LUST in LOVE
mrsWolf02 · 2 chapters · 10,067 words
INTRODUCTION
THIS IS A WORD OF FICTION.
NAMES, CHARACTERS, PLACES AND EVENTS ARE FICTITIOUS UNLESS OTHERWISE STATED.
ANY RESEMBLANCE TO REAL PERSON LIVING OR DEAD OR ACTUAL EVENTS IS PURELY COINCIDENTAL.
ALL RIGHT RESERVEDmention a user a user
NO PARTS OF THIS STORY MAY BE REPRODUCED, DISTRIBUTED OR TRANSMITTED IN ANY FORM OR ANY MEANS, WITHOUT THE PRIOR PERMISSION OF THE AUTHOR.
PLAGIARISM IS A CRIME❗ SO BACK OFF🌵
@mrsWolf 2019 @HeneralsLibraryOfficial FOLLOW ON FB PAGE GUYS 😊
ONE SHOT COMPLETE😉
He was my Clark Kent when it was my schooldays. My SUPERMAN when I was growing up. And supposed to be my knight in shining armor when I turned out to be a lady.
He was my everything while I’m not his. I thought it was like in a fairytale. He was the prince and I am his princess waiting in the castle to wake me up with his kiss.
But I was wrong, he always there! Yes! He kisses me, he touches me like no other.
He always care, but not the way i want it to be. He love’s me, but not the love that is meant to be because he loves me as a friend.
“ Uuwi ka na?“ tanong ko sa kanya habang isa isang dinadampot ang nakakalat n’yang damit sa lapag.
“Uhmm.” Tango at ngiti, yun lang ang sagot n’ya . “Take care! Wag ka nang magpuyat ha.” dugtong pa n’ya matapos magbihis.
Humalik pa sa noo ko bago tuluyang lumabas.
And now! Ito na naman ako. Mag-isang nakatingala at nakatitig sa kisame. Hinila ang kumot at itinakip iyon sa hubad kong katawan. Muli kong naramdaman ang lamig. Lamig nang pag-iisa. Nakangiti ako, pero ang luha ko’y tila may sariling buhay na naguunahang lumabas sa mga mata ko.
** *
tangina! Hanggang kelan ba magpapatuloy ang laro na sa umpisa palang alam kong ako ang talunan
I am Arkhiesha Aragon, babaeng sumobra sa katangahan. That was he always told me. And him, he is Sandro Emperial. And he was the lunatic, opps just kidding. He was my hero, the one who saves me from being dumb whatever. He always there. A shoulder to cry on, a good listener to my most repeatedly drama’s.
He was my Superman and I’m his Louis Lane. We’re partners.
He was my Joker and I’m his Harlequinn. And in craziness we share.
But the funny and craziest thought is, we’re just friends. Yah! You read it right. We’re only friends. No strings attached, no commitments, no love. Its just lust what’s binds us.
Hindi ko nga alam kung paano ako napasok sa ganitong sitwasyon.
Nasasaktan ako at the same time nag eenjoy ako sa katangahan ko. Ganun ata talaga! Pag mahal mo mas ok na magtanga-tangahan. Ang importante naman sumasaya tayo kahit paano. Ganun yun e!
** *
Mas masakit, mas masarap
“Babe where are you!?” Dinig ko sa loudspeaker ng phone ni Sandro.
Nakayakap ako sa kanya habang nakahiga sa kama ko.
“Yes babe, I’m still in bed just woke up,” pupungas pungas pang sabi ni Sandro sa kausap.
It was Chen his girlfriend. Yah! He has a girlfriend, but I don’t care.
“My God babe aren’t you gonna come? You promise me lunch date today.” maarteng sabi nito sa kabilang linya.
Na-iimagine ko tuloy ang nguso nitong pulang-pula na nanunulis na sa inis. Umiral na naman tuloy ang kamalditahan ko.
** *
I
won’t let him go, kaya sorry ka
hitad
So what I did!? I sat on the top of his half naked body while lying on my bed. He’s eyes wide open, giving me that
wtf! are you doing look *
I don’t care at all, i just smile like a villain and continue what I’m planning to do. I take off my clothes and get naked in front of him, and started to move my hip against his crotch.
“ Ohh shittt.“ mura n’ya
“What did you say!?.” tanong nung nasa linya.
“Ohh I’m so sorry babe… I just forgot to tell you that i have some urgent meeting to attend this lunch and i can’t cancel it.” sabi ni Sandro.
At that very moment i have that evil smile on my face.
“I’m sorry babe I’ll make it up to you tonight promise.” dugtong pa ni Sandro.
He hang up the phone and face me.
“What!?.” painosenteng tanong ko.
“What the hell you think you are doing Ms. Arkhiesa Aragon!?” tuluyan na kong natawa. He used to call me that pag naglalambing s’ya.
“ I’m dancing baby.“ pilyang sagot ko at pinagpatuloy ang pag giling sa ibabaw n’ya .
“Dancing naked on the top of me while I’m talking to my girlfriend on the phone? “
“I’m not bothering you, i just want to dance.” nakangiting sagot ko.
Mas lalo ko pang idiniin ang pagitan ng hita ko sa naninigas na n’yang alaga.
“Damn it! You’re making me crazy, can’t you see you almost make me moan on that phone silly girl.” sabay hatak sakin pahiga.
“I missed a lunch today, so you owe me one baby.”
I just smile, because this time I won. His every touch gives me shiver down to my spine. His every kiss makes me feel the love that I want. I almost cried in pleasure when his tongue was licking my wetness down there. Once again he burried his manliness inside me.
Once again I forget the pain, once again I forget everything. We did this a lot of times but still I want more. More of him.
His warm breathe caressing every inch of me. I don’t want to stop him from what he is doing. I feel the rush and it feels like i’m gonna explode.
** *
yes it was!
We’re exploding. And moan in pleasure was all over the room. Nakakabaliw ang sarap. It feels like every single cell in my body wants him. I want him to be mine! Mine alone!
Kapwa kami habol sa paghinga at pawisan. Nakasandal ang ulo ko sa balikat n’ya nang mga sandaling iyon.
“That was great,” he said
Napatingin lang ako at nagtama ang mga mata namin. Nag-usap. Nagsusukatan. And then he kiss me. Passionately.
“I love you,” lakas loob na sabi ko.
I don’t wait for his answer. Ayokong marinig ang sagot sa katangahan ko. I just get up and rushed myself to the bathroom. I don’t know what comes to me to utter things like that.
** *
we’re nothing! We’re just having sex.. Yah it was only a sex… For godsake!
I locked the door before my tears explode.
“Kiesh are you OK?” he ask me from outside.
“ Yes baby… Im ok! I just want to take a shower…ang lagkit ko eh!“ sagot ko with a cheerfull voice.
“Ok, then hurry, I’ll wait for you.”
“Yah, just a minute.”
Kasabay ng pag-agos ng tubig mula sa shower ay ang pagtulo ng luha ko.
** *
i just have a great time. Then why am i crying?
Pakiramdam ko nalulunod ako.. And no one could save me from this. Even my Superman.
It’s going to be a long and busy day today at ito s’ya , nagkukumahog sa pagpasok sa opisina dahil alas otso y medya na at late na s’ya .
“Good Morning Ms. Arkie.” magiliw na bati ng lahat nang madaanan n’ya. Mula sa guards hanggang sa mga kaopisina n’ya. Magiliw ang lahat sa kanya sa building na iyon, lalo na ang mga boys. And she gives her sweetest smile to everyone around, na minsan ay ikinaiinis ni Sandro.
Nakarating na s’ya sa cubicle kung saan ang pwesto n’ya at sa tapat niyon ang office ng mismong boss. Tantyang uupo palang s’ya nang marinig na may katalo ito sa loob. Tumayo s’ya at akmang kakatok nang mapansing nakabukas naman pala iyon ng bahagya. Dinig na dinig n’ya ang pag-aalburuto ng babaeng kausap ng boss nya sa loob. It was Chen.
“ Just fire her babe, i don’t like her!“ maktol nito
“But babe i can’t fire anybody just because you don’t like them. Isa pa, i need her, she’s my secretary for Godsake.” paliwanag nito.
Inis na inis s’yang bumalik sa pwesto. Naiinis s’ya sa hitad na yun. Ang kapal ng mukang ipatanggal s’ya .
“Hello hindi n’ya ba alam na over qualified ako sa posisyong toh bwesit s’ya.” litanya n’ya sa sobrang inis.
