Matalik na Kaibigan 1

Si Capt. Roger Salas ay isa sa mga magigiting nating sundalo na nakikipagdigma sa parteng south ng Pilipinas upang lupigin ang mga bandido doon. Marami na rin siyang natanggap na medalya at citation sa kanyang pagiging kawal. Subalit bago niya narating ang kinaroroonan niya ngayon ay nagdaan din siya sa pangungutya ng mga taong nakapaligid sa kanya at ang masama pa dito ay mula na rin sa kanyang sariling ama.

Lumaki si Roger sa isang military camp sa Gitnang Luzon. Anak siya ng isang militar. Ang kanyang mga nakagisnan na kalaro ay mga anak din ng militar. Sa murang edad niya ay mas kinagaanan niya ng loob ang makipaglaro sa mga kababaihan. Madalas siya noong tuksuhin na bakla ng mga kababata nitong kalalakihan. Pinilit niyang makipagkaibigan sa kapwa niya lalaki dahil sa tuwing makikita siya ng kanyang ama na nakikipaglaro sa mga babae ay tiyak makakatikim siya ng sinturon pag-uwi niya sa bahay.

Labag man sa kalooban niya ay natuto siyang maglakwatsa kasama ang mga kalaro niyang lalaki. Natuto siyang magtirador ng ibon, manghuli ng gagamba at umakyat sa mga puno upang mamitas ng bunga ng mangga, santol, bayabas at kung anu-ano pa sa paanan ng bundok na malapit sa kampo. Kahit papaano ay naranasan niya ang mga gawain ng mga kalalakihan sa kanilang lugar.

Nang mag-teenager si Roger ay nahilig siya sa pagsasayaw. Lingid sa kaalaman ng tatay niya ay sumali siya sa isang group dance contest sa kanilang lugar. Kasama niya sa grupo ang tatlong babae at dalawang bading na classmates niya. Bago dumating ang gabi ng contest ay nalaman ng tatay ni Roger na kasama siya sa dance contest na ang kasama niya ay mga bading at babae kaya naman hindi niya ito pinalabas ng bahay sa araw ng paligsahan. Bugbog sarado si Roger sa kanyang tatay kaya naman ilang araw din siyang hindi lumabas ng bahay para walang makakita sa kanyang mga pasa.

Mahal na mahal si Roger ng kanyang ina subalit wala itong magawa sa tuwing sasaktan siya ng kanyang tatay. Tanging mga payo na lamang ng kanyang ina ang sundin na lamang ang gusto ng kanyang tatay para hindi na siya masaktan. Ipinaliwanag din sa kanya ng kanyang ina na mataas kasi ang pangarap ng kanyang ama sa sarili kaya lamang ay di na niya ito matutupad. Si Roger ang nag-iisang anak nila ang inaasahan niyang magiging heneral balang araw.

Pilit itinago ni Roger sa kanilang school ang kanyang tunay na pagkatao. Subalit pinagdududahan pa rin siya dahil di pa rin siya nagkakasyota o di man lang nanliligaw ng babae. Sa halip na bigyang pansin ni Roger ang mga bagay na iyon ay ibinuhos na lamang niya sa pag-aaral ang kanyang panahon. Naging consistent topnotcher si Roger sa kanilang klase. Dahil dito ay dumami pa ang naging kaibigan ni Roger mapababae man o lalaki. Marami ring nagkaka-crush na babae sa kanya dahil may itsura naman si Roger. Subalit talagang di niya type ang magkasyota.

Fourth year high school si Roger noon nang makilala niya ang transferee sa kanilang school na si Mark. Galing sa private school si Mark at anak din ng opisyal na militar. Nakick-out daw si Mark sa dating school nito at wala ng private school na gustong tumanggap sa kanya. Palibhasa opisyal sa kampo ang ama ni Mark kaya natanggap siya sa school ni Roger. Gwapo at napakalinis tignan ni Mark lalo sa sa kasuotan niyang puting polo at itim na pantalon. Halos lahat ng kababaihan sa school ay nagkaka-crush kay Mark. Kay Roger siya unang nakipagkaibigan ng malaman niyang top notcher ng klase nila si Roger.

Noong nasa private school pa si Mark ay style na niya ang magdididikit sa mga matatalinong classmate niya upang sa oras na mangailangan siya ng tulong sa mga assignment niya ay may malalapitan siya. Ganoon din ang ginawa ni Mark kay Roger. Mabait naman si Roger kaya sa tuwing kailangan ni Mark ng tulong niya ay hindi niya ito binibigo. Sa pagsama-sama ni Mark kay Roger ay di niya inalintana ang mga panunukso sa kanila na magsyota silang dalawa. Kahit aminado si Roger kay Mark na totoo ang panunukso ng kanilang mga classmates sa kanya na siya’y may pagkasilahis ay binalewala lamang ito ni Mark basta huwag lang daw siyang papatusin nito.

Sa kalagitnaan ng school year ay lalong naging malapit sina Mark at Roger. Minsan pa nga ay ikinatuwa ng ama ni Roger nang sa bahay nila Roger sila gumawa ng assignment. Noon nakilala ng ama ni Roger si Mark na isang tunay na lalaki. Akala ni Roger ay pagiging kaibigan lang ang nararamdaman niya kay Mark pero mas higit pa pala doon. Ayaw niya sa kanyang nararamdaman kaya naman pilit niyang iniwasan si Mark upang hindi siya tuluyang ma-in love sa kanyang kaibigan. Napansin ito ni Mark at nang makahanap ito ng pagkakataon ay kinausap niya ng sarilinan si Roger.

Walang ibang dahilan masabi si Roger kay Mark sa kanyang pag-iwas sa kaibigan. Kaya naman ipinagtapat na lamang niya ang katotohanang umiibig na siya sa kanyang kaibigan.

“Yes Mark, aaminin ko na nahuhulog na ang loob ko sa iyo. Sa tingin ko ay mahal na kita” ang pagtatapat ni Roger kay Mark.

“Oh, anong problema doon” ang tanging naisagot ni Mark kay Roger.

“Di ba, sabi mo noon, pwede tayong maging magkaibigan basta huwag lang kitang papatusin” ang dugtong pa ni Roger.

“Sabi ko lang yun noon, eh kung may gusto ka sa akin ay pwede naman nating pag-usapan iyon, huwag ka lang biglang iiwas sa akin” ang paliwanag ni Mark.

“Ang ibig mong sabihin ay pwede na tayong dalawa” ang nasabi ni Roger.

“Hep, hep, hep, hindi sa ganoon, basta friends pa rin tayo, basta” ang tugon ni Mark sabay akbay sa kaibigan.

Sa araw na iyon ay sinamahan ni Mark si Roger papauwi sa bahay. Pwede namang maglakad papauwi kina Roger dahil malapit lamang ito sa school kaya nagpasya ang dalawa ng maglakad na lamang. Masaya ang magkaibigan sa kanilang paglalakad at panay kantyawan pa at hagikgikan. Madalas ay nakaakbay si Mark kay Roger na lalong ikinasaya ng huli. Tanging ang ina ni Roger ang kanilang nadatnan sa bahay. On duty pala ang ama ni Roger. Ipinaghanda sila ng merienda ng ina ni Roger. Nang matapos silang kumain ay pumasok sila sa silid ni Roger samantalang ang ina naman ni Roger ay nagpatuloy sa paglalaba sa likod bahay.

“May pag-asa ba na mahalin mo rin ako?” ang tanong ni Roger kay Mark.

“Syempre naman, mahal kita bilang kaibigan” ang tugon ni Mark.

“Eh kung higit pa doon” ang muling naitanong ni Roger.

Ah, ewan, di ko pa rin nasusubukan yun eh, chicks pa lang ang mga naging syota ko eh“ ang naisagot ni Mark kay Roger. “Pero mapag-uusapan naman natin iyan” dugtong pa ni Mark.

Biglang niyakap ni Roger si Mark at hinalikan sa mga labi. Sa simula ay medyo pumipiglas si Mark subalit nagparaya na lamang siya sa ginagawa ng kaibigan. Nang hubaran ni Roger si Mark ng damit ay hindi na niya ito pinigilan. Naghubad din ng kanyang damit si Roger at sinimulan na niyang romansahin ang kaibigan sa pamamagitan ng paghalik nito sa buong katawan. Kahit noon pa lamang nagawa ni Roger ang bagay na iyon ay nasarapan din si Mark. Noon pa rin naman natikman ni Mark na romansahin ng katulad niyang lalaki. Naudlot ang kanilang romansahan nang kumatok ang ina ni Roger.

Nagmadali silang nagbihis at lumabas ng silid. Niyaya ng ina ni Roger si Mark na doon na maghapunan tutal gabi na rin. Tumanggi si Mark dahil baka hanapin na siya sa kanila. Kinuha ni Mark ang bag niya na naiwan sa silid ni Roger at nagpaalam na ito sa mag-ina.

Dahil sa nangyari sa silid ni Roger ay lalong naging malapit ang magkaibigan sa isa’t isa. Naging madalas din ang punta ni Mark kanila Roger kahit wala silang pasok. Madalas na din ang paggawa nila ng patagong romansahan. Hanggang sa mahuli sila ng ama ni Roger. Nagmakaawa si Mark na huwag ng paratingin sa kanyang ama ang pangyayari sa pangakong iiwas na siya kay Roger. Si Roger naman ay nakatikim muli ng bugbog ng ama na naging dahilan ng hindi nito pagpasok ng mahigit dalawang linggo.

Sa pag-absent ni Roger sa klase ay marami siyang lessons at quizzes na na-miss. Ito ang dahilan kung bakit bumaba ang grades niya sa finals. Ito rin ang naging sanhi ng pagiging salutatorian na lamang ng siya ay magtapos sa high school. Sa araw ng kanilang graduation ay muling nagkatabi sa upuan si Roger at si Mark. Magkasunod kasi sila sa alphabetical listing. Walang magawa ang ama ni Roger kundi ang bantayan ang dalawa. Alam ng dalawa na magkakatabi sila sa upuan kaya pala naghanda sila ng liham sa isa’t isa at nag-abutan ng makakita sila ng pagkakataon.

Umakyat si Roger sa entablado upang magtalumpati. Kahit meron siyang naprepare na talumpati ay naisingit pa rin niya ang pagpapasalamat sa isang kaibigan na naging bahangi ng kanyang buhay at sa kanya niya inialay ang mahigit tatlong taon na pagiging top notcher sa klase. Ang medalya niyang pilak ay inialay niya sa kanyang ama. Maraming nagtaka sa talumpati ni Roger. Buti na lamang at abala sa pakikipagkwentuhan ang ama ni Roger sa mga katabi nito kaya di niya gaanong naintidihan ang talumpati ni Roger. Nang matapos ang graduation ay nagkaroon na kaunting salu-salo sa bahay nila Roger.

