Loving Aleah Griffin

This is a work of fiction. The characters, places, events are fictious. Any similarities to a person living or dead, actual events and historical fact is purely coincidental.

Prologue

I just stared at her while thinking about what I would do next.

“Are you jealous?” I look at my Daddy. “Admit it, you like her.”

Ever since I felt weird every time I was with her, I haven’t been able to date anyone else because I know I feel differently about her. That with her I only get how to be mad thoughts and feelings I do not understand.

I’m going to win her heart, I’m going to make her mine. only mine.

Chapter 1

“Ano bang ginagawa mo, Ate?” tanong sa akin ng kapatid kong si Haider. Napalingon naman ako sa kanya sa kay pintuan ng kwarto ko. “Para kay Aleah ba ’yan?” tanong niya ulit.

“Inaayos ko lang naman kung anong pinapagawa niya, bakit?” mahinahon na sabi ko. Namamana na ako kay Mommy na minsan mainit ang ulo at ayokong paulit-ulit akong tinatanong.

“Ano nga ’yan?” naramdaman ko na ang paglapit niya sa akin. “Ayan ba ’yung books mo na binili niya kasi binebenta mo?”

“Oo” mabilis kong sagot. Sobrang dami ko ng libro sa bahay ko at dahil gusto rin naman magbasa ni Aleah hinayaan mo siyang bilhin lahat ng libro ko na gusto niya.

Okay na rin naman ’yun para may pera ako. Kadalasan kasi kahat ng pera ko nauubos kaka-order ko sa shopee at lazada kaya dapat lang na ibenta ko lahat ng libro ko.

Gipit ako kailangan ko ng pera.

“Halika na, Ate baka malate tayo.” humawak sa akin ang kapatid ko. Hindi naman halatang kahit lalaki siya at panay pa rin ang dikit niya sa akin. Sabay kaming bumaba at naabutan namin sina Mommy at ang mga Tita ko na nag-uusap sa sala.

Naroon din sina Tito David at Tita Agustina pero hindi ko nakita ang anak nila. Saan naman kayo ’yun nagpunta?

“Good morning po.” bati namingr dalawa ni Haider. Kaagad naman silang tumigil at binati kami pabalik ganon din ang mga Tita namin humalik pa nga sila bago nila kami pinapaalis.

“Tito, Tita saan po si Aleah?” hindi ko maiwasang tanong sa kanila. Napatingin naman sa akin ang mga magulang ko kadalasan kasi ay hinihintay ako ni Aleah at sabay kaming tatlo na papasok sa school pero ngayon ay wala siya.

“Ay si Aleah ba, Hailey? Nasa kabilang bahay nilalaro si Velverosa” Nakangiting sambit ni Tita Agustina sa akin.

“Nagpaiwan at doon mo na lang siya puntahan dahil hindi niya maiwanan si Velverosa” sagot naman ni Tita Valerie talagang paborito ni Aleah ang anak niya hindi na nga siya halos roon lumalayo.

“Sige po, aalis na po kami.”

“Mag-iingat anak”

“Ate, hindi ka ba mabubuhay nang hindi mo kasama si Ate Aleah?” napatingin naman ako sa kapatid ko. “Nagtatanong lang ako, ’wag ka’ng galit pwede ba?”

Hindi ko naman maiwasang hindi siya irapan habang papapunta kami sa kabilang bahay. ’Yun ay bahay nina Lolo Reynaldo tangina hindi lang talaga mapaghiwalat ang mga magulang at mga tita ko kaya nagsasama na sa iisnag bahay kahit may mga anak na.

Ang kasama naman namin sa bahay ay sina Tito Cris at si Tita Zyrabelle kasama ang dalawa nilang baby. Si Tito Joshua kasi ay sa bahay rin namin natutulog at take not hanggang ngayon wala pa rin siyang girlfriend.

Nasabi noon ni Mommy na talagang kinareer niya ang pagiging single marami na raw nangyari noon sa lovelife nila nong kabataan nila pero tanging si Tito Joshua lang ako walang girflfriend.

Baka biyfriend gusto niya

Anyway, may gusto ko talaga ang anak nina Tita Cristal at Tita Olivia sina Tita Abby at Tita Maxl kasi ay magkakaroon palang ng baby. Bilib nga ako sa kanila dahil ilang taon ang relasyon nila bago nila napagdsisyon na magpakasal talagang mahigit sa anim na taon kinilala ang isa’t-isa.

“Oh nandyan na pala kayo.” bunungad sa amin si Aleah na buhat si Velverosa nilalaro niya ito habang may hawak na laruan. “Halika dito, Haider hinahanap ka niya.” tawag niya sa kapatid ko.

Lumapit naman ang kapatid ko sa kanya at kunuha si Velverosa sa kanya.

“Hailey, nasaan ang mga libro ko?” masaya’ng lumapit siya sa akin. Ayan na naman ’yung ngiti niya minsan ’di ko alam kung nang-aasar siya o masaya lang talaga kapag libro ang usapan.

Mataray na binati ko sa kanya ’yung mga libro na dala ko pasalamat siya nakatali ’yun lahat.

“Eto naman ang aga-aga nagsusungit ka.” sabi niya at sinumulang galawin ang mga libro ko.

“Salamat pala dito, ang ganda ng mga books mo” nakangting sambit niya. Ako naman nakatingin lang sa kanya hindi ko masyadong pinapansin ’yung nararamdaman ko tuwing nakikita ko siya’ng nakangiti.

Ayoko na rin isipin, anak siya ng tito at tia ko kahit pa sabihin nating ampon siya ni Tito David sa ibang bansa. Kailangan matigil kung ano mang kahibangan ang nangyayari at naiisip ko.

Umupo ako sa sofa na katabi niya.

“Kuya.” masayang sambit ni Velverosa kay Haider ngumiti naman ang kapatid ko at hinalikan ito. “Ang gwapo mo kuya”

“Ang ganda mo, baby” tumayo ako para lumapit sa kanila. Namiss ko rin halikan ’to’ng si Velverosa.

“Ate!” sigaw niya nang makita ako hindi ko naman maiwasang hindi mapangiti. Ang cute niya talaga “I miss you ate!”

“Miss u too, baby” kumapit siya sa akin nang mahigpit nang kinuha ko siya kay Haider. “Lumalaki ka na talaga” binababy ko siya kaya sayang-saya naman siya sa ginagawa ko. “Good girl ka ha? lumalaki ka na”

“Opo!” sumiksik siya sa leeg ko “Ate ang ganda mo may boyfriend ka na ba?” nawindag naman ako sa tanong niya.

Narinig ko ang tawa ni Haider.

“Ang sungit kasi niyan walang boyfriend ’yan” dagdag nito. “Diba, Ate?”

“Manahimik ka nga” bara ko sa kanya.

“May boyfriend ka na?” halos mapatalon ako nang sumulpot si Aleah sa likod ko, tinitignan ako habang nagtatanong ang mga mata. “Sino?”

“Sino ba kasing may sabing may boyfriend ako?!” sigaw ko. Wala naman akong boyfriend makikilala na naman nila ’yun

“Wala? Weh?” Oh bakit ayaw niya’ng maniwala. “Totoo ba?”

“Ano ba? Ayoko’ng paulit-ulit ako’ng tinatanong!” nakita kong pinagtawanan lang niya ako.

Mabuti nga maayos siyang matgalog, halos mamatay ako kakaturo sa kanya magtagalog noong bata pa kami. Para ako’ng maiiyak kapag ’di niya masabi ’yung salita’ng tagalog.

“Why are you always shouting me, Hailey?” hinawakan niya ang buhok ko. “Stop frowning” Ayan na naman ang english niya, hindi ko naman maideny na mas maganda talaga ang dating nita kapag nag-eenglish siya.

Hay naku, dami na niyang pakana. Ganyan ba kapag pinanganak sa ibang bansa.

“Puntahan ko kaya dito, Ate mamaya” humalik sa akin ang kapatid ko dahil magkaiba kami ng grade at kwarto. “Goodluck!”

“Halika na, Hailey” hinatak ako ni Aleah papasok ng classroom. Inaabangan kami ng kaibigan naming si Vanessa.

“Ang tagal n’yo, nakita ko kanina crush ko!” bungad niya agad sa amin. Umupo si Aleah sa tabi niya at ako naman ay sa tabi ni Aleah. “Napakagwapo niya talaga!”

Kinikilig siya habang ako naman ay natatawa sobrang nababaliw talaga siya sa crush niya, gwapo naman talaga si Diego sabay mo pang sobrang talino at varsity player ng volleyball.

“Talaga? Binati ka ba?” nang-aasar na tanong ni Aleah kaya nawala ang ngiti ni Vanessa.

“Alam mo ang epal mo naman eh!” hinampas siya nito kaya nakihampas ako.

“Napakasama mong kaibigan!” sigaw ko sa kanya. “Hindi ka niyan mahal, Vanessa” sulsol ko.

“Aray naman bakit ba kayo nananakit?” inayos ni Aleah ang buhok niya kaya napatigil ako napatingin sa kanya.

Wala akong maipipintas sa kanya, ang ganda naman niya talaga sobra walang walang siya sa kagandahan ko.

Totoong may lahi pala talaga ang mga totoong magulang niya.

Napaiwas ang tingin ko nang may naramdaman akong may sumipa sa paa ko.

Tinaasan ko ng tingin si Vanessa dahil siya lang naman may gagawa no’n sa akin. Pero nainis yata ako at halos iiwalay na ’yung kaluluwa ko kasi binibigyan niya ako ng nakakaloko’ng ngiti.

Inirapan ko siya kasi ang hilig niya magbigay ng kakaibang tingin kahit wala naman talaga ’yung nakita niya, hindi ba pwede’ng nagagandahan ako kay Aleah?

Habang nagkaklase ay hindi talaga nawawala sa paningin ko ang nakakaasar na tingin ni Vanessa sa akin. Ang kulit naman niya sabi’ng nagagandahan lang ako kay Aleah kanina habang nag-aayos siya.

“Ano ba?” I mouthed to her, ang kulit niya talaga. Magsama nga sila ni Aleah pareho’ng mapang-asar sa buhay ko. Malay ko ba’ng natigilan ako kanina habang pinaoanood si Aleah.

Napailing na lang ako, iba na talaga ’to’ng narararamdaman ko. Dahil ba ’to sa pagshiship sa amin ni Tito Joshua? Bakit ako lang ang natuluyan bakit si Aleah hindi?

Wow straight talaga siya at ako rin naman dzuh.

“Tigilan mo nga ako!” sigaw ko kay Aleah dahil kanina pa niya hinawakan ang buhok ko. Hindi ko na nagugustuhan pinaggagawa niya sa akin! Para ako’ng nababaliw na hindi ko alam. “Ano ba?!!”

“Galit ka na naman” natatawa’ng sabi ni Vanessa pero ’yung tingin niya ay ayoko na naman. Nakakainis lalo kaya sinamaan ko siya ng tingin. “Oh ano? Bak–”

“Pwede ba tigilan n’yo ko!” Tinulak ko si Aleah. “Isa ka pa ba bakit mo ba ’to ginagawa!???” Nanlalaki ang mga mata niya sa akin.

“Huh? Why are you always angry to me?” malumanay ang pananalita niya sa akin. “Stop being mad na, i’m sorry…”

Hinawakan niya ang kamay ko kaya naramdaman kong halos ilang kuryente ang dumaloy sa akin.

Aleah, ano ba? ’Wag mo ko’ng pahirapan baka masampal kita.

Chapter 2

“Come to me…” hindi ko alam kung ilang beses ko’ng naririnig ang malambing na tawag niya sa akin. Malambing ba talaga ’yun o ako lang nag-iiba ang pandinig?

Nakakabwisit naman kasi, please pinipigilan ko na sana ’wag na ko pahirapan pa.

Kasi ayoko ng ganito kapag talaga ako natuluyan si Tito Joshua ang magdidiwang nang bongga.

“Why? What do you want?” masungit ko’ng tanong. Ayoko’ng lumapit sa kanya at tigilan niya ako.

“I want hug, please?”

What? Fuck you, ano’ng hug?

“At bakit? marami’ng unan dyan pwede mo’ng yakapin.” Alam ko namang bata palang kami ay close na close na talaga siya sa akin natatandaan ko pa na halos ayaw niya’ng mahiwalay sa akin kasi bestfriend niya raw ako.

BFF na raw kami hanggang mamatay. Ah talaga? BFF lang edi okay kung ayun ang gusto niya.

“Bakit ayaw mo na ko yakapin ngayon?” nakabawi’ng tanong naman niya. Tinaasan ko siya ng kilay pero hindi naman siya nagpatinag. Hindi naman ako mananalo sa kanya minsan.

“Bakit ba kasi gusto mo ko yakapin?” naiinis na ko sa kanya at na puso ko na kanina pa tumitibok. Hindi na ko makahinga what if mamatay na lang ako bigla sa harap niya?

Hindi siya nagsalita, nagsimula akong kabahan lalo nang lumapit siya sa akin nasa dulo ako ng kama at siya naman ay nasa gitna.

“B-Bakit ang lapit mo?” kinakabahan na talaga ako ayoko’ng ipakita sa kanya kasi aasarin na naman ako. “L-Lumayo k-ka nga!” hinampas ko siya ng unan pero hindi pa siya lumalayo.

Bakit ko ba kasi ’to naging bestfriend? Nakakagago naman siya maging bestfriend napakasakit kapag may kasama siya’ng iba.

“Hmm” Tumaas lahat ng balahibo ko nang dahan-dahan niya’ng ipinulupot ang kamay niya sa beywang ko.

Mommy, Daddy kayo na bahala sa akin talaga bibigay na naman yata ako…

Bumaon ang mukha niya sa leeg ko na siya’ng nagbigay sa akin ng kakaiba’ng pakiramdam na naman.

I’m embarrassed because I know she could hear the beating of my chest, I’m not really so maybe I signed it to drive her crazy.

What !? No way! Over my dead body I will not let me fall for her! Hindi talaga dahil alam ko’ng magkaibigan lang kami’ng dalawa. At isa pa straight siya.

And just in case I admit to myself and to him how I feel I know right away what his answer to me is. That won’t change because I’m just his friend. I shouldn’t go beyond what we just should.

She hugged me tightly so I hugged her in no time, zhe gave me a strange hug but I didn’t want to depend on her any longer. I don’t want to depend on myself.

“I miss this, you don’t hug me anymore when we meet.” she said softly. Ayan na naman ’yung english niya bakit kasi ang sarap pakinggan ng english niya.

Para’ng ayoko’ng hindi siya marinig lalo na kung english ’yun ang sarap kasi’ng pakinggan lalo na kung tungkol sa akin lahat ng sinasabi niya.

Hindi ako nagsalita sa mga sinabi niya. Hindi ko alam kung anong isasagot at kung sumagot man ako baka hindi ko lang magustuhan ang masasagot ko sa kanya.

“Are you mad at me?” she said softly

Oh please sana nabingi na lang ako

“Bakit ba?”

“I missed you, why are you always distancing yourself to me?”

Napalunok ako kaagad totoo naman talaga’ng iniiwasan ko siya dahil nakakabaliw lahat ng nararamdaman ko, lahat ng pinaparamdam niya! Best friend pero bakit para’ng may iba na? o assumera lang talaga ako?

Please kailanhan ko ng sign ngayon na.

“Hailey,” lumayo siya sa aking leeg at hinarap ako. Humarap siya at ako…hindi ko maiwasang hindi tignan ang malaberde niya’ng mga mata.

It’s so exhausting that she looks at me all the time, let alone the addictive color of her eyes.

Her jaw moved so I looked at her lips. Sobra’ng pula no’n at kahit sino ay hindi pwede na hindi iyon mahahalikan.

“I’m not okay for what you doing, Hailey tell me what are you thinking and what is my fault?”

Fuck shit naman nanghihina na talaga ako.

Nasaan na ba sina Tita Agustina at hindi pa nila kinukuha rito ang anak nila!? Gusto rin ba nila ako’ng pahirapan!? Ayoko na talaga nauubusan na ko ng hininga dahil sa lapit niya.

“Please, tell me aayusin ko kung ano’ng nagawa ko’ng mali.”

Lord kayo na po ang bahala sa akin alam ko namang mahal n’yo ko

My heart was even more troubled by the words she left out. Why was she so careful about what she said? Don’t tell me she’s really doing this to make me fall for her!?

“Lumayo ka nga sa akin, panay dikit ka,” sinubukan ko’ng gawing nakakairita ang boses ko kasi nanginginig talaga labi ko.

“Your lips are shaking, Hailey what’s wrong?” she asked then looking at my lips.

No stop looking at my lips bitch please!?

“Umuwi ka na nga! Nang-aasar ka na naman” tinulak ko siya at napalayo na sa akin nang tuluyan.

“Why are you mad? Answer my questions, Hailey” Maawtoridad niya’ng sambit sa akin. Nakatingin sa mga mata ko at talaga’ng hinuhuli niya ako para masagot lahat ng tanong niya.

Kapag ba sinagot ko mga tanong niya magiging maligaya siya? yayaman ba siya? mahuti sana kung sasaluhin niya ako— fuck shit urg! Ayoko na talaga.

“Tell me, what’s wrong? I did something wrong to you?” hinawakan niya ang mga kamay ko at tumingin lalo sa mga mata ko. “Tell me”

“Nothing,” iyon na lang ang nasabi ko at umiwas sa tingin niya dahil nakakalunod talaga lahat sa kanya. Baka kung ano’ng magawa ko sa kanya sa inis at pagwawala sa sistema ko.

“Umuwi ka na” mahina ko’ng sabi at nginitian siya. “May mga iniisip lang talaga ako…”

“Are you sure?” tanong niya binigyan niya ako ng maoanuring tingin. “Are you not mad at me?”

“Please don’t be mad at me, i can’t”

Dilat ako hanggang umaga dahil sa huli’ng sambit ni Aleah bago siya umalis kagabi. Hindi ko nga alam kung talaga ba’ng inaasar at pinaglalaruan niya lang ako sa lahat ng ginagawa niya.

“Bakit parang puyat ka anak? ano’ng ginawa mo ba kagabi?” Tanong ni Daddy Vlad at tumingin naman sa akin sina Mommy at Haider. “Schoolworks ba?”

“No, Daddy hindi lang po talaga ako nakatulog kagabi.” magalang na sagot ko.

“Bakit naman? late ba umuwi si Aleah kagabi?” tanong naman ni Mommy agad ako’ng natahimik dahil pangalan na naman niya ang naririnig ko.

“Maaga naman po siya umuwi hindi lang po talaga ako makatulog kagabi.”

Hindi ki pinansin si Haider na nakakapangchismis ang tingin na binibigay sa akin. Ayoko sa kanya for sure pareho sila ni Vanessa ng inisip.

Nakakainis talaga mga tao ngayon.

“Sinabi pala ni Aleah, Ate hindi siya makakasab–”

“At bakit?”

Nangmarealized ko ang sagot ko ay napakagat ako sa aking labi. Napanganga naman si Daddy at si Mommy ay natahimik habang si Haider ay tumatawa sa akin.

Dahil kay Aleah hindi ko nagugustuhan tabas ng dila ko. I’m not really happy with what happens to me every day because of that woman! She is just my Aunt’s child but why was she given to me like this?!

“Wala, hayaan mo siya ayoko siya’ng makasama ngayon.” bahala na nga ang mga kasama kung ano’ng iisipin nila. Wala na ko pakielam kaso sumosobra na talaga si Aleah kahit wala naman siya’ng ginagawa sa akin.

“Magkaaway ba kayo?” tanong ni Mommy. “Ano’ng ginawa sa’yo?”

“Inaasar ako, Mommy pareho sila ni Vanessa naiinis ako sa kanila’ng dalawa”

“Yun lang ba? o may iba pa?”.

What the? Talaga’ng nanay ko nga siya at sa kanya talaga ako magmamana.

“Oo, Mommy” sagot ko na lang.

Ayoko na pansinin sina Daddy at Haider na inaasar ako ng tingin baka masira lang talaga ang araw ko.

“Ano ba kasi’ng problema mo, Ate?” wala’ng tigil kakatanong si Haider habang naglalakad kami sa campus.

“Ah alam ko na, ’di ka talaga matutuwa kasi hindi mo kasabay si A–”

“Please shut up!” pinanlakihan ko siya ng mata pero siya ay tinawanan lang ako. “Isa ka pa! Nakakainis kayo’ng lahat”

“Si Aleah ’yun diba?” natahimik naman ako at nakataas ang kilay na nilingon ko ang tinuturo niya.

Mas nasira ang araw ko dahil sa nakita ko. At sino naman ’to’ng kasama niya’ng babae? eto ba dahil bakit ’di siya sumabay sa amin? sa akin?

“Kawawa naman ’yung bag mo, Ate napipiga na” si Haider pero ’di ko siya pinansin.

Nakita ko kung paano hinalikan no’ng babae ang pisngi niya at nakuha pa’ng kumapit sa batok niya.

What? Bitch please kung putulin ko kaya  braso mo?!

Lalo’ng nag-iinit ang ulo ko sa nakikita ko punyeta napaka-init ng panahon sumasabay pa sila’ng dalawa.

“Hailey! Hoy ano’ng tinitign–” hindi ko pinansin si Vanessa dahil nakatingin pa rin sa dalawa’ng magkayakap. “Ay si Yohan ’yung kayakap niya.”

Nilingon ko naman siya. “At sino naman ’yan?” napakita ko na natawa siya sa reaksyon ko.

Wala’ng nakakatawa nabubwisit ako lalo sa pinaggagawa nila.

“Ka-team niya ’yan sa badminton, sis eto naman galit a–”

“Kung ayaw mo’ng sampalin kita manahimik ka, sis” putol ko sa kanya.

“Selos ka ba sis/ate?”

What the fuck

Nilingon ko sila’ng dalawa ng kapatid ko.

“Pinagsasabi n’yo’ng dalawa!?” lalo ako’ng nayamot sa mga naririnig ko.

“Aleah, sama ka sa party later?” tanong no’ng Yohan sa kanya.

“Oo naman, Yohan”

“Ano ate–”

“Huwag n’yo ko hintaying manakit” natahimik sila’ng dalawa at bumalik sa tintihnan ko.

Ang lapit ko lang pero niya ako mapansin? bakit siya ’to’ng hindi papansin pero napapansin ko pa rin? Ano ba’ng problema ng isa’ng ’to?

“See you later, Aleah btw i missed you”

Chapter 3

“Pinagsasabi mo, Haider?” pabalang na tanong ko sa kapatid ko na kanina pa ako nginingitian dahil may isa pa kami’ng kasama sa table.

Oo isa lang naman, isa’ng dagdag sa init ng ulo ko ang kasama namin sa table ngayon.

“Rivah, kainin mo ’to’ng cupcake na ginawa ko.” Si Yohan at pinakita ang cupcake niya kay Aleah.

And what ano’ng Rivah!? Bakit niya tinatawag sa second name si Aleah?

Aleah Rivah Korhonen Griffin

Pangalan pala’ng halata’ng lapitan na ng kung sino-sino’ng magpapainit ng ulo ko.

Naaalibadbaran ako sa nakikita ko. Bakit tuwa’ng-tuwa pa ’to’ng si Aleah sa kanya? Don’t tell me gusto niya ’yan!?

Bakit ako hindi? Ganyan na ba siya kamapang-asar sa akin para hindi niya magustuhan?

Wait, what the fuck ano’ng sinasabi ko?!

At eto namang si Aleah parang ngayon lang nakakain ng cupcake samantalang marami’ng cupcake sa bakeshop nila! Ano ba’ng problema ng isa’ng ’to?

Kung ingungod ko kaya ang mukha niya sa cupcake

“Kumain ka nga, ano ba’ng pinagsasabi mo dyan?” si Haider na naman ang napuna ko dahil kanina pa talaga siya nang-aasar at nang-gagago sa akin.

Nakita ko kung paano naagaw ng boses ko ang atensyon ni Aleah.

Oh really huh?

“Ah, Yohan, si Hailey pala best friend ko.” Nakangiti’ng pakilala sa akin ni Aleah kay Yohan.

“Aguy best friend” mabilis na siniko ko ang kapatid ko at si Vanessa.

“Oh hi! I’m Yohan Alexandra Rivans”

Rivans and Rivah huh?

“Hailey Rivero”

Nakakaiyak talaga bakit puro kami nagsisimula sa R ang apelyido. Napatingin naman ako kay Aleah na parang kung ano ang nakikita ko sa mga mata niya.

Humahanga ba siya kasi maganda ’yung pangalan at apelyido ko?

Maganda naman talaga pangalan ko lalo na ako, maganda talaga ko.

“Ang ganda ng pangalan at apelyido mo, Hailey” nakangiti’ng sabi ni Yohan napansin ko naman agad na mas maganda pa talaga siya nakangiti.

Nagumiti ako at tumingin kay Aleah at siya naman ang inirapan ko. Pakielam niya ba una sa lahat umaga palang badtrip na ko dahil sa kanya.

Nawala ang ngiti niya sa ginawa ko’ng pag-irap sa kanya. Deserve niya kanina pa ko naiinis sa kanila ni Yohan. Tinatraydor ako ng utak ko pero kailangan ko pa rin siya’ng kampihan kasi utak ko nga siya.

“Saan ka pupunta?” Mas napairap ako sa tanong ni Aleah dahil tumayo ako.

“Hailey?” napalingon ako sa tumawag sa akin. Lumawak ang ngiti ko nang makita ko si Ck napakagwapo niya talaga kaya marami’ng nagkakandarapa sa isa’ng ’to.

“Ck!!” sigaw ko at lumapit saka yumakap sa kanya. Ang bango niya talaga! Hindi nakakasawa’ng amuyin. “Omg, I missed you!”

“I missed you too, kamusta ka na?” naramdaman ko ang pagyakap niya sa akin. “Hinahanap kita sa bahay n’yo may pasok pala kayo ngayon.”

Humiwalay ako ng yakap sa kanya at tinignan siya. “Oo may pasok kami ngayon, bukas wala!” nakangiti pa rin ako sa kanya. “Namiss ka nga rin ni Mommy, Ck punta ka mamaya sa bahay.”

“Oo nga eh, pinapapunta ako ni Tita Maya” hinaplos naman niya agad ang buhok ko. “Gumaganda ka lalo, Hailey”

Hindi ko naman mapigilang hindi mangiti lalo.

“Ehem”

“Ate, pakilala mo naman.” narinig ko ang kapatid ko. Kaya nilingon ko silang apat sa amin pa tapaga sila nakatingin.

Hindi ko pinansin si Aleah na halos mabali na ang leeg kakatingin sa kasama ko. Don’t tell me type niya si Ck!? Lahat na lang.

Urgh! Kairita talaga siya.

“Guys, si Ck pala, Ck mga kaibigan ko” Pakilala ko sa kanya. “Si Yohan, Aleah, Vanessa at eto pala si Haider kapatid ko.”

“Hi, bro! Laki mo na ah” tumayo si Haider at nakipagkamay kay Ck.

“Hello…” pagkatapos nila ay umupo na sa tabi ko si Ck pinaalis ko muna si Vanessa at tumabi naman siya kina Aleah.

Pansin ko nga eh hindi na sila nag-uusap ni Yohan si Yohan ay tahimik na kumakain habang si Aleah ay napapansin ko’ng patingin-tingin sa amin.

“Kamusta buhay n’yo sa Vigan? Parang namiss ko pumunta dun.” magsimula ko siya’ng tanungin halos ilang taon na rin kami mula noong naghiwalay dahil mas gusto ng mga magulang niya na sa Vigan muna siya.

“Oo, maganda pa rin naman ’yung Vigan at ayos lang kami roon nag-enjoy nga ako ro’n eh.” nakangiti’ng sagot niya. “Namimiss ka na ni Mommy, kapag nakita raw kita yayain kita sa bahay magbabake siya ng paborito mo’ng black forest cake.”

“Diba may tinda naman kami’ng black forest cake bakit ’di na lang ’yun kainin mo?” may umepal sa usapan namin ni Ck.

Nakita ko namang tumawa si Vanessa at ang kapatid ko. Si Yohan ay nginitian lang ako.

“Pinagsasabi mo?” mataray ko’ng tanong sa kanya “Masarap din ang bake ni Tita Helen”

“Mas masarap bake ni Mommy Agustina” hindi ko maiwasang makunot ang noo, ano ba’ng problema niya?

“Favorite ko ’yung kay Tita Helen masarap.” Nakita ko’ng natigilan siya sa tono ng pananalita ko.

“Puntahan mo ’ko sa bahay bukas, punta tayo!” dagdag ko kay Ck.

“Talaga? Sige sasabihin ko kay Mommy ’yan! Matutuwa ’yun”

“Miss ko na rin si Tita” binigyan ko siya ng kinakain ko na oreo cake. “Tikman mo, Ck masarap”

“Hilig mo talaga sa matamis.” nakangiti’ng kumain siya ng binigay ko. “Masarap ah”

“Try mo rin kasi kumain ng mga cake” sabi ko. “May bakeshop Tita ko, dalaw tayo roon bukas”

“Oo nga pala, ’di ko nasabi sa’yo na noong nakaraan pa ko rito.”

“Eh?” Hindi ko makapaniwalang tanong. “Nag-iba pala ako ng number kaya siguro wala ako’ng matanggap na messages mo.” dagdag ko pa.

Pagkatapos naming magkwentuhan at sumama si Cl pahatid sa classroom namin. Gusto niya kasi makita ang classroom na sobrang layo sa kanya dahil nasa kabilang building pa iyon.

“Laki naman dito.” sumilip siya sa classroom namin. “Pero mas malaki pa rin dun sa kabila, nilalamig na ko lakas ng aircon.”

“Sabay ka sa amin pag-uwi?” tanong ko.

“Okay lang ba? Dala mo ba ’yung kotse mo? Kung hindi sa akin na lang kayo sumabay.” mahinahon na sabi niya. Dito lo talaga siya mas lalo’ng hinahangaan eh sa pagiging kalmado at pagiging mahinahon niya’ng makipag-usap. Ideal boy ng lahat.

“Ako na lang sasabay—”

“Bawal, sabi ni Tito Vlad sa akin ka raw sumabay” nilingon ko naman si Aleah dahil umepal na naman siya.

“Bawal pala, sa susunod na lang, Hailey kapag nakita na ko ng papa mo.” hinawakan ni Ck ang buhok ko at hinaplos iyon. “Sige na babalik na ko sa room ko, goodluck!”

Hindi ko nakalimutan siya’ng halikan sa pisngi bago ko hinayaang umalis.

Umalis na rin ang kapatid ko na hindi matanggal ang pagkakangiti sa labi niya. Kanina ko pa sila napapansin hindi na talaga ako natutuwa.

“Sino ba ’yun?” salubing sa akin ni Aleah pagkaupo.

“Hindi mo ba narinig? Si Ck” bingi ba siya? Saka ano ba’ng pakielam ng isa’ng ’to? mas mabuti na nga ’to para ’di ko siya napapansin.

Ayoko na talaga’ng maramdaman ang mga ’di ko dapat maramdaman.

“Kaano-ano mo ’yun? Grabe kayo magyakapan may something ba sa inyo?” Tumitig ako sa kanya dahil nakatingin pa rin aiya sa akin. Ano’ng ibig naman niya’ng sabihin.

Si Vanessa ay nakikinig habang hindi rin matanggal ang pang-aasar na ngiti niya. Tumataas pa ang dalawa niya’ng kilay sa akin.

“Dati, meron” Ako naman ang ngumiti nang mawala ang ngiti ni Vanessa sa labi niya.

Oh ano ka ngayon

Natahimik si Aleah at muli’ng tumitig na naman sa akin.

“Weh? totoo?” hindi makapaniwalang tanong ni Vaness. “And then? ano’ng nangyari?”

“Wala naman, nagkaroong sa amin ng something pero ’di naman namin ’yun masyado’ng pinapansin kasi mga bata pa kami no’n” nangiti ako bigla nang naalala ko lahat ng mga moments namin nong bata at hanggang sa umalis siya para sa Ilocos mag-aral.

“Paano kung matuloy ngayon’yung meron sa inyo—”

“Hindi ’yan papayagan ni Tita” napatingin kami pareho kay Aleah. “Hindi pa ’yan pwede mag-boyfriend.”

Nagtitigna kami’ng dalawa, hindi ko alam kung ano’ng sinasabi niya at bakit ba ganito siya? Ang seseryoso ng tingin at sinasabi.

“Huh? Malaki na ’yan si Hailey pwede na ’yan magkaboyfriend.” Talaga’ng nang-aasar at nananadya si Vanessa sa aming dalawa.

Bakit ba ’to sulsol minsan at napakamapang-asar?

Napatingin sa kanya si Aleah.

“Oo nga naman malaki na ko kaya pwede na” gatol ko kaya mas lalo’ng binigyan ako ni Aleah ng hindi maganda’ng tingin.

“Hindi nga pwe—”

“Alam mo sis, ’wag ka’ng desisyon” putol ko sa kanya. “Mabait naman si Ck ayaw mo ba sa ka—”

“Ayoko”

“At bakit?” inis na tanong ko. “He’s my ideal ma—”

“Hindi ka naman niya ideal girl, kaya okay lang ’yan ’wag na sa kanya.”

Magsasalita pa sana ako kaso tumawa na si Vanessa kaya napatingin kami’ng dalawa sa kanya.

“Ano ba’ng nakakatawa, Van?” hunawak si Aleah sa kanya habang tumatawa pa rin siya.

“I can’t na talaga natatawa na lang ako” pinunasan na niya ang mata niya dahil naiiyak ma siya kakatawa.

“Alam n’yo bakit hindi na lang kayo’ng dalawa?”

“Huh?”

“Pinagsasabi mo, sis?”

Mas lalo siya’ng natawa sa reaskyon namin. Pinaghahampas niya ang table sa sobra’ng kakatawa.

“Omyghad” tawa niya. “Ang manhid naman” tingin niya kay Aleah.

“Ano ba’ng sinasabi mo, Vanessa nababaliw ka na ba?” tanong nito sa kanya.

“Kayo ’yung baliw eh lalo ka na ang manhid mo naman, sis” tinuturo niya si Aleah habang tumatawa. “A-Ayoko na nga ang sakit na ng tyan ko”

Sinamaan ko siya agad ng tingin ng bumaling siya sa akin. Alam ko kung ano’ng sinasabi niya.

Kaasar naman ang isa’ng ’to

“Tama na nga ’yan pareho kayo’ng baliw” sabi ko at umayos ng upo. “Ano ba? Hindi ka ba titigil?!” bulyaw ko kay Vanessa.

“Chill” tumawa pa siya. “Galit agad titigil na nga”

Buong klase ay hindi ko tapaga maiwasang hindi na naman isipin mga tingin at pinagsasabi ni Aleah kanina.

Siguro sa iba wala lang ’yun pero sa akin dahil may kakaiba ako’ng nararamdaman.

“Gusto ko ba’ng sumama sa party later?” napatingin ako kay Aleah nang tanungin niya ako.

“Bakit ako pupunta hindi naman ako player” sagot ko.

“Wait, Hailey” nagitla na naman ako dahil naramdaman ko ang hawak niya.

Why are you so mad at me? What did I do to you? “ She calmly asked me. She was there again in the tone of her speech, didn’t she know that I was weakening in her voice?

Tama nga si Vanessa, ang manhid niya.

“L-Lumayo ka nga sa akin!” ang lapit na naman niya kasi, nagsisimula na namang magwala ang puso ko sa ginagawa niya. “Alam mo, kung aasarin mo lang ako lumayo ka!”

“What are you talking about? I’m not teasing you, Hailey…” sinalo niya ang dalawa’ng kamay ko na hinahampas niya.

Natahimik ako dahil hindi ko mabawi ang mga kamay ko para hampasin na naman siya.

“Telle me, what’s wrong?” she asked, she look at my eyes again. Sobra’ng nakakalunod talaga ang mga mata niya. “Tell me everything please?”

“Naiinis ako sa’yo” nakasimangot na sabi ko.

“Why?”

Why!? Fuck you!

“Why? Tell me why?” dagdag niya.

“K-Kasi lagi mo ko’ng inaasar!” mukha naman siya’ng hindi na kumbinsi sa sagot ko. Wala ako’ng maidahilan sa kanya.

Naiinis ako sa kanya sa iba’ng bagay at hindi niya ’yun alam.

“Nagseselos ka ba kay Yohan?”

What the fuck? At ano? ako magseselos kay Yohan!??

“Huwag ka’ng magselos sa kanya ikaw pa rin best friend ko”

Chapter 4

Naiinis ako’ng pumasok ng bahay pagtapos ako’ng ihatid ni Ck hindi na siya pumasok dito dahil may importante siya’ng lakad. Bukas ko na lang siya ulit yayayain.

“Oh bakit nakasimangot ang maganda ko’ng anak?” bumungad sa amin si Daddy at Mommy na nasa sala at nanonood ng TV. “Inasar mo na naman ba ’yang ate mo, Haider?”

“No, Daddy ha nagse–” mabilis ko siya’ng siniko. “A-Ano, Daddy inasar na naman ni Aleah”

I saw how Mommy’s gaze fell on me, my Brother’s reasoning really didn’t seem to work.

“Nagtext sa akin si Aleah pinaalam na isasama ka raw niya sa party–”

“Ang kapal ng mukha,” mabilis ako’ng umakyat at iniwan sila’ng nakanganga dahil sa sagot ko. Totoo naman ang kapal ng mukha niya’ng yayain at ipaalam ako eh ayaw ko nga’ng sumama sa kanya.

I angrily closed the door of my room. I really feel like I’m going to cry because I’m so annoyed.

Why do I ever feel like that? It’s wrong because I don’t like all my female friends, why Aleah, why my Tita’s daughter!? Lintik na pag-ibig ’yan ako pa balak pahirapan sabi’ng ayoko nga.

Kung ano-ano bulong at mura na ang ginawa ko sa sobrang inis. Mamaya au susundin na ko ni Aleah pero wala pa rin ako’ng balak dahil kanina pa niya ako iniirita. Ayoko’ng makasama siya! at mas lalo’ng ayoko na siya’ng maramdaman.

Pwede ba’ng umalis na rin ako kagaya ng ginawa ni Ck? balik na lang ako kapag wala na ko’ng nararamdaman sa babae’ng ’yun.

Hindi naman ako ’yung tipo ng tao na palaging nagdedeny sa feelings ko, sa feelings ko hindi ako magdedeny pero kung sa iba’ng tao kaya ko.

Annoyed I took off my uniform and also annoyed I changed my clothes. Gusto ko’ng saksakin ang anak ni Tita Agustina para wala na ako’ng maging problema.

“Anak?”

“Ah fuckshit!” hiyaw ko dahil sa sobra’ng gulat. Napatingin ako kay Mommy na nasa pintuan halata’ng hindi rin nagustuhan ang sinigaw ko.

“M-Mommy, a-ano po?” kinakabahan ko’ng tanong. Ang lutong ng mura ko baka mamaya makatanggap ako ng malutong na sampal sa kanya ayoko naman no’n.

Pumasok siya at sinara ang pintuan. “Hanggang ngayon nakasimangot ka pa rin? Ano ba’ng ginawa sa’yo ni Aleah at galit na galit ka?” tanong niya at sumandal sa pintuan.

Wala na tanggal na angas ko basta si Aleah ang usapan nawawala talaga ang katapangan ko lalo na Mommy ko pa ang nagtatanong tungkol sa kanya.

Ang tagal ng tingin sa akin ni Mommy hindi ko siya matignan kasi baka hindi ko na naman magustuhan tabas ng dila ko.

“Inaasar ako, Mommy” sagot ko sa kanya. “Araw-araw kaya nababadtrip ako”

Hindi nagsalita si Mommy kaya maa.lalo ako’ng kinakabhan. Hindi pwede’ng mahalata niya ako kasi mas mawawala ang kaangasan ko kagaya niya. Kailamgan ko ng mahaban’ng pasensya.

“Gusto mo ba siya?”

Nabingi ako sa kabog ng dibdib ko hindi sa katahimikan na bumalot sa pagitan naming dalawa.

Gusto ko na lang mamatay sa harapan ni Mommy kasi wala ako’ng maisasagot sa lahat ng tanong niya. Kasi nahuli na niya ako talaga’ng nanay ko nga siya.

“A-Ano, b-bakit ko naman magugustuhan eh anak ’y-yun–” naputol ang sasabihin ko kasi sumabat siya.

“Nauutal ka, Anak” lumawak ang ngiti ni Mommy kung natutuwa siya ako hindi. Nabubiwisit ako kasi nababaliw na talaga ako. “Hindi mo kadugo si Aleah kaya pwed—”

“No, Mommy ayoko…” mahina’ng sagot ko. “Ayoko…ang tagal naming magkaibigan tapos ganito lang…” sinubukan ko’ng tumingin sa iba dahil nahihiya na rin ako kay Mommy.

“A-At magkaibigan lang naman kami” tinapangan ko sa salita’ng kaibigan dahil totoo naman. ’Yun lang ang turing niya sa akin at hindi na lalagpas.

“So do you really like her?” she asked again kaya mas napapikit ako. “Kahit sa akin huwag mo ideny,”

“Nagseselos ka? Pinutol mo ang sasabihin ng kapatid—”

“What!? Ano’ng nagseselos hindi ako nagseselos, Mommy!” ilang beses ako’ng umiling sa kanya. “Wala, ayoko na maramdaman–”

Bakit ba ang hilig naming magputulan ng sasasabihin? Kaya hindi kami magkakaintindihan.

“You can’t stopped, Anak nandyan na…hindi mo na mapigilan.”

Muli’ng katahimikan ang bumalot sa aming dalawa. Nilalamong na ko ng sama ng loob kasi bakit pa ko sumagot.

Si Aleah talaga may kasalanan nito lahat, siya talaga ang dapat nasa posisyon ko!

“Hailey! Hailey!” halos mapatalon kami’ng dalawa ni Mommy nang makarinig kami ng sunod-sunod na katok sa pintuan ng kwarto. “Si Aleah ’to! Nakabihis ka na ba? Tara na”

“Ano!? Ayoko’ng sumama sa’yo!” Umiling ako kay Mommy pero hindi siya sumunod sa akin. Binuksan niya ang pintuan at bumungad sa amin si Hailey.

Ayan na naman, ayan na naman siya ayoko na nga’ng tumingin sa kaya dahil mas nahihirapan lang ako.

“Ay hello po, Tita” nagmano siya sa Mommy ko. “Gusto ko po’ng isama ang anak n’yo, pwede po ba? Iuuwi ko rin po”

Ang haba ng sinabi niya, nakakainis lalo ’wag niya ako’ng kunin sa mga salita niya!

“Oo naman, iuwi mo ang anak ko”

Napairap ako. “Anak, magbihis ka na,”

“Sorry amoy alak po ako, bumalik lang ako dito para sunduin ang anak n’yo” mahina’ng sabi ni Aleah sa nanay ko.

Sana ’wag gumaya ng nanay ko sa akin na napapaibig ni Aleah sa mga salita niya.

“Maiwam ko na kayo” nanlaki ang mga mata ko dahil talaga’ng iniwan ako ni Mommy, bago siya umalis ay binigyan niya ako ng ako ng tingin na ayoko makita. “Maghanda ka na, anak”

The room became quiet again as Aleah and I were the only ones left. I wasn’t looking at him but I knew he was looking at me.

She was far away but I couldn’t calm down right away. Especially since she looks really drunk and  her eyes are almost rolling. Eto na naman ako nahihirapan.

“Lasing ka na huwag na tayo’ng tumuloy…” mahina ko’ng saad saka lumapit sa side table ko. “Umuwi ka na rin” dagdag ko pa.

I didn’t hear a word from her so I stopped talking. I know she heard it all, I don’t have to repeat it.

“Are you mad at me?” I close my eyes to her question. I’m not angry, I just don’t know what’s happening to me because she’s there again or because I’m suppressing what I’m feeling?

“No, I’m not mad at you” I replied. “Take a rest”

“Are you really sure? Aren’t you angry?” I heard she was really drunk. “Hailey”

Please, stop

Ayoko’ng magdusa ngayong gabi.

“Umuwi ka na at–” naputol ang sasabihin ko. I gasped as I felt her arms curl around my waist as my heart pounded.

“Hailey…” she buried her face in my neck.

Tangina

I’m really weakening in our situation again. Bakit naman kasi ako iniwan ng magaling ko’ng ina.

“A-Ano’ng ginagawa mo, umuwi k-ka—”

“Ang bango mo…”

Fuck

Parang nag-init yata ang buo’ng kwarto nang halikan niya ang leeg ko.

Chapter 5

I don’t know how I would feel at the times her lips touched my neck. Her lips are very weak and her breath hits my skin.

“I miss you …” she said softly but enough for me to hear that. “I…want to…be with…you…” putol-putol ang salita niya kita ko na halos magsasarado na ang mga mata niya sa sobrang pagkalasing. “tonight…”

Isa’ng malalim na hininga ang pinakawalan ko. I had a hard time breathing because she was so close to me. I can’t catch my breath because I might not have time to faint suddenly.

“Lasing ka lang…umuwi ka na” tinapangan ko ang boses ko. Oo lasing lang siya at naninibago ako dahil ganito pala siya malasing. Sobra’ng nakakabaliw.

No…baby, I’m not drunk “I bit my lip at the tone of her words. Naramdaman ko na lang kumalas siya sa akin ng yakap at dahan-dahan niya ako’ng pinaharap sa kanya.

No please, hindi ako marupok at mas lalo’ng hindi ako bibigay

I didn’t look at her even though she was already looking at me. I don’t want to because I know I will betray myself when that happens.

Her arms wrapped around my waist again. Nakakabaliw naman sana mamatay na lang ako.

“Are you mad at me?” ilang beses ba niya’ng tatanong sa akin ’yan? Sinabi ko naman na hindi ako galit at hindi ako galit sa kanya.

Oh hindi ba talaga?

“No, I’m not mad at you” dahan-dahan ako’ng nag-angat sa kanya ng tingin. Wala naman siguro’ng mawawala kung titingin ako sa kanya.

Kaso talaga’ng trinaydor ko ang sarili ko dahil pagtingin ko sa kanya mas lalo ako nanghina dahil sa mga tingin na binibigay niya.

My chest is pounding harder, Her looks are like saying don’t shout, I’ll let her do what she wants and I’ll let her drown in my eyes.

“You’re so beautiful, Hailey …” I let out a sigh at what she said. Alam na alam niya talaga kung paano ako gagawing mahina sa paningin niya. “Sobra’ng ganda mo…I am so overwhelmed by the beauty you show me from you”

Nanginginig ang mga labi ko habang nakatitig at nakikinig sa kanya.

Fuck naman ’wag na niya ako’ng pahirapan kasi ’di ko na talaga kinakaya.

Muli’ng katahimikan ang bumalot sa aming dalawa. Hindi ako nagsasalita dahil wala naman talaga ako’ng masabi at kapag nandyan na siya hindi na ko makapagsalita.

“Hailey…” she called.

“W-Why?” my weak answer.

“Can I kiss you?”

What the fuck

Lalayo na sana ako sa kanya kaso mas hinapit niya ako papalapit sa kanya. Shit naman ramdam na ramdam ko ang katawan namin sa isa’t-isa.

“A-Ano ba? Lasing ka na talaga.” patuloy ko’ng nilayo ang katawan ko sa kanya pero mas lalo niya ako’ng hinahapit.

Lalo’ng umiinit ’yungpakiramdam ko. Baka mamaya bigla na lang niya ako’ng gawan ng masama!

Ayoko dapat pakasalan niya muna ako

“Ano ba, Aleah!?” sigaw ko sa kanya pero siya at tinitignan lang ako.

Her smiles are crazy but I want her to let me go because I feel sorry for myself before I was weak because of her.

She’s so look hot when she licked her lips while looking into my eyes.

Holyshit! Mommyyyy!

“Let me…kiss you…”

“W-What!? N-No way!” mas lalo ako’ng nagwala pero dahil mas malakas siya ay hindi ako makawala. “Bitawan mo ko–Ay!” napahiyaw ako nang buhatin niya ako.

I still struggle even though she made me. I’m not really happy anymore.

I was just surprised when she lowered me to my table. And she was positioned between my thighs.

“Hailey…” she called to me seductively. “So beautiful…let me feel your lips ..”

Her hands were on my side and she was standing there.

“No! B-Bitawan–”

What I was about to say was cut short because her lips quickly stuck on mine. My eyes widened at what she did.

I was completely deafened by the pounding of my chest. Napahawak ako sa kwelyo niya dahil mas diniin niya ang halik sa akin.

Here we go again

Mas malala pa ’to sa mga pinaggagawa niya.

“Hmm…”

Fuck

Her lips began to move causing me to feel more creepy.

“Hmm …” I got even crazier when she put her tongue in my mouth. There was emphasis and I kept kissing.

“Ahhh….” I couldn’t stop moaning at her kisses. “Uhh…” I slowly wrapped my arm around her.

I felt her smile after I did that.

“Ahhh…I can’t breathe…” I whispered but she kissed me even more as if he was very eager on my lips. “Haa … A-Aleah…”

I felt hee hands caressing my back.

Aleah, that’s bad you know…

Napaarko ang katawan ko nang ipasok niya ang mga kamay niya sa likod ko.

“Ahhh…” I close my eyes at the heat I feel. I was hot when her hand caressed my skin. “Hmm….shit…ahhh” I covered my mouth as her kiss fell on my neck.

“I didn’t know you were delicious,” my whole body became hotter at what she said.

“S-Shut up…” dagdag ko mula sa pagitan ng ungol ko. “D-Damn…”

“I’m not drunk, Hailey…”

Kung hindi man siya lasing hindi ko na talaga alam kung ano’ng mangyayari sa aming dalawa pagkatapos nito.

May mag-bestfriend ba’ng nag-mamake out?

“I can’t stop kissing you…” I felt thousands of more electricity as her tongue caressed my skin.

Fuck shit

“Ahh…” I growled louder as she sucked on my neck “Fuck…ahhh, Aleah!” I tightened my grip on her clothe.

I can hear every sound of her kissing and sucking on me, damn I never thought that Tita’s  daughter was so drunk.Na ganito pala ’to malasing nahuhubaran ako.

“A-Ahhh …” I felt my clothes deviate, she was already undressing me. “A-Aleah…” I could hear her breath as well.

“Hailey …” I looked at her, did she come down and kiss my chest while closing her eyes.“You are beautiful…I can’t stop admiring you.”

“L-Let’s stop…” baka pati short at panty ko mahubad na kapag ’di ko pa siya mapigilan.

Please, is there nothing missing here?

“Okay, one more sucked…”

What!?

“Ahhh!” Heer face returned to my neck andfelt her suck my skin again. “S-Shi — Ahhh….hmm…”

Habol amg hininga na nagawa ko, lumayo siya sa akin at tinitignan ako habang papikit-pikit ang mga mata.

Ang ganda niya pa rin…

“Hailey, ang ganda mo sobra…” ngumiti na naman siya. Mas lalo ako’ng nababaliw tuwing nakikita ko siya’ng nakangiti. “I’m not drunk…I love it…I love kissing you.”

“You’re mine.”

“Hmm…” Daing ko nang tumama ang sikat ng araw sa mukha ko. Sobra ako’ng napagod kagabi pakiramdam ko hindi ko pa rin mahabol ang hininga ko.

Wait what!?

Napabangon ako sa higaan ko nang maalala ko lahat ng nangyari kagabi, naalala ko si Aleah na lasing at talaga’ng muntik na niya’ng kunin ang virginity ko!

Nakita ko siya sa tabi ko na unti-unti’ng dumidilat ang mga mata habang ang isa niya’ng kamay ay nakapatong sa baywang ko.

“Hmm…” napalunok ako sa narinig ko’ng ungol niya. “Hailey?”

“A-Ano?” Napagtanto ko’ng wala akong damit at tanging bra lang ang suot ko at natatakpan ng kumot. “B-Bumangon na tayo”

Dahan-dahan siya’ng bumangon. She fixed her hair so I looked away, she really likes to fix her hair every time she is in front of me.

“Are you okay?” she asked calmly and looked at me. “Oh…” he seemed to remember what would happen to the two of us. “I’m not really drunk…”

“Y-Yeah…hindi ka lasing” napahigpit ang hawak ko sa kumot ko. Umaga’ng-umaga papatayin ako ng puso ko sobra’ng lakas ng kabog.

“Hailey.” tawag niya sa akin.

“A-Ano?”

Bakit ba ko nauutal? Siya naman ’to’ng nanghalik sa amin pero bakit ako pa ag nahihiya?!

“I don’t know why I kissed you and marked you last night…I already understanding how I feel about you. “

I swallowed hard. Is this the end of me?

Eto na ba?

May pumipigil talaga sa akin kung ano’ng nararamdaman ko. Oo hindi siya tunay na anak nila Tita pero kasi. Shit naman

Kapag nagkataon masasayangan ako sa friendship namin. And I know more where the relationship will lead when it’s blurred. At kahit hindi maging malabo hahantong pa rin sa hiwalayan.

“M-Mali ’to…” nasabi ko na lang. Hindi ko talaga alam kung saan ako natatakot.

“Ano’ng mali rito, Hailey?” mabilis niya’ng sagot.

“Mali ’to, eto” humarap na ko sa kanya. Sa akin mali ’to mali’ng-mali kahit pa sabihin ni Mommy o ni Aleah na wala. Para sa akin meron. “Mali ’to’ng namamagitan sa atin.”

““What? What’s wrong? Hailey we’re not blood relatives, so what’s wrong are you saying —”

“And why are you affected? Do you like me?” putol ko. Hindi ko na naman nagugustuhan tabas ng dila ko.

Nakipagtitigan siya sa akin. As in titig na titig siya at kulang na lang ay matutunaw na naman ako sa paraan ng tingin niya.

Her jaw moved. “Haiely, ’gaya ng sinabi ko sa’yo inaalam ko pa—”

“Huwag mo na alamin, hindi tayo pwede” mabilis akong tumayo wala na ako’ng pakielam kung makita niya pa ako’ng nakabra.

“Hai–”

“No, let’s stop please! Ikaw na rin ang nagsabi magkaibigan lang tay—”

“Alam ko’ng hindi lang kaibigan tingin ko sa’yo.” tumayo na rin siya. “Hailey, what’s wrong with thi—”

“Aleah, anak––”

We both looked at the door, I saw our parents.Both of our eyes are getting bigger, especially me because I just only wearing a bra.

“S-Shi—” hindi pa ko nakakagalaw nang lumapit sa akin si Aleah at tinakpan ng kumot ng katawan ko.

Hindi ako makapagsalita at mas lalo’ng hindi makapagsalit ang mga magulang namin. Si Daddy ay napatakip sa bibig niya habang umiiling na hindi ko maintindihan kung masaya ba siya o hindi.

Tahaimika. ang bumalot sa aming halata. Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa sa nangyayari sa amin.

“Mom, Dad…” Titig na titg si Tito David sa anak niya. “Ahm…”

Sure ako na nakita nila kung ano’ng meron sa balat ko, minarkahan lang naman ako ni Aleah at sapat na ’yun para mag-isip ng kung ano-ano ang mga magulang namin.

“Anak, don’t worry hindi ako ga–” mabilis na siniko ni Daddy si Tito David. “Aw…’yan naman gusto mo di—”

“Mag-ayos kayo, sa baba tayo mag-uusap” mas hindi ko nagustuhan ang tono ng pananalita ni Mommy.

Iniwan nila kami’ng dalawa ni Aleah.

Napailing na lang ako at lumayo kay Aleah. Fuck

Hindi ko alam kung saan ako natatakot. At mas lalo’ng ’di ko alam kung bakit hindi ako natutuwa.

“Haile—”

“Let’s stop this, hindi ko gusto ang nangyayari sa atin.” mabilis ako’ng pumasok sa banyo at iniwanan siya’ng mag-isa.

Chapter 6

Nabibingi ako sa katahimikan habang kumakain kami ng agahan. Hindi ako sanay na tahimik at mas lalo’ng hindi ako sanay na puro tunog lang ng pinggan ang naririnig ko.

Ilang beses ko pa’ng nakikita’ng nagkakatitigan sina Daddy, Tito David at Haider. Si Tita Agustina at Mommy naman ay tahimik.

Naiilang na tuloy ako tuwing nginingitian ako ni Tita. Hindi ko naman alam kung ano’ng ibibigay ko sa kanya pabalik dahil sobra ako’ng nahihiya sa nakita nila kanina.

“Kumain ka nang mabuti.” huminga ako ng malalim nang lagyan na naman ni Aleah ng pagkain ang plato ko. Actually gutom naman talaga ako pero nawawalan ako ng gana sa nangyari at problema.

I saw how Tito David amazed to his Daughter. Talaga’ng mag-ama nga sila at hindi malalayo ang ugali nila. Nakuha na iyon ni Aleah sa kanya kahit pa hindi niya ito totoo’ng ama.

Bumaling ako kay Aleah at nagkatitiyan kami’ng dalawa eto na naman ang hindi ko maipaliwanag na pakiramdam at pilit ko’ng sinasabi na mali.

“I love it…don’t ever stop me, Hailey,”

Nakita ko kung paano nanlalaki ang mga mata nina Tito. Umawang ang bibig ko gusto ko siya’ng sigawan dahil ayoko na talaga, ayoko nito.

“Aleah, this is wrong—”

“I can’t understand what’s wrong with this.” tuluyan siya’g humarap sa akin. “Can you please explain to me?”

Fuck

Kami’ng dalawa ang pinapanood ng mga kasama namin, hindi ko maiwasang mas mahiya na naman.

Kinagat ko ang ibaba’ng labi ko, ano ba’ng hindi niya maitindihan? Lahat naman pinaliwanag ko pero hindi niya pa rin ako maintindihan sa gusto ko.

“Eto, eto’ng ginagawa natin mali ’to—” an hiliig niya ako’ng putulin sa sasabihin ko.

“Is it because we are both women? or are you forcing us to be blood related even though we are not? “ I could feel the emotion in her voice even though he was very calm.

“Ehem” Ako ang lumingon, hindi ko pinansin si Aleah na nakatitig pa rin sa akin.

“You can explain thi—” pinutol ko si Mommy.

“Nothing have to explain, Mommy—”

“Gusto ko po ang anak n’yo, Tita” putol ni Aleah sa sasabihin ko.

Muli’ng napatakip si Tito David at Daddy sa bibig nila at umiiling na para ba’ng hindi sila makapaniwala sa piangsasabi ng katabi ko.

“Mahal, ano hanga ka ba sa anak natin?” nagtatawanan si Tito at Tita.

Oymghad please?

“Oo naman, kuha’ng-kuha mo nga ang ugali.” sabi nito.

Si Haider ay nagfifinger heart pa sa akin. Isa pa ’to parang tanga hindi na nga ako natutuwa.

“No, Mommy huwag kayo—”

Isa pa talaga masasampal ko na siya.

“I’m telling the truth, Hailey” seryoso’ng sabi niya. “Please, i can—”

“Ano rin? Ayoko nga nito!”

Naiinis na talaga ako, naiinis ako na hindi ko maintindihan!

“Ano ba kasi’ng mali rito?!” sigaw niya rin sa akin kaya ’di ko maiwasang magulat. Tumayo ako at tumayo rin siya. “Saan ba ang mali?”

Napapikit ako sa inis.

“Mga bata pwede—-” hindi namin pinansin si Daddy.

“Eto! Eto, Aleah! Magkamag-anak tayo ano ba—”

“Hailey, hindi tayo magkadugo” tumitingin siya sa mga mata ko. “Ilang beses ko ba’ng dapat sabihin sa’yo ’yan? Hindi ako pinanganak dito at mas lalo’ng hindi nananalatay sa dugo ko ang dugo mo.” dagdag niya.

Natahimik ako sa sinabi niya. Totoo naman pero may pumipigil pa rin sa akin, hindi ko talaga alam kung ano ’yun.

“Hailey, please” dahan-dahan siya’ng lumayo sa akin pero dahan-dahan din ako’ng lumayo. “Just let me do it”

“I don’t want you to do it, this is wrong kahit ano pa’ng paliwanag ang sabihin mo.” May kung ano’ng kirot ako’ng nararamdaman. “Maa mabuti’ng manatili na lang tayo sa pagkakaibigan natin, ’yun naman ang sinabi mo diba?”

“Hailey, I don’t just think of you as a friend, that’s not it “I looked into her eyes and I could see that she was telling the truth. “I want you, I want to want you”

“I like you more than frie—” tama na, tama na talaga.

“I like you as a friend…’yun ang nararamdaman ko sa’yo.” Tumalikod ako at kinuha ang gamit ko, gusto ko na umalis dito gusto ko na kumawala sa kanya dahil hindi na ko makahinga.

“Vanessa, nasaan ka?” tanong ko kay Vanessa sa kabilang linya, maaga ako’ng nakarating sa school at gusto ko siya’ng makausap.

“Nandito sa library, bakit? kasama mo ba si Aleah? Punta kayo rito.” sagot niya.

Napahawak ako nang mahigpit sa phone ko. Paano ko sasabihin sa kanya? Maiintindihan ba niya?

Huminga ako ng malalim.

“Ano namang ibig sabihin niya’ng paghinga mo na ’yan?” dagdag niya. “Punta ka rito, sabihin mo sa akin problema mo.”

Binaba ko na ang tawag agad. Pakiramdam ko hindi ako makahinga dahil sa sobra’ng paninikip ng dibdib ko. May kirot at sakit ako’ng nararamdaman pero mas pipiliin ko’ng gawin kung ano ang tama.

Mabibigat ang hakbamg ko papalapit sa kinaroroonan ni Vanessa, nakatingin lang siya sa mga mata ko.

“Have a sit, sis” umupo ako sa harapan niya. “So what’s the tea? Spill the tea, sis”

Gumalaw ang panga ko, alam ko’ng hindi lang ’to basta tea.

“Gusto ako ni Ale—”

“Alam ko, sis” pinanlakihan ko siya ng mata. Pinagsasabi nito?

“A-Ano ba’ng sinasabi—”

“Gusto ka niya at alam ko’ng ikaw ang naunang magkagusto sa inyo’ng dalawa.” Umayos ang titig niya sa akin. “Nararamdaman mo na eh pero bakit mo ’yun pinipigilan?”

Hindi ako nakapagsalita. Hindi ko kasi talaga alam kung ano’ng mali at ano’ng dahilan bakit pa kailangan ko’ng humindi kay Aleah.

“Hailey, kahit lamutakin mo ang mundo hindi kayo magkadugo ni Aleah” kinagat ko ang labi ko.

“Alam ko.”

“Alam mo pala, ano’ng dahilan at pinipigilan mo?”

Ano ba kasi’ng dahilan ko?

“H-Hindi ko alam” tanging nasagot ko na lang. Hindi ko naman talaga kasi alam bakit ako umaayaw kahit gusto ko talaga.

“Dahil ba ’yan aa anak siya ng Tita mo o sayang ang friendship?”

“Nasasayangan ako…ang tagal ko na siya’ng kasama.” huminga ako ng sobra’ng lalim. “Ayoko’ng may masayang dahil lang nagkagustuhan kami”

“Wala’ng magiging sayang kung hindi n’yo naman sasayangin.” Gatol niya sa akin. “Do you trust, Aleah?”

Napaangat ako sa kanya ng tingin. Kita’ng-kita ko sa mata niya na gusto niya’ng pagkatiwalaan ko si Aleah.

“Vanessa…” napapikit ako. “Hindi ko kaya, hindi kaya ng konsensya ko.”

Tinignan lang ako ni Vanessa habang kinakapa ang libro’ng hawak niya.

I just looking at her without any words. Nauubusan na ako ng dahilan lalo na ’di tama ang dahilan ko.

“Kung iyan ang pinanghahawakan mo, gawin mo….” kinagat niya ang labi niya. “But…you already fell for her, Hailey…what are you going to do?”

Labi ko naman ang kinagat ko sa pahayag niya. Totoo man o hindi ’yung sinabi niya alam niya’ng totoo ’yun at nararamdaman ko.

Ano pa ba’ng dapat ko’ng gawin? Ano kailangan ko’ng gawin? Kapag ba may ginawa ako magiging masaya ako?

“You love her…you love her admit it”

“No…N-No, Vanessa that’s not true.” napasuklay ako sa buhok ko. “Ayoko ng nararamdaman ko. Ayoko’ng ganito.”

“Nagiging ganyan na, nangyayari na”

Fuck, ang hirap

“Ayoko na, Vanessa ayoko’ng mahulog lalo kung eto na talaga ang sinasabi mo.”

Nakita ko’ng napakunot ang noo niya sa akin pero nagawa pa rin niya’ng kumalma.

“Okay…okay…” tinaas niya ang dalawa’ng kamay. “Okay…I can’t believe this na maiipit ako sa inyo.”

“Hailey” nakangiti’ng sinalubong ko si Ck, kaagad naman ako’ng bumeso sa kanya. “Hi, sorry ’di kita nasundo kanina’ng umaga.”

“Okay lang, alam ko’ng busy ka” sagot ko. “Oh halika, sabay ka sa amin.” hinila ko siya sa table namin.

“Aleah, cupcake gusto mo?” rinig ko si Yohan, nasaglit ako’ng lumingon sa kanila at nakita ko’ng nakatingin sa aming dalawa si Aleah na blanko lang ang ekspresyon.

Sa tabi niya ay si Vanessa na nakatingin lang sa akin. Habang si Haider ay nakikita ko’ng nakatingin lang kay Aleah.

“Hello, guys” ngiti’ng bati ni Ck sa mga kasama ko.

“Hello, Ck” bati ni Yohan at ngumiti siya rito. “Hindi ka namin nakita kanian, saan ka?”

“May ginawa kasi kami’ng project kaya hindi ako nakasabay.”

Inalik ko si Ck ng pagkain at talaga’ng kinain naman niya. Paborito ko kasi ’yun masarap naman kaya nagustuhan niya.

“Aleah, ayaw mo?” rinig ko si Vanessa.

“Wala ako’ng gana, Van” sagot nito.

“Bakit? Anyare sa’yo?” si Yohan naman ang dumagdag.

“Wala lang ako’ng gana, Yohan.”

“Masarap ba, Ck? Oo nga pala” mas nginitian ko si Ck. “Free ako later, punta tayo kay Tita”

“Talaga?” masaya’ng sabi niya. “Sabay tayo umuwi—”

“Hindi siya papayagan” napatigin kami’ng lahat kay Aleah. Seryoso ang mga mata niya’ng tinitignan ako.

“Ipapaalam ko na lang siya, Aleah” si Ck, “iuuwi ko rin naman agad, huwag ka mag-alala” nakangiti’ng sabi nito.

“Ako na lang—”

“It’s okay, Ck tayo na lang magsama na dalawa.” pumatol ako sa usapan. “Magreready ako mamaya, susundiin mo ko?”

“Sige, mag-ayos ka muna then sunduin kita.”

Natapos ang lunch namin ng tahimik kami’ng lahat. Kami lang pala ni Ck ang nag-uusap at ang mga kasama namin ay tahimik lang lalo na si Vanessa at Haider.

Ayoko na pakielam pa, wala na dapat pakikielam at hahayaan ko na ang lahat.

“Hailey,” natigilan ako sa tumawag sa akin.

“Ano ’yun?” pingilan ko’ng mahalata sa boses ko ang kaba. “Ano’ng sasabihin mo? hinihintay na ko ni Ck”

“Bakit sa kanya ka sasabay? Hindi ba’t sa akin dapat?”

Aleah, please ano ba? Eto na naman siya pimahihirapan ako.

“Pupunta ko sa mama niya at para naman makapag-usap din kami.” sagot ko at sinara ang locker ko.

“Nakapag-usap naman na kayo, sa akin ka na sumabay.” kalmado’ng sagot niya. Naiinis na naman ako.

Umiiwas na ko tapos siya ’to’ng lapit nang lapit sa akin.

“Ano ba’ng problema mo?” matapang na tanong ko sa kanya.

“Come with me, i will take you home” bakit ba ang kalmado niya pa rin magsalita.

“Please, don’t be with him… I want to see you coming with him because you’re avoiding me”

“I want to be with him, Aleah”

Chapter 7

Tahimik ako buong byahe at hindi talaga ako sumabay kay Aleah, gusto ko na talaga siya’ng iwasan at huwag na maramdaman pa.

“Bakit ka tahimik? May iniisip ka ba?” naputol ang pagtatalo ko sa isipin ko nang marinig ko si Ck na nagsalita.

“Wala naman,” ngumiti ako sa kanya. Ayoko na siya mag-alala pa sa akin. “Alam ba ni Tita na pupunta ka kasama ko?”

“Yes, She’s so excited na makita ka.” hindi matanggal sa labi niya ang ngiti niya. “Si Clarise rin namiss ka niya.”

Hindi ko maiwasang hindi magulat. “Talaga? Namiss ko rin si Clarise, malaki na siguro siya ngayon.”

Tumawa si Ck kaya napatingin ako sa kanya. Huli’ng beses ko siya narinig tumawa nong huli’ng laro namin sa gym noong bata pa.

Natigil ang daldalan naming dalawa nang nasa tapat na kami ng bahay. Nilingon ako ni Ck.

“Maghanda ka na, bukas na ko dadalaw sa inyo.” Mahina’ng sabi niya. “Pakamusta ako kay Tita ha?”

“Oo naman, sabihin ko nandito ka bukas.” bumaba ako ng kotse niya. “Ingat ka.” kumaway kami sa isa’t-isa bago siya umalis.

Muli na naman ako’ng natahimik dahil nakita ko na naman ang bahay at naalala ko ang mga nangyari kanina’ng umaga.

What can I present to my parents? And it’s definitely a weird look that Mommy will give me, we talked last night but I can’t follow what she wants either.

My chest throbbed but I was still able to open the door to enter.

Mas lalo ako’ng nanlumo nang makita ko roon sina Tita Agustina, lahat ng Tito at Tita ko ay naroon. Kumpleto sila’ng lahat naroon din si Sina Tita Abby at Tita  Cristal buhat ang mga anak nila.

Shit nama, lahat sila nandito at sigurado lahat sila alam na ’yun. Gusto ko lamunin ng lula dahil nandito rin si Tito Joshua na puno’t dulo ng lahat.

Si Mommy ang una’ng nakapansin sa akin kaya lahat sila ay natahimik at sinundan ang tingin si Mommy na sa akin nakatingin.

Gusto ko lamunin ng lupa dahil binalot kami ng katahimikan nang tumingin ang lahat sa akin.

“G-Good evening p-po.” utal na bati ko. Hanggang sa mga matatanda ba naman ay mauutal ako.

“Oh, anak na dyan ka na pala” tumayo si Daddy sa tabi ni Tito Joshua, si Tito Joshua at tinitignan lang ako na para ba’ng gusto magsalita sa akin.

“Halika rito, kanina ka pa hinihintay ng mga–”

“Good evening po.” nanlamig ako bigla sa nagsalita sa likod ko. Natigil si Daddy sa kakalakad papalapit sa akin.

Kilalang-kilala ko ang boses na nanggaling sa likod ko.

“O-Oh, nandito na pala sila’ng dalawa.” ngumiti si Tita Agustin para mawala ang intensyon na namamagitan sa aming lahat.

“Mommy, kay Ck po ako magdidinner tonight,” sabay na lumigon sa akin ang mga Tita at Tito ko. “Noong nakaraan pa  siya nakabalik.”

“Si Ck Gavin?” tanong ni Mommy.

“Opo, susunduin niya ako ngayon kaya maghahanda na po ako…” mabilis ako’ng naglakad papalapit sa hagdan para makaakyat na. “Pakitawag na lang po ako kapag nandyan na si Ck.”

“Aleah, anak” huli’ng narinig ko bago ako umakyat at pumasok sa kwarto ko.

Napasandal ako sa pinto ko at naghabol ng hininga. Sa sobra’ng dami nila Mommy pakiramdam ko ako at si Aleah ang maiipit. Alam ko na may alam na sila kaya gano’n na lang nila ako tignan.

“Hindi ko kakayanin…” nanghihina’ng pumasok ako sa banyo dala ang black dress na susuotin ko. Gusto ko rin naman maging maayos sa harapan ni Tita Helen dahil ngayon lang kami ulit magkikita.

I looked in the mirror, I was wearing a black dress and my long hair was even matched. I also put a little lipstick on my lips. Para hindi halata’ng dry ang labi ko.

“Ang ganda ko…” puna ko sa sarili ko. “Perfect!”

Isa’ng tingin pa ang ginawa ko sa salamin bago lumabas dahil baka malapit na dumating o nandyan na si Ck sa baba.

Naririnig ko ang kwentuhan ng mga Tito at Tita ko habang pababa.

“Ikaw talaga may kasalanan nito, Joshua!” sigaw ni Mommy. “Kita mo na, nagkatotoo lahat ng sinabi mo.”

“Maya, sandali lang naman–” si Tito Joshua.

“Ano? Ano’ng maipapaliwanag mo?!”

“Maya, kumalma ka.” rinig ko sina Tita Agustina na pinipigilan si Mommy.

Mula naman ako’ng natahimik dahil alam ko kung ano’ng pinaguusapn nila. Kami ni Aleah ang pinag-uusapan nila hindi na ’yun mababago sa akin.

“Anak…” sinalubong ako ni Daddy kaya muli’ng natahimik ang mga kasama niya. “Ang ganda mo, Anak”

“Thank you, Daddy” humalik ako sa pisngi niya at nilingon sina Mommy aa table.

“Ang ganda talaga ng anak mo, Maya” si Tita Abby ang bumati sa akin. “Kamukha’ng-kamukha mo”

“Syempre naman, anak ko ’yan” lumapad ang ngiti sa akin ni Mommy.

“Ganda talaga” bati naman ng mga Tito ko sa akin.

“Thank you po…”

Bumaba ako at nakisalo sa kanila. Hindi ko na pinansin kung bakit sila nakatingin sa akin at parang may hinahanap.

I also really noticed that Aleah wasn’t here, maybe she was in the other house. I look at the door but…

“Nandito na po kami,” Pumasok  si Aleah na buhat si Velverosa at may isa siya’ng hawak na plastik.

Nagtama ang paningin naming dalawa. I ignored the silence around the two of us, I was once again obsessed with her green eyes that I knew admired what I looked like now.

I could see how her eyes widened slightly as she looked at me.

Everything she looks is so exhausting.

Before I could feel that I was weakening again, I avoided. I don’t want to be the one to cut the two of us.

“Ate…” pinuna ko si Velverosa na nagtatakbo na sa akin. “Ate, ang ganda mo” tumayo ako para buhatin siya.

“Baby,” I gave her my kisses. “So cute…” niyakap ko siya at naramdaman ko ring niyakap niya.

“Aleah, anak ilapag mo na ’yan.” Lumingon ako sa kanila. Aleah was still holding the plastic and her eyes were just staring at me, staring at me as if I was the only one with her.

She gently laid the plastic on the table and looked at me again.

Don’t look at me anymore, my knees are so weak.

“Ang ganda mo, Hailey …” she said. I can see how to stop those with us.

I bit my lip because my heart was going crazy again.

“T-Thank you.” binaling ko na lang ulit ang tingin ko kay Velverosa.

Kinakabahan talaga ako at hindi ko alam kung ano’ng gagawin ko. Bakit ngayon pa ko kinakabahan.

Nabaliw ba ko kasi sinabihan na naman niya ako’ng maganda?

“Maganda’ng gabi po” napatingin kami’ng lahat sa pintuang bukas naroon si Ck at nagtama ang paningin naming dalawa.

“Hi, Hailey ang ganda mo…” uminit ang pisngi ko at syempre hindi ko rin maiwasang hindi maipit sa lagay naming tatlo dahil may mga kasama kami’ng matatanda.

“Oh, hijo pasok ka” alok ni Mommy sa kanya. “Ang laki mo na talaga parang noon lang pinapaiyak ka ni Hailey.”

“Mommy naman,” binaba ko na si Velverosa at binigay kay Tito David siya namang binuhat ito.

 Lumapit sa pwesto namin si Ck kaya hindi ko maiwasang hindi naman siya salubungin.

“Hi” bati ko sa kanya.

“Kanina mo pa ba ako hinihintay?” tanong niya habang nakatingin sa mga mata ko.

“Hindi naman, kababa ko lang din namaian nong dumating ka”:Kinuha ko nag ilang mga gamit ko na maaaring dalhin ko. Gusto ko na umalis para makita ko na si Tita Helen na at ang paborito kong cake na gawa niya.

“Ang ganda mo,” sambit niya na naman sa akin. Hinawakan niya ang siko ko at dahan-dahan ako’ng ginawaran ng halik sa noo kaya natigilan ako. Mas namayani ang katahimikan sa l;oob ng bahay.

Dapat na talaga kami’ng umalis dito dahil ako na talaga ’yung matatahimik kapag nagtuloy-tuloy ang nangyayaring ito.

“Mommy, Daddy aalis na po kami ni Ck, babalik din po kami agad.” magalang na sagot ko at nagpaalam din sa mga pinsan ni Mommy.

“Hailey” napagilid si Daddy nang tawagin ako ni Aleah, bakit ba parang sina Mommy pa ang ang nagbibigay daan para lang makalapit sa akin si Aleah? Si Daddy naman ay binigyan lang ako ng ngiti na hindi ko talaga nagugustuhan.

“B-Bakit?’

Bakit ba ko kinakabahan? Ang sakit naman nito.

I saw the jacket she was holding, it was her gray jacket and that was really what she lent me back then.

My jaw moved.

“Cover it behind you…” she looked into my eyes. “It’s okay if you don’t I’ll just bring it to you in case you need it.” she said. “Be careful, Hailey…”

“Thank you …” I just said. Mula sa likod nakita ko kung paano ibagsak ni Tito Joshua ang katawan niya kay TIto David habang nakangiti.

“Pare, ako na nahihimatay para sa anak mo grabe wala ako’ng masabi…” kinapitan niya rin si Tita Agustina. “Aleah best girl natitira kong manok” nakita ko kung paano magtawanan ang mga Tito at Tita ko.

“Ako na po nag bahala sa anak n’yo, Tita” magalang sabi ni Ck at lumabas na kami. Pero bago pa ako makalabas ng tuluyan ay may narinig ako.

“It’s okay, Daddy I understand”

“Hailey, ang laki mo na talaga” my smile widened when Tita greeted us in the living room. I saw that some food was ready and they were all waiting for my arrival.

