love to be indecent | r18+

This is, once again, a compilation of indecencies. Each story would have an at least eight or ten chapters. Since I’m having difficulty of writing a whole length novel, why not do what I think I am good at (lol, feeling), writing a compilation of short stories,. So here we are meeting again on a new journey of erotic romances and indecencies. I hope you’ll enjoy this new compilation as much as you enjoy reading my ‘Burning’ book. Thank you and please, again, read at your own risk!

disclaimer

WARNING!!

This story contains matured themes and strong languages that are not suitable for audiences under 18 years of age and for those who oppose to the said contents. If you don’t like it, don’t read it. 

UNCENSORED & UNEDITED

This publication is only a product of the author’s wide imagination. Names, characters, places, businesses, events or incidents are fictitious. Any resemblance to actual persons, living or dead, and actual events is purely coincidental.

No part of this book may be reproduced in any form or by any mean without the author’s permission.

Thank you.

Photo used for the book cover is not mine, credits to the real owner.

copyright © 2024 by seylisss

five: one

Five: One

My Best Friend’s Dad

•

Warning : Matured content.

Reader’s discretion is strongly advised.

•

Diniin nito ang katawan sa likod ko saka pumailalim ang mga palad sa suot kong t-shirt. Kagat-labi na lamang akong napahawak sa gilid ng sink dahil damang-dama ko ang namumukol na bagay sa ilalim ng suot n’yang boxer shorts na sadya n’yang idinidiin sa pagitan ng pwetan ko. Tila nananakop rin ang magaspang at malaki nitong mga kamay sa katawan ko.

“Daddy…” hindi ko maiwasang maibulalas at tila wala sa sariling idiniin ang likod sa harap nito.

“What do you want, baby girl?” malalim ang boses na bulong nito sa mismong tapat ng tenga ko at walang ano-ano ay sinakop ng mga palad nito ang magkabila kong dibdib.

Sinadya ko talagang hindi magsuot ng bra dahil wala naman akong rason pa kung kaming dalawa lang naman ang magkasama ngayon dito sa bahay nila.

Bumaba ang bibig nito sa leeg ko kaya ramdam na ramdam ko na ang pagtama ng mainit nitong paghinga roon. Tinagilid ko naman ang ulo ko upang malaya n’yang magawa ang gusto n’ya sa leeg ko. Hindi nga ilang segundo ay napasinghap na lamang ako nang paraanan nito ng dila ang leeg ko pababa sa balikat ko.

Para na akong sinisilaban sa pag-iinit ng katawan. Mas lalo ko na lamang idiniin ang pwetan sa umbok na nasa pagitan ng kan’yang mga hita. Gusto ko na lamang na ibaba n’ya ang suot naming pang-ibaba upang mas maramdaman namin ang bawat isa.

Dahil sa sensasyong idinudulot ng ginagawa n’ya ay nakalimutan ko na tuloy ang tanong nito kung hindi pa n’ya pinaalala.

“I’m asking you a question, Honey,” may diin ang paraan nito ng pagsasalita na animo nauubusan na ng pasensya.

Hindi ko naman maiwasang mapangisi at ibinaba ko ang isang kamay saka isinilid iyon sa pangitan namin upang haplusin ang namumukol na n’yang pagkalalaki. Rinig ko naman ang paghigit nito ng malalim na paghinga dahil sa ginawa ko at mariin naman nitong pinisil ang dalawa kong dibdib dahilan upang mapaawang ang bibig ko. Pagkatapos niyon ay pinadausdos pa nito pababa ang isang palad saka sinilid iyon sa tanging suot ko na panty.

Marahan nitong sinapo ng palad ang pagkababae ko saka nanunuyang bumulong, “Don’t make me repeat my question, baby.” At walang pasabi na ipinasok nito ang isang daliri sa lagusan ko dahilan para manlaki ang mga mata ko at mahigpit na napahawak ang parehong kamay sa sink.

“Shit!” bulalas ko na lamang na marahang tinawanan lamang ng nasa likuran ko.

Dahan-dahan pa nitong inilabas-masok ang daliri n’ya sa pagkababae ko dahilan para mas lalong manghina ang mga tuhod ko.

Hindi naman masakit ang pagpasok nito bigla sa ’kin dahil kanina pa naman ako basang-basa sa pagitan ng mga hita ko. Alam naman n’ya iyon. Sadyang nagulat lang talaga ako dahil hindi naman n’ya iyon nagagawa pa nang hindi muna kinakalikot ang labas ng lagusan ko.

Mabilis lang naman akong nakaahon mula sa pagkagulat dahil kumikiliti na sa sarap ang ginagawa n’ya. Napapahinga na lamang ako ng malalim sa tuwing binibigla nito ang pagpasok ng daliri n’ya mula sa dahan-dahang pagbayo sa akin.

Kagat-labing tumingala ako sa kan’ya dahilan para makita n’ya ang ekspresyong nakaguhit sa mukha ko, ebidensya para malaman n’yang sobra akong nasasarapan sa ginagawa n’ya. Ngumisi naman ito at bumaba ang mukha upang sakupin ang labi ko.

Agad nitong pinagtagpo ang mga dila namin at mapusok akong hinalikan. Nagbago na rin ang ritmo ng daliri nito at binilisan na ang paglabas-masok sa pagkababae ko. Hindi ko na tuloy magawang tumugon ng maayos sa halikan namin at napapaawang na lamang ang mga labing nakatingin sa kan’ya.

“Daddy, please… Ugh…” halinghing ko at napapahawak na sa braso n’yang mabilis ang paggalaw dahil sa pag-finger fuck nito sa ’kin.

“Please what, Honey?”

“Please, make me cum, daddy!” nangungusap ang mga matang ani ko rito na nginisihan lamang ng lalaki at dinagdagan pa ng isang daliri ang bumabayo sa ’kin.

Hindi rin nito pinalagpas ang mariing pagsagi sa butil ko dahilan para mas tumindi ang tensyong nararamdaman ko sa puson ko. Napapikit na lamang ako ng mga mata habang dinadama ang makapigil-hiningang ligaya na nararanasan ko ng mga oras na ’yon.

“Cum for me, baby girl. Cum on your daddy’s finger, Honey!” gigil na ring sambit nito katulad ng gigil nitong paglabas-masok ng mga daliri n’ya sa pagkababae ko.

Hindi kalaunan ay umagos na nga ang katas ko sa mga daliri nito. Hindi ko na rin kinaya ang panginginig ng mga tuhod ko kaya mariin na akong napahawak sa kan’ya. Mabuti na lamang at ipinulupot na nito sa bewang ko ang isang kamay na pumipisil sa dibdib ko.

Habol ko ang hininga habang dinadama ang nakakanginig kalamnang ligaya dulot ng dalawang daliri ni Sarev. Dalawang beses pa itong naglabas-masok sa pagkababae ko bago tuluyang hinugot iyon.

Nang mailabas na nito ang kamay mula sa panty ko ay agad nito akong iniharap sa kan’ya saka binuhat at ipinupulot ang dalawa kong binti sa bewang n’ya.

Ngumisi ito at mainit ang mga matang tumitig sa ’kin bago sinubo ang dalawang daliri na kanina lang ay nagdala sa akin sa rurok ng kalangitan.

“Sarap mo talaga, Honey,” nakangisi pa ring wika nito matapos simutin ang katas ko sa mga daliri n’ya.

Napalunok naman ako at napakagat-labi nang ilapat nito iyon sa labi ko, indikasyon na isubo ko rin ang may bakas pa ng pagkababae ko. Marahan ko namang ibinuka ang bibig saka n’ya isinilid ang dalawang daliri at inilabas-masok iyon. Hindi ko naman maiwasang salubungin ng dila ko ang mga daliri n’ya.

“Ah, tang-ina! I can’t wait to fuck you, baby girl!”

Napangisi na lamang ako sa sambulat nito at ipinulupot ang braso sa batok n’ya nang magsimula na itong tahakin ang patungo sa sala.

12.26.23

five: two

Five: Two

My Best Friend’s

Dad

“Honey, si Dad nga pala. Dad, this is Honey, my best friend.”

Hindi naman halata sa pagkakangiti ng best friend kong si Kirra na masyado itong excited na ipagkilala kami ng tatay n’ya. Bahagya pa nga nitong hinatak sa braso si Tito Sarev upang magtapat kami.

Nahihiya na lamang akong pasimpleng nilakihan ng mata si Kirra na mukhang hindi man lang nito napansin bago alangan ang ngiting sinalubong ang tingin ni Tito Sarev.

Matagal ko nang kilala ang tatay ng best friend ko. Paano ba namang hindi, si Kirra lang naman ang pinaka-fan ng tatay n’ya. Proud na proud ito palagi sa tuwing nagkukwento sa ’kin ng tungkol kay Tito Sarev. Matagal na nga rin nitong gusto kaming magkakilala ni Tito kaso nga lang ay palagi namang busy ang lalaki at hindi nagtatagpo ang landas namin sa tuwing pumupunta ako rito sa kanila.

By the way, three months ago ko pa lang naging best friend si Kirra mula nang mag-transfer ito sa university na pinapasukan ko. Pero buong buhay n’ya yata ay nakwento na n’ya sa ’kin. Kaya rin siguro mabilis rin na napalagay ang loob ko sa kan’ya dahil magaan s’yang kasama, kahit na kabaligtaran ko ang ugali.

Tahimik lang kasi akong tao at hindi masyadong kinakaibigan. Okay lang naman sa akin iyon dahil hindi ko rin naman alam kung paano ba magkaroon ng kaibigan. Hanggang sa dumating na nga sa school at sa buhay ko itong si Kirra. Minsan ay hindi ko rin talaga mapigilan ang sarili na mapadaldal kapag s’ya na ang kasama, na kahit kailan ay hindi ko pa nagawa sa ibang tao.

Siguro dahil nakikinig talaga s’ya sa bawat salitang lumalabas sa bibig ko kapag ako naman na ang nagkukwento kahit na sobrang daldal n’ya. Na para bang manghang-mangha s’ya sa tuwing bumubuka na ang bibig ko sa tuwing may gusto akong ikwento.

Kaya hindi rin nagtagal ay naging mag-best friend na kami at heto nga, pinapakilala na n’ya ako sa tatay n’yang palaging busy sa trabaho pero mag-isang nagpalaki sa kan’ya.

“Hello po, Tito. Honey Del Fuego po pala,” nag-aalangan pa ako kung iaabot ko ba ang kamay ko rito dahil parang hindi naman nito iyon tatanggapin pero ginawa ko pa rin.

Seryoso lang ang mukha ni Tito Sarev, na kanina pa man nang bumaba ito mula sa ikalawang palapag ay ganoon na ang ekspresyon. Nangingilatis ang mga mata nitong diretsong tumingin sa mga mata ko. Nakalinya ang hindi gaano makapal na kilay na bumagay rin naman sa hulma ng mga mata nito. Matangos at prominente ang kan’yang ilong. Higit sa lahat ay tila masarap humalik ang medyo kulay rosas nitong labi.

Wala man lang parte sa mukha nito na hindi bumagay nang mapag-isa na ang bawat bahagi. Halatang natural ang gandang lalaki, kaya hindi ko na ipinagtataka ang kagandahang ipinamana nito sa best friend ko.

“I’m Sarev, and as much as I know, my daughter would have told you a lot about me. But I apologize that I couldn’t stay any longer since I have a meeting to attend. Please, make yourself at home, Honey,” wika nito matapos na mabilis na abutin ang palad ko saka bumaling kay Kirra.

“Tend to your friend, Kirra. Hindi ko alam kung makakauwi ako ng maaga mamaya, sabihan mo na lang si Manang Ekya kung ano ang gusto n’yong ulam. At matulog ng maaga,” malumanay subalit istrikto nitong bilin sa anak kaya hindi ko naman mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan ang mag-ama.

“Yes, Dad! Don’t worry, ako na pong bahala rito,” magiliw naman na wika ng kaibigan ko na ikinatango na lamang ng tatay nito.

“I’ll be going now. Bye, Kirra, Honey.”

“Ingat po!” halos magkasabay pa naming ani Kirra na tinanguan lang din ni Tito Sarev.

Sinundan ko na lamang ng tingin ang lalaki hanggang sa makalabas ito ng bahay. Nang ibalik ko na ang tingin kay Kirra ay nakatitig lang din pala ito sa akin. Hindi ko tuloy maiwasang mahiya dahil baka kung ano pa ang isipin nito sa pagsunod ko ng tingin sa tatay n’ya.

“Ang cute mo. Hahaha… You know what, I won’t really mind if you have a crush on Dad. Gwapo naman talaga kasi iyon saka madalas din pinagkakandarapaan ng mga babae. Lalo na sa trabaho n’ya. Naku, if only you could see the women’s faces when they see my dad at work. Matatawa ka na lang din.”

See what I told you. Naiiling-napapangiti na lamang akong sinundan si Kirra sa kwarto n’ya sa ikalawang palapag. At sa sinabi n’yang iyon tungkol sa dad n’ya, hindi naman na siguro nakapagtataka kung habulin ng mga babae ang tatay n’ya.

Hindi ko rin naman ipagkakaila na gwapo rin naman talaga si Tito Sarev. Pero hindi naman ako umabot agad sa punto na may crush na sa kan’ya. Marunong lang talaga ako mag-appreciate ng mga pinagpala ng mukha.

.

Dahil weekend naman, maghapon lang kaming nag-movie marathon ni Kirra. Dahil pareho kaming wala sa mood na lumabas, pinagpabukas na lang namin ang usapan na mag-shopping. Mag-aala sais na nang mapagdesisyunan namin na bumaba na muna upang maghapunan.

Nakaupo na kami ngayon sa harap ng hapag kasama si Manang Ekya, ang stay out na kasambahay nina Kirra. Katulad nga ng nakagawian na namin sa tuwing dito ako kumakain ay mataman lang kaming nakikinig ni Manang kay Kirra na abala sa pagkukwento habang kumakain.

“Hindi ko nga alam kung bakit nagustuhan ’yon ni Dixon, e halos lahat ng lalaki sa barkada n’ya e naging jowa na nun,” umiling-iling pa ito bago sumubo na tila hindi talaga makapaniwala sa kinukwento n’ya.

Sa loob ng tatlong buwan ko nang pagkakakilala kay Kirra, hindi ko talaga maunawaan kung paanong pinoprose ng utak n’ya ang mga impormasyong nalalaman n’ya. Mula man sa iba pa nitong kaibigan o sa mga kakilala o sa mga naririnig-rinig n’ya lang. O baka sadyang marites lang talaga itong best friend ko, mayaman version nga lang.

“Malay mo naman kasi, Kir, magaling lang sa ano kaya pati si Dixon e nabiktima ni Fei,” medyo natatawa kong wika rito na maging si Manang Ekya ay natawa na rin lalo na sa reaksyon ni Kirra na agad lumukot ang mukha nang marinig ang sinabi ko.

“Ew! Did those boys even think what they could get from doing the deed with that woman? Geez, I could not,” tila nandidiring sambit nito na napainom pa ng tubig.

“Hay naku, ineng. Hayaan mo na nga lang ang mga taong iyan at iyon naman ang ginusto nila. Hindi natin kontrolado ang desisyon nila, ang sa atin oo. Kaya ’wag na ’wag n’yong gagayahin ang ginagawa ng babaeng iyon, ha, Kirra at Honey?” litanya ni Manang Ekya na pareho na lamang naming tinanguan ni Kirra.

Natapos nga kami sa hapunan na halos inabot na ng isang oras dahil sa mahabang kwentuhan na malaki ang kontribusyon ni Kirra. Nag-volunteer na rin kami ni Kirra na magligpit at maghugas ng mga pinagkainan namin para makauwi na si Manang Ekya. Hindi na rin umalma pa ang matanda dahil nang matapos kaming kumain ay sakto rin ang paghinto ng motor na susundo kay Manang.

Nang makapaglinis na nga sa kusina ay gumawa muna kami ng mango graham ni Kirra at ilang minuto iyong nilagay sa freezer para mas mabilis na lumamig. Pagkatapos ay dala ang kan’ya-ka’yang bowl ng graham ay tinungo na namin ng best friend ko ang sala. Ipagpapatuloy lang namin iyong bagong Korean series na pinapanood namin sa Netflix.

Isang episode na lang nang balingan ko ang katabi ko sa sofa at nakita itong humihilik na sa homning ng pagkakatulog. Napangiti na lamang ako na kinuha ang bowl na hawak ni Kirra na ubos na ang laman saka ipinatong iyon sa center table.

Inayos ko muna ang pagkakahiga ni Kirra sa sofa at dahil tulog mantika ang kaibigan ko ay hindi man lang ito nagising sa paggalaw ko rito upang isaayos ang lukot nitong posisyon.

Matapos makumutan si Kirra gamit iyong kumot na ipinantakip namin sa sarili namin habang nanonood ay pinatay ko na ang telebisyon. Pagkatapos ay niligpit at hinugasan ko na rin iyong pinaglagyan namin ng graham.

Hindi pa nga ako tapos sa paghuhugas ay may narinig akong nagbukas sa main door ng bahay.

Mukhang dumating na si Tito Sarev.

Nang matapos nga ay bumalik na ako sa sala at nabungaran kong inaayos ni Tito Sarev ang kumot na mukhang nalaglag sa likot matulog ni Kirra.

“Good evening po, Tito. Nag-dinner na po ba kayo? May natira pa pong ulam kanina, gusto n’yo po initin  ko?” nakangiti kong saad rito na tipid lang naman nitong nginitian.

Halata rin sa mukha nito ang pagod mula sa trabaho.

“Don’t mind me, Honey. Bukas na lang ako kakain, gusto ko na lang talagang mahiga ngayon. It’s been a very hectic and tiring day today, I just wanna lie down on my bed and rest. Matulog ka na rin, hayaan mo na ’yan si Kirra, magigising na lang ’yan at pupunta sa kwarto n’ya,” anito at diretso nang lumakas patungo sa ikalawang palapag ng bahay.

Napakibit-balikat na lamang ako at tinignan muna si Kirra kung okay lang ba ang pwesto nito. Nang masiguro na okay na ang kaibigan ko ay sunos na rin akong umakyat sa second floor ng bahay kung saan ang guest room na tinutuluyan ko sa tuwing dito ako natutulog.

12.27.23|14.06

five: three

Five: Three

My Best Friend’s Dad

•

Warning: Matured content.

Reader’s discretion is strongly advised.

•

Mag-aalas dos ng umaga nang bigla na lamang akong nagising na tuyong-tuyo ang lalamunan. Nang tignan ko ang bedside table ay walang nakapatong na basong may tubig doon kaya napahinga na lamang ako ng malalim bago bumaba ng kama.

Nakalimutan ko palang magdala ng tubig kagabi.

Hinintay ko munang tuluyang magising ang diwa ko bago lumabas ng silid at tumungo sa kusina. Dahil madadaanan ko ang sala ay tsinek ko muna kung nandoon pa ba si Kirra. Nang tignan ko ang sofa ay wala na doon ang kaibigan ko at mukhang pumanhik na nga sa kwarto n’ya.

Dumiretso na ako ng tungo sa kusina at napakunot noo nang makitang bukas ang ilaw doon. May naririnig din akong kakaibang boses, na parang nahihirapan na ewan. Dahil doon ay hindi ko maiwasang magrigudon ang dibdib ko sa kaba. Medyo nakakatakot kasi ang boses, halatang boses lalaki, at parang animo nanggagaling sa lupa ang pagkakaungol.

Napatigil na lamang ako sa bungad ng kusina nang makita ko sa may island counter si Tito Sarev na nakasandal doon. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang nanlalaki ang mga mata sa bumungad sa akin.

Kay Tito Sarev pala nagmumula ang mga ungol habang ang kamay nito ay abala sa marahas na pagbaba-taas sa naghuhumindik na bagay sa pagitan ng kan’yang mga hita. Malalim din ang paghinga nito habang nakatingala at pikit ang mga mata.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isipan ko at imbes na ipaalam ang presensya ko ay mataman ko lamang pinagmasdan si Tito Sarev. Napapalunok pa akong pinanood kung paanong mas tumitigas ang pagkalalaki nito sa bawat bayo ng kan’yang kamay.

