MAKE ME PREGNANT

M A K E M E P R E G N A N T

ME series#1

WARNING SPG

This story contains a lot of wrong grammars, typos and sexual scene please bare with me if you decided to read this story of mine.

---

“Make me pregnant ,”  sambit ko na walang pagaalinlangan sa lalaking napili ko na maging ama ng anak ko. I don’t even know him basta ang gusto ko siya ang magiging tatay ng anak ko.

“ What ?“ hindi makapaniwala niyang tanong.

“Buntisin mo ’ko,” taas noo kong sambit sakanya. Tinulak ko siya para makapasok ako sa loob ng VIP ROOM na ’to. Hindi gaya ng VIP ROOM namin na mas doble ata ang laki nito.

“ What the fuck? What are you talking about ?“ sinarado niya ang pinto at hinarap ako. Tinignan ko lang siya na mapungay pungay at puno ng pang aakit.

“Buntisin mo ’ko sabi ih, paulit ulit? H’wag ka mag alala, ’Di mo ’ko kailangan panagutan . I just want

you to make me pregnant kasi you look good and I think your genes is very beautiful for me to have a gorgeous and handsome children .“

Ngumuso ako at nagpacute pa. “Kailangan na

kailangan ko na talaga magk

aanak

and I need your sperm please?

I’m begging

you.“ unti unti ko siyang nilapitan pero linalayuan niya lang ako at ang expresyon ng mukha niya ay lubhang hindi makapaniwala sa aking asta.

“What the hell woman? You’re Crazy! You’re

just d

runk

. You’ll probably regret this tommorow,“ ’ di makapaniwalang sambit niya. Bumuntong hininga ako at pumikit at walang pag a-alilangan ay agad ko siyang sinungaban ng halik.

Dinilat ko ang mga mata ko nang maramdaman kong hindi siya tumutugon sa halik ko at tanging nakatikom lang ang bibig nito.

Pasaway!

Ang choosy naman ng lalaking ’to. Pasalamat talaga siya perfect siya maging Tatay ng mga anak ko.

Pinikit ko ulit ng mga mata ko at kinagat ang labi niya para magkaroon ng pagkakataon na pumasok ng dila ko sa bibig niya at nagtagumpay naman ako.

Hala, normal bang matamisan ako laway ng lalaking ’to? Lasang cherry syet.

Napangisi ako bigla ng maramdaman ko ang pagkalalaki niya na tumutusok sa tyan ko. Mas lalo ko pang diniinan ang sarili ko sakanya. I’m still a virgin but I already watched a porn video. Well, it’s just an accident because I don’t usually watch that kind of sh-t.

Naramdaman ko ang mga kamay niya sa balikat ko at nilayo niya ako sakanya. Napatitig ako sa mga nanlilisik niyang mata pero imbes na matakot ako ay mas nainis lang ako dahil nabitin na ako.

Nagiinit ako mga pre ih. Partida? Hindi ako usually nanonood or nagbabasa ng porn but ngayon pakiramdam ko tumataas ang libido ko.

“Damn woman. You’re making me Crazy,” sambit niya at laking gulat ko ng pinunit niya ang suot kong dress kaya agad na exposed ang brassier ko.

Inihiga niya ako sa sofa at agad na ibinukaka ang aking mga legs.

“ Ahhh !“ hiyaw ko ng maramdaman kong dahan dahan niyang minasahe ang ibaba ko.

“F-ck. I’ll make you pregnant,” mahinang bulong niya saka ko naramdaman na dinilaan niya ang gilid ng tenga ko.

---

©2018-2019

NOTE : Daming errors, like typo, wrong grammars, punctuation mark and lalo na ang CAPITALIZATION kaya pagpasensyahan n’yo na. I’m warning you sobrang masakit siya sa mata kaya kung gusto mo perpektong story well this is not for you, balik ka nalang kapag na edit na or kung bet mo talaga. Go read mo! Mas ma appreciate ko kung mag c-comment ka at sasabihin ang mga error ng story. Thank you.

Chapter 1

Atarah Klyte

“NAPAKA ganda naman talaga ng apo ko,” masayang sambit ni Dad sa anak ni Ate Akisha habang nakangiti ng matamis.

Tinignan ko si Akeila, ang pamangkin ko na nakaupo sa pagitan ng parents niya na busy sa pagkain ng prutas. Yes my Dad is right. Napaka gandang bata ng pamangkin ko. Hindi na ako magtataka. My sister is really beautiful, She’s a famous model and even though she have a daughter already her body is d-mn perfect.

Her husband is so f-cking hot and attractive half Canadian model. And also he’s one of the most rich business tycoon in the world. And alam niyo ba na ang Daddy ng pamangkin ko na pinupuri ko ay ang dakilang sh-t EX ko or should I f-cking say ‘Ex fiance’.

Wow diba? Akalain mo nga naman, napaka mapaglaro nga naman ni tadhana. Dapat bang isisi ko sa tadhana kung mayroon ahas na pasimuno?

Curious kayo kung paano nga ba nangyari ’yun? Syempre katulad lang nung mga nababasa n’yong mga libro or napapanood na Telenovelas. Na inagaw nitong santa santitang Ate ko, unang tingin mo napaka bait na animo anghel pero nasa loob pala ang matinding kulo. Gano’n lang ’yun. Napaka cliché, Oo ganiyan talaga wala tayong magagawa halos lahat madalas type ang Ate natin ih.

Kakauwi lang nila Ate dito sa Pinas, bakasyon nila. Minsan lang umuwi sina Ate dito kaya talagang pinag leave nila ako sa trabaho ko para magbonding kami. Tss, as if naman makipapag bonding ako.

Never ko naramdaman ang happiness habang kasama sila except siguro kay Akeila kapag naglalaro kami. No hard feelings naman ako sa pamangkin ko dahil mahal na mahal ko ’yan.

“Ikaw ba Ath? kailan mo ba balak kami bigyan ng apo?” baling na tanong ni Mom saakin. Napatigil naman ako sa pagsubo ng pagkain at pinaikot ko ang mga mata ko.

Eto na naman po kami. They are starting to pissing me off. Ayaw talaga nilang maging payapa ang buhay ko. Hobby nila na ipressure sa buhay.

“Ewan baka mamaya na po.” sarkastiko kong sambit ko habang nakatulala lang sa plato ko, D-mn, nawawalan ako ng gana kumain.

“Ath you’re not getting younger. Wala ka pa rin bang nobyo? Hindi ka pa ba naka move on kay Charl, Anak?” diretso na tanong ni Mom. Binagsak ko ang kubyertos na hawak ko at tinapunan sila ng malamig na tingin.

Charl ang pangalan ng Ex ko, na asawa na ng Ate ko, na daddy na ng pamangkin ko, na kasabay naming ngayon kumain. The f-ck, great right? Sinong matinong magulang na ipapahiya ang anak sa harap ng hapag kainan.

“Ehem.” rinig kong tikhim ni Charl pero hindi ko ito tinapunan ng tingin. Ubo ubo ka pa d’yan peste kang hinayupak ka! Mag ka TB ka sana!

“Duhh. I’m just 24 years old and what the hell? Nasa harapan tayo ng pagkain at ng pamilya ni Charl tapos isisingit mo ’yang topic na ’yan? How ironic, you’re the one who taught us how to respect but you’re disrespecting me infront of the food, where are your manners Mommy?” mahinahon kong saad pero nagtiim ang bagang ko sa sobrang inis ko sa presenya nila pero kahit gusto ko pang magsigaw ay inalala kong nadito nga pala ang pamangkin ko.

Madiin kong wika dahilan para mapatayo si Daddy at Mommy na galit na galit. Mabuti nalang at medyo malayo sila saakin kaya hindi nila ako mapagbuhatan ng kamay. “How dare you! Tell me, gawain ba ng marespetong anak ang sumagot ng gan’yan sa Ina. “ napangisi ako nang makita kong namumula si Daddy habang ang ugat ay kitang kita rin.

“Dad, Akeila is here please calm down.” suway ni Ate habang malungkot ang tingin saakin na animo disappointed.

Pake ko ba sa nararamdaman niya, mas disappointed ako sakaniya dahil mas pinili niya ang kalandian niya kaysa saakin na kapatid nito.

“Tss. Nakakawalang gana.” hindi na ako nag abalang tapunan sila ng tingin at nag dirediretso akong umakyat sa hagdan papunta ng kwarto ko kahit pa tinatawag nila ako.

Pumasok ako ng kwarto at padabog ko itong isinara. Humilata ako sa kama ko at tumingin sa kisame. Nakakabadtrip naman kasi. Bakit ba kasi nila inuungkat ’yung dati porket wala lang akong nobyo ngayon at wala pang anak.

Simula kasi nung hiniwalayan ako ni Charl ay hindi na ako nag abalang mag boyfriend kasi sobrang sakit talaga ’yung ginawa niya saakin. Hindi lang ‘niya’ pati na rin ‘nila’ pakiramdaman ko pinagtaksilan ako ng lahat.

Na trauma ako. Paano ba naman, sa dalawang taon naming mag kasintahan ay malalaman ko na dalawang taon niya rin pala akong niloloko. He doesn’t love me. He love my sister. Ginamit niya ako para mapalapit lang siya sa Ate ko.

At ang nakakagalit pa rito ay nag propose pa siya saakin tapos paiyak iyak pa na kala mo talagang mahal na mahal ako ’yun pala umaarte lang para magselos ang Ate ko at para umamin na rin na nahulog na siya kay Charl. Wow diba?

Pero matagal na ’yun. Mahigit tatlong taon na ang nakalipas, naka move on na ako kay Charl pero nandun pa rin ang bitterness pati galit. maybe.

Honestly, simula nung nangyari ’yun nawala na ang closeness namin ni ate ko parang nagkaroon ng malaking pader sa pagitan namin. Kasi hindi ko talaga matangap at hindi ko na kayang ibalik ’yung dati namin pinagsamahan kasi siya ang dahilan bakit ako nasaktan ng sobra. Immature man tignan pero gan’yan talaga, Masakit ih. Valid naman siguro.

Mag t-three years ng kasal si Ate Akisha and Charl. And two years din sila nanirahan sa Canada. 25 years old na si Ate samantala si Charl ay 26 years old. ang anak nila na si Akeila ay 2 year old naman.

Kaya ang lesson dito h’wag mag jowa ng halos kaedad ng Ate mo dahil baka iwan ka agad ng jowa mo kapag nakita niya ang Ate mo. Wala e, ang mga Ate ay ang matured version natin and syempre madalas ang mga kalalakihan ngayon ay gusto matured na babae hindi katulad ko, immature at pabebe HA HA HA.

Nai-inggit ako sa Ate ko, kasi ang ganda niya, Ang matured. Favorite pa parents ko, pinipili pa ng taong mahal ko and ngayon may sarili ng pamilya and now She’s happy. Habang ako? Immature at blacksheep sa Pamilya. Iniwan ng taong mahal at nararamdaman ang matinding kulang sa buhay. Feel ko kasi sobrang daming kulang saakin kaya eto, Inggit na inggit ako sakanya. Insecure ako at huindi ko ipagkakaila ’yun.

Tinignan ko ang wrist watch ko. And 7pm na pala. Dapat may duty ako ngayon sa hospital. Kaso naka leave ako ngayon kasi nga ’di ba, nandito nga sila Ate. Isa akong registered Nurse sa St. Calisha Medical Center.

Halos sampung minutos akong tulala sa kisame bago ko napagtanto na ang boring boring. “Badtrip ako, saan maganda pumunta?” bulong ko sa sarili ko. Dapat talaga hindi na lang ako nag leave wala naman akong mapapala rito sa bahay.

Napatingin ako sa phone ko na biglang nag rjng na nakalagay sa coffee table at nakumpirma ko na si Mikee ang tumatawag. I answered the call. “What?” tanong ko sa kabilang linya.

[ Hoy babaita ’diba naka leave ka ngayon? Tara na partu? Alam ko naman na ayaw mo mag stay d’yan. ]

Napangiti naman ako sa kawalan dahil mukangnasense na ni Universe na kailangan kong makaalis sa nakaka suffocate na bahay na ’to.

“Saan?” nae-excite kong tanong. Kapag sinuswerte ka nga naman. Maasahan talaga ’tong best friend ko, kaya love na love ko.

[ Sa Jazzy ]

“Sige wait me there my dear.” nabuhayan ang loob ko at agad na tumayo mula sa pagkahiga. Agad akong dumeretso sa walking closet ko para maghanap ng susuotin. And I chose to wear my red fitted sleeveless and backless dress above the knee with matching slit pa.

I’m so hot!

Nang matapos ko makahanap ng susuotin ko ay dumeretso na ako sa bathroom para maligo. Hinubad ko na ang lahat ng saplot ko sa katawan at binuksan na ang shower.

Nagsasawa na talaga ako sa mga sinasabi nina Mom and Dad. Na kesyo kailan ba raw ako mag a-asawa? Kailan ko ba raw sila bibigyan ng apo? Kung hindi pa ba raw ako naka move on kay Charl? Sh-t lang, ’yan connect connect ’yung mga question na ’yan at talagang naiirita ako ng sobra. Rinding rindi ako kasi parang pinapahiya talaga nila ako lagi. Katulad nalang nung kaninangn nangyari.

Kailangan ko na talaga mag kaanak para naman tumigil na sila sa mga nakakairitang tanong nila saakin? Gusto kong ipamukha sila na naka move on na ako! Sa case naman ng jowa or asawa ’di pa ako ready sa mga ’yun. Ayoko na kasing masaktan pa muli. Siguro, pipiliin ko nalang maging matandang dalaga pero may anak, Sa kaso kasi ng magkaanak satingin ko ready ako. Sobra!

I badly want to have a child. Gusto ko maramdaman paano maging isang Ina. Satingin ko ma f-fullfil ng anak ko ang puso kong kulang sa aruga at pagmamahal.

Ang pagkakaroon ng anak ni Ate ang talagang pinaka i-inggitan ko sakaniya kasi may anak siyang maganda and very kind. Mahal ko ang pamangkin ko kahit na may hindi pagkakaunawaan saamin ng mga magulang niya saka isa pa mahilig ako sa bata, simula’t sapul. Ang mga pasyente kong bata. Sila lang nagpapasaya saakin madalas.

Nang matapos na ako maligo ay agad ako nagbihis at nag ayos ng sarili. Ilang minuto pa ang nakalipas ay tapos na ako. Agad kong kinuha ang phone and red pouch sa coffee table ko.

Lumabas na ako ng kwarto at pagbaba ko ng hagdan bumungad agad ang napakasarap sa tenga ng tawa ng pamangkin ko.

Heaven.

Napangiti naman ako pero agad din nawala nung tinapunan na ako ng tingin nina Daddy. Nandito kasi sila sa sala, silang lahat. Nagkakasiyahan. Wow diba.

“Where are you goin’ sweetheart?“matamis na tanong ni Dad. Gusto kong matawa dahil sa tono ng pananalita niya. Parang kanina galit na galit ang tono niya ngayon kala mo maamong tupa.

Ganiyan sila ni Mommy na kapag pinapagalitan nila ako ay mayamaya lang ay mabait na sila dahil alam nilang lalong lalayo ang loob ko sakanila.

“Bar lang, Party ganorn, enjoy ko lang ’yung pag leave ko muna.” napabuntong hininga naman si Dad saka tumango at ngumiti dahil alam n’yang hindi ko feel mag stay sa bahay.

“Okay sige mag ingat ka ah.” nakipag beso ako kay Mommy and Daddy, plastic akong anak, lol. Hinalikan ko rin si Baby Akeila pero sina Ate at Charl ay hindi na ako nag abalang tapunan pa sila ng tingin.

’Di ako bitter!

Naglakad na ako papalabas pero kaagad kong narinig ang pagtawag ni Ate kaya napatigil ako. “Ath, mag ingat ka ha. There’s so many bad guy out there.” pa sweet na sambit niya kaya napangisi at napailing iling ako.

Tinuloy ko nalang ng pagalalakad ko at binalewala ang sinabi niya. Kaagad akong sumakay sa sasakyan ko at agad ipinaharurot ito papunta sa Jazzy. Habang nag d-drive ako, naimagine ko pa rin ang mangyayari if mother na ako. Ang saya at sarap siguro sa pakiramdam na may tumawag sayo na “Mommy.”

Siguro kapag nagkaanak na ako, mawawala na ang insecurities sa katawan ko. Hindi na ako maiinggit and higit sa lahat magiging masaya na ako. I want to have a child! Sure na ako dito. Tutal malaki na ang ipon ko para tustusan ang pangangailangan ng magiging anak ko, if ever.

Halos kalahating oras ako nag d-drive bago ako makarating sa Jazzy. Kaagad kong pinark ang sasakyan ko sa parking lot at pagkababa ko palang ng sasakyan bumungad na agad saakin ang isang babae at lalaki na nag m-make out kaya napangiwi ako at agad na iniwas ang tingin.

My eyes is still virgin, At syempre ang buong pagkatao ko virgin pa. Minsan lang talaga ako mag bar and hanging out with my friends kasi busy ako sa Hospital.

Gan’to lang takbo ng life ko puro work-work, binuhos ko sa work at sa mga pasyente ang halos lahat ng atensyon ko. Wala e, ito lang madalas karamay ko sa kalungkutan ko. Well sila ang happiness ko, ang work pati and pasyente ko dahil masaya ako na makatulong sa mga tao. Napaka sarap kaya sa feeling na kapag may isang tao na nahihirapan na tapos isa ka sa dahilan kung bakit sila nags-survive sa buhay.

Dire-diretso akong maglakad papasok ng Jazzy. At kaagad na bumungad saakin ang napakalas na music, sari-sari ang amoy sa loob nitong Jazzyz. Amoy sigarilyo, alak , at kung ano-ano pa.

Kaagad kong nilibot ang paningin ko para haligapin si Mikee pero naramdaman kong may humila sa braso ko at panglingon ko rito Si Mikee ang bumungad saakin.

“Hoy Kee, san tayo pupunta?” tanong ko dito na bigla akong hinila imbes na batiin. Haynako.

“Dun tayo sa second floor. VIP para mag chikahan muna tayo bago magpakasarap dito.” masayang sambit ni Kee, She’s Mikee Anne Gutierrez. My best friend since highschool.

“Sino-sino pala kasama mo?” tanong ko sakanya at nagsimula na kami maglakad ng ayos na hindi niya kinakaladkad.

“Si Babe ko pati mga kaibigan niya.”

“Oh sige let’s go. May k-kwento nga pala ako sa’yo.” balak ko kasi ikwento ’yung nangyari kanina kaya nabadtrip ako, and also gusto ko rin sabihin sakanya ang plano ko na na magkaanak.

“Ay bet ko ’yan!” sambit niya. Siya lang naman kasi ang alam kong makakatulong saakin at makikinig sa mga rant ng buhay ko.

Ilang minuto pa ang ang nakalipas nakadating na kami sa VIP room ng Jazzy. Pagbukas namin ng pinto, bumungad agad saakin. Ang apat na kalalakihan isa na doon si Prince na jowa nitong si Mikee at dalawang babae na mukhang ka edaran namin.

“Hi Ath.” tumayo si Prince mula sa pagkaupo niya para besohan ako.

“Hey.” nakangiti kong bati sakanya at sa iba pang naroon.

“Hi, I’m Kyo.” bati saakin ng isang lalaki na kulot ang buhok.

“I’m Jericho. Echo for short.” sambit niya sabay ngiti kaya kitang kita ang braces niya. Cute siya infairness.

“And I’m JC.” sambit nitong lalaki na mestiso.

“I’m Karyle.” sabi ng isang babae na ang amo ng mukha.

“And I’m Haydee, Girlfriend ni Kyo hehe.” Ay taken na pala si kulot, balak ko pa namang landiin mamayang lasing ako, Joke.

Nginitian ko naman sila saka kinamayan ang mga ’to .“Nice meeting you all..” masayang sambit ko sakanila.

“Oo nga pala, dito lang kami ah. Maya na ako iinom may k-kwento lang ako kay bestfriend. Hahaha. Usapan ng Best friend kasi ih. Haydee and Karyle, later na rin tayo magchikahan, Okie?” paalam ko sakanila saka ko hinila si Mikee papunta sa isang sofa na medyo malayo sa kanila.

Malaki ang VIP Room. Kumpleto ang laman. Para siyang mayroon na mini bar. Tapos, may mga sofa rito, restroom and isa pang kwarto. Imagine ang laki diba?

Nang makaupo kami sa sofa ay agad na nagtanong si Kee. “Ano? Kwento na. Bakit parang bawal iparinig sakanila, aber?” paguusisa nito habang nakakunot ang noo.

“Ih kasi syempre ikaw lang makakaintindi saakin, gan’to kasi ’yun. Kanina kasi nakakabadtrip. Inungkat na naman nina Mom and Dad ’yung past sa kadahilanang bakit wala pa raw akong boyfriend, baka daw kesyo ’di pa ako naka move on kay Charl kaya gano’n.” nanggigil kong kwento at inalala ang mga senaryo kanina sa bahay.

“Na naman? ‘Di ba kakauwi lang nina Ate mo?’’

“Yes and ito pa, alam mo bang sa harapan pa talaga nina Ate, Charl and Baby Akeila nila sinabi ’yun. Nakakahiya and at the same time nakakabadtrip.” malungkot itong bumuntong hininga at mapungay pungay na tumingin saakin.

“So, anong gusto mong gawin natin?” nakakunot na noo na tanong ni Kee.

“May naisip kasi ako. I want to have a child. Gusto ko na magkaanak para tumigil na sina Mommy kakaungkat ng past ko.” nalaglag ang panga niya, natulala ng saglit bago nag react.

“What?! Ni wala ka ngang boyfriend or asawa? Paano ka magkakaroon ng anak and isa pa ikaw na nagsabi na ayaw mo muna sa love-love na ’yan, ’di ba? Saka napakababaw naman ng dahilan mo Ath, hindi madali magkaroon ng anak. Malaking responsibilidad ’yun,” seryosong sambit niya na talagang hindi ko inaasahan, ang akala ko tutulungan niya ako pero mukhang ayaw niya ang gusto kong mangyari.

“Yeah alam ko, pero gusto ko rin naman kasi talaga magkaanak. Ok na ako maging matandang dalaga basta magkaroong lang ng sariling anak.” Bumuntong hininga nalang ako dahil ’yun na ang magiging motto ko habang buhay.

“So inshort, gusto mo magpabuntis sa hindi mo mahal? Sa kung sino-sino lang? Or magpapa turok ka nalang?” mataray at sarkastiko na tanong nito kaya napatango tango nalang ako.

“Yes papabuntis ako. And also walang kaming connection. Walang relationship na ganap. Doon ako nagpapabubuntis sa lalaking lust lang ’yung nararamdaman para ’di siya maghahabol sa magiging anak ko.” diretso kong sambit na nagpalaki sa mga mata niya na tila ’di makapaniwala sa mga sinasabi ko.

“Ay gaga ka pwede ba ’yun?! Saka isa pa single parent ka ganern? Ang hirap kaya nun! Jusko uminom ka na ata ih? Lasing ka ata jusme ka kung ano-ano naiisip mo.” nailing iling na sambit niya saka disappointed na tumingin saakin

“Hindi ako lasing. Gusto ko talaga magkaanak. And I want you to help me to find a perfect sperm cell for me.” nakangiti kong saad sakaniya, natulala na lang ’to at napasuklay nalang sa buhok gamit ang kaniyang kamay.

“What the hell? Bakit ’di ka nalang mag pa transplant transplant kung gano’n para sure at iwas sakit.” may point pero ayoko nun! Malaking pera ang gastos at hinding hindi ako mag i-invest ng gano’n kalaking pera dahil maari ko pang gamitin ’yun sa future ng anak ko.

“Ayoko nun. Masyadong mahal. And I want to feel naman ’yung pleasure no h’wag kang epal d’yan. Matandana ako.” nakanguso kong sambit at ramdam ko ang pag init ng magkabila kong pisnge

“Wow? Pleasure ah grabe ka Ath. ’Di na kita matake jusme!” hinawakan niya ang ulo niya pababa sa sintido nito saka minasahe ito.

“Feel ko kasi tatandang dalaga na ako ih. Kaya kahit sa isang pagkakataon lang maramdaman ko ’yung sinasabi nilang ‘pleasure saka sarap’.” napakagat ako sa saking labi dahil hindi ko rin matake ang mga pinagsasabi ko. Sh-t, ako ba ’to? Nasaan na ’yung mahinhin na Ath?

“Nahihibang ka na jusme.” nakangiwi niyang usal saakin.

“ Help me nalang na maghanap ng boy na bubuntis saakin. I want naman ’yung medyo may itsura no.“ wika ko sabay ngiti ng parang baliw at iniimagine na ang magiging itsura ng anak ko.

“Ewan ko sayo Ath. Nakakakilabot ka ngayon. ’Di ko akalain na sasabihin mo ’yung mga ganyan.” pang aasar niya kaya napabusangot ako.

“Ihh parang tanga naman ’to.” kinurot ko ang tagiliran niya saka siya sinamaan ng tingin.

“Uminom nalang tayo, tara na tigilan mo pag d-droga mo babae ah. Nakakakilabot ih.”

“Gaga, OA mo.“naiirap kong sambit. Naunang maglakad si Kee palapit dun kila Prince. Sumunod naman ako rito at agad nakipagsalamuha sakanila.

Ilang oras pa ang nakalipas, masaya kami nagiinuman at nagkukwentuhan kahit p-paano ay pansamantalang naibsan ang mga problema ko. Nakaramdam na ako ng hilo pero itong si Kee, ang hyper na kala mo hindi lasing.

“Hoy! Tara sa dance floor tayo! I want to dance.” nakangusong sambit ni Kee, mapungay pungay ko siyang nitignan pati narin ang iba, doon ko lang napansin na bagsak na sila pare-pareho dahil sobrang dami na talaga namin na iinom na purple hard-drinks pa.

“ ’Di ka pa ba napapagod, Kee?“ mapaos paos na sambit ko. D-mn, naduduwal talaga ako. Gusto ko ng matulog.

“Hindi pa tara let’s go! Labas na tayo.” tumayo siya mula sa pagkaupo sa lap ni Prince na ngayon ay mukhang tulog na rin. Hinila ako ni Kee pero nagmamatigas ako.

“Ath namin ih, Tara na. Tapos hanap na rin tayo ng Fafa na b-buntis sayo hihihi.” mapungay pungay kong mata siyang tinignan at nginitian ng matamis saka walang alinlangan ako na nagpahila sakanya.

Lumabas kami ng VIP room na pagewang gewang. Habang tuwang tuwa. Ramdam ko na ang hilo pero determinado na ako makahanap ng bubuntis saakin.

“Ath, Kita mo ’yan VIP Room no. 92 na ’yan. Kapag may lumabas d’yan na pogi. Sakanya ka na magpapabuntis ah, Deal?” nakangisi niyang sambit na halatang hindi na alam ang pinagsasabi niya.

“Sige ba.” taas noo long sambit saka sumandal sa pader at nagcross arm dahil hinihintay namin na may lumabas dun sa VIP room pero halos 10 minuto na ang nakalipas ay wala pa ring lumalabas.

“Ang tagal naman.” naiinip kong sambit.

“Kapag 10 minutes ulit wala pang lumabas, pumasok ka nalang bigla ah.”

“Ih paano ’yun? Kapag matandang biyudo or may asawa na ’yung nandyan?” .

“Ok na ’yun, atlease may bubuntis na sayo. HAHAHAH.”

“Baliw ka ba! Gusto ko nga pogi ih.”

“Duhh, sperm lang naman kailangan mo, H’wag ka na maarte. Maganda ka naman, pwede na ’yung genes mo.” pangaasar pa nito kaya pinaikot ko nalang ang mga mata ko pero agad din ito napako nang may namataan akong isang gwapo na lalaki na seryoso ang mukha na palapit saamin.

“Ath, kita mo ’yan? Anong tingin mo?”

“Yummy.” mahinang bulong ko. Nag dirediretso diretso pumasok ’yung lalaki Sa VIP ROOM no. 92 kaya mas lalo akong napangisi.

“Eto na ang huling araw na magiging virgin ka aking matalik na kaibigan nawa’y sana mag enjoy ka sa gabing ito at sana huwag mong pagsisihan ang mangyayari ngayon. Sa ngalan ni Mikee binabasbasan kita. Bye, Love you best friend see you tomorrow. Punuiin mo ng sperm ’yang tummy mo, ha! “ hinalikan niya ako sa pisnge saka akong iniwan dito.Tinignan ko pa si Mikee na pagewang gewang na naglalalakad palayo saakin bago ako bumungtong hininga saka kumatok sa VIP ROOM.

Nakailang katok pa ako bago ako pinagbuksan ng pintuan.

“What do you want Miss?” nakakunot noo niyang tanong. Ang gwapo niya talaga, napatingin ako sa labi niya. Ang pula, parang sarap ilapat sa labi ko.

“Make me pregnant,”  sambit ko na walang pagaalinlangan sa lalaking napili ko na maging ama ng anak ko. I don’t even know him basta ang gusto ko siya ang magiging tatay ng anak ko.

“What?” hindi makapaniwala niyang tanong.

“Buntisin mo ’ko,” taas noo kong sambit sakanya. Tinulak ko siya para makapasok ako sa loob ng VIP ROOM na ’to. Hindi gaya ng VIP ROOM namin na mas doble ata ang laki nito.

“What the fuck? What are you talking about?” sinarado niya ang pinto at hinarap ako. Tinignan ko lang siya na mapungay pungay at puno ng pang aakit.

“Buntisin mo ’ko sabi ih, paulit ulit? H’wag ka mag alala, ’Di mo ’ko kailangan panagutan. I just want you to make me pregnant kasi you look good and I think your genes is very beautiful for me to have a gorgeous and handsome children.”

Ngumuso ako at nagpacute pa. “Kailangan na kailangan ko na talaga magkaanak and I need your sperm please? I’m begging you.” unti unti ko siyang nilapitan pero linalayuan niya lang ako at ang expresyon ng mukha niya ay lubhang hindi makapaniwala sa aking asta.

“What the hell woman? You’re Crazy! You’re just drunk. You’ll probably regret this tommorow,” ’di makapaniwalang sambit niya. Bumuntong hininga ako at pumikit at walang pag a-alilangan ay agad ko siyang sinungaban ng halik.

Dinilat ko ang mga mata ko nang maramdaman kong hindi siya tumutugon sa halik ko at tanging nakatikom lang ang bibig nito.

Pasaway!

Ang choosy naman ng lalaking ’to. Pasalamat talaga siya perfect siya maging Tatay ng mga anak ko.

Pinikit ko ulit ng mga mata ko at kinagat ang labi niya para magkaroon ng pagkakataon na pumasok ng dila ko sa bibig niya at nagtagumpay naman ako.

Hala, normal bang matamisan ako laway ng lalaking ’to? Lasang cherry syet.

Napangisi ako bigla ng maramdaman ko ang pagkalalaki niya na tumutusok sa tyan ko. Mas lalo ko pang diniinan ang sarili ko sakanya. I’m still a virgin but I already watched a porn video. Well, it’s just an accident because I don’t usually watch that kind of sh-t.

Naramdaman ko ang mga kamay niya sa balikat ko at nilayo niya ako sakanya. Napatitig ako sa mga nanlilisik niyang mata pero imbes na matakot ako ay mas nainis lang ako dahil nabitin na ako.

Nagiinit ako mga pre ih. Partida? Hindi ako usually nanonood or nagbabasa ng porn but ngayon pakiramdam ko tumataas ang libido ko.

“Damn woman. You’re making me Crazy,” sambit niya at laking gulat ko ng pinunit niya ang suot kong dress kaya agad na exposed ang brassier ko.

Inihiga niya ako sa sofa at agad na ibinukaka ang aking mga legs.

“Ahhh!” hiyaw ko ng maramdaman kong dahan dahan niyang minasahe ang ibaba ko.

“F-ck. I’ll make you pregnant,” mahinang bulong niya saka ko naramdaman na dinilaan niya ang gilid ng tenga ko.

---

Nyang note; Hi Guys! Don’t forget to vote and leave a Comments. Lab u!

NOTE : Daming errors, like typo, punctuation mark and lalo na ang CAPITALIZATION kaya pagpasensyahan n’yo na, masakit siya sa mata kaya kung gusto mo perpektong story well this is not for you, balik ka nalang kapag na edit na or kung bet mo talaga. Go read mo! Mas ma appreciate ko kung mag c-comment ka at sasabihin ang mga error ng story. Thank you

Chapter 2

THIS

𝑪𝑯𝑨𝑷𝑻𝑬𝑹 𝑰𝑺 𝑺𝑷𝑮

Atarah Klyte

NAALIPUNGATAN ako dahil sa sakit na nararamdaman ko sa pagitan ng aking mga hita. Na animo namamanhid ito na parang sinampal nang paulit-ulit.

“Ouch,” mahinang usal ko saka ako bumangon ng dahan dahan pero naramdaman ko na may nakayakap sa bandang tummy ko.

May katabi ako?

Napatingin naman ako kaagad dito upang makumpirma kung sino ang pesteng yumayakap saaking tiyan.

“What the hell?“mahinang mura ko dahil napansin ko na wala pa akong saplot pati narin ang lalaking katabi ko.

Oo tama lalaki nga! Ahh sh-t! So nangyari na nga? Bagsak na ang iniingatan kong lireo. My gosh Atarah!

Nilibot ko ang paningin ko sa kwartong ito at nakumpirma ko na nasa VIP room niya kami.

Dahan dahan kong inalis ang pagkayakap saakin ng stranger na katabi ko. At nung naalis ko na, kahit na may hapdi akong nararamdaman tumayo ako at kinuha ang damit ko na nakakalat sa sahig pero kaagad ko nasapo ang noo ko nang mapansin ko na sira lahat ng damit mula sa dress hanggang sa underwear at brassier ko.

D-mn, paano ’to? Kailangan ko ng makaalis dito ng hindi siya nagigising dahil nakakaramdam kasi ako ng matinding hiya. Hindi ko alam ang mukha ihaharap ko sakaniya.

Tinakpan ko ang katawan ko gamit ang kamay ko at paika-ika na naglakad para kunin ’yung pinagsuotan nung lalaki na nasa lapag din.

Ang daya niya! Pinunit niya damit ko tapos ’yung sakanya hindi! Pwes! kukunin ko nalang ’yung sakanya.

Sinuot ko ang polong puti na suot niya kanina pati narin ang pans nito. Bahala na kung hindi na ako mag underwear or mag brassier!

Like duh ’di ko kaya magsuot ng underwear ng lalaki kahit ito lang meron dito.

Hays!

Kinuha ko rin ang phone and bag ko na nakakalat din sa lapag.Naglabas ako ng dalawang sticky notes mula sa bag ko at sinulatan ito.

| Hi Stranger, Thank you kagabi! Salamat sa sperm hehe. I owe you damn much! Kung may mabubuo man don’t worry hindi mo ’ko pananagutan. Desisyon ko ito ih. Salamat ulit. |

Sulat ko sa sticky notes saka ito dinikit sa gilid ng kama niya. Nagmadali akong umalis habang paika-ika. Buti nalang wala pang tao dito sa hallway ng VIP room.

Nagmadali akong bumaba at kapag sinuwerte ka nga naman wala din masyadong mga tao. Mga staff lang ng Jazzy. Nagmadali akong tumakbo palabas at pumunta sa parking lot para sumakay sa kotse ko kaso napasipa ako sa inis nang makita kong flat ang gulong nito.

Hindi na ako nag aksaya na mag mukmok pa dahil gustong gusto ko na makauwi at kapag sinuswerte ka nga naman may taxi kaagad dito sa labas kaya wala pa patumpik tumpik ay sumakay na ako.

“Ma’am saan po kayo?” tanong nung taxi driver na napagtanto ko na babae pala.

“Ahm, sa ano po..” napaisip naman ako kung saan ako pupunta. Hindi pwede sa mansyon kasi tiyak na gising na sila doon tapos makita nila na ganto ang itsura ko! No way! Kaya sa condo ko nalang ako muna mag stay.

I bought my condo in my own money. Well I’m proud to say that I’m an independent woman, na hindi umaasa sa parents ko since when I’m a college student siguro nga dahil sa malayo ang loob ko sakanila.

“Sa Akario Condominium po.”

“Oh sige po.” nakangiting sambit ng babaeng taxi driver.

Natahimik naman ako dahil nakakaramdaman ako ng lamig sa loob ng katawan ko at the same time hiya rin.

“Ma’am buti nalang at ako ang nakasakay sa’yo hindi ’yung mga ibang tarantadong driver d’yan dahil tyak babastusin ka nila dahil gan’yan ang itsura mo at napakaganda n’yo pa naman po. Ma’am sa susunod po sana h’wag po muna kayo pasok ng pasok sa mga taxi lalo na gan’yan ang kalagayan n’yo ah. Hehehe. Babae rin po kasi ako ma’am and nanay na rin kaya alam ko na din lahat ng mga ugali ng tao ngayon. Sorry kung sinasabihan kita ah. Concern lang ho ako.” napakamot pa ito sa batok habang sinasabi ito.

“Uhm, Ate tama ka nga ih. Salamat po sa paalala at concern. Buti na nga lang po at kayo nga po ang nakasakay saakin sa susunod po promise po hindi na po ako agad sasakay sa mga taxi lalo na kapag ganto ang itsura ko.” nakangiti kong sambit sakanya.

Sana lahat ng tao gan’to katulad ni Ateng taxi driver.

“Walang anuman ma’am. Nag aalala lang po talaga ako sainyo kasi may mga anak din akong mga babae.” sambit nito habang nakatingin sa rear mirror.

“Salamat po sa concern” ngitian ko siya at natahimik na kami hanggang sa nakadating na kami sa condo ko.

“Eto po ’yung bayad.” sambit ko saka nag abot sa bayad na may pasobra.

“Salamat po, Eto po pala jacket. Bago po ’yan Ma’am. Bigay ko nalang po sainyo para ’di masyado halata na walang kang bra.” naramdaman ko naman na naginit ang magkaibilang pisnge ko.

My gad!

“Thank you po, kunin ko po number n’yo para po ibabalik ko po ’tong jacket.” matamis kong usal dito pero umiling lang siya..

“ H’wag na anak, wala rin naman ako selpon. Regalo ko nalang ’yan sayo dahil napaka ganda mong bata.“

“Salamat po talaga.” nginitian ko siya at ganon din siya saka ko sinuot ang jacket at nagmadali ng lumabas ng taxi. Nang makalabas na ako ay nagmadali ako maglakad papunta ng elevator dahil sa third floor pa ang condo ko.

Suot-suot ko ang kulay itim na jacket na medyo mahaba saakin. Niyakap ko rin ng mahigpit ang sarili ko. Nang makadating na ako sa harap ng elevator ay agad akong sumakay dun at pinindot ang isang button na may nakalagay no. 3.

Nang nasa second floor na ako ay may pumasok na dalawang babae, napatingin pa sila saakin kaya napagilid ako. Nahihiya ako.

Hindi rin nagtagal ay nakadating kami sa 3rd floor at agad agad akong lumabas dito. Minadali ko ang paglalakad ko, May napapatingin saakin dahil kaagaw agaw pansin ang suot at itsura ko pero hindi ko na sila pinansin at dire-diretso lang ako sa paglalakad. Hindi rin nagtagal ay nakadating na ako sa harap ng condo ko at agad agad kong tinype ang passcode nito.

Nang makapasok na ako ay hingal na hingal akong umupo sa sofa at dun ko naramdaman ng sobra ang sakit sa pagitan ng mga binti ko, paanong hindi sasakit?

Nakailang rounds kami nung lalaki tapos, ano pa ahmm, malaki. Malaki ’yung kama hehe. Pero seryoso, his birdy was really huge. Naramdaman kong parang may napunit saakin na ewan ko at isa pa mala Cristian Grey siya, Paano ko nasabi? Gan’to kasi ’yun.

Flashback

Wala na akong kahit anong saplot sa katawan dahil napunit niya na ang lahat.

Inupo niya ako dito sa sofa, and He spread my legs wider. He massages my pearl gently kaya napapikit ako ng mariin dahil nakaramdaman ako ng kakaibang sensasyon.

Naramdaman ko na hinalikan niya ang leeg ko kaya napakagat labi ako. Pababa ng pababa ang halik niya papunta sa dibdib ko. When he reached my boobs he started sucking and playing my nipple using his tongue.

“Ahhhh!”

hiyaw

ko sa sobrang sarap

’

yung isang kamay niya naramdaman ko na may ibang ginagawa ito sa perlas ko. Nilalabas pasok niya ang daliri niya rito kaya napakagat ako saakin labi.

“Ouch!” sigaw ko. Isang daliri palang pero nasasaktan na ako paano pa kaya kapag ’yung ano niya na ’yung pinasok.

“Your smell is so sweet. You’re so beautiful baby.” mahinang bulong nito sa tenga ko and hinalikan niya ako sa labi ko pero maya

-naya

pa ay bigla siyang tumigil.

“Why?” mapungay pungay na mata na natanong ko pero tinignan niya lang ang ibaba niya. Nakabukol na ito sa pans niya na animo ay puputok na.

“Mag hubad ka na kasi.” nakakunot noo kong sambit.

“As you wish baby.” nakangisi niyang sambit, saka inalis ang suot niyang white polo at agad akong napanganga ako nang makita ko ang abs niya.

“Ang sherep.” mahinang bulong ko pero narinig niya pa pala ’yun kaya mas lalo nangaasar ang itsura niya.

“This is more delicious baby.”

nak

angising sambit niya saka ibinaba ang pans na suot nito pati narin ang panloob niya.

F-ck that’s very big! Nakakatakot. Sh-t, kaya ko ba ’to?

Linapitan niya pa ako lalo kala ko uumpisahan niya ng

ipasok

’yung monster niya pero hindi. Binuhat niya ako at pinasok sa kwarto dito sa VIP ROOM. Inihiga niya ako dun tapos lumabas siya ulit kaya napakunot ako ng noo.

“Hey!”

frustrated

kong tawag rito pero ilang minuto pa ay dumating na siya

. May

mga dala siya. At agaw pansin sakanyang hawak ’yung mala kadena ang itsura.

“Hoy ano ’yan!?” kinakabahan kong tanong.

“Just follow me.” sumampa siya sa kama. At dahan dahan akong hiniga. Nilagay sa magkabilang kamay ko ’yung parang kadena.

“What the

ef!“

mura ko nang nilock niya ito sa headboard ng kama.

“This is more exciting baby.” nakangisi niyang sambit saka ininom niya ang dala niyang

alak

.

He spread my legs at pumwesto agad siya sa gitna ko. Sinimulan na akong kabahan, But the heat I’m feeling inside my body take over my nervousnes

s. Dahan-

dahan niyang pinasok ang monster niya sa perlas ko kaya Napahiyaw ako sobrang sakit. Hindi ako makapalag dahil nakakadena ang mga kamay ko.

Mala Christian Grey siya. Bakit niya ba naisipan na itali ako?!

“Ahh! Sh-t!”

naiiyak

kong sambit.

He didn’t dare to move yet pinapakiramdaman niya pa marahil

ang init ng dulot ng aking perlas sa sandata nito.

Minutes passed by when he dare to move now, slowly in first finding the rythm that makes my legs curl in pleasure. We both

moaned

as he moved faster.

Tama nga sila, masakit sa una pero masarap habang tumatagal. Napapasabay ako sa bawat ulos niya, sometimes he glide in a back and forth motion sending shutters throughout my body pagkatapos ay bibilis ulit ang galaw

dahilan kaya napapasigaw ako sa sobrang sarap.

“F-ck! Hmm..so

sweet!“

sambit niya.

As He moves roughly, as he breath deeply, his hand moves upward from my legs

.

To my waist,

to

my breast,

He

cupped my breast, He suck it and he also pinched my nipples. Nagdedeliryo ako sa sarap. F-ck.

I caressed his face at mas lalo kong napansin ang taglay na kagwapuhan nito at talagang nakakapangakit. Mala Christian Grey ito. The smell of his perfume is so addicting, ang ilong niya na napaka perpekto, labi niyang nakakapanghina,

but

above them all ay ang mga mata niyang nanlilisik ngunit nang

a-akot

. His touches and manly body is captivating me.

He kissed me toridly, Hindi ko na napagilang humalik pabalik sakanya. At ’yun nakailang round pa kami, bago kami tumigil .

En

d of flashback

And ’yan ang nangyari kagabi, madami pang exciting na nangyari pero secret ko na ’yun.

Matapos ko magpahinga sa sofa ko ay ka agad ako nag diretso sa bathroom para maligo dahil init na init ako.

Nagmadali akong maligo dahil nakaramdam pa ako ng matinding antok at para narin maibsan ang sakit na nararamdaman ko.

°°°

“HOY babaita! Gising!” nadilat ko ang mata ko nang marinig ko ang pamilyar na boses na ’yun. Pagdilat ko, tumambad agad saakin ang nakakaumay na mukha ni Mikee.

“Anong ginagawa mo dito?” tanong ko sabay hikab. Pagkatapos ko maligo kanina ay napagdesisyunan kong matulog dahil feel ko pagod na pagod pa ako.

“Chinicheck kita! Pagising ko nasa condo na ako ni Prince tapos tinanong ko siya kung nakauwi ka ba sabi niya hindi niya alam dahil nung inuwi niya ako ay wala ka na raw sa VIP ROOM kaya nag alala ako baka napano ka kasi lasing ka pa naman tapos wala rin akong maalala kagabi. Bukod sa nagiinom lang tayo. So pumunta talaga ako dito sa condo mo para icheck kung nandito ka at kung ok ka ba.” nakanguso na kwento nito. Ahh so sweet naman pala ng best friend ko eh.

“Kee, seryoso ka wala kang naalala kagabi?” tanong ko pero mabilis lang ’tong umiling.

“Wala? Don’t tell me may ginawa akong kahiya hiya Ath! Omg! H’wag mo ng subukan ikwento saakin ’yan.” naghy-hysterical na sambit niya. Ang OA ng gagang ’to.

“Hindi wala pero may hamon ka saakin na nagpawala ng virginity ko.” ako kahit lasing kahapon alam na alam ko ang mga nangyari dahil hindi pwedeng hindi.

“You what?! Ano ’yun?!” gulat at ’di makapaniwalang tanong ni Mikee. Like duh ayan nanaman siya. Ang OA nanaman. Nako.

“ ’Di na ako virgin kasi kagabi ’di ba nakwento ko sayo na gusto ko mag kaanak tapos nung lasing na lasing na tayo, naguaua ka sa dance floor. Ayoko sumama pero sinabi mo hahanap tayo ng fafa na bubuntis saakin edi pumayag ako kasi desperado ako Kee tapos habang naglalakad tayo tumigil ka sa harap ng isang VIP ROOM no. 92 tapos sabi mo kung sino ang lumabas d’yan sakanya ako magpapabuntis, tapos pumayag ako sa hamon mong ’yun pero Ilang minuto na ang lumilipas wala pa ring lumalabas kaya sabi mo pasok na ako dun pero biglang may isang hunky na Fafa na papasok dun, ’yun dun nanagsimula ’yung Chug chugan.“ kwento ko sakanya. Nanlalaki ang mga mata niya at ang bunganga niya nakashape na pa ‘OW’

“Pakshet! So ’di ka na talaga virgin! At ako pa talaga tumulong sayo!? Whaaaa Ath naman! Paano na ’yan? Kilala mo na ’yung lalaki? Natanong mo ba ’yung pangalan?” Naghy-hysterical na tanong nito. Napairap ako sa inaasta niya.

“Kumalma ka nga. Hindi na ako nag abalang tanungin siya. Wala akong pake sakanya sa sperm niya lang meron. Kaninang umaga pagising ko tulog pa siya, tapos iniwanan ko ito ng sulat.” walang pag a-alinlangan kong kwento dahil wala naman talaga akong pake kung sino man ’yun naka sex ko kagabi.

“Grabe ka Ath, Nastress ako bigla! One night stand with stranger pero Ath paano kapag ’di ka nabuntis? One night stand lang ’yun.”

“Imposible, nakailang rounds kami and hindi siya gumamit ng protection saka ganon naman ’yung mga nababasa nating story or napapanood. One night stand lang pero may nabubuo.” desidido kong sambit. Feel ko naman. Feel ko may mabubuo.

Binigyan niya ako ng ’ Seriously, What the f-ck look

’ dahil hindi siya makapaniwala sa sinasabi ko. “Eh? Pacheck up ka na kaya para makasiguro.”

“Mikee naman, kagabi lang may nangyari, Sperm palang ’yung nasa loob ko. ’di pa nabubuo. Nabobo ka nanaman ah.” mataray kong saad.

“Paano kasing hindi ako mabobo Ath, Grabe naman kasi ’yung ginawa ko. Ni hindi nga ako sang ayon sa plano mo tapos nung lasing na ako at hindi ko na alam ginagawa ko. Ako pa mismo ang nagsabi na maghahanap ng fafa na bubuntis sayo. hays. Nakakainis! Paano kung may HIV ’yung lalaki ha?!”

“Gaga, Hayaan nanatin ’yun. ginusto ko ’yun. Kasalan ko kapag may nangyari saakin. Edi F-ck kapag nagkaroon ako ng HIV tapos thanks kung may mabuong anak saakin.”

“Mag pacheck up ka ha! Wait nga.. Paano kung nagkita ulit kayo?”

“Edi mag hi ako, tapos kung sakaling nabuntis talaga ako. Hindi ko sasabihin sakanya. Saakin lang ’tong anak ko.” Eto ang plano ko eh, magkaanak pero walang asawa.

“Nalintikan ka na Ath jusme ka!”

Napalingon naman ako sa phone ko na nagriring na nakalagay sa coffee table ko. “Kee, paabot nga.” Inabot naman saakin ni Kee ’yung phone at tinignan ko kung sino ang tumatawag.

Nurse Mae’s Calling…

Sinagot ko Ang tawag ni Nurse Mae, ang nurse unit manager namin. “Hello po?”

[ Atarah Pasensya na sa distorbo ah. Pwede bang pumunta ka ngayon dito sa Hospital

.

Si Chu Chu kasi.. ]

“Ano po nangyari?” kinakabahan kong sambit.

[ Mahina na siya Atarah,

and

gusto-

gusto ka niya makita ngayon. ]

“Opo! Sige papunta na po ako.” nagmadali akong tumayo at kinuha ang wallet ko.

“San ka pu-punta?” tanong ni Kee.

“Sa hospital, may emergency. Sarado mo nalang ’tong condo ko kapag aalis ka ah. Sige na mamaya nalang.” binesohan ko siya at nagmadaling maglakad palabas ng condo.

Si Chu Chu ang pasyente ko or namin na may Leukemia. She’s 9 years old. And ilang beses ng pabalik balik ang Leukemia niya. Ilan beses na siyang nag survive sa sakit na ’to. Kaso bumabalik lang. Close na close ko ang batang ’to kasi napaka jolly and kind. She became my sister, friend and daughter.

Maayos naman ang suot ko. Black Jogger pans at white V- neck shirt. Hindi na masyado masakit ’yung ano ko pero may konting kirot pa rin.

Nang makababa na ako mula sa third floor ay agad akong dumertso sa labas at nagabang ng taxi.

Nang makasakay na ako ay agad kong sinabihan ang taxi driver na ipaharurot papunta ang sasakyan sa St Calisha Foundation Medical Center.

Halos 30 minutos ako byahe, bago ako makarating. Pagkababa ko ay agad akong pumasok sa loob ng hospital, binayi pa ako ng guard pero nginitian ko lang sila.

Habang pupunta ako ng room ni Chu Chu ay napansin ko ang kapwa ko nurse na nagkukumpulan kaya lumapit ako rito dahil curious ako.

“Anong meron?” tabong ko kay Nurse Abby habang nakakunot ang noo ko dahil nakakapagtaka.

“Oh Hi Ath , punta ka na sa room ni Chu Chu. Kanina ka pa niya hinihintay.” sambit ni nurse Abby.

“Ano muna meron aber?” paguulit ko sa tanong ko dahil nakaka curious na nagkakagulo sila ng gan’to. May artista?

“Si Dr. Rare Cedrick Grison. Dumating na. ’Yung exchange doctor na galing Paris. Hihihi.” Kinikilig naman na sabat ni Nurse Cath.

“Nasaan siya?” tanong ko.

“ Hinihintay nga namin dito kasama kasi ng Director. Tinutour niya sa buong hospital.“ sambit pa muli nito.

“Ahh, kaya pala. Sige na punta na ako kay Chu chu.” nginitian ko sila saka ako naglakad papunta sa room ni Chu chu.

Wala pa man or hindi pa man dumadating ’yung Dr. Rare na ’yun usap usapan na sa buong hospital ang pangalan niya, sikat na talaga siya dito. Dahil daw gwapo ito and he’s the one of best surgeon and doctor in the world. Pero I’m not convinced, ’di ko knows eh, ’di naman ako nagbabasa ng mga magazine or what.

Maswerte nga raw ang aming hospital dahil siya ang in-exchange doctor from Paris. Sus, parang OA masyado.

Napalingon nama ako ng biglang nagsigawan ang mga nurse. Malapit palang ako sakanila kaya rinig na rinig ko.

“Nakakahiya sila.” bulong ko. Tinignan ko kung sino tinitilian nila—ang Director at ’yung lalaki na mukhang si Dr.Rare. Pinakatitigan ko ito at halos malaglag ang panga ko dahil ang pogi nya nga!

Pe-pero wait lang nga…Pamilyar siya. Wait what the f-ck si—siya ’yung lalaki kagabi. Siya ’yung lalaki na nakakuha ng virginity ko. Siya ’yung lalaki na pinilit ko na buntisin ako.

“WhAaaaaaAa.” naiiling kong sambit saka sila tinalikuran at nagmadaling pumunta sa kwarto ni Chu Chu.

Hindi pwede ’to!

---

Nyang note: Hi lalabs! Please Support This Story. Thank u! Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 3

Atarah

Klyte

MALAKAS Ang kabog ng dibdib ko at tulala lang ako. Paulit ulit kong naalala ’yung mukha nung gwapong doctor na naka one night stand ko.

Ayos din si tadhana. Mapaglaro talaga, Akalain mo naman na Doctor pala ’yung naka one night stand ko. At worst siya pa pala ’yung Rare na sinasabi nila na na deploy dito sa hospital na pinagta-trabauhan ko.

Hayz.

Hindi niya ako pwede makilala o makita man lang. Natatakot lang ako at nahihiya. Halos dalawang linggo pa ang natitira ko bago ako muli pumasok sa trabaho. So dalawang linggo ko pa siya possibleng hindi makita. Ang kaso lang, ang problema paano kapag natapos na ’yung dalawang linggo? Paano na ’yun!? Ano na gagawin ko?

“A-ate Ath..” nabalik lang ako sa Reyalidad nang may tumawag sa akin.

Sh-t, si Chuchu nga pala ang pinunta ko rito. Dapat lang na alisin ko muna sa isipan ko ’yang Rare na ’yan.

“Hija, ok ka lang ba? Namumutla ka. Kanina ka pa tulala at balisa.” tanong naman ng Mommy ni Chuchu.

I shrugged and smiled bitterly. “Ok lang po ako hehe. ’Diba Chu Chu, Ok lang tayo? Ka-kayanin pa natin lumaban diba? Go go fight fight pa diba.” saad ko batang si Chu Chu na nakahilata sa Hospital bed.

Maputla ang balat, nangingitim ang ilalim ng mata at nangangayayat na talaga ito ng sobra. Base sa mata niya, mukhang pagod na pagod na talaga siya.

“Ate, I can’t… I’m tired.” mahina at pagod napagod na sambit ni Chu Chu.

Sa isang iglap ay biglang tumulo ang luha ko. Bigla nawala ang mga iniisip ko. Ang tanging naiisip ko lang ang kalagayan ni Chu chu.

“Ate Ath… don’t cry. I’m happy naman na po. Gano’n din sina Mama. Right Mama and Papa? Happy na kayo na magpapahinga na ako. Pumayag na po kayo ’diba?” nakangiting sambit ni Chu Chu sa Mama niya.

“Y-yes a-anak. We’re happy.” nakangiti pero halatang masakit para sa ina ni Chu Chu ang sinabi nito. Samantala ang ama naman ni Chuchu ay tumango lang at ngumiti.

“See ate? Gayahin mo sina Mama. ’Di sila nagiiyak. Happy sila for me. Can I close my eyes na po? I want to rest na..” masaya ang boses nito na may halong pagod.

“No..no.” naiiling mong sambit pero hinawakan lang ako sa balikat ni Tita, na Mama ni Chu Chu. Tinanguan lang ako nito at nginitian na mapait na para bang sinasabi na,

‘Ok na, hayaan mo na. She’s tired. Tangap naman na namin.’

Pinikit ko ang mga mata ko, napabuntong hininga rin ako, dinilat ko ang mga mata ko ulit at dahan dahang tumango.

“You can rest now baby.“nauutal kong saad.

“Yes! Thank you p-po sa lahat Ate Ath especially to you Mama and Papa, I love you all.” pahina ng pahina niyang sambit kasabay ng unti unti nitong pagpikit.

Chineck ko ang pulse niya pahina na ng pahina ang pag pump nito. Malakas ang naging hagulgol ni Tita, nilapitan At kino-comfort na lang siya ng asawa n’ya.

Dumating na ang Doctor. Si Doctora Aljen. Lumayo muna ako, at hinayaan na suriin si Chu Chu.

“Time of death, 2:37 pm.” sambit ni Doctora dahilan para manlambot ang  tuhod ko.

°°°

ALASYETE na ng gabi nang makauwi na ako. At sa bahay muna ako umuwi dahil bigla kong namiss ang kwarto ko sa mansyon.

Pagpasok ko ay agad bumungad saakin si Ate Akisha habang masayang nilalaro si Akeila sa sala.

Hindi ko nalang sila pinansin at dire diretso lang paakyat sa taas kaso narinig ko ang pagtawag ni Akisha oh I mean Ate Akisha.

“Ath? Bakit ’di ka umuwi kagabi. Umiyak ka ba?” nilingon ko ito at binigyan ng malamig na tingin.

“Sa condo ako umuwi. Yes.” sambit ko sabay nagmadaling umakayat pataas. Ayoko siya kausap baka kung ano ano lang masabi ko sakaniya.

Pumasok na ako sa kwarto ko at kaagad ko itong nilock. Humilata ako sa kama ko dahil nakaramdam ako ng matinding pagod at bigat ng mata ko.

°°°

BINABANTAYAN ko ngayon si Akeila dahil busy sina Mom, Dad and parents ni Akeila. Nag p-prepare kasi sila for Ate Akisha’s birthday. Next next week pa pero aligaga na sila.

Engrande kasi ang party na magaganap lalo na may big announcement na naman daw sila. Well kahit hindi pa nila sabihin na s-sense ko na kung ano ’yun. Mabilis kumayod si Charl and alam kong buntis ulit si Ate Akisha. Nakita ko kasi na nagsuka siya kanina.  Isang sign ’yun, morning sickness. Hindi naman siya gano’n dati so alam na thiz.

Haynako, Buti pa si Ate nakakadalawa na. Ako? Nganga pa rin. One week na ang nakalipas since may naka one night stand ako pero wala pa rin. Nag try na ako mag pregnancy test pero negative pa rin ang resulta kasi one week palang naman ang nakalipas simula nakipag talik ako. Siguro mga After 2- 3 weeks pa tyak may mabubuo na. Hihihi so excited. Hindi na ako ipe-pressure nina Mom and Dad na mag anak dahil magkakaroon na talaga ako ng sariling baby. Hindi na ako mai-inggit.

One week nalang ang natitira vacation ko and boom back to work na naman and doble boom malilintikan na dahil makikita ko na si Mr.Rare na naka one night stand ko pero anyway, malaki ang hospital siguro naman kaya ko siyang iwasan.

Hays! Sana maiwasan ko nga. Nakakahiya magpakita sakanya ih.

“Kawawa nman si Baby Akeila, may bago ng baby sina Mommy.” Sambit ko kay Akeila na masayang naglalaro sa lapag dito sa playroom niya.

“M-mam.” cute na sambit nito. mag t-two year old palang siya at hindi pa marunong magsalita. Binuhat buhat ko siya na para bang hinahagis hagis.

“Ang baby. Ang baby Akeila na ’yon. Ang baby. Ang baby~ a burbur bur. Yieeyah!” nakangiti kong sambit. Nakakagigil siya. Ang cute cute niya, sana mag ka anak ako ng gan’to.

“Hihihi.” Hagikgik niya kaya natawa din ako pero biglang––napansin ko ang matinding amoy na umaalingasaw.

“Uhm baby, nag po poo ba you?” tanong ko na kala mo naman sasagot. Sinilip ko naman ang diaper niya and confirm tumae nga.

Binuhat ko siya saka tumayo, hindi na ako nag abalang tawagin sina manang dahil ako nalang mag papalit ng diaper niya.

Umakyat kami sa raas para pumunta sa kwarto nina Ate Akisha. Nandun kasi ’yung mga gamit like diaper, alcohol and etc.

Nang makadating kami ay binuksan ko ang pintuan gamit ang kaliwa kong kamay habang ang kanan naman ay buhat buhat ko dun si Akeila. Dumaretso kaagad kami sa CR at doon ko na siya hinugasan.

“Hihihi. Tat-a.” humihigikgik na sambit ni Akeila kaya napangiti ako. She’s so adorable. I pinched her nose then I kissed her forehead. Gad! Nakakagigil How I wish na magkaroon din ako ng anak na katulad niya.

Nang matapos ko na siya hugasan ay nag hugas din ako ng kamay at Sinabon ito. Pagkatapos, ay hiniga ko siya sa crib niya.

“Wait ka lang ah. Hahanapin ko kung saan nakalagay ’yung diaper mo. h’wag malikot.” sambit ko rito na animo ay naiintindihan ako.

“Hihihi.” hagikgik lang nito kaya napangiti ako ng matamis.

Nag alcohol muna ako ng kamay saka kinuha ko ang powder at wipes. Nilapag ko ito sa kama. Sunod naman ay binuksan ko isa-isa ang kabinet kung saan nakalagay ang mga diaper ni Akeila. Nang makita ko na ang diaper ay kumuha ako ng isa pero nabitawan ko ito.

Yumuko ako at kinuha ito pero may napansin akong itim na box sa ilalim ng kama nina Ate. Nilabas at kinuha ko ito.

“Ano ’to?” curious kong sambit. Gusto kong buksan pero mamaya na asikasuhin ko muna si Akeila. Kinuha ko siya sa crib niya at inihiga siya sa kama nina Ate Akisha.

Mabilis kong winipe ang singet singet nito at pagkatapos nilagyan ko ito ng powder at isinuot na ang diaper dito. Nilapag ko muna siya ulit sa crib niya at kaagad kong binuksan ang itim na nox.

Honestly, ngayon nalang ulit ako nakapasok dito Sa kwarto ni Ate. At bakit nga ba nacurious sa box na ’to? Kaagaw agaw pansin kasi ang matte black na kulay nito at alam ko ang ugali ni Ate, ayaw na ayaw nito na naglalagay ng kahit ano sa baba ng kama niya dahil para sakanya madumi ito tignan, Wait so baka hindi sakanya ’to? Baka kay Charl ’to?

Bago pa ako magisip ng kung ano ano ay binuksan ko na ito. At agad tumambad saakin ang mga colorful na papel. Parang Love Letters ah.

Kumuha ako ng Isa, At binasa ito nakumpirma ko nga na mga love letters ’to mula sa mga Admirer niya nung Elem-College. Nakita ko kasi na iba ibang taon tapos iba rin ang mga pangalan.

So admirers niya nga.Wow, sana all talaga may admirers. Lol.

Patuloy pa din ako sa pagkakalkal nang may nakita na akong mga pictures, tinignan ko isa isa ang mga ito. At napangisi ako ng makita ang mga picture niya with her EX boyfriends. Paano kaya kapag nakita ni Charl ’to? Uhmm. Selosan? Mag aaway ba?

Napaka sinop naman pala ni Ate, Tinatabi niya lahat ng memories niya nung mga dalaga pa siya sana ganyan din ako laso, Hindi ih. Burara ako. Lol.

Kinalkal ko pa ng kinalkal ang box pero biglang nawala ang ngisi ko dahil may nakita akong ’di kanais nais.

Isang picture ni Ate. May Nakabackhug na lalaki sakanya. At Ang lalaki na ’yung ay walang iba kung hindi si Rare. Napakagat ako ng labi saka tinitigan ang picture na ’yun baka namamalikmata mata ako pero siya nga! Wait wait! Baka kamukha lang. Oo tama, naniniwala ako na may pitong magkakamukhang tao sa mundo Oo yeah tama tama.

Ibabalik ko sana ang picture sa box pero may napansin ako na nakasulat sa likod.

“I love you Beb, I love you Rare.”

‘RARE MY FIRST LOVE’

Halos malaglag ang panga ko sa nabasa ko. Kumpirmado si Rare nga ’to na naka one night stand ko! Wha! Tadhana naman bakit ganyan ka?! Huhuhu.

Hindi ko kilala si Rare! Lahat na nagiging boyfriend ng Ate ko, kilala ko at alam kong First Love ni Ate si Kuya Luke. So p-paanong si Rare ’yun?!

Pinakatitigan ko muli ang Itsura ng mga nasa picture. At dun ko lang napansin na nasa likod pala nila ang Eiffel tower. Nasa Paris ito. At batang Bata pa Ang itsura nilang dalawa. Mga nasa 13-14 years palang sila dito. And kung tama ang naiisip ko. Naalala ko na Si Ate nagbakasyon sa Paris nung 13 siya, dahil gusto niya mag stay with Lola nun sa side ni Mommy.

“What the hell.” Nanlalambot kong sambit. Paano nangyari ’to? Bakit napaka Co-incident naman. Tadhana! Nuenigagawa mo?! Bakit nanlalaro ka nanaman. Jusko.

°°°

MABILIS ang araw and eto na back to work na ulit. Sa ilang years kong nagtatrabaho as a nurse ngayon lang ako naga-alinlangan na pumasok, Dahil for me hospital is my home at patient and my co-workers is my family pero ngayon, mas gugustuhin ko na na h’wag pumasok pero Hindi pwede. Kailangan ako dun.

Otw ako ngayon sa St.Calisha. Habang nag da-drive ako ay biglang nag ring ang Phone ko.

Ate Akisha is Calling..

Nireject ko ang tawag nito pero bigla ulit nag ring ang phone ko kaya nireject ko ulit kaso bigla nanaman nag ring. Na dididstract ako at naiirita kaya pinili ko nalang na sagutin.

“Oh?” mataray kong bungad.

[ Ahm Ath Sorry sa Distorbo ’Di mo Kasi nirereplyan Text ko tapos Tatlong araw ka ng nasa Condo mo Kaya ’di kita––]

“Diretsuhin mo na ako. What do you want?”

[ Mag papasukat ka na ng damit. Ikaw nalang ’di pa nagpasukat eh. Sa Biyernas na ang party Ath. ]

“Ok, mamaya.” agad kong binaba ang tawag at ipinaikot ang mga mata ko.

Nag focus nalang ako sa pag d-drive habang nag so-soundtrip at hindi rin nagtagal ay nakadating na ako. Pinark ko na ang kotse ko. At Pagkababa ko palang ay napalinga-linga na ako upang suguraduhin na wala sa paligid ko si Rare.

Balita ko kinabukasan nung nakita ko siya dito ay nagsimula na siya mag work kaya dapat ay magingat ako.

Nang nasiguro ko na wala siya ay kinuha ko ang bag and wallet ko sa loob ng kotse at nag simula ng maglakad.

“Baby!” napatigil naman ako sa paglalakad at nanlaki ang mata ko nang marinig ko ang katagang ‘Baby.’

“Hey Baby Ath!” nakahinga naman ako ng maluwag nang marinig ko ang pamilyar na boses na ’yun.

“Ang aga aga naman, sumisigaw ka d’yan Kristan.” masungit kong salubong sakanya.

“Aw ang sunget ni Baby Ath, ma miss lang naman kita eh, Hug mo nga ako.” Bigla siyang ngumuso at umakmang yayakapin ako kaya napailing iling ako saka hinampas siya sa braso.

He’s Kristan Gil Laspiatio my boy bestfriend. Kami ni Mikee actually. Doctor rin siya rito sa St Calisha. Gwapo pero kahit na license Doctor siya ay hindi siya mature tignan. Parang laro laro palang sakanya and totoo ’yun.

Mapagbiro at clingy si Dr. Kristan. Minsan ang childish niya pero kapag about sa work naman mag se-seryoso siya. ’Yun ang mabuti sakanya. Masasabi ko na He’s the best doctor/ surgeon na napatunayan ko talaga not like Dr. Rare, hindi ko pa kasi talaga siya nakita mag work. What do you expect? Bago lang siya rito and hindi naman ako curious sakanya kaya hindi na ako nagbabasa ng mga articles about sakanya.

“Hey? Are you ok?” nabalik ako sa reyalidad nang marinig ko ang tawag ni Kristan.

“Yes. Hahaha. Tara na nga late na tayo.” Naglakad na kami papasok ng Hospital. Hindi ko maiwasan ang mag palinga-linga dahil baka biglang nasa tabi ko na pala si Rare.

“Hey? May problema ka ba? You acting weird?“nakakunot noong tanong ni Kristan.

“Ha? Wala no!”

“Sure ka?” May pagaalinlangan na tanong nito.

“Yes yes!” Nginitian ko siya ng pagkatamis tamis.

MABILIS ang naging oras, At alasais na ng gabi. Sa Kabutihang palad naman ay hindi pa rin nagtatagpo ang landas namin ni Rare. Ang galing ko no? Automatic kasi na kapag may mga nagbubulungan and humihiyaw. Isa lang ibig sabihin nun nandun or malapit lang si Rare. Hearthtob siya rito ih. Kaya agad ako nakakagawa ng paraan para maiwasan siya.

Alam kong hindi ako lagi si-swertehin. Alam kong dadating ang araw na magkikita kami. Aware ako do’n pero hindi ko naman alam kung anong gagawin ko kapag dumating ’yung araw na ’yun. Hays, bahala na.

Matatapos na nyan ang work mamayang 6:30 and pagkatapos nun diretso ako sa botique para magpasukat ng dress na susuotin ko this Friday sa birthday party ni Ate.

Pumasok ako ngayon Isang kwarto, Kukunan ko kasi ng dugo ang I-isang lasyente rito.

“Hi po, goodevening Ma’am and Baby gurl, Kunan ko na po ng blood si baby ah.” napapout naman ang bata kaya napangiti ako ng matamis.

“Baby gurl. What’s your name?” imbes na sagutin ako ay biglang umiyak ang bata.

“Shhh, baby. H’wag ka na umiyak. Aalisin natin sakit mo ok? May aalisin lang si Ate na bad things sa body mo ah. Kailangan alisin ’yun para gumaling na ikaw, pagkatapos kapag gumaling ka na anong gusto mong gift?” Unti unti tumahan ang Bata at sinisinok pa ito.

“D-doll.” nauutal na sambit nito.

“Ok, bibigyan kita ng doll tapos may kasamang doll house ok? Pero kailangan na muna natin alising ’yung bad things dito. Ok lang ba? Para gumaling ka na.” Dahan dahan namang tumango ang Bata.

“Ok, hug mo si Ate and close your eyes. Mabilis lang ’to.” dahan dahan ko tinurok ang injection.

“Ang tapang tapang naman ni baby gurl. Oh ok na, Yehey.” puri ko nang matapos ko na siyang kuhanan ng dugo.

“Babalik si Ate ah? Tapos Bibili na ako ng doll mo, Ok?” dahan dahan itong ngumiti saka tumango.

Tok! Tok!

Lumapit ang mommy ni baby girl sa pintuan para tignan kung sino ang kumakatok.

“Oh doc ikaw po pala.” haharap sana ako kaso bigla kong narinig ang pamilyar na boses.

“Yeah, I just want to check Esang, malapit na operation niya.” napalunok ako at nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang boses na ’yun ni Rare.

Oh-oh? Pa-paano na ’to?

---

Nyang note: Enjoy Reading! Don’t forget to vote and leave a Comments

Chapter 4

Atarah

Klyte

YUMUKO ako ng bahagya at inaayos ang suot kong facemask. God, please sana po hindi niya ako mamukhaan. Hindi maaring makilala niya ako, masisira buhay ko.

Lumunok muna ako bago ako nagsalita. “

Alis

na po ako.“ kinuha ko ang mga gamit na ginamit ko then bahagya akong yumuko.

“Wait…” naramdaman ko ang pagdampi ng kamay ni Rare sa balikat ko kaya napako ako bigla sa kinatatayuan ko.

“P-po?” pinilit kong wag mautal pero nabigo ako. Hayz self, bakit ’di ka marunong umarte.Mahuhuli ka n’yan sa ginagawa mo, e.

“New?” sobrang lamig ng boses niya na sobrang lalim. Bakit angpogi pakinggan ng mga lalaking gano’n? Oh d-mn.

“N-no.”

“Ah, I see.” inalis niya na ang pagkapatong ng kamay niya sa balikat ko. Kaagad akong umalis sa pwestong ’yun. D-mn. Ang bilis ng tibok ng puso ko! Muntik na ’yun!

Habang naglalakad ako palayo sa Kwartong ’yon ay namataan ko si nurse Jaycee, ang nurse na papalit saakin kaya nabuhayan ang loob ko.

Thank you Lord at makakauwi na rin ako.

Tinignan ko ang wristwatch ko and 6:15 palang pala. Buti maaga si Jaycee ngayon. Thankful talaga ako!

“Hey Jaycee! Ang aga mo ah? Hahaha. “ masayang bati ko sakanya.

“

Oo

eh,

bumabawi

lang, last time kasi

lagi

ako late

ih

. Oh

sa

laboratory mo ba

dadalhin

’yan?“ tanong niya sabay turo sa dala ko.

“Ah,

oo

eh.“ tumatangong sambit ko.

“Oh

sige

na, Ako na

magdadala

. Mag out

ka

na.

Halatang

pagod

ka

na eh.“ nginitian niya ako habang naiiling iling pa.

Mas lalong sumaya ang kabuuan ko dahil sa sinabi niya.“ Hala thank you!“ masayang pasasalamat ko dahil mukhang dininghin na ng Diyos ang kahilingan ko.

“No prob!” kinuha niya na saakin ang tray na hawak ko and naglakad na siya saakin palayo.

Napabuntong hininga naman ako dahil makakauwi na ako, makakapahinga na ako kung saang walang Rare na iniisip.

Kaagad akong pumunta ng staff room. para kunin ang mga gamit ko at pagkatapos ay pumunta ako ng nurse station para mag log out na.

Habang papunta ako doon ay nakasalubong ko naman si Kristan na kakalabas lang ng elavator.

“Oh baby

Ath

,

uwi

ka

na?“ mapungay pungay na tanong nito. Halatang pagod na pagod ito pero ang gwapo niya pa rin tignan. Well, that’s my bestfriend.

“Oo, eh ikaw ano oras out mo ?” tanong ko.

“Mamaya pang 7:30, kakatapos lang nga ng surgery ko eh .” pinatunog niya kamay niya na halatang nangalay.

“Oo nga daw balita ko successful ulit congrats doc, mang treat ka niyan.” biro ko pa rito saka hinampas ng pagkalakalas ang kaniyang braso.

“Thanks Baby, oh sige ba. Kailan ka ba pwede?” natatawang sambit nito. Dati palang tinatawag na ako nitong Baby. Walang malisya dahil boy bestfriend ko siya.

“Bukas. Oh sige na alis na ako. Magpapasukat pa ako ng damit. Kitakits nalang bukas.” kiniss ko siya sa cheeks at kaagad na iniwanan na siya roon.

Nagmadali akong dumiretso sa Nurse Station at kaagad nag logout saka dumiretso ako patungo ng parking lot para kunin ang kotse ko.

Sumakay na ako at mabilis ang oras, ilang minuto na ako ngayon na nag d-drive papunta sa botique upang magpasukat na ng damit para sa party ni Ate Akisha.

Sa kalagitnaan ng pagmamaneho ko ay biglang nag ring ang phone ko.

Kring! Kring!

Kee is Calling…

Sinuot ko ang earphone na nakakonek sa phone ko bago sinagot ang tawag na mula sa kaibigan ko.

“Hello?”

[ Ath? Kamusta naman sa p agbabalik trabaho mo? Nakita mo ba siya? ]

Si Rare ang tinutukoy niya. Sinabi ko na sakanya kaaagad nung araw na nalaman kong si Rare ang doctor na galing ibang bansa at simula nun bukambibig niya na ang tadhana na raw ang naglalapit saamin. Posible raw na si Rare ang Forever ko. Lol. F-ck forever lang wala ako pake doon! Hindi totoo ’yun.

“Buong araw ko sana siyang ’di makikita dahil succesful ’yung pagiiwas ko sakanya pero before akong mag out. Nakita ko siya and sobrang lapit naman and kinausap niya pa ako. Naka facemask ako nun. Sobrang kaba ko Kee. Grabe.”

[ Ano sinabi sayo? ]

“Tinanong niya kung bago ba raw ako dun sa hospital sabi ko hindi.” napabuntong hininga pa ako at inalala ang mga senaryo kanina.

[ Hala? Panigurado namukhaan ka nun, I mean nabosesan. ]

“Argh! Hindi pwede ’yun.” frustrated kong sambit. Nakakainis naman kasi si Tadhana eh! Kala n’ya maganda pa ’yang ginagawang pang aasar saakin.

[ Pwede ’yun Ath! Kahit ako naman siguro ih, hinding hindi ko makakalimutan ang babaeng desperada na magpabuntis saakin. Duh! ]

Natahimik naman ako sa sinabi niya kasi narealize ko na tama naman siya. Eh ’yung mga tao ngangdesperadong awayin ako dati natatandaan ko pa.

[ Ewan ko ba kasi sayo

Ath

, kung gusto mo

magkaanak

dapat

alam mong ’yung

anak

mo

kailangan

magkaroon

ng

kumpletong

Pamilya

. He or she needs father, A Father who will protect them! ]

Napangiwi nalang ako at napasuklay sa buhok ko gamit ang kamay ko.

“No! I can protect my child naman

ih

. I can hire a guards !“ giit ko pa dahil ayoko talaga magkaroon ng kahit anong relasyon sa kahit kaninong lalaki lalong lalo na sa makakabuntis saakin.

[

Iba

kasi ’yung

Tatay

Ath

,

ibang

Iba

. Princess or Prince deserve to have a king in their life. ]

“ Kee kasi, hindi ko

siya

gusto or mahal.

Mahirap

pakitunguhan

kapag

gano’n

ikaw

na rin naman

nagsasabi

hindi ba?And isa pa ang kapal ng mukha kong magpabuntis tapos pa papa ako ko lang sakanya, paano kung may girlfriend o asawa na pala ’yun diba? Ayoko na siyang mastress dahil ako lang may gusto nito. “ ’’diba tama naman? Maganda ang magiging desisyon ko para sa kapakanan niya rin naman ang ginagawa ko. Ayoko na siyang magisip ng kung ano ano at problemahin ’tong magiging anak namin dahil ako lang may gusto nito.

[ Ath! Ngayon mo lang ba naisip na possibleng may girlfriend or baka asawa na ’yang si Rare pagkatapos mong magpapabuntis sakanya? Malaking gulo kapag gano’n! STUPIDO ATARAH! ]

Pinaikot ko ang mata ko kahit hindi niya naman makikita. “ Oh kaya nga hindi niya na ako kailangan makita or malaman nito na buntis ako para walang gulo. Gets mo na?“

[ Wow Ath, grabe ’yang mindset  mo ha, grabe. Napaka impossible ’yung hindi ka niya makikita pero eto pa, paano naman kung wala siyang girlfriend or wife? Paano kung gusto ka niya panagutan? Paano kung willing ka niyang mahalin? Paano ’yun? Gusto mo ba ’yun? Matutunan mo naman siyang mahalin. ]

Sarkastiko niyang saad siguro kung magkausap kaming dalawa sabay na kaming napapairap o ’di naman kaya nagsisitaasan ang nga kilay. “Hays. Ewan ko sa’yo. Mamaya nalang. Nandito na ako sa Botique. Babush! Lab u!” Inalis ko ang ear phone na suot ko saka ko pinark ng kotse.

•••

BUMABA ako ng kotse ko para pumasok dito sa loob ng hotel Venue. Ngayon na ang araw ng kaarawan ni Ate Akisha labag man sa loob kong dumalo rito pero wala na akong choice.

Tinignan ko ang orasan, Its already 8:20 pm. Kanina pang 7:30 nag start ang party and eto ako kadadating lang. Late ako pero I don’t care pasalamat pa nga sila dumating ako sa party nila.

Oo nga pala nakasuot ako ng black matte dress, backless. Bahagya rin naka reveal ang Clevage ko. Witwiw I’m so chix.

Pagpasok ko sa Hotel ay inasist din ako kaagad ng isang babaeng staff. “This way po Ma’am.” taas noo akong naglakad papunta sa garap ng isang malaking pinto. Nung nakadating na ako ay agad nila itong binuksan at ako naman’di na nagpatumpik tumpik pa pumasok na ako sa loob na taas noo kaya agad pansin ang presensya ko.

Maraming nagsitinginan saakin, Including Mom, Dad, Ate Akisha and Si Charl. Nginitian ko sila nang matamis, wew plastic. I know right.

Hindi ko sila pinuntahan dahil dumiretso ako sa table nina Mikee. Mababadtrip lang ako at baka mahaggard ako kaagad kung doon ako didiretso.

“Oh buti dumating ka pa babaita!” nakangusong sambit ni Mikee. She’s with her Boyfriend, Si Prince. Alam ko rin na nandito family nina Prince and Mikee ih. Family friend namin sila eh.

“No choice syempre.” kibit balikat na sambit ko. Kanina pa talaga ako ginugulo nyan. Text ng text, call ng call na kesyo nasaan na ba daw ako? Dadating pa ba ako. Kairita.

“So ano na ganap? Inanounce na ba nila na buntis Si Ate?” sambit ko sabay upo at chineck ang face ko sa phone ko.

“Ha what? Buntis siya?” gulat na tanong ni Mikee.

“Oh yes, ’yun yung announcement nila.” tamad na sambit ko. Spoiler ako bakit ba, tss.

“Hindi pa pero mukhang ikaw na nag announce ih, look lakas lakas ng boses mo nakatingin ’yung iba dito.” Napatingin naman ako sa mga kalapit table namin dito, At nakatingin nga sila. Napairap nalang saka binaling muli ang tingin kina Mikee.

“Hey Ath, Si Ate mo papalapit dito oh.” nginusuan ni Prince ang direskyon ni Ate Akisha and He’s right papalapit nga siya rito.

“I’m glad you came, Kala ko ’di ka na pupunta ih.” nakangiting sambit ni Ate Akisha. She look so gorgeous today, gusto ko umirap pero h’wag nalang birthday niya naman, gift ko na ’yon.

“Yeah right. Happy birthday.” walang ganang sambit ko.

“Thank you Ath.” Akmang y-yakapin niya ako pero pinigilan ko na siya.

“Hey tawag ka na ni Charl. Mag a-announce na ata kayo.” malamig kong sambit. Ngumiti nalang siya ng mapait saka tumango then bumalik nalang siya sa table nila. Nag roll eyes ako sa binalik ko ang tingin kina Mikee and Prince.

“You’re so mean Ath. Dapat niyakap mo nalang siya tutal birthday niya.” kunot noong sambit ni Mikee.

“Nah, Ayoko. She’s plastic and I’m hot baka masunog pa siya ngayon birthday niya.” umiiling at nakangisi kong sambit.

“Still Ath? ’di mo pa rin napapatawad Ate mo?” tanong naman ni Prince kaya natawa ako ng sarkastiko.

“Nah, I already forgive her. Matagal na but ’di ko na kaya ibalik ’yung dati naming samahan.” mapait kong sambit at nagkibit balikat nalang.

Masakit na idulot niya pati na rin ni Charl sakin eh.

“Ladies and Gentleman. It’s time for us to know the announcement of Mrs. And Mr. Aquian! Once again let’s welcome the birthday lady and her husband, give them around of applause.”

Hindi ko pinansin ang mga sasabihin dahil nakakabored lang. “Kee, kumain na ba kayo?” I asked.

“Yes kanina pa.” sagot ni Kee na nakatingin ngayon sa stage kung nasaan sina Ate.

“I’m hungry.” nakanguso kong sambit.

“Pakuha nalang tayo. Hey Waiter!” tawag pansin ni Prince sa staff.

“Yes, Sir and Ma’am?”

“I want tempura, pasta and red wine pakibilis, I’m hungry na kasi ih.” mariin kong sambit habang humihikab na nakakaantok naman ’tong party na ’to.

“Ok po ma’am, wait a minute.”

“My wife, Akisha is 7 weeks Pregnant!” rinig kong masayang announce ni Charl dahilan kaya nagpalakpakan naman ang mga tao.

“Bilis kumayod nitong si Charl ah, Nakadalawa na nga. Ikaw Ath? Nga nga hahahaha.“pangaasar ni Mikee kaya nginisian ko lang siya.

Magkaanak din ako, malapit na.

“Wala naman ngang Boyfriend si Ath, love eh, So what do you expect ’diba talagang nga nga pa rin si Ath. Siguro kapag mag a-asawa na rin siya baka dun mabilis din sila kumayod, lol. Ikaw ba Love gusto mo bang magsimula na akong kumayod?” napangiwi ako sa sinambit ni Prince habang umiinom ng wine.

Yak.

“Hahaha enebe pwede nemen.” umakto ako sa parang nasusuka dahil naman sa naging reaksyon niya.

“Yak lalandi n’yo naman.” Cringe!

“Ma’am eto na po.” inilapag ng waiter ang pagkain ko sa table namin pero biglang, umikot ang sikmura ko nang makaamoy ako ng ’di kaaya-aya.

“Eck~.” napahawak ako sa bibig ko. naramdaman ko ang pagbaling ng tingina nina Mikee saakin.

“Where’s your restroom? Please assist me.” sambit ko. Nakahawak ako sa bibig ko upang pigilan pa ang paglabas ng suka ko. May mga napatingin saakin pero hindi ko na ito pinansin at nagmadaling maglakad.

“Ma’am dito po.” tinuro ng waiter ang daan papuntang restroom kaya halos tinakbo ko na ito dahil puputok na talaga pero biglang may bumanga saakin kaya napaupo ako at napayuko. ’Di ko na napigilan ang aking sarili at nasuka na ako sa harapan nito.

“What the hell, Are you ok Miss?” Parang biglang gustong bumalik ng sinuka ko ng sikmura ko nang marinig ko ang pamilyar na boses na ’yun. F-ck no! Si Rare. Boses ni Rare ’to.

