WARNING

THIS IS A WORD OF FICTION.

NAMES,CHARACTERS, PLACES AND EVENTS ARE FICTITIOUS UNLESS OTHERWISE STATED.

ANY RESEMBLANCE TO REAL PERSON LIVING OR DEAD OR ACTUAL EVENT IS PURELY COINCIDENTAL.

ALL RIGHT RESERVED.

NO PARTS OF THIS STORY MAY BE REPRODUCED, DISTRIBUTED OR TRANSMITTED IN ANY FORM OR ANY MEANS, WITHOUT THE PRIOR PERMISSION OF THE AUTHOR.

PLAGIARISM IS A CRIME!

SO BACK OFF🖕

-SYNOPSIS -

Rondelle Olsen living his perfect life in the United States. Having a luxurious lifestyle, multiple bank accounts and a multi million worth of his wealth. A loving and gorgeous fiance, not mentioning his dashing debonair and salivating look as a man.

Everything is perfectly in its place, until tragic accident happen that takes away his happiness as a man, that cause his fiance to ditched him.

Could he ever survive, if he’s afraid of rejection and disappointment in his part!?

How could he let himself to touch her,to make love with her if he’s scared to death to be failed and left by her!?

-EXORDIUM-

Yumakap s’ya nang mahigpit sa dalaga, umiyak s’ya, nagmakaawa. Kung kina-kailangang lumuhod ay gagawin din n’ya.

“ Please Marga, don’t do this! “ nakaluhod na samu n’ya.

Margaret was his fiance, they’ve been engaged for nearly three years. They’re going to get married until that tragic accident happen.

“ I’m sorry Mr. Olsen but I can’t give you assurance on that matter. “

“ What are you talking about? That i can no longer use this.“

He said, at the same time pointing in between his thighs.

“ I’m so sorry to tell but maybe yes!

“

“ No! For pete sake, I cant accept this, I’d rather die than accept this cruel fate.“

That

was a year ago. That tragedy.

He did everything. He spent millions. He almost travel the world to find something that can bring him back to normal. But he found nothing. And now,she’s going to leave. The woman he thought who could stay in his darkest time is going to leave.

“ Please Marga don’t leave. I’m begging you.“ lumuhod s’ya buong pagpapa-kababang nag makaawa sa kasintahan.

“Come on Rondelle it’s not working!” mariing sabi ng dalaga.

“ I love you Marga please! I can give you everything.“ he cried.

For God sake, this is the first time that he cried over a woman.

“No Rondelle you can’t! i will not be happy with you anymore so please, spare me.” tinabig nito ang kamay n’yang nakahawak dito.

Then she walk with a smirk on her face. He would never forget that.

He still broke and miserable. His ego and pride scattered. His self confidence

was faded. Useless indeed. Ano pa nga b’ang silbi niya sa buhay?

“Damn it! Damn it!” sunod-sunod na mura ang lumabas sa bibig niya nang maalala na naman ang

parte ng buhay niya gusto na niyang ibaon sa limot. Its been a year, but it seems like it was just happened

yesterday. Sariwa pa rin sa kanya ang lahat.

Ang dahilan kung bakit s’ya

iniwan ng babaeng iyon. He need a fresh air to breath. He wants to forget everything and he couldn’t do that if he stays in this place. There’s a lot of memories in this place. Margaret is not a kind of woman who is easy to forget. The fact that he loves that woman sincerely. He even thought of having a family with her. He thought, but it not end up like what it’s supposed to be. That woman dumped him like a used toy. Maybe because he is useless now, sino ba namang magtatyaga sa katulad niya.

“ Aarrrgghh! Stop thinking nonsense, that woman is not even worthy of your attention. So stop being stupid damn ass and stop thinking about that bitch. “ Sumasakit ang ulo n’ya kaya’t hinilot hilot n’ya iyon, saka ipinagpatuloy ang pagiempake ng mga gamit n’ya.

He want to escape this tiring cities. He need some space to fix himself. Masyado nang malaki ang epekto sa pagkatao niya ang ginawang pag-iwan sa kanya ng babaeng iyon. Gusto niyang lumayo. Yung malayong malayo, yung hindi na niya makikita pa ito o maalala man lang. How? Bahala na siya roon ang importante makalayo muna siya sa kahihiyang ipinamuka sa kanya ng dating kasintahan.

Preskong hangin ang sumalubong sa kanya sa paglabas ng airport. Sinulyapan ang orasang pambisig na sout. Palinga-linga sa paligid upang mataan ang kanyang sundo. Hindi niya maiwasan masdan ang paligid na matagal nang panahon niyang hindi nakita. Malaki na ang pinagbago ng lugar mula nang huli niyang pasyal doon, way back high school days pa ata siya noon.

Abala ang mata niya sa paligid, miminsang inalok siya ng taxi pero tinanggihan niya iyon sa kadahilanang may susundo nga sa kanya.

Malapit na siyang dapuan ng pagkabagot nang isang itim na Mercedes-Benz ang huminto sa harapan niya. Bumukas ang pinto niyon at niluwa ang lalaking hindi nalalayo sa kanya na anim at limang pulagada ang taas. Naka fitted shirt ito na gray at khaki pants na ternohan pa ng combat shoes na animo’y si Guile ng street fighter. Damn! He loves that game.