Kinagabihan ay binasa ni Roger ang liham na iniabot sa kanya ni Mark. Ito ang nilalaman ng liham ni Mark:

Dear Roger,

Bago ang lahat nais kong batiin ka sa pagiging salutatorian mo. Ang galing-galing mo talaga. Sana ay valedictorian ka kung hindi dahil sa akin.

Sorry nga pala kung mas minabuti ko pang iwasan ka kaysa malaman ng mga magulang ang tungkol sa atin. Iyon lamang na naisip kong paraan para hindi na lumaki ang gulo. Alam mo, natatawa ako sa sarili ko. Mahuhulog din pala ang loob ko sa isang katulad mo, eh sana noon pang nasa private school pa ako unang nakaranas ng ganito. Aaminin ka na sa iyo Roger na isang katulad mo ang naging dahilan kung bakit ako na-kick-out sa school ko dati.

May isa akong classmate na anak ng heneral na nagkagusto sa akin. Syempre diring-diri ako dahil pareho kaming lalaki kasi. Exclusive school kasi iyon for the boys. Akala ko noong una ay lalaki siyang tunay kaya pumayag ako makipagkaibigan. Pero nang magtapat na siya sa akin ay laking gulat ko dahil hindi naman halata sa kanya ng ganoon nga siya. Simula noon ay iniwasan ko na siya. Sumama ang loob niya sa akin kaya gumawa siya ng paraan para makaganti sa akin. Planted ang marijuana na natagpuan ng gwardya sa aking bag. Naging positibo din ang test sa akin dahil sa impluwensya ng amang heneral ng classmate niya sa laboratoryong sumuri sa akin. Ni minsan ay di pa ako nakatikim ng droga.

Sa iyo ay di ako nagdalawang isip na tanggapin ang pagmamahal mo. Napakabuti mong kaibigan. Swerte ang pag-aalayan mo ng iyong pagmamahal. Sana ako na lang iyon pero maraming balakid sa ating dalawa. Lalo na parehong militar ang ating mga magulang. Di bale, kapag tayong dalawa talaga ay magtatagpo muli ang ating mga landas.

Sana magtagumpay ka sa mga pangarap mo at kung matagumpay ka na, huwag mo sana akong kalimutan.

I love you, Roger, maniwala ka man o hindi.

Mark

---

Next…

Matalik na Kaibigan 2

Ito ang huling communication nila ni Mark. Si Roger ay pumasok sa isang military school upang tuparin ang pangarap ng kanyang ama. Sa military school niya muling naranasan ang pagsuso ng ari ng iba. Hindi sa paraang pagpapaligaya kundi bilang parusa sa kanya. May bulong-bulungan kasi sa mga kasamahan niya sa platoon na silahista si Roger. Laking hirap at sakripisyo ni Roger sa loob ng military school. Minsan ay naisip niyang mag-quit dahil sa pang-iinsulto ng mga kasamahan niya lalo na nga mga upper classmen niya. Pero mas higit na takot sa ama ang pumigil sa kanya sa balak nito. Pinilit niyang maka-graduate. Nang magtapos si Roger ay nasa top ten siya sa batch na iyon. Laking tuwa ang ama ni Roger at halos ipagsigawan sa buong mundo na opisyal na rin ang kanyang anak na si Roger.

Nagpadestino si Roger sa Mindanao bilang unang assignment niya. Nais niyang lumayo muna sa kanyang mga magulang at sa mga taong nakakakilala sa kanya. Dalawang taon din ang ipinalagi ni Roger sa Mindanao bago niya naisipang dalawin ang mga magulang sa Luzon. Nasa serbisyo militar pa rin ang kanyang ama kaya doon pa rin sila nakatira sa kampo. Tyempo din na naka-schedule ang grand reunion sa kanilang school noong high school pa siya kaya nag-attend siya dito.

Laking gulat ng mga classmates niya ng dumating si Roger. Matikas ang pangangatawan at di mo kakikitaan ng pagiging malamya. Ang iba sa classmates niya ay pumasok din sa militar pero hindi sila mga opisyal. Ngayon ay sinasaluduhan na nila si Roger. Sir pa ang tawag nila sa kanya. Pero siya na rin ang nagpakumbaba na Roger na lang ang itawag sa kanya. Di naman daw sila nakauniporme.

Sa isang mesa sa loob ng hall ay napansin niya ang isang lalaki na pamilyar sa kanya ang pagmumukha na may kasamang isang babae. Nilapitan niya ito at laking gulat niya ng yakapin siya ng lalaking ito.

Kumusta ka na Roger? Ang tagal nating di nagkita” ang panimulang bati ni Mark.

“Mark, ikaw ba yan?” lalo kang gumagwapo ha.

“By the way Roger, si Belinda pala ang girlfriend ko” ang pagpapakilala ni Mark kay Roger sa kasama nitong babae.

“Hi, Roger. So ikaw pala yung best friend ni Mark noon high school na madalas niyang ikwento sa akin” ang bungad ni Belinda.

“Lahat ba ng sekreto namin ay naikwento na ni Mark?” ang pabirong tanong ni Roger kay Belinda.

“Ewan ko, kung nagsasabi ng totoo sa akin si Mark. Balita ko kasi ang dami nyo daw pinaluhang chicks” ang dugtong pa ni Belinda.

“Ha ha ha… Si Mark siguro marami ng pinaluhang…” ang pabirong tugon ni Roger na naudlot ng sikuhin sya ni Mark sa tagiliran.

Nagpatuloy ang masayahang kwentuhan ng magkaibigan hanggang sa simulan ang pinakaprograma ng reunion. Isa-isang binanggit ng nagsasalita sa entablado ang mga prominenteng tao na alumni ng school na iyon. Nagulat si Roger ng mabanggit din ang pangalan niya. Di niya akalaing tinuturing na rin pala siyang isang karangalan ng kanyang school. Nang matapos ang programa ay nagpaalam na si Roger kay Mark at sa nobya nito. Masayang umuwi si Roger dahil nakita niyang muli si Mark. Subalit may kalungkutan din dahil nakilala niya ang bagong minamahal ni Mark.

Hindi makatulog si Roger ng gabing iyon kaya naman kinuha niya sa wallet niya ang calling card na iniabot ni Mark sa kanya. Naroroon ang cellphone number ni Mark pero nagdalawang isip siya kung tatawagan o ite-text niya si Mark. Sa tagal niyang magdesisyon kung tatawagan niya si Mark ay biglang may pumasok na text message sa kanyang cellphone.

ina kaya gumawa ako ng paraan at nagbaksaling naisulat mo sa registration book ang number mo. Buti na lang naisulat mo. Baka kasi di mo ako tawagan o i-text kahit na may calling card ko ikaw” ang nilalaman ng text message na iyon.

Hindi malaman ni Roger ang gagawin kaya muli siyang nag-isip kung sasagutin ang text message ng kaibigan. Medyo nainip siguro si Mark sa sagot ni Roger kaya siya na naman ang nagpadala ng text message.

“Bakit di ka sumasagot? Galit ka ba sa akin dahil hindi man lang ako nagpakita sa iyo after ng graduation natin” ang naging text message muli ni Mark kay Roger.

Sa sandaling iyon ay napilitan ng sagutin ni Roger ang text message ni Mark.

“Ako nga ang dapat mag-sorry sa iyo. Kasi di ko man lamang naipaglaban kay itay ang tungkol sa atin noon” ang text naman ni Roger kay Mark.

“Huwag mo ng isipin iyon. Tapos na iyon at matured na tayo ngayon. Kumusta na love life mo?” ang tanong ni Mark sa text message nito kay Roger.

“Ako, wala pa ring pagbabago. Zero pa rin” ang sagot naman ni Roger kay Mark sa text.

“Anong wala, eh ang daming gwapong sundalo ang hawak mo ngayon” ang pabirong text ni Mark.

“Ikaw talaga Mark, di maganda iyon. Nakikipagdigma kami sa mga kalaban ng pamahalaan na handang pumatay para sa bayan tapos malalaman nilang ganoon pala ako” ang sagot ni Roger sa text.

“Biro lang ha, baka magalit ka pa nyan” ang muling text ni Mark kay Roger. “Hanggang kailan ang bakasyon mo?” ang dugtong na text ni Mark kay Roger.

“Sa isang araw pa. Pero balak ko na sanang bumalik bukas kasi naiinip na rin ako dito sa bahay” ang sagot na text ni Roger kay Mark.

“Huwag ka munang umuwi bukas. Magkita muna tayo sa kabayanan” ang paanyaya ni Mark sa text nito kay Roger.

“Eh papaano si Belinda ang girlfriend mo” ang text ni Roger kay Mark.

“Inihatid ko na siya sa bus station kanina. Pinauna ko na pabalik ng Maynila” ang text naman ni Mark kay Roger.

“Walang hiya ka, bakit mo naman pinagsolong umuwi sa Maynila ang girlfriend mo?” ang muling text ni Roger kay Mark.

“Syempre nagsinungaling ako sa kanya. Alanganin namang aminin ko sa kanya na nandirito kasi ang tunay na mahal ko kaya mauna na siya” ang pabirong text ni Mark kay Roger.

“Grabe ka talaga Mark. Sige magkita na lang tayo bukas ng 10:00 AM doon sa tapat ng post office” ang naging tugon ni Roger sa text.

“Ok, basta bukas kita tayo doon. Goodnight na lang pare” ang huling text ni Mark kay Roger.

“Godnight din sa iyo” ang huli text naman ni Roger kay Mark.

Alas nwebe y medya pa lang ay naroroon na si Roger sa hintayan nila ni Mark. Hindi rin nagtagal at dumating na si Mark dala nito ang kanyang kotse. Sumakay si Roger sa kotse at humanap sila ng magandagandang restaurant sa kabayanan. Habang nagla-lunch ang dalawa ay panay kwentuhan pa rin nila ng tungkol sa mga buhay buhay nila buhat ng sila ay maghiwalay. Inabot di sila ng alas-dos ng hapon sa restaurant na kinainan nila. Nagyayang umuwi si Roger subalit ibang daan ang tinahak nila ni Mark. Palibhasa ay hawak ni Mark ang manibela kaya di na umangal si Roger.

Sa isang motel ipinasok ni Mark ang kotse at biglang nahiya si Roger ng salubungin sila ng isang empleyado at pinapasok ang kotse nila sa isang garahe.

“Bakit dito tayo nagpunta?” ang tanong ni Roger kay Mark.

“Nais ko lang ma-experience muli yung ginagawa nating noon high school pa tayo” ang sagot naman ni Mark.