“Good evening” I greeted her parents and I kissed them one by one. I didn’t forget to hug Ck’s sister. “Namiss ko po kayo, Tita” isa’ng yakap ang ibinigay sa akin ni Tita ramdam ko talaga’ng namiss niya ako.

“Ako rin, Hija ilang taon kitang hindi nakita.” Sinamahan ako paupo sa table. Hinila ako ni Ck ng upuana at hindi naman ako nagdalawang isip na umupo sa upuan. Siya naman ay tumabi sa akin at nasa harapan namin ang mga magulang at kapatid niya.

We prayed before eating because it was obvious that Tita wanted to talk to me and I couldn’t bear to answer all her questions.

While eating, I was still answering their questions to me, we really lost connection when they left here.

“Hija, may boyfriend ka na ba?’ nagkatinginan kami ni Tita at sunod ni Ck. “Boyfriend mo ba ang anak ko, Hailey?’ dagdag pa niya kaya mas lalo’ng nanlaki ang mga mata ko, I didn’t expect that because he knew very well that Ck and I were really close friends and that someone had intervened between us when we were kids and that was unavoidable.

“Mom, hindi ko po girlfriend si Hailey” magalang na sagot ni Ck sa Mom niya. “But i like her…”

His brother and his Daddy looked at me and then the person next to me said that.

I was startled and slowly looked at him. I can’t feel like I know he’s not a showy person but I also don’t really think about it.

“Really, Son?” his Daddy asked him. “You really picked a good girl.”

“Matagal ka na talaga’ng gusto niya’ng anak namin”

Hindi ko alam kung anong isasagot ko dahil nabigla talaga ako at sigurado naman ako’ng kahit hindi ako magulat ay wala pa rin ako’ng maisasagot.

Fuck

Eto naman ang gusto ko ang malipat kay Ck ang atensyon ko pero bakit hindi pa rin ako natutuwa? Hindi pa rin ako masaya? Parang may kulang pa rin sa akin at hindi ko alam kung ano pa ba’ng hinahanap ko.

Kahit ayoko magsalita ay pinilit ko pa ring sagutin ang mga tanong ni Tita lalo na sa relasyon namin ng anak niya. Talaga’ng gusto ako nito para sa kanya kaso naman kawawa naman ako kung hindi ako sigurado sa anak niya dhail lang sa kakaiba’ng pakiramdam ko.

“Sorry kay Mom, marami siya’ng tanong” sabi ni Ck pagkapasok niya sa kotse niya. “Okay ka lang ba?”

“Ok lang ako, natutuwa nga ako kay Tita kasi ang kulit niya.” nakangiti’ng sabi ko. Naging masaya naman talaga ako sa mga kwentuhan namin ng mama niya hindi lang ako makasabay kapag tungkol na sa aming dalawa ni Ck na gusto niya.

Tahimik lang kami sa byahe niCk kung minsan naman ay kukwentuhan ko siya ng kung ano-ano at siya naman ay interesado’ng-intersado sa akin.

“Ang dami mo’ng kwento talaga’ng nakakamiss pagsasama natin noon.” hindi ko rin maiwasang hindi ngumiti ulit. “I missed us”

“I missed us too, alam ko’ng mauulit lahat ng bonding nating dalawa noon.” naputol sa ngitian ang pag-uusap naming dalawa. Hindi ko tuloy maiwasang mangiti na naman dahil namiss ko nga talaga si Ck, hindi ko iyon maidedeny.

“Nandito na tayo, Hailey…” napatingin ako sa labas ng kotse, nasa tapat na kami ng bahay. “Uwi ka na, baka hinahanap ka na.” humalik muna ako sa pisngi niya bago ako bumaba.

“Mag-iingat ka” sabi ko at sinara ang kotse niya. Kumawaya ako sa kanya.

“Hay…” hindi ko alam kung para saan ang buntong hininga na pinakawalan ko. “Hindi naman ako pagod pero ang bigat ng pakiramdam ko.” mahina kong sabi ko habang papalapit sa garden ng bahay namin.

I don’t really know what’s going on with me.

I stopped walking and looked at Aleah’s jacket which I still hug. I wasn’t able to put this behind me as much as Aleah wanted. I just hugged it all night. Nagtagal ang titig ko roon bago ko itinuloy ang aking paglalakad.

Kaso pagtigin ko sa harapan ay nagulat na lang ako.

“Ah!” sigaw ko sa gulat dahil naroon si Aleah sa harap ng pinto nakaupo at nakatingin sa akin. “Ano ba?!” dagdag ko ulit. Dahan-dahan siya’ng tumayo.

“How’s your date with them?” Nakajacket siya’ng kulay gray din at ipinasok niya ang dalawa’ng kamay roon. Talaga’ng paborito niya ang kulay gray kaya kapag nasa bahay nila kami puro gray ang nakikita ko sa kwarto niya.

Kumunot ang noo ko sa tanong niya. “What? My date with them?” Nakita ko naman ang pagtango niya habang papalapit sa akin.

Eto na naman ang puso ko nagwawala na naman, patuloy na naman tumitibok na parang wala ng bukas.

“Okay namnan” pilit ko na pinakalma ang boses ko dahil huminto na siya sa harapan ko. ’Bakit mo naman natanong?“

“I just want to know if you enjoyed them …” she answered my question. “Are you happy, Hailey?”

Why does her question seem strange? Or my hearing is really different.

“I’m happy …” Even though I was feeling heavy then, I knew it was because of her that the weight I felt was reduced.

I have no escape, I’m the only one who really insists that we can’t.

“Hailey, do you like him?”

Chapter 8

Hindi ako nakapagsalita at tanging tumitig na lang sa mga mata niya. Ang mga mata niya’ng halos sa akin lang nahuhumaling.

I hugged her jacket more as I looked at her. I still feel for her with the cold of the night and my heart knows that she is really the one beating.

Hinawakan niya ang jacket niya na yakap ko. Dahan-dahan ko iyon binitawan. Pero nagulat na lang ako ng ipatong niya iyon sa katawan ko.

Wala ako’ng maramdaman na lamig dahil sa init ng pakiramdam ko, hindi ko nga maramdaman ang iba’ng bagay tanging si Aleah ang mainit na kamay niya ang nararamdaman ko.

“Why aren’t you wearing that jacket? It’s cold” my jaw moved again. When she speaks I have nothing to answer.

“I was just hugging your jacket earlier, I’m not cold” sagot ko. Kailangan kong maging matapang sa pagsagot sa kanya. “I’m going to—”

“Tell me, You don’t like him “I stiffened even more in my position. Why do I tend to be startled by her words?

“And why?”

Ano ba’ng lumalabas sa bibig ko?! Talaga ba’ng sinusubukan ako ni Aleah kung gaano katabas ng dila ko.

Kinakabahan ako lalo dahil gumagalaw na naman ang panga niya habang tinitignan ako. Siguro kung lalaki siya tumatakbo na ko palayo dahil sa takot.

Hilig ko kabahan sa kanya pero ang tapang ko naman magsalita. Magsasalita ako pero hindi ko naman magawa.

Sinusumpa ko na pagkatao ko lalo na ang bibig ko.

“Don’t like him, Aleah”

Sino ba kasi’ng may sabing gusto ko si Ck?!

“I want to rest, Aleah bukas na tayo mag-us—”

“Hailey, I’m jealous”

Aleah, patayin mo na lang ako, patayin mo na lang ko please binabaliw mo ko lalo.

“Why? Kaibigan din naman kita kagaya niya.” sabi ko.

Totoo naman pareho ko lang naman sila’ng kaibigan.

Gusto ko na lang mamatay, hindi ako inform na ganito pala magkagusto. Edi sana hindi ako nahihirapan ngayon.

“Hailey, I like you more than friends” Kailangan na niya’ng patumbahin dahil masyado siya’ng tapat sa nararamdaman niya. Ni-hindi ko siya narinig nagsinungaling at nag-deny ng nararamdaman niya. “Why you can’t understand that?”

Naramdaman ko ang paghawak niya sa magkabilang siko ko. Eto na naman hinahawakan at ang lapit na naman namin sa isa’t-isa.

“Why you can’t understand that too? Hindi tayo pwe–”

“Pwede, Pwede tayo ikaw lang ang nag-iisip na hindi tayo pwede.”

Umiling ako at lumalayo sa kanya pero ayaw niya ako’ng pakawalan sa mga hawak niya.

Gusto ko rin naman pero mas iniisip ko ang pagkakaibigan namin na sobra’ng tagal na.

Bakit ba mahuhulog na lang ako sa kaibigan ko pa?

“Aleah, we’ve been friends for so long, I don’t want our friendship to be broke just because we’ve been in a relationship. Or that’s how we like each other, “I said bravely while looking into her eyes.

I want to weaken because she looks at me begging and insists on wanting to understand our situation.

“Hailey, it’s been a while since I’ve understood how I feel for you and even if we do have a relationship I won’t let you lose me.” She really did, she really like me that much. She’s so sincere and consistent…

Kinagat ko ang labi ko hindi ko parin pinuputol ang mga tingin sa kanya.

“Please, let me do it…trust me, I want you to trust me…” Tinakpan ko ang mukha at ilang beses umiling bago niya ako kinulong sa bisig niya.

“I really want you, Hailey…I can’t lie and betray how I feel for you. “ I felt her kiss on my hair. “I told you, you are mine…I’m trying to understand what’s between you and Ck…but I can’t help to be jealous.”

“Aleah…” dahan-dahan ako’ng yumakap sa kanya. Sobra’ng bilis ng kabog ng dibdib ko. “Why you always like that? Naiinis ako sa’yo.”

“Because you took me, you took everything from me and I gave you everything I had.”

“Mommy?!” hiyaw ko pagkababa ko ng sala dahil sobra’ng kalat. “Ano ’yan?!”

“Shh” pinigilan ako ni Daddy habang umiiling at tinutulungan si Mommy kung ano’ng hinahanap. “Wag ka maingay anak.”

“Naglilinis lang kami, okay?” sabi ni Mommy. “Hinahanap ko kasi picture ni Aleah noong bata kayo.”

“Huh? Bakit naman?” bumaba na nang tuluyan, hinahanap ko naman si Haider dahil hindi ko siya nakita. “Saan po si Haider?” tanong ko naman.

Hindi nila ako pinansin at patuloy na pinagbubuklat ang album na nahanap nila sa ilang kabinet.

Kumunot ang noo ko sa mga nakikita ko. Para saan ba ’yang album na ’yan at binigyan pa nila ng pansin kesa sa akin.

“Mom–”

“Good morning po,” napatingin kami’ng tatlo sa pintuan. Halos magtatalon na naman ang puso ko nang makita ko si Aleah. “Hi, good morning” bati niya sa akin at kumaway pa.

“Oh, nandito na pala ang mahal ng anak–” pinutol ko si Daddy kahit na alam nila nahihiya pa rin ako.

“Daddy, ’wag”

Kaagad ako’ng lumapit kay Aleah at ngumingiti lalo. “Hi, good morning!” Hindi ko mapigilan ang sarili ko na yumakap sa kanya.

“Good morning, Hailey”

Pakiramdam ko kamatis na ang mukha ko dahil sa pagtawag niya sa akin ng Hailey. Tinatawag niya sa akin ’yun na may iba pa’ng tono.

“How’s your sleep?” Binigyan niya ako ng isa’ng halik sa noo at naghiwalay kami sa yakap. “Did you sleep well?”

“Yes!” kumapit ako sa batok niya at niyakap na naman siya. “Ikaw?”

Sobra’ng saya ko talaga ngayon. Hindi ko maipaliwanag parang sasabog na ng ako at halos mapupunit na ang labi ko sa sobra’ng lawak ng ngiti ko.

“You look so happy, Hailey…you are so beautiful too…” nakakaadik talaga ang boses niya, hindi’ng-hindi ako magsasawang pakinggan siya sa mga sinasabi niya sa akin. “Sobra’ng ganda mo…”

“Marry me someday,”

“Yes, I wil…” hinaplos ko ang pisngi niya. “I wanna be your endgame”

“I’m so happy, I’m so happy with you…”

“Ehem, parang awa n’yo naman mag-almusal muna bago landian.” napabitaw ako kay Aleah at humarap kina Daddy.

Nadapuan na naman ako ng hiya. Nakakhiya talaga minsan ang pagiging malandi ko.

Pagkatapos mag-agahan ay naghanda na kami para sa pagpasok sa school. Ayoko’ng malate dahil may event na gaganapin ngayon.

“Ano’ng event ba meron?” tanong ko kay Aleah habang nakaupo sa kandungan niya at inaayos ko ang lipstick ko. “Kasama ba section natin?”

“Yes, Baby”

Sumilay agad ang ngiti ko. Humarap ako sa kanya at yumakap sa leeg niya. “Alam mo ikaw alam na alam mo kung paano ako pangingitiin.”

“Yes, of course I know you for a long time…” hinapit niya ako lalo sa kanya. “I know you so well”

I gave her a kisses on her lips. Maglalagay na lang ako ulit ng lipstick kung mawala man sa labi ko.

“Kiss me more..” she seductively said. “Kiss me, Hailey…more”

I press my kiss to her lips I will not fail because he did not beat the kiss we two.

“Hmm…” I felt her tight hug on me. “Hah…”

She inserted her tongue into me and I didn’t let it go unnoticed.

“Hmm…love…” I moaned again at her kisses. “A-Aleah…” Hindi ko maiwasang magulat nang pahigain niya ako sa kama.

Naramdaman ko ang tuhod niya sa gilid ng hita ko. Bigla ako’ng nainitin. Nanatili ako’ng nakakapit sa batok niya habang wala’ng balak maghiwalay ang labi namin.

“Ahh…hmm” bumaba ang halik niya sa leeg ko. “N-No…D-Don’t leave a mark…”

“Ah…” hindi nga siya naglagay pero grabe niya ako halikan sa leeg pakiramdam ko matatanggal na leeg ko. “Hm…l-love…”

“Yes?” tumingin siya sa mga mata ko. Sobra’ng nakakalunod talaga ang mga tingin niya.

“You know how overwhelming you look” smiling I told her, I couldn’t help but smile.

Her smile widened and her ear turned red because of what I said.

“Sobrang nakakalunod ang ganda mo”

“Hailey, let me court you”

Chapter 9

It’s been two weeks since Aleah start courting me. Hinayaan ko siya dahil ’yun naman talaga ang gusto ko mangyari nandito na hindi ko na hahayaang masayang pa.

“What are you doing?” naiinis na tanong ni Yohan kay Vanessa, tinitignan ko lang sila’ng dalawa dahil simula nong nagkaaminan na kami ni Aleah palagi na sila’ng nag-aaway.

Am I missed something?

“What?” nakangiti si Vanessa sa kaya. “Bakit ba ang init ng ulo mo, Yohan?”

“Bakit ba lagi mo kong inaasar?” pabalang na tanong din nito.

Makikisali na sana ako kaso tumunog ang phone ko.

Aleah:

Love, where are you? Kasama mo ba sina Yohan?

May ngiti sa labi ako’ng nagtatype, palagi naman ako’ng nakangiti kapag siya ang kausap ko.

Oo, kasama ko sila nag-aaway nga eh

Seen

Bilis niya talaga mag-seen sa mga chat at reply ko sa kanya. Feeling ko nga minsan nakatuktok lang siya sa phone kaya mabilis na kikita chat ko.

Aleah:

Nag-aaway? Bakit naman?

Inaasar kasi ni Vanessa si Yohan

Seen

Aleah:

Pupunta ako dyan mamaya, may ginagawa lang dito

Okay, love take care!

“Alam mo naiinis na ko sa’yo?” kanina ko pa naririnig si Yohan na naiinis. Kung ako sa kanya sampalin na niya si Vanessa.

Aleah:

Take care, see you later mahal kita

Lumapad ang ngiti ko lalo.

“Luh, kilig na kilig ka naman” Nag-angat ako ng tingin kay Vanessa ako naman ang inaasar niya. “Ano ba’ng sabi ni Aleah?”

“Manahimik ka, please baka masampal kita.” sabi ko na lang at tumigin kay Yohan na nakatingin kay Vanessa.

Ok, alam ko na ang tingin na ’yan

“By the way, Yohan sama ka naman sa party ko.” Natatawa na naman ako dahil mapang-asar na naman si Vanessa kay Yohan. “Sama ka—”

“Wala ako’ng panahon sa mga party na ’yan” mabilis na sagot ni Yohan.

“Ang sakit mo naman,” si Vanessa

“Sumama ka na, Yohan pupunta naman si Aleah kasama ako” nakangiti’ng sabi ko. Baka kaai dahil din dito kay Vanessa kaya ayaw niya sumama.

Napatingin sila sa akin lalo na si Vanessa na dahil alam niya’ng nagseselos ako rito.

Hindi naman ako gano’n ka selosa para ayawan si Yohan since close na close naman talaga sila ni Aleah.

Tumaas ang kilay ni Yohan dahil kay Vanessa na nginingitian siya.

“Alam mo ang ganda mo, huwag ka sumimangot,”

Really Vanessa Andrea Salvez?

“Can you please stop?”

Papalit-palit na ang tingin ko sa kanila’ng dalawa hindi talaga sila nagpapatalo kahit si Vanessa naman talaga nagsimula ng sagutan nila.

“Why? I can’t stop…”

Omy feeling ko talaga kailangan ko na magpalit ng bago’ng tenga kung ano-ano na naririnig ko.

Kinagat ko ang labi ko nang mapansin ko na namula na si Yohan pero mas namumula ang tenga niya.

“Yohan so cute…”

Totoo nga ang cute nga ni Yohan.

“A-Ano ba?”

Oo nga ano ba ’yan maliban kay Aleah sa kanila’ng dalawa rin ako kinikilig.

Titig na titig si Vanessa kay Yohan habang si Yohan ay nakababa ang tingin at namumula pa rin.

“Okay, stop na pero pumunta ka sa birthday ko later.”

“O-Oo na pupunta na”

Pasipol-sipol ako habang papunta sa club room kung nasaan si Aleah, ako na ang pupunta sa kanya dahil abala talaga siya ngayong araw.

Pinauna ko na si Vanessa at Yohan para makapaghanda na sa party mamaya.

“Aleah…” bulong ko pagbukas ko ng pintuan sa kwarto nila.

“Denver, nagawa mo na ba?” nakita ko si Aleah at may kasama siya’ng lalaki, Denver ang name pero ’di ko siya naririnig manlang kahit kanina. “If you are tired na, go home it’s okay.”

Sila’ng dalawa ang naiwan dahil may inaayos at sinusulat pa sa papel.

Napagalaw ako sa labi ko sa paraan ng titign nong Denver sa kanya. Nakatingin lang ako kay Denver dahil hindi niya rin inaalis ang tingin kay Aleah na kanina pa abala kakatingin ng papel na hawak niya. Hindi niya kasi napapansin si Denver mas nakafocus siya sa ginagawa niya.

Gusto ko siya tawagin pero walang lumalabas sa bibig ko at pilit kong inaalala si Denver dahil parang narinig ko na siya dati kay Aleah nong bata pa kami. Minsan lang kasi siya magbanggit ng pangalan nong bata pa kami kasi dahil ayaw niya makisalamuha noon.

Kahit naman ngayon ilan lang ang gusto niya makisalamuha. Ayaw niya sa tao minsan.

“Kamusta na pala ang buhay mo? Ang tagal nating hindi nagkita.” Pmalakpak talaga ang tenga ko sa narinig ko. Sabi na eh matagal na sila magkakilala hindi ko lang talaga maalala ang isa’ng ’to. Okay na ko kay Yohan kasi babae naman ’yun kesa dito kay Denver ayoko.

Nagiging judgemental na ko nito pero ayoko talaga’ng magseselos ako. Ayaw ko talaga may lumalapit ng kung sino-sino kay Aleah kahit lapitan naman talaga siya.

Ganda niya talaga eh.

“Okay lang naman, nag-aaral ako.” sagot ng katabi niya.

Masipag naman talaga siya pero syempre may time pa rin sa akin, dzuh

“Do you have a boyfriend?” Kumunot ang noo ko, bakit ba siya interesado sa buhay ng magiging girlfriend ko?

“I don’t do boyfriend, Denver” sagot ni Aleah, hindi siya nagboboyfriend kasi girlfriend gusto niya at ako ’yun.

“Really? Do you like someone na ba?”

“Yes, I like that someone so much.” hindi ko maiwasang mapangiti talagang seryoso ang pananalita niya at kahit wala siyang banggitin na pangalan ay alam kong ako ang tinutukoy niya.

Natahimik si Denver at muli na namang ngumiti kay Aleah.

“You still haven’t changed in ten years.” it said gently to her. What does he mean?

“But I know I grow enough” I kept listening the only thing that mattered to me was the way Aleah answered every question to her. “Thank you for asking me.”

“Yes, of course I admire you a lot…”

What?

Nagsimula silang mag-ayos, lumabas ako at sa gilid na lang naghintay. Habang naghihintay sa kanila ay naririnig ko pa rin talagang tinatanong siya ni Denver habang si Aleah naman nagsasalita lang kapag tinatanong siya ng kasama niya.

Hindi ko talaga alam kung anong mararamdmaan ko sa kasama niya. Palagi naman siyang nakatambay sa club niya minsan kaya hindi ako magkakamaling palagi niyang kasama si Denver. Hindi naman ako nagseselos pero sa paraan ng titig ni Denver sa kanya gusto ko na lang mawalan ng mata.

“Hailey…” Naputol ang pag-iisip ko ng kung ano-ano nang makita ko si Aleah na lumabas ng kwarto at nasa gilid niya si Denver na nakatingin sa akin. “Nandyan ka pala, hindi mo ko tinext” lumapit siya sa akin pero ang tingn ko ay nasa kasama lang niya dahil nakatingin lang din sa akin ito.

“Hindi na, hinitay lang kita matapos.” pinutol ko ang titigan namin nong Denver. “Uwi na tayo pupunta pa tayo sa party ni Vanessa.”

“Oh, by the way, Hailey.” bahagyang lumingon siya kay Denver. “Si Denver pala ’yung kinuwkento ko noon sa’yo pero matagala na kaya baka hindi mo na maalala”

Wala naman akong oras para kilalanin ’yan

“Hi” naglahad ng kamay sa akin si Denver, mas naiirita tuloy ako kahit wala naman talagang nakakairita. “Denver Alvarez.”

Ayoko namang maging bastos sa kaibigan ni Aleah kaya nakipagkamay ako sa kanya. “Hailey Rivero.”

“Nice to meet you, Hailey.”

I’m not nice to meet you.

Habang papalabas kami at naglalakad sa campus ay nag-uusap lang silang dalaa habang ako nakikinig at tahimik lang. Ayoko sumabat sa usapan nilang dalawa kasi hindi ko naman alam kung anong pinagsasabi ni Alvarez kay Aleah.

Puro nakaraana ang sinasabi niya kaya mas lalong nag-iinit ang ulo ko. Bakit ba ’to panay ang balik sa nakaraan? Ano bang mapapala niya dun?

“Kamusta na pala si Tita Amy?” Tanong ni Aleah sa tabi ko. “Kinamusta niya ako kaninang umaga.”

“Talaga? Binanggit ka rin niya kaninang umaga sa akin gusto ni Mommy na dumalaw ka raw sa bahay kung hindi ka busy.”

Ano raw?

So karma ko ba ’to kasi pumunta rin ako sa bahay nina Ck kasi gusto ng mama niya?

“Paalam, ingat ka” kumaway si Aleah kay Denver bago ito pumasok sa kotse nito.

Padabog akong pumasok ng kotse dahilan para magulat si Aleah sa inasal ko. Magulat talaga siya.

Lamig ng panahon pero ang init na naman ng ulo ko.

“Hailey.” tawag sa akin ni Aleah pagpasok niya sa driver’s seat. Tumingin siya sa akin kaya napatingin ako sa kanya.

“Hailey” tawag na naman niya.

“Aleah” tawag ko rin sa kanya.

Nagtagal ang titig niya sa akin. “He’s the one I was talking about that time.”

“Yes, I know him na ngayon.” ngumiti pa ko para ’di halatang nag-iinit ang ulo ko. “Uwi na tayo.”

Hindi niya pa rin pinapaandar ang kotse kaya mas nadagdagan ang init ng ulo ko.

Please lumayo ka, sis baka imbis ’yung kasama mo masapal mo eh ikaw na.

“Are you mad?” ayan na naman siya sa tanong niya. Kung ang iba mas naiirita sa tanong na ’yan, ako hindi kasi nanghihina ako kapag ganyan tanong niya. “Kinakausap ko siya kapag kinakausa—”

“Anong gusto mong gawin ko?” Bakit pa kasi niya ’yun binabanggit!?

“I’m just explaining, Hailey” kalmadong sagot niya habang nakatingin sa akin. “Don’t be mad—”

“Kapag ’di mo pa ’yan tinigil mas maiirta ako sa’yo.” Bahagyang nanlaki ang mga mata niya. “Pwede ba?!”

Nagsisimula na naman akong mag-sungit.

“Calm down.” Tinaas niya ang kamay niya at umiiling pa. “Nagpapaliwanag lang ako para maintindihan mo.” dagdag pa niya.

“Wag ka na magpaliwanag mas naiirita ako!” sigaw ko sa kanya. “Umuwi na ta—”

“Magkaayos muna tayo bago tayo umuwi.” ako naman ang natahimik sa sumunod niyang sinabi.

She was still staring at me. I’m not really quiet anymore and I’m obsessed with how she look at me.

“Hug me” she opened her arm to me. Waiting for me to hug her. “I don’t want us to go home before we get along”

Napakagat ako sa labi.

Edi siya na ang mayroong nakakarupok na salita. Siya na talaga ang may mga salita na sobrang nakakapanghina at nakakarupok.

“Ewan ko sa’yo”

Sumilay ang ngiti sa labi niya kaya napangiti naman ako agad.

“Nakakainis ka naman!” hinampas ko ang balikat niya habang nakangiti. “Ano ba kasi”

Wala nakangiti na naman ako.

“Hug na mahal”

Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at yumakap mas lalo akong nangiti nang ikulong niya ako sa bisig niya.

Her hugs to me were really very comforting, even if she just gave me a hug, I would be happier.

I closed my eyes to feel her kiss my hair.

“I don’t want us to fight. I feel like even if it’s just a simple fight, I’ll lose you.” my chest throbbed at her words.

“No matter how many times we fight, Aleah I will not let us not be with each other”

“You’re so important to me I can’t afford to lose you in my life.” She kissed me again.

“Where’s Yohan?” tanong ko kay Aleah nang makapasok kami sa bahay ni Vanessa. “Ang dami namang tao.”

Nakahawak ako kay Aleah habang siya naman ay palinga-limga sa paligid para hanapin ang dalawa naming kaibigan.

“Just don’t let my hand go okay? Hold me tight.” bulong niya.

Nakarating kami sa may pool at nilapag ang regalo na nakalagay sa may table. Napangiti amo dahil ang daming regalo dun siguradong magugustuhan lahat iyon ni Vanessa kapag nakita niya.

“Ley, dun tayo.” hinila ako ni Aleah sa gilid ng pool wala kasing masyadong tao roon at alam niyang ayaw ko masyado sa mataong lugar. “Are you okay?”

“I’m okay, Don’t worry.” I gave her my kisses. “Mahal kita” naramdaman ko ang kamay niya sa baywang ko, hinahaplos ito dahilan para makaramdaman na naman ako ng ilang kuryente sa katawan ko.

“Mas mahal kita,” she kiss my shoulder. “Ang ganda mo.” Unti-unting umakyat ang halik niya sa leeg ko.

“Stop na birthdy ang pinunta natin, okay?” pigil ko sa kanya. “Adik.” natatawang sabi ko.

“Sa’yo” dugtong niya. “Kiss pa” mabilis niya akong binigyan ng halik sa balikat. “Nakakabaliw ka naman.”

“Ano ba?!” natigil ang paglalandian naming dalawa dahil sa sumigaw. Napatingin kami sa harapan.

Nanlalaki ang mga mata ko nang makita si Vanessa na hinigit si Yohan sa isang lalaki.

“Ano bang problema mo?! Ayaw niya diba? Bakit mo pinipilit?” namumula na si Vanessa sa galit.

“What? I’m just asking he—” pinutol niya ang sasabihin niya roon sa lalaki.

“Asking her? at ayaw niya sa tinatanong mo anong hindi mo maintindihan?”

“Selos” bulong ni Aleah kaya siniko ko siya.

“Vanessa, tara na—” si Vanessa na mismo ang humila kay Yohan paalis roon kaya ako naman ang humila kay Aleah para sundan sila.

Nakakabingi man ang katahimik sa mga bisita dahil sa eksena nila ay nagawa pa namin makichismis sa dalawa.

Sa kitchen sila tumigil at walang tao roon. Sapat na para hindi sila makita at marinig ng mga nasa labas.

“Vanessa, ano ba—”

“Ano rin?!” sigaw niya kay Yohan. Ngayon ko lang nakitang  galit na galit si Vanessa at kay Yohan pa talaga ang naging dahilan.

“Bakit ka ba nagagalit?! Kinausap—”

“Hilig na rin niyang magputol ng sasabihin kagaya mo.” niyakap ko ang braso ko sa braso ni. Aleah.

“Ayoko ngang nakikipag-usap ka sa iba”

Pati ako natigil sa ginagawa ko kay Aleah dahil kay Vanessa. Kinagat ko ang labi ko dahil alam kong hindi lang siya basta galit kasi kumausap si Yohan ng iba, galit siya kasi pinipilit si Yohan nong lalaki.

Namayani na naman ang katahimikan sa kanilang dalawa. Nakatitig sila sa isa’t-isa.

“Don’t be mad, It’s your birth—”

What the

Nagulat na lang kaming dalawa ng kasama ko nang higitin ni Vanessa si Yohan at hinalikan ito sa labi.

Chapter 10

Hinila ko na lang si Aleah para magtago kaming dalawa.

“Naghahalikan sila” sabi ko kay Aleah haban nakayakap sa kanya. “Alis na tayo.”

“Gusto ko rin ng kiss” Literal na sumimangot ako. “Kiss me, Ley”

“Are you serious? Hindi ko alam na rito mo pa talaga ako magagawang landiin.” Mahinang sabi ko dahil baka marinig kami nina Vanessa.

“Ahh…w-wait…hmm” My eyes widened dahil naririnig ko na umuungol si Yohan. “F-Fuck….ahhh…”

“Kiss me, Hailey” Isa pa ’tong si Aleah namumula na ko sa mga naririnig gusto pa niyang halikan ko siya.

“V-Vanessa…s-shit…ahhh…” naririnig ko na rin ang tunog ng halikan nila.

Shit naman this is hell

I can’t believe this!

“Hailey…”

“A-Ano ba?” Halos magtaasan ang balahibo ko nang maramdaman ko ang pagdila ni Aleah sa leeg ko.

I close my eyes and I can’t help but moan at what she’s doing.

“A-Aleah, w-don’t come here … ahhh …” You covered my mouth. SHe starts sucking my skin again and his hand goes down to my thigh. “Hmm ….f-fuck…love”

“Hmm…” I felt her breath on my neck. “Sobrang ganda mo…”

Napahigpit ang kapit ko sa kanya. Nagsisi na talaga akong sinundan pa namin sina Yohan dito.

Dapat na talaga kaming magkasundo ni Yohan dahil kami ang nanghihina ngayon.

“A-Aleah…” nilalayo ko siya sa akin. “Hmm…s-stop…”

“Why?” namamaos na tanong niya hindi niya pa rin tinigilan ang leeg ko. “You don’t want this?”

What the hell, love

“Ahh!” kaagad na naman ako tumakip sa bibig ko “Uhh…haa…”

“Sa kotse tayo.”

Hindi pa ko nakakapagsalita nang hilain niya ako palabas sa kitchen.

“Are you serious!? What the–” sigaw ko kaso hinigit na naman niya ako. Kanina pa niya ako hinihila hindi ko talaga nagugustuhan nangyayari.

“Get in the car, Hailey”

Sumasabog na talaga dibdib ko sa nangyayari, seryoso ba siyang dito talaga namin ’to itutuloy?

Mawawalan na ba ko ng virginity dahil sa kanya?

Nakipagpatayan ako ng tingin sa kanya sobra na talaga akong kinakabahan.

“Hailey…”

“What?” hindi ko maiwasang kumapit sa kanya. “Are you serious?”

“Yes,”

“W-What do you mean?” Dahan-dahan siyang lumapit sa akin natigil ako kakaatras dahil nasanlikdo ko na ang kotse. “A-Aleah…”

“Let’s continue kissing.”

“Nanghihina na ko, sis gusto mo bang mamatay ako?” kumapit ako sa batok niya at hinilig ang ulo sa balikat niya. “Pakasalan mo muna ako bago mo ko angkinin ha.”

“Oh, I will marry naman talaga.” kinagat ko ang labi ko ngumingiti na maman ako. I felt her kiss on my hair.

“Are you sure?” Hindi ko maiwasang tanong.

Alam ko namang lahat ay nasisira kahit nga ang pangako nasisira talaga at hindi natutupad. Hindi ako naamadali pero ayokong hindi siya si Aleah magiging huli ko, gusto ko siya at walang iba pa.

Napansin niya yata ang pagiging tahimik ko kaya unti-unting niyakap ang braso niya sa baywang ko. Naano naman ako sa sarili ko masyadong akong advance mag-isip dapat talagang pinagkakatiwalaan ko ang sarili ko at si Aleah na alam kong hindi ako magagawang biguin.

Humalik siya sa noo ko. Mas hinigpitan niya ang yakap niya sa akin nanag hindi pa rin inaalis ang nlabi niya sa noo ko.

“What are you thinking?” mahinang tanong niya sa akin. “Are you okay?” dagdag naman niya.

“Tell me, Ley”

“Do you see your future with me?” tanong ko sa kanya agad. Hindi ko rin naman maiwasang hindi mag-overthink sa mga mangyayari sa amin kung sakali man. Pero kailangan kong may maging plano na at maging mahanda sa mga mangyayari.

“Always.” Binaon niya ang mukha niya sa leeg ko. “I always see my future with you…I know i like since the day I met you.”

Never failed to make me smile talaga at mas walang oras na hindi niya ako pinapangiti kahit sa simpleng salita lang niya at pag-aalaga para sa akin. Minsan pa nga eh mas iniitindi niya pa ako kesa sa sarili na ayoko talaga.

Dapat iniitindi at mas inaalala niya sarili niya dahil hindi ko naman pinababayaan ang sarili ko.

“I love you…” sinubsob ko ang mukha ko sa balikat niya “So much, please don’t ever leave me”

“I won’t leave you…I’m always by your side.”

“Good morning…Yohan” napahina ako sa pagbanggit ko sa pangalan niya dahil naalala ko na naman ang mga nasaksihan ko kagabi. I mean hindi naman lahat pero hindi ko maiwasang mamula rin dahil sabay pa talaga kaming umungol kagabi dahil sa mga kasama namin.

“Good morning, Hailey saan si Aleah? Hindi yata nakabuntot sa’yo ang isang ’yun?” natawa namana ako sa tanong niya. “Nakita mo rin ba si Vanessa?”

Humina ang boses niya pagkatapos niya banggitin ang panagalan ni Vanessa. Tahimik naman akong umupo sa tabi niya para hindi niya mahalatang alam ko kung anong nangyari sa kanila kagabi.

“Hindi ko siya nakita, bakit? Nag-away pa rin ba kayo?” hindi ko maiwasang tanong sa kanya. “O okay naman kayo?”

“O-Okay na kami” hindi ko maiwasang mangiti ewan ko ba kaunting galawan lang nilang dalawa ay napapangiti na rin ako. “Kayo ba? Nililigawan ka pa rin ba niya?”

“Oo, halatang patay na patay siya sa akin.” narinig ko naman ang pagtawa niya.

“Ang yabang natin for today’s video” natawa na rin ako sa sinabi niya. “Halatang gusto nyo talaga ang isa’t-isa no? Sana mabuhay kayo ng matagal.”

“Kayo ba ni Vanessa? Nililigawa ka ba niya?” hindi ko naman kasi alam kung anong nangayayri na ba sa kanila o kung may status na ba sila.

“Siya nanliligaw siya…”

“Talaga? First time no’n sa babae.” halatang nagulat siya sa sinabi ko.

“First time? Akala ko naman bading siya una palang.” Inakbayan ko siya sabay na tumawa. ’Hindi kasi halata alam mong patay na patay ’yung sa crush niyang si Diego, kilala mo ba ’yun?“

“Oo kilala ko ’yun pero ikaw na gusto niya ngayon ha” Nakita ko kung paano namula ang mukha niya. ’Hindi ko nga akalain na sobrang magseselos siya sa nangyari kagabi gano’n ko lang siya narinig na sumigaw.“

“Talaga?” halatang di talaga siya makapaniwala alam ko naman kasong inisna inis siya kapag inaasar siya nito. “Actually…Kilala ko na siya…yung ibang ugali niya.”

Lumapad naman ang ngiti ko kaya napatingin siya sa akin.

“W-What?”

“Do you like her?” agad kong tanong.

“H-Huh?” Napailing na lang ako habang nakangiti pa rin sa kanya. “Lumayo ka nga sa akin” natatawang lumayo ako sa kanya.

“Admit it, you like her” seryosong sabi ko kahit pa nakangiti ako. “I know you know what I mean,”

Nakita ko kung paano siya nag-iwas ng tingin at may namuong kaunting ngiti sa labi.

“Yes…”

Oh inamin nga agad, mabuti pa

“It’s okay don’t be in hurry”

“Yes, I want it to be…our last”

“Bitawan mo nga ako!” naiinis na sigaw ko kay Aleah. “Ano ba!?”

Napapatingin na sa amin ang ilang estudyante sa canteen ang mga kasama naman namin ay pinapatigil ako.

“Dun ka kay Diego, magsama kayo pareho kayong nakakairita.” Padabog akong umupo sa tabi ni Vanessa.

“Sandali lang kasi hayaan mo magpaliwanag” hinawakan nito ang kamay ko. “Ano ba, chill ikaw lang gusto niyan.”

Parang tanga

Inirapan ko siya at agad ko namang naramdaman na umupo si Aleah sa harapan ko dahil wala ng upuan sa tabi ko.

Sinamaan ko siya ng tingin.

“Sumama sa akin si Denvee dahil pupunta akong office,”

“So?”

Tahimik niya akong tinitignan nakita ko naman kung paano ako panlakihan ng mga nina Yohan. Naiinis talaga ako sino ba namang hindi maiinis kung panay ang dikit sa kanya ng lalaki yun?

“Pinapaliwanag ko lang naman, Ley” mahinahon na sabi niya. “Huwag ka na magalit magkasama lang kami ni Denver kapag may ginagawa sa club at hindi na nagsasama kapag walang ginagawa.”

Hindi ko na siya pinansin tinuon ko ang atensyon ko sa pagkain ng straberry cupcake na binaon ko na binigay ni Tita Agustina sa akin. Sarap pa rin niya talaga mag-bake kaya hindi ko maiwasang pumunta araw-araw sa shop nila.

“Ley, bati na tayo?” rinig ko pang tanong niya. Nakikuha na rin siya ng cupcake sa box. “Hailey,”

“ang ingay mo, kumain ka dyan.” nakita kong sumilay ang ngiti niya kaya mas lalo kong di maiwasan sumimangit na may kaunting ngiti.

Kainis, alam na alam niya kung paano ako pangingitiin. Kahit ngiti ay napapangiti na rin ako.

“Ang rupok mo naman,” siniko ko si Vanessa at narinig ko ang tawa niya.

Nakakaasar talaga siya kahit kailan.

“Tara, Ley” nakita ko n nag-alay ng kamay si Aleah sa akin. Napatingin ako roon dahil first time ko na hahawakan iyon, oo first time ko talaga yun kaya kinakabahan ako na nababaliw. “Sumama ka sa akin, tayong dalawa lang.”

Umangal si Vanessa. “Bakit kayo lang? saan mo ba ’yan dadalhin?” tanong nito. “Aleah, sumagot ka!”

“Sa may garden sa kabilang campus.” sagot nito.

Sa kabilang campus kasi ay hindi pwede ang ilang mga senior students ang tanging may naroon lang ay ang mga juniors habang kami ay kasama ng mga college students.

“Sasama–”

“Kami na lang muna…” dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ko. Hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng saya at parang lumulutang ako sa sobrang sarap sa pakiramdam habang hawak din siya.

“Hayaan mo na sila, Vanessa” tumayo si Yohan at hinawakan ang balikat nito. “Punta na lang tayo sa paborito mong badminton field”

Kaagad na lumiwanag ang mukha ni Vanessa.

“Tara, Han” pareho pa kaming nagulat at pinamilahan ni Yohan dahil hinalikan siya ni Vanessa sa pisngi, sobrang lambing naman ng isang ’to. “See you later “

“Maganda ba sa sinasabi mong garden?” tanong ko habang naglalakad kami. Halos gumagalaw ang kamay naming magkahawak.

Hindi ko mapigilang hindi ngumiti sa paraan kung paano niya rin haplusin ang kamay ko.

“Ang sweet mo naman.” hindi ko maiwasang sabi sa kanya.

“Hmm…” pero nakita kong lumapad ang ngiti niya. She’s so calm talaga as in araw-araw kahit pa inaaway ko kalmado pa rin. “Because it’s you”

“Paano kung hindi ako?”

“Kung hindi ikaw, hindi na lang.”

Natahimik ako at hindi niya inalis ang tingin sa kanya. Kahit tumigil kami sa aglalakad ay nakatingin pa rin ako sa kanya.

Hindi ko alam pero parang gusto ko na umiyak pakiramdam ko kasi ang swerte ko sa kanya, natatanggap ko sa kanya yung pakiramdam ng may kaibigan at may special someone.

Eto ba ’yung sinasabi nilang kayang ibigay sayo ng tao ang both friendship and relationship?

“Nandito na tayo, Ley” malambing na sabi niya at tumingin sa mga mata ko. “Look at the view”

My lips parted slightly as we both stared. I could see in her eyes the amazement in me, I knew I would always see that.

I know her eyes will never lie telling me how important I am in her life.

“You are the best view, Aleah…” namamaos na sambit ko. “You are the most beautiful view I have always wanted to see. “I told her lovingly.

Her addictive smile drew again.

“And you’re the person I want to see and admire me for being the most beautiful view.”

Pagkatapos niyang banggitin ang katagang iyon ay humampas sa amin ang malakas na hangin, sumabay ang ilang kanta mula sa mga ibong nasa puno.

Dahan-dahan akong lumapit nang hindi ko pinuputol ang mga tingin sa kanya, ang mga tingin naming dalawa sa isa’t-isa.

I was so close to her neck. I immediately felt her arms slowly wrap around my waist.

“You are so beautiful, Ley” She said.

“Stop…courting me…” Hindi ko alam pero kita ko pa rin ang kumikislap niyang mga mata. Ang kulay berde niyang mga mata sa akin.

“It’s yes, I’m your girlfriend now, Love”

Chapter 11

“Mommy” tawag ko kay Mommy pagbaba ko. Nakita ko kasi siya nakatingin sa isang picture na hindi ko nama. makita. “Ano pa ’yang picture mo?” tanong ko sa kanya. “Parang kinikilig ka?” dagdag ko

Napatingin naman kami ng kapatid ko sa kanya. Lumawak ang ngiti ni Mommy habang tintiihnan kami.

Napangiti ako nang makita ko ang picture nila ni Daddy, nakayakap si Daddy sa baywang niya at habang si Mommy naman ay nakayakap sa leeg nito.

Pareho silang naka-wacky kaya ang cute tignan at napansin ko rin na nakisinggit si Tito Joshua, Tito Cris at Tito David sa gilid.

“Cute nyo naman dito pati sila Tito” natatawa kong sabi. “Ang gwapo ni Daddy” kiniss ko pa ang picture kung saan ang mukha ni Daddy. “Kaya pala ang gwapo mo, Haider”

“Syempre naman, ako pa ba?” mayabang na sabi nito at inagaw sa akin ang picture.

“Mommy ano ’yan?” tanong ko dahil may inabot sa akin si Mommy na isang maliit na box. “Ayan yung singsin-”

“Hindi, kwintas ’yan ni Aleah na bigay niya sayo noon”

“Huh?” Kumunot ang noo ko, wala namang ako natatandaan na binigyan ako ni Aleah ng kwintas. “Wala naman siya binigay na ganito noon.”

“Bata ka pa kasi non, sabi niya sa akin ibigay ko sayo kaso nakakalimutan ko naman.” Binuksan ko ang maliit na box at nakita ko roon ang isang kwintas na nakaukit ang isang buwan. “Naisama ko yata ’yan sa mga albums noong lumapit kami rito kaya ngayon lang ako naghalungkat kasi naalala ko.”

“Magandang umaga po.” Nakatingin pa rin ako sa kwintas pero nang marinig ko ang boses niya ay mas lalo akong napangiti.

Nahihiya ba siya noon kaya hindi niya mismo sa akin ibinigay?

“Oh, nandito na pala girlfriend ng maganda kong anak.” narinig ko si Mommy habang si Haider ay tumawa.

“May dala po akong cookies,” naramdaman ko ang presensya ni Aleah sa likod ko. “Bake ni Mommy po, new flavor?”

“Anong flavor, Ate Aleah?” tanong ng kapatid ko.

“Bluberry flavor, gusto naman irty ni Mommy if cookies naman.”

“Wow”

Lumingon ako sa kanila at hinanap kaagad ng mata ko si Aleah.

Nakatingin na siya sa akin paglingon ko.

“Good morning,” bati niya at binigyan ako ng halik sa gilid ng noo ko. “Here, cookies” inabot niya ang isang paperbag.

“I love you” I gave her kisses. “Thank you”

“Wait lang.” sabi ni Aleah nang lalapit na ko sa kotse niya. “Can I take you a picture?”

“Hmm? Why?” Nakangiti kong sabi. Seryoso? Bakit ba ko kinikilig kong pipictureran lang naman niya ako?

“I-set ko sa wallpaper ko, wala rin kasi akong new photos mo.”

Kaagad akong pinamulahan sa paliwanag niya. Talaga naman oh palagi na lang.

“Sure, No problema, love”

“Ang ganda mo talaga, ang ganda-ganda mo” sabi niya habang nakatingin sa phone niya pagkatapos niya akong pictureran.

Parang tanga naman eh

Hilig niya talaga akong bigyna ng compliments na hindi ko maiiwasang mangiti.

Ngiting-ngiti na nagkalikot siya sa phone niya sure ako na i-seset niya talaga yun na wallpaper niya.

Ganon na ba siya kaadik sa akin?

“Kiss” lumapit siya sa akin at hinalikan ang pisngi ko. “Ganda mo”

“Tama na nga, kanina ka pa” pabirong hinampas ko ang balikat niya. “Tara na baka malate tayo”

Natatawa pa rin siyang pumasok sa kotse, ako rin naman natatawa pero hindi ko maiwasang maitago ang kilig ko.

“Kinikilig ka naman” asar niya habang magmamaneho. “Pati yung ngiti mo ang ganda”

“S-Stop it p-please?!” nauutal na ko. Nakakabaliw naman ang presensya niya.

“Pft, so cute, mahal” hinampas ko siya agad. “Cute mo talaga, wag mo ko hampasin ah”

“Baliw ka na” Umiwas ako para hindi na naman halatang ngiti ako at namumula. “Parang ewan naman”

Kinagat ko ang labi ko habang nakikinig sa mga tao niya, ang sarap pakinggan hindi talaga ako magsasawang pakinggan siya kahit inaasar niya ako.

I love her, I lover her voice and I love everything about her, I love the way she is.

Wow, I can’t believe this I’m being so crazy over someone, over a girl who always give everything I deserve and treating me so well.

I deserve this

Tama siya, kung hindi ako, hindi na lang. At kung hindi siya, hindi na lang talaga.

“Anong iniisip mo?” Naputol ang pag-iisip ko dahil nagsalita na siya. “Nababaliw ka na ba? Ang creepy kanina ka pa nakang-”

“What did you say?!” bulyaw ko agad. Pinagsasabi niya? Oo dahil sa kanya nababaliw na ko pero wag yung salitang creepy. “Ano?!”

“A-Ah wala, Ang ganda mo hehe”

Inirapan ko siya, siya na ang nagsabing maganda ako tapos sasabihin ang creepy ko dzuh

“Love…” nakita ko siyang nakatingin sa kwintas na suot ko. “Ahm…kailan mo pa ’yan nasuot?”

“Binigay ni Mommy sa akin…kanina lang niya ’to naalala eh matagal mo na pala ’to binigay.” nakangiting sabi ko sa kanya. Muntik pa ako’ng matawa dahil namumula siya. “I love it…”

“I’m glad you love it,”

“Of course, sayo ’to galing” bawi ko agad. Pagmamahal na lang ibibigay ko sayo…“

“Yes, sounds good”

Naglalakas palang kami papasok ni Aleah sa campus ay nakita na namin agad si Vanessa na sinunggaban ng yakap si Yohan na naglalakad sa hallway.

“Ano ba?!” sigaw nito sa kanya. Hindi pa nahiya si Vanessa dahil hinalikan pa niya ito sa pisngi. “L-Love!”

Wow, so sila na rin?

“Good morning, mahal” matamis na bati ni Vanessa sa kanya. “Sorry hindi kita napuntahan kita.”

“Cute naman nila” nakangiting bulong ni Aleah sa akin. “Parang ikaw si Yohan eh”

“Tse, tahimik ka” kinurot ko ang tagiliran niya. “Wag mo ko asarin,” sunod na kinurot ko ang pisngi niya.

“Okay lang, Love…”

Nacucutetan ako kay Yohan kasi namumula siya at halata’ng gusto’ng-gusto ang oresenya ni Vanessa.

“I have something for you, Van” nilahad nito ang isang paper bag. “Nagbake ako ng cupcakes at favorite flavor ’yan.”

Napapatili ako kasi kinikilig ako sa reaksyon ni Vanessa, sumasabay pa ang tawa ko dahil pula’ng-pula siya humihiyaw ng kaunti.

Parang ewan talaga mainlove

“Kinikilig ka naman” naramdaman ko ang labi ni Aleah sa pisngi ko. “Cute mo”

“Eh” sumiksik ako sa leeg niya. “Yakap mo koooo” sabi ko habang niyayakap siya. Gusto ko magpa-baby sa kanya.

I wanna be babied

“Here” nakaramdam agad ako ng ginhawa nang yakapin niya ako pabalik, hinahaplos niya ang likod ko dahilan para mas sumiksik ako sa kanya.

Ang sarap sa pakiramdam kapag ramdam na ramdam ko siya sa katawan ko.

I felt her kisses in my hair. Hugging me so tight.

I want this for the rest of my life, I want her to be my last and her endgame.

“Denver, what?”

“Hailey, masisira na ’yung baunan mo” rinig ko si Yohan na pinipigilan ako kakapisil sa baunan ko.

Eto na naman ako, naiirita na naman ako sa mga nakikita ko. Bakit ba dumating pa ’to’ng lintik na ’to?

“Denver, pirmahan mo ’yan” Kahit malayo sila ay naririnig ko sila sa may table sa harapan ng office. What the? Magpapapirma lang ’di pa magawa nito’ng lalaki’ng ’to?

“Lintik” malakas na sabi ko at hinagis ang baunan ko.

“Hoy, Ley kalma” pabiro’ng niyayakap na ko ni Vanessa. “Gagi, beh magpaawat ka muna”

“Bitawan mo ko” malamig na sabi ko agad ko namang naramdaman na lumayo siya.

“Hala teka!” sigaw ni Yohan nang tumayo ako at naglakad papalapit roon. “Hailey sandali!”

“Love!” malakas na sigaw ko dahilan para mapatingin silang lahat sa table. Sinasadya kong lakasan ang tawagan namin. “Hello”

Umawang ang bibig nong Denver

So what? May girlfriend na si Aleah at ako ’yun!

“Hailey?” nagtatakang tawag sa akin ng girlfriend ko, kumapit ako sa braso niya.

Wala ako’ng pakielam kung natahimik ang ilang mga ka-members nila sa inaasta ko.

“For real? Sabi ko sayo may something kay Aleah at Hailey eh”

“Bagay talaga sila, mabuti na lang hindi sila

magkadugo

kayanpeedeng

pwede“

“Bagay sila sis”

“Mas bagay si Aleah at Denver?”

Pumalakpak agad ang tenga ko pagkarinig ko sa salita’ng ’yun. Kaagad ako’ng tumingin sa babae’ng nagsalita at binigyan siya ng nakakamatay na tingin.

Nakita kong natakot ito at agad na umiwas ng tingin.

Mas bagay ako kay Aleah, wala ako’ng paki kung lalaki man ’to’ng kaagaw ko. Ako ang mahal at hindi siya.

“Aleah, saan ko ba pipirmahan?” nakita ko’ng nagpapacute talaga ang punyeta’ng ’to kay Aleah. Kita naman niyang may papel pa sa harap malamang iyon ang pipirmahan.

“Ayan oh, nasa baba signature mo. Nagbabasa ka ba?”

Wala na ko’ng paki kung umaarangkada na naman tabas ng dila ko.

Natigilan si Aleah at napatingin sa akin. Tinaasan ko siya ng kilay

So what? Wala ako’ng pakielam kung masaktan ’yang childhood boybestftiend niya.

Gumalaw ang panga ni Denver paglasabi ko no’n. Totoo naman nakalagay naman na sa baba ang pipirmahan.

“Pirmahan mo sa baba, meron din sa taas.” Oh diba may nasa baba, hindi lang talaga nagbabasa ang isa’ng ’to.

Nag-iinit ang ulo ko.

Napapataas ang kilay ko dahil may balak pa yatang hawakan ng mokong na ’to ang kamay ni Aleah na nakalapag sa table. Pasimpleng gumalagaw ang kamay niya papunta sa kamay ni Aleah.

What the fuck, Alvarez? Ginagago mo ba ko?

“Aleah” mahahawakan na sana ni Denver ang kamay nito pero agad kong kinuha.

“Bakit?” nagtatakang tanong ni Aleah habang hawak ko kamay niya.

Pisteng yawa ka ah, ako lang makkahawak sa kamay ng girlfriend ko.

“Aleah, Hailey” lumapit sa amin sina Yohan na mukhang kinakabahan sa mga pinaggagawa ko. “Ah, Hailey.”

Hindi ko sila pinansin. Nakipagpatayan ako ng tingin kay Denver na nakatingin din sa akin.

Ang pangit naman nito bakit ba may nagkakagusto rito? Balak pa’ng agawin si Aleah sa akin alam naman niya’ng may relasyon kami.

Kapag hindi pinili, manahimik na lang siya.

“Ano ba?” sabi ko dahil halata’ng nagpapacute at nagpapansin siya. “Ginagawa mo ba ng maayos ang trabaho mo?”

“Hailey” ramdam kong pigil nina Yohan.

“Ley, what’s the problem?” lumapit sa akin si Aleah na may dala pang ibang papel. “Are you okay?”

No, I’m not okay! Ganyan ka na ba kaganda para mairita sa mokong na ’to?

“Anong problema?” inosenteng tanong sa akin ni gago. “Baki–”

“Halatang ’di ka naman nagtatrabaho nang maayos, pinagagagawa mo?” umawang ang bibig niya pero agad namang nakabawi.

“Nagtatrabaho ako nang maayos, ikaw lang ’to’ng kung ano-ano napapansin…” sumilay ang ngiti niya.

Ngumti rin ako. “Mapapansin talaga kita kasi malandi ka,”

“Ows, baka Rivero ’yan” si Vanessa ang naririnig kong sumisipol.

Bakas sa mukha ni Denver na nairita siya sa sinabi ko.

“Ano ba’ng problema?” si Aleah na lumapit na talaga sa akin.

“Ask your boy bestfriend na papansin sa’yo”

At nilamon kami ng katahimikan sa table. Nasa akin pa rin ang huling halakhak.

Chapter 12

“Nah, It’s okay, Leah”

Leah amputa, pinagsasabi nito? ang corny naman niya magbigay ng nickname.

At ano’ng karapatan niya’ng gawan ng nickname si Aleah?!!

“Are you sure?” dagdag tanong ni Aleah sa kanya.

“Corny” nilakasan ko ang pagkakasabi ko.

“Sis, kumalma ka” natatawang tinatapik ni Vanessa ang likod ko. “Marami pang araw para barahin siya.”

Tumango-tango pa si Yohan at nagthumb up pa sa akin habang nakangiti.

“Bara ka nang bara eh may bukas pa” dagdag ni Yohan.

“Hailey”

“Aleah” Tinaasan ko siya ng kilay, napatingin naman siya agad sa mga mata ko. Pasalamat na lang talaga malayo na sa akin si Denver dahil kung hindi pag-uuntugin ko sila pareho.

“Are you mad?” she asked

Are you mad?(9999999)

“No” niligpit ko ang ilang mga papel na nakakalat sa table. Nambabara ako pero kailangan ko tumulong. “Oh ayan, lagay mo sa box n’yo” lahad ko sa mga papel.

Nakita ko’ng nagbaba siya ng tingin doon at bumalik sa akin.

“Let’s talk later” kalmado’ng sabi niya.

“Okay”

Muli’ng umalis si Aleah at lumapit sa kabilang table. Napailing na lang ako dahil sobra’ng maldita ko pala talaga kapag nagseselos at naiirita sa mga malalandi.

Humilig si Vanessa sa isang pintuan. Nakangiti siya sa akin at nasa harapan ko naman si Yohan.

“Selos ah” sabi nito.

“Kalalaki’ng tao ang landi” nakasimangot na sabi ko. “May gf na nilalandi pa.”

“Mukha palang eh halata’ng papansin na” si Yohan “Ikaw ang girlfriend kaya ’wag na ’wag ka magpapatalo,”

Tumango ako at muli’ng tumingin kung nasaan si Denver, ganon na lang ang inis ko nang makita ko siya’ng nakadikit na naman sa girlfriend ko.

“Ano ba’ng problema ng isa’ng ’to?” wala sa sarili ko’ng sabi.

“Papansin, sis go na sugurin mo” Ang supportive naman masyado ni Vanessa.

“Supportive bff kami, go na sis sugurin mo ulit.”

Tumawa sila’ng dalawa talaga’ng bagay sila dahil talaga’ng sulsol sila sa kamalditahan ko.

Lumapit ako roon at humarang sa pagitan nilang dalawa.

“Love, are you done na?” sabay lingkis mo sa braso niya at dumikit lalo. “Let’s eat…”

Natahimik muli ang mga kasama nila sa inasta ko. Lumingon ako kay Denver at binigyan siya ng nakakaloko’ng ngiti.

Huwag na siya umepal kasi eepal talaga ako. At eepal talaga ako masi malandi siya.

Digusting shit

“Aleah, tara may alam akong pares kain ta—” pinutol ko ang sasabihin ni tanga

“Love, gusto ko sa shawarma, shawarma with rice” lumapad ang ngiti ko nang tumingin siya sa akin. “Please? Miss ko na ’yung date natin”

Kanino pa ba ko magmamana kundi sa Mommy ko.

“Gusto mo bang sumama na lang sa amin, Denver?”

What the?

Nananadya ba si Aleah? At bakit naman niya isasama ’to’ng boy bestfriend niya’ng malandi?!

Nakita ko’ng lumapad ang ngiti nito. “Sure”

Kumalas ako ng yakap kay Aleah kaya napatingin siya sa akin.

Nakakairita naman ’to

“Wait lang, Love matatapos na” sabi niya at inaayos ang mga nasa table. “Kakain na tayo ng paborito mo ha?” kalmado’ng sabi niya.

Nakuha pa niya’ng maging kalmado samantalang ako gusto na siya sampalin.

“Aleah, saan ka pala nag-highschool?” tanong ni Pangit sa kanya habang maglalakad na kami.

“Sa ibang school ako nag-aral, sa may Hyverson University lumapit lang ako sa school natin.” sagot ni Aleah habang nakatingin sa daan.

Oo nakikita ko sila dahil mas pinili kong dumikit kina Yohan at ang punyeta’ng lalaki’ng ’to kanina pa nakatitig kay Aleah.

Sarap naman sundutin mg mata nito, totoo pala talaga’ng makakapatay ka kapag nagseselos ka.

Gusto yata mangyari ni Denver ’yun

“Kung nakakamatay lang ang titig, patay na si Denver ’no, mahal?” parinig na tanong ni Vanessa sa girlfriend niya.

“Oo, mahal ganyan mangyayari sa akin kapag may lumalandi sayo, hmm” natawa ako sa tono ng pananalita ni Yohan. Hindi ko alam kung tinatakot ba niya si Vanessa o ano.

“Ay sus, ikaw lang hahayaan ko lumandi sa akin”

“Ano ba?” reklamo ko dahil sa tabi ko pa talaga naglalandian.

Tumawa sila’ng dalawa lalo na si Vanessa.

“Ley,” naiirita’ng nilingon ko si Aleah at ang katabi niya’ng papansin. “Nandito na tayo, sa akin ka na tumabi.”

At bakit ako tatabi sayo? Sinama mo ’yang hitad na ’yan

“Tayo na lang magtabi, Leah”

What the fuck

Punyeta lalo talaga ako’ng naiirita sa mga naririnig at nakikita kong kacornihan sa gago’ng ’to.

“Kay Yohan at Vanessa na lang ako tatabi.” hinila ko ’yung dalawa at sinabay silang umupo sa upuan. Mabuti na lang kami lang ang tao ngayon sa stall.

“Ako na mag-oorder” hindi ko pinansin ang titig ni Aleah sa akin bago siya lumapit sa counter.

Hindi ko rin pinansin ang mga kinakabahan na titig nina Yohan at Vanessa dahil naiwan sa table namin si Denver kasama kami, kasama ko pa talaga ang isa’ng ’to ha.

Hindi ako nagsalita at tumingin sa pagilid, ganda kasi ng view rito at mahangin pa. Gusto ko talaga ang mga lugar na mahahangin dahil sa hangin lang ako kumakalma at suempre kay Aleah.

“Aleah is in a relationship with you?” basag ni Denver sa katahimikan.

“Yeah” maikling sagot ko, ’wag na niya dagdagan sama ng loob ko.

“Are you sure that Aleah—” papansin talaga.

“Magiging girlfriend ba niya ako kung hindi? I know Aleah for so long…” Sagot ko. “And are you sure na magugustuhan ka ni Aleah kung wala siya’ng relasyon ngayon?”

Nakita ko kung paano umawang ang bibig niya, natahimik na rin siya.

“2 points” rinig ko pa rin si Vanessa kahit binulong niya lang iyon.

“I like her,” si Denver

“Yeah, I know nilalandi mo nga eh” ngumiti ako sa kanya habang siya ay nakatingin lang sa akin.

I can’t believe this, I can’t believe na lalaki pa talaga ang magiging kaaway ko kay Aleah.

First time ko makipagsagutan nang ganito  sa lalaki, hindi ko pa ’to nagagawa noon.

“I can’t believe na sayo pa talaga siya papatol.” pabalang niya’ng sabi. Mas lalo namang lumapad ang ngiti.

“I can’t believe na ikaw pa ang kinaibigan niya.” pabalang na sabi ko.

Muli na namang nawala ang ngiti sa labi nila.

“I can’t believe na maldita talaga si Hailey ’no?” si Yohan naman ang naririnig ko.

“Siguraduhin kong sa akin siya.” Hindi ko naman siya kailangang patulan pero talaga’ng sinasagad niya ang pasensya ko.

“Yes, Yes, congrats kung papatulan ka ni Aleah” matamis ako’ng ngumiti sa kanya. Naiirita at naiinis na tinitignan naman niya ako.

Kung ganyan na sagutan lang, kaya’ng-kaya ko.

“Alam ko’ng makapal talaga mukha mo dahil lalaki at babae ako, syempre babae lang tingin mo sa akin at wala’ng makukuha si Aleah sa akin.” nakikita ko kung paano siya pinalalakihan ng mga mata. Alam ko pinapahiwatig niya sa akin.

“Yeah, I think iniisip mo’ng hahanap-hanapin ni Aleah ang lalaki right? Wow did you really sure that Aleah is into guy?”

“Damn” mura niya. “Lalaki pa rin ang gusto niya.”

“Kung lalaki ang gusto niya bakit ako ang una’ng karelasyon niya? Ilang taon kami sa highschool at wala pa ako’ng nakita’ng lalaki’ng nagustuhan at ponatulan ni Aleah.”

“Alam mo, Mahal, boto na talaga ako kay Hailey eh”

“Ang tapang sis, manahin ko nga pagiging maldita ni Hailey”

“At kung hindi talaga ako gusto ni Aleah, hindi niya ako pipiliin para sayo noon palang”

Pareho kami’ng naging kaibigan ni Aleah nong bata pa siya pero sa aming dalawa, sa akin napunta si Aleah at ako ng binigyan niya ng halaga.

Lahat na ng kaibigan nahuhulog sa kanya, ang swerte ko dahil ako rin pala ang magugustuhan niya.

Wala’ng nagsalita sa amin hanggang sa dumating si Aleah, napamgiti ako kay Denver mismo nang sa tabi ko umupo si Aleah.

Ako pa rin ang panalo

“Kain ka na, love” inasikaso ako ni Aleah kaya hindi ko maiwasang hindi napatitig aa kanya.

Pareho kami’ng nakatitig ni Denver sa kanya pero sa akin mas ramdam ko si Aleah dahil malapit siya sa akin.

Ang ganda niya talaga.

“Ang ganda mo, Aleah” hindi ko pinutol ang tingin namin, napahinto siya sa ginagawa niya.

I can’t believe she’s mine, only mine

Hinalikan ko ang pisngi niya hindi ko mapiwasang hindi matawa dahil namumula siya lalo na ang tenga niya.

“Ang cute mo” lambing na sabi ko. “Namumula tenga”

“S-Shut up and eat.” sabi niya.

“Okay, i love you” sabi ko at sinumulang kainin ’yung shawarma with rice.

“Eatwell, I love you more”

Sumilay ang ngiti ko bago ako muling sumubo ng kakainin ko. Talaga naman, kapag kinilig siya agad niya ako’ng babawian.

“Aleah, sasama ka ba sa field trip ng club natin?” tanong ng lintik niyang boy bestfriend.

And what? field trip? When? May ganon pala sila? Hindi ko alam parang first time ko lang narinig na may field trip ang club.

“After two months pa yun diba?” nilingon siya ni Aleah. “Matagal pa naman pero oo pupunta ako.”

Napairap ako nang makita kong ngumiti si Denver. Ano namang binabalak ng pangit na ’to?

Gusto ko panlakihan ng mga mata dahil may duda na talaga ako binabalak ng punyetang ’to. Pero may tiwala ako kay Aleah kaya hindi ko siya papansin.

Sinasayang ko lang kagandahan ko dahil sa pagiging papansin niya.

“Okay, if matuloy sabay na lang tayo “ nakita ko kung pano ngumiwi si Yohan sa sinabi ni Denver na parang nandidiri siya. Habang si Vanessa ay talagang pinakitang pinadidirihan niya ito.

“Okay, sabay na rin sina Angela” hindi ko pa man kilala mga kaibigan ni Aleah dahil bilang na bilang talaga sa daliri niya kinakaibigan at kinakausap niya. “Oo nga pala, may event ulit next week para sa art club.”

Huling kita ko sa mga artworks ni Aleah ay noong huling punta ko rin sa bahay nila. Sinanay kasi ako ni Aleah na siya lagi pumupunta sa bahay at ako naman naghihintay siya roon.

“Goodnight, Leah” umirap ako. “See you tomorrow”

“See you tomorrow, ingat” Myghad

Naiwan kaming dalawa ni Aleah nang umalis na si Denver, kami na lang ang natira dahil naunang humiwalay sa amin sina Yohan at Vanessa.

“Hailey,” nilingon ko si Aleah habang naglalakad kami. “Are you okay?”

“Yes, why?” balik na tanong ko. “You? Are you okay?”

“Hindi ako okay kung hindi ka okay,” she said softly. “So, are you really okay?”

Napakapit ako ng mahigpit sa strap ng bag ko. Sasabihin ko ba sa kanya? O hindi? Babae nga talaga ako ang hilig ko rin magtago ng feelings.

“I’m…jealous…” hindi ko siya tinignan habang sinasabi ko ang gusto kong sabihin. Nakakahiya kasi feeling ko namumula pa ko. “T-That’s all…”

Sobrang lakas na naman ng kabog ng dibdib ko, gusto na yata akong patayin kesa lamunin ng lupa.

Wala akong narinig na kahit ano kay Aleah pero naririnig ko ang paglapit niya sa akin. Mas lalo akong kinabahan.

Kinakabahan man ay dahan-dahan ko siyang tiningala pagtigil niya sa harap ko.

“I only talk to him when he asks me.”

Hilig naman niyang mag-english, isa pa ’yan alam niyang ganda ng boses niya kapag nag-eenglish sinasadya pa niya. 

Instead of speaking I just wrapped myself around her, hugging hher and squeezing her body.

When we really talk like this, she just gives me a little explanation, I calm down, I lose everything I don’t want to feel when she’s there.

“I also notice that you only talk to him when he asks…” I felt her hug back to me. “I trust you…I’m just little jealous…”

“I will always take care of your feelings, I will always take care of you. “

Naramdaman ko ang paghigpit ng yakap niya dahilan para mas magdikit ang katawan namin, binaon niya rin ang mukha niya sa leeg ko.

“I can’t afford to lose you, I’m ready to hurt him I can only protect what you feel…” she whispered enough for me to hear.

“Thank you for treating me so well…” naiiyak na talaga ako sa mga sinasabi niya.

“Your feelings are important to me more than anyone”

Chapter 13

“Hindi ’yan gusto ni Leah” angal ni Denver pagkatapos kong kunin ang kulay itim na papel.

Tumaas ang kilay ko dahil parang mas kilala pa niya si Aleah sa akin? Black and Gray ang gusto niyang kulay paano namang hindi niya gusto ng itim?

“You really don’t know, Aleah huh?” nakangiti kong nilapag sa table ni Aleah ang kulay itim na papel. “For your information, Alvarez, she loves black”

“She loves white” epal na naman niya.

“Black” nilagay ko ulit sa table niya ang color black na paint.

Hindi ako pwedeng magkamali, mula noon kapag may pinta siya hindi nawawala ang kulay itim na kulay sa bawat gawa niya. Kaya malakas ang loob kong itim pa rin ang ginagamit niya hanggang ngayon.

Wala naman akong dapat ipagmali, o magkamali. Black pa rin ang ginagamit niya at hindi ang ibang kulay.

“Ang ganda naman magdrawing ni Aleah,” nawiwili si Vanessa kakatingin sa lahat ng painting ni Aleah. “Hindi ko pa siya nakitang nagpinta.”

“Ako, nakita ko na siya isang beses lang” si Yohan. “Maganda talaga ’yan magtrabaho.”

“Alam na alam na natin kung sino ang character na ipipinta niya. Pasimpleng nilingon ako nong dalawa.

Nang-aasar na naman sila habang may nakakalokong ngiti at pagtataas pa ng kilay.

“Baliw” sabi ko at binato sila ng maliit na papel.

Me too, I’m not arrogant to think if all of Aleah’s paintings symbolize and about me. Some of her paintings are many meaning because sometimes I don’t even know what it means. I’m not fond of the arts, but because all the works of Aleah and her colleagues are beautiful, I like them.

Once I saw a canva on her room, It’s a woman I couldn’t ask her that because I was losing it in my mind.

“Oh, Hailey, is that you?” naputol ang pag-iisip ko nang kalabitin ako ni Vanessa. May hawak siyang isang canvas.

I checked it because I know I’m really the one on the canvas, it’s my face and I try to remember where I look like that.

“Ganda mo, sis,” I heard Yohan.

I bit my lip because I was wearing the dress she painted that night I left with Ck to his family.

“It’s me…” wala sa sarili kong sabi habang nakatitig pa rin.

“It’s you, sis ikaw lang naman babae ni Aleah.” siniko ni Yohan si Vanessa. “It’s really you, ganda mo talaga ’no? nauulol na tuloy girlfriend mo sayo”

“Hindi ko alam na naalala pa pala niya suot ko”

“Lahat naman naalala no’n basta tungkol sayo” nagtawanan silang dalawa. “Ibalik na natin ’yan sis, ngayon talaga alam ko na kaya minsan titig na titig ’yun sayo pinipinta ka pala niya.”

Ramdam ko ang pamumula ng mukha ko dahil sa pinagsasabi ng kaibigan ko. Pinapanukha niya talaga sa akin.

Pero hindi rin talaga ako makapaniwala. Gusto ko pa makita lahat ng painting ni Aleah na hindi ako ang nakalagay.

“Leah” umangat ang tingin ko. Kakapasok lang ni Aleah nang sinalubong siya ni Denver. “Hi, saan ka nagpunta?”

Bago magsalita si Aleah nagtama ang paningin naming dalawa bago nilipat ang tingin kay Denver.

“Sa office, kay Sir may sinabi lang sa akin about sa event.” lumapit siya sa kabilang table kung nasaan ang mga nilagay ko.

Hindi ko maiwasang mangiti dahil habang kinukuha at tinitignan niya iyon ay nakangiti siya.

She knew very well that it was me, I was the one who put it on her table.

“Will you use black?” Denver asked as he still held the white color he was insisting on.

“You know I won’t lose the color black in my paints.” Aleah then looked at me. “I don’t do painting without black”

“Love, nag-aaway na naman ba silang tatlo?” si Vanessa ’yung naririnig ko kahit kailan talaga chismosa.

“Alam mo, love okay lang ’yan manood ka na lang” si Yohan.

“Bibili lang kami ng makakain.” lumapit ako kay Aleah, nagugutom na rin ako kanina pa kami rito at gusto ko talaga tumulong at barahin si Denver sa pagiging epal niya.

“Sasama na ko” sabi nito at iniwan ang ginagawa niya.

“Hindi na, dito ka na” pinigilan ko siya. “Please? gawin mo na ’yan” dagdag ko pa.

“Ayaw mo kong sumama sayo?” tanong niya.

Agad na nanlaki ang mga mata ko. Ano bang sinasabi nito? Mukha pang nagtatampo ang boses niya.

“Of course not, ako na lang ang bibili okay? babalik din naman ako.” mahinahon ang pagpapaliwanag ko.

And the stare she gave I expected but every time I really looked into her green eyes for me to melt, I got even crazier with her stare.

“Are you sure?”

“Yes, baby, I’ll be right back” I kissed her cheek.

“Okay, just come back, I don’t want to miss you” hinampas ko ang balikat niya.

“Baliw” sabi ko. “Parang tanga ’to”

“Let me kiss you” Lumapit siya at hinalikan ako sa pisngi namg dahan-dahan. “Ganda mo, balik ka agad”

“Yes, love”

Umupo na siya agad pagkalapit ko kina Yohan na kanina pa ko hinihintay.

“Grabe kayo maglandia” si Vanessa at binuksan ang pinto. “Harot mo pala, Hailey”

“Mas maharot ka dyan” sulsol ni Yohan kaya mas lalong natawa si Vanessa.

“Mas maharot ka pala sa akin” dagdag ko rin. “Bff goal mahaharot”

“Kay Aleah ka lang pala lalandi eh” dagdag nito. “Iba ang gayuma ni Aleah, mapapaprayer reveal na lang si Denver sa inggit.”

Pati ako natawa sa pinagsasabi niya hilig niya talagang mang-asar, kahit sino inaasar.

“Ang init” reklamo ni Vanessa pagpasok namin sa cafeteria. “Shet kaunti lang naman tao.”

Lumapit kami agad sa counter at nag-order habang naghihintay ng order ay nagdadaldalan lang kaming tatlo, syempre puro kalokohan lang ’yun ni Vanessa at nakikisali pa ko kaya halatang naiistress na si Yohan.

“Hailey?” natigil ako kakatawa nang may tumawag sa akin. “Ikaw ba ’yan?”

Natahimik ako habang tinitignan ko ’yung babae, kilala niya ako pero siya hindi ko naman siya makilala.

“Wait!” sabi nito habang nakangiti. “It’s me, Rafaela!”

Rafaela? Wait! Parang may Rafaela akong nakilala noon.

“Rafaela?” Pilit ko talagang inaalala habang nakatingin sa kanya.

“Rafaela Salvez” pakilala nito.

“Rafaela? Ela?” naalala ko na. “Ela?!”

“Ley!” sigaw namin pareho. “Ang laki mo na ah!”

Lumapit ako sa kanya at yumakap. “Ang tanda mo na ah!” ganti ko sa kanya.

“Omg, namiss kita!”

“Namiss din kita! Tagal nating ’di nagkita”

Halos nagtatalon kaming dalawa habang makayakap pa rin.

“Bumigat ka” sabi ko.

“Gaan mo naman”

“Kamusta ka pala sa England?” bumitaw ako ng yakap at hinarap siya. “Nag-England ka lang gumanda ka na—”

“Hailey.” I literally stopped blabbering because someone called my name. Rafaela and I fell silent and looked.

I saw Aleah looking seriously into my eyes. Kung kanina nakakatuwa ngayon naman parang nakakapaso ang tingin.

Nakita kong nagsisikuan ’yung dalawa kong kaibigan sa gilid habang nanonood.

“Ay, Aleah ikaw pala,” hinila ko si Rafaela palapitbsa kanya. “Aleah, si Rafaela, Rafaela, si Aleah nga pala” masayang pakilala ko.

“Hello,” naglahad ng kamay si Rafaela kay Aleah “Rafaela Salvez, nice to meet you”

“Aleah Griffin, her girlfriend” nakita ko kung paano manlaki ang mga mata ni Rafaela sa sinabi niya.

“Mahal, mukhang may bagong ano ah” si Vanessa sa gilid ko.

“Oo, mahal ramdam ko na”

Ang ano?

“Oh, may girlfriend ka na pala” nilingon ako ni Rafaela. “Babae pala gusto mo ah”

“Eh ikaw? baka naman may boyfriend ka na?” balik na tanog ko sa kanta.

“I don’t do boyfriend” habang nakatingin sa akin.

“Hailey, let’s go back” maawtoridad na sambit ni Aleah. “Tapos na ang break at kanina pa kita hinihintay.”

“Oh” aabutin ko na sana ’yung paper bag na may laman na inorder namin nang kunin ’to ni Rafaela.

“Ako na magbibitbit, saan ka ba?” tanong nito sa akin.