Pero mas naiinis s’ya kay Sandro dahil sa sinabi nitong secretary lamang s’ya nito. Pwede naman kasing friend or bestfriend kasi yon naman ang totoo. Pero secretary? Pppffttt. “ Napabuga siya ng hangin sa inis.
Alam niyang tanga siya sa pag-ibig pero sana naman medyo itinaas man lang sana nito ang antas ng kung anong meron sila. Sekretarya talaga! Samantalang mula pagkabata magkakilala na sila at magkaibigan. Sarap kunyatan talaga sa inis e.
Isa s’yang Bff/secretary/fuckbuddy pa. Ikaw na talaga Arkie sinulo mo ang katangahan e, kausap n’ya ang sarili.
Maya-maya pa ay nagmamartsa nang lumabas ang bruha este yung kausap ng boss n’ya sa opisina, tipunan s’ya nito ng nang-uuyam na tingin bago umalis.
** *
sarap dukutin ng mata, di naman
kagandahan
makatingin
wagas
Nasa ganung pag-iisip s’ya ng tumunog ang intercom sa table nya. Nakalimutan n’ya atang sabihin na ang boss nya ay walang iba kundi ang pinakamamahal nyang si Sandro Emperial.
“ Good Morning.“ pormal na bati n’ya dito.
“Good morning baby.” sagot lang nito sa kanya with his dashing smile.
Wala na! Wala na naman ang inis n’ya dito. Naglaho na naman dahil sa isang ngiti. Tumalikod na s’ya at dumetso sa pantry sa gilid ng office nito at iginawa ito ng kape, at inilapag iyon sa table nito ng matapos.
“Have some, masyado atang stressful ang umaga.”
“Ohh, Kiesh what I would do without you!?
Yumakap ito sa likuran n’ya at ramdam n’ya ang mainit nitong hininga sa punong tenga n’ya .
“Hindi ko kaya kapag wala ka Kiesh, I need you.” dugtong pa nito
Sandro is now kissing her neck kaya’t inilayo n’ya ang sarili dito.
“We’re at the office.” awat n’ya dito. Nakangiti naman itong lumayo at pinagtuunan ng pansin ang kapeng tinimpla n’ya .
“Wala ka na bang kaylangan? Kung wala na lalabas na ko.” paalam n’ya dito.
“ Actually wala naman akong kaylangan. Gusto lang kitang makita, before this tiring day starts.“ nakangiti ito ng pagkatamis tamis sa kanya.
“Ok!” sagot lang n’ya at lumabas na. Dahil any moment pag nagtagal pa s’ya ay baka di na n’ya na naman mapigil ang sarili at makalimutan n’yang nasa opisina sila. Kahit pa nga ilang beses na nilang ginawa ang bagay na iyon sa opisina nito kapag overtime silang pareho. Saka isa pa nakabawi na agad ito sa inis n’ya kanina. Alam na alam kasi nito kung panu s’ya uutuin.
Tama s’ya busy nga ata tong araw na to. Kabi-kabila ang paperworks at andaming tawag dahil sa problema sa site. Stress na stress na s’ya at nakakaloka.
“Hello maam kayo ba si Ms. Aragon?!” tanong ng isang lalaki na ngayon ay nasa tapat ng cubicle n’ya . Tantya nyay nasa mid 20’s ito. Kayumanggi at malinis itong tingnan sa sout na light blue polo.
“Yes!” nakangiti s’ya ng sabihin iyon.
“Ah maam ako po si Judel. Ako po yung bagong messenger, pinapunta po ako ni Mr. Salvie para pick upin po ang payrolls ng mga tao sa site.” paliwanag nito sa kanya.
“Ah yes..yes! Wait.” sabi n’ya at kinuha ang envelope sa drawer n’ya .
“ Ikaw pala ang pumalit kay Mang Ben.“ nakangiti s’ya habang sinasabi iyon. Actually palagi naman s’yang nakangiti kahit sinong kausap n’ya . Maliban sa bruha.
Akmang kakaabot lang n’ya kay Judel ng envelope nagulat s’ya sa pagsulpot ni Sandro sa tabi nito. Kunot na kunot ang noo nito as in busangot ang mukha.
“Ms. Aragon follow me inside my office, may mga files akong hindi makita! Hanapin mo!.” mataas ang tono ng boses nito na ikinagulat n’ya .
Bukod kasi sa ngayon lang s’ya nito pinagtaasan ng boses, ngayon lang din s’ya nito tinawag sa apelyido lang at pagalit pa.
** *
problema neto?!
Nagpatiuna na s’ya pagpasok sa loob. Halos mapaiktad s’ya nang pabagsak na sinara nito ang pinto. Feeling n’ya tuloy may mali talaga s’yang nagawa na ikinagalit nito.
“Sino yung kausap mo!?” seryosong tanong nito.
“Huh!?”
“Wag mo nga akong ma huh! Huh! Sino yong lalaking kausap mo sa labas at kung ngumiti ka halos mapunit na yang bibig mo!.”
“Yung bagong messenger yun si Judel, kapalit ni Mang Ben” kandautal na s’ya, kasi totoong natatakot s’ya sa itsura nito. “Kinuha lang yung payroll para sa….”
“Oh, so Judel is his name, nice! Kilala mo na agad!?” sabi pa nito na hindi maganda ang tono sa pandinig n’ya dahil tila ba may gusto itong iparating.
“Teka bakit ka ba nagagalit!?” halos maiiyak na n’yang tanong
“Damt it! Just do your work and stop flirting. “
Hindi n’ya alam, kung panung nangyari pero dahil sa sinabi nito ay automatic na umangat ang kamay nya’t dumapo sa mukha nito. Bago pa ito makapagsalita at tuluyang magalit sa kanya at dumertso na s’ya palabas. Literal s’yang lumabas ng gusaling iyon dahil parang sasabog s’ya ng mga sandaling iyon. Ngayon lang s’ya pinagsalitaan ng ganito sa buong buhay n’ya . Masyadong masakit ang paratang nitong hindi n’ya ginagawa ang trabaho n’ya kundi nakikipaglandian lang.
Iniwan n’ya ang trabaho n’ya . Wala s’yang pakialam kung magalit ito lalo.
Sa bar nalang s’ya dumaan mag papalubag ng loob. Papakalunod s’ya sa alak ngayong araw. Masamang masama ang loob n’ya . Wala s’yang pakialam kung masama ang lasa ng alak, mas masama ang loob n’ya kesa dun. At wala din s’yang paki kung wala s’yang dalang sasakyan dahil nakalimutan n’ya pati ang bag n’ya sa inis n’ya kanina. Buti nalang nasa bulsa ng suot n’yang blazer yung wallet n’ya , kaya may pang grab at pang-inom s’ya .
Sandro was about to explode, halos lahat ng nahawakan n’ya sa ibabaw ng office table n’ya ay nasa sahig na at nakakakalat. He was about to say sorry to her pero wala na ito nang lumabas s’ya . He even trying to call her phone at lalong dumoble ang inis n’ya ng mag-ring iyon sa harap nya. It was inside her bag, na nakapatong sa table ng dalaga. Naiwan o sinadyang iwan ito niyon ay hindi nya alam. Ang alam lang nya ay ang inis at pag-aalalang nararamdaman nya ngayon para kay Kiesha. She was so emotional and vulnerable. Lalo s’yang nag-alala sa isiping iyon. Ano ba naman kasing sumapi sa kanya at sinigawan n’ya ito kanina.
** *
damn it! Where the hell are you!?
May tatlong oras na s’yang naghahanap at nanggigigil na s’ya sa galit at pag aalala. Ilang beses na rin s’yang nagpabalik-balik sa condo nito sa pagbabaka-sakaling nakabalik na ito, ganun din sa opisina sa pag-aakalang babalikan nito ang gamit na naiwan. Pero wala pa rin ito doon.
** *
damn it
Arkiesha
! You’re killing me
*** mababakas ang pag-aalala sa tono n’ya .
Kasalanan n’ya iyon, hindi n’ya ito dapat sinigawan. Hindi nya dapat ito sinabihan ng ganung salita. Hindi naman din n’ya lubos na maintindihan ang sarili dahil sa inakto n’ya . Tila kasi umakyat ang dugo n’ya sa ulo ng makitang nakikipag ngitian ito sa ibang lalaki.
Pabalik na naman s’ya sa building kung saan umuukupa ng unit si Arkiesha. Para tingnan kung andun na ba ang dalaga. Ngunit sa pang-apat na pagkakataon ay wala parin ito. Nagpasya s’yang mag-ikot ulit. Pasakay na s’ya sa sariling kotse ng may pumaradang grab car sa may likuran ng sasakyan n’ya . At niluwa niyon ang pagiwang-giwang na dalaga.