Di na muling nakapagtanong si Roger dahil inilapat na ni Mark ang mga labi sa mga labi ni Roger. Makalipas ang mahigit anim na taon ay muli nilang nadama ang walang kasintulad na kaligayahan. Dahil sa pananabik sa isa’t isa ay nakailang ulit ang mga romanhasang nag-aalab. Madilim na ng lumabas sila sa motel. Inihatid ni Mark si Roger sa kanilang bahay bago ito tumulak pabalik ng Maynila. Kinabukasan naman ay bumalik na rin si Roger sa Mindanao.

Dahil sa cellphone ay naging madalas ang communication ng dalawang magkaibigan. Nang maging aktibo na naman ang rebelde sa lugar kung saan nakadestino si Roger ay naging abala ito sa pakikipagbaka. Madalas ay nasa dead spot ng cellphone signal si Roger kaya hindi siya makapagtext o makatawag man lang kay Mark. Inabot din ng ilang buwan ang pagkaputol ng kanilang communication. Isang araw ay sinundo ng helecopter si Roger sa kanilang pansamantalang kampo. Meron daw naghihintay siyang bisita doon sa base camp nila. Wala ng ibinigay na detalye ang piloto kaya naging malaking katanungan kay Roger kung sino ang naghahanap sa kanya.

Dali daling nagligpit ng kagamitan si Roger at nang marating niya ang base camp nila ay nagulat siya na si Mark pala ang kanyang bisita. Ginamit pala ni Mark ang impluwensya ng kanyang ama upang matunton ang kinaroroonan ni Roger. Mataas na rin kasi ang katungkulan ng kanyang ama sa militar. Wala man sa tamang panahon ay nagfile ng leave si Roger at agad naman itong pinayagan ng kanyang mga superior sa pakiusap na rin marahil ng ama ni Mark.

“Papaano mo napakiusapan ang iyong ama ng mga ganoong bagay?” ang tanong ni Roger kay Mark.

“Simple lang. Sabi ko kasi sa kanya ng magandang lugar dito sa south na pwede naming puntahan ni Belinda sa aming honeymoon” ang tugon naman ni Mark.

“Eh, bakit ako ang pinuntahan mo. Bakit hindi ka na lamang nagtanong sa mga travel agencies?” ang tanong muli ni Roger kay Mark.

“Sinabi ko rin na ilang taon ka dito kaya kabisado ang lugar dito. Gusto ko kasi na safe ang lugar na pupuntahan namin ni Belinda at yung hindi masyadong commercialized” ang tugon ni Mark. “Yung simple lang pero maganda at tahimik” dugtong pa ni Mark.

“Maraming magagandang lugar dito kaya lang hindi gaanong tahimik. Sa loob ng kampo doon tahimik” ang pabirong sinabi ni Roger kay Mark.

“He he he… Nagpapatawa siya” ang biglang nasabi ni Mark.

“Kailan ba ang kasal nyo?” muling nagtanong si Roger.

“Sa isang buwan pa” ang sagot naman ni Mark. “Ikaw pala ang aking best man kaya huwag kang mawawala sa araw na iyon” dugtong pa ni Mark.

“Sige ngayon palang ay magpa-file na ako ng leave para makauwi ako” ang sabi naman ni Roger.

“Heto pala ng imbitasyon, nandiyan ang pangalan ng simbahan at hotel kung saan ang reception” sabay abot ni Mark ng isang puting sobre kay Roger.

Hindi na nagkaroon ng pagkakataong buksan ni Roger ang sobreng naglalaman ng invitation sa kasal ni Mark. Nagyaya na kasing kumain sa labas ang kaibigan. Matapos kumain ay nagsimula na silang humanap ng lugar na nais ni Mark. Sa araw na iyon ay hindi sila nakahanap ng gustong lugar ni Mark. Kinagabihan ay sa isang hotel sila tumuloy. Katulad ng inaasahan ay naulit muli ang romansahan nila Roger at Mark.

---

Next…..

Matalik na Kaibigan 3

Kinabukasan ay nagpatuloy sila sa paghahanap ng lugar kung saan magha-honeymoon si Mark. Bago magtanghali ay nakapili na ng lugar si Mark. Simple lang ang lugar at malayo sa kabayanan. Maganda at malinis ang beach. Dahil sa kalayuan nito sa kabayanan ay di ito puntahin ng mga tao maliban lamang sa mga dayuhan na regular na pinupuntahan ang lugar na ito. Nagpareserve si Mark ng isang villa ng gagamitin nila sa loob ng isang linggo at nagbayad na rin ng downpayment.

Nang makabalik sila ng kampo at nakisakay na rin si Mark sa military plane papuntang Maynila. Hindi na sila gaanong nakapag-usap ni Roger dahil bumalik din agad si Roger sa temporary camp nila. Doon na niya nabuksan ang sobre ng invitation. Laking pagtataka ni Roger dahil tanging petsa at oras ng misa, pangalan at address ng simbahan at hotel ang tanging laman ng invitation. Hindi na niya nakuhang tanungin ang kaibigan kung bakit ganoon ang invitation sa kanya dahil wala namang signal ng cellphone sa kanilang lugar.

Sa kaabalahan ni Roger sa pakikipagbaka sa mga rebelde ay hindi na niya muling natawagan o nai-text si Mark. Isang araw bago ang nakatakdang araw ng kasal ni Mark ay nagleave na si Roger. Pumunta siya ng Maynila at tumuloy sa isang hotel na di kalayuan sa lugar kung saan ikakasal si Mark. Namili din siya ng damit na kakailanganin niya tulad ng barong tagalog, pantalon at sapatos. Nagpunta rin siya sa parlor upang magpagupit at para naman magmukhang gwapo muli siya sa simbahan kahit medyo sunog na ang kanyang balat sa araw. Di na rin niyang nagawang tawagan ang kaibigan dahil gusto niyang medyo kabahan ang kaibigan kung darating siya o hindi.

Maaga pa lang ay excited na si Roger na makapunta sa simbahan. Subalit plano talaga niya na sa eksaktong oras ng kasal siya mapapakita sa simbahan. Nang magpunta siya sa simbahan ay laking pagtataka niya. Mukhang wala namang kasalang magaganap doon. Nagtanong pa siya sa nangangalaga ng simbahan kung may kasalan doon at kung iyon nga ang simbahang nakasulat sa invitation ni Mark. Iyon nga ang simbahan pero walang naka-schedule na kasalan sa araw na iyon. Isang espesyal na misa daw ang gaganapin doon.

Sumama ang loob ni Roger dahil naisip niya na niloko siya ni Mark. Kaya minabuti na lamang niyang lumabas ng simbahan. Sa kanyang paglabas ay sinalubong siya ng isang lalaking nakabarong tagalog din. Si Mark pala iyon. Kasunod ni Mark ang mga magulang niya, mga kapatid at ang iba pang miyembro ng pamilya. Sa isang van naman ay nakilala ni Roger ang mga bumabang tao, ang kanyang mga magulang at ilang classmates niya noong high school pa siya. Lahat ay naka-formal na kasuotan.

“Oh, ano pang hinhintay natin, baka magsisimula na ang misa, pasok na tayo” ang paanyaya ni Mark sa lahat ng kasama.

Hindi na nakapagsalita si Roger. Magkatabi sa upuan sina Roger at Mark habang nagmimisa. Nabanggit ng pari na ang misang iyon ay para sa magkaibigang Roger at Mark na pareho ng matagumpay sa kani-kanilang profession. Sa homily ay pinayuhan ng pari sina Mark at Roger na huwag lumaki ang mga ulo sa natatamong tagumpay at sana manatili silang matalik na magkaibigan habang buhay at sana maging mapagbigay sila sa isa’t isa para maging matatag pa lalo ang kanilang pagkakaibigan.

Matapos ang misa ay tumuloy sila sa isang hotel kung saan nagpareserve si Mark na munting salu-salo. Doon lubusang nakausap ni Roger ang mga magulang. Nalaman niya sa mga magulang na si Mark ang kumausap sa kanila at nagkumbinse sa kanilang pagdalo sa araw na iyon. Sa pakiusap ni Mark sa kanila ay napag-isip-isip ng ama ni Roger na panahon na rin siguro na maging maligaya ang kanyang nag-iisang anak. Naging pagkakataon din iyon ng ama ni Roger na humingi ng tawad sa pagmamalupit nito sa kanya. Ibinilin pa nito kay Mark na huwag nyang sasaktan ang kanyang anak.

Nagtaka din si Roger sa pamilya ni Mark na naging mabait sa pagharap sa kanya. Tulad ng ama ni Roger, ipinagbilin din si Mark na laging gabayan ni Roger sa lahat ng desisyon nito. Alam kasi nila na si Roger ang naging dahilan ng pagbabago sa buhay ni Mark mula ng magkakilala sila. Ang ilang dating classmates ni Roger naman ay bumati kay Roger sa mga natamo nitong tagumpay. Nagpaumanhin din sila dahil minsan naging tampulan ng pangungutya si Roger ng nasa high school palang sila. Hindi pala sukatan ang sexual preference ng isang tao para maabot ang tagumpay. Lahat ay pantay-pantay ano mang larangan ang harapin mo.

Bago natapos ang salu-salo ay naitanong ni Roger kay Mark kung ano ang nangyari sa kanila ni Belinda. Umamin ang kaibigan na noong hinatid niya sa bus station ang kasintahan ay nagkaroon sila ng di pagkakaunawaan hanggang matuloy sa hiwalayan.

Kinabukasan ay nagtungo na ang dalawang magkaibigan sa lugar na pinareserve ni Mark. Silang dalawa pala ang gagamit ng villa doon. Kaya pala yun ang pinili ni Mark ay malaya nilang magagawa ang pagpapahayag ng kanilang nararamdaman sa isa’t isa kahit sa harap ng publiko tulad ng pagyakap at paghalik. Ganoon din kasi ang mga banyagang bisita sa resort na iyon. Lalaki man sa lalaki o babae man sa babae. Walang nakikialam sa mga bisita doon at tanggap na rin ng mga Pilipinong empleyado ang ganoong pangitain. Sa unang gabi nila doon ay muling binasa ni Mark ang sulat ni Roger sa araw ng kanilang graduation. Ito ang nilalaman ng sulat:

Mark,

Salamat sa maikling panahon na napaligaya mo ako. Mas higit ka pa sa medalyang matatanggap ko sa araw na ito. Tulad ng nasabi ko na sa iyo, ikaw pa lamang ang tanging minahal ko ng ganito. Naging mapaghusga man ang kapalaran sa akin, masaya pa rin ako dahil may isang tulad mo na aking minahal at sa tingin ko ay mamahalin ko habang buhay. Tandaan mo Mark, kahit tuluyan man tayong magkalayo at di na muling magkita, mananatili ka dito sa puso ko.

