Sypnosis

Ellis Madrigal

        Sumalubong sakin ang ingay, usok at masangsang na amoy ng pinaghalo-halong pabango at alak. Ang dami din nagsasayawang mga lasing sa dance floor. Sobrang lakas pa ng tugtog. Nakakasakit sa tenga.

Napangiti naman ako. Kahit papaano ay makakapag-unwind ako. Pero hindi na tulad ng dating masaya. Parang ang daming nagbago. Ngayon na kapag umaalis ako ay inaalala ko ang anak kong si Elliot.

Alam niyo yon? Yung feeling na, aalis ka pero parang ayaw mo umalis kasi ayaw mo iwanan yung anak mo? Ganon na ganon. Ayokong iwan yung anak ko. Ayokong-ayoko.

Nakatapos na ako ng pag-aaral kasabay ng pagiging ama at ina kay Elliot. Akalain niyo yon? Naitawid ko.  Sobrang nakakatuwa. Akala ko noong una eh hindi ko kaya. Kaya ko pala. Kaya ko naman pala. Anim na taon na din ang lumipas. Ang dami nang nangyari. Ang dami nang nagbago.

Una, isa na akong ganap na magulang. Hindi nalang ako magdedesisyon para sa sarili ko. Kundi para saaming dalawa ng anak kong si Elliot na limang taon gulang na. Bigla ko tuloy siyang na-miss kahit wala pang isang oras ko siyang hindi nakikita.

Atsaka isa pa, kaya lang naman ako pumayag na mag-bar kasi nagyaya si Asher. Kasabay pala namin silang umuwi ng Pilipinas. Miss na miss ko na yung kwagong yon! Ang balita ko nga may boyfriend na yon. Barett daw ang pangalan. Ang harot diba? Nauna pa saakin! Sa tingin ko, hindi pa din ako handa.

Hindi naman ako gaanong nag-aalala kay Elliot. Sila daddy, mom at mga kuya ang nag-aalaga sakanya. Kaya panatag ako. At isa pa, mabait naman yung anak ko.

Naglakad naman ako at nilagpasan ang mga tao bago umupo sa isang table. Agad kong inilabas ang phone ko.

“Hi sir! What do you like to order?” Tanong naman nung kalalapit na waiter.

Ngumiti naman ako at umiling. “May hinihintay pa po ako. Maya-maya na po siguro.” Medyo may kalakasang sabi ko kasi ang ingay dito sa loob.

Grabe may nagsisigawan pa habang may gumigiling na isang lalaki dun sa stage. Iba na pala ang taste nila ngayon. Napangiti naman ako nang makita ang wallpaper ko. Si Elliot ang anak ko. Si Elliot habang nakaupo siya sa office chair ni kuya Kevin. Nakakatawa nga e, ang init sa Brazil pero ang puti-puti ni Elliot. Hindi ko alam kung bakit hindi umiitim. Palagi kaming nasa arawan pareho naglalaro. Ako iitim na siya espasol pa din. Hahaha.

Isa sa mga ugali ni Elliot, ang hindi madalas na pagngiti. Minsan pinipilit ko siyang ngumiti lagi para hindi siya nakabusangot at laging seryoso yung mukha pero saakin lang siya ngumingiti. Kapag kwinekwentuhan niya ako. Atsaka sa mga tito, lolo, at lola niya. Saamin lang siya open. Madalas tahimik lang siya kapag may ibang tao. Katabi ko o kaya nakandong sakin. Hindi ko ba maintindihan sakanya. Parang sinusuri niya bawat tao na nakakasalamuha namin.

Napatawa naman ako ng mahina. Ito na yung parenthood? Hala siya. Twenty-nine palang ako. Pero ayos lang. Kuntento na ako sa buhay ko. Wala na akong papapasukin sa puso ko kundi ang pamilya ko lang at si Elliot. Hindi ako magsasalita ng tapos. Nagbuga naman ako ng hangin bago tawagan ang number ni Asher. Sabi niya nandito na siya.

“Hello Asher? Sabi mo nandito ka na?” Tanong ko agad ng malakas. Ang ingay talaga.

“Oo nandito El. Nasaan ka ba? Pasok ka na.” Inikot ko naman yung paningin ko sa loob. Wala naman siyang kasing laki ng mata dito eh!

“Saan ka banda Ash? Hindi talaga kita makita.” Turan ko pa.

“Teka nga— saang bar ka pumunta?” Tanong naman niya na kinakunot ng noo ko.

“Dito sa nakasanayan Ash. Ang galing ’no? Nakatayo pa din ’to!” Sagot ko pa.

Naalala ko kasi dati na, sakanya ako unang tumakbo nung makawala ako sa kamay ng hayop na ama ni Elliot. Nag-stay pa ako ng isang araw kay Asher at nag-inom kami dito bago ako umuwi saamin. Grabe yung galit sakin nila mom, kuya at dad noon. Hindi pa kasi nila alam ang nangyari.

Pero ngayon, binaon ko na siya sa limot. Ni boses niya at itsura hindi ko na alam. Tanging mukha nalang ng anak ko ang nakikita ko. Tuluyan ko nang binura yung mukha niya sa isip ko. Ayokong makakita ng demonyo sa utak ko. Hanggat maaari, tanging mukha lang ng anak ko ang gusto kong makita bago ako mamatay. Hindi siya bunga ng karahasan. Bunga ko siya. Bunga siya ng pagkatao ko at ipaglalaban ko siya hanggat nabubuhay ako.

“Tanga El! Hindi na ako pumupunta dyan! Akala ko naman alam mo na yung bar na sinasabi ko!” Sigaw niya sakin na kinatawa ko.

“Sige na. I-text ko nalang! Lasing na si Barett! Bilisan mo!” Tumango naman ako at naglakad na palabas.

Tinignan ko pa yung itsura ng bar sa labas. Grabe. Walang nagbago sa bar. Binaon ko na talaga sa limot yung mga masamang nangyari saakin. Hinayaan ko nalang na ipalimot saakin ng panahon. Inalis lahat ni Elliot yung galit sa dibdib ko. Ang anak ko nalang ang tanging dahilan ko para mabuhay. Dahilan para magtrabaho ako. Dahilan ko sa lahat.

Huminga ako ng malalim bago sumakay ng kotse. Napatingin naman ako sa upuan. Naiwan ni Elliot yung iPad niya. Talaga naman oo. Pero sabagay, lalaruin lang naman siya ng mga tito niyang isip-bata din. Hahaha.

Agad kong tinignan yung message ni Asher. Ten minute drive lang naman pala. Mabilis lang ’to. Medyo kinabahan ako kasi puro kakahuyan na ang dinadaanan ko at sobrang dilim. Parang may babagsak na kung ano sa harap at at kainin ako bigla dito. Sinabayan ko nalang ng kanta habang nagmamaneho. Ang totoo ay excited na akong makita si Asher. May nagbago ba sa mukha ni Asher? Lumaki ba lalo mata niya? Bilog pa din ba siya? Baka isa na siyang ganap na Potchi? Pero agad akong napahinto kasabay ng paghinto ng sasakyan ko. Naiinis ko naman hinampas yung manibela.

“Kainis naman!” Bulong ko at mabilis na bumaba.

Hindi alintana yung dilim sa labas. Agad kong binuksan yung harapan ng kotse. Parang wala naman problema. Napalingon naman ako sa loob ng kagubatan nang makarinig ng ilang putok ng baril. Hindi ako pwedeng magkamali. Baril yon. Nakatatak saakin yung tunog ng baril. Tumingin naman ako sa paligid. Parang wala namang tao. Papasok na ulit sana ako sa loob para subukan pero nakarinig na naman ako ng magkasunod na putok ng baril.

Hindi ko alam kung anong nagtulak saakin para pumasok sa loob ng gubat habang dala-dala ang ilaw ng phone ko. Tanging liwanag lang ng buwan ang nagbibigay liwanag sa buong kagubatan. Naaninag ko naman pero biglang namatay ang phone ko kasabay ng mga sigaw.

“M-maawa ka! M-maawa ka Mr. Beaufort! Hindi ko s-sinasadya yon!” Rinig kong sigaw medyo malayo saakin.

Tama ba ako ng rinig? Beaufort? Dahan-dahan pa akong naglakad papunta dun sa sumisigaw. “Maniwala ka Mr. Beaufort! H-hindi ko sinasadya yon!”

Napatakip nalang ako ng bibig habang nakatingin sa dalawang lalaking nakaluhod at may ilang patay na sa tabi nila. Nakatutok yung baril ng lalaking nakatayo sa noo nung isang lalaki habang may katabi itong dalawang lalaki din na may baril. Napapikit nalang ako ng mariin kasabay ng pag-upo ko sa likod ng puno para mapigilan ang takot ko at sigaw. Parang bumalik sakin ang lahat. Lalaking may baril. Lalaking brutal. Lalaking pumapatay ng tao. Teka—— pumatay din ako.

“M-maniwala ka Mr. Beaufort! H-hindi—”

Halos makagat ko na yung labi ko para pigilan yung sigaw nang makarinig na naman ako ng sunod-sunod na putok. Shit! “Ligpitin niyo yan.” Halos kilabutan naman ako sa lalim boses nung lalaki.

Nakahinga ako ng maluwag nang marinig ko yung mga tunog ng dahon habang naglalakad sila. Katapat na katapat ko yung buwan. Napapikit nalang ako at napahinga ng maluwag. Akala ko mamatay na ako.

“You! Stand up!” Isang sigaw na narinig ko.

Nanginig ang buong pagkatao ko sa malalim na boses sa harap ko. Mahinahon pero maotoridad. Napaiktad ako nang makita yung lalaki habang nakatutok yung baril sakin. Hindi ko makita yung mukha niya kasi hinaharangan ng likod niya yung sinag ng buwan. Dahan-dahan naman akong tumayo kahit nanginginig ang tuhod ko. Medyo magkapantay na kami pero malayo siya ng konti at hindi ko pa din siya maaninag.

“Who are you?” Turan niya at hindi pa din binababa yung baril.

Hindi naman ako masakasagot sa takot. Bumabalik yung takot ko sa baril. Ayoko ng maranasan ulit yon.

“E-ellis. E-ellis M-madrigal.” Sagot ko sakanya.

Hindi ko na ding mapigilang lumuha. Natatakot na ako. Sobrang natatakot na ako. Hindi para sa sarili ko. Kundi para sa anak ko. Paano na si Elliot kung mamatay ako? Ilang segundo naman siyang napahinto bago ulit magsalita. Kitang-kita ko pa kung paano humigpit yung hawak niya sa baril bago ulit nagsalita.

“Oh! Madrigal? One of the powerful family here in the Philippines right? Nakauwi na pala kayo.” Tumango naman ako. Hindi ko ipagkakaila yon.

“Keil and Elise Madrigal. Your parents.” Napasinghap naman ako dahil kilala niya ang mga magulang ko. “Owned hotels, hospitals, some airlines, shipping companies hindi ko na maalala yung iba.” Bulong niya pa.

Dahan-dahan naman akong tumango. “Hindi mo naman siguro maaatim na mawala ang lahat sakanila?” Syempre hindi. Pinaghirapan nila yon. Hindi ako papayag.

Mabilis akong lumuhod sa harap niya. “T-tatahimik ako! W-wag mo lang kunin yung pinaghirapan nila! P-please.” Pagmamakaawa ko habang umiiyak.

Ramdam na ramdam kong mas makapangyarihan saamin ’tong taong ’to. Kaya kung kailangan lumuhod ako at magmakaawa ay gagawin ko.

“Stand up!” Sigaw nung lalaki pero hindi ako nagpatinag at umiling lang. “P-please… wag p-please.” Bulong ko pa.

Kitang-kita ko naman sa liwanag kung paano humigpit ang hawak niya sa baril. Agad niyang binaba ang baril at hinatak ako patayo. Nakayuko lang ako habang umiiyak. Napaiktad ako nang maramdaman yung daliri niya sa pisngi ko at marahang pinupunasan ang luha ko.

“You are so beautiful.” Bulong niya pa. Kahit papaano ay nakahinga ako kasi binaba niya yung baril.

“Stop crying. Mamaga yang mga mata mo.” Tumango naman ako habang nakayuko. Ayoko siyang tignan. Natatakot ako.

“Ang swerte ko naman. Ikaw na ang bumalik saakin.” Bulong niya pa na hindi ko naman maintindihan. Nanginginig pa din ako sa takot.

“Relax. Hindi naman kita papatayin.” Bulong niya bago dahan-dahan dumampi yung malamig na dulo ng baril sa labi ko pababa ng leeg. “Pero hindi ako naniniwalang tatahimik ka.” Agad naman akong nagpunas ng luha.

“T-tatahimik ako! Walang akong nakita! M-maniwala ka sakin! H-hindi ako magsasalita!” Mabilis kong sabat. Pero agad akong napahinto nang maramdaman yung baril sa dibdib ko. “M-maawa ka sakin p-please?”

Naglakad naman siya papunta sa likod ko habang nakadikit pa din yung baril sa leeg ko. Napaiktad ako nang maramdaman yung mahigpit na yakap niya sa bewang ko. Ramdam ko din yung init ng katawan niya.

Imbis na baril ang maramdaman ko sa leeg, mainit na labi niya ang dumadampi doon. “G-gagawin ko kung anong gusto mo.” Bulong ko pa.

Narinig ko naman yung tawa niya. “Really?” Parang gulat niyang sabi sakin at mas humigpit yung yakap sa bewang ko. “Then be mine, my Princess.“

[WARNING]

---

This is a work of fiction. Names, characters, places and incidents are the product of author imagination or are used fictiously, and any resemblance to actual person, living or dead, business establishment, events or locales is entirely coincidental.

This story contains mentions of

BOY×BOY

material. If its not your tea, then I dont give a shit. -,-

You’ve been warned.

©

Calypzo

Alcazar

‘Plagiarism is the outcome of jealousy.’ - Calypzo

ERRORS AND WRONG GRAMMARS AHEAD.

---

kalli

[CHARACTERS]

---

Representing! Rigon & Ellis!

EXO Baekhyun as Ellis Madrigal

&

EXO Chanyeol as Rigon Beaufort

CHANBAEK FF.

---

kalli

Chapter 1

---

Ellis Madrigal

“Ellis” Agad kong minulat ang mata ko nang marinig ang boses ni mommy.

Nakita ko siyang binuksan ang pinto ko at pumasok. “Mommy” Bulong ko naman.

Humarap naman siya sakin at ngumiti. Hindi ko pa din maiwasang humanga sa ganda ni mommy. She’s still beautiful even she is on her 40’s now.

“Still beautiful as ever mom!” Nakangiti kong bulong. Nakita ko namang napatawa siya.

Hindi na ako magtataka kung bakit nahulog sakanya si dad. My mom is an angel. Beautiful angel. “Bolero! Parehas kayo ng daddy at mga kuya mo!”

Ako ang bunso sa lahat. Meron akong tatlong kuya. Kuya Kyle, Klein at Kervin.

“I’m just telling the truth!” Pilit ko pa.

Umupo naman siya sa tabi ko. “Kung maganda ako, maganda ka din. Ikaw lang ang kamukha ko e!” Natatawang sabi niya na nagpasimangot sakin.

Sila kuya kahawig na kahawig nila si daddy Keil. Ako naman ang nag-iisang kahawig ni mommy Elise. Kaya sinunod niya ako sa pangalan niya. “Aba! Bakit ka nakasimangot? Ayaw mo ba akong kamukha?!” Inis na sabi ni mommy at kinurot ako sa tagiliran.

“Aray! Mommy naman!” Tumatawa lang siya habang ako naman ay nakasimangot lang. “Mukha akong babae e! Gusto ko kamukha ko si dad!” Reklamo ko pa. “Aba! Blessing yan anak! Tsaka ang gwapo mo naman! Tsaka maganda! Diba! Two-in-one!” Natatawang sabi ni mommy. Lalo tuloy akong napasimangot.

“They always teasing me. Mukha daw akong babae. Walang gustong maging girlfriend ko!” Reklamo ko pa.

“Edi mag-boyfriend ka!” Biglang sabi ni mommy.

“Mommy naman! I’m straight! Can’t you see?” Naiinis kong sabi.

Para namang nagulat si mommy sa sinabi ko. “You’re straight?! Akala ko babae ka!” Tuluyan nang nabura ang ngiti ko.

Nakita ko naman natawa si mommy. “I’m just kidding anak!”

“Eto lang ang sasabihin sayo ni mommy ha?”

“Walang mali sa pagmamahal ng lalaki. Kahit sino pwede mong mahalin. Madaming huhusga, madaming makikielam. Basta mahal niyo ang isat-isa at matatag, kayo hanggang huli” Bulong ni mommy sakin.

“Parang gusto mo akong mag-boyfriend mommy e!”

“Kahit naman sino tatanggapin ko basta mahal ka niya ng buong-buo. Yung aalagaan ka. Hindi ka papabayaan. Tsaka higit sa lahat hindi ka sasaktan” Tumango-tango naman ako.

Anghel talaga ang mommy ko. “I love you mom!”

“I love you too my Ellis”

“ ELLIS sweetie eto yung isusuot mo!” Sigaw saakin ni kuya Kyle. Ang pinaka-sweet at malambing sa lahat ng kuya ko.

Mabilis ko naman kinuha ang inabot niyang tuxedo. “Bakit kailangang naka-ganito pa kuya? San tayo pupunta?” Tanong ko habang nakatingin sa kulay sky blue na tuxedo. “Pupunta tayo sa businessmans’ ball” Tumango naman ako.

“Sige kuya. Magbibihis na ako”

Alas-otso daw nang gabi magsisimula ang ball. Alas syete na.

Mabilis akong naligo. Pagkatapos kong naligo, ay pinatuyo ko muna ang buhok ko bago isuot ang tuxedo.

Sakto naman sakin ang tuxedo. Hindi malaki. Hindi din masikip.

Pagkatapos kong isuot, humarap ako agad sa salamin at ngumiti. Pwede na mag-endorse ng toothpaste.

Nagsuot ako ng sapatos at mabilis na tumakbo pababa.

Nakita ko naman silang lahat na nakaupo at naghihintay sakin. “Oh! Here he comes! Our beautiful princess!” Inismiran ko lang si kuya Klein. Puro kasi biro.

“Hala! Ang ganda ng anak ko!” Singhal naman ni mommy. “Mommy!” Inis na sabi ko.

Si Kuya Kyle nakasuot ng dark blue na tuxedo silang apat nila daddy. Kami ni mommy, siya nakablue na cocktail dress at ako naman sky blue na tuxedo. Nakangiti lang sakin si kuya Kervin. Ang pinaka-seryoso at tahimik sa mga kuya ko.

“Tama sila Ellis sweetie! You look stunning! Male version ng honey ko!” Tumatawa pang sabi ni dad na lalong nagpasimangot sakin.

“Lagi niyo akong inaasar” Bulong ko. Tumawa naman silang lahat. “Tama na nga yan. Let’s go! Male-late na tayo. Ang bagal magbihis ng prinsesa at reyna natin!”

“Dad!”

PAGKABABA namin sa Limousine, sumalubong agad ang mga camera. Napakapit nalang ako kay kuya Kyle.

Hindi ako sanay ng ganito. “Smile Ellis” Rinig kong bulong niya. Agad naman akong ngumiti.

Sila dad, mom, kuya Klein at Kervin parang model na nag-pose. Ako naman nakahawak sa braso ni kuya Kyle. Sana hindi nalang ako sumama. Pinipilit kong ngumiti kahit nakakasilaw ang ilaw ng camera. Nagpadala nalang ako sa hatak ni kuya at pumasok na kami sa loob.

Nakahinga naman ako ng maluwag dahil wala ng camera dito sa loob.

May bumati kay mommy at daddy. Ngumingiti nalang ako sakanila. Ang daming tao sa loob.

Pagkatapos nilang magbatian, mabilis na akong hinatak ni kuya Kyle sa upuan namin.

Nakita ko pa ang pangalang ‘ Madrigal ’ sa mesa. “Ayos ka lang?” Tanong ni kuya Kyle. Tumango naman ako kahit hindi.

Hindi talaga ako sanay sa mga ganitong lugar. Kung bar at inuman lang game ako. Pero dito, hindi ata.

Uminom nalang ako ng tubig. Hindi ko pa man nauubos ay biglang tumayo silang lahat. Nagulat ako at nakaupo lang.

“Hi! Mr. Smith! Nice to see you and your beautiful family here!” Agad akong napatayo at napatingin sa likod ko.

Nakita ko ang isa sa mga business partner ni dad. Si Mr. Trevor Smith at asawa niya.

Agad akong gumilid at ngumiti sa sakanila. Katabi nila yung tatlo nilang anak. Maliit pa yung isa pero yung dalawa malaki na.

Ngumiti naman sila sakin. “The feeling is mutual Mr. Madrigal” Natatawang sabi ni Trevor. “This is my beautiful husband, Maxim. My three sons, Trevis, Maxence. At ang bunso namin si Maxer” Seryoso lang ang tingin ni Trevis. Kumaway naman si Maxence at ngumiti. Habang si Maxer naman ay iritado ang mukha.

Parang parehas kaming hindi komportable sa ganitong lugar. “What a lovely family Mr. Smith” Singhal ni daddy.

“My Elise. My wife. My four sons, Kervin, Klein and Kevin. At ito naman ang bunso ko” Turo sakin ni daddy. “Ellis” Ngumiti lang ako.

Nagulat ako ng makita ang masamang tingin ni Trevis habang naka-akbay kay Maxence.

Nakita kong nakatingin siya kay kuya Kervin na kung titigan si Maxence ay parang mawawala na siya.

Si Maxence naman ay sobrang pula na ng mukha. Ang cute-cute niya. Parang 20 years old na siya. Si Trevis naman mga 25 tapos si Maxer, 15 siguro?

Napatingin naman ako kay kuya Kervin ng tumawa siya ng mahina. Wait! Tumawa siya! Ngayon ko lang siya nakitang tumawa! Akalain mo  yon. Lagi lang siyang tahimik at seryoso. Tapos napangiti at napatawa siya ni Maxence!

Hindi pa man kami nagkakakilala ng lubos nang may sumulpot sa tabi namin.

“Oh! Mr. Beaufort!” Singhal ni daddy. “Madrigal” Sabi lang nung lalaking matanda.

Nagulat ako nang may sumulpot na naman sa tabi niya. Isang matangkad na lalaki. Seryoso din ang mukha. At ang laki ng mata niya. Magkamukha sila ni Mr. Beaufort. Medyo maputi lang siya. At bata. Tingin ko 25 o 27 na siya. At ang gwapo din niya.

Napaiktad ako ng titigan niya ako. Ang sama niya makatingin! Inaano ko ba siya? “This is my son. Rigon. Rigon Beaufort”

---

k

alli

Chapter 2

---

Ellis Madrigal

Nagsisimula na akong mainip. Kanina pa ako nakaupo dito. Si kuya Kyle nasa tabi ko lang din umiinom sila. Sabi niya wine lang naman daw yon. Yung kay daddy Keil yung alak. E? Parehas lang naman yung nakakalasing.

Si kuya Klein naman kanina pa pangiti-ngiti habang umiikot yung paningin sa loob ng event hall. Ewan ko dyan. Nasiraan na naman ata ng ulo. Si kuya Kervin, nakatingin kay Maxence. Katapat namin sila ng mesa. Si kuya Kervin nakangisi pero si Trevis, masama yung tingin sakanya pero si kuya Kervin chill lang.

Sila mom at dad naman, ayun nakikipagkwentuhan kung saan-saan at iniwan kami dito. “Ellis? Look!” Sabay turo ni kuya don sa dalawang lalaking kapapasok palang habang magkahawak kamay sila pareho. Karga pa nung isa, yung medyo maliit yung anak nilang babae. They look stunning and beautiful. “That’s Sven and Ignace Alegria. From Alegria International Corporation.” Tumango-tango naman ako. Ang ganda nung ngiti ni sir Ace. Kamukhang-kamukha niya yung anak nila. At ang bata pa nung anak nila pero marunong na ngumiti sa camera. Mga 1 year old palang siguro o 2 years old.

“O tapos?” Tanong ko sakanya. “Sakanila yung Alegria High at Alegria University kung saan ka nag-aral. Ang galing diba?” Tumango naman ako. Ang galing nga!

Patuloy pa din yung pagpasok ng mga tao. Puro mamahalin sila. Grabe. Feeling ko ang yayaman nila. Pag pinagsama-sama yung mga pera nila, pwede nang bumili ng planeta.

Sunod naman nakakuha ng atensyon ko yung dalawang lalaking pumasok. Shit! Para silang mga model. Lalo na yung medyo mapayat. Yung isa kasi ang laki ng katawan. Tsaka ang cute nung mapayat. No— he’s sexy. “Timothy and Kaine Volkswagen. Sila naman yung may-ari ng VKH Airlines. Volkswagen Kaleron Herrera Airlines.” Napatingin naman ako kay kuya. “Bakit alam mo?” Tanong ko sakanya.

Kibit-balikat naman siya. Binalik ko yung tingin ko sa dalawa. Sila palang yung nakita kong mag-asawa na wala pang anak sa mga taong kasama ko sa loob. I swear— Kaine is so beautiful! Bagay na bagay sakanya yung pulang turtle neck na may diamond pa. Look his tiny waist! Para talaga silang mga supermodels.

Naramdaman naman ako na naiihi ako. Kanina pa ako nanunuod sa mga pumapasok. Nakakapagtaka nga e, parang lahat galit dun sa pulis na huling pumasok kasama nung isang lalaki. Bagay nga sila e. Sabi ni kuya Kyle, si Gorner daw yon. Bakit parang lahat galit sakanya? Hay nako ewan!

“Kuya, magbabanyo lang ako saglit.” Bulong ko kay kuya Kyle. Tinignan naman niya ako. “Sasamahan kita.” Turan niy pero agad akong umiling. “Kaya ko kuya. Wag ka mag-alala.” Tinignan naman niya ako ng ilang segundo. “Fine.” Ngumiti ako at tumayo na. Inayos ko muna yung suot ko bago tumalikod.

“Hoy san ka pupunta?” Sabay na tanong ni kuya Kervin at Klein. “Magc-cr.” Bulong ko tsaka umalis na. Pero napahinto ako sa paglalakad nang makaramdaman ng nakakakilabot na tingin.

Agad kong inikot yung paningin ko sa buong hall. Wala naman akong makita bukod kay Mr. Alergia na pinapakain ng marshmallow yung asawa’t anak niya. Walang kakaiba.

Muntik naman akong mapaiktad nang makita yung anak ni Mr. Beaufort sa likod ko. Tinitigan naman niya ako sa mata ng ilang segundo bago siya ngumisi. Hindi ko alam kung bakit parang napako yung paa ko at hindi makagalaw habang nakatitig siya. “A-ahh.” Tanging bulong ko at nanginginig pang tumabi sa dadaanan niya.

Ngumiti naman siya at nilagpasan ako. Amoy na amoy ko pa yung pabango niya. Nakita ko pa siyang dumiretso dun sa banyo.

Agad ko naman ipinilig yung ulo ko at sumunod din don. Doon din naman ang punta ko. Binuksan ko yung pintuan ng cr. Grabe yung banyo dito. Gold at silver grabe! Napangiwi naman ako nang makita si Rigon habang nakatalikod at umiihi.

Agad akong pumasok sa cubicle at nagbawas na din ng ihi. Sana paglabas ko wala na siya. Nakakatakot kasi siya. Parang yung papa niya lang.

Plinash ko na at binuksan yung pinto. Muntik akong mapatalon sa gulat nang makita ko si Rigon dun sa lababo habang nakasandal at nakatingin mismo saakin.

Dahan-dahan naman akong naglakad papunta sa lababo kung nasaan siya at tinapat agad yung kamay ko sa gripo. Buti nalang automatic.

Ramdam na ramdam ko pa yung titig niya habang naghuhugas ako ng kamay. Mabilis kong pinagpag yung kamay ko at tinapay dun sa hand dryer. Ilang sandali pa, natuyo na din.

Aalis na sana ako nang maglapag si Rigon ng kung ano sa tapat ko. Agad ko naman siyang tinignan. “Gum. Fresh your breath please.” Halos sumabog naman yung buong mukha ko sa hiya. Dahan-dahan akong tumalikod at inamoy yung hininga ko.

Hindi naman ah! Pero nakakahiya talaga. Naamoy niya kung mabaho man? Sabagay ang lapit namin kanina.

Hindi ako makangiti sakanya dahil sa hiya. Agad ko naman kinuha yung gum na binigay niya at nginuya. Napangiwi pa ako sa sobrang anghang ay nakakasakit ng ulo.

Napatingin ako sakanya at nakita ko siyang nakangisi. “Madali kang mamamatay. You’re so easy to fooled.” Bulong niya.

Pinatong niya yung kamay niya sa ulo ko at pinat ako ng dalawang beses. “See you later.” Bulong niya pa.

Hinayaan ko lang siyang lumabas. Pero ilang segundo pa bago sumara yung pintuan. Kaya tumingin ako doon. Nakapamulsa siya habang nakatingin sakin. Agad siyang ngumisi. “At my bed. Screaming and moaning. Begging like a slut. See you later, beauty.” Agad akong tumalikod. Hindi ko maitago yung pula ng mukha ko. Baliw ata yung anak ni Mr. Beaufort na yon.

NAGHIKAB na ako sa sobrang pagkainip. Anong oras na. Maghahating gabi na pero puro pa rin sila business.

“Ladies and gentlemen, may I have your attention please?” Lahat naman kami ay napatingin dun sa tao sa stage. “Let the Night Dance begin!” Sigaw pa nung lalaki.

Ngumiti naman sila kuya pwera kay kuya Kervin at mabilis ma tumayo. Si dad naman kinuha yung kamay ni mommy at hinatak papunta sa malaking space sa gitna. Tumutugtog na yung magandang music. Yung iba nagsasayaw na ng dahan-dahan.

Nagulat ako nang kuhanin ni kuya yung kamay ko at hatakin patayo. “Kuya! Ayoko sumayaw!” Bulong ko pa pero hindi naman siya nakinig. Nagulat pa ako kasi kahanay ko mga babae. Sila kuya magkakatabi. Hindi ko alam talaga kung anong mangyayari.

Inilagay ni kuya Kyle yung kamay ko sa balikat niya tapos yung sakanya naman sa bewang ko bago kami gumalaw ng dahan-dahan. Nakangiti lang saakin si kuya habang sumasayaw kami. Sila kuya Klein at Kervin may partner na babae. Pero mukhang iritado si kuya Kervin. “Be ready princess.” Bulong ni kuya.

Muntik akong mapasigaw nung namatay yung ilaw at mas lumakas yung tugtog. As in wala kang makita! Sobrang dilim. Nagulat ako nang may humatak saakin mula kay kuya Kyle. “Hello princess!” Agad kong nabosesan si kuya Klein! “Kuya Klein!” Bulong ko habang nakangiti.

Inikot niya pa ako bago may kumuha sa kamay ko. Kilalang-kilala ko kung sino ’to. “Kuya Kervin.” Bulong ko. Narinig ko naman yung tawa niya ng mahina bago ako halikan ng dalawang beses sa noo at iikot ng dalawang beses.

Nakakahilo naman ’to. Hindi ko alam kung anong nangyari. Hindi ba dapat isang beses at a time lang ako hahatakin para sa ibang partner. Pero bakit ang dami naman.

Nahinto lang nung hindi ko na alam kung nasaan ako habang may nakahawak ng mahigpit sa bewang ko. Lalong lumalala yung hilo ko. “Hi!” Hindi ko ganong narinig yung boses niya pero nabonosesan ko yung boses niya. “R-rigon?” Bulong ko. Sakit ng ulo ko! Hindi ako pwedeng magkamali. Si Rigon ’to!

Narinig ko naman yung tawa niya bago niya kagatin yung tenga ko na kinaiktad ko sabay kapit sa braso niya ng mahigpit. “You got it right.” Bulong niya bago ako iikot ng isang beses. Lalo lang akong nahilo kaya agad akong kumapit sa braso niya kundi malalaglag ako sa sahig.

Naramdaman ko naman yung paghigpit ng yakap ng isang kamay niya sa bewang ko habang gumagalaw pa din kami. Pero napasinghap ako nang maramdaman ko yung kamay niya sa loon ng polo ko. “R-rigon…” Bulong ko at sinubukang itulak siya pero nakagat ko ang labi ko agad para mapigilan ang ungol nang pisilin niya ang isang utong ko.

“Ohhh. Found it babe.” Bulong niya pa habang kinakagat-kagat ang tenga ko. Sinubukan ko naman siyang itulak at alisin ang kamay niya sa loob ng polo ko pero hindi ko magawa. Dikit na dikit yung katawan namin at sobrang higpit ng hawak niya sa bewang ko.

“Ahh—hmmm!” Pigil na pigil na ungol ko nang diininan niya pa ang pagpisil. Parang wala akong lakas na lumaban sakanya. “Why? Bakit mo pinipigilang umungol?” Tumatawa niyang bulong at mas lalong diniinan ang pagpisil kasabay ng madiing pagkagat ko sa labi ko.

“Stop biting your lip.” Bulong lang siya at mabilis akong siniil ng halik habang pariin ng pariin ang pagpisil at pagbilog niya sa utong ko. Ilang segundo lang ay pinutol niya ang halik at tinigilan ang ginagawa sa utong ko. “It’s time.” Bulong lang niya at naramdaman ko pang umangat ako sa ere habang nakapikit ako.

Ramdam na ramdam ko yung bilis ng hakbang niya habang karga-karga niya ako. Gustuhin ko mang umalis sa bisig niya pero hindi ko maramdaman yung mga paa ko at kamay. “D-daddy, kuya, mom…” Bulong ko pa habang naglalakad siya.

Narinig ko pa yung tawa niya bago ako tuluyang lamunin ng dilim. “O my Ellis, wala silang magagawa kung kuhanin man kita. Your fucking family, ruined everything. And they acted like nothings happened? Crazy. Ikaw naman ang sisirain ko ngayon. You are their princess right? Aww. I wanna taste princess’ body so bad.”

Third Person POV

Pagkabukas na pagkabukas ng ikaw, palakapakan ang mga tao. Bumalik ang kanya-kanya nilang partners nila. Pero ganun nalang ang laki ng pagtataka ni Kyle dahil walang bumalik na Ellis sakanya.

“Klein?! Kervin?! Where’s princess?!” Agad na tanong ni Kyle sa mga kapatid. Si Kervin naman nawala ang ngiti. Ngiting dahilan na naisayaw niya si Maxence.

“What? Hindi ba ikaw ang partner ni Ellis?” Tanong naman ni Klein. Agad nilang hinanap si Ellis. “Dad?! Find Ellis!” Agad na sabi ni Kervin. “What’s happening boys?” Tanong naman ng mama ni Ellis na si Elise.

“Princess is missing mom. Kanina kasayaw ko lang siya. Hindi siya bumalik saakin.” Turan naman ni Kyle. “Fuck. This is not happening.” Bulong naman ni Keil. “Wala siya sa cr mom, dad, kuya.” Hinihingal na bulong ni Klein.

Pare-parehas silang napahimalos ng mukha. “Let’s find Ellis. Maghiwa-hiwalay na tayo. Hindi siya lalabas kasi may media sa labas. Nasa loob lang yon. Kervin, check the fire exit. We need to find Ellis.” Keil.

---

kalli

Chapter 3

SENSITIVE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK. CONTAINED RAPE SCENE.

---

Third Person POV

Nilalakad ni Rigon ang mahabang pasilyo papunta sa isang kwarto habang buhat-buhat si Ellis na walang kamalay-malay.

Huminto siya sa pinakahuling pintuan. Agad niyang binuksan ang pintuan gamit ang isang kamay niya bago buhatin si Ellis ng maayos at pumasok.

Isang malaki at madilim na kwarto ang sasalubong sayo. Wala ni isang gamit pwera lang sa iisang malaking kama. Inihiga niya si Ellis at kinuha ang dalawang posas sa ilalim ng kama.

Agad niyang idinapa si Ellis bago buksan ang dalawang posas at ilagay sa isang kamay ni Ellis at isabit sa kadenang nakalagay sa isang haligi ng kama.

Ganon din ang ginawa niya sa kabilang kamay ni Ellis. Pagkatapos niyang i-posas sa dalawang haligi ng kama ang dalawang kamay ni Ellis, tinignan niya lang ito ng isang beses bago siya lumakad palabas ng kwarto. “Tsk. Bilisan mong gumising. Ayokong galawin ang tulog.” Bulong niya pa.

Pagkalabas na pagkalabas niya ng kwarto, pumasok siya sa katabing pintuan ng kwarto kung nasaan si Ellis.

Sasalubong sayo ang maaliwalas na kwarto. Itim at puti ang kulay. Agad umupo si Rigon sa couch at binuksan ang TV. Napangisi siya sa bumungad sakanya. Ang tulog at nakataling Ellis sa katabing kwarto.

Binuhusan niya ng alak ang baso niya at mabilis na ininom yon bago siya sindihan ang sigarilyo sa bibig habang tinitignan ang ilang baril na nakapatong sa mesa sa harap niya.

Maya-maya pa, bigla nalang tumunog ang isang phone na nasa mesa din. Agad niyang kinuha yon at sinagot. “Son.” Pamungad ng nasa phone.

Hindi naman huminto si Rigon sa pagtingin sa baril. “Dad.” Sagot niya. “How is it going?” Tanong pa ng matandang Beaufort sa anak. “Good Dad.” Tipid na sagot ni Rigon.

“Tell me. What are you going to do.” Utos ng ama niya. “Rape him.” Sagot ni Rigon. “That’s it?” Parang hindi mamang kontentong sagot ng matandang Beaufort. “I’ll make him my slut.” Sagot ni Rigon bago sumandal sa upuan habang nakatingin sa gising na Ellis sa TV.

“Then?” Dugtong pa ng ama niya. “Kill him.” Walang alinlangang sagot ni Rigon. Tumawa naman ang ama niya sa kabilang linya. “Good. That’s good son.” Puri ng ama ni Rigon sakanya. “Are you sure na hindi ito ang anak ng mga Madrigal na carrier?” Agad naman na tanong ni Rigon. “As far as I know, si Klein ang carrier sa mga anak nila. At isa lang ang nakatalang carrier sakanila. Hindi na problema yon. Kill him kapag magsawa ka na. Make sure na makakarating sa mga Madrigal ang bangkay ng prinsesa nila.” Tumango naman si Rigon at uminom ng alak. “Yes Dad.” Sagot niya bago patayin ang tawag.

Nag-inat naman siya habang nakatingin sa TV bago hubarin ang suot niyang coat. Ngumisi siya at tumayo. “This is gonna be fun. Tagal ko ng hindi nakakaraos.” Bulong niya pa bago kunin ang isang baril sa mesa. “Is princess delicious? Let me try.”

Ellis Madrigal

Nagising nalang ako sa sobrang init ng pakiramdam. Hindi ko alam yung gagawin. Hindi naman ganito kainit sa kwarto ko. May aircon ako. Hindi ganito kainit. Hindi ko din gaanong maigalaw ang kamay at paa ko. Para akong nauubusan ng hangin.

Sinubukan kong hubarin ang suot ko pero laking gulat ko nang makitang nakatali ang dalawang kamay ko. Nagsisimula na din akong masaktan sa tali sa kamay ko. Hindi siya tali. Bakal siya. “D-daddy…” Bulong ko sa mahinang boses. Bakit ako nakatali? Anong nangyari? “K-kuya…” Sigaw ko pa pero walang sumasagot.

Sinubukan kong hatakin yung nasa kamay ko pero lalo lang sumasakit. “Kuya!” Malakas kong sigaw bago umikot ang paningin ko sa hilo.

Nasaan sila?! Bakit hindi sila sumasagot?! Bakit ako nakatali?!

Dahan-dahan akong mapalingon sa may pintuan ng bumugas yon. Ganon nalang ang panglalaki ng mga mata ko nang makita ko si Rigon at may hawak na baril.

Parang tumaas lahat ng balahibo ko sa katawan nang titigan niya ako. Gusto kong maiyak sa takot. “R-rigon…” Mahinang bulong ko. Sinindihan naman niya yung ilaw pero hindi sobrang liwanag. Sapat lang na makita ko siya. Mabilis niya akong nginisian bago umupo sa iisang upuan kaharap ko. “Hello princess.” Turan niya sakin.

Hinawakan ko naman yung kadena kung saan nakakabit yung posas dahil sa sakit na dulot sakin nung posas.

Agad ko naman siyang sinamaan ng tingin. “A-ano ’to Rigon? Pakawalan mo ako dito. P-please…” Pagmamakaawa ko sakanya. Napaiktad naman ako ng malakas siyang tumawa. “Hindi pa ako nagsisimula. At matagal pang matapos Ellis!” Sigaw niya sakin habang kinakalikot niya ang baril niya.

Napakapit ako sa kadena nang itutok niya sakin ang baril na kinabahala ko. “Paano ba gamitin ’to Ellis? Turuan mo naman ako.” Turan niya sakin bago dahan-dahan ilagay ang daliri sa gantyilyo.

Umiling naman ako kasabay ng pagtulo ng luha ko. Mommy, daddy, kuya… Natatakot ako.

“W-wag Rigon. W-wala naman akong kasalanan sayo ah? W-wala naman. H-hindi nga kita kilala.” Turan ko sakanya habang walang sawa ang luha ko sa pagtulo.

Tumawa naman siya ng mahina at umiling. “Forget it Ellis.” Bulong niya bago lumapit saakin at mahigpit na hinawakan ang pisngi ko paharap sakanya. “Dito ka na mabubulok. Dito ka mamatay! Dito kita pahihirapan!” Gigil na gigil na sigaw niya sakin bago marahas na punasan ang mga luha ko.

Ano bang kasalanan ko sakanya?! Wala akong naalalang nakaaway ko! Wala pa akong nakakaway! Umiling naman ako ng umiling.“W-wag mo akong papatayin Rigon please? G-gagawin ko kung anong gusto mo.” Pagmamakaawa ko sakanya. Tinignan naman niya ako na parang bilib na bilib. “Really?” Tumango naman agad ako. Abot tenga naman ang ngiti niyang kinuha ang susi ng posas sa may bedside table at tinanggal ang isang posas na nakakabit sa kadena. Ganon din yung ginawa niya sa kabila. Pero naiwan pa din yung posas sa kamay ko.

Huminga naman siya ng malalim bago umupo ulit sa upuan. Tinignan ko naman siya. Ngumiti lang siya sakin at bumukaka bago ituro ang harapan niya.

Anong gagawin ko?

“Ano pang hinihintay mo?” Hindi naman ako makagalaw sa kinauupuan ko sa kama. “A-anong gagawin ko?” Tanong ko pa sakanya.

Inismiran naman niya ako bago buksan ang pantalon niya at hatakin pababa. Tinira niya lang yung itim niyang boxer. “Suck me.” Nagsimula naman mag-unahan ang luha ko kasabay ng pag-iling ko. “A-ayoko Rigon. P-please?” Nagdikit naman ang kilay niya at mabilis na kinuha ang baril at ikasa.

Mabilis ko naman pinunasan ang luha ko bago ako dahan-dahan gumapang pababa ng kama. Lambot na lambot pa yung mga paa ko. Muntik pa akong matumba nung makaapak ako sa sahig pero mabuti nalang nakahawak ako sa kama.

Nakayuko akong naglakad sa harap niya. Itinutok naman niya yung baril sa tyan ko. Hindi ko alam kung bakit patuloy sa pagdaloy yung mga luha ko.

Dahan-dahan akong lumuhod sa harap niya. Nakatutok na sa ulo ko ang baril. “Stop crying for fucking sake.” Mabilis ko naman pinunasan ang luha ko at pinilit pigilan ang pagtulo ng mga ’to.

Umangat naman ang tingin ko sakanya. Nakita ko siyang nakangisi. “Ano? Hihintayin mo pa bang baril ko ang isubo mo?” Umiling naman ako bago nanginginig na ipatong ang kamay ko sa nakaumbok na pagkalalaki niya. Ang laki ng umbog.

“H-hindi ko alam yung gagawin R-rigon.” Pagtatapat ko sakanya. Inismiran naman niya ako at siya na mismo ang naghatak pababa ng boxer niya.

Napasinghap ako sa laki nung sakanya kahit hindi pa matigas. Hindi ko kayang isubo ’to. Masyadong malaki at mataba. May manipis na buhok at maraming ugat.

Mahigpit niyang hinawakan ang pisngi ko na kinaluha ko at pwesahang ibinukas. Pinilit ko naman ilayo yung kamay niya pero lalo lang nagsalubong yung kilay niya bago kuhanin yung dalawang kamay ko at ipiin sa likod ko.

Nagpupumiglas pa ako nung iposas niya yun sa kamay ko. “Maikli lang ang pasensya ko. Baka maiputok ko sa bungo mo ’to kapag nanlaban ka pa.” Banta niya pa.

Tumigil naman ako sa pag-iyak. “Open your mouth.” Sinisinok-sinok pa akong binuksan ang bibig ko. Hinawakan niya ang pagkalalaki niya bago itutok at mabilis na ipasok sa bibig ko.

Pinipilit kong ilayo yung ulo ko pero mas malakas siya. Agad niyang idiniin ang ulo ko sa pagkalalaki niya ng paulit-ulit. Ramdam na ramdam ko yung pagtigas at paglaki ng pagkalalaki niya sa loob ng bibig ko. Ramdam na ramdam ko sa lalamunan ko na nagiging dahilan ng pagduwal at pagluha ko.

Napapapikit pa ako sa sakit ng sabunot niya. Halos mapasigaw ako sa sakit nang mabilis niyang hatakin yung ulo ko paalis sa pagkalalaki niya kasabay ng pagmura niya. “Fuck!” Sigaw niya bago ko maramdaman yung malamig na dulo ng baril sa noo ko.

“Ayusin mo! Walang sasayad na ngipin! Naiintindihan mo?!” Galit na sigaw niya. Tumango naman ako sakanya bago ulit tumingin sa pagkalalaki niya ngayon na basang-basa ng laway ko at hindig na hindig sa tigas.

Hindi ko talaga kaya yung laki niya. Hindi ko alam kung ilang pulgada yung haba at taba. Ang laki pa nung ulo. “Titigan mo lang?!” Umiling naman ako bago ko ilabas ang dila ko at dahan-dahan dilaan ang ulo ng pagkalalaki niya.

Naririnig ko yung ungol niya habang ginagawa ko yon. Dahan-dahan kong ipinasok sa bibig ko ang pagkalalaki niya na walang sumasayad na ngipin. “A-ahhh… Fuck you!” Sigaw niya.

Hindi ko sinasagad ang pagsubo dahil aabot halos sa kalahati ng lalamunan ko yung pagkalalaki niya. Pero nagulat ako ng hawakan niya ang ulo ko at mabilis na idiin ang ulo ko sa pagkalalaki niya.

Gusto kong sumuka dahil sa ginawa niya pero hinawakan niya lang ang buhok ko at siya mismo ang gumalaw sa ulo ko. Sinubukan kong tumayo pero inapakan niya lang ang mga hita ko.

Gusto kong sumigaw sa sakit. Gusto ko siyang patayin. Nawawalan na ako ng hininga pero patuloy pa din siya.

Napaubo ako nang hugutin niya ang pagkalalaki niya. Napahiga nalang ako sa sahig habang umuubo at nanghihina.

Naramdaman ko nalang na umangat ako sa ere at ang sakit sa mga kamay ko. Inihiga niya ako sa kama habang nakalaglag ang ulo ko sa gilid nito. “A-aray!” Sigaw ko dahil naiipit yung kamay ko sa likod.

Nagulat nalang ako ng pwesahang ibuka ni Rigon ang bibig ko habang nakalaglag yung ulo ko sa gilid ng kama at agad niyang ipasok sa loob ng bibig ko ang pagkalalaki niya.

Agad naman akong napaiyak sa sakit. Sinubukan kong umalis pero diniinan niya lang ang dibdib ko at lalong idiniin sa kama. Gustong-gusto kong sumigaw sa sakit. Sa sakit ng lalamunan at mga kamay ko na sa likod ko ngayon.

Kuya, ayoko na please. Kuyaa! Nasaan ka kuya? Mom? Dad? Hayop siya! Hayop siya! Hayop siya!

Ungol lang siya ng ungol habang walang sawa siya sa pagbayo ng bibig ko. Huminto lang siya nang naramdaman ko sa lalamunan ko ang mainit na likido. Wala akong nagawa kundi lunukin yon.

Pagkahugot na pagkahugot niya, agad akong iginulong ang sarili ko sa kabilang parte ng kama. “Daaaaaad!” Mahabang sigaw ko na napapaos habang inuubo-ubo pa at patuloy sa pag-iyak.

Umurong ang dila ko nang makita ko siya sa harap kong hubot-hubad. Agad niyang hinawakan ang buhok ko at ipiniin patalikod sa kama.

Naramdaman kong sinakyan niya ako. Pilit naman akong tumatayo pero ang bigat niya. Nanigas ang buong katawan ko nang maramdaman ang malamig at matalim na bagay sa leeg ko kasabay ng hapdi don. “Sige! Gumalaw ka! Tignan natin kung hindi ka magilitan ng leeg.” Sigaw niya sakin. Tahimik akong humihikbi habang patuloy siya sa ginagawa niya.

Ginirat niya yung coat ko gamit yung kutsilyo. Ramdam na ramdam ko pa yung pagtulo ng dugo sa leeg ko. Itinapon niya kung saan yung pira-pirasong coat ko. Nagkapira-piraso na sa talim nung kutsilyo.

“Ahhh!” Malakas na sigaw ko kasabay ng paghagulgol nang maramdaman yung medyo may kahabaang mahapdi sa likod ko. Narinig ko naman yung tawa niya. “Opps! Sorry princess.”

Narinig ko yung pagbukas ng lighter niya. Iyak lang ako ng iyak kahit tumigil na siya. Ayoko na. Ang sakit na.

Naramdaman kong hinawakan niya yung palad ko at hinaplos yung pulsuhan ko. “AHHHHHH!” Mahabang sigaw ko habang humahagulgol dahil sa init at hapding naramdaman ko sa pulsuhan ko.

Pilit ko pang binabawi yung kamay ko pero parang mapuputol pa kung lalo ang nagmatigas. Wala ng tunog ang pag-iyak ko. Hinayaan ko siya sa ginagawa niya. Ramdam kong hindi malaki yung hapdi pero sobrang sakit.

Ano pa bang magagawa ko sa pagpupumiglas? Halos hindi ko na maigalaw yung katawan ko sa sakit.

Tinanggal niya na yung nasa pulsuhan ko. Nararamdaman kong ginigirat niya na ang pantalon ko ngayon. Ramdam na ramdam ko ang lamig sa ibaba ko. “Alam mo ba kung bakit kita hinalikan kanina?” Rinig ko pang bulong niya sa tenga ko. “I don’t either. To tell you honestly, wala pa akong nahahalikan.” Dahan-dahan naman akong tumingin sakanya at sinubukan siyang halikan pero umiwas siya. Akala ko lalambot na yung puso niya at baka maawa sakin. Kaso hindi pala.

Napamulat ako ng mata nang maramdamang ipinapasok niya ang pagkalalaki niya sa butas ko. “R-rigon!” Sigaw ko at pilit lumalayo pero hinatak niya lang ako kasabay ng pagpasok niya ng marahas ng walang pampadulas.

Napasigaw nalang ako sa sakit. Ramdam na ramdam ko yung sakit at hapdi. Punit na punit ako. Ayoko na. Please… ayoko na.

Lalo pang naging impyerno ang nararamdaman ko nang magsimula siyang umulos. Hindi dahan-dahan kundi mabilis at marahas na kinasigaw at kinaiyak ko ng sobra. “S-so tight. You’re bleeding!” Rinig ko pang bulong niya. “Am I huge? Do you like it? Of course, you liked it.”

---

kalli

Chapter 4

SENSITIVE CONTENT: RAPE AND PHYSICAL ABUSE CONTENT AHEAD. READ AT YOUR OWN RISK.

---

Third Person POV

“AHHHHH!” Mahabang ungol ni Rigon habang mabilis na iginagalaw ang kamay niya sa pagkalalaki niya pagkatapos hugutin sa nagdurugong butas ni Ellis.

Sumabog sa likuran ni Ellis ang katas nito. Halos basang-basa na ang likod ni Ellis sa paulit-ulit na nangyayari. Tuyo na ang mga luha niya sa kakaiyak.

Kaya nang hugutin ni Rigon ang pagkalalaki niya sa butas nito, agad siyang gumapang palayo kay Rigon. Hindi na din kaya ng katawan niya. Hindi na din niya alam kung ilang beses inulit ni Rigon ang marahas na pagpasok na naging sanhi ng pagdurugo ni Ellis. Puno na ng dugo at katas ang puting bedsheet.

“A-AHHH!” Sigaw ni Ellis habang humahagulgol nang hatakin ni Rigon ang mga paa niya. “I’m not done yet!” Sigaw ni Rigon.

Iyak lang ng iyak si Ellis at pilit iniiwasan ang pagkalalaki ni Rigon na pilit pa ding pumapasok sa nagdurugo niyang butas.

“R-rigon… A-ayoko na.” Bulong ni Ellis habang nagmamakaawa. Hindi nga siya hinalikan ni Rigon sa labi pero puno naman ng kagat ang ibabang leeg niya hanggang dibdib at likod. Pati pisngi ng pwet niya ay may kagat din na ngayoy nagingitim na. Pulang-pula naman ang pulsuhan niya sa posas kakahatak niya.

Malakas lang na pinalo ni Rigon ang pwet ni Ellis na kinasigaw at kinaiyak na sobra ni Ellis. “A-ayoko na. M-maawa ka!” Sigaw ni Ellis habang hawak-hawak ang kamay ni Rigon.

“P-patayin mo na ako please? P-patayin mo na!” Sigaw pa ni Ellis. Ngumisi naman si Rigon at dahan-dahan itinutok sa butas ni Ellis ang pagkalalaki niya bago marahas na sagadin si Ellis.

Napakapit naman si Ellis sa bedsheet at napakagat dito sa sobrang sakit. Dinaganan pa siya ni Rigon at mabilis na sinabunutan siya bago idikit ni Rigon ang labi sa tenga ni Ellis. “No. Not yet bitch. Hindi mo ba nakikitang nage-enjoy ako?” Tumatawang bulong ni Rigon.

Patuloy naman sa pag-iyak si Ellis. “Ay-ayoko na. P-patayin mo na ako.” Humahagulgol at sinisinok na bulong ni Ellis. “May oras para dyan. Wag kang atat!” Sigaw ni Rigon bago bayuhin ng sobrang rahas si Ellis.

Sumisigaw na si Ellis sa iyak at pilit itinutulak si Rigon at inilalayo ang sarili niya pero agad lang kinuha ni Rigon ang dalawang kamay ni Ellis na nakaposas at hawakan sa isang kamay bago hawakan ang bewang nito at idiin sakanya. Napa-arko naman ang katawan ni Ellis sa sobrang sakin.

Manhid na ata ang buong katawan ni Ellis at tinanggap nalang ang sakit ng katawan.

Sa inis ni Rigon, agad niyang inihiga si Ellis ay idiniin sa kama. Napangiwi naman si Ellis sa sakit ng kamay. Halos mabingi si Ellis sa lakas ng sampal sakanya ni Rigon.

Nagdugo din ang labi nito. Dahan-dahan nalang ipinikit ni Ellis ang mata niya at hayaang lamunin ng dilim. Taimtim na nagdadasal sa utak na sana hindi na siya magising.

Inangat naman ni Rigon ang dalawang paa ni Ellis at mabilis siyang pumasok. Hindi pinapansin ang walang malay na Ellis sa sobrang pagod at sakit.

Patuloy lang siya sa pagbayo at pag-ungol hanggang sa labasan nalang siya sa loob ni Ellis. Doon niya lamang napansin na wala ng malay si Ellis.

Unti-unti niya naman hinugot ang pagkalalaki niya sa butas nito. Kitang-kita niya pa ang naghahalong dugo at likido niya sa lumalabas sa butas ni Ellis. Ngunit hindi man lang siya nakaramdam ng awa.

Agad niyang binuhat si Ellis palapit sa haligi ng kama bago alisin ang pagkakaposas sa magkabilang kamay at isabit ang isang posas sa kadena sa haligi ng kama at bitawan ang susi nito sa bed side table.

Tinignan niya naman ang kabuuan ni Ellis habang nakangisi. Hinatak niya ang itim na kumot at mabilis na ibinato sa hubad na katawan ni Ellis. “Tsk. Slut.” Bulong niya bago naglakad ng hubot-hubad palabas ng kwarto kung nasaan si Ellis at pumasok sa kabilang kwarto.

Hubot-hubad pa din siyang umupo sa couch habang nakangising pinapanood ang video kung paano niya pagsamantalahan si Ellis. Agad siyang uminom ng alak at nagsindi ng sigarilyo habang nakatuon pa din ang mata sa TV. “It’s not that bad. Mas masikip kesa sa mga ex ko.”

Ellis Madrigal

Nagising nalang ako sa sobrang sakit ng katawan. Hindi ko kayang maigalaw ang buo kong katawan pero pinilit ko pa din. Nagulat nalang ako nang makitang naka-posas ang kamay ko sa kadena.

Dahan-dahan akong umupo at agad hinanap kung anong pwedeng magpakawala sakin. Nakita ko yung susi sa bed side table. Maingat akong gumapang.

Bawat galaw ko ay siyang kirot ng buong katawan ko. Pinilit kong abutin yung susi. Hindi ko ininda yung sakit ng pulsuhan ko. Napasinghap ako nang bumitin iyon pero agad kong inipit sa daliri ko.

Nakahinga ako ng maluwag nang nasa palad ko na ang susi. Agad akong tinanggal yung kadena bago ako haplusin ang pulsuhan ko. Nagkasugat sa sobrang sakit.

Dahan akong umalis sa ilalim ng kumot. Tumulo ang luha ko sa sobrang sakit ng katawan ko. Lalo akong napahagulgol habang nakatingin sa puting kombre kama na may malaking parte na may mancha ng dugo.

Agad kong pinunasan ang luha ko. Sana namatay nalang ako. Pero nabuhay pa din ako.

Dahan-dahan at pinilit kong maglakad papunta sa pintuan pero napahinto ako nang may marinig ako nagsalita sa labas.

“Ikaw na ang magpakain! Natatakot ako kay sir Beaufort!” Rinig kong sabi nung isa. Pinilit kong ituwid ang lakad ko at mabilis na lumakad pabalik sa higaan ilagay ang sarili sa ilalim ng kumot.

“Ako na! Basta hintayin mo ako dyan!” Sagot pa nung iba bago ko marinig ang pagbukas ng pinto at tunog ng hakbang.

“H-hello? Kumain ka muna?” Rinig kong bulong niya habang nakahawak sa paa ko. Hindi ako sumagot at pinakiramdam ang gagawin niya.

“Ayaw magising Lilibeth! Baka patay na ’to!” Pasigaw na sabi niya. Ilang minuto naman bago sumagot yung isa. “Pinapatawag na tayo sa baba! Bilisan mo dyan at bumaba ka na! Mauuna na ako!” Sigaw naman nung isa. “Lilibeth naman!” Bulong pa nung isa ang pinto.

“P-please magising ka…” Parang natatakot na bulong nung babae. Dahan-dahan naman akong nagmulat ng mata. Kitang-kita ko yung kaginhawaan sa mata niya.

“Kumain ka muna.” Turan niya sakin. Tumango naman ako bago ako dahan-dahan umupo pero napangiwi ako sa sobrang sakit.

Agad siyang lumapit saakin habang dala-dala yung isang tray. Inilapag naman niya sa bed side table at hinawakan ang kamay ko bago ako tuluyang hatakin patayo.

Hindi ko inalis ang kumot sa katawan ko dahil hubot-hubad ako. Nakita ko naman siyang nanlalaki ang mata habang nakatingin sa dugo sa bedsheet.

Kinuha ko ang pagkakataon na yon para alisin lahat ng laman ng tray at agad ipukpok sa batok niya.

“Sorry. Sorry talaga.” Bulong ko sakanya nang mawalan siya ng malay.

Agad ko siyang isinampa sa kama bago hubaran ng damit isa-isa. Ako magsusuot ng suot niya. Yung suot niya ay isang palda na kulay itim at long sleeves na puti. May sombrero din siya na parang sa mga katulong.

Hinanap ko naman yung suot kong underwear. Mabuti nalang at hindi niya sinira. Maingat kong sinuot. Hindi ko gaanong maitaas yung paa ko dahil sa sakit.

Naawa pa ako sa saliri ko nang makita yung katawan ko. Dapat ko bang maranasan ’to? Anong kasalanan ko?

Hindi na ako nag-aksaya ng oras at mabilis na sinuot yung damit niya. Pati yung sombrero para hindi halatang hindi mahaba ang buhok ko. Kinuha ko yung posas at ikinabit dun sa kamay ni ate at ikabit sa kadena. Sorry ate. Sobra pasensya na. Tinakpan ko ng kumot yung katawan niya.

Hindi ko na ininda yung sakit ng katawan ko at sinuot yung sapatos ni ate. Medyo maluwag pero okay lang. Agad akong tumakbo papunta dun sa bintana at binuksan. Nanlaki yung mata ko nang makita ang mga lalaking nagkalat sa labas habang nagsasaya. May kanya-kanya silang baril na nakasukbit sa balikat.

Marami ding puno sa likod nila. Parang gubat na. Tumakbo naman ako papunta sa pintuan bago dahan-dahan na buksan yon at sumilip sa labas. Parang nagkakarera ang puso ko sa bilis ng tibok. Lumabas agad ako nang makitang walang tao at mabilis na naglakad.

Sinundan ko lang yung nakita kong hagdan sa may dulo. Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang makita ang dalawang lalaki na may hawak na baril na makakasalubong ko.

Mabilis akong yumuko at naglakad lang. Nakahinga ako ng maluwag dahil parang wala lang ako sakanila.

Binilisan ko ang lakad ko. Nagdalawang isip pa ako kung bababa ako sa hagdan. Pero napaiktad ako nang may sumigaw sa ibaba. “Hoy! Ano pang tinatanga-tanga mo dyan?! Bumababa ka at magtrabaho!” Sigaw nung matanda sakin.

Agad naman akong tumango at mabilis na bumaba sa gintong hagdan na ’to. Sumunod ako sa matanda at inabot saakin ang isang tray na puno ng pagkain. “Ayan! Ihatid mo dun sa may gate!” Tumango naman ako.

Medyo nagtataka ako kasi parang hindi niya kilala yung mga katulong. “Ihahatid mo. Hindi lalandi.” Tumango naman agad ako at agad tumalikod. Mabilis akong naglakad palabas dun sa likod na pinto.

Nanigas ang katawan ko nang marinig ang boses niya. “Did you feed him?” Rinig kong tanong niya. “Yes sir Beaufort.” Lalo akong hindi nakagalaw nang maramdaman ko ang titig niya. Pero agad kong pinilit na gumalaw at mabilis na naglakad palabas.

Tumingin ako sa paligid. Ang daming lalaki. Lahat sila ay may hawak na baril. Marami ding kabayo at kotse. Kabilaan ang putukan pero sinasanay ko ang tenga ko.

Napatingin ako sa maluwag na daanan. Ang haba. Baka eto yung papunta ng gate.

Mabilis akong naglakad at tinunton ang daan. Kailangan kong umalis dito. Mamatay ako dito.

HALOS kalahating oras na akong naglalakad at laking tuwa ko nang matanaw ang malaking gate. Sobrang laki!

Agad akong tumakbo. Hindi na iniinda ang sakit ng katawan. Dala-dala ko pa din yung tray. Natanaw ko yung isang lalaki na nakaupo sa isang maliit na parang bahay sa tabi ng gate.

Umayos ako ng lakad bago at mabilis na pumunta don. “Wow! Meryenda na!” Sigaw niya at ibinaba ang baril.

Ibinaba ko naman sa harap niya yung tray. “Nasaan ba si Tenoy?” Tanong niya pa. Ako naman ay nakatayo lang.

“Ano pang ginagawa mo? Alis na!” Sigaw niya sakin. Agad naman akong tumango at tumalikod.

“Tenoy! Meryenda na!” Rinig ko pang sigaw niya habang naglalakad ako ng dahan-dahan. “Oo sandali! Ilalabas ko lang ’tong kabayo! Pilyo daw! Hindi matino! Gagawin nalang karne!” Sigaw nung isa habang tumatawa.

Nakita kong nanggaling sa loob ng gubat yung lalaking may hawak ng kabayo. Puno ng puno sa paligid at tahimik.

“Tenoy! Iihi lang ako! Tikman mo luto ni Guring! Wala na naman lasa!” Sigaw naman nung isa na nagpahinto saakin. “Tanginang Guring yan! Walang kwentang mayordoma. Barilin mo na!” Sagot naman nung isa. Tawa lang sila ng tawa.

Dahan-dahan naman ulit akong humarap at nakita kong pumasok sa kakahuyan yung lalaki sa guard house. Yung isa naman, pinapalo yung kabayo kasi nangungulit.

Dahan-dahan akong naglakad papunta dun sa mesa  at kinuha yung batuta sa tabi ng baril. Agad akong naglakad papunta sa likod nung lalaking may hawak na kabayo.

“Tangina mo! Babarilin kita! Gagawin ka din nama—” Agad kong hinampas yung ulo niya at mabilis na bumagsak sa lupa.

Agad kong nilampasan yung kabayo at pumunta sa gate. Pero laming gulat ko na may kailangan ID.

Agad kong tinignan yung lalaki at hinatak yung nasa dibdi niya at mabilis na swinipe yon. Bumukas naman yung gate na maliit.

Laking dismaya ko nang makitang mga puno na naman. At malayo pa yung mismong labasan.

Napatingin ako dun sa kabayo. Agad akong kinuha yung tali niya bago siya nanginginig na haplusin sa ulo. “T-tulungan mo ako p-please?” Hindi ko alam kung bakit siya nakatingin sakin.

Dahan-dahan ko siyang hinatak palabas ng gate. Hindi naman siya nagkulit. Kumapit ako sakanya  bago sumampa.

Hinaplos ko pa yung batok niya. “Paano ba ’to?” Bulong ko. Ginaya ko nalang yung sa mga pelikula at hinatak yung lubid. Napakapit naman ako nang tumakbo na yung kabayo.

Hinatak ko pa ng hinatak at mas bumilis siya. Tumingin naman ako sa likod at nakita ko yung isang lalaki habang naglabas ng baril at pinaputukan ako pero malayo na ako kaya hindi ako natamaan.

Nakita ko pang nagbukas yung malaking gate bago lumabas yung tatlong motor. Agad ko naman hinatak yung lubid at inaasang bibilis pa yung kabayo.

Medyo malayo naman ako pero motor yon. Naiiyak na ako sa takot. Malapit na ako sa labasan. Sobrang lapit na.

Agad kong hinatak ng sobra yung lubid at huminto naman yung kabayo. Patalon na akong bumaba at mabilis na hinalikan yung ulo ng kabayo. “Sana magkita ulit tayo Akiko.” Bulong ko agad at mabilis na tumakbo papunta sa kalsada.

“T-taxi!” Sigaw ko sa lumagpas na taxi. Tumingin naman ako sa likod ko at nakitang malapit na sila. “Taxi!” Siga ko at harang sa taxi. Agad akong sumakay sa loob. “Kuya bilis!” Sigaw ko sakanya habang nanginginig.

Agad naman binarutot ni kuya yung taxi. Tumingin ako sa likod at nakita ko silang huminto sa bungad ng daanan. Napahinga naman ako ng maluwag at napasandal sa upuan. “Anong nangyari sayo hija? Bakit hinihingal kang bata ka? Jusko po!”

---

kalli

Chapter 5

---

Third Person POV

“MGA WALANG KWENTA!” Malakas at galit na galit na sigaw ni Rigon. Nanginginig naman lahat ng katulong habang nakahanay sila sa harap ni Rigon.

Pati na ang mga guards at ang lahat ng nasa loob. “Paano niyong hindi nakitang si Ellis yon?!” Sigaw niya at tinutok ang baril sa dalawang taong nagbabantay sa gate. “Sagot!” Sigaw niya. Lahat naman sila ay napaiktad sa gulat.

Nanginginig na binuksan nang dalawa ang bibig nila. “H-hindi po k-kami pamilyar s-sa mga itsura ng k-katulong sir.” Nanginginig na sagot ng isa na lalong kinagalit ni Rigon.

“ARGGGHHH! FUCK ALL OF YOU!” Sigaw niya at nagpaputok ng baril. Wala siyang pakialam kung saan tumama at sino ang tamaan.

Halos lima sa katulong ang natamaan sa tyan at paa. Sa braso naman ang tama ng ilang guards. Nanginginig naman sa takot ang pinaka matanda sa bahay.

Ibinato ni Rigon ang bariol bago umakyat sa itaas ng bahay. Nagsi-iyakan naman ang mga tao sa ibaba. Halos lahat sila ay aligaga para dalhin sa ospital ni Rigon ang mga napuruhan.

INIS na binagsak ni Rigon ang pintuan niya at galit na umupo sa upuan niya. Hindi niya matanggap na ang isang Ellis ay makakatakas mula sa mga kamay niya.

Hindi na niya basta-bastang makukuha si Ellis. Tyak na magsusumbong ito sa pamilya. “Fuck you Ellis.” Inis niyang bulong habang nakatingin sa laptop kung saan nagple-play ang video kung paano niya pagsamantalahan si Ellis.

“Just one move Madrigals, sira ang buhay ng prinsesa niyo.”

Asher Silvia

“A-asher!” Malakas na sigaw ni Ellis at mabilis na umamba saakin ng yakap. Sa lakas ng pagkakayakap niya at nabitawan ko ang sako ng basurang itatapon ko sana.

Yumakap naman ako pabalik habang nagtataka. Bakit ganito ang suot niya? Anong nangyari? “A-asher…” Humahagulgol niyang bulong na kinagulat ko.

“Sandali— Anong nangyari sayo El?” Hindi ko mapigilan at nag-aalalang bulong. Agad ko siyang pinaharap saakin.

Kitang-kita ko yung mapula niyang pisngi at wasak na labi. Sobrang lamlam din ng mata niya at punong-puno ng luha.

“A-asher—”

“SHIT! E-ELLIS!” Malakas kong sigaw nang mawalan siya ng malay sa mga kamay ko. Agad ko siyang niyakap ng mahigpit para hindi bumagsak sa lupa. Tinapik-tapik ko pa yung pisngi niya pero ayaw magising.

“Kuya! Tulungan mo ako!” Sigaw ko dun sa taxi sa labas. Agad naman siyang pumasok at binuhat si Ellis.

Nauna ako sa paglakad at binuksan yung pintuan ng apartment ko. Ipinahiga ko si Ellis sa kama ko bago nag-aalalang tumingin sakanya.

Lalo akong napangiwi habang nakatingin sa pasa sa dalawang hita niya. Parang inapakan. Hinatak ko yung suot niyang palda pababa at inayos yung higa niya bago siya kumutan.

Anong nangyari sakanya?

“Nakita ko siyang naka-kabayo palabas ng lupa ng mga Beaufort. Hinahabol nila yang kaibigan mo.” Napatingin naman ako kay manong. “Beaufort?” Tanong ko.

“Oo. Tanungin mo nalang siya paggising niya.” Tumango naman ako at mabilis na kinuha yung wallet ko. Inilabas ko yung 2k at inabot kay manong.

“Nako, sobra-sobra ito hijo.” Turan niya at sinusubukang ibalik pero umiling ako. “Ayos lang yan manong. Maraming salamat po.” Tumango naman siya.

Sinulyapan ko ng isang beses si Ellis bago lumabas at ihatid si manong palabas.

“Mag-iingat kayo. Malayo man ’to dun sa mga Beaufort pero hindi niyo alam kung anong kaya nilang gawin.” Turan sakin ni manong. Tumango naman ako bago isara ang gate at patakbong pumasok sa loob.

Agad kong kinandado yung pintuan namin at mabilis akong kumuha ng palangga at pangpunas. Nadatnan ko siyang nanginginig sa lamig kaya pinatay ko yung aircon.

Dahan-dahan kong inalis yung kumot sa katawan niya at inalis yung suot niyang kung ano sa ulo. Kung hindi ako nagkakamali, uniform ng katulong ’to.

Naiiling naman akong pumasok sa walk-in-closet ko at kumuha ng sweat pants at isang jacket bago ulit tabihan si Ellis.

Maingat kong hinubad yung damit niya. Napahinto naman ako nang humawak siya sa kamay ko at sinusubukan na pigilan ang kamay ko.

“A-ayoko na…” Bulong niya kasabay ng pagtulo ng luha niya. “P-patayin mo n-nalang ako. A-ayoko na…” Lalo pang lumakas yung iyak niya na nagpaluha saakin.

Agad kong pinunasan yung luha niya at hinawakan ng mahigpit yung kamay niya. “E-el, ako ’to. Si A-asher mo.” Bulong ko bago ako humiga sa tabi niya at tuluyan na siyang yakapin.

“Shhhh… W-wag ka nang u-umiyak. Ako ’to. Si A-asher.” Hinayaan ko lang siyang umiyak habang nakayakap saakin ng ilang minuto bago ulit siya nakatulog.

Hindi lang basta-basta an pinagdaanan ni Ellis. Kagabi pa siya hinahanap. Ano bang nangyari sayo Ellis?

NALULUHA akong nakatingin sa kabuuan ni Ellis. Hindi ko maiwasang mapahagulgol habang nakatingin sa ilalim na parte ng leeg niyang kulang nalang mangitim dahil sa kagat.

Halos mangitim na din yung utong niya at puro itim na yung kagat sa tyan. Hindi ko inaakalang mangyayari kay Ellis ’to. Hayop! Hayop ang gumawa sakanya nito!

Pati yung hita niya. May malalaking pasa. Nakakuha din ng pansin ko yung kamay niya. Halatang pinosas or tinali.

Dahan-dahan kong kinuha yung kamay niya. Laking gulat ko nang makitang may sugat doon na parang sinunog na araw. Isang maliit na araw sa pulsuhan niya.

Pinalipit ko yung bimbo at dahan-dahang pinunasan yung mukha niya. Pinunasan ko na din yung pisngi niyang namumula at natuyuan ng luha. Lalong umangat yung pagkapula ng pisngi ni Ellis.

Maingat kong pinunasan yung buong katawan niya. Nilagyan ko na din ng ointment yung putok niyang labi at yung mga pasa niya bago ko siya damitan ulit.

Tatayo na sana ako para ilabas yung planggana nang hawakan ni Ellis yung kamay ko ng mahigpit. “El?” Bulong ko naman.

Dahan-dahan niyang minulat yung mata niya. “W-wag mong sasabihin kila daddy. Nakikiusap ako sayo Ash.” Napakamot naman ako ng ulo. “Bakit naman El? Tignan mo yung nangyari sayo.” Naiiyak kong bulong.

Ngumiti lang siya. “Thank you Ash.” Bulong niya bago pumikit ulit. Lalo naman akong napakamot ng ulo. “Ellis naman e!”

INIWAN ko sa kwarto ko si Ellis at nandito ako ngayon sa sala. Nag-iisip ko ng dahilan na sasabihin ko sa pamilya niya.

Agad ko naman dinial yung number ni kuya Kyle. Wala pang dalawang segundo nang sagutin niya yung tawag. “Hello Asher? Nandyan ba sainyo si Ellis?” Tanong naman niya agad. Huminga naman ako ng malalim at handa nang maglabas nh kasinungalingan sa bibig ko.

Kagabing tumawag siya saakin ay hindi ko nasagot. Kaya nakaisip na ako ng magandang palusot. “Nasa ospital po ako kuya Kyle.” Sagot ko sabay kagat ng dila. “Ahh. Balitaa—” Hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya. “Nandito po si Ellis. Nabundol po kasi ako ng kotse. Paggising ko nandito na si Ellis magbabantay saakin. Siya po ata yung natawagan ng ospital.” Tuloy-tuloy kong sabi.

“Fuck. Mabuti naman.” Rinig na rinig ko yung kaginhawaan ng mga boses nila. “Bakit hindi siya tumawag? Pakausap naman.”

Agad naman akong napangiwi. “Tulog po kuya Kyle. Napuyat ata. Tsaka wala din yung wallet niya tsaka phone. Baka po nahulog kung saan.” Ang dami na ng kasinungalingang nasabi ko.

“Okay Asher. Tawagan mo nalang ako kapag gising na siya. Salamat naman. Makakahinga na kami ng maluwag.” Sagot naman niya.

“Yes kuya Kyle.” Huling bulong ko bago patayin ang tawag at sumandal sa couch. “Grabe. Ang hirap magsinungaling.”

NAKATINGIN lang ako kay Ellis habang kumakain siya. Gutom na gutom siya. Pinagluto ko siya ng paborito niyang ulam. Adobong atay.

Gustong-gusto ko siya tanungin kung anong nangyari. Pero mas gugustuhin kong mag-open up siya sakin.

“Kumain ka pa El. Eto pa.” Bulong ko tsaka nilagyan ng kanin yung plato niya at sabaw. “Tawagan mo daw nga pala sila kuya Kyle.” Tumango naman siya at ngumiti.

Alas-kwatro na siya nagising. Tapos gutom na gutom. Malamang malala ang dinanas niya sa Beaufort na yon. Ano ba yon? Saan ba yon? Nakakapanginig ng laman.

Hinayaan ko lang siyang kumain habang pinapanood ko lang siya. Mabuti nalang at hindi naiilang.

KATATAPOS niya lang niyang kumain at pinainom ko na siya ng pain killer bago ko siya alalayan papunta sa sala ko.

Inabot ko din yung phone ko bago tumabi sakanya. Agad naman niyang tinawagan si kuya Kyle.

“Hello?” Bungad ni kuya Kyle. Tumingin naman sakin si Ellis bago huminga ng malalim. “K-kuya Kyle.” Humigpit yung hawak niya sa kamay ko habang nagsasalita. “Princess! Hindi mo ba alam kung gaano kami nag-alala?! Princess naman!” Hinayaan lang niyang sermonan siya. “I’m sorry kuya.” Pilit niyang pinatutuwid yung boses niya kasabay ng pagpatak ng luha niya.

“That’s fine. How are you? Nawala daw phone mo? Ibibili ba kita at idaan dyan sa ospital? Saang ospital ba naka-admit si Asher.” Nanlalaki naman yung mata niyang tumingin saakin.

Naglakihan kami ng mata. “A-ahh… Yes kuya. Nawala yung phone ko. Nadukutan ata ako.” Natatawa niyang bulong. “Okay. Naka-freeze na lahat ng cards mo.” Sagot naman ni kuya Kyle. “Hindi ko na kailangan ng bagong phone kuya. Uuwi din ako bukas ng umaga. Ihahatid ko lang si A-asher sa bahay niya.” Ang galing din magsinungaling.

“Okay princess. Tawagan mo nalang ako. Susunduin kita dyan.”

“Yes kuya. I love you.” Sagot ni Ellis. “I love you princess.” Sagot naman ni kuya Kyle bago patayin ni Ellis yung tawag at tumingin sakin.

HINDI ko alam kung anong pumasok sa isip ni Ellis ay nag-ayang mag-bar. Hindi ko naman mapigilan kay sinamahan ko nalang.

“Dahan-dahan. Ang kulit kasi El. Sabi nang magpahinga nalang.” Sermon ko pa sakanya habang nakaalalay sakanya pababa ng kotse.

Awang-awa talaga ako sakanya. Hindi siya makalakad ng maayos at kitang-kita mo yung sakit sa mukha niya habang pinipilit niyang maglakad.

Humawak lang siya sa kamay ko bago kami naglakad papasok ng bar. Tinanong pa ng mga bouncer kung ilang taon kami. Si Ellis 22 na at 21 naman ako kaya pwede na kami.

Agad kaming umupo dun sa dulo. Lumapit naman saamim yung waiter. Si Ellis na din yung nag-order ng inumin namin.

“Pakibayaran muna Ash. Wala na yung phone ko at wallet.” Tumango naman ako. Wala naman akong problema sa pera. Tsaka mas madalas manlibre si Ellis kumpara saakin.

NAKA-ISANG bote na si Ellis pero hindi pa din siya nagkwekwento. Ako naman inuunti-unti ko yung alak. Bawal ako malasing. Kung malalasing kami pareho, sinong mag-uuwi saamin?

“W-wala na Ash. S-sira na ako.” Bulong niya sabay sa pagpunas ng tumulong luha sa pisngi ng mabilis. “H-hindi ko akalain na mangyayari s-saakin ’to Ash.” Pinipilit niyang hindi umiyak kaya dinaan niya lang sa ngiti.

Tumayo naman agad ako at tumabi sakanya. “B-binaboy niya ko…” Bulong ni Ellis kasabay ng pagkabasag ng boses niya.

Agad kong hinimas ang likod niya at niyakap siya. Humagulgol nalang siya bigla sa balikat ko. Hindi ko maiwasang maiyak. Bakit nangyari sakanya ’to? Bakit?

“S-sumigaw ako, u-umiyak ako, sinubukan kong l-lumaban pero hindi ko kinaya. W-wala siyang awa! P-papatayin niya ako…”

“Shh… Wag k-kang magsalita ng ganyan El! H-hindi namin hahayaang mangyari yon. Kung sino man yan hayop na gumawa sayo nyan!” Bulong ko sakanya at niyakap siya ng mahigpit.

Eto lang ang magagawa ko. Wala na akong magagawa para mapagaan ang loob niya.

NAIIYAK lang akong nakikinig sakanya kanina kung paano niya idetalye lahat ng ginawa ng Rigon Beaufort na yon.

“H-hindi ko naman alam kung paano ako nahilo. S-sinundan niya ako sa CR tapos sabi niya mabaho daw hininga ko kaya binigyan niya ako ng chewing gum.” Kwento niya pa sabay inom ng alak. Gusto ko naman kuhanin sakanya pero natatakot akong magalit siya.

“Tapos ayun na! Nung nagsasayaw na, kinuha niya ako. Nagising nalang ako sa impyernong lugar na yon.” Tuloy niya pa. Hinayaan ko lang siyang kumalma ng ilang minuto bago ako magtanong.

“Bakit hindi natin sabihin kila tito Keil? Malamang makukulong yang Beaufort na yan!” Naiinis kong sigaw.

Umiling naman siya saka pinunasan ang luha niyang natira sa pisngi. “Hindi namin sila kaya Ash. Mas makapangyarihan sila. Kayang-kaya niya kaming patayin.” Bigla akong kinabahan sa sinabi ni Ellis.

“Anong balak mo ngayon?” Tanong ko. “Magma-migrate ako sa US.” Buong loob niyang bulong. Kampante naman ang puso ko at magiging ligtas siya doon.

“Halika na. Mag-impake na tayo. Sasamahan kita hanggang duon. May bahay—” Agad na pinutol ni Ellis yung sasabihin ko. “Pagkatapos ng year na ’to.” Nanlaki naman yung mata ko sa sinabi niya.

“Ha?! El! Apat na buwan pa bago matapos yung year natin! Bawal ka magtagal dito!” Naiinis kong sigaw. Tumingin naman siya sakin. “Hindi ako pwedeng mag-migrate ngayon Ash. Sayang! Tsaka madi-disappoint ko sila mommy! Anong saasabihin nila? Hindi pa nga ako nakakaisip ng dahilan kung paano sabihin na gusto kong pumunta ng US!”

“E p-paano kung balikan ka non? Anong g-gagawin natin?” Tanong ko agad.

Humawak naman siya sa ulo niya. “H-hindi ko alam Ash. Papatayin niya ako kapag nagkita kami.”

“Edi lumipat ka na sa US.” Agad kong sabi. “Magpapa-agos nalang ako. Susundin ko yung gusto niya hanggang matapos ako.”

“Hindi ka naman siguradong bubuhayin ka niya ng ganon katagal! Ikaw din ang nagsabi na kayang-kaya ka niya patayin!”

“Makikipag-laro ako sakanya. Sisiguraduhin ko sa larong lalaruin namin, siya yung talo.” Buong loob niyang bulong bago tunggain yung bote ng alak at tumayo.

Agad ko naman siyang sinundan. Naglalakad siya papunta dun sa counter nang harangan siya nung dalawang lalaki. “Hi beautiful.” Bulong nung isa at hinawakan ang baba ni Ellis.

Lalapit na sana ako nang manigas ako sa kinatatayuan ko dahil sa ginawa ni Ellis. “E-ELLIS!” Sigaw ko sakanya at mabilis siyang nilapitan.

Hinawakan ni Ellis yung kamay nung lalaki bago niya suntukin yung lalamunan. Kitang-kita ko pa yung paglabas nung dugo sa bibig nung lalaki. Hindi pa nakuntento si Ellis, pinalipit niya yung kamay nung lalaki tsaka ipiin patalikod sa mesa tsaka hawakan sa batok ng mahigpit. Kitang-kita ko yung gigil sa mga kamay ni Ellis. Sa isang iglap lang nagawa niya yung ganito. At hindi ko alam kung saan niya natutunan ’to.

Halos hindi makasigaw yung lalaki sa sakit. Agad kong hinawakan yung kamay ni Ellis. Kitang-kita ko yung galit sa mata niya. “E-ellis! Mapapatay mo siya!” Sigaw ko sakanya habang tinatapik yung kamay niyang nasa batok nung lalaki. Hindi na makahinga yung lalaki.

Maya-maya lang ay napabitaw nalang si Ellis at napa-atras. “H-hindi ko sinasadya…” Mahinang bulong niya at tumingin sakin habang umiiling. “H-hindi ko s-sinasadya A-asher…” Agad ko naman siyang nilapitan at niyakap bago siya hatakin palabas.

Mabilis kong binuksan yung kotse at pinaupo siya. Umiiyak pa din siya habang nakatingin sa mga kamay niya. “H-hindi. H-hindi ko talaga alam. H-hindi ko sinasadya.” Tumango naman ako at pinunasan yung mga luha niya. “Hindi mo sinadya. Wala kang kasalanan Ellis.”

---

kallivanilla

Chapter 6

---

Ellis Madrigal

“Princess!” Bungad agad sakin ni kuya Kyle nang makalabas ako sa gate ng bahay ni Asher. Agad niya akong dinamba ng yakap sabay hinalikan sa noo.

Ngumiti nalang ako at yinakap siya ng mahigpit. Kung sanang pwede ko lang sabihin sakanya.

“I’m so worried! Sa susunod wag kang aalis ng hindi nagpapaalam Ellis!” Sermon pa niya sakin. Ngumiti naman ako at tumango.

Tinulungan ako ni Asher na takpan yung mga kagat sa leeg ko tsaka yung ilang pasa ko sa katawan. Pati na din yung sa pisngi gamit yung foundation. Hanggang ngayon kasi namumula pa din. Yung iba nangingitim na. Masakit pa din katawan ko pero hindi ko pwedeng ipakita sakanila. Pinahiram na din niya ako ng damit.

“Kamusta si Asher?” Tanong ni kuya bago ako pagbuksan ng pinto. “Ayos lang. W-wala naman daw bali.” Pagsisinungaling ko bago niya isara yung pinto ng kotse. Agad ko naman sinuot yung seatbelt. Mabilis naman siyang pumasok sa loob at pinaandar na yung kotse. “Wala ka bang gustong puntahan?” Umiling naman ako. “Saan yung suit mo? Bakit iniwan mo pa kila Asher?” Pag-uusisa pa ni kuya.

“Ahhh… Ipapa-laundry nalang daw niya tapos ibabalik saakin. May dugo din kasi kuya nung hinawakan ko siya.” Tinignan naman niya ako ng ilang segundo bago siya tumango. Sana maniwala siya. Kung mamatay ako, sana ako lang. Hindi niya idamay yung pamilya ko. Handa naman ako mamatay. Basta walang madadamay.

“Are you okay princess? Ang tamlay mo. May sakit ka ba?” Tanong niya sakin. Ngumiti naman agad ako at umiling. “Wala kuya. Ayos lang ako. Iniisip ko lang na mapapagalitan ako kay dad at mom nito. Isama mo pa si kuya Kervin at Klein.” Tumatawang turan ko sakanya. Napatawa naman din siya. “Akong bahala. Hindi ka nila pagagalitan.”

PAGKABUKAS ni kuya Kevin sa pintuan ng bahay namin, agad kaming dumiretso sa sala. Sabay-sabay na huminto sila mom, dad, kuya Kervin at Klein sa mga ginagawa nila at sabay-sabay ding tumayo.

“Princess!” Sabay-sabay nilang sabi na kinatawa ko. Nawala yung tawa ko nang sabay-sabay silang sumama yung tingin sakin bago nagsalita ng sabay-sabay.

Halos hindi ko na alam yung mga sinasabi nila at hindi maintindihan. Pati si kuya Kevin nalilito na din.

“STOP!” Sigaw ni kuya Kevin at itinago ako sa likod niya. Huminto naman silang lahat. “Okay na. Nandito na si princess. Wag niyo na pagalitan.” Turan ni kuya. Tumango-tango naman ako. “Hindi ko na po uulitin. Sorry.” Bulong ko.

“Apology accepted!” Sabay-sabay nilang sigaw na kinangiti ko. Tumingin naman si kuya sakin. “See? Sabi sayo e, akong bahala!”

ISA-ISA kong hinubad ang damit ko sa harap ng salamin. Hindi mabilang na pasa yung nasa katawan ko ngayon. Napatawa naman akong mahina. Wala na akong iiyak pa.

Isa-isa kong nilagyan ng yelo yung bawat pasa. Lalo na yung sa leeg. Pati yung malaking opasa sa mga hita ko na inapakan niya. Medyo nawawala naman pero hindi tuluyang nawala. Yung sa leeg, purong pula nalang. Mukha nalang siyang rushes o pantal kasi pinahidan ko pa ng kung ano-ano.

Agad akong pumasok sa shower at hinayaang balutin ako ng maligamgam na tubig. Napapikit nalang ako pero agad din akong napamulat nang biglang bumalik sa isip ko yung kababuyang ginawa niya sakin.

Sa totoo lang, hindi ko alam kung anong gagawin ko sa oras na kunin niya ako ulit. Marami pa akong pangarap. Kaya gagawin ko yung lahat para humaba pa ang buhay ko.

PAGKATAPOS kong patuyuin yung buhok ko at magbihis, nagsuot lang ako ng long sleeves at panjama kong pantulog.

Mabilis akong lumabas ng kwarto at pinuntahan yung kwarto ni kuya Kevin. Hindi na ako kumatok at mabilis na pumasok. Nakita ko siyang naka-upo sa kama niya habang nakatingin sa laptop.

Napatingin naman siya saakin nang makita niyang bumukas yung pintuan ng kwarto niya. “Princess.” Turan niya agad.

Ngumiti naman ako at mabilis na tumalon sa kama niya at tumabi sakanya. “Anong meron?” Natatawang tanong niya agad. Umiling naman ako saka humiga sa kama. “Wala.” Sagot ko agad. Tinignan niya naman ako ng ilang segundo. “I don’t believe you.” Tumatawang bulong niya.

Natawa naman ako saka umayos ng upo. “Naisip ko kasi kuya, gusto kong mag-aral sa amerika.” Tumingin naman siya agad saakin pagkatapos kong sabihin yon. “What?” Bulong niya. “Sabi ko, gusto kong mag-aral sa amerika.” Pag-uulit ko. “Para saan?” Tanong naman niya saka binitawan yung laptop sa tabi. “Kasi kuya, diba mas maraming opportunity doon kung mag-aaral ako doon. Mas maraming opportunity, mas maganda.” Dahilan ko. Tinitigan naman niya akong magkadikit ang kilay.

“Sabihin mo nga saakin Ellis, anong problema mo? Hindi ka magde-desisyon ng ganyan kung walang dahilan.” Nag-iwas naman ako ng tingin at umiling. “W-wala naman kuya.” Nauutal na sagot ko bago ulit tumingin sakanya. “Gusto ko lang matutong mabuhay mag-isa. Gusto ko mag-explore kuya.” Nakangiti kong bulong.

“No.” Sagot naman niya sabay kuha sa laptop niya at balik sa ginagawa niya. Napasimangot naman ako. “Hindi mo kaya ang sarili mo Ellis! 23 ka palang.” Sagot niya naman saakin.

“Kuya, 23 na nga ako diba? Kaya ko ang sarili ko. Tsaka after nitong year na ’to, doon ko palang balak mag-migrate sa US. May apat buwan pa naman. Tsaka gusto kong sa amerika ako grumaduate.” Tumahimik din siya ng ilang segundo bago tumingin saakin.

“Fine! Hindi kita papayagan kung ligtas ka lang dito sa Pilipinas!” Bulong naman niya na kinangiti ko. Agad ko siyang dinamba ng yakap. “Thank you kuya!” Bulong ko sakanya sabay halik sa pisngi niya. Madalas talaga kay kuya na ako nagpapaalam, busy lagi sila mommy at daddy. Si daddy sa business namin, si mommy sa pagiging model niya. Kaya kay kuya ako lagi nagpapaalam. Kampante naman sila mom at dad. Parang mom at dad ko na si kuya Kevin. Alam niya yung makakabuti sakin sa hindi.

HALOS kalahating oras pa bago makarating sa school ko sa layo ng bahay namin. Naaawa nga ako kay kuya Kevin kasi hatid sundo niya ako kahit malayo dito yung office niya. Feeling ko tuloy lagi siyang late dahil saakin.

“Goodbye princess.” Bulong saakin ni kuya sabay halik sa noo ko. Ngumiti naman ako at bumaba na ng kotse. Pinanood ko lang umalis yung kotse niya bago ako mabilis na naglakad papunta sa room ko.

“El!” Sigaw agad saakin ni Asher at mabilis akong nilapitan. “Ano? Ayos ka lang?” Ngumiti naman ako at tumango bago siya yakapin. “Thank you Ash.”

NAG-TEXT si kuyang mahuhuli siya ng kalahating oras kasi may ginagawa siya. Kaya nandito ako sa library at nagbabasa o kaya minsan natutulog.

Ayaw pa nga ako iwanan ni Asher kanina. Pinilit ko lang siyang umuwi kasi gagabihin siya. Tsaka ayokong madikit siya saakin ngayon ng sobra. Baka madamay pa siya sa problema ko. Isinara ko yung libro at mabilis na tumayo para ibalik at kumuha ng bagong libro. Umakyat pa ako sa hagdan para kuhanin yung libro na gusto ko. Pero laking gulat ko nang may humawak ng bewang ko.

Muntik na akong malaglag sa hagdan nang makita si Rigon sa tabi ko. Inalis ko yung kamay niya sa bewang ko at mabilis na bumaba at talikuran siya bago magsimulang naglakad pabalik sa kinauupuan ko kanina.

Natatakot ako pero hindi ko pinapahalata. Ayokong makita niyang natatakot ako sakanya kahit natatakot naman talaga ako.

Binuksan ko agad yung libro at nagsimulang magbasa. Nakita ko pa siyang umupo sa harapan ko at ipinatong yung baril sa mesa na kinatakot ko.

“You’re quite good at escaping huh?” Bulong niya na nagpanginig sa buong pagkatao ko. “Papatayin mo na ba ako?” Tanong ko at pilit itinatago sa boses ko yung takot.

Nawala naman yung ngisi niya at napatitig saakin. Huminga naman ako ng malalim at binitawan yung libro saka kinuha yung baril at ikasa. Pati ako nagulat kasi hindi pa ako nakahawak ng baril at marunong na akong magkasa. Pero kahit ganon, inabot ko sakanya yung baril. “Oh! Ayan ready na yung baril. May silencer ka ba?” Tanong ko pa. Ipinasok naman niya yung kamay niya sa loob ng suit tsaka naglabas ng silencer. Padabog ko naman kinuha yung silencer at ikinabit. Hinulaan ko lang kung saan ikakabit ’to. Saka nakikita ko sa movie na sa nguso ng baril. Nakatitig lang siya sakin habang pinapanuod ako.

Nang mailagay ko yung silencer, inabot ko na sakanya. “Ayan na. Bawal mag-ingay dito kaya dalawang putok lang. Isa sa ulo, isa sa dibdib para siguradong patay ako.” Bulong ko pa. Hindi ko alam kung saan ako kumukuha ng lakas ng loob habang sinasabi ko ’to. Lalo lang nagdikit yung kilay niya.

Hindi naman niya kinuha yung baril kaya huminga ako ng malalim saka tinutok sa ulo ko na kinalaki ng mata niya. “Ako ba ang gagawa? Madali naman akong kausap.” Bulong ko at mabilis na pinutok sa ulo ko yung baril.

Akala ko mamatay na ako. Pero wala palang bala yung baril niya na kinatawa ko. “Wala naman bala. Paano ako mamatay nito?” Tumatawang bulong ko.

Ngumisi naman siya at kinuha yung baril saakin. “Feisty huh?” Bulong niya. “So, hindi ka natatakot mamatay?” Tanong niya sakin. “Kung pamilya mo kaya ang patayin ko?” Para naman akong binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi niya.

Tumatawa naman siya sa harap ko ngayon. “Aww. Nasaan na yung matapang na princess? Bakit parang natakot ka?” Tumatawang tanong niya.

“Sumama ka sakin.” Utos niya sabay kuha sa phone ko. Hindi ko alam kung anong ginawa niya pero narinig ko nalang yung boses ni kuya Kevin. “Hello princess?” Rinig kong sabi ni kuya Kevin sa phone.

Binitawan niya yung phone ko sa mesa at pinagsiklop yung mga kamay niya habang nakatingin saakin. “Are you okay princess?” Nawala yung tingin ko sakanya at napatingin sa phone. “Y-yes kuya.” Sagot ko. “What’s the matter? Papunta na din ako dyan.” Tinignan ko naman si Rigon. “Ahhh… P-pwede bang wag mo nalang ako sunduin? M-makikitulog muna ako kila Asher kuya. M-may project kami.” Pagsisinungaling ko.

Taimtim akong nagdasadasal na sana kagatin niya yung nga kasinungalingan ko. Ilang segundo pa siya bago sumagot. “Okay. Pero wala kang uniform bukas.” Sagot naman niya. “That’s okay kuya. Manghihiram ako kay Asher.” Sagot ko ulit. “Okay. Take care princess. I love you.”

“I l-love you kuya.” Huling sagot ko bago patayin ni Rigon yung tawag. Nagulat ako nang tumayo siya saka inilagay sa bag ko yung nga gamit kong nasa ibabaw ng mesa at isara yon. Pati yung phone ko bago niya ako hawakan sa braso ng mahigit at pwersahang patayuin. “Let’s go. We have something to do.”

---

kallivanilla

Chapter 7

SENSITIVE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK.

---

Ellis Madrigal

Pilit kong inalis yung hawak niya sa braso ko habang naglalakad kami bago ko siya samaan ng tingin. “Hindi naman ako tatakbo.” Naiinis kong bulong. Kitang-kita ko naman yung pagsama ng tingin niya sakin.

Inirapan ko lang siya at tinalikuran habang hinahagod-hagod ang braso ko. Nasa likuran ko lang siya dala-dala yung bag ko.

“Ellis! Wala pa si Kevin? Uuwi ka na?” Sigaw saakin naman nung kuyang guard. Ngumiti naman ako at agad kumaway. “Sasama ako sa demon— este kaibigan ko manong!” Pasigaw kong balik sakanya habang tumatakbo palapit sa malaking gate.

“Ngayon ko lang nakita yang kaibigan mong yan ha? Mapapagkatiwalaan ba yan?” Pabulong naman niyang tanong. Tinawanan ko naman siya sabay bigay ng ID ko. “Hayaan mo yan manong. Kaya ko ang sarili ko.” Paninigurado ko sakanya. Tumango naman siya at swinipe yung ID ko at iabot ulit saakin na sinuot ko naman agad. “Mag-ing–” Hindi natuloy yung sasabihin ni manong nang magsalita yung demonyo.