Yumuko pa ako at humanap ako nang tyempo na makatakbo palayo dun. At nung makahanap na ako ay tinulak ko siya at kumaripas ng takbo.

Imagine, Nakatakbo ako habang nakahills. Amazing!

“Hey Miss!” nagmadali akong tumakbo at nung mamataan ko na ang restroom ng babae ay kaagad akong pumasok dun. Hingal na hingal ako habang nil-lock ko ang pintuan ng restroom.

Bakit siya nandito? He’s invited? What the ef? Bakit gano’n! So Ininvite ni Ate ang first love niya or EX niya for what reason? Just f-ck? Bakit? Bakit han’to? Bakit lagi nalang nagtatagpo landas namin nun.

Anong gagawin ko!? Baka sumunod pala siya, vaka nasa labas siya. D-mn. Hindi ko pa dala ’yung phone ko!

Naghilamos ako ng mukha, simple lang Naman make up ko, and it’s waterproof kaya ’di pa rin siya nabubura.

Tadhana! Ano ba talaga plano mo saakin! Pinapahamak mo naman ako ih, the more na ayaw ko siyang makita, the more naman na lagi mong pinag tatagpo landas namin.

Tumulala pa ako sa salamin ng mahigit 20 minutos bago biglang may kumatok sa Pinto.

“Hey Ath?” rinig kong tawag mula sa labas ng restroom.

“Mikee!”

“Open this door, Ath.”

“Wala bang ibang tao d’yan?” kinakabahan kong tanong.

“Wala, why?” binuksan ko kaagad ang pinto at hinila siya papasok sa Loob.

“Ok kalang ba? Ha?” nagaalalang Tanong ni Mikee.

“No Hindi! Nandito si Rare. Nakabangaan ko siya sa harap niya pa mismo ako nasuka.”

“What?! Seryoso ba ’yun? Eh? Ansabi niya?”

“Buti nalang nakayuko ako nun, tapos tinakbuhan ko siya tinawag niya ako pero dire-diretso ako dito. Ayoko lumabas baka nasa labas pala siya, tapos nakita niya ako edi sayang effort ko sa pagtakbo ’diba?”

“Buti nalang pala talaga pinuntahan kita dito kasi ang tagal mong wala dun, Hinahanap ka na din ni Mommy mo.”

“Ayoko na bumalik dun, baka nandun si Rare!”

“Eh paanong nandito kasi ’yung lalaking ’yun? Ininvite siya ni Ate mo? ’Diba sabi mo saakin Ex siya ng Ate mo?”

“Oo baka siguro, ano ng gagawin natin?”

“Gan’to, diretso ka na sa labas then punta ulit ako dun sa party para kunin ’yung phone and bag mo, Ok?”

“Oh sige, doon ako pupunta sa parking lot sasakay na ako ng kotse.”

“Oh sige Tara.” si Mikee ang nagbukas ng pintuan ng restroom then luminga linga siya para makumpirma kung may tao ba.

“Tara, walang tao.” naunang lumabas si Mikee kasunod ako. Binilisan namin ang paglakad at sa kasamaang palad ay may nakasalubong kaming alagad ng magulang ko.

“Ma’am Atarah. Hinahanap ka po ng Mommy and Daddy n’yo.” sambit ni Manang Olivia na mayordoma namin sa Bahay.

“Ahm, pakisabi po. Hindi nyo ko nakita, At umuwi na ako.”

“Ma’am, mainit ulo ng Daddy n’yo po. Papagalitan po ako kapag hiindi ko kayo nadala sakanya.” mapayuko ito dahil halatang ayaw natatakot siyang mapagalitan.

“Ako bahala sayo Manang.” nagtitiim bagang na usal ko.

“Ma’am please po? Ayoko pong matangal sa trabaho eh.” napabuntong hininga naman ako at napa kagat sa labi.

“Oh sige na po, una ka na po. Sunod po ako. Promise po.” sumusuko kong usal.

“Talaga po? Thank you po Ma’am. Sige po hinihintay ka na po nila doon.” Tinanguan ko siya. Naglakad na siya palayo, tapos nagkatinginan naman kami ni Mikee.

“Oh ano? Babalik ka do’n?” tanong nito.

“Oo saglit lang. Tara na.” nagmadali kaming maglakad pabalik dun sa Party.

Nilibot ko ang paningin ko at sa kabutihang palad ay wala namang Rare akong nakita kaya nakahinga ako ng maluwag, nawala ang kabang nararamdaman ko.

Dumiretso kaagad kami sa table namin, kung saan nakalagay ang phone and bag ko para diretso na ang pag alis ko mamaya.

“Ath, napano ka? Ayos ka lang ba? By the way kanina ka pa hinanap dito ng Ate mo.” salubong ni Prince saamin.

“Ok lang ako. Sige, sige.”

“Ye––.“naputol naman ang sasabihin ni Prince nang biglang may tumawag saakin.

“Atarah!” napalingon naman ako sa tumawag. Si Ate Akisha, napairap nalang ako at napailing. Tutal birthday niya pagbibigyan ko siya ngayob.

“Wait lang. Puntahan ko lang si Ate.” nakamake face ako nung lumapit ako dun sa pwesto ni Ate.

“What?”

“Kala ko umuwi ka na, eh.” mapait na sambit niya kaya binigyan ko siya malamig na tingin.

“Pauwi palang actually.” cold na sambit ko.

“Ambilis naman. Kumain ka na ba?”

“So, She’s Atarah?” nanigas naman ako sa kinatatayuan ko nang marinig ko ang boses na ’yun na likuran ko.

Oh no. Baka hindi naman, baka mali lang ako. Hindi siya, ’to. Hindi pwede.

“Ahm, Yes. She’s my sister.” nakangiting usal ni Ate kaya napalunok ako at di ko magawa siyang harapin.

“Hey Atarah, nice meeting you…” hindi pa rin ako gumalaw at pakiramdam ko kinakapos na ako sa paghinga.

“Ath, hey? Are you ok?” nagaalalang sambit ni Ate nang mapansin niya ang reaskyon ko.

Napatango nalang ako atahan dahan akong lumingon sa likod ko.“S-shit.” nauutal na mura ko nang makita ko ang kabuuang mukha ng lalaki.

Si Rare nga.

Nakangisi ito, At nakatingin nang diretso saakin mga mata na para bang sinasabi na. ‘Hey, remember me?’

“Hey Ath.” napaiwas ako ng tingin kay Rare at nagbaling ng tingin kay Ate.

“Ahm, Yes. Ah nice meeting you too Rare.” inilahad ko ang kamay ko at nakipag kamay sakanya apra hindi halata. Kailangan ko nalang umarteng ’di ko siya kilala.

Nangilabot ako nang dumampi na ang kamay niya sa Kamay ko. Wth! “Kilala mo siya Ath?” nagtatakang tanong ni Ate.

Sh-t, nahuli ako do’n ha! Bakit ko sinabi ang pangalan niya? Nasaan na ’yung sinasabi kong a-arte ako? Eh, bigla kong nabanggit ang pangalan niya.

“Ofcourse, She know me. Very–very much..“nakangisi na sambit ni Rare at biglang gumalaw ang panga niya.

Gusto ko nalang magpakain sa lupa, wala na akong kawala ngayon. Paano na ’to?

---

Nyang note: Hi guys, Enjoy Reading! Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 5

Atarah Klyte

“BUT how?” tanong ni Ate. Eh, bakit gusto niya pa malaman? Masyado siyang kuryuso, ano ’to nagseselos ba siya? Tss.

“Ask her.” nakangising sambit ni Rare. Ah! Naiinis ako sa ngisi niyang ’yan. Asar na asar ako.

“Gotta go, pakisabi nalang kay Daddy. Nahihilo kasi ako ih.” sambit ko nalang kay Ate Akisha at hindi sinagot ang tanong nito. Napansin ko ang pagtaas ng kaliwang kilay ni Rare pero hindi ko na rin ito binigyan pansin at nagmadali akong umalis doon pero bago pa ako makalayo sakanila ay narinig ko pang nagsalita si Rare.

“ I’m an exchange Doctor. I’m working at St Calisha as of now, and beside your sister is a close  friend of mine.“ what? I know him daw kasi sobrang close namin?! At wait, Oh my god! Mukhang namukhaan niya ako sa hospital kasi nabangit niya nga ’yung St. Calisha.

Napailing iling ako at halos tinakbo ko na palabas ang hotel. Nang makalabas na ako ay agad akong dumeretso sa parking lot.

Nagmamadali akong kinalkal sa bag ko ang car key ko. At nang makita ko na ito ay bigla ko naman naramdaman na may kumikiliti sa paa ko kaya napatingin ako.

“WHAAAA!!!” hiyaw ko. Natataranta akong tumakbo at nagtatalon. Nabitawan ko na rin ang mga gamit ko.

May daga! Daga! Sh-t!

Dahil sa pagkataranta ko ay bigla akong natapilok. Ipinikit ko ang mata ko dahil hindi ko na mabalanse ang katawan ko at kahit ano mang oras ay posibleng bumagsak ako pero nagkamali ako dahil naramdaman kong may sumalo saakin.

Dinalat ko ang mata ko saka ako napapout at umiyak na ng tuluyan. OA man pero hindi ko maiwasan hindi maiyak dahil doon sa pesteng daga at dahil narin siguro sa sakit ng paa ko na  natapilok.

“Hey shhh, stop crying.” sambit ng sumalo saakin. Kahit nanlalabo ang paningin ko ay alam kong si Rare ang nakasalo saakin.

Naramdaman kong lumutang ako sa ere na ang ibig sabihin ay binuhat niya ako na parang bagong kasal.

“What happened?” hindi ako sumagot hanggang sa naramdaman kong inupo niya ako sa isang upuan.

“What happened?” nilapit niya ang mukha niya saakin at pinunasan ang luha ko gamit ang panyo niya na nilabas niya mula sa suit niya.

Napatigil naman na ako sa pagiyak dahil nararamdaman ko na ang matinding pagkailang. Narealize ko lang, bakit ba siya nandito?

“ ’Y-yung daga.“ nauutal kong sambit dahil ramdam na ramdam ko na ang hininga niya sa mukha ko.

“Uhm, lean on me .” ewan ko kung bakit ko sinunod ang sinabi niya, sumandal ako sa bench na ’yun. Nilayo niya na ang mukha niya sa mukha ko at itinaas nito ng bahagya ang paa ko. Ipinatong niya ito sa hita niya at dahan dahan niyang inalis ang suot kong hills.

“Tiisin mo, masakit sa una pero masarap naman na sa huli.” husky na sambit nito

“Ha?” gulat na tanong ko dahil feel ko may iba pa siyang ibig sabihin! Ang manyak!

“Lol.” nakangisi siyang umiiling Kasabay ng Dahan dahan niyang pagmasahe sa Paa ko.

“A-aw-O-ouch.” mangiyak ngiyak na daing ko.

“Pardon me, I’ll be gentle.” halos mabilaukan ako sa sarili kong laway dahil biglang nag F-flashback sa utak ko ang mga nangyari saamin.

AHHH! Bakit ang berde ng utak ko. Urgh! Sige self, sino manyak sainyong dalawa ha?

Napapikit ako ng mariin dahil sa sakit na nararamdaman ko mula sa pagkamasahe nito, Ilang minuto pa ang nakalipas bago ito napalitan ito ng sarap– I mean gumaan na ang pakiramdam ko.

“Ahh!” hiyaw ko nang bigla niyang diniin pero pagkatapos nun ay wala na akong sakit na nararamdaman.

Dahan dahan kong iminulat ang mga Mata ko at ginalaw galaw ang paa ko. As in wala ng sakit bumalik na sa normal ang pakiramdam ko.

Hala ang galing niya? Masahista ba siya? Kuhg sabagay doctor nga pala siya, hindi na bago ang mga senaryong gan’to.

Sinulyapan ko siya at naabutan kong nakatitig saakin si Rare ng malamig. Nahiya naman ako kaya napayuko ako. “Ahm, thank you.” pasasalamat ko. Akmang kukunin ko na ang hills ko pero naunahan niya ako.

“No, don’t use this. Wait me here.” napatingin ako sakanya at seryoso na ang mukha nito.

“Ahm, sige.” umalis siya sa harapan ko at doon palang ako nakahinga ng maluwang. Hinawakan ko ang dibdib ko. Ang bilis ng tibok ng puso ko, what the hell?

Ilang minuto lang ang lumipas ay bumalik na siya. May dala siyang pares ng slipers. Panglalaki, medyo malaki, nike ang tatak.

“Here, sorry for the size. Wear it.” nilapag niya ito sa semento at dumampi ang kamay niya sa braso ko.

“Wa––.” tatanggi sana ako kaso pinutol niya ang sasabihin ko.

“Just wear it to avoid worst inflammation.” seryosong saad nito wala na akong nagawa kung hindi tumango kasi tama naman siya.

Inalalayan niya pa ako sa pagsuot nito kaya patago akong napa kagat labi. “I’ll take you in your house.” nagulat naman ako sa sinabi niya kaya napatingin ako rito.

“What?”

“Hatid na kita.” tinagalog lang nito ang sagot kanina kaya napasimangot ako habang nakatingin ng diretso sa mga mata niya.

“Ay, g’wag na. Nakakadistorbo na ako masyado sa’yo.“nahihiya kong saad.

“I insist. Paano kung biglang sumakit paa mo? Malaki ang posibilidad na ’di mo macontrol ang speed and preno ng sasakyan mo.” matigas na tagalog na sambit nito saka pinagalaw ang perpekto niyang panga.

“Eh, pakialam mo na ba dun.” pagmamataray ko. Hala self ikaw pa talaga may gana mag attiude d’yan ha? Pagkatapos ka niyang tulungan?

“Hard headed as f-ck.”  mahinang sambit nito. Habang lumalamig ang titig saakin.

“What?” What the f-ck? Ano pinagsasabi niya. Minumura niya ba ako?

“Tss.Just tell me what’s your address, tho.” bigla naiinis na niyang sambit kaya pinagtaasan ko siya ng kilay.

“I can handle ok, bumalik ka na sa Loo——Ahhhh! Ibaba mo ’ko.” huli na para tumutol dahil binuhat niya nanaman ako na parang bagong kasal.

“Tss.” hindi niya ako pinansin at nagtuloy tuloy lang siya sa paglalakad. Magpupumiglas sana ako kaso parang nanghihina ako.

Napatitig ako sa mukha niya. He’s really handsome, napaka perfect ng mukha niya pero agaw pansin ’yung labi niyang mapula at manipis. Ganda ng shape.Ang sexy!

Napalunok naman ako kahit wala dapat lunukin dahil deym lang nangaakit ’yung labi parang sinasabi. ‘Kiss me’ ‘Taste me’

Hays, what the hell is happening to me? This is not me? Bigla akong naging masyadong thirst sa lalaki,ew.

“Done checking me?” nakataas kilay na sambit nito. Omg! Tinititigan ko siya nang hindi ko alam. Napatingin ako sa harap ng kotse. Naglakad kami nang hindi ko namamalayan dahil sa kakatitig sakanya.

“Ha?” patay malisya kong ssmbit. Binuksan niya ang kotse at doon niya ako ipinasok sa tabi ng driver seat.

“Now, Tell me? What’s your address so I can take you home.” hindi ko na mabasa ang expresyon niya parang nagiging blangko ito.

“Hayz, Ok fine. Akarion Condominium. Alam mo ba ’yun?” tanong ko sakatinaasan siya ng kilay.

“Yep, That Condo is my uncle’s proprietorship.” mababang boses na sambit nito. Wow lang! Edi sobrang mayaman pala talaga ang family niya? Sikat din kasi ’yung may ari ng building na ’yon.

“Share mo lang?” oh sige mag attiude ka na naman self, maganda ’yan kaysa na nagpapantasya ka sakaniya. That’s so cringe!

“Isn’t obvious?” bakas sa boses niya ang matinding iritasyon. So, he’s pikon pala. Lumalabas ngbpaunti unti ang ’di kaaya ayang ugali niya, tss.

“Tss.” inirapan ko siya saka sumandal sa gilid bintana.

Naramdaman ko ang pag galaw niya kaya napalingon muli ako rito, at sa isang iglap pa ay sobrang lapit na muli ng mukha niya sa mukha ko. Amoy na amoy ko ang hininga niyang amoy wine na may pagka mint, ramdam na ramdam ko rin ang init ng katawan nito.

“Ano gagawin mo?” ngumisi lang siya at hindi ako sinagot. Nilapit niya pa ng nilapit ang mukha niya kaya napapikit ako pero imbes na labi niya ang naramdaman ko ay ang pag ayos niya ng seatbelt kaya dali dali kong binuksan ang mata ko and eto na naman namataan ko ang pagngisi niya.

Atarah, ano ba?! Nakakahiya!

“Mag drive ka na nga.” kunwaring masungit na sambit ko. Lalayo na san siya pero laking gulat ko ng hinalikan niya ako bigla.

Hala!

Kinagat niya labi ko kaya napaawang ang bibig ko at dali dali niya naman pinasok ang dila niya.

Deym, I can’t control my sel.Ang init. Napapikit na rin ako, sabay sinabayan ang halik niya dahil dalang dala na ako sa ginagawa niya.

Hey, I don’t want to kiss him but my d-mn body is not listening to me!

Ipanatong ko ang kamay ko sa batok niya. “ I missed the taste of your lips.“ bulong nito bago muli sinunggaban ako ng halik.

Nanlalambot na ako. Nawawalan ako ng lakas lalo na’t nang maramdaman ko ang kamay niya na pumasok sa loob ng dress ko. Nang matagumpayan niyang naipasok ang kamay niya ay hinamas himas nito ang aking hita.

“Uhmm.” I moaned. Pataas ng pataas ang kamay niya hanggang sa umabot na sa perlas ko. He played my pearl. He ge gently massage it katulad ng ginawa niya noong una namin.

Ramdam na ramdam ko ang kakaibang pakiramdam mula sa kamay niya kahit na may suot pa akong underwear.

Halos mabaon ko na ang kuko ko sa likod niya dahil sa kakaibang sensasyon na aking nararamdaman.

“You’re so wet.” deel ko ang paginit ng magkabilang pisnge ko dahil sa sinabi niya. Gusto ko siyang patigilin dahil sa kahihiyan pero paano kung ’di talaga umaayon ang katawan ko sa gustong gawin ng utak ko.

Mas lalong palalim ng palalim ang halikan namin, I can’t stop him dahil hinang hina ako dahil sa sarap na dulot na ginawa gawa nito.

Kring! Kring!

May biglang nagring na phone, and hindi mula saakin ’yun kay Rare, pero imbes na tumigil si Rare ay tuloy tuloy pa rin siya sa ginagawa niyang panghahalik.

Sa pagkakataong ito ay naitulak ko siya dahil nauubusan na ako ng Hininga. Mapungay ang mga mata nito at pinagalaw ang kaniyang panga.

“Answer your phone.” sambit ko sabay iwas ng tingin.

What the hell! Muntik na magkaroon ng part 2! Whaa! Hiyang hiya ako sa pinagagawa ko. I’m so malandi, oh my. I didn’t expect to be that wild. Where’s the innocent Atarah?

Imbes na sagutin nito ang tawag ay narinig kong pinatay niya ito. “Hey, Can we continue?” diretsong sambit nito kaya halos malaglag ang panga ko. Seriously? Hindi ba siga nahihiya sa ginagawa or sinasabi niya.

“Nahihibang ka na. Hatid mo na ako bilis, pagod na ako.” sambit ko at inayos ang sarili ko habang tumitingin sa labas ng bintana.

Deym, nagiinit ang pisnge ko.

“Are you sure? You don’t want to continue?” inilagay niya muli sa hita ko ang kamay niya. Pinikit ko nang mariin ang mata ko dahil ’di ko alam ano ba dapat gawin.

“Stop. Just drive.” malamig na sambit ko habang pinipigilan ang kamay nito.

“Ahm, yeah. Sorry.” parang sa isang iglap ay nahiya siya sa ginagawa niya.

Tahimik lang ang naging biyahe namin, walang nagsasalita saamin. Ramdam ko na ang matinding akwardness. Ahh!

Sa tantya ko ay umabot ng nahigit 30 minuto ang biyahe namin bago kami Nakadating sa harap ng condominium ko. Grabe! Buong 30 minuto na ’yun tahimik lang kami tanging music lang ang maingay.

“Ahm, Thank you.” Inalis ko ang seatbelt at inayos muna ang sarili ko bago lumabas.

“No problem, Ahm. Sorry for what happened a while ago.” biglang nahihiyang sambit nito kaya hindi ko maiwasang ’di mapangiti deym ang cute niya. Hot pa? Swerte ko na ba kasi siya ang tatay ng magiging anak ko.

“Kalimutan nalang natin ’yun.” sambit ko. Wow, Atarah! Coming from you ha? Kalimutan? Eh, tyak sa malamang ’di ka na naman makakatulog dahil sa pagpapantasya.

“Yeah sige na, Alis na ako.” nginitian niya nalang ako ng tipid bago ito sumakay sa kanyang sasakyan.

“Ingat!” sambit ko. Hinintay kong una siyang umalis pero ilang segundo na ako naghihintay hanggang ngayon ’di pa rin niya na s-start ’yung kotse niya.

Kinatok ko ang Bintana ng Kotse niya, Binaba niya naman ito. “What’s the problem?” I asked.

“Gas?” nakangiwi na sambit nito.

“Aw, lagot. Malayo ang gas station dito, Ahm gan’to. Magpautos tayo, tapos stay ka muna dito sa condo ko.” Nice self? Anong kalokohan naiisip mo? Bakit mo siya pinapastay sa condo mo! Baka matuloy ang part 2 lagot ka. Kambal agad Ilalabas mo.

“ Is that fine with you?“ umigting ang panga niya kaya napatulala ako saglit doon, that’s so sexy bish.

“Oo, basta ano behave lang ikaw.” Ah! Ikaw din Atarah Behave dapat! Baka bumigay ka, marupok ka pa naman.

“Yeah.”

“Ah, tara na.” nauna na ako naglakad papasok ng condominium at ’di na siya hinintay.

“Kuya Guard, si Kuya jugs po?” tanong ko sa security guard ng building ng condo.

“Ah nag CR lang ho Ma’am, bakit po?”

“Ah, naubusan kasi ng gas ’yung kotse ng kasama ko ih, ayun po.” tinuro ko ang kulay itim na lamborghini ni Rare. “Utusan ko po sana si Kuya Jugs na bumili ng gas.”

“Here’s the money manong, just give it to him..” naglabas ng lilibuhin si Rare at Ibinigay ito kay Manong Guard.

“Oh sige po Ma’am and Sir. Sabihan ko nalang po kayo kapag nakabili na siya.”

“Thank you po. Tara na.” nauna akong naglakad, sala na ulit nagsasalita saamin hanggang sa makadating na kami harap na mismong unit ko.Tinipa ko muna ang Passcode ko bago kami nakapasok

“Are you hungry?” tanong ko kay Rare.

“Nah.” nilbot niya ang paningin niya sa condo ko bago muli ito nagsalita. “Are you lone here?” he asked.

“Ah io, whm water?” tanong ko at tumango naman ito kaya dali dali akong kumuha ng tubig sa refrigerator.

Nang makakuha na ay agad na akong bumalik sa living room at doon ko siya naabutan na nakaupo na rito sa couch ko habang hawak ang phone niya.

“Here’s your water..”

“Thanks.” Inabot ko sakanya ang water then Ininom niya ito.

And what the f-ck, napapatingin ako sa adams apple na gumagalaw. Ah! Ang sexy. Eto na naman ako, kailangan kong kumalma. I acted so cringe na, ’di naman ako gan’to. Kainis!

Nang matapos siyang uminom ay Napansin ko na nilinis niya ang lips niya gamit ’yung tongue niya then nag lipbite siya. Napaiwas naman ako ng tingin, Bakit ko ba siya tinitignan?

“Ahm, sige. Wait lang ha, magshower lang ako. You can open the TV or kahit anong pakilaman mo d’yan, ok lang.” sambit ko saka nagmadaling pumasok ng kwarto ko.

Inihanda ko muna ang susuotin ko bago ko huhubarin ang suot kong dress. Nang naihanda ko na ay akmang huhubarin ko ang damit ko pero hindi ko maabot ang zipper sa likod nito.

“What the!” frustrated kong sambit at pilit pa din Ilinaabot ang zipper. Ilang beses ako nagtangkang abutin pero hindi ko kaya.

“Ahhhh!” naiinis kong sigaw saka ako humilita sa higaan ko dahil napagod ako sa ginagawang pagpilit kong abutin ang zipper.

Tok! Tok!

“Hey Ath, are you ok?“rinig kong tanong nito mula sa labas.

“Hindi.” at dahil sya lang naman makakatulong saakin ih kaya binuksan ko ang pintuan at kakapalan ko na ang nukha ko sakanya tutal pinatuloy ko naman dito.

“What’s the problem?” nagtatakang tanong nito.

“I can’t unzip my dress.” Nakangusong sambit ko.

“Let me do it.” tumalikod naman ako at dahan dahan niyang ibinaba ang zipper at talaga nangilabot pa ako ng bonggang bongga kahit binaba niya lang ’yun.

“Done.” tipid na sambit nito at tinignan ako ng mapungay pungay.

“Thank you.” nalulunok kong saad. Masyado akong apektado sa presensya niya, bakit gano’n dahil ba nahihiya ako sa ginagawa naming kahalayaan o crush ko siya?—No way. Hindi na ako nag c-crush. Tss. Stone na ’tong heart ko, no.

“Next time you need to pay. Kiss is enough tho” painosenteng sambit nito habang umiigting nabnaman ang pesteng panga niya.

“What?” kunwaring ’di ko naring na saad. Natulala rin ako sa tanong nito nakakunot ang noo ko.

“Just kidding baby, go bathwell.” kusa na siyang umalis sa Hmgarap ko at ako haman ay naiwan pa ding tulala pa rin dahil sa sinabi niya.

Did he called me baby? Is this a sign that there’s a part 2 od chugchugan? Oh–no way! Wala na akong mukhang ihaharap, ’di na ako lasing.

“Hays!” sinampal ko ang sarili kong pisnge saka nilock ang pintuan ng kwarto ko.

Hinubad ko ang dress at dumeretso ako kaaagad sa CR. Mahigit 30 minutos ako nag shower bago ako lumabas at rinig na rinig ko ang malakas na patak ng ulan. Napili kong suotin ay black pajama and pink shirt. Dali dali akong lumabas ng kwarto at baka naiinip na si Rare.

Paglabas ko, naabutan ko siyang nanonood ng NBA.“Oy Rare lakas ng ulan. What’s your plan?” tanong ko rito habang naka cross arm.

“There’s a flash flood warning. There was a flood outside..” nilingon niya ako at pinagalaw na naman niya ang perpekto niyang panga bago tinignan ang kabuuan ko.

“Hala? Paano ka makakauwi?” nagkibit balikat ito at hinalik ang tingin sa TV.

“It’s not a good idea to go outside during a flash flood.” napapaos na sambit nito habang nakangisi sa TV.

No choice, I know what he meant and I’m not heartless to let him go in this situation. Masyadong delikado.

“ ’Dito ka muna kaya matulog?“ may pagaalinlangan kong tanong. Oh sh-t self! Ano ba ’tong pinagsasabi mo! Tama ba ’to?

---

Nyang note: Hi! Thank you po sa Pagbabasa!

Don’t forget to vote and leave a Comments.

Chapter 6

Atarah

Klyte

“HMMM…Rare.” tawag ko rito.

“Yes?” napalingon naman ito saakin. Kasalukuyan kasi siyang nagluluto. Yes oo nagluluto siya ng snack namin such as fries, popcorn and many more ’coz we’ve decided to watch a movie.

Mag m-movie marathon daw kami para raw hindi boring and besides maaga pa naman. “I have only here a pink big t-shirt, If you want to change your clothes you can use this, uhmm. Ang init kasi ng suot mo ih.” bakayuko kong sambit. D-mn, I felt so embarrassed. He just chuckled then inilahad ang kamay niya.

Imbes na ibigay ko ang damit ay natulala lang ako sa kamay nitong nakalahad. Ang puti, kinis at medyo maugat ang kaniyang kamay.

“Is this yours?” tanong nito kaya napatingin muli ako sakanya perpektong mukha at saka marahan na tumango.

“Cool. Akin na.” kinuha niya saakin ang T-shirt na may bahid na ngisi sakaniyang labi.

“Susuotin mo?” ’di makapaniwalang sambit ko. Feel ko kasi ang cute niya pagsinuot niya ’yung t-shirt, I mean may touch pagka hot pa rin.

“Uhm.” tumango siya saka humarap sa niluluto niya. Inihanda ko nalang ang nga plates na paglalagyan niya ng foods naminpara naman may silbe ako kahit pa-paano.

Ilang minuto kong tinititigan ang niluluto niya at minsan naman ay sumisimpleng tingin ako sakanya pero mabilis na tingin lang ’yon. Taksil talaga mga matang ’to ’di ko mapigilan amp, may sariling utak eh!

“Done.” sambit nito nang matapos ito.Inilagay niya na sa plate ’yung mga niluto niyang tacos, fries, popcorn, and hotdogs.

Rawr yameh!

Sabay naming dinala ang mga foods sa sala and inilapag ito sa table. Nag decide kami na panoorin ang isang sci-fic na Movie.

Umupo at humilig na ako sa sofa at ganoon din ang ginawa niya ang kaso lang ay medyo malayo ako sakanya. Nasa right side siya tapos ako sa kabilang left side.

“Hey, come near. Mahihirapan kang kumuha ng foods.” bigla nitong sambit habang mapungay pungay na mata akong tinignan. Dahil tama nga naman siya ay sumunod ako.

“Oo nga.” umusog ako ng konti saka tinignan siya. Gumalaw amg panga niya at siya ang lumapit saakin. Inadjust niya ng konti ang glass table ko para mapalapit saamin ang table.

“Better?” tumango nalang ako saka kumuha ng fries.

“Do you want some beer?” I asked him pero umiling siya at tinaasan lang ako ng kilay.

“Malamig ngayon and hindi dapat umiinom ng alak kapag gantong malamig, lalo na at ikaw pa ang kasama ko.” seryosong saad nito habang pinapagalaw muli ang kaniyang panga.

Ramdam kong nagiinit ang pisnge ko. Sheez! Hiyang hiya ako dahil alam kong may ipinararating siyang mensahe ih. Ahhhh! Dapat ’di ko na siya inalok ih. Wrong move self! Ikaw rin naman nagpapahiya sa sarili mo.

“A-h sige.” nauutal kong sambit saka ko Pinagpatuloy ang panonood. Halos,1- 1/2 Oras ang tinagal namin sa panonood. Tahimik lang kaming nanonood, minsan naguusap kami about sa work namin o sa kahit ano pa.

Wews ’di kami close ha!

“I’ll sleep here.” turo nito sa sofa. Napatingin ako sa mga mata niyang mapungay pungay. Halatang inaantok na siya.

Potek! Ang sexy niya nan tinignan! Sungaban ko talaga ’to!–opps self, ang cringe mo na para kang hayok.

“ Baka ’di ka komportable?“ imported at sikat na doctor ’to tapos papatulugin kolang sa sofa baka pagising ko nasa TV na ako lol.

“Nah, its ok.” humikab hikab na sambit nito.

“Gusto mo sa kwarto? Do’n sa lapag mag latag nalang?” kahit alanganin ako ay Inoffer ko na sakanya ang kwarto ko.

Sana tumangi! Charot.

“Nah, Its ok. I know, you’ll not be comfortable if i sleep there. Baka mapuyat ka pa, may trabaho pa bukas.” mariing pahayag nito.

Tama siya, hiindi ako magiging komportable pero paano naman siya? siya naman ’tong hindi magiging komportable, Sa itsura nyang ’yan wala sa mukha nito na natutulog ito sa sofa.

“Ahmmmm.” ’di ko alam sasabihin ko. Natutop na ang dila ko dahila para maging akeard na naman ang atmosphere.

“Don’t worry I’m used to it. I can sleep everywhere. Lalo na kapag umaakyat pa kami ng bundok for medical mission.” Sabagay, oo nga no! Sige na self, hayaan mo na. Atleast inalok mo ’diba. You’re such a kind woman.

“Sige. Katukin mo nalang ako sa kwarto if may kailangan ka ha?” nagaalanganim ko pa ring sambit.

“Uhm, Yeah. Thanks.”

“Sige kuha lang akong comforter pati pillows.” Sambit ko saka siya iniwan na nagaayos ng mga pinagkainan namin.

Dumaretso ako sa kwarto ko, kumuha ako ng extra pillows at comforter. Medyo malaki ’yung comforter tapos idagdag mo pa ang mga pillows na dala ko. Lumabas ako ng Kwarto ko habang hirap na hirap na dala ng mga ’yun.

“F-ck. Give me that.” sambit niya. Kaya ibinigay ko naman ang mga hawak ko.

Dali dali niya ito nilagay sa sofa at hinarap ako. “Next time,  don’t carry a heavy things like this.” maotoridad na sambit nito.

Napataas ang kilay ko. “At bakit? ’di pa naman ako buntis ah?” kunot noong sambit ko pero hindi siya nagsalita.

Pinagalaw niya ang kaniyang panga at kinagat ang kaniyang labi. Hoy! Nang aakit ba ’to? Jusko tukso layuan mo’ko.

“Tss. Sige na. Pasok na ako. Katok ka nalang kapag may kailangan ka ha?” sambit ko bago pa ako makagawa ng sala.

°°°

NAPABANGON ako sa kama ko at dahil ramdam ko na umiikot ’yung sikmura ko. Dali dali akong dumaretso sa CR at doon nagsuka.

Katapos ko magsuka ay feeling ko parang tamad na tamad ako Hinimas ko ang tyan ko at nagbuntong hininga. Buntis na kaya ako? Nag morning sickness ako! Omg.

Naghilamos ako at inayos ko ang sarili ko bago lumabas ng CR. Nakangiti ako dahil mukhang may mabubuo na kailangan ko nalang kumpirmahin. I’ll buy pregnancy later to confirm if I’m a pregmant woman na! At pagkatapos ko makuha result nun papacheck up din ako agad sa OB-Gyne.

Kagabi, nakatulog din ako agad dahil naramdaman ko na ang matinding pagod and wala rin akong narinig na katok mula sa labas ng kwarto kaya nagtuloy tuloy ang tulog ko.

Nagtungo ako sa sala upang tignan ang kalagayan ni Rare pero pagpunta ko doon ay wala na akong naabutang Rare.

Nakaayos na ang mga unan at Comforter na gamit niya. Wala rin siya rito kaya napagdesisyunan ko na magtungo sa kusina ngunit walang kahit bahid ng anino ni Rare ang nandun at sa halip ay veggy salad and brown bread na nakalagay sa mesa at may nakadikit na sticky notes ang bumungad agad saakin.

Kinuha ko ang sticky notes at binabasa ’yun.

’I didn’t try to wake you up because I know that you’re tired, anyway I prepared breakfast For you I hope you enjoy it. Eatwell :>

“Wow.”  react ko. Sweet naman pala nito. Note the sarcasm tho.

Tinignan ko ang orasan at alasyete na ng umaga at Duty ko 7:30. Ayokong pumasok muna ngayon, sakit ng ulo ko, medyo nahihilo ganon. Nakakatamad ang pakiradam ko gusto ko lang humiga ng humiga.

Bumalik ako ng kwarto para kunin ’yung phone ko, magpapaalam ako na hindi muna papasok. Hindi ko talaga kaya, naiirita ako sa paligid at gusto ko Lang talaga dito feeling ko kapag lumabas ako mahihimatay ako. Ang OA ’diba, pero ganon talaga naf-feel ko. Legit!

Tinatawagan ko si Nurse Mae. Kasamahan ko sa hospital.

[ Oh

napatawag

ka

,

Ath

?]

“Ate Mae, I can’t go there. I’m sick. Papalam nalang kay Ma’am Eazel..”

[

Sige

,

Uminom

ka

na ba ng

gamot

?

Ano

ba

masakit

sayo,

Puntahan

kita

katapos

ng duty ko? I’ll check you. ]

“Thank you ate pero I c-check na kasi ako ng family doctor namin ih.” pagsisinungaling ko.

[ Ah

ganoon

ba, Oh

sige

getwell

! Ako na

bahala

kay Ma’am. ]

“Sige Ate thank you, Bye.” binaba ko ang tawag at bumaba ulit para kainin ang hinanda ni Rare.

Nagsimula na akong kumain at mabilis ko din naubos. Ang sarap! Sobra. Gusto ko pa kaso wala na. Oh my, I’m so magana kumaim ngayon. Sign na talaga ’to nabuntis ako, gad I’m so excited.

Dahil ubos na, naghugas ako ng pinagkainan ko at kumuha ng fresh milk sa refrigerator at isinalin sa baso, pagkatapos ay dumaretso naman ako sa sala at humilata sa sofa.

Tinignan ko ang phone ko at doon ko napansin na may missed call si mommy at 3 text.

/ Anak

, Are u ok?

Masakit

daw

ulo

mo sabi ng ate mo,

Nasan

ka

? /

/ Are u in ur condo? I’ll sent there our family doctor. /

/ Do u want me to go there and take care of you? /

Napangisi nalang ako at napairap. Nagtype ako ng sasabihin ko.

/ No thanks Mom. I’m fine na./

Sagot ko saka binaba ang phone. Hayz. Nakakatamad ang araw gusto ko lang matulog ng matulog.

Tinignan ko ang orasan, at sinindi ang TV. Nanood lang ako at ’di ko namalayan na nakatulog muli ako sa sofa.

Dingdong!

Napabangon ako sa pagkahiga mula sa sofa. Ramdam ko ang papanakit ng katawan ko kaaya nagunat unat ako. Napatingin ako sa orasan at nanlaki ang mata ko nang mapansing kong 7:30 na ng gabi.

What the heck? Buong araw akong natulog? Hindi man lang ako naglunch. Sheez, what’s happening to me? Gan’to ba talaga kapag buntis.

Napatingin ako sa tyan ko at hinimas ito. “Aw baby, sorry ginutom ka ni Mommy.” nakanguso kong saad. Ang bad kong Mommy, hayz.

Napabuntong hininga ako at nagunat unat bago naglakad papunta ng pintuan at binuksan ko ito. Tumambad saakin ang mukhang pagod na si Rare.

Watdahel? Ano ginagawa nya dito?

“What are you doing here?” mataray kong tanong. Ewan ko kung bakit ako naiinis siguro dahil ayokong malaman niya ang tungkol sa pagbubuntis ko.

“Visiting you, I guess.” mahinahon niyang sambit at tinignan ako mata sa mata. Oh sh-t, nangaakit mata niya.

“Why?” Duh bakit niya naman ako bibisitahin? Sino ba siya, nanay ko? Boyfriend ko?

“Because I heard the news and based on your face, skin and lips..” kinagat niya ang labi niya dahilan bakit pumula lalo ang ito. “You’re sick.” lumapit siya saakin kaya napaatras ako hanggang sa nakapasok na siya sa unit ko.

Gad! My heart.

“Anong gagawin mo..” kinakabahan kong sambit at patuloy sa pag atras hanggang sa mapasandal ako sa pader. Nginisian niya lang ako saka mas lalong nilapitan.

“Hoy ano ba..” naiilang kong sambit. naging seryoso ang mukha niya kasabay ng paghawak nito sa leeg ko.

“You don’t have fever..Anong masakit sayo?” mahinang bulong niya saka niya ako nilayuan.

“I h-have headache and bodyache.“nauutal ko pa ring sagot.

“Hmm.Here, I bought some fruits and meds.” sambit niya saka nilahad ang hawak nitong paper bag.

“Thanks. But no thanks. Bakit mo ba ginagawa ’yan?” tanong ko. nakakapagtaka lang ha. Alam niya bang buntis ako? Gusto niya bang panagutan? Oh–no way!

“What?” nagtatakang usal nito kaya pinanliitan ko siya ng mata.

“Bakit moko pinuntahan?”

“ ’Coz you’re sick. Paulit ulit?“ bigla na siya naiirita kaya nanlaki ang mga mata ko. Ang attiude? Wow.

“Wow ha? Bat ikaw pa mukhang galit? Excuse me hindi mo obligado na bisitahin ako kasi may sakit ako.” kunot noo kong sambit habang dinuduro siya.

“I do. I owe you because you allow me to stay and sleep here and yes I’m worried about you. I’m with you last night, I just dont want to feel guilty.” his eyes dropped from my face downwards. My heart poilunded with a force that almost made me faint.

“Ah ganon. Pwes ok na. Aalis na sige na.’Di ka masisi promise kapag may nangyari saakin.” iritado ko ring sabi. Grabe kala ko naman nagaalala siya na bukal sa puso niya, ’yun pala guilty lang.

“No. You need to take a pregnancy test.” Maotoridad na sambit nito.

“Oo alam ko and hindi mo kailangan malaman ang result!” Totoo naman na hindi niya na kailangan malaman kasi napagusapan na namin na wala na siyang habol sa bata if ever.

“I have a rights to know if you’re pregnant or not because that baby is mine also. Ako ang ama niyan.” pinagalaw niya ang panga niya habanh nakakunot ang noo saakin.

“Damn you! Walang Tatay ang anak ko. Akin lang siya and malinaw naman na napagusapan natin na hinding hindi ka maghahabol sa Bata ’diba?” sigaw ko sakanya. Kainis!

“Did I say yes to that?” mayabang na saad nito.

“Gad! You’re so unbelievable! Akin lang ang anak ko.”

“No, We created that baby. Sperm ko at egg cell mo ang puhunan dito.” seryosong saad nito.

Kaazar! Ito na ang kinatatakutan ko, ang maghabol siya sa magiging anak namin. Bish, my child is only mine. I’ll not share it to him.

“Ok fine. Magkano kailangan mo?” baka pera lang katapat nito tapos lalayuan na ako.

“Do you think I need that f-cking money? Ha? Do you think I will sell my baby? “ humalakhak siya na ’di nakakatuwa ’yung tipong naasar siya.

Hays! Ang hirap naman kausap ng Rare na ’to. Ang linaw linaw naman kasi ng kasunduan. Ang bobo niya.

“Yes! Get out. I don’t need you here! “

“Yes, you don’t need me but my baby does. Now take the pregnancy test to confirm that you’re pregnant.“maotoridad na sambit nito.

Ang bossy!

Napabuntong hininga ako at sinamaan siya ng tingin. “Ok fine. Sasabihin ko na ang totoo. I’m not pregnant. Pinaniniwala kolang ang sarili ko na oo. Mayroon ako ngayon no.” mahinang bulong ko na halatang hindi ako sigurado sa sinasambit ko.

Kailangan kong magsinungaling, hindi pwedeng makialam siya buhay namin ng baby.

Gumalaw ang perpekto niyang panga.Napahawak ito sa kanyang sentido at napapikit ng mariin nang marinig ang aking sinabi.

“Then prove me.” dinilat niya ang kaniyang mga mata at tinignan ako ng diretso.

“Aba.. sampal ko talaga sayo dugo ko. Bwiset ka! Maghintay ka d’yan” inis na saad ko at tinalikuran siya.

Paano ko mapapatunayan na ’di nga ako buntis ha? Kainis. Saan ako hahanap ng dugo. Alangan namang pilitin ko sarili ko maglabas ng dugo. Duh!

Maglalakad sana ako papunta ng kwarto ko pero pinigilan ako ni Rare.

“Stop..”

“What?!” I hissed.

“You’re not pregnant..” mahinang bulong nito kaya kinunotan ko siya ng noo.

How?  To the rescue na naman ba si God saakin? Aw Thank you papa G!

“Oh ngayon naniniwala ka na? Ok ka na get out.” mataray kong sambit habang taas noo akong nakatingin rito.

Bakit biglaan naman na hindi siya naniwala? Pero anyways hayaan ko na ang mahalaga naniniwala na siya.

“Change your pad and short first.” seryosong sambit nito.

“Why would?! Bat mo ba ako inuutusan. Alis na sho shooo!” pagtataboy ko rito naiirita na ako ngayon sakaniya, ang kulit.

“Why not? Hanggang mamaya mo nalang ba ibabalandra ’yung dugo mo? So gross. “ nanlaki ang mata ko at sinundan ang tingin niya. Nakatingin siya sa likod ko.

“What the f-ck! No…” naiiling kong sambit sabay napalunok ako at nagmadaling pumasok sa kwarto ko at chineck ang likod ko.

“No..” naiiyak kong sambit.

Confirm may tagos ako. I have my menstruation. This is not good.

Napaupo ako sa sahig at napatulala. “No! Hindi pwede ’to!” Naiiyak kong sambit. Napasigaw ako at napahawak sa t’yan ko.

“A-ang baby ko!” ramdam ko ang panginginig ko. Hindi ba talaga ako buntis o sadyang possible na hindi talaga mabubuo si baby?

Naramdaman ko ang pagbukas ng pinto at ilang saglit pa ay naramdaman ko ang presenya ni Rare sa tabi ko.

Hindi ko siya pinansin at sa halip ay nilakasan ko pa ang iyak. “Hey shh. Stop crying..” sambit nito at pinantayan ang pagkaupo ko.

“Ano masaya kana! Hindi na ako Buntis! Wala ka ng hahabulin pa! Lumayas kana.” tinulak ko siya pero hinawakan niya lang ang dalawang kamay ko at binigyan ng mahigpit na yakap.

“F-ck. Of course I’m not happy. stop crying baby..” pagpapatahan nito. Wala na akong lakas para itulak siya at sa halip ay mas lalo lang akong naiyak sa ginawa niya.

Nanghihinayang ako.

“Bakit.. bakit ganto…”

“We can still make a baby if you want…”

Umiling iling lang ako at todo sa pagiyak “Gusto ko ng baby…Hindi ba talaga ako buntis ha?” napasinok sinok pa ako.

“Look I’m sorry.. I have something to tell you but before that fix your self first, ok?” natigilan ako at biglang kinabahan ako sinabi niya.

Bakit siya nagsosorry? Possible kayang..

“Don’t tell me pinalaglag mo ’yung baby ko?! ’Yung pinakain mo ba saakin kanina, May lason ’yun?! How dare you! Hindi naman kita inobliga maging ama ’di ba! “ kahit nanghihina ako ay nagawa ko pa rin siyang itulak sa pagkakataon ito.

“No ofcourse not! Para saan pang doctor ako? I don’t kill, I save life Atarah.. so don’t blame me. And besides hinding hindi ko gagawin ’yun dahil anak ko ’yun.” frustrated na sambit nito.

“Then ano?! Sabihin mo bakit ka nags-sorry! Sabihin mo na ngayon!”

“No. Fix yourself or do you want me to change your pads? Choose now.”

“Damn you Rare! Get out kung ayaw mo sabihin umalis kana!” Napapikit siya ng mariin at tumayo nalang kala ko ay lalabas na siya ngunit nagkamali ako. Binuhat niya ako at dinala sa Cr.

“Ibaba mo ako Jerk!” nagpupumiglas kong sambit.

“Then choose. I’ll take care of that or nah?” 

“Ibaba mo na ako. Magpapalit na ako! Umalis ka na bastos!”

“Good.” ngumiti siya saka binaba ako.

“I’ll wait you outside then I’ll prepare foods too, Ok?” lumabas na siya at ako naman ay napatanga nalang.

Napabuntong hininga ako at nagsimula ng ayusin ang sarili ko. Makalipas ng 15 minuto ay natapos na ako mag ayos ng sarili ko. Lumabas ako ng Cr at umupo pa ako sa sala.

I’m wearing a black pajama and white sando. Napahiga ako sa kama at tumitig pa sa kisame. Nagsimula nanaman tumulo ang mga luha ko.

“I badly want to have a baby. I want to be a mother..” naiiyak kong sambit.

God? Bakit? Bakit Hindi mo ’ko pinagbigyan ngayon? Kaya ko naman po na ih. May trabaho ako, May ipon, may condo at maramin pang iba pero bakit?!

Gusto ko lang naman magkaroon ng totoong magmamahal saakin dahil wala na talagang totoong nagmamahal saakin.

Sina mommy and daddy, Si Ate lang naman mahal nila ih. Si Ate naman sarili lang naman minahal niya. Ay oh pati pala ang Ex ko haha. Si Charl ’yung ex kong Gago! ’Di naman ako minahal nun ginamit niya lang ako.

Si Mikee na best friend ko lang talaga ang nagpaparamdam saakin na mahal niya ako.

Napatingin ako sa pintuan nang biglang may kumatok.

“Hey are you not yet done?”

“Bakit nandito ka pa? Alis na!” so seryoso siyang hihintayin niya ako? Ang kapal talaga ng mukha niya.

“Atarah, You’ll open this goddamn door or I will break it?” madiin na sambit nito. T’yak ako na umiigting na naman ang panga niya.

“Then break it! Wala akong pake sayo lumayas kana! Magpapatawag ako ng guard!”

“Don’t f-cking test me, Atarah!”

“Paking paking mo mukha mo!”

“Damn..” narinig ko ang pagkalabog ng pintuan kaya napaupo ako sa higaan.

“F-ck you Rare! Tatawag ako ng guard!” Galit na sigaw ko. Tumayo ako at hinanap ko ang phone ko pero hindi ako makita. Patuloy lang ang pagkalabog ng pintuan. Napahawak naman ako sa sentido ko nang maalala ko na nasa labas pala ’yung phone ko.

Napabuntong hininga nalang ako.“ Ok stop! Bubuksan ko na.“ tumigil ang kalabog at binuksan ko na ang pituan.

“Ano bang pinagagawa mo ha!? Hindi ka ba nahihiya saakin?! Pe-perwisyuhin mo pa ako!” Galit na sambit ko sakanya pero wala naman itong ekspresyon.

“I can pay you  times of the price of that freakin’ door. Now. Let’s go.” hinawakan niya ng kamay ko at dinala ako sa dining area.

Tumambad saakin ang mga pagkain. katulad ng seafoods such as shrimp, crab and mussles. Meron ding vegatable salad ulit and many more.

“Did you cook these?” I asked to him since alam ko sa fridge may stock pa ako ng ganyan.

“No. Nagpadeliver ako.” umupo siya sa upuan at pinagsandok ako mg pagkain kaya napatulala lang ako sakanya.

“Bakit mo pa ba ginagawa ’to? ’di maman nga ako buntis diba?” pinagtaasan ko siya ng kilay pero binigyan niya lang ako ng malamig na tingin.

“Eat.” ’di niya ako sinagot at sa halip inutusan lang ako nito. Pinaikot ko ang mga mata ko dahil ayoko makipagtalo sa harap n pagkain at isa pa gutom ako. Kanina pang umaga ang huling kain ko.

Tahimik lang kami kumakain. “I guess, you didn’t eat lunch?” biglang basag nito sa katahimikan.

“No, nakatulog ako lasi masama pakiramdam ko kala ko dahil sa pagbubuntis ko ’yun kaso hindi.” napatigil ako sa pagkain saka napabuntong hininga.

“Why are you so desperate to be impregnant with stranger, don’t you have a boyfriend?” tanong nito habang nakatingin ng diretso saakin kaya inirapan ko ’to.

“None of your business.”

“You’re my business. So answer me..” what? Ano ba trip niya? Paanong ako ang business niya?

“Ok, I Just want to be love. And I don’t have a boyfriend. You now, ok? Fishing, Tss.”  binigyan niya ako ng ’di makapaniwalang tingin kaya napangisi ako.

“What the heck fishing. I’m not.I’m just curious. So what about your family, alam ba nila pinag gagawa mo?” mga galawan wew, ang bilis niyang ibahin ang topic napahiya kasi.

“Wait… ’di tayo close ok bakit dami mong tanong.“naiirita kong sambit.

“I’m sorry.” mukhang natauhan siya laya napangisi ako. Ang epal kasi FC.

“Speaking of sorry. Bakit ka nagsosorry kanina? Ano ’yung sasabihin mo?” Tanong ko rito pero umiling lang siya.

“After this, I’ll tell you. Finish your food first.” duh nakakainis naman ’to pabossy! Kagigil. Pasalamat siya, I’m hungry and tired wala akong sa mood makipag away pa.

Lumipas ang minuto hiindi ko na tinapos ang pagkain ko dahil busog na din ako. Inayos ko ang pinggan ko at nilagay sa sink.

Tumayo na din siya at nilagay ang pinggan at inaayos ang lamesang pinagkainan namin. I washed the dishes then after nun ay dumiretso na ako sa sala.

Naabutan ko siyang naksandal sa sofa at nakapikit. Napatitig naman ako sa mukha niya. Gad, bakit ba ang attractive itsura niya kahit nakapikit lang siya.

Agaw pansin pa ang nakaunbutton niyang mga butones at medyo magulong buhok. Gad he looked so hot even though he’s tired. How to be him?

Umupo ako sa tabi niya kaya binuksan niya ang mga mata niya. Mapangungay pungay niya akong tinignan.

“Pagkatapos nitong sasabihin mo. Umuwi ka na. You look so exhausted, duh.”

Huminga siya malalim. “I’m sorry..“panimula nito tinignan niya ako. Ang oungay pungay ng mga mata niya.

“Ok spill it.”

“I used condom.” diretsong sambit nito kaya natigilan ako at pakiramdam ko lahat ng dugo umakyat sa ulo ko.

D-mn.

“Why? I thought bubuntisin mo ’ko. Malinaw na ’yun diba? Saka Isa pa ’di naman kita hahabulin. Walang makakaalam na ikaw ang ama ng dinadala ko. Ang linaw linaw, Rare. Sperm mo lang naman ibibigay mo!” naiinis kong sambit. Nagsisimula na naman mag init ang sulok ng mga mata ko.

Ang labo naman niya, bullshit!

“I can’t.“naiiling na sambit nito sabay hilot sa sintido niya

Anong I can’t Ang g-go naman! Nakaka g-go!

“F-ck naman. Dapat sinabi mo na gumamit ka nun agad! Para ’di na ako umasa na buntis ako. Da-mn, ang sakit kaya umasa no!” galit na sambit ko at ramdam ko na nangingilid na ang mga luha ko.

“Kung alam mo naman na hindi ako mabubuntis, para saan pa ’tong mga ginagawa mo?! Binigyan mo ’ko ng hope Rare! Kala ko may magmamahal na saakin ng totoo na kadugo ko. Kala ko magkaaanak na nga ako. Kala ko magiging ina na ako. F-ck you! “

Tinignan niya lang ako ng malambing. “Shh. This is not the right time baby…” niyakap niya ako ng mahigpit kaya mas lalo lang akong napaiyak.

---

Nyang note: Hi lalabs! Nagbabalik mu ako. Sorry oung ngayon Lang ako nag update sobrang busy Kasi sa school pero don’t worry magu-update na ako lagi rito.

Don’t forget to vote and leave a comments!

Chapter 7

Atarah Klyte

NAKATULALA lang ako habang hinahalo-halo ang kape na tinimpla ko. Hindi pa din ako maka move on sa nangyari kahapon. How dare him! Ang gago ng Rare na ’yun.

Hindi ako buntis at hindi ako pinagbigyan ni Rare na maging masaya. Damn him! Paasa siya.

Hindi ko lang maintindihan kung gumamit naman siya ng protection nun alam niya na hindi ako buntis so bakit siya nag act na parang naghahabol sa baby ko? Bakit parang inaalagaan niya ako. Hindi ako nag assume ha pero totoo talaga.

Pinaglalaruan niya ba ako? He’s so jerk!

May pa this is not the right time baby pa siyang nalalaman kala mo talaga may susunod pa. Kala mo talaga pipilitin ko pa rin siyang buntisin ako. Pwes nagkamali siya. Ang kapal ng mukha niya. Sinayang niya ang chances na binigay ko. Maghahanap nalang ako ng ibang sperm donor. Tss.

Wala siyang silbe! Nagpakasasa lang siya sa katawan ko na walang kapalit. D-mn kung hindi niya ako kayang buntisin, edi maghahanap ako ng Iba! ’yung mas gwapo, ’yung mas yummy, at higit sa lahat hindi paasa.

Syempre hahanapin ko ’yung hindi na EX ng Ate ko at higit sa lahat ’yung lalaking hinding hindi na mag krus ang landas namin.

Ting!

Napabalik ako realidad ng biglang tumunog ang oven toster. Napabuntong hininga ako saka kumuha ng plate at dun nilagay ’yung bread.

Nag b-breakfast ako ngayon and wala si Rare dito. Kagabi pa siya umuwi. Pinauwi ko na actually dahil masama talaga timpla ko sakaniya.

Nang malagay ko na ang bread sa plate ay kinuha ko naman ang palaman na nuttella. Nagsimula na ako kumain. Sinawsaw ko ang tinapay sa nuttela at pagakatapos ay Ininom ako na ang coffee ko.

Nung matapos na ako sa pagbreakfast ay dumiretso ako sa sala para ipagpatuloy ko ang pagaayos ko. May duty ako ngayon and hindi pwedeng umabsent ako ulit kasi maraming nangangailangan saakin.

Nakabihis na ako, nag r-retouch lang ako ng konti. Habang inaayos ko ang sarili ko napansin ko ang isang wallet na panlalaki na nasa sahig, katabi ng couch. Napataas ang kilay ko dahil wala namang lalaki ang bukod tanging pumunta dito sa condo ko kung hindi si Rare lang.

Ewan ko pero bigla akong napangisi habang inaabot ang wallet na ’yun. Nung nakuha ko na sawakas ang wallet at tinignan ko muna mg maigi ito.

“Wow this is Loius Vuitton pince wallet  damier graphite bifold card case bill purse. Ganda ng taste sa wallet ha check naman natin laman. Hihi.” excited kong sambit sa sarili ko baka may makita akong ipang b-black mail ko sakaniya.

Hep! Syempre ibabalik ko sakanya ’to ng walang kulang. ’Di ko kukunin ’to no. Duh baka parusahan pa ako ni God. Baka ’di niya ako bigyan ng kasiyahan sa buhay and besides I have my own money duh. I’m Just curious sa laman ng Louise Vuitton na ’to na pagmamayari ng isang sikat na surgeon sa buong mundo.

Dahan dahan kong binuksan ang wallet tumambad agad saakin ang mga cards niya. “Whoa.” mahigpit pa sa lima ang laman ng Cards niya. Next ko naman chineck ang isang pocket which is ang laman ay money niya.

Nilabas ko ’to at binilang. “22, 23, 24, 25, 26, 27, 27,600.” laman ng wallet niya. Not bad huh dahil hindi ako kumbinsado sa mga nakita ko ay nagkalikot pa ako at napaawang ang ang bibig ko nang mapansin ang strawberry flavor na condom.

“Yuck!” ewan ko pero bigla kong hinagis ang wallet niya nang makita ko ang bagay na ’yun.

Wow self, parang ngayon ka lang nakakita nun ha? Pavirgin ka siz.

Napakamot nalang ako sa pisnge ko at pinulot ang hinagis kong wallet. Nang linuha ko ’yun ay may nalaglag doon na picture at isang kwintas.

Agad ko naman sinuri kung sino ang nasa picture.

Picture ni Ate Akisha na masayang nakatanaw sa tanawin. Sinuri ko pa ang likod ng larawan may nakalagay roon na. ’ I love you beb.’,

“What the hell HAHAHAH ang corny talaga ng tawagan nila. Oh beb~ ajujuju HAHAHA d-mn.” natatawa at naiiling kong sambit. Sunod ko namang tinignan ang gold na kwintas na may pendant na maliit na letter A.

“Whoa, mukhang inlove pa rin si Rare sa Ate ko. Kawawa naman ang paasang ’yun buti nga sakaniya HAHAHA.” mukhang exciting ’to ha, ano kaya gagawin niyang move para magpapansin sa ate ko?

Nakakatawa ka talaga tadhana. Napakamapaglaro mo. Isipin mo sa dinadaming tao na pwede maka one night stand ko si Rare pa, Ex ni Ate na ngayon ay may asawa na ni Charl na Ex ko rin.

Hinawi ko ang buhok ko at itinago sa wallet ko ang picture at kwintas, mukhang mapapakinabangan ko kasi ito soon.

Para kapag napagtanto ko na pinaglalaruan talaga ako ni Rare well paglaruan ko rin siya. Mali siya ng kinalaban.

°°°

NASA St. Calisha Foundation Medical Center na ako at sinulubong agad ako ni Kristan.“Hey are you ok now?” ngumiti lang ako sakanya dahil ang cute niya mag alala.

“Yep.”

“Let’s go to my office. I’ll check you.” hindi kumbinsadong sambit nito. Oh Kristan. Nagiging cute ka nanaman sa paningin ko. Ang sarap pisilin ng pisnge niya kaso baka magkapasa na naman.

“Para ka naman baliw Tan. I’m fine na nga, thanks sa concern.” tinap ko pa ang likod nito saka ngumiti.

“Sorry, hindi kita napuntahan kahapon. May surgery kasi, eh.” napakamot pa ito sa ulo saka yumuko kaya napatawa ako.

“Tange, ok lang ’yun hindi mo naman obligasyon na puntahan ako. Osya na punta lang ako sa locker. Lagay ko lang ’tong gamit ko.”

“Hatid na kita. let’s go.”

“Sige.” inakbayan niya ako saka masaya making naglakad. Gan’to lang siya. Masyado siyang clingy sanay na ako sakanya.

“By the way sabay tayo mag lunch later. Ok?” sambit nito saka pinitik ang ilong ko kaya agad ko siyang tinulak.

“Ang sakit nun!” kunot noong sambit ko. lagi niyang ginagawa saakin ’yun. Kung hindi pinipitik ilong ko pinipisil niya naman.

“Hahaha ang cute mo talaga baby.” nilapit niya ako sakanya saka niyakap.

“Kaazar ka!” sambit ko at akmang pipisilin din ang kaniyang ilong pero natigilan ako nang may tumikhim.

“Ehem..” sabay kaming napatingin ni Kristan sa kay Rare na tumikhim na halatang sinadya naman.

“Oh hey Doc Rare. What we can do for you?” nakangiting usal ni Kristan. Tss, kung alam lang ng bestfriend ko ang ginawa niya saakin ’di mangingitian ng gan’yan ’yang Rare na ’yan.

“Hey. Oh nothing.” nginisian niya lang so Kristan saka binaling ang tingin saakin.

“Ms. Atarah. Let’s go to my office. We have something to talk.” seryosong saad ni Rare kaya napataas ang kilay ko.

Ang kapal naman nito. Close kami?

“What? Why? Ayoko nga. Let’s go na Kristan..” ako na humila kay Kristan para Iwan roon si Rare.

“What was that?” kunot noong sambit ni Kristan.

“Wala lang.”

“What if importante paguusapan nyo. Bakit mo siya tinangihan?“nagtatakang sambit ni Kristan.

“No hindi importante no magtatanong lang ng magtatanong about sa Ate ko. Shh ka lang ha. Ex kasi siya ni Ate ko and hanggang mahal niya pa rin kaso ’di ba may sarili ng Family si Ate..” kwento ko sakanya. Ewan pero ang saya sa feeling nung nikukwento ko kay Kristan ’yun.

“Oh So balak niya sirain ’yung Family ni Ate mo para lang makuha gusto niya? What a f-cker jerk.” sinulyapan pa ni Kristan si Rare at napayukom ito sakanyang kamao.

“Oo siguro ganon na nga.” hahaha yes naman. Masaya ’to. Sarap n’yang siraan sa lahat ng tao kapag ’di niya pa rin ako tinigilan.

“T-ngina niya pala eh. Sabihin mo agad saakin kapag ginugulo ka niya ha.”

“Bibig mo naman, baka may makarinig sayo. Hayaan nanatin ’yun.” patago akong ngumisi at sinulyapan si Rare na ngayon ay halatang frustrated kaya nilabas ko nalang ang dila ko saka siya binelatan .

“Bleh.” tinignan niya lang ako mg masama kaya inirapan ko siya saka kami nagdirediretso na ni Kristan sa locker ng mga nurse.

Nang makarating kami dun ay agad nariin umalis si Kristan dahil may ic-check pa raw itong pasyente.

“Sabay tayo naglunch ok? See you around baby Ath.” nginitian ko lang siya saka tinanguan. Pumasok ako sa loob ng locker toom ng mga Nurse at binuksan ko ang akin para ilagay doon ang bag ko roon pero naalarma agad ako nang maramdaman ko ang pagsara ng pinto. Agad akong napatingin dito at tumambad saakin ang frustrated na mukha ni Rare.

“Ano gingagawa mo rito?” mataray kong sambit. Sabi na e, susundan ako nitong bwiset na ’to.

“You, what do you think are you doing?” pabalang na sagot nito kaya bored ko itong tinignan.

“Naglalagay ng gamit. Isn’t obvious?”

“F-ck!” naiinis na wika nito habang umiigting ang panga niya.

“Lah? Napapano ka? Para kang tanga.” naiinis kong sambit saka ko sinara ang locker ko at nilagpasan siya pero pag hinila niya lang ako.

“Is he your boyfriend?” diretso niya akong tinignan sa mga mata ko. Ang intense ng mga eyes niya, napalunok nalang ako at umiwas ng tingin.

“What? Who?” nagtatakang tanong ko.

“Dr. Laspiatio?” Oh He’s pertaining to Kristan. Well actually fenny lang talaga kami ni Kristan talaga sadyang clingy lang ang kolokoy na ’yun kaya maissue kami madalas. What do you expect nasa Pilipinas tayo ih.

“Pake mo ba? Shoo! Alis ka na nga.” pagtataboy ko sakanya.

“Just answer my goddamn question!” Namumula ang mga pisnge nito at medyo magulo ang buhok niya.

Galit na galit siya mga sis.

“He’s my Babypie bleh! Ano Inggit ka no? Hahaha kasi ’yung ‘beb’ mo may pamilya na opx bye! Hahaha.” pangaasar ko saka tumakbo bago niya pa ako saktan.

“D-MN IT!” napamura nanaman siya kaya tuwang tuwa ako hoho skrt! I’m enjoying this. I want to make him angry para ganti lang paasa kasi ih.

°°°

NIPLAY ko ang Lullaby for kids para makasleep ang binabantayan kong pasyente. Kinuhanan ko kasi ito ng dugo bago umalis ang mommy niya.

“Hmmmm~.” napapahamming ako habang nakatingin kay Baby Jeco. He’s 1 year old and na dengue siya. Sobrang baba ng platelets niya at hindi tumatataas which is kailangan tumaas kaya nasa under observation pa rin siya.

Pumipikit pikit na siya kaya napangiti ako. Ang cute niya. Sana gumaling na siya. Nakaupo lang ako ngayon sa tabi niya habang siya ay nakahiga nang biglang bumukas ang pintuan.

Nilingon ko ang pumasok at nginitian pero napawi agad ito ng mapagtanto ko na si Rare ’yun.

Hayz. Bakit nandito nanaman ’tong mokong na’to?

“What are you doing here? Sa Pagkakaaalam ko Si Dra. Agasi ang Doctor ni baby Jeco duhh.”

“Well, I’m not here for him. I’m here to get my wallet. Where’s my wallet?” seryosong saad nito kaya napabuga ako ng hangin at natawa.

“Oh malay ko beb? Hahaha.”

“F-ck stop calling me beb! I know i left my wallet in your condo.” napakagat pa ito sa kaniyang labi at ginulo ang buhok halatang frustrated nanaman ang g-ga.

“Shh hinaan mo boset ka! Fine bibigay ko mamaya labas ka muna dun. Ang ingay mo pagnagising si Jeco yari ka saakin.” mahina at may diin kong sambit sakanya.

“Saan ka uuwi mamaya?” ngi layo ng tanong niya sa topic namin ha. Bakit gusto niya malaman? Hmm.

“Aba, pake mo? Bakit kailangan mo malaman, H’wag mong sabihin makikitulog ka nanaman lintek ka.” nangigil kong saad. Bigla naginit ulo ko dahil sakanya. Ayoko na talaga ang presenya niya ngayon simula nang paasahin niya ako.

“Ofcourse not lol. Tita Alaine at Tito Anjo invited me for the dinner in youransion. Si Mom and Dad ’yun ha? Bakit nila ininvite ang lalaking ’to? For what reason?

“What bakit? Kailan pa kayo naging close?!” gulat na sambit ko.

“Si Tito Anjo and Daddy are bestfriend.” wait–I don’t know that, wala akong ideya? Paanong nangyari ’yun? Una, si Rare naging EX ni Ate pero ’di ko alam at pagkatapos ngayon mag bestfriend ang magulang namin. How come that I don’t knoe about that?

“What?!” gulat na sambit ko kasabay ng Pagiyak ni baby Jeco kaya napahampas nalang ako sa noo ko.

“AaAAAA! Kaazar ka! Hayz.” Napasimangot ako saka nilapitan si Baby jeco.

“Shhh Baby tahan na, wait timpla lang ako ng milk mo.” tinignan ko pa ng masama si Rare bago ako nagtimpla ng milk ni Baby Jeco.

Nagmadali ako magtimpla dahil lumalakas na ang iyak nito pero nang is-shake ko na ang gatas ay tumigil na ng iyak si baby Jeco kaya nilingon ko ito at nasa tabi na pala ni baby si Rare. Buhat buhat niya ang bata habang minove niya ng konti ang dextrose nito..

Seryosong nakatingin si Rare kay Jeco habang ito naman ay nakapikit na. What the f?, Bakit ang Cute and Hot niya tignan habang buhat buhat niya ang bata. Sanay na sanay siya, infairness. Ang daddy ng look niya.

Tinignan niya naman ako kaya napaiwas ako ng Tmtigin. Omg self! Nahuli ka niya nakatitig sakanya. Nakakahiya ka, ayan naman nagsisimula ka naman sa ka cringe-an mo.

Lumapit nalang ako sakanila. “Akin na. Ako na bahala kay Jeco. Balik ka na sa work mo.” akmang kukunin ko si Jeco pero umiling lang ito.

“Magigising.” napabuntong hininga ako.

“I know busy ka kaya bigay mo na siya ako na ang bahala..” nagtitimpi kong usal.

“No I’m not. Just shut up so he wont wake..” binalingan niya ako ng tingin at tinaas ang kaniyang kaliwang kilay.

“Fine.” Inirapan ko siya saka umupo sa couch dito sa private room ni Jeco.

Hindi naman ako pwedeng umalis dito kahit na nandito si Rare dahil saakin pinagkatiwala ng Mommy ni Jeco siya.

Nagpretend nalang ako na nag p-phone pero sa peripheral vision ko ay ’di ko maiwasan tignan siya.

Tahimik lang kami, tanging ang aircon lang ang naririnig na tunog. Napansin kong ibinaba na ni Rare si Baby Jeco sa kama nito at unaayos ang Dextrose ng bata kasabay ng pagbukas ng pinto at inuluwa nito ang Mommy ni Jeco.

“Magandang araw po doc.” yumuko pa ito kay Rare saka binalingan ako. “Thank you sa pagbabantay ha. Eto I bought cheesecakes for you.” inabot saakin ng Mommy ni Jeco ang box ng Cake.

“Ay nagabala papo kayo Thank you.” Nginitian ko pa ito. “Oh sige mauna na po kami.” ewan ko pero bigla kong hinawakan ang kamay ni Rare at hinila ito palabas.

Nang makalabas naman kami natauhan ko at bigla biglang binitawan ang kamay ni Rare na nakangisi ngayon.

“Chansing huh.” He’s teasing me! I hate it!

“Kapal mo! Tse.” akmang aalis ako ng bigla niyang hawakan ang kamay ko at hinili ako palapit sakanya.

“Its lunch time, lets go.” hinila niya na naman ako at naglakad pero nagpumiglas lang ako.

“Hoy, may kasabay ako no si Babypi—–.”

“One more talk, I’ll kiss you so pips will make an issue..”

“How dare you, binablackmail mo ba ako?!” tumigil kami sa paglalakad at hinarap niya ako tinignan ng seryoso naguguluhan ko naman siyang tinignan pero sa isang iglap ay nakaramdaman ako ng mainit at malambot na bagay na dumampi saakin.

Nanlaki ang mga mata ko at nabitawan ang cheesecake na hawak ko.

F-ck this familliar taste of his lips. Nakakapanghina na naman.

Nilayo niya na ang mukha niya saakin at nginisian ako. Speechless akong tumingin sa paligid at nakahinga naman ako ng maluwag nang wala kapwa ko nurse at mga doctors ang nakakita saamin at tanging mga ibang patients lang ang nakakita na ngayon ay halatang kinikilig.

Omg kahiya! This is PDA!

“You’re cutie tho. You’re so red.” natatawangsambit nito kaya nagsalubong ang kilay ko.

“D-mn you Rare Cedrick!” saka ako nagmadaling maglakad palayo sakanya.

°°°

2 unread messages from Mom.

| Hey Ath, uwi ka muna sa bahay ngayon. Dito ka muna magdinner.|

|May bisita tayo, ang anak ng bestfriend ng daddy mo I want you to meet him.I’m sure magkakasundo kayo.|

Binaba ko ang phone ko at napairap. Magkakasundo daw? Duh ang epal kaya ng paasang ’yun.

First, ayoko pumunta sa dinner na ’yun baka ipahiya nanaman nila ako na kesyo di pa ako naka move on kay Charl kaya ’di pa ako nag kakaboyfriend and worst baka ireto pa ako sa Rare na ’yun.

Second, nando’n panigurado si Ate and Charl. Ayoko lang sila makita naaazar lang ako. Take note naka move on na talaga ako no. I’m not bittet!

Huminga ako ng malalim saka ko kinuha ang mga gamit ko sa locker ko. Nang makuha ko na ay lumabas na ako pero naabutan ko si Rare na nakahalukipkip habang nakasandal sa pader.

Nakasuot ito ng white polo longsleeve na naka tupi at black pans. Ang fresh and linis niya tignan.

Tinignan ko lang ’to ng masama saka nagmadaling maglakad pero ramdam ko na nahagip ni Rare ang braso ko.

“Ano na naman?” ang hilig niya akong hilain. Boy hila, tss. He think ba, he’s cool by doing that?

“Sabay na tayo. I don’t know where’s your tho..”

“Para saan pa ’yung waze aber?“mataray kong sambit.

“I didn’t bring my car..“napakagat pa ito sa kanyang labi saka napahawak sakanyang batok.

Sexy sh-t.

“Oh, ngayon problema ko ’yun?”

“Yep, lets go. Ano ihahatid mo ’ko or I’ll tell to them that you rape me ’coz  you want my sperm so bad.” nakangising sambit niya kaya pinaghahampas ko ito.

Napaka bastos!

“Shut up! AaAaAaA nakakainis ka! Fine ihahatid kita pero hindi ako pupunta sa dinner na ’yun.” padabog akong naunang maglakad at sinundan niya naman ako.

“Akisha is there..” mahina niyang saad kaya napangisi agad ako.

“Kaya nga ayoko pumunta do’n, kasi nando’n din siya and ’yung asawa niya.” bigla kong sambit kaya napakagat ako sa labi.

Bakit ko ba sinabi ’yun!? Baka isipin niya bitter at ’di pa ako nakakamove on. Tss.

“Eh, why?” pinanliliitan niya ako ng mata kaya napangiwi ako.

“Duh for your information, Her husband is my ex boyfriend or should i say my fiance!”

“What? Seriously? Nice twist.” nakangisi niyang sambit.

“Ano ok kana. Bwiset ka. Tara na.” nagmadali na akong naglakad hanggang sa makarating kami sa parking lot.

Pumasok ako sa kotse ko at pumasok na din siya sa front seat habang nakangisi lang ’to simula kanina kaya sinita ko ito. “Hoy tigil tigilan mo kakangisi ha. Naiirita ako!”

“Still bitter with your Ex boyfriend huh.” pangaasar nito kaya napataas ang kaliwang kilay ko.

“Wow comming from you ‘beb’ ha. Sino ka ’yung Inlove pa din sa ate ko ha.” natahimik naman siya saka umiwas ng tingin kaya napahalakhak ako.

“Hahaha ano speechless ka no? Boom!”

“How can you sure that I’m still inlove with her huh?” seryoso itong nakatingin saakin habang nilalapit nito ang mukha niya hindi ako nagpatinag at nginisian ko lang ito.

Amoy na amoy ko ang hininga niya na amoy mint.

“Secret.” mahinang bulong ko with matching paamoy din sakanya ng hininga ko na sure akong amoy mint din. Nag chew ako kanina ng bubble gum na mint flavor, e. Naiibggit ako sa amoy ng breath niya.

“I’m not inlove with her anymore.” lumayo siya saka sumandal sa upuan at nilagay ang seatbelt niya.

“Liar jerk!” nginisian ko lang siya saka inistart ang kotse.

Buong biyahe ay tahimik lang at tanging Music lang nagpapaingay. Napapasulyap ako sa katabi ko nakapikit lang ito na parang tulog na. Halatang pagod siya pero how can he manage na maging pogi pa rin kahit pagod.

Hindi ko na siya inabala sa pagtulog niya at ginising ko nalang siya nang makadating kami sa mansyon.

“Hey we’re here.“sambit ko dinilat niya naman ang mata niya. At napalunok ako nang mapansin mapungay pungay ang mga mata niya. The f-ck sa mga novel ko lang nababasa ang mga lalaking gan’tong kagwapo ih.

Gwapo din si Charl, Sobra! Pero iba dating ni Rare parang laging nangaakit.

“Labas na, goodluck sayo . H’wag kang gagawa ng eksena d’yan. Nandyan anak ng Ate ko!”  paala ko rito. Aba syempre wala akong pake sa feelings nila pero kapag pamangkin na ang pinauusapan magkakamatayan kami ng Rare na ’to.

“Uhh..Ofcourse I’m not immature. Lets go.” inaayos niya ang kaniyang sarili bago akmang bubuksan ang pintuan ng kotse.

“Anong let’s go ka d’yan ’diba sabi ko sayo hindi ako sasama.” madiin kong wika.

“Join me. I have a plan.. “nakangiting sambit nito kaya natigilan pa ako saglit dahil nacurious ako pero agad napailing din.

“Pake ko sa plan mo. Labas!”

“Please just cooperate with me..” natahimik lang ako habang nakatingin sakanya. The way he says ‘please.’ Kala mo hirap na hirap siya. Kala mo nakakaawa gano’n.

Pumayag na kaya ako? Nakakawa naman isang ’to. Tyak torture sakanya makita na masaya na ang mahal niya kasama ang pamilya niya pero syempre torture rin saakin no.

Hays, tadhana ang bad mo naman saamin pareho.

“Siguraduhin mo lang na makikinabang ako sa plano mo ha.” nginitian niya ako saka dali daling binigyan ng smack kiss sa lips na ikinatigas ng katawan ko.

---

Nyang note: Enjoy Reading!

Don’t forget to vote and leave a comments

Chapter 8

Atarah

Klyte

NAPAKAGAT ako sa labi dahil feeling ko gusto ko siyang  halikan pa ulit. Kainis lang kasi hina-hanap hanap ng labi ko ang labi niya.

Ang cringe ko, why am I acting like this? Jusko, I’m not like this talaga.

Sabay kaming lumabas ng kotse ko. Ni park ko muna sa labas ang kotse ko ’di ko na ipapasok sa loob aalis din naman ako agad.

“Hoy pindutin mo doorbell.” utos ko rito habang inaayos ng sarili ko. Pinindot niya naman ang doorbell at wala pang halos isang minuto ay lumabas na si manang Josie, ang kasambahay namin.

“Nandito ka na pala hija, maganda gabi sainyo.” yumuko pa ito kaya nginitian ko si Manang.

“Good evening too.” bating pabalik ni Rare.

“Napakagwapo mong bata, teka lang Boyfriend mo ba siya hija?” tanong ni manang habang nakakunot ang kaniyang noo kaya nginitian ko lang ito.

“Hahaha ikaw talaga manang, siya ’yung Ininvite nina Mommy.“sagot ko. sinulyapan ko si Rare na nakangisi nanaman.

“Ay gano’n ba, pasensya na. Bagay kasi kayo. May kemistri hija.” ’di ko maiwasang mapangiwi dahil sa sinabi nito na parang kilig na kilig pa.

Yak ha!

“Really manang?” tuwang tuwang tanong ni Rare kaya inirapan ko lang ito.

Gustong gusto amp.

“Oo hijo.”

“Ikaw talaga manang puro ka po kalokohan, Osya pasok na po tayo.” nginitian ko si Manang saka naglalakad na papasok sa Bahay.

“Still your Mansion is beautiful huh. So elegant. I realy like the interior design.” papuri ni Rare habang nililibot ang kaniyang paningin sa kabuuan ng bahay.

“Nakapunta ka na pala dito?” tanong ko rito.

“Yep, when I was 11 years old.”

“Bakit hindi kita nakikita and kilala man lang?” totoo ’yun I don’t even know him and same with his family, tho.

“I don’t knok..I don’t even know you too,, as far as I know too Akisha is the onpy daughter of Tito.” napangiti ako nang mapait dahil sa sinabi niyang ’yun. Akala ko nga rin, si Akisha lang ang anak nila.

“Ahh.” nakadating na kami sa maindoor at walang ano ano ay pumasok na ako agad.

Bumungad agad saakin ng pamilyar na amoy ni Charl. Hanggang ngayon ’di pa din siya nagpapalit ng perfume huh. ’yung brand and flavor ng perfume na ’yan ako nag introduce sakanya. Nung first monthsary namin. I bought him a perfume, simula nun ’yun na ang pabango na gamit gamit niya lagi.

“Oh You’re here Ath and…” napansin ko ang makahulugang tingin ni Charl kay Rare kaya napakunot ako ng noo.“And may kasama ka pala.. good evening to both of you. I’m Charl.” Naglahad ng kamay si Charl kay Rare. Napatingin naman ako kay Rare na seryoso lang na nakatingin kay Charl pero mabilis din ngumisi.

“Nice meeting you bro, Rare..“nagkamayan sila at ewan ko pero ramdam ko ang tensyon pagitan nang dalawa kaya niyaya ko na si Rare.

“Same to you Charl. Let’s go “ kumapit ako sa braso ni Rare. Nginitian ko ng pagkatamis tamis si Rare saka iginaya papunta sa living room.

“So he’s the husband of Akisha, Your ex ?” mahinang bulong ni Rare.

“Yes, He’s handsome right?” panunukso ko dahil halatang naasar siya kay Charl. Nai-insecure ata ang loko.

“Not really. I’m still better than him.” mahangin nitong wika kaya napairap nalang ako.

“Yabang.” nang makarating kami sa living room ay bumungad saamin si Daddy na nagbabasa ng newspaper habang nakaupo sa couch.

“Hey dad..” lumapit ako sakanya saka siya binesohan.

“My Atarah, I’m glad you came. Mabuti at nakapunta ka. Oh Rare hijo andyan ka na rin napala.” niyakap ako nito bago niya balingan si Rare.

“Yes Tito. Lalo kayong kumikisig ha.” pambobola ni Rare sabay yakap kay Dad. ’Yung yakap ng panglalaki.

“Hahaha napagbiro ka. Sayang at hindi tayo nakapag usap pa nung birthday ni Akisha pero ngayon lu-lubos lubusin na natin Hahaha.” oo nga pala umuwi kami nun ni Rare sa condo kaya nawala rin siya sa party nun.

“Haha sure Tito Anjo. Sayang din at wala pa sa pinas si Daddy.” sambit pa ni Rare.

“Dad, where’s Mom?” biglang tanong ko dahil out of place na ako at isa pa gutom na rin ako.

“Dining room.” masiglang usal ni Daddy kaya napanguso nalang ako at napatango.

“Ah I see. Maiwan ko muna kayo, dad.” hindi ko na nilingon si Rare at nagdire diretso na ako pumunta sa dining room at naabutan ko dun si Mom at ang iba pang kasambahay.

“Ok na ba ang mga dessert?” tanong ni Mommy sa isang kasambahay. Halatang pinaghandaan nila ang pag d-dinner ni Rare dito dahil sa sobrang daming food na nakahain.

“Hey Mom..” tawag pansin ko rito. Nilingon niya ako saka sumilay sakanyang mukha ang napaka laking ngiti.

“Anak! You’re here! Kala ko hindi ka makakapunta.” nilapitan ko ito at binigyan ng beso at yakap.

“Nandyan na ang bisita n’yo Mom. Kain na tayo. I’m hungry.” nakanguso kong sambit habang nakatingin sa mga pagkain nakahapag sa glass dining table.

“Maupo na riyan. Hep h’wag ka muna gagalaw ng pagkain sabay sabay na tayo hintayin mo na kami. I will call them lang, saglit.” napanguso nalang ako saka tumango dahil wala naman akong magagawa kung hindi sundin ’to.

Umupo na ako sa left side ng table. Uminom nalang ako ng juice habang iniintay sila at wala pang dalawang minuto ay pumasok na si Mom, Dad, and Rare rito.

Sinalubong ko ang mga mata ni Rare para kausapin ito gamit ang mga kata ko. Sinensyasan ko na maupo siya sa tabi ko at sinunod niya naman ito.

Magkatabi kami ngayon. Samantalang si Dad ay nakaupo sa dulo ng table katabi nito Mommy.

“Iha, Si Rare Cedrick Grison. Ang anak ni Tito Rushwin mo. Rare this is my daughter, Atarah.” nakangiting pagpapakilala ni Daddy.

“Honestly Tito, we’re working at the same hospital, right?” nilingon pa ako nito at nginisian kaya nagtiim ang bagang ko.

“Uhmm.” tumango nalang ako. Bahala na, tutal may plano naman siya. Medyo tiwala naman ako salanoya kahit pa-paano.

“Oh really? So sa St. Calisha ka pala na distino ngayon. Nakakatuwa naman.” komento naman ni Mommy.

“Yes Tita.” hindi ko sila pinansin at sa halip pinapansin ko ang gutom kong tummy.  Hate this talaga. Like kakain na nga lang dami pa chitchat.

“I’m hungry na, nasaan na ba sina Ate.” naiinip kong wika. Sakto naman na pagkasabi ko nito ay ang pagpasok ni Ate Akisha at ni Charl.

“Sawakas dumating din. Hayz Let’s eat na.” inis kong sambit ko sabay sumandok ako ng kakainin ko.

“Gad, Atarah maghunos dili ka may bisita oh.” sambit ni Mommy pero pinaikot ko lang ang mga mata ko.

Pake ko ba sa bisita nila ang mahalaga ay mapapakain ko na ang tummy kong gutom na gutom. “E, I’m hungry na ih.”

“Haynako, Rare Iho pagpasensyahan mo na ang anak ko ha. Maattiude talaga ’yan.” mataray na sambit ni Mom kaya napairap nanaman ako.

Natawa lang sila kahit na sina Ate and Charl. Wala naman nakakatawa dun! Duh.

“Hahaha no worries Tita, I’m used to it.” wow sanay daw, kala mo naman close kami. Buti sana kung siya si Kristan,  ’yun talaga sanay na sanay na sa ugali ko.