“Theenkk yow kuyang grabb, “ sigaw pa nito ng makababa
“Welcome maam, naku sobra po binayad nyo e” honest si manong driver na bumaba pa para sana alalayan ang dalaga.
“Ako na!” awat n’ya dito bago pa nito mahawakan si Arkie.
“ Ah sir… sobra po bayad ni maam ibabalik ko lang po sana.“ tila natakot ito sa kanya.
“ Itsh shukeey kuya keep the changesssess hak Hak. “ muntik na s’yang matawa sa sinabi nito sa driver dala ng kalasingan
“Keep the change manong.” yun lang at umalis na rin ang driver.
Nabawasan ang pag-alala n’ya ng makita na ito. Kahit pa sa itsura nitong mukhang hindi ito maayos. Lasing na lasing ito. Langhap nya ang hininga nitong amoy alak. Glenfidicch whisky he won’t be mistaken for that. Kaya naman pala halos wala na ito sa wisyo.
Binuhat n’ya ito upang iakyat sa unit nito. Matalim ang tingin nito sa kanya na tila ba may gustong sabihin ngunit nanatili itong tahimik hanggang makalabas sila ng elevator sa ika syam na palapag.
“Waittt!” Akmang bubuksan na n’ya ang pinto ng magsalita ito. “ Who areee you!?“ parang pusang tanong nito. Natawa s’ya ng bahagya.
Nakapasok na sila at plano na n’yang ibaba ito ng bigla itong tumalon sa pagkakabuhat n’ya .
“I ashk you!? Shinno ka bweshit ka!” sigaw nito.
“You’re too drunk ok! Listen! You have to take a rest now.” sabi n’ya dito.
“ How dare you!? How could you do thish to me!“ sinugod s’ya nito at pinaghahampas sa dibdib.
Her eyes was on tears. He felt a tingling pain somewhere by seeing her this way. He hates it when she cries.
“Ok stop baby! I’m sorry.” niyakap n’ya ito ng mahigpit.
“Why you’re so gwaapoo?.” she innocently whisper that word.
Hindi na ito nagpumiglas pa. Naramdaman n’ya nalang na parang bumigat ang pagkakasandal nito sa dibdib n’ya . Nakatulog na ito marahil o nawalan na ng malay. Maingat n’ya itong nilapag sa kama nito at isa isa inalis ang sout nitong damit. Nilinisan n’ya ito at kinumutan pagkatapos
“I can’t forgive myself if something happens to you baby.”
** *
I don’t want this friendship ends like relationship does
Naalimpungatan s’ya sa linawag na tumama sa muka n’ya mula sa bintana. Nanatili s’yang nakahiga dahil pakiramdam nya’y umiikot parin ang paligid n’ya hanggang ngayon. Napakunot noo pa s’ya ng mapagtantong nasa sariling silid na s’ya ng mga sandaling iyon.
“Buti naman gising ka na.” Bungad ng pamilyar na bultong nakatayo sa may pintuan.
Muling bumangon ang inis n’ya ng makitang palapit ito. Tumalikod s’ya ng pagkakahiga at nagtakip ng unan sa ulo.
“Ohh c’mon baby don’t be so childish.” dinig n’yang sabi nito. Gumalaw ng bahagya ang kama kaya’t alam n’yang naroon ito.
** *
wow huh at sya pa talaga ang childish
“Get up and have some breakfast and come with me.” sabi pa nito na parang naguutos.
“Hindi ako papasok, masakit ang ulo ko.” pagtanggi n’ya.
** *
hindi ako papasok because you’re too insensitive
Naiinis s’ya na parang wala lang dito na sinigaw sigawan s’ya nito kahapon. Ni hindi man lang magsorry.
“Then let’s eat together, sayang naman yung niluto ko for you.”
“Talaga!?” baling n’ya dito na animo’y batang nasuhulan ng candy.
“Sabi ko na nga ba’t muka ka talagang pagkain.” natatawang sabi nito.
** *
oo na muka na kong pagkain! Kasalanan ko bang trinaydor ako ng sikmura kong
nagmumura
na ata sa sobrang
gutom
Magkasalo silang nag-almusal nito. At ano pa nga ba, malamang wala na naman nangyari sa galit nya. Every time na lang its her heart that betrays her. And her stomach too. Yan ang dapat sisihin. Kasalanan n’ya bang natutunaw ang puso n’ya sa twing ngingiti ito. Sa twing mahahalikan n’ya ang mapupulang labi nito. Sa twing yayakapin s’ya ng matipunong braso nito. Pakisagot nga! Is that really her fault!?
** *
aba’y kasalanan ko bang ang harot ng mga organs ko sa katawan
Parang ayaw na nga n’yang mag ulam dahil sa twing titingin s’ya sa half naked nitong body e parang nabibilaukan na s’ya sa pagkabusog.
Magaan ang pakiramdam n’yang pumasok ngayong araw at ’yon ay dahil si Sandro ang gumising sa kanya ngayong umaga. Nagpaalam itong hindi makakapasok ngayong araw dahil aasikasuhin nito ang problema sa site. Bilang CEO ng Emperial Empire masyadong dedicated si Sandro sa pagpapatakbo nito. At madalas on hand ito sa pag aasikaso sa mga problema. Out of town ito ngayon at hindi n’ya sigurado kung kelan ang balik nito.
Marami itong iniwang trabaho at sa kanya iyon ipinagkatiwalang lahat ng binata. Nasa opisina s’ya mismo nito para tapusin ang iniwan nitong trabaho.
** *
ay kaloka sa paper works teh
Nakaharap s’ya sa monitor, habang isa isang chinicheck ang hawak na papeles.
“Seriously?!”
Isang nakakairitang boses ang nagpatingala sa kanya mula sa pagkakasubsob n’ya sa ginagawa. It was Chen, naroon na ito sa loob ng opisina, siguro sa sobrang abala n’ya kaya hindi na n’ya napansin ang pagdating nito.
“Oh hi Ms. Chen good morning. “ pormal na bati n’ya dito kahit na hindi n’ya talaga gusto ang presensya nito noon pa. Ngumisi ito na para bang nang uuyam.
“Sandro is out of town now. Hindi ko pa alam kung kelan s’ya makakabalik. So you better ask him if you need something. “ buntonghininga n’yang paliwanag dito.
“Is that how you call your boss Ms. Aragon!?” mas lumapad ang pag kakangisi nito.
“ I’m sorry!? tanong n’ya.
“Ohh c’mon bitch! Do you really think that I’m stupid!? Stop acting like innocent saint if you’re such a bitch.”
“Ano bang pinagsasasabi mo, marami pa akong trabaho pwed….
“I know what’s going on between you and my boyfriend Ms. Aragon. Do you really think that was a secret affair!?”
“Hindi ko alam ang pinagsasasabi mo. “
“Talaga!? Don’t fool me bitch! Kung inaakala mo at umaasa kang somehow mamahalin ka n’ya . You’d better stop now. Sandro and i was engaged. And I’m sorry to tell you that everyone in this building knows about you being my boyfriends tiny little toy.”
Kanina pa ito nakaalis. Pero s’ya nanatiling nakapako sa kinatatayuan. Hindi s’ya makapaniwala sa mga sinabi nito. Sobrang sakit ng nararamdaman n’ya sa mga sandaling iyon.
** *
Ganun na ba talaga sya katanga? Sya nalang pala ang walang alam sa nangyayari, did Sandro really spread rumors about them? At ikakasal na pala ito ng hindi rin n’ya alam
Nagdesisyon na s’yang tapusin ang katangahan n’ya . Maybe its about time na sarili n’ya naman ang isipin n’ya . Malabo nga siguro talagang mahalin s’ya ng lalaking noon pa man laman na ng puso’t isip n’ya . Gusto n’ya namang bigyan ng kahit konting kahihiyan pa ang sarili n’ya . Ayaw n’yang matawag na kabit balang araw. Ayaw na n’yang habang buhay nakiki agaw at nakiki amot sa pagibig nito.
Mabilis ang bawat hakbang n’ya palayo sa lugar na iyon. Pakiramdam nya’y lahat ng matang nakatingin sa kanya’y hinuhusgahan ang pagkatao n’ya .
Nagmamadali s’yang sumakay sa sariling sasakyan upang makalayo agad. Panay ang agos ng luha sa mga mata n’ya . Walang kasing sakit sa pakiramdam na ang kaisa isang taong pinagkatiwalaan nyay ipinangangalandakan pala sa iba ang kung ano mang tawag sa namamagitan sa kanila.