“Ellis.” Bulong niya na nagpatingin sakin. Ngayon pa din yung tingin niya. Masama pa din. Hindi ko nalang pinansin at tumingin ulit kay manong. “Alis na kami manong. Bye-bye!” Turan ko sabay lumakad agad palabas ng gate. Hindi daw pinark ni demonyo yung kotse niya sa loob. Nasa labas lang daw.

Agad naman niyang hinawakan yung braso ko. Pero mas magaan na ngayon na kinaginhawa ko kundi tatanggalin ko ulit yan.

Hinatak niya ako papunta dun sa itim na sasakyan. Malamang sakanya ’to kasi mukhang mamahalin. Etong demonyong ’to? Magkokotse ng cheap? Tsk! Asa!

Binuksan niya yung pintuan at hinagis yung bag ko sa back seat. Pumasok naman agad ako pagkatapos niyang ibato yung bag ko at mabilis na sinuot yung seatbelt.

Pumasok din naman siya agad at binuksan agad yung makina bago paharurutin yung kotse. Parang meron siyang siyam na buhay kung magmaneho.

Nakatingin lang ako sa bintana kahit wala akong mapagmasdan sa bilis ng patakbo niya. Madilim na din at puro puno ang nakikita ko. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng hayop na ’to.

Halos kalahating oras din kaming nagbyabyahe nang pumasok kami sa pamilyar na daan. Sa daan kung saan ako nagkabayo palabas. Nagbuga naman ako ng hangin.

Babalik na naman ako sa impyerno. Kitang-kita ko pa yung pagbukas ng malaking gate habang nasa malayo pa kami at mabilis na pagpasok namin.

Agad niyang inihinto yung sasakyan sa harap nang malaking mansyon kung saan niya ako binaboy. Ayokong bumalik dito pero wala akong magagawa.

Hindi ko na hinintay na buksan niya yung pintuan at nagkusa na akong bumaba mag-isa. Pagkababang-pagkababa ko, nakita ko agad yung nga katulong na nakapila sa labas. Ang dami nila. Kitang-kita ko pa yung paglaki ng mga mata ng ilan lalo na yung mayordomang nag-utos saakin.

Napa-iwas naman ako ng tingin nang makita yung babaeng ipinalit ko sa kama nung araw na yon. Nakakahiya. Agad na akong umakyat sa hagdan saka dinaanan yung mga katulong. Wala akong pakialam sakanila.

“Sir Beaufort.” Sabay-sabay nilang turan pero ako? Hindi ko sila tinignan at mabilis akong umakyat sa itaas at tinunton yung dating kwarto kung saan niya ako kinulong.

Hindi naman ako nahirapan kasi tandang-tanda ko pa. Agad akong pumasok don sa kwartong yon. Narinig ko naman yung pagsara ng pintuan at pag-lock.

Huminga naman ako ng malalim saka hinubad yung sapatos ko. Sinunod ko yung vest ko at yung necktie bago tanggalin yung polo ko at pantalon. Wala akong tinira kahit isa at humarap sakanya.

Nakatitig lang siya saakin at hawak-hawak pa din yung bag ko. Kibit-balikat naman akong tumingin sakanya. “Go ahead Rigon. Ihatid mo lang ako pabalik kila Asher. May pasok pa ako bukas.” Turan ko sakanya.

Inismiran naman niya ako at binato yung bag ko sa may kama. “I’m not in the mood. Magdamit ka.” Bulong niya lang sabay talikod saakin. “Wow. Just wow Rigon. Pagkatapos mo akong dalhin dito?” Naiinis kong sigaw. “May pasok pa ako bukas!” Sigaw ko pa.

Masama naman ang tingin niya saakin..“Can you shut up?! Ihahatid kita bukas wag kang mag-alala.” Paninigurado niya.

Hindi ko nalang siya pinansin at mabilis na naglakad papunta don sa banyo. Agad kong sinalang yung sarili ko sa shower. Mabuti nalang may mga sabon dito at iba pang pangpaligo.

Tamad na tamad akong naligo at naglinis ng katawan bago ko punasan ng twalya yung buong katawan ko at balutin yung sarili ko sa bathrobe at lumabas na sa banyo.

Hindi na ako nagulat nang makita ko siya sa may upuan dito sa loob ng kwarto habang nakaharap sa laptop niya.

Dinala-dala ako dito tapos wala naman akong gagawin. Pero mas okay na ’to kesa galawin niya ako.

Sunod akong pumasok sa katabing kwarto ng banyo. May mga pantulog dito. Iba’t-ibang size. Pinili ko yung medium. Ayun size ko e. May underwear din. Halos puti lahat. Pinili kong kulay ay pink. Maliit siya na short. Hanggang kalahati ng hita ko at di-butones na shirt na pantulog.

Kumuha na din ako nang tsinelas na nakalagay din dito. Meron pala nito dito. Malamang guess room ’to. Kulay puti yung pinili ko na may bala-balahibo. Komportable naman ako kaya okay na.

Lumabas na ako saka binuksan yung ilaw sa buong kwarto. Napatingin naman siya sakin. Tinignan ko lang siyang isang beses bago tumalon sa kama at kinuha yung bag ko.

Binuksan ko tsaka isa-isang nilabas yung gamit ko. May assignment ako at kailangan kong gawin. Nilabas ko din yung tumbler ko saka yung earphones at phone ko.

Kailangan kong tawagan si Asher. Agad kong idinial yung number niya. “Hello El?” Bungad naman niya agad saakin. “Ash, paghinanap ako ni kuya dyan, ikaw na magdahilan ha?” Agad kong sabi. “Ha?! Saan ka na naman ba El?” Tanong niya saakin. “Basta. Sabihin mo nalang na tulog na ako kakagawa ng project.” Turan ko pa habang binubuksan yung mga libro ko. Napahikab na ako sa antok.

“Nasaan ka ba Ellis ha?” Tanong niya ulit. “Sa impyerno.” Turan ko. Ramdam na ramdam ko naman yung tingin ni Rigon saakin. “Kaya ko ang sarili ko Ash. Ikaw na bahala kay kuya.” Huling bulong ko bago patayin ang tawag pati yung phone ko.

Inilagay ko nalang sa bed side table yung mga gamit ko at nagsimulang magbasa. Gusto ko nang pumikit dahil sa antok pero kailangan kong gawin ’to major subject ’to. Patay ako malamang kung hindi ko magagawa ’to.

Napatingin nalang ako kay Rigon nang pumalatak siya. “Suck me.” Hindi ko na inantay yung susunod niyang sasabihin at mabilis akong naglakad palapit sakanya at lumuhod. Gagawin ko na naman. Akala ko hindi ko na naman mararanasan.

Bumukaka naman siya. Inalis ko yung pagkasara ng sinturon niya saka binaba yung zipper niya bago ko hatakin yung pantalon at suot niyang itim na underwear pababa.

Medyo matigas lang yung pagkalalaki niya pero malaki talaga. Hindi ko na tinitigan pa ng matagal at mabilis nang isubo.

Maya-maya lang nararamdaman ko nang lumalaki yung pagkalalaki niya sa loob ng bibig ko hanggang mapuno na yung bibig ko sa laki niya. Puro lang siya ungol hanggang sinabunutan niya na ako at siya na ang bumayo sa bibig ko. Maluha-luha na ako sa sakit dahil umaabot sa lalamunan ko yung pagkalalaki niya. Pero mas masakt yung ginawa niya dati.

Hinatak niya palabas yung pagkalalaki niya at hatakin ako patayo. Hinawakan niya yung bewang ko at ipakandong sakanya. Ramdam na ramdam ko yung pagkalalaki niya sa pag-upo ko.

“You are my sex slave now.” Bulong niya sa tenga ko. “I own your body.” Bulong niya pa ulit bago dilaan yung tenga ko. . Ramdam na ramdam ko yung pagpasok ng kamay niya sa suot kong damit.

Kasabay ng pagpisil niya ng utong ay ang pagkawala ng mahaba kong ungol. “You are my slut. My bitch.” Tumatawa niyang bulong bago ko maramdamang ibaba niya yung suot kong short at underwear.

Napakapit nalang ako sa balikat niya nang bumalot yung malaki niyang palad sa matigas kong pagkalalaki. Hindi ko mapigilan yung ungol ko nang paikutin niya yung daliri niya sa ulo ng pagkalalaki ko habang walang sawa niyang sinisipsip yung isang utong ko at yung isang kamay naman niya ay nakasuporta sa likod ko.

Palakas ng palakas yung ungol ko habang humihigpit at lalong bumibilis yung galaw ng kamay niya sa pagkalalaki ko at padiin ng padiin yung halik niya sa dibdib ko.

Napasigaw nalang ako ng malakas kasabay ng pagsabog ng katas ko at pagbagsak ko sakanya at pagpikit ng mata. Bahala na. Inaantok na ako.

NAPATAYO nalang ako nang magising dahil sa malalakas na katok sa pintuan. Agad kong tinignan yung paligid ko at nakitang nandito pa din ako sa bahay ng demonyo. Tinignan ko naman yung sarili ko at pinapakiramdaman kung may masakit ba pero wala naman. Ganon pa din naman yung suot ko.

Agad akong bumaba ng kama at sinuot yung tsinelas bago takbuhin yung pintuan at agad na binuksan. Sumalubong naman saakin yung katulong na ipinalit ko sa kama noong tumakas ako. Nahihiya akong tumingin sakanya.

Agad naman siyang lumayo nang buksan ko yung pinto. “M-maligo na daw po kayo at magbihis para makakain na kayo sa ibaba.” Nahihiya naman akong tumango at mabilis na isinara yung pintuan.

Huminga ako ng malalim bago naglakad doon sa may kurtina at binuksan yon. Laking gulat ko naman na may veranda pala. Sinubukan ko naman buksan at bumukas naman.

Napayakap ako sa sarili ko sa lamig ng hangin. Napapikit nalang ako nang humangin pa ng malakas. Pero nagulat ako nang makita si Akiko sa ibaba. Yung kabayong sinakyan ko palabas dito. Nakatali siya doon sa may bakod at pinapakain ng damo.

“AKIKO!” Malakas at nakangiti kong sigaw dahilan para mapatingin sakin yung mga tao sa ibaba.

Hindi ko na sila pinansin at mabilis na tumakbo palabas ng kwarto. Hindi ko pinapansin yung mga nadadaanan ko. Basta gusto kong mayakap si Akiko.

Mabilis yung hakbang ko pababa ng hakdan. Nakita ko pa sila Rigon na nasa sala. Nakangiti lang ako habang bumababa. Nakita ko pa siyang nagtataka kung bakit ako tumatakbo.

Nilagpasan ko sila at tumakbo papunta sa pintuan at mabilis na binuksan. 

“ELLIS!” Sigaw niya sakin pero hindi ko siya pinansin at hinubad ko yung tsinelas ko at hinayaang maapakan ko yung basang damo papunta kay Akiko.

“Akiko!” Sigaw ko nang malapit na kay Akiko at mabilis na niyakap si Akiko. “Hala Akiko! Ang ganda-ganda mo!” Bulong ko pa habang hinahaplos-haplos yung ulo niya. Hindi naman niya ako pinapansin at ngumunguya-nguya lang siya pero nakatingin saakin.

“Lalaki po yan sir.” Turan naman nung mama na nagpapakain kay Akiko. “Ah? Pwede naman yun manong.” Tumatawang bulong ko habang hinahaplos si Akiko. “Sabagay sir, ikaw nga ang ganda mo.” Balik naman niya saakin habang tumatawa. “Nako manong. Aga-aga ha.” Sagot ko. “Ikaw ba nag-aalaga kay Akiko manong?” Tanong ko sakanya. “Opo sir ganda. Alam mo ba ang kulit-kulit nyan. Dapat gagawin yang karne nalang. Kakatayin. Pero bumait siya. Tapos ikaw lang pala magpapabait dyan.” Tumango naman ako. “Kapag po kasi may hahawak na iba dyan, sisipain niya. Muntik pa yang barilin nung isang alagad ni sir Beaufort dahil sa galit.” Tumawa naman ako.

“Tsaka sir–”

“ELLIS!” Naputol yung sasabihin ni manong nang marinig naman yung sigaw ni Rigon. Nandoon siya sa may hagdan malapit sa pinto. Naka-itim din siyang suit at bihis na bihis.

“Ano?!” Naiinis at balik kong sigaw. “H-hala sir ganda. Bakit mo sinigawan?” Bulong naman sakin ni manong.

Napatingin lang siya saakin. Umirap nama ako bago humarap kay manong. “Bye na po manong. Alagaan niya po si Akiko ha.” Bilin ko kay manong bago haplusin yung ulo ni Akiko at halikan yung ulo niya.

Hindi naman madumi si Akiko. Ang puti-puti niya nga e tsaka ang kinang-kinang ng buhok niya.

Naiinis akong naglakad pabalik sa bahay ng demonyong yon. Pagkabalik ko don, nakapamewang siya saakin at magkadikit ang kilay na tingin ang sumalubong saakin. “Hindi ko ba sinabing maligo ka na?” Tanong niya agad. Hindi ko naman siya nginitian at inismiran lang. “Tignan mo yang paa mo! Ang dumi!” Sermon niya pa sakin. Tinignan ko naman yung paa ko, basa nga tapos may buhangin na may putik din.

“Umakyat ka sa taas! Maligo ka na!” Turo niya pa sa taas. Nakita ko pa yung dalawang lalaking nakatayo malapit sa pintuan. “Ikaw din maligo ka na. Sungit-sungit mo.” Bulong ko sakanya bago pumasok sa loob.

Kitang-kita ko naman yung gulat sa mga mata nilang lahat. Hindi ko na pinansin at naglakad papasok. Ang sama naman ng tingin sakin nung mga katulong kasi ang dumi na ng sahig. Bahala sila. Gusto ko lang naman puntahan si Akiko.

“Linisin niyo yung dadaanan niya.” Rinig ko pang utos niya sa mga katulong nang makaakyat na ako sa itaas. Bakit ba kasi walang basahan sa mansyon na ’to? Kasalanan din nila.

---

kallivanilla

Chapter 8

---

Ellis Madrigal

Mabilis akong bumaba pagkatapos kong magbihis. Nagagalit na daw si Rigon sa tagal ko. Ano bang pakialam ko sakanya diba. Hindi na nga ako nag-necktie kasi hindi ko naman alam ikabit.

Mabuti nga may bagong uniform akong maisusuot. Anong drama ’to? Bait-baitan si demonyo? Gago. Hindi mawawala yung galit ko sakanya. Baliw siya. Malay ko ba kung palabas lang yan. Sumusunod lang ako sakanya hindi para sa sarili ko. Para sa mga taong malapit saakin.

Hindi ko na din naibutones yung dalawang botones sa polo ko at hindi ko pa naisusuot yung vest. Nagmamadali kasi ’tong demonyong ’to!

Tumatakbo na ako pababa ng hakdan dala yung bag, vest at ID ko. Nakakainis kasi.

“What took you so long?!” Sigaw niya sakin pagkapasok ko sa kusina. Nakaupo siya sa pinakadulo. Yung pinaka-kabisera ng mahabang mesa.

Inis ko naman inilagay yung bag ko sa isang upuan kasama yung ID at vest ko bago umupo sa kaharap na upuan niya. Inis na inis pa din siya. Kitang-kita sa mukha niya.

“Bakit hindi mo ayusin yang damit mo?” Turan niya pa sakin. “Pinagmamadali mo ako. Hindi ko na naayos.” Turan ko nalang. Gulat na gulat naman yung mga katulong na nakapila malapit sa mesa.

Inis naman siyang tumayo at mabilis na naglakad papunta sakin. Mahigpit niyang hinawakan yung braso ko at itinayo ako. Nakita ko pang sumenyas siya sa isa sa mga katulong. Bago humarap sakin at ibotones yung suot kong long sleeves.

Napangiti nalang ako ng peke habang nakatingala sakanya. “Ang bait naman pala ng sir Rigon niyo ’no?” Turan ko kasabay ng pekeng pagtawa ko. Kinakabahan naman silang tumingin saakin.

Maya-maya lang ay nandito na yung isang katulong dala yung isang kahon. Puno ng necktie yon nang binuksan nung katulong. Kukuhanin na sana niya yung pula pero agad kong kinuha yung pink. “Mas gusto ko ’to.” Inis kong sabi sabay irap.

Inis naman niyang kinuha saakin at inilagay sa leeg ko. Inayos niya yung necktie ko bago isuot yung vest saakin.

Kinuha ko naman yung id ko saka isinabit din sa leeg ko bago umupo. “Let’s eat.” Turan niya pa habang lumalakad papunta sa upuan niya. Bakit naman kase ang haba-haba nitong mesa. E dalawa lang naman kaming kakain.

“Ano pong gusto niyo sir?” Tanong sakin nung isang katulong habang nakangiti. Ngumiti naman agad ako saka tumingin kung anong nakahain. “Ate, yung bacon po, hotdog tsaka isang itlog nalang. Konting rice din po.” Ang layo naman kasi ng mga yon. “Okay sir.” Ngumiti siya tsaka kinuha yung plato ng bacon at itapat saakin. Kumuha naman ako ng dalawa at inilagay sa plato ko. Ganon din sa hotdog, itlog at kanin. “Kape po sir—” Hindi na natapos yung sasabihin ni ate nang sumabat yung demonyo.

“Gatas. Gatas yung ibigay mo sakanya.” Sabat naman niya na inirapan ko. “Milo ate. Gusto ko ng milo. Meron ba?” Tumango naman yung ate. “Yes sir. Sandali lang po.” Tumango naman ako. Pero agad ko siyang pinigilan saka inabot yung bag ko at ilabas yung tumbler ko. “Pakilagyan din po ng tubig. Hindi malamig. Salamat.” Tumango naman siya at ngumiti.

Nagsimula na akong kumain pero napatigil ako nang marinig yung sinabi ng mayordoma. “Akala mo naman kung sino kung makapag-utos.” Dahan-dahan naman akong tumingin sakanya. “Manang!” Sigaw ni Rigon.

Tumawa naman ako. “Sa tingin mo manang gusto kong nandito ako ha? Tahimik ang buhay ko pero ginulo ng sir niyo. Kaya wag mo akong pagsasalitaan ng ganyan.” Naiinis kong turan na kinagulat nilang lahat. Ang aga-aga. Respetuhin mo lang ang mga taong rumirespeto din sayo.

“Anong karapatan mo Ellis para sabihin saakin yan?!” Sigaw ni Rigon saakin. “Ikaw?! Anong karapatan mo saakin ha?! Wala kang karapatan saakin Rigon!” Napatayo na ako sa galit. “Kaya wag na wag mo akong pagsasalitaan ng ganyan. Ikaw na ang nang-abuso, ikaw pa ang may ganang magsalita sakin ng ganyan?! Wow Rigon!” Sigaw ko pa. Gustong-gusto ko sila balatan ng buhay. “Wala ka talagang karapatan sa sarili mo Ellis. Magpasalamat ka nga hanggang ngayon nagiging mabait ako sayo at buhay ka pa.” Inis ko naman binagsak yung kutsara na hawak ko. “Patayin mo na ako. Sino bang nagsabi sayo na patagalin mo ang buhay ko ha?! Hindi ba ito ang gusto mo? Patayin ako?! Edi patayin mo na.” Naiiyak na ako sa galit sa mga walang hiyang ’to. Akala mo kung sino.

“Sex slave lang kita. Hindi ikaw ang magdedesisyon sa mga gagawin ko.” Agad kong pinulot yung maliit na kutsilyo sa mesa at ibinato sakanya sa sobrang galit.

Napamulat naman ako ng mata nang makitang napigilan niya yung maliit na kutsilyong lalapag sana sa leeg niya. Pati ako nagulat. Hindi ko alam kung paano ko naibato yon. Nakangisi lang siya saakin.

Hindi ko inasahan na ibabato niya ulit yung kutsilyo sa dereksyon ko. Kitang-kita ko sa mga mata ko kung paano lumipad yung kutsilyo. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Akala ko tatama sa noo ko pero dumaan lang sa tuktok ng ulo ko.

Napaupo nalang ako sa sobrang gulat.“Wag mo akong subukan Ellis. Ako ang batas sa ating dalawa. Ako ang masusunod.”

MABILIS kong tinanggal yung seatbelt ko pagkahinto niya ng sasakyan sa harap ng school. Lalabas na sana ako nang magsalita niya. “Saakin ka uuwi mamaya.” Turan niya na kinainis ko.

“Sabihin mo nga Rigon, ano bang gusto mo ha? Ipabangga mo nalang ako para matapos na ’to.” Inis kong bulyaw. “Susunduin kita.” Sagot niya lang saakin na sobrang kinainis ko.

“Hindi ako sasama sayo mamaya. Uuwi ako saamin. Narinig mo ba ha? Saamin.” Turan ko sabay irap. “Okay. Kung sunugin ko kaya yung bahay ni Asher mo?” Para naman akong nanigas sa kinauupuan ko sa sinabi niya. “Oh? Akala ko bang aalis ka na?” Tumatawa niyang tanong.

“Demonyo ka talaga!” Sigaw ko sakanya. “Uuwi ka sa bahay ko sa ayaw at gusto mo.” Seryoso niyang turan saakin. “Anong gusto mo Ellis, kuhanin kita sakanila ng harapan?” Hindi naman ako nakasagot sa sinabi niya.

“Saakin ka na Ellis. Ako na ang nagmamay-ari sayo. Baka naman gusto mong patayin ko yung pamilya mo sa mismong harapan mo. Mamili ka nalang.” Demonyo ka talaga Rigon! Demonyo ka.

Mabilis kong kinuha yung baril sa tabi niya at ikasa pero bago ko pa man maiputok sa ulo ko ay naagaw niya na. “Are you fucking crazy?!” Sigaw niya saakin. “Oo! Mababaliw ako dahil sayo! Sa kademonyohan mo!” Sigaw ko sakanya.

“Ako nalang tatapos sa buhay ko kesa ikaw. Mas mabuti nang mamatay ako kesa makita ka pa.” Galit kong bulong. “Baka magulat ka, bangkay na yung sunduin mo mamaya.” Bulong ko pa.

“Hindi mo kaya.” Tumatawang bulong niya. “Alam mong kaya ko Rigon.” Sagot ko sakanya. “Oo kaya mong patayin ang sarili mo Ellis. Pero maatim mo bang malungkot yung pamilya mo? Bakit hindi natin sila unahin bago kita isunod para wala nang malungkot.” Namutla naman ako sa sinabi niya. Bakit hindi nga ba ako nag-iisip ng maayos? Tangina naman oo.

“Susundin ko na lahat ng sasabihin mo. Wag mo lang gagalawin ni isa sakanila.” Turan ko. Bigla naman siyang napangiti. “Mas maganda pala ang nag-uusap tayo ng maayos Ellis.”

“Mabuti nga at mabait pa ako sayo.” Napatawa naman akong mahina. “Syempre pakitang tao.” Sagot ko bago isukbit yung bag ko sa balikat at lumabas na sa sasakyan. Binagsak ko pa yung pintuan at hindi na siya nilingon pa ni isang beses.

Nakita ko naman nag-aabang si Asher sa gate. Agad niya akong niyakap nang makita ako. “May kulang ba sayo?! Sampu pa ba daliri mo?! Patingin nga ng tenga kung lima pa!” Agad ko naman siyang sinampal at tumawa. “OA mo.” Tumatawang bulong ko.

Sinabi ko sakanya na ayos lang ako. Walang nangyari saakin. “Pakopya nga ako ng assignment natin. Hindi ako nakagawa.” Sasabihin ko na sana na hindi din ako nakagawa pero nailabas niya na yung notebook ko.

Nanlaki yung mata ko nang makitang tapos yung homework ko. “Ang galing mo naman El! Perfect ’to for sure!”

Third Person POV

Pumasok si Rigon sa kwarto ng ama niya. Agad siya nitong sinalubong ng masamang tingin. “Explain.” Agad na sabi ng ama niyang si Rodolfo.

“Explain what?” Sagot naman ni Rigon. “Bakit buhay pa ang prinsesa ng mga Madrigal ha?!” Sigaw niya kay Rigon.

“Chill. I have a plan. And that’s only for show. Ellis is my slut. Masikip pa siya at may pakinabang pa.” Nakangising turan ni Rigon. “Ellis is the heiress of Quizilian Clan.” Turan ni Rigon na nakapagtahimik kay Rodolfo. “I will guide Ellis. Tuturuan ko siya at siya mismo ang papatay sa buong pamilya niya.”

Ellis Madrigal

“El? Paano mo nilabanan yung Rigon na yon? Hindi ba sabi mo malakas sila? Paano?” Tanong sakin ni Asher.

Napatingin naman ako sakanya. Kumakain siya ngayon ng kakanin. Ang laki ng pisngi niya pero nakakapagsalita pa din. Kasing laki ng nga mata niyang kwago.

Tumawa naman ako. “Madali lang. Hindi namin kilala ang isa’t-isa.” Tanging sagot ko. Hindi namin kilala ang isa’t-isa pero iisang gawi lang ang namumutawi sa mga ugat namin. Ang pumatay. Pero ibahin niya ako.

Sinisigurado ko sa larong sisimulan niya, ako ang mananalo.

---

kallivanilla

Chapter 9

---

Ellis Madrigal

“Princess?” Napatingin nalang ako sa phone ko  na nakapatong sa mesa nang marinig ko si kuya. Nagsasalita pala siya. Nakatulala na kasi ako. “Yes kuya?” Agad kong sagot sakanya. “I said, may tulog ka ba? Gumawa kayo ng project diba?” Napatingin naman agad sakin si Asher habang may laman poa yung bibig na kinatawa ko. Ang cute niya talaga. “Yes kuya. Natulog kami exactly at 9 in the evening.” Pagsisinungaling ko sabay tingin kay Asher at nag-thumbs up. Nakakasanayan ko na atang magsinungaling.

Inirapan naman niya ako at nagpatuloy sa pagkain. “Kuya, don’t you think na it’s a good idea kung mag-condo ako?” Bigla kong bulaslas sakanya. “Ha? Ano na naman naiisipan mo Ellis ha.” Lunch break niya kasi at tinawagan niya ako. Mabuti pala full charge phone ko. Chinarge ata nung demonyo. Kung ’di niya chinarge, sasaksakin ko siya.

“Hindi ba nag-aalala ka lang din naman na baka hindi ako marunong magluto, magsaing, maglaba at kung ano-ano pa na parang mag-aasawa na ako? Why not to give it a try? Diba?” Bulong ko habang ngumunguya.

“No—” Bago pa siya sumagot, agad na akong sumabat. “Para na din hindi mo ako hatid sundo. Tsaka 23 na ako kuya. Hello?” Tinusok naman ni Asher ng tinidor yung isang hiwa ng steak sa plato tapos agad niyang isinubo. Ang takaw talaga.

Inusog ko na sakanya yung plato ko. Nagsasawa na din ako sa pagkain dito saa cafeteria. Paulit-ulit nalang. Wala kasi yung hinahanap kong lugaw na may itlog at manok. Yung laging niluluto saakin ni kuya.

“Pag-iisapan ko.” Bulong nalang ni kuya Kevin na nagpangiti saakin. Malamang hindi na siya makakatanggi.

Gusto ko lang naman mag-dorm para maging malaya ako. Hindi madadamay yung pamilya ko o si Asher sa gulong napilitan kong pasukin. Siya ang nagsimula, ako ang tatapos.

We were just like fuck buddy. Siguro naman masasarapan na ako sa susunod. Wala naman mawawala. Lalaki naman ako. Hindi ako mabubuntis. Hindi naman ako carrier kaya confident ako. Tsaka kung magka-anak ako sa demonyo na yon, I will hate that child forever.

Hindi nila alam na alam ko, pero hindi ako tanga. I’ll kill people. Kuya Kervin, Klein, and my kuya Kevin also kills people. Isama mo na si dad at mom. Akala ko nga noong una ko silang makitang pumatay, ay matatakot ako. But I’m here, sitting in the middle of noisy students at the caferia. Stopping myself from stabbing them one by one.

Hindi ko alam kung isang grupo ba sila mom, dad hanggang kila kuya. Parang ayaw nilang malaman ko so they tried their best to hide. Pero I’m still smarter and wiser at the same time.

Wala naman talaga akong pakialam kung pumatay man si kuya, daddy or mom. Basta may magandang rason to kill that person. And I think, they are mafia. In my own opinion lang. Well trained kasi sila. Lalo na ang mom at dad.

It runs in my blood. It runs in our blood. But I’m trying to change it. Sasabay nalang ako sa agos.

Kaya wrong move talagang natakot ako kay Rigon nang sabihin na papatayin ang mom at dad ko. But merong nagsasabi saakin na, magagawa talaga ni Rigon yon. At naniniwala akong magagawa niya yon. He is not ordinary tho. The way he threw the knife at me almost kills my life. Of course hindi niya ako papatayin— sa ngayon. Meron siyang gusto. I need to figure it out.

Third Person POV

Habang nasa malalim na pag-iisip si Ellis. Isang grupo ng mga lalaki ang lumapit kay Asher.

“Hey cutie, saamin ang table na ’to.” Napatingin naman agad si Ellis sa mga lumapit at napahinto si Asher sa pagnguya.

Tumawa naman yung lalaki habang nakatingin kay Asher. Dahan-dahan niyang hinawakan yung pisngi ni Asher pero lumayo agad si Asher.

Mabilis nang tumayo si Ellis. “Hinahawakan lang kita! Wala naman masama!” Turan pa nung lalaki sabay hahawak na sa hita si Asher pero nahawakan ni Ellis yung pulsuhan nung lalaki saka hinampas niya yung leeg ng lalaki gamit yung palad niya bago tuhudin na nagpa-upo at naging dahilan ng pamimilipit nung lalaki.

Napatayo naman si Asher sa gulat napahawak sa kamay ni Ellis. “E-ellis.” Bulong niya. Itinulak naman siya agad ni Ellis nang sumugod yung apat na kasama nung lalaki.

Ibinuhos ni Ellis yung laman nung mangkok sakanila bago ibato yung apple nasa tray. Kinuha niya yung tray saka is-isa silang hinataw ni Ellis sa leeg gamit yung gilid ng tray.

Tumigil lang si Ellis nang dumating yung guards. “Ellis! Anong ginawa mo!” Bulong sakanya ni Asher. Tumawa lang siya. Gulat na gulat naman na nakatitig si Asher sakanya. “Magaling ba ako Ash? Wala pang baril yan.”

Ellis Madrigal

Naglalakad kami ni Asher palabas ng office dahil nga sa ginawa ko kanina. Muntik na daw silang apat na mabalian ng leeg pero wala akong pakialam.

“Bakit mo ginawa yon El ha?!” Sermon pa sakin ni Asher. “Paano mo nagawa yon? May hindi ka ba sinasabi sakin?” Tanong niya pa. Umiling naman ako. “Ano bang sasabihin ko Ash? Wala naman.” Patay malisya kong sagot.

“Princess!” Napatingin naman kami kay kuya habang tumatakbong palapit saakin. Alalang-alala siya. Nagsisisi tuloy akong pinatulan ko pa yung mga gagong yon. Naistorbo pa si kuya. “What happened?” Tanong niya agad sakin sabay tingin mula ulo hanggang paa pero agad siyang huminto sa pulsuhan ko. Nataamaan yan kanina ng mainit na soup. “Asher? Anong nangyari?” Bulong ni kuya.

Agad naman tumingin sakin si Asher. “A-ahh… Binugbog ni Ellis yung mga lalaki kuya Kyle.” Tumingin naman saakin si kuya at agad akong nag-iwas ng tingin. “Fuck.” Bulong niya.

“Tara na. Uuwi na tayo.” Bulong naman ni kuya Kyle. Ngumiti naman ako at tumango. “Uwi ka na din ba Asher?” Tanong ni kuya kay Asher. Uwian na din kasi. Para kaming dinetain sa office. Kaloka.

“Sige kuya. Sainyo muna ako ha? Tinatamad akong umuwi sa bahay.” Tumango naman si kuya at kinuha yung mga bag namin.

“Kevin!” Kaway samin nung manong guard. Kumaway naman si kuya at lumabas na kami sa gate.

Napangisi naman ako nang makita si Rigon sa ’di kalayuan. Naninigarilyo habang nakasandal sa kotse niya.

Tinignan ko lang siya bago ako sumakay ng kotse. Bahala siya sa buhay niya. Manigas siya dyan.

DITO na natulog si Asher. Sabi niya uuwi din siya pero tignan niyo, nandoon sa kama ko. Tulog na tulog. Nauna pa sakin matulog.

Lumakad ako palabas ng kwarto at nilakad yung kwarto ni kuya. Katulad ng dati, hindi ako kumatok at pumasok na.

Nakita ko siyang nagbibihis. Hindi naman siya nahiya saakin at nagsuot pa talaga ng boxer sa harap ko. “Princess. Sakto. May pag-uusapan tayo.” Turan niya sakin pagkasuot niya ng boxer at t-shirt.

Umupo naman ako sa kama niya. “Anong pag-uusapan natin kuya?” Tanong ko sakanya. “Paano mo sila binugbog ha?” Magkadikit na kilay niyang tanong.

Tumawa naman ako. “Parang bago naman sayo kuya. Nakita ko na nga kayong lahat na pumatay. Parang hindi naman malayo na kaya ko din pumatay kasi pumapatay din kayo.” Nanlaki naman yung mata niya sa sinabi ko. “Princess!” Pasigaw niyang bulong.

“What?” Sagot ko naman. “Alam mo ba yang sinasabi mo ha? Sige! Sabihin na nating nakita mo na kaming lahat na pumatay. Pero hindi ka papatay. Hindi ka tutulad saamin! Hindi ako papayag.” Seryoso niyang saad saakin.

“Hindi mo mapipigilan kuya. Dumadaloy sa mga ugat ko yung dugo natin. Hindi ko din mapigilan yung sarili ko. Kusa nalang lumalabas.” Huminga naman siyang malalim at napahimalos nalang ng mukha.

Tumingin lang siya saakin at mabilis akong kinabig ng yakap. “Natatakot ako para sayo Princess.” Tumawa naman ako at humiwalay sakanya. “Sa tingin mo kuya madali lang akong patayin? Feeling ko nga mas malakas ako sainyo e!” Ilang segundo naman siyang natahimik bago tumawa. “Yea. You are above us. Mas malakas ka kesa samin Princess.”

DINALA ako ni kuya sa basement sa ilalim ng bahay. Ngayon ko lang ’to nalaman. May passcode at fingerprints pa na kailangan bago makapasok.

Pagpasok namin, kinuha ni kuya yung remote sa tabi at may pinindot. Napanganga ako nang bumukas yung mga pader sa loob ng bassment. Para lang kasing normal na basement ’to. May couch, TV. Pero bumukas yung mga pader tapos puno ng baril, mga kutsilyo at mga iba pa.

May umangat din sa gitna ng basement na nakakuha talaga ng pansin ko. Mga kulay puting weapons.

“Wow.” Bulong ko nalang bago naglakad ng dahan-dahan papunta doon. Pinadaanan ko ng darili ko yung mga ibat-ibang klase ng baril na kulay puti at gold. May mga kutsilyo din. Ibat-ibang laki at haba.

Pero isa lang ang nakakuha ng pansin. Yung chako. Hindi ako nagdalawang isip na kunin yung isang pares ng chako.

Ang ganda! Yung kulay puti niyang handle na may gold na swan design. Perfect. Sinubukan kong iniikot-ikot yung dalawang chako sa dalawang kamay ko.

Napangiti ako kasi hindi man ako matamaan sa kamay ko sa kahit anong parte ng katawan ko. Feeling ko ang galing-galing ko na.

Mabilis akong humarap kay kuya sabay hahampasin ko sana siya sa tyan nang agad niyang mapigilan yung chakong hahampas sana sakanya sabay ngisi. “Slow hands.”

---

kallivanilla

Chapter 10

SENSITIVE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK.

---

Ellis Madrigal

“Bye Princess!” Bulong sakin ni kuya. “Bye kuya!” Sagot ko sakanya at humalik sa pisngi niya. Mabilis na akong bumaba sa kotse. “Bye kuya Kyle!” Turan naman ni Asher at bumaba na din.

Tinignan namin na umalis yung kotse ni kuya bago kami naglakad papunta sa gate. Ang dami pang sinasabi ni Asher. Gusto lang naman maghingi ng halaman sa bahay. “Dami mong sinabi Ash. Gusto mo lang naman maghingi ng halaman ni mom.” Tumawa naman siya at ngumiti. Napatigil naman kami sa paglakad nang makita si Rigon sa tabi ng gate. Magkadikit ang kilay at parang galit na galit. “El? Hindi ba si Rigon yon?” Tumango naman ako. Ang demonyo.

Una kong pinapasok si Asher sa loob. At nagpa-iwan ako.

Magkasalubong yung kilay niyang lumapit sakin at agad hinawakan ng mahigpit yung pulsuhan ko at hatakin.

Mabilis niyang binuksan yung pintuan ng kotse niya bago itulak ako sa loob. Inis ko namang isinuot yung seatbelt at tumingin sa labas.

Hinayaan ko lang siyang magmaneho habang ako ay nakatingin lang sa labas. Wala ni isa ang gustong magsalita saamin. Ayoko siya kausap. Bahala siya sa buhay niya.

Mabilis lang yung takbo ng sasakyan. Alam ko na kung saan papunta ’to. Sa impyerno.

MABILIS siyang bumaba at binuksan yung pintuan bago ako hatakin pababa. Inis ko namang tinanggal yung kamay niya sa pulsuhan ko.

Magkadikit naman ang kilay niyang tumingin saakin. Nanonood naman yung nga katulong at ilang mga tao niya na nakapila sa tabi ng pintuan.

Hindi na ako nagulat nang hawakan niyang mahigpit yung mukha ko. “Do you want me to fuck you here?! Gusto mo bang sa harap nila?” Gigil niyang bulong. Nakatitig lang ako sa mga mata niya at hindi sumasagot.

Inis niyang binitawan yung mukha ko at mahigpit akong hinawakan sa braso. Mabilis siyang naglakad habang ako naman ay pilit na humahabol sakanya.

Halos madapa pa ako sa hagdan pero wala siyang pakialam.

Akala ko papasok kami sa kwarto kung saan ako natutulog pero binuksan niya yung kwarto na nauuna sa kwarto ko.

Tinulak niya ako papasok. Pinagmasdan ko naman yung buong kwarto. Kasing laki lang ng kwarto sa kabila pero may couch dito at malaking TV. Puro puti at itim lang din ang makikita mo. May malaking kama din.

Napatingin naman ako sakanya nang ibagsak niya yung pinto. Napaatras ako ng kaunti dahil sa masasamang tingin niya.

Hindi ko inaasahan na isasalubong niya sakin yung malapad na palad niya na naging dahilan ng pagkaupo ko sa sahig.

Para naman akong nabingi sa lakas ng sampal niya. Itinayo niya ako at kinaladkad hanggang sa kama.

Naramdaman ko nalang na umangat ako sa ere at biglang paglapat ng likod ko sa malambot na kama. Pinilit kong tumayo at gumapang paalis pero isang malakas na sampal lang ang inabot ko.

“You’re trying my patience huh?!” Malakas na sigaw niya habang hinuhubaran ako isa-isa. “Want this right?” Bulong niya sa tenga ko sabay pisil sa mga utong ko.

Hindi ko naiwasang maglabas ng maliit na ungol. Lalo pang nadagdagan yung sensasyon na nararamdaman ko nang dilaan niya yung leeg ko at paulit-ulit na kagatin.

Pilit ko naman siyang itinutulak pero hinawakan niya lang ng mahigpit yung kamay ko at itali gamit yung necktie ko.

Hindi ko na pinigilan yung sigaw ko sa rahas ng nga kagat niya sa dibdib ko at utong. Nakahinga lang akong maluwag nang tumigil siya at idapa ako.

“Babaliwin kita. Magmamakaawa ka sakin.” Bulong niya sa ligod ng tenga ko.

Napatirik nalang yung mga mata ko nang dilaan niya ng marahan yung mga utong ko. Wala na yung sakit kanina. Sarap nalang yung nararamdaman ko.

Napapaiktad pa ako tuwing kinakagat niya. “R-rigon…” Hindi ko mapigilang bulong nang hawakan niya yung matigas kong pagkalalaki.

Lalo pang nadagdagan yung sarap na naramdaman ko nang isubo niya. Hindi ko alam kung saan ko ipipilig yung ulo ko sa sarap.

Palakas ng palakas yung ungol ko at wala na akong pakialam. Malapit na ako.

Pero nang maramdaman kong lalabas na ay itinigil niya. Namilit nalang ako sa sakit ng puson ko. Rinig na rinig ko naman yung tawa niya.

Gustong-gusto ko siyang patayin dahil sa ginawa niya.

Iniharap niya ulit ako sakanya bago hawakan ng mahigpit yung pagkalalaki ko at paligayahin ako. Ungol lang ako ng ungol.

“AHHHHH!” Malakas na sigaw ko kasabay ng pagtulo ng mga luha ko nang maramdaman ang kung anong ipinapasok niya sa butas ng pagkalalaki ko. Sobrang sakit at sobrang hapdi.

“R-rigon! A-aray!” Umiiyak kong sigaw. May hawak siyang maliit na parang stick at ipinapasok sa butas ng pagkalalaki ko. Habang lumalalim at lalong sumasakit.

Ngumisi lang siya sakin at nilaro ang utong ko habang binabaon niya pa yung kung anong nasa pagkalalaki ko. Sumisigaw na ako sa sakit pero wala siyang pakialam.

“Beg Princess. Beg.” Bulong niya pero hindi ko siya pinakinggan.

Lalo akong napahiyaw sa sakit nang simulan niyang paligayahin ako habang nakapasok yung stick na parang ewan sa butas ng pagkalalaki ko. Bawat galaw ng kamay niya ay sakit ang dulot saakin.

“Magmakaawa ka Ellis.” Bulong niya saakin. Umiling naman ako at mabilis akong nakatanggap ng malakas na sampal mula sakanya.

Agad niya akong sinakyan at inalis yung sinturon niya sa harap ko. Bumulaga nalang saakin yung pagkalalaki niya. “Suck it!” Sigaw niya sakin.

Dahan-dahan kong binuka yung bibig ko at isinubo yung pagkalalaki niya pero nakagat ko yon dahil sa biglaang pagkahawak niya sa pagkalalaki ko. “Walang sasayad na ngipin Ellis.” Bantya niya sakin.

Pinilit kong hindi pasayadin yung ngipin ko kahit sobrang sakit ng pagkalalaki ko. Ginagalaw-galaw niya pa yung bakal sa loob. Sobrang sakit. Ang sakit talaga.

Naramdaman ko naman yung mainit na likido sa dila ko bago niya ako padapain at paghiwalayin yung mga paa ko.

Napakapit ako sa bedsheet nang maramdaman yung mainit niyang dila sa butas ko. Ramdam na ramdam ko yung kiliti.

Hindi pa siya nakuntento at dahan-dahan niyang ipinasok yung daliri niya. Napapasigaw nalang ako sa sarap. May tinatamaan niya na kung ano sa loob na nagbibigay ng kiliti saakin.

Napatirik nalang yung mata ko nang simulan niyang ipasok yung pagkalalaki niya sa butas ko.

Mahigpit niyang hinawakan yung bewang ko sabay niyang sinalubong yung balakang niya. Napaungol nalang ako ng malakas dahil doon.

“Like it?” Hindi akok makasagot sa sarap na nararamdaman ko. Pabilis ng pabilis yung ulos niya na nagiging dahilan ng mga ungol ko.

Mabibilis ang hininga ko nang hugutin niya yung pagkalalaki niya. Umupo siya sa kama at hinatak ako paupo sa harap niya.

Nailagay ko nalang yung nakatali kong kamay sa batok niya habang ipinapasok niya yung pagkalalaki niya sa butas ko.

Mabilis niyang hinawakan yung utong ko sabay pisil na kina-arko ng katawan ko. “Move Ellis.” Dahan-dahan naman akong nagtaas-baba habang nakaupo sa pagkalalaki niya. Lalo niya pang pinipisil yung utong ko kaya hindi ko maiwasang mapaungol ng sobra.

Lalo pa akong napaungol nang kagatin niya ang utong ko kasabay nang pag-control niya sa balakang ko. Pabilis ng pabilis yung paggalaw ko sakanya.

Ungol ko lang ang pumupuno sa buong kwarto. Napatigil nalang ako sa paggalaw nang bayuhin niya ako ng sobrang bilis. Ilang segundo lang ay naramdaman ko na ang mainit na likidong pumuno sa loob ko pero nakahawak ako ng mahigpit sakanya dahil sa sakit ng puson ko.

Pero mabilis niya lang hinugot at pumwesto sa likod ko. Nanlaki nalang yung mga mata ko nang mabilis niyang ipasok at bayuhin ako ng mabilis. “Anong akala mo? Tapos na? No Princess. Hindi ako matatapos hanggat may malay ka.”

---

kallivanilla

Chapter 11

SENSITIVE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK.

---

Ellis Madrigal

“Hmmm!” Pigil kong ungol habang wala pa din siyang sawa sa pagbayo saakin.

Kinagat ko nalang yung labi ko para pigilan yung mahinang sigaw ko na dahilan ng pagpalo niya sa pisngi ng pwet ko.

“R-rigon…” Bulong ko pa habang naluluha na. Sobrang sakit na ng puson ko at pagkalalaki ko. Hindi niya pa tinatanggal kung anong inilagay niya doon. Ayaw lumabas ng katas ko dahil sa nilagay niya.

Halos hindi ko na mabilang kung ilang beses niya ginawa saakin ’to. Hindi ko nga alam kung bakit hindi ako mahimatay. Sobrang sakit na.

Nakahinga naman ako nang maluwag nang hugutin niya yung pagkalalaki niya saakin at ihiga ako sa kama.

Tumingin siya saakin habang nakangiti. “Kasalanan mo naman kaya dinadanas mo ’to.” Bulong niya habang hinahatak palabas yung nasa loob ng pagkalalaki ko. Napakagat nalang ako ng labi sa sakit at hapdi na dala nun saakin.

“A-ayoko na Rigon. P-please? Masakit na…” Bulong ko pa. Inihinto naman niya yung kamay niya sa paghatak sa nakalagay sa pagkalalaki ko at tumawa.

“Kailangan mong matutong sumunod saakin Ellis. Kasi ako ang batas saating dalawa.” Bulong niya pa bago ulit ipasok yung maliit at mahabang bakal sa pagkalalaki ko. Hindi ko na kaya yung sakit kaya napasigaw na ako at napaiyak habang nagmamakaawa sakanya.

“A-ayoko na… N-nagmamakaawa ako.” Bulong ko sakanya. Ngumisi naman siya at tuluyang hinugot yon.

Nakahinga naman ako ng maluwag at napapikit.

Itinaas niya nalang yung mga paa ko at ipatong sa balikat niya bago ulit ipasok yung pagkalalaki niya sa loob ko.

Hindi ko mapigilang mapa-ungol dahil sa sarap ng dala niya. May tinatamaan siya sa loob ko na nagbibigay ng kiliti saakin.

Lalo pang nadagdagan yung sarap na nararamdaman ko nang simulan niyang laruin yung pagkalalaki ko habang binabayo niya ako.

Wala akong nagawa kundi umungol lang ng umungol. Nakatitig lang siya saakin habang binabayo niya ako.

Napasigaw nalang ako nang malakas kasabay ng pagsabog ko. Umabot pa sa pisngi ko yung katas ko. Napapikit nalang ako kasabay ng pagsabog niya sa loob ko at pagbagsak saakin.

Hindi na ako gumalaw at gusto ko nang matulog. Naramdaman ko pang dahan-dahan niyang hinugot yung pagkalalaki niya mula saakin at yung patulo ng katas sa butas ko. Hinayaan ko nang lamunin ako ng dilim at hayaan siya kung anong gusto niyang gawin.

NAGISING nalang ako sa sakit ng katawan at gutom. Agad kong iminulat yung mga mata ko at nakitang may kamay na nakayakap sa tyan ko at nakahubad pa din ako sa ilalim ng kumot.

Ramdam na ramdam ko naman yung pagtama ng hininga sa leeg ko. Hininga ng demonyo.

Mabilis kong inalis yung kamay niyang nakayakap saakin. Medyo nahirapan pa ako sa higpit ng yakap niya pero natanggal ko naman.

Agad akong bumaba ng kama ng hubo’t-hubad. Masakit pa yung katawan ko at sa parteng yon pero kaya naman.

Mabilis akong lumabas ng kwarto niya ng walang lingon-lingon. Bahala siya sa buhay niya. Malaki na siya.

Mabilis akong lumipat sa kwarto kung saan niya ako kinukulong. Agad akong pumasok doon at nakita sa wall clock na, alas dos na ng hapon.

Hindi na ako nag-aksaya ng oras at pumasok na sa banyo. Mabilis kong nilinis yung sarili ko. Wala naman siya ganoong ginawang marka ngayon. Tig-isa lang sa dibdib ko.

Binalot ko yung sarili ko nang bathrobe pagkatapos kong punasan sa twalya. Kinuha ko yung kulay gray na sweatpants at puting fitted sando na may design na ice cream. Cute lang kaya kinuha ko atsaka isang white na boxers.

Mabilis kong sinuot yon. Tinuck-in ko nalang yung fitted na sando at hinigpitan yung tali sa sweatpants. Medyo maluwag kasi saakin.

Sinuklayan ko nalang yung buhok ko at sinuot yung tsinelas na pangbahay bago ulit lumabas ng kwarto ko.

Dinaanan ko lang yung kwarto niya at deretso ako sa ibaba. Hindi ko pinansin yung mga katulong na binabati ako at pumunta ako sa kusina.

Ang sama ng tingin nung mayordoma pero wala akong pakialam. Pag ako nainis bubulagin ko yan.

Binuksan ko yung ref at tumingin kung anong pwedeng lutuin ko kainin ko. Wala akong tiwala aa mga ’to kapag hindi ko kasama si Rigon. Baka lasunin ako.

Kinuha ko nalang yung fries at yung dalawang piraso pang noodles sa kabinet at dalawang itlog.

Nilagyan ko na ng tubig yung kaldero atsaka inilagay yung dalawang pakete ng noodles. Mamaya ko na ilalagay yung seasoning kapag naalis na yung tubig at malambot na yung noodles.

Kumuha ulit ako ng maliit na kalsero at nilagyan ng tubig. Inilagay ko yung itlog at isinalang.

Tapos, kumuha ako ulit ng maliit na frying pan at isinalang ko. Mabuti nalang madaming stove. Nang uminit na yung frying pan, nilagyan ko ng mantika. Madami para masaya tsaka kumuha ko nung colander na metal yung kasya sa frying pan. Nilagyan ko agad ng fries at nilubog sa mantika.

Nakatingin lang sila saakin. Ngumisi lang ako. Hindi nga kayo magluluto, maghuhugas naman ako ng madami. Akala niyo ha.

Kumuha ako ng mangkok at nilagyan ng mayonnaise at ketchup. Pinaghalo ko habang pinipirito yung fries.

Naluto naman na yung itlog at yung noodles kaya mabilis kong sinala yung noodles at inilagay sa pinggan.

Habang nagpipiro, nilagyan ko na at hinalo yung seasoning sa noodles at binalatan na din yung itlog bago hiwain at ilagay sa itaas ng noodles.

Natapos din akong magpirito ng fries kaya inilagay ko sa panibagong plato.

Inilagay ko sa mesa yung noodles at fries tsaka yung dip ko. Doon ako pemwesto kung saan naka-upo si Rigon.

Iniwan ko lahat ng ginamit ko at bahala silang maglinis dyan. Ang sama ng ugali niyo saakin ha. Nasaan ba kasi yung ate na mabait saakin? Bakit wala?

Nagdadabog pa yung mayordoma habang nililinis yung kinalatan ko. Natatawa naman ako habang kumakain. Akala mo ha.

“Good afternoon po sir Ellis!” Napatingin naman ako sa katulong na mabait saakin. Agad akong ngumiti sakanya. “Good afternoon din po ate!” Nakangiti kong sabi sakanya.

Halos lahat kasi ng katulong ay may ginawa at wala akong pakialam sakanila.

“Tubig sir? Juice? Gusto niyo po ba igawa ko kayo ng malamig na milo?” Nanlaki naman yung mata ko sa sinabi ni ate. “Sige po ate! Parang masarap po yung malamig na milo!” Nakangiti kong sagot sakanya.

Tumango naman siya bago umalis. Nagpatuloy lang ako sa pagkain. Napadami yung fries. Ang dami din nitong noodles.

Ilang minuto lang, dumating na si ate dala-dala yung malamig na milo na may yelo pa.

Agad naman akong ngumiti sakanya. “Salamat po ate!” Ngumiti naman siya saakin at pinisil yung pisngi ko. “Ate Lyn. Ang cute mo talaga!” Bulong niya pa saakin na kinangiti ko. “Sige na. Magtratrabaho na ako. Masusungitan ako ng dragon.” Bulong niya sabay turo sa mayordoma na kinatawa ko.

Nagba-bye ako sakanya at nagsimulang kumain ulit. Bahala iyang dragon na yan sa buhay niya. Basta ako, kakain.

HINDI ko naubos yung niluto ko at ang dami pang sobra. Yung noodles, kalahati pa. Yung fries ang dami pa.

Inubos ko yung milo atsaka uminom ng tubig bago tumayo. Nakatingin naman saakin ng masama yung mayordoma.  “Paki-ligpit manang.” Nakangisi kong turan bago siya talikuran at lumakad palabas ng bahay.

Agad hinanap ng mata ko si Akiko. Pero wala na siya doon sa bakod.

Nakatingin naman saakin yung mga alagad niya pero wala akong pakialam. Barilin ko sila isa-isa makita nila.

Hinubad ko yung tsinelas ko at hinayaang maapakan ko yung damo at lupa. Lumapit ako doon sa isang lalaki na alagad din niya.

“Nasaan yung kabayong puti?” Tanong ko sakanya. “Sa may kulungan po sir.” Tinignan ko naman siya. “Saan yung kulungan?” Naiinis kong tanong.

“Bawal po kayong umalis sir.” Inis ko naman kinuha yung baril sa bewang niya at mabilis na ikasa bago itutok sa ulo niya. “Saan yung kulungan.” Nanginginig naman niyang itinuro yung malaking kulungan malapit doon sa malalaking puno.

Inis naman akong umirap bago ilabas yung magasin ng baril at isa-isang itapon yung bala at paghiwa-hiwalayin yung bawat parte ng baril habang nanunuod sila.

Nilagpasan ko sila pagkatapos at mabilis na naglakad habang nakatapak.

Napangiti naman ako nang makita si Akiko. Narinig ko pa yung ingay niya kaya tumakbo na ako papunta sa kulungan niya habang nakangiti.

“Akiko!” Sigaw ko at binuksan yung kulungan. Agad naman siyang lumabas. Nakahawak lang ako sa tali niya.

Pinagmasdan ko naman siya. Ang ganda niya talaga. Ang puti-puti niya.

Nagulat naman ako nang iluhod niya yung harapang mga paa niya. Nagtaka naman ako kung anong gagawin ko pero marealize kong pinapasakay niya ako kaya agad akong sumakay sakanya.

Mabuti nalang may tali siya. Naglakad siya palabas. Nakahawak lang ako sa tali niya habang naglalakad siya.

Dinala niya ako sa malaking space sa harap ng kulungan niya at tumakbo ng marahan. Tuwang-tuwa naman ako. Paikot-ikot lang kami. Maya-maya lang ay naramdaman ko ang titig saakin. Alam kong si Rigon yon pero wala akong pakialam sakanya.

Ilang segundo lang ay nawala na yung titig kasabay ng pagtakbo ni Akiko papunta sa kagubatan sa likod ng mansyon. Mahigpit ang kapit ko sakanya habang tumatakbo kami.

Hindi ko alam kung saan papunta si Akiko pero may tiwala ako sakanya.

Third Person POV

Nagising nalang si Rigon nang maramdaman na wala na si Ellis sa tabi niya. Wala pang dalawang segundo ay mabilis na siyang tumayo para hanapin si Ellis pero agad siyang napahinto nang marinig niya ang tawa ni Ellis na nanggagaling sa labas.

Mabilis siyang naglakad ng nakahubad at binuksan yung kurtina sa balkonahe.

Agad bumungad sakanya si Ellis na nakasakay sa kabayo niya habang paikot-ikot na tumatakbo yung kabayo.

Hindi nalang nalalaman ni Rigon na nakangiti na pala siya habang pinapanood si Ellis.

Ipinilig niya nalang yung ulo niya at mabilis na tumalikod papunta sa closet.

Agad siyang nagsuot ng kapirasong boxer shorts ar T-shirt bago bumaba.

Agad siyang dumiretso sa kusina. “Manang? Kumain na ba si Ellis?” Agad niyang tanong sa mayordoma habang nakatingin sa hawak nitong plato na may noodles na hindi naubos ni Ellis.

“Opo sir. Nagluto po siya ng noodles at fries. Ayaw niya po kami paglutuin.” Nakangiting turan nung mayordoma.

Tinitigan naman siya ni Rigon. “Yan lang ang kinain niya at hindi pa inubos?” Tanong pa ni Rigon. Tumango naman yung mayordoma.

Huminga naman ng malalim si Rigon. “ Ako nalang kakain ng tira niya.”

MABILIS lang natapos kumain si Rigon at yung kinain niya lang ay ang pagkain ni Ellis.

Agad siyang lumabas pagkatapos niyang kumain. Sumalubong pa sakanya yung tsinelas ni Ellis sa may hagdan.

Kinakabahan naman yung mga guard niya dahil sa pag-alis ni Ellis.

Agad hinanap ni Rigon si Ellis peeo hindi niya na ito makita.

“Where’s Ellis?” Tanong ni Rigon sa mga guard niya. Pero nagtinginan lang ang mga ito na kinagalit niya.

“Where the fuck is Ellis?!” Galit niyang tanong.

Nagsimula naman manginig yung limang nagbabantay kay Ellis.

“A-ah sir Beaufort, p-pumasok po sila nung k-kabayo niya sa g-gubat.” Nauutal na sagot ng isa sakanila.

“Tsk.” Bulong lang ni Rigon at pinakuha yung itim niyang kabayo. “Bakit hindi niyo man lang sinundan at pinagsuot ng tsinelas?” Tanong niya pa. Kampante naman siyang hindi makakaalis si Ellis dahil malawak ay mahaba yung kagubatan at sa dulo non ay isang talon at ilog na kahit kailan ay hindi niya din napuntahan.

“T-tinutukan niya po ako ng baril sir. P-pinagpira-piraso niya din po yung baril.”

Napailing nalang si Rigon bago niya sakyan yung kabayo niya at mabilis na patakbuhin papasok sa gubat.

“My silly Princess.”

---

kallivanilla

Chapter 12

---

Ellis Madrigal

Mabagal nalang yung pagtakbo ni Akiko. Hindi ko maiwasang mamangha sa mga nadadaanan naming dalawa.

Bukod sa marami at malalaking puno, ang dami ding nagkalat na magaganda at ligaw na bulaklak.

Hindi ko pa din alam kung saan ako dadalhin ni Akiko. Basta may tiwala ako sakanya.

Hindi ko alam na meron palang ganitong paraiso sa likod ng mansyon ng mga demonyo.

Sobrang lilim dahil sa laki at tataas ng puno. Ang haba din ng gubat. Sobrang haba. Para akong nalakbay sa malawak na gubat.

Kalahating oras na kaming naglalakad ni Akiko. Feeling ko nga pagod na siya. Pero parang hindi pa naman. Hindi pa siya tumitigil eh!

Nanlaki yung mata ko nang makita yung isang malaking tunnel sa harap namin. Hindi ko alam kung para saan yan pero ang ganda! Puro na siya lumot tapos ang luma na.

“Papasok ba tayo dyan Akiko?” Bulong ko kay Akiko na hindi naman sumasagot.

Siguro papasok naman kami. Doon siya papunta eh!

Pumasok na nga kami ni Akiko sa loob. Ang dilim! Hindi naman nakakatakot. Kitang-kita ko pa yung liwanag sa dulo. Rinig na rinig yung mga tunog ng paa ni Akiko.

Nang makarating kama sa dulo, napanganga nalang ako nang makita yung kulay blue na talon at ilog sa dulo.

“Wow.” Bulong ko nalang habang nakatitig sa nakatagong paraiso dito.

Ang ganda! Ang lalaki ng mga bato tapos ang linaw ng tubig! Sobrang dami ng magagandang bulaklak. Sobrang ganda!

Agad naman lumuhod si Akiko. Agad akong tumalon pababa at hinayaan yung talampakan kong matapakan yung maliliit na damo.

Agad akong tumakbo pababa. Nakita ko pang nakasunod si Akiko saakin. Isa-isa kong hinubad yung damit ko. Iniwan ko lang yung puti kong boxer briefs. Itinabi ko kay Akiko yung mga damit ko. Nakaupo lang siya.

Hindi naman mainit kasi natatakpan ng mga puno sa itaas yung araw dito. Pero maliwanag naman.

Agad akong naglakad pababa. Tumalon-talon ako sa mga bato bago makarating sa gitnang parte ng ilog.

Hindi ako marunong lumangoy pero parang mababaw lang naman kaya okay na yan!

Agad akong tumalon sa tubig. Hindi malamig yung tubig. Maligamagam. Ang sarap maligo!

“Akiko! Ang sarap!” Sigaw ko pa kay Akiko bago ako maglangoy-aso. Wala naman nakakakita saakin. Kami lang naman ni Akiko ang nandito.

Medyo kinilabutan ako nang maramdaman na may nakatitig saakin habang nakalublob ako aa ilalim ng tubig kaya agad akong umahon.

Inikot ko yung paningin ko sa buong lugar. Nakita ko pa si Akikong ngumunguya. Wala naman ibang tao bukod saamin kaya hindi ko na pinansin.

“Wow.” Bulong ko pa habang nakatingin sa talon at sa tubig na patuloy bumabagsak.

Medyo malayo saakin pero nakaka-akit talaga yung tubig.

Hindi ko na pinigilan yung sarili ko at unti-unting naglakad papunta sa tubig. Nakatitig lang ako tubig habang naglalakad.

Nanlaki nalang yung mata ko nang wala na akong maapakan na buhangin kasabay ng paglubog ko.

Pilit kong inaabot yung lupa gamit yung mga paa ko pero ang lalim. Sobrang lalim.

Pilit kong ginagalaw yung kamay ko pataas pero lalo lang akong bumababa.

Malapit na akong nawalan ng hininga. Nakainom na ako ng tubig. Patuloy akong hinahatak pailalim.

Pinikit ko nalang yung mata ko at naghatak na. Mamatay na din ako sa wakas. Tapos na ang kalbaryo ko.

Agad naman napamulat yung mata ko nang makita na may kung sinong umaabot saakin. Agad akong naglangoy-aso palayo pero tuluyan na talaga akong nilamon ng dilim.

Third Person POV

Mabilis ang takbo ng kabayo ni Rigon kung saan ang dinaanan ni Ellis. Seryoso lang siya habang tumatakbo ang kabayo.

Ngayon lang din siya nakarating sa lugar na ’to kahit sakanya ang buong lugar na ito. Kahit kailan ay hindi siya nagtangkang pumunta dito dahil wala din siyang oras. Pero ngayon? Nandito siya at binabaybay ang lugar dahil kay Ellis.

Agad niya pang pinabilis yung takbo nang hindi pa din mahagilap ni Rigon si Ellis sa mga mata niya.

Pumasok na siya sa tunnel kung saan pumasok si Ellis kanina. Malalakas na tunog ng paa ng kabayo ang maririnig sa loob ng tunnel.

Pinabagal niya ang takbo ng kabayo nang malapit na siya sa labasan ng tunnel dahil sa naririnig niyang tawa ni Ellis mula sa labas ng tunnel.

Agad niyang pinahinto ang kabayo sa pinakadulo ng tunnel kung saan tanaw na tanaw niya si Ellis na ngayon ay nakangiting nagtatampisaw sa tubig.

Ngayon niya lang nakita na ngumiti ng ganito si Ellis simula nang kuhanin niya ito.

Para siyang batang natatampisaw sa tubig at makulit na bata. Hindi niya inda ang sakit na katawang binigay sakanya ni Rigon at patuloy lang siya sa paglalaro habang tumatawa.

Para namang nanay si Akiko na nakatanaw lang sa batang Ellis habang naglalaro ng tubig.

“Akiko! Ang sarap!” Sigaw pa ni Ellis sa kabayo niya bago lumublob sa tubig.

Agad din naman siyang umahon at tumingin sa buong paligid. Alam ni Rigon na naramdaman ni Ellis na nakatitig at nanunuod siya. Kampante si Rigon na hindi siya makikita mula sa kinakalagyan niya.

Nakita naman niyang hindi pinansin ni Ellis at patuloy lang sa pagtatampisaw at paglalaro. Hindi ata namamalayan ni Rigon na nakangiti siya habang nanunuod kay Ellis. Kung paano ito maglaro ng tubig. Kung paano ito sumubok maglangoy kahit hindi naman niya kaya.

Napapatawa nalang siya dahil sa langoy-aso ni Ellis nang hindi niya namamalayan.

Ni hindi niya inalis ang titig kay Ellis kahit isang segundo lang. Pero agad napawi ang ngiti ni Rigon nang makitang napahinto si Ellis at nakatitig sa mataas na talon.

Agad bumaba si Rigon sa kabayo. Alam niyang malalim ang parte ng ilog na yon dahil malabo na at kung lalakad si Ellis papunta sa talon, tiyak na malulunod siya.

“Shit!” Mura nalang ni Rigon nang makitang humakbang na si Ellis papunta sa bumabagsak na talon.

Pati si Akiko biglang tumayo. Patuloy pa din sa paglakad ng dahan-dahan si Ellis habang nakatitig lang sa balon na kinamura ng paulit-ulit ni Rigon.

“Ellis!” Sigaw na niya pero hindi tumitigil si Ellis sa paglakad.

Agad nang tumalon si Rigon sa tubig ng walang alinlangan. Nanlaki yung mata niya nang makitang lumubog na si Ellis.

Agad siyang lumangoy papunta kay Ellis. Kitang-kita niya pa sa ilalim kung paano lumaban si Ellis sa tubig at pilit inaangat ang sarili.

Bigla siyang kinabahan nang makitang hindi na lumaban si Ellis pa at pinikit na ang mga mata niya.

Mura nang mura si Rigon sa isip niya at pilit inaabot si Ellis nang makalapit siya dito.

Pero nagmulat si Ellis agad ng mata at pilit na lumalayo sakanya. Mas nilakasan ni Rigon ang pwersa niya at desididong mahatak pataas si Ellis.

Napamura nalang si Rigon ng paulit-ulit nang makitang napapikit na ng tuluyan si Ellis at bumababa na.

Agad niyang hinatak ang pulsuhan ni Ellis nang nahawakan niya ito at agaf hinatak si Ellis papunta sakanya.

Niyakap niya ng mahigpit si Ellis habang lumalangoy paitaas.

Naghahabol pa ng hininga si Rigon nang makaahon siya pero agad niyang tinignan si Ellis.

“Ellis!” Sigaw niya habang tinatapik-tapik yung mga pisngi ni Ellis pero hindi niya nagigising.

“F-fuck.” Mura ni Rigon ng pabulong bago mabilis na lumangoy papunta sa gilid ng ilog.

Sobrang higpit ng hawak niya sa kamay ni Ellis na lumalamig na.

“N-no Ellis! Fucking no!” Sigaw pa ni Rigon at mabilis na binuhat si Ellis at maingat na inihiga sa lupa.

Agad niyang ginawa ang alam niya. Ginawa niya ang first aid sa mga nalunod pero hindi pa din gumagana.

Hindi na siya nagdalawang isip na takpan yung ilong ni Ellis at iawang yung bibig bago salinan ng hangin ng paulit-ulit.

Nagsisimula na siyang mawalan ng pag-asa pero hindi siya sumusuko. Nakahinga nalang siya ng malalim nang nagmulat na si Ellis at isuka lahat ng tubig na nainom niya.

Wala nalang sa sariling napayakap si Rigon kay Ellis. “Y-you made me so worried!” Bulong niya pa kay Ellis habang nakayakap.

Ubo naman nang ubo si Ellis. Hindi pa din kumakalas si Rigon sa yakap at hinahagod pa ang likod ni Ellis.

Sa inis ni Ellis ay itinulak niya si Rigon. “W-wag mo akong hawakan!” Sigaw ni Ellis na nagpagulat kay Rigon.

“Bakit hindi mo nalang ako hinayaan malunod ha?!” Sigaw pa ni Ellis.

Bigla naman namuo ang galit kay Rigon.

“Sana, hinayaan mo nalang akong malunod at mamata——” Hindi na natapos ni Ellis ang sasabihin niya at agad sumalubong sakanya ang palad ni Rigon.

“Sige! Sampalin mo pa ako! Patayin mo na kasi ako! Tangina Rigon! Wala ka na ba talagang puso?! Hindi mo ba nakikitang nahihirapan ako?!” Umiiyak na sigaw ni Ellis.

Para naman nadurog ang puso ni Rigon nang makita ang mga luha ni Ellis na patuloy na tumutulo.

“G-gusto ko nang mamatay! Ayoko nang mabuhay! Ayoko na!”

Pilit pinatatag ni Rigon ang sarili niya. Ayaw niyang makita ni Ellis na humihina na siya dahil sakanya.

“Gusto mo nang mamatay?” Tanong niya pa.

“Sige. Gawin na nating impyerno ang buhay mo mula ngayon.” Galit na turan ni Rigon bago siya tumayo at mahigpit na hawakan ang mga braso ni Ellis at hatakin din siya patayo.

Napangiwi naman si Ellis sa sobrang sakit. Hindi na pinansin ni Rigon kung gaano masaktan si Ellis. Wala na din siyang pakialam kung wala man itong suot na kahit ano bukod sa boxer nito.

Agad niyang hinatak si Ellis papunta sa kabayo niya at binuhat si Ellis pasakay doon bago siya sumakay din sa parehong kabayo. Nasa harapan niya si Ellis.

Agad niyang pinatakbo ang kabayo ng mabilis paalis sa lugar na yon.

Nasa pagitan ng dalawang kamay ni Rigon ang bewang ni Ellis. Mahigpit naman ang hawak ni Rigon sa tali ng kabayo.

Ang bilis ng takbo nila. Pero wala ng pakialam si Rigon. Naiiyak naman sa takot si Ellis. “Gusto mo palang maging demonyo ako sayo Ellis. Sana sinabi mo agad. Madali lang naman akong kausap.” Nakangising bulong ni Rigon kay Ellis habang tumatakbo sila.

Nakasunod naman si Akiko sa likod.

Nanindig naman ang balahibo ni Ellis dahil sa sinabi ni Rigon. “Humanda ka. Ginusto mo ’to.”

---

kallivanilla

Chapter 13

18+ | MATURE & SENSITIVE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK.

---

Ellis Madrigal

Pagkahinto ng kabayo sa tapat ng masyon niya, agad siyang bumaba at binuhat ako pababa.

Kanina pa ako lamig na lamig dahil nakahubad lang ako.

Gusto ko pang tignan si Akiko pero sobrang higpit ng hawak niya sa braso ko at kaladkarin papasok sa loob.

Alam ko naman na ang mangyayari. Hindi na ako magtataka pa.

Kitang-kita yung awa saakin ng ilang katulong kasama na si ate Lyn pero nginitian ko lang siya.

Hinatak niya ako hanggang sa kwarto niya at tinulak papasok sa loob.

Sa sobrang lakas ng tulak niya, nasubsob ako sa sahig.

“Punong-puno na ako sayo Ellis!” Sigaw pa niya saakin at kinuha yung sinturon niya na kinalaki ng mata ko.

Pinilit kong tumayo pero huli na din ang lahat at dumampi na yung sinturon niya sa likod ko.

Napaluha at napasigaw nalang ako sa sobrang sakit pero pinilit ko pa din gumapang paalis pero dumampi na naman sa likod ko yung hapdi at sakit ng sinturon niya.

“A-ayoko na please! T-tama na—— AHHHH!” Hindi ko mapigilang sigaw sa sakit nang hinampas niya yung dalawang hita ko.

Iyak lang ako nang iyak. Sobrang sakit na.

“R-rigon! A-ayoko na!” Sigaw ko pa habang umiiyak pero wala siyang naririnig.

Tinignan niya lang ako sa mata bago itapon kung saan yung sinturan na nagpahinga saakin ng maluwag.

Iyak lang ako nang iyak at pilit na iginagalaw yung katawan ko paalis.

Nagulat nalang ako nang hatakin niya yung boxer pababa at marahas na pagpasok niya.

Hindi na ako nakasigaw sa sobrang sakit. Hindi pa man nawawala yung hapdi at sakit umulos na siya ng sobrang rahas at sobrang bilis.

“Sinabi ko naman sayong wag na wag mo akong kakalabanin Ellis.” Bulong niya pa habang nakasabunot sa buhok ko.

Unti-unti nang pumipikit yung mga mata ko at nagpalamon nalang ulit sa dilim.

Third Person POV

Agad napatigil si Rigon sa pagbayo kay Ellis nang mawalan na ito ng malay.

Agad nanlaki yung mata niya dahil sa gulat. Agad niyang hinugot palabas yung pagkalalaki niya at sinuot yung boxer niya.

Napahimalos nalang siya ng mukha nang makita yung itsura ni Ellis ngayon. Yung dalawang mahahabang latay na gawa ng paghataw niya ng sinturon sa likod ni Ellis at latay din sa likod ng hita nito. “W-what did I do?!” Inis na sigaw ni Rigon sa sarili niya bago lihudan si Ellis.

“I’m s-sorry Princess.” Bulong niya bago kargahin si Ellis ng may buong pag-iingat at ihiga siya sa kama.

Agad niyang hinaplos yung pisngi ni Ellis ng dahan-dahan bago tumakbo papasok sa banyo at lumabas nang may dalang pangpunas.

Umupo siya sa tabi ni Ellis at simulang punasan yung katawan ni Ellis. Mula sa mukha hanggang sa mga binti at talampakan nito.

Dahan-dahan niyang idinapa si Ellis habang naka-unan yung mga kamay niya sa ulo nito.

Gusto niyang sakalin yung sarili niya sa galit at inis dahil sa ginawa niya kay Ellis.

Nagsisimula nang mangitim yung ginawa niyang hampas sa likod ni Ellis. Dumudugo pa yung ilang parte.

Maingat at dahan-dahan niyang pinunasan yung likod ni Ellis. Napapaiktad pa si Ellis kahit wala itong malay dahil sa sakit.

Ganon din ang ginawa niya sa mga hita nito. Inihiga niya ng maayos at padapa si Ellis bago siya umalis at kumuha ng panglinis sa sugat ni Ellis.

Dahan-dahan at puno ng ingat ang bawat galaw niya habang dinadampian niya ng gamot yung mga sugat ni Ellis na sinasamahan niya pa ng paghipan.

Nang matapos, maingat niyang binihisan si Ellis at inihiga ng maayos bago ligpitin yung mga ginamit niya.

Sinulyapan niya pa ng isang besea si Ellis bago pumasok sa isang pintuan na nasa loob din ng kwarto nila na nagkokonekta sa opisina ni Rigon.

Mabilis niyang kinuha yung phone ni Ellis at tinignan. Puro lang text ni Kevin ang nandoon.

Sa inis ni Rigon ay kinuha niya yung sim card ng phone ni Ellis bago sunugin at ilagay sa ash tray.

Pabagsak nalang siyang napaupo sa upuan niya habang napapahilamos ng mukha.

“Fuck you Rigon. You are so dumb!” Sigaw niya pa sa sarili.

Agad niyang kinuha ang phone niya at may tinawagan.

“Hello Mr. Beaufort?” Bungad sakanya nung kausap niya.

Huminga naman ng malalim si Rigon bago magsalita. “I want you to kill Ellis Madrigal. Bubuhayin ko si Sol Elliot Beaufort. My husband.”

Ellis Madrigal

Nagising nalang ako sa hapdi ng likod at mga hita ko.

Hindi ko na din maigalaw yung mga ’to. Bawat galaw ko ay lalo lang sumasakit.

“Mabuti gising ka na.” Napatingin naman ako sa demonyong napaupo sa sofa habang naninigarilyo at umiinom ng alak.

Hindi ko siya kayang tagalan ng tingin. Galit na galit ako sakanya.

Narinig ko naman yung tawa niya. “Alagang-alaga talaga sayo yung Lyn na yon ha? Mabuti naman at ginamot niya yung mga sugat mo at binihisan ka pagkatapos linisan.” Turan niya saakin.

Hindi ko nalang siya pinansin at nagpapasalamat kay ate Lyn gamit ang isip ko dahil sa pag-aalaga saakin.

Pilit naman akong tumayo at ininda yung sakit ng katawan ko. Gusto ko nang umuwi. Ayoko na dito.

“I-ihatid mo na ako. Uuwi na ako.” Turan ko sakanya.

Napatingin naman ako sakanya nang tumawa niya.

“Uuwi Ellis? Saan ka uuwi? Dito ka lang.” Seryoso niyang sabi saakin bago buksan ang TV.

‘ Ellis Madrigal found dead. ’ Basa ko sa headline ng balita na kinalaki ng mata ko.

‘ Hinihinalang ginahasa si Ellis Madrigal bago matagpuang patay ilang kilometrong layo sa mansyon ng mga Madrigal. ’

‘ Halos hindi na din makilala ang katawan nang nasabing biktima dahil sa lapnos at sunog nitong balat.’

‘ Nalaman lang ng pamilyang Madrigal na si Ellis nga ang bangkay matapos itong dumaan sa ilang pagsusuri na nagpatunay na si Ellis Madrigal nga ang naturang bangkay. ’

‘ Ilang oras lang matapos siyang mawala ay nangyari na ang karumaldumal na kinahinatnat ng binata. ’

‘ Ayaw magbigay ng pahayag ng pamilyang Madrigal kung sino ang alam nilang pwede—— ’

Hindi ko namalayang tumutulo na ang mga luha ko pagkatapos niyang patayin ang TV.

“Walang hiya ka talaga!” Malakas kong sigaw sakanya.

Tumayo naman siya at nakapasok sa bulsa ang mga kamay nito.

“Paano ba yan? Patay ka na Ellis Madrigal.” Tumatawa niyang bulong habang nakatingin saakin.

“From now on, you will be Sol Elliot Beaufort. My sex slave.”

---

kallivanilla

Chapter 14

---

Ellis Madrigal

Kasalukuyan akong nakaupo sa upuan sa tapat ng mesa sa opisina ng demonyo. Opisina pala yung isang pinto mula sa kwarto niya.

Narinig ko naman bumukas yung pintuan at alam kong siya na yon. Hanggang ngayon hindi ako makapaniwala na nagawa niyang patayin ako sa maraming tao. Patayin ang Ellis Madrigal.

Ngayon, alam ng lahat na patay na si Ellis Madrigal. Wala na si Ellis Madrigal. Burado na si Ellis Madrigal.

Napatingin naman ako sakanya nang may ilagay siya sa mesa ng pabagsak.

“That’s your ID, cards, even documents.” Turan niya saakin at bago siya umupo sa upuan niya.

“Your name is Sol Elliot Beaufort. Nakadugtong ang apelyido ko sa bago mong pangalan kaya ayusin mo.” Turan niya pa ng may pagbabanta.

“You will stay here. No phone, no gadgets at all. Dito ka rin mag-aaral.”

Hindi ko naman talaga pinapansin yung sinasabi niya. Kinuha ko naman yung ID na sinasabi niya.

‘Beaufort, Sol Elliot Q.’ Basa ko sa pangalan na nakakabit. Ang galing naman ng demonyong ’to. Ang galing mameke.

Inis kong ibinato yung lintik na ID na ’to sa mesa niya.

“Hindi ako yan!” Inis kong bulong bago kunin yung gunting na nakapatong sa mesa niya at inis na pagpira-pirasuhin yung ginawa niyang pekeng ID at cards.

“Ako si Ellis Madrigal. Hindi si Sol Elliot o kahit sino pa! Ellis Madrigal ang pangalan ko! Naiintindihan mo?!” Sigaw ko sa harap niya.

Mukhang hindi naman siya nasiyahan at agad tumayo. Napahawak nalang ako sa kamay niya na nasa leeg ko at mahigpit ang pagkakahawak doon.

“Ako ang masusunod saating dalawa Ellis! Hindi ka na si Ellis! Ikaw na si Sol Elliot! Naiintindihan mo?!” Sigaw niya saakin at itinulak ako dahilan para mapaupo ako sa sahig.

Napapikit nalang ako sa sakit nang pagkakatulak ko. Nakita ko pa siyang nanlaki yung mata pero nawala din kalaunan.

“Kayang-kaya kong taniman ng bomba yung buong mansyon niyo. Kaya umayos ka Ellis.” Turan niya na nagpakilabot saakin.

“Magtre-training ka kung paano bumaril at ipaglaban ang buhay mo. Hangga’t nandito ka sa loob ng teritoryo ko, makikipaglaban ka sa buhay mo araw-araw.” Inirapan ko lang siya sabay tingin sa bintana.

Pero napangiwi ako sa sakit nang hawak niya sa panga ko at pwersahang iharap sakanya.

“Kailangan mo muna sigurong matutunan na huwag maging bastos kapag kinakausap kita!” Sigaw niya sa pagmumukha ko bago inis akong bitawan.

“Hindi ko kayang kontrolin ang sarili ko kapag galit ako Ellis. Kaya umalis ka na baka ano pang magawa ko sayo.” Huling turan niya bago siya umupo at tumalikod saakin.

Agad naman akong tumayo st naglakad palabas ng opisina niya. Binagsak ko talaga yung pintuan.

“Ellis!” Rinig ko naman galit na sigaw niya pagkatapos kong ibagsak yung pintuan.

Bahala ka dyan sa buhay mo. Kung hindi lang ako nag-aalala para sa kaligtasan ng pamilya ko ay malamang tumakas na ako sa empyernong ’to.

Sinuot ko yung tsinelas ko bago lumabas ng kwarto niya at mabilis na pumasok sa kabilang kwarto na kwarto ko na.

Oo akin na ’to. Dito na ako titira ’di ba? Edi akin na ’to. Mas maganda dito. Kitang-kita ko yung garden mula sa balkonahe.

Pumasok lang ako sa banyo at naghilamos bago pumasok sa closet.

Nagulat naman ako kasi dati, iba’t-ibang size ang mga damit dito. Ngayon iisa nalang at size ko. Punong-puno din ng damit yung buong closet.

Mukhang pinaghandaan na ikulong talaga ako sa empyernong ’to.

Inis ko nalang kinuha yung oversized white hoodie at kulay puting boxer briefs. Susuotin ko kung anong gusto ko.

Hanggang tuhod ko yung jacket kaya okay lang. Kinuha ko na din yung kulay puting bucket hot bago lumabas ng closet at puntahan yung bag ko.

Anong oras na ng gabi pero gising pa ako. Ayoko na matulog. Nakakatamad.

Kinuha ko yung chako na kinuha ko sa basement. Yung kulay puti at may gold na swans.

Punyeta naman kasi! Bakit hindi nalang ako nalunod?! Edi sana patay na talaga ako ngayon.

Lumabas ako ng kwarto habang nilalaro-laro at pinapaikot-ikot yung dalawang chako sa dalawang kamay ko.

Minsan nga nagtataka din ako sa sarili ko. Ang galing ko na gumamit nito kahit ngayon ko lang nagamit. Siguro nakuha ko kay mom okaya kay dad.

Napatingin naman ako sa pulsuhan ko at nakita ko yung kulay maitim-itim na parang sugat na hugis araw. Pumuputi na siya pero nag-iwan ng peklat. Eto yung inilagay saakin ni Rigon nung araw na pinagsamantalahan niya ako.

Kung laslasin ko nalang kaya ’to para maalis?

Pababa na ako ng hakdan nang makitang mabilis na pumila yung mga katulong at yumuko.

“Magandang gabi po master Beaufort.” Sabay-sabay nilang turan na nagpakunot ng noo ko.

Anong trip ng mga gagang ’to? Gusto ata nilang basagin ko yung bungo nila isa-isa sa chako ko.

Tumingin sila saakin at agad yumuko ulit.

“Sir Beaufort.” Sunod nilang turan kaya napatingin ako sa likod ko.

Nakita kong nakatayo sa likod ko yung demonyo na kinairap ko at mabilis na bumaba ng hagdan.

“Where did you get those?” Rinig ko naman niyang tanong saakin. Alam kong tinutukoy niya yung chakong hawak ko.

“Sa bahay namin.” Sagot ko nalang nang hindi siya hinaharap. Bago tuloy-tuloy na pumasok sa kusina. Gutom na ako.

Hindi ko alam na nakasunod pala saakin yung ilang katulong. Hindi ko naman sila pinansin at ipinatong yung chako ko sa mesa.

Nasa bungaran naman ng kusina si Rigon at nakatingin saakin pero wala akong pakialam.

Agad akong nagpunta sa pantry. Agad kong inabot yung malaking pan cake mix. Parang bigla kasi akong nagcrave. May chocolate syrup pa na hersheys! Ang sarap.

Nakita ko naman na may sinasabi ni Rigon kay ate Lyn. Ngumiti pa si ate Lyn saakin bago umalis. Sinagot ko lang din siya ng ngiti.

“Stop cooking. May magluluto para sayo.” Turan niya pa saakin.

Hindi ko naman siya sinagot at tuloy lang sa ginagawa ko.

“Ayoko Rigon. Kay ate Lyn lang ako may tiwala. Malay ko ba kung lasunin ako nitong mga katulong mo o kaya lagyan ng gayuma yung hinahanda para saakin para mahulog yung loob ko sayo. Hindi na.” Turan ko bago maglagay ng itlog sa mix at halu-haluin yung mix.

“Ellis, anak?” Napatingin naman ako sa tumabi saakin at napangiti ako nang makita si ate Lyn.

May hawak siyang isang kulay puting sweat pants.

“Magsalawal ka muna anak at mag-apron. Madudumihan ka.” Ayoko talaga yung pinapakealaman ako sa suot ko. Pero kung si ate Lyn? Ayos lang.

Ngumiti lang ako at kinuha yung sweat pants at sinuot ko sa mga paa ko.

Tinaas ko naman yung jacket para hindi ma-tuck in. Agad naman akong hinarangan ni ate Lyn. Bakit ba? Babae naman silang lahat na nandito.

“Anak naman, wag ka nga maghubad kung saan-saan.” Tumatawa niya pang bulong bago alisin yung sombrero ko at suotan ako ng apron at ibalik yung sombrero sa ulo ko ng maayos.

Tuloy lang ako sa ginagawa habang tinatali ni ate Lyn yung apron sa bewang ko.

“Igagawa lang kita ng milo mo ha? Babalik ako agad.” Nakangiti niyang sabi saakin.

“Salamat para sa pag-aalaga saakin ate.” Turan ko naman bago siya umalis.

Tumingin naman siya saakin na para bang nagtataka bago tumingin kay Rigon.

“W-wala yon Ellis. Simula ngayon, ako na ang mag-aalaga sayo.” Huling turan niya bagi umalis.

“Bilisan mo magluto. Nagugutom na ako.” Sigaw naman ni Rigon.

Agad ko naman tinignan yung mayordomang inis na inis saakin kahit wala akong ginagawa sakanya.

“Hoy manang! Ipagluto niyo daw si Rigon.” Turan ko sakanya.

Inirapan naman niya ako. Tusukin ko ata mata nito. Nagtitimpi nalang talaga ako sa matanda na ’to.

“Ano po bang gusto niyo sir?” Nakangiti niyang tanong kay Rigon.

Psh! Plastik!

“No. Si Ellis ang magluluto para saakin.” Turan naman niya.

Kung lagyan ko kaya ng lason ’to at ipakain ko lahat sakanya. Panira ng mood. Gustong-gusto ko nga nito! Ayoko mamigay.

“Ayoko. Magluto ka kung gusto mo. Saakin lang ’to.” Sigaw ko pabalik sakanya. Nakita ko naman hawak-hawak niya yung chako ko.

“Wag ba wag mo akong sisigawan. Wala kang magagawa Rigon. Eto nalang ang gusto ko. Hindi na kita pipigilan sa mga gusto mo. Hayaan mo akong gawin yung gusto ko.”

Rinig ko naman yung pagbagsak ng chako sa mesa. “Sinusubukan ko nang maging mabait sayo Ellis! Bakit ang sungit mo?! Para kang buntis kung magsungit.” Turan niya pabalik saakin.

“Oo. Kung mabubuntis lang ako, malamang buntis na ako.” Inis kong balik sakanya at painitin yung fan at lagyan ng butter.

Naramdaman ko naman yung presensya niya sa tabi ko. “It’s a good thing na hindi ka nabubuntis.” Nakangisi niyang turan saakin.

“Ipapalaglag ko din naman yung bata kung ikaw yung ama.”

Nakita ko kung paano sumama yung timpla ng mukha niya pero wala akong pakialam.

“You can’t do that Ellis. Kung mabubuntis ka at ipapalaglag mo, mapapatay talaga kita. Kaya nga magandang hindi ka nabubuntis eh! Para hindi kita mapatay kapag ipalaglag mo yung sarili kong anak.”

---

kallivanilla

Chapter 15

---

Third Person POV

Isang linggo na simula nang magsimulang mag-training si Ellis.! Tanging self-defense palang ang tinuturo sakanya at paghawak ng iba’t-ibang mga armas. Hindi man lang nahirapan si Ellis sa pagtre-training at alam ni Rigon yon.

Alas-singko na ng umaga. Kanina pang alas-tres gising si Rigon at nakaharap sa laptop niya.

Mabilis niyang tinignan yung oras sa at nang makita niyang alas-singko na, agad siyang tumalikod at sinulyapan si Ellis sa kama niya.

Tama kayo ng nabasa. Magkatabing natutulog si Rigon at Ellis. Ganon pa din ang routine nila pareho. Sex slave at master ang galawan. Pero simula noong nagalit si Rigon, hindi niya na ulit ginalaw si Ellis dahil natatakot siyang lalong lumayo ang loob sakanya ni Ellis.

“Princess!” Turan ni Rigon sa nakatalukbong na Ellis. Nasanay na siyang tawagin si Ellis na Princess.

“Prin—” Hindi na pa natatapos ni Rigon yung sasabihin niya ng mabilis nang tumayo si Ellis nang hindi siya tinatapunan ng tingin at deretso sa bathroom.

Kahit inis na inis na si Rigon ay pinagsawalang bahala lang siya at mabilis na bumalik sa ginagawa niya.

MABILIS din natapos si Ellis sa pagliligo at nagbihis. Suot-suot niya ay isang combat pants, combat shoes at T-shirt na black at fitted. Skin fitted. Bakat na bakat kay Ellis.

Naka-gloves din siya at hawak-hawak niya yung chako niya.

Agad naman siyang tinignan ni Rigon. “Eat your breakfast first.” Turan ni Rigon pero hindi siya hinarap ni Ellis at tinapunan ng tingin kahit isang segundo na kinainis ni Trevor. Para lang siyang hangin kay Ellis.

Lalo pa siyang nainis nang lumabas si Ellis nang hindi siya pinapansin nito.

Bumalik nalang siya ginagawa niya at nagpababa ng galit. Ilang minuto lang ang lumipas ay mabilis siyang tumayo at pumunta sa intercom.

“Sir?” Bungad ng mayordoma sa intercom.

“Kumain ba ang asawa ko?” Agad niyang tanong.

“Hindi po.” Sagot ng mayordoma na sobrang nagpainis kay Rigon at mabilis naglakad papunta sa veranda nila at lumabas.

Agad hinanap ni Rigon si Ellis at nakita niya itong may hawak ng baril at pinapaputukan ang mga human cartoon standee. Lahat head shot. Wala pa siyang suot na ear shield.

“Ellis!” Malakas na sigaw ni Rigon na nagpatigil kay Ellis.

Mabilis na tumingin si Ellis kay Rigon.

“What?!” Malakas na balik ni Ellis.

Yinukom naman ni Rigon yung nga kamao niya. “Pumasok ka.” Huling turan niya bago mabilis na pumasok at lumabas ng kwarto dala-dala yung laptop niya.

Mabilis siyang bumaba at nakasalubong niya pa si Ellis na papasok sa loob.

“Ano na naman ba?” Tanong pa ni Ellis kay Rigon.

Sinamaan naman siya ng tingin ni Rigon. “Wag mo akong subukan ngayon Ellis. Namumuro ka na.” Galit na bulong ni Rigon at mabilis na pumasok sa kusina at binitawan yung laptop niya sa mesa.

“Umupo ka dyan Ellis.” Gigil na sabi ni Rigon bago isuot yung apron at magsimulang magluto.

Napairap nalang si Ellis at umupo sa upuan habang nilalaro yung chako niya.

LABIN-LIMANG minuto lang ay tapos nang magluto si Rigon. Nagluto siya ng fried rice, bacon at ang paborito ni Ellis na pan cake.

“Kumain ka.” Seryoso pang bulong ni Rigon bago timplahan si Ellis ng milo at umupo sa upuan kung nasaan ang laptop niya.

Napairap nalang si Ellis sabay subo ng pan cake.  Sinusulyap-sulyapan pa siya ni Rigon habang kumakain.

Ilang subo lang ay mabilis nang tumayo si Ellis. “I’m full.” Tipid na sabi ni Ellis.

Seryoso naman siyang tinitigan ni Rigon. Hindi siya nito inalisan ng titig hanggat hindi ulit umuupo si Ellis at hindi ulit kumakain.

“Akala mo naman talaga.” Bulong ni Ellis habang kumakain at inis na inis kay Rigon.

Tinitigan lang siya ni Rigon ng isang beses para tumigil.

Tuloy lang sa pagkain si Ellis habang si Rigon ay tuloy lang sa ginagawa niya nang makatanggap ng email mula sa university ni Ellis.

Pasekreto at home schooling na si Ellis. Hindi bilang Ellis. Kundi ang tunay at dapat niyang pangalan na, Sol Elliot Quizillian Beaufort. Nakadikit na sakanya ang apilido ni Rigon.

Natanggap ni Rigon ang email mula sa university na nagsasabing si Ellis ang nangunguna sa klase sa sem na yon.

Hindi naman maiwasang mapangiti ni Rigon. Kahit sa pinagdadaanan ni Ellis ay hindi pa din niya pinapabayaan ang pag-aaral niya. Pinapapunta si Rigon sa university para kunin ang certificate ni Ellis.

“I’m really full!” Turan ni Ellis habang nakatayo.

Sinamaan naman siya ng tingin ni Rigon bago tumungin sa plato ni Ellis. Konti nalang yung fried rice at isa nalang yung bacon. May isa pang pan cake na natira.

“Busog na talaga ako Rigon.” Turan pa ni Ellis.

Huminga naman ng malalim si Rigon. “Ok. Magpahinga ka muna.” Turan naman ni Rigon.

Wala tuloy nagawa si Ellis kung hindi sumandal sa upuan at tumunganga.

“Where do you want to go later?” Tanong ni Rigon kay Ellis.

“Sa bahay namin. Gusto ko nang umuwi.” Deretso namang sagot ni Ellis na nagpabura sa saya ni Rigon.

“Okay. Wag nalang. Go. Mag-training ka na. Take care.” Huling turan ni Rigon kaya mabilis nang tumayo si Ellis at lumabas ng bahay.

Ilang minuto lang ay tumayo na din si Rigon dala-dala ang susi niya.

Agad niyang hinanap si Ellis nang makalabas siya nang bahay. Nakita niya itong nakasakay sa kabayo niya habang hawak ang cross bow.

Napahinga nalang ng malalim si Rigon bago senyasan yung mga tauhan niyang wag alisan ng tingin si Ellis at bantayang mabuti.

Agad siyang sumakay sa kotse niya at mabilis na nagmaneho papunta sa university ni Ellis.

Ellis Madrigal

“Ahhhh!” Malakas na sigaw ng kalaban ko pagkatapos ko siyang sipain sa mukha sabay sipa ng malakas sa tyan.

Napangisi nalang ako nang bumagsak siya.

“Ellis anak! Magpahinga ka na muna!” Sigaw naman saakin ni ate Jen habang hawak yung malamig na milo na nagpangiti saakin.

Agad akong tumakbo papunta kay ate Jen at mabilis na kinuha yung milo.

“Thank you ate!” Nakangiti kong sabi sakanya.

Ngumiti naman siya saakin at pinunasan ang pawis ko. Siya lang ang kakampi ko dito. Siya ang nag-aalaga saakin.

Hanggang ngayon hindi ako makahawal ng phone. Nakakainis nga. Imbis na mainis, ininom ko naman yung milo.

Pagka-angat ng ulo ko, nakita ko yung puno ng mangga na may bunga. Agad akong natakam. Parang gusto ko ng mangga.

Agad kong binigay kay ate Jen yung milo. “Hawakan mo ate!” Turan ko sakanya sabay alis ng combat shoes ko at tumakbo papunta sa puno ng mangga.

Hindi ko napansin na may bunga siya pero hilaw palang.

“Ellis!” Sigaw niya saakin at alam kong nakasunod saakin yung mga galamay ni Rigon. Pero gusto ko talaga ng mangga.

Hindi kalakihan yung puno at maraming sanga. Kayang-kaya ko akyatin.

Agad akong tumalon at humawak sa sanga sabay angat sa sarili ko doon sa sanga.

“Dyos ko po Ellis!” Sigaw ni aye Jen pero tumawa lang ako at umakyat pa ng mataas.

“Bumaba ka Ellis!” Sigaw ni ate Jen.

Tinignan ko naman siya mula sa ilalim.

“Gusto ko ng mangga ate!” Sigaw ko sakanya.

“Naku! Bumaba ka! Bibili tayo!” Sigaw niya saakin pero gusto ko ’tong manggang ’to! Mukhang mas maasim ’to.

Nakita ko naman si Rigon na papunta sa direksyon namin. Kitang-kita ko yung sama ng mukha niya at galit.

“Anong ginagawa mo dyan?! Bumaba ka dyan Ellis!” Sigaw niya na kinairap ko.

“Gusto ko ng mangga! Marunong naman ako umakyat! Hindi ako malalaglag prom— Ahh!” Mabilis kong sigaw nang dumulas yung paa ko.

Kitang-kita ko yung pagsigaw ni ate at yung pagmura ni Rigon. Pati yung mga galamay niya napa-usog.

Tumawa naman ako nang makaayos na ako ng kapit.

“It’s a prank!” Tumatawang sigaw ko peri lalo lang sumama yung mukha ni Rigon.

“Bumaba ka dyan! Ako ang kukuha!” Sigaw ni Rigon na kinagulat ko.

Tama ba yung narinig ko? Siya ang kukuha? Para naman akong natuwa ha. Yan palang yung magandang magagawa niya.

“Baba ka dyan o hahatakin kita pababa?!”

---

kallivanilla

Chapter 16

Third Person POV

“Yan Rigon! Yung malaki!” Turo ni Ellis sa mangga habang tumatalon-talon at nakatingala.

“Where is it?!” Sigaw naman ni Rigon habang naka-akyat sa itaas ng puno. Nakasuot ng pants at white longs sleeve na tila walang pakialam kahit malagyan siya ng dagta basta makuha ng mangga si Ellis.

“Ayan oh! Ang tanga naman!” Hindi naman mapigilang sigaw ni Ellis kaya napatingin si Rigon sakanya. Agad naman siyang napangiwi at nag-peace sign.

