Love Above The Law

Isa kang mabuting mamamayan,may magandang trabaho,may magandang set of friends. At kahit kabilang ka sa 3rd sex ay tanggap ka ng lahat. Paano kung isang araw ay magising ka na isa ka ng suspect sa isang krimen? Paano mo haharapin ito? At ang masakit pa ay ibinabaon ka lalo ng taong matagal mo ng iniibig na syang abogado ng mga biktima. Paano mo ito tatanggapin? Paano na ang buhay mo? At paano na ang pag-ibig mo? Tunghayan ang kwentong magpapabago sa mga bawat pananaw ninyo sa buhay,isang uri ng pag ibig na labag sa lahat,pag ibig na hindi tanggap ng kinikilala nyong batas.

Prologue

“Oh,baka matunaw yan.” ang agad na puna sa akin ni Leila.

“Ang lakas talaga ng tama ko sa kanya.” wala sa sariling sagot ko habang sinusundan ng tingin ang lalaking matagal ko ng minamahal.

“Hanggang tanaw ka na lang.” ang pabulong pang pangbubuska ni Leila sa akin. Kaya nilingon ko sya at tinaasan ng kilay.

“Eh ano naman? Ikaw din naman,hanggang tanaw na lang din.” pang iinis ko naman at binalik ang pansin sa pag ibig ko,ngunit wala na ito. “Ayan,wala na! Hindi ko man lang nakitang sumakay ng kotse nya.”

“Araw araw mo naman syang nakikita no? Sige na,pumasok ka na sa trabaho.” ang sabi naman ni Leila.

“Tama ka,baka nga hinahanap na ako sa trabaho,alam mo naman na everyday routine ko ito,ang abangan si Chrollo bago ako pumasok sa trabaho.” ang nakangiti ko namang pag sang ayon.

“Malandi,sige na at lilinisin ko pa bahay natin.” ani Leila,ngumiti lang ako at nagpaalam na.

Ako si Kendall Abalos,isang 24 year old na bading. Pero hindi ako nagkocross dress. Nagtatrabaho ako sa isang bar bilang manager. At yung si Chrollo Verancio ang ultimate love life ko,isa syang Lawyer,at halos dalawang taon ko na syang iniibig,malas nga lang dahil hindi nya ako tinatapunan ng pansin.

Minsan nga,naisip ko na magpapansin sa kanya,pero ayoko namang magmukhang cheap. Kontento na ako na nakikita sya,kumbaga Im happily contented loving him from afar.

“Ang aga mo ata?” ang pagpuna sa akin ni Cloud,isa sa pinakamatagal ng barista sa bar.

“May mga hindi kasi ako natapos na i-audit,kailangan ng masubmit kay boss.” ang nakangiti kong tugon at dumiretso na sa private office. Dalawa ang private office ng bar,para kay boss at para sa akin.

Sinimulan ko ng kwentahin ang kita ng bar mula nung sabado. Ito lang ang mahirap dito,kailangan ulit ulitin,kailangan lahat mailista ko,yung mga ginastos at kinita.

Kaya bago magbukas ang bar ay natapos ko na ito,sakto pumasok si boss Mike.

“Baka wala na akong maipasweldo sayo.” anito na ikinangisi ko.

“Kahit hindi mo na ako swelduhan boss,malaki na naipon ko.”

“Bilib talaga ako sayo. Mag boyfriend ka na kasi para may ginagastusan kang iba.” anito at lumapit.

“Hindi pa ako handang magwaldas ng salapi.” ang sagot ko naman. “Ito na nga pala sir,natapos ko na,may report na din ako dyan.” sabay abot ng envelope dito.

“Maaasahan ka talaga. O sya,lumabas ka na lang dyan mamaya,inum tayo,may dadating akong mga bisita,sa VIP tayo.”

“Ako pa? Sige po boss.” at lumabas na nga ito.

Agad kong tiningnan ang phone ko kung may text na ba si Leila. Usually kasi inaupdate nya ako lagi ng mga ginagawa nya. Si Leila ay malayo ko ng kamag anak,pero kapatid na ang turing ko sa kanya,kinupkop ko sya nung halos mabaliw sya ng iwan sya ng nobyo,ang masakit pa nun buntis sya,at sa sobrang pagka dipress nya ay nakunan sya.

“Bakit kaya hindi pa nagtetext ang babaitang iyon?” ang taka kong tanong sa aking sarili.

Lumabas na ako at sumalubong sa akin ang malakas na tugtugin. Kakabukas pa lang ng bar pero ang dami ng tao. Sikat talaga ang bar na ito,madami ng suki.

Umupo muna ako sa bar counter at pinanood si Cloud sa pag flairing nya ng mga bote. Hanga din ako sa kanya,kung ako siguro yon nagkanda basag basag na ang mga bote.

Napatingin ako sa pinto ng may pumasok na pamilyar na tao. Dumagundong agad ang dibdib ko,para akong na excite na kinabahan na parang natatae pero hindi naman.

Si Chrollo,napaka gwapo nya lalo pag hindi sya naka suit. Hindi din naka brush up ang buhok nya. Sinundan ko sya ng tingin hanggang sa makahanap sya ng pwesto.

Ito ang kauna unahang pagkakataon na pumasok sya dito sa bar. Pero bakit kaya mag isa sya?

“Kendall tara na sa VIP,nandun na mga bisita ko.” ang pagpukaw sa akin ni boss. “Sinong tinitingnan mo?”

“Ha? Wala! Sige po boss tara na. Nang makatikim na ulit ako ng alak.”

“Ikaw talaga. Tara na.” at sumunod na ako kay boss. Pero bago yon,tinapunan ko muna ng mabilisang tingin si Chrollo.

At halos maihi ako dahil sakto ding napatingin sya sa akin. Bigla tuloy akong nataranta,kaya agad na akong pumasok sa VIP room.

Masaya naman at halos maduling na ako sa pagkalasing. Ako ang bumabangka sa pagpapatawa para naman hindi mabored ang mga bisita ni boss. Mga bandang alas onse na iyon ng matapos kami. Pinapauwi na din nya ako para makapag pahinga na,hindi naman ako tumanggi dahil lasing na din talaga ako.

Nang makarating sa bahay ay naabutan ko pa si Leila na nanood ng TV.

“Matulog ka na.”

“Mamaya na! Hay nako,amoy alak ka! Ang baho!” ang agad nyang sagot,siguro dala ng tama ng alak ay agad uminit ang ulo ko.

“Anong pakialam mo? Matutulog ka na o babasagin ko yang TV?” ang singhal ko naman dito.

“Oo na! Goodnight!” ang sigaw nya,pinatay ang TV at nagdadabog na umakyat sa taas papunta sa kwarto nya.

Napailing na lamang ako. Ganyan kami minsan,pero hindi naman namin ito sineseryoso.

Umakyat na din ako at dumiretso sa kwarto ko. Pagkalapat pa lamang ng likod ko sa kama ay nakatulog na ako.

Naalimpungatan ako dahil sa ingay. Nagmumula ito sa baba,at parang naririnig ko ang boses ni Leila. Kinabahan agad ako kaya agad akong tumakbo pababa.

Nanlambot ang mga tuhod ko sa aking naabutan. May nakatarak na kutsilyo sa dibdib ni Leila,naliligo sya sa sariling dugo.

“LEILAAAAA!! Anong nangyari? Sinong may gawa nito sayo?” ang humahagulhol kong sabi,lumapit ako at ipinatong ang ulo nya sa kandungan ko. Dahan dahan kong binunot ang kutsilyo,sumuka sya ng dugo at pakiramdam ko ay mababaliw na ako.

“P-pata-patawarin m-mo ak-ako K-ken-kendall.” ani Leila at pumikit na. Iyak na ako ng iyak.

“LEILAAAAA!!” Ang sigaw ko. Biglang bumukas ang pinto na ikinagulat ko.

“Hulihin na yan! Hindi nga nagkamali yung tumawag. Tingnan nyo,hawak pa nya ang kutsilyo.” sabi ng isang barangay tanod.

Naguluhan ako,parang biglang gumuho ang mundo ko. Hindi ito totoo,hindi ito nangyayari,panaginip lang ito.

Unang Batas!

Hindi pa ako convicted pero inilagay na nila ako sa selda. Hindi ko maipagtanggol ang sarili ko,hanggang ngayon ay naguguluhan pa din ako kung paano nangyari ang lahat ng iyon.

Mahal ko si Leila at hindi ko magagawa ang ibinibintang nila. Pero paano ko ipagtatanggol ang sarili ko kung nahuli nila ako sa akto na hawak ang kutsilyo.

Hanggang ngayon ay tinatanong ko ang sarili ko kung sino ang pwedeng gumawa noon kay Leila.

Napabuntong hininga ako at napatingin sa aking mga kamay na nilagyan ng posas,saka nila ako ipinasok sa selda.

“Dyan ka muna hangga’t hindi natatapos ang hearing mo. Pero nasisiguro kong sa Muntinlupa ang bagsak mo lalo pa at malakas ang ebidensya laban sayo.” sabi ng pulis na nagtulak sa akin papasok sa selda.

“Kung may dadalaw sayo,magpakuha ka na ng abogado,dahil ang abogado na makakaharap mo ay hindi basta basta.” sabi pa ng ikalawang pulis at sabay na silang umalis.

Napaatras ako at napaupo na lamang. Hindi ako makapaniwala na nakakulong na ako. At aaminin kong sobrang takot na ako ngayon.

“Anong kaso mo?” sabi ng isang preso at umupo pa talaga sa harapan ko. Yumuko ako dahil ayokong ipakita na umiiyak ako. I dont deserve this,I dont belong here.

“Wala akong ginawa. Pinagbintangan lang ako.” ang sagot ko ngunit hindi pa din ako nag aangat ng tingin.

“Bata,lahat ng nandito ganyan ang sinasabi. Ngayon sabihin mo sa akin kung anong kaso mo.” anito at ipinatong pa nya ang kamay nya sa balikat ko kaya nag angat ako ng tingin.

Paanong nagkaroon ng gwapo dito? Paano sya napunta dito?

“M-murder.” ang sagot ko habang nakatingin pa din sa kanya.

“Mukhang pareho lang tayong napagbintangan. Pero wala tayong magagawa kundi ang maghintay. Ako nga nung isang araw lang pinasok dito,napag bintangan din akong pumatay,ang masakit pa,kapatid ko ang nagturo sa akin na pumatay daw sa asawa nya.” ang mahaba nyang sabi at malungkot na ngumiti.

Gwapo nga talaga sya,may dimples pa. Napaisip tuloy ako kung kaya nya ba talagang pumatay.

“Nagising ako ng alas dos ng madaling araw dahil sa ingay,bumaba ako para tingnan,at nakita kong nakahandusay sa sahig si Leila naliligo sa sariling dugo,may nakatarak na patalim sa kanyang dibdib kaya hinugot ko,yon ang naabutan ng mga barangay tanod.” ang sabi ko naman,medyo kumalma na ako at nawala ng konti ang takot ko.

“Pareho talaga tayo. Bakla ka diba?” ang diretso nyang sabi,hindi ako nakaimik dahil baka marinig ng ibang preso. “Silence means Yes. Magpakatatag ka at huwag magpapahalata. Dito pag nakapatay ang kaso mo,walang gagalaw sayo.” ang pagpapatuloy nya.

“Pero hanggang kailan ako dito?” ang agad kong tanong.

“Ewan. Yan din ang tanong ko sa sarili ko eh.” aniya,tumayo sya kaya tumayo na din ako.

“Pwede bang ikaw na lang ang lagi kong kasama?” sabi ko at tumingin sa paligid. “Nakakatakot sila.”

“Sige,habang pareho pa tayong nandito. Nga pala,Im Orriz Madrigal.” aniya at inilahad ang kanang kamay.

“K-kendall. Kendall Abalos.” at tinanggap ko ito.

“Abalos! May mga gustong kumausap sayo.” sigaw ng isang pulis at nakita ko na lang na palapit na sina sir Mike at Cloud. Agad akong napakapit sa rehas.

“Lapitan mo lang ako pag tapos na kayo.” ang paalam ni Orriz at tahimik na naupo sa isang tabi.

“Sir Mike! Cloud! Tulungan nyo akong makalabas dito! Hindi ko magagawang patayin si Leila!” ang maiyak-iyak kong sabi. Kitang kita ko sa mga mata nila ang pagka awa kaya lalong gusto ko umiyak.

“Alam namin. Now tell us what happened.” ang agad na sabi ni Sir Mike. Ikinewento ko ang lahat,walang labis at walang kulang.

“Mukhang nagkataon lang talaga. Sino naman ang papatay kay Leila?” ani Cloud na tinitingnan din ang mga preso. “Hindi ka bagay dito.”

“Hindi ko alam. Wala akong idea.”

“Ikukuha kita ng abogado. Kung ano ang sasabihin ng abogado,yun lang ang susundin mo. Maliwanag?” ani sir Mike,magkakasunod ang tango ko.

“Ayaw kong magtagal dito.”

“We will do everything.” matapos nun ay nagpaalam na sila. Kahit papaano ay nagkaroon ako ng karampot na pag asa.

Tahimik akong tumabi sa nakapikit ng si Orriz. Gusto ko ding matulog,gusto ko ding magpahinga.

Kinabukasan ay nagising ako sa maingay na pagkalampag ng kung ano sa rehas,halatang nagulat at nagising lang din ang iba pang mga preso.

“Orriz Madrigal. Maligo ka na at mag ayos. Dumating na ang abogado mo,ngayon ang unang hearing ng kaso mo!” ang sigaw ng pulis. Napatingin ako sa paligid. Tumayo si Orriz bitbit ang isang bag,pinagbuksan sya ng selda at in-escort-an palabas.

Napabuntong hininga ako. Mabuti pa si Orriz,ngayon na ang simula ng hearing sa kaso nya. Sana pareho kaming hindi na magtagal dito. My life awaits outside at hindi ako pwedeng mabulok sa kulungan. Madami pa akong gustong makamit at patunayan sa buhay.

Hanggang sa isang araw,nagkekwentuhan kami ni Orriz ng kung anu-ano ng bigla na naman syang tawagin ng pulis.

“Madrigal! Mag ayos ka na. Malaya ka na. Maswerte ka at kusang sumuko ang gumawa ng krimen.” anito. Gulat kaming dalawa ni Orriz,hanggang sa mapangiti sya.

“Narinig mo yon Ken? Malaya na ako! Sa wakas!” sa sobrang tuwa nya ay niyakap nya ako,hindi agad ako nakagalaw.

“Congrats! Mag iingat ka sa labas ah? Huwag mo akong kalimutan. Diba paglabas ko ay dadalhin pa kita sa bar na pinagtatrabahu-an ko.” nakangiti kong sabi pero hindi nagpapigil ang mga luha ko. “Masaya ako para sayo,naniwala kasi ako na hindi mo iyon magagawa,sa loob ng ilang araw nating nag uusap,naging mahalaga ka na sa akin.” at pinunasan ko ang mga luha ko.

“Huwag kang umiyak. Baka hindi ako lumabas. Ayokong iwan ka na ganyan. Maging positibo ka lang gaya ko. May awa ang Diyos.” ang malungkot din nyang sabi at niyakap ako. Agad din akong bumitiw sa pagkakayakap nya dahil ramdam kong nakatingin na sa amin ang lahat.

“Mag iingat ka.” sabi ko at tumalikod. Saka ako umupo sa isang sulok,niyakap ko ang aking mga tuhod at isinubsob doon ang aking mukha. Doon ako umiyak.

“Bilisan mo Madrigal,baka magbago pa isip ng hustisya.”

“Babalikan kita Ken!” ang sigaw ni Orriz kasabay ng pagbukas sara ng maingay na rehas.

Umiyak ako ng umiyak. Mag isa na lang ako ngayon. Wala na akong kakampi dito sa loob,wala na akong masasandalan. Muli akong nakaramdam ng takot,muli kong naramdaman yung naramdaman ko nung unang araw ko dito.

Kinahapunan ay may dumating. Sya daw ang magiging abogado ko. Binigyan kami ng pagkakataon para makapag usap ng pribado sa isang kwarto.

“Im Edward Romano,and I’ll be your attorney.” anito at naglahad ng kamay.

“Kendall Abalos po.” ang pagtanggap ko sa pakikipag kamay nito.

“Napag aralan ko na ang kaso mo. Alam ko na ang mga gagawin. Sa isang linggo na ang unang hearing kaya maging handa ka. Kung ano ang statement mo,yun lang kahit guluhin at paikutin ka pa ng abogado ng kabilang panig.” anito habang magkasalikop ang dalawang mga kamay na nakapatong sa mesa.

“Sa isang linggo pa po? Bakit yung kasama ko sa selda na si Orriz,tatlong araw lang pagkatapos makulong ay nag hearing na,at agad syang nakalaya.” ang sabi ko naman. Hindi ko na kasi kayang magtagal pa sa kulungan,at hindi ko na magugustuhan pang mapunta sa totoong kulungan.

“Magtiwala ka lang sa akin. Sa una ay nahirapan akong pag aralan ang kaso mo. Pero may nakalimutan ang lahat. At ilalabas ko iyon sa araw ng hearing para hindi ka na magtagal pa dito.” anito at ngumiti. He looks familiar,siguro ka edad sya ni sir Mike.

“Uhm..Ano nyo po ba si Sir Mike?” ang tanong ko.

“Lasing ka nga ng gabing iyon. Im his bestfriend,isa sa mga kainuman nyo sa VIP room.” at napanganga ako sa sinabi nya. Kaya pala familiar sya eh.

“Isa ka po ba dun? Nako,pasensya na po.” ang hiya kong sabi at napakamot ulo.

“Its okay. O paano,yung mga pinag usapan ah? I’ll see you sa araw ng hearing.” aniya,tumayo at nakipag shake hands ulit.

“Maraming salamat po Atty.Ed.” at pumasok na ang mga pulis,naunang lumabas si Atty.Ed,pagkatapos ay muli akong pinosasan at ibinalik sa selda.

Yung munti kong pag asa ay nadagdagan. Umaasa ako na agaran din akong makakalabas. Kaya matapos ang hapunan ay maaga na akong natulog. Sa ngayon ay ayaw ko munang mag isip ng mag isip. Sapat na ang mga pinag usapan namin ni Atty.Ed para makatulog ako ng payapa.

Hindi ko alam kung anong oras na yon,ng magising ako dahil sa pangangalabit sa akin. Nagmulat ako ng mga mata at nakita ko agad ang isa sa mga pinakatatakutan kong preso,malaki ang katawan,puro tatoo at may bigote,ngunit kalbo. Sya ang parang pinaka boss sa seldang ito kaya ganon na lang ang takot ko ng maramdaman kong may malamig na bagay na dumikit sa leeg ko.

“Alam kong bading ka. Matagal na kitang minamatyagan. Matagal na akong hindi nakakatikim ng sex. Kaya sa ayaw at gusto mo makikipag sex ka sa akin kung ayaw mong dito pa lamang ay paglamayan ka na.” ang matapang nyang bulong. Nakakatakot,pati paglunok ng sarili kong laway ay nahirapan akong gawin.

“H-huwag po.” ang maluha luha kong sabi. Kung sana nandito si Orriz ay hindi mangyayari sa akin ito. Pero wala sya,at hanggang ngayon,hindi pa nya tinutupad ang sinabi nyang dadalaw sya.

“Wala pa akong ginagawa. Huwag mo akong artehan. Sumunod ka sa akin.” bulong ulit nya at umayos ng pagkakatayo. Wala akong nagawa kundi ang bumangon at sumunod sa kanya sa CR ng aming selda. Pagkapasok pa lang ay ibinaba na nya ang short at brief nya.

Napalunok ako dahil sa laki at taba nito. Hindi pa ako nakakaranas ng sex,at hindi ako marunong ng gusto nyang mangyari.

“Dalian mo na bakla. Pag nagustuhan ko ay uulitin natin palagi,at poprotektahan kita dito.” aniya at ngumiti. Ewan,may nakita akong sinseradad sa mga mata nya ng sabihin nya ang salitang ‘poprotektahan’.

Pikit mata akong lumuhod sa harap ng pagkalalaki nya at kahit hindi ako marunong,instinct ko ang gumana ng magsimula na ako sa pagsubo dito. Nakakapagod,pero masaya ako ng matapos na kami,napangiti ako dahil sa mga ungol nya.

“Pasensya ka na bata. Libog lang talaga ako. Sana maulit pa ito habang nandito ka. Totohanin ko ang sinabi kong poprotektahan kita,ako ang bahala sayo.” aniya habang nag aayos. Ako naman ay nagmumug kahit pa wala ng silbi dahil nalunok ko din naman lahat.

“T-talaga po?”

“Oo,pangako yan. May anak ako sa labas na kasing edad mo. Napatay ko ang kapitbahay namin dahil nakita kong binubugbog nito ang anak ko.” aniya at ngumiti.

Pagkatapos nun ay nag hintay pa ako ng ilang araw,at tuwing gusto ni kuya Gardo na may mangyari sa amin ay pumapayag ako. Lagi na kasi akong pinagdidiskitahan at sya ang nagtatanggol sa akin.

At may natutunan ako. Ang huwag manghusga ng tao dahil lamang sa itsura o sa kwento na walang basehan,maliban na lamang kung yung mismong tao mismo ang nagkondena sa kanyang sarili.

Dumating ang araw ng unang hearing para sa aking kaso,maaga kaming dumating,nandun na sina Sir Mike at Cloud,kaya pumasok na kami ni Atty.Ed.

Nilibot ko ang aking paningin sa loob ng korte. At nagulat ako ng makita sa kabilang panig ang lalaking matagal ko ng iniibig.

Si Chrollo!