Hindi ko akalaing gan’yan kalaki at kataba ang alaga ng lalaki. Ni hindi ko nga naisip man lang kung malaki o maliit ba ang nasa pagitan ng kan’yang mga hita.

Ramdam ko na rin ang pagbagal ng paghinga ko habang pinapanood si Tito Sarev na mukhang malapit ng labasan. Mas ginigilan na kasi nito ang pagsalsal sa tarugo n’ya.

“Puta! Ugh, ugh…” kagat-labing ungol nito at hindi pa rin minumulat ang mga mata.

Muli akong napalunok at pinasadahan ng tingin ang maskulado nitong katawan. Ang mga braso nito ay nagsilabasan na ang mga ugat dahil siguro sa gigil nitong maibsan ang libog na nararamdaman. Nagsilabasan rin ang litid sa leeg nito at nag-iigtingan ang panga.

Ang sexy n’ya panoorin habang pinapaligaya ang sarili. Sando lang ang tanging suot nito kaya kitang-kita ko ang magandang hubog ng katawan nito. Ang suot nitong boxer shorts ay bahagyang nakababa sa hita n’ya para malaya n’yang magawa ang gusto sa pagkalalaki n’ya.

Mayamaya nga ay muli na lamang itong napamura nang maabot na nito ang rurok ng kaluwalhatian. Kitang-kita ng dalawa kong mga mata kung paanong sumirit ang puting katas nito mula kan’yang alaga. Dumulas din ang puting likido sa kamay n’yang nakapulupot pa rin sa maugat n’yang pagkalalaki.

“Honey? What the fuck?!”

Natuod na lamang ako sa kinatatayuan at malakas ang kabog sa dibdib na sinundan ng tingin ang pagsilid ni Tito Sarev sa tarugo n’ya sa suot n’yang boxer shorts nang makita ako.

.

Hindi ako makatingin ng diretso kay Tito Sarev habang magkatapat kaming nakaupo ngayon sa dining area. Nanginginig ang mga kamay ko at mabilis ang kabog sa dibdib ko dahil sa hiya at kaba.

Bakit ko ba kasi pinanood pa ang ginagawa n’ya? Pwede naman akong tumalikod na lang at magkunwaring wala akong nakita.

“I know you’re still shocked, Honey. Pasensya ka na kung nakita mo pa akong nagmimilagro kanina sa kusina. I know you’re questioning, why of all places, doon ko pa naisipang gawin ang bagay na iyon. Pasensya na rin kung nasigawan kita kanina, nagulat lang din ako na makita kang nakatayo doon habang pinapanood ako na—”

Nahinto ito sa pagsasalita saka bumuntong-hininga. Muli akong napalunok at sinilip ang ekspresyon nito mula sa peripheral vision ko. Hinihilot nito ang bridge ng kan’yang ilong habang nakapikit ang mga mata. Muli na lamang akong napalunok at binaba ang tingin sa magkasalikop kong kamay na nakapatong sa kandungan ko.

Ano bang dapat kong sabihin? Hihingi rin ba ako ng sorry dahil nakita ko s’yang nagma-mariyang palad sa kusina? At imbes na tumalikod na lang ay mas pinili ko pang panoorin s’yang pinapaligaya ang sarili.

Bakit? Bakit ko nga ba ginawa iyon?

“How old are you, Honey?”

Napaangat ako ng tingin kay Tito Sarev sa tanong nitong bigla na lamang sumulpot sa kung saan. Seryoso ang mga mata nitong nakapukol sa akin at pinagmamasdan ang bawat reaksyon ng mukha ko.

Napalunok na lamang ako at nakagat ang ilalim ng pisngi bago inaalala ang tanong nito.

“Tu—Twenty one po, Tito,” nanginginig pa ang boses na sagot ko rito at muling umiwas ng tingin sa kan’ya.

“Do you have a boyfriend?”

Umiling lamang ako bilang sagot kahit na naguguluhan na ako kung bakit nagtatanong s’ya ng mga personal na bagay tungkol sa ’kin.

“Naranasan mo na bang makantot, Honey?”

Hindi makapaniwalang sinalubong ko ang kyuryuso nitong tingin sa akin. Na parang ang simple lang ng tanong n’yang iyon. Ni hindi man lang yata ito naiskandalo sa ginamit na salita.

Mukhang nabasa naman nito ang kalituhan sa mukha ko kaya humugot muna ito ng malalim na paghinga bago nagsalita.

“Gusto ko lang malaman. You don’t have to answer that if you’re not comfortable enough to talk to me about things like that. I just wanna know if you’re as open-minded as I am to clear this thing that happened between us. Do you understand that?”

Nanatiling nakatitig lamang ang mga mata ko sa kan’ya. Sinusubukang unawain ang gusto n’yang iparating. Ngunit nang wala itong makuhang sagot mula sa akin ay tumayo na ito mula sa pagkakaupo.

“Bumalik ka na sa kwarto mo. Isipin mo na lang na walang nangyari ngayon, iyong nakita mo man o itong naging pag-uusap natin. I just don’t want to make things awkward between us because my daughter would see through that and you already know what will happen.”

Matapos sabihin iyon ay nilisan na nito akong mag-isa sa dining area upang pumanhik sa silid n’ya. Napatitig na lamang ako sa kawalan at napakagat-labi. Gusto ko na lang maiyak sa sobrang kahihiyan.

12.27.23| 14.42

five: four

Five: Four

My Best Friend’s Dad

Kinabukasan ay narinig ko na lamang ang katok sa pinto ng guest room. Hindi ako kumilos at nanatiling nakatitig lamang sa kisame ng kwarto. Mula nang bumalik ako rito sa silid ay hindi na ako muli pang nakatulog sa kakaisip ng nangyari.

Tila mas lumala pa ang nararamdaman ko habang naaalala ang nangyari. Halos kinikilabutan na ako sa sobrang hiyang nararamdaman. Hindi ko na nga rin mapigilang hindi maiyak dahil sa pag-iisip ng tungkol doon.

Gusto ko na lang umuwi sa bahay at magkulong sa silid nang hindi na muling makita pa ng mga tao. Lalo na ni Tito Sarev.

“Honey, gising ka na ba?” untag ni Kirra mula sa labas ng kwarto kaya nagpasya na akong bumangon at iwaksi na muna sa isipan ang mga iniisip.

Bumaba na ako sa kama saka pinagbuksan ng pinto ang kaibigan. Nagsalubong pa ang kilay nito nang makita ako. Alam kong halata sa mukha ko, lalo na sa mga mata ko, ang puyat.

“You didn’t sleep well, no? Tinapos mo pa siguro ’yong pinanood natin kagabi e,” mapang-asar na ngisi nito sa akin.

Nangingiti-naiiling ko na lamang itong iniwan sa bungad ng pinto upang pumasok ng banyo. Naghilamos lang ako ng mukha at nag-toothbrush bago kami sabay na bumaba ni Kirra. Naabutan pa namin si Manang Ekya na naghahanda na ng agahan sa kusina.

“Good morning, Manang!” magiliw na bati rito ng kaibigan ko bago umupo sa tapat ng island counter.

Mahina ang boses na binati ko rin ang matanda bago umupo sa tabi ni Kirra.

“Magandang umaga rin, mga ineng,” masigla ring balik-bati nito saka inihain na ang prinito nitong hotdog at bacon sa tapat namin.

Napalunok na lamang ako ng laway nang maalala na naman bigla iyong tarugo ni Tito Sarev pagkakita ko sa hotdog. Ang liit nito kumpara sa nakita ko kagabi.

Pero bakit ko naman iyon kinukumpara sa pagkain? Pero sa pagkakaalam ko e kinakain din naman iyon.

Naipikit ko na lamang ang mga mata at pinilig ang ulo. Kung ano-ano na lang ang pumapasok sa isipan ko dahil lang sa aksidente kong nakita ang pribadong bagay tungkol kay Tito Sarev.

“Okay ka lang ba, iha?”

Tipid kong nginitian si Manang Ekya saka tinanguan bilang tugon sa tanong nito. Sandali akong nitong pinagmasdan nang tila hindi kumbinsido sa naging sagot ko.

Mas nilapadan ko tuloy ang ngiti bago sinabing, “Ayos lang po ako, Manang. Medyo kulang lang po kasi sa tulog,” ani ko sabay tusok ng tinidor sa hotdog at inilagay iyon sa plato ko.

“Naku, Manang, tinapos pa kasi n’yang panoorin iyong pinanood namin kagabi. Baka nga may iba pang pinanood kaya nangangapal sa eyebag ang mga mata dahil sa puyat,” sinundan pa iyon ng tawa ni Kirra ngunit iba ang dating sa akin ng huli nitong sinabi.

Kung alam mo lang, Kirra. May iba talaga akong pinanood kagabi.

Kahit na alam ko namang pelikula ang ibig nitong sabihin.

Sumubo na lamang ako ng pagkain at pilit na winaksi sa isipan ang imaheng pilit na nagsusumiksik sa kukote ko.

“Good morning.”

Muntik ko nang mailuwa ang kinakain nang bigla akong mabulunan nang marinig ang boses na iyon ni Tito Sarev. Agad kong inabot ang baso ng tubig upang maibsan ang bara sa lalamunan ko. Nang makahinga ng maayos ay pasimple ko na lamang na binalingan si Tito Sarev na kumuha naman ng tasa sa kinalalagyang niyong cupboard.

“Good morning, Dad. How’s your sleep?” bati rito ng kan’yang anak.

Nang humarap ito sa amin ay hindi man lang halata sa mukha nito ang hindi magandang kaganapan sa pagitan namin kagabi. Mukhang ako lang talaga yata ang apektadong-apektado dahil sa nangyari.

“I sleep just fine, sweetheart. How about you two?” sumulyap pa ito sa anak at sunod sa akin.

Bahagya itong natigilan sa pagtitimpla ng kape nang magsalubong ang mga mata namin. Saglit na pinagmasdan nito ang mukha ko bago binalik ang tuon sa ginagawa.

“I sleep just fine too, ewan ko lang po rito kay Honey. Mukhang may pinagpuyatan yata kagabi e,” mapang-asar ang tono ni Kirra kaya nakatanggap tuloy ito ng masamang tingin mula sa ’kin.

Imbes na mainis sa reaksyon ko ay malakas lamang itong natawa kaya hindi ko na lamang mapigilang mapangiti sa pagiging mapang-asar nito.

“Hindi nga halata,” mahinang tawa rin ni Tito Sarev kaya sinamaan ko rin ito ng tingin.

May kung anong kislap ang mga mata nitong sumalubong sa akin kaya agad rin akong umiwas ng tingin at nagpatuloy na lamang sa pagkain.

Natapos kaming mag-agahan na halos ang mag-ama lang ang nagkukwentuhan. Mukhang lahat yata ng traits meron si Kirra ay namana n’ya sa tatay n’ya.

Hindi ko tuloy maiwasang mapatanong kung minsan ba ay nami-miss din ni Kirra ang nagluwal sa kan’ya. Para naman kasing hindi lalo na at napupunan naman ni Tito Sarev ang pagiging magulang nito sa kan’ya. Halata rin namang close na close silang mag-ama.

.

“Bye, Dad. Thank you sa paghatid,” ani Kirra at humalik sa pisngi ni Tito Sarev bago nakangiting bumaling sa akin na katabi nito sa back seat ng sasakyan ng tatay n’ya.

“Let’s go!” aya nito at nauna nang bumaba ng sasakyan.

Tinignan ko muna mula sa rearview mirror si Tito Sarev at nagpasalamat na rin sa paghatid nito sa amin sa mall.

“Mag-iingat kayo at ’wag masyadong magpapagabi,” anito na ikinatango ko na lamang bago sumunod kay Kirra.

Nang makapasok na kami sa mall na pag mamay-ari ng tiyahin ni Kirra ay hinatak na ako nito patungo sa bilihan ng mga damit. Ang kaibigan ko na rin mismo ang pumili ng mga damit para sa ’kin dahil nahihiya naman akong mamili lalo na kapag nakikita ko ang presyo ng bawat nahahawakan kong damit.

Tila naman sanay na sanay na ang kaibigan ko at hindi na ito nag-aabala pang tignan ang price tag ng mga damit na gusto nito. Pinasukat lang din sa akin ni Kirra ang mga damit na napili n’ya para sa akin. Hinayaan n’ya rin naman akong magdesisyon kung alin ang mga gusto ko sa napili n’yang bumagay sa ’kin.

Syempre iyong mga simple lang at hindi kamahalan na mga damit ang kinuha ko. Nakakahiya naman kung masyado akong maging oportunista, kahit kusang loob naman na bigay ang mga iyon sa akin ni Kirra.

Halos dalawang oras kami sa boutique na iyon at tanghalian na nang lumabas kami. Pinaiwan na muna ni Kirra ang mga damit na naka-paper bags naman na para hindi raw hassle kung dadalhin pa namin. Ipapakuha na lang daw n’ya iyon mamaya.

Puro sana all na nga lang ang nasasabi ko sa isipan ko e. Kung kasing yaman ko rin naman talaga si Kirra, magagawa ko rin siguro ang mga nagagawa n’ya. Kaso nga lang ay hindi, kaya tiis-tiis na muna sa kung anong kaya hangga’t wala pa akong trabaho.

Napagpasyahan na muna naming mananghalian ng kaibigan ko sa Korean restaurant na nasa mall lang din naman. Hindi naman halatang favorite namin ni Kirra ang Korea, ’no?

Matapos ngang mananghalian ay bumili lang muna kami ng ice cream ng kaibigan ko at naglibot-libot muna sa mall hanggang sa maubos namin ang ice cream namin. Pagkatapos nga ay tumungo na kami sa bilihan ng mga music instruments na nadaanan namin kanina dahil bibili raw ng acoustic guitar itong kaibigan ko. Matagal na rin kasi n’yang sinasabi sa akin na gusto n’yang matuto maggitara, magpapaturo raw s’ya sa ’kin dahil marunong naman daw ako.

Sa pinsan ko lang din naman ako natuto dahil parte iyon ng isang banda. Um-oo na lang din naman ako kay Kirra dahil hindi naman masamang i-share ang mga bagay na natutunan ko rin mula sa iba.

Nagpatulong na nga rin sa akin pumili ng gitara si Kirra, kahit hindi naman ako masyadong maalam sa mga gitara. Mabuti na nga lang at marunong maggitara at pumili ng gitara iyong nagtitinda roon kaya mabilis lang din na nakapili ng gusto n’ya ang kaibigan ko.

12.27.23| 21.11

five: five

Five: Five

My Best Friend’s Dad

Mag-aala sinco na nang makauwi kami ni Kirra sa kanila. Pinatawagan na lang din ng kaibigan ko iyong isa sa mga tauhan ng tatay n’ya para magdala ng mga pinamili namin. Halos mapuno nga ang sala ng mga paper bags na naglalaman ng mga binili namin sa mall.

Napagpasyahan namin ni Kirra na bukas na lamang titignan at aayusin ang mga pinagsh-shopping namin ngayong araw. Tutal naman ay walang pasok bukas dahil holiday. Nagbihis na muna kami ng pambahay at muling bumaba upang maghapunan.

Nang matapos kumain ay nagpaalam na rin si Manang Ekya na uuwi na. Muntik pa naming makalimutan iyong pinamili namin na para kay Manang kung hindi pa namin nadaanan iyong mga paper bags sa sala. Hindi pa naman nakakalabas ng bahay ang matanda dahil nagpaalam itong magbabanyo muna bago umuwi.

Nang maiabot na nga namin kay Manang ang para rito ay na-teary eye pa ang matanda. Bakit pa raw kami nag-abalang regaluhan s’ya e kasambahay lang naman daw ito.

Agad nga ring umalma si Kirra dahil kasambahay man daw ito sa bahay nila ay pamilya naman na ang turing nila kay Manang Ekya. Deserve rin naman talaga ng matanda ang regalo na iyon.

Nang makaalis na nga si Manang ay nagsiakyatan na rin kami ni Kirra sa kan’ya-kan’yang kwarto. Dahil na rin siguro sa maghapong pagsh-shopping ay agad rin akong nakatulog.

Ngunit naalimpungatan akong bigla nang marinig ang sunod-sunod na katok sa pinto ng guest room. Napakunot na lamang ako ng noo at pupungas-pungas ang mga matang bumangon mula sa pagkakahiga.

Dahil hindi pa gaanong gising ang diwa ko ay parang lutang ang isipan na pinagbuksan ko ng pinto ang kumakatok. Ngunit ganoon na lamang ang pagkagulat ko nang biglang may humapit sa batok ko at may malambot na bagay na lumapat sa labi ko.

Agad na nagising ang buong sistema ko at nanlalaki ang mga matang napatitig sa nakapikit na si Tito Sarev. Mariin nitong sapo ang likod ng ulo ko habang malumanay ang halik na ginagawad sa akin.

Hindi ko alam kung ano ang dapat na gawin habang halos magkanda-duling-duling akong gulat na nakatingin sa kan’ya. Nang tila mapansin nito ang hindi ko paggalaw ay saka lamang nito inihiwalay ang labi sa akin ngunit nanatili ang palad nito sa batok ko.

“Tito…” tanging naibulalas ko na lamang habang hindi makapaniwalang nakatitig sa kan’ya.

Habol nito ang paghinga nang ngumiti at pinasadahan ng tingin ang buong mukha ko.

“You okay?”

Mula sa pagkagulat ay napalitan ng pagkunot-noo ang ekspresyon ng mukha ko. Mabilis kong inilapat ang mga palad sa dibdib nito saka tinulak ang sarili palayo sa kan’ya.

Agad naman akong binitiwan ni Tito Sarev at hinayaang makalayo sa kan’ya nang mapansin ang reaksyon ko. Masama ko pa itong tinignan at naghahanap ng tamang salitang sasabihin sa kan’ya.

Kumagat-labi ito at napahaplos pa sa batok n’ya saka nangungusap ang mga matang tumingin sa akin.

“Look, Honey, I’m sorry if I fucking took you off guard. Alam ko rin na napag-usapan na natin ’to kagabi, pero tang-ina! I can’t get you off my head, especially when I saw you this morning looking like you didn’t have any ounce of sleep because of thinking what had happened last night. Kanina ka pa—no, kagabi ka pa hindi mawala sa isipan ko, and it’s driving me fucking crazy!”

Halos hindi maproseso ng isipan ko ang mga sinabi n’ya. Pero bakit n’ya ba nasasabi ang mga iyan? Sobra na akong naguguluhan sa mga inaakto nito.

Nang akma itong lalapit sa akin ay agad akong napailing at naguguluhan s’yang tinignan.

“Hindi ko maintindihan kung bakit n’yo nasasabi ang mga iyan, Tito Sarev. Bakit? Paano? Pilit ko na ring kinakalimutan ang nangyari pero bakit ganito pa ang ginagawa mo?”

Halos hindi ko na malaman kung ano ang  reaksyon na ipapakita sa kan’ya. Naghahalo-halo na ang nararamdaman ko, kalituhan, inis, lungkot, at umaasa.

Nang dahil lang sa nangyari kagabi ay nasa ganitong sitwasyon na kami ngayon. Samantalang kahapon ko lang din s’ya nakilala.

Bumuntong-hininga ang lalaki at tila nahihirapan nang pinakatitigan ako. Kumagat-labi pa ito na tila may nais sabihin subalit parang natatakot s’ya sa magiging reaksyon ko kapag isiniwalat na n’ya. Ngunit sa huli ay tila desido na itong sabihin kung ano man ang pinag-iisipan n’yang sabihin sa akin.

“I’m really sorry, Honey. ’Yong nangyari kagabi, I know you’re thinking it was an accident but it’s not. Sinadya kong makita mo ako sa ganung sitwasyon dahil gusto kong makita ang reaksyon mo. I know I’m a fucking asshole for doing that to you because you’re my daughter’s best friend and you’re way to young for me. That…that was the only way—Honey!” natigilan ito sa pagsasalita at gulat na dumaluhong sa akin nang makita akong bumagsak na lamang sa sahigm

Mabilis ang tibok ng puso ko at gulat na gulat sa mga nalaman. Hindi makapaniwala akong napatingin sa kan’ya na ngayon ay nakaupo sa tabi at hawak ang magkabila kong braso.