“ Come on Dude, I know you missed me but please get in the car before you lost yourself and kiss my ass.“ Sabi nito sa kanya habang hawak ang isa sa mga luggages n’ya at i pinapasok na iyon sa compartment ng kotse nito. Wala man lang batiang naganap sa kanila.

It was KIRITO, one of his jackass friends. A daredevil one. Pasimuno ng mga kalukuhan. Naalala niya bigla ang mga kalukuhang kinasangkutan nila sa pangunguna syempre nito.

“ Hey aren’t you give me a hug, i miss you dudie!“ Malapad na ngiti nitong sabi na umaktong yayakapin pa siya.

“Drop

it

! You freak, don’t you dare touch me fucker!“ Natatawang sabi niya habang inilalayo ang sarili sa kaibigan na animo’y diring diri.

Namiss niya ang kaibigan, no doubt about that. At ngayon lang din s’ya ulit ngumiti ng totoo sa loob niya. He was like a brother to him,

at hindi naman naputol ang ugnayan nilang lahat kahit na nag migrate siya noon sa States at doon na nag lagi. He’s a good man and a friend to him.

“Ouch for that Olsen!” Natawa siya sa inakto nitong nakahawak pa sa puso.

“Where’s my car Alas? I’d rather drive my own to San Juan than to disturb you here!” Aniya na ang tinutukoy ay ang pinabili n’yang kotse rito bago pa siya dumating. Mas mabuti nang siya na lang mag-isa, mahaba rin kasi ang guguguling oras sa byahe papuntang San Juan. Masyado nang abala para rito. He knows how busy man Kirito is.

“Ok, if that’s what you want man! It’s in my garage. Just see Buenafe and Montreal first before going back to your hometown. They will be glad to see you !” Ani nito habang nakatutok ang paningin sa daan.

Excited din naman siyang makasama ang mga kaibigan. Masyado lang siguro siyang pagod sa byahe kaya mas minabuti niyang umuwi agad sa probinsya kaya manatili sa Maynila.

Isa pa walang alam ang mga ito sa kung ano man ang pinag dadaanan niya. Umiiwas lang siya sa masusing interogasyon na maaring gawin ng mga ito sa kanya pag nagkarooon ang mga ito ng pagkakataon.

He rather spent his time alone and buried himself on his ancestors house.

Bukas na bukas din.

-UNO-

Maagang ang gising niya, syempre iyon ang dapat dahil kailangan. At bukod pa r’on, nasanay na rin ang katawan niya sa maagang pag tayo sa higaan, hindi pa man timitilaok ang manok sa umaga ay nauna na siya.

Para maaga rin niyang maubos ang mga panlako niyang gulay. Ayaw rin niyang abutan nang tirik na tirik na sikat ng araw, kung magkataon kasi baka ang morena niyang kulay ay tuluyan ng masunog at ang malala pa ay baka matutong na siya sa init.

Dumeretso na siya sa likod bahay at inatupag ang pagligo. Nang matapos ay agad niyang hinarap ang bilao at isa isang sinalansan doon ang iba’t ibang klase ng gulay. May upo, kala basa, sitaw at syempre ang paborito niyang talong. Meron ding petchay at mustasa na hinango niya mula sa balde na may tubig. Nakababad iyon doon upang hindi agad malanta. Ang lola niya ang namitas niyon sa taniman. Sariwa at bagong ani ang lahat ng iyon dahil kung maaga ang alas kwarto niyang bangon sa umaga, ay tiyak na mas maaga pa kesa roon ang gising ng kanyang lola.

Sinilip niya ang maliit nilang lamesita. Tanaw niya sa ibabaw ang tasa at supot na sigurado siyang may lamang pandesal. Binitbit na niya ang bilao at tinungo ang kinaroroonan ng tasa ng kape at dinampot iyon. Saka tumangan ng isang piraso ng pandesal at nilagay sa kanyang bibig.

“ Ibaba mo nga muna iyang tangan mong bilao at umayos ka riyan sa pagkain mo!“

Muntik na siyang masamid sa gulat nang sumulpot ang lola niya mula sa pintuan ng kanila ng banggerahan.

“ Ano ba yan La, bigla-bigla na lang kayong lumilitaw? Muntik na akong atakihin sa puso sa inyo, “ aniya.

“Tigil-tigilan mo nga ako riyan sa kalukuhan mong bata ka. Wala kang sakit sa puso kaya paanong mangyayaring atakihin ka?”

“Kayo talaga La mapagpatol ano po?”

Inismiran lang siya ng kanyang lola.

Matanda na nga talaga ito para makipagbiruan pa. Tinapos na lang niya ang pag-a almusal nang nakatayo at tangan ang bilao sa kanyang bewang. Pagkatapos ay naghanda nang umalis.