Limang malalaking mangga na ang nakuha ni Rigon at okay na daw yon sabi ni Ellis na takam na takam na.

Mabilis na tumalon si Rigon sa ibaba nang malapit na siya pero napangiwi siya dahil namali siya ng pag-apak. Mabilis naman siyang tumayo at hindi ininda ang sakit at iniabot kay Ellis yung mga mangga.

“Wow! Ang dami!” Sigaw pa ni Ellis habang hawak-hawak yung mangga at yakap na niya yung iba pang mangga.

Hindi niya man lang tinapunan ng tingin si Rigon at mabilis na tumalikod at tumakbo pabalik sa bahay.

Napahawak naman si Rigon sa puno ng mangga dahil sa kirot sa isang binti niya. Agad siyang nilapitan ng mga alagad niya pero hindi niya pinalapit ang mga ito.

“I’m fine.” Bulong niya bago naglakad ng iika-ika.

Napaika na talaga siya sa sobrang sakit. Dahan-dahan lang siyang naglalakad.

Nang makapasok siya agad sa mansyon, naamoy niya agad yung hindi kaaya-ayang amoy kaya kahit iika-ika ay pumasok siya sa kusina.

Agad siyang sinalubong ni Lyn dahil busy si Ellis sa pagluluto ng bagoong.

“What’s that smell?” Tanong niya kay Lyn.

Tinuro naman ni Lyn si Ellis na wala talagang pakialam sa paligid habang nagluluto.

“Bagoong po sir Beaufort.” Tumango nalang si Rigon bago naglakad ng dahan-dahan papunta sa dulong upuan at umupo.

Agad naman lumapit yung isang katulong dala yung laptop ni Rigon at yung certificate ni Ellis mula sa university niya. Meron din binili si Rigon na frame para sa certificate ni Ellis.

Tila hindi niya namamalayan na nakangiti na pala siya habang nakatitig sa certificate ni Ellis na ang pangalang nakalagay ay, ‘Beaufort, Sol Elliot Q.’ pero agad niya din na itinago nang nakitang humarap si Ellis.

Hindi naman siya tinapunan ng tingin ni Ellis kaya kinuha niya yung isa pang folder na naglalaman ng medical certifate ni Ellis na ilang araw niyang hinintay.

“Aray!” Bubuksan niya na sana yung folder nang marinig niya yung daing ni Ellis kaya mabilis siyang napatayo at napatakbo da tabi nito.

Kitang-kita niya yung pagdugo ng kamay ni Ellis na kinamura niya. Agad niyang sinubo yung daliri ni Ellis na kinagulat mismo ni Ellis bago hatakin si Ellis ng maingat papunta sa lababo at hugasan yung sugat niya.

“Bakit hindi ka ba nag-iingat?!” Hindi mapigilang sermon ni Rigon pagkatapos linisin yung sugat ni Ellis.

“Get the first aid kit.” Agad naman tumalima yung mga katulong at mabilis na kinuha yung first aid kit at iniabot kay Rigon.

Napapangiwi pa si Ellis sa hapdi ng alcohol kaya ang ginawa ni Rigon, sinamahan niya ng paghipan. Nang malinis niya na, binalot niya yung may kalalimang sugat ni Ellis.

“Be careful Ellis. Hindi eleven ang daliri mo o tutubo ulit kapag naputol.” Medyo may inis pang sabi ni Rigon.

Napairap nalang si Ellis at kinuha na yung mangga para balatan ulit pero mabilis nang kinuha ni Rigon yung kutsilyo at siya na mismo yung nagbalat.

“Hiwain mo naman Rigon. Ang laki nyan kung kakagatin ko.” Utos pa ni Ellis.

“How?” Tanong pa ni Rigon at wala talagang ka-alam alam sa paghihiwa pero sa pagbabalat ay marunong.

“Hiwain mo yung dalawang pisngi tapos hiwain mo yung pisngi ng maliliit para madali kong maisawsaw sa bagoong.” Tumango naman si Rigon at ginawa yung sinabi ni Ellis.

Agad naman kinuha ni Ellis yung maliit na piraso at ilubog sa bagoong at mabilis na isubo. Nakatitig lang si Rigon sakanya.

“Ang sarap!” Sigaw pa ni Ellis bago kumuha ng maliit na parte ulit ng mangga at isawsaw sa bagoong bago itapat sa bibig ni Rigon.

“Promise masarap! Try mo!” Kahit nagdadalawang isip ay binuka ni Rigon yung bibig niya at mabilis naman pinasok ni Ellis yung mangga sa bibig ni Rigon.

Una niyang nalasahan yung bagoong sa dila at nang kinagat niya yung mangga, halos mapangiwi nalang siya sa asim at napatalikod.

“F-fuck! Ang asim!” Turan pa niya kay Ellis.

Nagulat nalang siya nang sunod-sunod yung pagsubo ni Ellis na parang hindi man lang na aasiman. “Hindi naman Rigon. Sarap nga e! Bilis balatan mo pa yang iba!” Utos pa ni Ellis kay Rigon habang kumakain.

Wala nalang magawa si Rigon kundi nagtatakang tumitig kay Ellis bago balatan yung mga mangga at hiwa-hiwain.

Ellis Madrigal

“Maligo ka na Ellis pagkatapos mo dyan.” Turan saakin ni Trevor pagkatapos niyang balatan lahat ng mangga.

Tumango lang ako at pinagmasdan ko siyang lumakad ng tuwid hanggang doon sa dulo ng mesa at umupo doon sa upuan.

Nakita ko naman napa-ismid nalang siya.

“This fucking laptop! Bakit ang bilis ma-low bat!” Inis niya pang bulong at nagdabog.

Napanganga nalang ako nang matapon yung tubig sa tabi niya. Imbis na iangat niya yung laptop, kinuha niya agad yung frame kasama nung isang papel na hindi ko alam kung ano at mabilis na tinaas para hindi mabasa.

Nabasa tuloy yung folder at yung laptop pero parang mas mahalaga pa sakanya yung frame at kung kapirasong papel.

Agad naman lumapit yung sipsip na mayordoma at pinunasan yung natapong tubig.

“Itapom niyo na yang mga papel na yan. Isama niyo na yang laptop.” Turo niya doon sa folder bago kuhanin yung phone niya sa bulsa at may tawagan habang yakap-yakap yung frame.

“I need another copy of his medical certificate. Just send it on my email.” Bulong niya.

Malamang may laptop na naman yan. Mayaman e! Bahala siya sa buhay niya basta kakain ako ng mangga dito. Pero napapansin ko, gumagwapo si Rigon ngayon. Hindi ko alam kung bakit. Parang gusto ko siyang yakapin at paulit-ulit halikan. Parang gusto ko lang.

Mabilis naman nanlaki yung mata ko nang umikot yung paningin ko at mahilo. Mabilis akong tumakbo sa lababo at mabilis na iniluwa yung mga kinain ko.

“Ellis!”

“Nak!”

Sabay pang sigaw ni ate Lyn at Rigon.

Hindi ko din alam kung bakit bigla akong nasuka. Baka may uod yung mangga. Pero parang wala naman akong nakita.

“Shit! Anong bang nangyayari sayo?!” Inis pang sigaw ni Rigon. Kibit-balikat naman ako. “Malay ko b-ba. Hindi ko alam.” Sagot ko sakanya.

Inaantok din ako at bigla akong tinamad. Hindi ko alam kung bakit. Naghikab na ako sa harap ni Rigon pagkatapos niyang punasan yung bibig ko.

“What the hell is happening to you?!” Turan niya pa pero talagang inaantok ako kaya yumakap ako sakanya sabay pikit sa mata ko.

Third Person POV

Nakatitig lang si Rigon sa Ellis na ngayo’y mahimbing ang tulog. Napalitan na din niya ito ng damit at nahilamusan habang tulog.

Iniisip niya pa din kung anong nangyayari kay Ellis. Ilang minuto pa siyang tumitig sa mukha nito bago umiling at pumasok sa office niya.

Mabilis siyang umupo sa harapan ng bago niyang laptop at mabilis na binuksan yung email ng bagong medical certificate ni Ellis.

Napamura nalang siya at napahilamos ng mukha nang mabasang isang carrier si Ellis.

Hindi niya alam kung anong mararamdaman niya. Isang tuwa ba o galit. Tuwa dahil nabuntis niya ang nakatakdang asawa niya na alam niya o galit dahil alam niyang hindi pahahalagahan ni Ellis ang bata kung sakali man.

Alam ni Rigon na buntis na si Ellis. Sa kinikilos palang nito at sa mga galaw. Alam niyang buntis pero hindi pa siya sigurado kanina. Ngayon lang niya nasigurado.

Hindi niya alam ang gagawin niya. Hindi niya alam.

Mabilis nalang siyang lumabas sa opisina at mabilis na umupo sa tabi ni Ellis. Nakatitig lang siya sa mukha nitong himbing na himbing nang magulat siya dahil yinakap siya nito sa tyan.

Kauna-unahang pagkakataon na yumakap si Ellis sakanya kahit araw-araw silang magkatabi.

Humiga nalang din si Rigon at maingat na yinakap si Ellis at pinaunan ang braso niya dito bago mas hinigpitan ang yakap at ibalot ang mga katawan nila sa kumot.

Hindi na din napigilan ni Rigon na dampian ng halik si Ellis sa ulo nito bago ipikit ang mga mata.

“Please, don’t hurt our child. Wag mo siyang idadamay. Nakikiusap ako.” Huling bulong pa ni Rigon.

Chapter 17

Third Person POV

Mabilis na naimulat ni Rigon ang mga mata niya nang maramdaman ang mahigpit na yakap ni Ellis sa tyan nito at pilit idinidikit ang sarili kay Rigon.

Kahit nagulat ay nagawa pa din ni Rigon na yumakap pabalik kay Ellis. Sa ilang araw nilang magkatabi ni Ellis, hindi kailanman yumakap si Ellis sakanya ng ganon. Madalas ay nasa gilid si Ellis at nakatalikod kay Rigon. Kung minsan pa nga’y nakatalukbong ito kung matulog. Inaalis lang ni Rigon yung kumot sa ulo nito kapag tuluyan na siyang nakatulog.

Napatingin naman si Rigon sa orasan sa may dingding nila. Nakita niyang alas-tres na ng umaga. Ganitong oras siya madalas tumatayo para simulan ang araw niya. Maliligo siya at magbibihis bago umupo sa couch kung saan malapit si Ellis at aantayin ang alas-kwatro para gisingin si Ellis.

Pero ibahin mo ngayon, hindi pinansin ni Rigon ang oras at yinakap ng mas mahigpit si Ellis bago kumutan ang katawan nila pareho. Hinalikan pa nito sa ulo si Ellis bago ulit pinikit ang mga mata at magpalamon sa dilim.

MULING nagising si Rigon isang oras matapos siyang magising kanina. Ganon pa din ang pwesto nila at tulog na tulog pa din si Ellis na sobrang pinagtaka niya.

Nasanay na kasi si Rigon na, tatawagin niya palang si Ellis ay mabilis na itong tatayo at susungitan siya bago sabihin, ‘Oo na! Nakatayo na ako!’ pagkatapos ay dederetso na ito sa banyo para maligo.

Biglang nanibago si Rigon. Tila ayaw pa siyang bitawan ni Ellis pero minabuti niyang dahan-dahan nang umalis at iwan si Ellis ng tulog at hindi na ginising pa.

Ellis Madrigal

“Princess!” Rinig kong sigaw ng kung sino na maging dahilan ng pagmulat ng mata ko.

Alam ko na kung sinong sumigaw. Malamang si Rigon at ginigising ako ng alas-kwatro ng umaga para mag-training.

“Oo na! Tatayo na!” Inis kong sigaw habang nasa ilalim pa din ng kumot.

Hindi ko alam kung bakit tamad na tamad ako ngayon. Parang gusto ko lang matulog at kumain. Ayoko kumilos. Sobrang nakakaantok.

Napapikit pa akong lumabas sa kumot pagtapos ng ilang minuto. Bigla naman nasilaw yung mga mata ko nang may magbukas ng kurtina. Wait— anong oras na ba?!

Mabilis akong napamulat ng mata ng wala sa oras. Napatingin ako kay Rigon sa may tabi ng clear glass sa veranda namin at binuksan yung itim na kurtina.

Shit! Nanlaki yung mata ko nang makitang sobrang liwanag na. Bakit may araw na?! Shocks. Anong oras na?!

“Kumain ka na.” Turan pa niya saakin bago ilapag yung maliit na mesa sa harapan ko at ipatong lahat ng pagkain ko. Hindi nawala yung mainit na milo.

Napangiwi naman ako ng wala sa oras. Anong oras na ba?!

“Anong oras na Rigon?” Tanong ko sakanya bago sumubo ng kanin na may hotdog.

Binilisan ko talaga. Parang late na ako sa training. Nakakainis. Bakit ba ang tamad-tamad ko ngayon?!

“It’s 10 o’clock.” Bulong niya na kinalaglag ng balikat ko at panga.

Shit—

“S-sorry. N-napasobra ako sa tulog. B-bibilisan ko nalang kumain.” Agad kong sabi at sunod-sunod yung ginawa kong pagsubo.

Ayaw hangga’t maaari ayaw ko siyang magalit. Ayoko na maranasan yung naranasan ko sakanya. Sobrang sakit. Ayoko na maulit. Nakakatakot.

“Princess!”

Tila hindi ko na narinig na kanina niya pa ako sinisigawan. Hindi ko siya naririnig kung hindi niya pa hinawakan yung kamay ko.

“What’s happening to you?!” Inis niya pang turan saakin sabay abot ng tubig.

Sunod-sunod naman yung pagnguya ko bago ko nilunok at uminom ng tubig na inabot niya. Kanina pa ako kinakabahan. Ang sama ng tingin niya saakin.

“Magdahan-dahan ka nga. Pinagmamadali ba kita?” Medyo may bahid pa na inis niyang turan saakin na kinailingan ko lang.

“Simula ngayon, babawasan ko ang oras ng training mo. Mas marami yung oras ng pag-aaral at pahinga mo. Naiintindihan mo ba?” Sabi niya pa habang nakatayo siya sa harap ko at kumakain naman ako.

Tumango lang ako bilang pagsagot. Ayoko siyang kontrahin. Natatakot ako.

“Good. Kumain ka. Wala kang training ngayon. Magpahinga ka. May pupunta mamaya i-check ka. Baka may sakit ka na at hindi ko pa alam.” Tumango lang ako sa lahat ng sinasabi niya.

Ang alam ko kasi, pina-check up niya na dito ako dati. Last-last week ata. Pero parang medical lang. Hindi ko alam. Basta hinayaan ko lang kung ano man gusto niyang gawin.

Gusto ko ngang magpasalamat sakanya kasi hindi niya na ulit ako ginalaw simula noon. Grabe talaga. Hindi ko kinaya.

“Just tell me what you want to eat.” Tumango naman ako.

May gusto akong kainin pero hindi ko alam bukod dun sa mangga. Hindi ko alam kung ano e! Pero gusto ko talagang kainin.

“Do you want to go somewhere?” Agad naman akong napatingin sakanya nang sabihin niya yon.

“Dadalhin mo ba ako doon?” Nakangiti ko pang tanong.

Tumango naman siya. Gusto ko kasing pumunta ulit doon sa talon. Gusto ko nang mag-enjoy.

“Gusto kong pumunta doon sa talon. Promise! Hindi na ako magpapalunod.” Agad kong sabi sakanya.

Narinig ko naman yung mahinang tawa niya na kinagulat ko pero sandali lang.

“Okay. Kumain ka na. Hintayin nalang natin yung doctor mo bago tayo umalis.”

Third Person POV

Pagkatapos pakainin ni Rigon si Ellis, pinatulog niya nalang ulit ito.

Lumabas lang siya sa kwarto nang makitang tulog na talaga si Ellis. Mabilis niyang tinungo ang kusina at inilagay lahat sa lababo ang pinagkainan ni Ellis bago mag-suot ng apron.

“Sir ano pong lulutuin niyo? Ako nalang magluluto.” Nakangiting turan nung mayordoma pero hindi siya pinansin ni Rigon at patuloy lang sa ginagawa.

Baka kasi isuka lang ni Ellis yung pagkain na ihahanda ng iba. Kaya mas gusto niyang siya mismo ang maghahanda ng kakainin nito.

HALOS isang oras siyang nagluluto bago natapos. Inilagay niya sa isang malaking tupperware ang niluto niyang lasagna at pasta. Hindi niya na din kinalimutan na igawa si Ellis ng milo sa dalawang tubler nito at ilagay sa freezer.

“Sir Beaufort, nandyan na po yung doctor.” Sabi ng isang katulong na hindi naman pinansin ni Rigon at iniwan na nakabukas yung mga tupperware para medyo lumamig yung niluto niya.

Mabilid niyang hinubad yung apron at lumabas ng kusina. Sinalubong niya yung doctor na pinatawag niya para tumingin kay Ellis.

“Good afternoon Mr. Beaufort.” Bati sakanya ng doctor na tinanguan niya lang.

“This way.” Turan ni Rigon at nagsimulang maglakad papunta sa kwarto nila ni Ellis. Nakasunod naman sakanya ang doctor.

“Anong kutob mo sa nangyayari sa asawa mo Mr. Beaufort?” Tanong ng doctor habang naglalakad sila.

Huminga naman ng malalim si Rigon. “He’s pregnant.” Tipid na sagot ni Rigon.

Tumango-tango naman yung doctor dahil sa sinabi ni Rigon.

“I don’t know if it is a good news or bad, but congratulations in advance Mr. Beaufort. Ayon din kasi ang hula ko sa mga sinabi mo saakin kagabi. We better check para makasigurado tayo.” Mahaba pang turan nito bago sila huminto sa tapat ng pintuan ng kwarto nila ni Ellis.

Ngumiti naman si Rigon sakanya. “T-thank you. Every child is a blessing. Kahit hindi namin plinano. Tatanggapin ko ng buong-buo yung bata. Aalagaan ko sila kahit anong mangyari.” Nakangiti pang sagot ni Rigon na kinatawa ng doctor.

“Good to hear that Mr. Beaufort.” Huling turan pa ng doctor bago sila pumasok sa loob ng kwarto.

Nadatnan pa nila si Ellis na nakatalukbong at himbing na himbing sa pagtulog.

Natawa naman si Rigon. “Gisingin ko lang ang asawa ko.” Bulong niya pa sa doctor bago mabilis na lapitan si Ellis.

“Princess?” Bulong niya at dahan-dahan inalis ang kumot ni Ellis sa mukha.

“Princess?” Bulong niya pa ulit dahilan ng paggising ni Ellis.

Humikab naman si Ellis at nag-unat pa sa harapan ni Rigon bago ngumiti. “Aalis na tayo?” Agad niyang tanong na kinatawa ni Rigon sa loob niya.

“No. Not yet. Mr. Clark is here, your doctor to check on you.” Tumango naman si Ellis agad.

Tumayo naman si Rigon sa tabi ni Ellis. Lumapit naman yung doctor at tumapat sa kama nila ni Rigon. “Can I ask you Elliot?” Tanong ng doctor.

Agad naman tumango si Ellis.

“Anong nararamdaman mo this past days or week?” Agad na tanong ng doctor.

Agad naman naman sumagot si Ellis. “Minsan nahihilo ako bigla sa training. Madalas din akong tinatamad doc. Hindi naman ako ganito dati. Gusto ko lang matulog at mahiga. Ayoko ng may gagawin.” Walang pagsisinungaling na sagot ni Ellis.

“Wala ka bang hinahanap na gusto mo?” Sunod pang tanong ng doctor. “Meron doc! May gusto ako pero hindi ko alam. Tapos kapag may naamoy akong hindi ko alam bigla nalang akong nasusuka.” Dugtong pa ni Ellis.

Tumungin naman yung doktor kay Rigon at ngumiti. Hindi naman alam ni Rigon kung matutuwa siya o hindi. Kung sakali man na buntis si Ellis, hindi niya alam kung paano sasabihin. Hindi niya alam kung matatanggap ni Ellis. Ang kinakatakot niya pa, baka idamay ni Ellis ang inosenteng bata na nabuo sa tyan niya.

“Very good Elliot. Now, let me do some test.” Tumango naman si Ellis.

Pinanuod lang ni Rigon kung paano ang ginawa ng doctor. Kinuhanan niya din si Ellis ng dugo at ihi. Ilang minuto lang ay tapos na din.

“Thank you doc.” Nakangiti pang turan ni Ellis sa doktor na sinagot din naman ng doktor ng ngiti.

Agad sumunod yung doctor kay Rigon na palabas, pero hindi pa man ito nakalalabas ay tinawag na siya ni Ellis.

“Rigon! Akala ko bang dadalhin mo ako sa talon?” Sigaw ni Ellis.

Tumawa naman ng mahina si Rigon. “Yes. Mag-ready ka na.” Turan ni Rigon sakanya.

Nakita niya pa kung paano magmadali si Ellis sa pagbaba sa kama.

“Be careful!” Pahabol pang sigaw ni Rigon bago sila lumabas ng kwarto.

Napatingin naman siya sa doctor na nakangiti sakanya.

“I’m happy for you Mr. Beaufort. Napapadalas ang pagngiti mo. Alagaan mo ng maayos yung anak niyo kahit anong mangyari. Pinapangako ko sayo, mas ngingiti ka pa ng sobra sa ngiti mo ngayon kapag nasilayan mo ang anak mo.” Natawa naman ng mahina si Rigon.

“Hindi na ako makapaghintay.”

Chapter 18

Third Person POV

“Rigon! Bilis! Hapon na! Konting oras lang akong makakaligo doon!” Malakas na sigaw ni Ellis habang tumatakbo pababa sa hagdan.

Wala naman sa oras na napatayo si Rigon sa pagkakaupo sa malaking sala nila at mabilis na sinigawan si Ellis.

“Wag ka ngang tumakbo! Magdahan-dahan ka nga!” Sermon niya kay Ellis at mabilis na sinalubong ito sa ilalim ng hagdan.

Nagtataka naman nakatitig si Ellis sakanya. Nagtataka siya kung bakit ingat na ingat sakanya si Rigon. E hindi naman ganito ang pakikitungo ni Rigon sakanya noon.

“Learn to take your actions carefully. Hindi ka na bata Ellis. Paano nalang kung nadulas ka dyan? Edi namatay ka pa ng wala sa oras.” Inis pang singhal ni Rigon habang nakahawak sa kamay ni Ellis.

Wala naman sa sariling napatango si Ellis sa sinabi ni Rigon.

“Go. Lumabas ka na. Hintayin mo ako. May kukuhanin lang ako.” Turan pa ni Rigon bago niya talikuran si Ellis.

Agad pumasok si Rigon sa kusina. Kumuha siya ng isang malaking basket. Isa-isa niyang inilagay lahat ng niluto niya. Hindi niya din nakalimutan yung malamig ba milo ni Ellis na ngayo’y naninigas na sa lamig. Nagdala din siya ng tubig at isang sapin.

Si Ellis naman ay agad nang lumabas nang sabihan siya ni Rigon. Agad sumalubong sakanya yung kotse ni Rigon na Ford F-150 Raptor na kulay itim.

Agad lumapit si Ellis sa kotse at hinawakan yung gulong. Hindi pa kasi siya na nakakita ng ganitong pick-up 4×4 truck. Laging family car ang sinasakyan niya. Ang laki din ng sasakyan ni Rigon.

Lumabas din naman agad si Rigon na naka-shades, dala-dala yung malaking basket at isang bucket hat para kay Ellis. Napangiti pa siya ng palihim habang nakatingin kay Ellis.

Agad siyang lumapit dito at binuksan yung back door ng sasakyan at ilagay yung malaking basket bago lumapit kay Ellis.

“Medyo mainit pa.” Bulong niya na naging dahilan ng pagtingin ni Ellis sakanya.

Agad niyang isinuot kay Ellis yung bucket hat at inalis yung suot niyang shades at isuot kay Ellis. Hindi naman gumalaw at tumutol si Ellis at hinayaan niya si Rigon sa ginagawa niya.

“Hindi tayo magkakabayo Rigon?” Pabulong naman na tanong ni Ellis.

Umiling lang si Rigon bago buksan yung pintuan ng sasakyan at paakyatin si Ellis. Sa taas ng sasakyan, kailangan pang umapak ni Ellis sa foot step. Nakaalalay naman si Rigon sakanya.

Ayaw na niyang pasakayin sa kabayo si Ellis mula ngayon na buntis niya. Napaka-delikado. Pwede siyang malaglag. Kahit na sabihin na nating gamay na niya. Pero hindi pa din madidiktahan ang disgrasya. Tignan niyo nga si Ellis, nadisgrasya.

Nang makaupong maayos si Ellis, agad isinuot ni Rigon sakanya ang seatbelt bago niya tuluyang isara ang pintuan ng kotse at umikot papuntang driver seat.

Tumingin siya kay Ellis ng nakangiti pagkatapos niyang makaupo. Binuksan niya yung bintana na nakatapat ni Ellis.

“Ready?” Huling tanong niya pa na kinangiti ni Ellis kaya mabilis nang binuhay ni Rigon ang makina at pinaandar ang kotse paalis.

ENJOY na enjoy si Ellis habang nakatingin sa labas ng bintana. Ang ingay din ni Ellis. Para siyang bata na turo ng turo sa mga nakikita niya. Hinahayaan naman siya ni Rigon at sinasakyan lang ang mga sinasabi ni Ellis.

Lingid sa kaalaman nilang pareho na nakangiti na sila sa isa’t-isa. Hindi nila na papansin na ang saya-saya nila pareho. Parang nawala ang malaking pader sa pagitan nila ngayon. Hindi nila napansin.

Nagtaka naman agad si Ellis dahil huminto sila sa bukaran ng tunnel.

“Bakit tayo huminto Rigon?” Nagtataka niyang tanong kay Rigon.

“Hindi kasya yung sasakyan natin sa tunnel.” Bulong ni Rigon. “Wag ka muna bababa. Sandali lang.” Agad na sabi niya pa bago lumabas sa sasakyan at mabilis na puntahan si Ellis at buksan yung pintuan niya.

Mabilis niyang inalis ang seatbelt ni Ellis at inalalayan sa pagbaba.

“Edi maglalakad tayo?” Pabulong ni Ellis habang nakatingin sa mahabang tunnel.

Tumango naman si Rigon bago kunin yung malaking basket sa likod ng kotse nila at nagsimulang maglakad papasok sa tunnel.

Naiwan naman si Ellis na nakatayo at nakatitig lang sa loob. Agad din napatigil si Rigon sa paglalakad nang maramdaman niyang hindi nakasunod si Ellis sakanya. “Ellis?” Tawag niya kay Ellis.

Agad naman tumingin sakanya si Ellis. “U-uwi nalang tayo Rigon. Ayoko pumasok dyan nang naglalakad lang.” Kinakabahang bulong ni Ellis.

Mahina naman napatawa si Rigon at mabilis na lumapit kay Ellis at hawakan ng mahigpit ang kamay nito gamit ang isa nitong kamay.

“Tara na.” Bulong ni Rigon sabay hatak kay Ellis papasok sa loob ng tunnel.

Nabawasan naman ang kaba ni Ellis nang hindi niya napapansin dahil sa kamay ni Rigon na nakahawak ng mahigpit sa kamay niya.

Huminga nang malalim si Ellis nang nasa gitna na sila. Mga tunog ng tsinelas lang nila yung maririnig sa loob ng tunnel. Nakatitig lang si Ellis sa liwanag sa dulo.

“Alam mo bang maraming namatay dito sa tunnel na ’to?” Bulong ni Rigon na naging dahilan nang lalong paglapit ni Ellis sakanya at mas lalong hinigpitan ang hawak nito sa kamay niya. Hindi lang isa ang nakahawak ngayon sa kamay niya, dalawang kamay na ni Ellis ang nakahawak sa isang kamay ni Rigon.

“R-rigon naman!” Reklamo niya kay Rigon.

Napatawa naman ng mahina si Rigon. “Natatakot ka? Pero nung pumunta ka dito, hindi?” Mahinang tanong ni Rigon habang nakangisi bago lalong higpitan ang hawak kay Ellis.

“E kasi Rigon, kasama ko si Akiko non.” Sagot naman ni Ellis.

Natawa nalang si Rigon at hindi nila namalayang pareho na nasa dulo na sila. Pero nagtaka si Ellis nang makita yung bakal na parang gate na nakaharang.

“Bakit may harang? Paano tayo makakapasok dyan sa talon?” Bulong ni Ellis.

“Kunin mo yung susi sa bulsa ko.” Utos ni Rigon.

Agad naman sumunod si Ellis nang wala sa oras. Agad niyang ipinasok yung kamay niya sa bulsa ng short ni Rigon. Napaiktad naman si Rigon nang matamaan ni Ellis ang pagkalalaki niya pero hindi yon napansin ni Ellis.

“Eto na Rigon!” Agad na sabi ni Ellis.

Napangiti naman ng alanganin si Rigon. “S-sige na. Buksan mo na yung pintuan.” Utos niya pa. Agad naman sumunod si Ellis.

Nang makapasok sila, agad bumungad kay Ellis ang mas pinagandang talon. Mas pinalinis. May maliit din na kubo. Meron na ding lumulutang na harang kung saan nalunod si Ellis. Kung saan bumabagsak yung tubig sa talon.

“Wow.” Mahinang bulong ni Ellis.

“Kung gusto mo, maligo ka na. Hubarin mo yang polo mo.” Utos sakanya ni Rigon.

Agad naman hinubad ni Ellis yung polo niya nang walang pagdadalawang isip. Napaiwas nalang ng tingin si Rigon pagkatapos kuhanin kay Ellis yung polo niya.

Hinubad ni Ellis yung tsinelas niya bago patakbo na pumunta sa tubig.

“Princess! Wag kang pupunta doon!” Sigaw ni Rigon sabay turo sa floating harang.

Tumango naman agad si Ellis. Nakangiti lang nakatingin si Rigon sakanya habang nagtatampisaw si Ellis. Umiling nalang si Rigom bago naglakad dala-dala yung basket papunta sa kubo.

Ellis Madrigal

“Princess!” Malakas na sigaw saakin ni Rigon kaya napaahon ako sa tubig.

Nakita ko siyang hawak-hawak yung bathrobe at nakatingin saakin.

“Kumain ka muna. Hindi ka pa kumakain. Anong oras na. Ilang oras ka na dyan.” Turan niya saakin kaya tumango ako.

Galit pa din ako sakanya pero mas mabuting sumunod nalang ako nang hindi na ako masaktan pa. Atsaka mabait naman siya ngayon e. Sasamantalahin ko na.

Mabilis akong umahon sa tubig at lumapit sakanya habang nakangiti. Mabilis naman niya akong binalot sa bathrobe. Siya na din yung nagtali sa bewang ko.

“Anong niluto mo Rigon?” Tanong ko sakanya habang naglalakad kami papasok sa kubo.

Namangha naman ako kasi kahit ang liit, parang bahay din. May kama at kuryente.

“Pasta and lasagna.” Bulong niya saakin bago iabot yung plato na puno ng pasta at yung plato din na may lasagna.

Ang dami grabe!

“Ang dami Rigon. Hehe.” Bulong ko sakanya bago iabot yung plato ng lasagna pero sinamaan niya ako ng tingin kaya agad ko ulit binawi at ipinatong sa mesa.

Napatingin naman ako sa upuan. With cushion siya. Mababasa kung uupo ako.

“Sige na. Umupo ka na. Hayaan mo nang mabasa.” Turan niya saakin at pinaghatak pa ako ng upuan.

Umiling naman ako. “Hubarin ko nalang yung shorts ko Rigon.” Agad kong sabi. Nababasa na din kasi yung robe.

Nakita ko naman nanlaki yung mata niya. “H-ha? Hindi ka na ba maliligo ulit?” Tanong niya saakin.

Oo nga? Gusto ko pang maligo. Pero maliligo nalang akong nakahubad. Kami lang naman dalawa yung nandito. Nakuha niya na yung lahat saakin. Ano pang ikinakatakot ko. Atsaka, kung gugustihin niyang galawin ako, magagawa niya. Hindi ako makakatutol. Malinaw yung usapan namin. Sex slave niya ako.

Nagiging mabait lang ako kasi mabait siya. Walang mangyayari kung susungitan ko siya habang sinusungitan ako. Baka patayin niya ako. Ayoko nang masaktan.

“Maliligo. Maghuhubad nalang ako mamaya.” Turan ko bago pumasok sa maliit na banyo at mabilis na hinubad yung shorts ko kasama na yung underwear.

Mabilis kong tinali yung robe bago lumabas habang nakangiti Nakita ko naman siyang nakatitig saakin.

“Kumain ka na. Kukunin ko nalang yung hinubad mo dyan sa CR mamaya.” Turan niya saakin kaya mabilis akong tumango at mabilis na umupo.

Tinikman ko agad yung pasta niya. Napapikit pa ako sa sarap nung pasta. Agad kong tinikman yung lasagna. Grabe! Ang sarap din!

“Rigon?!” Excited kong tawag sakanya.

Nakita ko naman siyang pumasok sa banyo at yung lagaslas ng tubig.

“What?” Rinig kong pagsagot miya bago siya lumabas dala-dala yung sinuot kong short at underwear.

Nakapilipit na pareho. Bigla naman namula yung mukha ko. Bakit ’di ko naisip na gawin agad yan kanina?

“What is it?” Tanong niya ulit na kinatingin ko sakanya.

“S-saan mo binili ’to? Ang sarap eh!” Nahihiya kong tanong habang nakangiti.

Nabura naman yung ngiti ko nang makitang sumimangot siya at pumamewang sa harap ko.

May nasabi ba akong masama? Bakit nagagalit siya? Nagtanong lang naman ako ah?

“Kumain ka nalang.” Inis niyang singhal saakin kaya mabilis akong tumalikod at kumain.

Narinig ko pang pinagpag niya yung short ko. Sinilip ko naman siya at nakitang inilagay niya sa hanger at isinampay sa labas ng banyo.

“R-rigon?” Kinakabahan kong tawag sakanya.

“What?” Rinig kong tanong niya.

“Hindi ka ba kakain?” Tanong ko.

“No. Kumain ka na. Wag ka nang magtanong. Ubusin mo yan.”

Nanlaki naman agad yung mata ko sa sinabi niya. Ubusin?! Ang dami nito! Hindi ko kayang ubusin ’to! “Hind—”

“Ubusin mo.” Dugtong niya at hindi pa pinatapos yung sasabihin ko.

Napasimango nalang ako. “Sungit mo.” Bulong ko habang ngumunguya.

“Naririnig kita.”

Chapter 19

SENSITIVE & MATURE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK.

Ellis Madrigal

Mabilis akong napatingin kay Rigon nang ipinatong niya sa harap ko yung malamig na milo na kinangiti ko.

“Pinagawa mo kay ate Lyn, Rigon?” Nakangiti kong tanong bago pa kunin yung kutsara at tusuk-tusukin yung nanigas na Milo mula sa tumbler bago tikman.

Napangiti nalang din ako sa sarap. Gawa talaga ’to ni ate Lyn! The best talaga si ate Lyn!

“Galing talaga ni ate Lyn!” Bulong ko pa bago nagsimulang kumain pero napahinto ako pagsubo nang makita ang masasamang titig ni Rigon.

Napalunok nalang ako kahit hindi ko pa nginunguya dahil sa takot.

“Ubusin mo yan.” Seryoso niyang bulong kaya mabilis akong napatango at mabilis na sumubo.

Pero isang lunok nalang yung nagawa ko. Parang isusuka ko na. Napatingin naman ako sa plato ko. Nakalahati ko naman na yung plato. Yung lasagna, halos naubos ko na.

Tumingin naman agad ako kay Rigon at nakitang nakatitig lang siya saakin.

Ngumiti naman ako agad ng alanganin. “Busog na talaga ako Rigon. Promise!” Agad kong turan sakanya habang nakangiti.

Tinignan naman niya ako ng ilang segundo bago huminga ng malalim.

Pinanood ko lang siyang tumayo at kunin yung dalawang plato sa harap ko.

“Ubusin ko yang milo mo.” Tumango naman ako bago ko kinuha yung tumbler.

Nakatingin lang ako kay Rigon habang kinakain yung tira ko. Iniisip ko din kung bakit kinain niya yung tira ko. Baka ayaw niya nang may nasasayang.

Halos sampung minuto ko inuubos yung milo ko. Sakto namang natapos na din kumain si Rigon. Hindi na siya kumuha ulit. Yung tira ko lang kinain niya.

“Pwede na ulit ako maligo Rigon?” Tanong ko sakanya.

Tumingin naman siya saakin at mabilis na tumango. Agad akong tumayo at mabilis na naglakad palabas.

“Be careful Princess.” Rinig ko pang sabi niya.

Third Person POV

Habang mabilis na naglalakad si Ellis papunta ulit sa tubig, nakatanaw lang si Rigon sakanya mula sa loob ng kubo.

Napa-iwas naman agad ng tingin si Rigon nang alisin ni Ellis ang pagkakabuhol ng robe na suot niya at hinayaang bumagsak ang suot nito.

Napahinga nalang ulit ng malalim si Rigon bago tumingin. Hindi nakaligtas sa paningin niya ang makinis na balat ni Ellis na nasisinagawan ng palubog na araw. Hindi din naalis sa mga mata niya ang matambok na pang-upo nito.

Bigla nalang siyang namawis ng malamig at nanigas ang tinatago niyang pagkalalaki. Kaya minabuti niyang iligpit lahat ng pinagkainan ni Ellis at mabilis na humiga sa kama at pumikit habang umiiling.

“Not now Beaufort. Magpigil ka.”

Ellis Madrigal

Habang nagtatampisaw ako sa tubig, mabilis kong inilibot yung mata ko sa buong lugar.

Ang ganda-ganda talaga dito. Parang hinukay ’to na lupa na pabilog. At sa itaas ay may talon. Nagulat ako nang makita ko yung parang bakal na nakaharang sa itaas. Para kaming nakakulong dito. Pero dumadalaloy pa din yung tubig pababa. May harang lang na bakal sa itaas.

Napatingin din ako sa tubig na dumadaloy paalis. May bakal din na harang doon. Parang nakakulong talaga kami dito. Walang makakalabas kung makulong man dito.

Nakalock din yung malaking gate na nag-iisang daanan palabas. Yung sa tunnel. May lock din sa loob. Ni-lock ata ni Rigon.

“Aray!” Napadaing nalang ako nang malakas nang madulas ako sa inaapakan kong bato at maipit yung paa ko sa dalawang bato.

Mabuti nalang napahawak agad ako sa isa pang bato na malaki sa tabi ko bago ko tuluyang hatakin yung paa ko.

Napangiwi nalang ako sa sakit. Hindi ko maigalaw yung mga paa ko.

“Princess?!” Rinig kong tawag saakin ni Rigon pero kitang-kita ko yung pag-iwas ng mga mata niya sa ibaba ko.

Ang linaw kasi ng tubig at kitang-kita lahat ng nasa ilalim. Maiiyak na ako sa sakit pero ganyan pa siya. Sabagay, wala naman puso yan.  

Pinilit kong maglakad papunta sakanya pero agad siyang lumusong sa tubig dala yung robe ko.

Mabilis siyang lumapit saakin. Isusuot na sana yung robe saakin nang pigilan ko siya.

“M-mababasa. Anong gagamitin ko?” Bulong ko.

Iniskiran niya nalang ako bago ako buhatin. Bigla naman namula yung mukha ko kasi hubo’t-hubad ako pero wala siyang pakialam.

Mabilis niya akong iniupo sa malaking bato malapit sa kubo pero may tubig pa din. Mabilis niyang isinuot yung robe pero nakatingin sa itaas.

Agad ko naman itinali at itinakip ng maayos sa katawan ko. Doon lang siya tumingin saakin.

“Sinabi ko kasing mag-ingat!” Sermon niya pa bago itaas ng kaunti yung paa ko na agad ko naman binawi.

“Yung sa kabila.” Bulong ko.

Inismiran niya pa ako bago ulit tinignan yung isa kong paa.

Napangiwi naman ako at napakapit nang itaas siya yung paa ko. Ang sakit kasi!

Yung kalahati pa ng katawan niya nakalubog pa din sa tubig at basang-basa na siya.

“Sorry.” Bulong niya.

Kitang-kita ko naman yung pamumula ng binti ko at sa twing ginagalaw mo ay lalong sumasakit. Maingat niyang kinapa yung binti at paa ko. Bago tumingin saakin. “Hingang malalim Princess.”

Nagpanic naman ako sa sinabi niya. Anong gagawin niya?! Puputulin niya ba?!

“S-sandali—” Bulong ko pero agad niya akong pinutol.

“1.” Bulong niya na kinalaki ng mata ko.

“2.” Huling bulong niya bago may kung ano siyang itinulak at may kung anong pumutok sa may paa ko.

Muntik na akong mapasigaw pero biglang nawala yung sakit. Wala na yung sakit.

“Sabi mo sa 3?!” Inis kong singhal sakanya.

Tumawa naman siya saakin. “Wala akong sinabi.” Tumatawang bulong niya bago bumalik sa paghagod ng paa ko.

Napapapikit nalang ako sa sarap na dala nang paghagod niya. Huling-huli niya yung gusto kong kiliti kaya napapikit nalang ako. Ilang minuto lang ay mabilis akong napamulat nang maramdaman yung labi niya sa binti ko at yung hiningang tumatama dito. Nakita ko siyang hinahalikan yung mga binti ko habang nakataas at inaamoy-amoy.

“R-rigon.” Bulong ko pero parang wala siyang naririnig.

Lalo pang humigpit yung hawak niya sa binti ko ngayon ay nasa hita ko na at yung mga halik at pag-amoy niya.

“I can’t hold it anymore.” Bulong niya bago magsimulang halikan ng paulit-ulit yung hita ko.

Napahawak nalang ako sa bato. Naramdaman ko pang inaalis niya yung tali ng robe ko. Tuluyan niyang naalis yung tali ng robe ko.

Ramdam na ramdam ko kung paano maglakbay yung kamay niya sa balat ko.

Halos mapaiktad ako sa gulat nang isubo niya ang pagkalalaki ko. Gusto ko siyang pigilan pero hinawakan niya lang ang dalawang kamay ko bago niya sipsipin ang utong ko habang ang isa niyang kamay ay nakahawak sa pagkalalaki ko.

Hindi ko maiwasang maglabas ng habang sinisipsip niya ang utong ko at mabilis na gumagalaw ang kamay niya sa pagkalalaki ko.

Hindi na ito tulad ng dati na nasasaktan ako. Iba. Hindi na sakit. Nasasarapan na ako. Nasasarapan ako sa ginagawa niya. Hingal na hingal ako nang tumigil siya. Mabilis niya akong hinawakan sa likod. Napatingin nalang ako sa mga mata niya.

Ilang segundo pa kaming nagtitigan bago niya dilaan yung dalawang daliri at mabilis na sakupin ang bibig ko.

Hindi ko na alam ang ginagawa ko at mabilis na sumagot sa mga halik niya.

Ilang segundo lang ay napaiktad ako sa kiliting nararamdaman mula sa butas ko. Umiikot yung daliri niya sa labas ng butas ko.

Mahigpit pa ang yakap niya sa likod ko at umaabot yung palad niya sa tyan ko.

Napadaing at napangiwi ako sa sakit nang maramdaman ko ang hapdi katulad nang naramdaman ko dati. Mabilis na tumulo yung luha ko na nagpatigil kay Rigon.

“Shhh. Stop crying princess. Stop.” Bulong niya saakin at hinalikan ang noo ko.

Nagsimula na naman niya akong halikan ng marahan. Katulad ng ginawa niya kanina. Ramdam na ramdam ko yung pagpasok ng daliri niya sa butas pero hindi na gaanong masakit.

Tuloy lang siya sa paghalik saakin at tuloy lang ako sa pagsagot ng halik habang nakayakap sakanya.

Halos manginig ako habang yakap-yakap niya nang may matamaan ang dalawang daliri niyang nakapasok saakin mula sa loob ko.

“A-ahh!” May kalakasan kong sigaw nang matamaan niya muli yon.

Napangisi naman siya bago ulit ako halikan. Naglalabas nalang ako ng maliliit na ungol sa twing tinatamaan niya bagay na yon. Ibang kiliti at sarap ang hatid saakin kapag tinatamaan niya.

Pabilis ng pabilis yung paggalaw ng dalawang daliri niya na naging dahilan ng sunod-sunod, mabilis at malakas kong pag-ungol.

Ilang minuto niya pa akong hinalikan kasabay ng ginagawa niya bago ako mapasigaw ng malakas kasabay ng pagsabog ko.

Napahiga nalang ako sa kamay niyang sumusuporta kasabay ng mabilis kong paghinga.

Napatingin ako sakanya nang tumawa siyang mahina bago ngumisi saakin at ipunas yung isang daliri niya sa katas ko sa sumabog sa tyan. Ang dami pala.

Nagulat ako nang isubo niya yon bago ulit kuhanin yung katas ko gamit yung palad niya at laking gulat ko nang makitang pinunas niya yon sa butas ko at sa kahabaan niyang nakatutok ngayon doon. Hanggang ngayon natatakot pa din ako doon. Ang laki. Hindi ko madalas kinakaya dahil sa laki at taba.

Mabilis ko naman siyang hinawakan. Habang nakatingin na nagmamakaawa.

“R-rigon.” Bulong ko sakanya.

Ngumiti naman siya saakin bago niya itulak yung sarili niya dahan-dahan papasok na naging dahilan ng pagngiwi ko sa sakit.

Naramdaman ko nalang yung labi niya sa labi ko kaya mabilis kong sinagot yung mga halik niya.

Ramdam ko pa din yung bawat pulgada niya na pumapasok saakin. Napahinga nalang ako nang malalim nang maramdaman na buo nang nakapasok yung pagkalalaki niya saakin. Sobrang lalim. Ramdam na ramdam ko.

Tumingin siya sa mga mata ko bago siya dahan-dahan umulos. Napanganga nalang ako sa sakit.

Mabilis siyang ngumisi saakin at hinalikan ulit ako. Pabilis ng pabilis ang pag-ulos niya. Unti-unting napapalitan yung hapdi ng ibang kiliti.

Hindi ko maiwasang maglabas ng maliliit na ungol habang hinahalikan niya ako. Nakadagdag pa sa nararamdaman ko yung pagpisil niya sa utong ko.

Rinig na rinig ko yung pagsalpok ng balakang niya sa pag-upo ko na naglilikha ng ingay at kakaibang sarap saakin. Ngayon ko lang ’to naramdaman sakanya. Ibang-iba sa naramdaman ko noon.

Hindi ko na makontrol ang sarili ko. Sobrang lakas na ng ungol ko. Pabilis nang pabilis ang bayo ni Rigon saakin na kinakatirik nalang ng mga mata ko.

Ilang minuto pa ang nakalipas, ungol ko lang ang maririnig. Nakatingin lang saakin si Rigon habang nakangisi at binabayo ako. Napasigaw nalang ako ng malakas kasabay ng pagsabog ko sa ikalawang pagkakataon.

Narinig ko naman ang mahihinang ungol ni Rigon bago ang kahuli-hulihang bayo niya at pagsabog ng mainit na likido sa kaloob-looban ko habang nakayakap siya saakin.

Napapikit nalang ako ng tuluyan. Naramdaman ko pa ang labi ni Rigon sa noo at labi ko bago ang mahihinang tawa niya.

“Thank you.”

Chapter 20

Ellis Madrigal

“Ate Lyn? Saan pupunta sila Rigon? Bakit may dala silang mga baril?” Mahinang tanong ko kay ate Lyn habang katabi ko siya dito sa mahabang mesa at kumakain.

Nanlalaki naman yung mga mata niyang tumingin saakin na pinagtaka ko.

“May transaction ba sila?” Sunod ko pang tanong.

Hindi na bago saakin si Rigon. Alam kong masama yan. For sure maraming illegal na gawain yan. Ang dami niya ngang alagad.

Tumango naman si ate Lyn na tinanguan ko nalang din. Madalang lang kasi umalis ng bahay si Rigon. Ewan ko ba. Gustong-gusto ko ngang umalis siya para mahanap ako ng tyempong makapasok sa office niya. Hahanap ako ng paraan para makaalis dito.

Halos isang buwan na ako dito pero ganon pa din ang takbo ng buhay ko. Aral, training, aral, training. Nakakasawa na. Madalang nalang din akong galawin ni Rigon. Minsan ako pa nagyayaya. Mas tinamad pa ako ng sobra pero pinipilit ko pa din. Useless din namang mag-training ako. Halos natutunan ko na lahat.

Isang buwan ko na ding hinahanap yung mga chako ko. Tinago kasi ni Rigon. Hindi ko alam kung ano bang trip ng hayop na yan.

Focus lang ako sa pagkain nang magulat ako dahil hinalikan ako ni Rigon sa noo bago siya tuluyang umalis. Wala tuloy akong nagawa kundi tignan siyang mawala sa paningin ko.

Nakakapanibago din si Rigon. Madalas siyang nakabantay saakin, ayaw niyang napapagod ako, gusto niya laging sa tamang oras ako kumain. Tutok na tutok talaga siya saakin sa hindi ko malamang dahilan.

Ngayon na nga lang ulit siya umalis e! Malamang umaga na babalik yan. Alas-otso na ng gabi at umalis na sila, at sigurado akong alas-kwatro na ng umaga yan makakauwi.

Mabilis kong tinapos yung pagkain ko bago mabilis na tumayo.

“Hoy! Hoy! Hoy!” Sigaw saakin nung epal na mayordomang kinainit ng ulo ko.

Laging mainit ang dugo saakin ng matandang ’to. Hindi ko naman inaano. Mabuti nga hindi ko pinapatulan.

“Yung pinagkainan mo. Hindi ka prinsesa dito.” Masungit niyang turan saakin na kinatawa ko lang. “Eh bakit ‘Princess’ ang tawag saakin ng amo mo?” May pagka-sarkastiko kong sagot sakanya.

“Hindi ko trabaho yan tanda. Gawin mo ang trabaho mo.” Inis kong singhal bago siya talikuran at magsimulang umakyat papunta sa itaas.

Mabilis akong pumasok sa kwarto ko kung saan niya ako kinulong dati. Mabilis kong hinalungkat yung kasuluksulukan ng kwarto. Kailangan kong makahanap ng phone o yung phone ko man lang.

Napagod ako pero wala kahit anong pwede kong gawing pantawag. Wala din akong mahiram kay ate Lyn kasi ang sabi niya bawal daw ang paggamit ng phone sakanila. Madalas daw ay nasa guard house yung lahat ng phone nila.

Mabilis akong pumasok sa kwarto namin. Agad kong pinuntahan yung pintuan ng opisina niya pero laking dismaya ko nang nakalock yon. Kailangan ng fingerprint o code. Agad kong sinubukan yung fingerprint ko. Lahat na ng daliri sinubukan ko pero ayaw pa din. Agad kong sinubukan yung code. Nanghula ako ng anim na numbers pero hindi gumagana. Triny ko na lahat pati yung favorite numbers ko ayaw pa din. Isa nalang yung pag-asa ko. Yung birthday ko. Mabilis kong inilagay yung birthday ko. Halos mapatalon ako sa tuwa dahil gumana.

Hindi ko na inisip kung bakit birthday ko yung nakalagay na code. Mabilis kong binuksan yung pintuan. Agad akong pumasok. Walang CCTV dito. Huling pasok ko dito ay wala akong nakitang CCTV.

Agad akong tumakbo at umupo sa upuan niya at binuksan yung laptop. May password din. Agad kong sinubukan buksan yung laptop pero hindi ko mabuksan.

Binuksan ko isa-isa yung mga drawer ng mesa niya at laking gulat ko nang makita ko yung chako sa isang drawer niya kasama ng dalawa kong puting gloves.

Agad kong kinuha yung chako ko at yung gloves. Napatingin naman ako sa laptop at napasandal nalang dahil kahit anong gawin ko ay hindi ko mabuksan.

Napukaw naman yung pansin nang makita ko yung dalawang frame sa taas ng table niya. Gusto kong matawa dahil bakit may picture akong nakaframe dito? Stolen shot galing sa businessmans’ ball. Tapos yung isa, baby na nakabalot sa pink na lampin. Medyo nainggit ako kasi wala ata akong baby picture at hindi ako interesado.

Napahinga nalang ako ng malalim at napatanga sa itaas. Ang komportable ng upuan niya. Nanlaki yung mata ko nang makita yung isang picture frame na nakapatong sa mesa sa tabi ng couch. Mabilis akong tumayo at pinuntahan yon.

Gulat na gulat ako sa nabasa ko. May award pala ako last sem hindi niya sinabi! Ang cute ko pa sa picture dito oh! Sana sa labas niya dinisplay kung gusto niya i-display. Akala ko wala akong award. Pinaghirapan ko din naman yan.

Napansin ko lang yung pangalan. ‘Sol Elliot Q. Beaufort’. Hindi naman yan yung pangalan ko kaya hindi akin yan.

Naismid nalang ako at naglakad pabalik sa upuan. Nakapikit yung mata ko habang nag-iisip kung ano bang password ng letcheng laptop na ’to.

Agad akong napatingin sa frame ng award ko. Hindi kaya? Mabilis kong tinype yung pangalan na binigay niya saakin. Muntik pa akong mapasigaw nang bumukas na yung laptop. Hindi ko alam kung saan ilalagay yung saya ko.

Medyo nagulat pa ako kasi ako yung wallpaper niya. Ano bang trip ng lalaking ’to? May isang folder na nakalagay ay ‘Ellis’. Hindi ko na bubuksan kasi wala naman siguro akong— binuksan ko na.

Puro stolen shots ko lang yung nandito. Hindi ko alam na mahilig pala siyang mag-picture. Ako pa yung pinicturan. Tsk.

I-exit ko na kasi naiinis ako. Puro stolen. Kung sanang sinabi niyang pipicturan niya ako edi sana humarap ako at ngumiti.

Hindi ko na binuksan yung folder ng videos sa loob ng folder ko. Baka may hindi pa ako kaaya-ayang makita. Baka pangit yung kuha niya sa videos ko masapak ko siya.

Bigla naman akong nabahing kaya mabilis akong kumuha ng tissue at pinunasan yung ilong ko bago itapon sa basurahan dito. Napatingin ako sa basurahan nang bumukas yon. Puro tissue na parang wala namang dumi pero yukot na. Ang gastos niya naman sa tissue. Grabe. Halos puno yung basurahan.

Wala ng ganong laman yung laptop kaya mabilis akong pumunta sa browser. Agad akong pumunta sa IG. Agad kong binuksan yung account ko pero naka-deactive kaya in-active ko uli.

Agad kong hinanap yung account ni kuya Kyle. Paulit-ulit kong sinubukan tawagan siya at ilang subok lang agad niyang sinagot yung tawag ko.

“K-kuya!” Mangiyak-ngiyak kong bungad sakanya. Agad siyang nag-request ng videochat kaya agad kong binuksan.

Lalo akong napaiyak habang nakatingin sakanya. Miss na miss ko na ang kuya ko.

“P-princess?” Bulong niya kasabay ng pagtulo ng luha niya.

“Where are y-you?! Nasaan ka princess?!” Agad niyang tanong saakin.

“O-okay lang ako kuya. Wag kang mag-alala.” Sagot ko sakanya habang nakangiti.

“N-nasaan ka?! Pupuntahan kita ngayon din!” Agad niyang sabi saakin pero agad akong napatingin sa labas nang may narinig akong malakas na pagsabog.

Agad akong tumingin kay kuya. “Ayos lang ako kuya. Wag kang mag-alala. Buhay ako. Uuwi din—” Hindi ko natapos yung sasabihin ko nang mawalan ng connection kasabay ng pagkamatay ng mga air-con.

Nawalan ata ng kuryente. Ilang segundo lang ay bumalik na din kasabay ng napakalakas na pagsabog na kinasiksik ko sa ilalim ng mesa.

Mabilis din ang tumayo pagkatapos ng pagsabog. Buhay pa yung laptop pero yung bintana ni Rigon basag-basag na.

Agad kong isinara yung laptop at hinawakan yung dalawang chako sa dalawang palad ko at mabilis kong ipinukpok sa laptop. Napangisi nalang ako ng makitang durog na yung laptop. Hindi pwedeng malaman ni Rigon na nakausap ko si kuya Kyle. Mapapatay ako non.

“Ellis?!” Rinig ko sa labas kaya mabilis akong lumabas habang sinusuot yung gloves ko.

Third Person POV

“Ellis?!” Malakas na sigaw ni Lyn habang tumatakbo papunta sa kwarto ni Ellis.

Mabilis din nakalabas si Ellis mula sa pintuan ng opisina ni Rigon. Nakasuot na sakanya ang gloves nito at hawak niya ang pares ng chako sa isang kamay nito.

“Ate? Anong nangyayari?” Kalmadong tanong niya habang mabagal na naglalakad papunta kay Lyn.

Gulat na gulat naman si Lyn dahil parang hindi man lang natatakot si Ellis sa putukan at pagsabog sa labas.

Agad niyang hinawakan ng mahigpit ang kamay ni Ellis. “Akin na yan! Hindi ka gagamit nyan Ellis!” Turan ni Lyn at pilit kinukuha ang chako kay Ellis.

Hindi naman pinakawalan ni Ellis ang chako at pilit hinigpitan ang hawak sa chako.

“Bakit ba ate? Ayoko. Akin ’to.” Pilit ni Ellis.

“Mapapatay ka ni Rigon!” Bulong pa ni Lyn pero parehas silang nagulat nang nabasag ang salamin sa may dulo ng pasilyo kasabay ng pagpasok ng isang granada sa butas ng salamin.

Agad hinawakan ni Lyn ang kamay ni Ellis at mabilis silang tumakbo paalis pero mabilis na hinatak ni Ellis si Lyn sa isang kwarto bago pa sila abutan ng pagsabog.

“Tignan mo na Ellis! Ang kulit mo kasi!” Turan ni Lyn pero tinawanan lang siya ni Ellis na para bang hindi nasaktan.

“Nasaktan ka ba—” Hindi na pinatapos ni Ellis ang sasabihin ni Lyn at mabilis niyang tinakpan ang bibig nito at hinatak sa likod ng pintuan.

Nagpupumilit naman si Lyn na kumawala pero mahigpit ang hawak ni Ellis sa bibig ni Lyn.

“Tahimik ate!” Bulong pa ni Ellis.

Hindi na sila nagulat nang bumukas ang pinto kasabay ng pagpasok ng isang armadong lalaki.

Mabilis na sinipa ni Ellis ang kamay ng lalaki dahilan ng pagkahulog ng baril nito sabay ikot at hampas niya ng chako sa leeg nito. Bumagsak nalang yung lalaki na walang buhay dahil sa ginawa ni Ellis.

“Ellis! Ano ka ba?! Masasaktan ka!” Bulong naman ni Lyn.

Mabilis lang siyang hinatak ni Ellis bago sumilip sa labas ng pintuan. Nang makita niyang wala ng tao sa labas, agad niyang hinatak si Lyn palabas at tumakbo pababa.

Huminto silang pareho nang nasa ikalawang palapag na ng bahay. Parehas silang nagulat nang makita ang lalaking armado at natutok sakanila ang baril nito.

“Ate? Saan ba yung mga alagad ni Rigon? Mamatay tayo!” Bulong ni Ellis pero nang makalapit ang lalaki sakanila, agad niyang hinawakan ang nguso ng baril sabay hampas sa pulsuhan nito at sipa sa baba nito.

Agad naman kinuha ni Lyn ang baril sa hita niya at mabilis na iputok sa lalaki sa likod niya. Si Ellis naman ay kinuha ang baril ng lalaki at mabilis na ikinasa bago hawakan uli ang kamay ni Lyn.

“Wow ate ha? May baril ka din?” Natatawa niyang bulong.

Sumalubong sakanila ang magulong bahay. Madami sa katulong ang sugatan at meron ding patay na. Isinawalang-bahala nalang nila at mabilis na bumaba.

Sabay silang napaupo at tinutok ang baril sa pintuan kung saan patuloy ang pagpasok ng mga armadong lalaki. Hindi man lang sila parehong nagmintis sa pagbaril at lahat ay patay na.

Tumakbo sila papunta sa kusina kasabay ng pagpasok ng mas madaming kalaban.

Agad pinulot ni Ellis ang kutsilyo sabay bato sa lalaking nag-aabang sa pintuan palabas ng kusina. Napangiti pa siya nang sa mismong noo ito matamaan.

“Yuko Ellis!” Sigaw ni Lyn. Agad naman yumuko si Ellis sa tabi ni Lyn sa kitchen counter.

Agad pinaulanan ng bala ni Lyn yung mga lalaking papunta sa dereksyon nila habang nakalusod. Mabilis naman binaril ni Ellis yung mga lalaking papasok sa likod na pintuan ng kitchen.

Magkahawak silang kamay na lumabas ng kitchen. Agad pinaputukan ni Ellis yung mga nakikita niya at ganon din si Lyn. Dahil sa dilim, medyo nahirapan sila sa pagtakbo. Mabuti nalang at may nakasalubong silang alagad ni Rigon.

Agad silang pinalibutan ng alagad ni Rigon. Kinuha din sakanila ang baril pero sinampal lang ni Ellis yung kumukuha sa chako niya.

“Hoy bakit mo sinampal?!” Bulong ni Lyn.

“Kinukuha niya.” Inis na bulong ni Ellis bago hawakan mabuti ang chako niya.

Apat silang nakapalibot kila Ellis. Nang pumasok ang kademonyohan sa utak ni Ellis.

“Ate? Tatakas ako. Uuwi na ako.” Mabilis niyang bulong bago hampasin isa-isa ang mga alagad ni Rigon sa likod. Hindi naman sila makalaban dahil patay talaga kay Rigon.

“Ellis! Mapapatay ka ni Rigon!” Naiiyak na bulong ni Lyn.

Malayo na din sila sa bahay. Palabas na sila sa likod na bahagi ng bahay ni Rigon.

Umiling naman si Ellis at mabilis na niyakap si Lyn pero agad nanigas si Lyn nang makita si Rigon sa hindi kalayuan.

Gusto niyang hatakin pabalik si Ellis pero mabilis na itong nakatakbo.

Patuloy lang sa pagtakbo si Ellis sa gitna ng gubat. Hindi niya na tinitignan kung saan siya papunta. Sa likod siya nakatingin.

Napangiwi si Ellis nang bumangga siya. Akala niya sa puno pero hindi niya alam na kay Rigon siya mismo bumangga.

Mabilis na hinawakan ni Rigon ang bewang ni Ellis para hindi ito matumba ng tuluyan. Gulat na gulat naman si Ellis na nakatingin kay Rigon.

“Where are you going princess? You are not escaping right?” Nakangising bulong ni Rigon bago punasan ang pawis ni Ellis sa noo.

Chapter 21

Ellis Madrigal

“Where are you going princess? You are not escaping right?” Nakangising bulong ni Rigon bago punasan yung namumuong pawis sa noo ko.

Napanganga nalang ako sa gulat at dahan-dahan itinatago yung chako ko sa likod. Paano siya napunta dito? Akala ko bang umalis na siya? Shit!

“I’m waiting for your answer.” Bulong niya pa na sobrang kinakaba ko.

Alam kong seryoso na siya. Ito ang kinakatakot ko. Baka magalit siya at parusahan na naman ako.

“I’m just asking princess.” Sunod niya pa bago hawakan ang dalawang braso ko at hawakan yung mga kamay ko.

Wals akong magawa kundi tumitig sa mga mata niya. Naramdaman ko nalang na kinukuha niya yung chako pero mas hinigpitan ko pa yung hawak ko.

Kitang-kita ko naman yung pagdikit ng mga kilay niya bago pwesahang inagaw saakin yung chako na kinatakot ko.

“A-ahh. A-ano kasi—” Naputol yung sasabihin ko nang itapat niya sa leeg ko yung chako.

“Five.” Bulong niya na sobrang kinabilis ng tibok ng puso ko.

Nagbibilang na siya. Kailangan ko nang magpaliwanag.

“Four.” Sunod na bulong niya.

“A-ano kasi, h-hindi ko—”

“Three.”

Paano ako makakapagpaliwanag kung sinasapawan niya ako?!

“H-hindi ko na kinayang labanan yung mga halim— este kalaba—”

“Two.”

Tangina mo Rigon! Naiinis ako sakanya! Hindi ako makapagsinungaling!

“One. Time is up.” Nakangisi niyang bulong saakin bago hawakan yung pisngi ko na kinaiktad ako.

Akala ko sasampalin niya ako pero hindi pala. Nakita ko naman napatigil siya pero hindi inalis yung kamay niya sa pisngi ko.

“Your not good at lying Sol Elliot Beaufort.” Banggit niya sa buong pangalan na binigay niya saakin. “Kilala kita mula ulo hanggang paa. Alam ko kung kailan ka nagtatago ng sekreto at nagsisinungaling.” Sunod niya pa habang hinahaplos-haplos yung ulo ko.

Wala nalang ako sa sariling napayuko. Kung matalino ako, mas matalino siya. Kung wais ako, mas wais siya. Wala akong laban sakanya. Walang-wala.

Napatingin nalang ako sakanya nang magbuga siya ng hangin. “Do better next time.” Bulong niya bago ilabas yung baril na kinalaki ng mata ko.

Lalo pa akong nanginig nang itutok niya saakin. Sunod-sunod yung paghinga ko ng malalim. Napaiktad nalang ako nang itutok niya yon sa may gilid ko kung saan may puno at mabilis na iputok.

Hindi ko alam yung ginagawa niya pero ang bilis ng kamay niya. Mabilis niyang itinutok sa itaas ng puno at ipinutok. Nagulat nalang ako nang bumagsak yung isang tao. Nanlalaki naman yung mata kong nakatingin sakanya. Napatay niya yung kalaban ng hindi man lang siya tumitingin.

“I can kill you right now—” Naputol yung sasabihin niya nang mabilis niya akong kabigin at mabilis na yakapin.

Rinig na rinig ko pa yung sunod-sunod na pagpapaputok niya sa likod ko. Mabilis niyang iniharang yung sarili niya saakin pero laking gulat ko nang dumaing siya.

Sobrang higpit ng yakap niya saakin. Ilang segundo lang ay tumigil na din yung putukan at hingal na hingal si Rigon. Mabilis ko siyang tinignan. Kitang-kita ko yung sakit sa mukha niya na kinabahala ko.

“Rigon?” Bulong ko at umalis sa yakap niya pero laking gulat ko nang natutumba siya saakin pero pinipilit niya pa rin tumayo ng tuwid.

Nanlaki nalang yung mata ko nang makita yung tama niya sa tyan at isa sa braso.

“R-rigon?!” Natatakot na bulong ko bago tumingin sa paligid at maghanap ng tulong.

Napatingin naman ako sakanya nang itulak niya ako na pinagtaka ko.

“G-go. This i-is your l-last chance to escape.” Nahihirapang bulong niya.

Napatitig naman ako sa mga mata niyang nakatitig lang din saakin. Kitang-kita yung sakit sa mga mata niya pero pinipilit niya pa ring tumayo.

“Let m-me count for you.” Natatawa niya pang bulong.

Hindi ako nagpatinag sa sinabi niya at nakatitig lang din ako sakanya.

“F-five.” Nahihirapang bulong niya saakin habang nakahawak sa tyan niyang patuloy yung pagtakas ng dugo.

Tumawa ba siya bago muling bumulong. “Four.”

Kung iiwan ko siya sa ganitong sitwasyon, makakatakas talaga ako. Oo gusto ko nang umuwi. Pero bakit parang nagdadalawang isip ako?

“T-three.” Nahihirapan niyang bulong at napapapikit na sa sakit.

Nanginginig kong pinulot yung baril na nahulog mula sa mga kamay niya. Seryoso lang siyang nakatitig at pinapanood ako.

“T-two.” Bulong niya bago tumawa ng mahina.

Dahan-dahan kong kinasa yung baril. Hindi ko siya kayang iwanan sa ganitong sitwasyon niya. Binuwis niya yung buhay niya para saakin. Hindi kaya ng konsensya ko.

“One.” Huling bulong niya habang nakangisi bago ko siya hatakin payakap saakin at mabilis na barilin isa-isa yung tatlong kalaban na nasa itaas ng puno.

Hinayaan kong bumagsak yung baril pagkatapos at tinignan si Rigon.

“R-rigon? M-mamatay ka na ba?” Mahinang bulong ko habang tinatapik yung pisngi niya.

Nagulat naman ako nang magmulat siya ng mata at iyakap yung isang kamay saakin.

“H-hindi ka na pwedeng umalis. You c-chose me. A-ako ang pinili mo. H-hindi mo na pwedeng bawiin yon.” Nakangisi niyang bulong.

Pinili ko nga ba siya? Teka— nalilito ako. May sinabi ba ako sa gagong ’to?

KANINA pa ako inis na inis kay Rigon. Ayaw niyang takpan yung sugat niya para kahit paano hindi tumagas yung dugo. Mas gusto niya pang nakayakap saakin.

“Tangina naman Rigon!” Naiinid kong bulong.

Ako tuloy yung nagtatakip. Puno na ako ng dugo. Nagulat ako nang tumingin siya saakin.

“Your w-words princess. A-ayoko nang maririnig ulit sa bibig mo yan.” Bulong niya pa na lalong kinainis ko.

“Kuya?! Malayo pa ba?! Bakit kasi ang layo-layo ng mansyon mo sa syudad!” Inis ko pang sigaw kay kuyang driver.

“Yes sir. Thirty minutes pa po.” Turan naman niya na kinanganga ko.

Thirty minutes?! Hayop!

“T-thirty minutes?!” Hindi ko mapigilang sigaw. “Sa i-impyerno ba yang ospital na yan ha?!” Sunod ko pang sigaw.

“Sa ospital po ni sir Beaufort.” Sagot naman niya saakin.

“Hindi! Iliko mo bilis!” Mabilis na utos ko sakanya sabay turo ko sa daan kung saan siya liliko.

“Hindi po pwe—”

Hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya dahil sa inis.

“Ililiko mo pa babaliin ko yang leeg mo?!” Nanggigil kong tanong sakanya.

Mabilis naman niyang iniliko. Tinuturo ko kung saan yung lilikuan niya. Mabuti nalang kabisado ko yung shortcut papunta sa pinakamalapit na ospital.

“Yan! Bilisan mo na!” Sobrang inis ko pang sabi. Mabilis naman niyang iniliko sa ospital.

Nang huminto na yung sasakyan, mabilis akong bumaba. Ayaw niya pa akong pakawalan pero sinampal ko. Hindi naman siya makakaganti. Agad ko siyang inalalayan pababa. Akala ko hindi tutulong yung driver. Babalian ko na sana ng leeg. Mabilis din yung responde ng mga doctor. Wala naman gaanong tao kaya mabilis.

Mabilis din isinakay si Rigon sa stretcher. Sana sa spaceship nalang tapos ilipad papuntang araw.

Ayaw niya pa bitawan yung kamay ko kahit hirap na hirap na siya. Kung hindi ko lang pinalo hindi pa mabibitawan.

“Sir, paki-fill up po.” Bulong saakin nung nurse.

Kukunin ko na sana yung papel pero pagkatingin ko sa sarili ko, puno ng dugo yung mga kamay ko. Pati yung suot kong puting sando at maliit na short.

“Maghugas muna po kayo sir. This way po.” Turo niya saakin kaya mabilis akong sumunod.

Pinapasok niya ako sa isang banyo. Mabilis naman akong naghugas at lumabas na. Kailangan kong fill up-an ’to.

Sabay kaming naglakad papunta sa counter. Habang naglalakad kami, binabasa ko yung mga pi-fill up ko. Paano ba ’to? Pangalan ko ba ilalagay ko dito? Shit naman. Wala akong alam—

“A-aray!” Napahinto nalang ako sa pag-iisip nang may mabangga ako.

“Shane!” Sigaw naman ng isang lalaki sabay hawak doon sa babaeng buntis.

“Sorry.” Bulong ko naman agad.

“May masakit ba Shane?” Tanong nung lalaki sa babae.

“Wala Shan.” Nakangiting balik nung babae kaya agad akong humingi ng tawad sakanila.

Okay naman sila kaya mabilis din silang pumasok sa isang kwarto. Pache-check up siguro.

Hindi ko na pinansin kaya mabilis akong naglakad papunta sa counter.

“Miss? Kanino ba information yung ilalagay ko dito? Akin ba o doon sa mamatay na?” Tanong ko sa nurse.

Bigla naman siyang tumawa. “Sayo po muna. Ito po yung sa pasyente.” Tumatawa niyang bulong bago iabot yung isa pang papel.

Napakamot nalang ako ng ulo. Wala akong alam na kahit ano kay Rigon. Miski birthday niya hindi ko alam.

Nauna kong finill-up yung akin. Nagdalawang isip pa ako kung anong ilalagay kong pangalan pero yung inilagay ko ay, ‘ Sol Elliot Beaufort ’. Nilagay ko din yung ibang information ko. Nakalagay pa kung anong relasyon ko sa gago na yon. Ilalagay ko bang sex slave? Hindi ako makapag-decide kaya brother nalang yung inilagay ko. Kailangan din ng contact number. Wala naman akong phone. Wala din akong pera. Bwisit naman!

Lalo akong nangamote nang kay Rigon na yung pi-fill up ko. Wala naman akong alam sakanya kundi yung pangalan niya.

“A-ah, miss nurse?” Nahihiya kong tawag doon sa nurse.

Agad naman siyang tumingin saakin. “Pwede po bang makahiram ng phone?” Sunod kong bulong.

Tumango naman siya at inabot agad yung phone. Mabuti naman at mabait siya. Bakit kasi hindi ako paghawakin ng phone. Nakakainis.

Mabilis akong nagpasalamat at tumalikod. I-dinial ko yung number sa mansyon ni Rigon. Ayon lang natatandaan ko.

Muntik na akong matumba nang may bumangga saakin. Mabuti nalang nahawakan niya agad yung kamay ko para hindi ako matumba.

“Ellis Madrigal?” Bulong niya na kinagulat ko.

Agad akong napahiwalay sakanya. Bakit niya ako kilala? Sino ’tong lalaking ’to?

“H-ha? Hindi po sir.” Kinakabahan kong bulong.

Tinitigan niya naman ako ng ilang segundo bago tumango.

“Okay. You are?” Tanong niya ulit.

“Sol Elliot Beaufort sir.” Sagot ko sakanya.

Tumango naman siya pero parang hindi siya naniniwala.

“I’m Quillon Gorner. Nice meeting you Elliot. Got to go. I have something to deal.” Nakangiti niyang sabi saakin bago guluhin yung buhok ko at umalis.

Mabilis ko ulit dinial yung number. Nakadalawang dial pa bago may sumagot.

“Hello?” Napangito ako mang marinig si ate Lyn.

“Ate? Ayos ka lang ba?” Agad kong tanong.

“Ellis anak! Oo ayos lang ako. Ikaw?”

Napangiti naman ako nang malamang ayos si ate Lyn.

“Ate nasa ospital ako. Nabaril si Rigon. Kailangan ko ng damit. Pati siya. Atsaka hindi ko alam kung anong information niya. Ikaw nalang mag-fill up.” Agad kong sabi sakanya.

“Ah. Sige-sige. Pupunta na ako. Saan bang ospital?”

Agad kong sinabi sakanya kung saang ospital bago patayin yung tawag. Nagpasalamat ako sa nurse pagkatapos kong ibalik.

“Hintayin ko lang po yung nanay ng mamamatay.” Agad kong sabi bago ko kinuha yung mga form at umupo sa upuan.

Chapter 22

Ellis Madrigal

Wala pa man labinlimang minuto akong nakaupo dito sa upuan, mabilis akong tumayo at lumapit ulit sa nurse bago ngumiti. Kanino ko pa napapansin na ngiti siya ng ngiti saakin.

“Ateng nurse? May IG ka ba?” Nahihiya kong tanong sakanya.

Ngumiti naman siya naman parang kinikilig-kilig pa.

“Oo.” Mahina niyang bulong.

Naisipan kong gamitin yung charm ko sakanya. Mukha naman effective eh!

“Pwede ko bang mahiram yung phone mo? I-follow kita sa IG.” Nakangiti kong bulong sakanya.

Hindi naman siya nagdalawang isip na ibigay yung phone niya. Nginitian ko nalang ulit siya bago bumalik sa pagkaka-upo.

Napangiwi naman ako sa wallpaper niya. Kulang nalang maghubad siya. Sabagay, sakanya naman phone ’to.

Agad kong hinanap yung IG at mabilis na nilog-out yung IG niya. Wala akong interes sa IG account niya. Kailangan ko din magmadali. Ito nalang yung tanging paraan ko para makausap ang kuya ko. Habang namamatay na si Rigon.

Nanlaki naman yung mata ko nang makita yung hindi mabilang na chat ni kuya at tawag. Agad ko naman siyang tinawagan. Wala pa man dalawang segundo ay nasagot na niya.

“Princess?! Where the fuck are you?!” Malakas na sigaw niya saakin.

“Kuya? Wag mo muna sasabihin kila daddy please?” Mahinang bulong ko.

Narinig ko naman pag-ismid niya at paghinga ng malalim.

“Where the fuck are you? Sabihin mo.” Sunod pa ni kuya.

“Nandito ako sa ospital kuya. Puntahan mo ako please? Magpapaliwanag ako. Ikaw lang mag-isa ha?” Pakiusap ko sakanya.

“Okay. Okay. I’m coming. Saan ospital yan?” Tanong niya pa ulit.

“Chat ko nalang kuya. Pakibilisan please. I love you.” Huling turan ko pa.

“I love you princess.” Huling bulong niya pa bago ko patayin yung tawag.

Agad kong chinat sakanya kung nasaan na ospital ako. Hindi ito malayo sa bahay namin. Medyo lang. At alam kong ilang minuto lang ay nandito na ang kuya.

Agad kong ni-log out at binura yung account sa device niya bago tumakbo palapit sa nurse.

“Thank you miss.” Bulong ko nang hindi siya tinitignan bago mabilis na tumakbo papunta sa upuan para kuhanin yung mga papel at tumakbo palabas sa exit ng ospital.

Napili kong umupo sa may plant box sa tabi ng parking lot. Mas maganda dito. Kilala ko yung kotse ni kuya at mga sasakyan ni Rigon.

ILANG minuto din akong nakatanga bago mapatayo at makita yung pulang kotse ni kuya.

Agad akong tumayo at sinalubong yung kotse. Nakita ko naman na huminto yung kotse kahit hindi naka-park ng maayos kasabay ng paglabas ni kuya at pagtakbo sa dereksyon ko.

Agad niya akong sinunggaban ng mainit na yakap na sinagot ko ng mainit na yakap.

“K-kuya.” Mahina kong bulong.

Rinig na rinig ko yung pag-iyak niya na nagpatulo ng mga luha ko. Paulit-ulit niyang hinalikan yung ulo ko habang nakayakap saakin.

“S-saan ka nanggaling ha?! A-ang tagal kitang hinanap! H-hindi kita sinukuan Ellis!” Umiiyak na turan saakin ni kuya habang nakatingin sa mga mata ko.

“A-ayos lang ako kuya. Buhay pa ako.” Natatawa kong bulong bago niya punasan yung mga luha ko.

Agad niya akong hinatak papasok sa loob ng kotse at mabilis na isinara yung pinto. Paaandarin na sana niya yung kotse pero mabilis ko siyang pinigilan.

“Hindi ako pwedeng umalis kuya.” Turan ko sakanya.

Agad naman nagdikit yung kilay niya. “Bakit hindi? Kapatid kita! Iuuwi kita!” Sigaw niya.

Nagsimula naman tumulo yung luha ko. “ Papatayin ka niya!” Umiiyak kong sigaw.

Kitang-kita ko yung pagtataka sa mga mata niya. “Sino?” Mahina niyang tanong.

“Basta. Papatayin ka niya. Papatayin niya kayong lahat kapag sumama ako sayo.” Turan ko bago hawakan yung kamay niya.

“Kaya please kuya, maayos ako. Babalik ako ng maayos. Hintayin mo ako.” Nakangiti kong turan.

“No. Uuwi na tayo.” Pilit niya pa pero nanlaki yung mata ko nang makita yung van ni Rigon.

Isa-isang bumaba yung sampung bodyguards kasunod ni ate Lyn.

“Nandyan na sila kuya. Hindi talaga ako pwedeng sumama. Please? Makinig ka nalang?” Pakiusap ko pa.

Hindi naman nakatakas saakin yung pagtulo ng mga luha niya.

“Paano ako makikinig? Kapatid kita Ellis! Hindi kita pwedeng hayaan nalang!” Sigaw niya pa saakin.

“Kaya ko ang sarili ko kuya. Magtiwala ka lang.” Bulong ko ba bago siya niyakap ng mahigpit.

Mabilis naman siyang yumakap din saakin at hinalikan yung noo ko.

“Tawagan mo ako. Hindi ako madadalawang isip na puntahan ka kung nasaan impyerno ka man. Susundin kita ngayon Ellis. Pero hindi na sa susunod.” Mahaba niya pang turan bago ako pakawalan sa yakap.

Ngumiti naman ako bago tumango sakanya.

“Wag ka ngang umiyak kuya Kyle! Ang pangit mo!” Natatawa ko pang bulong bago kumaway sakanya at mabilis na lumabas ng kotse.

Tinignan ko pa siya ng isang beses mula sa tinted glass bago mabilis na tumakbo papunta kay ate Lyn.

Agad kong hinawakan yung kamay ni ate Lyn. “Ate!” Malakas kong turan sakanya dahilan para mapatingin saakin yung mga bodyguards at mabilis kaming palibutan.

“Saan ka galing nak? Jusko po maryosep! Tignan mo ang itsura mo!” Agad niyang turan saakin.

“Halika na nga! Magpalit ka na agad ng damit at maglinis ng katawan. Hindi ko kayang tignan ka ng duguan ng ganyan! Mahihimatay yata ako sayong bata ka!”

NAKANGITI ako habang tinitignan yung sarili ko sa harap ng salamin. Pinagdala ako ng damit ni ate Lyn. Malaking t-shirt lang at sweatpants. Parang nasa bahay lang ako.

Napatingin naman ako sa pulsuhan kong may peklat na puti na ngayon. Hugis araw. Maliit lang siya pero hanggang ngayon, ramdam na ramdam ko pa din yung hapdi at sakit nito.

Nasa loob naman siya ng cubicle. Umiihi yata. Nasa loob kami ng men’s restroom. Walang ibang pumapasok. Nasa labas lahat yung bodyguard namin.

“Nasaan nga pala yung mga form nak? Para ma-fill up ko na.” Bungad saakin ni ate nang makalabas siya ng cubicle.

Hindi naman magkandamayas yung mga mata ko sa panlalaki. Shit! Naiwan ko sa kotse ni kuya!

“A-ah. Nabasa ng dugo kanina ate. Tinapon ko. Hingi nalang ulit tayo.” Nakangiti kong turan at pilit tinatago yung kaba sa dibdib ko.

Hindi naman na nagtanong si ate Lyn at tumango na. “Ah ganon ba? Sige! Hingi nalang ulit tayo.” Nakangiting turan niya saakin bago ako hawakan sa kamay at sabay kaming maglakad palabas.

AGAD kong dinala si ate Lyn sa labas ng operating room. Agad naman siyang lumapit sa nurse at kumuha ng form. Napaiwas nalang ako ng tingin sa sama ng tingin nung nurse saakin.

Nagsimula nang magfill-up ang ate sa tabi ko. Nakatunganga naman ako sa mga dumadaan. Nasa tabi pa namin yung mga guards at nakapila.

Maya-maya pa ay mabilis kaming napatayo ni ate nang lumabas yung mga doctor sa operating room.

“Beaufort’s family?” Tanong ng isang doctor nang makalapit saamin.

Tumango naman agad si ate Lyn bilang pagsagot.

“Kailangan niyang salinan ng dugo. Ang hirap hanapin ng blood type niya. Masyado kaming nahihirapan.” Pawis na pawis na turan nunh doctor.

“Ano po bang type niya?” Tanong ko naman.

“B.” Tipid na sagot nung doctor.

Napaisip naman ako kung anong blood type ko. Naalala kong B din pala ako.

“Ako doc! Type B din po ako! Pwede po akong magbigay. Hindi po ako madamot.” Agad kong turan sa doctor.

“You are?” Tanong naman niya saakin.

Ibubuka ko palang yung bibig ko para magsalita ay nakapagsalita na siya.

“If you are Sol Elliot Beaufort, hindi pwede.” Agad niyang turan na kinalaki ng mata ko.

“Baki—”

“That is noted doc. Parating na yung isasaling dugo sakanya.” Agad na sabi ni ate Lyn para mapahinto ako sa pagsasalita.

Tumango naman yung doctor at mabilis na umalis. 

Hinawakan ako ni ate Lyn at hinatak pabalik sa pagkaka-upo.

“Bakit hindi ako pwede ate?” Mahina kong bulong sakanya.

“Bakit mo pa kailangan magbigay? Kaya naman niyang kumuha ng dugo nang hindi nahihirapan.” Sagot ni ate Lyn na kinatango ko.

Oo nga naman! Marami siyang pera! Bakit pa ako mag-e-effort? Edi mamatay na sana siya! Para makawala na ako!

“Kumain ka na muna at matulog ka na. Bawal kang malipasan ng gutom at mapuyat.”

NAGISING nalang ako nang tapikin ako ni ate Lyn ng mahina sa pisngi. Dito na kasi ako sa labas natulog. Sa tabi niya.

“Gumising ka muna. Ililipat na daw si Rigon sa private room. Doon mo na ipagpatuloy yang tulog mo.” Utos niya saakin na tinanguan ko.

Maya-maya lang, lumalabas na yung mga doctor bago ilabas si Rigon na nakahiga at walang malay sa stretcher. Seryoso pa din yung mukha niya kahit wala siyang malay. Kahit ako na doctor matatakot.

“Ilang araw ate bago siya magising?” Pabulong na tanong ko kay ate Lyn.

“Siguro, bukas lang gising na yan. Ilang beses na nangyari yan. Mabubuhay at mabubuhay kase masamang damo.” Natatawa niyang bulong saakin.

“Hindi ka pwedeng umuwi Ellis. Ikaw ang hahanapin nito kapag nagising. Ayoko pa sumunod na ma-operahan.” Natatawang bulong niya pa habang naglalakad kami papunta sa private room ni Rigon.

“Oo ate. Ako nalang yung magbabantay. Para na rin mapatay ko siya.” Biro ko sakanya na kinatawa din niya.

“Oo Ellis. Patayin mo na. Sobrang sama ng ugali eh! Nakakasawa!” Sakay naman niya sa biro ko bago kami makapasok sa loob ng kwarto ni Rigon.

Ang laki ng kwarto niya at ang ganda. Maaliwalas. May TV din at yung kama niya kung saan siya nakahiga at malaking couch sa tabi.

Hindi ko naman mapigilang mapatitig kay Rigon. Sa ganitong panahon ko lang siya natititigan ng mabuti. Nakakatakot kasi siya kapag gising. Mabuti pang ganito nalang. Pero alam ko pa rin na gigising ’to.

Malaya ko nalang inihiga yung sarili ko sa couch at pumikit. Ang lambot-lambot ng upuan nila dito. Hindi ko siya babantayan kung wala akong tutulugan. Mabuti nalang may hihigaan ako dito.

“Ellis, anak?” Tawag ni ate saakin kaya napatingin ako sakanya.

“Ikukuha lang kita ng unan at kumot sa bahay. Pati na din pagkain. Mamayang umaga na ako babalik ha?” Bilin niya saakin na tinanguan ko.

“Sige na. Alis na ako.” Tumango ako ulit bago kumaway.

Tumalikod nalang ulit ako kay Rigon bago ko ipikit muli ang mga mata ko. Inaantok ako ng sobra eh! Alas-dose palang ng umaga.

Third Person POV

Pasado alas-kwatro ng umaga nang magising si Rigon. Agad hinanap ng mata niya si Ellis pero mabilis napakunot ang noo niya nang makitang wala ito sa loob ng kwarto.

“Ellis!” Malakas niyang sabi pero walang lumalabas na Ellis.

Inis niyang inalis ang dextrose sa kamay niya bago mabilis na tumayo. Hindi iniinda ang sakit ng sugat sa braso at tyan niya.

Mabilis niyang binuksan ang pintuan ng banyo pero wala siyang nakitang Ellis sa loob na lalo niyang kinagalit. Mabilis siyang naglakad palabas at laking gulat niya nang wala man lang nagbabantay sa labas ng kwarto niya.

Mabilis siyang pumasok muli sa loob ng kwarto at binuksan ang isa sa drawer na katabi ng kama niya. Agad niyang kinuha ang isang baril at phone na nakalagay doon bago umupo sa kama.

Agad niyang tinawagan si Lyn. Pero nakailang tawag pa si Rigon bago ito sagutin na lalong kinagalit niya.

“Where’s my Ellis?” Mahina niyang tanong habang nilalagyan ng bala ang baril.

Nanlaki naman yung mata ni Lyn nang marinig yung tanong ni Rigon. Muntik pa nitong mabitawan ang hawak niyang sandok.

“S-sir?” Naibulong nalang ni Lyn dahil sa takot.

Ang alam niya ay iniwan niya si Ellis kasama yung walong bodyguards.

“Where’s my Ellis?!” Hindi na napigilang sigaw ni Rigon.

“A-ahh…” Tanging naibulong nalang ni Lyn dahil sa takot.

Gustong magwala ni Rigon dahil sa galit.

“Alam mo na ang mangyayari sayo kapag hindi ko nakita ang asawa ko.” Seryosong bulong ni Rigon na nagpanginig sa buong katawan ni Lyn.

“I need a car.” Huling bulong niya bago patayin ang tawag at mabilis na lumabas ng kwarto.

Nataranta naman yung bawat nurse na nakakasalubong niya dahil sa itsura nitong parang papatay at may hawak pa siyang baril.

Isang nurse lang ang nagtangkang lumapit sakanya pero agad niya itong tinignan ng masama.

“Wag na wag mo akong hahawakan kung ayaw mong sumabog yang bungo mo.” Galit na singhal sa nurse.

Nanigas nalang yung nurse sa kinakatayuan niya at hinayaang umalis si Rigon.

Chapter 23

Ellis Madrigal

Mabilis akong napaupo sa sobrang inis.

“Ano ba yan! Nagugutom na ako!” Naiinis kong bulong.

Bakit ang dali kong magutom ngayon? Hindi man lang ako nakatulog. Ramdam na ramdam ko yung gutom. Pang dalawang tao. Bwisit.

Sinulyapan ko si Rigon kung patay na ba. Bakit hindi ba binigyan ng life support machine ’tong hayop na ’to para hatakin ko nalang yung sasakyan at mamatay na nang tuluyan.

Napa-ismid nalang ako at napatingin sa wall clock sa tabi ng banyo. Alas-tres trenta na ng umaga. Hindi ko alam kung ilang oras yung tulog ko. Bwisit kasi eh! Bakit hindi ako pwedeng umuwi?

Mabilis na akong tumayo at mabilis na naglakad papunta sa pintuan. Nagdadalawang isip pa ako kung aalis ako. Baka magising ’to at magwala pero nagugutom na ako. Wala akong phone para tawagan si ate Lyn. Wala akong pera. Kahit kailan yata ay hindi ako pinahawak ni Rigon ng pera.

Huminga nalang akong malalim bago lumabas ng pintuan. Muntik na akong mapatalon sa gulat nang mabilis silang humarang saakin. Apat sila na nandito.

“Hoy! Ano ba?! Padaanin niyo ako!” Naiinis kong turan sakanila. Nakadagdag sila sa inis ko dahil sa gutom.

“No sir.” Turan saakin nung isa na lalong kinainis ko.

“Iihi lang ako.” Pagdadahilan ko sakanila.

“May rest room po sa kwarto ni sir Beaufort.” Turan nung isa na kinalaki ko ng mata.

Ang tanga naman! Bakit yon pa yung dinahilan mo?! Ang bobo mo talaga! Paano ka makakatakas?

“Barado! May tae! Hindi ako makaihi! Mabaho!” Sunod-sunod kong sabi sakanila. “Kakamayin niyo ba yung tae at sisipsipin yung inodoro para maka-ihi ako ha?” Dugtong ko pa.

Nagtinginan naman silang apat. Bakit apat nalang ba itong mga ugok na ’to?

“Let’s go sir.” Turan nung isa.

Mabilis naman akong pumasok sa loob pero agad akong napahinto nang pigilan ako nung isa.

“Hindi po dyan! Sasamahan po namin kayo sa public restroom.” Turan niya na nagpangisi saakin habang nakatalikod.

Ito na yung oras para makagala ako kahit papaano. Paniguradong babalik ako sa mansyon niya at ikukulong na naman ako. Edi gagala muna ako bago makulong.

Humarap ako nang nakangiti sakanila. “Tara! Bilis! Natatae na ako!”

NANG makapasok ako sa banyo, mabilis na humarang yung dalawa sa may labas ng pintuan habang ako nasa loob.

Wala naman gaanong tao. Alas-tres palang ng umaga. Tulog pa yung mga nagbabantay sa mga pasyente at syempre, hindi naman tatayo yung pasyente ’di ba?

Mabilis akong humarap sa salamin pero agad akong napatalikod. Baka may multo akong makita. Kung sa bala hindi ako natatakot, sa multo na ako matatakot. Baka mahimatay ako ng ’di oras.

Bakit ba kasi lagi akong gutom? Gutom na gutom ako lagi. Parang dalawa ako kung magutom. Parang hindi ako nabubusog.

Hindi ko namalayan na sampung minuto na pala akong nag-iisip habang nakatingin sa kisame. Nawala lang ako sa pag-iisip nang kumatok na yung dalawa sa pintuan.

Agad kong binuksan yung lock ng pintuan at nagtago sa likod non. Ilang segundo pa nila bago binuksan.

Agad pumasok yung isa pero agad kong hinampas yung batok niya na naging dahilan nang pagkawala niya ng malay. Pasensya na talaga.

Agad naman pumasok yung isa. Akala ko lalaban saakin at sasaktan ako pero umiwas-iwas lang sa bawat suntok ko.

Mabilis kong sinipa yung pagkalalaki niya dahil sa inis. Nakakainis talaga! Gutom na gutom na ako. Pinahirapan pa ako.

Pagkatapos kong sinipa yung pagkalalaki niya, mabilis kong hinampas yung batok niya para mawalan na din siya ng malay.

Sorry ako nang sorry habang nakatingin sakanilang dalawa bago kalkalin yung mga bulsa nila. Pero wala man silang wallet na kinadismaya ko. Pero ’di bale nalang! Maggagala nalang ako. Titiisin ko nalang yung gutom.

Mabilis akong lumabas. Tatakbo na sana ako papunta sa exit pero pinili kong lumabas sa fire exit. Malamang nagbabantay pa yung apat kung saan-saan. Mahirap na baka mahuli ako.

Wala din silang wallet. Ibig sabihin, wala silang pera. Edi hindi din nila ako mabibigyan.

Hindi nga ako nagkamali, nagbabantay yung isa sa fire exit habang naninigarilyo. Napatingin naman ako sa grupo ng taong palabas din sa fire exit. Agad akong gumilid at mabilis na dumikit sa likod nila habang naglalakad.

Hindi ako sumulyap sa bantay namin kahit isang hangga’t makarating kami sa parking lot.

“Toy? Saan ka pupunta?” Tanong saakin nung matanda.

Agad naman akong umiling sakanya. Ang dami nila kanina ha? Bakit mag-isa nalang siya?

“Dyan lang po sa tabi? Maghahanap ng makakain.” Nakangiti kong balik sa matanda habang hinahanap yung ibang kasama niya kanina.

Napaiktad naman ako nang hawakan niya yung kamay ko at titigan yung palad ko.

“Naku toy! Masama sayo ang magpuyat! Saan ba ang asawa mo?” Tanong niya na kinagulat ko pagkatapos niyang titigan yung palad ko.

“Po?” Naibulong ko nalang.

Tumawa naman siya ng mahina. “Saan ka ba papunta? Sasamahan kita.” Nakangiti niyang turan saakin.

“Ah, nagugutom po kasi ako. Naghahanap po ako ng makakainan.” Lakas-loob kong sabi na akala mo ay may dala akong pera.

“Naku. May gusto ka ba? Dapat, kung anong gusto mo, nakakain mo. Lalo na ngayong nandyan ka sa panahon na kailangan mo talaga ng matinding alaga.” Bulong niya na pinagtaka ko.

Mukha ba akong may sakit sakanya? Pero, oo, aaminin ako. Marami akong gusto na hindi ko masabi. Tulad ng pagkain. Parang may gusto ako lagi na hindi ko alam kung ano.

“Lo, ang kaso po, wala po akong dalang pera.” Nakangiwi kong sabi sakanya.

Tumawa naman siya ng mahina. “Hay naku! Sana hindi ka ginugutom ng asawa mo.” Bulong niya bago niya hubarin yung balabal na nakapatong sa balikat niya at ipatong sa ulo ko.

Inayos niya din yung pagkakapatong. Yung hindi na malalaglag at nakatago talaga yung ulo ko.

“Baka mahamugan ka apo. Naaalala ko kasi sayo yung apo kong lalaki din. Malapit na sana akong magka-apo sakanya pero bigla nalang siyang naglaho.” Bulong niya saakin habang sinusuot yung balabal saakin.

Ramdam na ramdam ko yung sakit sa bosea niya. Ayoko naman magtanong. Baka lalo lang siyang masaktan at maiyak pa. Hindi ko alam yung gagawin ko.

“Halika na nga. Papakainin kita dyan sa malapit na longsilogan!” Tumatawa niyang bulong bago hawakan ng mahigpit yung mga kamay ko.

“Longsilogan?” Bulong ko naman sakanya habang naglalakad kami.

Tumango naman niya. “Oo apo. Mayaman ka siguro. Halata naman sa balat at itsura mo.”

“Lo! Hindi porke maganda ako ibig sabihin mayaman na ako.” Natatawa kong bulong sakanya.

“Oo na.” Tumatawang bulong niya din.

“Longsilog. Longganisa, sinangag at itlog! Maniwala ka, masarap yon!” Paninigurado niya pa saakin na kinatawa ko.

Nakakatuwa lang. Ang sarap para sa feeling nang makakilala ka ng taong mabait kahit unang pagkikita niyo palang. Ang saya ko.

“Wag kang mag-alala lo, naniniwala ako. Pero teka, hindi ba natin isasama yung mga kasama mo kanina?” Nagtataka kong tanong sakanya na kinatingin niya saakin.

“Mag-isa lang ako. Wala akong kasama.” Bulong niya na nagpalaki sa mata ko.

HALOS sampung minuto din kaming naglalakad habang nagkwekwentuhan bago makarating sa sinasabing kainan ni lolo.

Ang lamig nga ng simoy ng hangin. Hindi naman gaanong malayo sa ospital pero katabi ng high way.

Iilan lang yung kumakain nang pumasok kami sa maliit na parang apartment na bukas-bukas. Agad akong pinaupo ni lolo bago siya mabilis na maglakad papunta sa counter.

“Aba Grego! Ang tagal nating hindi nagkita ha?!” Malakas na sabi nung isang babae sa counter habang kaharap si lolo.

Malapit lang ako sa counter kaya naririnig ko sila. Ang laki din kasi ng bunganga nung babae kaya ang lakas ng boses.

“Oo Adelaida! Nasa ospital na naman kasi si Junika. Inatake na naman.” Sagot naman ni lolo.

Napangiti naman ako nang mapatingin saakin yung Adelaida daw.

“Sino naman yang kasama mo?” Rinig kong tanong ng babae.