Nanlalabo na ang kanyang paningin dahil sa pag-iyak. Hindi n’ya rin napansing napakalakas pala ng ulan sa labas. Huli na ng mapansin n’ya ang papalapit na SUV at tinutumbok niyon ang linyang binabagtas n’ya . Isang napakalakas na salpok at pagkamanhid ng boung katawan ang huli n’yang naramdaman bago tuluyang pumikit ang kanyang may luha pang mga mata.
It was three days when it happen. At three days narin pero hindi pa nagigising si Arkhie. He hates it when he see her suffering like this. Sana hindi nalang n’ya ito iniwan. Sana isinama nalang n’ya ito sa out of town. Hindi sana nangyari ang lahat kung magkasama sila. Nahihirapan s’yang tingnan ito sa ganung ayos. May benda ang ulo nito at braso. May cast pa ito sa leeg at pati binti nito ay sinemento dahil sa tindi ng pagkakabangga. And the worst is hanggang ngayon hindi pa rin ito gumigising.
“ Sandro iho why don’t you take a rest, kami na muna bahala kay Arkhie! Kaylangan mo rin ng pahinga ilang araw ka ng nagbabantay dito e.“
It was tita Amanda, Arkhie’s mom. Mapait na ngiti lang ang tinugon n’ya dito bago magpaalam. Maybe he really need to take rest. Ilang araw na din s’yang walang matinong tulog.
Umuwi s’ya para magpahinga but unfortunately mukang hindi ata s’ya makakapagpahinga. Chen was here at his room at prenteng nakahiga sa kama n’ya .
Chen was his girlfriend for almost four months to be exact. But they never have an intimate moment together. Infact this woman give him a hard time. Kung hindi nga lang dahil sa mga magulang n’ya wala s’yang balak pakitahan ito ng maganda. He doesn’t like her whole being. A self centered stubborn spoiled bratt.
“Hi babe i miss you.” humalik ito sa pisngi n’ya at kumunyapit sa leeg n’ya .
“ I’m tired Chen.. I want to rest if you don’t mind.“ malamig n’yang sabi dito.
“Ohh ofcourse babe, infact i can give you a massage.” malandi ang tono ng boses nito. Alam n’ya ang gusto nitong ipahiwatig. Hindi na s’ya bago sa ganung bagay. Kumalas ito sa pagkakayakap sa leeg n’ya at isa isang kinakalas ang butones ng sout n’yang polo.
“Stop it Chen please I’m tired.” awat n’ya rito.
“Tired!? Ofcourse you are! Panung hindi ha eh nagbababad ka dun sa ospital kakabantay dun sa malanding babaeng yun!.” sigaw nito.
“Anong sinabi mo!?” seryosong tanong n’ya dito.
“Ohh bakit diba totoo naman!? Totoo namang malanding babae s’ya . Do you really think you can do this to me!? Go on play! Play as long as you want, but in the end its just you and me… for the company BABE!.” nakangising singhal nito sa kanya na diniin pa ang huling pangungusap nito, as if wala s’yang magagawa sa gusto nitong mangyari.
Ikalimang araw ngayon buhat ng maaksidente si Arkhie. At ito s’ya nagmamadaling pumunta kung nasan ito. He was so excited ng tumawag ang mommy nito at sabihing nagising na ang dalaga. Dumaan pa s’ya sa flower shop at bumili ng bouquet of red roses na paborito nito.
Maingat n’yang pinihit at itinulak ang pinto ng room kung nasaan ang dalaga. Nadatnan n’ya sa loob ang mommy nito at doctor at isang nurses na nagaassist. Ngumiti sa kanya ang mommy ni Arkhie at ganun din s’ya dito.
“Good morning tita.” bati n’ya dito at binalingan ang dalaga.
“HI baby.” bati n’ya dito at inabot ang roses na dala n’ya . But in his surprise nanatiling nakatingin lang ito sa hawak n’ya . Ilang sandali pa ay tumingin ito sa ina na tila ba nanghihingi ng saklolo. Palipat lipat ang tingin nito sa kanya at sa ina nito.
“What’s wrong baby!? May masakit paba sayo. “ nagaalala n’yang tanong at akmang lalapitan at yayakapin ito.
“Maaaa!” sigaw lang nitong tila ba natakot sa kanya. Takang taka s’ya sa inakto nito.
“Yes sweety.” lumapit agad ang ina nito sa kanya.
“Sino s’ya ma!? Hindi ko s’ya kilala!?.” nakayakap ito sa bewang ng mommy n’ya na parang bata.
“What are you talking about baby!? Its me Sandro… Your… your bestfriend.” parang ayaw lumabas ng mga salitang yun sa lalamunan n’ya.
Kinakabahan s’ya sa nangyayari sa dalaga. Nang nag interrupt na ang doctor nito.
“I think she has temporary Parcial amnesia because of that accident, masyadong naapektuhan ang ulo ng pasyente at bukod dun she have to undergo therapy because of the fracture in her right leg.” paliwanag nito.
“But she remember her mom right!? balik tanong n’ya.
“Yes she is nangyayari talaga yang mga ganyang kaso in her case some of her memories remains, you don’t have to worry in due time unti unti rin babalik sa normal ang lahat.”
Naiinis sya! Kaya hindi na n’ya naintindihan pa ang ibang sinabi nito.
** *
why him!? All of people bakit sya pa ang nakalimutan nito
“Babt please! Its me, try to remember please….”
He tries pero wala. Ni ayaw nga nitong tumingin sa kanya ng deretso.
“Lets give her some time iho, isa pa kaylangan n’ya nading magpahinga. At ikaw rin take some rest. Maayos din ang lahat.”
Siguro nga maaayos din ang lahat. Sana nga maayos lahat. Hindi n’ya matatanggap na makakalimutan s’ya nito. After all that they’ve been through.
Maagang maaga s’yang gumising para puntahan si Arkhie. Hindi naman s’ya pwedeng tumunganga just because hindi s’ya nito maalala. Kaya’t ito s’ya bitbit nya yung sangkaterbang albums at kung ano anong bagay na pwedeng makapagpabalik sa alaala nito sa kanya.
Pagtapat n’ya sa kwarto nito nagtaka s’ya dahil medyo maingay sa loob. Mukang may ibang bisitang naroon. At tama nga s’ya may ibang tao ngang naroon. It was Greg, Arkhie’s highschool ex boyfriend.
** *
and what the hell is he doing here
“Hi tita good morning po.” bati n’ya sa mommy ni Arkhie, ngunit ang tingin ay nanatiling nasa dalawang tila ansaya saya at hindi napansing dumating s’ya .
Naniningkit ang mata n’ya sa nakikita n’ya . Pahawak hawak pa ng kamay ang mokong na to. Pahaplos haplos pa sa buhok.
“Ah iho s’ya nga pala si Greg.” pag introduce sa kanila ng mom ni Arkhie
** *
kilala ko yang mokong na yan, munting ko lang naman syang patayin dati dahil sa ginawa nya kay Arkhie
“S’ya yung magiging therapist ni Arkhie hanggang sa makarecover na ang anak ko.” dugtong pa nito.
“Pero tita pwede naman akong kumuha ng ibang therapist for Arkhie yung mas magaling at mas may alam.”
“Teka pare, pinapalabas mo bang wala akong alam?
“Shut up idiot! Im not talking to you.”
“Stop it both of you! Ano ba!?” Arkhie shouted. Pareho silang tumigil, lalo na s’ya dahil nagalala s’yang baka lalong makasama sa dalaga ang pag aaway nila.
“It was her choice iho na si Greg ang magtherapy sa kanya , hindi narin ako kumontra kasi dito rin naman nagtratrabaho sa ospital na to si Greg.”
“She remember him!?.”
Nakuyom n’ya halos ang kamao sa inis. She remembered him and yet he’s not!?
He really hates it, Arkhie was laughing and it’s not because of him. Muka ngang enjoy na enjoy ito at walang pakialam na naroon s’ya .
Padabog s’yang lumabas at pabalibag na sinara ang pinto. He wasn’t care kung anong sasabihin ng mga tao doon o kahit ni Arkhie mismo.
Galit sya! At mas galit s’ya sa sarili n’ya because he doesn’t know what is happening to him right now.
Nagwalkout s’ya oo, pero after n’ya marealize na baka kung ano anu ng ginagawa ng mokong na yon sa Arkhie n’ya bumalik s’ya sa loob at tiniis ang nakakairitang pakikipagusap ni Arkhie dito.