“ Hoy Tinay bumalik ka kaagad pagkaubos mo riyan sa paninda, wag ka na maglaskwatsa bata ka.“

Pahabol na talak nito bago siya lumabas. May pagkabungangera ito, pero ganoon pa man ay mahal na mahal niya ito. Ito ang nagsakripisyo sa pagpapalaki sa kanya ng maulila siya sa magulang. Silang dalawa na lamang ang magkasama sa buhay. Mabait ito at maalaga at kahit kailan ay hindi siya nito pinabayaan kahit na hikahos sila sa buhay. Kaya naman sobra ang pasasalamat at utang na loob niya rito.

“ Opo la, alis na po ako!“ aniya habang lumalabas ng bakuran.

Malayo ang nilalakad niya mula sa baryo nila at araw-araw niya iyong ginagawa. Pero kahit ganon ay ayos lang dahil palagi namang ubos ang nilalako niyang gulay. Syempre s’ya pa, sa galing ba naman niyang mambola tapos samahan pa ng ganda, eh talaga namang lahat kahit ata hindi kumakain ng gulay ay napapabili. Hindi naman sa pag mamayabang pero may laban talaga ang ganda niya, madalas din siyang maimbetahan para mag Reyna Elena sa mga Santa Cruzan t’wing pyesta. Minsan na rin siyang naalok para maging mowdel daw sa Manila. Pero tinanggihan niya iyon dahil hindi siya interesado at nag-aalangan din siya sa alok. Ano ba naman kasing imomodel niya? Gulay?

Malayo layo na ang nalalakad niya palabas ng baryo. Malapit na nga siya sa bukana ng katabing hacienda nang may bumusina ng pagkalakas.

^Beeeeepppp^

“ Ay bisaklat na bilat!

Halos mapa-upo siya dahil sa nakabibinging busina ng sasakyan dumaan. At hindi lang iyon, ni hindi man lang ito nag minor at halos dumoble pa ang bilis ng harurot pag lampas nito sa kanya dahilan upang literal s’yang kumain ng alikabok sa kalsada.

“ Hoy siraulo ka! Akala mo sayo tong daan. Bumalik ka ritong ulaga ka at makikita mo talaga!“ Nang gagalaiti niyang sigaw. Ilang metro na ang layo nito’y nagtatatalak parin siya sa sobrang yamot.

“ Nakakainis!“ Litanya niya habang isa isang dinadampot ang mga gulay na tumilapon sa nabitawan niyang bilao. Sayang ang mga gulay na paninda niya. Sino pang bibili niyon gayong puno ang mga ito ng alikabok.

Samantala, abala ang lahat ng kasambahay sa mansyon. Hindi inaasahan ang pagdating ng apo ng may ari. Kaya naman nagmamadali ang kilos ng bawat isa dahil ano mang oras ay maaring andyan na ito.

Maingat din ang bawat isa. Walang may gustong magkamali. Bali-balita kasi ay masama raw ang ugali ng taong darating.

“Aling Denang kilala n’yo ba yung apo ng may ari?” tanong ni Vicky, usisirang katulong din sa mansyon. Bago lang ito at wala pang gasinong kilala maski ang mismong may-ari ng bahay. “ Balita ko suplado raw?“

“Aba’y malay ko sa mga iyon! At sino namang matabil ang dilang nagsabi niyan sa iyo hane?” Ani nito na may bahagyang tigas ang punto.

“Ganun ba! Sana naman ay hindi totoo ’yung narinig ko, sayang naman kasi kung ganun, balita ko’y magandang lalaki daw po yun.”

napaismid ang matanda sa tinuran ng dalaga ngunit hindi na lang iyon pinahalata.

“ Ay

naku Victoria, tigil tigilan mo iyang katalandian mo kung ayaw mong mawalan ng trabaho dine.“ saway at bahala nito.

“Grabe naman kayo aling Denang.”

“Ay hala hala magtrabaho kana, wag mo akong huntahin at baka pareho pa tayong masisante sa trabaho.” ani ng matanda.

Isa ito sa pinakamatandang katiwala sa bahay na iyon kaya’t hindi totoong wala itong kilala sa pamilya. Kilala ni Aling Denang ang pamilya lalo na ang darating dahil matagal rin itong namalagi roon nung nag aaral pa ito ng sekondarya. At tama ang nasagap na tsismis ni Victoria. Magandang lalaki nga ang batang iyon na matagal na niyang hindi nakikita. Balita niya noon ay nagkasakit daw ito ng malubha at kung saan saan nagpagamot.

Bumalik sa trabaho ang lahat. Nagpa tuloy ang paglilinis at paghahanda. Abala ang lahat nang pumarada sa malawak na entrada ng mansyon ang magarang sasakyan.

Hindi nakaligtas sa usiserang mata ni Vicky ang lalaking bumaba mula sa itim na kotseng dumating.

Naka-asul na polo iyon. Sa tantya niya’y higit anim na talampakan ang taas nito. Matangos ang manipis nitong ilong at may mapupulang labi. Halos mapanganga si Victoria sa kagwapuhan nang dumating. Para itong yung mga lalaking nakikita niya sa mga magazine

sa t’wing napapagawi siya sa bayan at nakikibuklat sa mga pagupitan doon. Daig pa nito ang model ng mamahaling damit. Aba’y makatulo laway at makalaglag panty talaga. Samahan pa ng hubog ng katawan nitong hindi maitatanggi ang tagay na kamachuhan. Idagdag pa ang mga mata nitong kulay tsokolate na may mahahabang

pilik-mata. Parang kinikiliti tuloy si Victoria na malayo na ang itinakbo ng utak.