“Hey Rare..” bati ni Ate kaya sinulyapan ko ito. Nakaupo na sila ni Charl sa harap namin ni Rare.

“Hey Akisha.” nginitian ng pagkatamis tamis ni Rare si Ate kaya naparoll eyes nalang ako at pinagpatuloy ang pagsandok ko.

Ang awkward n’yo!

God I bless niyo po ang pagkain namin. Maraming salamat sa biyaya. Amen. “Kilala mo naman na siguro si Charl diba, ang asawa ni Akisha.” pinakikiramdaman ko ang bawat mangyayari ngayon, sa totoo lang para saakin ang awkward pero dahil kina Mommy and Daddy nawala ’yun.

“Yes Dad. Kanina nagkapagpakilala na ako sakanya.” saad ni Charl at pinanghila si Ate ng upuan kaya napairap nalang ulit ako at tuloy tuloy nalang ang pagkain ko.

“He’s right Tito.” sagot pa ni Rare.

Sumubo na ako at hindi na masyado pinansin ang nasa paligid ko. “Good to know. Actually ang daddy niya ay close friend din namin ng daddy mo.” masayang sambit ni Daddy na mukhang nagpapatay malisya lang sa plastican ni Rare at Charl.

“Oh really. That’s nice.“masiglang sagot ni Rare.

“Hijo, oo nga pala, Kailan pa kayo nagkakilala ni Ath. Eh nung mga Bata pa kasi kayo si Atarah nun nasa Lola niya sa L.A kaya hindi kayo nagkakilala, kayong dalawa lang ni Akisha ang naging close nun.” biglang tanong ni Mommy kaya napaangat ako ng tingin sakanya at medyo napatigil ako sa pagkain.

“Oh. I thought that time, Akisha is the only daughter of yours. I don’t know the date tita but since I’m in Paris we already know each other because of the medicine world.” pinagsasabi nito? Galing mag imbento. Halatang sanay gumawa ng storya at magsinungaling.

Dahan dahan kong sinipa ang paa ni Rare sa baba ng Table. Nilingon niya ako saka binigyan ng makahulungang tingin na sinasbing ‘makisakay ka nalang. I have a plan.’

“So you’re really close to each other.” kuryoso na saad ni Dad habang umiinom ng wine.

“Actually Tita and Tito. Pormal po akong nagpapaalam sainyo na ngayon na, I’m courting Atarah.” halos mabilaukan ako at sumakit talaga sobra ang dibdib ko.

What? Eto na ba ang sinasabi niyang plano niya? Ano ba ’tong iniisip n’ya!? What the heck?

“What?! Oh my god!” kinikilig na wika ni Mommy kaya mapakunot ako ng noo dahil naiinis ako sa nangyayari.

“I-is that true?” biglang tanong ni Ate. Halatang curious siya kaya biglang nawala ang inis ko at nginitian ko ito sala ako na ang sumagot sa tanong niya.

“Yes Ate.” mahinahon kong sambit kaya napakagat nalang ’to sa labi at ngumiti ng tipid.

“Oh my God, That’s nice! I’m so happy. Rare you can call me Mommy na ha. Drop that ‘Tita’.” Yay! Ano ba ’yan?! Ang bilis? Tanggap na agad nila si Rare? Desperado na talaga silang ipagtabuyan ako.

“Kailan pa?” seryosong tanong ni Charl kaya napangisi nanaman ako. Oh curious masyado ang magasawa.

“I started courting her 3 Months ago.” nilingon ako ni Rare at nginitian. Ngiting aso na talagang nangaasar.

“So anak kailan mo siya balak sagutin?” masayang tanong ni Daddy. Talaga bang desperado na silang mag ka BF ako at bigyan sila ng apo kaya gan’to nalang ang reaksyon nila.

“I don’t know. Maybe tommorow.” Nakangisi kong sambit.

“Really? Mabuti naman at mukhang naka—––.” nakamove ka na talaga kay Charl dahil pinayagan mo si Rare na manligaw sayo. T’yak yan sasabihin ni Mommy. Kabisado ko na ’to. Madaldal masyado.

“Mom shut up. Ofcourse not. Secret muna.” pinilit kong h’wag maging sarkastiko dahil sa sinambit nito.

“Alam ba ng Daddy mo ang tungkol rito?” tanong pa ni Dad kay Rare.

“Not yet Tito, ayaw kasi ipaalam ni Atarah kahit kanino. And she’s my boss. Susunduin ko ang lahat ng gusto ng babaeng mahal ko.” maramdaman ko ang pag akbay ni Rare saakin.

“Oh c’mon that’s so chizzy!”

°°°

KANINA pa natapos ang dinner. Puros kwentuhan about business at Kamustahan ang pinaguusapan nila, Kung minsan ay tinutukso kaming dalawa ni Rare at pansin ko ang pananahimik ng mag asawa na si Ate and Charl and I like it. Affected ba sila?

Hindi ko pa alam kung anong buong plano ni Rare basta sasakay nalang siguro ako aa mga pinaggagawa niya tutal nag eenjoy ako na napapansin na mukhang naapektuhan Sina Charl and Ate. Omg, bakit kaya? Hahaha.

Nandito ako ngayon sa kwarto ko sa mansion habang sina Daddy, Charl, and Rare ay nagiinuman sa gabi ng pool. Nakahiga ako sa kama ko nabang nagbabasa ng libro nang biglang may kumatok.

Tok! Tok!

“Who’s that?” tanong ko.at binaba ang librong hawak ko.

“Akisha.” sagot ng nasa labas. Bigla naman akong nabadtrip nang marinig ko ang pangalang ito. Ano na naman kailangan ng babaeng ’to? Tss, distorbo.

“What do you need?” mataray kong sigaw.

“Can we talk? Can you open the door.”

“Ok.” tumayo ako sa pagkahiga ko at binuksan ang pinto. Nang mabuksan ko ay mabilis din akong bumalik sa kama ko.

“So what?” nakataas ang kaliwang kilay ko habang nakatingin ng diretso sakanya. Sinarado niya ang pinto at umupo sa gilid ng kama ko.

“Can I ask a favor for Akeila, Can you please take care of her nextweek, Wala kasi kami ni Charl nun We have an unfinish business in Korea. ’Yung yaya niya kasi umuwi ng probinsya namatayan, Si Mommy naman and Daddy may business trip nun eh wala na akong pwedeng pagkatiwalaan kay Akeila kung hindi ikaw.” mapait na sambit ni Ate kaya napataas ako ng kilay.

Ofcourse papayag ako. Hindi rin ako makakapayag na papaalaga sa iba ang pamangkin ko. Well I’m doing this for Akeila, not for Akisha.

“Oh sure. ’yun lang ba ang sasabihin mo?” napansin ko ang pagkagat niya sakanyang labi at pagiwas ng tingin saakin.

“What ate? Spill it, halatang may sasabihin ka pa.” sarkastiko kong usal kaya napabuntong hininga ito.

“Bakit hindi mo sinasabi saakin na may nanliligaw sayo.” umiwas nanaman siya ng tingin kaya napataas ang kilay ko.

“Why would? Hindi mo naman kailangan malaman, and beside we’re not even close sis.” maattiude kong sambit dahil naiinis ako sa tanong niya, mukhang hindi niya matanggap na nililigawan ako ng EX niya.

“ ’Di mo pa rinn ba ako napapatawad?“malumanay na sambit nito. Oh c’mon ang pabebe niya na naman. Nakakainis siya, hindi niya ako madadala sa mga gan’yan niya.

“Duh paulit ulit nalang, PAST IS PAST Ok. Magtapat ka nga saakin  bakit ka affected kanina lalo na nung nalaman kong nililigawan ako ng EX BOYFRIEND mo or should I say your first love, sobrang curious mo saamin, e. “ seryosong sambit ko kaya napanganga siya at nalaglag ang panga nito.

“So alam mo na na Ex ko siya? Atarah please don’t use Rare kung gusto mo lang gumanti saakin. He’s kind hindi niya deserve na gamitin lang.” pagmakakawa nito kaya nagtaka na ako sa sinabi niya.

Lah? What the hell. Anong gusto niyang iparating? Ang kapal ng mukha niyang sabihihin na ginagamit ko si Rare.

“Wow concern how sweet. EX kalang tandaan mo wala ka na dapat pake sakanya and anong gagamitin? Hindi ko siya gagamitin, mamahalin ko siya duh.” Natahimik ito kaya napangisi ako.

“Deserve ko rin maging masaya no, ano ’yun ikaw lang pwede lumandi ng EX boyfriend ng sarili mong kapatid?” nagulat ako ng sampalin niya ako.

Napanganga pa ako at nanlaki ang mga mata ko habang napahawak sa pisnge. Napakagat ako sa labi ko at pinipigilan lumabas ang mga luha ko. Sinampal ko rin siya.“ Ang cool nga diba, Sissy goals. Bitch!“ sinampal ko ito at sinimulang sabunutan. gumanti na rin siya nahulog kami sa baba ng kama hanggang sa nagpagulong gulong kami sa lapag.

“B-tch ka!” galit na wika ko. pinagsasampal ko ito.

“Atarah stop! Masakit!” nagsigawan kami hanggang sa may kumatok ng malakas sa pinto.

“I hate you! I hate you. D-mn you Akisha! You always making me hurt!“naiyak na ako habang sinasabunutan siya.

“Ath…I’m sorry please stop..My baby…“napatigil ako sa pagsabunot sakanya at lumayo. Narealize ko na buntis nga pala siya.

Napansin kong nagdurugo siya kaya nataranta na ang kalamnan ko.“Y-you’re bleeding..“nanginginig kong sambit.

Self! What did you do?!

No.

“Ah! No. My baby .” lumakas na ang iyak ni Ate kaya nanlambot ang tuhod ko at mabilis na tumibok ang puso ko.

“I’m sorry..” nilapitan ko ito habang umiiyak pero tinabig niya lang ako.

“Atarah! Akisha! What’s happening? Open the door!” galit na sigaw ni daddy.

“Dad! Help! My baby..” napatakbo ako sa pintuan at binuksan ito. “What happene–– Akisha?!” Napatakbo si Dad and Charl sa kinaroroonan ni Ate.

“Anak..“nanginginig naman na wika ni mommy. Lumapit rin si Rare doon kay Ate and chineck niya ito.

“Carry her Charl. Dahan dahan..“natatarantang wika ni Mommy.

“Atarah what did you do?!” Galit na wika ni Daddy kaya napailing iling  lang ako saka tumalikod.

Tumakbo nalang ako palayo sa kwartong ’yun. Kailangan ko nh makaalis dito.

Galit sila lahat! Ako nanaman may kasalanan. F-ck Atarah! Kapag may nangyaring masama sa bata hindi ka nila mapapatawad.

Bakit mo kasi dinamay ang wala pang muwang na Bata?! You almost kill the baby!

Nagmadali akong lumabas ng mansyon at sumakay ng kotse ko st pinaharutot ito.

Saan ako pupunta?! Saan?

Nanginginig ang mga kamay ko habang nagdadrive nanlalabo ang paningin ko dahil sa kakaiyak.

“I hate you all! I hate myself so d-mn.” sigaw ko hanggang sa naghahalo halo na inisiip ko na parang nawawala na sa tamang katinuan dahil nakakarinig ako ng iyak ng baby.

“ ’Di ko naman sinasadya eh! Tama na huhuhu.“ iyak kong sambit hanggang sa lumabo lalo ang paningin ko at ’di ko napansin na nasa kabilang lane ako ng kalsada.

Huli na dahil may makakasalubong akong van laya iniwas ko ng mabilis ang kotse ko at bumanga ako sa isang poste.

Naging malakas ang impact at ramdam ko ang pananakit ng katawan ko at ulo ko. Ramdam ko rin ang pagbaon ng mga bubog ng kotse sa mukha at katawan ko.

Nagawa ko pang imulat ang mata ko. At walang masyadong Tao sa paligid. Sinilip ko ang van na nakasalubong ko umaasa na nandyan pa ito para tulungan ako kaso wala na.

Oras ko na ba?

Hindi pwede!

Kahit sobrang sakit na ng nararamdaman ko ay nagawa ko pang buksan ang pintuan ng kotse. Nang makalabas na ako ay kita ko ang pagkayupi ng harapan kotse ko at pagkabasag ng mga salamin nito.

“Tulong..” nahihirapan at pa-ika akong naglakad. Nagtutubig ang mga mataa ko dahil sobrang sakit ng nararamdaman ko at kahit anong oras ay mawawala na ako ng malay.

Nagaagusan ang mga dugo sa katawan ko lalo na sa bandang leeg at dibdib. Nalalasahan ko rin ang dugo na umaagos sa mukha ko.

May mga ilaw sa kalsada pero wala ng yao at mga dumadaang sasakyan. “Tulong!” eto napapala mo.

Nakakarma ka na Atarah.

Nawawalan na ako ng lakas pero pinilit ko pa din na maglakad medyo nakalayo na ako sa kung saan nangyari ang aksidente.

“Hindi ko na kaya…Lord ikaw na bahala saakin..” bumagsak na ako at tuluyan ng nawalan ng malay.

---

Nyang note: Please support this story! Enjoy reading. Wuv yah!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 9

Atarah

Klyte

UNTI UNTI kong binuksan ang mga mata ko at bumungad agad saakin ang puting kisame. Amoy palang ng paligid alam kong nasa Hospital ako.

Nilibot ko ang paningin ko nagbabakasaling may tao rito sa loob ng kwarto ngunit wala akong natagpuan.

Gumalaw ako ng kaunti talagang napangiwi at napa ’ aray’ ako sa sakit ng katawan ko. Napatingin ako sa magkabilang braso ko puno ito ng sugat at pasa.

Napadako rin ang tingin ko sa bandang dibdib ko na nakabenda. Ramdam ko rin na nakabenda ang ulo ko kaya hinawakan ko ito ng dahan dahan para makumpirma and tama nga ako nakabenda nga ito. Samantalang sa kaliwang kama ay nakasalpak roon and akin dextrose.

Kahit masakit ay pinilit ko pa ring umupo sa kama. Sino kaya ang nagdala saakin rito? Kamusta na kaya si Ate? Kamusta na kaya ang pamangkin ko?

Napapikit ako ng mariin at inalala ang mga nangyari. Bigla nalang nagsituluan ang mga luha ko kasabay nito ang pagbukas ng pintuan kaya mabilis kong pinunasan ang mga luha ko.

Niluwa nito ang isang babae na nasa 50s na. Kayumangi ang kulay nito at medyo fade black ang kulot niyang mga buhok. Medyo chubby ito. May dala ’tong mga prutas at bulaklak.

“Mabuti naman at gising ka na hija. Saglit at tatawagin ko ang doctor.” may pagkagulat at masayang sambit nito. Ibinaba niya saglit ang mga dala nito at nagmadaling lumabas.

Siya ba ang nagdala saakin rito?

Mayamaya pa ay bumukas na ang pintuan at inuluwa nito ang isang doctor kasunod ang isang nurse pati narin ang babae kanina.

Chineck ako ng doctor at tahimik lang ako habang pinapanood ang ginagawa nila. “ She’s not that fine Ma’am. She’s still recovering lalo na sariwang sariwa pa ang mga sugat nito pero mabuti nalang at gising na siya. May gagawin pang mga test sakanya. May pupunta ritong nurse mamaya para linisin ang sugat niya. Sige po maiwan na po namin kayo.“ pagkasambit ng Doctor ay lumabas na rin siya kasama nitong nurse.

“Hija, anong nararamdaman mo?” nilapitan babae at hinawakan ang kamay ko. Napatingin ako sakanya at hinayaan nalang na hawakan ang mga kamay ko.

“Ayos lang po ako. Ikaw ho ba ang nagdala saakin rito?“mahinhin kong tanong at mabilis naman itong tumango.

“Oo. Natagpuan ka kasi namin ng asawa ko sa daan ng wala ng malay. Punong puno ng dugo ang katawan mo. Kaya nung dinala ka namin rito ay nagkukulangan ka na ng dugo at nasa critical ka na nakalagayan mahigit isa’t kalahating araw ka rin kayang natutulog.” sa malapitan, singkit ang mga nata nito at medyo matangos ang kaniyang ilong.

“Ano po?! 36 hours?!” grabe naman. isa’t kalahating araw ako natutulog.

Sleeping beauty ang peg.

“Oo at mabuti nga at nagising ka na dahil hindi namin alam kung sinong tatawagan namin sa pamilya mo para ipaalam ang nangyari.” ’di naman na nila kailangan malaman.

Sus.

“So, wala pa pong pamilya ko na dumalaw saakin..” sabagay hindi naman nila ako hahanapin kasi sanay naman silang wala ako sa tabi nila. Ang presence ko at isa pa galit sila saakin.

“Wala hija, balak sana naming ireport sa pulisya ang nangyari ngunit hindi na namin tinuloy at hinintay ka nalang magising muna.” mabuti nalang at hindi na ipinaalam sa pulis dahil kapag umabot kina Mommy ang nangyari magagalit lang ang mga ’yun.

“Salamat po sainyo ng marami. Malaki ang utang na loob ko sainyo. Niligtas nyo po ako..” niyakap ko ito ng mahigpit. niyakap niya rin ako pabalik at hinaplos ang buhok ko.

“Walang anuman anak, Ina ako at alam ko ang magiging pakiramdam ng nanay mo kapag nawala ka pa. ’Yung isa ko rin akong anak kasi ay namatay na sobrang hirap..” mapait na sambit nito.

“Sorry to hear that, Ma’am.”

“Ok lang, ako nga pala si Fe.Ikaw ano ang pangalan mo? Para masabihan na rin ang pamilya no sa nangyari.” sambit nito.

“Ako po si Atarah Klyte Dela Veja and h’wag na po kayo mag abala sabihan ang pamilya ko. Galit sila saakin. Wala silang pake sa nangyari saakin.” pilit akong ngumiti rito pero hinawakan niya lang ang magkabila kong pisnge at umiling.

“Anak kahit anong mangyari pamilya mo sila kahit anong galit nila sayo ay mas lamang pa din ang pagmamahal nila sayo. T’yak nag alala na ang mga ’yun sayo.” kunot noong tanong nito.

“Hindi po, busy po kasi nyan sila kasi po si Ate ko nasa hospital din po at ayoko na sila bigyan ng sakit na ulo. Ang mahalaga naman po ay buhay ako, eh.” sagot ko naman sabay ngiti pa rito kaya malungkot itong ngumiti pabalik.

“Anak, alam mo ba kung bakit ka niligtas ng Diyos, At binigyan ka pa nito ng pangalawang buhay ay ’yan ay dahil punong punong pa ng pighati’t poot ang puso mo. Nagtatanim ka ng sama ng loob sa mga taong malalapit sayo. Gusto ng Diyos na kapag oras mo talaga ay malinis na ang puso mo dahil kapag hindi ganon ay hindi ka tatangapin sa itaas.“paliwanag ito. She’s really kind though. Ang swerte ng asawa’t anak niya.

Sana siya nalang ang Mommy ko.

“Salamat po ha, sinusubukan ko naman po na alisin na ang sama ng loob na nararamdaman ko eh ngunit ’di ko magawa.” totoo naman. Lagi kong pinipilit pero ’di ko magawa mas lalo lang sumasama ang loob ko.

“Naiintindihan ko. Hindi ka pa handa. May tamang panahon para d’yan. Dahan dahanin lang at h’wag madaliin. Kaya sige kung ayaw mo pasabi sa pamilya mo ang nangyari sayo sige hindi ko na ipipilit.” bginitian niya ako saka niyakap ulit. Gan’to ang hinahanap kong yakap na may pagmamahal.

“Maraming salamat po talaga.”

“Pwede bang tawagin mo akong ‘Nanay Fe’ hija?” usal nito habang hinahaplos haplos ang pisnge ko kaya napatango naman ako.

“Opo naman Nanay Fe..”

“Salamat Anak. Alam kong gutom ka anak kasi naman Isa’t kalahating araw kan tulog. Ipaghahanda kita ng makakain.” napangiti ako kay Nanay Fe at tumango nalang.

°°°

LUMABAS lang saglit si Nanay Fe dahil may bibilhin lang daw ito. Nanghiram din ako ng telepono dahil tatawagin ko si Mikee. Ang Bestfriend ko para siya ns ang magbantay saakin dahil hiyang hiya na talaga ako kay Nanay Fe, e. 

Nadidistorbo ko na siya sobra dahil imbes na nandun siya sa karinderia nila ay eto siya binabantayan ako.

Kring

!

Kring

!

Nidial ko na ang phone number ni Kee. Memorize ko naman ito kaya hindi ako mahihirapan contact-in ito. Nagriring na ang phone pero mahigit dalawang minuto pa bago niya sinagot ang tawag.

[ Hello? Who is this? Wrong number?  ]

Masungit na tanong ng kabilang linya at sigurado akong nakakunot ang noo nito. “Kee, Its Ath.” mahinahon kong usal.

[ Omg?! As in ’yung

loka

loka

ko

bestfriend

?!

Atarah

Klyte

Dela

Veja

?! ]

Napairap ako sa kawlan ng tumuli sya. Ang OA niya ha. “Duh, you’re so OA no? Oo na please kumalma kalang. May kasama ba d’yan? “

[

Paano

ako

kakalma

?!

Magdadalawang

araw

ka

ng

nawawala

and

natagpuan

pa ang

kotse

mong

sira

sira

. ]

Naging mahinhin siya at nagagaralgal ang boses nito na parang umiiyak. “Shh ok na ako. Please h’wag mona sasabihin sa iba na tumawag ako lalo na kina Mommy and Daddy..”

[ Where are you

Ath

? ]

“Asa hospital ako ngayon. Sa JBM Hospital. Puntahan mo ’ko pero wala dapat makaalam ha.” seryosong usal nito kaya napabuntong hininga ito.

[ Wait?! Last time we checked  wala

sa

hospital na ’yan. ]

Siguro dahil hindi alam ni Nanay Fe ang pangalan ko kaya ibang name ang ipinaregister niya.

“Hays basta. Punta na rito, please. h’wag mong sasabihin kina Mommy o sa kahit kanino pa.“ayoko pa silang makita at isa pa natatakot akong makitang galit na galit sila.

[

Bakit

hindi?! Alam mo bang

sobrang

pagalala

nila

. ’Yung Mommy hindi na

makausap

ng

maayos

. ]

“Please Kee…” pakiusap ko dahil ’di pa talaga ako handa.

[

Hayz

. Fine wait me there. ]

Narinig ko pa ang pagbuntong hininga niya bago ko pinatay ang tawag at tinext ito.

To

Mikee

:

Call me if nandito na kayo.

Umalis ako sa pagkaupo ko sa kama at naglakad papunta sa CR habang ginu guyod ko ang dextrose ko. Dahan dahan lang ang paglalakad ko dahil ang sakit ng mga sugat ko sobra!

Nang makadating na na ako loob loob Cr doon ko nakita ng buo ang itsura ko dahil may salamin rito sa sink.

Maputla ang kulay ko pati narin ang labi ko. Andami kong sugat sa mukha. Binuksan ko ang butones ng suot kong pang tulog na damit.

Sumilay ang mga sugat na nakapalibot sa didib ko pati narin ang benda nito. Kanina ay nilinis lahat lahat sugat ko at napagalaman ko na natahi ang isang malaki at malalim kong sugat sa bandang dibdib at pati na rin sa ulo kaya nakabenda ang mga ito.

Mabuti nalang at ito lang ang natamo ko dah na ctscan na ako at wala naman daw na injured sa bandang ulo ko bukod dun sa malalim na sugat na natamo ko bandang ulo ko.

Nagtagal pa ako ng higit sa sampung minuto sa CR bago lumabas at humiga ulit sa kama.

Nakatitig lang ako sa kisame at ewan pero biglang pumasok sa isipan ko ang mukha ni Rare paasa kaya napailing iling ako. Paepal kasi bakit ko ba siya biglang naisip.

Pinikit ko nalang ang mga mata ko hanggang sa makatulog ako.

°°°

NAGISING ako nang maramdaman kong parang inaayos ang dextrose ko. Minulat ko ang mga mata ko at agad na tumambad saakin ang mukha ni naka side na mukha ni Rare laya napaupo agad ako sa Hospital bed.

Gad ’yung ilong niya ang tangos. Ok self bakit ’yan pa napansin mo duh.

“What are you doing’ here?” nalalaking mata kong sambit. Binalingan ko ng tingin si Mikee.

“Kee, bakit mo siya sinama?!” Iniwas ko at tinabig ko ang kamay niyang hawak ang kamay ko dahil nga inaayos niya ang dextrose ko.

She looked at me while poutin’ and mouthed ‘sorry’ “Wala siyang kasalanan dito. I’m with Mikee when you called her.” umigting ang panga niya at umupo sa tabi ng kama ko.

“D-mn bakit ’di mo sinabi agad Kee? Ano alam na nina Daddy?” natataranta kong tanong. Gusto kong magalit sakaniya pero ’di ko magawa.

“Hindi pa rin naman.” naiiling na sagot ni Mikee. Napakagat ako saaking labi at sinuklay ko ang buhok ko gamit ang kamay ko.

“Hayz. Get out Rare. ’Di kita kailangan dito. At siguraduhin mong titikom mo ang bibig mo. “ pagtataboy ko rito pero tinignan lang ako nito ng seryoso.

“No. Tito needs to know this. Sobra na na ang pagaalala nila sayo. Don’t be selfish Atarah isipin mo rin ang nararamdaman nila.” biglang walang emosyon na sambit niya.

Just wow, mas lalo akong nabadtrip sa sinabi niya. Talagang ako pa ang selfish? G-go ba siya?

“Wow ako pa selfish? Ako pa Rare?! Eh sa ayoko lang na dumagdag pa ’tong nangyari saakin sa mga purwisyong naidulot ko sakanila.” napakagat ako sa labi dahil naiiyak na naman ako.

Kaazar.

Umigting ang panga nito at bumuntong hininga bago ito tumayo at niyakap ako. “Hush. Don’t cry. They really care for you coz’ you’re their daughter.” bulong nito saakin habang hinahaplos ang buhok ko.

“No. . . No. Siguro nga galit ka rin saakin kasi sinaktan ko si Ate.” pinilit kong kumawala sa mga bisig niya pero pinigilan niya lang ako at mas hinigpit ang yakap.

“Ofcourse I’m not, why are you thinking like that?” inalis niya ang pagkayakap niya saaakin at tinignan ng diretso sa mata kasabay ng paghaplos niya ng dahan dahan sa pisnge ko.

“Syempre mahal mo ’yun tapos sinktan ko. Lahat kayo nagagalit saakin diba tama naman ako.” parang batang sambit ko habang nakayuko dahil ayokong salubingin ang mapangakit niyang mata.

“F-ck, no Atarah. I’m not mad at you. Akisha is fine now pero maselan talaga ang pagbubuntis niya.”

“Naging maselan dahil saakin? ’ Di ba napakasama ko! Siguro nga Tama ka nga ang selfish ko.” mapait kong sambit. Napatingin ako kay Mikee na naiiyak na rin habang nakatingin saamin.

“No Ath. Hindi ka masama nadala kalang naman sa emosyon, e.” sambit naman ni Mikee habang pinupunsan ang nangingilid nuyang luha.

“ Ganon pa rin ’yun. Ako pa rin ang dahilan ’diba wala namang magbabago do’n.“ nagtiim ang bagang ko at umusog ng kaunti palayo kay Rare.

“Nagaalala rin sayo ang ate mo. Wala rin siyang tigil kakaiyak. Mag dadalawang araw ka na ba naman nawawala tapos naaksidente ka pa.” napatingin ako kay Mikee at pinagtaasan ’to ng kilay dahil ’di ako makapaniwala sa sinabi niya.

“She’s right. As I said, maselan ang pagbubuntis ni Akisha and it’s not healthy if she’s always cryin’ “ sabat ni Rare saka hinawakan ang kamay ko kaya napatingin ako doon at napatulala.

“So ang point namin dito Ath. Kailangan na nilang malaman na nandito ka.” pahabol pang sabi ni Mikee.

Natahimik ako at napaisip. Natatakot ako sa magiging reaksyon nila pagkatapos ang nangyari saakin.

“Baka kasi sobrang galit sila. Natatakot ako..” napayuko ako at napatingin nalang sa sahig.

“ Tito really loves you Ath.. So dont worry. I’m here. I mean we’re here for you..“ sambit ni Rare kaya napakagat ako sa labi at pinunasan ang natirang luha na naiwan sa gilid ng mata ko.

“Thank you. Where’s Nanay Fe. Dumating na ba siya?”

“Oo pero pinauwi na muna namin she look so exhausted na eh.“sagot ni Mikee

“Good. So sige pumapayag na ako. Sabihan mo na sila Dad.” siguro nga mas mapapabuting malaman na nila Dad.

“Sige I’ll call Tito Anjo na. Wait.” lumabas naman ito at naiwan kaming dalawa ni Rare sa loob.

“Why did you run?” biglang tanong nito. Alam kong tinutukoy niya ’yung ginawa kong pagalis ng mansyon pagkatapos ang nangyari.

“I’m afraid. Dad is very mad even Mommy kahit na natataranta siya nun. Syempre pati si Charl.. and also you kasi syempre mahal mo ’yun tapos sinaktan ko lang.” hindi ako tumingin sakanya at sa halip ay nakatingin lang sa sahig.

“Bakit mo ba laging sinasabing Mahal ko pa rin siya? D-mn, so annoyin wala kang alam.” naiinis nitong wika halatang pikon na pikon na.

“Jusko ang obvious kaya.“sa pagkakataon na ito ay tinignan ko siya saka inirapan.

“I’m not inlove with her anymore.” seryosong sambit nito.

Lokohin niya lelang niya. As if, maniniwala ako sakaniya. Sus.

“Bakit iba sinasabi ng mata mo.” ofcourse nangaasar lang ako. Hinding ko mabasa ang expresyon or sinasabi ng mga mata niya parang may nakashield dito na tanging pangaakit lang ang makikita mo.

“Lol. Its up to you if hou want to believe with taht sht, I dont care by the way.” masungit na sambit nito.

“Really ha. Sige ano ’yun ligaw thinky. You want to make her jealous right and alam kong pansin mong naapektuhan sila.”

“No ofcourse. I don’t want to make her jealous. Paano magseselos ’yun may mahal ng iba. She doesn’t even care about me, anymore. “ No you’re wrong, Rare.

“Really ha. So ano nga. Gaganti ka sakanya ganon?” tanong ko rito at ’di na tinuloy ang balak kong sabihin.

“What no! Hindi ba pwedeng I’m just serious about you?” wow dinahilan pa ako ng g-go halatang gumaganti siya at ginagamit lang ako.

“Wow. Rare. Wow. Alam ko namang gagamitin mo lang ako. Duh.” aba, gamitan kami. Anong akala niya pakilinabangan ako tapos walang kapalit?

“Lol. Mas alam po saakin huh?” sarkastikong wika nito habang matalim ang tingin saakin.

“Pero eto. Tandaan mo Rare. Hinding hindi na ako papagalaw sayo. I mean hindi ka na ang mag susuply ng sperm saakin. Hahanap ako ng iba kahit nililigawan mo ko ‘KUNO’ “ kumunot ang noo nito habang nakatingin saakin na para bang hindi makapaniwala sa sinabi ko.

“Still, you’re really serious about that huh.” hinawakan niya ang umigting na panga at binigyan ako ng na mapanukat na tingin.

“Ofcourse naman.”

“Don’t you dare Atarah..” seryosong sambit nito.

“Bakit ‘beb’ selos ka?” napapikit ito ng mariin ng marinig niya nanaman ang ‘beb’

“Fuck that Beb. Stop calling me that. And d-mn I’m not jealous.‘’ oh defensive! Galit na ang Doctor! Hahaha. Pikon.

“Ok. Hindi na. Bakit ka ba apektado na tinatawag kitang beb?  Mahal mo pa kasi ’di ba?“pangaasar ko rito. I love teasing him. He’s pikon. I love seeing him pissed.

“You’re so annoying.”

“Tandaan mo Rare. Wala ka ng pag asa kay Ate. May asawa na siya at mag dadalawa na ang anak niya h’wag ka na umasa, Ok? H’wag mo ng sirain ang Pamilya nila. Ang taas ng pinagaralan mo tapos magiging kabit ka lang? Yak.” diretso kong usal. Kahit naman inis  ako kay Charl at Ate, hinding hindi ako magiging kadesperada para sirain sila.

“What the hell?” gulat na sambit nito. Gad his reaction is so priceless.

“Kahit medyo bitter ako. Oh ’yan na ha. Umamin na akong bitter parin ako kay Ate and Charl. Hinding hindi ko sila sisirain. Kasi iniisip ko palang na may naapektuhan na bata. Ang pamangkin ko. Masakit na. Ikaw doctor ka ’di ba, Ayaw mong may nasasaktan din ’di ba sa halip ay nagpapagaling ka pa.  So ang point dito h’wag lang maninira ng pamilya.” totoo naman. Naka move on na talaga ako sadysng bitter lang at saka wala sa plano ko manira ng pamilya duh.

“Do you really think I’ll do that?Satingin mo ’yun talaga ang pakay ko?” nagtiim ang bagang nito at pinanliitan ako ng tingin.

“Yes hindi malabo duh, h’wag ka na umasa sakanya.”

“What about you? Sayo pwede akong umasa? You’re single. Walang sabit at hindi ako magiging kabit. Walang masasaktan. Walang naapektuhan.” bigla nagbago ang expresyon nito mula sa pagkainis bigla ito ngumisi na parang siya naman ang nagaasar.

“Yak? No way! I don’t like you. Hinding hindi na nga ako mag b-boy friend or mag a-asawa. Magaanak lang ako!” napalunok ako at iniwas ang tingin sakaniya.

“No. You don’t know the plan of God for you, what if we are destiny for each other huh? “ mapanghamon na sambit nito.

“Yuck! Tumigil ka.” nilapit niya ang mukha niya saka ngumisi inirapan ko lang ito. Lalayo pa ba ako eh nakakaddict ’yung amoy ng hininga niya. Mint.

Mas nilapit niya pa ng nilapit ang mukha niya kaya napapikit na ako pero agad din napadilat nang maramdaman ko ang pagbukas ng pintuan kaya naitulak ko siya agad at buti nalang hindi ito natumba.

“Oh. . .oh. nakakadistorbo ata ako. Hehe. Sorry. Tuloy n’yo na ginagawa n’yo by the way on the way na sina Tito and Tita.” pagkasabi ni Mikee nun ay bigla itong lumabas.

Napatingin naman ako kay Rare na nakatitig saakin kaya nahiya ako bigla. “Hoy ano ba.”

“You’re still beautiful even you have a lot of scars. I’m really worried about you, I don’t know but I have this feeling that don’t want to lose you..” lumapit nanaman ito saakin at ako ay tinitigan ko lang siya ng diretso sa mapangakit niyang mata

“I missed you.. I miss your lips.” lumapat ang labi niya saakin at kahit ayaw ng utak ko ang nangyayari ay hindi ko pa rin mapigilan. Hindi ako makagalaw at ang masama pa ay tumugon ako sa halik niya kahit ayoko. What the hell is happening to me?

---

Nyang note: Enjoy reading! Pagpasensyahan n’yo na madaming Errors I don’t have time na Kasi para Iedit ih next time nalang. Wuv yah!

Don’t forget to vote and leave a comments!

Chapter 10

Atarah Klyte

TUMAGAL ng halos 3 minuto ang ‘halikan session’ namin ni Rare bago ako nagising sa kalokohan na pinagagawa ko.

What the ef, self ? Harot mo. Pumapayag kang halik-halikan ng pesteng Rare na ’yan. Nasan na ’yung pagiging dalagang pilipina mo?

“Ikaw lang ang bukod tanging manliligaw ang nakikipag torrid kiss sa nililigawan nya.“nakakunot noo kong sambit.

Bwiset kasing labi ko. Taksil amp. Kapag lumapat na kasi labi ni Rare automatic hahalik ako pabalik. F-ck lust talaga. Hayz.

“I’m not courting you. It is only for our show, remember?” nakangising sambit nito kaya napairap lang ako. Wow. Oo nga pala fake courting wannabe ang gaming.

“Ok fine, nakikipag torrid kiss sa hindi naman ‘GIRLFRIEND’ or ‘NILILIGAWAN’ “ Kalalaking tao maharot. Ang manyak niya, ang kapal ng mukha niyang halik halikan ako.

Pero kasalanan ko din naman, hinahayaan ko siya at talagamg binibigyan ko pa ng access.

“Why not, masama ba?“nakangisi pa nitong sambit habang chinicheck niya ang dextrose ko.

“Duh, ofcourse! I’m not easy to get. I’m not a bitch.” tinapunan niya ako ng tingin saka tinaasan ng kaliwang kilay.

“Yes, you’re not. You’re too beautiful to become like that well just ask yourself, why are you kept responding on my torrid kisses.” napaiwas ako ng tingin dahil ramdam ko ang paginit ng magkabila kong pisnge.

Bigla naman itong ngumisi at sa pagkakataong ito ay umupo na muli siya sa tabi ng kama ko.

“Tse! Nadala lang ako ng emosyon!” oo peste kasi taksil ’tong labing ’to pero infairness ang kapal ng mukha niya kahit hindi niya direktang sinabi na gusto ko ang ginagawa niya ay ganon pa din ng thought! Gad Ang tigas ng mukha ganorn!

“That’s the point. Ginusto mo din because if you don’t. You can push me or slap me..” gusto ng isip ko na itulak siya syempre kaso ’yung katawan ko ayaw. Gustong gusto ng katawan ko ’yung kakaibang sensasyon na dulot ni Rare.

“Tss jerk. Tandaan mo etong labing ’to hinding hindi mo na matitikman.” nakabusangot kong sambit habang nakaturo sa labi ko.

“Really huh.” mapangasar na sambit nito.

“Yes jerk! Lumabas ka na nga do’n.” Ok napipikon na ako. Ang Tigas talaga ng mukha Porket gwapo. He really think na gustong gusto ko ginagawa niya!

“I can do whatever I want. I can have a sex with you right here and rightnow.”

Ang manyak!

“F-ck you jerk. Pervert! Kala mo naman papayag ako!” tumaas na ang boses ko.

Gad so disrespectful!

“Then should I force you?” ang g-go! D-mn him! How the ef, he’s so comfortable in saying that kind of sht? Doctor ba talaga siya? Tss.

“Gad. Kadiri ka, lumabas kana. I’ll call police kapag ’di ka pa lumabas.” galit na sigaw ko sakanya.

Ang g-go niya! Sobra, He’s not cool na. Tss. Nakaka turn off siya.

“HAHAHAHAHA you’re so funny. I’m Just kidding baby..” tawang tawa na sambit nito.

Hindi magandang biro ’yun. Nakakapikon sobra pero urgh! Baby daw? Yak!

“Ha ha hakdog. It’s not funny tho.” sarcastic kong sambit sabay irap rito.

“Are you craving for my hakdog?” gad He’s so manyak talaga. Bakit may gan’tong lalaki? I mean dude whenever you’re looking at him. He looked like a respecful and very serious guy pero kapag nakilala mo siya mas masahol pa ugali niya sa mga tambay sa kanto.

“Whaaa! Nakakainis ka!” binato ko ito ng unan habang tawang tawa ito.

Ahh! Nakakainis siya. I hate green jokes.

“What, parang hindi mo pa ’to nakita ha. I remember you say. ’oh baby its huge, please be gentle. Hahahaha.” napakagat pa ito sa kanyang labi at pinungay ang mga mata niya.

“D-mn you stop! Hindi nakakatawa no!” Talagang kaazar! Ano bang kahihiyan pinagagawa ko. Siguraduhin ko talaga na kapag nakahanap ako ng pwedeng sperm donor ’yung hindi ko na kilala.

’Yung agad na mawawala sa buhay ko.

Ang epal ng Rare na ’to. Palpak nga siyang bigyan ako ng baby tapos may gana pa siyang asarin ako.

“Ok. I’ll stop. You look like an angry bird.” feel ko talaga nag uusok na ang dalawang butas ng ilong ko pati narin ang tenga ko.

“Nakakahiya ka talaga. Paano pag may nakakarinig sayo. Rare, you’re a license doctor and you acted like you like—uhh!” madiin kong sambit pero nagkibit balikat lang ito saka ngumisi.

“ I acted like what? I don’t care about them. Ikaw ba nahiya ka saakin nung sinabihan mo ’kong buntisin kita.“ hala ang bastos ng bunganga nito? Putulin ko dila at ari ng lalaking ’to! Bigla ba namang binalik saakin ang tanong?

“I’m just drunk that time. Bwiset ka! Isip bata ka na parang walang pinagaralan!” napakagat na ako sa labi ko saka napatakip ng mukha dahil sa sobtang hiya.

Ano self ngayon mo naramdaman ang hiya no? Ngayon mo narealize mga kag-gahan mo.

’’Baby, you’re so cute when you’re blushing.“ napatingin ako sakaniya, nakangiti pa ’to at ’di man lang na offend sa sinabi ko kanina.

“Tse! Stop teasing me na nga. We’re not even close. I don’t like you from the very start!” Inirapan ko lang siya.

Gad. Ang epal naman niya!

°°°

“ANONG nararamdaman mo?” tanong ni Mommy ko na nangingilid ang mga luha na ngayon ay kaharap ko. Binalingan ko muna si Dad na walang ekspresyon ang mukha saka ako napayuko. He still mad.

“I’m fine. Don’t worry.” malamig kong sambit. Pumunta si Rare ngayon sa St. Calisha dahil may emergency daw and kailangan nando’n siya samantalang si Mikee naman ay lumabas lang para bigyan kami ng privacy ng parents ko.

“Anak..nag aalala ako sayo ng sobra. ’di ko alam ang gagawin ko lalo na pareho kayong nasa hindi mabuting kalagayan ng Ate mo.” hinawakan ni Mommy ng mahigpit ang kamay ko.

“Sorry po…kamusta si Ate?” mahina kong tanong. I’m so guilty, inuna ko pa ’yung galit ko kaysa sa kapakanan ng baby.

“She’s fine now, mabuti at naagapan dahil nando’n si Rare.” ofcourse he will help his first love. Hindi niya hahayaan na may mangyaring masama rito and besides he’s one the best doctor in the world daw, e.

“Ahh good to hear that.”

“Pinacheck ko ang lahat ng hospital including this and hindi ka nila nakita rito. Why is that? Sino nagdala sayo dito?” biglang tanong ni Dad kaya sinulyapan ko ito. Nakatingin lang ito ng seryoso saakin.

“ Her name is Nanay Fe, nakalimutan ko itanong ang pangalan niya ng buo. We can’t blame her dad she helped me and Hindi niya ako kilala kaya natural ibang pangalan ang pinarecord niya.“ mahinahon kong saad habang nakatingin sakanila ng diretso.

“Bakit hindi niya nireport sa police ang nangyari?” maotoridad na tanong ni Dad.

Pinigilan kong h’wag mapairap dahil baka mas lalong magalit ang mga ’to. “Dad.. ang mahalaga maayos na ako at tinulungan niya ako.”

“I want to meet her anak. Where is she?“malumanay na sambit ni Mommy.

“Pinauwi ko na Mommy. Actually 32 hours akong natutulog lang and She’s there hindi siya nawala sa tabi ko. Sana all ’di ba?” makahulugan kong sambit kina Mommy and Daddy pero hindi nila pinansin ’yun.

“We want to see her so we can talk.. Labas lang ako, I want to talk to the Doctor.” sambit ni Daddy bago tuluyang lumabas.

“Sige Hon. Anak ano ba talaga ang nangyari? Ayon sa imbestigasyon maayos naman ang kondisyon ng sasakyan mo. Walang CCTV sa kalsada sa kung saan natagpuan ang kotse mo at wala ring witness sa nangyari kaya hindi nila malaman kung bakit ka nagaksidente. They kept saying na baka sinadya mo and you want to commit suicide. ’Di ba, hindi naman totoo ’yon anak?”

Suicide? No way! Kahit ang f-ck sh-t ng buhay ko hindi ko pangungunahan ang Diyos patungkol sa kamatayan.

“No aksidente lang po. Nanlabo paningin ko kakaiyak and may nakasalubong akong van and iniwasan ko bumangga ako sa poste.”

“Bakit ka ba naman kasi umalis pa nak? Alam mo namang may nangyari ng masama sa Ate mo eh diba..” nagsimula na naman umiiyak si Mom kaya napasinghap nalang ako at iniwas ang tingin sakaniya.

“Ano po mag stay ako do’n pagkatapos ko kamuntikan mapatay ang pamangkin ko? Bakit pa ako magstay dun kung alam kong lahat kayo galit saakin and sisihin nyo ako sa nangyari ha?” puro hinanakit na sambit ko.

“Nak, You don’t need to escape naman eh you need to face the problem para mas maayos ang kahihitnan.”

“No Mom. Wala ka po kasi sa sitwasyon ko. Hindi nyo po alam ang nararamdaman ko.“naiiling kong sambit.

“Anak don’t say that. Wala man ako sa kalagayan mo I understand you naman kasi ina mo ko. Ako ang nagluwal sayo..” malungkot na turan nito at pilit na hinawakan ang kamay ko pero binawi ko agad ’yun.

“No, hindi Mom. Panigurado kakampihan nyo naman agad si Ate kahit na siya pa mali kasi nga siya na ’yung naagrabyado. Simula pa nung mga Bata kami ’diba ganon?” simula bata kami. Ako lagi ang napapagalitan kahit na kasalanan naman ni Ate. Lagi siya ang magaling sa mata ng parents ko at sa buong pamilya ko.

Kaya nga inggit na inggit ako sakanya simula bata kami pero ’yung pagkainggit ko sakanya ay ginawa kong inspirasyon ’yun para magrow up. Kahit may favoritism na nagaganap hindi ko nagawang nagalit sakanya. Nagalit nalang ako ng sobra noong nangyari ’yung saamin nina Charl and siya, nawala trust ko.

“Anak don’t say that. Wala kaming kinakampihan ng Daddy mo. Mahal namin kayo pareho ng ate mo.”

“Sanay naman na ako Mommy saka ’di parin ba kayo nasananay sa ugali ko Mommy? Everytime nasasaktan or inapi ko ‘kuno’ si Ate ay tumatakbo ako ’diba kasi nga ayoko mapagalitan. Ayokong makatanggap pa ng masasakit na salita sapat na ’yung pinapakita n’yong mas nahal n’yo si Ate. Kaya nga nakakaiinggit siya eh nasakanya lahat kasi ng atensyon. Mapupunta nalang saakin kapag mali ’yung ginagawa ko.” tumulo na ang luha ko dahil sa sobrang sakit ng dibdib ko. Ngayon ko nasasabi ang lahat ng mga hinanakit ko.

“Anak naman hindi naman kami nagkulang sayo. Patawad kung iniisip mong mas mahal namin ang Ate mo. Alam ng Diyos na pantay lang ang pagmamahal namin ng Daddy mo sainyo ng Ate mo. A-aminin ko na kasalanan na namin na lumaki kang naniniwala na may favoritism na nagaganap.” niyakap ako ni Mommy habang ako naman ay pinunasan ko ang mga luha ko.

Humiwalay ako sa pagkayakap ni Mommy bago pa muli magsalita. “Ok lang po…change topic na po. Si Ate po ba sobrang galit ba siya saakin?” A ayoko ng pagusapan pa nawawalan lang ako ng gana baka mag away lang muli kami.

Napabuntong hininga nalang si Mommy at pilit na ngumiti. “Nagaala sayo ang ate mo iyak siya ng iyak which is bawal sakanya. Maselan ang pagbubuntis niya.” sambit ni Mom na ngayon ay pinupunasan na din ng kaniyang mga luha.

“She’s mad?“tanong ko.

“Maybe but mas lamang pa rin ang pagmamahal niya sayo. Anak h’wag na kayo magaway mg ate mo tigilan n’yo na please lang Aag sakit kasi para saakin na makita kayo ng Ate mo na nagaaway.”

“I’ll try. Its depends Mommy.” depende talaga, ’di ko rin kasi talaga macontrol ang sarili ko lalo na kaoag lumabas lahat ng galit ko.

“Anak maselan na ang pagbubuntis niya.” hinawakan muli ni Mommy ang kamay ko at ako naman ay napabuntong hininga nalang.

“Yes I’ll promise lalayo nalang ako sakanya para walang gulo.”

“ ’Di mo pa rin ba siya napatawad anak? ’di ka pa din ba naka move on kay Charl, Nak look dalawa na Ang an––.“

Sh-t, here we go again.

“Mommy tapos na ’yun past is past nakamove on na ako matagal na kayo lang naman ang nagpupumilit na hindi..”

“Eh bakit kayo nagaaway ng Ate mo kung gano’n.” tanong nito ngunit hindi ko ito sinagot.

Naiinis ako, binibigyan niya lang ako ng dahilan para mas lalong sumama ang loob ko sakanila.

“Basta mommy lalayo nalang ako para walang gulo ’di na muna ako magstay sa mansyon. Doon muna ako sa condo ko.”

“No anak hindi pwede. I need to care of you. Pareho kayo ng Ate mo. Kailangan ko kayong alagaan.”

“Bahala na po..”

°°°

PANGATLONG araw ko na rito sa hospital and madi-discarges na din ako ngayon mismo hinihintay lang namin ang go signal ng Doctor lalo na kausap pa siya ni Daddy.

Wala namang masyado nangyari. Boring lang. Lagi lang akong nakahiga sa Hospital Bed.

Binibisita ako lagi ni Nanay Fe, Kristan, Mikee and her friends pero si Rare simula nung umalis siya Nung araw na may emergency sa St.Calisha ay hindi na bumisita muli rito at nagparamdam man lang. I guess he’s busy but I don’t care. Sina Ate and Charl hindi pa ako nagawang bisitahin dito. Sa bahay nalang siguro kami magkikita.

I don’t know kung anong mangyayari mamaya. Si Mommy pinipilit niya na sa Mansyon muna ako magstay.

Nandun din sina Ate. Sa pagkakaalam ko dapat lilipat na sila sa sarili nilang Bahay talaga dapat kaso nga nangyari ’yung aksidente and gusto rin nina Daddy and Mommy na doon muna din sila magstay.

“Its all settled now. We can go na.” Sambit ni Dad na kakapasok lang.

Tumayo na ako sa pagkaupo ko mula sa kama and si Mommy inaalalayan niya ako.

Nakadating kami sa parking lot. Sumakay sa kabilang kotse ang mga kasambahay namin na kasama nina Mommy and Daddy. Sumakay naman kami sa kotse ni Daddy. Sa backseat ako pumwesto samantalang si Mom sa front seat and ofcourse si Daddy sa driver seat.

Buong biyahe nakapikit lang ako at nagkukunwaring tulog samantalang sina Mommy and Daddy ay naguusap.

Ok na ang kalagayan ko. Ang mga sugat ko nalang hindi. Sariwa pa ang mga ito but I can manage naman na magisa ang sarili ko. Kaya ko ng gamutin magisa ang mga ’to kasi talaga kaso makulit talaga si Mommy at piniilit na sa mansyon muna ako magstay wala na akong magagawa.

Hindi rin nagtagal ay nakadating na kami sa bahay. Pagbaba ko palang ng kotse ay sinalubong na kami ng Kasambahay namin.

“Hija kamusta?” nagaalalang tanong ng isang kasambahay namin.

“Ok lang po. H’wag na po kayo magalala.”

“Salamat naman sa Diyos. Pinaghanda na ho namin kayo ng makakain tara na po sa loob naghihintay rin po sina Ma’am Akisha and Sir Charl sa loob.” tumango nalang ako saka ngumiti.

Pumasok na ako sa loob at bumungad agad saakin si Ate na nakaupo sa couch. Dali dali itong tumayo habang inaalalayan siya ni Charl papunta saakin.

“Ath..” umiiyak siyang yumakap saakin laya napapikit ako ng mariin at napangiwi dahil natamaan niya ang sugat ko sa dibdib.

“M-masakit..” nahihirapan kong sambit.

“I’m sorry…I’m sorry..” naiiyak na sambit nito.

She so emotional.

“Nah. Stop cryin’ nakakasama sa baby mo ’yan. Sige na magpahinga ka na ok na ako. Mommy and Daddy doon muna po ako sa kwarto ko. Pahinga lang po.”

“Hatid na Kita anak..”

“Naglalakad naman ako ng ayos Mommy. Pahinga nalang po kayo alam kong pagod kayo.” pagkasabi ko nun ay sinulyapan ko pa si Ate na umiiyak pa rin habang yakap yakap siya ni Charl.

Umakyat ako sa second floor ng mansyon dahil doon naka locate kwarto ko rito.

Feel ko pagod na pagod ako kahit pahiga higa lang naman ako sa hospital noon. Nang makarating na ako sa kwarto ko ay binuksan ko ito at ewan ko pero biglang nagflashback ang eksena namin ni Ate rito 3days ago.

Bumuntong hininga ako saka napakagat sa labi. Dumaretso ako sa kama ko at humiga nalang.

Tumitig lang ako sa kisame at nagisip isip. Na g-guilty ako sa mga ginawa ko Kay ate pero bakit ang b-tch ko pa rin kung makitungo sakanya? Siguro nga Hindi pa ako handa maayos ang lahat.

Paunti unti na muna.

°°°

7:30 na ng gabi and narito ako ngayon sa pool area. Sumisimsim ng mainit na gatas habang nagbabasa ng isang libro. Nakasuot ako ngayon ng pantulog na. Narito lang ako para magpaantok.

Well, 2 days pa ang pahinga ko bago ako muli bumalik sa trabaho. Nahihiya na nga ako eh lagi nalang akong nag l-leave hayz.

“Ath..” naibaba ko ang hawak kong libro sa lamesa at pumikit ng mariin dahil alam ko ang boses na ’yun ay galing sa Ex ko. Si Charl.

Nilingon ko ito at malamig na tinignan.

“What?” I asked to him. Umupo siya Sa kaharap kong upuan at tinignan ako ng mabuti kaya napataas ang kilay ko .

“What do you need?” tanong ko rito pero nginitian niya lang ako. ’Yang ngiti na ’yan ang nagpahulog sakin sakanya noon pero ngayon wala ng epekto sakin ngayon.

“Kamusta?”

“Fine.”

“You’re still beautiful even you have scars .”

“Thanks but please diretsuhin mo na ako.“bumuntong hininga siya bago nagsalita. Alam ko namang may sasabihin pa siya, e.

“Alam mo naman ang kalagayan ni Akisha..” panimula nito kaya pinaikot ko ang mga mata ko.

“Yep, kung sasabihin mo lang na h’wag ko siya i-stress or pasamain ang loob alam ko na ’yun lahat na sila sinabihan ako. Don’t worry hindi ko na muli sasaktan ang mag ina mo.” simula nung umalis sila ng Pilipinas hanggang sa dumating sila rito para magbakasyon ay hindi ko pa nakakausap si Charl well wala naman kasi kami dapat pagusapan duh.

“Good to hear that. Sana nga hindi mo na sila saktan.”

“Aksidente lang naman kasi saka siya nauna eh.”

“Nang dahil nanaman ba sa nangyari saatin noon?”

“H’wag kang feeling duh. ’yung asawa mo kasi mukhang apektado saamin ni Rare. Kung hindi mo alam Rare was her first love haha, nice right?” sarcastic na sambit ko.

“First love..” mahinang sambit niya.

“Yep. ’di mo ba alam? Aww sad. Kawawa ka naman..”

“No. I know I’m not your sister first love pero hindi niya nabangit na si Rare nga ’yun..“natutulalang sambit nito.

“Kawawa ka naman. What if my sister still love her first love. What will you do huh?“pangaasar ko rito. Nagseryoso ang aura niya kaya napangisi ako.

“I don’t know.. eh how about you what if I still love you? What will you do?” paghahamon na sambit nito kaya mas lalo akong napangisi.

“Still love me? Patawa ka ’di mo nga ako minahal hahahaha.” mapakla kong sambit. Hindi siya nagsalita at natahimik nalang kaya napangisi ako muli.

“Oh speechless ka no? Bakit mo pa kasi binabalik ’yung tanong ko alam mo namang babarahin lang kita, duh.”

“If you really know that Rare was your Ate’s EX Boyfriend bakit nagpapaligaw ka pa? I thought hindi ka na mag b-boyfriend kahit kailan. Gumaganti ka ba sa Ate mo, saamin?” diretsong sambit nito.

Here we go again. Deja vu isn’t?

I laughed without humor. “Sh-t lang.Alam mo bang eto pinagawayan namin ni Ate. Na kesyo baka gumaganti kuno ako. Well bawal bang magmahal na ulit. Kayo lang ba pwede maging masaya ni Ate? Kayo lang ba pwede bumuo ng pamilya? “ napatayo ako sa kinauupan ko at dinuro siya.

“Ath.. I’m sorry.’’umiling lang ako at kinuha ang libro ko.

“Sige na pasok na ako.. “

“F-ck I’m sorry.. kung alam mo lang..” may kung ano siyang binulong pero hindi ko na ’yun narinig dahil tuluyan na akong nakalayo sakanya.

---

Nyang note: Pasensya na sa mga erros ha. Correct me nalang para kapag may time na ako ay mag edit ako hehe. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments

Chapter 11

Atarah

Klyte

SA Dalawang araw kong pag stay ng mansyon ay wala naman masyadong ganap. Still boring. Kung hindi ako nakahiga, Nag p-phone, Nagbabasa ng libro, Nanonood ng movies, nag a-alalaga kay Akeila at kung ano ano pa.

Si Mikee naman hindi pa nagawi sa bahay kasi She’s busy with her work. She’s Veterinarian. Doctor for the animals. Kahit hindi halata sa babaitang ’yun kasi mukhang puro party and pasarap lang sa buhay ay desente naman ang work niya.

Si Ate Akisha madalas nagpapahinga lang siya pero syempre malaki ang Mansyon. Iniiwasan ko na magtagpo kami or ’di kaya makipagusap sakanya baka kasi hindi ko mapigilan sarili ko at baka magkasagutan nanaman kami.

Si Charl, Busy ’yun sa paghahandle ng Hotels and other business nila dito sa Pinas habang narito ito kasi nga ’diba bakasyon lang naman sila nina Ate dito. Sa Canada talaga sila nakatira.

Si Daddy rin busy with our bussinesses. Pagmamayari namin ang Isang paliparan rito sa Pinas ang Dela Veja Airlines. May mga Plantation din kami ng coffee and sugar cane. Si Mommy naman ang madalas namin kasama sa bahay hindi na muna siya pumapasok sa opisina.

Si Rare naman. ’di na nagparamdam ’yun saka wala naman akong pake sa lalaking ’yun. Duh.

Ngayong araw ang pagbabalik ko sa St. Calisha. Tapos na ang dalawang araw na pahinga. May mga peklat pa ako pero halos humilom na lahat ng sugat ko. Ang Hindi pa masyado ang tahi ko sa dibdib, jkung saan mas napuruhan.

Nakatapat ako sa salamin at nag ma-make up. I used conceler to hide or conceal my pockmark and gumamit din ako ng iba pang cosmetics prouduct. Nang matapos ko na lahat lahat ay kinuha ko na ang bag ko at bumaba.

It’s already 7 o’ clock in the morning, Eh diba ang duty ko ay 7:30.

Pagbaba ko palang ng hagdan ay sinalubong ako kaagad ni Ate Akisha kaya napa poker face ako.

“Ath, eat ka muna ng breakfast bago ka pumasok.” pa sweet na sambit nito. I appreciated her effort naman ih pero ’di ko lang maiwasan mag maldita kainis.

“Nah baka malate pa ako. Oras na rin ih thanks nalang.” nginitian ko siya pero pilit.

Sinadya ko ’yun!

“Ah ganon ba. Saglit lang may kukunin lang ako. Bibigay ko sayo.” napataas naman ang kaliwang kilay ko saka tumango nalang.

“Ge. Pakibilis.” sambit ko. Dali dali naman siyang pumunta pabalik ng kitchen.

Paglabas niya ay may dala itong paper bag and kasama niya na si Mommy.

“Baunin mo. I cooked that for you.” nakangiting sambit ni Ate.

“Oo anak. Makulit ang Ate mo at gusto ka talaga paglutuan.” Mom says. Aw sweet naman pala lol.

“Oh thanks. I appreciated it. Osya Gotta go.” Bumeso ako kay Mommy sa una ay nagaalangan pa akong besohan si Ate pero sa huli ay wala na akong nagawa kung hindi besohin na din siya kaya abot langit ang ngiti nito.

“Manong lando ingatan mo ang pag d-drive ha. H’wag masyado mabilis.” Paalala ni Mommy.

Pinagbabawal muna nila akong magdrive. Kaya hatid sundo ako nyan ng driver namin.

“Yes Ma’am.” Sagot pabalik ni Manong Lando.

“Sige po salamat magingat kayo.” rinig kong pahabol na sambit ni Mommy. Nauna na akong naglakad papunta sa garage at agad ng sumakay sa kotse. Hindi ko na hinintay na ipagbukas ako ng pinto para saan pa duh kung kaya ko naman I’m not a brat duh.

Mahigit 15 minutos ang naging biyahe namin papuntang St. Calisha. Walang traffic kaya agad kaming nakaratong rito.

Bumaba na ako ng kotse. “Kuya Lando. I’ll text you later ok. Sige po Ingat po sa pag drive.” nginitian ko ito bago tuluyang pumasok sa St. Calisha.

Pagpasok ko ay dire diretso akong Nurse station. Nandun si Ma’am Eazel ang Head Nurse, Si Nurse Mae, Razen, Aaron, Loven and Carlos.

“Atarah!” tili ni burse Mae. Dali daling lumapit saakin at Isa Isa akong niyakap. They are my second family or should i say they are really my family. Hindi ko naman kasi ramdaman na may pamikya ako sa bahay, e.

“Hey dahan dahan masakit pa ’to oh.” sambit ko sabay turo sa bandang dibdib ko.

“Sorry. How are you?” tanong pa ni nurse Mae habang sinisipat ang kabuuan ko.

“I’m fine hahaha. Makakapagtrabaho na nga.“natatawa kong saad.

“Gad! Ang unfair talaga no. Andaming peklat pero maganda pa din.” komento ni Nurse Loven kaya naginit ang mga pisnge ko.

“Oo nga parang walang nangyari kay Atarah. Mukha pa rin makinis edi sana all. HAHAHA.” pang gagatong pa ni Nurse Razen.

“Mga baliw kayo mga bolera porket namiss nyo lang ako hahaha.“natatawang sambit ko.

“Oo miss ka namin sobra! Baka ehem libre ka ng lunch later.” wika ni nurse Carlos.

“Sure sige ba haha. Minsan lang ’to.” Hahaha miss ko din sila grabe.

“Yes naman. Bait bait Ath Haha.” sambit naman ni nurse Aaron kaya napairap ako then I mouthed ‘tse’.

“Siguro ka bang ok ka na Atarah?” tanong ni Nurse Eazel. Tumango lang ako saka ngumiti.

“Oo naman po. Ok na ok. Ganda pa rin nga daw oh, ’diba guys?” tanong ko sakanila.

“Aye aye captain!” sabay sabay na wika nila.Mga loka and loko talaga ’to HAHAHA.

“Hahaha.”

“ Uy andyan na si Dr. Kristan mo Ath. Hahaha, Hi Doc! Godmorning.“ biglang sambit ni Loven kaya napalingon ako sa kung saan sila nakatingin.

“Goodmorning Doc!” masayang bati nila kay Kristan.

“Goodmorning to all of you specially to this beautiful woman in front of me. Haha what’s up beautiful. Flowers for you.” Inabot nito ang Bouquet Flower saakin at agad naman ko ’tong inamoy.

Uhmm. Bango.

“Yiee!” Pangaasar ng mga kapwa ko nurse.

“Tse tumigil nga kayo. At ikaw naman ke aga aga banat ka ng banat d’yan. Banatan kita d’yan tignan mo lang pero thanks dito sa pabulaklak mo.”

“Harsh ng Atarah ko haha welcome. Let’s go, Sa office mo nalang ilagay mga dala mo.“sambit ni Tan saakin

“Oo na. Sige See you around guys. Punta lang ako office ni Doc Kristan.“Paalam ko sa mga kasamahan ko.

“Bye guys.” Inakbayan ako ni Tan kaya agad ko siyang sinita dahil nga sa sugat ko sa dibdib.

“Hoy dahan dahan ’yung sugat ko!”

“ ’Di pa din ba humihilom? Eh bakit ka pumasok na?“ kunot noong tanong nito.

“Humilom na kaso baka bumaka ulit ’yung tahi.”

“Ah I see. I’ll check it in my office. Ok?”

“Duh. Ok na nga ako h’wag jang makulit d’yan.”

“No. I’ll check it.” inirapan ko nalang siya. Pumasok kami sa elevator dahil sa second floor pa ang office ni Kristan.

Nang makarating na kami sa second floor ay dumiretso na agad kami sa office niya. Nung narito na kami ay agad kong nilagay ang gamit ko at hawak kong bouquet sa tabi ng table niya.

“Hey may dala pala akong Foods. Kain muna tayo.” Sambit ko rito. Gosh ngayon ko naramdaman gutom.

“Sure. Sakto I didn’t eat breafast.” Inaayos ko ang table niya at inalis ang mga ibang papeles roon bago ko nilagay ang paper bag na dala ko.

“Tita Cooked this? Oh na miss ko na luto niya ha.” sambit ni Kristan habang ako ay nilalabas ang mga baunan na may lamang ulam. So meron veggy salad, Fried rice, egg, bacon, hotdog and sweet and spicy chicken.

“No. Akisha I mean Ate Akisha cooked that.”

“Oh nice. Andami naman?”

“Ewan ko dun. Tara na let’s eat na habang wala pang masyadong gagawin.” pinagsandok ko siya ng pagkain. Umupo siya sa upuan niya samantalang ako ay tinabihan nalang siya.

°°°

LUNCH TIME na and alam nyo bang simula kanina ay hindi pa nag k-krus ang landas namin ni Rare pero pake ko ba sakanya.

Well, Naririnig ko sa ibang nurse na busy nga ito sa dahil sunod sunod ang mga operation niya and guess what successful lahat syempre si Rare ’yan ih. One of the best surgeon nga.

Lunch time na and kasabay ko ulit Sina Kristan pero bago kami pupunta ng Cafeteria ng Hospital ay pupunta muna ako sa third floor para magbigay ng Report sa Office ni Dr. Josef na Isang Pediatrician siya kasi ang Dr ng Bata sa Room 502 eh.

Nauna ng nag lunch kanina sina nurse Eazel at iba ’yung iba nilbre ko sila except kay Razen na busy pa samantalang kami ni murse Mae ay ngayon ko palang siya I-I-treat.

Dumeretso ako sa wlevator at agad ko pinindot ang numero 3. Pagod na ako agad idagdag mo pa ’tong tahi ko sa dibdib. Ok na pero may times na biglang hahapdi talaga.

Ting!

Nang makarating na ako 3rd floor ay naalala ko nga pala na dito ang Operating theater suit. Nandito lahat ng mga room na pinag O-operahan katulad nalang ng General, Orthopedic, Neuro, Spine, Urology, Cardiac/Thoracic theatres suit at Iba pa.

Narito rin ang Ibang offices ng mga Doctor well kada doctor kasi may sari sariling office while kaming mga nurse may mga room pero sama sama depende sa kung anong uri ka ng nurse kung registered nurse, medical- surgical nurse and marami pang Iba.

Walang mga private rooms rito para sa mga patient madalas sa second floor and First floor ’yun. Sa Fourt floor kasi ang mga laboratories at Iba pa.

Habang naglalakad ako ay tumitingin ako sa paligid. Nadaanan ko na kasi ang Operating Room well sala pang mga nurse dun. Paano ko nalaman? Kasi Clear Glass ang ilang bahagi ng pader ng mga Operating Room tanging kurtina lang ang gagawin pinaka takip para may privacy eh ngayln naka open kaya nakikita ko.

Tuloy lang ako sa paglalakad and natigil ako dahil nadaanan ko ang isang nakasara ang mga kurtina ang Operating room sa Nuero. Oh sa kung saan involve ang brain, spinal cord, peripheral nerves, and cerebrovascular system.

Tinry ko sumilip sa pintuan dahil medyo nakahawi ng bahagya ang kurtina na nakaharang sa maliit na clear glass na parte ng pintuan.

Kahit bahagyang nakagilid si Rare ay agad ko siyang namukhaan kahit na nakasuot ito ng ,scrubs na sinusuot ng mga operating room staff. Surgical caps and surgicalasks.

Tinignan ko siya ng maigi at napaka Seryoso nito. Gad bakit parang lalong lumakas ang dating niya.

Parang ang hot niya habang nag oopera. Yiks!

Naisip ko tuloy ang sinasabi ng fan girl niya na ’Doc, operahan mo ‘ko!’

“Yak self..” naiiling kong sambit saka umalis nalang sa tapat nun. Ano ba pinagsasabi ko cringe grr!

Luminga linga ako para hanapin ang Office ni Dr. Josef. Nang mahanap ko na ay kumatok ako rito.

“Come in.” Pumasok na ako sa loob at sumalubong saakin ang lalaking nasa 40s na. Gwapo si Doc. Josef hindi ko maipagkakaila para siyang mala Richard Gomez gano’n.

“Good afternoon Doc. Eto na po ’yung report ko tungkol Kay Anika sa Room. Mataas pa din po ang lagnat niya at may mga rashes na na naman na lumalabas sakanya.”

“Ok salamat Atarah. Ako na bahala.” Nakangiting sambit nito.

“Sige po.” yumuko ako bago lumabas ng office niya. Naglakad na ako papunta ng elevator pero may kung anong epal sa paa ko na tinungo pa din ang operating room kung nasaan si Rare.

Napapadyak ako sa nainis dahil at wala ng na akong magawa kung hindi silipin nalang siya.

Sinilip ko ito ngunit nakaharang sakanya ng isang Nurse kaya napakunot ang noo ko at pilit pa din tinatanaw si Rare sa Loob kaso wala talaga. Hindi ko talaga makita. Grr!

“Huy. Ano ginagawa mo d’yan? “agad naman akong napabalikwas at napaharap sa nagsalita.

“Oh nurse Razen, Ikaw pala hehe. Wala lang napasilip lang ako.” sambit ko sabay lunok.

“Weh? Sino naman sinisilip mo?” mapangasar na tanong nito.

“Ah ’yung patient na inooperahan.”

“Weh? Oh ’yung hot na surgeon?”

“Lah pinagsasabi mo si Rare hot? Yak. Osya na baba na ako. ’di ka pa ba maglunch?” deny pa self!

“ Hahaha nako nako Atarah. Bad ’yan hindi ka faithful kay Dr. Kristan na isa pa ring hot. Hahaha Hindi pa mamaya may gagawin pa, eh.“

“Dami mong alam Razen grr. Osya baba na ako. Sabihan mo nalang ako pag kakain ka na para ako na magbayad.” naglakad na ako papunta ng elavator.

Nang makarating na ako sa first lloor ay nilabas ko ang phone ko. Nakita ko ang text mula kay Tan.

From: Kristan.

Ath, Nandito na kami sa Cafeteria diretso kana rito.

Pagkabasa ko ng text ay tumungo na ako kaagad sa cafeteria. Halos 2 minuto ang tinagal sa paglakad bago ako nakadating sa cafeteria. Pagpasok ko ay hinanap agad ng mga mata ko sina Kristan.

Nang mamataan ko na ito. Kasama niya sina Dr. Kioh, Dra. Aira, and nurse Mae.

Habang papalapit ako sakanila ay Naririnig ko na pinaguusapan nila si Rare.

“Ang gwapo talaga ni Dr. Rare no.” komento ni Dra. Aira.

“Mas gwapo pa tayo do’n ’diba, Tan?” Sambit namin ni Dr. Kioh.

“Yep,” mabilis na pagsasaangayon naman nito.

“Tse. Mga inggitero.”

“Oh nandyan na si Ath.” sambit ni nurse Mae.

“Hey.” nginitian ko sila saka umupo sa tabi ni Kristan.

“I ordered your favorite sinigang ha.” sambit nito.

“Aw thank you.”

“Yieee. Ang sweet. Kailan mo ba kasi sasagutin ’tong si Kristan?” tanong ni Dra. Aira.

“ ’Di naman siya nanliligaw paano ko sasagutin?“ Balik na tanong ko.

“Mahina ka tol. Torpe! Torpe!”

“Ew Tan. Ew. Baka maunahan ka pa nyan ni Dr. Rare sakanya ha. Mas gwapo, Hot and Matalino pa naman sayo ’yun. Opx.”

“Lol.” tipid na sambit ni Kristan.

“Uy para kayong ewan. Hahahaha. Kain nalang tayo.” naiilang kong sambit ko kaya nagsitawanan lang sila.

°°°

“UY. Successful na naman Operation ni Rare. Grabe no napakagaling niya talaga.” sambit ni Razen.

“Ang gwapo pa. Isipin mo nakailang surgery na siyang na perform sa buong buhay niya pero lahat successful. Omg!” sambit pa ulit ni Razen.

“Tara abangan natin si Dr. Rare icongrats natin hihi. Hey Ath ’di mo ba ic-congrats si Dr. Rare?” Sambit naman nina Loven.

“No. Uuwi na ako. Kayo nalang.”

“Sure?” Nakangising sambit ni Razen kaya napaka make fave ako.

“Yes. Sure na sure!” Sagot ko.

“Ah sige. Ikaw bahala.” Lumabas nalang sila at naiwan ako magisa rito sa NO o mga locker room ng mga Nurse.

Bumuntong hininga ako saka sinara sng locker ko at inayos ang gamit ko. Nagsalamin ako gamit ang phone ko. Maayos pa naman ang itsura ko hindi naman mukhang haggard.

Kapagod ang araw!

Lumabas na ako mula sa NO at naglakad na. Dumaan ako sa Nurse Station para mag log out na. Naagaw pansin ko ang Ibang nurse na papunta sa kaliwang direksyon.

“Ano meron?” tanong ko kay Aaron.

“Ic-congratualate daw nila si Dr. Rare para sa successful na operation niya. Ikaw wala kang balak?”

“Ah wala. Ayoko ’di naman kami close nyan. Osya na babye.” naglakad na ako palayo dun pero napapapaisip ako.

Dapat bang i-congrats ko siya? Ih H’wag na sino ba siya? ’Di naman kami close. Duh.

Natigil ako sa paglalakad at napakagat sa labi. Mukhang pagod siya ng sobra Wala pa nga daw lunch ’yun eh gabi na. Ahmm wala namang masama Kung ic-congrats ko siya bilang pag appreciate sa nagawa niya ’diba hehe?

Oo siya sige Tama! i-cocongrats ko nalang siya.

Bumalik ako pero sa ibang daan ako dumaan. Ayoko makipag sabayan sa mga fangirls na nurse ni Rare baka sabihin nakiki Rare na din ako, duh.

Naglakad lakad pa ako bago ko natagpuan si Rare na pinalilubutan ng mga nurses.

“I’ll wait you nalang.” bulong ko sa sarili ko. Humalikipkip ako at nagtago pero sinisilip ko pa din siya habang nakangiting kausap ang mga nurse.

“Nue ba ’yan ang tagal.” naiinis kong wika. Umabot pa ng 10 minuto bago siya layasan ng mga nurse dahil mukhang pinaalis niya na haha.

Papunta siya sa bandang gawi ko. Pumikit ito ng saglit at minasahe ang kaniyang sintudo.

He look so exhausted.

Nung medyo malapit na siya lumabas ako sa kinatataguan ko.

“Hey.”

“Atarah…” medyo gulat na sambit nito.

“Congrats nga pala hehe.” mapungay pungay niya lang ako tinignan saka lumapit ng lumapit hanggang sa laking gulat ko ng bigla niya akong yakapin ng dahan dahan.

Nanigas ako sa kinatataguan ko. He’s taller than me. I’m a 5’4 and mukha siyang parang 6ft.

“Uy ano ba.” sita ko rito pero mas hinigpitan niya lang ang yakap.

“I’m so tired baby. Be with me, and let’s go out.” husky na bulong niya dahilan para kilabutan ako ng sobra.

---

Nyang note: Sorry talaga sa mga errors ha. Thank you sa mga nagbabasa, nag v-vote and comments. The more na madaming comments mas ginaganahan talaga ako mag update. Alam nyo na ha? HAHAHA.

Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 12

Atarah Klyte

NAGHIHINTAY ako ngayon dito sa parking lot ng St. Calisha. Hinihintay ko si Rare well napapayag niya akong sumama sakanya kasi nagu-guilty ako kapag hindi ko siya sinamahan parang kailangan n’ya ng kadamay ngayon.

I already text manong Lando na h’wag na muna ako sunduin dahil kasama ko naman si ‘Rare’ my manliligaw wannabe.

’Di ko kasi alam kung saan ’yung kotse niya dito. Nauna na akong lumabas sakanya para walang issue sa loob may inayos pa kasi siya saglit doon.

“ Speaking of devil ,“ bulong ko ng mamataan ko si Rare na kakalabas lang. He’s wearing white long sleeve na naka fold and a pans. Dala niya rin ’yung bag niya na pang koreano. I think Korean mens briefcase ’yun.

Gad I love seeing him wearing that kind of clothes like dude para siyang Model . Napaka gwapo niya and linis tignan.

Hindi porket na ayaw ko na magjowa or mag asawa ay hindi na ako nakaka appreciate ng gwapo ha. Well na attract pa rin naman ako pero hanggang doon nalang walang love love na mai-involve.

“Hey. Let’s go.” sambit niya sabay kuha saakin ng bag ko. ’Di na ako umangal pa at sinundan nalang siya tumigil siya sa harap ng isang Ferrari 458 Italia na ang kulay matte black.

Wow! This is so expensive sh-t. Sa pagkakaalam ko nagkakahalaga ito ng $ 4OO, OOO+

“New?” I asked him kasi hindi naman ito ang dati niyang kotse na pinanghatid niya sakin no’n.

“Yes.” pinagbuksan niya pa ako ng pinto Kaya napangisi ako.

“Gentledog huh,” komento ko pero umiling lang ’to at ngumisi rin. Pumasok na ako sa loob ng kotse. I sat in the front seat while him syempre sa driver seat, duh.

Pagpasok niya palang sa loob ng kotse niya ay umalingasaw na naman ang perfume niya kaya napapikit ako sa mabangong amoy na ’yun.

“Where are we going?” I frowned while asking him.

“Eat? I didn’t eat since morning.” wika niya habang inistart ang kotse.

“But you’re tired na tapos mag d-drive ka pa.” sambit ko naman habang inaayos ang seatbelt ko.

“I’m fine, “sagot nito habang tumitingin tingin sa likod para maka atras kami.

“Ayaw mo sa condo ko nalang? I’ll cook for you. Malapit lang naman condo ko dito.” suhestiyon ko medyo tinatamad na rin kasi ako.

“Really? You’ll do that for me?” kunot noong tanong nito na parang hindi talaga naniniwala.

“Bakit ayaw mo ba? Ok, ’di h’wag!”

“No ofcourse. I want. I’m just askin’ you.” naatras na ng ayos ang kotse niya at nagsimula na ang biyahe.

“Ako na mag drive,” sambit ko habang nakatingin sa maputi niyang kamay na medyo maugat na nakahawak isa manibela ng kotse.

“No. It’s not safe for you.“napanguso nalang ako saka napairap.

Hobby ko talaga umirap!

Lagi nalang ako naiinis sa mga tao sa paligid ko, e. “Hayz, Oo na. Alam mo naman daan ’diba?”

“Yep,” tipid na sa sambit nito habang nakatingin ito ng diretso sa daan. Nakaside ito kaya kitang kita ko ang pointed nose niya. Anak ba ng mga greek gods ’to? Grabe!

“Good. What do you want to eat?“I asked to him habang sumusulyap sulyap sakanya.

“Anything, basta luto mo.”

“Ok sige na idlip lang ako then gisingin mo ’ko pag makarating na tayo.” I said then i yawned.

“Sure, baby,” He replied.

“Tigil tigilan mo nga katatawag saakin ng ‘baby’ kung ayaw mong tawagin kitang ‘beb’ d’yan!” Naiinis kong wika.

“Tss.” umirap nalang ako saka sumandal at pinikit ang mga mata ko hanggang sa makatulog na ako.

Naalipungatan nalang ako dahil sa sobrang lamig dito sa kotse ni Rare. Dinilat ko ang mgaata ko at nakatigil na ang kotse kaya lumingon ako sa bintana. Nasa labas na kami ng Condo.

Nilingon ko si Rare na nakapikit at nakasandal sa kotse niya habang minamasahe balikat niya. Napatingin ako sa orasan. It’s already 8:46 pm. Eh, Oras na!

“Hey,” tawag ko rito. Kaagad niyang dinilat ang mata niyang mapunga pungay at nilingon ako.

“ How’s your sleep?“ husky na sambit nito.

“Eh? Kanina pa tayo rito?” ’Di ko siya sinagot at sa halip ay nagbalik ako ng tanong.

“Yep. 35 mins ago.“sambit nito sabay ito nag yawned. Oh he’s sleepy.

“Bakit ’di mo ko ginising? ’Di ba sabi ko gisingin mo ’ko.”

“Nah, I don’t want to disturb the sleeping princess.“napangiwi naman ako sa sinambit niya. Yak!

“Lol. Tara na nga.” Inalis ko ang seatbealt and lumabas na ako sa kotse nito. Naka park na rin pala ito sa parking lot ng condo.

Bumaba na din siya at nagunat unat. Dinala niya ulit ang bag ko at ako naman ay nauna ng naglakad sakanya samantalang siya ay nasa likod ko lang.

Pagpasok ko palang ng condo ay sinalubong ako ng guard.

“Good evening Ma’am nabalitaan po namin nangyari saainyo. Kamusta po?” tanong nito kaya napangiti ako.

“Ok na po ako.” sagot ko rito.

“Mabuti naman po at ganon. Sige po pasok na po kayo.” nginitian ko lang ulit si Manong Guard.

“Ang bilis mo maglakad.“napalingon ako sa nagsalita na ngayon ay katabi ko na.

“ No, sadyang mabagal kalang.“ Inirapan ko na naman siya at siya naman ay agad na ngumisi.

Sumakay kami sa elavator at nung nakadating na kami sa floor ng pad ko ay hinawakan ni Rare ang bewang ko at nilapit sakanya.

“Your smell is so sweet baby. I really like it.”  bulong nito saaking tenga kaya mahinang tinulak ko siya kasi nakikiliti ako.

“Ih. Lumayo ka nga. Chansing boy ka talaga!” nakadating na kami sa harap ng pad ko. Kaagad ko naman itong binuksan kaya nakapasok na kami.

Dumiretso ako sa kusina para kumuha ng water at sinerve muna ’yun sakanya. Naabutan ko itong naka upo sa couch na in-unbotton ang long sleeves niya.

“Water oh. Want some snack bago tayo kumain?” Sambit ko sabay lapag sa table nung hawak kong water.

“No I’m still full. I’ll just wait you nalang.” sambit nito then ininom niya ang water.

“Sure?”

“Yep. You know what I really love staying here. I love your smell. Buong condo mo kaamoy mo. F-ck ang sweet ng amoy. Come here baby give me a hug and lemme smell you.” He’s teasing me again!

“Duh manigas ka d’yan.” Iniwanan ko nalang ito at dumertso sa kusina. Tignan ko ang fridge at nagisip kung anong lulutuin ko. Nagsuot na muna ako ng apron bago magsimula.

I chose to cook ‘bistek tagalog and pininyahang manok.’ Nagsaing muna ako sa Rice Cooker bago nagsimula maghiwa hiwa ng mga Ingredients.

Tinignan ko ang orasan. Mukha mamayang 9 pa kami makaka kain pero anyways it’s already 8:17 pm na.

Focus ako sa pagluluto. Kahit pagod ako ay parang hindi ko na nararamdaman kasi nakapag pahinga na drn naman ako kanina.

Nagpatuloy ako sa pagluluto at kung minsan ay sumisilip ako kay Rare ma nanonood lang ng NBA.

Makalipas ng mga kulang kulang isang oras ay natapos na ako sa pagluluto. I put the Pininyahang Manok and the Bistek Tagalog sa isang malaking bowl. Naghain na ako sa dining table. Naglagay ako ng dalawang plate, Spoon, Fork and Glass Of Water.

Naglabas din ako ng fresh Juice and banana dahil masarap ipartner ang banana sa Bistek Tagalog.

Nang naiayos ko na ay pinuntahan ko na si Rare. “Tara na kain na tayo.” tumayo naman siya sa pagkaupo niya at sinundan ako.

Magkatabi kami sa upuan dito sa dining table at pinagsandok ko na rin siya ng foods niya.

“The smell is really good.” sambit nito at pagkatapos ay dahan dahan na nitong tinikman ang luto ko kaya hindi na muna ako kumain at pinanood muna siya.

“How is it?”  tanong ko ng maisubo niya na ang Bistek Tagalog.

Niliit niya ang mga niya saka tumango tango.“Good. So you’re good in cooking, huh..”

“Not really. Nasanay lang akong ipagluto ang sarili ko kasi nga mag isa lang. Hey taste this pininyahang manok too.” sambit ko sabay turo doon sa dish.

“Wait..” tinikman niya ito at tumango tango na naman. Ewan ko ba kung binobola ako nito or ano.

“It’s nice too. The texture, taste, aroma are all perfect.” nakangising sambit nito.

“Tse. Kumain ka nalang nga d’yan. Bolero amp.”

“ I’m not. I’m just saying the truth. Do you want me to say that this food is  disgusting?“ biglang walang emosyon na sambit nito kaya napairap ako, bilis mag bago ng expresyon. Tss.

“Shut up na. Kain nalang tayo.” Nagsimula na kaming kumain and mukhang nagustuhan niya nga ang niluto ko dahil marami itong nakain.

Natapos na kaming kumain at pareho kaming busog na busog dahil ako din ay madaming nakain.

“I’ll wash the plates.” biglang sambit ni Rare kaya napataas ako ng kilay.

“Marunong ka?” ’di makapaniwalang usal ko.

“Ofcourse.” he rolled his eyes kaya napa wadapak ako sa isip ko.

“Yak pairap irap ka pa d’yan. Kabaklaan mo. H’wag ka na maghugas ako na bahala d’yan.” nakangiwing sambit ko. ’Di bagay sakanya umiirap.

“No I insist. These are just a piece of cake though..” He said while pointing the plates.

“Osige I’ll help nyo nalang. Taga sabon ako tapos taga banlaw ka, ok?”

“Sure.” sabay naming niligpit ang pinagkainan namin then after that we started washing the plates na.

“Bukas may surgery ka na naman?” tanong ko habang hindi tumitingin sakanya dahil nakatuon ang mga mata ko sa sa plate na sinasabon ko.