“Sa art—”

Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil inagaw ni Aleah ang paper bag kay Ela.

“Tara na, Hailey” hinila ako ni Aleah paalis dun.

Hindi naman na ko umangal dahil baka natatagalan na talaga siya sa akin. Mabilis lang kasi ang break nila at may ginagawa pa siya.

“Sorry natagalan,” sabi ko habang binubuksan niya ang paper bag. “Burger ’yan, ’yung paborito mo…”

Hindi siya nagsalita, patuloy lang siya sa pagkuha ng burger sa loob.

Napansin ko na rin ang paglapit nina Yohan na palipat-lipat ang tigin sa aming dalawa.

“Si Ela? saan na nagpunta?” tanong ko sa kanilang dalawa.

“A-Ah si Rafaela? bumalik na sa club niya, music club” si Yohan ang sumagot sa akin st tumahimik bigla.

Ano bang problema at aligaga sila ni Vanessa?

“Kumakanta pa rin pala soya hanggang ngayon.” wala sa sariling sabi ko. “Pwede ba natin siya puntahan mamaya?”

Nilingon ko silang tatlo, sina Yohan naman ay nakatingin lang sa akin na parang hindi alam kung anong isasagot. Ayaw ba nila?

“Love, punta tayo sa music club mamaya?” nakangiting tanong ko kay Aleah.

Hindi ako tinignan nito kaya nagtaka na ko, kanina ko pa siya  napapansin na hindi nagsasalita.

“Love? ba’t ka tahimik?” tanong ko. “Are you okay?”

“Your friend can play even if you don’t go to their club” I couldn’t feel anything in her voice.

“What do you mean? I just want to see her sing again. “ I said while staring at her.

“Why do you want?” Gumagalaw ang panga niya.

“Ilang taon ko rin siyang hindi nakitang kumanta at tumugtog”

Hindi ko pinapansin sina Vanessa na nagkakagulo sa gilid kakatingin sa akin.

“That’s all?”

Ano bang nangyayari rito?

“Aleah”

“Hailey”

Binigyan ko siya ng nakakamatay na tingin pero tinignan lang ako nito na parang walang gana.

“Gusto ko lang naman pumunta sa kanya.”

Hindi na naman siya nagsalita. Nakita ko ang mariin na paggalaw ng panga niya at tumayo.

“Okay,”

“Okay? Go with me—”

“I’m busy painting, go with Yohan and Vanessa…” inilagay niya sa table ang paper bag. “Go back to our room if you want.”

Naiwan akong tahimik pagpasok niya sa room. Nakatingin ako sa iniwan niya paper bag, isang burger na lang ang naiwan roon.

“Hailey,” tinawag ako ni Yohan, tinignan ko naman siya. “Eat…your burger.” nakatingin sila pareho sa akin.

“I don’t want to eat.”

Iniwan ko silang dalawa at magtungo na lang sa field. First time kong hindi kumain dahil hindi ako sinabayan kumain mi Aleah. Mas gusto ko sabay kaming kumakain.

At hindi ko rin gusto ang pananahimik at may bigat sa pakiramdam ko. Gusto ko lang naman makita si Rafaela sa club niya ilang taon ko rin nakasama at naging kaibigan noon kaya may dahilan naman akong pumunta sa club.

Isasama ko naman si Aleah kung ayaw niya akong mag-isa pumunta.

Bago lang sa akin ’to’ng pakiramdam ko kaya masgustuhin kong manahimik na lang muna. Ayoko magsalita ng kung ano-ano o may magawang hindi maganda.

Ayoko namang magkatampuhan kaming dalawa, iba naman si Rafaela sa boy bestfriend niya minuto kung magpapansin sa kanya.

Kairita,panigurado nakadikit na naman ang kuto na ’yun kay Aleah dahil wala ako sa tabi niya.

Nag-stay ako sa puno hanggang sa mag-gabi na. Buong araw akong hindi pumasok dahil mas gusto ko tulungan si Aleah pero ang nangyari buong hapon akong namalagi sa puno at nagpalahangin.

Bumalik ako sa club nina Aleah, nakita ko sina Yohan at Vanessa sa labas naroon din si Aleah na mukha kalalabas lang naman.

“Hailey, nandyan ka na pala” nilapitan ako ni Yohan, bakas sa mukha niya ang pagkaalala. “Saan ka ba kanina?”

“Ah, sa may puno lang ako nagpahangin…” tipid akong ngumiti at kunuha ang bago sa kanya. “It’s okay, I can handle.” ang tagal kasi ng titig niya.

“Do you want to go home?” si Vanessa ang nagtanong. “O—”

“I want to go home, I’m tired” wala naman akong ginawa pero nakaramdam pa rin ako ng pagod. Parang halo-halo pakiramdam ko.

Nakita ko na napatingin siya sa akin pero hindi ko siya pinansin.

Tahimik ako sa byahe hanggang sa labas ng bahay. Dahan-dahan akong bumaba.

“Hailey,” tawag niya.

“Yes?” Kinakabahan o hindi ko maintindihan pakiramdam ko sinagot ko pa rin siya nang hindi siya nililigon.

“Are you mad? I’m sorry, punta na tayo bu—” pinutol ko ang sasabihin niya.

“Hindi na, papasok ako bukas at magreready sa training ko.” Nilingon ko siya at tipid na ngumti. “Goodnight, pahinga ka na rin”

Hindi ko talaga alam, hindi ako sanay na basta lang niya ako tatalikuran sa gitna ng pagpapaliwanag ko. Hinahayaan ko naman siya sa gusto niya.

Mas okay na siguro ’to kesa naman magselos pa siya ulit, limitahan ko na lang pakikipag-usap ko kay Rafaela.

Chapter 14

Gumising akong mabigat pa rin ang pakiramdam, kung kahapon parang pagod ako mas lalo naman akong pagod para sa araw na ’to.

Pagod na pagod kong binitbit ang racket ko. Noong nakaraan pa ko nag-try sa sport ni Vanessa at nagustuhan ko naman talaga. Since wala namang masyadong class dahil sa event sa art club next week mas minabuti ko na lang na magtraining.

“Ate, you look tired, what happen?” napalingon ako kay Haider paglabas namin ng bahay. “Kagabi pa kita napansin.”

“Wala naman, pagod lang siguro ako” sabi ko na lang. Siguro dahil hindi rin maganda usapan namin ni Aleah kaya wala akong gana.

“Nag-away ba kayo, Ate?” hindi ako sumagot, kilala ko ang kapatid ko lahit anong sagot ko sa kanya na sinungalingan hindi talaga ’yan magpapatalo kakatanong.

Nagpatuloy ako sa paglalakad at hindi na pinansin ang tanong niya. Wala akong maisasagot dahil may kasalanana ako pero kaibigan ko naman ’yung gusto kong puntahan eh, may masama ba dun?

“Ate Aleah,” natigil ako sa paglalakad nang marinig ko kapatid ko. “Ate, si Ate Aleah…” hina ang boses nito.

Huminga ako at nilinggon sila at tama nga siya paglingon ko titig agad ni Aleah ang bumungad sa akin.

“At—”

May tumigil na kotse sa harapan namin. Napatingin ako sa taong bumaba roon nakangiti ito.

“Leah, Good morning”

“Tangina, papansin” narinig kong mura ng kapatid ko. Mahina lang iyon kaya siguro hindi narinig ni Denver.

“Good morning,” bati ni Aleah rito.

“Haider, let’s go” Ang pangit talaga ni Denver kapag nakangiti kung magbigay ng tingin sa akin alam na alam niya kung anong nangyari. “Where’s your—”

“Ley, sabay na kayo ni Haider sa akin.” tahimik na nilingon ko si Aleah na nakalapit na pala sa akin.

“No, mauna na kami.” Ngumiti ako at kahit paano ay nakuha ko pa siyang bigyan ng halik sa pisngi. “Ingat”

“Ate” tawag sa akin ng kapatid ko habang nagmamaneho ako. “Ano bang pinag-awayan n’yo?”

Maliit na bagay lang ’yun sa iba pero bakit sa akin ang laki na no’n? Dagdag pa talaga sa pagod ko ang pangit na kuto na ’yun. Sobrang nakakasira ng araw.

Nagkwento ako sa kapatid ko. Kapatid ko naman siya nasa kanya na kung maiintindihan niya o hindi.

“Nagseselos siya, Ate kaya siguro ayaw ka niya papuntahan kay Rafaela.” si Haider. “Nagpaliwanag ka ba?”

“Oo” pinark ko ang kotse. “Nagpaliwanag ako, naiintindihan ko naman siya…kahit ’yung pagtalikod niya sa akin…”

Ramdam kong namamasa ’yung mga mata ko. Oa na ba ko sa lagay na ’to? Naiiyak ako agad, pinipilit ko naman pero may part din naman ako na sana naintindihan niya rin.

“Hindi lang siguro ako sanay…” tipid ako ngiti. “Tara na”

Pinigilan ko umiyak dahil niyakap ako ng kapatid ko. Inayos ko ang sarili ko nago kami tuluyang lumabas.

“Ate, sabay” si Haider at humawak sa kamay ko. “Hintayin kita sa field, Ate sabay ako sa inyo mag-lunch”

“Yes, baby” hinalikan ko ang buhok niya. “Goodluck huh? Aral ka mabuti.”

“I love you, Ate”

“I love you more” kumaway ako sa kanya at nagsinula na siyang umakyat sa building nila.

“Hailey,” muntik na ko mapasigaw dahil bigla na lang silang sumulpot sa harap ko, parang kabute.

“Aleah, ikaw pala” mahina kong sabi. Napababa agad ang tingin ko. Wala na nanghihina naman ako. Napahigpit ang kapit ko sa dala ko. “Bakit?”

“Can we talk?” Maamo ang boses niya habang nakatingin sa akin. “Please, let’s talk…”

“Where?”

“It’s okay if it’s in my room?” tanong niya. “I have private room here,”

“Where’s your private room?” tanong ko. Hindi ko alam na may ganon palansiya rito, ngayon lang naman niya sinasabi.

“Come with me…”

Sumunod ako sa kanya, nadaanan pa namin ang music loob papunta sa isang pasilyo at kumanan kami.

“My room,” binuksan niya ang isang kulay itim na pintuan at bumungad sa akin ang ilang mga amoy ng pintura. Naroon din ang ilang mga paintings, canvas, brushes, papers at kung ano-ano pa.

Maayos naman ang kwarto niya sa kabilang table lang makalat dahil may mga bagong bukas na color paint roon.

“Hailey,” Narinigi ko ang pagsarado ng pintuan at paglapit niya sa akin. “Talk to me.”

Naramdaman ko ang yakap niya mula sa likod. Eto na naman tayo palibahasa alam na alam niya kung paano ako bibigay sa kanya.

Nararamdaman ko ang hininga niya sa tenga ko kaya hindi ko maiwasang makaramdam ng ilang kuryente sa katawan ko.

“I’m sorry, I’m selfish…Hindi dapat kita pinigilan.”

Ibinaun niya ang mukha niya sa balikat ko. Nayakap pa rin siya sa akin kaya doble talaga ang kabog ng dibdib ko, kanina matamlay ako tapos ngayon parang nabuhay ako na mamamatay din naman.

“Hailey…” Malambing niyang tawag.

Oh, please hindi ako marupok, hindi talaga.

She was really trying to figure out how fragile I was in life just because we both fought. Kapag away lang away lang hindi ’yung nanghihina ako.

I moved my neck slightly, her hair sticking to my cheek so I could breathe quickly.

“I’m sorry, Let’s talk…I miss you” I closed my eyes more emphatically to the words she left out. Her words really anyone will soften to her.

Dahan-dahan kong hinawakan ang mga kamay niya’ng nasa tyan ko. Hinawakan ko iyon ng mahigpit.

“Sorry din,’ mahina’ng sabi ko. “I’m sorry, Hindi rin talaga ako sanay na nag-aaway tayo o kung ano man ’yan…”

Dahan-dahan naman ako’ng humarp sa kanya. Ibinaba ko ang mga gamit ko sa gilid namin. Nakita ko agad ang mga mata niya’ng halos magliwanag na naman.

Her green eyes remained in front of me and were almost glowing.

I clung to her neck and hugged her as well. I felt the tightening of her hug more because of what I did.

“Hopefully…no matter how many times we fight or whatever happens, we’ll always fix it.”

“We’ll always fix it, I don’t you to leave…” pumikit ako at mas dinama ang yakap niya.

We’re just getting started and we’re just now fighting even though it’s unlikely we won’t really fight in what happens next. Ma-aaway at mag-aaway kami pero lagi rin naming aayusin.

“I miss you” sabi ko.

“I miss you more” Nagulat pa ko dahil naramdaman kong binuhat na naman niya ako. Hilig niya talaga ako’ng buhatin. “Let’s sit…”

I immediately blushed because she sat on the sofa first and she slowly made me sit on her lap. Napalunok ako at napakapit sa batok niya.

Bakit ba ko kinakabahan, halos mag-make out na kami nong nakaraan tapos kinakabahan pa ko ngayon.

Ang kamay niya ay bumaba sa likod ko at ang isa’ng kamay naman niya ay nasa hita ko.

Nakacycling lang ako kaya talaga’ng mukha’ng wala ako’ng pambaba. Nakita kong nakatingin siy sa hita ko kaya napapatingin ako sa ekpresyon niya.

“Don’t you have anything else to wear?” she looked up at me. Her green eyes met mine again. Gumagalaw ang panga niya. “Yung magmumukhang may pambaba ka…”

“You don’t like it?” Maayos naman ang pammbaba ko kahit sobra’ng ikli at parang wala talaga ako’ng suot sa baba.  “Okay naman ah?”

Naririnig ko ang hininga niya kaya mas lalo ako’ng nababaliw. Ang kamay niya napunta na sa baywang ko, hinapit ako nito sa kanya.

“I…don’t like it.” The look she gives me is so scorching, I can’t help but be nervous or feel something.

“Why? I don’t have anything else to wear.” I looked at my appearance before looking at her again. “It’s okay, love”.

“Baby, that’s not okay…” she said immediately.

Bakit naman? Ayaw ba niya ng suot ko? Maganda naman ako ngayon ah? Napapangitan na ba siya sa akin?

“Love, why?” tanong ko at niyakap na naman siya. “Tinignna ko rin sarili ko kanina, okay naman ’yung suot ko.”

She finds it hard to look at me as if she has an enemy in me that she can’t show who or what.

“It’s too short…I can see your thigh” she avoided as she said that. “Someone else will see you…”

“I’m yours, don’t worry.” sabi ko pero umiling pa rin siya.

“I can’t afford to have people stare at you for so long just because of the shorts you’re wearing, Hailey,”

Kinagat ko ang labi ko. Napakagat ako dahil talaga’ng hindi nga niya kakayanin ang bagay na iyon.

“Please, wear my sport short…” muli na naman siya’ng sumiksik sa leeg ko. “Just wear mine…”

“Ganyan ka pala ah.” hinaplos ko ang buhok niya. “Minsan nagkwento sa akin si Tita Agustina pareho kayo ng ugali ni Tito David “

“Mana-mana lang talaga ng ugali,” natawa pa ko sa sinabi niya. “I protect you, I protect what is mine.” Napangiti ako sa huli’ng sinabi niya.

“I understand…I’m yours…” binigyan ko ng munting halik ang buhok niya.

I bit my lip so hard when I felt her two hands holding my body, I was still wearing clothes but I could feel her warm caress on me.

“Aleah…” she caressed my waist. I can already feel her warm breaths on my neck.

Torture na naman ba ’to?

I let out a heavy breath because she was starting to kiss my neck, her hand was still entering the back of my jersey.

“Hmm…” I moaned when I felt the sucking and biting she did on my neck. “A-Aleah..aahh…”

My breath got heavier because I could no longer feel my bra, she had already removed it and was already caressing her hand behind my back.

“Ahhh…” She was just caressing me and I was already moaning. “Hmm…”

Ang hina ko talaga sa ganito’ng bagay, ganito rin ba si Tito David at ’yung totoo niya’ng daddy? Ang wild naman masyado.

Lumayo siya sa leeg ko at ang labi ko naman ang sunod na binigyan niya ng halik. Kakaiba ang halik niya ngayon parang sabik na sabik siya at ayaw na bumitaw pa.

I tightened my grip on her between our kisses, drowning and even more scorching.

“Uhm…hmm…” I could feel my jersey rise the way she held me. “A-Ahh…”

Fuck

Parang mahuhubaran ako ngayon araw.

“L-Love…”

Shit

Hindi ko namalayan na hinubad na pala niya ang jersey ko. Wala na ako’ng bra at tanging cycling na lang ang suot ko.

“Ang ganda..” before she lick my nipple.

“H-Hmm…A-Aleah…s-sto—Ahh!”

My moan got louder because she blew and sucked my nipple, how many times she did that cause my body to rise with great pleasure.

“Ahh…Fuck…”

“W-Wai–” Pingilan ko siya dahil nararamdaman ko’ng bumaba ang kamay niya. What the hell, Aleah bakit ganito?! “L-Let’s sto–”

“Let’s continue…” magkahalo’ng pagnanasa at pagmamahal ang binibigay niya’ng tingin sa akin. She kissed my lips again, she’s kissing me again!

“Hmm!”

Damn, mapipigilan ko pa ba siya?

“Ahh!” napapaungol man pero hindi ko maiwasang manlaki ang mga mata ko dahil ramdam ko ang pagpisil niya sa nipple. “A-Ahhh…f-fuc—A-Alea—ah…”

Her tongue caressing around my nipple.

“haaa..ahh…uhmm…” I grriped her hair because of the pleasure he was making. “S-Shit…ahhh!”

“Haa…” I don’t know but I’m shaking! What the hell. My body is shaking for real. “Ahh…”

Sumandal ako kay Aleah. Binitawan niya ang dibdib ko at yumakap sa akin.

Sobra’ng nag-iinit ako ngayon, sobra rin ako’ng ’di makapaniwala dahil hinayaan ko siya’ng gawin ’yun sa akin! Myghad. Hindi talaga hindi!

“Aw..” hinapas ko siya sa balikat. “Why?” She said inosentely. Are you serious?!

“Why?! Why?! Ano–” Naputol ang sasabihin ko dahil mabilis niya ako’ng hinalikan.

“Hehe…I will marry don’t worry okay? Don’t be mad…Sorry namiss yata talaga kita.”

Grabe naman ’yung pagkamiss niya sa akin. Hinubaran ako at halos pisilin pa ang nipple ko.

Argh! I hate her! Hindi pa ko nakakatraining pawisan na ko agad.

“Take a shower…” nagulat ako ng buhatin na naman niya na para bang bagong kasal. Wala pa rin ako’ng damit kaya nakikita niya pa ang hubad kong katawan. “Or do you want me to bath you?”

“No! Tigilan mo ko! Hindi ka na talaga makaka-isa sa akin.” halos sampalin ko siya habang buhat ako.

“I love you…” I felt her kiss. “Hintayin kita…I hahatid ko ang damit ko iyon na lang suot mo.” Binaba niya ako sa loob ng banyo.

Nakatingin lang kami sa isa’t-isa, wala na ko pakielam kung makita niya akong wala’ng damit.

“You’re mine…Don’t be with someone please…ako lang, Aleah” mahina’ng sabi ko pero alam kong naririnig niya iyon.

She slowly approached me.

“Hailey, even if I can’t touch all the parts of your body, I will never fall for others. Please don’t think that I’m just chasing your body. I love you more than your body, I’m in love with your soul. I love your soul, you will never be able to stop me from loving you more than my own soul. “

“And my soul wants you too for the rest of her life…for rest of my life.” she added.

Chapter 15

Paglabas ko ng banyo ay sinalubong ako agad ni Aleah ng yakap. Napangiti ako at yumakap din sa kanya pabalik.

“Hi, ang bango mo” naramdaman ko ang paulit-ulit niya’ng halik sa buhok ko. “Patuyuin ko buhok mo…” Sumama ako sa kanya papunta’ng sofa, nilabas naman niya ang blower sa kabinet.

“Dami mo’ng gamit dito, dito ka na siguro tumitira” nilingon naman niya ako bahagya pa siya’ng natawa.

“Dati kasi late na rin ako umuuwi…”

“Bakit ngayon hindi ka na late? Busy ka ngayon eh, hindi ka na nga makapaglari ng badminton.” Nasabi naman niya sa akin na nag-quit na siya sa paglalaro at mas pinili’ng puminta na lang.

“Hmm…I want to go home with you” lumapit siya sa akin dala ang blower, umupo sa tabi ko at ngumiti sa akin. “It’s okay, I also want you to be with me”

I smiled and her give a kisses.

Pinatuyo niya ang buhok ko gaya ng gusto niya, palagi niya ako’ng pinagsisilbihan kahit sabihin ko’ng huwag na at kaya ko namang gawin. Minsan pa nga nagagalit pa yata siya sa akin kapag ayoko sa gusto niya.

Pagkatapos matuyo ng aking buhok ay sunod naman niya ito’ng sinuklayan. Panay pa ang amoy at haplos niya dahil mabango raw at malambot.

“Ano’ng shampoo mo?” tanong niya. “Wala namang shampoo sa banyo eh, amoy ko pa rin shampoo mo”

“Creamsilk lang ako madalas…” sagot ko at hinarap siya. “Mabango ’no?” Nakangiti kami pareho habang nagkukwentuhan. “Gamitin mo sa susunod, bigyan kita”

“Love, hug” nakaabang sa akin ang bisig niya. “Ihahatid kita sa field,” Lumapit ako at yumakap sa kanya. “Hmm…let’s go home together later…” alam ko’ng dinadama niya ang yakap ko dahil panay ang hagod niya sa braso at likod ko.

“Yes, sorry ulit…” I felt her kisses on my hair.

“Oh, late ka na” makahulugan ang tingin at pagkakasabi sa akin ni Vanessa, hawak niya ang racketa niya na nakapatong sa balikat niya. “Oh…”

Binunggo ko siya para manahimik na siya. Nakakainis talaga siya kapag nang-aasar siya sa akin. Lalo na ’yung tingin niya alam na alam kong alam niya lahat nangyari kahit wala siya roon.

“Bati na kayo?” tanong niya habang pinupunasan ang racketa. “Nakita ko si Denver kanina…mukha’ng hinahanap girlfriend mo,”

Tumingin ako at nakikinig sa kanya pinupunasan ko rin kasi ang gamit ko kagaya niya. Tumango ako ng bahagya.

Hahanapin niya talaga ’yun, ilang minuto ko ring kasama si Aleah kanina sa private room niya kaya siguro hinahanap na siya ng papansin na ’yun.

May tiwala ako kay Aleah kay Denver lang talaga wala. Mukha siya’ng adik na sabik na sabik kay Aleah.

Nagsimula ang practice namin pagtapos namin magkwentuhan ni Vanessa dahil dumating na rin si Coach. Masyado’ng malupit at nakakapagod ang binigay na practice sa amin ngayon dahil na rin siguro matagal kami’ng hindi nakasimula at nag-practice.

Tumutulo na ang pawis ko habang nakatingin sa harapan, nakatutuk sa akin ang araw kaya nahihirapan ako’ng makita ang shuttlecock na lumilipad papunta sa akin.

“Vanessa, salo!” sigaw ko dahil siya ang kalaban ko. “Ayun, saluhin mo!”

“Sandali, Ley kalaban mo ko ’wag mo ko’ng utusan!” pinalo niya ang shuttlecock. “Oh ayan ikaw naman sumalo!”

Balik sa akin ang shuttlecock at pinalo ito para bumalik din sa kanya.

“Galing mo naman pala maglaro, bakit ’di mo na lang hampasin si Aleah kapag nagseselos ka.” humagalpak siya ng tawa kaya inis na pinalo ko ang shuttlecock papunta sa kanya.

Hindi niya iyon nasalo kaya napangiti ako. Umayos ako ng ngiti at umiiling ng ilang beses bago niya iyon makuha.

“Nakaisa ka lang eh”

Natapos ang practice at away namin ni Vanessa sa court, naiinis kasi siya hindi niya nasasalo lahat ng hampas ko sa shuttlecock.

Umupo ako sa bench at sumandal, pakiramdam ko pawis na pawis ako at naliligo na sa sarili ko’ng pawis. Nagpupunas na kami’ng dalawa ni Vanessa nang may maalala ako na dapat itanong sa kanya.

“Paano kayo nagkakilala ni Yohan?” nilingon naman niya saglit pa siya’ng natigilan sa pagpupunas pero agad ding nagpatuloy.

“Sa probinsya…kami nagkakilala bago rito, hindi ko alam na schoolmate at kateam pala siya noon ni Aleah sa badminton.” Napapatango ako sa kanya habang nagkuwento.

“Bakasyon ’yun kaya matagal kami halos nagkilala sa probinsya, mahaba bakasyon natin eh.” Nakangiti siya halata’ng nagbabalik tanaw sa nakaraan nila’ng dalawa. “Naputol lang ’yun nong una siya umalis kesa sa akin kasi may emergency sila rito. Hindi niya ako naitext no’n sa sobra’ng busy kaya nagulat na lang ako no’ng nakaraan kasama siya ni Aleah.”

“Sungit nga niya nong una kami’ng nagkita.” umiiling siya pero may ngiti pa rin sa labi. “I want her talaga, I’m forever wanting her for my life…”

“Yohan?” napahinto kami sa paglalakad ni Vanessa dahil nakita namin si Yohan sa tapat ng office may kasama’ng lalaki.

“Vanessa, sino ’yung kasama niya?” Pero hindi nagsalita si Vanessa nakatingin lang siya sa dalawa. Ako naman base sa mga nakikita mo mukha’ng nagtatalo si Yohan at ’yung lalaki.

She heard Vanessa sigh. Kakaiba ang buntong hinga niya.

“Huwag mo ko’ng guluhin!” inalis ni Yohan ang pagkakahawak ng lalaki sa kanya.

“Please comeback to me,” kumabog ang puso ko at halos manlaki ang mga mata ko.

Kaya pala tahimik din si Vanessa.

Bakit ba papansin ’to’ng mga lalaki ’to?

“Hindi,” aalis na sana si Yohan pero hinila na naman siya. “Ano ba?!”

“Gano’n mo na ba kamahal ang babae’ng ’yun para hindi mo ko balikan?!”

Bakit ba ang liit ng mundo at sa iisa’ng university pa nagsama-sama mga piangseselosan namin?

“Oo at pwede ba tigilan mo kakabanggit kay Vanessa dahil kahit babae siya mas lamang siya sa’yo!” kumalas na naman si Yohan. “What the fuck, hindi ba nakakababawas ’yan sa sarili mo dahil lalaki at meron ka niyan kaya alam mo higit ka na kay Vanessa.”

“She’s not a man but I love her more than you” Naiwang tahimik ’yung lalaki, umalis si Yohan habang nagtatype sa phone niya.

Nakangiti at napapailing ako’ng humawak sa braso ni Vanessa. Nakakakilig naman ’yung nakita ko.

“Mahal ka talaga niya, sis” pinaghahampas ko ang likod niya.

“Aw!” hinigit ako nito at sinakal bakit ang braso niya. “Manahimik ka nga!” ginuguli niya rin ang buhok ko.

“Nasasakal ako, beh bumitaw ka!” Kinagat ko ang braso niya.

“Aray! Punyeta” hinahabol niya ako dahil tumakbo na ko papalayo sa kanya. “Hoy!”

Naghahabulan kami’ng dalawa sa daan kaya napapatingin ang ilang mga estudyante.

Nakita ko si Yohan na naglalakad sa harapan ko habang tumatakbo ako. “Yohan!” sigaw ko kaya napatingin siya agad sa akin.

Naging aligaga siya kasi tumatakbo ako. “Si Vaness–”

“Love!” sigaw ni Yohan nang makita si Vanessa sa likod ko.

“Ay punyeta!” paghinto ko kay Yohan ay binangga ako ni Vanessa dahilan para mapagilid ako. “Parang gago ka!”

Niyayakap niya si Yohan pero si Yohan naman ay natatawa sa aming dalawa. “Hi, i miss you”

“Nye” napaayos ako sa sarili ko habang naglalandian na naman sila sa harap ko. Myghad ha, hindi naman kami ganyan ni Aleah kapag kasama sila.

Buo’ng araw ako’ng pagod, nasa locker room lang ako at nagpapahinga, mamaya ko na lang pupuntahan si Aleah dahil sure ako na busy pa siya ngayon. Noong dumaan kasi kami sa room nila nasa labas sila at nagpipinta syempre nakadikit na naman sa kanya si Tanga.

Bahala na rin kung makakatulog ako kaso pagod talaga ako. First time ko ukit mag-practice at parang binugbog ako. Kailangan ko na talaga sayangin ang sarili ko at magwork out sa umaga.

Dahan-dahan kong dinilat ang mata ko mula sa pagkakatulog, sabi na eh makakatulog at makakatulog ako sa sobra’ng pagod.

Napabangon ako dahil ramdam ko na may kasama ako sa kwarto. Naramdaman ko ang lamig ng upuan dahil nagpalit muna ako ng cycling at hinubad muna ang short ni Aleah.

Nakita ko si Aleah na naghahanda ng pagkain sa table. Nakatalikod siya sa akin kaya hindi niya ako makita.

May bahid ng ilang pintura ang dami niya, mukha namang nagpalit siya pero mansya na lang siguro ang nakikita ko.

Tumayo ako at tumgin sa orasan. 6:45 na at malapit na mag-uwian. Ang haba rin pala ng tulog ko.

“Love” yumakap ako mula sa likod niya. Ramdam ko namang nagulat siya peri agad ring nakabawi. Mas matangkad siya sa akin kaya hindi ko abot ang balikat niya. “Kanina ka pa rito?”

“Yes, love pinapanood lang kita matulog,” may halo’ng pang-aasar ang boses niya. “Love, gusto mo ba’ng sa bahay ko matulog mamaya’ng gabi?”

Kaagad nabuhayan ang loob ko. Sa wakas! Makakatulog na ko sa bahay nila at makikita ko na kung sino ’yung babae sa painting na nasa kwarto niya.

“Talaga?! Sige! Gusto ko!” para ako’ng bata habang nagtatalon sa likod niya. “Tabi tayo matulog…”

“Tabi tayo, gusto kita katabi.” Bumitaw ako sa kanya at hinawakan naman niya ang kamay ko pagpunta ko sa gilid niya. “Let’s eat, alam ko’ng nagutom ka.”

Umupo kami’ng dalawa, hindi namin nakalimutang magdasal bago kumain. Paborito ko kasi ’yung binigay niya.

“Take it easy…” She handed me a tissue on the side. “You might choke”

I nodded at her even though I was still eating and swallowing what I was eating. It was really delicious and I felt very hungry.

Nakita ko ang ngiti niya at sumabay na sa akin ulit sa pagkain.

“How’s your practice, love?” narinig kong tanong niya. Kumakain pa rin ako.

“Hmm, okay naman sobra’ng nakakapagod ang training ni Coach pinahirapan yata kami.” sabi ko na nasa pagkain pa rin ang atensyon. “Naglaro rin kami ni Vanessa, talo siya kasi inaasar niya ko” sumbong ko naman.

“Oh, really? Did you enjoy your game? “ she asked again. She was really very interested in everything that was happening to me, especially how I was doing.

“Nag-enjoy ako, love” nag-angat na ko ng tingin sa kanya. Her green eyes are in front of me again, glowing. “Laro tayo kapag hindi ka na busy”

“Yes, sure marami lang talaga ako’ng ginagawa.” mahinahon na sabi niya at uminom ng kape. Hilig niya rin talaga sa kape kahit kailan. “Are you done?”

“No! Not yet love” pansin ko’ng pagod ako pero ang hyper ko sa kanya. Nagtagal ang titig niya sa akin kasama ang ngiti niya.

“Just rest,” sabi niya nang matapos ako’ng kumain, ang dami niya kasi’ng binili alam niya talaga’ng gutom ako kaya dinalaw ang bili.

“Love…” nakanguso’ng tawag ko sa kanya. She immediately looked at me, smiling and waiting for what I would say next.

“Am I gaining weight?” I asked again. “I’m fat already,”

Tumitig siya agad sa akin. She licked her lips. “Hailey, I don’t care if you’re fat or not” My eyes widened as she immediately understood why I was asking.

Ramdam ko’ng namula ako. “Okay lang ba katawan ko?”

“Yes, perfect body, baby”

“Che, porket ano eh” Naalala ko na naman eksena namin kanina sa kwarto niya. “Pero totoo? Okay lang sa’yo kahit sobra’ng taba ko na?”

Medyo kumunot ang noo niya. “I really don’t mind, Hailey that’s your body” inabot niya ang kamay ko na nakapatong sa tuhod ko.

“And even if you’re so fat that not the problem, I don’t have a problem no matter how shaped your body is I won’t care” She said and stared into my eyes. That she was making sure he was telling the truth to me.

I smiled, “I’m sorry, huh?”

“Why sorry? Nah, It’s okay understand you…” Niyakap niya ako. “Stop thinking about your body…but don’t forget to maintain okay? Naglalaro ka kaya dapat maging balance ka.”

“Yes, boss” yumakap ako pabalik sa kanya. Alam na alam niya kung paano ako pakakalmahin. “Bait mo talaga”

Kinagabihan ay sa bahay nga ako ni Aleah tumuloy at sakto nga naman pagpasok naroon sila’ng magpipinsan. Nadatnan ko pa sila Daddy na inaasar na naman ako ng tingin.

“Oh, ano’ng ginagawa ng anak ko rito sa pamamahay n’yo, Agustina?” si Mommy kaya napasimangot ako.

“Ay baka rito ’yan matutulog.” Napatingin naman agad sa kanya si Mommy. “Wag ka’ng umangal, manahimik ka”

“Tita, rito muna matutulog si Hailey.” Nag-thumbs naman sa sina Daddy at Tito. Nagtatawanan pa ang ilang mga Tita namin.

“Sige, basta hiwalay ng kam–”

“Mommy?!” Pero nang ma-realized ko ’yung sigaw ko natahimik ako bigla. “E-Eh bakit naman? Tabi na po kami…”

“Ah…” Sabi ng mga pinsan ni Mommy at nagiging magulo ang tingin.

Ano ba ’yang tingin na ’yan parang gusto ko magpalamon sa lupa.

“Payagan mo nga!” bulyaw ni TitaAbby sa kanya habang hawak ang baby nito. “Epal–” pinigilan siya ni Momny.

“Oo na nga, ang eepal n’yo talaga simula nong dumating ’yang dalawa na ’yan hindi n’yo na ko kinampihan”

“Hindi mo deserve kampihan.” si Tito Cris.

“Ah talaga?” Mabuti na lang nasalo ni Tito ’yung binato sa kanya’ng tsinelas. “Manahimik ka ha! Kasalanan n’yo ni Joshua eh! Ayan na nagkatotoo na mga sinasani n’yo!”

“It’s good that you fell for me.” Aleah whispered to me.

“Yabang mo ah” kinurot ko ang tagiliran niya.

“Love, it’s okay?” Napkita ko sa suot ko. Nasa kama si Aleah at nakasandal na napatingin siya sa akin.

Kung nakakatunaw lang talaga ang titig, siguro kanina pa ko natunaw at hindi na siya kapiling.

I was only wearing black panty and a white sando so my arms and thighs were clearly visible, I could feel my chest as well as my chest could be seen on the side. I think my boobies are getting bigger. Getting bold.

“Only panty?” Bumaba ang tingin niya. “Are you comfortable with that?” Natutuwa pa mo dahil kita’ng-kita ko ang pag-igting ng panga niya.

Oh really? Nakakapanghina na ba ang suot ko sa kanya?

“Yes…”

“Okay…It’s fine…” Nag-iwas siya ng tingin muli’ng sumandal. “Brush your hair and come to me,”

Nakakaisip tuloy ako ng kalokohan kaai halata’ng hindi siya makatingin sa akin.

After I combed my hair I raised my hand. Aleah looked at me. I also slowly sat on her lap, in front and I was right facing her.

“Hailey,” I placed both her hands on my waist. “You’re not fat, you’re sexy” she added.

“Really?” Nananadya ko’ng nilapit ang katawan ko sa kanya. Hindi siya nagreklamo pero kita ko kung paano siya matigilan sa ginawa ko. “Pretty?”

“Super,” Dahan-dahan niya ako’ng niyakap. Ang dalawa’ng kamay niya ay pumulupot na sa akin.

I can already feel my boobies in her cleavage. I can already hear her heavy breathing.

“I’m always beautiful in your eyes.” I said as I hugged her neck.

“You’re really beautiful, you just don’t believe it.” hinaplos niya ang likod ko, hindi niya nakalimutang ibaon ang mukha sa balikat ko. “Believe it,”

“Maniniwala na ko kasi paulit-ulit.” asar ko sa kanya.

“Even if I’m not the one to say you should know you’re beautiful” she repeat.

“Ikaw talaga,”

Binalot kami ng tahimikan, natahimik lang naman ako kasi dinama ko ang yakap niya sa akin. Sobra’ng nakakapagbigau ginhawa sa akin ang bisig niya kaya kapag yakap niya ako hindi ako kumikibo madama ko lang siya.

Hindi siya umalis sa balikat ko nanatili’ng nakatago ang mukha ngunit ang mga kamay niya ay patuloy na hinahaplos ako.

“Aleah,” I called.

“Hmm?” I heard from her. “What’s that?”

“I’m your first relationship?” I couldn’t help but asked her.

“Yes, you are my first relationship and last until the end of me.”

Chapter 16

“Love,” Pinansin ko si Aleah dahil pa’ng lima’ng beses na niya ako’ng tinatawag. Abala kasi ako sa pag-aayos. “What are you doing? It’s fine, don’t put too much in your lips.”

“It’s fine na ba?” pinakita ko sa kanya ang labi ko. Lumapit naman siya sa akin. “Bagay naman sa akin ’no?”

Nagsisimula na namang akitin ako ng berde niya’ng mga mata. Tumititig na naman siya sa akin.

“It’s good, don’t put anymore.” she said while looking at me, in my eyes.

“Stop staring please,” Nakakabaliw ang titig niya. Baka matunaw ako sa ginagawa niya.

“Ganda mo talaga,” At naramdam ko na naman ang halik niya sa noo ko. “Ang ganda-ganda mo…”

“Che! Ayan ka na naman” narinig ko ang tawa niya kaya mas lalo ako’ng ngiti.

“I’m telling the truth, mahal” slowy I felt her hand on my waist. “I’ll kiss you when you don’t stop putting on lipstick”

Sino namang tinatakot niya? Edi halikan niya ako, wala’ng problema sa akin.

“Then kiss me, Griffin” Matapang na tinignan ko siya. Hindi lang dapat siya ang maangas dito.

Nakita ko kung paano kumislap ang mga mata niya.

“Are you trying me huh?” nilapit niya ang mukha sa akin. “Do you want me to kiss you?” nanunuya’ng tanong.

“Ilang beses mo na ko’ng hinahalikan,” Pinatong ko ang dalawa’ng siko ko sa balikat niya. Nang-aasar din na tinitignan siya. “Hmm?”

“Ganda mo” hinapit niya ako at niyakap. “I really can’t get tired of telling you how beautiful you are,” she kissed my cheek.

I don’t know how many thousands I receive happiness when our gaze ends with our smile on each other.

This is all I want, to be with her whether we are happy or not.

“Let’s eat together later with Yohan at Vanessa,” Si Aleah habang nakatingin sa akin. Nasa tapat siya ng room nila at totoo nga talaga ang dami’ng tao sa kwarto nila halos sinakop ang isang hallway para sa art events.

“Are you sure? If not it’s okay, sa kanila na lang ako sasabay.” sabi ko. Ang dami kasi’g tao at an dami ring dumadalo mula sa iba’t-iba’ng University.

Umiling siya. “Even if I’m tired later I’ll come to you, I’ll eat with you.”

“Aleah, suntukan, kanina’ng umaga ka pa” nakasimangot ko’ng sabi.

Natatawa niya ako’ng hinalikan sa labi. Agad ako’ng pinamulahan dahil napatingin sa amin ang ilang mga dumadaan.

“Che!” hinampas ko siya. “Sige dun ka na!” Umalis siya at humalo na sa mga ka-members niya, nakita ko pa si Denver at inirapan siya hindi niya talaga deserve ng tama’ng trato sa akin kasi hindi naman niya iyon ginawa sa akin. Babastusin panpagkatao ko dahil lang babae rin ako kagaya ni Aleah.

Hindi ako basta babae lang at mas lalo’ng hindi lang ako basta babae kay Aleah, hindi niya lang ako basta girlfriend.

I know that because all her life she has trusted me, I’m just not superficial to her. As she said I believe I am more than in her life.

“Ha! Ha! ano ’yan?!” Hinatak ko si Vanessa pagpasok ko ng room dahil may ginagawa siya’ng ’di ko makita.

“Aba ’wag mo ko hilahin!” Naghihilaan na kami dahil ayaw niya’ng ipakita ’yung hawak niya.

“Ano ’yan? Patingin!”

“Ano ba,” kinurot niya ang pisngi ko kaya natigilan ako.

“Aray! Bitawan mo ko!” Hinampas ko siya ng bag ko. “Sabi kasi’ng bitawan mo ko!”

Binitawa niya ako dahil tumalsik siya sa paghampas ko sa kanya.

“Ano ba kasi ’yan?” tanong ko na naman

“Ring,” maikli’ng sagot niya.

“Hala, pakakasalan mo na ahad si Yohan?! Beh college pa lang tayo, kaka-college lang natin last three months” angal ko.

Nakita ko kung paano siya napakagat sa labi niya. “Tamo, hindi na nga natin kaklase si Yohan kasi accountacy ang course”

“Hindi pa naman…saka hindi naman ako nagmamadali.” umupo ako sa tabi niya. Nakakapanganib talaga siya maging seryoso. “Ibibigay ko ’to bilang regalo ko sa kanya…”

“May regalo na rin ako,” epal ko naman.

Sinamaan niya ako ng tingin. “Ewan ko sa’yo”

Tumawa ako at hinampas siya.

“Hilig mo manghampas, hindi ka pwede maging engineer baka manghampas ka lang.”

“Edi wow, kapag ako naging engineer ikaw una ko’ng hahampasin ng bakal.” tinataasan ko siya ng kilay.

Buo’ng araw kami’ng nagtalo at nag-asaran ni Vanessa kahit maiiyak na kami sa mga quizzes, totoo pala talaga’ng tanggapin mo na lang kung bagsak ka sa engineering.

Tinatamggap ko pero masakit pa rin pero at least tapos na. May susunod pa naman kaya okay lang ’yan.

“Grabe, talaga’ng ready ako bumagsak sa mga quizzes.” si Vanessa habang nag-uunat ng katawan paglabas namin.

“Quizzes lang ’yan saka sabi mo maangas ka.” inakbayan niya ako kaya napayakap din ako sa kanya.

“Nandyan ka naman sabay na lang tayo magdusa.”

“Wag ka iiyak kasi hindi ako iiyak.” Nagtawanan kami’ng dalawa kahit naman ganito kami concern parin kami sa pag-aaral sadya’ng mahirap lang talaga lalo na kung bobo ka sa math.

Tanggap ko na talaga basta mag-eengineer ako. Magiging engineer ako kahit ano’ng mangyari.

“Ley!” napalingon kami ni Vanessa sa tumawag. Nakita ko si Rafaela na papalapit sa akin.

“Ela!” binati namin siya ni Vanessa pagkalapit. “Oh, mukha’ng pagod ka na ah kaya pa ba ang chemistry?”

“Hindi na, susuko na yata ako.” Sabi niya habang umiiling-iling. “Mag-lunch na ba kayo? Tara sabay na tayo”

“Si Yohan ba hindi sasabay?” tanong ko naman kay Vanessa. Nasa kabilang building pa kasi si Yohan.

“Hindi na muna, busy kasi eh”

Nagkwentuhan kami’ng tatlo habang naglalakad at tinatahak ang papunta’ng cafeteria. Nakikipagsisikan pa kami dahil ang dami’ng estudyante at hindi sila taga rito. Sure ako na nandito sila dahil sa club nina Aleah.

“Ley, where’s your girlfriend?” Tanong ni Ela. “She’s not with you”

“She’s busy, busy sa art club may event sa kanila kaya marami’ng estudyante.” sagot ko sa kanya habanh nakangiti.

“Wow, artist” sabi nito. “pagawa ko nga mukha ko sa kanya minsan.”

“Baliw” sabi ko at siniko siya.

Mabils kami’ng naka-order at nakakain dahil wala pa gaano’ng tao sa loob. Kumpara naman sa labas na nakatambay ang ilang mga estudyante’ng hindi ko naman kilala. Natatandaan ko naman na isa sila kanina’ng umaga.

Tumayo ako at tinapon ang kalat ko. Napatingin ako sa isa’ng pasilyo papunta’ng cr malapit sa pwesto ko.

Kaagad na kumunot ang noo ko dahil nakita ko kung sino ang dalawa’ng tao na ’yun.

Si Aleah at Denver nag-uusap. May hawak si Denver na papel at pinag-uusapan nila iyon.

And please, what? ano namang ginagawa nila dito? tapos sa harapan pa ng cr???

Tinuro ni Denver ang buo’ng cafeteria, may ginuhit sa papel na siya namang kinatango ng kasama niya. About ba ’yan sa ginagawa nila? Ipipinta ba nila buo’ng cafeteria?

Nagsasalita si Aleah sa mga ginuhit ni Denver sa papel, nagsasalita rin si Denver sa kanya.

Naiinis na naman ako bakit ba ang lapit niya? Hindi eh! Hindi dapat ganyan ka kalapit kahit pa may ipapakita ka sa tao. Ayoko’ng magalit pero sinusubukan talaga ako ng lalaki’ng ’to.

Nanlalaki ang mga mata ko kahit nakasimangot pa rin ako dahil inakbayan siya nito! Napapasugod na naman ako ng wala sa oras.

Tanggalin mo ’yang kamay mo kung ayaw mo’ng maputol ’yan!

Sinipa ko ang trash can sa inis dahilan para magulat ang mga katabi ko, iba’ng estudyante iyon.

“Jusko, Ruscoe, nagulat ako” rinig ko sa isa’ng estudyante. Dalawa’ng babae ang malapit sa akin.

“Puro ka kape kaya nagugulat ka na.” sagot nong Ayana na tinawag niya. “Tigilan mo kakape, Selvia”

“Ayoko”

“What the fuck” natahimik sila sa mura ko, mukha’ng nagulat na naman ’yung Selvia.

“Mainit yata ulo ni Ate, Ruscoe…”

Mag-iinit talaga ulo ko dahil may papansin na pangit.

Tinatawag siya ni Aleah para umalis na sila. Kaso tangina, oo tangina! Hinila ni Denver si Aleah at hinalikan sa pisngi.

“Putangina, Denver” malutong na mura ko at dali-dali’ng lumapit sa pwesto nila. Puno’ng-puno na ko sa tao’ng ’to.

May ngiti sa labi ni Denver nang makita niya ako’ng papalapit.

“Ang landi mo” Wala’ng pagkakataon ang sinayang ko, isa’ng malutong na sampal ang ginawa ko sa kanya.

Ang maingay na canteen ay binalot ng katahimikan. Rinig na rinig mo ang pagdapo ng kamay ko sa pisngi niya.

“What the fuck? Kalalaki mo’ng tao ang landi” wala ako’ng pakielam kung pagchismisan ako lalo na may iba’ng estudyante kami’ng kasama.

“Hailey!” Si Aleah iyon pero narinig mo rin ang boses ni Vanessa at Ela. “Hailey”

Tinabig ko ang kamay ni Aleah, ’wag niya ako’ng pigilan kung gusto niya’ng magkaayos pa kami.

Nakipagpatayan ako ng tingin kay Denver, namumula ang pisngi nito pero nanatili ang ngisi sa labi niya.

“Oh…Why?” nanunuya niya ako’ng tinitignan.

“Hailey, tama na, tara na” hinahawakan ako ni Aleah pero hindi ako nagpapahila sa kanya. “Denver, pwede ba’ng tigilan mo na ko? Trabaho lang ’to—”

“Aleah, I know you still like boys, you like boys” Nahihibang na ba siya? Pinagsasabi niya? “Wala ka’ng future sa babae…lalo na kung siya…” matagal na dumapo ang tingin niya sa akin.

“What did you say?!” Sigaw ko lalapit na sana ako pero may pumigiil sa akin. “Tangina ano?!” Huwag nila ako’ng pigilab napupuno na ko.

“Bakit?! Sa’yo ba may future siya?! Ano’ng future niya sa’yo?! Tite mo?!” Bastos na kung bastos pero mas binabastos na niya ako. Wala siya’ng karapatang sabihin sa akin ’yan dahil mas wala’ng future sa kanya si Aleah sa pagiging desisdido niya.

Nawala ang ngiti sa labi niya, napalitan iyon ng galit at napapakagat sa ibabang labi niya.

“I’m a man, baka nakakalimutan mo” matigas niya’ng sabi at lumapit sa akin.

“Denver!” humarang si Aleah sa harapan ko kaya mas lalo ako’ng nagalit. “Go away!”

“Leah—”

“Ano ba’ng mahirap intindihan sa hindi ikaw ang mahal ko?!” Sigaw ni Aleah sa kanya. “Denver bingi ka ba?! Paulit-ulit ko’ng sinasabi sa’yo!”

“Leah, hindi! Naguguluhan ka lang! Hindi mo siya mahal!”

Putangina talaga

“Hindi ka lang minahal pinapasa mo na sa akin.” Tinulak ko si Aleah para maharap ko si Denver. “Ano?! Hindi ka lang pinili ang tangina mo na!”

Lalo’ng nag-aapoy sa galit ang mga mata niya. Lumalabas na ang ugat sa leeg.

“Denver, kapag hindi pinili ’wag ka’ng maingay, halata’ng desperado ka!”

“Hailey, tama na” pinipigilan na ko nila Aleah.

Putcha naman, sa ilang buwan naming relasyon ni Aleah at pagtitiis sa tao’ng ’to ngayon lang ako nawala sa control. Hindi ko na mapigilan emosyon ko.

“Denver! Fuckshit!” Lalapit na sana ako pero nakita ko’ng sinampal siya ni Aleah.

Ang dami’ng nagbubulungan at hindi makapaniwala sa mga nakikita.

Fuck

Ganito’ng eskandalo pa talaga ang makikita namin, ganito pa madadatnan nila sa amin.

“Huwag na huwag ka na lalapit sa akin!”

Hinila ako ni Aleah paalis roon, hinihila niya ako at pilit na nilalayo sa mga tao na naroon. Nakasunod sina Vanessa sa amin, nadaanan ko pa si Yohan na mukha’ng papunta sa loob pero natigilan nang makita kami.

Kita ko ang pag-aalala sa mukha niya. Nakita ko’ng hinila siya ni Vanessa na nakasunod.

Binitawan ako ni Aleah nang makarating kami sa likod ng school. Naiinis pa rin ako kung maiinis siya naiinis ako! Ang lalakas at ang lalalim ng hininga niya ngayon.

Pilit ko pa ring pinakalma ang sarili ko. Pero parang kahit kay Aleah naiirita ako.

“Palamig ka muna, I’m—”

“Sorry? Maalis ba ng sorry mo ’yung galit at irita ko sa kaibigan mo na ’yun?!” Hindi ko maiwasang sigawan siya. Naiiyak ako sa galit pero mas pinili ko’ng pigilan.

“Hailey, Calm down wala’ng mangyayari kung magsisiga—”

“Tangina” mura ko. Humarap siya sa akin. “Bakit ba hindi mo maiwasan ’yang lalaki’ng ’yan?! Kaibigan mo lang naman!”

Gumagalaw ang panga niya sa akin, wala ako’ng pakielam kahit mairita siya sa akin sa kanya at sa Denver na iyon ako naiirita.

Ano ba’ng problema nila’ng dalawa?!

“Hailey, pinaliwanag ko na sa’yo kapag ma trabaho—”

“Trabaho pero ano?! kayo pa rin magkasama?! kahit wala’ng trabaho siya pa rin kasama mo!” Sinisigawan ko na siya. Wala na! Wala na ko’ng kontrol sa lahat.

“Hailey, hindi ’ya—” pinuputol ka na siya wala ako’ng gusto’ng marinig sa totoo lang, lahat wala! wala’ng-wala!

“Tangina, Aleah” maluto’ng na mura ko habang umiiyak na. Nakita ko’ng nag-aalala at natataranta siya nang umiiyak na ko. “Hindi mo ba siya pwede’ng layuan kahit wala sa trabaho?! Kahit wala’ng trabaho kayo pa rin magkasama! tapos kanina tangina naman hinalikan ka niya!”

“Hailey, hindi ko gusto ’yun! Hailey hindi halik ng iba’ng tao ang gusto ko” nasisigawan na niya ako, alam ko’ng napupuno na rin siya. May paliwanag siya pero ako may pakiramdaman ako.

“Hailey, pinag-usapan na natin ’to, niallayuan ko siya, siya ’to’ng dikit nang dikit sa akin kanina. At ang nakita mo kanina na magkasama kami ay dahil iyon sa magiging theme para sa susunod naming trabaho…” himihina na ang paliwanag niya.

“May tiwala ako sa’yo eh pero hindi ko na mapigilang hindi magalit sa mga nangyayari” nanghihina ko’ng sabi. “Lagi’ng si Denver, si Denver na lang papansin sa’yo! siya na lang palagi mo’ng kasama!”

“Sabihin mo nga sa akin bakit ganyang lalaki pa napili mo’ng kaibiganin?! Nawawala na ba ang mata mo sa pagkakaibigan?!” Wala ng preno ang bibig ko.

Napansin ko ang pagkatahimik at kung paano siya nasaktan sa mga sinabi ko. Parang nabibiyak ang puso ko nang magbaba siya ng tingin.

“I-I’m sorry…Please…aayusin ko..” putol-putol ang pagsasalita niya, tinatago niya ang panginginig ng labi niya. “Hailey…”

“Ilang sorry pa ’yan para sa kanya? Tapos mamaya? bukas? kasama mo na naman siya?” Nasasaktan ako habang nagsasalita pinipilit ko’ng intindihan siya pero mas nasisora dahil nasasaktan ako, nasasaktan na ko.

“Hailey…” lumapit siya sa akin, hinawakan ako “Aayusin ko…please, huwag naman ganito…hindi ganito” nagmamakaawa niya’ng sinasabi sa akin.

“Hangga’t nandyan siya Aleah, hindi ako matatahimik kahit may tiwala pa ko sa’yo”

“Sa akin ka magtiwa—”

“Yun na nga eh may tiwala ako sa’yo! Pero kung ikaw mismo hindi makalayo sa kanya hindi—”

“Hindi mo manlang ba makita ’yung ginagawa ko’ng pag-iwas sa kanya para sa’yo? Nagagawa ko siya’ng saktan para sa’yo dahil ayoko’ng tinatrato ka niya ng parang wala lang…”

Naninikip ang dibdib ko haban nakikinig sa kanya, mas naiiyak ako dahil nakita ko’ng gusto niya na rin umiyak.

“Nasasaktan ako, Aleah…initindi kita pero may nararamdaman din ako.” Kumalas ako sa mga hawak niya. Gusto ko’ng lumayo, gusto ko’ng tumalikod dahil mapapahagulgol na ko habang nakatingin sa mga mata niya.

“Hailey…please don’t be like that.” nagmamakaawa ang boses niya. “I’ll fix it please, Hailey—”

“Aleah hangga’t kasama mo siya magugulo at magugulo lang tayo!”

“Hailey, magtiwala ka naman sa akin!” sigaw niya rin pabalik sa akin.

“May tiwala ako sa’yo! Pero sa nangyari kanina mas lalo ako’ng nahihirapan! Nagtiis ako tapos ganito lang ako magagalit!”

“Hailey, ayusin natin, ayoko’ng ganito…”

“Gusto ko muna’ng mapag-isa”

Umalis ako roon ng umiiyak, umiiyak at humagulgol.

Sorry, mahal…bago lang ’to’ng pakiramdam ko…nasasaktan ako at gusto ko muna’ng mapag-isa para sa sarili ko. Gusto ko maging kalmado…hindi ko alam na sa relasyon at kay Aleah ako magiging mahina.

Chapter 17

“Anak, kumain ka naman” napatingin ako kay Daddy, malungkot niya ako’ng tinitignan. Kanina pa may nakahanda sa harap ko pero wala ako’ng gana kumain.

Mag-tatlo’ng araw na mula nong nag-away kam’ng dalawa,pinipilit ki namang kumalma pero nadadala ako sa emosyon ko tuwing mag-uusap kami kapag hinihintay niya ako sa labas ng bahay.

Hindi ko alam, hindi ko makontrol ang sarili ko, nanghihina at hindi ko kayang maharap siya’ng may halo-halo ang nararamdaman.

Hindi naman ako ganito eh, alam ko malakas ako pero pagdating sa relasyon namin nawawala ’yung lakas ko. Hindi ko makapa at hindi ko maabot. Hindi ba dapat malakas ako? Pero bakit ang hina ko sa ganito’ng bagay?

Hindi, hindi ako mahina, siguro nasasaktan lang ako sa poanggagawa ng puta na ’yun. Sana talaga huwag ko na siya’ng makita. Alvarez na pinanganak para maging papansin.

“Anak” huminga ako ng malalim dahil si Mommy na ang tumawag sa akin. “Kumain ka”

“Wala ako’ng gana, Mommy” Tumayo ako at nagsimula’ng lumapit sa sofa. Wala naman ako’ng ginagawa pero pagod ako ngayon.

“Mag-usap kayo ni Aleah, hayaan mo muna siya’ng magpaliwanag” si Daddy, nakatingin sa akin. Himilig ako.

“Hinayaan ko naman—”

“Kung hinayaan mo siya bakit tatlo’ng araw na kayo’ng magulo?” pinutol ni Mommy ang sasabihin ko.

Kinagat ko ang labi ko. Hindi ko pa rin maiwasang hindi mairita kapag naaalala ko lahat.

“Nasasaktan na ko…”

“Si Aleah ba hindi?” Binaba ko ang tingin ko. “Ilang araw na siya’ng naghihintay sa labas, hindi mo manlang kinakausap”

“Ayoko muna makipag-usap.”

“Anak, kailangan ka ni Aleah at kailangan mo rin siya…” si Daddy. “Mag-usap kayo kapag ’di ka mainit ulo mo, sisigawan mo lang siya”

Noong tanghali lang ako nakapagdesisyon na lumabas paraagpahangin sa garden. Wala’ng pasok kaya ngayon lang ako lumabas ilang araw na rin noong nagkukulang ako sa kwarto dahil sa mga nangyar.

Umupo ako at nilapag ang dala ko’ng kape sa mirror table. Tama nga ako hindi ako nabigo dahil bago pa ko umupo ay may humahampas na nahangin sa akin.

Kahit maaliwalas ang paligid at ang simoy ng hangin ay maganda hindi pa rin naaalis ang bigat ng pakiramdam ko. Nanatili’ng mabigat at masakit.

Unti-unti ko’ng ininom ang kape ko, paborito’ng kape niya ang tinimpla ko dahil iyon ang ibinigay niya sa akin.

Pilit na pinakalma ko ang sarili ko habang nagpapahangin. Hindi talaga kaya ng sarili ko na ganito. Naninibago ako siguro nasanay ako’ng wala kami’ng pinag-aawayan ni Aleah noon at nito’ng mga nakaraang linggo lang kami nag-away.

Isa’ng malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko. Ubos na ang kape ko kaya mahtitimpla ulit ako.

Pagtayo ko at pagkatalikod, nakita ko si Aleah na nakatingin sa akin. May hawak siya’ng box ng cake. Kagagaling niya lang siguro sa club nila. Wala’ng pasok pero wala’ng paawat ang course niya.

“Hailey” tumigil siya sa paglapit sinukat niya ang distansya naming dalawa. “Can we talk?” she said calmly.

Paano ba niya nakakaya’ng magsalita ng kalmado sa nangyari? Pinanganak ba siya para magkalat ng pagiging kalmado sa mundo? Naiinis naman ako.

“Are you okay? Then let’s talk…” She’s staring at my eyes.

Sa likod niya lumabas si Haider ng bahay pero nang makita kami’ng dalawa ay agad siya’ng bumalik papasok at napabalibag sa pinto pasarado.

She wanted to talk more but he preferred to stare at me, waiting for an answer if I would let the two of us talk.

“Were you with Denver earlier?” I asked, her neck moving. Slightly evade.

“No, I stayed away from him…”

“Let’s…talk” iniwan ko siya at lumapit sa table para umupo ulit. Sobra na naman ako’ng kinakabahan.

Pagkaupo ko ay nasa harapan ko na siya, nilapag niya ang box na dala niya at pinasadahan ako ng tingin.

“Do you want to eat?” Tanong niya. Binaba ko ang tingin sa box. Galing iyon sa shop nila sigurado ako’ng si Tita Agustina ang gumawa. “It’s your favorite cake…”

I waited for her to sit down before I answered her question to me.

“Yeah…” she took the face of the cake out of the box, she also laid a small fork on the side. My chest throbbed non -stop for I watched what she had prepared for me.

“Enjoy…” she sat down so I looked at her. “Let’s talk after you eat, I’ll wait for you then”

Umawang ang bibig ko. Kumain ako ng ibili niya para sa akin, hindi ako mabigo at masarap naman talaga ang gawa ni Tita lalo na paborito ko pa ang flavor. Gusto ko matapos agad peri ang bagal ng subo at pag-nguya ko, hindi ko alam kung bakit.

Kahit isa’ng beses hindi ako nag-angat ng tingin sa kanya habang kumakain ako, nakatingin at pinanood niya ako’ng kumain kaya mas lalo ako’ng nagiging mabagal! At isa pa baka may dumi sa mukha ko? Kaiiyak ko lang noong lumabas ako!

What? Ano ba’ng paki ko kung—Hindi! Masyado’ng nakakahiya ang ayos ko kung pangit man ako ngayon. Mas lalo ako’ng nainis kaya mas lalo niya’ng niyuko ang ulo niya para makita ako.

“What’s the problema? You don’t like the ca–”

“What?!” Hindi ko mapigilang hindi sumigaw. “Gusto ko! Wala ako’ng sinabi’ng ayaw ko!”

Nakita ko kung paano umawang ang labi niya sa pag-sigaw ko.

“I thought you didn’t want to because your expression changes while eating” she answered me immediately. “I’m sorry, eat again.”

I was shocked by her apology but I continued to eat the cake. Sobra’ng sarap nga eh bakit niya sinasabi’ng ayoko nito?!

Naubos o ang cake kahit sobra’ng laki no’n, nagutom ba ko o namiss ko lang ’yung cake na bili niya?

“So let’s talk?” she said. Tumingin ako sa kanya, nagtama ang paningin naming dalawa.

“Hmm…”

Tipid ko lang magsalita pero ’yung puso ko ang lakas na ng kabog. Gusto ko magwala kaya ng puso ko pero hindi pwede! Dapat kalmado lang ako kagaya ng kaharap ko.

“Hailey, I’m sorry, hindi ako sanay ng ganito…bati na tayo” Napasinghap ako sa bawat salita at tono na naririnig ko mula sa kanya. Ang sarap pakinggan.

“It’s my fault…I’m sorry don’t be mad and let’s stop fighting” she added.

I’m melting again at the looks she gives, I really can’t help but be attracted to her eyes.

I swallowed, I didn’t know what to say. Minsan talaga ang kapal ng mukha ko’ng magalit at ako rin ’yung hindi makapagsalita kapag magkausap na kami.

“I’m still mad,” matapang ko’ng sabi kahit alam ko’ng nagiging marupok na talaga ako.

Napapikit ako, ang rupok ko talaga. Ang bilis ko masaktan tapos ang bilis ko ring bumigay.

“I know what’s why I want to talk” Inabot niya ang kamay ko, hinawakan niya iyon at bahagya’ng pinisil. “Sorry, I didn’t know he was going to kiss me” My jaw clenched. “Hailey, let’s fix this, you’ve been avoiding me for a few days…”

“Hindi ko kaya’ng ang layo mo sa akin…”

“I’m sorry, I can’t control my anger anymore” I finally spoke. “I still care about my feelings, sorry if I hurt you too.”

She didn’t speak and just kept caressing my hand. There is still a part of me that is angry and I can’t just give in to it. Hangga’t nandyan si Denver hindi ako mapapakali.

Hinalikan niya ang noo ko. “I love you,” dahan-dahan niya ako’ng niyakap, ang hirap humindi sa kanya, ang hirap niya’ng iwasan.

Mahigpit na yakap ang ginanti ko sa kanya. Namiss ko siya, namiss ko siya sa tatlo’ng araw na pagpipili ko sa sarili ko at galit.

“Susundiin kita bukas, magpahinga ka na.” Hinalikan niya amg labi ko paglayo niya ng yakap. “Goodnight, I’m sorry too…I understand.”

Pumasok ako ng bahay na tahimik, kahit nakapag-usap na kami alam ko’ng hindi pa rin kami masyado’ng maayos. Bago kami maghiwalay alam ko’ng may distansya pa rin sa pagitan namin.

Di ko alam masakit na hindi ko maintindihan.

Naiiyak man ako pero pinigilan ko dahil nasa sala ang pamilya ko, natahimik sila nang makita ako’ng pumasok. Ayoko pag-usapan nila kami ni Aleah kaya mas minabuti ko’ng umakyat at magkulong sa kwarto ko.

Binagsak ko ang katawan sa kama, pagod pa rin ako at wala’ng lakas kahit nag-usap na.

Naiinis ko na pinalo ang unan ko, una sa lahat ako may kasalanan dahil wala naman talaga siya’ng ginawa eh, iniiwasan niya pero naiinis pa rin ako! Inis na inis ako!

“Punyeta” tinakpan ko ang mukha ko gamit ang palad ko. “Ano ba?!” bulyaw ko.

Naiinis ako kay Aleah, oo naiinis ako talaga ’di ko alam kung bakit, kabwisit dapat hindi kasi miss na miss ko na siya.

I was silent for a moment because I really miss her but I can’t do anything because of how I feel. I lowered my face more because my eyes were starting to water again.

I don’t want to cry but I’m letting myself cry. I don’t want to stop because I’ve wanted to cry in front of her.

My crying goes hand in hand with the tightness of my chest. The pain is real but I care more about my feelings.

“Good morning…” paglabas namin ng kapatid ko, naroon si Aleah.

“Ate Aleah, Good morning…” bati ni Haider sa kanya at saglit na bumaling sa akin. “Kanina ka pa ba?”

“Hindi naman, kadarating ko lang.” Hinawakan niya ang buhok ng kapatid ko at hinaplos. “Sabay na kayo sa akin, dala ko kotse ko.”

Tahimik ako’ng sumabay sa kanila papunta’ng kotse ni Aleah, tahimik kami at hindi ko rin siya nagawa’ng batiin.

Pinagbuksan niya ako ng pinto. Nagkatinginan kami’ng dalawa.

“Thank you” sabi ko.

Tangina ng thank you parang iba’ng tao lang si Aleah sa akin eh girlfriend ko siya!

Umawang ang bibig ng kapatid ko bago siya pumasok sa backseat. Ngumiti si Aleah at sinarado ang katabi ko.

Habang nasa byahe, tahimik lang kami’ng tatlo napapansin ko ang kapatid ko na panay tingin kay Aleah na panay naman ang tingin sa akin. Gusto niya magsalita pero hindi niya magawa.

Ang bata pa ng kapatid ko pero kita na nita ang pagiging baliw ko pagdating sa sarili ko’ng relasyon.

When we arrived at school, Haider immediately left us because he still had a class on their music. Aleah and I were left on the side of the hallway.

She was also quiet, maybe she was making me feel if I was going to speak or I wanted someone to talk to.

Fuck, it’s because of me, she won’t keep quiet like that if I make her feel like we’re really okay.

Kinagat ko ang labi ko.

“Let’s go to your room, it’s getting late.”

Nakasunod lang ako sa kanya, ang bigat talaga sa pakiramdam na ganito kami. Kasalanan ko rin naman ’to pero bakit parang wala ako’ng ginagawa?? Naiinis na naman ako hindi ko maintindihan ang sarili ko.

Mataas ba pride ko? Hindi naman? Hindi mataas kasi kinausap at nag-usap kami kahapon.

“Goodluck, my Engineer,” she slowy kiss my forehead. “Let’s eat lunch together…”

“Goodluck too, don’t stress too much…” tumango siya at bahagya’ng ngumiti. Nananamlay ang mga ngiti niya pero hindi ko na lang iyon pinansin. Pareho lang kami’ng matamlay.

“Akala ko ba nag-usap na kayo?” si Vanessa habang may bibit na blueprint. “Binibigyan mo kasi siya ng silent treatment kaya hindi rin niya alam kung okay ba talaga kayo o hindi.”

Natahimik ako, siya naman ay malalakas ang hininga na nilapag sa table ang blueprint.

“Naiinis naman ako sa’yo” sabi niya at binangga ako bago siya umupo. “Ikaw may kasalanan niyan!”

“Ano ba’ng kasalanan ko?”

“Nagbibigay ka ng silent treatment, tapos sabi mo hindi mo pa siga binati kanina sinundo kayo…”

Natahimik na naman ako. Wala ako’ng masabi kasi totoo naman eh. Totoo’ng wala ako’ng sinabi kay Aleah mula kanina.

“Hindi ko alam, para kasi’ng ’di mawala galit at inis ko sa—”

“Pareho lang kayong galit at inis, si Aleah nasasaktan dahil sa ginagawa mo.”

Tinikom ko ang bibig ko.

“Alam ko namang nasasakan ka rin, sinuyo ka na pero iba pa rin pinaparamdam mo kaya siya ayun tahimik kasi tahimik ka.” hinampas niya ’yung table kaya nagulat ako. “Ayusin mo ’yan, sasama ako mamaya sa lunch”

“Isipin mo rin feelings ng partner mo kahit pa nasaktan ka kasi pareho lang naman kayo’ng nasaktan at nasasaktan…” dagdag niya.

Napatingin ako sa labas ng bintana at tumahimik, tama siya dapat hindi ako maging ganito. Para naman kasi ako’ng tanga hindi ko maano nararamdaman ko. Kahit ako marunong maghandle ng feelings.

“Ley,” lumapit sa akin si Ela at niyakap ako. “Missed u, sis”

“Ela” natawa pa ko dahil hinahaplos niya ang buhok ko. “Kamusta ka?”

Si Vanessa at nakatutok sa phone niya. Nagtitipa at nakangiti.

“Birthday ni Mommy tonight, Imbitahan sana kita.” humiwalay siya ng yakap sa akin. “Hindi ka ba busy?”

“No, I’m not busy…” tipid na sagot ko at sumabay sa lakad nila ni Vanessa. “Pupunta ako later, mukha’ng gusto ako’ng makita ni Tita.”

“Sunduin na lang kita later.”

“Si Yohan nasaan?” tanong ko.

“Nasa cafeteria na raw,” si Vanessa. “Sabay ka na, Ela”

“Ley…” tawag ni Ela sa akin. “How are you?” masuyo’ng tanong niya habang nakatingin sa mga mata ko.

Hindi ko iyon pinapansin dahil kaibigan lang naman ang turing ko sa kanya at hanggang dun lang iyon. Ayoko na dagdag pa ang problema ng lahat.

“I’m fine…Don’t worry on me, okay?”

“I can’t help to worry…” agap niya. “Don’t stress yourself too much on this.”

Napalunok ako dahil may kakaiba sa tono ng pananalita niya.

“I know, It’s okay”

“Hailey” muntik na ko pamatalon nang makita ko si Aleah, nasa harapan namin at nasa tabi niya si Yohan. “Seat with me…”

“Saan na lang siya tatabi.” si Ela ang nagsalita kaya napatingin kami sa kanya. “She’s not okay—”

“She’s okay or not, she’s going to sit next to me” Inabot ako ni Aleah pero tinabig ni Ela ang kamay niya.

“Ela” pigil ko at pumagitna sa kanila. “Kay Vanessa na lang ako tatabi.”

“Sit next to me, love” Napakagat ako sa labi ko, si Aleah ang nagsasalita sa gilid ko. Pilit na pinaupo sa tabi niya.

“Ayaw niya,” hinawakan ako ni Ela kaya agad na bumaba ang tingin ni Aleah roon.

“Sit next to Vanessa, Hailey” Umupo si Aleah sa tabi ni Yohan, ang ending tuloy si Vanessa ang katabi ko imbis na sila ni Yohan ang magtatabi.

“Aleah, eat” si Yohan sa tabi niya. Nakatingin lang kasi sa akin si Aleah, nagsisimula na rin naman ako’ng kumain. “Hailey is already eating…”

“Yes…” dahan-dahan kumain si Aleah at hindi na ko tinitignan pa.

Kahit gusto dumaldal ni Vanessa hindi niya magawa o kahit kausapin lang niya gf niya. Nahihiya na rin siguro siya’ng putulin ang katahimik na. bumabalot sa aming lima.

Maingay ang cafeteria pero nilalamin ako ng katahimikan sa table namin.

“Hailey, don’t forget okay?” si Ela at ngumiti sa akin.

“Yes, siguro cake na lang din ibigay ko kay Tita…”

“Where are you going?” mabilis na naging maagap si Yohan sa tabi ni Aleah.

Nagkatitigan kami’ng dalawa.

“Birthday ni Tita…Mommy ni Ela…” nagtagagal ang titig niya sa akin, gumagalaw ang panga niya nakukuha pa’ng sumabay ng mga mata niya’ng seryoso.

“Are you going?”

“Yes…mabilis lang naman ako.” humihina ang boses ko sa tingin niya. “Don’t worry—”

“Ihahatid—”

“Ako ang maghahatid sa kanya,”

“Rafaela” seryoso’ng tawag ni Vanessa sa kanya. “What are you doing?” tumayo ito at nagulat na lang ako bigla niya ito’ng hinatak sa kwelyo.

“Bitaw” wala’ng gana’ng sabi ni Ela sa kanya.

“Love” si Yohan ang tumayo at nakisali ako. “Bitawan mo siya.”

“What the fuck are you doing? Don’t tell me gagaya ka sa Denver na ’yun?”

“Vanessa!” pigil ko.

“Vanny, let go” tinabig ni Vanessa si Aleah.

“No! Shit, Aleah ’wag na tayo’ng maglokohan dito!” binitawan niya si Rafaela dahilan para muntik na ito’ng matumba.

Inayos ni Rafaela ang uniform niya.

“Vanessa,” tawag ni Yohan at Aleah sa kanya.

“Shit, putanginang relasyon na marami’ng epal” maluto’ng na mura niya. “Huwag ka’ng dumagdag ka.” matalim niya’ng tinitignan si Rafaela.

“I like her,” tumingin ako kay Rafaela. “She’s going to be mine…”

“She’s mine, only mine.” Seryoso ang boses ni Aleah at hinarap si Rafaela. “And even she’s not mine, she’s not going to be yours.”

Chapter 18

“Hailey, don’t come.” si Aleah, tumingin ako sa kanya. “I…mean…don’t come with Rafaela…come with me”

Huminga ako ng malalim. Uuwi naman ako agad kahit na si Rafaela pa ang maghatid sa akin.

“Okay na ko kay Rafaela…Kung gusto mo ikaw na lang sumundo sa akin…” Nilapag ko ang bag ko sa table. Hindi ako makapagsalita nang maayos dahil nasa sala kami at naroon ang pamilya naming dalawa.

Feeling ko talaga nandito sila para makichismis sa aming dalawa ni Aleah, alam na alam kasi nila ang nangyari.

“Pwede ba’ng ako na lang lahat?” Mahina niya’ng sabi. “Ako na,”

“Ihahatid ako ni Rafaela ngayon, darating siya…”

Hindi siya nagsalita pero ang tingin niya ay nasa akin pa rin. Hindi inaalis sa sobra’ng seryoso ng tingin.

Kung nakakamatay lang siguro ang tingin, patay na ko.

Naputol ang titig namin dahil may tumunog na kotse sa labas. Naging alarma sina Mommy sa pagtayo at hindi na alam kung ano’ng gagawin.

“Aleah,” tawag ko nakatingin pa rin sa akin. “It’s okay I can handle…”

I saw Ela in front of the door. Waving at me and smilling. “Good evening po…”

“Ah…Hija pasok.” Si Mommy na hindi alam kung ngingiti ba o hindi.

When Ela came in and Aleah and I approached, I felt no one speak, nor did I hear anyone move in my family.

“Hailey, ang ganda mo,” Ela commented to me while smiling. “Mommy will be even happier when she sees you.”

Tipid ako’ng ngumiti. “Thank you.”

“Let’s go?” gumilid siya para maunahin ako. “Let’s go, Ley…”

“Hailey, here’s my jacket…” hawak at inalay na naman ni Aleah ang kulay gray niya’ng jacket sa akin. I only wearing a dress, hindi niya nakakalimutan ibigay sa akin iyon kapag naka-dress at nakamaikli’ng short lang ako.

“I have jacket in my car, Hailey” si Ela.

“It’s okay, Ley, my jacket is not dirty…”

Naririnig ko ang ilang tikhim sa likod namin.

“Anak, eto’ng jacket ko dalhin mo.” nsumingit si Daddy dala ang jacket niya’ng kulay brown. Humarang siya sa dalawa’ng babae’ng nasa harapan ko.

“Ganda talaga ng anak ko, jacket na lang pinagtatalunan ka pa,” parinig niya at hinalikan ang noo ko. “Sino’ng maghahatid sa anak ko?”

Hinarap niya sina Hailey pero alam ko’ng kay Hailey siya nakatitig nililipat at lipit niya lang tinitignan si Rafaela.

“Ako po, ihahatid ko rin po ang anak n’yo…” si Ela at bahagya’ng ngumiti.

“Hmm…paki uwi nang maayos”

“Ley, mag-iingat ka,” Lumapit sa akin si Aleah at hinalikan ang labi ko. “Text me when you need anything…”

“Thank you.”

Hinintay ako’ng makapasok ni Aleah at ni Daddy sa kotse bago kami umalis, so Rafaela na ang kasama ko at hindi na rin ako makakapagsalita. Wala naman ako’ng pwede’ng sabihin sa kanya.

“Ley,” inalalayan ako ni Ela pababa ng kotse, hinawakan niya ang kamay ko. “Dahan-dahan…”

Nilingon ko ang paligid. Very grande theme, lots of people outside and inside. You will also see lights that are white enough to see everything. Some reds that disappear and reflect mix with it.