Ibig sabihin,sya ang abogado ng mga nagsadlak sa akin? Bakit sya pa?

Ikalawang Batas!

Halos manginig ang buong sistema ko. Bakit si Chrollo pa? Alam kong sobrang magaling sya at kahit gaano kagaling si sir Ed ay mailulubog nya ako. Parang pinipiga ang puso ko at nahihirapan akong huminga.

“Relax and trust me,we can do it.” ang bulong ni sir Ed. Huminga ako ng malalim at naupo na kami.

Hindi ko maiwasang lingunin si Chrollo,at ang dalawa nyang katabi na kapitbahay namin. Pati ang mga kapitbahay ko ay isinakdal ako.

“Everything will be fine. Alam natin ang katotohan.” ang sabi naman ni Sir Mike,malungkot ko lang silang nginitian ni Cloud. Pakiramdam ko,hindi pa nagsisimula pero nasistensyahan na ako. At hanggang ngayon,palaisipan pa din sa akin ang kriminal na gumawa noon kay Leila.

Pinigilan ko ang pagtulo ng aking mga luha. Ni hindi ko man lang nakita si Leila,ni wala akong idea kung saan sya inilibing.

Nagsimula na ang lahat,hanggang sa ang unang tawagin ay ang kapitbahay naming si Paning,si Chrollo ay mag i-interogate.

“Sinasabi mong nung Enero kinse bandang alas onse ay nadinig mong nag aaway ang nasasakdal at ang biktima.” panimula ni Chrollo. Buong buo ang boses at nag uumapaw ang confidence.

“Opo.” at tumingin sa akin si Paning. “Nadinig namin silang nagsisigawan pero nawala din ito. Pero nung madaling araw na,may ingay na naman kaya ginising ko ang asawa ko para tumawag ng baranggay tanod.” ang sabi nito at tiningnan ako. Hindi ako makapaniwala sa mga narinig ko,ginawa na nila iyong basehan?

“Sir Ed,kahit mag away kami ni Leila hindi ko magagawa iyon.” ang pag protesta ko,damang dama ko na kasi na hindi na makatarungan umpisa pa lang.

“Sshh.. Wait for our turn.” ang sagot ni Sir Ed. Wala akong nagawa kundi manahimik at magtiwala na lamang.

“At palagi silang nag aaway?” dagdag pa ni Chrollo.

“Opo, palagi.” ang sagot ni Paning. Hindi ko maiwasang murahin sya sa aking isipan.

“Yon lang po your honor.” ani Chrollo.

Tumayo na si sir Mike dahil sya na ang tatanungin ni Chrollo.

“Ayon sa statement mo,kasama mo ang nasasakdal bago maganap ang krimen? Gaano mo ba sya kakilala.” ang tanong ni Chrollo,nagulat ako ng ngumisi si sir Mike.

“Mas kilala mo sya kaysa sa akin. Matagal na sya sa bar at hinding hindi nya iyon magagawa kay Leila,mahal na mahal nya ito.”

“Objection your honor! This is not acceptable!” ang pag reklamo ni Chrollo.

“Objection denied. Continue!” ang sagot ng judge. Napapikit ako. Sana matapos na ito.

Nagtagis ang mga bagang ni Chrollo. Tiningnan nya ako,alam kong hindi sya papatalo.

“Mabait si Kendall,sya na nga ang nag alaga kay Leila kaya hindi ako naniniwalang kaya nya iyong gawin. At hindi pwedeng basehan ang naririnig na pag aaway nila.” pagpapatuloy ni Sir Mike.

“Your honor! Can I have a permission to talk?” biglang sabi ni Sir Ed at tumayo na ikinagulat ko.

Matagal syang tinitigan ng judge bago ito nagsalita.

“Proceed.”

“Im sorry to interrupt you Mr.Verancio. But your honor,may nakalimutan ang mga pulis,may nakalimutan ang lahat.” ani Sir Ed at may dinukot sa envelope,isang CD. “I have a copy of a CCTV Footage ng naganap,at malinaw dito na hindi si Kendall ang culprit.” dagdag pa ni sir Ed at ini-abot sa judge ang CD.

“What? Paanong? Why didn’t I know that?” gulat na sabi ni Chrollo. Nagkaroon tuloy ng bulung bulungan sa loob ng korte.

“Sa sobrang bilis ng pangyayari,nakalimutan ng lahat na may CCTV sa bahay nina Kendall at Leila. Please do watch it your honor.”

Napanganga ako. Bakit hindi ko naisip yon? Bakit nakalimutan ko?

Kinuha ito nung babaeng naglead ng seremonya kanina at isinalang.

Nanlaki ang mga mata ko sa nakita. Kitang kita kung paano nangatok sa bahay ang isang lalaki at pagkalipas ng ilang minuto ay nanakbo ito at galing sa backdoor.

Namuo ang galit ko at hindi ko na nacontrol ang emosyon ko.

“Walangya ka Delo! Sinira mo na ang buhay ni Leila,kinitil mo pa! Walangya ka!” yan ang paulit ulit kong sigaw,ngayon ay malinaw na sa akin ang lahat.

“Kalma Ken! Mahuhuli din yan.” ang pagyakap sa akin ni Cloud.

“Order in the court! Order in the court!” ang pagpukpok ng judge. “Silent!” at natahimik ang lahat.

Napatingin ako kay Paning at sa asawa nya,nag iwas sila ng tingin. Sunod kong tiningnan ay si Chrollo,kita sa mga mata nya ang galit.

“Kendall Abalos,dahil napatunayang wala kang kasalanan. The case will be dismissed at makakalaya ka na agad.” anito at tumayo na.

Lumapit na ulit sina Sir Mike at Sir Ed,niyakap ako. Sa gitna ng pagluha ko ay nagpasalamat ako sa kanila.

“Sabi naman sayo eh,hindi ka papabayaan ng Diyos.” ani Cloud kaya niyakap ko din sya.

“Gusto kong puntahan si Leila.” ang agad kong sabi. Hindi muna sila sumagot dahil dumaan sa harapan namin si Chrollo. Parang nagkarambola ang puso ko,sobrang bilis ng tibok.

May lumapit na pulis at inalis na ang mga posas ko. Damang dama ko na ang tunay na kalayaan.

“Kunin natin ang gamit mo sa pinagkulungan sayo at pupuntahan natin si Leila.” ani sir Mike.

“Kuya Gardo. Malaya na po ako.” ang sabi ko dito habang kinukuha ang mga gamit ko.

“Mabuti naman. Alam ko namang inosente ka at mabait. Mag iingat ka na sa susunod.” aniya,niyakap ako at tinapik sa balikat.

“Dadalawin kita lagi at ipagdadasal kong makalaya ka na.” ani ko at nag abot ng pera at papel kung saan nakasulat ang address ko. “Gastusin mo para dito sa loob,o itago mo hanggang makalaya ka. At yang address na yan,yan ang address ko,pakibigay kay Orriz kung dadalaw sya.”

“Makaka asa ka bata. Mag iingat ka!”

Kaya habang nasa byahe ay masaya ako. Pero hindi ko maiwasang malungkot at mangamba. Nangangamba ako dahil alam kong galit si Chrollo sa akin dahil natalo ang hawak nyang kaso,and that’s a first,nadungisan ang pangalan nya dahil sa akin. Nalulungkot din ako kasi makikita ko na ulit si Leila,pero lapida na lamang.

Kaya pagdating dun sa pinaglibingan kay Leila ay mas naging emosyonal ako. Naalala ko ang mga araw na masaya kami,ang bawat isa lang ang nasasandalan namin. Pero wala na lahat iyon,isa na lamang itong alaala sa nakaraan at hinding hindi na madudugtungan.

“Patawarin mo ako Leila kung nahuli ako ng dating. Pero pangako,hindi ako titigil hangga’t hindi nabubulok sa kulungan si Delo.” ang sumpa ko sa libingan ni Leila.

Hinatid nila ako sa bahay,gusto sana nila magtagal pa pero may mga dapat pa silang asikasuhin na importante.

Naupo ako sa sofa. Napakatahimik na ng bahay,at nararamdaman kong hindi ako magtatagal dito,dahil bawat sulok ng bahay na ito ay may alaala ni Leila. Pumikit ako at gusto ko munang magpahinga,masyado akong napagod mentally,emotionally and physically,I need a rest.

Hindi pa ako nagtatagal na nakapikit pero may kumatok na.

“Kendall? Pwede ka bang makausap?” boses iyon ni Paning. Hindi ako sumagot,ayaw ko muna silang makausap,siguro sa ibang araw na lang,dahil pakiramdam ko,hindi ko na sila dapat pang pagkatiwalaan kahit pa sabihing wala naman silang alam.

Di nagtagal ay umalis na sila. Nakapag desisyon na din ako. Hindi ko na kakayaning magtagal pa dito sa bahay na ito,baka mamatay lang ako sa lungkot dahil lagi kong maiisip si Leila.

Tumayo na ako at tinungo ang aking kwarto. Kinuha ko ang maleta at mga bag ko,ihahanda ko na ang mga ito. Pero sa ngayon maghahanap muna ako ng pwedeng mapagbentahan ng bahay.

Matapos mag empake ay inilagay ko ang mga ito sa isang tabi. Tumingin ako sa relo, 7:43PM na pala kaya nakakaramdam na ako ng gutom.

Nagpalit na ako ng damit at nagpasyang lumabas. Sa labas na lamang ako kakain,naisip ko din na pumunta sa bar pagkatapos kong kumain.

Naglakad na ako papunta sa sakayan ng trycicle,pero madadaanan ko muna ang bahay ni Chrollo. Nang mapadaan ako dito ay nasa beranda sya at parang umiinom. Napalingon sya sa akin at agad akong nag iwas ng tingin.

Matagal ko na syang mahal pero natatakot na ako sa kanya. At dahil sa pinapakita nyang galit,hindi ko pa alam kung dapat ko pa ba syang mahalin. Hindi ko naman kasalanan na matalo sya sa kaso,hindi ko naman ginustong madungisan ang pangalan nya,hindi ko ginusto ang lahat. Pero hindi naman ako makakapayag na magdusa sa kasalanang hindi ko ginawa. Sobrang nasaktan ako ng makita kong sya ang abogado sa kabila,idagdag pa si Paning at ang asawa nito,ibig sabihin lang nun,naniniwala silang ako ang gumawa ng krimen,isinakdal nila ako umpisa pa lamang.

Huminga ako ng malalim at nagpatuloy na sa paglalakad. I should not be thinking about that,ang dapat kong isipin ay paano mapapahuli sa mga pulis si Delo.

“Kendall! Saglit lang.” na estatwa ako dahil sa pagtawag ni Chrollo,ito ang unang pagkakataon na tinawag nya ako,at ang traydor kong puso ay naghuhurumentado na naman. Nagpatuloy pa din ako sa paglakad,ayaw ko syang makausap. “Stop walking! May sasabihin lang ako.”

At tuluyan na akong tumigil sa paglalakad. Ito na kakastiguhin na nya ako.

“A-ano yon?” ang kinakabahan kong tanong ng harapin ko sya.

“Maaaring wala kang kasalanan. But the fact remain na pinahiya mo ako,dinungisan mo ang maganda kong pangalan,ito ang unang pagkakataon na natalo ang hawak kong kaso.” seryoso ngunit nag aalab ang galit sa kanyang mga mata kaya napalunok ako ng sarili kong laway. “I hate you then,but now? I hate you more even. At hindi kita mapapatawad sa pagdungis mo sa pangalan ko.” ang madiin nya pang dagdag at nagtagis ang mga bagang.

Napaatras ako. Galit sya sa akin noon at mas galit sya sa akin ngayon? Ano bang ginawa ko?

“Im sorry po.” ang nakayuko kong sabi. Nakakatakot sya,now I understand kung bakit pinangingilagan sya.

“You should be! Dahil pagbabayaran mo iyon,at maniningil ako agad.”

Ikatlong Batas!

Sa awa ng Diyos ay naibenta ko ang bahay at lupa. Sapat na ang binayad sa akin para magsimula ako ng bagong buhay. Nadungisan ang pangalan ko at hindi ko alam kung paano ito lilinising muli.

Umarkila ako ng truck na magdadala ng mga gamit ko. At ng mapadaan kami sa bahay ni Chrollo ay napabuntong hininga ako.

Sana balang araw mapatawad nya ako kahit wala naman akong ginawa. Inilaban ko lang ang tama,ang naging mali lang nya ay pumanig sya sa mali. Were just even,pareho lang nadungisan ang mga pangalan namin.

Ako,nadungisan dahil may bad record na ako,plus the fact na dati akong bilanggo.

Sya,nadungisan dahil sa unang pagkakataon ay natalo ang kasong hawak nya.

Naisip ko na pareho lang naman kaming biktima ng pagkakataon. Pero ang katotohanang mahal ko pa din sya ay hindi magbabago. Matagal na itong nakaburo,simula pa lamang ng una ko syang makita. Napakahirap nyang abutin,at ngayon mas humirap pa.

Sa tutuusin ako ang agrabyado,napagbintangan ako at nakulong,namatay ang kamag anak kong si Leila na wala akong nagawa.

Napatiim bagang na lamang ako. Kung sakaling mahuli na si Delo ay gusto ko syang makaharap,gusto ko syang makausap kung bakit nya iyon ginawa kay Leila? Hindi pa ba sapat na iniwan nya ito noon?

Hapon na ng makarating ako sa bagong bahay na nabili ko,wala itong taas pero may dalawang kwarto,malalawak pa. Ganun din ang sala malawak,maging ang kusina. Tatlo ang banyo, sa tabi ng kusina at tig isa ang bawat kwarto,may likod pa na pwedeng paglabahan at pag pahingahan.

Nang maiayos ang mga gamit ay binayaran ko na ang mga tumulong. Pagal na naupo ako sa couch.

This is it,Im starting a new life. Kailangan ko na ding humanap ng bagong trabaho,kung hindi naman ay mag nenegosyo na lamang ako. Masyado ng malaki ang naitulong sa akin nina Sir Mike at Cloud. Ayaw ko ng dumepende pa sa kanila.

Napapikit ako at inalala yung unang araw na lumipat kami dun ni Leila sa lugar na yon. Tahimik ang buhay namin nun ngunit masaya. Hanggang sa napansin ko si Chrollo. Nung una ay crush ko lang sya,hanggang sa lumalim yung damdamin ko para sa kanya.

Araw araw ko syang tinatanaw,araw araw akong nag aabang. Ngunit walang pagkakataon para magkausap kami,kontento na ako sa ganon. Para nga akong stalker nun,dahil sa mga kapitbahay ay madami akong nalaman tungkol sa kanya.

Hindi ko na namalayang nakatulog na pala ako. At ng magising ako kinabukasan ay ang gutom kong tyan agad ang bumungad sa akin.

Naghahanda na ako sa kusina ng may sunod sunod na doorbell at katok. Nataranta ako dahil ni hindi pa ako nakakapag hilamos at toothbrush.

“Sino kaya yon? Wala namang nakaka alam ng bago kong bahay ah?” ani ko sa sarili habang naglalakad papunta sa pinto. At ng buksan ko ito ay sumalubong sa akin ang isang lalaki at isang babae. “Uhm.. Yes?” ang sabi ko lang.

“Hi! Im Eunice,and this guy is Quad. Mga anak kami ng President at Vice ng Home association ng subdivision na ito. Gusto ka lang naming makita at makilala dahil ikaw ang pinaka bagong lipat dito.” magiliw na sabi nung magandang babae. Habang yung lalaki naman ay nakahalukipkip at parang na bo-bored. Sayang gwapo pa naman.

“Ahm,ganon po ba? Ako si Kendall Abalos.” at inilahad ko ang kamay ko na tinanggap ni Eunice,pero yung Quad ay nagpatay malisya.

“Gutom siguro si Quad kasi suplado.” nakangising sabi ni Eunice.

“Ha? Ganon ba? Tuloy kayo. Tamang tama,magluluto pa lamang ako eh. Pasensya na kayo,medyo magulo pa.” ani ko at niluwagan ang pagkakabukas ng pinto. Pumasok ang dalawa at inilibot ang tingin sa loob ng bahay.

“Wow! May kasama ka dito?” ani Eunice.

“Wala eh.” simple kong sagot. Naalala ko na naman si Leila.

“Uhm. Huwag ka sanang ma o-offend ah.” ang parang nahihiyang sabi ni Eunice,napatingin ulit ako kay Quad na agad nag iwas ng tingin.

“Bakit,ano yon?”

“Uhm.. Uhm.. Ano ka ba?”

“Kung bakla ako? Yes Im a gay.” ang nakangiti kong sagot. Hindi ko naman itinatago ang sekswalidad ko.

“Sabi na eh.” bulong nung Quad. Sinuway sya ni Eunice at nginitian ko sila.

“Dito muna kayo sa sala. Magluluto lang ako ng makakain natin.” nakangiti kong sabi at tinungo na ang kusina.

“Ang suplado naman nung Quad.” bulong ko sa sarili ko habang nagpiprito ng bologna at bacon. Ang kanin naman ay nakasalang na sa rice cooker.

Makalipas ang ilang minuto ay nakaluto na ako. Ito ang unang pagkakataon na ako ang nagluto para sa bisita. Inihanda ko na ito sa mesa at tinawag sina Quad at Eunice.

“Wow! Ang bango!” masiglang sabi ni Eunice.

“Sige kain na tayo.” ang alok ko sa kanila. Sabay sabay na kaming kumain habang walang tigil sa pagtatanong si Eunice. Ayos lang naman dahil sinasagot ko naman ito. Sadyang naiilang lang ako kay Quad dahil ramdam kong ayaw nya sa akin.

Nang matapos ay nagpaalam na sila. Inimbitahan pa nila ako sa party na magaganap sa Clubhouse sa araw ng sabado. Nagpa unlak naman ako dahil gusto ko ding madaming makilala.

Naligo na ako,naisipan kong maglibot muna sa Mall baka makakita ako ng idea sa gagawin kong negosyo.

Sa taxi pa lang ay nakakatanggap na ako ng text mula kina Sir Mike at Cloud. Iisa lang ang tanong nila,san daw ako lumipat? Hindi ako sumagot dahil ayaw ko na silang maabala pa.

Habang naglalakad lakad ako sa Mall ay naalala ko si Orriz. Kamusta na kaya sya? Dumalaw kaya sya sa kulungan? Taga saan kaya sya? Naibigay kaya ni kuya Gardo ang address ko?

Pero ako na din ang kumontra sa iniisip ko. Masaya na si Orriz ngayon. Baka nga nakalimutan na nya ako agad eh,siguradong mas madaming bagay syang ginagawa kesa ang balikan ako sa kulungan. At kung bumalik man sya dun,wala na ding silbi kung naibigay na ni kuya Gardo ang address ko,lumipat na ako at walang nakaka alam kung saan.

Napakurap ako ng ilang beses ng may makita akong pamilyar na tao na nakasakay sa escalator pababa.

“Delo?!” ang sigaw ko pero hindi ito lumingon. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Kailangan ko syang mahuli! Kailangan ko syang mapakulong. Dapat syang magbayad sa ginawa nya kay Leila!

Dali dali akong nanakbo at sumakay sa escalator,bumaba ako ng mabilis,wala akong pakialam kung may nabubunggo ba ako. Ang mahalaga sa akin ay maabutan ko si Delo.

Nakita ko syang lumabas na,kaya tumakbo na ako. Pero pag labas ko ay hindi ko na sya nakita. Paniguradong nakita nya ako kaya sya nagtago agad.

“Shit! Hindi ko naabutan.” frustrated kong sabi at napasuklay na lang ako sa buhok ko. “San na nagpunta yon?”

Lumingon lingon pa ako sa paligid. Hindi ako susuko. Dapat syang maparusahan. Naglakad ako sa parking area,halos isa-isahin ko na ang mga sasakyan. This is really frustrating. Naisip kong ireport ito sa Pulis,pero alam kong wala ding silbi.

Napaupo na lamang ako sa gutter sa sobrang pagka frustrate. Hindi ako papayag na hindi sya maparusahan.

Ilang minuto pa ang tinagal ko dun bago ako nagdesisyong tumayo na at umuwi na lamang.

Nakakainis! Kung bakit kasi hindi ko inalam ang bahay ni Delo nung sila pa ni Leila? Para akong naghahanap nito ng karayom sa isang bunton ng dayami. Hindi ko alam kung paano at san hahanapin si Delo.

Nang makauwi ako ay iyon pa din ang nasa isipan ko. Halos hindi nga ako nakakain ng maayos ng mag hapunan ako. Pakiramdam ko walang lasa ang pagkain.

Hanggang sa lumipas ang ilang araw,sinubukan kong hanapin din sa mga social networking sites si Delo pero walang resulta,at mukhang papahirapan nya talaga ako.

“Kendall?” ang tawag sa labas sabay katok. Ini-off ko na ang laptop,tumayo at tinungo ang pinto para buksan.

“Oh Eunice? Anong atin?” ang nakangiti kong tanong.

“Im just making sure kung makakapunta ka ba sa party mamaya sa Clubhouse?”

“Ngayon na ba yon? Sige pupunta ako. Nakakahiya naman kung hindi.” ani ko at tinitigan sya. Napaka ganda nya,medyo brown ang buhok nya na wavy at makinis sya,bihis na bihis din sya.

“Salamat! Excited na ako! For sure madaming magkaka gusto sayo!” maligalig pa nyang sabi at pumalakpak na parang bata kaya natawa ako.

“Ikaw talaga! O,san ba ang lakad mo?” ani ko.

“Pupunta kami ni Quad ng Mall. Kami ang nautusan eh! Sige na,bye! Kita kits later.” aniya at tumakbo na papunta kay Quad na kanina pa palang nakatayo sa gilid ng daan.

