang makarating sa kabila kung iikot ka sa isla. Pagka dating namin sa kabila. Isang sirang bangka ang natagpuan ko na tila tinago sa mga bakawan. Ayon sa kanya kaya daw iyon na sira kasi sinira niya at ginawang tulogan at masisilungan sa unang ilang araw niya dito sa isla. Pero sa totoo lang hindi ako naniniwala sa mga kinikiwento niya. Dahil dito.” May kinuha si Banjo mula sa kanyang bulsa , isang maliit na pilas ng kahoy mula sa sirang bangka na nakita niya. May naka ukit na petsa dito. Petsa, dalawang araw bago sila nakarating sa isla.

“Ibig sabihin, hindi totooong tatlong buwan na siya dito sa isla. Dahil base dito sa piraso ng kahoy. Dumating sila dito sa isla two days ago , bago pa tayo dumating dito. Marahil sa layo nitong isla nabagot ang isa sa kanila sa biyahe at na isipang iukit sa bangka ang araw ng pag punta nila dito. Tingin mo?” Nang maipakita ni Banjo ang natuklasan.

“Kung totoo nga na kasamahan ni Hero ang nasa video at ang nakita nila ni Cris, bakit naman ililihim iyon ni Hero sa atin. Ano ang kanyang motibo?” Unti unting nagkakaroon ng pagdududa si Angel. “Exactly, motibo. Malamang may motibo si Hero kung bakit siya lumapit sa atin. At kung ano man iyon, kailangan maging alerto tayo. Hindi natin alam kung ang mga sinabi niya sa atin tungkol sa kanya ay totoo. Maging mapagmatyag na lang tayo. Hindi Tayo mag iiwan ng kahit anong kumpiyansa.” Dagdag pa ni Banjo.

“Ano ang mayroon sa pinasok niyo na kuweba?” Naitanong ni Angel kay Banjo.

“Malawak ang loob ng kuweba, maganda ang mga bato. Kumikinang dahil sa mga stalagmites at stalactites sa loob. Iyon lang at isang maliit na bukal kung saan kami lumabas galing sa lawa. Bakit?”

“Nasa mataas na bahagi kami ng kuweba ng magkamalay ako. Kung nahulog ako. Malamang mahihirapan siyang I akyat ako mag isa sa taas na iyon. Masyadong matarik ang dinaanan namin pababa. At noong pababa na kami kita ko na nahirapan siya sa pag alalay sa akin. Ngayon ko lang na isip paano niya ako naiakyat bahaging iyon?” Napatanong si Angel sa sarili.

“Ayon kina Tony, may dinaanan daw silang lihim na banas pababa nang maakyat nila ang parteng iyon. Baka doon ka niya idinaan pa akyat?” Kuwento ni Banjo.

“Ayon kay Hero wala nang ibang daanan pa akyat at pababa bukod doon. Ibig sabihin may tinatago si Hero na ayaw niyang matuklasan natin.” Konklusyon ni Angel.

“At hindi lang siya ang nag buhat sa iyo paakyat may katuwang siya.” Dagdag na pagsang ayon ni Banjo.

Sa puwesto naman nina Tony ,Cris, Kurt at Nicolo. Si Hero at ang nakitang Tao din ang pinag didiskusyunan. Para sa apat may masamang motibo si Hero sa pag lapit nito sa grupo. Ngunit naging personal ito kay Nicolo.

“Malamang may ginawa ang Gago na iyon kay Angel. Mukhang sa kanya parin Ang simpatya ni Angel eh. Nabalewala tayo bigla dahil sa kanya.” May pinupuntong galit si Nicolo.

“Pansin niyo ba mga titigan nilang dalawa ha mga pare, At first time ko nakitang naging ganyan sa atin si Angel. Oo siya ang leader lideran sa grupo. Pro usually tahimik lang naman iyan. Pero bigla na lang siya naging opinyonado dahil kay Hero. At naniniwala akong may sekretong milagro din ang dalawa. Hindi lang mag papahuli ng buhay. Tama ako diba mga pare?” Puna ni Cris sa napansing pag babago ni Angel.

“Ito na lang mga pare, ngayong alam na natin na nagsisinungaling iyang si Hero na iyan. Kailangan nating maging alerto. Baka may gagawin siyang hindi maganda. Mag babantay tayo buong mag damag.” Mungkahi ni Tony.

“Tama ka baka winarningan na niya ang kanyang kasama. Subukan niya lang gumawa ng di tama. Ibabaon ko talaga siya dito sa isla.” Pagbabanta ni Nicolo.

“Salitan na lang tayo mamaya sa pag tulog, para siguradong may bantay ang bawat isa. At kung ano man ang Plano sa likod ng pagsisinungaling ng Herong iyon. Hindi natin siya hayaang mag tagumpay. Sampid lang siya sa atin. Hindi siya kasali sa grupo.” Sabi ni Kurt.

Naging praning na Ang lahat dahil sa kanilang natuklasan. Kalaban na ang tingin nila kay Hero na tila may masamang balak sa kanila.

Sa masukal na gubat mag isang hinanap ni Hero ang nakita nina Cris at Kurt. Napahinto ito sa isang malaking Puno.

“Lumabas kana, alam kong nandiyan ka.” Pagkasabi ni Hero may humablot sa kanya mula sa likod at tinutukan siya nito ng patalim sa leeg.

“Ginulo ang Plano”. Bulong ng taong humablot kay Hero.

“Ikaw Ang bumulabog sa diskarte ko. Kaya ikaw ang gumulo ng Plano.” At bumitaw ang lalaki kay Hero ,nang sumagot ito.

“Hindi sila dapat maka alis dito nang hindi ako nakakaganti!” Ang galit na lalaki.

“Pero dahil sa ginawa, mukhang mahihirapan ka na. Nag dududa na sila sa akin. Sinira mo ang diskarte ko. Muntik ko na makuha ang loob ng Ilan sa kanila. Pero sinayang mo lang.” At tumalikod si Hero. Pero pinigilan siya nito.

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ng lalaki kay Hero.

“I quit, ayuko nang ituloy ang laro. Ikaw na ang gumawa. Ideya mo naman ito diba? Sa iyo sila may atraso. Dummy mo lang ako. Laruan ,Taga sunod ng mga utos mo. Hindi naman ako mahalaga sa iyo diba? Kaya tinatapos ko na kung ano man meron tayo. Gawin mo na sa kanila ang gusto mo. Ayuko na.” Akmang lalakad na si Hero nang may narinig itong kasa ng baril. Natigilan ito.

“Dahil ba nahulog kana sa kanya?! Papalitan mo na ako?!…hindi ako manghihinayang na isama ka sa galit ko sa kanila. Subukan mo pang humakbang at mauuna kang uuwi sa kanila. Akin ka lang, ako ang nagbihis sa iyo at nagpakain sa iyo. Kaya pag aari kita. Sa akin ka lang.”

WHO’S WHO

Chapter 2

“Naka pag decide na kami. Wala munang matutulog ngayong Gabi. Malakas ang naaamoy namin na may hindi magandang pinaplano ang Hero na iyon sa atin. Kung ano man ang dahilan ng kanyang pag sinungaling sa atin. Iyon ang paghandaan natin. Sang ayon ka ba sa amin pare?” Inabot ni Tony ang kamay nito kay Angel. Hindi naman ito binigo ng isa at nakipag kamay din kay Tony. “Kaisa niyo parin ako. Pasensiya na sa mga nasabi at kinilos ko Kahapon.” Pag hingi ng tawad ni Angel sa mga kasama tanda na Solido parin Ang kanilang tropa.

“Salamat at bumalik kana sa amin. At sorry sa nasabi at nagawa ko rin sa iyo.” Pag lapit ni Nicolo kay Angel sabay yakap dito. “Naintindihan kita, at sorry din.” At tinuldukan ng dalawa ang lahat sa isang yakap.

“And we’re back, buti naman nagka ayos na Ang lahat bago pa lumubog ang araw. At least naging ok muli ang tropa sa huling araw natin dito sa isla. Kaya tama na muna ang drama mga Koys ,Pare chibugan na muna tayo. Marami-rami din itong na huli namin ni Banjo. Matataba at malalaki pa.” At nilatag na ni Benson ang mga naihaw na isda,sa nakalatag na dahon ng saging.

Masayang pinag saluhan ng pito ang pagkain. Biglang nawala ang tensiyon sa magkakabarkada na nag kukuwentuhan at nag asaran habang kumakain.

Nakahanda na Ang kanilang mga gamit para sa pag alis kinabukasan. Isang tent na lang ang naiwan na nilagyan nila ng kanilang mga gamit. Pinag patuloy ng mag babarkada ang pakay nila sa isla bago pa sila umapak doon. Ang mag enjoy lang ng mag enjoy na naudlok dahil sa nangyaring hindi inaasahan. Abala ang iba sa pagligo sa dagat habang naka masid lang sa kanila sina Angel at Nicolo.

“Kamusta na Ang pilay mo?” Nang lumapit si Nicolo sa nakaupong si Angel.

“Ganon parin makirot ng kaunti. Pero nagagalaw ko naman. Ikaw kamusta na Ang sugat mo?”

“Hindi naman ito malalim. Mahapdi lang pag nababasa ng tubig alat. Akin na ang paa mo, mamasahiin ko.” At umupo din sa buhangin si Nicolo paharap kay Angel. Kinuha nito ang binti ni Angel na may pilay at pinatong sa hita nito at marahang minasahe.

“Huwag na kaya, baka makita pa tayo ni Tony at mag selos pa iyon.” Pag pigil ni Angel sa mga kamay ni Nicolo.

“Hindi iyon mag seselos, sinabi ko na sa kanya ang tungkol sa atin. Kaya ok lang ito sa kanya.” At nag simula ng hilotin ni Nicolo ang binti ni Angel.

“Bakit mo ba ako minahal?” Biglang tanong ni Angel kay Nicolo. Hindi nakapag handa ng sagot si Nicolo. Nabigla ito sa tanong ni Angel.

“Kung sasagutin ko man ang tanong mo na iyan . Wala rin namang mag babago. Hindi mo rin naman ako bibigyan ng pagkakataong iparamdamdam sa iyo ang pag mamahal ko. Ang malungkot na sagot ni Nicolo.

“Paano kung sasabihin ko na oo. Handa na akong ma ranasan ang mahalin ng kapwa ko lalake.”- Angel

“Malamang hindi sa akin. Kalimutan mo na lang Ang nasabi ko sa iyo noon na Mahal kita. Kasi may bago na ako.” - Nicolo.

Biglang hinawakan ni Angel ang kamay ni Nicolo. “Gusto ko sa iyo ko ito maranasan. Nik.” Biglang namula si Nicolo sa sinabi sa kanya ni Angel. Natameme itong naka titig sa mukha ni Angel. “It’s a prank? Pina prank mo ba ako pare? Kasi…you got me.” At natawa na lang si Nicolo.

“I like you, Nik.” Dugtong pa ni Angel.

“Pare, kung Pini playtime mo lang ako dahil sa nangyari sa atin ka Gabi. Please huwag na. Natanggap ko na sa sarili ko na malabong maging tayo. At ok na ako ngayon kay Tony.”

Walang sabi sabing hinalikan ni Angel sa labi sa Nicolo. Sa pagkabigla sa ginawa ni Angel nanlaki ang mata ni Nicolo.

Lingid sa kanilang dalawa nakita iyon ni Tony. Nakaramdam ng ilang sa isa’t isa sina Angel at Nicolo. Nabigla din sarili si Angel kung bakit niya iyon nagawa.

Hapon na ngunit hindi pa nag papakita si Hero.

“Klarong klaro na mga pare, may ibang pakay talaga ang Hero na iyon. Isasama pa ba natin siya sa pag alis natin dito bukas?” Tanong ni Cris habang nag uusap sila.

“Nakaka awa man Iwan natin dito ang tao na iyon. Pero, tila binigyan niya tayo ng reason para gawin iyon sa kanya. At isa pa may kasama naman siya dito. Hindi naman siguro magiging boring ang buhay nila dito sa isla.” Sabat ni Kurt.

“Basta ako, excited na ako para bukas. Namiss ko na Ang kama ko.” Ang saloobin ni Benson.

“Siya nga pala pare, ano Oras ba tayo susunduin dito bukas ng bangka?” Naitanong ni Banjo.

“Ang usapan namin ni Manong Damian, bago mag six nang umaga nandito na siya para hindi na tayo abutan ng hapon sa dagat.” Sagot ni Tony.

“Naka ilang balik kana nga ba dito sa isla na ito pare?” Sundot na tanong ni Kurt.

“Pangatlong beses ko na ito dito. Pero ang mga previous kong punta dito. Hanggang dito lang banda. Hindi namin na ikot o napasok talaga ang loob ng isla. Takot kasi noon ang mga kasama ko sa mga kuwento tungkol dito dati.” Kuwento ni Tony.

“Eh ang kabila nitong isla, napuntahan mo na?” Dagdag na tanong ni Cris.

“Hindi ko pa na nasubukang ikutin itong buong isla. Hayaan niyo bukas kung mas maaga dito si Manong Damian. Tatanungin ko kung puwede pa tayo sumaglit doon sa kabila.” Ayon pa kay Tony.

Nasa usapan ang atensiyon ni Tony ngunit naroon kina Angel at Nicolo ang kanyang tingin. Napansin iyon ni Banjo. “Kelan pa naging kayo ni Nik, matagal na ba?” Tumabi sa pag kaka upo si Banjo kay Tony at inabutan ito ng bottled water.

“Ah yon? Wala lang iyon. Palabas lang namin iyon ni Nicolo. Wala naman talagang kami.” Natawa lang si Tony. “May inamin lang sa akin si Nik noong nakaraang araw. Naawa lang ako sa tao. Tapos noong nakita kong medyo nag selos siya kina Hero at Angel, sinakyan ko na lang ang pag amin niya kay Angel na kami na.” Dagdag pa ni Tony sa kuwento niya.

“Nakakatawa lang isipin na sa apat na araw ng pag stay natin dito sa isla ang dami na nangyari na wala naman dapat sa Plano. Daming rebelasyon.” Napa iling na lang ng ulo si Banjo.

“At marami ka na ring natikman na titi.” Asar ni Tony kay Banjo.“Lang hiya ka talaga pare, pati mga tropa natin hindi mo man lang pinalampas. Grabe ka ang libog mo subra. Pagkakaalam ko pati iyong si Hero tinikman mo din. Hayop.” Hirit pa nito.

“Kasalanan ko ba kung malilibog din sila, Kilala mo naman ako mapagbigay sa mga nangangailangan. At pare kahit sino papa ngasin ko ,Basta libog ang pag uusapan. Baka gusto mo ng sample . May alam akong lugar.” At kinindatan ni Banjo si Tony sabay pisil sa hita nito. At napakagat labi.

“Umayos ka pre, baka ma trigger ako at hindi mo kakayanin ang lakas ko. At mapa subo ka.” Pilyong sagot ni Tony kay Banjo at hinawakan ang kamay ng isa at pinasok sa loob ng short nito.

Napahigot bigla si Banjo nang makapa ang gatubong tigas na titi ni Tony. “Tang Ina pare, mas mali-bog kapa yata sa akin eh.” At nag tawanan lang ang dalawa.

Sa gitna ng pag uusap nila, napa sigaw si Benson ng TULONG! agad nag silapitan ang lahat sa kanya. At nagulantang ang mga ito sa kanilang nakita. Si Hero at may sugat sa tagiliran dulot ng saksak. Hindi nila mawari kong malalim dahil sa dami ng dugo. Walang malay ito.

Sa kabila ng pagdududa nila sa tao. Nanaig parin Ang kabutihan sa kanilang puso at tinulungan nila ito. Binuhat ni Kurt ang walang malay na si Hero habang naka alalay naman si Tony.

Kumuha ng kumot si Cris at nilatag ito sa buhangin para pag lagyan kay Hero. Taranta ang lahat sa sitwasyon nito. Namumutla ito dahil sa dami ng dugo. Kumuha ng alak si Nicolo at binuhos iyon sa sugat ni Hero para pang linis doon, sa hapdi napa ungol si Hero nang mahina. Doon nila nakita na hindi naman gaanong ka lalim Ang sugat nito. Gamit ang pinunit na t-shirt ,binalot nila Ang sugat para matigil ang dugo.

Biglang napa isip ang lahat sa nangyari kay Hero. Mas Lalong lumakas ang paniniwala nila na may iba pang tao bukod kay Hero. Ngunit ang nagpagulo sa kanilang isipan. Ay kung bakit nag karoon ng saksak ito. Kanya kanyang kuro kuro ang pito.

“Kung sino man ang may gawa nito kay Hero, may masama siyang balak. At malamang nanganganib din ang siguridad natin.” Komento ni Angel.

“Wala naman siguro tayong kasalanan sa taong iyon. Hindi rin naman natin sila Kilala. Bakit naman manganganib tayo?” May takot na sa dibdib ni Benson.

“Kaya nga hindi Tayo nakakasiguro, pero kailangan lang natin mag ingat.” Pilit na pinapalakas ni Cris ang sarili kahit na maging siya nakaramdam na nang pangamba sa sitwasyon nila sa isla.

“Alam ko nasa paligid lang natin ang taong iyon at pinagmamasdan ang kilos natin. Wala tayong clue sa pagkakakelanlan niya bukod sa nakita nating tattoo sa binti niya.” Sabi pa ni Tony.

Nang marinig ulit ni Kurt ang tungkol sa nakuhanan nilang video. Agad niya hiniram kay Angel ang camera at tiningnan muli ang video. “Bakit Kurt?” Tanong ni Angel nang makitang tinitingnan ni Kurt ng maiigi ang video.

“May picture ka ba noong last year trip natin sa Lakawon?” Pabulong na tanong ni Kurt kay Angel.

“Bakit? Ano ang nakita mo?” Pag tataka ni Angel. Lumayo ng kunti ang dalawa sa mga kasamahan. Tila may ayaw iparinig si Kurt sa kanila.

“Mukhang pamilyar sa akin ang tattoo na ito sa binti ng nasa video. Hindi lang ako sure kung magkahawig lang pero, may naalala lang ako bigla. Patingin ng phone mo pare.” At kinuha ni Kurt ang cellphone ni Angel.

“Hindi ako sure kung na e save ko pa ba diyan ang mga kuha natin doon last year.” Habang si no scroll up nila ni Kurt ang gallery nito.

“Ito pare, pagmasdan mong mabuti. Hindi ba kaparehas talaga ito ng tattoo doon sa may video.” At zinum-in ni Kurt ang picture sa cellphone na hawak.

“Eh si Lester yan eh. Imposible namang si Lester. baka magkaparehas lang ng tattoo,. Anim na buwan ng Patay si Lester pare. Imposible iyan.” Bagamat hindi kumbinsido, napaisip din si Angel.

“Anim na bwan ng hindi pa natatagpuan ang bangkay niya. Literally hindi pa natin alam kung Patay na ba talaga siya pare.” Ayon pa kay Kurt.

“You mean maaring buhay si Lester at siya ang tao na nasa video ganun ba? Papano? At bakit?” Biglang nagulo ang isip ni Angel sa teyoriya ni Kurt.

“Wild guess lang pare, hindi ko naman sinasabi na si Lester talaga itong nasa video. Nag hahanap lang ako ng clue pare. At bigla ko na lang naisip ito. “ Ang mahinang usapan nila ni Angel.

“Pero si Tony ang unang nakapansin ng video. Kung tungkol sa tattoo , dapat siya mismo ang makapag identify noon sa atin. Kasi more than us, .mas Kilala niya ang half brother niya. Pero wala siyang sinabing ganun.” Paliwanag ni Angel.

“Ewan ko pare, pero I feel something na hindi maganda sa nangyayari. Siguro praning lang ako kaya kung ano ano na lang naiisip ko.” Sabi pa ni Kurt.

Napansin ni Tony ang seryusong pag uusap ng dalawa. Lumapit ito sa kanila.

“Mukhang seryuso yata ang pinag uusapan niyo dito mga pre. Ano ba iyan?” Nang makalapit na si Tony.

“Wala naman pare, kinakamusta ko lang ang pilay nitong si Angel.” Pag sinungaling ni Kurt.

“Hmmm napansin ko na pinanood niyo muli ang video, may nahanap na ba kayong hint sa sumaksak kay Hero?” Tanong ni Tony na nakatingin sa dalawa na may pag dududa.

“Ganun na nga , kahit ilang ulit pang playback ang gawin namin. Wala talaga kaming makitang clue. Better siguro mag ingat na lang talaga tayo. Baka tama ka, nasa paligid lang siya.” Ang nasabi ni Angel at nag pa alalay ito kay Kurt pabalik sa mga kasama.

Nasa dalampasigan si Benson at nakatingin lang sa dagat nang lumapit si Cris dumampot ng bato at hinagis sa paparating na alon.

“Naalala mo ang unang kita natin? Nang dahil sa mansanas muntik na tayo makulong noon.” Binalikan ni Cris ang unang araw na nagkakilala sila ni Benson.

“Wala tayong ka alam alam na si Kurt pala ang may pakana at kinasabwat pa niya ang tambay para e prank tayo. Buti na lang mabait si Manang naniwala naman agad siya na prank.” Dugtong ni Benson sa kuwento ni Cris.

“Pero kinabahan talaga ako nun. Graduating pa naman ako noon. “ Dagdag ni Cris.

“Buti napagtiyagaan mo si Kurt, Sala sa init Sala sa lamig kaya ang utak nun. Hindi mo alam kung kelan ok.” - Benson

“Parehas lang naman kami mas control lang sa akin.”

Kuwentuhan lang ang dalawa ng may na anod na bote sa paanan nila. Bote ito ng alak na ininum nila noong unang Gabi nila sa isla at may nakapaloob ditong papel. Dinampot iyon ni Cris. Na curious ito at agad binuksan ang bote at kinuha ang laman.

“Kamusta” ito Ang naka sukat sa papel na nasa loob ng bote nang binasa ni Cris.

“Teka lang Cris, meron pang mga bote na inaanod .” Napansin ni Benson ang Ilan pa sa mga bote. Lahat mga bote ng alak na kaparehas nang na una, at lahat may mga lamang papel sa loob. Isa isa iyon dinampot ni Benson walo lahat ang mga nakita nilang bote.

Dinala ng dalawa ang mga napulot na bote sa mga kasama. At doon nagulat ang lahat ng isa isa nilang kinuha ang papel sa loob at binasa. Mga pangalan ng bawat isa ang nakasulat sa papel. Agad na pinuntahan ng lahat ang pinag lagyan nila ng mga basyo ng bote. Nag taka sila kung bakit nawala roon ang mga nasabing bote. Ibig sabihin sa kanila galing ang mga nakita nilang naanod na bote.

Nagkatinginan ang bawat isa.

“Hindi naka katuwa ang ganitong biro mga pare, kung sino man ang may pakana ng prank na ito. Hindi kayo nakakatulong.” Parinig ni Nicolo.

“Hindi naman kaya ang taong sumaksak kay Hero Ang may kagagawan nito?” Ang hula ni Banjo

“Ano naman ang dahilan niya para gawin ito. At pano niya alam ang mga pangalan natin? At isa pa tayo lang ang nag ligpit noon ng mga bote. At kita naman natin lahat hindi man lang pinilas o pinunit ang trashed bag.” Puna ni Tony

Napatingin ang lahat kay Kurt. “Oy grabe kayo, alam ko ang mga titig na iyan. Hindi ako ang gumawa niyan nuh. Halos magkasama na kami ni Cris mula pa Kahapon hanggang ngayon. Oo mahilig ako mang prank ,pero hindi ko ito ginawa.” Pagtanggi ni Kurt.

“Ang nakapagtataka itong nakasulat sa unang bote na napulot namin. Bakit “kamusta”? Baka Kilala talaga tayo ng gumawa nito?“ Nang pinakita ni Cris ang hawak na papel.

Nagkatinginan sina Angel at Kurt.

• DOUBT -

“Hindi pa ba nagkakamalay si Hero?” Tanong ni Angel nang makitang lumabas na sa tent si Nicolo.

“Hindi pa, mukhang napalakas yata ang pag Palo sa kanya sa ulo.” Nang may napansin si Nicolo sa katawan ni Hero.

“Anong palo? Diba nasaksak lang siya?” Usisa pa ni Angel.

“Hindi ang sugat niya ang dahilan bakit wala siyang malay nang matagpuan natin. Hindi malalim ang kanyang sugat. Ngunit nang inilipat namin siya sa loob kanina, may nakita akong sugat at pasa sa bandang likod ng ulo niya. Hinala ko may kung anong bagay ang hinampas sa ulo niya kaya nawalan siya ng malay.” Ang obserbasyon ni Nicolo.

“Kung kasama ni Hero ang gumawa nito sa kanya, bakit niya sinaktan ito?” Isang pala isipan para kay Angel at sa mga kasama pa nito.

“Maiwan na muna kita, pupuntahan ko lang sina Tony.” Pag paalam ni Nicolo kay Angel.

Sinilip ni Angel si Hero sa loob ng tent. “Sino ka ba talaga Hero, at ano ang balak niyo ng kasama mo? At umabot na tayo sa ganito?” Sa isip ni Angel na may pangamba.

Samantala na ibahagi ng dalawa Kurt at Banjo ang mga napansin nilang kahina hinala sa isa’t isa. Unang pinakita ni Banjo angg piraso ng kahoy galing sa nakitang sirang bangka. Napaisip din si Kurt. Kaya ipinakita din nito kay Banjo ang larawan ni Lester sa cellphone at tinukoy ang pagka parehas ng tattoo nito sa tattoo sa binti ng taong nakuhanan ng video.

“Pero imposible, six months ago nang nawawala ang katawan ni Lester. At ayon sa mga nag rescue imposibleng makaligtas ang taong mahuhulog doon. Mahigit isang linggo din ang naging retrieval operation nayon. Bago sinabing Patay na Lester.” Nang balikan ni Banjo ang pangyayari.

“Paano kung buhay siya at gusto niya tayong balikan?” Pabulong na pagkasabi ni Kurt kay Banjo.

“Ano? Saan ka naman kumuha ng ganyang ideya? Imposible.” Nagulat si Banjo sa naiisip ni Kurt.

“Hindi ko rin alam bakit naisip ko na lang bigla. Noong nabanggit muli ni Tony ang tungkol sa tattoo noong nag uusap tayo kanina. Doon ko naalala na pamilyar sa akin ang desinyo ng tattoo.” Paliwanag ni Kurt.

“Hindi ba dapat si Tony ang unang nakapansin nun? Kasi kapatid niya si Lester at sigurado naman Kilala niya ang mga palatandaan ng kanyang kapatid. At isa pa, diba siya ang nakakita ng video noong una.” Ayon pa kay Banjo.

“Iyon nga din ang sabi ni Angel sa akin. Pero ewan, hindi ko maiwasang mag duda sa ngayon. At mas Lalo akong napaisip nang mabasa natin ang mga laman ng bote naiyon kanina. Hindi ako ang may kagagawan noon, mamatay man ako. At sa nakita mong piraso ng bangka na may naka ukit na date. Mas lumalakas ang hinala ko. Hindi lang si Hero ang  kasali dito.” Hininaan pa ni Kurt ang boses na halos silang dalawa na lang ang makakarinig.

“Ibig mong sabihin pinag dududahan mo si Tony?” Gulat na tanong ni Banjo. Biglang tinakpan ni Kurt ang bibig ni Banjo nang medyo napalakas ang pagkasabi nito.

“Hindi pa ako sigurado, kaya pakiusap huwag mo na lang sabihin kahit kanino ang sinasabi ko sa iyo. Lalo na kay Tony.” Paki usap nito kay Banjo. Tumayo ito at iniwanan kinuha kay Banjo piraso ng kahoy.“sa akin na muna ito pare.” At iniwanan na si Banjo.

Nang maiwan si Banjo napa isip din ito. Naalala nito bigla ang kuwento ni Hero kung paano ito na padpad dito sa isla. Tumayo ito at hinanap si Angel para kausapin.

Samantala, napapansin na ni Tony ang minsanang pag sosolo at seryusong usapan ng mga kasama.

“Mukhang seryuso  ang napapag usapan niyo ni Angel ah? Ok na ba kayo?” Punang tanong ni Tony.

“Ayos na kaming dalawa.” Tugon ni Nicolo.

“Pansin ko nga, hinalikan ka na nga niya eh.” Napa ngiti lang si Tony. Namula naman si Nicolo sa sinabi niyang iyon. “Ano ba napag uusapan niyo kanina?” Tanong pang muli ni Tony.

“Wala iyon, tungkol lang iyon sa sagutan namin noong nakaraang gabi. Nilinaw lang namin ang lahat sa isa’t isa.” Sagot ni Nicolo.

“So inamin mo na rin sa kanya na wala naman talagang tayo?”- Tony

“Hindi, tiwala parin naman siya na tayo talaga. Hahayaan ko na lang munang ganun habang nandito pa tayo. Sakyan mo na lang muna.” - Nicolo

“Paano ang talent fee ko niyan? Mahirap kaya mag panggap na tayo pero hindi.”- Tony

“Wala iyan sa usapan natin. Talent fee ka diyan. Bayad na ako sa iyo noong may nangyari sa atin nuh. May utang ka pa nga kasi humirit kapa ng isa.” - Nicolo.

“Baka pedi makahingi ng advance pare,” bulong nito kay Nicolo habang kinikiskis ang naninigas nitong titi sa likod ng isa.

“Umayos ka nga pare, naiisip mo pa talaga mag pa utog sa sitwasyon natin ngayon ha?” Umiwas si Nicolo. Napakamot na lang ng ulo si Tony.

“Basag trip naman to oh, namiss ko lang naman ang ungol mo pare, kaya isa lang pare please. Saglit lang naman tayo. Sige na.” Nagsimula nang akitin ni Tony si Nicolo. Niyapos nito muli si Nicolo at kinagat sa tenga sabay dila. Hinalikan nito ang leeg at batok ni Nicolo. Hindi man payag ang isa, sa init ng katawan ni Tony na bumabalot sa kanya. Unti unti itong nang hina. Hanggang sa napa halik narin sa labi ni Tony si Nicolo. “Halika, doon tayo.” Pagkabulong ni Tony kay Nicolo sabay dila sa tenga nito. Nag tungo ang dalawa sa mapunong bahagi malayo sa mga kasamahan upang tapusin ang kanilang nasimulan.

Malapit na lumubog ang araw nang mapansin ni Cris na nawawala ang dalawa Tony at Nicolo. Agad na nilapitan nito si Kurt.

“Napansin mo ba kung nasaan ang dalawa?” Pag alala ni Cris.

“Kanina na lang nakita ko silang magkausap dito, at nag aanuhan. Pero hindi ko napansin kung saan sila nag punta.” Sabi ni Kurt.

Walang alam din sina Benson at Banjo sa dalawa. Maging si Angel hindi rin ito nakita ang dalawa.

“Sabi kanina ni Nik sa akin , pupuntahan niya lang si Tony. Hindi ko na alam kung saan sila sunod kasi magkausap na kami ni Banjo kanina. Hayaan na lang muna natin ang dalawa na makapag sarilinan. Babalik din ang mga iyon kapag tapos na sila.” Kalmadong tugon ni Angel, pero sa loob niya may selos itong nararamdaman.

Nabawasan ang pag alala ng apat sa sinabi ni Angel. Sumang ayon sila na baka nagparaos lang ng libog ang dalawa.

Lumilipas ang mga minuto. Tanaw na ng Lima ang araw na  handa nang lumusong sa dagat. Ngunit wala parin Ang dalawa. Dito na kinabahan si Kurt ngunit hindi siya dapat magpahalata sa mga kasama. Pinakalma nito ang sarili. Bagamat may takot na namumuo sa kanya. Positibo parin ito na makakabalik pa ang dalawa Nicolo at Tony.

Nagsimula na Ang dalawa Benson at Cris mag ipon ng sanga ng kahoy at tuyong Sanga ng niyog para gawing siga. Dinami ng dalawa ang mga kinuha para sa magdagang bonfire.

Tuluyan nang naglaho ang araw sa dagat, at tanging Ang siga na lang ang nag sisilbing liwanag nila sa paligid.

Ngunit wala paring Tony o Nicolo man lang ang nagpakita sa kanila. Dito na kinakabahan ang lima at inisip na baka may nangyari nang masama sa kanila.