I looked at an older woman approaching me and smiling. I smiled because it was Ela’s Mommy that wanted to see me.

“Happy birthday, Tita…” bati ko at bumeso sa kanya. “Regalo ko po” nakangiti’ng ibinigay ko sa kanya ang dalawa ko’ng paper bag.

“Hija, I’m happy to see you…” Niyakap ako nang mahigpit at hindi naman ako naging madamot para hindi rin siya yakapin pabalik. “How are you?”

“I’m fine po, kayo po ba?”

“Naku, ayos lang. Palagi ka’ng kinukwento sa akin niya’ng si Ela kaya gusto ko na rin makita ka.”

Sinamahan kami ng Mommy niya papasok, pinakilala ako sa iba’ng kamag-anak nila. Kahit nahihiya ay nagawa ko pa ring makipagsabayan sa kanila, ngayon lang ulit ako nakihalo sa iba’ng tao.

“Ley,” napatingin ako kay Ela umupo siya sa tabi ko. May dala siya’ng wine. “Here…” I noticed his previous stare but I ignored it, I didn’t want to get into trouble especially since I was in their house and I was ashamed of Tita.

I quietly sipped on what she gave, there was nothing to talk about so it was better to just keep quiet.

Her hand resting on the table moved.

“I’m sorry, we messed up your friend,” she begins.

I was quiet but I remembered what happened. Vanessa was angry even with me.

Naiintindihan ko ’yung galit niya. Kahit sino namang kaibigan talaga’ng magagalit sa mga piangaggawa ko sa buhay ko.

Seryoso si Vanessa sa mga binitawan niya’ng salita sa akin man o kay Rafaela.

“It’s okay…I understand Vanessa.”

“Do you like Aleah that much?” Napatingin na ko sa kanya, kung kanina ay hindi ngayon ay tinitigan ko na siya.

Her lips parted as she waited for an answer, even though maybe I wouldn’t speak she knew I wanted Aleah.

“Ela,” I called softly, my jaw moving when I saw her bow slightly before looking up at me again. “I love her…we just don’t understand each other now…”

Hindi namin maintindihan pero alam ko’ng sarili pa rin naman ang tatakbuhan namin, sa kanya pa rin ako.

“Why not me? Why her?”

“Why not her” I said looking at her eyes. “Why not her, if she’s really what I want”

Her jaw clenched. I look away and start looking at the crown. That’s enough to say…that’s enough for her.

“Let’s dance…” Huminga ako, ayoko siya’ tanggihan kahit dito lang. Hindi dapat. Tumayo ako at inabot ang kamay niya.

Tahimik kami’ng sumaway kagaya ng mga kasabay namin. Ang pinagkaiba ko lang ay ako nakayuko habang nararamdaman ko ang tigtig sa akin ni Rafaela.

Nahawak siya sa baywang ko habang ako naman ay nakakapit sa leeg niya. Hindi ko na pinakiramdam ang nararamdaman ko kasi wala naman ako’ng nararamdaman sa isa’ng ’to.

Natapos ang birthday at gabi na tahimik lang kami’ng dalawa pati si Rafaela natahimik simula noong sinagot ko ang tanong niya.

Napailing na lang ako sa iniisip ko. Dapat hindi ko masyado’ng pinahihirapan ang sarili ko sa ganito’ng sitwasyon. Hindi ko rin dapat pinahihirapan si Aleah kung nahihirapan din naman ako.

“Ley, I really like you…” Napatigil ako sa paglalakad, si Rafaela lang naman ang maririnig ko na magsabi noon sa akin. Siya lang ang kasama ko.

“Kaibigan kita, Rafaela” Sabi ko. Ayoko’ng masira ang pagkakaibigan naming dalawa. “Hanggang kaibigan lang kaya ko ibigay sa’yo…

“Ang hirap mo’ng hindi magustuha.” Napalunok ako sabay napagalaw sa panga ko. “Pinigilan ko naman…nahulog pa rin ako”

“I’m sorry,” eto na lang masasabi ko. Ayoko’ng umasa siya sa akin.

Napayakap ako sa jacket ni Aleah nang humangin, nasa tapat kami sa kotse niya at lumalalim na ang gabi. Sumasabay ang gabi sa lahat ng nararamdaman ko.

“Hindi ba pwede’ng ako?”

“Hindi magiging ikaw kahit kailan…” Ayoko’ng manakit pero kailangan ko. Para lumayo na siya para mas maintindihan niya. Maintindihan niya’ng si Aleah lang ang mahal ko at wala ng iba pa. “Kaibigan lang kita,” nahihirapan ko’ng sabi.

Ayoko sa lahat ’yung friendship na ganito…ayoko siya’ng mawala dahil sobra ko’ng iningatan ang friendship namin. Hindi ko iyon kaya masira pero parang gusto na niya’ng sirain.

Ano ba’ng nangyayari sa buhay?! Hindi ko ’to hiniling!

“Ayoko’ng tumigil…”

“Kailangan mo’ng tumigil” nilingon ko na siya. “Please ’wag mo namang sirain pagkakaib–”

“Hailey, ayoko’ng maging kaibigan mo lang!” sigaw niya dahilan para mapapikit ako.

She’s not Rafaela anymore, hindi siya ganito hindi niya ako pinipilit sa mga bagay na ayoko.

I calmed myself down, I had to calm down because I couldn’t go with her if she was really angry with me.

“Rafaela, we don’t have to argue about this, do we?” I restrained myself from shouting at her. “Tama na, uuwi ako’ng mag–”

Nagulat ako dahil hinawakan at hinigit niya ako papalapit. Gusto ko’ng maawa dahil ang lungkot ng mga mata niya.

“Gusto’ng-gusto kita…Ako na lang, Hailey” Nagtitigan kami’ng dalawa habang hawak pa rin niya ako.

“Hindi, kaibigan kita, kaibigan lang” matigas ko’ng sabi at pilit na kumawala sa hawak niya.

“Bitawan mo ko”

Mas hinigpitan niya ang hawak sa akin. “Rafaela…”

“Hailey, please…” umiiling siya habang ako ay sumasabay na rin sa kanya.

“Please, bitawan mo ko…” Lumuwag man ang hawak niya pero hindi ay pinakawalan. “Uuwi na ko,”

Nakatingin siya sa mga mata ko. “Ang tagal kita’ng pinagarap…”

“I’m sorry…” yumuko ako. “Sorry, Rafaela.”

I would have avoided her but she pulled me closer to her and kissed me. She kissed me suddenly and I didn’t expect that.

“Rafaela!” sigaw ko pagtulak sa kanya. “An–” Tangina

May humila sa akin palayo sa kanya au nagulat na naman ako.

“Aleah?”  Aleah’s look at Rafaela was so scary while holding me, she was just looking at her.

“A-Aleah” Kinakabahan ko’ng tawag.

“Why did you kiss my girlfriend? Are you stupid?” she asked while holding me tight.

“Yeah? Because I like he–”

“That’s enough reason to kiss her?” Hinawakan ko ang braso niya pero hindi siya nagpaawat sa akin.

“Yes…Don’t tell me hindi mo pa si–”

“Is that your basis just because you like the person? Your shallowness” I swallowed because Rafaela’s appearance changed at what Aleah said.

“Aleah, tama na–”

“No! She kissed you!” Nalipat sa akin ang berde niya’ng mga mata. Gumagalaw ang panga. Ramdam ko na galit na talaga siya. “And she’s forcing you to choose her, is it right to do that when you like the person?”

Kinagat ko ang labi ko, wala ako’ng maisagot! Hindi ko alam kung ano’ng isasagot ko sa kanya.

Hinila niya ako.

“Hailey!” narinig ko si Rafaela na tinawag ako.

“Aleah, bitawan mo ko” tinabig ko ang hawak niya sa akin pagtigil namin sa saaakyan niya. Alam ko’ng nasasaktan siya nasasaktan ako sa hawak niya. “Nasasaktan ako sa ha–”

“Hailey, ako ba hindi ako nasasaktan?” I bit my lip again with the hurt feeling, in the tone of her voice and the looks I knew she was already full and already hurting.

From the light, I could see that what was in her eyes was hurt and full of anger, along with the redness on her face.

“I’m already hurting, Hailey…I let you for three days, with your silent treatments on me but here now I can’t…” kinagat niya ang labi niya. “I’m trying to make you understand, I’m trying to make understand our situation.” her voice getting lower.

Hindi ako makapagsalita dahil totoo, siya ’yung umiitnindi sa akin sa loob ng tatlo’ng araw at pagbibigay ng hindi maganda’ng trato sa kanya. Ang unfair…hindi na naman ako makapagsalita.

“You have nothing to say? Even a word? Even an explanation? Can’t you imagine how I feel?” Her next questions.

“A-Aleah” tanging nasabi ko.

“I stopped her” I said.

“You stopped her but you can’t stay away from her? Can you?” I quickly looked up at hee, what did she say?

“Ano’ng sinasabi mo?” naiinis na ko. Hindi ba niya nakita? O narinig? Impossible’ng hindi dahil hinatak niya ako at nakita niya iyon. “Bakit? Ikaw ba nilayuan mo si De–”

“Yes, I stay away from him at hindi mo iyon makita” Seryoso na talaga ito, seryoso na ’to’ng sagutan naming dalawa. “I don’t know why you can’t see all my effort that I’m avoiding him, I’m avoiding him because I don’t want to argue and hurt you…”

“Hindi mo rin mak–”

“Kahit makita ko, hindi mo siya lalayuan…kasi kaibigan mo siya”

Hindi ko alam, hindi ko alam kung ano’ng nangyari sa akin nagulat na lang ako nagawa ko na lang siya’ng sampalin.

Her face tilted and her jaw moved. Once lick the lips and look at me.

“I’m so annoyed with you, you’re the reason we’re fighting!” I don’t know anymore, I was so annoyed and I could no longer control myself.

“Hailey, I did everything for you, why can’t you see that ?!” she shouted furiously.“ I know I’m wrong but why can’t you see? Is not enough?“

Malalim na hininga ang pinakawalan ko. Ayoko na magsalita baka kung ano lang ang masabi ko.

“I don’t know anymore, Aleah…it’s killing me…”

“Why you can’t fight for me? Understand my feelings at once?”

Chapter 20

Gumising ako’ng may mabigat na pakiramdam, hindi ko naman alam kung bakit. Bumangon ako at kinuha ang phone ko sa side table.

Nalamya ako dahil wala pa ako’ng natatanggap na mensahe kay Aleah, dalawa’ng araw na ang outing nila at bukas na sila uuwi, sana agahan nilanang uwi. Balikan lang naman sila.

Good morning, have a nice day love!

ilysm

Sumandal ako dahil sa kakaiba’ng nararamdaman ko, hindi ko maipaliwanag nagising na lang ako ganito na agad ang pakiramdam ko. Hindi ko mapigilan at masyado’ng mabigat.

Mamamatay na ba ko?

Ano ba? Bakit kaya?

Namimiss ko na si Aleah, hindi ako sanay na wala talaga siya pero hindi ako sanay sa pakiramdam ko ngayon para talaga’ng may mali.

Matamlay ako’ng naglalakad sa hallway kasabay ang kapatid ko, kanina pa siya patingin-tingin sa akin kaya napapatingin na rin ako.

“Bakit nanalamlay ka dyan, Ate?” Napayuko ako at nanghihina ulit na nag-angat ng tingin.

“Hindi ko alam, parang pagod ako kanina paggising…ang weird naman” Inakbayan niya ako pasalamat siya mas matangkad na siya sa akin kesa noon.

“Akala ko nag-away na naman siya ni Ate Aleah,”

“Hindi ah, hindi kami nag-away…” Humiwalay siya sa akin nang tumapat na sa amin ang classroom niya. “Mag-aral ka nang mabuti.”

“Opo, Ate…”

Buo’ng araw ako’ng matamlay, pagod at hindi alam ang nararamdaman. Nagreply na si Aleah pero noong nagreply ako hindi na siya ulit nag-reply.

Nakakawala’ng gana tuloy ang pakiramdam ko, naaawa ako sa sarili ko wala namang nangyari sa amin para manamlay ako ng ganito.

Namiss ko na siya, gusto ko na makasama at mayakap. Hindi ko na ’to kaya nanghihina ako kapag wala siya.

“Beh, ano nangyayari sa’yo?” hinawakan ni Yohan ang likod ko habang nakahiga ang ulo ko sa table.

“Beh…hindi ko alam” pumikit ako at nagmamakaawa na sa kanya.

“Namimiss niya si Aleah kaya ganyan.” si Vanessa na naghahanda ng makakain sa table kaya umayos na ko ng upo.

“Hindi pa nagrereply, baka mag-eenjoy” nagsimula kami’ng kumain, minsan ay nililibang ko ang sarili ko kakadaldal sa kanila’ng dalawa para mawala o makalimutan ko manlang nararamdaman ko’ng hindi maganda.

Hanggang sa field ay nagdadaldalan pa rin kami, sinamahan kasi kami ni Yohan sa field, magpapaaraw lang kami ni Vanessa.

“Love, pwede ka ba matulog sa bahay?” naririnig ko sila’ng dalawa na nagpapasahan ng sagot.

“Pwede, bakit? miss mo ko?” natawa pa ko dahil natawa sila’ng dalawa agad. Napanguso na naman ako hilig talaga nila’ng maglandian sa harapan ko, nakakarami na sila.

“What about this?” may pinakita sa akin si Vanessa, plates niya yata iyon. “Okay?”

“It’s fine, why?” nilapag ko ang gamit ko sa table pagkatapos niya’ng hiramin. Pinasadahan ko siya ng tingin, mukha’ng pagod na siya sa Engineering.

“Pagod na ko sis,” naiiyak siya’ng yumakap sa akin.

“Wag na be, kaya mo ’yan” niyakap ko rin siya at dinamayan siya. “Iiyak lang tayo.”

“Ilang iyak pa tayo nito.”

Magsasalita pa sana ako nguniti tumunog ang phone ko.

Aleah: Love, I’m sorry I’m here, may camping kami’ng ginagawa rito.

Nagsimula ako’ng magtype kahit pa nakikibasa sa akin si Vanessa, hindi siya bumibitaw at mas lalo’ng tumitok sa phone ko.

Okay lang, I miss you, uwi ka na

Aleah: Do you want me to go home? Right now?

Nanlaki ang mga mata ko. Kaagad ako’ng nagtipa, gusto ko umuwi na siya pero kapag wala na sila’ng gagawin at bukas na iyon. Anniversary na rin kasi namin bukas.

Hala, hindi! Uwi ka agad bukas sabi ko kung wala na kayo’ng gagawin.

Natawa pa si Vanessa dahil halata’ng kinabahan ako, ginulo niya ang buhok ko at nakitingin ulit sa screen.

Aleah: Are you sure?

Yes

Send ko agad sa kanya, gusto ko naman  mag-enjoy siya roon ilang araw na siya’ng pagod at busy sa course niya.

Hindi na siya nakapagreply roon, huli’ng reply ko na rin sa kanya iyon dahil ayoko muna’ng makaabala sa kanya baka may ginagawa na naman sila ngayon roon.

“Umuulan,” napatingin ako sa kalangitan, sobra’ng dilim at malakas ang hangin na tumatawa sa aming katawan.

Habang hinihintay ang kotse ni Yohan na sunduin kami ay nagtext ako kay Aleah.

Umuulan dito, dyan ba? Mag-ingat ka ha? Huwag magpapaulan

Hindi niya iyon naseen, siguro ay busy pa rin hanggang ngayon. Tinago ko ang phone ko at nakitingin kay Vanessa, abala kasi siya kakahintay sa kotse ni Yohan na nauna’ng lumabas kesa sa amin.

“Chinat ko si Aleah, sinabi ko umuulan dito at mag-ingat siya roon…” mahina’ng sabi ko.

“Nag-reply ba?” tanong niya.

“Hindi pa, baka mahina signal don o busy siya…” nagtagal ang tingin niya sa akin bago inalis dahil dumating ang kotse ni Yohan sa harap.

“Sorry natagalan” paumanhin nito pagpasok namin, nginitian ko lang siya at nagpunas ng katawan ko baka magkasakit pa ako nito at mapagalitan ni Mommy kapag nagkataon.

Tahimik ako sa byahe, minsan naman ay nakikisali ako sa usapan nina Yohan kapag tinatanong nila ako. Nakatutok lang ako sa phone ko naghihintay ng reply kay Aleah dahil nag-aalala na naman ako sa lagay ngayon.

Hindi naman ako nawawalan ng paki kapag ganito, mas concern pa nga ako dahil hindi kami magkasama at hindi ko alam kung ano’ng nangyayari sa kanya ngayon.

Bumibigat na naman ang pakiramdam ko pero mas masakit ngayon, kumikirot ang dibdib ko kaya hindi ko maiwasang mapahawak dito. Ngayon ko lang ’to nararamdaman.

“Ley, bakit? ano’ng masakit sa’yo?” kaagad na lumingon sa akin si Vanessa mula sa front seat, ang mga mata naman ni Yohan ay nasa review mirror. “Hailey”

“Wala…medyo naninikip lang dibdib ko ngayon.” pilit ko’ng ngumiti kahit pa kita ko’ng hindi siya maging kumbisido sa sagot ko.

Vanessa was just looking at me even though she was facing the front seat, she didn’t stop looking because I was still holding my chest.

What is happening to me? Is this me? this is not how I feel the past few days.

Do I have a heart problem?

Nanghihina ako’ng bumaba sa kotse pagdating ng bahay, nakaabang sina Mommy sa labas. Inalalayan ako nina Yohan habang naglakakad, nakakapaglakad pa naman ako.

“Mga hija, tuloy muna kayo” Tumuloy sina Yohan dahil malakas pa rin ang ulan hanggang ngayon.

Pagpasok ay nandatnan ko sina Tita Agustina agad kami’ng dinaluhan sa pag-aayos at pag-aasikaso.

“Maligo kayo” pag-akyay nanin ay niyaya ko’ng maligo muna ang dalawa dahil sila ang mas basa’ng-basa sa akin. Pumasok si Yohan sa banyo at sa akin naman tumabi si Vanessa, tahimik at nakatingin lang sa akin.

“Are you okay?” hindi ko inalis ang tingin sa screen ng phone ko kahitnnagtanong siya, wala pa ring reply sa akin si Aleah.

“I’m…fine…” humilig ako sa balikat niya sa totoo lang gusto ko umiyak kahit ’di ko alam kung ano’ng nangyayari bakit ang bigat ng pakiramdam ko. Niyakap niya ako at hinagod ang balikat ko.

Naninikip ang dibdib ko pero mas pinili ko’ng pigilan ang huli ko, sakit talaga hindi ko ’to makayanan.

“Dito lang ako, Hailey…” naramdaman ko ang paghalik ni Vanessa sa buhok ko. “Dito lang kami ni Yohan…para sa inyo ni Aleah”

Pagtapos maligo ni Yohan ay si Vanessa na ang sumunod, sunod na naman si Yohan na sumabay sa akin at dinamayan ako. Hindi talaga sila magkukulang sa ganito’ng sitwasyon, kahit kailan hindi sila naging pabaya.

Tahimik ko’ng pinanood si Yohan habang nag-aayos siya sa sarili niya, wala ako’ng masabi kaya hanggang tingin na lang sila sa akin na para ba’ng binabantayan at inaalam ang nangyayari sa akin.

“Dito na muna kami ni Vanessa, kasama mo…” mapait na ngumiti ako kay Yohan, ayoko magpahalata pero nangyayari na ang ayaw ko.

Tahimik ako’ng pumasok ng banyo paglabas ni Vanessa, napatingin pa siya sa akin bago ako tukuyang nakapasok at sinarado ang pinto.

Nagtagal ako sa banyo dahil dinamdam ko ang sakit ng dibdib ko, ano ba kasi’ng meron at ganito ang nararamdaman ko? Wala naman ako nito noong mga nakaraang araw, bakit ngayon eto na? Masakit na ba talaga ako sa puso?

O ano? may mangyayari ba’ng hindi maganda?

Sa pag-iisip na iyon ay mas lalo ako’ng nasaktan at kumirot ang dibdib ko, hindi wala ’yun, hindi dapat at ayoko mangyari kung anuman ang nasa isip ko.

Dahan-dahan ako’ng lumabas, paglabas ko nakita ko si Yohan at Vanessa na tahimik, nakatingin sa phone.

Hindi ko sila pinansin dahil baka may pinapanood at may piang-uusapan lang.  Nag-ayos ako ng sarili ko kahit pa ramdam na ramdam ko ang pananahimik nila, ’yun lang ang kilos ni Vanessa ay mas lalo ako’ng nawindag.

Parang natataranta at nahahaluhan pa ng kung ano-ano sa mga mata niya.

Vanessa’s jaw twitched, I was surprised because she threw her own cell phone, Yohan’s cell phone made me look at her.

I was nervous because the anger was obvious on Vanessa’s face and she grabbed Yohan’s hand.

“That’s not it! Aleah can’t do that!” sigaw ni Yohan at nagsisimula nang tumulo ang mga luha sa mata niya, nanigas ako sa kinatatayuan ko…pangalan ni Aleah ang naririnig ko sa kanila.

Ano’ng nangyayari? Umiiyak ako’ng tinitignan ni Yohan, umiiling siya sa akin at napapapikit.

“Hailey?!! Anak!!” halos mapatalon kami’ng tatlo sa sigaw at pagbukas ng pinto sa kwarto ko.

Mommy blushed while Daddy I didn’t know what facial expression was being given to me.

I’m confused, what happened to Aleah? Did something happen to her? Why is Yohan crying and Vanessa is already blushing with anger.

“Fuck, only two people have a plan for that!”  Tito David shouted. “Agustina, call our daughter!”

“David, hindi ko macontact!”

“A-Ano ba’ng nangyayari?!” sigaw ko dahil hindi ko na alam kung bakit sila nagagalit at sumisigaw ngayon.

Napahilamos si Daddy sa mukha niya, si Mommy ay lumapit sa akin…may dala’ng phone.

“M-Mommy, ano’ng nangyari? Si Aleah?”

Naririnig ko ang sunod-sunod na mura ni Daddy at Tito David.

“Hindi ’yan magagawa ng anak ko!” sigaw nito. “Putangina”

“David!” ang lalakas ng kalabog na naririnig ko, hindi ko na alam nabibingi na ko at nanlalabo ang mga tingin.

Sh handed the cellphone she was holding to me, I shuddered to accept it and looked at it.

My lips trembled as I looked at the image of Aleah and Denver … in bed … Denver sitting on Aleah!

Aleah held him as he lay down. Speaking but I can’t hear what they are saying or talking about.

It was as if heaven and earth were covering me, tears came out of my eyes one after another.

“Fuck! Agustina, my daughter!” loudness of Tito David’s shout, I don’t know where they are but I can feel the anger in their voices.

“A-Aleah…” Nakita ko kung paano hinalikan ni Denver si Aleah habang nasa ilalim niya ito.

Sa sobrang labo ng paningin ko hindi ko alam kung gumanti ba ng halik o hindi si Aleah, nakita ko’ng nahubad na sa kanya ang suot niya’ng bathrob. Nakahawak siya sa damit ni Denver at hindi ko alam kung ano’ng ginagawa at sinasabi niya, hindi ko marinig!

she…she cheated on me

Naputol ang video at ang huli’ng narinig ko ay ungol galing kay Aleah.

Nabitawan ko ang selpon, nanatili ako’ng umiiyak, siya na naman ang dahilan kung bakit ako umiiyak.

Hindi ko alam, bakit ba ganito? hindi iyon tama! bakit niya nagagawa sa akin ’to lahat?

“H-Hailey, Aleah c-ca–” umiiling ako kay Vanessa habang lumalapit sa akin, umiiyak at nagmamakaawa.

“Haikey, she can’t do that to you! We haven’t watched everything —”

“V-Vanessa, she cheated on me! D-Didn’t you see that?” I cried as I lost my temper and tightened my grip on her. “Kita’ng-kita sa video!, h-hinali–”

“Hailey, naputol ang video!” inaawat na siya ni Yohan at ni Daddy. Habang si Mommy ay nakayuko, umiiyak kagaya ko.

Ayoko na, nasasaktan na ko…hindi ko na kaya. Pagod na ko’ng intindihin kung bakit hindi niya magawa’ng iwasan si Denver para sa akin! Pagod na ko’ng isipin na magkakaayos pa kami’ng padalawa, pagod na ko.

I want to give up

“Hailey”

“I-I’m tired…I’m really tired…ayoko na dito…M-Mommy please” tanging hagulgol ang naririnig sa kwarto ko, iyak ako nang iyak hindi ko alam kung kailan ako titigil o magagawa ko pa ba’ng tumigil.

My sobs got louder when I saw Aleah’s name on my phone screen, my vision was blurred but I could see her name calling me.

I’m tired calling her…about our relationship

Nanginginig na sinagot ko iyon.

“Hailey! Please listen to me!” kinagat ki ang labi ko gusto ko’ng pigilan ang sarili ko, puro galit at pagkamuhi ang nararamdaman ko.

Mapait ako’ng natawa. Nakakatawa…huwag na niya ako’ng paikutin pa.

“Hailey, Nothing happened— “

“Tangina, Aleah” maluto’ng namura ko sa pagitan ng pag-iyak ko. “Tangina…nasasaktan na ko…bakit kailangan mo ko’ng saktan ng ganito?”

“H-Hailey, I never che–”

“You did! You already did it!” galit na galit na sigaw ko sa kanya. Ginawa na niya, nagawa na niya akong lokohin kasama ang lalaking matagal ko ng pinagseselosan.

“Hailey, wala’ng nangyari sa amin!” sumisigaw na rin siya sa kabila’ng linya, nagmamakaawa na paniwalaan ko siya.

I’m tired, I’m tired of repetitive problems.

Ayoko’ng pansinin mag mga iyak at hagulgol niyansa kabila’ng linya, sawa’ng-sawa na ko sa nangyayari, sapat na para bumitaw ako.

Umiiyak at umiiling ako.

“Baby, please…listen to me…let me e-explain.” her voice was broken and trembling.

“Pagod na ko…pagod na ko sa paliwanag mo!” sigaw ko. “Tangina! Ano’ng ginawa ko para saktan mo ko ng ganito?”

“Hailey, please understand my s–”

“Fuck your side! I don’t want an explanation from a cheater!”

Tumahimik sa kabila’ng linya tanging hagulgol at singhap ang nariringi ko, tapos na ko…niloko niya ako at hindi niya alam kung ano’ng raramdaman ko.

“Hailey, let her expla–” pinutol ko ang sasabihin ni Yohan.

“Naging malayo lang ako sa’yo, nagawa mo na agad ako’ng lokohin…”

“Hailey, mahal kita hindi ko magaga—”

“Let’s break up…nandidiri ako sa’yo, Aleah”

Chapter 21

“Hailey…” Aleah is here…she’s here in front of me. Standing and crying in front of me. “L-Let’s talk…please…I don’t want a brea—”

She was begging in front of me, holding me and I couldn’t feel her letting go no matter what happened.

I took a deep breath to stop my crying, I had to cope for myself and for her.

“Let’s stop…I don’t want to hirt each other…” pilit ko’ng kinukuha ang kamay ko mula sa kanya pero mas hinigpitan niya ang hawak sa akin.

“That’s enough, Aleah,” she cried even louder, I didn’t want to hear that because I was crying so much that I might not be able to stop myself or I might not be able to cope again. “I’m tired,”

“I’m not tired, Hailey…I’m not tired yet” she said weakly, I shook like her. “Let me explain.”

“Please understand me at once…magkasama kami…nagkasama kami sa penthouse dahil sa malakas ang ulan.” nagsisimula na siya’ng magpaliwanag. “Hindi ko alam kung paano nagawang pumasok ni Denver sa penthhouse kung nasaan ako, maniwala ka hindi ko alam na pumasok na siya….pinilit niya ako, pinipilit niya akong makipagtalik sa kanya at piliin siya…”

Kinagat ko ang labi ko sa mga paliwanag niya, nabibingi ako sa kabog ng dibdib ko.

“Please, I’m begging…don’t break up with me.”

“Maghiwalay na tayo, hindi ko na kaya mga susunod pa.” Napapikit ako sa sarili ko’ng desisyon, napaliwanag na siya lahat pero bakit nakikipaghiwalay pa rin ako? “Tama na muna, tumigil na tayo.”

She kept crying. I see Tita Agustina and Tito David in the back. I didn’t know I wanted to break up.

I broke up with her…on our anniversary.

Ang hina ko, ang hina ko sa ganito’ng bagay, bibitaw ako agad…bumibitaw ako agad.

“Don’t let me go like this, Hailey.” Her eyes begged me. “Please…don’t let me go.”

“Intindihin mo naman ako kahit isa’ng beses l-lang.”

I can’t, sorry, ang hina ko … I’m weak in everything.

Lumakas na ang kagulgol ko habang nakatingin sa kanya, ayoko na magpigil totoo’ng nasasaktan at hindi ko na makayanan.

“N-Nasasaktan na ko sa’yo…nasasaktan n-na ko sa relasyon natin.”

Our lips were both trembling, I didn’t want to look at her anymore. “I can not take it anymore…”

“Fight for me…” she begged even more, kneeling in front of me. “Hailey, I’m begging, don’t leave me.”

Niyayakap niya ang tuhod ko. Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang hagulgol ko.

“S-Sorry…hindi ko kaya…hindi ko kaya’ng lumaban.”

Mahina ako, ang hina ko…

Tanging hagulgol lang ang naririnig ko sa kanya, pagod na ko’ng umiyak, pagod na ko sa lahat gusto ko na lang magpahinga.

“I’m s-sorry…I don’t want to continue t-this…”

Kumawala ako sa kanya, aalis na ako ayoko na rito. Ayoko ng makita pa siya.

“Hailey!” sigaw niya habang naglalakad ako papalayo, “Hailey! Bumalik ka! H-Hailey ’wag mo ko’ng iwanan!”

“S-Sorry…” tanging nasabi ko habang umiiyak at pumasok sa kotse. Hindi ako tumingin sa salamin, ayoko na siya’ng makita at tignan pa.

Sorry…sorryy

Binalot ng hagulgol ko ang buo’ng kotse. Iyak ako nang iyak hindi ko mapigilan dahil sa mga desisyon ko.

I was quick to let go, I didn’t want to but I was still able to let go, I was able to leave Aleah alone again.

I was able to turn my back on her again and let her go.

Hinayaan ako nina Mommy at Daddy na umiyak nang umiyal wala na rin naman sila’ng magagawa, wala na ako’ng magawa kundi umiyak lang at alam ko’ng hindi maalis ang lahat ng sakit sa dibdib ko.

I know I will regret everything, I know I will be hurt too but if I continue we will only be hurt more. We will be more hurt by the people around us.

Ang hirap, ang hirap ng desisyon ko.

Ginawa ko iyon para sa aming dalawa. Ginawa ko iyon para sa akin. Hindi lang kami magkakasundo, ang gulo na…hindi ko na maayos pa kahit kasama ko siya…

dahil ayoko, dahil ang tanga ko, ang hina ko…hinayaan ko siya’ng lumalaban habang ako bumibitaw.

I choose to leave here, I will go with Daddy to America I don’t want to be here anymore.

“Are you leaving leave this, Ate?” Pinigilan ako ni Haider sa paghila sa bagahe ko. “Why? Why is it so easy for you to leave? “ His jaw moves as he looks at me. Pilit na kinukuha ang tingin at sagot mula sa akin.

“Let go, Haider” pagod ko’ng sabi.

“Haider, bitawan mo ang ate—” pinutol ni Haider si Mommy, nasa kwarto kami’ng lahat, si Daddy nasa bintana at tahimik.

“Mommy, no, bakit ang—”

“Tumahimik ka na, ayoko’ng marinig ’yan” inagaw ko sa kanya ang bagahe ko. Mas lalo siya’ng naging alarma roon.

“Ate, gano’n mo ba siya kamahal para bintawan na lang bigla? o mahal mo ba talaga siya?”

Tangina

“Haider, sabi’ng tama na!” suway ni Mommy sa kanya. “Aalis na tayo—”

“Aalis? Aalis siya ng ganyan?” parinig sa akin ng kapatid ko.

Alam ko, kahit hindi niya kampihan si Aleah, ako lng naman ang mali rito. Dahil ang dali lang bumitaw.

Pagod na ko umiyak, ayoko na

“Ate, bakit? gusto ko’ng malaman bakit ang dali lang sa’yo bumitaw?” lumapit sa akin ang kapatid ko kahit pa pinigilan na siya ni Mommy. “I know this is not my relationship…but I know you…hindi ka bibita—”

“Ang hina ko…ayoko’ng lumaba—”

“Why?” his voice was not his voice anymore, hindi na iyon ang boses niya kapag kausap ako.

Natahimik ako, wala’ng maisagot.

“Ate you’re big, you’ve matured in everything…I understand you but I also understand Ate Aleah.”

“No…I’m not matured enough…hindi ko kaya’ng lumaban…”

“Hindi ba dapat kaya mo? Nilalaban ka niya pero bakit hindi mo iyon magawa sa kanya?”

Nagsisimula na namang mamasa ang mga mata ko. Hindi ko alam kung ano’ng isasagot ko sa kapatid ko, kung ano’ng dahilan pa ba ang sasabihin ko maliban sa salita’ng mahina ako.

“Ate, pinaglaban ka niya…bakit naman hindi mo iyon magawa sa kanya pabalik? Ate!” nagulat na lang ako binigay ako’ng hinawakan, umiiyak na tinitignan ko siya.

“Haider ano ba?!” sigaw ni Mommy “Bitawan mo ang Ate mo!”

“Ate, Denver almost raped her. Did you still leave her?” natigilan si Mommy at ako sa huli’ng binitawan niya bago niya ako kinalas sa pagkakahawak niya.

Hindi ako makapagsalita…hindi na naman ako nakapagsalita dahil totoo. Bakit lagi na lang ako’ng wala’ng masabi kapag katotohnan ang sinasabi nila?

He’s really my brother…

“I can’t believe this…” puno’ng-puno na pagkamuhi sa boses ng kapatid ko. “Naiintindihan ko pero hindi…”

Iniwanan niya kami’ng tatlo sa kwarto, niyayakap ako ni Mommy habang umiiyak ako at si Daddy naman ay napayuko at napahilamos sa mukha niya.

I cried even more at my brother’s words, they were all true and I didn’t even answer and fight with him.

“Anak…” awa’ng-awa ako’ng niyayakap ni Mommy at inaalo hindi niya ako mapigilan sa pag-iyak ko. Nangingnginig kami pareho dahil sa kakaiyak, sumasabay sa iyak ko si Mommy.

“M-Mommy”

Puro iyak at hagulgol na lang ang nagagawa ko, hindi ako makapagsalita at wala’ng lumalabas sa bibig ko.

It hurts…it hurts on her part because I let her go and left her behind…

My selfish…I was still able to choose myself even in her own situation. Pero siya nagawa niya ako’ng piliin kahit pa sa sarili niya.

Bakit hindi ko iyon na gawa?

Kasi mahina ako?

Pait ako’ng ngumiti…

Sorry, Haider, Aleah…mahina nga talaga ako

Chapter 22

“Our meeting is over today, please leave your blueprints on the table in front of my office,” I rubbed my neck after today. The meeting was long and almost just ended.

I looked at the site and I couldn’t help but sigh with exhaustion. Unti-unti’ng umalis ang mga katrabaho ko roon. Umupo ako sa upuan ko at sumandal.

“Hays…” Ilang hininga ang pinakawalan ko bago ako tumingin sa screen ng computer ko.

Haider:

Ate

, aren’t you coming back yet? It’s been seven years maybe you could go back? The coffee shop you built is waiting.

I was just looking at the message I received from my brother, I moved my lip because it’s been seven years and I still haven’t come home to the Philippines.

Napahilot ako sa noo ko, kaya ko pa ba’ng umuwi? At makita siya? Siguro oo? matagal na since…nagawa ko siya’ng iwanang mag-isa.

Haider:

Velverosa is looking for you

Velverosa is so close to him and to…her. Muli ako’ng sumandal sa upuan ko. Sa loob ng pito’ng taon, hindi ko alam na malaki pa rin pala ang epekto sa akin ng tao’ng iyon. Halos wala rin ako’ng maiharap sa pamilya niya noong umalis ako. Wala rin ako’ng naririnig na balita sa kanya kahit kay Vanessa at Yohan.

Napahilot ako sa sentido ko, I’m overthinking again. Inisiip ko na paano kung nagkita kami? Ano na naman kaya’ng magagawa ko? Bakit ba ko nababaliw baka nakamove on na siy—hindi nakamove on na talaga ’yun.

Umiling ako at tumayo. Uuwi na ko ng pilipinas dahil gusto ko at gusto ko na rin makasama ang pamilya ko. I missed my own coffee shop there.

I slowly touched her necklace which I still wear to this day. I was not able to throw it away…I was not able to take it away from me even though I was able to leave her at times when she wanted me to stay.

“Are you going home?” bungad sa akin ni Vanessa sa facetime pag-uwi ko ng bahay. Nasa tabi niya si Yohan na halata’ng naghihintay ng isasagto ko.

“Yes… tomorrow” nilapag ko ang bowl sa harapan ng tablet at umupo. “Masusundo n’yo ba ko?” dagdag ko pa.

“Oo naman,” si Yohan, nakangiti at nakahawak sa girlfriend niya. “Aabangan ka namin sa airport.”

Nagtatagal ang titig sa akin ni Vanessa, napupuna ko na siya kung bakit ganyan ang tingin niya.

“She’s in the Philippines right now?” mahina at hindi ko maiwasang maitanong. Wala na ako’ng alam kung ano’ng ginagawa o kung nasaan man siya ngayon.

“Maybe? She have her own art museum in Paris…”

Hindi ko maiwasang mamanghanga sa sinabi sa akin, really? she’s really good in arts…she deserves everything he worked for, I know she wants to want that.

“Are you nervous?” natigil ako sa pag-uso ng pasta. Nilingon ang screen. “Do you really want to go home?”

Gusto ko ba? Gusto ko na…gusto ko na bumalik at umuwi kung saan talaga ako.

“How’s your work, Engr. Rivero?” matuya’ng tanong niya kaya napairap ako habang kumakain.

“I’m fine, how are you Engr. Salvez and CPA Lawyer Rivans?”

Lumawak ang ngiti ni Yohan at natawa.

“Okay lang, kaya pa naman” sabi nito habang umiiling. “Balik ka na rito, my treat.” kumindat pa siya sa akin kaya kumunot ang noo ni Vanessa.

“Bakit ako hindi mo ko malibre?”

At naglandian na naman sila sa harapan ko, napakabastos, bastusan talaga kapag ako ang kasama nila. Napaikot ko ng mata dahil halata’ng nang-aasar sa akin si Vanessa kaya ayaw niya bumitaw sa girlfriend niya.

Marami man ako’ng inisiip nong una bago ako tuluyang umuwi mas minabuti ko’ng pakalmahin ang sarili ko. Ayoko’ng problema agad ang bungad ko sa dalawa kapag nakita nila ako.

Tinanggal ko ang shade ko habang naglalakad sa airport. Wala pa sina Yohan dito, hihintayin ko na muna sila at para makakain na rin. Gutom ako sa byahe at parang nahihilo pa yata ako.

“Thank you po,” pasalamat ko kay Lolo na binilhan ko ng bottle water at isa’ng shawarma sa stall na malapit. Bumalik ako sa pwesto ko at nagsimula’ng kumain nang matiwasay.

My eating on shawarma has been slow… what else can I expect I love it and then I always get it from her whether we go out or not, she always has something for me.

I bit and chewed bitterly, I was still really weak when I remembered her, in a simple gesture she immediately haunted my mind.

Pagkatapos ko kumain ay uminom ako ng tubig na binili ko, sumandal ako sa upuan at tumingin sa paligid. Marami na ang tao sa airport ang iba ay lumalabas at ang iba naman ay pumapasok.

I tilted my head slightly while still watching the people. Because it’s quiet and it’s nice to feel even with a lot of people.

Umayos ko ang collar ko bago lumingon. Kaso paglingin ko, nagtapuan ng mga mata ko si Aleah…Si Aleah na nakatingin sa akin, seryoso at halata’ng nahuli niya na ang dapat niya’ng mahuli.

Well…ang ganda niya pa rin

Umawang ang bibig ko, hindi ako makakibo. Haider and Velverosa were by her side, my brother was looking at me as if it was a mixture of fun and excitement.

“Ate,” dahan-dahan ako’ng tumayo upang salubungin si Velverosa ng yakap. “Ate, I missed you…”

Even though I couldn’t move the eyes looking at me I was still able to hug Velverosa and kiss her hair. Sobra’ng laki na niya, halos kasi’ng tangkad na niya ako.

“I missed you, too baby” hinaplos ko ang buhok niya, humiwalay siya sa akin at ngumiti. “Dalaga ka na…”

I think she’s 15 or 16 years old? Base na rin sa tangkad at pangangatawan niya. Marami na rin talaga’ng nagbago mula noong umalis ako, hindi ko rin nagawa magpaalam sa kanya.

Sumunod na lumapit ang kapatid ko, isa pa ito, matanda na talaga lagpas na ang height niya sa akin.

Humalik sa akin ang kapatid ko. He smiled at me but I remained silent, I didn’t want to ask why they were here and not Yohan and Vanessa.

I was shaken in my mind. Panigurado’ng pakana na naman ’to ni Vanessa. Siya lang makakagawa nito sa akin.

Wala’ng pinagbago, gago pa rin siya minsan.

“Ate, let’s go…” hinawakan ni Haider ang bagahe ko, nilingon kami ni Aleah na ngayon ay kabababa lang ng phone. “Hinihintay na nila tayo…”

“Are,” tawag ni Velverosa kay Aleah.

“Yes, baby?”

Palihim ko’ng kinagat ang labi ko. I missed her…I can’t deny that I missed everything about her especially her voice. It was just that her o voice became even harder and more serious than before.

“Sino kausap mo, Ate?” palihim ako’ng nililingon ng dalawa. Itinago ni Aleah ang phone at bahagya’ng ngumiti.

Wala’ng duda…ang ganda niya…mas lalo siya’ng gumanda.

“It’s El…” sagot niya. “Let’s go.” Nauna ito’ng naglakad habang ang dalawa ay kasabay ko sa paglalakad.

Tahimik man sila pero alam ko’ng nakakaramdam at pinakikiramdaman nila ako. Paglabas namin ay naroon si Aleah, naghihintay sa kotse.

Nilagay ni Haider ang mga gamit ko sa likod at ang ilang mga backpack ay inilagay ni Velverosa sa backseat.

“Okay?” I heard Aleah, may kausap na naman ito sa phone niya. “El, what’s wrong?”

She already have a girlfriend? new girlfriend?

“Ate, sakay na”

Sumama sa akin si Haider sa backsear, sa front ay sina Velverosa at Aleah. Tahimik ako’ng sumandal, pagod pa rin ako hanggang ngayon pakiramdam ko mas lalo ako’ng nahilo dahil sa kasama ko.

Tiniginan ko siya, nagsisisi na ba ko na iniwan ko siya? gumanda siya lalo eh.

Gano’n ba ’yun? kapag iniiwan gumaganda raw? Ang gago ko talaga minsan magdesisyon.

Sa balyahe ay kami’ng tatlo lang ang nag-uusap tahimik lang siya dahil wala namang sasabihin at abala siya sa pagmamaneho.

“El?” Natahimik na naman ako dahil nakaloudspeaker ang phone niya. “Where are you?” I really missed her voice. “I miss you too…don’t be sad…”

Nanlamig naman ako bigla, mahina lang naman ang aircon sa kotse pero ramdam ko’ng nanlalamig na naman ako. Napasinghap ako at tumingin sa labas ng bintana.

“What do you want? A cake?”

“Okay, I will buy it for you.”

Pagdating sa bahay nanibago ako dahil mas lalo ito’ng lumaki…nabanggit sa akin ni Mommy noon na palalakihin ang bahay para tuluyan na sila’ng magsama-sama magpipinsan.

“Ate, magkakasama na tayo,” hinawakan ni Velverosa ang kamay ko. “Nariyan na lahat ng pamilya natin.”

“Talaga? Akala ko matagal pa…nagawa na pala.” Napangiti ako at pinasadahan ng tingin ang malaki’ng bahay na noon ay maliit palang. “Nariyan ba sila’ng lahat?”

Ngumiti si Velverosa akin, hawak niya ang mga backpack at si Haider ay nauna na lumapit sa pintuan.

“Welcome, Engineer Rivero!!!” Halos humiwalay ang kaluluwa ko dahil ginulat nila ako, binabato pa nila ako ng mga confetti.

“Mommy! Daddy!!” Sigaw ko dahil sinalubong nila ako agad. Kumpleto ang Del Mundo family naroon rin ang kanila’ng mga asawa. Mas lalo yata kami’ng nadagdagan dahil may anak na sina Tita Abby at Tita Cristal.

“Anak! Namiss kita!”

“Ang ganda naman ni Hailey, ganyan ba kapag napunta sa America” si Tito Joshua na ngayon ay kasama ang girlfriend niya.

Hindi na siya single

“Ang ganda mo” nahiya ako dahil si Tita Agustina na ang bumati at lumapit nasa likod niya ang asawa niya na nakangiti sa akin. “Congrats kahit matagal ka na Engineer.”

“Thank you po, Tita…Tito”

Nakigulo ang mga bata na sina Abigail at Oliver na anak nina Tita Abb at Tita Cristal, humalalo na rin ang ilang mga Tito at Tita ko.

Lumapit ako sa table na marami’ng pagkain…at hindi nawala ang paborito ko’ng cake.

“Aleah, halika muna rito…” tawag ng Daddy niya sa kanya.

“Dad, I’m talking to Ma’am Valdevia.” magalang nasagot nito. “Wait…”

Nilingon ko siya lumabas na siya sa pintuan habang nagsasalita, ang busy niya ngayon tapos nagawa pa niya’ng pumunta sa airport kasama ang kapatid ko.

Nakisalo ako sa kanila para sa tanghali na iyon, masaya at namiss ko sila’ng lahat. Ang daldal nila hindi sila nawawalan ng sasabihin at kakatanong sa kanila.

Nangiti naman ako, ang lawak ng ngiti ko talaga ngayon. Sobra’ng saya ko ngayon ko lang ulit ito naramdaman dahil ngayon lang ako umuwi pagkatapos ng pito’ng taon.

Bahagyang tumahimik ang hapagkainan at nagpatuloy sa pagkain, nilingon ko si Velverosa na nakatingin lang kay Aleah na ngayon ay papalapit na.

“How’s Eliana?” Pinasadahan naman siya nito. “She’s okay?” dagdag ni Vel

“Do you like Eliana, Anak?” Umawang ang bibig ko sa tanong ni Tita Valerie sa anak niya.

Hindi nagsalita si Velverosa. Nakatingin lang sina ni Aleah sa isa’t-isa parang sinusukat ang tingin at tanong nito.

Umiling si Aleah bahagyang bumuntong hininga at umupo sa tabi niya.

“Eliana is fine…Don’t worry, baby”

“Okay….That’s good”

Sino ba si Eliana? siya ba ’yung El? Kaano-ano ba siya ni Aleah at Velverosa? Titigan palang nila ay kakaiba na talaga.

“Haider, Who’s Eliana?” tanong ko sa kapatid ko.

Wala’ng gana na nilingon ako ni Haider. “Let’s stop talking about that…private.”

Tahimik ako’ng bumalik sa pagkain hindi ko talaga alam dahil ang tagal ko namang nawala. Baka mamaya may iba na palang tao sa pamilya namin hindi ko pa alam.

Pagtapos kumain ay pumunta ang lahat sa sala, kumakanta na si Tito Joshua sa tv.

“Wag ka na kumanta! Ang pangit ng boses mo!” binato ni Tito Joshua si Tito Cris ng tsinelas. “Ay punyeta!”

“Hinayaan mo lang boses mo” si Tita Agustina na natatawa. “Maingay–”

“Napakasama ng ugali mo, ha!” si Tito David naman ang dinuduro ni Tito Josh. “Pangit talaga ng pagkakaibigan na ’to kinakawawa ako”

Natawa ako dahil nataranta si Tito David  na sinalo ang binato’ng mic ni Tito Josh.

“Parang gago naman, Josh eh!”

“Gago ka rin!”

Nakitawa ako sa kanila nakatatawa naman kasi talaga kung paano sila mag-asaran magkakaibigan. Ganyan pala talaga sila nong mga bata at hanggang ngayon ay nagagawa pa rin nila.

Ang mga babae ko’ng Tita at si Mommy ay masaya’ng naguusap. Habang kami’ng mga dalaga naman ay kasama ang dalawa’ng bata.

“Gail…” malambing natawag ni Aleah kay Abigail. “Come here, baby.” Hindi ko maiwasang tignan at panoorin ang ginagawa niya, binuhat niya si Gail at nilapag sa hita niya. “Are you 7 years old baby?”

“Yes…po, Ate” Ang cute ni Gail kaya ’di ko maiwasang mangiti. Ang ganda talaga ng lahi namin. “I’m a big girl na”

“Yes, my big girl…” hinawakan niya niya si Gail at pinatayo sa hita niya. She look like her Mommy…she look like a Mom now.

I can’t stop admiring her, she’s still the Aleah I know…kahit marami na nagbago alam ko’ng siya pa rin ’yun.

For me what I saw in her then is still what I see in her to this. Something will change but my Aleah will never lose her good image in me.

Yes, I admit I still love her, even a few years later I know she is the only one I love and I will love her even more.

Oliver is hugging my brother right now, Velverosa is playing her hair while looking at Gail.

There is no doubt that Aleah is really close to our young cousins.

Saglit ako’ng natigilan sa pagtama ng paningin naming dalawa, Her eyes that but I feel like I’m losing my mind and I don’t know what will happen to me.

Nothing has changed, it’s still…her two green eyes are still looking at me. I also felt like myself because my heart was constantly losing control.

Nakita ko na nakita ni Velverosa at tinginan naming dalawa kaya agad ako’ng umiwas ng tingin. Ang hirap pa rin palang makipagtitigan sa kanya. Hindi ko pa rin kaya.

Para ako’ng papatayin ng sarili ko’ng puso dahil ayaw niya’ng tumigil. Hindi na ko halos makahinga. Sabay ako’ng umiiling at tumayo.

“Saan ka pupunta?” tanong ng kapatid ko. “Ano’ng nangyayari sa’yo, Ate?”

“N-Naiihi ako” agad ako’ng umalis gusto ko na makalayo roon dahil baka tuluyan ako’ng mamatay.

Pero pagpasok ko, salamin ang una ko’ng hinarap. Nasa gilid ko ang tatlo’ng cubicle. Ang angas ang yaman talaga talaga’ng nagsasama na nga kami’ng lahat sa iisa’ng bahay.

I wiped my face, my chest still not stopping. I kept wondering if I would die here.

Namiss ko nga talaga siya, hindi ako magiging ganito kung hindi ko nansiya mahal at hindi ko na nga talaga siya namimiss. My Aleah is still that one can make me weak as hell.

Naputol ang pag-sasalita ko sa utak ko nang bumukas ang pinto. Nagulat ako dahil si Aleah iyon.

I watched her enter, deviate from the path because the cubicles were on my side…she was walking so beautifully and so slowly in front of my eyes that it was as if I was attracted to her and I couldn’t take my eyes off her.

She got taller, she was taller than my brother. Her body is more shapely than before, I bit my lip, I really checking her now.

Pumasok siya sa una’ng cubicle na malapit sa akin, napailing ako umalis nga ako roon para makahinga tapos dito naman siya pupunta.

Pero hindi ko alam, naging mabagal ang pagpunas ng kamay ko hanggang sa marinig ko ang pagbukas ng cubicle. Nataranta ako at tinapon ang tissue sa trash can!

Hindi pa ko nakakabawi nang lumapit siya at naghugas din, mabuti malayo siya nasa una’ng gripo siya naghugas.

Argh! Mas lalo ako’ng nagwala dahil naamoy ko ang pabango niya. Hilig niya’ng magdagdah ng points sa akin.

Napansin ko ring hanggang balikat niya lang ako, ang liit ko pala talaga. Nag-ibang bansa ako pero mas maliit pa rin ako sa kanya.

Tahimik siya’ng naghugas, pinatay ang gripo at pinunasan ang kamay. Kanina pa ko nakatingin sa kanya wala na talaga ako’ng pakielam kung mapansin niya.

I kept looking at her in the mirror, staring at her and she still couldn’t look at me. Hindi ba niya ako nakikita? Sino’ng nakikita niya? Iba’ng babae na siguro.

Parang nairita ako sa inisip ko, ano ba’ng pakielam ko kung may iba na siya? kasalanan ko naman kung bakit kami naghiwalay hindi siya intindin.

Nainis, ayaw niya ako’ng pansin? Ako naman ’to ah? Hindi niya na ba ko kilala? Gano’n na ba ang pito’ng taon para makalimutan niya?

Sumimangot na ko, seryoso ba ’to? Hindi na siya lilingon sa akin?

Naiirta ako’ng umiwas sa salamin at napagdesisyon ko na umalis na lang. Nag-iinit na ang ulo ko sa nangyayari bakit ba ganito.

But when I turned around and took a step, I suddenly slipped, I forgot that I was in the cr and wet here.

Shit

I just felt a body catch up behind me, I turned my back and there was also someone behind me.

“Aww..” napadaing ako sa paghampas ng kamay ko sa sahig. “Hah..”

“Are you okay?” When I heard that, I stiffened in my seat. Nakakapanigas dahil sa kandungan niya ako nakaupo!

Nararamdaman ko ang dalawa’ng hita niya sa pwetan ko.

Mommy, help!

“Hailey, are you okay?”

I didn’t speak because I still wanted to hear her voice. I fell silent again because of her very calm voice.

Dahan-dahan ako’ng tumayo hindi ko siya nililingon at wala ako’ng balak gawin iyon, sobra’ng nakakahiya ang nangyari sa akin.

Natatanggal talaga angas ko sa anak ni Tita

“I..I’m sorry…” tanging nasabi ko na lang.

“I’m asking you if you’re okay?” seryoso siya’ng nagsasalita.

“I’m fine…I’m sorry.” Gusto ko siya’ng kausapin at harapan pero wala ako’ng lakas ng loob.

“Wiped your hand,” napasinghap ako, kumuha ng tissue at pinunasan ang kamay ko’ng basa talaga.

Naramdaman ko ang paglapit niya, kumuha rin ng tissue at nagpunas ng kamay. Napapalunok na ko dahil malapit lang siya sa akin.

Hindi yata ako palalabasin dito hangga’t hindi ako namamatay.

“A-Are you okay?” Nagawa ko na siya’ng tignan, nagtama agad ang tingin naming dalawa. Mas kumabog ang dibdib ko, sobra’ng namiss ko siya.

ilang taon ako’ng nagtiis…sabi ko uuwi ako kapag Engineer na ako, nagawa ko naman kahitn lumagpas ng isa’ng taon.

Looking at me, serious and I can’t even explain everything yet.

“Yes,” she said lazily. Lumapit sa trashcan at itinapon ang tissue.

Napasinghap ako, nilingon ko ang repleksyon niya sa salamin bago siya mismo ang tinapunan ko ng tingin.

Hindi ko na ’to na kaya…

“Aleah…”

“Yes?” she boredly look at me. Napalunok ako at mas tinitigan siya.

“I…missed you”

Chapter 23

Ilang hininga pa yata ang pinakawalan ko pagkatapos ko’ng sabihin iyon sa kanya.

Nakatingin lang sa akin, tahimik at wala manlang siya’ng naging reaksyon sa sinabi ko. Mas lalo tuloy ako’ng kinabahan.

Bahagya ako’ng nagbaba ng tingin, wala’ng hiya talaga ako minsan kanya kaya ako rin nagpapahamak sa sarili ko.

Magsasalita pa sana ako kaao bumukas na ang pintuan. Bumungad si Velverosa at Gail. Tahimik lang kami’ng tinignan ni Velverosa, alam ko na halata na niya iyon.

“Ate, ang tagal n’yo…” mahina niya’ng sabi. “Ano’ng nangyari?”

“Nothing…” lumapit ako sa kanila at binuhat si Gail. “Labas na tayo.”

Lumabas na ko roon kasama si Gail, hindi ko na talaga kaya’ng malapit sa kanya masyado na ako’ng nakakaramdam ng hiya at panghihina tuwing malapit siya sa akin.

Makahulugang tingin ang nadatnan ko sa sala, hindi lang naman si Haider ang naroon pati na rin ang buo’ng pamilya namin. Mapabuntong hininga na lang ako pag-upo ko sa tabi ni Tito Abby. Masyado na naman ako’ng naiipit sa mga tingin nila.

“Aleah” tawag ni Tito David sa kanya paglabas kasama si Vel. “Ano’ng nangyari?”

What? Please, Tito ’wag ka na magtanong. Ayoko makarinig ng sagot sa kanya.

“Nothing, Dad”

Nilingon ako ni Mommy at Tita Agustina.

“Wala? How?” si Daddy naman ang nagtanong.

“Dad, It’s nothing” singit ko. “Why?” dagdag ko naman.

Omyghad

“Nothing…”

Puro nothing pero tingin nila parang may nangyari hindi maganda sa loob ng cr kanina. Nadulas lang naman ako.

Pagkatapos magkwentuhan ay umakyat na ako ng kwarto, hindi ko alam na hanggang kwarto pala ay mahihirapan ako sa buhay ko.

Smiling Haider put down my things, Daddy was with him so I frowned even more.

“Ano ba?” naiirita ko’ng sabi. Mabuti sana kung malawak ang kama. “Ano ba ’yan, pinaglalaruan n’yo ba ko?”

“Of course, not” umupo si Daddy sa kama. Hinawakan ang kamay. “Si Mommy mo ang may gawa nito.”

Kumunot ang noo ko. “Bakit naman? Ayaw n’yo ba’ng matiwasay ang buh–”

“Di nga matiwasay buhay mula nong naghiwalay kayo.” Si Haider.

“Manahimik ka” binigyan ko siya ng nakakamatay na tingin. Napakadaldal talaga ng isa’ng ’to, hindi matahimik ang bibig.

Daddy barely smiled at me while still holding me, I leaned on his shoulder and inevitably told him.

“Dad…I told her earlier that I missed her…” Daddy hugged me I felt like I would cry again as he hugged me.

Natahimik na rin si Haider, nakatingin lang sa amin ni Daddy.

I’m hurting again, I can’t do anything because I wanted to, I’ve done it before until I remember what happened. I know I can’t keep quiet. Because I still love her, I still really love her.

I’m still loving her

“I still love her, Dad…I really do” huminga ako ng malalim mas hinigpitan pa ni Daddy ang yakap sa kanya.

“Do you want to talk to her?” mahina’ng tanong ni Daddy.

Ano kaya’ng naiisip niya sa sinabi ko? Baka mas lalo siya’ng nagalit sa akin? galit ba? hindi ko alam pero sa mga ginawa ko noon at sa pang-iwan sa kanya alam ko’ng galit na siya. Galit siya.

Umiiling ako habang yakap pa rin si Daddy, aberya pala’ng bumalik pa ko rito. Nahihirapan ako kapag nakikita ko siya. Mas lalo ko kasi siya’ng namimiss, mas lalo ko siya’ng gusto’ng maramdaman.

Nakakainis naman, mananatili na ko rito tapos ang hirap pa ng sitwasyon ko. Nababaliw na talaga ako, paano na lang kung may iba na pala siya?

Eh kung meron? wala na ako’ng karapatan dun pero masakit pa rin. May nararamdaman pa rin ako para sa kanya.

Tinanaw ko si Aleah na naglalagay ng gamit niya sa kabila’ng table, tig-isa kami ng table sa kwarto at mabuti na rin iyon dahil ’di ko kakayaning malapit siya sa akin kapag nagkataon.

Tahimik ako’ng nakaupo sa gilid ng kama, ang layo talaga ng distansya naming dalawa. Hindi ako mapakali!

Lahat na lang ’di ako mapakali! Ano ba’ng gusto ng sarili ko? ng katawan ko? Nababaliw na ba ko?

Parang tanga

Gusto ko magsalita pero wala’ng lumalabas sa bibig ko. Ano namang ioopen ko na topic sa pagitan naming dalawa? Gusto ko lang siya kamustahin? Pwede naman siguro iyon?

“H-How are you?” Nauutal ko’ng tanong. Bahagya siya’ng tumigil nang marinig ko   maya-maya pa ay nilingon niya ang direksyon ko.

“I’m fine.” tipid at umupo sa swivel chair niya. Nasa harap at nakapatong ang laptop sa table. “You?”

Ako ba? Gusto ko’ng sabihin na kahit kailan hindi ako naging maayos. Maniniwala kaya siya? Ba’t ba ang paawa ko sa babae’ng ’to?

“I-I’m…fine…” pilit ako’ng ngumiti kahit nakatigin na siya sa akin. “Congrats…”

“Congratulations, Engineer Rivero…”

Wow, please gusto ko siya’ng halikan na lang bigla. Ano ’yan? Deja vu na ito?

Napasinghap ako, “Ikaw? How’s your work?” Muli siya’ng nagtipa sa laptop niya, kulang na lang humaba ang leeg ko kakatingin sa screen niya.

Ano’ng tinitipa niya? Para saan ’yan? Trabaho ba? O baka may kausap siya? Sino naman kaya?

Seryoso ba ko? Ano ba’ng problema ko?Para’ng naiinis na naman ako sa sarili ko’ng iniisip. Nag-ooverthink na naman ako.

“It’s fine…marami lang ginagawa.” sagot niya nakatutok pa rin sa laptop. “I’m busy until now”

Busy pala siya paano niya ako nasundo? Paano siya napapayag ng kapatid ko?

Kumunot ang noo ko sa mga iniisip ko, ano ba’ng nangyayari sa akin? baka kailangan ko na magpatingin sa doctor nababaliw na ko.

Kinaumagahan ay wala na si Aleah sa tabi ko, oo magkatabi kami sa kama dahil iyon lang naman ang kama rito.

Tinatamad man ay nagawa ko pa ring bumangon kaso pagbangon ko ay sakto’ng may pumasok.

Aleah and I stared at each other and she stopped when she saw me, she enter with Haider.

I saw how to look down on me, jaws moving. Nang mapagtanto ko kung bakit sila, siya nakatingin ay dahil sa suot ko.

Agad ako’ng dinapuan ng hiya at inayos ang strap ng damit ko at tinakpan ng unan ang dibdib ko.

“Ate,” lumapit sa akin ang kapatid ko. “Ganda mo, Ate”

“Tigilan mo ko, ang aga-aga” tinawanan niya ako at hinalikan sa buhok. “Lambing ko ngayon, anyare?” asar ko.

“Malambing ako sa’yo araw-araw”

“Haider,” napatingin kami pareho kay Aleah, hawak nito ang laptop niya. “Give it to me or put it on my table when you’re done.” she give the laptop to my brother. “How is the editing? It’s okay now?“ she added.

“Yes, Ate thank you for helping me” pasalamat ng kapatid ko

I stood up as I adjusted and wiped my face. Nakakahiya naman nakita nila ako’ng hindi maayos lalo na si Aleah, masyado na tuloy ako’ng nahiya sa itsura ayoko na humarap.

“Ate, are you going to your coffee shop?” nilingon ko ang kapatid ko, nakatinggin na rin si Aleah sa akin na para ba’ng naghihintay na rin ng sagot ko. “Sasamahan kita”

“Yes, I want to see my coffe shop.” dagdag ko. “Are you not busy?” tanong ko ulit.

“No,” bumaling ito kay Aleah. “Ate, are you not busy?”

Napairap ako dahil ginaya niya ang tono at pagtanong ko. Kahitnkailan talaga ang epal n iya rin minsan.

I even swallowed because Aleah didn’t take her eyes off me.

“No, I’m not busy” she replied while looking into my eyes. Nagwawala na naman ang lintik ko’ng puso.

“Oh…” si Haider at paasar na bumaling muli sa akin. “By the way, Ate….”

“What?” tinaasan ko siya ng kilay. Hindi ko ‘to inalagaan noon at pinalaki para asarin lang ako.

Baka ampon ‘to? Oo baka mga magkaiba kami ng ugali iba’ng-iba.

Nakangisi’ng aso pa ito at tumataas ang kilay. Tarantado talaga.

Pareho sila ni Vanessa, kay Vanessa ‘to nagmana eh

“Ate Aleah is with you at the coffee shop, Mommy took her to be with you and help —”

Umalis ako roon at binalibag ang pinto pagpasok ko ng banyo. Ano ba?! Seryoso ba ’to? Pinahihiran yata ako ng pamilya ko ngayon.

Sila na ba ang gumagawa ng karma para sa akin? Oo! sila na talaga! Si Mommy at si Haider lang naman ang may sala ng lahat ng ’to. Porket kasi alam na alam nila’ng matatali at matatali ako sa plano nila.

Kainis parang hindi pamilya

Naiinis ako’ng naligo hanggang sa matapos ako ay hindi na naalis ang pagkakunot ng noo ko.

I can’t believe my family can do this to me, so I can handle it alone in the coffee shop and without anyone else. Hindi naman na ko bata para kailangan pa ng kasama!

Paglabas ko ay si Aleah na lang ang naabutan ko, nakaupo sa gabi at nakaharap pa sa akin.

Dahan-dahan niya ako’ng tinignan, tumayo kaya mas lalo ako’ng kinabahan. Kinakabahan ako natatanggal na angas ko rito sa pilipinas. Tumingin din ako sa kanya habang nagpupunas ng buhok.

“If you don’t want me to com—”

Hindi, sumama ka

“No…It’s okay.” Ang lalakas ng hininga ko mabilis ko siya’ng nilagpasan at lumapit sa table ko para kunin ang suklay.

“Are you sure?” She added. Lumunok na naman ako.

Gusto ko naman kahit feeling ko masisiraan ako ng bait dahil malapit siya at makakasama ko na naman.

“Yes, no problem and another one Mommy wants you to be there,” I licked my lip, why does Mommy want us to be together?

“I’ve been there a long time, even when you weren’t there…” her voice lower. “So I’m asking you if you’re okay with me.”

Huminga ako sa huli’ng salita niya. Ayoko talaga’ng may masabi ako s akanya dahil baka ako lang ang masaktan kasi umaasa pa rin ako na baka ako pa rin baka ako pa rin ’yung mahal niya at gusto niya talaga’ng makasama kahit hindi gusto ni Mommy.

Ang hirap naman, pabago-bago talaga ugali ko. Noon ang hina ko tapos ngayon ang tapang ko na. Bibig ko na lang talaga pinigilan ko’ng magsalita.

Because what I can say, whatever I can say I will also suffer and be hurt in the end because of what her answer will be. I still have to be careful even if I really want to talk.

“What about you? Are you okay to be with me?” matapang ko’ng tanong. Sabihin niya lang kung ayaw niya, kahit masakit tatanggapin ko naman iyon.

Tinignan ko ang repleksyon niya sa salamin ko, nasa likod siya at titig na titig sa mga mata ko. Ayoko’ng umasa at magpauto na lang kahit mga tingin niya ang kahinaan ko.

“Yes,” tipid na sagot niya. Mapait ako’ng ngumiti dahilan para mas mapukol ko ang tingin niya.

“That’s good”

Huminga siya at inayos ang buhok. Kanina pa rin ako huminga rito pakiramdam ko hindi na ko makakahinga hangga’t hindi siya lumalabas dito sa kwarto. Ang tagal naman niya’ng umalis.

“What are you doing?” rinig ko’ng tanong niya dahil nahihirapan ako’ng alisin sa pagkakabuhol ng sintas ko. “Let me do it.” Natigilan ako.

Please naman, huwag na niya ako’ng paasahin. May iba na siya, pwede ba’ng kumayo na siya? Kasi kung ako ’yung lalayo hindi ko magagawa kaya siya na ang gumawa.

“No, please…huwag mo na ako’ng pahirapan…” pilit na inayos ko ang boses ko. Nanginginig na ang mga labo ko habang inaalis ang sintas.

“Let me do it, Hailey” Lumayo ako sa kanya kaya natigilan siya sa paglapit, tinitignan ako na para ba’ng hindi ako maintindihan. “Let me—”

“K-Kaya ko” Natanggal ko naman na ang isa’ng sintas ng sapatos ko. “Umalis ka na”

She didn’t speak, I wasn’t looking at her but I knew she was looking and was emphatically watching my every move.

“Akin na, ako—”

Fuck

“Kaya ko nga!” naiinis na sigaw ko. Naiinis na ko, hindi ko na kaya. Ako na ’yung naaawa para sa saeili ko dahil nagiging mahina na talaga ako sa harap niya. Pinipigilan ko na.

Oo na karna ko na ’to pero hindi ba pwede’ng huwag na niya ako’ngpahirapan? Bumabawi ba siya? Dahil alam niya’ng mahina ako?

“Hailey, why are you so angry?” Her face became serious as well. “I’m helping you–”

“I don’t need your help” I quickly picked up my bag and my shoes I wasn’t wearing yet and passed her.

If she doesn’t get away from me, I’ll do it.

Lumabas ako ng kwarto, nasa sala ang lahat ngunit natigilan nang makita ako. Tumayo si Daddy pero agad ring natigilan at tumigin sa likod ko.

Sinundan na naman ako.

“Hailey, Give me your shoe—”

“Putek!” hinarap ko siya at binato sa kanya ang sapatos ko. Naiinis na ko, naiiyak na ko sa inis.

She looked at me as if he didn’t think I would be able to throw my shoes at her. She wanted to help me but I, I had a hard time feeling her because I would only be hurt more.

It’s just another woman’s name, I’m already hurting, what if she really has a girlfriend? She has a girlfriend…why does she have to do this to me?

“Huwag mo na ko pahirapan please?”

“What do you mea–”

“Alam mo kung ano’ng ibig ko’ng sabihin, alam mo!” sigaw ko na naman. Pinipigilan ko’ng huwag umiyak. Kadarating ko lang dito problema at iyak na agad ang nararamdaman at ambag ko sa pamilya.

“Hailey, I want to help with your shoes, what’s the—” pinutol ko na naman siya.

“What’s the matter? Marami! Aleah I don’t know if you’re numb or you’re playing me!”

Her jaw twitched, her gaze becoming serious and sharp. Nakaramdam ako ng panghihina pero hindi ko dinamdam.

“I’m not playing with you” mariin niya’ng sabi. “I don’t what is your pr–”

“Ikaw! Ikaw ang problema ko!” tinuro ko siya. “Lumalayo na ko sa’yo tapos ikaw pa ’to’ng lapit nang lapit.”

She was just looking at me, she was just staring at me. My forehead furrowed even more when she shook her head and turned to me again.

“We’re in the same room, we’re in the same house. Can we not be together?”

What the, so ano’ng gusto niya’ng sabihin??! Kapag nagtuloy ’to tuluyan ako’ng magiging marupok sa kanya?!

“What the?” mas tinalim mo ang tingin sa kanya. “Ewan ko sa’yo”

Tahimik na dinampot niya anh sapatos ko, inalis ang pagkakabuhol ng sintas. Ayan na naman lalapit na naman siya sa akin.

“Huwag ka’ng lumapit.”

“Why?” she asked me boredly. Punyeta

“Akin na ’yan, ibigay mo” nilahad ko ang kamay ko pero hindi niya inabot sa akin ang sapatos kaya lalo ako’ng nairita.

“Tita, ’yung sapatos ko ayaw ibigay!” sumbong ko at nilingon si Tita Agustina. Napailing na lang ito habang nannonood. Kainis talaga.

“Here…” halos magulat ako dahil naluhod siya sa harapan ko. Unti-unti niya’ng inangat ang ulo niya at nagtama ang paningin naming dalawa.

Nababaliw na ko. Ayan na naman ang mga mata, alam niya talaga’ng namiss ko lahat sa kanya kaya sinasamantala niya.

“Don’t be mad…I’m sorry”

Chapter 24

Hindi ko siya pinansin kahit pa nagsisimula na kami’ng magtrabaho sa shop. Ayoko na tama na ’yung kanina’ng umaga. Ayoko’ng paikutin niya ako at ipahamak ang sarili ko. Mahal ko sarili ko…at nirerespeto ko ang iba’ng babae sa buhay niya.

Ano ba naman kasi’ng aasahan ko, marami’ng bago sa kanya, gumanda ang katawan, maganda ang mukha at succesful artist siya na sikat na sikat sa iba’ng bansa. Kaya hindi na ko magtataka kung may iba na siya at may iba’ng gusto sa kanya maliban sa akin.

Bahagyang bumukas ang labi ko, tumigin sa counter dahil nasa likod ako nag-aayos ng kape at nilalagay sa container.

“Hi…”

“Are you Aleah Griffin?”

“How’s your work?”

Ayan ang mga naririnig ko habang nakatanaw sa kanila, nakatalikod si Aleah sa akin kaya hindi ko nakita ang reaksyon niya.

“Yes, It’s me, Aleah Griffin” Sagot ni Aleah. Kulang a lang humaba na ang tenga ko kakapakinig, may paki lang naman ako sa mga sagot ni Aleah kailangan ko siya’ng mahuli kung may girlfriend na ba talaga siya o wala.

Kumunot ang noo ko nang may lumapit sa kanya, inabot siya at ngumiti ’yung babae.

Baka nakakalimutan niya’ng coffee shop ’to at hindi motel. Ibuhos ko sa kanya mga kumukulong tubig dito.

“Ah, yeah…don’t worry” sagot naman nito’ng isa. Ano ba’ng pinagsasagot niya? Bakit ba siya ganyan magsalita at sumagot? ’Di naman siya pipe.

Hindi naman siya ganyan noon, tahimik lang siya pero mas nanahimik siya ngayon. Ang mahirap lang ang dami’ng lumalapit sa kanya na babae! kung hindi babae ay lalaki naman. Iniirita ba nila ko?

“Oh” padabog na nilapag ko ang coffee sa harap nila. Tinaasan ko ng kilay si Aleah kaya mas lalo siya’ng napatingin sa akin. “Here’s your coffee….ma’am” matigas ko’ng sabi.

Isa’ng beses pa ako’ng tinignan ng dalawa bago ako ngumisi.

“Here’s your coffee, Janel” sabi ni Aleah at nilahad nang tuluyan ang coffee na ginawa ko.

“Thank you, Leah”

Literal na tumaas ang kilay ko sa narinig ko, hindi pa rin pala si Denver ang tatawag sa kanya ng Leah huh? May iba pa pala at babae naman ngayon.

Why she is so chix and boy magnet?! Glow up yan? Gumanda lalo? dagdag points? Seryoso na ’to? Kumaldo pa rin lalo’ng bumait.

Naiirita ako’ng nagpunas ng kamay, naglakad na ’yung babae at pumunta aa table niya. Mabuti naman ayoko’ng may naglalandian sa harapan ko o kahit sa tabi ko pa.

“Where’s the another coffee?” Pumasok ang kapatid ko aa counter. Nilingon ko si Aleah. “Hailey,”

“Coffee? There!” irita na tinuro ko ang kabila’ng counter para makita niya. “Make your own coffee, Ms. Griffin” inirapan ko siya at nagpatuloy na sa pagpunas ng baso.

I even saw my brother confused because he had been watching before.

“Are you mad?”

Pito’ng taon na hindi pa rin nagbabago ang mga sinasabi niya sa akin.

“Ano kung galit ako?”

Umawang ang bibig ng kapatid ko at maya-maya ay tumawa. Pinagpapalo ang counter sa sobra niya’ng kakatawa.

“Why are you mad? Something wrong?” She covered the distance between the two of us and stopped me again, I frowned at her. “Tell me, what’s wrong” still looking at my eyes.

Ano namnamang tingin ’yan? naninigurado? ano’ng gusto niya’ng makuha sa akin?

“Nothing, do your work properly”

“Why, Ate? Hindi ba niya ginagawa?” sulsol ng kapatid ko, nakangiti at halata’ng nang-aasar na namana.

“Ginagawa naman…” kakaiba’ng boses ang ibinigay ko kaya mas lalo’ng tumaas ang kilay niya. “Umalis ka na sa harap ko”

“Do we have a problem?”

What the

Huminga ako ng malalim, umiling kahit pa nagwawala na naman ang puso ko.

When will I win her? just a question and a word from her weakened me immediately.

“Tell me so I know…you’re not just mad at me” My jaw moved, I can’t look at her eyes directly.

“Stop asking me, please? huwag mo’ng sirain ang araw ko.” Binangga at nilagpasan ko siya. Lumapit ako sa kabila’ng table at ako na lang ang gagawa ng kape. Ang tagal kailangang makakuha muna ng sagot sa akin.

“Hailey,”

Please

Hindi ko siya pinansin, patuloy ako sa paghahalo at paglalagay ng gatas. Naramdaman ko siya sa table ko, nakatingin sa akin at sa ginagawa ko.

I can smell her scent so it mixes with the smell of coffee. I sighed.

“I will give it to the customer” zhe said calmly. I looked at her hand she laid on the counter.

Hindi ko alam kung bakit ako napalunok nang makita ko iyon.

The length of her fingers and her hand I could clearly see the root. Is her hand and finger used to painting are so hard? Are others also attracted to her hand?

She is a woman but her hand is very stiff, I can still see it on her arm. Isa na rin iyon sa mga napansin ko na nagbago sa kanya, hindi naman masyado ano pero kakaiba talaga pangangatawan niya simula noong nagkita kami.

She came again, I turned to her.

“Are you done?” she replied as if nothing had happened. “Give it to me then I can give it to them.”

Kinuha niya ang kape na ginawa ko, hinayaan ko siya’ng gawin iyon kahit wala pa siya’ng marinig na salita mula sa akin. Ayoko na magsalita kung hindi naman importante ang sasabuhin ko.

I just worked all day, looking around because I could see things I shouldn’t see. I wish I hadn’t made this coffee shop if this was the only thing I could see all day.

I watched Aleah talking there with Janel. Hindi pa talaga umaalis ang isa’ng ’to, sino ba ’to? Isa ba ’to sa mga babae niya? Sino si El? Don’t tell me babae niya iyon?

Ano ’to dalawa girlfriend niya? Naiirita ko’ng tinakpan ang bibig ko habang nag-iisip. Ano ba’ng pinasok ko na ’to? Tama ba ’to?