Kaya bago mag dilim ay naligo na ako. Habang nasa banyo ay dinig na dinig ko ang phone ko sa walang humpay na pagtunog.

Sino kayang tumatawag?

Nang matapos akong maligo ay tiningnan ko agad kung sino. Si Sir Mike pala,at may mga mensahe din. Nagbihis at nag ayos muna ako bago ko binasa ang text,at isang text lang ang nagpasaya sa akin.

Sir Mike:

Tinatawagan kita pero mukhang busy ka. Btw,nahuli na si Delo. If you want puntahan mo sya sa presinto.

Kaya agad akong nagreply:

Talaga? Thats good. Sorry sir hindi ko nasagot,may lakad kasi ako at bukas ko na lang sya pupuntahan.

Hindi mapawi ang ngiti ko ng lumabas ako ng bahay. Hindi na pala ako mamomoblema,sadyang mabait ang Panginoon,hindi na nya kami pinahirapan. Bukas na bukas ay haharapin ko si Delo, magtutuos kami.

Madali ko lang namang nahanap ang Clubhouse dahil sa ibinigay na instruction ni Eunice nung nakaraan. Pagdating dun ay napaka daming tao,at mukhang mga mayayaman,nakahilera din sa Buffet table ang iba’t ibang uri ng mga putahe at pagkain.

“Kendall!” ani Eunice at agad lumapit. Umabriseyete sya sa akin at hinayaan ko lang. “Tamang tama ang dating mo. mom suggested na ipakilala ka daw sa lahat.”

“Huh? Kailangan pa ba iyo–”

“Mom! Nandito na ang bago nating kapitbahay! Si Kendal!” sigaw ni Eunice,nagtinginan sa amin ang lahat. Nakaramdam ako ng matinding hiya.

“Good evening Kendal. Welcome to Guanzon Subdivision. Im Michelle Alferos ang President ng Home Association of Guanzon.” ani ng may edad ng babae pero kita pa din ang kagandahan.

“Good evening din po! Im Kendal Abalos. And thank you po sa warm welcome.” nahihiya kong sabi. Panay naman ang thumbs up ni Eunice.

“Good.” anito. “Everybody,this is Kendal Abalos,our newest neighboor,lets give him a round of applause!” at nagpalakpakan sila. Shit! Ano to? Awards night?

Hinila hila na ako ni Eunice at kung kani kanino pinapakilala,hanggang sa mapirmi kami sa isang table kung nasaan din si Quad. Panay na ang pagkausap sa akin ng mga kasama namin sa lamesa.

Napalingon ang lahat ng biglang may mga nagdatingang pulis. Si Tita Michelle ang kumausap,natahimik ang lahat,maya maya ay lumapit sila sa table namin na ipinagtaka ng lahat.

“Kendal Abalos,iniimbitahan ka naming sumama sa presinto.” sabi ng isang pulis. Agad akong napatayo,nagbubulungan na ang lahat,kita ko ang mga pagtataka sa mga mata nila.

“Po? Bakit po? Tungkol po ba ito kay Delo? Nahuli na po sya diba?” at napatingin ako kay Eunice at Quad na parang nagtatanungan ngunit pabulong.

“Tama ka. Sumama ka na muna sa amin.” sagot ulit ng pulis.

“Pero bakit po?” ang pagpupumilit ko rin,hindi maganda ang aking kutob eh.

“Ikaw ang tinuturo niyang nag utos sa kanya para patayin si Leila Abalos.”

Ika apat na batas!

“T-teka po! Anong katibayan nyo?” ang nanginginig kong tanong. Pakiramdam ko ay tutulo na din ang mga luhang pinipigilan ko.

“Sa presinto ka na magpaliwanag.” sabi ng isang pulis. Wala akong nagawa kundi ang sumama. Bawat malampasan naming tao ay iba ang tingin sa akin. Natatakot sila,nanghuhusga sila.

“Kendall! Susunod kami!” dinig kong sigaw ni Eunice ngunit hindi na ako lumingon. Nahihiya ako sa lahat ng taong nakasaksi at nakadinig.

Kaya hanggang makasakay sa police mobile ay nakayuko ako. At ang tanging nasa isip ko ay kung bakit ako itinuro ni Delo? Bakit nya ako idinadamay?

Pagdating sa police station ay kinausap ako. Ito din yung pinagkulungan sa akin dati. Paniguradong magugulat si kuya Gardo kung bakit ako ibinalik. Ang tanging tanong ko ay kung anong patunay nila na kasabwat ko si Delo.

Ilang saglit pa ay umupo si Delo sa kaharap kong upuan habang nakaposas sya. Awtomatikong lumipad ang paa ko sa sikmura nya sa sobrang galit ko. Inawat ako ng mga pulis. Nagliliyab ako sa galit.

“Ang kapal ng mukha mo! Pinatay mo na nga si Leila idadamay mo pa ako! Napaka walangya mo! Napaka wala mong puso! Putang ina ka!” tumulo na ang mga luha ko sa sobrang galit at gigil. Dapat din syang mamatay!

“Baka madagdagan ang kaso Kendall.” walang ekspresyong sabi ni Delo. Tiningnan ko sya sa mga mata. Bakit iba nakikita ko? Bakit parang hindi sya guilty?

“Sya po ang dapat makulong at hindi ako! Tapos na ang kaso ko at napatunayan sa korte na wala akong kasalanan! Kitang kita yon sa CCTV!” nanggigigil ko pa ding sabi.

“Kung ganon. Paano mo ipagtatanggol ang sarili mo sa ebidensyang ito.” sabi ng pulis at inilapit sa akin ang isang cellphone. Sigurado akong cellphone ito ni Delo. Binasa ko ang text at halos malaglag ang panga ko.

Kendall:

Uunahan na kita Delo. Hindi mo na aabutan pa si Leila. Wala kang kwenta.

“No! No! Text ko nga yan pero iba ang pinag uusapa–”

“See? Edi inamin nya mga sir? Inuutos nya pa dating patayin ko si Leila dahil gusto nya ako. Pero hindi ko magawa. May isa syang text na nabura ko sa pagkataranta matapos kong mapatay si Leila. Ang sabi sa text,ibablackmail daw nya ako pag hindi ko pinatay si Leila. Natakot po ako.” mahabang sabi ni Delo,nag unahan na namang tumulo ang aking mga luha.

“Sinungaling ka! Hindi totoo yan! Makinig po kayo sa akin! Ang text na yon ay sinabi kong uunahan ko na sya dahil ang dami na nyang ginawa kay Leila. Uunahan ko sya sa pamamagitan ng ilalayo ko si Leila.” humahagulhol kong sabi. Tiningnan ko isa isa ang mga pulis,huli kong tiningnan si Delo. May sinasabi ang kanyang mga mata pero hindi ko maintindihan.

“May ebidensya mister abalos. Sa ngayon ay mananatili ka muna dito at bibigyan ka namin ng pagkakataong humanap ng abogado.” sabi ng chief police at may nagposas sa akin.

“Im sorry Kendall. Pero hindi ako papayag na mag isa dito.” ani Delo na ikinalaki ng mga mata ko.

“Bawiin mo ang sinabi mo! Napaka walang puso mo!!” paulit ulit kong sigaw at pagwawala habang ipinapasok kaming dalawa sa kulungan.

“Aba?! Bumalik si Kendall!” sabi ng isang preso. Isa sa mga bata ni kuya Gardo.

“Mukhang na miss ka nila.” nakangising sabi ni Delo. Sa galit ko ay binayagan ko sya,saka lumapit sa mga naging kaibigan ko dito dati.

“Ugh! Ang sarap mong gumanti! Pasalamat ka at ma– at nakakulong tayo.” ani Delo na tumatalon talon. Serves him right,baka mapatay ko pa sya dito sa loob.

“Nasan po si kuya Gardo?” ang tanong ko sa mga ito. “Dumalaw na ba si Orriz dito?” ang dagdag ko pa.

“Naku,nilipat na sa munti si boss,nahatulan na sya. Pero depende pa din kung mabibigyan sya ng parol.” sagot ng isa. Nakaramdam ako ng ibayong lungkot. Wala na dito ang tanging kaibigan at taga pagtanggol ko.

“Si Orriz naman hindi pa ulit dumadalaw.” sabi pa ng isa. “Bakit nabalik ka dito?”

“Yung gagong kasabay kong pumasok dito. Ako ang itinurong mastermind dun sa dati kong kaso. Napaka walangya! Hindi man lang ako pinakinggan ng mga pulis!” nanggigigil kong sabi. Sigurado ako na halos lumabas na ang mga litid ko sa galit.

“Gwapo sya ah? Parang ikaw,hindi iisipang gumawa ng krimen.” sabi ng isa na matanda na.

“Hindi ako kriminal!” at napatingin ako kay Delo na ngayon ay nakaupo at mukhang malalim ang iniisip.

Anong motibo mo Delo? Anong plano mo? Bakit mo ako idinadawit dito? Anong kasalanan ko sayo?

“Kung malakas ang katibayan laban sayo. Baka mahusgahan ka na at sabay kayong mailipat ng kasama mong yan sa munti.” ani nung una kong nakausap kanina.

Plinano ito ni Delo. At hindi ko alam kung anong rason nya. Galit ako sa kanya,galit na galit.

“Abalos! May bisita ka.” sabi ng isang pulis at agad akong tumayo. Lumapit si Eunice,muli kasama nya si Quad.

“Okay ka lang?” nag aalalang tanong ni Eunice. Umiling ako bilang sagot. “Tutulong kami. Alam at ramdam namin na mabait kang tao.”

“May nakausap na akong abogado. Um-oo na sya pero hindi ko naibigay ang pangalan mo dahil hindi ko alam,susunod sya dito ngayon.” seryosong sabi ni Quad.

“Mukhang wala na akong pag asa. Ginamit ang mga salita ko laban sa akin. Na frame up ako. Planado ni Delo ang lahat.” at nilingon ko si Delo na ngayon ay nakatingin na sa amin.

“Ang gwapo naman nya.” bulalas ni Eunice.

“But his a criminal Nice,looks can be really decieving.” sabi ni Quad at tumingin sa akin.

“Pasensya at na late,nasan na yung hahawakan kong kaso?” sabi ng pamilyar na boses sa likod nina Eunice at Quad. Napa atras ako,hindi pwede ito.

“Lapit ka dito sir,ipakilala ka namin kay Kendall.” ani Quad. Natigilan din ito at tinitigan ako.

It was Chrollo.

Pumikit ako. I have to decide,alam kong galit sya sa akin. At sabi nya ay gaganti sya. Hindi ko kailangang tumanaw ng utang na loob sa kanya,marami pa naman siguro dyang ibang magagaling na abogado. Pagdilat ko ng mga mata ko ay nakatitig sya sa akin. Kumalabog ng sobrang bilis ang puso ko. At nahiling ko na sana ay hindi na lang si Chrollo ang minahal ko.

“I know him.” ani Chrollo. “Anong pakiramdam na bumalik ka sa pinanggalingan mo?” dagdag pa nya,hindi ako sumagot. Nanatiling tikom ang aking mga bibig,kinokontrol ko din ang katawan ko sa panginginig.

“Sir? Bakit kayo ganyang magsalita?” takang tanong ni Eunice.

“Im backing out. Salamat na lang.” at tumalikod na si Chrollo,naglakad palabas. Dun tuluyang nanlambot ang mga tuhod ko at napa upo ako.

“Kendall!” gulat na sigaw nina Quad at Eunice pero may umalalay sa akin.

“Ayos ka lang ba Ken?” si Delo. Agad ko syang itinulak ng sobrang lakas.

“Bitawan mo ako! Huwag na huwag kang lalapit sa akin at huwag na huwag mo akong kakausapin! Kinakamuhian kita!!” ang sigaw ko.

“Patawad Ken.” at lumayo si Delo. Naguguluhan na ako. Parang sasabog na ang utak ko. Parang bibigay na ang utak ko.

“Tapos na ang oras ng dalaw.” at napalingon ako.

“Babalik kami Kendall. Hindi kami titigil.” ani Eunice habang palabas sila.

Napasandal ako at napa upo sa isang tabi. Niyakap ko ang aking mga tuhod at isinubsob dun ang aking mukha. Napaka nostalgic,dejavu o kung ano pang dapat itawag dito. Ganitong ganito din nung unang araw na makulong ako.

Akala ko makakapamuhay na ako ng panibago pero wala eh. Ibinalik ako sa kulungan. Hindi ko madepensahan na naman ang aking sarili.

Palihim kong sinilip si Delo.

Bakit mo ito ginagawa? Sana noon pa lang tinanggap mo na. Hindi ko alam kung anong plano mo,pero kinukutuban na ako. At hindi ko gusto ang naiisip ko.

Pagsapit ng oras ng pagtulog ay nagtyaga ako sa malamig na sahig. Kahit nilalamig at gutom ay pinilit kong makatulog. Sa sobrang pagod at kakaiyak ko ay nakatulog din ako. Nawala ang lamig ng makaramdam ako ng init na lumukob sa akin pero pinagsawalang bahala ko ito sa sobrang antok.

Kinaumagahan ay nagising kami sa maingay na kalampag sa mga rehas.

“Kendall at Delo. Magkakaroon na kayo ng sariling higaan. Napag desisyunan ng husgado na ilipat na kayo sa munti.”

Ang bigat ng pakiramdam ko. Nakaramdam ako ng matinding takot lalo na at may mga pelikula na ipinapakita ang mga nangyayari sa Muntinlupa City Jail.

Habang nasa byahe ay hindi ako kumikibo. Nararamdaman ko din na tinitingnan ako ni Delo pero hindi ko sya nililingon. Nanatili lang akong nakayuko. Wala na akong pag asa,at ang lahat ng ito ay dahil kay Delo. Lalong hindi ko na sya mapapatawad,lalong nag uumapaw ang galit ko sa kanya. Kinasusuklaman ko sya. At kung mabubulok ako sa pagkaka kulong ay ganun din sya. Were even,ang masakit lang,pinagdudusahan ko ito kahit wala naman talaga akong kasalanan.

Habang naglalakad kami sa pasilyo ng mga kulungan ay naghihiyawan ang mga preso at kinakalampag ang mga rehas na bakal. Sobrang ingay,nakakatakot. Hindi ko alam kung magtatagal pa ako dito. Pero isa lang ang nasa isip ko. Kailangan kong maka alis dito sa lalong madaling panahon.

“Oh! Iwelcome nyo mga bago nyong kasama!” at itinulak kami ni Delo sa isang selda. Tahimik ang mga ito at tiningnan lang kami,pero nakakatakot ang kanilang mga tingin.

“Anong kaso nyong dalawa mga bata??” tanong ng isang matanda na mukha namang mabait.

“Nakapatay po.” sagot ni Delo. Sana hindi masama ang mga ito. Sana mababait sila.

“Ganon ba? Mahirap na kaso nga yan. Sumunod kayo sa akin,nandito sa pinakasulok ang magiging higaan nyo.” anito at sumunod kami. Tama nga,nasa dulo at pinaka sulok yung double deck. Agad akong pumwesto sa ilalim.

“Yung banyo po?” ang agad kong tanong.

“Nasa kabilang dingding lang. Lahat pinaghihirapan dito,may mga tindahan naman pero hindi libre,kailangan may pera. Alam nyo naman ang kalakalan dito. Kung may kaya kayong ipuslit at maitatago nyo naman mainam. Pagkain lang ang libre,ewan lang kung mapagtyagaan nyo. Ang tubig binibili din.” mahabang sabi nito. Tiningnan ko ang paligid. Not in my wildest dream na mapupunta ako dito.

“Salamat po Tay.” sabi ni Delo na nakatayo pa din.

“Kailangan maging alerto kayo. Saka may bagong Mayor dito sa selda natin kakapasok lang nung nakaraan. Sige kayo na bahala sa sarili nyo.” at umalis na ito.

“Masaya ka na? Nabitbit mo ako dito?“galit na tanong ko kay Delo.

“Patawad Ken.”

“Hindi kita mapapatawad tandaan mo yan!” ginawa kong unan ang aking bag at tinakpan ng aking mga braso ang aking mga mata. Iniluha ko ang aking sinapit.

Nadinig ko ang pagbuntong hininga nya at pag akyat sa taas na deck.

“Kung pinagbigyan mo lang sana ako noon Ken.”

Ika-limang Batas!

“Gising gising! Oras na para magbanat ng buto!” sigaw ng mga pulis habang kinakalampag ang mga rehas.

Pagmulat ko ay nakita ko ang mga kapwa ko preso na naghahanda na. Napapikit ulit ako,kailangan ko na siguro sanayin ang sarili ko na nandito na sa loob ng kulungan ang bago kong buhay.

“Kendall bangon na,baka mapag initan ka.” ang sabi ni Delo na kakababa lang sa higaan nya.

“Gusto ko munang maligo.” ang sabi ko pero hindi para sa kanya iyon.

“Mamayang gabi na siguro bata.” nanlaki ang mga mata ko sa narinig kong boses kaya nilingon ko ito.

“Kuya Gardo!” agad akong napatayo at niyakap ito.

“Bakit nandito ka bata?” anito ng humiwalay ako sa pagkakayakap.

“Idiniin ako.” ani ko at tiningnan si Delo. Tiningnan din ito ni kuya Gardo. Nakatingin sa amin si Delo na walang pinapakitang ekspresyon.

“Mamaya tayo magkwentuhan,tara na.” ani kuya Gardo,sumunod kami ni Delo.

“Ano po bang gagawin?”

“Alam mo yung community service? May ganun din dito. May mga tindahan din dito. Pero dapat paghirapan ang pera kung gusto nyong bumili.” paliwanag ni kuya Gardo.

Napakadaming preso,nakakatakot.

“Oh,yung dalawang bago,magbihis muna kayo. At pagkatapos pumunta kayo sa likurang bahagi,magbunot kayo ng mga damo.” sabi ng pulis na lumapit at iniabot ang damit.

“Hintayin ko kayo dun.” ani kuya Gardo. Bumalik kami sa selda ni Delo. Dalawa na lang kami at naghihintay yung pulis.

Tiningnan ko yung damit. Ito yung nakikita ko sa palabas. Never in my wildest dream na magsusuot ako ng ganito.

“Sino yung Gardo na yon?” ani Delo pagkatapos namin magbihis.

“Huwag kang magtanong. Dahil sayo kaya ko sya nakilala.” inirapan ko sya at lumabas na ako. Kumukulo talaga ang dugo ko sa kanya.

“Dyan! Bunutin nyo ang mga damo na yan! Titigil lang kayo pag nagtanghalian,dapat bago lumubog ang araw ay wala ng damo dyan.” sabi ng pulis. Nasa labinlima kaming magbubunot ng damo,hindi na siguro mahirap.

“Mukhang lumala ang kaso mo dahil dito ka dinala. Nasan na ang abogado mo?” tanong ni kuya Gardo habang nagbubunot kami ng damo ng mano mano.

“Ewan ko ba,malakas daw ang ebidensya laban sa akin. Hindi alam ng dati kong abogado na nakulong ulit ako. Ang masaklap dun,yung kinuhang abogado ng mga bago kong kakilala ay yung abogado nasa kabilang panig nung una kong kaso. Masama ang loob nya sa akin kaya tumanggi syang maging abogado ko.” ang mahaba kong sagot. Naalala ko na naman si Chrollo,dapat magalit at magtampo din ako sa kanya eh,pero hindi,mahal ko talaga sya at naiinis na ako.

“Tsk tsk. Eh yung kasama mo?”

“Sya ang may kasalanan ng lahat. Dinadamay nya ako eh.”

“Huwag kang mag alala. Diba naniniwala ako sayo na hindi mo iyon magagawa. Nga pala,nagkita na kayo ni Orriz?”

“Nakalimot na siguro yon kuya. At masaya ako para sa kanya.” ang sagot ko at nagpatuloy sa pagbubunot ng damo kahit masakit na ang mga kamay ko.

“Hmmmn.. Pwede ka ba mamayang gabi bata? Yung dati nating ginagawa?” ang bulong ni kuya Gardo.

“Oo naman. Madaming preso ang nag gaganunan dito. Pero hindi sila bakla. Gusto lang nilang mailabas ang init ng katawan nila.” nakangising sabi ni kuya Gardo.

Nanlaki ang mga mata ko. Posible pala talaga iyon? Akala ko mga sabi sabi lang iyon.

“Titingnan ko kuya.” ang sagot ko na lang. Napalingon ako kay Delo,nakatingin sya sa amin habang nagbubunot ng damo. Inirapan ko sya at nakipag kwentuhan na lang ulit kay kuya Gardo patungkol sa ibang bagay.

Sumapit ang tanghalian,hindi ko alam kung kaya ko bang kumain at kainin ang ganito? Bukod sa napakadaming preso dito sa kainan ay mahaba pa ang pila,idagdag pa ang pagkaing sopas na hindi ko maintindihan kung paano niluto at kung sasayad pa ba ito sa sikmura ko.

Nasan na ang budget ng gobyerno para dito? Bakit hinahayaang ganito dito?

“Pagtyagaan mo na bata,may pagkain ako sa selda natin. Sayo na lang iyon mamaya.” ani kuya Gardo ng makita nya ang ekspresyon ng mukha ko.

Isa lang ito sa mga araw na iyon. Isa lang ito sa mga araw na kailangan kong magtiis hanggang sa masanay ako.

Agad naman kaming humanap ng pwesto. Nakiupo sa amin si Delo ngunit hindi ko sya kinikibo.

“Ikaw bata,bakit mo sya dinamay?” tanong ni kuya Gardo kay Delo.