“None, the next day.” he replied. Inabot ko sakanya ang nasabon ko na at siya ay sinumulan na itong banlawan

“Ahh.” natahimik kami ng saglit bago ulit ako nagsalita.

“I think Rare. Wala namang kwenta ’yung palabas nating ligaw thingky. Wala namang patutunguhan ’yun.” pambabasag ko sa katahaimikan.

“How can you say?” napatingin ako rito na nakatingin din pala saakin.

“Sige nga. Anong purpose nun? ’di ba para asarin sina Ate and Charl.” sambit ko rito.

Tumawa siya ng sarkastiko. “Seriously?You really thought that’s the reason? To tease and pissed them?” mapangmaliit na usal niyo kaya napakunot naman ako ng noo.

Duh, wala naman kasing sinasabi saakin na ibang dahilan ang bwiset na ’to tapos “Oo duh! Teh Hello gising na! Mag move ka na kay Ate sabi ko nga sa’yo maghanap ka nalang ng iba ’yung walang sabit. Wala ka na bang naging girlfriend bukod kay Ate?” tanong ko habang pinagpapatuloy ang pagsasabon ng kasangkapan.

“Nothing.” oh parehas kami! Wala na rin akong naging boyfriend since nag break up kami ni Charl.

“Eh? Wow. Magkwento ka nga about sainyo ni beb mo.” sambit ko sabay hugas ng kamay dahil nasabon ko na ang lahat.

Umupo ako sa upuan at nagsalukbaba ako habang siya ay pinapanood at hinihintay ko.

“No. I don’t want.” seryosong sambit nito. Napailing iling nalang ako, basta kapag about kay Beb niya ang topic nagiging seryoso siya masyado, halatang affected much.

“Please.”

“No.”

“Isa!”

“Don’t want.”

“Kiss kita?” bigla kong sambit. Napakahat ako saaking labi at biglang uminut ang pisnge ko. Gusto ko magpakain sa lupa at sampalin ang sarili ko, bakit ko ba sinabi ’yun?

“Sure. Kiss me first before I’ll tell the story..” nakangising sambit nito.

Wala na akong nagawa kung hindi umirap nalang saka ako tumayo at hinalikan ito sa pisnge dahil curious talaga ako sakanila nina Ate. Need kong gawin ’to, hindi ko talaga ginusto.

Napakunot ang noo ko nang mapansin kong nakapout ito. Whoah did he really pouted? Marunong pala siya nito? He’s so cute, ha. “Ano ’yan? Bakit ka nakabusangot?”

“I want here baby..” sambit niya sabay turo sa lips.

“What the f, Rare Cedrick! No. Ang cringe mo!” naiiling kong sambit habang salubong ang kilay.

Oh lord ilayo nyo po ako sa tukso!

“Then fine, I’ll not tell you..“sambit niya habang pinupunasan ang kamay nito dahil tapos na ’too magbanlaw.

“Fine!” I kissed him. A Smack kiss. See, I’m not marupok, I just want to know the their lovestory. I’m just curious.

“Good baby. So where do you want me to start?” malambing at  nakangiti pang sambit nito.

“Duh, Tss!  Ilang years kayo ni Ate?” tanong ko habang sabay kaming nagtungo sa sala.

“2 years.” umupo kami sa couch. Nakatingin siya sa TV at ako naman ay nakatingin sakanya.

“Really?! Eh Ilan taon kayo nung naging kayo?” I’m so curious lalo na wala akong alam about sakanila.

“I’m 15 and she’s 14 years old.”

“How did you met?”

“Dad and Tito Anjo are friends, I met her first when she was 7 years old. In her birthday party. I think you’re there too pero ilap ka yata sa tao, So yeah She’s so pretty. She look like an angel so that I started to had a c-crush on her ako sakanya. Sinundan ko pa ang school niya nung pre-school and elementary even High school, I enrolled there for her.I was 13 years old when I started courting her then after 2 years before she finally said “YES” My Dad know about that even my whole fam.“ sambit nito habang nakatulala lang sa TV.

Whoah, so love at first sight huh? Kaso they are so young pa, e.“Eh sina Mommy alam?” ako kasi hindi talaga, I don’t have really an Idea tabout this.

“Yes, they know that I like your sistet but they don’t have an idea that I courted her.” napa wow at at natawa ako ng mapangasar sa sinabi niya. Hindi legal, ew.

“ So your relationship was a secret, huh?  Oh my, I can’t imagine that. Mga bata nga naman ang pupusok..“

“Yep, ayaw ng Daddy mo and Lolo mo na mag boyfriend si Ate mo and you know that.” nawala ang ngiti ko sa labi. Yes totoo ’yun sobrang higpit ni lolo lalo na kay Ate. Naalala ko kinukwento saakin ni Ate ’yung ginagawa ni Lolo kapag may nagtatangkang manligaw sakanya. Kinukulong niya si Ate then pahihirapan n’ya naman ’yung walang muwang na manliligaw ni Ate. Sinasaktan physically and emotionally ni Lolo syempre hindi madedemanda ito ’coz he’s so powerful.

Sa manliligaw ko walang nakaranas ng gano’n kasi wala naman akong manliligaw no’n dahil ilap nga ako sa tao. Mas gusto ko na nagbabasa lang ng libro.

“Yes. Sobrang higpit nila lalo na Kay ate Akisha favorite eh. So paano kayo nag break?”

“ Before I say to her that I need to go to the State for my study, our relationship is not that really fine, nagkukulangan na kami ng time sa isa’t isa kasi mas lalong humigpit ang Lolo n’yo sainyo no’n hindi ko na siya malapitan kahit na alam nila na magkaibigan kami ni Akisha, he didn’t allow me to meet her..So I just say my last goodbye in the text though, I told her that I need to go to state..“ umigting ang panga niya habang pinaglalaruan ang daliri niya.

Patay na si lolo 2 years ago na habang si lola naman ay nasa LA nakatira kasama ang iba kong Tita and Tito sa side ni Daddy.“Tapos?”

“Imagine, we didn’t even say a proper goodbye to each other before I go to State that’s so sh-t but I’m glad that she understand it. At first our communication was stable but day had passed we became busy since we’re both college student. Ni hindi na kami naguusap halos buong month, so I asked my friend to guard her and then inform me as always in what’s she doing everyday and guess what nalaman kong nagpapaligaw siya. I confronted her about that pero she decided to break up with me.” mapakla niyang sambit at halata namang nasasaktan pa siya.

Napanguso ako, I feel bad for him. Masakit din pala talaga ang break up nila. ’Di ko naman expected na gan’to pala kalala. “Eh? Pumayag ka naman? Bakit siya nagpapaligaw eh bawal nga?” Gad marami talaga akong ’di alam. ’Yung mga oras kasing ’yun nasa poder ako ni lola sa LA busy sa pagaaral.

“Ofcourse not. Nag book ako agad pabalik ng Pinas kahit may pasok ako. Baby, Nag makaawa ako sakanya, I cried infront of her pero wala talaga. I’m so f-cking devastated, Your lolo gave a permission to the guy who is courting her. I can fight for her, kaya ko namang ipaglaban ang relasyon namin ang kaso ’yung dapat na lakas ko ay sumuko na rin. So i decided to believe with the saying that If you love a person set her/ him free.” seryosong sambit nito habang nakatingin sa mga mata ko. “I have flings after our break up but i don’t do girlfriends anymore, I don’t have any serious relationship..”

Napangiti nalang din ako ng mapait at sinalubong ang titig niya. Naawa ako sakaniya, I mean nakakawa ang sitwasyon namin. Hays, why the world is so unfair to us?

“Ang sakit naman. Pang teleserye ang kwento nyo pero iti ha, you need to answer. Mahal mo pa ba?” kuryuso kong saad.

Kitang kita ko ang pag igting ng panga niya at paggalaw ng adams apple nito. “ I loved her..“ wait did I heard it right? With D, as in past tence?

“I beg you pardon? Can you repeat? Loved talaga with d?” nac-confuse kong tanong.

“Yep. I love her in the past..” napangukunot ang noo ko. Totoo ba talaga, dude ’di ako kumbinsado.

“Eh?” naguguluhan kong sambit.

“Silly.” pininch niya ang nose ko kaya agad kong pinalo ang kamay niya.

“You know what kaya ako talaga ayoko ng love na ’yan sakit sa ulo pero siguro nga God has a plan. May iba siyang tinadhana para sayo and hindi si ate ’yun.”

“Yep and what if is that you?” nakangising sambit niya habang ginagalaw galaw ang balikat niya.

“No way. Wait nga masakit ba likod mo? Kanina ka pa ’di mapakali d’yan.” kanina pa kasi siya galaw ng galaw habang minamasahe ang likod niya.

“Yes as f-ck”

“I-massage kita pero siguraduhin mo lang na uh— Alam mo na ha!” naawa rin kasi talaga ako sakaniya bukod sa pang MMK at magpakailan man niyang story ay alam kong pagod siya, halos maghapon ba naman na sa operating room. Walang pahinga at talagang nakakangalay.

“What is uhh– alam ko na?‘’ kunot noong tanong nito.

Painosente!

“Duhhh!” hinamapas ko ang likod niya kaya napahiyaw ito.

“Sh-t f-ck! Masakit baby.” daing nito kaya  bigla akong naguilty sa ginawa ko at hinamas himas ’to.

“Maghunos dili ka ha. Imamasahe kita pero dapat behave lang, Ok?”

“I’ll try baby. It really depends.” nakangiwi pa ding sambit nito habang nakahawak sa likod niya.

“Wow. Kapal mo ’di wag. Umuwi ka na nga do’n.” pangtataboy ko pero inakbayan niya lang ako bigla.

“Ok ok. Sorry na. I’m just kidding, baby..”

“Good. Let’s go to my room para makahiga ka ng ayos.” sambit ko sakanya kaya mas lalong lumawak ang  ngisi nuya.

“Umayos ka. May kutsilyo ako do’n baka mapatay pa kita.”

“Oh sh-t I’m so damn scared baby.”  tinawana niya pa ako kaya kinurot ang tagiliran niya.

“Sige mangasar ka pa.”

“My baby is so cute whenever she’s mad. Haha, let’s go na.” hinila niya ang kamay ko papunta ng kwarto ko.

Pagpasok namin ay agad itong humilita sa kama ko. Feel at home talaga ang isang ’to.

“Sh-t this smell. I’m so addicted with this. What’s your perfume?“tanong nito at patuloy na inaamoy ang pillows ang comforter ko.

“Secret.” I answered.

“Tss, damot” napangisi nalang ako saka kinuha ang coconut oil na parang mentol ang flavor kasi pag pinahid mo sa balat mo ay malamig sa pakiramdam.

“Hoy hubarin mo ’yung damit mo.” sambit ko kaya agad akong napanganga nang dali dali niya naman hinubad ito.

Gad 4 packs abs huh. Almost six na? Perfect sana, wew.

“How about the pants?” mapanuksong usal niya kaya sinamaan ko lang siya ng tingin.

“Duh ofcourse not. Grr you’re so naughty!” naiinis kong sambit.

“Hahaha. Ok you look like an angry bird na naman. I like it though..”

“Tss. Dapa!”

“Sure, Master!” dumapa naman ito at agad akong napaiwas ng tingin sa booty niya kasi syet ang perpekto ng pagkatambok ha.

Tumabi ako gilid niya at umupo. Dinampi ko palang ang kamay ko pero umungol agad ito.

“Isa umayos ka!” sigaw ko rito. Dude, why do I felt so hot?

“What?” pagmamaang maangan niya.

“Tss. Saan banda pinaka masakit?” tinuro niya naman ’yung banda sa balikat at doon ko lang napansin ang isang tattoo na ang nakaukit ay pangalan ni Ate Akisha.

Hindi pala mahal ha? Hahaha.

Napailing iling nalang ako saka nilagyan ko na ng oil ang kamay ko at sinumulan siyang imasahe ng dahan dahan.

“Ugh~.” Infairness ang sexy ng moan niya, shiz mas lalo lang nagiging hot and feeling ko. This is so bad.

“Rare, stop moaning!”

“Why, are you turn on?”

“No!” inis kong sambit at talagng pinakadiin ko ang pag masahe.

“Baby harder more uhhh!” dinahan dahan ko bago ko diinan.

“Ahhhh! Sh-t.”

“Ang ingay mo.” sita ko rito at pinagpatuloy ng ginagawa ko. Halos 10 minuto ko siya minamasahe bago ako natigil.

“Oh ano? Kamusta?” I asked to him pero hindi siya sumagot kaya tinignan ko ito ng malapitan.

“Hala natutulog na ang bwiset na ’to.” tatapikin ko sana siya para gisingin kaso parang pinigilan ako ni konsensya at sinasabing hayaan nalang siya magpahinga.

“Hayz. Saan ako matutulog n’yan, sa sofa? No way!” sambit ko sa sarili ko saka frustrated na umupo sa sahig at tinitigan nalang muna ang natutulog na si Rare.

Ang gwapo naman nito. Kainis!

Chapter 13

Atara h Klyte

MINULAT ko na ang mata ko at ramdam ko na may mabigat na bagay na nakapatong sa bewang ko kaya kaagad ko itong tignan. Braso lang pala ni Rare na nakapalupot sa tummy ko.

Napalingon ako sakanya na mahimbing pa din na natutulog. Hindi na ako nag abalang titigan ang natutulog na si Rare kasi nagsawa na ako. Kabisadong kabisado ko na ang mukha niya. May maliit siyang mole sa gilid ng labi, Mahahabang pilik mata, Manipis at Mapulang labi, matangos na ilong makapal na kilay, Jawline niyang perpekto grr. Edi siya na pinagpala!

Puyat ako pero nagising ako dahil sa body clock ko. Nasanay na ako maaga nagising dahil nga sa maaga ang work ko.

I’m still sleepy well Kasi kagabi hindi ako makatulog mag a-alastres na ng umaga ako natulog dahil nga may kasama ako sa kama at hindi ako makakapayag na sa sofa lang ako matutulog duh this bed is mine so I decided to stared at him hanggang sa magsawa ako.

Dahan dahan kong inalis ang nakayakap na braso saakin ni Rare pero bigo ako dahil mas hinigpitan niya lang ang yakap saakin at mas sinisik ang mukha niya sa leeg ko.

Gad!

Pinilit kong abutin ang aking phone na nakalagay sa Isang table Kung nasaan ’yung lampshade.

Tinignan ko ang orasan at 6:50 am na ng Umaga. Sh-t baka malate ako. 7:30 Ang duty ko diba?

“ Hey Rare.“ Binalik ko Ang phone ko at hinarap si Rare.

“ Uhmm .“ Sagot nito habang nakapikit pa din.

“ Its already 7:30. We have a work!

kumilos

ka

na jan.“ Sambit ko rito at akmang tatayo ako pero nabigo lang ako at nabalik sa pagkahiga dahil mas niyakap niya ako.

“ Don’t want..“ nakapikit at mahinang bulong nito.

“ Anong

don’t want

nahihibang

ka

na. Kung

ayaw

mong

Pumasok

. Ako

papasok

.

Kailangan

ako dun.“ sambit ko at pilit nagpupumiglas sa yakap niya.

“ Let’s just sleep again baby. I’m still tired..“ mahinang bulong nito.

“ No!“ tinulak ko siya at sa pagkakataong ito ay binuksan niya na ang mga mata niyang mapupungay na naniningkit.

“ Don’t move or else—.“ mapaaos paos na sambit nito.

“ What?!“

“ I’ll make you pregnant.“ bulong pa nito. Ayoko na siya para maging sperm donor! Dati gusto ko pa pero ngayon hinding hindi na! Ang aga aga nag d-dirty talk siya. Ew lang.

“ Yak no way!

Ayoko

na sayo!“

“Then go back to sleep.” Ngumuso ito na para bang sinasabi na ’ Please

pumayag

kana.

“ Rare..

kailangan

tayo ng

mga

pasyente

roon

baka

masisante

tayo.“

“ Did I mention to you that the owner of St

Calisha

is my cousin?“ sambit nito kasabay ng paghaplos niya sa kaliwang pisnge ko dahil nakaharap lang ako sakanya.

“ No but—.“ pinutol niya kaagad ang pagsasalita ko.

“ I already text

Gayl

my cousin, The big boss to excuse you because your flesh wound is still hurt so now let’s go back to sleep. Please baby?“ nagmamakaawa ang mga mata nito pero naiinis lang akong tinignan siya.

“ You’re so Unbelievable!“ Inis wika ko rito.

“ I am.“ Husky na sambit nito at binigyan ako ng isang smack kiss saka nito unti unti pinikit ang mga Mata niya at niyakap akong mahigpit.

Naramdaman ko ang pagsakit ng ulo ko dahil kulang ako sa tulog kaya wala na akong nagawa kung hindi ipikit muli ang mga mata ko hanggang sa nakatulog na ako ulit.

°°°

I RUBBED my eyes as i sat on the bed. I checked the person beside me but he’s not there.I yawned while getting my phone in the table to check what time is it.

It’s already 11:58 am. Lah? Magtatanghali na! Tumayo na ako sa kama at nagunat unat.

Dumiretso ako sa CR. Tumingin muna ako sa salamin bago naghilamos at inalala ko kung bakit nandito ako sa bahay at wala ako sa hospital.

Nang tuluyan ko ng naalala.“ Damn that Rare.“

I cursed. Paano nalang mga naiwan kong Trabaho. Andami dami ko na ngang absent!

Nagdecide nalang ako na maligo na agad mamaya ko nalang hanapin si Rare. Nandito pa kaya siya or Umuwi na? Hayz. Ano nalang gagawin ko dito buong maghapon? Watching TV? Reading books? Gad nakakaboring.

Nagplay ako ng music atsaka Sumampa sa bathtub at nilagyan ito ng maraming soap para bumula. I need to relax. Sumandal ako saka pumikit.

Playing : “ When I met you“ by APO hiking society.

There I was an empty piece of a shell

Just

mindin

’ my own world

Without even

knowin

’ what love and life were all about

I love this kind of genre. Nakakarelax kasi I’m not into rock music. Mas tinatangkilik ko rin ang mga music nating Pinoy. Sad to say marami saatin na hindi sinusuportahan sa mga mga local artist I like Western, Kpop music and etc but I love OPM songs!

Then you came

You brought me out of the shell

You gave the world to me

And before I knew

There I was so in love with you

Romantic love is indeed bullshit, When i say romantic love I’m talking about the feelings and realtionship. Relationship between two people who think they are inlove is utterly stupid nonsense and a lot of drama.

’Di ko tuloy lubos maisip na nainlove talaga ako. Gad, Nakakadiring pangyayari ha.

Fuck Fake Romantic love Hahaha. Love is shit. True love is bullshit. Forever is horseshit. Kill this love!

Romantic Love can be amazing and amazingly painful but a broken heart can actually cause you real physical harm.

Sakit sa ulo lang ’yung love!

Naala ko grabe pagka broken ko kay Charl. Gusto ko nalang magkasakit ng malubha nagbabakasakali na maawa siya at aalagan nya ako.

Gusto ko magka-amnesia para ’di ko na siya maalala at makalimutan lahat ng sakit na dinulot nila saakin.

I want to commit suicide baka naman pagwala na ako doon niya marealize na minahal niya talaga ako, na ako talaga ang mahal niya at magsisi ito sa ginawa niya kaso ’di ko tinuloy kasi my patience needs me. Sila ang naging gamot sa masakit kung puso.

You gave me a reason for my being

And I love what I’m

feelin

’

You know what, Falling inlove is stupid because once you fall in love with someone your heart won’t be yours anymore. You’ll give it to the person you fell inlove with. Then he’ll just play and break it.

Ok I’m so bitter talaga. Grabe kasi talaga ’yung nadulot saakin ni Charl and Ate kaya ganto nalang pagkaayaw ko sa love pero naka move on na ako sakanila ha!

You gave me a meaning to my life

Yes, I’ve gone beyond existing

And it all

began when I met you

love the touch of your hair

And when I look in your eyes

I just know, I know I’m on to something good

You gave me a reason for my being

And I love what I’m

feelin

’

You gave me a meaning to my life

Yes, I’ve gone beyond existing

And it all began when I

when i met you

Tatlong song pa ang niplay ko bago ako umahon sa bathtub at bagshower. Umabot siguro ako ng 25 minutos sa ginawa kong ritual sa katawan bago ako tuluyang natapos magshower.

Pinunasan ko ang katawan ko at humarap sa salamin. Napangiwi ako dahil agaw pansin ang malaking scar ko sa dibdib. Medyo pahilom na siya pero kapag may nagawa akong katangahan ay tiyak bubuka ulit itong tahi na ’to.

Wait may naisip ako idea. What if iprank ko si Rare na bumuka ulit ang tahi ng sugat ko tutal nakakaboring naman.

HAHAHA! Yes ang smart ko talaga pero ang panget talaga ng mga scars na ’to ha. Paano ako magbibikini n’yan. Hayz.

Nagbrush ako ng teeth and isinagawa ko ng morning skin routin ko. Nang matapos ako ay sinuot ko ang underwear brassier and wardrobe ko. Paglabas ko ay agad bumungad saakin si Rare na naka higa sa kama.

“ Wtf?!

Labas

!“ Sigaw ko rito.

“You took so long. Tss.Girls is always a girls.” Naiiling na sambit nito at tinitignan ako mula ulo hanggang paa bago ulit nagsalita. “ Pinaglihi

talaga

kayo

sa

pagong

sa

sobrang

kupad

kumilos

no?“ ’di makapaniwalang sambit nito kaya sinamaan ko ito ng tingin.

“ Duh!

Bakit

wala

ka

pala

kanina

dito

?“

“ Cooking?“ Pumipito pito ito at pretendeng nakahiga habang nakatingin sa katawan kong nakabalot ng bathrobe.

“ Ok good,

Sakto

I’m hungry na. Let’s go.“ sambit ko dahil totoo naman gutom na talaga ako.

“ Wait… ’di

ka

magbibihis

?“ Nakataas kilay na tanong nito at tuluyan na itong tumayo mula sa pagkahiga niya.

“Later. I’m hungry na. Calm your pet duh.” Makahulugang sambit ko saka nauna ng lumabas ng kwarto well balak ko kasing gan’to lang ang suot para mas maplabilis ko magawa ang prank ko.

Naramdaman ko naman ang pagsunod niya saakin kaya napangisi ako. Ano kaya magiging reaction n’ya? Well satingin ko hindi siya magpa-panic kasi sanay naman na siyang nakakakita ng mga sugat,dugo and etc kaya nakakacurios ano ang magiging reaction niya or kung anl ang gagawin niya.

Umupo na ako sa upuan at nakita ko na ang nakahain sa dining table ay hindi pamilyar na luto basta ang alam ko may sahod itong mga hipon saka pusit.

Nilingon ko si Rare saka nagtanong. “ Ano

mga

’yan?“

“ Butter garlic squid and creamy tuscan butter Shrimp.“ Kalmadonh sambit nito sabay upo din sa upuan.

“ Wow. Ang

pagkaakaalam

ko wala

akong

stock na squid and shrimp

sa

ref ha?“ sarcastic na samabit ko.

“ Yep that’s why I went to the grocery. I bought all the things and food that you need. Go check your

refrigrator

and the cabinet.“ Napatayo naman ako sa kinauupuan ko at binuksan ang ref. Punong puno ito ng Gulay, Poultry prouducts and etc. Next ko naman tinignan ang cabinet na kung saan ko nilalagay ang foods at punong puno ito ng mga can goods, noodles, and etc.

“ Why?“ I frowned.

“ Kailan

ka

ba last na nag grocery?“ nakataas na kilay na tanong nito. Gad Ang attitude talaga ng Isang ’to!

“2 months ago.” Medyo matagal na dahil busy ako.

“ Oh that’s why..

Uhmm

… Just eat and be thankful.“ Nginisian ako nito kaya napairap ako.

Fave namin ’tong mga expression na gan’to. Lalo na kapag naguusap. Siya mahilig mag smirk, Ako mahilig umirap tapos pareho kaming mahilig magtaas ng kilay.

“ Duh pero

sige

thank you.

Babayaran

nalang

kita.“

“No need.” naiiling na sambit nito.

“ Sabi mo ’yan ha.

Sige

.“ Mabilis ako kausap. Ayokong nangungulit duh.

“ Really, ’di mo

ipipilit

?“ ’di makapaniwalang sambit nito na Parang gusto din sabihan na. ’ Y

ou’re so unbelievable.’

“ Nope. Let’s eat na.“ Mabilis nagbago ang expresyon niya.Ngumisi saka umiling iling nalang ito.

Aabutin ko na sana ang rice pero nauna niyang naabot ito at nilagyan ako ng rice sa plate.

“ What do you want to taste first?“ Tanong nito. I pointed the shrimp one using my mouth. Nilagyan niya ako nito sa plate ko at halos nag twinkle Ang mata ko dahil mukha itong masarap.

Kaagad akong sumubo at ginaya ko ang ginagawa niyang naniningkit ang mga mata habang tumatango tango.

“ How is it?“ Tanong nito. Na halatang kinakabahan sa magiging sagot ko.

“ Dis––“ pasuspend kong sinabi.

“ Disgusting?“ Pagtuloy niya sa sinabi ko. Umiling lang ako saka pinagpatuloy na ang sasabihin ko.

“This is so Yummy! Gad!” Masaya kong sambit then sumubo ulit

“ Really ?“ umaliwalas ang mukha nito kaya napangiti ako at pinagpatuloy ang pagkain.

“ Yes. Give me the squid one .“utos ko ulit rito.

“ Sure baby.“

“ I said don’t call me baby or else I’ll call you

beb

talaga

.“ nakabusangot na sambit ko.

“ Tss .“ Umirap naman ito at nilagyan ako ng Butter garlic squid sa plate ko gaya ng reaksyon ko kanina ay ganon din ang naging reaksyon ko sa sobrang sarap.

“ Gad! Mas

masarap

ka

pala

magluto

ih

!“ Hindi ako nambobola, Masarap talaga!

“ What do you expect, I’m Yummy as you said.“ He wink then he smirk. Ok kaya ayoko siya pinupuri. Ang yabang na!

“Ew.

Utang

na

loob

Rare

kumakain

Tayo. Wait ako na

nga

pala

maghuhugas

ng plates no buts ok?“

He chuckled. “ Ok .“ Nagsimula na kaming kumain ng tahimik dahil hindi talaga ako makapagsalita sa sarap samantalang siya ay kumakain din pero napapansin ko napatulala siya sa sobrang takaw ko.

Natapos na kami kumain and as in wala ng natirang ulam at ako lang ang nakaubos. Nag burp ako kaya agad ako nag peace sakanya. “ Hehe. Excuse me.“ Thank you lord sa pagkain!

“ I’m glad you loved the foods that i cooked.“ nagsimula na kaming magligpit ng pinagkainan at nilagy ito sa lababo.

“ H’wag

ka

na mag doctor. Mag

trabaho

ka

nalang

saakin

bilang

personal chef ko.“ Pagbibiro ko rito.

“ Salary?“ Mayabang na tanong nito.

“ Uhm

, 50k per month.“ Not bad mataas na ’yun. H’wag na siya maarte.

“ Lol, are you aware that the average salary for a General Surgeon here in the Philippines is ₱702,374?“ Omg? Ang laki naman masyado. Walang wala sa sweldo ko!

“ What ?!“ Gulat na sambit. Ang laking pera nun.

“ Yep, your 50k is just a ’

barya

’ “ pangaasar nito. Da hell! Mapapa sana all ka nalang talaga.

“ Hala?! Eh ’yung

sahod

ko per month halos

ibibigay

ko na

nga

dapat

sayo. 60k lang

sahod

ko no!“ Nginisian niya lang ako ng malapad. Paano pa kaya ’yung sweldo niya sa state, Siguro mga million na!

“I can cook for you just for free.” Jusko alam na may kapalit agad ng kondisyon ng lalaking ’to.

“ Eh? How naman?“

“If you’ll marry me.” Diretsang smbit nito n halatang nangaasarr talaga.

“ Ewness

!

H’wag

na saka

tignan

mo

nga

napagluto

mo ’ko

ngayon

kahit

’di naman

talaga

tayo close!“ Sigaw ko.

“ Really, We’re not even close?

Kahit

na nakita ko na ’yang

buong

katawan

mo?“ Oh c’mon. King of mapangasar talaga ’tong boset na ’to!

“ Bastard! Doon

ka

na

nga

maglilinis

na ako.“

“ Kiss me first.“ He’s naughty as f-ck.

“ Alam mo,

Sobra

ka

na

puro

ka

kiss ’di naman kita

kaano

ano

. You’re just my ex sperm donor na

walang

kwenta

! Duh.

Ano

’to Stranger with

benifits

?!“

“ Seriously?

Stranger pala huh.“ Nakangisi siyang tumitig sa mga mata ko kaya napaatras ako hanggang sa mapasandal na ako sa pader nang macorner n’ya na ako ay mabilis niyang idinampi ang labi niya saakin.

He kissed me soflty but I didn’t kiss him back kaya kinagat niya ang aking labi dahilan kaya naibukas ko ang bibig ko. He started roaming his sly and expert tongue inside my mouth I could taste and feel how warm his mouth felt like. I could taste the shrimp and quid that he ate. His hand slid down at the back of my thighs. I felt so hot. I love what he doing’ but I need to stop him. Hindi pwede ’to.

“ Uhmm

. Ugh.“ I moaned.

Naramdaman ko ang unti unting pagalis ng nakatali kong wardrobe kaya agad akong naalarma.

Sayang naman prank ko!

“ Hey stop.“ Hinawakan ko ang lamay niya at tinignan sa mga mata niya.

“ Mali ’to.“ bulong ko saka yumuko dahil nahihiya ako. I heard him sighed.

“ I’m still stranger for you?“ Napatingin ako sakanya na seryosong nakatingin lang saakin. Bumaba ang tingin ko s labi niya. Gad! Gusto ko pang angkinin ’yan kaso hindi pwede.

“ Hindi na

niloloko

lang naman kita eh.

Masyado

kang

seryoso

duh?

Sige

na

maghuhugas

na ako ng

pinggan

.“ Tignan niya lang ako ng makahulugan kaya napaiwas na ako at tinalukuran siya para dumertso na sa sink upang maghugas.

Narinig ko naman yabag niya na palabas na ng kitchen kaya nilingon ko ito at kumpirmado nga dumertso ito sa sala.

Gad! Parang nahihiya na ako ituloy ang prank grr naf-feel ko awkwardness hayz pero kung hindi ko gagawin ’to baka hanggang mamaya ako nahihiya sakanya dahil halos may mangyayari nanaman saamin.

Bibilisan ko nalang paghuhugas ko at nang matapos ako ay sinilip ko muna si Rare he’s busy watching NBA again kaya dali dali akong bumalik sa kusina.

Kumuha ako ng maliit na bowl at nilagay roon ang 3/4 cup na corn syrup, 1/4 water, 1/2 teaspoon of red food coloring, 5 drops of blue food coloring, 2 drop of green food coloring and last 1 table spoon of cornstarch.

Minix ko ng mabuti habang sumisilip kay Rare na busy talaga sa panonood.

Nang madissolve na ang mga dry ingredients at nahalo na sa liquid ay agad ako nagbuhos sa sahig ng fake blood na ito. Kinuha ko ang mga cooking equipments ko na nakalagay lang sa taas ng sink dahil para may mga stante rito kung saan nakadesign lang ito roon. Ibinababa ko ang lahat ng ito pati narin Ang mga caldero ng dahan bilang props at para kunwari nalang nabagsakan ako ng mga ito.

Nang maset-up ko na ang lahat ay nilagyan ko na ang sarili ko ng fake blood lalo na sa bandang tahi ko sa dibdib. Umupo ako at Dali daling inihagis ang kaldero at nag cause ito ng napakalakas na ingay.

“ Ah!!!!“ Sigaw ko. Well magaling ako umacting dahil kung hindi ako nag n-nurse ngayon ay malamang sikat na artista na sana ako.

Napangisi ako ng patago nang maramdaman ko ang luha ko na tumutulo na. “ Aray

.. help.“

“ Atarah

?! What ha––Fuck! Shit !“ Nilingon ko si Rare na Palapit saakin na sobrang nagaalala.

HAHAHHAHAHAHA OMG.

“ ’ Yung

sugat

ko Rare…

Bumuka

ang

tahi

ko!“ Natataranta ko kunwarkng sambit habang umiiyak. He looked so worried pero kalmado lang siyang binuhat ako.

Ako naman ay todo acting. Buhat buhat niya ako at kunware ay pinikit ako ang mata ko at nawalan ng malay.

Ano kaya gagawin nya hihi?

Nagulat nalang ako ng bigla akong nakaramdam ng basa kaya napamulat ako mg Mata. We’re in my bathroom and nakababad nanaman ako ngayon bathtub!

“Do you think, I’m stupid

Atarah

? It’s not funny. Oh geez. Clean yourself kung

ayaw

mong ako ang

magpapaligo

sayo I’ll clean the mess outside.

Tss

.“ Seryosong sambit nito kaya napayuko ako.

Gad he’s mad?

Narinig ko Ang pagbuntong hininga niya kaya napakagat ako sa labi. “ By the way, We have a date today.. “ nagbago ang tono ng pananalita niya at pagkatapos ay sinarado niya na Ang Cr ng Pintuan.

---

Nyang note: So guys, Pagpasensyahan n’yo na ang mga errors ha. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 14

Atarah Klyte.

NAPAKAGAT ako sa labi habang nakatingin sa mga damit ko na nakalatag sa kama. Ano ba susuotin ko? Ano ba kasing klaseng date ’yung gagawin namin para alam ko kung anong damit Ibabagay ko.

Tok! Tok!

“

Bakit

?!“ Sigaw na tanong ko habang nakahawak pa din sa chin ko at nagiisip kung anong bagay suotin.

“Seriously

Atarah

? You’re not yet done?! “ inis na sagot nito.

“ Duh! Obvious ba?! ’Di ko alam

susuotin

ko,

Ano

bang date

gagawin

natin

?“ Lukot na lukot na ang mukha ko sa sobrang inis.

“ Damn, just wear a dress not too short!“ Puro siya d-mn! Hindi ba siya makapagsalita ng walang halong mura like f-

vk

, d-

mn

and sh-t.

“ No way! Just wait ok?

Malapit

na din ’to!“ Siraulo ata ’to. Dress not too short daw ano gusto niya hanggang paa?

“ Fine! I need to go to my house first ok? So hurry up!“

“ Oo

na! Dun kana!“

“ Tss .“ Sambit nito bago ko narinig ang yabag niya paalis. Napabuntong hininga ako at napakamot sa pisnge.

Kinuha ko nalang ang light pink na Korean midi summer short casual dress. Parang palda na may slit at top na spaghetti ang strap.

Pinatong ko ito sa katawan ko at nagpaikot ikot sa salamin upang tignan kung bagay saakin. “ I’m so cute.“ Nakangising puri ko sa sarili ko.

Ok final eto na. Ipapartner ko nalang ang skintone Jonas ankle strap block heel sandals ko rito.

Mabilis kong sinuot ang dress at tinignan ko pa ulit ng sarili ko sa salamin bago ko sinumulan patuyuin ang brown na medyo wavy ko na hair.

Naglagay din ako ng light make up para mas maayos ang itsura ko. Ngumiti ako ng Pagkatamis tamis habang nakatingin sa salamin.

I’m so beautiful! Hihi.

Tumayo na ako at kinuha ang pouch ko kung saan nandun ang i-ilang pang retouch na make up, phone and money ko. Napatingin ako sa wrist watch ko its already 2:44 pm.

Napangiwi ako, dahil tanghaling tapat mag d-date kami? Kalokohan! Tss kaya lang naman ako pumayag na kasi wala naman na akong gagawin dito sa Condo dahil sa kagagawan ng Rare na ’yan.

Buset siya!

Lumabas na ako ng kwarto at Naabutan ko si Rare na hawak ang phone niya kaya kinuha ko agad ang atensyon nito. “ Hoy tara na!“

“ Really

Atarah

? 2:45 pm? 2hrs

mahigit

ako

naghihintay

!“ ’di makapaniwalang sambit nito.

“ Oh

bakit

ka

galit

,

Kasalanan

ko bang

bigla

bigla

nalang

magyaya

ng date ha!“ Sigaw kong pabalik rito. Hindi makapaniwala itong tinignan lanh ako at bumuntong hininga nalang dahil hindi siya mananalo saakin!

“ Tss

. Damn it.

Haish

! Let’s go.“ Parang tanga kasalanan n’ya naman saka ayan nanaman ’yang D-mn niya!

Nauna na siyang naglakad palabas ng pad ko kaya napabusangot ako.

Nakakainis siya sagad!

“ Hoy!

Sa

susunod

masanay

ka

na

saakin

kung

yayain

mo ’ko ng date ha!“ Inis na sambit ko saka siya padabog na sinundan.

Nilock ko ang pad ko at nakabusangot pa rin akong sinusundan siya.

Ang bilis niya maglakad kaya ako talagang binagalan ko pa para mas maasar siya.

Gusto ko siyang maasar! Tama aasrin ko nalang siya buong araw bilang ganti!

Dahan dahan akong naglalakad habang nakangising aso

Nandun na siya sa tapat ng elevator tapos ako binabagalan ko pa maglakad. Nilingon niya ako at tinaasan ng kilay.

“ What

Atarah

?! Hurry up! F-

ck

!“ Oh f-ck na naman daw amp. Sige ha bibilangin ko talaga lahat ng ‘d-mn’, f-ck and sh-t’ sa lahat ng sasabihin niyang sentence.

1 point for f-ck.

“ Nyema

ka

!

Kanina

mo pa ako

minumura

ha!“ Sigaw ko sakanya. Buti nalang at walang tao dito sa hallway ng condo.

“ D-

mn

! That cursed is not for you?!“ Nanggigigil na sambit nito.

1 point for d-mn.

“ But you’re still cursing!

Tse

! Mauna kana

iwan

mo na ako ’di na ako

sasama

masyado

kang

buset

!“ Naiinis na wika ko. Mag d-date kami eh halata namang badtrip siya saakin kaya nababadtrip din ako.

Tinalikuran ko siya at naglakad pabalik ng pad. Aalis nalang ako magisa ako mamaya.

Napatigil ako sa paglalakad nang mapansin ko ang mabilis na yabag papunta saakin kaya nilingon ko ito sakto namang nakadating sa harap ko si Rare na frustrated ang mukha.

Inirapan ko ito at pinagpatuloy ang paglalakad pero laking gulat ko nang maramdam kong lumutang ako sa hangin.

Bibuhat niya ako. Hindi ’yung romantic na buhat ’yung tipong buhat pangkasal. Hindi ’yun dahil binuhat niya na parang sako ng bigas.

“ AaaaAaaaaa

!

Ibaba

mo ako! “pagpupumiglas ko at pinaghahampas ang likod niya.

“ Stop being hard headed,

Atarah

.“ Madiin na sambit nito.

“ Help! Help!“

“

Tss

.“

“Rape! Rape!”

“ Do you really want me to do that huh?“

“ AaaAaAa

! T-

ngina

mo naman!“ Grabe ’yung inis na nararamdaman ko feeling ko puputok na ako!

“ Just shut up or else..“ pagbabanta nito at nagpumiglas ulit.

“ Or else what!“

“I’ll rape you.” mabilis na sambit nito. Nakadating kami sa tapat ng elevator at binuksan niya ito. Pumasok kami habang siya ay buhat buhay niya ako na parang sako.

“ F-

ck

you!

Ibaba

mo

nalang

ako!“ Ang jerk niya! Tignan mo hindi niya ako pinapansin.

“ Hey Rare

Cedrick

!“ ginalaw niya ako at sa isang iglap buhat buhatn’ya na ako parang bagong kasal.

Naiinis na tinapunan niyaako ng tingin at madaling kinagat ang labi ko.

Ouch!

Napapout ako dahil ang sakit ng ginawa niya.

“ Masakit

kaya..“ mahina kong sambit. Bumuntong hininga ito at mukha naguilty sa ginawa that’s why he kissed me passionately. I kissed him back na dahil taksil nga ’tong labi ko.

Natigil kami sa paghahalikan namin nang biglang tumunog ang elavator at biglang may pumasok. Nataranta akong bumaba sa pagkabuhat niya saakin ata agad na siyang hinila sa labas.

“ Nakakahiya !“ Hinawakan ko pa ang mukha ko gamit ang kaliwang kamay na parang nagtatago.

Nilingon ko naman si Rare na nakangisi lang. “ ’Di

ka

nahihiya

?“

“ No. The f-

ck

their care?“ Ay attitude siya mga sis.

“ Gad,

Porket

sanay

na

sanay

kang

makipaghalikan

sa

public!

Tss

.

H’wag

mo ng

uulitin

’yun ha!

Boset

ka

h’wag

kang

halik

ng

halik

!“ Seryoso, ’di ko na c-control sarili ko kapag lumapat na ang labi ni Rare sa katawan ko parang ’yung labi ni Rare ang hari at siya ang nasusunod sa lahat samantalang ang katawan ko naman ang alalay na sunod sunuran.

“No. I’ll do what I want.” mayabang na sambit nito.

“ Nihaharass

mo na ako!“

“ Really huh ?“ Tinignan niya lang ako ng mapanloko at nginisian kaya agad kumulo ang dugo ko.

“ P-

nyeta

ka

talaga

eh no!“ Agad kong inalis ko ang pagkahawak ko sa kamay niya.

“ You said a while ago that you want me to stop cursing.“ tinaasan niya ako ng kilay kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ Kasi

nga

minumura

mo ako eh!“ Kahit hindi exact na para saakin Ang mura still mura pa din ’yun.

“ No ’di

nga

para

sa’yo

’yun

couz

that’s just my expression. “ Kunot noong sambit nito habang nag e-explain.

“

Dami

mong knows!

Mura

pa din ’yun!“

“ Bawal

saakin

then sayo

pwede

? How shit.“ 1 point for sh-t.

Tie na.

1 point for f-ck 1 point for d-mn 1 point for sh-t.

“ Oo

talaga

! Master mo ’ko eh!“ Napangiwi ito at napailing ilong nalang.

“ Lol .“ Nakadating na kami sa parking lot. Humalikipkip akong habang naghihintay na pagbuksan n’ya ako ng pinto ng kotse pero hindi na niya ginawa dahil agad siyang pumasok sa driver seat kaya halos magusok ang tenga at ilong ko sa ginawa niya.

Bumusangot akong tumingin sa malayo. Bumusina siya pero hindi ko ito pinapansin. Binaba niya ang car glass o ang front door glass at nagtataka Ang ekspresyon niyang tinignan ako.

“ What do you think you’re doin’?“ Naiinis na tanong nito.

“

Nasaan

na

pagiging

gentledog

mo?

Bakit

Hindi mo ’ko

pinagbuksan

ng

pintuan

. You asked a date

tapos

gan’to

ka

? How ironic.“

“ Seriously?!“ Naiinis pa ulit nitong wika at agad bumaba ng sasakyan. Dali dali niyaakong pinagbuksan ng pintuan ng kotse kaya kaaagad akong ngumisi at dahan dahann Pumasok sa loob.

Sige self asarin mo pa siya HAHAHAHA.

Nilingon ko ito at salubong ang kilay niya. “ Ano

,

Galit

ka

nyan?“ Pabalang kong tanong.

“ No .“tipid na sagot nito habang ini-start niya ang kotse.

“ Eh

bakit

nakasalubong

kilay

mo!“ Tanong ko habang sinusuot ko Ang setabelt.

“

Fuc-

---

focus I mean don’t mind me. I’m not mad ok? Just shut

up .“nagtitimping sambit nito.

Yiee naasar na siya!

“ ’ Di

galit

pero ganyan

tono

ng

pananalita

mo.“ Sambit ko sabay irap sakanya at tumingin nalang sa Bintana.

“ My dear

Atarah

, I’m not mad ok?“ Pa sweet na sambit nito kaya halos masuka ako sa ginawa niya.

“ Ang plastic mo!“ sigaw ko rito.

“ Do you really want to have a sex here huh.“ seryosong sambit niya. Kapag naiinis na siya lagi niyang sinasabi ’ do

you want me to have a sex with

u’

and ‘I’ll rape you.’

Kabisado ko na linyahan niya.

“ F-

ck

you!“ sinamaan niya ako ng tingin at ako naman ay inirapan siya at tumahimik nalang.

Mahigit 40 Minutos ang naging biyahe bago kami nakadating sa Isang mansyon. Pinagbuksan kami ng gate ng mga kasambahay dito para makapasok ang kotse ni Rare.

Nang maipark na ng ayos ni Rare ay baba na sana ako kaso pinigilan niya ako. “ Stay .“ Sambit nito kaya nagtataka akong sinundan lang siya ng tingin dahil bumaba ito.

Pumunta siya sa pintuan ng sasakyan at pinagbuksan ako kaya napangisi ako ng malaki.“ Good dog huh.“ Pangaasar ko rito pero umirap lang’to.

“ Dukutin

ko mata mo jan

ih

!“ I hissed.

“ Tss

. Let’s go.“ Hinawak niya ako sa kamay. ’di na ako umangal pa at sinundan nalang siya.

“ Ikaw

lang

magisa

dito

?“ Tanong ko.

“No.”

“ Huh? ’

diba

nasa

ibang

bansa

ang

Pamilya

mo?“

“ Yep.“

“Eh

edi

ikaw

nga

magisa

dito

?“

“I’m with the maids and the driver.”

“ Tanga! Hindi ’yun. I mean

sa

Pamilya

mo

ikaw

talaga

magisa

dito

?“

“ Tss

. Yes but sometimes my cousin is

stayin

’ here.“

“ A girl?“ nakapasok na kami sa loob ng mansyon at sinalubong kami ng maids at yumuko pa ito saamin.

“ Nope .“ Ah lalaki.

“ Ah so ’yung

mga

pinsan

mo

nasa

pinas

talaga

? Side

nino

?“ Ok andami kong tanong. Curious kasi ako, Ni hindi ko talaga kilala ang pamilya ng bestfriend ni Daddy.

“ Side ni Daddy ang halos

nandito

sa

Pilipinas

while

sa

Paris side ni Mommy.“ Nilingon ako nito at tinignan sa mga mata habang nag k-kwento.

“ So ’yung

mga

Grand parents mo kay daddy mo

nasaan

sila

magstay

?“ Tanong ko obvious naman kasi sa ibang bansa rin nag stay ang grand parents sa side ni Mommy niya kaya ’di ko na tatanungin ’yun.

“ Heaven .“ Tipid na sagot nito.

“ Ay sorry hehe.“

“ Nah its ok, So do you want to stay here o

sasamahan

mo ’ko

magbihis

?“ Nakarating na pala kami sa napaka laki nilang sala ng hindi ko namamalayan dahil sa dami kong tanong.

“Duh,

syempre

dito

nalang

ako.

Napakalaswa

mo! Hala

sige

bilisan

mo!“ sambit ko saka tinataboy ito.

“ Are you sure you don’t want to see my body ?“ Nakangising sambit niya.

Sige mangasar ka pa!

“ Asa

!

Bilis

na

ayoko

na

naghihintay

ng

matagal

.“ umupo ako sa itim na sofa nila. He smirk again then Umakyat na siya sa hagdan.

Nilibot ko ang paningin ko,Satingin ko mas malaki ’tong mansyon na ’to kaysa sa mansyon namin. Black, white, and gray ang nakikita kong mga kulay sa loob na ’to. Napaka elegante. Ang mga Chandelier na mukhang gawa lahat sa ginto ay talagang isa sa mga nagpapaganda.

Napatingin naman ako sa bandang kaliwa dahil may isang malaking family painting doon.

Agaw pansin agad ang napakagwapong mukha ni Rare pero mas umagaw naman ng pansin ko ang mga itsura ng parents niya pati narin ang isang babae na siguro ay kapatid niya.

Gad. bat ang ganda at gwapo? Nasa lahi na talaga nila ’yung tipong para silang mala Greek Gods sa sobrang gwapo and ganda.

Sana all.

Grabe, May gan’to palang magandang Pamilya. Well maganda naman ang lahi namin sobra

. Gwapo si Dad sobra.Napakaganda rin ni Mommy, mas lalo namang maganda si Ate Akisha at ako naman ang pinaka maganda sa angkan. Magaganda at Gwapo ang Grand Parents, Aunties and Uncle, Mga pinsan at Pamangkin ko well ’di ko ido-down sarili kong fam no duh sadyang kakaiba lang ’yung ganda ng lahi kina Rare.

“Ma’am eto na po ang juice and water

n’yo

.“ nakangiting sambit nito.

“

Salamat

po,

Sya

nga

pala po.

Ano

pong

pangalan

nung

nakababatang

kapatid

na

babae

na ’yan ni Rare?“ sambit ko sabay turo sa painting.

“Reeve

Cathalia

po Ma’am.“ nakangiting sagot nito.

“Ilan

taon

na po

siya

?

“

“18 na ho

ata

. Ay Hindi mag 18

palang

po pala. Girlfriend ho ba kayo ni Sir Rare?“

“Hala. Hindi po.” mabilis pa akong umiling.

“Haha sayang naman ho

bagay

kayo.

Ngayon

nga

lang po

nagdala

’yan ng

babae

rito

.“

“

Hahah

hindi po.

Magkaibigan

lang po kami

walang

talo

talo

.“ Seryoso self kaibigan mo ’yang Rare na ’yan? Ew.

“

Totoo

po bang hindi

talaga

kayo girlfriend ni sir? Eh

kahawig

n’yo

po kasi ang picture ng

babae

dun

sa

kwarto

niya.“ Huh? Picture? Kahawig ko?

“Ha,

talaga

po? Pero baka hindi po

talaga

ako ’yun eh.“ nahihiya kong sambit.

“Ah ganon ho ba

osya

ma’am

saglit

lang po i c-check ko lang ang garden.“ Tinitignan ko nalang kung ano ang tinutukoy ni Manang. Na c-curious nanaman ako.

“

Sige

po

salamat

.

Wait––

po.“ Ano kayang picture ’yun? Sino kaya ’yun? si Ate o baka talaga ako?

“Po?” Tanong nito.

“

Saan

banda ang

kwarto

ni Rare?“

“

Akyat

ho kayo jan,

tapos

po

hanapin

n’yo

lang ang

bukod

tanging

kulay

itim

na

pintuan

’yun na

ho ’yun

.“ tinuro pa nito ang dadaanan ko.

“

Salamat

po

talaga

.“ Nginitian ko pa ito bago nagsimula maglakad papunta sa kwarto ni Rare.

Madaming pintuan ang madaanan ko at halos kulay grey lahat. Ang laki ng bahay wala naman mga nakatira grabe lang.

Habang naglalakad ako ay lumilinga linga ako at tinitignan ang mga picture nina Rare and Fam niya.

At sawakas ay nahanap ko na din ang kulay itim na Pintuan. Tinry kong kumatok pero walang sumasagot kaya binuksan ko nalang ang pintuan dahil hindi naman nakalock.Narinig ko ang agos ng tubig sa banyo kaya nasisiguro ko na nandun siya.

Napalinga linga ako sa paligid ng kwarto niya. Kulay black, brown and gray ang halos na makikita kong kulay dito sa kwarto niya.

Mayroon itong queen size bed, flat screen TV at Kung ano ano pa. Agaw pansin ang shelves na may maraming libro.

Napakaganda dahil ang organize nito mula sa Kulay at Size. Idinampi ko ang kamay ko at kumuha ng libro roon. naakuha ko ang Isang biology book.

Ibinalik ko ito at naglakad lakad pa sa loob ng malaki niyang kwarto. Napaka organisado ng gamit niya well sabagay professional siya kaya dapat lang.

Nanliit naman ang mga mata ko at napangisi nang mapansin ko ang mga picture ni Ate Akisha na nakaframe pa kaya agad ko itong nilapitan.

Sabi na eh. Tama ang hinala ko. Si Ate Akisha nga ’yung tinutukoy ng Kasambahay kanina.Tinignan ko pa ang ibang picture at napatango tango na lang.

’Di na pala Mahal ha? Deny pa more.

Magagalit kaya siya kung babasagin ko ang lahat ng ’to? Well sana ’yun naman ang purpose ko ih bwusitin siya buong araw.

Binagsak ko Isa Isa ang frame para akong demonyita sa ginagawa ko dahil ang laki pa ng ngisi ko.

Crack!

Crack!

Punitin ko kaya? Wait Self masyado ng harsh ’yun baka biglang magpakamatay si Rare dahil pinunit mo ang mga alala niya sa ate mong hinding hindi na magiging kanya. HAHAHA.

“ What the f-

ck

?!“ Napalingon naman ako kay Rare na lumabas sa pintuan mg CR halatang pinagmadali niya ang paglabas base sa expresyon niya.

Naka paikot lang sa bewang niya ang towel at halatang halata pa ang pag agos ng mga butil ng tubig sa Katawan niya.

“ Ay ops

pasmado

ako.“ Nakangising sambit ko.

“ Seriously

Atarah

?! are you trying to annoy the crap out of me!“ Napapikit ito ng mariin at hinilot pa ang sintido niya.

“ No!

Aksidente

nga

!

Bakit

mo ba ako

sinisigawan

?!“

“ D-

mn

, do you think I ’

ll

clean that mess huh?!

Binibigyan

mo lang ng

dagdag

trabaho

ang

mga

maids

dito

,

Imbes

na

magpapahinga

na sila

Tss

. How Immature you are. ’ di mo ba

naisip

’yun?“ madiin na sambit niya napayuko ako at tama nga masyado na akong immature para sirain ang mga gamit niya. Bellow the belt na talaga. Bakit ’di ko naisip na ’yun!

“ Sorry.. ako

nalang

maglilinis

.“ Kaagad akong umupo at nanginginig na pinulot ang mga bubog.

I’m so Immature.

“ Stand up. Hay––.“

“Ay sh-t.” daing ko nang biglang dumugo ang daliri ko.

“ Tss

.

Atarah

the hard headed.“ Hinila niya ako patayo at dinala sa Cr para hugasan ang sugat ko. Tahimik lang ito sa ginagawa niya, Pagkatapos ay lumabas na kami at pinaupo niya ako sa kama.

Pinanood ko lang siya sa ginagawa niya. May kinuha siya sa Isang brown na cabinet nang Isang emergency kit. Mabilis niya akong nilapitan at ginamot ang hiwa ko sa daliri na walang tigil sa pagdugo dahil mukhang malim ang sugat.

“ If you want to make me upset, well congrats you succeed.“ Biglang sambit nito.

“ I’m sorry.“

“I don’t need your sorry

tss

.“

“What do you need?” Nagtatakang tanong ko.

“ You .“ Pagkasabi niya nun ay tumingin ito saaking labi.

Napausog at npahiga ako sa kama dahil bigla niya akong nilaputan at dinaganan ’yung parang kinulong niya lang ako at Hindi nagpabigat.

Napalunok ako sa sarili kong laway at Hindi na makagalaw dahil kitang kita ko ang napakagwapong mukha ni Rare na parang nangaakit.

His sexy expression is ugh!

He suddenly planted a soft kiss on my neck. My inhibition were starting to dissapear. The soft kiss turned into nipping and I heard my self moan so hard.

“ Ughhh

~ uhh.“ Hoy self patigilin mo siya!

Taksil ang Katawan ko sapagkat pinikit ko pa ang aking mata and I cherished the lingering kisses that I was receiving.

Gad, nawawala na ako sa sarili!

He slid his hand down to my legs, caressing them up to my thigh. “ Ah

uhh sh-t .“ I moaned. He trailed wet kisses from my jawline up to my lips. He kissed me gently but he suddenly stoped kaya napakunot ang noo ko.

“I should remove this towel.

Sagabal

.“ Sambit niya dun sa towel na nakapaikot sa bewang niya. I bite then I lick my lips kaya napangisi ito ng malaki.

“ Do you want me to remove this baby? Say ‘yes please?’ “ Imbes na sabihin ’yun ay napatango nalang ako bigla.

Pero hindi niya inalis at sa halip ay pinasok niya amg kamay niya sa loob ng palda na suot ko at feel ko na namlambot ako dahil hinawakan niya ang perlas ko. He massage it gently.

Napaliyad ako at napapikit sa ginagawa niya. Nahihiya man ako sabihin pero nasasarapan ako sa ginagawa niya.

“ You’re so wet baby.“ Mapangasar na sambit nito saka tinigil ang ginagawa kaya napakagat ako muli sa labi at dissaponted na tinignan ito.

“ What ?“ Pangaasar nito.

“ I want you .“ mahinang sambit ko. ’Di ko na kaya pigilan. D-mn this lust.

“ What? you want what?“

“I f-

cking

want you! Please?“ Napangisi itong inalis ang towel na suot niya at nalunok ko ulit ang laway ko nang tumambad nanaman saakin ang aalaga niya na hindi biro ang laki.

“ He missed you d-

mn

much baby.“ Sambit niya kaya inirapan ko lang ’to at Hindi ko na namalayan na naibaba niya na pala ang suot kong palda.

“ You’re so d-

mn

hot baby.“ He said then he started licking and kissing my stomach. His tongue next traveled down to my navel.

“ Rare..“ I moaned his name.

“ Uhmm .“ I felt his lips near the hemline of my undies. He pulled my undies using his teeth.

“So beautiful.”

He lic––––. “ HEY CED—–OH SHIT STUPID

MADAPAKEH

. MAY SHOOTING

PALA

NG PORN

DITO

. T-

NGINA

SORRY.“ Kaagad akong dinaganan ni Rare para hindi ma expose ang perlas ko. Lumingon si Rare sa nagsalita at ako naman ay Hindi dahil nakaramdam ako ng sobrang pagkapahiya.

“YOU SON OF F-

CKING

DEVIL B-TCH

F-CK

YOU

KENJI

!“ Galit na sigaw ni Rare.

“ T-angina mo

susumbong

kita kay mommy

F-

cking

devil

b-tch

pala

siya

ha.“

---

Nyang note: So ’yun ang lame ng sexy scene HAHAHAHA. Sorry sa mgaerrors!

Dont forget to vote and leave a comments.

Chapter 15

Atarah Klyte

“ WAIT a minute baby I’ll kick his d-

mn

ass out of my house .“ Inis na wika ni Rare. Sobrang badtrip niya dahil nga siguro nabitin siya, ako rin naman ih nabitin pero mabuti na rin na hindi natuloy ’yung dapat mangyari.

“ Hey no.

Hayaan

mo na baka may

kailangan

siya

sayo.“ sambit ko habang inaayos ang sarili ko. Grabe! Nakakahiyang naabutan kami ng pinsan niya sa gano’n eksena parang biglang gusto ko nalang magpakain sa lupa o kaya maging isang hotdog nalang lol.

“ Hayz

. Fine. What should I wear?

Hanapan

mo ako ng

susuotin

baby.“ Napairap nalang ako at hindi siya tinitignan dahil still hubot hubad parin ito.

Dumaretso ako closet niya at naghanap ng susuotin niya nang makahanap ako ay hinagis ko sakanya ang damit at umiwas ng tingin dahil hubot hubad pa rin siya hanggang ngayon.

“ Baby, look at me.“ Baby nanaman daw. Grr!

“ Ayoko

nga

beb

.“ sige baby pa tatawagin talaga kitang beb Jan.

“ Tss .“ Oh diba nainis. Hahaha. Affected talaga masyado ’to.

“ Bakit

may

mga

picture

ka

pa ni Ate,

indenial

talaga

amp.“ Tanong ko habang nakatalikod pa din sakanya.

“ Labas

na ako,

Sunod

ka

nalang

kung gusto mo

sumunod

.“ Pangiiba niya sa usapan. Hala ka affected parin talaga kay Ate. Ewan ko ba bakit puro deny siya.

Narinig ko ang pagbukas ng pinto. Kaya napalingon ako roon at nakalabas na nga si Rare. Bumuntong hininga ako dahil iniisip ko kung susunod ba ako sakanya.

Nahihiya ako ng sobra wala akong mukhang ihaharap dun sa pinsan niya pero ang rude naman kung hindi ako mag ‘hi’ sakanya diba? Hehe.

Hays! Ewan bahala na.

Inaayos ko ng mabilis ang sarili ko at napagdesisyunan na bumaba well ngayon lang naman siguro kami magkakatagpo nito?

Self, maliit lang ang mundo si Rare nga nagkatagpo pa kayo ’yan pa kaya, Alam mo namang mapangasar si Tadhana.

Naglakad ako ng dahan dahan.Nang mapunta na ako sa hagdan ay bigla akong nagdalawang isip na bumaba kasi nakita ko mula rito sa taas na naguusap ’yung lalaki kanina pati si Rare.

Napakagat ako sa mga kuko ko at humakbang sa unang baitang.“ D-

mn

you! What do you need?“ Rinig kong galit na tanong ni Rare kaya napailing iling nalang ako at naglakad pabalik.

“ Eh, balak kolang naman

kas

–– oy hi beautiful!“ Napatigil ako sa pagakyat at napakagat labing hinarap ang mga ito.

“ Hi hehe.“ Kinakabahan kong sambit pero bigla lang siyang tumulala at parang kinikilatis ang mukha ko kaya nailang akong yumuko.

“ Stop staring at her!“

“ A-akisha?“ gulat na sambit ni Kenji kaya mabilis akong umiling at kumunot ang noo ko.

“ No !“ Sigaw ko. Seriously? Akisha raw. Naguguluhang itong tumingin kay Rare.

“ Ced

, nagkabalikan na kayo ni Akisha?“ Gulat na tanong nito. Lah? I compare ba naman ako ay Ate Akisha. Oo kahawig ko siya konti pero ang laki talaga pinagkaiba namin

“ Damn! She’s not Akisha ok? She’s Atarah.

Akisha’s

Sister.“ pikon na pikon na sambit ni Rare.

“ The f-

ck

seriously?! Sh-t.“ Nanlaki ang mga mata niya at tinapunan ako Ng tingin, Pagkatapos ay nag peace sign Ito saakin. “ Ahmm hehe Atarah I’m sorry kahawig mo kasi Ate mo .“

“Ok lang .” Tuluyan na ako ng bumaba sa hagdan at nilapitan siya.Akward akong tumingin kay Kenji at ngumiti ng pilit.

Singkit siya, maputi at nasisugurado kong may lahi siyang hapon well ang gwapo niya pero lamang cuteness niya. Lol.

“ Ah

sa

malapitan

mag

kaiba

na

mukha

niyo

maganda

ka.mas

maganda

ka

Kay

Akisha

. By the way I’m Kenji

Oishi

(

Oyshi

)

.“ naglahad ito nang kamay saakin. Inabot ko Naman ito at nakipagkamay.

“ Haha. I’m

Atarah , “ nakangiting sambit ko rito kaya napatulala nanaman ito at ngumiti ng pagkalaki laki.

“

Tss

. Stop smiling like that idiot.“ Pagsaway ni Rare kay Kenji.

“ Are you

two—–

.“ Bago niya pa ituloy Ang sasabihin niya ay sumagot na agad ako.

“No!” tinatanong niya Kung kami ba raw ni Rare.

“ Eh

ano

’yung kan— hehehe nevermind by the way

Ced

dito

na muna ako

matutulog

tapos

pautang

na din ng pera hehe.

Mga

Fifthy

tho––.“ Napatingin ito kay Rare kaya tinignan ko din si Rare kaso wala itong reaksyon. “ Oo

nga

sabi ko

nga

mamaya

na. See you

aroud

Atarah .“ Pagkasambit niya nun ay agad na hinalikan ang kamay ko at mabilis na tumakbo papuntang hagdan.

“ D-

mn

that Moron!

Manang

! Give me a

handsinitizer

and a wipes! Now!“ Kunot noo ko naman siyang tinignan. Teka para saan ’yun? Napapano siya bakit sobrang OA niya naman.

“ Para

saan

?“

“

Tss

.“

“ Lah

,

Attiude

ka

siz

?“

“ Sir eto na po.“ Inabot ng jasambahay kay Rare ang mga pinakuha nito at Pagkatapos ay hinila ako ni Rare paupo sa sofa.

“

Wha

––.“

“Shut up. I’ll clean your dirty hands.” Hinawakan niya mga kamay ko at nagsimula ng linisin.

“ Ha?

Anong

madami

, ’di kaya!“ Tinampal ko ang kamay niya na nakahawak saakin.

“ Maduming

tao

si

Kenji, he kissed your hands

napasa

lahat

ng bacteria

sa

kamay

mo.

Tss

.“ Ang harsh niya naman kay Kenji eh halata namang malinis ’yun.

“ Lah

? HAHAHA abnormal

ka

na

yata

.“

“

Tss

.“ Natapos niya ng linis kaya binitawan niya ang kamay ko at agad na siyang tumayo.

“ Let’s go.“

“ Saan

?“ Tanong ko rito.

“ Date.“ tinaasan ako ng kilay nito.

“ Tuloy

ba?“ Tinaasan ko din siya ng kilay. Palaban ako eh.

“ Why? Do you want to

continu

——.“

“ NO!“ ngumisi siya ng nakakaasar at inirapan ko nalang siya. Nauna na ako naglakad sakanya palabas.

Ngayon ko naramdaman ’yung hiya sakanya dahil dun sa ginawa namin. Gusto ko na umuwi jusko! Baka mamaya kung saan saan kami abutin tapos mag ano lang kami grr.

Nagstop ako sa paglalakad at hinarap si Rare. “ Hey I’m not feeling well,

hatid

mo

nalang

ako.“ Sambit ko sakanya and tinaasan niya lang ako ng kilay at pinasadahan ng tingin.

“ Hey, stop staring at me!“ Pagbabawal ko dahil halos matunaw ako sa titig n’ya. Nilapitan niya ako at hinipo ang noo ko.

“ Don’t make me stupid

Atarah

, I’m a great doctor and I know if the person is sick. You looked so red and I guess…“ Bigla itong ngumisi kaya pinutol ko na ang sasabihin niya.

“ Hindi ako

kinikilig

at mas

lalong

nahihiya

no!“ mas lalong lumawak ang ngisi niya dahil sa Sinabi ko.

“ Kinikilig

?

Nahihiya

? Why

sa

nangyari

kanina

?“ pangaasar nito.

“ P-

nyeta

ka

talaga

!“

“ Gusto mo

talaga

ng Part 2 ?“ Potek nakakainis!

“Sh-t

ka

!

Hatid

mo

nalang

ako

sa

bahay

.“

“No.”

“Then,

Uuwi

nalang

ako

magisa .“ Nagsimula na ulit ako maglakad palabas pero bago pa ako tuluyang makalayo sakanya ay naramdaman ko ang pag angat ko sa ere.

Binubuhat niya nanaman ako na Parang bigas! Wala talaga ka romantic romantic sa katawan ’tong panget na ’to!

“ Ibaba

mo ’ko

whaa

!“

“ Atarah

the hard-headed huh.“ sambit pa nito. Nakadating kami sa kotse niya at pinabukas niya pa ang Pintuan nito bago ako pinasok sa loob. Sinuotan niya pa ako ng seat belt saka biglang kumindat saakin at biglang tumawa ng nakakaasar.

Gad so cute I mean cringe!

Nakabusangot ako at nakacross arm ako habang nakatingin lang ng diretso sa harap ko.

“You look angry bird again.” Mama niya angry bird! Ok I’m pikon na, Nadadamay ko na si Tita. Jokes.

“ Tss .“inis na sambit ko.

“ I want you.. f-

cking

want you baby…“ mahinang sambit nito na may pa tono pa na halatang mangaasar pa kaya bigla akong tumili.

“ Stopppppp

!!!!“ Malakas na hiyaw ko. So cringe ’di ko expected na masasabi ko sakanya kanina ’yung I want you chu chu!

“ What the hell!“ Gulat niya akong Tinignan at ’di makapaniwala sa ginawa ko.

“ You Jerk! Let’s just forget what happened a while ago ok?!

Tigilan

mo na

pangaasar

sakin

.

Tigilan

mo na

pangaakit

sakin

!

Boset

ka

! I hate you .“Galit na galit na sigaw ko dito.

“ It’s not my fault if you find me so attractive.“ Mayabang na sambit nito. Kapal ng apog!

“ Ang

kapal

talaga

ng

mukha

mo!“ ’di makapaniwalang sambit ko.

“I really love your smell.”

“ Talk to my hand jerk.“ Sambit ko sabay tinaas ang kamay ko at niclose open ito.

I heard him chuckled kaya nagusok lalo tenga’t ilong ko pero pinili ko nalang tumahik at bumusangot habang nakatingin sa labas.

Now playing:

’ HOT ’ by Avril Lavigne

You’re so good to me, baby, baby..

Napalunok naman ako ng laway sa unang sentence palang nung kanta. Sumandal ako sa upuan at nakatingin pa rin ako sa labas.

I

wanna lock you up in my closet

When no one’s around

I wanna put your hand in my pocket

Because you’re allowed

Napakagat ako sa labi ng marinig ko ang mahinang boses ni Rare na sumasabay sa kanta.

I wanna drive you into the corner

And kiss you without a sound

I wanna stay this way forever

I’ll say it loud

Gad, Feel ko sasabog ulo ko! Boset bakit ba ako affected sa simpleng kantang ’to. Ok self chill lang ok? H’wag kang OA.

Now you’re in, and you can’t get out

You make me so hot

Make me wanna drop

It’s so ridiculous

I can barely stop

I can hardly breathe

’Di ko napigilan mapalingon kay Rare dahil infairness maganda naman Kasi boses pero kasabay ng pagtingin ko sakanya ay ang pagtingin niya rin kaya napangisi ito habang pinagpatuloy ang kanta.

You make me wanna scream

You’re so fabulous

You’re so good to me, baby, baby

You’re so good to me, baby, baby

Inirapan ko ito at inilipat agad ang kanta.

“ What did y—––.“

“ Shut up!

Panget

ng

kanta

panget

pa ng bose mo!“ Tumawa lang ito at hinayaan nalang ako.

Now playing: ’ You’re still the one ’ by Shainia Twain.

Looks like we made it

Look how far we’ve come my baby

We

might a

took the long way

We knew we’d get there someday

Wow so talagang laging may baby na kasama ’yun kanta ha! Sinasadya ba this?

They said, “I bet they’ll never make it”

But just look at us holding on

We’re still together, still going strong

“ San ba Tayo

pupunta

?“ Tanong ko Kay Rare.

“ Anywhere.“ Tipid na sagot niya

“Ha?

Anong

Anywhere

ka

d’yan

?!“

“

Tss

. Just wait ok.“ Tss din siya!

“Pa date date pa

kasing

nalalaman

.“ bulong ko sa sarili ko at Pagkatapos ay hindi na ako nagsalita at nakinig nalang sa music.

°°°

NAALIPUNGATAN ako dahil nagunat ako pero hindi ako makagalaw ng ayos dahil sa seatbelt.

Napahikab ako at kinusot ang mga mata ko at nilibot ang paningin ko.

Nakatigil na ang kotse pero bukas pa rin ang makina. Nilingon ko si Rare pero aala siya room sa driver seat.

Pinatay ko na ang makina ng Kotse at lumabas na rito. Paglabas ko ay tumambad agad saakin ang malawak na damuhan, na may mga palaruan ngbatat sa gitna nito, Maraming bulaklak, butterflies and puno.

Napapikit ako nang tumama sa mukha ko ang napaka fresh na hangin.

“ Nagising

na ang sleeping beauty!“ Napalingon naman ako sa nagsalitang Bata at halos maghugis heart ang mga mata ko nang may papalapit saaking Maraming Bata.

Nasaan ako? Nasaan si Rare.

“ Ang c-cute.“ sambit ko at sinalubong sila.

“ Ang ganda

n’ya

..“ sambit nung isang Bata kaya napangiti ako ng matamis. Ang mga bata ay hindi marunong magsinungaling haha.

“

Oo

nga .“ Pagsasangayon ng mga ito. Nakapagat ako sa labi at ang bilis ng tibok ng puso ko.

“ Pwedeng

favor?

Pwede

ko bang ma hug kayo Isa Isa?“ Nagaalin-langan kong tanong.

I really love kids!

“ Opo

! Ate na Princess!“ Sigaw nila kaya napangiti ako at isa isa silang niyakap.Mahigit 20 Bata ang mga niyayakap ko at talaga natutuwa ako.

Nang matapos ko ng yakapin sila lahat abot langit ang ngiti ko.

“ Anong

Lugar pala Ito?“ Tanong ko habang nililibot muli ang paningin ko.

“ Philia

Cathalida

park po!“ Sgot ng isnag bata.

“ Ah

gano’n

ba? Nakita

n’yo

ba ’yung

kasama

kong

lalaki

’yung

matangkad

na—–.“

“ Gwapo

po?

Opo

! ’yung Prince

n’yo

;

Kausap

n’ya

po sina Mother

Glanale

at Sina Sister po

sa

Philia

Cathalida

home.“ Ngayon kolang narinig ang rungkol sa Philia Cathalida Homs ha.

“ So ang

Philia

Cathalida

Home ba, Doon kayo

nakatira

?“ Tanong ko s sa mga ito. Tumango naman sila at ang is ay nagsalita.

“ Opo

! Tara po ate

laro

tayo sabi kasi ni

Kuya

wait lang

daw

natin

siya

rito

.“ Hinawakan nila ang kamay ko at iginaya sa palaruan.

“ Ah ganon ba,

Sige

gusto ko ’yan hahaha!“ Masaya akong nakisama sakanila.

“ Ano

ba ang

lalaruin

natin

?“ Tanong ko sa mga Bata.

“ Hide and clap po! Ate ’yung

nakapiring

Ang

mga

Mata nung taya

tapos

hahanapin

kami

tapos

po may Pa clap clap.“ pag e&explaing ng isng batang lalaki na may malalim na dimples.

“ Ah

Oo

Alam ko na, Haha

sige

ako

nalang

ang taya,

nasaan

ang pang

piring

n’yo

sa

Mata?“

“ Eto po Ate!“ Nakangiting sambit ng Isang maliit batang babae na nakabangs.

“ Salamat .“ Sambit ko saka umupo na kaleval niya upang pisilin ang ilong nito.

“ Paano

masasabi

ni Ate kung sino

nataya

niya eh Hindi niya pa Alam name

natin

?“ Biglang tanong ng isang batang maliit na lalaki.

“ Basta

nahawakan

na ni Ate ’yun na ang taya.“

“

Sige

sige

!“

“ Oh game na hahaha.

Tatali

ko na.“ Inumpisan ko ng itali sa ang panyo saakin at nung matapos na ay tumayo na ako.

“

Ikot

ka

muna ate.“ Tumango ako saka hinayaan silang iikot ako.

“ Game na!“

“ Layo

na kayo!“ Sambit ko saka nagsimulang maglakad at kinakapa kapa sa hangin.

“ First clap!“ Sambit ko pa muli.

Clap

Clap

Clap

Nagsimula ako maglakad pakaliwa dahil doon ako nakarinig ng mas madaming palakpak.

“ Nasaan na kayo.“ Natatawa kong sambit dahil dinig na dinig ko naman ang mga hagikgik at kaluskos nila.

“Second clap!”

Clap

Clap

Clap

Malawak ang Lugar na ito kaya mahihirapan akong tayain sila.

“

Uy

walang lalayo dito, para Hindi mahirapan si ate na maghanap!“ Rinig kong sambit ng Isang batang lalaki, agad namang sumangayon ang lahat.

“ Ate kanan! Hihi !“ Sigaw pa ng mga ito kaya ako naman ’tong uto uto ay dumeretso nangkanan.

“ Kaliwa!“

“Diretso!”

“

Liko

!“

“Atras ate!” Sabay sabay na sigaw nila para lituhin ako.

“ Mga

pasaway

HAHAH. Third clap!“ Naging mabilis ang paglakad ko sa bawat direksyon pero mabilis silang tumakbo kaya hindi ko sila maabutan.

“ Mukhang

mabuburo

ako ha! Fourth clap!“ Sambit ko

Clap

Clap

Naging alerto ako nang maramdaman ko ang presensiya malapit saakin kaya agad ko itong hinablot at niyakap. “ Huli ka.“ agad ako nagtaka nang hindi bata ang size na kayakap ko kaya inalis ko agad ang piring ko.

“ Yieeeeeeee .“ Tukso ng mga Bata kaya agad kong naitulak si Rare. Oo tama si Rare nga ito.

Nginisian niya lang ako saka tumingin sa mga Bata. “ Paano ba ’yan ako na ang taya. Ate can you put that handkerchief to me?“ Pangaasar nito kaya inirapan ko kaagad ito. Fave expression ko ’yung pag irap sakanya.

“ Sure .“ Agad kong itinali kay Rare Ang Panyo at talagang hinigpitan ko. “ Ara-y. Mga Bata sin—–.“

“ Game na!“ Malakas na sigaw ko at agad na ipinaikot si Rare. Nang matapos ko na siyang ipaikot ay tumakbo na ako at nakisama na sa mga Bata.

Kinapa kapa nito ang hangin at tawang tawa ako dahil ang cute niya. “ First clap!“ Sigaw nito kaya nagclap kami ng mga Bata.Bigla itong lumingon sa right side at mabilis itong kumilos. Sa Isang iglap buhat buhat niya na ang Isang batang lalaki.

“ Taya

ka

na Art.“ Wow kilala niya ang bata. Agad na inalis nito ang piring niya at nilapitan siya ng mga bata na nakipag apir sakanya.

“ Ambilis

ni

Kuya

!“

“

Syempre

naman!“ Mayabang na sambit nito at tinapunan ako ng tingin saglit bago tumingin muli sa mga Bata.

Naglaro pa kami ng naglaro hanggang sa napansin ko ang pagdating ng mga sasakyan. May mga bumaba ditong Tao. Pinanood ko sila sa ginagawa nila dahil nagsisimula sila magtayo ng tent sa ilalim ng puno at inaayos ang mga Pagkain doon.

“ Rare, Sino

mga

’yan?“

“

Mga

Tao ko. We need to eat first.

Pagod

na at

gutom

ang

mga

Bata. “ Nginitian ko nalang ito saka tumango.

“ Angels, Kain na tayo.“ nakangiting sambit Ni Rare Sa mga Bata Kaya natulala ako sa mukha nito.

Angels daw. Aw cute.

Mas lalo siyang gumagwapo kapag nakangiti at ang dahilan ng pag ngiti ay aang mga Bata.

May malaking nakalatag sa lapag ng damuhan para bang Picnic style ang kinalabasan. Nang mabigyan na sila ng mga Pagkain ay kanya kanya silang pwesto ng pagupo.

“ Kate,

Ikaw

ang

maglead

ng Prayer.“ Talagang alam na alam na ni Rare Ang mga pangalan ng bata kaya mas lalo akong humahanga sakanya.

“ Ok po! Dear God

marami

pong

salamat

sa

biyayang

ipinagkaloob

nyo

lagi

saamin

,

Maraming

salamat

po at

ipinadala

nyo

sina

Kuya

Rare and Ate

Atarah

dito

. Sana po

ilayo

n’yo

kami

sa

kapahamak

,

sakit

, at

disgrasya

.

Gabayan

n’yo

rin ho kami

sa

lahat

Ng

pagkakataon

’yun

lamang

po at

Maraming

salamat

. Amen!“ ang cute ng accent niya.

“ Kainan

na!“ Nagsimula na silang kumain at kami rin ni Rare nakisalo na sakanila. Masaya kaming nagku-kwentuhan, nagtatawanan at nagkakainan.

“ Hahaha, Jillian

magdiet

ka

na

daw

sabi Ni

Kuya

para ’di na

sumabog

Ang

Katawan

mo

tapos

lalabas

kanin

Hahaha.“ Paangasar ni Gelo

“ Oo

na!

Epal

Kang

payatot

ka

,

Kumain

ka

na jan.“

“Hahaha.”

“

Kuya

,

Subuan

mo naman

si

Ate!“

“

Lah

? Oy

tumigil

nga

Kayo HAHAHA “ Sambit ko.

“ Bawal

tangihan

ang Bata. Say

Ahh

baby.“ Itinutok niya sa bunganga ko ang kutsara na may pagkain.

Nginisian n’ya ako kaya napairap ako rito at sinubo nalang ang ito.“ Ate

ikaw

Naman

subuan

mo

siya

.“ Ngumiti ako sa mga Bata at kumuha ako ng malaking bread at sinalpak lahat ito sa bunganga ni Rare.

“ Masarap

ba?“ matamis ko itong nginitian

“ Hnmm .“ Tumango tango pa ito na halatang pilit at pagkatapos ay sinubuan niya na din ako ng pagkalaki laki.

“ YIEEEE .“ Tukso nila.

°°°

NAKAILANG laro na kami at ngayon ay naglalaro kami taya tayaan.

Ang taya ay si Kre kre ang kulot na batang babae. Oo unti unti ko na namememorize ang mga pangalan nila.

Takbo lang kami ng takbo habang tumatawa pero Hindi parin kami natataya ni Kre kaya bumusangot ito.

Lalapitan ko na sana siya para magpataya pero naunahan ako ni Rare at nagpataya siya kay Kre kaya lumaki ang ngiti ng bata.

Napangiti din ako sa ginawa niya. “ Takbo

na, Ako na Ang taya!“ Masayang sambit nito at hinabol ang mga Bata. Napatakbo na rin ako at nakisabay sakanila.

Nawala ang ngisi ko nang Biglang bumaling ang tingin saakin ni Rare. Kaya napatakbo ako Ng mabilis dahil ako ang tinatarget niya.

“

HHAHAHAHA

HOY

BAKIT

AKO

NALANG

HINAHABOL

MO!

MADAYA

KA

!“ Natatawang sigaw ko rito at mas binilisan ang takbo dahil ng bilis nyang tumakbo.

Nagfocus ako sa pagtakbo pero Biglang may bato palang nakaharang nang hindi ko napapansin kaya kala ko masusubsob ako pero hindi dahil naramdaman ko ang mga braso ni Rare saakin..

“Be careful .” Seryosong saad ni Rare.

“ Thank you.. thank you for this Rare. This is the best date ever!“ Nakangiti Kong sambit. Mabilis niya akong ninakawan ng isang halik at ngumisi ng malaki.

“ Taya! Hahaha taya na

si

Ate

takbo

!“ Napailing nalang ako at tumingala muna sa langit.

Ngayon ko nalang naramdaman ’yung gantong sobrang saya at kilig .

---

Nyang note: Sorry late update! HAHAHA. Nag vacation kasi kami and ngayon pasok nanaman.

Don’t forget to vote and leave a comments

Chapter 16

Atarah’s

POV

“ LET’S go back to

Philia

Cathalida

home, mag

didilim

na at

tyak

ginahanap

na tayo nina Mother and Sister.“ sambit ni Rare sa mga Bata na agad din namang sumangayon dito.

5:30 na ng hapon, At wala naman kaming ginawa rito sa buong oras kung hindi maglaro,magkwentuhan at kumain lang.

Tinapunan ako ng tingin ni Rare at pagkatapos ay nilapitan niya ako’t hinawakan sa kaliwang kamay samantalang sa kaliwang kamay niya ay hawak hawak niya si Blessy Ang babae na kulot, Samantalang sa kanan kamay ko naman nakahawak si Jiro ang kakambal ni Blessy. Namemorize ko na ang lahat ng pangalan ng batang ito dahil ilang oras na rin kami magkasama.

Sinasabi nila marami pa raw bata sa Philia Cathalida Home ang hindi pa namin nakasama dahil ang iilan dito ay may sakit.

“ Baby, Are you happy?“ bulong ni Rare saakin habang nagsisimula na kami maglakad papunta sa Philia Cathalida Home.

Ngumiti ako sakanya saka tumango. Nginitian niya rin ako pabalik at ewan ko pero bigla akong napaiwas ng tingin sa ’di ko malamang dahilan.

Siguro, I really find him that he’s so cute, handsome and attractive. I love the way he smile parang naakit lang lol but anyways kahit na pinupuri ko siya hinding hindi ako magkakagusto rito no! Duh.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sapagkat ’di naman ito ganon kalayuan.

Agad kaming sinalubong ng Tatlong babae na Nakabihis na pang Madre sa harap ng gate ng Bahay na ’yun. Sa malapitan ay malaki ito at napaka simple lang ng disenyo.

“ Sister and Mother!“ agad naman nagsitakbuhan ang mga Bata palapit sakanila at niyakap ang mga ito Kaya ’di ko maiwasang ngumiti. They’re so sweet.

“ Hala

sige

,

Amo’y

araw

kayo at

pawis

magsiligo

na kayo doon. Kathrine,

Samahan

mo na sila.“ sambit ng babae na mukhang nasa 40s na kulay kayumangi ang balat Babaeng maputi na nasa 30s palang ang edad.

“ Angels, Tara na.“ nakangiting sambit ni Sister Kathrine sa mga Bata na agad nman siyang Sinundan papasok aa loob.

Sabi ni Rare kanina ‘Angels’ daw talaga ang tawag sa mga batang ’to because they’re angel!

“ Pumasok kayo iho at iha .“ sambit naman ng Madre na naka salamin at natitiyak ko na nasa 60s ang edad nito. Siguro siya ang tinutukoy nilang Mother.

Iginaya ako ni Rare papasok ng Gate. Agad naman akong nagmano sakanila. “ Magandang Araw po, Ako po si Atarah.“

“ Napaka ganda mo iha. Iho Rare eto ba ang tinutukoy mo.“ Puri ni Mother saakin sabay baling kay Rare.

“ Yes po, Mother .“ sagot ni Rare Kaya napatingin din ako dito na nakangiti lang.

“ Napakagandang

bata. Ako nga pala si Mother Melly, ikinagagalak kong

makilala

ka Atarah.“ Kinamayan niya ako at Pagkatapos ay binesohan.

Nakaramdam ako ng matinding hiya sapagkat alam ko sa sarili ko na ako rin ay amoy pawis at araw.

“ Pasensya na po amoy, pawis at araw ako.“ nahihiya akong sambit.

“ Hindi naman, Amoy bulaklak ka iha. Isang

napakabangong

bulaklak.“ papuri ni Mother Kaya napangiti naman ako ng sobra.

“ Salamat po.“ nahihiya Kong sambit. Napatingin ako kay Rare na nakangiti lang na para bang sinasabing ’I

told

you.I’m

so addicted with your scent because you smell so good.

“ Ako naman si Sister Shaina. Ikinagagalak ko rin na

makikilala

ka iha.“ katulad ng ginawa ni Mother Melly ay kinamayan niya ako at Pagkatapos ay binesohan.

“ Tama nga si Mother, Amoy bulaklak ka na talagang nakaka adik ang amoy.“ Hala ka kinikilig ako, Puso ko nagwawala!

“ Salamat

po.“ nahihiyang sambit ko. muli. Sa totoo lang mas magandang at masarap sa pakiramdam na sinasabihan kang mabango kaysa sa maganda.

“ Tara at

pumasok

na tayo

sa

loob

upang

kayo’y

magpahinga

halatang

pinagod

kayo ng

mga

Bata.“ nakangiting saad ni Mother Melly.