Hindi, hindi hindi ko na rin alam kung ano’ng ugali ni Aleah ngayon. Sa loob ng pito’ng taon hindi ko alam kung amo’ng ugali niya o kung paano na siya makisalamuha sa iba’ng ’to.

May nagbago ba? Meron na siguro iba’ng-iba na soya kesa noon, hindi na ko magtataka pero dahil na rin siguro nasanay ako sa dating siya. Totoo nga… sanay pa rin ako sa dating siya at kahit ilang beses siya’ng magbago alam ko’ng sa kanya pa rin ako mahuhulog.

Siya pa rin ang tao’ng kahit wala’ng ginagawa alam na alam kung paano ako gagawing mahina. Siya pa rin ang tao’ng alam na alam kung paano ako kukunin, paano ako mapapalambot kahit sa paraan lang ng pagtitig.

“Aba’t-” Ano ba ’to?! Mag-uusap lang wala’ng yakapan na nagaganap. Ano ba’ng karapatan niya’ng hawakan si Aleah sa braso? Parang linta na nakakapit.

Naniningkit at parang nasisiraan na ko ng bait habang nakahawak sa buhok ko.

“Hay naku, may nababaliw na naman” parinig ng kapatid ko, siya lang naman ang nasa gilid ko.

“Selos yarn” Hindi ko siya pinansin, pinisil ko ang basahan na hawal ko.

Ano ba ’yan hindi ba talaga siya lalayo? Akin ’yan ate bumitaw ka! Inagis ko sa counter ang towel at muli’ng napahilot sa mukha ko.

Hindi na ’to maganda, naiirta na ko ay gusto ko na mamutol ng kamay.

Tumayo si Aleah dala ang tray, may sinabi pa ’yung babae pero hindi ko na alam. Isa pa ’to bakit ba hinahayaan niya’ng kapitan siya niyan?

Naiirta na ko.

“Ba’t ang tagal mo?” tanong ko paglapit niya. “Ano pinagusapan n’yo?”

Nilapag niya ang tray nang tahimik lang. Hinawakan ang basahan para punasan ang counter.

“She just asking me” she said calmly.

Ayoko ng kalmado niya naiinis ako sa kanya.

“Asking? Tagal naman ng tanong na ’yan, kanina’ng unaga pa” Tumingin siya sa akin, narinig ko ang hininga niya. “Ano? Diba? Kanina pa ’yan?”

“She’s my colleague” she’s already looking at my eyes now, looking me sharply. “My classmate 3 years ago.”

Ano naman?! Ang punto ko bakit ang tagal nila’ng mag-usap!

“Ano’ng pakielam ko? Ang punto ko ang tagal n’yo mag-usap” She licked her lower lips. Ano wala na ba siya’ng masabi? kaya ganyan?!

“What? We’re friends, ngayon lang kami nagkita ulit.” Hinawakan niya ang leeg niya. “Sorry, kung natagalan…”

Maalis ba ng sorry niya ang inis ko?! Hindi! Nakakainis sila’ng dalawa.

“Ewan ko sa’yo, magsama kayo ng Janel na ’yan!” Tinakuran siya at lumapit sa kapatid ko, umupo sa counter at inom ang kape.

“What? What are you talking about?” She look so confused, her eyes are asking me so directly. I can’t believe this.

“Wala, bumalik ka roon at makipag-usap” hindi ko na siya ulit pinansin.

“We’re done-”

“Okay”

Hindi ko na siya narinig nagsalita, mabuti naman at baka maibato ko sa kanya ’to’ng tasa naiinuman ko.

Naririnig ko ang mahihina’ng tawa ng kapatid ko. Dinagdagan na rin ba niya ang init ng ulo ko?

Halos ibato ko kay Haider ang baso, nakakainis bakit ba siya tumatawa? Ano’ng nakakatawa? Hindi ba siya marunong maawa sa akin?

“Ate…” muli na naman siya’ng tumawa kaya napatingin sa kanya ang ilang mga tao, si Aleah ay napatingin din sa kanya sabay baling sa akin. “Ate, kumalma ka!” tumatawa pa rin siya.

“Ewan ko sa’yo” Iniwan ko sila roon. Maglilinis na lang ako dahil malapit na rin naman mag-gabi magsasara na ko para hindi na ko naiinis sa mga nakikita ko.

Tahimik ako’ng nagtatabi, matiwasay na ang buhay ko dahil hindi na ako sinundan noong dalawa. Ayoko na rin namang mairita pa.

I immediately lost my temper, I just distracted myself with brewing my new coffee. I’m also done washing for tonight, I’ll rest first.

Umupo ako, hinahalo ang kape ko at tumingin sa labas ng bintana. Tama’ng-tama ang pagkape ko dahil umuulan sa labas, nakabukas ang bintana dahilan para maramdaman ko ang lamig at simoy ng hangin.

I was relieved and started sipping coffee. I first need to be calm and make the most of the beautiful view that is in front of me.

I could see and open some street lights, the car lights were constantly moving and disappearing into the lane. It’s only here that I know I’m really calm, it’s so calming late at night.

I was sipping coffee when I heard the door open. I looked at it, I saw Aleah standing in the doorway and looking at me.

She just stared at me quietly, maybe that was enough because she got my attention again.

Bahagya’ng gumalaw ang labi ko, nilapag ko ang tasa sa table at muli’ng tumingin sa labas.

Hindi ko na siya pinansin pa o ano, nakikita namang naglalakad siya sa may counter at may kinukuha na kung ano.

Even though she came back and sat in front of me I still didn’t look, I will look outside better I see now.

I reached for my coffee and drank again.

“Let’s eat.” I heard her, I looked at her and at the landed on the table. It’s my favorite shawarma rice, dalawa iyon at dalawa’ng burger at dalawa’ng coke ang kasama.

Napansin niya siguro ang matagal ko’ng tingin roon.

“There’s a store nearby, that’s what I bought…that’s your favorite. “

“Where’s my brother?” I asked her.

“Coming back into our house.”

What? So iniwanan na naman niya ako rito? Ang hilig talaga nila ako’ng iwanan kasama ang babae’ng ito.

“You can eat,” inilagay niya sa harapan ko ang pagkain, siya na rin ang nagbukas ng coke para sa akin. “Eatwell.”

Gumalaw ako nagsimula’ng kumain, nakita ko namang kumain na rin siya kagaya ko. Nagtagal pa kasi ang tingin niya bago siya gumaya.

Tahimik ako’ng kumain ang sarap naman ng binili niya at tama naman siya, paborito ko lahat ng binili niya.

Quiet but I feel her better, sometimes she looks at me while I’m not looking at her and I look at her when she’s not looking at me.

“Does it taste good?” she broke into silence.

“Yes, it’s delicious…it’s my favorite.” no matter what I avoid the two of us still meet in sight.

“Yes…that’s why I bought it for you.”

I feel soft in her eyes, she is not serious but she looks at me as if to say that she is also weakening in my eyes.

She looked at me calmly. Maingat at halata’ng may sinusukat sa pagitan naming dalawa.

“You still know what’s my favorite…” nagbaba ako ng tingin.

“That’s your favorite…I’ll never forget it. “  she said husky. “I’ll always remember that”

Again silence enveloped the two of us, we were both silent but my heart wouldn’t stop beating so fast. I couldn’t breathe anymore and I was even more nervous because she was close and just in front of me.

Kinagat ko ang labi ko dahil hindi ako makakalma, para ako’ng malalagutan ng hininga sa nangayayri sa akin.

Gumalaw ang labi ko. Nakakakaba talaga nakakabaliw at hindi ko alam kung ano’ng gagawin ko.

“Hailey,” tawag niya dahilan para mapangat ako muli ng tingin. “How are you…in seven years?”

Umawang ang bibig ko, ramdam ko’ng may kumirot sa dibdib ko sa tanong niya.

Kumusta ba ko? Okay lang ba ako no’n? Natawa ako ng mapait sa mga nasasabi ko sa utak ko. Alam ko namang hindi ako naging maayos sa pito’ng taon ko sa Amerika. Kahit natanggap ko ang pagiging Engineer hindi ko pa rin nagawa’ng maging masaya.

Because I know something is missing from me, I know that being an Engineer is not enough, something is missing and that is her. I received my dream but she is notsupporting me anymore. Wala siya roon. Nawala siya sa akin.

“Were you happy in America then?”

My jaw trembled at her next question. Hindi ako makasagot dahil kapag sinabi ko’ng hindi, magtatanong na naman siya sa akin.

“Naging masaya…naman ako” tinapangan ko ang tingin sa kanya. “Naging masaya ako.”

“Are you happy coming back here?”

Yes, because you are here…already here  in front of me.

“I’m happy.” I said calmly. I need to be calm para hindi niya halata’ng kinakabahan ako.

I fainted immediately because I saw her look down at my lips, even though I wanted to move my lips but it didn’t happen.

Hee jaw twitched and she swallowed hard  at the same time.

“I’m happy…that you’ve received your dream.”

And I know, I’m still your Engineer.

“I’m so proud of you, My Engineer”

Chapter 25

Narinig ko iyon, narinig ko iyon kahit sobra’ng hina.

My, She said My…

Natahimik na naman ako sa harapan niya. Hindi ko alam kung dapat ko rin ba siya’ng kamustahin sa loob ng pito’ng taon na hindi ko siya kasama at hindi niya rin ako kasama.

“You…how about you?” Huminga ako ng malalim pagtapos ko’ng itanong iyon sa kanya. Gusto ko marinig kahit alam ko na kung ano’ng sagot.

Matamaan niya ako’ng tinignan, hindi ko na siya mabasa ngayon. Ang bilis naman niya’ng magbago ng tingin.

“Maybe…I’m fine in seven years…” naging mahina ang pagsasalita niya habang nakatingin sa mga mata ko. “I’m just doing my dream all the time in seven years until now.” Pinanood ko kung paano niya suklayin ang buhok niya, huminga at bahagya’ng ngumiti.

“I’m sorry…” hindi ko rin alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko. “I’m so sorry.”

Sinilip ko siya, nakatingin siya sa coke at pinaglalaruan ito. Napalunok ako at napatingin na rin sa coke ko.

Ang awkward naman ngayon, ang tahimik na nga ang awkward pa. Ang hilig ko’ng sirain ang hindi naman dapat.

Narinig ko ang paghinga niya. I still didn’t look up waiting for her to speak. Kinakabahan na naman ako ngayon.

“I don’t know what I was going to do when that happened…” I tried not to stutter and my lips trembled.

I peeked at her again, she was already looking at me and our eyes met again.

I don’t know if I was just rolling my eyes or what, I saw the pain and fear in her eyes.

“Are you tired of…me that time?”

Tangina, tangina talaga

Ano’ng sinasabi niya? Hindi! Hindi ako kailanman napagod sa kanya. Napalunok ako.

Nakatingin pa rin siya sa akin, putcha naman ano’ng sasabihin ko sa kanya? Hindi ako napagod sa kanya pero bakit hindi ako makasagot?

“What are you saying?” I asked her even though her question was really obvious.

Her gaze became firm, wiped her face and stood up.

Fuck, What’s going on?

“Nevermind, get ready for us to go home.” kinuha niya ang lahat ng kalatsa table, maging alarma ako kahit hindi ko alam kung ano’ng dapat ko sabihin.

Lumabas siya at sinarado ang pinto. Naiwan na naman ako’ng nakatanga. Tumayo ako at hinawakan ang noo ko.

“What the fuck…” malutong namura ko habang palakad-lakad. “Ano ba” ilang beses ako’ng lumunok at nahamplos sa pisngi ko nang mariin.

Shit shit

Naiinis ako sa sarili ko dapat pala hindi na lang ako nagsalita edi sana hindi na naman naputol ang usapan namin at napunta na naman sa ganito.

I’m not tired, I know I’m not tired. It’s also my fault that I left immediately, it’s my fault that I was careless and didn’t understand her explanations before.

What else can I present to her now? It’s my fault again.

“What I am going to do?” muli ako’ng umupo at tinakpan ang mukha ko. Namomoblema na naman ako, ang hirap talaga ng ganito. Pagdating kay Aleah sobra ako’ng napapraning at nagagago.

“Urg!” ginulo ko ang buhok ko at tumayo. “Punyeta”

“Let’s go”

Halos mapatalon ako nang pumasok siya. Nasa pintuan siya at nakatingin sa akin, blankong tingin anh ibinibigay…hindi ko maiwasang hindi masaktan sa mga tingin niya.

“O-Okay..” napalunok ako at nanghihina na pinulot ko ang gamit ko. Umalis siya roon at sumunod na ko palabas.

Pagbaba ko ay madilim na ang buo’ng coffee shop tanging ilaw na lang sa labas ang nagsisilbi’ng liwanag upang may makita pa ako.

Binuksan niya ang glass door at nahinintay ako’ng lumabas. Napasinghap ako nang maamoy ko ang bango niya. Nakakaadik.

“El?”

What? May kausap na naman siya? Si El?

Nilingon ko ang distansya namin nasa tapat na ako’ng ng kotse niya habang siya ay nasa hagdan hawak ang phone.

“Where are you? Are you tired?” Kalmado at may maingat na pagsasalita ang ibinibigay niya.

Hindi ko maiwasang masaktan, hindi ba dapat sa akin lang iyan? Sa akin lang siya nagiging kalmado sa pagsasalita? Pero bakit binibigay niya sa iba?

Nanginig ang labi ko. may iba na talaga siya at hindi na ako iyon, hindi na magiging ako pa.

I’m in so much pain but I can’t do anything because I still want, I still want her even it’s blurry for the two of us.

What would I do without her? What will I do if she doesn’t love me anymore?

Kahit sabihin niya’ng iba na ang mahal niya alam ko’ng hindi pa rin ako titigil sa pagmamahal sa kanya.

Tahimik ako’ng pumasok sa backseat, gusto ko magpahinga nang hindi malapit sa kanya. Pinigilan ko ang iyak ko, nananikip ang dibdib ko sa mga naririnig at nakikita ko sa kanya. Bakit kailangang ganito? Karma ko na ba talaga ’to?

My lips trembled again and at the same time there were tears in my eyes. I couldn’t help but cry especially, the pain really.

Tinakpan ko ang mukha ko at umiyak. I let my whole body weaken and tremble with tears, I couldn’t do anything it really should. Hahayaan ko’ng masaktan ako nang mag-isa dahil noon hinayaan ko siya at iniwan.

I struggled to breathe, I could hardly breathe because of the tears. It only hurts me more because I can hear my own sobbing.

Just now I gave up again and cried like this, I couldn’t stand it anymore.

Hindi na ako ito, noon hindi ko hinahayaang masaktan ako pero ngayon kahit ikasakit ko basta ikakasaya niya ay papayag ako.

Even here I just want to do something for her even I get hurt a few more times.

Pinilit ko’ng tumigil at kumala pero hindi pa rin talaga tumitigil ang pagtulo at paghagulgol ko.

Tangina, tutulo na sipon ko lahat-lahat

Hahagulgol pa ko pero bigla’ng bumukas ng pinto sa harapan ko.

Shit naman

The two of us met, her eyes looking at me seriously. She catches me now and I have nothing more to excuse.

She came in and sat next to me, she was still far away but I could already feel the intention in us.

Umiwas ako at agad na nag-ayos ng sarili ko, nakakahiya naman. Ang pangit ko umiyak.

Bahagya ako’ng tumalikod ngunit naramdaman ko ang paghawak niya sa siko ko.

“Are you crying? What’s the matt—” pinutol ko siya, ayoko na pag-usapan ito.

“W-Wala, hindi ako umiyak.” Gusto ko bitawan na niya ako pero hindi niya ginawa. Pilit niya’ng pinaharap ako sa kanya. “A-Aleah, wala nga…napuwing lang ako.”

“Face me…”

“N-No, I’m fine” pilit ko’ng pinigilan ang panginginig ng labi ko. “U-Umuwi na tayo.”

Hindi ko siya narinig na nagsalita. Hindi pa rin ako mapakali dahil alam ko’ng malapit pa rin siya sa likod ko.

Sobra’ng lakas ng kabog ng dibdib ko, hindi ko alam kung ano’ng gagawin napahawak pa ako sa damit ko.

I can hear her breathing behind me, please what’s so bold? Nababaliw ako sa hininga niya sana nabingi na lang ako.

“Hailey” Sobra’ng bilis ng kabog ng dibdib ko sa pagtawag niya. “Why are you crying?”

Dahil sa’yo, nagseselos ako

Hindi ako sumagot, ayoko siya’ng sagutin dahil baka kung ano lang masabi ko. Open pa rin ako sa feelings ko pero hindi sa ganito. Ayoko ng ganito.

“Ley…” umawang ang labi ko. I sighed as I felt her hand slowly curl around my waist.

Shit, what is this?

Fuck

She almost stuck her body behind me. Nabaliw ako lalo sa paglapat ng pisngi niya sa pisngi ko dahil nasa likod ko lang siya.

“Don’t cry again…I can’t bear to see you cry, it’s like I’m going crazy “

Umawang ang bibig ko.

“F-Fuck…I-I’m jealous!” Inalis ko ang pagyayakap niya sa akin at lumayo sa kanya. Umiiyak na naman ako sa harapan niya, tama lang makita niya’ng siya ang iniiyakan ko.

“ What–“

“Fuck you!” binato ko sa kanya ang bag ko. “Huwag mo ko’ng hawakan!”

Nakita ko’ng gumagalaw ang panga niya. Mariin ang titig sa akin kung talaga’ng matagal na siguro patay na ko rito.

“Hailey…” dahan-dahan siya’ng lumapit pero muli ko siya’ng pinigilan. “I’m sorry, please listen.”

I want to hear her explanation even now again, only now will I listen to her explanation.

Even though her looks were drowning and very debilitating, I was still encouraged.

“El…She’s Eliana…my stepsister.”

Ilang beses yata ako’ng lumunok pagkarinig ko sa sinabi niya, nakatingin lang siya sa mga mata ko na para ba’ng sinusukat kung naniniwala ba ako o hindi.

“She’s my sister…she is my father’s daughter in another woman.” Nakita ko ang saglit na sakit at galit sa mga mata niya. “I love her even her Mom is not my Mom.”

Dahan-dahan niya’ng inabot ang kamay ko na nakatakip sa damit ko.

“She’ still my sister…I met her at the school I went to in Paris. I can’t be wrong because we look alike.” huminga siya. “Kamuka ko siya, hindi niya lang ako basta kamukha dahil pareho rin kami ng kulay ng mata.”

Nakikinig lang ako sa kanya, dahan-dahan ko’ng hinawakan ang kamay niya’ng nakahawak sa akin.

“My Daddy David give my real Daddy’s picture so I didn’t mistake someone between the two of us.” she licked her lips. “And I wasn’t wrong, I didn’t stop her because I still wanted to know the truth. I wasn’t really comfortable because something was really weird.”

“I got help from Mommy and Daddy, they helped me.” Gradually her lips trembled causing me to panic and feel pain again.

I found the house where she lived. I saw her… saw my sister I didn’t recognize her when I went. “

Little by little tears trickled down her eyes, she was crying. My Aleah is crying.

“A-Ano’ng ibig mo’ng sabihin?” Umiiyak na ring tanong ko.

Fuck, ramdam na ramdam ko sa boses niya na nasasaktan siya.

“T-Tangina…’yung kapatid ko binubugbog ng mama niya.” hinigpitan niya ang hawak sa kamay ko habang umiiyak pa rin.

Tangina, umiiyak talaga siya…okay lang sana kung iyak ko ’yung naririnig ko pero hindi. Yung iyak niya ang kahinaan ko at hindi ko pala talaga kaya.

“I didn’t recognize her like when I saw her, there’s a lot of blood on her face.” napahilamos siya sa mukha niya.

“M-My s-sis–”

Kaagad ako’ng lumapit sa kanya at niyakap niya. Sobra’ng higpit ng yakap ko sa kanya kasabay ng mga masasakit niya’ng pag-iyak at hagulgol.

“H-Huwag mo na ituloy…”

I hugged her too much in my arm while still crying, my chest was wet from the crying she was doing.

“I’m sorry, mahal…” I was crying along with her, I couldn’t do anything because myself was hurting because she was hurting. “U-Umiyak ka lang…”

Hindi ko na pala kaya…hindi ko kaya’ng siya na ’yung umiiyak. Ang sakit marinig ng hagulgol niya.

I let her cry and cry in my arm, even though it was painful I just let her get rid of all the pain and crying she is doing to me now.

Hinahagod ko ang likod niya. Pinagsisihan ko lahat na iniwan ko siya noon…habang siya…may hinaharap na problema sa pamilya niya. Hinayaan ko siya’ng kumawala nang hindi ko alam ang nangyayari.

Ilang minuto ay naramdaman ko’ng bumigat siya sa bisig ko, nakatulog na nga siya. Nakatulog na ang mahal ko sa sobra’ng pagod sa pag-iyak.

Hinalikan ko ang buhok niya at halos lalo pa siya’ng niyakap.

Hindi ko na siya iiwan, kung may mali’ng desisyon ako noon, noon lang iyon hindi na mauulit pa ngayon. Hindi ko na kaya’ng matali at maiwanan ko na naman siya dahil sa mga mali’ng desisyon ko.

I will stay, I want to stay in her life and never lose her to me again. I will correct everything I did wrong to fix our relationship.

“I love you…” I said and kissed her hair again. “so much…”

Nakatulog na rin ako pagkatapos ko’ng gawin iyon sa kanya. Napagod nga siguro kami sa kakaiyak.

“Hmm…”

Pagmulat ko ng mata ko ay mukha agad ni Aleah ang bumungad sa akin, ako ay nakahiga na sa hita niya habang siya naman ay nakaupo at hawak ang kamay ko.

“Hi…” matamis niya’ng bati, “How’s your sleep?” Dahan-dahan ako’ng bumangon at yumakap sa kanya.

Malambing na umupo ako sa kanya at sumiksik sa mukha niya. Namiss ko’ng gawin ’to sa kanya , ang lumapit at yumakap kapag nakikita ko siya.

“Did I disturb your sleep?” she asked me gently. He touched my waist and carefully kissed my cheek. “You can still sleep …”

I shook quietly. “No…hug me.” naramdaman ki naman ang pagyakap niya habang tumatawa pa.

Kinagat ko ang labi ko dahil nagsisimula na naman ako’ng ngumiti na para ba’ng nababaliw.

“I missed you…” she said softly, caressing my back. “I missed my Hailey.”

“I missed you so much, love” binaon ko ang mukha ko sa balikat niya. “I’m not okay in America…I’m not fine because you are not with me.”

“I’m with you now, I’m always with you” humigpit lalo ang yakap niya. “I’m so proud of you, My Engineer…I’m so proud “ Humiwalay kami ng yakap at tumingin sa isa’t-isa, magkaharap kami kaya kita’ng-kitang ko ang saya at galak habang nakatingin sa akin.

“Are you happy? Are…you still inlove with me?” napalunok ako.

Nakita ko kung paano namungay ang mga mata niya, sumilay ang ngiti sa labi.

“Ever since you left and come back now, I still love you. I’m still loving you.” napapikit ako nang maramdaman ki ang paghaplos niya sa pisngi ko. You’re the only one I’ve loved for seven years, you’ll still be loved by me even if you don’t come back. “

“Wala’ng makakapantay sa’yo, Hailey” and kissed me on the lips, I closed my eyes I could feel her and her lips better.

I missed this…I missed this moment with her.

“I love you… I really do, Aleah” hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya. “Ikaw pa rin…ikaw lang kahit noong mga panahong nasa Amerika ako…”

“Sorry…Hindi ako nakinig, hindi kita pinakinggan…naging makasarili ako.” unti-unti ko siya’ng hinahaplos.

“I understand…” bumaba ang mga tingin niya sa labi ko. “Baby, I understand…”

“No…Mali ko iyon…mali iyon.”

“I know…pagdating sayo hindi ko kaya’ng magalit kahit sobra mo pa ako’ng nasaktan.” she kissed me again. “Ikaw pa rin…You are my favorite pain…and love”

Hinawakan niya ang kamay ko’ng nasa pisngi niya pa rin.

“I haven’t changed you and I have no intention of changing you in my life.” She smiled sweetly at me. “Because I will die if you don’t stay with me, you won’t be with me until the next lifetime.”

“You are my life, you will be my life till the end.”

Chapter 26

“Where is she?” umupo ako sa kama pagkatapos ko magsuklay, siya ay nakaa upuan niya kaharap ang laptop. “Where’s your sister, love?”

“Paris, tatapusin niya muna ang college bago nuli’ng bumalik dito.” Lumingon siya sa akin. “Do you want to meet her?”

“Pwede ba?” Nahihiya ako eh, ang kapal ng mukha ko magselos kapatid niya pala iyon.

“Kilala ka niya,” nanlaki ang mga mata ko. “Yes, baby”

“How? Don’t tell me nagkwento ka abou sa akin?” hindi na ko mapakali sa kama ko, kita ko namang nataw siya sa reaksyon ko.

“Yes, She know that you are my girlfriend before…”

Natahimik ako agad at nag-isip “Do you still want me to be your girlfriend?”

“Yes, girlfriend and wife for lifetime.”

“Baliw”

Namumula ang mukha ko dahil sa mga sagot niya sa akin, napaka niya talaga napapangiti na naman niya ako ngayon. Tumatawa siya sa table niya habang nakatingin sa akin.

“So cute” sabi niya. “Meet my sister next month”

“Really?” Masaya’ng sabi ko. “Excited na ko makita kapatid mo—”

“Oh wait, may something ba sa kanila ni Vel?” Bahagya’ng tumagilid ang leeg niya, napatingin ako.

“Velverosa wants my sister…” umawang ang bibig ko. “Magkaibigan sila noong nandito ang kapatid ko.”

“Nag-aalala na si Velverosa sa kanya.” pansin ko naman iyon kay Vel dahil tuwing may kausap si Aleah si Eliana agad ang itinatanong. 

“Yes, I know…wala namang problema sa akin iyon.”

“Totoo? Are you sure?” umawang ang bibig ko. Kilala naman namin si Velverosa pero hindi naman dapat agad na papayag na may magitan sa kanilang dalawa.  Nilingon niya ako at dahan-dahan na tumango.

“Yes, I know, Vel gusto niya talaga ang kapatid ko…” Nakinig lang ako sa kanya, minsan ay napapangiti ako dahil nahuhuli ko siya’ng nakangiti. “It’s okay, if it’s Velversosa it’s fine” 

Tumayo ako at lumapit sa kanya, nakangiti pa rin ako. Umupo ako sa kanduangan niya at yumakap sa batok niya. 

“Why?” nakangiti pa ring umiling ako. “Ang ganda mo, sobra” I laughed immediately because she seemed crazy again.

“You’re too much” I squeezed her cheek, I felt her hug my waist. Smiling as well, dimples came out and eyes inviting me again. Nakakabaliw na talaga ’to, nababaliw na rin ako kagaya niya.

“Don’t you know that you’re so beautiful? “ she kissed my cheek tenderly.” I’m crazy about how beautiful you are“ natawa na naman ako dahil nanlalambing na naman siya sa akin. “Why are you laughing, baby?” she pouted.

“You are so cute, mahal” natawa na kami pareho. “Pa-baby ka naman masyado”

“Sayo lang,” sumiksik siya sa leeg koat mas laloo ako’ng niyayakap. “I missed you” naramdaman ko ang paghalik niya sa leeg ko. Nakangiti’ng hinaplos ko ang buhok niya, sobra ko ring siya’ng namiss, as in sa pito’ng taon tiniss ko iyon. Dahil akala ko hindi na ako at ayoko na naman siya’ng maabala kung sakali’ng masaya na nga talaga.

Hinalikan ko ang buhok niya. “I love you…”

“I know, I love you more.”

Pagbaba namin ng hagdan ay nagkakagulo sa sala, hindi ko naman makita kung sino ang pinagkakaguluhan nila dahil natatakpan ng mga tao.

“What?” inaantok pa rin ang boses ni Aleah sa tabi ko. “Mom?’ Natigil ang inagayn ay napatingin ang lahat sa amin. Nanlalabo pa ang paningin ko at hindi ko alam kung ano ba’ng pinagkakaguluhan nila’ng lahat.

“Ate?!” isa’ng maganda’ng babae ang tumakbo papunta sa diretsyon namin, sinundan ko siya ng tingin hanggang sa patalon siya’ng yumakap kay Aleah. Sobra ako’ng antulala sa ganda niya, sobra’ng ganda niya wala’ng-wala ako sa kanya.

“Baby” nakita ko ang pagyakap sa kanya ni Aleah pabalik. “Bakit hindi ka nagsabi? Na uuwi ka?” nanatili’ng nakakapit sa kanya ang kapatid niya, hindi naman sinabi ni ALeah na ganito pala kaganda si Eliana.

“Surprise, Ate” napangiti ako nang humalik-halik sa kanya ang kapatid niya. “I missed you, Ate!”

“Aw, I missed you too, baby”

My eyes are looking for Velverosa, she’s not here yet and I don’t know where she is.

“Sister, I’m already graduated!”

“Congratulations, baby! I’m so proud of you, you’re next for college” I saw how Aleah kissed her sister on the forehead. “God, I missed you”

“What?” natahimik kami nang makita namin si Velverosa sa taas mukha’ng naistorbo ang tulog niya dahil sa ingay nangayyari lalo na ang boses ni Eliana. “Eliana?”

“Oh, Vel!” kaagad na kumilos si Vleverosa para bumaba dahil nakita niya’ng kumalas si Eliana sa kapatid niya at siya naman ang aakyatin. “I missed you”

Okay

“I missed you too, My Eliana” Napakagat ako sa labi ko, natutuwa ako at natatawa rin dahil hindi ko maipaliwanag ang itsura ni Aleah habang nakatingin sa kanila.

“Vel, that’s my sister huh?” sabi nito.

“Yes, Ate…she’s still your sister” hindi ko alam kung nang-aasar ba si Vel sa kanya o hindi.Lumapit na lang ako sa kanya dahil nakatingin pa rin siya habang umiiling.

“Hayaan mo na, namiss nila isa’t-isa…” nag-uusap ’yung dalawa habang magkayakap pa rin, kita’ng-kita ko sa kanila ang saya at pagkamiss.

I didn’t smile to myself because what Velverosa and Eliana’s reaction to each other was the same as when I saw Aleah, they are both sisters, both insane and hard to forget.

“Dad” Eliana called and hugged Tito David “Dad, I missed you…you too, Mom” ​​at the same time she also hugged Tita Agustina who had been looking at her earlier.

We are already at the dinner table and our attention is on Eliana. Namiss siya ng lahat kaya alam na alam ko na rin kung bakit atat na atat si Vel kay Eliana dahil ganito na pala siya ka-close noon sa pamilya namin, noong mga panahon na wala ako rito.

“Did you speak tagalog properly beh?” natatawa’ng tanong ni Tito Joshua sa kanya. “O hindi? Paturo ka ulit kay Velverosa”

“I can speak tagalog properly, Tito” matamis at malalapad na ngiti ang ibinibigay niya. “Nasanay na rin po ako’ng magtagalog kapag…kausap ko si Vel”

Napanguso ako saka natatawa’ng kinalabit si Vel, sa pagkakatanda ko kasi ay straight ito’ng si Eliana halos mahirapan at mainis pa nga si Vel sa sobra’ng selos at ang manhid daw ni Eliana sa kanya noon. Mabuti naman at nagkagusto na sa kanya at nakuha niya.

“Patay na patay ka na rin ba?’ nanunuya’ng tanong ni Aleah sa kapatid niya kaya nagtatawanan ang lahat.

“Oo, ate” tinataasan pa siya ng kilay ng kapatid niya. “Kagaya mo, diba patay na patay ka kay Ate Hailey?”

“Tama, El” nag-thumb up si Vel sa kanya at tumatango pa. “Baliw ’yan kay Ate Hailey”

“Ay ate” sa akin naman yumakap si Eliana “Hello po, sorry ’di kita pinansin kanina” niyakap ko rin siya kaya nakikita ko ang masaya’ng tingin at titig sa amin ni Aleah. She looks at us and watches us as if her life depends on us, we are her life that she was referring to.

I kissed Eliana’s hair “Its okay, baby I understand you missed your sister” Nnatili lang sa akin si Eliana, hindi siya nagsasalita pero alam ko’ng dinadama niya ang yakap ko sa kanya, hindi ko iyon pwede’ng hindi maramdaman.

Hinayaan ni Aleah na si Vel ang kasama nito buo’ng araw, sumama muli sa akin si Aleah sa coffee shop at inimbita ang kapatid niya. Gusto ko rin ipagtimpla si Eliana ng kape at matikman niya rin ang iba’ng pinag-aaralan ko’ng cake. Ginawa ko lang naman iyon dahil gusto ko matikman nila ang gawa ko lalo na ni Aleah.

“What about this?” inilahad ko kay Aleah ang tinuro kung saan nakatusok ang strawberry cake na gawa ko. Dalawa ang ginawa ko’ng cake, isa’ng strawberry cake at isa’ng pandan flavor. “Baby, ahh”

She chuckled, binuksan niya ang bibig niya at kinain ang isinubo ko sa kanya. I watched her chew what I tasted of her.

“Is it delicious?” I felt her reach my waist and simultaneously hold on.

“Yes, you’re getting better at baking?” she said while smiling, the smile widened again just because she hugged me. “Let me taste all your cakes…” dahan-dahan ko’ng pinulupot ang braso ko sa batok niya.

“Hmm…my cake?” nanunuya ko’ng tanong.

“Cakes.” pagtatama njya, hindi inaalis ang tingin sa akin. Dahilan para mas mabaliw na naman ako dahil gusto’ng-gusto ko ang tingin niya sa akin. “Your cakes, Hailey”

“Talaga?’” nakipaglabanan ako ng tingin sa kanya, hindi pwede’ng siya lang ang magaling sa ganito. Hindi ako pwede’ng matalo dahil alam ko’ng aasarin lang niya ako kapag nagkataon. “Hmm?”

“Don’t close your body to…me”

I’m glad because she’s the one who’s having a hard time right now, her jaw moving as she looks down at my lips.

“Grabe para’ng bold” napahiwalay tuloy ako ng yakap, natatawa si Eliana at habang si Velverosa ay umiiling. Bastos na pala bibig nito.

“Ate,” tawag nito.

Gumalaw ang panga ni Aleah sa akin bago siya lumingon sa kapatid niya. Ah talaga? Wala ako’ng pakielam kung manghina siya matagal naman na siya’ng nanghihina pagdating sa akin sa ganito’ng bagay.

“Ate, I want coffee”

“Love, kakacoffee mo lang?” si Vel

’Yes, but I want more.“ napailing na lang ako at gumawa ng bago’ng kape. Sila ang nag-uusap dahil nakikipagtalo pa ito’ng si Vel dahil kanina pa umiinom ng kape ang girlfriend niya. Ngayon alam ko na kung paano siya magka-girlfriend.

Inilagay ko ang kape sa tasa, inilahad ko iyon muli kay Aleah dahil alam ko’ng kanina pa siya hindi makainom sa sobra’ng dami ng customer ngayong araw. She looked at me quietly, did she feel too bad for what I did earlier? I just hugged her? Ganito na ba siya katanda para manghina kahit sa yakap lang?

“For you…” ngumiti ako nakita ko namang napaiwas siya ng tingin. Nkakatawa naman ang isa’ng ’to, ano kaya’ng gusto niya maliban sa kape? Tumungkod ako sa counter na kaharap niya lang, napalayo siya at kumunot ang noo.

“What?” patay malisya ko’ng sabi, lalo lang ako natawa dahil napatingin siya sa cleavage ko.

Yes, my cleavage na ilang beses niya’ng hinalikan noon, ngayon pa talaga siya mahihiya at maiirita.

“Don’t bow down too much, others will see.” I bit my lip at her calm statement. I played with my finger in front of her, I caressed it on the counter. Hindi naman ako nabigo dahil mas lalo’ng kumunot ang noo niya sa ginagawa ko. “Hailey”

“Yes, baby?” I said innocently, smilling at her. Mariin siya napapikit at napahinga.“Why? Are you okay?”

“No…I’m not okay” matalim niya ako’ng tinignan. The look she gives is so sharp and more scorching. “Stop doing it”

“Doing what?”

“Hailey, stop” hinawakan niya ang mga daliri ko’ng pinapaikot ko sa counter. “Stop, okay?”

I was silent, I was quietly looking at her. We were both looking at each other but I gave her a more meaningful look. I’ve noticed her before and I don’t know why I can still make laugh and smile.

“What’s happening to you?” mahina ko’ng tanong dahil nakatingin sa amin ang dalawa.

“You know what’s happening to me.” Pareho’ng gumalaw ang panga namin. Hindi ko iyon inaasahan at agad na namang namula ang mukha ko.

Seryoso? Nasa coffee shop kami! I can’t believe this, ano na naman ’to? Ginusto ko naman siya’ng asarin pero parang ako ay nadadala na rin sa nangyayari sa kanya.

“A-Are you horny?” 

Isa’ng malalim nahininga ang pinakawalan niya. Napalunok na rin ako dahil sa tama nga ang tinanong ko at hinala sa kanya, kasalanan ko naman ’to pero nagagawa ko pa’ng magtanong sa kanya.

Buo’ng araw ay hindi ako mapakali, nahuhuli ko namang nakatingin sa akin si Aleah tinitignan niya ako na para ba’ng hinahanapan ng kung ano. Ang hirap niya talaga’ng hindi tignan sa lagay na ganito.

How many times have I swallowed, was I tempted or was it her? Are we the same?

Inabala ko ang tingin ko sa kanya habang nag-aayos ng table, gabi na at magsasara na kami. Nauna na ring umuwi ang dalawa dahil may date pa yata sila’ng gaganapin at hindi ko iyon alam kung saan. Mula sa pagpunas at pag-aayos ng table ay hindi ko siya tinigilan.

Her longsleeve is folded up to the elbow so I can see her white skin and her veins I can see there. I swallowed I saw her hand more scratch the veins and obviously really trained. Naggamit at mas lalo’ng nakikita iyon dahil sa sipag niya s apagpipinta at sa mga gawaing trabaho.

Napailing ako at napatakip sa aking bibig, hindi na talaga ako ’to nagagaya na ako ng tuluyan sa kanya. Hindi naman ako ganito noon.

Natahimik ang utak ko nang lumapit siya, ang mga tray ay itinabi niya.

“Are you okay?” she asked me, looking at me scorching. “Are you done cleaning?” asked again.

“Y-Yes…” nagtagal ang tingin niya sa akin bago tumanga nang dahan-dahan. Gumalaw ang panga kaya mas lalo’ng nagwala ang puso ko, hilig niya pagalawin ang panga niya kapag alam niya’ng may something sa tinginan naming dalawa.

 “Stop looking at me like that, Hailey, I might get undressed you in no time…I’m having a hard time”

Chapter 27

Ilang beses kong kinakagat ang labi ko habang nasa byahe kami, hindi pa rin ako makakalma sa nangyayari.

Tahimik lang si Aleah sa tabi ko na nagmamaneho minsan ay tinatapunan niya ako ng tingin dahilan para mapatingin na rin ako sa kanya. Ngumingiti ako sa kanya para naman hindi ako halata’ng nagdudusa sa ’di ko maipaliwanag na pakiramdam ko.

“Are you okay?” nanghihina ko’ng tinignan ang kamay niya’ng humawak sa hita ko. Gusto ko mapapikit at tanggapin na ako ang talaga ang nanghihina sa aming dalawa ngayon. Hindi ko naman alam na ganito pala ang mangyayari sa akin kapag malapit siya, “Hailey?”

Hinawakan ko ang kamay niya “Yes, I’m fine…” hindi ko maiwasang mangiti na naman dahil ang mga mata niya ay nanatili’ng nag-aalala sa akin.

Grabe talaga ang pakiramdam ko ngayong gabi dahil parang naghahabol ako ng hininga dahil sa puso ko. Hinahabol ko na talaga ang buhay ko.

Dumating kami sa bahay. Nauna ako lumalabs sa kanya dahil hindi na talaga ako makahinga sa sobra’ng lapit niya sa akin.

Nakita ko na bumaba siya kaya agad ko’ng inayos ang itsura ko dahil kung hindi ay mapupunta na naman kami sa tanungan at hindi ko na naman masasagot nang maayos.

“Oh, nandito na pala kayo” hawak ako ni Aleah dahilan para hindi ko muna malapit sina Mommy. “Aleah, bitawan mo ang anak ko”

“Sorry, Tita” natatawa namang binitawan ako ni Aleah “Binitawan ko na po” Napailing na lang ako at yumakap kay Mommy, sobra’ng namimiss ko talaga sila kahit oras lang naman ang pagitan kung bakit hindi kami nagkikita.

Umupo ako kay Mommy at niyakap siya, si Daddy ay sumali sa amin habang si Haider ay binato ako ng unan.

“Ay parang tanga” sabi ni Mommy sa kanya. “Batuhin kita ng plato”

“Wag, Ma” si Haider nilapitan si Gail at binuhat. “Ang sama”

Nagkwentuhan kami nila Daddy syempre ang tanong ay bukambibig ay ang relasyon namin ni Aleah at kung ano n ba ang nangyayari sa buhay ko dahil lumalaki na raw ako at napapalayo na sa kanila.

Hindi naman, ayoko nga lumayo sa kanila kahit alam ko’ng tatanda at tatanda ako at sila naman ay tatanda na rin. Dito pa rin ako sa kanila kahit pa sobra’ng tanda na naming lahat.

“What is this?” may pinakita si Eliana sa Ate niya, tumawa ako dahil hindi maipinta ni Aleah ang mukha niya sa hawak niya’ng picture kung saan puro cake ang mukha ng kapatid niya. “Pinaggagawa mo sa buhay mo?”

“Wala lang, Ate, tignan mo kasi kamukha kita.”

“Ang dumi mo”

“Parang hindi ka naman kapatid” dugtong ng kapatid niya kaya natawa ako lalo. Napakakulit talaga ng kapatid niya at binabara siya.

“Hindi, madumi ka talaga”

Ilang beses ko pa sila’ng naririnig na nagsasagutan dahil panay ang sabi ni Aleah na madumi ang kapatid niya, cute naman si Eliana sa picture birthday niya noon at napuruhan pa ng cake.

“Hey,” tawah sa akin ni Aleah habang naghuhugas ako ng pinggan, kami lang ang dalawa sa kusina. “Are you tired? Let me do it…” nilingon ko siya sa gilid ko.

“Ay hindi, ako na” inagaw ko sa kanya ang plato na hahawakan niya sana, nilingon niya naman ako. “Ako maghuhugas”

“Tulungan—”

“No, kaya ko ’to mag-isa”

Hindi ko siya narinig nasalita kaya magpatuloy ako sa ginagawa ko, matatapos ko naman na ito at hindi na niya ako dapat pigilan pa baka matagal kung siya ang gagawa.

I felt her hug me from behind, I sighed as she hugged me again.

She didn’t speak, she buried her face in my neck.

“Your perfume is so addicting”

I swallowed, “Behave, Aleah” I said I heard her chuckled. Pinagtatawanan na naman niya ako samantalang nanghihina na ako rito.

I felt her kiss on my shoulder. Paulit-ulit at maingat niya’ng ginagawa iyon. Muli ako’ng napalunok at hinayaan ko na lang siya sa ginagawa niya, matatapos na rin naman ako rito sa ginagawa ko.

“Do you want to watch?” tanong niya.

“Hmm, ano’ng panonoorin?” tanong ko rin pabalik. Hindi naman kasi ako mahilig manood puro lang ako pagtugtog sa tv.

“Tell it to the bees”

“Maganda?” Bumitaw siya ng yakap sa akin nang tapos na ko, dahan-dahan ko ibinalik ang ilang plato sa lagayan. “Saan mo ’yan nakuha?”

“Site, naghanap ako ng panonoorin” Pagtapos ko maglagay ay nilingon ko siya, nakasandal ang katawan niya sa sink at ang dalawa’ng kamay niya ay nakahawak roon mariin na tinitignan ako. “Let’s go to bed”

“You want me in bed?” she looked at me again for a while, her eyes dropped to my lips until she looked at my whole body. Her jaw moved. Umalis siya sa pagkakasandal sa lababo.

“In what way?” Gradually I felt her caress my waist towards my back. She herelf pressed my body towards her.

“Either way” I pressed my finger on her shoulder and slightly twisted it, she watched it and her jaw tightened even more.

Bumaba ang kamay niya sa kamay ko. “Let’s go to bed, I want to watch…” mabibigat ang hininga niya habang hinihila ako paakyat.

Napakasama ko naman dahil nakukuha ko pa siya’ng pagtawanan at asarin sa mga pinaggagawa ko. Pagpasok sa kwarto ay agad niya ako’ng binitawan, lumakad ako sa kama at umupo.

Lumapit siya sa t.v at binuksan iyon, netflix agad ang bumungad sa akin.

“Let’s wa–”

“Watch? Manonood lang ba talaga tayo?” ano’ng aasahan ko kahit nakatagilid sa akin ay nakita ko pa rin ang pag-igting ng panga niya.

“Yes.”

I watched her sit on the side of the bed, it was obvious to her to be calm even though I couldn’t do that when I was with her. She opened the show he had been telling me about earlier.

It’s a lesbian story…

“She’s hot?” I asked her after I saw the woman.

She turned to me, looked first before answering.

“Yes, she’s…hot” she slighly nodded bago muli’ng ibinalik ang tingin sa t.v

Nagustuhan ko naman ang palabas, sa gitna…nawindag at natahimik pa ako dahil sa kaba na baka mahuli sila nong anak. Naghahalikan kasi sila malapit sa hagdan.

I simply peeked at Aleah from the side, kissing scene and until they entered the room we were watching now. The two women begin to undress.

Normal lang ang tingin niya, hindi ko makita sa kanya kung kinakabahan ba siya o hindi. Hindi manlang ba siya matataranta kasi kasama niya ako’ng manood tapos ganyan pa.

Napasinghap ako sa mga nakikita at naririnig ko’ng ungol. Sumasabay pa ang kabog ng dibdib ko at hindi ko alam kung naiinitan ba ako o hindi.

Hanggang sa matapos sila ay hindi pa rin ako nagawa’ng kumalma. Natapos na lahat-lahat eto pa rin ako mas lalo’ng kinabahan dahil gumalaw na si Aleah sa pwesto niya.

“Ano pa’ng gusto mo’ng panoorin? Gay movie?” tanong niya, nilingon niya ako at nagtatanong ang mga mata. “Or let’s sleep?”

Ano’ng gusto ko? Siya, siya gusto ko! Gusto ko’ng halikan niya naman ako. Bakit ba nawala kabastusan nito sa katawan? Samantalang dati ang bilis niya’ng manghina kapag ako ang kasama.

Suminangit ako at kita ko namang napansin niya iyon kaya dahan-dahan siya’ng lumapit sa akin.

“Why? What’s the matter?”

Mas lalo ako’ng nainis. Naiinis na talaga ako sa kanya. Ang manhid niya na ba sa ganito? Hindi ba halata!?! Gusto ko ng ano…ng ano ba?

“Wala! Matulog na tayo” Lumayo ako sa kanya at humiga, bahala siya dyan isipin niya kung bakit ako naiinis sa kanya.

“Wait, What’s the matter, love? Don’t sleep—”

“Inaantok na ko”

Nakakahiya pero ayoko’ng sabihin sa kanya ang gusto ko mangyari dahil alam ko’ng hindi niya iyon gagawin sa akin. Hindi ko na siya narinig nagsalita kaya mapayapa ako’ng natulog kahit hindi naman talaga.

Kinaumagahan ay nauna ako’ng bumangon, tulog pa siya. Pumasok ako sa banyo para mag-ayos ng sarili ko, sobra pa rin ako’ng naiistress sa nararamdaman ko’ng hindi ko maintindihan. Hanggang umaga ba naman ay talaga’ng hindi ako nilayuan.

Napahilamos ako sa mukha ko habang nakatingin sa salamin, nakakagigil naman. Nahihiya ako sa sarili ko’ng utak dahil hindi lang halik ang gusto ko.

I’m really having a hard time with this, maybe I’m old so I’m being tortured like this.

Hindi ko naman ’to ginusto eh, talaga’ng nangyayari at bigla ko’ng nararamdaman.

“Ay!” napahiyaw ako nang bukas nag pintuan, bumungad si Aleah na kagigising lang at mukha’ng nagulat din na nakita ko.

“Good morning, Ley” Her sleepy voice. Napalunok na naman ako. Lumakad siya sa tabi ko at kinuha nah toothbrush niya.

Nagsimula siya’ng magsipilyo. Nakatingin ako sa kanya habang ginagawa niya iyon at nakatingin din naman siya sa akin kaya mas lalo ako’ng nahiya na naiinis.

“Are you okay, love?” tanong niya pagkatapos niya dumura. “Do we have a problem?” Lumapit siya at humawak sa lababo. “Kagabi, natulog ka agad, may problema ba?” ulit niya.

“N-Nothing” Muli ako’ng napalunok, mas naging seryoso ang tingin niya sa akin. Umiwas ako. “M-Maligo ka na”

Aalis na sana ako pero muli niya ako’ng hinawakan sa siko, nabangga pa ko sa kanya nang bahagya.

My chest throbbed one after another because I could already hear her heavy breathing on my side.

“Hailey, please tell me what’s the problem? Do we both have a problem?” calm and I knew she was really looking for an answer from me, I couldn’t answer because I didn’t want to be embarrassed.

Kapag ba sinabi ko okay na siya? Hindi! kapag sinabi ko mas lalo lang ako mababaliw! Hindi ko nga maamin sa sarili ko tapos sa kanya pa!

Umawang ang bibig ko, nakita ko ang repleksyon niya sa salamin. Ayoko talaga’ng sabihin baka lilipas din ’to. Oo tama lilipas din ’to kailangan ko maghintay.

“Wala, lilipas din ’to–”

“What do you mean lilipas? Ang ano?” kumunot ang noo niya, hindi na niya talaga ako maintindihan dahil ayoko talaga ipaitindi sa kanya.

“W-Wala nga eh” gusto ko’ng maiyak ayaw niya talaga ako’ng bitawan, kinakabahan na rin ako dahil baka magalit na siya. “Wala…mag–”

“What do you want?” Tanong niya na siya’ng kinatahimik ko, pinahirap niya ako sa kanya. “Tell me, I will do it”

Lalo ako’ng nanghina, nahahalata na ba niya ako? Pero ayoko pa ring sabihin! Handa man ako o hindi kinakabahan pa rin ako sa gagawin namin.

Ano ba kasi? Bakit ko ba ’to nararamdmaan?!

“I-I…w-want…”

“What? Tell me, what?” bumaba ang hawak niya sa baywang ko. “Baby, please”

“I-I want…m-make…”

“Make? Make what?” kalmado’ng tanong niya. Sinisilip niya ako dahil nakayuko lang ako sa sobra’ng kahihiyan.

Napikit ako at napahinga ng lalim. Jusko naman. Make love? Oo make love talaga! ’Yun ang gusto ko hindi ba pwede!?

Sasabihin ko ba? Hindi ayoko! Baka kung ano isipin niya, baka isipin niya ang bastos ko naman! Ayoko no’n

Para ako’ng nasa ihawan dahil sa sobra’ng ng nararamdaman ko, pula’ng-pula na siguro ako ngayon sa harapan niya.

“Love,” muli niya’ng tawag, malumanay niya ako’ng hinawakan. “Okay, I won’t force you…” hinaplos niya ang buhok ko. “Tell me kapag ready ka na.”

Tangina

Kahit na ready ako pero parang hindi?! Kasi…kasi first time ko ’to!

Fuck this, I’m so horny! At dahil iyon sa kanya kasalanan niya talaga ’to lahat. Bakit ang tatag niya samantalang ako nanghihina na rito.

Buo’ng araw ako nakasimangot, parang baliw naman parang alam ko pakiramdam kapag hindi napagbibigyan sa ganito’ng sitwasyon. Hindi ko tapaga alam kung paano ko sasabihin kahit gusto ko naman talaga.

Ibinigay ko ang kape sa customer at nagpasalamat ayoko’ng masira ang trabaho ko dahil lang dito. Pinasadahan ko ng tingin si Aleah na nakikipag-usap sa isa’ng bata siguro ay anak iyon ng customer niya.

Pinanood ko siya habang buhat iyon at kinakausap. Kung magkakababy kaya kami ni Aleah ganyan din itsura niya? Ganyan din kaya siya kasaya? kagaya na masaya siya sa akin?

“Ate, what are you thinking?” natigil ang pag-iisip ko lumapit kasi sa akin si Eliana. “Nakatingin ka kay Ate”

“What do you think? magiging masaya kaya si Aleah kung magkakaanak kami?” Mukha’ng hindi iyon inaasahan ni Eliana dahil nagulat siya.

“Uhh…” nilapag niya ang kape sa counter. “Yes, Ate sa’yo masaya siya kapag nagkababy pa kaya kayo.” nakangiti ito at tumatango. “At kahit walang baby, Ate, sa’yo siya masaya.”

Nagmana nga talaga si Eliana sa Ate niya sa paraan ng pagsasalita ay kuha’ng-kuha niya.

“Nagpaplano ka na ba, Ate?”

Napalunok ako at napatingin sa kanya. Naiisip ko palang naman iyon at hindi ko pa masyado binabalak kasi paano kung ayaw ni Aleah ng anak? ng bata? na sa amin mismo diba?

“Hindi pa naman…” napayakap ako sa sarili ko. Ang dami ko namang inisiip, ang dami ko’ng gusto’ng gawin kasama si Aleah pero hindi magawa. Alam ko’ng hiya lang pumipigil sa akin lahat. “Natanong ko lang din naman.”

“Mahal ka no’n, Ate at kung magkakababy kayo”

Ngumiti ako kay Eliana at binigyan siya ng halik sa noo. Kahit kailan talaga ay ang lambing niya, hindi naman masyado’ng malambing si Aleah kaya iyon na ang pagkakaiba nila’ng dalawa.

Kapag dinadaan ako ni Aleah ay napapatingin siya sa akin hindi ko kasi siya tinatapunan ng tingin para na rin sa kapakanan ko’ng nanahimik. Baka kung ano na namang maramdaman ko. Pagod na pagod na ko sumakit ang puson.

“Love” tawag niya sa harapan pinupunasan ko naman ang tray na hawak ko. “How are you?”

I’m horny

“I’m fine” Hangga’t kaya ko ay oipigilan ko talaga ang bibig ko.

“Are you sure? Let’s have a dinner sa kwarto mo sa taas mamaya.” tumango-tango ako at hindi na siya tinignan pa.

“You want shawarma again, baby?”

“Yes, please” napangiti ako sa paraan ng pagsasalita niya hindi niya talaga makakalimutan ang lahat ng paborito ko. “Thank you”

“Welcome, baby”

In the evening, Aleah and I arranged to have dinner in my room upstairs. Eliana went home first with Velverosa because they were going somewhere again.

“You look tired, love” Aleah noticed me as I entered the room, the colorful surroundings outside opened up to me again because of the mixed colors.

This is again the peace I ask for.

“No, I’m not tired” pinasadahan niya ako ng tingin habang nag-aayos sa counter ng mga binili niya, mariin ang tingin niya sa mga kilos ko. “Ihahanda ko lang ito.”

Hindi siya nagsalita napatingin pa ako sa kanya pero hindi pa rin talaga siya nagsalita kaya inayos ko na ang dinner namin. Gusto ko na makakain para hindi na ko nanghihina lalo. Iba’ng hina na talaga ito.

Even as I was adjusting to the counter I saw her stepping towards me, in my back na siya’ng kinabilis ng tibok ng puso ko.

I hoped that she would really hug me again, she hugged me tightly and buried her face in my shoulder.

“You’re acting weird, love, I don’t know what our problem is…” she sighed loudly.

Napakagat ako sa aking labi at hindi maiwasang mainis na naman. Sa mga oras na ’to sigurado ako’ng sinisisi na niya sarili niya sa pagbabago ng kinikilos ko dahil hindi rin talaga ako nagsasabi.

Nahihiya ako kapag ganito kasi ito ’yung una’ng beses. This is the first time I want something to happen between the two of us, that I want her to feel me and I want to feel her too.

Humigpit ang yakap niya, hindi na magawa’ng ilagay sa plato ang mga pagkain. Nadidistract na naman ako sa mga yakap at halik niya.

“A-Aleah…” nanghihina ko’ng tawag. Kinagat niya ang balita ko paakyat sa leeg ko. “Ahhh…”

Napatuwad ako sa ginagawa niya, I felt her behind me when her hand started to enter my tshirt.

“Hailey …” I could hear her even though I was going crazy. “I want you….”

“Hmm…”

Fuck

“Ahh! f-fu — hmmm “I growled louder while she squeezed my chest and my nipple, her finger was twirling. “H-Haaa…uhmmm…”

One of her hands came down and she slowly slipped it into my pants.

“Hmm …” I prssed my hands on the counter, I could feel my trembling with her fingers inside my panty. “Ahh…ahh!”

Tangina

Ang bilis ng mga daliri niya’ng paikot-ikot sa tinatago ko’ng parte.

“D-Dam—hhmm…f-fuck!” She’s rubbing my cliet so hard. “A-Ahhh! uhhmm…” mas binilisan niya dahilan para manginig ang binti ko. “Ahhh! A-Aleah—u-grhh…hhaaa”

“Hailey…” hinila niya ako paharap, saglit siya’ng tumigil bago ako hinawakan muli.

“Hmm…” mahigpit ako’ng kumakapit sa kanya dahil nanghihina na ko. “Ahh…hmm….”

With our kissing one of her hands was forcing down my pants and panties. Shedid it with all her might. Bumaba ang halil niya sa leeg ko nang tuluyan niya’ng maibaba ang pambaba ko.

“A-Ahh…A-Aleah…w-wait…” Fuck! “Ahhh…” ramdam ko ang pagsipsip at pagkagat niya nang paulit-ulit sa balat ko.

My eyes widened and I moaned even more when I felt her two fingers caressing my hole.

“F-fuck! ahh … s-shi…uhmmm … “I took a deep breath. Gradually it reached my clit, she didn’t stop it until I trembled.

“A-Ahh! haaa…” tanging siya na lang ang alalay ko para hindi ako bumagsak. “H-hmm…a-ahhh.”

“This is what you want, right?” She slowly inserted her two fingers in my hole. “Then…let’s do it.”

Chapter 28

“A-Hhh…f-fuc–hmm…ah” Hindi ko na paigilan ang ungol ko sa mabilis na daliri’ng sa akin. “Ahh…”

Kumapit ako para ako’ng napipikay dahil nanlalambot ang mga binti ko.

“F-Fuck…a-ahh…”

Mas lalo niya’ng binilisan ang labas pasok sa butas ko. Hindi niya iyon titigilan hanggang sa hindi niya nararamdamang nanginginig ako.

“A-Ahh…ahh…”

Halos hawakan ko ang kamay niya’ng patuloy na gumagalaw sa parte ko.

“A-Aleah” napatingala ako nang maramdaman ko’ng kinagat niya ang leeg ko. “F-Fuc-I-I’m-”

I shivered profusely and clung to her after I cum.

Feeling weak I hugged her and leaned on her shoulder. I still can’t stop the shivering especially of my leg.

“Ahh…”

“Let’s rest.” Naramdaman ko ang maingat na pagbuhat niya sa akin. Lumapit kami sa sofa at nilapag ako roon. “Do you want to clean?”

Kinuha niya ang tissue at alcohol sa table, pinakita niya iyon sa akin sabay na tinuro ang banyo.

“Or do you want me to clean you?”

I can’t answer because I’m still weak in my position. I slowly nodded to her I also felt something below me and it’s hurt so much.

“I just…” lumapit siya sa akin dala ang tissue at lumuhod sa harap ko.

I sighed as she wiped me, she wiped it gently because I still had a slight reaction to it, I was still trembling when her finger landed on my clit.

myghad

Ang hina ko naman agad nanginginig ako bigla. Hindi pa nga kami nakakatagal kanina sa counter.

Hinayaan ko siya’ng kumuha ng damit sa closet ko para ibigay at tulungan ako’ng magbihis. Siya na rin mismo ang nagsuot sa akin ng underwear at short.

“I’m…tired..” hinawakan niya ang kamay ko at umupo sa tabi ko bago humiga kaya napatingin ako sa kanya.

“Pahinga na tayo…pahinga ka sa akin” dahan-dahan niya ako’ng pinahiga sa ibabaw niya, niyakap ako at hindi ko naman maiwasang mangiti.

Even though I was tired I still felt comfortable as I was confined to her arm, she caressed my back that my eyes closed even more.

“Take a rest, love…I’m sorry I didn’t stop.” she said gently and kissed my hair.

“Good…morning.” bumangon ako sa sofa nilingon ko ang paligid pero wala’ng tao. Akala ko narito si Aleah kaya nagsalita ako agad.

Hirap na hirap ako’ng tumayo dahil masakit pa rin talaga at parang hindi ako makalakad.

Nilibot ko ang tingin sa paligid pero wala talaga si Aleah kaya agad ako’ng nakaramdam ng kaba at nataranta.

Saan siya nagpunta? Lumapit ako sa maliit na table para uminom ng tubig. I thought that when I woke up, I would see her immediately.

Npakagat ako sa ibaba’ng labi ko kapag kasi umaalis siya babalik din naman siya agad. Simula nong bumalik ako rito hindi ako sanay na wala siya agad paggising ko sa umaga. Para na naman ako’ng nababaliw kasi wala na naman siya rito, hindi na ko sanay ng wala siya.

At ano ba’ng magagawa kung wala siya? Ano’ng gagawin ko sa buhay kung wala siya? Even then, I became an Engineer completely but she is still the one I lack even though I have achieved my dream.

Pumasok ako ng banyo para maligo dahil pakiramdam ko ay nararamdaman ko pa rin ang sarili ko sa nangyari kagabi. Npaailing at hindi ko rin naman maiwasang mangiti dahil hindi ko naman maitatanggi na iyon ang gusto ko mangyari, ang maramdaman ko rin siya.

When I came out of the bathroom Aleah was still gone so I couldn’t help but get annoyed. I need her now tapos wala pa rin siya? Saan ba siya nagsususot ngayong umaga? Wala naman ako’ng alam na may trabaho siya ngayon at kami lang magkakasama ngayong araw.

Napagdesisyunan ko na lumabas at bumaba baka nasa baba siya at may ginagawa nga. Nasa hagdanan pala’ng ako ay may naririnig na ako’ng nagsasalita. Tumigil ako sa pagbaba at sinilip kung sino ang mga tao’ng nag-uusap.

Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko sina Aleah, Vanessa, Yohan, Ck at…kumunot ang noo ko nang mamukaan ko kung sino ang isa’ng lalaki sa tabi ni Aleah na kinakausap siya. Ano’ng ginagawa na naman rito ni Denver?

Kagigising ko lang naiirita na naman ako.

“Hailey is still sleeping?” si Yohan nasa tabi ni Vanessa, sila’ng dalawa ay malayo sa dalawa’ng lalaki.

“Yeah” Aleah answered sparingly, she set down a plate full of eggs, fried rice and hotdogs. That’s the only missing plate there.

“Aleah, how are you?” gumalaw ang panga ko sa tanong ni Denver sa kanya. Marami’ng nagbago kay Denver lalo na kay Ck na nawalan na naman ako ng koneksyon mula noong ako naman ang umalis para sa iba’ng bansa mag-aral.

“I’m fine, how about you?”

“I missed you,”

Umakyat ako pabalik sa kwarto ko, padabog ko’ng sinara ang pinto wala na ako’ng pakielam kung marinig nila iyon. Ang aga naman kasi para galitin ako ng ganito, ang aga para mainis ako dahil nakita ko na naman ang lalaki’ng noon ko pa kinaiinisan.

Halos magpaikot-ikot ako sa sobra’ng inis, hinahabol ko na naman ang hinga ko dahil naiirta talaga ako. Piste pagtapos ng pito’ng taon ngayon lang ulit ako gumising ng may sama ng loob.

Huminga ako ulit bago ko narinig ang pagbukas ng pinto. Nagkatinginan kami’ng dalawa at tinaasan ko siya ng kilay.

“Good morning…” bati niya at lumapit sa pwesto ko.

Wala’ng good sa morning ko. Umupo ako sa sofa na malapit sa akin at hindi siya pinansin.

“How’s your sleep?” umupo na rin si Aleah sa tabi ko hindi niya nakalimutang hawakan ang kamay ko na nakapatong sa hita ko.

Nakatingin lang ako roon, hindi ko siya tinitignan pero nakikita ko ang matagal niya’ng tingin sa akin.

“Fine” masungit ko’ng sagot.

“Nagsusungit ang mahal ko, ang aga-aga” Kinuha niya ang kamay ko at hinalikan. “I’m sorr wala ako kanina paggising mo…”

“Okay”

Kainis ha, bakit na naman ’yun nandito?

“Love” tawag niya na mas hinigpitan ang hawak sa kamay ko. “I’m sorry, Dumalaw sila Vanessa at sumunod na dumating sila Denver”

“Ano na namang ginagawa niyan dito?” inis na tanong ko.

“Dinalaw…ako” Nilingon ko siya pagtapos niya sumagot. Talaga lang ha? lagi naman mukha namang patay na patay pa rin sa kanya si Denver.

Epal yan?

“Naiinis ako sa’yo” mas sumimangot ako. “Bitawan mo ko!”

“Love!” sigaw niya rin at niyakap ako. “Sorry ayoko ng away!” subsob ako sa balikat niya habang yakap niya. “Sorry, hindi na mauulit”

“I need you earlier pero wala ka.” kinurot ko ang tagiliran niya.

“Aww…” lumayo siya habang nakanguso. “Sorry, love” She give me a kiss on my cheek. Smilling with her beautiful eyes.

“Kiss pa” sabi ko at ngumuso. “Sa labi”

Hinalikan niya ako sa labi kahit pa natatawa siya. “Cute mo” muli siya’ng yumakap sa baywang ko. “Hindi ka na galit?”

“Kiss mo pa ko para hindi na.” Malambing na hinalikan niya ang pisngi ko. “Okay, hindi na ko galit.”

Narinig ko ang sunod-sunod na tawa niya kaya napanguso na naman ako.

Kumapit ako sa batok niya at binigyan siya ng malambing na halik sa labi. Ang bilis talaga magbago ng mood ko marinig ko lang ang tawa niya.

Nababaliw na siguro ako? ’no?

“Let’s eat” tumayo siya, naglahad ng kamay sa akin kaya hindi ko na iyon pinalagpas. “I know, Hailey…but please trust me.”

Kinagat ko ang labi ko, hindi ko na naman mapigilang halikan siya sa labi niya. Sobra na talaga siya sobra na niya’ng tinatrato ako ng tama. Kahit noon naman.

Dumilat ang mga mata niya sa paglayo ko. I was so obsessed and my heart pounded in her green eyes. I can’t take my eyes off it and I have no intention of taking it off.

“You’re beautiful, Hailey…you’re always beautiful.” I smiled and felt her tender kiss on me.

“Okay, that’s enough…” lumayo habang natatawa. Hinawakan ang kamay ko lalo.

“Natatakot ka ba’ng mahubaran mo na naman ako?” nang-aasar na tanong ko.

I saw how she bit her lips and then her jaw moved. She turned to me with a smile on her face.

“Maybe,” yumuko nang bahagya at hinalikan ang balikat ko. “Akin ’to…akin ka na.”

“Hailey!!!” nag-uunahan na lumapit sa akin sina Yohan at Vanessa. “I miss you!”

Tumawa ako nang binangga ni Yohan si Vanessa para siya ang makayakap sa akin sa pag-uunahan nila’ng dalawa.

Tahimik ang tatlo, tanging kami lang nila Vanessa at Yohan ang tanging nag-iingay sa yakapan.

“Sorry, hindi kita nasundo–” pinigilan ko si Vaness. Ayoko, ayoko marinig ang paliwanag niya dahil alam ko’ng plinano niya talaga ’yun.

“Manahimik ka! Huwag ka na magpaliwanag” sigaw ko.

“Eh!” Hinila na naman niya ako at niyakap. “Sorry na nga”

“Sinadya niya ’yun, ayaw pa ako papuntahin sa’yo,” si Yohan naman ang nagsusumbong nakayakap din sa akin. “Totoo nga, Totoo”

“Pahamak talaga ’yang girlfriend mo” sabi ko.

“Tapos na kayo?” Si Aleah, may maliit na ngiti habang tinitignan kami. Nangiti tuloy ako dahil siya na naman ang nakikita ko.

Tahimik ako’ng umupo sa tabi niya. Hindi ko pinapansin ang mga tingin sa kanya ni Denver dahil baka mainis lang ako ulit. Nilambing ako ni Aleah dapat happy na ko.

“Hi, Ley…”

“Ck, I missed you.” pagkasabi ko no’n ay agad ko’ng hinawakan ang kamay ni Aleah sa ilalim ng mesa. “How are you?” tanong ko muli.

“I’m fine, I’m finally a lawyer.” matamis niya ako’ng tinitignan, sobra’ng masaya ako ngayon dahil nakita ko na naman siya. “Congrats for being an Engineer.”

“Congrats, Abogado ka na.”

Hindi natigil ang pag-uusap nila close na rin pala si Ck kay Vanessa at Yohan syempre kay Aleah din. Tanging si Denver lang ang tahimik at hindi ko pwede’ng hindi iyon mapansin.

Kinakausap naman siya minsan ni Aleah pero kaunti lang, kaunti ang pinag-uusapan nila. Pakiramdam ko tuloy ang babaw ko na kinakausap palang ni Aleah si Denver kung ano-ano na naiisip ko.

I trusted Aleah, that was the only time I didn’t trust her because I put my jealousy first and didn’t receive any explanation from her.

Hindi na iyon mauulit, hindi ko siya binalikan at halos minahal sa pito’ng taon para iwanan na naman ulit. Hanggang ngayon ay tinatama ko pa rin ang mga mali ko.

I could feel Aleah caressing my thigh as we all talked, finished eating so I knew Aleah was free to touch me.

I turned to her, she was also looking at me and keep at the caress that was being done.

Maikli lang ang suot ko sa ibaba kaya nararamdaman ko siya sa buo’ng hita ko. Halos ipasok na niya sa short ko ang kamay niya.

Napapasinghap ako habang ginagawa niya iyon, pilit ko’ng kumalma sa upuan ko kahit nakakaramdaman na naman ako ng init.

Her finger moved inside my shorts causing me to barely adjust to my seat. Hinawakan ko ang kamay niya roon pero hindi siya tumigil.

Fuck

Yumuko ako sa table, ayoko’ng mahalata niya ako’ng nanghihina dahil lang may ginagawa na namang milagro sa akin ang katabi ko.

“Aleah,” bulong ko. “S-Stop…”

“I don’t want to stop.” lumunok ako. Nararamdaman ko na naman ang pagtaas ng balahibo at panginginig ng binti ko. Patuloy ang pag-ikot ng daliri niya roon.

“Hailey, are you okay?” Tanong ni Ck nilingon nila ako.

“Mukha’ng namumula ka tapos mapakali.” dagdah ni Yohan.

Hindi talaga ako mapakali sa totoo lang talaga’ng hinahamon na naman ako ni Aleah sa mga ganito.

“C-Cr lang ako!” mabilis ako’ng tumayo at pumasok sa banyo. Hindi ko na kaya’ng magtagal roon at ipagpatuloy ni Aleah.

Hindi nga ako halos makaungol ayoko’ng marinig nila ako. Ayoko’ng marinig nila iyon.

I was sweaty looking in the mirror, fainting and really blushing at what had happened.

Lust engulfed me again. What the hell

Mas napahinga ako nang makita ko si Aleah na pumasok. I looked into her eyes full of excitement and love for me.

“Hailey, let’s do it again.” My eyes widened at what she said, there was no doubt that she said that.

Lumapit siya sa akin at pinaharap sa kanya. “Let’s do it…I want to taste you.”

Please, what the fuck

“N-No! Masa–”

“I’m going to lick your pussy not fingering you”

Aba ang bastos ng bibig!

Ramdam ko’ng mas umakyat ang init sa mukha ko. Nakakainis naman ’to halos wala ako’ng masabi pero siya ang bastos ng bibig.

My breath was heavy as she kissed my neck. I feel like she’s removing my shorts and panty, lowering them.

“Hailey, do you like it?” she said softly and I finally felt my short and panty back go down. Kumapit ako sa balikat niya.

“D-Don’t use your finger…It’s still hurt…” Tangina niya talaga

“Yes, my love.” Nagulat ako nang bigla niya ako’ng buhatin, nasa kalagitnaan na kasi ako ng init tapos bigla’ng bubuhatin niya ako. “Sit here..” nilapag niya ako sa maliit na table sa gilid kung saan nakapatong ang mga tissues, alcohol at sprays.

“A-Aleah…” kinakabahan ko’ng tawag. Kinakabahan talaga ako sa mga gusto niya’ng gawin.

He knelt in front of me, right in front of my middle part.

“L-Love” I call again.

She looked at me sharply and more meltingly before approaching there.

“Ahh…” I muttered softly as she put her tongue there. Her tongue is on my clit again. “Ahh…haa…”

Fuck, she just touched my clit and I was shaking on the table.

“Ahh!” fuck napapalakas na ang ungol ko sa paiko-ikot at paghaplos ng dila niya sa hiyas ko. “aahh! s-sh–ah!”

Fuck

Halos ilapit ko pa mismo ang mukha niya sa akin. Tangina para ako’ng naiihi.

“A-Ahh…hmm..aagh!”

Fuck

“F-Fuck!” I tugged at her hair as she sucked on my clit, curling her tongue and I could even feel it entering my hole. Lalo’ng nanginig ang katawan ko sa ginagawa niya.

“Ahhh! F-Fuck, A-Alea — ah…”

Halos iangat ko ang katawan ko sa table dahil sa sarap at kiliti’ng nararamdaman ko.

“aahh! s-shi—L-Love—ahh!”

“Ahh..”

Once she sucked on the clit before walking away, I trembled laying my body on the table.

“Ahh…”

She looked emphatically at me, melting and still lustful and love along. I swallowed as she licked her lips, grinning before biting my thigh.

“Your taste is good, I love it so much…”

Chapter 29

Seryoso’ng tinignan ko si Ck na nasa harapan ko, may hawak na bulaklak at nakangiti sa akin. Lumapit siya at nilahad sa akin ang bulaklak na hawak niya.

“Hi, Good morning” Bumaba ang tingin ko roon, sobra ako’ng kinakabahan at hindi ko iyon maintindihan. “Flowers for you.”

Sa anim na buwan ay lagi niya’ng ginagawa ang pagbibigay sa akin ng bulaklak na siya’ng nagkakaroon sa akin ng irita o kahit ani’ng pakiramdam, sinabihan ko na siya noon  atigilan niya mula nang bumalik ako at nagkita kami’ng dalawa ay hindi na siya tumigil sa ganito.

Hindi namin ito pinag-aawayan ni Aleah pero alam kung nakakapansin na talaga siya at hindi na niya nagugustuhan kung anuman ang pinagpapatuloy ni Ck kahit ala siya’ng sinasabi tungkol rito.

“Ck, please stop giving me flowers, hindi ba’t nag-usap na tayo’ng dalawa tungkol dito?” tumingin kami’ng dalawa sa isa’t-isa. Ayoko’ng mairita na naman dahil maganda ang umaga ko at monthsary namin ngayon ng girlfriend ko.

“I just want to give you flowers…” nilingon niya ang mga mata ko. Mas kumunot naman ang noo ko. “Just accept it”

“No, pang-ilang bulaklak na ’yan na binibigay mo kaya hindi ko na ’yan matatanggap pa.”

“Hailey, what–” pinutol ko kung anuman ang sasabihin niya sa akin.

“What are you doing, Ck? Alam mo’ng kami ni Aleah pero ganyan pa rin ang ginagawa mo” naiinis na pahayag ko sa kanya dahil totoo naman. Alam niya’ng may mayroong kami ni Aleah tapos ganito ang ibibigay niya sa akin.

Mas iniisip ko kung ano’ng mararamdaman ni Aleah dahil mahal ko siya at ayoko’ng nag-iisip siya ng kung ano-ano dahil lang dito, dahil lang sa set up na ganito.

Ayoko siya’ng saktan pa ulit at wala na ako’ng balak pa’ng gawin ’yun sa kanya. Hindi niya iyon deserve nagawa ko ’yun noon dahil tatanga-tanga ako.

“Stop doing this” mariin ko’ng sabi. “Itigil mo ’yan dahil wala ka’ng mapapala sa akin.”

“I still like you.”

Gumalaw ang panga ko bago ko siya nilingon ulit. Hindi ko talaga maintindihan bakit ganito pa lahat.

“I like as a friend, alam na alam mo ’yan, Ck” napahilot ako sa noo ko habang ang isa’ng kamay ay nasa beywang ko. Naiinis ako.

Hindi siya nagsalita, binaba niya ang bulaklak sa counter.

Hindi pwede’ng ganito, hindi pwede’ng ako naman ’yung pumalit at si Ck naman ang kaagaw ni Aleah sa akin. Hindi na mangyayari noon ang mga ayaw.

“I like you, Hinintay ko…naging abogado muna ako…” hindi ako nagsalita nanatili’ng nakatingin lang ako sa bulaklak na nasa lapag. Wala ako’ng sasabihin.

Umalis siya nang tahimik lang hindi ko na nilingon pa siya. Ang dami ko iniisip sa amin ni Aleah tapos dagdag na naman ito’ng problema na ito sa amin. Hindi ganito ang hinihiling ko dahil gusto ko lang naman maging masaya lang kami ni Aleah at wala’ng away na nangyayari.

Hindi ko siya buo’ng araw at mamaya pa kami magkikita sa bahay dahil may trabaho siya sa art museum nila rito sa pinas.

Ang lawak pala talaga sobra talaga siya kung magmahal sa pagpipinta. Dalawa’ng bansa pa napatayuan niya no’n.

“Ano na naman ’yan?” tanong ko dahil nakita ko na naman pagmumukha ni Vanessa kinahapunan. Marami paring tao kaya bahagya ko’ng hininaan ang bukas ko. “Pumunta ka ba rito para mangggulo na naman?”

“Hindi ah, I missed you, natatawa’ng humalik siya sa pisngi ko. “Bakit ayaw mo ba ako’ng makita rito?” tanong n naman niya.