“Hindi ko pwedeng sabihin eh. Pasensya na.” ani Delo at nagpatuloy sa pagkain. Tiningnan ako ni kuya Gardo,halatang nainis sya pero tinapik ko na lang ang balikat nya para kumalma.

“Kendall Abalos,bilisan mo dyan,may dalaw ka.” ani ng isang pulis na lumapit. Tiningnan ako nina kuya Gardo at Delo.

“Tapos na po ako eh. Nasan po sila?”

“Sumama ka sa akin.” anito at tumayo na ako. Tinanguan ko na lang si kuya Gardo bilang pagpapa alam.

Pagdating sa visiting area ay agad kong nakita sina Eunice at Quad. Akala ko sina sir Mike at Cloud ang dumalaw sa akin. Tahimik akong naupo sa harapan nila.

“Kamusta na Kendall?” naaawang tanong ni Eunice.

“Im not okay. Oh,napadalaw kayo.” ang sagot at tanong ko.

“Pinipilit na namin si Chrollo,alam naming sya lang ang makakatulong sayo.” ani Quad.

“Hindi nyo na dapat ginawa yon. Masasanay din ako dito sa loob.” sabi ko at ngumiti.

“Pero kilala ka nya,matutulungan ka nya. Hindi kami mawawalan ng pag asa na mapapayag sya,hindi ka bagay dito Kendall.” sabi ni Eunice at hinawakan ang mga kamay ko. Napangiti ako,napaka bait nila,kahit na hindi nila ako lubos na kilala ay tumutulong pa din sila.

“At galit sya sa akin. Maraming salamat na lang. Pero diba nga,malakas ang ebidensya.” ani ko habang nakangiti.

“Para sayo tong mga to.” at inilapag ni Quad sa mesa ang isang plastic bag na madaming laman.

“Mga sabon,shampoo at kung anu ano yan. May libro din kung trip mong magbasa.” sabi ni Eunice,gusto ko tuloy maiyak sa kabaitan nila. “At ito oh cellphone at charger,may load na yan. Itago muna agad. Nandyan na mga # namin ni Quad.” at palihim nyang iniabot ang mga ito. Tumingin muna ako sa paligid bago itinago ang mga ito sa loob ng aking brief.

“Maraming maraming salamat. Habang buhay kong tatanawin itong utang na loob.” ang mangiyak ngiyak kong pasasalamat sa kanilang dalawa.

“Wala iyon.” ani Quad at ngumiti sa akin sa kauna unahang pagkakataon. Mas gwapo pala sya pag ngumingiti.

“That’s what’s friends are for. Basta huwag kang mawalan ng pag asa.” dagdag pa ni Eunice kaya niyakap ko na sya.

“Tapos na ang oras ng pagbisita.” tumayo na kami pare pareho. Muli akong nagpasalamat sa dalawa. “Ichecheck ko yung binigay nila.” ani ng pulis habang naglalakad kami. Tiningnan nya ito,at ng makontento ay inihatid ako sa aking selda.

“Uy! May bisita ka no?” sabi ng isang ka selda ko.

“Oo eh.” sagot ko. “Ito nga binigyan nila ako ng mga magagamit ko.”

“Itago mong mabuti ang mga yan,minsan nakakapuslit yung mga taga ibang selda at nagnanakaw.”

“Ganon ba? Salamat po sa paalala.” ani ko. “Teka po,tapos na kayo sa gawain?”

“Hindi pa,pero pinabalik na kami,kaya panigurado sa susunod aabutin na tayo ng umaga.”

“O sige po. Titingnan ko lang ang mga ito.” at tinungo ko na ang double deck. Maganda din talaga na nandito kami sa sulok,hindi kami kita ni Delo kung hindi ka papasok o sisilip.

Mga shampoo,sabon,toothpaste,damit,deodorant,at mga libro. Agad ko itong inilagay sa kahon at itinago sa gilid ko. Kinuha ko ang phone sa brief ko at tiningnan. May text agad.

From: Eunice

kung maubos ang 2months unli load mo. Naka save sa folders yung mga # ng load,idial mo lang. Mag ingat ka dyan sa loob.

Napangiti ulit ako,hindi na siguro ako maboboring dito. Tumayo ako at naghanap ng outlet. Mabuti at meron dito sa pinaka gilid,hindi na ako mamomoblema sa pagcha charge.

Nasan kaya si Delo?

“Bata! Maliligo ka? Dalian mo baka hindi ka na makagamit ng banyo.” ang biglang sulpot ni kuya Gardo na may hawak na baraha.

“Oo kuya. Ano yan? Hindi ka ba maliligo?” ang tanong ko naman.

“Magsusugal muna kami.” aniya. “Libangan na namin dito. Gusto ko yang ideya mo,pero baka mahuli nila tayo sa banyo.” dagdag nya at tumawa. Alam kong namula agad ako. Hindi talaga ako sanay sa mga ganong biro. Kahit na ba sya ang unang lalaki kong natikman at sya din ang naka una sa akin.

Paglabas ko ay nasa isang sulok sila na natatakpan ng mga kumot,nagsusugal nga. Tinanguan ko lang sila at tinungo na ang banyo. Sa wakas! Makakaligo at makakadumi na ako.

Pagpasok ko ay may naliligo,hubo’t hubad kaya hindi ko pinansin. Ipinatong ko sa isang tabi ang towel.

Takte? Walang pinto? Masisilipan ako nito eh.

Dudumi nga muna ako.

Pumasok ako sa cubicle na dala ang sabon. Swerte at may tubig ang balde. Matapos kong dumumi ay lumabas na ako. Inalis ko na ang hiya ko at tumabi sa naliligo.

“Pinag igib ka pa talaga nung Gardo ano?” napapitlag ako bigla. Huli na para itago ko ang katawan ko. Hubad na din kasi ako.

“Ikaw pala yan.” at napatingin ako sa kanyang pagkalalaki na sinasabon nya.

“Naalala ko dati Ken,muntik ng may mangyari sa atin pero umaayaw ka lagi.” aniya na ikinanganga ko.

“Tumigil ka! Huwag ka ngang mag ilusyon!”

“Nakakasama ka ng loob. Nadinig ko yung pag uusap nyo nung Gardo,may gagawin kayo diba? Binigay mo sa taong hindi mo mahal.” aniya at nagbuhos. Hindi ko sya pinansin,nagbuhos na din ako.

Biglang nagkagulo sa labas at nag ingay. Kinabahan ako,baka mahuling nagsusugal sina kuya Gardo.

“Anong nangyayari sa labas?” taranta kong tanong.

“Magtago tayo,mahirap ng madamay.” at hinila nya ako sa cubicle na pinasukan ko kanina. Naupo sya sa bowl,pareho pa din kaming walang saplot at nakakaramdam na ako ng kakaiba. “Maupo ka Ken.” at hinila nya ako paupo sa kanya.

Lalo akong nataranta. Delikado ang posisyon namin ni Delo.

“Nakakatakot.” ani ko.

“Huwag kang matakot. Nandito ako.” bulong nya sa tenga ko,nagtayuan agad ang aking mga balahibo. Nararamdaman ko na ang pagkabuhay ng kanya at tumutusok na ito sa aking butas kaya agad akong tumayo.

“Baka kung mapaano si kuya Gardo!”

“Gusto mo bang madamay at mabartolina? Maupo ka sabi.” bulong nya at hinila ulit ako. Idiniin nya ang katawan nya,ang lakas ng kabog ng dibdib ko at ang bilis na ng bawat paghinga ko. Nararamdaman kong muli itong tumutusok.

“Itigil mo yan Delo.” nanginginig ang boses ko ng sabihin iyon.

“Ayoko Ken.” at bigla itong pumasok. Tatayo sana ako dahil sa sakit ngunit pinigilan nya ako at niyakap. Nakatalikod kasi ako sa kanya. “Alam mong mas masakit pag hindi ka kumalma. Ang sarap mo pala talaga Ken.”

Pumikit na lamang ako. Hindi naman ako makakapag reklamo dahil nasa kulungan na kami.

“Ugh!” bigla nyang idiniin kaya napakapit ako sa hita nya.

“Ang tagal ko itong ginustong gawin sayo Ken.” bulong nya.

Nagsimula na syang gumalaw ng marahan,hanggang sa bumilis at mas dumiin.

Ika anim na batas!

Hindi ko alam kung paano kami nakatapos ni Delo. At hindi ko din alam kung papaanong hindi na ako nanlaban pa. Siguro,hinahanap din ng katawan ko ang init ng katawan ng iba. Totoo nga ang sinasabi nila,pag natikman mo ng isang beses ay hahanap hanapin mo na.

Ngunit ito na ang una’t huli. Hindi na ito mauulit. Matagal ko ng tinuldukan ang amin ni Delo,matagal na.

Nagmadali akong maligo,paglabas ko ay magulo at nag uusap ang mga ka selda ko.

“Ano pong nangyari?”

“Nahuling nagsusugal sina Gardo. Ayon binartolina.” sagot ng isa.

“Nabartolina?” gulat kong tanong. Ano yon?

“Oo,ikukulong sila dun,mga ilang araw,madilim dun at mabaho.”

kaya hanggang sa makapag bihis ako ay iniisip ko si kuya Gardo. Pwede kaya syang dalawin dun?

Kinuha ko ang cellphone sa ilalim ng unan. Tinext ko sina Eunice at nangamusta.

Agad naman nagreply si Eunice.

Eunice:

Ikaw ang kamusta? Nko Kendall,malapit na talaga! :)

Ako:

Malapit ang alin?

Pagkasend ko nun ay pumasok si Delo kaya itinago ko ulit ang cellphone. Hangga’t maaari,ayokong may nakaka alam na meron ako nito.

Humiga ako at pumikit. Ilang araw na ba ako dito? Ilang araw pa ba ang titiisin ko? May pag asa pa ba kaya akong makalabas.

Ramdam kong tinitingnan ako ni Delo. Bumuntong hininga sya at umakyat na sa higaan nya. Ang tanging pag asa ko lang ay kung babawiin ni Delo ang statement nya. Pero mukhang malabo iyon dahil wala na akong balak pang kausapin sya. Ang konsensya na nya ang bahala sa kanya.

Tinamaan na ako ng antok. Nagugutom ako pero mas nangibabaw ang pagod at antok kaya hindi ko na ito nilabanan,pumikit na ako at hinayaan ang kadiliman na lamunin ako.

Nang magising ako kinabukasan ay hindi ko maintindihan yung nararamdaman ko. Parang nanginginig ang kalamanan ko,nilalamig ako pero mainit naman. Kaya hindi talaga ako bumangon sa pagkakahiga.

Muli na lang akong pumikit kasi bigla akong nahilo. Umikot ang paningin ko.

Shit! Anong nangyayari sa akin? Bakit ako nagkakaganito? Ayos pa ako kahapon ah? Takte naman oh.

Hanggang sa makatulog ulit ako. Pero muli akong nagising dahil sa pagyugyog sa akin. Pag mulat ko ng mga mata ko ay bumungad sa akin ang nag aalalang mukha ni Delo.

“Kendall! May sakit ka! Kinukumbulsyon ka! Kailangan kang mapatingin sa duktor!” anito. Hindi ko sya matingnan ng maayos dahil sa tuwing didilat ako ay umiikot ang paligid ko. “Mga kasama,tumawag kayo ng pulis dyan! Kinukumbulsyon si Kendall!” ang dagdag na sigaw ni Delo.

Naramdaman kong binuhat nya ako. Napayakap ako sa kanya dahil pakiramdam ko para akong mahuhulog.

Nadidinig kong nagkakagulo na sila.

“Dalhin na yan sa Clinic. Sumunod kayo.” paniguradong isa iyon sa mga pulis na rumoronda.

Mabilis ang lakad ni Delo,hanggang sa naramdaman kong inihiga nya ako sa malambot na higaan.

“You stay outside. Ako na bahala dito.” boses ng isang babae. “Anong nararamdaman mo?”

“Hindi ko po maipaliwanag. Pag dumilat ako nahihilo ako at nanginginig po ako.” sagot ko habang nakapikit.

“Okay. I’ll check you.” anito at may kung anu-ano ng ginawa sa akin.

“Ano na po?” tanong ko makalipas ang ilang minuto.

“May nakain ka na hindi kinaya ng katawan mo. Maybe its in the food here. Tsk, open your eyes at inumin mo itong gamot.” anito. Nagdilat ako ng mga mata at ininom ang binigay nya. “Bibigyan pa kita ng gamot para tuluyan kang gumaling. For the meantime,kailangan mo munang magpahinga. Matulog ka muna.” ngumiti ito at isinara na ang kurtina.

Muli akong humiga at pumikit. Nang magising ako ay medyo magaan na ang pakiramdam ko.

“Dok?” ang tawag ko dito habang nakikipag usap sa isang pulis.

“Gising na sya.” anito at lumapit.“kamusta pakiramdam mo?”

“Medyo okay na po.” at napatingin ako sa pulis.

“Kumain ka muna.” anito at may binigay na dalawang burger. “Pinapabigay lang yan. Dalian mo,hinihintay ka ng dalaw mo.”

“Talaga po?” at sinimulan ko ng kumain. Gutom na gutom na din kasi ako. Nadinig kong napahagikgik ang duktora at pulis pero wala muna akong pakialam. Nang matapos ay agad kong ininom ang inabot na tubig ng duktora.

“Nakakatuwa ka. Naniniwala ako na wala kang kasalanan.” nakangiting sabi ng Pulis kaya napanganga ako. Mukhang ka edad ko lang sya at gwapo,maganda din si duktora. Napangiti ako ng may marealize ako.

“Tara na po!” ani ko at tumayo na.

“Magkita sana tayo sa ibang pagkakataon.” sabi ng duktora.

“Sana nga po!” nakangiti kong sagot. “Sana magtagal kayo!” sabay nguso sa pulis,ngumiti ito at namula. “Sige,bye!” at lumabas na kami ng clinic. Pinosasan agad ako ng pulis.

“Tara na.” anito at ngumiti. Naglakad kami hanggang sa visiting area. At bago ako pumasok ay nagsalita ito. “Makakalabas ka din dito.” anito.

“Sana nga. At ikaw,ingatan at mahalin mo si Duktora.” nakangiti kong sabi. Pagpasok namin dun ay nagulat ako sa nadatnan kong dalaw.

Si Chrollo.

Anong ginagawa nya dito? Umalis na ang pulis. Nagkatitigan kami ni Chrollo,natetense ako at tumatambol tambol na naman ang puso ko.

“B-bakit?” ang tanong ko at naupo.

“Payag na akong maging abogado mo.” seryoso nyang sabi. Natulala ako,hindi ko alam kung dahil sa sinabi nya o dahil ang gwapo nya talaga? Kung alin man dun,basta ang bilis at lakas ng tibok ng puso ko.

“P-paano? S-sigurado ka?” ang hindi ko maintindihang sabi.

“Yes. Huwag mong isiping tulong ito. Ginagawa ko lang ang trabaho ko. Remember,may kasalanan ka sa akin.” seryoso ulit nyang sabi. Nalaglag ang mga balikat ko sa disappointment.

Hanggang ngayon pala ay iniisip nya pa din iyon. Naisip kong tumanggi pero alam ko sa sarili ko na hindi ako tatagal dito. Kailangan kong mas ibaba ang aking pride.

Ang tanong,mapilit kaya niya si Delo na magbago ng statement? Si Delo na alam kong may kung anong balak sa akin. Si Delo na kinagagalitan ko ng sobra.

“K-kung hindi mo naman talaga gusto–”

“Cut it off Kendall! Huwag kang ipokrito. Ako na ang bahala.” aniya kaya natahimik ako. Nakakatakot talaga sya pag gumaganyan sya.

“I-im sorry.” ang tanging sabi ko na lang. Tinitigan nya ako ngunit nag iwas ako ng tingin. He’s really intimidating and handsome at the same time.

“Yun lang. Sige na,mauna na ako,madami pa akong trabaho sa Law office.” ani Chrollo at tumayo na. Tumayo na din ako.

“Salamat Chrollo.” at tinanguan lang ako nito at tumalikod na. Napabuntong hininga na lang ako. Lumapit na ang pulis at inanyayahan na ako nitong lumabas.

Pagdating sa selda namin ay kinamusta ako ng lahat. Sinagot ko naman sila at nginitian. Pagpasok ko dun sa pwesto namin ni Delo ay naabutan ko syang nakaupo sa higaan ko at mukhang malalim ang iniisip.

Nang makita nya ako ay tumayo sya at lumapit. “Kamusta na pakiramdam mo Ken?”

Tinaasan ko sya ng kilay at nilampasan. Naupo ako sa higaan ko,nagpasya akong matulog na lang muna ng direderetso dahil kailangan kong magpalakas. Bukas kasi community service na naman.

Nadinig kong napabuntong hininga sya. Paglingon ko ay palabas na sya. Pumikit na ako at pinilit ang sarili kong makatulog.

Nang sumapit ang gabi ay nagising ako. Nadidinig ko sa labas na oras na daw ng pagkain. Nagdalawang isip ako,hindi ako sanay kumain dun na hindi kasama si kuya Gardo. At saka yung pagkain din parang hindi ko na talaga kakainin.

Kamusta na kaya sina kuya Gardo sa bartolina? Nakaka kain kaya sila ng maayos?

“Ken,tara na. Kumain ka muna bago bumalik sa pagtulog.” ang biglang sulpot na sabi ni Delo na ikinagulat ko.

“Sige.” tumayo na ako at inayos ang higaan. Hindi pwedeng maiwan ako dito,pag oras ng pagkain ay wala dapat natitirang preso sa mga selda.

Kaya nung nasa kainan na kami ay tinitigan ko lang ang pagkain. Ang kasama ko sa mesa ay si Delo at ang iba pa naming mga ka selda.

“Kendal,kumain ka,paniguradong hindi tayo makakapag almusal bukas.” sabi ng isa. Nahihiya naman akong isipin nila na nag iinarte ako,kaya wala akong nagawa kundi ang kumain. Ni hindi ako nag aangat ng tingin dahil ramdam kong nakatitig sa akin si Delo,pag nakikita ko ang mukha nya ay naiisip ko ang nangyari sa amin sa palikuran. At nagagalit ako sa sarili ko,kung bakit ako pumayag na magpagalaw sa taong pumatay sa kadugo ko?

Bawat subo ko ng pagkain ay parang gusto kong masuka. Pinipilit ko na lang ang sarili ko na lunukin ito.

Nag uusap sila pero wala akong maintindihan. Pero kung mas tatagal pa ako dito baka maka relate na ako sa kanila.

Nang matapos ang oras ng pagkain ay bumalik na kaming lahat sa aming mga selda. Nagmamadali akong nahiga at tumagilid,kinuha ko ang cellphone sa pinagtataguan ko nito. May mga text na ulit. Ngunit biglang nag battery empty. Tinamad na akong icharge ito kaya binalik ko ito sa kinalalagyan nito.

Dumapa ako at pumikit na,gusto ko na lang matulog na at huwag na lang magising. Sa tuwing iniisip ko ang kinahantungan ng buhay ko,laging pumapasok sa isip ko,na sana ay namatay na lang ako.

Nagising ako kinabukasan na masakit ang tyan at nahihilo na naman.

Ano bang nangyayari sa akin? Ganito ba ang paraan bago ako mamatay?

Napabangon ako ng parang bumaliktad ang sikmura ko at bigla na lang akong nasuka.

“Ken? Anong nangyayari?” ani Delo na tumalon galing sa taas na Deck. Hindi ako nakasagot dahil muli akong nasuka. Parang pinipiga na ang sikmura ko. “Shit! Halika sa palikuran.” inalalayan nya akong tumayo. Kinuha nya sa pamamagitan ng isa nyang kamay ang kumot na nasukahan ko.

Nagtaka ang mga kapreso namin at nagsisunuran sa palikuran. Nagmumug ako at naghilamos. Hinahaplos ni Delo ang likod ko.

“Tama na.” mahina kong sabi.

“Pero Ken–”

“Hindi kita kailangan.” sabi ko at inagaw sa kanya yung kumot. Nilublob ko ito sa balde at kinuha yung sabon sa gilid ng drum.

“Im sorry Ken. Don’t worry,matitigil na ang lahat ng ito.”

Sabi ni Delo na nagpatigil sa akin.

Ika Pitong Batas!

NOTE: Sa wakas! Nakapag update na ulit ako :) maraming salamat kay Minshuyuri AJ aka Agentbreak. Para sayo ito. Mwa labyu :*

~

“Im sorry Ken. Don’t worry,matitigil na ang lahat ng ito.”

Sabi ni Delo na nagpatigil sa akin.

“A-anong ibig mong sabihin?” ani ko,tinanggal ko ang mga bula sa mga kamay ko at tumayo para harapin sya.

“Mukhang kailangan ko ng sumuko Ken. Nagpakagago at nagpaka kriminal ako para sayo.” ang malungkot nyang sabi.

“Kasalanan mo yon! Alam mo naman na noon pa lang ay kaibigan na ang tingin ko sayo. At hindi ko kayang traydurin si Leila!” ang singhal ko sa kanya. Lahat ng emosyong matagal ko ng itinatago at pinipigilan ay lumabas na. Tama nga siguro,lahat ng bagay ay may hangganan.

“Pero kasi nahulog ako sayo. Sobrang mahal na mahal kita Ken. Hindi ko matanggap na hindi pwedeng maging tayo. Oo minahal ko si Leila pero nasapawan yon ng pagmamahal ko para sayo. Nang hindi sinasadyang mabuntis ko sya,naisip kong mas lalo akong mawawalan ng pag asa at baka matali ako sa kanya kaya gumawa ako ng paraan Ken.” mahabang sabi ni Delo na nagpatayo sa mga balahibo ko.