Roger

Sa ngayon ay nagmamay-ari na ng isang condominium unit ang magkaibigan dito sa Maynila. Isa ng manager sa bangko si Mark at si Roger naman ay isang captain na malapit na mapromote bilang major. Makakasabay sa promotion ni Roger ang pagdedestino sa kanya dito sa Maynila. Sa panahong iyon ay tiyak na lagi ng magkakasama ang matalik na magkaibigan.

– WAKAS –

Sa Gitna ng Ulan, Dalawang Sundalo’y Pinagsaluhan

Nagkagulo at excited na ang lahat nang i-announce ng aming professor na magkakaroon kami ng medical mission sa isang lugar sa Zambales. Isa kasi ang medical mission sa mga activities sa aming course na BS Nursing. Hindi ito ang unang pagkakataon na gagawin namin ito. Kung hindi ako nagkakamali ay ito na ang pang-lima. Bukod kasi sa pagtulong sa mga kababayan natin sa kanilang pangangailangang medikal, nakakapasyal pa kami sa mga lugar na hindi pa namin napupuntahan. Masaya, magulo at fulfilling ang gawaing ito. Minsan ay nakakalungkot isipin na may mga tao palang ganoon ang kalagayan sa buhay. Walang ospital, walang mga gamot, walang mga katulad naming nurse, at walang doktor na matatakbuhan kapag sila ay nagkakasakit. Umaasa lang sila sa mga albularyo at pagpahid ng kung anu-ano sa mga may karamdaman. Kadalasan kasi’y mga liblib na pook ang aming pinupuntahan upang bigyan ng tulong medikal. Minsan nga ay umaabot kami ng ilang araw sa mga lugar na mas malaki ang pangangailangan dahil hindi namin lahat napagbibigyan sa loob lamang ng isang araw.

Ako nga pala si Patrick, 21 at may taas na 5’9“. Medyo maputi, tsinito, at maganda ang pangangatawan. Hindi naman ako ka-gwapuhan ngunit malakas naman ang aking sex appeal. Actually, may isang tao na halos kapareho ko pagdating sa mga bagay tungkol sa aking buhay, si Jared. Magkaklase kami ni Jared at kami ang mag-bestfriend sa buong klase simula pa noong nagkakilala kami noong first year pa lang kami. Halos magkasingtangkad kami ni Jared yun nga lang ay mas maputi siya kaysa sa akin. Maganda rin ang kanyang pangangatawan, hugis almond ang mga mata at edad 21 din. Magkasundong-magkasundo kami ni Jared pagdating sa gimik, mga babae at maging sa mga paborito naming libangan gaya ng pagsusulat ng kung anu-ano. Minsan ay nagsusulat kami ng mga kwentong kababalaghan, katatawanan at mga kalibugan din. Pero ito ay hindi naman seryosong pagsusulat. Kadalasan ay itinatago lang namin ang aming mga isinusulat.

Sa nalalapit naming medical mission, tiyak ay kami na naman ang magka-partner ni Jared. Sa mga ganoong pagkakataon kasi ay dala-dalawa kami kung magbigay ng tulong sa mga tao. Isang kumukuha ng blood pressure at isa ang taga-lista. Minsan naman ay ang isa ang namamahagi ng gamot at ang isa ay pagkain. Kaya’t sa tuwing tinatanong ng professor namin kung sino ang makakatambal namin, tiyak kaming dalawa ang magkasama. Minsan nga ay tinutukso na kami ng aming mga kaklase na para daw kaming mag-syota. Kung hindi lang daw talaga nila alam na pareho kaming straight ay iisipin nilang bakla ang isa sa amin or pwedeng kaming dalawa. Tinatawanan lang namin ang ganitong biro.

Dumating ang araw ng pagpunta namin sa Zambales at nakahanda ng lahat ang aming dadalhin. Nag-rent kami ng dalawang van dahil hindi kami kasya sa isa. Labing-walo kasi kami sa klase at panlabing-siyam ang aming professor. As usual, magkatabi kami ni Jared sa loob ng van. Naging mahaba ang aming biyahe dahil may kalayuan din ang Zambales mula sa Valenzuela kung saan nandoon ang aming school.

Mahaba at nakakapagod ang aming biyahe. Hapon na nang marating namin ang aming pakay, ang barangay San Felipe. Tahimik ang lugar at halatang may kahirapan ang pamumuhay dito. Hindi sementado ang daan at halos mga pinagtagpi-tagping mga kahoy at tolda ang mga bahay. Sinalubong kami ng tinatawag nilang Tatay Igme. Siya pala ang itinuturing na kapitan sa lugar na ito at pinuno ng mga aetas. Oo, mga kababayan nating aetas pala ang bibigyan namin ng tulong.

Niyaya kami ni Tatay Igme sa kanyang tahanan na hindi naman kalayuan sa pinag-park ng aming mga sasakyan. Medyo maayos naman ang tahanan niya kung ikukumpara sa iba. Magiliw kaming tinanggap at inasikaso ng asawa ni Tatay Igme. Sinabihan kami na magpahinga muna raw at pihadong pagod kami sa biyahe. Habang nagpapahinga kaming mga naiwan sa ilalim ng puno ng sampalok, abala naman ang iba sa paglalakad-lakad sa paligid. Ang pamilya naman ni Tatay Igme ay abala sa paghahanda ng aming magiging hapunan.

Bukas pa kasi kami magsisimula sa aming medical mission at inilaan lang talaga namin ang unang araw para sa biyahe. “Tiyak na magugustuhan ninyo itong niluluto namin dahil madalang kayong makatikim nito sa Maynila,” ang sabi ni Tatay Igme. “Naku salamat naman po sa inyo at naabala pa po kayo dahil sa amin,” ang tugon naman ng aming professor.

Nang maluto ang aming hapunan ay tinawag na kaming lahat upang sabay-sabay na kaming kumain. Ang sarap nga ng nilutong ulam para sa amin. Hindi ko alam kung ano ang tawag nila doon pero masarap siya talaga. Pagkatapos ay naghanda pa sila ng mga sari-saring prutas. Kami na talaga ang nagsawa sa mga ito.

“Magpaka-busog kayo at mapapasabak tayo bukas,” sabi ng aming professor. Nagtawanan lang kami. Pagkatapos kumain ay nagpahinga muna kami habang nagku-kuwentuhan. Sa pagtulog ay dinivide kami para sa mga bahay-bahay doon. Ibig sabihin ay iba’t ibang bahay ang tutulugan namin dahil nga wala namang lugar na kakasya kaming lahat. Ako at si Jared ay pinatulog sa bahay ng mag-asawang di kalayuan ang bahay kina Tatay Igme.

Nakahiga na kami ni Jared pero di pa kami makatulog. Sa totoo lang ay medyo malamok sa lugar na iyon ngunit okay lang iyon sa amin. Di naman kasi kami nagpunta doon para magbakasyon. Naging mahaba ang kwentuhan namin ni Jared sa kung paano ang magiging strategy namin sa medical mission dahil kami nga ang mag-partner…hanggang sa makatulog na kami.

Kinabukasan ay naging maganda ang aming gising dahil na rin sa lamig ng hangin at sa mga ngiting sumalubong sa amin mula sa mag-asawang may-ari ng bahay na aming tinulugan. “O magkape muna kayo,” sambit ng babae. “Salamat po at napakabait ninyo,” ang sabi ko. Pagkatapos naming magkape ay naligo na kami at nagbihis upang maghanda sa aming gagawin sa buong araw.

Nag-umpisa kami agad sa aming gawain at masaya kaming nakatulong sa mga aetas. Madami kaming nabigyan ng gamot at pagkain. May mga naturuan pa kami ng sayaw dahil may mga kasama ako na nakipaglaro at nagturo ng sayaw sa mga batang aetas.

Bago magtanghali ay napansin naming may paparating na sasakyan na may sakay na apat na sundalo. “Ayan na pala ang mga escort nating sundalo,” sabi ng aming professor. Nagulat ako kung bakit may mga sundalo. Naisip ko tuloy kung delikado ba sa lugar na ito. Ipinaliwanag ng aming professor na bukod pala sa San Felipe ay may dalawang barangay pa kaming pupuntahan, ang Sitio Remedios at Sta. Catalina na pawang kalapit na barangay ng San Felipe. Sinabi ng aming professor na dalawang magka-partner lang ang pupunta sa dalawang lugar na iyon dahil kakaunti lamang daw ang populasyon doon at babalik din daw kaagad. Nagpatulong lang daw kami sa mga sundalo upang may kasamang magbuhat ng aming mga gamit at para sa proteksyon na rin dahil may pagka-maselan din sa mga lugar na iyon. Hindi kasi kayang marating ng aming mga sasakyan ang dalawang lugar dahil hindi maayos ang kalsada papunta doon. Sa madaling sabi ay kami ang inatasan na magtungo sa Sta. Catalina at ang dalawa pa naming kasama na magka-partner na lalaki ay sa Sitio Remedios naman. Mas maganda daw kung ang mga magkapartner na lalaki ang magtungo doon.

Habang bitbit na namin at ng dalawa naming kasamang sundalong escort ang aming mga gamit ay nagkwentuhan kami sa daan. May kahirapan nga ang patungo doon dahil malubak at mabato ang daan. Halos isang oras din daw kaming maglalakad patungo doon. Sa aming patuloy na pagtahak sa daan patungo sa Sta. Catalina ng halos kalahating oras ay may nadaanan kaming isang batis. Na-engganyo kaming tumigil muna dahil ang linaw ng tubig at parang ang sarap maligo. Dahil nga laki ako sa Maynila ay madalang akong makakita ng ganoong tanawin. Para akong bata na nagtampisaw sa tubig habang binabasa ko ang aking mukha. “Buti na lang at tayo ang inatasang magpunta sa Sta. Catalina kung hindi ay hindi natin ito makikita at mararanasan,” ang masayang sabi ni Jared habang nagbabasa na rin sa tubig.

Natigilan ako nang makita kong naliligo na pala sa di kalayuan sa amin ang dalawang sundalong kasama namin na hanggang sa oras na iyon ay hindi pa namin kilala. Sa tabi ng lugar kung saan sila naliligo ay nandoon ang kanilang mga damit kasama ang kanilang underwears. Nagulat tuloy ako dahil ibig sabihin ay wala silang mga saplot. Nagkatinginan kami ni Jared at hindi nagpahalatang nailang sa aming nakita. Nang matapos silang maligo ay bigla silang tumayo at tumambad sa harapan namin ang hubad nilang mga katawan. Ang ganda ng hubog ng kanilang mga katawan…yung isa ay may pagka Wendell Ramos ang hubog at ang isa naman ay parang katawan ni Akihiro Sato. Bagay talaga sa kanila ang maging sundalo dahil matikas ang pangangatawan nila. Hindi namin maiwasan ni Jared na mapatingin sa kanilang mga sandata na lalawit-lawit sa kanilang harapan. “Huwag na kayong magulat at mailang kasi pare-pareho naman tayong mga lalake,” ang sabi ng isa. Ngumiti lang kami ni Jared.