“Apo ko. Apo ko siya.” Nakangiting turan ni lolo na kinangiti ko.

Nakita ko naman napahingang malalim yung babae. “O siya, sige. Ano bang sa inyo? Sagot ko na.”

“Dalawang longsilog, ipagtimpla mo din yung apo ko ng gatas at dalawang baso ng tubig. Yung mineral ha? Pati yung sa gatas mineral din.” Bilin pa ni lolo doon sa tindera.

Agad naman ngumiti yung tindera at tumango. Nakita kong tumalikod saakin si lolo at ngumiti at sinuklian ko din ng ngiti.

“Sandali nalang apo ko. Makakakain ka na.”

HINDI ko namalayan na napasarap na pala yung kain ko at naubos ko yung longsilog. Hindi ko alam na masarap pala. Lalo na kapag may ketchup.

Tawa lang kami ng tawa ni lolo habang kumakain. Ang dami niyang baong na joke at kwento saakin. Hindi man lang ako nainip. Ang saya niya kasama.

“Ubusin mo na yanh gatas mo apo. Malamig na oh!” Nakangiti niyang abot saakin ng baso ng gatas.

Agad naman akong nagpasalamat at mabilis na inubos yung gatas sa harap niya.

Nagkwentuhan pa kami ng ilang minuto bago siya tumayo.

“Hintayin mo ako sa labas ha?” Turan niya saakin na tinanguan ko bago mabilis na tumayo at naglakad palabas ng maliit na tindahan. Napatingin pa ako sa orasan na nakasabit bago tuluyang lumabas. Alas-kwatro na.

Pinapanood ko lang yung mga kaliwaang sasakyan. Madilim pa din kasi alas-kwatro palang. Gising na kaya si Rigon?

Napatingin ako kay lolo nang lumabas siya ng tindahan dala yung dalawang plastic. Agad niyang inabot saakin yung isa nang nakangiti.

“Para sa umagahan mo kung magutom ka apo ko.” Nakangiting turan niya.

Gustong-gusto ko naman ibalik dahil hiyang-hiya na ako pero ayoko sirain yung tuwa niya.

Nagsimula ulit kaming maglakad pabalik sa ospital. Yung mga poste may mga ilaw kaya ayos lang na maglakad kami. Atsaka maaga pa. May mga kasabayan naman kaming iilan.

Nahagip naman ng mata ko yung itim at mabilis na kotseng lumampas sa tabi namin. Napahinto tuloy ako.

Naglakad nalang ulit ako. Pero ilang segundo lang ay mabilis na umatras yung itim na kotse hanggang sa tapat namin at mabilis na binaba yung salamin ng kotse.

Halos lumuwa naman yung mga mata ko nang makita si Rigon na deretcho yung tingin sa kalsada pero magkadikit yung kilay at alam kong galit na galit na. Shit! Bakit hindi ko nakilala yung kotse niya?! Samantalang ako nakabalabal na, nakilala pa din niya.

“Pasok!” Maotoridad niyang turan pero nanatili lang akong nakatitig sakanya.

Halos mapaiktad ako nang tuluyan niya na akong tignan.

“Uulitin ko pa ba Ellis?” Bulong niya na kinatakot ko kaya agad akong umiling.

Agad akong humarap kay lolo. Huhubarin ko na sana yung balabal pero pinigilan niya ako.

“Sayo na yan apo.” Nakangiti niyang turan.

Mabilis ko siyang niyakap at mabilis niya akong niyakap pabalik. May inabot niyang maliit na papel saakin pagkatapos niya akong yakapin.

“Tawagan mo at dalawin mo ako ha? Hihintayin kita.” Bulong niya saakin.

Mabilis akong tumango bago siya yakapin ulit ng isang beses.

“Bye lo! Ingat po.” Bulong ko pa bago patakbong pumunta sa tapat ng kotse at pumasok.

Agad kong sinuot yung seatbelt at tumingin sa labas. Itataas na sana ni Rigon yung bintana pero hinawakan ko yung kama niya para pigilan siya.

Nakangiti lang saakin si lolo. Kumaway siya ng isang beses at kinawayan ko din.

Itinaas na ni Rigon yung bintana nang tuluyan at sumandal ako sa upuan. Nakasuot pa siya ng hospital gown.

Mabilis niyang pinaandar yung kotse nang hindi ako tinitignan. Huminga ako ng malalim bago ibuka yung bibig ko. “Ah, Rigo—” Hindi pa natatapos yung sasabihin ko nang putulin niya yung sinasabi ko.

“Mamaya tayo mag-uusap.” Bulong niya na kinahinga ko nalang ng malalim.

Hinawakan ko nalang ng mahigpit yung papel na binigay saakin ni lolo. Sana pala tumakas na ako. Mukhang masasaktan na naman ako.

Chapter 24

Ellis Madrigal

Nakatulala lang ako sa labas ng bintana habang mabilis na tumatakbo yung sasakyan ni Rigon. Kinakabahan kasi ako. Baka masaktan na naman ako. Pero ano bang magagawa ko? Wala naman akong laban sakanya. Sa katawan niya palang lugi na ako. Ang magagawa ko nalang ay tanggapin yung sakit na ibibigay niya.

Napabuga nalang ako ng hininga habang nakatitig sa labas. Sobrang dilim pa. Maaga pa. Hindi ko din alam kung saan kami uuwi ngayon. Pero kung ako ang papipiliin, mas gusto ko doon sa mansyon niya. Ang dami kayang pwedeng gawin don! Atsaka namimiss ko na si Akiko. Sana ayos lang siya.

Hindi ko namalayan na huminto na pala yung sasakyan namin. Napaiktad pa ako nang tanggalin ni Rigon yung suot kong seatbelt. Mabilis ko tuloy naharang yung kamay ko sa mukha ko kasi akala ko sasaktan niya ako.

Nakita ko siyang napatigil sa ginagawa niya at napatitig sa mga mata ko. Gusto ko mang alisin yung titig, hindi ko magawa. Hindi din ako makagalaw sa kinauupuan ko.

Nakita ko kung paano magdikit yung mga kilay niya at alisin yung hawak sa seatbelt nang hindi man lang naalis yung seatbelt saakin.

Mabilis siyang bumaba ng kotse. Napatingin naman ako sa labas at nakitang nasa tapat kami ng mataas na building.

Hindi na ako nagulat nang buksan niya yung pintuan ng kotse sa tapat ko. Napa-atras nalang ako nang mabilis siyang yumuko at alisin yung seatbelt ko. Nakatitig lang ako sakanya habang busy siya sa ginagawa niya.

Nang maalis na niya, mabilis niyang hinawakan yung isang kamay ko at marahan niyang pinatong yung isa niyang kamay sa ulo ko bago ako hatakin patayo, palabas ng kotse.

Naramdaman ko pang inayos niya yung balabal sa ulo ko bago kuhanin yung plastik na hawak ko.  Ako naman ay nagmamasid lang sa paligid. Nasa isang building kami na parang condo.

Dumako naman yung tingin ko sakanya nang mapansin hindi pa siya naglalakad papasok. Nakita kong nakatitig lang siya saakin ng matiim.

“B-bakit?” Bulong ko.

Nagulat ako nang hawakan niya yung isang kamay ko at mabilis binuksan yung palad ko. Nanlaki yung mata ko nang kuhanin niya yung kapirasong papel na binigay saakin ni lolo.

“R-rigon…” Mahinang bulong ko habang nakatingin sakanya na parang nagmamakaawang huwag kunin yung papel.

Gusto ko pang makilala si lolo Grego. At isa pa, nangako ako kay lolo na tatawagan ko siya. Kahit si lolo Grego lang.

“Pinagsasalita ba kita?” Turan niya saakin na kinayuko ko at kinailing.

Ngayon ko lang napansin na nakasuot pa siya ng hospital gown at slippers.

Naramdaman ko nalang yung hawak niya sa bewang ko at sabay kaming naglakad papasok ng building. Hindi ko na pinansin yung mga guards. Nakakalungkot. Bakit kailangan kong maranasan ’to? Munting kasiyahan ko nalang pinagdadamot pa.

Napahinga nalang ako ng malalim. Hindi ko namalayan na nakapasok na kami sa elevator at siya na mismo yung pumindot kung saan impyerno man kami papunta. Impyerno na naman.

Nakayuko lang ako at ayaw siyang tignan. Nalulungkot talaga ako. Si lolo Grego. Hays. Kung pwede lang ako tumakas dito.

Mabilis kaming humakbang palabas ng elevator nang huminto na. Napatingin ako sa paligid at napansin walang ibang kwarto bukod sa nag-iisang double door room sa pinakadulo nitong pasilyo.

Doon kami nagtungo at mabilis na inilapat ni Rigon yung kamay niga kung saan. Muntik pa akong magulat nang kusang bumukas yung pintuan.

Agad niya akong hinatak papasok. Napanganga nalang ako sa ganda nitong bagong bahay niya. Parang smart house. Modern ba. Sobrang laki ng space at higit sa lahat, kitang-kita mo yung view sa ibaba. Ang ganda!

“Umupo ka sa couch. We need to talk.” Rinig kong turan niya mula sa likod ko kaya dali-dali akong naglakad papunta sa couch sa living room.

May malaking TV, chandelier, gray at white couch. Grabe! Ang lambot. Parang gusto ko na tuloy matulog.

Napahinto ako sa pagpisil ng couch nang lumabas si Rigon mula sa tingin ko ay kusina at mabilis na naglakad papunta saakin nang hindi pinuputol ang titig sa mga mata ko.

Huminto siya katapat ko. Mga apat na hakbang yung layo namin sa isa’t-isa at nakapamewang siyang nakatitig saakin.

“Alam mo ba kung gaano kadelikado ang ginawa mo?” Bungad niya na kinayuko ko lang. “Tinaya mo lang naman yung buhay mo habang wala ako.” Dugtong niya pa pero hindi ko magawang tignan siya sa mga mata.

“Nakipaglaro ka pa sa mga alagad ko. Paano kung napuruhan ka? Ha? Anong mangyayari sayo? Lalo na——” Napa-angat naman ako ng tingin nang mapatigil siya.

Nakatitig lang siya saakin habang magkadikit ang kilay kaya bumalik nalang ulit ako sa pagkakayuko.

“Lalo na’t wala ako.” Dugtong niya.

“Sino-sino ang nakasalamuha mo. Hindi mo alam kung sino ang totoo sakanila sa hindi Ellis. Hindi ka na normal na tao lang. Kailangan natin mag-ingat. Hindi ka pangkariwang tao lang.” Mahaba niyang sermon saakin na kinanguso ko.

Hindi naman ako celebrity o singer. Anong hindi pangkaraniwan? Alien? Puno? Tae?

“S-sorry na Rigon. Nagutom lang talaga kasi ako.” Sagot ko sakanya habang nakayuko.

Kesa naman mauna pa akong mamatay sakanya sa gutom ’di ba?

Napatingin naman ako sakanya at nakita kong bumuka pa yung bibig niya na parang may sasabihin pa pero mabilis din niyang isinara.

Siya na mismo yung nagbukas nung papel na binigay saakin ni lolo Grego. Hindi ko pa nakita kung anong laman nyan.

Ilang segundo niyang tinitigan bago ulit tumitig saakin. Kinabahan naman ako nang ilabas niya yung lighter niya.

“Rigon?” Mahina kong bulong at tatayo na sana para pigilan yung pagsunog niya sa papel pero nasunog niya na bago ko pa siya mapigilan.

Binitawan niya yung papel nang malapit na sa kamay niya at hiniyaang bumagsak habang nasusunog sa sahig.

Gusto kong umiyak dahil sa ginawa niya. Kung kaisa-isang taong nagmalasakit saakin. Paano ko na ulit makakausap si lolo Grego?

Hindi ko namalayan na ilang minuto akong nakatitig sa papel na nasusunog na ngayo’y abo na. Hindi ko nakitang nakaupo na si Rigon sa tabi ko at napatingin nalang ako sakanya nang alisin niya yung balabal sa ulo ko.

Mabilis din akong nag-iwas ng tingin dahil naiinis ako sakanya. Bakit kailangan sunugin? Pwede naman itago niya nalang. Nakakainis talaga.

“Look. Tignan mo yung nangyari sa kamay mo. May sugat na.” Bulong niya pa na lalong kinainis ko habang tinitignan niya yung kamay ko.

Hindi naman sugat. Maliliit lang na gasgas.

“Saan-saan ka na nakarating natulog lang ako.” Sunod niyang bulong.

Ni ayoko siyang tignan. Bahala siya sa buhay niya.

Sumunod nalang ako nang patayuin niya ako at hubarin yung suot ko at mabilis na ipasuot saakin yung panjama na kulay white. Siya na din nag-alis ng damit ko. Nilagyan niya pa ako ng pulbo bago isuot saakin yung terno nitong panjama.

Nakayuko lang ako at nakatingin sa dibdib niya habang sinusuklayan niya yung buhok ko.

“You will understand kung bakit ganito ako kahigpit sayo.” Rinig ko pang bulong niya dahilan para hindi ko na mapigilang sumagot.

“Kailangan ba na sunugin mo yung papel? Paano ko matatawagan si lolo?” Naiinis kong sagot.

“Saan ka kukuha ng phone?” Natatawa naman niyang balik saakin na kinainis ko pa lalo.

“Ewan ko sayo. Alam ko naman wala kang tiwala saakin pero kahit si lolo Grego lang, palampasin mo.” Bulong ko.

“No.” Bulong niya na kinatingin ko sakanya.

Nakangiti siyang parang tanga habang nakaharap saakin at sinusuklayan yung buhok ko.

“It’s not true that I don’t trust you. I don’t trust myself.” Bulong niya bago ako yakapin at maramdaman yung mainit na labi niya sa noo ko.

Napayakap nalang din ako sakanya at napapikit. “Ayos ka na ba Rigon?”

Third Person POV

Nakatulog nalang si Ellis habang nakakandong at nakayakap kay Rigon dahil sa kakasuklay ni Rigon at kakahaplos nito sa buhok niya.

Panay naman ang ngiti ni Rigon habang nakatitig sa payapang mukha ni Ellis at panay din ang halik nito sa noo ni Ellis.

Isinandal nalang ni Rigon ang sarili niya sa couch. Hindi niya na iniinda ang sakit mula sa tama ng baril. Nakayakap lang siya kay Ellis at nakangiti na parang baliw.

Ilang minuto siyang nakapikit nang mabilis siyang napamulat kasabay ng mahigpit na pagyakap niya kay Ellis at pagbunot ng baril sa sikretong compartment ng couch.

Kasabay ng pagbunot niya ng baril ay pagputok nito sa glass wall niya kasabay ng pagpasok ng hindi kilalang mga tao mula sa rooftop gamit ang glasswall na kanilang binasag.

Sapul sa ulo ang kauna-unahang bumasag sa glass wall at nahulog ito pababa.

Mabilis na inihiga ni Rigon si Ellis muli sa couch. Dahil na rin sa sobrang pagod, hindi man lang nagising si Ellis.

Mabilis na bumunot si Rigon ng isa pang baril at mabilis na pinaulanan ang basag na glass wall kung saan dumadaan ang mga pumapasok.

Bumalot ang takot kay Rigon nang makita ang hindi mabilang na  helicopter na pumapaikot sa condo niya.

Agad siyang tumakbo papunta kay Ellis at mabilis na binuhat si Ellis tatakbo na sana siya palabas pero sabay-sabay nabasag ang glass wall kasabay ng sabay-sabay na pagtutok ng hindi mabilang na baril sakanya at kay Ellis.

Humigpit nalang ang yakap ni Rigon kay Ellis kasabay ng pagluhod nito pero hindi pa din binibitawan si Ellis. Nabitawan niya lang ito kasabay nang pagdilim ng kanyang paningin at kawalan ng ulirat.

Chapter 25

Ellis Madrigal

“Kunin niyo na ang gusto niyong kunin sa katawan ko! Pakawalan niyo lang silang lahat.”

“That’s great Kaine!” Huling mga salita na narinig ko bago natapos ang katahimikan.

Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko at nakita yung sunod-sunod na paglakad ng mga sciencetist na naka-lab suit. Mabilis kong pinagmasdan kung nasaan ako. Sa isang capsule sa loob ng laboratory room.

Sinubukan kong buksan yung glass door pero hindi mabuksan. Ginawa kaming mga manika. Tsk. Napilitan akong kapain yung wire ng capsule na ’to sa may bandang likod ko.

Kasabay ng paghatak ko ay ang pagkamatay ng ilaw ng capsule ko. Dahan-dahan konh tinulak yung glass door pabukas at dahan-dahan bumaba. Agad akong nagtago sa likod ng capsule bago abutin yung batok ko na kanina pa masakit. Napakunot yung noo ko nang may makapa akong kung ano kaya mas lalo ko pang kinapa at laking gulat ko nang mahulog iyon sa sahig. Mabilis kong pinulot kahit nababalutan pa ng dugo.

Wala akong pamunas kaya mabilis kong sinubo at iniluwa ulit. Isang maliit na capsule. Sobrang liit na may naka-sulat na, QC-12 . Isang human microchip. Malamang, connected ito sa utak ng isang tao pero hindi man lang gumana saakin.

Napatingin naman ako sa labas nang may sumabog at mabilis akong nagtago sa likod ng capsule. Nakikita ng mga mata ko yung dalawang lalaki sa itaas.

Ilang segundo lang ay mabilis din silang pumasok ulit. Agad naman akong mapatingin sa mga sciencetist na ’to.

Iyak naman ng iyak yung batang tinali nila. Ang laki na nga ng mata, pinapaiyak pa. Sumenyas lang ako sakanya na tumahimik siya bago ako naglakad at mabilis na sinipa yung isa sa mga scientist at mabilis na kinuha yung tray bago ihampas doon sa isa. Sinapak ko nalang pareho yung dalawa. Kumuha pa ng syringe at balak pa itusok saakin. Akala naman niya magagawa niya. Tsk.

Agad kong pinuntahan yung binata at inalis yung tali sa paa niya. Ayoko na siyang paiyakin. Baka lalong manlaki yung mata.

“You need to save them. Para magising sila, kailangan mong alisin yung chip sa batok nila.” Utos ko sakanya agad nang tuluyan ko nang maalis yung tali. Kitang-kita naman yung pagtataka sa mukha niya.

“P-paano ko aalisin?” Bulong niya.

“Kapain mo at idiin mo ng dahan-dahan.” Turan ko mabilis na lumayo sakanya. Agad akong tumakbo sa may computer system nitong buong lugar. Yes, ang lugar na ito ay pinapagana ng technology. Hindi na ako nagulat nang makita sa system yung sampung libong bilang ng nga capsules at microchip. Ibig sabihin, sampung libo din kami dito. Agad kong finorce shutdown. Hindi naman ako takot mahuli. This people na kasama ko ay high profiles. Starting with Kaine Caleron, Heir of Herrera-Caleron Airlines. Next in the line, Ignace Alegria, Salazar’s Heirs. Skyler Lewis, Lewis’ Corporation International owner. Hindi ko na sila iisa-isahin pa. Imposibleng walang mga back up ang mga taong ’to. And I guess, isang araw palang kami dito.

“Go! Save them! Ako na bahala sa asawa at lolo mo.” Sigaw ko pa sakanya pagkatapos kong isuot yung robe at mabilis na tumakbo papunta doon sa isang entrace papunta sa main system nitong buong lugar. Kailangan kong i-shutdown yung buong system ng lugar. Naka-lock yung bawat dadaanan. Mas mahihirapan kami. Nakita ko naman yung pinakadaanan kanina sa computer.

Nakarinig pa ako ng sunod-sunod na pagsabog mula sa labas. Nagsisimula na sila. Naglalakad lang ako sa deretsong pasilyo nitong lugar na ito at may isa pang daan paliko. Malayo palang ay narinig ko na yung mga yabag mula doon kaya mabilis akong nagtago sa gilid.

Nangisi nalang ako nang makitang lumabas doon yung isang scientist at nagmamadali pa. Hindi niya ako napansin. Agad kong sinipa yung tuhod niya dahilan para mapaluhod siya bago kuhanin yung isa sa syringe na nasa pocket ng lab suit niya at itusok sa leeg niya. Agad akong naging alerto nang marinig pa yung yabag ng iba pa niyang kasama. Kaya mabilis akong mapatayo at agad na sinalubong ng sipa sa mukha yung nauuna sakanila sabay ng pagpilipit ko sa leeg ng isa at isang hampas naman sa leeg ng isa. May apat pa.

Inayos ko muna yung tali ng robe ko. Nahawakam ako ng dalawa sakanila at nakita kong kumuha na yung isa ng syringe pero sinipa ko lang yung kamay niya dahilan para sa mata niya matusok yung syringe. Hinatak ko pareho yung kamay nang may hawak saakin dahilan para mag-untugan sila.

Tatakbo na sana yung isa pero mabilis kong hinabol at hinatak yung ID niya pagkatapos ko siyang batukan para makatulog.

Agad akong naglakad papunta sa kung saan sila pumasok kanina. Sa dulong-dulo, may isang pintuan. Kailangan ng ID para makapasok. Agad kong swinipe yung ID nung scientist at gumana kaya napangisi ako.

Agad sumalubong saakin yung dalawa pang scientist na nakaupo sa harap ng malaking computer at nakita kong may tinitignan sila. Hindi nila ako napansin kaya naglakad ako papunta sakanila at sabay silang iniumpog sa mesa bago itulak.

Agad kong hinatak yung upuan at ako naman yung umupo. Agad kong hinanap yung main system. Medyo nahirapan ako kasi ang daming kung ano-ano. Nang makita ko yung system, agad kong finorce shutdown. Napatingin pa ako sa pintuan nitong kwarto na ’to na kusang bumukas at hindi na nagsara.

Mabilis akong tumayo pero nahinto ako sa paglakad nang pumasok yung dalawang lalaki. Isang binata at isang matanda. Kilalang-kilala ko sila dahil sila ang tunay kong ama at kuya. Akala nilang lahat matatago nila saakin yung tunay kong pagkatao. Hindi naman ako gaanon kabobo para hindi malaman kung sino ang tunay na ako.

Titig na titig saakin yung ama ko pati yung kuya ko na may natitirang konting kabaitan pa siguro.

“E-elise?” Bulong niya sa pangalan ni mommy.

Ngumiti naman ako. “Yes. I’m Sol Elliot Quizillian.” Turan ko.

Kitang-kita ko naman yung pagtawa niya kasabay ng pagtulo ng luha niya pero hindi naman ako naawa.

“Elliot? Ikaw ba talaga yan?” Tanong ni kuya na nginitian ko.

“I told you dad! Makikita mo din siya!” Tuwang-tuwa sabi ni kuya Loryu pero hindi naman natutuwa yung magaling kong ama. Dahil simple lang naman, hindi niya talaga ako gustong makita. He’s obsess with my mom and he wants me to threaten my mom. Pero wala naman talaga siyang pakialam saakin.

Nakalimutan niya yatang isa siyang mafia lord at mom naman ang queen niya. Saan pa ba ako magmamana, sakanilang dalawa.

Hindi na ako nagulat nang barilin niya si kuya sa ulo. As expected. Hindi na siya obsess, baliw na siya. Well, good for kuya Loryu, magsasama na sila ni Kim. Rest in peace kuya.

Para sa isang katulad ko na hindi normal na tao, I don’t feel anything sa mga taong katulad ko din ang daloy ng dugo. I can kill him right now. Mom, dad and kuya’s are different from him. Hindi ako magsisisising patayin siya dahil kinain siya ng kabaliwan. Imagine, nagawa niya ang mga bagay na ’to para lang kay mom.

“Rest in hell dad.” Nakangisi kong bulong bago niya ako paputukan pero mas mabilis ako sakanya. Sinipa ko sakanya yung upuan at mabilis na tumakbo papunta sa likod niya. Mabilis naman siyang nakatakbo at siya naman yung nasa pwesto ko ngayon.

“Anong akala mo? Mapapatay mo ako ng ganon kadali lang? Mamatay tayo pareho.” Tumatawa niyang turan saakin. See? Kung hindi ako ang papatay sakanya, ako ang papatayin niya. Hindi naman ako importante sakanya. He raped mom so I was born without my permission. Duh.

“Okay.” Bulong ko.

Hindi ko napansin na nagta-type pala siya sa keyboard kanina. Nakita ko nalang siya nang pinindot niya yung enter.

‘Self-explotion start in 60 seconds.’ Rinig kong sabi ng system sa buong lugar. Baliw talaga! Ayaw ko pang mamatay!

Mabilis akong tumakbo palabas. Pinaulanan pa ako ng bala ng baliw. Mabilis akong huminto nang hindi niya inaasahan at mabilis kong sinipa yung kamay niya para tumalsik yung baril niya. Nahawakan niya yung paa ko at mabilis niyang inikot na kinangiwi ko pero bumawi ako ng sipa sa isa kong paa sa mukha niya bago mabilis na tumayo at sinuntok ng dalawang beses yung mukha niya at huling sipa sa tyan niya bago tumakbo paalis.

Nilukob ako ng kaba nang mag-lock yung mga daanan. Mabilis akong tumakbo paakyat dahil yun nalang yung choice ko. Yung rooftop.

Mabuti nalang second to the last floor na ako. Nang maakyat ako sa roof top, agad kong nakita yung helicopter sa itaas at si Rigon na nakasabit sa nakababang hagdan. Agad akong tumakbo palapit sakanya at mabilis na sumampa at yumakap.

Ramdam na ramdam ko yung hangin na tumatama sa buong katawan ko at yung mahigpit na yakap ni Rigon at yung mabilis na pag-angat namin sa ere. Napapikit nalang ako sa pagod. Hindi ko alam kung bakit ako napapagod ng sobra. Hindi naman ako kinulang sa training. Kumakain naman ako ng maayos.

Pinili ko nalang matulog habang yakap-yakap ni Rigon. Narinig ko pa yung malakas na pagsabog bago ako tuluyang lamunin ng dilim.

“Sleeptight my princess. We’re going home.”

Chapter 26

Ellis Madrigal

Nagising nalang ako dito sa loob ng isang kwarto. Mabilis naman akong tumayo at minasdan mabuti ang kabuuan ng kwarto. Ibinalik niya na ako ulit dito sa mansyon niya sa gitna ng gubat. Napahinga nalang ako ng malalim bago mabilis na tumayo at isuot ang tsinelas ko bago naglakad palabas ng kwarto.

Tandang-tanda ko pa kung anong nangyari kahapon. Pinatay ko lang naman ang sarili kong ama. Hindi naman ako nagsisisi. Medyo malungkot lang dahil ama ko siya pero sobra na eh. Kailangan ng matapos. At sa mundong ginagalawan ko, hindi pwedeng emosyon ang pinapagana. Utak at katawan. Hindi puso at nararamdaman.

Tuloy-tuloy ang baba ko sa hagdan nang walang tinatapunan ng tingin ni isa sa mga tao dito. Agad akong dumiretso sa kusina pagkatapos kong makababa pero napahinto ako nang tawagin ako ni Rigon na kasalukuyang naka-upo sa sala.

“Princess, how are you feeling? Are you okay?” Agad niyang tanong na tinawanan ko lang ng mahina bago muling naglakad.

“Hey! Kinakausap kita!” Turan niya pa ulit kaya napatigil ulit ako at mabilis na humarap sakanya.

“Yes. I’m completely fine.” Walang emosyon kong sagot ko sakanya. “Please stop acting like you are concern. Hindi bagay sa demonyong katulad mo.” Naiinis kong bulong sabay talikod at muling lakad papunta sa kusina pero napatingin lang ako sakanya nang humarang siya sa dinadaanan ko.

“Anong problema mo? We can talk it out! Why are you so angry? Tell me.” Turan niya habang nakatitig sa mga mata ko. Mabilis naman akong napa-irap bago siya lagpasan.

“You know what Rigon, just tell me what do you want. Maybe I can help you with that. Pakawalan mo lang ako. I need to go home.” Turan ko habanh naglalakad.

“I don’t want anything and you are not going home. End of our conversation. Eat your breakfast then re——” Hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya dahil sa inis. Kino-control niya na naman ako!

“Ano pa bang gusto mo ha?! You take everything away from me! My family, my dignity, myself Rigon! Nakuha mo na yung lahat! Ano pa ba ha?! Ano pa?!” Hindi ko maiwasang sigaw sa sobrang galit. Lalong nadadagdagan yung galit ko sa tuwing bumabalik sa utak ko yung mga ginagawa niya saakin.

“Akala mo bobo ako? Akala mo ba hindi ko kilala ang tunay na ako para lokohin ako? Tangina naman.” Napamura na ako sa galit. Nakatitig lang siya saakin at hindi kumikibo.

“Sino ka ba ha? Kasi wala akong maalala na pinakilala ka sakin ni kuya Kyle, Klein o Kervin. Hindi ka din pinakilala saakin ni dad at mom. Sino ka sa buhay ko at bakit mo alam kung sino talaga ako?” Mahaba kong tanong sakanya.

“Sumagot ka Rigon!” Hindi ko pa mapigilang sigaw dahil sa galit. Ni hindi man lang mag-ni ho-ni ho para sagutin ako.

“Are you finish? Go eat you——” Mabilis ko siyang sinampal dahil sa galit.

“Putangina mo!” Mura ko sakanya. Wala akong pakialam kung sinong nanunuod, kung sinong nakakakita. Basta mailabas ko lang lahat ng galit ko.

“Masaya ba na paglaruan ako ha? Masaya ba? Tapos ka na ba? Pwede na ba akong umalis ha?” Natatawa kong bulong sakanya.

“Ilang beses ko ba dapat sabihin sayo na, hindi ka aalis. Dito ka lang. Saakin ka lang.” Turan niya saakin na lalong kinatawa ko at kinainis.

“Sino ka para angkinin ako ha? Wala kang papel sa buhay ko!” Sigaw ko sakanya. “Alam mo kung ano ang kaya kong gawin, Rigon.” Dugtong ko pa. Ngumiti naman siya bago siya ngumisi na parang nang-aasar pa.

“Yes. I know. Alam ko ang kaya mong gawin. You can kill me in an instance.” Bulong niya habang nakangisi na lalong kinainis ko. “Pero kaya mo ba akong patayin?” Dugtong niya na kinatahimik ko ng ilang segundo. Hindi ko alam. Bakit hindi ko alam?! Bakit nagda-dalawang isip ako? Bakit parang may pumipigil saakin.

“I am always above you, Princess. Yes, you can kill me but the question is, how a dead person kills?” Nakangisi niyang tanong na parang nagbigay ng kilabot saakin. Tama siya. Paano ko siya mapapatay kung mauna niya akong papatayin? Aminin ko man o hindi, hindi ko kayang patayin si Rigon. Hindi sapat yung kakayahan ko kahit pagsa-samahin ko pa. Hindi ko pa din siya kaya.

“You will stay here as I said. You will stay with me, beside me, inside my arms. No one can take you away.” Nakangisi niya pang bulong na lalong kinatahimik ko. How can he do this to me?! Para niya akong ginagayuma sa mga salita niya! I can’t fight back! Dahan-dahan siyang naglakad palapit saakin at dahan-dahan pinunasan ang pisngi ko. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako.

“Dumating man ang araw na mawala ka sa tabi ko, hinding-hindi ka mawawala sa mata ko. I’m always watching you afar.” Bulong niya pa habang hinahaplos-haplos ang pisngi ko.

“Stop crying. Just accept your fate. You can’t escape me. You are mine forever. You are both mine forever.” Dugtong niya pa na lalong kinainis ko.

“What’s happening?” Rinig ko mula sa likod niya. Mabilis naman siyang napatingin sa likod niya bago mabilis na humarap saakin.

“Go upstairs.” Bulong niya saakin. Hindi nalang ako nagsalita at mabilis na pinunasan yung luha ko bago siya lagpasan at wala nang tinapunan ng tingin sa lahat na kung sino mang kasama niya.

“What is this, Rigon?” Rinig kong sabi ng kausap niya na may katandaan ang boses habang umaakyat ako sa hagdan.

Hindi ko nalang pinansin at mabilis nang naglakad pabalik sa kwarto ko.

Third Person POV

“What do you want, dad?” Agad na tanong ni Rigon sa ama niya. Tinignan naman siya ito ng masama.

“How, Rigon? How?” Natatawang tanong ng ama nito kay Rigon. Huminga naman ng malalim si Rigon bago muling sumagot.

“Let’s talk privately.” Bulong niya bago mabilis na tumingin kay Lyn.

“Dalhan niyo ng pagkain si Ellis. H’wag niyong palalabasin ng kwarto. Maliwanag ba?” Utos niya kay Lyn na agad lang nitong kinatango. Mabilis lang na umakyat si Rigon kasunod ang ama niya.

NANG makapasok ng opisina niya si Rigon at ang ama niya, agad nitong pinuntahan ang laptop niya at tinignan mula sa CCTV kung nasa kwarto nga ba si Ellis. Nakita niya itong nakahiga sa kama sa sarili nitong kwarto.

“Tell me, what’s your problem. Bakit buhay pa ang prinsesa ng mga Madrigal?” Agad naman bwelta ni Richard, ama ni Rigon. Tinignan naman siya ng masama ni Rigon bago tumawa ng mahina.

“Paano ko papatayin yung taong may dala ng sarili kong anak?” Balik namin ni Rigon na kinanganga ng ama niya sa gulat.

“H-how?!” Gulat na tanong nito kay Rigon pero tumawa lang si Rigon.

“How? Fucking how?! I raped him! I raped him many times! We did it for how many times! What do you expect?! Ikaw naman ang may kasalanan nyan! You should did fact checking first! Hindi si Klein ang carrier! Si Ellis!” Mahabang turan ni Rigon at nakapagtaas na ng boses. Hindi naman maipaliwanag ang mukha ni Richard dahil sa narinig.

“Kill him! Patayin mo na siya!” Bwelta nito na kinaseryoso ng mukha ni Rigon sabay mabilis na naglakad papunta sa ama niya at hiniwakan ng maghigpit ang necktie nito. Walang ilang segundo lang ay ipiniin niya ito sa pader at ini-angat ng walang kahirap-kahirap. Pilit naman nagpupumiglas si Richard pero hindi niya kayang labanan ang lakas ng anak.

“Hindi ako walang awa katulad mo. I kill for a reason. Iniisip mo ba na papatayin ko ang taong nagdadala ng anak ko? Hindi. Hindi mangyayari yon.” Nakangising bulong niya sa ama.

“Don’t you dare to lay any hands on my Ellis. Ako mismo ang papatay sayo.” Bulong niya sa ama niya bago niya ito bitawan. Napaubo nalang si Richard sabay ng paghagod niya sa leeg niya. Tinignan lang siya ni Rigon ng isang beses bago umupo sa upuan nito at ipikit ang mga mata niya.

“Y-you are cra——” Natatawang bulong ni Richard pero agad siyang pinutol ni Rigon.

“I am!” Malakas na sigaw ni Rigon bago kuhanin ang isang papel sa drawer niya at ipatong sa table nito. Isang marriage contract agreement.

“Why do you want to kill the family of my fiance?”

Ellis Madrigal

Napabuga nalang ako ng hangin bago ako tumayo sa pagkakahiga. Hindi ko man lang naubos yung pagkain na inihanda saakin ni ate Lyn. Ni hindi ko man lang mabawasan. Wala akong kagana-gana.

Mabilis kong inalis yung kumot na nakabalot sa katawan ko bago bumaba sa kama. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa veranda at mabilis na hinawi yung kurtina at mabilis na binuksan yung pintuan. Nagulat pa ako nang makitang may mga bakal na harang na yung veranda. Parang kulungan.

Napahinga nalang ako nang malalim bago umupo sa isang upuan dito at tumingin sa langit. Mabubulok na ba ako dito? Kakainis naman.

Napatingin ako nang marinig na bumukas yung pintuan ng veranda. Nakita ko si Rigon dala yung mga pagkain na hinanda ni ate Lyn. Napa-ismid nalang ako at mabilis na inirapan siya.

“Look at me.” Rinig kong bulong niya pero hindi ko siya pinansin.

“I said look at me.” Bulong niya pa na kinainis ko lalo kaya tumingin ako sakanya ng magkasalubong yung kilay.

“Ano?!” Naiinis kong tanong sakanya.  Hindi naman siya nagsalita at tinapat lang yung kutsata sa bibig ko. Ayoko pang buksan yung bibig ko pero ang sama ng titig niya kaya napilitan ako.

“Yes. You can meet your kuya Kyle. Just your kuya Kyle.” Rinig kong bulong niya na kinalaki ng mata ko dahil sa gulat.

“T-talag——” Hindi ko na natapos yung sasabihin ko nang subuan niya ako ulit. Napatitig pa ako sakanya nang punasan niya yung bibig ko gamit yung kamay niya.

“Stop talking at kumain ka. Hindi maganda ang nagpapalipas kayo ng gutom.”

Chapter 27

Third Person POV

Magkaharap ngayon si Rigon at Kyle. Parehas silang nagbabatuhan ng sama ng titig. 

“What do you need? Do I even know you?” Masungit na tanong ni Kyle kay Rigon na kinatawa lang ni Rigon.

“H’wag kang magpanggap na hindi mo ako kilala.” Turan nito kay Kyle. “My Elliot wants to see you.” Dugtong pa ni Rigon na pinagdikit ng kilay ni Kyle.

“E-elliot?” Mahinang bulong ni Kyle.

Ngumisi naman si Rigon sakanya. “Yes. My Sol Elliot.” Turan ni Rigon na lalong kinagulat ni Kyle.

“He’s not, Sol Elliot! He is Ellis!” Agad na sigaw ni Kyle pero sinuklian lamang siya ng isang tawa ni Rigon.

“I am his fiance. We are planned to be with each other. You can’t hide my husband Sol Elliot.” Nakangiti pang turan ni Rigon.

“So ikaw nga ang kumuha sa kapatid ko at pinalabas na patay na siya?” Natatawang bulong ni Kyle.

Napakibit balikat nalang si Rigon sabay inom ng alak.

“Babawiin ko si Ellis sayo. You can’t be with him! You are monster!” Sigaw ni Kyle kay Rigon.

“Alam mo naman na bago palang kami ipanganak, itinakda na kami sa isa’t-isa. So I guess na ako ang may karapatan sakanya?” Nakangising bulong ni Rigon.

“Pinagkasundo kami dahil alam niyong lahat na hindi niyo kayang amuhin si Ellis. Ellis is above us. His father and mother are mafia lords. Hindi na lingid sa kaalaman niyo na, hahanapin ng dugo ni Ellis ang pagpatay. That’s why you all planned Ellis to be my husband. Right?” Nakangising paliwanag ni Rigon. “Because, I am the big monster who can tame the little monster.” Nakangising dugtong ni Rigon.

“N-no! I can protect Ellis! Babawiin ko siya sayo!” Pilit ni Kyle pero tinawanan lang siya ni Rigon.

“You can’t. We’re having child soon.”

Ellis Madrigal

Nagising nalang ako nang maalimpungatan dahil sa gutom. Nakita ko din sa kurtina mula sa glass door na malapit na sumikat ang araw at medyo maliwanag na. Napangiti naman ako agad kasi ngayon pala pupunta si kuya Kyle. 

Napatingin naman ako kay Rigon na nakayakap mula sa likod ko at nakasubsob yung mukha sa leeg ko. Ramdam na ramdam ko yung pagtama ng hininga niya.

Sinubukan kong luwagan yung yakap niya saakin pero nagulat nalang ako nang mas humigpit yung yakap niya at hatakin pa ako palapit sakanya kasabay ng paglapat ng mga labi niya sa leeg ko.

“Rigon…” Mahinang bulong ko.

“Maaga pa. Matulog ka pa.” Rinig kong turan niya.

Madalas na ganito lagi yung set up namin sa umaga. Hindi na katulad ng dati na alas-tres palang, gising na siya.

“Nagugutom na ako, Rigon.” Bulong ko nalang ulit.

Narinig ko naman yung nga tawa niya bago niya dahan-dahan inalis yung yakap niya. Akala ko aalis na siya pero mabilis niyang hinawakan yung mukha ko gamit yung dalawang kamay niya at napapikit nalang ako sa biglaang pagdampi ng mga labi niya sa noo ko.

“Good morning, princess.” Nakangiti niyang bulong. Napatitig naman ako sakanya ng ilang segundo.

Ilang buwan na siyang ganito. Nanibago ako bigla. Hindi ko naman  sinasabing nasanay ako sa sakit ng katawan pero hindi siya ganito dati.

Nawala nalang ako sa malalim na pag-iisip nang maramdaman kong binuhat niya ako at umupo siya sa kama bago niya ako i-upo sa hita niya.

“What’s the matter? Bakit ang lalim ng iniisip mo? You can share it with me.” Nakangiti niya pang bulong habang nakahawak sa mga kamay ko at hindi na ako nagulat nang lapatan niya ito ng halik sa likod ng palad.

“Iniisip ko lang kung anong nagpabago sayo.” Deretso kong bulong sakanya na kinatitig niya saakin. “Bakit hindi mo na ako binubugbog? Galit ka pa din ba saakin?” Tanong ko pa.

Tumawa naman siya ng mahina. “Gusto mo bang bugbugin kita?” Bulong niya na agad kong kinailing.

“Na-realize ko lang na, you are too beautiful, too precious and ethereal to be this true. Hindi na ako makakahanap pa ng katulad mo kapag nawala ka pa.” Bulong niya pa habang nakatitig saakin. “I want to kill myself because I don’t realize it earlier. I don’t want to hurt you badly. I can promise to you, my princess, I’ll never hurt you again, risk my life for and do everything that’s make you happy.”

Napaismid naman ako sa sinabi niya sa huli. “Eh bakit ayaw mo akong ibalik sa bahay?” Inis na tanong ko sakanya.

“Alam mo naman na yon lang ang isang bagay na hindi ko magagawa para sayo. If I let you go home, babalikan mo ba ako? No right? I rather cage you here, as long as you are with me.” Turan niya saakin at dinampian ng halik yung leeg ko.

“Bakit ba kasi ikukulong mo ako? Anong benefit mo saakin? Sex slave? Pwede mo naman akong tawagan. Kahit ako na mismo yung pumunta. Oh baka naman gusto mo ako?” Mahaba at inis kong bwelta sakanya.

“No. I don’t like you.” Sagot niya saakin.

“Oh! Yon naman pala eh! Edi ibigay mo na ako——” Hindi ko na natapos yung sasabihin ko nang agad niya akong putulin sa pagsasalita.

“I love you. I love you so much.” Turan niya na kinagulat ko. Napanganga nalang ako dahil sa gulat.

“I can assure you two things, my Ellis. First, I’ll never hurt you again as I hurt you before. And second, my love for you is true. Umabot na ako sa punto na, kaya kong patayin lahat ng taong susubukan kang ilayo saakin.” Seryoso niyang turan saakin na kinanganga ko lang dahil sa gulat.

“Pero hindi kita mahal.” Bulong ko sakanya. Nakita ko naman yung pagkawala ng ngiti niya pero agad ding bumalik.

“T-that’s totally okay for me. As long as you are here with me. Hindi na ako maghahangad pa ng iba. Masaya na akong inaalagaan ka, kasama ka, katabi kang matulog, kausap ka araw-araw. Kuntento na ako doon.” Nakangiti niya pa din sagot saakin.

Magsasalita pa sana ako pero mabilis niya na akong itinayo at pinagsiklop yung mga kamay namin.

“Let’s go! I will cook for you.” Turan niya saakin bago kami sabay na naglakad palabas ng kwarto.

Habang naglalakad kami, iniisip ko pa din yung sinabi niya. Bakit mahal niya ako? Bakit ako pa? Ang dami naman iba dyan!

“Careful.” Bulong niya pa saakin habang pababa kami ng hagdan.

Malalim lang yung iniisip ko hanggang makarating kami sa kusina. Wala pang mga tao kasi maaga pa talaga.

Agad niyang isinuot yung apron atsaka mabilis na pumunta sa ref niya. Ako naman ay nakatitig lang sakanya. Sobrang laki ng pinagbago niya. Nakakapanibago talaga.

Pumikit nalang ako at huminga ng malalim. Mababaliw ako kakaisip.

“Gusto mo ba ng kape?” Tanong ko nalang sakanya. Tumingin naman siya agad saakin kahit nangangalkal siya doon sa ref.

“Yes, Princess.” Nakangiti niyang sagot na nginitian ko lang din bago mabilis na lumapit sa may coffee machine.

Agad ko siyang ginawan ng kape pero nagulat ako nang may bumalot na kamay sa bewang ko at mabilis akong halikan sa batok habang hinihintay ko yung kape.

“Rigon!” Bulong ko sakanya.

Narinig ko naman yung tawa niya pero hindi pa din humihiwalay saakin.

“Ang lalim kasi ng iniisip mo. H’wag ka gaanong mag-isip. Makakasama sainyo yan.” Bulong niya saakin.

Nagtaka naman ako nang sabihin niya ay ‘sainyo’. Anong sainyo? Hindi ko nalang siya pinansin at ginawa na yung kape niya. Hindi pa din naman siya humihiwalay saakin.

“Oh! Ito na kape mo.” Turan ko sakanya. Agad naman niyang kinuha at hindi na ako nagulat nang halikan niya uli ako sa noo.

“Thank you, Princess.” Bulong niya at mabilis na bumalik sa ginagawa niya. Napatitig nalang ako sakanya. Ibang-iba na talaga siya.

Nakita kong mabilis yung mga galaw niya dahil may niluluto siya tapos naghihiwa pa kaya mabilis akong lumapit sakanya.

“Tulungan na kita.” Nakangiti kong bulong at kinuha yung kutsilyo sakanya.

Ngumiti naman siya saakin at hinalikan yung noo ko. “Thank you, Princess.” Bulong niya bago mabilis na lumapit sa niluluto niya at ako naman ay tumingin sa hinihiwa niya. Puro gulay naman!

“Bakit puro gulay?” Bulong ko at nagsimulang maghiwa.

“That’s good for both of you.” Rinig kong turan niya bago ako tumahimik nalang at maghiwa.

Hindi ko namamalayan na nasugat na pala ako. Naramdaman ko lang yung hapdi nang makita ko na yung dugo pero parang nandilim yung paningin ko habang nakatitig sa kutsilyo. Hindi ko maipaliwanag yung nararamdaman ko. Hindi ko na alam kung anong nangyayari saakin at nakita ko nalang yung sarili ko na mas pinapalaki pa yung sugat sa daliri ko gamit yung kutsilyo at lalong dumadami yung dugo. Wala akong nararamdaman. Hindi ko alam kung anong ginagawa ko.

“Princess!” Rinig ko nalang sigaw at nagulat nalang ako nang tumilapon yung kutsilyo kasabay ng mahigpit na paghawak ni Rigon sa kamay ko.

Bigla nalang akong napangiwi sa sakit. Ngayon ko lang naramdaman yung sakit. Kanina hindi naman masakit.

“Are you killing yourself huh?!” Sigaw ni Rigon habang hinuhugasan yung kamay ko.

Hindi ko talaga alam kung anong nangyayari. Hindi ko sinadya na laliman pa yung sugat. Hindi ko alam kung bakit ko ginawa yon.

“Stop crying. That’s okay. You are fine now.” Rinig ko nalang bulong niya habang nakayakap siya saakin. Hindi ko na din alam na umiiyak na pala ako.

“H-hindi ko alam yung ginawa ko, Rigon. Hindi ko sinasadya. S-sorry…” Umiiyak kong bulong habang nakayakap yung isa kong kamay sakanya.

Naramdaman ko nalang na humigpit yung yakap niya saakin at yung pagdampi ng mga halik niya sa ulo ko. “You are fine. That’s okay, Princess. I love you.”

KASALUKUYAN na akong nagbibihis ngayon at parating na daw si kuya Kyle. It’s 11 in the morning. I’m glad na maaga siya.

Si Rigon mismo yung pumili ng susuotin ko. Isang black pants na may kasamang white oversized polo at light blue oversized t-shirt na may sunflower na details.

“Nandito na daw ba si kuya, Rigon?” Agad kong tanong sakanya habang sinusuot ko yung mga damit. Nakatingin naman siya saakin. Tumayo siya at siya mismo yung nagpasuot saakin nung oversized na polo.

“Wala pa.” Bulong niya habang isa-isang binobutones yung polo. Ako naman ay nakangiti lang.

Siya na din yung nagsuot saakin nung t-shirt bago ako tignan mula ulo hanggang paa.

“Sige na. Umupo ka na sa kama. Ako na kukuha ng sapatos mo.” Tumango naman agad ako at mabilis na umupo sa kama. Pumasok agad siya sa closet at paglabas, may dala na siyang low cut na white shoes na may mga sunflower design at isang foot sock.

Sumalampak siya sa paanan ko at siya mismo yung nagpasuot saakin ng foot sock at sapatos. Tumayo na siya pagkatapos at mabilis akong pinatayo.

“You’re so beautiful, my Princess.”

MABILIS kaming bumaba ni Rigon nang matapos niya akong ayusan ng buhok. Napahinto ako sa huling baitang ng hagdan nang makita ko si kuya Kyle na nakaupo sa sofa. Nang makita niya ako, agad siyang tumayo at ngumiti saakin kasabay ng pagtulo ng luha niya.

“P-princess…” Rinig kong bulong niya.

Hindi ko na napigilang umiiyak at mabilis na tumakbo papunta sakanya at agad siyang dambahin ng yakap.

“K-kuya…” Umiiyak kong bulong habang mahigpit na nakayakap sakanya.

Ngayon ko lang ulit naramdaman yung saya at kasiguraduhan.

“Shhhh. Stop crying, okay? Nandito na ako.” Rinig ko pang bulong niya pero hindi pa din ako tumitigil sa pag-iyak.

“Hahanap ako ng paraan para makuha ka sakanya sa lalong madaling panahon.”

NAKAHAWAK ako sa mga kamay ni kuya Kyle habang palabas kami ng bahay. Alas-syete na ng gabi at uuwi na siya. Hindi ko tuloy mapigilang malungkot.

“I’m going now, Princess.” Turan niya sabay hinga ng malalim.

Ilang segundo siyang tumitig saakin at mabilis akong niyakap. Napayakap nalang din ako sakanya ng wala sa oras. Ramdam na ramdam ko yung pagdampi ng mga halik niya sa noo ko at ulo.

“Kukuhanin kita sakanya.” Bulong pa niya pagkatapos niya akong pakawalan sa yakap. Tumango naman ako.

“I love you, kuya.” Bulong ko.

Ngumiti naman agad siya at hinawakan yung pisngi ko. “I love you, Princess. Babalik ako ulit.” Bulong niya pa bago ulit ako yakapin.

“It so hard, Princess. Nahihirapan akong pakawalan ka.” Rinig ko pang bulong niya habang nakayakap saakin.

“Sige na. Umalis ka na. Gabi na. Malayo pa yung bahay. Ayos lang ako dito. H’wag kang mag-alala.” Nakangiti kong paninigurado sakanya.

Agad naman siyang tumango bago sumakay sa kotse niya. Tumingin pa siya saakin nang makasakay na siya ng tuluyan.

“I love you, Princess. Wait for me.” Turan niya pa na tinanguan ko.

Mabilis niyang pinaandar yung kotse paalis. Ako naman, nakatanaw lang sa kotse niya. Napahinga nalang ako ng malalim nang mawala na yung kotse niya sa madilim na daan.

“Master Beaufort, pinapapasok na po kayo.” Rinig kong turan ng isa sa mga alagad ni Rigon. Halos hindi sila mabilang dito.

Hindi ko nalang pinansin at mabilis na pumasok sa loob. Nakasalubong ko pa si ate Lyn na may kasunod na dalawang katulong na may hawak na laundry basket. Agad nakuha ng pansin ko yung laman ng laundry basket. Mga pulang kurtina.

Bigla nalang nandilim yung paningin ko at hindi ko na naman maigalaw yung mga katawan ko. Parang sinusuway ako ng sarili kong katawan.

Agad akong pumikit at umiwas ng tingin sa pulang kurtina at mabilis na umakyat sa taas.

“R-rigon?” Mahinang bulong ko habang naglalakad pabalik sa kwarto namin.

Agad akong pumasok sa kwarto namin at mabilis na ikinandado ang pintuan. Hindi na ako sinusunod ng katawan ko. May gusto akong gawin na hindi ko magawa. May gusto akong makita na hindi ko makita.

“Rigon?!” Malakas na sigaw ko habang umiiyak. Hindi ko makontrol yung sarili ko! Bakit ganito?!

Nakita ko siyang lumabas mula sa pintuan na nagdudugtong sa office niya.

“What’s happening, Princess?!” Rinig kong sigaw niya habang papalapit sakanya..

Nanginginig naman akong humawak sakanya.

“I w-want to kill, Rigon. I w-want to see blood! I h-hate this!” Umiiyak kong sigaw sakanya.

Nagulat ako nang ilapat niya yung mga labi niya sa labi ko. Napapikit nalang ako dahil sa ginawa niya. Parang kumalma ako dahil sa ginawa niya.

“Trust me, okay?” Bulong niya saakin.

Tumango nalang ako ng dahan-dahan. Ngumiti naman siya at marahan na pinunasan yung luha ko sa pisngi.

“Thank you, my Princess. I love you.” Huling bulong niya bago niya ulit ilapat ang labi niya sa labi ko.

A/N

;

Please rate me as an author! 1-10, why?? Thank you! ❤️❤️

Chapter 28

WARNING: MATURE & SENSITIVE CONTENT AHEAD. READ AT YOUR OWN RISK.

Ellis Madrigal

    “A-ahh… R-rigon… Ahhh!” Paulit-ulit kong ungol at sigaw habang walang sawa si Rigon sa pagbayo saakin habang nakadapa ako sa kama at nakakapikit na lang sa bed sheet na nakakahawakan ko. Nakahinga nalang ako ng malalim nang hugutin niya ang pagkalalaki niya sa loob ko. Tuluyan nalang akong bumagsak sa kama habang hinihingal. Pero nagulat ako nang mabilis na baguhin ni Rigon ang pwesto ko. Agad niya akong inihiga sa kama at mabilis na lagyan ng unan ang likod ko.

Agad siyang pumwesto sa pagitan ko at itinaas ang dalawang paa ko. Ramdam na ramdam ko kung paano niya itututok ang pagkalalaki niya sa butas ko.

“A-ahhh… R-rigon…” Umuungol kong bulong sakanya nang simulan niyang ikiskis ang pagkalalaki niya sa butas ko pero agad kong tinakpan ang bibig ko para mapigilan ang paglabas ng ungol mula dito.

Nakita ko pa bago ako pumikit kung paano nagdikit ang kilay niya at mabilis na kuhanin ang kamay na nakatakip sa bibig ko at mabilis na isubo ang mga daliri ko. Hindi ko na napigilan ang mga ungol ko sa patuloy niyang ginagawa.  Ungol lang ako nang ungol habang siya naman ay nakangisi at nakatitig saakin.

“You’re so gorgeous, Princess.” Rinig ko pang bulong niya habang dinidilaan ang tenga ko at patuloy pa din sa ginagawa niya.

Lalo pa akong napasigaw nang simulan niyang laruin ang mga utong ko. Ungol lang ako ng ungol habang siya naman ay lalong pinagbutihan ang ginagawa. Hindi na ako makatutol pa at umungol nalang dahil yun lang naman ang magagawa ko.

Agad naman akong napamulat nang naramdaman kong unti-unti niya nang itinutulak papasok ang pagkalalaki niyang kanina pa nasa bukana ng butas ko.

“R-rigon…” Bulong ko sakanya pero mabilis niya akong siniil ng halik habang dahan-dahan niyang ibinabaon ang sarili niya sa loob ko. Ako naman ay napakapit nalang sa bed sheet at umungol sa ginagawa niya.

Nakahinga ako nang maluwag nang tumigil sa siya pag-ulos at mabilis na tumitig saakin.

“My gorgeous Ellis, see what you have done to me? You’re driving me crazy! Hindi ko mapigilan ang sarili ko kapag ikaw na ang nasa harap ko.” Bulong niya habang nakatitig saakin bago niya ako siliin ng marahang halik.

Hindi ko na pinigilan ang sarili ko at mabilis na sumabay sa halik niya na kinangisi niya kahit nakalapat ang mga labi niya sa labi ko.  Pero nagulat ako nang, ang marahan niyang halik ay naging marahas. Halos kainin niya na ang labi ko.

Napasigaw nalang ako nang bumaba ang halik niya sa panga ko at napunta sa leeg. Bawat lapat ng labi niya ay kasabay ng mga ngipin niya na sakit ang dulot saakin. Hindi ko na napigilang mapaiyak dahil sa sakit.

Ang kaninang nasa leeg lang ay napunta sa dibdib ko hanggang sa utong ko na ilang beses niyang kinagat-kagat pareho bago pakawalan. Mabilis kong sinabunutan siya gamit ang malaya kong mga kamay pero mabilis niya lang iyon natanggal at ipiniin pareho ang aking mga kamay sa kama.

Akala ko tapos na siya nang makaabot siya sa tyan ko na hindi ko mabilang kung ilang beses niyang kinagat at hinalikan. Nagulat nalang ako nang hawakan niya ang isang paa ko at napasigaw nalang ako at napaiyak nang gawin niya muli kung anong ginawa niya sa leeg hanggang tyan ko, sa hita ko. Pilit ko siyang sinisipa pero isang mahigpit na hawak lang sa paa ko ang isinukli niya para mahinto ako sa paggalaw.

Nahinto ako sa pag-iyak nang huminto din siya sa pagkagat at marahan na hinalikan ang ibabaw ng tuhod ko pabaa hanggang binti ko. Akala ko ay titigil na siya pero nagulat ako ng dampian niya ng halik ang paa ko bago nakangising tumingin saakin. “You are so beautiful, Princess. Hindi ko alam kung saan kita mamarkahan dahil lahat sayo, maganda. I’m sorry kung minarkahan na kita ng buo. Takot lang akong maagaw ka pa saakin eh!” Bulong ni Rigon habang tumatawa siya.

Mabilis naman niya akong nilapitan at napapikit nalang ako nang dilaan niya ang pisngi ko kung saan dumaloy yung mga luha ko. 

“You are mine, Ellis. You are both mine.” Bulong pa niya habang nakatitig saakin.

Napasigaw naman ako sa sakit nang umulos siya ulit papasok. Yung kanina ay kaya ko pang tiisin pero yung ngayon, hindi na. Ang lalim na! Sobrang lalim!

“R-rigon… I-it’s too deep! I c-can’t!” Umiiyak kong bulong sakanya pero marahan niya lang pinunasan ang mga luha ko at hinalikan ako sa noo bago niya ako buhatin.

Sumandal siya sa head board habang ako naman ay nakaupo sa harap niya. Mahigpit ang hawak niya sa bewang ko habang nakatitig saakin. Mabilis kong hinawakan yung pagkalalaki niyang nakabaon sa loob ko at napamulat nalang ako nang mapagtantong isang kamao pa yung haba ng hindi niya pa naipapasok. H-how? He is huge! All this time, hindi niya pa sinasagad?

Mabilis niya akong siniil ng halik habang nakahawak sa dalawang hita ko at marahan pero pwersahan niyang ibinababa ito. Mabilis niyang inalis ang kamay niya sa hita ko at hinawakan ang dalawang pisngi ng pang-upo ko bago marahan minasahe at pinaghiwalay ito. Patuloy lang siya sa paghalik habang ginagawa niya saakin yon. Maya-maya lang ay mabilis niyang isinagad ang pagkalalaki niya sa loob ko na kina-arko ng katawan ko. Ang l-lalim! S-sobrang lalim.

“Fuck, Princess! You are so tight!” Rinig ko pang bulong niya bago ako muling siilin ng halik habang trinatrabaho ng mga kamay niya ang utong ko.

Kasabay ng pagbaba ng mga halik niya ay ang pag-ulos niya na ikinasigaw ko ng sobra sa hapdi at sakit. He’s too big for me! Para akong nawawasak!

“Rigon! It’s p-painful!” Umiiyak kong sigaw sakanya kaya mabilis siyang napahinto at sinapo ang mukha ko.

“Shhh. I’m so sorry. I will take it slow this time.” Bulong niya muli bago ako halikan sa leeg ng marahan kasabay ng pag-ulos niya ng dahan-dahan.

Hindi ko maiwasang mapaungol sa bawat pag-ulos niya dahil sa may kung anong natatamaan sa loob ko na nagdudulot ng kakaibang kiliti at kilig sa katawan ko.  Ako na mismo ang nagtaas baba sakanya habang siya naman ay walang sawa sa paghalik saakin sa kung saan-saan parte ng katawan ko.

Lalo akong napaungol nang hawakan at sakalin niya ang pagkalalaki ko at simulang itaas-baba na nakakadagdag sa sensasyon na nararamdaman ko.

Mabilis ako nang pabilis kasabay niya. Ungol ako nang ungol at wala na akong pakialam kahit may makarinig man saamin na imposible naman.

Kasabay ng isang malakas kong sigaw ay ang pagsabog ko at ang pagsabog ng mainit na likido sa loob ko. Mabilis lang akong niyakap ni Rigon at ako naman ay wala sa sariling napayakap sakanya at nasandal ang ulo sa balikat niya dahil sa pagod. Ramdam na ramdam ko pa yung paano niya halikan ang noo ko kasabay ng paghaplos niya sa likod ko.

“Sleep tight, my Princess. I love you.” Huling bulong niya na narinig ko bago ako hatakin ng antok at pagod.

Third Person POV

    “What do you want from me?” Agad na bwelta ni Richard sa kaharap niya.

“I want you to cooperate with me.” Balik na sagot naman ng kausap niya.

Sinuklian naman ng mahinang tawa ni Richard ang sinabi ng lalaki sabay simsim sa hawak nitong baso ng alak.

“What do I get kapag nakipagtulungan sayo, Kyle Mardrigal?” Nakangising bulong naman ni Richard kay Kyle.

“Simply, your son. We both know that your son is crazy for our Princess. I guess, he’s unstoppable right now. Base na din sa itsura mo, hindi ka na niya pinapakinggan.” Natatawang bulong ni Kyle na nakapagpalaho ng ngisi ni Richard.

“Let’s stop the hate between our families for the mean time. Alam ko naman na hindi kapa nakakamove on sa nangyari sainyo ni dad. But for the sake of your son and your future, tulungan mo akong paghiwalayin sila.” Paliwanag pa ni Kyle kay Richard habang nakangisi dito.

Tumitig naman si Richard kay Kyle ng ilang segundo bago ito ngumiti.

“Okay. I’m okay with it.”

Ellis Madrigal

         Nagising nalang ako sa tumatamang sinag ng araw sa pagmumukha ko. Agad akong napangiwi sa sakit na dinadaing ng buong katawan ko. Tanging makapal na kumot lang ang nagtatakip sa hubad kong katawan at halos hindi ko pa maigalaw dahil sa sakit.

Napatingin nalang ako sa pintuan ng office ni Rigon nang bumukas yon. Nakita ko siyang nakangiti na tanging pants lang ang suot at papunta saakin.

“Good morning, my Princess.” Rinig kong bulong niya nang makalapit siya at mabilis na umupo sa tabi ko bago niya ako halikan sa noo.

Ngumiti nalang ako ng tipid sakanya at hindi na nagsalita pa. I’m in pain right now. I don’t want to talk.

“Get up already. Anong oras na. Hindi pa kayo kumakain.” Turan niya pa saakin bago niya ako yakapin at ipaupo. Ako naman ay nakahawak lang sa kumot na nagsisilbing takip ng katawan ko.

“What happened to me yesterday, Rigon? Can you explain it?” Bulong ko sakanya. Gumugulo pa din kasi sa isip ko yung nangyari kahapon saakin.

Why do I felt something strange. I can’t control myself. I want to see blood. I want to kill. I want to smell blood. Baliw na ba ako? Anong nangyayari saakin?

Napatingin naman ako kay Rigon nang mabilis niya akong hawakan sa mukha at itapat sa sarili niyang mukha.

“You just moaned loud as you can.” Nakangisi niyang bulong na kinapula ng buong mukha ko. Agad ko siyang hinampas dahil sa inis. Hindi naman yun ang tinutukoy ko! Tawa naman siya nang tawa.

“Hindi naman yun ang tinutukoy ko, Rigon.” Naiinis kong bulong pero mabilis niya lang akong hinatak palapit sakanya at niyakap.

“Nothing happens to you, okay? You are fine, as long as I am here with you. I will protect you. Trust me.” Bulong niya habang nakayakap saakin bago ko maramdaman yung labi niya sa noo ko.

“Get up! Pupunta tayo sa ama ko. He said, he wants to meet you. Don’t know why but I’m happy.” Nakangiti niya lang na bulong na nginitian ko lang ng alanganin.

Something is wrong. I can feel it.

GABI kami pumunta ni Rigon sa bahay ng magaling niyang ama. Malayo-layo sa bahay niya at ilang oras kaming byumahe. Ngayon, nasa tapat na kami ng mansyon nila at mabilis na bumaba si Rigon para buksan yung pintuan ko.

Agad niyang hinawakan yung mga kamay ko at hinalikan niya pa talaga bago niya ako alalayan sa pagbaba. Nang makababa na ako, agad niyang pinagsiklop yung mga kamay namin at sanay kaming naglakad papunta sa tapat ng pintuan ng bahay ng ama niya.

Hindi ma siya kumatok at mabilis na binuksan yung pintuan. Mabilis kaming nakapasok at unang kita mo palang sa bahay, sumisigaw na ng karangyaan. Kung gaano kaganda yung bahay ni Rigon, parang mas maganda ’to.

“Mas maganda yung bahay niya, Rigon.” Bulong ko kay Rigon. Sinamaan niya naman ako ng tingin kaya mabilis akong tumahimik. Kanina pa siya nakangiti e. Good mood.

Mabilis din kaming nakarating sa dining area nila. At nakita namin yung ama niyang nakaupo na doon at mabilis na tumayo nang makita kami. Mabilis niya kaming sinalubong habang nakangiti pero kitang-kita naman na peke ang ngiti niya.

“Son! Nice to see you with your fiance.” Turan ng ama niya. Ako naman ngumiti lang. Syempre ngingiti tayo pero hindi totoo.

“Yes. So, we’re here now. Anong pag-uusapan?” Agad  na tanong ni Rigon at mabilis akong hinatak papunta sa upuan at mabilis na hinatak yung uupuan ko at pinaupo ako bago siya umupo sa tabi ko.

“Wait a minute. Meron pa tayong hinihintay.” Nakangising bulong ng ama ni Rigon. “Oh! There she is!” Agad niyang sigaw at napatingin nalang ako sa babaeng pumasok.

Nakasuot siya ng dress na pink at nakalipstick na pink. Ano pa-sweet lang? Hindi mo naman maitago yung kalandian? Ang pangit. Seryoso.

“Hi dad!” Turan nung babae sa ama ni Rigon at nakipagbeso-beso. Shet, ang plastic.

“She is Sabrina…” Bulong ng ama ni Rigon habang nakatingin sakanya. “… Your true fiance.” Dugtong ng ama niya habang nakangisi. Ako naman ay walang reaksyon. Alam ko na mangyayari ’to.

Bigla naman humigpit yung hawak ni Rigon saakin.

“Let’s go, Princess. Nagsasayang lang tayo ng oras dito.” Agad na turan saakin ni Rigon pero agad lang siyang pinigilan ng ama niya.

“Let’s talk things out later, Rigon. After we eat.” Turan pa ng ama niya at tinignan ako ni Rigon. Ngumiti naman ako. Makakalaya na ako sakanya? Yes!

“Yes, Rigon. You should talk things out tapos piliin mo yung Sabrina.” Bulong ko sakanya pero sinamaan niya lang ako ng tingin.

Isa-isa nang hinihain yung mga pagkain. Pati yung mga drinks. Napatingin naman ako sa baso ng alak na para kay Rigon. There is something wrong sa baso niya. I don’t mind it. Hindi naman saakin napunta. Umupo si Sabrina sa tabi ng ama ni Rigon at kitang-kita yung ngiti niya habang nakatingin kay Rigon. Si Rigon naman, inis na inis. Ako syempre, kakain ako. Bahala silang magpatayan dyan.

“Stop staring me slut! It’s making me uncomfortable!” Malakas na sigaw ni Rigon na kinagulat naming lahat. Pati ako, hindi ko malunok-lunok yung nginguya ko dahil sa gulat. Ito kasing babaeng ’to! Titig nang titig. Yan tuloy nasigawan.

“Stop. Let’s continue to eat.” Bulong naman ng ama niya kaya nagsimula ulit kumain pero itong si Rigon, panay ang punas sa bibig ko at lagay ng pagkain sa plato ko na kinangiwi ko. Ang dami!

“Hey you!” Nagulat ako nang sigawan ni Rigon yung katulong na nakatayo sa gilid. Handa ko na siyang sawayin pero may iuutos lang pala. “Pakikuha yung maliit na bag sa kotse ko.” Utos niya sa katulong. Agad naman tumalima yung katulong.

Ilang minuto lang, bumalik na yung katulong at inabot kay Rigon yung bag.

“Pahinging baso at ice cubes please.” Turan niya pa na agad sinunod ng mga katulong.

Nanlaki naman yung mata ko sa nilabas niya sa loob ng maliit na bag. Isang tumbler na may lamang Milo drink. Seryoso ba siya dyan? Wala siyang pakialam sa nanonood sakanya. Shinake niya pa yung tumble ng ilang segundo at nang dumating yung baso na may ice cubes, mabilis niyang sinalin yung Milo drink doon at itapat saakin.

“Come on eat, Princess. Your drink is waiting.”

ILANG minuto lang ay natapos din silang kumain. Pero ako, hindi pa. Ewan ko ba sakanila. Bakit hindi sila mag-usap-usap dyan. Wala naman akong pakialam sakanila e.

Napapansin ko naman si Rigon na kanina pa hindi mapakali pero panay pa din ang alaga saakin kahit pawisan na siya. Anong bang nangyayari sa gago na ’to?

“We should talk uptairs, son.” Turan ng ama niya. Tumingin naman si Rigon saakin. Tinanguan ko lang siya.

“Ubusin mo yung Milo mo. I’ll be right back.” Bulong niya at hinubad yung coat niya bago pinatong saakin. Tumango nalang ako at ngumiti bago siya panoorin maglakad paakyat kasunod ng ama niya.

Naiwan kami ni Sabrina dito at wala akong pakialam sakanya. Kakain lang ako nang kakain.

“So, you are Rigon’s slut?” Rinig kong turan niya kaya huminto ako sa paghiwa nitong steak at ngumiti sakanya.

“Yes. I think, you’re next.” Turan ko sabay ngiti ko ng peke sakanya.

“Unloved bitch.” Inis niyang bulong na kinatawa ko.

“Mama mo unloved.” Hanggat maaari, ayoko makipag-usap sa mga walang laman ang utak kaya  binabato ko lang siya ng mga linyahan niya.

“Kaya siguro tinapon ka ng mga magulang mo kay Rigon dahil hindi ka nila mah——” Hindi ko na pinatapos ang mga sasabihin niya at agad binato sakanya ’ting kutsilyo na hawak ko.

Kitang-kita yung takot niya sa mata nang dumaan yung kutsilyo sa uluhan niya bago bumaon sa dingding.

“Watch your words, bitch. Hinding-hindi kita palalabasin ng buhay kapag may lumabas pang masangsang na salita sa bibig mo.” Seryoso kong turan sakanya bago ngumiti at magsimulang kumain ulit.

Inis naman siyang tumayo at nagmartsa paakyat sa taas. Bahala siya sa buhay niya. Ilang minuto lang biglang may tumunog sa bulsa nitong coat niya. Agad kong kinuha at nakita kong phone ni Rigon at yung wallet niya.

Hindi ko pinansin at kumain pa din. Pero pagkalipas ng ilang minuto, tumunog ulit. Inis na akong tumayo at naglakad paakyat. Agad kong hihinap kung nasaan si Rigon pero isang bukas na kwarto lang sa dulo yung nakita. Kaya mabilis akong naglakad papunta doon.

Nagulat nalang ako sa nakita ko. Magkalapat ang labi ni Rigon at Sabrina. Bigla na naman nanikip ang dibdib ko. Hindi ako nasasaktan. Pain of joy ’to.

Muli ko silang tinignan at ganon pa din ang posisyon nila. Kiss back Rigon and we’re done. Kapag humalik ka pabalik, malaya na ako sayo.

Boom! He kissed back at aggresive pa. Mabilis akong tumalikod at naglakad paalis. No, hindi ako nasasaktan. Masyado lang akong na-attach sakanya. I’m finally f-free. I need to go home at magtago kay Rigon.

Mabilis akong bumababa ng hagdan nang muling mag-ring yung phone ni Rigon at agad ko naman sinagot. Teka—— bakit ko sinagot?

“Tell me, what’s your problem. Bakit buhay pa ang prinsesa ng mga Madrigal?” Unang rinig ko sa kabilang linya.

Abay malay ko? Bakit ako ang tatanungin ng ugok na ’to?

“Paano ko papatayin yung taong may dala ng sarili kong anak?” Sunod na boses mula sa tawag ang nagpatigil saakin. No… Hindi ako.pwedeng magkamali. Boses ni Rigon ’to.

“H-how?!” This is his father.

“How? Fucking how?! I raped him! I raped him many times! We did it for how many times! What do you expect?! Ikaw naman ang may kasalanan nyan! You should did fact checking first! Hindi si Klein ang carrier! Si Ellis!”  Tuluyan na akong napahawak sa hawakan ng hagdan dahil hindi ko kinakaya ang mga naririnig ko.

N-no. It’s not true, Ellis. Don’t believe it. Pangungumbinsi ko sa sarili ko kahit mismong boses na ni Rigon ang nagsabi. Pinilit kong hindi tumulo ang mga luha ko pero bigo ako.

Wala na akong narinig pagkatapos at iyak lang ako nang iyak. Why?! Fucking why?! Bakit sakanya pa?! Parang bumalik lahat ng sakit na binigay niya at ngayon, sira na ang buong buhay ko dahil sa ginawa niya! I fucking hate it!

“Your birthday is the passcode of his phone, Princess. I sent proof for fact chec——” Hindi ko na pinatapos ang sinasabi ng demonyong ’to at mabilis na pinatay yung tawag.

Agad kong binuksan yung phone ni Rigon at birthday ko nga yung passcode niya. Maya-maya lang ay mau nagsent ng link. Agad ko naman binuksan at lalo akong naiyak sa nakita. This is why, I need to be check by the doctor every month? I’m f-fucking pregnant! N-no… Hindi p-pwede.

“N-no. Hindi pwede…” Humahagulgol kong bulong bago mabilis na pumunta sa IG ni Rigon habang naglalakad palabas ng bahay. Mabuti nalang walang mga katulong o mga guards na pipigil saakin sa bahay na ’to.

Agad kong tinawagan si kuya Kyle kahit hindi ko account ’to. Anong sasabihin ko kila mom at dad? Sira na yung buhay ko. Marami pa akong pangarap. Anong gagawin ko? Tangina mo, Rigon!

Agad kong pinunasan yung luha ko nang sagutin ni kuya yung tawag.

“K-kuya? Please, sunduin mo ako. A-ayoko na dito kuya. P-please help me. B-buntis ako kuya. Buntis ako! Ayoko! Ayoko!” Paulit-ulit kong sigaw sakanya.

“Just stay there, Princess. Malapit lang ako. Hintayin mo ako. Don’t do anything on you. Okay?” Turan niya saakin pero hindi ako matigil sa pag-iyak.

Hindi ko matanggap. Hinding-hindi ko matatanggap.

A/N;

Hi good evening Vanillas! This is Kalli. I just wanna say that it’s a good night for everyone. Gumawa ako ng schedule for my weekly updates. Twice a week lang ako mag-update. Friday and Saturday. Ibalato niyo na Sunday. Day off ko. Hehehe. Two (2) updates per day.

Friday • 10-11 pm • Mafia Lord’s Baby & Catch Me Policeman

Saturday •10-11 pm • Wanjie & His Malevolent Way

So yan yung official. Tapos yung Sunday, pahinga ko. Kung nasa mood ako, pwede akong mag-update sa araw na yan at kapag may free day ako. So that’s all. Hope na nagkakaintindihan tayo! Good night! Happy reading! ❤️

Chapter 29

Third Person POV

    Patuloy pa din sa pag-iyak si Ellis habang naglalakad palayo mansyon ng matandang Madrigal. Mahigpit din siyang nakahawak sa tyan niya at hindi alintana ang sakit na dulot nito.

Napapikit naman siya sa liwanag na sanhi ng padating na kotse. Agad tumigil ang kotse sa tapat at mabilis na bumaba si Kyle.

“Princess!” Malakas na turan ni Kyle at mabilis na nilapitan ang umiiyak na Ellis at mabilis na dinamba ng yakap.

“K-kuya, ayoko n-nito. A-ayoko nito! Ayoko! Ayoko!” Paulit-ulit na sigaw ni Ellis habang nakayakap kay Kyle. Mabilis na hinawakan ni Kyle ang mga kamay ni Ellis para mapigilan ito sa pagsakit sa sarili niya.

“Shhhhh… You will be alright, Princess. Trust me. Magiging okay din yung lahat.” Bulong pa ni Kyle habang hinahaplos-haplos ang ulo ni Ellis.

“B-bakit ito pa yung binigay niya? A-ayoko nito. Ayoko nito!” Umiiyak niya pang bulong kay Kyle. Tanging pagyakap lang ang naibigay ni Kyle at haplos habang humahagulgol si Ellis. Agad naalarma si Kyle nang mawalan ng lakas si Ellis pero agad niya itong nahawakan.

“Princess?! E-ellis?! Wake up!” Sunod-sunod na bulong ni Kyle habang tinatapik ang mga pisngi ni Ellis. Lalo pang nadagdagan ang kaba niya nang hindi nagmumulat ng mata si Ellis.

“Holy s-shit!” Mura niya sabay buhat kay Ellis at mabilis at maayos na isakay ito sa kotse.

Halos lumipad na ang kotse ni Kyle sa bilis ng patakbo niya pero hindi niya binitawan ang kamay ni Ellis kahit ilang segundo lang.

Habang nagmamaneho, agad tinawagan ni Kyle ang kapatid niyang si Kervin. Plinano nilang lahat ito. Plinano nila kasama si Richard.

“Nahimatay si Princess! I’m going straight to the nearsest hospital.” Agad na sabi ni Kyle at lalong pinabilis pa ang takbo ng kotse. Walang pakialam sa mga kaliwa’t kanan na sasakyang kasabay niya.

Halos ilang minuto lang ay nakarating na siya sa pinakamalapit na ospital. Mabilis siyang bumaba at mabilis na binuhat si Ellis papasok sa Emergency Room.

“Help! He’s unconcious!” Malakas pa na sigaw niya bago ihiga si Ellis sa stretcher. Mabilis naman silang nirespondihan ng mga doctor.

“Anong nangyari? Ayos lang siya ’di ba?” Agad pang turan ni Kyle habang tinitignan ng mga doctor si Ellis. Hindi umalis si Kyle sa tabi ni Ellis at nakahawak lang siya ng mahigpit sa kamay ni Ellis.

“Ellis! Anak!” Napatingin nalang sila nang sumulpot si Elise, ang ina ni Ellis kasama ang asawa niyang si Kiel at ang dalawa pa nilang anak na si Kervin at Kevin.

“Anong nangyari sa anak ko? He’s okay right?” Turan pa ni Kiel. Patuloy lang naman na chinecheck ng doctor si Ellis at nakatitig lang ang buong pamilya sakanila at si Elise naman ay iyak lang nang iyak patuloy naman ang pag-alo sakanya ni Kiel.

“He’s totally fine. Nasobrahan lang siya sa pagod kaya nahimatay. I’ll do another test kapag nagising siya.” Paliwanag lang ng doctor sakanila at umalis na.

Agad naman lumapit si Elise at hinawaka ang kamay ni Ellis.

“A-anak… Ilalayo na kita dito. Hindi ka na masasaktan. O-okay?” Bulong pa ni Ellis bago halikan si Ellis sa labi bago mabilis na tumingin kay Kyle.

“Kyle, dalhin mo si Ellis sa France ngayon. Susunod agad kami. Kukunin lang namin yung nga gamit niya.”

Walang kaalam-alam si Rigon na habang nalubog siya sa panaginip, hindi niya alam na inilalayo na si Ellis sakanya.

Hindi na hinintay magising si Ellis. Agad silang sumakay ni Kyle sa private plane papuntang France kung saan mamalagi si Ellis nang tuluyan kasama ang buong pamilya niya.

    NAPABALIKWAS ng bangon si Rigon mula sa malalim na pagtulog. Nanlalaki ang mga mata niya habang nakatitig kay Sabrina na nakayakap sa tyan niya at tulog na tulog. Wala pang ilang segundo ay mabilis niyang iwinaksi ang kamay nito at galit na galit na sinakal si Sabrina.

“Anong ginawa mo?! Hayop ka!” Sigaw ni Rigon habang nakasakal ng mahigpit kay Sabrina. Wala siyang pakialam kung mamatay man si Sabrina.

“You drugged me! I will kill you! I will fucking kill you!” Sigaw pa ni Rigon at lalong hinigpitan ang sakal kay Sabrina.

Pilit naman kumakawala si Sabrina pero sadyang malakas si Rigon at galit na galit. Mabilis naman na pumasok si Richard at mabilis na hinatak si Rigon paalis kay Sabrina. Lalong nagdilim ang paningin ni Rigon nang makita si Richard. Mabilis niya itong nilapitan at mabilis na sinakal at itinulak sa ding ding.

“You planned this right, motherfucker?” Galit na bulong niya kay Richard habang unti-unting umaagat si Richard dahil sa lakas ni Rigon.    “I will kill you! I will fucking kill you!” Gigil na gigil na bulong ni Rigon bago pakawalan si Richard at pulutin isa-isa ang mga damit niya. Mabilis din siyang tumingin kay Sabrina ng masama.

“W-wala na ang asawa mo.” Tumatawang bulong ni Richard habang nakahawak sa leeg niya. “Hindi mo na siya makikita!” Dugtong pa nito habang tumatawa.

Ngumisi naman si Rigon at dumapo ang tingin niya sa base na katabi niya. Mabilis niya itong kinuha at binato sa ulo ng ama niya nang walang pag-aalinlangan. Isang malakas na sigaw ni Sabrina ang namayani sa loob at mabilis na tumayo palabas sana pero mabilis na nahawakan ni Rigon ang buhok niya at hinatak pabalik sabay salubong ng isang malutong na sampal sa pisngi at isang suntok sa sikmura. Namimilipit na sa sakit si Sabrina at walang malay si Richard pero hindi pa natatapos si Rigon. Agad niyang hinatak ang buhok ni Sabrina at idinikit ang bibig niya sa tenga nito.

“Hindi ba gusto mong mabuntis saakin? Sige, pag nabuntis ka, pasensyahan nalang tayo. Impyerno ang magiging buhay mo. Hihilingin mo na patayin nalang kita na hindi ko naman tatanggihan.” Nakangisi niya pang bulong kay Sabrina bago ito mabilis na itulak at lumabas ng kwarto.

Agad niyang isinuot ang nga damit niya at mabilis na bumaba. Agad niyang hinablot ang buhok ng nasalubong niyang katulong.

“Where’s my husband?!” Galit na tanong nito.

“U-umalis po kanina pa pagkatapos niyong umakyat sa taas. M-may sumundo po sakanya.” Takot na takot na sagot ng katulong kay Rigon.

Napamura nalang si Rigon sa isip niya at inis na binitawan ang katulong bago mabilis na lumabas ng bahay. Hating gabi palang at umaasa siyang maaabutan niya si Ellis. Agad siyang sumakay sa kotse niya at mabilis na pinaandar paalis. Para na din siyang lumilipad sa bilis ng pagmamaneho niya. Wala siyang pakialam kahit naka-stop ang sign.

Tinatahak niya ang daan papunta sa mga Madrigal. Ang mga Madrigal naman ay isa-isa nang isinasakay ang mga gamit ni Ellis sa sasakyan kasabay ng pagdating ni Rigon. Agad bumaba si Rigon at lumapit sa mga Madrigal pero nang makita siya ng mga ito, agad siyang sinalubong ni Kiel ng sapak na kinaputok ng labi niya. Agad siyang hinawakan nila Kevin at Kervin at wala siyang sawang pinagsusuntok ni Kiel.

“Dapat sayo, mamatay!” Sigaw pa ni Kiel pero hindi nagpumiglas si Rigon at tinanggap lahat nang ibibigay sakanya ng pamilyang Madrigal. Tumigil lang si Kiel at napaluhod nalang si Rigon.

“W-where’s my E-ellis?” Nahihirapang bulong ni Rigon pero palad ni Elise ang sumalubong sakanya.

“Please, t-tell me. I’m beggi—— Ahhh!” Sigaw ni Rigon nang sipain ni Kervin ang mukha niya dahilan ng tuluyan niyang paghiga sa semento pero pinilit niya pa din na tumayo at lumuhod sa harap ng mga Madrigal.

“I’m s-sorry. P-please, I need to see him! D-don’t do this to me.” Bulong pa ni Rigon kasabay ng pagtulo ng mga luha niya. Agad siyang humawak sa paa ni Kiel pero sinipa lang siya nito.

“P-please? Please forgive me, I n-need Ellis. I n-need my Princess!” Turan ulit ni Rigon pero sapak lang ang natanggap niya kay Kevin.

“Gago! Hinding-hindi mo na makikita si Ellis!” Sigaw ni Kervin. Paulit-ulit naman umiling si Rigon kasabay ng walang sawang pagtulo ng luha niya.

“N-no. Makikita ko ulit siya. M-maghihintay ako.” Bulong niya ulit bago mabilis na tumayo at tiniis ang sakit. Agad niyang kinuha ang isang itim na kahon sa bulsa ng coat niya at agad na inabot kay Elise. Mabilis naman na hinampas ni Elise ang inaabot ni Rigon dahilan para tumilapon yon at mabuksan. Nanlaki yung mata ni Rigon nang makita yung eye glass na laman ng kahon at pares ng contact lense. Agad siyang lumuhod at mabilis na pinulot ito at pinunasan sa damit niya kahit puno na ng dugo bago muli humarap kay Elise at sa mga lalaking Madrigal.

“P-please ipasuot niyo sakanya ’to. Natri-trigger siya kapag nakakita siya ng anything basta red. T-this glasses and contacts helps him. Red will turn out gray.” Paliwanag ni Rigon at pilit ipinahawak kay Elise ang salamin.

“P-please tell him, maghihintay ako. H-hihintayin ko siya at ang anak namin. M-maghihintay ako kahit gaano k-katagal.” Nakangiti niya pang bulong at balewala ang dugong humahalo sa laway niya at dugong tumutulo sa ulo niya. “M-mahal ko siya. M-mahal na mahal.” Bulong niyang muli kasabay ng pagtulo ng luha niya. “A-alam kong mapapatawad niya ako. M-maghihintay ako. H-hihintayin ko ang Prinsesa ko.”

Ellis Madrigal

    Nagising nalang ako at sumalubong saakin ang maliwanag na paligid. Dahan-dahan akong bumangon at mabilis na inikot ang pamingin sa buong lugar. Dapat ba akong magpasalamat dahil wala na ako sa impyernong nakasanayan ko?

Napatingin naman ako sa pintuan nang bumukas yon at mabilis na pumasok si kuya Kyle. Agad naman lumabas yung mga luha ko kahit ayoko. Agad akong lumapit sakanya at dinamba ng yakap.

“K-kuya…” Mahinang bulong ko habang umiiyak. Agad naman niya akong hinagod at binuhat pabalik sa kama.  

“H’wag ka umiyak Princess. Bawal sayo yan.” Bulong pa ni kuya habang pinupunasan yung mga luha ko.

“K-kuya? Buntis ba talaga ako? A-anong gagawin ko? Paano nangyari yon? Magagalit saakin sila mom at dad.” Sunod-sunod kong bulong habang umiiyak.

“Shhhh. Wala kang kasalanan, okay? Kumalma ka muna.” Pasimple naman akong tumango habang umiiyak.

“I-papalaglag ko.” Bulong ko kay kuya pero tinignan niya lang ako ng matiim.

“Sa tingin mo ba matutuwa sa gagawin mo?” Bulong ni kuya na lalong kinaiyak ko.

“P-pero kuya, wala akong cho——” Hindi pa natapos yung sasabihin ko nang sumabat siya agad.

“Walang kang kasalanan, walang kasalanan kung ano man yang mabuo sa loob mo. Parehas kayong biktima. Kaya wala kang ipapalaglag, Princess. Mag-isip ka. Hindi ka dating ganyan.” Turan pa ni kuya saakin habang pinupunasan yung mga luha ko.

“P-paano kung magalit si mom at dad? Anong gagawin ko?” Bulong ko pa.

“Ganito nalang, kung ayaw mo talaga sa batang yan, alagaan mo ang sarili mo at hintayin natin manganak ka. Ipapamigay nalang natin yung bata.” Bulong ni kuya habang nakatitig saakin. Kung makikita ko lang yung mukha ng bata, maaalala ko lang siya. Mabuti pa nga yung ganito.

“O-okay.” Tanging bulong ko nalang.

Mabilis naman akong napatingin sa pinto at mabilis na tumatakbo si mom papasok. Agad akong tumayo at sinalubong siya ng yakap kasabay ng pagtulo ng luha ko.

“E-llis, maganda kong anak!” Umiiyak din na bulong ni mama.

“Sorry ma. S-sorry.” Mahina ko naman na bulong. Agad niya naman hinawakan yung mukha ko.

“No! Wala kang kasalanan, okay? Naiintindihan kita. Mahal kita. Okay?” Nakasimangot naman akong tumango at mabilis na yumakap muli sakanya. Ilang segundo lang ay naramdaman ko yung pagbilog nilang sa lahat saakin at pagyakap na lalong kinaiyak ko.

“Pamilya tayo, sama-sama tayo.”

Third Person POV

    Lumipas ang mga buwan at balik sa normal ang lahat. Todo alaga ang mga Madrigal kay Ellis habang palaki nang palaki ang tyan niya. Todo din ang bantay sakanya at proteksyon.

Simula din noon, wala nang naging balita pa kay Rigon ang mga Madrigal at bigla na lang siyang nawala. Pero katulad ng sinabi ni Rigon, ipinagamit nila kay Ellis ang eye glass na bigay ni Rigon at contact lenses. Pinaliwanag din nila kung bakit kailangan isuot ni Ellis ang salamin.

Lumipas nang lumipas ang buwan. Manganganak na si Ellis. Dito na magdedesisyon si Ellis. Ang pinakamahirap na desisyon niyang gagawin.

Ellis Madrigal

    Nakatulala lang ako sa bintana dito sa loob ng kwarto ko sa ospital. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Parang may malaking kulang na parte saakin. Ayaw kumilos ng katawan ko. May hinahanap ako.

“Princess?” Tawag saakin ni kuya Kyle kaya napatingin ako sakanya.

“Ayaw mo ba tignan yung baby boy mo bago natin ipamigay?” Turan ni kuya Kyle at naririnig ko yung lungkot sa mga boses na yon. Nag-dadalawang isip akong umiling bago ngumiti sabay hinga ng malalim.

Ngumiti naman siya saakin at tumango. Mabilis siyang tumayo at kinuha yung phone niya.

“Kuya?” Tawag ko sakanya. Gusto kong makita yung bata. Meron nagsasabi saakin na tignan ko yung bata. Kailangan kong makita yung bata.

“G-gusto ko siya makita.” Bulong ko. Tinitigan naman ako ni kuya ng ilang segundi bago tumango at lumabas ng kwarto. Napahinga nalang ulit ako ng malalim at muling tumitig sa bintana.

Sa ilang minuto kong pagtitig, iniisip ko kung bakit nagagalit ako sa bata e wala naman talaga siyang kasalanan. Nagagalit ako dahil hindi ba siya plinano? Anong kinakagalit ko? Noong nasa tyan ko siya may dahilan ako para magalit pero ngayon parang naglaho lahat yon.

Muli akong napatingin sa may pintuan nang pumasok si kuya kasunod sila mom, dad at mga kuya. Napatitig ako sa puting telang nakabalot sa bata. Sa hindi ko malamang dahilan, biglang bumilis yung tibok ng puso ko. Habang palapit nang palapit so kuya, para akong hinihingal dahil sa kaba. Nang makalapit na si kuya, sinusubukan niyang iabot saakin yung bata. Nanginginig ko naman sinusubukang hawakan.

“H’wag kang kabahan, Princess.” Pinilit kong hindi kabahan pero kinakabahan talaga ako.

Dahan-dahan kong hinawakan yung bata nang may pag-iingat at inilipat ni kuya sa mga braso ko. Napatitig ako sa kalahating mukha ng bata na natatakpan ng lampin at yung mga kamay niya na nasisilayan ko. Dahan-dahan kong inalis yung telang tumatakip sakanya para masilayan ko yung mukha niya. Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakatitig sa mukha niya. Hindi ko nakikita si Rigon sakanya. Nakikita ko yung bagong kinabukasan ko kasama yung anak ko.

“A-ang pogi-pogi mo.” Mahina kong bulong.

Nagulat naman ako nang hawakan niya yung daliri ko. Sa gulat ko, napatitig ako muli sakanya. Kanina parang may kulang saakin. Ngayon, wala na akong hinahanap. Kumpleto na ako.

“Akin na si baby, Princess. Dadalhin ko na siya.” Turan ni kuya Kyle na nagpahigpit sa yakap ko sa anak ko.

Mabilis akong tumingin kay kuya Kyle nang nakasimangot kasabay ng mga luha ko.

“A-ayoko kuya.” Umiiling kong bulong. “S-saakin nalang siya please? A-aalagaan ko nalang siya. H’wag mo siyang kunin please?” Bulong ko kay kuya habang umiiyak at nakayakap sa anak ko. Hindi ko kaya. Hindi ko kayang ipamigay siya. Ayoko siyang mawala. Tumawa naman si kuya at mabilis na inalis yung salamin ko bago umupo sa tabi ko.

“Sayo naman talaga siya. Wala naman kukuha sayo.” Bulong niya na lalong kinaiyak ko sabay tingin sa anak ko. Saakin ka nalang ha? Saakin ka. Hindi ka aalis. Hindi kita ipamimigay.

Naramdaman ko nalang yung pagyakap saakin ni mom at mabilis na pinunasam yung mga luha ko.

“Papalakihin natin yung apo ko nang maayos, okay? Pamilya tayo, sama-sama tayo.” Bulong niya sabay halik sa noo ko.

Yinakap din ako nila dad at nila kuya. Hindi ko naman maalis yung titig ko sa anak ko. Ang pogi niya. Ang pogi-pogi. Palalakihin kita nang maayos. Pangako yan. Pupunuin kita ng pagmamahal dahil mahal kita, anak.

“Anong pangalan niya, Princess?” Tanong ni kuya Kervin.

Mabilis naman akong ngumiti at hinaplos yung pisngi ng anak ko. “Ehaan Elliot.”

A/N:

Ehann means full moon. Sol means sun. Elliot means ‘With Strength and Right’ or ‘Bravely and Truly’ or ‘Boldly and Rightly’. Ehaan Elliot means the brave moon and Sol Elliot means the brave sun. Make sense?

Ehaan pronounce as, E-Han. Parang Ethan pero silent ‘T’. Take note din po na, may babaguhin ako sa Preview. Hehehe.

Happy reading everyone. Sana napasaya ko kayo ngayong gabi! ❤️

Chapter 30

Ellis Madrigal

    Sumalubong sakin ang ingay, usok at masangsang na amoy ng pinaghalo-halong pabango at alak. Ang dami din nagsasayawang mga lasing sa dance floor. Sobrang lakas pa ng tugtog. Nakakasakit sa tenga.

Napangiti naman ako. Kahit papaano ay makakapag-unwind ako. Pero hindi na tulad ng dating masaya. Parang ang daming nagbago. Ngayon na kapag umaalis ako ay inaalala ko ang anak kong si Elliot.

Alam niyo yon? Yung feeling na, aalis ka pero parang ayaw mo umalis kasi ayaw mo iwanan yung anak mo? Ganon na ganon. Ayokong iwan yung anak ko. Ayokong-ayoko.

Nakatapos na ako ng pag-aaral kasabay ng pagiging ama at ina kay Elliot. Akalain niyo yon? Naitawid ko.  Sobrang nakakatuwa. Akala ko noong una eh hindi ko kaya. Kaya ko pala. Kaya ko naman pala. Anim na taon na din ang lumipas. Ang dami nang nangyari. Ang dami nang nagbago.

Una, isa na akong ganap na magulang. Hindi nalang ako magdedesisyon para sa sarili ko. Kundi para saaming dalawa ng anak kong si Elliot na limang taon gulang na. Bigla ko tuloy siyang na-miss kahit wala pang isang oras ko siyang hindi nakikita.

Atsaka isa pa, kaya lang naman ako pumayag na mag-bar kasi nagyaya si Asher. Kasabay pala namin silang umuwi ng Pilipinas. Miss na miss ko na yung kwagong yon! Ang balita ko nga may boyfriend na yon. Barett daw ang pangalan. Ang harot diba? Nauna pa saakin! Sa tingin ko, hindi pa din ako handa.

Hindi naman ako gaanong nag-aalala kay Elliot. Sila daddy, mom at mga kuya ang nag-aalaga sakanya. Kaya panatag ako. At isa pa, mabait naman yung anak ko.

Naglakad naman ako at nilagpasan ang mga tao bago umupo sa isang table. Agad kong inilabas ang phone ko.

“Hi sir! What do you like to order?” Tanong naman nung kalalapit na waiter.

Ngumiti naman ako at umiling. “May hinihintay pa po ako. Maya-maya na po siguro.” Medyo may kalakasang sabi ko kasi ang ingay dito sa loob.

Grabe may nagsisigawan pa habang may gumigiling na isang lalaki dun sa stage. Iba na pala ang taste nila ngayon.

Napangiti naman ako nang makita ang wallpaper ko. Si Elliot ang anak ko. Si Elliot habang nakaupo siya sa office chair ni kuya Kevin. Nakakatawa nga e, ang init sa Brazil pero ang puti-puti ni Elliot. Hindi ko alam kung bakit hindi umiitim. Palagi kaming nasa arawan pareho naglalaro. Ako iitim na siya espasol pa din. Hahaha.

Isa sa mga ugali ni Elliot, ang hindi madalas na pagngiti. Minsan pinipilit ko siyang ngumiti lagi para hindi siya nakabusangot at laging seryoso yung mukha pero saakin lang siya ngumingiti. Kapag kwinekwentuhan niya ako. Atsaka sa mga tito, lolo, at lola niya. Saamin lang siya open. Madalas tahimik lang siya kapag may ibang tao. Katabi ko o kaya nakandong sakin. Hindi ko ba maintindihan sakanya. Parang sinusuri niya bawat tao na nakakasalamuha namin.

Napatawa naman ako ng mahina. Ito na yung parenthood? Hala siya. Twenty-nine palang ako. Pero ayos lang. Kuntento na ako sa buhay ko. Wala na akong papapasukin sa puso ko kundi ang pamilya ko lang at si Elliot. Hindi ako magsasalita ng tapos. Nagbuga naman ako ng hangin bago tawagan ang number ni Asher. Sabi niya nandito na siya.

“Hello Asher? Sabi mo nandito ka na?” Tanong ko agad ng malakas. Ang ingay talaga.

“Oo nandito El. Nasaan ka ba? Pasok ka na.” Inikot ko naman yung paningin ko sa loob. Wala naman siyang kasing laki ng mata dito eh!

“Saan ka banda Ash? Hindi talaga kita makita.” Turan ko pa.