Nagbukas ng ilang delata si Benson para iyon ang magiging ulam nila nang gabing iyon. Nakapag saing narin ito. Nag salo ang lima sa kanilang hapunan para sa huling Gabi nila sa isla na iyon.

“Ito na Ang huli nating pagkain mga pre, magtira na lang tayo nito para sa kanila sakaling bumalik ang mga iyon.” Sabi ni Benson.

“Tulungan niyo ako mamayang ipasok sa loob Ang lahat ng mga gamit natin. Pati na Ang mga natitira nating inumin. Baka magkawalaan na naman.” Sabi naman ni Banjo.

“Wala nang lalayo sa atin. Kapag may gagawin, umihi o ano man mag pasama. Walang aalis na mag isa. Kung maaari dito lang tayo sa tapat ng tent. Salitan na lang tayo sa pagtulong mamaya.” Ang paglatag ni Angel sa gusto nitong mangyari.

“Huwag natin iwawala sa sarili natin ang mga dala nating pang depensa. Hindi pa natin tukoy ang mga nangyayari sa paligid natin. Kailangan natin mag ingat.” At pinakita ni Kurt ang hawak nitong jungle bolo.

Stun gun ang hinanda ni Benson, Utility knife naman meron si Banjo. Ice pick naman kay Curt. Ngunit na gulat ang apat ng mag labas ng 9 mm A1 si Angel.

“May baril ka pare?” Si Kurt nang makitang kinasa ito ni Angel.

“Sa ganitong mga trip pare, kailangan lagi tayong may dalang gwardiya. At walang sinasanto ang gwardiya kong ito, kahit na kaibigan ko, tinutumba niya. Kapag tinatraidor ako.” Tugon ni Angel.

Napalunok na lang si Banjo nang makita ang baril ni Angel. Dumaan pa ang mga sandali at Oras. Lumalalim na Ang Gabi. At habang tumatagal na wala pa sina Tony at Nicolo. Mas nadadagdagan ang kaba at pangamba ng Lima sa seguridad nila at sa maaring nangyari sa dalawa.

Alas otso na pero wala pa ni isa sa kanila ang sumuko para matulog. Bawat isa nakikiramdam sa kanilang paligid. Bawat kaluskos napapalingon sila. Alerto ang bawat isa.

Tila mga tupa silang inaabangan ang pag atake ng mga lobo sa Gabi.

“Mga pare doon lang ako sa dagat iihi lang ako.” Pagkatayo ni Benson.

“Bakit pupunta ka pa doon , diyan ka na lang umihi sa malapit.” Utos ni Kurt sa pinsan nito. Sinunod naman ito.

“Mga pare may napansin ako doon banda. May nakita akong  umiilaw. Baka sila na iyon ni Tony.” Sabi ni Carl na naka nguso sa kakahuyan. Napatingin din sila, ngunit wala naman silang nakita.

“Baka mina malik mata ka lang pare, mukhang wala naman kaming nakikita.” - Banjo

“Alisto lang kayo. Kurt ,Cris diyan kayo sa kanan mag bantay. Banjo at Benson sa kaliwa lang ang tingin niyo. Kung may darating man sa kabilaan lang ang maari nilang daan palapit sa tent natin.” Munkahi ni Angel.

“Ilalapit ko lang dito sa atin ang mga naipon nating mga sanga para mas madali sa atin gatungan Ang siga.” pag presenta ni Benson. “Tutulungan na kita.” At sumunod si Cris. Naiwan ang tatlo at nag palitan ang mga ito ng kanilang mga hinala at ideya.

“Hindi kaya sa umpisa pa lang binigyan na tayo ni Hero ng Clue?” Ayon pa kay Banjo.

“Naisip ko narin iyan. Kasi may nasabi ako noon sa kanya about sa ahas. Ang sabi niya, dati isa pa lang ang nakikita niyang ahas, pero nang dumating tayo marami na raw mga anim. Nakakatuwa mang e imagine, naisip ko na Ang tinutukoy niya ang mga Ari niyo na nakita niya. At iyong na una sa kasama niya. Naging kapalagayan ko nang kausap si Hero, batid ko na na may tinatago siya. Kasi sa simula pa lang ng kuwento niya meron nang mali. Five months ago na nangmangyari ang MV Victorious. Pero sabi niya Four months ago. Tapos anim sila ang nakaligtas. Sa pagkaka alam ko, labing isa ang nakaligtas doon lahat sila nakaligtas, walang missing. cargo ship ang MV Victorious hindi iyon pampasahero. Alam ko iyon kasi Kapitan doon ang papa ko. At alam niyo iyon diba?” Kuwento ni Angel.

“Hindi na namin naisip iyon pare, naniwala na lang kami sa kuwento niya dahil narin sa sinabi mo noon. At agree ka naman. Pero hindi talaga namin inisip ang tungkol sa bagay na iyan. Pero bakit hindi mo siya binara sa kuwento niya noon. Eh alam mo naman pala ang nangyari?” Paglinaw ni Kurt.

“Kasi ayukong guluhin ang sitwasyon. Gusto ko matuklasan ang intensiyon niya sa atin. Maging ang pag kasira daw ng bangka na sinasakyan niya dahil sa bagyo.  Walang naitalang bagyo o low pressure sa atin sa nakalipas na tatlong buwan. Kaya nga tayo naka punta dito diba. Kasi mahirap ang mag biyahe dito kung may papalapit na bagyo. Nakita niyo naman ang lakas ng ulan dito.” Dagdag pa sa kuwento ni Angel.

“Kung noon pa man mayhinala kana kay Hero, bakit pinagtanggol mo pa siya noong nakaraan at kanina?” Tanong ni Banjo.

“Gaya nang nasabi ko, gusto kong malaman ang intensiyon ni Hero sa atin. Ayukong sirain ang nakalatag ng Plano. Ngunit tila naiba na ngayon ang sitwasyon. Kaya nangyari ang pananaksak at pag Palo sa kanya.” -Angel.

“Naniniwala ka narin sa hinala ko pare, na may alam din dito si Tony?” - Kurt.

“Wala pa tayong ebidensiya sa ganyan pare, Lalo pa nawawala sila dito ni Nicolo. Ang least nating magagawa eh magbantay sa mga mangyayari pa. Malayo pa ang umaga.” -Angel.

Nasa labas lang sila ng tent nang marinig nila ang pag ungol ni Hero. Nagkamalay na ito. Agad pumasok ang lima sa loob. Para tingnan ito. Pinainum ni Angel ng tubig si Hero. Hirap man ang kilos dahil sa sugat pinilit nitong maupo.

“Ano ang nangyari sa iyo.” Agad na tanong ni Angel.

• INSIDER -

“Sino kayo?” Nang mag salita si Hero. Napikon si Angel sa sinabi nito. Kaya hinawakan niya ito sa pisngi at nang gigil.

“Tang Ina ka, ano na namang palabas ito? Sabihin mo, ano ang nangyari sa iyo? At sino ang gumawa nito sa iyo?!” Ang galit na si Angel.

“Hindi ko alam, sino ba ako? Sino kayo? Nasaan ako?” Ang tugon lang ni Hero. Blangko ang reaksiyon ng mukha nito na tila hindi talaga alam ang mga nangyayari sa paligid nito.

“Fuck!” Biglang nilabas ni Angel at tinutok ito sa panga ni Hero. Nabigla at nagulat sina Kurt sa ginawa nito, kaya pinigilan nila si Angel bago pa nito makalabit ang baril.

“Kumalma ka lang muna pare, bigyan muna natin siya nang Oras, baka nag karoon talaga siya nang amnesia dahil sa tama niya sa ulo.” Pag awat ni Kurt.

“Tama si Kurt pare, malay natin babalik din yan mamaya sa dati.” Sabi pa ni Cris.

Napayuko na lang si Angel. Nakatingin lang sa kanila si Hero na binabasa ang mga kinikilos ng lima. Pinipilit ang sarili na may maalala. Nilapitan ito ni Banjo at pinakita dito ang piraso ng kahoy na nakuha niya sa sirang bangka.

“Naalala mo ito? Isipin mo kung ano ang meron sa kahoy na ito? Tingnan mo mabuti. Ikaw ba ang may gawa nito o ang kasama mo?” Mga tanong ni Banjo.

Ngunit wala paring sagot si Hero, nakatingin lang ito sa hawak ni Banjo. Nang bigla nitong hinawakan ang kanyang ulo na tila nasasaktan. Kinabahan si Banjo, tinulungan niya itong ihiga muli.

“Mas maiiging hayaan na muna natin siya pare, wag muna natin ipilit sa kanya ang maalala lahat, baka mas lalo lang tayo mahihirapan sa kanya.” Ang sabi pa ni Kurt.

Inubserbahan ng Lima si Hero na tahimik lang sa isang sulok. “Iwanan na muna natin dito si Hero, mag babantay na muna tayo sa labas.” Pag anyaya ni Kurt sa mga kasama.

Palabas na sila ng tent nang biglang nag salita si Hero. “Mark…”

Nagtinginan ang lima nang marinig ang sinabi ni Hero. Agad na lumapit si Angel. “Sino si Mark? Sabihin mo. Sinong Mark? Siya ba ang kasama mo? Siya ba ang gumawa nito sa iiyo? Sagot! Putang Ina!” Pagbulyaw ni Angel kay Hero.

“Babalikan niya kayo. Dahil pinatay niyo siya.” Ang pagkakasabi ni Hero.

Natigilan si Angel, hindi niya maintindihan ang sinasabi ni Hero. Napaisip ang lima at pinagtagpi tagpi ang mga hinala nila.

“May Kilala ba kayong Mark?” Tanong ni Banjo.

“Sinong Mark? Wala akong kilalang ganun. At anong sinasabi niyang pinatay natin? Wala naman tayong pinatay ah” sagot ni Benson.

“Baka gumagawa na naman ng kuwento itong hayup na ito. At nililito lang tayo.” Ang naiinis na si Cris.

“Umayos kang tarantado ka, huwag mo na kami daanin sa pa mga ganyang drama. Hindi mo na kami ma uuto niyan. Sabihin mo na sa amin Ang totoo,. Ano ba ang gusto niyong laro?” Pagpiga pa ng tanong ni Kurt.

“Si Mark ,gagantihan niya kayo.” Muling banta ni Hero.

Subrang pikon na ni Angel sa paulit ulit na binabangit na pangalan ni Hero na hindi naman nila Kilala. Nasapak niya si Hero sa mukha. Inawat ito ng apat. Sa ginawa ni Angel may tumulong dugo sa ilong ni Hero na agad naman pinunasan ng huli.

“Hindi ako ang kalaban niyo dito.” Pagsalita muli ni Hero.

May sasabihin pa sana si Hero nang may narinig silang ingay sa labas ng tent. May tumabig sa mga lutuan nila sa labas. Nagkatinginan na naman ang lima.

“Kausapin niyo ito, titingnan ko kung ano iyon”. Tumayo si Angel para sana lumabas.

“Ako na Ang lalabas pare, may pilay kapa. Humanda siya sa ice pick ko, matagal tagal din wala itong dilig. Kung sino man siya. Patay siya sa akin.” Pag bulontaryo ni Cris.

“Mag ingat ka pare, sumigaw ka lang kung kailangan mo kami. At huwag ka masyadong lalayo sa tent.” Paalala ni Angel, tumango si Cris pagkalabas nito.

Minuto na Ang nakaraan ng mapansin ng apat na hindi pa bumabalik si Cris. Nagpasya ang dalawa Kurt at Banjo na sundan ito sa labas. Ngunit nagulat na lang ang mga ito nang hindi nila makita si Cris. Nag sisigaw ang dalawa. “Cris! Cris! Nasaan kana?!’ ngunit wala talaga. Narinig ng dalawa Angel at Benson ang sigaw nina Kurt. Kaya lumabas din ang mga ito.

“Putang ina talaga hindi na ito nakakatuwa.” At nag paputok ng baril si Angel sa deriksiyon ng gubat. Ilang putok pa ng baril. “Kung sino kamang hayop ka! Huwag ka mag tago. Harapin mo kami!!!” Panghahamon ni Angel.

Nag alala si Kurt sa maaring nangyari kay Curt. Hindi ito mapakali. Pumasok ito ng tent at para ibaling ang galit kay Hero.

Ngunit pag pasok nito. Nakatutok na sa kanya ang baril na hawak ni Hero. “Hushsh” suminyas si Hero kay Kurt ng tahimik at pinatapon sa gilid ang hawak nitong patalim. Lumapit si Hero kay Kurt na naka tutok parin Ang baril.

“Makipag laro ka na lang kung gusto mo maligtas ang mga kasama mo.” Bulong ni Hero kay Kurt.

“Hayop ka anong binabalak mo?” Ang nanginginig na si Kurt.

“Gaya ng nasabi ko, makipag laro ka na lang. Hindi ako ang kalaban niyo.” Bulong pang muli ni Hero, at lumabas ang dalawa na nakatutok kay Kurt ang hawak na baril ni Hero.

Nagulat ang tatlo Angel, Banjo at Benson nang lumabas ang dalawa.

“Pare huwag, ayos lang ako. Sasama ako sa kanya.” Pag pigil ni Kurt kay Angel nang makitang nakatutok din ang baril nito kay Hero.

“Sumunod na lang kayo sa sinasabi niya. Ibaba niyo na Ang mga armas niyo. Kung mahalaga pa sa inyo ang buhay nito.” Paalala ni Hero.

Walang nagawa ang tatlo at hinayaan si Hero na isama si Kurt. Mabilis na nag laho ang dalawa sa madilim na gubat.

“Fuck shiiit! Sabi ko na nga ba. Nag iinarte lang ang hayop na iyon. So paano na?! Ano na Ang gagawin natin?!” Ang hindi mapakaling si Banjo.

“Tatayo na lang ba tayo dito! Pare tinangay niya ang pinsan ko. Si Cris nawawala din. Hindi na biro ito.” Ang taranta namang si Benson.

“Maghintay na tayo lumiwanag. Pupuntahan natin sila bukas .” Pagkasabi ni Angel na tila alam na kung nasaan ang mga kasama.

“Hindi na ako makakahintay pa dito ng isa pang umaga, kung sino man ang na sa likod nito. Pasensiyahan na.” Ang aligagang si Banjo.

“Sige sundan mo sila doon. Tapos ano? Paano kung mapahamak kapa doon? Dumito na muna tayo. Walang lalabas ng tent. Hintayin natin lumiwanag, sabay natin silang hahanapin.” At pumasok na sa Tent si Angel.

“Tama si Angel part, mas makakakilos tayo sa umaga. Magpahinga na muna tayo. Para maka ipon ng lakas.” Pagkumbinse ni Benson kay Banjo.

Pagkapasok ng dalawa sa tent, nadatnan nila si Angel na may hawak na litrato.

“Sino iyan?” Pansin ni Banjo.

“Nakita ko sa hinigaan ni Hero. Mukhang sindya niya itong Iwan. Pagmasdan niyo ang nasa litrato?” Pinakita ni Angel sa dalawa ang hawak nito.

“Si Lester ito ah, kung gayun totoo ang hinala ni Kurt, si Lester Ang sa likod ng lahat ng ito.” - Banjo

“Hindi si Lester Ang tinutukoy ko, kundi itong tao na nasa likod niya.” Pagturo ni Angel.

“Sino siya?” Singit ni Benson

“Pagmasdan niyo ang pangalan niya sa suot niyang ID, Mark  Fuentevista. Nabanggit ni Hero kanina ang pangalan na Mark. Marahil siya itong tinutukoy niya.” Ang hinala ni Angel.

“Ano naman ang kasalanan natin sa kanya, ni hindi nga natin Kilala iyan. At bakit magkasama sila diyan ni Lester. Mag ano ba sila?” Tanong ni Banjo.

Naging palaisipan sa tatlo ang katauhan ni Mark. Buong magdamag nilang pinag isipan ang gagawin kinabukasan. Bagamat nasa pagbabantay ang prayuridad nila. Wala parin silang laban sa pag dalaw ng antok. Maging de baterya nilang ilaw unti unti na rin bumibigay. Nakatulog ang tatlo.

Magkakatabi sila, kahit may kalakihan at luwag ang tent, nag kasya ang tatlo na mag siksikan sa isang sulok. Napawi ng saglit ang mga katanungan at pangamba ng tatlo at napahimbing ang kanilang tulog.

Tuloyan na rin napagod ang liwanag ng kanilang di bateryang ilaw. Dumilim ang loob ng tent.

Sa kalagitnaan ng kanilang pag tulog nang maalimpungatan si Angel dahil sa mga impit na ungol at halinghing. Wala itong makita o maaninag man lang. Maaring Patay na rin ang ginawa nilang siga sa labas. Kinurap kurap ni Angel ang mga mata upang makapag adjust sa dilim. Malabo pa rin ang nakikita niya. Tahimik lang ito at nakikiramdam sa paligid. Tuloy parin Ang naririnig nitong pigil na ungol at mahihinang hangos. Na alala niya sina Banjo at Benson, kanina lang makakadikit silang magkatabi ntulog. Ngunit tila mag isa na lang ito. Dahan dahan at maingat ang kilos ni Angel. Pinakinggan ang pinag mumulan ng ingay. At gumapang ng marahan papunta dito. Nang biglang natigil ang mga ingay.

“Banjo? Benson? Kayo ba iyan?” Mahinang pag tawag ni Angel. Inulit pa niya ito nang walang sumagot.

“Paraos tayo pare.” Biglang bulong ni Banjo nasa tenga na ni Angel ang mga labi ni nito. Nang iimbeta nang aakit.

“Banjo, ano ang ginagawa niyo?” Napabalikwas sa pag upo si Angel at napasandal sa dibdib ni Benson.

“Sali ka sa amin pre, mag eenjoy ka.” Si Benson, at yanapos bigla ng yakap si Angel. Nilamas at nilaro ang mga utong nito.

“Tang Ina pare, nakuha niyo pang gumawa ng kahalayan sa sitwasyon nitin?” At tinanggal ang mga kamay ni Benson.

Ngunit nabalot na ng libog si Benson. At agad dinakma ang harapan ni Angel. “Saglit lang naman pare, masarapan karin dito.” At naipasok din ni Benson ang kanyang kamay sa loob ng shorts ni Angel.

Nag pupumiglas si Angel dahil tutol ito sa gusto gawin ng dalawa. Ngunit natigilan ito nang maramdaman ang pag sayad ng bibig ni Banjo sa titi niya. Damang dama nito ang init ng hininga ng kasama na bumalot sa bahagyang nakatayo niyang titi. At sinimulan na ni Banjo ang pag taas baba nito. Napa ungol si Angel. Hudyat iyon para kay Benson para lalong painitin ang katawan ng kaibigan. Nasa likod parin ito ni Angel.

Hinalikan nito sa leeg si Angel paakyat sa tenga nito pabalik sa leeg, ginalingan nito ang pagroromansa dito na napapaliyad na sa sarap at kiliti si Angel. Gamit ang dalawang kamay nilarto nito ang mga utong ni Angel. “Nasasarapan kana ba pre?” Bulong ni Benson kay Angel.

“Putang Ina kayo, huwag niyong tigilan. Sige lang. Aaaghhh” tugon ni Angel. Biglang hinuli ni Benson ang mga labi nito at nilamas ng agresibong halik. Nag laplapan ang dalawa. Palaban din ang dila ni Angel, nakipag espadahan ito kay Benson habang kinakain ito ni Banjo.

Nang mag sawa si Banjo sa titi ni Angel, pinagapang nito ang mga bibig paakyat sa puson ni Angel, nilinis ang pusod ng kasama gamit ang dila. Pinagapang pa niya ito sa dibdib ni Angel at sinupsup ang mag ka bilang utong nito. Matapos sa leeg naman, hanggang sa nag pang abot ang bibig nilang tatlo. Nag laplapan ang tatlo. Salitan ng mga labi. Dila sa dila at laway sa laway.

Nagpakalunod sa sarap ang tatlo. Pawisan na ang mga hubo’t hubad nilang mga katawan. Nakahiga si Angel na nakabaon ang titi sa nakapatong na si Banjo. Samantala naka sampa naman sa likod ni Banjo si Benson na gaya ni Angel naka baon din ang titi nito sa kanya. Sarap na sarap ang tatlo sa kanilang pinag sasaluhan.

Subrang sarap na tila nakalimutan na nila ang mga nangyayari sa kanilang mga kasamahan.

Ilang maiinit pa na galawan ng mag Kaisa ang tatlo pra mag pakawala ng naiipon na lakas. Sabay nag pa sabog ang tatlo. Punong Puno ang butas ni Banjo sa bagsabog ng dalawa Angel at Benson. Natapunan naman sa mukha si Angel ng mag si talsikan ang dagta ni Banjo. Hapong hapo at pagod ang tatlo.

Ngunit napakislot pa sa loob ni Banjo si Angel, na tila llhumihiling ng isa pa. Napaungol muli si Angel.

Mula sa mahihinang ungol hanggang sa lumakas ito.

“Pare gising, binabangungot ka.” Pag gising ni Banjo kay Angel nang marinig nito Ang ungol ng kasama.

Naalimpungatan si Angel sa pag gising sa kanya ni Banjo. Nagtaka naman si Banjo sa mga titig sa kanya ni Angel. “Bakit pare, ano ba ang napanaginipan mo?” Tanong ni Banjo. Nakatingin lang sa kanya si Angel.

“Sorry pare nainitan kasi ako kanina kaya nag hubad na lang ako at nag brief.” Sabi ni Banjo nang makita ang reaksiyon sa mukha ni Angel.

“Tubig pare ,uminom ka muna  mukhang napagod ka yata?” At inabutan ni Benson ng tubig si Angel.

Nakatitig lang din kay Benson si Angel.

“Ang init kasi kanina pare kaya nag brief na din ako. Pasensiya na, sagwa ba?” Ang nahiyang si Benson.

Bumangon sa pagkakahiga si Angel at pinakalma ang isip. “Gago, panaginip lang pala lahat,” bulong nito sa sarili, sabay ngiti.

“ENEMY LINES”

Maagang nagising ang tatlo. Agad nag ligpit ang mga ito ng gamit.

“Kami na ni Benson ang maghahanap sa kanila sa gubat pare. Dumito ka na lang para abangan ang mag susundo sa ating bangka.” Pag pigil ni Banjo kay Angel nang madaanan itong nag aayos ng mga gamit.

“Sasama ako, hindi ko ma atim na mag hintay lang dito sa kung anong mangyari sa inyo sa loob.” Gusto ni Angel na siya mismo ang haharap sa tinutukoy ni Hero na Mark.

“Hindi pa maayos Ang pilay mo pare, baka ma pano kapa doon. Paubaya mo na sa amin ito. Kapag dalawang Oras nang wala kami alam mo na Ang gagawin mo. Kailangan may maiwan dito para sa salubungin ang sundo natin.” Paliwanag ni Banjo.

“Kung gayon dalhin niyo ito.” At inabot kay Banjo ang baril na hawak nito. “Mag ingat kayo. Huwag kayong mag hihiwalay ni Benson.” Habilin pa ni Angel kay Banjo.

“Mga pre ,kaninong bag ito?” Pag tawag ni Benson habang hawak ang isang maliit na itim na bag.

“Baka kay Nicolo, mahilig sa maliit na bag.” Sagot ni Banjo.

Napatitig naman ng maiigi si Angel sa bag na hawak ni Benson.

“Ang bag na iyan, naalala ko ang bag na iyan.” Pagkasabi ni Angel. Kinuha nito sa bulsa ang nakita nilang litrato.

“Tingnan niyo kapareho ito ng bag na sukbit ng Mark na ito sa larawan.” Nagtaka ang tatlo kung kanino galing ang bag. Sa kanilang pagdududa, binuksan ng tatlo ang nasabing bag. At nagulat ang mga ito sa nakita, tatlong pares ng itim na rubber gloves. Isang itim na maskara pang Halloween,  dalawang pares ng radio at isang naka Patay na cellphone.

“Ano ang mga iyan pare, bakit meron nito sa mga gamit natin?” Tanong ni Banjo.

“Kaninong gamit mo ito nakita?” Tanong ni Angel kay Benson.

“Kasama iyan sa mga gamit natin sa loob. Pero nakita ko ito na napailalim sa bag ni Tony.” Kuwento ni Benson.

Napaisip ang tatlo kung bakit may ganun si Tony. Isang hinala ang nabuo sa kanya. Na may kinalaman din si Tony dito. Nag uusap ang tatlo nang may narinig silang boses. Sabay na napalingon ang tatlo sa pinagmulan nito. At nagulat sila sa kanilang nakita.

“Tony? Nik?” Sabay na sabi ng tatlo.

“Oh mukhang nakakita kayo diyan ng multo. Kami nga ito Ako…si Nicolo.” Ang papalapit na si Tony.

“Nag alala sila siguro sa atin. Kasi buong mag magdamag tayong wala. Pasensiya na at pinag alala kayo namin mga pre.” Si Nicolo at inakbayan si Tony.

“Napasarap kasi ang tulog namin dalawa kaya hindi na kami naka balik agad.” Si Tony sabay hawak sa kamay ni Nicolo at hinalikan ito.

“Ang sabihin mo napagod talaga tayo.” Sabat ni Nicolo at hinalikan din ang kamay ni Tony. Nagharutan lang ang dalawa sa harapan ng tatlo na tila wala ka ediya ediya sa mga nangyari dahil sa hindi nila pag balik.

Napikon si Angel sa mga kinikilos ng dalawa.

“Putang Ina pare,halos mabaliw na kami sa kakaisip sa nangyari sa inyo, tapos babalik kayo na tila wala lang? Sana ng paalam naman kayo sa amin ng maayos. Ano ang tingin niyo sa amin dito robot na walang pakiramdam? Ang hirap sa inyo ganito na nga ang nangyayari, kalibugan parin Ang iniisip niyo.” Galit na bulyaw ni Angel sa dalawa.

“Sandali lang naman pare, dapat ba kami magpaalam sa iyo?   Alam namin ang ginagawa namin. Pati ba naman pag se-sex namin dapat ipaalam namin sa inyo. Privacy nga diba? Sorry kong pinag alala namin kayo. Pero ingat ingat din sa bunganga mo. Hindi kami mga bata!” Galit din sagot ni Tony at dinaanan lang si Angel.

“Pasensiya na talaga.” Mahinang sabi ni Nicolo at sinundan si Tony.

“Tinangay ni Hero si Kurt, at nawawala si Cris.” Sumbong ni Benson kay Nicolo. Natigilan si Nicolo nang marinig ito.

Narinig din iyon ni Tony. At bumalik kina Benson.

“At wala man lang kayo nagawa para pigilan siya?” Tanong ni Tony kina Banjo.

“Nilinlang kami ni Hero.” Sagot ni Benson.

“Hindi nangyari ito kung hindi niyo inuna ang mga utog niyo.” Sabat ni Angel.

“Bakit pinag didiinan mo talaga iyan? Bakit na iinggit ka? Gusto mo rin maranasan ha? Kung may issue ka sa amin ni Nicolo huwag mo daanin sa ganito. Huwag mong personalin ang mg nangyayari !” Paalala ni Tony kay Angel.

Tutok ng baril ang sinagot ni Angel kay Tony. “Magsawa kayong dalawa kung gusto niyo. Buhay ng mga kaibigan ko ang mahalaga sa akin. At sisiguraduhin mo lang na hindi ka kasali sa larong ito. Dahil kapag nalaman ko na Pini play time kami. Mamarkahan kita ng bala sa noo mo.” At tinapon kay Tony ang nakita nilang bag.

“Ano ang mga iyan?” Nang makita ni Nicolo ang mga na laglag na laman ng bag.

“Hindi ko alam ang mga pinagsasabi mo. At hindi akin ito.” At tinapon nito ang bag pabalik kay Angel. Bumagsak ito sa paanan ni Angel.

Nagkainitan ang dalawa, pumagitna si Nicolo at pinatigil ang dalawa. Napasandal sa.puno ng niyog si Angel sa dalampasigan naman nag tungo si Tony. Dinampot ni Nicolo ang mga kumalat na. Laman ng bag. Unang kumuha sa kanyang pansin ang isang cellphone. Pinagana niy ito at agad naman gumana. Walang password ang cellphone, kaya na buksan agad ito ni Nicolo. Nakita siya ni Banjo. Lumapit ito sa kanya.

Walang ibang laman ang telepono kundi screen lock ng ang naka sulat “January 18, 2021”. Hinanap nito ang gallery baka sakaling may makita ito. Meron naka save ditong litrato, litrato nilang pito kasama pa si Lester. Kuha ito noong nag vacation trip sila sa Lakawon. Ibig sabihin isa sa kanila ang may ari ng naturang mga gamit. At ang petsa sa screen ay ang araw ng nawala si Lester.

Pinakita ito ni Nicolo kay Tony at seryuso itong tinanong tungkol sa nakita nito sa phone. Wala rin nasagot si Tony, nagtaka din ito sa pinakita ni Nicolo sa kanya. Sinubukan ng dalawa ang dalawang radyo, gumagana din ito.

“Itago mo ang mga ito, baka magamit natin ito. Pero kanino kaya ito gamit?.” Napatanong si Tony.

“Ikaw Ang pinaghihinalaan nila na may alam dito.” -Nicolo.

“At bakit ko naman gagawin ang mga bagay na ito. At sa anong motibo?” - Tony.

“Sabi ni Benson, may nabanggit daw na pangalan si Hero. May alam ka ba, o kilalang Mark? Na maaring kakilala o related sa kapatid mo na si Lester?” Usisa pa ni Nicolo.

“Wala akong masyadong alam sa kapatid kong iyon. Alam mo naman siguro ang tungkol sa amin. Malayo ang loob namin sa isa’t isa. Naalala mo naman kung paano kami mag away noon dahil lamang sa larong basketball. Masekreto ang kapatid kong iyon. Palibhasa malalaki na kami nang magkita. Wala akong kilalang Mark na related sa kanya.” Paliwanag ni Tony na hawak sa kamay ang maskara na nakuha sa bag.

“Ito, tingnan mo, binigay ito kanina sa akin ni Benson. Naiwan ni Hero. Ito si Mark. At tingnan mo mabuti ang taklos niyang bag, ito iyon diba? Pati ang naka tatak na M sa harapan nito.” Nang pinakita ni Nicolo kay Tony ang litrato ni Lester kasama ang Mark.“

“Teka lang pamilyar sa akin ang mukha nito. Tama, naalala ko na. Nakita ko siya sa huling araw ng retrieval operation noon sa Lakawon. Ang pagkaka alam ko kasama siya sa rescue team. Hindi ko alam na magkakilala sila ni Lester.” Pagkaalala ni Tony.

“Kung gayon related ang mga ito sa aksidenteng kinasangkutan ng kapatid mo. Pero bakit? Wala naman tayong kasalanan doon diba. Aksidente ang nangyari.” Ayon pa kay Nicolo.

“Iyon nga din ang katanungan ko. Ngayon nawawala si Cris at kinuha nila si Kurt. May binabalak talagang masama ang dalawang ito sa atin. At kung ano man ang motibo nila. Aalamin ko.” -Tony.

“Ang pinag tataka ko lang ay ito, bakit meron nito sa mga gamit natin. At nakita pa sa ilalim ng bag mo. At ang mga bote. Ibig lang nitong sabihin isa din sa atin kasabwat nila.” Ang bulong ni Nicolo kay Tony. “Sino lang ba ang nakasama ni Hero nitong nakaraan. Si Angel, at noong hinanap nila si  Kurt at Cris , sino ang bulontaryong sumama kay Hero? Si Banjo.” Dagdag hinala pa ni Nicolo.

“Gusto mo bang sabihin, isa kina Angel at Banjo ang lihim na kasabwat ng dalawa?” -Tony.

“Ewan, naisip ko lang, subra kasing tiwala si Angel kay Hero na iyon.  Maging si Banjo malapit din sa kanya. Hindi natin alam, pinapaikot lang pala nila tayo.” Ayon pa sa hinala ni Nicolo.

“Huwag mong iwala sa paningin mo si Benson. Kung maari lagi natin siyang isama. Hindi natin alam ang tinatakbo ng isip ni Angel. Kita mo naman, may dala palang baril ang prince charming mo. Balak talaga akong tudasin. Pero ingat lang na hindi Tayo mahalata na pinag dududahan natin sila. Sana nagkamali lang tayo ng Duda.” Paglatag ni Tony kay Angel.