Inirita ko siya at pinagtimpla ng paborito niya’ng kape. Nasa counter habang ako naman ay nasa harapan niya.

“Wala naman baka mamarantado ka lang dito.” sabi ko. “By the way, I missed you too”

“Tamo, namiss mo rin pala ako ayaw mo pa ha” tumawa siya kaya inirapan ko na naman.

“Kamusta ka pala? Saan si Yohan?” tanong ko at nilapag sa unahan niya ang kape na ginawa ko. Kumuha ako ng upuan at umupo upang maging pantay kami. “Mag-isa ka lang pumunta”

“Nasa firm si Yohan…” naputol ang sinabi niya dahil humigop siya sa kape. “At may hindi lang kami pagkakaintindihan.” humina ang boses niya dahilan para titigan ko siya.

“Ano’ng pinag-awayan n’yo?” mahina ko ring tanong. “Pwede ko ba’ng malaman?”

Kagaya niya lowkey chismosa ako, mana-mana lang ’to

“Siguro na-ano lang siya na hindi pa muna kaya’ng makishare sa bahay niya.” Kumunot naman ang noo, magsasalita sana ako pero dinuktungan niya pa. “Ayoko pa kasi, pakiramdam ko hindi ako magiging ready”

“Ready for what?” tanong ko

Ano’ng ibig ba sabihin? na hindi siya ready na may kasama’ng iba sa bahay? If hindi naman ay pwede naman iyon sure naman ako naiintindihan ’yun ni Yohan.

“M-My roommate is m-my ex”

Napahampas ako sa counter kaya kita ko’ng napatalon at nagulat siya.

“Are you kidding me?” gusto ko siya’ng sigawan pero marami pa’ng tao. “Why are you leaving with your ex?”

“Room mate kasi—”

“Tigilan mo ko, Vanessa magpaliwanag ka!” mahina at nanggigil kung sabi. “Baka sampal ko kayo pareho lalo ka na”

“What?! Eto nga magpapaliwanag na” himutok niya sa akin kaya tumango-tango ako.

“Pinagpilitan ni Mama na roon na raw tumira si Jael kasama ko.”

“Aba, lalaki pa tangina mo” hindi na rin ako makakalma parang gusto ko na buhatin pwet ko layo sa upuan. “Seryoso? At bakit ka ba pinipilit ng mama mo na kasama mo ’yun?” sunod na tanong ko.

“Hindi ko alam, nagulat na lang ako dinala niya roon noong isa’ng araw” napahawak na si Vanessa sa buhok niya na parang nababaliw na. “Hindi ko talaga alam gagawin ko, kapag umalis roon magagalit si Mama dahil naiwanan ko—”

“Your Mom likes Jael for you?” tanong ko na kinatigil niya. Malakas ang buntong hininga.

“Yes,” sagot niya. “Hindi niya pa rin tinatanggap relasyon ko kay Yohan, relasyon namin.”

Napadila ako sa labi ko dahil mahirap nga talaga’ng iba ang gusto ng pamilya lalo na kung pareho sila’ng babae, hindi iyon matatanggap kagaya ng gusto niya.

Napahilamos ako sa mukha ko mukha naman kasi’ng hindi niya rin maiiwasan ang ex niya.

What she need to do? Makakatulong ba ko? Ayoko sila maghiwalay dahil dun ah

“Ang lalim ng iniisip mo.” napatingin ako sa kapapasok lang ng coffee, umalis na si Vanessa pagtapos naming mag-usap dahil susunduin niya si Vanessa at mag-uusap sila’ng dalawa.

“What are you doing her again, Ck?” Nakaligpit na ko at handa na lumabas para hintayin si Aleah na dumating. “And what?”

“I just want to see you, I’ll take you home” nakapamulsa siya’ng nakatingin sa akin. “Are you done?”

“Susunduin ako ni Aleah, thanks for your offer” kinuha ko ang gamit pagtapos ko’ng iligpit lahat sa counter.

“It’s getting late, I’ll take you home” umiling ako at hindi nagsalita. Nilagpasan ko siya at lumabas ng shop.

Ikulong ko na lang kaya siya rito para hindi na siya makasunod?

Sinara ko iyon nang lumabas siya nang hindi manlang inaalis ang tingin sa akin. Kumunot ang noo ko hanggang sa matapos ako ikandado ang pinto.

“Go home, Ck”

“No, let me take you home” pilit niya, humawak sa railing na nasa gilid ko.

“May sundo ako, umuwi ka na” Ayoko’ng magalit ngayon at mas lalo’ng ayoko nang paulit-ulit.

Hindi ko siya narinig nagsalita, hindi ko siya nakikita dahil hindi ko siya tinitiganan.

Ano’ng iniisip niya? Bulag ba siya? Doesn’t he see I don’t want to go with him?

I relaxed and forced myself to calm down because of what he was doing. I don’t want to be like this anymore.

“Do you love her that much?”

Why? Doesn’t he see? Or feel?

“I love her more than you know, Ck” wala’ng gana ko’ng sagot sa tanong niya.

“Why you can’t choose me th—”

“Hindi naman ikaw ang gusto, so bakit kita pipiliin?” matabang na litanya ko. Umiling. “Wala na patutunguhan ’to’ng usapan natin, Ck”

“But, Hailey please I want you for all years!” Naiinis ako’ng bumaling sa kanya dahil sumigaw na siya.

Ano ba’ng gusti niya’ng palabasin? Kung nagkafeelings man ako sa kanya noon ay bata pa kami at hindi ko iyon sineryoso dahil nga bata pa kami at hindi ko iyon alam.

“I want someone else, mahirap ba’ng intindihin ’yun?”

Kita ko na gumalaw ang panga niya, wala na ako pakielam kung ano’ng nararamdaman niya dahil hindi naman niya iniitindi ang akin! Mahirap na ba ako’ng paniwalaan ngayon? Mahirap na ba ’yun?

Irita ako’ng nakatingin. Hindi ko na alam. Naiinis na ko sa kanya at kulang na lang gusto ko na manakit.

“Ck, please kaibigan lan—”

“Ayoko’ng maging kaibigan mo lang, Hailey”

Panga ko naman ang gumalaw sa putol niya sa akin. Hindi na iyon makakaligtas sa akin dahil pinapahalata na niya’ng hindi niya lang ako kaibigan.

I combed my hair “Ck, that’s really all I can give you. That won’t change no matter what you do. “ Pinapakalma ang sarili.

Akala ko okay na, akala ko hindi na magiging sagabal at wala na dagdag pero hindi pala.

I could see the pain draw in his eyes as he looked at me. I don’t want to hurt him but he’s really forcing me.

“Hailey” nanigas ako agad sa kinatatayuan ko sa narinig ko’ng boses.

There was Aleah walking towards us with only a blank expression given.

I couldn’t help but feel nervous because of how she look and her aura.

“Are you done? Lets go home” Tila hindi niya pinansin si Ck sa gilid niya.

“L-Let—”

“Hailey,” mas lalo ako’ng nataranta nang hawakan ako ni Ck sa pulsuhan ko! Napatingin si Aleah roon. “Let’s talk—”

“Ck, tapos na tayo mag-usap please?”

Nagulat ako nang bigla ako’ng hawakan ni Aleah sa isa ko’ng kamay at maingat na hinila pais roon.

Shit naman

Tinatawag ako ni Ck pero hindi ko siya nililingon dahil iba ang pakiramdam ko kay Aleah lalo na sa hawak niya.

“Get in” pagbukas ng pinto. “Damn, please get in”

Nanginginig ako’ng pumasok dahil nakakatakot siya ngayon, inis na inis na siguro siya at tuluyang napuno.

Suddenly she entered the other side and did not say a word to me. It was like my life was dying because she was still driving. Galit siya’ng magdadrive.

Napapahigpit ang yakap ko sa strap ng bag ko. Kinakabahan talaga ako ngayon dahil ngayon ko lang siya nakita’ng ganito.

“A-Aleah” tawag ko. Napalunok at lumingon sa kanya. “A-Are you mad?”

Hindi siya sumangot tanging nasa daan lang ang tingin. Her tight grip on the steering wheel of her car did not escape my eyes.

I shallowed hard. Myghad

Hanggang sa makauwi kami ay hindi niya ako kinausap, tahimik dahilan para mapansin iyon lahat ng tao sa bahay.

“Oh…anak” Pati si Tito David ay hindi alam kung lalapit ba siya sa anak niya o hindi. “A-Ah…ano” hindi siya makangiti at nanghihingi ng tulong sa asawa niya.

Tita Agustina prepared food for the two of us. We’re just in the living room and we think we’ll eat here so they’ll notice the silence even more. Hindi rin ako makakain dahil hindi ko iyon mabigyan ng pansin lalo na at sa amin nakatingin ang lahat.

Nakatingin lang ako sa platito ko na wala’ng laman dahil naubos ko na. Ayoko na kumain dahik wala ako’ng gana talaga.

“Anak, gusto mo pa?” si Daddy na nakabgiti sa akin pero kita ko ang mata niya na gusto’ng magtanong. “Kain ka pa”

“Hindi na po, Daddy, okay na po ako” kumapit ako sa kanya at masuyo’ng yumakap.

I’m still not really used to us fighting like I was just silent when she was jealous of Rafaela and now it’s the same. I feel weak when we fight or somethig.

Ayoko na ulitin kung ano’ng ginawa ko noon sa kanya kaya hindi iyon pagbibigyan ngayon.

Kailangan niya ako at mas lalo’ng kailangan ko naman siya.

“Anak” tawag ni Tita sa anak niya. “Kamusta ang trabaho mo?”

“Okay lang po” tipid na sagot nito. Minsan kasi ngingiti pa siya at yayakap sa Mommy niya kapag sasagot.

Tila natahimik ang lahat, si Tita Agustina lang ang kumunot ang noo sa akin.

Kasalanan ko talaga ito. Bakit ko ba hinayaang lumapit sa akin si Ck? Nakita niya pa kami kanina kaya ganyan siya ngayon.

“May problema ba?”

“Wala po, Pagod lang po ako” Dahan-dahan na tumayo si Aleah kaya naging alarma ako. Kung aakyat na siya ay aakyat na rin ako.

“A-Akyat na po kami,”

Humabol ako agad sa kanya sa hagdanan dahil ang bilis niya’ng maglakad halata’ng ayaw niya talaga’ng pag-usapan iyon.

“Aleah” hinawakan ko ang kamay niya at hinila iyon paharap sa akin. “Let’s talk”

“About? Kung kay Ck ’yan ’wag na tayo mag-usap.” She said coldy kaya mas nagtagal ang tiggin ko sa kanya.

I can still see she is not in the mood and obviously still irritated. I can’t blame her like this because first of all she had a lot of patience then and now she’s really angry.

I caressed her palm, I saw her expression soften at what I did. Pero dahil gano’n ay nakita ko pa rin nagmatigas siya.

“You can take a bath, Hailey”

“Call me, Love” sabi ko at unti-unti kumapit sa kanya. “I’m sorry, let’s not fight please…”

“Yes, Go to the bathroom” napanguso naman ako dahil ayaw niya talaga.

“Galit ka sa akin kaya hindi ako maliligo.” Gusto ko mangmatawa sa pagkunot ng noo niya at pinigilan ko iyon.

“Hailey, It’s getting late” Sabi niya. “Go”

“No,” pilit ko at simiksik sa katawan niya. Ramdam na ramdam ko ang dibdib ko sa kanya. “Galit ka”

“Hindi ako galit, Hailey” Pilit na pinapakalma niya ang boses niya. “Maligo ka na”

Hindi ako sumagot. Inabot ko siya at sumiksik sa leeg niya. Hindi talaga ako titigil hangga’t hindi kami magkakaayos na dalawa. Ang cold niya pa rin sa akin at inis pa rin siya.

“I’m sorry, Love please huwag ka na magalit.”

“I’m not mad”

“Then don’t be jealous…” hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya at tumigtig. Syempre alam ko’ng matatalo ako sa titigan namin dahil ako agad ang bumigay. “I love you, stop being cold to me, mahal” malumanay na sabi kami at makatingin pa rin sa kanya.

Gumalaw siya at napabuntong hininga na. Napapikit at nilingon ako. Kumakalma siya pero mabagal iyon.

“I’m sorry…I can’t help it.” Ilang beses siya’ng napalunok at umiling. “You’re right…I’m very jealous”

Sobra’ng nagiging honest talaga siya sa akin kapag ganito. Halata naman na dahil sa mga pinaparamdam niya.

I kissed her lips gently. “Baby, I’m all yours…only yours”

Hinalikan ko ulit siya. “I’m sorry, bati na tayo please” ngumuso at nagpaawa effect ako sa kanya na gumana naman dahil nngiti siya na siya at tumawa.

“You’re so cute, baby” And she kissed on my lips. “I’m sorry too, I love you hindi na mauulit.” Hinalikan niya ako ulit. “Sorry for being cold when I’m jealous…sorry”

“You know how much I love you, Aleah” I smiled at her. Nagyayakapan at halos halik-halikan na namin ang isa’t-isa.

“Hindi’ng ako maaalis sa’yo, kung hindi ikaw, Aleah mas gugustuhin ko’ng manatili ako’ng mag-isa kung hindi naman ikaw ang makakasama ko.”

Chapter 30

“Eliana!” tawag ko kay Eliana nang makita ko siya hapagkainan kinaumagahan. Siya lang ang mag-isa roon kaya nagtataka na ako.

Nakangiti’ng nilingon niya ako. Lumapit ako sa kanya at bumeso sa kanya.

“Good morning, Ate” bati niya at sumubo ng pancake. “You want pancke, Ate?” tanong niya.

“Sure..” nilagyan niya ang isa’ng platito ng pancake. Ningitian ko siya pagtapos niya’ng gawin iyon.

Ganda niya talaga kamukha’ng-kamukha niya ni Aleah kahit sa mga mata pala’ng ay nasasabi mo’ng magkapatid na talaga sila.

Kumain ako nang tahimik lang kahit pa gusto ko makioagkwentuhan sa kanya, kakausapin ko na lang siya kapag tapos na kami. Halata kasi’ng sarap na sarap siya sa pancake na kinakain niya kaya hindi ko siya kaya’ng guluhin.

“Ate masarap?” tanong niya mamg makita niya’ng kakatapos ko lang kumain, nauna siya’ng natapos sa akin at sumunod naman ako sa kanya. “Gawa ko po ’yan, pinabaunan ko po sila”

Nakangiti ako’ng tumango. “Ang sarap, sobra’ng nagustuhan ko.” Kita ko namang halos kuminang ang mata niya. “Nasaan pala sila? Si Ate mo ba ay naabutan mo rin?”

“Si Ate po hindi na, sila Tito Tita at Vel lang po.”

“Alam mo ba kung saan sila ngayon? May work pa ba sila?” Minsan kasi ay narito lang sila’ng lahat sa bahay, kami na lang ang nagtatrabaho dahil kaya naman namin. Maski ang kapatid ko ay hindi ko naman makita.

“Opo, may work…daw po” mahina na sagot niya. “Babalik din po yata ’yun…”

“Ikaw? Ano’ng gagawin mo? Kung wala ay sumama ka na lang sa coffee shop…”

Masaya siya’ng tumango sa akin, parang naweweirduhan akosa kanya dahil kanina pa siya nakangiti at halos hindi niya maalis ang tingin sa akin. Ano naman kaya’ng nangyayari sa isa’ng ’to?

“We’re here” nauna ako’ng lumabas ng kotse at sumunod naman siya. “Where’s your phone? Baka tumawag ang Ate mo sa’yo” mahinahon na sabi ko.

“Here, Ate!” halos winawagayway niya ang phone niya sa akin bago kumapit. “Lagi namang may messages si Ate kaya ’di ko mabitawan ang phone ko.”

I hold her hand tight at pumasok sa loob. Sinamahan niya ako’ng maghanda habang hindi pa kami nagbubukas nang tuluyan.

“Hello?” nilingon ko si El na may kausap na ngayon sa phone niya. “Love?” ngumuso ako dahil alam ko na kung sino ’yun.

“Yes, I’m with Ate Hailey…” saglit siya na tumigil at ngumiti. “Why? miss mo na ko agad?”

Napailing na lang ako dahil ang pasaway at mapang-asar talaga nito kahit kanino.

“Wow ha”

“Ano? Parang baliw ’to, miss din kita” natatawa pa ako dahil sa mga tono ng pananalita ni Eliana sa kausap niya. “Punta ka rito later,”

Nilingon ko ang kakapasok lang na customer, mukha’ng balisa ang isa’ng ’to o baka kagigising lang dahil hindi ko mapansin ang kinikilos niya. I think she’s already adult na rin kagaya ko.

“Black coffee, please” sabi niya nang makalapit ako sa kanya.

The woman is beautiful and not anyone can deny that because it is true. Beautiful eyes and red lips. Maybe if she stood up she would be taller than me.

I nodded at her after she said that. I handed her the bill to be paid.Napaawang ako sa aking bibig dahil habang nilalapag niya ang pera ay umiiyak siya. Kaagad ako’ng nataranta at agad na siya’ng dinaluhan.

Her hands trembled and her cry grew louder as I held her. Sobra ako’ng napaapektuhan dahil kakaiba talaga ang iyak niya para ba’ng sobra’ng nasasaktan at ngayon lang niya inilabas. Masuyo’ng niyakap ko siya dahil hindi ko na alam kung ano’ng gagawin ko, ang sakit marinig ng iyak niya.

She crouched down and cried on my shoulder, I kept rubbing her back because she was still crying and crying. My clothes were wet from her crying but I didn’t do it, she needs a hug more now.

Hinayaan ko siya’ng umiyak, hindi ako nagsalita dahil alam kong hindi naman makakatulong ang salita kapag ganito ang nararamdaman ng tao. Naramadaman ko ang pagyakap niya sa akin pabalik bago unti-unti’ng lumayo sa akin.

Tinignan ko siya, umiiyak pa rin mas pinili’ng pigilan iyon. Nappansin ko iyon dahil nahihiya na rin siya dahil na rin siguro ay hindi kami magkakilala pero nagagawa ko siya’ng yakapan at umiyak sa akin.

“Ma’am…” tawag ko, nakayuko siya at pasimple lang na tinignan ko habang nagpupunas isya sa mukha niya. “Do you want to eat? Maliban po sa coffee?” sinusundan ko lang siya ng tingin dahil umiiyak pa rin siya.

Hindi siya nagsalita kaya tumayo na ko, “Ako na po ang bahala, Ma’am” Ayaw ko man siya’ng iwanan pero kailangan ko’ng gumawa ng makakain at ang kape na gusto niya. Naabutan ko si Eliana na naghahanda na at mukha’ng natataranta pa sa lagay na ’to.

“Ate, eto na po” nilahad niya sa akin ang plate na may pancake at tasa na may laman na black cofee. Kinakabahan na tinignan ko iyon, kinakabahan talaga ako para sa customer namin. “Ate, ibigay n’yo na po kay Ma’am”

Tumango ako at binitbit iyon para dalhin sa table ng babae. Tahimik ko lang siya’ng tinitignan dahil tahimik lang siya’ng nakatingin sa pagkain na dala ko pagkalapag ko sa table niya.

“Ma’am, here’s your order…and pancake po” naging mahina ang pagkakasabi ko no’n dahil isa lang naman ang inorder niya at dinagdagan lang namin iyon ni Eliana. Nakatingin siya roon akala ko ay hindi niya gagalawin iyon.

Kinakain niya iyon ng tahimik at masuyo, iniinom niya rin ang kape na hinanda ko. Ngumiti naman aoo nang kaunti dahil kita ko namang gumaan ang pakiramdam niya siguro ito lang din ang comfort food niya at ang kape.

“Are you okay na po?” tanong ko. Dahan-dahan na niya ako’ng tinanguan may ngiti na rin sa labi ni Ma’am. Tumango siya kaya mas lalo ako’ng ngumiti. “Mabuti naman po ayos na kayo, Ma’am”

“Sorry pala kanina, hindi…ko na napigilan” Umiling naman ako sa pahagya ni Ma’am.

“I understand you, Ma’am that’s why I didn’t speak earlier and I just hugged you.”

“Thank you…for understanding me”

“Balik po kayo, Ma’am” kumaway ako bago siya pumasok sa kotse niya paalis. Sobra rin ako’ng nasaktan kay Ma’am kanina dahil sa iyak niya kaya kailangan ko rin siya’ng yakapin upang tumigil na rin siya sa pag-iyak niya.

Eliana and I were just talking and preparing all day because after Ma’am had finished earlier another customer had arrived that morning. The last cusotmer to enter hung out after lunch. Nagtagal na rin ito bago maghapon ay umalis na rin.

Nilingon ko si ELiana na umupo sa counter, kumakain ng pancake habang nakatingin sa akin.

“Ate, pancake?” umiling ako at lumapit sa kanya. “Paborito ko pancake, Ate masarap” dagdag niya. Nakihati ako sa pancake na kinakain niya dahil marami naman iyon. Mas bumigay at sumarap ang pancake dahil sa chocolate syrup.

“Ang sarap naman, paborto mo talaga ’to ’no?” Tumango siya dahil may laman na pancake ang bibig niya. “Ang cute mo naman”

Lalo ako’ng natawa dahil namula siya sa puri ko sa kanya. “Oh sige kumain ka na!” nilantakan ko rin ang pancake na nasa platito niya dahil iyon na lang ang natitira. “Akin na ’to”

’Ate!“ sinubo ko ang isa’ng piraso “Ano ba ’yan, akin na ’yun eh” nakanguso niya habang nakatingin sa akin, nginuguya ko iyon kaya mas lalo siya’ng nainis sa akin.

“Bawi ka na lang ulit”

Kinabihan ay dumating si Velverosa, ako naman ang bitter dahil nagharutan sila sa harapan ko pagkadating na pagkadating ni Vel. May dala na donut at mukha’ng iniispoil naman niya ’to’ng gilfriend niya dahila lang inubusan ko ng pancake kanina.

“Where’s Aleah? ’ I asked so they were all stunned.They were eating a donut while I was drinking coffee. Hindi rin kasi nagrereply sa akin si Aleah kaya nagtataka na ko, kahit naman busy siya ay minsan inuupdate niya pa rin ako pero ngayon kahit isa mula kanina’ng umaga ay wala pa rin.

“Ate, hindi ko alam, wala kasi’ng pasabi” si Velverosa, napaplunok pa siya kaya naniningkit na ang mga mata ko. “Ang dami’ng bumibili ng artworks sa kanya last week at hanggang ngayon.”

Tumango-tango si Eliana kahit may laman ang bibig niya, nilunok niya iyon at nagsalita. “Oo, Ate kaya kahit ako hindi niya rin kinakausap.”

I’m out of breath, it looks like she can’t come home tonight, miss na miss ko na rin siya dahil kanina’ng umaga pa kami wala’ng usapan. I immediately acted when I heard my phone ring.

Aleah:

Sorry, I can’t go home today. Here I will sleep in my house.

Natigilan ako habang nakatingin sa messages niya, may sarili siya’ng bahay? Saan naman? Bakit hindi ko iyon alam? Hindi niya rin naman sinabi ko.

“May bahay pala si Aleah” Kita ko kung paano mabilaukan si Velverosa sa sinabi ko agad siya’ng dinamayan ni Eliana at inabutan ng tubig. “Alam n’yo ba kung saan?”

“Ate” tawag sa akin ni Velverosa nang makaayos na siya at makabawi mula sa pagkakasamid niya. “Hindi ko alam”

Kumunot ang noo ko pwede’ng hindi nila alam? Bakit naman hindi nila alam? Sila ang nakasama ni Aleah sa nagdaang pito’ng taon pero bakit hindi nila alam na may bahay na iba si Aleah?

Miss na miss ko si Aleah at gusto ko lang naman siya’ng makasama pero bakit para’ng sinusbukan nila ako’ng lahat? May hindi ba sila sinasabi sa akin? Si Aleah? May tinatago ba siya sa akin?

Imbis na pansinin ko ang sagot ni Velverosa at mga tingin ni Eliana na para ba’ng may gusto’ng sabihin ay nagtipa na lang ako sa phone ko, kailangan ko’ng malaman kung saan siya matutulog o magpapalipas ng gabi.

Saan ’yan? Bakit hindi ko alam na may iba ka’ng bahay?

Ang tagal niya bago na-seen ang message ko kaya mas lalo ako’ng napabuntong hininga, ayoko namang magalit pero hindi ba siya naaawa sa akin? Miss ko na siya.

Miss ko na baby ko

Nagtipa ako muli

Imissyou

“Ate, uuwi na tay–”

Pagtayo ko ay nakita ko si Ck papasok na at nakatingin lang sa akin. Kumunot ang noo ko habang naghahanda at handa na ako sa pag-alis ko. Ang dami ko na namang problema para sa gabi’ng ’to, nandito na naman si Ck at ayoko’ng magkaaway na naman kami ni Aleah.

“Hailey” tawag niya sa akin. Tahimi ko siya’ng nilingon gusto ko na rin umuwi dahil pakiramdam ko ay pagod na pagod ako ngayong araw sa trabaho. “Ihahatid na kita pauwi”

“Hindi,” mabilis ko’ng paghindi sa kanya, wala naman kasi’ng dahilan para sumabay pa ako sa kanya. ’Umuwi ka na at uuwi na kami ng mga bata.“

They looked at me quietly until I got out and Ck just followed me and he wouldn’t allow me to go home with him.

I held the key. I turned to Velverosaand Eliana “Come in”

“Hailey” I closed the door in the backseat entering my two companions.

“Ck, Tama na pwede ba? Don’t force yourself on me” I tried to lower my voice. “Nothing will happen if you keep doing that”

“I want to do this to you, Hailey” malumanay na sabi niya rin sa akin. “Hailey, gusto’ng-gusto kita”

“Hindi kita gusto” hinarap ko siya. “Paulit-ulit ko’ng sinasabi ’yan sa’yo…”

Umiling siya kaya mas lalo ako’ng nahirapan pakiusapan siya, kapag gusto niya ay gusto niya talaga.

“Hindi, Ck” napahilamos ako sa mukha niya pilit ko siya’ng iniintindi pero sobra naman na ito, sobra na ’yung ginagawa alam kong nananadya na talaga siya ngayon sa akin. ’Ayoko na, Ck“

Mabilis ako’ng umiwas at sumakay ng kotse, naiinis na ako sa kanya naiinis na ko sa mga nangyayari dahil hindi ko manlang naintindihan ang lahat. Mas nauuna pa yata ang init ng ulo ko kapag hindi ako naiintindihan kahit sa simple’ng bagay lang.

Pag-uwi ko ay roon lang nagreply si Aleah, nakakunot na binasa ko ang text sa akin.

Aleah:

I’m close to the sea, I’ll go home tomorrow

Bakit ganito lang ang reply niya sa akin? Seryoso ba siya? Maalis ba ng reply niya lahat ng inisip ko? Kanina ko pa siya hinintay pero ganito lang mababasa at matatanggap kong mensahe sa kanya.

Ayoko namang magalit sa kanya kung busy talaga siya pero sa ganyan ba naman na reply niya ay hindi ako natutuwa sa kanya.

Ganyan lang ba ang reply mo? Busy ka ba?

Nagreply siya agad.

Aleah :

No

Huminga ako nang malalim kahit pa sobra ko nang hinawakan ang phone ko parang ppipigain ko na ’to sa sobra’ng yamot.

Aleah:

Take a rest

Nagreply ako

Kailan ka uuwi? Birthday ko na bukas

Aleah:

I don’t know

Inis na nagtype ako

Miss na kita

Nabasa naman niya agad iyon, nakita ko’ng nagdelivered at na-seen ang text ko. Galit naman ako pero mas miss ko siya. 

Aleah:

Yes, I know

Parang gago bakit ka ganyan?

Inis na inis na ako. Kapag ako nainis hindi niya magugustuhan ang pagbalik niya rito kung nasaan man siya. I just focused on my phone because I can see that she is typing now.

Aleah:

I’m going to rest, rest too

What the?????

Seryoso ba siya? Sabi ko miss ko siya tapos ganito lang ang nababasa at natatanggap ko sa kanya, ginagago ba niya ako? Hindi ko alam pero parang naiiyak na ako habang nakatingin sa reply niya’ng parang wala lang.

I bit my lip, I don’t know what to reply to her, I don’t want what to say to her.

I don’t want to go with her but I hope she tells me and she talks to me properly. It’s not like I’m overthinking again. Ano ba’ng problema? May problema ba kami? Hindi niya rin ako sinabihan kahit umalis siya agad kanina’ng umaga.

May problema ba? Pag-usapan naman natin

Pinigilan ko ang sarili ko’ng umiyak, hindi ako iiyak dahil ayoko namang magmukha ako’ng kawawa sa biirthday ko kasi umiyak na naman ako at namumula ang mga mata ngayon gabi.

Aleah:

Nothing, Goodnight

Hindi na ko nagreply sa kanya at tuluyang naging matamlay, naiiyak na talaga ako para’ng ayoko na magbirthday bukas at ayoko na rin magpakita sa kanya. Gusto ko lang naman na sabihin niya kung ano’ng problema pero bakit ang cold niya lang? Ang ikli?

Hindi pa rin ba kami okay kagabi? Okay na rin naman kami kagabi ah? Sinuyo ko siya nagkabati na rin kami.

I fell asleep crying and my eyes hurt because of what I was feeling and thinking. I was no longer deterred.

Kinaumagahan ay naging matamlay ako kahit pa sa paghahanda, hindi ko talaga alam ang bigat ng pakiramdam ko pagtapos ko siya’ng replayan kanina paggising ay parang wala na naman sa kanyan ang reply niya.

Paulit-ulit ko namang tinatanong kung ano’ng problema pero niya niya manlang sinasabi sa akin kaya mas lalo ako’ng nag-iisip ng kung ano-ano.

Wala ako’ng gana at hindi ako kumibo kahit pa napapansin na nila ang kinikilos ko. Hindi nga rin nila makausap nang maayos si Aleah dahil ang laging sinasabi ay busy at marami’ng ginagawa. Busy din naman ako pero nagagawa ko pa rin naman siya’ng sabihin sa mga ginagawa ko.

She also didn’t greet me on my birthday, I was really confused by what was happening and she was showing it to me. If there’s a problem, she’ll tell me, I’m not the one crying to think about what I’ve done and how cold she is to me.

I tried to greet the guests who came to me at night, I was so lazy and I couldn’t hide it even if I didn’t want to show it.

My eye found Ck carrying flowers and gifts for me, his sister was also there smiling at me and looking happy to see me. Bumeso siya sa akina t gano’n na rin kay Ck hindi ko naman iyon dapat iwasan lalo na siya pa mismo ang umattend sa birthday ko at nagbigay sa akin ng regalo. 

Mabigat ang loob ko na sumayaw kasama si Ck, hindi ko naman kasi mahanap si Daddy sa sobra’ng dami ng tao ngayon

Naiintindihan ko naman kasi siya pero bakit naman gano’n? Tinatanong ko siya ng maayos at hindi naman niya iyon sinasagot kaya hindi ko rin alam.

Ano pa ba sasabihin ko sa kanya kapag nagreply siya? Hindi naman ako ano, pilit ko pa rin siya’ng iniintindi.

Hindi ako iniwan ni Ck buo’ng gabi sa birthday ko, hindi ko naman siya pinapansin kaya wala lang iyon sa akin. At isa pa iba naman ang laman ng isip ko ngayon at si Aleah iyon.

Naghihintay pa rin ako ng text sa kanya sa huli’ng reply ko.

“Hailey, are you okay?” tanong ni Ck habang nakaupo sa tabi ko. “You look sad, what’s wrong?”

Umiling ako. “Pagod lang ako, Ck kaya ganito”

“Pagpahinga ka na kaya, ihatid kita sa kwarto mo?” Muli na naman ako’ng umiling. Pakiramdam ko kasi kapag nasa kwarto ako mas lalo ako’ng nalulungkot dahil wala naman roon si Aleah at hindi ko siya katabi. 

Hindi ko pa rin alam kung ano’ng gagawin ko kapag wala siya, kapag hindi ko siya ramdam sa tabi ko para ako’ng nababaliw na lang bigla. Ayoko nga siya’ng mawala sa akin ang maging cold pa kaya siya.

Ayoko no’n baka matuluyan ako sa nararamdaman ko. 

“Hailey” Nagulat ako sa paglingon ko kay Ck ay halik niya ang bumungad sa akin, malapit iyon sa labi kaya agada ko’ng tumayo para lumayo sa kanya.

Shit, hahayaan ko siya’ng umupo sa tabi ko pero hindi ang ganito

“Ck!” sigaw ko at halos ibato ko sa kanya ang heels na hawak ko. “Ano ba’ng ginagawa mo?!” galit na sigaw ko.

Huminga siya nang malalim at tumayo. Namumungay ang mga mata’ng nakatingin sa akin. Hindi ko na alam mas lalo’ng bumibigat at sumasama ang loob ko sa mga nangyayari sa akin. 

’Ayoko! Fuckshit, Ck“ 

“Hailey!” Hindi ko na napigilan ang sarili ko tinulak ko siya, ayoko na siya’ng maramdaman pa kahit kailan dahil ipapahamak ko lang ang sarili ko. 

Tangina

Nahuli niya ang mga kamay ko at agad na sinili ng halik, sobra’ng higpit ng pagkakahawak niya dahilan para mas hindi ako makawala sa kanya at sa halik niya. Patuloy ako’ng nagpupumiglas sa kanya.

“C-Ck!”

Halos paluin ko na siya sa mga ginagawa niya. Nasampal ko siya bago may humila sa akin na kung sino palayo sa kanya.

Bumangga ako sa isa’ng katawan salikod ko, kumabag ang dibidb ko dahil kilala ko kung kanino’ng amoy ang naaamoy ko mula sa likod ko. 

“The woman doesn’t like it, why are you forcing that?” a cold voice enveloped the three of us. “You don’t respect her as a woman in what you do.”

She pulled me again and to my surprise she suddenly lifted me without warning.

I didn’t know where she was going to take me because we didn’t enter the house, she took me in the car and got me inside. Kinabahan ako at halo-halo ang nararamdaman ko dahil mukha’ng galit ang aura niya na pumasok sa driver’s seat. 

Her jaw moved as she stroked her hair, it became messy as she lifted me into it inside.

“A-Aleah” I calmed my voice because she looked angry. 

“Fix yourself, Hailey” 

Gusto ko’ng umiyak dahil eto na naman siya, mas masakit pala kung sa personal ko pa maririnig ang malamig niya’ng boses. Napbaba ang tingin ko pinipigilan kung huwag umiyak ngyaon kasama ko na siya.

“Why are you like that? Don’t you know how much I’m hurt by your cold and you don’t talk to me? “ Ayoko magalit pero nangyayari na naman. “Why? Tell me what’s wrong?!” sigaw ko pero hindi niya manlang ako nilingon. 

May kinuha siya sa dashboard, isa’ng litrato at pinakita iyon sa akin. My eyes widened at the photo I saw, it was Ck and me that he once visited me on the site when I was in America

Shit

The photo showed how Ck kissed me which I didn’t think he would do at those times. Hindi ko iyon inaasahan kaya nabigla ako hindi ko siya agad na naitulak.

“Aleah, matagal na ’yan! At hindi ko inaa–”

“Really?” I was cold and I felt pain in her cold voice.

I just explained but she immediately cut off what I was going to say. I looked at her crying, is that it? Now part of me is what she can’t hear?

“Y-Yes, Aleah you know you just–” Npatulan ako ng hampasin niya ang manibela ng kotse niya. Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil sa sobra’ng takot, kaba at sakit na anraramdaman ko habang nakatingin sa akin. 

“Hailey, don’t you know how much I’m hurting right now?”

Chapter 31

Hindi ko alam kung ilang beses na naging paulit-ulit sa tenga ko ang binitawan niya’ng salita. Puno’ng-puno ng galit at sakit ang mga nakikita ko habang nakatingin sa mga mata niya.

Umiiyak pa rin ako’ng nakatingin sa kanya dahil nasasaktan naman ako, nasasaktan na naman kami pareho. She looked away from me, tightening her grip on the steering wheel. I can’t do it, I shouldn’t feel it and she shouldn’t experience it with me.

I didn’t want Ck to kiss me during those times while I was at work. Nabigla ako dahil habang nasa site ay hinila na lang aniya ako bigla at hinalikan. Malinaw na malinaw sa akin ’yun kahit pa may hangover at wala ako’ng maalala kinaumagahan gawa ng party noon.

“A-Aleah, let me explain” pilit na kinukuha ko ang atensyon niya habang nagmamaneho, hindi ko alam kung saan kami pupunta at kung saan man niya ako dadalhin dahil hindi nama niya ako nililingon.

Nanlalamig ako ngayon malinaw sa akin na hindi niya tatanggapin ang paliwanag ko dahil nga nasasaktan siya ngayon at galit sa akin.

“Stop talking, I hate it” Kinagat ko ang ibaba’ng labi ko at nagsimula na namang umiyak.

Napayuko na lang ako habang umiiyak dahil hindi ko kaya’ng magsalita ng ganito siya, na galit siya sa akin siya na mismo ang nagsasabi’ng huwag na ako magsalita pa.

Ang dami’ng tumatakbo sa isip ko habang nasa byahe, ayoko’ng isipin niya na ginagamit ko lang siya dahil hindi malabo’ng iniisip niya ngayon na ginagamit ko lang siya dahil sa litrato’ng hindi ko rin naman ginusto’ng mangyari.

I’m so hurting right now…like her…hinahangad ko lang naman maging maayos pero bakit ganito.

My chest hurts a lot and I can’t adjust my position because of the mixed feeling.

I want to defend to her how I feel and I want to explain what is really in the picture we see.

I didn’t like that and even more so we didn’t have a relationship with Ck when I was in America! Wala, wala ako’ng maging iba’ng karelasyon mula noong umalis ako at iniwan siya.

Hindi ko siya magagawa’ng palita…kahit lalaki, kahit lalaki hindi siya mapapantayan.

Kahit sino naman ay wala’ng makakapantay sa kanya.

That night when we arrived by the sea, I looked out the window and saw a few houses there. This place is too far away from people.

Even though I didn’t want to go out, I did because Aleah came out without looking at me.

Kaagad ako’ng niyakap ng malamig na hangin, mga maiingay na ibon at malalakas na tunog ng tubig mula sa dagat.

Even though I want to calm down wherever I am now I can’t because I am hurting and I am hurting now the person I love.

Naiiyak at nanginginig ko siya’ng sinundan kung saan siya papunta. Tumigin ako sa bahay na binuksan niya. Ito kaya ang bahay na sinasabi niya kagabi? Na tutuluyan niya ngayon?

Ang ganda ng bahay niya…ang ganda at paborito’ng kulay ang pintura no’n.

And Aleah already giving me a silent treatment now…she’s doing it now the way I did before.

Nanatili ako’ng nakatayo sa gilid ng pintuan, tinitignan ko siya’ng binubuksan ang ilaw para sa loob. Gusto ko mangmamangha ay hindi ko pa rin nagawa.

Kahit tingin siya hindi niya ako binibigyan, kahit iyon ay hindi niya manlang binigay.

“The room is upstairs, there you sleep tonight.” zhe explained coldly and sat on the sofa with her back to me.

I hugged myself tightly because of the cold I was feeling.

Hindi ko alam kung saan ako nalalamigan, sa gabi ba o sa kanya.

“W-Where are you going to sleep?” tinatagan ko ang boses ko. Lumapit pa ako sa kanya. “S-Sleep with me–”

“No, Dito ako matutulog sa sofa.” napasinghap ako sa putol niya sa akin, halos magmakaaw ako sa kanya sa paraan lang ng pagtingin.

“A-Aleah, please” hinawakan ko ang kamay niya. Gusto ko siya’ng hayaan ako’ng magpaliwanag dahil totoo naman ang magiging mapiliwanag ko.

“Go to bed, Hailey”

“Wala kami’ng relasyon ni Ck, Aleah” tinapangan ko na ang beses ko paniwalaan niya lang ako. “Yung nakita mo bigla na lang niya ako’ng hinalikan dahil lang ayaw ko’ng pumasok na sumama ako sa kanya.”

Gumalaw ang panga niya sa sinabi ko, naiinis na umiling at iniwas ang kamay niya sa akin.

Bakit ayaw niya’ng maniwala?

“A-Aleah!” Galit na tumayo siya kaya napasigaw na ako. Pilit ko siya’ng hinawakan at pilit din siya’ng lumalayo sa akin. “A-Aleah, wala kami’ng relasyon ni Ck”

Fuck, umiiyak na naman ako sa harapan niya…naiiyak na naman ako sa nangyayari.

Nanginginig ang mga labi ko habang nakikita ko rin siya’ng umiiyak at paulit-ulit na umiiling sa harapan ko.

Tangina

Ang sakit niya’ng makita na ganito, ang sakit na makita siya’ng umiiyak.

I was so weak because tears kept falling from her eyes no matter what she stopped me from doing.

I could hear the two of us sobbing.

“A-Aleah, l-love please … I didn’t have anyone else even though we broke up before.”

It was hard for her to look, in the way she covered her face I knew I was hurting her too much.

“No, ayoko’ng makipag-usap”

“Aleah, paano tayo magkakaayos kung hindi–”

Natigilan ako sa paraan kung paano niya ako tiniginan, nag-angat siya ng tingin sa akin at galit na galit ang mga mata.

“What? Hindi mo ba alam kung gaano ako nasasaktan ngayon? Huh?” Napalunok ako nang mariin, hindi ko ’to inaasahan at hindi ako maging maganda. Mas naging matapang siya ngayon kesa noon.

“A-Aleah, l-let me e–”

“Explain? Why are you with Ck!?” Tila mas makaramdam ako ng sakit sa sigaw niya, ang boses niya ang tanging nakapagpatahimik ng buo’ng paligid.

Nanlalabo na ang mga paningin ko. All I could do was bite my lower lip and stop my sobbing and crying. My whole body was moving in tears because of the shouting and the words being thrown at me.

I didn’t want it because since then I don’t really like Ck and I don’t have a relationship with him. Hindi ko iyon magagawa at mas lalo’ng hindi ko magagawa’ng palitan si Aleah sa buhay ko.

Napatakip ako sa mukha ko habang umiiyak pa rin, napapagod na mata ko pero patuloy pa rin ako sa pag-iyak.

“A-Aleah please” pilit ko’ng inabot siya dahil sa pagmamakaawa, “Please…pinaliawang ko–”

“No, No…” nilihis niya ang kamay niya sa akin.

She doesn’t let me touch her and get close. She will no longer consent because of what she has seen and learned.

My hands were shaking in front of her, I was still shaking as her aura got worse.

“Don’t come near me.”

I breathed between my cries.

“Aleah, hi–”

“When didn’t you hurt me? When did you not hurt me?” I don’t know how I heard my heart in the words she uttered. The pain is nothing hurts more than what she said.

Alam ko’ng nagkamali ako noon at nasaktan ko siya pero maniwala man siya o hindi ngayon mas bumabawi ako para mas maibigay ang deserve niya kesa noon! Hindi ako pumapayag na masaktan siya kahit sa ano’ng paraan.

Can’t she see that? Maramdaman? Kahit sa simple’ng tingin at pakiramdam manlang.

“Aleah, k-kung nagawa ko noon hindi ko na magagawa ngayon…” nasa kanya ang tingin ko kahit hindi niya ako magawa’ng tignan. “Mahal kita, kailan ba hindi kita pinili?”

“ I didn’t let him, do it on his own…I avoid him because I don’t want to have a relationship with someone I don’t love“ pilit ko’ng pinakalma ang boses ko. “Please, believe me because I will never be able to lie to you “

“I can’t…I’m hurting right now.”

Nilihis ko ang luha ko, hindi ki siya masisi at naiintindihan ko siya dahil nasaktan siya sa nakita niya. Sa paghalik sa akin ni Ck.

Sino ba’ng matutuwa kapag nakita mo’ng hinalikan ng iba ang tao’ng mahal mo diba?

“Get out of my sight, go to bed”

Tanggap ko mga salita’ng binibitawan niya, kahitniyon masakit kahit sobra’ng ’di ko makayanin.

Umiiyak ako’ng umakyat sa kwarto na sinabi niya…mas lalo’ng naiyak dahil naroon lahat ng gamit ko…kulay iyon ng paborito ko’ng kwarto.

Her scent covered the whole room, I can’t be wrong because it’s her real scent. Hindi yon hindi ko pwede’ng maamoy dahil naging parte na rin iyon ng buhay ko.

Umiiyak ako’ng umakyat sa kama at nahiga, iyak ako nang iyak at wala na yata’ng balak tumigil ang mga mata ko.

Hindi ako magiging payapa hangga’t may nasasaktan ako, hangga’t nasasaktan ko siya…sa kasalanan ko.

Kinaumagahan paggising ko ay walansi Aleah sa baba, tanging pagkain sa lamesa ang nakita ko.

Napatingin ako sa labas dahil naririnig ko ang alon mula sa dagat, malalamig na simoy ng hangin na hindi ko pagsasawaang maramdaman.

I quietly ate the prepared food, I also had no one with me but I still felt lethargic.

The weather was nice, I was at the beach but I couldn’t have fun because of the problems.

I rubbed my eyes while eating, the pain and I could barely open my eyes with so much swelling.

Pagtapos ko kumain ay naghanda na ako, gusto ko muna lumabas at magpahangin muna sa dagat. Kailangan ko rin iyon kahit pa hindi ako mapalagay.

Nakacycling at tshirt lang ako paglabas, hindi naman mainit. Paglabas ko ay iilang taon lang ang nakikita ko’ng naliligo sa dagat puro dalaga at binata rin kagaya ko.

Bumaba ang sa hagdan at naglaakad sa buhangin.

I even like the sands clinging to my feet until I get to the water. It stirred in my foot at the same time with strong wind and waves slapping at my body.

I took a breath and looked across the sea, I didn’t know that Aleah would take me to such a beautiful place and this is what she would choose to hide from many people.

I love the smell of the ocean waves and hearing the crashing of the waves.

Yumakap ako sa sarili ko patuloy ko pa rin dinadamdam ang tubig at hangin, masarap sa pakiramdam at gusto ko’ng sulitin.

I hung out for a few minutes before I decided to take a walk so I could see the whole area.

Masyado pa’ng tahimik ang paligid sa paglalakad ko ay marami ako’ng nakikita na kalalabas lang ng bahay nilanat nasa harapan, nag-uunat at tumitingin sa paligid.

Others who come out of their house bring coffee to do so outside the house, ventilate and chat with their companions.

Hindi ko naman nakalimutang kumaway at bumati sa mga ginagawa nila, sa paraan na iyon ay bahagya’ng gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko naman iyon maitatanggi dahil mga matatanda ang iba sa kanila.

Natigil ang paglalakad ko nang malingon ako sa grupo ng mga kabataan, nasa tapat ng bahay nagkakasiyahan at nag-uusap-usap. Nilingon ko ang mga tao roon natigil ako nang lumingon sa akin ang isa’ng lalaki ngumiti siya sa akin.

Ngumiti ako pabalik pero nawala rin iyon dahil nahagip ng dalawa’ng tao ang paningin ko.

I saw Aleah talking to another women, kasi’ng tangkad ko lang ang babae at kagaya ko ay titingalain niya talaga si Aleah. Nagsasalita ito habang nakahawak sa braso ni Aleah.

Tinagilid ko ang ulo ko sa nakikita ko, hindi ko alam kung ano’ng klase’ng hawak ang ginagawa ’no’ng babae sa kanya.

“Hi” Nakalapit na pala sa akin ang lalaki’ng ngumiti at napatingin sa akin.

“Hello” bati ko rin, binati niya ako at kailangan ko rin siya’ng batiin.

I couldn’t help but criticize him, he was handsome and very tall, his skin and eyes were beautiful, especially his lips.

His gaze did not escape me.

“Btw, Good morning, have you eaten breakfast yet?” his voice was calm in speaking.

“Yes,” sagot ko. “I’m just walking around…”

Hindi siya nagsalita, ilang minuto ang tingin niya sa akin bago nilingon ang mga nagkakagulo.

Wala na si Aleah at ’yung babae kanina hindi ko na alam kung nasaan sila.

“I’ll get hot coffee and bread, I’ll go for a walk with you. “Before I could speak, he left me in my place.

Nakihalo siya sa mga naroon upang kumuha ng kape at tinapay na sinasabi niya. Ako naman ay kahit ano’ng hanap kay Aleah ay hindi ko na siya makita pa, nawala na siya sa paningin ko.

Tahimik ako’ng kumain at uminom ng kape habang naglalakad kami ng kasama ko, masarap naman dahil mainit ang kape at malamig ang panahon lalo na ay nasa tabi’ng dagat ako.

“Miss, coffee and bread is okay?” nilingon ko siya pagkaubos ko ng tinapay.

“Yes, of course…masarap” ibinulsa ko ang plastik kung saan nakabalot kanina ang tinapay. “Thank you”

Ngumiti siya at tumango lalo tuloy ako’ng napangiti dahil nakakahawa ang ngiti niya.

“My name is Juro Tanchingco, you?”

“Hailey, Hailey Rivero” nakipag-kamay ako sa kanya. “Nice to meet you, Juro”

Nakipagkwentuhan ako kay Juro habang naglalakad kami, hindi naman niya ako pinabayaan dahil siya pa mismo ang nagpakilala sa akin ng nadadaanan ko, may isa pa pala sa kabila hindi lang iyon makita dahil natatakpan ng malaki’ng bato.

Dinala niya pa ako sa kainan kung saan dinadagsag ng mga tao roon, hindi naman ako umangal dahil gusto ko naman talaga.

Binilhan niya ako ng inihaw at binigyan ko siya ng isa para makain niya. Hindi niya pa raw kasi natitikman iyon.

“Ano? Masarap?” Kumagat ako. “Masarap?”

“Oo, ang sarap!” hindi ko maiwasang matawa dahil halos tumalon siya pagkakain niya ng inihaw. Ngumunguya habang nakangiti.

“Ayaw ko kasi nito dati.” Pansin ko sa kanya ang hindi masyado’ng pagsasalita ng tagalog, siguro dahil tagalog ang sinasabi ko ay ginagawa niya rin. “Masarap…pala”

“Eto naman” kinuha ang stick na may lima’ng kwek-kwek na nakatusok. “Kwek-kwek tawag dito.”

“Kwek-kwek?” tinignan niya ang hawak ko, hindi siya makapaniwala na kulay orange iyon. “Are you sure? It’s look like a tangeri–”

“No!” agap ko agad sa kanya. Napapatingin sa amin iyong nagtitinda. “When you bite it, a quail egg will come out “ pakiramdam ko ang hirap magpaliwanag dahil mukha’ng hindi niya pa naintindihan.

“Tikman mo” inabot ko iyon sa kanya. “Masarap iyan, promise”

Kinagat niya iyon pinanood ko pa siya’ng  ngunuya dahil ninamnam niya iyon.

“Oh…delicous.” he said while eating in front of me. Sunod-sunod na kinain iyon mukha’ng nasarapan nga siya. “I want more po” nagbayad siya sa tindero at kumuba pa.

Nilingon ko ang isa at kinuha iyon bago ako nagbayad kay manong. Tama na ako sa kakakain dahil marami na ako’ng nakain ngayong umaga.

Juro accompanied me while still eating on the walk, we were going back because I might have been too busy talking to him and Aleah was already looking for me.

I turned to look at the sea to take my eyes off Juro who had been eating until now.

“Where are you from, Hailey?” tanong ni Juro. “Mukha’ng may lahi ka.”

“Dito ako sa Pilipinas talaga at wala ako’ng lahi.” malumanay na sagot ko.

“Really? You look so beautiful like my sister in Amerika…”

Mukha’ng nagkakalat ng lahi ang isa’ng ’to o ang pamilya niya. Sobra’ng maitsura rin naman siya at may lahi talaga.

I stopped talking as someone caught my eye, I caught Aleah’s looks super serious and sharp.

She was with the woman she was with earlier when I saw her. Her was looking at me as her ompanion spoke to her.

“That’s Eyan” si Juro kaya napalingon ako sa kanya. “That girl talking to Aleah, her name si Eyan.”

Kilala niya si Aleah?

“Do you know Aleah? How?” Nagtanong na ako sa kanya, tumango naman siya at lumapit sa akin.

“She’s my sister’s tutor in arts” I fell silent and was amazed again. It is true that Aleah teaches even though she is very busy with her own work.

“And I know you’re her girlfriend.” My chest throbbed at the last thing Juro said. He knows? He also knows we have a relationship?

Gumalaw ang panga ako napabuntong hininga.

“Minsan siya’ng nagkwento sa kapatid ko at narinig ko iyon. Narinig ko pangalan mo.”

“Hailey” Tila tumahimik ang mundo ko sa boses niya, si Juro ay nakatingin na sa kanya habang ako ay kay Juro ang tingin.

Pakiramdam ko sasabog na naman ang puso ko sa sobra’ng kaba. Nilingon ako ni Juro bahagya’ng tumango.

“Juro, ikaw pala” boses nong babae. “Sino ’yang kasama mo?”

“She’s Hailey, Eyan”

Nilingon ko na sila pero hindi ko tinignan si Aleah dahil baka mamatay lang ako sa tingin niya. Nakakaba naman.

“Hi” Maliit ako’ng ngumiti sa maganda’ng babae na kaharap ko. “I’m Eyan Madrigal”

“Hailey Griffin…nice to meet you…” I was slightly bitten on my lip when she grabbed Aleah’s arm when I let go of her, I swallowed there and averted my eyes again.

We talk because she asks me and Juro, Aleah is quiet she doesn’t take her eyes off me. Kahit isa’ng beses ay hindi niya iyon tinanggal.

“Aleah” tawag ni Eyan kaya si Juro na ang nilapitan ko.

“Juro, babalik na ba tayo?” nagtagal ang tingin niya sa akin lumingon pa kay Aleah bago sa akin. “Ako na lang ang babalik.”.

“Samahan na kita.”

“Eyan, She’s with me…babalik na kami.” boses ni Aleah.

Natigil si Juro sa paglalakad sa gilid ko. Narinig ko iyon pero hindi ako huminto sa paglalakad.

Ang bilis naman ng karma ko, nagseselos ako agad. Ang aga-aga pa.

I never heard what they said because I didn’t know what she was referring to or not. I left Juro alone.

I was able to get back to the opposite side of the house even though there were many people on the side near the grill where Juro had been seen earlier. The number of people increased but the beautiful surroundings continued.

Pagpasok ko ay naghanda na rin ako ng tanghalian, ano’ng oras na rin ay kakain na rin naman. Cornbeef with egg at tocino ang naroon kaya iyon ang nalito ko. Nagsangga na rin ako ng kanin.

I was preparing plates on the table when the door opened. Aleah came up to me with a paper bag.

I went back to the stove to get what I cooked. Dinala ko iyon sa table, nakaupo na si Aleah sa harapan at nakatingin sa mga nakahanda.

Tahimik pa rin siya kagaya kagabi, hindi na ako tinatapunan ng tingin hindi kagaya kanina.

Umupo ako at nilingon siya.

“Let’s…eat.” Mahina’ng sabi ko kumain ako nang tahimik at gano’n din siya. Masarap naman ang niluto ko at pagkakagawa ko sa cornbeef kaya inabala ko na ang sarili ko.

Hindi pa ko nauubos ang pagkain ay nararamdaman at nakikita ko na ang tingin niya.

Ang tahimik…hindi ako sanay na tahimik kami’ng dalawa at mas lalo’ng hindi ako sanay na hindi niya ako kinakausap. .

Bumibigat na naman ang loob ko. Hanggang sa natapos kami kumain ay tahimik ako.

It’s my fault…I didn’t tell her, I couldn’t tell because I forgot that. Nasasaktan ako habang iniisip niya’ng ginagamit ko lang siya at hindi ko siya mahal.

“A-Aleah” tawag ko dahil tumayo siya dala ang mga platito. “Please…talk to me”

I beg her

“About?” With her cold voice.

“About…our problem, love” Pilit na inaayos ko ang boses ko. Nanginginig ang labi ko.

She didn’t speak as she put the plates down in the sink.

“Aleah, let’s talk.” I stood up in my seat. “Aleah, kung iniisip mo mangginagamit kita, hindi ko iyon magagawa sa’yo”

“Hindi ko iyon kaya’ng gawin…mahal kita…ikaw ang mahal ko” Nakatingin ako sa likod niya, nakatungkod ang dalawa’ng kamay sa lababo.

Bakit ayaw niya ako’ng kausapin? Kahit lingunin manlang niya ako o kahit kaunti maniwala.

We were again wrapped in silence, I don’t know but I was more hurt by the silence that enveloped the two of us.

“Aleah, I’ve never had a relationship with Ck.”

“Kung hindi ikaw, mas pipiliin kung hindi makipagrelasyon.” tumingala ako dahil nag-uunahan na naman ang luha ko.

Naninikip ang dibdib ko sa paraan ng pananalita ko at nararamdaman.

“Believe me…I can’t hurt you like this…”

“Nagawa mo noon kaya pwede mo’ng magawa ulit.”

Tangina

I cried all the time, I couldn’t stop myself because my tears were falling one after another.

I accept everything she said but it still hurts…it hurts because somehow what she said was right.

Pero kilala naman niya ako, hindi ko iyon kaya’ng gawin sa kanya. Hindi ko na iyon magagawa dahil alam ko na ang mga mali ko.

“W-Wala ka manlang espasyo para paniwala ako?” Iyak pa rin ako nang iyak. Magkahalo’ng hagulgol at sakit ang nararamdaman ko.

“Hailey, nasasakta–”

“Nasasaktan din naman ako…pero mas nasasaktan ako kasi nasaktan kita.” putol ko sa kaya. “I’m explaining my side, Aleah. I’m explaining dahil ayoko’ng isipin mo’ng niloloko kita!”

“That’s bullshit, Hailey”

“Tangina…” yumuko ako at mas lalo’ng umiyak.

“W-Why…Because…o-of this, a-are you going to leave too?”

“N-Naiintindihan ko eh…naiintindihan ko. Babalikat babalik ang g-ginawa ko sa’yo…”

“Pero, Aleah…hindi ba ako pwede’ng magbago? Gano’n mo pa rin ba ako tignan pagtapos ng pito’ng taon?” Nanginginig ang katawan ko sa iyak, humikbi habang nakatingin sa likod niya.

“I was able to correct my mistakes, I was able to blame it all…I changed myself for you…to make me more deserving for you. “

“I’m always doing my best to be the best for you…Hindi pa ba sapat?” She look at me…dissapointed.

Chapter 32

Hindi ko alam kung ano oras na ako’ng tumigil kakaiyak, inabot na ako ng umaga dahil tumatama na sa mukha ko ang sikat ng araw sa bintana. Hindi pa rin ako makapaniwala sa naging usapan namin ni Aleah.

Muli ko’ng sinubsob ang mukha ko sa unan, pagod na pagod ako at hindi ko alam kung makakapagpahinga pa ako lalo na wala ako’ng tulog

Kahit ano’ng pigil ko sa luha ko ay hindi pa rin talaga ako natitigil kakaiyak. Hindi ko alam, hindi na yata ako titigil kakaiyak.

Hirap ako’ng bumangon, hindi na rin naman ako makakatulog kaya tatayo na ko at gutom na gutom na rin ako.

Lumabas ako ng kwarto, nag-ayos pa rin naman ako sa sarili ko. Maga pa rin ang mata ko at nanlalabo ang paningin. Pinilit ko na lang dahil wala ako’ng magagawa, naiiyak pa rin naman ako kahit ano’ng pigil at gawin ko.

“What? Are you serious?” napatigil ako sa pagbaba. Mukha’ng may bisita si Aleah ngayong umaga. “Aleah? Are you serious!? She’s your girlfriend!”

Hindi ako pwede’ng magkamali, boses iyon ni Vanessa. Naririnig ko rin ang boses ni Yohan na pinipigilan siya.

Tumigil ako at bahagya’ng sumilip. Hinihila-hila ni Vanessa ang kwelyo ni Aleah, galit na galit sumisigaw.

“Vanessa! Vanessa bitawan mo!” hindi mahila ni Yohan si Vanesssa palayo rito. “Love, ano ba!?”

“Hindi!” si Vanessa. “Hindi ko maintindihan bakit hindi ka naniniwala sa kanya”

“Bitawan mo ko” mahina ang pagkakasabi ni Aleah, kanina pa siya tahimik.

Gusto ko bumaba para pigilan sila pero hindi ko magawa may part sa akin na gusto ko pero masasaktan naman ako kung makikielam ako. Dahil alam ko’ng may masasabi at masasabi si Aleah kapag nakielam ako sa kanila.

“Ikaw ang bullshit!”

“Vanessa!!” hiyaw ni Yohan nang suntukin ni Vanessa si Aleah. Nanlalaki ang mga mata ko sa ginawa niya.

“Ano ’yan!?” nataranta ako dahil may pumasok. Gano’n na lang ang panlalaki ng mga mata ko dahil mga magulang namin ni Aleah ang pumasok.

“Dad!” sigaw ko, naagaw ko ang tingin nila’ng lahat. “V-Vanessa” tinahak ko ang distansya namin ni Vanessa. Hindi sila pwede’ng mag-away at magkagulo na naman dahil sa problema naming dalawa.

“Anak” Napahinga ako nang malalim kay Tito David, tinutulungan niya ang anak niya’ng tumayo mula sa pagkakasuntok ni Vanessa. Nagtatama ang paningin naming dalawa ni Aleah…nag-iinit na naman ang gilid ng mga mata ko.

“Ano’ng nangyayari?” tumalikod si Vanessa bakas na bakas sa kanya ang irita niya. Si Mommy ang nagsalita tahimik sila pero hindi nakaligtas sa akin ang mga seryoso at nag-aalala nila’ng tingin.

“Vanny” hinawakan ko si Vanessa, si Yohan ay nilingon ang mga magulang ko. Hinahagod ko ang likod niya. “I’m sorry…please calm down.”

“Sorry po…” si Yohan, ayoko madamay sila sa gulo na ’to pero hindi ko masisisi si Vanessa sa galit niya ngayon.

“Sit.” si Tita Agustina na ngayon ay nilalapag ang mga gamit at pagkain. “Maupo kayo.” seryoso ang boses niya dahilan para manginig ako at matahimik.

Una’ng beses niya iyon. Una’ng beses na gano’n ang kanya’ng boses. Hindi gano’n ang beses ni Tita kahit noon palang, parang sinusubukan niya kami sa tono ng pananalita niya. Tumahimik ang lahat, umupo ako sa tabi ni Daddy, nasa gilid ko si Vanessa at Yohan na kanina pa rin tahimik.

Si Vanessa hanggang ngayon ay hindi ko alam kung nagagawa pa niya’ng kumalma sa ngayon, nakasimangot pa rin kasi ito at nakatingin sa kay Aleah minsan.

There was a lot of food on the table but I didn’t feel like eating, last night … I didn’t eat at night after eating lunch.

Daddy’s grip on me tightened, he held my hand under the table. Mapait ko na nilingon si Daddy dahil sobra ako’ng kinakabahan. Kabado’ng-kabado na ko sa mga nangyayari hindi ko na alam kung ano’ng gagawin ko pa.

“Kumain na muna tayo.” si Mommy, nilingon ako bago kami nagsimula’ng kumain. I’ve been eating badly at the table for a few days now, I feel like I can’t really tolerate this anymore.

Tanging tunog lang ng plato, kutsara’t tinidor ang bumabalot sa akin. Hindi ko naman maiwasang ilibot ang tingin ko sa kanila dahil parang kanina pa gusto ni Haider makuha ang tingin ko. Hindi siya makapakali sa tingin at mas kabado pa yata sa akin.

I swallowed the last thing I ate before turning to Aleah who seemed to have finished eating, she just looked down at her empty plate. Parang may sinusukat at iyon ang hindi ko mawari sa kanya dahil ang hirap basahin ng mukha niya ngayon.

Mahirap ba o ako lang nagbibigay ng iba’ng ibig sabihin?

Muli ako’ng lumunok, tapos na ang lahat at mukha’ng naghihintayan kung sino ang magsasalita ngayon.

“Aleah, what’s your plan?” kumabog ang dibdib ko sa tanong ni Tita Agustina sa anak niya. Hindi niya ako tinitignan at tanging sa anak lang niya. “What do you want to do with this?”

I was becoming alarmed and restless in my seat, I didn’t really feel anything was wrong with her Mommy’s questions.

Is she scolding her daughter? Why? Is that the reason for our fight? Because I can’t want anyone to get involved. Nanginginig ang labi ko gusto ko magsalita pero hindi ko naman alam kung ano’ng sasabihin ko.

Nilingon ko si Aleah, nakatingin na siya ngayon sa Mommy niya pero parang wala’ng gusto’ng sabihin. Seryoso siya pero parang hindi naman. Hindi ko na maipaliwanag kung ano’ng gusto niya’ng ipalapas dahil kahit ako sa sarili ko hindi ko rin alam.

“T-Tita” tawag ko kaya nilingon ako ni Tita at ng lahat. “I’m s-sorry…pero problema po—”

“Hindi ko hahayaang ganyan lang ang anak ko.” Tahimik si Tito David sa gilid, may ngiti sa labi niya nang kaunti na para sa akin. “And? Not talking properly?” bumalik ang tingin sa anak niya.

“Mom, It’s up to us. “Aleah I didn’t look at her but I wanted to hear what she had to say.” And all I want to do now is work, I’m going back to my job.“

Ano’ng ibig niya’ng sabihin? Babalik sa trabaho? Sa Paris? Babalik na siya roon?

Wala sa sarili’ng napalunok ako at nakaramdaman na naman ng hindi maganda. Aalis siya ulit, aalis na siya ngayon para sa trabaho niya at hindi ko siya pwede’ng pigilan roon.

Won’t she just talk to me? won’t she just listen to me and believe if she leaves for her job?

Is it that easy for her? I just think I can’t do it anymore, what should I do to make her believe in me? she believed all my explanations from day one.

“Hindi ka nakikipag-usap kay Hailey tapos aalis ka, Anak?” si Tito David nililingon at kinakausap ang anak niya. “Ito ba ang gusto mo?”

“Aalis ako para sa trabaho ko, Dad” I tried to hold back my tears while bowing. I didn’t want to look back at her because I knew I would cry forever.

Doesn’t she really want to fix it? before she left? she leaves while I am hurting because I feel she has no intention of negotiating with me.

At ano na namang gagawin ko kapag nawala na naman siya sa akin? Saan na naman ako maghahanap ng dahilan para mabuhayan ulit?

Ang hirap naman, naiintindihan ko siya kaso kapag pinilit ko siya alam kung lalo siya’ng magagalit at hindi manniniwala sa akin. Takot na takot na ako pero mas takot ako dahil aalis siya, ang dami ko’ng naiisip. Pwede siya’ng umalis at hindi na bumalik.

“Aleah, ano?” si Vanessa kaya ako naging alarma na naman. Tumayo siya at muli’ng hinatak ang kwelyo ni Aleah. “Oo, nakita mo ’yung picture pero putangina naman maniwala ka kay Hailey, aalis ka ng hindi kayo ayos?!”

“Vanessa” nakisali ako sa paghatak ni Yohan kay Vanessa. Tumayo sina Tito at agad na pinigilan sila’ng dalawa. Sa totoo lang ngayon ko lang narinig na nagmura si Vanessa, alam kong nakakbastos ’yun pero kilala ko rin siya’ng magalit.

“V-Vaness, tama na” naiiyak na ako, hindi ko na pigilan. Napayuko habang umiiyak kahit pahawak ko siya. Ang hirap naman, ano ba’ng dapat ko’ng gawin.

“Hailey, hindi!” sigaw ni Vanessa. “Ano ’yan papayag ka’ng aalis siya nang hindi ka kinakausap? Nakikipag-ayos sa’yo?!” lalo ako’ng umiyak sa sigaw niya sa akin. Hindi ako makatingin sa kanya sa sobra’ng galit niya.

Umiiling ako at hinatak na siya. Kung ayaw niya’ng umalis hahatakin ko na lang siya. Sasama na muna ako sa kanila.

“Vanessa!” nagulat ako nang hilahin niya kami’ng dalawa ni Yohan. Sa akin sobra’ng higpit ng pagkakahawak niya.

Kita ko sa mukha ni Aleah ang pagkalito sa mga ginagawa ni Vanessa. Pero dahil si Vanessa ito ay hindi siya nagpatalo kay Aleah.

“Kung ganito lang gagawin mo, Aleah, hindi ko hahayaang lumapit ka kay Hailey.” Nanlalaki ang mga mata ko kay Vanessa. Tinitignan niya si Aleah para ipahiwatig na kaya niya’ng gawin ang sinasabi niya.

“Vanessa, ano’ng sinasabi mo?” si Yohan, hinihila na rin siya.

“Let them” tumahimik kami’ng lahat, si Mommy ang nagsalita. “Let them…Hahayaan ko kung kunin na muna ni Vanessa si Hailey…”

“M-Mommy, what?” hindi ko na maintindihan sobra’ng naguguluhan na talaga ako.

“Sa kanila ka na lang muna…sa bahay…huwag ka na muna roon.” mahinahon niya’ng sabi.

“Go, Hailey”

“N-No” Ayoko namang umalis, ayoko namang umalis din nang hindi manlang nakikipag-ayos sa akin si Aleah. Ayoko.

Nilingon ko si Aleah tahimik siya at wala’ng pakielam na hanggang ngayon ay nakaupo pa rin.

“Aleah…let’s fix this please” nilapitan ko siya. Hindi niya ako nilingon.

Kita ko’ng napahilamos sa mukha si Daddy mabibigat ang hininga na tumalikod na para ba’ng ayaw niya kami’ng makita.

“Hailey, leave”

Bakit niya ako pinapaalis? Gano’n na ba kabigat ang pakiramdam niya?

I shook while crying, I was always crying I wanted us to get along.

“A-Aleah please…I don’t want you to leave when we’re not well.” I try to adjust my voice. Ayusin lang namin, makipag-ayos lang siya sa akin ay ayos na ako.

“I want you to leave.”

“Aleah, w-what are you saying?” napalakas na ang boses ko. Nasasaktan ako pero hindi ko na maiwasang malaramdam ng galit.

Sobra’ng putangina ko na ba sa paningin niya? cheater? what the hell

“Leave”

Fuck this

“Bakit ayaw mo’ng maniwala sa akin? Hindi kita niloko!” sigaw ko sa harapan niya. “Tangina naman, Aleah” umiiyak ko’ng sabi.

“Tangina, Hailey, seryoso? fuck this!” tumayo siya at nagdabog. Putcha naman nagagawa niya na ring murahin ako sa sobra’ng sakit ng sitwasyon namin.

“Ano ba’ng gusto mo pa’ng marinig!? Paliwanag ko diba? Ginagawa ko na pero hindi ka naniniwala!”

Gumalaw ang panga niya habang tinitignan ako. Puro galit, galit ang nakikita.

Ang sakit naman niya’ng tignan.

“Maghiwalay na muna tayo…”

There was silence all around, I was silent as if I could hear nothing in myself. It was as if I were deaf to what she said.

Hindi ko alam kung ngingiti alo sa sobra’ng panginginig ng labi ko.

Hiwalay? Aalis siya tapos hiwalay muna? Ano sa tingin niya sinasabi niya?

“R-Really…” mapakla ako’ng tumawa habang may luha’ng tumutulo sa mga mata ko. Tinitignan ko siya habang umiiyak.

Kaya niya? Kaya niya na rin ba? Dahil akala niya kinaya ko noon?

Putangina nakakatawa naman

“F-Fck” tinakpan ko ang mukha ko, tuluyan na ako’ng humagulgol at umiyak. Nanginginig ang katawan.

“Tangina, Aleah” si Vanessa

I thought it was okay, I thought when I came back we wouldn’t have any more trouble but I just thought that.

My courage to really hope, the courage to hope that we will get along soon…but why is it like this?

Bianba ko amg kamay ko at bibig ko ang tinakpan ko.

Ang sakit gago

Ang sakit namang ganito

Awa’ng-awa ako sa sarili ko dahil iyak ko ang nangingibabaw sa aming lahat. Iyak ako nang iyak, wala’ng balak tumigil ang mata ko.

Yumuko ako at huminga. Siguro nga…siguro…magiging maayos siya rito.

“Y-Yeah…m-maybe…m-maghiwalay n-na—”

Naputol ang pananalita ko at hagulgol muli. Hindi ko kayang magsalita dahil sa sobrang kakaiyak at paninikip ng dibdib ko, hindi ko na kaya…hindi ko na kinakaya nangyayari sa amin.

Tumango-tango ako sa kanya bago tumalikod, tama…sasama na lang muna ako sa mga kaibigan ko…samama na lang ako kay Vanessa.

Sa kanya na lang muna ako…gusto ko’ng wala ako’ng mararamdaman kundi sila’ng dalawa lang ni Yohan.

I love her, I really love her so I understand why it’s like this…I don’t want to lead.

But I’m already hurting too much…I’m already having a hard time with her not talking and acting on me.

Pinaparamdam niya’ng parang hindi niya ako nakikita at wala’ng karapatan na kibuin niya.

Sumama ako kay Vanessa at Yohan para sa umaga na ’yun. Hanggang sa mga sumunod na araw ay gano’n pa rin ang pakiramdam ko.

Tahimik lang ako dahil wala ako’ng masabi, magsasalita lang ako kapag kakausapin ako ni Yohan at Vanessa. Minsan naman ay hindi ko sila magawa’ng sagutin sa mga tanong dahil nabablanko ang isip ko.

Nagmensahe ako kay Aleah sa pangatlo’ng gabi ko rito sa apartment ni Yohan. Hindi siya nagrereply at tanging delivered lang ang nakikita ko sa chat ko.

Hindi ko alam kung talaga’ng umalis siya, si Mommy ay hindi naman rin sinasagot ang tanong ko.

Napahilot ako sa sarili ko’ng mukha. Nilingon ako nina Yohan sa ginawa ko. Ano ba kasi’ng gagawin ko.

“Pupunta ka ba sa party?” si Yohan, malumanay ang pagtatanong niya.

Tumungo ako sa table kung nasaan sila. Inunom ko ang kape na ginawa ni Vanessa para sa akin.

“Tita Agustina’s birthday?” si Vanessa. “Pupunta ka ba?”

“Pupunta ako…”

“Hailey, by the way…start na ang trabaho mo sa company ni Sir Freddie…” si Vanessa. “Sir Freddie wants you, tagal ka na niya’ng kinukuha “

Si Tito Freddie kasi ay ang pinsan ni Daddy, isa ring Engineer na matagal na ako’ng kinukuha para sa company pero hindi ako pumapayag dahil ayaw ko pa’ng umuwi noon.

“May project na nakahanda para sa’yo “

“Aga-agad?” gulat na tanong ko. “Ang bilis naman.”

Tumawa si Yohan ng mahina. “Ikaw pa, Hailey. Famous na famous ka kaya rito. Simula noong napatayo mo ang pinakamamamahal at maganda’ng mall at hospital sa Amerika “

Ngumuso ako. “Hindi naman, ginagawa ko lang talaga trabaho ko.”

Nagtagal ang tingin sa akin ni Vanessa may gusto yata siya’ng sabihin pero hindi naman niya masabi. Malakas talaga kutob ko na dahil iyon kay Aleah.

Sumapit ang Lunes ay pumasok na kami’ng tatlo, hinatid pa namin ni Yohan sa firm bago kami pumunta ng company .

Nailang pa ako dahil pagdating namin roon ay sinalubong na ako agad. Sa akin ang atensyon nila at patuloy sa pagbati.

“Engineer Rivero is here, Engineer Valdez “ Bumati ang isa’ng tangkad na babae, maputi at may kulay berde’ng mata kagaya ng kay Aleah. “Hi, Nice to meet you…”

Marami ang naroon, ang iba ay nakasuot ng hard hat at mukha’ng dumalaw para lang makita ako.

“Oh, Hija masaya ako’ng makita ka.” Talaga’ng masaya siya dahil ang lawak ng ngiti niya. “How are you? Your work in Amerika?”

“Tito, okay lang po, masaya naman po ang trabaho ko sa Amerika.” bumeso ako sa kanya. “Tito, tanda n’yo na”

Marami ang natawa sa sinabi ko. Totoo naman talaga’ng matanda na siya pero hanggang ngayon ay wala yata siya’ng balak magkarelasyon.

Pinakilala niya ako sa mga Engineer at sa mga magiging kasama ko sa Team.

“Engr. Monique Frizona”

“Engr. Ruscoe and Selvia Medina, magpinsan sila” nahawa ako sa ngiti ni Selvia dahil lumapad iyon nang makita niya ako.

“Hello po, Engr. Rivero masaya po ako’ng makita ka ulit” Oh mukha’ng kilala niya ako ha? Saan kaya niya ako nakita at mas mukha’ng naging masaya siya. “Matagal ko na po kayo’ng kilala, nakikita ko po kayo sa Dalton University”

Oh kaya naman pla, same University lang kami nag-aral.

“This is Engr. Alfonso” ito ’yung babae’ng bumati sa akin kanina at tumawag kay Tito Freddie. Nakipag-kamay ko sa kanya at ngumiti.

“Engr. Del Vamos”

“Architect. Cavomonte”

“Maliban kay Engr. Alfonso sila na ang makakasama mo sa Team”

Tumango-tango ako kay Tito Freddie, mukha’ng gusto’ng-gusto ako ng mga makakasama ko. Ang iba sa kanila ay mukha’ng gusto na ako’ng hilahin papunta’ng site. Napansin ko ring puro kami babae tanging si Architect Cavomonte lang ang nag-iisa’ng lalaki sa team.

Hindi na ako nag-aksaya ng oras at nagtrabaho na agad. Dinala naman ako ni Vanessa sa magiging office ko. Katabi lang niya iyon at hindi raw siya papayag na magkakalayo kami ng office.

Tahimik at tinatanguan ko lang ang  mga kasama ko habang nasa site kami. Ayoko rin muna’ng makipag-usap dahil nasa trabaho nga kami’ng lahat. Naglibot ako at mukha’ng ayos naman at magiging okay din ako sa bago ko’ng trabaho ngayon.

Tagal na rin at nasanay pa ako sa Amerika kapag nasa site.

I keep some materials that will no longer be used. I also gave Architecture the blueprint that Engr. Del Vamos gave it to  me.