Hindi ko na lamang mapigilang mapaluha habang nakatingin sa kan’ya. Umuusbong ang galit sa damdamin at mga katanungan sa isipan.

Ganito ba s’ya sa lahat ng mga nagiging kaibigan ng anak n’ya. Mapaglaro ng damdamin at isipan.

“Bakit mo ba ’to ginagawa sa ’kin, Tito? Ganito ka ba… ganito ka ba sa lahat ng mga nagiging k—kaibigan ni Kirra? Bakit? Dahil mas bata at mas madali kaming manipulahin?” nagtatanong ang mga matang untag ko rito at naiiling na inilayo ang sarili sa pagkakahawak nito.

Bumakas sa mukha nito ang sakit at lungkot subalit hindi ko iyon pinansin. Agad kong niyakap ang sarili at nanlilisik ang mga matang ipinukol sa kan’ya.

Umiling-iling ito saka lumunok at yumuko bago nagsalita.

“No, baby. I never did that to any of my daughter’s friend, sa ’yo lang, Honey. I could never do that to any of them because they are not you. I know I don’t have any excuses about my actions because it was my libido that acted that way. At pinagsisisihan ko na hinayaan kong manalo ang libog kaysa maayos na paraan para makuha ang gusto ko. I’m really, really sorry, baby. But I want to know that I never did that because you’re young and easy to manipulate. I know you’re smarter than to be that kind of person. It was because I’ve been in love with you since the first time I saw you, Honey.”

Tumutulo pa rin ang mga luha na sinundan ko ito ng tingin nang tumayo na ito matapos isiwalat sa akin ang rason n’ya. Hindi ko alam kung dapat ba akong maniwala sa mga pinagsasabi n’ya.

In love? Sa akin? E kahapon lang naman kami nagkita. Hindi lang talaga kapani-paniwala.

“I’m not going to bother you anymore or act my feelings for you, Honey. And if you don’t feel safe or comfortable because of what I did and you want to go home, I’m going to call for our driver so he could bring you home.” At dire-diretso na itong nilisan ang kwartong kinaroroonan ko.

Hindi ko alam kung bakit pero mas lalo na lamang ako napaiyak at napahagulhol dahil sa sinabi n’ya. Naghahati ang isipan at damdamin ko na gustong maniwala at hindi sa nararamdaman n’ya sa ’kin.

Pero bakit ako? Samantalang wala pa naman akong napapatunayan at malayong-malayo ako sa mga babaeng pwede n’yang magustuhan. Iyong kasing ganda at kasing yaman n’ya rin.

Masyadong imposible.

01.01.24 | 15.37

five: six

Five: Six

My Best Friend’s Dad

Ilang araw na mula nang mangyari ang insidente sa bahay ng kaibigan kong si Kirra. Ilang araw na ring nagtataka ang kaibigan ko sa pagiging tahimik ko mula nang balikan na ng klase.

Hindi naman na bago kay Kirra ang pananahimik ko, kaya nga lang ay napapansin nitong napapadalas na ang pagkakatulala ko sa kawalan habang malalim ang iniisip sa tuwing magkakasama kami. Katulad ngayon.

“Besh, sure ka ba talaga na okay ka lang? You’ve been spacing out kasi lately e. Family problems ba?” halata sa boses nito ang pag-aalala at mabini pang hinaplos ang braso.

Oo, besh. Family problem nga, kaso hindi naman sa pamilya ko kundi sa inyo. Specially sa tatay mo.

Iyon sana ang gusto kong sabihin, ngunit kinagat ko na lamang ang loob ng pisngi ko at tipid itong nginitian saka marahang ipinilig ang ulo. Ayoko naman na masira ang magandang imahe ni Tito Sarev sa anak n’ya, kahit na sa akin ay sirang-sira na.

Matapos itong ngitian ay binalik ko na lamang ang pagkakatingin sa malawak na field ng campus namin. Narinig ko naman ito na humugot ng malalim na paghinga tanda ng pagsuko nito sa pagkuha ng nais na sagot mula sa akin.

Napalunok na lamang ako dahil sa nararamdamang guilty. Guilty dahil kahit gustong-gusto ko mang magkwento sa kan’ya ay hindi pwede. Ayoko na magkasira sila ng tatay n’ya nang dahil lang sa ’kin na three months ago pa lang naman n’ya nakilala.

“Nga pala, Hon, sabi ni Dad ay s’ya raw susundo sa ’kin mamaya. Sabay ka na, ah?”

Pinilit kong hindi ipakita ang totoong reaksyon sa binanggit na iyon ni Kirra. Masyado pa rin talaga kasi akong apektado ng nangyari nung weekend. Na kahit pagbanggit lang kay Tito Sarev ay umiiba na ang pakiramdam ko. Animo babaliktad ang sikmura ko sa sobrang pagkabalisa na halos ikaiyak ko na lang.

“Besh?” kuha nito ng atensyon ko dahil sa sobrang pananahimik ko na naman.

Inaayos ko naman ang ekspresyon ng mukha bago binalingan ang nakakunot-noo na si Kirra. Nangingilatis ang mga mata nitong pumukol sa akin na sinalubong ko na lamang ng peke subalit malawak na ngiti.

Kumakabog na naman tuloy ang dibdib ko lalo na’t kopyang-kopya ni Kirra ang ekspresyon ng seryoso at nagtatakang mukha ng tatay n’ya.

“Sa susunod na lang siguro, Kir. Tinawagan kasi ako kanina ni Ate Lency, dadaanan na raw ako dahil sa labas kami magdi-dinner na pamilya.”

Totoo naman iyon at ipinagpapasalamat ko rin na sumakto pa ang plano ni Ate Lency para mamaya sa pagsundo ni Tito Sarev sa anak n’ya.

Halata sa mukha ni Kirra na medyo nalungkot ito subalit agad rin namang ngumiti tanda na nauunawaan naman n’ya kung hindi ako makakasabay sa kan’ya mamaya.

Pagkatapos nga ng break time namin ay bumalik na kami ni Kirra sa kan’ya-kan’ya naming classroom. Sa iisang program lang naman kami ni Kirra kaso nga lang ay mas ahead ako sa kan’ya ng isang taon. Pero hindi naman iyon naging rason para hindi mag-click ang personality namin.

Parehong ala sais ang huling klase namin ni Kirra sa araw ng Huwebes kaya sabay na rin kaming lumabas ng campus para maghintay sa kan’ya-kan’yang sundo namin. Nagkukwento nga ang kaibigan ko tungkol sa kaklase n’yang nag-drop daw dahil sa personal reasons nang mapatingin kaming pareho sa black matte na 4x4 na huminto sa tapat ng bench na kinauupuan namin ni Kirra.

Agad na pumukol ang tingin ko sa taong bumaba mula sa driver’s seat niyon at naglakad patungo sa harap namin.

“Dad!” agad namang tayo ng kaibigan ko nang makilala na ang tatay n’ya pala iyon.

Binaba naman ni Tito Sarev ang Ray-Ban na suot nito ang isinabit iyon sa neckline ng polo shirt na suot n’ya. Mabilis ding gumuhit ang ngiti sa labi nito nang makalapit na si Kirra sa kan’ya. Pinanood ko lang ang paghalik ni Kirra sa pisngi ng tatay nito at saka kinumuata kung kumusta ang araw nito.

Kita ko naman ang pagbaling ng tingin sa akin ni Tito Sarev matapos nitong sagutin ang tanong ni Kirra. Agad naman akong umiwas ng tingin at napatapik-tapik na lamang ng paa sa sementong daan sa kabang lumulukob sa damdamin ko.

“Hon, come here!” tawag sa akin ni Kirra nang mapansin nitong hindi ako sumunod nang pagsalubong sa tatay n’ya.

Napahugot na lamang ako ng malalim nq paghinga bago pinilit ang sarili na tumayo mula sa bench at lumapit sa mag-ama. Hindi mapakali ang mga matang tumingin ako kay Tito Sarev sa takot na salubungin ang mga mata nitong titig na titig sa akin.

“Kumusta po, Tito?” ani ko havang nakatingin sa baba nito.

Hindi ko naman maiwasang mapatingin sa labi nito lalo na gumuhit ang tipid at tila nasasaktang ngiti ni Tito Sarev. Napalunok na lamang ako ng laway at iniwas ang tingin rito dahil sa naramdamang kirot sa dibdib nang makita ang ngiti nitong iyon.

“I’m fine, ba—Honey. How are you doing?”

Nanlaki na lamang ang mga mata ko dahil hindi nakaligtas sa pandinig ko ang muntik na nitong matawag sa ’kin. Pasimple ko pang sinulyapan si Kirra na mukhang hindi naman iyon napansin dahil nakatutok ang tingin nito sa bagong sasakyan ng tatay n’ya.

“O—Okay lang din po, T—Tito,” naipikit ko na lamang ang mga mata habang nakayuko ko s’yang sinagot.

Wala na itong sunod pang sinabi at inaya na lamang si Kirra na sumakay na. Hindi na ako sumunok pang tumingala sa kan’ya hanggang sa mawala na ito sa harapan ko. Nang mag-angat ako ng tingin ay sumalubong sa akin ang nakakunot-noong si Kirra saka sumunod ang tingin nito sa tatay n’ya na pabalik na sa truck nito.

“Is there something you don’t wanna tell me about between you and my dad, Hon?”

Agad akong umiling-iling at alanganing nginitian ang kaibigan. Kahit na parang gusto nang lumabas ng puso ko sa dibdib ko dala ng sobrang kaba.

“Wala, Kir. Ano ba naman yang pinagsasabi mo?” sinundan ko pa iyon ng pagak na pagtawa dahilan para mas lumalim ang guhit sa noo ni Kirra.

Naku naman. Ngayon pa ba talaga ako mabubuko?

“Are you su—”

“Kirra, get in the car!” 

Para akong nakahinga ng maluwag sa pagtawag na iyon ni Tito Sarev sa nakukuryuso na n’yang anak. Hindi ko na rin alam kung ano pang kasinungalingan ang masasabi ko sa anak n’ya kung hindi pa n’ya ito tinawag.

Ilang segundo muna akong pinagmasdan ni Kirra bago ito huminga ng malalim at nagpasyang huwag na lamang magtanong pa. Pero sigurado ako na mamaya o bukas ay tatadtarin nito ako ng tanong.

Niyakap na lamang ako ng kaibigan ko at nagpaalam na aalis na. Tanging ‘ingat’ na lang ang nasabi ko rito at sinundan na lamang ng tingin ang papalayong truck.

Halos sampong minuto pa nga akong naghintay nang huminto na ang sasakyan ni Ate Lency, kasama ang asawa nito at ang magulang namin, na sumusundo na sa akin. Nang makapasok sa sasakyan ay noon lang din na-relax ang katawan ko mula sa tensyong namagitan sa amin kanina ni Kirra. Nakakatakot din talaga ang babaeng iyon kapag nagse-seryoso na.

01.02.24 | 00.57

five: seven

Five: Seven

My Best Friend’s Dad

Nang makauwi ako ay inakala kong may matatanggap akong tawag o text mula kay Kirra upang alamin ang sagot sa tanong n’ya kanina. Ngunit wala namang dumating. Hindi ko alam kung makakampante ako o mas kakabahan dahil hindi karaniwang ganoon ang ginagawa ng kaibigan ko sa tuwing may gusto itong malaman sa akin.

Nagpasya na lamang akong matulog dahil maaga pa ang pasok ko bukas. Kinabukasan nga ay tila wala lang nangyari na kinausap ako ni Kirra nang magkita kami nung tanghali na. Nasa usual n’ya lang na pagiging madaldal ang kaibigan ko at hindi na nagtanong pa ulit sa napag-usapan namin kahapon.

Pinilit ko na lamang na iwaksi ang bumabagabag sa isipan ko at pinakisamahan na lang ng normal si Kirra. Weekend nang niyaya ulit ako nito na mag-sleep over sa kanila. Gusto ko mang humindi ay naisip ko rin na baka magduda na ang kaibigan ko at maungkat na naman ang tungkol sa amin ng tatay n’ya.

Wala na akong nagawa kundi ang um-oo kahit na halos lumukso na palabas sa ribcage ko ang puso ko sa sobrang kaba. Pinasundo na rin ako ng kaibigan ko at tanghalian na nang makarating ako sa kanila. Naabutan ko pa nga sa dining area ang mag-ama na kumakain ng lunch nila.

Napalunok na lang ako dahil ramdam ko ang mariing titig sa akin ni Tito Sarev nang maabutan ko silang kumakain sa hapag. Pinukol ko lang ang tingin ko kay Kirra na ngiting-ngiti namang tumayo nang makita ako at agad na yumakap sa akin kahit puno pa ng pagkain ang bibig nito.

“Besh, mabuti naman at nakarating ka na.  Halika, kain muna tayo!” ani nito saka ako hinatak palapit sa hapag.

Napakunot na lang ako ng noo nang paupuin ako nito sa tabi ng tatay n’ya imbes na sa kan’ya. Hindi na ako umangal pa dahil siguradong magtatanong lang ito. Pinakuha na rin ni Kirra si Manang Ekya na kumuha ng isa pang plato para sa ’kin.

Habang naghihintay ay ibinaba ko na nga muna ang dala kong bag sa katabi kong bakanteng upuan. Muli akong lumunok at pilit na hindi tumingin kay Tito Sarev. Ni hindi man lang nga ako bumati rito pagkarating ko, kaya lulubos-lubusin ko na ang kabastusan ng ugali ko.

“S’ya nga pala, Besh, sa Christmas break pala natin, kina Granma at Granpa ako mag-i-stay. Sorry, ah? ’Di tuloy iyong plano natin,” ani Kirra habang nakatingin sa akin sabay subo muli ng pagkain nito.

Dalawang linggo na lang kasi ay Christmas break na namin. Balak sana namin ni Kirra na pumunta ng rest house nila sa Tagaytay pero mukhang hindi na muna iyon mangyayari. Wala namang kaso iyon sa akin, tatambay na lang muna siguro ako sa bahay at mag-aaral para sa susunod na semester.

O baka tanggapin ko na lang iyong alok sa akin ni Ate Lency na mag-tutor sa pamangkin kong si Lace dahil mag-aaral na iyon sa susunod na pasukan. Wala naman kasing plano ang magulang ko na lumuwas ng lungsod dahil may mga trabaho rin sila.

Sa pasko at bagong taon lang siguro sila hindi papasok. Hindi naman kasi kami kasing yaman nina Kirra, na kahit hindi pumasok ng ilang araw sa trabaho ang tatay n’ya ay may maihahain pa ring masarap sa hapag nila. Kaya kailangan pa ring kumayod ng mga magulang ko para kahit papaano ay may maihain din kami sa pasko at bagong taon.

“Okay lang, Kir. Baka mag-tutor na lang din muna ako kay Lace kung sakali. Marami pa namang pagkakataon para sa plano natin,” nakangiti kong ani rito na tinango-tanguan lang naman nito saka bumaling sa tatay n’ya dahilan para sumunod rin ang mga mata ko kay Tito Sarev.

Nahigit ko na lamang ang paghinga nang makita itong seryoso akong pinagmamasdan. Mabuti na nga lang ay dumating na rin iyong pinakuha ni Kirra na plato ko kay Manang Ekya para may rason akong umiwas ng tingin sa lalaki.

Pinasalamatan ko na lamang ang matanda at malakas ang kabog sa dibdib na sumandok na ng pagkain. Ramdam ko pa rin kasing nakatitig sa akin si Tito Sarev dahil nagsisitaasan ang balahibo ko sa batok.

“Ako nga lang mag-isa ang pupunta kina Granma dahil ayaw naman sumama nitong si Dad. May importanteng bagay raw kasi itong aasikasuhin sa Makati,” dagdag litanya pa ng kaibigan ko na halata ang pagtatampo sa boses.

Narinig ko namang tumikhim si Tito Sarev sa pasaring ng anak nito. Hindi ko naman maiwasang lihim na mapangiti kahit na tinatahip ng kaba ang dibdib ko.

“We’ve talked about that, sweetheart. I told you next time I’ll be going with you there. Nagkataon lang talaga na masyadong importante ang pupuntahan ko sa Makati dahil pinapatayo ko na ang bagong branch ng business natin doon. Can you please understand me, sweetie?”

Napaangat na lamang ang tingin ko kay Kirra at napangiti na rin nang makita itong tumango-tango saka maaliwalas ang mukhang ngumiti sa ama.

“Fine, Dad. Pero sana sa susunod na punta ko kina Granma, sumama ka na, ah? Magtatampo na rin ang mga ’yon sa ’yo kung mang-i-indian ka naman sa sunod. Okay?” nag-puppy eyes pa nga itong si Kirra matapos sabihin iyon sa ama.

Hindi ko na nga mapigilang matawa ng mahina sa kakyutan ng best friend ko, at the same time, medyo nakaka-cringe rin. Natigil lang ako sa pagtawa nang mapansing pareho nang nasa akin ang atensyon ng mag-ama.

Alanganin naman akong ngumiti sa mga ito bago sinabing, “Sorry.”

Nagkatingin pa sina Kirra at Tito Sarev dahil sa reaksyon ko bago sabay na natawa na lang din ang mga ito.

“Cute mo, best friend,” sambit pa ni Kirra na ikinangiti ko na lang din at saka maluwag na huminga.

Natapos nga ang tanghalian sa pagitan ng kwentuhan at tawanan. Kumakabog pa rin ang dibdib ko kapag napapansin kong nakatitig sa akin si Tito Sarev o sa tuwing napapatingin ako rito na nasasalubong ko ang tingin n’ya. Pero hindi ko na lamang iyon inalintana hanggang sa matapos nga kaming kumain.

Pagkatapos ngang mananghalian ay niyaya ako ni Kirra na tumungo sa garden nila dahil may gazebo roon. Doon daw muna kami magpapatunaw ng kinain. Si Tito Sarev naman ay nagpaalam na babalik na sa library na opisina nito rito sa kanilang bahay. Hindi rin nakaligtas sa paningin ko ang sandaling pagtitig nito ng mariin sa ’kin bago pumanhik sa ikalawang palapag kung saan ang opisina n’ya.

Winaksi ko na lamang iyon sa isipan at hindi na binigyan pa ng kahulugan. Pagkatapos ay sumunod na nga ako kay Kirra patungo sa garden nila.

.

“I think my dad likes you, Hon.”

Hindi makapaniwala akong napatingin kay Kirra na bigla na lamang nagsalita habang nakaupo kami rito sa bamboo seat ng gazebo. Pagak pa akong natawa at napakurap-kurap dahil sa sinabi n’ya.

“A—Anong klaseng joke naman ’yan, Kir? At saka napaka-imposible naman na magustuhan ako—”

“And I think you like him too.”

Napipilan ako nang marinig iyon mula sa matalik kong kaibigan. Seryoso ang ekspresyon ng mukha nitong humarap sa akin at nangingilatis ang matang sinalubong ang mga mata ko.

“I feel it, Hon. I’ve been watching you both for the past few days. Simula lang nung huling linggo ng pag-sleep over mo rito, may napapansin na akong kakaiba sa inyong dalawa ni dad.”

“Kir…” tanging sambit ko na lamang sa pangalan nito.

Hindi ko alam kung ano ang dapat na sabihin. Hindi ko alam kung kailangan ko bang magsinungaling. Hindi ko alam kung totoo nga ba ang sinasabi nito.

Iyon ba talaga ang nararamdaman ko sa tatay n’ya? Gusto ko nga ba si Tito Sarev?

Umiling-iling si Kirra at tipid ang ngiting pinukol ang tingin sa mga bulaklak dito sa garden nila. Pinagmasdan ang bawat sayaw ng mga bulaklak dulot ng sariwang hangin. Ngayon ko lang nakitang ganyan kaseryoso at kabagabag ang kaibigan ko.