“Teka nga— saang bar ka pumunta?” Tanong naman niya na kinakunot ng noo ko.

“Dito sa nakasanayan Ash. Ang galing ’no? Nakatayo pa din ’to!” Sagot ko pa.

Naalala ko kasi dati na, sakanya ako unang tumakbo nung makawala ako sa kamay ng hayop na ama ni Elliot. Nag-stay pa ako ng isang araw kay Asher at nag-inom kami dito bago ako umuwi saamin. Grabe yung galit sakin nila mom, kuya at dad noon. Hindi pa kasi nila alam ang nangyari.

Pero ngayon, binaon ko na siya sa limot. Ni boses niya at itsura hindi ko na alam. Tanging mukha nalang ng anak ko ang nakikita ko. Tuluyan ko nang binura yung mukha niya sa isip ko. Ayokong makakita ng demonyo sa utak ko. Hanggat maaari, tanging mukha lang ng anak ko ang gusto kong makita bago ako mamatay. Hindi siya bunga ng karahasan. Bunga ko siya. Bunga siya ng pagkatao ko at ipaglalaban ko siya hanggat nabubuhay ako.

“Tanga El! Hindi na ako pumupunta dyan! Akala ko naman alam mo na yung bar na sinasabi ko!” Sigaw niya sakin na kinatawa ko.

“Sige na. I-text ko nalang! Lasing na si Barett! Bilisan mo!” Tumango naman ako at naglakad na palabas.

Tinignan ko pa yung itsura ng bar sa labas. Grabe. Walang nagbago sa bar. Binaon ko na talaga sa limot yung mga masamang nangyari saakin. Hinayaan ko nalang na ipalimot saakin ng panahon. Inalis lahat ni Elliot yung galit sa dibdib ko. Ang anak ko nalang ang tanging dahilan ko para mabuhay. Dahilan para magtrabaho ako. Dahilan ko sa lahat.

Huminga ako ng malalim bago sumakay ng kotse. Napatingin naman ako sa upuan. Naiwan ni Elliot yung iPad niya. Talaga naman oo. Pero sabagay, lalaruin lang naman siya ng mga tito niyang isip-bata din. Hahaha.

Agad kong tinignan yung message ni Asher. Ten minute drive lang naman pala. Mabilis lang ’to. Medyo kinabahan ako kasi puro kakahuyan na ang dinadaanan ko at sobrang dilim. Parang may babagsak na kung ano sa harap at at kainin ako bigla dito. Sinabayan ko nalang ng kanta habang nagmamaneho. Ang totoo ay excited na akong makita si Asher. May nagbago ba sa mukha ni Asher? Lumaki ba lalo mata niya? Bilog pa din ba siya? Baka isa na siyang ganap na Potchi? Pero agad akong napahinto kasabay ng paghinto ng sasakyan ko. Naiinis ko naman hinampas yung manibela.

“Kainis naman!” Bulong ko at mabilis na bumaba.

Hindi alintana yung dilim sa labas. Agad kong binuksan yung harapan ng kotse. Parang wala naman problema. Napalingon naman ako sa loob ng kagubatan nang makarinig ng ilang putok ng baril. Hindi ako pwedeng magkamali. Baril yon. Nakatatak saakin yung tunog ng baril. Tumingin naman ako sa paligid. Parang wala namang tao. Papasok na ulit sana ako sa loob para subukan pero nakarinig na naman ako ng magkasunod na putok ng baril.

Hindi ko alam kung anong nagtulak saakin para pumasok sa loob ng gubat habang dala-dala ang ilaw ng phone ko. Tanging liwanag lang ng buwan ang nagbibigay liwanag sa buong kagubatan. Naaninag ko naman pero biglang namatay ang phone ko kasabay ng mga sigaw.

“M-maawa ka! M-maawa ka Mr. Beaufort! Hindi ko s-sinasadya yon!” Rinig kong sigaw medyo malayo saakin.

Tama ba ako ng rinig? Beaufort? Dahan-dahan pa akong naglakad papunta dun sa sumisigaw. “Maniwala ka Mr. Beaufort! H-hindi ko sinasadya yon!”

Napatakip nalang ako ng bibig habang nakatingin sa dalawang lalaking nakaluhod at may ilang patay na sa tabi nila. Nakatutok yung baril ng lalaking nakatayo sa noo nung isang lalaki habang may katabi itong dalawang lalaki din na may baril. Napapikit nalang ako ng mariin kasabay ng pag-upo ko sa likod ng puno para mapigilan ang takot ko at sigaw. Parang bumalik sakin ang lahat. Lalaking may baril. Lalaking brutal. Lalaking pumapatay ng tao. Teka—— pumatay din ako.

“M-maniwala ka Mr. Beaufort! H-hindi—”

Halos makagat ko na yung labi ko para pigilan yung sigaw nang makarinig na naman ako ng sunod-sunod na putok. Shit!

“Ligpitin niyo yan.” Halos kilabutan naman ako sa lalim boses nung lalaki.

Nakahinga ako ng maluwag nang marinig ko yung mga tunog ng dahon habang naglalakad sila. Katapat na katapat ko yung buwan. Napapikit nalang ako at napahinga ng maluwag. Akala ko mamatay na ako.

“You! Stand up!” Isang sigaw na narinig ko.

Nanginig ang buong pagkatao ko sa malalim na boses sa harap ko. Mahinahon pero maotoridad. Napaiktad ako nang makita yung lalaki habang nakatutok yung baril sakin. Hindi ko makita yung mukha niya kasi hinaharangan ng likod niya yung sinag ng buwan. Dahan-dahan naman akong tumayo kahit nanginginig ang tuhod ko. Medyo magkapantay na kami pero malayo siya ng konti at hindi ko pa din siya maaninag.

“Who are you?” Turan niya at hindi pa din binababa yung baril.

Hindi naman ako masakasagot sa takot. Bumabalik yung takot ko sa baril. Ayoko ng maranasan ulit yon.

“E-ellis. E-ellis M-madrigal.” Sagot ko sakanya.

Hindi ko na ding mapigilang lumuha. Natatakot na ako. Sobrang natatakot na ako. Hindi para sa sarili ko. Kundi para sa anak ko. Paano na si Elliot kung mamatay ako? Ilang segundo naman siyang napahinto bago ulit magsalita. Kitang-kita ko pa kung paano humigpit yung hawak niya sa baril bago ulit nagsalita.

“Oh! Madrigal? One of the powerful family here in the Philippines right? Nakauwi na pala kayo.” Tumango naman ako. Hindi ko ipagkakaila yon.

“Keil and Elise Madrigal. Your parents.” Napasinghap naman ako dahil kilala niya ang mga magulang ko. “Owned hotels, hospitals, some airlines, shipping companies hindi ko na maalala yung iba.” Bulong niya pa.

Dahan-dahan naman akong tumango. “Hindi mo naman siguro maaatim na mawala ang lahat sakanila?” Syempre hindi. Pinaghirapan nila yon. Hindi ako papayag.

Mabilis akong lumuhod sa harap niya. “T-tatahimik ako! W-wag mo lang kunin yung pinaghirapan nila! P-please.” Pagmamakaawa ko habang umiiyak.

Ramdam na ramdam kong mas makapangyarihan saamin ’tong taong ’to. Kaya kung kailangan lumuhod ako at magmakaawa ay gagawin ko.

“Stand up!” Sigaw nung lalaki pero hindi ako nagpatinag at umiling lang. “P-please… wag p-please.” Bulong ko pa.

Kitang-kita ko naman sa liwanag kung paano humigpit ang hawak niya sa baril. Agad niyang binaba ang baril at hinatak ako patayo. Nakayuko lang ako habang umiiyak. Napaiktad ako nang maramdaman yung daliri niya sa pisngi ko at marahang pinupunasan ang luha ko.

“You are so beautiful.” Bulong niya pa. Kahit papaano ay nakahinga ako kasi binaba niya yung baril.

“Stop crying. Mamaga yang mga mata mo.” Tumango naman ako habang nakayuko. Ayoko siyang tignan. Natatakot ako.

“Ang swerte ko naman. Ikaw na ang bumalik saakin.” Bulong niya pa na hindi ko naman maintindihan. Nanginginig pa din ako sa takot.

“Relax. Hindi naman kita papatayin.” Bulong niya bago dahan-dahan dumampi yung malamig na dulo ng baril sa labi ko pababa ng leeg. “Pero hindi ako naniniwalang tatahimik ka.” Agad naman akong nagpunas ng luha.

“T-tatahimik ako! Walang akong nakita! M-maniwala ka sakin! H-hindi ako magsasalita!” Mabilis kong sabat. Pero agad akong napahinto nang maramdaman yung baril sa dibdib ko. “M-maawa ka sakin p-please?”

Naglakad naman siya papunta sa likod ko habang nakadikit pa din yung baril sa leeg ko. Napaiktad ako nang maramdaman yung mahigpit na yakap niya sa bewang ko. Ramdam ko din yung init ng katawan niya.

Imbis na baril ang maramdaman ko sa leeg, mainit na labi niya ang dumadampi doon. “G-gagawin ko kung anong gusto mo.” Bulong ko pa.

Narinig ko naman yung tawa niya. “Really?” Parang gulat niyang sabi sakin at mas humigpit yung yakap sa bewang ko. “Then be mine, my Princess.“

“Mommy?!” Isang malakas na sigaw ang narinig ko kaya mabilis akong napatayo mula sa pagkakahiga.

Agad sumalubong yung anak kong umiiyak. Agad ko naman siyang kinabig ng yakap. Akala ko totoo. Salamat naman at panaginip lang.

“Stop crying baby. Papa is fine. Okay?” Bulong ko pa habang nakayakap kay Elliot.

Hindi titigil sa kakaiyak ’to. Lagi na lang akong binabangungot at laging si Elliot yung gumigising saakin. Nakasubsob yung mukha niya sa tyan ko habang umiiyak siya. Kaya mabilis kong inangat yung ulon niya at nakangiting pinunasan yung mga luha niya habang nakatitig sa mga mata niya.

“Ayos lang ako, anak. H’wag ka nang umiyak please? Namumula ka na.” Natatawang bulong ko habang patuloy kong pinupunasan yung mga luha niya.

“A-are you sure, you o-okay?” Bulong niya pa habang umiiyak at nakahawak sa mga pisngi ko.

Mabilis lang akong tumango at mabilis na hinalikan siya sa noo. He’s the cutest.

“Papa is sure that papa is okay, okay? Kaya stop crying na. Papagalitan na naman ako ng mga tito mong isip bata.” Natatawang bulong ko sakanya bago ulit siya yakapin.

Napahinga nalang ako ng malalim. Akala ko talaga totoo. Mabuti nalang talaga at hindi totoo. Ilang minuto kami sa ganong pwesto bago siya tumigil sa pag-iyak. Agad ko siyang kinarga kahit big boy na siya.

“Pa, I’m a big boy already. I can walk. I’m heavy now. Mahihirapan ka.” Bulong niya naman pero tinawanan ko lang siya at mabilis na hinalikan sa pisngi.

“I don’t care Ehaan Elliot! You’re still my baby boy! Ang bango-bango ng baby ko!” Bulong ko pa.

Gusto ko naman tumawa dahil halata sa mukha niya yung inis pero wala siyang magawa. Ayaw niya ng bine-baby. Kaya madalas na kila kuya Kyle kasi big boy na daw siya pero bine-baby din siya. Hahaha. Siya ang baby namin dito. Sumimangot lang siya at yumakap saakin ako naman ay nagsimula nang maglakad palabas ng kwarto namin. Agad kong natanaw sila mom,dad at mga kuya sa ilalim. Sa sala. Nag-uusap-usap sila. Mabilis akong bumaba ng hagdan kaya agad silang napatingin saakin. Halos sabay-sabay silang tumayo at ngumiti saakin.

“Good evening, Princess.” Agad na sabi ni kuya Kyle at mabilis na kinuha saakin si Elliot.

“Good evening Prince!” Bulong niya din kay Elliot pagkatapos niyang kuhanin saakin at buhatin. Pinisil niya pa yung ilong. “Ang laki-laki mo na tapos nagpapabuhat ka pa sa papa mo.” Dugtong niya pa.

Nakita ko naman siyang sinamaan ng tingin ni Elliot. “I already told that to papa. But he is so makulit.” Sumbong niya kay kuya Kyle na kinatawa naming lahat.

“Anong pinag-uusapan niyo? Ang seryoso niyo naman yata?” Bulong ko sabay upo.

“Wala naman anak.” Sagot naman saakin ni mom na tinanguan ko bago tumingin kay dad na nag-iwas ng tingin saakin. Sunod ko naman tinignan si kuya Kevin at Kervin. Ganon lang din ginawa nila. Nag-iwas lang din ng tingin.

“Wala talaga?” Bulong ko ulit.

“Wala, Princess.” Sabay-sabay nilang turan saakin.

Tumango nalang ako ng dahan-dahan bago mabilis na tumayo.

“Okay. Magluluto na ako. Ehaan Elliot anak, dyan ka muna sa mga tito mong isip-bata. Dito lang sa kitchen ang papa.” Bulong ko kay Elliot at hinalikan yung pisngi niya.

“Samahan na kita, anak.” Agad naman sabi ni mom.

Tinignan ko pa sila kuya at dad ng isang beses. “Siguradong wala?” Bulong ko. Sabay-sabay naman silang tumango. Edi wala.

    KASALUKUYAN na akong nagbibihis. Kailangan kong kitain yung makakatrabaho ko dito sa Pilipinas. Natapos ako bilang isang professional chef na hindi ko talaga inaasahan. Wala lang akong mapiling gustong tapusin. Ako ng business. Kaya triny ko magluto hanggang sa na-enjoy ko nalang at mas nagiging masaya ako dahil nakikita kong nasasarapan si Elliot sa luto ko.

Nasa kwarto ni kuya Kyle si Elliot. Naglalaro yata sila. Hindi pa ako nagpapaalam kay Elliot. Kaya pagkatapos kong magbihis, magpapaalam ako agad. Baka magtampo na naman. Noon kasi, umalis lang ako bigla. Pagdating ko hindi na ako kinakausap at nakasimangot saakin. Ang hirap suyuin grabe. Kaya hangga’t maaari, ayoko talagang magtampo. Hahahaha.

Business meeting yung pupuntahan ko. May inaral din naman ako kahit kaunting business para hindi ako nalilito. Para kasing magtatayo ako ng branch ng restaurant ko dito at makikipag-collab ako sa isa din sa pinakasikat at pinakamasarap daw yung pagkain na restaurant dito sa Pilipinas. Hindi ko pa nasusubukan. Pero hindi ako yung lumapit sakanila. Sila yung nag-email saakin. Nagtaka nga ako kung seryoso kasi ang daming emojis. Pero may nagsend ulit ng email at mas formal na. Kaya nalaman kong seryoso talaga.

As of now, may over ten branches na ako all over the world. Nagsimula ako sa Brazil. Mostly yung mga pagkain ko si Filipino Food. Yung naman resto na sinasabi ko, over twenty na yata. Kaya malaki na talaga siyang resto. Halos apat na taon na din kasi sila. At parang masarap talaga yung mga pagkain nila. Yung sakanila naman yung pinakamain na branch na nandito sa Pilipinas, kilala sila sa desserts. Desserts lang ang wala sa resto ko dahil talagang pagkain ang focus ko at hindi ako mahilig sa sweets. Hindi ko makuha-kuha yung timpla.

Simple lang yung sinuot ko. Isang light blue na tuxedo. Kaunting ayos lang sa buhok at pabango at mabilis na kinuha yung phone ko at wallet bago kuhanin yung eye glass ko. Halos ilang taon na din saakin ’tong salamin na ’to. Hindi pinapalitan yung lenses pero yung frame pinapalitan ko. Wala daw makita sila kuya na ganitong lenses na gagawing kulay gray yung kulay red.

Napatingin naman ako sa pintuan nang bumukas yon. Agad pumasok si Elliot at mabilis akong tinitigan. Nagsusuot na ako ng sapatos.

“Papa? Where are you going po?” Agad niyang tanong saakin.

Agad ko naman siyang nginitian at mabilis na sinuot yung sapatos at mabilis na tumakbo sakanya. Agad ko sana siyang bubuhatin pero umiwas siya.

“Mayuyukot po yung tuxedo niyo, papa. H’wag niyo na po ako kargahin. I’m a big boy na!” Turan niya na kinatawa ko.

“Hindi ba, sinabi ko na sayo na hindi ka pa big boy! Baby ka pa din namin!” Agad kong sakanya pero nginitian niya lang ako.

“I’m a big boy na papa, sabi ni lolo.” Bulong niya naman saakin.

Wala talaga akong laban sakanya. Tumawa nalang ako at hinawakan yung kamay niya at dinala sa kama. Pinaupo ko siya doon.

“May kailangan i-meet si papa para sa trabaho. Promise, mabilis lang ang papa. Tapos dadalhan kita ng desserts! Maraming desserts don!” Agad kong turan sakanya. Ngumiti naman siya agad.

“Be fast papa. H’wag kang masyadong magpapagabi. Hindi ako matutulog hanggat wala ka.” Bulong niya lang ulit na kinatawa ko.

Mabilis ko siyang kinarga. Hindi ko na napigilan! Ang gwapo-gwapo ng anak ko! Grabe. Sobrang saya ko dahil dumating siya sa buhay ko. Nagulat nalang ako nang humiwalay siya saakin at mabilis akong pinatayo.

“Nayukot na po papa. Ang kulit-kulit mo po kasi!” Bulong niya habang pinapagpagan yung tuxedo ko na kinatawa ko nalang.

    NAGLALAKAD na ako palabas ng bahay. Kasama ko si kuya Kyle at hawak niya si Elliot.

“Anong pangalan ulit ng resto, Princess?” Tanong ni kuya habang naglalakad kami.

“’ The Ace ’ kuya. Pamilyar ka ba?” Tanong ko naman sakanya.

“Hindi gaano pero parang narinig ko na.” Turan niya naman na kinatango ko.

Agad akong lumuhod nang nasa pintuan na at hinarao si Elliot at mabilis na hinalikan siya sa noo.

“Aalis na si papa. I love you.” Turan ko kay Elliot.

Mabilis naman niya akong hinalikan sa labi. “I love you, papa.” Bulong niya din na kinangiti ko.

Agad akong tumayo at tumingin kay kuya. “Ikaw na bahala sa anak ko ha. Kapag yan may bawas, babangasan kita.” Biro ko sakanya.

Tinawanan niya lang ako. “Sige na. Alis na. Para maaga ka makauwi.” Turan niya pa na tinanguan ko bago ko siya halikan sa pisngi.

Agad kong hinalikan ulit si Elliot sa pisngi bago kumaway at maglakad papunta sa kotse ko. Agad kong binuksan yung driver seat pero agad akong napahinto nang makita yung bouquet ng bulaklak sa upuan. Napahinto ako ng ilang segundo.

“What’s the problem, Princess?” Rinig kong tanong ni kuya pero umiling lang ako bago ko kinuha yung bouquet at ilipat sa katabing upuan at mabilis na pumasok.

Kumaway nalang ako sakanilang dalawa. “Bye-bye anak! Bye-bye kuya!” Sigaw ko pa bago paandarin yung kotse paalis.

Napahinga nalang ako ng malalim bago mapatingin sa bouquet ng bulaklak na puro pulang rosas. Pula dahil kulay grey yung nakikita ko. Agad kong kinuha habang nagmamaneho ako at kinuha yung itim na card na nakasama. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko nang mabasa yung nakasulat. Kinalimutan na kita. Bakit hindi ka pa tumitigil? Nagsisimula ka na naman ba, Rigon?

’ Welcome back, my Princess.’

Chapter 31

Ellis Madrigal

    Malalim pa rin ang isip ko habang nagmamaneho papunta sa ’ The Ace ’. Iniisip ko kung bakit kumikilos na naman si Rigon. Dahil ba nandito ako sa Pilipinas? Bakit hindi siya kumilos at hinanap ako noong mga panahon na umalis ako? Bakit ngayon lang siya nagparamdam? Anong kailangan niya?

Napahigpit yung hawak ko sa manebela nang pumasok sa isip ko si Elliot. Gusto niya bang kunin yung anak ko? Hindi ako papayag. Makikipaglaban ako kay kamatayan, h’wag niya lang makuha saakin ang anak ko. Saakin lang si Elliot.

Sa sobrang lalim ng iniisip ko, huli na bago pumasok sa isip ko na napapabilis na pala ang takbo ko. Agad kong inapakan ang break dahil sa gulat. Nanlalaki nalang yung mga mata ko habang nakatingin sa kaharap kong malaking truck. Akala ko ay bubunggo na ako.

Napabuga nalang ako ng hangin sabay ayos sa eye glass ko at muling magtuon ng pansin sa pagmamameho. Baka hindi siya ang ikamatay ko. Baka madisgrasya pa ako ng wala sa oras. Sinulyapan ko pa ng isang beses yung bouquet ng rosas na pinadala niya. Gusto kita kausapin Rigon. Gusto kitang makita. Bakit ginagawa mo saakin ’to? Magmamakaawa ako. Gagawin ko ang lahat para lang hindi mo ilayo saakin ang anak ko. Gagawin ko.

    ILANG minuto lang ay nakarating na ako sa ’ The Ace ’. Napanganga nalang ako sa itsura ng ’ The Ace ’. Hindi ko inaasahan na ganito kaganda. Ang laki ng building. Two story building. Tapos ang liwa-liwanag. Yung front parang, ang lalaki ng mga donuts na design. Parang isa lang siyang malaking dessert museum. Hindi ko madescribe yung ganda. Ang ganda ng color combination. Parang bumalik ako sa pagkabata. Parang gusto ko bumaba at tumakbo doon sa harap na may malalaking donuts at maglaro nalang doon. Shocks. Nakakawala ng problema yung ganitong lugar. Ang saya-saya.

Hindi ko maiwasang mapangiti. Sana sinama ko pala si Elliot. Pati yung drive way ang kulay-kulay! Ang ganda-ganda! Nakaka-good vibes. Agad akong nagmaneho papunta sa parking. Pati yung parkings may magagandang design. Ang lalaki ng mga donuts. Parang nasa isang doll house lang ako pero desserts shop siya. Shocks. Ang ganda-ganda.

Ihinto ko na agad yung sasakyan at mabilis na lumabas dala yung phone ko at wallet. Agad kong inikot yung paningin ko sa paligid habang nakangiti. Ang ganda-ganda talaga dito! Dadalhin ko si Elliot dito bukas. May nakita din akong dalawang kotse na kasabayan kong nag-park kaya naglakad na ako papunta doon sa shop. Habang naglalakad, binubusog ko yung paningin ko sa mga malalaking donuts at kung ano-anong desserts na statue sa tapat ng building. May milktea pa. Tapos yung pinakacute pa, may isang stutue ng lalaki na naka shorts na white, pink na long sleeves at may flower crown. Parang cartoon version. Ang cute-cute. Tapos may nakasilip na baby girl na statue din sa may paanan niya. Ang cute nila pareho. Grabe. Ang worth it pumunta dito!

Agad kong inilabas yung phone ko at lumapit pa ng kaunti doon sa dalawang statue bago magpicture. Hindi ko pwedeng palampasin yung pagkakataon na ’to. Babalik at babalik ako dito. Agad kong ibinalik sa bulsa ko yung phone nang makuntento ako bago mabilis na maglakad papasok sa loob.

Tinulak ko yung two door glass door nila at agad sumalubong saakin yung lamig at bango. Amoy chocolates. Ang sarap sa ilong. Kung anong kinaganda ng sa labas, mas pinaganda pa sa loob. Ang kulay-kulay ang saya-saya ang ganda-ganda.

Yung mga tables different colors. Good job sa nag-design nito. Hindi na din ako nagtaka kung bakit ang daming batang customer. Nagsimula na akong naglakad papunta sa pinaka-counter. Sa side kasi, may stall kung saan nandoon lahat ng pwedeng orderin at kainin. Ang dami ngang pagpipilian. Mula sa cakes, ice creams, may macarons din at kung ano-ano pa. Parang paglabas mo dito, may diabetes ka na.

Makikita mo talagang maganda yung service nila dito kasi ang linis. Ang daming crew. Hindi tinipid. Ang maganda pa, lahat ng crew nakangiti. Good vibes talaga.

Agad akong naglakad papunta doon sa counter. Agad akong napangiti nang makita yung crew doon. Ang cute niya sa suot niyang pink shorts at white sleeves tapos may cute siyang ribbon sa leeg tapos may cute din siyang cap na pink din.

“Hi! Welcome to ’ The Ace ’! Happy to serve you!” Agad na bati niya saakin.

Agad naman akong tumingin sa name plate niya. Ang pangalan na nakasulat doon, ‘Hans’. Agad ko siyang nginitian.

“Hello, Hans!” Bati ko sakanya na kinangiti niya.

Shit! Ang cute-cute niya talaga. Pag-ngumingiti siya, nawawala yung mga mata niya. Ang cute-cute.

“What I can do for you, sir?” Sunod niyang tanong. Parang na-carried away ako sa ka-cutan niya. Hehehe.

“Ahh, I’m Ellis Madrigal, may appointment ako sa ma——” Napatigil ako sa pagsasalita nang may sumulpot sa tabi kong isang lalaki.

Nanlaki yung mga mata ko nang makilala ko siya. Hindi ako makapaniwalang makikita ko ulit siya.

“Kuya Dawi, dumating na po ba si Sven?” Tanong niya kay Hans.

May karga-karga siyang bata na lalaki. Sa tingin ko ay nasa two or three years old. Kamukhang-kamukha ng asawa niya.

“Ace?” Bulong ko para makuha ko yung atensyon niya.

Agad naman siyang tumingin saakin at kitang-kita ko kung paano siya ngumiti saakin.

“Hala! Parang kilala po kita. Wait…” Bulong niya naman na hindi ko maiwasang ikatawa.

“Sir Madrigal, si sir Ignace Alegria po. Siya po yung owner nito. Sakanya po kayo may appointment, right?” Bulong naman ni Hans saakin na tinanguan ko at nginitian.

“Kuya Ace, wala pa po si kuya Sven. Hindi pa po dumadating.” Turan naman ni Hans kay Ace.

“Si sir Ellis Madrigal po, may appointment po kayo sakanya ngayon.” Paalala naman ni Hans.

“Ay oo nga! Sorry po kuya Ellis. Nakalimutan ko.” Bulong naman niya saakin na kinatawa ko.

Malamang nakalimutan niya na ako. Anim na taon na din yung lumipas. Grabe. Parang hindi siya tumanda. Ang cute-cute pa din ni Ace. Parang lahat ng staff niya cute din katulad niya. Katulad nitong si Hans. Ang cute-cute.

“Kuya Hans Dawi, paki karga mo muna po si Spade.” Bulong niya kay Hans.

Agad naman kinuha ni Hans yung baby sakanya at kinarga. Ang gwapo nung bata. Tapos lagi pang nakangiti. Hindi katulad ni Alegria. Kamukha niya nga, palagi naman masungit yung itsura ni Alegria. Tapos kahit sino sinasamahan nung baby. Hindi siya umiiyak. Halatang magkaugali sila ni Ace.

“Kuya Ellis, tara po!” Nagulat nalang ako nang hatakin ako ni Ace papunta doon sa kabilang side which is kung nasaan yung mga stall ng desserts.

“Pili po kayo kung anong gusto niyo.” Nakangiti niyang bulong.

Agad ko naman tinuro yung chocolate dream cake na nakalagay sa isang bilog na lalagyan at may strawberry sa taas.

“Ano pa po?” Bulong niya ulit kaya tinuro ko yung mocha cake.

“Ano pa po?” Bulong niya ulit pero umiling na ako.

“Hindi ako gaano mahilig sa matamis, bebe Ace.” Nakangiti kong bulong. Agad naman siyang ngumiti at tumango.

“Ano pong gusto niyong drinks?” Sunod niya pang tanong.

Napakamot naman ako ng batok.

“Kahit ano nalang.” Bulong ko.

Nakita ko naman yung pagtataka sa mukha niya bago ngumiti at dahan-dahan tumango. Sa laki ng estante, tumingkayad pa siya na kinatawa ko.

“Kuya Jacob!” Sigaw niya.

Agad naman lumapit sakanya yung staff sa loob. At hindi ako nagkamali. Ang cu-cute ng mga staff niya. Kundi gwapo, cute. Grabe.

“Yes sir Ace?” Agad namang sagot sakanya nung Jacob.

“Isa nito kuya, tapos ito, tapos ito pa atsaka ito.” Sunod-sunod niyang sabi sabay turo sa mga nagustuhan ko pero parang may dinagdag siya.

“Tapos sa drinks kuya, magdagdag kaya tayo sa menu ng ’ Kahit Ano ’?” Bulong niya sa Jacob na yon na muntik ko nang kinahalakhak.

“Pwede naman po sir Ace. Ikaw po nagsabi eh! Hehehe.” Sagot naman sakanya nung Jacob.

Tumango-tango pa si Ace.

“Sige. Pag-uusapan namin ni Sven. Pakidala sa second floor kuya Jacob. Sa office ko. Okay po? Thank you!” Huling bulong niya sabay harap ulit saakin.

“Tara po kuya Ellis! Sa taas po tayo!” Bulong niya sabay hatak saakin papunta ulit sa counter.

Agad naman akong napatingin sa entrance nang makita ko si Alegria karga-karga yung batang babae. Hindi nakakagulat na kamukha ni Ace. Ang nakakagulat, parehas silang nakasimangot at parehas masungit yung itsura ni Alegria. Bumalik naman yung tingin ko sa batang lalaki na hawak ni Hans. Kamukhang-kamukha ni Alegria pero akala mo si Ace. Nagkabaliktad ba?

“Love!” Sigaw ni Ace bago kuhanin kay Hans si Spade at salubungin si Alegria.

Napaikot nalang ako ng mata nang halikan siya ni Alegria sabay halik sa pisngi ni Spade. Si Ace naman ay agad hinalikan yung pisngi nung batang babae.

“Hi Svril, anak!” Bulong pa ni Ace sa batang babae. Ngumiti naman sakanya yung bata sabay halik sa pisngi niya.

“Are you done, love? Let’s go home.” Bulong naman ni Alegria.

“Hindi pa, love eh! Nandito kasi si Kuya Ellis. May appointment kasi ako sakanya.” Turan naman ni Ace.

Nakita ko naman kung paano magsalubong yung kilay ni Sven bago tumingin saakin. Kumaway naman ako sabay ngiti. Nag-iwas naman siya agad ng tingin kaya mabilis akong humarap kay Hans.

“Ganyan talaga silang pamilya?” Bulong ko sakanya.

Ngumiti naman saakin si Hans at tumango.

“Opo, sir! Normal na po saamin na makita silang dalawa na halos magtukaan na sa harap namin. Lalo na po si sir Sven. Hehehehe.” Bulong naman ni Hans na kinatawa ko.

“PM yata yung nalagay ko sa email love. Hindi AM. Sorry.” Bulong pa ni Ace na kinatawa namin ni Hans.

Nakita ko naman kung paano huminga ng malalim si Sven sabay tawa.

“Okay. Tapusin muna natin bago tayo umuwi.” Bulong pa ni Sven bago sila maglakad papunta saakin.

“Mr Madrigal, nice meeting you.” Bulong saakin ni Sven na nginitian ko lang.

“Hans, nasa labas si Chase. Papasukin mo. Pakibantayan muna sila Svril at Spade. Kakausapin lang namin si Mr Madrigal.” Utos agad ni Sven.

Si Ace naman ay busy sa pakikipag-usap sa mga anak niya.

“Okay sir!” Agad naman na sabi ni Hans at tumakbo palabas.

Ilang segundo lang ay pumasok ulit siya kasama na yung isang lalaki na naka-itim na long sleeves at pants. Isa pa ’tong masungit. Same vibes sila ni Sven.

Agad kinuha ni Hans yung kamay ni Svril at kinarga naman nung kasama niya si Spade.

“Bye-bye mga anak! Babalik kami!” Nakangiti pang sigaw ni Ace habang umaakyat kami pataas.

Napangiti nalang ako. Hindi ko maiwasang mainggit kay Ace pero hindi niya deserve na kainggitan siya dahil napakabuting tao ni Ace. Masasabi ko lang na deserve niya kung anong meron siya ngayon.

Napasimangot nalang ako kasi harap-harapan akong sinampal ng dalawang love birds na ’to na single ako habang umaakyat kami pataas. Magkahawak kamay pa sila tapos panay kwentuhan. Parang wala ako sa paligid. Hays.

    HALOS fifteen minutes ay natapos na din kami sa pinag-uusapan namin. Si Sven na yung nakipag-transaction saakin parang support lang si Ace sa tabi niya. At hindi talaga nila ako tinigilan. Magkahawak yung kamay nila habang nagme-meeting kami.

“Thank you Mr Madrigal.” Bulong saakin ni Sven matapos kaming magkapirmahan.

Napagkasunduan namin na sila na yung magsusupply ng desserts sa restaurant ko dito sa Pilipinas. Sa ibang branch naman, pag-uusapan pa namin soon.

“Thank you din, Ace, Alegria. It’s so nice working with you.” Nakangiti kong bulong.

“Ako din po kuya Ellis! Maganda ka po talaga sa personal! Hindi lang sa magazine!” Turan pa ni Ace na kinangiti ko.

Hindi ko alam na alam ni Ace na minsan akong naging cover ng Sky Magazine nang nasa Brazil pa kami.

“Thank you so much, bebe Ace!” Bulong ko.

“Can you take just one bite of those cakes? Kanina pa hinihintay ni Ace na kumain ka eh!” Mahinang bulong ni Sven.

Agad naman akong tumango bago tumingin kay Ace na kanina pa nga nag-aabang. Bakit naman hindi ko ginalaw? Grabe! Ang sama mo Ellis!

Agad kong kinuha yung kutsara at mabilis na tinikman yung dream cake na nakalagay sa bilog na lalagyan na may strawberry toppings. First time ko yatang matakam nang makita yung feelings ng cake. Hindi tinipid. Grabe. Agad kong sinubo at hindi ako nagsisi habang nginunguya ko. I swear, this is the best! Gosh! Nakatatlong subo na ako bago ko marealize na naghihintay si Ace sa sasabihin ko. Agad naman akong nahiya sabay punas sa bibig ko ng tissue. Nakita ko naman kung paano magpigil ng tawa si Alegria habang nakatingin saakin na pinanlakihan ko lang ng mata.

“Hindi ako nagsisisi na kayo yung naging business partners ko. This is the best! Pang world class! Hindi ako mahilig sa matamis pero parang gusto kong ubusin ’to!” Natatawa kong turan kay Ace.

Kitang-kita ko naman kung paano magliwanag yung mukha niya.

“Waaaa! Talaga?! Maraming salamat kuya Ellis!” Agad niya naman bulong na kinatuwa ko.

How can Sven resist Ace’s cuteness? Kung ako lang, baka atakihin ako sa puso sa sobrang ka-cutan ni Ace. Gosh! Parang gusto kong magkaroon ng anak na katulad niya.

“I’m proud to say that, lahat ng hinahanda sa dessert cafe na ’to, recipe lahat ng asawa ko. I’m hundred per—— no thousand percent sure na walang hindi masasarapan sa lahat ng sineserve dito. Take note that Mr. Madrigal. Everything here is made by my husband. From the exterior design, interior design, and recipes. All of that is made out of love.” Mahabang turan ni Sven na hindi ko maiwasang ikangiti.

Si Ace naman ay nakatitig lang kay Sven habang nagsasalita. Shocks! Love is in the air! Hindi ko kinakaya ang dalawang ’to!

“Ang sweet mo Alegria! Sana lahat ’di ba?” Bulong ko.

Nakita ko naman kung paano siya tumawa. Alam niya kung anong ibig kong sabihin.

“Ahh, bibili ako ng ganito. Mag-uuwi ako. Magugustuhan ’to ng pamilya ko pati na yung anak ko.” Nakangiti kong bulong sakanila.

Kita ko naman nanlaki yung mata ni Ace at si Alegria naman ay sumimsim lang ng kape niya.

“Talaga?! May anak ka na kuya Ellis? Dalhin mo siya dito! Ilang taon na? Babae ba o lalaki? Sinong daddy niya? Kamukha mo ba o kamukha ng daddy niya?”

Napatawa nalang ako sa sunod-sunod na tanong ni Ace. He is just innocently adorable. Pati si Sven ay naiiling nalang din. Bumulong pa siya na, ’ I’m sorry ’. Pero wala lang saakin yon. Because I know Ace. Hinding-hindi ako magagalit sakanya. Kung makagagawa man siya ng masama saakin parang ako pa yung makokonsensya eh. Hahaha.

    KASALUKUYAN na akong nagmamaneho pauwi. Hindi maalis yung ngiti ko sa labi dahil kay Ace. Sabi ko bibili ako pero nagpumilit siya na h’wag na akong magbayad. Nagpadala pa ng tig tatatlong iba’t-ibang klase ng cakes. Tumanggi na ako pero nagsumbong kay Alegria. Wala tuloy akong nagawa. Magugustuhan ni Elliot ’to! Malamang gising pa yon. Talagang hindi siya matutulog kapag sinabi niyang hihintayin niya ako.

Mabilis kong naapakan yung preno ko nang makita yung itim na van na humarang sa harap ko. Imbis na tignan sila, agad kong sinafety yung cake. Tangina kapag nasira lahat ng mga ’to wala akong ititira sainyo ng buhay. Nakahinga ako ng maluwag nang walang nahulog o nasira.

Agad kong tinignan yung van. Lumabas doon yung mga lalaking nakaitim na may dalang kanya-kanyang baril. Lima silang lahat pwera pa yung driver sa loob. Wala akong alinlangan bumaba. Sa gulat nila, agad silang nagtutok ng baril saakin pero inayos ko lang yung salamin ko bago maglakad ng dere-deretso papunta sakanila.

Ang lalaki pa naman ng mga baril nila. Nakatutok lang yung baril nila saakin habang naglalakad ako papunta sakanila. Nang makalapit na ako, isa-isa ko silang tinitigan. Agad kong hinawakan yung nguso ng baril ng pinakamalapit saakin sabay sipa sa isa sakanila at tadyak sa may hawak ng baril na hawak ko.

Nang mabitawan niya na yung baril, agad kong inihampas sa isa pa bago niya pa maiputok yung baril saakin sabay suntok sa isa pang kasama niya. Agad kong pinaputukan sa ulo yung unang natumba. Lalaban pa sana yung nasa kaliwa ko pero isang baon lang ng bala yung isinukli ko sakanya. Nahawakan pa ng dalawang natitirang buhay yung mga paa ko pero agad ko silang sinipa at pinaulanan ng baka dahil sa inis.

Agad akong maging alerto nang makitang bumukas yung puntuan ng driver seat. Agad akong lumapit papunta doon at pwersahang isinara yung pintuan dahilan para maipit yung paa ng pababang lalaki. Mabilis siyang nagpaputok na kinabasag ng salamin ng van. Agad kong binuksan yung pintuan at mabilis ulit at pwersahang isara na kinasigaw niya sa sakit. Agad kong hinatak yung paa niya palabas sabay hampas sa leeg niya at sabunot.

Hinatak ko siya palabas dahil sa galit at dinala sa harapan ng van nila. Paulit-ulit kong inuntog yung ulo niya sa harapan ng kotse niya. Hindi ako nakuntento hangga’t hindi ko nakikitang tumutulo yung pulang dugo na abo ang kulay sa mga mata ko.

Binitawan ko lang siya nang mabigat na siya dahil wala na siyang buhay. Agad kong inayos yung salamin ko bago tumingin sa suit ko na puro talsik na ng dugo.

Aalisin ko na sana yung suit ko nang makita yung madaming van na papunta dito mula sa dinaanan ko. Huminga ako ng malalim bago alisin yung salamin ko. Agad kong pinulot yung dalawang baril at agad na inayos ang pagkakahawak sa dalawang kamay ko.

Agad kong sinalubong yung mga van. Hindi pa man sila nakakababa ay pinaulanan ko na sila ng bala habang dahan-dahan akong naglalakad palapit sakanila.

Nagulat nalang ako nang may sumulpot sa likod ko na mga lalaki at ganon din yung ginagawa nila. Pinaulanan nila ng bala yung mga van. Sinubukan pa nilang bumaba pero isa-isa din silang namamatay. Kitang-kita pa ng mga mata ko yung isa-isang pagsabog ng mga van dahil sa dami ng balang tinamo.

Inis ko nalang binato yung dalawang baril na hawak ko bago ko ulit isuot yung eye glass ko at hubarin yung suit ko. Agad kong ibinato yung suit ko bago mabilis na maglakad papunta sa kotse ko. Agad akong pumasok sa loob at isa-isang tinignan yung mga cakes.

Napangiti naman ako dahil wala naman sira kaya agad kong pinaandar yung kotse paalis. Istorbo ang mga hayop.

    MABILIS din  akong nakarating sa bahay dahil sa bilis ng patakbo ko. Agad kong ipinarada yung sasakyan ko sa garahe at agad binuhat yung mga cakes. Nakangiti akong naglakad papunta sa pintuan at ibinaba muna yung mga cakes at mabilis na buksan yung pintuan.

Agad akong pumasok sa loob at muling isinara yung pintuan. Mabilis akong naglakad papunta sa kusina at isa-isang nilagay sa ref yung nga cakes. Pero laking gulat ko nang pagtalikod ko nang makita ko si Elliot na nakatayo sa may bukana ng kusina. Muntik na akong atakihin sa puso.

“Anak.” Nakangiti kong bulong sabay kuha ng isa sa chocolate dream cake bago isara yung ref at agad na kumuha ng kutsara.

“Isasama kita doon! Ang ganda doon anak! Tikman mo ’to bilis!” Nakangiti kong turan sakanya.

Hindi naman siya nag-alinlangan na lumapit. Agad ko siyang kinarga at hinalikan sa pisngi bago siya iupo sa kitchen counter. Agad kong itinapat sakanya yung kutsara na may chocolate cake. Hindi naman siya nag-atubiling buksan yung bibig niya. Nakangiti ko lang siyang pinanood na ngumuya. Nag-aabang ako sa sasabihin niya pagkatapos. Mabilis siyang lumunok at tumingin saakin.

“You smells like bullets. Are you okay? Nabaril ka ba?” Bulong niya na kinanganga at kinalaki ng mata ko.

Tama ba yung naririnig ko? What the hell.

“W-what? What do you m-mean anak?” Nauutal kong bulong sakanya.

“I said, nabaril ka ba? You smells like bullets. I just want to make sure if you are okay. Bring a gun next time. I don’t want to see you bleeding, pa.”

Oh my fucking gosh.

A/N;

Sumali kayo sa GC please? Just add Vitamin Kaley on FB and direct message me. ❤️

Chapter 32

Ellis Madrigal

    Natulala lang ako sa kisame habang nakahiga dito sa kama namin ni Elliot. Nakayakap ako sakanya at nakayakap din siya saakin. Nakasubsob yung ulo niya sa leeg ko.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses ako huminga ng malalim habang marahan kong hinahaplos ang buhok ng anak ko at nakatitig sa kisame. Ayaw maalis sa isip ko yung sinabi niya. Natatakot ako. Hindi dahil natatakot ako sa anak ko, kundi natatakot ako kung bakit niya alam yung mga bagay na yon. Anim na gulang palang siya! Imposible! Hindi ko kailanman tinuruan siya ng ganon! Ni hindi pumasok sa isip ko na ipaintindi sakanya ang mga bagay na yon! Bakit niya alam yon?!

Nagpalipas pa ako ng ilang minuto bago ko dahan-dahan tignan si Elliot. Nang makita kong nakatulog na siya, hindi ko mapigilang mapangiti at dampian siya ng halik sa noo. Dahan-dahan ko siyang inalis sa pagkakayakap niya saakin at inayos ang higa niya. Mabilis din akong tumayo at naglakad papunta sa pintuan ng kwarto namin. Sinulyapan ko pa siya ng isang beses bago tuluyang lumabas.

Agad akong naglakad, tinutungo yung kwarto ni kuya Kyle. Hindi ko alam kung gising pa siya pero hindi na ako kumatok at mabilis na binuksan yung pintuan. Nakita ko siyang nakaupo sa working table niya at mabilis na napatingin saakin at tumayo.

“Princess? It’s already eleven in the evening. Bakit hindi ka pa natutulog?” Agad niyang turan pero tipid na ngiti lang ang sinagot ko bago mabilis na naglakad at sumampa sa kama niya.

Mabilis naman siyang naglakad papunta saakin at tumabi. Nakatitig lang ako sa nakasarang bintana niya. Hindi talaga maalis sa isip ko. Natatakot ako para sa anak ko.

“What’s the problem? Tell me.” Turan saakin ni kuya at mabilis na hinawakan yung pisngi ko at sapilitang iharap sakanya.

Tinitigan ko naman siya ng ilang segundo bago huminga ng malalim at mabilis siyang yakapin. Agad niya naman akong niyakap pa ng mas mahigpit at ramdam na ramdam ko kung paano niya hagurin ang likod ko at halikan ang ulo ko.

“Sabihin mo. Anong problema?” Bulong niya pa na kinahinga ko ng malalim bago tuluyang nagsalita habang nakayakap sakanya.

“Pinadalhan ako ng bulaklak ni Rigon kanina bago ako umalis.” Turan ko pero mabilis niya akong inihiwalay sa yakap niya at tinitigan ako sa mata.

“Don’t tell me…” Bulong niya pero agad ko siyang inismiran.

“No! Kuya naman!” Naiinis kong bulong. Ngumiti naman siya at umayos ulit ng upo.

“After ko kila Ace, tinambangan ako kanina.” Turan ko na kinakalaki ng mata niya.

“Bakit ngayon mo lang saakin sinabi?! Are you crazy, Princess?! Nasaktan ka ba?” Sunod-sunod niyang tanong na kinatawa ko.

Ang layo ng reaksyon ni Elliot sa reaksyon ni kuya. Grabe.

“I think, they are more than twenty but, may dumating na mga lalaki para tulungan ako.” Agad kong sagot sakanya.

“I will kill Beaufort!” Naiinis niya pang bulong.

“Please stop kuya, alam kong hindi ako papatayin ni Rigon! Hindi niya ako kayang patayin.” Bulong ko.

“So what’s that flower for?” Bulong niya pa.

“It’s red roses.” Bulong ko. “I’m hundred sure na hindi gagawin ni Rigon saakin na ipapatay ako ng ganon-ganon lang. Hindi niya ako papatayin.” Dugtong ko pa.

Huminga naman siya ng malalim at hinawakan ang kamay ko na parang sumasang-ayon sa sinasabi ko.

“At ang kinababahala ko pa kuya, kanina pagka-uwi ko, agad akong pinuntahan ng anak ko sa kusina. He said, I smells like bullets.” Bulong ko na sobra niyang kinagulat.

“H-he said that?” Nauutal niya pang bulong na kinatango ko lang.

“Hindi ko alam kung paano niya nasabi yon. Hindi ko alam kung saan niya nalaman. Nagulat nalang ako lumabas sa bibig niya. Natatakot ako para sakanya. Ayoko siyang matulad saakin. What if meron din siya nitong kalagayan ko? Baka may magtrigger sakanya tapos hindi niya mapigilan yung sarili niya? H-hindi ko alam kung anong gagawin ko. N-natatakot ako para sakanya.” Mahabang turan ko kay kuya at hindi na napigilan ang pagtulo ng mga luha ko. Mabilis naman siyang kumilos at pinunasan.

“T-tapos, parang wala lang sakanya yung mga sinabi niya. Parang normal lang sakanya. He’s like Rigon! Para siyang walang awa. P-para siyang mamamatay tao kung magsalita. Ayoko s-siyang matulad kay Rigon.” Umiiyak ko pang bulong habang nakayakap sakanya ng mahigpit.

“Shhhh… Hindi mangyayari yan. Hindi ako papayag.” Rinig kong bulong ni kuya habang hinahagod-hagod yung likod ko.

“Kakausapin natin si Elliot bukas. Okay? We’ll make sure na he’s okay. Ipanatag mo yung loob mo.” Dahan-dahan lang akong tumango bilang pagsagot.

“T-tulungan mo ’ko kuya. N-natatakot ako sa mangyayari sa anak ko.”

    ILANG minuto lang ay lumabas na ako sa kwarto ni kuya at nagsimulang maglakad pabalik sa kwarto namin ng anak ko. Kahit papaano naman ay napanatag ako.

Huminga ako ng malalim bago ko buksan ng dahan-dahan ang pintuan ng kwarto namin at mabilis na pumasok. Mabilis ko din isinara pero laking gulat ko nang makitang wala sa higaan si Elliot. Agad kong binuksan yung ilaw at nakitang nakabukas yung pintuan ng veranda. Nilukob ng kaba yung buong puso ko at takot.

“Ehaan Elliot?” May kalakasang turan ko habang tumatakbo papunta sa veranda.

Bigla akong napanatag nang makita yung anak ko na nakaupo sa isa sa mga upuan sa veranda at nakatitig sa kalangitan.

“Anak?” Tawag ko sakanya dahilan para mapatingin siya saakin.

Agad akong ngumiti at mabilis na naglakad papunta sakanya. Agad akong umupo sa tabi niya at agad siyang binuhat at pinaupo sa mga hita ko. Sinandal naman niya yung ulo niya sa dibdib ko.

“Pa? Natakot ka ba saakin?” Bulong niya na agad kong kinailing.

“No, anak! Bakit naman ako matatakot sayo?” Agad kong sagot sakanya habang nakayakap sakanyang mahigpit.

“Anong sabi ni tito Kyle?” Sunod niyang bulong na kinagulat ko.

“Paano mo nalaman na nakipag-usap ako kay tito Kyle mo?” Bulong ko sakanya habang hinahaplos-haplos yung ulo niya.

“You know what Pa, I like observing people.” Bulong niya saakin.

Totoo naman yung sinabi niya. Talagang pag may nakasalamuha kami, oobserbahan niya talaga. Tahimik lang siya sa tabi pero alam kong nag-oobserba siya.

“Kabisado na po kita, Pa. Syempre, dahil Papa kita. Alam ko kung saan ka hihingi po ng tulong. Kanina ka po lalapit para may makausap. Lahat po ng galaw niyo, alam ko na po.” Bulong niya saakin.

“Yung kanina na sinabi kong amoy kang bala ng baril, hinula ko lang yon, and I guess I’m right based on your reactions po.” Bulong niya pa sabay tingin saakin at ngumiti.

“Kaya don’t worry to much po, Pa! I’m fine. There is nothing wrong with me. I’m completely fine. I’m just using my intellegence.” Dugtong niya pa habang nakangiti.

“So you mean, kabisado mo na kaming lahat?” Taning ko naman sakanya.

“Hmm!” Bulong niya kasabay ng pagtango niya.

“Kaya po I know kung kailan ka malungkot o kayo malungkot.” Bulong niya pa na kinatawa ko.

“Hindi din po ako makatulog kapag malungkot ang Papa ko.” Nakangiti niya pang bulong na lalong kinatuwa ko.

Agad ko siyang niyakap ng mahigpit at hinalikan sa noo at pisngi. Parehas lang kaming nakatitig sa langit. Walang nagsasakita ni isa saamin pero hawak-hawak niya yung mga kamay ko. Hindi ko maiwasang mapatitig sa anak ko habang nakaupo at nakasandal saakin. Gusto kong tanungin kung hindi ba siya naghahanap ng daddy niya pero parang hindi mailabas ng bibig ko.

Pumikit ako ng ilang segundo bago magmulat at humingang malalim at magsalita.

“Anak? Alam mo naman na saakin ka talaga galing ’di ba?” Bulong ko sakanya.

“Yes, Pa. Why?” Agad naman niyang sagot saakin.

“Hindi mo ba i-itatanong kung sinong daddy mo?” Mahina kong bulong.

“No. Alam kong po kasi na may reason ka kaya wala si daddy dito. I know it’s a valid reason kaya hindi na ako nagtatanong pa.” Bulong niya na kinangiti ko. Ang mature niya mag-isip. Deserve ko ba ng ganitong anak?

“Sorry, anak.” Bulong ko nalang sakanya habang nakayakap ng mahigpit.

“Don’t be, Pa. Pero gusto kong makita si daddy kahit isang beses lang. Pero hindi naman po ako mamimilit kung ayaw mo pa talaga, Pa. I understand you po.” Bulong niya pa na kinatahimik ko.

Ayoko siyang makita pero ako yon. Yung anak ko, gusto. Anong gagawin ko? Nalito na naman ako. Wala siyang karapatan makita ang anak niya kahit anak niya pa. Pero kahit saan ko banda tignan, wala siyang karapatan dahil gusto ko lang. May karapatan pa din siya kahit bali-baliktarin ko yung mundo. Dahil una palang, tinanggap niya na yung bata at inilihim saakin na buntis ako. Inalagaan niya ako, lahat-lahat ginawa niya. Ibig sabihin, tanggap niya talaga yung bata. Pero handa ba ako? Paano kung kuhanin niya si Elliot saakin? Hindi ko kaya. Mamatay ako.

“G-gusto mo ba talagang makita yung daddy mo?” Mahina kong bulong at lalong higpit ang yakap ko sa anak ko.

“Yes po, Pa.” Mahina niya lang bulong.

Tumango lang ako sakanya at hinalikan yung noo niya bago ngumiti.

“Basta para sayo. Gagawin ko. Mahal na mahal kita, Ehaan Elliot.” Nakangiti kong bulong sakanya.

“I love you, more than you love me po, Pa.” Bulong niya na kinatawa ko.

No, Ehaan Elliot. I love you more than you love me. I can sacrifice my own life just for you. Hindi masusukat ang pagmamahal ko sayo. Kaya, hang on anak. Makikilala mo ang magaling mong ama. Kahit bumalik pa saakin lahat ng sakit.

    MABILIS ang aking kilos at inilagay lahat sa bag ang mga gamit na dadalhin namin ng anak ko. Extra shirts, pants, underwears, nagdala din ako ng foods if ever na magutom man siya. May swimming lessons siya ngayong umaga at after ng swimming lessons niya, dederetso kami sa ‘The Ace’.

“Anak? Ehaan? Elliot?” Sunod-sunod kong tawag sakanya.

Maya-maya lang narinig ko na yung sunod-sunod na tunog ng pagtakbo niya pababa. Agad ko naman siyang tinignan at tumatakbo nga siya pababa.

“Don’t run, anak! Be careful!” Muling turan ko kaya mabilis siyang nagdahan-dahan sa pagbaba.

“Yes po, Pa. I’m sorry.” Bulong niya na na kinangiti ko bago bumalik sa ginagawa ko.

Agad kong isinara  ang bag namin at inilagay ito sa taas ng kitchen counter. Kasunod naman sa pagbaba ng anak ko ay sila mom at dad. Agad akong ngumiti sakanila bago ko sinalubong si Elliot at mabilis na kinarga.

“Good morning, anak!” Masigla kong bati sakanya sabay halik sa pisngi niya.

“Good morning po, Pa!” Balik niya saakin at hinalikan naman ako sa labi.

“Good morning, Princess. Good morning Prince!” Sabay naman na turan ni mom at dad sabay halik din sa pisngi ng apo nila at sa pisngi ko.

“Anong niluto mo Princess?” Tanong saakin ni mom.

Mabilis ko naman ibinaba si Elliot at pinaupo sa upuan.

“Pork Calderata, mom. A heavy breakfast for all of us. Breakfast is the most important meal of the day. You know me.” Natatawa kong bulong.

Tumawa naman siya ng mahina.

“Yes! We already know you!” Sabay-sabay nilang sabi at napatingin naman ako sa may hagdan nang bumababa si kuya Kyle at Kevin habang tumatawa.

Ayoko kasi na kape-kape lang ang kinakain sa umaga. Ano yon? Edi wala kang energy! Kaya kapag ako talaga ang nagluluto, talagang heavy kung heavy! Walang magugutom until lunch. Hahahaha.

“Good morning, Princess!” Bati nila kuya Kyle at Kevin sabay halik sa pisngi ko at mabilis na lumapit kau Elliot.

“Good morning, baby Prince!” Bati nila kay Elliot at pinanggigilan na naman ang kawawang anak ko.

Agad naman akong tumulong kay mom sa kusina sa paghahanda ng pagkain. Siya yung naghahanda ng mga plato at ako naman ay kumuha ng kanin. Pero agad akong napatingin sa dining area. Bakit parang kulang kami?

“Where is kuya Kervin?” Agad kong tanong sakanila.

Nasaan ang panganay namin? Sabay-sabay naman silang napatingin saakin at nagtinginan. Sabay-sabay din silang napahinto sa ginagawa nila. Ang kaninang mahaharot na tito ni Elliot ay napatigil din.

“Oo nga? Nasaan si Kuya Kervin? I haven’t seen him yet!” Turan naman ni Kevin.

“Please call him, Kyle. Iyang kuya niyo, makukurot ko sa singit!” Inis na inis na bulong ni mom na kinatawa naming lahat. “Wala man lang paalam! Hindi niya ba alam na nag-aalala tayo kakahanap sakanya! Naku! Malilintikan ka, Kervin!” Sunod-sunod pa na bulong ni mom na kinatahimik naming lahat.

Ganito kasi siya simula noong may nangyari saakin. Mas nag-focus na siya saamin kesa sa modelling. Napailing nalang ako at mabilis na inilagay sa gitna ng mesa yung kanin. Ito namang si Kevin, hinaharot pa yung anak ko. Tawa naman nang tawa itong isa. Si kuya Kyle busy sa phone. Tinatawagan na si kuya Kervin. Si dad naman ay hinaharot din si Elliot. Naku! Ang mahaharot na magti-tito at maglo-lolo!

Babalik na sana ulit ako sa kusina pero sabay-sabay kaming napatingin sa may pintuan nang bumukas yon. Nagulat kaming lahat sa pagpasok ni kuya Kervin pero ang mas nakakagulat, may kasama siya.

“Oh! There he is!” Bulong nalang ni kuya Kyle dahil sa inis.

Si mom na nag-aasikaso sa kusina biglang napalapit saamin. Napangiti naman agad ako nang makita yung kamay nilang magkahawak. Finally! May the one na ang kuya Kervin ko! Akala ko tatanda siyang binata.

Nakangiti lang ako hanggang tenga habang naglalakad sila papunta saamin. Gulat na gulat pa ang lahat. Kasi naman, ngayon lang nagdala dito at nagpakilala saamin si kuya Kervin at nakakagulat talaga. Ngumiti lang ako sa kasama niya at kumaway. He’s so lovely!

“Good morning.” Bulong ni kuya Kervin at nasa tabi niya lang yung kasama niya.

Akalain niyo yon, halos ilang taon kami sa Brazil. Akala namin wala ’tong jowa. Meron pala! Nakangiti lang din si kuya Kevin katulad ko. Parang alam niya na din kung sino yung kasama ni kuya Kervin at expected na niya ’to.

“I want all of you to meet the love of my life, Maxence.” Nakangiti niyang bulong sabay hatak kay Maxence at iniharap saamin.

Ngumiti lang ako at natawa ako sa reaksyon ni mom, dad at ni kuya Kyle na kukurap-kurap pa. Talagang unexpected talaga!

“Hoy mom! Dad!” Bulong ko naman para matauhan sila mom at dad.

Agad napasigaw si mom na kinalaki ng mata ni Maxence at mabilis na tumakbo kay Maxence at dinamba ng yakap. Tawa lang ako nang tawa.

“OMG! Totoo ’to ’di ba? Hindi ako nananaginip ’di ba? May jowa na ang kuya niyo!” Paulit-ulit pang sabi ni mom na kinatawa namin.

Napapalakpak nalang kaming lahat nang wala sa oras. Pati si Elliot ay tuwang-tuwa. Napatawa nalang din ng mahina si Maxence sabay yumakap pabalik kay mom.

“He’s pregnant. Balak ko siyang pakasalan next week.” Dugtong pa ni kuya Kervin.

“Finally!” Sabay-sabay naming lahat turan.

“Finally tito Kervin! Meron na akong playmate!” Turan pa ni Elliot na kinatawa namin.

“’Yan na kuya Kervin! Congrats!” Nakangiti kong turan sakanya.

Mabilis namin silang pinaupo at tulong-tulong na kami sa paghahanda ng pagkain. Madadagdagan na naman ang mga Madrigal at Smith.

    MABILIS kong nilapitan si kuya Kyle pagkatapos namin kumain. Na kila kuya Kervin at Maxence si Elliot. Hinaharot na naman nila. Mahaharot eh!

“Do you get his number kuya?” Bulong ko kay kuya Kyle.

Agad naman niya akong hinatak papunta sa labas ng bahay.

“Are you sure with this, Princess? Please think carefully! Ayoko na mangyari yung nangyari sayo noon!” Mabilis niyang turan saakin pero isang tipid na ngiti lang ang isinagot ko sakanya.

“Sigurado na ako kuya. Para sa anak ko ’to. Hindi para saakin.” Bulong ko naman. Napa-ismid naman siya dahil sa sinabi ko.

“Doon na din naman papunta yon, Princess! Gagamitin niya si Elliot para mapalapit sayo or gagamitin niya si Elliot para sapilitang makuha ka ulit!” Turan niya pa. Huminga nalang ako ng malalim.

“Bahala na kung anong mangyari. Basta mapasaya ko lang yung anak ko. Ayos na ako don kuya.” Bulong ko nalang.

Huminga naman siya ng malalim bago ibigay yung isang calling card saakin. Mabilis naman akong nagpasalamat. Ngumiti lang siya at yinakap ako bago tuluyang umalis.

Agad kong inilabas yung phone ko at isa-isang tinype yung number na nakalagay dito. Nagdadalawang-isip at ilang minuto kong pinag-isipan kung pipindutin ko ba yung call button pero sa huli, ginawa ko na.

Dahan-dahan kong itinapat sa tenga yung phone at ilang segundo lang ay sumagot na siya. Huminga naman ako ng malalim at pumikit bago tuluyang magsalita.

“Let’s meet. We have something really important to talk about.”

Chapter 33

Chapter 33

Ellis Madrigal

    Mabilis kong binuhat ang anak at hindi ko napigilang dampian siya ng halik sa pisngi. Ang gwapo-gwapo naman kase ng anak ko! Nakakagigil!

“Sige na anak, magba-babye ka na kay tito Maxence mo at sa mga tito mo.” Bulong ko sakanya. Ngumiti naman siya at mabilis na kinawayan silang lahat.

“Bye-bye po!” Bulong niya.

Agad naman nagsi-babye ang mga tito niyang isip-bata. Natatawa nalang akong naglakad papunta sa kotse ko at mabilis na isakay si Elliot sa loob. Agad kong isinuot sakanya yung seatbelt at mabilis na halikan siya sa labi bago ko isara ang pintuan. Naglakad ako papunta sa driver seat at natanaw ko pa si kuya Kyle na nasa pintuan. Halata yung pag-aalala sa mukha niya pero isang malaking ngiti ang isinagot ko na nagpapahiwatig na, magiging okay ako. Kumaway pa ako ng isang beses sakanya bago mabilis na sumakay sa kotse.

“Okay ka na ba, anak?” Mahina kong turan kay Elliot.

Ngumiti naman siya at nag-thumbs up saakin na kinatawa ko bago ko paandarin ang kotse paalis. Napatingin ako sa anak ko habang nagmamaneho. Wala pa siyang kaalam-alam sa mundo. Natatakot ako sa kaligtasan niya lalo na kapag nakilala niya yung magaling niyang ama. Paano kung madamay kami? Kung ako, kaya ko siyang protektahan pero paano kung wala ako? Anong mangyayari sa anak ko? Hindi ordinaryong tao si Rigon. Alam ko yon at yon ang kinakatakot ko. Baka gamitin nila si Elliot laban sakanya. Pero anong magagawa ko? Ito yung gusto ng anak ko. Masaya na ako kung saan siya masaya. Gagawin ko ang lahat para maprotektahan siya.

    ILANG minuto lang ay nakarating na kami sa building kung saan magswi-swimming lesson si Elliot. May mga kasabayan siya at first time niya dito.

Agad akong bumaba at mabilis na binuksan ang pintuan ng anak ko at inalis ang seatbelt niya.

“Let’s go, anak.” Nakangiti kong bulong pagkatapos kuhanin yung bag namin at mabilis na inalalayan siya sa pagbaba.

Hawak ko yung kamay niya habang naglalakad kami papasok ng building. Inayos ko pang mabuti ang salamin ko habang naglalakad kami. Nakangiti kaming sinalubong ng guard na nginitian ko lang din bago kami nagtuloy-tuloy sa pagpasok. Dito lang din sa floor na yung pool.

Nang makarating kami, agad kong binuksan yung pintuan at pumasok. Agad bubungad sayo yung mga batang nagtatakbuhan habang suot-suot yung mga swimsuit at swimming trunks nila. Ang cu-cute. Ang dami din trainers at mga parents. Pati sila naka-trunks at swimsuit. Hahaha. Magswiswimming trunks din ba ako?

“Good morning!” Nagulat nalang ako nang sumulpot yung isang babae sa harap ko habang nakangiti.

Ngumiti nalang din ako at bumati pabalik.

“Good morning. I’m Ellis Madrigal, in-enroll ko yung anak ko dito last week.” Nakangiti kong turan sakanya at tinuro si Elliot.

Tinignan niya naman yung hawak niyang  iPad bago tumango at ngumiti ulit saakin.

“Yes! Welcome to the family!” Nakangiti turan saakin.

“Magpalit na po kayo. Magsisimula na tayo.” Bulong niya pa saakin.

“Kailangan din ba akong magpalit?” Mahinang tanong ko sakanya.

Tumango naman siya saakin at ngumiti. “Yes. Kasama po kasi kayo sa pool ng anak niyo.” Tumango naman agad ako pero bigla kong naalala na wala akong swimming trunks.

“Ahh, wala akong dalang swimming trunks. Meron bang nirerent dito?” Nahihiya ko pang bulong.

“Meron po. What size po?” Agad niya naman sagot.

Agad kong sinabi yung size ko na medium. Sinabi niya na maghintay nalang kami sa bench ni Elliot kaya mabilis kaming umupo at nakaupo si Elliot sa hita ko habang pinapanood namin yung mga batang naglalaro.

“Anak, h’wag kang mahihiyang makipag-friends sakanila. Dapat madami kang friends! Look at them oh, ang saya nila.” Turan ko kay Elliot at tinuro yung mga grupo ng batang naglalaro.

“Pa, it’s better to have few friends but true than having many friends that is fake.” Bulong niya na kinagulat ko.

“Look.” Bulong niya pa sabay turo ulit sa mga batang naglalaro na ngayon ay nag-aaway na.

Tinulak nung isa yung isang bata kaya nasubsob. Muntik pang mahulog sa pool. Napanganga nalang ako dahil sa sinabi ni Elliot at nakita ko.

“Mas gugustuhin ko na ikaw lang yung kasama ko, Pa kesa sakanila.” Bulong niya pa habang nakayakap saakin.

Ngumiti naman ako ng tipid at mabilis siyang hinalikan sa noo. Oh gosh, my baby.

“But baby, maliit lang na hindi pagkakaintindihan yon. Maaayos yon sa maayos na usapan lang. Ayoko lang kita na laging mag-isa at walang kaibigan.” Bulong ko naman sakanya habang nakayakap siya saakin.

“Yes, Pa. It can be fix but the hate is still there. And the greatest driving force of a man is hatred. He can do anything because of hate.” Bulong niya ulit na lalong kinagulat ko.

“S-saan mo nalaman yan?” Nauutal na bulong ko.

“Some articles online, Pa. But it’s very simple when you think of it. If you let yourself drawn by hatred, you can do anything not thinking what’s going to happen next.” Sagot niya ulit saakin.

Agad ko naman inalis yung pagkakasubsob niya sa tyan ko at hinawakan yung dalawang pisngi niya.

“Pero anak, hindi masamang mag-try. Try to make new friends!” Pamimilit ko pa.

Agad naman siyang ngumiti saakin at kitang-kita kong napipilitan siya.

“Yes, Pa. I will, for you.” Bulong niya na kinangiti ko kaya mabilis ko siyang hinalikan sa noo.

Ayoko lang siyang lumaking mag-isa lagi. Gusto ko yung may kaibigan naman siya kahit papaano. Yung may kausap siya, may kalaro, may kabonding.

Ilang minuto lang ay dumating na yung babae at mabilis na lumapit saamin. Agad ko naman hinawakan ng mahigpit yung kamay ni Elliot at mabilis na tumayo.

“Ito nalang po available.” Bulong niya sabay abot saakin ng isang maliit na swimming trunks at rash guard. Parehas kulay itim.

Mabilis naman akong nagpasalamat at tinanong kung saan pwedeng magpalit. Agad niyang itinuro yung public restroom kaya mabilis kaming naglakad ni Elliot papunta doon sa pumasok.

Pumasok kami sa isang cubicle at mabilis ko na siyang binihisan. Ang cute-cute niya sa suot niya. Ang gwapo-gwapo ng anak ko. Pinatalikod  ko nalang siya at nagsimula na din akong magbihis. Hindi ko inakalang napakaikli at sikip nitong swimming trunks. Ayos naman sa rash guard.

“Let’s go, anak.” Bulong ko sakanya at mabilis kaming lumabas ng cubicle. Sinampa ko pa siya sa lababo para makita yung itsura niya.

“Ang gwapo oh!” Tuwang-tuwa ko pang bulong habang natingin sakanya sa salamin. Tinatawanan niya lang ako.

“Picture tayo anak. Bilis!” Turan ko at mabilis kong kinuha ang phone ko at binuksan ang camera.

Agad kaming nagpicture dalawa at nang makuntento na sa mga pictures, mabilis kong ibinalik sa bag ang phone ko at binuhat pababa si Elliot.

“Pa, hindi ba masyadong maikli itong trunks mo?” Bulong niya saakin.

Tumawa naman ako at umiling.

“No, anak.” Bulong ko at sabay kaming napatingin sa may pintuan nang may pumasok.

“Ace, Love, be fast.”

Mabilis akong napangiti nang makita si Ace at kasama ang asawa niya mga anak.

“Yes, Love!” Turan niya pa kay Sven bago mabilis siyang pumasok sa cubicle.

Hawak naman ni Sven yung anak nilang babae at karga yung anak nilang lalaki.

“Alegria.” Pukaw ko ng pansin sakanya kaya napatingin siya saakin at agad akong nginitian.

“Elliot anak, say hi to tito Sven.” Nakangiti kong bulong kay Elliot.

“Hi tito Sven!” Agad na sabi ni Elliot at kumaway pa kay Sven.

“Hi little Rigon!” Bulong naman niya kaya agad ko siyang pinanlakihan ng mata na kinatawa niya.

“Si kuya Ellis ba yan, Love?!” Malakas naman na sigaw ni Ace sa loob ng cubicle na kinatawa naming dalawa.

“Yes, it’s me Ace!” Sagot ko kay Ace.

“Elliot, this is my daughter Svril and my son Spade.” Pagpapakilala ni Sven sa mga anak niya sa anak ko.

“Hi Svril! Hi Spade!” Agad naman turan ni Elliot habang nakangiti.

Nakatitig lang si Svril sakanya at yung anak nilang lalaki, nakatingin lang din.

“Kuya Ellis!” Malakas naman na turan ni Ace nang makalabas siya ng cubicle at nakasuot na ng swimming outfit. 

Mabilis siyang tumakbo saakin at niyakap ako na kinatawa ko. Napailing nalang din si Sven.

“Anak, say hi to tito Ace.” Turan ko kay Elliot.

Agad naman tinitigan ni Ace ang anak ko.

“Hala! Anak mo siya kuya? Ang cute! Ang gwapo! Pero hindi mo kamukha. Hehe.” Sunod-sunod niya bulong na kinatawa ko nalang.

“Hi tito Ace!” Bulong naman ni Elliot.

“Ace Love, come here!” Utos naman sakanya ni Sven.

Tinignan ko naman ng nakakalokang tingin si Sven. Akala mo naman aagawin sakanya si Ace. Agad kong binuhat si Elliot at dinala ang bag namin.

“May swimming lessons din pala kayo, kuya Ellis? Sana sinabi mo saakin para sabay tayong pumunta.” Turan pa ni Ace saakin habang karga-karga niya si Spade at inaayos naman ni Sven ang suot niya.

“Hindi ko kasi alam na dito din kayo naka-enroll. First time namin dito, Ace. Mabuti nalang nandito kayo.” Nakangiti ko pang bulong na agad kinangiti ni Ace.

“Sa kaibigan kasi ni Sven love itong building, kuya.” Turan pa ni Ace saakin.

Nagtaka naman ako dahil tinignan ako ni Sven habang natatawa pagkatapos niyang ayusin yung suot ni Ace. Ang haba ng swimming trunks ni Ace ah? Sana pinagsuot mo nalang ng pantulog, Alegria. Hahahaha.

“Sino kasi yung kaibigan mo, love?” Tanong niya pa kay Sven.

“He’s Rigon.” Bulong naman ni Sven na kinatahimik ko at kinatawa niya ng mahina.

“Oo tama, kuya Ellis! Tapos kasama din natin sa class yung anak niya.” Bulong pa ni Ace na lalong kinagulat ko.

Kitang-kita ko naman kung paano manlaki yung mata ni Sven dahil sa sinabi ni Ace pero nginitian ko lang siya.

“Really? That’s nice! Sinong asawa niya…” Bulong ko habang nakatingin kay Alegria at mabilis na lumipat ng tingin kay Ace. “…Ace?” Dugtong ko.

“Sabrina ang pangalan, kuya. Yung anak nilang lalaki, kamukha ng anak mo. Hehehe. Ang cute pareho.” Bulong pa ni Ace na nginitian ko lang.

“Let’s go? Magsisimula na yata?” Agad naman sabi ni Sven at hinawakan ang kamay ni Ace.

Tumango naman ako at mabilis na sumunod sakanila palabas.

    MABILIS din natapos yung swimming lesssons. Babalik kami ulit next week. Almost lunch na din at kanina pa nagrereklamo si Elliot na nagugutom na daw siya kaya agad na kaming nagpalit ng damit.

“Kuya Ellis? Pupunta kayo ni Elliot sa Dessert House?” Tanong saakin ni Ace na agad kong tinanguan.

Tuwang-tuwa pa si Ace nang sinabi ko yon. Lalo naman akong natuwa kasi may kaibigan na si Elliot. Si Svril. Nakikita ko naman nakikipag-usap si Svril kay Elliot at sumasagot naman si Elliot. Bagay sila sa isa’t-isa, parehas silang tahimik. Hahahaha.

“Kuya, sabay kami sayo. Pwede? Dadaan muna daw kasi si Sven love sa company niya.” Turan pa saakin ni Ace.

“Oo naman. Ano tara na ba?” Bulong ko pa.

Agad naman siyang tumango at ako naman ay kinuha ang mga gamit namin at hinawakan na si Elliot sa kamay.

“Teka lang baby Spade, ang bigat mo na.” Bulong pa ni Ace na kinatawa ko.

Magkadikit naman si Svril at Elliot. Inaayos kasi ni Ace yung mga gamit nila. Pero alam ko na inayos na ni Sven kanina yan eh?

“Akin na muna si baby Spade.” Bulong ko kay Ace at mabilis na kinuha si Spade na agad niya naman binigay saakin.

“Ang cute-cute mo naman! Ang pogi-pogi!”  Mahinang bulong ko habang karga-karga si Spade.

Nakakatuwa nga ang bata na ’to. Ngumingiti at sumasama kahit kanino. Mananakaw talaga ’tong batang ’to. Napatingin naman ako kay Elliot at Svril. Kanina pa sila bumubulong at nag-uusap. Naiintriga ako sa kung anong pinag-uusapan nila.

“Ano ba hinahanap mo, Ace?” Hindi ko mapigilang tanong kay Ace. Kanina pa kasi siya naghahanap.

“Yung susi ng office, kuya. Dinala yata ni Sven. Hayaan mo na nga!” Bulong niya pa at mabilis na sinara yung bag at dinala bago niya kuhanin saakin si Spade.

Hinawakan ko naman sa kamay si Svril at Elliot. Para hindi na mahirapan si Ace. Agad kaming lumabas ng building at mabilis na pumunta sa parking lot.

“Let’s go!” Nakangiti kong turan nang makasakay na kaming lahat at mabilis na pinaandar yung kotse paalis.

    TUWANG-TUWA si Elliot nang makita yung Dessert House ni Ace. Mas maganda siya sa umaga. Kitang-kita yung mga malalaking design. Ang kulay-kulay.

Agad din kaming pumasok sa loob at dahil nga wala yung susi ng office, dito nalang kami sa ibaba. Agad kong hinanda yung pagkain namin ni Elliot pero bigla kong naalala si Ace.

“May pagkain ba kayo, Ace?” Tanong ko sakanya.

“Wala pa si Sven love, kuya Ellis. Siya daw yung magluluto ngayon. Sabi niya.” Napatingin naman agad ako sa anak ko at inusog niya yung pagkain niya sa tapat ni Svril na kinatawa ko.

Sakto naman dating ni Sven kaya hindi na ako nagtanong pa. Agad din siyang umalis para magluto. Nagshe-share ngayon ng pagkain si Elliot at Svril. Hindi pa naman kami gutom ni Ace kaya nagkwekwentuhan lang kami.

Ilang minuto lang ay natapos din si Sven sa pagluluto kaya hinanda niya na lahat. Nagsimula kaming kumain habang nagkwekwentuhan. Tuwang-tuwa nga ako kay Ace. Ang bibo-bibo nila ni Spade.

“Ako naman magluluto sainyo next time.” Nakangiti kong turans sakanila habang pinupunasan yung mukha ni Elliot.

“Next week kuya Ellis. Sa bahay, pasyal kayo ni Elliot. ’Di ba Sven love?” Turan niya.

Agad naman tumango si Sven at ngumiti.

“Yes. After ng swimming lessons next week. Sa bahay tayo umuwi. You can cook for us if you want.” Turan pa ni Sven na kinangiti ko.

“Excuse me. Nag-poopoo si Spade. Hehehe.” Singit naman ni Ace at mabilis na kinarga si Spade papunta sa banyo.

Bigla naman sumeryoso ang mukha ni Sven at tumikhim na kinapukaw ng atensyon ko.

“Hmm? Spill it.” Bulong ko naman.

“Galing ako kay Kyle. May bumili ng lupa mo na gusto mo. Triple ang halaga sa pinag-usapan ng may-ari kaya agad ibinigay.” Bulong niya na kinagulat ko.

“Hmm? Sino daw ang bumili?” Bulong ko naman.

Ang natipuhan ko kasing lupa na dapat tatayuan ng restaurant ko dito  sa Pilipinas, pinili ko yung lugar na yon dahil maraming tao at companies. That’s why kinontrata ko agad. Pero hindi ko inaakalang may maglalaan ng napakalaking pera para makuha ang lupa na yon.

Hinayaan ko kasi si kuya Kyle ang mag-asikaso. Si Sven naman, siya yung representative ni Ace. Alam mo naman si Sven. It’s either na siya ang gagawa o kasama niya si Ace.

“It’s Sabrina.” Bulong ni Sven na kinangisi ko. Really? This bitch wants to play.

    SAKTO alas-otso ng gabi, umalis na ako ng bahay para puntahan si Rigon. Pahirapan na naman yung pagpapaalam ko kay Elliot.

Hindi na ako nagulat nung sinabi ni Rigon na sa dating bahay niya lang. So, hindi pa siya umaalis don? Why? Ang impyerno kung saan niya ako ikinulong. Tanging puting t-shirt, blazer at pants ang suot ko. Malayo sa bahay yung impyerno na yon kaya binilisan ko yung takbo ko para hindi ako lalong gabihin.

Bigla akong makaramdam ng kaba dahil padami na nang padami ang mga puno at paliblib na nang paliblib. Malapit na ako.

Muntik ko pang malampasan dahil sa dami ng puno yung malaki niyang gate na nangangalawang na. Nangangalawang? Anong nangyari sa maganda niyang gate dito sa labas? Parang hindi naasikaso sa mahabang panahon. Tapos hindi man lang nakasara.

Agad kong pinasok ang kotse ko dahil alam kong mahaba pa yung daan na ’to.

Ang lalaki na ng puno at mga damo. Dapat malinis dito dahil may naglilinis at maiikli ang mga damo dahil sa mga kabayo. Teka, kamusta na si Akiko? Sana buhay pa siya.

Inihinto ko yung kotse ko sa tapat ng gate niya. Ito yung pangalawang gate papasok. Agad akong nagtaka dahil ang kupas na at nangangalawang na. Wala na din mga ilaw at wala ng mga alagad niya. Pero nakabukas naman kaya agad kong pinaandar yung kotse ko papasok.

Agad kong nakita yung bahay. Walang nagbago sa labas. Yung malaking garden puno na ng damo. Para na ’tong hunted house. Grabe, anong nangyari dito? Hindi naman patibong ’to ’di ba?

Ang ganda dito noon. Bakit naging ganito? Walang kabuhay-buhay? Parang albularyo na yung nakatira sa dami ng damo. Malay ko pa kung may ahas dito.

Pinatay ko yung makina ng kotse at mabilis na bumaba. Sobrang dilim pero may ilaw doon sa tapat ng front door na ilang taon nang nandito. Nandito na ’to noong napunta ako dito at hanggang ngayon nandito pa din.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa tapat ng pintuan ay inayos ang salamin ko bago buksan at mabilis na pumasok.

Lalo akong nagulat nang makita ko yung loob ng bahay. Wala ni anong gamit. Tanging sahig lang at ilaw na madilim pa. Bakit ganito? Maganda ’tong bahay na ’to. Bakit napabayaan?

Dahan-dahan akong naglakad at tanging tunog lang ng sapatos ko yung namumutawi sa loob ng bahay. Nang makarating ako sa living room na wala din kahit anong gamit, agad bumungad saakin si Rigon na nakatalikod at nakatitig sa dalawang painting na nakasabit sa dingding. Yung dalawang painting lang na yon yung nakasabit at wala ng iba. Painting ko at painting ni Elliot.

Nanatili lang ako sa kinatatayuan ko nakatitig lang sakanya. Maya-maya lang ay dahan-dahan siyang humarap at nakangiti akong sinalubong. Pero nakakapanibago yung ngiti niya at yung mga tingin niya. Kitang-kita ko yung galit sa mga mata niya. Tumanda din yung itsura niya ng kaunti at may balbas at bigote na siya.

“Good you’re here already. Mabuti naman at kabisado mo pa yung bahay, Princess?” Turan niya at dahan-dahan naglakad papunta saakin.

Ako naman ay nanatiling nakatayo at nakatitig sakanya. Siya naman ay nakatitig lang din saakin habang nakangiti. Huminto din siya at hindi tuluyang lumapit saakin.

“Let’s eat.” Bulong niya at mabilis na tumalikod papunta sa kusina.

“A-ahhh, I’m here to talk.” Agad kong turan sakanya para mapatigil siya sa paglalakad at muling humarap saakin na ngayon seryoso na at hindi nakangiti.

“Let’s eat, Princess.” Seryoso niyang turan bago tuloy-tuloy na naglakad papunta sa kusina.

Napahinga nalang ako nang malalim at mabilis na sumunod sakanya sa kusina. It’s still the same. No furnitures just the long table and two chairs at the both end of the table. Ang daming nakahain sa mahabang mesa. Halos puno. Natayo siya sa tabi nung isang upuan at nakatingin saakin.

Agad naman akong naglakad papunta sakanya at hinatak niya yung upuan at sinenyasan akong umupo na ginawa ko naman.

“What do you want to eat?” Tanong niya pa.

“I’m okay——” Hindi ko pa natatapos yung sasabihin ko nang magsalita siya.

“What do you want to eat?” Tanong niya ulit kaya tinuro ko nalang kahit anong maturo ko.

Agad niya naman kinuha at nilagay sa plato ko at naglagay pa ng kung ano-ano hanggang sa mapuno yung plato. Agad niya din nilagyan ng red wine yung baso ko bago siya naglakad papunta sa upuan na katapat ko.

“Let’s eat while talking. What do you want to talk?” Agad niyang turan.

Kahit magkalayo kami, nagkakarinigan kahit bumulong lang dahil sobrang tahimik ng paligid. Nagsimula naman siyang kumain at ako naman ay nakatitig lang.

“My son wants to see you.” Turan ko sakanya.

Kitang-kita ko kung paano humigpit yung hawak niya sa hawak niyang kubyertos.

“Our son.” Seryoso niya bulong at nagpatuloy ulit sa pagkain.

“Kumain ka. Pinapakain kita ’di ba?” Seryoso niya pang bulong na kinatango ko lang bago sumubo ng kaunti.

Ang bigat ng atmosphere dito sa loob. Kitang-kita ko na galit siya. Bakit magagalit siya? Eh siya naman yung may kasalanan saakin? Bakit siya pa galit?

“Hindi mo siguro ipapakilala yung anak ko kung hindi niya hilingin. That’s so mean, Princess.” Bulong niya pa habang tuwatawa pero ramdam na ramdam ko yung sakit sa mga salitang binitawan niya.

“He’s my son. Not our son.” Sagot ko naman sakanya na kinatawa niya.

“Hindi ba gusto mong ipalaglag ang anak ko? So tell me, sinong mas karapat-dapat na alagaan si Elliot. Ako o ikaw, Princess? Hindi mo naman siya gusto ’di ba?” Turan niya na kinapantig ng tenga ko.

“Yes. I don’t like him at first pero mahal ko si Elliot ngayon at hanggang mamatay ako. Dugo’t laman ko siya. Wala kang karapatan na sabihin saakin yan.” Naiinis kong bulong.

“May karapatan ako. I’m his father. At alam mong kaya ko itinago sayo yung pagbubuntis mo dahil alam kong hindi mo matatanggap. Ginawa ko yon para maprotektahan ang anak natin laban sayo.” Bulong niya pa.

“It’s my choice kung pinalaglag ko man siya noon dahil katawan ko naman ’to. At h’wag ka nga magmalinis! You raped me! So paano ko matatanggap?” Natatawa kong turan.

“Okay. Ibigay mo saakin si Elliot. I raped you right? Hindi mo matanggap si Elliot, right? Then kukunin ko nalang si Elliot. Because I love him kahit noong nasa tyan mo palang siya.” Turan niya na kinabilis ng tibok ng puso ko.

“N-no. Hindi mo pwedeng kunin saakin yung anak ko.” Mahina kong bulong.

“He’s my son! At alam kong magagawa ko yung sinasabi ko, Princess. H’wag kang magulat kung paggising mo, wala na ang anak natin sa tabi mo.” Nakangisi niya pang bulong na kinatulo ng luha ko pero agad kong pinunasan.

“P-please, don’t take away Elliot. Kaya nga ako nandito dahil gusto ka niyang makita! Hindi ko na nga pinagdadamot sayo.” Turan ko pa.

“Wow, hindi ka madamot ng six years. Naisip mo ba kung hindi ko ba gustong makita yung anak ko? Hindi ko gustong bigyan ng pangalan? Alagaan? Kargahin? Halikan? Itimpla ng gatas? Isayaw?! Ha?! Naisip mo ba yon sa anim na taon?!” Malakas na sigaw niya saakin na kinagulat ko.

“Hindi mo naisip yon! Hindi mo naisip yon! Iniwan mo ako! Iniwan niyo ako! Iniwan niyo akong mag-isa! Yung pangarap ko na pamilya, hanggang ngayon pangarap pa din.” Bulong niya pa kasabay ng pagbagsak ng mga luha niya pero agad niyang pinunasan.

“Hindi mo man lang naisip na ginusto kong mapatawad mo. Ginusto kong makabawi sayo. Ginusto kong mahalin mo din ako pabalik kahit ginawan kita ng masama. Pinagsisihan ko araw-araw yung mga nagawa ko sayo. Araw-araw gusto ko patayin yung sarili ko pero hindi na kita makikita o yung anak ko kapag ginawa ko yon. Alam mo ba kung bakit ako nagtiis na hindi ka makita at hayaan ka? Kasi mahal kita. Hindi nagbago yung pagmamahal ko sayo.” Turan niya pa habang nakatingin sa mga mata ko pero agad akong nag-iwas ng tingin.

“You already have Sabrina at may anak——” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang hampasin niya yung mesa nang malakas para maglikha ng ingay.

“Wala akong anak sakanya! At kung meron man, sana mamatay nalang! Wala akong anak sakanya! Si Elliot lang ang anak ko! Wala ng iba!” Sigaw niya pa at galit na galit.

“I h-hate you, Princess! You know that I’m drugged that time pero anong ginawa mo, umalis ka at hindi mo man lang ako pinigilan.”

“Ganon ba kalaki ang galit mo dahil nabuntis kita at hinayaan mo ako at hindi mo man lang pinigilan?! Matatanggap ko pa sana kung paggising ko, ikaw talaga yung katabi ko kaso hindi eh! Hindi ikaw! Hindi ikaw!” Sigaw niya saakin at wala na siyang pakialam sa mga luha niyang patuloy ang daloy pababa sa pisngi niya.

“Iniwan mo ako. Inihayaan mo ako. I hate you. I hate you, Princess. I h-hate you but my heart can’t! Hindi kayang magalit ng puso ko sayo. A-ang daya mo! Napakadaya mo.” Dugtong niya pa at mabilis na pinunasan ang mga luha niya at tumalikod saakin.

Napatingin ako sakanya nang buksan niya yung ref na hindi ko naman napansin kanina at mabilis na lumapit saakin at ilagay sa harap ko yung tumbler na pamilyar na pamilyar saakin.

“S-susunduin ko nalang si Elliot bukas ng umaga. Pwede ka nang umalis pagkatapos mong ubusin yung milo mo.”

Chapter 34

Chapter 34

Ellis Madrigal

    Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatitig sa tumbler na may lamang malamig na milo at binibilang ang bawat patak ng tubig sa katawan nito. Ilang minuto na din ang nakalipas nang makaalis na si Rigon.

Napahinga nalang ako ng malalim bago mabilis na tumayo at kinuha ang tumbler. Iinumin ko ba ’to? Kung may lason ’to? Sex drugs? Umiling nalang ako at mabilis na binuksan at dahan-dahan uminom. It’s taste the same.

Mabilis na akong naglakad palabas ng kusina dala-dala yung tumbler na medyo nabawasan na yung laman. Iuuwi ko nalang.

Hindi ko maiwasang magmasid dito sa loob ng bahay niya dati. Nakakagulat talaga na ganito na yung itsura ngayon. Napakaluwag ng lugar. Napakablanko ng mga pader. Walang kabuhay-buhay. Hindi tulad noong nandito pa ako. May pintura yung mga pader hindi tulad ngayon na kupas na. Wala na bang budget si Rigon sa pagpapa-ayos nitong bahay? Sayang naman kasi. Gipit na gipit na ba talaga siya? Kung gipit siya, hindi talaga mapaparenovate itong bahay. Ang daming sira, ang daming dapat ipagawa.

Nang makarating ako sa pinakasala, huminto ako sa gitna at mabilis na tinignan ang painring namin ni Elliot na nakasabit sa dingding. Alam niya na matagal na, na binuhay ko si Elliot. Pero bakit hindi niya man lang ako hinanap ’di ba? Hindi niya man lang tinignan si Elliot at hinayaang umabot hanggang ngayon.

Umiling nalang ako at mabilis na uminom ulit sa tumbler bago mapatingin sa hagdan paakyat. Aakyat ba ako? Napakadilim sa itaas. H’wag na—— mabilis akong naglakad paakyat. Medyo maingat pa bawat hakbang ko kasi ang dilim talaga. Parang iisang bombilya lang ang nagliliwanag sa mansyon na ’to.

Tunog lang ng sapatos ko yung naririnig at nangingibabaw sa bawat sulok dahil sa sobrang tahimik at sa marmol na sahig. At least marmol pa din yung sahig.

Nang makaakyat na ako sa ikalawang palapag, may isa pang painting dito sa pinakatapat ng hagdan. Magkasama naman kami ni Elliot. Karga-karga ko siya sa kamay ko noong bagong panganak palang siya. Kitang-kita pa yung luha ko kasi inisip kong ipamigay siya. Teka, naiiyak ako. Pero saan niya nalaman na ganito nga yung reaksyon ko?

Umurong lahat ng luha ko dahil sa pag-iisip. Paano? Pero sabagay, siya nga pala si Rigon Beaufort. Walang mahirap sakanya. Napatingin ako sa mahabang pasilyo sa kabilaan. At laking gulat ko nang yung mahabang pasilyo ay napupuno ng mga painting. May ilang espasyo bawat painting at malalaki sila. Bawat pader ng mga kwarto, pinagigitnaan ng mga pintuan bawat painting.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kaliwa. At natatandaan ko pa na ang apat na kwartong ’to ay library at hindi ko na alam yung iba kasi hindi pa naman ako nakapasok dyan.

Sinubukan kong buksan yung isang pintuan pero naka-lock kaya dahan-dahan ulit akong naglakad papunta sa painting na kasunod. Painting namin ni Elliot habang pinapadede ko siya. Naaaninag ko naman dahil sa bintana na pinapasukan ng liwanag ng buwan. Huminga akong malalim at uminom sa tumbler bago lumipat sa katabing pintuan at sinubukan ulit buksan pero nakasara din. Muli akong naglakad papunta sa painting na kasunod at painting naman ni Elliot habang nakabalot siya na kinangiti ko. Lumipat ako sa pangatlong pintuan at walang pagbabago, nakasara pa din. Yung painting naman na nandito ay si Elliot nang nakamulat na yung mga mata niya. Agad akong lumipat sa kahuli-hulihang pintuan at hindi pa din nakabukas. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kahuli-hulihang painting. Napatitig nalang ako sa painting ng matagal at hindi kumukurap. Lahat ng painting na nakita ko, may picture. Pero itong painting na ’to, wala dahil wala naman talagang ganito. Nakaupo si Rigon sa hospital bed katabi ko at hawak si Elliot habang nakangiti.

Napapikit nalang ako at napahinga ng malalim bago tumalikod sa painting. Huminga ulit akong malalim bago maglakad papunta sa kanang pasilyo. May apat din na kwarto. Ang unang kwarto, katabi ng unang painting, ay ang theater room na hindi ko naman napasukan ni isang beses. Yung pangalawa, hindi ko din alam. Yung pangatlo, kwarto ni Rigon. At yung huli, saakin naman kwarto.

Agad kong sinubukang buksan yung pintuan ng theater room pero katulad ng iba, nakasara din kaya naglakad ako papunta sa tapat ng painting na kasunod nitong kwarto. Isang painting ko habang nakatayo ako sa veranda namin at umiinom ng gatas. Muli akong naglakad sa pangalawang kwarto at laking gulat ko nang bumukas yon kaya agad din akong pumasok.

Bango yung sasalubong saakin pero hindi ko makita yung kabuuan ng room dahil sa dilim kaya agad kong hinanap yung switch at agad binuksan. Napatitig nalang ako sa isang kama na may bedsheet na kulay blue at madaming unan na iba’t-ibang hugis at may mga teddy bears pa. Napalinis nitong kwarto. Mula sa sahig, halos nakikita ko na yung sarili ko. Ang liwanag din. May lalagyan ng mga laruan. May crib, may walker, may mga gamit na pang baby, may closet na puro damit pang baby. Halos lahat ay blue ang kulay.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa isang estante na may nakahilerang mga photo frame. Binitawan ko yung hawak kong tumbler doon at kinuha yung isa. Picture ni Elliot noong isang buwan na siya. May nakasulat pa sa picture na, ’ My son is now one month old! So handsome. ’. Dahan-dahan kong tinignan ang mga kasunod na frames. Bawat buwan ni Elliot ay may picture at may nakasulat pa siyang message. Hanggang sa six years old na si Elliot at nasa dulo na yung frame. Dahan-dahan kong ibinalik sa ayos ang unang frame na kinuha ko at agad kinuha yung frame sa ibaba na six years old na si Elliot. Kuha ’to noong birthday niya at nag-celebrate kami sa Sky’s Villa.

’ Happy Birthday, Son! I’m so happy. You are now five years old! How fast! Just little bit sad because I can’t see you right now. So excited to see you. I love you, son. ’

Agad kong binalik ang frame at kasabay ng pagpatak ng luha ko bago mabilis na tumayo at kinuha ang tumbler. Agad kong pinunasan ang pisngi ko at pinatay ang ilaw ng kwarto bago lumabas.

Napabuga nalang ako ng hangin at uminom sa tumbler bago ulit maglakad sa kasunod na painting. Painting ko noong nag shoshoot ako sa Sky Magazine. Ang galing ng pagkakapinta. Kuhang-kuha yung background, cameras, pati mga staff, pero agaw pansin pa din ako. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa tapat ng pintuan niya at sinubukang buksan pero nakasara kaya naglakad ako papunta sa kasunod na painting. Painting ko habang nakasuot ng chef attire na kinangiti ko. Nilagpasan ko yung pintuan ng kwarto ko at mabilis pumunta sa tapat ng huling painting. Painting ko kasama siya at si Elliot. Pare-parehas kaming naka white tuxedo at may hawak akong bouquet ng bulaklak. Napatitig ako ng ilang segundo bago umiwas at uminom ng milo at subukang buksan ang pintuan ng kwarto ko. Natuwa naman ako nang hindi siya nakasara kaya mabilis akong pumasok.

Katulad din kanina, bango agad yung sasalubong sayo pero humahalo yung amoy ni Rigon dito. Hindi ko pa din nalilimutan yung amoy niya at pabango niya. Dahan-dahan kong inabot yung switch at agad binuksan yung ilaw. Nakahinga ako ng maluwag nang wala siya dito pero amoy niya pa din nandito. Nagulat ako kasi ganon pa din yung ayos ng kwarto. Ang nag-iba lang, mas naging light ang atmosphere dito sa loob. Sobrang linis din. Parang yung kwarto doon kanina. Parang wala man lang nagalaw sa mga gamit ko. Nandito pa yung bag ko at ID. Agad akong naglakad papunta sa walk in closet at mabilis na pumasok. Napangiti ako dahil nandito pa yung mga damit at yung uniform ko.

Hindi din ako nagtagal sa loob at agad lumabas. Agad kong pinuntahan yung estante dito. Nakapatong lahat sa itaas lahat ng magazines ko. At katulad kay Elliot, halos puno din ng picture frames. Dahan-dahan kong kinuha yung isang picture frame na kung saan na hawak ko yung isang kamay ng isang fan dahil nagpapasalamat ako sakanya.

’ He has the guts to hold your hands. He’s ugly! ’ Basa ko sa nakasulat na mahinang kinatawa ko.

Sunod kong kinuha yung isa na katabi nito. May hawak akong isang malaking bouquet of flower at nasa press conference.

’ So proud of you! Look at you now, you are so happy without me. ’ Basa ko sa message at dahan-dahan ibalik at muling kumuha ng bago.

Picture ko naman noong binuksan ko ang unang branch ng restaurant ko. Naka-chef attire pa ako dito. Hahahaha. Nasa tabi ko si Elliot at sila kuya, mom at dad. Kaming dalawa lang ni Elliot yung naka-chef attire.

’ Papa and son indeed. ’ Basa ko sa message na may maliit pang heart.

Natatawa ko nalang ibinalik ng dahan-dahan yung picture at kumuha ng kahuli-hulihang frame. Ito yung frame habang pumipirma ako ng kontrata kasama si Ace.

’ I’m so happy my Princess. I love you. ’ Basa ko sa nakasulat.

Napatitig ako ng ilang segundo at ibinalik na ang frame. Hindi ko maiwasang mapatingin sa iba pang frame. Meron din dito yung nagpipicture ako sa harap ng Dessert House nila Ace.

’ Cutie Princess. ’ Tipid lang na nakasulat sa picture.