Napatakip ako sa aking bibig at hinayaan kong maglandas sa aking pisngi ang aking mga luha.

Nangatog ako sa isinawalat nya. Lahat ay plinano nya! Bakit nya ginawa ang mga iyon?

“Sinadya mo na makunan si Leila?” tanong ko. Tumango sya at pinunasan din ang mga luha nya. Agad ko syang sinugod at pinag susuntok sa dibdib at tyan. “Napaka sama mo! Sinadya mo ang lahat!” humahagulhol ko ng sigaw.

Hinawakan nya ang dalawa kong mga kamay at nagsalita. “Sobrang mahal kasi kita Ken. Kahit sa impyerno gusto kong makasama ka. Nagseselos ako pag binabanggit ni Leila na may iba kang gusto. Nung gabing iyon nag abang talaga ako. Sinadya ko ang lahat. Sinadya ko iyon para magkasama tayo,para makasama kita. Mahal na mahal kita Ken at patawarin mo ako.” halo na ang luha at pawis naming dalawa.

Napaupo na lamang ako. Wala ng silbi kung sasaktan at sisigawan ko sya. Huli na ang lahat.

“Napaka sama mo,napaka selfish ng pagmamahal mo! Hindi kita mapapatawad!! Umalis ka sa harapan kooo!!!” malakas kong sigaw. At yung mga ka selda namin ay agad nagpasukan dito sa palikuran.

“Patawad Ken.”

“Anong nangyayari dito? Hindi pa nga nakakalabas ng bartolina si Gardo may gulo na naman?!” tanong ng isa. Isa sa pinakamatagal ng preso dito.

“Ilayo nyo sya sakin!!” sigaw ko at turo kay Delo. Naninikip na ang dibdib ko at hindi na ako makahinga ng maayos. Yung puso ko parang dahan dahang hinihiwa ng blade. Sobra sobra na itong mga nalaman ko at pakiramdam ko ay bibigay na ang buong sistema ko.

Inilabas nila si Delo sa palikuran. Napahawak ako sa aking sintido dahil bigla itong kumirot,kasunod nun ay ang panlalabo ng aking mga paningin.

“Anong nangyayari sayo Kendall?” nag aalalang tanong pa ng isa at lumapit.

“W-wala–” at nagdilim na ang paningin ko. Ang huling natandaan ko ay may sumalo sa akin.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal na walang malay. Pero ng magising ako ay nasa clinic na ako. Yung dating pinagdalhan din sa akin,yung may mabait na duktora.

“Youre back.” sabi ni Duktora ng lumapit. “Napapadalas na yan.” at umupo ito sa tabi ko,umayos ako at sumandal sa headboard.

“Is it bad? May sakit ba ako?” ang natatakot kong tanong. Hinawakan nito ang mga kamay ko at ngumiti.

“Its bad na manatili ka pa dito. Dahil sa pagkain kaya ka nahihilo at nasusuka. Plus lagi ka pang physically and emotionally stressed. Kaya nagbreakdown ka ulit.” mapang unawang sabi nito. Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib. Buti na lang at wala pala akong sakit.

“Pero Duktora,imposible na makalaya pa ako. Kung pwede lang sana dito na lang ako lagi sa clinic mo.” ang frustrated ko namang sabi.

“Ikaw talaga. Just don’t lose hope. Tulad ng sabi ko dati,naniniwala akong makakalabas ka dito. Nakikita ko ang kabutihan mo.” aniya at muling ngumiti saka tumayo. “Magpahinga ka na ulit. Dahil sa susunod na pag gising mo babalik ka na naman sa selda.” aniya at umalis na.

Napaisip ako,lahat sila sinasabi na makakalabas ako dito. Pero kailan? Ang dami kong iniisip,idagdag pa si Delo.

Galit at naaawa ako sa kanya. Galit ako sa mga ginawa nya,mahirap syang mapatawad pero naaawa ako sa kanya. Ginawa nya iyon dahil sa pagmamahal nya sa akin. Pero kasi naman hindi ko sya mahal,noon pa man ay kaibigan lang ang tingin ko sa kanya. Hindi ko masusuklian ang pagmamahal nya. Masakit at mahirap talaga ang one sided love,ganyan ang nararamdaman ko kay Chrollo noon hanggang ngayon.

Si Chrollo kaya? Tutulungan daw nya ako pero hindi naman bukal sa loob nya. Kailan kaya magiging maayos ang pakikitungo nya sa akin? Masyadong matagal ko na syang minamahal pero walang tugon. Ayos lang naman hindi ako nanghihingi ng tugon,hindi ipinipilit ang pagmamahal,yon ang pagkakaiba namin ni Delo.

Natutunan kong sa buhay na ito,dapat pahalagahan at pag ingatan ang lahat ng meron ka,at dapat matuto ka ding maging malakas para maharap mo ang mga hamon ng buhay,maliit o malaking pagsubok man. Tulad ko,duwag ako at tineyk for granted ko ang lahat,si Leila,ang kalayaan,lahat yan wala na sa akin. Huli na din para magsisi ako.

We cannot undo what is already done. Ang magandang gawin ay magpatuloy sa buhay at bigyang halaga na yung mga bagay na hindi napag tuunan ng pansin noon. Who knows? It might come again,history repeat itself,mabuti na yung magamit mo ang mga natutunan mo sa mga pagsubok na nalampasan mo. Life is really ironic.

Bakit ko ba iniisip ang mga ito? Bakit ko ba iniisip ang pag ibig? Pag ibig na bawal,pag ibig na hindi pwede,hindi kami pwede ni Delo dahil hindi ko naman sya mahal. Hindi din kami pwede ni Chrollo dahil kahit bumilang ako ng milyong taon hindi sya magkakagusto sa akin. Isa pa,baka masira sya kung magkakagusto sya sa akin. He’s a man of law,hindi sya naniniwala sa ganito.

Love above the law. Yan ang pagmamahal ko kay Chrollo.

Napagod na din siguro ako sa kakaisip kaya muli akong nakatulog.

At ng muli akong magising ay naghahanda ng pagkain si Duktora sa maliit na mesa,kasama nya yung pulis na gwapo,yung sinasabi kong bagay sa kanya.

“Good morning Kendall. Kamusta na pakiramdam mo?” ani ni Duktora.

Agad akong napabalikwas ng bangon. “Hala? Umaga na? Ganun kahaba ang tulog ko?” at natawa ang pulis.

“Ganon na nga. Atleast okay ka na.” nakangiting sagot ni Duktora.

“Kumain ka na. May maganda akong balita sayo.” sabi naman ng pulis na gwapo.

Magandang balita? Ngayon lang ata ako makakatanggap ng magandang balita.

Magsasalita na sana ako pero biglang kumalam ang sikmura ko. Nadinig nila ito at gusto ko na lang lumubog sa kahihiyan.

Nakangisi ang dalawa at halatang nagpipigil ng tawa. “Gutom ka na. Tara dito,kain na.” ani nung pulis.

“Okay lang ba? Salamat.” nahihiya kong sabi at dumalo na sa kanila. Sa wakas! Makaka kain na ako ng pagkain talaga.

“Damihan mo ang kain.” ani ni Duktora. Ngumiti lang ako at nagsimula ng kumain,adobo ang ulam kaya sobrang ganado ako.

At ng matapos ay halos hindi na ako makahinga sa sobrang kabusugan.

“Ngayon lang ulit ako nakakain ng masarap at ngayon lang din ako nabusog.” sabi ko at tumayo para tumulong sa pagliligpit ng pinagkainan namin.

“Ako na lang. Kailangan nyong mag usap ni Brilliant.” ani ng Duktora. Napatingin ako sa pulis.

Brilliant ang pangalan nya? Bagay sa kanya,ang gwapo nya.

“Ahm,sige? Salamat po Duktora.”

“Just call me Day,as in araw. O sya mag usap muna kayo.” at kinuha na nito lahat ng pinagkainan namin.

“Upo ka.” ani Brilliant. Ang gwapo talaga nito,bakit kaya sya nagpaka pulis? Pwede naman syang model o artista.

“Ano ba yung magandang balita?” ang kinakabahan kong tanong at muling naupo. Seryoso nya akong tinitigan kaya napaupo ako.

“Mabilisan lang ito,nag almusal lang talaga kami ni Day at hinintay kang magising para sa balitang ito.” aniya at uminom ng tubig. Pakiramdam ko tuloy ang bagal ng mga pagkilos nya.

“At ano yon?”

“Nagbago na ang statement ni Delo. Kinausap nya ang abogado mo. At sa mga oras na ito ay inaaral na ng piskalya ang statement bago aprubahan ng hukom at ng nakatataas dito.” sagot nya sa akin. Para akong nabingi bigla. Totoo ba ang narinig ko?

“Kinausap ni Delo si Chrollo? So ibig sabihin?”

“Chrollo? Sino yon?”

“Yung abogado ko.”

“Ah,yung kumausap sayo nung nakaraan? Hindi ko kasi tinatanong mga pangalan eh. And yes,ibig sabihin,hinihintay na lang natin ang parol mo,bibilang lang tayo ng araw at makakalaya ka na.”

Gusto ko sanang magtatalon sa tuwa. Masaya ako na malamang pwede na akong makalaya. Pero bakit ganon? Parang may kakaiba? Parang may maiiwan ako.

Dapat ko bang pasalamatan si Delo o hindi? Ewan ko,bahala na. Ayos na siguro yon na sinabi na nya ang totoo na dapat sa umpisa pa lang ay sinabi na nya. Hindi din naman tama na porket nasasaktan ko sya ng hindi sinasadya ay gagawa sya ng masama. Nanghihinayang ako sa pagkakaibigan namin at sa pagiging mabuti nyang tao dati,he was consumed by his love for me.

At si Chrollo? Inilalakad na nya ang paglaya ko. Dapat ding makausap ko sya,at tapusin na ang kung ano mang issue nya sa akin. I love him so much at hindi ko kaya na nagagalit sya sa akin,kahit huwag na nya ulit akong pansinin,basta ba mawala lang ang galit nya sa akin.

“Hindi ko alam ang sasabihin ko.” ang maluha-luha kong sabi.

“You deserve it. Sana sa paglaya mo ay makabonding ka pa namin ni Day.” nakangiting sabi ni Brilliant.

“Im happy for you.” ani Day na tapos na pala sa paghuhugas.

“Salamat sa inyong dalawa. Salamat sa pag aaruga nyo sa akin dito. Oo,magkaka bonding pa tayo sa labas basta bigay nyo sa akin mga phone numbers at address nyo.” sabi ko na ikinatawa nila.

“Thats nothing,kaibigan ka na namin eh.” ani Dok Day. “Oras na para bumalik sa selda mo.” aniya na ikinasimangot ko.

“Nakakasama talaga sa pakiramdam ang salitang selda.” sabi ko at bumungisngis silang dalawa.

“Halika na. Ihahatid na kita,akin na ang mga kamay mo at ilalagay ko na ang mga bracelet mo.” nakangising sabi ni Brilliant.

“Yan lang ata ang bracelet na hinding hindi ko makakalimutan.”

Nagpaalam na ako at muling nagpasalamat kay Day. Inihatid na din ako ni Brilliant sa selda namin.

Pagpasok ko ay dala dala ko ang pag asa na sa muling paglabas ko sa seldang ito ay hindi na ako muling papasok.

Ika Walong Batas!

“Kendall Abalos! Naaprubahan na ang parol mo! Makakalaya ka na,ihanda mo na ang mga gamit mo.” Isang araw ay sigaw ng isang pulis sa selda namin. Sakto dalawang linggo matapos kong matanggap ang balita na pwede akong makalaya.

“Bata! Sa wakas ay malaya ka na!” ani Kuya Gardo ng lumapit sa akin. Ngiti lang ang naisagot ko dahil abala ako sa pag iimpake ng mga damit at konting gamit na naipon ko dito sa loob.

Parang sasabog ang dibdib ko sa sobrang saya. Halos maiyak ako. Sa wakas! Salamat sa Diyos at hindi ako inabot ng taon dito sa loob.

“Maraming salamat kuya Gardo sa lahat lahat.” ani ko ng matapos at niyakap sya. Wala akong pakialam kahit nakatingin ang mga kasama namin sa amin. Taos puso ang pagpapasalamat ko.

“Wala yon. May pabor lang sana ako.” anito ng bumitaw na kami sa yakap.

“Ano iyon?”

“Puntahan mo naman ang pamilya ko. At ibigay mo itong sulat. Matagal ko na iyang sinulat,at alam kong ikaw lang makakapag abot nyan sa kanila.” at iniabot nya ang sulat,maingat ko itong ipinasok sa bag ko.

“Makaka asa ka kuya. Tutulong ako para makalaya ka. Papanig sa atin ang batas.” ani ko at muli syang niyakap ng mahigpit.

Hindi ko lubos akalain na makakahanap ako ng tulad nya sa kakaibang sitwasyon. Maaaring nagsimula kami sa mali ngunit sa tingin ko naman ay naitama namin iyon,mas naging matimbang ang pagkakaibigan namin kesa sa tawag ng laman.

“Ken.” sabi ng boses sa likod ko. Kilala ko syempre,kaya ng humarap ako sa kanya ay ganon na lamang ang gulat ko ng yakapin nya ako. Hindi agad ako nakakibo.

“D-delo?”

“Patawarin mo ako. Sana dumating ang araw na mapatawad mo ako. Alam kong hindi pa ngayon pero maghihintay ako. Araw araw akong maghihintay,pag dinalaw mo ako dito,ibig sabihin napatawad mo na ako.” litanya nya sa pagitan ng paghikbi.

Napapikit ako. Nanghihinayang ako sa magandang samahan namin noon. May mga pag ibig talaga na hindi nakaka buti kung puro puso ang papairalin.

“Hindi ko alam Delo.”

“Sobrang minahal lang talaga kita. I was consumed by that love,hindi na ako nakapag isip ng tama.”

“Tama na Delo.” pigil ang paghikbing sabi ko. Nasasaktan akong makita syang ganito,pero kailangan nyang pagbayaran ang ginawa nya. “Nakapag usap na tayo. Tama na yon,lets just move on.” dagdag ko at agad kumalas sa yakap. Agad din akong tumalikod.

Bakit ba ako nasasaktan? Siguro dahil nga sa nanghihinayang ako. His love for me is just above the law. Ang pag ibig sa kaparehong kasarian ay bawal. Pero hindi ko din sya masisisi,kasi ganon din ako kay Chrollo.

“Mag iingat ka sa labas ah?” dinig kong sabi ni Delo. Huminga ako ng malalim at isa-isang nagpaalam sa mga kasama ko sa selda. Hanggang sa makalabas na ako.

Ito na ang huling paglalakad ko sa pasilyong ito. Ito na ang huling tingin ko sa mga rehas na bakal.

Bago ako tuluyang makalabas ay nagtungo muna ako sa office ng pinaka head,hindi ko alam kung anong tawag sa kanya,chief siguro dahil sya ang pinaka mataas dito.

“Congratulations Kendall. Hindi bulag ang batas sa Pilipinas,mahabang proseso ito at may tamang panahon. Sana ay magkita pa tayo,ngunit hindi na dito.” anito,ngumiti at inilahad ang kamay.

“Maraming salamat po. Aasahan ko po na magkikita pa tayo sa labas.” nakangiti ko ding sagot at tinanggap ang pakikipag kamay nito.

“Malaya ka na. Nasa labas na ang sundo mo. Ang umasikaso sa kaso mo.” aniya. Tumango ako at muling nagpasalamat saka naglakad palabas ng pinto.

Ang lakas ng kabog ng dibdib ko,alam na alam ko ang rason kung bakit. Dahil ito sa taong naghihintay sa akin sa labas.

Paglabas ko sa opisina ay agad bumungad sa akin si Chrollo. Naramdaman kong nanginig ang mga tuhod ko,nabibingi na ako sa malakas na paghataw ng puso ko,para na akong a-atakihin sa puso. Shit! I really love this man.

“Lets go.” ang sabi nya. Napalunok ako. Hindi pa din sya nagbabago ng pakikitungo sa akin. Okay lang,sanay na naman ako.

Nang tuluyan kaming nakalabas ay hindi ko mapigilang mapangiti. Kita ko na ang malawak na paligid,ang kalsada,ang mga taong abala sa paglalakad at kung anu-ano pa.

“Malaya na talaga ako! Salamat sa Diyos!” ang hindi ko mapigilang sabi. Tumigil si Chrollo sa paglalakad at nilingon ako.

“What do you want to eat?” aniya na ikinanganga ko. Pati pagtatanong nya pasuplado. Siguro minahal ko sya sa pagiging suplado nya.

“H-ha? Ikaw na bahala,kahit ano! Hindi naman ako mapili sa pagkain eh.” ang biglang natameme kong sabi. He’s really intimidating.

“Lets go to my car.” at muli syang nagpatuloy sa paglalakad,sumunod lang ako hanggang sa tumigil kami sa tapat ng isang silver na kotse. Pinatunog nya ito at pumasok na sa driver’s seat,ako naman ay sa backseat naupo.

Pinaandar na nya ang sasakyan. Tahimik kaming dalawa sa byahe. Wala din naman akong sasabihin,at ang sasabihin ko ay para mamaya pa. Kailangan ko pa ng tyempo.

Binuksan ko ang bag ko at kinuha ang sulat ni kuya Gardo,nakatupi ito at nakasulat sa taas ang address ng bahay nya.

Bukas na bukas ay pupuntahan ko ang pamilya ni kuya Gardo,magbibigay din ako ng kaonting tulong bilang ganti sa tulong at pagiging mabait sa akin ni kuya Gardo.

Madami na akong naisip gawin,gusto ko na din makita sina sir Mike,Cloud at Attorney Ed. Pero kailangan ko munang magpahinga.

Nang ibalik ko ang sulat sa bag ay napansin ko naman ang phone na bigay nina Eunice at Quad. Sosorpresahin ko na lang silang dalawa mamaya,panigurado magugulat ang mga iyon. Iyon ay kung hindi ipinaalam sa kanila ni Chrollo na ngayon ang paglaya ko,dahil sa natatandaan ko,silang dalawa ang pumilit kay Chrollo para maging abogado ko.

“Were here.” ani Chrollo. Tumigil ang kotse at napatingin ako sa paligid. Nasa tapat kami ng isang restaurant. Bumaba na sya kaya bumaba na din ako.

“Kailangan mo ba talagang dalhin hanggang sa loob ang bag mo? Leave that inside the car.” masungit nitong sabi ng mapansing nakasukbit pa din sa akin ang bag ko.

“Sorry.” at tinanggal ko ang bag at inilapag sa backseat. Sinara ko na ang pinto,pinatunog na nya ang kotse at nagsimulang maglakad papunta sa restaurant.

Lagi syang nauuna? Ayaw nya ba akong kasabay maglakad?

Pero sa kabilang banda ay napangiti pa din ako. Bakit hindi? Sa restaurant nya ako dinala eh. Nakakakilig!

Pagpasok sa restaurant ay sinalubong kami ng waiter at iginiya sa isang table for two.

Nang maupo na kami ay ibinigay na ng waiter ang menu. Nang makita ko ang menu ay natakam ako sa mga pagkain. Ang tagal kong hindi nakakain ng mga ganon.

Kaya walang pasintabi kong sinabi ang order ko. At ng matapos ay ibinalik ko sa waiter ang menu. Pagtingin ko kay Chrollo ay parang gulat na gulat sya.

“Bakit?” ang agad kong tanong.

“Wala. Lets just wait and eat.” aniya at may dinukot sa bulsa,ang cellphone nya pala,tiningnan ko lang sya hanggang sa dumating ang waiter bitbit ang mga order namin.

Ang hirap kausapin ng isang ito. Matutuyuan ako ng laway,hindi ko alam pano sisimulan ang sasabihin ko sa kanya. Paano nga kaya?

“Uhm. Salamat nga pala Chrollo,kahit alam kong galit ka sa akin ay tinulungan mo pa din ako.” ang panimula ko. Tumigil sya sa pagkain at uminom ng juice.

“Wala iyon. Im just doing my job and bumabawi lang din ako. At higit sa lahat,huwag ka sa akin magpasalamat,kay Delo dahil sinabi na nya ang katotohanan.” aniya. Tinitigan ko sya,gusto kong makita nya sa mga mata ko na sincere ako,na taos puso ang pagpapasalamat ko.

Tama sya. Si Delo ang dahilan kung bakit nakalaya ako. Tama nga si Chrollo,dapat siguro ay magpasalamat ako. Ngunit hindi pa ako handa,may tamang araw para dun.

“Tama ka. Pero kahit na,isa ka pa din sa dapat kong pasalamatan. Maraming salamat talaga.”

“Don’t mind it. Ang isipin mo ay ang magiging bago mong buhay. Kailangan mo ng pera para mabuhay,kailangan mong magtrabaho.” aniya at nagpatuloy sa pagkain.

“And now that you mention it. May ipon naman ako,hindi naman siguro gagalawin ng banko ang pera ko,mag nenegosyo na lamang ako.” ang pag sang ayon ko sa kanya at nagpatuloy na din sa pagkain.

Pero habang kumakain ay hindi ko maiwasang magnakaw ng tingin kay Chrollo. Napaka gwapo nya,perfect na perfect. Bakit ba gumawa ang Diyos ng ganitong kagwapong tao.

May girlfriend ba sya? O hanggang ngayon ay single pa din sya.

“Kendall?” sabi ng isang boses. Halos mabilaukan ako sa gulat ng madinig iyon. Kilalang kilala ko ang boses na iyon,hindi ako pwedeng magkamali. “Ikaw nga! Im glad na malaya ka na talaga.”