“Hoy Victoria pag hindi ka tumigil d’yan sa katutunganga at pangangarap ng gising. Malamang sa malamang bukas na bukas wala ka ng trabaho, “ singit ni Aling Denang na tila nabasa ang nasa utak niya.

Sinimangutan lamang niya ang matanda. Kahit kailan talaga napaka kontrabida ng mga matatanda, isip-isip niya. Iingos - ingos siyang sumunod dito at tumulong sa paglalapag ng gamit ng bagong dating.

Ngumiti siya nang ubod ng tamis nang dumaan ang tingin nito sa kanila. At labis ang pagkadismaya niya nang nagdere-deretso lamang ito sa loob at ni hindi man lang sila pinag- aksayahang batiin o kahit ngitian din lang sana.

Mukang suplado nga sa loob-loob niya. Mukang mahirap nga itong pakisamahan pero hindi parin siya mawawalan ng pagasa. Napangiti na lang siya sa itinatakbo ng kanyang isip.

Maganda si Victoria, maatas ang pangarap sa buhay. Gusto niyang umangat at makaalis sa buhay probinsya. Nagsasawa na kasi siya sa buhay meron sila. Napapagod na siyang maging utusan. Gusto niyang umunlad. Ayaw niyang habang buhay ay isa lamang siyang anak ng magsasaka.

Madaming kaibigan si Victoria na nakapag asawa o nagkanobyo na ng may kaya. At hayon ang mga ito umalis na sa baryo at namayagpag na sa Maynila. Gusto niyang maging katulad ng mga ito. Gusto niyang umangat at nasa kamay niya ang katuparan ng kanyang pangarap. Pero syempre hindi mangyayari iyon kung hindi siya hahakbang palapit sa swerte. Dapat siyang kumilos at gumawa ng paraan para makuha at matupad iyon.

Makahulugang ngiti ang namutawi sa labi niya habang buhat-buhat ang mga bagahe ng gwapong amo.

Pagpasok sa uukupahing kwarto nito ay inilapag niya iyon sa sulok. Lumabas na si Aling Denang ngunit s’ya at nanatili sa loob at nakangiti ng pagkatamis tamis.

“Get out!” Mariing sambit ng binatang amo. Nawala ang ngiti niya sa muka at napalitan ng kulay iyon. Nakaramdam niya ng kaba at pagkapahiya, ngunit kaunti lang. Atubili siyang lumabas ng silid. Paglabas niya ay pabalibag na sumara ang pinto niyon.

Suplado nga ito, walang duda. Saglit lang ang kanyang pagkataranta. Muli bumalik ang kakaibang ngiti sa kanyang mga labi.

Kumpyansa siyang ano mang sandali ay makukuha niya ang nais.

A/N:

This work is currently on revision. Madami po akong ini-edit na pagkakamali, kasi andami ko po talagang typos and grammatical error. Salamat sa walang sawang support guys. If there is a chance to published this one may susupport kaya? 😅

-DOS-

Ikalawang linggo ni Rondelle sa mansyon. Dito na s’ya maninirahan. For good siguro, hindi n’ya sigurado. Wala s’yang ibang nasa isip kundi ang mailayo ang sarili sa masasakit na alaala. Minsan ay bumabyahe s’ya patungong Maynila, para asikasuhin ang negosyo rin n’ya na naroon. At para narin makasama minsan ang mga luko lukong n’yang kababata. Pero mas gusto n’ya ang hangin dito sa hacienda bukod sa sariwa ay napakaganda nang tanawin. Nalilibang s’ya sa pamamasyal sa nagdaang mga araw n’ya doon. He loves trekking and horse riding. Namiss n’ya ang buhay haciendero. This place and its good ambience really suites him.

Nakatayo s’ya sa beranda ng kanyang kwarto sa ikatlong palapag ng masyon. Tanaw n’ya ang malawak na swimming pool sa ibaba nito na pinalilibutan nang malawak na hardin. Puno iyon nang mga magagandang bulaklak. It seems that the caretaker of this house doing her duty all the time.

Humihigop s’ya ng kape nang magawi ang paningin n’ya sa ibaba. There is someone walking in the pool side. Base sa sout nito ay babae ito. But why does this lady walking outside in the middle of the night!? Nagtatakang pinagmasdan n’ya ito. Malamig ang simoy ng hangin, pa’nong naisipan nitong maligo sa ganong oras, sa kadiliman ng gabi, although may iilang ilaw naman naman na tumatanglaw sa bahaging iyon ng bakuran. Hindi parin tama ang balak nitong gawin, and who give her permission anyway?

Napaangat ang kilay n’ya nang walang ano anung hinubad nito ang suot na robe at umupo sa gilid ng pool at inilubog ang mga paa doon, bago tuluyang sinisid ang malamig na tubig ng pool.

**

who the hell is that woman?!

**

*Sa loob loob nya, he doesn’t want any woman acting like this inside of his property. Masyadong nakakairita iyon para sa kanya.“ hey you! Who are you!?.“ sigaw n’ya mula sa taas, na agad namang narinig nito.