Tulad nina Tony at Nicolo, may pagdududa din si Angel at Banjo sa kanila. “Bantayan mo ang mga kinikilos nila mukhang may naaamoy akong hindi maganda. Si Benson, huwag mo ialis sa kanya ang tingin mo. Mahirap na. Tulong parin ang plano. Huwag natin silang bigyan ng chance na maunahan tayo.” Paalala ni Angel kay Banjo.

“Hindi ako sanay na ganito ang tropa natin pare, parang may mali. Parang pinag sasabong tayo ng palihim.” Ang obserbasyon ni Banjo.

“Maging ako man, pero paano mapapaliwanag ang hindi nila pag balik ka Gabi dito? Saan naman sila sa gubat na tulog? Ang mga bote,si Tony ang nag ligpit nun. Ang bag na nakita natin sa gamit niya. Si Tony lang ang naka pansin ng video noong una. At ang relasyon niya kay Lester. Kung si Lester talaga ang dahilan ng mga ito.” Ang saloobin ni Angel.

“Nakakalungkot kung dito lang masisira ang samahan ng tropa natin pare. Sa loob ng ilang taon. Hindi naman tayo nagtatalo ng ganito ka lala.” - Banjo.

“Ipagdasal natin na mali tayo pare, na nagkamali lang tayo sa ating mga hinala. Napamahal narin sa akin ang grupo.”-Angel.

“At Mahal mo na rin si Nik, tama? Nakikita ko sa mga mata mo ang selos pare. Hindi mo man aminin sa amin noon pa nakita na namin kung gaano kayo ka close ni Nicolo. Daig niyo pa nga ang mag asawa noon. Kaya nga kayo natutukso sa grupo, naalala mo?” Pasundot ni Banjo,

“Focus tayo sa sitwasyon natin ngayon pare, ayukong pag usapan muna ang bagay na iyan.” Nalungkot ang mukha ni Angel.

“Ok sakaling kailangan mo nang payo, nandito lang ang ako. Mas masakit ang baon kapag nagpipigil pare. Mas nakakagaan kapag aaminin Ang totoo. Diyan na ako galing, at mahirap yan sa dibdib “ payo pa ni Banjo.

Samantala, nagising si Kurt na nakahiga at may piring sa mata nito. Nakatali ang mga kamay at paa ,at may duct tape sa kanyang bibig. Nagpupumiglas ito ,ngunit subrang higpit ng pagkatali sa kanya. Wala rin silbi ang mga sigaw nito dahil hindi naman ito naririnig.

Nakarinig ito nang mga papalapit na yabag ng paa. Tinalasan nito ang pandinig. Alam niyang malayo pa sa kanya ang mga hakbang. Nag panggap itong walang malay.

Tumigila ng mga hakbang sa harapan niya. Nakiramdam ito ngunit hindi kumilos. Nang maramdaman nitong may humaplos na palad sa kanyang pisngi. Hinawi nang kamay ang buhok nito. Gumapang pa ang mga haplos ng palad pababa sa kanyang dibdib, sa kanyang puson at sa loob ng kanyang shorts.

Wala man lang itong naririnig na boses mula sa mga kamay na humuhimas sa kanyang katawan. Nilaro ng misteryusong palad ang titi nito hanggang sa nagka buhay. Ibinaba pa ng kamay ang suot nito pang ibaba. Nalantad ang tigas na tigas nitong kargada. Nakikiliti man at nadadala sa sarap, nag paubaya lang ito at hindi gumalaw. Nang biglang may kumain dito.

“STORIES BEHIND

Pinagsawaan ng misteryusong lalake ang pag aari ni Kurt. Walang nagawa ang pag pupumiglas nito sa kanya. Magaling ang bibig at dila nito. Hindi naka tiis si Kurt, hirap na itong kontrolin ang sarap. Nababaliw na ang diwa nito sa subrang sarap na dulot ng pag dila at pagkain sa kanya. Kaya nag paubaya na lang ito sa ginagawa sa kanyang titi. Napakadyot narin ito sa tindi ng libog. Ramdam na nito na malapit na siya sa rurok at handa ng sumabog nang tumigil sa pag chupa ang misteryusong lalake.

Gustong mag wala ni Kurt ng bitinin siya nito. Napamura ito sa isip niya. Tumayo ang lalake at nag iwan ng mahinang  sampal sa pisngi ni Kurt saka ito umalis. At iniwan si Kurt.

Tirik na ang araw ngunit ang inaasahang sundo ay wala parin.

“Sigurado ka bang susunduin tayo dito?” Apuradong tanong ni Angel kay Tony.

“Puwede ba mag hintay ka pare, alam mo naman kung gaano kalayo itong isla. At sigurado ako na susunduin tayo dito. Huwag kang atat.” Sagot ni Tony na pikon na pikon na sa inaasta ni Angel.

“Siguraduhin mo lang pare, dahil kung hindi. Ikaw talaga ang sisisihin ko sa mga nangyayari dito.”  Pagduro pa ni Angel sa kaibigan.

“Pinag bibintangan mo ba ako? Kaya kaba ganyan sa akin kasi ako ang pinag dududahan mo ha?” Lumapit si Tony kay Angel.

“Sa iyo nang galing iyan pare, hindi sa akin. Bakit guilty ka?” Ang nanghahamon na tingin ni Angel.

Pumagitna si Nicolo para awatin ang dalawa.

“Ngayon pa talaga kayo mag aaway? Embis na magtulungan tayo para resulbahin ang putang inang kalokuhang ito, nagbabangayan pa kayo. Nawawala ang dalawa sa atin. At hanggang ngayon wala pa tayong sundo. Ano ba mag isip naman kayo. Para kayong mga bata.”

Umalis si Tony at iniwan ang dalawa para umiwas.

“Tungkol pa ba ito sa nangyayari sa atin o dahil sa sinabi mo sa akin Kahapon?” Tanong ni Nicolo kay Angel.

“Kalimutan mo na sinabi ko kahapon. Mukhang bagay naman kayo.” Sabay talikod kay Nicolo. Nanlumo si Nicolo sa reaksiyon ni Angel.

Sinalubong ni Banjo si Angel ng makitang papalapit ito sa kanya. “Nagkainitan na naman kayong dalawa, mukhang malalim na iyan ha, nagseselos ka ba?”

“Fuck, bakit naman ako mag seselos sa kanila, magsama sila wala paki alam. Ang sa akin lang maka alis na tayo dito para maka hingi ng tulong. Ilang Oras ng nawawala sina Kurt. Minsan na may nawala sa grupo natin. Hindi ko hahayaang may sumunod pa.” Sagot ni Angel.

January 17, 2021…

“Handa na ba ang lahat para bukas mga pare, kasi ako super excited na.” Habang nag liligpit na ng gamit sa bag si Lester.

“Alam niyo na miss ko na rin mag trekking. I want to be with nature again.” Si Banjo na abala din sa kanyang mga gamit.

“Make sure na kumpleto na lahat para bukas, ayon sa mga locals dito matarik at medyo challenging ang daan paakyat sa Lakawon. Siya nga pala Les pare tumawag ang utol mo sasama daw siya sa atin bukas. Actually his on his way na dito sa inn na tinutuluyan natin.” Paalala ni Angel.

“Akala ko ba may trip siya sa Cebu? So paano yan pare, mukhang kasama mo na naman ang CCTV mo.” Asar ni Banjo kay Lester.

“Hindi siya ang sisira sa excitement ko bukas. Gusto niyang sumama, fine with me. Huwag niya lang ako gawing utusan o alalay bukas. Goods kami.” Napangiti lang si Lester.

“Tapos na ba kayo diyan? Nag text sina Kurt kita daw tayo sa 24/7 malapit dito, libre ni Cris. Magpapainum daw. “ Sabi ni Angel ng mabasa ang text.

“Akala ko ba tulog na ang mga iyon sa kanilang kuwarto.”-Banjo

“Bawal kasi dito mag dala ng beer o alak sa room kaya siguro lumabas, sige hihintayin ko na lang kayo sa baba.” At lumabas nang kuwarto si Angel.

Pagkababa ng tatlo sa tinutuluyan nilang inn, nag lakad ang mga ito para puntahan ang mga kaibigan.

“Hayop pare ang layo na nang nilakad natin wala man lang ako nakitang 24/7 dito. Baka niloloko lang tayo ng mga iyon.” Reklamo ni Lester.

“Teka lang ito nga tinatawagan ko na, Hello pare, saan ba kayo? Ang layo na namin sa inn.” Si Angel kausap si Kurt.

“Pare lumampas na kayo sa amin, hahaha” tawang tawa na sagot ni Kurt sa kabilang linya.

Napalingon si Banjo ng marinig ang tawanan nila Kurt.

“Putcha,  pare ito pala ang 24/7” si Banjo at napatingin sa maliit na tindahan sa likod nila.

Nandoon sina Kurt ,Cris at Benson. Na tawang tawa. Natawa na lang din si Angel ng makita ang sinasabi ni Kurt.

“Akala niyo mini store nuh, pero tindahan pa din naman ito. Hindi nga lang Aircon pero fresh naman ang hangin. Tara upo kayo. Libre ko kayo, cornek o chips? May mani din sila baka hilig niyo.” Si Cris at inasikaso sina Angel.

“Mga loko kayo akala talaga namin may 24/7 dito. Baka tuba lang meron sila dito” ang natatawa pang si Angel.

“Ibahin mo sila pare, kumpleto sila name it meron sila, scotch at wine lang wala, na out of stock sila.” -Cris

“Baliw, sige umorder na kayo, tig iisang bote lang tayo, baka ma late tayo ng gising bukas. Baka iwanan tayo ng mga tour guide natin. Paalala pa ni Angel.

Napasarap at naparami ng beer ang magkakaibigan. Pasuray suray ang mga ito na magkakaakbay na naglalakad sa kalsada pa balik sa kanilang tinutuluyan.

Pagka balik sa kanilang mga kuwarto agad na pumasok ang mga ito sa dalawang magkahiwalay na silid. Mag kasama sina Angel, Banjo at Lester samantala sina Benson, Cris at Kurt naman sa kabila.

Kakarating lang din ni Tony sa inn na iyon kasama si Nicolo.

“Buti na lang may natira pang room. Salamat at sinundo mo ako pare.” Si Tony na nagtatanggal ng sapatos ni na nakaupo sa kama.

“Wala iyon, siya nga pala pare ok lang sa iyo na tabi tayo sa kama? Malikot ako matulog. Kasi kung hindi mag papadala na lang ako dito ng extrang mattress para sa sahig na lang ako.” Ang nag bibihis na si Nicolo.

“No worry pare, ok lang sa akin. Hindi mo naman siguro ako gagahasain dito diba?” Biro ni Tony.

“Gago, pero Teka lang pare, na contact mo ba si Angel. Hindi niya kasi sinasagot mga text ko.”- Nicolo.

“Malamang tulog na ang mga iyon. Huling tawag ko sa kanya kanina nag bi- Videoke sila. Nalasing na siguro kaya hindi na naka pag reply. Kanina pa nga ring lang ng ring telepono ni Lester.”-Tony

“Huwag naman sana tayo mamalasin bukas, rinig ko kanina sa radyo may paparating daw na bagyo bukas.” Habang nag liligpit ng gamit si Nicolo.

“Hindi naman siguro, may kasama naman daw tayong tour guide papasok at paakyat sa bundok.” Si Tony na naka tayo sa tapat ng salamin ng bintana at nakatingin sa labas.

“Bakit ka nga hindi natuloy ng Cebu? Akala ko doon kana talaga for good. Ma mi miss ka ng barkada.” Lumapit si Nicolo kay Tony at inabutan ito ng soda can galing sa ref.

“Nagkaproblema kami sa lilipatan ko doon, kaya nag decide muna ako na mag stay dito hanggang sa maayos na doon. At gusto ko rin maka sama pa ang kapatid ko. Alam mo naman kung gaano ka ilap iyon sa akin. Kaya nga naisipan ko na rin sumama sa trip niyo.” Kuwento ni Tony.

“Bakit nga ba kayo ganyan sa isa’t isa pare, I mean ilang taon na rin since nag kayo pero until now mukhang malayo parin Ang loob niyo sa isa’t isa?” Na curious na tanong ni Nicolo.

“Alam mo naman ako, at Kilala mo na ako pare, hindi ako mapagtanim na tao. Kaya nga pinakilala ko siya sa grupo. Kasi hindi ko gustong maramdaman niyang left alone siya. Wala na si papa at wala na rin ang mama niya. At Bilang kuya, responsibilidad ko siya. Pero hindi niya na a appreciate iyon. Kahit na minsan. Tingin niya sa akin karibal, kalaban at kaagaw.” Salaysay ni Tony.

“Yeah, na witness ko rin yan. Simula nga noong nasa barkada na natin siya, mukhang ikaw na Ang na ka-cast out lagi sa atin. Mas close na siya ngayon kina Cris. Diba kayo naman dati ni Cris ang madalas magkasama noon? Pabida rin naman kasi iyang kapatid mo minsan.” Mga puna ni Nicolo.

“Tingin niya kasi lahat ng meron siya inaagaw ko. Kami ang sinisisi niya bakit nagpakamatay ang mama niya, dahil mas pinili ni papa na sumama sa amin. Pero nakalipas na iyon, ok naman kami ni Lester, napag usapan narin namin ito nang maayos. Kaya lang minsan hindi namin maiwasang mag away. “ -Tony

“Normal lang naman sa mag kapatid yan. Pare lalabas lang ako saglit titingnan ko kung may malapit na convenient store dito. Nakalimutan ko kasi ang personal kit ko. Kailangan makabili ako para bukas.” At lumabas na si Nicolo.

Naiwan si Tony, lumapit ito sa kama, para ayusin at para makapagpahinga na. Nasa kama pa ang isang bag ni Nicolo. Kinuha niya iyon at ilalapag sana sa drawer table nang may na laglag mula sa bukas na zipper ng bag. Pinulot iyon ni Tony. “Pilyo talaga itong si Nik, bakit meron siya nito?” Habang hawak ang flesh light dildo na nahulog galing sa bag ni Nicolo. Hindi iyon binigyan pansin ni Tony at binalik na lang ito sa loob ng bag. Ipapasok na sana nito ang dildo ng may sumilip na tila buhok o balahibo sa loob pa ng bag. Na curious si Tony, wala naman si Nicolo kaya binuksan pa nito ang zipper ng bag. Dito isang nakaka takot na maskara ang nakita nito sa loob ng bag. Kamukha ito ng character sa pelikulang wrong turn. “Baliw talaga itong si Nicolo, para saan kaya ang mga ito.” Mas na werduhan pa si Tony sa laman ng bag ni Nicolo. Meron din itong itim na rubber gloves. Dalawang set ng radyo at fake na kutsilyo na mukhang bago. Walang ka ideya ideya si Tony sa mga bagay na ito kaya binalik niya na lang ito pabalik ng bag. Saka humiga na ng kama.

Kalagitnaan na ng Gabi nang magising si Angel dahil sa lakas ng kulog at kidlat. Tatlo sila sa isang silid. Si Angel sa kanang kama, sa kaliwa si Benjo at sa extrang mattress sa sahig naman si Lester. Madilim ang loob ng kuwarto at ang ilaw sa labas ng bintana lang ang umiilaw sa kanila. Napakalakas ng ulan. Tanaw iyon mula sa bintana ng kanilang silid. Tumayo si Angel para mag banyo nang mapansin na wala sa higaan nito si Lester. Nagpatuloy ito sa banyo.

Pabalik na sana ito nang maisipan niyang lumabas at hanapin si Lester.

Samantala sa fire exit ng inn, may mga mahihinang ungol na nakikisabay sa ingay ng kulog at kidlat. Madilim sa banda roon tanging Ang maliit na ilaw sa gilid ng hagdan ang naaaninag sa buong paligid.

“Bilisan natin , baka hanapin na nila tayo.” Pakiusap ng isa. “ Ito na , ipuputok ko na, hayan na …aaauggghhhh“ isang pigil pa na ungol galing naman sa isa.

Pababa na si Angel para hanapin sana si Lester nang may nakita itong lumabas mula sa fire exit.

“Cris, saan ka galing bakit diyan ka dumaan sa fire exit?” Nag tatakang si Angel.

“Ah eh , nag smoke ako pare, bawal din naman kasi sa room manigarilyo kaya nag hanap ako ng puwesto. Naiisip ko sa fire exit. Sakto naman walang smoke detector doon. Ikaw, saan ang punta mo?” At inakbayan si Angel.

“Bababa sana, wala kasi si Lester sa kuwarto baka kako bumaba at nag kape.” Sabi ni Angel.

“Tara samahan na kita, gusto ko rin mag kape ngayon. Libre ko.” At bumaba ang dalawa.

“Napapadalas yata pang lilibre mo pare, tatkbo ka bang kagawad? Pero sige, medyo nawala narin ang antok ko.

Nasa canteen ang dalawa ng makatanggap ng text si Angel galing sa isa sa mga naka usap nilang tour guide.

“Cancel daw tayo bukas dahil sa sama ng panahon” Balita ni Angel kay Cris habang umi-inum ng kape.

“Paano iyan na set na natin lahat. Gumastos na tayo sa pag stay dito? Sayang naman ang preparasyon natin.” Panghihinayang ni Cris

“No choice, safety ang priority nila. Might as well e abort na lang natin ang trip bukas. Para narin sa safety natin. Kakausapin ko ang iba.” Para kay Tony.

“Tuloy tayo bukas mga pre, umulan umaraw tuloy natin ito.” Si Lester na paparating sa table nila.

“Saan ka ba galing?” Tanong agad ni Angel kay Lester.

“Diyan lang, nag hahanap ng signal. Mahina kasi ang connection ng internet sa loob.” Sagot ni Lester.

“Anyway agree ako kay Lester pare, kahit anong mangyari tuloy tayo bukas.” Pag sang ayon ni Cris.

“Pero wala na tayong tour guide, hindi natin kabisado ang trail papasok ng Lakawon. At may bagyo pa. Huwag na tayo mag risk.” Paliwanag ni Angel

“Mag botuhanan tayo, kung majority ang hindi , cancel na natin ito. But if majority ang oo. Alas singko pa lang tutulak na agad tayo.” Suhistiyon ni Lester.

“TRACKS”

Madaling araw nang tumuloy ang walo sa bundok, bagamat walang mga tour guide. Pursigido ang magkakabarkada na pasukin at akyatin ang isa sa pinaka matarik at mapanganib na bundok sa lugar na iyon.

“See ,walang bagyo? Kita niyo naman mga pre ang liwanag ng langit may mga bituin pa. Tingin ko successful itong hiking natin.” Ang tuwang tuwa na si Lester

“Mga pre, suggestion lang. Para maiwasan magkada ligaw-ligaw tayo. Hatiin natin sa apat ang grupo. Magkabit kayo ng chain o lubid sa mga pares niyo.” Nang mag salita si Angel.

“Wala ng chain chain pare, tingin ko mas mahirap iyan. Tama na mag pares pares tayo. Kami na Banjo. Banjo pare tag team tayo.” Sabay akbay ni Kurt kay Banjo.

“Benson pare, sama ka sa akin.” Pag pili ni Tony kay Benson.

“Bro sabay na lang tayo,” nilapitan ni Lester si Cris

“So lahat may pair na, Nik sa akin ka.” At nag thumbs up si Angel kay Nicolo.

At nagsimula nang mag Trek ang walo. Naging maayos Ang umpisa ng kanilang pag lalakad ,bandang alas siete ng umaga nang marating nila ang unang camp site. Saglit silang tumigil sa gilid ng isang ilog.

Nagpahinga sila roon at kumain ng kanilang almusal nang may lumapit sa kanila.

“Mga iho saan ang punta niyo?” Nang lumapit ang isang matandang lalaki.

“Magandang umaga bosing, aakyat sana kami ng Lakawon peak.” Biglang sabat ni Lester.

“May landslide sa ibang parte ng bundok dulot ng matinding ulan kagabi. Sarado na ang trail pa akyat. Mabuti bumalik na lang kayo sa baba.” Paalala ng matanda bago ito umalis.

“I guess it’s a sign. Huwag na tayong tumuloy” biglang sabi ni Angel.

“Tama si Angel, habang maliwanag at maaga pa bumabalik na lang tayo.“pagsang ayon ni Tony.

“Sayang naman, nasa camp site na tayo. Malayo layo narin itong narating natin. Aatras pa ba tayo?” Si Lester na walang balak bumalik.

“Posibleng may ibang daanan pa paakyat kung sarado ang trail. Sa ilog tayo dadaan. Ano sa inyo? Tama si Lester sayang ang pagod natin,kung bumalik pa tayo.” Sabi pa ni Cris.

“Hindi natin kabisado ang dulo nitong ilog. At narinig niyo naman ang matanda kanina, nagka landslide sa ibang bahagi ng bundok. Iba na ang naninigurado.” Dugtong ni Tony.

“Kung sa bagay pare, adventure diba ang trip natin dito. Gumastos na rin lang tayo. Lubuslubusin na lang natin.” Si Kurt na nag simula nang mag ayos ng dala nitong bag.

“Olrayt, Tara na, pumapabor na sa atin ang panahon. Walang ulan. Walang bagyo.” Ang tuwang tuwa na si Lester.

Wala nang nagawa pa sina Angel kundi sumunod na lang sa desisyon ng lahat. Nag aayos na sila ng kanilang mga gamit nang makita ni Tony si Nicolo na may hinahanap.

“Ito ba ang hinahanap mo pare?” Si Tony hawak hawak ang maliit na bag na may lamang maskara, at dalawang radyo.

“Hawak mo pala iyan.” Nang makita ito ni Nicolo.

“Para sa ano iyan? Bakit nagdala ka nito” tanong ni Tony dito.

“Hindi ito sa akin sa kapatid mo ito. Kinuha ko rin lang yan sa gamit niya. Naiwan niya iyan sa van noong papunta sila sa inn kahapon. Itatanong ko rin sana ito kay Lester” sabi ni Nicolo at ibinalik sa loob ng kanyang bag Ang maliit pang bag.

Napatango na lang si Tony at bumalik kay Benson. Nag simula nang mag lakad ang walo. Binagtas nila ang gilid ng ilog at nag lakad sa ibabaw ng malalaking bato.

“Nakita ko kayo ni Tony, ano ba ang pinag usapan niyo.?” Tanong ni Angel kay Nicolo.

“Ah iyon. Wala. Tinanong niya lang kong ok ako. Ikaw ba? Mukhang napilitan ka lang sa kanila. Ok ka lang ba?” Tanong naman ni Nicolo.

“No choice, ganito ang moto ng grupo eh, one for all, all for all. Sunod nalang tayo. At isa pa nandito na tayo. Dubleng ingat na lang.” Tugon ni Angel.

“Sabagay, hindi natin alam kung ano meron sa dulo nitong ilog.” Nag uusap ang dalawa nang madulas si Angel at muntik na itong mahulog sa mga bato. Buti na lang nahawalan ito ni Nicolo sa kamay.

“Salamat pare” ang kinabahang si Angel

“Ingat pre, madudulas mga bato dito,” paalala pa ni Nicolo.

Nakakita ang walo ng magandang spot para makapag selfie, tumayo ang mga ito sa isang malaki at malapad na bato. Inayos ang tripod at nag group picture.

“Ito ang huling larawan natin bago nawala si Lester, kung hindi na lang sana tayo tumuloy. Hindi tayo nawalan ng isang kaibigan. At ngayon mukhang naulit na naman.” Si Angel habang naka tingin sa kuha nila sa cellphone.

“May nang ti-trip talaga sa atin pare. At kung sino man ang may ari ng cellphone na iyan, siya ang may pakana nito. At sigurado ko wala siyang ginawang masama sa dalawa. Gusto lang tayo takutin at pag tripan ng gagong iyon.” Ayon pa kay Banjo.

“Kung biro man ito o hindi, kapag nalaman ko kung sino siya,  babasagin ko talaga ang pagmumukha niya.”

Nang napasigaw si Tony,

“Narito na ang sundo natin tanaw ko na ang bangka!” Ang sigaw nito.

Nakahinga ng malalim si Angel. Dali dali nilang dinala ang kanilang mga gamit malapit sa dagat. Sabik ang lahat na makita ang bangka. Kinakawayan ng lima ang paparating na sundo. Napakalayo pa nito, pero alam nilang iyon ang sundo nila.

Nang medyo malapit na ito, nagkagulo ang lahat nang may napansin sila.

“Tang Ina pare, bakit siya lumiko.” Napatanong si Nicolo kay Tony.

“Ewan , baka maghahanap lang ng malalim na parte para iparada ang bangka.” Sagot ni Tony.

Ngunit tila hindi sa kanila ang naturang sundo. Hindi ito dumeritso sa kinaroroonan nila. Umiwas ito at tila iikot ng isla. Nag taka ang lima. Sinsigawan nila ang sakay at bangkero ng bangka. Ngunit hindi sila nito pinapansin. Kaway dito kaway doon. Hinabol ng Lima ang bangka. Ngunit tuluyan na itong naglaho pa tungong kabila.

“Fuck! Ano ba ito Tony?! Bakit tila hindi tayo nakikita ng sundo natin?” Ang galit na tanong ni Angel.

“Ewan hindi ko rin alam! Parehas tayong walang alam. Kaya huwag ka magalit sa akin. May mali talaga sa mga nangyayari.” Ang sagot ni Tony na galit na rin.

“Lumihis ang bangka, malamang sa kabila ito dumaong. Ibig sabihin may kumuntak dito na doon iyon pumunta. At mag hihintay lang tayo dito sa wala kung mananatili tayo dito.” Sabat ni Banjo.

“Ano ang ibig mong sabihin?” Tanong ni Nicolo.

“Balak tayong Iwan dito ng kung sino man ang kumuntak sa bangka.” Ang tingin ni Benson.

“Tama si Benson. At kung iyon talaga ang plano nila Hero. Kapag hindi Tayo kumilos ngayon. Tayo ang matatrap sa isla na ito. Kaya tayo na puntahan na natin ang bangka.” At nag simula na si Banjo maglakad papasok ng gubat.

Sumunod si Benson. Tapos si Tony.

“Ako na ang mag dadala ng mga gamit mo pare para hindi ka mahirapan.” Alok ni Nicolo kay Angel nang makita nito hirap mag lakad dahil sa mga dala nito.

“Salamat” tanging tugon ni Angel, at pa ika-ika itong sumunod kina Banjo.

“Alalayan na kita pare, umakbay ka sa akin” pagtulong naman ni Tony kay Angel.

“Salamat.” At pumayag din si Angel na maging saklay nito si Tony.

Sa dami ng kanilang dala, napaisip bigla si Benson.

“Para lang tayo nag ti- trekking ulit. Naalala ko tuloy ang nangyari sa atin sa Lakawon. Parang ganito rin iyon ang eksena. Habang hinahanap natin noon si Lester.” Ang sabi ni Benson.

“Kahapon ko pa nga Ina analyze ang mga pang yayari. Parang gusto ng mga ito, na ibalik tayo sa sitwasyon kung saan na wala si Lester. Para tayong pina e experience ng deja Vu. Alam mo iyon?” Ayon pa kay Banjo.

Sa kanilang pag lalakad sa loob ng gubat. May napansin si Banjo. “Teka lang, parang may mali. Saglit lang mga pare.” Nang tumigil si Banjo.

Tumil din ang iba nang may nakita si Banjo.

“Ano iyan pare?” Tanong ni Tony.

“Mukhang sinadya sa pag putol ang mga sanga ng halamang ito. Pag masdan niyo doon. Pare parehas ang pagkakabali dito.” Pansin ni Banjo.

“Si Hero, baka sinadya niya ito para sundan natin.” Sabi ni Angel.

“Wait pare, mukhang sinadya ito para ilihis lang tayo. Hindi ito ang dinaanan namin noong kinuha namin sina Cris at Kurt sa kabila.” Nilibot ni Banjo ang kanyang paningin, na tila  may hinahanap.

“Bakit pare?” Sabat ni Tony.

“Noong nilabas namin mula sa kabila sina Cris at Kurt, nag putol ako ng mga sanga ng kahoy at halaman para tandaan ang daan namin. Ginawa ko iyon para maging palatandaan ko.” Pagka kuwento ni Banjo. Nalito ito sa mga palatandaan niya.  Marami na roon ang binaling sanga at halaman sa paligid. Hindi niya na matukoy kung alin doon ang sa  kanya.

“Wala na bang ibang daan na mas madali?” Tanong ni Benson.

“Meron, sa lawa, may lagusan sa kuweba palabas sa kabilang side ng isla. Pero paano ang mga gamit natin? Paano si Angel?” Napaisip si Banjo.

“Kailangan muna natin makasiguro kung nasa kabila nga ang bangka. Banjo pare ikaw lang sa atin ang naka punta roon” Nang magsalita si Nicolo.

“Magandang ediya iyan pare, kayo na bahala sa gamit ko. Titingnan ko na muna roon. Babalikan ko kayo dito kung ano man makikita ko doon.” Pag sang ayon ni Banjo.

“Mag hihintay kami dito bilisan mo lang pare.” Sabi pa ni Nicolo.

Nag handa na si Banjo, iniwan ang mga dala nito sa kasama, at tumalon na sa tubig.

“Pare, saan ka pupunta, akala ko ba hihintayin natin dito si Banjo?” Sabi ni Tony nang makitang kumilos si Nicolo at nag lakad.

“Kapag maghintay lang tayo dito, mas binibigyan natin ang mga iyon nang chance na makapag isip ng puwede pa nilang gawin. Sakyan natin ang kanilang laro.” Ang plano ni Nicolo.

“Tama si Nik, kailangan makahanap tayo ng ibang daan pabuntang kabila.” Pag sang ayon ni Angel dito

“Paano si Banjo, paano kung bumalik siya dito at wala tayo?“pag aalangan ni Tony.

“Alam na ni Banjo ang gagawin.” Tugon ni Nicolo.

Tumuloy ang apat ,at sinundan ang mga pinutol na sanga sa kanilang kanan.

Samantala nakapasok na sa kuweba si Banjo at nakatawid na sa kabila. Bumaba ito sa mga batuhan at inikot ang paningin. Hinanap ang nakita nilang bangka. Nagulat ito sa natuklasan. Umatras ito at pabalik na sana sa kuweba para ipaalam ang nakita nang may pumalo sa kanyang likuran. Napuruhan ito sa ulo at nawalan ng malay.

Masaya naman ang apat nang matanaw na nila ang bukana palabas ng gubat. At sa wakas narating din nila ang kabila. Ngunit nang kanilang I ikot ang kanilang paningin. Bumagsak ang kanilang pag asa. Wala ang bangkang hinahanap nila.

MASK

Chapter 3

Laking pag ka dismaya ng apat nang makitang wala man lang ni anino ng bangka ang naroon. Nag lakad pa ang apat at hinanap sa magkabilaan ng isla ang nakita nilang bangka, sa akalang nag hanap lang ito ng madadaungan. Ngunit tanging Ang malapad at puting buhangin lang ng isla ang naroon.

Tumatakbo na ang Oras, ubos na Ang kanilang dalang supply. Hindi na maaaring manatili pa sila doon ng isang buong araw pa. Muli na naman nag sisihan ang dalawa, Angel at Tony.

“Plano mo itong lahat ano?! Ano ba ang atraso namin sa iyo bakit pinag ti-tripan mo kami?!” Muling pag bintang ni Angel kay Tony.

Sa pagka pikon na itulak ni Tony si Angel at na buwal ito sa buhangin. “Ilang ulit ko ba dapat ipaliwanag sa iyo. Na wala akong alam sa putang inang sitwasyong ito! Kung naiinip ka na. Mas ako. Kasi responsibilidad ko kayo!” Ang galit na sabi ni Tony.

“Ngayon mo ipaliwanag sa amin ang responsibilidad na sinasabi mo! Nasaan na ang susundo sa atin?! Paano mo ipaliwanag ang mga nangyayari? Nawala sina Cris at Kurt nang nawala din kayo. Ano iyon coincidence lang?” Panunumbat ni Angel kay Tony. Pikon na pikon na ito sa mga nangyayari sa kanila.

“Paniwalaan mo ang gusto mong paniwalaan. Sino ba sa atin ang unang nagtiwala kay Hero na iyon? Hindi ba ikaw? Ano ngayon nangyari kina Cris? Si Kurt, diba kinidnap siya ng Hero mo?” Paninisi din ni Tony kay Angel.