At last lumabas na s’ya ng hospital, Naiinip narin kasi dun at bored na bored. Isa pa ayaw na rin n’yang palaging nakikita yung lalaking araw araw pumunta dun.
It was also her fourth day of the therapy with Greg. Naiinis nadin kasi s’yang nakaupo sa wheelchair maghapon. Kaylangan n’yang magpagaling soon. Gusto n’yang umalis.
** *
gusto kong tuluyang makalimot
“There you are.” boses ni Greg yun, hindi niya napansin na dumating na pala ito. Nakaupo s’ya sa tapat ng swimming pool. Andito s’ya ngayon sa bahay ng mommy n’ya. Diti muna s’ya magstay hanggang sa bumalik na sa normal ang lahat.
Greg was patiently doing his job. Infact naigagalaw na n’ya ng bahagya ang binti n’ya.
“ Ok c’mon one… two…three!“
She tried to stand but she fell and Greg is there and catch her. Nasa ganung ayos sila nang biglang sumulpot itong si Sandro at hinata s’ya mula sa pagkakasandal kay Greg.
“You’re enjoying too much damn you!.” mura n’ya sa muka mismo ni Greg
“Ano bang pinagsasasabi mo!? Pwede ba I’m just doing my job… Can you please leave!.”
“And who are you to tell me to leave!? Baka hindi mo kilala kung sinong kausap mo.” duro n’ya dito.
“ Stop it ano ba!? Saway niya sa kanilang dalawa.
Malayo s’yasa wheelchair, wala s’yang ibang suporta sa pagtayo kundi ito na nakakapit sa bewang n’ya. Natumba na kasi ang tungkod na ginagamit nila ni Greg kanina pansuporta n’ya sa sarili. I She left with no choice but to hold him tight. Naiiyak na ako sa ginagawa nilang pagsisigawan sa harap ko. My knees were trembling.
“Stop it! Masyado ka ng nakakagulo,sino ka nga ba sa buhay ko para mang gulo ng ganyan!?” She shouted.
“ Kiesh its me!“ nakatitig s’ya sa mata ko ng deretso.
“Umalis ka na lang please, i don’t need you here.”
Hindi n’ya alam kung sakit ba ang nakita n’ya sa mga mata nito. Inalalay siya nito paupo sa wheelchair bago ito tumalikod at umalis.
“Ok ka lang ba!?” tanong ni Greg, saka pa lamang s’ya natauhan. Kung ano anong naiisip niya.
“Yah im ok! Sorry.”
“It’s ok i understand, lalaki rin ako and i know what is going on and what you’re doing.” biglang sabi nito
“What are you talking about!? takang tanong n’ya .
“C’mon Arkhie, i knew it! You can’t lie, your eyes can’t lie. You remember him aren’t you!?” seryosong tanong nito.
Tumingin s’ya ng deretso sa binata.
“But how….”
“As i told you your eyes won’t lie, every time i see you secretly looking at him. At isa pa hindi ka magaling umarte Arkhie.” natatawang sabi nito sa kanya.
“Can you please leave this between the two of us?” pakiusap n’ya dito. Yun naman kasi ang plano n’ya e. Ang magpagaling at lumayo na ng tuluyan.
“Sure Arkhie your safe with me.”
“Salamat Greg!” niyakap n’ya si Greg na nakaluhod sa harap n’ya . It was just a friendly hug between the two of them.
“Damn that bastard! Damn it! Damn it!.” sunod sunod na mura n’ya . Magisa lang s’ya ngayon.
“Iswear i will twist that bastard’s neck if i see him touch my Arkhie again.”
Seryoso s’ya dun, gustong gusto nyang pilipitin ang leeg nito sa harap mismo ni Arkhie kanina. Pero ang nakakainis wala s’yang magawa. Wala s’yang magawa dahil ito ang kinakampihan ng dalaga. Naiinis s’ya na tila mas gusto pa itong kasama ni Arkhie kesa sa kanya. Masyado na s’yang napupuno sa nangyayari. Its just ayaw n’yang mas sumama ang tingin sa kanya ni Arkhie. Baka lalo lang itong matakot at lumayo sa kanya .
At higit sa lahat nasasaktan na s’yang isipin na ito naalala ni Arkhie samantalang s’ya kinalimutan nito.
** *
What a tragedy in his part
Arkhie is for him, and nobody has the right to even touch her fingers. Nobody! S’ya lang! God knows how much he adore Arkhie since she was a little girl playing. When she turns out to be a lady, he didn’t even know kung ganu kadaming lalaki ang tinakot n’ya including Greg just to get rid of her. Ilang lalaki na ba ang na emergency room dahil tinangka ng mga itong bastusin ang dalaga.
Matagal n’yang tinikis ang sariling damdamin. Kahit pa ilang beses ng may nangyari sa kanila nito noon pa dahil sa biruan, hanggang sa magtuloy tuloy till now. He doesn’t dare to tell her how much she means to him. Na sa bawat halik nya dito umaasam s’yang maramdaman din nito ang damdaming hindi n’ya masabi. He was scared to tell her how much he loves her. He was her bestfriend. At natatakot s’yang tawirin ang pagitang yun dahil ayaw n’yang matapos ang kung anong meron sila just like every relationship does.
Umaasa s’yang sa ganitong paraan mananatili sa tabi n’ya si Arkhie. Isang bagay lang ang hindi n’ya napaghandaan. And thats Chen’s presence. It was his biggest mistake. Kung alam lang n’ya na ganitong klaseng tao ang pamilya nito he shouldn’t accept any help or even associated with them. And now parang tinali n’ya ang sarili n’yang kamay at paa.
It was Chen’s dad who offer help for his company ng magkaproblema iyon about financial crisis. And now he couldn’t do anything. Everything was a setup! Dahil almost half of his company shares ay nasa pangalan na ng mga ito. Ilang beses narin n’yang sinubukang bilhin ang mga shares na yon but it was Chen na s’yang humaharang dito. And the only way to get that shares back is to marry that bitch. Yan ang gusto ni Chen. At hindi nya alam kung panu susulosyonan ang problema ngayong hindi s’ya makapagfocus dahil sa nangyayari kay Arkhie.
Maaga s’yang sinundo ni Greg, nagvolunter itong ipasyal s’ya sa park para makalanghap naman daw s’ya ng sariwang hangin at malibang libang narin.
Honestly si Greg na ang tumayong sandalan n’ya sa loob ng ilang linggo nagkasama sila. Nasasabihan n’ya din ito ng problema at kung ano anu pang mga himutok n’ya sa buhay. Alam kasi nito ang damdamin n’ya para kay Sandro. At alam din nito ang pag papangap n’ya na nakalimutan n’ya ang binata. Kahit sa mommy n’ya kasi ay inilihim n’ya iyon.
Tahimik ang paligid ng park, may mangilan ngilang batang naglalaro, may roon din mga magkasintahang nagdidate. Tulak tulak s’ya nito habang nakasakay parin sa wheelchair.
“Salamat huh.” sabi n’ya dito ng himinto sila sa tapat ng lagoon sa may di kalayuan. Wala ng gasinong tao sa banda roon. Mas maaliwalas at tahimik para sa kanya.
“Para saan!?” sabi nito at naupo sa damuhan sa gilid n’ya .
“Sa pagaalaga sakin! Sa pagdala sakin dito.”
“Sus! Wala yun, saka hindi libre yun noh… Trabaho ko yun.” nakatawang biro nito.
Alam n’yang biro lang nito yun. Alam n’ya kasing mabait si Greg noon pa. Matagal din silang naging magkaibigan noon bago sila maging magkasintahan. Hindi nga lang sila ganung nagtagal dahil umalis ito at nawalan na sila ng communication. Hindi rin naman n’ya masyadong ininda ang paghihiwalay nila nito. Siguro dahil sa mga bata panga sila noon at dipa ganung seryoso sa buhay at relasyon.
“Konting push nalang makakalakad ka na ulit! Hindi mo na kakaylanganin ng tungkod at nito.” na ang tinutukoy ay ang inuupuan n’yang wheelchair.
Ngumiti lang s’ya dito.
“Ano nang plano mo?” tanong nito.
“Saan?”
“ Sa inyo ni Sandro ano pa!? Don’t tell me paninindigan mo yang amnesia mo!?“
“Aalis ako pag ok na ko.” mapait ang ngiting pinakawalan n’ya .
“ Talaga? Would you believe na magiging ok ka by pretending that you don’t remember him!?“ seryosong napatingin s’ya sa muka nito. “Yoy only fooling yourself here Kiesh… You only fool yourself”
“ Hindi ko pa kaya Greg.“ pag amin n’ya sa binata.