Napangiti si Vicky nang marinig ang sigaw ng gwapong amo sa taas ng beranda. Kanina pa kasi n’ya ito nakikitang nakatayo doon, kaya’t sinadya n’yang magsuot nang ga’non kaseksing damit at magtampisaw sa pool para makuha ang atensyon nito. Pagkakataon na n’ya iyon at malakas ang paniwala n’yang magtatagumpay s’ya. Ngayon palang ay gusto na n’yang palakpakan ang sarili. Alam nyang tagumpay s’ya na makuha nga ang pansin nito. Hindi n’ya palalampasin ang gabing ito na walang magandang nangyayari.

“ s…sir! kunyaring maang maangan n’ya.

“ Go up in my room now, i want to talk to you.“ maotoridad nitong sigaw.

Nagmadali s’ya sa pagsuot muli ng robe, at patakbong tinungo ang kwarto ng among lalaki. Excited s’ya na di n’ya mawari. Pagkakataon na n’ya ito para makita ng amo n’ya ang kaseksihan nyang taglay. Alam n’yang kayang kaya n’ya iyon dahil di hamak na may alindog naman s’ya kesa sa ibang kadalagahan sa barrio nila.

**

jajackpot ka na Victoria konteng landi pa

**

Nang tumapat s’ya sa kwarto nito’y inayos n’ya pa ang suot at mas ginawang kaakit akit ito para sa paningin ng binata bago kumatok. Tatlong katok bago iyon bumukas. Huminga ng malalim si Victoria bago tuluyang pumasok sa loob.

“ What are you trying to do lady!?“ salubong nito sakanya. Kasalukuyan itong nakaupo sa sofa sa harap ng mismong kama nito.

“ s…sir!? may konteng nginig sa boses n’ya. Pero mas tunog nang aakit iyon.

Ngumisi ang binatang amo at lumapit sa kanya. Ramdam n’ya ang hininga nito sa kanyang basang batok habang nakatayo ito sa kanyang likuran.Ngumiti s’ya ng palihim dahil mukang magtatagumpay s’ya sa balak.

“ Are you trying to seduce me!? Deretsang tanong nito sakanya.

Napahiya s’ya sa sinabi nito,dahil totoo naman na yun ang nasa isip n’ya. Pero nagulat s’ya sa sumunod nitong aksyon.He grab her boobs from behind, mapangahas ang bawat galaw nito. Nakakasakit, pero hindi n’ya ininda. Dahil gusto n’ya. Gusto n’yang makapangasawa ng mayaman tulad ni Rondelle at ito na ang pagkakataon n’yang umangat sa buhay. Si Rondelle ang katuparan ng mataas n’yang pangarap.

“ you want this!?“ tanong nito habang hinahalik halikan ang leeg n’ya.

“ yes!“ tugon n’ya. Hindi n’ya mapigilang mapaungol, sa ginagawang pagmasahe nito sa magkabila n’yang dibdib. Kakaibang kilabot ang nararamdaman n’ya. Ni hindi na n’ya namalayan ng buhatin sya nito at ihiga sa sofang naroon. Binaklas nito ng tuluyan ang sout nya. Nasira iyon ng tuluyan, pero wala s’yang pakialam. Masyado na s’yang lunod sa init na nararamdaman. Hindi s’ya tututol kahit na katiting, gusto n’ya ito.

“ what else do you want lady!?“ tanong nito sakanya.

“ you! I want you…“ walang kagatul gatol nyang sabi. Darang na darang na s’ya sa init na bumabalot sa kanyang katawan dulot ng ginagawa nitong paghaplos sa kanyang mayamang dibdib. Ang paglalaro ng mga daliri nito sa tuktok niyon. Para na s’yang tatakasan ng bait ng lumapat ang mainit nitong bibig at sinakop ang kanan n’yang dibdib. At ang dila ay naglumikot doon. Ang kamay n’yay kusang naglalakbay na sa katawan ng binatang amo. Dumako iyon sa sinturon nito at akmang tatanggalin iyon.Nagulat s’ya ng tumayo ito at mahigpit na hinawakan ang kamay n’ya.

“ ohhh c’mon lady! Nakangisi ito sakanya, tila nagiba ang ekspresyon ng muka nito. “ you want me or just my money!?

Tila nanigas s’ya sa sinabi nito, lalo ng isalya s’ya nito sa sofa. Tumalikod ito na tila may kinuha sa kabinet.

“ here!“ sabi nito kasabay nang pagbato sa kanya ng ilang bungkos ng lilibohing perang papel. Hindi s’ya makapagsalita dahil sa pagkapahiya. Hindi pala ito ganun kadali katulad ng iniisip n’ya.

“ take it bitch and get out of my sight, i don’t need a prostitute inside my property!.“ mariin ang pagkakasabi niyon.

Nakabulahaw nadin nang ilan pang kasambahay. Paglabas n’ya ng silid ay naroon ni aling Minda.