Huminga lang ako ng malalim bago tumalikod at naglakad na papunta sa pintuan. Agad kong pinatay yung ilaw at sinara yung pinto bago maglakad dala-dala yung tumbler.

Hahakbang na sana ako pababa nang makita kong nakatayo si Rigon sa labas ng veranda dito sa tapat ng hagdan. Nakatitig lang siya sa malayo at hindi gumagalaw.

“Ubos na yang milo mo. Umuwi ka na. Hinahanap ka na ni Elliot.” Rinig kong turan niya kaya napatingin ako sa hawak kong tumbler na wala na ngang laman.

Tinignan ko lang siyang isang beses bago magtuloy-tuloy sa paglakad pababa. Iniwan ko lang yung tumbler sa huling hakbang ng hagdan bago mabilis na naglakad palabas at agad tinungo yung kotse ko. Agad kong binuksan yung pintuan pero mabilis akong nag-angat ng tingin sa veranda kung nasaan si Rigon. Nakita ko naman na nakatingin din siya saakin pero hindi yon nagtagal ng ilang segundo. Mabilis siyang tumalikod at pumasok sa loob. Napahinga nalang ako ng malalim at tuluyan nang pumasok sa kotse at agad magmaneho paalis.

    OTOMATIKONG nagising ang diwa ko at dahan-dahan iminulat ang mga mata ko. Sumalubong agad saakin ang puting kisame namin ni Elliot. Dahan-dahan naman akong napatingin sa anak ko habang pilit niya akong niyayakap ng mahigpit at nakasubsob ang ulo niya sa leeg ko.

Ewan ko ba sa batang ’to. Habit niya ’tong ganito. Simula pagkabata, hindi makakatulog kung hindi ako kayakap at katabi. Kaya hihintayin at hihintayin niya talaga ako kahit anong mangyari. Kahit pipikit-pikit na siya sa antok, hindi siya matutulog. Napakakulit! Ang tigas ng ulo. Manang-mana sa ama.

Napatitig naman ako sa payapang mukha ng anak ko. Kahit hindi ko sabihin, kamukhas siya ng ama niya. Mula mata, ilong, kilay, bibig pati ugali. Parang kinopy at paste lang ni Rigon ang sarili niya. Napatawa nalang ako at mabilis na hinalikan si Elliot sa noo. Siya yung dahilan kung bakit isa ako sa pinakamagaling na chef sa buong mundo. Siya yung dahilan kung bakit ko inabot yon. Dahil simple lang, gusto kong makita niya na lahat gagawin ko para lang maibigay ko sakanya ang lahat at makabawi sakanya.

   MABILIS ang kilos ko habang hinahanda ang mga gamit ni Elliot na dadalhin niya kasama si Rigon. Nilagay ko sa bag lahat. Extra clothes, colognes, baby powder, extra foods, some money of course, and water. Hindi pwedeng mawala ang water. Water is essential. Yung food, okay naman na. Alam niya na yan. Ano pa ba? Wala na ba akong nakalimutan?

Nasa taas kasi siya, naliligo na. It’s six in the morning at kaming dalawa palang ang gising. Maya-maya pa ako magluluto para sa breakfast. Inuna ko lang talaga yung sa anak ko. Sayang ang oras. Dapat mag-enjoy siya. Magpadala ba ako ng slippers? Saan niya ba dadalhin si Elliot?

Agad naman akong napatingin sa phone ko na nakapatong sa kitchen center nang tumunog yon at may tumatawag. Agad ko naman kinuha at tinignan, unknown number. Agad kong sinagot pagkatapos kong makita na unknown number. Para malaman ko na din kung sino yung tumatawag ’di ba.

“Hello?” Agad kong turan habang nakatingin pa din sa bag ni Elliot.

“Is our son ready?” Turan lang ng nasa kabilang linya at natukoy ko agad kung sino yung nagsasalita.

“A-ah hindi pa, Rigon. He’s currently taking a bath. Ilalabas ko muna yung mga gamit niya dyan. Sandali lang.” Agad kong turan at mabilis na pinatay yung tawag.

Chineck ko mabilis yung mga gamit ng anak ko bago mabilis na isara yung bag at mabilis na naglakad papunta sa pintuan at agad na buksan. Lumabas na ako at sumalubong yung kotse ni Rigon sa harap ng bahay. Nakasandal siya sa kotse at nakatingin sa malayo. Agad naman akong naglakad papunta sakanya na nakakuha ng pansin niya kaya napatingin siya saakin. Agad ko siyang nginitian ng tipid at inabot sakanya yung bag. Nag-ayos naman siya ng tayo at tinanggap yung bag na binigay yung bag ko.

“Nandyan na lahat, Rigon. Extra shirts, yung cologne niya, baby powder kapag pinapawisan, may food na din siya dyan at water. Saan mo ba balak ipasyal si Elliot?” Tanong ko pa agad at paliwanag.

Nakatitig lang siya saakin habang nagsasalita ako hanggang matapos kaya hindi na ulit ako nagsalita pa.

“Nasaan lahat ng damit niya? I told you clearly last night. Susunduin ko si Elliot.” Seryoso niyang turan na kinagulat ko.

“R-rigon…” Mahinang bulong ko at hindi ko alam ang sasabihin ko.

Seryoso talaga siya na kukuhanin niya si Elliot. Anong gagawin ko? Hindi ako makasagot at nakatingin lang talaga sakanya. Nakita ko nalang ang maliit na ngisi niya sa labi na kinainis ko.

“Ahh, I’m just joking Princess. I’m taking our son the training g——” Turan niya na lalong kinainis ko.

“Are you crazy?! Six years old?! Sa training ground?! Nag-iisip ka ba?!” Hindi ko maiwasang sigaw sakanya dahil sa inis at kinatahimik niya at lalong kinaatras.

“W-woah! Woah! Wait, Princess! I’m just joking around!” Turan niya pa habang nakataas ang dalawang kamay.

“I’m not joking on my son’s safety, Rigon.” Bulong ko pa sakanya.

Umayos naman siya ng tayo bago nawala ang mga ngiti niya sa labi at tinignan ako ng seryoso.

“He’s our son. Not your son. Our son. Keep that in your mind, Princess.” Turan niya saakin habang nakatitig sa mga mata ko.

Huminga naman ako ng malalim at napapikit.

“Okay! He’s our son! Pero Rigon, kailan mo ba maiintindihan na ayokong matulad sayo si Elliot. Ayokong matulad sayo na—” Napatigil naman ako sa pagsasalita at agad tinikom ang bibig ko.

Nakatitig lang siya saakin ng matiim at halatang hindi nagustuhan ang sinabi ko.

“Na ano? Rapist? Killer? Ano pa? Tell me, Princess.” Bulong niya habang tumatawa.

“Hindi man ako naging mabuting asawa sayo, hinding-hindi ko naman uulitin yung mga pagkakamali ko. Hinding-hindi ko hahayaan na matulad saakin si Elliot. Ayokong maranasan niya yung mga naranasan ko.” Turan niya saakin at sa pangalawang pagkakataon, nakita ko ang pagbagsak ng mga luha niya.

“K-kaya gagawin ko yung lahat para maging mabuting a-ama sa anak ko. Hinding-hindi k-kita bibiguin sa bagay na ’to. H-hinding-hindi kita magagawang biguin sa bagay na ’to.” Bulong niya pa at mabilis na tumalikod saakin.

“Papa, I’m ready!” Rinig kong sigaw sa loob kaya agad akong napatalikod at mabilis na naglakad papasok sa loob ng bahay.

Agad kong sinalubong si Elliot na pababa sa hagdan at mabilis na kinarga at niyakap.

“Ang bango ng baby ko!” Agad kong turan at pinuno siya ng halik sa mukha.

Mabilis niya naman binalik yung halik sa mukha ko.

Agad kaming umupo sa couch at hinarap siya saakin.

“Hindi ba gusto mo makita yung daddy mo? Nasa labas yung daddy mo. Hinihintay ka na.” Nakangiti kong bulong sakanya na kinangiti niya.

“You okay with this, Pa?” Bulong niya na mabilis kong tinanguan at agad siyang hinalikan sa noo.

“Of course.” Huling bulong ko bago kami mabilis na maglakad palabas ng bahay.

Agad naman napatingin saamin si Rigon at kitang-kita ko yung tuwa niya sa mata nang makita si Elliot. Mabilis siyang napalakad papunta saamin at agad niyang binuhat si Elliot at mahigpit na niyakap. Kitang-kita ko ng mga mata ko ang pangatlong beses ng pagtulo ng luha niya habang kayakap si Elliot. Agad niyang pinunasan bago humarap kay Elliot.

“H-hey son, I’m your daddy. I’m so h-happy to see you. It feels like I’m dreaming.” Mahina pang bulong ni Rigon habang nakatitig kay Elliot at nakahawak sa pisngi nito at mabilis hinalikan sa noo.

“Yead, dad. We look alike. You are my dad. We both handsome.” Bulong naman ni Elliot na kinatawa ko at ni Rigon.

“Oh gosh! You are really my son!” Natatawang bulong ni Rigon at agad niyakap muli si Elliot pero mabilis siyang tumingin saakin at bumulong ng ‘Thank you, my Princess.’

“Bye Elliot, Anak! Mag-ingat kayo!” Sigaw ko habang pinapanood silang sumakay ng kotse.

“Rigon, si Elliot alagaan mo.” Pahabol ko pa.

Tumango nalang siya at ngumiti bago mabilis na sumakay sa kotse.

“Bye, Pa! I’ll be back! I love you!” Sigaw pa ni Elliot at nag-flying kiss. Agad naman akong nagflying kiss pabalik.

Pinanood ko lang na umalis yung kotse nila. Hindi ko maiwasang maisip si Rigon. Sigurado akong may nangyari sakanya noong wala ako dito. Isang tao lang yung makakasagot ng mga tanong ko. Kailangan kong malaman.

Third Person POV

    Sa isang amusement park dinala ni Rigon si Elliot. Kitang-kita ang tuwa sa mga mukha nila pareho. Wala silang sinayang na oras at sinulit ang oras na magkasama sila. Huminto lang sila nang magsabi si Elliot na nagugutom na siya kaya umupo sila sa isang bench at inilabas ni Elliot ang pagkain niya. Inilabas niya ang dalawang sandwich at tinignan pareho bago i-abot kay Rigon ang isa na kinagulat ni Rigon.

“It’s for you son. Papa made it for you.” Agad naman tanggi ni Rigon.

“No, dad. I don’t like veggies, peppers and ketchup.” Agad naman kontra ni Elliot na kinagulat ni Rigon kaya wala siyang nagawa kundi tanggapin ang sandwich.

“You like them, don’t you?” Bulong pa ulit ni Elliot habang nakatingin kay Rigon.

Nakita naman ni Rigon na wala ngang gulay at ketchup ang sandwich ni Elliot kundi cheese ang nakalagay.

“Y-yes.” Nahihiyang bulong naman ni Rigon at dahan-dahan kinagat ang sandwich at hindi pa din inaalis ang titig sa anak.

Napatigil nalang siya sa pagnguya nang tumingin si Elliot sakanya at may cheese pa sa pisngi nito na kinatawa niya. Mabilis niyang pinunasan ang pisngi niya habang natatawa.

“Is it tasty, dad?” Tanong pa ni Elliot pagkatapos. Simple naman tumango si Rigon at nag-thumbs up dahil  nahihiyang sabihin sa anak na masarap talaga ang sandwich ni Ellis.

“Papa actually made it for you. Hehe.”

Chapter 35

Chapter 35

Ellis Madrigal

    Nakatitig ako sa screen ng laptop ko habang binabasa ang mga impormasyon ng bruhang ’to. Sabrina Gorhilna, twenty-eight years old pero mukhang forty, has one son. Medyo hawig nga ni Rigon yung bata. He’s cute. Wala naman siyang ari-arian na original na sakanya talaga. Pero as of now, meron na siyang few branch of Filipino Cuisine Restaurants. I’m wondering, saan siya nakakuha ng pera? She born poor to be exact. Wait a minute.

Agad kong kinuha ang phone ko at mabilis na tinawagan si Alegria. I know he can help me. Sabi niya naging magkaibigan daw sila ni Rigon.

“Hey Alegria, I need your help.” Agad kong turan nang sinagot na ang tawag.

“Oh yeah? Punta ka nalang sa bahay. Ngayon na ba?” Tanong naman niya.

Agad kong tinignan yung oras sa wall clock. It’s nine o’clock in the morning. Masyado bang maaga?

“Pwede ba?” Bulong ko naman.

“Yes. Pwede naman. Gusto ka din daw makita ni Ace.” Tumatawang bulong niya na kinatawa ko nalang din.

“Please bring Elliot. Svril is little but lonely.” Turan niya pa na kinailing ko.

“Hindi ko kasama si Elliot ngayon. Nasa magaling niyang ama.” Bulong ko lang at mabilis nang nagpaalam para hindi na magtanong pa ang gunggong.

Agad akong nag-ayos ng sarili at mabilis na kinuha ang susi ng kotse ko at wallet. Wala ng iba pa akong daldalhin. Ito lang naman yung importante. Agad akong lumabas ng kwarto at sakto naman si kuya Kervin na lalabas ng kwarto niya.

“Where are you going, Princess?” Agad niya naman tanong.

Mabilis akong lumapit sakanya at humawak sa braso niya sabay ngiti.

“Kila Ace. We have something to discuss about our business.” Sagot ko naman habang naglalakad kami pababa.

Sila mom, dad, kuya Kyle at Kevin ay nasa sala at nag-uusap-usap. Day off nilang lahat ngayon. Alam din nilang pinahiram ko si Elliot.

“Going somewhere?” Tanong naman agad ni kuya Kyle.

Tumango naman agad ako at mabilis na lumapit sakanila. Isa-isa ko silang hinalikan sa pisngi bago mabilis na maglakad palabas ng bahay. Agad kong sinakyan yung kotse ko at pinaandar paalis.

    MABILIS kong ipinarada yung kotse ko sa harap ng mansyon nila Ace. Agad akong napangiti nang makita yung bahay nila. Katulad ng bahay namin, nasa gitna din ng mga kahoy at malayo sa main road. Tapos ang kulay-kulay din. Parang laging masaya sa bahay nila Ace. As in! Ang ganda-ganda. Parang hindi ka mababagot dito.

Mabilis akong naglakad papunta sa front door nila. Hindi naman siya nakasara at bukas na bukas nga pero wala akong makitang tao sa loob kaya dumeretso na ako papasok. Kung anong kinaganda sa labas, mas maganda sa loob. Ang linis-linis. Ang daming kulay. Lakas maka- good vibes.

“Sino po sila?” Napatingin naman ako sa gilid ko nang may magsalita.

Agad kong nginitian yung isang babae na base sa nakikita ko ay kasambahay nila Ace. Pati yung uniform niya, ang ganya ng kulay, mint green. Parang candy.

“I’m Ellis Madrigal. I’m looking for Ace.” Nakangiti kong turan sakanya na agad niya naman kinatango.

“This way po!” Nakangiti niyang turo saakin at sinamahan ako papunta sa bakuran nila Ace.

Naglalakad palang kami pero rinig na rinig ko na ying sigaw ni Ace at tawa. Hindi ko nalang maiwasang matawa dahil sa ingay niya. Agad ko siyang nakita nang makalabas kami ng pintuan. Naglalaro sila ni Svril at Spade sa damuhan. Si Sven naman ay nakaupo at nakatanaw lang sakanila.

“Okay na po ako dito.” Nakangiti kong bulong sa kasambahay kaya iniwan niya na ako.

Mabilis naman akong naglakad papunta kay Sven at umupo sa upuan katabi niya. Mabilis naman siyang napatingin at ngumiti saakin. Ilang minuto akong nakatahimik kasi ayoko naman sirain yung moment ni Sven habang nakatitig sa mag-aama niya ’di ba.

“They look so lovely.” Mahina ko nalang na bulong habang nakatitig din sakanila.

“They are.” Sagot naman saakin ni Sven.

“So, anong gusto mong malaman?” Natatawa niyang bulong na kinairap ko nalang.

“Kaunting impormasyon lang kay Rigon. Hehe.” Bulong ko.

Tinignan niya naman ako ng ilang segundo bago ngumiti nang nakakaloko na kinairap ko.

“Don’t look at me like that.” Naiinis kong bulong.

“Kailan ka pa nagka-interes kay Rigon ha?” Bulong niya habang natatawa.

“Kailan lang. Naintriga ako sa kung anong nangyari sakanya eh. Kaya sabihin mo nalang para matapos ’di ba?” Turan ko sabay irap.

“Gusto mo bang sa simula hanggang dulo o i-summarize ko pa para sayo ng isang minuto.” Turan niya pa.

“Magsimula ka na sa simula.” Bulong ko nalang at mabilis na tumingin kay Ace.

“Okay, first of all, bakit hindi siya ang tanungin mo?” Bulong naman niya.

Napahinga nalang ako ng malalim dahil sa sinabi niya.  Bago sumagot. “Alam kong hindi niya sasabihin saakin kahit anong mangyari.” Turan ko lang.

“Okay, Rigon and I are good friends. You studied at my university, right?” Tanong niya na kinatango ko.

“Noong panahon na pinalabas ka niyang patay, at nagpasa ng bagong documents mo bilang Sol Elliot Beaufort, nagsimula ang pagkakaibigan namin. I ask him one thing kung bakit ko hahayaan na gawin niya yon. Pakitanong na lang kung ano yung sagot niya.” Natatawa niya pang bulong.

“Napapadalas din yung punta niya don kasi siya kumukuha ng report cards mo, certificate at kung ano-ano pa kaya medyo nagkapalagayan kami ng loob. Mabait naman siya actually. Kung hindi, sana hinampas ko na ng baseball bat.”

“Noong panahon na umalis ka na, pumunta siya sa bahay niyo. Lumuhod siya sa harap ng mga magulang mo para humingi ng tawad. Nagmakaawa siya tapos pinagsusuntok siya ng pamilya mo pero hindi siya lumaban. Yung suot mo na salamin ngayon to protect you, galing din sakanya. He said na hihintayin ka niya kahit anong mangyari.” Sunod niya pang bulong na kinabuga ko nalang ng hangin.

“After that, ako agad yung pinuntahan niya. Syempre as a friend of mine, kinomfort ko siya. Ginamot ko yung mga sugat niya. Tinanong ko kung ano ba talagang nangyari. He said, na-drug daw siya then nagising nalang siya na wala ka na. Sinubukan niya nga daw magmakaawa sa mga magulang mo pero hindi sila pumayag kaya wala siyang nagawa.”

“Hindi naman kami nag-inom noon. Mabilis din siyang umuwi pagkatapos. Kinaumagahan, hindi na siya tumawag saakin kaya ako na yung tumawag para mangamusta pero hindi siya sumasagot. Hinayaan ko nalang kasi baka kailangan ng time para makapag isip-isip. Pero umabot yung isang linggo na hindi siya nangangamusta kaya pinuntahan ko na sa bahay niya. Pero nagulat ako kasi wala nang tao doon. Walang mga gamit. Wala yung mga tauhan niya. As in wala lahat.”

“I used some of my connections para mahanap siya. I found him in jail.” Turan ni Sven na kinagulat ko at mapatingin sakanya.

“Paano siya nakulong? Hindi ako naniniwalang nakulong siya.” Natatawa kong bulong at nailing nalang.

“Pinakulong siya ng ama niya. Kinuha lahat ng ama niya yung pinaghirapan niyang kumpanyan, Forbes, lahat-lahat. Walang tinira kay Rigon tapos ipinakulong. Yung mga nakuha, nasa anak niya ngayon na anak niya kay Sabrina.” Turan pa ni Sven na kinatango ko.

That’s why may pera si Sabrina na hindi niya naman pala pinaghirapan. Malinaw na ngayon.

“Kailan lang din nakalabas si Rigon. Sinubukan ko siyang ilabas pero ang sabi niya, mas mabuti na daw nasa loob siya kesa naman mamatay siya kakahintay sayo sa labas at pabor sakanya yung makulong dahil hindi siya titigilan ng ama niya.”

“Limang taon siya sa kulungan. Humingi siya ng pabor saakin kung pwede ko daw ba magawan ng paraan na makita yung anak niya sayo. So kahit alam kong magagalit ka sa pagkuha ng mga pictures, ginawa ko pa din. Once a month dinadalaw ko siya dala yung mga pictures niyo ni Elliot. May dala din akong market na nirequest din niya kasi gusto niya daw sulatan yung pictures. Limang taon siya sa kulungan, limang taon din niyang kasama yung mga picture na yon.”

“Tuwang-tuwa siya kapag bibisita ako sakanya kasi alam niyang makikita niya na naman yung anak niya kahit sa pictures lang. Halos minu-minuto nagpapasalamat saakin para don sa mga pictures na dala ko.”

“Honestly, naawa ako sakanya noong mga panahon na yon. Pero mas naawa ako sayo sa mga ginawa niya. Kahit gusto ko siyang turuan ng leksyon, natutunan niya mag-isa. Hindi na siya naghangad ng mas sobra. Okay na siya doon sa mga pictures. Doon lang talaga sa pictures masaya na siya.”

“Ginawan ko din ng isa pang pabor si Rigon. Pinalabas ko na inilipat siya ng kulungan para hindi na balikan ng ama niya. Naiwan yung nag-iisang property na pag-aari niya. Yung bahay niya. Meron naman daw siyang naitabi na pera pero hindi sapat kasi hindi niya talaga alam na magagawa sakanya ng ama niya yon.”

“Noong inabot ko sakanya yung pictures noong birthday ni Elliot, doon sa kulungan, tinanong ko kung anong plano niya. Kasi nakikita ko din naman na hirap na hirap na din siya sa loob pero tinitiis niya. Umaasa daw kasi siya na babalikan mo siya. Sinabi ko sakanya na, wala ka nang pag-asa bumalik. Kung hindi pa siya kikilos, hindi niya na makikita yung anak niya sa personal.”

“Nagulat nalang ako, pagkatapos ng isang linggo, nasa bahay siya. Ginamit niya daw yung natitira niyang pera para makalabas ng kulungan. Tapos dala-dala niya yung bag na puno ng pictures niyo ni Elliot. Nilakad niya lang yung kulungan hanggang sa bahay.”

“Agad niya akong hiningian ng pabor na kung pwede daw ba siyang makahiram ng pera. Ako naman, pinahiram ko siya. Pinarenovate niya yung second floor ng bahay niya pero yung ibaba at yung paligid, hinayaan niya ng ganon. Kaya kung makakapunta ka doon, yung second floor lang talaga yung maayos. Parang gubat na pero doon talaga siya nakatira.”

“Bumili din siya ng shares sa iba’t-ibang company. May shares din siya sa company ko at unti-unti niyang binabayaran yung hiniram niyang pera.”

“Kaya kilalang-kilala din siya ni Ace kasi madalas siya dito. Noong nalaman niya na umuwi ka, tawang-tawa ako kasi halos magtatalon siya sa tuwa. Pinadalhan ka pa niya ng bulaklak. Ayos na daw sakanya na makita ka sa malayo. Ayaw ka na daw niyang lapitan para hindi ka na masaktan ulit. Ayos na daw sakanyang nakatanaw sainyo ni Elliot at prinoprotektahan.”

“Alam mo naman na kahit mawala ang yaman ni Rigon, hindi mawawala yung galing niya sa lahat ng bagay. Ginamit niya lahat yon para magsimula ulit. Hindi man madali, nakita ko naman na nagpupursigi siya. Noong hindi pa kayo umuwi, araw-gabi subsob siya sa trabaho. Madalas nasa bahay niya. Doon siya nagtratrabaho. Pero minsan, nasa office ko din siya.”

“Meron na din siyang building na nabili, yun yung building kung saan tayo nag-swimming lessons. Sakanya na yung buong building na yon.”

“Wala sa plano niya na makipagkita sayo pero ikaw yung nagrequest kaya wala siyang nagawa. Si Sabrina naman, nagpapakasasa sa pera ni Rigon. Ewan ko kung nasaan na yon. Wala naman akong pakialam doon eh.” Natatawang bulong niya na kinatawa ko nalang at ilang minuto kaming bumalik sa katahimikan.

“Alam kong may rason si Rigon kung bakit niya nagawa lahat saakin yung mga ginawa niya noon.” Mahinang bulong ko.

“Yan ang hindi ko alam. Masyadong misteryoso si Rigon pagdating personal niyang sekreto.” Sagot naman saakin ni Sven na kinatango ko. “Hindi ba talaga nagkaroon ng puwang sa pusa mo si Rigon noong mga panahong inaalagaan ka na niya?” Dugtong niya pang tanong na kinailing ko.

“Hindi talaga. Puno ako ng galit noong panahon na yon. Galit na galit ako sakanya. Hindi ko maisip yung dahilan kung bakit niya ako trinato ng ganon.” Bulong ko sakanya hinga ng malalim. “Pero pumasok yung sinabi ng anak namin sa utak ko, kung hahayaan mong malunod yung sarili mo sa galit, hindi ka na mag-iisip kung anong magiging resulta ng ginawa o gagawin mo. Ang alam ko lang, galit na galit siya saakin o sa pamilya ko noong panahon na yon. At kailangan kong malaman kung bakit siya galit na galit.” Paliwanag ko.

“Napatawad mo na ba siya?” Bulong niya na kinaisip ko ng ilang segundo.

“Oo. Matagal ko na siyang napatawad simula noong ibigay niya saakin si Elliot. Si Elliot kasi yung nagturo saakin na, kahit anong dilim ng gabi, may isang matapang na buwan ang magbibigay ng liwanag sayo para gabayan ka sa daan na tatahakin mo.” Nakangiti kong bulong at humawak sa pulsuhan ko kung nasaan ang isang araw na inilagay ni Rigon. “Kahit gaano kaliwanag ang araw, matatakpan siya ng mga madilim na ulap. Pero ang liwanag ng araw ang nagbibigay ng liwanag sa buwan kaya hindi pwedeng magpadaig sa madidilim na ulap ang araw.” Dugtong ko pa habang nakangiti.

“Nakita ko naman na nagbago siya. Ang laki ng pinagbago niya. Pero hindi ko alam kung mabibigyan ko siya ng pagkakataon. Hindi ko alam. Hindi ko pa alam.” Mahinang bulong ko.

Agad naman akong napangiti nang mapatigil si Ace sa paglalaro nang makita ako. Agad naman akong kumaway sakanya at mabilis siyang nginitian. Mabilis niya din akong sinuklian ng ngiti at mabilis na kinarga si Spade at hinawakan si Svril sa kamay bago sila sabay-sabay na tumakbo papunta saamin.

“Nakita ka na niya. Hindi ka na pwedeng umuwi.” Natatawang bulong ni Sven na kinatawa ko nalang din.

“Kuya Ellis!” Sigaw pa ni Ace habang nasa malayo pa.

Gusto kong matawa habang nakatingin sakanila na tumatakbo papunta saamin. Para silang mga batang naglalaro sa kalye tapos pinapauwi na. Sa totoo lang, ganito yung pangarap kong pamilya. Yung katulad kay Ace. Yung masaya lang, parang walang problema, laging nakangiti. Napakaswerte nila sa isa’t isa.

Agad na lumapit saakin si Svril at yumuko akong kaunti para mahalikan niya yung pisngi ko.

“Hello po, tito Ellis.” Mahinang bulong niya bago mabilis na tumabi kay Sven. Si Sven naman, agad niyang pinunasan yung pawis ni Svril.

“Kuya Ellis, ipagluluto mo na ba kami? Hehe.” Agad na tanong ni Ace saakin pagkatapos niyang maupo sa tabi ko at pinupunasan yung pawisan na Spade.

Hindi ko naman maiwasang matawa. Wala nalang din nagawa si Sven kundi mapailing.

“Yes. Sinabi mo na. Hindi na ako pwedeng matanggi.” Natatawang sagot ko sakanya na kinangiti niya.

“Nasaan si bebe Elliot, kuya? Bakit hindi mo kasama?” Tanong niya pa pagkatapos punasan si Spade at hayaang kumain ng tinapay.

“Basang-basa kayo ng pawis! Manang-mana kayo sa papa niyo! Ang kukulit!” Bulong pa ni Sven na kinatawa ko lang.

“Wala si Elliot ngayon. Nasa daddy niya.” Sagot ko kay Ace habang nakangiti.

“Ace love, come here.” Utos naman ni Sven sakanya.

Agad ko naman hinawakan si Spade habang nakaupo siya. Baka kasi malaglag. Tumayo naman si Ace at mabilis na lumapit kay Sven. Agad sinimulang punasan ni Sven yung pawis niya. Ako naman ay nakatitig kay Spade. Baka mabulunan ’di ba. Parehas silang matakaw ni Ace actually. Si Svril, tahimik lang na kumakain din katabi si Sven pero nakikinig pa din sa usapan namin. Itong si Spade, wala talagang pakialam sa mundo kapag kumakain na.

“Sino pala yung daddy niya?” Sunod pang tanong ni Ace.

“Si Beaufort.” Tipid ko nalang bulong kay Ace at nginitian siya.

“Ahhh, si kuya Rigon. Yung kaibigan ni Sven? Ang sabi saakin ni kuya Rigon, nasa abroad daw ang asawa niya. Ikaw pala yung asawa niya. Kaya pala kamukha siya ni Elliot. Hehe.” Bulong pa ni Ace na kinatawa ko ng mahina.

“Pero Sven love, dalawa yung anak ni kuya Rigon? ’Di ba anak niya din yung kasali sa swimming class? Kasi kamukha niya din.” Bulong pa ni Ace. “Pero teka, sabi niya nasa abroad asawa niya. Hindi naman nasa abroad si Sabrina. Bakit parang ang gulo, Sven Love?” Sunod niya pang bulong na lalong kinatawa ko.

Siguro si Ace lang yung kahit ano-anong sabihin, hindi ka pa din maooffend. Kasi wala naman hidden meanings bawat mga sinasabi niya. Just pure curiosity lang. At understandable naman kasi, little brother ko na si Ace.

“H’wag mo nang alamin, Ace. Sasakit lang yung ulo mo.” Natatawang bulong ko sakanya.

“Sige, kuya. Pero minsan punta kayo dito nila kuya Rigon. Para masaya. ’Di ba Sven Love?” Bulong niya pa kay Sven na kinatango lang ni Sven.

“Sige. Sabi mo eh. Hindi naman kita matatanggihan.” Turan ko habang natatawa.

Tuwang-tuwa naman siya kasi pumayag ako. Hay nako Ace. Happy pill talaga kita.

    AGAD kong tinext si kuya Kyle para sabihin hindi ako makakauwi dahil ayaw ako pauwiin ni Ace bago ako magsimula sa pagluluto. Nagluto ako ng isa sa pinaka best seller na pagkain sa resto ko all round the world, kare-kare. Ang tagal kong inaral yung timpla nito. Nasa living room naman yung mag-aama at naglalaro pa din. Syempre si Ace ang pasimuno. Ganito pala sakanila. Laging maingay dahil kay Ace.

Narinig kong tumunog yung phone ko pero hindi ko pinansin at agad hinanda yung pagkain. Sakto naman pasok ng kasambahay kaya tinulungan ako sa paghahanda ng pagkain.

“Sir, mukha po kayong professional.” Turan saakin ng kasambahay na kinatawa ko. “Parang nakita ko na kayo sa online o sa TV.” Sunod niya pang bulong.

“Baka kamukha ko lang manang.” Natatawang bulong ko sakanya. Tumango-tango naman siya bago dalhin yung kanin sa dining room.

Ilang segundo lang ay pumasok na si Ace dito sa kusina.

“Wow, wow, wow!” Sunod-sunod niyang bulong.

“Wala naman kayong allergy sa bagoong ’di ba Ace?” Tanong ko sakanya.

Agad naman siyang umiling paulit-ulit. “Wala, kuya Ellis. Kung meron man ako, hindi ko sasabihin.” Turan niya pa na kinatawa ko nalang.

Tinulungan niya akong dalhin yung pagkain sa dining room at sabay-sabay kaming kumain. Todo puri pa si Ace saakin pagkatapos niyang matikman yung luto ko na tinatawanan ko nalang.

“Hindi ka pa ba nilutuan ni Sven ng ganito, Ace?” Natatawang tanong ko sakanya.

Kumakain na din yung mga anak niya. Kaso kaunti lang kay Spade kase baby pa siya. Nagustuhan naman daw ni Svril. Hahaha.

“Hindi ako marunong magluto ng ganito.” Agad naman sagot ni Sven na kinatawa ko na lang.

“Ano palang plano mo don sa lupa?” Tanong naman ni Sven.

Hindi na din makausap si Ace. Nakatuon kasi atensyon niya kay Spade at kumakain din siya.

“Simple lang, bilhin yung katapat na lupa ng binili niya.” Mahina kong bulong bago maramdaman yung pag-vibrate ng phone ko sa bulsa kaya agad kong kinuha.

Mabilis kong tinignan yung nagmessage na galing sa e-mail pero hindi naman maayos yung adress. Napatawa nalang ako ng mahina nang makita yung picture ni Rigon at Elliot na nakaupo sa bench habang kumakain ng sandwich. At ang nakakatawa, may pulang ‘x’ ang mukha ng anak ko.

Ganito ba maglaro ang isang Sabrina Girhilna? Ang boring naman. Dinamay pa pati anak ko. Hindi niya naman mahahawakan ang anak ko kahit maligo pa siya sa dugo at umahon sa hukay. Just wait and see, Sabrina. Makikita mo kung sinong kakalabanin mo.

    KASALUKUYAN na akong nasa kwarto ngayon at nakatutok sa laptop ko. Alas-syete na din ng gabi at hinihintay ko si Elliot. Nakapantulog na din ako. Hapon na din kasi ako nakauwi dahil ayaw ako pauwiin ni Ace.

Kanina ko pa hinuhukay ang dapat hukain kay Sabrina. Masyado siyang mahina para kalabanin ako pero sino ba naman ako para tumangging makipaglaro sakanya ’di ba? Ako lang naman si Ellis Madrigal na maglalagay sa dapat niyang kinalalagyan ngayon. Nakangisi nalang ako habang nakatingin sa isa niya pang anak. Dalawa na pala ang anak niya, hindi ko alam kung kanino itong isa, babae naman. Tapos yung sinasabing anak daw ni Rigon. Hindi sila magkaedad dahil sa tingin ko ay ten years old na itong batang babae.

Agad nawala ang tingin ko sa laptop nang marinig kong tumunog ang phone ko. Agad kong kinuha at mabilis na tinignan ang tumatawag. Unknown number siya pero sinagot ko pa din.

“Hello?” Agad kong turan at bumalik ang tingin sa laptop.

“Ahhh, nandito na kami ni Elliot sa labas.” Turan ni Rigon sa kabilang linya kaya mabilis akong tumayo.

“Okay. Lalabas na.” Sagot ko nalang at mabilis na isinara ang laptop ko at mabilis na naglakad palabas ng kwarto at bumaba.

Agad akong naglakad papunta sa pintuan at agad na lumabas. Mabilis kong nakita si Rigon na nakatayo sa tabi ng kotse habang karga-karga si Elliot na tulog na tulog habang nakayakap sakanya. Nagmadali naman ako sa paglakad. Mabilis niya naman akong sinalubong at mabilis na dinampian ng halik yung ulo ni Elliot bago ibigay saakin. Mabilis ko naman inayos yung karga ni Elliot bago muling tumingin kay Rigon. Nakatitig lang siya saakin na parang may gustong sabihin.

“What is it?” Mahina kong bulong at kinuha sakanya yung bag.

Napaiwas naman siya agad ng tingin at napakamot nalang ng batok. Ako naman ay marahan na hinahaplos yung likod ni Elliot. Nararamdaman ko na din na humihigpit na yung yakap niya.

“A-ahh, can I see our son again?” Mahinang bulong niya.

Ngumiti naman ako ng tipid at tumango.

“Hmm. You can see him anytime.” Bulong ko sakanya.

Agad naman siyang napangiti dahil sa sinabi ko.

“Thank you so much, Princess. Sige na. Pumasok na kayo.” Sunod niyang turan na kinatango ko lang bago mabilis na tumalikod at nagsimulang maglakad pabalik sa loob.

“Princess?” Tawag niya saakin bago pa ako makatapak sa huling baitang ng hagdan paakyat sa pintuan na kinahinto ko at mabilis akong humarap sakanya.

“Yes?” Tipid kong sagot.

Nakatitig lang siya saakin ng ilang segundo bago mag-iwas ng tingin at mapakamot ng batok niya. Ilang segundo lang ay muli siyang humarap saakin.

“P-please give me a chance… I d-dont know how to say this but, I want to prove myself to you. Pero kung hindi ka pa handa, maghihintay ako.” Turan niya.

Isang blankong tingin lang ang isinagot ko sakanya at isang tipid na ngiti makalipas ang ilang segundo.

“Then wait, Rigon.”

Chapter 36

Chapter 36

Ellis Madrigal

    Naglalakad na ako papasok ng bahay matapos makipag-usap kay Rigon nang makita ko si mommy sa sala. Mag-isa siyang nakaupo don kaya mabilis akong naglakad papunta sa sala.

   

    Agad naman siyang napatingin saakin at agad akong sinuklian ng ngiti. Nginitian ko naman siya ng tipid bago umupo sa couch at inayos ang higa ng anak ko sa braso ko.

   

    “What’s the matter, mom? You look sad.” Bulong ko habang hinahaplos-haplos ang ulo ng anak ko habang nakangiti.

   

    Napatingin naman agad ako sakanya nang marinig ko siyang huminga nang malalim. Nakatitig lang siya kay Elliot at walang kahit anong ekspresyon sa mukha na pinagtaka ko.

   

    “I just saw you talking to Rigon. Naisip ko lang na, kung nagabayan kita ng maayos hindi sana mangyayari sayo ’to ngayon, anak. Hindi ka sana nahihirapan ngayon.” Turan niya saakin.

   

    Ngumiti naman ako sakanya na nagpapahiwatig na ayos lang ako.

   

    “Sino ba nagsabing nahihirapan ako, mom? Nagpapatawa ka naman eh!” Bulong ko na sinabayan ko pa ng mahinang pagtawa. “To be honest, nahirapan talaga ako noong dumating si Elliot sa buhay ko. Pero nandyan ka naman, kayo nila dad at mga kuya para tulungan ako sa pag-aalaga sakanya.” Nakangiti kong dugtong habang nakatitig kay Elliot.

   

    “Kung iniisip mo na hindi mo ako naprotektahan kay Rigon, ayos lang naman. Hindi mo na kasalanan yon. Kasalanan na ni Rigon yon dahil ginawan niya ako ng ganon bagay. Matagal naman nang nangyari kaya kalimutan na natin.” Turan ko pa bago tumingin sakanya habang nakangiti.

   

    “Naniniwala kasi ako na, kahit anong dilim pa ng napagdadaanan mo, humanap ka ng paraan para makapasok ang liwanag na magpapasaya sayo. Sabihin na natin madilim nga yung mundo ko dahil sa ginawa ni Rigon pero pinapasok naman niya yung liwanag na nagpapasaya saakin ngayon.” Bulong ko pa. Nakatitig lang saakin si mom at nakikinig.

   

    “Sinabi saakin ni Elliot na, h’wag kong lunurin ang sarili ko sa galit dahil kapag nangyari yon, makakagawa ako ng mga bagay na hindi ko pinag-isipan.” Huling bulong ko.

   

    “What about Rigon? Is it a good decision na ipahiram mo yung anak mo sakanya? Magiging malapit lang siya sayo.” Turan saakin ni mom.

   

    “Yes. It’s a good decision. Why mom?” Nakangiti kong bulong. “Kasi buo na ang pagkatao ng anak ko ngayon. Hindi na siya mangungulila sa tunay niyang ama. Hindi na siya maghahanap ng ama kahit hindi niya sinasabi saakin.” Bulong ko.

   

    “H’wag kang mag-alala na may mangyari o gawin masama saakin si Rigon. Wala na akong pakialam basta masaya at ligtas ang anak ko. And, I’m hundred percent sure na hindi na ako gagawan ng masama ni Rigon. Takot lang niya saakin!” Natatawang bulong ko.  “Kaya h’wag ka nang mag-alala sa prinsesa mo. Ayos lang ako. Mas masaya na ako ngayon. Tandaan mo mom, laging nauuna si Elliot sa puso ko. Hindi ako gagawa ng mga bagay na ikasasama niya o namin. Ginawa ko lang ’to para hindi na mangulila si Elliot sa ama niya. At sa tingin ko naman, nagbago na si Rigon na dapat lang.” Dugtong ko pa.

   

    Dahan-dahan naman siyang ngumiti saakin at mabilis na tumayo. Umupo siya sa tabi ko at mabilis akong niyakap ng mahigpit. Napapikit na lang ako dahil sa init ng yakap niya.

   

    “Maraming salamat, anak. Itinago ko man kung sino ka talaga, mananatili ka pa din prinsesa namin sa puso ko. Hindi magbabago yon.”

   

   

   

   

    MAINGAT kong inihiga ang anak ko sa higaan namin at mabilis na inalis ang sapatos niya. Agad ko din inalis yung mga suot niya at pinunasan siya. Hindi ko na gigisingin para maghilamos. Pagod na pagod eh! Agad ko siyang nilagyan ng baby powder bago bihisan ulit.

   

    Grabe ang laki-laki na ng anak ko. Parang kailan lang, ang liit-liit niya! Ngayon parang mas tatangkad pa siya kaysa saakin.  Paano kapag nagkaasawa na siya? Iiwan niya ba ako? Teka, bakit ko iniisip yon? Ang tagal pa naman! Pero kahit na! Basta kung saan masaya ang anak ko, don na lang din ako.

   

    Kinuha ko yung phone ko sa table ko bago mabilis na humiga sa tabi ni Elliot. Napatawa na lang ako dahil wala pa man limang segundo akong nakahiga ay mabilis na siyang yumakap saakin. Agad kong binuksan yung camera ko at mabilis na kumuha ng picture namin dalawa. Nang makakuha ako ng magandang picture, nakayakap siya saakin at magkadikit yung mukha namin, agad kong pinalit sa profile ko. Nang mapalitan ko na, agad kong binitawan yung phone ko sa bedside table at pinatay yung ilaw gamit yung remote. Agad kong niyakap yung anak ko nang mahigpit at hinalikan sa noo bago tuluyang magpahatak sa dilim.

   

   

   

   

    MABILIS ang mga galaw ko sa pagbibihis. Simpleng white long sleeves at dark blue na tuxedo ang sinuot ko bago mabilis na lumabas ng closet.

   

    “Elliot? Anak? Are you done?” Malakas na sigaw ko kay Elliot na naliligo ngayon.

   

    “Yes, Pa! A minute please!” Sigaw naman niya pabalik saakin.

   

    Agad akong bumalik papasok sa closet at kinuha yung mga susuotin ng anak ko. It’s same as mine. White long sleeves, dark blue tuxedo.  Agad ko din kinuha yung mga medyas namin at yung parehong black shoes.

First day of school ngayon ni Elliot. Sa international school siya pumapasok. No pressure naman sakanya. I already told him na, do your best and I’m always okay with it. Hindi ako naghahangad ng mataas na grades pero magugulat ka na lang with highest honor siya kasi grade school pa lang. Sinabi ko din na, mag-enjoy lang siya. Lagi naman daw siyang nag-eenjoy, masyado lang daw siyang matalino. Ang yabang ’di ba? Hahahaha.

Wala pa siyang official uniforms kasi ginagawa pa lang so bibihisan ko siya kung anong gusto niyang isuot. Kinuha ko lang talaga yung most formal na outfit.

“Pa?” Rinig kong tawag niya sa labas kaya mabilis akong lumabas ng closet.

Nakita ko siyang nakabalot na sa bathrobe at basang-basa pa yung ulo na kinatawa ko.

“Is this okay with you, nak?” Agad kong tanong sakanya at itinaas yung pinili kong damit para sakanya.

“Yes, Pa. Nice.” Bulong niya lang na kinatawa ko na lang.

Agad akong naglakad palapit sakanya at ipinatong yung mga damit sa kama bago siya buhatin paakyat ng kama. Agad kong kinuha yung twalya at mabilis na pinatong sa ulo niya at punasan yung buhok niya.

“Promise, anak. Last na school na ’to.” Bulong ko sakanya.

Pangalawang beses niya pa lang mag-transfer pero nagpag-isipan ko na magstay na talaga dito sa pinas.

“No worries, Pa. Hindi naman po ako nahihirapan.” Bulong naman niya.

Agad kong inalis yung twalya niya sa ulo at mabilis na hinawakan yung mga pisngi niya at pinuno siya ng halik. Nakakagigil! Ang gwapo-gwapo!

“Ang gwapo ng anak ko! Grabe!” Tumatawang bulong ko pa.

Tinawanan niya lang din ako at pinagpatuloy ko lang pagpupunas sakanya bago mabilis siyang suotan ng underwear. Syempre, hindi nawawala ang biruan at tawanan. Agad ko siyang nilagyan ng baby powder bago ipasuot sakanya yung mga damit niya.

Para siyang businessman sa suot niya! Grabe! Ang gwapo-gwapo! Nakakagigil ang kagwapuhan!

“No more neckties?” Bulong niya pa.

“Gusto mo ba?” Bulong ko naman din.

Tumango naman agad siya kaya mabilis akong pumasok sa closet at pumili sa mga neckties niya. Napili ko yung dark blue din na may lines of white. Parehas na parehas yung mga tuxedo ko, sa mga tuxedo ni Elliot at mga neckties namin. Kaya kinuha ko din yung kaparehas ng saakin bago mabilis na lumabas ng closet.

Agad kong pinakita sakanya yung necktie na kinatuwa niya. Agad kong sinuot sakanya yung necktie ng maayos.

“Ang gwapo!” Nakangiting turan ko pa sakanya.

Agad niya naman akong hinalikan sa pisngi at bumaba na ng kama. Lumapit siya doon sa sapatos niya at mabilis na kinuha yung medyas. Siya na yung magsusuot ng sapatos niya.

Agad naman akong pumunta sa salamin at agad na sinuot yung necktie bago kinuha din yung sapatos ko at isuot at muling bumalik sa tapat ng salamin para isuot yung eye glass ko.

“Pa, I want eye glass too!” Rinig ko naman turan ni Elliot.

“Ikaw ha, gaya-gaya.” Natatawang bulong ko sakanya.

“Sige na. Kunin mo na sa loob.” Utos ko pa sakanya.

Mabilis naman siyang pumasok sa closet at paglabas, may dala ng isang salamin na kaparehas ng akin. Yung sakanya, for fashion lang. Walang kahit anong magic dito. Nang mailagay ko ng maayos yung salamin niya, agad ko siyang hinalikan agad sa pisngi dahil hindi matiis yung kagwapuhan niya.

“Pa, enough.” Bulong na lang niya na kinatawa ko.

“Tinatanggihan mo na ang halik ni papa mo? Ikaw ha!” Turan ko pa sakanya.

“Malaki na po ako, Pa.” Bulong niya naman saakin.

“Oh so? Kapag malaki ka na hindi na pwedeng humalik? Nako Elliot ha.” Bulong ko pa.

Tinawanan ko na lang siya bago ko kuhanin yung phone ko at wallet. Kinuha naman niya agad yung bag niya.

“Ah Pa, ihahatid tayo ni Dad ’di ba po?” Turan niya na kinagulat ko.

Shocks! Hindi ko nasabi kay Rigon! Oh my gosh! What to do?! Dahan-dahan akong humarap kay Elliot habang nakangiti ng alinlangan.

“Yes anak! Tinext ko na!” Agad kong palusot.

“Thank you Pa! I love you!” Turan niya at lumabas na ng kwarto.

Mabilis ko naman binuksan yung phone ko at agad na tinext si Rigon ng paulit-ulit. Shocks! Bakit nagkaligtaan ko? Nang maitext ko na ng paulit-ulit si Rigon. Mabilis akong sumunod palabas kay Elliot.

Nakita ko siya na katabi ng mga isip bata niyang tito at nagpipicture. Agad akong naglakad pababa at dumiretso sa kusina. Chineck ko lang yung mga pagkain nila kuya. Ako kasi naghahanda ng binabaon nilang lunch. May mga pera naman hindi bumili. Si kuya Kevin, pinupursue na pala niya ang law. Nag-aaral pa din hanggang ngayon. Si kuya Kyle, sa business katulong ni dad. Si kuya Kervin, may business din kasama si Maxence. Hehe. Ibang business yon.

Si Elliot susunduin ko mamay kasi sabay kaming maglalunch sa office ni kuya Kyle kaya yung pagkain namin, nakasama kay kuya Kyle. Si mom, madalas kasama ni dad sa photoshoot.

Maya-maya lang ay tumunog yung phone ko na mabilis ko agad tinignan.

‘I’m already here.’ Basa ko sa text ni Rigon na nagpangiti saakin kaya mabilis akong lumabas ng kusina.

“Anak, let’s go! Magpaalam ka na sa mga tito mo.” Agad kong turan kay Elliot.

Agad naman siyang nagpaalam isa-isa sa mga tito niyang isip-bata. Lalong-lalo na yung matanda sakanila na si kuya Kervin. Sasakit ang ulo mo dyan! Goodluck Maxence! Hahaha. Ako naman yung sunod-sunod na humalik sa mga pisngi nila.

“Bye, Princess! Take care!” Sabay-sabay pa nilang turan na kinatango ko.

“Yung mga pagkain niyo ha?” Bilin ko pa sakanila bago mabilis na kumaway at lumabas ng bahay.

Nakahinga ako ng maluwag nang makita yung sasakyan ni Rigon sa tapat ng bahay. Shocks talaga. Instant kaba! Mahabang suyuan na naman kay Elliot kung nagkataon.

“Daddy!” Agad naman sigaw ni Elliot at hinayaan ko siyang bumitaw saakin at tumakbo.

Agad naman lumabas si Rigon sa kotse at mabilis na sinalubong si Elliot mabilis na kinarga. Naipailing na lang talaga ako sakanilang dalawa.

    HININTO ni Rigon yung kotse sa parking lot ng school at mabilis na lumabas. Mabilis niyang binuksan yung pintuan ng kotse kaya mabilis din kaming lumabas ni Elliot.

Agad na sinuot ni Elliot yung bag niya at humawak sa kamay ko. Agad din niyang hinawakan yung kamay ni Rigon pagkatapos isara yung pintuan ng kotse.

Agad din kaming naglakad at tinahak yung daan papunta sa room ni Elliot. Yung uniforms nila, just plain black pants at white long sleeves. Nagmumukha silang body guard ng anak ko kaya nakakakuha kami ng atensyon. Paano ba naman, naka-tuxedo din si Rigon at full black yung sakanya.

Hindi naman malayo since sa mismong dulo yung building ng college at dito sa bungad ay grade school lang. Nang nasa tapat na kami ng room niya, agad akong lumuhod sa tapat niya at inayos yung maliit niyang necktie at hinalikan sa noo.

“Goodluck, anak!” Nakangiti kong bulong bago ilabas yung ID niya sa bulsa ko at isabit sa damit niya.

“Thank you, Pa!” Turan niya naman at niyakap ako sabay halik sa pisngi ko.

Agad naman lumapit si Rigon at lumuhod din. Mabilis naman siyang niyakap ni Elliot at hinalikan sa pisngi.

“Goodluck, son.” Bulong ni Rigon.

Mabilis nang naglakad si Elliot papasok sa room at ako naman ay mabilis nang tumayo at tinanaw siya dito sa glass window. Mabilis lang siyang umupo sa isang bakanteng upuan at inilabas yung iPad na gagamitin nila para mag-aral. Hindi ako pabor sa iPad. Masyado silang bata para ma-expose sa gadjets.

“Hindi ba masyado bata ang anak natin para masyadong maexpose sa ganyan?” Rinig ko naman bulong ni Rigon na nakatitig din kay Elliot.

“Hindi din naman ako totally agree dyan pero yan yung requirements ng school. Matuto kaya sila dyan?” Turan ko naman.

“I guess. Masyadong matalino ang anak natin.” Tipid niya lang na bulong na kinatawa ko.

“Yeah, right.” Bulong ko pa bago kumaway kay Elliot nang tumingin sa gawi namin. Sabay pa kami ng pagkaway ni Rigon.

Nang nag-iwas na siya ng tingin, agad akong tumalikod para umalis na.

“Princess? Where are you going?” Tanong naman saakin ni Rigon.

“It’s my business.” Bulong ko na lang.

“Ihahatid na kita.” Agad niyang turan nang makapantay siya saakin pero dalawang hakbang yung  pagitan namin.

Tinignan ko naman siya ng ilang segundo. “Okay. Mapilit ka eh!”

    NAPANGISI ako nang makapasok na kami sa Golden Avenue. For the word itself. Golden. Isa lang talaga siyang very small subdivision na puro high end commercial buildings ang mga nakatayo. Hotels, restaurants even airport, the VKH Airlines. Lahat dito, mamahalin. Kaya ang sabi ng iba, kapag wala kang pera, wala kang karapatan na umapak dito. Pero nandito na ako, babaguhin ko ang takbo ng lugar na ’to at pabagsakin ang isang bruha.

Ang alam ko din na meron slot sila Ace dito pero dahil nalaman ni Ace na hindi pwede makapasok ang hindi elite families, pinili niyang sa pabas na lang. Para daw welcome lahat. He is such an angel indeed.

Agad kong nakita yung empty space at sa tapat ng empty space, literal na tapat lang kasi daan lang yung pagitan, ay yung isang empty space din pero may mga gumagawa na. Great! Gusto ko ’to! Magkatapat na magkatapat.

“Ihinto mo dyan.” Turo ko sa empty space lot. Bakod lang talaga at may katabing five star hotel yung lot ko.

Agad naman inihinto ni Rigon. Mabilis siyang bumaba at binuksan yung pintuan ng kotse kaya mabilis akong bumaba. Nakangiti kong tinignan yung malaking lot ko. Ang mahal ng lupang ’to grabe! Well, sulit naman sa laki.

“Anong balak mo dito?” Turan saakin ni Rigon.

“Papunta na yung mga engineer at architect. Plano kong magtayo ng restaurant dito. Check the place if you want to.” Agad kong turan sakanya.

Alam ko naman may alam si Rigon sa mga ganyan. Kaya hahayaan ko siya. Agad naman siyang tumango at mabilis na naglakad papasok sa lote ko. Nakatayo lang ako sa tapat at nakatitig sa kabuuan ng lote nang mapatingin ako sa kotse na bagong dating at huminto sa katapat kong lot. Here comes the witch! Let’s have fun.

Hindi ko na ulit sila tinignan dahil alam ko naman na lalapit at lalapit siya. Bakit ko siya iiwasan, kung pwede ko naman lamangan?

At yes, hindi ako nagkamali. Naririnig ko na yung tunog ng cheap niyang heels na parang katunog sa sapatos ng mga kabayo.

“Hey!” Rinig kong sigaw niya.

Dahan-dahan naman akong ngumisi at tumingin sakanya. Naglalakad pa din siya papunta saakin with her cheap fashion. Shocks, ano yan? Ginagaya niya ba yung Gucci? Wala man lang siyang correct layering. Literal na pangit yung fashion niya at damit niya. Anong akala niya? Maganda?

“Yes?” Mahinang turan ko nang makarating na siya sa tapat ko.

Dahan-dahan naman akong sumulyap sa loob ng lot ko kung saan nandoon si Rigon bago muling bumalik ang tingin sa bruhang ’to.

“Do I know you?” Dugtong ko pa na hinaluan ko pa ng kaunting pagpapanggap.

“Yes! I’m Sabrina! Rigon’s fiance. Hindi ba nagkita na tayo noon? Pero sadly, bigla kang nawala.” Mahabang turan niya at may panguso-nguso pa. Mukha naman siyang pwet.

“Awww. Sorry. I can’t remember na eh! Hindi talaga ako nakakaalala ng mga pangit.” Turan ko sabay ngiti ng matamis na kinawala ng ngiti niya.

“I just feel sorry kasi ngayon ko lang nalaman na balak mo pala bilhin yung lot ko. Sorry talaga!” Turan niya naman at nagpanggap pa na mabait.

“That’s fine. My new lot looks better.” Tipid na bulong ko.

“But it’s cheaper!” Agad naman niyang buwelta saakin na kinatawa ko.

“My lot is two times bigger than yours and two times the price of yours.” Nakangisi kong bulong.

“H’wag ka naman magpatawa. How can you afford that lot ’di ba? You’re a joker naman talaga!” Turan niya pa habang tumatawa na sinabayan ko na lang.

“Don’t be so stupid, bitch. I’m Ellis Madrigal.” Nakangiti kong bulong sakanya.

“Who’s that?” Bulong naman niya.

Tumawa ako ng mahina sabay ngisi. “Your death.” Mahinang bulong ko sakanya na kinalaki ng mga mata niya sa gulat. Nginisian ko lang siya pagkatapos at tumawa ng mahina. “H’wag mo seryosohin. Half-truth lang. Baka atakihin ka sa takot.” Natatawang bulong ko.

Narinig ko pang umubo pa siya ng kaunti para linisin yung lalamunan niyang nanigas na yata na kinatawa ko.

“A-anyways, can I invite you on our wedding?” Turan niya saakin at pilit iniabot yung invitation. Hindi pa ako pumapayag.

Kibit-balikat ko na lang binuksan yung invitation pero bakit siya lang ang picture dito at pangalan lang ni Rigon ang nakalagay? Naku naman.

“Sabrina Gorhilna and Richard Beaufort Grand Wedding.” Nang-aasar na bulong ko bago dahan-dahan tumingin sakanya na hindi ko na mailarawan ang mukha dahil sa inis.

“Oh! Sorry! Hindi yata gumagana yung eye glass ko. Is it Richard ba o Rigon?” Tanong ko pa.

Red na red ang invitation. Mapapatay ko ’to kapag inalis ko ang salamin ko.

“How useless naman ng eye glass mo. You can’t afford to buy new ba?” Turan niya pa.

Huminga naman ako ng malalim sabay tawa.

“Yes. Kasi kapag pinalitan ko at inalis ang salamin na ’to sa harap mo, baka humandusay ka dyan sa tabi na naliligo sa sarili mong dugo.” Nakangisi kong bulong na kinalaki na naman ng mga mata niya.

“B-basta pumunta ka! Rigon will be happy to see you there!” Turan niya pa. “Kasama namin yung anak namin. Look oh! He’s so handsome!” Sunod niya pa sabay tinapat saakin yung phone niya kung nasaan yung picture ng anak pero agad ko lang tinapik yung kamay niya at inayos yung glass ko.

“Yes! He looks so handsome! Hawig sila ni Richard ha? Ang lakas naman ng genes ng biyenan mo. Grabe!” Turan ko pa.

Dahan-dahan niya naman inilagay sa bag yung phone niya na kinangisi ko.

“By the way, ang galing mo don sa balak mong pagpatay saakin. Ang dami mo naman nilabas na tao. Ang sakit nga eh! Nagasgasan ako sa tuhod kasi nangati ako. Kinagat ng lamok.” Bulong ko sabay na mabilis ko siyang tinapatan at tinignan sa mata.

“Don’t play guns with me. Hindi ko alam ang mangyayari sayo kung nagkataon.” Nakangisi ko pang bulong bago mabilis siyang layuan kasi ang pangit niya.

Ilang minuto kaming tahimik bago ulit siya magsalita na kinangisi ko.

“That’s your car? It looks very familiar!” Turan niya sabay turo sa kotse ni Rigon.

“No, actually. Sa bodyguard slash driver ko yan.” Bulong ko habang nakangiti at mapangisi nang makita si Rigon na papunta na dito kaya mabilis kong tinuro si Rigon.

“Siya pala yung pakakasalan mo? Loyal siyang bodyguard at driver. Ilang years na din. Parang wala nga akong balak pakawalan eh!” Bulong ko pa habang natatawa.

Lalo akong matawa sa hindi mapinta niyang mukha. That’s right bitch. That’s how Ellis Madrigal play.

Chapter 37

Chapter 37

Ellis Madrigal

    Bumilis ang lakad ni Rigon nang makita niyang may kausap ako habang pabalik dito at napatakbo na siya nang mamukaan niya si Sabrina. Mabilis lang akong nag-iwas ng tingin sakanya at muling tumingin kay Sabrina.

“I told you, loyal siya. Isang tingin ko lang susunod na, nanginginig pa siya.” Natatawang bulong ko.

Inis naman siyang humarap saakin na lalong kinatawa ko.

“How dare you?! Homewrecker! Kabit ka lang! May anak kami!” Sigaw niya saakin na kinagulat ko.

“Are you dumb? I said, he’s my bodyguard and my driver. So anong kinakagalit mo?” Nakangisi kong turan at mabilis na lang akong mapatingin kay Rigon nang kunin niya ang hawak kong invition. Kitang-kita ko kung paano niya niyukot ang papel gamit ang palad niya.

“What are you doing here, Sabrina?” Turan niya.

Ako naman ay umatras ng kaunti. Agad naman lumapit si Sabrina sakanya at niyakap pero agad siyang tinulak ni Rigon. Napatawa na lang ako at kunwaring huminto nang tumingin saakin si Sabrina.

“So ito ang inaatupag mo? Bakit hindi mo atupagin ang kasal natin at ang anak natin?” Turan naman ni Sabrina kay Rigon.

“Oo nga naman!” Turan ko naman.

Agad naman akong tinignan ng masama ni Rigon nang ilang segundo pero tumingin ako sa likod ko na parang pinaparating na kung sino ang tinitignan niya.

“Hindi tayo ikakasal at wala akong anak sayo!” Sagot naman ni Rigon sakanya at binato ang yukot na invitation sa harap ni Sabrina.

“May point ka don!” Turan ko naman kaya si Sabrina ang tumingin saakin ng masama.

“Bakit hindi ko na lang ba tanggapin na anak mo si Raizon?! Ikaw ang ama niya!” Sigaw ni Sabrina.

“Bakit hindi mo kasi tanggapin, Rigon? Nakakaloka ka naman! Hay grabe na ang mga lalaki ngayon!” Sabat ko naman sabay iling.

“Please stop, Princess.” Turan ni Rigon saakin pero nginisian ko lang siya.

“Pero Sabrina, matanong nga kita…” Turan ko pa din bago maglakad papunta sa tabi ni Rigon. “Bakit hindi mo pangalanang, Richard Jr. ang anak——” Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko nang mabilis siyang sumugod saakin pero mas mabilis na hinatak ako ni Rigon papunta sa likod niya.

“I will kill you.” Rinig ko pang bulong ni Rigon.

“This is not fair, Rigon! Isusumbong kita sa daddy mo!” Turan pa ni Sabrina.

“Go. Go ahead.” Sagot naman sakanya ni Rigon. “You can all go after me. Pero kapag ginalaw niyo si Ellis, pasensyahan tayo. Hahatakin kita pababa sa impyerno.” Bulong ni Rigon at ako naman ay nanatiling tahimik dito sa likod niya. Ako na lang hahatak please?

“You can’t stop us, Rigon. Papatayin ko si Ellis.” Turan ni Sabrina na naging dahilan nang pagsilip ko sakanya habang nasa likod ni Rigon.

“Really? You can’t kill me, Sabrina. It’s either na maliligo ka sa sarili mong dugo o basag ang bungo. Maliligo ka pa din sa sarili mong dugo sa dalawang choice mo. So I would advice na, leave me alone. Hindi mo magugustuhan makipaglaro saakin.” Nakangisi kong turan sakanya na tinawanan niya lang.

“Nagawa ko na, Ellis.” Bulong niya na kinatawa ko.

“Bakit buhay pa ako? Mag-isip ka nang maayos. Kung papadalhan mo lang ako ng mga patpating tauhan ng Forbes, you can’t kill me. Magpadala ka ng professional assasins. Yung mga ka-level ko. Mas better kung ipadala mo si Richard. Gusto ko din siyang makausap eh!”  Nakangiting turan ko sakanya.

Inis siyang tumingin kay Rigon at agad na naman akong hinarangan.

“You can’t protect your princess now, Rigon. Mamili kang mabuti. Hindi pa huli ang lahat.” Huling bulong ni Sabrina bago siya umalis.

Napairap na lang ako dahil ang lakas ng loob ng hayop na yon. Bakit hindi kaya siya ang pumatay saakin para masampolan ko naman.

Napahinga na lang nang malalim si Rigon at mabilis naman akong tumalikod papunta sa kotse. Ilang segundo lang ay nasa tabi ko na siya at nauna. Mabilis niyang binuksan yung pintuan kaya mabilis akong pumasok at nagsuot ng seatbelt.

Agad naman umikot si Rigon at umupo na sa driver seat. Namutawi ang ilang segundong katahimikan sa loob. Walang nagnais magsalita. Kahit ako, ayaw ko muna magsalita.

“You are not planning anything, do you?” Turan niya.

Tumingin naman ako sakanya nang dahan-dahan at tanging kibit-balikat lang ang isinagot ko.

“Princess! Look, hindi ka pwedeng lumaban sakanila!” Agad niyang turan saakin pero mahinahon pa din.

“I can. I really can.” Bulong ko lang.

“No. That’s not it, my Princess! Just leave it to me. I will do the rest.” Turan niya saakin.

Muli na naman namutawi ang katahimikan sa loob at ako na ang bumasag sa katahimikan yon.

“Alam mong hindi mo anak si Raizon.” Mahinang bulong ko.

“I have nothing now. I can’t do anything.” Mahinang bulong din niya na kinahinga ko nang malalim.

“You can’t but I can.” Sagot ko sakanya.

“Princess! Hindi nga pwede! You will not risk your life! Leave it to me please. Just please, my Princess. Stay out of it. I’m begging you.”

“You know me so much, Rigon. I can protect myself. Ginagawa ko ’to para kay Elliot.”

“Princess naman! Wala na saakin ang lahat ngayon! Money, Forbes, everything! Natatakot ako sa mangyayari sainyo ng anak ko. Hindi ko na mapapatawad yung sarili ko kapag may nangyari pa sainyo.” Turan niya saakin.

Huminga naman ako ng malalim bago dahan-dahan tumingin sakanya at ngumiti. “Gusto mong mabawi ’di ba? H’wag ka saakin bumawi, sa anak natin.” Turan ko. “Kung gusto mong makabawi saakin, tell me kung bakit mo nagawa saakin ang lahat. Gusto ko malaman ang dahilan mo.”

    MABILIS kong hininto ang kotse sa parking lot ng university. Just the same outfit pero susunduin ko na si Elliot para umuwi na.

Agad ko siyang nakita na nakatayo sa tabi ng pintuan kaya mabilis akong napangiti at binilisan ang lakad ko papunta sakanya.

“Anak?” Tawag ko sakanya nang malapit na ako.

Agad naman siyang napatingin saakin at agad na nginitian bago mabilis na tumakbo para salubungin ako. Agad naman akong lumuhod para salubungin siya ng yakap at halikan sa pisngi.

Natatawa ko pang inayos yung eye glass niya bago siya pisilin sa pisngi.

“Are you okay here, anak? Hindi ka ba nahihirapan?” Agad na tanong ko bago ko siya mabilis na kargahin.

“No, Pa. It’s pretty same. Just like my old school.” Turan niya saakin na kinatango ko.

Tinatanong-tanong ko lang siya hangga’t makarating kami sa kotse.

“Papa, I want to see daddy. Can we?” Bulong niya saakin.

Napatitig naman ako ng ilang segundo sakanya bago ngumiti.

“Yes. Of course, anak.” Nakangiti kong bulong sakanya bago mabilis na halikan siya sa noo at isara ang pintuan niya.

Mabilis kong inilabas ang phone ko at agad na tinawagan si Rigon. Wala pang dalawang segundo ay agad din siyang sumagot.

“Rigon, our son wants to see you. Where are you?” Agad kong turan.

“I’m here at our house. But you can’t bring Elliot here. You know my situation! Mag papa-reserve na lang ako ng restaurant or kila Ace na lang. What do you think?” Turan niya.

“No. Pupunta kami dyan. Just wait.” Agad na bulong ko.

“Princess, ayoko makita ng anak ko yung sitwasyon ko ngayon.” Bulong naman niya.

“Elliot will always understand. Kilala mo ang anak mo. Besides, hindi naman kami kakain sa mismong bahay mo. Kaya h’wag kang mag-alala.”

“I’m hanging up now.” Huling bulong ko bago patayin ang tawag.

Mabilis akong pumasok sa driver seat at ngumiti kay Elliot. “Kunin muna natin yung foods natin kila tito Kyle, anak.” Nakangiting turan ko.

Ngumiti naman agad siya saakin at nag-thumbs up. “Noted, pa! I love you!” I love you too, Elliot.

    AGAD kong pinasok ang kotse sa daan papunta sa mansion ni Rigon. Si Elliot naman, tinitignan yung paligid. Pinagmamasdan bawat daanan namin.

“It’s pretty nice here, Pa. Fresh air, new view, close to the environment.” Bulong niya na kinangiti ko.

“Gusto mo dito?” Tanong ko sakanya.

Tumango naman siya at ngumiti.

“Siguro farmer si daddy. So cool! I like to plant fruits and pet some ducks!” Tuwang-tuwa niya pang turan na kinatawa ko. “I never seen a duck in person, Pa. I want to see some.” Dugtong niya pa.

“I never seen one neither.” Natatawang bulong ko din sakanya.

“Also, I want to see chickens.”  Bulong niya.

“But you already saw some chicken at the market!” Natatawang bulong ko.

“Pa, they are dead. I want to see live chicken.” Bulong niya naman na lalong kinatawa ko.

Nakapasok na kami sa bakuran ni Rigon. Kitang-kita ko pa yung pagkamangha ni Elliot habang nakatitig sa paligid. Agad kong inihinto yung kotse sa tapat ng bahay ni Rigon.

Agad akong bumaba at agad binuksan yung pintuan ni Elliot at inalis yung seatbelt niya. Mabilis niya naman siyang bumaba at pinagmasdan yung paligid. Ako naman ay kinuha yung pagkain namin ni Elliot bago isara ang kotse.

“Wow Pa! So much greens!” Turan niya saakin.

Agad din siyang humarap sa mansion at hinayaan ko lang siyang titigan yung mansion.

“This house is cool! Look, Pa! The lower part of the house looks abandoned but the upper part is beautiful! I want to see it right now! Please Pa? Can I?” Turan niya naman.

Agad naman akong tumango at sabay kaming tumakbo paakyat at mabilis na pinuntahan yung pintuan. Agad ko naman binuksan yung pintuan at mabilis na pumasok si Elliot. Para kaming bata na nag-uunahan sa pagpasok.

“Elliot anak, be careful!” Turan ko pa habang tumatakbo sa likod niya.

Agad kaming nakarating sa living room at napahinto siya habang nakatingin sa painting naming dalawa.

“Wow. It’s like a movie.” Bulong niya bago dahan-dahan maglakad palapit sa painting.

Ilang segundo niyang tinitigan yung painting bago siya mabilis na naglakad papunta sa hagdan.

“Be careful!” Sigaw ko pa.

Agad naman siyang tumakbo paakyat. Sakto naman kalalabas lang ni Rigon sa kusina kaya napatingin ako sakanya.

“My Princess——” Hindi niya na natuloy yung sasabihin niya nang makita si Elliot na mabilis umaakyat papunta sa itaas. “Anak, be careful!” Sigaw niya kay Elliot pero parang hindi siya narinig ni Elliot.

Napailing na lang si Rigon at mabilis ko naman inabot yung pagkain namin na agad naman niyang kinuha.

“H-hindi ba nagtanong si Elliot kung bakit ganito bahay ko?” Nahihiya niyang bulong. Nginitian ko lang siya at umiling.

“Mabuti pang tanungin mo na lang siya. Bye!” Agad kong turan bago mabilis na tumakbo paakyat para sundan si Elliot.

“Be careful, my Princess!” Rinig ko pang sigaw niya pero hindi ko na pinansin.

Agad kong nakita si Elliot na nakatapat sa isang painting at nakatitig. Dahan-dahan naman akong naglakad papunta sakanya at pinagmamasdan siya.

“Anong problema, anak?” Mahinang bulong ko. Agad naman siyang napatingin saakin.

“Pa, please carry me.” Bulong niya. Kahit nagtataka ay agad ko naman siyang kinarga.

“Lapit tayo sa painting, Pa.” Bulong niya. Tumango naman ako at lumapit sa painting.

Nagulat ako nang hawakan niya yung painting. Takang-taka akong nakatingin sakanya. Dahan-dahan niyang inilagay yung daliri niya sa frame ng painting at laking gulat ko nang biglang parang pinto na bumukas yung painting.

“Oh my gosh…” Mahinang bulong ko. Agad kong ibinaba si Elliot.

“Teka lang anak, ako muna titingin.” Agad kong turan sakanya bago dahan-dahan silipin kung anong laman nitong vault sa likod ng painting.

Agad kong isinara yung vault nang nakita yung laman. Guns.

“Walang laman, anak.” Nakangiti kong turan sakanya.

“Lahat ng painting may vault sa likod, Pa. It has finger print lock. Try mo yung isa dito, Pa.” Turo niya sa tabing painting.

Tumango naman ako at inilagay yung isang daliri ko sa exact na posisyon katulad sa ginawa ni Elliot kanina. Nagulat ako nang may vault nga. Dahan-dahan kong binuksan, still guns kaya mabilis kong sinara.

“Hey my Princess and Prince, what are you doing?” Rinig namin turan kaya mabilis kaming napatingin kay Rigon na ka-aakyat lang.

“Daddy!” Agad naman sigaw ni Elliot at mabilis na sinalubong si Rigon at nagpakarga.

“How’s school, my Prince?” Agad naman tanong ni Rigon kay Elliot nang mabuhat niya na ito at paulit-ulit hinalikan sa pisngi.

“Nothing is new, dad! Can I see your ducks?” Agad na turan sakanya ni Elliot.

Dahan-dahan naman napatingin si Rigon saakin at agad akong akong umiling at nag-iwas ng tingin.

“W-what ducks?” Rinig kong turan ni Rigon.

“This huge land of yours, dad. I’m pretty sure that you are a farmer! You are so cool! I want to be like you!” Agad na turan ni Elliot na kinangiti ko.

Napatawa naman ng mahina si Rigon bago dahan-dahan tumingin saakin.

“Ahh, I don’t have ducks right now my Prince.” Turan ni Rigon. “But!” Agad na dugtong niya. “I have a horse. A very special horse.” Bulong niya na kinatitig ko sakanya.

“Waaaa! Really dad?! Can I see? Can I see? I want to see!” Agad naman turan ni Elliot.

Tumingin naman saakin si Rigon. Nginitian niya lang ako na sinuklian ko lang ng ngiti. Agad niyang hinalikan sa noo si Elliot habang nakatitig dito.

“Of course! Pupuntahan natin si Akiko sa paraiso ng papa mo.”

Chapter 38

Chapter 38

Ellis Madrigal

    “Son? Come here!” Agad na tawag ni Rigon kay Elliot.

Paalis na kami at sa malamang ay pupunta kami doon sa ilog kung saan niya ako dinadala dati. Nakita ko silang dalawa na umakyat ulit sa itaas. Galing kasi kami sa kusina at hinanda yung mga dadalhin namin.

Mabilis naman akong sumunod paakyat at nakita ko yung pintuan ng isang kwarto na bukas. Yung kwarto na dapat para kay Elliot. Huminga na lang ako nang malalim bago magsimulang maglakad papunta sa kwarto.

“Look at this son! Bagay sayo!” Rinig ko pang turan ni Rigon.

Huminto naman ako sa tapat ng pintuan kung saan ko sila nakikita nang maayos. Nakalatag yung mga damit sa kama at nakatayo naman si Elliot sa ibabaw ng kama. Paisa-isang tinatapat ni Rigon yung mga damit kay Elliot.

“Want this? You look adorable! So handsome!” Nakangiti pang bulong ni Rigon kay Elliot.

“Dad, I want what you are wearing.” Turan naman ni Elliot sakanya.

Nakasuot kasi si Rigon ng white shirt, floral na polo at simpleng shorts lang. Parang pupunta talaga sa beach. May nakasabit pang shades sa damit niya.

“Really?! Yes! I like your idea!” Tuwang-tuwa pa na sabi ni Rigon at hinalikan ang pisngi ni Elliot.

Napangiti na lang ako habang umiiling bago tumalikod sakanila at magsimulang maglakad papunta sa veranda nitong second floor. Dahan-dahan kong binuksan yung pintuan at naglakad palabas.

Tahimik kong pinagmasdan ang kapaligiran na naging bahagi ng masalimuot kong mundo. Sobrang naninibago ako na hindi ganito kaganda dito sa lugar na ’to. Nasanay akong makitang, walang malalaking damo dahil halos araw-araw may nag-aalaga. Doon din nagtretraining yung mga ugok niyang galamay. Yung kulungan ng mga kabayo at kung saan ako tinatakbo ni Akiko tuwing umaga. Yung mga puno ng mangga. Nandito pa naman sila kaso wala pang bunga. Hehehe.

Dito din mismo sa kinatatayuan ko madalas nakatayo si Rigon habang nagtretraining ako. Hindi siya umaalis hangga’t hindi natatapos yung training ko. Nakikita ko pa yung mga katulong na abala sa pagpapakain sa mga Forber. Si ate Lyn? Kumusta na kaya siya? Nasaan si ate? Hindi man lang ako nakapagpaalam sakanya. Nakakalungkot.

“Papa!” Rinig kong sigaw kaya napatingin ako sa likod ko.

Napanganga na lang ako nang makita silang mag-ama na parehong-pareho ang itsura. Mula sa damit hanggang sa suot nilang sandals, walang pinagkaiba.

“Wow…” Bulong ko na lang habang natatawa.

Kahit hindi ko naman sabihin, basta may makakita sa dalawa na ’to, agad nilang malalaman na mag-ama sila. Hindi na kataka-taka.

“Daddy and I, so handsome. Right, Pa?” Bulong pa ni Elliot habang nakatitig saakin at talagang tumingin pa siya kay Rigon at ginaya ang tindig niya.

Hindi ko naman maiwasang matawa dahil sa kanilang dalawa. Ano ’to? Promo? Kapag kinuha ko si Rigon may kasamang mini? Hahahaha.

“I’m waiting for your answer, Pa.” Bulong niya pa saakin na lalong kinatawa ko.

Mabilis akong lumuhod at agad na tinapatan siya. Agad kong pinisil ang pisngi niya at paulit-ulit na hinalikan.

“Yes, anak, ang pogi-pogi mo!” Bulong ko at lalo siyang pinanggigilan.

“That means I’m handsome too, right? I’m his father.” Agad naman sabat ni Rigon na kinatawa ko.

“Ama ka lang. Hindi ka gwapo.” Agad kong turan sakanya bago mabilis na hawakan ang kamay ni Elliot habang natatawa.

“Hey Princess?! Hindi ko matatanggap yung sinabi mo! I’m handsome too! I and my Prince look exactly the same!” Agad naman niyang reklamo na parang bata.

“Tara na anak! Hayaan mo yung ama mong isip-bata din!” Natatawang bulong ko kay Elliot at sabay kaming tumawa.

Agad naman kaming hinarangan ni Rigon habang magkadikit ang kilay at mabilis na binuhat si Elliot. Natatawa ko na lang siyang tinignan dahil parang bata din siya kung umasta.

“Princess! I’m handsome too! Kung hindi ako gwapo, hindi ganito ang itsura ng anak natin.” Agad niyang turan. “Do you agree, my son?” Dugtong niya pa.

Agad naman nag-thumbs up si Elliot at tumango-tango ba bago isuot ang shades niya. “Yes, dad. We are handsome.” Bulong pa ni Elliot.

Natatawa na lang ako sakanilang dalawa at magsasalita na sana ako pero agad na nagsalita si Rigon.

“Yes, Princess. I’m handsome, we are handsome. Now, change. Hindi ka naman pupunta sa ilog ng naka business attire ’di ba?” Agad niyang turan.

Agad ko naman tinignan ang sarili ko na naka tuxedo pa pala. Sabagay, ilog yung pupuntahan tapos para akong tanga na nakasuot ng ganito habang sila ang gagwapo ’di ba. May point siya.

“Yeah! Right.” Agad kong turan sakanya.

Tumango lang siya at mabilis na tumalikod. “Mauuna na kami ng anak natin sa ibaba. Sa kwarto mo may damit.” Bulong niya bago mabilis na maglakad pababa.

Tinignan ko lang sila hanggang kababa bago maglakad papunta sa kwarto ko pero napahinto ako sa tapat ng kwarto ni Rigon. Nagdadalawang isip ako kung susubukan ko bang buksan pero nabuksan ko na talaga. Agad ko din isinara dahil wala naman akong balak na pasukin yung kwarto niya talaga.

Huminga na lang ako nang malalim bago mabilis na pumasok sa kwarto ko. Agad kong nakita yung mga damit na nakapatong sa kama. Parehong-pareho din sa suot nilang dalawa. Napatawa na lang ako. Plinano talaga nila. Mag-ama talaga.

Agad ko na lang hinubad lahat ng suot ko at sinuot yung damit na nandito. Alam kong magagalit si Elliot kapag iba ang sinuot ko. Pahirapan na naman sa suyuan.

Hinubad ko na din yung eye glass ko at sinabit sa damit yung shades. Tinupi ko muna yung mga damit na hinubad ko nang maayos bago lumabas ng kwarto pero napahinto ako bago pa makalabas ng kwarto nang marinig ko ang tunog ng phone ko sa bulsa ng shorts ko.

Agad kong inilabas ang phone ko at mabilis na tinignan ang tumatawag. Unknown number pero sinagot ko pa din. Ilang segundo akong nanatiling tahimik at hinayaan kong magsalita ang nasa kabilang linya.

“My dear Princess, assasin ang gusto mo ’di ba? Your wish is my command.” Turan ng nasa kabilang linya na kinangisi ko. Boses pa lang alam ko na kaya hindi na ako nag-aksaya ng panahon para pakinggan siya.

“Sorry Sabrina, pugad ng mga leon ang papasukin ng mga assasin na sinasabi mo. They are Madrigal, I am Quizilian. Hindi mo alam na binabaon mo lang sa hukay ang sarili mo.”

    NAGKWEKWENTUHAN lang yung mag-ama habang naglalakad kami. Dala ko yung basket ng mga pagkain at nakapusan si Elliot sa balikat ni Rigon. Halos hindi sila nauubusan ng kwento. Ako tahimik lang at nakikinig sakanila.

Napangiti ako nang matanaw ko yung tunnel. Grabe ang tagal na kitang hindi nakita.

“Wow! Dad!” Agad na sigaw ni Elliot sabay turo sa tunnel. “There’s a big hole!” Sigaw pa niya. Hindi ko tuloy napigilan ang tawa ko.

Mas binilisan pa ni Rigon yung lakas kasi halata naman sa dalawa na excited sila. Agad silang nakarating sa bukana ng tunnel. Huminto sila at hindi tuluyang pumasok at tumingin saakin.

“Pa! Bilis!” Sigaw saakin ni Elliot kaya wala akong nagawa kundi magmadali at mabilis na tumabi kay Rigon.

“Daddy, can you hold papa’s hand?” Turan ni Elliot na kinagulat ko. Napatingin naman saakin si Rigon nang ilang segundo bago mag-iwas ng tingin.

“Why, my son?” Agad naman tanong ni Rigon sakanya.

“Hindi niya po suot yung glasses niya. Baka po may something po na mangyari tapos masaktan si papa sa loob po ng hole.” Paliwanag ni Elliot na kinangiti ko nang alanganin.

Nagdadalawang isip na tumingin si Rigon pero alanganing tingin lang ang sinagot ko sakanya.

“A-ahhh, papa can hold my shirt naman anak.” Turan naman ni Rigon.

“Paano po kung matapilok si papa po? Mabibitawan niya po yung shirt niyo po.” Agad naman na sagot ni Elliot na kinangiti ko nang alanganin. Bakit ba ang talino niya?

“Y-you have a point, anak.” Bulong ko na lang.

“So daddy, holds papa’s hand tightly okay? Never let him go, no matter what happens.” Nakangiting turan pa ni Elliot.

“Y-yes, my son. I’ll hold papa’s hand tightly for you.” Sagot naman ni Rigon sakanya. Napangiti ako ng matamis nang halikan ni Elliot yung noo ni Rigon. Madali niyang naabot kasi nakaupo siya sa balikat ni Rigon.

“I love you both. H’wag na po kayo mag-away please?” Turan niya pa na lalong kinagulat namin pareho ni Rigon.

Nanatili ang ilang segundong katahimikan bago huminga nang malalim si Rigon at basagin ang katahimikan.

“C-can I hold your hands, Princess?” Bulong niya.

Ngumiti naman ako nang tipid bago huminga nang malalim at ako na ang nagkusang humawak sa isang kamay ni Rigon. Nagulat pa siya pero ilang segundo lang ay humigpit ang hawak niya sa kamay ko.

“Let’s go?” Nakangiti kong turan.

Tumawa naman silang dalawa at nagsimula na kaming maglakad papasok. Daldal nang daldal si Elliot. Napakadaldal! Ano-ano yung sinasabi kay Rigon. Ito naman si Rigon ginagatungan pa kaya lalong humahaba yung usapan. Lalong humigpit yung hawak ni Rigon saakin nang nasa gitna na kami ng tunnel. Umabot na sa multo yung pag-uusap nila na tinatawanan ko na lang.

Nagningning yung mata ko nang masilip ko yung loob ng ilog. Hindi na inalis ni Rigon yung pinakagate dito sa dulo ng tunnel. Wala akong masabi nang masilayan ko yung loob. Sobrang ganda at linis pa rin!

“Ahhh, Princess? Can you get the key on my pocket?” Bulong ni Rigon bago dahan-dahan bitawan ang kamay ko.

“Okay.” Bulong ko na lang bago dahan-dahan ipasok ang kamay ko sa bulsa niya.

“There… Laliman mo pa.” Bulong naman niya kaya lalo kong nilaliman ang kamay ko pero wala pa din akong mahawakang susi.

“Left side, Princess.” Bulong niya kaya sinunod ko pero nanlaki yung mata ko sa nakahawakan ko. Oh my gosh.

“L-left side, P-princess.” Mahinang bulong niya at napaiktad. Mabilis kong nilihis ang kamay ko habang nanlalaki ang mata.

“S-sorry. Right side pala yon.” Mahinang bulong ko na lang ay nang hawakan ko yung susi agad ko nang inilabas yung kamay ko.

Hindi ko na siya hinintay na magsalita at agad na binuksan yung gate. Tuluyan na akong napatulala nang makita ko yung kabuan ng paraiso.

“Wow! Ang gandaaaa!” Mahabang bulong ni Elliot.

Agad akong napatingin sa may dulo ng ilog na may katabing kulungan ng mga kabayo. Nanlaki yung mata ko nang makilala ko si Akiko tapos may isang kabayo din na itim at may isang kabayo pa na maliit. Nanlalaki yung mata kong napatingin kay Rigon.

“Babae si Akiko?!” Hindi ko mapigilang bulong.

Natatawa naman siyang kinuha yung basket saakin at tuluyan na kaming pinapasok bago isara yung gate. Ganon pa din yung tubig. Sobrang linis! Kitang-kita yung ilalim. May magagandang mga bato pa. Napakadaming halaman sa paligid at yung kubo, two story na. Grabe ang ganda! Hindi ako makapaniwala.

“No. That’s my horse.” Turo niya sa kabayo na itim.

Tinitigan ko naman ng matagal yung kabayo na itim bago ko nakilalang sakanya nga.

“Yung maliit naman, siya yung natira sa mga kabayo noong nakulong ako. Anak siya ng kapatid ni Akiko.” Paliwanag saakin ni Rigon na kinatango ko. May kapatid pala si Akiko. Bakit hindi niya pinakilala? Si Akiko talaga!

“Papa! I want to see them!” Agad naman turan ni Elliot.

Tumingin naman ako kay Rigon at ngumiti lang siya sabay tumango. Agad kong hinawakan si Elliot at nagsimula kaming bumaba.

“My Princess, my Prince, be careful.” Rinig ko pang turan ni Rigon.

Mas maganda na talaga siya ngayon. Sa dulo ng ilog kung saan mga bato ulit, may isang tulay na kahoy na patawid kung nasaan yung kulungan nila Akiko.

Yung paraiso na ’to, parang maliit na portion lang ng ilog na pinatungan ng pabilog na bato tapos hinukay yung bato sa gitna. Kaya nalagyan din ng harang sa itaas dahil may pagkakapitan yung mga bakal. Nasulyapan ko pa si Rigon kanina na pumasok sa kubo at lumabas din. Nakatanaw saamin ni Elliot.

Nanlaki yung mga mata ko nang makita si Akikong patakbo-takbo sa loob ng kulungan nila.

“I guess he’s happy to see you again, Pa.” Bulong ni Elliot habang nakahawak sa mga kamay ko.

“I’m happy to see him again too.” Nakangiti kong bulong at nagbuga ng hangin. Ang sarap sa pakiramdam.

    KUMAKAIN na kami dito sa pangalawang palapag ng kubo. Yung veranda sa itaas. Kitang-kita lahat dito. Napakaganda ng view, grabe! Hindi nakakasawa. Ang presko pa ng hangin kahit parang nasa ilalim kami. 

Yung niluto ko ay pork sinigang. Nag-request si kuya Kyle na gusto daw niyang humigop ng sabaw kaya iro yung niluto ko. Si Rigon naman may dala siyang fried chicken, watermelon shake para kay Elliot at malamig na milo para saakin.

Ganadong-ganado kumain si Elliot. Sarap na sarap sa fried chicken ni Rigon kahit alam ko naman binili niya lang yan tapos pinirito. Hindi naman siya yung nagtimpla nyan. Hahahaha.

Napansin kong hindi man lang kumuha si Rigon sa sinigang at halos ilang kutsara lang yung bawas ng kanin niya. Si Elliot kain lang nang kain. Walang pakialam sa paligid niya.

“Bakit hindi ka kumakain?” Tanong ko sakanya.

“Araw-araw na akong kumakain ng ganito.” Natatawang bulong niya.

Agad ko naman inusog yung lalagyan ng sinigang papunta sakanya. Nagdadalawang isip siyang tumingin saakin at isang ngiti lang ang sinagot ko sakanya.

“Isipin mo na lang na hindi ko naubos kaya ikaw ang kakain.” Bulong ko sakanya.

Napatitig naman siya ng ilang segundo saakin bago mag-iwas ng tingin.

“Papa, more kangkong po please.” Turan ni Elliot kaya napatigil kami sa pag-uusap.

Agad ko na sanang ikukuha si Elliot ng kangkong pero naunahan ako ni Rigon.

“Very good son. Dapat kumakain ka ng vegetables! It’s very good for you!” Turan pa ni Rigon kay Elliot pero hindi siya pinapansin at patuloy lang sa pagkain.

Napatingin naman siya saakin. Tumawa lang ako nang mahina bago lagyan ng sinigang yung plato niya. “Ganyan talaga yan. Walang makakaistorbo sakanya kapag kumakain.” Natatawang bulong ko.

“T-thank you, Princess.” Mahinang bulong niya pagkatapos kong lagyan ng sinigang yung plato niya.

Tinanguan ko lang siya bago tumingin kay Elliot at agad na punasan yung gilid ng mga labi niya bago muling sumulyap kay Rigon na nakangiti bago sumubo. Agad siyang napatingin saakin pagkatapos.

“This is so good!” Agad niyang bulong at sunod-sunod na yung ginawang pagsubo.

Napailing na lang din ako bago magsimulang kumain. Mabuti pala at madami yung ulam na dinala ko. Lagi naman kasing madami dahil malakas talaga kumain si Elliot. Madami din niluluto ko kasi malalakas din kumain yung mga tito niya. Wala eh, masarap talaga ako magluto.

Minsan ko pa siyang sinulyapan bago sumulyap kay Elliot. Pareho na silang hindi maistorbo. Mag-ama talaga.

    HALOS takip-silim na nang umahon kami sa tubig. Nakaupo kami ngayon sa veranda at nakaupo si Elliot sa mga hita ko habang nakayakap saakin ng mahigoit at nakasubsob ang mukha sa dibdib ko.

“Princess? Hindi ka pa nangangawit?” Bulong ni Rigon na nasa tabi ko.

Dahan-dahan ko naman sinilip si Elliot at pipikit-pikit na at halatang inaantok na.

“Hindi makakatulog yung anak mo kapag hindi ako kayakap.” Mahinang bulong ko sakanya at hinaplos-haplos yung ulo ni Elliot para tuluyan nang makatulog.

“Pareho pala kami.” Mahinang bulong ni Rigon na kinatingin ko sakanya. Agad naman siyang nag-iwas ng tingin.

“Magpalipas na lang tayo ng gabi dito. May mga pagkain ka naman dito ’di ba?” Agad kong bulong sakanya.

“Yes. Ipasok mo na siya kapag nakatulog na. Doon kayo sa kama humiga.” Bulong niya naman na tinanguan ko.

Nanatili kaming tahimik habang pinapatulog ko si Elliot. Makalipas ang ilang minuto, agad niyang inalalayan sa pagtayo at mabilis kaming pumasok sa loob.

“Bubuksan ko lang yung generator sa labas.” Agad niyang turan na tinanguan ko.

Dahan-dahan kong inihiga si Elliot sa kama at ayaw akong bitawan kaya tuluyan na din akong mahiga. Ilang minuto lang ay nakita ko na si Rigon at mabilis na binuksan yung aircon at ilaw sa loob.

Agad siyang lumapit kay Elliot at nakangiting pinagmasdan. Kapit na kapit saakin ang loko na parang mawawala ako sakanya.

“Matutulog ako sa ibaba. Dito kayong dalawa, okay?” Bulong niya pa at hinalikan sa noo si Elliot.

Lalabas na sana siya ng kwarto pero mabilis ko siyang tinawag.

“Dito ka na matulog. Kapag nagising si Elliot at nakitang wala ka dito, magagalit siya. Mas lalo siyang magagalit kapag nakita ka niya na natutulog sa ibaba.” Paliwanag ko sakanya.

“Is it okay for you?” Agad naman niyang tanong. Tumango naman ako at ngumiti bilang paninigurado.

Agad naman niyang pinatay ang ilaw at binalot na ng dilim ang buong kwarto. Naramdaman ko na lang ang pag-upo niya sa likuran ko at ang pagpatong ng kumot sa katawan ni Elliot bago ko siya maramdaman humiga sa likuran ko. Pumikit na lang ako pagkatapos kong halikan ang pisngi ni Elliot.

Ilang minuto lang akong nakapikit ay mabilis akong napamulat nang magsalita si Rigon.

“Princess?” Mahinang bulong niya.

“Hmm?” Mahinang sagot ko sakanya.

“C-can I hug you for at least five seconds?” Mahinang turan niya na kinatahimik ko nang ilang segundo.

“Yes, you can.” Turan ko matapos ang ilang segundo kasabay ng paghinga ko nang malalim.

Dahan-dahan kong naramdaman ang mga palad niya sa bewang ko at unti-unting bumalot sa tyan ko bago ako tuluyang makulong sa mga bisig niya. Ramdam na ramdam ko din ang init ng katawan niyang dikit na dikit saakin.

“I m-miss you so much, P-princess.” Mahinang bulong niya na kasabay nang pagtulo ng mainit niyang luha sa leeg ko.

Chapter 39

Chapter 39

Ellis Madrigal

    Nagising na lang ako sa hindi malamang dahilan. Napahinga na lang ako nang malalim at hinigpitan ang yakap kay Elliot. Sanay naman na ako magising sa ganitong oras, alas-singko ng umaga. Nanatili pa akong nakapikit nang ilang minuto bago dahan-dahan nagmulat.

Sobrang dilim pa nga pero medyo maliwanag naman kaya naaaninag ko yung nasa loob. Nakayakap si Elliot saakin habang nasa ilalim kami ng makapal na kumot kasi ramdam na ramdam ko yung lamig.

Dahan-dahan akong tumingin sa likod ko kung saan si Rigon at nakitang nakatalikod siya saakin at nakabaluktot. Siraulo talaga. Sinong nagsabi na hindi siya pwedeng magkumot? Napakamot na lang ako ng noo dahil sa kabugukan ng lalaking ’to.

Dahan-dahan kong inalis yung yakap saakin ni Elliot bago ko pinagpalit yung pwesto namin dalawa at mabilis na tumayo. Agad kong ipinatong yung kumot sa dalawa at agad na pinatay yung air conditioner.

Naglakad ako papunta sa pintuan ng veranda at mabilis na hawiin yung kurtina. Nagningning yung nga mata ko nang makita yung ganda dito. Ang liwanag sa labas dahil naka-sentro yung buwan. Dahan-dahan kong binuksan yung pintuan at napayakap na lang ako sa sarili ko dahil sa lamig.

Iniapak ko ang paa ko palabas at napaiktad na lang sa lamig ng sahig bago magsimulang maglakad. Napakaganda talaga. Kitang-kita mo lahat dahil sa maliwanag na buwan na malapit nang lumubog.

Nakangiti kong pinagmasdan yung buwan at yung mga bituin sa paligid niya. Ang ganda-ganda niya. Sobrang liwanag. Sa t’wing nakikita ko ang buwan, nakikita ko ang anak ko.

Ano pa bang gusto kong marating? Naging model ako dahil kay Skyler. Naging professional chef dahil na din kagustuhan ko. May pera naman ako at kung tutuosin, kahit hindi na ako magtrabaho ay pwede. Ano pa ba ang gusto kong patunayan?

Hindi ako naghahangad makaganti. Hindi ako naghahangad ng masama dahil sa ginawa ni Rigon saakin. Pinalampas ko na lahat. Pero parang hindi ako matahimik dahil sa nangyayari kay Rigon ngayon. Parang kailangan ko siyang tulungan pero nagdadalawang isip ako.

At isa pa, hindi ako papayag na mapunta lahat sa bastardong anak ni Sabrina ang dapat sa anak ko. Ano ba kasing ginagawa ni Rigon? Napakatanga naman niya! Nakakainis! Pinaghirapan niya tapos basta-basta na lang kinuha.

Napahinga na lang ako nang malalim dahil naalala ko yung dahilan ni Rigon kung bakit niya nagawa saakin yung mga bagay na yon.

“Kung gusto mong makabawi saakin, tell me kung bakit mo nagawa saakin ang lahat. Gusto ko malaman ang dahilan mo.” Mahinang turan ko sakanya. Napatitig naman siya ng ilang segundo saakin bago huminga nang malalim.

“Lunod ako sa galit ng mga panahon na yon. Nilunod nila ako sa galit. Sa sobrang galit ko, hindi ko na naisip kung anong magiging kahihinatnan ng mga gagawin ko.” Mahina niyang turan at nanatili lang akong nakatingin sakanya habang siya ay nakatitig sa labas.

“My m-mom raped by multiple men many times hanggang mamatay siya.” Bulong niya na kinapikit ko na lang. Ramdam na ramdam ko yung hinanakit niya sa bawat salitang binibitawan niya.

“S-sobrang sakit para saakin na makita yung mom ko habang ginagawa nila yon. I’m only seven at that time. Hindi nila tinigilan yung mom ko hanggang sa mamatay na lang siya. Hanggang ngayon naririnig ko pa rin yung iyak niya at paghingi ng tulong.” Sunod na turan niya kasabay nang pagtulo ng mga luha niya na mabilis niyang pinunasan.

“Yung mga lalaking yon ay galing sa Forbes na under pa ng mom at dad mo noon.” Dugtong niya na nagpaliwanag sa lahat. So this is just a pure revenge?

“Alam ko lang na magkakaibigan ang mga magulang natin dati at pinagkasundo talaga tayo. I still have the papers until now pero hindi ko malaman kung paano sila nagkawatak-watak. Apat silang namumuno noon sa Forbes.”