Tumango kami at naramdaman ko nanaman ang kamay ni Rare sa kamay ko habang papasok kami sa loob.

Simpleng Bahay lang ito na may dalawang palapag pero napaka laki katulad ng sinabi ko kanina.

“ Mother

Melly

and Sister Shaina I’ll just check the kids.“ Biglang sambit ni Rare kaya napalingon ako rito at Kinunutan ng noo.

“

Osige

iho

. Sister

pakisamahan

si

Rare.“ Utos ni Mother Melly kay Sister Shaina.

“ Masusunod

po.“

“Sama ako. “ sambit ko.

“Take a rest.

Mabilis

lang ito. Wait me here, ok?“ pinisil pisil nito Ang kamay kong hawak niya bago niya tinanggal ang pagkahawak niya. Napanguso ako saka tumango nalang.

Naglakad ang mga ito papunta sa hagdan. “ Iha

saglit

lang at

titignan

ko lang kung

nakapagluto

na sila.

D’yan

ka

muna

iha

at

manood

ng

telebisyon

.“ sambit ni Mother Melly.

“ Sige

po, Thank you po.“ Ngumiti ako saka umupo sa sofa rito. Narito ako ngayon sa parang Isang malaking Living Room ito na kung saan simple lang ang desenyo.

“

Mahigit

labi

lima ang

natatalang

na

matay

na

kabataan

at 50 naman ang

sugatan

matapos

paulanan

ng bomba ang

isang

Eskwelahan

sa

Marawi

.

Ayon

sa

imbestigasyon

kagagawan

di

umano

’to ng

mga

M group…“

Napalingon naman ako sa TV at pinanood ang balita.

Napaawang Ang labi ko at kumirot ng puso ko sapagkat mahigit labing kima ang namatay na kabataan.Ipinakita ang mga namatay, at mga nasugatan.

Magulo nanaman sa bandang Mindanao. Nakakawa ang nga taong inosente roon na nadadamay sa mga gulo.

“

Nagsimula

ang

kaguluhan

sa

Marawi

City

sa

pag

reyd

ng

militar

sa

isang

bahay

sa

lungsod

na

pinagtataguan

umano

ni Usman

Siliham

,

lider

ng 

ASBF

, 

noong

 Mayo 23.

Lumaban

ang

mga

pwersa

ni

Siliham

at

humingi

ng

tulong

sa

 M Group. 

Sa

paglaban

ng

huli

,

kinubkob

ang

mga

pasilidad

ng

mga

sibilyan

,

nagkaroon

ng

sunog

sa

iba

pang

katulad

na

pasilidad

, at

ilang

pulis

at

militar

ang

agad

napatay

.

Sa

 social media at

midya

ng

malalaking

kapitalista

,

balitang

balita

ang

pagkaipit

at

pagkagipit

sa

mga

sibilyan

.“

“

Dahil

sa

ganitong

kwento

,

malakas

ang

opinyong

publiko

pabor

sa

pagdurog

sa

M Group at

sa

ASBF

. Una

sa

lahat

ay

nakatatak

na

sa

naturang

mga

grupo

ang

bansag

na “

terorista

.”

Pagkatapos

,

gumawa

pa sila

muli

ng

mga

hakbangin

na

ikinapahamak

ng

mga

sibilyan

.

Ikatlo

,

nagpakilala

silang

kabahagi

o

kaugnay

ng “

IXIX

”

isang

grupong

lalong

nakikilala

ng

mga

Pilipino

bilang

brutal na

internasyunal

na

grupong

terorista.Ayon kay

Captain

Roks

Montego

possible

daw

na

Kahit

anong

oras

ay

sumugod

nanaman

Ang M group kaya

inililikas

ngayon

ang

mga

sibilyan

.“

“Oh Lord, Help them.”   napatingin naman ako sa nagsalita si Mother Melly pala.

“ Nakakalungkot

isipin

na

kailangan

humantong

ang

mga

tao

sa

patayan

.“ nasambit ko nalang kay Mother.

°°°

NASA kotse kami at pauwi na.Nag dinner na rin kami sa Philia Cathalida Home kasabayan ang mga bata pero nakakaramdam na naman ako ng gutom at nag c-crave ng Mami at Goto.

“ Rare ..“ tawag pansin ko rito.Nilingon niya ako at tinaasan ng kilay.

“ What

baby?“ Nasanay na talaga siyang kakatawag saaking ng baby!

“ I’m hungry

beb

.“ oh sige payt me! Pikon na n’yan siya.

“ Tss

. Ok then.“ See? Inis nanaman siya.

“ Eh?

H’wag

na pala!

Mukhang

galit

ka

ata

.“ Sambit ko.

“ No, I’m not. Just stop calling me

beb

. So disgusting.“ Isang malaking Edi wow Rare Cedrick Grison!

“ Disgusting na

ngayon

, pero

dati

tyak

sa

malamang

bumibilis

tibok

ng

puso

mo

kapag

tinatawag

ka

Ng

ganon’n

ni ate duh.“ Pangaasar ko rito kaya mas lalong sumama ang tingin niya saakin.

“ Past is past

Atarah

.

Mukhang

ikaw

Ang hindi

makamove

on

saamin

ha.“ Umirap ito saakin at binalik ang tingin sa kalsada.

“ Duh!

Edi

Stop calling me baby too! Call me Master instead!“ Wala lang bat ba, Gusto ko boss niya ako eh.

“ Seriously, Master?“ ’di makapaniwalang sambit nito na para bang nak-kornihan.

“ Yep, It is sound so cool ’di ba?“ natutuwang sambit ko.

“ Tss

. Then call me,

Mander

too!“ Mander? Huh?

“ What? No.

Anong

m

ander

ka

jan.“ kunot noong tanong ko.

“ Short for Commander. Now, Its sound so sweet.Meron

tayong

cool na endearment.“ Potek mas Korni siya saakin! Gosh. Si Rare pa ba ’tong kausap ko?

“ Yay! Ang

mais

mo

Mander

!“ Natatawang sambit ko rito.

“Nah, Not really. You should add ‘ko’ when you call me

Mander

for them to know that you’re the only one who can call me

Mander

and I’ll do the same too, Master ko.“ What the hell. Ang LT HAHAHA.

“Omg, Ang korni mo yuck! Jejemon!

Dalhin

mo na

nga

lang ako

sa

gotohan

and

mamihan

,

Kumakain

ka

naman nun ’di ba?“ Natahimik naman siya at agad na kumunot ang noo niya na para bang iniisip kung ano ang sinabi ko.

“ Base on your expression you didn’t try it yet?“ Tumango naman ito bilang pagsasangayon.

“ May

malapit

sa

condo ko, And I always eat there. Do’n tayo

dumeretso

turo

ko

nalang

sayo.“ tumango nalang ito at patuloy sa pag d-drive.

Hindi rin nagtagal ay nakadating na kami sa gotohan at mamihan. Hindi na ako naghintay na pagbuksan n’ya pa ako ng pinto. Lumabas na ako agad. Wala ako sa mood maginarte dahil takam na takam na ako sa goto’t mami.

Nauna akong naglakad papunta sa harap nung tindahan ni Ate Tess ang may mayari ng gotohan at mamihan na ’to.

Sa Gilid ng kalsada ang pwesto nito kaya madalas maraming tao katulad nalamang ngayon halos puno ang mga upuan.

“ Magandang

gabi Ate Tess.“ nakangiti kong sambit saka nilingon si Rare kung ito ba ay sumunod saakin. Nasa likod ko ito at nilibot ang kaniyang mga Mata. Pinagtitinginan din siya ng mga costumer.

Hayz, Gwapo kasi.

“ Oh

Atarah

,

Buti

at

nagawi

ka

muli

rito

ang

tagal

mo ng hindi

kumakain

dito

ha.

Aba’y

may

kasama

ka

palang

gwapo

.

Magandang

Gabi

iho

.“

“Good evening.” Bati pabalik ni Rare.

“Napakakisig.Maupo na kayo.

Gano’n

pa rin ba ang order mo

Atarah

?“ Tanong nito saakin.

“Yes po!

Maanghang

po akin.

Ikaw

ba gusto mo

maanghang

?“ Tanong ko kay Rare nagaalangan itong tumango Kaya napangisi ako.

“ Osige

maupo

na kayo at

iseserve

nalang

namin

sa

upuan

ninyo

.“ Tumango ako saka umupo na sa bakanteng upuan.Sumunod naman saakin si Rare.

“So

lugaw

and

goto

is the same ?“biglang tanong niya habang nakatingin sa picture ng goto na nakadikit sa pader.

“The difference between

lugaw

and

goto

is that the

lugaw

is the classic version and the

goto

latter has meat mixed in, usually ox tripe. It’s sometimes known as

beef

lugaw

.” paliwanag ko rito na siya namang tumango-tango at biglang kumunot ang noo.

“ I thought, Pang breakfast lang ’to

buti

may

nagtitinda

pa ng

gan’tong

oras

?“ Confuse na tanong nito.

“ Eh

gano’n

talaga

.

Pampawi

’to

sa

gutom

na

nararamdaman

ng

mga

tao

tuwing

gabi at

madaling

araw

eh.

Talagang

Hindi mo ’to na try to no,

Kahit

nung

dito

ka

pa

nagstay

sa

pinas

?“ Tanong ko. Nadiskubre ko lang ang mami at goto sa mga katrabaho ko dahil madalas ito ang kinakain pag night shift kami.

“ No. I didn’t but do you know the

champorado

? The chocolate flavor

lugaw

? ’Yun na try ko na.“ Oh I loved that too!

“ Uhm

, So how is it ?“

“ Delicious, Lalo

na’t

lalagyan

mo ’to ng powder milk. I prefer the powder one than the

evaporada

.“ Hala same kami!

“ Mas

masarap

kung may

tuyo

’yun.“

“Dry fish? The small one?”

“Yep.”

“Seriously?” nakangiwing sambit nito.

“ Oo

nga

. Omg Ayan na kain na tayo! Ate drinks

namin

coke.Thanks.“

“ Sige

po.“

“So this is the

mami

? What about the

lomi

?

Parehas

lang ba sila? Or ’yung isa Chinese food?“ Kakain na nga lang nagtatanong pa ’to, hayz.

“ Haynako

. “ napakamot ako sa ulo Kahit hindi Makati bago bumuntong hininga at nagsalita. “ Lomi

and Mami are both Filipino noodle soups.

,but there are distinguishable differences in appearance and taste between these two dishes.“

“ What is it?“

“ Mami is often cooked using pork and chicken as ingredients. There are times when pork is used, but it is uncommon. The noodles used in this dish is thinner and the broth is clear and thin.“ Napa english pa tuloy ako eh.

“ While the

lomi

?“ naghihintay na tanong nito.

“ Lomi

can be composed of either chicken  pork, or a combination of ingredients. The soup is thick and rich. Fresh thick noodles, or fresh wide noodles are used to cook

lomi

. Ok na?

boset

ka

cookery ba subject

natin

ngayon

?“ salubong na kilay na sambit ko. Lalo ako nagutom sa pag explain ko in english pa.

“ Now, I know. So let’s eat.“ Natatango niyang sambit habang nakangisi.

“ Unli

sabaw

dito

,

Lagyan

mo muna

kalamansi

,

bawang

, and toyo ang mami mo

tapos

lagyan

mo naman ng

kalamansi

,

bawang

, onion leaves and

patis

, baka gusto mo pang

iexplain

ko sayo

pinagkaiba

ng

patis

and toyo?“ sarcastic na sambit ko.

“ Tss .“ Napangisi naman ako dahil naasar ito sa sinabi ko.

Nagsimula na kaming timplahan ng kaniyang kaniyang pagkain. Nang matapos ako sa pag timpla, Inuna ko munang tikman ang sabaw ng mami. At halos mapapikit ako sa sarap.Gad na miss ko ’tong pagkain na ’to.

Sinulyapan ko naman si Rare na tahimik lang na hinihigop Ang sabaw ng Mami niya. “ What do you think?“ I asked to him. He looked at me.

“ Nakakaadik

ang

lasa .“tipid na sambit nito at ninanamnam ang pagkain.

“ Told you! Haha

tikman

mo naman ’tong

goto

.“ kumuha ako ng goto sa bowl ko gamit ang kutsara ko rin at agad na sinalpak ’yun sa bunganga ni Rare.

“ Fwockkk

! So hot!“ nanlaki ang mga mata ko sa sinasabi niya at nataranta akong pinaypayan ang bibig niya gamit ang kamay ko.

Seriously, Self? Anong kalokohan ’yan.

Narinig ko naman ang paghigikhigik ng mga mga Tao sa katabi naming table. “ Ang cute nila.“ rinig ko pang papuri ng mga ito.

Ako lang ang cute.

“ Hala ka sorry!“ Inabutan ko siya ng Softdrink. Na kanina pa naserve.

“ Master ko, You should blow that bago mo

sinalpak

sa bibig ko ang

goto

. Shit my tongue..

napaso

’to hindi ko nyan

malalasahan

ng ayos ang pagkain.“ napanguso naman ako saka napayuko. “ I’m sorry.“ guilty na sambit ko.

“ You should kiss me, Master.“ napatingin naman ako ulit sakanya at ewan ko pero Parang ’di ko nanaman macontrol Ang sarili ko at hinalikan siya ng mabilis sa labi.

“ Yiee !“rinig kong hiyawan ng mga tao sa katabi naming table. PDA kami guys.

“ Ang sweet, Sana all po!“ Napayuko naman ako ulit at pinamulahan ng pisnge.

“ Ay wow kapag pogi’t maganda talaga hindi jejemon no? Sweet ang tawag?“

hinanap ko kung sino ’yung nagsabi no’n pero lahat hindi ko alam kung sino dahil nag mamaang-mangan na itsura nila.

“ Oh, Magaling na

dila

ko. Ang sarap nito. Hey master look at me.“ napatingin naman ako sakanya pero agad ako nagiwas ng tingin. “ What the f-

ck

baby you’re so cute hayz… listen don’t be shy ok, Just eat and don’t mind them.“ he pinch my nose kaya napanguso nalang ako at sinimulan muli ang pagkain.

“

Mahigit 100

katao

ang

sugatan

at 10

katao

ang namatay sa

nangyaring

pagsabog

sa Isang Mosque sa

Marawi

..“

Napatigil naman ako sa pagkain at napatingin sa TV dito.

“

Patuloy pa rin ang labanan ng mga

terorista

at

kawani

ng gobyerno sa

Marawi

. Samantala ang mga

sibilyan

ay

nililikas

na at

dinadala

sa Evacuation Center.“

“ D-

mn .“ napatingin naman ako kay Rare na bigla nalang nagmura habang nakatingin sa TV.

“ Kawawa, Ang mga Bata. Kawawa ang lahat ng

inosente

.“ Malungkot na sambit ko.

“ Yeah right.“

°°°

HINATID ako ni Rare dito ngayon sa Mansyon dahil gusto ni Mommy na magstay ako rito ngayon. Nag text kasi siya saakin kanina.

“ Thank you sa

paghatid

. Thank you sa lahat.“ masyang smvut ko kay Rare.

“ No prob, Thank you too. So gotta go.Pumasok ka na at magpahinga.“ Ngumiti ako rito saka linapitan ito at niyakap.

“ Thank you, I really appreciated you. Ang Saya saya ko ngayong araw na ’to dahil sayo

Mander.“

“ Me too, Master. I’m really happy. and I want us to stay like this forever Your smell is really good. I’m so addicted with you.. I mean with your smell.“ Napangisi ako saka bumitaw sa pagkayakap sakanya. Mabilis kong hinalikan ang pisnge niya at tumakbo papasok sa loob.

“ Ingat Rare!“

Mander ko.

Napailing iling ito at kumaway saakin bago pumasok sa loob ng kotse niya at pinaharurot. Nakangiti akong Pumasok sa bahay pero agad din nawala nang mapansin kong nakaabang sa labas ng pintuan si Charl.

“ Oh good evening.“ bati ko rito.

“ I’m glad, You’re happy now.“ mapait na sambit nito at bigla nalang pumasok sa loob kaya napakunot ang aking noo.

Namalik mata lang ba ako? O talagang may luhang tumulo sa mga mata niya?

Gad! He’s so weird.

---

Nyang note: Iniba ko ’yung mga group name ng mga terrorists hehe. Baka kasi you know! HAHAHAHA. By the way Keepsafe Lalo na sa mga taga Batangas and Tagaytay. Mga lugar na naapektuhan ng Ash fall. Lahat Tayo mag ingat and pray, Ok love you all!

Don’t forget to vote and leave a Comments.

Chapter 17

Atarah’s

POV

NAGB-BREAKFAST na kami at naguusap sila samantalang ako ay tahimik lang na nakikinig sakanila. Hindi ko maiwasan na mapasulyap kay Charl na nakangiti habang nakikipagkwentuhan kina Mom, Dad and Ate.

Parang ibang Charl ang nakita ko kagabi, Mata niyang kakaiba, makikita mo ang sakit na nadarama niya. Ano bang Problema nito?

Atarah? Ano ba pake mo sakanya. Hayaan mo na siya, Ok. Wala kang pake kung may problema ito at nasasaktan man siya. Kailangan nga mas matuwa ka eh para ganti na rin sakanya ’yun.

Kaso sa nakikita ko ngayon parang wala namang problema sakanya kasi nababasa ko sa mata niya na masaya naman siya. Siguro nga guni guni kolang ang nakita kong luha na pumatak mula sa kanyang mata.

Uminom ako ng tubig at tumingin sa Orasan. “ Mom, Dad. Gotta go.“ sambit ko sakanila kaya napatingin din saakin si Charl and Ate.

“ Mommy,

diba

nag day off

si

Kuya

Lando

.“ biglang sambit ni Ate. Si Kuya Lando ay ang driver namin.

“I can manage na,

Malakas

na ako

ih

.“ sagot ko sakanila saka ngumiti.Ngiting aso to be exact.

Pinagbanawalan pa rin kasi nila akong magdrive hanggang ngayon.

“ No, I will not allow you,

Atarah

.

Ihahatid

kita.“ maotoridad na sambit ni Daddy.

“ Eh daddy naman, ’di ba may meeting

n’yan

kayo. Eh

paano

kung

traffic

edi

male-late kayo. Kaya ko na po.“ pangungumbinsi ko. Gusto ko na talaga mag drive eh.

“ Atarah

, Hindi naman

namin

hahayaan

na mag drive

ka

magisa

.

Delikado

pa para

sa’yo

.“ malambing na Saad ni Mommy.

“ I insist Mom, Dad, Ako na ang maghahatid kay Atarah tutal may bibilhin din akong gamot ni Akisha malapit sa St. Calisha.“ Napatingin ako kay Charl na Seryoso sa pagsasalita at pagkatapos ay nilingon ko si Ate Akisha na bumuntong hininga.

“Atarah, H’wag mo na tanggihan si Charl, para naman sa kaligtasan mo ’yun.” napataas naman ang kaliwa kong kilay sa sinabi ni Ate. Oh buti Pumayag siya? Sabagay wala namang halong malisya ito. Ikaw lang gumagawa ng Issue self eh.

“ Oh siya sige. I’ll just wait you outside Charl. Bye Mom,Dad and Ate.“ Isa Isa ko silang hinalikan sa pisnge at ngumiti sakanila.

Linapitan ko si Akeila na nakaupo sa baby chair niya habang pinapakain ng yaya niya. “ Ba-bye baby.“ I kissed her cheeks kaya humigikgik ito.

“ Take care Atarah.“ Sambit ni Ate.Tumango nalang ako saka nauna ng maglakad palabas ng Dining Room.

Umupo muna ako sa sofa dito sa sala at nicheck ang phone ko.

1 unread messages from Baby Kristan

Napailing iling ako sa name ni Tan sa phone ko. Siya ang nagpangalan nito eh.

|

Good morning baby, Eat your breakfast well. Punta ka Conference Room Pagpasok mo. May meeting eh. Dito ka na dumeretso. Ingat baby. 😘 |

Nag type ako ng irereply ko sakanya.

|

Good morning din☕. Noted. Ikaw din

magingat

. ❤️

|

Sent !

Pinatay ko ang phone ko at nagsalamin pa rito bago ko pinasok sa loob ng bag ko. “ Hey, Let’s go.“ napalingon naman ako sa nagsalita. Si Charl. Tumango ako nalang ako saka sinundan siya palabas.

Pinaikot niya ang Susi sa kamay He’s wearing a simple shirt and short pero ang gwapo and linis niyang tignan.

Nang makalabas na kami sa Bahay at nasa garage na kami ay pinagbuksan pa ako ng pintuan ng kotse ni Charl.

Tahimik akong pumasok sa kotse niya saka sinuot ang seatbelt.Nang makapasok na rin siya ay agad kong hinanap ag earphone ko sa bag ko.

Kapag minamalas ka nga naman naiwan ko pa. Balak kong mag earphone para you know hindi siya mag attempt na kausapin ako.

“ May

naiwan

ka

?“ Tanong nito habang sinusuot ang seatbelt niya. Umiling nalang ako saka sumandal at tumingin sa Bintana.

Inistart niya na ang Kotse. Pinagbuksan kami ng Kasambahay namin ng gate para makalabas ang kotse.

Binuksan ni Charl ang Car stereo o Car Radio para magpatugtog.

Now playing : On Bended Knee by Boys

II

Men

Darlin’ I can’t explain

Where did we lose our way

Girl it’s

drivin

’ me insane

And I know I just need one more chance

“ How’s your work?“ Napalingon naman ako kay Charl na tumikhim pa bago magsalita.

“ Ok lang.

Kamusta

Bussiness

nyo

?“ Tanong ko pabalik sakanya.Sh-t ’yung kanta bakit ganyan!

“ Good .“ Tumatango tango ako saka binalik ang tingin sa Bintana.

To prove my love to you

If you come back to me

I’ll guarantee

That I’ll never let you go

Bakit lagi nananadya ’yung kanta ha? Boset. Galing mangasar eh no. Talagang On bended Knee ang nakaplay eh about ’to sa hayz.

Can we go back to the days our love was strong

“ How’s your

lovelife

?“ Biglang tanong ni Charl habang nakatuon ang tingin sa kalsada. Anak ng teteng talagang sumakto sa chorus ’yung tanong niya.

Can

you tell me how a perfect love goes wrong

“ Seriously,

Charl

?“ Nakataas na kilay na sambit ko.

“Hahaha just kidding, Still

pikon

Atarah

?“ Ang epal niya. Nagawa niya pang mangasar jusko asar na asar na nga ako sa kanta.

Can somebody tell me how to get things back

The way they used to be

“ Nakakatawa

’yun?“

“ No .“napakagat pa ito sa labi dahil pinipigilan niya ang pagngiti nito.

“ Duh .“

Oh God give me a reason

I’m down on bended knee

“ Cute huh.“ nakangiti ng sambit nito kaya inirapan ko ito.

“ Know right, Teka

ano

bang

bibilhin

mong vitamins para kay Ate?“

“Prenatal.”

“ Kailan

n’yan

next check up ni ate?“

“Next week.” Napatatango nalang ako at ’di nagsalita.Sumandal ako at tumingin nalang sa labas ng Bintana.

“ Atarah ..“ tawag nito kaya napalingon nanaman ako.

“ What ?“mahinahong tanong ko.

“ Nothing ..“mabilis siyang umiling kaya kinunotan ko siya ng noo.

“ Alam mo ang weird mo.“ Hindi makapaniwalang sambit ko.

“ Am i?“ mapungay pungay niya akong tinignan bago binalik ang tingin sa kalsada.

“ Oo

kagabi

ka

pa!“

“ I’m sorry..“ mahinang bulong niya.

“ Hayz

ewan ko sayo.“

°°°

NAKADATING na kami sa harap ng St. Calisha. Bumaba ako sa saksakyan niya pero nagtaka ako dahil bumaba rin siya.

“ Hey, Thank you

sa

paghatid

.“ nakangiti kong sambit sakanya. Nginitian niya rin ako, Kaso mapait na nginiti ang binalik niya saakin.

Nagtataka naman ako muli at napakunot na ang noo ko dahil lumapit siya saakin at sa isang iglap ay niyakap niya ako.

“ Charl

..“ Rinig at ramdam na ramdam ko ang bilis ng tibok ng puso niya na para bang may gustong itong sabihin.

Sh-t ha, Ano ba ’to?

“ Atarah

, I’m sorry. Take care as always. I miss you.“ Pagkasabi niya nun ay naramdaman ko ang paghalik niya sa buhok ko.

NO!

Naguguluhan ko siyang tinulak. “ Wh

-t

the f-

ck

Charl

?“ Ngumiti lang muli siya ng mapait bago ako tinalikuran at sumakay ito muli sa kotse niya.

Naiwan akong nakatulala habang sobrang bilis ng pintig ng puso ko. Ano ’yun? Ano pinagsasabi niya? Bakit niya ako niyakap? Bakit niya ako hinalikan?

P-tangina naman Charl, May dalawang anak ka na’t lahat pero ano ginagawa niya? Naguguluhan ako!

Ok self kumalma ka, Baka para sakanya wala lang ’yun baka ikaw lang ang nagbibigay malisya. Hayz.

“ Hey ..“ Napalingon naman ako sa nagsalita. Si Rare na blanko ang emosyon.

Napakagat ako sa labi at dali daling lumapit sakanya sakanya saka ito niyakap sa ’di ko malamang dahilan.

“ Rare..

Naguguluhan

ako. Ang

gulo

ni

Charl

!“ Sambit ko at namalayan ko nalang na tumutulo na pala ang luha ko.

“ Look at me

Atarah

..“ hinawakan Niya Ang balikat ko at Tinignan niya ako sa mata. “ Stop

being affected

Atarah

, Hindi

ka

dapat

maguluhan

because at the first place, Ok kana.

Naka

move on kana.

Nakalimot

kana unless you want to feel again the sh-t feeling that you felt when he chose your sister.“ napailing iling ako at tuloy tuloy ang pag tulo ng luha ko.

“I

dont

know Rare, Ang

bilis

ng

tibok

ng

puso

niya.

Kakaiba

..

Haish

, I hate this feeling. Tama

ka

’di

dapat

ako

naapektuhan

ng

gan’to

because I’m ok now.“ Pinunasan niya ang luha ko gamit ang panyo niya.

Gad I smell him nanaman. Napaka bango niya.

“I find you so ugly when you’re crying so

dont

cry again, ok?“ nakangising sambit nito na halatang nangaasar.

“ Tse

! Tara

nga

sa

Conference Room.“ nalang kong sambit at kinusot ang mata ko.

“ ’ Di ako

kasama

sa

meeting,

Sapagkakaalam

ko pili lang ang

mga

magm

-meeting.“ sambit nito habang hinahawi ang buhok ko. ’Di ko nalang siya sinita sa ginagawa niya kahit parang nagawawala ang butterfly sa tyan ko.

“ Eh?

Ano

ba

pag

mimeeting

-an?“ tanong ko rito pero nagkibit balikat lang ’to.

“ I

dont

have an idea.

Hatid

kita, For you to find out.“ He held my hands pero agad ko rin binawi. Nakasalubong ang kilay niya nang sulyapan ulit ako dahil sa ginawa ko.

“ What?“ naasar na tanong nito.

“ Maraming

Issuer, Remember?“ sagot ko pero pinaikot niya lang ang mga mata niya.

Ang bakla.

“I

dont

care about them.Tss.“ hinawakan niya muli ang kamay ko. Pinilit kong tangalin ang kamay ko sa pagkahawak niya pero ang higpit ng hawak niya kaya ginawa ko ay kinagat ko ang kamay niya at kumaripas ng takbo.

“ See you around!“ I said then nag belat sign pa ako pero sinamaan niya lang ako ng tingin.

Pumasok ako sa loob ng St.Calisha na pawis na pawis dahil sa pagtakbo ko.

“ Baby, Why are you sweating like that?“ naramdaman ko ang pagakbay ng Isang lalaki saakin kaya napatingin ako rito.

Si Kristan pala.

“ Wala

tumakbo

ako eh, Exercise. Haha.“ sambit ko rito kaya napahalakhak ito at pinisil ang pisnge ko.

“ Ih

Tan naman

ih

!

Masaket

!“ nakanguso kong sambit.Napatitig naman ito sa mukha ko kaya tinaasan ko siya ng kilay.

May dumi ba?

“ You cried?“ Nagtatakang tanong nito.

“ Ha? Hindi

napuwing

ako. Hahaha. Tara na

sa

Conference Room.“ sambit ko at nauna ng naglakad sakanya sinundan niya naman ako at naramdaman ko nanaman ang pagakbay niya saakin.

“ How’s your scars?“ Tanong nito saakin.

“ Peklat

nalang

!

Pati

’tong

nasa

dibdib

ko.Humilom na.“

“

Magpakonsulta

ka

kay

Dra

. Claire, Baby..“ Dra.Claire is a doctor for skin. A dermatologist.

“ Oo

sige

.“ Sambit ko. Naglakad pa kami habang nagaasaran.

Pinagtitinginan pa kami pero sanay na kami and sanay na sila saamin.Naiissue kami lalo na sa mga katrabaho namin pero malinaw naman sakanila na magkaibigan lang kami ni Kristan.

Nang makarating na kami sa harap ng isang gray na pinto at pinagbuksan ako ni Kristan. Sa first floor naka locate ang Conference Room na ito.

Pagpasok namin ay tumambad agad saamin ang napakalinis at eleganteng desenyo nito. Puti ang halos makikita mo rito ma pa pader, kisame, lamesa at kung ano ano pang mga gamit dito samantalang ang mga upuan ay kulay itim naman.

Naabutan namin na nakaupo roon si Nurse Mae, Nurse Anji,Nurse Bryan,Dra. Aira and Dr. Kioh

“ Ano

ba

meron

, At

nagpameeting

ngayon

tapos

pili lang ?“ Tanong ko sa mga ito habang umuupo kami ni Kristan.

“ Ang

pagkakaalam

ko

madedeploy

tayo

sa

marawi .“ Nanlaki ang mga mata ko kasabay ng pagpasok ng Head Ng Hospital na si Ma’am Rhian. Iba ang Head ng Hospital sa CEO. Ang CEO ay si Ma’am Gayl na pinsan ni Rare.

“ Good morning.“ Bati niya saamin.

“ Good morning Ma’am .“ sabay sabay naming bati.

“ Arthuro

, set the power point presentation and turn off the light.“ sambit ni Ma’am Rhian sa Secretary n’yang bakla.

Nang maset up na lahat ay lahat kami ay nakatuon sa power point na prinesanta ni Ma’am Rhian.

“ So alam naman

natin

ang

nangyari

at

kaguluhan

sa

Marawi

ngayon

.“ Panimula nito kasabay ng pag flash sa malaking TV ng mga litrato na mula sa Marawi.

“ So,

Nagkukulangan

ng Medical team

roon

dahil

Maraming

nasusugatan

,

namamatay

,

nanganganak

at kung

ano

ano

pa and the government wants that every hospital should have representative or volunteers na

maidedeploy

sa

Marawi

sapagkat

maraming

nangangailan

, So you’re here because the board member and the CEO chose you to go to

Marawi

to help the people there. “ Napakagat ako sa labi at nanlalambot ako habang pinapanood Ang ipinapakita sa TV kung saan may mga duguang Bata, Sundalo at Mga nagugutom na mga Tao.

Napakalaking karangalan ang masali o madeploy sa ibang lugar para tumulong sa mga taong nangangailangan.

°°°

BUONG araw kaming hindi nagkita ni Rare sa hospital dahil nga busy ito sa operation niya. Balita ko nga buong week puro operation lang ang gagawin niya. Gan’yan siya kagaling eh.

Dumaan ako Condo ko kanina para kumuha ng iilang kailangan ko pero ngayon nandito ako sa Mansyon inaayos ang gamit ko dahil Bukas ng Alas Otso ang Flight namin papuntang Marawi. Oo bukas na agad dahil talagang maraming na ngangailangan saamin.

Nagdala ako ng pang isang linggo na damit dahil wala pang exact na sinabi kung kailan kami makakauwi.

Nagnonood din akong balita sa laptop ko habang nagiimpake ako para malaman kung ano ang kalagayan ng Marawi ngayon.

Sobrang gulo.

Ayaw ni Mommy na pumunta ako sa Marawi sapagkat lubhang delikado nga raw. Umiiyak siya kanina nung sinabi ko na mad-deploy ako sa Marawi pero hindi ko pwedeng talikuran ang mga nangangailangan doon.

Delikado man ang pamamalagi namin doon ay ikinararangal ko kung mamatay akong makakatulong sa mga Tao dun.

Hindi natin masasabi kung anong pwedeng mangyari saamin doon, bagamat binantayan naman kami ng ibang sundalo ay kahit ano mang oras ay pwede rin naman kaming mapahamak.

Sinabi saamin na pwede naman kaming umatras at maghahanap nalamang sila ng iba pero desido pito na tumulong kahit na possible na kapalit ito ng aming buhay.

Sa pagpasok sa Mundo ng Medisina, Sinumpa mo na sa sarili mo na magduduktong ka Ng buhay, tutulong ka sa abot ng makakaya mo.

Mas hanga nga ako sa mga Sundalo, Sapagkat sila talaga ang nag b-buwis buhay upang maprotekhan ang mga tao kahit na kapalit nito ay mapalayo sa kanilang pamikya at ang buhay nila.

Nang matapos na ako ay sa pagiimpake ay kaagad akong sumampa sa kama ko at kinuha ang laptop ko para doon manood pero hindi ko na namalayan na unti unti na pala akong nakatulog.

ZzzzZzzz.

NAGISING ako sa ingay ng Alarm Clock ko. Bumangon ako agad at nagayos ng sarili.

Nang matapos na ako makaligo at nagayos ay chineck ko muli ang bagahe ko kung may kulang pa ba o kung may naiwan ako.

Lumabas ako ng kwarto ko, Kasabay ng paglabas ko sa kwarto ko ay siyang paglabas din ni Charl sa kwarto nila.

Walang kahit anong bahid na emosyon ang mukha ni Charl. “ Good morning.“ Bati ko pero tinignan niya lang ako saka tumango.

Linapitan niya ako at kinuha ang bagahe ko. “ I’ll carry this.“ sambit nito. ’di na ako tumutol dahil mabigat talaga ang gamit ko tapos ba-baba pa kami ng hagdan.

“ Where’s ate?“ Tanong ko.

“ Nasa

baba.“ sagot nito kaya tumango nalang ako. Nang nasa harap na kami ng hagdan ay bumaba na kami.

“ You don’t need to do this

Atarah

, Listen to

Tita

because mother’s knows best.

Masyadong

delikado

sa Marawi.“ seryosong sambit nito.

“ Pati ba naman ikaw?“ mapait akong natawa kaya mas lalong kumunot ang noo niya. “ Kung mamatay man ako roon atleast nakatulong ako . This what I want. This my passion. Kung may mangyari mang masama saakin. Alagaan mo si Ate, h’wag mong hahayaan na mastress na naman siya dahil saakin.“ nakangiti kong sambit pero umiling lang siya.

“No, You need to promise, Mangako ka na babalik ka pang maayos.”

“Seriously Charl? I hate drama you know that.” sambit ko saka hinampas siya ng mahina.

Nang makababa na kami ng hagdan. “ Manang pakisabi kay Manong Lando na pakilagay nalang Ang mga gamit ko sa kotse.“ sambit ko sa kasambahay namin.

“ Masusunod po Ma’am.“ Sagot nito.

“ Thank you…“ Binalingan ko ng tingin si Charl.“ Nasa dining room sila no? Tara na h’wag mo ’kong titignan ng ganyan Charl.“ natatawang sambit ko rito dahil ’yung tingin niya parang nagmamakaawa.

Pumunta kami sa dining room at masigla akong bumati sakanila. “Good

morning Ate!“ una ko siyang binati dahil malapit siya saakin. Yumuko ako at hinalikan din ang tyan niya. “ Good morning baby..“ tumayo ako linapitan si Mommy and Daddy.

“ Good morning Mom and Dad. Where’s Akeila?“ Tanong ko.

“ She’s still sleeping .“ sagot ni Ate Kaya napatango tango ako ay naupo.

Sumandok ako agad ng pagkain pero agad din ako napatigil sa ginagawa ko dahil napansin kong tahimik sila at hindi ginagalaw ang pagkain.

“ Anong tingin ’yan.“ Kunot noong tanong ko sakanila.

“ Atarah ..“

“ Guys, Cheer up! Malakas ako baka nga ako pa bumaril at umubos sa mga terorista doon ih. Kumain na tayo! hahaha.“ pagbibiro ko kaya napangiti si Ate samantalang si Daddy and Charl ay napailing iling nalang sa kalokohan ko.

“ Mommy, H’wag kang iiyak. Magiging ok ako dun. Kumain na tayo.“ sambit ko sakanila at tinuloy muli ang pagsandok.

Kumain ako ng kumain dahil tyak isang linggo akong walang matinong kain doon.

Nang matapos na kami sa pagkain ay nag retouch ako. Nandito kami ngayon sa Living room lahat.

Sa airport na raw kami magkikita kita kaya doon na ako didiretso. 6:23 am na at paalis na ako nyan dahil baka traffic pa.

Tumayo ako sa pagkaupo at isa isa na silang nilapitan. “ Aalis na po ako Mommy…Dad.“

“ I donated two million pesos for the sa people in Marawi City.“ sambit ni dad kaya napangiti ako ng malaki.

“ Thank you Dad. You’re the best.“ niyakap ko ito ng mahigpit dahil parang kumikirot ang puso ko.

Naiiyak ako boset.

“ Anak …“ Sunod ko namang niyakap si mommy na umiiyak. Napaka emosyonal niya simula kanina ay kahapon pala siya ganyan pero gan’yan talaga ang mga nanay.

“ Magiging ok lang po ako dun. Don’t worry..“ I kissed her forehead then I hugged her tightly. Sunod ko namang nilapitan si Ate Akisha.

“Ate.. Takecare as always. Magiging ok ako dun basta ingatan mo lang si baby.. opps don’t cry masama sa baby ’yan.” sambit ko sabay niyakap din ito.Sapagkakataong ito alam kong nagpapakatotoo ako sakanya.Isinantabi ko muna ang inis ko sakanya.

“I love you Atarah,

Magiingat

ka.“ sambit ni Ate kaya tumango ako at lumuhod para halikan ang tyan ni Ate.

“ H’wag malikot baby. H’wag mong pahirapan si Mommy ha.“ bulong ko rito saka tumayo at hinarap naman si Charl na blanko nanaman ang emosyon.

“ Ingatan mo mag ina mo.“ I said then I hugged him and niyakap niya rin ako pabalik.

“ Osya sige na po. Alis na ako.“ sambit ko saka sila tinalukuran at lumabas na ng bahay.

“ Twita !“ Napalingon naman ako sa tumawag saakin. Kagigising lang nito at may hawak pa itong bote ng gatas.

“ Aw. baby Akeila .“ linapitan ko ito at niyakap. “ Twita will buy you a toys, ok? Just behave.“ ngiti ngiti ito na kala mo naiintindihan niya ang sinasabi ko.

I kissed her forehead too bago ako kumalas sa pagkayakap namin. “ Ba-bye baby..“ tumayo na ako saka tinalukuran siya.

Sumakay na ako sa kotse at chineck ko ang phone ko at nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko.

152 missed calls from Rare

176 unread messages from Rare

---

Nyang

note : I dedicated this Chapter to Ashley and Michelle! Thank you and Godbless you!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 18

Atarah’s

POV

KUNOT noo kong binuksan ang text ni Rare. Ano meron at bakit tinadtad niya ako ako ng messages at call. Naka silent kasi phone ko simula kagabi ’di ko naman na chineck ang phone ko nun.

|

Where r u?|

|Baby?|

|Answer my calls|

|Master ko? We need to talk|

| Otw in ur condo|

|I’m here na, Open this goddamn door.|

|Hey baby?

Natutulog

ka

na ba?|

|Baby?|

|

Atarah

?|

Iilan lang ’yan sa mga messages ni Rare. Huh? So pumunta pa siya ng Condo ko kagabi, Eh wala naman ako dun. Pagod siya galing trabaho tapos nagawa niya pang pumunta ng condo ko. At ano naman kaya ang paguusapan namin?

I tried to call him but cannot be reached ang phone niya kaya tinext ko nalang siya.

|

What’s ur prob?|

Sent!

Nang masend ko na ay akmang tatago ko ang phone ko nang bigla itong nag ring. Kala ko si Rare ang tumatawag pero nagkamali ako, Si Kristan pala.

[

Good Morning! Did you eat your breakfast already?]

“ Good morning din,

Oo

naman. San kana?“ I ask.

[

Malapit

na,

Dapat

kasi baby

Sinundo

nalang

kita]

“Ang

layo

mo kaya

saakin

no, Ok lang!

Papunta

palang

ako eh. Traffic ba?“ Gustong gusto niya akong sunduin pero tumangi ako. Syempre nagpumilit siya kaso sabi ko magagalit ako kapag nangulit pa siya.

[’Di

masyado

. Sina

Kioh

daw

nandoon

na eh.]

“ Oo

sige

na.

Magingat

ka

ha.

Magidlip

na muna ako.“

[Ok

sige

,

Ingat

ka

den.

Idlipwell

baby

]

Binaba ko ang tawag habang humihikab. Nagunat unat ako at sumandal sa upuan.Nakaupo kasi ako sa backseat.Kinuha ko ang neck pillow ko sa tabi ko at nilagay ’yun sa leeg ko.Hanggang sa nakatulog na ako.

NAGISING ako dahil sa boses ni Kuya Lando. “Ma’am

gising

na ho.

Nandito

na tayo. Baka malate pa ho kayo

sa

flight

nyo

.“ napahikab pa ako saka natulala ng mga isang minuto bago bumaba ng kotse.

Nilabas ni Manong Lando ang gamit ko na nakalagay sa car trunk at binuhat ’yun palapit saakin.

“ Kuya

sige

na po ako na po

bahala

.“ nakangiti kong sambit dito.

“ Sigurado

po ba kayo Ma’am?“ may pagaalinlangan na tanong nito.

“ O

po

.

Sige

na po.“ sambit ko sabay nag thumbs up sakanya.

“ Magiingat

po kayo ma’am,

Ipagdarasal

namin

ang

kaligtasan

n’yo

at ng

buong

Marawi

.“ buong puso na sambit nito.

“ Salamat

po.“ ngumiti ako bago ko sinimulan iguyod ang maleta ko at inaayos ang shoulder bag na hawak ko.

Nilabas ko ang phone ko at tumambad na naman saakin ang 5 missed calls from Rare at 2 messages.

|

Where are you?|

|

Nandito

ako

sa

Airport, Text back if you already arrived here.|

Napakunot naman ang noo ko at nagtatakang nagisip. Ano ginagawa niya dito, Ni hindi naman siya kasama eh.

Bukod sa natangap kong text kay Rare nakatangap din ako galing kay Kristan.

|

Baby

nandito

kami

sa

loob

nasaan

kana?|

Nagtype ako ng irereply ko kay Kristan.

|

Nasa

labas

na ako,

Papasok

na ako

.

|

Sent !

Pagkasend ko ng mensahe kay Kristan ay siya namang biglang pag ring ng phone ko.

Rare is calling…

“ Hello ?“

[

Where are you?]

“ Nandito

sa

labas .“ang husky ng Boses niya. Bagong gising?

[

Oh yeah I already saw you.]

Pagkasabi n’ya nun ay binaba niya ng tawag jaya napalinga linga ako sa paligid pero wala akong namataang Rare.

Napating ako sa wrist watch ko 7:25 am na, 8:00 ang flight ko.

Napatalon ako sa kinatatayuan ko bang maramdaman kong may humawak sa balikat ko. “ What the f-

ck

.“ mahinang usal ko.

“Hey.” nilingon ko ang nangulat sakin walang iba kung hindi si Rare.

“What are you doin’ here?

’Di

ka

naman

kasama

diba

?“ naguguluhang tanong ko sakanya.

“Yep, I’m not that’s why I’m here.” lumalim ang brown niyang mata. Halatang puyat ’to. Maputla rin ang kaniyang itsura. He look so exhausted.

“Huh?” ’Di ko gets sinasabi niya.

Pero laking gulat ko nang madali niya akong niyakap ng mahigpit at binulungan. I smell his scent again. His addicting smell. Ramdam ko Rin ang mainit niyang hininga.

“I just want to remind you, Don’t do stupid things there

Atarah

..“ Tahimik lang akong nakikinig sa sinasabi niya at hindi ako yumayakap pabalik dito at sa halip ay diretso lang akong nakatitig sa kawalan habang siya ay yakap ako.

“

Marawi

City is the most dangerous place in the Philippines as of now.

H’wag

kang

lalayo

sa

Team. Kung alam mong

delikado

para

sa

kaligtasan

mo

h’wag

mong

ipilit

. I know you want to help and

takecare

the people there, but  please

takacare

of your self too because I’m not

there.I

can’t protect you. I badly want to go with you but I can’t

c

ouz

i have so many pending operation but I’ll promise when all my operation is done I’ll follow you there, but for now. Take care of yourself, Ok?

Magiingat

ka

roon

. “ Sa pagkakataong ito ay kumalas siya sa yakap at hinawakan ant magkabila Kong pisnge.

“Rare, don’t worry about me. If may

nangyari

masama

saakin

dun, Ok lang

atleast

nakatulong

ako.“ Sambit ko. Eto ng pananaw ko. Ok lang namamatay basta nakatulong.

“No, you’re not

right..Selfish woman. Think of your family, think of the patient na

naghihintay

sayo

sa

St.Calisha. Think of me ..“Napabuntong hininga ako sa mga pinagsasabi niya pero hindi ako nagsalita.

“ Master ko, you don’t need to risk or sacrifice your life because if that day will happen ay

hanggang

doon

ka

nalang

pwede

tumulong

. You want that?  So my point here is you need to stay alive and be strong

dahil

kapag

nagawa

mo ’yun mas

marami

kapang

matutulungan

na

mga

nangangailangan

. Mas

marami

kang

mapapasaya

,

Mga

pasyente

,

Pamilya

,

Kaibigan

at ako..“ Napatingin naman ako sakanya ng diretso sa mga Mata niya. He’s so serious. Acting like my father huh.

“

Oo

na, Mag

iingat

ako dun.“ natatangong sambit ko.

“ Good to hear that.Kahit

ilang

weeks

palang

tayo

magkakilala

,

kabisadong

kabisado

ko na ugali mo, Alam kong

padalos

dalos

ka

mag

desisyon

,

Atarah

the hard-headed.“ Oh right he knows me about being stupid. Making stupid decision. Katulad nalang nung nagmakaawa akong buntisin n’ya ako.

“ Salamat

,

Ingat

ka

rin.

Goodluck

sa

mga

operation mo.“ sambit ko saka ngumiti. Hinila niya ako saka niyakap ng mahigpit na kala mo ay hindi kami magkikita.

Oh ok? What was that?

“ I’ll

surelly

miss you, master ko. Take care as always..“ humiwalay siya sa pagkayakap at mabilis na dinampi ang labi niya sa noo ko dahilan para magwala mga bulate ko sa tyan.

“ Mamimiss

din kita

mander

ko..“ wala sa sariling sambit ko at madaling tinalukuran siya at naglakad ng mabilis papasok ng airport.

What the ef! Did I called him mander ko? Ahhhh! Gad nakakadiri ka self!

Sh-t ang lakas ng kabog dibdib ko, Kinikilig ba ako?

“ Yuck no!

Kilabot

’yan self. Hindi

kilig

, Ok?“ Sambit ko sa sarili ko.

Napatigil ako sa paglalakad ko nang malapit na ako sa entrance ang airport. Nilingon ko siya at nakatingin lang din siya saakin ng diretso na walang bahid na kahit anong emosyon ang mukha niya. Napakagat ako sa labi saka tumalikod ulit at pinagpatuloy ang Pagpasok sa airport.

Private plane ang sasakyan namin na pagmamayari ng St. Calisha.

Pagpasok ko palang ay kinapaan na ako ng guard na babae.

“ Atarah !“ Napalingon naman ako sa tumawag tumambad saakin si nurse Mae and Dra. Mae. Nginitian ko ang mga ito saka lumapit sakanila.

“ Nasaan

ang

iba

?“ I ask them.

“ Nasa

private waiting area. Tara na!“ sagot ni Nurse Mae. Tumango nalang ako at Sumunod sa paglalakad nila

“ Uy

alam mo bang,

Pagmamayari

ng

pamilya

ni Dr. Rare ang airport na ’to. Ang

yaman

!“ kilig na pagkukwento ni Dra. Aira.

Jusko, Eh ano ngayon? Wala naman akong pake! Syer

niya lang?

Ok self stop, Ang attitude mo na. Duh. Pikon agad eh nag kukwento lang naman ang tao.

“ Mag

pinsan

si

Ma’am

Gayl

and Rare, Alam

n’yo

ba ’yun?“ bored na sambit ko pero agad naman tumango ang dalawa na animo alam lahat tungkol kay Rare.

“ Oo

naman!

Sikat

talaga

Fam

ni Dr. Rare

mapa

side ng Daddy or Mommy niya kasi

sobrang

yaman

nila

!“ Duh. Edi sila na Famous.

“ Ang

swerte

siguro

nung

babaeng

mahahalin

ni Dr. Rare no,

Balita

ko wala man

daw

siyang

serious relationship. Flings lang, so

siguro

kapag

nagmahal

na ’yan

ibubuhos

niya

lahat

! Omg ang perfect and ideal niya

talaga

, Like

sikat

,

mayaman

,

gwapo

,

matalino

,

tapos

mapagmahal

aw

sherep

…“ sambit pa ni Dra. Aira na sobra ang pagkakilig.

“ May

kulang

pa!“ Biglang sambit ni nurse Mae. Kaya nagtataka kaming tumingin dito.

“ Ano ?“ kinikilig na tanong ni Dra. Aira.

“ ’ Yung birdy niya ang

laki

,

Bakat

na

bakat

sa

slack niya gosh girl! Ang yummy niya I bet

magaling

rin

siya

sa

kama. “ nabilaukan ako sa sarili kong laway dahil sa pinaguusapan nila.

Anong klaseng topic ’yan! Anak ng shuting star biglang nag flashback sa utak ko ’yung scene ng pag s-sex namin Rare.

“ Hey, Ok

kalang

?“ Nagaalalang tanong saakin ni Nurse Mae.

“ Oo

,

Ano

ba kasi

pinaguusapan

n’yo

.

Grabe

kayo.May pa I bet

magaling

rin

siya

sa

kama pa kayo jan.

Ambastos

! Gross!“ Paano kaya kung nalaman nilang magaling nga si Rare sa kama ’yung tipong mapapaliyad ka nalang katulad nalang ng naramdaman ko nun. Ano kaya magiging reaksyon nila, Siguro maiinggit kasi dami ba naman nagpapantasya kay Rare. Including them.

“Ay sorry virgin

ka

papala

.“ Hindi na no! Si Rare pa nga nakauna saakin! Duh mainggit kayo.

Napakagat naman ako sa labi sa bigla nilang pag tawa.

“ Bakit

kayo hindi na?“ paghahamon kong sambit. Ngumiti lang sila ng nakakaloka at umiling.

“ Aba

syempre

hindi na .“ sabay na sambit nila kaya napangiwi ako.

“ Joke! HAHAHAH

pulang

pula

ka

ghorl

.“

“

Tse

! Tara na

nga

.“ naglakad kami papuntang private waiting area. Nang makarating na kami roon ay agad akong tinulungan ni Kristan sa mga gamit ko. Eto kasing dalawang babaitang ’to puro pantasya ka Rare inatupag kesa tulungan ako sa mga buhat ko.

“ How are you? Let me carry this.“ Sinulyapan niya pa sina Dra. Aira dahil ang lakas ng boses nila habang pinagkukwentuhan sina Rare.

“ I’m good! Thanks .“ I said then smiled at him. He smiled back dahilan para lumabas ang cute ng dimples.

°°°

KASALUKUYAN kaming nakasakay ngayon sa eroplano at katabi ko si Kristan ngayon.

Kasama namin sa Private Plane na ’to ang iba pang mga volunteers, nurse and doctor na mula sa ibat ibang hospital. Karga rin namin dito ang mga medical tools at equipment na kakailanganan namin. May mga dala rin kaming pagkain, gamit at kung ano ano pa na maipapamahagi sa mga tao sa evacuation center.

Mahigit 2hrs and 30 mins ’yung biyahe namin.Gusto ko matulog kaso ’di ako inaantok kasi natulog na ako sa kotse kanina.

Hinarap ko si Kristan na mahimbing na natutulog. As usual, as I expected gwapo siya matulog  ’yung tipong kapag na side ka niya mapapansin mo agad kung gaano katangos ang ilong niya.

Inalis ko ang tingin ko kay Kristan at sa halip ay tumingin ako sa bintana Kung saan puro ulap ang nakikita ko.

Napabuntong hininga ako dahil nakaramdam ako ng kaba at the same na e-excite din.

Binuklat ko ang book ko para mag basa nalang. Children of blood and bone ang title ng libro tapos sinulat ’to ni Tomi Adeyemi one my favorite international author.

Nakailang pahina pa ako at chapter ng book bago ako tuluyang hinila ng antok.Napahikab ako at tinabi ang libro ko at Pagkatapos ay pinikit ko na ang mata ko.

After an hour..

GINISING ako ni Kristan dahil nandito na raw kami sa NAHA Airport. Kinapa ko pa ang labi ko dahil baka may panis na laway ako.

Bumaba na kami ng Eroplano at sinalubong agad saaming ang madaming Navy. Hanggang sa pagpasok namin sa loob ng airport ay nakabantay saamin.

Madaming pang proseso ang ginawa sa loob ng airport bago kami tuluyang nakalabas doon. Chineck pa ang mga maleta, gamit at mga iba pang dala namin para makasigurong wala kaming dala na ikakapahamak ng lahat.

Nakasakay na kami ngayon sa isang van at patungo sa mga evacuation center, kaso si nurse Mae, Dr. Bryan  Dr. Kioh ay sa ibang evacuation center sila nakaassign.

Samantala kami ni Kristan and Dra. Aira ay sa magkasama sa isang Evacuation Center.May kasama kaming mga Doctor, Nurse mula rin sa ibang hospital dahil nishuffle ang grupo depende sa kung anong Specialization mo, si Dra. Aira is pediatrician, si Kristan naman ay surgeon, may iba kaming kasamang mga cardiologist, Gastroenterologist, Neurologist and many more.

Maunang kaming baba nyan sa van na ’to, kasi mas unang daanan ang evacuation center na nakaassign saamin.

Sa byahe, tanging maingay lang si Nurse Mae and Dra. Aira. Ang mga lalaki naguusap pero Hindi ganon kalakas. Ako tahimik habang nakamasid sa mga dinadaanan naming bahay.

May kasama kaming 2 sundalo rito sa loob ng van.

Habang nagbabyahe ay biglang lumakas ang pag ka preno ng driver dahilan para bahagya kaming masubsob.

“ Nalintikan

na..“ Biglang sambit ng driver kaya napatingin kami rito.

Anong nangyayari?

Nakaramdam ako ng matinding kaba dahil kahit na nasa loob kami ng van ay umalingaw ngaw ang lakas ng pagputok ng baril.

“ Sh-t .“ Kristan cursed.

“ Kumalma

kayo…

walang

baba.“ sambit ng isang sundalo na nakasay sa front seat.

Napatingin ako sa labas ng bintana. Napansin ko ang mga pagbaba ng mga sundalo sa military truck at nagsitakbuhan.

Nanuyot ang lalamunan ko nang mapansin ko ang mga malalaki nilang baril at rinig ko ang malalakas na putok ng baril.

Pati narin ang mga sundalong nandito sa van ay inayos ang kani-kanilang baril.

Naramdaman ko ang paghawak ni Kristan sa kamay ko na nanlalamig. Napatingin ako sa mga kasama ko na halatang kinakabahan Lalo na sina Nurse Mae and Dra.Aira. Samantalang ang mga lalaki naman pati na si Kristan ay seryoso lang ang ekspresyon.

“ Magiiba

tayo ng

ruta

.“ umatras ang ang sasakyan at nag u turn ito. Ganon din ang ibang van kung saan nakasakay ang iba pang, nurse, doctor at volunteers. May mga nakasunod pa rin saamin na sundalo na nakasakay sa truck para bantayan kami.

Napatingin ako sa labas ng bintana at lubos akong nalungot dahil sira sira na ang mga bahay dahil sa malamang sa mga pagpapasabog.

Pumikit ako at nagdasal na sana walang masaktan sa mga sundalo. Sh-t.

“ Hey..you’re

shakin

’. Calm down.“ napabuntong hininga ako at tinignan ang kamay ko na hawak ni Kristan na nanginginig nga.

Sh-t kala ko ba Atarah ’di ka takot mamatay so ano ’yang panginig effect mo! Be brave! Masanay ka na sa gantong eksena!

Mahigit 15 Minuto ng byahe ay nakadating kaming ligtas sa unang evacuation center na kung saan kami nakadestino.

Nakahinga ako ng maluwag pero nandun pa rin ang matinding pangamba na bumabalot sa buong pagkatao ko.

Bumaba na kami sa Van.“ Magiingat kayo nurse Mae, Doc

Kioh

and Bryan. Alagaan n’yo si nurse Mae ha..“ nagyakapan pa kaming lahat bago tuluyang nagkahiwalay at nagsimula ng umandar ang kaninang sakay naming van para pumunta sa evacuation center kung saan sila nakadestino na hindi naman ganoon kalayuan rito.

Dumaretso muna kami sa tent namin lung saan kami magstay upang ilagay ang mga gamit.

Dapat sa isang hotel kami mag stay kaso lubhang delikado na dahil pakalat kalat na nga ang mga terorista sa lugar na ’to.Tanging ang evacuation center nalang ligtas.

Pumasok kami sa loob nitong evacuation center at iginaya kami papunta sa isang tent upang ayusin namin ang mga gamit namin soon.

May kasama kaming ibang nurses at mga doctor na nasa ibang tent naman.

“ Saglit lang..“ sambit ko kay Kristan and Aira na kasalukuyan ng inaayos ang gamit.

“ Where are you goin’?“ tanong ni Kristan.

“ I’ll check the evacuees don’t worry babalik ako agad dahil alam ko namang maraming gagawin.“ Tumango lang si Dra. Aira.

“ Sige, don’t go anywhere, Ok?“ Ngumiti ako kay Kristan at kay Aira bago tuluyang lumabas sa tent namin.

Pumunta ako sa Aaea kung saan nandun ang mga evacuees. At napagtanto ko na isang paaralan pala ito na hindi ganon kalakihan. May Isang palapag lang ’to pero malawak.

Pumasok ako sa pinaka loob ng school na ’to at nilibot ang paningin. Pagpasok ko palang ay tumambad na saakin ang isang classroom kung saan may mga tao sa loob. Hindi naman sila siksikan pero alam kong hindi sapat ang maliit na classroom na ’yun para sa higit limang pamilyang naroon.

Napakagat ako ng labi nang mapansin ang isang baby na nasa month old palang na walang tigil ang iyak habang buhat buhat ito ng isang daligitang satingin ko ay nasa katorse palang.

Lumapit ako sa daligita at inilahad ko ang kamay ko na tinitigan niya lang.

“ I’m a nurse .“Pagpapakilala ko habang pakita sa suot kong badges n may logo ng St. Calisha. “ Akin na ang bata at

patatahin

ko. H’wag

kang magalala wala akong gagawin sa cute na baby na ’to. “ ngumiti ito ng tipid at inabot saakin ang bata.

Napatingin ako sa paligid at halos nakatingin na pala saakin ang mga tao rito kaya ngumiti ako sakanila at niyukuan. Satingin ko sa kwartong ’to ay halos muslim ang mga nandito base sa shall na nakabalot sa kanila at sa suot nilang mahabang damit.

Hinele ko ang bata ngunit patuloy pa rin ang pagiyak. “ Pinainom

mo na ba ito n g

gatas?“ She shook her head kaya napakunot ang noo ko.

“ Gutom ang bata.. Dapat ay pina dede mo ’to.“ Sambit ko kaya napayuko ito.

“ Wala na po siyang gatas. Si Inay po ay nasa labas hinihintay pa ang pagbigay ng mga rasyon.“ malungkot na sambit nito.

Napakagat ako sa labi ko dahil parang biglang sumikip ang puso ko at nahihirapang huminga.

“ Kailan pa ang huling inom nito ng gatas?“ mahinahon kong tanong.

“ Kahapon pa po ng umaga .“ Seriously?! Pambihira naman. Hayz.

“ Ang paginom nito ng gatas mula sa nanay mo?“ Tanong ko pa.

“ Hindi po ligtas ang gatas ni Inay dahil nag nana ang labasan ng gatas.“ kailangan din macheck ang sinasabi ng bata na nagnana ang nipple ng nanay niya dahil tama siya lubhang delikado ’yun para sa bata at ganoon din sa nanay.

Napabuntong hininga ako at inabot sakanya ang bata. Kailang uminom ng bata ng gatas dahil mukhang gutom na gutom ito.

“ Saglit lang…“ Nagmadali akong lumabas sa lugar na ’yun at tumakbo papunta sa mga Volunteers na naka assign sa kagamitan ng sangol.

Maraming tao na halatang uhaw na uhaw at gutom na gutom ngunit hindi pa nila ipinamimigay ang mga pagkain dahil pinapapila pa ang mga ito ng ayos.

Nang nakapunta na ako sa kung saan naroon ang supply para sa mga sanggol ay kinausap ko agad ang volunteers roon.

“Hi I’m a Volunteer nurse,  Atarah from St Calisha.  Can you give me a clean water, bottle for baby and a milk. Emergency…The baby badly needs that..” Hindi basta basta nagbibigay ang mga ito para pantay sa lahat.

“ Sige po, Mag sign nalang po kayo dito.“ Nagsign ito ako at pagkatapos ay siya namang pagbigay nito ng gatas, bote at tubig na wilkins na 2 Litro.

“ Thanks .“ Binuhat ko ang mga ’yun at kumaripas ng takbo dahil naririnig ko sa isip ko ang marahan na pagiyak ng baby.

“ Stop !“ napatigil ako sa pagtakbo ko nang marinig ko ang seryosong boses ng isang lalaki.

At lubha akong nasopresa ng biglang may yumuko sa ibaba ko at dahan dahan isinintas ang rubber shoes na suot ko.

Ewan ko pero biglang nagslow motion ang paligid ko.

Napakagat ako sa labi ng mapansin na lalaki at nakasuot na sundalo na uniporme ang ngayon nagtatali ng sintas ng sapatos ko.

Dahan dahang tumingala ang lalaki at halos malaglag ang panga ko dahil sa sobrang pagkakisig nito.

Wait pamilyar ang scene na ’to! Oo nga tama, Sa descendents of the sun!  Si Captain pogi! Omg.

---

Nyang note: Sorry if late ako nag update sa kadahilanang busy ako sa Research (Thesis) namin dahil malapit na matapos ang klase but anyways enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 19

Atarah’s

POV

“ NEXT time, Learn to tie your shoes properly baka

mamaya

masubsob

ka

pa.“ Sambit nito saka dahan dahang tumayo sa pagkaluhod nito.

Napatingala naman ako sakanya dahil matangkad siya siguro mga 5’11 or 6  din siya kagaya ni Rare.

And gad, ’di ko mapagkakailang napaka gwapo nga niya. Ang cool ng awra niya. Imbes na matakot ako dahil may dala itong malaking baril na nakasabit sakanya ay mas nanaig ang ka astigan ng dating niya.

Nagtama ang paningin namin at parang nanghihigop ang mata niya at ’di ko maiwas ang paningin ko sakanya. Kitang kita ko ang kabuuan ng mukha niya moreno siya pero ’yung lips niya ay mapula and may hati ito sa labi. Kulay gray din ang kulay ng mata niya na nag pa cool lalo sa dating niya.

“ Thank you.“ Ngumiti ako ng pilit sakaniya at sawakas naiwas ko na ng tuluyan ang paningin ko sakanya.

Akmang aalis na ako nang biglang hinawakan ang wrist ko. “ Let me help you.“ sambit nito saakin. Bumaba ang tingin niya sa mga dala ko. Ngumiti lang ako saka umiling.

“ No thanks, I can manage.“ Lumawag ang pagkahawak niya sa wrist kaya nagkaroon ako ng pagkakataon na iwan na siya roon na nakatulala saakin.

Inalis ko na siya sa isip ko at nagmadali akong pumunta dun sa loob ng evacuation center kung nasaan ang baby.

Nang makapasok na ako ay dali dali akong natimpla ng gatas. Kinuha ko ang baby sa ate niya at hinele ko ito kasabay ng pagpainom ko ng gatas dito.

°°°

“ Tan , I met a baby inside the evacuation center, Hindi

siya

nakakainom

ng

gatas

mula

sa

nanay

niya

dahil

may

kumplikasyon

sa

labas

ng

gatas

nito

.“ Nandito kami sa loob ng isang retractable tent gazebo pop up na napapalibutan ng mga tela bilang pantakip sa kaloob looban nito upang ’di ma expose ang medical equipment at medicines na nandito sa loob ng tent.

Mayroon siyang binabasang mga records mula sa naging check up kanina dahil magsasagawa na nyan sila ng operation.

Katapos lang ng isinagawang check up para sa first and second batch, ayon sa record mahigit 300+ katao ang nandito sa evacuation center na ’to at mamaya na ipagpatuloy ang check up dahil lunch time na muna and nandito ako para yayain si Kristan na kumain muna pero mukha walang balak itong kumain.

“ What do you mean by complication?“ Sambit nito habang nakatingin sa mga papeles na binabasa niya. Ang seryoso niya sa binabasa niya. This is Kristan, ibang Iba siya kapag nasa oras ng trabaho napaka serious niya sa ginagawa niya parang mala Rare ganon.

Wait nga bakit lahat nalang kincompare ko kay Rare, katulad nalang sa kaninang poging sundalo and ngayon etong si Kristan. Hayz. Erase erase!

“ Naglalabas

daw

ng

mabahong

likido

or nana ang

labasan

ng

gatas

ng

nanay

.“ Sambit ko naman habang pinapanood siya sa ginagawa niya.

“ Nipple discharges

uhmm

.“ Tumigil siya sa ginagawa at nilingon ako nito. “ Kailangan

niya ma check up

sa

lalong

madaling

panahon

baka

bukod

sa

pagkakaroon

ng nana ay baka may

mga

bukol

rin ito

sa

dibdib

.“ Sambit nito habang nilalaro ang hawak na ballpen.

“ Oo

nga

sinabihan

ko

nga

siya

 na we will help her, it is pos

sible na

may cancer ito?“ Kung possible na mayroon nga itong kanser ay kailangan maagapan bago pa lumalala. Kawawa naman ang mga anak niya.

“ Possible. One of the symptoms in having a breast cancer is ’yung

nangyayari

sa

nanay

ang nipple discharges.. so how’s the baby?“ Tanong nito.

“ Sa

ngayon

, ok pa

siya

kaso

pinapainom

sakanyang

milk is ’yung

comercial

milk eh

dapat

ma breastfeed

siya

diba

.“ Kasi ang isang sanggol ay kailangan talaga ma breastfeed kasi andaming nutrients ng gatas mula sa nanay isa na rito ang pagpapalakas sa resistensya at buto ng bata para kapag laki nito hindi siya la lampa lampa.

“ Kailangan

macheck

up ng

Isang

pediatrician ang bata para

maadvice

rin ang

nanay

Sa

pagkakaalam

ko may supply din ng breastfeeding eh. Baby badly needs that.“ sambit nito habang binalik ang tingin sa hawak niyang papel.

Yeah he’s right. Breast milk contains everything the baby needs for the first six months of life, in all the right proportions. Its composition even changes according to the baby’s changing needs, especially during the first month of life.

“ Talaga ?!“ Mabuti naman kung ganon kasi talagang importante para sa bata ’yun para sa kaalaman ng lahat during the first days after birth, the breasts produce a thick and yellowish fluid called colostrum. It’s high in protein, low in sugar and loaded with beneficial compounds.

“ Yes, I’ll talk to

Aira

later,

natanong

mo ba

ano

ang

pangalan

?“ Sinulyapan muli ako nito.

Dra. Aira is a pediatrician at siya angakakatulong sa bata dahil specialization niya ’yun.

“ Hindi eh, pero

mamaya

pupuntahan

ko

ulit

sila.“ Sagot ko at  humawak sa likod ko dahil nangalay na ako kakatayo. Nakaupo kasi siya tas eto ako nakatayo.

“ Sige

, but baby you need to eat first.  Mauna

ka

ng

kumain

baby.

Tatapusin

ko pa ’to and besides I’m still full.“ mapungay pungay na mata na sambit nito.

“ Uy

kayong

dalawa

, Tara na. Kain na muna tayo.

Grabe

kapagod

!“ Sambit ng kapapasok lang na si Dra. Aira.

“ Aira

, go

nauna

na kayo. May

gagawin

pa ako eh and I need to talk to you later.“ sambit pa ni Kristan kay Dra. Aira.

“ Ok

sige

, Tara na

Atarah

!“

“ Are you sure?

Pagdalhan

nalang

kita ng

pagkain

dito

mamaya

? “ Ngumiti naman siya ng malapad na tila ay binibigyan nito ng kahulugan ang gagawin ko.

“ Yep, Well nice idea baby

tapos

subuan

mo ’ko nun ha.“ Mapang asar na sambit nito kaya inirapan ko ito.

Ang harot!

“

Haish

! Tama na

landian

guys.

Gutom

na ako oh .“ Napalingon ako kay Dra. Aira na nakabusangot na saka muli hinarap si Kristan.

“

Osya

sige

na Tan,

pandalhan

nalang

kita ha.“ Tumango nalang ito at ngumiti ng malapad.

“ Thanks baby!

Eatwell

.“ Tumango nalang ako saka lumabas kami ni Dra. Aira sa tent. Dumaretso kami sa Isa pang rectratable tent gazebo pop up pero sa pagkakataong ito walang tela ang nakatakip sa paligid nito. At doon nakalagay ang lamesa at nakapatong room ang mga naka styrofoam na pagkain namin at tubig.

Kumuha na kami ng pagkain at bottle of water na para saamin ni Dra. Aira.  Pangkukuha nalang namin mamaya si Kristan pagkatapos namin kumain.

Dumaretso kami sa tabi ng tent kung saan nakaplace ang mga mahahabang lamesa at upuan.

May mga kapwa Doctor at nurse kaming nakaupo room habang nagkukwentuhan at kumakain.

“ Can we seat here?“ Sweet na sambit ni Dra. Aira sa mga ito dahil may dalawa pang bakanteng upuan.

“ Sure!“ Sagot ng isang babae na morena at kulot na brown ang kulay ng kaniyang buhok.

“ Thank you.“ Naupo na kami ni Dra Aira. At nasaamin ang atensyon nilang lahat kaya akward akong napangiti.

Mahigit 10 kaming narito including us. “ So base on your badge,

galing

kayo

sa

St.

Calisha

Foundation Medical Center huh. “ Komento ng Isang lalaki na crew cut ang gupit kaya ang aliwalas ng mukha nito.

Nakasuot kasi kami ng polo white shirt ng may badge ng St. Calisha, sila din naman nakasuot ng ng puting polo shirt na may badge ng kaniya kaniyang hospital na pinang galingan nila at may maliit din kaming name plate sa kaliwang dibdib para mas mabilis malaman kung sino kami at saan kami nagmula.

“ Yes .“ Nakangiting sagot ni Dra. Aira. “ I’m

Aira

Martinez by the way.“

“ You’re

pedretrician

right?“ Tanong  ng isang lalaking medyo walang reaskyon ang mukha.

“ Yep !“

“ I’m Cairo Garcia, I’m from

Angelites

General hospital and I’m a opthalmologist.“ Pagpapakilala nito saka kami kinamayan ni Dra. Aira.

“ I’m Sati Cruz, I’m from

Angelites

General hospital too! And I’m a registered nurse! Same as you..“ sambit nitong babaeng morena na kulot na nagpahintulot na maupo kami rito habang nakatingin sa mga Mata ko.

“ Atarah .“

“ Oh yes

Atarah

, Jacques, and

Eria

! Pare

parehas

tayong

apat

!“ Sino naman sa mga ito ang Jacques and Eria na tinutukoy ni Sati.

“ As Sati said I’m a registered nurse too from

Hopkin

memorial hospital, I’m

Eria

David.“ So siya pala si Eria, Maputla ang kulay nito at kahit nakaupo ito masasabi kong hindi siya katangkaran. Nakipagkamay din saakin ito habang nakangiti.

“ I’m Jacques Roy

Melienciano

. Felician medical center ako

galing

. RN din.“ He smiled ’yung labas ngipin kaya na expose ang kulay blue niyang braces. So he’s Jacques, bumagay sakanya ang braces niya infairness.

“ I’m

Atarah

Klyte

Dela

Veja

. I’m St.

Calisha

too. Registered Nurse.“ Nakipagkamay kami ni Dra. Aira sa mga kapwa ko RN.

“ Ako naman

si

Elaiza

Amora

Elaiza

, Obstetricians or Ob-

gyne

from Felician Medical Center.“ Sambit nitong babae na nakabrade Ang buhok at kulay gatas din. She’s pretty. Lahat sila pretty! Kainggit.

“ Michael Adi Zamora.

Psycologist

. From Southern Illinois Hospital.“ sambit naman ng lalaking ito na naka firm ang hair and he also have a braces.

“ Serio Mike

Osmeña

.

Anesthesiologists from Southern Illinois hospital too.“ He look so matured. Ang manly ng aura niya may bigote rin ito na talagang nagpabagay sakanya.

“ Ana Kaye

Hulyo

, Geriatrician from

Hopkin

memorial hospital.“ At Ang huling nagsalita short hair na itim na itim ang buhok at kayumangi ang kulay nito. Nakaipag kamay kami sa mga doctor na nagpakilala.

Nasa 20s or 30s palang sila. Magaganda’t gwapo sila infairness.

“ Nice meeting you all!“ Masayang sambit ni Dra. Aira.

“ Ako din.“ Nakangiti kong saad sakanila.

“Well

syempre

kami din! Hihi baka

maging

bff pa

tayong

lahat

,

nga

pala

nasaan

si

Dr. Kristan?“ Sambit ni Dra. Ana Kaye.

“ You know him?“ Tanong ko.

“

Ofcourse

, We know him. Isa

sa

mga

famous na surgeon ’yun ng

Pilipinas

tas

ang

gwapo

pa!“ sabat naman ni nurse Sati.

“ Hoy

maghunos

dili

ka

nga

Sati!

Tss

.“ Naiiritang komento ni Doc Cairo.

“

Asus,

Inggit

kayo

porket

’di kayo famous and

gwapo

HAHAHAHA.“ pang aasar pa ni Sati. Kaya nagtawanan kami.

Gwapo sila no sadyang mapangasar lang ’tong si Sati.

“ Tss .“

“ May

inaasikaso

pa kasi

siya

para

sa

mga

operation I bet Serio

makakasama

mo nyan

siya

kasi Anesthesiologists

ka

.“ Sagot naman ni Dra. Aira.

“ Oh yah.“ Tipid at tumatangong sambit ni Dr. Serio.

Well, Anesthesiologists help ensure the safety of patients undergoing surgery. The anesthesiologist provides care for the patient to prevent the pain and distress they would otherwise experience. This may involve general anesthesia ,putting the patient to sleep, sedation intravenous medications to make the patient calm and / or unaware or regional anesthesia (injections of local anesthetic near nerves to ‘numb up’ the part of the body being operated onnerve blocks or spinal/epidural injections. Kaya tyak magiging magkasama nyan sina Kristan at Serio.

“ Hey kain na muna kayo.

Mamaya

na muna

daldalan

.

Bawasan

n’yo

muna

pagkain

nyo

.“ Walang reaksyon na sambit naman ni Dra. Elaiza.

Tumango kami at binuksan ang styro na ipinatong namin sa lamesa.Tumambad saamin ang nakaplastic pa sa loob na adobong manok  at kanin. Mayroon ding saging pati na rin ang plastic na kutsara at tinidor.

Habang kumakain kami ay nagkukwentuhan pa sila ng nagkwentuhan. Puro girls ang nagsasalita, dahil ang boys ay tahimik lang din na nakikinig sakanila parang ako pero kung minsan sumasagot din ako kapag nasa saakin ang topic.

“ Wait ’

diba

sa

St

Calisha

na deploy or I mean exchange doctor

si

Rare

Cedrick

Grison?“ Biglang open ni Dra. Ana Kaye sa topic tungkol kay Rare.

So he’s really famous huh. Kilala rin siya ng mga ito.

“ Yes, Actually

sobrang

close

nga

sila ni

Atarah

  eh ’

diba

?

Kainggit

.“ sagot naman ni Dra. Aira kaya ngayon nasa saakin ang kanilang atensyon lahat.

“ Hala

totoo

! Omg! Ang

swerte

mo gurl!“ Nanghihinayang na sambit ni nurse Sati.

“ Anong

meron

sainyo

?

Magkaibigan

? Bff? Boyfriend mo?

Kamagaanak

mo? Oh my no!“ Tanong naman ni nurse Eria.

“ Hala hindi, friend ko lang.“ Wow Atarah pinandigan mo ng friend kayo? Friend with benifits no?

“ Ahhh

! Ang

swerte

. Ang

gwapo

miya eh, Mas

gwapo

siya

kay Dr. Kristan,

Sobra

! Mahal na Mahal ko ’yun“ sambit ni nurse Sati.

Hanggang dito ba naman pag aagawan si Rare. Haynako. Dami nagpapantasya kay Rare samantalang ako ‘Master niya’ haha.

“ Hoy! Akin lang ’yun

si

doc Rare.“ sabat naman ni Dra. Aira na nakikipagkulitan sa mga ’to.

“ He’s mine !“

“ Kala

n’yo

naman

talaga

papatulan

kayo. Look

mataas

standard nun

walang

wala kayo.“ Umiirap na sambit ni Dra. Elaiza. Well siya ’yung tipong masungit talaga Parang siya lang walang interes sa mga lalaki.

Mataas level ni Rare? Wews! Ako nga boss nun eh. Utos utusan ko pa ’yun. Kahinaan nga nun labi ko eh. Jokes.

“ Who is he?“ Kunot noong sambit ni nurse Jacques. 

“ Hoy

Melienciano

!

Anong

’di mo

kilala

. Eh

si

Dr. Kristan

nga

kilala

mo,

Si

Doc Rare pa kaya ! “ Sambit ni nurse Sati rito.

“  Lol, ’di ko

nga

kilala

sino ba ’yun ? “ Lalaki siya malamang ’di siya interesado sa kung sino si Rare.

“ Gad He’s the most famous surgeon in the world! ’Di mo ba

binabasa

mga

magazines?!

Napakagaling

nun na surgeon,

Walang

operation

siyang

palpak

siya

and

sobrang

gwapo

niya as in to the highest level ang

taglay

niyang

kagwapuhan

! “ Paliwanag ni nurse Sati habang pangingiti na animo mo ni r-rape niya na sa isipan nito si Rare.

“ Oo

, Ang yummy niya pa! Ang

swerte

nyo

!

Nakakasama

nyo

siya

. And

ikaw

Atarah

ang

swerte

mo

talaga

kasi

kaibigan

mo pa. “ Nakangiting saad ni nurse Eria.

“ Honestly, I idolize him. He’s really amazing. “ Sabat ni Doc Michael na kanina pa tahimik.

“ Yeah right I agreed with you Doc Michael.“ sambit naman ni Dr. Cairo.

“ Same here.“ sambit pa ni Doc Serio. ok I was wrong there. May interesado rin pala kay Rare kahit na lalaki pa ’to because they idolize him.

Ewan ko lang dito kay Jacques bakit hindi niya kilala.

“ See?

Melienciano

kahit

ang boys idol

siya

!

Tas

ikaw

’di mo

siya

kilala

! Yak!“ sigaw ni Sati kaya napatingin saamin ang mga ibang tao na nandito.

“ Eh

sa

hindi ako

interesado

!“

“ Kasi

maiinggit

kalang

sakanya

HAHAHAHA.“ nagtawanan naman kaming lagat kahit na ang mga lalaki.

Parang ngayon lang naman sila nagkakilakilala pero the way na magbiruan at magusap sila parang sobrang close nila well ’di ko mapagakakailang ang friendly kasi talaga nila.

“ Oh my god…“ natigil kami sa pagtawa dahil sa reaksyon ni Dr. Ana Kaye.

“ What’s the problem?“ pang uusisa ni Doc Serio.

“ I saw a god.“ nakatulala pa rin na sambit nito.

“ Where?  What the f-

ck

. Parang kang tanga.

Ano

mamatay

kana?“ prankang sambit ni Doctora Elaiza.

“ Gaga hindi literal!

Ayun

oh.“ ngumuso siya sa direksyon kung saan siya kanina pa nakatulala.

Sabay sabay kaming napatingin dito and si Captain gray eyes ang tinutukoy niya habang nakikipagusap sa mga kasama niya.

“Greek god..” sabay na sambit ni Nurse Sati at Eria.

“Oh my god.” nasambit ni Dra. Aira.

“ Captain

Roks

Montego .“ rinig kong sambit ni Dr. Cairo.

So Roks Montego pala ang pangalan niya? Nice name, Unique huh bagay sakanya.

Roks Montego, wait nga lang.. Narinig ko na ang pangalan na ’yun ha? Aha oo naalala ko na! Sa balita nun.

“ Women will always be women huh?“ komento ni Dr. Micheal habang umiiling iling.

“ Tama

ka

jan brad, basta

gwapo

tatalas

ng

mga

mata.

Tss

.“ pang gagatong ni Dr. Cairo habang kumakain ng saging.

“ I

agreed with the both of you, look at them they are drooling Captain

Roks

. Poor soldier .“ nakangising sambit ni Dr. Serio.

“ ’ Di

hamak

na mas

gwapo

tayo jan

mga

Doc!

Lamang

lang ’yung

kulay

abo

niyang

mata.“ yamot na sambit ni Nurse Jacques.

“ Sila lang,

H’wag

n’yo

kong

idamay

.“ nakangiwing sabat ni Dr. Elaiza na halata ngang hinding interesado kay Roks.

“Hoy

kayong

apat

mga

inggitero

talaga

kayo no!“ sambit ni Dra. Ana kaye with matching duro duro pa sa mga ito.

“ We’re not! We’re just saying the truth!“ sambit pa ni Dr. Cairo.

“ Ha ha c’mon Doc Cairo

walang

wala

ka

nga

sa

Kuko

palang

nyan ni Captain

Roks

.“ sabat nanaman ng madaldal na si Nurse Sati.

“ The hell i care.“ umirap ito at humalikipkip.

“ Selos

lang ’yan

si

Doc Cairo, Sati.“ natatawa at mapangasar naman na sabi ni Nurse Eria.

“ Dont

worry, Doc Cairo pang fourth crush naman kita eh. Una

si

Doc Rare,

pangalawa

si

Doc Kristan,

Pangatlo

si

Captain

Roks

at

pangapat

ikaw

kaya

h’wag

ka

na

magselos

baka

umiyak

ka

pa eh!“ nagtawanan kaming lahat kasi talagang loka loka ’tong si Sati.

Kabaliktaran ng reaksyon namin ang reaksyon ni Doc Cairo na nakabusangot. “ Gross !“nakangiwing komenti nito kaya napangisi ako. Bagay sila ha.

“ Omg! he’s looking at me..“ mahinang bulong ni Dr. Aira pero narinig namin ’yun.

“ Aira

,

Kailangan

mo na

atang

magsuot

ng

salamin

, He’s not staring at you.

Nakatinging

siya

kay

Atarah

. Duh.“ prangkang sambit muli ni Dra. Elaiza kaya napatingin muli ako sa gawi ni Captain Roks and yeah she’s right, Nakatingin nga ito saakin.

And eto nanaman ang nanghihigop nyang kulay abong mata. Ngumiti nalang ako sakanya at iniwas ang paningin ko at kinain ang saging ko.

“ Atarah

!

huhu

grabe

ka

naman. You’re friend with Rare, and also i heard Doc Kristan Calling you baby

tapos

ngayon

ikaw

ang

tinititigan

ni Captain

Roks

,

Paanong

maging

ikaw

sis ha?“ nakapout na sambit ni Nurse Eria.

“ True !“ pagsasangayon ni Dra. Ana Kaye.

“

Oo

nga

ghorl

!“ nakabusangot na sambit ni Nurse Sati.

“What do you expect girl,

Atarah

is so gorgeous. She’s so Attractive. Right boys?“ biglang sabat ni doc Serio sa usapan kaya ramdama kong naginit ang magkabilang pisnge ko.

“ Tumpok

! Dr. Serio!“ nakangising saad ni Jacques.

“ Yeah .“ sagot ng tahimik na si Doc Michael.

“ Yep.

Dont

worry girls,

Maganda

kayong

lahat

,

ikaw

din

Aira

sadyang

mas

attarctive

lang

si

Atarah

, No offense ok?“ nangaasar ang tingin ni Cairo sa mga girls lalo na kay Sati.

“ No Hard feelings pero

totoo

naman

talaga

,

Walang

halong

plastic

Atarah

!

Maganda

ka

talaga

hihi!“ nakangiting wika ni Sati.

“ Oo

nga

, Girl Crush

nga

kita gurl eh !“ sambit ni Dra. Ana Kaye sabay kindat.

“ Anong

secret ng

isang

Atarah

Klyte

Dela

Veja

? Baka naman

syer

mo Hahaha.“ natatawang saad ni Nurse Eria.

“ Atarah

is so red.

Nahihiya

siya

.“ natatawa pang sambit ni Dra. Aira.

Ok hiyang hiya na ako, Hindi ako sanay na pinupuri harap harapan. Nakakahiya na nakakailang talaga.

“ Eh, hehe kayo kasi eh.“ pumabebe ang boses ko kaya nagtawanan kaming lahat.

“ HAHAHAHA .“

°°°

ALAS siyete na ng gabi at eto ako naghahanap ng signal kasi nakatanggap ako ng mensahe mula kay Mikee ang bff ko at hanggang ngayon ay ’di ko pa rin siya nar-replyan kasi as in walang signal dito.

Napagtanto ko palang hindi ko siya nasabihan na nadeploy ako dito sa Marawi.  Syempre galit siya pero mas lamang ang pagaalala.

“ Hayz

!

Boset

naman!“ frustrated kong sambit dahil halos 30 minuto na ako naghahanap ng signal.

Nandito ako sa madilim na parte ng Evacuation Center. Hindi ako natatakot dahil mas nanaig ang pagkainis ko dahil nga walang signal.

Busy ngayon si Kristan dahil inooperahan niya ang isang sundalo na may tama ng bala samantalang sina Dra. Aira at ang iba pa ay busy din sa mga pasyente nila.