Nang makapagbihis na sila ay nagpatuloy kami sa paglalakad at doon ay nagsimula na kaming magkwentuhan. Napag-alaman naming ang isa sa kanila ay si Lt. Jason Collades (ang kasingkatawan ni Wendell). Edad 29 na daw siya at taga Negros Occidental. Ang kahubog naman ni Akihiro ay si Lt. Armand Mijandes, 31 at taga Baguio City. Nagpakilala din kami at ikinuwento ang mga ginagawa namin sa mga medical missions gaya nito.

Narating namin ang Sta. Catalina matapos ang mahabang paglalakad. Sinalubong kami ng kanilang pinuno at dinala sa isang kubo na malapit sa isang puno ng acasia. Nandoon na ang mga taong nag-aabang sa tulong na aming ibibigay. Inilabas namin sa kahon ang mga gamot at mga pagkain na aming ibabahagi at nag-umpisa na kaming magbigay ng tulong.

Masaya na naman kami ni Jared at sina Lt. Collades at Lt. Mijandes dahil tuwang-tuwa ang mga tao sa aming pagtulong sa kanila. Halos alas-sais na ng gabi ng matapos kami. Pinakain muna kami ng hapunan bago kami hinayaang bumalik sa San Felipe. Tatawagan ko sana ang aming professor upang ipaalam na medyo gagabihin kami pabalik ngunit walang signal sa lugar na iyon. Dali-dali kaming kumain upang makabalik kaagad sa aming mga kasama.

Nagpaalam na kami sa mga naroon at nagsimula na kaming maglakbay pabalik. Mas nahirapan kami sa pagbalik dahil may kadiliman na ang paligid. Kahit may dalang flashlight ang mga kasama naming sundalo ay hirap pa rin kaming tuntunin ang daan

Sa kasamaang palad ay biglang kumulog na nagbabadya ng isang malakas na ulan. Bakit kasi ngayon pa naman uulan. Di nga ako nagkamali at biglang bumuhos ang pagkalakas-lakas na ulan. Wala kaming nagawa kundi ang magtakbuhan kahit di namin alam kung mayroon kaming makikitang masisilungan. Mabait pa rin naman ang pagkakataon dahil may nadaanan kaming isang maliit at lumang kubo na mukhang wala namang nakatira. Pumasok na kami sa kubo kaysa naman sa labas kami maligo ng todo sa ulan. Basang-basa na kaming apat nang makapasok sa loob. Alam naming naliligaw kami dahil sa pagpunta namin sa Sta. Catalina ay di namin nadaanan ang kubong iyon.

“Maghubad na lang muna tayo ng damit at mukhang di pa titigil ang ulan,” sambit ni Lt. Mijandes na nag-umpisa na ngang maghubad ng damit. Sumabay na rin si Lt. Collades kaya’t nagtanggal na rin kami ng damit ni Jared. Kahit maganda na ang pangangatawan namin ni Jared ay medyo nahiya pa kami dahil kung ikukumpara ang mga katawan namin sa mga sundalong kasama namin ay wala kaming binatbat. Talagang maganda ang hubog na kanilang katawan at mukha talagang makikisig.

Nagulat ako sa naging reaksyon ko sa mga hubad nilang katawan. Bakit napapatitig ako sa kanila ng palihim. Napapansin pala ni Jared na napapasulyap ako sa kanila kahit bahagya ko lang itong naaaninag dahil sa liwanag na nanggagaling sa flashlight. Naramdaman ko na lang na bigla akong nakaramdam ng pag-iinit ng katawan. Init na hindi ko maipaliwanag. Isa pa, naramdaman kong nag-uumpisang tumayo ang batuta ko. Binulungan ako ni Jared kung gusto kong mag-trip. Try daw namin na makipag-sex sa dalawa. Nagulat ako sa sinabing iyon ni Jared. Seryoso kaya siya? Trip lang naman daw sabi niya kaya nalaman kong seryoso nga siya.

Lumapit ako kay Lt. Jason at siya naman kay Lt. Armand. Wala na kaming sinayang na sandali at nagpahiwatig na kami ng kagustuhang maka-sex sila. Hinawakan ko sa may tagiliran si Lt. Jason at nagulat siya sa aking ginawa. “Bakla ka ba?” tanong niya. “Hindi, trip lang ito kung papayag ka,” tugon ko. Di naman siya pumalag at inumpisahan ko siyang halikan sa labi. Ang lambot ng mga labi niya, parang labi ng isang babae. Gumanti siya agad ng isang mapangahas na halik. Nag-espadahan ang aming mga dila. Matagal din kaming naghalikan at sinimsim namin ang mga labi ng bawat isa. Nang mapatingin ako kina Jared ay nakita kong naka luhod na siya at dinidilaan ang magkabilangvbayag ni Lt. Armand. Walanghiyang Jared at ang libog pala. Alam ko na malibog talaga si Jared pero sa mga babae at di ko akalain na pati sa mga lalake.

Nag-umpisa na rin akong bumaba sa harapan ni Lt. Jason at unti-unting binuksan ang zipper ng kanyang pantalon. Ibinaba ko ito kasama ang kanyang brief. Lumantad sa akin ang malaki at matabang kargada ni Lt. Jason. Dinilaan ko ang pinaka-butas nito na nagpaungol sa kanya.

“Ang sarap naman ng ginagawa mo,” sabi niya.

Mas napahalinghing siya at napasabunot sa akin nang isubo ko ang kanyang burat.

“Tang-ina ang sarap. Sige ituloy mo lang at wag mong tigilan,’ ang pagsusumamo niya sa akin. Tinangka kong isagad ang kanyang malaking sandata sa aking lalamunan ngunit di ko ito kinaya. Para akong naduduwal at nangilid ang luha sa aking mga mata. Pero di ko tinigilan ang pag-tsupa at pagdila sa kabuuan nito. Inumpisahan kong dilaan ang kanyang katawan paakyat mula sa puson patungo sa kanyang mga utong. Nilaro ko ng aking dila ang mga utong niya at ramdam ko na nasasarapan siya. Napatitig ako sa kanya at tinitigan din niya ako at wari ko’y sinasabi niyang siya naman ang didila sa buo kong katawan. Gagawin kaya niya ang mga ginawa ko sa kanya? Pinupog niya ng halik ang aking leeg pababa sa aking dibdib. My gosh ang sarap pala ng ganoon. Lumuhod na rin siya sa harapan ko at nandilat ang aking mga mata nang akmang isusubo niya ang aking tarugo. Hindi ako makapaniwala na si Lt. Jason ay sinususo ang aking burat.

“Ooohhh ang saraaaap… sige isubo mo ng buooooo,” ang tangi kong nasabi. Sobrang sarap ang naramdaman ko sa pagblowjob niya sa akin. Kitang-kita ko rin ang ginagawang pagblowjob ni Lt. Armand kay Jared. Shit!!! May mga sundalo pala na kagaya nila na kayang gawin ito sa kapwa nila lalaki. Para silang hayok sa laman sa pagsuso sa amin. Halatang matagal na silang walang sex kung kaya’t ganoon sila ka-agresibo. Para silang mga asong ulol na naglalaway sa isang pirasong buto. Dinig ko ang pag-ungol ni Jared na pagdaka’y napatingin sa akin at napangiti.

Tumayo si Lt. Armand at nagsabing kami naman ni Jared ang magkainan. “Ha?! Kaylangan pa ba yun? Di kami talo niyan kasi bestfriend ko yan,” paliwanag ni Jared. “Sige na huwag na kayong mahiya…tayo-tayo lang naman dito eh,” sabat ni Lt. Jason na sumang-ayon sa ideya ni Lt. Armand. Tiningnan ko si Jared at tinantiya kung payag siya sa ideyang iyon. Tumango lang siya at lumapit na sa akin. Ganun din ang aming ginawa. Naghalikan kami ni Jared at di na kami nahiya sa bawat isa. Ang sarap din palang kahalikan ni Jared. Palibhasa’y malinis sa katawan kaya’t para na ring babae ang kahalikan ko. Malambot ang kanyang mga labi at makinis ang balat. Napaupo kami ng sabay sa may papag habang magkadikit pa rin ang aming mga uhaw na labi. Binulungan ko si Jared na mag-69 kami para mapamangha na rin namin ang mga sundalo. Nagsubuan kami ng burat ni Jared at sinibasib ang mga ito. Kahit unang beses pa lamang naming ginawa iyon ay napasaya naman namin ang bawat isa. Patuloy kami sa pag-ungol at parang ayaw naming tumigil. Nanonood lang sina Lt. Jason at Lt. Armand sa aming ginagawa. Maya-maya ay lumapit na sila sa amin at nakisalo na sila. Orgy na nga ang nangyari sa aming apat. Isinubo ko naman ngayon ang burat ni Lt. Armand habang siya naman ay sinususo si Jared. Ang sa akin naman ang dinila-dilaan ni Lt. Jason habang naghahalikan kami ni Jared. Wow!!! Ni sa hinagap ay di ko naisip na mangyayari sa akin ito. May kasex akong tatlong lalaki kasama ang bestfriend ko.

Kahit malakas ang ulan ay dinig namin ang ungol ng bawat isa. Nagpalipat-lipat kami sa pagtsupa sa burat ng isa’t isa ng walang kapaguran. Nang malapit nang labasan si Lt. Jason ay hinawakan niya ako sa mukha at dito daw siya magpapaputok ng kanyang katas. Hindi na ako nakatutol sa kanyang kagustuhan.

“Putang inaaaaaahh ayan naahh…hayop ka Patrick ang saraaaap!” sigaw ni Lt. Jason.

Pumulandit sa mukha ko ang mainit at malapot niyang katas na eksaktong may na-shoot sa bibig ko. Nalasahan ko ito pero iniluwa ko rin. Ganun pala ang lasa ng tamod sabi ko sa sarili ko.

“Akin na at ako na ang magbati niyan,” sabi ni Lt. Jason.

Binati nga niya ang burat ko at napapaliyad ako sa kanyang ginagawa. Hindi nagtagal ay nilabasan na rin ako at napuno ang kanyang kamay.

“Grabe ka pala maglabas…ang dami ah…kelan mo pa ba ito inipon?” tanong niya sa akin. Napatawa lang ako sa sinabi niya at sabi ko’y mga isang linggo na.