“Engr. Alfonso” I called because she had been looking at me before. I saw the confusion on Vanessa’s face holding the blue print on the other table. “Something wrong, Engineer?” masuyo ko’ng tanong.

“You know Aleah Griffin?” tumalima ang tingin ko sa kanya. Nilapag ko ang mga hawak ko sa table. “And Tita Agustina and Tito David, right? I want to see them..and talk to them “

Bahagya ko’ng tinagilid ang mukha ko dahil nalilito ako sa mga sinasabi niya. Naalarma pa ako dahil kumilos si Vanessa at mukha’ng susugod pa siya rito.

“Oh, ’wag ka muna lumapit” nilingon na rin siya ni Engr. Alfonso. Tinaas ko ang kamaong ko. “Wag ka’ng lalapit dito, sasapakin kita” dagdag ko pa.

“Kasi–”

“Hindi, bumalik ka dun” nag-alanganin pa siya’ng bumalik pero tinignan niya ako bago tuluyang bumalik sa pwesto nila kaya nakahinga ako ng maluwag. Nilingon ko si Engr. Alfonso na nakatingin sa mga blueprint na nasa table.

She shifted her gaze to me as I approached the table again.

“Hmm, are you going for a birthday too? It’s okay, come with Vanessa and me later” nakatingin lang ako sa kanya habang nagsasalita. Gusto ko namang maintindihan kung bakit siya nagtatanong sa akin.

“I’m…Travis Alfonso’s Daughter” Nakatingin pa rin ako sa kanya, siya naman ay umiwas ng tingin na para ba’ng nahihiya. Kumunot ang noo ko…alam ko kung ano’ng sinasabi niya dahil naikwento sa akin iyon ni Mommy noong kabataan nila. Kilala ko rin si Travis Alfonso na first love ni Tita Agustina.

“May problema ba roon? Anak ka niya…hindi mo kasalanan kung ano ang ginawa niya noon.” Bumalik ang tingin niya sa akin, tila nagulat sa sinabi ko. “What’s your name, Engineer?” tanong ko pa sa kanya.

“Tanicha, Engineer Rivero” mahina’ng sagot niya.

“Tanicha, Come with me later…Alam ko’ng maiintindihan ka ni Tita Agustina kapag nakita ka niya”  Nakita ko ang pagtango niya, mukha namang nakumbinsido ko siya dahil ayoko’ng mag-overthink siya at baka ’di pa siya tuluyang hindi pumunta.

Marami na rin ako’ng naririnig na marami na ring naging proyekto ito’ng si Tanicha kaya gano’n na lang nag hanga ko na makakasama ko siya. Mukha namang magkasing tanda lang kami o mas matanda ako sa kanya ng isa o dalawa’ng taon.

I don’t have a problem with Tanicha because apart from her Daddy, she is the one who will take the for apologize what her Dad did to Tita Agustina.

Tanicha also left after we talked, she joined Engineer Zamora on the other site.

Vanessa approached me immediately. Napakachismosa niya talaga balak pa yata niya’ng awayin si Tanicha kanina nong kausap ko ito.

“Bakit susugod kanina?” tanong ko. “Dahil ba tatay niya si Travis Alfonso?” naging magulo ang tingin ni Vanessa mukha’ng kinakabahan sa mga tanong ko. “Iba si Tanicha sa tatay niya, Vanessa”

:“H-Hindi naman eh” tinignan ko siya wala yata siya’ng maisagot sa akin kaya kinurot ko ang tagiliran niya. “Wala kinakabahan lang ako, ang judgemental ko na ba?”

“Oo, ayusin mo nga” saway ko sa kanya.

Yumakap siya sa akin. Niyakap ko rin siya pabalik. “Sorry na, magsosorry ako sa kanya mamaya.” 

I looked at Tanicha who had been looking at someone , I had just come out of the office and somehow I changed my clothes because we were going straight to the hotel where Tita Agustina’s birthday party was being held.

Wala pa rito si Vanessa at hindi ko alam kung nilamon na ba siya ng office niya. Lumapit ako kay Tanicha nilingon ko na rin kung sino ang tinitignan niya dahil mukha’ng ’di niya ako napapansin.

Nakita ko si Engr. Frizona na kausap si Engr. Zamora. Nagtagal ang tingin ko roon dahil parang intense na intense si Tanicha sa kanila. Is there an intercessor for them?

Hindi ako nagsalita at nakatingin lang sa aknila, wala naman kasi ako’ng masabi at ayoko’ng pangunahan ang iniisip ko ngayon-ngayon lang. Baka magkamali ako ng hinala.

Nnanahimik ako sa tabi at nakalingon lang sa office ni Vanessa na nagyon ay kalalabas lang niya, mukha’ng nag-ayos nga talaga siya nang maayos. Nagtama ang paningin naming dalawa at napatingin din siya sa katabi ko.

“Let’s go?” tanong niya pagkalapit. “Okay na ba kayo?”

Tumingin ako kay Tanicha na sa amin na ngayon ang tingin. Nilihis ko ang tingin ko kung nasaan ang dalawa’ng tinitignan niya pero si Engr. Frizona na lang ang naiwan at nakatingin sa gawi namin.

We were silent in the car, no one spoke even Vanessa who was really talkative now could not speak. I also felt myself because I hadn’t heard any news from Aleah for almost four days, we hadn’t talked yet.

I was wondering what I would do if I saw her later, I don’t know if she really left the country. Hindi ko alam kung saan ako pupulutin kung sakali’ng magkita nga kami.

Hindi ko naman idedeny na namiss ko siya, apat na araw iyon mukha lang kaya ko, mukha lang kinaya ko pero ang totoo hindi talaga. Hindi naman talaga.

“Hoy, gago maiiwanan tayo” siniko ko si Vanessa na kanina pa nakikipaglandian kay Yohan, kababa lang namin sa kotse niya at wala siya’ng tigil kakasabi ng maganda sa gf niya.

“Eto na nga” natatawa’ng hinila ni Yohan si Vanessa para sumunod sa amin pasakay ng elevator. Ang taas naman kasi at sa rooftop pa talaga napili ni Tita magparty. “Dalian mo” bulyaw niya sa akin.

Ang gago niya talaga nakaharang siya kaya hindi ako makapasok.

“Gago, tumabi ka” balik na sabi ko sa kanya. Hinila niya ako papasok, magkatabi kami ni Tanicha na nag-aalangan kung hiihlahin din ba niya ako papasok. “Tarantado ka, Vanessa ha”

“Pindutin mo na” pumindot ako at sakto’ng pasara na iyon nang kamay na sumingit. Natigil kami’ng lahat roon, may naiiwanan mukha’ng hahabol pa ang isa’ng ’to.

I saw Engineer Frizona with an old man, he looked like and was well groomed. He is the most well dressed today. Naplunok ako dahil nagtama ang paningin naming dalawa, parang masama ang tingin pero umiwas ako agad at kay Tanicha naman tumingin.

Pumindot siya at sa rooftop din ang punta.

Pag-akyat sa rooftop ay bumungad sa amin ang  maingay at nakakasilaw na pailigid, ang dami’ng tao at halos puro liwanag ang nakikita ko.

“Ang liwanag naman, gabi pero parang kukunin ako ng langit” si Vanessa.

Pumunta kami agad sa unahan, nakita ko na naroon sila’ng lahat kumpleto at si Tita Agustina pa mismo ang pinagkakaguluhan ng mga pinsan niya.

“Ate!” yumakap sa akin si Vel, Haider at Elliana. Hinanap ng mata ko si Aleah pero hindi ko siya makita roon. Hindi ko alam kung saan ko ba siya hahanapin, umalis na ba siya?

Humalik ako kay Tita Agustina at binigay ang regalo ko, gano’n din ang ginawa nina Vanessa. Hinawakan ko si Tanicha dahil nakatingin na sa kanya si Tita, nakihalo si Tito David na lumingin sa kanya.

“Tanicha?” si Ttita Agustina. “Hija, ikaw pala”  There was a hint in Tita Agustina’s voice that she was happy to see it. She even took Tanicha from me.

“Happy birthday po…” Tanicha said and presented the gift to Tita. Tinaggap ito ni Tita ng may ngiti sa labi. “Tita, pwede ko po ba kayo makausap?”

“Oo naman, Hija, halika”

Nagpahila na ako kay Haider sa table nila, mukha namang si Tita na ang bahala kay Tanicha kaya umalis na rin ako. Hindi naman gano’n si Tita para bigla na lang magalit kay Tanicha dahil lang sa Daddy nito.

“Ate” humalik sa akin si Elliana nakangiti siya pero bakas pa rin ang lungkot sa mukha niya para sa akin. “Ate, sorry ha? Hindi ko rin makausap ng maayos si Ate”

Haider gets the wine and Vel gives it to those of us at the table, Vanessa leads the wine while Yohan eats the cake.

“It’s okay, Elliana” I held her hand. “Kamusta? How’s your work?”

“Ate, ayos lang naman”

“Ate, ano gusto mo? Wine or redhorse?” pinakita sa akin ni Vel ang dalawa’ng bote. “Redhorse na, itagay na lang natin ’yan”

“Vel ano ba ’yan” halos sabunutan siya ni Elliana. Nailing ako habang tumatawa at ininom ang redhorse na nasa baso, ang tagal din mula noong nainom ako ng alak kaya susulitin ko na rin ngayon party naman. Pspayagan naman ako dahil malaki na rin ako.

The drinking and singing of the adults in front started, we were the only ones almost young here so we couldn’t keep up. I was just at the table and obviously I had something right because of the amount I drank.

Napakahina ko pa rin talaga’ng uminom ngayon, akala ko naging malaks na ako pero hindi pa pala.

“Gago, la..sing na ko” naririnig ko na ang mura ni Vanessa para siya’ng tanga na tinataas ang baso tapos iinumin pagkababa. “Hoy…ang ganda” lasing na tinapunan niya ng tingin si Yohan na kumakain naman ngayon ng pasta.

“Tama na ’yan, love” si Yohan “Lasing ka na”

“No…” tumungga siya ulit.

Nahihilo na sumandal ako, lasing na rin ako pero parang ako pa ang nasa katinuan sa kanila. Si Haider ay nakahiga na kay Vel na lasing na rin at si Elliana ay pilit na nilalabanan ang sarili niya.

Ayaw niya yata’ng bumigay ngayon. Pilit na hinihilot ang noo niya. Kahit ano namang hilot ko sa noo ko hindi rin maalis ang kalasingan ko at pag-iikot ng paningin.

“Hailey” nahihilo’ng nilingon ko ang tumawag sa akin, si Tanicha na mukha’ng naliligaw na at wala’ng mapuntahan. “Lasing ka na” dagdag pa niya. As I stood up to approach her, I felt her support me from there.

Umiikot na talaga paningin ko, gago para na rin ako’ng nasusuka.

“Tama na ’yan” lumingon sako sa kanya.

.

“Uu…wi..k-ka..na?” hirap na hirap ko’ng sabi.

“Oo sana, hinanap pa kita para magpaalam na”

Kahit ano’ng pilit ko ay hindi ako makatayo nang maayos ngayon. Tangina gago mamamaty na yata ako.

“U..wi na ikaw” mahina’ng sabi ko, lumayo ako sa kanya dahil kanina pa ko nakadikit sa sobra’ng pagkahilo ko sa kanya.

“Uuwi na ko, Hailey…kaya mo ba?” tanong pa niya sa akin. “Umupo–”

“Tanicha” naputol ang sasabihin niya dahil may tumawag sa kanya. Hindi ko na malingon dahil isa’ng lingon ko na naman ay magiging dalawa na naman paningin ko. Ngiging dalawa na mundo ko dahil sa redhorse.

“Monique”

’Uwi na tayo.“ Sabi na talaga may namamagitan sa kanila’ng dalawa. “Hali–”

“Uuwi na kayo ng Daddy mo?” kumunot ang noo ko kahit nakapikit ako, nahihilo na nga ako hindi ko pa gusto kung paano sila mag-usap.

“Gusto…ko na umuwi…sumama ka na sa akin.”

Dumilat ako at ginagayway ang kamay sa harapan ni Tanicha habang tumatango sa kanya. “U..we…ka..na, Tani..cha”

’Uuwi na ko, Umupo ka na, Engr. Rivero“ tumango-tango ako at hinawakan ang balikat niya.

“Uu…uu..pu…na” tinapik-tapik ko siya. “U..we..ka…kasama siy..ya”

Halos mahiyaw ako ng may humila sa akin, sumobsob ako sa katawan ng ’di ko kilala.

“Tanicha, uwi na tayo.”

“Hailey, uuwi na ko…”

“Uu…ingat..” kumaway ako kahit hindi ko alam kung nasaan siya. “Ke..ta bu..kas”

Maingay pa rin kahit gabi na, kahit lasing na lahat. Isa pa ’to’ng humila sa akin amoy redhorse siya kagabi ng ininom namin. SIno ba siya? Bakit niya ako hinihila.

“Hoy…Haider…” lasing na tawag ko.

“Lasing ka na” sabi ni Haider. Nagtaka naman ako dahil nsgiging pambabae ang boses niya eh lalaki na naman siya.

“A..nu ’yan…ba’t…babae bu..ses mu?”

“Ibaba na kita” sabi pa niya.

Gago, saan niya ako dadalhin.

“Saan mo ko dadalhin, gago ka, Haider” kumawala ako sa kanya dahil gusto ko manatili sa party. Ayoko pa bumaba at magpahinga. “A..yu..ku”

“Papahinga na tayo, Hailey”

Nagpumiglas ako ulit. “Ayoko pa nga!’ bulyaw ko. Ang kulit naman ng kapatid ko, sasapakin ko ’to.

“Hoy, gag–”

Natigil ako sa pagmumura nang may maramadaman ako’ng lambot na dumikit sa labi ko.

“Love, It’s Aleah not Haider”

Chapter 33

Napatikip ako sa mukha ko sa sobra’ng sakit ng ulo ko. Kagigisng ko lang pero para na ako’ng aagawan ng buhay. Hindi ko talaga makayanan kapag lasing ako.

Tinakpan ko ang mukha ko nang may narinig ako’ng pumasok, hindi ko alam kung nasaan ako pero baka si Mommy naman iyang pumasok. Hindi ko alam kung sino ang naghatid sa akin dito sa kwarto na mula noong nalasing ako kagabi.

May naamoy ako’ng pagkain dahilan para tumunog ang sikmura ko, gutom na ako pero masakit ang ulo ko kaya hindi ako makabangon.

“Mommy, ang sakit ng ulo ko” naiiyak na sabi ko habang yakap ang unan. “Mommy!”

“Hailey, bumangon ka na” rinig ko na sabi ni Mommy pero umiling ako at hindi pa rin siya nililingon kung nasaan man siya.

My forehead furrowed because Mommy’s voice was also changing, last night I remember it was Haider but he was a woman’s voice. Ganito ba talaga ako kapag naglalasing nag-iiba ang pandinig.

’Hailey“ tawag na naman niya.“Kumain ka na”

’Mom..my…tulong mo ko bumangon“ Malambing na sabi ko. Nangiti ako dahil gumalaw ang kama at humawak siya sa akin. “Mommy…” tinulungan ako nito sa pagbangon, yumakap at sumiksik ako sa kanya.

“Hailey”

“Mommy…masakit..ulo ko” mas lalo ako’ng yumakap sa Mommy ko. Miss ko magpa-baby sa kanya, dapat ako rin ang baby niya kahit hindi ako ang bunso’ng anak niya.

“Hailey…I’m not your Mommy”

Kumunot ang noo ko at napalayo bigla, tinakip ko ang kumot sa katawan ko. Hoy gago naman na-rape na ba ko? Bakit hindi ko siya Mommy? Sino’ng kumuha sa akin kagabi?!!!!

I was devastated when I finally saw the person in front of me.

Aleah is in front of me, Aleah is the one I hugged and I still call her Mommy because I thought she was really my Mommy. Nadapuan ako ng hiya dahil nag-iwas din siya ng tingin at uamlis sa pagkakaupo sa kama.

Ilang beses na yata ako’ng nalunok kagaya ng pagpunas niya sa mukha niya. Si Aleah nga, siya talaga ’to’ng nasa harapan ko, siya rin ang humila sa akin kagabi.

“Let’s eat.” hindi niya ako nililingon. Table siya ngayon at nakahawak sa upuan. “May kape rito…para mawala hangover mo”

Dahan-dahan ako’ng tumayo, naging comfortable naman ako dahil bago’ng damit ang pinalit niya sa akin.

Nangangatog ang binti ko na lumakad sa table kung nasaan siya. Nahihiya tuloy ako dahil akala ko siya si Mommy at si Haider kagabi.

Umupo ako sa tapat, umupo lang siya nang makaupo na ko sa harapan niya. Tama nga siya may kape at paborito’ng kape ko iyon.

“Hailey, eat…”

“Hmm…”

Kumain ako nang tahimik hindi naman ako makatingin sa kanya kahit kanina pa niya ako tinitignan, pabalik-balik ang tingin kaya lalo ako’ng nanghihina.

Malakas ang kabog ng dibdib ko sinasadya ngayon para hindi ako makawala.

“Here’s your coffee” nilapag niya sa harap ko ang kape. “It’s still hot…be careful”

Pilit na nilunok ko nag lahat ng kinakain ko, hindi ko kasi inaasahan na magiging ganito siya ngayon, ayos na ba kami? Hindi nan siya galit? O sadya’ng lasing lang ako kaya inaalagaan niya ako ngayon.

Kinuha ko ang tasa at dahan-dahan na uminom para naman mahimasmasan ako sa pagkakahiya kailangan ko’ng uminom ng kape. Nakakahiya talaga, kung kahapin nasasaktan ako, ngayon naman ay nahihiya na.

Ano kaya mga pinagsasabi ko kagabi? Sabi kasi nila Haider kapag lasing ako ay nagiging madaldal ako at hindi alam kung ano’ng ginagawa sa buhay.

Nag-aalanagan pa ako’ng tumingin sa aknya, tapat na tapat ang tingin niya sa akin kaya mas lalo ako’ng natataranta. Hindi manlang niya iniiwas iyon at hindi niya rin tinatanggal.

She looked at me more evenly after she lowered her cup. It’s like I’m being caught as to whether I should say something or not. Umawang ang bibig ko kaya napatingin siya roon.

“A-Ano’ng ginawa ko kagabi?” matapang na tanong ko habang nakayuko pa rin, parang kahit ano’ng oras kapag tumingin na naman ako tuluyan ulit ako’ng bibigay. “May ginawa ba ako’ng hindi maganda?”

Malay ko ba, hindi naman hindi pwede’ng hindi kami magkatabi sa kama kagabi at hanggang kanina’ng umaga. O baka may nangyari sa amin?

Huh?

Kumunot at napailing ako sa sarili ko’ng isip, wala namang masakit sa akin para isiping may nangyari nga sa amin kagabi. And I was really looking forward to it then which shouldn’t have been because we weren’t okay.

“Nothing, Hailey” sagot niya. Dahan-dahan ko’ng inangat ang tingin ko sa kanya. Nakatingin lang siya sa akin, sa mga mata ko’ng parang ayaw niya’ng pakawalan.

That was too melting and I also couldn’t take my eyes off her.

I saw her swallow, move her jaw before she covered her mouth. She avoided looking at me for a reason to follow her. Ano’ng nangyari at umiiwas na siya ng tingin sa akin ngayon, hindi na niya ako matignan pa.

“fFix yourself…ihahatid na kita”

Tinignan ko ang orasan na nasa pader. Mukha’ng nasa hotel pa rin kami hanggang ngayon dahil nakikita ang ilang mga disensyo mula sa loob at sa labas.

“Wala ka’ng trabaho?” tanong ko paglabas ng banyo, nagpupunas ako ng buhok na siya’ng kinalingon niya sa akin. “Sa Valdez Engineering Company ako ngayon.”

Tumango-tango siya at tumayo sa kama, mas nauna pa siya’ng nakaayos sa akin dahil late ako’ng nagising at bumangon. Nanahimik ako nang malapit na siya sa akin…pigil hininga ako’ng tiningala siya.

She was close to me again which is my real weakness, she stopped in front of me.

“Let’s…talk later, I’ll pick you up” her voice was weak and seemed to be guarded. Mabilis ako’ng tumango at lumihis, hindi ako makahinga sa sobra’ng lapit ngayon.

“Yes, Hintayin…kita mamaya sa baba” Nakita ko ang malumanay na pagtango niya sa akin. May maliit na ngiti sa kanya’ng labi dahil para magtagal ang tingin sa kanya.

“Engineer Rivero” Bati ni Tanicha sa akin pag-lapag ko sa site. May suot siya’ng hard hat at may hawak na dalawa’ng blueprint. “How are you, Engr. Rivero?” agad niya’ng tanong, bahagya’ng tinanggal ang hard hat.

I don’t know if I smiled at her because my eyes found Engr. Frizona who looked sharp at our place. I swallowed before turning to Engr. Alfonso who was also looking at Engr. Frizona, jaw moving and not knowing what to do.

’I’m fine, Engr. Alfonso…pasensya ka na kagabi sobra’ng lasing ako“ napakamot ako sa batok ko.

“It’s okay” Tumango siya. “Naging maayos po ang site, malapit na magawa ang pangalawa’ng building.” Ipinakita niya sa akin nag blueprint na kabubuklat lang. “Ito”

Tuamngo-tango ako habang pinapaliwanag niya sa akin iyon, nasa kabila’ng site kasi siya pero pumunpunta pa rito para tumulong. Tinapik ko ang balikat niya at sinuot ang hard hat na binigay.

“Go work, Engr. Alfonso”

She accompanied me to the site to check on the condition of the building under construction, only one building was being built and that would be in order right away.

Not yet given to me this project is already starting, Tito himself went ahead and gave it to me. Nag-aabang pa ako kung ibibigay muli sa akin ang pagpapatayo ng hospital sa Batngas. Hindi ako nagrereklamo dahil sa paglilipat ko ng lugar ay nakakapagtravel at naeenjoy ko ang trabaho ko.

“Engr. Rivero, it’s fine?”

“Yes, Architect Cavomonte” lumapad ang ngiti niya dahil sa approval ko, ngumiti ako sa kanya hindi maiwasang batiin siya.

I like him and he is really good at drawing, all his plates are the ones I usually see because he is the Architect on the team. I love his plates very much. Ang ganda at sobra’ng detalyado iyon. Malinis at halata’ng iniingatan talaga.

Sumapit ang gabi ay naging abala pa rin kami pagliligpit at pag-aayos sa site. Bukas ng umaga ay tapos na ng isa’ng building kailangan na rin namin si Tito Freddie mula roon at ang nagpatayo.

Masyado’ng mabigat at hindi madali pero natapos din namin agad. Mabuti na lang at naging maayos kahit pa nakabilis noon.

Si Tanicha ang kausap ko buo’ng araw dahil hindi pumasok si Vanessa, mas malala pa yata sa akin ang nangyari sa kanya, sobra’ng lasing at kilala ko rin siya kapag nalalasing. Hindina nga iyon halos makatayo kagabi kaya panigurado’ng hanggang kama ay hindi makakatayo.

“Engr. Rivero, may sundo ka?” Malumanay na tanong ni Tanicha pero wala sa akin ang tingin niya, si Engr. Frizona ang nilingon niya na kausap ang iba’ng Engineer.

I looked at it for a long time before I answered her, I didn’t want them to fight if it was just because of me.

“Yes, I’m waiting for Aleah” I saw her nod slowly at me, turned to me and smiled at me. “You? Sasabay ba sa’yo si Monique?” mahina ko’ng tanong.

“I don’t know, siguro kay Engr. Zamora”

Napansin niya ang matagal ko’ng tingin kaya siguro ay napakamot na siya sa batok niya at may sasabihin pero nahihiya’ng magsabi. Napapansin ko na rin kasi, kagabi pa, noong isa’ng araw din ay gano’n ang set up nila.

“She’s my girlfriend…cool off”

She took a deep breath after she said that, turned away and didn’t look back, I was already thinking about that but of course it might mean something else. Hindi naman ako tipo ng mag-iisip agad wala namang kasiguraduhan.

“Cha” Nakalapit na si Monique sa amin, hindi ko manlang napansin iyon dahil abala ako sa pag-iisip sa problema na hindi naman sa akin. I distanced myself and watched them.

“Monique” si Tanicha, naging magulo ang buhok niya dahiil sa lakas ng hangin. Kanina pa kami’ng dalawa sa labas at naghihintay.

“Let’s go home” I sniffed because that’s where Tanicha blushed, it was dark but I could see her blush. “Let’s go..come with me”

“Wala ka ba’ng sundo?”

“Gusto ko’ng umuwi kasabay ka, Cha”

Para ako’ng nanonood ng palabas na nagkakatampuhan at nagkakayayaan umalis. May ayaw sumama kasi napipilitan at nahihiya at isa namang isa ay gusto’ng-gusto sumama sa kanya.

Nakayuko lang ako habang nakikinig sa kanila’ng dalawa halata naman kay Tanicha na gusto niya’ng sumama pero parang may pumipigil sa kanya. Alam kung nag-aalangan siya pero gusto niya rin.

“Monique, I know you can come home without me” Tanicha said gently.

“You know me, you know I can’t go home without you”

Gusto ko namang mangiti sa mga anririnig ko kahit pa ang seryoso ng usapan nila at mga sinasabi. Ramdam na ramdam ko tuloy sila, lalo na ito’ng si Monique.

I sighed even more when I saw Tanicha holding Monique herself

Oh I see…marupok

“Sorry…Yes…Let’s go home”

Ang dami pa’ng sinabi uuwi rin naman pala siya’ng kasama si Monique. Nilingon nila ako’ng dalawa. Nagpaalam sa akin si Tanicha habang si Monique ay ngumiti at tumang olang sa akin.

Hindi na ba siya galit o nagseselos sa akin?

“Hailey” I turned to call me, Aleah greeted me just getting out of her car. “I’m late? Have you been waiting?”

“No, it was still early when we went out.” I approached her, greeted her and only a small smile was given to her.

Still really awkward

Pinagbuksan niya ako ng pintuan, natigil pa akop bago ako tuluyang pumasok sa passenger seat. Sumunod na pumasok siya sa driver’s seat.

Naging tahimik lang kami’ng dalawa sa byahe wala naman ako’ng masasabi at wala’ng gusto’ng lumabas mula sa bibig ko. At hindi pa rin nawawala sa akin kung anuman ang nangayri sa amin ilang araw ang lumipas.

It still feels so heavy, especially since she’s so close to me again and the two of us are together again. I took a deep breath and just looked out the window, I didn’t want to hurt myself mentally.

Hindi ako nagtaka kahit pa iba ang dinadaanan namin. Dadalhin na niya ako kung saan niya ako dinala noong mismo’ng birthday ko…dun na naman kami pupunta dahilan para mas lalo ako’ng mabaliw sa kakaisip.

She will take me to her house again, near the sea…far from many people but even so, the tightness in my chest still cannot be removed. The two of us will be together again in the same house that I dream of but we won’t get into trouble.

“At home … let’s rest” I heard her but I stayed outside the window and watched the sea water crash. Kahit dito lang ay alam kung kumakalma na ako, sa bawat panood sa paghampas ng tubig sa iba’t-iba’ng parte ng bato at semento.

“Hailey”

“Hmm?”

“Let’s talk properly later, please?” nagsusumamo ang boses niya kaya hindi ko maiwasang mapapikit kahit hindi niya ako nakikita. Ayoko’ng makita niya muna ako…sa iba na lang muna ang tingin ko. 

“Yes” mahina ko’ng sabi alam ko’ng sapat na iyon para marinig niya. Hindi ko na siya narinig pa’ng nagsalita.

Nakarating kami sa dagat, tahimik ako’ng bumaba at sinalubong ang malakas na hangin at tunog ng mga paghampas ng alon mula sa dagat. I can’t deny that I felt relieved the second time I came here. I feel so relieved.

I walked slowly to get closer, the night was cold and it was better to stay outside and sit on the sand. I took off my shoes and socks and finally sat on the sands facing the sea, watching the water mix with the sands.

Ito ang ginhawa na hindi ko pagsasawaang maramdaman, hindi ko hahayaang hindi ko maramdaman dahil ito lang ang nakakapagbigay sa akin ng magaan na pakiramdam, maligaya na ako rito.

I stared at the sands waiting for the water to approach them, merging until it swelled from the side. The strong wind from the sea hit my body again, I closed my eyes and felt it too much.

Hinilig ko ang mukha ko sa dalawa’ng tuhod ko, nanatiling nakapikit at pinakikiramdaman ang paligid.

Naramdaman ko’ng may umupo sa tabi ko. Hindi ko iyon pinansin at nanatili lang sa pakiramdam ko’ng maligaya, kailangan ko muna’ng magpahinga ngayon masyado rin ako’ng napagod sa trabaho at sa ilang araw naming hindi pag-uusap…masakit pa rin.

Hindi iyon mawawala lalo na kung sobra’ng mahalaga siya sa akin. Mahal ko talaga siya…mamahalin ko pa rin siya kahit ilang beses kami’ng magkagulo.

“Hailey” tawag niya. “I’m sorry” Pinakiramdaman ko ang puso ko’ng bumibilis na naman. “I’m sorry, nasaktan kita…hindi kita nagawa’ng paniwalaan.” I heard in her voice that she was hurting and she was also suffering because of what had happened, apologizing knowing if she didn’t want the problem either.

“Love, sorry…led me to jealousy and anger because of what I saw” narinig ko rin ang pahinga niya. “Hindi kita pinakinggan dahil akala ko…akala ko may relasyon talaga kayo’ng dalawa, sorry hindi ako nagtiwala”

I missed her, I missed her voice… I missed her during the few days we didn’t meet and get along. ’Yung tipo’ng kahit hindi ko siya kasama nakukuha ko pa siya’ng namiss sobra. Kahit kasama ko siya ay gano’n din.

“Mali ako, mali ring natiis kita dahil sa galit ko.”

Dahan-dahan ako’ng nag-angat ng tingin. Nilingon ko siya nakatingin na siya sa akin at nanlalambot ang mga mata’ng tinitignan ako.

“Sorry sa ganito’ng sitwasyon pa kita naging tiisin…” yumuko siya, it was night but her tears did not escape me because I was the reason. “Babawi ako, itatama ko lahat ng ginawa ko…”

Napakagat ako sa labi ko nang marinig ko na ang hagulgol niya. Nagpipigil ako ng luha na lumapit at hinila siya para yakapin. I hugged her tightly and wrapped her tightly in my arms. I don’t want to hear her cry…because when I hear that I feel like I’m going to die.

Mas gugustuhin ko’ng sarili’ng hagulgol ko ang marinig ko kaysa sa kanya, mas hindi ko iyon kakayaning marinig.

“L-Love” tawag ko habang hinahagud ang likod niya. “Stop crying…please”

“I’m here…please…don’t cry, hindi ako nawala, hindi ako mawawala”

“Sa’yo pa rin ako”

Chapter 34

Nanantili ako’ng nakayakap sa kanya ayoko siya’ng bitawan hangga’t hindi nawawala sa pandinig ko ang mga iyak at hagulgol niya. Hindi siya tumigil kahit pinapatigil ko na siya sa pag-iyak.

As she cries the wave hits our body, the wave reaches us with every hug and cry we make. I slowly kissed her hair and caressed her back, I missed doing that to her…I missed feeling her.

I didn’t speak anymore I just let her hug me, she was crying and I didn’t have to speak anymore. I wouldn’t be lost next to her if we were like this. She looked up, I didn’t forget to caress her cheeks and wipe her eyes wet with tears.

“Love, stop crying” masuyo at maingat ko’ng sabi ko sa kanya. “Stop please…I’m not mad” Nakatingin lang siya sa akin habang nagsasalita at patuloy ako sa paghaplos sa pisngi niya. Tumigil na siya sa pag-iyak dahilan para mamungay ang mga mata niya.

Sa akin na naman nakatingin ang mga berde niya’ng mata. The look is measured and I can’t get rid of her missing my eyes and arms. The looks she gives me are so soft, the arms that hug me are so careful…keeping them wide open to me.

Sumiksik siya sa akin lalo kaya naging alarma ako, hinawakan niya ang likod at binaon ang mukha sa balikat ko. Patuloy niiya’ng ginagalaw ang mukha niya sa balikat na para ba’ng hinahaplos ako.

Bahagya ako’ng natawa dahil nagpapa-baby na naman siya sa akin, kilala’ng-kilala ko siya kapag ganito siya yumakap sa akin. Muli ko’ng hinaplos ang katawan niya habang naksiksik pa rin siya sa akin.

I just enjoyed the cold of the night, the waves and Aleah’s arms on my body. I made a small smile before kissing her on the hair.

I misssed her so much

“Are you not mad?” maya-maya niya’ng tanong, hindi lumalayo sa akin. “I’m sorry, I’m really sorry, love”

“No, love hindi ako galit” I said softly to her. “Kahit noong nag-away tayo, hindi ako nagalit” Napalayo ako dahil lumayo na siya sa akin, tumingin ako sa mga mata niya’ng halata pa rin ang sabok sa akin.

“I’m sorry” I looked down at her hand reaching for my hand, I was so bitten on my lip while looking at it.

“I made a mistake, I did so much wrong” nakayuko siya nakatingin sa kamay naming magkahawak na ngayon. “What I showed to my parents was also wrong, especially to your parents. “

Nakatingin lang ako sa kanya habang nagsasalita siya, hinayaan ko siya dahil ilang araw ko’ng hindi narinig ang boses niya.

“Earlier when I took you to work, I went back to the hotel to apologize to our parents” nag-angat siya ng tingin, nagtama ang paningin naming dalawa at ngumiti ako. “Galit sa akin sina Tito at Tita…pero pinatawad nila ako agad, kay Daddy din nagalit siya pero hindi nagtagal galit niya sa akin.”

“Sabi ni Tita at Tito kapag sinaktan na naman kita hindi ka na nila ulit ibibigay sa akin” Bahagya siya’ng napanguso roon kaya natawa ako. “Natakot talaga ako…kahit noong mga binitawan ko’ng salita sa’yo…kaya mali ko iyon”

“Mali ko naman talaga ’yun, hindi ako gano’n eh”

“Nasabi mo iyon kasi nasaktan ka” nagsalita na ako na siya’ng umiling naman agad. “Totoo, kaya mo ’yun nasabi dahil nasaktan ka sa nakita mo”

Umiling siya ulit. “Kahit na, kahit ano’ng pigil ko hindi ko na napigilan kaya nasabi ko ang mga iyon.” humigpit ang hawak niya sa akin. “Kaya humihingi pa rin ako ng tawad, paulit-ulit ko’ng gagawin iyon kahit sa mga magulang natin.”

Humawak ako sa magkabilang pisngi niya, nilapait ko ang mukha ko sa kanya at pinagdikit ang noo naming dalawa.

“Love, I’m sorry, sorry din…dahil dun nagkagulo tayo’ng dalawa at nadamay pa ang mga magulang natin” hinahaplos ko siya. “I’m sorry, aayusin natin ’to pareho”

Nakita at naramdaman ko ang pagtango niya. HInawakan ang mga kamay ko’ng nakahawak pa rin sa pisngi niya.

“Sorry sa sinabi ko’ng maghiwalay muna tayo…hindi ko pala kaya, hindi ko kinaya…”

“Hindi ko kaya, sobra ako’ng nabaliw sa apat na araw na wala ka” Inabot niya ako at masuyo’ng hinalikan sa labi. Napapikit ako sa ginawa niya at gumanti pabalik.

“You’re still the one I’ve been thinking about for four days without communication, love” I approached again and kissed her.

“Mahal kita, sobra…” ngumiti ako sa kanya. “Sorry, hindi ko nagagawin, ayoko’ng mawala ka”

“Hindi ako mawawala, Hailey…nasaktan talaga ako…pero mas ayoko’ng ikaw mawala sa akin”

We hugged each other again and felt our bodies, in all the conversations we had here I just felt so comfortable…I feel more like her now. Mas naramdaman ko siya ngayon, mas maintindihan ko pa siya lalo.

“Wala ako’ng balak mawala ka ulit sa buhay ko.” sumiksik ako sa leeg niya. “Hindi na ko papayag”

“Hindi ako mawawala kahit ilang problema pa” humalik siya sa buhok ko. “Hindi ko hahayaang mag-isa, gusto ko’ng kasama mo ko magulo man tayo o hindi”

“Love” tawag ko kay Aleah habang naghuhubad ako ng damit, magpapalit na ako ng damit dahil magpapahinga na kami. “ Dito ka!“ tawag ko pa ulit.

’Love, wait“ tumayo si Aleah sa study table, hawak ang phone na humarap siya sa akin. “Magbibihis ka na, mahal?” binaba niya ang phone sa table at nakangiti’ng lumapit sa akin.

I really notice her the longer she looks into my eyes like she is obsessed and she gets even crazier when she looks at me. Ang tagal niya tumitig sa akin, matatanggal lang ’yun kapag nagsasalita na ko.

“Ano’ng ginagawa mo?” tanong ko sa kanya, lumapit ako sa kanya na wala’ng suot na pantaas. Nilingon niya ako masuyo’ng sinalubong ng yakap.

“May chinecheck lang ako, love” She kissed my eye, she did that twice. “Why? I’m sorry, what do you want me to do?”

I wrapped my arms around her neck, giving her a strange smile. I can feel her caress on my back. I smiled more at what she was doing.

“I want to feel you”

“I love you” malambing na sabi niya at hinalikan ako, dahan-dahan niya ako’ng binuhat at nilapag sa kama. “I missed you so much”

I woke up to the light hitting my face. I was dazzled. Tumalikod ako at yumakap sa katabi ko, gusto ko pa’ng matulog pero nagiging maingay ang mga alon at mga ibon mula sa labas.

“Love” nakapikit pa rin ako’ng yumakap sa kanya kahit tinatawag na niya ako, sumiksik ako sa leeg niya. “Okay, let’s cuddle more” her sleepy voice is really very active, it’s a blessing every time I wake up in the morning.

She hugged me even more, she repeatedly kissed my hair. Ang aga-aga pero nakangiti na ako agad, sobra’ng lambing naman niya kasi sa akin. Namiss niya talaga ako ’no? Gano’n din naman ako.

“Love, may pasok ka?” maya-maya niya’ng tanong. “Kung wala, magsama na muna tayo ngayon.”

Ngumiti ako lalo sa sinabi niya gusto ko rin muna siya’ng makasama ngayon lalo na kaaayos lang namin kagabi at namiss ko talaga siya. Kulang ang isa’ng araw sa apat na araw na hindi kami nagkasama.

“Wala, mahal” sagot ko

“Kung gano’n ay magsimming tayo, ano pa’ng gusto mo’ng gawin?” hinahaplos niya ang likod ko.

“Gusto ko makasama ka buong araw” She laughed, until she laughed I would go crazy. Her laughter was good to hear really, parang music at hindi ko pagsasawaang marinig at pakinggan.

Binihisan niya ako pagbangon namin, hindi niya raw ako maiiwana kung nagahubad pa ako’ng bumangon, pagtapos naming magbihis at magpa-baby sa akin ay hinila ko na siya pababa. Nagutom na rin ako, hindi ako kumain kagabi pero halata namang nabusog siya sa nangyari sa amin.

“Nagugutom na ko” sabi ko sa kanya, hinila ko siya sa kusina. “Hindi ako kumain kagabi ha”

“Mas inuna mo kasi’ng kainin kita” natatawa niya’ng sabi habang tinatanggal sa plastik ang hotdog, kumuha ako ng dalawa’ng itlog at ham. “Oh, tama naman ako”

“At least nabusog ka” bawi ko at kinindatan pa siya. 

Umiiling siya nagprito ng hotdog at itlog, ako naman ang nagprito sa ham at nagsangag ng kanin.

“Love, swimming tayo” kumapit ako sa kanya habang nagpiprito ng ham. “Ano’ng isusuot ko?”

“Love, kahit ano po kung ano gusto mo suotin” humalik siya sa balikat ko. “Kahit ano, love kung okay ka sa suot mo, okay na rin ako” She put the hotdogs and eggs on the big plate.

“Are you comfortable with whatever I’m wearing?” I asked her as we landed food on the table.

She looked at me with a smile.

“Love, I’m thinking about how you’ll feel, you still have an opinion even when it comes to what you wear” nakatingin lang ako sa kanya habang nagpapaliwanag siya. “I’ll only be comfortable when you’re comfortable, when you’re not, I’m not comfortable either”

“Oh really” nang-aasar na sabi ko at umupo na. “Pahiram ng mindset mo, sis”

Tumawa siya at napailing na lang. Nagdasal kami bago kumain ng agahan.

Habang kumakain ay nagtanong-tanong ako sa aknya, marami rin ako’ng gusto’ng pagwketuhan naming dalawa since pito’ng taon kami’ng hindi nagkita. Alam ko ang iba ay hindi ko na naririnig mula sa kanya.

“Pinatayo mo ba ’to’ng bahay?” tanong ko habang ngumunguya. “Kailan pa?”

“Matagal na, noong nakagraduate ako ng college pinagawa ko”

She smiles at me even though she also eats, she really tends to smile when I’m talking.

I could see that she was really happy, the dimple was coming out and her smiling eyes were almost gone.

“Bakit pala? Gusto mo na ba bumukod noong nakapagtapos ka?” I saw her shake her head at my question, I watched her sip coffee and take it down after she drank.

“No…pinagawa ko ang bahay na ito para sa ating dalawa”

Nagtitigan kami’ng dalawa saglit ako’ng tumigil sa pagkain dahil sa naging sagot niya.

“I don’t know if you’ll come back or not but I still made this house “ nilapag niya ang kutsara’t tinidor dahil tapos na siya’ng kumain, tanging kape na lang ang natitira sa kanya habang ako ay hindi pa rin tapos. Interesado ako sa mga sagot niya kaya hindi ko matapos ang kinakain ko.

“Paano kung hindi ako bumalik?” mahina ko’ng tanong. “Ano’ng gagawin mo?”

Nagtagal ang tingin niya sa akin bago siya ngumiti.

“You don’t come back, I’ll live here alone. I want us to have a house so even if you don’t come back for the two of us, it’s still the same even if I’m alone” tumagal din ang tingin ko sa kanya. “Kahit hindi ka bumalik, kapag nandito ako pakiramdam ko kasama kita”

My eyes watered again at her explanation, I felt emotion because I knew every word she said she was serious, everything she said to me was serious.

She gave me a smile causing me to bow.

“Hailey, everything I explained is true…even if you’re not here when I’m here I feel like I’m with you”

“I was always here when you were away, because there is no day and time that I don’t miss you” pilit ko’ng pinigilan ang luha ko kahit nanlalabo na talaga ang paningin ko. “I endured not going to you…when I built my own art museum…I heard you were an Engineer “

’Si Vanessa nagsabi sa akin no’n, sila Tita at Mommy din“ dahan-dahan ako’ng nag-angat ng tingin sa kanya. “Gusto kita’ng puntahan no’n sa Amerika pero naunahan ako ng takot dahil akala ko galit ka pa rin sa akin”

“Sobra ako’ng proud sa’yo, sobra’ng saya ko rin nong nalaman ko ’yun” tumango-tango siya sa akin. “Masaya ak–”

“Hindi ako naging masaya kahit naging Engineer ako” putol ko sa kanya. “Hindi ko manlang naramdaman ’yung totoo’ng saya kasi wala ka…hindi kita kasama noong natanggap ko pangarap ko.”

“I’m still proud of you…” nakakalambot ang mga tingin na pinapakita niya sa akin, sa mga tingin na iyon ay mas lalo ko’ng gusto’ng maiyak. “I didn’t make you feel like I was gone even though we weren’t together”

“Umiiyak na naman ang baby ko”

“Heh” Gusto ko na tuloy ibato sa kanya ang kutsara. “Ano’ng pakiramdam noong nalaman mo’ng pauwi na ko?”

“Masaya, sobra…hindi ko maipaliwanag saya ko noong nalaman ko’ng babalik ka” inabot niya ang kamay ko at hinawakan. “Alam ko’ng hindi naging maganda pagkikita natin pero pmasaya pa rin ako kasi bumalik ka na”

“Hinintay mo talaga ako…” naging mahina ang boses ko.

“I will still wait for you even if there is no guarantee that you will return” tumaas-taas ang kilay niya sa akin kaya natawa ako. “Ayan, tumawa ka, lalo ka’ng nagiging maganda kapag nakangiti at tumatawa”

“Sus, bolera” kinurot ko ang kamay niya. “Inaasar mo na naman ako”

“Ganda mo talaga”

“Hailey!” Aleah calls me, she is already running closer to the water as I am pictured where she is. “Come here!”

Tinutok ko ang camera sa kanya at pinicture-ran siya. Ang ganda ng pagkakuha no’ng dahil ang lapad ng ngiti niya.

Aww, my baby is so cute

“Love, tara na” hinawakan ako ni ALeah hindi ko namalayan na nakalapit siya dahil abala ako sa kakatingin sa picture niya. “Mamaya na ’yan” Siya mismo ang naglapag ng camera sa maliit na table na nilabas namin para ilagay mga ilang mga gamit at pagkain.

Hinila niya ako at lumapit sa tubig. Napahiyaw pa ako dahil sobra’ng lamig ng tubig kahit tirik na tirik ang araw. Aleah happily pulls me up to the middle of the wave.

“Love!” nagulat ako ng bigla niya ako tinumba sa tubig, sumibsob ako sa tubig at tuluyang nabasa. “Hoy!”

Naririnig ko ang tawa niya, hindi pa siya nakuntento pinulupot niya ang braso niya sa leeg ko at pinatumba ang katawan kaya sumama ako at muli’ng natumba sa tubig.

“Ay!” umahon ako mula sa pagkakalublob, nakkailan na talaga siya sa akin. When I was able to stand properly, I pulled her pushed and beat her. Tinalunan ko siya mula sa pagkakalubob niya sa tubig.

Hindi siya makabangon sa ginawa ko, akmang tatayo na siya pero tinadyakan ko ang balikat niya na siya’ng kinatumba na naman niya.

“Oh ano, tayo!” hamon ko sa kanya habang tumatawa. Hindi siya ulit nakatayo dahil binangga at tinalunan ko na naman siya. “ wala ka pala eh“ halos suntukin ko siya para hindi makatayo.

“Wow, lumalakas ka na” hinila niya ako papaunta sa kanya at ako naman ang nilublob sa tubig, nagpumiglas ako dun, siniko ko siya nang mahina. “Aww”

Sinunggaban ko siya at buo’ng pwersa’ng pinatumba ang katawan namin para bumagsak sa tubig, hindi ko siya pinakawalan, dapat matalo siya at ako ang mananalo.

“Jsuko, mamatay na yata ako” sabi niya. Humawak sa hita ko, nililingon ako kahit nakasampa ako sa likod niya. Natatangay din kami ng alon dahil malakas iyon. Humigpit ang kapit ko sa kanya.

“Love, dali lakad ka” humalik ako sa pisng iniya. “Dun lang tayo sa ’di masyado’ng malalim” turo ko pa, lumakad siya roon sa tinuturo ko.

I watched as we approached, the waves constantly hitting our bodies. And the stay of my body with Aleah. I am happy to smile because of the thoughts and feelings I have now that I am with her, now that we are happy. Really happy.

Hindi ako magsasawa’ng makasama siya, lagi ko’ng hihilingin iyon, kami’ng dalawa lang…sa tahimik na lugar.

I got off behind her when we reached where I wanted to go to the sea. Up to my shoulder with the water while Aleah was on the waist because she was taller than me. Nakangiti niya ako’ng tinignan, sinasalubong niya rin ang mga alon na humahampas sa kanya.

Kumapit ako sa batok niya, nginitian siya kahit pa marami’ng alon ang humahampas sa aming dalawa.

“Are you happy?” pinagdikit niya ang noo naming dalawa, humawak siya sa baywang ko. “Oh, you look really happy” she laughed

I touched her cheek, one of her hands gripping her shoulder. I really want to feel her, I still feel less now because I’m so longing for her. Pakiramdam ko kung lang pa ang mga araw para mas maramdaman siya, gusto ko siya’ng makasama hanggang sa wala na ako’ng hilingin sa pagsasama naming dalawa.

“I’m so happy, mahal” malambing na sabi ko. “I’m so happy with her so much” I slowly kiss her lips, she’s all mine..forever mine. “I’m still so eager to be with you”

 “I’m here, mahal” she said softly, paying attention to every word she would utter. “You’re in your real home”

“Yes, I’m home…again”

“Ramdam na ramdam ko ang pahinga ko” pumulupot na ngayon ang mga braso niya sa baywang ko. “Sobra’ng hinintay ko ’to, sobra ako’ng naghintay para maramdaman ka ulit.”

“Salamat at hindi ka sumuko” namamasa ang mga mata ko’ng tumingin sa kanya, hinahaplos ko muli ang pisngi niya’ng hawak ko. “Salamat sa lahat…”

“Salamat…hindi ka napagod…hindi ka napagod mahalin ako”

“Hindi ako napagod mahalin ka, kahit noon hindi ako huminto na mahalin ka.” 

Dinamdam ko ang mariin niya’ng paghalik sa akin, mas nilapait niya ako sa katawan niya.   I feel so much comfort and love for the two of us. Rmadam na ramdam ko ang atensyon naming dalawa sa isa’t-isa. 

Na kahit kailan ay hindi naging pabaya…

“Ginagawa kong pahinga ko ang pagmamahal sayo…kahit hindi mo alam, Hailey” tumingin sa mga mata ko. “Ang pagmamahal ko sa’yo ay maituturing pahinga ng buhay ko…”

“Loving you is what I intend to do forever, I have no intention of stopping “ I kissed her again.

Chapter 35

“Happy birthday, mahal” Masaya ko’ng bati kay Aleah, nakangiti siya habang nakatingin sa akin. “Ang ganda mo”

“I love you” humalik siya sa pisngi ko. Hinawakan ang mga kamay ko. “Thank you, love”

“It’s your birthday, what do you want?” I asked her while looking to her eyes. Nakakaakit talaga kulay ng mga mata niya.

“You, Vanessa, Yohan and our family…”

“Do you have party later?”

“Yes, My Mom wants party for me…” pimagdikit niya ang noo naming dalawa. “Birthday na ni Elliana next month”

“Ilan taon na ba si Elliana?” tanong ko at mas lalo’ng yumakap sa kanya. “Ilang taon ba ang agwat ninyo’ng dalaw?”

“22 years old na siya sa birthday niya.” sagot niya sa akin. Hinaplos ko ang pisngi niya.

“26 ka na, gurang ka na pala” napanguso siya sa sinabi ko. “Do you love your sister that much huh?”

“Yes…super, she’s my sister” She kissed my forehead, pumipikit ako at dinamdam ang matagal niya’ng halik roon. “Let’s go, sa shop ka ba ngayon?”

“Yes, pahinga namin for today” Wala pasok sa company ayaw pa sana naming magpahinga pero nagpumilit si Tito na magpahinga muna dahil tapos na ang project na para sa akin. “Let’s see each other later. Party”

Hinawakan niya ang kamay ko, sabay kami’ng lumabas ng bahay at pinauna ako’ng pumasok sa kotse. Sobra’ng dami rin naming time kahapon para magsama at magsaya, pagtapos ng birthdah niya ay gusto ko ulit siya’ng makasama, kami’ng dalawa lang ulit.

She held me with one of her hands, the other holding the steering wheel. Sometimes she turns to me, sometimes she even looks at me for a long time.

She was always looking at me, watching as if I was going to lose. I can catch her long stares in my eyes again.

Hindi niya na naman maalis ang tingin mula sa akin.

“Love, just drive, hindi ako mawawala.” natatawa ko’ng sabi sa kanya. “Look, hawak mo ko, magkahawak tayo”

“I want to see you always, I’m not complete myself when I don’t see you” she said carefully, she’s staring at me now.

“Bakit naman? Lagi naman ako’ng nandito…kahit hindi mo nakikita.”

“Do you remember back then? You’re the scene I want to see, always, anytime”

Kinagat ko ang ibaba’ng labi ko habang nakatingin sa kanya, hindi ko akalaing maalala niya pa iyon, hindi niya nakakalimutan kapag sa akin.

“Hindi ako mapakali kapag hindi kita nakikita.”

Umiwas ako ng tingin sa kanua, pangiti-ngiti at hindi ko na talaga mapigilan, sumosobra na talaga siya.

“Nakangiti ka ba?”

“Mag-drive ka na nga!”

“Tingin ka muna” malambing na sabi niya. “kapag tumingin ka, mag-drive na ko nang maayos.”

I looked at her while there was still a smile on my lips, we smiled at each other.

“Sobra’ng ganda mo, mahal ko”

“Thanks, beh”

Tumawa siya at umiling, mabuti na lang at umayos na talaga siya nasa daan na ang tingin niya.

“Hoy, gago, happy birthday!” pagdating sa shoo ay sinalubong kami nina Yoham at Vanessa. Yumakap ito kay Aleah. “Namiss kita pero galit pa rin ako sa’yo”

Bumeso kami ni Yohan sa isa’t-isa kagaya ni Vanessa sobra’ng lapad din ng ngiti niya.

“Kiss na lang kita, ’wag ka na magalit”

“Eh, ’wag mo na paiiyakin si Hailey, okay!?!?”

“Okay na kayo?” nakangiti’ng tanong ni Yohan. “Saya n’yo”

“Oo, okay na kami…kayo ba? Marupok n’yo talaga.” Umiiling siya habang natatawa.

“Yes, hindi ko naman matitiis si Vanessa.”

“Mhie, ano ba?” si Aleah dahil kanina pa siya ginugulo ni Vanessa, sila kasi ang nag-uusap habang kami ni Yohan ay nakatingin lang sa kanila. “Oo na, bibigyan kita ng cake mamaya!”

“Tarantado ’to, gusto ko alak”

“Alak na naman? Halos ’di ka nga makatayo nong birthday ni Mommy” Umiling-iling siya rito. “Wag na ’yun, may carbonara ayun na lang”

“Ano’ng regalo sa’yo ni Hailey?” Tanong ni Vanessa pagkaabot nila ni Yohan ng regalo kay Aleah. “Ano ’yan? ’Yung date n’yo kahapon? Hilig mo talaga nakawin si Hailey”

“Sorry po”

Nagtawanan kami’ng lahat halata’ng api’ng-api si Aleah ni Vanessa, dati lang ay si Vanessa ang kawawa sa aming apat.

“Regalo ko sa kanya ay ang sarili ko.” singgit ko. “Saka ’yung date namin kahapon.”

“Date lang ba?” My eyes widened at Yohan’s sudden talk in conversation, her eyebrows even raised as Vanessa’s smiles widened.

“Heh” bawi ko. “Love, pasok ka na nga” pinagtutulakan ko na si Aleah palabas. “Magkita na lang tayo mamaya.”

“Pinapaalis na niya kasi ’di lang talaga usap at date nangyari.”

“Omsis, tama ka d’yan, love”

Laughing Aleah kissed me, hugged my waist.

“See you later, love” She’s really beautiful, my love is so beautiful.

“See you later, okay? Draw your customer well” I gave her a tender kiss on the lips. “Sa bahay nating lahat gaganapin party mo”

“Yes, excited na ko makita ka ulit mamaya.”

“I love you”

“I love you more, my love”

Hinintay ko siya’ng makapasok sa kotse at umalis bago ako bumalik, naroon pa rin sina Yohan at Vanessa na hindi pa rin ako tinitigilan sa mga tingin nila.

“Wala ka’ng pasok, Yohan?” tanong ko at hindi pinansin si Vanessa.

“Wala, break namin.”

“Kaya pala nandito kayo, nanggugulo”

Nagtawana sila’ng dalawa totoo naman kasi nahahawa na talaga si Yohan sa pagiging mapang-asar ni Vanessa.

“Hampasin kaya kita ng semento!” bulyaw ko kay Vanessa “Tabi”

“Ako na magbibigay niyan” Kinuha niya sa akin ang tray na may laman na tatlo’ng kape. “Ang sungit mo, tapon ko ’to lahat sa’yo”

“Love, bigay mo na ’yan” si Yohan at umawat sa aming dalawa, kung hindi pa siya lumapit sasaksakin ko na ’to’ng gf niya.

“Akin na” Inirapan niya ako at lumpit na sa table kung nasaan ang customer, si Yohan naman ang gumagawa ng kape.

They became with me now at the coffee shop. I also miss them both, umiling ako agad iba talaga nagagawa ng pag-ibig lagi sila’ng magkasama.

Minsan ay hindi ko sila maabala dahil nga magkasama at hindi mapaghiwalay.

“Where’s my coffee, mahal?” tumitig si Vanessa kay Yohan, hinahalo na nito ang kape na para sa kanya. Ang tagal ng tingin niya sa girlfriend niya.

The way she looks, I can see that her world will stop, really stop every time she looks at Yohan.

Ngumiti ako, si Aleah na naman ang naaalala ko.

“Yohan…” malambing na tawag niya rito. Abala pa rinsa paghahalo. Saglit siya’ng tinignan nito.

“Hmm?”

“Pwede mo na ba ako’ng pakasalan?”

Nangiti ako bigla, nanatili ang pagtingin niya rito, sinusundan ang bawat galaw ni Yohan.

Yohan smiled. “Oh, may balak ka pala’ng pakasalan ako, akala ko wala.” biro na sabi nito.

“Love naman” angal agad ni Vanessa.

Nagiging thirdwheel talaga ako kapag kasama ko sila’ng dalawa.

“Matagal na kita’ng gusto’ng pakasalan, naghahanap lang ako ng tama’ng panahon.” seryoso’ng sabi niya.

“Tama’ng panahon…lahat lalo na kapag sa’yo…”

“Gago, tigilan n’yo ’yan please” reklamo ko na sa kanila. Tinawanan lang nila ako’ng dalawa.

“So, pakakasalan mo ko?”

Sabi’ng tumigil na eh!

“Oo, ikaw lang gusto ko makasama habang buhay”

blah blah blah

Pumunta yata sila rito para ganyanin at maglandian sa harapan ko.

“Let’s go?” si Yohan, tinatawag ako mula sa counter dahil nag-aayos pa ako ng gamit. “Nasa kotse na si Vanessa, atat na siya.”

“Lagi namang atat ’yan kapag may birthday”

Tumawa si Yohan. “Gusto na niya raw kumain ng carbonara”

“Hoy, ang bagal, Rivero!” nasa pintuan si Vanessa at sinisigawan ako. “Hoy, dali! Pagong ka ba?”

“Tarantado ka ba!??” bulyaw ko paglapit namin sa kanya. “Bakit ka ba nagmamadali!??”

 “Nagugutom na ko! Ang bagal nito ano ba’ng ginawa mo!?”

Nakatingin lang si Yohan sa amin habang nagsisigawan kami. Sinisigawan din ba siya ni Vamessa? Syempre hindi, wala siya’ng kalaban-laban kay Yohan. Tingin pala’ng ay talo na siya.

“Punyeta ka!” malakas ko’ng hinampas ang braso niya. “Bakit ba kita naging kaibigan?!”

“Hindi ko alam, bakit ba ikaw naging kaibigan ko.”

“Kapal ng mukha mo”

“Let’s go na mga be” Si Yohan. Hinatak na kami dahil wala pa yata kami’ng balak tumigil mag-away ni Vanessa.

“Pagtapos nito masaya na ko.” Si Vanessa na madaldal habang nasa byahe kami.

“Sana matapos ka na rin” epal ko sa kanya.

“Ikaw kaya tapusin ko!?” nilingon niya ako sa backseat, tinaas ko ang middle finger ko sa kanya.

Tinaas niya rin ang middle finger niya kaya mas nilapaat ko sa kanya ang daliri ko.

“Ayan ka! Bagay sa’yo ’yan” angal ko.

“Pinagsasabi mo’ng pandak ka”

“Hindi ako pandak, matangkad lang kayo” hindi ako nakikipagtalo sa kanya, wala ako’ng balak matali niya.

“Away kayo nang away, ganyan talaga ang bonding n’yo” si Yohan habang nagmamaneho. Nililingon si Vanessa at ako naman ay sa review mirror. “Baka mamaya sa hospital ko kaya dalhin imbis sa party.”

Kung sabagay, bukod kay Aleaha at pamilya ko, hindi ko rin alam kung ano’ng gagawin ko kapag nawala sa akin ’to’ng dalawa na ’to lalo na si Vanessa kahit puro sama ng loob binibigay sa akin.

Sobra’ng mahalaga sila’ng dalawa sa akin, syempre kay Aleah din, kaibigan niya si Yohan at kaibigan namin ni Aleah si Vanessa.

“Naalala ko noin, pinagseselosan kita, Yohan” napanguso ako. “Sorry, nagsungit ako sa’yo”

“Selosa ka, okay lang ’yan” sulsol ni Vanessa.

“Gaga,” Si Yohan naman ang tumawa. “Basta, hindi ’yun maganda”

“It’s okay, sobra’ng lapit ko rin kay Aleah.”

“Bakit ako? Malapit din naman ako kay Vanessa, ’di ka nagseselos sa akin?” tanong ko, aligaga na ko.

“Hindi, kaibigan ka ni Vanessa, so no” nakangiti’ng sagot niya.

“Talaga?” masaya ko’ng sabi, nilingon ko si Vanessa. “Oy, be ang swerte mo talaga kay Yohan.”

“I know, be, shut up.”

“Duh” pabiro’ng siniko ko siya kaya lalo siya’ng napikon. “Oh, pikon, awat na” dagdag ko. 

“Sasapakin na talaga kita”

“G lang”

“Parang gago ’to”

Nasa labas pala’ng kami ng bahay ay nakikita ko na ang marami’ng tao, ag in ang dami hindi ko nga alam kung makakapasok pa kami dahil sa pintuan pa talaga sila nagbabatian.

“Gago, teh magiging palaman tayo d’yan” hinawakan ako ni Vanessa, sunod niya’ng hinawakn si Yohan na panay ang picture sa may garden dahil ang ganda ng mga halamang naroon, isama mo pa ang mga magaganda’ng spotlight. “Love, mas maganda ka d’yan”

“I know but the flowers are beautiful, love” Yohan who continues to take pictures of plants and flowers. Nilingon ko ang paligid, hindi ko nakikita sina Mommy mukha yata’ng nasa loob sila, ang laki naman kasi ng bahay namin parang mansyon na at ilang tao pa yata ang pwede’ng pumasok.

“Tara”

Nilingon ko ang phone ko na katutunog lang, mensahe ni Aleah nag bumungad sa akin dahilan para ngumiti ako agad.

Aleah:

Love, enjoy muna, I’m talking to someone right now

Mabilis ako’ng nagtipa pagkatapos mabasa ang mensahe niya. Sinokaya’ng kausap niya? Baka may importante’ng bisita ang isa’ng ’to.

Where are you? Papasok pa kami, dami’ng tao kanina sa pinto.

Aleah:

Later, love, promise makikita mo rin ako

Upon entering we were immediately greeted by noisy, riotous visitors. I saw my parents mingling with their cousins, Tita Agustina and Tito David were there talking to the guests. Marami ako’ng nakikita’ng mga familiar na mukha pero hindi ko na maalala ang mga pangalan.

Sinalubong kami ni Eliana at Vel, si Haider ay buhat-buhat si Gail habang si Oliver naman ay buhat ni Vel.

’Ate“

Bumeso sila’ng lima sa amin, yumakap sa akin si Gail kaya kinuha ko na siya kay Haider. Humalik ang kapatid ko sa akin at hindi pa niya talaga nakalimutang kumindat sa akin na parang may alam.

Si Yohan ay inabot ni Oliver kaya ibinigay ito ni Vel sa kanya, pinaglalaruan siya nina Vanessa at Yohan ang cute naman kasi ni Oliver kamukha’ng-kamukha si Tita Cristal.

Umupo kami sa table na para sa amin, may ilang mga bisita kami’ng binabati dahil malapit lang sina sa amin. Hindi naman iyon maiiwasan.

Nagkakainan at nagkakainuman na kahit pa wala ang may birthday, hindi na kasi nagreply sa akin si Aleah kaya hindi ko na alam kung saan na naman siya nagsusuot. Elliana gives us food, Elliana gives while Vel puts water in the glass.

There were wines lying on the table, obviously expensive and the others were from Paris. Minsan ko na iyon makita sa bahay namin ni Aleah kaya hindi na ko magtataka kung meron din dito sa party niya.

“He’s Dalton” napuna ko na si Vanessa na nagsasalita, may tinuturo siya kay Yohan kaya pati sina Haider ay nakikichismis, mga chismosa at chismoso talaga. “Oh, with his boyfriend”

“Boyfriend?” nakilingon si Haider sa tinuturo niya.

I saw a tall, white and handsome man from Vanessa’s point, he was talking to Tito David and they were with a man who was probably Dalton’s father and a man next to him, who was probably his boyfriend.

Dalton’s hair was long, maybe it was just up to his shoulders, it looked short because it was tied up. We turned to him.

“Dalton Norio?” Vel asked “And Rocco Grayson?”

Tumatango-tango si Vanessa “Kilala ko sila, naging partner sila ni Dad sa business” dagdag pa nito. “Mababait sila, lalo na si Dalton madaldal ’yan”

Mga chismosa at chismoso talaga, ang dami pa nila;ng tinitigna hindi ko na nga sila pinapansin dahil isa’ng ’to lang talaga ang gusto ko makita ngauyon. Hanggang ngayon ay wala pa rin at hindi nagrereply.

Professor Parker met my eyes, she was with her daddy and Daddy was talking. I also saw her once because she was one of Aleah’s Professor. Mabait naman si Ma’am pero magsasalita lang talaga siya kapag tinatanong mo at pagkatapos no’n ay hindi na magsasalita.

Kumpara sa pinsan niya’ng si Professor Hutton, hindi ko siya naging Professor sa Engineering dahil sa kabila’ng section siya napunta. Namiss ko tuloy si Miss Hutton, dinadaldal kami kapag nasa faculty para ipacheck ang plates.

I offered Yohan pasta, I took it for her to eat a lot and Vanessa ate cabonara and drank wine. I looked ahead for a while while eating, because Tita Agustina and Tito David had fun with my other Tita and Tito.

Inubos ko ang pagkain ko, nakikinig lang ako sa mga kwrntuhan nila minsan naman ay nakikisali dahil chismosa na rin ako. Nadadamay tuloy ako.

I’m still waiting for Aleah’s reply, I’ve been here a few days and she’s still gone. When I text her she still didn’t reply so I was surprised.

I wanted to see her but she said she was talking to someone I didn’t know.

I stopped in my tracks when I saw someone as old as Tito David come down, it came from the rooftop so I really followed him with my gaze. Lumapit ito kay Tito David at Tita Agustina, muli naman ako’ng kumunot ang noo dahil parang may kamukha siya.

Malayo kaya hindi ko masyado’ng maisip kung sino kamukha niya.

I stood up, my companions didn’t notice me because I was at the very back. I’ll just look for Aleah. I would have walked in case I was stunned by the message I received.

Aleah:

Love, where are you? Come here to the rooftop

immediately walked over while typing on my phone, I climbed the stairs.

What’s on the rooftop? And why is she hiding there? Dapat ay nandito siya sa baba at nakikipag-usap sa mga bisita niya.

“Love?” tawag ko pag-akyat, napayakap ako sa katawan ko dahil sa malamig at malakas ang hangin na tumatawa sa katawan ko.

She turned to me, smiling and holding a flower.

“Hi, I missed you” he touched my waist and kissed me tenderly, “I’m sorry, I want to bring you here first”

“I’m looking for you” she handed me the flower she was holding. “Bakit ikaw pa ang may regalo sa akin? Hindi naman ako ang may birthday” natatawa’ng kinuha ko iyon sa kanya at inamoy.

“Happy birthday, love, sorry wala ako’ng reg–” hindi niya ako pinatapos at bigla na lang humalik sa labi ko.

“I thought your gift to me was yourself? “ She laughed, I kissed her cheeks. “It’s ojkay, ikaw ang regalo ko’ng matagal ko na natanggap” dagdag niya pa.

“Really? Ibibili na lang kita re–”

“No, sapat na nandito ka, sobra’ng importante ng gabi na ’to para sa akin…” masuyo’ng hinawakan niya ang kamay ko. Tinitignan ko lang siya habang nakatingin sa mga kamay ko. 

I swallow every time she touches me, every time she looks at me I get even more nervous.

“Hailey, do you remember what you told you before?” she looked up, I nodded at her.

“Yes…you said you always see your future with me” I said softly, she smiled at what I said. “Sinabi mo’ng kung hindi ako, hindi na lang talaga”

“Yes, gusto ko’ng mag-isa kung hindi lang ikaw ang makakasama ko habang buhay.” kinuha niya ang kamay ko at hinalikan niya iyon, matagal…at puno’ng-puno ng pagmamahal habang nakapikit siya.

“I know I’m not done yet, I will never finish my role in your life”

“Hindi, hindi tayo matatapos sa gampanin natin para sa isa’t-isa.” I am softened by what she says and does, like she is caressing me with a super sweet feeling.

“I want this, Hailey, I really want to do this,” mahigpit niya’ng hinahawakan ang kamay ko, hindin iya binibitawan. “Please be with me, huwag mo na ako’ng iiwan.”

“Hindi, hindi kita iiwan…hindi na, mahal”

A little silence enveloped the two of us, I felt her release my hand…someone took it from her pocket and slowly knelt down.

That ring… was in the box, it was open and I could see, the ring opened up to me.

“Will you marry me?”

I don’t know how happy I was with what I saw, my chest was pounding so hard…and the sudden lighting of the surroundings was accompanied by fireworks.

My lips quivered and my tears started to flow.

“Marry me, Love”

“Yes, o-of course, I’ll marry you” Tumayo siya sa sobra’ng saya pero hindi niya iyon agad nailagay sa daliri ko dahil sinalubong ko siya ng yakap. “Yes, please…sa’yo na ko…” sabi ko pa rin at wala’ng tigil sa pag-iyak.

I could feel her caressing my back, I could also hear her faint sobs.

“You’re mine, mahal… always, you’re mine no matter what happens” umiiyak pa ring bumitaw ako sa kanya ng yakap. “Isusuot ko na, love”

Dahan-dahan niya’ng sinuot iyon sa daliri ko, nakatingin ako kung paano niya iyon ipasok nang dahan-dahan sa daliri ko.

“Sobra’ng bagay sa’yo, mahal” I cried even more when she wore me, so beautiful, the beauty of the ring for me.

I hugged her again, I wanted to hug her until she felt I was really very happy. I don’t have anyone else to ask at these times, she’s the only one, always.

She kissed me at gumanti rin ako ng halik sa kanya kahit pa may tumutulo pa’ng luha sa mga mata ko.

“Don’t cry love” naririnig ko ang tawa niya habang pinupunasan ang mata at pisngi ko. “Ang ganda mo pa rin kahit umiiyak ’no?” Muli niya ako’ng hinalikan sa labi. “Ang ganda naman ng magiging fiancée ko”

“Thank you, love, sobra’ng saya ko”

’I know…“ she gently kissed my forehead. “Let’s go down, I’ll introduce you to someone”

Dahan-dahan niya ako’ng hinawakan at hinila pababa sa rooftop, ang bilis niya’ng maglakad pero nagiging maingat pa rin siya sa paghawak sa akin. Para ba’ng mali ang kasalanan niya kung hindi niya ako iingatan sa paglalakad.

Gano’n na lang ang gulat k odahil tumigil kami kina Tita Agustina at sa lalaki’ng nakita ko…’yun lalaki na kasi’ng tanda ni Tito David. Siya iyong nakita ko kanina.

Tumingin siya sa amin, natigilan ako…pareho sila ng kulay ng mata ni Elliana at Aleah.

“Dad, She’s Hailey, My fiancée” pakilala ni Aleah agad, ngumiti sa akin ’yung kaharap namin, hindi ko alam kung ano’ng itatawag ko sa kanya.

“Love, He’s our father” Nasa tabi nito si Elliana na nakangiti at kumakaway sa akin.

“Oh, I’m Aaron Griffin, Nice to meet you, my daughter-in-law”

---

 Epilogue next chapter

Epilogue Part 1

“Dad, I like her?”

I remain iritated because of how I feel, I don’t know and I don’t want to.

“Yes, why are you so iritated?” He asked while laughing, hindi ko alam bakit pa ako pinagtatawanan ni Daddy, hindi ako natutuwa sa nararamdaman ko.

I gasped and held my face, I really didn’t know what to do because even if I stopped I thought more. She’s my best friend, she’s my best friend and I don’t want to ruin our friendship just because I can’t understand how I feel.

“Anak, why you can’t accept? Ilang araw at buwan ka’ng nababaliw, hindi mo pa ba halata?” I felt Mommy Agustina holding me after Daddy spoke.

“If what you’re feeling isn’t really true and you’re confused, why are you still struggling?” My Mommy looking at me with her smile. “I’m not saying accept it right away, I’m just saying don’t deny it, don’t deny…your feelings”

Tumango-tango si Daddy sa harapan namin.

“But…I’m still young” I said carefully. Tototo naman, bata pa ako para maramdaman ang mga ganito. I was too young to drown in the feeling that I didn’t want to be felt and accepted.

“You know, a lot of people fall at an early age” Daddy said. “And you’re too young to deny, okay? “Daddy was still laughing at me. Pakiramdam ko pinagtatawanan lang niya ako kasi nararanasan ko ngayon kung ano naranasan niya kay Mommy.

’Daddy, why are you laughing at me? Hindi mo na ba ko mahal?“ Lalo’ng lumakas ang tawa niya kaya lalo ako’ng nainis, gusto ko ng advice sa kanya dahil naging [areho kami noon pero tinatawanan niya lang ako.

“Hayaan mo na nga ’yang Daddy mo” si Mommy at hinagod ang likod ko. “Niloloko ka lang niyan eh”

“No, No” Si Daddy na pilit na pinapatigil ang sarili sa kakatawa. “Ang sama ko naman, tinatawanan ko lang ang anak ko.”

Ngumuso ako at yumakap na lang kay Mommy, naiintindihan ko mha sinabi ni Daddy at Mommy pero parang may kulang pa rin talaga…siguro dahil sarili’ng pakiramdam ang gagamitin ko.

“Anak, mahirap talaga lalo na nasa denial stage ka.” Si Daddy na tumigil na sa pagtawa.

“Deny nang deny, ganyan talaga kapag nababading”

“Mahal, ano ba” saway ni Mommy sa kanya. “Pareho talaga kayo ni Joshua, kasalanan n’yo ’to eh”

“Eh, si Joshua lang naman ’yun panay ang ship kay Hailey at Aleah”

“Nagkakatotoo na tuloy.” dagdag pa ni Mommy. Nilingon ako at hinalikan ang noo ko. “Anak, hindi masama’ng intindihin ang nararamdaman, nararamdaman mo na kaya mahirap na pigilan ’yan.”

Tumatango-tango at yumakap muli sa kanya.

I looked at Hailey’s house from my room, our house was just next to each other and I could see her in her room.

I gasped as I looked at her, she couldn’t see me because I was hiding by the window. All she knew was that I was always in the game room with his brother.

She’s reading her new book, kabibili lang kahapon, nalaman ko lang dahil panay ang kwento niya sa akin.

I don’t know why I’m so curious what she wants in a man, in a man? What could she want?

I know her standard is so high because she reads books, I don’t read books but because she always tells me what she reads I already know. I have never heard from her that she has a boyfriend.

Napahilamos ako sa mukha ko at muli’ng nagtago dahil napatingin siya sa gawi ko. Ayoko’ng makita niya ako dahil lang nandito ako at pinapanood siya.

I thought when I lay down on my bed, I’ll just look at her again tomorrow… I’ll be able to come in with her tomorrow.

I was also wondering if I would buy the books she offered me, because she said she had no money and she wanted to make money so she sold the book to me. I want to buy…so that I can know what she wants in a man and I can know that.

I’m a girl…I can’t do what a man can do for her. Umiling muli ako sa naiisip, she’s straight…hindi siya papatol sa babae.

Kinaumagahan ay naghintay ako sa bahay, idadaan niya na lang daw dito ang mga libro na binili ko.

“Baby,” binuhat ko si Velverosa, tumigil siya sa paglalaro at nilingon ako. “Hi, miss u”

“Ate…” Humalik siya sa akin at niyakap ako pabalik. I feel her hug, when I see hed I just want to hug her because she is always tender.

“You’re growing up” I said softly, still hugging her. Naramdaman ko ang pagtango niya sa balikat ko.

Nilalaro ko lang siya habang naghihintay, daldalhin ko siya sa kabila’ng bahay mamaya kapag aalis na kami. Hindi kasi siya umaalis hangga’t hindi ako kasama.

Dumating si Hailey kasama ang kapatid niya, tinawag ko si Haiider upang lumapit sa amin at siya naman ang bubuhat.

Even though I was very nervous I approached her, she was carrying the books. I struggled to swallow as I accepted that.

Sinungitan niya ako pagkabigay niya, hindi ko mas lalo’ng natanggal ang tingin sa kanya.

Totoo nga…ang ganda niya talaga, sobra

I sat on the sofa and looked at the books, I bought five so I know a lot, especially about her favorite fictional characters. I really want to know what her passions are or what’s up for her.

She’s my best friend but I shouldn’t know everything about her life … I’ll still know that without forcing her to tell me a story about her life.

I just stopped reading when I heard Haider say the word boyfriend, boyfriend? Does Hailey already have a boyfriend? Since when?

I stood up and approached them, I asked immediately approaching.

“May boyfriend ka na?” I asked. “Sino?”

Nagulat siya sa biglaang tanong ko, kumunot ang noo niya sa tanong ko, hindi niya ba iniaasahan? o meron talaga?

“Sino ba kasi’ng may sabi’ng may boyfriend ako?!” Sigaw niya sa akin.

“Wala? Weh?” Alo ko pa sa kanya, sure ba’ng wala? “Totoo ba?”

“Ano ba? Ayoko’ng paulit-ulit ako’ng tinatanong!” I laughed because of her reaction, she was really cute when angry or shouting because of me. Gusto ko sa akin lang…’yun, ako lang.

“Why you always shouting me, Hailey?” Kahit alam ko naman ang sagot. Minsan galit siya at minsan wala ako’ng ginagawa nagagalit pa rin siya. “Stop frowning.”

My lips moved as she averted her gaze, her eyes narrowed and her face blushed slightly.

I don’t know what to do…Am I falling? Or what? Just confused? What?