Nag-aalala ba s’ya nararamdaman namin ng tatay n’ya sa isa’t isa? O sa maaaring maging resulta nitong sinasabi n’yang feelings namin ni Tito Sarev?

“Just after you left the house last Monday, my dad seems to be very occupied. Kapag nandito s’ya sa bahay, madalas nakikita kong malayo ang tingin at parang ang lalim ng iniisip. Just like how you are this past few days,” matapos sabihin iyon ay bumuntong-hininga ang kaibigan ko na tila hindi nito mapaniwalaan ang nahihinuha.

“Nung Thursday, I tried to give you the benefit of the doubt, Hon. I wanted you to think of what really is happening between you and my dad. Kasi hindi lang kayo ang nahihirapan, ako rin. Sinubukan kong isipin na baka guni-guni ko lang talaga ang napapansin ko sa inyo ni Dad. Pero kani-kanina lang, nung makita ko kung paano kang tignan ni dad at kung paano kang umiwas ng tingin na parang nababalisa ka pa sa harap n’ya, doon ko na napatunayan ang totoo. There’s something between you two that you don’t want to admit but the pull is surely inevitable.”

Nangingilid ang luha na napatulala na lamang ako kay Kirra. Nakalimutan ko pala na kahit sobrang daldal at easy go lucky nito, matalino at mapagmasid pa rin itong kaibigan ko.

Tumayo ito mula sa kinauupuan at lumapit sa akin saka tumabi ng upo sa bamboo seat. Inabot ang dalawa kong kamay at nangingilid na rin ang luhang nginitian ako.

“It doesn’t matter that you can’t tell me what happened, besh. I just want you both to stop playing this stupid denial and avoiding game of what you truly feel for each other. Si dad, I know na kahit ngumingiti at tumatawa s’ya, he still feel sad and lonely without having someone to love and to give him the love he deserves. I know you still don’t want to admit what you feel for my dad because you’re thinking that it’s too impossible. But would it hurt you if you don’t try considering my father’s feelings for you?”

.

Wala akong naging sagot kay Kirra. Dahil hindi ko rin naman talaga alam kung ano nga ba ang nararamdaman ko sa tatay n’ya. Bago lang naman itong lahat sa akin, hindi rin mawaglit sa isipan ko na nung isang linggo lang naman kami pormal na nagkita at nagkakilala ni Tito Sarev.

Gabi na nga at nasa kan’ya-kan’ya na kaming silid. At dating gawi, dito pa rin ako sa guest room nila matutulog. Naka-off na rin ang ilaw sa kwarto ngunit hindi pa rin ako dinadalaw ng antok.

Matapos nga ng pag-uusap namin kanina ni Kirra, nagpasya na lang muna kaming manood sa Netflix. Nag-uusap at nagkukuwentuhan pa rin naman kami subalit hindi na maipagkakaila ang tensyon sa pagitan namin ng kaibigan ko.

Kaya heto ako ngayon, hindi makatulog sa malalim na iniisip. Natatakot din na ako baka dahil sa kung ano mang meron sa amin ni Tito Sarev ay magkaroon pa ng lamat ang pagkakaibigan namin ng anak n’ya. Ayokong mangyari iyon dahil tanging si Kirra lamang ang tinuring kong totoo at pinakamatalik kong kaibigan.

“Honey.”

Nahugot ako mula sa malalim na pag-iisip nang marinig ang katok sa pinto at ang pagtawag na iyon sa pangalan ko mula sa labas ng guest room. Mariin ko na lamang naipikit ang mga mata saka bumuntong-hininga bago nagpasyang pagbuksan ng pinto si Tito Sarev.

Bumungad sa akin ang seryoso ngunit bakas sa mga mata nito ang pagkabalisa. Ilang segundo kaming nakatayo lamang sa bungad ng silid at diretso ang tingin sa mata ng bawat isa.

“Pwede ba tayong mag-usap? I know I told you that I’m not going to bother you any—”

“Sige,” ani ko na lamang at hindi na pinatuloy pa ang karugtong ng mga sasabihin nito.

Tumalikod na ako at hinayaang bukas ang pinto na lumakad patungo sa kama. Pa-indian sit akong umupo sa dulo niyon at pinukol s’ya ng nagtatanong na tingin. Sinarado muna nito ang pinto bago lumakad sa direksyon ko.

“Can I sit there?” turo nito sa bakanteng pwesto sa tabi ko.

Tumango lang naman ako bilang tugon kaya umupo na ito sa tabi ko. Pareho lang kaming walang imik at nakatitig sa kawalan habang pinakikinggan ang paghinga ng bawat isa. Ngunit ilang minuto ang makalipas ay naramdaman ko na lamang ang pag-abot ni Tito Sarev sa isa kong kamay na nakasalikop sa isa ko pang kamay at ipinagsalikop iyon sa kamay n’ya.

Ang kaninang malakas na pagtahip sa dibdib ko ay dumoble pa dahil sa ginawa n’ya. Gusto ko sanang alisin ang kamay ko sa pagkakahawak n’ya subalit tila mas kumalma ang sistema ko nang maramdaman ang mainit n’yang palad kaya hinayaan ko na lamang.

“I’m really sorry, Honey,” mahinang sambit nito habang mabining humahaplos ang hinlalaki nito sa ibabaw ng kamay kong hawak n’ya.

Huminga lamang ako ng maluwag at binalingan ito. Hindi ko alam kung bakit ngayon ay parang ang gaan-gaan lang ng loob ko at hindi nababalisa na nasa tabi ko s’ya.

Siguro nga totoo. Siguro nga totoo na may nararamdaman din ako kay Tito Sarev. Marahil ay in denial lang talaga ako dahil natatakot ako sa maaaring kahantungan nitong nararamdaman ko.

Subalit ayoko na lang mag-isip masyado at paniwalaan na lang ang gustong paniwalaan ng puso ko.

“Do you really like—no. Do you really love me, Tito?” nagtatanong at natatakot sa magiging sagot n’ya na pinakatitigan ko ito.

Imbes na sagutin ay pinagmasdan lang ni Tito Sarev ang naguguluhan kong ekspresyon. Halos marinig ko na ang tambol sa dibdib ko dahil sa hindi n’ya pagsasalita ngunit ilang segundo pang pagkakatitig nito sa akin ay gumuhit ang tila kompiyansa nitong ngiti sa labi. Sumapo rin ang isa nitong palad sa pisngi ko at banayad na humaplos doon saka ako kinintalan ng halik sa noo.

“I love you more than you could ever know, baby.”

01.03.24 | 23.22

five: eight

Five: Eight

My Best Friend’s Dad

•

Warning: Mature content.

Reader’s

discretion is strongly advised.

•

“I love you more than you could ever know, baby.”

Tila sirang plakang umulit-ulit iyon sa isipan ko habang nakatitig kay Tito Sarev. Hinintay kong sabihin n’ya na hindi iyon totoo at pina-prank n’ya lang talaga ako. Pero hindi mapaglarong ngiti ang nakaguhit sa mga labi nito. Wala ring pumasok na mga taong may dalang camera sa kwarto. At higit sa halat dama ko ang malakas na tibok ng puso ni Tito Sarev nang ilapat n’ya sa ang isa kong kamay sa kan’yang dibdib.

Naipikit ko na lamang ang mga mata at hindi na mapigilang mapayakap ng mahigpit kay Tito Sarev. Mukhang nagulat naman ito subalit kalaunan ay sinuklian din ang yakap ko sa kan’ya. Ilang segundo kaming nasa ganoong posisyon nang walang binibitawang salita. Pinakikiramdaman lamang ang bawat tibok ng aming puso.

Nang maghiwalay kami sa pagkakayakap ay muling sinapo ni Tito Sarev ang pisngi ko at mataman akong pinakatitigan. Nakagat ko na lamang ang loob ng pisngi ko nang bumaba ang tingin ko sa labi nito.

“Can I kiss you, Honey?” untag nito na ikinahigit ko na lamang ng paghinga nang masalubong ang kakaibang kislap sa mga mata nito.

Tinalunton pa ng hinlalaki nito ang labi ko na bahagyang nakaawang dahilan para muling bumaba ang tingin ko sa labi n’ya. Mayamaya pa ay naipikit ko na lamang ang mga mata nang maramdaman ang paggapang ng isang palad nito sa leeg ko patungo sa batok ko. Hindi ko naman maiwasang mapahinga ng malalim dahil sa gumugupong sensasyon ng paghawak n’ya sa sistema ko.

Narinig ko na lamang ang tila nawawalan ng kontrol na mura ni Tito Sarev bago nito hinigit ang ulo ko at pinaglapat ang mga labi namin. Singhap na lamang ang tangi kong nagawa nang maramdaman ang mapaghanap at malambot nitong labi.

Habang dinadama ang labi nitong mapusok na humahalik sa akin ay naramdaman ko naman ang palad nitong nakasapo sa pisngi ko na humahaplos na pababa sa katawan ko.

“Tito…” halinghing ko na lamang nang walang sabi-sabi ay bigla na lamang akong binuhat nito at pinaupo sa kandungan n’ya.

Hindi pa rin nito pinuputol ang paghahalikan namin at nang bahagyang kong ibuka ang labi ay agad na sumulong papasok ang dila nito. Pinagtapo ng sa akin at mas malalim na pinaglaruan ang labi ko.

Hindi na rin mapakali ang mga kamay kong ngayon ay nakasabunot na sa buhok n’ya habang hinahayaan ang sarili na matupok sa umiinit na posisyon namin ni Tito Sarev. Nang maramdaman ko na ang namumukol sa pagitan ng mga hita nito ay hindi ko mapigilang maigiling at maidiin doon ang ibabang parte ko.

Pareho pa kaming napa-ungol ni Tito Sarev nang magtagpo ang namamasa ko nang pagkababae sa tila nagagalit na n’yang pagkalalaki. Manipis lang na pajama shorts ang humaharang sa suot kong panty na nakatakip sa pagkakabae ko. Ganoon din naman ang suot nitong boxer shorts na sa hinuha ko ay tanging suot n’ya lamang.

“Daddy…”

Natigilan ako, maging si Tito Sarev, sa salitang iyon na lumabas sa bibig ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang hawakan ng lalaki ang magkabila kong braso at bahagyang inalayo ang mukha ko sa kan’ya. Napayuko na lamang ako dahil hindi ko masalubong ang sigurado akong mapaghusga nitong tingin sa akin.

Bigla lang naman kasi iyong lumabas sa bibig ko dala ng pag-iinit ng katawan. Hindi ko rin nga alam kung bakit.

“What did you call me, Honey?”

Para na akong maiiyak sa kahihiyan lalo na nang hinawakan nito ang baba ko upang iangat sa kan’ya ang tingin ko. Walang bakas ng panghuhusga ang mga mata nito subalit namamangha at tila kyuryuso ang nakaguhit sa mukha ni Tito Sarev. Bahagya pang nakataas ang gilid ng labi nito na tila nanunukso ang ngisi.

“Did you just call me daddy? Is that what you want me to be, hmm?” anito at inalapit ang bibig sa gilid ng mukha ko.

“Do you want me to be your daddy, baby girl?” nanunukso subalit nang-aakit na ani nito, pinaraanan pa ng ngipin nito ang ibaba ng tenga ko. Hindi ko tuloy mapigilang pangilabutan dahil ginawa n’ya.

Subalit napasinghap na lang din ako nang bigla itong bumayo mula sa ilalim ko na ikinanlaki pa ng mga mata ko. Sa isang saglit lang ay naramdaman ko na ang paglapat ng malambot na kama sa likod ko. Nasa pagitan na ng mga hita ko si Tito Sa— si Sarev at abala ang labi nito sa paghalik sa labi at leeg ko.

Mabagal na lamang akong napahinga at napakagat-labi nang maramdaman ang isa nitong kamay na pumailalim sa suot kong t-shirt saka sinapo ang isa kong dibdib. Dahil wala naman akong suot na bra ay mabilis lang na nagtagpa ang mainit nitong palad at ang dibdib ko.

Dama ko na rin ang paninigas ng mga dunggot ko dulot ng mainit nitong halik at magaslaw na mga kamay. Kaya nang ipitin nito sa dalawang daliri ang isa kong dunggot ay hindi ko na mapigilang mapaungol at mapaarko ang katawan.

“Daddy… please,” pakiusap ko rito, wala nang pag-aalangan dahil alam kong pareho rin naman namin nagugustuhan ang larong ito.

Tumigil sa paghalik sa leeg ko ang lalaki at sinalubong ng mga mata n’yang tila nananalamin sa mga mata kong mainit ang tingin sa kan’ya. Nakangisi ito at kumagat-labi nang makita ang nasasarapan kong ekspresyon sa patuloy na paglaro ng mga daliri at kamay n’ya sa dibdib at dunggot ko.

“Please what, baby girl?” bahagyang namamaos at magaspang ang tono ng boses nito na mas nagpapa-sexy pa sa kan’ya.

Hindi ko tuloy maiwasang paraanan ng dila ang labi ko at nakangising isinilid ang isang kamay sa ilalim ng suot nitong damit. Napaawang na lamang ang bibig ko nang maramdaman ang matigas nitong tyan at dibdib. Hinayaan lang ako nitong gawin ang gusto ko habang patuloy lang ito sa paghaplos at pagmasahe ng dalawa ko nang dibdib.

Nang magsawa na sa paghawak sa katawan n’ya ay dahan-dahan ko namang binaybay ang waistline ng boxer shorts nito. Nang akma ko nang ipapailalim ang kamay sa suot n’yang pang-ibaba ay agad nitong pinigilan ang kamay ko.

“Not yet, Honey,” mapaglaro ang ngisi nitong sambit sa naguguluhan kong mukha bago bumaba ang labi nito sa labi ko.

Makaraan pa ang ilang minuto ay sunod-sunod na nitong inalis ang lahat ng saplot ko sa katawan. Mula sa damit hanggang sa pajama shorts at panty ko. Nang tatakpan ko sana ang nasa ibabang pribadong parte ko ay agad nito hinawakan ang dalawa kong kamay at muling umayos ng pwesto sa pagitan ng dalawa kong hita.

Inisang hawak lang nito ang dalawa kong palapulsuhan at inilagay iyon sa tuktok ng ulo ko bago nanunudyong gumapang ang isang palad mula sa labi ko hanggang sa ibabaw ng pagkababae ko. Higit ko na ang paghinga nang unti-unti nitong sinapo ang buong pagkababae. Humagod-hagod pa ang palad nito doon at nanunuksong sinasagi-sagi ang kuntil ko ng gitnang daliri nito.

Para na akong masisiraan ng bait sa tuwing pinapaikot at idinidiin nito ang daliri sa butil ko. Alam kong kitang-kita nito ang sarap at pagdurusa sa mukha ko subalit tila namamangha lamang itong tinutuloy ang ginagawa at mahinang matatawa sa reaksyon.

“Masarap ba, Honey?” nakangisi nitong untag na tila natutuwa pa sa pinaparanas n’yang pagpapahirap sa akin.

“Tang-ina mo—Hmmp!”

Nakagat ko na lamang ang ibaba kong labi nang mas diniinan nito ang paglalaro sa kuntil ko dahilan para maiarko ko ang katawan ay maipulupot ang binti sa likod ng hita n’ya. Mas tumitindi na ang tensyon sa puson ko subalit pakiramdam ko ay may kulang pa sa ginagawa n’ya.

“That’s not the answer that I want, baby girl,” anito na hindi pa rin mabura ang ngisi sa labi at bumaba ang tingin sa ginagawa n’ya.

”Daddy, please… Fuck me! Fuck me, please!” napapaungol na pakiusap ko rito dahil gustong-gusto ko nang maibsan ang tensyong nararamdaman ko sa puson dulot ng ginagawa n’ya.

Kita ko naman ang nanunukso nitong pagdila sa labi n’ya at nanlaki na lamang ang mga mata ko nang bigla itong tumigil. Para na akong maiiyak nang ipasok nito sa bibig ang daliring pinanglaro sa kuntil ko upang mabasa iyon ng kan’yang laway. Pagkatapos ay agad rin nitong binalik sa pagkakabae ko ang daliri n’ya at walang abiso na ipinasok iyon ng dahan-dahan sa lagusan ko.

Napapasinghap, napapapikit, at napapaungol na lamang ako nang maramdaman na ang daliri nito sa loob ko. Dahan-dahan na animo nanunukso nitong inilalabas-masok iyon sa pagkababae ko na kanina pa nanglalawa sa libog na nararamdaman ko.

“Fuck, baby! You’re so fucking tight!” nakakagat-labi at mainit ang tingin na bulalas nito habang pinagmamasdan ang reaksyon ko sa pagpapaligaya n’ya.

Napasinghap na lamang ako at nahigit ang paghinga ng dagdagan pa nito ang isang daliri na lumalagari sa loob ko. Medyo may kirot ang ginawa n’yang iyon subalit mabilis lang din namang napalitan ng kiliti at sarap.

Binitawan na rin ni Sarev ang dalawa kong kamay upang idiin ng isang palad nito ang tyan ko sa mattress dahil hindi ko makontrol ang sarili sa pag-arko at paglulumikot dahil sa ginagawa n’ya. Napahawak na lamang ako ng mariin sa bed sheet at napapabaling-baling na lamang ang ulo sa nakakabaliw na sarap ng mga daliri ni Sarev.

Nang nararamdaman ko nang malapit na ko nang maabot ang rurok ay tila mas binilisan na ni Sarev ang paglqbas-masok ng mga daliri sa basang-basa ko nang pagkababae. Sinasabayan na rin nito iyon nang mariing pagpapaikot n’ya ng hinalalaki sa kuntil ko kaya para nang walang pagsidlan ang ligayang gumugupo sa sistema ko.

“Ah, tang-ina… tang-ina! Daddy, lalabasan na ako! Shit!”

Hindi nga kalaunan ay naramdaman ko na lamang ang pag-agos ng katas ko sa mga daliri nitong nagdahan-dahan na sa pagbayo sa akin. Habol ko na lamang ang paghinga na nabitiwan ang bed sheet at nanghihina ang katawan na tumingin sa kan’ya. Nang tapos na akong labasan ay nilabas na rin nito ang dalawang daliri na nababalot pa ng katas ko at ipinahid iyon sa puson ko.

“You look so fucking beautiful when you’re cumming, baby. Just a little bit loud.”

Nahihiyang napangiti na lamang ako sa sinabi nito subalit napatitig na lamang rito nang hubarin na nito ang suot n’yang damit. Hindi ko mapigilang maglakbay ang mga mata sa hubog na hubog at maganda nitong pangangatawan. Sa pagkakaalam ko ay isang taon na lang bago ito magkwarenta pero halatang alaga nito ng ehersisyo ang katawan.

Nang bumaba ito mula sa kama ay nakasunod lamang ang tingin ko kahit na noong ibinaba na nito ang suot.na boxer shorts. Nanlaki na lamang ang mga mata ko nang muling masilayan ang nagmamalaki nitong pagkalalaki. Para akong mauubusan ng hangin habang ini-imagine ang pagpasok niyon sa puwerta ko.

Napalunok na lamang ako subalit nakatutok pa rin ang mga mata sa mataba at mahabang titi ni Sarev. Tila galit na galit na iyon at nakaturo pa sa pagitan ng pagkababae ko. Kaya nang bumalik na sa pwesto nito sa pagitan ng mga hita ko ang lalaki ay hindi ko mapigilang mapaatras mula rito.

Natatawa na lamang ang lalaki na hinawakan ang likod ng dalawa kong hita hinigit ako palapit sa kan’ya. Hindi ko tuloy maiwasang mapahinga ng mabilis at mapakapit sa bed sheet habang hindi maalis ang tingin ko sa pagkalalaki ni Sarev.

“Kakasya b-ba ’yan sa ’kin?” untag ko rito at hindi ko maiwasang pumiyok dala ng pag-aalala bago nag-angat ng tingin sa lalaki.