Tahimik lang ito at di nagsasalita tila alam nito ang nangyayari.Tumakbo na s’ya palabas dahil sa pagkapahiya sa sarili at sa iba pang naroon. Wala na s’yang mukang maihaharap, malamang bukas ay paguusapan na s’ya sa boung baryo dahil sa kahihiyang ginawa n’ya. Dapat ay nakinig nalang s’ya kay aling Denang. Hindi dapat s’ya nangarap nang ganito kataas. Nakakahiya! Hiyang hiya s’ya lalo na sa kanyang amo. Nakakatakot ang mga mata nito nang titigan s’ya kanina, na para bang napakalaki ng kasalanan na nagawa n’ya.

Pinahid n’ya ang luhang naglalandas sa mga bata n’ya habang palabas ng mansyon ng mga Olsen. Nang lumapit sa kanya si aling Denang, at iabot ang isang isang sobre. Hindi s’ya makatingin ng deretso sa matanda.

“Tanggapin mo na Victoria, huling sweldo mo iyan!” mariin at mababakas ang panghihinayang sa muka. “ Binalaan na kita pero matigas ang ulo.“

Wala na s’yang nasabi pa, tama naman kasi ito. Hindi s’ya nakinig. Inabot n’ya ang sobreng hawak nito saka patakbong nilisan ang mansyong pinagtrabahuhan n’ya ng ilang taon.

A/N: AMBISYOSA KA KASI GURL EH HINDI NAMAN IKAW ANG BIDA DITEY! UUNAHAN MO PA EH!

-TRES-

“ Tinay!“

Malakas na tawag mula sa labas ng kanilang bakuran. Agad naman s’yang nagkumahog palabas para silipin kung sino man ’yung gumagambala sa pagsi syesta n’ya.

“ Ano ba yun, grabe naman tanghaling tapat e?“ mumukat-mukat n’yang bungad.

“ Tinayyyy…ang lola mo! sigaw tsismosa nilang kapitbahay.

“ anu!?

“ ang lola mo Tinay, hinamatay sa may kapitolyo.“ sabi nito sakanya.

Mabilis s’yang kumilos, labis labis ang pagaalala nya sa kanyang lola. Dadalawa na lang sila sa buhay kaya’t kung may mangyayari dito ay matutuluyan na s’yang maging ulila.

Sa pampublikong ospital na sya dumeretso, may nakapagsabing doon daw dinala ang kanyang lola.

Agad n’ya itong hinanap pagkarating n’ya doon. Nasa ICU raw ito dahil may pumutok na ugat sa ulo nito. Labis ang awa n’ya ng makita n’ya itong nakaratay sa kama at may kabit na oxygen at kung ano anu pang aparato.

“ dyos ko! Anu ba naman pong pagsabok toh…. Sya nalang po ang kamag anak ko, wag nyo naman po syang kukunin sakin.“ samu n’ya habang nakatingin sa salamin sa labas nang kilalagyan nito.

Ilang sandali pa ay lumabas na ang doctor na tumitingin sa kanyang lola.

Saglit silang nagusap nito. Lalo s’yang nanlumo sa sinabi nito. Kaylangan daw kasing ilipat ang lola n’ya sa isang pribadong ospital sa bayan dahil kulang ang facilities ng pampublikong ospital dito.

Napapikit s’ya ng mariin ng umalis na ang kausap sa harap n’ya. Panu na ngayon? Anu nang gagawin n’ya?! San s’ya kukuha ng pera para sa operasyon nito!?

Sapat lang ang kinikita n’ya sa pagtitinda para sa pagkain nilang maglola. Minsan nga ay kinukulang pa iyon. Diba nga kaya hindi s’ya nakatapos ng highschool ay dahil sa kakulangan nila sa pera. Kinailangan n’yang magtrabaho nang maaga dahil matanda na ang kanyang lola at hindi maatim ng kunsensya n’ya na magbanat pa ito ng buto para sa pagaaral n’ya. Huminto s’ya sa pagaaral kahit labag sa loob n’ya. Kahit naman ang lola n’ya ay ayaw ding huminto s’ya pero mas minabuti na n’ya iyon kesa hayaan itong mahirapan pa para sa kanya.

Wala sa sariling naglakad s’ya pauwi, kaylangan n’yang dumelehensya ng pera para mailipat ang kanyang lola sa bayan. Hindi n’ya alam kung panung sa haba yata ng nilakad nya’y tila hindi man lang s’ya nakaramdam nang gutom at pagod.

Batuhan at alikabok ang kanyang dinadaanan. Santing na din ang init ng araw, medyo nakakaramdam na s’ya nang hilo dahil sa init. Nang may humagibis nanamang sasakyan. At muli sa pangalawang pagkakataong nakatikim nanaman s’ya ng alikabok bilang pananghalian.

“ bwesit ka! Bumangga ka sana! Wala kang kunsederasyon!“ naiiyak na sigaw nya, habang pinapahid ang luha.

Labis na awa sa sarili ang kanyang nararamdaman. Nanlalabo na ang kanyang mga mata hanggang sa bumagsak s’ya at tuluyang magdilim iyon.

Rondelle was driving his car as if he owns the road. Ohh yes, he own this part of the road dahil sakop na iyon ng lupain malapit sa hacienda. Isang babae ang nasa gilid ng kalsada ang nadaanan n’ya. Napangisi s’ya nang biglang maalala ’yung babaeng gold digger na sumubok iseduce s’ya.