I try to find out even if I deny it, I still can’t get it, should I accept it? And what? I know myself … I can’t help but tell someone how I feel.

“What’s your problem?” Si Vanessa nang maabutan ako sa rooftop. Gusto ko muna magpahangin at magpalamig.

Hindi ki rin alam kung bakit lagi’ng mainit ang ulo sa akin ni Hailey, iniintindi ko siya pero mas lalo naman siya’ng naiinis.

Nagseselos ba siya kay Yohan? At ang tanga ko naman para sabihin sa kanya na bestfriend ko lang siya.

A lot has happened to us in the past few days, I am still restless…I am the one who approaches her when zhe walks away from me. I don’t want her away, I can’t.

And Ck, I don’t know what’s wrong with the two of them but Hailey said then there was something between them … what if there is until now? it’s obvious to Ck that he likes Hailey, he still likes her.

At ako? Hindi ko maamin pakiramdam ko talo ako dahil lalaki ang kaagaw ko.

Yumuko ako dahil nararamdaman ko na ang alak na ininom ko para sa party, susunduin ko pa si Hailey at papabalik kami rito.

“Vanessa…What if…I like Hailey?” I asked gently.

“Ano’ng what if, gusto mo talaga siya.” Kumunot noo ko, nanatili ang tingin ko sa baso’ng hawak ko.

I gasped. “I want to be sure about my feelings.”

“Ano ba’ng pumipigil sa’yo?”

“Marami…ayoko’ng masira friendship namin ni Hailey” mahina’ng sabi ko, napapaikit na ko na ko sa sobra’ng antok at tama ng alak sa akin. Pakiramdam ko umiikot na ang mundo ko kahit kaunti pala’ng naman ang naiinom ko.

I felt her touch my shoulder, I turned to her and smiled slightly. I know…she already knew something but she just kept quiet because of what was happening to Hailey and me.

When not? When haven’t I gone crazy thinking about her? She was shaking her head while still holding me.

“Hailey likes you too, babe” I looked at her for a while, I weighed her eyes because of the last word she uttered. She laughed at me.

Hailey likes me too? How? I thought Ck was what she wanted? Would Hailey still likes me if she was always mad at me?

“Lagi siya’ng galit sa’yo kasi sa feelings niya rin, ayaw niya ring masira friendship n’yo” binitawan niya ako at humawak sa railings, nakatingin lang ako sa kanya dahil hindi ko alam kung maniniwala ako o hindi.

I’m frustrated with how I feel because I can’t show that. When will I admit and say, now I just experienced fighting myself because I really like her.

I don’t know what I can present to Hailey because when I see her I just go crazy all of a sudden, when I see her I just want to hug her always. Because I can’t speak when she’s around. Gusto ko lang siya maramdaman lagi kapag nakikita at nakakasama ko na siya.

“How did you know?” I asked

“Nagiging manhid ka na sa sobra’ng kakaisip mo sa feelings mo” Mabilis niya’ng sagot. “Ang manhid mo tuloy sa paningin ni Hailey, actually dinodogshow ka na talaga niya.”

She laughed so hard, I can’t help myself to smile because of her. Natatawa ako sa tawa niya. Umiiling habang tumatawa.

“But, seryoso…naiinis man siya sa’yo pero halata namang gusto ka rin niya, Aleah”

“Hindi ako makaamin”

I combed my hair again, biting my lip. I want to be sure if I admit it I want to be sure and I won’t back down just because I admit it or in case she admits that she likes me too.

“Just…don’t be in hurry, babe” tinatapik niya ang balikat ko. “You like her, tanggpin mo ’yun ng wala’ng pero-pero.”

“Are you sure na kaya mo’ng mag-drive? Lasing ka na” inalalayan ako ni Vanessa habang binubuksan ko ang pinto ng kotse ko. “Ako na lang ako maghahatid sa’yo baka kung ano pa mangyari sa’yo eh”

“No…No” lumayo ako sa kanya. Hindi naman na ko masyado’ng nahihilo. I can still drive, I can still go to Hailey even though I’m feeling drunk. There’s nothing I can’t do when with her, I’m just having a hard time with our situation now.

“Just take care of my friend” She looked at me for a minute, she knew who I was referring to that she would take care of. I was also quiet but it was obvious to me that she liked Yohan even when she was still in the province.

“I like your friend, babe, I like Yohan” Tumango-tango ako at dahan-dahan na binuksan ang driver’s seat. I waved at her when I entered, I wanted to go to Hailey, I wanted to see her … even though I knew she was mad at me.

I feel so lacking…I feel so lacking when I can’t see her.

I thought so much while I was driving, I looked at everything I could pass just to say something to Hailey when I saw her. I can’t be bothered because she’s been avoiding me for days. Pakiramdam ko ang layo niya sa akin, ang layo namin sa isa’t-isa.

My grip on my hair tightened as I stood in front of Hailey’s bedroom door…I could hear them.

I was devastated because Hailey’s stutters when her Mommy’s question was obvious, is it really true what Vanessa said that Hailey really likes me? All I do is listen to the conversation between the two of them inside.

Honestly, Hailey avoids and also can’t accept what’s happening to her, to how she feels like I do. It’s like I’ve been having a hard time thinking for months and days just because I feel for her.

Hindi ko na siya narinig na nagsalita kaya kuamtok na ko, fuck this ’yung katok ko para’ng sisirain ko na ang pinto.

Sinisigawan ako ni Hailey pagpasok na hindi siya sasama at ayaw niya ako’ng makasama. Bakit? Ayaw niya sumama sa akin pero kay Ck gusto niya sumama? What does Ck have that I don’t have? Is it because he is a man and I am a woman?

I’m trying my best, to understand her because she wants to see Ck’s Mother, I always pay attention to Hailey … I feel when I become careless I feel like I will lose her.

I sniffed her and hugged her, I immediately felt relief because I already felt her in my arm…kumalma na agad ako sa pagyakap ko sa kanya. Huwag lang siya’ng lumayo sa akin ay ayos na ako…maayos na ko.

I woke up at dawn because of the cold I was feeling, I woke up and Hailey’s beautiful and gentle face opened up to me, even asleep she was still beautiful. Wala sa sarili’ng inabot ko ang mukha niya at dahan-dahan iyon na ihaplos.

I never thought I would be able to kiss her…I was able to put a mark on her upper body because I was so drunk. But I still know, I know I’m not just drunk as much because I wanted to do that to her.

I could no longer restrain myself and I kissed her. Kaya ko’ng panindigan si Hailey, gusto ko’ng sabihin sa kanya ang nararamdaman ko. Na seryoso ako at sigurado’ng-sigurado sa nararamdaman ko.

I kissed her forehead, I’m really into her, sa kanya lang…sa kanya ko lang ’to naramdaman.

I pulled the blanket and slowly wrapped it around her body and then I hugged her more and squeezed my body.

I kissed her hair again.

She is the only one I want to feel at any time, she is the only person who can calm my whole being.

What’s wrong with this? Hindi kami magka-anak, hindi kami magkadugo at mas lalo’ng wala ako’ng dugo kung ano’ng dugo ang meron siya. Why can’t she understand? Is that what keeps her from ignoring me and talking to me? To tolerate what she feels for me?

It was very clear to me, I could hardly consider her my blood relative because she really wasn’t. Hindi naman talaga, kahit ano’ng gawin niya hindi magkaaktotoo ang sinasabi niya.

“Hailey, I don’t just think of you as a friend, that’s not it “ I looked into hereyes, I couldn’t afford to lie to her, I admit that. “I want you, I want to want you”

“I like you more than frie—” pinutol niya ang sasbaihin ko.

“I like you as a friend…’yun ang nararamdaman ko sa’yo.” My jaw moved, I followed her with my gaze as she turned her back on me and left. Why she’s always turned her back on me? Something wrong with me?

She likes me as her friend, what? I laughed with frustration. I like her more than friends, I like her a lot.

“Babe, are you okay?” Si Yohan nang salubungin ako sa garden. Ako na mismo ang pumunta sa kanya dahil alam ko’ng kausap ni Vanessa si Hailey ngayon. “Oh, have a seat…”

“Yohan, she said she just wants me as a friend “ I said as I sat down next to her. He turned to me that the book she was holding was down.

I also looked at her, I’m not angry…I think maybe Hailey was just shocked by what I said earlier and what I did last night so that’s how she reacted. Aminado naman ako’ng mali nagawa ko kagabi…pero hindi mali’ng inamin ko kung ano’ng nararamdaman ko sa kanya.

“Have you explained to her how you feel? And that you really can?” She calmly asked me, I nodded while still looking at her. “And? She can’t accept your feelings?”

“I don’t know, babe”

Muli niya’ng binaba ang tingin sa libro’ng binabasa niya. Nagtagal ang tingin ko sa kanya, alam ko naman tahimik lang din siya kagaya ko kaya sigurado ako’ng nag-iisip din siya kung ano’ng pwede pa’ng itanong sa akin.

“I know you can…just don’t give up until she accept you and her feelings…”

I also didn’t really wonder why Vanessa liked her, she was just quiet, would only talk when you asked or you talked. But Yohan is a very good friend, she is not showy but she doesn’t make me feel alone whenever I have a problem.

“Are you okay now?” She asked, I smiled at her dahilan para mapatingin na naman siya sa akin. Mahiyain talaga siya kahit kaibigan niya. “Aleah, I’m asking you” she asked seriously so I laughed.

“Yes, Thank you…I’m just really thinking, I want to prove everything to her”

“Then do it” agad niya’ng sabi. “You have many days to prove that to her and she also has many days to see your efforts”

“Yes, babe…Thank you for listening” 

“Welcome” Binalik ang tingin sa libro’ng binabasa. Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya dahil may gusto ako’ng  malaman kung totoo ba o hindi. 

“Yohan, do you like Vanessa?” I saw the movement of her eyes stopped from reading, sighed and looked at me for a moment.

“Maybe” she answered weakly. “I want to be sure.”

I took a deep breath. I had to suppress the jealousy I was feeling because if I couldn’t control it Hailey would only get even angrier with me.

But I can’t really see Hailey with Ck, they are together at home and in the car. Makita ko pala’ng sila’ng magkasama ay para na ako’ng masisiraan ng bati. Hindi ko pa rin alam, gusto ni Hailey na makasama si Ck.

Eh ako? Ako gusto ko kasama siya. Ayoko’ng kasama niya si Ck pero wala ako’ng magawa dahil magkaibigan sila, magkaibigan pa rin sila’ng dalawa at kaibigan din ako ni Hailey.

I wiped my face while waiting outside their house. She still doesn’t come home and she seems to enjoy where she went. That’s okay with me, if she’s happy with Ck it’s okay because I really want her to be happy always.

Pero meron pa rin sa akin na gusto ko’ng sa akin siya masaya…maging masaya kahit pa masaya rin siya kay Ck. I’m not selfish…but I can’t help to be jealous.

I bowed again and I remembered her beautiful face, how beautiful she was before she left and went with Ck. She is so beautiful in her dress … it still suits her because of her charming smiles.

There is nothing like the beauty she gives me, ever. Wala’ng makakapantay sa kanya sa nararamdaman ko.

Hindi ko maiwasang mangiti habang iniisp siya, ang weird pero sobra ako’ng ganda’ng-ganda sa kanya…hindi ko mapigilan takpan ang mukha at labi ko sa sobra’ng nakakangiti. May ayos man siya o wala sobra pa ring nangingibabaw ang ganda niya, her beauty still dominates and it can never escape my eyes.

My love is so beautiful…

I stopped smiling and thinking when I heard a car stop, I barely peeked and that Hailey, she just got out of the car.

I was silent as I watched her talk and smiled at Ck. I don’t know how I’ll feel, is she really happy with Ck or not? Sa akin? Masaya ba siya kapag kausap niya ako o kasama?

I looked down at my jacket that he hugged, he wasn’t wearing it and he was just holding it tight. Nang makita niya ay nagulat siya, hindi nagbago ang tingin ko sa kanya. Tumayo ako at unti-unti’ng lumapit sa kanya.

“How’s your date with them?” I aksed her, kumunot ang noo niya sa tanong ko. Hindi ba siya nag-enjoy?

“What? My date with them?” I approached him, I moved further away from er…I never moved further away from her.

“Okay naman” She was nervous when I stopped in front of her, swallowing so I kept my eyes on her. ’Bakit mo naman natanong?“

“I just want to know if you enjoyed them…” I answered her carefully. “Are you happy, Hailey?”

“I’m happy …” How much? How much you happy, my love?

“Hailey, do you like him?”

Nagtagal ang tingin niya sa akin, matagal, hindi nagsalita at tanging mga mata ko lang ang tinitignan.

She likes Ck? Really? I really want to know…

Alam ko’ng nakakawala’ng respeto iyon sa kanya dahil panay ang tanong ko sa kung ano’ng totoo, kung may namamagitan ba talaga sa kanila o wala. Ayoko’ng mamilit pero gusto ko ng sagot mula sa kanya.

I slowly approached her again, I reached for my jacket which she hugged tightly. I watched her slowly release and finally grabbed the jacket. Bakit hindi niya iyon sinuot? Malamig na

May gusto talaga ako’ng malaman mula sa kanya, hindi ako mapakali, ang selfish ko mangtignan pero gusto ko sa akin lang. Masama ba ’yun? Is it wrong to ask that? In my whole life I have only ever asked for this, she is the only one I have asked for like this.

Her only answer is what I want to receive, I feel like I can’t keep quiet if she really likes Ck.

There is a part of me that I can accept but it hurts, it’s hard and I really can’t.

I’m jealous, hindi ko na maitatanggi pa sa kanya iyon.

There is nothing wrong, we can, we really can. I understand Hailey why she doesn’t want to … she thinks what I’m thinking but I can, I can stand everything and I can stand her more than she thinks.

I couldn’t help but smile as she hugged me, squeezing my shoulder. I didn’t speak and hugged her, I really missed her for almost a few days we didn’t have a sensible conversation. I kissed her forehead at hugged her tight.

Ilang araw ang lumipas, nagging maayos naman ang relasyon namin ni Hailey, sa ilang araw at linggo na panliligaw ko sa kanya ay sinagot niya na rin ako. Sobra’ng saya ko, pakiramdam ko nakuha ko na talaga siya sa ilang buwan na paghihintay ko.

Wala namang perpekto’ng relasyon kaya hindi rin namin maiwasang mag-aay o magtalo. We also started arguing all the time because of Denver, I knew she was jealous of Denver and I did everything so that she wouldn’t overthink and feel bad every time we were with him.

“Denver please shut up” I muttered holding myself back, he chased me.

“Aleah”

“Denver, I love Hailey, she’s my partner and you have no right to insult her” She just looked at me as if begging me.

Hindi, tangina, what right does he have to insult Hailey to me? What right does he have to insult my girlfriend? Pilit ko ring iniintindi si Denver dahil may pakiramdam siya pero kung iinsultuhin niya ang girlfriend ko hindi ko na iyon magagawa pa.

His jaw moved. “Why you can’t love me?”

Why can’t he understand? That Hailey is the one I love and not her, I won’t love her because Hailey is the only one I want to love.

Inalaagan ko si Hailey tapos magagawa lang siya’ng insultuhin ng iba’ng tao, hindi ko nga siya magawa’ng saktan. Tangina naman oh

“I love her, so much. Please stay away from me…her feelings are more important” Muli ko siya’ng tinalkuran at naglakad na palayo sa aknya. Hindi na, hindi na ko papayag na mag-away pa kam ni Hailey.

No matter what I do if Denver is always involved in our problem, my girlfriend won’t be okay. I love that, eh, I shouldn’t give her a reason to be hurt, jealous and insulted by others just because she is my love.

I can’t move for a few days without Hailey talking to me, I understand her so that’s how she reacted to what happened from the cafeteria. I always understood her and I also understood myself why I was like this.

I just want Hailey to be okay with me, be happy with me no matter what happens. Because everywhere I looked, I couldn’t really see her hurting that I was the reason.

Kahit kailan ’di ko matatanggap ako ang magiging dahilan bakit siya masasaktan.

We talked but she still can’t seem to forgive me for what happened, I don’t know what else to do because when I talk to her she might get angry with me and think I’m insisting.

I covered my face, repeatedly shaking I was hurt by what was happening, I didn’t want to be silent but I was already hurt. I can’t afford to always be away from the woman I love. Huminga ako, sobra’ng bigat sa pakiramdam.

Matamlay ako’ng kumilos buo’ng araw, hindi ko na halos makausap ang mga kasama ko dahil sa lalim ng iniisip ko. Apekto pa rin ako, apektado ako basta sa kanya, sa kanya lang.

“Babe” tahimik na yumakap ako kay Yohan nang makita ko siya sa tapat ng room, hinihintay hanggang sa makalabas ako.“Let’s eat and talk” I didn’t speak, I didn’t want to speak first because I had no appetite.

“Let’s eat” sabi ko, bumitaw sa kanya at inakbayan siya. “I’m hungry”

Nagtagal ang tingi niya sa akin bago nagsalita. “Busy sila Vanesa…baka malate”

I don’t know how I’ll feel, after Denver it’s Rafaela I hate. What is the problem of a to? Yes Hailey and I are not okay but what right does she have to claim Hailey right in front of me?

I don’t want trouble, I’d rather keep quiet even if I’m hurt and I don’t feel good anymore.

Hindi ba pwede’ng maging masaya naman kami? Bakit lagi’ng sunod-sunod nangyayari sa amin kahit hindi naman namin ginusto at sino naman ang gusto ng problema?

Fuck this

Ano ba’ng nagawa ko para hindi niya ako paniwalaan? Hindi pa rin ba sapat lahat ng sinasabi ko? Hindi ko na ba siya magawa’ng iassure sa lahat? Sa nangayayri sa amin? I don’t know why he doesn’t see me doing everything to get us to talk, my explanations to him really are just and I’m not making that off of him.

Pakiramdam ko nawalan na ko ng pasensya, nagagawa ko na siya’ng sigawan sa mga nangayayri sa amin. Sobra na ako’ng nahihirapan.

Hindi ba niya ako kaya’ng intindihan manlang? Alam ko’ng mahal niya ang sarili niya pero paano naman ako? Paano ako? Hindi ko ba deserve pakinggan?

“Hailey, I did everything for you, why can’t you see that ?!” I refrained from crying, I didn’t want to cry in front of her. It was as if my feeling was breaking, any time I felt I would no longer be able to build myself up.

“I don’t know anymore, Aleah…it’s killing me…”

Bigo at nasasaktan na tinignan ko

Ako ba? Hindi namamatay sa ganito? Hindi ba ako nahihiurapan? I understand but I still can’t help but think to myself, how can I? Will no one listen to me?

“Why you can’t fight for me? Understand my feelings at once?”

Little by little my tears flowed, I didn’t want to stop them because I was holding back too much, it wasn’t good for me to always think about how others felt.

Hindi siya nagsalita, yumuko habang umiiyak at muli ako’ng tinalikuran.

I clenched my fist, I wanted to get mad and shout at her…but why can’t I do it again? I can’t do when with her.

Hindi ko siya kaya’ng saktan gaya ng nararamdaman ko. Hindi ko pa rin kaya kahit ilang beses ako’ng masaktan sa kanya.

.I shed my tears as I watched her walk away, why is she always walking away? walk away when we have a problem? Shouldn’t she be by my side too?

Putangina naman

I sat on the side of the road and cried and cried, the pain really…he pain of this. I really hate this feelings

I covered my face while crying, I wanted to cry until she just came back to me, that she would never turn her back on me and just leave. Kasi ayoko’ng iwanan niya ako, inaayos ko naman, lagi ko’ng aayusin para lang hindi siya mawala sa buhay ko.

Hindi ko kaya kung wala siya, hindi ko kaya kapag wala siya.

Epilogue Part 2

“Mommy…I’m fine”

I held back my tears, I didn’t want to cry in front of them both. I know that Daddy really doesn’t want me to cry, especially in front of him. And even if he can’t see me, he doesn’t want to hurt me and cry.

“Anak” si Mommy hinawakan ang magkabilang pisngi ko. Nakahiga ako at pilit na tinatago ang mukha sa kanya. I don’t, I don’t want them to see me weak, becoming weak just because I love.

“Aleah” boses iyon ni Daddy, seryoso ang boses niya kaya natigilan ako sa pagsiksik ng mukha ko sa unan. “Your Mom calling you.”

Tinanggal ko ang unan sa mukha ko at tumungin sa kanila, si Mommy ay nasa gilid ko nakaupo habang hawak ako at si Daddy naman ay nasa likod niya, nakatingin sa akin.

“Mom” I called and weaklu to hold her, she held me back. “I’m sorry” I added to her.

She didn’t speak and hugged me, she wrapped me in her arms causing me to be more wrapped up in sadness and I wanted to cry again. I closed my eyes and felt her hug, comforting even though I knew I was still hurting.

“Daddy, I’m sorry” I say even though Mommy hugs me, I’m sorry because I’m like this in front of them. They don’t want me to do anything. “Daddy..”

“I understand, Anak…but I still can’t see you like that “ I bit my lip while listening, I didn’t want to cry but with Mommy’s hug and Daddy’s words it was happening again. “Just cry…”

Naramdaman ko’ng dalawa na sila’ng yumakap sa akin. Kissing my hair, their hands continued to caress me and their arms remained felt. I hugged Mommy more even now I just want to hug them again like I did before.

“You want some cake?” Daddy showing me my favorite strawberry cake, it was made by Mommy “It’s your comfort food, you need to eat, baby” umupo siya sa tabi ko, nilapag ang cake.

“Just eat, Anak” si Mommy na kanina pa nakangiti sa aming dalawa. My smile widened and I accepted the cake that was in Daddy’s spoon and blew it up. “Yummy?”

“Masarap ’yan, mahal syempre gawa mo” si Daddy na pinapanood ako’ng kumain. Ang laki ko na nagagawa pa ako’ng subuan ni Daddy. “Are you feeling better na?”

“Yes po” Muli ako’ng kumain ng cake, sina Mommy at Daddy ay sinabayan na lang ako sa pagkain. Nakangiti at nagkukwentuhan kasama ako.

“Mom, Dad” tawag ko, nag-angat sila ng tingin habang nakangiti animo’y naghihintay ng sagot ko.

“I want to have my own art museum po”

“When?” masaya’ng tanong ni Mommy. Tumango-tango pa si Daddy na para siya’ng excited.

“Kapag nakatapos na po ako…may ipon naman po ako”

“You have your own money on my bank, iyon ang gamitin mo” I turned to Daddy, he didn’t forget to put money in his bank for me. I said before that I don’t have to want my own money if I have any plans to build.

“But, Dad-”

“No, baby para sa’yo talaga iyon, huwag ka na makulit. Idagdag mo na lang ang ipon mo”

I snorted, when it comes to the future, the future is always ready for me, because Daddy wants me to understand nothing in case I have other desires in my life and until the next ones.

“Ano ’yan, Ate?” si Haider na kakapasok lang ng game room kasama si Vel na agad na yumakap sa akin. “Ate, sorry ah” dagdag niya. I just smiled at him, I sat Vel on my lap and I gave Haider the controller, I just wanted to play first.

“Let’s play, bro”

Tahimik na inabot niya iyon sa akin. We both played while Velverosa was watching and just staring at the tv, because sometimes Haider doesn’t shoot me. Napasigaw pa siya dahil tinamaan ko na naman siya.

“Ate! Hoy!” tumayo na siya habang panay ang pindot sa controller. The button almost went down in what he was doing because he couldn’t beat me.

“Calm down” natatawa’ng sabi ko. “Sit down”

“No, Ate!!! Ang daya mo!” bulyaw niya sa akin kaya mas lalo ako’ng natawa. Hindi niya ako pinansin at pilit na puminpindot sa controller. Gigil na gigil halos lumabas na ang ngipin niya.

“Oh! Talo ka na!” asar ni Velverosa sa kanya, mas lalo’ng sumimangot si Haider. “Shh, kuya ’wag ka na magalit”

“Ayoko na nga maglaro rito” binato niya sa kama ang controller at galit na umupo. “Tsk, kairita”

“Ate” yumakap sa akin si Velverosa. “Ate, are you okay?”

“Yes, baby”

Haider looked at me for a while, he was silent because my answer was shaken for a while. Napahaplos sa buhok niya. Alam na alam niya talaga kung ano’ng nangayyari.

I saw Hailey at dinner that night, almost everyone was at home to eat so I couldn’t take Hailey’s eyes off me while eating. There’s still a part of me that I really miss him but I still don’t know I’m still hurt by what happened to us.

I was even more nervous when he approached me and negotiated with me. I didn’t think he would do that because sometimes I’m the one who always negotiates, I still feel that he loves me even if that’s what happens.

Hindi ko pa rin naman siya matitiis, hindi’ng-hindi ko siya magagawa’ng tiisin dahil mahal ko siya…sobra.

I still can’t let her go, I know that no matter how many times I hurt her I can’t just let her go. Because while I think of her I also think of myself. Maybe I just love so much that I forget what I should do to myself sometimes

I kissed her forehead before I left, I will miss her when I leave just for our outing.

“Comeback okay? Hihintayin kita” She kissed me. “Mag-ingat ka roon, mag-ingat kayo.”

“Yes, my love” I touched her waist, bent down to give her a long kiss on the lips. “Please, take care, okay? I’ll be back too”

“I love you”

“I love you more”

Aleah, let’s go!“ Ava pulled me over when we got to the beach. “Where’s Ela?” she turned around as she looked for Ela. I turned around, I couldn’t see Ela.

“Aleah” Ava was silent as Denver approached us. She frowned slightly and just looked away.

“Yes? What do you need?” I will ask. “Do you need anything?”

“Sasama na ako sa inyo.”

We looked at the small cottage where we were staying, windy at sea and still with the strong waves. I feel like I’m being pulled closer to the sea.

I remember Hailey, she really liked the sea as well as the sky. I picked up my phone and took that picture, I also didn’t fail to send her my picture. I smiled as I looked at our convo, she saw that right away.

Hailey:

Ganda mo

I laughed kaya napatingin sa akin si Ava at Denver. Si Ava ay tumaas ang kilay habang nakangiti.

I helped Ava and Ella fix the opposite side of the cottage, what time is it too and they want to see the bonfire even earlier.

Leo, on the other hand, is currently grilling fish and liempo with Raven who is completely laughing and pissed at him.

“Fuck you, shut up” Leo whispered to Raven. “Do your work”

“Init ng ulo nito”

“Hoy” si Ava na kinukulit si Ela sa pagsisindi. “Teka, parang uulan pa”

’Aleah, what do you want to do?“ I look at Denver. Gumalaw ang panga ko sa paraan ng pagtingin niya sa akin. I’m only wearing a shirt and I’m only cycling down because I haven’t worn two pieces in swimming before.

“I don’t know” I looked at Ela who was still lighting but they couldn’t. I just silently looked at them because maybe I’m tired of what we did before.

“Are you mad at me?” Denver you asked, I didn’t look at him. We’re still not really done with this situation. I’m fed up. Tama na ang pagtatalo at kaguluhan na ’to.

“Denver, stop, we don’t have to talk anymore”

“Aleah, why don’t you–” I frowned and turned to her. Silence enveloped us, those with us fell silent.

“No, Denver, kung ganyan lang ang gagawin mo mas gugustuhin ko’ng kalimutan na lang ang lahat ng pinagsamahan natin.”

“What? Sisirain mo pagkakaibigan natin para sa babae’ng iyon?” I was licked on my lower lip. What does he want to make me look like?

“And you? You want to ruin our relationship just for how you feel?” He looked into my eyes, weighing but I didn’t beat him, he was really overreacting, I didn’t know him like this. Hindisiya ganito noon, ano’ng nangayayari sa kanya?

“Bro, that’s enough, sobra ka” Si Raven na lumapit kay Denver, seryoso ang mga tingin nito. “Respect them, lalo na kung wala namang ginagawa sa’yo si Hailey.” Denver seemed to explode in anger as he stared at me. I don’t care if he’s angry, I’m even angrier.

“You’re doing it wrong, you don’t respect them anymore” Denver didn’t beat him.

“Denver, you’re stupid for telling what Hailey is” Leo said. “Putangina mo” Nagulat ako sa pagmumura ni Leo. “Stop being stupid, kapag hindi pinili manahimik”

“You have no right to force Aleah to choose you, that’s not true love “ Si Ela

“That’s enough, let’s eat” Nauna ako’ng pumasok sa cottage, ayoko pag-usapan ayoko’ng magkagulo kami dahil lang dito.

Nagsimula’ng umulan dahilan para pumasok sila nang tuluyan sa cottage. Tahimik kami’ng lahat, wala’ng nagsasalita gawa ng pagtatalo nila kanina.

Ava and Ela and I were just looking at each other, it was still raining so we were even quieter. Leo is just next to me eating sometimes he talks to me. Raven, on the other hand, is Ava’s target.

I’m thinking about what Hailey is doing now, they’re going home maybe I can’t text or call her because there’s no signal.

’“It’s so cold” si Ava na sumiksik kay Eva habang yakap ang sarili niya. Ela was silent as she hugged her, it didn’t speak even though Ava’s look he didn’t pay attention to either.

“Here” I accepted the towel Leo handed me. “Wrap yourself first”

The towel was big so I wrapped our two bodies.

“The towel is big so you don’t get cold anymore” I calmly told him. Nagtanggal ang tingin sa amin ni Denver, kanina pa talaga ako hindi nagkakagusto sa mga tingin na binibigay niya. Sobra’ng naiinis na ko.

“Our penthouse is just next from here” Raven touched me after the rain stopped. “Let’s go while it doesn’t rain again.”

“Ela, Ava” Leo carrying our belongings. We only hold their light items. Denver brought some of my stuff. ’Let’s go, it’s so cold“

“Leo, tara” hinawakan ako ni Raven, mukha pa yata;ng sinadya niya ako’ng harangan para hindi makalapit sa akin si Denver.

Naglakad kami sa buhangin medyo malayo ang penthouse mula rito. Pagod na rin naman ako, gusto ko na talaga’ng magpahinga at mas lalo’ng gusto ko na umuwi.

I miss my Hailey already.

Inabot kami ng ulan habang naglalakad nababasa na rin kami kaya mas binilisan namin ang paglalakad. The three of them were almost pulling in front of me, Leo was pulling Ava and Ela while Raven was already pulling me because we were the ones who were late for the walk.

“Aleah, hurry up” he said while holding me.

We got to the penthouse, Leo himself opened it and we went inside.

“There’s a room here downstairs and upstairs there’s also a room.” Raven lowers our belongings on the table. “The three of us down here, you’re up there”

“All right, take a bath, you’ve been soaked in the rain” Leo said pushing us up.

“You too, take a bath” They both nodded at us.

Tatlo ang kwarto sa loob, naghati kami at ang kwarto ko ay nasa pinakadulo. Pumasok ako at nagsimula’ng mag-ayos kailangan ko na talaga’ng maligo dahil baka magkasakit ako.

I went into the bathroom, got too cold and heated the water in the bathtub. I’m more used to hot water when I’m tired. I took off my clothes and immersed my body in the bathtub, I smiled as I felt the comfort.

I closed my eyes as I leaned over and remembered Hailey, making sure she and our two friends were home. Pagtapos ko rito ay imemessage ko na siya. Baka nag-aalala na siya sa akin dahil kanina pa ako hindi nakakapagreply.

Paglabas ko ng banyo ay nagulat na lang ako ng bumungad sa akin si Denver. Kumunot ang noo ko at napatigil sa pagpupunas ng buhok.

What is he doing here? And how did he get in if I locked the door?

“Get out” I said seriously. He just looked at me, he looked at me as if he was going to be stripped of his gaze.

Fuck him, digusting

He did not speak slowly approaching me.

What does he plan to do?

I backed away but he quickly pulled me closer to him.

“Denver!” I shouted at him and forced him to struggle. “Let me go!”

“Aleah,” I shuddered at the way he called me. “Let’s do it —”

“Fuck you!”

“I will do it to you”

I couldn’t scream again because he threw me on the bed and stepped on top of me.

Ramdam na ramdam ko ang paglihis ng bathrub ko sa paghahawak niya sa akin.

“Denver! Tangina mo!” nagpupumiglas ako sa kanya, ayoko,a yoko’ng ganito lang ang mangyayaro putangina niya talaga “Denve-” Natigilan ako sa pagsigaw ng halikan niya ako.

It was aggressive and I could hardly keep him away from my body.

“Hmm” I heared him moan.

It was intense and I could hardly keep him away from my body.

“Hmm” I hear her growl.

“Hmp, bitaw!” I pushed him causing him to fall on the bed.

Bumangon ako sa kama at sinisikap na ibalot ang katawan sa kumot. I couldn’t help but feel nervous and disgusted with myself.

“DENVER! PUTANGINA MO!” naririnig ko ang sunod-sunod na kalabog ng pinto. Boses iyon nina Ava. “FUCK BUKSAN MO!”

Nanlalabo ang paningin ko dahil sa luha’ng namumuo sa mga mata ko. Pakiramdam k oang dumi ko na…pakiramdam ko hindi na ako ’to.

Leo entered, first approaching Denver. Ava and Ella, on the other hand, immediately approached me, their hands shaking and they hugged me. Mas binalot nila ako sa kumot.

Kita’ng-kita ko kung paano pagtulungan ni Raven at Leo si Denver sa harapan ko, sinusuntok nila at pinagsasaluhan.

“Nakakadiri ka!” namumula na sa galit si Raven, hawak niya si Denver at muli’ng pinagsusuntok ito.

I wanted to be blank in my mind but it didn’t happen … fuck … I feel like I cheated on Hailey. I feel like I broke his trust even though he didn’t see what happened.

“Aleah!” Ela called, I picked up my phone but when I opened my phone a video came out.

FUCK! fuck this shit!

That’s a video of Denver and me, we both have a video!

Umiiyak na tinawagn ko si Hailey, iba, iba na ’to alam ko’ng hindi lang ako ang makakatanggap ng ganito’ng video.

“Hailey! Please listen to me!” I said as soon as she answered my call. No, nothing happened to us! I didn’t cheat on Hailey! I don’t like that. I heard her laugh, she didn’t just laugh…I hurt her again.

“Hailey, Nothing happened— “

“Tangina, Aleah” maluto’ng namura niya sa pagitan ng pag-iyak. “Tangina…nasasaktan na ko…bakit kailangan mo ko’ng saktan ng ganito?” My tears flowed even more, she was hurting, crying again because of me.

“H-Hailey, I never che–” pinutol niya ang sasabihin ko.

“You did! You already did it!” galit na galit na sigaw niya sa akin.

“Hailey, wala’ng nangyari sa amin!” I shout, I beg her to believe, I can’t fool her, I can’t do that to her.

It hurts me but it hurts more when I hear her crying and sobbing on the other line, crying … crying too much all over her. Only now did I hear her crying that I was the reason again. Napabayaan ko na naman siya…nagawa ko na naman.

I cried harder, I wonder if he will disappear from me again? Can’t he believe me even once?

“Baby, please…listen to me…let me e-explain.” my voice was broken and trembling.

“Pagod na ko…pagod na ko sa paliwanag mo!” she shout,,almost giving up. “Tangina! Ano’ng ginawa ko para saktan mo ko ng ganito?”

Wala! Fuck wala ka’ng ginawa! Tangina alam mo’ng mahal kita.

“Hailey, please understand my s–”

“Fuck your side! I don’t want an explanation from a cheater!” I was silent when she shouted at me, she herself said…that I’m a cheater, I cheated on her and she hated me so much.

No, I know. Hindi iyon panloloko, nanlaban ako para lang malayo sa akin si Denver, puta. Tangina gano’n na ba ang tingin niya sa akin?! Papayag na lang basta na may mangyari!?

“Hailey, let her expla–” siYohan ang naririnig ko pero tila bingi pa rin ako sa sinabi niya. Hindi ko siya niloko. Hindi, wala’ng nangyari. .

“Naging malayo lang ako sa’yo, nagawa mo na agad ako’ng lokohin…”

No, I never cheated on you kahit malayo ka pa

“Hailey, mahal kita hindi ko magaga—”

“Let’s break up…nandidiri ako sa’yo, Aleah”

I was completely silent, I was completely deaf to what I heard, to what I heard from him again.

Crying I looked at my phone screen, she turned off the call. She let me not speak for myself, she didn’t always listen to me, she never let me hear what was in me.

Why? Am I lying in her sight? Can’t she really believe that I will never be able to love Denver. How about me? She always doesn’t listen to me, she always leaves me alone. Always turn her back on what is happening.

Sa mga nangayri pakiramdam ko hindi ko deserve magbigay ng paliwanag, hindi ko na kailangang magsalita kahit may saysay ang mga sasabihin ko.

As for the pain and my stupidity in the part that I can still understand her than myself, I can still take care of how he feels than me who is full of pain and anger only left.

I love her but sometimes I can’t help but get angry because it seems like it’s okay for her to let me, she can let me feel like nothing. Nasasaktan din naman ako pero hindi ko siya hinyaan, hindi ko siya hinayaan na tanungin nag sarili niya dahil lang sa hindi ko siya hinahayaan magsabi ng pakiramdam niya.

Masama na ba’ng magsabi ng nararamdaman? Ng totoo? Ng totoo’ng dapat namna talaga niya’ng paniwalaan? Gano’n na ba kababa ang tingin niya sa akin?

Does she forget she loves me when we have a problem? Nakakalimutan niyang mahal niya ako kapag nagkakagulo kami, kapag magulo na hindi ko na maramdamang mahal niya ako.

I cried in Mommy’s arms, I cried and cried. Too hurt, Hailey left me she was able to leave me again. I was having a hard time, I begged her not to leave but she still did, she did completely to me what I could not do to her.

Ang sakit na, sobra’ng sakit na ng mga nararamdaman ko.

Deserve ko ba ’to?

Ano ba’ng ginawa ko para maging ganito ang lahat para sa akin? Hindi ko naman ginusto, tanging maayos lang ang gusto ko at hirap pahirap.

“Ms. Griffin” I laughed because my students called me. They greeted me in the room, happily waving.

After studying for six years in the arts, I decided to teach first, because Grandpa Lorenzo’s brother also invited me to teach here in Finland with his brother. While I was teaching I was still studying, there were always exams and I would never miss it. I like what I do and my job even though I get tired too.

“Hur mår du?” I Asked them while smilling.

“Fröken, vi saknade dig”

I laughed even more, they almost always miss me even though we see each other every day. I started teaching, they were not difficult to teach, and throughout my life I have also taught many others who are better than me.

I talked to them after class before leaving, there was another teacher who would teach her. I’m not totally a teacher, I just let Lolo Loyd, Lolo Lorenzo’s brother, teach and I won’t be long either.

Naiwanan ko na rin kay Leo ang Art Museum ko dahil nagtatrabaho na rin siya roon.

I was stopped for a moment when I passed the Engineering Department, I smiled because I remembered, Hailey became last year I heard that from Mommy and Haider. I continued to walk, I was hugging myself because of the cold I was feeling. It’s January now and I’m really getting cold.

I looked down the hallway because there was a student there, picking up the books she had dropped. I stopped walking and stared at her.

When he finally stood up I looked at her, my eyes narrowed because she looked like something … we had the same eye color and I couldn’t explain it.

I know there are a lot of green eye colors but it’s different for her… even her nose can be taken from anyone. I scratched my hair because of what I was thinking, the woman walked into the room. I’m opposite the Architecture Department so I’m sure this is her course.

“You are here “ Lolo Loyd greet me. “Are you tired?”

“No po” sagot ko sa kanya at umupo sa sofa. “Lo, nagtuturo ka po ba sa Architecture Department?” He turned to me, wondering maybe why I was asking that.

“I’m just curious, can I request their files?” I added.

“Sure,” he stood up and opened the cabinet behind him. “Looks like you’re looking for something.”

I also don’t know because I’m really curious about the woman, I feel like I know her.

Kinuha ko ang ilang files. Ilang kwarto ang meron sa Architecture Department kaya mag-aaksaya talaga ako ng oras para makita ang babae’ng ’yun.

Sa una’ng papeles ay hindi ko nakita iyong babae. Halos pati mga litrato nila ay hindi ko mahanap. Nang nasa pangalawa na ko ay hindi pa rin wala pa rin iyong babae, sa pangatlo ay wala.

Napahawak ako sa noo ko. Bakit ko ba gusto’ng malaman ’yun?

I opened my fourth handle again. In four openings I found what I was looking for. I looked at the photo of the woman, I’m not really mistaken she looks like and I know exactly who it is.

Elliana Louise Virtanen

I took my wallet out of my pocket and opened it. The picture of the three of us, Daddy David and Mommy Agustina, opened up to me. And below is the photograph of my biological Father.

I got this photo from Daddy, he gave it to me because he got it at the house where my Mother and my Grandfather died.

Nakuha niya lang iyong noong bumalik at abala ako kakaaral dito sa Finland. Noon ay hindi niya makita pero noong pangalawa ay nakita niya…dahil nasa pinakailalim iyon ng kabinet kung nasaan ang litrato ng mga magulang ko.

I bit my lip, until now I don’t know where my real father is whether he is still alive or not.

Pinagdikit ko ang litratong babae at ni Daddy Aaron. Hindi nga talaga ako nagkakamali, magkamukha sila, magkamukha’ng magkamukha kami’ng tatlo.

She’…She’s my sister?

I swallowed again and shook, I had to believe what I saw because they really looked alike. I can’t be wrong.

Kinuha ko mag address kung saan siya nakatira. Gusto ko siya’ng makita at makausap. Hindi pwede’ng mabagal lang baka kung ano’ng mawala kung hindi ako kikilos agad.

I picked up my phone and called Daddy, they needed to know. I knew they would believe me too.

I need this

Final Epilogue

Tumingin ako sa salamin pagkatapos ko mag-ayos. Kanina ko pa tinitignan ang sarili ko dahil hanggang ngayon ay blanko pa rin ang isip ko.

I’m going to sementery, dadalaw ako kay Mom at kay Lolo. Gusto ko na rin sila’ng madalaw dahil ilang araw na rin ako’ng abala sa trabaho.

It took me a while to look at myself in the mirror again, I didn’t know how I would feel because yesterday I was really nervous. I plan to go to the woman’s house later when I get home.

I already told that to Daddy, they helped me right away.

I can’t help but talk to her because even with my own father I don’t receive any questions, answers that I will always seek to receive.

“Mom” I placed the flower I was holding next to her tombstone, the other flower I was holding I placed with Grandpa. “Grandpa,”

I miss them, so much…

Magkahalo’ng emosyon pa rin ang nararamdaman ko, gusto ko umiyak, magsalita o kahit anuman. Dahil nawala sila sa akin…bata pala’ng ako wala na sila sa akin.

I caressed my Mama’s tombstone, I was crying again because I missed her so much, Grandpa and her.

“M-Mom…I miss you so much, sorry I just visited.”

“I’m so busy with work so I just went…” I was caressing both Grandpa’s tombstones.

“Mom…I think I have a stepsister…“p Nagtagal nag tingin ko sa lapida ng aking Ina. “I-I think…she is my sister to Dad to another w-woman…” Kinagat ko ang labi ko at muli’ng naiyak.

I don’t know what happened to them, I still don’t know…we don’t know. Why I have a sibling in others. But since I saw some photos of my Mom and my Dad they obviously loved each other very much.

What happened to them? Didn’t they stay together? But where’s my Dad? Didn’t he look for us?

Pimahid ko ang luha ko, tumigil ako sa pag-iyak at hindi na iyon inisip. Ayoko…tatay ko pa rin siya at magulang ko pa rin sila’ng dalawa.

I can’t speak because I don’t know what happened to the two of them and where my father is. I will never be able to judge anyone else.

Humalik ako sa lapida nila’ng dalawa bago ako umalis.

I’ll be back, Mom, Grandpa “

“Lo” tawag ko kay Lolo pagdating sa Principal’s office. “Where’s the other files po?” Napatingin ako sa lalaki’ng nasa gilid niya, nagkatinginan kami’ng dalawa. Kasi’ng tanda lang siya ni Daddy David.

Ngumiti siya sa akinat inabot ang folder. “Nariyan lahat ng hinahanap ko tungkol kay Elliana.”

“Lo, what do you…think? She is really my stepsister?” Mahina’ng tanong ko habang nakahawak sa folder.

“Your Dad, Aaron Griffin is her Dad too…I do some research at investigation.” Tinuro niya ang lalaki’ng nasa gilid niya, umabante ito ay ngumiti sa akin nang bahagya.

“He’s Vilho…May kaunti siya’ng kaalaman tungkol sa mga magulang mo at sa magulang ni Elliana.” My jaw moved while looking at him.

“Can you tell me po?” Umupo ako sa tapat ng table niya. Sumabay sila sa akin sa pag-upo. Hindi ko kailangang mag-aksaya ng panahon kahit kaunti’ng kaalaman lang ay ayos na ko.

“I know Elliana’s Grandmother.” I nodded as I listened to him. “Her grandmother is my aunt’s friend, you know right? My Aunt Freya”

Ngumiti siya kaya kumunot ang noo ko. “Oh, not friends…ex lovers”

“What?” hindi makapaniwala’ng tanong ko sa kay Tito Vilho. “Tito, are you serious?”

“Yes…Halos kasi’ng tanda ko lang si Aaron, ang Mama mo at ang Ina ni Elliana.”

“I will tell you everything I know.” umayos siya ng upo. “Dalawa angAaron na kilala ko, ang Daddy mo at ang kaibigan niya na si Aaron Maniego”

“Si Devina ang lola ni Elliana na naging karelasyon ng Tita ko…close kami ni Tita Freya kaya hindi rin malabo’ng close ko si Tita Devina. Tita Devina told me na gusto ng anak niya si Aaron, ang Daddy mo.” Lumunok ako, seryoso pa ring nakatingin sa akin.

“Ano’ng pangalan ng Ina ni Elliana?”

“Emilia.”

“Pero ang gusto ni Aaron ay ang mama mo, at eto namang si Aaron Maniego ay gusto rin ang mama mo.”

I can’t blame why so many people like Mama and two more Aaron actually wants to her.

“Nagkwento sa akin si Tita Devina bago siya umuwi rito sa Finland…Hiwalay na sila ng Tita Freya ko noon mas ginusto niya’ng dito na siya para sa kinabukasan ni Emilia.”

“Kasing tanda ko lang noon ang mga anak nila kaya hindi pwede’ng hindi ko iyon maintindihan. Gusto’ng-gusto ni Emilia ang papa mo ginagawa raw nito lahat para lang mapansin ng papa mo pero hindi nangyari dahil ang atensyon ng papa mo ay nasa mama mo lang.”

Napasinghap ako sa mga nalalaman ko.

“Ang papa mo ay may lahi’ng Amerikano kaya hindi na talaga ako nagtataka kung bakit nagkagusto rin ang mama mo sa kanya. Pinapakita kasi ng papa mo na gusto niya talaga ang mama mo.”

Oh, really ang galing naman

“At ito’ng si Aaron Maniego naman daw ay hindi rin tumitigil hangga’t di rin napapansin ng mama mo. Matalik na magkaibigan kasi si Aaron at ang papa mo kaya nagkakagulo na sil dahil sa mama mo.”

“Si Emilia…inggit na inggit iyon sa mama mo dahil nga ang papa mo ay hindi gusto si Emilia.”

My forehead furrowed from listening too much, so was Emilia the reason why Mom and Dad didn’t stay together? Or is there another reason?

“Tito, why didn’t they stay with Mama?” I will ask. But Tito just shook his head at me.

“Tita Devina’s last story to me was that your Dad and Mom had a relationship … that was the last story I heard from her before she came back here and left the Philippines.”

“But why? Why did she leave the Philippines?”

“Gusto na niya’ng kalimutan ang pag-ibig na para sa Tita ko.”

Binalot kami ng katahimikan. Hindi pa rin…nasagot ang tanong ko pero at least nalamab ko kung ano ba ang kwento nina Papa at Mama noong mga dalaga’t binata pa.

“Nawalan ako ng koneksyon kay Tita Devina…hanggang sa dalawa’ng taon na gulang si Elliana ay nawala siya. Sorry hindi ko alam na hindi pala nagustuhan ni Emilia si Aaron Maniego.”

Kumunot ang noo ko.

“Tumigil si Aaron Maniego simula noong nakaroon daw ng relasyon ang mama at papa mo…at unti-unti’ng nagkagusto kay Emilia na gusto pa rin si Aaron.”

“Kaya akala ko It’s was Aaron Maniego not Aaron Griffin.”

Gumalaw ang panga ko at napahilamos sa mukha. Akala niya siguro si Aaron Maniego ang ama ni Elliana pero hindi.

Lumingon ako sa kanya at nakatingin pa rin siya sa akin.

I turned to him and he was still staring at me.

“I’m going to Elliana late–”

“Elliana is absent today.” I was stunned.

“I’m just going to their house.”

I looked down the road with my car parked and I was just looking at the gate of Elliana’s house. I’m so nervous that I can’t understand I feel like my heart will explode at what’s happening or what’s going to happen.

I sighed and slowly opened my car door. I have to act because there is really something wrong with how I feel right now.

Naglakad ako palabas at papalapit sa bahay nila. May naririnig na agad ako na sigawan at ingay.

Ano ’yun? Is something going on inside their house?

“Ei sillä väliä, en pidä siitä, mitä teet!” rinig ko na sigaw.

What the fuck

Kaagad ako’ng nataranta, kinalampag ko ang gate nila. Sumisigaw ako pero wala namang lumalabas.

“Minun ei olisi pitänyt elvyttää sinua! Aaron vain jätti minut sinun takiasi!”

Aaron? I heard my Dad’s name! It’s Emilia and Elliana!

Buo’ng pwersa ko’ng sinipa ang gate nila. Hindi iyon masyado’ng matibay dahil isa’ng sipa ko lang ay bumukas na iyon agad.

Tanngina ano’ng ginagawa niya sa kapatid ko!?

“M-Mom…s-stop…”

“Elliana!” Wala na ako’ng pakielam kung hindi niya kilalal. Sinipa ko ang pintuan ng dalawa’ng beses at bumukas iyon. Shit!

Two women came up to me, one holding a wood and as Elliana sat on the floor covering her face and I even saw blood dripping on the floor.

Sa kanya iyon! Sa kanya’ng dugo iyon!

“Who are you ?!” sigaw ng mama niya.

“I’m Aada’s daughter! What the fuck did you do?!!!!”

I want to explode, I want to kill her for what she did to Elliana! Her mother would be so useless if she hurt her daughter like this.

I saw the expression on her face change as I shouted. Tangina mo

I approached Elliana I held her and forcefully removed her hand from her face. The blood was still flowing.

Putangina

My eyes get wet as I look at her, I feel so sorry for her condition now why does he have to go through this?

Nanlalabo ang paningin ko dahik sa mga luha’ng namumuo sa mata ko. Hindi ko siya kaya’ng makita’ng ganito.

“E-Elliana” I burst into tears when I mentioned her name.

“What the fuck are you doing?!” Sigaw niya pero hindi ko siya nilingon. Putangina niya ano’ng karapatan niya’ng saktan ng ganito ang anak niya? “She’s my daught–”

“Fuck your opinion! She’s your daughter but you’re not treating her right!!”

I don’t know but I’m screaming with all my might in anger. I slowly lifted Elliana, she was shaking and I was very nervous. Hindi ko siya pwede’ng pabayaan at hindi’ng-hindi ko na siya ibabalik pa rito.

Nataranta iyong babae pero hindi ko siya pinansin. Sapat na ang makita ko’ng hindi niya tinatrato ng tama ang anak niya. Hindi ko pa alam ang totoo, ang buo’ng kwento pero kukunin ko na si Elliana.

“Where are you taking my daughter?!” What? Daughter? Fuck this, she almost killed Elliana, does she still call her daughter? I hit her when she blocked the door, I didn’t know her, I shouldn’t waste her time.

“E-Elliana” I called, she was no longer trembling, her hand that covered her face had been removed.

Putangina

She was covered in wounds and blood on her face. Umaagos na ang dugo at namamansahan na ang damit ko dahil buhat ko siya.

“E-Elliana” hindi na siya humihinga. Shit shit nawalan ba siya ng malay? Ano’ng nangyari? I hurried to get her in my car, I immediately drove to the hospital. Hindi ko pinapansin ang paulit-ulit na sigaw ni Emilia, sa akin si Elliana ngayon at hindi na mapupunta sa kanya.

I couldn’t stop crying while driving, I repeatedly looked in the review mirror because she was in the backseat. The trembling of my body followed, I could barely apply my hand to the steering wheel. I feel, like I want to hurt the super anger I feel.

Why do I need to see that? What did Elliana do to hurt her like that? What’s fucking wrong?!

Hinampas ko ang manibela habang umiiyak pa rin, Tangina ngayon lang ako nagalit ng ganito sa buo’ng buhay ko.

“PLease, Doctor” I begged the Doctor when Elliana went to the stretcher. I wiped my face when they let Elliana into Er, I just stared at the door that closed as they entered.

Gusto ko magwala, I don’t know if I’m still sane but I’m already enveloped in anger and annoyance.

“’Fuck this, really shit” Umupo ako na para ba’ng nababaliw na ko. Kailangan ko kumalma pero hindi ko magawa. As my tears flowed, I punched the chair next to me.

I can’t forgive her when Elliana is gone. At mas lalo’ng hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag nawala siya sa akin, tangina kapatid ko man siya o hindi, hindi ko mapapatawad.

I still couldn’t calm down while circling around and taking a walk in front of the ER. I couldn’t be bothered because I didn’t know what was happening or could happen.

Tangina naman oh

“Doctor!” Tawag ko paglabas niya, hindi na ko mapakali talaga. Kailangan ko ng sagot. Nanghihina na pinahid ko ang mga luha ko. “How is she? please, Doc tell me”

“Miss Griffin, her body is bad, someone hurting her “ Natigilan ako sa sinabi ng Doctor, so totoo nga, putangina totoo nga’ng sinasaktan siya ng sarili niya’ng Ina. “Her face is still a few days before she heals, I will give some medicine for her” Doc touched my shoulder.“ I’ll take care of her, she needs to rest to recover. “

I was dumbfounded until Elliana was moved out of the room, I just silently watched her room being fixed.

I tried not to look at her because her face was wrapped in a bandage. I just looked at her, I wanted to cry, I wanted to hurt Emilia for what she was doing to Elliana. Kulang pa lahat ng ginawa niya, hindi siya dapat pinagbigyan basta-basta.

My lips trembled and tears dripped as I approached her bed. Even though my hand was shaking I was still able to hold his hand. I sat on the side of her bed and brought her hand to my forehead.

I apologize even though I’m not at fault, I feel like I didn’t do my part with her.

I kissed her hand and closed my eyes. I’ll wait for her to wake up, I’m just here next to her. Hindi ko na siya ulit pababayaan.

I sat quietly while just looking at her, even though I couldn’t see what she looked like I did. She was so beautiful when I saw her and then it just got dirty because it hurt her. Halos hindi ko siya makilala kanina sa sobra’ng dami’ng dugo sa mukha.

Napalingon ako sa pinto nang makarinig ako ng katok, katok na mukha’ng natataranta at nagmamadali. Binitawan ko ang kamay ni Elliana at tumayo, binuksan ko ang pinto at bumungad sa akin ang isa’ng babae’ng pawis na pawis halata’ng nagmamadali.

“Kuka sinä olet?” (Who are you?) mahina na tanong ko. I don’t know her.

“Olen hänen tätinsä, haluan nähdä hänet” (I’m her Aunt, I want to see her)

She forced me to leave when I blocked the door. I frowned and left in front of her so he could enter. I watched her as she hurriedly approached Elliana, she held out her hand sitting on the chair where I had sat earlier.

Gumalaw ang panga ko dahil umiyak na rin ang babae’ng habang nagsasalita.

“Lia, miksi lähdit? Miksi lähdit ilmoittamatta minulle?” (Lia, why did you leave? Why did you leave without telling me?)

I bit my lower lip while listening to what she was saying, what did she mean? Elliana left? Did Elliana run away from her? Why?

Hinintay ko matapos ang babae sa pagsasalita, hindi na muna ako nagsalita kahit nakalapit na ako sa gilid. I don’t know na meron pa pala’ng may maipagtatanggol kay Elliana sa Mama niya’ng sinasaktan lang siya.

I was stunned, I thought back to what I had heard before. The name Aaron is what I heard. Was it Daddy or his friend Aaron Maniego? Then why does Daddy Aaron look so much like Elliana?

Ang gulo naman, bakit kasi dalawa ang Aaron sa buhay nila.

At ano? Iniwan si Emilia dahil kay Elliana? Ginusto ba ni Elliana na mabuo siya? Seryoso ba siya sa mga sinasabi niya?

Sino ba talaga’ng Aaron ang tinutukoy ni Emilia?

Napatingin ako sa babae nang tumingin siya sa akin, pilit niya’ng pinapakalma ang sarili niya. Nnag makaahon na ay dahan-dahan siya’ng tumayo. I just stared at her, waiting for what she would do.

“Oletko sinä Aleah Griffin? Aadahin tytär?” (Are you Aleah Griffin? Aadah’s daughter?)

Does she know me? How did she meet me? Don’t tell me, does she know anything?

“Kyllä, olen Aleah Griffin” (Yes, I’m Aleah Griffin)

She licked her lip before parting her hair and speaking.

“Puhutaan, kerron sinulle kaiken, mitä tiedän” (Let’s talk, I’ll tell you everything I know)

I slowly nodded, I want to know everything. Really.

Nilingon ko muna si Elliana bago ako tuluyang sumunod sa kanya palabas. Sinara ko ang pintuan at tumingin muli sa kanya. Halata’ng kinakabahan siya.

““Puhutko englantia?” She asked, I slowly nodded. Lumapit sa upuan na katabi niya at umupo. “Okay, let’s talk” umupo na siya sa tabi ko.

“Aada and Aaron Griffin had a child and you are the only child in their love.” He started, I kept looking at the hands I was holding. “Aaron’s parents don’t like Aada”

My jaw twitched the second she said, seriously? And what? Is Emilia what they want for my Dad?

“They want Emilia for your Dad, I know because I see that and my sister always tells me.”

So, she’s Emilia’s sister.

“My sister wants your dad but Aaron wants your Mother, only your mother he always wants.” I nodded slowly, knowing full well that I still knew my Father’s love for my Mother. That will never change.

“Something happened to the two of them and that’s what Aaron didn’t know they had a child, it was you.” I rested deeply, slowly looking back at the one next to me. “Your Mother has received so many hurtful words from your Father’s parents”

“So I’m not surprised…that Aada left your Dad after something happened to them.” My jaw moved again. Forced to calm myself and heart.

Mom left Dad…

“I was the last one Aada talked to before she left so I was the one Aaron always talking when she left.” I looked at her critically, my vision darkened again. “But, believe me or not, or your Father. Last we talked I didn’t know she was leaving and I didn’t know where swas going.”

“Aaron repeatedly looked for Aada but he couldn’t find her, he couldn’t find her anywhere else.” He was silent for a moment, I bowed to what I knew. “You know…Your father gave everything to his parents when Aada left him”

“He gave up everything for Mama, he chose your Mama even if he couldn’t find her anymore.”

My eyes are starting to blur because of the tears.

“I received a message, a letter from your Mom” ​​I turned to her, looking at me sadly. “A month before you were born she told me they had a child of your Father”

“She did not say in the letter where she was, she just said that she wanted everyone to forget. She moves from place to place just so your Father can’t find her because she doesn’t want trouble anymore and because you were born “

“I know you and you are the ones she will choose, she can’t mess up enough that you’re with her.”

I covered my face as my tears started to flow again. I bit my lip so I couldn’t make a crying noise.

“After she left me a letter I didn’t receive any more letters, she stopped writing…” I could already hear her weak sobs.

“I-I just found out that she’s gone…her father is gone when I saw your adoptive parents burying them both.”

I cried even more, I didn’t want to stop, I had nothing to stop.

“I didn’t stop looking for her, I, I was the only one who met your Mom and Grandfather.” Umiiyak na rin siya tabi ko, sobra ko na ring naririnig ang mga iyak niya. “I haven’t heard from Aaron… I can’t blame Aaron if he’s almost mentally insane. He just stopped when his parents sent him to the USA to stay there. He stopped looking for your Mother.”

“But I thought I wouldn’t see him…he came home before Aada gave birth” I was stunned, as if I had stopped crying. I no longer knew how I would feel.

“A-Aleah.” I looked at her honestly. “I didn’t know Emilia could do that to your Father”

“What? What do you mean?”

“E-Emilia, my sister made your father drunk.”

“Emilia did that to your father…something happened to them” I restrained myself from speaking, I knew it hurt what I had to say.

“A-Aleah, it’s my sister…she made Aaron have a child with her”

Tumayo ako, mabibigat na hininga ang pinakawalan ko. Mas lalo ako’ng sasabog sa galit.

“How…H-How did you know?”

Putangina, I can’t believe this, what the fuck

“Fuck” I heard her.

“HOW DID YOU KNOW?!!” I shouted.

“They have a video! Fuck shit, my sister’s video!”

What the fuck wrong with Emilia? Matino pa ba siya? Paulit-ulit ako’ng umiling.

Puta, Emilia ano ba’ng pinaggagawa mo?!

I wiped my face, I was so consumed with anger and annoyed.

“Aaron found out that, he was so mad at what Emilia did, Aaron said that … he would only accept a child and not Emilia.”

I slowly turned to him.

“Then why…where’s…my father again?”

“Emilia left your father”

Putcha, si Daddy iniiwan? Si Mommy matatanggap ko pa kung iniwan niya si Daddy dahil sa mga magulang nito pero si Emilia? Ano’ng karapatan ni Emilia iwanana ng tatay ko kung siya naman ang dahilan kung bakit sila nagkaanak?

“Wow,” mapakla ako’ng tumawa. Puta

“Because Aaron never loved her, he never loved my sister and he only loved Elliana, your sister “

“Emilia, if Aaron doesn’t love her she’d better just take her daughter away.”

What kind of thinking does she have? Is she serious? And done? Will Elliana pour out all her anger?

Naiinis na napahahaplos lang ako sa buhok ko. Irita’ng-irita na ko kanina pa. Bakit pa ko nagpipigil ng ganito. Kapatid ko si Elliana at may karapatan ako sa kanya kahit hindi kami pareho ng iba.

“I took Elliana last week, I can’t really bear the pain that Emilia is doing to her daughter. “ Pinisil ko ang kamay ko. Sobra na siya. “But Elliana went to Emilia without my knowledge, so I was almost confused earlier.”

“I’m the one who educates Elliana because Emilia can’t do that “I quickly looked at her.” Yes … Emilia doesn’t do anything for her, Elliana has been self -employed since our Mother died “

Ppinag-aaral lang ni Elliana sarili niya dahil hindi iyon binibigay ni Emilia? She’s already third year college now. Sa ilang taon na iyon si Elliana lang?

“I plan to take Elliana, I will bring her home to the Philippines.” She was looking at me. “May I know what your name is?”

“Eriana” she said looking at me. “It’s okay…”

“How old are you?” I asked more. She still looks young and as old as me.

“27” She smiled slightly at me. “I can’t afford to see Elliana with her mom, so please I’ll give her to you.”

It took me a while to look at her. I thought before speaking again.

“What’s your work? I can take you to the Philippines.” She immediately shook her head. “It’s fine, Elliana needs you too, you’re her Aunt”

“I’m teacher here” she said. “ I’ll only visit when I have time “

“Are you sure?”

“Yes”

Nilingon ko si Elliana na dahan-dahan tinulungan ni Eriana na makaupo. Gising na siya at hindi ko alam kung lalapit ba ako sa kanya o hindi.

“Tita” Yumakap siya sa Tita niya. “Why am I here?’

Her language is English, not Finnish?

Elliana was silent for a moment, she touched her bandaged face. I bit my lip as I looked at her.

“Tita…Mommy always hurts me “ her voice was crushed, I bowed while listening.” I love her, Tita but I don’t like what she’s doing anymore. “

My eyes are starting to get wet again. I could hear how much my sister was hurting.

Hinahaplos ni Eriana amg kapatid ko, paulit-ulit na hinahangod dahil sumasabay ang pag-iyak nito.

“Lastly, you can’t be with your Mommy anymore, I won’t let her hurt you anymore.” Eriana has also decided to keep Elliana away from Emilia. If it was just me, if I had known for a long time … maybe I would have taken Elliana with me a long time ago.

“Just take me with you, Auntie”

My jaw twitched, I let out heavy breaths as I listened to her. Hindi niya deserve ’to at wala siya’ng ginawa para maging deserve ang nangyayari sa kanya.

Why do parents usually blame everything on their children? Because they were the first to work so that they could have a child and their children did not want them to be developed and born into a life that they did not want.

Elliana didn’t want her to be formed and even more she didn’t want her mother to serve her like this. She was formed because of a mistake made and she had nothing to do with it.

What the hell, Emilia

“Your sister is here…Aleah”

There was some pain I felt when Elliana slowly looked at the my side, I wiped my tears and moved closer to her side.

“She’s your sister, your dad’s daughter to Aada”

“Sister?” Umiiyak na tinignan niya ako, inabot ang kamay ko kaya mas lalo ako’ng nakaramdam ng panlulumo. “My sister…”

“Y-Yes…It’s me, baby…” I held her back, I didn’t want to let her go anymore. “I’m sorry…but I’m here now…”

The two of us talked, she was crying at me as she told the story. I understand her so she is like this how many years she has experienced what she should not have experienced in her whole life.

I told her what I planned for her, I plan to take her with me to the philippines. I will not allow her to stay here anymore. I will not allow her mother to hurt her and visit her again.

A few weeks before she was released from the hospital, I took her straight home to the Philippines. They are on vacation from school so I will let her take a vacation in the Philippines first. I want her to be okay even if she start slowly.

My Family happily greeted Elliana, at first she was embarrassed but she recovered quickly after a while.

I notice Velverosa’s frequent looks and strange actions towards her especially when they are just the two of them together. I can’t blame that because the first time Elliana and I got home, it was really weird that Vel was staring at her and so was my sister.

Wala ako’ng problema, si Vel naman iyon at kilala ko. Mukha rin naman magaan ang pakiramdam ng kapatid ko sa kanya.

During the few months of Elliana’s stay, she insisted on returning to Finland to continue her remaining year of college. I don’t want to but it looks likes she wants to finish her studies there and become an Architect that she has been dreaming of for a long time.

I gave her bodyguards, I can’t be careless now that she will return to Finland and stay at Eriana’s house.

Malungkot si Vel sa pag-alis ng kapatid ko. Hindi naman iyong maiiwasan sa kanya. Nahulog siya sa kapatid ko kahit maikli’ng oras at panahon pa lang sila’ng nagkakasama.

I am so happy because after a few years of waiting, the person I love is back, I still love her so much in the years that have passed that I am not with her. I missed her so much and I didn’t know what to do with my great joy in her.

I was reunited with Hailey, I was reunited with the woman I loved the most and I waited for seven years.

I’m happy to be with her again, I know things didn’t go well then either.

Elliana also returned immediately after a few months, the only thing she was waiting for was the result of the exam. I can’t wait for the results to come out and she will be an Architect.

“Ate” she called me, smiling I turned to her. Yumakap siya sa akin, niyakap ko siya pabalik at hinalikan ang buhok niya. “Atw, I have something to tell you.”

“What is it, baby?” I said while hugging her. “Something wrong?”

Tumahimik siya, hindi na muna ako nagsalita dahil baka siguro ay nagdadalawa’ng isip pa siya’ng magsalita.

“Ate, I met Daddy, Daddy Aaron”

Silence enveloped us, I also didn’t know what to answer. My sister hugged me tightly. She could probably feel my silence.

“He was with Tito Aaron Maniego, Tita Eriana and Daddy also met”

“He was crying as he hugged me, Ate, he thought I would also be lost to him after Tita Aada disappeared from him. He knew, Ate…that Tita Aada was d-dead and I told him myself that you were their child. “

I still know very well, how much my Father was hurt when my Mother left him and died when I was born. I buried my face in my sister’s head.

“Ate, gusto ka niya makita.”

“Makikita niya ako…hindi ako magtatago.”

Because if I also hide myself from my Father, he will be hurt more, maybe even if I am the only one, I am his only child to the person he loves, I know he will be happy.

“Sinabi ba niya kung kailan siya uuwi rito?” Lumayo sa akin ang kapatdi ko. Hinawakan niya ang pisngi ko.

“Umiiyak si Daddy dahil sa atin, Ate.” gusto ko na rin siya makita, hindi na ko mapaghintay na makita siya.

“Uuwi siya kaoag natapos na niya ang trabaho niya…” bahagya siya’ng yumuko.  “Ate, Daddy is still far away from Grandparents”

“What do you mean? Malayo? Loob?” Tanong ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

“Tito Aaron said…Si Daddy ay never na niya’ng kinausap ang pamilya niya.”

Gumalaw ang panga ko. Naiintindihan ko si Daddy kung bakit gano’n na lang ang inaasal niya sa mga magulang niya, sila rin ang naging dahilab kung bakit iniwan ni Mommy si Daddy.

“I know…Daddy have a reason” Niyakap ko siya ulit. “I’m happy you met our Father…lalo ka na, ikaw ang bunso kong kapatid.”

“Mahal na mahal ka ni Ate, hindi ka na niya pababayaan.” Muli ko’ng hinalikan ang buhok niya.

“Mahal na mahal din kita, Ate…salamat sa lahat.”

I knew I was wrong, I never let Hailey explain again, I always avoided her explanations because I couldn’t blame myself for hurting me.

I hurt her but the more I feel I am hurting, I can’t calm myself down. But no matter what was wrong, natiis ko pa rin siya…mali iyon

I was planning to surprise hee at our house, I wanted to marry her in case I saw the photo of her and Ck so I couldn’t help but get cold to her and get angry.

Ang tanga ko ring magsabi sa kanya na maghiwalay na muna kami, hindi ko kaya, hindi ko pala kaya at mas lalo’ng hindi ko magagawa’ng kayanin.

I picked her up at her work before I left the hotel. I apologized a lot to our parents, to my parents and especially to her parents. I was wrong to shout at Hailey, I was wrong to hurt her in front of our parents. Too big a mistake I made because of jealousy and anger, I admit I was really swallowed by jealousy.

Paulit-ulit ako humingi ng tawad habang yakap niya ako. Alam kong naiintindihan niya pero mali pa rin ang magawa ko, hindi ko nagawa’ng kontrolin ang galit ko.

Nagkaayos kami at sisisguraduhin ko’ng  babawi ako sa kanya.

I kissed her forehead, nagising ako ng madali’ng araw dahil sa lamig na nararamdaman ko.

I arranged a blanket around her body so that she would not be cold, she had no clothes so I knew she would be cold without a blanket.

We make love again last night, I missed her so much…I suffered so much for my own msitake so some of us didn’t talk and meet, I couldn’t go to her even if I wanted to.

At my birthday party, I found myself the long -awaited person of my entire life.

“M-My daugther,” Daddy cried as he hugged me, he hugged me tightly as if he would never let me get away from him again. “I’m sorry, Aleah, sorry…sorry…”

I cried even more because of his repeated apology. He did nothing wrong, he looked for my Mother and me, and he also looked for Elliana so that was enough for me, he was not at fault.

Paulit-ulit ako’ng umiyak sa balikat niya, umiiling para malaman niya’ng wala siya’ng kasalanan. Wala siya’ng ginawa mali.

“N-No, Dad…No”

Nag-iiyakan kami’ng dalawa sobra’ng tagal ko’ng hinangad na siya naman ang makita ko, makasama ko dahil alam ko’ng magkakatotoo pa rin iyon.

My body stayed with Daddy, I didn’t want to let go of him because even with him I could feel Mommy…I could feel them both hugging me.

Ramdam ko ang paghagod niya sa likod ko at paghalik sa buhok ko.

“I’m sorry, Daddy won’t be gone, I won’t leave you and Elliana”

In that position for a while before Elliana approached us and she hugged Daddy, I laughed and hugged them both.

I’m so happy, I feel like I’m full… I’m full, yes in a few years I feel like I’m lacking. Kumpleto ko sa tao’ng mahal ko at sa buo’ng pamilya ko.

“Let me meet your love, Aleah” Hinawakan ni Daddy ang kamay ko. “I want to meet my daughter-in-law”

Tumango ako, naunang bumaba si Elliana at kami ni Daddy ang naiwan dito sa rooftop.

“Yes, Daddy pogi, later” Natatawa ako’ng tinapik siya. Ang gwapo nila’ng dalawa ni Daddy David. Si Daddy Aaron naman mas matanda peri mukha pa ring binata.

Pinagtawanan niya ako bago ako hinalikan sa noo.

“See you later,”

Bumaba na siya.

Ako naman ay mas kinabahan, kinakabahan ako sa plinapano ko sa buhay ko. Kasama na si Hailey roon kasama naman siya lagi.

“Love?”

My chest throbbed at her voice, I turned to her and I became even happier. She is really beautiful, very beautiful.

“Hi, I missed you” I touched her waist and kissed her tenderly, gosh, I love her so much. “I’m sorry, I want to bring you here first”

“I’m looking for you”

Of course, kanina pa rin kita gusto’ng makasama.

Nakangiti’ng nilahad ko bulaklak sa kanya. Nagreklamo pa siya dahil hindi niya naman birthday peri binigyan ko siya ng bulaklak.

Ang cute niya talaga

“Happy birthday, love, sorry wala ako’ng reg–” I didn’t finish what she was going to say and kissed hed lip. She was the gift I received especially my family. I will not seek any more, they are my only gift.

“I thought your gift to me was yourself? “ I laughed at her. Hinalikan ko ang pisngi niya.

“Really? Ibibili na lang kita reg–”

“No, sapat na nandito ka, sobra’ng importante ng gabi na ’to para sa akin.”

Sobra, sobra ako’ng masaya at sobra’ng importante.

“Hailey, do you remember what you told you before?” I asked, I know hindi naman niya iyon basta-basta makakalimutan.

“Yes…you said you always see your future with me” she said softly, I smiled immediately. “Sinabi mo’ng kung hindi ako, hindi na lang talaga”

Because I can’t see myself with other people, I can’t see myself loving someone other than Hailey. Si Hailey, siya lang ang tanging nakikita ko sa ilang taong tatahakin ko sa buhay ko.

Kung hindi siya, hindi na ko magmamahal pa.

“Yes, gusto ko’ng mag-isa kung hindi lang ikaw ang makakasama ko habang buhay.” I took her hand, I kissed it for a long time, full of love for her.

“I know I’m not done yet, I will never finish my role in your life”

At wala ako’ng balak tumigil sa tungkulin ko sa buhay niya. Hindi ako titigil kahit ano’ng mangyari.

“Hindi, hindi tayo matatapos sa gampanin natin para sa isa’t-isa.”  She said softly.

“I want this, Hailey, I really want to do this,” mahigpit ko’ng hinahawakan ang kamay niya, hindi ko binibitawan. “Please be with me, huwag mo na ako’ng iiwan.” dagdag ko sa kanya. Ayoko na ulit, sapat na iyong isa’ng beses na umalis siya.

Hindi ko na hahayaang umalis ulit siya.

“Hindi, hindi kita iiwan…hindi na, mahal”

I slowly let go her hand. Lumuhod ako at nilabas ang singsing na para sa kanya, para pakasalan siya.

“Will you marry me?”

I could see how she was crying and her lips were trembling.

She’s the one I really want to be with forever, she’s the only one I want. She is the only one I will always love.

“Marry me, Love”

“Yes, o-of course, I’ll marry you” Paulit-ulit siya’ng tumango habang umiiyak.

Masaya ako’ng tumayo at niyakap ko siya. Sinalubong ko siya ng yakap, sobra’ng nababaliw ako sa saya na nararamdaman ko.

Umiiyak na rin ako sa sobra’ng saya.

“You’re mine, mahal… always, you’re mine no matter what happens” umiiyak pa ring bumitaw siya sa akin. “Isusuot ko na, love”

“Sobra’ng bagay sa’yo, mahal” She cried even more when I wore her the ring, so beautiful, the beauty of the ring for her. Bagay na bagay sa kanya ang pinag-ipunan ko’ng singsing.

She hugged me again, we both hugged and I never forgot to kiss her.

She’s still crying so I can’t help but criticize her, she’s still beautiful even when she’s crying. Very beautiful.

Parang gusto ko na ring umiyak sa sobra’ng ganda niya.

I kissed her again. I love her so much…more than my life.

“I’ll introduce you to someone.” Bakas sa mukha niya’ng nagtataka siya. Hinila ko na siya pababa.

Humalo kami sa marami’ng bisita, marami’ng nakangiti sa ami habang naglalakad kami.

Natagpuan ko sina Mommy Agustin na nag-uusap at nagtatawanan.

Huminto ako sa tapat ni Daddy Aaron, natigil siya kakatawa kay Daddy David nang makalapit ako.

“Dad, She’s Hailey, my fiancée.” Pakilala ko. Lumapad naman ang ngiti ni Dad sa akin. Mas masaya pa siya sa akin.

I faced Hailey again who was obviously really surprised.

“Love, He’s our father” I introduce her to my Father.

Elliana waves to Hailey at Dad’s side. It was even fun because Hailey already knew our Father.

“Oh, I’m Aaron Griffin, Nice to meet you, my daughter-in-law” Si Dad.

Daddy slowly approached Hailey, I was just staring at them.

“Oh, you’re the one my Aleah is crazy about.” I was blown away by what Daddy said. “My daughter loves you so much, Hailey and you’re I want for her.”

Hailey nodded, she was also holding my Daddy tightly.

“Call me, Dad, Hailey”

“Dad…I still love your daughter very much, I will never hurt her anymore.” Slowly Daddy hugged her. Hailey hugged back.

My smile widened and I put my arm around Elliana, while I looked at Daddy David and Mommy Agustina. We are complete, my family is complete and it feels so relieved.

I watched how Daddy talked to Hailey, Hailey was probably crying like Daddy.

I have nothing else to ask for in my life, only them and only Hailey I will want forever. I will always aspire no matter what happens to me.

My love for her is all I want, I will not stop, I have no intention of stopping.

A/N

Hello, Loving Aleah Griffin is over, I’m happy to finish the second story again. And also thank you for reading, sorry sa mga mali’ng grammar, I’m still learning to write huhu.

Please support my next story.

Final Epilogue is for Aleah’s story for her family so that’s the longest, sorry if it’s too long but I really plan to extend it to better understand her side of her family.

Thank you for reading!