“After that, my father trained me day by day, hour by hour para lang maghiganti. Pinasok niya sa utak ko na kailangan kong patayin ang pamilyang Madrigal dahil sa ginawa ng mga magulang mo. Lunod na lunod ako sa galit, hindi ko na naisip kung tama ba yung gagawin ko o hindi. Sinunod ko yung puso ko para maghiganti dahil sa nangyari sa mom ko.”

“Yung napakahirap na training na pinaranas saakin na halos mamatay ako, hindi ko ininda. Gustong-gusto ko maipaghiganti yung mom ko at maranasan ng mga Madrigal yung ginawa nila.” Umiiyak niyang bulong at pilit pinupunasan yung mga luha niya at umiiwas sa pagtingin ko.

“H-halos lahat ng inutos niya ginawa ko. Nagawa ko lahat sayo yon dahil sa galit na pinagsisisihan ko na ngayon. H-hindi ako nakapag-isip nang maayos dahil sa galit. Nagpakain ako sa galit. Napakabobo at tanga ko.”

“Nakaramdam ako sayo ng awa noon dahil sa pinaggagawa ko kaya minabuti ko na gamitin ka na lang panakot sa mga Madrigal at hayaan ka na sa puder ko nang hindi na sinasaktan. Sa araw-araw na kasama kita, kahit hindi ko man aminin, nahuhulog ako sa nang paunti-unti. Hanggang sa nakita ko yung papel na nagpapatunay na pinagkasundo talaga tayo at doon ko nalaman yung tunay mong pagkatao. Pinangako ko sa sarili ko na aalagaan na kita. Wala na akong balak ibalik ka sa mga Madrigal at manatili ka sa puder ko kaya pinapalit ko yung pangalan mo sa dapat mong pangalan ngayon at pinalabas na patay.”

“Tumagal pa yung pagsasama natin na kahit parang aso’t pusa tayo, lalo akong nahulog ng sobra.” Tumatawa niyang bulong. “Yun ang unang pagkakataon na sinuway ko ang utos ng magaling kong ama na patayin ka na at ihatid ang bangkay mo sa mga Madrigal dahil hindi ko na kayang saktan ka pa. Lalo pa kitang minahal nang malaman kong buntis ka at lalo pa akong pinilit ng ama ko na patayin kayo ni Elliot pero hindi ko ginawa at hindi pumasok sa isip ko na gawin.”

“Mahal na kita noon at noong mga panahon na yon lang ako nakaramdam ng tunay na saya. Halos ginawa ko lahat para maalagaan ka ng mabuti nang hindi mo nahahalata na may kakaiba na sayo dahil sinabi mo na ayaw mong magkaanak saakin.”

“Noong panahon na dinala kita sa magaling kong ama, balak ko nang ipagtapat sayo na buntis ka at pakasalan na kita pero iba ang nangyari. Paggising ko wala ka na. Ang sakit, Princess. H-hindi ko kinaya yung sakit.” Huling bulong niya at hindi na pinigilan ang malakas na pag-iyak.

“N-nagmakaawa ako…” Mahinang bulong niya sa gitna ng mga pag-iyak niya. “T-tinanggap ko lahat mula sa pamilya mo…” Sunod na bulong niya. “P-pero hindi ka pa din nila binalik saakin.” Huling bulong niya at para siyang batang umiiyak.

“S-sana mapatawad mo pa ako. A-ayoko nang maiwan ulit, P-princess. H’wag n-niyo na ako iwan ni Elliot. N-nagmamakaawa ako. D-dito na lang kayo saakin, p-please? Gagawin ko lahat ng gusto mo. K-kahit gaano pa kahirap yan basta nandito kayo ni Elliot.”

    MABILIS akong pumasok sa kusina nang makababa ako. Agad kong binuksan yung ref kung anong pwedeng lutuin. Madami naman yung laman ng ref pero mukhang walang mga karne dahil parang hindi naman madalas dito si Rigon.

Agad akong kumuha ng ilang itlog at may nakita akong tuyo na agad kong inamoy. Okay pa naman kaya isasama ko din iluto. May ilang talong din dito at ilang gulay. May kalabasa din. Agad kong sinara yung ref. Agad kong binuksan yung mga kabinet sa itaas ng lababo na may mga delata. Agad kong kinuha yung spam bago mabilis na isinara.

Agad kong binalatan yung kalahati ng kalabasa at isinalang para pakuluan. Agad din akong nagsaing dahil walang kanin. Pinirito ko na din yung spam at itlog habang hinihintay yung kanin at kalabasa.

Nang maluto yung kalabasa, agad kong dinurog. Agad ko din sinangag yung kanin at hinalo yung dinurog na kalabasa. Kasi, why not ’di ba? Favorite ni Elliot ang kalabasa. Try ko lang. Agad kong tinikman at nilagyan ng iba pang spices. Okay naman yung lasa. Hindi weird. May pagkasweet dahil sa kalabasa. Okay siya ha. I like this one. Kalabasa Fried Rice with Pagmamahal. Hehehe.

Agad akong naglagay ng tatlong plato sa mesa at syempre, beautiful plating is a must. Kailangan neat at mukhang masarap para ganahan sila sa pagkain. Shinape ko yung rice na pa-round gamit yung maliit na mangkok at inilagay ko ng maayos yung fried egg at spam. Umiiral na naman pagka-perfectionist ko. Wala ng garnish-garnish. Maganda naman eh!

Nang masatisfy ako, agad akong gumawa ng kape sa coffee maker at sa awa naman ng mga halimaw, may fresh milk dito sa ref ni Rigon. Agad kong inilagay sa tabi ng plato ni Elliot yung gatas at kape naman sa tabi ng plato ni Rigon bago ako patakbong umakyat sa itaas.

Agad akong pumasok sa kwarto at nakita ko na lang silang dalawa na magkayakap. Hindi ko naman maiwasang mapangiti. Mabilis kong kinuha yung phone ko at pinicturan sila bago sila napagdesisyunan na gisingin.

“Bangon na! Breakfast is ready!” Agad kong turan at habang tinatapik yung pisngi ni Rigon at Elliot. Ilang segundo lang ay gising na silang dalawa at agad na ngumiti saakin si Elliot.

“Good morning pa, dad.” Mahinang bulong niya at dahan-dahan umalis sa tabi ng ama niya at tumakbo papunta saakin para mabilis akong bigyan ng halik sa pisngi. Agad siyang lumapit kay Rigon pagkatapos at hinalikan din sa pisngi.

“Good morning, son.” Balik naman ni Rigon at niyakap si Rigon sabay halik din sa pisngi. Hindi niya na pinakawalan si Elliot at muling hinatak pahiga bago kilitiin.

“Tama na yan. Kain na tayo.” Natatawa ko na lang bulong sakanila bago maglakad papunta sa pintuan.

“Pa? Hindi ka po nag-good morning kay dad at nag-kiss.” Turan ni Elliot na kinagulat ko at mabilis na kinatingin kay Rigon.

Mabilis ko naman sinenyasan si Rigon na gawin na lang para hindi na magtaka si Elliot. Kahit nagdadalawang isip ay mabilis siyang tumayo at naglakad papunta saakin. Agad niyang hinawakan yung pisngi ko. Napapikit na lang ako at hinihintay yung paglapat ng mga labi niya pero agad niyang hiniharang yung hinalalaki niya sa labi ko para hindi magtama ang mga labi namin.

“G-good morning, my Princess.” Nakangiting turan niya bago ko maramdaman yung labi niya sa noo ko.

Ngumiti na lang ako ng tipid sakanya. “G-good morning din.”

    MABILIS ang lakad ko papasok sa building ni kuya Kyle. Dito ang office ko temporarily. Iniwan ko kila mom si Elliot. Nagtrabaho din si Rigon pero tumawag daw kami ulit kapag dadalaw kami.

Napag-alaman ko din kanina na halos hindi talaga nahirapan yung pamilya ko sa pinadalang assasin. Mabuti nga daw wala kami sa bahay kasi sa kwarto namin mismo dumaan. In the end, patay ang mga assasins na pinadala niya at sinend ko talaga sakanya yung picture para lalong umusok yung ilong ni Sabrina sa galit.

Nagulat na lang ako nang may humawak sa kamay ko mula sa likod. Mabilis kong nabawi yung kamay ko at mabilis na hinarapan kung sino man yung humawak sa kamay ko.

“I’m sorry. I’ve been looking for you since last week.” Agad na turan saakin ng lalaki habang nakangiti.

“I’m Hayden Hong. Nakita kita sa swimming class. I want to invest on your business. We can build a good business together.” Deretso niyang turan na pinagtaka ko.

Mabilis kong inayos yung salamin ko bago ilagay yung mga kamay ko sa bulsa ng pants ko. Tinitigan ko siya ng ilang segundo. Hayden Hong?

Chapter 40

Chapter 40

Ellis Madrigal

    HALOS isang buwan na ang lumipas. Tahimik naman ang bawat buhay dahil alam kong may plinaplano sila Sabrina. Hindi pwedeng hindi nila ako patahimikin. Alam kong gagawa at gagawa siya ng paraan para magulo ako.

Sa isang buwan na nakalipas, maayos naman ang lahat sa amin ni Rigon. Alam niya ang lugar niya. Alam niya kung saan lang siya dapat. Kahit kailan, hindi siya lumagpas kung saan lang siya dapat. Aba, dapat lang ’di ba.

Dahan-dahan kong pinupunasan ang lens ng salamin ko bago sinuot. Mabilis akong tumingin sa salamin, kuntento na ako sa suot kong white turtle neck at pinarisan ko ng gray na pants at black boots. Hindi naman long sleeves yung turtle neck, parang t-shirt lang siya pero turtle neck at fitted. Bumagay naman eh, naka-tuck in. Nagsuot ako ng belt kasi mas magandang tignan kapag meron belt, Gucci belt.

Nag-spray lang ako ng pabango nang kaunti bago tuluyang lumabas ng kwarto dala ang phone at wallet ko. Binulsa ko ang phone ko at wallet habang pababa sa hagdan. Nakita ko agad sila kuya na nasa sala habang nakikipaglaro kay Elliot. Nandito din pala si Maxence, magkatabi sila ni kuya Kervin at si kuya Klein naman, nakaupo habang nagbabasa. Hindi maabala.

“Papa!” Sigaw sa akin ni Elliot nang makita ako. Agad naman akong ngumiti sa kanya at mabilis siyang kinarga bago siya halikan sa pisngi.

“Aalis muna si papa. Pagbalik ko, pupuntahan natin daddy mo. Okay?” Agad kong bulong sa kanya na kinangiti niya.

“Really Pa?! Be fast, Papa! Take care, I love you!” Huling turan niya bago ako halikan sa labi.

Mabilis ko na siyang binaba at agad na kumaway sa kanya. Hinalikan ko pa siya nang isang beses bago ko nakita si kuya Kyle na tumayo kaya lumabas na ako. Maya-maya lang ay katabi ko na si kuya Kyle.

“What are you planning, Princess?” Agad niyang tanong.

Kinuha ko naman sa kanya yung susi ng kotse ko at agad niyang binigay sa akin. Isang tipid na ngiti lang yung binigay ko sa kanya bago siya halikan sa pisngi.

“They invited me! Sino ba naman ako para tumanggi? Bye, kuya! Yung anak ko ha!”

    IPINARADA ko yung sasakyan ko sa harap nitong restaurant na ’to bago mabilis na bumaba. Napatitig naman ako sa design, yes maganda. Very modern pero I think, out of the theme siya? For me lang ha, kasi ang restautant na ’to is Filipino style, so nagmumukha siyang American or something na iba.

Mabilis ko naman tinignan yung restaurant ko na nakaharap nito. Inspire ang design sa bahay kubo. Who’s better? Me or Sabrina? Of course, it’s me. No doubt. Hindi man lang marunong sumunod sa theme. Parang ganito lang yan, pinagawa ka ng essay at ang topic mo ay kagandahan pero ang binigay mo katangahan.

Napairap na lang ako bago magtuloy-tuloy sa pagpasok. Agad akong hinarangan ng mga guards niya. Grand opening pinipigilan yung mga tao sa pagpasok? Anong katangahan ’to? Golden Avenue na ’to ha.

“Invitation pleasd.” Turan ng isa sa kanila.

Binuksan ko na lang yung phone ko at pinakita yung email na sinend as invitation. Kita ko pa kung paano sila mamutla nang makita yung pangalan ko sa invitation.

“I’m s-sorry.” Agad niyang bulong at binuksan yung pintuan.

“That’s fine, h’wag ka sanang tumulas sa amo mo.” Huling turan ko bago mabilis na pumasok sa loob.

Pagpasok mo, may may apat na pintuan pa. May apat kasi na entrance sa harap. Akala mo naman dadagsain talaga ng mga tao. Mabilis akong pumasok sa loob at napatawa na lang ako dahil Victorian style naman dito sa loob. Seryoso ba siya?

May mga tao nang nakaupo sa loob at nagkwekwentuhan. May isang mesa doon sa harap na mahaba at doon ako uupo. Agad akong nilapitan ng isang waitress dito.

Agad kong sinabi ang pangalan ko sa kanya. Hindi pa daw kami uupo doon dahil ipapakilala pa kaming lahat isa-isa mamaya. Well, natutuwa ako. Agad niya akong dinala sa isang room dito sa likod nitong main place. Para din siyang more on like dressing room? Agad niya akong pinagbuksan ng pintuan at mabilis naman akong nagpasalamat.

“El?” Rinig kong tawag sa akin nang makapasok ako sa loob.

Agad naman akong napangiti nang makita kung sino yung mga kasama ko sa loob. Mabilis akong lumapit sa kanila at mabilis silang niyakap isa-isa at nagkumustahan kami. Grabe, parang kailan lang sila ang nagtre-train sa akin.

Mabilis na kaming tinawag dahil ipapakilala na daw. Sabay-sabay kaming lumabas at nagkwekwentuhan pa kaming lahat. Dinala kami dito sa likod ng stage kung saan ipapakilala isa-isa. Tapos isa-isa kaming lalabas. Ang daming pakulo.

“It’s very great seeing you that well, El! Ang layo na nang narating mo!” Turan pa sa akin nitong kasama ko.

“I’m here because of you.” Nakangiti kong bulong sa kanila na kinatawa namin pare-pareho.

“Thank you for coming everyone! I’m very honored.” Rinig namin turan ng babaeng naka-mic sa labas. Napairap na lang ako. Plastik ka, Sabrina.

“To start our grand opening, I invited five of ten master chefs all over the world! Hindi na ako makapaghintay na matikman nila ang mga putahe na hinanda para sa kanila.” Turan niya pa na kinangisi ko.

“Of course, matitikman din ng lahat. But the master chefs will be our judge. Exciting right?” Talaga lang ha?

Agad naman akong lumapit sa katabi ko at binulungan siya. “Naka-broadcast po ba tayo?” Mahina kong tanong sa kanya.

“Ang alam ko, naka-broad cast sa mga social media.” Sagot niya naman na kinangiti ko.

“First, master chef Leron Kaseli!” Masayang pagpapakilala ni Sabrina kay kuya Leron. Pati ako nakipalakpak din. Siya yung unang nakilala ko dito sa grupo namin. Siya yung pinakamabait.

“Second, master chef Derwin Ferion!” Lumabas na si kuya Derwin. Siya yung kasa-kasama ko lagi kaya close kami nyan.

“Master chef, Jose Salbano!” Si kuya Jose, ang pinakamatanda at pinaka maraming experience. Ang dami kong natutunan dyan.

“Master chef, Hulius Luis!” Pagpapakilala kay kuya Hulius. Tinulak-tulak ko pa siya kasi nahihiya ang loko.

“And last but not the least…” Turan ni Sabrina.

Ngumisi naman ako at umayos ng tayo at handa nang lumabas. Ilang segundo siyang natahimik na hindi ko na pinagtaka.

“Sol Elliot B-beaufort?” Nagtatakang turan niya sa microphone at mabilis akong lumabas kasabay ng mga palakpak ng mga tao na nasa loob.

Dahan-dahan naman akong tumingin sa kanya habang nakangiti. Ganon na lang ang panlalaki ng mga mata niya habang nakatitig sa akin. Yes, that’s right. I’m master chef Sol Elliot Beaufort.

    NAGSISIMULA na ang pakulo ni Sabrina. Binigyan lahat ng nasa loob ng first dish niya daw. Siya daw mismo ang nagtimpla at nagluto nito.

Nagkatinginan kami ng mga kasama ko nang makita yung pagkain na nakahain. Hindi ko alam kung matatawa ako sa itsura nila o ano eh. Halatang gulong-gulo.

“I’m not eating this.” Mahina kong bulong at napatingin sa mga tao sa loob na parang takang-taka na may halong pandidiri. Wala man lang maayos na plating! My gosh!

“That dish is called Sinigang.” Turan ni Sabrina na kinangiwi naming lahat. This is not sinigang, this is shit!

Napatingin naman ako nang makita ko na pumasok si Richard, karga-karga si Raizon. Kitang-kita ko yung gulat sa mga mata niya pero ngisi lang yung isinagot ko.

Agad kong kinindatan yung waiter na palapit sa kanya bago mag-iwas ng tingin.

“Ahh, are you sure that this dish is called Sinigang, miss Sabrina?” Tanong naman ni kuya Jose.

“Yes, of course!” Agad naman sagot ni Sabrina. “Ako mismo ang nagluto.” Nakangiti niya pang turan.

Napatingin naman ako kay Richard nang inumin niya ang wine na binigay sa kanya ng waiter. Tinikman naman ng mga kasama ko yung Sinigang daw ni Sabrina pero sabay-sabay din silang tumayo at tumakbo paalis. Natatawa naman akong nanatiling nakaupo at hindi na nag-abalang tikman yung Sinigang na ’to. First dish pa lang, palpak na.

“I guess, this is the end of it.” Nakangiti kong turan kay Sabrina bago tumayo.

Kitang-kita ko yung galit niya dahil gigil na gigil yung hawak niya sa mic. Kasabay ng pagtayo ko, nagsitayuan din yung mga tao dito at lumabas na kaya maiwan na lang kami dito sa loob nila Richard at Sabrina.

“You planned this right?!” Sigaw niya sa akin at binato yung mic.

“Me?” Natatawang bulong ko habang nakaturo sa sarili ko. “The hell? Are you kidding?” Dugtong ko pa.

“Inimbita niyo ako tapos pagbibintangan mo ako? Baliw!” Turan ko sa kanya.

“You planned this! You piece of shit!” Sigaw niya sa akin at dinuro ako. Agad ko naman hinampas yung kamay niya.

“H’wag mo akong duduruin. At least nga pumunta ako. Tanga ka ba? Ginawa-gawa mo ’to tapos hindi ka naman para marunong tumanggap ng katotohanan.” Turan ko sa kanya. “Hindi pa nga ako nagsasalita. Hindi ko pa sinabi na hindi pa luto yung chicken, kulang sa alat at asim. Hindi maayos ang cut ng chicken at vegetables. Dapat gumamit ka ng fresh Sampaloc hindi seasonings!” Mahaba kong turan sa kanya bago tumingin kay Richard.

“I feel sad for you, Richard. You can’t taste heaven.” Nakangisi kong turan bago mabilis na maglakad papunta sa kanya.

Nang makarating ako sa harap ni Richard, dahan-dahan akong tumingin kay Sabrina bago muling tumingin kay Richard at dahan-dahan ilapat ang palad ko sa pisngi niya. Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya pababa hanggang dibdib niya nang hindi inaalis ang titig ko sa mga mata niya. Hawig sila ni Rigon at aaminin ko, parang hindi tumatanda si Richard. Medyo may kaliitan lang nga siya kay Rigon.

“The heaven is in front of you.” Nakangisi kong bulong bago siya lagpasan. He’s wearing red tuxedo. Medyo bagay naman.

Mabilis akong naglakad papunta sa kotse pero nagulat na lang ako nang may humawak sa pulsuhan ko at hinatak ako.

“Ellis!” Agad na turan ni Richard sa akin. Agad kong binawi yung kamay ko sa kanya.

“What?” Bulong ko.

“What do you want huh?!” Bulong niya ulit.

“Ibalik mo lahat kay Rigon. Then I’ll stop.” Mahinang bulong ko bago dahan-dahan na ipatong ang kamay ko sa dibdib niya at dahan-dahan tumingkayad para maabot yung tenga niya. “Why? Mahirap bang magpigil?” Mahinang bulong ko sa tenga niya.

Naitulak niya naman ako sa gulat at nalaglag yung eye glass ko na kinagulat ko. Hinawakan niya yung pulsuhan ko pero agad na may palad na tumakip sa mga mata ko at pilit na inilayo ako kay Richard. Hinawakan niya yung tyan ko at hinatak palayo.

Napatingin na lang ako sa kanya nang italikod niya ako kay Richard. Agad sinubsob ni Rigon yung mukha ko sa dibdib niya.

“What are you doing?! Gusto mo bang mamatay?!” Galit na turan ni Rigon kay Richard.

Hindi ko naman maiwasang mapangisi. Is my plan working?

Chapter 41

Chapter 41

Ellis Madrigal

    “What the hell are you doing?! Who give you permission to touch him?!” Galit na turan ni Rigon sa ama niyang si Richard habang ako ay yakap pa rin niya patalikod kay Richard.

“N-no… I just want to talk to him.” Mahinang bulong naman ni Richard na lalong kinangisi ko.

“No! Hindi ko na kayo ginugulo ni Sabrina! H’wag niyo na akong guluhin. I gave everything to you! Binigay ko na lahat-lahat para hindi mo lang galawin ang pamilya ko.” Turan ni Rigon sa kanya at alam kong nagtataka na rin siya sa kilos ni Richard.

“Hindi mo na lalapitan si Ellis kahit kailan.” Bulong pa ni Rigon bago hawakan yung kamay ko at maglakad papunta sa kotse niya. Ramdam na ramdam ko pa rin yung titig ni Richard pero hindi ako pwedeng lumingon dahil nakapula siya.

“P-please go in, Princess.” Mahinang bulong ni Rigon nang makarating na kami sa kotse niya at mabilis na binuksan yung pintuan.

Agad naman akong pumasok at sinuot yung seatbelt. Nakatayo pa rin si Richard kung saan kami nakatayo kanina. Tinted yung salamin ng kotse ni Rigon at iba na yung kulay kaya pwede ko na siya tignan. Napangisi na lang ako. Hahatakin kita pababa, Richard pero bago ang lahat, kailangan mong mahulog sa akin.

Napatingin naman ako kay Rigon nang makapasok na siya. Sobrang higpit ng hawak niya sa manibela at paulit-ulit siyang huminga nang malalim. Napakibit-balikat na lang ako. May kinuha siya sa compartment nitong kotse na nasa pagitan namin.

Inalis ko na yung tingin ko sa kanya at tumingin sa labas pero nagulat na lang ako nang hawakan niya ako sa baba ko at dahan-dahan ipaharap sa kanya. Nakita ko na lang siyang sinusuot yung panibagong salamin sa akin at laking gulat ko nang halikan niya ako sa noo bago siya bumalik sa pwesto niya na parang walang nangyari at mabilis na paandarin paalis yung kotse.

Dahan-dahan naman akong napaiwas ng tingin. Nakita ko na lang na may sumakay sa kotse ko at iparada sa harap ng restaurant ko. Namayani yung katahimikan sa pagitan namin bago ako mapatingin sa kanya nang basagin niya yon.

“Bukas na yung opening ng restaurant mo. I’m so proud and happy for you. Am I welcome there? I want to go too.”

    GAYA ng pinangako ko kay Elliot, nang maihatid ako ni Rigon pauwi, hindi ko muna siya pinaalis at sinabi ko na gustong pumasyal ni Elliot sa bahay niya na agad naman niyang tinanguan.

Ngayon, hinahanda ko na yung mga gamit namin. Gusto daw niyang matulog sa daddy niya kaya dadalhin ko na yung damit namin para diretso na kami sa restaurant bukas ng tanghali.

Magiging busy din ako mamayang gabi, need ko i-check yung restaurant. Kung may kulang ba sa mga karne, mga spices or kahit ano. Siguro mga nine na lang ako ng gabi magche-check. Nagbaba pa sila ngayon for sure. Hindi naman ako natatakot sa pwedeng gawin ni Sabrina. Mahigpit yung security sa restaurant ko lalo na ngayon. Hindi naman niya alam na opening na bukas. Hahaha.

“Anak, ito yung bag mo. Bilis magpaalam ka na sa mga tito at lola mo para makaalis na tayo.” Nakangiti kong bulong kay Elliot pagkatapos kong iabot yung maliit niyang bag. Pagkain lang laman nyan at yung paborito niyang libro na about sa discoveries ng mga species. Ewan ko ba, lakas ng trip ni Elliot.

Mabilis niya akong hinawakan sa kamay habang mabilis kaming naglalakad pababa ng hagdan. Dala ko yung mga damit namin ni Elliot at sapatos.

Agad naman napatingin sa amin yung lahat na nasa sala at may kanya-kanyang ginagawa. Isa-isang humalik si Elliot sa kanila at nagpaalam bago mabilis na tumakbo sa labas. Agad naman akong sumunod at isa-isa silang hinalikan sa pisngi.

“Mom, dad, mga kuya, hindi kayo pwedeng mawala bukas.” Turan ko sa kanila.

“Syempre naman, Princess!” Agad naman sagot sa akin ni kuya Kyle.

“Kuya Kervin, imbitahin mo rin yung family ni Maxence.” Turan ko habang tinataas-taas yung kilay ko.

“Noted, Princess.” Natatawang bulong niya lang.

“Kuya Kevin, ano na? Wala ka bang dadalhin bukas?” Tanong ko naman kay kuya Kevin.

“Ikaw talaga!” Natatawa niyang bulong at mabilis na tumayo pinisil yung pisngi ko.

“Mom, dad, bukas ha? Yung mga damit niyo, ready na. Bye-bye na!” Agad kong paalam at kumaway bago mabilis na tumalikod at naglakad palabas ng bahay.

Agad kong nakita yung mag-ama. Nakaupo si Elliot sa may labas ng kotse habang nagkwekwentuhan sila. Pareho silang napatingin sa akin nang makita akong lumabas.

Agad niyang ibinaba si Elliot at nilapitan ako bago kunin yung hawak kong mga damit na nakalagay sa cover at kunin yung bag na dala ko.

“Thank you.” Mahina kong bulong.

Agad naman niya akong nginitian bago mabilis na pumunta sa kotse niya at ilagay yung mga gamit sa likod. Agad din niya kaming pinagbuksan ng pintuan at mabilis kong kinarga si Elliot papasok.

“Papa, thank you.” Mahinang bulong sa akin ni Elliot na agad kong kinangiti.

Agad ko siyang hinalikan sa pisngi at niyakap. “Thank you, anak.” Mahina kong bulong sa kanya.

“Si daddy walang kiss at hug?” Agad naman turan ni Rigon nang makapasok siya na kinatawa ko. Agad na lumipat si Elliot kay Rigon at paulit-ulit na hinalikan sa pisngi si Rigon na lalong kinatawa ko.

“Oh gosh, you are so handsome son.” Mahina pang bulong ni Rigon at pinaghahalikan yung mukha ni Elliot.

“P-papa help me!” Biro pa ni Elliot habang pinupuno siya ng halik ni Rigon.

“Sige lang Rigon, papakin mo na yung anak mo. Pareho naman kayong makulit.”

    NANLALAKI yung mga mata ko habang nakatingin sa dinadaanan namin ngayon papunta sa bahay ni Rigon. Totoo ba yung nakikita ko? Pinalinis niya na yung bahay niya? Yung itsura nito noon, ganon na ganon ngayon at mas gumanda pa.

Yung mga gate ay bago na rin at may nga guards na. Sobrang ganda na rin ng bahay at malinis na rin yung harapan katulad noon. Bumalik na rin sa dati nilang kulungan sila Akiko.

Napatingin naman ako kay Rigon at hindi pa din makapaniwala. May budget na siya? Pati si Elliot tinitignan din yung paligid.

Inihinto na ni Rigon yung kotse sa tapat ng bahay. Agad ko naman inalis yung seatbelt ko at binuksan yung pintuan bago pababain si Elliot at mabilis din akong bumaba.

Sobrang ganda na ulit talaga dito. Hindi na katulad noong nakaraan na parang haunted house ang datingan.

May apat na guards na rin. Apat na unang gate at apat sa pangalawang gate. Yung bahay may pintura na rin at maayos na talaga.

“Let’s go. Kumain muna tayo.” Rinig kong turan ni Rigon habang dala-dala yung mga gamit namin.

Isa-isa naman lumabas yung mga katulong at napanganga na lang ako nang makita yung taong nag-alaga sa akin habang nandito ako.

“A-ate Lyn…” Naiiyak kong bulong habang nakatingin sa kanya.

Agad naman niya akong nginitian. Mabilis akong umakyat sa hagdan at tinakbo papunta sa entrance ng bahay ni Rigon at agad na sinalubong ng yakap si ate Lyn. Agad din niya akong yinakap pabalik.

“Ate…” Umiiyak kong bulong sa kanya. Agad naman niyang pinunasan yung luha ko at tumawa.

“Ano ka ba! H’wag ka nga umiyak!” Bulong niya habang natatawa. “Ang ganda-ganda mo.” Bulong niya pa na kinatawa ko.

“A-ate, may anak na kami.” Nakangiti kong bulong sa kanya at mabilis na tinawag si Elliot agad naman siyang nagmano kay ate Lyn at tumabi sa akin.

“Hala! Ang gwapo!” Agad naman turan ni ate Lyn at kinarga si Elliot. “Halaaa! Ang gwapo talaga!” Bulong niya pa habang nakatitig kay Elliot. Agad naman siyang nginitian ni Elliot sabay kindat na kinagulat ko. Saan niya natutunan yon?

Dahan-dahan ko naman tinignan si Rigon. Tinaas niya yung kilay niya na parang nagtatanong bago mag-iwas ng tingin. Aba, kung ano-anong tinuturo sa anak.

Nagkumustahan kamo habang naglalakad. Yung mag-ama naman, ilalagay lang daw sa itaas yung nga gamit kaya tumuloy na kami ni ate Lyn sa kusina. Siya lang pala yung kasama namin sa bahay.

“Ellis, anak, balita ko professional chef ka na! Grabe, parang kailan lang na french fries lang niluluto mo.” Natatawa niyang biro sa akin na kinatawa ko.

“Ate, hindi ko rin alam kung bakit nag-chef ako. Basta nag-eenjoy ako.” Natatawang bulong ko sa kanya.

Nilutuan niya kami ng Cordon Bleu, Italian Pasta at Chicken Caldereta. Sabay namin hinanda yung mga pagkain habang nagkwekwentuhan kami.

“Ano pala nangyari sayo ate pagkatapos kong alam mo na.” Natatawang bulong ko.

“Ay naku! Napunta ako sa bruhang Sabrina! Ang laki talaga ng pasasalamat ko kay Rigon dahil binawi niya na ako ngayon.” Turan niya na kinangiti ko.

Sakto naman bumaba na yung mag-ama kaya sabay-sabay na kami kumain. Pinasabay ko na si ate Lyn. Hindi na tumutol si Rigon, siya pa yung nag-insist. Syempre habang kumakain, nagkwekwentuhan kami. Aliw na aliw si ate kay Elliot. Ang gwapo-gwapo raw kasi kamukhang-kamukha ni Rigon. Ito naman si Rigon, nagyayabang. Mag-ama talaga.

    MAG-AALAS NUEBE na nang makatulog yung anak ko. Mabuti nga nakawala pa ako sa yakap niya. Agad akong nagbihis. Simpleng white shirt, blue pants at sandals lang ang suot ko. Need ko lang i-check yung mga ingredients at maaga magigising bukas para ma-ready lahat ng dapat ma-ready. Nakakatakot ma-short. Hahaha.

Paglabas ko ng pinto, nakatayo si Rigon doon sa balkonahe dito sa itaas. Maghihiram ako ng kotse sa kanya. Kaya mabilis akong naglakad papunta sa kanya. Hindi pa man ako nakakalapit sa kanya ay agad na siyang lumingon sa direksyon ko.

“Saan ka pupunta sa ganitong oras?” Agad niyang tanong sa akin.

“Kailangan ko i-cheek yung mga ingredients sa resto ngayon. Pahiram ng car.” Agad kong bulong sa kanya.

“No. Sasama ako.” Agad niyang bulong na kinakibit-balikat ko na lang. “Bumaba ka na. Hintayin mo ako sa ibaba.” Dugtong niya pa na nginitian ko at tinanguan bago mabilis na bumaba.

Nakita ko naman si ate Lyn na nasa sala at nanonood ng TV. Agad din siyang napatingin sa akin.

“Ellis, nak? Saan ka pupunta?” Agad niyang tanong sa akin.

“Need ko i-check yung mga ingredients sa resto for tommorow.” Turan ko. “Yung damit mo ate, dadating mamayang umaga. Hinding pwedeng wala ka don!” Agad kong dugtong na kinangiti niya.

“Oo naman! H’wag ka mag-alala. May kasama ka ba?” Tanong niya naman agad.

“Yes, ate. Si Rigon. Pakibantayan muna si Elliot ha?” Turan ko pa at napatingin kay Rigon na nakasuot din ng white shirt at pants katulad ng sa akin.

“Walang problema. Tulog naman na si pogi ’di ba?” Tanong niya pa na tinanguan ko.

“Let’s go, Princess.” Aya naman sa akin ni Rigon nang makababa siya.

Agad akong nagpaalam kay ate Lyn at nauna nang lumabas kay Rigon. Dumiretso siya sa garahe at inilabas yung kotse. Bumaba rin siya ulit at pinagbuksan ako ng pintuan bago muling sumakay at paandarin yung kotse paalis.

“Thank you, Rigon.” Mahina kong bulong kay Rigon.

“Can I hold your hands?” Mahinang bulong na tinanguan ko.

Agad niyang hinawakan yung kamay ko nang mahigpit habang yung isa naman ay nasa manibela. Nakangiti lang siya habang nagmamaneho at maya-maya binasag niya yung katahimikan.

“Sana ganito na lang tayo habang buhay.”

    PINARADA ni Rigon yung kotse sa tapat ng restaurant. Mabilis akong bumaba at hinintay siya. Sa likod ako dumaan.

Binuksan ko yung gate sa likod at pumasok kami pareho ni Rigon. May nag-check naman kanina pero need ko pa rin talagang i-double check.

Nalula ako sa dami ng kahon. Oh my gosh. Wala pa kami sa cold storage. Dahan-dahan naman akong napatingin kay Rigon at natawa.

“Let’s do this my Princess para matapos tayo agad.” Natatawa na lang niyang bulong na tinanguan ko.

“Let’s do this!”

    HALOS dalawang oras kami bago natapos. Sobrang sakit ng ulo at likod ko. Umakyat muna kami sa second floor kung nasaan yung office ko.

Agad akong naupo sa upuan ko at pumikit. Grabe, ang dami pala. Pero ayos lang, hindi naman ako nalagasan ng pera sa dami. May mapapakain ako ng libre. Yes, open for public ang opening ng resto. Yung dessert sila Ace na ang bahala. May dadalhin din daw na ilang mga bata from orphanage yung mag-asawang Volkswagen. Ang sarap kaya sa feeling. Wala naman kung ilang daang libo yung nagastos ko, basta mapakain ko sila kahit sa unang araw lang ng pagbubukas ’di ba?

“Are you tired, Princess?” Bulong ni Rigon na tinanguan ko lang.

“Can I touch you?” Bulong niya naman na tinaguan ko lang.

Maya-maya pa ay lumapat yung kamay niya sa noo ko at minamasahe niya nang marahan. Napangiti naman ako nang alisin niya yung salamin ko at magpatuloy sa ginagawa niya.

“Rigon?” Mahinang tawag ko sa kanya.

“Hmm?” Sagot naman niya sa akin.

Dahan-dahan akong nagmulat at umikot gamit yung upuan paharap sa kanya.

“Let’s have sex. I want it.”

Chapter 42

WARNING: MATURE CONTENT AHEAD. READ AT YOUR OWN RISK.

Chapter 42

Ellis Madrigal

    “Let’s have sex. I want it.” Turan ko habang nakatitig sa mga mata niya.

Dahan-dahan naman siyang napanganga dahil sa sinabi ko. Mabilis siyang lumayo sa akin bago nag-iwas ng tingin.

“N-no, Princess.” Mahina niyang bulong na kinainis ko. “L-let’s go home. We need to rest.” Dugtong niya pa at mabilis na kinuha yung susi ng kotse sa table at maglakad papunta sa pintuan.

“Akala ko ba na ibibigay mo ang gusto ko?” Turan ko naman na nagpahinto sa kanya sa paglakad. “I just want to release. I just want sex. Mahirap ba yon?” Naiinis kong bulong.

Humarap naman siya at hindi makatingin sa akin ng deretso. “I j-just don’t feel doing it right now. T-tiniis ko para sayo.” Mahina niyang bulong.

“Hey, look at me.” Turan ko sa kanya. Agad naman siyang tumingin sa akin.

Dahan-dahan akong tumayo at hinubad ang relo ko bago mabilis na hubarin ang shirt ko. Mabilis naman siyang nag-iwas ng tingin na kinatawa ko nang mahina.

“Hey! I said look at me!” Naiinis kong turan. Nagdadalawang isip pa siyang tumingin sa akin.

Inalis ko yung sinturon ko at mabilis na inalis yung butones ng pantalon ko. Hinatak ko pababa yung pants ko kasama ng underwear bago tumayo.

“P-princess…” Bulong niya.

“Gusto kong burahin sa isip ko yung mga masasamang ginawa mo sa akin. Hindi mo ba ako tutulungan?” Bulong ko sa kanya. Hindi naman siya makakibo at nakatitig lang sa akin. “Patunayan mo sa akin na hindi na ikaw yung nakilala kong Rigon noon.” Dugtong ko pa.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kanya at nang makalapit ako ay agad akong humawak sa leeg niya at tumingkayad bago siya siilin ng halik. Dahan-dahan at maingat naman na pumulupot ang kamay niya sa bewang ko na kinapikit ko.

Tuluyan ko nang inangkla ang kamay ko sa leeg niya at hinayaang magpa-agos sa halik ni Rigon. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil sa gaan at rahan ng paghalik niya sa akin.

Maya-maya lang ako napamulat ako nang maramdaman ko ang mainit niyang luha na pumatak sa mga pisngi ko. Agad akong napatigil sa paghalik at dahan-dahan inilayo ang mukha ko sa kanya.

“N-no… I c-can’t do it.” Umiiyak niyang bulong at mabilis akong niyakap at sinubsob ang ulo niya sa balikat ko.

“I’m s-sorry. I’m so s-sorry. F-forgive me…” Umiiyak niyang bulong na kinagulat ko.

“Matagal na kitang pinatawad.” Mahinang turan ko at nanatili sa mga bisig niya. “Kalimutan na natin yung mga nangyari. Bumuo tayo ng bagong memories kasama si Elliot. Kailangan tayo ng anak natin. Kung mananatili tayong ganito, si Elliot ang mas mahihirapan. Pinatawad na kita, patawarin mo na rin yung sarili mo.” Mahabang turan ko sa kanya.

“P-please be mine again, Princess?” Turan niya sa akin habang nakatitig.

Ngumiti naman ako bago hawakan nang marahan ang mga pisngi niya at punasan ang mga luha niya.

“Claim me, Rigon. Claim your princess for the very first time.” Nakangiti kong bulong.

Mabilis naman siyang napangiti at hinaplos ang pisngi ko bago lumapat ang mga labi niya sa labi ko. Napapikit na lang ako habang sumasabay sa kanyang halik bago ko naramdaman sa aking likuran ang aking table.

Naramdaman ko na lang na hinawakan niya ang mga hita ko at dahan-dahan akong umangat sa ere bago lumapat ang pang-upo ko sa malamig na sahig ng mesa.

Dahan-dahan bumaba ang halik niya sa panga ko at napakapit na lang ako sa leeg niya. Bawat galaw niya ay may ingat at pagmamahal na kinangiti ko. Para akong mamahaling base na kung magkamali man siya ay maaaring mabasag.

Hindi pa rin niya inaalis yung isang kamay niya na nakapulupot sa bewang ko at ang isang kamay niya ay unti-unting naglakbay papunta sa tuktok ng dibdib ko.

“A-ahhh…” Hindi ko mapigilang ungol nang maramdaman ko agad ang mga daliri niyang pumipisil sa tuktok ng aking dibdib.

Napakapit na lang ako nang sobra sa kanya at hindi naman niya ako binitawan. Nanatiling nakapulupot ang kamay niya sa bewang ko at mas lalo niya akong hinapit palapit.

“O-oh my gosh!” Hindi ko mapigilang sigaw nang maramdaman ko na ang mainit niyang bibig sa tuktok ng aking dibdib.

Hindi ko na mapigilang mapakapit sa buhok niya habang ang mga ngipin niya ay pinanggigigilan ang tuktok ng dibdib ko.

“R-rigon… Ahh…” Ungol ko at lalong napahigpit ang paghawak ko sa buhok niya. Wala naman siyang pakialam at tuloy lang sa ginagawa niya.

Hindi ko mapigilang mapahawak sa buhok niya nang sobra sa t’wing kinakagat niya ang tuktok ng dibdib ko nang mariin. Tumigil siya nang pansamantala at muli akong hinalikan na agad kong sinagot. Ilang segundo lang ay pinutol niya ang halikan namin. Tumitig siya sa mga mata ko at dinilaan ang palad niya.

“A-ahhh…” Mahina kong ungol at napapikit nang sakalin ng kanyang kamay ang pagkalalaki ko na kanina pa tigas na tigas.

Muli niyang inilapat ang labi niya sa labi ko at dahan-dahan hinihimas ang pagkalalaki ko gamit ang mainit niyang palad.

“M-mmm!” Hindi nakaligtas ang mahihinang pag-ungol ko habang magkalapat ang aming mga labi nang paikutin niya ang kanyang hintuturo sa ulo ng aking pagkalalaki nang dahan-dahan.

Halos nanginginig na ako sa sarap at wala na sa tamang hisyo. Pinutol niya ang halikan namin matapos ang ilang segundo. Napasigaw at napakapit na lang ako sa dulo ng table nang lumuhod siya at walang alinlangang sinubo ang pagkalalaki ko.

“O-oh my gosh! R-rigon!” Malakas na sigaw ko habang taas-baba ang ulo niya sa pagkalalaki ko at umiikot ang dila niya sa loob.

Lalo pa akong napakapit at napasigaw nang maramdaman ang daliri niya na umiikot sa bukana ko habang patuloy pa rin siya sa kanyang ginagawa. Ilang segundo lang ay naramdaman ko na ang dahan-dahan pagpasok ng daliri niya sa loob ko na labis kong kinapikit.

Halos naghahabol na ako ng hininga nang buo nang pumasok ang isang daliri niya sa loob ko. Dahan-dahan niyang iniluwa ang pagkalalaki ko bago tumayo pero hindi pa rin inaalis ang daliri sa loob ko.

Mabilis niya akong siniil ng halik kasabay nang paggalaw ng daliri niya loob ko na naging dahilan ng pagkagat ko sa labi niya dahil sa biglaang sensasyon na naramdaman ko.

Ang mabagal na paggalaw ng kanyang daliri ay pabilis nang pabalis hanggang sa dalawang daliri niya na ang naglalaro sa loob ko. Hindi ako makaungol o makasigaw dahil ang mga labi niya ay ayaw pakawalan ang labi ko.

Naramdaman ko na lang ang paghampas ng matigas niyang pagkalalaki sa hita ko at pagputol niya sa halik namin. Mabilis akong naghabol ng hininga habang naririnig ang mahihinang pagtawa niya.

Nakita ko na lang na nakababa na ang pantalon at underwear niya. Napalunok na lang ako sa laki, taba at haba ng pagkalalaki niya na lalo niyang kinatawa. Dinilaan niya ang palad niya bago ipalibot sa pagkalalaki niya.

“Relax, Princess.” Mahina niyang bulong na tinanguan ko.

Mabilis niyang tinutok ang pagkalalaki niya sa bukana ko habang nakahawak siya sa bewang ko at nakataas ang isang paa ko sa balikat niya.

Napapikit na lang ako nang dahan-dahan pumapasok ang ulo ng pagkalalaki niya at napakagat labi. Agad naman hinawakan ni Rigon ang pisngi ko at siniil ako ng halik. Panandalian siyang tumigil pero makalipas ang ilang segundo ay unti-unti niya nang itinutulak ang kanyang sarili paloob sa akin.

Naibaon ko na lang ang kuko ko sa likod niya kasabay nang pagtulo ng mga luha ko dahil sa hapdi at sakit ng pagpasok niya.

“Shhh… Sabihin mo lang na tumigil ako, titigil ako.” Agad niyang bulong na kinailing ko.

“N-no. Keep going.” Agad kong bulong.

Pinunasan niya naman ang mga luha ko bago ako halikan sa noo.

“Kalahati na lang.” Bulong niya at muling hinalikan ako pero mabilis na lumapat ang dalawang kamay niya sa tuktok ng dibdib ko at mariin na pinisil nang sabay na kinaungol ko habang tinutulak ang sarili niya papasok sa akin.

Parehas kaming naghahabol ng hininga nang buo na siyang nakapasok sa akin. Ramdam na ramdam ko ang laki at kalaliman niya sa loob ko. Unat na unat ang bukana ko.

“Calm down, my Princess.” Bulong niya sa akin.

Tumango naman ako at mabilis na hinalikan siya. Tumagal ng ilang minuto yung halikan namin bago ko siya maramdaman na paunti-unting umuulos.

“O-oh gosh! I-it’s so deep!” Hindi ko mapigilang sigaw nang pakawalan niya ang mga labi ko at patuloy na siya sa pag-ulos.

Nawawala ako sa sarili sa t’wing tinatamaan niya yung nasa loob ko na nagbibigay ng kiliti at sarap na sagad sa buto. Ang kaninang pagkalalaki ko na nawalan ng buhay ay muling nabuhay dahil sa sarap.

“F-faster please!” Hindi ko mapigilang bulong at kusang sinasalubong ang balakang niya sa pagbayo. Agad niya akong niyakap at mas binilisan ang pagbayo na kinabaliw ko.

“O-ohhh! Ahhh!” Sunod-sunod na ungol ko habang binabayo niya ako.

Mas lalo niya lang akong niyakap at lumapat ang labi niya sa leeg ko. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko sa pag-ungol at pagsigaw. Wala na ako sa sarili ko at lalo pa akong nabaliw sa sarap nang lumapat ang bibig niya sa tuktok ng dibdib ko habang walang sawa sa pagbayo.

“It f-feels so good, my Princess.” Bulong pa ni Rigon. Napayakap na lang ako sa kanya kasabay ng mga pagbayo niya. Naramdaman ko na malapit na ako kaya mabilis akong tumingin sa kanya.

“I’m g-gonna cum…” Mahina kong bulong.

Hinawakan niya naman ang pagkalalaki ko at kasabay ng mga pagbayo niya ang pagtaas-baba ng palad niya na sobrang kinasigaw ko.

“Ahhhhhhh!” Mahabang sigaw ko na lang kasabay ng pagsabog ko at ramdam na ramdam ko ang pagkabasa ng palad niya.

Mas lalong binilisan ni Rigon ang pagbayo niya at ilang segundo lang ay naramdaman ko ang mainit na likidong sumabog sa loob ko.

“O-oh my gosh…” Mahinang bulong ko.

Ang mabilis na pagbayo ni Rigon ay unti-unting bumagal at hinahatak na ako ng dilim dahil sa pagod. Naramdaman ko na lang ang pagyakap sa akin ni Rigon nang mahigpit at paghugot niya ng kanyang kahabaan sa loob ko. Naramdaman ko pa yung pagtulo ng likido palabas na kinatawa ko nang mahina.

“Sleep now, my Princess.” Mahinang bulong ni Rigon at hinalikan ako sa noo.

Mabilis naman akong tumingin sa kanya at ngumiti. “I f-finally experienced making love. Thank you, Rigon.”

    NAALIMPUNGATAN na lang ako sa lamig ng paligid at pilit kong siniksik at niyakap ang katabi ko. Dahan-dahan akong napamulat nang humigpit din ang yakap nitong katabi ko at hindi ko maiwasang mapatawa dahil nakikiliti ako sa maliliit na buhok na tumatama sa dibdib ko.

“Rigon!” Natatawa kong bulong dahil nakikiliti ako sa balbas at bigote niya na tumatama sa dibdib ko.

Nayakap siya sa akin at nakasubsob ang mukha niya sa dibdib ko. Wala kaming parehong suot sa ilalim ng kumot. Medyo maliwanag na rin at mukhang late ako ng isang oras.

“R-rigon! Kailangan ko nang pumunta sa resto!” Natatawang bulong ko at tinutulak siya pero lalo niya lang akong yinakap nang mahigpit.

Napaangat na lang siya ng tingin nang pwesahang bumukas yung pintuan nitong kwarto ko at nanlaki ang mga mata ko nang pumasok si Elliot.

“Oh my gosh!” Agad kong bulong.

Pati si Rigon biglang napaupo. Agad kong hinatak yung kumot at tinakpan yung katawan ko. Nakangiti naman agad si Elliot nang makita kami. Kasunod niya si ate Lyn na gulat na gulat.

“Good morning Pa, Daddy!” Agad turan ni Elliot at mabilis na tumakbo papunta sa amin at hindi na napigilan ni ate Lyn.

Napatingin na lang ako kay Rigon habang nanlalaki yung mga mata ko. Hinigpitan ko yung hawak ko sa kumot bago ulit tumingin kay Elliot na nakaakyat na sa kama.

Agad siyang lumapit sa akin at hinalikan ako sa pisngi at ganon din yung ginawa niya kay Rigon.

“Good morning, anak.” Bulong ko at hinalikan sa pisngi si Elliot.

“Good morning, son.” Bulong naman ni Rigon at hinalikan siya sa noo.

“Why are you both naked?” Tanong ni Elliot na kinakaba ko.

Agad kong siniko si Rigon para maghingi ng tulong. Agad naman niya akong nginitian bago tumingin kay Elliot at hawakan ang ulo niya.

“Gumawa kami ng kapatid mo, anak.” Turan niya kay Elliot na kinagulat.

“Rigon!” Pabulong na sigaw ko. Nakita ko naman agad yung ngiti ni Elliot at tuwa niya.

“Really?! How?!” Tanong ni Elliot.

“A-ahhh, you will know it soon, anak. For now, labas ka muna. Sama ka muna kay ate Lyn, okay? Magbibihis lang kami ni Daddy mo.” Bulong ko sa kanya.

“Okay, Pa.” Agad niyang bulong at bumaba na sa kama. Agad naman siyang sinalubong ni ate Lyn. Nginitian ko lang nang alanganin si ate Lyn bago sila lumabas at sinara na yung pintuan.

Pagkasara ng pintuan, agad aking niyakap ni Rigon at sinubsob ulit yung mukha sa dibdib ko.

“Rigon! Tayo na bilis! Kailangan na ako sa resto!” Turan ko sa kanya.

Naramdaman ko na lang na hinalikan niya yung dibdib ko kasunod ang leeg ko bago ako hinalikan sa labi.

“Thank you. I love you, Princess.”

Chapter 43

Chapter 43

Ellis Madrigal

    Mabilis na inihinto ni Rigon yung sasakyan sa tapat ng restaurant. Agad kong natanaw yung mga staff na inaayos na yung loob pero napatingin ako sa isa sa head chef ko nang makita ko siyang tumatakbo papunta dito sa sasakyan ni Rigon kaya mabilis akong bumaba.

“What’s happening?” Agad kong bulong matapos siyang salubungin. Halata naman yung takot at kaba niya.

“N-nawawala po lahat ng equipment sa kitchen.” Bulong niya sa akin.

Nginitian ko lang siya bago mabilis na pumasok sa loob ng resto. Nilagpasan ko lahat ng mga tao sa loob at dumiretso sa kitchen. Totoo nga yung sinabi niya. Wala yung nga stove, oven kahit yung nga kaldero at kung ano-ano pa wala.

“Kumpleto naman lahat ng ingredients, right?” Tanong ko sa head chef.

“Yes, sir.” Sagot naman niya.

“Anong nangyari? Bakit nawala?” Agad naman tanong ni Rigon sa akin.

“Under maintenance po yung CCTV’s natin sir.” Bulong pa nung head chef na kinangisi ko.

“Everyone, come with me.” Turan ko sa kanila at mabilis na lumabas sa kitchen.

“Kayo rin.” Turan ko sa mga tao sa labas.

Mabilis akong lumabas sa resto at nakasunod naman silang lahat sa likod ko. Agad akong pumunta sa katabing building ng resto ko which is Italian cuisine. My Italian cuisine restaurant.

“Sir Beaufort.” Turan agad sa akin ng manager.

“Close the whole restaurant, now.” Turan ko sa kanya at mabilis na pumasok sa kitchen.

“Take all the equipments you need. Tulong-tulong tayo.” Agad kong turan sa kanila.

Mabilis naman silang sumunod pati yung design team nakihakot na rin.

“Anong gagawin ko, Princess?” Agad naman turan sa akin ni Rigon.

“Maghakot ka rin!” Turan ko sa kanya na agad naman niyang tinanguan at nagsimulang tumulong.

Mabilis kong kinausap yung manager at sinabing papuntahin lahat ng chef sa kabila para tumulong. Ilang minuto lang, ayos na lahat. Agad kaming bumalik sa resto pagkatapos isara yung Italian restaurant.

Agad akong pumasok sa loob at nagsimula ulit yung design team sa paglilinis at organize.

“Good job. Thank you. Doble ang sahod niyo.” Turan ko sa kanila na kinatuwa nila.

Mabilis akong pumasok sa kitchen at nagsama yung team Filipino cuisine at Italian cuisine. Ang dami namin dito. Si Rigon naman, inaayos pa yung ibang stove.

“Good job, guys! Doble ang sweldo. Malinaw yan!” Sigaw ko na kinatuwa nilang lahat at pumalakpak pa.

Kinindatan ko lang si Rigon at nagkunwaring humawak pa sa dibdib niya na parang natamaan ang siraulo na kinatawa ko na lang.

“Double time! Our time is running!” Huling sigaw ko bago tumalikod at mabilis na umakyat papunta sa security room.

No. Hindi under maintenance ang mga CCTVs. Pinalagay ko lang yung sign because parang alam ko na, na masasabutahe ang opening ng restaurant ko. Ang alam ko ay hindi alam ni Sabrina pero alam ko naman na aalamin at aalamin niya talaga.

Agad kong nireview yung footage. Tatlong malalaking truck yung dumating at sinakay lahat ng equipments sa resto ko. May isang itim na kotse pero hindi na nakakuhanan sa CCTV pero nakuhanan sa CCTV ng Italian restaurant ko.

May mga takip din yung mga mukha ng pumasok sa restaurant. Talagang ang goal lang nila is yung mga equipment. Oo nga naman. May ingredients pero kung walang gagamitin sa pagluluto? Mautak, mautak pero mas mautak ako.

Agad kong in-access yung CCTV footage ng Italian resto at napangisi na lang ako nang hindi ako mabigo. Kitang-kita yung kotse dito at yung plate number.

Mabilis kong kinuha yung phone ko sa bulsa at agad na may tinawagan. Ilang segundo lang ay mabilis din sinagot.

“Knightley, this is Ellis.”

    PAGKATAPOS kong makipag-usap, agad akong lumabas sa security room at lumipat sa office ko. Nakita ko naman na nililinis ni Rigon yung office.

“Ang dumi.” Natatawang turan ko kaya napatingin siya sa akin at agad akong nilapitan. Agad niya akong siniil ng halik na buong puso kong tinanggap bago ako pakawalan.

“Yeah. Hindi ko na nalinis kagabi.” Natatawa niyang bulong na tinawanan ko na lang din. Nagkalat lahat sa floor yung nga gamit sa table. Hindi ko alam kung sira na yung iba.

Agad kong hinubad yung coat ko at agad akong napatingin kay Rigon nang isuot niya yung apron ko at halikan ako sa labi.

“Thank you.” Mahina kong bulong sa kanya habang binibuhol niya yung tali sa likod.

Agad naman akong napangiti nang makita yung tatlong delivery truck nila Ace na nasa harap na ng resto. Napatawa na lang ako. Sabi ko dalawa lang pero talagang makulit si Ace. Ayaw pa nga ako pagbayarin pero nakipag-usap ako kay Alegria.

“Tignan mo, sabi ko kay Ace dalawang truck lang. Tatlo pinadala niya.” Natatawang bulong ko kay Rigon.

“Wala naman tayong magagawa. Magagalit yon kapag tinanggihan mo.” Sagot naman sa akin ni Rigon na kinatawa ko.

“We made it, Rigon. I can finally say that I love you. I love you, Rigon.” 

    EVERYTHING is now set. Yung mga dishes na nagmula sa iba’t-ibang parte ng Pilipinas at ini-recreate ko ay ready na at nailuto na.

Over thirty to thirty-five dishes yata lahat. Hindi naman masasayang. Dahil yung matitira at kung may matitira, agad ipapadala sa isang orphanage tapos kung gusto rin mag-uwi ng mga staff para sa family nila ay pwede.

Agad akong napangiti nang makita yung design sa loob. Very Filipino. Yung mga dingding na pinatungan ng amakan o sawali. Yung mga upuan na yantok. Pati yung floor. Inspired sa bahay kubo itong buong restaurant kaya ganon.

One hour na lang at magsisimula na. Isa-isa nang inaayos yung mga dishes at may pangalan kung saan nag-originate. Pati yung dessert nila Ace meron special place. Ubos agad yan for sure.

“Princess, let’s go?” Rinig kong turan ni Rigon.

Uuwi na muna kami para makapagpalit na at mag-ready. Agad ko siyang tinanguan at mabilis siyang lumapit sa akin at hawakan ako sa kamay bago kami lumabas ng restaurant.

Napatingin naman ako sa restaurant ni Sabrina. Oh poor thing. Hindi man lang mabibigyan ng hustisya.

Agad akong pinagbuksan ng pintuan ni Rigon at mabilis naman akong pumasok. Hinalikan niya pa yung labi ko bago isara yung pintuan. Agad naman akong nagsuot ng seat belt at sumandal bago ipikit yung mga mata ko. I smell victory.

    NAKANGITI kong inilabas sa closet yung damit ni Elliot. Naliligo pa siya. Agad naman akong napatingin sa isang damit pa.

“Princess? Anong theme ba?” Tanong ni Rigon nang makapasok sa kwarto ko.

Agad ko naman siyang hinarap habang nakangiti at dala yung susuotin niya. Agad kong inabot sa kanya at mabilis siyang hinalikan sa labi.

“Syempre, Filipino.” Natatawa kong bulong. 

Sakto naman labas ni Elliot kaya mabilis ko siyang inasikaso. Agad ko siyang binihisan at tuwang-tuwa ako sa itsura niya. Grabe. Ang gwapo.

“Grabe! Ang gwapo ng anak ko!” Hindi ko mapigilang bulong at mabilis siyang pinuno ng halik na kinatawa lang niya.

“Go! Puntahan mo na yung daddy mo.” Agad kong utos sa kanya.

Mabilis akong pumasok sa banyo at mabilis na nilinis yung katawan ko. Ngayon ko lang naramdaman yung sakit ng katawan na binigay sa akin ni Rigon kagabi na ginusto ko rin naman.

Nang matapos ako ay mabilis akong nagbihis. Same ng color ng kay Elliot ay Rigon. Because why not? We are family.

Nagsuot lang ako ng relo at kaunting ayos sa buhok. Ilang spray lang din ng pabango bago mabilis na lumabas ng kwarto.

Agad akong bumaba ng hagdan at napatawa na lang ako nang makita si ate Lyn na pinipicturan ng mag-ama.

Agad naman nila akong nakita at mabilis akong bumaba ng hagdan. Sinalubong agad ako ni Rigon at hinawakan sa kamay.

“Ang gwapo ng mag-ama ko.” Mahina kong bulong sa kanya bago tumingin kay Elliot na talagang gwapong-gwapo habang nakatayo sa tabi ng ama niya.

Bigla naman akong natahimik nang makitang pumatak yung luha ni Rigon at agad tumalikod pagkatapos punasan. Pinilit niya pang itago sa pamamagitan ng pagtawa niya nang mahina.

“Hoy? Bakit?” Bulong ko sa kanya. Umiling naman siya.

“I’m j-just happy. I’m very very happy.” Turan niya na kinangiti ko bago tumingin kay ate Lyn na panay ang picture.

“Ang ganda mo ate.” Turan ko sa kanya.

“Grabe anak! Para akong bumalik sa panahon ko!” Tuwang-tuwang turan niya sa akin at umiikot-ikot pa na kinatawa naming tatlo. Para siyang prinsesa na nag-eenjoy sa bago niyang damit. May pamaypay pa yan. Hahahaha.

“Ang gwapo ng pamilya niyo, nak! Tignan mo si pogi oh!” Turan niya agad at nilapitan si Elliot. “Ang gwapo!” Kilig na kilig niyang turan sa akin.

“Bilis! Pumwesto kayo! Pipicturan ko kayo!” Utos niya naman agad kaya mabilis na lumapit si Rigon sa akin at tinabihan ako at nasa gitna namin si Elliot.

“Oh ang ganda!” Tuwang-tuwang sabi ni ate Lyn at pinakita sa amin yung picture.

“Pakisend sa akin ate Lyn.” Agad naman bulong ni Rigon na kinatawa ko na lang at kinindatan lang siya ni ate Lyn.

“Let’s go!” Turan ko na lang sa kanila. Hawak ko yung kamay ni Elliot at hawak naman niya yung kamay ni Rigon habang nauuna si ate Lyn sa amin.

Agad niyang sinara yung bahay bago kami pumasok sa van. May driver kami for today. Hahaha.

Si ate Lyn busy sa phone niya habang nagbyabyahe kami at nakaupo si Elliot sa kandungan ng ama niya habang si Rigon naman nakahawak sa kamay ko.

“Princess?” Bulong niya na kinatingin ko sa kanya.

“Thank you so much. Buo na yung pangarap kong pamilya.” Mahinang bulong niya pero siniil ko lang siya ng halik.

“Panatilihin nating buo para kay Elliot.”

    HALOS hindi maalis ang ngiti ko habang papasok kami ng Golden Avenue. Ang dami na agad sasakyan ang naka-park sa harap ng restaurant.

Nang maihinto na ang sasakyan, unang lumabas si Rigon at kinarga palabas si Elliot. Agad ko naman inalalayan pababa si ate Lyn.

Kaunti na lang yung pumapasok sa loob dahil sa tingin ko ay kami na lang ang hinihintay. Nang makababa kaming lahat, mabilis kaming naglakad papasok. Ang dami na ngang tao sa loob at napangiti na lang ako nang pumalakpak sila nang makapasok na kami.

“Grabe, may pa-grand entrance tayo.” Natatawang bulong ni ate Lyn at feel na feel ang moment.

Hindi naman binitawan ni Rigon yung hawak sa kamay ni Elliot at ganon din ako. Nagbigay sila ng daan sa amin papunta sa harap kung saan ko natanaw sila kuya.

Agad din kaming nakarating sa harapan at hinalikan ko sa pisngi sila kuya. Hindi ko hinalikan si mom sa pisngi. Sa likod ng palad niya at kumindat. Nagmano naman ako kay dad.

“Woah woah! Bakit may paganon?” Bulong ni kuya Kervin.

“We are Filipino, Kervin!” Agad naman bulong ni mom kay kuya Kervin.

Nagmano naman si Elliot sa mga tito niya at lola, lolo. Nakita ko naman na alangan pa si Rigon pero nakipagkamay siya kilay kuya at nagmano kay mom at dad. Pinakilala ko naman agad si ate Lyn sa kanila bago harapan yung mga bisita ko.

Ang ganda sa mata yung suot nilang makukulay na Filipiana para sa mga babae pero more on modern ang design. Hindi naman nalalayo sa Filipiniana. Yung suot naman ng mga lalaki ay barong tagalog na modern din. Mukha lang siyang suit and tie pero yung design at details sa barong tagalog, kuhang-kuha.

Yung mga mag-aasawa, parehong-pareho ang design ng Filipiniana. Ang ganda nga ni mom at ang gwapo ni dad eh. Binigyan agad ako ng mic para magsalita.

“Magandang araw para sa ating lahat.” Panimula ko at nagsipalakpakan naman sila.

Pumunta na sila mom at sila Rigon sa table namin at iniwan na ako dito sa harap.

Agad akong nag-ikot ng tingin. Halos madami yung nga high personalities. Galing sa mga malalaking company at iilan lang ang kilala ko.

Agad akong napangiti nang makita sila Ace. Ang cute-cute niya lalo na si Spade at Svril. Ang ganda ni Svril sa suot niyang Filipiniana.

May ibang mukha rin akong nakita na pamilyar. Si Maxence at yung family niya. Ang ganda rin nitong si Maxim eh ’no?

Syempre ang haligi ng VKH Airlines, ang mag-asawang Volkswagen karga-karga ni Volkswagen yung baby sa tingin ko ay two or three years old nilang anak na lalaki. Kasama nila sa table ang mag-asawang Knightley at may anak na rin. Four years old naman yata yung sa kanila. Lalaki rin.

Nakita ko rin yung mag-asawang Lewis, Alistair at Gorner. Hindi sila pwedeng mawala sa listahan ng invited. Teka? May anak na rin sila Gorner? Omg! Spoiler ako ha.

“Ang ganda sa mata ng mga kasuotan niyo.” Natatawang bulong ko at napatingin sa dalawang lalaki sa may bandang dulo. Hindi pamilyar yung mga mukha nila pero nakuha nila yung atensyon ko.

Yung lalaki black yung suot na damit na may violet at yung isa naman, white na may violet at nakangiti sila sa akin. Hindi talaga sila pamilyar sa akin. May hawak na pulang pamaypay yung nakawhite na may baybayin na characters? Mahaba rin yung buhok nila at parehong nakatali na naka-bun sa itaas. Nginitian ko na lang sila bago magpatuloy.

“Nais kong magpasalamat sa pagdalo niyong lahat. Isang karangalan ito para sa akin.” Turan ko. “Hindi ako masyadong kagalingan sa pagbibigay ng talumpati kaya ito’y atin nang laktawan.” Natatawang bulong ko.

“Akala ko’y hindi na matutuloy ang ating pagbubukas dahil may isang trahedyang nangyari. May kumuha sa lahat ng aming kagamitan upang pigilin ang ating selebrasyon.” Paliwanag ko sa kanila.

Agad na lumabas yung pinset up kong projector kanina at nag-play yung footage.

“Nakapangalan ang kotse sa ilalim ni Sabrina Gorhilna.” Turan ko at pinapatay na yung projector. “Kakausapin ko naman po siya nang maayos. Kaya lahat na lamang po tayo ay maging masaya at magpakabusog.” Nakangiting bulong ko.

Napangisi na lang ako nang makita ang pagpasok ni Richard at Sabrina kasama si Raizon. Malamang ay hindi nila narinig ang mga sinabi. Yes, it’s part of my plan. Inbitado sila. Takang-taka si Sabrina dahil sa bulungan pero nang mapatingin siya sa akin ay nginitian ko lang siya.

“Let’s enjoy the foods and have fun everyone!” Huling turan ko at sumabay sa palakpakan bago maglakad papunta kay Sabrina.

“Ganito mag-open ng business, Sabrina. Handa ka na bang bumagsak?”

Chapter 44

Chapter 44

Ellis Madrigal

    “I’m very honored na makita ka talaga dito, Sabrina.” Nakangiti kong turan sa kanya bago dahan-dahan maglakad papunta sa kanya at ilapat nang marahan ang palad ko sa pisngi niya.

“You look beautiful.” Bulong ko. Kitang-kita ko naman yung takot niya at panginginig na kinangisi ko. Tinapik ko lang ng dalawang beses yung pisngi niya bago tumingin kay Richard.

“You are handsome today!” Turan ko sa kanya at inayos yung kwelyo niya at nginitian siya. Nanatili naman siyang nakatitig sa akin at walang binibigay na kahit anong ekspresyon.

“Princess.” Napatingin naman ako agad kay Rigon. Magkasalubong yung kilay niya at halatang hindi na natutuwa sa ginagawa ko kaya agad akong lumayo kay Richard pero nagulat ako nang hawakan ni Richard ang kamay ko na kinalaki ng mga mata ko.

Agad naman akong hinawakan ni Rigon sa bewang at hinatak yung kamay ko kay Richard.

“Tangina!” Mahinang turan ni Rigon pero ramdam ko yung galit niya kaya mabilis akong umatras. Agad niyang pinalupot yung kamay niya sa tyan ko.

“Really Rigon?! Sa harap ni Raizon?!” Turan naman ni Sabrina. Nilibot ko yung paningin ko sa loob. Halos kumakain na lahat at kami na lang yung nakatayo. Nakatingin din yung karamihan sa amin.

“Enough. Pinagtitinginan na tayo.” Bulong naman ni Richard habang nakatitig sa akin.

Mabilis na lang akong tumalikod at hinayaan si Rigon kung saan ako dadalhin. Agad niya akong dinala sa office at pabagsak na sinara yung pintuan. Nanatili lang akong nakatayo sa tabi ng pintuan at siya naman ay nakatitig sa akin.

“What?” Tanong ko sa kanya.

“D-don’t do it again please? It’s killing me! He likes you! Stay away from him!” Malakas na turan niya at laking gulat ko nang lumuhod siya.

“H-he likes you. I know dad. H-hindi siya titigil kapag hindi niya nakuha yung gusto niya. I’m b-begging you, stay away from him.” Dugtong niya habang nakaluhod.

“Tumayo ka nga!” Naiinis kong bulong at hinatak siya patayo.

“Wala kang tiwala sa akin?” Dugtong ko pa. Nagulat naman ako nang bigla siyang umiyak at mabilis akong niyakap.

“N-no. May tiwala ako sayo. I can’t trust him. H-hindi ko alam yung gagawin ko kapag kinuha ka niya sa akin. P-please princess, stay away from him. Nagmamakaawa ako.” Umiiyak niyang bulong.

Napahinga na lang ako nang malalim bago hawakan yung mga pisngi niya at punasan yung mga luha sabay ngiti.

“I’m always be yours, Rigon. No matter what happen, I’m still your Princess, you are still my Rigon.”

    NANG makababa na kami ni Rigon, agad akong pumunta sa table nila dad. Busy din yung mga tao sa pagkain.

“Mom, dad.” Agad kong bulong sa kanila. Agad naman umupo si Rigon sa tabi ko at binigyang pansin si Elliot na kumakain na rin.

“Princess.” Turan ni dad sabay ngiti sa akin na agad ko naman nginitian din. “Another success for you.” Dugtong ni dad na kinatawa ko.

“My success is our success.” Bulong ko na lang at tumingin kay Rigon sabay ngiti. Naramdaman ko naman na hinawakan niya yung kamay ko at ngumiti rin.

“How shameless. Nakuha niya pa talagang pumunta kahit sinabotahe niya yung opening? Walang hiya.” Napangisi ako nang makarinig ako nang bulungan sa may katabing table.

“Sinabi mo pa! Engage na raw yan! Kanino ba engage yang babaeng yan? Palengkera! Nakakahiya!”

Dahan-dahan akong tumingin kila Sabrina na isang table lang ang pagitan namin at yung nagbubulungan ay nasa table na nasa gitna namin.

“Hindi ko alam! Pero ang alam ko, sa anak daw ng matandang Beaufort. Hindi ba yon yung asawa ni Ellis? Kaya Beaufort yung apilido niya? Paano nangyari yo——”

Agad akong napatingin sa dalawa nang matigil sila sa pagsasalita kasabay nang ingay dahil sa pagbasag ng mga gamit dito sa loob.

Nakita ko na lang si Sabrina na nakatayo at galit na galit habang nakatitig doon sa dalawang matandang nagchichismisan.

“Sinong pinag-uusapan niyo ha?! Ako ba?! You are both ugly and old!” Sigaw ni Sabrina sa dalawa.

Lahat ay napatigil sa pagkain at napatingin kay Sabrina. Ngumisi lang ako habang nakatitig sa kanya. Lumakabas na ang pagiging palengkera niya.

“Sabrina!” Agad naman turan ni Richard at mabilis na hinawakan si Sabrina sa braso.

“Bitawan mo ako! Tuturuan ko lang ng leksyon yung mga matatandang ’to!” Sigaw niya habang hinahatak siya ni Richard papunta sa exit.

“Bitawan mo ako! Ano ba?!” Sigaw niya pa.

Mabilis naman akong tumayo at naglakad papunta sa gitna.

“Pasensya na po sa abala. Magpatuloy na po kayo sa pagkain.” Turan ko sa lahat at humingi muli ng pasensya.

Agad naman dumapo yung tingin ko kay Raizon. Nanatili lang siyang tahimik at nakaupo doon sa table. Tumingin naman ako kay Rigon na nakatingin din sa akin. Naglakad ako papunta kay Raizon at umupo sa tabi niya.

“Hi Raizon!” Nakangiti kong bulong. “Ang gwapo mo naman.” Dugtong ko pa sa kanya. Nakatitig lang siya sa akin at hindi kumikibo.

“I want to go.” Bulong niya na tinanguan ko kaya mabilis ko siyang binaba sa upuan. Sinenyasan ko lang si Rigon na ihahatid ko sa labas si Raizon.

Nauna siyang naglakad sa akin at nakasunod naman agad ako sa kanya. Mabilis ko siyang pinagbuksan ng pintuan at mabilis kaming lumabas sa front door. Hindi siya tumigil maglakad hanggang makarating kami sa parking lot.

Napatigil ako sa paglalakad nang makita si Richard at Sabrina sa hindi kalayuan pati si Raizon napatigil din.

“What did you do that?! They are talking shits to me! Hindi ako——” Hindi na natuloy ni Sabrina yung sasabihin niya nang mabilis na lumapat sa pisngi niya yung palad ni Richard. Napaupo na lang siya sa sahig.

Nagulat naman ako nang mabilis na lumapit si Raizon sa akin at hawakan yung kamay ko nang mahigpit.

“Pinahiya mo na ako, Sabrina. Because of your shameless actions, napahiya ako!” Sigaw ni Richard sa kanya. Mabilis naman tumayo si Sabrina pero agad kong kinarga si Raizon at mabilis na tumalikod.

“May gusto ka ba kay Ellis?” Turan ni Sabrina habang tumatawa na kinatigil ko. Natahimik naman silang dalawa nang ilang segundo bago muling magsalita si Sabrina. “H’wag mong sabihin may gusto ka talaga sa kanya.” Digtong niya.

“W-wala akong gusto kay Ellis!” Sagot naman ni Richard sa kanya. Napangisi na lang ako bago mabilis na maglakad papasok sa restaurant.

Naglakad ako papunta sa table at pinaupo si Raizon sa upuan ko na kinatingin nilang lahat sa akin. Pinanlakihan ko naman sila nang mga mata. Pati si Rigon nanlalaki yung mata habang nakatingin sa akin.

“Dito ka muna okay? Hintayin mo yung mama mo.” Agad kong bulong sa kanya na tinanguan niya lang.

Tumayo naman si Rigon at binigay niya yung upuan niya sa akin. Agad kong tinignan si Elliot at ngumiti sa kanya. Ngumiti rin siya sa akin. Agad kong pinunasan yung bibig niya bago tumingin kay Raizon.

Tatanungin ko na sana kung gusto niya pang kumain kaso nakita ko na si Sabrina sa entrance.

“Ihahatid ko na si Raizon.” Bulong ko kay Rigon.

Agad kong binaba si Raizon sa upuan at mabilis na sinundan siya sa paglakad papunta sa entrance. Agad siyang kinarga ni Sabrina nang makarating kami. Mabilis silang tumalikod at umalis pero agad kong tinawag si Sabrina na kinahinto niya sa paglakad.

“Hindi mo alam kung anong halimaw ang kasama mo. Protektahan mo si Raizon.”

Third Person POV

    Mabilis na bumaba sa kotse si Sabrina karga si Raizon at tumakbo papasok ng mansion ni Richard. Agad naman sumunod si Richard sa kanya papasok.

“Sabrina!” Malakas na sigaw ni Richard na kinanginig ni Sabrina sa takot. Agad niyang inaabot si Raizon sa mga katulong.

“Mommy!” Sigaw naman si Raizon at ayaw bumitaw sa kanya.

“D-dalhin niyo siya sa kwarto!” Agad niyang bulong bago mapasigaw nang hawakan ni Richard ang buhok niya nang mahigpit.

Nagsimula nang umiyak si Raizon at mabilis na umakyat ang mga katulong kasama si Raizon.

“B-bitawan mo ako!” Sigaw ni Sabrina sa kanya pero lako lang hinigpitan ni Richard ang paghawak sa buhok ni Sabrina at tumawa.

“Wala ka talagang kwenta.” Bulong niya kay Sabrina sabay tumawa nang mahina bago niya ito kaladkarin habang hawak ang buhok nito. Walang naglakas loob na tumulong sa kanya kahit sa dami ng katulong sa loob.

“Bitawan mo ako! Bitawan mo ako!” Sigaw ni Sabrina nang paulit-ulit bago mabilis na buksan ni Richard ang pintuan at mabilis na itulak si Sabrina sa loob. Mabilis din siyang pumasok at isinara ang pintuan.

“M-maawa ka, Richard. Ayoko p-please.” Mahinang bulong ni Sabrina habang umiiyak.

Tinawanan lang si ni Richard at tinulak ang bookshelves sa likod nito ang isa pang pintuan. Mabilis niya yon binuksan at tinignan si Sabrina na nanginginig na at umiiling.

“Magbibilang pa ba ako? May nagawa kang kasalanan, kailangan mong pagbayaran. Tama ba?” Nakangising turan nito kay Sabrina.

Wala pa man limang segundo ay mabilis na tumayo si Sabrina at agad pumasok sa loob. Lalo siyang napaiyak nang makita ang mga bagay na magbibigay sa kanya ng sakit ng katawan.

Agad naman kinuha ni Richard ang isa sa nakasabit na leather whip at walang pasabing hinampas kay Sabrina na nagpasigaw dito. Wala siyang pakialam kung saan man tamaan si Sabrina.

“R-richard…” Humahagulgol na bulong ni Sabrina.

Nginisian lang siya ni Richard at tumawa bago muli at buong lakas na hinampas si Sabrina.

“Bakit mo sinabutahe nang hindi ko nalalaman ha?!” Malakas na sigaw niya kay Sabrina at hinampas muli ito.

Iyak lang nang iyak si Sabrina at pilit hinaharang ang kamay niya sa hampas ng leather whip. Namamakat at halos nagdudugo ang latay nito sa balat niya.

Nanatiling tahimik si Sabrina na tinawanan lang ni Richard bago nito hubarin ang suot nitong coat at ktaas ang sleeves ng kanyang damit.

“Magtatanda ka na siguro pagkatapos.”

Ellis Madrigal

    “Thank you for coming!” Turan ko sabay ngiti sa mga taong pumunta sa opening namin.

“Thank you po for coming.” Turan din nitong katabi kong napakagwapo at macharisma kong anak at talagang nagpapacute pa sa kanila.

“Thank you for coming!” Turan din ni Rigon.

“Kuya Ellis!” Napatingin naman agad ako sa tumawag sa akin. Napangiti ako agad nang makita si Ace habang karga si Spade at mabilis na tumakbo papunta sa akin.

“Feeling ko mamamatay na ako kuya Ellis sa dami ng kinain ko! Ang sasarap kasi!” Agad niyang turan nang makalapit siya sa akin na kinatawa ko.

“Ikaw talaga! Salamat Ace.” Agad kong bulong sa kanya at niyakap siya.

“Ayos lang yon kuya! Ang sarap kaya sa feeling na may napakain ka ’di ba? Hindi ko kasi matanggap na yung mga anak ko may magandang buhay tapos simpleng pagtulong lang hindi ko magawa kahit meron naman akong maitutulong. P-parang mamamatay ako sa konsenya.” Mahabang turan niya at umiyak nang malakas na kinagulat ko.

“Uy t-teka lang! H’wag ka umiyak…” Mahinang bulong ko at mabilis na hinanap si Alegria kaso hindi ko makita. Lalo pa akong nataranta nang umiyak din si Spade.

“Rigon! Anong gagawin natin?!”  Agad kong bulong sa kanya at pilit inaalo si Ace.

“Hindi ko alam! Nasaan ba kasi si Sven?” Bulong niya rin.

“O-okay lang yan. H’wag ka na umiyak, Ace.” Agad kong turan at kinuha si Spade. Magkaugaling-magkaugali talaga sila.

Agad kong inabot si Spade kay Rigon at inakap agad si Ace. Naginhawaan naman ako nang makita ko si Alegria na tumatakbo papunta sa amin kasama si Svril.

“Anong nangyari?” Agad niyang tanong at agad kinuha sa akin si Ace. Agad niyang inalo si Ace at paulit-ulit na hinalikan sa ulo.

“Hindi ko alam. Umiyak lang siya. Nagpasalamat lang ako. Sabi niya ang dami, basta ang dami niyang sinabi!” Paliwanag ko bago kunin si Spade kay Rigon.

“Shhh… It’s okay Ace love. I’m here.” Agad na turan ni Sven kay Ace habang inaalo niya ito.

“Bakit parang ang sensitive niy—— oh my gosh!” Agad kong turan at napatakip na lang ng bibig. Napatingin naman si Sven sa akin habang magkasalubong yung kilay pero biglang nanlaki yung mata niya at napanganga. Buntis si Ace? Agad naman akong tumingin kay Rigon.

“Buntis si Ace?” Turan ko sa kanya. Kibit-balikat lang yung sinagot niya sa akin habang nakangiti. Agad kong tinignan si Elliot sa tabi ko pero hindi ko siya nakita. Agad kong nilibot yung paningin ko pero hindi ko siya makita.

“Si Elliot? Nasaan yung anak natin?” Agad kong tanong kay Rigon.

Ngumiti lang siya at tinuro. Nakahinga ako nang maluwag nang makita sila ni Svril na nakaupo doon sa table sa tabi ng chocolate fountain at kumakain. Ang cute! Binata na ang anak ko. Nakakaiyak!

“Why are you crying, Princess?” Agad naman tanong sa akin ni Rigon na pinagtaka ko. Si Spade naman, tahimik lang habang karga ko. May kinakain kasi.

“H-ha? Umiiyak ako?” Nagtataka kong bulong at kinapa yung pisngi ko. Shet? May luha nga.

“Ang cute kasi nila Svril at Elliot. Binata na yung anak natin.” Natatawang bulong ko sa kanya. Napatitig na lang siya sa akin habang magkadikit ang kilay bago kami hatakin ni Spade palapit sa kanya.

Pilit naman akong sinusubuan ni Spade nung kinakain niya pero umiiwas ako ang kulit-kulit. Nakakatuwa. Tawang-tawa kami ni Rigon kasi napakadungis niya na.  Ang asim niya na rin. Hahahaha.

Agad naman akong napatingin sa mag-asawang Volkswagen at yung kaibigan niya. Agad kong nginitian si Knightlet habang naglalakad sila papunta sa amin. Parehas na may kargang mga anak.

Kinuha naman sa akin ni Ace si Spade. Okay na raw siya. Hindi na ako nagsabi ng ano-ano baka umiyak.

“Thank you for coming!” Sabay naming turan ni Rigon sa kanila.

“Hi Ellis! Hi Ace!” Bati naman sa amin nung katabi ni Timothy Volkswagen. Agad ko siyang nginitian. Ang cute nung anak niya. Hawig na hawig niya. Ayoko na lang magsalita.

“H-hi kuya Key! Ang cute ng anak mo. Malaki rin mata. Hehe.” Turan ni Ace na kinagulat ko. Shuta ka Ace.

Tumawa lang si Key sa kanya. I guess, alam niya rin yung ugali ni Ace.

“Ses, ang ganda mo! Sagana ba sa dilig?” Turan naman sa akin nung kaibigan niya sabay tawa na kinatawa ko na lang din. Kamukhang-kamukha naman nitong si Knightley itong anak nila. Napakagwapo.

“Sagana sa dilig!” Natatawang balik ko sa kanya at tumingin kay Rigon na namumula ang mukha.

“Congratulations Mr Sol, you too Mr Beaufort.” Turan naman nung asawa ni Key bago bumati si Knightley.

“Congratulations, El. Same to you, Beaufort.” Bulong lang ni Knightley. Nagpaalam ulit kami sa isa’t-isa bago sila tuluyang umalis.

Sumunod yung family nila Maxence. Agad akong nginitian nung mag-asawang Smith at bumati sa aming dalawa ni Rigon. Hinatid ni kuya Kervin sila Maxence bago muling pumasok.

Nagpaalam na rin sila Ace. Pinauwi ko na rin kasi buntis siya. Grabe pala talaga siya magbuntis. Nakakasakit ng bangs. Todo yung ngiti ni Alegria. Naka-three points na naman.

“Dad, mom, mga kuya, thank you for coming!” Agad kong turan sa kanila.

“Thank you po for coming!” Turan din ni Rigon.

Nginitian lang ako ng mga kuya ko at nag-thumbs up. Hinalikan ako ni mom at dad sa noo.

“I’m so proud of you, anak. I’m always be.” Turan ni mom na kinangiti ko.

“Another sucess for our Princess.” Turan naman ni dad na kinatawa ko.

“Iuwi niyo na si Elliot. Maglilinis pa kami. Tutulungan namin yung mga staff. Sunduin na lang namin sa bahay mamaya.” Agad kong turan sa kanila.

Tumango naman sila at kinarga na si Elliot na inaantok na talaga. Mukhang may makakatulog nang hindi ako kayakap.

Napatingin ako kay dad nang titigan niya si Rigon. Dahan-dahan siyang lumapit kay Rigon.

“Don’t disappoint me again, Beaufort.” Bulong niya kay Rigon at tinapik nang dalawang beses yung balikat ni Rigon.

“T-thank you, sir.” Mahinang bulong naman ni Rigon habang nakangiti.

Nagpaalam lang kaming dalawa ni Rigon kay Elliot at tinanaw silang umalis. Napapikit na lang ako nang binalot ako ni Rigon sa mga bisig niya. Napangiti na lang ako bago huminga nang malalim.

“Huling branch ko na ’to. This is my goal. Yung makapagtayo ng branch sa Pilipinas kasi nandito ka. Gusto kong maalis yung takot ko sayo at the same time, mabura yung masamang ala-ala na binigay mo. I think, I made it.” Mahabang turan ko bago humarap sa kanya. Natawa na lang ako nang makitang umiiyak na naman siya.

“S-sorry. I’m r-really sorry, Princess. Mahal na mahal kita.” Bulong niya. Tinawanan ko na lang at marahan na hinaplos yung pisngi niya.

“I love you, Rigon. I really do.”

Third Person POV

    “I need you, Ellis. Kukuhanin kita. Kukuhanin kita sa kanya.”

Chapter 45

Chapter 45

Ellis Madrigal

    Nagising na lang ako sa kama ko katabi si Rigon. Nakayakap siya sa akin nang mahigpit at himbing na himbing ang tulog.

    Napangiwi naman ako sa sakit ng kamay at mga paa ko. Ngayon ko lang naramdaman yung pagod kahapon. Sa sobrang pagod namin dalawa, hindi na kami nakapagpalit ng damit. Diretso tulog na kami pareho.

    Dahan-dahan kong inalis yung yakap ni Rigon sa akin bago umalis sa ilalim ng kumot at bumaba sa kama. Agad akong lumabas ng kwarto at pumunta sa kwarto ng anak ko. Napangiti naman ako nang makitang tulog pa rin siya. Hindi ko siya gigisingin kasi wala naman siyang pasok ngayon.

    Sinara ko na yung kwarto niya at naglakad papunta sa hagdan pero nagulat na lang ako nang may pumulupot na kamay sa tyan ko at mabilis akong umangat sa ere.

    “Good morning, my princess.” Turan ni Rigon habang karga ako at hinalikan ako agad sa labi.

    Hindi ko naman maiwasang matawa sa kanya at kumapit bago siya suklian ng halik din sa labi.

    “Good morning, handsome.” Nakangiting bulong ko sa kanya.

    Tinawanan naman niya at muling hinalikan bago siya maglakad papunta sa valcony at mabilis akong iupo sa upuan kaharap ng mesa.

    “I’ll be right back.” Bulong niya agad pagkatapos akong halikan sa noo at mabilis na bumaba na kinatawa ko at iling.

    Napatitig ako sa paligid habang naghihintay sa kanya. May naglilinis na sa ibaba at nagpapakain kila Akiko. Bumalik lahat yung itsura ng lugar sa dati pero maraming nagbago. Magandang pababago. Pagbabagong worth it hintayin at bigyan ng panahon.

    Napatingin na lang ako kay Rigon dala ang isang food tray kasunod si ate Lyn. Agad siyang ngumiti sa akin at nang makarating ay agad niyang inilapag sa harap ko yung tinimpla niyang milo. Kinuha niya yung tray na hawak ni ate Lyn at inihapag yung pagkain naming dalawa.

    “Good morning ate.” Bati ko naman kay ate Lyn habang nakangiti.

    “Good morning. Si pogi? Tulog pa ba?” Agad naman niyang tanong.

    “Tulog pa ate.” Natatawang bulong ko at mabilis na siyang nagpaalam dala yung dalawang tray.

    “Anong oras pala kayo uuwi, Princess? Para maihatid ko kaya ni Elliot.” Tanong ni Rigon bago siya umupo sa harap ko.

    Napatitig naman ako sa kanya nang ilang segundo.

    “Lilipat na kami dito ni Elliot.” Turan ko habang nakangiti na kinagulat niya.

    “R-really?” Nauutal niya pang bulong na kinatawa ko na lang.

    “Yes!” Turan ko at nagsimula nang kumain.

    Nakwekwentuhan lang kami habang kumakain. Sinabi rin niya sa akin na mas maganda raw na naisipan ko nang tumira kasama niya. Alam ko yung iniisip niya. Natatakot siyang makuha ako ni Richard. Akala niya siguro kaya ako gustong kunin ni Richard, kase may gusto siya sa akin. Pero mali siya.

    “So anong gagawin mo ngayon, Rigon? Kilala mo yung tatay mo.” Hindi ko mapigilang turan pagkatapos namin kumain.

    “I d-don’t know. I can do everything to protect you and our son.” Turan niya lang.

    “He don’t like me physically and emotionally. He like me because of my parents.” Turan ko.

    “Gusto niyang maghiganti para sa mama mo. At masasatisfied lang siya kapag nakita niya akong patay. That’s why he commanded you to, you know.” Dugtong ko pa. Siya naman ay nakatitig lang sa akin.

    “We are just a piece of his game. We are his enemy. The only way to get rid of us is you, Rigon. Inaasahan niyang mapapatay mo talaga ako. Kaya nang pumalpak ka, kinuha niya sayo ang lahat. Because you are now useless to him.”

    Tumitig lang siya sa akin at huminga nang malalim.

    “Alam ko na yan. Kaya inalis ko na siya sa buhay ko noon pa. But I t-thought he really likes you. F-fuck! I’m r-really scared!” Bulong niya na kinatawa ko.

    “Wala akong alam sa kung anong nangyari sa mga magulang natin. Kung gusto mong maghiganti, then go ahead. That’s your choice. Life is full of choice and life is just about regretting the choice we made. Kung maghiganti ka, go ahead. But I know, wala akong kasalanan, wala kang kasalanan.” Turan ko sa kanya habang nakatitig sa kanyang mga mata.

    “N-no. I’ll never do the same mistake again. I don’t want to lose you and our son again. I want to live peaceful and happy life now. With you and Elliot. Proprotektahan ko kayo kahit buhay ko pa yung kapalit.” Turan niya habang nakangiti.

    “If you want to know the truth, go to mom and dad. Hindi sila magsisinungaling sayo. Pero ang alam ko lang Rigon, hindi titigil ang ama mo hangga’t hindi ako napapatay.” Bulong ko habang natatawa.

    “I’ll never let that thing happen.” Bulong niya naman at mabilis hinawakan yung kamay ko. Paulit-ulit niyang hinalikan bago tumingin sa akin.

    “Babawiin ko kung anong sa akin naman talaga.”

    NAKANGISI akong pumasok sa office ni Rigon at mabilis siyang napatayo nang makita ako.

    “Let’s start?” Turan ko na tinanguan niya naman.

    Mabilis akong lumapit sa kanya at hinalikan siya sa labi bago ako umupo sa upuan niya. At siya naman ay nakatayo lang sa tabi.

    “Kailangan natin putulin ang kamay at mga paa niya.” Not literally.

    Agad kong pinakita ang lahat ng tao na sumusuporta kay Richard. Illegal man or legal. Grabe, ang dami nila at ang iba pa ay high profiles pa. But what’s new? I’m Ellis.

    “Ang dami nila. Paano natin gagawin yan?” Tanong naman niya na kinangisi ko.

    “An eye for an eye. Tooth for a tooth.” Bulong ko.

    “Only evil can fight evil. This is going to be easy than I expected.”

    Agad kong sinabi sa kanya ang plano. First, we need to take back his company. In a way na legal. Kailangan namin mapababa si Richard as the director of the company and Rigon will take over.

    Kailangan kong makausap lahat ng investor sa company niya. I need to take our side, by hook or by crook.

    “Paano, Princess? Maghinay-hinay ka nga! Ako natatakot para sayo.” Bulong niya naman na kinatawa ko.

    “I’m your Princess. Anong kinakatakot mo?” Bulong ko sa kanya.

    “We need to expose him. I’ll meet one person na makakatulong sa atin nang sobra.”

    NAKANGITI akong pumasok sa restaurant dala ang isang suitcase. I walk confidently. Simpleng red shorts above the knee, white long sleeves with red scarf tie, high cut boots at shades lang ang suot ko. Well, nagsuot ako ng contacts.

    Agad akong napangisi nang makita ang taong pakay ko. She looks so nervous at ang unang nakakuha ng pansin ko, ang latay niya sa balikat na pilit niyang tinatago.

    Umupo ako sa harap niya at inilagay sa ilalim ang suitcase. Napatitig naman siya sa akin na kinangisi ko.

    “W-what do you want?!” Turan niya pa.

    Pinakrus ko ang mga hita ko at pinagkrus ko rin ang kamay ko pagkatapos kong alisin ang shades ko.

    “Isang tanong, isang sagot. May gusto ka ba talaga sa asawa ko?” Tanong ko agad sa kanya na kinagulat niya kaya mabilis siyang nag-iwas ng tingin.

    “K-kung yan lang ang itatanong mo, u-uma——”

    “You have one daughter. Nasa ospital sa amerika because of her severe condition.” Nakangisi kong bulong na lalong kinagulat niya.

    “E-ellis, paano mo nalaman?!” Agad niyang turan sa akin.

    “Gusto mo ba talaga ang asawa ko?” Tanong ko ulit. Siguro naman nakukuha niya na ang punto ko.

    “N-no! Ginawa ko lang yon kasi kapos ako sa pera. W-wala akong pangpagamot sa kanya. M-maniwala ka Ellis, hindi ko ginusto mangyari sa inyo ni Rigon yon. G-gagawin ko lahat para sa anak ko. I’m s-sorry…” Umiiyak niyang bulong na kinahinga ko na lang nang malalim. 

    I know exactly what she feels. Ganon din ako. Gagawin ko lahat para kay Elliot. Kahit pa ibuwis ang buhay ko.

    “Richard? Pinagawa ba sayo ni Richard?” Sunod kong tanong.

    “O-oo! Pinagawa niya sa akin lahat!” Agad na sagot ni Sabrina sa akin.

    “Team up with me. Pabagsakin natin si Richard.” Turan ko na kinagulat niya.

    “Gaga ka ba?! A-alam mo ba na binubuwis mo lang yung buhay mo?” Agad naman niyang bwelta na kinatawa ko.

    “Mabuti pang hindi mo na ako makilala.” Nakangising bulong bago kunin ang suitcase na dala ko at buksan bago iharap sa kanya.

    Halos malaglag naman yung panga niya sa gulat at sobrang nanalalaki ang mata dahil sa nakita.

    “Ten million pesos, in cash. Team up with me.” Nakangising turan ko.

    Agad naman niyang sinara ang case bago mapahinga nang malalim.

    “Deal! Pero hindi ko matatanggap ang pera na yan. Mangako ka lang Ellis.” Turan niya na pinagtaka ko.

    Mabilis siyang tumayo at nagulat ako nang hawakan niya ang mga kamay ko at lumuhod sa harap ko.

    “K-kung mamatay man ako, ikaw na ang bahala sa mga anak ko.” Turan niya na labis kong kinagulat.

    Napatitig ako sa luha niyang pumatak sa pisngi niya. Napapikit na lang ako at napatango. Nanlaki na lang yung mga mata ko nang bigla niya akong yakapin habang umiiyak.

    “M-maraming salamat. M-maraming salamat, Ellis. H-hindi na ako natatakot mamatay.” Bulong niya pa bago humiwalay sa akin.

    “Tanggapin mo na yung pera. I-transfer mo agad yung anak mo sa ibang hospital. Walang dapat makaalam na may anak ka sa ibang bansa.” Turan ko na agad niyang tinanguan.

    “Oo. G-gagawin ko agad. M-maraming salamat talaga.”

    Nginitian ko lang siya bago tumayo at tumalikod.

    “Good choice, Sabrina.”

Chapter 46

Chapter 46

Ellis Madrigal

    Nginitian ko lang yung jananese staff pagkatapos akong pagbuksan ng pintuan dito sa private room. Mabilis akong pumasok dala yung isang suit case at lalo akong napangiti nang makita yung taong pakay ko.

    Inilapag ko yung suit case sa tabi ng table bago umupo sa harap niya. Tinitigan naman niya ako. Napahinga na lang ako nang malalim bago alisin ang shades ko.

    “Good evening, Mr. Gomez.”

    “Princess, ito lahat yung share holders ng company. Richard has 35%, I have 30%, Mr. Gomez has 20% and the 15% for the rest of share holders. Kaming tatlo ang major share holders. Hindi ko pa rin sinusuko yung shares ko.”

    “What do you want?” Tanong agad sa akin ni Mr. Gomez na kinatawa ko.

    “I wonder Mr. Gomez, bakit mo binebenta ang shares mo? At bakit hindi alam ni Richard?” Turan ko na  kinagulat niya.

    Binagsak niya yung kamay niya sa table pero hindi man lang ako nagulat o natakot. Tinignan ko lang siya habang nakangisi.

    “I know you too well, Mr. Gomez. Be careful.” Natatawang bulong ko pa bago ilabas sa bag ko yung mga pictures na dala ko at ihagis sa harap niya.

    “May kabit ka pa lang celebrity. Ano kayang mangyayari kung malaman ng mundo na ang isang Mr. Gomez ay may kabit na celebrity?” Turan ko sabay kuha sa juice at sumipsip.

    “Who are you?!” Inis niyang turan sa akin.

    Dahan-dahan ko naman ibinaba yung juice bago ipagkrus ang kamay ko sa dibdib ko.

    “I’m Ellis Madrigal, nice meeting you Mr. Gomez.” Nakangising turan ko.

    “Masyadong loyal si Mr. Gomez kay Richard, Princess. Hindi natin mapapataob ’to.” Turan sa akin ni Rigon habang nakatitig kami sa backround ng buong pagkatao ni Gomez.

    “No. Something is very suspicious. How come na malinis ang record ng ugok na ’to? Hindi ako naniniwala.” Agad kong bulong.

    “Sinabi sa akin ni Richard noon na, pinatay ni Mr. Gomez yung first wife niya kasi nahuli siyang nambababae. Tinulungan niyang pagtakpan yung kasalanan ni Mr. Gomez kaya ganon na lang siya ka-loyal. At mas mahal na mahal ni Mr. Gomez ang mga kabit niya.” Turan sa akin ni Rigon na kinangisi ko.