Sa puntong iyon ay subo-subo pa rin ni Jared ang burat ni Lt. Armand. Narinig na lang namin ang isang malakas at mahabang ungol mula sa kanya. “Eto na akoooo…lalabas naaaahhh,” ang ungol ni Lt. Armand. Shit na malagkit!!! Naglabas siya sa loob ng bibig ni Jared. Nakapikit lang si Jared habang nakasubo pa rin ang kargada ni Lt. Armand sa kanya. Nagbabati na rin si Jared at maya-maya’y nakita kong nilabasan na rin siya. Ang daming katas ang lumabas kay Jared. Naisip ko tuloy na ang sarap pala ng bestfriend ko. Hindi ko alam na ang laki pala ng burat niya…mas malaki kaysa sa akin.

Pagkatapos naming pagsaluhan ang mga sandaling iyon, walang kumikibo sa aming apat hanggang magsalita si Lt. Jason, “huwag kayong mag-alala at walang makakaalam nito. Ito na rin naman ang una at huli nating pagkikita. Salamat sa inyong dalawa…nag-enjoy kami”. Ngiti lamang ang naiganti namin ni Jared at naghawak kami ng kamay na waring may ibig kaming ipahiwatig sa isa’t isa… ang pagsasabi na sana ay maulit ito sa pagitan namin.

Tumila na ang ulan at nagsimula na kaming magbihis. Nang matapos kami ay lumapit sa akin si Lt. Jason at muli akong hinalikan sa labi at nagpasalamat sa nangyari. Si Lt. Armand ay humalik din sa mga labi ni Jared at sinakmal pa nito ang nakabukol pa ring burat ni Jared sa kanyang pantalon.

Naglakas loob ako na tanungin sina Lt. Jason at Lt. Armand, “bakit pumayag kayo na gawin natin iyon? Mga bi ba kayo?” Nagulat ako sa kanilang tinuran na sa kampo daw nila ay may mga nangyayaring ganoong bagay. Sa haba daw ng pagkawalay nila sa kanilang mga asawa ay nagagawa nila ang ganoong bagay kahit minsan ay ayaw nila. Gaya daw nila na nasa malayo ang pamilya, sabik daw sila sa tawag ng laman kahit na iraos ito sa kapwa lalaki. Para palang kami ni Jared sina leutenant dahil sila pala ang partners in crime ika nga.

Nilisan namin ang lumang kubong iyon at pilit naming hinanap ang daan pabalik ng San Felipe. Hindi nagtagal ay nakabalik kami ng ligtas. Sobrang nag-alala pala sa amin ang aming mga kasama at sinabi namin na na-stranded kami sa isang bahay dahil sa lakas ng ulan. Nang sabihin ko ito ay kumindat lamang sa akin ng palihim si Lt. Jason tanda ng pagsang-ayon niya sa dahilang ibinigay ko.

Nagpaalam na ang mga sundalo at sumakay na ng kanilang sasakyan. Kami naman ay matutulog pa ng isang gabi sa San Felipe at aalis na rin kami kinabukasan. Nang mga sandaling nakahiga na kami ni Jared ay di namin maiwasang mapagkwentuhan ang nangyari sa amin kasama ng dalawang sundalo. “Hindi ka ba nagsisisi sa ginawa natin, Jared?” ang mahinang tanong ko. “Actually hindi naman. Sa totoo lang nag-enjoy naman ako,” ang sagot ni Jared.

Sa punto ng aming usapan ay nakaramdam na naman kami ng pag-iinit ng aming mga laman. Hindi naman kami pwedeng magtalik ng aking bestfriend sa aming tinutulugan at baka makita kami ng mag-asawang kumupkop sa amin. Kunwari’y lumabas muna kami ng bahay at nagpaalam na maglalakad-lakad muna sa paligid dahil huling gabi na namin doon. Alas-diyes na ng gabi nang lumabas kami ni Jared at nagpunta sa may likuran ng bahay sa may puno ng bayabas. Sa ilalim ng puno ay may isang malaking tipak ng bato na nagsisilbing upuan sa mga nagpapahinga dito. Dama namin ang lamig ng gabi dahil na rin sa katatapos na ulan at maririnig ang ingay ng mga palaka. Madilim ang buong paligid at tanging buwan lamang ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa paligid. Ngunit dahil malabong ang puno ay hindi makikita kung may tao sa ilalim nito. Doon naging malikot ang mga isip namin ni Jared. Dali-dali na siyang lumapit sa akin at hinagkan ako sa labi at bumaba sa aking leeg. Hindi kami naghubad ng damit dahil baka may biglang dumating at makita kaming walang saplot. Agad kong itinulak ang ulo ni Jared pababa upang isubo ang aking burat. Binuksan niya ang zipper ng aking shorts at inilabas ang tigas na tigas kong sandata. Walang pag-aatubili niya itong isinubo at sinibasib ng husto. Hindi ako makaungol ng malakas dahil baka may makarinig sa amin ngunit ramdam ko ang sarap na dulot ng pagblowjob ni Jared sa burat ko. Kinantot ko ng kinantot ang mainit niyang bunganga.

“Ang sarap nito Jared…ang sarap talagaaaaahhhh!” ang tangi kong naiusal. Nang malapit na akong bumulwak ay sinapo ko ang ulo ni Jared ng magkabila kong kamay at lalo itong isinubsob sa burat ko. Lumabas ang malapot at mainit kong katas sa bibig ni Jared at hindi niya iniluwa ang aking burat hangga’t hindi nito nasisimot lahat ng tamod. Iniluwa ni Jared ang tamod na naipon sa kanyang bibig at naupo sa malaking bato. Lumuhod ako sa kanyang harapan at ako naman ang sumubo sa kanyang tarugo. Ang sarap talaga ng burat ni Jared. Dinig ko lahat ang mahina niyang pag-ungol,

“oooohhhhh…aaaaahhhhh…shit ang saraaaaap.” Hindi rin naman naglaon at nilabasan na si Jared sa aking bunganga. Nang mailuwa ko ang lahat ng kanyang katas ay muli kaming naghalikan at nagyakap sabay sabi kong,

“wala sanang magbago sa pagkakaibigan natin sa kabila ng mga nangyari”. Ngiti ang naging tugon ni Jared sa akin at niyaya na akong matulog.

Naunang nakatulog si Jared at ako ay nagmumuni-muni pa rin sa aming higaan. Hindi maiwasan ng aking isip na balikan ang nangyari sa amin ni Jared at nina Lt. Jason at Lt. Armand. Hindi ko siguro malilimutan ang medical mission na ito dahil dito ko naranasan ang isang bagay na kung tutuusin ay pinagsisisihan ko na sana ngayon ngunit sa halip ay ikinatuwa ko pa.

Mahaba pa ang gabi ngunit pinilit kong ipikit ang aking mga mata at hiniling ko na sana ay mapanaginipan ko ang nangyari sa aming apat…sana.

WAKAS

Si Bert na Malambing na Guard 1

Araw-araw, sumasakay ako ng jeep mula sa aming barangay papunta sa trabaho. Gusto ko ang lokasyon namin ngayon dahil accessible ang lugar at ang mga jeep na bumabyahe ay dumadaan sa mga mall, palengke at higit sa lahat malapit sa opisina namin.

Kapag wala akong field work, ito ang buhay ko araw-araw - bahay, jeep, opisina.

Minsan, may nakasabay ako sa jeep, unang tinngin ko pa lang sa kanya ay nahulaan ko na agad ang kanyang trabaho dahil sa kanyang suot na uniform - isa siyang security guard. Pero inisip ko rin na hindi siya basta security guard lang dahil nakasuot siya ng boots, naka tuck in sa kanyang boots ang kanyang cargo pants. Putting T-shirl lang ang suot niya at may bitbit na back pack kung saan siguro nakalagay ang kanyang upper uniform. Magkakaharap kami sa jeep kaya hindi mahirap para sa akin na makilatis talaga siya. Halos magkapareho ang aming physical features - skinhead ang gupit, matangos na ilong, nasa 5’4“ - 5’5“ ang tindig. Mas maputi nga lang siya at mas matipuno ang katawan niya dahil siguro sa kanyang training. Halatang napuyat siya dahil nakatulog siya sa gitna ng traffic. Ang inisip ko sa sarili ko, baka nakipag-inuman ito kagabi o di kaya’’y nag bantay ng bata hehe. Hindi naman talaga siya ganun ka attractive pero isa siya sa mga ipagmamalaki ng mga gwardiya - may dating.

Sabay kaming bumaba sa isang kanto (isang block mula sa opisina namin) at tumigil ako ng ilang sandali upang alamin sana kung saan ang kanyang punta at malaman sana kung saan siya nagtatrabaho. Kaya lang magkaiba ang direksiyon na aming pupuntahan kaya naglakad na lang ako sa direksiyon papunta sa opisina namin habang pinangarap na sana maging maayos ang buhay niya at sana rin ay mg krus muli ang landas namin.

Nagbyahe ako ng isang linggo at tuluyan nang nawala sa aking isipan si matipunong security guard. Maayos naman ang aking biyahe. Maraming trabaho sa field pero Masaya rin naman dahil marami na rin akong kakilala at kaibigan sa field.

Pagka lunes, maaga ulit akong nag-abang ng jeep upang makaiwas sa agawan at trapik. Nang makakuha na anko ng masasakyan, naalala ko si matipunong sikyu, “nasan na kaya siya” ang sabi ko sa sarili ko. Hindi naman ako gaanong naghanap subalit sa tingin ko magiging mas Masaya sana kung nakasabay ko yang muli sa jeep na iyon. Inalis ko na lang siya sa aking isipan at nag concentrate sa pakikinig ng music mula sa aking mp3 player.

Sa araw-araw na paglalakad ko mula sa babaan ng jeep patungo sa opisina, memoryado ko na ang mga establishments na madadaanan - isang aplliance center, ang suki kong bangketa ng mga kendi at nilagang saging, isang paliit na massage parlor, shirt printing shop, maliit na karinderia at pinaka kanto ang malaking branch ng BDO. Pagdating sa BDO, liko lang pakanan at pangatlong building sa tapat ang opisina namin.

Kinabukasan, lakad ulit ako. Madalas kong naabutan ang mga armoured cars na nakaparada sa labas ng BDO habang ang mga security persons na sumasama sa mga sasakyan ay naghahanda naman at nag-uusap sa may pintuan mismo ng bangko. Habang dumadaan ao sa tapat ng bangko, hindi ko sinadyang mapatingin sa tumpok ng mga guwardiya at nagulat talaga ako nang magkasalubong ang aming tingin. Halatang parang may naalala siya nang nakita niya ako at baka ganun din ang naging impresyon niya sa akin. Hindi talaga ako nagkamali siya talaga yon. Mas maaliwalas ang kanyang mukha nang umagang iyon at mas pogi siyang tingnan kung nakangiti.