This time ay nag angat na ako ng tingin. Nasa gilid ko sya at nakatayo,nakangiti ng sobrang tamis.

“O-orriz?!” ang gulat kong sabi ng makumpirma ang hinala ko. Agad akong tumayo at niyakap sya. Sobrang namiss ko si Orriz.

“Kamusta na? Mabuti at malaya ka na. Im sorry hindi kita nadalaw,dinala agad ako ng parents ko sa Houston,at ng balikan kita,nasa bilibid ka na daw,nawalan naman ako ng time dahil naging busy ako sa trabaho.” ang mahabang sabi ni Orriz ng maghiwalay kami sa pagkakayakap.

“Im okay! Masaya ako na makita ka ulit. God! Mabait talaga ang Diyos at hindi nya ako pinabayaan.” ang maluha luha kong sabi.

“Mabait si God sayo kasi totoo ka,alam nating lahat na hindi ka gagawa ng ganon.” ani Orriz at pinunasan ang aking luha gamit ang kanyang daliri.

“Ahem. Nakakahiya naman atang nakikita ko ang paglalampungan nyo. At habang kumakain pa talaga. I can’t believe this.”

At napalayo kami ni Orriz sa isa’t isa.

Ika siyam na batas!

“Ahem. Nakakahiya naman atang nakikita ko ang paglalampungan nyo. At habang kumakain pa talaga. I can’t believe this.”

At napalayo kami ni Orriz sa isa’t isa.

“Pwedeng kumain muna?” dagdag pa ni Chrollo. Hindi ko maiwasang mamula sa pagkapahiya.

“Im sorry dude.” ani Orriz kay Chrollo at bumaling saken. “I’ll wait for you outside,Kendall. Gusto kong malaman kung san ka nakatira.” aniya at umalis na.

“P-pasensya na.” ani ko ng maupo na ulit. Nakakatakot talaga tong si Chrollo.

“Its okay. Pasalamat kayo at hindi ako nawalan ng gana. Medyo nakakairita talaga.” aniya at nagsimula ng kumain. Hindi na lamang ako umimik dahil ayokong masira ang unang araw ko dito sa labas.

“Susundan ko na lang kayo.” ang sabi ni Orriz ng makalabas na kami ng restaurant ni Chrollo,ngumiti at tumango lang ako at sumunod na sa iritadong si Chrollo.

“You look epic. Hindi ka ba kumakain sa kulungan?” komento ni Chrollo kaya nilingon ko sya.

“Hindi. Pag kumakain ako dun nagkakasakit ako.” ang sagot ko at itinuro na sa kanya ang direksyon papunta sa bahay ko.

“Dont do anything na bawal sa batas para hindi ka na bumalik doon.” aniya at iniliko ang sasakyan papasok sa subdivision.

Napanganga ako. Ano daw? Iniisip pa din ba nya na hanggang ngayon ay ako ang kriminal?

Imbis na magsalita ay tinikom ko na lamang ang aking bibig hanggang makarating sa tapat ng bahay. Bumilis ang tibok ng puso ko,finally Im home.

Nakita ko sa sideview mirror na umatras ang kotse ni Orriz at tuluyan ng umalis. Nagkibit balikat na lamang ako,babalik naman siguro sya,ngayon pang alam na nya ang bahay ko.

Bitbit ang mga bag ay nauna akong lumabas at lumapit sa pinto. I still have the keys na itinago ko sa gilid ng paso.

“Tumuloy ka muna at magpahinga.” alok ko kay Chrollo at binuksan ang pinto.

“Kailangan ko talagang magpahinga. Galing pa ako sa isang probinsya at dumiretso ako sa city jail para lang ayusin ang mga papel mo at masundo ka.” sagot nya. Pumasok kami,naupo sya sa couch. Napangiti ako. Hindi naman pala sya ganun na pusong bato.

Pumunta ako sa kusina at tiningnan kung anong pwede kong ma offer sa kanya. Bigla kong naalala na naka baba nga pala ang main switch ng kuryente at paniguradong hindi ko sya makakanawan ng juice.

Itinaas ko na ang main switch at nagka kuryente na. Pagbukas ko ng ref,walang laman. Tiningnan ko yung mga tukador. May mga sachet pa ng juice at kape.

“Nagkakape kaya yon kahit hapon na?” ang tanong ko sa sarili.

“A black coffee will do.” sabi ni Chrollo mula sa sala.

Nadinig nya ba ako? Agad ko ng isinaksak ang pang init ng tubig,naghugas ng mug at kutsara. Ng kumulo na ang tubig ay tinimpla ko na ang kape nya.

“Pasensya na at ito lang. Alam mo naman.” nahihiya kong sabi at nilapag sa lamesita ang tasa ng kape ng makabalik ako sa sala.

“I understand. Kailangan mo na din mag general cleaning. Matagal na hindi nagamit ang bahay mo.” aniya at humigop na ng kape.

“Plano ko nga iyan bukas. Magsisimula ako ng umaga para pag tanghali ay tapos na ako.” ang sagot ko at agad nya akong nilingon.

“Wala ka talagang kasama?”

“Wala,si Leila lang kaso yun nga. Pero baka tulungan ako nina Quad at Eunice.” ang sagot ko. Natutuwa ako dahil ito ang unang pagkakataon na nag usap kami ng tuloy-tuloy.

“Ang mga dati mong kasamahan sa trabaho? Dapat ipaalam mo sa kanila na nakalaya ka na.” aniya habang hawak ang kanyang iphone at parang may tinetext.

“Sa mga susunod na araw na lang siguro,kailangan ko muna ng tuloy tuloy na pahinga.” ani ko. Tama sya,kailangan maimbitahan ko sina Sir Mike,Cloud at Attorney Ed.

“I should get going. Salamat sa kape. Magpahinga ka na.” aniya at tumayo. Ang gwapo talaga nya kahit saang anggulo,very manly. At hanggang ngayon kumakalabog pa din ang puso ko. Sana ito na ang simula ng maganda naming samahan.

“Maraming maraming salamat din sa lahat lahat,Chrollo. Balang araw ay makakabawi din ako.” ani ko at tumayo na din. Naglakad na kami papunta sa pintuan.

“I’ll wait for that.” aniya at tumalikod na. Nang makasakay na sya sa kotse ay saka ko isinara ang pintuan. Hindi na mawala ang ngiti sa aking mga labi.

Atleast,kahit hindi nya ako magustuhan ay naging maayos na kami. At hinding hindi nya dapat malaman ang nararamdaman ko para sa kanya. Masaya na ako sa nangyari sa amin ngayon.

Kinuha ko na ang tasa at dumiretso sa sink para hugasan ito ng may sunod sunod na katok agad sa pinto. Agad ko itong binuksan pero nagulat lang ako.

“Chrollo? May nakalimutan ka ba?”

Para pa syang nahihiya magsalita. Huminga sya ng malalim at agad ding nagsalita.

“I recieved a call galing sa office. May pupuntahan daw kami bukas na malapit lang dito. I figure na,kung pwede dito magpalipas ng gabi para hindi na ako magpapaka pagod umuwi. May dala naman akong damit.” diretso at seryoso nyang sabi.

Lihim akong napangiti at pinigil kong manginig dahil sa sobrang kilig.

“Uhm. Sure? Pero dito ka muna sa bahay at bibili lang ako ng lulutuin para hapunan natin? Feel at home.” at niluwagan ko ang bukas ng pinto.

Pumasok sya at naupo ulit sa couch. Ipinatong sa lamesita ang brief case nya,binuksan ito at kinuha ang isang laptap sa loob.

Lumabas na ako at nagsimulang maglakad. Hindi pa din mapawi ang saya ko. Namiss ko ang ganito,namiss ko ang buhay malaya.

Naisipan kong tinola na lamang ang iluto para may sabaw. Binili ko na ang mga kailangang sangkap at nagmadali ng umuwi. Malapit na din kasi mag gabi,gutom na naman ako at paniguradong gutom na din si Chrollo.

Pagdating ko sa bahay ay nagulat pa ako. Naka boxer shorts na lang sya at sandong puti at busy pa din sa harap ng laptap nya. Napalunok ako,ang ganda ng biceps nya,at ang hita nya ay mabalahibo. Bigla syang lumingon sa akin kaya napapitlag ako.

“Pasensya ka na. Nainitan kasi ako.” aniya. At dun ko nga napansin na walang electricfan,nasa kwarto ko siguro. “Gusto mong tulungan kita?”

“Huh? Huwag na. Madali lang naman ito at saka bisita kita. Saglit lang.” sagot ko,pumunta ako sa kusina at nilapag ko sa mesa ang mga pinamili ko,saka ako pumunta sa kwarto ko. Tama nga ako,dalawang electricfan ang nandito. Kinuha ko ang isa at dinala sa sala.

“Maraming salamat ah? Tapusin ko lang ito.” aniya ng matamaan na ng hangin ng electricfan. Tumango lang ako at bumalik na sa kusina para magluto.

Sayang lang at hindi sya palangiti. Kung buhay pa siguro si Leila ay kinikilig na din yun sa nangyayari sa amin.

Ipinilig ko ang aking ulo. Hindi ito ang oras para malungkot. Ilang buwan na akong naging malungkot at hindi ko na hahayaang malungkot muli ang aking sarili.

Matapos ang halos isang oras ay natapos din ako sa pagluluto. Naihanda ko na lahat sa mesa ng tawagin ko si Chrollo.

“Amoy pa lang masarap na.” aniya at naupo na. Napangiti na naman ako. Ilang beses na ba ako ngumiti ngayong araw?

“Gutom ka lang talaga. Sige kain na tayo.” at tahimik na kaming kumain. Pansin kong pareho kaming gutom dahil halos maubos namin ang kanin at ulam. Masaya naman ako na nagustuhan nya ang luto ko. Dagdag kilig na naman syempre ng pinuri nya ulit ako.

Nag offer syang sya na lang daw ang maghugas pero hindi ko sya pinayagan. Sinabi ko na lang na tapusin na nya ang ginagawa nya para makapag pahinga na sya.

“Uhm,aakyat na ako sa kwarto. Sumunod ka na lang ah? Dun ka sa kama at ako sa lapag. Pasensya ka na at isa lang kasi ang kwarto.” nahihiya kong sabi sa kanya.

“No biggies! Anyway,pwedeng makiligo? Pagkatapos dito ay papatayin ko na lang din ang mga ilaw. Salamat ulit.” aniya at ibinalik ang pansin sa laptap nya.

“Sige. Basta pag inantok ka na.” at umakyat na ako sa taas. Kinuha ko ang isang foam at ipinwesto sa paanan ng kama. Dito ako matutulog at si Chrollo naman ang sa kama.

Agad kong pinalitan ang bedsheet at mga punda ng unan,maalikabok na kasi,mahirap na kung makarinig ako ng reklamo,ang tagal na kayang hindi nagamit ang bahay na ito.

Humiga na ako sa foam at parang dun ko lang naramdaman ang sobrang pagod. Nakatulala pa ako sa kisame at inisip ang mga nangyari sa buhay ko nitong nakaraan. Hanggang sa hindi ko na namalayang hinigop na pala ako ni antok.

Naalimpungatan ako ng bumukas ang pinto,I knew it was Chrollo pero hindi ako gumalaw at nagkunwaring tulog.

Agad kong naamoy ang sabong ginamit nya. Gamit ang isang mata ay dinilat ko ito. Para lang makita sya na walang saplot! Para akong biglang naghyperventilate.

Muli akong pumikit. Bakit ba hindi sya nag towel? Pero baka wala syang dala? Ugh! Basta! Nakita ko ang puwit nya at ang maganda nyang katawan na basa pa.

Shit! Kailangan ko ng matulog,tae talaga! Mahihirapan na ako nitong bumalik sa pagtulog,tas ang puso ko ang ingay pa,ayaw tumigil sa kaka-kalabog.

Nadinig kong pinatay nya ang ilaw at naglakad na sya papuntang kama. Abot naman sa akin ang hangin ng electricfan kaya walang problema. Pero naiinitan kasi ako sa nakita ko eh!

Pinikit ko na lang lalo ng madiin ang mga mata ko at nagdasal na sana ay makatulog na ako. Pilit kong iwinaksi sa isip ko ang nakita ko kanina. Hanggang sa hindi ko na naman namalayang nakatulog na ulit ako.

Hindi ko alam kung anong oras na pero nagising ako sa pakiramdam na parang may humihinga sa leeg ko. Kahit tinatamad pa akong dumilat ay iminulat ko na lamang ang aking mga mata.

At ako’y agad nagulat.

Magkaharap kami ni Chrollo at himbing pa sya sa pagtulog.

Paano ako napunta sa kama? Ginapang ko ba sya? Nag sleep walk ako? Shet! Makukulong na naman ako nito.

Bigla syang nagmulat ng mga mata. Nagulat ako lalo at umatras. Nalaglag ako sa kama.

“ARAY!!”

“Kendall?!”

AN/ PASENSYA NA SA MATAGAL NA PAGHIHINTAY. Nasabi ko na sa mga naunang update ang rason. So do your thing na and thank you in advance! Mwa!

Ika Sampung Batas!

“Ang sakit!” tumayo ako hawak ang balakang.

“Ayos ka lang?” bumangon na din si Chrollo.

“Oo,mawawala din to. Uhm,teka maghahanda lang ako ng almusal natin.” ang sabi ko at naglakad na papunta sa pinto. Kailangan ko lumayo ng kaunti,baka kasi madinig nya yung malakas na tibok ng puso ko.

“Pasensya ka na at inilipat kita sa kama. Hindi kasi ako komport ableng nasa kama ako at nasa lapag ka.”

“Okay lang yun. Maligo ka na,pagkatapos mo handa na ang pagkain.” ani ko at lumabas na.

Hindi ko mapigilang mapangiti at kiligin. Binuhat nya ako? Sana man lang nagising ako para naramdaman ko ang mga bisig nya. Hay!

Tinungo ko na ang kusina,mabuti at may tira pang kanin kagabi at may itlog pa. Sinangag ko ang kanin at sunny side up naman ang itlog.

Naghahanda na ako sa mesa ng lumabas sya ng banyo. Gamit nya tuwalya ko,lihim akong napangiti.

“Magbibihis lang ako.” aniya at pumasok sa kwarto ko. Ipinaghanda ko na din sya ng kape. Pakiramdam ko tuloy ay mag asawa kami.

Akalain mo yon? Ilang taon ko syang minahal na nakontento lang ako sa pasulyap sulyap sa kanya. Ngayon nasa bahay ko sya,nakatabing matulog,naligo sa banyo ko at kumakain ng luto ko. What more can I ask for?

Lumabas na sya na naka attorney attire na ulit. Naka brush up na ulit ang buhok nya at ang gwapo gwapo talaga niya!

“Maraming salamat sa pagpapatuloy at pagpapakain.” aniya sa gitna ng pagkain namin. Nakatingin sya sa akin,at depungal lang,kumakalabog na naman ang puso ko.

“Wala ito sa mga naitulong mo sa akin. Maraming maraming salamat din.” sabi ko at ngumiti na lang. Hindi ako dapat magpahalata na mahal ko sya,baka mapurnada ang nagsisimula pa lang naming pagkakaibigan.

Matapos kumain ay nagpaalam na sya. Ako naman ay naghugas na ng mga pinagkainan namin,matapos iyon ay pumasok ako sa kwarto at kinalkal yung bag na gamit ko nung nakakulong pa ako. Nakita ko yung sulat ni kuya Gardo para sa pamilya nya. Ngumiti ako,hindi ko bibiguin si kuya Gardo.

Agad akong naligo at nagbihis. Palabas na ako ng subdivision ng papasok naman ang kotse ni Orriz,tumigil ito ng makita siguro ako.

“Kendall,saan ka pupunta?” ani Orriz ng ibaba ang salamin. Napanganga ako,ang gwapo niya sa shades nya.

“Tanda mo si kuya Gardo? Yung kasama natin sa kulungan ng police station? May sulat sya para sa pamilya nya,ihahatid ko at mag aabot din ako ng tulong.” ang mahaba kong sagot at tumingin sa paligid.

“Oo,natatandaan ko sya. Samahan na kita para hindi ka na din gumastos ng pamasahe.” nakangiting sabi ni Orriz. Naisip kong rich kid talaga ang mokong.

Ngumiti ako at sumakay na sa kotse nya.

“Mabuti at talagang malaya ka na,hindi mo deserve ang nangyari.” ani Orriz habang nagmamaneho.

“Oo nga eh,katotohanan pa din talaga ang mananaig.” sagot ko at inalala yung mga panahong nasa bilangguan ako. “My life there is a hell and I don’t want to go back there.”

“Hindi ka na babalik dun,tama na ang naranasan mo.” aniya at saglit akong nilingon.

“Tama ka.” at sunod naming pinag usapan ay si kuya Gardo. Nahirapan kaming hanapin ang lugar nito,hanggang sa mapadpad kami sa isang baranggay at nakapag tanong tungkol sa address na nakalagay sa sulat.

Sinamahan kami ng isang bata sa bahay daw ni kuya Gardo. Isa itong maliit na apartment. Nakailang tawag kami bago may lumabas na babae,na sa tingin ko ay asawa ni kuya Gardo.

“Sino sila? At anong kailangan nyo?” anito ng makalapit sa amin at buksan ang maliit na gate nila.

“Ako po si Kendall,at ito si Orriz,mga kaibigan kami ni kuya Gardo sa kulungan.” ang sagot ko naman. Ang kanina’y kunot na mukha nito’y umaliwalas.

“Mga kaibigan kayo ni Gardo? Hala! Tuloy kayo.” natatarantang sabi nito.

“Hindi na po,may pupuntahan pa po kami. Gusto ko lang iabot ang sulat na galing kay kuya Gardo,may pera na din po dyan,kaunting tulong galing sa akin dahil sa pagiging mabait nya sa akin sa loob.” at iniabot ko ang sobre.

Biglang tumulo ang mga luha nito at niyakap ako. Parang may kung anong humaplos sa puso ko. “Salamat! Miss na miss na namin sya.”

“Kayo din po miss na miss na nya. Pasensya na at maliit lang ang tulong ko,pero pangako po,hindi dito natatapos ang pagtulong ko sa inyo.” ani ko at kumalas ng yakap.

“Maraming salamat talaga!”

“Wala po iyon. Sige po,mauna na kami.” ang sagot at pamamaalam ko. Ang sarap lang sa pakiramdam na kahit papaano ay nakatulong ka.

“San pa tayo pupunta?” tanong ni Orriz ng nasa kotse na ulit kami.

“Sa dati kong boss at sa kaibigan nyang abogado.”

“Napaka bait mo Kendall,lalo mo akong pinapahanga.” nakangiting sabi ni Orriz at ini start na ang makina.

“Hangaan mo ako pag super hero na ako.” ang biro ko naman at nagtawanan kaming dalawa.

Sa opisina ni Atty.Ed kami pumunta. Nagulat pa ito at hindi makapaniwala. Nagpasalamat ako at sinabi sa kanya ang pakay ko. Na gusto kong buhayin ang kaso ni kuya Gardo,na sya ang maging abogado nito. Hindi naman ako nabigo at pumayag ito. Agad din kaming nagpaalam dahil may isa pa kaming pupuntahan.

Gulat na gulat sina Sir Mike at Cloud ng pumasok kami sa office nila dito sa bar. Magkasunod nila akong niyakap at ipinakilala ko sa kanila si Orriz. Inimbitahan ko sila na pumunta sa bahay bukas para sa celebration ng paglaya ko,agad naman silang nagpaunlak at sagot na daw nila ang alak.

“San ang next stop?” nakangising sabi ni Orriz,ala una ng hapon at nakakaramdam na ako ng gutom.

“Sa bahay na,mag je-general cleaning pa ako. Hindi mo na ako kailangang ihatid. Pasensya na talaga sa abala at maraming salamat.” nahihiya kong sabi ng nasa tapat na kami ng kotse nya.

“Ikaw talaga,wala ’yon. Tulungan na kita sa paglilinis ng bahay mo.” aniya at inakbayan ako. Tungunu! Ang bango talaga ng mokong.

“Sige,pero daan muna tayo sa supermarket,bibili ako ng mga rekado para sa ihahanda ko bukas.” ani ko naman.

“Daan na din tayo sa drive thru,gutom na ako eh,my treat!”

“Sige ba!” at ganun nga,dumaan kami sa drive thru at umorder,kaya habang papunta sa supermarket ay kumakain kaming dalawa. Pagkatapos mamili ay umuwi na kami. Naabutan pa naming may katok ng katok sa bahay,dalawang tao. At ng makalapit na ang sasakyan ay nakilala ko agad sila.

Sina Eunice at Quad. Agad na kaming bumaba ni Orriz at lumapit sa kanila.

“Walang magbubukas senyo dahil kakarating ko pa lang.” sabi ko na ikinagulat nila at humarap sa amin.

“Totoo nga! Malaya ka na!” at masaya akong niyakap ni Eunice. Ngumiti si Quad at nginitian ko din,lalo atang gumwapo ang isang ito. Pero bakit naman skinny jeans ang suot nya? Bakat na bakat yung malaki nyang kargada.

“Nga pala,Eunice at Quad,si Orriz kaibigan ko. Orriz sina Eunice at Quad.” nakipag kamay si Orriz sa dalawa.

“Nice meeting you guys.” nakangiting sabi ni Orriz.

“Ano nga palang ginagawa nyong dalawa dito?” tanong ko at binuksan ang pinto. Sumunod na silang tatlo sa akin ng pumasok ako.

“Tinext kami ni Chrollo kahapon.” sagot ni Quad habang nililibot ang paningin sa bahay.