Nagpaalam naman ako sakanila na  maghahanap ako ng signal and pumayag naman sila dapat nga sasamahan ako ni nurse Sati ngunit sinabi ko h’wag na dahil mas kailangan siya doon.

“ There’s no signal here.“

“ Ay p-

tchang

gala

ka

! “ halos mabitawan ko ang cellphone ko  at naalarma ako nang may papalit saakin na lalaki. “ H’wag

kang

lalapit

!“ mabilis akong pumulot ng bato sa lapag at akmang ibabato ’yun sa lalaki.

“ Put down that rock.“ nasinangan siya ng ilaw mula sa isang poste at tumambad ang mukha ni Captain Gray Eyes.

“ Jusko

,

ikaw

lang pala!

Kinabahan

ako sayo!“ humawak ako sa dibdib ko dahil ang bilis ng tibok nito.

“ Delikado

dito

, Lalo

na’t

nandito

ka

sa

madilim

na parte ng evacuation center Ms.

Atarah

.“ napansin ko na ngumunguya ito ng bubble gum. Kaya parang bigla ako nagcrave ng bubble gum.

“ How did you know my name?“ mataray na sambit ko.

“ Pinaguusapan

ka

ng

mga

kasamahan

ko and

nalaman

ko na

ikaw

pala

si

Atarah

, What a beautiful name it is.“ kahit medyo madilim ay naaninag ko pa ang pag ngisi nito.

“ Lol. Thank you pala

ulit

kanina

.“

“No worries by the way, Let’s go. May alam

akong

spot na may signal.“

“Uh ..”

“ Mahal ko ang

trabaho

ko, kaya

h’wag

kang

magaalala

wala

akong

gagawing

masama

sayo, I’m here to help you.“ malumanay na sabi nito. Mukhang wala naman kasi halatang marangal itong sundalo.

“ Uhm

sige

.“ nginitian ko siya at tinunguan lang ako nito. Hinawakan niya ang kamay ko. Hindi na ako nakaangal pa.

“ May

lahi

ka

?“ biglang tanong ko.

“ Yep, I’m 1/4 american.“ sagot niya habang patuloy pa rin kami sa paglalakad.

“1/4 lang pero

nakuha

mo pa rin ang

kulay

abong

mga

mata huh.

Lakas

ng genes.“ Genes carry the information that determines your traits which are features or characteristics that are passed on to you or inherited from your parents kagaya ng case kay Roks.

“ I

actually got my eyes from my mother na pure

Pilipina

.

Kulay

abo

rin ang mata

nito

and i know that there’s a science explanation in our cases right?“ nagtama ang mga mata namin at ngumiti naman ito.

“Yep, its either may problem

sa

genes or my

sakit

ka

.

Nagawa

mo na bang mag

pacheck

up?“ seryosong saad ko.

“ Nah, I’m busy.“ kabit balikat na sambit nito.

“ Ahh

i see.“

“ Ikaw

, may

lahi

ka

?“ he asked.

“ Dont

have. Proud to say that I’m pure

Pilipina

!“ taas noo kong sambit.

“ Proud to say huh

ngunit

ginagamit

mong

lenguwahe

sa

pagsambit

ng

mga

katagang

’yan ay

wikang

ingles. “ mapangasar ang ginamit niyang tono kaya napairap ako.

“ Duh,

edi

kasi

Ikinararangal

ko na

ako’y

purong

Pilipina

, Ok kana?“ nag thumbs up pa ako sakanya saka umirap ulit.

“ Just kidding, Uto uto

ka

pala?“ ang yabang naman nito.

“ Ha ha ha.

Tss

.

Malayo

pa ba tayo?“

ok self h’wag ka mag attiude, remember may hawak ’tong baril baka biglang kabg patayin n’yan.

“ No, we’re almost here.“ sambit nito at pagkatapos ay tumigil na rin kami sa paglalakad.

“ Dito ?“tumango ito.

“ Yep. Check your phone.“ Tumango ako at tinignan ang phone ko na sunod sunod ang pagpasok ng text.

3 unread message from Rare..

2 unread message from

Mikee

..

“ Babantayan

kita,

layo

lang ako ng

kaunti

i know you need privacy.“ tinanguan ko ito saka nginitian.

“ Salamat .“

’Di na muna ako nagabalang tignan ang mensahe mula kay Rare at Mikee dahil agad ko ng nicall ang number ni Mikee.

Wala pang limang segundo ay sinagot na ng kabilang linya.

[

Ano

Atarah

Klyte

Dela

Veja

! Wala

ka

talagang

balak

sabihin

saakin

na

nadeploy

ka

no?! Kung hindi lang ako

bumisita

sa

bahay

n’yo

’di ko

malalaman

na

nandyan

ka

sa

marawi

!]

“ Kalma

Kee.“ bumntong hininga ako. She’s really mad. Gad.Hindi na ako nakapag paalam kasi busy ako at saka biglaan din kasi. Busy din siya sobra.

[

Paano

ako

kakalma

Ath

!? Eh

nandyan

ka

sa

Marawi

eh alam mo

namang

nagkalat

na

d’yan

lahat

ng

IXIX

! ha?!

Jusko

ka

!]

“ Part ng work ’to

ano

ka

ba? Wag kang

umiyak

jan! Ok.

Makakauwi

akong

ligtas

jan, Mag p-party pa tayo!“ Umiiyak na ’to sa kabilang linya. Kahit na galit ito ay nagaalala pa rin talaga siyam

[

Siguraduhin

mo lang

Ath

! I miss you na!

Kilala

kita e

lapitin

ka

ng

disgrasya

!]

“ Duh, Trust me, Ok?

Nandito

ako para

tumulong

at kung

mamatay

man ako eh part ’yun ng

buhay

.“

[

Atarah

!

ano

ba

pinagsasabi

mo?!

Naiinis

ako lalo sayo! ]

“ Hayz

,basta

magiging

ok ako

dito

.

Magingat

ka

dyan ok, i love you I miss you––.“

Toot toot..

And syet wala na kong load. Binuksan ko ang mensahe mula kay Rare at Mikee.

|

I’m so tired right now

Atarah

, I badly need your massages and lips|

|I missed you already, Master ko

.|

Napakagat ako sa labi dahil eto na naman ho nagwawala ang bulate sa tyan ko at ambilis ng tibok ng puso ko. Pa fall talaga ang paasang ’to!

Sunod ko binuksan ang mensahe mula kay Mikee.

|

Ano

magreply

ka

naman!

Galit

na

talaga

aq

😠😒|

|

Nakakainis

ka

!|

At may kakapasok lang na mensahe mula kay Mikee ulit.

|

Magiingat

ka

jan. I ❤️ u. I miss u bff 💜😍|

Napangiti naman ako sa huli niyang mensahe saka binalik ang phone ko sa bulsa ko. Liningon ko si Captain Roks na nagmamatyag sa paligid.

Nilapitan ko ’to at ngumiti sakanya. “ Thank you, Captain Gray Eyes.“

“ Basta

ikaw

Klyte

.“ nakangiting wika nito sabay lahad ng isang balot ng bubble gum saakin.

Alam niya rin ang second name ko? and wow napansin niya atang natatakam ako sa bubble gum niya.

---

Nyang note: Omo! May new character nanaman HAHAHA. Enjoy reading guysue!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 20

Atarah’s

POV

“ HOY

Jacquez

ikaw

ang

lalaki

,

bantayan

mo ’tong

si

Atarah

ha .“ Sambit ni Dra. Anna Kaye kay nurse Jacques na kanina pa naririndi sa mga boses mula sa mga kasamahan namin.

Pangalawang araw na namin dito sa Marawi at ngayon na assign kami na sumama sa mga sundalong manlilikas ng mga sibilyang natira pa sa kani- kanilang mga bahay dahil malayo sa kabihasnan ang mga lugar kung saan nakatayo ang nga bahay nila.

Sinama kami para kami ang gumawa ng paunang lunas sa mga sibilyang may sakit, sugat at kung ano ano pa.

“

Oo

na

paulit

ulit

. Safe

si

Atarah

kapag

ako

katabi

.“ iritadong sambit ni Jacques.

“ Eh

paanong

hindi

paulit

ulit

eh

puro

biro

ka

jan!“ sambit naman ni nurse Sati sakanya habang dinuduro duro ito na mas nagpairita sa mukha ni Jacques.

“ Oo

na! Basta ’di

pasaway

Atarah

.

Magiging

ok kami.

Sya

naman

pagsibihan

n’yo

!“ inis na sambit nito kaya napasinghap ang nga kasama ko.

“ Atarah

ha,

Umayos

ka

h’wag

kang

gagawa

ng move na

ikapapanget

mo !“ nakangusong sambit ni Eria.

“ Yes naman, nurse

Eria

.

Salamat

.“ nginitian ko siya saka kinindatan kaya nagtawanan kami.

Lima lang kami ngayon dito dahil ang iba ay busy talaga sa kani kanilang mga operation at mga pasyente kaya ’di na kami nagtangkang abalahin pa ang mga ’to.

“ Atarah

, Take care. Ok? Wag

kayong

pasaway

dalawa

h’wag

kayong

lalayo

sa

mga

sundalong

kasam

a

nyo

ha.“ sambit naman naman ni Dra. Aira.

“ Pi-

pinapatawang

na po kayo ni Lieutenant Colonel P.O“ utal na sambit ng isang sundalo habang hindi makatingin ng diretso saamin. Napangisi ako dahil t’yak ay may nagugustuhan ’yun sa mga kasama ko base sa galaw niya.

“ Ok,

pupunta

na kami. O

sya

guys, See you later

nalang

.

Babush

.“ Nagpaalam na kami ni Jacques sa mga kasamahan namin.

“ Dra

.

Aira

.

Pakisabi

nalang

kay Kristan ha.Thank you.“ She nodded and she mouthed ’ Ingat

ka

’

Hindi kasi alam ni Kristan na lalabas kami ngayon ng Evacuation center at sasama sa mga sundalong manlilikas ng mga ibang sibilyan dahil sobrang busy niya sa mga operation niya as i said a while ago.

“ Atarah ..“ naglalakad na kami ni Jacques pero kalbit siya ng kalbit saakin.

“ Oh ?“kunot noong tanong ko.

“ Nurse

Atarah

..“ parang tanga naman ’tong si Jacques na palinga linga sa paligid habang nakangisi.

“ Ano

nga

?“ iritado kong tanong.

“ Pinagtitinginan

ka

oh.“ mahinang bulong nito. Kaya napaangat ako ng tingin at nilibot ang paningin ko.Tama siya nakatingin nga halos saamin ang mga tao. Hindi lang saakin. ‘Saamin’

“ Tss

,

Yaan

mo sila.“ sambit ko at binalewala ang pag tingin nila saamin.

“ Ganda mo kasi eh, Alam mo

gandang

ganda ako sayo, Attractive

ka

talaga

pero hindi kita crush sh-t lang ang

dami

kayang

kaagaw

.“ natatawang sambit nito kaya napa facepalm ako.

“ Baliw

ka

.“ pinilit ko ang sarili ko na h’wag ipaikot ang mga mata ko pero bigo ako.

“ Totoo

nga

, Hala nag b-blush

ka

. Hahaha

ikaw

ata

may crush

saakin

eh.“ Ang kapal ng apog nitong si Jacques.

“ Asa

ka

!“ Inirapan ko lang siya pero humalakhak siya ng nakakaasar.

Naglakad na kami ni Jacques papunta sa Military vehicle (truck) at may naghihintay doon na isang lalaki na parang kasing edaran lang ni Captain gray eyes.

He look so masungit, ’yung aura niya is nakakatakot parang kahit anong oras ay ipuputok niya ang hawak niyang baril kapag gumawa ka ng pagkakamali and gwapo rin siya infairness. Bakit ang galing ng Dyos, wala talaga siyang ginawang panget dahil may kanya kanya tayong kagandahan at kagwapuhan. Ika nga nila We are all beautiful in our own ways.

“ I’m

Lieutenant Colonel P.O.

(PI-OW)

Obviously

ikaw

si

Ms.

Atarah

at Mr. Jacques. The nurses na

makakasama

sa

paglilikas

ng

mga

sibilyan

.“ malamig na sambit nito at talagang wala kang mababasa na expresyon sa kanyang mukha.

“Yes.” nakipagkamay kami sakanya.

“

Pumasok

na kayo

sa

truck at

tinignan

n’yo

kung

kumpleto

na ang

mga

gamit

nyo

. “ malamig at maotoridad na sambit nito.

Tumango kami ni Jacques at sumakay na kami sa truck. Nang makasakay kami ay kaagad namin chineck ang mga dala naming gamit, mga first aid kit at kung ano ano pa.

“ Jacques,

Kumpleto

ba

gamit

jan?“ Tanong ko dahil sa nag na nicheck ko ay kumpleto naman.

“ Yes sir, Yes! pero you know what, nurse

Atarah

,

nakakatakot

’yung

lalaki

kanina

. Darn it! parang

kakainin

tayo ng

buhay

.“ nakangiwing sambit nito kaya napangisi ako.

Kalog ’tong si Jacques parehas sila ni nurse Sati. Mapangasar talaga siya at mapagbiro. Siya ang nakasama ko ngayon sa ’di ko malamang kadahilanan.

“Parang

nga

. Haha.“ pagsasang ayon ko dahil totoo naman kasi.

“

Shh

,

H’wag

kang

tumawa

baka

marinig

ka

n’ya

tas

siya

pa

dahilan

ng

pagkamatay

natin

ng

maaga

.“ nag sign of the cross pa itong abnormal na lalaking ’to

“

Gagi

ka

.

Kapag

ikaw

talaga

narinig

nun.“ Kumportable na ako sakanila kahit kahapon lang kami nagkakilakilala. Nakikipag biruan na rin ako sakanila parang nagkaroon ako ng instant squad dahil sakanila.

“ Hi nurse

Atarah

!“ naagaw naman ng pansin namin ang isang sundalo na kakapasok lang at umupo sa harapan ko.Magkabilaan kasi ang upuan ng military vehicle ( truck) na ’to at mukhang kasya ang sampung katao sa loob nito.

Hindi ko kilala ang lalaking ’to kaya ngumiti ako rito ng pilit. He looks great too kahit na naka semi kalbo ito. Lahat ng nakakikita kong sundalo ay naka semi bald or ’di kaya naman ay kalbo talaga pero si Captain Roks and ’yung kanina ay iba ang ayos ng buhok.

“ Hi .“

“ Oh sh-t ang ganda mo

nga

talaga

sa

malapitan

HAHAHAHA.“ tumawa ito at ramdam kong namumula ang pisnge ko. Lol ’di pa rin ako sanay na harap harapang pinupuri.

“ Hoy

Goryo

! Wala

ka

talagang

hiya no.

Pagpasensyahan

n’yo

na

siya

Miss.“ Biglang sambit ng kapapasok lang na isa pang sundalo sabay batok na tinawag niyang goryo.

“ Ok lang .“ nakangiti kong sambit dito.

“ Ganda mo

talaga

Atarah .“ mahinang bulong saakin ni Jacques na halatang nangaasar lang kaya napailing iling nalang ako.

“ Siraulo

ka

.“ yamot na sambit ko sabay irap.

“ Miss, Alam mo crush kita

kaso

mas crush ko ’yung

isang

nurse

Hahah

,

ano

nga

bang

pangalan

nun,

Eria

ba?“ sambit pa ni Goryo.

“ P-ta

ka

Goryo

talagang

’di

ka

nahihiya

.“ madiin na sabi ng lalaki sabay sapok muli kay Goryo.

“ Sus

, Alam

n’yo

eto

si

Denden

mahal niya na raw ’yung

masungit

na

doctora

, Sino

nga

ba ’yun?“ Tumingin pa si Goryo sa itaas. Nakangisi ito habang hinaplos haplos ang baba niya.

“

Si

Doc

Elaiza

.“ sagot ni Jacquez.Well si Doktora Elaiza lang naman ang alam naming masungit eh.

“ Tumpok

pare,

Apir

tayo jan.“ Nagngisian sila sabay apir sa isat-isa. Napangiwi ako dahil mukhang nakahanap ng partner ’tong si Jacques. Etong si Goryo ay madaldal at mapangasar parehas sila ni Jacques.

“T-

rantado

ka

talaga

.“ akmang babatukan muli ni Denden ‘kuno’ si Goryo nang biglang may itim na awra kaming naramdaman na bumabalot sa paligid.

He’s here. Captain gray eyes.He glared at them,Goryo and Denden.Those dark intimidating and serious eyes directed at Goryo and Denden.

“ Enough! Idiots. Back off.

H’wag

n’yong

guluhin

si

Klyte

.“ Maotoridad pero malamig na sambit nito. He clenched his jaw at halatang hindi niya nagugustuhan ang presenya ng mga ito.

“ Captain,

Iba

ka

din. May

tawag

ka

na

agad

sakanya

ha? Kung

sabagay

Crus

–.“ pinutol ni Captain Roks ang sasabihin ni Goryo.

“ Stop it

Goryo

, Do you want to clean the whole evacuation again and the military trucks?“ pikon na sambit nito habang nakataas ang kaliwang kilay.

Tahimik kami ni Jacques na pinapanood ang bangayan nila. Baka kasi biglang magkabarilan ’tong mga ’to madamay pa kami eh.

“ Joke lang captain,

H’wag

ka

na

magselos

.

Kinakausap

ko lang naman.“ mabilis na sambit ni Goryo na pakamot kamot pa rin sa kaniyang ulo.

Wait ano, Selos? Sino si Captain? Napaka mapangasar talaga ng isang ’to.

“ Gago

ka

Goryo

!“ nanlalaki ang mata ni Denden. Napansin kong nahihirapan siyang lumunok halatang kinakabahan. Tinapunan ko ang tingin ni Captain and ang strict itsura nito.

“ Goryo

Agoncillo

!“ mahinahon pero may diin na sambit ni Captain Roks.

Naramdaman ko ang pagsiko saakin ni Jacques kaya tinapunan ko ito ng tingin habang nakakunot noo.

“ What ?“ I mouthed. He looks so tense. Kinakabahan din ba siya kay Roks, I mean Captain Roks.

“ Captain naman joke lang, parang ’di naman

kaibigan

oh.

Tatahimik

na

nga

hehe.“

nag act pa ’to na parang ni-zip ang bibig saka iniwas ang tingin kay Captain.

“You know the rules

Agoncillo

lalong

lalo na

kapag

oras

ng

trabaho

.

Walang

kaibi

kaibigan

sa

pag

paparusa

sayo.“ May pagbabanta ang boses niya habang nakatingin ng diretso kay Goryo.

“ Eh wala naman

akong

ginawang

masama

eh!“ giit ni Goryo sabay kamot sa batok nito.

“ Gago

ka

Goryo

sumasagot

ka

pa.

Patay

ka

na nyan.“ nakangiwing sambit ni Denden kaya napataas ako ng kilay.

“ Really

Goryo

?“ Dumilim ang mukha ni Roks pero nakangisi ito at halatang ’di nagustuhan ang sinabi ni Goryo. “ Bumaba

ka

.“ mahinahong sambit ni Roks.

“ Pero Captain…“

“ You know me.“ Napatingin saakin si Goryo na para bang nanghihingi ng tulong. Halatang kabado at natatakot siya kay Captain Roks.

Napakagat ako sa labi dahil hindi ko naman alam ’yung mga rules sa military pero satingin ko sa naging maikling usapan namin nina Goryo ay wala naman siyang nalabag na rules kasi nakikipag usap at nakikipagtawanan lamang ito.

Hindi kaya? Noong inasar ni Goryo si Roks saakin ay napikon ito kaya eto paparusahan niya si Goryo pero baka bukod doon ay baka may iba pang nalabag talagang rules itong lalaking ’to.

Makikialam ba ako?

“ One last chance

Goryo

.

Bumaba

kana.“ Halatang takot na takot na si Goryo habang nakatingin saakin.He really need my help pero ano nga ba magagawa ko.

Napabuntong hininga ako at malamig na tinignan si Captain Roks.

“ Bago mo

nga

siya

pababain

, Can you tell to us kung

ano

ang

nalabag

niyang

rules,

Satingin

ko kasi wala naman.

Nakikipag

usap

lang

siya

and

nakikipagbiruan

. Kung

napikon

ka

kasi

inaasar

ka

niya

saakin

well ang immature mo naman kung

ganoon

kasi

paparusahan

mo

siya

dahil

napikon

ka

.“ Napasinghap ang mga kasama ko rito at ’di makapaniwala sa mga sinabi ko.

He stared at me pero hindi ko na mabasa ang expresyon nito. “ Nagkakalat

siya

ng

maling

impormasyon

, And that.. He violated the rule.“ pinagalaw niya ang panga habang nakatitig pa rin saakin.

“ Then tell me,

Ano

’yung Fake news na ’yun?!“ Tumaas na ang boses ko at ramdam ko rin ang pagpipigil ng hininga ng mga kasama ko.

“ He says that I’m ..“ Umiwas siya ng tingin saakin at bumuntong hininga kaya inunahan ko na siya sa sasabihin niya.

“ That you’re jealous and had a crush on me.“ ’ Di siya sumagot saakin. So Silent means yes for me.

“ Seriously, ’yun lang? Ang

babaw

mo para

parusahan

siya

.

Ginawa

mo

namang

big deal eh.

Propesyonal

ka

nyan?“ giit ko. So ’yun am i too harsh? ’Di ko na macontrol ang sarili ko kasi naiinis na rin ako sakanya.

“Ms. A-

atarah

. Tama na po..“ nauutal na sambit ni Denden.

“ Atarah

. Baba na lang ako. May

kasalanan

ako.“ sambit ni Goryo kaya tinaasan ko ito ng kilay. So ngayon baba nalang siya pagkatapos niyang humingi ng tulong. Pagkatapos ko magpabibo rito? D-amn ha.

“Nurse

Atarah

..“ ’Di ko pinansin ang pagtawag ni Jacques at niyukom ko ang kamao ko.

“ No. Mag stay

ka

jan

Goryo .“ matalim kong tinignan si Roks na ’di makapaniwala sa sinabi ko. Ako napipikon sakanya eh!

“ Anong

kaguluhan

’yan ?“ napatingin naman kay Lieutenant Colonel. P.O na suot muli ang strict na expresyon.

“ Nothing, Where’s the others?

Oras

na.“ Inalis ni Roks ang paningin niya saakin kaya napatingin ako kay Goryo na nakayuko na.

“ Atarah

.. Hindi

kalang

maganda

.

Palaban

ka

pa.“ hagikgik ni Jacques sa tabi ko kaya sinamaan ko ’to ng tingin.

“I

dont

know,

parusahan

mo

nalang

kapag

dumating

. Oh speaking of the devils they are here.“ sambit ni P.O.

Napatingin kami sa mga sundalong nagsisitakbuhan papunta rito sa sasakyan.

“ Damn,

Bakit

ang

tagal

n’yo

kumilos

?!“ naiinis na sigaw ni Captain.

“ Sorry Captain.“

“Sorry..” Kinakabahan at takot na sambit ng mga ito. So talagang lahat takot kay Roks huh siguro dahil mataas ang pwesto nito.

“ Sumakay

na kayo.

Bilisan

n’yo

!“ umaalingaw ngaw ang bratinong boses nito si Captain gray eyes.

“Sir, Yes sir!” Nagmadaling sumakay ang mga sundalo, May sumakay sa Driver seat at front seat, meron din dito sa loob.

“ Hindi mo sila

paparusahan

?“ naglight ang mood ni P.O at parang nawala ng kaunti ang awra niyang nakakatakot.

“ Later,

Oras

na.

Tss

.

Ikaw

na

bahala

sa

kampo

.“ Naglakad palayo si Captain Roks sa sinasakyan namin pero sa unang pagkakataon ay nakita ko ang pangisi ni (Lieutenant Colonel) Lt.Col . P.O sabay sulyap saakin pero iniwas ko lang tingin ko rito.

Naramdaman ko ang pagbukas ng makina ng truck at napatingin ako sa mga sumukay na sundalong nakatingin saakin. Kaya ngumiti nalang ako. Nakaramdam ako ng akwardness. Kasi puro lalaki ang kasama ko tapos ako lang ang babae.

Nasulyapan ko rin si Goryo na may bahid na lungkot ang mukha katabi nito si Denden na nakatulala lang.

Aalis na sana ang truck ng biglang may pigil na bratinong boses kaya sabay sabay kaming napatingin dito.

“ There’s only girl in this truck,

dont

stare at her.Hindi

siya

magiging

komportable

lalo

na’t

puro

lalaki

kayo,

H’wag

n’yo

siyang

subukan

babastusin

or you will turn into a headstone. You know the rules.

Umayos

kayo kung

ayaw

n’yong

madagdagan

ang

parusa

n’yo

.“ Malamig na sambit ni Captain Roks. Yes si Captain Roks nga ’tong pumigil saamin.

“ Yes sir, Yes!“ sabay sabay na sambit nila.

“ MOVE !“ Maotoridad at sigaw ni Captain Roks kaya nagsimula ng umandar ang Truck.

Hindi ko inalis ang tingin ko kay Captain Roks na ngayon ay nakatingin na saakin. Iniwas ko nalang ang tingin ko ’di ko alam kung iirapan ko ba siya o ngingitian sa ginawa niya.

Nag byahe kami nang hindi na ako tinatapunan ng tingin ng mga sundalong ito kahit na si Goryo at Denden.

“ Mukhang

malakas

tama sayo nun.“ mahinang bulong ni nurse Jacques.

“ Gusto mong ako

magparusa

sayo ha .“ mataray kong sambit.

“ Joke lang naman, Haha

bagay

kayo

parehas

mainitin

ulo

at

nakakatakot

HAHAHA.“ pangaasar ni Jacques. Tss, parang kanina lang takot na takot siya kay Roks ngayon nangaasar na.

“ Jacques

kapag

ikaw

narinig

nila

.“

“ Wala naman

silang

pake eh.

Katakot

lang

nila

.“ Sinamaan ko siya ng tingin. “

Oo

na hindi na,

tatahimik

na

nga

sabi ko

nga

. Haha.“ natatawang saad nito.

°°°

NAKARATING kami ng ligtas at walang nangyayaring aberya sa isang maliit na barangay dito pa rin sa marawi. Nakakapagtaka lang bakit hanggang ngayon may mga sibilyan pa ring nasa kani kanilang tahanan. lubhang delikado pero bakit gan’on?

“ Jacques,

Bakit

ngayon

lang

nililikas

ang

mga

sibilyang

’to?“

“ Eh kasi

sapagkakaalam

ko eto ’yung

mga

ayaw

talaga

sumama

sa

evacuation center.

Ayaw

nilang

iwan

ang

mga

bahay

at

mga

negosyo

nila

. Lalo

na’t

kapag

bumalik

ka

walang

kasiguraduhan

kung

buo

pa ba ang

bahay

mo o kung may

laman

pa ba ’to

dahil

talamak

ngayon

ang

pagnanakaw

at ang

mga

banta

ng

reblede

na

pasabugin

ang

mga

bahay

nila

.“ paliwanag ni Jacques habang inaayos ang bag.

“Eh?!

Paano

naman ang

kaligtasan

nila

!“ giit ko. Mas uunahin pa nila ang mga kagamitan at bahay kaysa kaligtasan? Grabe.

“ Kaya

nga

kailangan

natin

silang

makumbinse

.“ Napatango tango nalang ako sa sinabi niya. Sana nga makumbinse namin sila bago pa huli ang lahat.

“ Attention Soldiers!

Kumbinsihin

n’yong

sumama

ang

mga

sibilyan

! at

dalhin

rito

ang

mga

sibilyan

na hindi

maganda

ang

lagay

. Go!“ Sambit ni Captain Roks na kababa lang sa isang military vechicle na hindi ganoon kalaki katulad ng amin.

Ang strikto ng mukha niya pero ang gwapo niya pa rin ha. Infairness sa Captain gray eyes na ’to. Lalong nagiging astig sa paningin ko pero inis pa rin ako sakanya kaya pinaikot ko ang mga mata ko at binaling sa mga gamit namin buhat ngayon ni Jacques at ng isang sundalo.

Pumwesto kami sa ilalim ng puno at inaayos namin ang gamit namin roon.May nakabantay saaming limang sundalo.

Maliit lang ang barangay na ’to siguro nasa 20 pirasong bahay lang meron dito pero iba pa rito ang mga malilit na establishment kung saan sila nag nenegosyo kagaya ng pagbebenta ng bigas at kung ano ano pa.

Mabilis ang naging oras, at kasalukuyan na may ginagamot akong matandang babae. Nililinis ko ang sugat niyang lumalala.Maliit lang ’di umano ito noon kaso lumalaki siya dahil nga may diabetes uto hini siya mahilom hilom.

“ Lola,

Sumama

na po kayo

saamin

para mas

mabantayan

ang

kalagayan

mo.

Delikado

na po

dito

.“ mahinahon kong sambit.

“ Hindi

ganoon

kadali

’yun

iha

.

Paano

ang

bahay

namin

? Ang

lahat

ng

pinaghirapan

namin

.“ malungkot na sambit nito.

Oh jusko, bakit pa kasi nangyayati ang gan’to. Andaming nadadamay na mga inosenteng Tao.

“ Lola,

materyal

na

bagay

lamang

ang

mga

’yan. Ang

buhay

n’yo

ang

mahalaga

. Ang

kaligtasan

n’yo

.

Aanhin

n’yo

po ang

maayos

nyong

kagamitan

at

bahay

kung

buhaybn’yo

ang

kapalit

,

Satingin

nyo

ho ba

mapapakinabangan

nyo

pa ang

mga

’yun?“ Nagtutubig ang mga mata niyang tinignan ako kaya kumirot ang puso ko.

Ang sakit.

“ Mahirap

lang kami

iha

.

Matanda

na ako. Hindi ko na kaya

bawiin

pa ang

lahat

.“

“ ’ Yun na

nga

po ang punto ko

matanda

na kayo at

kailangan

n’yo

na pong

maalagaan

. Kung

pinoproblema

nyo

ang

mga

gamit

niyo

ay

tiyak

marami

naman

tutulong

sainyo

para

bumangon

,

nandito

ang

Diyos

,

gobyerno

,

mga

kababayan

at ako lola kaya sana po

sumama

na po kayo.“ Natahimik angmatanda at ako ay patuloy lang sa pagagamot at paglilinis ng sugat niya.

“ Pagiisipan

ko

iha

.“ ngumiti ako at tumango.

May dalawang batch na may 11 na pamilya na ang naihatid at nakumbinsi na sumama sa evacuation center at meron pang natitirang 10 pamilya na nagmamatigas. Narinig ko lang nanan sa usapan kaya alam ko.

“ Tama

ka

nga

iha

,

mabuti

ngang

lumikas

na kami.“ Napangiti naman ako sa sinabi ni Lola. Saktong tapos na ang paglilinis ko ng sugat niya.

“ Pumayag

na

si

Lola na

lumikas

pakiasikaso

nalang

.“ sambit ko sa sundalong nagbabantay saamin. Tumango naman ito.Inalalayan nila si Lola at inasikaso.

Napahawak ako sa batok ko. Marami na kami natingnan na pasyente o mga sibilyan, karamihan sakanila may ubo, sipon at lagnat. May mga highblood din na chinecheck namin at kung ano ano pa.

Napatingin ako kay Jacques na masayang nakikipagkwentuhan sa pasyente niya.

“ Are you tired ?“ Napalingon naman ako sa nagsalita at tinaasan ito ng kilay kaya napabuntong hininga ito.

“ Pasensya

na

sa

nangyari

kanina

.“ diretso ang mata niyang kulay abong nakatingin saakin.

“ Ok .“Tipid kong sambit saka tumango nalang.

“ Galit

ka

.“ mahinahong sambit nito at mapungay pungay na mata niya akong tinignan.

“ Hindi

nainis

lang ako

sa

inasta

mo

kanina

.“

“ Sorry,

Kailangan

lang niya lang

madesiplina

.“ Oh bakit parang bumabait siya. I mean lumalambot ang expresyon niya.

“ Madesiplina

kahit

wala naman

siyang

ginawang

masama

.“ mataray na sambit ko kaya biglang lumamig na naman ang expresyon niya.

“ Gutom

ka

na ba?“ pangiiba nito sa usapan kaya pinanliitan ko siya ng mata. He clenched his jaw and oh ngumunguya nanaman siya ng bubble gum.

“ Fine, Its my fault. Wala

siyang

kasalanan

.“ pagsusuko nito kaya napangisi nalang ako.

“ Buti

alam mo.“

“ Want some bubble gum or sandwich?“ inilahad niya ang bubble gum niya. Kumuha ako ng isa rito dahil natatakam nanaman ako sa bubble gum. “ Eto

nalang

.

Busog

pa naman ako.“

Sa pagbukas ko ng bubble gum ko ay kasabay nito ang pag alingaw-ngaw ng isang malakas na pagsabog kaya kaagad ko nabitawan ang hawak kong bubble gum.

Nanlaki ang mga mata ko at bumilis ang tibok ng puso ko nang makita ang pagtilapon ng mga parte ng pinagsabugan. Medyo malayo saamin ang nangyaring pagsabog pero ag mg tao..

“

Jacinto

at Casio!

Bantayan

n’yo

sila.Dalhin

n’yo

sila

sa

truck!“ sigaw ni Captain Roks at tumakbo palayo saamin.

Sh-t.

“ Yes sir, Yes.“ Nataranta ang mga tao tao na nagsisitakbuhan na. Ang mga sundalong mas naging alerto at kinasa ang mga hawak nilang malalaking baril.

“ H’wag

kayong

magpanic

!

Kumalma

kayo!“ rinig kong sigaw ni Denden. Pamilyar na ang boses niya saakin kaya alam ko na. Inaalayan ng mga ibang sundalo ang mga sibilyan.

“ Dito

banda!

Pumunta

tayo

sa

Truck!“

“Ang

mga

bata!“

“Mama mama!”

“P-

tangnang

mga

IXIX

’to!“

“

Tulungan

nyo

kami !“ nanigas ako sa kinatatayuan ko napakagat ako sa labi ko. Nasaksihan ko kung paano umiyak, nagmamakawa ang mga tao rito. Takot na takot sila.

“ Atarah

,

Ayusin

mo na ang

gamit

.“ sambit ni Jacques. Tumango at madaling inayos ang mga gamit namin pero biglang may malakas na nanaman pagsabog at malapit na ’yun saamin. Nagpapaulan na rin ng mga bala ng baril ang mga sundalo.

“ Tara na,

Atarah

!“ Hinawakan ni Jacques ang kamay ko at sumabay kami sa mga sibilyang nagsisitakbuhan na.

Pinasakay ang mga sibilyan sa mga ibang Military truck, at sumakay na rin kami sa dating truck na sinakyan namin.

Nanlalamig ang mga kamay ko.Hindi ako mapakali nang marinig ko ang sigaw ng mga taong kasama namin dito sa truck at sumabay pa ang iyakan ng mga bata.

“ Kasalanan

mo ’to

Hayme

! Kung

dapat

kanina

pa tayo

lumikas

at ’di

ka

nagmatigas

edi

sana wala tayo

sa

bingit

ng

kamatayan

!“

“

Huhuhu

!“

“

Natatakot

ako.“

“

Kumalma

po tayo!

H’wag

na kayo

magsisihan

!

Manalig

lang po tayo na sana

maging

maayos

na ang

lahat

.“ sigaw ni Jacques.

“ Ang apo ko!

Tulungan

n’yo

ko

nawawala

ang apo ko!

Naiwan

siya

!“ napalingon naman sa matandang lalaki na umiiyak sa labas ng truck. Napatingin ako sa paligid at busy ang mga sundalo sa pagaasikaso sa iba pang sibiliyan.

“ Aalis

na tayo!“ sambit nung driver.

“ Saglit

lang .“ Sambit ko at mabilis na bumaba.

“ Atarah

!

Bumalik

ka

dito

.“ hindi ko pinansin ang pagtawag ni Jacques.

“ Umalis

na tayo!“

“

Hayaan

n’yo

na

siya

!’

“P-

tangna

!

Atarah

!“

Hindi ko sila pinansin at nilapitan nalang ang matanda. “Lolo

na

saan

po ang apo

n’yo

?!“

“ Nandun

siya

sa

bahay

namin

,

Malapit

lang po ’yun

dito

kaso

hindi ako

pinapayagan

na

bumalik

doon.

Tulungan

n’yo

ko!“ Tinuro niya ang isang bahay na hindi naman kalayuan sa pwesto namin.

“ Opo

makinig

kayo,

Sumakay

na kayo. Ako na pong

bahala

maghanap

sa

apo

n’yo

sumakay

na po kayo.

Lalaki

po ba ang apo

nyo

?“

“ Oo

lalaki

ang apo ko at may

roon

siyang

malaking

sugat

sa

pisnge

,

Tulungan

mo

siya

iha

.“

“ Sige

po .“ inaalyan ko si Lolo at pinasakay sa truck. “ Umalis

na kayo !“ sigaw ko sa driver.

“ Atarah !“ Hindi ko pinansin si Jacques na pinipigilan ng nga tao sa sasakyan na bumaba.Mabilis akong tumakbo sa tinuro ni Lolo na bahay.

Hindi naman ako napansin ng mga sundalo kaya walang pumigil saakin. Umaalingaw ngaw ang putok ng mga baril pero hindi ko inalintana ito at patuloy ako sa pagtakbo.

Nang makarinig ako sa bahay at narinig ko agad ang pagiyak ng isang batang lalaki. Hinanap agad ng mga mata ko ito at natagpuan ko na nadagan siya ng aparador.

Mabilis akong lumapit at tinulungan siya pero bigat ng aparador na ito.

“ Shh

,

Nandito

na ako.

Tutulungan

kita. “ Pinilit ko pa ring tangalin pero bigo ako kaya binuhos ko lahat ng makakaya ko para itulak ang aparador at sawakas na tulak ko ito.

Mabilis kong kinuha ang bata at niyakap ito’t binuhat. Akmang tatayo ako pero naramdaman kong may nakatutok na malamig na bagay sa ulo ko kaya napalunok ako.

Hindi ako tanga para hindi malaman kung ano ito kahit hindi ko ito nakikita.

Baril

.

Baril

ang nakatutok

sa

ulo

ko.

Mamatay na ba ako? Bigla ko naalala ang sinabi ni Rare na ’I just

want to remind you, Don’t do stupid things there

Atarah

’

I’m sorry Rare, mukhang hindi ko talaga sinunod ang paalala mo I’m a hardheaded woman, Sadyang mas inaala ko ang iba kaysa saaking sarili and satingin ko hindi katangahan ’to kung hindi pagmamalasakit.

---

Nyang note: Hi enjoy reading! Dont forget to vote and leave a comments.

Chapter 21

Third Person’s POV

PUTUKAN ng mga bomba at baril mula sa dalawang grupo ang umaalingawngaw sa maliit na barangay na ito sa Marawi.

Rebelde laban sa mga tauhan ng gobyerno. Maraming duguan, walang malay at walang buhay ang nagkalat sa daanan nito.

Galit na galit ang mga rebelde sapagkat marami sa kanilang kasama ang nasugatan at namatay pero mas galit ang mga sundalong walang hangad kung hindi ang kapayapaan at kaayusan ng lugar.

Nagkakagulo at nagpapanic ang lahat, May mga umalis na mga military truck sakay ang mga sibilyan para ilikas. Pinasakay na rin sa mga military truck ang mga sugatang sundalo.

Samantalang sa isang mas secured na military truck inilagay ang ibang bangkay ng mga rebelde na napatay ng mga sundalo.

Patuloy ang pagpapaputok ng baril  si Captain Roks Montego. Galit na galit siya at nanlilisik ang mga mata niyang kulay abo. Magaling siyang umasinta kaya karamihan sa mga natamaang rebelde ay siya ang may gawa.

Nagtatago ito kaagad sa gilid ng isang bahay at nilagyan ng bala ang kaniyang baril pero bigla pumasok sa isipan niya ang mukha ng isang mala anghel na babae na takot na takot.

Umigting ang panga niya at nakaramdam siya ng hindi maganda kaya tumakbo ito ng mabilis papunta sa mga military truck upang kumpirmahin kung naakalis ng ligtas ang sinasakyan truck ni Atarah.

“ Nakaalis

na ba ang

mga

nurse?!“ bungad na tanong ni Captain Roks sa mga kasamahan niya.

“ Oo

kanina

pa Captain!“ Nakahinga naman siya ng maluwag sa sinabi ng kasamahan niya pero lingid sa kaalaman nito ay hindi kasama si Atarah sa mga naligtas na ’yun dahil ang dalaga ay sadyang pasaway at hindi inalala ang sarili kahit na nasa bingit ito ng kamatayan at sa halip ay mas inalala niya pa ang kalagayan ng batang lalaki na niligtas niya.

Walang nakapansin sa pagbalik ni Atarah sa bahay kung nasaan ang batang lalaki na tinulungan niya tanging ang mga sakay lang ng military truck na kanina niyang sinakyan ang nakakaalam at dahil na rin busy ang mga sundalo na nagbabantay sakanila sa pagaasikaso ng iba pang sibilyan hindi na nila napansin na may kulang, at may nawawala.

GALIT na galit ang lalaking nurse na si  Jacques sa ginawang pagpigil sa kaniya ng mga tao na sakay truck na ’yun.

“ P-

tangina

n’yo

!

Ibaba

n’yo

ko!

Bitawan

n’yo

!“ natatakot siya para kay Atarah dahil hindi malabo na sa muling pagkikita nila ng babaeng ’yun ay isa na ’tong malamig na bangkay.

“ Makonsensya

naman kayo! T-

ngina

naman oh!

Tinulungan

niya kayo

sa

kalusugan

nyo

! Kaya p-ta

bumalik

tayo dun

iligtas

ko

siya

.

Pababain

n’yo

na ako!“ Lumandas sa pisnge niya ang luha mula sa kaniyang mata. Nabigo siyang protektahan ang dalaga gaya ng pangako nito sakanilang mga kaibigan at pati narin mismo kay Atarah.

“ Delikado

na

sa

lugar na ’yun!

Ayaw

pa naming

mamatay

dahil

lang

sa

pabidang

babae

na ’yun!“

“

Kasalanan

n’ya

naman ’yun!“

“

Hayaan

n’yo

nalang

’yun. Isa lang ’yun

marami

tayo!

Ano

diba

nurse

ka

dapat

alam mo ang mas

nakakabuti

sa

lahat

!“ Galit na himatok ng mga kasamahan nyang sibilyan sa loob ng truck.

“ Tumigil

kayo

riyan

kung

ayaw

n’yong

mapilitan

akong

paiwan

kayong

lahat

! “ Galit na sigaw ng sundalong kasama nila.Kanina pa inaawat ng sundalo ang mga bangayan ng mga ’to pero hindi sila tumitigil.

Hindi nagtagal ay nakarating na ang mga Military truck na sakay ang mga sibilyan sa evacuation center. Takot  pa rin ang nga taong ito kahit na nasa ligtas na silang lugar. Nandun pa rin ang matinding kaba at trauma na naranasan nila.

Pumasok ang mga sibilyan sa loob ng Evacuation center habang akay-akay sila ng mga sundalo ngunit si Jacques na nurse ay nagwawala na naman at nanggugulo sa mga papaalis na truck ng militar.

“ Isama

n’yo

ko!

Liligtas

ko

si

Atarah !“ usal ni Jacques habang kinakalampag ang mga truck ng militar na papaalis para pumunta sa lugar kung saan nagkaenkwentro ang mga rebelde at sundalo.

Hinawakan ng dalawang sundalo si Jacques para patigilin sa ginagawa nito at kasabay nito ang pagdating ng mga kaibigan niyang doctor at nurse na sina Dr.Cairo,Dra.Elaiza,Dra.Aira, Dra.Anna Kaye, Dr.Serio,Dr.Michael, nurse Sati at nurse Eria.Kasama rin ang Doctor na si Kristan na ngayon ay tuliro dahil hindi niya nakitang kasama ni Jacques si Atarah.

“ Jacques!“ nanlambot si Jacques nang marinig niya ang pagtawag sakaniya ng mga kaibigan.

“ Patawad

.“ napaluhod siya sa harapan ng mga ito habang humahagulgol na agad dim namang dinaluhan ni Nurse Eria at Nurse Sati.

Nagtiim ang bagang ni Kristan. “ Nasaan

si

Atarah

!?“ mariing  tanong nito. Matinding kaba ang bumalot sa buong pagkatao niya dahil alam at ramdam niya na hindi maganda ang lagay ng dalaga.

“ Patawad

,

Naiwan

siya

doon.

Pinigilan

ko naman

siya

eh!“ nanginginig na wika ni Jacques.

“ P-

tangina

naman!“ galit na usal ni Kristan sabay sipa sa mga bato.

“ Doc Kristan

kumalma

ka

.“ pagpipigil ni Dr.Cairo.

“ Sh-t

bakit

kasi

siya

ang

pinadala

sa

lugar na ’yun!?!“ nanggigil na sambit ni Kristan.

“ B-

buhay

pa ba

si

Atarah

?“ nauutal na tanong ni Dra. Anna Kaye.

“ Hindi ko alam, Hindi..“ naiiling na sagot ni Jacques na ngayon ay mas kalmado na kumpara kay Kristan na parang kahit anong oras ay susugod ito sa mga rebelde at id-disect ang katawan nila kahit na buhay pa ang mga ’to.

“

Maghintay

pa raw tayo

dahil

may

dadating

pang truck at

posibleng

sakay

nito

si

Atarah

.“ malamig na sambit ni Doctora Elaiza.Kinausap pala nina Dra. Elaiza at Dr. Serio ang mga sundalo upang malaman ang kalagayan ni Atarah.

Sa loob loob ni Elaiza ay kinakakabahan siya dahil paano kung wala si Atarah na doon.Paano kung nandoon si Atarah pero bangkay na kapag dumating dito.

“ Pupumunta

ako dun! F-

ck

!“ akmang alis si Kristan papalayo sakanila pero napigilan siya ng mga lalaking doctor.

“ Kristan!

Kumalma

ka

!“

“ Paano

akong

kakalma

kung ’yung

babaeng

iniingat

ingatan

ko na

nasa

bingit

ng

kamatayan

! F-

ck

shit lang!“ nagwawalang sigaw nito. Poot na poot siya sa sarili dahil hindi niya natupad ang pangako sa sarili at kay Atarah na babatayan n’ya ito. Gusto niyang umiyak pero hindi niya magawa dahil mas nananig ang kaniyang galit. Galit sa mga IXIX.

“Brad tama na yan.”

“ Ano

bang

nangyari

ha?“ nanginingining na tanong ni nurse Sati.

“ Ano

bang

ginagawa

nyo

rito

?!

Andaming

sugatan

na

sibilyan

at

sundalo

!

Maraming

mamatay

kung hindi pa kayo

kumikilos

!“ galit na sambit ng Isang babaeng mataba na mga nasa 50s. Siya ang pinaka leader o namamahala sa medical team ng evacuation center na ’to.

Natauhan naman ang mga Nurse at doctor sa sinabi ng babaeng ’to. Nagsitakbuhan ang mga ito papunta sa mga pasyente pero taliwas ang ginawa ni Kristan na ngayon ay mabilis ang paghinga at nakayukom ang kamao.

Hindi ito gumagalaw sa kinatatayuan niya, nakatingin lang ito ng diretso sa kawalan.

“ Kristan,

Kailangan

na

kailangan

ka

ng tao.

Magiging

maayos

rin

si

Atarah

.

Narinig

mo

namang

may

mga

padating

pang truck

diba

.“ nagaalang sambit ni Dra.Aira na hindi pala sumama sa mga kapwa Doctor papunta sa mga pasyente.

“

Paano

kung wala

siya

doon.Aira.

Paano

?!“ Pumipiyok siya at kumagat ito sa labi niyang pulang pula.

“ Nandoon

siya

,

Manalig

tayo at alam mo naman

ayaw

niya na

nandito

ka

nakatulala

para

hintayin

siya

kaysa

tumulong

sa

mga

taong

naghihingalo

na.

Badshot

ka

dun

panigurado

.

Matic

basted!“ pinapagaan ni Aira ang loob ni Kristan dahil alam niyang mahihirapan si Kristan sa pang gagamot dahil nasa kapahamakan ngayon ang babae mahal

niya .

Napabuntong hininga si Kristan at inis na ginulo ang buhok.Nilapitan niya ang isang sundalo na ngayon ay seryoso habang nakatingin sa mga military truck na paalis. Narinig niya ang pagtawag sakaniya ni Doctora Aira at ramdam niya rin ang presensya nito na nakasunod sakanya.

“ Leiutenant

Colonel P.O.“ mababang boses na sambit nito.Nilingon siya ng P.O suot ang walang ekspresyon na mukha.

“What do you want Doc

Laspiatio

?“ malamig na sambit ni P.O sa kaharap nitong Doctor. Magkakilala ang dalawang ito dahil naging magkaklase ang dalawang ’to noong nasa highschool pa sila at hindi lang ’yun naging kasintahan ng Leiutenant Colonel ang kaniyang kapatid.

“ Where’s

Atarah

?“ bakas sa boses ni Kristan ang pagiging desperado kung anong kalagayan ng dalaga.

“ Oh, The Famous nurse.“ tumaas ang kilay nito habang tinitignan ang pariwarang doctor.

“Is she safe? Is she ok?!” Napipiyok na usal ni Kristan.

“I

dont

kow. Maybe..Maybe not.“ seryosong sagot ni P.O.

“ F-

ck

trabaho

n’yong

pangalagaan

ang

mga

sibilyan

, ang

mga

volunteers, doctor at nurse!“ Tinulak ni Kristan si P.O at galit na galit itong dinuro.Hindi niya na control ang sarili dahil sa labis na pagaalala kay Atarah.

“Kristan!” pangaawat ni Dra. Aira.

“ Hinahanap

na ang nurse na

tinutukoy

mo. Wala pang

kumpirmasyon

kung

nakasakay

siya

sa

mga

susunod

na truck o kung

patay

na ba ’to.

Maghintay

ka

lang at

gawin

mo ang

trabaho

mo.Kapag

kumpirma

ko na ay

agad

kitang

sasabihan

.“ malamig na sambit nito saka nilagpasan ang tulalang doctor.

Nang lumakad siya palayo sa mga doctor/doctorang ’yun ay napangisi siya dahil mukhang hindi lang ang kaibigan niya ang nababaliw sa nurse na nag ngangalang Atarah pati na rin pala ang dating classmate slash kuya ng EX girlfriend niya.

SAKABILANG BANDA, Tumagal ng Mahigit dalawang oras ang naging engkwentro ng mga sundalo laban sa mga rebeldeng IXIX.Nakatakas ang ibang mga Rebelde pero may nahuling mga bangkay at sugatang rebelde na ngayon ay inihatid na sa kampo ng mga magigiting na sundalo.

Dinura ni Roks Montego ang bubble gum niya sa bibig at nanlilisik ngayon ang mga mata niyang pinapanood ang mga sundalo na hinahanap ang posibleng bangkay ni Atarah at nung batang lalaki.

Nakatangap sila ng balita mula sa Evacuation Center na walang Atarah Klyte Dela Veja ang nakarating doon dahil naiwan ito rito at ’di nasama sa mga taong naligtas.

Umalis na ang lahat ng truck sakay ang iilang mga sibliyan at sugatang sundalo ngunit walang kahit anong anino ni Atarah roon.

“ Captain! Negative wala ng

kahit

anong

bangkay

ang

natagpuan

namin

. ’Di na rin

namin

nakita ang nurse at ang bata.

Posibleng

bihag

sila

ngayon

ng

IXIX

.“ Galit siyang tumingin sa mga kasamahan niya.Gustong gusto niya magwala pero pinipigilan niya ang sarili.

“Sino ang

nakaasign

sa

mga

sibilyan

?!

Lumapit

kayo

rito

!“ maotoridad na sambit ni Captain Roks. Kaagad namang nagsilapitan ang mga nakaasign na sundalo. Nakayuko ang mga ito at halatang talot na takot.

“ Hindi

n’yo

inaayos

ang

trabaho

n’yo

.

Bakit

hindi

n’yo

alam na may

naiwang

sibilyan

! “ galit na wika ni Captain Roks saka pinapitok ang hawak niyang baril sa kanan nito na tumama naman sa puno.

“ Pasensya

na Captain

tatangapin

namin

ang

parusang

ipapataw

n’yo

saamin

.“ yumukom ang kamao ni Roks at napapikit ng mariin. Napahawak pa ito sakanyang sentido at sinabi sa sarili na.

’I’ll save you

Klyte

.’

°°°

DALAWANG araw na ng lumipas at hanggang ngayon ay walang nakakaalam kung buhay pa ba ang isang nurse at isang batang sibilyan.

Patuloy pa rin ang paghahanap ng mga sundalo sa mga nawawala at  inaalam nila kung saan pwedeng dalhin ang mga biktima sa pangunguna ng makisig na kapitan na si Roks Montego na ilang araw ng badtrip at gustong pasabugin ang kampo ng mga rebelde.

Mga Doctor at Nurse na kaibigan ni Atarah ay wagas ang pagaalala. Wala silang magawa kung hindi manalig sa panginoon na sana buhay pa sina Atarah.

Si Kristan na hindi makausap ng ayos at hindi makapag concentrate sa panggagamot. Wala siyang magawa kahit gustong gusto niyang sumama sa mga sundalong naghahanap ay hindi pwede. Nung isang araw ay nagawa niya pang sumama sa isang Military truck ng mga sundalo ng walang nakaalam. Hinanap siya ng mga kasamahan lalo na’t kailangan na kailangan niyang operahan ang mga sundalong may tama ng baril pero wala siya. Bigo naman silang mahanap nun si Atarah at pagbalik nila sa Evacuation Center ay tumambad na sakanya ang mga pasyente niyang naghihingalo na kailangan ng operahan sa lalong madaling panahon.

Nabalitaan narin sa kabilang Evacuation Center kung nasaan naka assign ang mga kasamahang doctor nila Atarah sa St. Calisha na sina Nurse Mae, Dr. Bryan at Dr. Kioh ang nangyari kaya ngayon ay wagas ang pagaalala. Gusto man nilang dumalaw kina Kristan ay hindi pwede dahil marami ring silang inaasikasong pasyente roon.

Sa dalawang araw na lumipas, Simula nangyari ang madugong engkwentro ’yun ay ngayon palang na ere   sa mga televisyon, radyo at dyaryo sa buong Pilipinas ang pangyayari sa sa Marawi dahil sa kawalan ng signal at komunikasyon sa tao roon.

Walang humpay ang pagiyak ng Mommy ni Atarah habang inaalo siya ng kaniyang Asawa nang makatanggap sila ng mensahe na hawak ngayon ng IXIX ang kanilang anak at walang kasiguraduhan kung buhay pa ba ito o patay na.

“ Anjo

, Ayan na nga ba sinasabi ko dapat hindi na natin siya pinayagan! Ang anak ko. Magbabayad ako ng kahit magkano sa mga IXIX na ’yan Kung gusto nila kunin nila lahat ng kayamanan natin ibalik lang nila ang

anak

ko!“ iyak ng iyak na usal ng ina ni Atarah.

“ Alaine

, Kumalma ka. Gumagawa na ako ng paraan! Pupunta ako sa Marawi mamaya. Hahanapin ko ang anak natin magsasama rin ako ng mga tauhan natin.“ Seryosong saad ng asawa.

“ Sasama ako Anjo!“

“Hindi maari! Delikado roon! Ako na ang bahala!” maotoridad na sambit ng Ama ni Atarah.

“Sa-sama ak——.” bago matapos ang sasabihin ng Ina ni Atarah ay nawalan na ito ng malay.

“ Alaine !“ mabilis na binuhat ni Adonis ang asawa at dinala agad sa kotse para isugod ito sa pinaka malapit na Hospital.

SI CHARL ay nakatitig sa kaniyang natutulog na buntis na asawa. Si Akisha, rito sa kwarto nila.

Gustong gusto niya pumunta sa Marawi para hanapin si Atarah. Kinakabahan siya para sa dalaga. Natatakot siya na baka pagnagkita sila ay wala ng buhay na Atarah ang tumambad sakanya.

Alalang alala siya dalaga at natatakot siya na hindi niya maipaalam kay Atarah ang dapat niyang malaman. Baka hindi niya maamin lahat dahil huli na ang lahat.

Kaso wala siyang magawa dahil hindi niya pwedeng iwanan ang asawang maselan ang pagbubuntis. Hindi pa rin alam ni Akisha kung anong nangyari sa kaniyang kapatid sa kadahilanang maselan ang pagbubuntis nito. Bawal na bawal sakaniya ang mastress at umiyak ng umiyak. Napagdesisyunan muna nila na h’wag ipaalam dahil baka may mangyaring masama sa baby at pati narin kay Akisha.

Napapikit ng mariin si Charl at nagdasal dahil sa ngayon ay eto ang tangi niyang magagawa para sa babaeng minahal niya noon.

Noon na

nga lang ba

? O hangang ngayon mahal pa rin?

SA OPISINA ng Veterenarian na si Mikee Anne Gutierrez ang Bff at tinuturing na kapatid ni Atarah kaysa sa ate niyang si Akisha ay busy sa pagbabasa ng dokumento.

Kanina pa siya pasulyap sulyap sa kaniyang telepono hinihintay niya na magreply si Atarah dahil nakailang text na ito rito pero wala siyang reply na natanggap. Hindi siya mapakali sa ’di niya malamang kadahilanan. Iniisip niya nalang na baka sobra ang pagkamiss niya sa kaniyang kaibigan kaya tuliro ito pero habang inaalala niya ang kaibigan ay biglang may pumasok sa opisina niya.

“ Dra. Mikee.“ tawag ng kasamahan niya.

“ Bakit ?“masiglang tanong ni Mikee.

“ ’Diba kaibigan mo si ’yung Nurse na si Atarah Dela Veja.“ seryosong saad ng kasamahan niy.

“ Yep, May problema ba?“ nawala ang sigla sa boses niya.

“ Ma’am nasa TV siya ngayon

tara po.“ Kumunot ang noo ni Mikee at binagsak ang hawak na dokumento. Sumunod siya sa kasamahan niya. Ang lakas ng tibok ng dibdib niya dahil alam niya ng may masamang nangyari.

Sa waiting area ng Clinic nila ay mayroong TV saktong pagpunta nila roon ay inere na ang balita mula sa marawi.

“

Itinatatayang labing tatlong sundalo, sampung sibilyan ang sugatan sa nangyaring engkwentro sa barangay Mandayao sa Marawi, lima sa sundalo ang malala pa ang lagay at under operation para alisin ang mga bala.  Ayon pa diumano sa mga sundalo ay may nawawalang isang batang lalaking sibilyan na nagngangalang Mathew Delrosario at ang isang volunteer nurse na mula sa St. Calisha Medical Center na si nurse Atarah Klyte Dela Veja. Wala pang Kumpirmasyon kung bu

hay pa ba ang dalawa at naniniwala ang mga sundalo ngayon na hawak ito ng mga ng grupong IXIX.“

tuloy tuloy ang pagtulo ng luha ni Mikee at napaupo na ito sa sahig dahil sa napanood niya sa balita.

Ang matalik niyang kaibigan, Ang tinuring niyang kapatid na nakausap niya palang nung isang araw ay hawak ng isang delikadong mga rebelde at walang kasiguraduhan kung buhay pa ba ito o patay na.

SA HOSPITAL ng St. Calisha ay umabot na rin ang balita ukol sa nangyari sakanilang kasamahang nurse. Tulala sila at labis ang lungkot na nararamdaman nila dahil napalapit sila lahat kay Atarah. Isama mo pa ang mga pasyente ni Atarah na ngayon ay pinagdadasal siya na sana ay ligtas ito.

Gumawa na rin ng aksyon ang Hospital ng St. Calisha dahil sila ang may kargo sa mga pinadala nilang Tao roon sa Marawi. Tungkulin nilang pangalagaan ang mga trabahador nila.

Masaya ang mga kasamang surgical nurse ni Dr. Rare Cedrick Grison dahil naging successful nanaman ang operasyon nila pero ang Doctor ay walang ekspresyon ang mukha.

Wala siyang sa mood dahil na siguro ay pagod ito. Walang kaalam alam ang binatang doctor sa nangyari sa babaeng gustong magpabuntis sakanya noon dahil inubos na nito ang oras niya sa operasyon at ngayon pa lang siya lalabas sa operating room.

“ Congrats Team,

Pakiasikaso

na ang

pasyente

.“ mababang boses na usal nito bago lumabas sa operating room. Hinubad niya ang suot niyang surgical gloves at kung ano ano pang ginamit niya sa operasyon.

Nang makalabas ang binata ay pumunta siya sakaniyang opisina. Kinuha niya ang phone niya upang tignan kung nagtext na si Atarah.

Wala itong balita sa babae pero siya hindi ito pumalya sa pagkukwento sa babae kung anong nangyari sa buong araw niya hindi niya alam kung bakit niya pa kailangan ikuwento pero isa lang ang alam niya sobrang miss niya na ang dalaga. Gustong gusto niya maamoy ang nakakaadik na pabango nito, mayakap, at mahalikan ng matagal.

Nagtype siya ng itetext niya sa dalaga.

/

Hi Master ko my operation is done! Succesfull nanaman. Wala bang kiss jan? Lol /

/ I missed you../

Nakangisi siyang sinend ang mensahe sa babae pero agad ding napawi nang mabasa niya ang mensahe mula sa pinsan niyang si Kenji at Gayl na CEO ng St. Calisha.

/

Bro. Did you already heard what happened to Atarah.  T-nginang mga IXIX ’yan. /

Hindi niya maintindihan ang text ni kenji pero malakas ang kutob niyang may nangyaring masama sa babaeng namimiss niya.

/

Rare, Let’s talk

.

I’m sorry../

Mensahe naman mula sa pinsan niyang si Gayl na CEO ng St. Calisha.

Umigting ang panga niya at nanlilisik ang mga maganda niyang mata dahil sa unti unti pumapasok sa kokote niya kung anong nangyari kay Atarah.

Padabog siyang lumabas ng Opisina niya at agad na pumunta sa mga katrabaho niya upang kumpirmahin kung anong nagyari kay Atarah.

“ What happened to Atarah ?!“ Madiin na sambit ni Rare sa mga Nurse na kaharap niya. Napalunok ang mga ito dahil nakakatakot na ang awra ni Rare pero lamang pa din ang matinding kagwapuhan nito.

“ Doc

Rare, Hawak ng IXIX si Atarah at walang kasiguraduhan kung buhay pa ba ito dahil wala pa namang natatagpuang bangkay niya.“ malungkot na sagot ng isang nurse.

“ F-ck !“ Napamura siya ng mariin ginulo niya ang buhok na mas nagpatingkad sa taglay na kagwapuhan nito.

Nag dial siya sa phone niya.Sobrang galit ang nararamdaman niya paramg kahit anong oras ay sasabog na siya.

“ Budge, Prepare me a f-cking private plane right now to fly all the way to Marawi. I’ll kill those f-cking bastard with my bare hands. P-tangina nila uubusin ko sila! “ galit na galit na sigaw ni Rare bago binato ang telepeno nito at nagmadaling pumunta sa sasakyan para tumungo sa airport.

Atarah

’s POV

“ HOY BABAE GAMUTIN MO NGA ’YUNG SUGAT KO.“ pinipigilan kong h’wag mag attiude dahil ayokong patayin nila ako hanggat hindi ko nailalagay sa ligtas na lugar ang batang si Mathew pati narin ang iba pang bihag.

Oo hindi lang kami ang bihag ng mga IXIX na ’to. Marami pa mahigit 20 katao ang bihag 7 ang lalaki at 13 ang mga babae. Karamihan sakanila ay dalaga pa at binata. Karamihan sa mga dalagang ’to ay wala na sa tamang katinuan dahil raw na gagahasa ito ng paulit ulit ng mga T-rantadong IXIX na ’to.

Magbabayad sila sa ginawa nila.Napakawalang hiya nila. Buhay ako dahil napagtanto nilang nurse ako dahil malaking tulong ako sakanila upang gamutin ang mga naghihingalo nilang mga kasama.

Pero hindi ko malilimutan ang muntikan pag t-tarantado saakin. Oo muntik na akong magahasa pagdating ko rito pero dahil ako si Atarah Klyte Dela Veja ay napigilan ko ito.

𝓕𝓵𝓪𝓼𝓱𝓫𝓪𝓬𝓴

“

Aba maganda ’tong nasungkit n’yo ha. Tikman na ’yan. Mukhang birhen pa.“

“

Oo ng Amunad, Napakagandang dalaga

.“ Nanindig ang balahibo ko sa mga lalaking mukha arabo pero filipino naman.

Lumapit sila saakin at inamoy amoy ako kaya napaatras agad ako.

“

Ang bango mo

.“

nakangising wika nito at kitang kita pa ang bulok niyang ngipin.

“

Lumayo kayo!“

Naghalakhakan naman sila

na para bang mas lalong na turn on.

“

Ikulong nyo ang bata. Paglalaruan muna natin ang dalagang ’to.“

Hinawakan ako ng dalawang lalaking mukhang napariwara ang itsura sa magkabilang braso at kinaladkalad papasok sa isang maliit na kubo.

“

Ate

!“ Binuhat nila ng parang sako si Mathew kaya nagsituluan ang luha ko.

“

Punyeta kayong mga d-monyo kayo! Bakit ginawa pa kayo ng dyos!“

Bakit may gan’tong kasamang tao?! Nandadamay ng mga taong inosente!

“

Anong pinagsasabi mong diyos.Hindi totoo ’yun.“

nagtawanan sila at mabilis akong ibinato sa papag sa maliit na kubo na ito.

Napadaing ako sa sakit dahil ramdam kong may tumama na pako sa likod ko.

Napangiwi ako habang nakatingin sa tatlong lalaking ’to. Nagkamali ako. may panget pala talaga

ng tao na nilikha ng diyos pero diyos nga ba ang lumikha sa mga impaktong ’to!

“

Ang papanget n’yong lechugas kayo! Ang baho n’yo maligo kayo! ’Di ba uso tubig dito!“

pangiinsulto ko sakanila na mas lalong nagpatawa.

Totoo naman sobrang sangsang ng amoy nila. Ang lansa nila sagad! Hindi sa judgemental ako pero totoo naman talaga!

“

Birhen pero lalaspagin natin ’to. Putangna haawak n’yo ako uuna jan.“

tatlong lalaki ngayon ang nasa loob nito. Naiwan sa labas ang iba dahil maliit lang ’tong kubo.

“

Alam mo hindi kami naniniwala sa dyos pero dadalhin ka namin sa langit.“

Nakangisi pang sambit ng may mahabang balbas ng lalaking ito habang slowmotion akong nilalapitan na

.

“Malayo palang pero amoy ko na ang mabaho mong hininga! Amoy putok ka pa t-arantado ka

!“ Ang anghang ng tabas ng dila ko pero ok lang basta sila dahil mga demonyo sila!

Mas natawa pa siya sa sinabi ko na para bang isang compliment ang pagiinsulto ko.

Hinawakan ako sa magkabilang braso ng dalawa pang mas malala ang amoy putok. “

Bitawan n’yo ko!“

Nagpupumiglas ako pero bigla akong sinampal at sinutok sa tyan.

Napadaing ako sa sobrang sakit. Napaiyak pa ako lalo ng maramdaman kong pinunit na nila ang pangitaas kong damit.

“

Subukan n’yo kong gahasain magsisi kayo. May HIV ako! Mga bobong nilalang kung hindi niyo alam nakakahawa ’yun lalo na kapag nakipagtalik kayo saakin dahil mapapasa ang virus ng katawan ko sa katawan n’yo nakakamatay ang sakit na ’yun! Unti unting kakainin ng virus ang laman n’yo gusto n’yo ’yun?! Malulusaw kayo. Mas lalo kayong manghihina! Nurse ako at alam ko ang mga ’yun  malapit na ako mamatay dahil ramdam ko ng kinakain na ng virus ang katawan ko nakuha ko ang sakit na ’to sa pakikipagtalik ko sa isang doctor!“

napalunok ako habang tinitignan silang nakatingin saakin pero hindi sila gumagalaw sa mga pwesto nila.

“

A

t isa pa hindi n’yo ko pwedeng gahasain dahil kapag nangyari ’yun hindi lang kayo mamatay. Mababaliw ako tapos hindi ko matutulungan ang mga kasamahan n’yong sugatan.“

napatigil naman sila kaya napangisi ako dahil effective. Mga bobong mababahong ’to.

“

Osige Irape n’yo ko para mas lalo kayong bumagsak. Ako pa, ang virus ko pa ang makakapatay at makakaubos sa grupo niyo pagnagkataon. Oh ano sige go!“

sige self ang yabang mo kapag ikaw talaga nirape ng mga ’yan!

Pero sh-t sana gumana ’tong mga pinagsasabi ko.

“

Itigil n’yo ’yan. H’wag n’yong gagalawin ang babaeng ’to.“

napatingin naman kami sa malaking taong Babae kayumangi ang kulay at pinay na pinay siya.Itim na mahaba ang buhok niya. Maganda siya.

“

Amirah, totoo ba ang sinasabi ng babaeng ’to?“

nagtaas ng kaliwnag kilay ang babae.

“

Oo kaya magsilabas kayo!“

hasik nito. Nagsilabasan naman ang mga hinayupak na mababantot na ’yun

at naiwan kaming dalawa sa loob ng kubong ’to.

Diretso ang tingin saakin nung Amirah and ang creppy niya ha. Lumapit siya saakin ng sobrang lapit at may binulong.

“

Isa akong medical student noon.Hindi ako bobo at alam kong hindi totoo ang sinabi mo.“

malamig na sambit nito at marahas na ibinigay saakin ang isang malaking tshirt bago ako tinalikuran at lumabas.

𝓔𝓷𝓭

𝓕𝓵𝓪𝓼𝓱𝓫𝓪𝓬𝓴

Napatingin ako kay Amirah na nagsisindi ng Tabacco.

Medical student ito noon pero bakit kabilang siya ngayon sa mga rebeldeng ’to?

Hindi ko nakausap pa ’yung Amirah at  ’di na ako nagtangkang usisain kung bakit siya nandito kung isa naman siyang medical student noon dahil baka ibuking niya na nagsisinungaling ako.

Pero infairness kay Amirah simula nangyari ’yun hindi siya nagsalita. Kabado ako noon kala ko ay isusumbong niya ako pero hindi.

Mabait siya pero bakit nandito siya. Wait bakit ba ako curious baka eto pa ikapamahak ko.

“ Hoy ano ba!“ galit na sigaw saakin ng kaharap kong panget. Napapikut ako ng mariin ng tumalsik ang laway niya sa mukha ko.

“ Oh pasensya na!“ napairap ako at diniinan ’yung paggagamot ko sa braso niyang nadaplisan ng bala ng baril.

“ Aray!“ napairap nalang ako. Sapamamagitan ng pagagamot sakanila ay nakakaganti ako. Minsan ay kung ano ano ang nilalagay ko sa mga sugat nila at mas pinapasakit ko para makaganti man lang.

Nagrereklamo sila bakit raw namamaga? Bakit raw parang mas lumalala ang lagi kong sagot. ’ Ganyan talaga! H’wag n’yong Questionin ang pagiging nurse ko!’

Buti nalang mga bobo ’tong mababahong ’to. Matalino lang sila sa paghawak ng baril at pagpatay pero sa mundo ng medisina ay hindi. Halatang walang pinagaaralan.

---

Nyang note: Dahil love ko kayo, Update ulit para sainyo at dahil mahal ko ang pasaway na si Atarh bubuhayin pa natin! Hahaha. Joke! Enjoy Reading!

Dont forget to vote and leave a comments!

Chapter 22

Atarah’s

POV

NAPAHAWAK ako sa batok ko habang matapang ang mukha na nakaharap sa pinuno ng IXIX na ’to ayon sa pagkakarinig ko sa mga pesteng IXIX na ’di naliligo na ’to, parang siya lang ang may hawak or lider ng IXIX na ang sakop ay Pilipinas. Kada bansa ay mayroong mga rebelde na iba iba ang leader pero di umano may pinaka namumuno talaga sa mga ’to.

Matalim ko siyang tinignan mata sa mata. Mukha siyang arabo na ’di ko ma explain. Ang kapal ng kilay, matangos masyado ang ilong, may makapal na bigote at balbas, bilugan ang mga mata, medyo brownish ang kulay ng balat inshort mukhang mabaho .

“ Tama

nga

ang

naririnig

ko na

masyado

kang

matapang

.“ nakangisi niyang sambit habang naka indian seat at pinupunasahan ang hawak niyang baril.

Sa limang araw kong pamamalagi sa kampo nila na napapalibutan ng mga panget at mababahong nilalang ay ngayon lang kami nagkita ng leader nilang ’to. Dumating siya rito kasama ang isang babaeng buntis mukhang asawa niya. ’Di ko alam saan sila nanggaling dahil wala rin naman akong pake.

“ Ano

ba

kailangan

mo?“ maattiude kong tanong. Nasanay na ang mga tao saakin dito na gan’to ang ugali ko. ’Di ko mapigilan magtaray at mag attiude. At isa pa hindi na ako natatakot sakanila, immune na eh. ’Di naman nila ako magagalaw o masasaktan dahil katakot lang nila kay Amirah at sa mgapagbabanta ko.

Protektado ako ni Amirah eh, medyo close kami kahit na mukhang laging galit. Madalas ko siya katulong sa pag gagamot sa mga kasamahan niya.

Nakakatawang isipin na natatakot ang mga rebeldeng ’to na madapuan ng malalang sakit pero makipag barilan sa mga sundalo ay hindi.

“ Kabwunan

na ng

aking

asawa.

Kailangan

mo

siya

alagaan

.

Dumating

din

saakin

ang

balita

na may

sakit

ka

.

Mahahawa

ba ang mag ina ko?“ seryosong saad nito.

Napaawang ng labi ko habang nakatingin sa mata niya na bigla nagiba. Pagmamahal at matinding pagaalala ang bumalot rito ibang ibang sakanina na puro kayabangan.

So he really cared about his wife and baby. Akalain mo nga namang may puso pala ang isang ’to.

“ Makakahawa

ako kung may

magtatangkang

makipagtalik

saakin

!“ mataray na sambit ko. Napabuntong hininga ito at ibinaba ang hawak na baril.

“ Mabuti

naman kung

ganoon

,

Pakipuntahan

nalang

siya

sa

kubo

namin

.

Makakalabas

kana.“ inirapan ko ito at lumabas sa kubong maliit na ’yun.

Nakaabang sa labas ko si Amirah. Tinapunan ko siya ng tingin at tinasaan n’ya naman ako ng kilay.

“ Anong

sinabi

ni

Dohawi

?“ napangiwi ako sa pangalan na sinambit niya. So Dohawi pala ang pangalan nung pinuno nilang ’yun.

“ Gusto

niyang

alagaan

ko ang mag ina niya.“ tumango nalang siya saka iginiya ako sa kubo kung saan ’yung asawa ni Dohawi.

“ Tulungan

nalang

kita, may alam din naman ako.“ sambit ni Amirah kay may nabuong tanong na naman sa utak ko.

“ Amirah

,

bakit

ka

napunta

sa

mga

grupong

’to,

katulad

nang

sinabi

mo

saakin

noon isa kang medical student

diba

?“ nagiba ang ekspresyon niya sa sinabi ko.

“ Your

Goverment

is suck.“ matigas na ingles na sabi nito kaya napakunot ang noo ko. Ang mga mata niya nagliliyab. Ramdam ko ang galit sa buong sistema niya.

“ What do you mean?“ tanong ko. I’m so curious! Hindi ako tanga, at ’di bulag sa ginagawa ng ibang kasapi ng gobyerno o pulitiko na pagnanakaw sa kaban ng bayan at isisi sa isang tao na kasabwat pero may mababang antas sa lipunan.

Nakapasok na kami ng kubo na medyo malaki kumpara sa mga ibang kubo at hindi niya pa rin ako sinasagot ang tanong ko.

Etong kampong nilang ’to, Masyadong tago nasa parang isang gubat kami na sobrang tago, Siguro nga mahirap matuntunton ang lugar na ’to eh ilang araw na ako namamalagi rito pero walang tulong na dumating.

Kamusta na kaya sila? Ang mga doctor at nurse na naging kaibigan ko? Sina Kristan? Si Captain Gary eyes? Sina Mommy? Ate? Mga pasyente ko sa St. Calisha, Si Rare? Makikita ko pa ba sila?

“ Hoy,

Tulala

ka

.“ nagsnap sa harap ko si Amirah kaya nabalik ako sa reyalidad. Nasa loob na pala kami ng kubo at namataan namin ang nakahigang babaeng buntis sa isang manipis na kutson.

Nilapitan ko ’to at tulog na tulog siya. Isa siyang Pinay na na mukha nasa 37+ ang edad. “ Anong

pangalan

niya?“ mahina kong bulong habang pinagmamasdan ang natutulog na babae.

“ Aida,

Sapagkakaalam

ko hindi pa ’to

nagpatingin

sa

mga

espesyalista

.“ naupo kami sa tabi ni Aida.

“ Paano

nilang

nalaman

na

kabwunan

niya na pala?“ kunot noong tanong ko.

“

Sa

manghihilot

na

ngayon

ay

napatay

na ng

mga

sundalo

.

Ano

pa bang

aasahan

mo, Hindi

pwedeng

magpatingin

ito

sa

hospital

dahil

kapag

nangyari

’yun

maaring

magkaroon

ng

gulo

.“ expressionless na sambit nito.

“ Bakit

n’yo

ba

ginagawa

ang

mga

’to?

Ayaw

n’yo

ba ng

mapayapang

buhay

ha?“ naging matigas ang tingin niya sakin at ramdam ko nanaman ang galit.

“

Ikwento

mo,

makikinig

ako. Alam kong hindi

perpekto

ang

gobyerno

. Hindi

kokontrahin

ang

nais

mong

sabihin

. Gusto ko

malaman

ang

saloobin

n’yo

sa

gobyerno

natin

.“ iniwas niya ang tingin saakin at tumingin sa kawalan.

“Ang

taumbayan

ay

likas

na

ayaw

sa

kaguluhan

at

humawak

ng

armas

para

makapanakit

ng

kapwa

.“ panimula niya. “ Subalit

ang

tupa

man o ang

alagang

aso man ay

nagiging

mabangis

kapag

nasasaktan

o

napapabayaan

.“ puno ng galit ang boses nito.

Tagimik lang akong nakikinig habang pinapanood siyang nagkukwento. “ Ganito

ang

buhay

ng

karamihan

saamin

na

natutulak

humawak

ng

armas

para

labanan

ang

gobyerno

na

nagpabaya

sa

pag

alaga

saamin

.

Nakakadagdag

pa ng

pagkadarang

sa

apoy

ang pang-

aabuso

ng

ilang

kasundaluhan

at

pulisya

at

kasakiman

ng

maraming

pulitiko

.“ napatango tango ako at napapasulyap sulyap kay Aida na tulog pa rin.

“ Binababoy

ng

pamahalaan

ang

aming

mga

karapatan

bilang

mga

mamamayan

. Hindi mo kami

masisisi

ang ilan na

pinipili

ang

pagrebelde

na lang, lalo nat

sa

panahon

ngayon

hindi naman

pinapakinggan

ng

pamahalaan

ang

mga

taong

mahihirap

.

Silaw

na

silaw

sila

sa

pera at wala

silang

pake

sa

mga

nasasakupan

nila

.“ Puno ng hinanakit ang boses niya pero bumuntong hinga ito bago nagsimula muli magsalita.

“ May

nakatira

na

tatlong

uri

ng tao

sa

Mindanao, ang

Bangsamoro

,

Lumad

, at Migrate may

iba’t

ibang

kultura

,

tradisyon

at

pamumuhay

ngunit

isa

lamang

ang gusto

nila

KAPAYAPAAN

. Kami ay

isang

migrate. “ tutok ang buo kong atensyon sakanya interesado ako masyado sa kwento niya.

“ Ang

Kumunismo

na

ideolihiya

ng

mga

Komunista

ay

naniniwalang

dapat

ay

pantay

pantay

at

bahala

ang

gobyerno

na

mamahagi

ng

trabaho

sa

taumbayan.Ang

Kumunismo

ay hindi naman

masama

subalit

ito rin ay hindi

nakakabuti

kung ang

mga

namumuno

ay

naging

alipin

na ng

salapi

,

kapangyarihan

at

kasikatan

. “ kinagat niya ang labi niya dahil nangingilid na ang luha niya.

“ Sa

katulad

n’yong

mayayaman

na

mataas

ang antas

sa

lipunan

ay hindi

nararanasan

ang

pagaalipusta

saamin

dahil

nga

may pera kayo na kung

saan

ang

perang

’yun ang

dahilan

kung

bakit

mabuti

ang

pinapakita

sainyo

ng gobyerno.Nakarating naman

sainyo

ang

balita

na

ayaw

mag

pacontrol

ng

buong

mindanao

sa

kamay

ng

pamahalan

,

dahil

gusto naming

mamuhay

ng

matiwasay

na

walang

pinuno

na dumidikta.Kaso ang

gobyerno

kasabwat

ang

mga

negosyante

ay

ginipit

kaming

mahihirap

na

nakatira

rito

.“ Bumuhos na ang luha niya na nagpagising kay Aida.

Nakakunot ang noo ni Aida habang nakatingin saamin. Gulong gulo siya sa nangyayari pero nginitian ko lang ’to ng tipid at mukhang naintindihan niya ang ibig sabihin ng ngiting ’yun kaya hindi siya nagsalita at pinanood nalang kami.

“ Kahit

maraming

hindi

nakapag

aral

sa

mga

tao

rito

ay

mulat

ang

mga

isipan

nila

sa

ginagawang

katiwalian

ng

mga

nasa

pamahalaan.Alam

nila

na

kapag

nacontrol

sila ay lalo

silang

maghihirap

.

Mayaman

na

mayaman

ang mindanao

sa

mga

natural resources,power,

mataba

ang

taniman

ng lupa,

maraming

mamahaling

lamang

dagat

ang

nasa

mga

kargatan

dito

kaya hindi

kataka

taka na

masyadong

maraming

interesado

na

mga

negosyante

rito

sa

mindanao.“ Unti unti nang nanginginig ang boses niya. Hinagod ko ang likod niya at siya patuloy lang sa pagk-kwento.

“ May

mga

grupo

ng

negosyante

ang

interesado

sa

mga

lupa ng

mga

tao

rito

sa

mindanao.

Inooferan

nila

kami ng

malaking

halaga

,

binulag

nila

kami

sa

mga

bulto

bultong

papel

na may

halaga

biningi

nila

kami

sa

mga

salita

nilang

magaganda

.

Marami

sa

mga

taga

rito

ang

kumagat

sa

mga

pain ng

negosyanteng

’yun pero

mayroon

namang

hindi

dahil

alam

nilang

may

masamang

hangarin

ang

mga

taong

’yun. Gusto

nilang

magpatayo

ng

mga

hotel, resort,

pabrika

at

iba

pa

sa

mga

lupang

gusto

nilang

bilhin

saamin

. Gusto

nila

kaming

sakupin

!

Nagkaroon

nun ng

balita

na hindi

maayos

ang

usapan

ng

isang

negosyante

at

isang

lumad

na

walang

pinagaralan

ukol

sa

pera na

sinasabing

hindi tama ang

halaga

na

ibinayad

.

Naging

mainit

ang

dalawang

kampo

hanggang

sa

napatay

ng

negosyante

ang

lumad

na ’yun

dahil

nagpupumilit

itong

bawiin

ang lupa niya. Alam ng

mga

kamaganak

nila

kung sino ang

pumatay

sa

kapamilyang

’yun kaya

nagsampa

sila ng

kaso

hindi sila

pinapansin

ng

kapulisan

dahil

nauna

ng

bayaran

ng

mga

negosyante

ang

mga

pulis

na ’yun.

Walang

nagawa

ang

mga

lumad

na ’yun. Hindi

nila

nakuha

ang

hustiya

na

hanggad

nila

at ang

tanging

gusto

nalang

nila

ay

mabawi

ang

lupang

pinaghirapan

ng

mga

ninuno

nila

ngunit

ayaw

ibigay

ng

negosyante

at

nagmdali

pa

siyang

magpatayo

roon

ng

isang

pabrika

.

Sa

pangalawang

pagkakataon

ay

nagsampa

nanaman

ang mga

lumad   ng kaso . Ngunit

hindi naman sila

uli

pinansin

ng

mga

kapulisan

.

Ginipit

ng

negosyanteng

’yun ang

Pamilya

na

lumid

hanggang

sa

nabaon

ito

sa

mga

utang

at

sumuko

nalang

sa

buhay

.“ napakagat ako sa aking mga labi. Nagliliyab ang puso ko. Nagagalit ako sa mga walang pusong negosyante na sinasabi niya pati na rin ang pulis na pinagtakpan ang kasalanan ng negosyanteng ’yun.

“ Naging

banta

’to

sa

marami

,

karamihan

ay

natakot

pero

maraming

nagalit

sa

ginawa

ng

mga

negosyante

.

Marami

na ang

gustong

itigil

ang

kasunduan

kaya

naalarma

ang

mga

negosyante

walang

kasing

sama,

pinilit

nilang

bulagin

muli

ang

mga

taong

namulat

na

kaso

hindi

nila

nagawa

,

dahil

maraming

koneksyon

at pera ang

mga

negosyante

ay

idinaan

na

nila

sa

dahas

.

Nagkagulo

,

Maraming

tao ang

namatay

noon kala

namin

tutulungan

kami ng

gobyerno

, kala

namin

p-

protekhan

kami

ngunit

hindi mas

kinampihan

at

pinagtakpan

nila

ang

kasalan

ng

negosyante

dahil

binyaran

sila ng

malaking

halaga

,

ibinalita

sa

buong

mundo na kami ay

nagrerebelde

, kami ang may

kasalan

, kami ang

masama

, kami ang nag

agrabyado

kahit

ang

totoo

ay hindi.“ napasinghap ako at tuluyan na rin tumulo ang luha ko. Nagtiim ang bagang ko sa sinabi niya at para akong nanghihina.

“ Nahihirapan

ang

mga

taong

totoong

naagrabyado

samantala

ang

mga

negosyanteng

totoong

masama

ay

nagpapakasasa

sa

pera.

Nagpatayo

sila ng

mga

gusali

,

pabrika

at

iba

pa.“ Syet, maling mali na hinusgahan at inakusahan ko sila na walang puso, ang totoo pala ay kung sino pa ang mukhang mga anghel sila pa pala ang mga walang awa.

“ May

iilan

pang

mga

natititirang

mga

lumad

at

bangsamoro

na hindi pa rin

binitawan

ang

kanilang

mga

lupa at

sa

halip

ay

nagsimula

muli

sila

sa

umpisa

,

nagtanim

sila ng

mga

gulay

at

palay

doon

kaso

hindi

tumigil

ang

mga

negosyante

hanggat

hindi

napapasakanila

ang

lahat

ng lupa

sa

buong

Mindanao.