“It’ll fit, baby girl. Just relax yourself, okay?” anito saka ngumiti na tila naninigurado kaya napahugot na lamang ako ng malalim na paghinga saka sinalubong ang labi ni Sarev nang yumukod ito.

Hindi katulad ng mga halik nito kanina ay banayad ang halik na iginagawad nito sa akin ngayon. Isabay pa ang banayad rin nitong paghaplos pababa-pataas ng dalawang palad sa bewang ko. Nakatulong din ang mga iyon upang makalma ang hindi mapalagay kong sistema.

Nang lubayan na ni Sarev ang labi ko ay hinayaan ko lamang itong maglakbay ang labi pababa sa katawan ko. Kumagat at senswal pa itong dumila sa panga at leeg ko dahilan para manumbalik na ang pag-iinit ng katawan ko. Pagkatapos nitong pagsawaan sa pagsipsip at pagkagat ang leeg ko ay pinagtuonan naman nito ng atensyon ang dalawa kong dibdib.

Napapasabunot na lamang ako sa buhok nito at napapahalinghing habang dinadama ang pagmasahe ng isang kamay sa isa kong suso at ang pagsipsip at paglapirot ng dila sa dunggot ng isa ko pang suso. Ilang minuto itong nanatili sa pagpapaligaya sa suso ko bago bumaba ang labi sa tyan at puson ko.

Napakagat-labi na lamang ako nang makita itong dinilaan ang kaninang katas ko na pinahid n’ya sa puson ko. Nakatingin din ang mainit nitong mga mata nito sa akin habang gingawa iyon. At nang tumapat na ito sa pagkababae ko ay mas ibinuka pa nito ang mga hita ko upang mas mainam n’yang mapagmasdan ang naglalawa ko na namang pagkababae.

01.04.24 | 23.01

five: nine

Five: Nine

My Best Friend’s Dad

•

Warning: MATURE CONTENT.

Reader’s

discretion is strongly advised.

•

UNEDITED/RAW/

UNRE-READ

•

Nakangisi itong tumingin sa akin saka dumila sa labi bago nilapat ang dila sa linya ng pagkababae ko. Mula sa butas hanggang sa namamaga ko nang butil. Napaawang na lamang ang labi ko at napahawak muli ng mahigpit ang isang kamay sa bed sheet habang ang isa naman ay humawak sa ulo ni Sarev. Hindi ko pa mapigilang idiin ang ulo n’ya sa pagkababae ko dahil sa sobrang sarap ng ginagawa n’ya.

Nakakakiliti at nakakakilabot sa sarap ang paraan ng paghagod nito ng dila sa pagkababae ko. Lalo na ang gigil na pagsipsip at nanunuksong pagkagat nito sa kuntil ko na naghahatid ng ibayong sarap sa buong sistema ko. Nailukot ko na lamang ang mga daliri sa paa at kagat-labing napapa-ikot ang mga mata sa sobrang sarap.

Nang sinamahan na ni Sarev ng daliri ang pagkain n’ya sa pagkababae ko ay mas lalo kong ikinabaliw at ikinaungol ng malakas ang binibigay nitong ligaya. Habang inaabala nito ang bibig sa kuntil ko ay dahan-dahan naman nitong tinukso-tukso ng gitna at hintuturong daliri ang lagusan ko.

Nang mapansing basang-basa na ako dahil sa ginagawa n’ya ay hindi ko mapigilang mapasigaw sa sarap nang tuluyan na nitong ipasok ang dalawang daliri sa butas ko. Nakakamura sa sobrang sarap.

Tang-ina!

“Daddy, shit! Ang sarap ng dila at mga daliri mo, ugh…” umuungol kong bulalas, arko ang katawan, at kagat-labing habol na ang paghinga.

Nang marinig ang nasasarapan kong ungol at pagsigaw ay tila mas pinag-igihan pa ni Sarev ang paglabas-masok ng mga daliri at ang pagdila’t sipsip sa pagkababae ko. Para na akong nabubuang sa sarap at ramdam ko pa ang pag-clench ng pagkababae ko sa tuwing kumikiwal ang mga daliri ni Sarev sa loob ko.

Hindi nga kalaunan ay napasabunot na lamang ako sa buhok ni Sarev nang nararamdaman ko nang malapit na akong labasan. Ilang segundo nga ay hindi ko na naiwasang maibayo sa bibig ni Sarev ang pagkababae ko nang maramdaman ko ang pagbuhos ng nakakakilabot na sarap sa buong sistema ko.

Humahangos na napapaungol na lamang ako nang maramdaman ang pagsimot ng dila ni Sarev katas ko. Pagkatapos ay hinalikan naman nito ang magkabilang ilalim ng hita ko bago umangat at pinagpantay ang mga mukha namin.

Malawak ang pagkakangisi nito at nagniningning ang mga matang pumukol sa akin. Napalunok na lamang ako at kagat-labing pinahid ko ng palad ang gilid ng labi nito. Nahihiyang napangiti naman ako nang inabot nito ang gitnang daliri ko saka iyon inalabas-masok sa pagitan ng mga labi n’ya.

“Masarap ba, baby?” nanunukso nitong wika saka inabot ang labi ko at mapusok akong hinalikan.

Walang pagdadalawang-isip na tinugon ko naman ito at isinabit ang dalawang braso sa batok n’ya. Umayos naman ito ng pwesto sa pagitan ng mga hita ko, hinawakan ang nangangalaiti na n’yang tarugo saka iyon sinentro sa butas ko. Hindi ko tuloy maiwasang mapasinghap nang maramdaman na ang ulo ng pagkalalaki n’ya.

Natigilan din ako sa paghalik sa kan’ya subalit hindi naman ito huminto at mas diniinan pa ang paghalik sa akin. Kasabay nang pag-ulos n’ya papasok sa lagusan ko.

Napasigaw na lamang ako sa sakit at mahigpit na napahawak sa mga braso ni Sarev. Sinapo naman nito ang pisngi ko at banayad na humaplos doon na tila pinakakalma ako. Bakas pa sa mukha nito ang paninigurado na mawawala rin ang sakit.

Naipikit ko na lamang ang mga mata at hindi mapigilang mapaluha. Kinalmako ang pusong nagririgudon na naman sa pagtibok bago muling nagmulat. Mula sa pagpasok nito ay hindi na muling gumalaw pa si Sarev nang hindi pa nito nasigurong naibsan na ang sakit na nararamdaman ko.

“Can I move now, baby girl?” nangungusap nitong tanong na tila nahihirapan na rin.

Humugot lamang ako ng malalim na paghinga bago tumango at yumakap sa batok n’ya.

“Just relax, okay?”

“Hmm.”

Breathe in at breathe out lang ang ginagawa ko habang dinadama ang dahan-dahan n’yang pagpasok ng buo sa pagkababae ko.

“Good girl, baby. Good girl.”

Napakagat-labi na lamang ako nang marinig ang compliment nito at hindi maiwasang mapaungol nang dahan-dahan n’yang muling hinugot ang pagkakalaki hanggang sa ulo na lang ang nasa lagusan ko.

“I love you, Honey. I so fucking love you,” bulong nito bago tuluyang hinayaan ang kanina pa n’ya pinipigilang kontrol sa sarili.

Napakapit na lamang ang isa kong kamay sa braso nito nang sunod-sunod na s’yang bumayo sa pagitan ng mga hita ko. Kasabay nang pagyanig ng kama ay tila niyanig din ni Sarev ang mundo ko. Napaawang na lamang ang bibig ko sa bawat madiin n’yang pag-ulos papasok sa naglalawa at namamaga ko nang pagkababae.

“Sarap mo, tang-ina!” dinig kong daing ni Sarev malapit sa may tenga ko at kumagat pa sa ilalim niyon.

Hindi ko naman mapigilang mas pag-initan pa at maa hinigpitan ko na ang pagkakakawit ng mga binti ko sa balakang nito upang mas itulak pa s’ya papasok sa akin.

“Daddy,” namumungay na ang mga matang ani ko.

Rinig na rinig ko pa ang bawat paghinga nito ng malalim dahil nasa tapat lanv ng tenga ko ang bibig nito.

“Fuck me. Fuck me harder, please. I want it hard and fast, daddy! Please…”

Bahagya naman itong umangat upang magtagpo ang mga tingin namin matapos n’yang marinig iyon. Agad namang bumaba ang tingin ko sa labi nito at napalunok bago muling tumitig sa kan’ya.

Patuloy pa rin ito sa paglabas-masok sa pagkababae ko subalit naging marahan na ang galaw nito. Tila nanunukso at ayaw ibigay ang gusto ko.

“Daddy, please…” nangingilid na ang mga luhang pakiusap ko rito subalit hindi ito nagpatinag. Mas binagalan pa lalo nito ang paggalaw na mas lalo kong ikina-frustrate.

“What will you do to make me fuck you hard,” sabay ngisi nito, “and fast?”

“I…”

Ano nga ba? S’ya lang naman ang kauna-unahan kong naka-sex at sini-sex kaya ano bang alam ko sa mga ganitong bagay.

Napahugot na lamang ako ng malalim na paghinga at lumunok bago muling sinalubong ang mga mata n’ya.

“I… I’ll let you f—fuck my mouth!” anas ko na lamang at nanlalaki na lang ang mga mata kong napakapit sa braso n’ya nang marahan itong hinugot ang tarugo n’ya sabay biglang bumayo sa akin.

Madiin, malalim, at sagad.

“You want this, baby girl, hmmp? Fuck! Ang sikip mo, puta!”

Hindi ko na magawang sumagot dahil para nang lumilipad ang utak ko sa sobrang sarap. Inangat na nito ang katawan at humawak sa bewang ko nang mas maayos n’ya akong makantot.

Sunod-sunod, madiin at sinasagad nito ang bawat pag-ulos.

Nakakanginig ng kalamnan. Nakakayanig ng buong pagkatao. At nakakawala ng sarili.

Alam kong nakaguhit sa buong mukha ko, sa pag-ungol ko, at sa pagluha ko ang sobrang sarap. Ngayon ko lang ’to naranasan at ang masasabi ko lang, kakaiba nga talaga ang sex kapag ginawa mo kasama ang taong gusto mo.

Oo, hindi ko man agad nakumbinse ang sarili ko. Ngayon sigurado na ako, na gusto ko si Sarev. Ang tatay ng kaibigan ko at ang lalaking nagpapalasap ngayon sa akin ng una kong karanasan ng sex.

Tila ako hinugot mula sa paglipad ng isipan sa nakaliliyong sarap ng sex nang maramdaman ko ang pagmasahe ni Sarev sa dibdib ko.

Kagat nito ang ibabang labi habang mainit ang mga matang nakatingin sa akin.

“Too much?” untag nito at bahagyang nagdahan-dahan ng pagbayo.

Agad naman ang pag-iling ko at sinalubong ng balakang ang pag-ulos nito upang maramdaman ko muli ng buo ang pagkalalaki n’ya. Ngumisi naman ito dahil sa ginawa ko at naiiling na lang na kinintalan ng mabilis na halik ang labi ko bago pinagsalikop ang mga kamay namin at nagpatuloy sa sagad at mabilis na pagkantot sa akin.

“Daddy…” ungol ko nang muli ko na namang maramdaman ang tensyon sa puson ko.

“Lalabasan na rin ako, baby girl,” anito saka ako mapusok na hinalikan.

Tinugon ko lamang ito ng parehong init ng halik at mayamaya pa nga ay napaawang na lamang ang labi ko nang maabot ko na nang tuluyan ang rurok ng kaluwalhatian. ’Pag daka rin ay napapikit at ungol na lamang ako nang maramdaman ang pagsirit ng katas ni Sarev sa sinapupunan ko.

“Isa pa, baby.”

Humahangos na mariin nito akong tinignan na tila nagsasabing hindi iyon tanong. Kagat-labing napaiwas na lamang ako ng tingin dito saka tumango-tango kasabay ng pagkibot ng pagkababae ko at ang muling pagkabuhay ng tarugo n’ya sa loob ko.

1.07.24 | 22.03

five: ten

Five: Ten

My Best Friend’s Dad

•

Warning: Mature content.

R eader’s discretion is strongly advised.

•

T wo weeks later…

(Continuation of the first chapter. You could read the first chap again, if you want, before you read this.)

“Ah, fuck, fuck! Ang sarap mo, daddy!” napapasigaw na ungol ko habang nagbababa-taas sa kandungan n’ya.

Nakahawak ang isa kong kamay sa braso n’ya ang ang isa naman ay sa sandalan ng sofa.

Nang maramdaman ko na ang pag-agos ng katas ko sa pagitan ng mga hita ko at pagkalalaki n’ya ay habol-hiningang inabot ko na lamang ang labi ni Sarev sak iginiling ng balakang sa kandungan n’ya.

Nang tila maramdaman na nito na pinanghihinaan na ako ay hinawakan na nito ang balakang ko saka s’ya na ang nagbaba-taas sa akin sa nangangalaiti pa rin n’yang pagkalalaki. Ramdam ko na ang bahagyang paglaki nito sa loob ko at ang pagkagat n’ya ng labi habang pinagmamasdan ang pagtatagpo ng mga ari namin.

Hindi nga kalaunan ay naramdaman ko na rin ang pagsabog nito sa loob ko. Punong-puno na naman ng katas nito ang sinapupunan ko.

Pagkatapos nga namin magkantutan sa sala ay pinauna na nito ako sa kwarto namin. Sa master bedroom, kung saan ang kwarto ni Sarev dati, upang makaligo na. S’ya na raw ang magtatapos ng mga hinuhugasan ko kanina bago n’ya ako inistorbo.

Pagkatapos ko ngang maligo ay agad na rin akong nagbihis dahil may lalakarin pa kami ni Sarev. Nagsusuot pa nga lang ako ng panty ay saka naman bumukas ang pinto ng silid at bumungad sa akin si Sarev na tanging boxer shorts lamang nito kanina ang suot.

Agad na gumuhit ang ngisi sa labi nito nang mabungaran akong nagpa-panty pa lang. Alam ko na agad ang tumatakbo sa isipan nito kaya antimano akong umiling-iling sabay diretso nang nag-panty at kinuha ang brasserie ko.

“Daddy naman! Nakarami ka na sa ’kin kanina. Awat na muna, okay?” pakiusap ko rito na agad ikinabagsak ng balikat nito.

“Fine, just because we’re going to your parents’ house. Pero mamaya pag-uwi…”

Natatawa-naiiling na lang ako nang magtaas-baba pa ito ng mga kilay. Napakahilig talaga pero hindi ko rin naman mahindian kasi gusto ko rin naman.

.

“Baby, could you please relax? Kanina ka pa sa byahe nababalisa,” wika ni Sarev nang tuluyan na kaming makapasok sa tarangkahan ng bahay namin.

Hindi ko naman maiwasang salubungin ang tingin nito ng pag-aalala sa maaaring maging reaksyon ng mga magulang ko sa relasyon namin. Kung kay Kirra ay okay lang ang kung anong meron sa amin ng tatay n’ya, sina Mama at Papa ay hindi ko alam ang aasahan na reaksyon.

Maaaring magalit sila na nag-boyfriend agad ako nang hindi pa nga nakaka-graduate. O dahil sa agwat ng edad namin ni Sarev. O dahil matalik na kaibigan ko ang anak ng lalaking gusto at minamahal ko na.

Marami silang pwedeng ikagalit sa relasyon namin ni Sarev. At hindi ko alam kung kakayanin ko bang tanggapin ang galit nila.

“Baby. Honey, please, breathe in, breathe out,” pagpapakalma nito nang mapansing tila inaatake na naman ako ng pagkabalisa.

Agad ko namang ginawa ang sinabi nito at matapang nang sinalubong ang mga mata n’ya. Gumuhit naman ang ngiti sa labi nito nang makita ang natatapang-tapangan kong ekspresyon sa mukha.

“That’s my good girl. Just relax and trust me on this, hmm?” anito saka banayad na humaplos sa braso ko bago inabot ang kamay ko.

Tumango-tango naman akong tinanggap ang kamay nito at pinagsalikop ang mga kamay namin. Tila nagkaroon ako ng lakas na harapin ang magulang ko dahil sa ipinapakita n’yang lakas ng loob sa kung ano mang matatanggap naming reaksyon mula kina Mama at Papa.

.

“Honey?” nagtatakang untag ni Mama nang mapagbuksan na nito kami ng pinto.

Agad naman na dumako ang tingin nito sa lalaking katabi ko matapos kong magmano rito. Mas lalo tuloy lumalim ang gatla sa noo nito nang magmano rin si Sarev bilang paggalang nito.

Hindi ko naman maiwasang mapalunok ng laway dahil medyo natawa ako sa isipin na halos magkasing-edad lang ang dalawa. Nag-alangan pa nga si Mama kung aabutin kay Sarev ang kamay nito subalit sa huli ay hinayaan na rin naman.

“Si Sarev po, ’Ma,” hindi ko inalis ang tingin sa mukha ni Mama nang ipagsalikop ko ang mga kamay namin ni Sarev bago nagpatuloy, “boyfriend ko po.”

Katahimikan ang namagitan sa aming tatlo sa bungad ng bahay matapos kong sabihin iyon. Ilang segundo na ang nakalipas nang manlaki na lamang ang mga mata ni Mama nang tila mapagtantong hindi ako nagsisinungaling.

Para nang aalpas mula sa dibdib ko ang puso ko sa malakas na pagtibok niyon habang nakatutok ang mga mata sa reaksyon ni Mama. Nang bitiwan ni Sarev ang kamay ko upang iyakap ang braso n’ya sa balikat ko ay napatingala na lamang ako sa lalaki.

Tipid na nginitian lang ako nito saka kinintalan ng halik sa noo nang makita nito ang pag-aalala sa mukha ko bago bumaling sa nanay kung hanggang ngayon ay tila hindi makapaniwala sa nasa harapan na n’ya.

“Tita, pwede po bang sa loob tayo mag-usap?” magalang na untag ni Sarev sa nanay ko na noon lang parang natauhan at marahang tumango-tango na niluwagan ang pagkakabukas ng pinto.

“Frida, sino ba ’yang dumating? Papasukin mo na nga muna at mainit—Honey?”

“’Pa,” sambit ko na lamang at humiwalat muna kay Sarev upang makalapit at makapagmano kay Papa na kalalabas ng kusina.

Imbes na tumutok ang tingin sa akin ay sa likuran ko ito nakatingin, kay Sarev. Muli akong napalunok at kinakabahang nilingon si Sarev upang sabihan na lumapit ito. Ngunit hindi pa man ako nakakalingon ay nasa tabi ko na ito at nagmano rin kay Papa.

“Kumusta po, Tito? Sarev Labrunzo po, boyfriend ni Honey,” anito at inabot ang kamay ko matapos sabihin iyon.

Gusto ko sanang alisin ang kamay nito mula sa pagkakahawak sa akin dahil sa paraan ng pagtingin sa amin ni Papa. Ngunit hinawakan lang ng mahigpit ni Sarev ang kamay ko kaya wala na akong nagawa kundi alangan na ngumiti kay Papa lalo na nang bumaba ang tingin nito sa mga kamay namin.

“Kailan pa ’to, Honey? Ang akala ko ba’y pag-aaral ang inaatupag mo at hindi ang pagbo-boyfriend?” salubong ang mga kilay at may bahid ng galit ang mga matang tanong ni Papa.

Kinakabahang sinulyapan ko muna si Sarev na seryoso lang ang ekspresyon ng mukha. Nang makita kong akma itong sasagot sa tanong ni Papa ay inunahan ko na ito.

“Two weeks ago po, ’Pa. Pero hindi ko naman po papabayaan o pinapabayaan ang pag-aaral ko. Mahal ko po si Sarev,” malakas man ang pagtahip ng kaba sa dibdib ko ay matapang ko pa ring sinalubong ang galit na tingin ni Papa.

Ilang segundo kaming nagtitigan, hindi ako bumitaw kahit halos para na akong masusuka sa sobrang kaba. Kung hindi nga lang hawak ni Sarev ang kamay ko ay baka kanina pa ako nabuwal sa kinatatayuan ko.