“Tama na kayo sa inyong pagsisihan. Wala rin namang maitutulong iyan ngayon. Mas lalo lang tayo hindi makakaisip ng paraan kung patuloy kayong ganyan. Wala sa atin ang may alam na mangyayari ito, kaya huwag tayo mag away.” Napaupo na lang sa buhangin si Nicolo, gulong gulo din ito.

“Mga pare, Hali kayo dito. Bilisan niyo!” Biglang sigaw ni Benson na naka tayo malapit sa mga bakawan. Agad na lumapit ang tatlo.

“Tingnan niyo, may mga yapak ng paa dito sa mga buhangin. Bago palang ito. Hindi pa gaanong na bura sa buhangin. At nakita ko ito kanina sa mga bato, malapit doon. Lighter ito mo ito diba pare?” Si Benson at pinakita ang hawak kay Nicolo.

“Sa iyo nga iyan ang lighter pare, ako nag bigay sa iyo niyan diba? Paano na punta iyan dito?” Nagtaka si Tony.

“Hiniram sa akin ni Banjo ang lighter noong nag bonfire tayo. Hindi niya pa naisasauli sa akin yan. At malamang kay Banjo din ang mga marka na iyan.  Dito na siya galing kanina. At bumalik na nang wala din siyang nakita dito.” Paliwanag ni Nicolo.

Lihim na nag dududa si Benson kay Nicolo.

“Bumalik na tayo baka nag hihintay na sa atin doon si Banjo. Wala rin naman tayong napala dito.” Lumakad pabalik si Nicolo, dismayado ang lahat sa kanilang pag punta sa kabilang parte ng isla.

Isang malaking palaisipan sa kania kung ano ang nangyari sa sundo nila. Saan ito nagpunta at bakit hindi sila nilapitan ng bangka.

“Kayo na lang ang bumalik, mananatili ako dito. Malakas ang kutob ko na nandito lang iyon.” Balak magpaiwan ni Angel.

“Nilakad na nating ang magkabilaan nitong side ng isla. Wala tayong nakitang bangka o senyales man lang na may dumaong ditong bangka. Sa kabila tayo hinatid nun. At siguradong doon din tayo susunduin nun. Nakita na namin ni Tony ang buong isla na ito noong naakyat namin ang tutok na iyan at malabong dito daan ang bangka, wala ng mga isla sa tapat nito. Kundi doon lang sa kabila. “ Sabi ni Nicolo.

“Kung gayun saan napunta ang bangka kanina?” -Benson.

“Maaring hindi iyon ang sundo natin. Maaring napadaan lang iyon dito sa isla. Baka isa lang iyong sasakyang pang isda. Hindi naman natin iyon nakita ng malapitan kanina.” Hinala ni Nicolo.

“Aakyat ako muli sa tutok ng kuweba. Tama si Nik. Mula sa itaas tanaw mula doon ang buong lawak ng islang ito. Maging ang mga karatig pulo. Ano man ang meron sa paligid nito makikita doon. Baka makita natin kung saan iyon nag punta.” Balak ni Tony na akyatin ang mataas na Torre ng kuweba.

“Matarik at mataas ang tutok na iyan.” -Angel

“Dati na namin na akyat iyan ni Nik, at may nakita kaming daan na masmadli paakyat at pababa diyan. Kailangan lang nating bumalik.”- Tony.

“Hindi ko na kaya pang maglakad ng malayo pa, lalong sumasakit ang pilay ko. Kaya dito na lang muna ako.” Magpapaiwan si Angel sa bahaging iyon ng isla dahil sa kanyang condition.

“Sasamahan ko na lang dito si Angel mga pre, mas kailangan niya ako dito.” -Benson.

“Mag papaiwan narin ako dito.”-Biglang desisyon ni Nicolo.

“Paano si Banjo?” Sabat ni Benson.

“Si Benson na bahala muna dito kay Angel, balikan muna natin si Banjo. At titingnan ko mula doon sa itaas kung ano ang makikita ko doon. Malapit na mag tanghali wala na dapat tayong sinasayang na Oras.” At may kinuha si Tony sa bag nito. “Gamitin niyo itong isang radyo. Nasubukan ko na iyan at gumagana pa. Na set ko na rin iyan dito sa isa pa. Mag radyohan na lang tayo.” At inabot kay Angel ang radyo na nakita nila.

Nagpaiwan ang dalawa, Angel at Benson. Bumalik naman sina Nicolo at Tony.

“Pare biscuit, ito na lang natira sa akin.” Pag alok ni Benson ng pagkain kay Angel.

“Salamat pare,  ok pa ako. Kamusta na kaya sina Cris. Nag aalala na ako ng subra sa kanila.” -Angel.

“Ewan pero , malakas ang kutob ko na may kinalaman talaga dito si Nicolo pare, napapansin ko ang pag iiba ng kanyang kilos nitong mga naka lipas na araw.”- Benson

“Anong ibig mong sabihin?” -Angel.

“Hindi lang ako kumikibo, pero nag mamatyag din ako. Naalala mo noong nawala sa gubat si Lester. Ganitong ganito rin iyon. Ang kinaibahan lang nasa isla tayo ngayon. Ang maskara na nakita natin sa bag, itong radyo na ito. May ganito rin noon si Nik sa kanyang bag. Pero sabi niya kay Lester iyon. Pero buong byahe noon mag kasama kami ni Lester. Ako ang tumulong sa kanya magligpit ng kanyang mga gamit at alam ko hindi iyon sa kanya.” Pagbalik tanaw ni Benson.

“Pero nakita natin na hawak iyon ni Lester, at sinuot niya pa nga iyon diba? At nang Gabi na mangyari ang lahat. Si Lester lang ang wala doon sa atin. Wala na rin ang maskara. At nakita natin ang radyo noon sa bag ni Lester. Mas naniniwala akong si Tony ang may pakana nito ngayon, gusto niya ibalik sa ala ala natin ang nangyari sa kanyang kapatid.” Ang paniniwala parin ni Angel.

Samantala, nababalot na ng takot at pangamba si Kurt sa kanyang sarili. Wala itong alam sa mga sumusunod na magaganap. Nakaramdam na lang ito ng pag alog sa kanyang kinauupuan.

“Saan kaya ako dinala ni Hero. Ano na naman kaya ito. Naririnig ko ang mga alon. …Nasa bangka ba ako?” Ang tanong ni Kurt sa sarili. Naka piring parin ito at may busal sa kanyang bibig. Nakatali sa ang mga kamay nito sa likod.

Narinig nalang nito na may natumba sa kanyang tabi. Dahan dahan nitong inabot ng kanyang paa, para kapain kung ano ito. Nasagi ng kanyang paa ang buhok at ulo.

“Shit, sino ito…sino na naman kaya ito. Sigurado akong tao ito.”…sa isip ni Kurt.

Gamit ang kanyang paa, pilit Niya ginigising ang tao sa kanyang tabi. Wala rin itong malay. Tulad niya may piring din ito sa mga mata, may duct tape sa bibig at naka talikod ang mga kamay na naka tali.

Nang nararamdaman na lang ni Kurt na gumagalaw ang kanilang kinalalagyan. Isang andar ng makina pa ang nag pa panic sa kanya.

Sakay si Kurt ng isang malaking bangka. Nag pupumiglas si Kurt, ngunit ang hindi naririnig ang paghingi nito ng tulong.

“Halika pare, doon tayo sa banda roon. Unti unti nang nangangagat ang sikat ng araw.” Inalalayan ni Benson si Angel at sumilong sa naka usling bato para maka pag sukob mula sa init ng araw.

Nahiga si Angel sa buhangin at nakatingin sa langit. Malalim ang iniisip. Tumabi narin sa kanya si Benson.

“Matanong ko lang pare bakit bigla kayo nanlamig ni Nik sa isa’t isa?” Biglang tanong ni Benson kay Angel.

“Bakit mo naman naitanong iyan?”- Angel

“Wala lang napansin ko lang, best friend kasi kayo. After kasi ng Lakawon natin, kapuna puna Ang gap niyo sa isa’t isa.” - Benson

“May mga bagay lang talaga na mahirap e kuwento pare. At sa amin na lang iyon.”- Angel.

Kung sa tagalan lang pagsasama, ang samahan nina Angel at Nicolo ang pinaka matagal na sa kanilang grupo. Mag best friend na Ang dalawa bago pa nabuo ang kanilang samahan. Si Angel ang tipo ng tao na hindi nilalayuan ng gulo, at si Nicolo ang taga salo ng trobol nito. Handang e sakripisyo ni Nik ang kanyang buhay para lang kay Angel. At naging solid ang kanilang pagiging magka ibigan. Hanggang sa nangyari ang bagay na mag lalagay ng lamat sa kanilang samahan.

“Oh ikaw pala Nik, iihi ka rin.” Tanong ni Angel kay Nicolo.

“Ah eh oo, kanina pa nga ako ihing ihi.” -Nicolo.

Napangiti na lang si Angel kay Nicolo nang tumabi ito sa kanya at doon na rin umihi. Napa titig din si Nicolo kay Angel at ngumiti ito.

“Hayop na titi yan pare, tigas na tigas ah. Iihi ka lang ba talaga?‘’ nang makita ni Angel ang tayong tayo  na titi ni Nicolo. “ Ang libog mo pare, sino ba ang ini imagine mo diyan?” Tanong pa ni Angel na natatawa.

“Ikaw pre.” Mahinang sagot ni Nicolo

“Ano, tarantado. Bilisan mo na nga diyan, iniwanan na nila tayo. Nag zipper na si Angel.

Bigla nalang ninakawan ng halik ni Nicolo si Angel sa pisngi. Nabigla si Angel at naitulak si Nik. “Putang Ina pare, bakla ka ba? Bakit mo ako hinalikan?” Tanong ni Angel na galit.

“I love you pare, please pag bigyan mo ako”. Umakto pang hahalikan nito muli si Angel ngunit pumalag na ang isa. Umatras ito.

Biglang nadulas si Angel at natumba ito. Lumapit si Nicolo sa kanya, pinag papawisan ito. Agad nitong hinalikan sa labi si Angel. Nagpangbuno ang dalawa. Pero hindi maawat si Nicolo sa balak nitong gawin sa kaibigan. Pilit nitong hinuhubaran ng pantalon si Angel habang hinahalikan ito sa labi.

“Putang Ina ka Nik, huwag mo akong piliting saktan ka. Nik ano ba? Bakit mo ito ginagawa? Nababakla ka na ba sa akin?” Ang pag pupumiglas ni Angel.

“Mahal kita pare, pagbigyan mo na ako. Nababaliw na ako sa iyo. Sige na pare, masasarapan karin dito.” At tuluyan nang nailabas ni Nicolo ang titi ni Angel. Pinag buti niya ang pag himas at pag jakol kay Angel Hanggang sa nabuhayan ito.

“Puta ka Nik, ano ba ang nangyayari sa iyo, shiit ang galing mo. Aahhhh.” At napa ungol na lang sa sarap si Angel nang sinimulan na itong chu pa in ni Nicolo. Halos mabaliw si Angel sa galing ni Nicolo sa pagkain sa kanya.

Nang tuluyan nang sumabog si Angel, agad itong nag suot ng kanyang pantalon. At iniwan si Nicolo.

“Angel Mahal kita, Angel…I’m sorry.” Ang tanging tawag na lang ni Nicolo sa kaibigan.

Sa nangyari hindi na nagkikibuan ang dalawa.

Bumangon sa pagkakahiga si Angel,

“Bakit ka napapayag na makipag sex kay Banjo? Mahal niyo ba ang isa’t isa? Tanong ni Angel.

“Malibog lang kami pareho ni Banjo.” Natatawang sagot ni Benson.

“Ibig sabihin, grupo tayo ng mga malilibog.” Napangiti lang si Angel.

Ipinatong ni Benson ang kamay nito sa hita ni Angel. At marahan nitong pinisil. Napatingin ito kay Angel.

“Ang kamay mo pare,” nang mapansin ni Angel.

“Baka lang naman pare, nandito lang ako.” Natawa na lang ang dalawa.

“Pag iisipan ko.” Tumayo si Angel at naglakad sa dalampasigan.

“Sandali pare, doon ,…may tao.” Si Benson habang nakaturo sa parte ng kuweba.

“Shit”- napamura na lang si Angel ng mapansin ang suot ng nakita nilang tao.

Nakatayo ito sa may batuhan na nakatitig lang sa kanila. Wala itong pantaas na suot. At naka suot ito ng maskara.

“Ang maskara na nakita natin sa loob ng bag.” Ang napansin ni Benson.

• THE CALL -

Nakatakbo na papasok ng gubat ang nakamaskara bago pa man nahabol nina Angel at Benson.

“Ang tao na iyon hindi iyon si Hero, wala siyang sugat sa gilid.” Ang napansin ni Angel.

“Bakit nasa kanya ang maskara? Hindi kaya tama hinala natin pare?” Ang sabi ni Benson

“Hindi si Nik o si Tony pare, Kilala ko ang mga katawan nila. Iba ang nasa isip ko.” Ang napapaisip na si Angel.

“Ano? At sino?” - Benson .

“Saan niyo ba nilagay ang maskara?” Tanong ni Angel.

“Hindi ko alam, ang naalala ko noong binato mo kay Tony ang bag naroon pa ang maskara, pero nasa kay Tony ang mga radyo, malamang nasa kanila din bag, pati na ang maskara.” -Benson.

“Pinag lalaruan lang tayo pare, hindi iyon ang maskarang nakita natin. Kung di kapareho lang. Mukhang kilala ko na siya.” Biglang sabi ni Angel.

“Kilala mo, sino pare?”- Benson

“Tulungan mo ako bumalik tayo sa kabila, may gusto lang akong kumpirmahin.

Hindi sinagot ni Angel ang tanong ni Benson. Naglakad pabalik sa loob ng gubat nang tumunog ang dala nilang radyo. Agad sinagot ni Angel, ngunit bigla na lang ito nawala. Sa akalang sinisibukan lang ni Tony ang signal. Binalewala lang iyon ni Angel at nag patuloy sila ni Benson.

Samantala naramdaman na ni Kurt na gumagalaw na ang kasama nito. Hindi narin ito mapakali sa kanilang kinaroroonan. Nasa isang malaking bangka ang mga ito at nananatiling naka gapos.

Umungol ang katabi ni Kurt. Agad niya itong kinapa gamit ang kanyang paa ,at tinulungan na maka tayo. Ngunit hirap din ito. Muling may lumapit sa dalawa upang tanggalin ang mga takip nila sa bibig. Una si Kurt.

“Hayop ka Hero, putang Ina ka! Pakawalan mo kami dito! Ano ang gagawin mo sa amin?! Saklolo!!!” Sigaw ni Kurt nang matanggal ng busal sa bibig.

“Kurt, ikaw ba iyan?”-

“Banjo?”-

Si Banjo ang isa sa kasama ni Kurt sa bangka. Hinayaan sila ng taong nag tanggal sa kanila ng takip sa bibig. Sumisigaw sila ng tulong ngunit balewala rin.

“Banjo pare, paano ka napunta dito sino ang nag dala sa iyo dito?” Tanong ni Kurt.

“Nakita ko si Cris sa kabilang isla may kausap siyang lalake, pabalik na ako para sabihin sana sa kanila ang nakita ko nang may pumalo sa ulo ko. At nandito na ako?” Kuwento ni Banjo.

Nagulat si Kurt sa sinabi ni Banjo.

“Si Cris ang nasa likod nito lahat? Putang Ina ka Cris mapapatay talaga kita.” Nang matuklasan ito ni Kurt.

Muling bumalik sa kanila ang lalaki muling binalik sa kanila ang kanilang mga busal.

“Tama na muna iyan, mahalaga may alam na kayo. Pero ang iingay niyo sakit niyo sa tenga.” Ang sabi nito sa dalawa.

“Hindi iyon boses ni Cris o kay Hero, ibang tao ito, sino na naman ito?” Sa isip ni Kurt.

Narating na nina Angel ang lawa, nandoon parin ang gamit na iniwan ni Banjo hindi iyon nagalaw.

“Tama ang hinala ko, all this time pinaglalaruan niya lang tayo.” Ang galit na si Angel.

“Si Banjo? Sure ka pare? Pero paano? Halos magkasama na kami ni Banjo simula noong nawala ka dito sa gubat. Kasama din natin siya noong nawala si Cris.” Ang hindi makapaniwalang si Benson.

“Plinano niya ito lahat, sa simula pa lang para magkagulo tayo. Si Banjo ang nakita natin kanina.” Ang siguradong si Angel.

“Pero bakit niya naman gagawin ang mga ito. Para paglaruan lang tayo, pag tripan ganun? “ - Benson

“Hindi ko alam kung ano ang dahilan niya, pero ngayong alam ko na si Banjo ang kasabwat ni Hero. Kampante na ako na walang masamang nangyari sa dalawa. “ Sabi pa ni Angel. Bumalik ang dalawa sa dalampasigan at doon hintay ang tawag ni Tony at Nicolo.

Muling tumunog ang radyo ni Angel.

“Pare, dinig mo ba ako?” Si Tony sa kabila.

“Medyo pa putol putol pare, pero rinig kita.” Sagot ni Angel.

“Alam ko na kung sino ang kasabwat ni Hero…” At nawala muli si Tony.

“Oo pare, alam ko na rin kung sino, pare nandiyan ka pa ba?” Hindi na narinig ni Angel si Tony.

“Kilala mo na kung sino?” Biglang nagsalita si Nicolo. Nagulat si Angel nang makita ito.

“Ikaw pala Nik, akala ko ba magkasama kayo ni Tony? At anong nangyari diyan?” Nang makita ni Tony ang duguang t-shirt ni Nicolo. May sugat ito sa kamay.

“Na tisod ako sa mga bato doon kanina at nasagi sa matalim na sanga ang kamay ko kaya ito. May sugat. Sabi mo Kilala mo na? Sino ang tinutukoy mo pare” tanong ni Nicolo

“Hindi pa ako sigurado, pero mukhang alam ko na kung sino. Bakit mo nga pala iniwan doon si Tony. Si Banjo nakita niyo ba?” Tanong ni Angel.

“Magkahiwalay kami ni Tony, hindi ko rin nakita si Banjo kaya minabuti ko na lang na bumalik dito.” Paliwanag ni Nicolo sa tanong ni Angel.

“Paano mo na laman na bumalik kami dito?” Tanong muli ni Angel

“Hindi ko alam na nandito rin kayo, nagbabasakali lang ako kung nandito si Banjo. Pero kayo ang nadatnan ko dito. Bakit ang dami mong tanong, pinag dududahan mo rin ba ako.?” Iniwang salita ni Nicolo at iniwan si Angel.

Nang maka alis na si Nicolo, lumapit kay Angel si Benson.

“Ano ang nangyari doon. Bakit duguan ang kanyang damit?” Patatakang tanong ni Benson.

“Nasugatan daw siya nang madulas doon sa gubat.” Sagot ni Angel, nakatingin lang ito kay Nicolo. May namumuong mga katanungan sa kanyang mga mata.

Muling tumunog ang radyo. Agad iyon sinagot ni Angel.“Tony naririnig mo ba ako,?”

“Pare, magingat kayo, si Nik..” muli na naman naputol at nawala ang koneksiyon.

“Buwesit bakit pa kasi pa putol putol.” -Angel

“Ano ang ibig niyang sabihin, ano si Nik? Bakit tayo mag ingat?” Pagtataka ni Benson.

Naguguluhan na si Angel sa mga nangyayari. Nilapitan nito si Nicolo. At nagulat ito nang makita si Nicolo nang magtanggal ng damit. May sugat din ito sa tiyan. Doon pala nanggaling ang kanyang mga dugo sa damit.

“Ano na naman iyan, ano ba talaga nangyari sa iyo?” Tanong ni Angel.

“Huwag kang mag tanong as if concern ka.” Sagot ni Nicolo.

“Hindi lang ako nagtatanong dahil concern ako sa iyo. Nagtataka ako bakit nagka sugat ka diyan?” - Angel.

“Nadulas nga ako diba, maraming baling sanga sa gubat. Doon ko ito nakuha. Ok na? Kung nag dududa ka sa akin, huwag mo iwala ang mga mata mo sakin. Baka mawala din ako bigla.” Nakangiting sagot ni Nicolo.

“Gago ka ba, bakit may kinalaman kaba talaga dito?” - Angel.

“Easy lang pare, kunti na lang mahahalikan mo na ako.” Tinulak nito si Angel. At tumayo. “Akala ko ba may ideya ka na? Mukhang lahat kami dito pinag dududahan mo na. Pare tayo na lang natitira dito. Kung wala kang tiwala sa akin, fine hindi ko naman inaasahan iyan. Nakikipag plastikan lang naman tayo dito diba? You don’t really like me here.”

“Hindi lang ito about us Nik, nagkalinawan na tayo sa bagay na iyan kung tungkol pa rin sa atin ang pinupunto mo. Ne reject mo na ang alok ko sa iyo. Kaya wag mo ibalik sa akin na hindi kita gusto. Tapos na ang sa atin. Mga kasamahan natin ang inaalala ko dito hindi ang tungkol sa ating dalawa.” Tinalikuran ni Angel si Nicolo at bumalik kay Benson.

Tanghali na ngunit wala nang tawag galing kay Tony, hindi parin bumabalik si Banjo. Nakaramdam na nang gutom ang tatlo. Umalis si Nicolo at iniwan ang dalawa. Nag hanap ito ng puno ng buko. Nilabas naman ni Benson ang pamingwit nito at pumunta sa batuhan para manguha ng isda.

Naiwan si Angel na kinakalikot ang hawak na radyo. Nang ma kontak nito ang radyo ni Tony.

“Tony, pare… naririnig mo ba ako. Ano na ang status mo diyan? Pare come in” pagtawag ni Angel.

“Sorry pare, mukhang iniwan na kayo ng kasamahan mo.” Ibang boses ang sumagot sa radyo.

“Sino ito?! …nasaan si Tony?!” At nawala muli ang koneksiyon.

• BAD DAY -

January 18, 2021, 3:15 nang hapon.

“Narating na natin ang huling camp site, bukas na tayo pupunta ng talon. Mag set up muna tayo ng mga tent natin. Mukhang aabutin na tayo dito ng ulan. Sina Lester at Cris?” Si Tony nang marating na nila pang apat na camp site.

“Napansin ko kanina, doon sila pumunta. Dala ni Cris ang camera ko baka mag pi piktsuran ang mga iyon. Alam mo naman iyang kapatid mo panay ang palit ng profile picture sa Facebook.” Sabi ni Kurt at nginuso ang papunta sa may falls.

“Parehas lang sila ni Cris, mahilig mag post ng mga mukha sa mga social media accounts nila. Si Cris subrang obsess sa kanyang sarili. Puro mukha at katawan lagi ang naka bilad sa mga IG stories niya at posts. Bagay talaga mag sama ang dalawang iyon.” Sabat naman ni Banjo habang nag aayos ng kanyang tent.

“Pare, ang tahimik niyo naman masyado diyan ni Nik. Baka ma nuno kayo diyan.” Pansin ni Tony kina Angel at Nicolo na kanina pang tahimik.

“May LQ ba kayo, naku pag usapan niyo na iyan. Mahirap kumain kapag may tampuhan.” Kantiyaw ni Kurt sa dalawa at sinbayan pa ng mga kasama ng tawa.

“Masakit lang ang singaw ko kaya hindi lang ako masyado nagsasalita. Kayo talaga ang kalalake niyong tao mahilig kayo gumawa ng issue.” Sagot ni Nicolo.

“Ano ba kasi kinain mo kanina at nag kasingaw ka? Wala naman iyan kagabi ah?” Natatawang tanong ni Tony.

“Baka naka kain ng mais na manamis namis.” Malamang biro ni Banjo at tawanan muli ang lahat. Napangiti naman si Nicolo na bahagyang sinulyapan si Angel.

Wala itong reaksiyon sa mga biro sa kanila ng mga kasama. Seryuso parin ito habang ginagawa ang kanyang tent.

“Pare samahan mo ako manguha ng mga kahoy at sanga para gagamitin natin mamaya.” Tinawag lang ni Angel si Benson at niyaya itong manghoy. Umiwas muna ito sa mga kasama.

“Ano ba ang nangyari doon? Kanina lang mag kasama kayo ah? Mukhang masaya pa naman kayo kanina?” Nilapitan ni Tony si Nicolo at kina usap.

“Ewan ko nga doon baka may problema lang ang tao, nakita ko kasi kaninang may kausap siya sa cellphone niya. Baka nag away sila ng girl friend niya.“Tanging sagot ni Nicolo.

Samantala narating ng dalawa ang unang talon ng Lakawon . Namangha ang dalawa Cris at Lester sa pinamamalas na ganda ng nasabing talon. Salitan sila sa pag kuha ng litrato. Nang muntikan na madulas at mahulog si Cris sa kitatayuan nitong bato, buti na lang at nahawakan ito ni Lester sa kamay at hinila pabalik sa kanya. Natumba silang dalawa at napadagan si Cris sa katawan ni Lester.

Biglang nagkatinginan ang dalawa, mata sa mata. Natigilan ang dalawa sa ganoong posisyon nang biglang hinalikan ni Lester si Cris sa labi. Nabigla si Cris sa ginawa ng kaibigan, kaya agad din itong umalis sa ibabaw ni Lester at humiga sa tabi nito. Nakahiga ngayon ang dalawa sa malapad na bato habang naka tingin sa langit.

“Sorry,” si Lester ang bumasag sa katahimikan nilang dalawa.

“Para saan iyon? Ano ang ibig sabihin nun?” Nagsalita na rin si Cris.

“Gusto kita pare.” Sagot ni Lester

“Paanong gusto? Bakla ka ba pare?” Tanong muli ni Cris.

“Hindi ko alam, nag kaka girlfriend din naman ako pero nagkakagusto rin ako sa mga lalake, At…, gusto kita pare. Masaya ako kapag Ikaw ang kasama ko. Bakla na nga siguro ako.” Tugon ni  Lester.

“Bakit ako? Anong nakita mo sa akin bakit mo ako gusto?” Ilang katanungan pa mula kay Cris.

Kinuha ni Lester ang cellphone nito at may pinakita kay Cris.

“Sino siya?” Nang makita ni Cris ang picture ng isang lalake na kasama si Lester.

“Siya si Mark kapatid ng girlfriend ko at naging boyfriend ko.” Kuwento ni Lester, nagulat si Cris sa sinabi ng kaibigan.

“Kapareho mo siya pare, mag kasing taas at parehas din ang pangangatawan niyo. Nang makilala kita muling nabuhay ang puso ko na magkagusto muli sa isang lalake. Nakikita ko si Mark sa katauhan mo.” Dugtong pa ni Lester.

“Nasaan na siya ngayon?” - Cris

“Wala na kami mga three years na, at hindi ko na siya nakita simula noong magpaalam siya sa akin. “- Lester.

“Bakit naman kayo nag kahiwalay, paano ang girlfriend mo?” -Cris

“Nagpakamatay ang girlfriend ko nang malaman niya ang tungkol sa amin ng kuya niya. At dahil doon sinisi ni Mark ang sarili sa nangyari sa kanyang kapatid. Mahal namin ang isa’t isa pero pinili niyang wakasan ang relasyon namin. Siya ang unang lalaking minahal ko. At nangako ako sa sarili ko na hindi na muli mahuhulog sa mga lalake until I met you. Kuhang kuha mo ang ugali ni Mark.” Tumingin si Lester sa mukha ni Cris at hinawakan ang pisngi nito.

“Hindi mo pa ako kilala, paano kung hindi pala ito ang totoong ugali ko. Magugustuhan mo pa kaya ako?” Tumingin din si Cris sa mukha ni Lester.

“Tatanggapin ko parin kung ano ka, ikaw kaya mo bang tanggapin ang tulad ko pare?” Tanong ni Lester.

“Susubukan ko” at hinalikan ni Cris sa labi si Lester.

Malugod na tinanggap ni Lester ang mainit na labi ni Cris. Muli itong pumaibabaw sa katawan ni Lester at nag simulang maghubad ng kanyang suot sa katawan. Ganun din ang ginawa ni Lester.

At sa malapad na bato, nagsalo ang dalawang lalake sa saliw ng pagnanasa.

Samantala tapos na ang lahat sa pag ayos ng kanilang mga tent maliban na lang kina Cris at Lester na kasalukuyang nag papakasarap sa isa’t isa.

Naghanda ng mainit na kape si Banjo para sa lahat. Kumuha ito ng isa at inabot kay Angel.

“Wag naman sana tumuloy ang bagyo bukas, sayang din ang hirap natin sa pag akyat dito kung uulanin lang din tayo bukas.” - Banjo

“Ang sabihin mamaya, tingnan mo ang langit ang bigat bigat na ng ulap, any moment babagsak na iyan.  Kaya bilasan na natin ang kapeng ito at para maumpisahan na natin ang pagtagay. Kasi kapag inulan na tayo. Kanya kanyang tago na lang tayo sa mga tent natin.” - Kurt

“Teka lang wala pa ba ang dalawa? Hindi pa nila ayos ang mga tent nila ah” pansin ni Tony.

“Ayosin na lang natin ang tent ng mga iyon pare, mukhang nawiwili na Ang mga iyon doon. Saan ba ang mga gamit nila.”  tumayo ito at kinuha ang bag ni Lester para Kunin doon ang tent. Nang lumapit sa kanya si Nicolo.

“Ako na diyan pare, ayusin mo na lang ang kay Cris.”- kinuha ni Nicolo ang bag ni Lester at nilabas ang tent doon. Bigla itong napatingin kay Banjo at kinuha ang jungle knife nito sa beywang “pare huwag kikilos” sabi nito kay Banjo habang na kataas ang kamay na may hawak na kutsilyo.

“Pare Teka lang ,ano ang gagawin mo? Ano kasalanan ko sa iyo.” Natakot ito kay Nicolo. Dahan dahan itong lumapit kay Banjo at bigla nitong hinagis ang hawak na kutsilyo.

Nakita iyon ng iba, at pati sila nabigla sa ginawa ni Nicolo.

“Mag ingat kayo, gubat ito. Maraming mga ahas.” Sabi ni  Nicolo Sabay hugot ng kutsilyo sa ulo ng cobra.

“Tang Ina pare akala ko papatayin mo na ako. Tinakot mo naman ako.” Ang pawisang si Banjo.

“Patay ka talaga kung gumalaw ka. Kilos mo lang ang binabantayan ng ahas. Buti na lang napansin ko agad.” At bumalik na sa pag aayos ng tent si Nicolo.

“Ang lupet mo pare, may talent ka pala sa pang ha-hunting, sapol mo talaga ang ulo.” Si Kurt habang tiningnan ang Patay ng ahas.

“Mukhang solb na ang pulutan mo mamaya pare, inihaw na cobra” - Tony.

“Bahala na wala tayong pulutan, hindi ko talaga masikmurang kumain ng ahas.” - Banjo

“Kasi nga pare, ibang ahas ang kinakain mo diba?” Pang aasar pa ni Kurt at tawanan lang ang lahat.

Nakamasid lang sa kanila si Angel , hindi ito nakikisali sa kanila. Lumapit si Nicolo sa kanya at inabutan ito ng tinapay. Na tinanggap naman nito.

“Galit kaba sa akin?” Tanong ni Nicolo

“Huwag muna tayong mag usap. Gusto ko mapag isa.” Tugon ni Angel.

“Ok , pero puwede ba huwag mo na mang idamay ang iba, apekdao sila sa kinikilos mo. Napapansin ka nila. Huwag mo naman sirain ang araw nila dahil lang sa akin.” At iniwan na ni Nicolo si Angel.

Kakarating lang ng dalawa Cris at Lester nang bumagsak ang malakas na buhos ng ulan.

• GAME -

Lumapit si Benson kay Angel nang makita itong hindi mapakali habang hawak ang radyo. Tinatawag ang pangan ni Tony. Ngunit wala na ditong sumasagot.

Galit na nilapitan ni Angel si Nicolo. “Nasaan si Tony, ano ang ginawa mo sa kanya?!”

Kalmado lang na sumagot si Nicolo at itinanggi ang mga paratang ni Angel. Pagtuloy lang ito sa paglilinis at paggagamot sa kanyang sugat. Ngunit hindi tumigil si Angel sa pagpiga ng tanong dito sa kaibigan. Hanggang sa na pikon si Nicolo at kwenilyuhan si Angel.