“What a nice day to start the day” ang sabi ko sa sarili ko. Buong araw na iyon ay madalas ko siyang maisip. At madalas rin akong sumisilip sa may bintana mula sa CR ng opisina namin kung saan abot-tingin ang isang bahagi ng Bangko - nagbabakasakali na makita ko siya mula sa aking kinaroroonan.

Araw-araw yun na ang nangyayari - sasadyain kong dumaan sa gilid ng bangko at bahagyang sulyap sa tumpok ng mga guwardiya. Hindi ko alam - kung dinadaya ko ang sarili ko o talagang inaabangan niya rin ang pagdaan ko. Madalas kasi yung ang nakikita ko - bago magpang-abot an gaming paningan ay parang sinusurvey niya ang buong paligid at pag nakita niya na ako, bigla siyang titigil at titingin sa baba. Inisip ko na baka nahahalata niya na attracted ako sa kanya o di kaya pareho an gaming nararamdaman - ang saya naman kung ganyan!

Nagbiyahe ako ng dalawang linggo - syempre wala ako sa opisina at hindi rin kami nagkita. Pagkatapo ng aking biyahe, excited ako na mag opisina dahil makikita ko na naman siya. Malayo pa lang ako, ay nasulyapan ko na siya. Nakatayo siya at nakasandal sa malaking post eng bangko, mga ilang hakbang lang mula sa daanan. Bumili muna ako ng nilagang saging tapos pinasok ko sa backpack ko. Muli akong naglakad nang papalapit na ako sa kanyang kinaroroonan, tumingin ako sa kanya at nakita kong nakatingin na siya sa akin. Nginitian ko siya nang bahagya sabay tango ng ulo bilang senyas ng pagbati. Ngumit rin siya. Yun lang. Nilagpasan ko na siya at nakarating ako sa opisina namin na nakangiti.

Nang sumunod na mga araw, hindi ko siya naabutan dahil madalas nakaalis na ang mga armored cars. Di naman malungkot subalit kulang ang mga araw ko. Hehe.

Biyernes ng hapon nakatanggpa ako ng tawak mula sa kaibigan na nagtatrabaho sa ibang kumpanya. Nagkasundo kami na magkita sa dating hang out area - may isang arcade na madadaanan pauwi sa amin kung saan mura lang ang beer at hindi gaanong maraming tao at may tumutugtog na pop music tuwing huwebes, biyernes at sabado.

Medyo makulimlim ang kalangitan nun kaya pagkapatak ng alas singko, takbo na agad ako sa tagpuan namin. Halos maubos ko na ang dalawang bote ng beer ay hindi pa rin dumadating ang aking kausap kaya naisip kong tawagan na lang siya. Na[pakalas dawn g ulang sa kanilang area kaya di sila makalabas. “Mukhang magsosolo na naman ako nito” ang sabi ko sa sarili ko. Di rin naman ako makauwi kasi maulan pa rin sa labas. Mabuti na lang at nakakasabay din ako sa tugtog ng banda. Nakaramdam ako ng pangangawit ng likod dahil walang sandalan ang high bench na nakuha ko. Nakakita ako ng nabakante mesa sa may gilid at kinuha ko na agad ito. Ilang sandali pa, lalong lumakas ang pagbuhos ng ulan kaya dumami ang mga taong naki silong sa arcade. Ang mesang nakuha ko ay madadaanan pala papunta sa CR ng mga lalaki kaya kitang kita ko ang lahat ng mga papalabas mula sa CR. Pero hindi ko iyon pinansin. Nagconcetrate ako sa pakikinig banda at minsan pasulyap sulyap sa mga kolehiyala na kumakain ng pizza sa kabilang mesa. may dating din ang mga chicks na yun. Isang naka square pants, isang naka jeans, dalawang na dress na hanggang sa ibabaw lang ng tuhod. Na ku-cutan talaga ako sa kanila kaya naisip ko mag request ng kanta para sa kanila.

Halos umalingawngaw ang kanilang tili nang magsimula nang kumanta ang singer - ‘youre beautiful’ ni james blunt ang nirequest ko. Nagpasalamat sila sa aking at binigyan pa ako ng isang silce ng pizaa hehe. Pagkatapos nilang magpakilala ay nagpaalam na sila - sabi may pupuntahan daw silang kaibigan, may sakit. Haay sayang. Hindi rin naman ako mahirap makahap ng chick dahil me dating rin naman ako. Sa katunayan, marami rin akong naging girl friend na talaga namang maaring ipagyabang. Ang misis ko nga ay dating candidate para sa mutya ng unibersidad naming at naging muse din sya ng isang basketball team ng aming bayan.

So balik ako sa pagiging solo. Nag text ako sa misis ko para ipaalam sa kanya na mataagalan ako dahil na trap ako sa ulan. Sinabi ko na rin na umuunim ako habang hinihintay ang pagtila nag ulan. Nagpasalamt ako at nag request ulit ng kanta nang inihatid ng waiter ang pang limang bote ng beer ko. Pagsandal ko sa upuan, napagawi ang aking tingin sa may pintuan ng CR at tamang tama na siya ring paglabas ni matipunong sikyu. Sa lahat nang tao na inaasahan kong makita sa lugar na iyon ay siya na yata ang nasa pinaka huli kaya nagulat talaga ako. Ngumiti siya sa akin at tinungo ang aking kinaroroonan.

“Di ba dunda nagtatrabaho sa malaking building malapit sa BDO?” bungad niya.

“Bakit mo alam?” curious talaga ako kung panu niya nalaman.

“Madalas kasi kitang makitang dumadaan sa BDO at nung napadaan ang armored car naming sa tapat ng building ninyo, nakita kita papalabas may mga kasamang foreigner” paliwanag niya.

“International organization kasi ang pinapasukan ko at mga mga kasama kaming foreigner sa trabaho”

“Ako nga pala si Bert” pakilala niya sabay abot ng kanyang palad.

Nice meeting you Bert. Ako naman si Donald“

“Matagal na tayong nagkikita pero ngayon lang tayo nagkakilala.” Sabi niya

Natawa ako nang marinig ko ang sinabi niyang iyon. Siguro dahil sa tuwa na naaalala niya ako. Or dahil sa sitwasyon namin.

“Nag-iisa ka lang yata”

“Oo, di nakarating ang kausap ko dahil sa lakas ng ulan sa area nial eh. Ikaw, san mga kasama mo” tipangan ko sarili ko para ma sustain an gaming pag-uusap.

“Ah may hinatid lang ako dyan sa kabila kaya lang naabutan din ako ng ulan.”

“Ah ganun ba? Panu pauwi ka na niyan?”

“Ganitong panahon, talagang swertehan lang kung makakakuha ka ng jeep. Kahit taxi pahirapan din eh.” Sagot niya.

“Totoo yan. Kaya nga ini enjoy ko na lang muna ang sarili ko habang naghihintay eh… Sumiyat ka kaya muna, mukhang matatagalan pa bago tumila ang ulan. Tsaka tiyak pagkatapos niyan mas lalo pa dadami ang mga pasahero”

Inalok ko siya ng upuan sabay tawag sa isang waiter.

“Red horse or pilsen?” baling ko kay Bert

“Mukhang nakarami ka na yata. Red horse na lang para makahabol ako.” Sagot niya.

Dalawang Red horse stallion at isang pilsen ang dumating. At kumuha na rin ako ng isang order ng sisig.

“Mukhang nakarami ka na talaga ah hehe” si Bert

“Napasarap lang, wala din akong magawa eh. Medyo may amats na nga ako eh” paliwanag ko naman.

Mahaba ang naging kwentuhan namin ni Bert. Agad din akaming naging close. Na kwento niya tungkol sa pamilya niya, mga karanasan niya sa buhay at kung paano siya naging sikyu sa BDO.

Natanong niya minsan kung kaylan kami unang nagkita. Kaya kinuwento ko nung una ko siyang nakita sa jeep na inaantok. Natawa siya nang marinig ang kwento. Sabi niya naalala niya rind aw ako nung time nay un. Ang insurance company ako nagtatrabaho dahil sa ayos ko. - naka polo, khaki na pantaloon at malinis na balat na sapatos. Kaya pala, sabi ko, parang kakaiba ang reaksiyon mo nung nakita kita uli sa BDO.

“Siguro nga” sabi ni Bert. Tapos tuwing umaga nakikita kita, minsan inaabangan ko rin kung ano ang isusuot mo hehe. Uniform ba yang suot nyo“?

“Hindi ito uniform. Requirement lang sa pinapasukan ko na magsuot ng polo at balat na sapatos.”

“Napaka pormal naman ng opisina ninyo”

“Kung titingnan mo, mas pormal ang opisina ng insurance na nasa baba ng building namin” paliwanag ko. “Tingnan mo ang mga tao nila, kung hindi nakabarong, naka long sleeves at naka kurbata”.

Masarap at Masaya ang kwentuhan namin na hindi namin namalayan na mag-aala una na pala ng madaling-araw. Nararamdaman ko rin na wala nang mapaglagyan ng beer sa aking tiyan na kung pilitin ko pang uminom ay talagang makakasuka na ako. Nahalata ko rin na medyo nakakahabol na si Bert sa tama ko dahil sa lakas ng kanyang boses at tawa. Pumupungay na rin ang kanyang mga mata at mapula na ang kanyang pisngi.

Unti-unting tumitila ang ulan at naisip ka marahil maluwag na ang mga sasakyan. Niyaya ko so Bert na umuwi na at baka hindi pa nakakatulog sa kahihintay ang mga misis namin.

“Ako lang mag-isa ngayon sa bahay.” Mabilis na sagot ni Bert. “May sakit kasi ang lola niya sa probinsiya nila at mukhang hindi na raw magtatagal kaya pinadalaw ko na muna sa kanila.”

Nalaman ko rin na pareho kaming tig-isa pa lang ang anak at halos magka-eded rin. Parang may kakaiba akong tuwang naramdaman nang malaman ko na nag-iisa lang si Bert sa bahay nila. Pero hindi ko iyon pinansin.

Pagkabayad ko n gaming bill ay sabay na naming tinungo ang labasan ng arcade. Hindi pa tuluyang tumila ang ulan kaya hinubad ko ang aking polo at ginamit itong pananggalang sa ulan. Si Frred naman dumukot ng malaking panyo sa kanyang bulsa na siyang pinantabon sa kanyang ulo. Medyo malakas ang hangin kaya nakatuon ang aking atensiyon sa paghawak ng aking polo para hindi ito tangayin ng hangin. Mga ilang metro mula sa kalsada nakikita ako ng taxi na nag-aabang kaya sinenyasan ko ito para hindi na siya kukuha ng ibang pasahero. Sabay ng pagsenyas ko ay umuhip ang medyo malakas na hangin na siyang sanhi ng pagbigay ng isang tent ng isang bangketa sa tapat ko. Tamang-tama talaga na sa akin ang bagsak ng lahat ng tubig na naipon sa ibabaw ng tent. Basang-basa ang aking polo, ang aking putting t-shirt pang-ilalim, pati pantalon at brief.