Mayamaya nga ay naiiling na lamang na tumalikod si Papa. Doon na ako naiiyak na napakapit na lamang sa braso ni Sarev na agad namang yumakap sa akin. Nakita ko pa si Mama na nasa may pinto at nag-aalalang nakatingin sa amin.

“Shh… I’ll talk to your parents, baby. Stop worrying, okay? Normal lang naman ang reaksyon ng papa mo at inaasahan ko na rin naman iyon. Trust me, okay? I’ll talk to them, I’ll talk to him.”

Matapos sabihin iyon ay pinaupo muna nga nito ako sa sofa at kinausap si Mama. Hindi ko na halos maintindihan ang pinag-uusapan nila dahil kung ano-ano nang pumapasok sa isipan ko.

Pa’no na lang kung hindi pumayag ang magulang ko sa relasyon namin ni Sarev, lalo na si Papa?

Kakayanin ko ba na mawala sa akin si Sarev?

Pa’no na lang ang pagkakaibigan namin ni Kirra kung pilitin ako nina Mama at Papa na makipaghiwalay sa tatay n’ya?

Katulad pa rin kaya ng dati ang pagkakibigan namin gayung may nakaraan na kami ng tatay n’ya?

O pati relasyon ko kay Kirra ay mawawala na rin?

Napahagulhol na lamang akong niyakap ang mga tuhod habang iniisip ang maaaring mangyari. Ang hirap lang kasi ng ganitong sitwasyon. Na kailangan mong piliin ang desisyon na walang kasiguraduhan kung makakabuti ba para sa lahat ng apektado.

“Anak, Honey.”

Napayakap na lamang ako kay Mama nang tumabi ito sa akin upang daluhan ang paghihirap ko.

“’Ma, mahal ko si Sarev, ’Ma…” naiiyak ko na lamang na saad. Dama ko naman ang marahang pagtapik ni Mama sa likod ko upang kahit papaano ay kumalma ang nararamdaman ko.

Ang hirap pala magmahal kapag marami ang pwedeng maapektuhan ng relasyong binuo n’yo ng taong mahal mo. Ang hirap magmahal, ng hindi man bawal subalit maaaring hindi pwede.

.

Three years later… A last for a first.

Napaikot na lamang ang mga mata kong tinignan ang dalawang magkasintahan sa harapan ko. Si Kirra at ang boyfriend nitong half Pinoy at half Japanese na si Ikada.

Kanina pa kasi naglalampungan sa harap ko ang dalawa habang naghihintay kami rito sa restaurant na pagma-may-ari ni Ikada. Nasa opisina kami ng boyfriend ni Kirra kaya malaya lang ang dalawa na naglalandian sa harapan ko. Sinasadyang painggitin ako dahil mapanukso ang tingin sa akin ni Kirra habang nakikipaghalikan sa boyfriend n’ya.

Naiiling na lang akong hinugot ang cellphone mula sa pouch ko at nag-scroll na lang muna sa kung saang social platform ako mapadpad.

Hindi ko namalayang ilang minuto na pala ang nakalipas nang bigla na lamang bumukas ang pinto ng opisina ni Ikada. Agad na dumako doon ang tingin ko at mabilis namang sumilay ang malawak kong ngiti nang mapagsino ang dumating.

“Dad!”

“Dadddy!”

Nagkatinginan pa kami ni Kirra at natatawang-naiiling na lamang kaming lumapit sa tatay n’ya. Bumeso muna ito kay Sarev subalit ang tingin ng lalaki ay nakatutok lang sa akin. Hindi ko tuloy maiwasang mapakagat ng ibabang labi bago yumakap sa kan’ya.

“How’s your day, Daddy?” malawak ang ngiti kong sagot na hindi ko alam kung mapupuknat na ba ang labi ko sa pagkakangiti nang makita s’ya.

Imbes na sumagot ay bumaba lang ang mukha nito at malalim akong hinalikan. Inabot pa nito ang mga braso kong nakayakap sa bewang n’ya at ipinulupot iyon sa batok n’ya. Maluwag na lamang akong napahinga habang dinadama ang malumanay ngunit malalin nitong paghalik sa akin.

“Miss na miss, ah? Parang walang ibang pupuntahan kung maghalikan e,” dinig kong nanunuyang pasaring ni Kirra dahilan para mapaikot na lamang ako ng mga mata bago humiwalay kay Sarev.

Humabol pa nga ng mabilis na halik ang asawa ko bago nakangiting hinalikan ako sa noo. Tila wala man lang itong narinig na pasaring ng anak n’ya.

“How’s our baby, baby girl?” untag nito at sinapo ng palad ang tyan kong medyo may umbok na.

Nakangiting bumaba naman ang tingin ko sa ipinagbubuntis ko saka ipinatong ang palad sa palad n’ya.

“Kanina pa raw n’ya hinihintay si daddy.”

Usapan kasi namin na palagi n’ya akong sasamahan sa tuwing may appointment ako sa oby-gene ko. At dahil schedule ko ngayong alas dos ay magha-half muna raw s’ya sa trabaho para masamahan ako.

Pinasama na nga n’ya ako kay Kirra dito sa restaurant ng boyfriend ng kaibigan ko para dito na raw n’ya ako sunduin. Malapit lang kasi rito ang opisina n’ya.

Three years ago nang magpakasal kami ni Sarev pagkatapos kong grumaduate. Nung ipakilala ko s’ya sa magulang ko ay halos isang buwan akong hindi hinayaan ni Papa na makipagkita sa kan’ya. Siguro nang mapansin nilang madalas ay parang wala ako sa sarili at palaging tulala, nakakalimutan ko pa madalas kumain sa tamang oras, ay hinayaan na lamang nila akong ipagpatuloy ang relasyon kay Sarev. Basta ’wag ko lang daw pabayaan ang pag-aaral ko at ’wag munang magpapabuntis.

Kaya pagkatapos ng graduation ko sa kolehiyo ay agad naman akong inalok ng kasal ni Sarev. Alangan namang umayaw pa ako. Napag-usapan din namin na hahayaan n’ya muna raw ako na gawin ang gusto ko sa buhay bago n’ya ako buntisin. At heto nga, after three years ay pinagbigyan ko na rin lalo na at hindi na rin s’ya bumabata.

“What are you thinking right now, baby? ’Coz you’re smiling like a creep,” hugot nito sa akin mula sa malalim na pag-iisip.

“Wala. Naisip ko lang kasi bigla na ang tanda mo na pala.” Sinundan ko pa iyon ng pagtawa dahilan para higitin nito ang batok ko ang mariin akong halikan.

“I’m not old old yet, baby girl. Napapasigaw pa nga kita sa ungol gabi-gabi,” mapanukso nitong sambit na ikinainit na lamang ng pisngi ko.

“Ew! Come on, Dad, you’re better than this! Lumayas na nga kayo rito nang kami naman ng bebe ko ang magka-momment.”

Natatawa na lamang kami ni Sarev na iniwan ang dalawa sa opisina ni Ikada. Hindi na rin binitiwan ng asawa ko ang kamay ko hanggang sa makasakay kami sa kotse nito.

Hay! Ang sarap magmahal.

1.08.24 | 10.47

four: one

Four: One

My Neighbor’s Uncle

“’Ma, nag-usap na tayo kahapon, ’di ba? Akala ko ba hahayaan mo na ’yang si Papa sa babae nya—Ay puta!”

Masama kong tinignan ang lalaking hindi man lang tumitingin sa dinadaanan nito. Paharang-harang pa kasi alam nang may dadaan e.

“Teka lang, ’Ma, may kakausapin lang akong walanghiya,” paalam ko kay mama at hindi na inintindi ang sinasabi nito sa kabilang linya bago tinapos ang tawag.

Nilagay ko muna sa bulsa sa likod ng pantalon ko ang phone bago muling binalingan ang hindi man lang nag-sorry na bumunggo sa ’kin.

“Excuse me, ser! Sa’an ba tumitingin ’yang mga mata mo? Sa kisame?” naiinis kong anas dito.

Hindi ko makita ang mukha ng lalaki dahil natatakpan ng dala nitong kahon ang halos kalahati ng itaas na katawan n’ya.

“Sa sahig, miss.”

Aba’t!

“Ikaw yata ang nakatingin sa kisame habang naglalakad. Nakita mo nang may dala ako, umiwas ka na lang sana.”

At ang hayop, ang lakas ng loob pang magrason. May dala rin naman akong mga pinag-grocery-han ko ah! Ang bastos pang kausap, ni hindi man lang muna ibaba ang dala n’ya nang magkausap kami ng maayos.

“Ang kapal din naman talaga ng mukha mo e, ’no?! May dala rin naman ako, ah! Saka dinig mo naman siguro na may kausap ako kanina, kaya syempre alam mo nang may makakasalubong ka. Tang-inang ’yan!”

Nangangalaiti ko pang ibinagsak ang dalawang plastic bag na hawak ko at napapamewang na tinignan s’ya. Hindi ko pa man nakikita ang mukha nito ay kumukulo na ang dugo ko sa galit.

“Kaka-cellphone mo ’yan, ’neng,” nanunuya pang wika nito sabay effortless na ibinaba ang dala nitong kahon. Wala naman sigurong laman iyon kaya madali lang nitong nailapag sa sahig. Tss.

Handa na sana akong pagmumurahin ito dahil sa sinabi n’ya subalit napanganga na lamang ako nang makita ang itsura nito.

“Ikaw?!” hindi makapaniwala kong bulalas nang mapagsino ito.

Anong ginagawa n’ya rito? E sa pagkakaalam ko nag-ibang bansa ito nang malugi ang shop namin dahil sa pambababae ni papa. Dati kasi s’yang mekaniko namin doon. At crush na crush ko rin dati kahit halos dekada ang tanda nito sa ’kin. Seven years ago naman na iyon at hindi ko na s’ya crush ngayon, ’no.

“Kumusta, ’neng? Dito ka rin pala nakatira,” nakangisi pa nitong sambit at walanghiya na pinasadahan ang buong katawan ko.

Nalukot na lamang ang mukha ko dahil sa tinawag nito. Subalit umayos naman ako ng pagkakatayo at humalukipkip habang matalim ang tingin na ipinukol sa hudyo.

“Ano naman ngayon sa ’yo? Saka excuse me ulit, ba’t ’di ka pa nagso-sorry sa ’kin?” mataray kong sambulat rito. Nakataas ang isang kilay at tinignan s’ya mula ulo hanggang paa.

Tss. Wala pa ring pinagbago. Ang matcho at ang pogi pa rin.

“Baka maging crush mo ulit ako n’yan, ’neng,” nanunukso nitong wika dahil sa ginawa ko.

Napaikot na lamang ako ng mga mata at pinulot ang mga pinamili ko bago s’ya muling tinignan ng masama.

“Ineng mo mukha mo. Tabi nga!” sabay lagpas ko rito, sinadya ko pang banggain ang braso nito sa sobrang inis ko.

Hindi pa man ako umaabot sa sampong hakbang ay bigla akong natigilan nang may sinabi ito.

“Ang sexy at ang ganda mo pa rin, Mav!” dinig ko pa itong tumawa bago naglakad papalayo sa direksyon ko.

Napalunok na lamang ako at hindi mapigilang mapakagat-labi. Ibig n’ya bang sabihin, sexy at maganda na ako sa paningin n’ya noon pa man?

Hindi ko tuloy mapigilan ang pamumula ng pisngi at ang tila pagkakagulo ng mga alaga ko sa tyan. Bahagya pa akong napapadyak ng isang paa dahil sa kakaibang kiliti sa dibdib ko.

Tang-ina, ba’t ako kinikilig?!

Antimano ko tuloy inayos ang sarili at nag-poker face nang mapagtanto ang reaksyon ko sa sinabi ng hudyong iyon.

Relax, Maverie. H’wag kang marupok, please lang! Pitong taon mo nang hindi crush ang taong iyon at hindi mo na ulit magiging crush. Naka-move on ka na. Hindi pa s’ya marunong humingi ng sorry.

.

Nang maghapon na nga ay tuluyan ko nang nakalimutan ang encounter namin ni Lando. Subalit nang pagbukas ko ng pinto ng unit ko upang magtapon sana ng basura ay s’ya namang bungad ng lalaki sa tapat ng bahay ko.

Agad na umikot ang mga mata ko pagkakita sa nakangisi nitong mukha. Nakakainis lang kasi, ang gwapo pa rin nito kahit ang pangit ng ugali.

“Hi, ’neng!”

“H’wag mo ’kong ma-hi-hi. Wala ako sa mood makipaglokohan sa ’yo. Saka ano bang ginagawa mo rito, stalker ba kita?” inis kong wika nang masarado ko na ang pinto ng unit ko habang hawak sa isang kamay ang garbage bag na itatapon ko sa ibaba.

Imbes na sagutin ang tanong ko ay tinuro lang nito ang dala ko gamit ang nguso n’ya.

“Kailangan mo ng tulong?”

Gusto ko sanang um-oo kaso h’wag na lang. Hindi kaya ng pride ko at magkaka-utang na loob pa ako sa kan’ya. Saka hindi naman mabigat ’tong dala ko, ’no. Tss.

“No, thank you!” mataray kong sambit at iniwan na s’yang nakasandal pa rin sa pader at mahinang tumatawa.

Matapos ko ngang maitapon ang basura ko ay agad na rin akong umakyat dahil magluluto pa ako ng hapunan ko. May lakad pa kami mamayang alas otso ni Giselle kaya kailangan ko rin maghanda dahil bongga masyado manamit at mag-ayos ng sarili ang bago kong kapitbahay.

Nang makarating nga sa floor ko ay nalukot na lang ang mukha ko nang makitang nasa may harap pa rin ng unit ko si Lando. Ano ba kasing ginagawa n’ya rito?

Binilisan ko na tuloy ang lakad upang matanong ito. Subalit bago pa man ako makalapit sa kan’ya ay bigla namang lumabas si Giselle sa unit nito at nakangiting lumapit kay Lando. Naningkit tuloy ang mga mata ko habang pinagmamasdan ang pagngingitian ng dalawa.

Magjowa ba sila? Si Giselle ba ang hinihintay n’ya kaya kanina pa s’ya hindi umaalis sa kinapupwestuhan n’ya? E bakit sa may tapat ng unit ko s’ya naghihintay at hindi kay Giselle?

Naipilig ko na lamang ang ulo at napaikot ng mga mata saka dumiretso na ng lakad patungo sa unit ko.

Ano naman bang pakialam ko kung magjowa o hindi ang dalawa? Wala naman, ’di ba? Tss.

“Hey, Mav! Wait lang, halika ka muna.”

Naipikit ko na lamang ang mga mata habang nakatayo na sa harap ng pinto ng unit ko at nakahawak na sa seradura niyon.

Bakit pa ba kasi ako tinawag? Pwede namang sila na lang ang mag-usap nang hindi na nandadamay pa ng iba.

Subalit muli ko lamang pinanormal ang ekspresyon at malawak ang ngiting humarap sa nakangiting si Giselle at nakangising si Lando.

Halata sa mukha ng lalaki ang pang-aasar habang nakatingin sa akin. Nakatalikod kasi sa kan’ya si Giselle dahil nakaharap ito sa ’kin kaya hindi makita ng babae ang nakakainis n’yang ngisi.

Pinigilan ko na lamang ang sarili na mapaikot ang mga mata at talikuran ang mga ito saka pumasok ng unit ko.

“Hi, ’Selle. Bakit pala?” pilit ang ngiti kong untag dito subalit sinigurado kong hindi nito iyon mahahalata.

Ngunit nang marinig ko ang tila nagpipigil na tawa ni Lando ay hindi ko mapigilang mapataas ng kilay at matalim itong tignan.

“May nakakatawa ba, Lando?” mariin kong untag na agad naman nitong ikinaseryoso saabay iling-iling.

Nagpalipat-lipat naman ang tingin sa amin ni Giselle. Nagtataka siguro kung paano kong nalaman ang pangalan ng lalaking kangitian n’ya lang kanina.

“Um, magkakilala kayo ni Tiyo Jorlan?” nagtatakang tanong ni Giselle dahilan para ako naman ang mapatingin sa kanilang dalawa nang may pagtataka.

“Magtyuhin kayo?”

“Yeah. Hahaha… Bakit? Akala mo siguro lolo ko, ’no?”

Natawa na lang ako sa sinabing iyon ni Giselle at nginisihan si Lando. Jorlan pala ah? Nagmukha namang lolo sa pamangkin n’ya.

Kita ko naman ang pagsalubong ng mga kilay ni Lando at ang paglinya ng labi nito na tila hindi natutuwa sa pinag-uusapan namin ni Giselle tungkol sa kan’ya.

“Akala ko nga apo ka na n’yan sa tuhod e. Hahaha—”

“Naging crush mo naman.”

Natigilan akong bigla sa pakikipagtawanan kay Giselle, maging ito, dahil sa sinabi ng tiyuhin n’ya. Napadiretso tuloy ako ng tayo at napalunok nang nanunukso ang tinging ipinukol sa akin ni Giselle.

“Kaya pala magkakilala kayo, ah? Crush mo pala dati itong lolo ko e!” nang-aasar pa ang ngiti nito saka ako sinundot-sundot sa tagiliran.

Napaikot naman ako ng mga mata, pinipigilan ang pagngiti at umiwas sa babae.

“Ewan ko nga sa inyong magtiyo!” kunwa’y naiinis ko na lamang na sambit at dali-dali nang pumasok sa unit ko.

Agad akong napasandal sa pinto matapos maisara iyon at nasapo ang dibdib dahil sa malakas na kabog doon. Naiiling-nangingiti na lamang akong ilang beses na huminga ng malalim upang makalma ang nagrirugudon ko sa kabang puso.

Walanghiyang Lando.

Pero gwapo.

Napapangiti na lang akong tinungo na ang kusina upang magawa na ang dapat kong magawa bago lumaskwatsa mamaya.

1.08.24 | 22.19

Tsaran! Pasilip lang sa pangalawang kwento. Lighthearted lang ’to kumpara sa unang kwento kasi hindi drama queen at overthinker ang heroine. lol. Henewey, I hope you enjoy reading this first chap and I hope you’ll keep waiting for the next chapters and stories! Thank you!

P. S. And keep commenting and voting ’coz that’s the fuel for my wilderness. lol.

four: two

Four: Two

My Neighbor’s Uncle

Naglalagay na ako ng lipstick sa labi nang marinig ko ang pagkatok sa pinto ng unit ko.

“Wait lang, ’Selle!” pasigaw kong sambit sa kapitbahay ko at  nang tumigil na sa pagkatok si Giselle ay tinuloy ko na ang paglagay ng lipstick.

Nang matapos ay sinukbit ko na sa balikat ang sling bag na ipinatong ko kanina sa sofa. Agad ko na ring tinungo ang pinto upang pagbuksan si Giselle.

Nakangiti pa ako nang buksan ang pinto subalit nang bumungad sa akin ang seryosong mukha ni Lando ay mabilis na nabura ang pagkakangiti ko. Napahalukipkip na lamang ako at tinaasan ito ng kilay.

“Anong ginagawa mo rito? Mali yata ang pintong kinatok mo,” mataray kong pakli subalit hindi maiwasang pasadahan ng pasimpleng tingin ang postura nito.

Humahalimuyak pa ang pabango nito. At in fairness, hindi masakit sa ilong.

“Sasamahan ko kayo ni Giselle. At saka ba’t ganyan ang suot mo? Naghubo ka na lang sana,” animo nanghuhusga pa nitong pinagmasdan ang suot kong crop top at skinny jeans.

Napapantastikuhan naman akong tinignan ito. Kung makatingin kasi akala mo e naka-bikini ako. At saka ano bang problema n’ya sa suot ko? Disente na nga ’tong suot ko kumpara sa mga normal na isinusuot sa bar.

Doon kasi ang punta namin ni Giselle, magwawalwal daw kami at welcome celebration ko na rin daw sa kan’ya sa paglipat n’ya sa katabi kong unit.