“Andito lang ako Kiesh pag kaylangan mo ng kaibigan, handa akong makinig.”
Alam nyang sincere ito sa sinabi.
“Teka nga! Tama na ang drama bumibigat ang atmosphere, bibili muna ako ng pwede nating papakin habang namamasyal. D’yan ka lang wag kang aalis ha.” bilin pa nito
“Siraulo san ba ko makakarating eh kita mo ng hindi ako makalakad ng maayos.” natatawang sabi n’ya .
“Syempre joke lang pinapatawa lang kita.”
Mga sampung minuto na mula ng umalis si Greg para bumili ng makakain nila. Hindi naman s’ya masyadong naiinip dahil nalilibang s’ya sa panonood sa mga patong lumalangoy sa lagoon.
“Hello there! Enjoying the view.” bati ng kung sino na mula sa kanyang likuran. Malawak ang pagkakangisi nitong lumipat sa harapan n’ya .
“Sino ka!? Anong kaylangan mo!?
Lumawak lalo ang pagkakangisi nito. Saka palang n’ya napansin ang dalawang lalaking kasama pala nito. Nakaramdam s’ya ng panganib ng mga sandaling yon. At bago pa s’ya makasigaw tinakpan ng isa sa dalawang lalaki ang kanyang bibig at mula sa panyong itinapal nito sa kanya’y nakalanghap s’ya ng kung anong di nya mawaring kemikal na nagpawala ng kanyang ulirat.
Napasinghap s’ya at nagising dahil sa tubig na sumaboy sa muka n’ya. Nakatali s’ya sa isang upuan na nasa gitna ng kwartong madaming lumang kahon. Muka itong tambakan o bodega ng kung ano. Naiiyak na s’ya sa sobrang takot. Ginaw na ginaw narin s’ya sa sobrang pagkabasa.
“ Well,well well… Finally! Gising kana!. “ nakakakilabot ang boses nito. Isang matandang lalaki ang nakatayo sa harap n’ya .
“Sino ba kayo!? Ano bang kasalanan ko sa inyo? umiiyak na n’yang tanong dito. Ngunit tumawa lang ito na akala mo’y nakakaloko.
“Actually wala ka namang kasalanan! Its just happen na sagabal ka sa kaligayahan ng anak ko kaya ka nandito.”
Lalo s’yang kinabahan sa sinasabi nito. Hindi n’ya maintindihan kung anong ibig nitong ipahiwatig.
“Hindi ko kayo kilala.. Wala kong alam sa sinasabi n’yo pakawalan n’yo ko parang awa nyo na.”
“Well that’s good! Mas mabuting hindi mo ako kilala iha.” sabi nito na hinaplos ang pisngi n’ya . Halos magtayuan ang balahibo n’ya sa katawan sa ginawa nito.
“Ano bang kaylangan nyo?! Pera ba? Sabihin n’yo lang handa akong magbayad kahit magkanu please parang awa nyo na.” nagmamakawa na s’ya sa matanda. Ngunit isang nakapangingilabot na halakhak lang ang sinukli nito.
“Mas maraming pera ang katumbas mo iha,kung tuluyan ka ng mawawala sa landas namin.”
“Parang awa n’yo na po, pakawalan n’yo ko dito.” pakiusap n’ya ngunit hindi nito iyon pinansin.
“Bantayan n’yo yan! “ utos nito sa ibang lalaki pang naroon.
Kinakain na ng takot ang boung sistema n’ya . Di nga ba’t sa oras na iyon ay parang nais n’yang tawagin ang pangalan ni Sandro para iligtas s’ya. Parang sa sandaling iyon ay nakalimutan n’ya ang ginawa nito.
May isang oras ng nakaalis yung matandang kausap n’ya kanina. Sa totoo lang hindi n’ya ito kilala. At wala s’yang idea sa ibig nitong sabihin. Nauuliningan n’ya ang mga tauhan nito di kalayuan sa kinalalagyan n’ya . Wariy nagkakasiyahan ang mga ito.
“ Bantayan daw nating mabuti sabi ni boss.“ dinig n’yang sabi ng nasa labas.
“Sus ok lang yan dyan! Di naman makakatakas yan, nakikita mo ng pilay e.” tumatawa pang sabi ng isa.
“Sabagay nga hahah!.” pagsangayon nito.
Hindi s’ya pwedeng panghinaan ng loob ngayon. Wala s’yang ibang maasahan kundi an sarili n’ya . Kaylangan n’yang lakasan ang loob n’ya . Naghintay s’ya ng matagal. Sa totoo lang kanina pa n’ya sinusubukang tanggalin ang nakagapos sa kamay n’ya at nagtagumpay s’yang gawin iyon.
Tahimik na ang kanina’y maingay sa labas. Dahan dahan s’yang nagpilit tumayo. Hirap na hirap s’yang gawin iyon dahil hindi pa naman talaga sya magaling. Bahagya palagn s’yang nakakalakad ng walang suporta. Iika ika s’yang dumungaw sa labas kung saan naroon ang mga nagbabantay sa kanya. Tama nga ang kutob n’ya . Tulog na ang mga ito sa kalasingan.
Iika ika s’ya ngunit maingat na dumaan sa tabi ng mga ito. Pero bago pa s’ya lumabas ay may namataan s’yang nakapatong sa lamesa kung saan nakatulog ang mga lalaking nagbabantay sa kanya. Kinuha n’ya iyon at muling paika ikang pinilit ang sariling lumabas sa lugar na iyon.
Halos paliparin na ni Sandro ang minamanehong sasakyan papunta sa bahay nila Kiesha. Nasa opisina s’ya ng tumawag ang mommy nito. May nangyari daw sa dalaga. Nawawala daw ito.
Pagdating na pagdating n’ya sa bahay ay si Greg agad ang nabungaran n’ya . Hindi na n’ya napigil ang sulak ng dugo ng makita ito.
“Damn it! Nasan si Kiesha!? Nasan?” pinaulanan n’ya ito ng suntok sa muka. Malamang sa malamang ay mabasag n’ya ang buong muka nito kung hindi umawat ang mommy ni Arkhie.
“Hayuull ka mapapatay kita oras na may masamang nangyari kay Kiesh tandaan mo mapapatay kita.”
Iyak nang iyak ang mommy ni Arkhie kayat pinilit n’yang maging mahinahon. Tahimik lang naman si Greg sa kabila ng ginawa n’ya . Siguro dahil alam din nito sa sarili nito na kasalanan n’ya ang nangyari.
“Iho ano ng gagawin natin? Baka kung ano ng nangyari sa anak ko dyos ko hindi ko kaya pag may nangyaring masama sa anak ko.” panay ang iyak nito.
“Ano ba kasing ginawa mong gago ka!? San mo dinala si Arkhie!?” nanlilisik ang matang baling n’ya kay Greg
“Sorry tita! Pero dinala ko lang s’ya sa park, umalis lang ako saglit pagbalik ko wala na s’ya .”
“Iniwan mo s’ya !? Iniwan mo hayyuup ka bobo ka ba ?! Alam mo ng kundisyon ni Arkhie tapos iiwanan mong magisa.” galit na galit s’ya dito. Gusto n’yang burahin ang muka nito sa suntok.
“Ippagdasal mong walang masamang mangyari sa kanya dahil kung hindi ako magbabaon sayo sa hukay.” matalim ang tinging ipinukol n’ya dito.
Napatungo nalang din ito sa nangyari. Maya maya pa’y dumating na ang mga pulis na kinontak n’ya . Naginit lalo ang ulo nya ng sabihin ng mga itong kaylangan pa nilang maghintay ng 24 hours. Kaylangan din nilang maghintay ng tawag mula sa kidnappers dahil malamang daw na kidnap for ransom ang dahilan ng pagkawala nito.
Halos malibot na nya ang buong bahay dahil sa paroot parito n’ya . Hindi s’ya mapakali. Sobra sobrang pagaalala ang nararamdaman niya. Uupo sana s’ya ng biglang tumunog ang phone n’ya .
“Hello! Pabulyaw n’yang sagot sa unknown number na tumawag.
“ H….hello Sandro.“ kandautal ang nasa kabilang linya pero siguradong sigurado s’yang si Arkhie yun.
“Ohhh God baby where are you!? Pupuntahan kita asan ka.” puno ng pagaalalang sambit n’ya
“ Sandro… Please sunduin mo nako dito natatakot ako! May mga lalaking kumuha sakin. “ umiiyak na ito
“Yes baby Asan ka!? Susunduin kita! thanks God naalala mo na ako!.” nasasabik ng sabi n’ya .