Fuck all woman in this planet except her mom, ofcourse! Pare parehas lang silang lahat to his beliefs. Gold digger! Seducer! Cheater! And a Prostitute! ano pa ba!?

He screwed his engine nang tumapat s’ya sa babae. Nagngangalit ang tunog ng gulong ng kotse n’ya when he do the drift. Napangiti s’ya nang makitang halos umusok ang kalsada dahil sa alikabok, at lalo s’yang napangisi ng makitang halos mag kanda ubo ang babae sa ginawa n’ya.

Isn’t it evil? As far as he concern, its not! He just hate womans!

And he’s enjoying the view habang literal na kumain ito ng alikabok. He was smiling.

“ fuck!. “ he shouted and step on the breaks. Literal na napamura s’ya ng makitang bumagsak ang babaeng nilampasan n’ya sa kalsada. Yes he hates woman, pero hindi naman s’ya ganun kasama para iwan itong nakahandusay sa daan. It’s his fault anyway.

Agad s’yang umatras at huminto sa mismong tapat nito at mabilis na umibis nang kanyang sasakyan.

“ hey miss! yugyog n’ya dito, nagbabaka sakaling magising ito.Bahagya nadin s’yang nakaramdam ng kaba ng hindi ito kumikibo.Inalis n’ya ang buhok na tumatabing sa muka nito. Natigilan s’ya ngunit saglit lang, and he managed to composed himself. He just feel something inside of him that he didn’t feel long time ago. Siguro nakalimutan na n’ya ang pakiramdam na iyon kaya hindi na n’ya kayang pangalanan pa.

“ shit! He murmured when he lift the woman inside his car. Nagmamadali n’ya itong ipinasok sa backseat ng kotse n’ya at nagmamadaling lumayo rito. Ayaw n’ya ang pakiramdam na naramdaman n’ya ng pangkuin n’ya ito. Nagmamadali n’yang binuhay ang makina ng sasakyan at pinahaharurot iyon. Sinusulyapan n’ya ito mula sa rear mirror. “Fuck!” Is she don’t have nice clothes to wear?“ Pinakatitigan n’ya ito mula sa salamin. Ang itsura ng sout nitong daster “similar to Yaya Denang’s dress” mas maikli nga lang iyon kumpara sa matanda. Bahagyang nakalitaw ang morena’t mabibilog nitong mga hita. Pinasadahan n’ya iyon ng tingin mula sa paa, well maintained long legs without any traces of scar. Flawless indeed. Automatic na naglakbay ang mata n’ya sa itaas na bahagi nito. Nakayukyok ang pagkakahiga nito sa backseat, natatakpan nang mahabang buhok nito ang sariling mukha sa pagkakatagilid nito tanging nakalitaw ay ang leeg nito at ang neckline nito hanggang sa umbok nang mayaman nitong hinaharap na natatanaw n’ya dahil sa pagkakalaylay nang suot nitong daster.

“Fuck!” mura n’ya na kasabay nang sunod sunod na paglunok. Naninikip ang paghinga n’ya sa kung anong tinatakbo nang kukute, and he need to stop it bago pa s’ya muling umasa sa wala. He’s tired of hoping at ayaw na n’yang mabigo.

Pinahaharurot n’ya nang mas mabilis pa ang sasakyan. Ayaw n’yang mas matagal na maramdaman ang presensya nito malapit sa kanya. It was disturbing his whole being. Binuhat n’ya ito papasok sa mansyon. Agad naman s’yang dinaluhan ni Aling Denang. Nakikita n’ya ang pagtataka sa mga mata ng matanda pero nanatili itong tahimik at hindi na nagtanong pa. Inutusan n’ya itong linisan ang babae at gamutin kung may sugat ito, at pakainin nadin kung magigising ito.

Nakahinga s’ya nang maluwag nang makalabas ng kwarto. Mainit ang pakiramdam n’ya nang muli n’ya itong pangkuin papasok sa loob. And “damn it!” he doesn’t know why? Nakakapaso ang paglapat ng balat nito sa katawan n’ya.

A/N: WAG KAYONG BAD SA GIRLS MAY KARMA YAN!!!😂😂😂

-CUATRO-

Rondelle was walking back in fort in the middle of hallway. Infront of the guess room, where he let the lady to stay. Malalim ang paghinga n’ya, he doesn’t know what is happening to him.

There’s something strange in that woman. Or maybe it’s his conscience. Baka nga! Baka nga konsensya n’ya lang ’yon dahil alam n’yang dahil sa kanya kaya ito hinimatay sa daan. But he feels something really really strange.

He know it! He feel it! Or baka nagkamali lang s’ya.

Yes!

Maybe!

Baka nga guni guni n’ya lang iyon. He doesn’t want to have false hope.

Napapitlag s’ya nang bumukas ang pinto at iluwa nu’n si Aling Denang. She was is her 60’s he think. Pero malakas pa ito at masipag. At sa mga babaeng maid dito sa mansyon ay dito lang s’ya nakikipagusap.

Medyo nagulat ata ito at napaatras ng makita s’ya.

“ how is she Yaya Denang!? “ he asked

“ ser?