Ginipit

pa rin ang

mga

tao.

Pineste

nila

ang

pananim

kaya

nalugi

ang

mga

tao.

Nagsampa

ang

mga

tao laban

sa

mga

negosyante

pero

binasura

lang

agad

ng

korte

dahil

nabulag

nanaman

ang

mga

ito

sa

pera.Wala ng

nagawa

ang

mga

tao kung hindi

ipaubaya

nalang

ang

mga

lupa.Mga may

pinagaralan

pero

walang

puso

!

Maraming

napatay

sa

mga

pamilya

namin

,

maraming

naghirap

,

naging

alalay

kami.

Ngayon

sabihin

mo kung sino ang

talagang

walang

puso

, ha?“ Galit na galit na sigaw nito kaya napasinghap ako.

“’ Yung

pinsan

ko na

nagnakaw

lang ng

dalawang

daan

piso

para

sa

tiyahin

kong

naghihingalo

na pero

pinaslang

siya

dahil

sa

maliliit

na

pagkakasala

na

nagawa

niya

sa

bayan para

magpakitang

gilas

ang

mga

pulis

o ang

gobyerno

na sila ay para

sa

hustisya

subalit

ang

iba

hinahayaan

nilang

mamayagpag

ang   mga

malalaking

magnanakaw

kagaya

ng

Gobernador

, Mayor at

Kongresista

kasama

na ang

malalaking

negosyante

na

sangkot

na

pandarambong

, illegal logging, illegal gambling, smuggling, land-grabbing at

iba

pang

katiwalian

at

pangaabuso

sa

kapangyarihan

. T-

anginang

Gobyerno

’yan!“

“I’m sorry ..” maling mali na hinusgahan ko sila. Tinignan niya ako sa mga mata, galit pero malambot ang ekspresyon niya.

“

Nagkaroon

ng

iba’t

ibang

grupo

kung

saan

kasapi

ang

mga

taong

galit

na

galit

sa

gobyerno

, Isa na ang

Noro

Islamic Liberation Front (

NILF

)

sa

mga

naghihinagpis

at

gustong

makalaya

sa

kamay

ng

ating

magulong

gobyerno

, gusto

lamang

nila

na

makuhang

muli

ang

kanilang

lupang

katutubo

at

pamunuan

ang

kanilang

sariling

tirahan

.

Naging

kasapi

kami noon. Second year college ako noon nung

nagpasyahan

ko ng

sumali

sa

grupo

na ’yun

dahil

sa

nangyari

sa

pinsan

ko at

mulat

na

mulat

ako

sa

lahat

.

Nagkaroon

ang

grupo

namin

ng

ugnayan

sa

IXIX

na isa

sa

mga

pinaka

malakas

na

sumasalungat

sa

namumunong

administrasyon

.

simula

nun eto ang

naging

sandalan

ng

naapi

naming

grupo

.“ Huminga ako nh malalim bago nagsalita.

“ Pero

bakit

ganon?

Bakit

kailangan

n’yong

mandamay

ng

sibilyan

?

Sa

ginawa

n’yo

bang

paghihiganting

’t laban

sa

gobyerno

may

napala

kayo? Gusto

n’yo

ng

kapayapaan

pero

anong

ginagawa

n’yo

?“ napatingin naman saakin si Aida at Amirah na parehong natigilan sa sinabi ko.

“ Sila ang

unang

nangulo

,

Tahimik

ang

grupo

namin

kapag

wala pang

naagrabyado

saamin

ngunit

anong

ginawa

nila

,

nireyd

nila

ang

isang

kampo

namin

at

pinagpapatay

ang

mga

tao

namin

roon

at

ano

nanamang

ginawa

ng

gobyerno

,

Ibinalita

nila

buong

pilipinas

na kami ang

nauna

, kami

nanaman

ang

nagsimula

sa

himagsikan

. Kung hindi kami

lalaban

, Hindi

hahaba

ng

buhay

namin

. Kung hindi kami

kikilos

mamatay

kami na kami pa rin ang

masama

.“ biglang pumasok sa loob si Dohawi. At halata sa mga mata niya na sobra ang laki ang hinanakit niya.

Lumapit siya sa asawa niyang nakahiga at hinarap kami.

“Wala

namang

ibang

bagay

na

maipapalit

sa

kapayapaan

. Isa

itong

bagay

na kung

saan

sa

sarili

dapat

magsisimula

. Ang

kapayapaan

ay hindi basta-

bastang

nadadaan

sa

madugong

labanan

.“ sagot ko pero ngumisi lang siya.

“ Kapag

sumuko

kami,

Talo

kami.

Manipulahin

nila

kami at mas

maniniwawala

na naman ang

mga

nakakarami

sa

kakayahan

ng

gobyerno

.

Pahihirapan

kami

sa

loob

ng

rehas

at

hinding

hindi na

namin

makakamit

ang

hustisya

para

sa

mga

taong

namatay

. Ang

tatay

ko na

isang

lumad

na

napatay

ng

mga

walang

hiyang

negosyante

dahilan

bakit

naghihirap

ang

pamilya

ko.

Maatim

ba ng

sikmura

mong

panoorin

ang

pamilya

mong

mamatay

dahil

sa

gutom

,ang

buong

probinsya

nyong

nalugmok

sa

kahirapan

dahil

sa

pagaalipusta

ng

mga

mamayaman

at

gobyerno

. Hindi mo kami

masisi

kung

bakit

nagagawa

namin

ang

mga

bagay

na ’to.“ So tatay niya pa ang tinutukoy ni Amirah. Siguro nga dahil sa hindi ko naman naranasan ay hindi ko naiintindihan ang nararamdaman nila. Kung ako ang nasa posisyon nila, tyak gano’n din naman ang gagawin ko.

“Kung ganon, Ikaw Amirah nasaan ang pamilya? Nasan ang mga pamilya nyo?” mas lalmong sumama ang ekspresyon ni Amirah.

“ Wala na. Patay na sila lahat. Lahat ng tauhan namin dito. Ang pamilya nila ay patay na dahil sa kagagawan ng gobyerno.“ naghina ako sa naririnig ko gano’n ba talaga kalupit ang gobyerno saknila.

“ Pati rin ba ang mga IXIX ss buong mundo ay nawalan din ng pamilya kaya ganoon nalang ang galit nila?“ tanong ko.

“ Hindi, Iba iba ang dahilan namin ngunit karamihan ay halos kapareho ng amin.“ sagot ni Dohawi.

Napayuko ako at napakagat sa labi. “Patawad kung hinusgahan ko kayo.” naiiyak na sambit ko pero nasilayan ko kanilang hilaw na mga nginiti.

“ Ok lang, sanay na ssnay na kami na sa lahat ng mata ng tao ay kami ang masama at walang puso pero ang totoo ay nagmamahal lang kami.“ mapait na sagot naman ni Aida.

Nag-guilty ako, Sobra ang panghuhusga ko sakanila, Pinapatay ko na sila sa isip ko without knowing na may tinatago ang mga ’to na saloobin.

“ How can i help you ha? Paano ko kayo matutulungan.“ umiling si Dohawi sa sinabi ko.

“ Kakapalan ko na ang mukha ko aa kahilinhan kong ito, kpag namatay ako…“ bumuntong hininga ito at hinarap ako mata sa mata. Kitang kita ko ang pagsusumamo niya. Nagmamakaawa siya.

“ Dohawi ..“ may pagbabanta sa boses ni Aida pero nanginginig ito.

“ Si Aida, ang magiging anak namin at si Amirah, sila lang naging pamilya ko ngayon at huling mga babae na naging mahalaga sa buhay ko. Sana ay matulungan mo silang makabangon.

Gusto kong maranasan na nila ang payapang buhay. Isa kang nurse, gusto kong matulungan mo muli si Amirah na ipagpatuloy ang pagaaral niya sa medisina, ang magina ko ay pakibantayan ng mabuti sana mapatingin mo siya sa mga magagaling nadoctor at mabigyan sila ng maayos na tutulugan…“ napipiyok ang boses nito at nangingilid ang mga luha. Sobrang sakit sa puso na makikita silang gan’to. Hindi ko akalain na gan’to sila.

“ H“wag po kayong magaalala gagawin ko po ang mga bilin n’yo. Hindi ko kayo bibiguin.” ngumiti ako sakanya.

“Tatanawin ko ito ng malaking utang na loob. Gusto kong umalis na kayo sa kampo na ito at bumalik aa evacuation center kasama ang mga bihag.” diretsong sambit nito.

“ Po ?“

“ Dohawi ?!“ mariing sigaw ni Amirah.

“ Natunton na ng militar ang lahat ng kampo natin Amirah at sa tanya namin na sa loob ng dalawang oras ay makakarating na sila dito kaya umalis na kayo.“ Ano? Bakit gano’n, paano sila?

“ Dohawi

naman!

Sumama

ka

nalang

saamin

, kung ganyan ang plano mo at gusto mo

mabigyan

ng

kapayapaan

ang

magina

mo.

Magumpisa

nalang

tayo

sa

maynila

at

sumuko

ka

nalang

.“ nawala ang tapang ni Amirah, Hinang hina ang boses niya.

“ Tama

siya

, Kung

susuko

kayo

maari

pa

kayong

makalabas

sa

kulungan

.

Tutulungan

ko kayo!“ sagot ko pa.

“ Napagusapan

na

namin

ng

mga

kasamahan

namin

na

lalalaban

kami

hanggang

sa

kamatayan

,

sa

pamamagitan

nito

ay

makukuha

namin

ang

hustisya

. Hindi ko

iiwan

ang

mga

kassmahan

natin

Amirah

,

Ibubuhos

ko na

lahat

ng

galit

ko

sa

mga

p-

tanginang

sundalo

’yan

dahil

sa

pamamagitan

nito

huhupa

ang

galit

sa puso ko at alam ko sa sarili kong namatay ako na nakapaghiganti.“ No, Mali ang ikot ng pagiisip niya, Hindi kailangan umabot sa gan’to pero paano ko siya mapipigilan.

Napakagat ako sa labi at nagsituluan ang mga luha ko, Lumakas ang hagulgol ni Aida at umiiyak na naman si Amirah.

“Maari n’yo ba kaming iwan? Maguusap lang kami ng asawa ko sa huling pagkakataon.” tumango ako at hinawakan sa kamay si Amirah. Lumabas kami at tumabad saamin ang mga rebeldeng inaayos na ang mga gamit na panlaban.

“ Mohamad, Ano ba ’yung pinagsasabi ni Dohawi!?“ galit na sigaw ni Amirah dahilan para mapunta lahat saamin ang atensyon.

“ Lulusob na ang mga sundalo dito, at napagkasunduan naming papalayain na ang mga bihag, ikaw at ang asawa ni Dohawi pero kami maiiwan dito at lalaban sa mga sundalo.“ diretsong sambit nito.Sinulyapan n’ya ako pero binalik niya rin agad ang tingin kay Amirah.

“ Tumakas nalang tayo! Maghanap tayo ng panibagong Kampo. Humingi tayo ng tulong sa mga IXIX sa ibang bansa.“ nagmamakaawang sambit ni Amirah. She really cared about her group.Mukhang eto na nga lang ang naging pamilya niya talaga.

“ Hindi na, Pagod na rin kami sa ganon, Amirah ilang years na natin ginagawa ang mga ’yun. Sawang sawa na kami.Eto na ang huling laban namin at hindi kana kasali roon.“ lumambot ng sobra ang puso ko sakanila. Nawala lahat ng galit ko sakanila dahil mas nangibabaw ngayon ang awa. Bakit kailangan mangyari sakanila ang gan’to?!

“ Wala na kaming takas, pero kayo meron Amirah. Mabuhay ka at itama ang mga maling paratang saatin ng mga tao. Akina ang baril mo. Maghanda na kayo at papaalisin na kayo sa kampo. Miss nurse, patawad sa lahat pero ikaw na bahala sa mga naging prinsesa namin. Ang mga bihag ay pinaghahanda na para tumakas, kung gusto mo silang puntahan ngayon ay maari mo silang puntahan.“ Napiga lalo ang puso ko sa sinabi niyang ‘Prinsesa namin.’ Ngumiti ako sakanya saka tumango.

“ Salamat .“ napaupo sa sahig si Amirah at iyak ng iyak pero agad naman siyang dinaluhan ng kasama niya. Niyakap siya ng mga ito at kita ko rin ang mga luha sa mga mata nila.

Lumayo ako sakanila para bigyan sila ng oras. Napakagat ako sa labi at dumeretso sa kung nasaan ang mga bihag.

Nabulag kami sa masamang imahe ng mga rebeldeng ’to. Sa likod ng mga nakakatakot na itsura ay napakalambot ng puso nila.

“ Alam n’yo namang makakatakas na tayo sa lugar na ’to kaya maghanda na kayo.“ sambit ko sa mga bihag. Ngumiting pagod ang mga ito.Lumapit naman saakiin ang batang si Mathew. Ang niligtas kong bata na nagbigay daan para mapunta ako sa lugar na ’to.

“ Nakakaawa sila. Simula nung naging bihag nila kami hindi nila kami hinayaang magutom. Nakakain pa rin tayo sa tamang oras.“ mapait na sambit ng isang lalaki. Tama siya, pinapapakin pa rin kami sa tamang oras pero hindi ko inappreciate ’yun dahil sa galit ako sakanila.

“ Ang

mga kasamahan nilang gumahasa saamin ay pinatay nila. Galit na galit sila kasamahan nilang sumira ng puri namin.“ sambit ng isang babae na nabiktima ng panggahasa ng isang rebelde.

“ Nagawa nila kaming gahasahin dahil lang sa matinding galit na hindi nila nacontrol pero alam namaing nagpipigil sila para lang hindi kami masaktan.“ sagot pa ng pangalawang dalaga na nabiktima rin ng rape.

“ Alam namin lahat ang dahilan bakit sila nagrerebelde.T-nginang pera ’yan. iyan ang puno’t dulo ng lahat.“ galit na galit na sabi ng isang binata.

°°°

NAKALAYO na kami ng konti sa kampo na ’yun. Dumadaan kami ngayon sa kahabaan ng gubat, may dalang itak ang mga kasamahan naming binata para pangtabak sa mga harang harang na sanga sa dinadaanan namin.

Tulala si Amirah, habang si Aida ay patuloy lang sa pagiyak habang inaalalayan ito ngayon ng mga kasamahan naming dalaga.Buhat buhat ko naman ang batang si Mathew.

“ Painumin n’yo muna ng tubig si Aida at baka ma dehydrate siya.“ sambit ko. Pinainom na muna nila ng tubig si Aida pero kasabay nito ang malakas na pagsabog sa kampo kung saan kami nangaling.

“ Nandyan na ang mga militar.“ komento ng isang lalaki.

“ Dohawi !!“ Tinulak ni Aids ang mga umalalay sakaniya at tumakbo pabalik pero bago pa siya makalayo ay naabutan na namin siya.

“ Aida, Kailangan na nating umalis dito. Para sa baby mo.“ umiiling ’to at patuloy lang sa pagiyak pero bandang huli sumuko na siya saamin at hinayaan akong alalayaan siya. Nagsimula muli kami maglakad pero namataan ko naman si Amirah na bumabalik ulit sa kampo.

Gad!

Napapikit ako ng mariin .“Hawak n’yo si Aida. Mauna na kayo! Hawakan n i uo ang bata!”

“ Hayaan mo na siya Nurse, masyadong makulit ang isang ’yan.“ komento ng isang dalaga.

“ Hindi maari,mauna na kayo! Aida. Tumakas ka para sa anak mo, Ok?“ ngumiti ako ng mapait at hinabol si Amirah. “

Magiingat kayo!“ sigaw ko pa sanila. Hinabol ko si Amirah.

“ Amirah! Ano ba?!“ Binilisan ko ang takbo ko pero mas mabalis siya hindi niya ako nililingon at determinado ’tong bumalik sa kampo kung saan nagkakagulo na.

“ Amirah !“ Sa pagtakbo ko ay nadapa pa ako at napahiyaw ng malakas ng tumusok sa binti ko ang matulis na kahoy.

Pininilit kong hilain ang kahoy na tumusok at pinunit ko ang konting bahagi ng damit ko para itali ’to sa binti ko na walang tigil sa pagdugo. Masyadong malalim ang sugat ko.

Masakit man pero hindi ko muna dinaing ang sugat na ’yun. At paika ika ko siyang hinabol.

Habang papalapit kami sa kampo ay rinig na rinig ko ang mga bala ng baril at mga bomba. Ang mga helicopter at sigawan.

“ Amirah! Delikado rito.“ nang tuluyan na kami makabalik sa kampo ay sobrang gulo na. Andaming ng nakahandudasay na bangkay.

Nawala sa paningin kio si Amirah kaya luminga linga ako sa paligid.

“ Ano pang ginagawa mo dito?!“ Mariing sigaw ng isang pamilyar na rebelde. Isa siya sa mga muntik ng gumahasa saakin.

Hinila niya ako para magtago at patuloy pa rin ’to sa pagpapaputok ng baril sa mga sundalo.

“ Pumunta ka na sa mga sundalo yan! Dito ka dumaan baka matamaan ka pa ng ligaw na bala!“ sambit niya saakin. Nawala agad ang galit ko sakanya sa ginawa nila noon. Concern siya saakin.

“Si Amirah nandito siya, sinudan ko siya kasi bumalik siya rito.” sambit ko kaya inis niyang ginulo ang buhok niya.

“ Ang kukulit n’yo! Umalis kana! Ako bahala sakanya!“ Tinulak niya pa ako.Wala akong nagawa kung ’di sundan nalang siya.

“ Sorry sa mga sinabi ko sa’yo nung isang araw. “ He nodded and he mouthed ’ Sorry din’ bago siya umalis sa pwesto niya.

“ Positive Captain nandito ang nurse !“ biglang may humablot saaking mga braso at tumambad saakin ang isang sundalo na may hawak na teleponong pang radyo.

“ Ma’am h’wag po kayo matakot. Ligtas na po kay—–.“ ’di niya natuloy ang sasabihin niya nang biglang may mga bala ng baril ang umalingaw ngaw dahilan kung bakit humandusay ang sundalo. Natuyot ang lalamunan ko at luminga linga sa paligid. Natagpuan ko nalang ang sarili kong tinutukan ni Amirah ng baril sa ulo.

Nakapalupot ang braso niya saaking leeg at napagtanto kong nakasuot siya ng bullet proof.

“ Amirah ..“mahinahong tawag ko rito.

“ Tumahimik ka!“ galit na sambit niya at iginiya ako sa gitna dahilan para maagaw niya ang atensyon ng mga sundalo.

“ Sige iputok n’yo ’yan. Sasabog bungo ng babaeng ’to!“

“ H’wag kayong magpapaputok! Pakiusap!Mabait siya!“ naiiyak kong sigaw sa mga sundalo ngayon na nakatutok na ang mga baril saamin.

“ Tumahimik ka! Nasaan ang mga iba pang ponyeta sa lipunan! Ano kayo lang ha! P-tangina n’yong lahat! Dapat kayo ang namamatay! Hindi ang mga kasamahan kong wala naman kasalanan! Dapat hindi ang lugar namin ang pinapasabog n’yo! Dapat ang Malacañang! Kung nasaan ang mga walang kwentang pinuno na mukhang pera!“ puno ng sakit at galit na sigaw nito sa mga taong nasa harap namin ngayon.

Napapalibutan na kami ng mga sundalo at may mga Helicopter rin sa itaas namin.

“ Please, H’wag kayong magpapaputok, Hayaan n’yo lang siyang magsilata, At ilabas lahat ng galit niya!“ sigaw ko sa mga ’to.

“ Tumahimik ka Atarah! Papatayin kita!“ galit na sambit ni Amirah pero umiling lang ako. Wala akong takot na nararamdaman sakanya, kung hindi awa. Alam kong hindi niya ako magagawang patayin.

“ Damn you woman! Put down your F-cking Gun!“ nagkaroon ng sabik saaking puso nang marinig ko ang pamilyar na boses na ’yun.

“ Rare ..“ Nanlilisik ang mga mata niyang nakatingin kay Amirah habang may hawak itong baril. Nginitian ko ng tipid si Rare at pinapakalma gamit lang ang mga mata ko.

Busy siya sa mga operasyon niya pero bakit siya nandito? T’yak magagalit nanaman saakin ’to dahil sa pagiging hard headed ko pero ang pagiging matigas ng ulo ko naman ang nagbigay daan para makikilala ko sina Amirah, Aida, At Dohawi na naging biktima lang.

“ Bakit ganyan kayo?! Bakit para sainyo kami ang masama! Bakit kayo nagpapabulag sa pera para mapagtakpan kung sino talaga ang tunay na masama!“ Namataan ko si Captain Roks na pinababa ang mga hawak na barili ng mga kasama habang diretso ang mga mata saakin. Nandito rin sina Godryo, P.O, Denden na may mga hawak na baril.

Tinignan ko sa mukha si Rare na ngayon ay nakunot noo ngunit nagliliyab pa rin ang mga mata bumaba ang tingin ko sa labi niyang mapula. Sh-t i miss his lips.

“ Ibaba mo ang baril miss! Tutulungan ka namin!“ sigaw ng isang sundalo.

“ Kalokohan! Sinasabi n’yo lang ’yan ngayon pero ang totoo masama ang intenston n’yo saakin! Kabisado ko na kayo lahat pare parehas kayong mukha pera! Mulat na mulat ako sa ginagawang pagaalipusta ng mga negosyante saamin na pinagtatakpan lang gobyerno!“

“ Ibaba mo na ’yan. Tutulungan ka mamin mahanap ang mga taong sinasabi mo, sisiguraduhin nami ––.“ pinutol ni Amirah ang sasabihin ni Leiutenant Colonel. P.O

“ Hindi! Hindi na mababago ’yun! Kahit makulong man sila! Makakawala sila dahil mamayaman sila at pinuno sila ng gobyerno! Nasaan na ang sinasabi n’yong pagkapantay pantay ha! Kaming mga biktima na mahihirap ang pinapalabas na masama at ang mga mayayamang may sala ang siyang pinapakita n’yong anghel!“

“ Mali ka, Hindi lahat ng nagtatrabaho sa gobyerno at mayayaman ay katulad ng sinasabi mo. Hindi lahat mukhang pera. Kaming mga sundalo ay gusto ng kapayapaan at pagkapantay pantay! Hindi rin kami tanga sa kung anong ginagawa ng mga ibang may mataas na pwesto sa gobyerno, hindi namin sila pwedeng arestuhin agad nang walang matibay na ebidensya. Kaya kung ibaba mo ’yan maari kang makipagtulungan saamin upang pagbayaran ng mga negosyante, at mga politiko.“ malamig na sambit ni Captain Roks. Kagaya ng mata ni Rare nagliliyab din ang mga mata niya.

“ Amirah, Tama siya. Mas mabuti kung makikipagtulungan ka sakanila para makamit mo ang tunay na hustisya na gusto n’yo.“ bulong ko.

“ Atarah.. Paano ako makakasiguro na hindi lang nila ako inuuto ha. Binubulag nanaman nila ako sa mga magandang salita nila. Hindi na ako makakapayag.“ nanghihinang sambit nito.

“Marami na nagbago Amirah, Walang masama kung susubukan mo. Nandito ako.Kasama mo sa magiging laban mo .” nabitawan niya ang baril na hawak niya at napaupo nalang ito sa lapag habang humahagulgol.

Dinaluhan ko siya at niyakap. “ Makakakamit mo rin ang hustisya na nais mo.“ bulong ko.

Nagsilapitan ang mga sundalo saaamin. Lumayo na ako kay Amirah at hinayaan nalang siyang alalayan ng mga Sundalo.

“ Klyte ..“

“ Atarah .“ napalingon ako sa tumawag saakin. Si Rare at Roks. Nauna lumapit saakin si Rare at niyakap ako ng mahigpit na siya namang nag pagbagsak ng balikat ni Roks. Nginitian ako tipid ni Captain gray eyes bago kami tinalikuran.

“ Master ko, You’re making me crazy again. I’m so worried about you. “ hinaplos haplos niya ang pisnge ko. “ Sorry if I’m late..I missed u so much baby.“ amoy na amoy ko nanaman ang nakakadik niyang pabango.

“ I’m sorry for being hard headed again, I missed you too.“ kasabay nito ang pagdilim ng paningin ko.

---

Nyang note: I want to remind you na fictional pa rin po ’to. Magkaibang magkaiba po ang mga ganitong nangyayari sa reality at dito sa fictional world. Ngunit dapat lang na iapply natin sa dalawang magkaibang mundo na ’to katagang “We can’t judge someone or something by it’s cover. “

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 23

Atarah’s

POV

NAMAMANHID ang katawan ko nang idinilat ko ang aking mga mata. Napangiwi ako at nabaling nalang ang tingin ko sa mga naguusap.

Napagtanto ko na nasa isang simpleng kwarto ako at hindi ito hospital pero may dextorse pa rin naka saksak sa kaliwang kamay ko at may benda na nakalagay sa binti ko.

“ Atarah !“ dahan dahan akong umupo sa kamang hinihigaan ko at napanguso ako nang mapansin ko sina nurse Mae, Dra.Aira, nurse Eria, nurse Sati, Dra.Ana Kaye at si Dra. Elaiza.

Nauna nang lumapit saakin si nurse Mae at niyakap ako ng mahigpit. Sunod ay sina Dra. Aira at ang iba pa.

Chineck ni Dra. Elaiza ang dextrose ko habang patuloy sila sa pagdadaldal saakin.

“

Pinagalala

mo kami!“ nakapout na sambit ni nurse Mae habang nangingilid ang mga luha.

Masaya akong nagkita kami ni nurse Mae na ayos ang kalagayan niya. Kamusta na kaya sina Dr.Kioh at Dr. Bryan.

“ I’m sorry.“ napapaos kong sambit.

“ Atarah

’di ba sabi

namin

h’wag

kang

gagawa

ng

ikapapanget

mo,

Oo

nga’t

hindi

ka

pumanget

sa

ginawa

mong ’yun

dahil

kahit

punong

puno

na

ata

ng

mga

sugat

’yang

mukha

mo ay

maganda

ka

pa rin

kaso

aanhin

mo ang

pagiging

maganda

kung

mamatay

ka

ng

maaga

?“ mapungay pungay na mata na sambit ni nurse Sati kaya napangiti ako lang ako sa sinabi niya.

“ Excuse me.“ magsasalita sana ako kaso naagaw ng pansin namin si Dra. Elaiza. “ I’ll just call Dr. Rare.“ pagpapatuloy nito sa sinabi niyaat akmang lalabas na nang biglang may pahabol na salita si nurse Eria.

“ Hala

Doctora

Elaiza

,

Bakit

si

Dr. Rare?

Dapat

si

Dr. Kristan naman.“ nakabusangot na sambit ni nurse Eria.

“ Are you nuts,

Eria

.

Edi

nagkagulo

lalo duh.“ umirap si Dr. Elaiza sakanya at binalingan ako ng tingin.

“ Ha

?

Bakit

nagkagulo ?“ kunot noong tanong ko. Hindi ako relate sa topic nila eh. Hindi ko magets.

“ Ano

kasi ..“

“ What ?“ nagtataka kong tanong. Bago pa makasagot ang iba ay sumagot na si Dra.Aira.

“ Nagaway

sila

sa

kung

sino ang

mangga

gamot

sayo.“ natatawang sambit ni Dra. Aira.

“ What ?!“ Pambihira naman sila.

“ Oo

grabe

, as in

andami

ng

nawala

ng

dugo

sayo

dahil

hindi naman

masyado

maayos

’yung

ginawa

mong

pagtali

sa

sugat

mo

tapos

’yun

dapat

gagamutin

ka

na ni Dr. Rare

kaso

bigla

naman

sumulpot

si

Dr. Kristan and Dr. Kristan wants to heal you too.“ natatawang sambit rin ni nurse Mae.

“ Ang Immatures ha.

Buti

nagamot

ako bago pa

maubusan

ng

dugo

.“ sarcastic kong sambit. Aba’t gumawa pa sila ng eksena kung gising ako nun pinaguntog ko pa ang dalawang ’yan.

“ Syempre

mas

nanaig

si

Dr. Rare kasi

halata

kay Dr. Kristan ang

kawalan

ng

konsentrasyon

dahil

sa

nangyari

sayo.“ I sighed and pouted.

“

Nagkasakitan

ba sila?“

“ Hindi naman

sa

pisikal

, Verbally lang pero

si

Dr. Rare chill lang

magsalita

and

medyo

tipid

pero

si

Dr. Kristan

dahil

sa

sobrang

pagaalala

sayo ’di niya na

macontrol

ang

sasabihin

. He looks really worried ’bout you.“ sagot naman ni Dra. Ana Kaye.

“ I’ll talk to them.“ natatango kong sambit.

“ Ang

haba

naman kasi ng

buhok

ghorl

!

Dalawang

hottie na surgeon ’yun oh.“ Tili naman ni nurse Sati.Kahit ilang araw lang kami namin sila nakasama pero namiss ko ang girls talk namin na ganto lalo na ang pagiging kalog ni nurse Sati and Eria.

“ Ang

gwapo

ni Dr.Rare.

Li

ke

syet

’di ko naman expected na

makikita

ko

siya

sa

personal.

Li

ke

omg ang perfect ng

itsura

niya.“ nagdedeliryong sambit ni nurse Eria kaya napangiwi ako.

“Hoy ’di

n’yo

naitatanong

bukod

dun

sa

dalawang

doctor

meron

pa!

HAHAHHA

si

Captain

Roks

syet

bumista

’yun

dito

kaninang

umaga.Wala pa kayo,

grabe

guys mas

gwapo

siya

sa

malapitan

! Hihi!“ sambit naman ni Dra. Ana Kaye habang may papisil pisil pa sa kaniyang pisnge.

Napatingin naman ako kay Dra. Aira at nurse Mae na tinatawanan lang ang asta nila.

“Baka naman kasi

Atarah

, share mo naman shampoo mo!

Napapalibutan

ka

ng

tatlong

hottie na

lalaki

ha!“

“ Mga

baliw

.

Mga

kaibigan

kolang

sila duh.“ napansin ko na ang paglabas ni Dra. Elaiza para tawagin si Rare or si Kristan.

“ Dra

,

Aira

and nurse Mae

siguro

mas

madami

pa

siyang

lalaki

sa

lugar

n’yo

no na

gwapo

din.“ Nakangising sambit ni Dra. Ana Kaye.

“ Hoy!

Ano

kala mo

sakin

lalakero

.

Grabe

ka

.“ pagp-protesta ko.

“ Ofcourse

,

Si

nurse

Atarah

pa. May

mga

nal

-link na

sikat

na model and Artist jan no.“ natatawang saad ni nurse Mae kaya napanguso ako. Pinagtutulungan nila ako. Help.

“ Omg,

Totoo

!?“

“ Mga

family friend ko lang ’yun. Alam

n’yo

naman ang mundo ng showbiz

gagawa

at

gagawa

ng

mga

issue ’yun .“defensive kong sambit. They looked at me amusingly.

“ So may boyfriend

ka

?“ nurse Sati asked.

“ Wala. Wala

akong

balak

.“ naiiling kong sambit.

“ NBSB

ganon?“ nakangusong tanong ni nurse Eria.

“Hindi naman.”

“Ilan na

naging

boyfriend mo?!“ Masyado silang interesado sa kwento ko dahil tutok na tutok sila saakin kaya natawa ako sa mga facial expression ngayon.

“ Seryoso

bang ’yan ang

paguusapan

natin

?“ I smiled at them playfully.

“ Oo

, curious lang naman kami

sa

buhay

ng

isang

prinsesa

na

napapalibutan

ng

gwapong

prinsepe

!“ Impit na hiyaw ni Dra. Ana Kaye.

Ang OA naman kasi nila, and tama sila na ang gwapo nga nila pero kaibigan ko lang naman sila, walang romantikong pakiramdam!

“ Well, isa lang naman.“ Aha self ang yabang mo sa part na nilagyan mo pa ng ‘lang’ ang isa. Gusto mo pa sundan ang isang ex self?

“I bet

gwapo

rin ’yun

sobra

!“ Tumango at ngumiti.

“ Yes he is .“ ’Di ko naman talaga mapagkakailang sobrang gwapo rin ni Charl. Iba iba kasi talaga ang gandang lalaki ng mga tao pero siguro para saakin ngayon mas angat lalo si Rare ewan ko there’s something about him na kapag nakita mo siya parang perpekto na siya sa paningin mo.

“ Anong

trabaho

niya? Engineer? Lawyer?!“

“ Model and

Bussiness

Tycoon ’yun.“ I said cooly. “ Paabot

nga

ng water.“ sambit ko dahil nanunuyot ang lalamunan. Kagigising kolang pero nag chikahan agad kami. Haha.

Inabot naman nila saakin ang tubig uminom ako at ibinigay ulit sakanila nang matapos ako. “ Ay

potek

Mayaman

!

Aaahhh

!!! sana all.“ napailing iling nalang ako habang pinapanood sila magtititili samantala si nurse Mae and Dra. Aura ay natatawa nalang din dahil hindi na bago sa kanila ang kwento ko antagal ko na silang katrabaho marami na silang alam tungkol saakin.

Natigil kami sa paguusap nang biglang bumukas ang pintuan ng kwarto, His stares lingered on me. His lidded eyes are decorate with black lashes. Hindi naalis ang mga mata niya saakin na tila nanghihigop kaya kahit anong sabihin ng isip ko na iiwas ang tingin ay hindi ko magawa.

Natahimik ang lahat at si nurse Mae lang ang naglakas ng loob na magsalita. “Labas na muna kami Atarah, mamaya nalang.” tumango ako ng wala sa sarili dahil nakatingin pa rin ako sa papalapit na si Rare. His sleeves were rolled up to his forearms

“ Doc,

Ath

.

Labas

na po kami .“ Rare just nooded at them.

Narinig ko ang tuluyang pagkasarado ng pintuan kasabay ng pagupo ni Rare sa tabi ng kama ko. He just remained like that, watching me closely with tender eyes.

“ Hey .“ napapaos kong sambit dahil naiilang ako ng bahagya sakniyang titig. Lumapit siya saakin. Marahan niyang hinawakan ang mga kamay ko. he carresed my fingers with his thumb.

His nose found its way to my neck marahan ang bawat paghinga niya at bawat buga ay kiliti saaking leeg. I did nit move, though. Hinayaan ko siya.

“ I even thought, I f-

cking

lost my baby.“ he said weakly. Nalunok ko agad ang sarili kong laway. What the effin’ f-ck.

“ I’m sorry.“ hindi na siya nagsalita. Kung kanina ay namamanhid ang katawan ko ngayon ay hindi dahil randam ko na ang mainit niyang katawan na nakabalot saakin. He stayed that way for a moment, carresing my hair and my cheeks.

“I was so scared, I’d lost you.” bulong nito. Ramdam ko ang hininga niya na nangingiliti. Sy-t self, kumalma ka, ok?

“ Why are you scared?“ wala sa sarili kong tanong. Nanunuyot ang lalamunan ko parang kailangan ko nang isang litro ng tubig.

“ Because I really care about you baby, and I want nothing to ever harm you, be a storm, or thunder or if another person trys to harm you for any reason. I’ll be there always protecting u like a white knight protecting his princess.“ He held my hand as he looked at me. Napakagat ako sa labi dahil sa bilis ng tibok ng puso ko.

Ano bang nakain ng lalaking ’to?! Masyado mapangakit ang mga salita niya! Nanlalambot ako.

“ Ah..I .“ ’Di ko alam sasabihin ko. He smiled playfully. He showered me kisses like worshipping every inch of my lips and every corner of my mouth. I closed my eyes at pinakiramdam ang mga pagdampi ng kaniyang labi saakin na animo dinadala ako sa kalangitan

Like dude, sobrang nangulila ako sa labi niya. Nakakainis man aminin pero totoo.

His scent is attacking my nose.Its sweet and manly. Gad, How can this creature creat that kind of scent. Tumigil siya sa paghalik saakin kaya bigo akong tumingin sakaniya at tumambad lang saakin ang mapanlaro niyang ngiti.

I f-cking missed his lips.

“ Let me check your condition , First .“ he said plafully. Inirapan ko ito at tumango nalang. Pinaood ko siya sa ginagawa niya at naalala kong itatanong ko pala ’yung tungkol sa kanila ni Kristan.

“ Nagaway

kayo ni Kristan?“ Kita ko ang pagdilim ng mukha niya habang chinecheck niya ako.

“ Your boyf is pain in the ass.“

“ He is not my boyf! He is my friend .“ I corrected. Tinaasan niya lang ako ng kilay at gumalaw ang panga at adams apple niya.

“I

didnt

expect to a great surgeon like Mr.

Laspiatio

to act like a child. Para

siyang

inaagawan

ng

laruan

na

ngawa

ng

ngawa

.“ malamig na sambit nito na halatang hindi nagustuhan ang inasta ni Kristan.

Kung kaclose mo si Kristan malalaman mo ang tunay niyang ugali He’s childish at animo hindi magseseryoso sa buhay dahil biro sakaniya, He’s friendly and aproachable pero kapag sa oras na kailangan magseryoso, magseseryoso namab siya and besides kung hindi mo talaga kilala si Kristan ng lubusan ay hindi mo malalaman na may gano’n siyang paguugali.

“You’re so mean,

Tss

. H’wag mo siyang husgahan, Hindi mo siya kilala. Ako Matagal ko ng

kaibigan

si

Kristan, He’s like my brother and my

boybestfriend

kaya ganon

siya

, Hindi lang ’to ang

unang

pagkakataon

na

naging

ganon

siya

saakin. Gustong gusto niya ako

lagi

protektahan

. He scared to lost me too.“ Oo hindi lang ikaw Rare, wag kang ano d’yan. Gusto kong iduktong ’yan kaso alam kong pagsisihan ko dahil ang yabang ng dating ko.

“ Because he likes you not only as his sister or a f-

cking

girlbestfriend

. He likes you in romantically way.“ Umigting ang panga niya at lumalamig ang expresyon niya.

“ Bakit

mas alam mo pa

sakanya

,

Ano

umamin

sayo ha?“ sarcastic kong sabi na nagpakunot sa noo niya.

“ Lalaki

ako, Alam ko

galawan

ng

mga

lalaki

Atarah

.“ Eh ano ba gusto niyang mangyari?

“ Tamang

hinala

ka

naman,

H’wag

mo

siyang

pangunahan

!“ naiinis na wika ko. Kung gusto nga ako ni Kristan bakit hindi niya ako nililigawan ang tagal nanaming magkatrabaho at alam kong mahal ako ni Kristan, mahal bilang kapatid.

“ Ok then, What if he avow to you about his feelings, What will you do?“ He’s done checking me. He sat beside my bed.

“ Let’s not talk about this Rare. I

dont

want to commit in any serious relationship, and you why.“ Hinilot ko ang sintido ko dahil ayoko ’yung gan’tong topic.

Tinignan niya lang ako ng mapungangay at bumuntong hininga. “ What about me, what if i confess that i love you.“ halos masamid ako sa sariling laway ko dahil sa sinabi niyang ’yan.

Grabe ha!

“I

dont

care about your feelings too,

Maglalaho

rin ’yan. I

dont

have time to deal with that shit.“ prangka kong samnit. Pinagmasdan ko ang expresyon niya pero hindi ko mabasa. Tumawa siya pero walang halong humor.

“ Your Ex boyfriend really cause you so much pain and heartache huh. D-

mn

him for making your heart cold and hard as f-

ck

.“ matigas na ingles sambit nito. Ramdam ko ang galit na bumabalot sa sistema niya.

“ Yep .“

“ Listen baby.“ Hinawakan niya ang kamay ko at hinaplos haplos ito. “ A beautiful woman like you doesn’t deserve to have a cold as ice and hard as stone heart.“ kunot noo ko siyang tinignan. Anong ibig niyang sabihin? Bakit niya ba sinasabi ang mga bagay na ’to.

“ So your point here is..“ Hind niya ako sinagot pero rin nagproseso sa utak ko ang gusto niyang sabihin kanina. “ Ah do you want me to love again? Haha Rare

anong

kala mo

saakin

walang

mahal? I loved my patient! I loved children! I loved my Family! I loved my friends.

Ano

hinitay

mo ’yung Partner ba huh? Hindi na Rare

sira

na ’yung parte ng

partner

sa

puso

ko.

Warak

na

warak

na oh ay pati pala ’yung pamilya ko

winarak

na rin

nila

’yung parte

nila

sa

puso

ko haha. Kaya hindi moko masisi kung bakit ayoko na magkaroon ng partner o hindi ko maayos ayos ang relasyon ko sa pamilya ko haha.“ I laughed sarcasticlly at ramdam ko ang pangingilid ng aking mga luha.

Bakit kasi napunta rito ang topic namin, ’yan emotional na naman ako. “ And if my friends tried to break the part of my heart where they are placed well go! May natitira pa rin naman ha. Nandyan pa ang mga bata. Ang mga pasyente ko na nagpapasaya nalang sa puso kong may lamat na.“ napipiyok na ako at tuluyan nang tumulo ang luha ko.

“ Shh .“ Pinunasan niya ang luha ko gamit ang hinlalaki niya. “Love can hurt, but if you’ll let it. Love also can heal. Its trully miraculous medicine.” Hinaplos haplos niya ang pisnge ko at kinulong niya ako sakanyang bisig.

“ Wow coming from you ?“ He just smirked and claimed my lips na animo’y pagaari niya.

°°°

NAKATANAW ako sa lupain ng Marawi.Nalalanghap ko na ang sariwang hanggin dito, taliwas noong unang dating ko rito na amoy usok mula sa kaliwa’t kanang sunog at pagpapasabog ng bomba. Payapa na at walang gulo. Wala ka ng maririnig na putok ng baril, Sigawan at iyakan. Napalitan na ito ng mga halakhakan at masasayang huni ng mga ibon.

Eto na ang araw na lilisan na kami sa Marawi at babalik na sa pinanggalingan namin. Kaming mga nurse, doctor at volunteers ay babalik na muli sa kani kanilang pinagmulan na probinsya at mga hospital.

Dumating saakin ang balita na medyo tumaas ang presyon ni Mommy. Dapat pupunta pa si Daddy dito ngunit nung nakausap ko siya sa telepono sabi ko ay h’wag na dahil maayos naman na ang kalagayan ko at bantayan niya na lamang si Mommy. Si Ate Akisha, maselan pa rin ang lagay at hindi niya pala alam ang nangyari saakin dahil mas makakasama sa kalagayan niya pero nang nabalita na roon na ligtas na ako ay doon palang nila sinabi ang nangyari saakin.

Si Mathew at ang iba pang mga bihag ay kapiling na ang kani-kanilang pamilya. Ngunit si Aida at Amirah at nagdadalamhati pa rin dahil sa pagkawala ng kanilang kasamahan at ni Dohawi. Ayon sa imbestigasyon hindi namatay si Dohawi dahil sa bala ng baril mula sa militar. Namatay ito dahil sa tuklaw ng isang makamandag na ahas nang mapadpad ito sa bandang magubat na parte.

Nakakalungkot isipin na bakit kailangan humantong pa sa puntong kailangan may mawalan pa ng buhay para magkaroon ng kapayapaan.

Binigyan ng maayos na libingan ang mga nasawing rebelde sa isang sementeryo rito sa Marawi, Samantalang si Dohawi ay pina cremate ang kaniyang katawan para maidala sa Manila dahil doon na maninirahan sina Aida at Amirah habang pinagpapatuloy ang paghahanap ng hustisya. Sa pagkakaalam ko ay, magsasampa sila ng kaso laban sa sinasabing negosyante at mga kawani ng gobyerno. Malakas ang laban nila dahil may mga witness naman.

Maayos na ang kalagayan ko pero ’di pa masyado humilom ang sugat saaking binti.

“ Kung hindi dahil sayo hindi magiging payapa ang lugar na ’to.“ nabaling ang aking paningin sa nagsalita.

His piercing gray eyes are darted on me while saying those words. Umawang ang labi ko at umiling lang.

“ Pati ba naman ikaw ?“ natatawang sambit ko. All people here was praising me na animo’y iniligtas ko ang mundo na matatamaan ng isang malaking bulalakaw.

I already explain to them na hindi ako kailangan ang pinaka pinupuri kung hindi ang panginoon na siyang dahilan ng lahat. Nagbibigay siya ng pagsubok saatin ngunit ginagabayan niya tayo. Planado niya ang tungkol dito para mas magising ang lahat sa katotohanan, para matuto tayo at para magkaayos ayos tayo.

Sunod sa dapat pinupuri ang mga sundalo na siyang tunay na nagbubuwis buhay para sa kaligtasan ng mga sibilyan. ’Yung tipong ang isang paa nila ay nasa hukay at ang isa naman ay nasa hospital.

“ You’re the gold key Klyte. Ikaw ang naging susi para makatam ng lahat ang kapayapaan.“ Gumagala ang paningin niya sa tanawin. Naka side view siya kaya kita mula rito ang tangos ng ilong ni Roks.

“ We are the key Captain. Kung hindi naman n’yo ko ililigtas, kung hindi kayo gagawa ng akasyon walang mangyayaring gan’to. Puriin mo ang sarili mo. Puriin mo ang kasama mo. I salute you Captain.“ ngumiti ako at sumaludo pa sakanya. Natawa siya sa ginawa ko pero sumaludo rin siya.

“I salute you too, Miss dahil sa katapangan at katatagan na ipinairal mo.” he said playfully.

“ Hahaha. So ’di pa kayo makakauwi sainyo no?“ Sapagkakataong ito at nakatingin na siya ulit saakin. Umiling lang ito at kinagat ang kaniyan manipis na labi.

“ Nope, We still need to stay here, marami pang kailangan asikasuhin .“ he sighed. “ Can i ask a question?“ Biglang nagseryoso ang aura niya kaya nacurious ako agad sa tanong niya pero mas pinili kong barahin ito.

“ Your already asking.“ ngumisi lang ito na para bang ineexpect niya ng sasabihij ko ’yun.

“ Boyfriend mo ’yung doctor?“ Seryosong tanong nito.

“ Huh? Sinong doctor?“ Duh andaming doctor rito.

“ The famous one.“ Eh si Rare unang pumasok sa isipan ko dahil mas famous naman siya kaysa kay Kristan.

“ Si Rare ?“ He just nodded. “ No .“ tipid kong sambit na nagpangisi sakaniya.

“ Ok then let’s have a friendly date when i come back to Manila, Kung ok lang sayo?“ diretsong sambit nito kaya nasamid ako sa sariling laway.

“ A-h..“ Hindi ko matuloy tuloy ang sasabihin ko nang magsalita na naman siya muli.

“ You’re single and beside, Friendly date walang malisya .“ Oo nga naman wala namang masama roon.Kaibigan ko lang naman siya.

“ Ok sige. Just Text me, ok?“ I smiled at him at inilahad ang kamay ko. “ Give me your phone. I’ll save my number.“ tumawa lang ito at umiling.

“ Dont need. Naka save na matagal na.“ napahawak ako sa bibig ko at ’di makapaniwala sa sinabi niya.

“ Paano ?“ Sino kaya ang nagbigay? Si Kristan, nurse Mae and Dra. Aira lang namn ang katrabaho kong may number saakin eh. Malabong si Kristan magbibigay ng mumber ko sakanya, edi nagalburoto ’yun. Si nurse Mae naman ay nasa kabilang evacuation center pa, aha baka si Dra. Aira.

“ I have my ways,See you soon Klyte, Your friend is here. Ingat sa byahe.“ ’di ako nakaangal pa ng bigla niyang hinalikan ang kamay ko at naglakad palayo.

“ Abnormal !“ I heard him chuckled at napalinga linga ko ako at namataan kong nakatingin saakin si Rare.

Masaya akong nagtanong skanya habang lumalapit rito. “ Hi? Aalis na ba tayo?“ Malamig niya akong tinitigan ngunit hindi niya sinagot ang tanong ko. Tinalikuran niya lang ako at naglakad nang nakapamulsa.

“ Ay hala, Attiude ka ghorl?“ bulong ko sa sarili ko at sinundan nalang siya sa paglalakad.

“ Uy, Ok na ba lahat ng gamit?“ ang laki ng hakbang niya kaya halos tumakbo ako palapit sakanya.

“ Yeah .“ tipid na sambit nito habang nakatingin lang sa daan.As usual pinagtitinginan siya ng mga taong nadadaanan namin pero wala naman itong pake.

“ Nasaan sina Kristan ?“ tumigil siya sa paglalakad at tinaasan ako ng kilay at malamig masyado ang expresyon niya.

“ I dont know. Go and text him.“ madiin na wika nito bago naglakad muli.

Bakit ang sungit niya? I had no idea what was on his mind. Why he’s suddenly cold? Parang nung isang araw palang sobrang sweet niya ha.

“ Hoy! Bakit ang sungit mo!“ hinabol ko siya sa paglalakad niya.

“ I’m not.“ I can sense the extreme control he needs not to lash out

“ Eh, bakit ang tipid mo magsalita ?“pangungulit ko.

“Stop asking question, I’m not in the mood. Tss. Just walk silenlty.” seryosong saad nito. Napanguso ako. Galit siya eh. May nagawa ba ako? Uhm.

“ Ok .“ Tahimik akong naglalakad papunta sa kampo dahil nandoon ang Van na sasakyan namin.

Habang naglalakad naman kami ni Rare ay nakasalubong ko sina Goryo at Denden.

“ Magandang Araw Miss Atarah!“ masayang sambit ni Goryo. Tinaas ko ang kanang kamay ko para makipag high five sakanila.

“ Ganda mo pa rin kaya lalong lumalakas tama sayo ni Ca–

–Hahah joke. Ingat sa byahe miss!“ nakita ko ang pagsiko sakanya ni Denden pero isinawalang bahala ko nalang ’yun.

“ Ingat Miss Atarah! See you soon!“ masayang sambit ni Denden.

“ Yeah right thanks and same to you !“ nakangiti akong bumaling kay Rare na madilim ngayon ang mga mata.

“ May problema ba?“ Akward na tanong ko rito pero inirapan lang ako. Hinawakan niya ang kamay ko at iginiya na ako papunta sa kampo. Nakabusangot ako dahil hindi ako pinapansin at at kinakusap ni Rare.

Ang lamig ng expresyon niya, halatang galit at nagsusungit. Eh bakit ba siya walang sa mood and badtrip? Hindi ko naman siya inaway ha.

Nang makarating na kami sa kampo ay agad kaming sinalubong ng mga kasamahang naming nurse at doctor. Binawi ko ang kamay ko kay Rare at lumapit sa mga kasamahan.

“ Tabi tayo sa Van baby .“ nakangiting sambit ni Kristan saka hinala ako palapit sakanya at inakbayan.

“ Yieee.“ Nangaasar na hiyaw ni nurse Eria at nurse Sati pero patagong sumusulyap kay Rare upang tignan kung ano ang magiging reaksyon nito.

“ Uhm sige.“ napatingin din ako kay Rare pero wala akong mabasang kahit anong expresyon sa mukha niya. His eyes fell down on my shoulder.He clenched his jaw grimly.His brow shot up and he licked his lips bago na isipang naglakad papunta sa kung saan.

“ Anong nangyari dun?“ patay malisya na tanong ni Dra. Anna Kaye.

“ Ewan ko eh, Kanina pa siya badtrip .“ inalis ko ang pagkaakbay ni Kristan saakin dahil ang bigat ng braso niya.

“

Selos ang pogi.“

mahinang sambit ni nurse Eria pero rinig na rinig ko dahil malapit ako sakanya at nakangisi ito saakin.

Selos? Hindi siguro. Sadyang badtrip lang ’yun. May dalaw kasi eh.

°°°

NAKASAKAY na kami sa Van and napagbigyan ko naman na si Kristan tabihan ako. Ang kaso lang ay hindi ako mapakali dahil alam kong lalo sumama ang timpla ni Rare hindi dahil nagseselos ito dahil bakit nga ba ito magseselos, kami ba? Mahal niya ba ako? Hindi naman duh.So siguro may nagawa akong kasalanan o may nasabi akong masama sakanya pero wala naman akong naalalang may ginawa ako sakanya.

Oh baka naman namimiss niya lang si Ate Akisha. Hahaha. Haynako ang paasang lalaking ’yan hindi pa rin maka move on sa ate ko kahit anong sabihin ko, Kung ako hindi na magmamahal in romantikong paraan dahil sa ginawa ni Charl,siya mas minamamahal niya naman si Ate Akisha. Engot talaga ih, kita ng may pamilya ang tao.

Hindi ko kasama sa Van si Rare nasa kabilang Van ata kasama ang ibang may mataas na katungkulan sa medisina. Kada Van kasi ay kailangan magkakasama ang mga Doctor at nurse ng i-isang hospital ewan ko ba roon bakit hindi sumabay saamin may puwesto naman eh.

Tss. Napaka pabebe niya!

Masaya naguusap ang mga kasama ko rito sina Dra. Aira, Dr. Kioh, Dr. Bryan, nurse Mae at Kristan. At ako naman ay tahimik lang habang nagmamasid sa bintana at pinapanood ang dinadaanam.

Nababadtrip na rin tuloy ako na ewan.Nawalan ako ng sa mood. Magkakaroon din ata ako eh.

“ Are you ok?“ tanong ni Kristan nang mapansin ang pananahimik ko.

“ Yep.“ Ngumiti ako nang hilaw kaya nanliit ang mga mata niya dahil alam niya na hindi ako nagsasabi ng totoo.

“ Ang sugat mo, masakit pa?“ umiling lang ako at kinagat ang labi.

“ Are you hungry then?“

“ No, but I’m sleepy.“ Humikab ako at bumuntong hininga naman siya.

“ Sleep. Gisingin nalang kita kapag nandun na tayo.“ tumango at pinikit ang aking mga mata. Ramdam ko pa ang paglagay niya ng neck pillow sa leeg ko kaya napangiti ako.

PINAGSISIHAN ko na umidplip pa ako ng ilang minuto dahil sumakit ng lubusan ang ulo ko nang magising ako.

Nandito na kami sa Naha Airport at papasakay na kami sa loob ng sariling Pribadong Eroplano ng St.Calisha.

Hanggang sa pagsakay namin ay hindi pa rin ako pinapansin ni Rare pero nakikipag usap naman siya sa iba. Ako lang ata ’di kinakausap.

Nahuhuli ko naman siya na sinusulyapan ako. Malamig na titig ang pinupukol niya kaya iniiwas ko rin ang tingin ko.

Pumunta na ang mha kasama namin sa kaniya kaniyang airline seat. “ Tab i ulit tayo.“ Bago pa ako makasagot kay Kristan ay may humila na saakin.

Sinulyapan ko ang humila saakin. Tumambad ang malamig na mukha ni Rare. Binalingan ko pa si Kristan na tinatawag ako. “ May katabi na ako

eh .“ sagot ko kay Kristan bumuntong hininga siya at gumalaw ang panga niya. Tinitignan niya lang ng matalim si Rare pero wala naman pakialam si Rare.

Iginiya niya na ako sa bakanteng upuan.A seat towards the back of the plane. Sa tabi rin ako ng window. Hindi na siya nagsalita nang makaupo ako at ganon rin siya.

“ Hoy, galit ka sakin?“ nakanguso kong tanong pero nakatingin lang ito sa hawak na telepono.

“ Pst .“

“ Mander ko?“

“Baby yohoo!” napangisi ako nang bumaling ang tingin niya saakin.

“ Tss .“

“ Ay galit nga, Inaano kita jan?“ kunot noo kong tanong. Matalim niya akong tinignan at ipinagalaw ang sariling panga.

“ Stop talking, Rest.“ maotoridad na wika nito kaya nanliit ang mga mata ko. Ang cold niya!

“ Eh galit ka saakin ih. Ano ba problema huh baby?“ malambing na sambit ko na nagpabago sa expresyon niya na nagliliyab na ngayon.

Minasahe nito ang sintido niya at huminga ng malalim.“ Why did you allow him to call you baby? Kapag ako naiinis ka, Care to explain this shit?“ nagtitiim ang bagang niya. Nanlalamig rin ang mata niya.

Dahil ba dito kaya siya nagagalit? Grabe ha. Ang babaw niya.

“ Eh, Nasanay ako sakanya .“ Sambit ko sabay kati sa noo ko.

“Damn it. You dont want me to call you baby because your mother f-cker friend is only allowed huh? You like him?” nagulat ako sa inaasta niya ngayon bakit ang big deal sakanya. Bakit ba galit siya ha?

“ The f-ck Rare, Ano ba pinagsasabi mo jan! Ofcourse I like him as a friend.“ i hissed.

“Then if you like him as a friend only, Dont allow him too

call you baby!“ matigas na sambit nito.Napalinga linga ako sa paligid upang tignan kung may nakakapansin ba sa away namin. Nakanhinga naman ako ng maluwag nang wala naman.

“ Oh tapos

? Ikaw lang pwede ganon?“

“ Ako

lang baby. Ako lang ang pwede.“ Ramdam ko ang paglapit niya sa leeg ko. I felt his warm breath na nagpataas ng aking mga balahibo.

“ Wow, I dont even like you as a friend, jerk.“ Tinulak ko siya at mapungay pungay na tingin lang ang ginanti niya saakin.

“ Then like me as your lover.“ He so serious pero alam kong minemema niya lang ako.

“ HAHAHAHAHAHA, Ikaw ha gumagaling ka na sa pick up line ha. Sad to say ’di mo na magagamit kay ate ’yan. Tigilan mo na kakapractice saakin. At on the spot ka nalang mag pick up line sa mga babae mo.“ natatawa kong sambit pero mas lalong sumama ang timpla ng mukha niya. Mukhang naiinis siya sa sinabi ko.

“ Damn it.“ mura nito pero mas natawa lang ako.

“ Pabebe na nga, Korni pa Hahaha.“ humalakhak ako ng malakas kaya napansin ko ang pagbaling ng tingin ng mga katabi naming seats.

“ Stop laughing, we’re not yet done .“ madiin na sambit nito. Pikon na pikon na siya.

“ Oh ano pa?“ pinunasan ko ang luha ko dahil sa pagtawa.

“ Why the hell did you let that f-cking Captain to kissed you !“ Oh eto pa ang pangalawang dahilan kaya nagkakaganto siya. Kung sabagay naging cold siya at nagsungit kanina nang susunduin niya ako. Nakita niya ang ginawa ni Captain Roks.

“Sa kamay lang naman.” pambabalewala ko. ’Di naman big deal eh.

“ Lang? Seriously?!“ Hindi makapaniwalang sambit nito. Eh? Ang big deal naman sakanya?

“ ’Di naman ako ganoon ka conservative no! Saka biglaan ’yung paghalik niya. Ano ba pinuputok ng butchi mo! Selos ka?“ natatawa kong sambit sakanya.

“ Yes I am baby …“ Ramdam ko nanamn ang hininga niya saaking leeg.“ I dont want anyone else to kiss you. Ako lang ang maari.“ Pinadulas niya ang hinlalaki saakin labi. “ Sakin lang ’yan .“ he licked his lips at pagkatapos ay kinulong niya ako sa kaniyang braso.

“I badly want to kiss you right now but i dont want my master feel so uncomfortable.” naramdaman ko ang paglapat ng mainit niyang labi sa gilid ng tenga ko. “ My master much prefer the private kising session.“ mapangakit na bulong nito.

Nagwawala ang puso ko, Kinikilig ba ako? Pamilyar ang pakiramdam na ’to! Naramdaman ko na dati ’to kay Charl at hindi ko pwede maramdaman ’to sa lalaking paasa na ’to eh!

---

Nyang note: Haha dapat kahapon ko pa ’to na update kaso hindi ko natapos isulat, dahil sa research namin nako! HAHAHA buti na singit ko pa mag update ganyan ko kayo ka love hahaha. Godbless! Enjoy reading kahit medyo lame ’to! Haha.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 24



Atarah’s

POV

PALABAS na kami ngayon sa Airport hinihintay lang namin ang mga maleta namin at ibang gamit na nasa baggage scanner.

“ Marami

raw

media

sa

labas

.“ sambit ni Dra. Aira pagkatapos niyang ibaba ang telepono niya.

“ Oo

nga

sabi ni Mama pero may guards naman

daw

ata

tayo eh.

Nako

si

Atarah

n’yan

ang

puntriya

.“ sambit naman ni Dra. Ana Kaye.

“ Magpapainterview

ka

ba?“ tanong ni nurse Mae saakin.

Napabuntong hininga ako bago sumagot .“No,

pagod

ako eh saka

sinabihan

ako na

h’wag

muna mag entertain ng

tanong

mula

sa

media..“ Nagkibit balikat ako at sumulyap ako kay Rare na nakikipag usap kina Dr. Cairo at sa iba pang doctor.Si Kristan din ay nakikipag usap sa isa pang grupo ng mga doctor na hindi pamilyar saakin dahil nga sa isang evacuation sila naka assign.

Kring

!

Kring

!

Biglang tumunog ang phone ko at chineck ko kung sino ang tumawag.

Mikee

is Calling..

“ Excuse me,

sagutin

ko lang.“ nagsitanguan sila at ako naman ay lumayo ng kaunti sakanila.

Napansin ko pa ang pagbaling ng tingin ni Rare saakin pero hindi ko na ito pinansin at sinagot na ang tawag.

“ Hello ?“

[ OMG! I MISS YOU SO MUCH

HUHUHU

!

Nandito

na kami

kasama

ko sina

Tita

. ]

“ Miss you too Kee! Eh,

Ayos

na ba

si

Mama?

Masyadong

mainit

sa

labas

at

marami

raw tao?“ tanong ko.

[

Oo

sobra

pero

nakabukod

kami

sa

mga

ibang

tao at media

syempre

VIP kami no.Nasa

isang

parang office kami

ngayon

. May

aircon

naman eh]

“ As in kayo lang? Sino

mga

nandyan

?“

[

Yes

syempre

! Hello Dela

Veja

ka

! Alam mo naman isa ang

pamilya

nyo

sa

mga

pinaka

sikat

sa

Bussiness

world duh! I’m with your parents,

Dapat

sasama

sina Ate

Akisha

kaso

syempre

bawal

ang

biyahe

sakanya

. Bali

nasa

bahay

sila nyan ]

“ Ah ganon ba,

Palabas

na rin kami nyan may

mga

body guards kami para

pigilan

ang

mga

reporters

sa

paglapit

saamin

.“

[

Dapat

lang no!

Kanina

nga

, kami ’yung

dinumog

ng

mga

reporters na ’yan.

Kaso

hindi naman

pinaunlakan

ni Tito ang

pag

interview.

Andami

nilang

tanong

nakakalilyo

!]

“ Oo

na

sige

na, Eto na

lalabas

na kami.

Babye

! See you!“ binaba ko ang tawag nang mapansin ko na ang mga kasama ko na hawak hawak ang mga kani-kanilang gamit habang may mga malaking ngiti sa kanilang mga labi na halatang excited na makita muli ang mga kamaganak. Dalawang linggo rin kasi ang naging pamamalagi namin sa Marawi.

Maglalakad sana ako para kunin din ang gamit ko pero huli na dahil nakalapit na saakin si Rare habang tulak tulak ang pushcart kung nasaan ang mga baggage ko.Wala naman siyang dalang maleta bukod tanging isang hindi ganoon kalaking kulay itim na hiking bag.

“ Let’s go.“ He huskily says as his eyes were fixated on me.

“ Magpapaalam

na muna ako.“ sambit ko sakanya. He licked his lips and he just nodded.  My eyes drifted on his lips and saw how tender and red it is ngunit agad ko rin iniwas dahil nakatitig nga pala ito saakin at nakangisi na ngayon dahil sa ginawa kong ’yun.

Kahiya, jusko!

Hinarap ko na ang mga kasamahan namin at bumungad agad ang kanilang mapanukat na tingin. Nanliliit ang mga mata nila na halatang curious saamin ni Rare.

“ Atarah

, Tara ako na

maghatid

sayo kina

Tita

. Where’s your things?“ seryosong sambit ni Kristan at bakas sa mga mata niya ang matinding iritasyon.

Eh? Napano siya?

“ No need Mr.

Lapiatio

, I’ll accompany her.

Obligasyon

ng

manliligaw

niya na

ihatid

siya

sa

kung

saan

man

siya

pupunta

lalo

na’t

kasama

ako.“ Rare said, while his serious and dangerous eyes were intensely directed at me.

Hindi makapaniwalang nagpasalit salit ang tingin si Kristan saamin ni Rare. Pinagalaw niya ang panga niya at sa huli ay ipinako ang tingin niya saakin na animo sinasabing hindi niya nagugustuhan ang pakulong ’to.

“ Ha?

Nililigawan

mo

si

Atarah

?!“ malakas na hiyaw ni nurse Eria.

Napasinghap ang lahat kahit ang iba pang mga doctor, nurse at vollunteers ay nakatingin na saamin kahit medyo malayo ang mga pwesto nila habang nagbubulong bulungan.

“ Uh..“ Abnormal ’tong Rare na ’to! Syet issue na ’to. Nakakainis! ’Di ko alam sasabihin ko parang naputol ang dila ko nang wala sa oras.

“ Yes, I am. Go and say goodbye to them baby. Your parents is waiting.“ Smooth na sambit nito ngunit hindi ko mabasa ang expresyon ng kaniyang mukha.

Narinig ko ang hagikgikan nina Nurse Eria habang hinahampas hampas ang katabing si Dr. Elaiza na iritang irita sa ginagawa niya. Isang matamis na ngiti ang sumisilay sa mga labi nila nurse Mae, Dra. Aira, Dra. Ana Kaye at nurse Sati pero halatang may halong kuryoso ang mga mata nila.

“ Uh.

Ano

ahm

,

Aalis

na kami guys. See you soon. Text and chat me

nalang

ha. Sana

makapag

hangout tayo soon .“ Sambit ko sakanila at isa isa silang niyakap.

Una kong niyakap si nurse Sati. “ Loka

ka

, Deny deny

ka

pa

saamin

ha.

Siguro

nililigawan

ka

rin ni Dr.Kristan at Captain

Roks

no.“ mahinang bulong ni Sati saakin.

“ H-hindi ha.“ nauutal kong saad dahil parang may bumara na kung ano saaking lalamunan.

Kung alam lang ninyo wala akong naging manliligaw sa tatlong ’yan, kahit na si Rare. Puro kasinungalingan lang ang lahat ng ’to.

“ Nauutal

ka

ghorl

, Alam na this.“ Mapangasar na sambit nito. Pagkatapos kong yakapin si nurse Sati ay si nurse Eria naman.

“ Sasagutin

mo ba

siya

? Hihi Maka Rare

talaga

ako

ih

, Akin

nalang

si

Dr. Kristan or Captain

Roks

. Share your blessing sis Hahaha.“ bumulong bulong din siya at parang bulateng binubudbudan  ng asin dahil sa sobrang ligalig.

“ Abnormal .“ Sunod ay si Dr.Ana Kaye naman.

“ Grabe

, Ang

haba

ng Hair. Rare

Cedrick

Grison na ’yan!

Jusko

mapapa

sana all

nalang

ako“ natatawa rin bulong ni Dra. Ana Kaye. Sunod naman sa mga niyakapa ko ay si Dr. Elaiza na iritang irita sa ingay ng mga kasama.

“ Kawawang

Dr. Kristan, look at him.

Mukhang

sasabog

na.

Mabuti

at wala

si

Captain

Roks

“ naiiling na bulong ni Dra. Elaiza. Niyakap ko rin syempre si nurse Mae at Dra. Aira at katulad ng mga nauna ay inaasar lang din nila ako.

“ Atarah !“ Napalingon ako kay nurse Jacques na naka bukas na ang mga  bisig at patakbong lumapit saakin.

Napansin ko ang malamig na tingin ni Rare sa papalpit na si Jacques. The muscle of his jaw moved, telling to jacques that he’s clenching it for an obvious unexpressed anger.

Nawala ang atensyon ko kay Rare nang yakapin ni Jacques ang katabi kong si Dra. Elaiza imbes na ako. Nagsitawanan ang lahat, iritang irita naman si Dra. Elaiza sakanya habang  si Jacques ay akward lang na tumawa. Si Kristan ay matalim ang tingin saamin samantalang si Rare ay seryoso lang ang mukha na nakatingin saakin.

Napairap ako kay Rare dahil alam kong natakot lang si Jacques sakanya. Umiling iling ako at nilapitan si Jacques at niyakap.

Natigil ang lahat sa pagtawa at sinumulan nilang asarin si Jacques.

“ Aroo

Jacques

lagot

ka

.“

“ Mukhang

may

mamatay

ng

maaga

rito

ha.“

“

Witwiw

baka may

mawalan

ng

trabago

yung isa

dito .“ namumutla naman si Jacques kaya natawa ako lalo sa itsura niya.Una ko siyang nakutang gan’to nung galit na galit si Captain Roks.

“ Duwag

ka

talaga

no Jacques,

Pinagalaw

lang ang panga

umatras

kaagad

. “ natatawa kong bulong.

“ Eh, y-ari ako

nito .“ nauutal na wika nito.

“ Baliw

, Ako

bahala

. Alam mo bang master ako ng Rare na ’yan Hahaha.

H’wag

kang

matakot

,

Duwag

.“ natatawa akong kumalas sa yakapan namin at siya naman ay mas lalo lang naging balisa.

“ Sige

na

alis

na kami ha,

Ingat

kayo

sa

byahe

. I love you all.“ Tinanguan ko lang sina Dr. Cairo, Dr. Serio at Dr. Michael.

Nilapitan ko rin si Kristan at niyakap. “ Shh

, I know you’re mad. Let’s talk next time, ok?

Naghihintay

kasi sina Mommy eh. Text and Call

nalang

, ok? I love you.“ as my brother.

Kumalas siya sa yakapan namin. Bumuntong hininga siya at mapungay pungay na mata akong tignan.

“Yeah right, I love you too.Take care.

Restwell

ok.“ Malapad ang ngiti ko at tinunguan siya ngunit hindi niya naman ako nginitian ng pabalik.

“ You owe me a lot of explanation

Ath .“ Seryoso niyang sambit saka matalim na sumulyap kay Rare. Hinawakan ko ang braso niya at ngumuso. “ Yes,

Sige

na.“ he just nodded. Tinalikuran ko sila at lumapit ng tuluyan kay Rare.

“ Let’s go.“ Sambit ko. Pinagalaw niya ang panga niya at malamig lang ang tingin niya saakin saka tumango.

Pinagtitinginan kami ng mga Tao dahil na rin sa matinding kagwapuhan nitong kasama ko at isa pa may mga nakasunod saaming bodyguards kaya kaagaw agaw pansin naman talaga.

“ Hoy

bano

ka

!

Anong

naisipan

mo at

sinabi

mo ’yun ha!“   madiing wika ko sakaniya masungit niya akong sinulyapan at nabasa ko agad sa expresyon niya na iritado siya na badtrip nanaman.

“ Ikaw .“tipid na sagot nito.

“ Ibang

klase

ka

!

Maiissue

tayo

nito

eh, Kala ko ba, kina Mommy lang tayo

magpapangap

ha.“ naiinis kong sambit sakanya saka ko siya hinampas sa kanyang braso.

“ Tss

,

ngayon

hindi na.“ malamig na sambit nito. Aba’t napapano nanaman ang lalaking ’to?!

“ At ganyan

ka

pa

sumagot

ha!

Pasalamat

ka

’di ko

dineny

kasi

ayaw

kong

mapahiya

ka

ha!“ naiirita na ako sakanya at wala na akong pake kung naririnig na ng mga body guards ang pinaguusapan namin.

“

Tss

, Let’s not talk about this ok.“ masungit na sambit niya. His eyes looked away from me, it was obvious that he wanted to make it look like he’s snobbing me.

“Eh,

Maissue

nga

ako!

Ano

nalang

sasabihin

ko kay Kristan!“ I gritted my teeth. Sobrang nangigil ako!

“ Tell him that you’ll say yes to me soon because you’re slowly

fallin

’

inlove

with me.

Tss

..“ supladong saad nito. His lips twisted and he looked at me darkly again.

“ Hindi naman

totoo

!“

“ Choose

Atarah

,

Hahalikan

kita para

tumahimik

ka

o

tatahimik

ka

nalang

nang

wala

akong

ginagawang

pagpaparusa

jan

sa

labi

mo.“ mababang boses na sambit nito ngunit baka na bakas ang matinding pagkainis niya.

“ Satingin

mo ba, hindi ako

magiingay

lalo na

kapag

hinalikan

mo ako ha!

Ano

akala

mo

saakin

hindi

magwawala

ha! I will moan hard jerk!“ huli na nang marealize ko ang sinabi ko. Ngumisi siya at pinagalaw ang panga niya.

Ah! This jerk!

Napatingin ako sa mga body guard na patay malisya lang pero alam kong narinig nila ’yun. Gad, nakakahiya.

“ Tandaan

mo ’to,

Kainis

ka

!“ Naiirita kong binilisan ang lakad at ’di siya hinintay. I heard him chuckled. Aba’t talaga, tuwang tuwa pa siya.

Ano ba kasi self? Bakit hindi mo makontrol ang bunganga mo ha! Miss mo lang labi nyan kaya nagkakaganyan ka eh.

Iginiya ako nang body guards namin palabas ng Airport at tumambad nga saamin ang napakaraming Tao na naghihintay sa kani-kanilang pamilya. Syempre nandyan rin ang mga reporters na kumakalap ng impormasyon tungkol saamin.

Naramdaman ko ang isang mainit na presenya na tumabi saakin. Ipanalupot niya ang kaniyang braso saakin.

Hahampasin ko sana ito dahil maraming tao ang makakakita ngunit mas nakaagaw ng pansin ko ay ang mga nagkakagulong media.

“ Miss

Atarah

,

Kamusta

ang

kalagayan

niyo

ngayon

?“

“

Anong

pakiramdam

at

buhay

kayo

ngayon

?“

“ Miss,

Atarah

totoo

bang

magkakaroon

kayo ng meeting

sa

presidente

.“ Iilan lang ’yan sa mga samut saring tanong ngunit hindi ko sinagot. Nagsasabay sabay sila sa pagsasalita at nararamdaman ko ang pagsakit ng ulo ko.

Pinipigilan naman sila ng mga guard na hindi makalapit saakin ngunit masakit lang sa ulo ang matinding ingay na dinudulot nila.

’Di rin kalaunan ay nakadating kami sa isang Room banda rito sa Terminal 3 ng airport.

Kinalas ni Rare ang nakapalupit nyang braso saakin at hinayaan akong maunang pumasok sa loob, binuksan ko ang kwartong ’yun at tumambad saakin si Mommy, Daddy at Mikee na nakaupo sa isang itim na couch.

“ Anak .“ agad akong dinaluhan ni Mommy ng mainit na yakap at hagulgol na iyak.

“ M-mommy .“ nahihirapan kong sambit dahil unti unti na ako nadadala sa masakit na iyak nito.

“ Miss na miss kita

anak

hindi ko

mapapatawad

ang

sarili

kung

tuluyan

ka

ng

nawala

saamin

.“ nangininginig na wika ni Mommy.

“ Shh

, Mommy..“ napakagat ako saaking labi dahil ang bigat bigat na ng pakiramdam ko.

“ Hindi ko alam kung

mabubuhay

pa ako ng

maayos

kung wala

ka

na

sa

piling

namin

.“

“ Tahan

na Mommy, ang

mahalaga

Ok na ako. ’

Diba

babalik

naman ako eh.“ hinagod hagod ko na ang likuran niya.

“ Anak

ko. Mahal na mahal kita ha.

Ilang

beses

na

nangyari

na

muntik

ka

ng

mawala

saamin

. Hindi ko na kaya na

mangyari

pa

ulit

’to.“ Napabuntong hininga ako at napakagat muli saakin labi.

“ I l-love you too Mom.“ nahihirapan kong sambit pero alam kong walang halong plastic ang sinabi ko dahil totoo namang mahal ko ang pamilya ko.

“ Hon,

Paupuin

mo muna

si

Ath

.“ Sabi ni Daddy na nangingilid na rin ang luha at bakas sa mga mata niya ang pananabik sa aking mga yakap.

Kumalas si Mommy sa yakapan at iginiya ako sa couch. Sinulyapan ko si Mikee na iyak rin ng Iyak habang nakatakip ang bibig niya.

Kaming apat lang nasa loob ng kwartong ito na parang isang office  na hindi naman ganoon kalakihan. Akala ko sumunod saakin si Rare ngunit nagkamali ako. Hindi pumasok si Rare rito dahil mukhang alam niyang kailangan namin ng Privacy ng pamilya ko.

Mahigit 30 minutos ang naging iyakan namin at yakapan nina Mommy and Daddy bago nila ako ipinaubaya kay Mikee na nahihirapan ng huminga dahil sa matinding pagiyak.

“ I’ll talk to Rare.

Dito

muna kayo

iha

. Hon,

magpahinga

ka

muna.“ seryosong saad ni Daddy. Sumagot ng isang ‘Iling’ si Mommy.

“ Sasama

ako, at

kakausapin

ko rin

siya

.

Gustong

gusto ko

magpasalamat

.“

“ Oh

sige

hon.“ Ngumiti lang ako sakanila at tumango. Lumabas na sila ng kwartong ito at naiwan na kaming dalawa ni Mikee.Inabot ko sakanya ang botelya ng tubig at ipinainom ito rito.

“ Tumigil

ka

na

kakaiyak

d’yan

,

madehydrate

ka

pa.“ sambit ko pero nangingilid  din naman ang luha ko.

“ Gaga

ka

!

Nakakainis ka!“Niyakap ko ito ng mahigpit at humagulgol naman siya saaking balikat.

“ Ang

dami

  mong

kasalanan

saakin

!

Pagbabayaran

mo ’to!“ Lumalakas ng lumakas ang iyak at ako naman ay patuloy lang sa paghagod sakaniyang likod.

I love my bestfriend, so much!

“ Shh

,

Tahan

na, Ok na ako oh

malakas

pa

sa

mga

ginagamot

mong

hayop

.“ biro kong saad ngunit kinurot niya lang ako. Natawa ako sa ginawa niya kahit na bahagyang masakit ang pagkakurot niya.

Ilang minuto rin kami nagusap at naiyakan bago biglang bumukas ang pintuan. Linuwa nito ang isang napakagandang lalaki na may na nababalutan ng seryosong awra. Si Rare.

“ As much as possible, I

dont

want to disturb you but Tito

Anjo

ordered me to accompany you and your friend,

Atarah

. You need to rest,

Sa

bahay

nyo

nalang

ipagpatuloy

ang

pagusap

nyo

, your mom and dad is waiting in the car.“ Seryosong saad nito. Pinagbuksan n’ya kami ng pinto. Sumulyap ako Kay Mikee na palipat lipat ang tingin saamin  na may ngisi sakaniyang labi.

“ Uh–

Sige

.“ Napatingin ako sa aking Orasan at 5:45 pm na pala.Mukhang mag stay din siya sa bahay. Edi good for him, makikita niya na si Ate para hindi na siya mabadtrip.

°°°

PABABA na kami ng Van, Kasama namin rito sa sasakyan si Mom, Daddy, Mikee, dalawang body guard at isang driver. Hindi sumabay si Rare dahil naghihintay pala ang mamahaling sasakyan niya sakanya ngunit diro rin naman sa mansyon  ang tungo niya.

Pinagbuksan kami ng Guard ng pintuan ng sasakyan, Pagkalabas ko ay siya namang pag park rin ni Rare ng sasakyan niya.

Nawala ang Atensyon ko sakanya nang tawagin ako ni Mommy.

“ Tara na mga Anak,

Naghihintay

na sina Ate Akisha n’yo.“ Tumango ako at naglakad papunta sa malaking pintuan ng Mansyon.

Bumukas ito at tumabad agad ang mga nakhilerang kasambahay, driver at guard ng bahay.

“ Welcome back Ma’am Atarah.“ sabay sabay na wika nila. Na miss ko sila lahat!

“ Maraming

salamat

po.“ nakangiti kong wika. Nabaling ang paningin ko sa maingay ngunit cute na tunog galing sa isang sapatos.

“ Baby

Akeila .“ Excited akong lumapit sa naglalakad na Akeila habang inalalayan siya ng kanyang nanny.

“Ta…ta .” hagikgik nito. Ahh! Napaka cite na bata naman. Miss na miss ko siya.

Binuhat ko siya at niyakap. Inamoy ko pa ito. Ang bango naman ng baby na ’to. “Miss

ka

ni

Tita

Sobra

, Miss ko

pinapalitan

ka

ng diaper.“ Kiniss ko siya sa buong mukha niya at siya naman ay tuwang tuwa aking ginagawa.

“ Ath …“ Kahit hindi ko tignan kung sino ang tumawag na ’yun alam kong si Ate Akisha ’yun. Nawala ang ngiti ko saaking labi at hinarap si Ate na ngayon ay nangingilid na ang luha. Inaalalayan siya ni Charl na ngayon rin ay bakas na bakas sa kaniyang mga mata ang matinding pagpaalala.

“ H’wag

kang

umiyak

.

Kapag

umiyak

ka

wala kang

yakap

na

matatangap

saakin

.“ mataray na sambit ko.

“ Atarah !“ saway ni Mommy. Hindi ko ito pinansin at tinaasan lang kilay si Ate.

“ Tss

,

h’wag

mong

ituloy

’yan, Alam mong

masama

ang

mastress

sayo.“ ipanaubuya ko si Baby Akeila sakanyang Nanny.

Ako na mismo ang lumapit nang tuluyan kay Ate habang siya ay pigil na pigil sa pagtulo ng luha niya. Mas malaki na ang umbok ng tyan niya ngayon kumpara sa huli naming pagkikita noon.

Hindi ko pinansin si Charl at niyakap ko ng tuluyan si Ate. “ A-

tarah ..“ nahihirapang sambit nito at ramdam ko na ang pagbasa muli ng aking suot sa bandang balikat.

“ Shh

,

Sabing

h’wag

kang

iiyak

.“

“ Let her cry

Atarah

, Mas

masama

kung

pipigilan

niya ang

emosyon

niya.“ rinig kong malamig na saad ni Rare. Nilingon ko ito at inirapan. Oh yeah, He’s a doctor nga pala. Alam niya kung ano ang nakabubuti sa mahal niya.

Ilang minuto rin kaming nagstay sa ganong pwesto ni Ate bago naming naisipang tumungo sa sala. Nandoon si Mikee na nilalaro si Baby Akeila. Ngunit hindi ko mahagilap si Dad, Charl, Rare at Mom ngunit makakasigurado akong nasa Dining Area si Mom dahil mula rito rinig na rinig ko ang boses niya.Ang tatlong lalaki ay hindi ko naman alam kung nasaan sila.

Naguusap kaya ang mga ’yun? Eh ano naman pinaguusapan? About business?

’Di rin nagtagal ay tinawag na kami lahat ni Mommy para kumain na ng hapunan. “ Mom,

Bihis

lang ako

saglit

.“ ngayon kolang naisipan na magpalit ng damit kahit ilang minuto na akong nakaupo lang sa couch.

“Ok,

bilisan

mo at

hihintayin

ka

namin

.“ tumango ako.“ Kee, tara

samahan

moko.“ sumulyap ako sa kararating lang na si Rare na nakatingin rin saakin ngayon.

Nawala ang atensyon ko sakanya nang sundutin ako ni Mikee sa tagiliran. “ Ano

ba !“ saway ko rito.

“ Ikaw

ha.

Marami

ka

talagang

kwento

saakin

.“ nagtungo kami sa kwarto ko. Nang makarating kami ay agad siyang  lumapit sa salamin samantalang ako ay naghanap ng damit sa walk in closet ko.

“ Haish

,

pagang

paga

ang mata ko “ puna nito. Sinulyapan ko ang mukha niya at oo nga pagang paga ang kaniyang mukha dahil sa kakaiyak.

“ Oo

nga

nangangamatis

mukha

mo.“ natatawa kong sambit kaya umasim ang expresyon niya.

’ Tse

,

H’wag

mo ’kong

asarin

! ’Di tayo

bati

duh.“ iritadong sambit nito kaya napangiwi ako.

“ Parang bata naman ’to.“ komento ko.

“ Anong

meron

sainyo

ni Rare huh? Ang

tagal

kong

walang

balita

sainyo

.

Kainis

!“ Umupo siya sa Kama ko at busangot ang mukha akong hinarap.

“

Oo

nga

pala ’di ko pa

nasabi

sa’yo

na Ex ni Rare

si

Ate no.“

Dahil busy kami pareho at talagang hindi ko na siya na u-update sa lahat ay hindi niya alam.

“ Ano

?! Wait what? Hala totoo. Omg!“ Hiyaw niya.

“ Oh sige OA-an mo pa .“ Inirapan ko siya dahil parang tanga siya sa naging reaksyon niya.

“ Sorry na, Omg  wait lang ’di ako maka move on! Grabe! Pero wala naman akong naramdaman na akwardness kanina ha.“ nagtayakang sambit nito.

“Eh syempre wala kang alam sakanila kaya ’di mo napapansin ’yun. Saka isa pa si Rare, chill lang naman ’yun hindi kagaya ni Ate. First love nila isa’t isa tapos first love rin namin ni Charl ang isat isa. Ayos diba.” Ang cool nga eh, Talagang pinaglalaruan kami ni tadhana eh.

“ Nyeta? Seryoso ba ’yan?! Ang galing naman n’yan!“

“ Bibig mo naman!“

“ Sorry na. Ih ’di lang ako makapaniwala bakit ngayon mo lang nakwento kasi ’to?“ lumukot ang expresyon niya at halatang inis na inis.

“ We’re both busy Kee .“ sagot ko lang. Nakapili na ako ng susuotin ko. Isang itim na pajama at isang printed shirt.

“ Kahit na! Nakakainis ka! ’Di mo naman ako inupdate no! Friendship over na tayo boset ka! Pero wait lang ha, nagtataka ako. Bakit parang close nina Tito si Rare, dahil ba Ex siya ni Ate mo? Omg ang akward talaga! Alam ba ni Charl na Ex siya ni Ate Akisha.“

“ Yep, Bestfriend ni Daddy ang daddy ni Rare.“ sagot ko naman.

Tok! Tok!

“ Iha, Tapos na  ba kayo? Kanina pa sila naghihintay sa hapagkaininan.“ Sambit ng mayordoma namin na si Lala Anita.

“ Opo susunod na po, Lala .“ sambit ko at ngumuso akong bumaling kay Mikee na halatang gustong gusto pa marinig ang kwento ko.

“ Hays, Alam kong pagod ka pero gusto kong malaman lahat ngayon, pwedeng mag sleepover ako dito? Kwentuhan tayo, please.“

“ Oo sige, Tabi tayo sa kama o gusto ko sa guestroom namin?“ tanong ko sakanya.