“Ibuntong mo na lahat sa akin ang mga hinala mo!. Ganyan ka naman talaga diba? Lahat na lang ng nakikita mo na puwedeng sisihin, sinisisi mo. Ngayong wala na dito si Tony ako naman ngayon? Noon pa man sa ibang tao mo na pinapasa ang mga kasalanan mo. Lumabas ka lang mabuti sa mata ng iba. At Kahit na may nasasaktan kang iba. Sino ba ang nag pasimula nang lahat ng ito. Hindi ba ikaw? Kung hinayaan mo na lang sana ang mga gamit natin. Hindi na tayo umabot sa ganito. May pa goal goal kapa kasing nalalaman. Hindi kaya ikaw talaga may gawa nito at pinapaikot mo lang kami?! Huwag kang duwag, Patunayan mo, huwag kang puro hinala.” At umalis si Nicolo bitbit ang kanyang bag. Natahimik naman si Angel sa tabi.

“Pare saan ka pupunta, huwag ka nang humiwalay sa amin.” Pagtawag ni Benson.

“Mag kanya kanya na tayo, baka magkatotoo pa ang binibintang niyo sa akin. Mahirap na.” Ang papalayo nang si Nicolo.

“Pare, pigilan mo siya, tatlo na nga lang tayo natira dito mag ka-kanya kanya pa tayo?” - Benson

“Kung gusto mo sumunod sa kanya, sundan mo siya.” -Angel

“Naman pare, ginawa mo naman akong bata niyan. Siyempre dapat buo tayo. Paano kung isa na naman sa atin ang mawawala? Pare tumatakbo ang Oras, ilang Oras pa at Gabi na naman at nandito parin tayo. Hindi ito ang Plano natin dito diba? Nasaan na ang solid nating samahan? Alam ko may personal kayong di pag uunawaan ni Nik. Pero please naman pare, kinakabahan na ako sa sitwasyon natin ngayon.” Ang pag aalinlangan ni Benson.

“Makakaalis tayo dito, buo man tayo o hindi na.” At tumalikod na naglakad palayo si Angel.

Samantala, tumigil ang sinasakyang bangka ng dalawa, Kurt at Banjo. Alam nila ito dahil hindi na gumagalaw ang sinasakyan nila. Pinababa sila ng isang lalaki at pinalakad. Walang magawa ang dalawa kundi sumunod na lang sa utos sa kanila. Wala silang nakikita dahil sa mga piring nila sa kanilang mga mata.

Isang di pamilyar na boses ang narinig nila. “Hindi na ako makapag hintay na masimulan na ang laro. Na miss ko tuloy ang huling bakasyon natin dito.”

“Kunting Oras pa, at mag sisimula na ang na miss nating laro. Tamang tama, kaka tanggap ko lang ng Balita, may paparating na bagyo mamayang Gabi. Mas magiging maganda ang mga magaganap mamaya.” At nag halikan ang dalawang nag uusap na lalake.

Nagpupumiglas sa kanilang kinalalagyan ang dalawa Kurt at Banjo, na tila ba ay Kilala nila ang boses ng isa sa kanila.

Alas tres na ng hapon wala paring senyales ng magandang Balita para sa dalawang natira sa dalampasigan.

“Ano ang ginagawa mo?” Tanong ni Angel kay Benson nang makitang binubuo muli ang tent nito.

“Hindi ko kayang matulog sa buhangin lang, na nakatingala sa langit nag hihintay sa wala at papakin ng mga lamok habang dilat kasi gutom. Pare, trap na tayo dito. Palubog na Ang araw at nandito parin tayo walang ka edi- ediya sa mga mangyayari next. Hindi ito ang bakasyon na gusto ko pare. At I made my mistake na sumama pa ako dito.” - Benson.

“Makaka alis tayo dito. Magtiwala ka pare.”  Buong tiwala ni Angel na makakaalis sila sa isla na iyon. Ngunit nag karoon na nang pangamba at pag aalinlangan si Benson sa mga nayayari sa kanila. Nawawalan na rin ito nang pag asa.

“Dapat kanina pa tayo naka alis pare, dapat kumpleto na tayo ngayon. Pero asan na, hindi na tayo binalikan dito. Nawawala parin Ang mga kasama natin. Wala na tayong natirang supply dito. At habang tumatagal tayo dito. Mas magiging mahirap pa ang mangyayari. Nakita mo iyon. Ang laki, ang lawak ng ulap na iyan. At ang itim itim. Any moment babagsak na iyan. Dumating man dito ang sundo natin. Hindi rin tayo makakaalis dito. Pare ano ba itong nangyayari? Bakit nagkaganito ang Plano?”- Benson

“Mayroon talagang sumabutahe sa atin, at kapag na Kilala ko na siya. Makikita niya.” Ang galit na si Angel.

“Sino pare? Si Banjo? Si Cris?,si Tony ,si Nik,si Kurt? O baka pati ako pinag dududahan mo na rin. Pare hindi nakakatulong ang mga hinala natin sa kanila. Hindi tayo makpag isip ng solusyon dito. Baka tama talaga si Nik, gusto mo sisihin ang lahat para paniwalain kami na biktima karin, pero ang totoo may alam karin sa lahat.” Panunumbat ni Benson.

“Putang Ina pare, sa tingin mo ba sasadyain kong pilayin ang sarili ko para paglaruan kayo? Pare, wala akong kinalaman dito at hindi lang ako ang nag dududa sa atin. Lahat tayo nag dududa sa isa’t isa. Ngayon ipaliwanag mo sa akin kung bakit tayo na lang ang nandito? Pare gusto ko nang umuwi. Kung ok lang ako. I would go there , at lalanguyin ko ang dagat na iyan maka alis lang dito para makahingi ng tulong. Dahil higit pa sa alam niyo, mahalaga kayo sa akin at Mahal ko ang samahan natin. Masakit na pag dudahan ko ang lahat, pero wala akong magawa. Wala akong clues at may pilay pa ako. Alam mo ba ang pakiramdam na wala kang magawa? Na pabigat sa lahat? Pare kung alam mo lang kung ano ang nararamdaman ko. Pero kailangan ko ipakita na hindi ako takot.” At biglang bumuhos na lang ang luha kay Angel. Agad naman siyang niyakap ni Benson ng mahigpit. At humingi ng dawat dito.

“Sorry pare, kakayanin natin ito. Hahanapin natin sila.” Ang sabi ni Benson.

Lingid sa kanilang dalawa mula sa malayo may mga matang naka masid sa kanilang dalawa.

“Ang sweet naman, nakakaiyak. Sayang, Masaya sana kung lahat kayo malayang nakakatakbo. Pero ok lang malay natin, “- sabi ng isang lalake.

“Dalawa lang sila, wala iyong isa.” - sabat ng isa pa.

“Hayaan mo na, sapat na Ang tatlo para simulan ang laro.”-sagot ng nauna.

“Paano kung makaligtas sila at mag sumbong sa labas?”- tanong ng pangalawa.

“Ilan na ba ang nakakalabas dito, mula noon?” -balik na tanong ng nauna.

“Wala”- at ngumiti ito.

“Paano si Hero? Mukhang wala na akong tiwala sa kanya. Baka siya ang mag papahamak sa atin?”-pag aalinlangan ng pangalawa.

“Laruan lang din natin siya, diba?”- tugon ng nauna, hinawakan nito ang mukha ng kausap at nilaro ng daliri nito ang labi ng isa.

“Ibig bang sabihin, kasali siya sa laro?”- may galak ang tuno nang pananalita ng pangalawa.

“Kailangan natin ng daga, para habulin ng pusa.”- ang bulong ng nauna sa pangalawa, sabay dila nito sa kanyang tenga.

At nag tawanan ang dalawa habang nakatingin sa baba kina Angel at Benson.

Tinulungan ni Angel si Benson na itayo ang kanilang tent. Alam nila ang unos na paparating kaya siniguro ng dalawa na hindi mapapano ang kanilang masisilungan. Ubos na ang dala nilang pagkain at tubig kaya nag hanap ang dalawa ng pang alternatibo. Nanguha ng buko si Benson, at inipon iyon sa loob ng kanilang tent. Ang iba sinibak ni Angel at inipon ang lamang tubig nito sa kanilang dalang jag. At ang mga laman kinayod nila para kainin. Ang iba ginawa nilang pang pain sa isda.

“Mukhang matatagalan talaga tayo dito. At kailangan busog tayo habang nag hihintay sa himala na dumating. Halika pare sabayan mo ako mang huli ng isda.” At inalalayan ni Benson si Angel at sinama sa puwesto nila dati ni Banjo sa may batuhan para ma mingwit ng isda.

“Parang cast away ang dating natin ngayon sa isla na ito. Survival kong survival. Buwesit pa kasi itong pilay ko.”-Angel

“Hayaan mo lang pare, makikisama rin sa iyo ang pilay mong iyan. Nagagalaw mo naman diba?” -Benson

“Medyo, pero may kirot parin at masakit lang pag inaapak ko.”-Angel

“Sumampa ka sa likod pare, bubuhatin kita.” At umayos si Benjo ng payuko para pasanin si Angel.

“Tange, wag na pare, kaya pa naman. Sige lang Mauna ka lang nakasunod ako.”- pag tanggi ni Angel.

“Sige na, huwag kana mahiya pare, dalawa lang naman tayo dito. At isa pa kailangan natin bilisan ng makarami habang may liwanag pa. Na miss ko na rin kasi mag gym. Kaya sige na, dito kana sa likod ko.”-pangumbinse ni Benson kay Angel.

“Sige na nga, akin na ang dala mo ako na Ang hahawak niyan. Sabihin mo lang kung mabigat ako pare. Bababa ako.” At pumuwesto na si Angel sa likod ni Benson. Agad na hiwakan ni Benson ang mga binti ni Angel at tumayo ito. Nasa likod na nito si Angel.

“Ang gaan mo naman pala pare, sige kapit lang sa akin, kapit ka nang mahigpit.” At biglang tumakbo si Benson pasanpasan si Angel. Nag huhumiyaw ito at tumatawa. Napakapit ng mahigpit si Angel sa kanya sa pagkabigla nito.

Nagtatatakbo pa si Benson na tila eni enjoy ang sandaling pasan pasan ang kaibigan.

“Pare, akala ko ba nagmamadali tayo, ibaba mo na ako.” Ang saway ni Angel.

“Pare sumabay ka na lang sa akin. Gusto ko lang gumaan ang mood ko ngayon. Itaas mo ang mga kamay mo, lilipad tayo pare, ililipad kita…wooooooohhhhhhw!!!” Hiyaw ,sigaw at tawa lang si Benson. Para itong bata na nakikipag laro sa buhangin habang pasan pasan sa balikat nito si Angel.

Napapikit ng mata si Angel, pinakiramdaman ang hangin at gaya ng sabi ni Benson, tinaas nito at binuka ang mga kamay at sinabayan si Benson, nag sususmigaw ang dalawa na animoy mga bata na nag lalaro.

Sa maikling sandali nalimutan ng dalawa ang pangamba. Natuloy ang dalawa sa panghuhuli ng mga isda. Marami rami din ang nakuha nila sapat na para maitawid ng dalawa ang isang buong araw na pagkagutom. Inihaw ng dalawa ang mga nahuling isda at saka pinagsaluhang kainin.

Habang kumakain naisip ni Angel si Nicolo. Na kasalukuyan namang nagtatayo ng kanyang tent sa kabilang bahagi ng isla.

Natulog si Kurt sa kanyang kina uupuan. Nang may gumising sa kanya. Wala na Ang takip sa kanyang bibig kaya nag susumigaw ito. Bigla na lang itong sinampal ng taong gumising sa kanya.

“Hindi kita tinanggalan ng busal para mag ngangawa diyan. Kaya tumahimik ka, dahil wala rin naman tutulong sa iyo dito.”

Hindi pamilyar kay Kurt ang boses, ibang tao na naman ito. Rinig ni Kurt ang pagtalbog ng kanyang sigaw sa paligid. Ibig sabihin nasa isang lugar sila na may malawak na espasyo at may mga pader sa paligid.

“Hayop ka, sino ka? Ginaganito niyo kami” - Kurt

“Kumain ka na lang ,dami mo pang tanong, buka mo bibig mo susubuan kita. Kailangan busog kayo, para makapag laro kayo ng mabuti mamaya. Nganga.”-utos ng lalake kay Kurt habang pinapakain ito. Ngunit tumanggi si Kurt na kumain. Kaya napikon ang lalake at binalik ang busal sa bibig ni Kurt.

“Kung ayaw mong kumain bahala ka. Sinasayang mo lang ang pagpapakain ko sa iyo.”- saka umalis ang lalaki ngunit iniwan nito ang pinggan na may lamang pagkain sa tapat ni Kurt.  Kumulo bigla ang tiyan ni Kurt, gutom ito. Naamoy pa nito ang iniwang pag kain sa kanyang sardinas.

Kinapa ng kanyang paa ang naturang pagkain, nang masigurong nasa harapan niya ito. Tinumba nito ang katawan para maabot ng ulo niya ang pagkain. Nang makahiga na ito, agad niya kiniskis sa sahig ang kanyang nguso para matanggal ang busal niya sa bibig. Sinadaya ng lalake na luwagan ang pagkakatakip dito kaya agad na natanggal ni Kurt ito. Gamit ang kanyang pang amoy hinanap ni Kurt ang pagkain. Ngunit sa kanyang pagkikilos na sagi nito ang pinggan at natapon sa sahig ang laman.

Matindi na ang nararamdamang gutom ni Kurt kaya hinanap parin niya ang pagkain. Nang mahanap, gamit ang kanyang bibig kinain nito ang natapong kanin na may sardinas kahit na ito ay may mga lupa ng kasama.

May lumapit pang muli sa kanya, at bigla nitong sinipa ang natabig na pinggan at ang mga natapong kanin ay kanyang tinapak tapakan. Nararamdaman iyon ni Kurt.

“Sino kang hayop ka, Cris ikaw ba iyan?! Animal ka Cris bakit mo ito ginagawa?! Ano kasalanan ko sa iyo?!” Sigaw ni Kurt.

Pinaupo si Kurt pabalik ng lalake, nilapitan ito at binulungan. “Pasensiya na pare, nakikipag laro lang ako. Walang personalan. Trabaho lang.”

Hindi agad nakapag salita si Kurt nang marinig ang boses ng taong bumulong sa kanya.

• THE PLAYER -

Alas siete na nang tuluyang tumila ang ulan. Sa tindi at lakas ng ulan, nabasa lahat ng gamit na niwan nila sa labas. Buti n lang naitabi ni Benson ang mga nakuhang mga sanga ng kahoy at naipasok sa kanyang tent. Gamit ang mga iyon nag simulang mag set up si Angel ng siga. Pinalibot dito ang Ilan pang mga basang sanga para matuyo.

Nag lagay ng parang sabitan si Tony gamit ang mga napulot na kahoy sa gitna ng apoy, saka sinabit dito ang kalderong may lamang bigas.

Kanya kanyang labasan ng mga baong delata ang lahat, pati na ang kanilang mga pinggan ng masigurong luto na ang kanilang kanin.

Paikot sa may apoy kanya kanyang puwesto ang walo. Si Tony katabi sina Banjo at Angel, naka bukod naman si Nicolo na bahagyang naka pasok sa loob ng kanyang tent ang kanyang katawan.  Si Benson katabi naman si Kurt. At sila Lester at Cris naman sa kabilang banda na nag haharutan habang kumakain.

“Ang baboy mo kumain pare, ang ingay mo.” Puna ni Lester kay Cris habang pinagmamasdan itong kumain.

“Sino ba sa atin ang mas maingay kapag kumakain?” Bulong  naman ni Cris kay Lester, at nag kagat labi itong tumingin dito saka ngumiti.

“Ganun lang ako kapag masarap ang kinakain ko.” Sagot ni Lester na napangiti din kay Cris, alam nito ang tinutukoy ng isa.

“Ibig sabihin masarap ko?”  Pabulong muli ni Cris at ngumiti ito sabay tingin kay Lester habang pinapupungay ang mga mata.

Bigla itong siniko ni Lester nang mapansing nakatingin sa kanila si Tony.  “Umayos ka nga diyan. Bilisan mo ang pag kain diyan at mag na night swimming tayo.

“Gusto iyan. Sige, sasamahan kita.” At nagpatuloy sila sa kanilang pag kain.

Hindi rin nakaligtas sa mata ni Angel ang mga titig ni Tony sa kapatid nito at kay Cris.

“Ano ang iniisip mo sa dalawa pare?” Biglang tanong ni Angel.

“Bakit mo naman naitanong?” Si Tony habang tuloy lang sa pagkain.

“Kanina kapa nakatingin sa kanila. Nag dududa ka ba sa kanila?” Si Angel.

“Nasa edad na siya, alam niya na ang kanyang ginagawa. Kung ano man meron sila, sa kanila nayon. Wala na akong paki alam.“tugon ni Tony. “Kayo ni Nik, kamusta kayo?” Balik na tanong ni Tony kay Angel.

“Ok naman ah, bakit may problema ba sa amin ni Nik?” Ang kunwaring ok lang na si Angel.

“Nakita ko kayo, nakita ko ang nangyari sa inyo kanina. Nandoon ako pare.” Pagkasabi ni Tony, namula si Angel. Tatanggi pa sana ito nang mag kuwento pa si Tony.

“Sinundan ko kayo nang marinig kong iihi kayo. Ngunit hindi na ako nakalapit sa inyo kasi hindi ko na mapigilan ang pantog ko. Papaalis na ako nang makita ko ang ginawa niya sa iyo. Nabigla ako sa nakita ko at na curious. Naghanap ako ng mapagkublian ko para hindi niyo ako makita.  At nakita ko ang lahat pare. Pasensiya na.” At ngumiti si Tony kay Angel.

Hindi alam ni Angel kung paano mag react sa kuwento ni Tony. Ngunit nakiusap ito. “Please pare kung ano man ang nakita mo, ilihim mo na lang iyan sa sarili mo. Huwag mo na ikuwento sa iba, Lalo nasa mga kasama natin. I don’t want Nik to know that. “

“Pero, pare…the more na nag iiwasan kayong dalawa. The more na mag tatanong sila ng dahilan. And you know me pare kapag lasing, story teller ako. Hindi ko kayang promino kapag kaharap ko ang beer o alak.” Naka ngising si Tony.

“Eh di bawal ka muna mamaya.”-Angel

“No puwede pare, sa lamig ngayong Gabi. I need my beer blanket. Wish mo lang na hindi ako malasing mamaya hahaha. Sayang hindi ko kayo nakuhanan ng video kanina. Ganda pa naman ng anggulo niyo sa puwesto ko kanina pare. Pang HD. You nailed it pare, ang hot mo kumantot” tawa pa ni Tony.

Napa iling na lang si Angel.

Tapos na Ang lahat sa pagkain at kanya kanyang pahinga na ang lahat, nang tumayo sina Lester at Cris.

“Oh pare, bakit kayo tumayo? May pampatulak pa tayo dito.” Si Banjo hila ang maliit na cooler na may lamang beer in cans.

“Diyan lang mag babawas lang ng kunti” sagot ni Lester.

“Sasamahan ko na, mag babawas din ako.” ganun din si Cris.

“Ano iyang hawak mo?masakara ba iyan?” Pansin ni Benson sa hawak ni Lester.

“Ah ito, panakot lang namin sa maligno pare, diba?” Tumingin si Lester kay Cris at nag tawanan ang dalawa.

“Huwag na kayong mag papakalayo, masyado nang madilim.” Saway ni Tony.

“May dala kaming cellphone pare, tsaka flash light. Salamat sa concern. Hindi kami lalayo. Ako bahala sa kapatid mong ito.” Tugon ni Cris.

Nagpatuloy ang dalawa.

“Aanhin mo ba kasi ang maskara na iyan. Bakit meron ka niyan?” Tanong ni Cris kay Lester.

“Ewan hindi naman akin ito nuh. May nag lagay lang nito sa bag ko. May nag babalak yatang takutin tayo at e prank.” Sagot ni Lester.

“Kanino kaya ito?”-si Cris

“Tingin ko alam ko kung kanino ito. Kay Kurt, siya lang naman mahilig mang prank sa grupo natin bukod siyempre sa iyo.” Si Lester.

“Hindi sakin galing ito nuh,. At wala akong planong manakot ngayon, mangantot siguro oo.” Agad nitong kinagat sa tenga si Lester.

“Wait lang, ako may naisip na plano. Paprank natin sila.” Nakangising si Lester.

Pabalik sa campsite.

“Saan ka pare?” Tanong ni Nicolo kay Tony.

“Diyan lang mag babawas lang.” Sagot ni Tony at naglakad ito papasok sa madilim na bahagi ng gubat.

Naiwan ang lima. Habang nag jajaming sina Kurt, Banjo at Benson, si Angel naman nakahiga na sa kanyang tent na naka labas ang mga paa. At si Nicolo naman abala sa kanyang cellphone at umi-inum ng beer.

Napagod na sa kakakuskos ng gitara si Banjo nang may napansin ito. “Mukhang tayong tatlo na lang nagkakasiyahan dito mga pare, matulog na rin lang kaya tayo.”

“Mabuti pa nga pare, sa totoo lang napagod din ako sa pag akyat natin dito.” Sabat ni Kurt.

“Matulog na lang tayo, para maaga pa tayo bukas sa final destination natin, ang Lakawon Falls. Sana hindi maputik ang tubig bukas dahil sa ulan kanina.” Si Benson.

“Matutulog na ba kayo?” Paglapit ni Nicolo sa tatlo.

“Sana, mukhang nag ka kanya-kanya lang naman kasi tayo dito. Ang dalawa hanggang ngayon wala dito, si Tony hindi narin bumalik, ikaw busy sa phone mo. At tingnan mo si Angel tinulungan na tayo.” -Benson.

“Hindi ako tulog, nag sa sound trip lang ako. Ang ingay niyo kasi. Kanta kayo nang kanta wala naman sa tuno.” - biglang sagot ni Angel.

“Mas malakas pa kaya ang hilik mo sa tunog ng gitara ko. Labas ka nga diyan mag kuwentuhan naman tayo dito.” Pag tawag ni Banjo kay Angel.

“Kayo na lang diyan wala ako sa mood ngayon, pagod ako. Bukas na lang ako babawi. Mag iipon muna ako ng energy.” Tugon ni Angel.

“Ikaw pare?” Tukoy ni Benson kay Nicolo.

“Ah eh balik na lang din ako sa tent ko. Inaantok na rin kasi ako.” At bumalik din si Nicolo sa tent nito.

Papasok na sana sa kani kanilang tent ang lima, nang dumating si Cris na humahangos at humihingi ng tulong sa kanila. Nang marinig ni Angel agad itong lumabas.

“Ano ang nangyari ?” Tanong ni Angel kay Cris

“Si Lester, nawawala.“ang habol hiningang si Cris.

“Paanong nawawala? Magkasama kayo diba?” Sabat ni Nicolo.

Ikinuwento ni Cris ang nangyari.

“Ipa prank natin sila pare, kunwari maydumok sa akin naka maskara. Tapos magpapakita ako sa kanila na naka ganitong maskara. Titingnan natin kung ano magiging reaksiyon nila.” Iyon ang naisip ni Lester na plano habang papunta ng talon.

“Hindi ako sumangayon sa trip ni Lester. Sinabihan ko siya na huwag nang ituloy, baka kung ano pa ang mangyari. Lalo pa at hindi namin kabisado ang lugar na ito.  Napapayag ko naman siya at tumuloy na lang kami sa talon para maligo. Nang makarating kami doon. Agad na lumusong sa tubig si Lester. Hindi agad ako nakasunod sa kanya kasi inayos ko pa ang cellphone para magka ilaw sa paligid namin. Nang maiayos ko na nailawan  na ang bahagi kung nasaan kami. Lumapit na ako sa kinaroroonan ni Lester para lumusong narin at sundan siya. Ngunit nang naroon na ako. Walang Lester. Akala ko nag tatago lang ito sa ilalim ng tubig o sa mga malalaking bato sa paligid kaya tinawag ko siya. Ngunit wala paring Lester na sumasagot. Lumusong na ako at hinanap siya. Hindi naman kalakasan ang agos ng tubig. Imposibleng tinangay siya. At gabeywang lang ang tubig sa pinuntahan namin. Nakakulong ang tubig sa mga malalaking bato sa paligid. Kaya imposibleng hindi ko siya makita roon. Hinanap ko na siya sa paligid pero wala talaga. Wala rin akong narinig na sigaw o hiyaw man lang sa kanya kung sakali mang may nangyari sa kanya.” Detalye ni Cris.

Sa puntong iyon dumating si Tony , na galing din sa kung saan.

“Ano ang nangyayari dito? Oh Cris pare , si Lester?” Agad na  tanong ni Tony

“Malamang pina prank ka lang nun pare, hayaan mo babalik din iyon. Malay natin nasa paligid lang iyon at pinagtatawanan tayo. “ Sabi ni Kurt.

“Anong prank? Nasaan si Lester?”-Tony.

Doon na nag alala si Tony nang nalaman na nawawala si Lester. Minuto na ang lumipas ngunit wala parin ang anino ni Lester.   Nag simula nang kabahan ang lahat. Dala ang mga bitbit na flash light tinungo nila ang pinuntahan ng dalawa Cris at Lester. Hinanap ng pito ang nawawalang kaibigan. Inbot na sila nang madaling araw ngunit walang Lester na sumasagot sa kanila. Umaga na at wala parin. Doon na nag pasya si Angel na tumawag ng rescue at humingi ng tulong sa mga pulis.

Bagamat may kalakasan ang ulan ng gabing nawala si Lester, hindi naman naging masungit ang ilog kung saan nangyari ang kanyang pagkawala. Kaya hinala ng mga pulis nasa paligid lang ito. Ikalawang araw ng paghahanap kay Lester nang may nakita ang isang pulis. Ang maskarang dala noon ni Lester at nakita iyon malapit sa campsite kung saan doon sila nagpalipas ng gabi at malayo sa talon kung saan nawala si Lester.

CULPRIT

CAPTIVE

(Kurt’s POV)

“Putang Ina, anong kalukuhan ito Hero? Ano ang ginagawa natin dito?” Tanong ni Kurt kay Hero nang makalayo na sila sa tent Nina Angel. Dinala si Kurt ni Hero sa masukal na bahagi ng gubat.

“Pasensiya na pare, pero kailangan ko gawin ito. Sumunod ka na lang sa mga sasabihin ko. Pangako ako ang bahala sa iyo. “ Si Hero habang tinatalian ang mga kamay ni Kurt sa likod nito.

“Teka teka, bakit mo ako tinatalian. Bitiwan mo nga ako.“pag pupumiglas ni Kurt.

“Makisama ka na lang sa akin pare, para din ito sa inyo. Huwag mo na akong pilitin pang gamitin ito sa iyo.” Sabay dinantay ni Hero ang hawak na baril sa batok ni Kurt para pasunurin ito.

“Hayop ka Hero, ano ba ang pinaplano niyong gawin sa amin?” -Kurt.

“Malalaman mo rin. Pero kung gusto mong iligtas ang buhay mo at nang mga kasama mo. Sumunod ka na lang sa gagawin ko sa iyo. At inu-ulit ko ako ang bahala sa iyo. Maki sakay kana lang.” Pangumbensi ni Hero.

Naki ayon din si Kurt sa gusto ni Hero sa paniniwalang tutulungan sila nito. Ngunit nang ma itali na nito si Kurt, biglang pinalo ni Hero ng hawak nitong baril si Kurt sa likod ng ulo nito, dahil nang unti unting pagkawala ng malay ng isa.

Iyon ang huling sandali na naalala ni Kurt. Nang magkamalay ito meron na itong piring sa kanyang mata, at may pasak na pinunit na tela sa kanyang bibig para pigilan ang lilikhaing ingay nito.

“Walang hiya ka, hayop ka. Nasaan ka! Ano ang gagawin mo sa akin. Pakawalan mo ako dito?” Mga sigaw ni Kurt, ngunit tanging siya lang ang nakakarinig.

Walang nagawa ang kanyang pag pupumiglas, naka tali ang magkabilang kamay nito sa kanyang likod.

Nakaramdam si Kurt ng pagod sa kanyang ginagawa. Pumirme ito sa isang sulok at nakikiramdam sa kanyang paligid. Pader na bato ang nasa kanyang likod. Maging ang sahig ng kanyang pinag lalagian ay mga bato. Pakiwari nito na nasa isang kuweba siya.

Umayos si Kurt para ihiga ang kanyang katawan. Inilapat sa sahig ng kuweba ang kanyang tenga. Sa ganoong paraan malalaman niya kung may paparating na tao, o kung may kasama ba itong tao sa loob.

Makaraan ang kanyang pag hihintay may lumapit sa kanya. At binulungan ito.

“Tatanggalin ko ang takip mo sa bibig, pero pangako mo. Huwag kang gagawa nang ano mang ingay. Alam Kong gutom kana. Dinalhan kita ng makakain.” Si Hero dala ang pagkain para kay Kurt. Marahan nitong tinanggalan ng busal si Kurt. At pina upo ito.

Dinuraan ni Kurt si Hero. At tinamaan ito sa kanyang mukha. Hindi naman umimik si Hero sa tugon sa kanya ni Kurt. Mahinahon parin itong inayos si Kurt sa pagkakaupo. At hinawakan ang dalang pagkain para isubo dito.

“Kainin mo iyan hayop ka. Huwag kang umastang concern ka sa akin. Gawin mo na Ang gusto mong gawin sa akin. Tiyakin mo lang na hindi ako makakatakas dito. Dahil kapag nakawala ako dito. Hahanapin kita at ibabaon dito sa isla kasama ang kasabwat mo.” Galit na salita mula kay Kurt.

“Iiwanan ko na lang dito ang pagkain mo. Pero pasensiya na hindi ko matatanggal ang gapos mo sa kamay. At pag lilinaw lang hindi ako ang kalaban niyo dito.” Tumayo si Hero para Iwan na muli si Kurt.

“Sino?! Sino ang pasimuno nito?!” Tanong ni Kurt.

“Wag mo nang alamin, baka magulat ka kapag nakilala mo siya. Huwag kang mag alala, dadalawin ka niya dito mamaya.” At tumalikod na si Hero.

Isa paring malaking palaisipan para sa kanya ang mga pangyayari, kung bakit umabot sila ganoong sitwasyon. At kung sino ang tinutukoy ni Hero na ikagugulat nito kung kanyang malaman.

Parang aso si Kurt sa kanyang ayos habang kinakain ang iniwang pagkain ni Hero gamit lamang ang bibig nito. Tamang tama lang nang matapos ito at bumalik si Hero para takpan muli ang bibig ni Kurt.

“Hindi ka pala sanay na sinusubuan. Pahinga ka na muna dito at doon na naman ako sa kabila. Pakabait ka dito pare.” Sabay tapik sa pisngi ni Kurt bago ito tuluyang umalis.

Nakatulog si Kurt sa mga sandaling iyon dahil sa pagod. Lumipas pa ang mga Oras nang maalimpungatan ito sa pagkakahimbing. May mga yabag na papalapit sa kanyang puwesto. Natili si Kurt sa kanyang posisyon, nag panggap itong walang malay ngunit nakikiramdam sa kanyang paligid at maaring gawin sa kanya ng taong papalapit sa kanya.

Naupo sa kanyang harapan ang lalake, at marahang hinaplos ang magkabilang pisngi ni Kurt at hinawi ang buhok nito.

“Sino na naman ito? Si Hero kaya, pa ang sinasabi niyang pasimuno nito? Bakit niya hinahaplos ang mga pisngi ko?” Tanong sa sarili ni Kurt. Nakiramdam pa rin ito.

Unti unting gumapang sa leeg ni Kurt ang palad ng lalake. Ang mga pag haplos nito sa mukha ni Kurt ay naging mapangahas na himas mula sa leeg ni Kurt, pababa sa mga matitigas na dibdib nito. Maingat na nilaro laro ng mga daliri ng lalake ang mga utong ni Kurt. Dahilan para hindi na kayang pigilan pa ni Kurt ang sarili sa nararamdaman nitong kiliti.

Muling nabuhay ang mga kamay ng lalake at nilamas, hinimas pa nito ang bawat bahagi ng katawan ni Kurt. Isa isa din nitong tinanggalan ng butones ang suot ni Kurt na polo, para tuluyang malantad dito ang malapad at matigas na dibdib ng kaharap.