    “Kadikit din ni Richard si Mr. Gomez sa illegal business niya.” 

    “Got it, handsome.” Bulong ko kay Rigon bago halikan yung labi niya.

    Nakatitig lang sa akin si Mr. Gomez at halatang galit na galit. Well, wala akong pakialam. Hindi siya dapat katakutan. He’s too small—— I mean he’s too weak.

    “Ellis Madrigal huh? Mas mabuting tumigil ka na kung ayaw mong paglabas mo dito sa Japanese restaurant, bangkay ka na.” Turan niya sa akin na kinatawa ko.

    “Nakakatawa ka naman Mr. Gomez. Igagaya mo pa ako sa first wife mo! H’wag ka nga magbiro ng ganyan!” Turan ko habang tumatawa.

    Hindi ko maitago yung ngisi ko kung paano siya mamutla at nabitawan yung mga pictures na binigay ko.

    “H-hayop ka…” Mahinang bulong niya sa akin.

    “Ano ka ba Mr. Gomez! Binibiro lang kita! Masyado kang seryoso!” Natatawang turan ko sa kanya.

    “W-what do you want?” Tanong niya sa akin na kinangisi ko.

    “Ibenta mo sa akin ang shares mo.” Walang alinlangang sabi ko.

    Nanlaki naman yung mga mata niya at halatang nagulat din sa gusto ko.

    “T-this is impossible! Get out! I don’t want to see your face!” Malakas na sigaw niya sa akin pero nanatili akong nakaupo hanggang sa tumahimik siya.

    “I don’t have any choice, Mr. Gomez.” Bulong ko sabay ngiti at kinuha yung back up phone ko sa bag.

    Agad kong hinanap yung video at plinay bago ipakita sa kanya. Video niya habang nakikipag-ano, alam niyo na yon sa kabit niyang celebrity.

    Napangisi ako nang makitang nanginginig na siya sa galit. Sinubukan niyang agawin yung phone pero nailag ko agad.

    “You piece of shit!” Sigaw niya sa akin.

    Tinignan ko lang siya habang magkasalubong ang kilay at pinagmumukha siyang kaawa-awa.

    “Ano kaya ang mangyayari Mr. Gomez kung i-post ko ’to sa media? Ibigay sa news station? Ano sa tingin mo? Kawawa yung kabit mo Mr. Gomez! Ang ganda-ganda pa naman ng career niya!” Mahabang turan ko sa kanya habang nakangisi.

    “I’ll give what you want.” Bulong niya na kinangisi ko.

    “Sure ka ba sa gagawin mo, Princess my love? Alam mong delikado ’to! Pwede naman nating ipagawa sa iba!” Turan ni Rigon sa akin pero nginitian ko lang siya.

    “Kung hindi ako ang gagawa nito, walang mangyayari. They need to know the real Ellis. I will show no mercy. Don’t worry about me, okay?” Turan ko naman sa kanya bago siya yakapin nang mahigpit.

    “Please be careful. When something happens, call me immediately. Okay? Be careful, my princess.” Bulong niya pa bago halikan yung noo ko na kinangiti ko.

    “Don’t worry so much Rigon, sayo lang ako mahina.” Natatawang bulong ko.

    “It’s very nice working with you, Mr. Gomez.” Nakangiting turan ko sa kanya pagkatapos kong kunin ang papel na pinirmahan niya at iabot sa kanya yung suit case.

    “Makakaasa ka na walang lalabas sa media na hindi ka aya-aya.” Dugtong ko pa bago mabilis na tumayo mula sa pagkakaupo.

    Sinamaan niya lang ako nang tingin pero ngiti lang ang sinasagot ko sa kanya.

    “See you next time, Mr. Gomez.” Huling turan ko bago tumalikod at naglakad papunta sa pintuan.

    Bubuksan ko na sana yung pintuan nang marinig kong tumunog yung phone ko kaya kinuha ko muna sa bag at tinignan.

    May sinend si Sabrina na voice record. Hininaan ko yung volume bago i-play. Gusto ko naman matawa habang pinapakinggan yung voice record. Kung sino pang magkakakampi, sila pa ang nagsisiraan.

   

    Muli akong humarap kay Mr. Gomez at finull volume ang phone ko.

    “I have a gift for you, Mr. Gomez. Gift for being obidient dog.” Nang-aasar kong bulong na kinayukom ng kamao niya.

    Agad kong plinay yung voice record.

    ’ We need to kill Gomez! I need that 15% share! ’ Turan sa voice record at namutla agad si Gomez nang makilala yung boses.

    ’ Hindi na siya

mapapakinabangan

! Mabuti nga

pinagtatakpan

ko pa siya hanggang ngayon. Kapag hindi niya

isinuko

yung shares,

sinisigurado

kong

mabubulok

siya sa kulungan. ’ Huling turan sa voice record bago maputol.

    Nanginginig at namumutla si Mr. Gomez. Sa takot siguro. Hindi na ako magtataka kung maihi man ’tong matandang ’to.

    “Siguro Mr. Gomez, kailangan mo nang magpakalayo-layo. Palayo sa amo mo.” Bulong ko sabay tawa.

    “Remember my name, Mr. Gomez. I’m Ellis Madrigal.” Turan ko sabay kindat bago isuot muli ang shades ko.

    Akala ko naman mahihirapan ako. Psh!

    MABILIS akong bumaba ng kotse nang maipark ko sa Dessert House. Agad akong tumingin sa Dessert House. Nakita ko agad sila Sabrina sa table sa tabi ng glass wall kaya mabilis akong naglakad papunta sa entrance ng Dessert House.

    Agad akong pumasok at naglakad papunta sa table na katabi ng kila Sabrina at sa anak niya. Agad akong umupo. Magkatalikuran kami ngayon.

    “Any news?” Agad kong turan nang makaupo ako at kinuha yung phone ko sa bag.

    “They are planning to kill Mr. Gomez. Kukunin nila ng sapilitan yung share niya.” Agad na turan sa akin ni Sabrina.

    “Nasa akin na yung shares.” Turan ko sa kanya.

    “Great. Magwawala na naman si Richard. And, I found some documents.” Turan niya kasabay ng mga sunod-sunod niyang message sa akin.

    “I think connected yan sa human trafficking, arms trafficking and drug trafficking.”

    Isa-isa kong tinignan yung documents at connected nga sila. Lahat ay under sa pangalan niya.

    “Good.” Bulong ko na lang.

    “Maghanap ka ng kahit anong related kay Mr. Gomez.” Dugtong ko.

    “Noted.” Bulong niya rin.

    “Please be careful. Kung may mangyari man, tawagan mo agad ako. Si Raizon, ingatan mo si Raizon.” Turan ko sa kanya.

    “Yes. Thank you, Ellis.” Balik niya sa akin bago ako tumayo.

    “Go home. Gabi na.” Huling turan ko bago pumunta sa counter at bumili ng ilang cakes. Para sa mag-amang makulit.

    NANG makapasok ako sa bahay, rinig ko agad yung tawanan at sigawan ng mag-ama. Nasa sala sila at mukhang naglalaro na naman.

    Nakita ko silang naglalaro nga sa sala. May hawak sila parehong toy gun tapos naghahabulan. Hindi ko maiwasang mapangiti habang pinagmamasdan sila. Ito lang naman yung gusto ko. Isang masayang pamilya. Kuntento na ako sa ganito.

    “Ang ganda pagmasdan ’no, anak?”

    Napatingin naman agad ako kay ate Lyn na tumabi sa akin at nakatitig din sa mag-ama.

    “Ito lang yung gusto ko ate. Yung masaya kaming tatlo. Wala na akong mahihiling pa.” Nakangiti kong bulong sa kanya.

    “Ang laki rin ng pinagbago ni sir Rigon. Ibang-iba na siya ngayon.” Turan pa ni ate Lyn sa akin.

    “Tao na siya ate.” Natatawang bulong ko.

    “Tama!” Pagsang ayon pa niya na kinatawa ko.

    PAREHO kaming tatlo na nakaupo sa sala. Ako, si Rigon at si ate Lyn. Nakayakap pa si Rigon sa akin at naghihintay kami ng balita.

    Mabilis na napaupo si Rigon nang makita yung headline. Hindi ko naman maiwasang mapangisi.

    ’ Breaking News: Richard Beaufort, sangkot sa drug trafficking, arms trafficking at human trafficking? ’

    “Our plan is now working.” Turan ni Rigon.

    “Nagsisimula pa lang tayo. Hindi babagsak si Richard ng basta-basta.” Turan ni ate Lyn.

    “Tama. Pero ito na ang simula.” Bulong ko.

Rigon Beaufort

    Gaya ng plano, alam na namin ni princess na magpapatawag agad ang company ng emergency meeting. Pinuputakte na ang company ng mga media sa labas. Lalo na’t hindi lang basta accusations ang binato namin sa magaling kong ama. May mga ebidensya. 

   Mabilis akong sumakay sa elevator at pinindot ang floor kung saan ang conference room. Susunod naman agad daw si Ellis. Sila na ni ate Lyn yung naghatid kay Elliot.

    Agad akong naglakad palabas ng elevator nang huminto na ito sa floor. Agad kong binuksan yung pintuan sa conference room at pumasok. Nandito na lahat ng share holders. Pati yung magaling kong ama.

    Umupo ako sa tapat niya at ngumisi. Nakatitig lang siya sa akin nang masama pero wala akong pakialam. Wala na akong ama simula ngayon.

    “Let’s start.” Turan niya sa secretary niya.

    “Wala pa po yung isang major share holder.” Sagot naman sa kanya ng secretary niya.

    Agad niyang hinanap si Gomez sa pitong share holders na kasama namin dito sa loob.

    “Call Gomez!” Agad niyang utos.

    “Sir, hindi na po si sir Gomez yung share holder. Naibenta niya na kahapon yung shares niya.” Agad na turan sa kanya ng secretary niya.

    Halata naman yung gulat sa kanya. Napatawa na lang ako bago sumandal sa upuan.

    “What? Binenta niya?” Agad na tanong niya sa secretary niya.

    “Yes sir. Under the name of——”

    Hindi na natapos yung sasabihin nung secretary niya nang biglang bumukas yung pintuan kasabay nang pagpasok ng isang tao. Isang tao na nagpanganga sa lahat. Pati na ako.

    He’s wearing one inches above the knee black latex skirt, white long sleeves and naked wolfe boots in black. May bibit pa siyang black Gucci bag. The one and only, my Princess.

    “U-under the name of… E-ellis Madrigal.” Pagtutuloy ng secretary ng magaling kong ama.

    “That’s me!” Agad naman sagot ni Ellis bago maglakad at umupo sa upuan malapit sa akin.

    Kaya pala tinatanong niya kung bagay daw ba kung mag-skirt siya. Well, he looks undeniably beautiful, sexy and powerful.

    Tumingin siya sa akin at kumindat na kinatawa ko. Mamaya ka sa akin.

    “So let’s start the meeting?” Nakangising turan ko habang nakatingin sa magaling kong ama.

    Nagsisimula pa lang kami.

Chapter 47

Chapter 47

Sabrina Gorhilna

    I fastly wear the earpiece and hide it with my hair before going out to the bathroom.

“Do you want coffee?” Tanong ko agad kay Richard nang malakabas na ako sa bathroom.

“No.”

“Okay, clear.”

Sabay na turan ni Richard at ng taong nakaconnect sa suot kong earpiece. Pinanood ko lang si Richard na pumasok sa bathroom bago ako makahinga nang maluwag.

Agad akong nag-ikot ng tingin sa loob ng kwarto niya. Hindi ako nakakapasok dito. Makakapasok lang ako t’wing umaga kapag may iuutos siya at ipaghahanda siya ng mga susuotin niya. Hindi ko pa rin alam ang bawat sulok nito.

“How many cameras?” Tanong nitong nasa earpeice.

Agad akong naglakad papunta sa closet at tinignan yung kabuuan. Pumasok na rin ako para kunin yung mga susuotin ni Richard.

“Six. Anim ang nakikita ko.” Turan ko at tuloy pa rin sa ginagawa.

Alam kong sagad ang galit ngayon ni Richard. Pinapatawag na siya para sa emergency meeting at maaalis na siya sa pwesto.

“Great.” Turan nitong nasa earpiece bago ako tuluyang lumabas ng closet dala yung mga susuotin ni Richard.

“Any objects that seems suspicious?” Sunod na turan ng nasa earpiece.

Nang maipatong ko sa kama yung mga damit ni Richard, muli kong pinagmasdan yung paligid. Parang normal na kwarto lang yung kwarto niya pero may isang eagle statue na nasa tapat nitong kama. Nasa ilalim ng TV.

“May eagle statue na katapat nitong kama.” Sabi ko at muling tumingin sa paligid.

May isang pintuan pa dito sa loob. I think, yun ang office niya.

“That’s all I find suspicious.” Turan ko.

Mabilis akong ngumiti nang makita ang paglabas ni Richard sa banyo.

“Great.” Huling bulong nitong nasa earpiece.

“Something urgent? Bakit nagmamadali ka?” Turan ko kay Richard bago siya panoorin magbihis sa harap ko.

“Somethings came up. Don’t watch TV.” Turan niya lang bago lumapit sa akin at humarap.

Agad ko naman inayos yung necktie niya at hindi pinahalatang kinakabahan ako. Dahil kapag nahuli ako nang ganito kaaga, hindi kami magtatagumpay nila Ellis.

“You look different today. I like your hair.” Turan niya habang inaayos ko yung necktie niya na kinakabog ng dibdib ko nang sobra. Ngumiti lang ako bago bilisan yung pag-aayos.

“I like your hair like this.” Turan niya pa at dahan-dahan nang hahawakan ang buhok ko para ipitin ang buhok sa likod ng tenga ko.

“Mommy!”

“It’s done!” Turan ko kasabay nang pagsigaw ni Raizon sa labas.

“Coming anak!” Agad kong sagot bago ngumiti kay Richard at mabilis na tinalikuran siya.

Halos nanginginig ako nang makalabas sa kwarto pero mabilis akong tumayo at mabilis na naglakad papunta kay Raizon na nasa tabi ng hagdan.

“Good morning.” Agad kong bati kay Raizon habang nakangiti bago siya kargahin.

Agad naman niya akong hinalikan sa pisngi na lalong kinangiti ko. Mabilis akong bumaba karga si Raizon at dumiretso sa kusina.

Agad nagdikit yung kilay ko nang makita yung isa sa mga katulong na nakatingin sa akin.

“May ibibigay yung isang katulong sayo pag-alis ni Richard.” Turan ng nasa earpiece.

“What do you want anak? Do you want cereals? Milk? Hot chocolate?” Tanong ko kay Raizon bago siya iupo sa upuan at mabilis na nagpunta sa kitchen.

Mabilis kong tinimpla ng gatas si Raizon at binigyan ng pancake. Agad naman akong napatingin sa itaas nang makitang pababa na si Richard. Agad akong sumalubong sa kanya sa ibaba ng hagdan.

“I’m going.” Turan niya sa akin.

“Sige. Ingat!” Agad ko naman sagot sabay hinalikan siya.

Sumunod ako sa kanya hanggang sa pintuan. Pinanood ko siyang sumakay sa kotse niya at mabilis na umalis. Pumasok muli ako sa loob at nakitang kong sinensyasan ako nung katulong paakyat.

“Pakibantayan si Raizon.” Agad kong turan sa katulong na naglilinis bago mabilis na sumunod doon sa katulong paakyat sa itaas.

Bumagal yung lakad niya at nakita kong papunta siya doon sa stock room kaya binilisan ko yung lakad para makasabay ko siya.

“Kunin mo yung binibigay niya.” Turan nitong sa earpiece ko.

Agad kong kinuha yung iabot nung katulong bago pa siya makapasok sa stock room at mabilis akong pumasok sa kwarto ko.

“Ano ’to? Baso? Black gloves?” Turan ko naman habang nakatingin sa baso na nakabalot sa isang tela at black gloves. May isa pang maliit na bilog.

“Suotin mo yung gloves at pumasok ka sa kwarto ni Richard. Na-freeze ko na lahat ng cameras.” Turan ng nasa earpiece.

Agad kong sinuot yung gloves bago mabilis na naglakad papunta sa kwarto ni Richard. Agad kong inilagay yung pin code sa pintuan at mabilis na pumasok.

“Sa office, idikit mo yung maliit na bilog sa monitor ng lock ng pinto.” Sunod na utos nitong nasa earpiece.

Naglakad ako papunta sa pintuan at dinikit nga yung maliit na bilog. Agad naman dumikit. Para siyang magnet. Maya-maya lang, lumabas na isa-isa yung numbers at bumukas yung pintuan.

Agad kong tinanggal yung nilagay ko at pumasok sa loob. Parang nanigas ako sa kinatatayuan ko nang makita yung office ni Richard. Napapalibutan ng mga baril na nakasabit sa dingding. Walang kahit anong pictures at sa likod ng table niya, may mga shelves.

“May secret room sa likod ng mga shelves.”

Agad akong lumapit sa shelves. Iniisip ko kung paano ko mabubuksan yung shelves. Mukhang mabigat. Hindi ko kayang hatakin. Nakakuha ng pansin ko yung isang libro, Without Conscience. Mabilis kong kinuha mula sa shelves at nagulat na lang ako nang kusang gumalaw yung shelves. Gumalaw pa-forward at pa-sideward. Kitang-kita ko na ngayon yung bakal na pintuan.

Agad kong nilapitan at nagulat ako nang makitang walang passcode. Kailangan ng finger print.

“Finger print! Kailangan ng finger print!” Agad kong turan.

“Okay , great. Ibalik mo sa dati yung shelves.” Utos niya na agad ko naman ginawa.

Binalik ko yung libro at dahan-dahan bumalik yung nga shelves sa dati nitong ayos. Nag-ikot ako ng tingin sa loob ng office. Napatitig ako sa baso ng alak at bote na nasa table niya. May laman pa yung baso. Napatingin naman ako sa hawak kong baso.

“I got it!” Agad kong bulong.

Mabilis akong naglakad papunta sa table at pinagmasdan yung dalawang baso. Hawig na hawig nga sila. Parehas na square pati yung design. Agad kong isinalin yung laman nung baso sa basong dala ko bago ilagay muli sa dati nitong pwesto. Binalot ko sa tela yung baso ni Richard.

“Anong sunod kong gagawin?” Agad kong tanong.

“Itago mo yung spy sa hindi makikita ni Richard.” Turan niya.

Napatingin naman ako dito sa maliit na bilog na hawak ko. Malamang ito yung tinutukoy niya. Mabilis akong tumingin sa kabuuan ng kwarto. Naghahanap ako ng bagay na hindi nagagalaw sa loob.

Nakakuha ng pansin ko yung isang maliit na aquarium na may lamang buhangin. May mga bala rin na nakahalo sa buhangin at nakalagay mismo sa table niya.

Dahan-dahan kong nilubog yung spy sa loob bago mabilis na lumabas ng office niya. Nakahinga ako ng maluwag nang makalabas na ako. Wala na akong sinayang na oras at mabilis na lumabas sa kwarto niya. Kasabay ng paglabas ng katulong ulit doon sa stock room.

“Ibigay mo sa kanya yung baso. Good job, Sabrina.”

Ellis Madrigal

    “So let’s start the meeting?” Turan agad ni Rigon nang makaupo na ako.

Nginisian ko lang yung mga matatandang gurang na ’to na parang diring-diri akong makita. Well, I’m gonna show you how business works. Napatingin din ako kay Richard na sobrang sama ang tingin sa anak niya.

Agad naman nagsalubong yung kilay ko nang makitang walang kumikilos sa kanila. You know, it’s pissing me off. Nakakainis ang ganito.

“Let’s start the meeting. What are you waiting for? Kamatayan niyo?”

“The share holders are mostly old fashioned, conservatives and homophobes. Hindi ko alam kung papabor sila sa akin kapag nalaman nila na may asawa akong lalaki rin pero wala naman akong pakialam. Kahit hindi ko na makuha ang company basta nasa akin ka.”

Pare-parehas silang nagulat sa sinabi ko. Wala naman akong pakialam. They are all piece of trash at sunod-sunuran kay Richard. They became idiots, useless and brainless because of the power and money. I need to cut them up.

“I think that’s too much MR. Madrigal. Where are your manners?” Turan ng isa sa kanila at in-emphasize pa yung Mr na kinatawa ko.

“Awww. Sorry Mr. Lapid, I didn’t bring them right now. I’m meeting the mannerless people anyway.” Nakangiting turan ko sa kanya.

“Don’t be too much ahead to yourself Mr. Madrigal. How can we trust someone like you. Someone that is a boy wearing a women skirt?” Tumatawang bulong nung babaeng matanda. Si Mrs Garcia na kulubot na ang mukha.

“Right, Mrs Garcia. How can we trust a old woman like you na walang alam kundi uminom ng tsaa at magpunas ng ointment sa sumasakit mong kasu-kasuan?” Balik ko naman sa kanya habang nakangisi.

“Maybe my skirt bothers you so much. But I don’t care! I’m here to work, not my skirt. I’m using my brain not my balls. Right, Mr Richard?” Dugtong ko pa sabay tingin kay Richard habang nakangiti.

Nakita ko pang naiyukom ni Richard yung kamay niya habang nakatitig sa akin kaya natawa na lang ako.

“Baka hindi niyo alam na higit na mataas ang net worth ko sa inyong lahat. I can buy all of you. I can even buy your family.” Natatawang turan ko sa kanila.

“So get your ass to work bago ko pa kayo sakluban ng arinola sa mga ulo niyo.” Huling turan ko sabay ngiti.

Parang nag-init naman yung buong mukha ko nang makita kong nakatitig si Rigon sa akin kanina pa habang nakangiti. Ngiti ba o ngisi? Nginitian ko lang siya sabay kindat. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o kakabahan nang makagat niya yung labi niya.

Nag-iwas na lang ako ng tingin at mabilis na nakinig sa nagsasalita sa harap. Sinasabi na nag-pull out na lahat ng partnership dahil sa issue ni Richard. Wala na rin siyang kawala dahil talagang mahirap ipanalo yung kaso dahil may mga ibedensya. Kung hindi maaagapan, babagsak ang kumpanya.

“Then what should we do now?” Tanong ng isa sa mga investor.

“Anong kailangan natin gawin Richard? Our company is going down. Malalagasan kami ng pera.” Turan niya pa na kinatawa ko. Selfish motherfucker.

“Sa laki ng company na ’to, ang mga empleyado ang maaapektuhan. Mga empleyadong nagtratrabaho sa inyo para magpasok ng pera. Naglabas lang kayo ng pera at nagpasok pero ang gumawa lahat ng trabaho, ang mga empleyado.” Natatawang turan ko sa kanila.

“Yes. Maraming mawawalan ng trabaho kapag bumagsak ang kompanya. Mauuwi lahat ng pinaghirapan ko sa wala.” Turan naman ni Rigon.

“Don’t be so funny Mr Madrigal. You are one of us too! Bakit binili mo ang shares ni Gomez kung hindi ka rin hayok sa pera?” Turan sa akin ni Mr Lapid.

“I have too many of those. And to tell you Mr Lapid, I have over a thousand workers all over the world. I’m a professional chef. Hindi ko tinignan ang mga workers ko as money makers. I see them as my family. I pay them what they deserve. Not like you.”

“Ikaw ang namamahala sa finance department and kulang at maliit lang ang pinapasweldo mo sa mga workers dito. Ang alam ko hindi naman nangyari ito nang si Rigon pa ang may hawak ng kompanya. What happened Mr Richard?” Turan ko sa kanila.

“Pababain sa pwesto si Richard and let Rigon lead again.” Dugtong ko pa.

“Bintang na ang ginagawa mo Mr Madrigal.” Turan naman ni Mr Lapid na kinatawa ko bago tumayo mula sa pagkakaupo.

Agad akong naglakad papunta sa tabi ng screen at kinuha yung remote. Agad lumabas sa malaking screen yung details at response ng bawat employee.

“Bawas ang bawat sa sweldo ng mga empleyado. Sinasabi na para ito sa benefits pero wala naman pumapasok sa ilang accounts nila. Hindi lang isa ang nagrereklamo, hundreds. Hundreds Mr Lapid. Now, explain this to me.” Turan ko kay Mr Lapid habang nakatingin sa kanya.

“If I report this to the police, we are all hold responsible for this.” Nakangising turan ko pa.

“Right Mr Lapid? Gagawan mo naman ng paraan hindi ba?”

Nakangiti naman si Rigon sa akin at nag-thumbs up.

“I’m in favor for Rigon to lead again.” Agad kong turan.

“It’s only possible kung mas mataas ang shares ni Rigon sa lahat!” Agad na sabat ng isa sa kanila.

“Oh! Then I’m giving all of my shares to my husband.” Agad kong turan.

“H-husband?” Nagtataka nilang bulong. Hindi naman makapagsalita si Richard.

“Yes. He is my husband. My beautiful husband.” Turan ni Rigon habang nakatayo.

“Now I am the major share holder, then I will lead the company again.” Turan niya bago tumingin kay Mr Lapid.

“This is crazy!” Tumatawang turan ni Mr Lapid at kanya-kanya silang bulong.

“Meeting dismissed. Fix yourself old hags. Better to work your ass off and fairly.” Huling turan ko bago ngumisi kay Richard at maglakad papunta sa bag ko. Mabilis kong dinampot yung bag ko at lumapit kay Rigon.

“Nice one Princess.” Turan niya agad nang makalapit ako sa kanya. Agad niyang inilagay ang kamay niya sa bewang ko at agad akong siniil ng halik na hindi ko naman tinanggihan.

“Am I great?” Bulong ko pa sa kanya.

“Undoubtedly great, sexy and gorgeous.” Bulong niya rin sa akin na kinatawa ko.

“Let’s do it. I’m horny right now, Rigon.”

Chapter 48

MATURE CONTENT AHEAD: Read at your own risk.

Rigon Beaufort

    Binuksan ko agad yung pintuan ng kotse nang makarating kami sa parking lot. Hinawakan ko yung ulo ni Princess habang pumapasok siya sa loob para hindi siya masaktan bago ko isara ulit nang makapasok na siya nang tuluyan.

Naglakad naman ako papunta sa tapat ng driver seat at agad pumasok. Nagulat pa ako nang agad sumampa sa akin si Princess at sinunggaban ako ng halik.

Hindi ko maiwasang mapatawa habang nasa gitna kami ng mainit na halikan pero nagawa ko pa rin ipatong yung kamay ko sa ulo niya at mabilis na umikot ang isang kamay ko sa bewang niya.

“Slow down Princess, will you?” Natatawang saad ko matapos kong putulin ang halik namin.

Inismiran niya lang at akmang ilalapat na muli yung labi niya sa labi ko pero agad kong nahawakan yung leeg niya nang may buong pag-iingat.

“Watch your head for me.” Bulong ko sa kanya bago ko ilapat ang labi ko sa hubad niyang leeg kasabay nang pagpikit ko.

Hindi ko maiwasang mapangiti kung paano niya ikapit ang mga kamay niya sa leeg ko at mahigpit akong niyakap. Napikit ko naman dinampian nang maliliit na halik ang hubad niyang leeg.

“Marry me, Princess.” Bulong ko habang patuloy pa rin sa paghalik sa kanya.

“Right now?” Tanong niya sabay tawa nang mahina.

“Hmm. Right now.” Walang alinlangan kong sagot.

“Then, I do.” Turan niya na lalong kinangiti ko.

“I do, Princess.” Bulong ko bago dahan-dahan ibaba ang zipper ng suot niyang palda.

“Till death…” Sunod ko pang bulong habang paisa-isang inaalis ang butones ng suot niyang long sleeves.

Nakatitig lang siya sa akin habang nakangiti at nang tuluyan ko nang maalis ang pagkakabutones ng damit niya, agad niyang hinubad sa katawan niya.

“…do us part.” Huling turan niya habang bago muli akong sunggaban ng halik.

This is exactly what I want. Siya lang yung gusto ko. Siya lang ang gusto kong halikan. Siya lang ang gusto kong yakapin. Siya lang ang gusto kong hawakan. Siya lang ang gusto ko. I will not let this chance be wasted.

“I love you, Ellis. Mahal na mahal kita kahapon. Mamahalin kita bukas at siguradong mas mamahalin kita sa susunod pang mga araw hanggang sa huli kong hininga.” Turan ko habang nakayakap sa kanya nang mahigpit at paulit-ulit na hinahalikan ang hubad niyang dibdib.

“I k-know— oooh gosh!”

Hindi na natapos ang sasabihin niya nang isubo ko ang tuktok ng dibdib niya habang naglalaro naman ang mga daliri ko sa isa pa.

Lalong tumitigas ang pagkalalaki ko sa t’wing gumagalaw siya dahil nakaupo siya mismo sa kandungan ko. And, it’s painful but my Princess is my priority.

Maingat kong sinandal ang likod niya sa manibela habang bumaba ang mga labi ko sa katawan niya. Agad kong tinaas ang palda niya bago niya pa ako halikan at hinatak pababa ang underwear niya.

Pinutol ko sandali ang halikan namin at dinilaan ang palad ko bago muli siyang halikan at ang palad ko naman ay dumiretso sa pagkalalaki niya.

Napangisi ako nang mapahinto siya sa paghalik at naisandal na lang ang ulo sa balikat ko habang ang palad ko naman ay nakahawak nang mahigpit sa pagkalalaki niya.

“A-ahhh… R-rigon.” Bulong niya sa pangalan ko.

“Hmmm?” Sagot ko naman.

Dahan-dahan kong inikot ang hintuturo ko sa tuktok ng pagkalalaki niya na naging dahilan ng pag-iktad niya at hindi mapigilang ungol.

“It’s okay, be loud as you can Princess.” Turan ko sa kanya.

Hindi naman siya makagalaw dahil sa ginagawa ko. He’s very sensitive in every part of his body and I love it.

“Oh my gosh! I’m c-cu—” Hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya nang sunggaban ko siya nang halik at itigil ang paggalaw ng kamay ko sa pagkalalaki niya.

“Not so fast, Princess.” Nakangisi kong bulong.

Nabigla naman ako nang umalis siya sa kandungan ko. Akala ko ay ayaw niya na pero agad niyang tinanggal ang pagkakasinturon ng pantalon ko at agad na inilabas ang pagkalalaki ko.

Wala siyang alinlangan na isinubo ang hindig na hindig kong alaga na kinapikit ko dahil sa sarap. Ang masakip niyang bibig at init na lalong nagpapasarap.

I lightly grabbed his hair to control his movement. Pero habang tumatagal, lalong sumasarap. Lalo na kung paano umikot ang dila niya sa kahabaan ko habang nagtataas-baba naman ang ulo niya.

Parehas kaming napahinto nang tumunog yung phone niya. Nagkatinginan pa kaming dalawa kung sinong sasagot pero siya na rin yung gumawa.

Nang masagot niya na yung tawag, umupo ulit siya pero hinatak ko siya paupo sa kandungan ko. Agad naman siyang yumakap sa akin na kinangiti ko.

“H-hello?” Bungad niya sa kabilang linya habang ako naman ay nagsimulang halikan ang leeg niya.

“Hiiiii kuya Ellis!”

Natawa na lang ako nang marinig yung boses ni Ace. Hindi ko na pinansin pa at hinawakan yung pagkalalaki ni Ellis bago ko paikutin yung hintuturo ko sa tuktok nito.

“Ooh A-ace… A-anong meron?” Pilit na sagot ni Princess kay Ace habang nakayakap sa akin nang mahigpit.

Halos hindi na siya makapagsalita dahil sa ginagawa ko.

“Bakit ganyan boses mo kuya Ellis?” Tanong ni Ace sa kanya.

“M-medyo masama yung pakiramdam ko, Ace.” Pilit na sagot ni Princess at agad kinagat ang labi para mapigilan ang paglabas ng kahit anong tunog lalo na nang sinubo ko ang tuktok ng dibdib niya.

“Ahhhh, okay kuya!” Sagot ni Ace.

“O-oh fuck!”

Hindi mapigilang bulong ni Ellis nang dahan-dahan naglakbay ang isang kamay ko papunta sa bukana niya habang ang isa ay nilalaro ang pagkalalaki niya at ang dila ko na kanina pa nilalasap ang dibdib niya.

“Ipagpapaalam ko lang sana sila ate at Elliot. Nakita namin sila pauwi tapos gusto ko isama sila sa bahay. Gusto nga ni ate na siya na raw tumawag sayo pero sabi ko ako na lang para papayag ka talaga. Hehe.”

Kwento pa ni Ace pero si Ellis ay hindi na makagalaw sa kandungan ko.

“O-okay.” Tipid na sagot ni Ellis bago ko dahan-dahan ipasok ang daliri ko sa loob niya.

Ramdam na ramdam ko ang paglalim ng hinga niya at pagkapit nang mahigpit sa balikat ko. Muntik niya pa na mabitawan ang phone.

I’m sorry, Ace. Kinuha ko na sa kanya ang phone at pinatay ang tawag bago sunggaban ng halik si Ellis. Hindi naman siya nagdalawang isip na sagutin ang mga halik ko pero hinang-hina na siya dahil ang dalawang daliri ko ay kanina pa nabaon sa loob niya at ang isang kamay ko naman ay patuloy pa rin sa paglalaro sa pagkalalaki niya.

“OH MY G-AHHH!”

Malakas na sigaw niya kasabay nang pagsabog ng mainit niyang katas sa mismong palad ko. Hindi ko maiwasang matawa habang nakatitig sa kanya. He looks very very hot— no, he is hot and gorgeous looking at this state. I want to fuck him endlessly. I want to make him tired. I want to fill his soft sensitive hole with my semen. Napadukdok na lang siya sa balikat ko pagkatapos.

“We are not done yet, my Princess.” Bulong ko sa kanya at inikot ang hintuturo ko sa ulo ng pagkalalaki niyang basang-basa sa sariling katas.

Hindi naman niya mapigil ang maliliit niyang ungol habang ginagawa ko yon. Sa dami ng nilabas niya, basang-basa ang damit ko at pantalon pero wala naman akong pakialam. Agad kong pinunas sa pagkalalaki ko ang katas niya na nasa palad ko bago i-angat ang pang-upo niya.

“I’m going in slowly, okay?” Turan ko sa kanya.

Tumango naman siya at nilapat ang labi niya sa labi ko. Agad kong sinagot ang mga halik niya habang paunti-unting pinapasok ang pagkalalaki ko sa loob niya.

Napahinto siya sa halik nang maipasok na ang tuktok ng pagkalalaki ko pero hindi ko siya hinayaan na huminto. Agad ko siyang sinunggaban ng halik habang ang isang kamay ko ay nasa tuktok ng kanyang dibdib at ang isa naman ay nakasuporta sa pang-upo niya.

“W-wait… why is it so big? Lalong lumaki!” Reklamo niya pa na kinatawa ko.

“Is it my fault? Kasalanan ko ba na inakit mo ako kaya lalo siyang lumaki?” Natatawa kong saad sa kanya.

“Stay still, we’re on half way.” Turan ko pa bago muli siyang halikan.

Mahigpit ko siyang niyakap nang buong-buo nang nakabaon sa loob niya ang pagkalalaki ko. It’s so hot! It’s making me crazy! He is so tight. It’s killing me. We did this for how many times but, ang sikip niya pa rin.

“You are so t-tight. “ Bulong ko.

“I’ll move.” Sagot niya bago dahan-dahan inangat ang bewang at muling ibinaba.

“F-fuck! Too deep!” Singhal niya kaya hinawakan ko ang pang-upo niya para hindi sumagad ang pagkakababa sa t’wing gumagalaw siya.

“O-oh my gosh… “ Bulong niya sabay ungol.

Agad kong hinawan ang pisngi niya at agad inilapat ang mga labi ko habang siya naman ay pabilis nang pabilis ang paggalaw sa ibabaw ko. Hindi ko pa rin hinahayaan na sumagad ang pagkalalaki ko sa loob niya pero inalis ni Ellis ang kamay ko sa pang-upo niya at siya mismo ang kusang gumalaw.

Wala na lang akong nagawa kung hindi yakapin ang bewang niya at sumunod sa bilis nang paggalaw niya. Ayokong pakawalan ang mga labi niya kaya kahit anong gusto niyang i-ungol, hindi niya magawa.

Bawat pagsalubong ng pang-upo niya sa kandungan ko ay naglilikha ng ingay. Hindi ko maiwasan na pisilin ang pang-upo niya at bawat pisil ko ay lalo siyang sumisikip.

Hindi ko alam kung ilang minuto kami sa gaanong posisyon bago ko siya iharap sa manibela at ipa-upo sa pagkalalaki ko bago muli magsimulang bumayo. Nakakapit siya sa manibela ay nakahawak ako nang mahigpit sa bewang niya. I love how loud he is.

Pawis na pawis na ang mga hita niya kaya tumigil muna ako pansamantala at binaba ang zipper ng suot niyang boots bago yakapin ang katawan niya at mas binilisan ang paggalaw ko.

Iniharap ko ang salamin na nasa itaas ng kotse sa amin para makita ko kung gaano siya kaganda sa posisyon na ’to. I can freely squeeze both of his nipples na lalong nagpapasigaw sa kanya. This is a lovely view. I want to fuck him in the front of the mirror. Gusto ko makita yung mukha niya nasasarapan sa ginagawa ko at kung gaano siya kaganda sa kahit anong posisyon.

“I’m c-cumming, P-princess.” Bulong ko sa tenga niya habang walang sawang nagtataas-baba ang bewang niya na agad kong sinasalubong.

Agad kong ipinilig ang ulo niya sa akin at nilapat agad ang mga labi ko sa labi niya bago pa man sumabog ang katas ko sa loob niya.

Naisandal ko na lang ang ulo ko sa balikat niya habang pabagal nang pabagal ang paggalaw ng mga bewang niya pero ang kamay ko sa pagkalalaki niya at nanatiling mabilis hanggang sa muli siyang naglabas ng mainit na katas.

Naramdaman ko na lang na bumigat na siya habang nakahiga sa katawan ko at yung ulo niya ay nakapatong na sa balikat ko.

Naghabol lang kami ng hininga nang ilang minuto bago ko imulat ang mga mata ko. Napangiti ako ng makita ang katas niya na halos naglakad sa manibela at umabot sa salamin.

Nanatili naman siya sa gaanong posisyon ay hinayaan ko siya. Nakayakap lang ako sa katawan niya at nakapasok pa rin ang pagkalalaki ko sa loob niya.

“Are you okay, my Princess?” Tanong ko sa kanya habang pinupunasan yung mga pawis niya sa noo.

“Hmmm.” Sagot niya habang nakapikit.

Natatawa na lang akong kinuha yung tissue sa ilalim habang nakayakap sa kanya bago dahan-dahan alisin ang pagkalalaki ko sa loob niya. Agad kong pinunasan ng tissue ang pang-upo niya at hinayaang ang tissue ang sumalo sa katas ko na pilit lumalabas sa bukana niya.

Wala naman siyang pakialam at nakapikit lang. Mukhang napagod talaga. Bakit naman kasi mag-aaya. Alas-nuebe pa lang ng umaga.

“Let’s go home, okay? I love you.” Bulong ko bago siya halikan sa noo.

Sabrina Gorhilna

    Hindi maalis yung ngiti ko habang pinapanood ko yung anak ko kung paano alagaan ng mga doctors sa bago niyang hospital. Sana magising na siya. I miss her so much.

Sinunod ko yung utos ni Ellis. Inilipat ko agad si Savana ng hospital. Malayo sa dati niyang ospital. Nag-aalala ako sa kalagayan niya. Alam kong kapag nalaman ni Richard na pilit ko pa rin binubuhay ang panganay niya, siya mismo ang papatay dito.

Ilang taon na rin ganito si Savana pero nakikita kong lumalaban siya at ayaw niya akong iwanan kaya kahit ako, umaasa pa rin ako kahit masakit.

Naaksidente kami ni Savana sa kotse. Sana nga ako na lang yung mas naging malala. Hindi yung siya pa. Hindi ko kinakaya na makita siyang ganito. Ang payat-payat na ng anak ako.

Wala naman pakialam sa amin si Richard. Gusto niya itigil na yung life support ni Savana noon pero hindi ko ginawa. Nagsasayang lang daw ako ng pera. Pero hindi ko pa rin tinigil. Wala akong pakialam sa kanya. Alam niya na nasa akin pa rin si Savana pero hindi niya alam kung saan ko dinala.

Kaya lang nananatili ako dito, dahil binabayaran niya ako na siyang pinangsusuporta ko naman kay Savana. Parang katulong lang talaga ako dito pero siya lang ang pinagsisilbihan ko. Lahat ng sinasabi niya, ginagawa ko kahit magmukha pa akong tanga wala akong pakialam. Hindi ko siguro alam kung anong mangyayari kung mawala sa akin yung dalawang anak ko.

Mabilis kong in-exit ang application sa phone ko at binitawan sa table bago ko mabilis na punasan ang basang mga pisngi ko nang marinig ko ang katok sa pintuan ng kwarto ko.

“Yes?” May kalakasan kong turan.

Agad naman bumukas yung pintuan at sumalubong sa akin yung isang katulong din dito.

“Pinapatawag po kayo ni sir Richard.” Turan niya lang at mabilis na sinara ang pintuan ko.

Parang lalabas yung puso ko dahil sa mabilis na pagtibok. Alam ko naman na sa akin niya ibubuhos yung galit niya. Tanggap ko yon, pero mas kinakabahan ako ngayon sa hindi ko malamang dahilan.

Agad kong tinawagan si Ellis pero makailang tawag ako, hindi sumasagot. Nakakapagtaka naman. Si ate Lyn na lang yung tinawagan ko. Ilang segundo lang ay mabilis din niyang sinagot yung tawag niya.

“Hello po? Ate Lyn?” Bungad ko.

“Hello? Sino ito?” Sagot naman niya.

“Si Sabrina po. Pwede po manghingi ng favor?” Saad ko.

“Sige. Sige. Ano ba yon?”

Nakahinga naman ako ng maluwag nang pumayag siya.

“Same school lang naman po sila Raizon at Elliot. Pwede po ba na kayo na sumundo kay Raizon at sa inyo muna siya?” Tanong ko sa kanya.

“Ahhh. Walang problema. Sige. Sige. Susunduin namin siya.” Sagot niya na kinangiti ko.

“Maraming salamat po.” Huling turan ko bago patayin ang tawag.

Binigay ni Ellis yung number niya. Yung number din ni Rigon nasa akin. Kung kailangan ko raw ng tulong, tumawag lang siya sa kahit sino sa kanila.

Alam kong pati si Raizon pag-iinitan ni Richard kapag nakita niya kaya hindi ko muna pauuwiin.

Agad kong iniwan yung phone ko sa table bago mabilis na tumayo at lumabas ng kwarto. Lalong nadadagdagan yung kaba ko habang paakyat ako ng hagdan. Tunog lang ng suot kong sapatos yung naririnig ko.

Tumigil ako sa harap ng pintuan ng kwarto ni Richard. Nakailang hinga ako nang malalim bago kumatok ng tatlong beses at buksan.

Nakita ko si Richard na nakaupo sa tapat ng table niya at tuloy-tuloy yung pag-inom. Nang makita niya ako, tinignan niya lang ako bago siya tumayo. Lalo pang dumoble yung kaba ko.

Nakita ko siya na hinubad yung suot niyang coat at isa-isang inalis yung butones ng damit niya.

“What are you waiting for huh?” Tanong niya na kinagulat ko kaya nanginginig kong sinimulang tanggalin yung pagkakabutones ng damit ko.

Nagulat ako nang hawakan niya yung damit ko at buong lakas niyang sinira bago ako italikod sa kanya. Napapikit na lang ako sa sakit nang hawakan niyang mahigpit yung buhok ko at hatakin. Tanging kisame ngayon ang nakikita ko.

“Are you backstabbing me?” Bulong niya sa tenga ko at lalong hinigpitan ang hawak sa buhok ko.

“No.” Deretso kong sagot.

“Good. Papatayin ko kayong dalawa ni Raizon kapag ginagawa mo yan.” Sunod niya pang bulong bago ako itulak sa kama.

Napahinga na lang ako nang malalim. This is my life.

Chapter 49

Ellis Madrigal

    Nagising na lang ako nang nasa ilalim ng mga bisig ni Rigon at tanging kumot lang ang nagtatakip sa hubad naming katawan.

Dahan-dahan kong inabot yung phone ko sa side table. Agad bumungad sa akin yung ilang missed calls ni Sabrina at mag-12 na rin. Mukhang wala pa sila ate Lyn. Tinawagan ko si Sabrina pero hindi naman sumasagot. Ano kaya nangyari doon?

May usapan pa kami ni Sabrina. Sinabi ko sa kanya na sabihan agad ako kapag umalis si Richard sa bahay nila. I’m going there.

Dahan-dahan kong inalis yung yakap ni Rigon sa akin. Ang higpit pa naman. We did it for how many times. Malamang pagod siya. Hayaan ko na lang. Ako na lang susundo kila ate Lyn.

Nang makaalis na ako, agad ko siyang hinalikan sa pisngi bago tuluyang tumayo at kumutan siya. Medyo masakit ang katawan ko, especially down there at yung dibdib ko. Paano ba naman ayaw niyang tigilan yung dibdib ko. Pero it’s refreshing. Very very refreshing.

Pumasok na ako sa bathroom at nilinis yung sarili ko. Mukhang hindi na pinauwi ni Ace sila ate Lyn. Ang kulit pa naman non.

Halos kalahating oras din ako naliligo bago lumabas at pumasok sa closet. Naghanap ako ng masusuot. I want something hot but comfi. Kinuha ko yung isang short, siguro hanggang kalahati ng hita ko at hindi masyadong fit at yung isang fitted white polo na may scarf. Kumuha rin ako ng underwear at nagsimula nang magbihis. It’s okay naman. Isusuot ko rin naman yung boots. It’s very nice. I love it.

Lumabas na ako sa closet at umupo sa harap ng vanity table. Nagpunas na ako ng ano-ano sa mukha bago ko patuyuin yung buhok ko. Tulog pa rin si Rigon hanggang ngayon.

Nag-spray lang ako ng ilang beses ng pabango bago ko isuot yung salamin ko. Tatayo na sana ako nang may nag-message sa phone ko kaya agad kong tinignan.

Si ate Lyn, may sinend na article. Parang biglang lalo akong sumaya sa nabasa ko. Lumabas na yung warrant of arrest para kay Richard. Looks like mas mapapaaga ang punta ko kila Sabrina.

Tinawagan ko si ate Lyn. Ilang segundo lang sumagot na agad.

“Hello nak? Nandito kami kila Ace.” Agad niyang bungad sa akin at nag-request ng videocall.

Nakita ko sila Elliot, Svril at Raizon? Si Raizon ba yon?

“Si Raizon ba yon ate?” Tanong ko sa kanya.

“Yes. Tinawagan ako ni Sabrina kanina. Sa atin muna raw si Raizon. Pinasundo sa akin.” Paliwanag naman niya.

Mukha naman nag-eenjoy sila. Look, may kaibigan na yung anak ko. Nakakatuwa.

“Si kuya Ellis ba yan ate Lyn?!” Rinig kong sigaw ni Ace.

“Oo, Ace! Ito oh! Kausapin mo.” Sagot naman ni ate sa kanya at boom! Mukha na ni Ace ang kaharap ko.

“H-hi Ace!” Nahihiya kong turan sabay ngiti. Naalala ko, pinatayan ni Rigon ng tawag si Ace kanina.

“Hello kuya Ellis! Bakit pinatay mo yung phone kanina? May sasabihin pa kaya ako!” Reklamo niya sa akin na kinangiwi ko na lang.

“A-ahhh, may ginawa kasi ako.” Pagdadahilan ko sa kanya.

“Ayos lang kuya. Pero okay na pakiramdam mo? Punta ka dito ha? Magluluto raw si Sven love! Dito na rin kakain sila ate Lyn at yung mga bata. ’Di ba ate?” Turan niya sabay tingin kay ate Lyn na tumango lang.

“Yes. Pupunta ako dyan. Susunduin ko sila Elliot eh.” Nakangiti kong saad sa kanya.

“Sige sige! Hihintayin kita ha?” Turan niya pa na kinatawa ko.

“Oo. Pupunta ako.” Natatawa kong sagot.

“Parang hindi ka naman pupunta eh! Kasi natatawa ka! Niloloko mo lang yata ako!” Sagot niya pa sa akin na lalo kong kinatawa pero agad kong pinigilan.

“Oo. Pupunta ako mamaya. Okay?” Seryoso kong turan sa kanya.

“Okay kuya! Bye-byeee!” Turan niya sabay kaway at inabot na kay ate Lyn yung phone.

“Ang kulit niya ’no?” Natatawang turan ko kay ate.

“Ay nako, sinabi mo pa!” Sagot niya na kinatawa namin.

Nagpaalam na ako sa kanya para makaalis na ako. Dala yung wallet ko at phone, naglakad ako papunta sa kama at umupo bago pulutin yung boots ko na nasa tabi ng kama at isuot.

Lumapit ako kay Rigon at hinalikan siya sa noo bago ako tumalikod at maglakad na palabas ng kwarto. Sinubukan ko ulit tawagan si Sabrina pero hindi talaga sumasagot.

Binulsa ko na lang yung phone ko at mabilis na bumaba. Lumabas ako ng bahay at sinakyan yung itim kong kotse at pinaandar paalis.

    ITINIGIL ko ang kotse ko sa tapat ng mansyon ni Richard. Mas malaki siya sa inaakala ko at malayo sa mainroad. Parang yung bahay lang ni Rigon pero ito, mas tagong-tago.

Ilang minuto lang, bumukas yung gate at lumabas yung tatlong kotse. Tinanaw ko lang yung mga kotse hanggang sa makaalis bago ako lumabas.

Naglakad ako diretso sa gate at pinindot yung doorbell. Nakita ko agad yung katulong na lumabas at mabilis akong pinuntahan.

Nginitian ko lang siya at agad niyang binuksan yung gate para makapasok ako. Sinundan ko lang siya papasok ng bahay. Walang ibang tao sa loob. Wala rin yung ibang mga katulong. Umakyat siya sa itaas at nakasunod pa rin ako sa kanya.

Dinala niya ako kung saan yung kwarto ni Richard at umalis na. Inilagay ko yung code sa pintuan at binuksan.

Nagulat ako sa nakita ko nang makapasok ako sa loob. Nagkalat yung damit ni Sabrina. Ang gulo ng higaan at nakahiga si Sabrina, hubo’t-hubad. Puro siya marka sa likod ng hampas at kagat sa kahit anong parte ng katawan niya. Nakikita ko yung sarili ko sa kanya pero ang kaibahan lang, hindi ko na yan nararanasan ngayon. Hindi man lang siya kinumutan ng gagong yon.

Mabilis akong naglakad palapit sa kanya at kinumutan pero nagising siya at nagulat nang makita ako.

“E-ellis? Bakit nandito ka?” Tanong niya bago umupo sa pagkakahiga habang nakahawak siya sa kumot na nagtatakip sa katawan niya.

Huminga na lang ako ng malalim bago umupo sa kama at ipakita sa kanya yung article.

“Hindi na siya babalik dito.” Turan ko sabay tayo at naglakad papunta sa table ni Richard.

Agad kong binuksan yung bookshelves para ma-access ko yung pinapinto ng secret room ni Richard. Inilabas ko sa bulsa ko yung silicon finger na may print ni Richard at inilapat sa cencor. Laking ngiti ko nang bumukas.

Tumingin ako kay Sabrina na nakatingin din sa akin.

“Let’s go.” Turan ko bago itulak yung pintuan.

Hagdan pababa agad yung sasalubong sayo kaya mabilis akong bumaba. Parang normal room lang siya pero may isang hagdan pa pababa pag nakababa ka.

“Oy teka lang. Hintayin mo naman ako.” Sigaw sa akin ni Sabrina. Naka-bath robe na at mabilis na bumaba.

“Ang gulo ng buhok mo gaga.” Natatawa kong turan sa kanya.

Agad naman niyang inayos gamit ang kamay niya at ngumiti.

“Masokista ka ba?” Natatawa kong tanong sa kanya habang naglalakad kami papunta sa isa pang hagdan.

“No. Wala eh. Ganon talaga yung role ko sa buhay niya.” Sagot niya sa akin na kinalungkot ko.

“Don’t worry, malapit ka nang makalaya sa kanya.” Nakangiti kong turan bago humakbang pababa sa hagdan.

Madilim kaya in-open ko yung flashlight ng phone ko. Napatingin naman ako kay Sabrina nang hawakan niya yung kamay ko.

“Gaga, takot ako sa madilim.” Bulong niya na tinawanan ko na lang.

Nasa likod ko lang siya habang nakahawak at ako yung nauuna sa amin dalawa. Hindi lang pala isang set ng hagdan pababa, madaming hagdan pababa at hindi ko alam kung gaano kalalim ito.

“Feeling ko may tinago siyang dragon dito.” Bulong ni Sabrina.

“Gaga, anong dragon?” Natatawa kong tanong.

“Yung ginagamit tuwing Chinese New Year.” Sagot niya naman na kinaismid ko.

Iba talaga yung humor kapag abnormal ano?

“Alam mo ba na malapit ka nang mabaliw?” Turan ko sa kanya na kinatawa naman niya.

Puro lang siya kwento habang pababa kami. Wala rin mga kwenta kwinekwento niya pero hinayaan ko na lang. Sa huling floor, sobrang dilim. Tapos may isang vault na kasing laki ng pinto.

“Ito na. Ito na yung sinasabi ko sayo! Dito niya dito yung dragon!” Turan naman ni Sabrina.

“Sasampalin kita kapag hindi ka tumigil.” Bulong ko bago lumapit sa vault.

Tatlo yung numbers para mabukas yung vault. I can crack this vault. Inabot ko kay Sabrina yung phone ko.

“Hawakan mo ha. H’wag mo nanakawin yan.” Biro ko sa kanya bago idikit yung tenga ko sa vault at magsimulang ikutin yung bilog para maglagay ng numbers.

Same lang sila lahat sound pwera lang kung tama yung number. It’s very confusing dahil halos hindi nagkakalayo yung sound.

“Hoy bakit mo naman pinapakinggan yang puso ng vault? Walang puso yan.” Turan pa ni Sabrina pero tinignan ko lang siya nang masama.

Napangiti ako nang makuha ko ying first number ng code, it’s five. Nakailang ulit ako sa pangalawa but it’s one. And the last number of the code is seven. (517)

Why five-one-seven? Bakit kaya? Should I ask Rigon?

Tinulak ko yung vault pagkatapos kong mabuksan. Saktong pagkabukas ng vault, bumukas din yung mga ilaw and it’s so maliwanag.

Dahan-dahan akong naglakad papasok at puro shelves at sa mga shelves, may bundle ng mga perang patong-patong. Sa lahat ng shelves ganon at sa isang shelves pa, puno ng gold bars.

“Wow.” Bulong ko na lang sa sarili ko.

May isang box sa pinaka gitna ng kwarto. Mukha siyang kabaong na pinalilibutan ng yaman.

“Oh my…” Rinig kong bulong ni Sabrina.

Nagsimula siyang umikot sa mga shelves pero ako naglakad ako ng deretso papunta doon sa parang kabaong sa gitna. Natatakpan pa ng puting tela na may gold embroided beads, the Queen of The Night Flower.

“Uy ano yan? Surprise? Let me see!” Excited na sigaw ni Sabrina at mabilis na hinatak yung telang nagtatakip sa bagay na ’to.

“OH MY GOSH!” Sigaw ni Sabrina nang mawala na tuluyan ang tela at kitang-kita na kung ano ang nasa ilalim nito.

It’s Rigon’s mom. Prineserved ni Richard ang mama ni Rigon and kept her here. Para siyang si Cinderella sa glass niyang kabaong at sa ganda ng dress niyang suot. She’s beautiful.

Dahan-dahan kong inilapat ang palad ko sa glass na kabaong niya. She’s so beautiful. Hindi ako magsasawang titigan siya.

“Hi, tita.” Bulong ko habang nakangiti.

I don’t know how many years na naka-preserved ang katawan ng mama ni Rigon pero mukhang matagal na. Sobrang tagal na mukha rin sa itsura nito.

“E-ellis, umalis na lang tayo dito.” Turan ni Sabrina habang nakahawak sa damit ko.

Tinignan ko naman siya.

“Mag-hi ka muna sa legal wife oh!” Biro ko agad naman siyang umiling na kinatawa ko.

Pinulot ko yung white na tela na nagtatakip sa katawan ng mom ni Rigon at tinakpan siya uli. Nakakalungkot na kinukulong lang siya ni Richard dito.

Agad akong humanap ng pwedeng paglagyan ng mga pera at may nakita ako sa isang shelf na itim na bags sa ilalim kaya agad kong kinuha at iniligay yung patong-patong na pera at kumuha ako ng limang gold bar bago isara at iniabot kay Sabrina.

“This is yours, okay? Umalis ka kayo ni Raizon. Hangga’t hindi namamatay si Richard, h’wag kayong babalik.”  Utos ko sa kanya.

Bigla naman tumulo yung luha niya at napaupo na lang hawak yung bag na binigay ko. You know, I’m sure na gagawin ko rin yung ginawa niya lalo na kung buhay ng anak ko yung nakataya.

“I’m s-so sorry, Ellis.” Humahagulgol niyang bulong.

Napahinga na lang ako nang malalim bago lumuhod at yakapin niya. Agad niya akong niyakap ng pabalik at mahigpit.

“Yes. Okay na. Past is past. H’wag na tayong bumalik sa nakaraan. Ibaon na natin yung lahat sa limot.” Tumango naman siya habang umiiyak.

“H-hindi ko alam kung paano ko susuklian yung m-mga ginagawa mo para sa amin ng mga anak ko. M-maraming-maraming salamat talaga.” Turan niya pa na kinatawa ko na lang.

“Oh tama na. H’’wag ka na umiyak. Kailangan natin makuha lahat ’to.” Turan ko at kumuha ulit ng bag bago magsimulang ilagay yung mga pera sa bag.

“Kukunin natin lahat?” Tanong niya.

“Yes. Ito yung kapangyarihan ni Richard. Kapag wala siyang pera, wala siyang mga pakpak at kapangyarihan.” Paliwanag ko.

Nagsimula na rin siyang maglagay sa bag.

“Ang alam ko lang, babalik at babalik si Richard dito.” Dugtong ko pa.

Any moment, pwedeng bumalik si Richard at kailangan namin malimas itong mga yaman na ’to. We need to cut his wings. ’Yon lang ang tanging paraan para mapigilan namin siya.

“You need to get out of here bago pa makarating si Richard. Iwanan mo na lahat ng gamit mo.” Utos ko pa.

“Yes, yes. I’m so glad na, na kay ate Lyn si Raizon.”

Mabilis din pala siyang kumilos. Nakailang bags na siya at may dalawa pang shelves.

“Give me my phone. Kailangan natin ng back up para mailabas sa bahay ’to.”

Mabilis niyang inabot sa akin yung phone ko pero walang signal. Bumalik na lang ako ulit sa paglalagay ng pera sa bag pero sabay kaming napatigil ni Sabrina at napatingin sa may pintuan ng vault nang marinig yung ingay sa itaas.

Ilang segundo lang, sunod-sunod na tunog ng sapatos yung narinig namin na kinabilis ng tibok ng puso ko.

“Oh my gosh…”

Chapter 50

Ellis Madrigal

     “Oh my gosh…” Mahinang bulong ni Sabrina at mabilis na tumabi sa akin.

“Princess!” Sigaw nang humahangos na Rigon nang makita na kami ni Sabrina at mabilis na tinawid ang pagitan naming dalawa sabay yinakap akong mahigpit.

“Anong ginagawa mo dito?! Ang kulit mo naman eh!” May kalakasang turan niya pa at halatang naiinis.

“Don’t you see what I’m seeing Rigon?! Kapag kinuha natin lahat ’to, wala nang magagawa ang magaling mong ama!” Naiinis kong sagot sa kanya pero hindi pa rin humihiwalay sa hawak niya sa akin.

“That’s not it Princess. Listen to me, okay? Bakit hindi mo ako sinabihan sa plano mong ’to? Mapapahamak kayo ni Elliot! You should told me first!” Turan niya. “Let’s go. Aalis na tayo dito.” Dugtong niya at hinatak ako paakyat.

Napahinga na lang ako nang malalim at napailing. There is no way na matatalo namin si Richard pwera na lang kung mawawalan siya ng pera. Hindi namin siya matatalo kung may pera pa siyang ginagamit para magkaroon siya ng kapangyarihan.

“Hindi mo ako naiintindihan Rigon, tama ba?” May kahinaan kong turan sa kanya at huminto sa paglakad.

Humarap siya sa akin agad at mabilis na hinawakan ang dalawang kamay ko. “Naiintindihan kita Princess. Pero alam ko ang ugali ng ama ko. Hindi siya basta-basta mag-iiwan ng pera sa alam niyang matutunton natin.” Sagot niya at muling hinatak ako habang naglalakad kami paakyat.

Tinignan ko naman si Sabrina sa likod ko na may dalang apat na bag at napangiwi na lang. Paaalisin ko na sila dito ngayon. Hindi na sila pwedeng manatili sa lugar na ’to.

“Hindi ko kayo hahayaang mapahamak ng anak natin. Kahit buhay ko pa yung kapalit, manatili lang kayong ligtas.” Rinig ko pang turan ni Rigon at hinawakan nang mahigpit ang kamay ko bago pa kami makaakyat sa kwarto nila Sabrina.

Agad niya akong hinatak palabas ng kwarto at dumiretso kami papunta sa hagdan pababa pero nanigas ako sa kinatatayuan ko nang makita kung sinong nakaupo sa living room.

Nakatayo sa likod niya ang hindi mabilang na tauhan at kasambahay habang siya ay prenteng naka-de quatro at nakatingin sa amin.

Naramdaman ko ang pagphigpit ng hawak lalo ni Rigon sa kamay ko kasabay ng panghihina ng mga tuhod ko dahil nasa kandungan niya ang walang malay kong anak.

“H-hayop ka…” Naibulong ko na lang dahil sa galit at inis.

“Ang gwapo naman pala ng apo ko. May pinagmanahan.” Turan niya pa sabay tawa na parang may nakakatawa.

“Wala kaming kinuha sa mga kayamanan mo. Ibalik mo sa akin ang anak ko.” Turan ni Rigon sa kanya at mabilis na bumaba.

Agad nakatutok sa amin ang mga baril ng tauhan niya nang makababa na kami. Wala akong pakialam sa kanila. Gusto kong makuha at mahawakan yung anak ko. Hindi ako makampante habang nakatitig sa anak kong nasa kandungan ni Richard.

“Ibalik mo ang anak ko! Buong buhay ko, ginawa ko na ang lahat ng sinasabi mo! H’wag m-mo idamay yung a-anak ko…” Sigaw ni Rigon at dahan-dahan lumuhod.

“D-dad… w-wag yung anak ko p-please. H’wag y-yung mag-ama ko. N-nagmamakaawa ako…” Turan ni Rigon habang umiiyak pero ako nanatiling nakatayo sa tabi ni Rigon at nakatitig nang matiim sa anak ko.

Elliot, anak, be fine please. Papa si here. Hold on, anak. Gagawin namin ni daddy ang lahat para maging ligtas ka.

“Okay. Madali naman akong kausap. Alam mo naman, mahal na mahal ko ang nag-iisa kong anak.” Turan ni Richard sabay ngisi.

“N-no…” Agad kong turan at halos hindi na lumabas sa bibig ko nang kinuha ni Richard ang baril na inabot sa kanya ng tauhan niya at itutok sa ulo ng anak ko.

Hindi ko na napigilan ang pagtulo ng walang sawang luha mula sa mata ko at dahan-dahan napaluhod.

“N-no dad, p-please… H’wag si E-elliot.” Umiiyak na turan ni Rigon habang paulit-ulit na nagmamakaawa.

“Hahayaan kong makaalis ang asawa mo at ang anak niya kung sasama ka sa akin Rigon.” Seryosong turan ni Richard na kinagulat ko.

“R-rigon…” Mahinang pagtawag ko kay Rigon at hinawakan ang kamay niya pero nagpatuloy lang si Rigon sa pag-iyak.

“Pumapayag ako. P-please ibigay mo na y-yung anak ko…” Mabilis na sagot ni Rigon habang umiiyak.

Simpleng tawa naman ang isinagot ni Richard sabay tingin sa akin.

“Or sa akin na lang ang batang ’to. Siya na lang ang palalakihin ko. Kamukha naman siya ni Rigon.” Nakangisi niyang turan habang nakatitig sa akin.

“N-no, dad. P-please w-wag si Elliot! Ako na lang!” Sigaw ni Rigon at patuloy pa rin sa pag-iyak.

Nginisian na lang ako ni Richard bago ko maramdaman ang sakit sa batok ko kasabay nang pagdidilim ng aking paningin. Naaninag ko pa kung paano ako sinubukang lapitan ni Rigon pero huli na ang lahat. Nilamon na ako ng dilim.

    NAGISING AKO na hindi ko maigalaw ang katawan ko dahil may pumipigil dito. Nakahiga ako sa isang kama at nakatali ang mga kamay at paa ko sa bed frame nito. Nandito rin ako sa loob ng isang kwartong hindi ko alam mung saan lugar man ito.

Nakikita ko rin na iba na ang suot ko na ngayo’y puti ng night gown na may diamonds beads na kinatawa ko na lang.

“Finally, you are now awake.” Napatingin ako kay Richard na kapapasok pa lang ng kwarto.

“Nasaan ang anak ko!” Sigaw ko sa kanya.

Hindi niya ako sinagot at naglakad lang hanggang sa tapat nitong kama at titigan ako.

“Hindi ako nakikipagbiruan sayo, Richard. Nasaan ang asawa at anak ko!” Muling sigaw ko sa kanya.

“Hmmm, I don’t know. Hindi ko alam kung saan dinala ng mga tauhan ko.” Sagot niya sabay tawa.

“Fuck you! Fuck your life, fuck your existense, fuck everything about you!” Galit na galit kong sigaw na tinawanan lang niya.

“Hmm. Yeah? And?” Tipid niyang sagot habang nakatitig sa akin.

Tinignan ko lang siya nang masama at hindi na muling nagsalita pa. Nauubos ang pasensya ko sa hayop na ’to. Gusto ko lang makita ang asawa at anak ko. Matatahimik ako kapag nakita kong ligtas silang pareho.

“Fine.” Turan niya sabay kuha ng remote sa center table at binuksan ang TV.

Bumungad sa akin sila ate Lyn at Elliot na magkatabi sa isang kwarto at sa kabila si Rigon na nakatali ang nga kamay habang patuloy na nilalatigo.

“HAYOP KA!” Hindi ko mapigilang sigaw dahil sa galit.

“Why? Dapat lang sa kanya ’yan. Hindi siya naging mabuting anak.” Sagot niya sa akin habang nakangising nanonood kung paano patayin ang anak niya nang paunti-unti.

“Hindi pa ba sapat sayo na sinunod ng anak mo lahat ng gusto mo? Pinili lang niyang maging mabuting tao na hindi mo nagawang mapili.” Inis kong turan.

“Hmm. And?” Tipid na sagot niya at nanonood pa rin.

“I will never love you, Chard. Hindi mo ba naiintindihan ’yon? Nagmamahalan kami ni Keil! At kahit papiliin ako, si Keil ang pipiliin ko!” Turan ko.

Napangisi ako nang mabilis siyang napatingin sa akin at halatang hindi makapaniwala. Haha. I got you. Kitang-kita ko ang galit sa mga mata niya at mabilis akong lapitan.

Nanatiling diretso ang tingin ko sa mga mata niya kahit mahigpit niyang hawakan ang pisngi ko gamit ang isang kamay niya.

“No! Ako ang pipiliin mo Elise! Anong makukuha mo sa tarantadong ’yon?! Binuo ko ang Forbes para protektahan ka! Tapos ito ang isusukli mo sa akin?! Hindi ako papayag!” Sunod-sunod niyang turan habang galit na galit bago ko naramdaman ang pagmamanhid ng pisngi ko.

Tumawa ako nang mahina bago dahan-dahan tumingin sa kanya. Para naman siyang natauhan nang makita ang pagmumukha ko.

“I know every dirty secrets you have, Richard. I am Ellis Madrigal. The son of the only Queen of the Night.” Nakangisi kong bulong sa kanya.

Mabilis siyang napalayo sa akin habang gulat na gulat.

Richard is a total psycho! Binuo nila ni daddy Keil, mommy, at tita Rhea, Rigon’s mom ang Forbes. They are best buddies since grade school. Silang apat ang founder ng Forbes. They made Forbes pagkatapos sumikat ni mom sa modelling. Why?

There is a very dark side of modelling industry back then. My mom loves modelling, pageant basta about sa pagrampa at pagpapaganda. She pursue her dream and became phenomenal at young age. Nalibot niya ang buong mundo dahil sa pagiging model niya. She is the Diamond Girl of the World noong panahon nila. Dahil na rin doon, nagkaroon si mom ng iba’t-ibang admirers. Iba’t-iba. Kasama na dyan ang makakapangyarihang tao na may gusto sa kanya. They will do everything to get my mom. Kasama na ang magaling kong tunay na ama.

At first, hindi napigilan ni mom ang lahat. Nahawakan siya ng masamang manager at ibenebenta siya intentionally sa mga malalaking taong may gusto sa kanya. But my real father, the founder of Quizillian Clan, didn’t let that happen because she wants my mom.

They became lovers for my real father and for my mom, they are just flings. Tinatanaw niya lang na utang na loob ang pagliligtas ng tunay kong ama sa kanya. May nangyari sa kanila totoo, pero tumakas si mom after non at doon ako nabuo.

Bumalik si mom ng Pilipinas at nagtago. Nalaman nila dad Keil, ni Richard at ni tita Rhea ang nangyari kay mom at si Richard ang nakaisip na bumuo ng isang grupong proprotekta kay mom dahil gusto niya talagang ipagpatuloy ang modelling carreer niya. At doon nabuo ang Forbes.

My mom and dad Keil, matagal na pa lang nagkakamabutihan at si Richard, matagal nang may gusto sa mom ko. Pinagtapat ni mom na may nangyari sa kanila ng tunay kong ama kay dad Keil at pananagutan na raw ni dad Keil ako kahit hindi niya ako tunay na anak.

They both kept it a secret for a while hanggang sa hindi napigil ang paglaki ng tyan ni mom. Si Richard ang unang nakapansin kaya napilitan ipagtapat ni mom na nabuntis nga siya ng tunay kong ama. Sinabi rin ni Richard na pananagutan niya na lang ako kahit hindi siya ang tunay na ama at pinagtapat ang pag-ibig niya kay mommy.

Pero huli na ang lahat. Engaged na si mom kay daddy Keil at si daddy Keil ang gusto niya. To my surprise, tinanggap ni Richard yon at hinayaan sila. Nagpatuloy ang buhay nila at pinakasalan ni Richard si tita Rhea.

Si tita Rhea naman noong mga panahon na yon ay may anak ng lalaki at ang alam ni mom at dad Keil ay nabuntis ito at hindi na pinanindigan. Kaya noong nalaman ni tita Rhea na buntis ang mommy, agad silang nagkasundo na i-arrange marriage ang anak niya at ang lalabas na bata kay mommy kahit lalaki pa ito.

Lingid sa kaalaman ni mom at dad na si Richard pala ang ama ng anak ni tita Rhea. Nalaman lang nila ito pagkatapos mamatay ni tita.

“Alam mo naman pala na ikaw ang anak ni Elise. At alam mo na rin siguro kung bakit ko ginagawa ’to.” Nakangising turan ni Richard sa akin.

“Hindi na babalik sayo ang mommy! Managinip ka!” Natatawa kong sigaw sa kanya.

Nalaman ko ang lahat nang mabasa ko ang higit sa sampung diary ni mommy. Lahat ay nakasulat doon walang labis walang kulang. Kaya alam na alam ko kung anong totoong istorya nilang apat.

“Babalik sa akin si Elise! Babalik siya dahil alam niyang nandito ka.” Nakangisi niyang sagot sa akin.

“You don’t want to kill me in the first place right? Gusto mo lang talaga akong gamitin para makuha mo si mommy. Pero let me tell you something Richard…” Turan ko sa kanya nang may ngiti sa labi. “No matter what you do, no matter how hard you try, hinding-hindi na magiging sayo ang mommy.” Nakangisi kong turan sa kanya.

“Don’t you hate my son for raping you? For ruining your life?” Pag-iiba niya sa usapan at umupo sa upuan na katapat nitong kama.

“You planned all of this Richard! Simula noong bata si Rigon, pinakain mo lahat sa kanya ang kasungalingan na pinarape ni mom at dad si tita Rhea dahil sa inggit! Hindi gagawin ni Rigon ang lahat kung hindi dahil sa maling pagpapalaki mo sa kanya!” Sigaw ko sa kanya.

“You killed tita Rhea! Alam ko yon! Binigti mo si tita Rhea at pinalabas na nagpakamatay siya! Pero ang sinabi mo kay Rigon hanggang sa paglaki niya, pinarape si tita Rhea at pinatay! Ikaw ang may kasalanan ng lahat!”

“Oh. Nakita mo na pala ang katawan ni Rhea. How nice. Now you know the truth…” Turan niya at tumayo sa harap ko na may hawak na isang puting lubid.

“You will die like her.” Turan niya habang nakatitig sa mga mata ko.

Parehong damit ang suot ko na sinuot ni tita Rhea bago siya pinatay ng hayop na ’to. Gusto niyang patayin ako sa paraan kung paano niya pinatay si tita Rhea.

“Saan ba magandang isabit? Gusto mo ba sa tabi ng bintana para maganda ang view?” Tanong niya sabay tawa. Baliw na talaga siya.

Nanatili lang tikom ang bibig ko hanggang sa umakyat siya sa isang upuan para maabot ang ceiling at isabit ang lubid. Nagulat naman ako nang dahan-dahan bumukas ang pintuan at nakita ko si Sabrina. Sumenyas siya na tumahimik ako habang naglalakad siya nang dahan-dahan sa nakatalikod na Richard.

Nang makalapit siya, kinuha niya ang may kalakihang base at mabilis na tumakbo papunta kay Richard.

“WALANGHIYA KA!!!” Sigaw niya at hinampas sa ulo si Richard ng vase. Halos matunaw ang vase sa lakas ng hampas ni Sabrina.

Natumba at nawalan ng malay si Richard. Agad akong nilapitan ni Sabrina at tinignan ang mga kadenang nagtatali sa akin.

“I’m s-sorry ngayon lang. B-buti nga naakit ko pa yung mga ugok sa ibaba.” Turan niya at mabilis na bumalik sa nakahandusay na Richard.

Sabay pa kaming napatingin sa labas nang marinig ang putukan. Agad niyang kinuha ang mga susi ng kadena sa bulsa ni Richard pagkatapos.

“Bilis! Lumabas na tayo!”  Agad niyang turan nang mapakawalan na ako at pinauna ako sa pagtakbo.

Nabuksan ko na ang pintuan at nasa likod ko si Sabrina nang mapahinto ako sa paglakad nang marinig ang sunod-sunod na putok ng baril na nanggaling sa loob ng kwarto.

Mabilis akong napaharap kay Sabrina na prente pang nakatayo bago lumabas ang dugo sa kanyang bibig. Tipid siyang ngumiti kasabay nang pagtulo ng mga luha niya.

“Mga a-anak ko…” Rinig ko pang huling turan niya bago ko siya saluhin bago pa bumagsak.

Kitang-kita ko ang malaking ngisi ni Richard pagkatapos barilin si Sabrina. Mabilis niyang tinutok sa akin ang baril at ni hindi man lang ako makagalaw para tumakbo dahil sa nangyari.

Ipuputok niya na yung baril pero may humatak sa akin paalis sa tapat ng pintuan.

“Anak!” Agad na turan nang humatak sa akin at mahigpit akong yinakap.

“M-mommy…” Bulong ko at yinakap siya nang mahigpit.

“Let’s go! Wala na dito si Richard.” Rinig kong turan ni kuya Kyle.

Malungkot akong tumingin sa nakahandusay na Sabrina. I’m so sorry, Sabrina. Ako na ang bahala sa mga anak mo. Maraming-maraming salamat.

“Are alright Princess? Wala bang masakit?” Tanong ni kuya Kyle pero inilingan ko lang.

“K-kuya yung anak ko?” Mahina kong bulong sa kanya.

“He’s fine Princess. Pinuntahan na siya ni dad at ni Klein.” Sagot ni kuya na kinaginhawa ng isip ko. Mababaliw yata ako kakaisip hanggat at kaaalala hindi ligtas ang anak ko.

“Si R-rigon? Kailangan natin puntahan si Rigon!” Agad kong turan.

“Pinuntahan na rin ni Kervin at Maxence.”

“Where are we? Sino yung mga kasama niyo?” Tanong ko sa kanila habang naglalakad kami palabas nitong building.

Forbes is outnumbered now. Kaunti na lang sila sa nakikita at karamihan sa kanila ay patay na.

“Motisi. Naghingi kami ng tulong sa Motisi. You don’t have to worry.” Sagot ni kuya Kyle.

Nang makalabas na kami sa napakalaking building ng Forbes, sasakay na ako sa sasakyan ng makita ko si mommy na sumakay sa isang kotse. Nakita ko sa hindi kalayuan kung paano isinakay ni Richard si Rigon sa kotse.

“N-no…” Naiiyak kong bulong at humiwalay kay kuya.

“Princess!” Sigaw niya pero hindi ko siya pinansin at mabilis akong sumakay ng kotse.

Agad kong pinatakbo ang kotse kasunod ni mom na sinusundan din ang kotse kung saan nakasakay si Rigon.

Pinilit kong hindi maiyak habang nagmamaneho. Hindi pwedeng mawala sa paningin ko yung kotse. Hindi pwedeng mawala sa akin si Rigon, sa amin ng anak ko.

Paakyat nang paakyat ang kalsada at sa tabi ng kalsada, may dagat. Anong bang binabalak ni Richard? Hindi ba talaga siya tatahimik hanggat hindi siya namamatay? Tangina naman.

Huminto ang sasakyan nila sa pinakaitaas nitong bundok. Mabilis akong bumaba at parang dinurog ang puso ko nang makita si Rigon habang hawak sa leeg ng ama niya na halos hindi ko na makilala sa dami ng sugat niya sa katawan.

Nakatayo ni mom ilang layo ang hakbang sa kanila at nakatutok kay Richard ang baril. Nakatutok naman sa dibdib ni Rigon ang baril ni Richard.

Tumulo lalo ang luha ko nang makita kung paano sinusubukan ni Rigon na umalis sa hawak ng ama niya pero hindi magawa. Nasa gilid silang dalawa ng bangin at alam ko sa taas nito, kahit tubig pa ang babagsakan, hindi ko na alam ang mangyayari.

“We all know the truth, Richard. Kahit itago mo sa kailaliman lahat ng kasamaan mo, walang sekretong hindi nabubunyag.”

Rigon Beaufort

    “We all know the truth, Richard. Kahit itago mo sa kailaliman lahat ng kasamaan mo, walang sekretong hindi nabubunyag.” Turan ni tita Elise habang nakatutok ang baril sa ama ko.

Wala akong pakialam sa kahit anong sakit ng katawan pero parang sinaksak ako nang paulit-ulit nang makita ang mahal ko na umiiyak habang nakatitig sa akin. Gusto ko man siyang yakapin at sabihin na magiging maayos ako ay hindi ko magawa.

“Y-you killed my mom.” Nahihirapan kong bulong.

Pinangako ko sa sarili ko, kahit maging buhay ko pa ang kapalit, wag lang masaktan ang mag-ama ko sa kasamaan ng hayop na ’to. Wala na akong pakialam kahit ama ko pa siya. Kung kailangan ako ang pumatay, ako ang papatay.

Inis niyang binitawan ang leeg ko pero hindi pa rin inalis ang baril na nakatutok sa dibdib ko.

“I didn’t kill her! Pinatay niya ang sarili niya!” Sagot ng magaling kong ama.

“K-kasalanan mo lahat! Araw-araw akong n-nagsisisi na naging ama kita. S-sana hindi na lang ako nabuhay kung ikaw lang ang magiging ama ko!” Turan ko kasabay ng pagtulo ng mga luha ko.

“Dahil s-sayo, nilamon ako ng g-galit at nagawa ko sa a-asawa ko ang b-bagay na hindi ko dapat gawin. K-kung sanang maaga ko l-lang nalaman, ako na sana ang pumatay sayo sa d-dami ng pagkakataon na meron ako.” Turan ko pa.

Simula noong bata ako, ginawa ko lahat ng gusto niya. Hindi pa rin naging sapat. Lahat ng pagpapahirap na binigay niya, nalagpasan ko. Buong buhay ko na kasama ko siya, nakikipagpatintero ako kay kamatayan. Pero ngayon, pamilya ko na ang nakataya at hinding-hindi ako papayag.

Mahal na mahal ko si Ellis at si Elliot. Hindi ko na kailan pa ilalagay sila sa panganib. Ako na ang tatapos nito dahil ako lang talaga ang makakatapos nito.

Mabilis akong tumingin as asawa ko at ngumiti kahit ang sakit sa puso.

“M-mahal na mahal ko kayo…” Nakangiti kong bulong sa hangin.

Ellis Madrigal

    “M-mahal na mahal ko kayo…” Basa ko sa bulong ni Rigon gamit ang bibig niya.

“R-rigon!” Sigaw ko habang umiiyak at umiling. Ngumiti lang siya sa akin at napatigil ako sa pag-iyak nang mabilis niyang yakapin ang ama niya at mabilis na tumalon sa bangin.

Napaluhod na lang ako sa bilis ng pangyayari. Napaiktad pa ako nang marinig ang isang putok ng baril na pumuno sa pandinig ko.

Lalong humigpit ang dibdib ko at wala nang mailabas na luha ang mga mata ko. Gusto kong sumigaw pero hindi ko magawa.

Rigon… Hindi pwede. Hindi mo ako pwedeng iwan. Hindi mo kami pwedeng iwan.

Finale

Ellis Madrigal

    “Ehaan Elliot, Raizon Sheriff, Keith Rigie! Tumayo na kayo at male-late kayo!” May kalakasan kong turan habang nakatayo sa bukana ng pintuan nila.

Halos ilang taon na rin ang nakalipas nang mangyari ang lahat. Sariwang-sariwa pa rin sa isipan ko pero pinipilit kong kalimutan. Hindi siya madaling kalimutan lalo na noong panahon ’yon nasubok ang pagmamahalan naming dalawa ni Rigon.

“Good morning papa…” Bulong ni Elliot habang nakapikit pa na naglalakad hanggang makapunta sa loob ng bathroom.

“Good morning pa…” Kasunod naman niya si Raizon.

Nginitian ko lang silang pareho at ang naiwan sa higaan, ang bunso namin na si Keith Rigie! Jusmiyong bata. Napakaantukin kaya nananaba! Ang cute-cute!

“Keith Rigie anak, gising na.” Turan ko at naglakad palapit sa kama.

Tatlo na ang anak namin. Noong namatay si Sabrina, hindi ako nagdalawang isip na kunin si Raizon. Noong din araw na namatay si Sabrina, sumuko yung katawan ng anak niya na naka-ospital. Sabay silang nawala sa mundong ’to. Naging maayos naman ang pagsasama namin tatlo noon tapos bigla kong nalaman na buntis ako kay Keith. Naloka ako nang bongga kahit ineexpect ko naman pero hindi noong panahon na ’yon. Ang nakakainis pa, lahat kamukha ni Rigon! Wala man lang akong kamukha. Nakakainis!

Twelve years old na si Elliot, si Raizon naman, thirteen na. Mga binata na ang mga anak ko. Lumalaki na sila. Akala ko nga noon laging mag-aaway yung dalawa. Mabuti naman at nagkasundo at ngayon, hindi na mapaghiwalay. At itong tabachoy na ’to, six years old na.

“Ayaw mo gumising ha…” Nakangiti kong bulong at mabilis na tinaas ang kili-kili niya para kilitiin.

Agad akong natawa kung paano bumaluktot yung katawan niya kasabay ng malakas na pagtawa. Kanino ba nagmana ’to at bakit ang kulit-kulit? Hahaha.

“Sige na! Maghilamos na doon! Nandoon na yung mga kuya mo!” Turan ko pagkatapos ko siyang iupo mula sa pagkakahiga.

“Good morning papa…” Nakangiti niyang bulong. Ang cute-cute talaga ng taba na ’to!

Pinanood ko siyang tumakbo papunta sa bathroom bago tumayo at silipin silang tatlo. Naglalaro pa yung dalawa oh! Kukulit talaga.

“Bilisan niyo dyan ha. Bumaba kayo agad at kakain na. ’Yang kapatid niyo hawakan niyo sa pagbaba ng hagdan.” Bilin ko sa kanila na tinanguan nilang tatlo.

Lumabas na ako ng kwarto nila at muling bumaba. Dumiretso ako sa kusina at dinatnan ko si ate Lyn na naghahanda na ng mesa.

“Ellis, anak, nandyan ka na pala. Tinawag mo na ba yung mga barako mo?” Natatawa niyang tanong sa akin.

“Opo ate. Nagkukulitan pa nga eh.” Sagot ko rin sabay tawa.

Kami lang talaga ni ate Lyn ang babae sa bahay na ’to. Charot. Hahaha. Si ate Lyn na yung naghanda ng kakainin nila. Chef pa rin naman ako pero madalas na ako sa bahay. Tatlo na yung anak ko. Kailangan ko talaga silang tutukan. Kailangan mapalaki ko silang lahat na mabubuting tao.

“Tignan mo yung mga barako mo.” Bulong sa akin ni ate Lyn habang nakatayo kami sa tabi ng dining table sabay nguso sa may hagdan.

Nakita ko silang tatlo na bumababa ng hagdan. Nasa gitna si Keith at hawak siya ng dalawang kuya niya habang bumababa. Pero ang napansin ko, kamukha silang lahat ni Rigon! Nakakainis!

“Ano ba yan ate. Wala man lang akong kamukha sa kanila. Sumpa ba ’to?” Biro ko sa kanya.

Natawa naman siya nang mahina at hinawakan ang kamay ko. “H’wag ka kasi maiinis nang maiinis sa asawa mo kapag nabuntis ka ulit.” Turan niya.

Balak pa talagang dagdagan ni Rigon. Okay lang naman sa akin pero sana kamukha ko naman na. Kahit isa lang na kamukha ko parang awa naman.

“Ganon ba ’yon ate? Bakit hindi mo sinabi sa akin ’yan nung pinagbubuntis ko si Keith. Tignan mo tuloy yung mukha ng anak ko. Nakakaloka ka.” Natatawa kong turan sa kanya.

Agad ko silang sinalubong at isa-isang hinalikan sa pisngi bago sila pinaupo.

“Kumain na. H’wag na maglaro. Maliligo pa kayo.” Turan ko sa kanila pagkatapos silang lagyan ng pagkain sa kanya-kanya nilang plato.

“Papa, meron daw pong meeting bukas.” Turan sa akin ni Elliot na nginitian ko agad.

“Anong oras daw anak?” Nakangiti kong tanong.

“Three PM po.” Sagot niya.

“Okay. Ikaw Raizon anak? Wala pa kayong meeting?” Sunod kong tanong kay Raizon.

“Wala pa po. Sabihin ko na lang po agad pa.” Sagot niya habang nakangiti na tinanguan ko.

“Papa hindi pa uuwi si daddy?” Biglang tanong naman ni Keith na kinatawa ko nang mahina.

Sabay-sabay pa kaming napatingin sa labas nang marinig ang pagpark ng isang sasakyan. Agad nagliwanag yung mga mukha nitong makukulit na ’to.

“Si daddy!” Sabay-sabay nilang sigaw at mabilis na tumakbo papunta sa pintuan para salubungin si Rigon.

Yes, hindi pa namatay si Rigon. Sayang. Charot. Noong kusa siyang tumalon kasama ang magaling niyang ama kasunod ang putok ng baril, akala ko talaga mamamatay na siya. Nakipag-agawan pa siya ng baril at ang putok na narinig ko ang pumatay sa magaling niyang ama.

Agad ko rin pinuntahan yung dalampasigan sa ibaba at doon ko nakita si Rigon na nakahiga at walang malay. Akala ko talaga matitigok na ang ugok. Nakalimutan ko yatang professional swimmer at mafia ang asawa ko. Sabi nga nila, matagal mamatay ang masamang damo. Kaya kampante ako na magtatagal kaming pareho na mundong ito. Panonoorin pa namin ikasal ang tatlo naming anak.

Well, hindi pa rin kami nagkaroon ng party about sa kasal-kasal na yan pero kasal na kami in papers. Sobrang busy kasi talaga. Lalo na siya, siya na yung humawak ng Forbes at kabilang na ngayon ang Forbes sa mga white mafias katulad ng Motisi tapos may business pa siyang hinahawakan kaya busy talaga.

Ngayon nga lang umuwi kasi may business meeting sa France. Isang linggo doon. Kampante naman ako na hindi mangangaliwa ang lalaking ’to. Takot lang niya sa akin. Sinabi kong kapag nangaliwa siya, manlalalaki ako mas madami pa sa babae niya.

“Kumusta na ang mga binata ko?!”  Masigla niyang salubong sa tatlo at isa-isang hinalikan at pinanggigilan.

Ang pangit niya ngayon. Nakakainis. Bakit pumangit siya?

“Ate, ang pangit ni Rigon. Nakakabwiset.” Naiinis kong turan kay ate Lyn.

Napatitig naman siya sa akin na para bang nagtataka. “Hindi naman ha. Ang gwapo niya nga ngayon oh! Nakaayos pa yung buhok.” Sagot naman ni ate Lyn na kinaismid ko. Seryoso ba siya? Naiimbyerna ako sa mukha ni Rigon.

“Look! New toys for the boys!” Masiglang turan pa ni Rigon at inilabas yung tatlong box ng gun toy. Naku naman.

Tuwang-tuwa yung tatlo oh. Sila kaya pagbabarilin ko? Panibagong kalat lang yan eh. Mababaril ko na talaga si Rigon.

“Kumain muna kayo. Mamaya na yan. Papasok pa kayo.” May kalakasang turan ko sa kanila kaya napatingin sila sa akin. Ngiting-ngiti yung loko ang pangit naman.

Kinuha naman agad ni Rigon yung mga laruan at itinabi. Mabilis niya akong nilapitan at agad niyakap.

“Kumusta ang Princess ko? Hindi mo ba ako na-miss? Hmm?” Turan niya agad at paulit-ulit na hinalikan ang pisngi ko.

“Bakit ang pangit mo today?” Naiinis kong tanong at tinulak siya.

“Princess naman eh! Nag-effort pa akong ayusin yung buhok ko kahit pagod na pagod na ako para makauwi na tapos sasabihan mo lang ako ng pangit?” Turan niya. “Hindi mo alam na gustong-gusto na kita makita tapos pangit pa ako?” Lungkot-lungkutan niyang turan.

“Eh basta! Napapangitan ako sayo today.” Sagot ko na lang.

“Umupo ka na nga. Sabayan mo na yang mga anak mong makukulit.” Utos ko na lang. Napakamot naman siya ng ulo bago umupo sa tabi ni Rigie.

“H’wag ka na kumain anak. Ang taba-taba mo na.” Biro niya kay Rigie.

Pinaghanda ko siya ng pagkain at inilapag sa harap niya. Hinawakan niya naman ako sa kamay at siniil ng mabilis na halik pagkatapos at nagsimula na siyang kumain.

Nakipagkwentuhan pa siya sa tatlo kaya napakatagal bago sila matapos kumain. Puro harutan. Lalo na yung bunso. Tuwang-tuwa nandyan na ang daddy nila.

“Bilis! Bilis! Malelate na kayo!” Masaya pang turan ni Rigon na parang walang iniindang pagod sa isang linggong trabaho.

May trabaho pa siya sa Forbes. Hindi ko alam kung bakit masyado niyang pinupush ang sarili niya sa lahat ng bagay. Sabay-sabay silang umakyat apat sa itaas at iniwan ako dito sa ibaba.

“Pagpahingahin mo na asawa mo. Mukhang pagod na pagod. Sige na. Ako na dito.” Turan ni ate Lyn na tinanguan ko.

Mabilis akong umakyat at sumunod sa kanila. Nasa kwarto na sila at nakita kong inaayos ni Rigon yung mga damit ng mga anak niya.

“Daddy! Yung twalya ko po!” Sigaw pa ni Raizon. Agad naman kinuha ni Rigon yung twalya ni Raizon at pumasok sa banyo.

“Magsabon kayo nang maayos ha. Yung buhok ng kapatid niyo, shampoohan niyo.” Rinig ko pang bilin niya bago lumabas.

“Princess ko.” Turan niya nang makita niya ako.

“Ako na dyan. Magpahinga ka na doon sa kwarto pagkatapos mong magpalit.” Nakangiting turan ko sa kanya.

“Kaya ko pa naman Princess.” Nakangiti niyang turan at niyakap ako nang mahigpit. Isinandal niya ang ulo niya sa balikat ko na kinapikit ko kasabay nang pagyakap ko sa kanya pabalik.

“I missed you.” Bulong ko sa kanya.

“Paano pa ako?” Sagot niya agad sabay siil ng halik sa akin.

Hindi ko tinutulan ang halik niya at mas lalong pinalalim pa pero mabilis kaming naghiwalay nang lumabas si Elliot mula sa banyo.

“N-nak… Wrong timing naman anak eh!” Turan ni Rigon at nilapitan siya para tulungan sa pagpupunas.

Natawa na lang kami pareho bago namin asikasuhin yung mga anak namin. Mamaya ka sa akin.

    “ BYE PAPA! See you later po!“ Sigaw ni Rigie sa akin bago sumakay sa van.

Ngumiti naman ako sa tatlong anak ko at kumaway. Sunod na sumakay si ate Lyn at nagpaalam na bago isara yung pintuan ng van.

Napahinga ako nang malalim nang tuluyan na silang makaalis. Naalala ko si Rigie. Noong mga panahon na nasa bingit kaming lahat ng kamatayan, sobrang sinisisi ko ang sarili ko hanggang ngayon. Bakit ang hina-hina ko ng mga panahon na yon? I can kill anybody, that’s the truth. Pero noong panahon na yon, wala man lang akong magawa para ipagtanggol ang sarili ko at si Rigon.

Parang nawala lahat bigla ang kakayahan ko. Muntik pang mawala sa akin si Rigie. Akala ko talaga kukunin sa akin si Rigie noong panahon na yon. Mabuti na lang matindi ang kapit ni tabachoy.

Noong mga panahon na yon, nawala bigla yung kakaibang sumpa na kapag nakakakita ako ng dugo o kahit anong pula, nawawala ako sa sarili at kaya kong patayin ang lahat nang walang iniindang sakit. Nawala lahat nang mabuntis ako kay Rigie. Kaya ngayon, nabubuhay pa rin ako sa takot. Sa takot na baka kay Rigie napunta ang lintik na kakayahan na yon. Alam ko ang hirap kaya kung papipiliin ako, sa akin na lang. H’wag na sa anak ko.

Muli na lang akong napabuga ng hangin bago pumasok at umakyat sa itaas. Dumiretso ako sa kwarto at nakita ko si Rigon na naghuhubad ng sapatos. Isinara ko ang pinto at lumapit sa kanya.

“How’s work? My dear husband…” Mapangakit kong tanong sa kanya.

Makaupo siya sa kama namin kaya naman umupo ako sa kandungan niya bago hawakan ang necktie niya. Iniyakap naman niya agad ang kamay niya sa bewang ko at hinalikan ang dibdib ko.

“Fine. Pero sa mafia, meron daw mas malaking mafia na mas lalaki pa sa Motisi. Inaasahan namin na kalaban.” Sagot niya habang inaalis ko ang necktie niya.

“Really? Kailangan mo ba ng tulong?” Tanong ko sa kanya.

“No. Wala sa pamilyang ’to ang sasali sa mafia maliban sa akin.” Agad niyang tutol habang naglalakbay ang kamay niya sa loob ng damit ko.

“I’m a killing machine, remember?” Natatawa kong sagot bago mapakagat ng labi kung paano niya pisilin ang tuktok ng dibdib ko.

“Not anymore. I will not allow you.” Sagot niya at lalong dumiin ang pagpisil sa tuktok ng dibdib ko at siniil ako ng halik.

“Why are you pushing yourself so hard, Rigon?” Tanong ko sa kanya matapos kong tapusin ang halik.

Tumingin naman siya sa mga mata ko at hinaplos ang pisngi ko. “Hindi ko kasi alam kung deserve kita. I want to be perfect for you. I don’t want to make mistakes when it comes to you.” Sagot niya na kinatawa ko.

Hanggang ngayon, nagsisisi pa rin siya.

“Don’t push yourself too hard. Baka ma-bueda ako nang maaga.” Natatawa kong bulong habang tinatanggal ang pagkakabutones ng damit niya.

“Do you think I’ll let that happen?” Sagot niya sabay halik sa leeg ko.

Napapikit na lang ako sa sensasyon na dulot niya habang dinadama ko ang init ng katawan niya. Ramdam pa ng mga palad ko ang mga iniwang bakas ng sugat niya sa katawan noon na kailanman ay hindi na natanggal.

Pinutol niya sandali ang halik at inalis ang damit ko pero agad siyang napahinto at napatitig sa kwintas ko. Napatawa naman ako sa reaksyon niya habang nakatitig sa dalawang singsing na nakasabit dito.

Tinanggan ko ang kwintas at kinuha ang dalawang singsing. Mabilis kong sinubo ang singsing na para sa kanya at kinuha ang kamay niya. Isinubo ko ang palasingsingan niya at isinuot ang singsing gamit ang dila at ngipin ko bago siya siilin ng halik.

Napatawa na lang ako nang mahina nang dahan-dahan tumulo ang luha niya at mahigpit na yumakap sa akin.

Ilang taon niya na akong inaaya na magkaroon kami ng maayos na kasal. Hindi yung sa papel lang pero pilit kong tinatanggihan. Hindi siya nagsawang magtanong, maghintay at magtiyaga. Kaya naman isang magandang balik na rin ang matali ulit ako sa kanya nang bukal sa puso na.

“Pakasalan mo ulit ako. You deserve me. You deserve us.”

“I w-will. I love you, Princess.” Nakangiti niyang sagot sa akin at mabilis akong siniil ng halik.

Kahit gaano kadilim ang gabi ko, may matapang na buwan ang magbibigay ng liwanag sa bawat daan na tatahakin ko. H’wag hayaang malunod ang sarili sa galit na ikabubulag mo. Dahil makakagawa ka ng mga bagay na sa huli ay pagsisihan mo. I’m Ellis Madrigal, the Queen of the Night and the Mafia Lord’s Baby.

The End.

Author’s Note

Hi Vanillas, hi readers! Calypzo here! I just want to thank you all for supporting this novel of mine kahit maraming mali. Hahaha. As I told you guys, Wattpad is my training ground. I’m still learning day by day. And I want to thank you all for giving me support.

Paano ba yan? Nagwakas na ang kwento nila Ellis at Rigon? I’ll edit and remove some scenes pala dito sa book guys. I hope you are satisfied with the ending because I am satisfied with that. Ayoko nang pahirapan pa sila dahil maghihirap na ako sa dami ng in-goings ko. So lipat tayo kay Shan at Givan! Exciting yon!

Once again, I’m Calypzo Alcazar thanking all of you supporting me and my book. Let’s meet again in my next book! ❤️

Calypzo Alcazar, 2022