“ I’m so sorry for doing this baby, ginagawa ko lang naman yun kasi gusto ko ng lumayo kasi… Kasi ikakasal kana.“
“Ano?! Ako ikakasal! Ok baby saka na natin pagusapan ha, asan ka para mapuntahan na kita. “
“Hindi ko alam kung nasan ako, hindi ko alam kung anong lugar to! Please Sandro get me of out here…im scared.” panay ang iyak nito sa kabilang linya.
“Ok, listen baby, wala kabang nakikita sa paligid mo. Any landmark or whatever na pwede naming maging lead.”
“I dunno it was an abandoned place, maraming nakatambak na kahon na may nakasulat na CM INDUSTRIAL ESTATE. “
“CM industrial estate!? Are you sure baby!? nag ngangalit ang bagang na tanong n’ya . If he was right that was Chen’s fathers property. Si Conrado Madrigal.
“Yes, im sure, please get me out of here now.” she cried
“Ok baby im coming, hindi ako papayag na may masamang mangyari sayo.”
Hindi niya lubos maisip na ganito pala talaga kasama ang ugali ng mag amang yun. Na kaya pala ng mga itong manakit ng tao para makuha lang ang gusto nila. They’re under investigation na dahil sa ginawa nila sa kumpanya niya. Lihim yun kay Chen dahil ayaw niyang makatunog pati ang tatay nito sa mga plano niya. Gusto niyang mabawi ang lahat ng parte ng kumpanya niya sa malinis at maayos na paraan.
Pinipilit niyang magpakatao pero dahil sa ginawa nilang mag ama na pati si Arkhie dinamay nila sa katarantaduhan nila. Magbabayad sila!
Kinuha niya ang 45 kaliber sa dashboard ng sasakyan at chineck iyon.
** *
full mag
“Don’t you dare hurt Arkhie! Kundi hindi ako magdadalawang isip ubusin ang laman nito sa mga ulo nila.” he drive he’s car. Patungo sa abandonadong property ng mga Madrigal.
At this moment papunta nadin ang mga pulis sa lugar na iyon kasama ni Greg.
Dumating sya sa lugar. Malayo palang ay nagpark na s’ya para di mapansin ang pagdating n’ya . He was be very carefull. Kaligtasan ng babaeng pinakamamahal nya ang nakasalalay dito.
Samantala, si Arkhie naman ay nagtago sa isang parte ng building sa loob. Hindi nya kayang maglakad ng malayo at bumaba sa lugar na iyon. Nakuha nya ang cellphone ng isa sa mga dumukot sa kanya kaya’t nakatawag sya sa binata.
Alam nyang sa mga oras na itoy hinahanap na s’ya ng mga taong yun. Naririnig n’ya yapak ng mga ito.
She was scared to death. Tila hindi na nga s’ya humihinga sa takot na marinig ito ng mga iyon.
She was holding the phone when it rings. Sandro is calling her. Nagmamadali syang sagutin iyon,pero bago n’ya pa magawa iyon. May mga kamay ng humawak sa kanya at hinablot ang hawak nyang phone.
She scream as if may ibang makakarinig sa kanya ng mga oras na iyon.
“Paatahimikin mo yan.” sigaw ng lalaking may ari ng cellphone.
“OK sabi mo eh.” sagot naman nito at inundayan s’ya ng suntok sa sikmura. She fainted.
Sandro was about to step inside the abandoned placed when he heard scream.
“Damn it!.” mura n’ya . Humigpit ang pagkakahawak n’ya sa gatilto ng hawak n’yang baril.
Hindi s’ya maaring magkamali. That was Arkhie. Halos takbuhin na n’ya ang pag akyat sa building.
“Hoy sino ka!” sigaw ng lalaking nakasalubong n’ya paakyat.
Umakto itong papuputukan s’ya ng makitang may hawak din s’yang baril kaya’t inunahan na n’ya ito. Sapul ito sa hita at pinukpok n’ya pa ng baril sa muka. Nakita n’ya ang isa pa na bitbit ang dalaga. Buhat buhat nito iyon. Kaya’t hindi na s’ya nagatubili pang habulin ito. Naabutan n’ya ito ngunit hindi n’ya ito magawang paputukan.
“Bitawan mo sya hayop ka.” sigaw n’ya dito. Nakatutok ang baril n’ya dito ngunit ang baril nito’y nasa ulo ng dalagang walang malay.
“Ibaba mo ang baril mo, kundi sasabog ang ulo nitong babaeng to.” sigaw nito
He left with no choice,mas importante ang buhay ni Arkhie kesa sa ano pa man. Ibinaba n’ya hawak n’yang baril. But to his surprise bigla s’ya nitong pinaputukan, kaya’t napaatras s’ya.
“Yan gaguh uto uto ka rin e.” tawa nito
Ilang putok pa ang pinakawalan nito ng bigla itong bumagsak hawak ang dalaga.
“ Kiesh baby….. “ patakbo syang lumapit sa dalaga at binuhat ito. Tanaw nya ang sniper na nakapwesto sa kabilang gusali na s’yang dahilan ng pagkamatay ng isa sa mga dumukot kay Arkhie.
He was relieved. Dahil ligtas ang dalaga at walang kahit anong masamang nangyari dito. Nasa loob na silang dalawa ng ambulance.
Tulog padin ang dalaga. Tiim bagang s’yang nakatitig lang sa maamong muka ni Arkhie.
“ I’m sorry baby… I promise it won’t happen again. Hindi ko palalampasin ang ginawa nila sayo. Magbabayad silang mag ama.“
Arkhie is now peacefully sleeping. Looking at her like this makes him decide something. Hindi na nya hahayaan lumipas pa ang isang araw na hindi n’ya nasasabi dito kung gaano nya ito kamahal. Its now or never ika nga.
Kalalabas lang nito sa ospital and he wants to spend more time with her kaya naman nakiusap sya sa mommy nito na kung maaaring s’ya muna ang magbantay kay Arkhie. Wala naman itong ano mang pagtutol dahil sinabi na nyang lahat dito ang totoo. Mga bagay na kahit kay Arkhie ay di n’ya pa nasasabi.
Arkhie was sleeping beside him inside his car. Hindi n’ya maintindihan ang sarili. Palagi naman nilang ginagawa ito. Palagi naman n’yang nakakasama si Arkhie noon just like this but now everything seems different.
Napapangiti s’yang pagmasdan ang bawat pag galaw nito habang himbing na natutulog. Hindi na n’ya pinagabalahang gisingin ito ng sapitin nila ang building kung san ang condo nito. Doon n’ya ito dinala sa sariling condo ni Arkhie kesa sa condo n’ya . Ayaw n’yang maabala ng kahit sino.
He carry her as if they were a newly wed. Bahagya pa itong gumalaw at sumubsob sa dibdib n’ya .
He feels her warm breathe in his chest na tila ba lumulusot iyon sa t-shirt na sout n’ya . He miss her so much. Parang gusto nyang magmadaling ipasok ito sa loob ng kwarto.
Maingat n’yang inilapag ito sa kama ng makapasok na sila. Pinasadahan n’ya ng tingin ang kabuuan nito.
** *
still! You are as beautiful as ever
**
Arkhie was just wearing an above the knee spaghetti strap cotton dress. Maybe he was just miss her that much thats why he feel so aroused just by looking at her.
** *
oh God what the hell are you thinking!? She was sleeping men
Kausap n’ya sa sariling tila nagliliyab na ng mga sandaling iyon.
Yes she was sleeping, but how could he resist this feeling. He’s crazy side keeps telling him to do what his body is aching to do so.
He lay down beside her and kiss her forehead down to her lips even if it’s close.
** *
damn the hell i care, i want to kiss you
Wala na sa sariling hinahalikan n’ya ang tulog na dalaga. Iniawang n’ya ang bibig nito gamit ang sarili n’yang dila. And he was successfull doing that. Tila naman naalimpungatan ito sa ginagawa n’yang paghalik dito. Dumilat ang mga mata nito kaya’t bahagya nyang inilayo ang mukha sa dalaga.
“Baby…. “ she said but has that lovely smile and bit her lower lip. “What are you doing?!.”
Her question doesn’t sound like a question to his ears but a moan.
“I was kissing you.” he whisper to her ears. “And i want to do this.”
He lick her earlobes down to her neck. And he feel her body response to his actions.
“I love you Kiesh!.” he whisper and kiss her passionately while his both hands busy undressing her.