“Tang Ina, kung sino kaman utang na loob, ititgil mo na Ang ginagawa mo sa akin. Aughhhh.” Nakaramdam ng kakaibang sensasyon si Kurt sa ginagawa sa kanya.

Mas naging agresibo pa ang mga galaw ng lalake, pinahiga nito si Kurt at sinimulang pag hahalikan ang isa sa kanyang leeg, pag dila sa kanyang mga tenga. Pabalik sa kanyang leeg. Pababa sa mga dibdib nito at sa magkabilang utong.

Halos mabaliw si Kurt sa kiliti at sarap na dulot sa kanya ng lalake. At napa igtad pa ito nang tuluyang sinapo ng bibig ng lalake ang kahabaan ng pagkalalake ni. Kurt.

Eksperto sa pag subo at pag lamon ang naturang lalake. Napapap angat na lang ang balakang at puwet ni Kurt sa bawat pag supsup at pag higop sa kanya ng lalake.

Ang mainit nitong hininga na yumayakap sa kanyang titi, at ang pag lingkis ng dila dito ng lalake na mas lalong nag pa tindi ng nararamdamang kuryente ni Kurt. Hanggang sa hindi na ito tumutol at nag paubaya na lang.

“Ohhh shiiit , fuck…sige lang…ang sarap. Puta. Kainin mo pa! Hayop ka!” Sigaw ng diwa ni Kurt.

Ramdam na nito ang paunang daloy, ilang taas baba pa at sasabog na ito. Buong loob na ibinaon ng lalake sa kanyang lalamunan ang tarugo ni Kurt. Alam niya na malapit na ito. Muling kumayod si Kurt para sa pasabugin na Ang kanyang nararamdaman ng biglang hinugot ito ng lalake.

Napamura sa kanyang sarili si Kurt, dahil sa pagkabitin. Gusto nitong mag wala dahil sa ginawa sa kanya. Muli nag Iwan ng tapik sa kanyang pisngi ang lalake. Ngunit hindi man lang ito nag salita.

Kinabukasan ginising si Kurt ng mga yabag. Bumalik si Hero sa kanya. Agad siya nitong nilapitan at tinulungang makatayo.

“Nag enjoy ka ba sa kanya kagabi? Tingin ko hindi. Ganun lang talaga iyon sa kanyang mga laruan.” Bulong ni Hero kay Kurt.

Naglakad ang dalawa palabas ng kuweba. Ramdam na ni Kurt ang sikat ng araw sa kanyang balat. Nasanay na Ang kanyang mga mata sa kanyang piring. Naaaninag na nito ang liwanag sa paligid.

“Saan kaya ako dadalhin ng gagong ito?” Si Kurt sa kanyang sarili.

“Sige lumakad ka lang, huwag mo lang tangkaing tumakbo wala rin iyang maitutulong.” Sabi pa ni Hero.

Rinig ni Kurt ang ingay ng mga hampas ng alon at mga huni ng mga ibon sa dagat. Nagpatuloy pa sila. Isa pang lalake ang lumapit sa dalawa. Hindi rin ito nagsasalitang lumapit kay Kurt. Mas malaki ang katawan nito sa kanya. Agad niyang pinasan si Kurt. At nilapag ito sa naka abang na bangka sa dagat. Hindi na sumama si Hero sa kanila matapos maisakay doon si Kurt.

“Saan kaya ako dinala ni Hero. Ano na naman kaya ito? Naririnig ko ang mga alon. …Nasa bangka ba ako?” Ang tanong ni Kurt sa sarili. Naka piring parin ito at may busal sa kanyang bibig. Nakatali pa din ang mga kamay nito sa likod.

Narinig nalang nito na may natumba sa kanyang tabi. Dahan dahan nitong inabot ng kanyang paa, para kapain kung ano ito. Nasagi ng kanyang paa ang buhok at ulo.

“Shit, sino ito…sino na naman kaya ito. Sigurado akong tao ito.”…sa isip ni Kurt.

Gamit ang kanyang paa, pilit Niya ginigising ang tao sa kanyang tabi. Wala rin itong malay. Tulad niya may piring din ito sa mga mata, may duct tape sa bibig at naka talikod ang mga kamay na naka tali.

Nang nararamdaman na lang ni Kurt na gumagalaw ang kanilang kinalalagyan. Isang andar ng makina pa ang nag pa panic sa kanya. Umungol ang katabi ni Kurt. Agad niya itong kinapa gamit ang kanyang paa ,at tinulungan na maka tayo. Ngunit hirap din ito. Muling may lumapit sa dalawa upang tanggalin ang mga takip nila sa bibig. Una si Kurt.

“Hayop ka Hero, putang Ina ka! Pakawalan mo kami dito! Ano ang gagawin mo sa amin?! Saklolo!!!” Sigaw ni Kurt nang matanggal ng busal sa bibig.

“Kurt, ikaw ba iyan?”-

“Banjo?”-

Si Banjo ang isa sa kasama ni Kurt sa bangka. Hinayaan sila ng taong nag tanggal sa kanila ng takip sa bibig. Sumisigaw sila ng tulong ngunit balewala rin.

“Banjo pare, paano ka napunta dito sino ang nag dala sa iyo dito?” Tanong ni Kurt.

“Nakita ko si Cris sa kabilang isla may kausap siyang lalake, pabalik na ako para sabihin sana sa kanila ang nakita ko nang may pumalo sa ulo ko. At nandito na ako?” Kuwento ni Banjo.

Nagulat si Kurt sa sinabi ni Banjo.

“Si Cris ang nasa likod nito lahat? Putang Ina ka Cris mapapatay talaga kita.” Si Kurt nang matuklasan ito.

Magsasalita pa sana si Banjo nang muling bumalik sa kanila ang lalaki at muling binalik sa kanila ang kanilang mga busal.

“Tama na muna iyan, mahalaga may alam na kayo. Pero ang iingay niyo sakit niyo sa tenga.” Ang sabi nito sa dalawa.

“Hindi iyon boses ni Cris o kay Hero, ibang tao ito, sino na naman ito?” Sa isip ni Kurt.

Inabutan na sila nang Gabi , alam iyon ni Kurt dahil madilim na at wala na itong naaaninag. Nararamdaman din nito na unti unting humihina ang pag andar ng makina. Kinapa niya muli si Banjo, at alam niyang gising din ito. Lumapit sa kanila ang lalake at may pinaamoy sa kanilang basahan dahilan para mawalan sila ng malay.

Nagising na naman ito sa loob ng isang kuweba. Doon tinanggalan na siya ng takip sa bibig. Dinalhan siya ng pagkain ngunit tumanggi si Kurt dito. Ngunit sa utos ng gutom, walang magawa si Kurt kung di kainin ang nasa harapan nito. Parang hayop ang halimbawa ni Kurt na kinakain ang mga natapon sa sahig ng kuweba gamit ang bibig nito.

Muli pang may lumapit sa kanya, at bigla nitong sinipa ang natabig na pinggan.

“Sino kang hayop ka, Cris ikaw ba iyan?! Animal ka Cris bakit mo ito ginagawa?! Ano kasalanan ko sa iyo?!” Sigaw ni Kurt.

Pinaupo si Kurt pabalik ng lalake, nilapitan ito at binulungan. “Pasensiya na pare, nakikipag laro lang ako. Walang personalan. Trabaho lang.”

Hindi agad nakapag salita si Kurt nang marinig ang boses ng taong bumulong sa kanya.

“Hayop ka pare! Ikaw pala?!” Ang gulat na gulat na si Kurt.

TRAITOR (Cris POV)

Nakarinig ng ingay ang lima mula sa labas ng tent ni Angel.

“Baka sina Nik at Tony na yan. Ako na Ang lalabas pare, may pilay kapa. At kung hindi man, humanda siya sa ice pick ko, matagal tagal din wala itong dilig. Kung sino man siya. Patay siya sa akin.” Pag bulontaryo ni Cris.

“Mag ingat ka pare, sumigaw ka lang kung kailangan mo kami. At huwag ka masyadong lalayo sa tent.” Paalala ni Angel, tumango si Cris pagkalabas nito.

Wala naman itong nakitang Tao sa paligid ng kanilang tent ngunit napansin nito ang natumbang gamit na nilutuan nila ng kanilang pagkain.

Nag lakad lakad pa si Cris, at gamit ang dala nitong flash light, inilawan nito ang paligid nang may nahagip ito sa may kakahuyan.

“Tony?”

Nakita din siya ni Tony, ngunit agad din itong umatras pabalik ng kakahuyan.

“Putcha si Tony iyon, bakit siya tumakbo palayo? Bakit hindi niya kasama si Nik?” Pagtataka nito. Agad na sinundan ni Cris si Tony. Ngunit biglang mabilis na nag laho sa dilim si Tony.

“Tony pare! Nasaan ka Tony!!!” Sigaw pa ni Cris

Nang may humatak sa kanya mula sa kanyang likuran. At agad itong tinakpan ang kanyang bibig. Nag pupumiglas si Cris ngunit na may isa pang lumapit sa kanya at sinikmuraan ito. Namilipit sa sakit si Cris. Nabitawan nito ang hawak na flash light at ang ice pick na hawak.

Isang suntok pa sa tiyan ang binigay ng isa kay Cris. Bumagsak nang paluhod si Cris.

“Sino kayo? Ano ang kailangan niyo sa akin?! “ Tanong ni Cris. Hindi nito masyado maaninag ang mukha ng dalawa dahil sa madilim ang paligid.

“Alam mo na ang gagawin diyan.” Sabi ng isa sa kanyang kasama.

“Tony? Ikaw?” Pagkabigla ni Cris.

At isang malakas na hampas sa likod pa ang naramdaman ni Cris. Nahilo ito , nagpanggap ito na walang malay.

“Pasensiya na pare, napapadali tuloy ang laro. Sayang gusto ko pa sana mag enjoy. Sige na dalhin mo na iyan. “ Utos ni Tony sa kasama.

Pasan pasan ng isa si Cris. At dinala siya nito. Nakikiramdam lang si Cris at hinayaan ang dalawa sa ginagawa nito sa kanya.

“Mauna kana doon, babalikan ko lang si Nik bkga nagising n iyon at hahanapin ako. Mabubuhol pa ang Plano.” Palaam ni Tony sa kasama at umalis ito.

“Kung gayon hindi si Nik ang kasamang ito ni Tony. Kung gayon sino? At anong laro ang sinasabi niya? Hayop ka Tony ikaw pala ang traydor.” Bulong ni Cris sa sarili.

Hinintay nito na tuluyang makalayo si Tony saka sinunggaban nito ang lalaking. Bigla nitong sinipa ang paa at tinamaan harapan ng lalaki. Nagulat ito sa ginawa ni Cris. Hindi naka gapos si Cris kaya mabilis niya na withdraw ang sarili sa lalake. Nag pang buno ang dalawa. Hindi nag pa awat si Cris, inundayan nito ng suntok sa mukha ang lalake. Hindi naka porma ang kanyang kalaban. Nakakuha ng pagkakataon si Cris para makatakas. Tumakbo ito ng tuloy tuloy palayo sa lalake.

Madilim ang paligid at hindi niya kabisado ang pasikot sikot sa loob ng kakahuyan. Nag patuloy lang ito, hanggang sa natanaw nito ang bukana ng gubat palabas. Narating nito ang kabilang bahagi ng isla.

At doon may nakita itong siga, hindi malayo sa kanyang kinatatayuan. Malaki pa ang apoy, ibig sabihin may tao sa banda roon. Dahan dahan itong lumapit. Maingat ito sa kanyang mga galaw.

Nasa malapit na ito nang makita nito kung sino ang naroon.

“Lester?”

Nakita nito ang dating nawawalang kaibigan doon. May mga kasama itong mga lalaki na naka masid sa mga dalang laptop. Habang si Lester ay abala na may kausap sa hawak nitong cellphone. Sa bandang unahan sa may dagat ay may naka angklang malaking bangka. Naguguluhan na si Cris sa mga nakita.

Buhay si Lester, at sino ang lalaking naroon. Ano ang ginagawa nila doon? Katanungan mula kay Cris. Sinikap nitong mas makalapit pa kina Lester, para marinig nito kung ano ang pinag uusapan nila.

Ngunit hindi pa man ito naka lapit nang may pumalo muli sa kanya sa ulo,at doon na ito natuluyang mawalan ng malay.

Nagising na lang ito na sakay ng isang bangka.

“Gising kana pala,” pag pasok ni Lester sa kinalalagyan ni Cris.

“Buhay ka?” Tanong ni Cris.

“Oo naman, hawakan mo pa ako. Kailan ba ako namatay?” Ang naka ngiting si Lester.

“Ano ito?, bakit hindi ka man lang nag pakita matapos ang gabing iyon? At ano ang ginagawa niyo dito?” Mga tanong ni Cris.

“Sshhhh isa isang tanong lang. Ano ito?, wala katuwaan lang. At bakit hindi ako nagpakita? Kasi hindi naman ako nawala. At kung ano ang ginagawa ko dito? Simple lang, parte lang ng trabaho. Hindi naman talaga sana ganito ang ini expect namin na mang yari. Kaso nagkaka alaman na. Kaya minadali na lang namin.” Sagot ni Lester.

“Anong ibig mong sabihin?, anong trabaho?” Tanong pa ni Cris.

“Alam mo ang dami mo nang tanong. Hindi lahat masasagot ko iyan. Pero don’t worry walang mangyayari sa iyo. Wag ka lang tumangkang tumakas at guluhin kami. Malaya ka dito sa loob ng cabin. Paalala lang huwag kang gagawa ng ikapapahamak mo.” Paalala pa ni Lester saka ito iniwan si Cris at lumabas.

Nag Iwan ito nang palaisipan kay Cris. Pasigaw nitong tinawag si Lester ngunit hindi na siya nito pinansin. Ni lock ni Lester Ang cabin mula sa labas.

Iyon ang huling beses na nakausap nito si Lester. Muling nag layag ang bangkang sinasakyan nito. Nag hinap si Cris ng mga bagay na maari niyang gamiting armas kung magkagipitan,.

Isang araw, namalayan na lang ni Cris ang pag daong ng bangka na sinasakyan nito. Isang lalaking naka bonnet ang pumasok sa cabin nito at agad siya nito ginapos.

“Tang Ina , para saan ito ? Ano ang gagawin niyo sa akin si Lester? Gusto ko siya maka usap.” Ang pagtutol ni Cris.

“Umayos ka kung ayaw mong masaktan. Sumunod ka na lang. Bilisan mo, may surpresang naka laan sa iyo pagka baba mo.” Sabi pa ng lalake.

Pa baba na sila sa bangka ng makita nito si Lester na naka abang sa dalampasigan. Hindi alam ni Cris kung nasa isla pa ba sila o ibang isla na naman sila. Agad sila sinalubong ni Lester.

“Naka pag pahinga ka ba nang mabuti? Na enjoy mo ba ang byahe?” Pagbati ni Lester.

“Ano ba talaga ang binabalak mo?, linawin mo sa akin. Bakit mo pa ako kailangan itali?” Si Cris

“Pasensiya na naniniguro lang, pero huwag kang mag alala walang mangyayaring masama sa iyo. Maki ayon ka lang sa mga gusto namin. Promise mag eenjoy ka pa…Dalhin na ninyo siya sa kanyang silid.” Ang sabi ni Lester.

Pagkasabi ni Lester agad na piniringan si Cris at binitbit ito ng dalawa pang mga lalake.

Dinala siya nito sa isang bahagi ng kuweba. At doon namalagi. Gabi nang dinalaw ito ni Lester.

“Alam kong ikaw iyan, bakit ka nandito? Kung hindi mo rin lang ako papakawalan dito. Mabuti pa hayaan mo na lang ako dito.” Si Cris.

“Na miss kita, ikaw ba namiss mo rin ako?” Sabi ni Cris.

“Itanong mo yan sa sarili mo.” Ang walang ka hilig hilig na sagot ni Cris kay Lester.

Nilapitan siya nito at hinaplos ang kanyang mukha.

“Wala paring nag babago sa pag nanasa ko sa iyo. Ang hot mo parin. At mas lalo kapang sumasarap sa panlasa ko. Lalo pa at kaya mo rin palang magpaka bottom. Ang hot niyo tingtan lahat habang nagpapakababoy sa isa’t isa. “ Pagbulong ni Lester.

“Ano ang ibig mong sabihin?” Pagtataka ni Cris.

“Alam mo hindi naman namin in expect na magkakaroon ng extra features ang palabas na ito. Pero na surprise kami , and you know what? Pina init niyo ang buong isla. Dahil doon mas marami ang gustong makakita pa nito.” Kuwento ni Lester.

“Hayop ka , linawin mo ang ibig mong sabihin. “ Cris

“May ipapagawa ako sa iyo. Sumunod ka sa ipaguutos ko kung ayaw mong may masamang mangyari kay Kurt.” Utos ni Lester.

“Si Kurt? Ano ang ginawa mo sa kanya!?” Bulyaw na tanong ni Cris.

“Isang ingay pa at hindi mo na makikita ang Mahal mo. “ Banta ni Lester.

Pinatayo nito si Cris, at dinala sa kinalalagyan ni Kurt. Pero bago paman ito nakalapit sa kaibigan nag paalala si Lester.

“Gawin mo sa kanya ang ginawa mo noon sa kanya. Pero tandaan mo , bawal ka mag salita. Nasa paligid lang ang mga bata ko. Isang maling galaw mo lang dito na kayo malilibing dalawa.

“Demonyo ka ,bakit mo ito ginagawa sa amin akala ko kaibigan ka namin.” Galit ni Cris.

“Kaibigan? Akala ko ba saling pusa lang ako sa grupo niyo. Pero wala naman akong paki doon. Dahil hindi ko naman talaga kayo tinuturing na ganun. At huwag kang umarte na hindi mo kaya. Dahil kitang kita ko kung paano ka nasarapan sa ginawa sa iyo ni Banjo at Kurt. Kaya gusto ko iyon makita ng aktuwal. Chupa in mo siya.” Utos ni Lester sabay tutok ng baril kay Cris.

Doon nakita ni Cris si Kurt na naka gapos, nakapiring at nakabusal ang bibig nito. At sa tabi nito merong apat na lalaking naka bonnet at may hawak na mga baril na naka tutok sa puwesto ni Kurt.

Labag man sa loob ni Cris, ginawa nito ang utos ni Lester. Niromansa nito si Kurt at chi-nupa, maiyak niyak ito na ginagawa ang panghahalay sa kaibigan.

Naka masid lang sa kanilang dalawa si Lester. Naramdaman ni Cris ang paninigas ni Kurt, alam niyang na dadala na ito sa ginagawa niya sa kaibigan. Nalasahan narin nito ang paunang agas ni Kurt. Nang hinila siya nito ni Lester at pinalayo kay Kurt.

Dinala siya nito sa isang sulok ni Lester…

“Tang Ina ka, nakakainggit ang ginagawa mo sa kanya. Bakit hindi mo yan ginawa sa akin noon.?” Pinag hahalikan ni Lester si Cris.

“Hayop ka talaga , hindi ko akalain na ganito ka ka demonyo.” Ang galit na si Cris.

“Tama na ang salita, paligayahin mo rin ako. Sige na, chupa in mo ako.” Persahang pinaluhod ni Lester si Cris habang tinututokan ito ng baril sa ulo.

Walang nagawa si Cris kundi sambahin nang labag sa loob Ang Ari ni Lester. At hindi pa nakuntento si Lester. Matapos nitong makapag paraos sa bibig ni Cris.

Inutusan naman nito ang mga lalaking kasama na gahasain si Cris. Walang laban si Cris sa mga lalake. Hindi rin ito maka pag sigaw dahil may busal din ito sa bibig.

Pang tatlong araw na ni Cris nang muli itong dinala ng mga lalake pasakay ng bangka.

Nagulat ito nang makita ang panibagong sakayang bangka.

“Mang Damian?”

-ARENA-

Sa kinaroroonan ni Nicolo, maingat nitong nakaatyag sa kanyang na diskubre. Alam niyang may mali sa mga nangyayari at hindi iyon basta nangyari lang.

Hinintay nito ang muling pag silip ng gabi. Inaral nito ang buong paligid. Bihasa si Nicolo sa mga ganitong klaseng palaisipan kaya gamit ang kanyang talino at kaalaman nag hanap ito ng mga clue na makakatulong sa kanya at sa kanyang mga kasama.

“Huwag kayo mag alala, makakalabas din tayo dito.” Habang nag tatago sa may itaas ng puno si Nicolo, napansin nito ang tatlo pang lalake na paikot ikot sa kanyang puwesto.

“Malamang nasa paligid lang iyon. Maliit lang itong gubat para hindi natin iyon makita. Doon kayo. Ingatan niyong hindi mapansin ang mga ikakabit ninyong kamera. “ Utos ng isang lalake.

“Barkada edition pala ang tema ngayon. Sa tingin niyo mas magiging madugo ba ito kumpara last year?” Nakatawang tanong ng isa.

“Dependi sa mangyayari mukhang iibahin daw ang plot. Nakatunog kasi ang iba kaya medyo nasira ang plano.” Sagot pa ng isa.

“Ang iingay niyong dalawa, alam niyo namang nasa paligid pa iyong isa. Paano kung marinig kayo nun? Gawin niyo na nga ang trabaho niyo. Kita na lang tayo sa site. Gutom na ako.” Sabat ng nauna.

Nang masiguradong naka alis na Ang tatlo agad na bumaba si Nicolo sa puno at sinundan ang direksiyon ng dalawa.

Lingid sa kaalaman ni Nicolo, nasa paligid lang nito ang mga matang nabantay rin sa kilos niya.

“Bingo, kinagat din niya ang pain natin. Naka set na ba Ang lahat any moment mag la live na muli tayo.” Utos ng naka face mask na lalake sa mga crew nito habang nakamasid sa monitor.

“Perfect talagang venue ang isla na ito para sa atin. Liblib, napaka layo at maganda ang view. Kasing ganda mo Mahal. “ At lumapit sa kanya si Tony at niyakap siya nito at hinalikan sa ulo.

“Salamat din ipinahiram mo sa akin ang mga kaibigan mo para gawin kong laruan. Mas mag eenjoy ang viewers natin nito. Dahil magiging mas madrama ang mga tagpo later.” Sagot ng naka mask na lalake.

“Anything for you kahit sinong gusto mo, gagawan ko nang paraan iyan. Dahil ganyan kita ka mahal. “ Tugon ni Tony.

“Talaga ba? Paano si Nik, hindi ba kayo na?” Biglang kambyo ng tuno at emosyon ng lalake.

“Wala iyon Mahal, parte lang iyon ng palabas. Loyal ako sa iyo. At ginawa ko lang iyon para hindi nila ako pagdudahan.” Sabi pa ni Tony.

“Ganun ba? Ok, naniniwala naman talaga ako sa iyo. Pero naisip ko lang , what if sumali ka sa, At Ikaw ang magiging buhay na mata at tenga ko sa kanila. Guluhin mo ang mga desisyon nila, lituhin mo. Pag aawayin mo sila. Mas magaganda iyon.” Sabi pa ng lalake kay Tony.

“Pinag dududahan na nila ako mahal.” Ang nag aalangang si Tony.

“Kaya nga, magpakita ka sa kanila, at tulad ng dati makipaglaro ka sa kanila. At kung Mahal mo talaga ako , pag bibigyan mo ako. Gusto kita makita sa frame Mahal.” Pamimilit pa ng lalake.

Pabalik kay Nicolo, …

Hindi na nito naabutan ang dalawang lalake na agad nag laho sa dilim. Ramdam nito ang panganib sa paligid. Naramdaman nito ang tila mga matang naka masid sa kanya sa paligid. Hanggang sa may napansin ito mula sa mga Puno, may mga bagay dito na umiilaw.

“Kung gayun totoong may mga kamera dito. Kung sino man ang nasa likod nito, ito na ang huli niyo.” Nagpatuloy si Nicolo, ngayong alam na nito ang panganib naging mas maingat ito sa kanyang kilos.

Rinig na sa buong paligid ang dagundong ng kulog at ngitngit ng kidlat, at nagsimula nang maramdaman ang malakas na hangin sa paligid.

“Itali mong mabuti ang mga iyan sa bato. Mukhang malakas ang isang ito.” Si Angel habang inaayos at nililigpit sa loob ng tent ang kanilang mga gamit.

“Hindi kaya tayo aabutin ng dagat dito?” Tanong ni Benson.

“Mukhang hindi naman, malayo na ito sa dagat.” Sagot ni Angel.

“Tulungan ko na kayo.” Nang dumating si Nicolo na may dalang mga saging at prutas.

“Pare, buti naman at bumalik ka.” Pag bati agad ni Benson kay Nicolo.

“Kumain muna kayo, nag dala ako nito. Ako na ang gagawa niyan.” Agad nitong inabot kay Benson ang kanyang dala at kinuha dito ang lubid.

“Bakit ka bumalik, akala ko ba balewala na kami sa iyo.” Pasaring ni Angel.

“Hindi ako bumalik dito para makipag talo sa iyo pare, nandito ako para makipag tulungan sa inyo.” Sagot ni Nicolo.

“Paanong tulong? Makakaalis na na tayo dito? Makakabalik na ba sila?” Ang tanong pang muli ni Angel.

“Hindi tayo dapat dito nag uusap. Nasapaligid lang sila. Doon tayo sa loob.” Bulong ni Nicolo.

“May kasama ka? Sinong sila” galit na tanong ni Angel.

“Doon tayo sa loob. “ At pumasok ng tent si Nicolo, saka sumunod din si Angel.

Sa loob, pinatay nito ang ilaw mula sa flash light ni Benson.

“Anong kalukuhan na naman ito Nik?” Ang takang taka na si Angel.

“Hindi lang tayo ang nandito sa isla na ito, hindi lang si Hero o ang kasama niya ang nandito. Marami sila.” Ang sumbong ni Nicolo.

“Anong marami? At paano mo alam?” Tanong pa ni Angel.

“Nakita ko at narinig ko. At nakita ko rin ang bangka na nakita natin. At wala talaga sa plano, ang paalisin tayo dito. Nang buhay.” Sabi pa ni Nicolo

“Tang Ina at paano naman kami maniniwala sa iyo na totoo iyang sinasabi mo,. Baka gawa gawa mo lang iyan para lituhin kami.” -Angel

“Nandoon ako , nakita ng mga mata ko. At narinig ko mismo. Nakaplano lahat ang pag punta natin dito. “ - Nicolo

“Plinano naman talaga natin ang bakasyong ito diba? Matagal na.” Sabat ni Benson.

“Pero hindi ang pag punta sa isla na ito. Sino ba ang nag mungkahing dito tayo?” - Nicolo.

“Wag mong sabihin na si Tony ang nasa likod nito?”- Angel

“Nakakalungkot man pero tama ka. At itong sugat ko hindi ito dahil sa pagkadulas ko. Tinangka akong saksakin ni Tony.” Paglalahad pa ni Nicolo.

Nagulat ang dalawa sa narinig kay Nicolo.

“Habang nasa gubat kami, bigla na lang ako sinunggaban ni Tony at pinipilit akong isama. Nabigla ako at pumalag sa kanya. Nang mahulog sa bulsa niya ang cellphone nito. Bigla itong umilaw,may tumatawag. Nakita ko ang mukha ni Lester na mag pop up doon. Pupulutin ko na sana nang mapansin kong akma akong sasaksakin ni Tony. Nagpangbuno kaming dalawa at nasugatan niya ako sa aking tiyan at braso. Nakatakas ako sa kanya. Nagtaka lang ako bakit hindi niya ako hinabol.” Kuwento ni Nicolo

“Bakit hindi mo sinabi sa amin kaagad? Pero narinig ko ang pag tawag ni Tony sa radyo. At paano nagkasignal dito?” Tanong ni Angel

“Paano ko sasabihin eh, pinag bibintangan mo na agad ako. At niloko tayo ni Tony may signal dito. May nilagay lang silang aparato para ma block ang mga signal natin. Kinukontrol nila ang lahat dito sa isla.” Sabi pa ni Nicolo.

“Sinong sila, anong kinokuntrol? Ano ba talaga ang meron pare?” Usisa pa ni Benson.

“May naka kalat na kamera sa paligid ng isla. Nakikita nila ang mga ginagawa natin at maaring naririnig din nila tayo. Ang isla na ito ay isang arena. May niluluto silang palabas kung saan tayo ang mga gaganap. Hindi ko alam kong anong eksakto ang binabalak nila. Pero ang alam ko hindi maganda ang Plano nilang gawin sa atin.” Sabi pa ni Nicolo.

“Bakit may mga kamera?” Tanong ni Angel.

“Iyon ang hindi ko alam, pero nakita ko ang mga nakakabit sa paligid nito. At may mga taong nakakalat lang sa paligid ng isla. Maaring tayo lang ang binabantayan nila.” -Nicolo

“Paano ang bangka? Sabi mo nakita mo ang bangka?” Tanong ni Angel.

“Nasa kabila lang ang bangka. At kung bakit hindi natin iyon nakita. Umikot ito sa buong isla para itago sa atin. Alam kong sinusundan nila ako at hinihintay ang gagawin ko. Kaya kailangan ko ang tulong niyo dito. Ngayong gabi ang balak nilang simulan ang sinasabi nilang palaro.” - Nicolo

“At ano namang laro?”- Benson

“Hindi ko rin alam, pero humanda na lang tayo sa mangyayari. Pero ngayon mag pahinga muna tayo para makaipon ng lakas.” -Nicolo

Bumagsak na ang paunang buhos ng ulan sa buong isla. Sa kinaroroonan naman ni Banjo.

“Ano itong pina pasuot niyo sa akin.” Pag tataka ni Banjo.

“Malakas na ang ulan sa labas, kailangan mo ito.” Sabi ng isang lalaking naka bonnet.

“Ano ang ibig mong sabihin?”-Banjo

“Makakabalik ka na sa sa mga kasama mo mamaya.” Sabat ng isa.

Nagalak si Banjo sa kanyang narinig, hindi man malinaw kung bakit ang alam niya lang makakabalik na sila sa mga kasamahan niya.

“Si Kurt? Nasaan na ang kasama ko? Ano na nangyari sa kanya.?” Hinanap ni Banjo si Kurt sa paligid.

“Huwag kang mag alala marahil pabalik na rin iyon sa mga kasama mo.” Sabi pa ng isa, may hawak itong maskara.

“Para sa ano iyan?” Kinabahan si Banjo.

“Ngayon ka lang ba nakakakita ng maskarang ito? Makaka alis ka lang dito kapag suot mo ito. “At sinimulan na itong isinuot kay Banjo. Gawa ito sa metal na may mga mahigpit na strap na naka lock mula sa likod at kontrolado ng mga nasabing tao. Tanging ang butas lang sa may matang parte ang meron nito.

“Hindi mo iyan matatanggal hanggang hindi ka nakakarating sa mga kasamahan mo. Kapag nakalabas kana dito, saka lang namin tatanggalin ang maskara mo. Iyon kung makakaligtas ka.” Habilin ng lalake

Muling kinabahan si Banjo, ramdam niya ang masamang mangyayari.

“Huwag kang mag alala, pagka labas mo dito. Sa bandang kanan mo nakahanda ang pag pipilian mong armas na maaring maka pag ligtas sa iyo. Siyempre hindi ka naman namin hahayaang Basta Basta na lang makakabalik sa kanila.” Sabi pa ng lalake.

Pigil ang mga hakbang ni Banjo. Alam niya na sa kanyang pag labas doon. Buhay niya na ang naka salalay. Pinalabas na si Banjo mula sa isang silid. Doon na pag tanto ni Banjo na nasa isang kuweba pa la ito na ginawang pasilidad. Nag patuloy sa pag lakad si Banjo na may kabang nararamdaman. Sa bandang kanan nito, dito niya napansin ang mga nakahilirang mga sandata. Mula sa baril, sibat, Pana, at iba ibang klaseng patalim.

Nanginginig ang kamay nito habang pumipili nang magagamit. Kinuha nito ang isang shotgun at samurai. Muli itong nag patuloy.

Samantala si Cris ay nakatanggap din nang instructions mula sa mga may hawak sa kanya.

“Maari ka nang makabalik sa kanila. Pero kailangan mo maunahan ang inutusan namin para tapusin ang mga kasamahan mo.” Sabi ng lalake habang pinapanood kay Cris ang monitor kung saan makikita doon ang taong naka maskara na may hawak na armas na patungo sa gubat.

“Mga hayop talaga kayo, ano ang kasalanan namin para gawin niyo sa amin ito?” Ang galit na si Cris.