“Kayo pala ang katext nya.” ani ko. “Orriz,pakilapag muna sa mesa ang mga yan.” baling ko kay Orriz at sinunod nito ang sinabi ko.

“Yes,sinabihan nya kaming tumulong daw sa paglinis dito sa bahay mo. Teka,para saan ang mga pinamili nyo?” ani naman ni Eunice,ang ganda nya lalo sa buhok nyang kulot ang dulo,naka headband pa sya ng pink,para syang korean. Bagay sila ni Quad.

“Si Chrollo talaga. Teka,kumain na ba kayo?” ani ko at sabay silang tumango. “Para yan bukas,mag celebrate tayo sa paglaya ko.”

“Simulan na nating maglinis.” pagsingit ni Orriz.

“Sige,magpapalit lang ako ng damit.”

“Sama ako,pahiram muna ng hindi mo na ginagamit na damit at shorts.” sabi ni Orriz. Tumango ako at sumunod na sya sa kwarto.

Agad kong iniabot sa kanya ang isang sandong itim at short na manipis. Saka ako tumalikod at naghubad ng damit at pantalon,may short pa kasi ako kaya damit lang ang pinalitan ko.

Pagharap ko kay Orriz ay naka brief lang sya. Diretso ang tingin ko sa abs nya pababa dun. Napalunok ako at agad nag iwas ng tingin.

“Ngayon ka lang ba nakakita ng ganito?” aniya habang sinusuot ang short,kasunod ng sando.

“Hindi no! May ganyan din ako!” sagot ko na ikinatawa nya. “Anong akala mo sa akin? Inosente?”

“Wala akong sinabing ganyan. Grabe ka kasi kung makatingin sa junior ko. Gusto mo ba?” nakangisi nyang sabi habang hinihimas ang harapan nya,nanlaki ang mga mata ko at napalunok ulit ng laway.

“S-sawa na ako dyan,dati.” ani ko.

“Edi tumikim ka ulit ngayon. Ako naman ang may gusto eh.” parang nang aakit na sabi ni Orriz,napatingin ulit ako dun at obvious na ang pagkakabukol.

“Baliw!” ang tanging nasabi ko at natahimik. Lumapit sya at hindi na ako makahinga. Laking gulat ko ng idikit nya ito sa aking naninigas na ding pagkalalaki. Ikiniskis pa nya. “Uhm,mahuli nila tayo.”

“Edi gusto mo din.” at hinila ako ni Orriz sa kama ko. Bakit ganito? Bakit hindi ako maka resist sa temptation? Bakit to ginagawa ni Orriz?

“Uhm..Ahh..” napaungol ako ng pumatong sya at igrind ang kanya sa akin. Napatingin ako sa kanya. Titig na titig sya sa akin.

“Trip lang to Kendall,subukan lang natin. Gusto ko lang malaman kung anong pakiramdam ng makipagtalik sa kapwa lalaki at kung bakit madaming naaadik dito.” pabulong nyang sabi sa tenga ko habang hindi pa din tumitigil sa pagkaskas ng ari nya sa ari ako. “Ganito pa lang ang sarap na.”

“B-bilisan natin.” ang kinakabahan kong sabi. Hindi sya tumigil. Ibinaba nya ang short ko at brief,ganun din ang ginawa nya sa kanya. Nanlaki ang mga mata ko,mas malaki ang kanya kesa sa akin.

“Ang sarap naman…” mahina nyang sabi. Hinawakan nya ng buo ang aming mga alaga at nilaro ng sabay. Hanggang sa pareho kaming napaungol at pumutok ng sabay ang aming mga katas.

“Kendall? Are you there?” boses iyon ni Chrollo kasabay ng pagkatok sa pinto.

“Shit!”

AN/ PASENSYA,TUTOK AKO SA MVP EH,COMMENT PO KUNG NAGUSTUHAN :)

Ika Labing Isang Batas!

Dali dali akong bumangon at hinablot ang kumot,pinahid ko sa ari ko at sa katas ko,saka ko inayos ang sarili. Ganon din ang ginawa ni Orriz,sinenyasan ko syang magtago sa likod ng pinto.

“Saglit lang!” ang sagot ko na kinakabahan.

“Open the door,may sasabihin ako sayo.” ani Chrollo. Huminga ako ng malalim,binuksan ang pinto at lumabas. Nagsalubong ang mga kilay nito ng tingnan ako. Shit! Halo na ang nararamdaman ko,kilig at kaba kaya hindi ko na alam kung para saan ang malakas at mabilis na tibok ng puso ko.

“Ano yon?” ani ko.

“You smell like semen,did you jack off?” aniya na ikinanganga ko.

“H-HA? Ano,uhm..” shit!

“Its okay. Normal lang yan,pero ako hindi ko na ginagawa yan,basta ba siguraduhin mong hindi ka mangangamoy. By the way,bumalik ako para sabihing dadaan ako dito mamaya para sunduin ka at sina Quad at Eunice.” aniya,dun ko lang naitikom ang bibig ko. “Sige na,tapos na din silang maglinis sa bahay mo,hinihintay ka nila sa baba.”

Agad ng bumaba si Chrollo. Ang gwapo gwapo nya talaga,kahit na nahulaan nya ang ginawa ko,ayos lang basta nagkaka usap na kami,hindi gaya dati na stranger ang tingin nya sa akin.

Pumasok ako sa kwarto,naka upo si Orriz sa kama,nakangisi at hawak ang kumot na pinang punas namin. Bakit kasi ang gwapo din ng isang ito?

“Wew! That was close! Pero ang sarap pala! Ulitin natin?”

“Baliw! Akin na yan!” hinablot ko ang kumot sa kanya at nilagay sa marurumi kong damit. “Marami na akong karanasan,hindi ka mananalo.”

“Marami din akong karanasan! Sa babae nga lang. Pero sa lalaki,sayo palang,ang sarap habang nagkikiskisan ang mga–”

“Orriz! Takte ka! Tayo na sa baba!” suway ko dito na ikina hagalpak nito ng tawa. Napailing na lang ako.

Hindi naman totoo yung sinabi ko na madami akong karanasan,si kuya Gardo at Delo pa lang ang nakakapasok sa akin,at sya ang ngayon. Aaminin ko,lahat sila malaki ang mga kargada pero hindi naman ako hayok sa ganon,sa kanilang tatlo,itong si Orriz ang hindi ko makakalimutan.

Sa amin kaya ni Chrollo? Kailan kaya may mangyayari sa amin?

Ipinilig ko ang ulo ko,imposibleng mangyari yon,Im asking for too much.

“Tapos na kami!” maligalig na sabi ni Eunice,tiningnan ko ang paligid,malinis na nga.

“Kami din tapos ng maglinis sa taas.” nakangising sabi naman ni Orriz.

“Edi mag meryenda na tayo!” ang sabi naman ni Quad.

“Sige,dito lang kayo. Bibili ako ng meryenda.” ang pagsabat ko naman.

“Huwag na Kendall! Diba nga bumalik si kuya Chrollo? Nag iwan sya ng pera pang meryenda,kaya kami na lang ni Quad ang bibili.” ani Eunice at tumayo na,ganon din si Quad.

“Sige,salamat.” sabi ko na lang. Napaisip tuloy ako,bakit kaya biglang bumait si Chrollo? Nagsawa na siguro sya sa suplado image nya.

“Uhm,Kendall. Uuwi na ako.” pagpukaw sa akin ni Orriz.

“Huh? Ang bilis naman? Hindi mo na hihintayin ang meryenda?” ang taka kong tanong sa kanya.

“Hindi na. Nagtext Mama ko eh.”

“O sige na nga,basta bukas ah? Huwag kang mawawala.”

“Oo naman! Ako pa!” nakangisi nyang sabi. Hinatid ko sya sa kotse nya sa labas. Nang maka alis na sya ay saka ako pumasok ulit sa loob ng bahay.

Hinanda ko na ang mesa,at sakto dumating na sina Quat at Eunice. Napanganga ako sa dala nila,dalawang family size softdrinks at red ribbon cake yung pahaba.

“Ang gastos nyo para sa meryenda! Halika na kayo dito sa mesa!” natatawa kong puna sa kanila.

“Kesa naman tinapay lang? Ito na lang daw sabi ni Quad.” sagot ni Eunice at nilapag na ang cake sa mesa. Napatingin ako kay Quad,parang nahihiya sya dahil nag iwas sya ng tingin.

Tumayo ako para kumuha ng mga platito,baso at kutsara.

“Naisip ko kasi na parang advance celebration natin para sa party bukas ni Kendall,kaso wala na pala si kuya Orriz.” mahinang sabi ni Quad at naupo na din.

“Ang thoughtful diba? Tanga lang mga ex nyan eh!”

“Eunice!” suway ni Quad dito.

“Kayo talaga,uhm oo,umuwi na si Orriz,family matter.” nakangiti kong sabi at bumaling kay Quad. “Thanks ah? Its the thought that counts!”

“W-wala yon.” aniya. “Sana pwede kong sabihin na Can thought kita?” dagdag nyang bulong pero hindi ko na maintindihan dahil humagikgik si Eunice,sarap na sarap sa black forest cake.

Kinewento ko sa kanila ang buhay ko sa loob ng kulungan,na mababait ang mga kasama ko sa selda lalo na si kuya Gardo,pati ang pulis na si Brilliant at kasintahan nitong si Day,how I wish na makita ko na ulit sila,pero hindi na sa kulungan.

Bandang alas quatro ay nagpaalam ang dalawa,maliligo daw muna kasi may lakad daw kami kasama si Chrollo. So,totoo nga ang sinabi ni Chrollo kanina.

Naligo na din ako,sa gitna ng pagligo ko ay may kumatok sa pinto sa labas. Puro sabon pa naman ako,dali dali akong nagtapis at lumabas para pagbuksan ng pinto yung kumakatok.

Si Quad pala! Naka porma na! Ang gwapong binata! Kaso ang hilig nya sa fitted na jeans,kulay brown pa,bakat na bakat tuloy yung pagkalalaki nya.

“Sorry! Naliligo ka pa pala.” aniya at napalunok saka bahagyang umatras.

“Its okay,dun mo na lang sa sala hintayin si Eunice,tapusin ko lang ang pagligo.” sagot ko at niluwagan ang bukas ng pinto,pumasok sya at tumungo sa sala.

Papunta na ulit ako sa banyo ng madulas ako.

“Fucking inaaa!!” sigaw ko.

“Kendall!” at nakita ko na lang sa ibabaw ko si Quad,dahan dahan akong inaalalayan patayo. Kaso natanggal ang tapis ko. Napatingin sya sa ari ko at napalunok.

Bakit ganon reaksyon nya? Bakla din ba sya o silahis?

Tumayo ako at yumuko sya para kunin ang towel ko,tumama ang ulo nya sa ari ko,automatic itong nanigas.

“Sorry.” nahihiya kong sabi at nagtapis.

“Its okay. Im having a boner too.” halos pabulong nyang sabi.

“H-huh?”

“Wala,tapusin mo na ang pagligo.” at bumalik sya sa sala at naupo sa sofa. Ako naman ay nagpatuloy sa pag ligo,pagkatapos ko ay lumabas na ako ng banyo pero wala na sa sala si Quad.

“Nasan na yon? Baka sinundo si Eunice.” kibit balikat ko at pumunta na sa aking kwarto.

Nagbihis na ako ng medyo tugma sa suot ni Quad. Wala naman kasi akong idea kung saan kami pupunta,at hindi ko din alam kung anong pumasok sa utak ni Chrollo para yayain kaming lumabas.

5:30PM ay dumating na sina Eunice,sinundo nga sya ni Quad. At paglipas lang ng ilang minuto ay dumating naman si Chrollo.

Pagbaba pa lang nya sa kotse ay tumambol tambol na ang dibdib ko,at ang tyan ko,eto na naman hindi ko na naman maintindihan.

“Buti at handa na kayo.” aniya at lumingon sa akin. “Kendall,sa front seat ka. Lets go.”

Panay sila kwentuhan sa byahe,I found out na mga second degree cousin’s silang tatlo,magpinsa ang Mama ni Quad at Eunice,at pinsan ng mga ito ang Papa ni Chrollo. I wonder,hindi ba sila close sa mga first degree cousin’s nila?

Kumain muna kami sa isang restaurant,madilim na at nagtataka na talaga ako kung saan kami pupunta. Wala akong maisip na pwede naming puntahan maliban sa mga bar and comedy bar’s. Eh ganon lang naman ang meron pag gabi na eh.

Hanggang sa nakarating kami sa isang pier. Sinundan namin si Chrollo,at ng may sumalubong sa kanya ay iginaya kami sa isang..

YATE? Dyosko! Ang laki!

Nagkatinginan kaming tatlo,si Chrollo ay saglit na nakipag usap sa lalaki at umalis din ito saka nya kami nilingon.

“Tara na! Dito natin isecelebrate ang paglaya ni Kendall.”

Huh? Ano daw?

Nang makasampa kami sa yate ay bigla itong lumayo sa pampang,umandar ang makina. Nangatog ang tuhod ko sa kaba.

“Kuya kaninong yate ’to?” mangha ding tanong ni Quad.

“Sa akin,pinag ipunan ko ito.” sagot ni Chrollo,napanganga ako.

“Magkano bili mo kuya?” ang segunda naman ni Eunice.

“Lampas billion,huwag nyo ng tanunging kung magkano talaga.” at mas napanganga ako.

Kanya to? Grabe ang yaman nya! Sa bagay,sa uri ng trabaho nya ay hindi pwedeng maliit ang ibayad sa kanya,buwis buhay din kaya ang pagiging abogado.

Pakiramdam ko lalo ko syang minahal,at his age stable na buhay nya,asawa na lamang ang kulang,kaya hindi ako magtataka kung habulin sya ng libu-libong babae.

“Tara sa upper deck,may pagkain at may alak dun. Lets enjoy!” aya ni Chrollo. Umakyat nga kami,at dun ko lang napansin na ang layo na namin sa pampang.

Yung city lights para ng christmas light. Lumapit ako sa railings at tumingala. Ang ganda ng bilog na buwan at nakalatag ang napakaraming bituin.

“Para sa kalayaan ni Kendall!” sigaw ni Eunice at tumalsik ang takip ng champagne,napangiti ako dahil dun.

“Kuya! Sounds naman dyan!” request ni Quad,lumapit si Chrollo sa isang maliit na speaker,may sinalpak sya at tumugtog ito ng ubod lakas.

“Woohhh! Freedom!” sabay na sabi nina Quad at Eunice saka nagtoast. Ang sarap sa pakiramdam,ang saya! Maaaring iniwan na ako ni Leila pero ito may mga bago akong nakilala para hindi ako malungkot.

“Huwag kang mahiyang uminom,Ken. May mga cabin sa baba,dun tayo matutulog pag nalasing tayo.” at nilagyan ng alak ni Chrollo ang kopita ko,ganon din sya sa kanya. Tinikman ko ito,matamis! Ang sarap inumin.

“S-salamat. I never thought na mararanasan ko ito. Kaya nga maghahanda ako bukas pero may advance na pala.” sabi ko at ngumiti. Ang lakas ng tibok ng puso ko,ganon talaga siguro pag nasa malapit sayo ang minamahal mo.

“Yeah,tutulong din kami bukas,nag file ako ng leave for one week eh. At saka plinano namin itong tatlo.” aniya,napatingin tuloy ako kina Quad at Eunice na nagtatawanan. “Alam namin ang mga pinagdaanan mo sa loob,at gusto sana namin eh mapawi yung mga sakit na naranasan mo dun.”

Parang piniga ang puso ko,may bumara sa lalamunan ko,at alam kong maiiyak na ako. This is too much to ask,pero nalulunod ako sa ginawa nila,akala ko wala ng ibang taong magpapahalaga sa akin,akala ko huhusgahan ako ng lahat dahil minsan sa buhay ko ay naging preso ako.

Kinuha ko ang isa pang alak,Johny Walker Blue. Naglagay ako sa kopita ko at nilagok ito,napapikit ako ng gumuhit ang init sa lalamunan ko.

“Sa champagne ka lang dapat.” ani Chrollo.

“Gusto kong magpakalasing sa tuwa. Nagpapasalamat ako na kayo ang kasama ko,na nakilala ko kayo.” at tumagay ulit ako,napailing si Chrollo pero binalewala ko iyon. “Ive been through hell and I don’t wanna go back there. Believe me,mas gugustuhin mong mamatay na lang.”

Tumagay din si Chrollo,tumagay uli ako dalawang magkasunod.

“Pero malaya ka na ngayon Kendall.” ani Chrollo,lumapit sa akin at hinapit ako. Sa limang shots ng Johny Walker ay mukhang tinamaan na ako.

Bigla na lang akong napahikbi. Gusto kong ilabas ang lahat ng naipong sama ng loob sa dibdib ko.

“Masaya ako na malaya na ako,sobra. Pero yung mga nalaman ko sa loob? Ang sakit,nakokonsensya ako.” ani ko at nagpahid ng luha,hinaplos ni Chrollo ang likod ko.

“Anong nangyari kuya?” boses ni Eunice.

“Bakit umiiyak si Kendall?” boses naman ni Quad.

“Hayaan natin sya,mas mainam na mailabas nya lahat ng hinanakit nya.” dinig kong sabi ni Chrollo. Huminga ako ng malalim at muling nagsalita.

“Dala dala ko yung guilt. Namatay si Leila dahil sa akin,nalaglagan sya ng baby dahil sa akin. Pinatay sila ni Delo dahil hindi ko pinapansin ang binibigay na atensyon nya sa akin,ayaw ko kasing traydurin si Leila eh,pero dahil sa akin pinatay sya ni Delo. Parang sasabog na ang utak ko kakaisip!” ang mahaba kong sabi habang patuloy pa din sa pag iyak.

Biglang pumasok sa isip ko na,dapat lang siguro akong magdusa sa bilangguan kasama ni Delo,dahil ako ang dahilan kung bakit nagka krimen.

Hindi ko alam kung paano ako napunta sa Cabin. Basta nagising ako dahil nauuhaw ako. Nang kumilos ako ay may gumalaw sa tabi ko.

Pagtingin ko ay si Quad,nakahubad! Tiningnan ko sarili ko,nakahubad din ako!

What the fuck? Anong nangyari?

• Ayan na po,para sa nag aabang sa kwentong ito. Please,mag iwan ng comment :)

hay! Wala pa ding nagpapahiram ng phone :/

Ika labing dalawang batas!

This is a collab with “FILL MY EMPTINESS” of KINGDOMOFMONSTER. Nagsisimula pa lang din syang magsulat,read his story. Suportahan po natin ang mga bagong boyxboy writer dito sa wattpad. Enjoy reading and don’t forget to leave a comment! =)

==========================================

“Hoy Quad! Gumising ka dyan!” at hinablot ko ang kumot nito. Agad naman itong nagmulat ng mga mata,nakatihaya pa ang gago at kitang kita ko ang mataba nyang pagkalalaki.

“Bakit ba? Natutulog pa yung tao eh?!” anito at muling pumikit.

“Anong natutulog? Bakit tayo at magkasama at bakit pareho tayong naka hubad?!” sigaw ko at napa balikwas sya ng bangon.

“HAH? Oo nga noh?” aniya at tiningnan ang sarili. Nag indian sit at hinawakan ang pagkalalaki nyang tayung tayo.

“Takpan mo nga yan! May ganyan din ako!” pero nakatalubong ng kumot ang katawan ko. Hmmm maganda ang katawan ni Quad,hindi payat,hindi mataba,malaman sya at maganda ang katawan. Makapal din ang buhok nya dun pero maganda ang porma,at yung pagkalalaki nya,uhm pwede bang hawakan?

“Bakit tinitingnan mo? Gusto mo ulit?” naka ngisi nyang sabi.

ANO DAWWWW?!

“Eh hinahawakan mo,oh ayan nilalaro mo pa?! At anong ulit?!” ani ko,kasi nagtataas baba na ang palad nya dun eh,nag iinit tuloy ako.

“Sus! Ikaw din laruin mo na sayo,tigas na oh? Sabay tayo!” aniya at tinuro ang akin na bumakat na sa kumot. “Oo ulit. Sa sobrang kalasingan natin,may nangyari.”

“Tarantado ka! Anong nangyari?” ang kinakabahan kong tanong pero sa ilalim ng kumot ay hinihimas ko na din ang akin.

“Sinubo mo yung akin. Dahil dala na ako ng libog. Sinubo ko din ang sayo. Bakla na ba ako nun gaya mo? Pero okay lang,ganun pala ang pakiramdam pag lalaki ka at susubo ka ng ari ng ibang lalaki,nakaka excite!” nakangisi nyang sabi at binilisan nya ang pagpapaligaya sa sarili.

“Hindi ko alam. Ay! Huwag–” hinablot nya ang kumot,biglang yumuko at sinubo ang akin,napapikit ako sa sarap. “Shit Quad.”

“Ang sarap pala ng ari ng lalaki,ang sarap sarap mo Kendall,nababakla na ako sayo.” bulong nya at sinubo ulit ang akin. Hindi sya marunong pero okay na,lalaki naman kasi siya.

Dahil inaalipin na ako ng pagnanasa ay inabot ko ang kanya at nilaro. Pero tumigil sya sa ginagawa nya sa akin. Tumigild sya ng higa,ganun din ang ginawa ko,pero ang ulo ko ay nasa ari nya,ganon din sya sa akin. Sinubo ko na ang kanya at ganon din sya sa akin.

Halos sabay naming iniunat ang mga paa namin. Sumabog kami sa bibig ng bawat isa,nilunok ko ang kanya at nilunok nya din ang akin.

“I can’t believe this.” sabi ko ng umayos ng higa.