Napasigaw ako at nakabitaw ng hindi magandang salita dahil sa nangyari sa akin. Mabuti na lang nandun si Bert at pinakalma niya ako sabay sabi na walang may kasalanan sa nangyari at pauwi na rin naman kami.

Sa loob ng taxi, nagsimula akong manginig dahil sa lamig. Nagmungkahi ang driver ng taxi na hubarin ko na ang aking basang t-shirt dahil mas lalo nitong pinalalamig ang aking katawan. Tinulungan ako ni Bert na hubarin ang aking t-shirt at hinimas-himas niya ang aking likod at balikat para daw uminit ang katawan ko. Walang epekto ang ginawa ni Bert kaya namaluktot na lang ako sa pag upo - nanginginig.

“Yakapin mo na lang kaya yang kapatid nyo sir”, mungkahi ng driver kay Bert.

“Ha, ah, eh” narinig ko sagot ni Bert pero pagakatapos ng ilang Segundo, naramdamot ko ang pagbalot ng mga bisig ni Bert sa aking katawan.

Hindi ko napigilan ang sarili ko na makapagbitaw ng mahinang tawa sabay sabi ng “awkward”.

“Bihira na lang ako makakakita ng magkapatid na sabay gumigimik, lalo na sa ganyang eded” ang driver.

Wala akong narinig na sagot mula kay Bert. Hinayaan ko na lang din ang katahimikan. Sa loob ko, nag-iisip ako kung ano ang naging basehan ng driver para isiping magkapatid kami ni Bert. Inisip ko na rin na siguro mas makakabuti ng isipin ng driver na ganun para mas liglas kami sa pagdududa.

Ilang sandal pa narinig ko si Bert na pinakisapan ang driver na itabi ang taxi sa tapat ng isang pulang gate. Hindi ako maka imik dahil naisip ko na magkapatid ang assumption ng driver sa amin ni Bert.

At maaring magbago iyon kapag pakikiusapan ko siyang ihatid ako sa amin. Sinakyan ko na lang muna ang gusto ni Bert, at inisip ko na kukuha na lang ako ng ibang taxi pagkababa ko.

“Magkape muna tayo” alok ni Bert pagka baba naming sa taxi. “kawawa naman ang misis mo kung siya pa ang pagtitimplahin mo ng kape”.

“Nakakahiya naman din sayo kung ikaw ang magtimpla ng kape ko” pabiro ko sagot sa kanya.

“Ito na ang bayad ko sayo. Nilibre mo ako ng beer eh” si Bert.

Nahiya na rin akong tumanggi at tila may kung anong masamang ispiritu na bumubulong sa akin na gusto ko rin ang mga nagyayari.

Pinaupo ako sandal ni Bert sa kanilang sala habang nagtungo siya sa kwarto para makakuha ng tuwalya. Sa mga gamit na nasa loob ng bahay nila, nagkaroon ako ng impression na maayos ang kanilang pamumuhay. Ang pinaka una kong basehan, meron silang lamp shade at merong nakabitin na maliit na chandelier sa kisame. Para sa akin, kalauwagan na sa budget kung makakabili ka ng ganong mga gamit.

“Mag shower ka muna, hindi tayo sigurado sa pinggalingan ng tubig na nakabasa sa iyo.” Narinig ko ang tinig ni Bert mula sa aking likuran. “Gamitin mo lang ang heater para hindi ka kabagin”

Para akong bata na hindi maka tanggi at sunod lang ng sunod sa mga sinasabi ni Bert. Inituro niya sa akin gang banyo sabay sabi na paglabas ko ay nakahanda na ang kape.

Lalo akong na impress nang pumasok ako sa kanilang banyo. Bagamat hindi malaki ang lugar, maayos naman ang pagkalagay ng kanilang sink, inidoro at shower cube. Dalawang wall lamp ang nakabitin na pumapagitan sa isang malaking salamin. At may painting ng isang babaeng nakahubad habang naliligo sa tapat ng salamin.

Habang inienjoy ko ang mainit na shower, inaalala ko ang mga pangyayari nung gabing iyon. Bahagya akong napangiti nang maalala ko ang pagyakap ni Bert sa akin habang nasa taxi. Sinong mag-aakala na ang dating sinusulyapan ko lang habang naglalakad ako papuntang opisina ay niyakap ako kanina lang. At ngayon heto ako, naliligo nang nakahubad sa kanilang banyo. Hindi ko alam kung ano ang susunod na mangyayari sa amin ngayong solong-solo naming ang buong bahay nila ni Bert. Pero hindi naman ako nagnais na may mangyayaring mas intimate pa kaysa kanina. Dahil ngayon ay kontento akong naging kaibigan ko si Bert.

“Meron pala kaming Camomile tea, naisip ko lang baka gusto mong subukan.” Nagulat ako at biglag napatalikod nang marinig ko si Bert at nakitang nakatingin sa akin mula sa pintuan ng banyo.

“Ok lang kape lang ako. Hindi ako mahilig sa tea eh” sagot ko.

“Wag ka masyadong magsasabon, at baka maamoy ng asawa mo - dalawa lang ang patutunguhan - tatanugnin ka niya kung saan ka naligo o kayay papaliguan ka niya ulit, ng halik.” Narinig ko ang kanyang tawa habang naglalakad pabalik sa Kusina.

Ilang sandal pa, magkaharap kami sa sala habang hinihigop ang mainit na kape. Suot ko ang isang cotton na shorts na inabot niya kanina inabutan niya ulit ako ng isapang tuyong tuwalya na ipinatong ko naman sa balikat ko. Pagkaubos n gaming kape, napunta si Bert sa likod ng kanilangbahay at pagbalik ay bitbit niya an gang pantalon, brief at polo na manit-init pa. Pinatuyo pala niya ang mga ito sa kanilang drier.

“Naku nag-abala ka pa. malapit lang naman sana mula ditto ang amin eh” nahihiya kong usal.

“Kahit na, pag-uwi mo ikaw na lang mag-isa. Wala na ako sa taxi para yakapin ka.”

Hindi ko alam kung merong pabaong mensahe ang mga sinabi niyang iyon basta sinabayan ko nalang ng tawa sabay suot ng pantaloon ko.

Nang maiayos ko na ang lahat ng butones ng aking polo ay nagpaalam na ako kay Bert.

Sinamahan niya ako sa gate. May ilang minute rin kaming nag-abang ng taxi at nag-usap. Minsan may dumaang taxi na bakante pero nilagpasan lang kami. Inisip ko sa sarili ko na kung wala lang sanang naghihintay sa akin sa bahay, maari akong tumigil muna sa kanila at mag-uusap kami buong magdamag.

May isang bakanteng taxi na tumigil sa aming tapat subalit sinenyasan ito ni Bert na hindi kami sasakay. Nagtaka ako at tinanong ko si bert kung bakit niya ito inayawan.

“Bukas ka na lang kaya umiwi?” sabi ni Bert.

Natuwa ako sa nang marinig ang imbitasyon ni Bert subalit naisip ko na talagang magmamadaling-araw na at talagang kailangan kong makauwi para makaiwas sa enterogasyon ni misis. Kaya tinganggihan ko siya at napaliwanag nang maayos. Nakaramdam ako ng pagbigat ng aking pantog at parang lumala ang pag-asim ng aking sikmura. Pumasok ako ulit sa gate nina Bert at nagparaos sa na nakaharap sa kanilang pader. Haabang umiihi, hindi ko rin napigilan ang pag-akyat ng laman ng aking sikmura a tuluyan akong napasuka. Nakakatawa ang kalagayan ko iyon dahil nga sabay ang aking pag-ihi at pagsuka. Mabuti na lang at naroon si Bert para umalalay sa akin.

“Steady ka lang” sabi niya sabay himas sa aking likod . Naramdaman ko rin ang pagsuporta ang kanang kamay niya sa aking tiyan upang hindi ako matumba.

“Baka nalamigan ka lang dahil nga naligo ka” siya ulit.

“Oo nga” sabi habang inayos ang pagkasara ng zipper ng aking pantalon.

Pagkaharap ko sa kanya, hinawakan ko siya sa dalawang balikat at nagpasalamat sa kabaitan niya.

“Ngayon lang tayo nagkakilala pero parang kilala na kita” sabi ni Bert. “Nararamdaman kong mabait kang tao.” Nakangiti lang ako nang marinig ko ang mga sinabi niyang iyon. Tapos inabot ko ang kanyang kanang palad upang kamayan. Tapos niyakap ko siya. Maluwag sa puso ko at walang halong malisya ang pagyakap na iyon. Basta parang masaya lang ako na kasama ko siya.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at kung paano ko nagawa, basta naalala ko lang na tinanong ko siya kung pwede ko siyang halikan.

“Ikaw”… yun lang ang sagot niya.

Tiningnan ko siya sa mukha at hinyaang sabihin ng aking mga mata ang aking nararamdaman. Hinalikan ko siya sa kanyang mga labi at pagkatapos ay niyakap ko ulit siya ng mahigpit. Tapos binulungan ko siya sa kanyang tenga, “parang mahal na kita bilang kaibigan Bert at gusto ko sanang mananatili tayong ganito. At gusto ko ring makita kang palaging Masaya. Ingatan mo palagi ang sarili mo at alagaan mo ang iyong pamilya”. Wala akong narinig na sagot mula kay Bert maliban sa mainit at mahigpit na yakap at haplos sa aking likod. Naka ilang minute rin kami sa ganung posisyon hanggang sa naalala ko ulit na kailangan ko nang makauwi. Bumitaw ako sa pagyakap kay Bert at humakbang na patungo sa kanilang gate. Aktong pagbukas ko ng pintuan ay hnawakan niya ako sa balikat kaya napalingon ako.Nakangiti si Bert habang sinasabi na gusto niyang yakapin ako ulit. Na cute-an ako sa ginawang iyon ni Bert kaya Ilang mahihinang halakhak ang lumabas sa bibig ko habang inangat ko ang aking mga bisig at inalok ito sa kanya.

“Kita tayo next week” sabi ko sa kanya.

“Dapat lang” sagot niya.

Natapos rin ang napaka cheesy naming eksena at nakalabas na rin ako sa gate nila.

itutuloy

…

==========