She was smiling but her eyes was teary.
“ Why are you crying!? Do you want me to stop!? he ask
“ Nope! I am just so happy.“ she said and kiss him back. “I love you too baby… I love you so much.”
That was enough for him to continue what he is doing. Kiesha is helping him undressing himself excitedly.
Kapwa sila sabik na sabik sa isat isa. Maingat n’yang inihiga ito sa kama. He was ready to give his whole self to her including his heart that she’d totally owned from the start.
He was looking at her every curves. Kahit kaylan hindi n’ya pagsasawaan ang kagandahang nasa kanyang harapan. He always longing for it. He wants it! He loves it!
** *
i love her
Arkhie was accepting every thrust he gave. Her body response in pleasure. They both rushing to reach the top.
“ ohhh shit baby… Im cumming!.“
He thrust harder, faster and faster. Till he explode. He’s body sweat falls in Arkhie’s naked body.
She doesn’t say anything. They both speechless. It wasn’t their first time but it feels just like that.
Maybe because they both know what they really feel for each other.
“I love you baby.” he whisper again and let her continue her sleep.
Maaga s’ya nagising, pero wala na si Sandro sa tabi n’ya. Hindi n’ya alam kung san ito pumunta. Ni hindi ito nagpaalam. Nagiwan naman ito ng pagkain sa lamesa kaya’t may inalmusal rin s’ya. Naisip nyang tawagan ito bago nya lantakan ang pagkain sa harap nya. Kaso hindi nito sinagot ang tawag nya. Nagmessage lang ito sa kanya na pupuntahan nito si Chen.
Gusto n’yang magalit, pero mas lamang ang sakit na nararamdaman n’ya . Akala nya kasi totoo ang sinabi nito kagabi na mahal s’ya nito. Pero mukang nagkamali sya. Umasa nanaman s’ya . Nagmuka nanaman s’yang tanga.
Gusto sana n’yang umuwi sa bahay ng mama n’ya pero mas pinili nalang n’yang mag stay sa unit n’ya para nadin mapagisa. Gusto n’yang umiyak ng walang nakakakita. Ayaw n’yang pati ibang tao mamroblema pa sa problema n’ya .
Ganito ata talaga ang nagmamahal. Nagtitiis, umaasa, nagpapakatanga.
Si Sandro naman ay papunta na kay Chen ng mga sandaling iyon. Kagabi pa habang himbing na natutulog si Arkhie ng makausap nya si Insp. Robles ng NBI, nahold ang mag ama sa immigration dahil may balak ang mga itong lumabas ng bansa at takasan ang patong patong na kaso laban sa mga ito.
“Babeee.” sigaw ni Chen ng makita s’ya .“ Thank god you came, ilabas mo nako dito please. Ayuko na dito! Ang baho baho! Ang init init pa goshhh.“ pag iinarte nito.
Ngumisi lang s’ya sa kaartehan nito.
“Do you really think i came here for you!?” kita n’ya ang pagsasalubong ng kilay nito dahil sa sinabi n’ya .
“Nagpunta ko dito para pagbayarin kayo sa ginawa n’yo kay Arkhie, sa company at iba pang tao na inagrabyado nyo.”
“Oww really.” nakakalukong ngiti ang pinakawalan nito.
“Oo dahil sisiguraduhin kong mabubulok kayong mag ama sa kulungan.”
“No! You can’t do this to me.” sigaw nito
“Gagawin ko! At umpisa palang to Chen.”
“You bastard” ! gigil na gigil nitong sabi.
Seryoso s’ya at desidido s’yang bigyan ng hustisya lahat ng naagrabyado ng mga Madrigal. Malakas ang kaso nila laban dito lalo pat sangkot din ito sa malawakang drug syndicate dito sa pilipinas.
Gabi na pero wala parin si Sandro. Ni tumawag hindi nito nagawa. Ganun ba ito ka enjoy sa piling ni Chen, at talagang nakalimutan na s’ya nito.
Masamang masama ang loob n’ya . Maghapon s’yang nagkulong sa kwarto ni hindi na nga n’ya pinagabalahang mananghalian.
Mag aalas otso na. Wala padin anh binata. Tatawagan na sana nya ito ng nagring ang phone nya. Si Greg iyong tumatawag.
“Hello.” sagot n’ya dito
“Hello Arkhie, I’m here outside to pick you up.” sabi nito
“What!? Teka nga….” sabi n’ya na tumayo at sumilip sa pinto. Nandun nga ang binata. Kayat binuksan n’ya ito.
“Bakit!? San ba tayo pupunta!?” takang tanong n’ya dito.
“It’s an emergency Arkhie, si tita Amanda ang nagpapunta sakin dito para sunduin ka.” paliwanag nito.
“My mom!? But why!? May nangyari ba sa kanya .” nagaalalang tanong n’ya .
“No… Nothing serious Arkhie, but we have to go, your mom needs you.”
Nagtataka man ay nagpatianod nalang si Arkhie na sumama sa binata. May kaba s’yang nararamdaman at pagaalala para sa ina sa kung anong bagay ang sasabihin nito, at kaylangan pa s’yang ipasundo sa dis oras ng gabi.
Tumigil ang sasakyan sa sarap ng malaking gate ng bahay nila. Tahimik ang paligid. Para ngang wala namang katao tao sa bahay nila.
Kasunod nya ang binata ng pumsok sila sa loob.
“Mahhh.” tawag nya dito ngunit walang sumasagot.
“Baka nasa may pool si tita. “ sabad ng binata.
“Huh! Ganun ba?!”
Kasunod n’ya padin ito ng lumakad s’ya papunta sa likuran ng bakuran nila. May malawak na infinity pool doon na napapaligiran ng malawak na floral garden.
“ Maaaaa.“ sigaw nya ulit. Pero wala pading sumagot sa tawag n’ya .
Sobrang tahimik ng paligid. Nakakapanibago yun para sa kanya. Tila kahit mga katulong nila ay wala doon sa bahay. Saglit s’yang nakaramdam ng kaba ng mga sandaling iyon kaya’t napaatras s’ya . Napasandal s’ya sa bulto na nasa kanyang likuran. Nagtaka s’yang lalo ngunit hindi nya magawang lingunin ito kaagad. May iba kasi s’yang nararamdaman. Ngunit sigurado s’yang hindi si Greg iyon. Muntik na syang mapatili sa gulat nang yumakap ito sa kanyang bewang mula sa likuran.
“Why are you shaking baby.” bulong nito sa kanya at nanatili itong nakayakap. She knew it, it was him.
Sa pagharap n’ya ay ikinagulat pa n’ya na naroon ang kanyang mommy at si Greg nakangiti ito di kalayuan sa kanila. She hear someone singing out there. At hindi nga s’ya nagkamali. There is someone in the pool side singing and playing a violin.
She looks at him with a question in her face. Ngumiti lang ito at iginiya s’ya sa gitna. Napakaganda ng paligid. Punong puno ng ilaw at petals ang bawat dadaanan n’ya .
“What’s this all about!?.” she ask innocently.
“This is for my bestfriend….. Bumatalay ang disappointment sa muka nya. “ listen first ok!” dugtong pa ng binata.
“This is for my bestfriend, for the only woman i love, and for the only woman i want to live with for the rest of my life..”
She was in tears. Her heart was about to explode in so much emotions. She was shaking even more when he kneeled in front of her.
“I love you Arkhiesha Aragon! Can you be my wife!?”
She was so speechless. It was her dream. A dream that now was coming true.
“Pleaseee!? “ Sandro pleaded
Natawa s’ya sa inakto nito. Sa pagkaspeechless nya ata e nakalimutan nyang sumagot sa tanong nito. Hanggang ngayon ngay hindi padin ito tumatayo sa pagkakaluhod sa harap n’ya .
“What was the question again!?.” biro n’ya dito.
“ I’m asking you, if you can be my….
“ yes! Yes baby i want to be your wife.“
Music were playing, and they were dancing. Nagpalakpakan ang ilang naroroon.
“I love you baby…. And i miss you so much can we please go somewhere so we can be alone.”
“Hmmm mr. Emperial! Nakakarami kana huh! Baka pwedeng pakasalan mo na muna ako this time.” sabi n’ya.
Magsasalita pa sana ito pero hindi na nito naituloy pa, because she sealed his lips with a kiss.
-END-
A/N: So ayon, late ko na, napublish to dito sa watty. Maikli lang s’ya actually kaya ginawa ko na lang s’yang one shot. Hope you like it guys. love Lots😘😘😘