“Meron ka namang option. Mananatili ka dito na ligtas pero makikita mo kung paano mamamatay ang mga kaibigan mo? O bumalik sa kanila, patayin ang inutusan namin at iligtas sila. Mamili ka” Alok pa ng lalake.

“Mga demonyo kayo.”- Cris

“Bukas ang pinto, tumatakbo ang Oras, mag desisyon kana. Sa labas naka handa na ang gagamitin mong armas, pumili ka na lang. Huwag mo lang subukang mang laban dahil alam mo naman siguro ang mangyayari sa iyo. “ Pag banta ng lalake.

Dali daling lumabas ng silid si Cris.

Samantala nagising naman si Kurt malapit sa dagat dahil sa buhos ng ulan. Nagtaka ito bakit may suot itong maskara, pilit niya itong tinatanggal ngunit mahigpit ang pagkakalagay nito sa mukha niya. At kanyang tabi napansin nito ang isang baril at malaking butcher knife.

Kinuha niya iyon at tumayo. Nakiramdam sa kanyang paligid nang may nakita itong tao na mabilis na nag lalakad papasok ng gubat. Panay ang pangi ngidlat, kaya nahagip ng liwanag ang mukha ng taong kanyang nakita.

“Cris?”

-CHASE-

“Nakatulog na si Benson, ikaw magpahinga ka na rin. Ako na muna mag babantay. Gigisingin na lang kita kung inaantok na ako.”

Nang gabing iyon nagkasundo ang tatlo na salitan sa pagbabantay sa kanilang paligid. Batid ng tatlo ang panganib na magaganap nang gabing iyon.

“Hindi pa ako inaantok, ako na dito. Magpahinga ka na.” Tugon ni Nicolo kay Angel.

“Kape? Meron pa ako dito sa thermos ko.” Pag alok ni Angel. Gamit ang taking ng kanyang thermos, binigyan nito ng kape si Nic.

“Salamat”- Nicolo.

Bagamat nagka ayos na ang dalawa, hindi parin maiiwasan ang ilangan sa kanilang dalawa. Muling nanahimik si Angel at Nicolo. Nag papakiramdaman sa isa’t isa. Nag simulang mag bukas ng topiko si Angel tungkol sa kanila ni Tony at Nicolo.

’“Kamusta na si Tony sa iyo. Matapos ka niya saktan?” Tanong ni Angel.

“Kailangan ko pa ba sagutin iyan?, nasaktan narin naman ako before. Pero wala naman nag bago. Ang pinag ka iba lang sa ginawa ni Tony, ay sinaktan niya ako ng pisikal.” Sagot ni Nicolo.

“Kung nasaktan man kita noon, dahil naman iyon sa ginawa mo. Binigla mo ako. I was not yet ready noong time na iyon. But now, I understand. At sorry.” Tugon ni Angel.

“Hindi naman lahat about you pare, ang nangyari sa atin, ang ginawa ko sa iyo, ang pag iwas mo at pandidiri sa akin. Part lang iyon. At naka pag move on na ako doon. That’s why I let Tony to enter my life. At nakita ko ang kaibahan noon sa atin. Sa ilang araw na pinadama sa akin ni Tony ang kailangan ko, naramdaman ko na hindi ako iba. Na meron taong naiintindihan ang needs ko, bilang ako.” Pahayag pa ni Nicolo.

“Kung gayon, mahalaga parin sa iyo si Tony, despite nang panggagago niya at paggamit sa atin? Nag sinungaling siya sa atin. Trina-idor niya tayo.” -Angel.

“Lahat naman tayo Nag sinungaling di ba? Oo, si Tony, niloko tayo. Pero napag isip-isip ko din baka kaya niya lang ito ginawa kasi Kailangan niya gawin not because na gusto niya. Meron tao na komukontrol nito. At ginagamit niya lang din si Tony.” Ang paniniwala ni Nicolo.

“Tiwalang tiwala ka parin sa gagong iyon sa kabila nang ginawa niya sa iyo. Muntik ka na niya mapatay pero hindi ka parin galit sa kanya. Na uto kana talaga nang husto ng hayop na iyon.”- Angel.

“Ang gusto ko lang ang maka alis tayo dito lahat nang ligtas. At hindi ako naniniwala sa kanya, hindi ko lang kayang talikuran ang pinagsamahan natin sa kanya. Kaya kumakapit lang ako sa kakapiranggot na pag asang ginamit lang si Tony dito.”-Nicolo.

“Pero ginawa niya. Hindi mo ba naisip na baka ginamit karin niya para gawing cover ups sa mga plano niya? Sabagay mukhang hindi mo na ma iisip iyon, Pinasubo na yata sa iyo lahat lahat.” Ang paselos na si Angel.

“Hindi lang subo, He gave me enough. So alam mo na ang rason? Alam ni Tony ang gusto ko at handa niyang ibigay iyon sa akin.” Sagot ni Nicolo at napatingin ito kay Angel.

“Putcha, kantot lang pala kahinaan mo.”- Angel

“Hindi lang iyon basta sex lang. May pakiramdam iyon. At si Tony lang ang gumawa nun sa akin.”- Nicolo.

“Tinira na din naman kita ah, hindi ba nag marka iyon sa iyo?”- pabirong tanong ni Angel.

“Rape iyon. At trauma ang binigay mo sa akin.”- Nicolo

“You suck me first, mas nakaka trauma iyon,.” Sagot ni Angel.

“Nilaro mo sa harapan ko ang titi mo, akala ko nagpapahiwatig ka lang,.”- Nicolo

“Pinipitik ko lang kasi tapos na ako umihi. Pero bigla ka na lang lumuhod. Nagulat ako.”- Angel

“Eh di sana sina sinapak mo na lang ako noon para hindi ko na tinuloy, pero ,pinag diinan mo pa din. Kasi nasarapan ka. Aminin mo?” Ang nakangiting si Nicolo.

Naging mga pabiro na ang usapan ng dalawa habang bjnabalikan ang nangyari sa kanila noon.

Sa kabilang banda.

“Iligtas mo ang sarili mo naka abang na sa dalampasigan ang bangka na sasakyan mo, paalala lang, tandaan mo, sa mga oras na ito hinahanting kana nina Banjo,Cris at Kurt. Alam na nila ang koneksiyon mo sa amin. At galit sila sa atin. Kaya huwag ka mag papahuli sa kanila. Kung nais mo maka alis dito ng buhay.” Pagbabanta ng naka face mask na lalake kay Hero.

“Hayop ka talaga, pati ba naman ako?”-Hero.

“Sinira mo ang plano. Nangi Alam ka. Ano ang ini expect mo? Matutuwa ako? Matutuwa si boss? Pasalamat ka at binigyan ka pa niya ng chance na iligtas ang buhay mo. Kasi kung ako lang pinatay na kita nang mag sumbong ka sa kanila.” -naka face mask na lalake.

“Mabubulok kayong lahat sa impiyerno, lalo ka na, demonyo ka, pati mga kaibigan mo. Pinag lalaruan mo! “-Nang gigging sa galit si Hero, hawak ito ng dalawang lalake na malalaki ang katawan.

“Kaibigan nga diba? Kaya nga ako nakikipag laro sa kanila. At bago pa kami babyahe ng impiyerno, mauna kana muna doon. Ipag reserve mo na lang kami ng room doon.” -at tumawa lang ang lalake na naka face mask.

“Ilabas na iyan dito, nang ma enjoy man lang nito ang reunion nila sa labas.” Dagdag pa ng lalake

Dinala si Hero ng dalawang lalake na humahawak sa kanya sa labas ng pintoang bakal. At iniwan doon. Nakatayo lang si Hero habang naka tingin sa labas ng kuweba. Biglang gumana ang monitor sa labas at nagsalita mula doon ang lalaking may maskara. “Bukod sa tatlo meron pang naka kalat sa paligid na mag tatangkang pigilan ka. Alam mo naman ang patakaran natin dito sa isla diba. Walang sekreto na nakakalabas dito ng buhay. Ginawa mo na iyan noon sa iba, at gagawin namin iyon sa iyo. Baka isipin mo wala kaming utang na loob sa iyo. Nasa kanan mo ang mga armas na gusto mong gamitin, gamitin mo iyan lahat para makalaya dito. Goodluck at enjoy.”

Kinuha ni Hero ang isang riffle at niratrat ang monitor. Wasak at nasira ito. Alam na ni Hero ang mangyayari sa kanya. Kaya lahat ng armas na makakaya niyang dalhin dinala niya. At sinimulan na ang pag suong sa malakas na ulan.

Samantala pilit parin kinakalas ni Kurt ang naka suot sa kanyang maskara habang tinutungo ang gubat kung saan nakita nitong pumasok si Cris.

“Humanda ka sa akin Cris, makita lang kita babasagin ko iyang pag mumukha mo. Hayop ka, hindi ko akalaing magagawa mo ito sa amin. Gusto mo nang laro puwes makikipag laro ako sa iyo… buwesit, ano bang klaseng maskara ito. Ang hirap tanggalin.

Nag mamadali naman si Banjo sa kanyang mga kilos. Lalo pang lumakas ang hangin at bugso ng ulan. Lubhang napa ka dilim sa loob ng gubat. Manaka nakang liwanag lang kapag kumikidlat at nagkng gabay ni Banjo sa kanyang dinadaanan. Nang may tumamang pana sa kanyang balikat, nawalan ng balanse si Banjo at na tumba ito. Natakot at kinabahan ito nang maka pa ang sugat dulot ng pag daplis ng pana sa kanyang balikat. Nanatiling naka yuko ito sa mga matataas na damuhan. Nakikiramdam sa paligid. “Puta, sino kaya ang pumana sa akin? Kailangan ko mag ingat baka ako lang ang binabantayan ng mga ito.” Kinasa ni Banjo ang hawak nitong baril.

Alam ni Cris na hindi lang ito ang naroon sa gubat. Kaya nakahanda ito sa ano mang masasalubong nito. Muling kumidlat ng malakas at nahagip ng liwanag ang isang taong naka maskara hindi malayo sa pinag tataguan ni Cris. Nakita niya iyon na tila may hinahanap sa paligid. Saka mabilis na tumakbo palayo. Hindi na nag aksaya pa ng oras si Cris at hinabol din agad ang nakamaskara. “Shit, siya iyon. At malamang kina Angel ang punta ng naka maskarang iyon. Kailangan ko siyang maabutan.”

Ngunit kasing bilis ng kidlat ang paglaho ng nakamaskara sa dilim. Ngunit nag patuloy parin ito. Nang makarinig ito nang putok ng isang baril. Mukhang malapit lang iyon sa kanya. Kaya huminto ito sa pag habol.

Madilim man ang gubat, alam na ni Hero ang pasikot sikot dito. Kalmado lang ito sa kanyang kilos, at sinasanay ang mga mata sa madilim na paligid. “Talagang isasama ko kayo sa impiyerno mga hayop kayo. Nagkamali kayo sa pag bigay niyo sa akin ng pagkakataon.” Bumalik sa kanyang pinanggalingan si Hero. At hindi nito tinuloy ang pag pasok sa gubat.

Tanaw iyon mula sa monitor ng naka maskara. “Mukhang tama ang hula mo boss, bumalik si Hero at tila may bina balak na gawin.”

“Ine expect ko nang gawin niya iyan. Hayaan mo lang siya kasi may surpresa tayo para lang din sa kanya.” Naka ngising tugon ng naka maskara.

Malapit na si Hero sa lugar na kanyang nilabasan ng may narinig ito. Nagulat ito at kinapa ang kanyang tenga. Kinabahan ito at tila natakot.

“Narinig mo ba? Hawak namin ang kapatid mo. At alam mo na ang mangyayari kasunod nito.” Ang naka maskara ang nag sasalita.

Isang aparato ang binaon sa tenga ni Hero nang hindi nito alam. Mula doon nakakausap siya ng naka maskara.

“Hayop ka talaga, huwag mong saktan ang kapatid. Mag babayad kang demonyo ka kapag may ginawa ka sa kanya.“ang galit na galit na si Hero.

“Ok, buhay nila kapalit ng kapatid mo. Alam mo na gagawin.” At tumawa ng malakas ang kausap nito bago muling nawala.

Sumigaw nang malakas si Hero sa galit at pinag babaril ang pintuang bakal.

Narinig iyon ni Kurt at kinabahan ito. Agad na pumasok sa isip nito si Cris na may hawak na baril. Agad na kumilos si Kurt at hinanap ang pinanggalngan ng mga putok.

• CLAWS -

Walang nagawa si Hero, buhay ng kapatid niya ang nakasalalay ngayon.

Labag man sa kanyang loob, kailangan niyang gawin kung ano ang pinapagawa sa kanya. Mabilis itong bumalik sa gubat.

Samantala si Banjo ay nangangapa parin sa dilim, hindi alam kung ano ang mga nangyayari. Ang tanging alam lang nito nasa panganib siya. At hindi parin nito alam kung sino ang pumana sa kanya. Patuloy parin ang pag buhos ng malaking ulan, naging mas mahirap pa ang pag kilos nito. Maingat si Banjo sa kanyang mga galaw. Isang putok ng baril na naman ang narinig nito hindi kalayuan sa kanya.

Nag hanap ito ng mapagtataguan.

“Kailangan ko mag palibas dito hanggang sa lumiwanag na, wala akong laban sa gubat na ito.”-Banjo

Doon sa malaking Puno, sumiksik si Banjo sa mga ugat nun para itago ang sarili. Ngunit ang kanyang ginawa ay hindi na itago sa mga mata ng mga nakakakita sa kanya.

“Boss marami ang nag withdraw ng kanilang mga pusta, hindi daw sila nasisiyahan sa mga nangyayari. May nag report narin sa section 3 na ang isa daw sa apat nagtago na lang sa puno.”- sambong ng isang lalake sa kanilang boss.

“Tanaw ko rin yan dito mukhang hindi nila siniseryuso ang pagkakataon. Pakawalan na Ang plan B.” - utos ng boss.

Naka monitor ang lahat sa kinaroroonan nila. Bawat anggolo at parte ng gubat kung nasaan sila nakikita ng mga nakamasid doon. Kaya lahat ng kanilang kilos binabantayan.

Sa kabilang banda,

“Hindi ka rin ba makatulog?” Tanong ni Angel kay Nicolo.

“Hindi ako madapuan ng antok eh, kung ano ano na lang naiisip ko. Ikaw, matulog ka na diyan. Gigisingin na lang kita kapag aantukin na ako.” Sagot ni Nicolo.

“Buti pa si Benson, ang himbing na ng tulog. Ano kaya ang pinaplano nilang gawin ngayon, ilang Oras na rin tayo naka abang dito.” -Angel

“Mas nakakakaba ang katahimikan, kaya huwag tayong magpakampante. Malakas ang kutob ko na may mangyayaring di maganda ngayon.” Kinasa ni Nicolo ang hawak nitong baril.

“Hindi ko alam na nagdadala karin iyan?” Puna ni Angel.

“Mahilig na ako sa baril noon pa, at Masaya ako kapag nilalaro ko ito. Nakalimutan mo na yata nang nagkasabay tayo sa pag practice noon sa firing range sa Batangas. Sa papa ko ang baril na ito. Para maalala ko siya lagi, dinadala ko ito. Pero this time tingin ko magagamit ko na siya.” -Nicolo

“Bigay naman ng kuya ko ang baril kong ito, bago siya nakulong sa pagpatay sa kalaguyo ng kanyang asawa. Marami narin na itumba itong baril na ito. Huwag lang silang magkakamali na bigyan ako ng chance na makabawi. Dahil uubusin ko ang lahat ng bala na ito sa kanila.”-Angel

“Paano kung makaharap mo Tony, o si Hero? Kakayanin mo ba?” Naitanong ni Nicolo kay Angel, natigilan ito at nagisip ng isasagot.

“Sa tingin kailangan ba talaga natin umabot sa ganito? Kasi sa totoo lang hindi ko alam. Hindi ko pa naiisip ang bagay na iyan. Baka kasi , totoo ang sinasabi mong ginigipit lang sila at kailangan lang nilang kumilos para din sa kaligtasan nila. Pero bahala na, hanggat kaya ko pa sigurong pigilan. Iiwasan ko. Pero kapag nangyari na Ang hindi dapat mangyari, patawad na lang sa lahat pinagsamahan natin. “ Nalungkot bigla si Angel

“Ako hanggat maaari pipigilan ko. Pero kapag sinaktan kayo nila. Hindi ako mag titira ng bala sa baril ko.” Ang sabi naman ni Nicolo.

“Magkakasama tayong dumating dito, magkakasama rin tayong aalis dito. At kung sino man ang nasa likod nito, gaya nang nasabi mo. Ibabaon natin sila dito sa isla.”-Angel.

Napansin ni Angel na uni unti nang lumalamlam ang liwanag ng kanilang flash light. Pinatay inabot niya ito at pinatay. Madilim na sa loob ng tent. At ang panaka nakang kidlat na lamang ang nag bibigay ng biglaang liwanag sa labas.

“Pare hindi na flash light yan”- natawang bulong ni Nicolo kay Angel.

Agad din na ialis ni Angel ang pagkakadapo ng kamay nito sa harapan ni Nicolo. “Huwag ka kasing tumihaya diyan, nang di ka madakma.” Natawa na lang din si Angel.

“Loko, baril ko iyan. Ingat lang sa apg dakma baka putukan ka niyan. Kailangan handa tayo kaya ako naka tihaya.” Tugon ni Nicolo.

“Tang Ina, kaya pala mahaba at matigas. Bakit ba kasi diyan mo nilagay. Baka makalabit mo iyan diyan. Basag lahat ng future mo.” -Angel

“Hindi ko na hinahangad ang future pare, kasi hindi ko naman matutupad iyon. Simula noong tinanggihan mo ako.”-Nicolo.

“Pumayag na ako diba? Pero ikaw naman ang tumanggi kasi naka hanap kana ng bago. Pinili mo na si Tony.”- Angel

“Mukha kasing hindi ka naman seryuso. Gusto mo lang yata maka experience. Kasi sa lahat sa atin, ikaw lang ang virgin sa ganoong klaseng relasyon. At hindi ko naman deserve na gawin lang pang test drive. Gusto kung sasakyan mo ako, hindi lang parang inarkila mo ako para matuto, gusto ko kapag sinakyan mo ako, I uuwi mo na agad ako na parang pag aari mo.”- Nicolo.

“Paano kung, sasabihin ko uli sa iyo na susubukan kong sakyan ka, papayag ka bang iuwi kita?”

“Pare, ayukong maging pang experience lang ako. Tanggap ko naman na hanggang mag best friend lang talaga tayo. At isa pa, matapos ang nangyayari sa atin dito sa isla. Hindi ko muna iniisip iyan.”- Nicolo.

Bigla na lang natigilan si Nicolo, nang bigla nitong sakmalin ng halik ni Angel sa labi. Hindi na naka tanggi pa si Nicolo sa ginawa sa kanya ng kaibigan.

Napangiti na lang ng lihim si Benson sa kanyang nakita. Nagkuwari na lang itong tulog at hinayaan ang dalawa sa kanilang ginagawa. Dahn dahan na tumagilid si Benson para iiwas ang paningin sa mainit na tagpo.

Naka baling na ang ayos nito sa gilid ng tent. Patuloy parin ang malakas na buhos ng ulan at ang manaka nakang sundot ng matatalim na kidlat, na nag dudulot ng liwanag mula sa labas.

Muli na sanang ipipikit ni Benson ang mata nito nang may nahagip ang kanyang paningin mula sa labas ng kanilang tent. “Pusa ba iyon?” Tanong nito sa sarili. Nagtaka ito sa kanyang nakita. Nakiramdam muli si Benson. Nang may narinig itong ungal ng isang malaking hayop.

Gusto man tawagin ang pansin ng dalawa, hindi nito magawa dahil abala ang mga ito sa tahimik nilang pag lalayag.

Muling kumidlat at nagkaliwanag na naman sa labas. Ngunit wala na Ang repleksiyon ng pusang nakita nito. Hindi na nakatulog pa si Benson. Hawak ang jungle knife sa kamay naghanda ito. Tumahimik na rin ang dalawa sa kanilang mga impit na ungol.

Samantala, abala naman si Hero sa pag sira ng mga naka kabit na camera sa paligid ng gubat. Ito ang pinag tuunan niya nang pansin. Kapag walang kamera Malaya itong makakakilos.

Isa pang kamera ang napansin nito. Meron na lamang itong tatlong bala sa kanyang baril. Kailangan niya magtira kung sakali mang ma corner ito. Naisipan nitong akyatin ang kamera at Mano Manong sirain. Palapit na ito sa punong pinag kabitan ng kamera nang may biglaang sumungab sa kanya.

Bigla na lang itong lumabas mula sa kung saan at inatake, ito. Natumba si Hero habang nakikipag buno sa isang babaeng liyon. Inabot ng kalmot si Hero sa dibdib. Agresibo at ang lakas ng liyon na balak gawing hapunan si Hero.

Sanay na si Hero sa pakikipag wrestling. Ginamit nito ang alam niya sa MMA para labanan ang lakas ng pusa. Marami ng sugat sa katawan si Hero, ngunit hindi niya iyon iniinda, kailangan niya mabuhay.

Nakapa nito ang nahulog na patalim. At nag hintay nang pagkakataon. Nakawala ito sa liyon at pumorma para ihanda ang sarili sa muling pag atake ng liyon.

Inaabangan nito ang muling pag sugod ng liyon. At nang maka hanap ng timing, gamit ang hawak nitong patalim, buong lakas nitong sinaksak sa katawan ng liyon. Umatungal ang liyon sa naramdamang pinsala sa katawan. Ngunit palaban parin ito at balak pangasin ang leeg ni Hero, ngunit gigil na si Hero natapusin ang hayop na iyon. Kaya inundayan nito ng sak sak ang liyon , hanggang sa tuluyan na niya itong napatay.

Hinang hina si Hero matapos manlaban sa hayop at mag tamo ng mga sugat. Sa galit nito binaril nito ang lente ng kamera na naka tutok sa kanya.

Alam niyang hindi lang nag iisa ang hayop na iyon sa paligid, kaya na nigurado ito at naging alisto sa kanyang paligid.

Patuloy namang hinahabol ng mga lumilipad na Pana si Banjo. Hindi nito alam kung saan ang mga ito nang galing at kung sino ang pumapana sa kanya. May ilang daplis na tama narin ito sa kanyang katawan. Ngunit tila wala siyang balak na puruhan.

Ang tanging nagagawa lang nito ay ang umiwas. Mas Lalo pang lumakas ang buhos ng ulan na tila nilulunod ang isla. Nang may napansin si Banjo sa kanyang unahan. At naging mas malinaw ito sa kanya nang muling kumidlat. Doon niya naapagtanto ang dalawang malalaking hayop na nakaharang sa kanyang dadaanan poopat tila inaabangan ito.

“Shit, paano nag karoon ng mga ganyan dito sa isla.” Ramdam na Ang kaba at takot kay Banjo. Agad nitong kinasa ang hawak na baril.

Malayo palang ito nang pinutukan na nito ang mga hayop, dahilan para pumalag ang mga ito at nag hiwalay ng landas. Sinamantala iyon ni Banjo, binilisan nito ang kilos, takbo at talon sa maputik at mabatong kagubatan.

At mula sa kanyang kanan naroon na Ang isa sa mga hayop na nakikipag karerahan sa kanya. Sabik ang hayop sa kanya at desidido itong maungusan si Banjo.

Sa kaliwa naman nito naroon din ang isa pa, habol kaba at takot nang nararamdaman si Banjo. Para takutin ang mga ito, kanya itong pinag babaril. Ngunit sa bilis ng mga itong kumilos ,hindi man lang ito matamaan ni Banjo.

At ngayon muli na naman itong nasa kanyang harapan, napa atras si Banjo at lumihis ng daan pa kanan. Patuloy parin ito sa pagpapaputok sa mga hayop. Hanggang sa wala na itong bala. Tanging ang patalim na lang nitong sukbit ang armas niya.

Dubling takot na ang bumabalot noon kay Banjo. Tinapon nito ang baril habang tuloy lang sa pag takbo. Mahigpit nitong hinawakan sa kanyang kamay ang patalim na natira.

“Diyos ko, bahala na, ikaw na bahala sa kaligtasan ko. Kung ito man ang kaparusahan sa mga kasalanan ko sana mapatawad mo pa ako. Ayuko pang mamatay sa mga kuko at pangil ng mga hayop na ito.” Napadasal na lang si Banjo sa takot.

Hindi napansin ni Banjo ang malaking huka sa lupa na natakpan na ng mga dahon at putik. At nag tuloy tuloy siya doon. Natumba ito doon. Sa kanyang kalagayan masusukol ito ng dalawang hayop.

Dahan dahan lumalapit kay Banjo ang isa sa mga hayop. Sabik ito sa pagkaing naka hain.

“Sige lumapit kayong mga hayop kayo, hindi ako magpapakain sa inyo. Sige lapit!” Sigaw nito sa hayop at pinapakita na hindi ito natatakot. Habang winasiwas ang hawak nitong patalim.

Ngunit hindi na tinag ang hayop. Umikot sa likod nito ang isa pa, at ngayon napagit naan na si Banjo ng dalawang mabangis at gutom na mga hayop.

Akmang sabay na susugurin si Banjo nang umalingaw ngaw ang dalawang sunod sunod na putok ng baril.

Bululagta sa tabi ni Banjo ang dalawang nang Patay na hayop. Tinamaan ito ng bala sa ulo. Napa atras si Banjo nabigla sa nangyari. Hinanap nito ang pinang galingan ng putok.

“Hero, ikaw” gulat ni Banjo nang makita sa likuran nito ang nakatayong si Hero,.

“Banjo? Ikaw ba iyan?” Tanong ni Hero.

Agad na lumapit si Hero kay Banjo para sana tulungan ngunit napa atras ito nang tutukan ito ni Banjo ng patalim.

“Ano itong nangyayari sa amin?! Kagagawan niyo ito lahat! “ Galit ni Banjo.

“Kumalma ka, hindi ako ang kalaban niyo dito. Tulad niyo, pinaglalaruan lang din nila ako. Hayaan tulungan kita diyan. Hindi ko alam kung Ilan pa ang mga pinakawalan nilang hayop. Hindi ligtas kung manatili lang tayo dito. Sasabihin ko sa iyo ang lahat.” At inabot ni Hero ang kamay nito kay Banjo para itayo ito.

“Tatanggalin natin itong suot mong maskara. Hanggat suot mo ito matutunton ka nila.” Tinulungan ni Hero na kalasin ang maskara kay Banjo. Nakahinga ng maayos si Banjo nang matanggal na nga ito.

Doon na napansin ni Banjo ang mga sugat sa katawan ni Hero.

“Kagagawan din ito ng mga hayop na iyon?” Tanong ni Banjo.

“Oo at hindi lang ang mga hayop na iyon ang pag ingatan natin. Ito Ang Gabi ng palabas ngayon. Lahat gagawin nila maubos lang tayo bago muling lumiwanag.” Pag siwalat ni Hero.

“Lahat? Ibig sabihin nasapanganib kaming lahat dito?” Tanong ni Banjo.

“Lahat tayo, mga kaibigan mo, walang maiiwang buhay ngayong Gabi na ito. Kaya kung gusto mong makaligtas at iligtas ang iba pa, sumunod ka sa akin. Tayo Ang sisira ng Gabi nila.” At tumuloy na ang dalawa.

Sa kabilang banda,…

“Nasaan kana Cris, magpakita ka sa aking hayop ka. Magbabayad ka sa pag ta-traidor mo sa amin.” Sa isip ni Kurt habang hinahanap si Cris.

Isang nakaka panginig na atungal ng isang hayop ang narinig ni Kurt. Naging mapag matyag ito. Nakiramdam sa kanyang paligid nang may bumaril sa kanya. Muntik na itong matamaan sa balikat nito.

Agad na hinanda ni Kurt ang dala nitong baril. Ngunit bago pa man ito nakakilos isa pang putok ng baril ang umalingawngaw at tinamaan ito sa kanyang braso.

“Ibaba mo ang hawak mong baril. Huwag ka nang gumawa pa nang maling kilos. Kung ayaw mo na ang kasunod na bala sa bungo mo na tatama. Itapon mo ang baril mo at itaas mo mga kamay mo!” Sigaw ni Cris.

Si Cris ang bumaril kay Kurt, hindi nito nakilala ang kaibigan dahil sa suot nitong maskara. Inakala nitong kalaban base sa nakita sa video.

Marahan ibinaling ni Kurt ang sarili paharap kay Cris, hindi parin nito binibitawan ang hawak na baril at mas hinigpitan pa ang pag hawak.

“Huwag mo akong subukan, dahil hindi ako nangingiling na patayin ka!” Sigaw pa muli ni Cris.

“Sige gawin mo, kung ito talaga ang balak mo. Pero hindi kita uurungan hayop ka. Traidor ka Cris. Nilinlang mo kami!” Sabat ni Kurt.

“Kurt?”- Pagkagulat ni Cris.

“Huwag ka nang mag kunwaring parang hindi mo alam. Dahil alam ko na na kasabwat ka nila! At pag babayaran mo ang mga ito. Sinayang mo ang pagkakaibigan natin hayop ka.” - Kurt.

“Nagkakamali pare, biktima rin ako dito at wala akong kinalaman sa mga nangyayari sa atin. Si Tony siya ang nag Plano ng lahat ng ito. Si Tony at si Lester.” Paliwanag ni Cris.

“Sa tingin mo maniniwala ako sa mga sinasabi mo?! Tapusin na natin dito ang lahat!” Paghamun ni Kurt.

Bago pa muling nakapag salita si Cris, sinakmal na ito ng isang hayop at tinangay palayo doon.

“Kurt pare!!! Tulong!!!” Tanging sigaw mula kay Cris kasabay nang sunod sunod na putok ng baril.

Natigilan si Kurt sa nakita, hindi agad ito nakakilos…malayo na ang boses ni Cris nang matauhan si Kurt.

“Cris?” Doon na mabilis na sinundan ni Kurt ang deriksiyon na pinagdalhan ng hayop kay Cris.

Pabalik sa tent nina Angel.

“Narinig niyo iyon. Sunod sunod na putok ng baril.” Pansin ni Angel.

“Sina Banjo, malamang sila iyon. Pare humanda kayo nagsisimula na sila.” -Nicolo.

“Kanina may na aninag akong silhouette ng malaking pusa sa labas ng tent.” Sumbong ni Benson.

“Pusa? Paano magkakaroon noon dito, daga nga mukhang wala rito. “-Angel

“Hindi ko alam pero sigurado ako sa nakita ko.”-Benson.

“Hindi imposeble iyon pare, humanda na lang kayo. Walang lalabas kung hindi kailangan.” -Nicolo

Nakikimatyag ang tatlo sa mga kaganapan sa labas ng tent. Nang may narinig ang mga itong sigaw. Sigaw na humihingi ng tulong.

• BEAST FRIEND -

Agad na lumabas ang tatlo nang marinig nila ang sigaw. At napamura na lang si Angel nang makita kung kanino iyon galing. Mula sa kanila nakita nila si Tony na patakbong lumalapit sa kanila ,gutay gutay ang suot nitong damit at may mga sugat sa katawan. Natigilan ang tatlo. Napansin ni Benson ang humahabol kay Tony.

“Hinahabol ng liyon si Tony” sambit ni Benson.

“Tang Ina paano nagkaroon ng ganyang hayop iyan dito?” Gulat ni Angel

“Asentahin natin ang hayop na iyan para hindi siya makalapit agad kay Tony.” Sabi ni Nicolo.

Pinag babaril nila ang humahabol kay Tony. Napayuko naman sa buhangin si Tony nang magpaputok sina Angel at Nicolo. Tinamaan ni Nicolo ang hayop at napa atras itong tumakbo.

Mabilis na nilapitan ng tatlo ang nanginginig sa takot na si Tony. Marami itong sugat sa katawan. Itinayo siya ng tatlo at dinala sa kanilang tent.

“Alam mo hindi kana dapat namin niligtas sa hayop na iyon eh. Dapat hinayaan kana lang namin gutay gutayin ng hayop iyon. Kasi hayop ka rin eh. Hayop ka.” Ang gigil sa galit na si Angel.