“Ang sarap mo! Ah! Sarap! Yum yum!” at sinubo ulit ni Quad ang akin. Nagulat ako,daig pa nya ako,ni hindi nga ako nagsasalita ng ganun eh.

“Hoy! Tama na yan!” ani ko. Tumigil sya,tumayo at ngumisi saka pinulot ang mga damit mo.

“Sarap mo Kendall! Sana maulit uli!” aniya at nagbihis saka lumabas ng cabin ko.

Shit! Bakit sunod sunod naman ata ang sexcapade ko?

Paglabas ko ay tinawag ako ni Eunice,kakain na daw kaya kumain kami sa may upper deck.

“Uuwi na tayo pagkatapos nito. Tutulungan pa natin si Kendall sa paghahanda.” ani Chrollo sa gitna ng pagkain. Bigla akong nahiya,sya bagong paligo ako hindi pa,wala naman kasi akong dalang damit. Nahihiya din ako baka may kung ano pa akong pinagsasabi kagabi dahil sa sobrang kalasingan.

Pagkauwi sa kanya kanyang bahay ay naligo muna ako,pagkatapos maligo ay nagbihis na ako at sinimulan ang pagluluto,menudo at spagetti lang dahil konti lang naman kaming kakain,sinabihan ko sina Quad at Eunice na huwag muna itong ipaalam sa Home owners association,hindi kasi kaya ng budget ko.

Dumating sina Quad at Eunice,tumulong sila sa pagluluto. Ilang saglit pa ay si Orriz naman ang dumating na may dalang isang gallon ng icecream.

Hanggang sa dumating na sina Sir Mike,Atty.Ed at Cloud. Huling dumating si Chrollo na may dalang cake,kinilig tuloy ako at parang gusto kong maihi.

Sabay sabay kaming kumain,nagkwentuhan at kantahan,hanggang sa nagkayayaan ng uminom. Pag sapit ng alas onse ng gabi ay tapos na kami.

Si Orriz ay umuwi dahil may lakad sila bukas ng pamilya nya. Sina Quad at Eunice ay may pasok pa bukas. Sabay sabay namang umuwi sina Sir Mike,Cloud at Atty.Ed kaya si Chrollo at ako na lamang ang natira.

Magkatulong naming nilinis ang mga kalat. Nang matapos ay niyaya ko na syang matulog. Susunod na lang daw sya sa kwarto dahil may tatapusin pa syang pending works,gusto daw nya na tapos na lahat bago nya i-enjoy ang one week leave nya.

Nang nakahiga na ako sa kama ay iniisip ko si Kendall. Ano kayang nakain nun at naging malapit sa akin? Naalala ko pang niyakap nya ako nung naglalabas ako ng mga hinanakit. Napaka swerte ng magiging karelasyon nya. At sana,sana ako na lang iyon.

Pumikit na ako dahil hindi ko na kinaya ang pagod at antok. Magkasunod ba naman ang araw na madaming ginawa tas uminom pa. Ayun,nakatulog din ako agad na si Chrollo ang huling laman ng aking isipan.

Nagising ako na parang may yumuyugyog sa akin. Nagmulat ako ng mga mata,niyuyugyog nga ako ni Chrollo.

“Mabuti at gising ka na.” aniya at tumayo. Nagsalubong ang mga kilay ko dahil bagong paligo sya at bihis na bihis na.

“Uuwi ka na ba? Ilock mo na lang ang pinto.” ani ko at naghikab. Gusto ko pang matulog! Ang ganda ng panaginip ko eh.

“Hindi pa ako uuwi. Aalis tayo,sasamahan mo ako sa baguio,maligo ka na at ihanda ang mga damit mo,ihahanda ko lang ang almusal natin.” seryoso nyang sabi at lumabas na ng kwarto.

Ano daw? Aalis kami? Pupunta ng baguio? Fuck! Kinikilig ako shit!

Agad akong tumayo,kinuha ang bag at naglagay ng mga damit,saka ko kinuha ang towel,lumabas at nakita kong inaayosi ni Chrollo ang mga pagkain namin.

“Ligo lang ako.” ani ko ng napatingin sya. Agad din akong pumasok sa kwarto at naligo.

Gah! Pupunta kami ng baguio ni Chrollo! Shit! Shit! Shit talaga!

“Dalawang araw tayo dun.” aniya ng ini start na ang kotse.

“Anong gagawin natin dun?” ang kinakabahan kong tanong. Shit para akong teenager na hindi mapakali dahil katabi ang crush. Mukhang late bloomer ata ako ah?

“May imi-meet ako,then mamamasyal tayo.” sagot nya at pina andar na ang kotse.

Masyadong mahaba at matagal ang byahe,ayaw ko man syang tulugan dahil baka ma bored syang walang kausap eh nakatulog pa din ako.

Nagising ako sa tapik nya. Pupungas pungas pa akong tumingin sa paligid,mukhang nasa baguio na kami,ang dami ng pine trees at iba pang puno eh.

“Magcheck in muna tayo. Mas maganda na yung may matutuluyan agad tayo. Its already 11:43AM,gutom ka na ba?”

“Uhm,medyo? Nagutom ako sa pagtulog. Pasensya ka na at nakatulog ako.” ani ko at umayos ng upo.

“Its okay. Tara!” nakangiti nyang sabi. Sinukbit ko na sa mga balikat ko ang bag at lumabas na kami.

“Bbbrrr! Totoo ngang malamig dito.” ani ko,ngumisi sya at niyaya na akong pumasok sa loob ng lodge. Isa na lang daw ang kwarto kaya share kami,wala namang kaso sa akin yon dahil dalawang beses na kaming nagkakatabing matulog.

Feeling ko nga para kaming bagong kasal at nasa honeymoon! Ang matagal ko ng minamahal at pinapangarap na si Chrollo ay sobrang lapit na sa akin ngayon.Matutupad na ba ang pangarap ko?

Inilagay lang namin ang mga bag namin sa gilid ng kama at muling lumabas.

“San mo gustong kumain?” tanong nya pagka sakay namin sa kotse. Hindi ko maiwasang mapangiti ng palihim.

“Ikaw ang bahala. Kahit ano naman ay kinakain ko.” ang sagot ko at napatitig sya sa akin saka umiling.

What? May nasabi ba akong masama?

“Sawa na ako sa mga restaurants at fastfood. Dun tayo sa burnham park,madaming nagtitinda dun.” aniya at ini start na ang makina.

“Gusto ko yan! Gusto ko ng fishball,kikiam at gulaman!” sabi ko habang nagmamaneho na sya.

Hindi nagtagal ay naagaw na ng mga dinadaanan namin ang atensyon ko. Ang dami talagang pine trees! Tas may konting fog na kahit tanghali na.

Nakaka amazed din ang daanan,para akong nakasakay sa rollercoaster.

“Diba sikat ang baguio sa horror stories? Lalo na yung daan paakyat sa baguio na may puno sa gitna,pati yung hotel na gumuho dati dahil sa lindol,yung madaming namatay?” ang wala sa sariling sabi ko.

“Yup. Do you believe in ghost?” aniya pero nasa pagmamaneho pa din ang atensyon.

“Medyo. Hindi naman kasi tayo lang ang nakatira dito sa mundo.” kibit balikat kong sagot.

“Well,ako din medyo.” sabi lang nya.

Nang makarating kami sa park ay agad kaming nag ikot. Kumain din kami agad at nagpicture ako,ayaw daw ni Chrollo,wala daw syang hilig. Kaya pagkatapos kumain ay niyaya na nya ako,pupunta daw kaming Mall dahil nandun ang kakatagpuin nya.

Pagdating sa Mall ay naglakad lakad lang kami,ako tumitingin lang sa mga madadaanang stores. Ang tahimik kasi ni Chrollo at busy sa phone nya,paliko na kami ng biglang may bumangga sa akin.

“Aray!” ani ko at napahawak sa noo.

“Im sorry!” sabi ng boses at agad kong tiningnan. Wow! Ang gwapo naman nito?

“Are you okay Ken?” sabi ni Chrollo,tumango lang ako bilang sagot.

“Hey Royce! Ang bilis mong maglakad–who are they?” sabay kaming napatingin sa dumating. Gwapo ito at mukhang foreigner dahil blue ang mga mata at sa kulay ng buhok.

“W-wala TJ,nakabungguan ko lang.” sagot ng tinawag na Royce at bumaling sa amin ni Chrollo .“Pasensya na talaga! By the way Im Royce,and this is TJ.”

Couple ba sila? Infairness bagay sila,mukhang may dugo talaga silang ibang lahi,kahit hindi naman nila sabihin ay halatang may kuneksyon sila.

“Im Kendall,at ito si Chrollo,may imimeet lang kasi kami.” sabi ko naman,tumango lang si Chrollo kina Royce at TJ,ganun din ang ginawa nung TJ.

“Ken lets go,nasa pizza hut daw sya!” sabi ni Chrollo.

“Ay,sige Royce at TJ,una na kami. Nice meeting you two!” ang pamamaalam ko naman.

“Dun din kami pupunta,sabay na kami.” ang sabi nung TJ. Nauna ng maglakad si Chrollo,suplado talaga ang mokong kaya ko sya nagustuhan eh.

“Are you couple?” ang bulong ni Royce habang naglalakad kami. Agad akong napangisi. Sana nga couple kami.

“Hindi. Kaibigan ko lang sya.” ang sagot ko naman.

“Bagay kayo.” sabay na sabi ni Royce at TJ kaya napahagikgik ako. Mukhang mayaman tong dalawang ito,pero tingnan mo nakikipag usap sa tulad ko,bihira ang ganun.

“What?” ani Chrollo ng lumingon ako. Ngumiti lang ako at nagsalubong ang mga kilay nya saka nagpatuloy sa paglalakad.

Pagtingin ko sa dalawa ay naka akbay na si TJ kay Royce,napangiti ako,pag ibig nga naman.

“Pero mas bagay kayo!” sabi ko na ikinatigil ng dalawa. Tumakbo na ako papasok sa green which dahil pumasok na dun si Chrollo.

Na inspired ako kina Royce at TJ,sana kung hindi masamang hilingin,sana maging ganun din kami ni Chrollo.

Ika labing tatlong batas!

NOTE: pasensya na po sa sobrang tagal ng update,sinadya ko pong maikli lang ang chapter na ito para maitawid sa susunod na chapter. Again,pasensya na po and enjoy reading! Please do leave a comment para malaman ko kung may nagbabasa pa ba nito. Maraming salamat po ulit!

==================================================

Sobrang busy ko na sa bago kong negosyo. Nagpatayo ako ng Internet cafe sa tabi ng bahay ko,last money ko ang ginamit pero nabawi naman agad sa unang linggo pa lamang.

Madami kasing kakilala sina Eunice at Quad,kaya ayon mabilis na nakilala ang Internet cafe ko.

Halos dalawang linggo na ang nakakalipas ng mag baguio kami ni Chrollo,napaka worth it ng pag sama ko sa kanya. Pakiramdam ko,talagang mas naging malapit na kami. Namimiss ko na nga sya dahil dalawang linggo na kaming hindi nagkikita,sobrang busy din siguro nya sa pagiging lawyer,sobrang dedicated sya sa trabaho nya.

It was 12MN at magsasara na ako pero naglalaro pa din si Quad,at sya na lang ang natitira. Mula ng may nangyari sa amin,ang kulit na nya,lagi akong niyayaya mag sex,pero nakikita ko naman na ang dami nyang babae,naguguluhan tuloy ako sa kanya.

“Magsasara na ako Quad.” ani ko at tiningnan nya ako.

“Isara mo na. Dun na lang ako sa bahay mo dadaan.” ang sagot nya at hinimas ang pagkalalaki. Parang alam ko na kung anong pinapanood nya.

“Sige,ikaw na bahala.” binuksan ko na ang pinto na ajar sa bahay ko. “Ilock mo ang pinto sa bahay,burahin mo din ang history nyan.” ani ko pa at pumasok na sa bahay.

Dumiretso na ako sa kusina at nag toothbrush. Pagkatapos kong magtoothbrush ay naglakad na ako papunta sa kwarto.

“Patulog na din.” it was Quad. Nilingon ko lamang sya at tinanguan.

Sabay na kaming pumasok sa kwarto ko at sabay din kaming nahiga sa kama. Ewan ko ba,kinakabahan ako. Parang may binabalak tong si Quad,at kung ano man yon,baka pumayag ako.

“69 tayo Kendall.” ani Quad at nilingon ko sya agad. Nasa loob na ng short nya ang kamay nya.

“Bakit gustong gusto mo to? Ang dami mo namang babae.” agad kong tanong sa kanya.

“Masarap ka eh. Masarap ang ano mo.”

“Bakla ka na din talaga Quad.”

“Hindi! Sayo ko lang naman gustong gawin iyon.” aniya. Napabuntong hininga ako. Nasa stage pa siguro tong si Quad ng Identity Crisis.

Hinawakan at kinapa nya ang gitna ko. Hinimas himas nya kaya ganon din ang ginawa ko sa kanya.

Inilabas na nya ang akin ng tumigas na ito. Agad nya itong sinubo ng dahan dahan at buo. Napasinghap ako,talagang gustong gusto nga nya.

Kaya ang ginawa ko ay inilabas ko na din ang kanya. Tumagilid kaming dalawa at nag 69. Ginaganahan ako sa ginagawa nya kaya pinagbuti ko din ang pagsubo sa kanya.

Panay lang ang ungol naming dalawa,hanggang sa pareho na kaming sumabog sa bibig ng bawat isa. Agad din naman kaming nakatulog.

Kinabukasan,pag gising ko ay wala na si Quad. Agad na akong naligo at nag almusal saka ko binuksan ang Internet cafe.

Pagbukas ko pa lang nagpasukan na ang mga tao. Nagtaka tuloy ako. Anong araw ba ngayon? Ang dami nila at 20 lang ang Pc na meron dito.

“Haller ang goodmorning!” biglang bati ni Eunice na kakapasok pa lang. “Nagulat ka no? Lahat sila ay inimbitahan ko.”

“Ang dami nila.” ani ko at binuksan na ang Pc ko para gumana na din ang iba.

“Because,its sunday today. Wala ka bang lakad? Pwede akong bantay,since iniwan ako ng magagaling kong mga magulang.” ani nya habang tinitingnan ang mga costumer.

“10 hours nga po! Number four!” at nagsunod sunod na sila kaya hindi ako magkanda mayaw sa pag set ng mga time nila.

“Uhm,Eunice pwedeng ikaw ang maningil?”

“Sure bebe Kendi!” at nag hop pa ito papunta sa mga costumer. Napangisi ako,para lang talaga syang bata.

Tumunog ang phone ko,kinuha ko ito at tiningnan. Si Orriz pala ang tumatawag kaya agad kong sinagot.

“Orriz! Napatawag ka?”

“Wala lang. Are you busy today?”

“Medyo,bakit mo natanong?”

“Wala lang.”

“Ano ba yan? Puro wala lang. Bakit nga?”

Nadinig ko pa ang paghinga nya ng malalim bago sumagot.

“Yayain sana kitang lumabas since its sunday today. Kaso busy ka pala.” aniya na parang nanghihinayang.

Napaisip ako,matagal na nung huli kaming nagkasama ni Orriz,pwede ko naman siguro syang pagbigyan since nag offer si Eunice kanina na sya na lang ang magbabantay sa shop.

“Teka,pwede ako. Saan ba tayo magkikita? What time?” napatingin ako sa palapit ng si Eunice na dala ang mga bayad ng costumers.

“Ngayon na,in 30 minutes magkita tayo sa labas ng subdivision nyo. Bye!” at naputol na ang tawag. Nagkibit balikat na lamang ako.

“Youre going out on a date?” ani Eunice at iniabot ang pera,nilagay ko agad ito sa lalagyan.

“Parang. Okay lang ba? Nag offer ka naman kanina diba?” ang nahihiya ko pang sagot.

“Okay lang. Ayos lang,makaka libre ako ng internet. Gora na!” nakangiting sagot nito.

“Salamat,Eunice! Free of charge ka na sa pag internet in two weeks!” masaya kong sabi na ikinatawa nito.

“It was just a joke. Masaya akong matulungan ka Kendi bebe.”

“Salamat talaga,Eunice!”

Pagdating sa labas ng subdivision ay nandun na ang kotse ni Orriz. Agad nya akong pinagbuksan at pumasok na ako sa loob. Ang gwapo lang ng gago at ang bango.

“Ang bango at ang gwapo ah?” ani ko sa kanya at ngumiti.

“Syempre. Its a date.” aniya na ikinanganga ko. So,he consider this as a date? Akala ko gala ng magtropa lang.

“Ang gwapo naman ng kadate mo. Hindi ba pwedeng babae ang idate mo?”

“Sawa na ako sa babae. Isa pa,ikaw ang gusto kong kadate.” ibinaba nya ang Rayban nya at kumindat pa na ikinanganga ko na naman.

Hanggang sa umandar na ang kotse ay hindi na ako naka imik. Nabibigla talaga ako dito kay Orriz,ano kaya ang nakain ng tipaklong na ’to?

Nagpark kami sa parking ng Mall. Daldal lang ng daldal si Orriz habang naglalakad na kami papasok sa Mall. Naisip ko tuloy na paanong nakulong sya dati? Hindi naman talaga bagay sa kanya pag nasa kulungan.

“Anong gusto mo? Kumain muna o manood muna ng movie? You choose.”

“Movie muna? Matagal na akong hindi nakakapanood ng movie eh.” ang sagot ko na lamang.

“Okay! Movie muna tayo.” aniya at hinila na ako papunta sa escalator.

English Movie ang pinanood namin. Nag enjoy naman ako dahil maganda ito. Nang matapos ay nagyaya na si Orriz na kumain na.

Sa Greewhich namin napagkasunduang kumain. At habang nasa counter sya at naghihintay ako ay tinitingnan ko ang ang mga taong dumadaan sa labas.

Hanggang sa may dumaan na ikinalaglag ng panga ko at ikinalaki ng mga mata ko, agad akong napatayo.

No! Panong nangyari yon? How is this posible?

Lalabas na sana ako pero narinig ko si Orriz.

“San ka pupunta? Iiwanan mo ako in the middle of our first date?” nilingon ko sya,dala nya ang mga tray na naglalaman ng mga pagkain namin.

Napatingin ako sa labas at napabuntong hininga. Ang lakas ng kalabog ng dibdib ko.

“Im sorry,parang may nakita lang akong pamilyar na tao,pero baka nagkakamali lang din ako.” ani ko naupo na. Posible ngang,baka nagkamali lang ako.

“Youre too paranoid,Ken. Kumain na lang tayo at ihahatid pa kita sa inyo mamaya.” ani Orriz,naupo na sya at ngumiti.

“Tama ka,pasensya na.” ani ko at pinilig ang ulo ko.

Napag usapan namin ni Orriz ang mga ginawa nya nung makalaya sya sa bilangguan. Tama nga,na set up sya ng taong inggit na inggit daw sa kanya. Bigla ko tuloy naalala yung buhay ko sa loob.

Kamusta na kaya si kuya Gardo? At sina Day at Brilliant? Si Delo kaya? Pero,hayst.

Nang matapos na kaming kumain ay nagyaya muna si Orriz na tumambay daw kami sa isang park. Pumayag naman ako dahil nag e-enjoy pa akong kasama sya.

Naupo kami sa isang bench,gabi na pero madami pa ding tao,bumili din kami ng makakain habang nagkekwentuhan.

Nakatingala ako at tinitingnan ang langit habang kinakain ang kikiam na binili namin.

“Yung nangyari sa atin sa kwarto mo.” ang sabi ni Orriz kaya nilingon ko sya. Nakaramdam tuloy ako ng matinding hiya ng maalala yon. Mabuti na lamang at medyo madilim sa pwesto namin,kung hindi paniguradong nakita na nya akong namumula.

“A-anong tungkol dun?” ang lakas loob kong tanong. “Diba sabi mo trip lang? Na gusto mo lang subukan?”

“Yeah.” at nilingon nya ako at tinitigan. “At hindi ko na iyon makalimutan,ewan ko ba kung bakit?”

Huminga ako ng malalim at ibinigay ang sagot na dapat nyang malaman.

“Natural lang yan. First time mo iyon sa same sex eh,kaya hindi mo agad makalimutan. But eventually,you’ll forget that ng hindi mo napapansin as the day goes by.” sagot ko at inubos ang kikiam.

Huminga sya ng malalim,sumandal at tumingala,tiningnan ko lang sya,pareho lang sila ng sitwasyon ni Quad.

“I don’t think youre right,Ken.”

“Huh? Bakit mo naman nasabi yan? Lalaki ka,kabaklaan yung ginawa natin. At baka nakakalimutan mo na bakla ako. Do you know what youre thinking,ha? Orriz?” ani ko sa kanya. Para kasing alam ko na kung saan papunta ang usapan namin.

“Whatever you say,Ken. It wouldnt change my mind. Ang gusto ko lang ay maulit iyon. Gawin ulit natin.” at nilingon nya ako.

Kitang kita ko ang sensiradad at determinasyon sa mga mata nya. Pero ang hindi ko lang maintindihan ay bakit? Bakit ako?

“B-bakit ako Orriz? Ang daming babaeng pwede mo maka sex! Gwapo ka,malakas ang appeal. Ayokong maging dahilan kung bakit magiging homosexual ka. That’s the last thing I want to happen.” ang pilit ko pa ding pagpapa unawa sa kanya.

Nanghihinayang kasi ako kung magiging homo sya,mahirap yun at hindi madali.

“Do you think hindi ko yan naisip? Sigurado na ako,Ken. And the reason? Isa lang.” aniya,lumaban sya ng pakikipagtitigan sa akin.

“Ano?” ang walang magawa ng tanong ko.

“I like you.”