“Bakit? Sa suot kong ’to, nakahubo’t hubad na ba ako d’yan sa paningin mo? O baka sadyang manyak ka lang talaga? Kaya kahit siguro naka-sweater ako at naka-jogging pants e magmumukha pa rin akong naka-panty at bra sa mga mata mo? Tss,” nameywang pa ako at matapang na sinalubong ang mariin nitong pagtingin sa akin. Na animo hinahalukay ng mga tingin n’ya ang buo kong pagkatao.

Hindi naman nakaligtas sa mga mata ko ang bahagyang pagtaas ng isa nitong kilay. Umabante pa ito dahilan para mapaatras ako saka nito tinukod ang isang braso sa hamba ng pintuan bago yumukod sa akin.

Napakapit na lamang ako sa gilid ng pinto at matapang pa rin na hindi nagpatinag sa malalim nitong pagkakatitig sa akin. Kahit ramdam ko na ang panghihina ng mga tuhod at ang pagrigudon ng puso ko sa ilang pulgada na lamang na pagkakalapit ng mga mukha namin.

“Baka ikaw itong manyak at gustong maghubo’t hubad sa harap ko, ’neng?” mahinang untag nito subalit dinig na dinig ko.

Tumama pa sa mukha ko ang paghinga nito at hindi ko mapigilang mapalunok nang maamoy ang amoy toothpaste nitong hininga. Bumaba pa ang malagkit nitong pagkakatingin sa labi ko at saka kumagat-labi bago muling sinalubong ang mga mata ko.

Hindi ko na namalayang lumalalim na pala ang paghinga ko at hindi ko maiwasang mapatitig din sa labi n’ya.

Ano nga ulit iyong sinabi n’ya? Manyak lang kasi ang natatandaan ko. Baka kasi namamanyak na akong halikan s’ya at yayain na lang s’yang manatili kami rito sa unit ko.

“Tiyo Jorlan, nasabihan mo na ba si Mav—Ay hala ka d’yan!”

Mabilis akong napabalik sa tamang wisyo at tarantang naitulak palayo sa akin si Lando nang marinig ang boses ni Giselle. Mabuti na lang at mas malakas sa akin ang lalaki kaya parang malaking bato ito na napahakbang lang ng ilang beses mula sa pagkakatulak ko sa kan’ya.

Nanunukso na naman tuloy ang tingin sa amin ni Giselle sabay komento ng, “Kayo ah? Baka ayaw n’yo lang sabihin sa ’kin na magjowa talaga kayo!”

Nahihiya na lamang akong umiwas ng tingin kay Giselle maging kay Lando sabay sarado at lock sa pinto ng unit ko. Pagkatapos ay walang sabi-sabi na nauna na akong lumakad patungo sa elevator.

Narinig ko pa ang malakas na pagtawa ni Giselle kaya mas lalong nag-init ang mukha ko sa kahihiyan.

Tang-inang karupukan ko kasi ’to! Pero may kasalanan din naman si Lando ah. Kung hindi kasi s’ya yumukod sa akin at may pabulong-bulong pa, na hindi ko na nga maalala kung ano, ay hindi sana kami makikita ni Giselle sa ganoong posisyon. E para na kaming naghahalikan nun sa taong makakakita mula sa likuran ni Lando.

Naku talaga! Kaninang umaga pa ako pinapahamak nang hudyong si Lando.

.

Nakarating nga kami sa bar na si Lando ang nagsilbing driver namin ni Giselle. Ang pamangkin n’ya naman ay hindi maka-move on at hindi pa rin tumigil sa pang-aasar sa aming dalawa ng tiyuhin n’ya. Kung hindi pa nga sinaway ni Lando ay baka nagpababa na lang ako sa tabi at nag-taxi na lang patungo sa bar.

“Wait lang, guys, cr muna ako. Kanina pa kasi ako naiihi dahil hindi ako nakaihi muna bago umalis sa bahay,” medyo nakangiwi nang wika ni Giselle nang makapasok na kami sa bar.

“Sige, balik ka agad, ah?”

Ngumisi naman ito nang marinig ang sinabi ko at nagtaas-baba pa ng kilay bago kami iniwan ni Lando sa may bar counter. Naupo na lamang ako sa bakanteng stool at agad namang tumabi sa akin ang hudyo. Hindi ko na nga lang pinansin at nag-order na lang ng maiinom sa bartender.

“Pasensya ka na sa pamangkin ko, ’neng. Mula kasi sa broken family kaya medyo naghahanap ng atensyon. Pero mabait naman si Giselle, medyo makulit nga lang,” panimula nito. Bahagya pang natawa sa huling sinabi bago um-order na rin ng maiinom n’ya.

“Okay lang, walang-wala pa nga ang kakulitan ni Giselle sa kakulitan ng mga kapatid ko.” Sabay harap ko sa mga nagsasayaw sa dance floor ng bar matapos makuha ang inumin.

Ganoon din naman ang ginawa ni Lando at hindi na muling nadugtungan pa ang tugon ko sa kan’ya. Tahimik na lamang kaming sumisimsim sa kan’ya-kan’yang baso ng alak habang pinagmamasdan ang mga nagsasayaw.

Slow mo ang tugtugin kaya hindi masakit na disco lights ang lumulukob sa bar. Hindi pa gaanong puno at nagsisisiksikan ang mga tao sa loob dahil medyo maaga pa naman kahit lagpas alas otso na ng gabi. Baka mga alas dies o alas unse ay magsimula nang dumami ang tao.

Hindi na muli kaming nag-usap pa ni Lando at pinakikiramdaman na lamang ang isa’t isa. Nakailang baso na rin ako ng alak at nararamdaman ko na ang pagkahilo subalit hindi pa naman ako lasing.

“Okay ka lang, ’neng?” tila nag-aalalang untag ni Lando nang makita nitong napahawak akong bigla sa sentido ko.

Hindi ko naman mapigilang matawa dahil narinig ko na naman ang itinawag nito sa ’kin. Hindi naman na ako ang dise nueve anyos na neneng pa sa paningin n’ya noon. Pero bakit ba ’neng pa rin s’ya nang ’neng sa akin?

Napailing-iling na lamang akong huminga ng malalim bago binaba sa counter ang hawak na kopita at bumaba ng stool.

“Cr lang ako, ah?” ipinilig ko pa ang ulo nang mahilo na naman ako. Naramdaman ko pa ang paghawak nito sa magkabila kong braso para alalayan ako.

“Mukhang lasing ka na, ’neng. Samahan na lang kita sa banyo,” dinig ko pang sabi nito subalit hindi na ako umangal pa dahil sobrang nahihilo na talaga ako.

Ilang kopita ba kasi ang ininom ko? Lasing na ba ako?

Natatawa na lamang akong sinandal na lang ang buong bigat kay Lando habang nakapulupot ang braso nito sa bewang ko. Nakahawak naman ang isa nitong kamay sa braso ko habang inaalalayan akong maglakad patungo sa cr ng bar.

Tang-inang alak kasi ’yon, ang bilis kong malasing!

“Tang-ina kasi…” namumungay ang mga mata, nahihilo at hindi makalakad nang maayos na sambit ko na lamang.

Napaangat naman ang halos pikit ko nang  mga mata kay Lando nang marinig itong mahinang tumawa. Nagsalubong pa ang kilay kong tinaas ang isang kamay at sinundot ng isang daliri ang pisngi n’ya.

“Anong nakakatawa?” halos hindi ko na alam kung tama pa ba ang mga salitang lumalabas sa bibig ko.

Ano bang nilagay ng bartender sa baso ko? Bakit pakiramdam ko e lasing na ’ko?

“Lasing ka lang, ’neng.”

“Kanina ka pa ’neng nang ’neng sa ’kin, ah? Bakit, ’di ba ’ko mukhang twenty six years old sa paningin mo?” pinisil-pisil ko ang pisngi nito at hindi mapigilang matawa nang diinan nito ang pagkakahawak sa bewang ko.

“Nakikikiliti ako, ano ba? Hehehe…”

“Pumasok ka na nga lang sa banyo at maghilamos nang mahimasmasan ka na kahit papaano.”

Napanguso na lamang nang binitiwan na ako nito habang hawak nito ang nakabukas nang pinto ng cr.

Paano ba kami nakarating dito?

“Sama ka sa ’kin,” ngumiti pa ako kay Lando at saka hinatak ito sa braso papasok sa banyo.

Napakunot na lang ang noo ko nang hindi ko man lang ito maramdamang gumalaw. Hindi ko tuloy mapigilang palu-paluin ng palad ang braso nito habang patuloy pa rin sa panghahatak sa kan’ya.

“Maghilamos ka na, Maverie. Iuuwi na kita kapag nahimasmasan ka na,” seryoso nitong saad.

Mas humaba tuloy ang pagkakanguso ko dahil sa pagtawag nito sa ’kin sa buo kong pangalan.

“Gusto ko ’yung ’neng! Lando naman e! Saka hindi ako maghihilamos kung hindi ikaw ang gagawa. Hindi na tayo makakauwi n’yan, gusto mo ba ’yon?” nag-puppy eyes pa ako rito at muli s’yang hinatak sa braso.

Nang marinig ko itong huminga ng malalim at nagpatianod na lamang sa akin ay malawak na akong napangiti habang nakahawak pa rin sa braso n’ya.

01.09.24 | 22.16

four: three

Four: Three

My Neighbor’s Uncle

Pumipintig sa sakit at pagkahilo ang ulo ko nang magising kinaumagahan. Wala rin akong maalala sa mga nangyari kagabi matapos kong malasing sa bar na pinuntahan namin ni Giselle kasama si Lando. Ni hindi ko rin maalala kung paano akong nakauwi dito sa unit ko.

Speaking of, ngayon ko lang napagtanto na parang may kakaiba sa tirahan ko. Parang may mga kakaiba o kulang sa kwartong kinaroroonan ko. Iba rin ang kulay ng window curtain na nakasabit sa maliit na bintana sa silid ko. Bakit kulay dark gray—

Nanlalaki na lamang ang mga mata ko na nalibot ng tingin ang kabuuan ng silid at noon lang napagtantong hindi ito ang sa akin.

T*ng-ina, nasaan ako?!

Kahit namimintig pa sa kirot at pagkahilo ang ulo ko ay sinikap kong makatayo mula sa kama at sapo ang sentido na lumabas ng kwartong iyon.

Saan ba ako dinala ng walanghiyang si Lando kagabi at napadpad ako sa lugar na to?

Nang medyo nahihimasmasan na ako sa pagkagulat ay saka ko lang naisipang kapain ang sarili at mukhang wala namang masakit sa katawan ko maliban sa ulo. O kung ano mang nawawala sa suot ko kagabi. Medyo nakahinga naman ako ng maluwag sa napagtanto at dahan-dahang nilibot ng tingin ang kabuuan ng lugar na kinaroroonan ko.

Saglit lang ay agad na tumigil ang paningin ko sa pinto na sa tingin ko ay main door ng bahay bago mapanuring nilibot muli ng tingin ang buong lugar. Baka bigla na lang kasi may lumabas na kung sino sa kung saan kaya  kailangan kong maging maingat para tagumpay akong makalabas sa lugar na ito.

Nang masiguro na wala naman akong naririnig na yabag o ingay sa paligid ay dahan-dahan at maingat ko nang tinunton ang patungo sa pinto ng unit na to.

Nagmumukha akong magnanakaw sa ginagawa ko pero kailangan kong mag-ingat lalo’t nasa puder ako ng taong hindi ko kilala. Mahirap na.

Papihit na ako sa seradura ng pinto nang bigla na lamang kumabog ng malakas ang dibdib ko at manlaki ang mga mata ko nang bigla iyong pumihit mula sa labas. Huli na nang akma na sana akong tatakbo pabalik sa silid nang bumukas na ang pinto at bumungad sa paningin ko si Lando.

Nangunot na lang ang noo nito nang makita ang posisyon kong papihit na sana at patakbo na pabalik sa silid na pinagtulugan ko. Mayamaya ay tila namamangha na lamang itong sinalubong ang mga mata ko saka ngumisi.

“Ba’t ganyan ’yang itsura mo, ’neng? Mukha kang nahuli sa akto ng pagnanakaw,” sinundan pa nito iyon ng mapanuksong tawa na ikinaayos ko na lang ng pagkakatayo sa harap n’ya saka ito pinang-ikutan ng mga mata bago tumalikod pabalik sa kwarto, na mukhang alam ko na kung sino ang may-ari.

“Uy, bumili ako ng sopas sa kabilang restaurant at gamot sa hangover. Gusto mo?” rinig na rinig ko ang pang-aasar sa boses nito ngunit natigilan pa rin ako at nilingon sya mula sa balikat ko nang nakataas ang isang kilay.

“Ano?” inis kong tanong kahit narinig ko naman ang sinabi nya.

Ramdam ko pa rin ang pangingirot at pagpintig sa sentido ko subalit hindi ko iyon masyadong pinagtuunan ng pansin. Naiiling namang lumapit sa akin ang lalaki, nang-aasar na ginulo pa ang buhok ko saka ako nilagpasan at dumiretso sa kusina na karugtong lang din ng living area.

“Halika na, nang makainom ka na ng gamot dyan sa sakit ng ulo mo. May ibang masakit pa ba sa ’yo?” anit habang nilalagay na sa bowl iyong binili n’yang sopas.

Napapaismid na lumapit na lamang ako rito at umupo sa isa sa apat na upuan sa tapat ng dining table. Marahan nitong inusog sa tapat ko iyong isang bowl ng chicken soup na binili nito, may nakalagay na ring kutsara roon. Nilasap ko muna iyong amoy ng sopas bago inihipan iyong nasa kutsara ko na.

“Ugh, shit! Kahit ito yata okay nang pangtanggal hangover e,” nangingiti kong wika bago sumubo ulit.

Nasa ikaapat na subo na ako ng sopas nang mapagtanto kong hindi man lang umiimik si Lando. Simula nang ibigay nito iyong bowl ng sopas sa akin. Hindi ko na napigilang balingan ito at napataas lamang ang isa kong kilay nang makitang seryoso lang itong nakamasid sa akin. Ni hindi man lang nito ginalaw ang sariling bowl ng chicken soup.

“Ayaw mo ba? Gusto mo, bigay mo na lang sa ’kin e.” Binaba-taas ko pa iyong magkabila kong kilay at malawak ang ngiti na binigay rito.

Subalit ngumisi lang ang lalaki sabay sabing, “Sarap mo umungol, ’neng.” At parang wala lang na nagsimula na rin itong sumubo ng sopas n’ya.

Nawala bigla iyong pagkakangiti ko at ngali-ngali kong ipukpok sa kan’ya iyong hawak kong kutsara. Mariin na ipinikit ko na lamang ang mga mata dahil parang sumipa ulit iyong kirot sa sentido ko, na parang lumala pa nga dahil sa sinabi ni Lando.

Nang dumilat ako ay nakatitig na naman sa ’kin ang lalaki, magtataray na sana ako rito nang iabot nito sa akin iyong gamot sa hangover.

“Uminom ka na n’yan nang mabawasan na ang kirot sa ulo mo habang kumakain,” walang halong pangungutya sa tinig nito at binalik na sa sopas n’ya ang atensyon nang makuha ko na iyong gamot.

Napatitig na lamang ako rito at napalunok. Kahit namimintig ang ulo sa sakit ay hindi ko maiwasang pagmasdan ang lalaki. Parang lalo yata s’yang pumogi ngayon. At dahil nakasando lang ito kaya busog na busog ang mata ko sa namimintog nitong masels. Lalaking-lalaki, tang-ina.

Napaiwas na lamang ako ng tingin bago pa man nito mapansing pinagmamasdan ko ito. Inabot ko iyong baso ng tubig na inabot n’ya sa ’kin kanina at nilagay na sa bibig ang gamot bago uminom doon. Nang malunok ko na ang gamot ay tahimik na naming inubos ang sopas ngunit hindi nawala ang panaka-nakang pagsulyap ko sa katapat.

.

“Salamat. I really appreciate you taking care of my drunken state last night and this morning, Lando,” wika ko rito habang nakatayo sa bungad ng nakabukas na pinto ng unit nito habang kaharap s’ya.

Ngumiti ito at umangat na naman ang kamay upang guluhin ang buhok ko. Napaikot na lamang ang mga mata ko ngunit hinayaan na lang ito dahil inalagaan naman ako nito habang lasing at pinakain pa ng sopas saka pinainom ng gamot sa hangover.

“Walang ano man, ’neng. Kung hindi ka nga lang lasing baka nakantot na kita kagabi e.”

Nanlalaki ang mga matang natampal ko bigla ang kamay nitong gumugulo sa buhok ko at napaatras. Walang habas talaga ang bibig ng isang ’to.

Tawang-tawa naman ang kumag sa reaksyon ko at tila nag-iinit ang tingin na pumasada sa buong katawan ko. Paa hanggang ulo. Para tuloy akong tuod sa kinatatayuan nang dumila ito sa ibabang labi at kumindat sa akin.

“Sarap,” nang-aasar na sambit nito at humakbang palapit sa akin.

Noon lang ako natauhan at walang lingon-likod na nanakbo ako patungong hagdanan. Ayaw ko ngang gumamit ng elevator, baka mahabol pa ako ng kumag. Dinig na dinig ko pa ang nang-aasar na tawa nito habang binabaybay ko ang hagdan pababa sa floor ng unit ko.

Hindi ako huminto sa pagtakbo hanggang sa narating ko na ang pinto ng unit ko. Habol hininga akong napahawak sa seradura niyon at napabaling pa ang tingin sa dinaanan ko. Umaasang sana hindi s’ya sumunod.

Nang makalma ko na ang paghinga ay natatawang napasuklay na lamang ako ng buhok gamit ang mga daliri at pinihit na pabukas ang pinto ng unit.

Subalit natigilan ako nang hindi ko iyon mapihit pabukas. Noon ko lang naalala na nasa dala kong sling bag iyong susi nitong unit ko at naiwan ko iyon sa kwarto ni Lando.

“Shit!” bulalas ko na lamang sa napagtanto at parang gusto ko na lang magpapadyak dahil imposible na bumalik pa ako sa bahay ng lalaking ’yon.

.

Ngunit heto ako ngayon, nakatayo sa tapat ng pinto ng unit ni Lando. Nananalangin na sana wala nang tupak ang lalaki.

Tatlong beses pa akong huminga ng malalim at binuga iyon bago inangat ang kamay upang kumatok. Sinulid na lang ang distansya ng nakakuyom kong kamay sa pinto nang bigla iyong bumukas. Napaatras akong bigla at napatitig sa lalaking abala sa kausap nito sa cellphone na natigilan din kalaunan nang makita ako.

Naglahong bigla ang kunot sa noo nito at ngumisi sa akin bago nagpaalam sa kausap saka sinilid sa bulsa ng pantalon nito ang cellphone. Sumandal pa ito sa hamba ng pintuan saka ako pinagmasdan.

“’Yung bag ko,” diretso kong sambit at lalagpasan na sana s’ya upang pumasok sa unit nito subalit mabilis na humarang ang braso nito sa daanan ko.

“Akala ko ayaw mo nang makita ako sa paraan ng pagtakbo mo kanina e,” mababaw pa itong tumawa matapos sabihin iyon.

“Kung pwede nga lang, ’di ba? Kaso wala akong choice, naiwan ko ’yung gamit ko rito. Kaya pwebe ba, tumabi ka,” nagmamaldita kong tugon para pagtakpan ang kabang lumulukob sa dibdib ko.

“Bahay mo?” nangungutya ang tinig nito habang nakataas ang isang kilay na nakatingin sa akin.

Pumikit ako at kinalma ang umuusbong na inis sa sistema ko. Nang dumilat ay peke ang ngiting binigay ko rito.

“Hindi. Pero karapatan ko namang makuha iyong gamit ko, ’di ba?” nagtitimpi kong untag habang nakangiti pa rin.

“Hmm, I don’t think so.”

Nauubusan ng pasensyang muli akong huminga ng malalim, nang maibuga iyon ay yumuko ako at sumilid sa ilalim ng braso nito saka patakbong tinungo ang kwarto n’ya. Mabilis kong sinarado at ni-lock ang pinto ng kwarto bago pa man iyon maabot ni Lando.