“Alam ko galit kayo sa akin. Pero hayaan niyo muna akong magpaliwanag.” _Tony

“Hindi na namin kailangan ang paliwanag mo, sapat na sa amin na niloko mo kami at pinahamak. Hindi kami traydor katulad mo, kaya ka namin niligtas. Hindi namin kayang makita kang lapain ng katulad mong hayop, gaya nang ginawa mo sa mga kasamahan natin na itinuturing kang kaibigan.” Ang nag pipigil sa galit na si Nicolo.

“Animal ka Tony, saan mo dinala ang pinsan ko? Ano ang ginawa niyo sa kanila?!” Ang galit ding si Benson.

Bagamat subra ang galit ng tatlo kay Tony, hindi nilang magawa na saktan ito. Dahil nangingibabaw parin sa kanila ang kanilang pagkakaibigan.

Isiniwalat ni Tony ang lahat nang kanyang alam tungkol sa nangyayari sa kanila sa isla.

“Matagal nang meyembro ng organisayong ito si Lester. At matagal ng ginagawang arena itong isla na ito. Malaking halaga ng pera ang inalok sa akin kapalit ng pagdala sa inyo dito. Noong una akala ko isang simpleng palaro lang sa tv na parang reality show ang mangyayari gaya nang napagkasunduan namin. Ngunit nang matuklasan ko Ang totoo ,umatras ako at binawi ang kontrata. Ngunit blinak mail nila ako. Hawak nila ang pamilya ko. Kaya napilitan akong gawin ang gusto nila. Patawad.” Kuwento ni Tony

“Bakit pati kami? Mga kaibigan mo kami. Bakit mo kami pinasok sa ganito? Ano ang atraso namin sa iyo?” Angel

“Tropa ang episode ng kanilang palabas, kaya ang grupo natin ang napili nila para sa ganitong episode.” Dagdag pa ni Tony.

“Eh mga putang Ina sila, ano akala nila sa atin mga daga na paglalaruan nila ha?! At kung iniisip mo na ma uuto mo pa kaming hayop ka! Nagkakamali ka. Dahil hindi na kami naniniwala sa mga Kasinungalingan mo!”_ Angel

May napansin si Nicolo na nakasabit sa damit ni Tony. Isang maliit na tila butones na kinabit doon. Kinuha niya iyon.

“Anong ibig sabihin nito? Bakit may naka kabit na kamera sa damit mo? “ Tanong ni Nicolo

“H-hindi ko alam na may ganyan iyan sa damit ko. Baka nilagay lang nila noong wala pa akong malay. “

“Sinungaling ka!” At isang suntok sa pisngi ang tugon ni Angel.

“Hubaran natin siya baka may kung ano pang ikinabit sa kanyang katawan. “ Utos pa ni Angel.

Hinubaran nga ng tatlo si Tony, wala itong itinira sa kanyang katawan maging brief. Matapos iyon ay iginapos nila si Tony.

“Lalabas muna ako iihi lang ako” pag paalam ni Benson

“Huwag kang lalayo sa tent, baka naka bantay lang sa paligid ang hayop na iyon.” Paalala ni Angel

“Diyan lang ako sa labas, iihi lang ako saglit” at lumabas si Benson.

Pagkalabas ni Benson ng tent may dinukot ito sa kanyang bulsa. Isang cellphone na nakalagay sa isang waterproof case. May ginawa siya dito. Hindi niya namalayan ang pag sunod ni Angel.

“Ano iyan?” Pansin ni Angel.

“Cellphone, sinusubukan ko kung may signal na. Para makahingi na nang tulong, pero wala parin. Hindi na ako makakatagal dito.” Sabi ni Benson.

“Makaka alis din tayo dito nang ligtas” tumabi si Angel kay Benson at inilabas ang titi nito para umihi.

Napansin iyon ni Benson at agad siya napatingin sa hawak ni Angel.

“Gusto mo?” Agad na tanong ni Angel kay Benson ng mapansin nitong nakatingin doon.

“Saka na kapag naka alis na tayo dito.” At muling bumalik si Benson sa loob ng tent.

Samantala , inabutan ni Kurt si Cris na nakahandusay sa mga damuhan katabi ang Patay na hayop. Nakadagan ang kalahati nitong katawan, sa katawan ni Cris.

Tinulungan nito ang nanghihinang si Cris. Malaki ang tinamong sugat sa balikat ni Cris dahil sa pagkakasakmal ng hayop sa kanya.

“Nagkakamali ka sa paratang mo sa akin Kurt, hindi ko kayo trinaydor. Si Lester. Siya ang may gawa sa atin nito lahat” sambit ni Cris at tuluyan itong nawalan ng malay sa bisig ni Kurt.

Pinunit ni Kurt ang suot nitong damit at pinambalot sa sugat ni Cris. Pilit niya ginigising ang kaibigan ngunit hindi ito tumutugon. Batid ni Kurt ang panganib sa paligid at hindi niya kayang Iwan doon si Cris.

Hirap man, pinasan nito si Cris sa balikat at agad na nagpatuloy. Hindi pa man ito nakakalayo nang hinarangan ito ng isa pang hayop. Mabalisik ang mga tingin nito at takam na takam na sunggaban si Kurt. Napa atras si Kurt habang pasulong naman ang hayop. Winasiwas ni Kurt ang hawak na patalim para takutin ang hayop ngunit hindi iyon umubra. Akmang sususgod na Ang hayop nang umalingawngaw ang putok ng isang baril. Bumulagta sa harapan ni Kurt ang hayop. Nagtaka ito kung sino ang may gawa. Nang may papalapit sa kanya.

“Banjo?…Hero?”

“Kurt? Ikaw iyan?”

Agad na nilapitan ni Banjo si Kurt at niyakap. “Salamat at nag kita na tayo. Sinong….?” Natigilan si Banjo nang makita ang walang malay na si Cris na naka sampay sa balikat ni Kurt.

“May sugat si Cris gawa ng hayop, nawalan siya ng malay. Pero buhay pa siya.” Sabi ni Kurt.

Lumapit sa kanila si Hero.

“Kailangan na natin maka labas agad dito. Hindi lang ito ang panganib na nakahain sa atin sa gubat na ito.” Si Hero habang tinatanggal ang maskara ni Kurt.

“Paano kayo nakasama nito?” Tanong ni Kurt

“Tinulungan ako ni Hero, hindi siya ang kalaban dito. Halika kailangan na nating makalabas. Nanganganib ang mga kasamahan natin.” Tugon ni Banjo.

Kumilos ang tatlo paalis doon pasan si Cris.

“Ilang Oras na lang at maghahating Gabi na. Matagal pa para masilayan natin ang umaga.” Pansin ni Angel sa Relo nito.

“Marami pa ang aabangan natin sa pagdaan ng mga Oras kaya kailangan parin nating mag ingat. Sandali lang napansin mo ba si Benson?” Nang mapa linga si Nicolo.

“Hindi, kanina lang narito lang siya. Baka lumabas lang saglit. Si Tony kamusta? Mukhang hindi na umiimik doon. Lapitan mo nga.” Utos ni Angel kay Nicolo.

Agad namang nilapitan ni Nicolo si Tony. At bigla na lang nitong tinawag na natataranta si Angel. Lumapit din si Angel kay Nicolo. At nagulat ang dalawa sa sinapit ni Tony. Naninigas ang katawan nito at nagkakaroon ito ng mapupulang rashes sa katawan. Agad na napansin ni Nicolo ang tila pantal na parang kagat ng isang uri ng insecto sa balikat ni Tony. Namamaga ito.

“Nalason si Tony ng isang insekto. Pero hindi ko matukoy kong ano talaga. Pero basi dito. Gawa ito ng isang makamandag na gagamba.” Ayon pa kay Nicolo.

“Anong klaseng gagamba? Meron ba sa Pilipinas ng ganyan? At paano nagkaroon dito nun. At kung meron man baka nandito lang iyon dito at baka makagat din tayo.”

“S…si..BBB…Ben..s…ssson”. Pautal na sambit ni Tony. Hirap itong magsalita dahil sa nangyari sa kanya. Hindi narinig ng dalawa ang sinabing iyon ni Tony. Kaya hindi iyon napansin.

“Mamamatay ba siya?” Pagkabahala ni Angel.

“Hindi nakakamatay ang lason nito sa tao. Mapa paralyzed lang siya. Pero kung sa maliit na insekto o hayop ito tiyak mamamatay. Meron ka bang, lighter diyan?” Sabi ni Nicolo

“Ano ang gagawin mo?”

“Susugatan natin ang parte ng kinagat para mailabas ang venom dito. Tapos , ipagpag mo diyan ang mga kumot natin baka nandiyan pa ang kumagat dito.” Nicolo

“Saan na ba kasi Benson?” Angel

“Tingnan mo na rin sa labas, baka naisipan noong hanapin sina Kurt.” Nicolo.

Pabalik sa gubat.

“Malapit na tayo sa labasan, narito na tayo sa lawa.” Nang makita na ni Banjo ang lawa.

“Teka lang,huwag muna kayong gagalaw” biglang pag pigil ni Hero.

“Bakit? Anong meron?” Tanong ni Kurt.

“Tumingin kayo mga paanan niyo, may mga nakaharang na mga tali sa dadaanan natin. Malamang mga patibong iyan. Iwasan niyong masagi o magalaw ang aln man sa mga tali na iyan.”

Dahil sa panaka nakang liwanag gawa ng kidlat maaaninag ang mga naka latag na mga tali sa paligid ng pagdadaanan ng tatlo. Magkakadikit ang mga ito at imposibleng maiwasan. Lalo pa na bitbit nila si Cris.

“Ang dami ng mga iyan. Kahit saan tayo daan mayroon. Paano tayo makakatawid diyan.” Pag aalangan ni Kurt.

“Hindi Tayo makakatawid dito ng magkakasabay. Hindi natin alam kung anong patibong iyan.” Sabi pa ni Hero

“Kabilang ka sa mga gumawa nito, siguradong alam mo na may ibang daan bukod dito.” Pagtukoy ni Kurt kay Hero.

“Bumalik tayo,alam nila na dito tayo dadaan kaya nilagay nila iyan dito.” Hero.

Pabalik na sila sa kanilang pinanggagalingan ng mapa atras si Banjo. Dalawa pang mga liyon ang paparating sa kanilang direksiyon.

“Ginagabayan parin tayo . Humanda kayo. Makakatawid tayo dito dahil sa mga iyan.” Sabi ni Hero.

Na kuha ni Banjo ang ibig sabihin ni Hero. Hinintay nila ang pag lapit pa ng mga hayop. At nang pasugod na Ang mga ito. Agad na umiwas ang tatlo at lumagpas sa kanila ang isa sa mga ito at napa apak sa mga taling naka harang doon.

“Yuko!!!” Sigaw ni Hero kina Banjo at Kurt.

Hindi na naka balik pa ang hayop nang ma tuhog ito ng mga matutulis na bakal na lumipad dito mula sa magkabilang direksiyon matapos masagi at magalaw ng hayop ang mga tali. Napa atras din ang isa pang hayop at iniwan sila.

Npatid na Ang Ilan sa mga tali, ngunit may mga natira pa rin.

“Hindi talaga tayo makaka alis dito ng buhay. Siguradong may hinanda pa silang patibong sa paligid ng islang ito.” Sabi ni Kurt.

“Hindi rin tayo makakabalik malamang nasa paligid parin hayop na iyon. Kailangan nating tumawid ng lawa.” Hero

“Paano si Cris, hindi puwedeng iwanan lang natin dito si Cris nang ganito.” Pag alala ni Kurt

“Kailangan nating mag sakripisyo kung gusto niyong maka alis dito ng ligtas. Wala ng ibang daan bukod sa lawa na iyan.” Sabi ni Hero

“Bakit hindi mo eh sakripisyo ang sarili mo, dahil isa karin naman sa mga may kagagawan nito diba?” Sumbat ni Kurt

“Matapos kitang iligtas sa hayop na iyon. Ganun parin Ang tingin mo sa akin? Katulad niyo ginagamit lang din ako. Kung nag dududa parin kayo sa akin. Bahala kayo. Nagmamalasakit lang ako.” Tumalikod si Hero at tinungo ang gilid ng lawa.

Nagkaroon ng diskusyon ang dalawa, Kurt at Banjo.

“Paano ka nakakasiguro na hindi lang tayo pinaiikot ng taong iyan?” Kurt

“Kung hindi dahil sa kanya wala na ako ngayon. At niligtas ka rin niya diba. Maliban sa atin wala na tayong ibang maasahan kundi siya.” Sabi ni Banjo.

“At si Cris, iiwan na lang natin siya dito? Kung makakaalis man tayo dito dapat magkakasama tayo. Hindi ko iiwan dito si Cris. “ Para naman kay Kurt.

“At hindi rin kita iiwan dito.” Tugon ni Banjo.

“Binigyan ko na kayo ng option, hanggang dito na lang siguro ang pagtulong ko sa inyo. Good luck na lang.” Sigaw sa kanila ni Hero at lumusong ito sa lawa.

Ngunit hindi pa man nakalayo si Hero napasigaw na lang ito nang may sumakmal sa kanya at hinila ito sa tubig. Isang malaking buwaya ang naka abang lang pala sa kanya sa lawa. Nagulat sina Kurt at Banjo nang sumigaw si Hero. Ngunit wala na silang magawa tinangay na sa gitna si Hero.

Napa atras ang dalawa sa nasaksihan. Agad na pinasan ni Kurt si Cris at nilasan nila ang gilid ng lawa. Wala na silang magawa kundi bumalik sa pinanggalingan nila.

Sa tent naman nina Angel, nag aalala ang mga ito dahil hindi nila ma hanap si Benson. Wala silang ka ediya kung saan ito nag punta. Samantala si Tony naman ay masama na Ang lagay, umaapoy na ito sa lagnat at nag dedeleryo na.

“Ano ang gagawin natin sa kanya?” Tanong ni Angel

“Hindi ko alam, magdasal na lang tayo na tumalab ang pina inum nating paracetamol sa kanya. Ang inaalala ko si Benson , baka sa pag alala niya sa kanyang pinsan naisipan niyang sundan ito doon.” Sabi ni Nicolo.

Habang nag uusap ang dalawa. May narinig si Angel mula sa labas ng kanilang tent. Si Benson at sumisigaw ito.

• ESCAPE -

Lumabas ang dalawa, Angel at Nicolo nang marinig ang tumatawag na si Benson. Doon nakita nila ito na may akay akay na tao. Mabilis na nilapitan ng dalawa si Benson at tinulungan ito sa pag alalay sa tangan nitong tao.

“Sino ito? At saan ka ba galing?‘’ agad na tanong ni Angel na may pag alala kay Benson.

“Si Mang Damian.” Sabi ni Benson.

Doon nga na pagtanto ng dalawa na si Damian nga ang akay akay ni Benson. Wala itong malay at balot ng dugo ang buo nitong mukha.

“Paano mo siya nahanap? At ano ba ang nangyari sa kanya?” Tanong ni Nicolo.

“Habang abala kayo kay Tony, may narinig akong andar ng makina mula sa malayo. Akala ko guni guni ko lang. Lumabas ako at tinungo ang dalampasigan, doon, nakita ko ang bangka nito. Nang nilapitan ko, nakita ko doon si Mang Damian naka handusay sa loob ng kanyang bangka, walang malay at duguan. “ Kuwento ni Benson.

“Nasaan ang bangka?” Tanong ni Angel

“Hinila ko papalapit sa buhanginan saka tinali baka matangay ng malalakas na alon.” Sabi pa ni Benson.

“Makaka alis na tayo dito. Pero sino ang may kagagawan nito sa kanya?” Napapaisip si Nicolo sa sinapit ni Damian.

“Kung sino man ang gumawa nito sa kanya, malamang nais siya nitong pigilan.” Aniya pa ni Benson.

“Hindi naman kaya bahagi parin ito nang kanilang palabas? At kasabwat din itong si Mang Damian?” Pagdadalawang isip ni Nicolo.

Nang napansin din ni Benson ang kalagayan ni Tony. “Ano ang nangyari kay Tony, bakit nagkakagayan siya.”

“May kumagat sa kanya, malamang insekto na may mataas na lason. Kaya hayan. Hindi rin namin alam kung paano ang gagawin sa kanya. “ Sabi ni Nicolo.

“Dapat lang iyan sa kanya, sa pag ta-traidor niya sa atin at sa pag lagay sa atin sa kapahamakan, kulang pa kaya iyan.” Galit na tugon ni Benson.

“Kailangan parin niya ang tulong natin. Siya lang makakasagot nang mga katanungan natin.” Sabat pa ni Angel.

“Kung sa akin lang, dapat na nating iwanan iyan dito mamatay. Hanggang ngayon wala parin tayong alam kung nasaan na sina insan ,Banjo at Cris.” Sagot naman ni Benson.

“Teka lang mga pre, mukhang hindi na humihinga si Mang Damian. “ Pansin ni Nicolo.

Agad nila tiningnan ang katawan ng matanda, wala na nga itong pulso at tumigil na rin ang pag tibok ng puso nito.

“Hindi na tayo kailangan mag tagal dito, hindi ko na kaya pang mag hintay pa nang isa pang umaga dito sa isla.” Si Angel.

“Tama ka, habang tumatagal kinakabahan na rin ako sa mga mangyayari pa sa atin dito. Baka nga tayo na lang ang buhay dito.” Pagsang ayon ni Nicolo.

“Hindi Tayo maaring umalis dito na hindi kasama sina Kurt. Buhay pa sila alam ko. Hahanapin natin sila.” Pagtutol naman ni Benson.

“Hanggat nandito lang tayo wala tayong laban, hindi natin alam kung ano ba talaga ang nangyayari dito. Kailangan nating makahingi ng tulong mula sa labas nitong isla.” Paliwanag pa ni Nicolo.

“Ngayong may bangka na tayo, matutulungan na natin sila. Huwag ka mag alala, naniniwala din akong buhay sila. At kailangan nila ang tulong natin.” Sabi pa ni Angel.

“Mauna na lang kayo kung iyan ang gusto niyo. Hahanapin ko sina Kurt. Hindi ako aalis dito na hindi sila kasama. Makasarili kayo.” At umalis si Benson tangan ang baril ni Angel at tinungo ang gubat.

Hindi na nagawang pigilan pa ng dalawa ang bunso.

Sa kabilang banda…

“Marami na ang nag withdraw ng kanilang account. Bumaba narin ang viewers rate natin. Hindi raw sila satisfied sa kinalalabasan ng episode na ito. Hindi na rin kasi ma access ang halos karamihan sa mga viewers spot dahil sa pag sira nila ng mga camera. At bukod pa niyan, wala narin tayong monitor sa kanila. Malamang natanggal na nila ang maskara at ang aparato na kinabit natin sa kanila. Wala na kaming nasasagap na audio feed mula sa kanila.’ pagbabalita ng isang lalake,sa lalake na naka face mask.

“Hindi ako papayag na dito na lang matatapos ang matagal na nating pinag hirapan. Walang ititira sa kanila. Ubusin sila bago pa sila sikatan ng umaga. Huwag silang hayaang maka labas dito ng isla na buhay. Tapusin na Ang palabas, patayin silang lahat” Ang utos naman mula dito.

Samantala nagkakamalay na rin si Cris. Ngunit dahil sa mga natamong sugat sa katawan hinang hina parin ito.

“Pilitin mong kumilos, mamamatay tayo kapag hindi tayo makaalis agad dito. Magpakatatag ka, huwag kang bibitaw.” Habang pinapalakas ni Kurt ang nanghihinang si Cris.

“Tama si Kurt, pare…kaya natin ito. Huwag kang bumitaw. Makakaligtas din tayo dito.” Dugtong pa ni Banjo.

“Iwan niyo na lang ako dito, magiging pabigat lang ako sa inyo. “ Cris.

“Walang iwanan, hindi ka namin iiwan dito. Magpakatatag ka kunti na lang at makakaalis na tayo. Rinig ko na Ang mga alon mula dito.” Pinapalakas ni Kurt ang loob ni Cris habang akay niya ito.

“Isampa mo sa likod ko si Cris, pare. Bubuhatin ko siya. Alalayan mo lang kami sa likod.” Pag Alok ni Banjo.

Iyon nga ang ginawa nila. Ngunit habang inaayos ni Kurt si Cris sa likod ni Banjo. Napasigaw ito at na paigtad sa sakit nang tinamaan ito ng pana sa kanyang balikat. Nasundan pa ito nang pagtama sa kanyang likod.

Napa yuko sila sa damuhan. Napansin din ni Banjo na may daplis na tama rin sa kaliwang balikat si Cris. Hinugot ni Kurt ang dalawang palaso na tumama sa kanya.

Gumapang ang dalawa habang tangan ni Banjo sa likod ni si Cris. Hirap man ,sinikap ng dalawa na maka layo doon.

Nang mapahinto sila. Muling bumalik ang gutom na hayop. Nakaabang lang sa kanila.

“Ako na Ang bahala sa hayop na iyan, ilayo mo na dito si Cris. Mag ingat kayo, hindi natin alam kung nasaan sila sa paligid.” Sabi ni Kurt.

“Hindi puwede, sabay nating haharapin ang hayop na iyan. “ Tugon ni Benson.

“Kukunin ko ang atensiyon niya ,para makaligtas kayo. May naisip ako. “ Sabi pa ulit ni Kurt.

“Hindi mo kaya ang isang iyan pare, tayo Ang haharap diyan.” Paghahanda ni Banjo.

“Iwanan niyo na lang ako sa kanya, ako na ang haharap sa hayop na iyan.” Pag harang ni Cris sa sarili nito.

“Nahihibang ka na ba? Ano ang gagawin mo mag papakamatay? “ Pagpigil ni Kurt kay Cris.

“Mas gugustuhin ko pang mamatay na lumalaban kaysa maging pabigat sa inyo.” Sagot ni Cris.

“Umayos ka nga pare, hindi ito Oras para mag drama. Lahat tayo nasa panganib ngayon. Kailangan natin ang isa’t isa. Walang iwanan.” Sabi pa ni Banjo.

Habang nag sasalita ang tatlo bigla na Lang naging balisa ang kilos ng hayop. Kinakamot nito ang kanyang ilong na tila may naaamoy na kung ano na hindi ka aya aya sa kanya. At napansin iyon ni Kurt. Bigla na lang umatras ang hayop at tumakbo palayo sa lugar na iyon. Iniwan ang tatlo.

“Humanda kayo, mukhang may hindi magandang nangyayari sa paligid.” Pakiramdam ni Kurt.

“Mga pare ,hayon tingnan niyo , fog ba iyon?” Nang mapansin ni Banjo ang tila manipis na ulap na gumagapang sa paligid.

“Putang Ina, hindi iyan fog, mag sidapa tayo at takpan niyo ang mga ilong niyo. Nilalason nila tayo. Bilisan niyo ang pag gapang alam ko malapit na lang tayo sa mag dalampasigan.” Sabi pa ni Kurt,

Gumapang lang nang gumapang ang tatlo, hanggang sa narating nila ang labasan. Hirap man sa pag pigil ng kanilang hininga ,alam nila na hindi parin sila ligtas. Kaya nagpatuloy parin Ang mga ito hanggang sa marating nila ang dagat. Hindi inalintana ng tatlo ang hapdi at kirot dulot ng tubig alat sa kanilang mga sugat Lalo na si Cris.

Sumilong ang tatlo sa maliit na yungib sa may batuhan. At doon nakatagpo ng kaginhawaan ang tatlo. Tila bumagsak ang lahat ng kanilang pagod nang makapagpahinga roon.

Gustuhin mang ipikit ng tatlo ang mga mata sa subrang pagod, pilit nila itong nilalaban. Alam nilang hanggat naroon pa sila hindi parin sila ligtas sa kung ano mang mayroon doon sa isla na iyon.

Tunog ng makina mula sa isang bangka ang narinig ng tatlo. Papadaan iyon sa kanila. Nang makita nila ito, agad nag tago ang tatlo sa akalang bangka iyon nang mga taong dumukot sa kanila, at hinahanap sila. Dinaanan lang sila ng bangka hanggang sa nakalayo na ito.

Samantala, unti unti nang uma ayos ang lagay ni Tony, gayun pa man nakatali parin ito at walang malay.

“Buti na lang at sinundan mo agad si Benson, kunting lason lang ang nalanghap niya.” Sabi ni Angel.

“Pero nasa panganib parin siya, kailangan niya nang agarang lunas. Hanggang ngayon hindi parin siya nagkakamalay.” Sabi pa ni Nicolo.

“Hindi man lang natin na isama sina Kurt, Cris at Banjo. Kamusta na kaya sila, sana ligtas sila.” Pag alala ni Angel.

“Babalikan natin sila, pinapangako ko iyan. At sana nga lang ligtas sila sa pag balik natin. Sa ngayon kailangan muna nating makalayo dito at makahanap ng tulong.” Sabi pa ni Nicolo habang minamaneho ang bangka.

“Buti naman at alam mong paganahin ang bangkang ito.” Si Angel.

“Ang hindi ka alam, kung saan tayo nito pupunta,” sagot ni Nicolo.

Sakay ng bangka nilisan nina Angel at Nicolo ang isla kasama sina Tony at Benson na kapwa walang malay. At wala rin silang kamalay malay na muntik na sana nilang makasama ang tatlo pa nilang kaibigan.

Binabagtas nila ang malawak na dagat patungo sa kanilang kaligtasan. Pero ligtas na nga ba sila?

Tumila na Ang bagyo, at sumikat na muli ang araw sa isla.

Nang magising si Kurt dahil sa mga ingay ng tao kanyang paligid.

“Nasaan ako?, Sino kayo? Ang mga kasamahan ko? Si Banjo? Si Cris? Ano ang ginawa niyo sa kanila? Pag pupumiglas nito habang naka tali sa isang kama.

Isang babaeng naka suot ng lab gown ang lumapit kay Kurt.

“Gising ka na pa, mag relax ka muna sir kaka tahi pa lang namin ng mga sugat niyo.” Sabi ng babae.

“Anong ginawa niyo sa amin?! Anong lugar ito. Nasaan na ang mga kasama ko?!” Galit na tanong ni Kurt.

“Ako si Dra. Luz at narito ka ngayon sa hospital ng San Pablo. Kayo ng mga kasama mo. Nasa kabilang kama lang ang isa, pero iyong isa nasa operating room pa dahil sa tindig ng kanyang sugat.” Sagot ng babae sa kanya.

Isang naka unipormeng pansundalo naman ang pumasok sa silid at nilapitan si Kurt sa kama nito.

“Ito si captain Braga, siya at ang team niya ang nag dala sa inyo dito.” Sabi pa ng doktora kay Kurt nang pinakilala ang lalaking pumasok.

“Captain Braga,…(pagpakilala nito kay Kurt) mabuti at mukhang maayos kana,. May ilang bagay lang ako na itatanong sa iyo tungkol sa nangyari sa inyo sa isla.” Sabi ng lalake.

“Paano niyo kami nagligtas doon?” Tanong na may pagtataka ni Kurt.

“Nakatanggap kami ng tawag mula sa isla na nanghihingi ng tulong. Hindi nga lang malinaw kung ano ba talaga ang nangyari doon. May dalawa pa kaming bangkay na nakita malapit sa dalampasigan ng isla. Bukod sa inyo, wala na kaming nakitang iba pa. Sinuyod na rin namin ang buong isla ngunit wala naman kaming napansing kakaiba roon. Ano ba talaga ang nangyari? Bakit kayo sugatan? Kayo ba ang pumatay sa dalawang tao doon?” Tanong ng lalake kay Kurt.

“Pinaglaruan kami sa isla, hindi lang kami ang naroon sir. May mga taong kumukontrol sa isla, may mga kinabit silang kamera sa loob ng gubat, mga patibong, mga liyon…buwaya .. sila ang kagagawan nito sa amin. May tagong pasilidad doon sa isla sir. “ Kuwento ni Kurt.

“Matagal nang sarado sa publiko ang isla na iyon. Paano kayo nakapasok? At anong pasilidad ang tinutukoy mo? Wala kaming nakitang ganun doon sa isla iyon. Maging ang sinasabi mong mga patibong at kamera wala roon. Tanging mga baril at patalim na may mga finger prints niyo lang ang natagpuan namin sa loob ng gubat. At tungkol sa mga liyon at buwaya? Paano magkakaroon ng hayop ang isla na iyon?” Natatawang sagot ng lalake.

“Maniwala kayo sir totoo ang sinasabi ko.”

“Sa ngayon suspect kayo sa pag Patay sa dalawang tao na natagpuan namin doon. Hanggat hindi pa malinaw sa amin Ang motibo niyo sa krimen. Pansamantala muna kayong ililipat sa security unit para sa imbestigasyon. Kailangan lang namin ang kumpleto niyong pag kakakilanlan para ma kontak namin ang mga pamilya niyo. “ Sabi pa ng lalake

“Maniwala kayo sir, hindi kami Ang pumatay doon. Kami…kami Ang gusto nilang patayin. Si Lester…si Tony sila ang maykagagawan nito! Sir hanapin niyo sila sir nasa panganib ang mga kaibigan ko. Hanapin niyo sila sa isla sir…si Angel…si Benson …at Nicolo. Malamang naiwan sila roon. Please balikan niyo sila.”

Tinurukan ng pampakalma ng doktora si Kurt .

Nakarating sa isa pang isla ang bangka na sinasakyan ng dalawa, Angel at Nicolo. Isang binatilyo ang agad na sumalubong sa bangka nila.

“Magandang araw mga sir, turista Po ba kayo dito?” Tanong agad ng binatilyo.

“Boy anong lugar na ba ito?” Tanong naman ni Nicolo.

“Isla Burras Po sir, baguhan pa Po siguro kayo dito. Teka lang at tatawagin ko si kuya.” At bumalik ang binatilyo sa kanila.

Bumaba naman sa bangka si Nicolo para itulak ang bangka sa mababaw na parti ng dalampasigan. Nang nakita nito ang isang lalake na halos ka edad lang din nila, naka maong shorts ito na maiksi at hapit sa ka kanyang hita, wala itong suot pang itaas at maganda ang hulmado nitong muscle sa katawan. Defined ang abs at dibdib nito pati ang malalaki nitong braso. Hindi rin maiwasan ni Nicolo na titigan ang napaka gwapo nitong mukha na bagay sa kulot nitong buhok.

“Sir baka namali Po kayo nang daong hindi po dito ang resorts ,sa kabila po.“pag salubong sa kanya ng lalake.

“Hindi po kami nag hahanap ng resort. Kailangan Po namin ng tulong, saan ba dito ang malapit na hospital?” Sagot ni Nicolo.

“Naku sir, walang klinika dito sa isla. Maliit lang po itong lugar namin. Doon pa Po kami dumadayo sa San Pablo kapag nag papahospital. Albolaryo lang po ang meron kami dito.” Tugon naman ng binata.

“Malayo ba dito ang San Pablo?” Tanong ni Nicolo.

“Hindi naman masyado. Mga apat na Oras siguro sakay ng bangka niyo mula dito.” Sagot ng lalake.

“Malayo pala, mukhang hindi na aabot ang lamang Gasolina ng aming bangka. Wala ba puwedeng matawagan dito o cellphone man lang na mahiram?”

“Meron naman akong cellphone dito kaso kailangan mo pa umakyat doon sa burol para makasagap ng signal. Ano ba problema at kailangan niyo pa mag pa hospital? Saan ba kayo galing?” Usisa pa ng lalake.

“Nakagat ng kung anong insekto ang isa sa mga kasama ko na may lason, iyong isa may na langhap na kung ano at hanggang ngayon hindi pa nagkakamalay, at ang isa medyo may pilay pa.” Kuwento ni Nicolo.

“Hindi naman pala ganun ka lala ang kalagayan ng mga kasama mo kayang kaya na iyan ni Tatang. Dito lahat ng uri ng mga nalalason kay tatang tumatakbo. Saan nga ba kayo galing?” Tanong muli ng lalake.

“Sa isla libugantes.” Sagot ni Nicolo.

“Hellcome to paradise,” isang lalake ang lumapit sa kanila, naka ngiti lang itong nakatingin sa kanila ni Nicolo.

“Huwag niyo siyang intindihin, ligtas kayo sa Isla na ito.” ayon pa sa lalaking unang kinausap Nina Nicolo.

Panibagong Isla, panibagong bukas na naman para sa kanilang apat. Sa ngayon makakahinga na sila sa bangungot na kanilang naranasan mula sa Isla na pansamantalang nag bigay sila ng pandaliang kaligayahan.

Fin????????