“ I’m asking if she’s fine!? ulit n’ya

“ ahh… Yes ser, but shi want tu gu.“ matigas na english ng matanda.

“ huh! Why?

“ bikus…the lola..like me! In the huspetal.“ Naintindihan n’ya ’yun. That’s why he feel guilty about it. Bigla s’yang natigilan nang lumabas ito sa kwartong pinanggalingan ni aling Denang. And damn her sexy body that make him gulping his mouth dry.

She wear above the knee baby pink dress. He stunned, by just looking at her.

And…

Crap…

Maliit ba ’yung damit sakanya o malaki lang talaga ’yung—

Fuck it!

Nevermind…

Napatuwid s’ya nang lumakad ito palapit. But to his surprise she just ignore him. Ni ang tingnan s’ya ay hindi nito ginawa. And that’s make him ask why.

“ salamat po aling Denang. “ she smiled to my maid and yet ignore me.

She just continue walking as if he’s not there and not existed. Nagsalubong ang kilay n’ya sa inis. Ngayon lang may babaeng trumato sakanya nang ganito. Tinalikuran s’ya nito sa loob mismo nang pamamahay n’ya.

“ what’s wrong with that woman yaya Denang!?

“ser!? Ayun nanaman ito na palaging gusto atang ipaulit ang tinatanong nya.

“ tsk! Nevermind.“

Ang mga mata nya’y nakatuon sa paglabas nito na animoy nagmamadali. Hindi n’ya maintindihan ang sarili n’ya habang pinagmamasdan itong pababa ng grand staircase ng masyon. Panay kasi ang hatak nito sa suot na damit, at mukang any moment ay mapupunit nito iyon. And damn she look sexy doing that!

Aarrggghh..

The hell, he care…

He feels something. His face getting thick and his sweating.

What

The

Fuck

Is

Happening

To

Me?!

Antipatiko! Mayabang, walang modo hmmmp! Akala mo sinong gwapo! Akala mo kung sinong may ari ng kalsada!

“ Letsugas na yan, ano ba namang damit to? Ang liit na, ang sikip pa. Makahinga pa kaya ako dito.“

Bahala na nga, at nagmartsa na nga s’ya palabas. Kakalabas lang ni aling Denang kaya’t sumunod na sya. Medyo nagulat pa s’ya ng makita kung sinong gwapo ang kausap nito.

Sinabi ko bang gwapo!?

Kwago ang sabi ko! Yun yon, hmmp!

Ang mayabang na kwago.

Lumapit s’ya kay aling Denang at nagpaalam dito na hindi man lang tumitingin sa gwapong katabi nito. Este kwago pala.

Pagkatapos nu’n ay tumalikod na s’ya at lumakad pababa ng hagdan.

“ asarrr! Kanino ba namang damit kasi to!? hatak dito hatak doon ang ginawa n’ya habang pababa.

Nang makalabas ng bahay ay deretsong naglakad sa malawak na entrada ng hardin. Nakasalubong pa n’ya ang ilang nakasumbrerong lalaki bago s’ya makarating sa malaking gate ng mansyon. Sa tantya nya’y mga hardenero ata iyon. Ang isay magiliw pang ngumiti sakanya at kumaway.

“Ay shet!” bahagya pa n’yang natampal ang noo ng maalala na kaylangan n’yang maghanap nang pera. Ang problema ay san ba s’ya maguumpisang maghanap. Gusto n’yang umiyak sa kawalang pagasa na makakahanap pa ng mauutangan. Sino ba naman kasi ang uutangan n’ya rito sa barrio e puro mahihirap din ang tao rito sa kanila. At kung may magpautang man, kaylangan nang collateral na tiyak na mababayaran mo ang halagang ipapahiram sayo.

Walang buhay s’yang naglakad pabalik sa ospital, malayo iyon pero pinilit n’yang maglakad dahil ni pamasahe ay wala s’ya sa bulsa. Buti na lang at pinakain s’ya sa mansyon, pakunswelo siguro sa kaarogantehan nang amo. Naalala nanaman n’ya tuloy ang gwapong mukha nito, ’yung kulay tsokolate nitong mga mata na iniwasan n’yang tingnan kanina. ’Yung malalaki nito masel sa braso na parang ansarap sarap pisilin. “ Ayy naku!“ inisip pa talaga ang kalandian sa dami ng problema. Mag gagabi na nang makarating s’ya sa ospital, sinilip n’ya agad ang lola n’ya. Nakalulunos ang hitsura nito at base sa tantya n’ya ay kaylangan na talagang mailipat ito nang ospital. Ang malaking tanong ay ang paano? Paano n’ya gagawin ’yun? Gayong pati kakainin n’ya ngayong gabi ay hindi n’ya alam kung san kukunin.

“Kaya yan Celestine! Ikaw pa Aja!.” pagbibigay ng kumpyansa sa sariling sambit n’ya. Pinahid ng braso ang nagbabadyang pagtulo ng luha dala nang labis na awa sa sarili. Alam n’yang makakaya n’ya ito, gagawa s’ya ng paraan para sa kanya’ng lola.

A/N: kruk kruk🦃🦃🦃 AJA! FIGHTING!