“Lagot ka talaga sa ’kin ’pag binuksan mo ’tong pinto, ’neng!” rinig kong sigaw ni Lando mula sa kabilang bahagi ng pinto ng silid n’ya.

Kabadong napatawa na lamang akong napaupo sa dulo ng higaan n’ya at napatitig sa pinto.

Pa’no na ’ko makakalabas nito ngayon?

12.07.25 | 20.18

four: four

Four: Four

My Neighbor’s Uncle

Four: Two’s continuation…

“Lando—burghhh…”

“T*ng-ina!” dinig kong bulalas nito matapos ko s’yang masukahan.

Nangingiti akong pinunasan ng likod ng palad ang labi at nagpatuloy na sa paglakad. May kung anong pumipintig sa sentido ko ngunit inalintana ko iyon at diretso lang na lumakad. Pero hindi ko rin sigurado kung diretso pa nga ba ang lakad ko, hahaha…

“Maverie, teka lang!”

Kunot ang noo nitong sambit habang naghahabol sa akin sa paglakad.

“Ano?” naiirita kong tanong dito kahit hindi ko rin naman alam kung bakit ako sa kan’ya naiirita.

Maging ito ay iritado na rin ang mukha habang papalapit sa ’kin. Wala sa sariling napangisi tuloy ako sa itsura nito at hinarap ang direksyon n’ya.

“Ang kyut mo ’pag naiinis, hahaha…” sabay tawa ko ng malakas pero agad rin akong natigilan nang muntik na akong mabuwal sa kinatatayuan ko.

Lumilindol ba?

Napapasapo ng ulo na inayos ko na lamang ang pagkakatayo at buti na lang at nahawakan na ako nito dahil pakiramdam ko ay hindi ko na kayang makatayo sa sariling mga paa.

T*ng-inang alak ’yan, nalasing ’ata ako e. Kalaunan ay natatawa na lang ako sa napagtanto.

“Baliw na ’to,” dinig kong sambit nito habang pa-bridal style akong kinarga, at agad namang kumapit ako sa leeg nito.

“Gwapo mo, hahaha…” sinundot-sundot ko pa ang pisngi nito at napapakagat-labing tinitigan s’ya.

Ang gwapo talaga, shit!

Saglit lang ako nitong sinulyapan bago ito tumigil at binaba na ako mula sa pagkakabuhat ngunit hindi nito binitiwan ang braso ko. Napapasapo na lamang ako sa pumipintig na sentido habang binubuksan nito ang sasakyan. Napahawak na ako ng tuluyan sa bubong ng sasakyan dahil sobra na akong nahihilo.

“Halika na,” anito at nakaalalay sa may ulo ko na giniya ako paupo sa passenger’s seat.

Agad kong naisandal ang ulo sa headrest ng upuan saka pumikit at hinayaan na s’yang ilagay ang seatbelt sa akin. Nang maayos na nito ang pagkakalagay ng seatbealt sa ’kin ay nagmulat ako at agad na hinawakan ang braso nito.

Nagtataka naman nito akong tinignan ngunit namumungay ang mga matang nginitian ko naman ito.

“Thank you at pasensya na rin kung nasukahan kita,” hindi ko alam kung malinaw pa ang pagkakasabi ko niyon sa kan’ya bago muling napapikit ng mga mata.

“Matulog ka na muna, gigisingin na lang kita ’pag nakauwi na tayo.”

“Hmm…” iyon na lamang ang naging tugon ko sa sinabi n’ya dahil ginugupo na ng pagod ang katawan at mga mata ko.

.

“Mav? Nandito na tayo, gising ka na muna. ’Neng.”

“Ano ba, Lando?!” naiinis kong sambulat dito nang maalimpungatan ako mula sa pagtapik-tapik nito sa pisngi ko.

Tumigil naman na ito nang imulat ko na ang mga mata. Saglit nitong tinitigan ang mukha ko dahilan para magsalubong ang mga kilay ko. Hindi ko ito malinaw na naaaninag dahil madilim sa loob ng sasakyan, idagdag pa ang kalasingan ko.

“Bigay mo sa ’kin ’yong susi ng unit mo, ihahatid na kita,” anito na mas ikinasalubong ng kilay ko dahil hindi ko s’ya gaanong maintindihan.

Nakakabingi ba ang alak?

“Huh? Linawin mo nga,” medyo naiinis ko nang sambit at mariing napapikit na lamang nang biglang gumuhit ang kirot sa ulo ko.

Hindi na talaga ako titikim ng alak, t*ng-inang ’yan.

Narinig ko na lamang itong lumabas ng sasakyan, mayamaya pa ay naramdaman ko na lang ang pagbuhat nito ulit sa akin. Nakapikit pa rin ang mga matang napakapit na lamang ako rito. Nang mailabas na ako nito sa kotse ay sinarado na nito ang pinto sa passenger’s seat at nagsimula nang maglakad.

Naisiksik ko na lamang ang mukha sa leeg nito habang buhat-buhat n’ya. Hindi nga kalaunan ay naramdaman ko na lamang ang marahang pagbaba nito sa akin sa malambot na bagay. Noon lang ako namumungay ang mga matang nagmulat at napalibot ng tingin sa pinagdalhan nito sa akin. Hindi na rin gaanong sumisidhi ang sakit sa ulo ko dahil sa alak pero may kirot pa rin.

“Dito na kita dinala sa unit ko, hindi ko makita ’yong susi sa bag mo e,” dinig kong pagsasalita nito subalit hindi ko naman malinaw na narinig.

“Ano ’yon?” baling ko rito at pumikit-pikit pa  dahil hindi ko s’ya malinaw na nakikita.

“Nasa unit kita ngayon, dito na kita dinala kasi ’di ko makita ’yong susi ng bahay mo.”

Hindi na ako muling nagtanong dahil ilang salita lang ang naintindihan ko sa sinabi n’ya. Napapahinga ng malalim na ipinikit ko na lang ulit ang mga mata nang maramdaman ko ang pagtapik sa may binti ko.

“Drink this, bago ka matulog,” anito at aninag ko ang baso ng tubig na hawak nito.

Inalalayan naman ako nitong bumangon maging sa pag-inom ng tubig bago nito iyon pinatong sa may bedside table. Bumalik na ako sa pagkakahiga at inayos naman nito ang pagkakakumot sa akin. Pagkagapos ay sinundan ko na lamang ang malabo n’yang pigura sa paningin ko hanggang sa makalabas ito ng silid.

Napapangiting ipinikit ko na ang mga mata subalit agad ring napamulat nang marinig ang muling pagbukas ng pinto. Rinig ko pa ang pagpindot nito sa switch ng ilaw para i-turn off iyon.

“Lando?” nagtataka kong tawag dito hanggang sa maupo ito sa may gilid ng kama.

“Anong ginagawa mo?”

“Matutulog, syempre.”

“Huh? ’Kala ko sa labas ka matutulog?” kunot na ang noo kong tanong dito.

Dinig ko itong umismid bago pumailalim sa kumot na gamit ko at patagilid na tumabi ng higa sa ’kin.

“This is my bed, ’neng, hence dito rin ako matutulog,” animo itong nakangiti habang sinasabi iyon.

Napatanga na lamang ako dahil akala ko talaga sa labas ito matutulog at ipapaubaya muna ang higaan n’ya sa akin. Since I’m a woman and he’s a man and we don’t have any romantic relationship to sleep in one bed. Unless…

“May balak ka sa ’kin, ’no?” nakatitig sa madilim na kisame kong tanong dito bago s’ya binalingan kahit wala akong makita.

“Hahaha… Feeling mo naman, hindi nga ako tinitigasan sa ’yo e,” tawang-tawa nitong wika dahilan para matahimik ako, lalo at kumirot bigla ang sentido ko sa malakas n’yang pagtawa.

Akala mo naman kasi ang layo ko sa kan’ya kung makatawa naman.

“’Neng?”

“Ano? ’Di ka pa ba matutulog?!” naiinis ko nang tanong dahil mas sumasakit na ang ulo ko.

“Pahawak nga ng dede?”

Bigla ko tuloy itong nasapak ng wala sa oras dahil sa tanong n’yang iyon. Hindi ko alam kung anong natamaan ko pero baka dibdib n’ya lang kasi matigas ’yong naramdaman ko.

“Aray ko naman! Hahawak lang e,” tila natutuwa pang anito na ikinatalikod ko na lamang ng pagkakahiga mula sa kan’ya.

“Tumigil ka na, Lando. Hindi ka na nakakatuwa.” Nakapikit na ang mga matang saway ko rito.

Naramdaman ko naman ang paggalaw nito hanggang sa may pumulupot na braso sa tyan ko. Ramdam ko rin ang paglapat ng dibdib nito sa likuran ko dahilan para mahigit ko ang paghinga.

“I miss you, Mav.”

Saglit akong hindi nakaimik sa sinabi nito. Parang mas lalo lang ’ata kumirot ang ulo ko sa sinabi n’ya e.

“Na-miss din kita, Jorlan.”

At hindi ko rin alam kung bakit ako tumugon ng ganun.

Ramdam ko naman ang paghinga nito sa may ulohan ko bago mas niyakap sa ’kin ang braso n’ya. Hindi ko sigurado kung bakit, dahil gusto ko ang pakiramdam ng yakap n’ya sa ’kin. Na para bang kahit yakap lang n’ya sapat na para maramdaman kong safe ako sa kan’ya.

“Let’s sleep, ’neng.”

Napapangiting hinayaan ko na ngang lamunin ako ng tulog matapos n’yang sabihin iyon.

12.13.25 | 21.43

four: five

Four: Five

My Neighbor’s Uncle

“Ano, wala ka talagang balak lumabas d’yan?” pang-uuyam nito dahilan para tumalim ang tingin ko sa nakasaradong pinto.

Imbes na intindihin ang kumag ay hinanap ko na lang ang bag ko na naiwan ko rito kanina. Nang makita iyon sa lapag sa gilid ng kama ay malawak akong napangiti at nilapitan iyon.

Ngunit agad ring naglaho ang pagkakangiti ko nang hindi ko makita sa loob niyon ang susi ng unit ko. Shit naman! S’an ba napunta ’yon?

“Maverie…” pa-sing-song nitong tawag sa pangalan ko.

Nababaliw na ang isang ’yon. Ano naman kayang balak n’yang gawin sa ’kin ’pag lumabas ako rito sa kwarto n’ya?

Papaluin n’ya ba ako sa pwet?

Mahina na lamang akong napatawa sa naisip. At dahil taksil ang sarili kong isipan, may idinugtong pa iyon sa naunang naisip.

Saka n’ya hihimasin at hahalikan para mawala ang hapdi ng pagpalo n’ya.

Ipinilig ko ang ulo upang iwaksi ang kataksilan na iyon ng utak ko. Inabala ko na lamang muli ang sarili sa paghahanap ng susi ng unit ko. Baka nahulog lang sa kung saan dito sa kwarto ni Lando. Subalit magsasampong minuto na akong naghahanap ay wala pa rin akong nakita. Hindi ko na rin naririnig na kumatok o magsalita si Lando sa labas ng silid na ipinagpasalamat ko kahit papano.

Baka nainip na kakahintay at naisipang umalis na lang muna?

Nilapitan ko ang pintuan at nilapat ang tenga sa pinto upang pakinggan ang nangyayari sa labas. Nangunot ang noo ko at mas inilapat pa ang sarili sa pinto. Wala naman akong naririnig na kahit mahinang tunog ng kahit ano.

Napangiti ako at nang akma nang ia-unlock ang pinto ay bigla akong natigilan. Naalala kong iba nga pala ang karakas ni Lando. Baka sinasadya n’ya lang na huwag mag-ingay sa labas para isipin kong umalis s’ya. But I know better than to believe that.

Umatras ako mula sa pinto at hahayaan ko na lamang s’yang isipin na naiisip ko nang umalis s’ya. Ngumisi ako at nameywang habang nakatingin sa pintuan sabay taas ng middle finger para sa kan’ya kahit hindi n’ya ’yon nakikita.

Inilibot ko na lamang ang tingin sa kwarto ni Lando at inusisa ito. In fairness, malinis ang kumag. Ang simple lang din ng interior nitong kwarto n’ya, maging ang kulay ay s’yang-s’ya. Natigilan ang mga mata ko sa kama.

Naaalala ko nang nagtabi kami ng higa kagabi, maging iyong mga pagbibiro nito sa akin. Napapaikot na lang ang mata ko dahil doon, ngunit hindi ko rin maiwasang mapakagat-labi nang maalala na sinabi nitong na-miss n’ya ako at tumugon din ako pabalik.

Kung hindi kaya ako lasing kagabi, ano kayang mangyayari?

“…kung hindi ka lang lasing baka nakantot na kita kagabi e.”

Napalunok ako nang maalala ang sinabi nito kanina. Ipinilig kong muli ang ulo dahil doon.

Pero… p’ano kaya s’ya kumantot?

T*ng-inang ’yan, kung ano-ano na lang naiisip ko sa pagkakakulong sa kwartong ’to.

Pinilit ko nang iwaksi sa isipan ang naiisip at lumakad patungong mini drawer sa may tabi ng higaan n’ya. Sinubukan kong buksan ang pinakaunang drawer at hindi naman ako nabigo dahil hindi iyon naka-lock.

Tinignan ko lang kung ano ang laman niyon ngunit hindi ko hinawakan. Puro papel at ballpen lang naman ang nand’on na hindi naman interesante para sa ’kin kaya sinarado ko na ulit saka binuksan ang pangalawang drawer. Napataas na lamang ang isa kong kilay at umismid sa nakita.

Condoms. At ang dami, lagpas bente siguro ’to. Nakakailang rounds kaya s’ya sa isang labanan lang at ang dami n’yang stock na condom?

Napalunok na lamang ako at sinarado ang drawer na iyon. Nakakaramdam na rin kasi ako ng init sa mga pumapasok sa isipan ko, lalo na’t hindi pa ako nakakapagbihis ng suot mula pa kagabi. Kumusta naman ang panty ko?

Hindi ko na binuksan iyong pinakadulong drawer at baka kung ano pa ang makita ko roon. Tinungo ko naman ang cabinet ni Lando na mas malaki pa sa cabinet ko sa kwarto.

Halatang gawa rin ito sa matibay na kahoy at ilang dangkal na lang ang taas bago umabot sa kisame ng kwarto. S’ya na matangkad.

Hinatak ko ang pinto niyon pabukas at siniyasat ng tingin ang loob. Ba’t parang mas magaling pa s’yang mag-arrange ng mga damit at maging sa pagtupi? Organized at malinis e. ’Yong sa ’kin kasi, basta natupi at nailagay ko lang sa lagayan, okay na.

Natatawa na lang ako sa sarili dahil sa hindi ko maiwasang ikompara sa akin ang mga nakikita ko sa kan’ya. Nang maburyo na sa pagtingin-tingin sa mga gamit ni Lando ay humilata na lamang ako sa kama n’ya.

Hanggang ngayon ay wala pa rin akong naririnig na ingay mula sa labas ng kwarto. Hindi ko alam kung ano na ang ginagawa ng lalaki sa labas.

Gusto ko nang umuwi sa unit ko. Nanlalagkit na rin ang pakiramdam ko at gusto ko nang maligo.

Dahil sa naisip ay bigla akong napabangon, napasapo pa ako sa ulo dahil parang naalog iyon at may dumaang kirot. Nawala lang din naman agad kaya tumayo na ako at binalikan ang kabinet ni Lando.

Ngingisi-ngisi akong namili ng ipangbibihis at iniwan ko na muna iyon sa kama bago nagmamadaling pumasok sa isang pinto na nand’on, ang banyo.

Nandito na lang din naman ako, lulubos-lubusin ko na. Baka matagalan pa bago ako makapasok ulit sa unit ko, at least nakaligo na ko habang naghihintay.

Hinubad ko na lahat ng suot ko at tumayo na sa tapat ng dutsa bago iyon binuksan. Pakanta-kanta pa ako habang naliligo hanggang sa makatapos.

Nang matapos at makapagpunas na ng katawan ay noon lang ako nakahinga ng maluwag. Ang sarap lang sa feeling na makaligo at makapaglinis na ng katawan.

Nang maipulupot ko na ang twalya sa katawan ay malawak ang pagkakangiti kong lumabas na ng banyo. Subalit mabilis lang din iyong nabura sa labi ko nang bumungad sa paningin ko ang taong nakaupo sa dulo ng higaan.

“Nag-abala ka pang maligo, ’neng. Maliligo ka rin naman ulit,” nakangisi nitong wika dahilan para mapaatras ako pabalik sa banyo.

Shit! P’ano ba s’ya nakapasok?

Mukhang nabasa nito ang tumatakbo sa utak ko kaya ipinakita nito sa ’kin ang kumpol n’ya ng ilang susi.

“Hindi tulad mo, I always have spare keys with me for any door in this unit,” anito saka tumayo at nagsimulang humakbang palapit sa akin.

Huli na nang akma na akong papasok sa banyo ay nahawakan na nito ang palapulsuhan ko. Mas nagrigudon tuloy ang dibdib ko sa kaba. Ikinangisi nitong lalo ang kabang nababanaag sa mukha ko saka ako hinapit palapit sa kan’ya.

“Lando, please…” iyon na lamang ang umalpas mula sa bibig ko habang nakakulong na sa bisig n’ya.

“Para saan ba ’yang please na ’yan, Mav? Gusto mo na ba agad?” may himig panunuyang sambit nito na mas lalo kong ikinanlumo.

“Gusto ko lang naman kasing kunin ’yong gamit ko e, pakawalan mo na ’ko, please?” pangungusap ko pa rito ngunit mas ikinulong lang ako nito sa bisig n’ya. Ramdam ko rin ang isang palad nitong humahaplos-haplos sa likod ko dahilan para pangilabutan ako sa ginagawa n’ya.

“Mamaya na, may gusto pa akong gawin e,” sabay padaosdos ng palad nito sa lantad kong braso. Sumasagi rin ang daliri nito sa pagkakabuhol ko ng tuwalya. Muli tuloy akong napalunok.

May kung anong ningning sa mga mata nito na hindi ko mawari. Hindi ko alam kung sadyang namamangha lang ito sa nangyayari o may nais pa s’yang ipahiwatig sa paraan ng pagtingin nito.

Nang bahagyang bumaba ang mukha nito sa mukha ko ay mariin na lamang akong napapikit at naipinid ang mga labi.

Ngunit kung ano man ang nasa isipan ko ng mga oras na iyon para mapapikit ay hindi nangyari. He did not kiss me. May kaunting disappointment subalit nang magmulat ako sa nagpipigil ng tawa na si Lando ay napataas na lamang ang isa kong kilay rito.

Nakadikit pa rin ang katawan ko rito subalit naaalibadbaran na ako sa pangti-trip nito. Hanggang sa hindi na nga nito napigilan ang tumawa.

Tawang-tawa, besh? Kita-kita ko na nga ngala-ngala habang tumatawa e. And take note, hawak-hawak pa ako nito at may mga nararamdaman akong nagtatalsikan n’yang laway sa mukha ko. Kadiri, ’di ba?

At nang hindi pa nga ito tumigil ay naiirita ko na itong tinulak palayo sa ’kin. Subalit mali ako ng naging desisyon. Dahil kasabay ng paglayo nito mula sa akin ay ang pagkakahubad naman sa akin ng tuwalyang nakapulupot sa katawan ko. Humawak kasi ang kumag sa tuwalya nang itulak ko kaya sumama iyon sa kan’ya.

Agad na tumakip ang mga kamay at braso ko sa maseselan na parte ng katawan ko habang nanlalaki ang mga matang nakatingin sa kan’ya. Ito naman ay napaupo lang sa kama at nang mahubad ang tuwalya sa katawan ko ay antimano rin ang dahan-dahang pagbaba-taas ng mga mata nito sa nakahubo ko nang katawan. At agad nito iyong sinundan ng makahulugang tingin sa mga mata ko bago ngumisi.

“Handang-handa ka na, ah?”

12.16.25 | 21.01