“Dito nalang.”

“ Oh sige bihis lang ako.“ nagpalit ako nang damit at nang matapos na ako ay sabay kaming bumababa at dumeretso sa dining Area.

“ Maupo na kayo .“ umupo na kami ni Mikee. Nasa kaliwa ko si Rare samantalang nasa kanan ko naman si Mikee. Kaharap naman namin si Charl at Ate Akisha na parehong nakatitig lang saakin.

“ Let’s eat .“ masayang saad ni Mommy.

“ What do you want?“ mapungay pungay ang mata na tanong ni Rare saakin.

“ ’ Yun oh.“ Pinagsandok niya ako ng kakainin ko at narinig ko pa ang mapangasar na ubo ni Mikee. Loka talaga.

“ Thanks .“ sambit ko.

“ Ang sweet naman, Malaking malaki talaga ang pasasalamat namin saiyo iho dahil sa ginawa mo para kay Atarah.“ nakangiting wika ni Mommy.

“ Walang anuman po Tita. I’ll do everything for her po, I’ll protect her until my last breath and then my ghost will be always with her too.“ Naghigikgikan naman sina Mommy and Mikee, Si Daddy tumawa ng tumawa ng nakakaloko. Si Ate ay nakangiti lang ng tipid samantala si Charl naman ay walang reaksyon ang mukha.

Nang matapos na kami mag dinner ay niyaya agad ni Daddy na maginuman sila nina Rare and Charl.

“ Dad, Pagod si Rare. Tommorow or next week n’yo nalang siya yayain, He need to rest too.“ sambit ko.Nandito kami ngayon sa Living room.

“Oo nga naman Hon.. Hayaan mo muna makapagpahinga ang mga bata.” sambit ni Mommy saka lumapit kay Daddy.

“ No, Its fine Tita .“nakangiting sambit ni Rare. Napairap lang ako. Kala mo talaga ang bait bait.

“ Oh, Ok lang pala eh. Dito ka nalang matulog iho.“ Nako si daddy naman ang kulit, ’di na siya nahiya kay Rare. Ang laking abala rin ang naidulot ko sakanya ha.

“ Daddy nakakahiya ka naman ih.“ nakanguso kong sambit.

“ Its ok Ath. Pagbigyan kolang Daddy mo, kailangan kong magpalakas .“nakangising sambit nito kaya pinandilatan ko ito ng Mata.

“ Haish bahala kayo .“ Nyemas ’tong Rare na ’to may nalalaman pa siyang gan’yan ’di ko mawari kung ano ba ang iniisip nito.

“ Tita, Tito ako den pwedeng magsleepover dito!“ masayang tanong ni Mikee kay Daddy.

“ Sure Mikee, Guestroom o sa Room ni Atarah?“ matamis lang na ngiti ang iginawad ni Daddy sakanya.

“ Room nalang po ni Atarah .“ naeexcite na sambit nito.

“Ok sige. ikaw Akisha, Magpahinga ka na rin muna. Charl ihatid mo na muna ang asawa mo sa Kwarto n’yo, bago ka makisama kina Anjo.” sambit ni Mommy kay Charl.Naansin ko pa ang pasulyap sulyap ni Charl saakin habang gumagalaw ang kaniyang panga pero hindi ko ’to bigyan ng pansin masyado.

Tss, Ano ’yun? Hindi siya makapaniwalang buhay ako? Kanina pa siya ganyan simula nung kumakain kami.

“ Sige po Mom, Goodnight.“ Bineso ako ni Ate, Ganon din  ang ginawa niya kaya Mommy at Mikee.Pinanood kolang siya iginigiya ni Charl patungong Kwarto nila.

Aw sweet hubby, sana all! Note the sarcasm.

“ Jenny, Tulog na ba si Akeila?“ Tanong naman ni Mommy sa Nanny ni Akeila na ngayon ay kababa lang ng hagdan.

“ Opo ma’am kanina pa po.“

“ Osige Anita pakiasikaso na ang mga gagamitin ng Sir Anjo n’yo.Saan kayo hon? Sa Garden o sa side ng pool?“ matamis na tanong ni Mom.

“Side pool, Hon.”

“ Mommy, Pahinga na rin po kami ni Mikee, Good night.“ Binesohan ko si Mommy at Daddy.

Linapitan ko rin si Rare na nakapamulsa habang nakatitig saakin. “ Hoy goodnight na. H’wag kayo masyado magpakalasing at kailangan mong magpahinga pagod ka. Tss. Pwede mo naman kasing tangihan si Dad eh.“ iritado kong sambit.

“ Yeah master .“ Sarcastic na sambit nito. Aba’t nagawa pa niyang sagutin ako ng ganyan gamit ang sarkastiko na tono!

“Tss, bahala ka nga jan, May plano pa naman ako na ikatutuwa mo.”

“ What is it?“ bigla nagiba ang tono niya. Halatang curious sa naiisip ko.

“ Secret, Tse bye goodnight!“

“ Ang sweet nila Tita no, May bulungan pa silang nalalaman, Hihi .“ pangaasar ni Mikee.

“ Baliw ka. Tara na.“ Iniwanan na namin sila doon sa sala at dumeretso kami sa Kwarto ko.

“Hoy Babaita magligo ka muna bago ka humiga sa kama ko! May damit ka jan alam ko, Tignan mo sa Closet ko.” sambit ko.

“ Hindi pa ba maliit saakin ’yun? Eh antagal na ng huling sleepover ko rito sa mansyon n’yo.“ Madalas kasi kung mag sleepover siya ay sa Condo ko minsan lang naman kasi talaga ako umuwi rito sa mansyon.

“ Duh, ’Di ka naman tumaba. Sige na kumilos ka na at mag skin care routine pa tayo tas dun nalang ako magsimula magkwento.“ Humikab ako at nagunat unat.

“ Oo na! Ay eto kasya pa sakin.“ Hinayaan ko nalang siyang dumada ng dumada at nahiga na ako sa queen size bed ko.

Tumunog ang phone ko na nakalagay sa tabi ng lampshade. Kinuha ko ang phone  ko at tumabad saakin ang text mula kay Rare.

| What’s ur plan baby?|

Natawa ako sa text niya dahil mukhang curious na curious siya, Plano ko kasing tulungan siya kay Ate para tigil tigilan niya ang pagiging Hot temper niya lagi kayang badtrip ang lalaking ’yun. Saka isa pa kabayaran na rin ’yun para sa ginawa niyang pagalalay at pagaalaga saakin dun sa Marawi. Alam kong matutuwa siya rito dahil sabik na sabik kay Ate ’yun no.

Ikulong ko kaya sila? Hmm. Tapos ako naman yayain ko si Charl sa kung saan para hindi niya alam ang nangyari sa dalawa.

Nice idea Atarah. Ang bait mo talaga, may pagmamalasakit ka sa kapwa.

Nagtype ako ng reply ko sakanya.

|

Secret! Bukas mo nalang malalaman, Mag sleep na ako ciao!|

Nakangiti akong ibinaba ang phone ko at ilang minuto ang lumipas ay lumabas na si Mikee sa Cr.

“ Ang bilis mo naman.“ Natatawang puna ko.

“Ganon talaga, Excited na ako sa kwento eh.” natatawang sambit niya. Kaya natawa rin ako. Loka loka talaga eh.

“ Oh saan tayo magsisimula ha?“ Tumayo na ako sa kama at dumeretso sa Cr para maghilamos na. Sumunod din siya saka namin gagawin ang skin routine.

“ Ano ’yung naririnig ko kaninang nililigawan ka ni Rare ha!“ tanong nito habang nag nilalagyan ng tooth paste ang toothbrush. Ganon rin ang aking ginawa.

“Nah, Hindi totoo ’yun. Palabas lang namin .” nagmumog ako bago nagsimula ibrush sa ngipin ko ’yun.

“ For what? Para pagselosin si Ate Akisha and Charl?“ nagtatakang tanong nito. Nagkatinginan kami sa salamin rito.

“ Hindi naman sa pagseselosin parang aasarin lang ganon.“ sagot ko pa.

“Eh anong mapapala niyo kung aasarin n’yo sila, ha? Bakit pareho nyo pa bang mahal ang mga First love nyo?” nanantya niyang tanong.

“ Siya Oo, Ako hindi na.“ Patay na patay kaya si Rare kay Ate indenial lang.

“ Grabe! So balak niya bang agawin si Ate Akisha kay Charl tapos tutulungan mo siya bilang ganti kay Charl? Hoy babaita kung anong plano niyo tigilan n’yo ’yan ha! Makakasira kayo ng Pamilya.“

“ Hindi naman sa ganon no. Sinabi ko na rin kay Rare na kahit hindi maayos ang relasyon ko kay Ate at Charl ay wala naman akong balak sirain sila, at pinagbabawalan ko rin siya na h’wag niyang subukan sirain ang pamilya nina Ate kasi syempre iniisip ko ang magiging kalagayan ng mga pamangkin ko no.“ nakanguso kong sambit bago ako nagmumog dahil tapos na ako magsepilyo. Sunod na ginawa namin ay ang skin routine.

“ Dapat lang no, So ang ’di ko lang magets anong mapapala n’yo sa pangaasar sakanila?“ naguguluhang wika nito.

“ Wait kasi gan’to, Nagsimula kasi eto nung pumunta si Rare dito sa bahay ewan ko kung ano nakain niya at sinabi niyang nililigawan niya ako sa harap nina Mommy, Tuwang tuwa ako nun nung mapansin kong naapektuhan ang dalawa lalong lalo na si Ate kasi mahal na mahal nun si Rare eh tapos naalala mo ’yung na aksidente ako tapos muntik ng makunan si Ate? Si Ate kasi pinasukan ako sa kwarto tapos nagtatanong siya kung naghihiganti ba ako kesyo ganyan tapos nagkagulo kami diba, Tapos ’yung time na muntik na siyang makunan narealize kong naging masyado akong naging isip bata kaya ’yun gusto ko ng tigilan ang pangaasar namin kaso syempre alangan namang bawiin namin kina Mommy and Dad ’yung tungkol sa pagnliligaw ni Rare. Pinanindigan nalang namin ang show na ’to, tutal wala namang maapektuhan ng kung sino. Mukhang move on naman na kasi si Ate and Charl.“ mahabang lintaya ko. Wait si Charl nag move on? Hindi na kailangan dahil hindi naman nasaktang ang g-gong ’yun no. Siya nanakit!

“ Pinanindigan n’yo dahil gusto n’yo na ang isa’t isa?“ halos masamid ako sa sarili kong laway dahil sa sinabi niya.

“No! We’re friends no .” giit ko habang nakakunot ang noo.

“ Friends with benefits?“ nanliliit ang mata niya na animo hindi naniniwala sa lahat ng sinasabi ko.

“ No! Hindi naman na kami nags-sex no! Yuck ghorl!“ Weh self uck? Sino kasi ’yung gustong magpabuntis sakanya? Hmm.

“ Haynako, Siguraduhin mo lang baka mamaya ituloy mo ang pagpapabuntis sakanya ha.“ nakangiwing sambit ni Mikee. Simula’t sapul naman ’di ba ayaw niya akong magpabuntis sa kung sino sino lalo na kung hindi ko mahal at wala kaming relasyon.

“ No way! Paasa siya masyado no! Maghahanap akong ibang bubuntis saakin. Mas gwapo!“ Natapos na ako mag skin routine at ganon rin siya.

“ Tigil tigilan mo kakaganyan Atarah, Kung gusto magkaanak, Mag pabuntis ka sa taong Mahal mo at papakasalanan mo.“ seryosong saad ni Mikee. Lumabas kami ng Cr at naupo ako sa kama samantalang siya ay nagpatuyo pa ng buhok.

“ Alam mo namang malabo ’yan Kee. Tss.“ Malabo pa sa malabo. Hinding hindi na ako magmamahal no.

“ Hayz, ’Di mo kontrolado ’yan Atarah.“ sambit niya sabay turo saakin sa dibdib . “ Pustahan tayo oh. Ipupusta ko Condo, Sasakyan at mahigit kalahating milyon na pera ng bank account ko. Darating ang araw na maf-fall ka

kay Dr. Rare.“ mayabang na sambit niya.

“Gaga, Imposible, Hinding hindi namin gusto ang isa’t isa at mas lalo naman ako, So Hahaha sige ba. Pusta ko pa titulo ng mansyon oh.” mas mayabang kong sagot. Alam ko naman kasi talaga sa saeili ko na hindi kami aabot sa puntong ’yun.

“ H’wag mansyon! Malaki masyado, Condo, Car and kalahting milyon lang  and   Wow  lanh ha? H’wag ka magsalita ng tapos Atarah.“

“ Ok then, deal Mikee.“

“ Deal, Hahaha. Paano nga pala nag break si Rare at Ate mo?“ Nagkwentuhan pa kami ng nagkwentuhan hanggang sa inabot kami ng ala una ng madaling araw. Kinuwento ko ang lahat sakanya lalo na ang mga nangyari saakin sa Marawi.

Madalas nagpupustahan kami ni Mikee at ako ang laging nananalo kaya nasisigurado akong mananalo ako sa pustahan namin ngayon dahil hinding hindi ako mahuhulog sa kahit kanino, lalong lalo na kay Rare.

Hi, Condo, Car at Five hundred thousand ni Mikee, naamoy kong mapapasakamay ko na kayo ha! Hahahaha.

---

Nyang note: Sana naenjoy n’yo ang update na ito.Thanks sa mga nag comment and vote, God bless. Mwuah!

Dont forget to vote and leave a comments.

Chapter 25

Atarah’s

POV

MASAYA ang umaga ko kahit na ba puyat ako. Umalis na si Mikee kanina at ’di na nagumagahan dahil may work pa raw ito. Bibisita nalang siya mamaya pagkatapos ng duty niya. Sina Mommy and Daddy ay umalis daw kanina at ’di sinabi kung saan sila pupunta.

Nakaupo ako sa pool side habang pasulyap sulyap sa nakatalikod na si Rare. May kausap ito sakaniyang telepono.Wala siyang pangitaas at nakasuot lang ito ng isang kulay itim na beach short. He’s not very bulky and not very thin, just enough to send you so many indecent thoughts.

Balak namin na mag swimming ngayon para exercise na rin. 7:00 palang ng umaga at healthy pa ang sinag ng araw sa balat. Naka itim akong two piece ngayon.

Binilinan nila Mommy si Rare na dumito muna sa mansyon kung wala itong ginagawa upang mabantayan ako. Ewan ko ba kina Mommy hindi na nahiya kay Rare pero dahil mabait akong tao susuklian ko naman ang pagiging mabait niya saakin.

T’yak, pupurihin ako ng sobra nun sa gagawin kong pabor para sakanya. Sobrang masisiyahan ’yun panigurado. Tamang tama, wala sina Mommy and Daddy. Kami lang nina Ate, Charl, Rare, Baby Akeila, kasambahay at body guards lang ang nandito sa mansyon at nakakatuwa lang dahil maayos ko magagawa ang plano ko. Walang hadlang.

“ You have 1 week of rest.“ sambit nito na ngayon ay nakatayo na sa gilid ko. Tanaw na tanaw ko ang abs niyang sexy tignan. Hindi man 6 packs  ang abs niya eh ang hot niya pa rin tignan. Nangangati kamay ko, parang gusto hawakan ’yun. Joke.

“ Sino

nagsabi

?“ Tanong ko bago pa magkaroon ng sariling utak ang kamay ko at hawakan nalang bigla ang abs niya.

“

Si

Gayl.May be later, She’ll talk to you through phone.“ Napanguso ako dahil lagi nalang ako nag nagpapahinga, I mean simula nung dumating sina Ate rito sa Pinas nag leave ako nang 1 week nun tapos nung na car accident naman ako ay 1-2 weeks pahinga ko tapos iba pa ’yung mga absent ko kada araw dahil sa kagagawan ng Rare na ’to. Ngayon eto nanaman pahinga nanaman. Gustong gusto ko na mag work, na miss ko na mga pasyente. Namiss ko na amoy ng hospital.

Hayz.

“ Hey ?“tawag pansin nito na ngayon ay nakataas ang kilay saakin dahil natulala pala ako.

“ Uh..

lagi

nalang

ako nag

papahinga

. Gusto ko na

bumalik

sa

trabaho

.“ Iniwas ko ang tingin sakanya at nagpahid na ng sunblock saaking katawan.

“ No. You need to rest more. Stop being hard

headed

again,

Huling

nagmatigas

ka

ng

ulo

napahamak

ka

na naman .“ seryosong saad nito habang nakatingin sa katawan konng nilalagyan ko ng sunblock pero agad din umangat ang tingin niya saaking mukha.

Napangisi ako nang malaki dahil bigla kong naalala ’yung plano ko na ikatutuwa niya.

“ What’s funny?“ agad din nawala ang ngiti ko saakin labi nang sumungit ang itsura ni Rare.

“ Wala, may

naalala

lang.“ naiiling kong sambit. “ Lagyan

mo ’ko ng sunblock

sa

likod .“ nagdilim ang paningin niya habang kinuha ang sunblock sa tabi ko.

“ Happy memories with that f-

cking

soldier and Mr.

Laspiatio

huh?“ Lumuhod siya sa likod ko at naramdaman ko na lumapat ang kamay niya sa aking likod.

“ Ofcourse

no, Hahaha. May

tiwala

ka

ba

saakin

?“ natatawa kong sambit saka ko inipon ang buhok ko at nilagay sa kabilang balikat ko. Hindi niya ako sinagot kaya napangisi ako nang malaki.

“ Gusto ko

surpise

’tong plan ko sayo pero ’di ko

sasabihin

kung

ano

’to ok? Basta

susundin

mo ang

sasabihin

ko.

Ano

, may

tiwala

ka

ba?“ Tanong ko ulit. Sa pagkakataong ito ay sumagot na siya.

“ Don’t do stupid things

Atarah

, Hindi

nakakatawa

.

Tss

.“ Iritado niyang sambit at tinigil niya na ang paglapat ng kamay niya sa balat ko.

“ Hindi ’to stupid!

Ikaw

stupid kung

sasayangin

mo ang effort na

gagawin

ko.

Minsan

ko lang

gagawin

’to, promise

matutuwa

ka

.

Ayiee

ang sweet ko

diba

?“ hinarap ko siya at tumabad agad saakin ang salubong niyang kilay.

“ I’m not convinced, Stop this nonsense.“ seryosong saad nito.

“ Nonsense pala ’tong effort ko. Oh

sige

na

h’wag

nalang

mukhang

’di mo naman

maappreciate

. Feel at home

nalang

or kung gusto mo ng

umuwi

. Go

umuwi

ka

na, ’Di mo na

kailangan

bantayan

ako.“ napalabi ako at iniwas ang tingin sakanya. Tinalikuran ko ’to at umambang lulusong na sa swimming pool pero agad niyang hinawakan ang braso ko kaya napangisi ako ng malaki.

Success.

“ Ano ?“malungkot kong saad.

“ Fine, may

tiwala

ako sayo.“ mapungay pungay ang mana na sambit nito na taliwas sa expresyon niya kanina na sobrang seryoso.

“ Ok good .“ sabi ko saka bumaba sa swimming pool. Pinanood lang ako ni Rare sa pag lalangoy habang ginagalaw ang kaniyang panga. Hindi rin nagtagal ay sinamahan niya na ako sa pool.

Pinanood ko siyang lumangoy papalapit saakin pero naramdaman kong may nakatingin saakin kaya nilingon ko ’to at naabutan ko si Charl na nakakatitig ngunit may pait sakaniyang mata.

Napaawang ang labi ko at nginitian siya ng malaki na nag paiba sa expresyon niya. Mukhang nagulat siya sa ginawa ko kaya mas napangisi ako.

Don’t worry ex, magsasama tayo mamaya kahit konting oras. Bigyan n’yo muna ng time ang mga taong winasak n’yo.

“Hi

Charl

?

Kumain

na ba

si

Ate?“ Sigaw ko sakanya sakto naman na naramdaman kong may tao sa likod ko. Syempre, sino pa ba? Si Rare.

“ Yes,

Ikaw

? I mean kayo,

Kumain

na ba?“ lumakad ito ng kaunti papalapit sa pool pero still malayo pa rin ang agwat namin sa isat isa.

“ Oo

,

Kanina

pa!

Sige

kain na kayo! Eat well!“ Nginitian ko siya ng matamis at ganon din ang ginawa niya pero agad din nawala nang mabaling ang tingin siya sa likod.

Hinarap ko si Rare at halos muntikan pa magdikit ang labi namin dahil sa sobrang lapit niya. Naabutan ko malamig at madilim niyang titig. Pinagalaw niya rin ang kaniyang panga habang naka kunot noo nito.

Hindi ko ito pinansin at binalingan muli ng tingin ang pwesto ni Charl kanina ngunit wala na siya roon kaya pinagpatuloy ko nalang pag swimming ko.

Pero bago pa ako makalangoy palayo sakaniya ay sinakop na ng mainit na braso niya ang aking tiyan.

“ What?!“ iritado kong sambit dahil nakaramdam ako ng kiliti sa tiyan.

“ What was that huh?“ His jaw clenched.His piercing cold eyes bore on me. Kunot noo ko siyang tinignan at sinamaan ng tingin.

“ Hoy wala!

Kalalaki

mong tao

maissue

ka

!“ Mahina kong sinampas ang matigas niyang dibdib pero nag cause pa rin ’to ng pamumula rito.

“I’m just asking, you’re so defensive

Tss

. Tell me

Ath

,

kailan

mo pa

nginitian

at

kinausap

ng ganon ang ex mo?“ naiiritang panunuya saakin. I raised my eyebrow and rolled my eyes at him.

“ Duh! Trust me ok?“ I stared iritately at him. Ngunit mas napansin ko lang ang heavily lidded brown eyes that are decorated with black long lashes. Isama mo pa ang perfectong kilay at ilong. Greek god talaga.

“I trusted you. Not him.” nagtiim ang bagang na sambit nito.

“ Ayan tayo

maissue

ka

eh, Wala lang ’yun! Ang plastic kaya ng

ngiti

ko ’di mo

pansin

? Hahaha.“ I pushed him but he just held my hips tighly and I felt his warm breath in my face.

“ Really huh.“ his hoarse and angry voice sent shivers down my spine.

Ang lakas ng kalabog ng puso ko, I dont know if I’m nervous out of fear, or  it just because of the heat that i felt inside my body right now.

“ Galit

kaba ?“ Pranka kong tanong. Tumaas ang isang kilay niya. His wet lips twisted a bit. Gumalaw din ang kaniyang panga.

“ No .“ He coldy said as he pushed my chin with his finger and give me a deeper kissed. His toungue claimed all the corner of my mouth. Napapikit ako ng marrin para damhin ang kaniyang halik at saka ko sinabit ang aking kamay sa sakaniyang batok.  Bumaba ang kaniyang halik sa tainga at saaking panga ngunit itinigil niya rin ’to.

Binuksan ko ang mata ko at mapungay pungay na mata siyang tinignan. His nose traced my cheek. “ I’m not mad, Just

dont

allow your ex to kiss you like this or any f-

cking

man.“ He whispered in a smooth but angry voice.

D-mn nakakapang akit ang boses niya kahot galit.

“ Sure,

Kahit

na

tutulungan

kita

sakanya

.

Dont

allow her too to kiss you like this .“ I said saka ko siya binigyan ng smack kiss. I caressed his hair ngunit kunot noo niya lang akong tinignan mukhang hindi nito gets ang gusto kong sabihin.

Naramdaman ko ang bukol sa baba niya, saakin t’yan kaya naginit ang pisnge ko nang maalala ulit ang nangyari saamin noon .

Kailangan kaya mauulit ’yun, I mean  kailangan ko ba balak makipag sex sa iba para magkaroon na ako ng baby. Sa iba ha hindi sakanya.

“ Uh, T-tara

ahon

na kaya tayo baka

magkasakit

pa tayo.“ nahihirapan kong sambit. Hoy bakit ka nauutal self!

Tiniaasan niya lang ako ng kilay. “ Wala pa

tayong

limang

minuto

nag s-

swiming

and you’re so red, hmm.“ kunot nyang sambit na bigla rin may sumilay ang isang ngisi sakaniyang labi .“You’re blushing baby..” Bumaba ang tingin niya saakin dibdib at pinagalaw ang kaniyang labi.

“ I

know, if my baby is turn on.“ He said playfully. Napatingin ako sa kung saan siya nakatingin and yes, bakat ang nipple ko saakin two piece. “ My pet badly want to enter your cave. He want to play inside and rest there after.“ Halos pumutok ang pisnge ko sa sobrang init na nararamdaman nito.

Tinulak ko siya at tinakpan ang dibdib ko. “ Manyak !“ I exclaimed ngunit humalakhak lang ito.Niyakap niya ako at hinalikan sa noo na nagpakalabog sa puso ko.

Hoy ano ba ’tong nararamdaman ko! Kainis! May sakit ba ako sa puso? Bakit parang laging may something akong nararamdaman sa puso kong ’di ko mawari.

°°°

“ ALAM

mo ate, sabi nung

katrabaho

kong Ob-

gyne

. Mas

nakakabuti

raw

sa

kalagayan

ng

isang

buntis

ang

lagi

nagbabasa

,

kaysa

nanonood

ng Movie na

gan’to

.“ sambit ko habang kumakain ng mansanas rito sa loob ng Movie Room namin.

Parte ng plano ko ang makipag bonding sakanya ngayon. Nagulat nga siya kanina nang nilapitan ko siya at niyayang makipag bonding muna saakin.She’s very happy na animo ay wala ng katapusan ang ngiti sakaniyang labi. Kaya eto nandito kami sa Movie room at binibigyan kaming oras nina Charl na ngayon ay inaasikaso si Baby Akeila.

“ Ganon ba? Oh

sige

i will read books.“ nakangiting wika nito.

“ Good,

ngayon

ka

na

magbasa

para mas

makarelax

ka

, Ok?“ Pinatay ko ang TV at nagunat unat. Inalalayan ko siyang maglakad habang papunta kami sa Library ng bahay.

Naliligo si Rare dahil pinaligo ko ulit ito. Sinadya ko kasi siyang tapunan ng chocolate shake kanina para lang maligo ito at magkaroon ako ng pagkakataon mapuslit si Ate sa library nang hindi niya nalalaman. May damit siya rito kaya wala problema kung magpalit palit ito ng damit.

Gan’to kasi ang balak ko, Papuntahin ko si Ate sa library at mag p-pretend akong sasamahan ko siyang magbasa ng libro ngunit papaunahin kolang siya na pumasok at magdadahilan na lang ako na may kukunin sa kwarto ko pero ang totoo ay di-diretso lang ako sa guestroom kung nasaan nag stay si Rare.

Ihahatid ko rin siya roon hanggang sa i-lolock ko ang pinto. Pinalitan ko ang pasacode ng pintuan ng library para sigurado na hindi sila makakalabas doon hanggat hindi ko binubuksan.

Sasabihan ko din ang mga kasambahay na h’wag muna pumasok ng library dahil may pinag m-meetingan sina Rare and Ate. Samantala, sa case ni Charl at Baby Akeila ay nalaman kong  may monthly check up nga pala si Baby Akeila para masigurong malusog ito. At dahil bawal lumabas ng lumabas si Ate ay idadahilan ko kay Charl na pinasama ako ni Ate dahil hindi ito makakasama at busy rin ito sa pag babasa upang marelax sila ng baby niya dagdag pa roon sasabihin ko na kanina pa umuwi si Rare para hindi ’to magduda. Oh diba ang brainy ko!

Binuksan ko ang pintuan ng library tumambad saamin ang marami at naglalakihang book shelves. Inalalayan ko siyang umupo sa sofa.

“ Ate

saglit

lang pala, May

kukunin

lang ako

sa

kwarto

ko ha.“ Ok start na ang acting self.

“Oh

sige

.

Maghahanap

na rin ako ng

babasahin

ko.“ nakangiting saad nito.

“ Kaya mo?

Hintayin

mo

nalang

kaya ako?“ Kunwaring nagaalalang sambit ko.

“ Hindi na kaya ko naman,

Kukuha

ako ng

libro

sa mababang parte lang ng bookshelves. Sige na.“ ang amo amo ng mukha ni ate tapos ang soft soft pa ng boses. Hindi kataka takang nahumaling sakanya si Rare at Charl.

“ Ok sige, magiingat ka sa paglalakad ha.“ sambit ko. Nginitian niya lang ako ng pagkatamis tamis at tumango.

Nakaramdam naman ako ng kaunting guilt dahil lolokohin ko siya, hays sana ’di siya magalit saakin ng sobra dahil sa gagawin kong ’to. Para naman sakanila ’to eh. Closure ulit ganon para malinawan sila sa nararamdaman nila sa isat isa lalo na si Rare.

Lumabas ako ng library at nagmadaling tumungo sa kwarto na tinutuluyan ni Rare. I knocked 3 times before he opened the door.

Nasinghot ko kaagad ang napakabango niyang amoy. Kitang kita naman ng dalawang mata ko ang mabasa basa nyang buhok. He’s now wearing a white plain shirt and black short. He look so hot kahit naka pang bahay lang ’to, bakit ganon ha?! Ang unfair.

“Let’s go mander ko!” masaya kong sambit at saka hinila agad ang braso niya. Hindi niya na ako pinigilan at hinayaan nalang akong hilaain siya.

“ Magiging happy ka talaga! Basta smile ka lang lagi kapag nakita mo na surprise ko ha.“ pinanliitan niya ako ng mata at pinagalaw ang kaniyang panga. Halatadong hindi siya kumbinsido.

“Why are you doing this?” naghihinalang tanong nito.

“ Hoy judger

ka

!

Kainis

ka

naman!

Pinaghihinalaan

mo ’ko na

gagawa

ako

masama

!

Tss

.

Ginagaw

ko ’to

bilang

pasasalamat

sa

lahat

, ok? Kung

ayaw

mo ’di wag.“ frustrated kong sambit.

“ No baby,

ofcourse

I want it. Thank you.“ he whispered. Iginiya ko siya sa library. Nang makarating kami sa harap nito ng pinto ay inutusan ko ’tong ipikit ang nga mata. Una ayaw niya pang sumunod pero sa huli ay sumunod din siya.

Binuksan ko nang dahan dahan ang pinto naabutan kong wala sa sofa si Ate at mukhang naghahanap siya ng mga libro na babasahin.

“ Take care of her ok? 2 hrs is enough! Enjoy! Open your eyes and find her.“ tinakbuhan ko siya at  lumabas roon saka agad na sinara ang pintuan ng library. Hindi na siya nakapag react dahil mukhang gulat na gulat siya sa asta ko. Napapikit ako ng mariin at hingal na hingal naman akong sumandal sa gilid ng nakasaradong pinto.

“ Ath, Are you ok?“ binuksan ko ang mata ko at tumambad saakin ang nagaalalang tingin ni Charl.

“ Uh yes, napagod lang ako ng kaunti kakaalay kay Ate.“ ngumiti ako ng tipid at huminga ng malalim.

“ Uh, sorry. Where she is ?“tanong nito na nagpaalarma saakin.

“ Nasa loob siya ng library, Ayaw niyang maistorbo. Mas nakakabuti kasi sakanya ang pagbabasa eh, nga pala pinapasabi niya saakin na samahan ko kayo ni Akeila sa check up. Let’s go. “ mapanuri niya akong tinignan at animo ay hindi kumbisido saaking sinasabi.

“ Uy, ano aalis na ba?“ tanong ko pa rito.

“ Where your suitor?“ maingat na tanong nito habang nakatitig sa saking mga mata ng seryoso.

“ Ah, umalis na kanina pa.“ Sabi na eh, hahanapin niya saakin si Rare.

“ Hindi rin mabuti sayo na sumama saamin. You need to rest Ath and besides you’re not allowed to be expose in public. Pagkaguguluhan ka lang.“ diretsahang sambit nito.

“I will wear mask,shades and cap naman ih, Sama n’yo na ako please. I’m so bored.Ayaw naman ni Ate nadistorbohin ko siya sa pagbabasa.” sambit ko saka ngumuso.

“ Uh, I’ll talk to her.“ napakagat sa labi dahil mukhang pursigido talaga siyang makausap si Ate.

“ Ah! H’wag na, I mean ayaw niya nga ngang guluhin siya. Hayaan mo nalang muna siya. Tara na!“ ngumiti ako ng sobrang tamis kaya napabuntong hininga ito at tumango.

“ Ready na ba kayo?“ tanong ko kahit obvious naman na suot niyang damit.

“ Uhm, Yeah.“

“ Oh sige wait nyo nalang ako sa baba. Magpapalit lang ako saglit. Give me five minutes. Ok! “ Tumango ito kahit may pagaalinlangan .Iginiya ko pa siya papuntang sala bago ako nagtatakbo papunta ng kwarto at nagpalit nang mabilisan. Mabilis ako nakapagbihis dahil nakaligo naman na ako  at hinanda ko rin kanina pa ang susuotin ko.

Nagmadali akong bumaba at naabutan ko si Charl na nilalaro ang kaniyang anak.

“ N

asaan si Lala anita.“ tanong ko dahil baka makalimutan ko pang palalahanin sila na h’wag pumunta ng library.

“ Kitchen .“ ’Di ako nagsayang ng oras at agad kong pimuntahan si Lala at pinalalahanan.

“ Lala anita, H’wag na h’wag n’yo pong distorbohin si Ate sa pagbabasa Library ha.

Kailangan

po kasi ’yun para

marelax

siya

. Paki

sabihan

po ang

iba

.

Salamat

po.“ sambit ko sakanya.

“ Osige

iha

masusunod .“ tumango saka lumabas na ako ng kitchen at pinuntahan na sila Charl.

Buhat buhat ng Nanny ni Akisha  na si Jenny ang bata samantalang si Charl naman ay hawak ang susi ng kotse niya habang nakatitig saakin.

“ Jenny, akin na muna

si

Akeila

.“ sambit ko na agad din naman inabot saakin ito na ngayon ay dumede sakanyang bote.

“ Tara na.“ Lumabas na kami ng bahay. Sumakay ako sa front seat habang nasa kandungan ko si Akeila at sa back seat naman ang Nanny Jenny niya.

Syempre may susunod saamin na mga body guards ko oara sa kaligtasan ko at namin.

“ Sa

St.

Calisha

ba nag pa-

pacheck

up

si

Akeila

?“ tanong ko kay Charl.

“ Yes,

Si

Doctora

Arellano

ang

tumitingin

sakanya

.“ sambit niya. Katulad din ni Dra. Aira ay isang Pediatrician o doctor ng mga bata si Doctora Maria Arellano.

He started the engine of this car. Pinagbuksan nila kami nang gate at nang malabas ng tuluyan ang kotse ay umabante pa ng kaunti bago nagsimula ng umandar ng tuloy tuloy.

“ Hindi

magandang

ideya

na

sumama

ka

saamin

lalo

na’t

sa

St

Calisha

ang

tungo

natin

.“ Sambit pa ni Charl na pasulyap sulyap saakin ngayon.

“ Ok lang naman

Charl

, May Face mask naman at shades eh.“ nakanguso kong sambit.

“

Tss

.

Satingin

mo

sa

ganda mong ’yan,

Walang

makakilala

sayo lalo na ang

katrabaho

mo huh?“ seryosong saad nito na dahilan bakit biglang napaubo si Jenny.

“ Uh–

baliw

ok lang ’yun.“ sambit ko. Self, H’wag kang ma akward please.

“

Posible

na may

mga

media na

naghihintay

sa

labas

ng St.Calisha at kung

meron

man

talaga

h’wag

ka

ng

bumaba

ng

sasakyan

.“ Sambit pa nito.

“Eh—.” Aapela sana ako ngunit inunahan niya ako.

“ No buts

Ath

,

Makinig

ka

saakin

.

Kahit

ngayon

lang.“ Pa dobleng meaning na sambit nito kaya napairap ako sakanya.

“ Eh ang boring! Ano maghihitay ako hanggang mamaya?“ Tinaasan ko pa ito ng kilay dahilan kung bakit pinagalw niya ang kaniyang panga.

“ Mabilis lang ang check up niya don’t worry.“ malalim na boses sambit nito.

“ Pagiisipan ko.“ sambit ko saka nilaro nalang si Akeila sa buong biyahe. Hanggang sa makarating kami sa Hospital at natulog na saaking kandungan si Akeila.

Aw ang cute cute ng batang ’to. Napaka ganda niya kuhang kuha niya ang itsura ni Ate ko.

“ Sir, may mga reporters po oh.“ Napalingon naman ako sa labas ng bintana at tama si Jenny andaming reporters na nagaabang.

Narinig ko ang pagbuntong hininga ni Charl kaya nabaling ang atensyon ko sakaniya. Nag puppy eyes ako at nag pout para pumayag siya sa kagustuhan kong sumama sakanila.

Dati mag pacute lang ako sakaniya hindi niya ako matitiis at pumapayag na siya agad.

“ No Atarah .“ mariin nitong sambit.

“ Please .“

“Hindi pwede h’wag ka ng makulit.” kinagat ko ang labi nang marealize ko na hindi na nga pala effective sakanya ang charm ko dahil simple lang, hindi na kami at ’di niya naman talaga ako minahal.

“ Sige, Maghihintay nalang ako dito.“ bakas sa boses ko ang lungkot na nagpagalaw sakaniyang pwesto.

“ Jenny, Mauna na kayo ni Akeila sa loob, kakausapin lang si Atarah.“ kinuha saakin ni Jenny ang gising na ngayon na si Baby Akeila.

“ Samahan mo na. Ok lang ako dito.“ sambit ko pero ’di niya pinakinggan ang sinabi ko.

“ Sige sir .“ Lumabas si Charl ng kotse at pinagkbuksan ng pintuan sina Jenny. Nakita ko rin ang iba naming body guards na ngayon ay kausap ni Charl.

Pinanood kong ineescort ng mga body guard namin sina Jenny papasok ng loob ng Hospital kasabay ng pagbukas muli ng Driver seat.

“ Samahan mo na, Maghihintay na nga lang ako dito.“ sambit ko saka umiwas ng tingin.

“No, Atarah we will talk first, para naman sa’yo ’to. Baka mapahamak kalang. Masyadong crowded at sinabihan kami ng manliligaw mong doctor na bawal ka sa mga lugar na matao at makipagsalamuha sa mga katrabaho mo muna, hindi healthy para sayo ang tinatanong ng tinanong tungkol sa naging karanasan mo sa Marawi.” mahinanong sambit nito at bakas na bakas sa mata niya ang matinding pagaalala.

“ Uh, Ok lang ’yun.“

“ Kahit h’wag ka ng makinig saakin, makinig kanalang sa binibilin ng manliligaw mo, I dont trust him but he’s professional,Alam niya ang nakabubuti sayo.“ diretsong sambit niya na nagpalaglag ng aking panga.

“ Ganon din ’yun ih.“ muntik pa akong mautal buti nalang at nasabi ko ng diretso ang sasabihin ko.

“ H’wag ka ng makulit, Hindi ko hahayan na mapahamak ka ngayon lalo na’t kasama mo ako.“ ang pungay pungay ng mga mata niya. “ Mag stay nalang ako rito, sasamahan kita.“ sambit niya na nagpalaki ng mga mata ko.

“ Hoy hala! No! Ok na ako dito. ’Di kita kailangan dito. May mga body guard naman eh, dont worry, mas kailangan ka ng Anak mo.“ Parang timang ’tong si Charl. Mas pipiliin niya ako kaysa sa anak niya, nako guilty lang kasi ’yan eh.

“ Sige go na, Isusumbong kita kay Ate. Balakajan, Hahaha. Sige.“ pagbibiro kaya isang malalim na buntong hininga ang pinaka walan niya.

“ Is that what you want?“

“ Yes !“ nakangiti kong sambit. Tinitigan niya pa ako ng ilang segundo “ Where’s your phone? I’ll save my number, para matawagan mo ’ko kapag may emergency dito.“

“ Ay, naiwan ko!“ Naiwan ko yata sa Movie room ang phone ko.

“ Oh sige, Sa body guard mo nalang. H’wag kang makulit. Dito kalang. Mabilis lang ’yun.“ Ngumiti ako ng malaki saka tumango. Nginitian niya rin naman ako bago niya napagdesisyunan na lumabas na ng kotse.

Nakabukas pa rin ang makina ng kotse upang mabuksan din ang aircon nito.

Agad napawi ang ngiti ko nang makalabas siya. Ang boring kainis! Kung hindi dahil kay Rare ’di ko gagawin ’to eh.

Kamusta na kaya sila? Ano na kayang pinagkunwetuhan nila. Uhmm. Masaya na kaya si Rare? May tiwala naman ako kahit papano kay Rare no, alam ko namang walang gagawing masama ’yun.

Nakatulog ako nang ’di ko namamalayan at nagising nalang ng marinig ko ang malakas na iyak ni Akeila.

Napakusot kusot ako nang mata at bumaling tingin kay Akeila. “ Inenjection

siya

?“ tanong ko. Naramdaman ko ang pagbaling tingin ni Charl saakin ngunit hindi ko sinalubong ang tingin niya.

“ Opo

ma’am eh,

tatlong

beses

siya

nainject

kaya

walang

tigil

sa

pagiiyak

.“ inilahad ko ang palad ko at kinuha si Akeila sakaniya na iyak ng iyak.

“ Akin na ang bote niya.“ Inabot naman ni Jenny ang bote at agad kong hinilig si Akeila saakin. Dinampi dampi ko ang hintuturo ko paikot sa kung saan ito nainjection para  maibsan ang sakit ng braso niya.

Unti unti naman itong tumatahan, dahil talagang effective naman ito. Ginagawa ko ’to saaking mga pasyente pagkatapos ko silang injectionan. Pinadede ko ito sa bote ng gatas niya, namumungay ang mata niya at halatang antok na antok na ang bata.

“ Ang

galing

mo Ma’am.“ ngumiti lang ako sakanya

“

Anong

oras

na?“ Tanong ko.

“ 11:30 .“ si Charl ang sumagot.

“ Uh,

Uuwi

na tayo?“ tanong ko dahil balak ko pa silang yayain na kumain na muna sa restaurant.

“ Yes.

Inatake

ng allergy at

hika

si

Akisha

.“ seryosong saad ni Charl habang nakatingin ng malamig saakin na animo ako ang may kasalanan kaya nagkaganon si Ate.

“ Ano

!? Sh-t.

Nandun

naman

si

Rare eh!? ’Di pa ba

siya

ayos

?“ nadulas ako sa sarili kong dila at nasabi na nandoon si Rare. Bumilis ang tibok ng puso ko at ramdam ko ang panlalambot ko dahil alam ko sa sarili ko na may kasalanan ako.

“ Let’s talk later,

natutulog

si

Akeila

,

dont

talk.“ malalim na boses na sambit nito na halatang hindi niya nagustuhan ang sinabi ko.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami ng Mansyon. Agad akong bumaba at ibinigay kay Jenny si Akeila.

Akmang tatakbo ako papasok sa loob nang maramdaman ko ang presensya ni Charl saaking gilid.

“Alam kong may

kinalam

ka

rito

,

Atarah

.“ matalim ang tingin niya saakin ngayon bago ako iniwanan doon.

Nagsituluan ang luha ko at hinang hinang pumasok sa loob ng bahay. Naabutan kong kausap ni Rare si Daddy at isang babae na nakilala ko agad. Si Dra. Janine na Oby-gyne ni Ate.

Nanlambot ako lalo sa nagaalab na sulyap ni Rare saakin na halatang galit. “ Atarah .“ nanlamig rin ako bigla sa maotoridad na tawag ni Daddy.

“ Bakit ka sumama kina Charl, Alam mo namang ’di pa ayos ang kalagayan mo.“ Kala ko sisihin niya ako ngayon dahil sa nangyari kay Ate pero nagkamali ako.

“S-sorry po.”

“ Maguussp tayo mamaya. Puntahan mo ang ate mo doon sa kwarto nila.“ tumango ako at ’di nagabalang sulyapan si Rare kahit alam kong nakatitig ito saakin. Mabilis ko silang tinalikuran. Nadaanan ko pa ang sirang pintuan ng library. Napakagat ako sa labi at ang bilis at tuloy tuloy na nagsituluan ang luha ko.

“ Ano nanaman ginawa mo Atarah?! Peste ka talaga sa pamilya na ’to.“ naiiyak kong sambit saaking sarili.

---

Nyang note: Walang pasok eh, kaya update ako ngayon kahit na busy ako sa research. Hahaha. Godbless! Enjoy reading!

Dont forget to vote and leave a comments.

Chapter 26

Atarah’s

POV

NANGINGINIG ang mga paa ko ngunit nagawa ko pa ring makapunta sa kwarto nina Ate Akisha. Wala akong tigil sa kakakagat ng aking labi kaya kahit anong oras ay magdurugo na ’to .

Nangingilid pa rin ang luha ko nang pumasok ako sa loob nito. Nagtama agad ang mata namin ni Charl pero agad ko rin iniwas at binaling ko ang tingin sa matiwasay na natutulog na si Ate.

He’s really mad.

Nakakatakot ang mata niya, ’yung tipong ako lahat ang sinisi niya at parang gusto n’ya akong saktan dahil sa ginawa ko sa magina niya.

“ Anak ..“ mahinahon sambit ni Mommy habang sinenyasan niya ako na lumapit ako sakanya natatakot pa akong lumapit rito dahil baka ipahiya at sampalin lang ako nito dahil sa nangyari sa paborito nilang anak.

“ Anak

, may

problema

ba? Ok na ang ate mo

h’wag

ka

na

magalala

.“ tumayo si Mommy sa pagkaupo mula sa kama at agad naman akong napaatras sa kinatatayuan ko ng bahagya dahil natatakot ako na isang sampal ang sumalubong saakin.

“ Anak , what’s wrong ?“ Nagtatakang wika ni Mommy dahil sa naging aksyon ko pero nagulat ako nangyakapin niya ako at pinunasan ang luha na ’di ko namalayan na nagsituluan na pala.

“ Shh

,

Masama

ba ang

pakiramdam

mo?“ umiling lang ako sa tanong ni Mommy at napakagat sa labi. Bakit ang hindi galit sina Mommy? Hindi pa ba nila alam?

“

H’wag

ka

ng

magalala

, ok na ang Ate mo. Alam mo

namang

sakitin

ang

siya

lalo na ’yung

pagiging

hikain

n’ya

pati

na rin ang

pagkakaroon

ng allergy

nito

sa

alikabok .“ Napalabi ako dahil ngayon kolang narealize na hindi ko alam na allergy pala ’to sa alikabok at hanggang ngayon pa rin pala ay hinihika siya.

Simula nung bata kami, madalas siyang magkasakit at hinihika. Nasa kanya lahat ng attention lalo na nina Lolo at ng parents ko. Una palang ramdam ko na may favoristism kaya pumayag ako nung bata ako na sa lola ko na sa side ng mommy ko ako mag stay dahil nararamdaman kong out place ako sa bahay noon.

“ Shh

,

Ath

. Stop crying na. Ok na

siya

.

Dumito

ka

muna ok?

Samahan

mo

si

Charl

na

bantayan

ang Ate mo.

Hintayin

mo

nalang

magising

siya

, ha? I will talk to your dad.“ dahan dahan nalang akong tumango at pinunasan ang luha sa mata ko.

Naramdaman ko pa ang pagdampi ng labi ni Mommy saaking noo bago nito napagdesisyunan na lumabas ng kwarto nila Ate.

Lumapit ako sa matiwasay na natutulog na si Ate pero bago ko pa hawiin ang buhok niyang tumapon sa mukha niya ay may marahas na humablot ng braso ko.

“ Muntik

mo na naman

mapatay

ang mag ina ko. Ganyan

ka

na ba

talaga

kasama

Atarah

, huh?“ mapanuyang saad ni Charl. Gumalaw ang panga nito habang galit na nakatingin saakin.

Napalingon ako sa hawak niyang braso ko na ngayon ay namumula na.Ang higpit ng hawak niya rito.Ang sakit..

“G-ganyan ba

talaga

ang

tingin

mo

saakin

ha?“ nauutal kong saad habang nangingilid na naman ang luha ko.Halo halo ang sakit nararamdaman ko, physically and emotinally.

Ano ba akala mo Atarah? Kahit hindi mo sinasadya ’yan ay hindi ka paniniwalaan ni Charl kahit anong mangyari. Sasaktan ka nito, dahil sa ginawa mo sa pinakamamahal na magina niya. Sino ka ba para palagpasin niya ang kasalanan mo, Ex ka lang niya na pinaglaruan at hindi minahal.

“ Atarah

, Alam mo

sa

sarili

mo na hindi lang ’to ang

unang

beses

na

ginawa

mo ang

mga

bagay

na

magpapahamak

sa

magina

ko!“ He exclaimed. Halatang halata na ang ugat sa leeg niya.

“ Sorry ..“ napayuko nalang ako at nagiiyak dahil namamanhid na ang braso ko.

“ Just f-

ck

Atarah

! Stop being Immature! Stop being bitter! If you hate me and your Ate,

h’wag

mong

idamay

ang

anak

namin

!“ Immature ba talaga ako? Hindi pa ba talaga ako nag grow up?

“ Wala naman

akong

ginawang

masama

eh..“ Hindi ako bitter. Tumulong lang naman ako eh pero bakit gan’to? Oh god akala ko ba kapag tumulong ka sa ibang tao ay babalik sayo ang ginawa mong kabutihan pero bakit gan’to? Bakit ako ang nagmukhang masama?

“ F-

ck

shit!

Seriously?!

Satingin

mo ba hindi

masama

’yung

ginawa

mong

pagpapahamak

sa

Ate mo at

sa

anak

ko! Sh-t lang

naturingan

kang

isang

Nurse pero

ano

ginagawa

mo,

sarili

mong

kadugo

ipinahahamak

mo!“ Namumula ang leeg niya at halata halata ang ugat niya. Galit na galit siya saakin pero hindi ibig sabihin nun ay iisultuhin niya ang propesyon ko.

Pak!

I slapped him “ H’wag

mong

isali

ang

propesyon

ko

rito

Charl

!

Kahit

gaano

pa ako

kagalit

sainyo

ni Ate,

hinding

hindi ko

magagawang

saktan

kayo

physicaly

! Lalo na ang

mga

pamangkin

ko, mahal na mahal ko sila!

Sakanila

ko

binabawi

pangungulila

ko

sa

pagmamahal

n’yo

ni Ate!

Kahit

mas worst pa

sa

pagpatay

ang

ginawa

n’yo

saakin

,

hinding

hindi ko kayo

gagantihan

at

ibubuntong

’yun

sa

mga

pamangkin

ko!“ Bumuntong hininga ako at ramdam ko ang paninikip ng dibdib ko.

Ang sakit isipin na nakakatatak na sa isipan nila na wala akong ibang dulot kay Ate kung hindi puro kapahamakan.

Nakatingin lang ito ng diretso saakin at unti unti na nagbabago ang expresyon ng mga mata niya. Napalitan ’to ng awa.

“ Pasensya

na ha? Gusto ko lang naman na

magkatulong

eh.

Tinulungan

ko lang naman na

magusap

si

Rare eh, kasi ang

laki

ng

utang

na

loob

ko

sakanya

. Ate and Rare need to have closure!

Dahil

hanggang

ngayon

,

ilang

years na ang

nakalipas

ay

masakit

pa rin

sakanya

ang

nangyari

sakanila

ni Ate,

kapag

nangyari

ang closure na ’yun mare-realize na ni Rare ang

dapat

niyang

marealize

at

piliin

nalang

mag move on.Ayoko

maging

katulad

siya

saakin

eh, ’yung

sobrang

tigas

na ang

puso

..“ dinuro ko ang dibdib ko kung saan ang lokasyon ng puso.

Sumisinghot singhot na ako dahil sobra na ang pagiyak ko. “ Sorry, huh? ’di ko naman kasi

akalain

na

aabot

ako

sa

gan’to

eh.Ano gusto mong

gawin

ko

Charl

?

Ikulong

ko

sarili

ko

tapos

kumain

ng Grapes ha para

tamaan

ako ng allergy ko

hanggang

sa

hindi na rin ako

makahinga

at

mamatay

nalang

? Ganon ba? T-

ngina

sumagot

ka

Charl

para

mapatunayan

kong wala

akong

masamang

intensyon

sa

Pamilya

mo!“ Yes allergy ako sa grapes at gagawin ko lahat para mapatunayan na hindi masama ang instensyon ko sakanila.

“ Ath

..

Charl ..“ napakagat ako sa sariling labi nang marinig ko ang paos na boses ni Ate. Pinahid ko ang luha ko at agad na lumapit kay Ate.

“ Ate, I’m sorry..“ Ayan nanaman tumutulo nanaman ang luha ko. ’Di ko na mapigilan ang emosyon ko.

“ Charl

naman..“ mapungay pungay ang mata ni Ate na ngayon ay nakating sakanyang asawa. “ Dont

blame her. Wala

siyang

kasalanan

.

Iwan

mo muna kami, please?

Maguusap

kami.“ wala akong narinig a sagot mula kay Charl at sa halip ay narinig ko nalang ang pagsarado ng pinto.

“ Ath .“ Napatingin ako kay ate na nakangiti ng tipid pero halatamg hinang hina pa rin siya.

“Ate sorry, sorry ’di ko naman po

sinadsadya

eh.“ hahawakan ko sana ang kamay niya pero agad akong ring iniwas ang kamay ko dahil natatakot akong masaktan ko na naman siya.

Ngumiting pagod si Ate at hinawakan ang kamay ko. “ Shh

, wala kang

kasalanan

Ath

,

aksidente

lang ang

nangyari

. ’Di ko rin naman alam na

marami

palang

alikabok

ngayon

sa

library.“ Nakahiga pa rin sa kaniyang kama pero naka side upang maharap ako.

“ I’m sorry, ’di ko alam..

dapat

hindi na kita

iniwan

at

kinulong

kasama

si

Rare.“ Pumipiyok na sambit ko saka ako biglang sininok.

“ Bakit

mo kami

kinulong

kung ganon? Hindi ko

nakausap

si

Rare ng

ayos

dahil

natagpuan

niya ako

sa

gilid

ng shelves na

hinihika

.“ tanong nito na halatang nababalutan ng kuryoso ang kaniyang mga mata.

“You both need to talk,

kailangan

n’yo

ng closure Ate, Hindi niya

talaga

ako

nililigawan

, Its just a show. He just want to prove to you that he moved on. Mahal na mahal

ka

niya ate.

Ginawa

ko ’to. Gusto ko

magkausap

kayo para

marealize

niya na hindi

siya

ang mahal mo na

kailangan

niya na mag move on

dahil

may

pamilya

kana.“ pagpapaliwanag ko. Kumunot ang noo niya at halatang naguguluhan sa sinambit ko.

“ Ath ..“

“ Kaya sana ate

patawarin

mo ’ko. Hindi ko po

talaga

sinasadya

.

Ginagawa

ko lang ’to para kay Rare. at sayo. Promise wala kaming plano

sirain

kayo ni

Charl

.“ lumakas nanaman ang hikbi ko. Ang bigat bigat sobra ng mga mata ko.

Iniwas nkya ang tingin saakin at tumingin siya sa kisame. “

Bakit

ka

nagpapagamit

sakanya

? Do you love him?“ paos pa rin ang boses na sambit niy.

“ Of course not Ate. Hindi na.. Hindi ko na kaya

magmahal

and

pumayag

ako

dahil

bored ako at gusto ko lang makita kung

paano

kayo

naapektuhan

ni

Charl

, ’yun lang

pangako

wala kaming

masamang

intensyon .“ suminghot ako ulit at pinunasan ang mga mata ko.

“ Ath

.. I’m sorry.“ binaling niya muli ang tingin saakin ngunit ngayon ay nangingilid na rin ang kaniyang luha.

“Ate

bakit

ikaw

ang nags-sorry ha?

Dapat

ako eh.“ nakanguso kong sambit pero umiling iling lang siya kaya naguluhan ako bigla.

“ Sorry for hurting your heart

maniwala

ka

hindi ko ’to

ginusto

.“ Ah ’yung ginawa nila ni Charl ba ang ibig sabihin niya?

Bumuntong hininga ako bago magsalita. “ Its ok Ate, I

dont

care anymore.

Matagal

na ’yun.Naka move on na ako. “ And yes totoo ang sinasabi ko. Magigising ka na lang talaga isang araw na wala ka ng mararamdaman sa isang Tao.

“ Pinapatawad

mo na ba ako/ kami

sa

mga

nagawa

ko?

Nagawa

namin

ni

Charl

?“ napatitig ako sakaniya ng matagal bago hinaplos haplos ang buhok niya.

“ Ate

bakit

ka

ba

nagsasalita

ng ganyan? Ako may

kasalanan

dito

.“ Naguguluhan ko ng sambit .“And yes ate

matagal

na..

Matagal

ko ng

natangap

na kayo

talaga

.

Pinapatawad

ko na kayo

matagal

na..“ mahonahon kong sambit.

“ Ath

.. Promise?“

“ Yes Ate!“

“ Panghahawakan

ko ’yan ha?

Possibleng

dumating

ang

araw

na

magkaroon

nanaman

tayo ng hindi

pagkakaintindihan

at sana

kapag

dumating

araw

na ’yun

tandaan

mong mahal na mahal

ka

ni Ate ha?“ mas lalo akong naguluhan at ’di ko mapagtanto kung ano ang ibig niyang sabihin.

“ Ate,

ano

ba

pinagsasabi

mo.“

“I love you, And gusto kong

sulitin

ang

araw

na

ayos

tayo

ngayon

.“

°°°

FEELING ko ang sama sama ng pakiramdam ko. Ang sakit ng ulo ko, katawan at lalong lalo na ang puso ko.

Kanina, Last na paguusap namin ni Ate ay agad akong nagpaalam kina Mommy na matutulog muna ako at h’wag na muna akong distorbohin.

Pero ang totoo simula kanina ay hindi ako makatulog dahil sa kakaisip at pagiyak. Ang bigat ng mga mata ko at ang sakit pa rin ng braso ko na hinawakan kanina ni Charl.

Natatakot na akong lumabas ulit at baka kahit anong oras magalit si Mommy and Daddy saakin kahit na ba sinabi ni Ate saakin na walang alam sina Mommy sa ginawa ko pero still natatakot ako.

Pagod na ako.

Pagod na ako makatangap ng masasakit na salita mula sakanila. Pagod na akong saluhin ang galit nila. Pagod na akong may galit saakin.

Ayoko na, gusto ko nalang mabuhay ng walang may galit sa puso dahil marami ng masyado naapektuhan.

Ayoko rin lumabas dahil kay Rare. I know he’s mad. Muntik ko nanaman mapatay ang pinakamamahal niyang babae. The way he bore his angry eyes at me. Nakakapanglambot na nakakatakot.

Tyak nakauwi na ngayon ’yun.Ang laking distorbo ko sakaniya. Nakakahiya na..

Ayoko muna siyang makausap. Ayoko munang may makausap sa kahit sino sakanila. I’m really afraid.

“ Bakit

kasi

gan’to

ang

nangyari

sa

buhay

ko?“ naiiyak na sambit ko. Pagod na pagod na ako umiyak at isipin kung ano ba ang mali saakin.

“ Gusto ko

nalang

maging

masaya

pero

bakit

hindi ko

makamtan

’yun. Ganon na ba

talaga

ako

kasama

?“

“ Dapat

talaga

,

Namatay

nalang

ako eh..“ Napapikit ako ng mariin dahil ang bigat at hapdi na ng mata ko kakaiyak.

Naramdaman ko at narinig ang pagbukas ng pintuan ng kwarto ko kaya agad kong pinikit ang mata ko upang magpanggap na natutulog.

Sino kaya ang pumasok? Possibleng sina Mommy or kasamabahay. May spare key kasi ang kwarto ko kaya nabuksan nila ang pintuan ko kahit nakalock.

Naramdaman ko ang paglapit ng isang presensya sa gilid ng kama at agad ko naamoy ang pamilyar na pabango ng lalaki.

Si Rare. Hindi pa siya umuwi? Pero bakit?

“ Baby, I know you’re still awake. Eat first. You

didnt

eat lunch and its already 5pm.“ ’Di ako gumalaw at nanatiling pikit ang mata ko hanggang sa naramdaman kong umupo siya sa gilid ng kama ko at narinig ko pang may nilapag siyang tray sa gilid ng lampshade.

“ Your Mom says that you’re sleeping and I went here to check you because you fell asleep for 6 hour. I want to see you before i go home.“ He huskily said.

“ Your room is not sound proof and yes I hear you..“ naramdaman ko ang pagdampi ng kamay niya sa pisnge ko at hinaplos ’yun.“ Crying ..“ Tinalukuran ko ’to at hindi pa rin binuksan ang mga mata ko.

“ You need to eat baby..“ Napakagat ako sa labi hanggang sa hindi ko napigilan ang sarili kong humikbi ulit.

“ L-

lumabas

kana.

Umuwi

kana.“ nanginginig na wika ko pero pikit pa rin ang mga mata ko.

“ Satingin

mo ba ay

makakauwi

ako kung

ganito

ang

kalagayan

mo?“ matigas na sambit nito.

“ Alam kong

galit

ka

saakin

, Hindi mo

kailangan

magpanggap.Umalis kana.“ nagpipigil kong sagot.

“ Baby, Look at me please?“ hinaplos haplos niya ang braso ko.

“Get out Rare!” hinarap ko siya at bumango mula sa pagkahiga. Atalim ko siyang tinignan ngunit mapungay pungay na mata ang sinalubong niya saakin.

“ Baby, I’m not mad. I’m just..“ kinagt niya ang mapula noyang lavi at ipinagalaw ang panga niya.

“ What, Rare?

H’wag

mo ng

pagandahin

ang

salita

mo,

Galit

ka

oo

! Alam ko,

muntik

ko

nanaman

mapatay

ang

pinaka

mamahal

mong

babae

tapos

’yung closure

n’yo

sana

naudlot

pa.“ nangininginig kong sambit na nagpatapang sa expresyon niya.

“ F-

ck

I’m not.. I’m just

dissapointed

.

Sumama

ka

sa

Ex mo at

kinulong

mo pa ako

kasama

si

Akisha

, Listen

Ath

, I’m not

inlove

with her anymore, At wala kang

kasalan

,

Aksidente

lang ’yun.“ Madiing wika niya. His eyes dropped from my face downwards.

“ Stop lying Rare!

H’wag

ka

na mag deny.

Paano

ka

mag g-grow up o mag m-move on kung

ayaw

mong

aminin

na

naapektuhan

ka

pa

sakanya

.“ naiinis kong sambit at hindi ko mapigilan ang sarili kong sigawan siya.

“ Damn it

Ath

! Ilan

beses

ko ba

dapat

sabihin

sa’yo

na hindi ko na mahal ang Ate mo! Stop saying that I

stil

love her!

H’wag

mo ’kong

itulak

sakaniya

kasi

matagal

na

akong

nakaahon

sa

mga

bisig

niya.

Naiintindihan

mo ba ’yun? And yes I appreciated your effort pero hindi

ko

nagugustuhan

na

tinatatak

mo

sa

isipan

mong mahal ko pa

siya

.“ He clenched his jaw again at dumilim ang paningin niya.

“

Sige

nga

,

Bakit

nandyan

pa rin ang tattoo na

pangalan

niya?!

Bakit

ang hot tempered mo

simula

nung

pumunta

ka

ng

marawi

,

Dahil

ba

matagal

mong hindi na kita

si

Ate? Para

saan

pa ’tong

palabas

na

ligaw

thinky

?

Pinagseselos

mo

si

Ate

diba

?

Umaasa

ka

na baka

maapektuhan

din

siya

sayo! Rare hindi ako tanga and I’m just here to help you!“ frustrated na sambit ko

Yes nakita ko ulit ang tattoo niya nung nag swimming kami. Walang nagbago sa desenyo nito.’Yun na ’yun pa rin.

“ Hindi tanga? T-

ngina

kung hindi

ka

tanga

bakit

hindi mo

mapansin

at

maramdaman

na gusto kita?!“ Mariin niyang sinabi. My mouth dropped open for words pero walang lumabas.

“ I’m jealous whenever I saw you with other men! Hindi ba nasabi ko na ’to sayo pero nabubulagbulagan ka at patuloy na tinatak mo sa utak mo Mahal ko ang Ate mo.“ Nanuyot ang lalamunan ko at wala akong masabi. Sinulyapan ko lang siya at pansin na pansin ko ang paggalaw ng kaniyang adam’s apple.

He tilted his head and his eyes lowered at me “ The courting show was true for me since I

annouce

to those people in the airport that I’m courting you.“

“ Ha. “ tanging nasagot kolang.

“ This past few months, I cant help but to keep thinking of you

couz

I miss you d-

mn

much. During the weekend I stay busy so I wont get dizzy thinking of you. I daydream about you so I sleep to stop all that, and yet I end up dreaming of you.“ My heart is pounding really bad that I thought I would never get through it

“ Baby. I’m really scared when you go to

marawi

. I felt so scared for the first time. That’s so gay! I badly want to follow you there but I cant.. there’s so many pending operation that i need to accomplish. Torn between my love and my work but I’m in the stage of indenial that time kaya mas pinili ko ang trabaho kaysa sundan ka agad dun.“ lumapit siya saakin at hinaplos haplos ang buhok ko.

“ No ..“ Ayokong piliin ako ni Rare kung ganon. Isa lang ako, marami ang nangangailangan sakaniya at mabuti nalang na mas pinili niya ang trabaho niya.

He hugged me and hindi na ako nakaangal pa. “ The moment you came, the moment you say ‘Make me pregnant.’ Nabaliw ako sayo. Ang matamis mong amoy at ang malambot mong labi ang talagang nangaakit. Ginagayuma ako nito.You caught my attention. I’m so attracted to you, your kindness, your smile, your laugh at ang buong ikaw mismo..“

“ Gulong gulo nga ako sh-t lang, ’Di ko maamin sa sarili ko na gusto talaga kita.. na mahal kita. Narealize ko nalang nung nasa bingit ka na ng kamatayan. I’m scared to lost my love. Again..Ath. I felt this feeling before at alam mo kung kanino.“ mababang boses na sambit nito. Nakasusob lang ang mukha niya sa leeg ko pero hindi na ako umangal.

“ Why me?“ walang pagaalinlangan kong tanong.

“Bakit hindi ikaw? Baby, I’ll wait until your heart is ready to love again.” napapaos na ring sambit nito and gad his smell nakakaturn on pero hindi pwede ang gan’to. Hindi ako naniniwala.

“No you’re just playing around Rare! Don’t fool me! We’re friends right and you know my situation.. Hindi ko kaya mabalik ang sinasabi mong pagmamahal na nararamdaman mo.” mapait kong sambit.

“ I’ll heal the pain and bruises of your heart not because I’m a great surgeon.I’ll heal your heartache because I’m in love with you master ko.“ Bumitaw siya pagkayakap at hinaplos haplos ng pisnge ko habang nakatingin ng diretso sa mata ko.

Hindi ko akailain na ang isang Rare Cedrick Grison na isang surgeon ang nagagawang sabihin ang mga katagang ’yan.

“ Just give me a change baby. I will prove to you that my love is the solution or medicine to heal your broken heart.“ Hindi na ako nagsalita at tinitigan nalang siya ng malungkot.

“ You know what baby, before I fall asleep I imagine that i’m kissing my Atarah.“ He smiled at me. “ You have this incredible way of making my heart happy.“

Hinawaka niya ang chin ko at inaangat ito. He kissed me softly. “ It was not my lips you kissed but my soul.“ He whispered.

°°°

TATLONG araw na simula nag confess si Rare at simula nung umalis siya nun ay hindi na kami nagkita. Sinabihan ko siya na h’wag muna magpakita saakin at kahit anong texts niya ay hindi ko naman rereplyan.

Sinabihan ko siya na gusto ko muna magisip at h’wag n’ya muna ako guluhin. Hirap ako matulog sa gabi at madalas tulala ako kakaisip sa sinabi niya.

Kasalukuyan akong nakatulala sa malaking salamin habang inaayusan ako. Tinitigan ko ang ayos ko ngayon. Naka make up ako na babagay sa suot kong maroon v-neck open back spplit burgundy lace dress.

Ngayon araw ay magkakaroon ng isang formal party kasama ang Presidente at iba pang kawani ng gobyerno. Ang pangunahing panauhin nila ay ang mga nakasama naming doctors, nurse, volunteers at iba.

Sa pagkakaalam ko ay bibigyan pagkilala at parangal ang mga bawat individual na pumunta sa Marawi.

Tumunog ang phone ko at agad tinignan ito. May mensahe nanaman mula kay Rare.

||Hey baby, I will going to the party later but don’t worry magtatago ako at iiwasan kita para maging comfortable ka mamaya. Take care. I love you. ||

Halos mabitawan ko ang phone ko dahil sa gulat. Yes hanggang ngayon ay hindi pa rin ako sanay mabasa sa mga text niya na sinasabihan akong ’ I love you.’

Ang showy niya, at ’di ko expect na gan’to siya. Ang sweet niya masyado hindi ako sanay.Napabuntong hininga ako at napakagat saaking labi.

“ Ma’am ok na po!“ Masayang sambit ng gay na stylist ng family namin.

“Yes thank you..”

MABILIS ang naging oras, ngayon ay pababa na kami ng sasakyan namin. Kasama ko sina Mommy, Daddy at Akeila na ngayon ay buhat buhat ni Mommy.

Hindi na nakasama sina Ate dahil makakasama ang masyadong crowded sa kalagayan niya. 2 Months nalang manganganak na siya kaya kailangan tutukan siya.

Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin magawang lumapit sakanya ng sobrang lapit dahil feeling ko kahit anong oras ay mapapahamak sila tapos ako ang dahilan.Si Charl din ay hindi ko pa nakakausap pero satingin ko ay humupa na ang galit niya saakin dahil namamataan ko siya laging nakakatitig saakin at kapag nagtagpo ang aming mga mata ay ngingiti siya ng tipid bago iiwas ang tingin.

Sa isang ekslusibong ressort ginanap ang party medyo kabado kasi makakaharap namin ang may matataas na tungkulin sa lipunan pero excited din dahil makikita ko nanaman sina Nurse Sati.

Ngunit mas masaya sana kung nandito sina Amirah eh kaso ayaw niya dumalo sa gan’to bukod sa hindi siya sanay ay mayroong mga kawani ng gobyerno ang narito at baka kung ano pa raw ang magawa nito.

Nakakausap ko sa telepono si Amirah, maayos naman ang kalagayan nila. May sarili silang bahay ngayon sa isang ekslusibong subdivision na ibinigay ng gobyerno sakanila. Bantay sarado rin sila ng mga body guards nila hanggang sa tumetistigo ko ’to sa kasong isinampa niya sa mga negosyante na ngayon ay natukoy na kung sino sino pero ang mga kasabwat na kongresista ay hindi pa alam.

Inaassist kami papunta sa malaking pinto. Naglakad kami sa Red carpet at kaliwa’t kana agad ang nga flash ng camera ang sumalubong saamin.

Todo smile naman si Mommy, si Dad ay tipid lang ang ngiti. Natawa naman ako sa reaksyon ni Baby Akeila na nanlalaki ang mata at gulat na gulat sa mga flash ng camera.

Ang cute.

Pinatigil kami sa gitna bago pa tuluyan makapaosok sa loob upang kuhanan ng picture.

“ Ma’am you’re so beautiful!“ nakangiting sambit saakin ng isang Photographer.

“Thank you.. Paano ba ’yan Mommy ako lang sinabihang maganda?” Natawa ako nang bigla akong inirapan ni Mommy.

“ Tandaan mo anak saakin ka nangaling.“ nakabusangot na sambit ni Mommy.

“You’re both beautiful and ofcourse our baby akeila is beautiful too.” sambit ni Daddy.

“ Ser, paano naman ako?“ natatawang tanong ni Jenny na ang ganda sa suot na gown.

“ Syempre naman maganda ka rin.“ nagtawanan kami bago ipagpatuloy ang pagpasok sa loob. Sinalubong agad kami ng Presidente at habang nasa likod nila ang mga body guard nila na naka black suit din.

“ The Dela Veja is here ..“ Masayang sambit ni President Costallio. Around 50s na ang presidente ng bansa at may itsura rin.

“ Good evening President Costallio

“ nakipagkamayan sina Daddy at Mommy. Ganon din ang ginawa ko.

“Ang gandang bata nito. Apo n’yo?” My mom just noodded. “Anak ni Akisha, Remember her?”

“ Oo naman ang panganay n’yo and oh this is your bunso? Ang matapang n’yong Anak. Hi Ms Dela veja. I’m Antonio Costallio. Huling party na nakita pa kita iha bata ka pa, kailangan nga ba ’yun Anjo?“ natatawang tanong nito kay Dad.

“I dont remember maybe when she was 3 years old .” nagaalinlangan ero tumatawa na sambit ni Daddy.

“ Anak, Naging schoolmate namin si President Antonio noong nasa kolehiyo kami and also because of the bussiness world madalas ay nagkikita kita kami.“ sambit ni Mommy nang mapansin na naguguluhan ako.

“ Ah ganon po ba hahah.“ ngumiti ako ng matamis sa Presidente kaya ngumiti rin siya pabalik.

“ Talagang napalaki n’yong responsable ang inyong Anak manang mana sayo Anjo, nagmana naman ng kagandahan sayo Alaine.“ nagtawanan lang kami.

“ Is your son and daughter are also here?“ tanong ni Daddy. “I want to see them. Ang tagal ko na rin hindi sila nakita.”

“ Yes nasa loob sila kasama ang ibang bisita. Sige na Anjo pumasok na kayo. Magusap nalang tayo mamaya at marami rami pa akong sasalubungin.“

Ngumiti lang ako ako. May sinabi pa si daddy sa presidente ngunit hindi ko na ito narinig dahil nauna na ako naglakad sa loob.

Biglang tumunog ang phone ko na nakalagay sa purse ko kaya agad kong chineck ’to.

|| I saw u, damn it baby you look stunning and gorgeoous as fuck.||

|| I want to smell you and cuddle with you right now||

’Di ko alam pero napangiti ako sa text niya. Napalinga linga ako sa paligid pero hindi ko siya nakita. So talagang tinotoo niya na magtatago daw siya at hindi magpapakita saakin.

Inassist kami ng isang babae kung saan ang table namin. Wala pa akong nakikitang kakilala pero may mga familliar faces na akong napapansin.

Nang makaupo na kami. , “

Mommy, akin na si Akeila.“ Inabot naman ni Mommy saakin ang maligalig na si Akeila.

“ Mr. Dela Veja .“ napasulyap ako sa isang matanda na nakipagkamay kay Daddy pero agad ko rin inalis ang tingin ko dahil t’yak tungkol sa bussiness ang paguusapan nila.

“ Ajuju ang gaganda naman ng baby namin. Bagay na bagay ang Red niyang dress sakanya.“ kausap ko kay Akeila na ngayon ay tawa ng tawa at pinaghahampas ang mukha ko.

“ Aray.. Aray.. nasasaktan si Tata aaway mo ’ko ha porket ganda ka ha.“

“ Ta…Taa ba ba.“

“ Tita.“

“Tata.”

“ Ma’am mag CR lang po ako. Ihing ihi ako eh. “pagpaalam ni Jenny.

“ Sige .“ tumango ako at nilaro muli sa Akeila.

“ Atarah !“ Agad nabaling ang atensyon ko sa tumawag.

“ Nurse Sati!“ Nanlaki ang mga mata ko habang naktingin sakanila. Ang laki ng ngiti ko.

“ Hala, kapatid mo? Ang cute. Ang ganda jusko!“ nagsilapitan sila saakin at ang atensyon nilang lahat ay na kay Akeila lang.

“ Magandang gabi po Ma’am.“ bati ni Doctora Aira nang mapansin si Mommy.

“ Mommy mga naging kaibigan ko po sa marawi, Si Nurse Eria at Sati. Dra. Elaiza and katrabaho ko naman po si Dra Aira.“ Kay Mommy ko nalang ipinakilala dahil busy sa pakikipagusap si Daddy.

“ Nice meeting you all beautiful. Salamat dahil dinamayan n’yo si Atarah sa Marawi.“ nakipagkamay si Mommy sakanila na agad din nilang tinanggap.

“ Wala pong anuman Ma’am.“ magalang na sagot ni Doctora na masungit. Si Elaiza.

“ Drop that Ma’am. Call me Tita Alaine.“ ang laki ni Mommy sakanila kaya napangiti rin ako.

“ Sige po Tita Alaine ang lambot ng kamay n’yo! Sana all. Ganda n’yo pa po sobra.“ masayang sambit ni Nurse Eria.

“ Girls, This is Akeila. Anak ng Ate ko.“ pakilala ko sa pamangkin ko.

“ Omo! I bet maganda sa personal amg Ate mo kasi nag search ako about sa family niyo ang gaganda at gwapo n’yo talaga, Tita Alaine anong sikreto ng geans n’yo? “ sambit naman ni Nurse Sati.

“ ’Di ko din alam sa mga ninuno namin eh .“ Natatawang biro ni Mommy kaya nagtawanan ang lahat.

“ Nasaan pala sina Dra. Ana Kaye at ang mga boys?“ Tanong ko nang mapansin wala si Dra. Ana.

“ Nasa paligid lang ang sina Dr. Cairo pero si Dra.Ana kaye malelate raw

.“ Nagusap usap pa kami at nagstay pa sila sa table namin.

“ Ma’am ..“ napatingin ako kay Jenny na kadadating lang mula sa Cr.

“ Oh bakit?“ sumulyap pa siya muna sa mga masayang naguusap na mga kaibigan ko bago siya may binulong saakin.

“ Nakita ko si Sir Rare ma’am, dun sa dulo may kausap na magandang babae, parang linta ’yung babae kung makakapit kay sir ma’am grabe pero hinahayaan lang ni Sir Rare.“ mahinang bulong nito na nagpagising sa mga ugat ko sa ulo.

“ Hayaan mo.“ madiin kong wika. Chineck ko ang phone ko at wala ng text mula kay Rare.

Nagtiim ang bagang ko at nagiinit ang pisnge ko sa ’di ko malamang dahilan.

“ Uy, Cr lang ako ha..“ kailangan kong icheck ang face ko. Hindi ba ako maganda kaya naghanapbagad siya ng bago?

“ Sama !“ Tumango nalang ako at hinayang sumama silang lima.

“ Mommy

Cr lang po kami.“ tinanguan lang ako ni Mommy at binalik ang tingin sa kausap niyang babaeng senador.

Tumayo kami sa kinaupuan namin at agad agaw pansin ang ginawa naming paglalakad. Nakatingin ang halos lahat at nagbubulungan.

“ Ayan Atarah.. Andami nanaman nagagandahan sayo..“ mapangasar na sambit ni Nurse Eria.

“ Feeling ko talaga everytime na kasama natin si Atarah. Arista ako dahil andaming tumitingin saatin ih.“ panggagatong naman ni Nurse Sati.

“ Siya Artista tapos ikaw ’yung P.A.“ mataray na sagot ni Dra. Elaiza.

“ You’re so harsh talaga Doctora!“

Hindi ako nagsalita at dire diretso lang sa paglalakad. Walang emosyon ang mata ko at feeling ko ang sama sama ng pakiramdam ko.

“ Wait si Dr. Rare.“ napapikit ako ng mariin at nagdalawang isip pa kung ililingon sa itinuro ni Dra. Aira.

“ Oh, He’s with the daughter of the president.“ mababang boses na sambit ni Dra. Elaiza. Dahil ’di ko na kaya. Sobrang curious ko ay nilingon ko na sila.

Naabutan ko na nakaupo sila sa table nila kasama ang iilang lalaki at babae. Nakatalikod sila saamin pero alam na alam ko ang hugis ng likod ni Rare.

Pero mas agaw pansin ang babaeng pabiro siyang hinahampas at bigla bigla nalang humihilig sa balikat niya kaya Napangiwi ako at napataas ang kabilang kilay.

Ang kapal ng mukha nila! Ang mas nakakainis pa hinahayaan lang ni Rare na may humilig ng ganyan sakanya na babae.

“ Hala ang landi namang ng babaeng ’yan!“ nabaling atensyon ko sa nanggigil na si Nurse Eria.

“ Anyare sainyo ni Dr. Rare? Bakit nakikipaglandian siya sabi iba?“ nakanguso na sambit ni Nurse Eria.

“ Diba nililigawan ka na niya?“ nakangiwing sambit ni Dra. Aira habang pasulyap sulyap pa rin sa kinaroroonan nina Rare.

“ Basted ba?“ tanong ni Nurse Sati. Andami nilang tanong pero Dra. Elaiza pailing iling pero tahimik.

“ No. Tara na. Hayaan n’yo siya.“ napabuntong hininga ako at kinagat ang labi ko.

“Ay LQ?”

“ Hindi. Tara na naiihi na ako .“ I gritted my lips.

“Ay sh-t .” sambit ni Doctora Aira. Kaya kunot noo kaming tinignan siya.

“ Bakit ?“ tanong ni Nurse Eria.

“ Hinalikan nung babae si Dr. Rare.“ nanlalaking mata na sambit nito.

“ What ?!“ Nanggigil kong sambit ko. Hinarap ko ulit sila ngunit nagtatawanan lang ang lahat sila.

Ang landi niya! Ang landi nila! Ang kapal ng mukha ng Rare na ’yan na sabihin niyang mahal niya ako pero nakikipag landian siya?

“ Are you ok?“ nagaalalang tanong nila ng mapansin ang reaksyon ko.

“ Ofcourse I am. Tara na.“ Tahimik ako at ganon din sila habang naglalakad kami pero bigla namin nakasalubong si Kristan.

“ OMG HI DOC KRISTAN!“ sabay na bati ni Nurse Eria at Nurse Sati.

“ Hey .“ nginitian sila ni Kristan kaya lumabas ang dimples niya.

Ang cute.

“ Kristannnnnnnnn .“ masaya kong sambit at agad siyang sinalubong ng yakap. Alam kong naagaw namin ang atensyon ng mga iilang tao pero wala akong pake.

“ You look so beautiful baby.“ wait baby? Uh sabi ni Rare ayaw niyang tinatawag ako ng ibang baby.

Pero self, nakita mo ngang nambabae ’yung pesteng malandi na ’yun! Kaya wala siyang dapat ikagalit, Nagkasundo kami na walang mangahahalik na ibang babae sakaniya pero anong ginawa niya nagpahalik at tuwang tuwa pa!

“ Yieeee .“ pangaasar nila.

“ You too tan, Ang gwapo gwapo mo. Omo! I miss you !“ napangisi naman si Kristan kaya napangisi rin ako.

Kung kaya niya mambabae, ofcourse kaya ko rin manlalaki. Pamukha ko sakaniya na hindi lang siya ’yung nababaliw saakin peste!

---

Nyang note: I love those reader na nagsasabi ng error ko sa ibang chapter pero still sinusuportahan pa rin nilaako and yes na a-appreciate ko ang mga readers ko sa pages kung saan nakapost ang story na ’to na binabasa ang make me pregnant hanggang watty. Ofcourse makakalimutan ko ba ang mga Old readers ko na nagaabang lagi? Marami salamat sainyong lahat! God bless.

Dont forget to vote and leave a comments.

Chapter 27

Atarah’s

POV

NAGTIIM ang bagang ko habang nakasulyap ako sa text ni Rare.

||Baby, I’m jealous. Please do something.||

Ang kapal ng mukha niya magselos! Pagkatapos niyang mambabae! Potek nakakainis siya! Dami niyang pafall lines pero hindi niya magawang panindigan. Babaero masyado! Kaya siguro mas pinili ni Ate si Charl. Kasi si Charl faithful kay Ate! Sa sobrang ka faithful-an niya kahit girlfriend niya ako si Ate pa rin laman ng puso’t isip niya hindi katulad ng hindot na Rare na ’to napaka babaero!

I gritted my teeth then tinago ko agad ang phone ko at nginitian ng malaki si Kristan habang kinakausap sina Mommy.

Self alisin mo sa isip mo ang malanding Rare na ’yan. Letse!

“ Tita

,

Bakit

ang ganda

masyado

ni

Atarah

dami

kong

kaagaw

.“ natatawang biro ni Kristan kay Mommy kaya napatitig ako sakaniyang habang laglag ang panga.

What did he say? Napakadami kong kaagaw? I don’t understand bish!

Kanina pa nagsimula ang party. Sina nurse Sati, Eria, Doctora Aira, Elaiza at Ana Kaye na kanina pa dumating ay nasa kani-kanilang table na muna dahil maya maya konti ay magbibigay na sila ng parangal sa bawat isa saamin.

Nakakalungkot isipin na hindi pa makakadalo sina Captain Roks dahil hanggang ngayon ay nasa Marawi pa rin sila. Napanood ko kasi sa balita noong isang araw na magkakaroon muna ng cleaning operation at sisiguraduhin muna nilang ligtas na talaga ang lugar ng Marawi bago sila bumalik sa kani kanilang lugar na pinanggalingan.

“ Hahaha nako

ikaw

talaga

Kristan

nililigawan

mo na ba ’tong

si

Atarah

?“ sumulyap si Mommy saakin at napangiwi ako nang marinig ko ang nakakainis niyang tawa.

Gad! Nangasar pa si Mommy! Hindi ba ramdam na naiilang ako.

“ Mommy..

Ano

ba..“ Pagbabawal ko. Wala sa table namin si Daddy, nakikipag kwentuhan kasi siya sa mga kongresista at sa iba pa .

Si Baby Akeila naman ay nakikipaglaro sa mga bata sa kabilang table. Binabantayan naman siya ni Nanny Jenny niya eh.

“Well

Tita

, I have something to tell you.“ kinutuban na ako agad sa sabihin Kristan lalo pa’t seryoso ang boses niya.

“ Mukhang

alam ko na ’yan

iho

Hahaha.“ hinampas pa ni Mommy si Kristan sa braso. Nakaupo kasi kami. Nasa leftside ako ni Kristan samantalang sa right side niya si Mommy.

“ Yes

Tita

Hahaha.

Magpapaalam

po ako

sainyo

na

simula

ngayon

ay formal ko na po

siyang

liligawan

.“ Natulala ako at halos malaglag ang puso ko sa sinabi niya. Jusko! Omg, Ano ba ’to? Bakit sumabay ka pa kay Rare.

“I knew it,

ilang

taon

na kayo

magkaibigan

at

ngayon

kalang

umamin

Hahaha. Do you know Rare?

Magkatrabaho

kayo

diba

?“ sumulyap sulyap saakin si Mommy habang suot ang mapanlatong ngiti.

Grabe siya, pinasok niya pa sa usapan si Rare! Nakakainis. Promise lalo lang akong nababadtrip.

“ Yes

Tita

.“ gumalaw ang panga ni Kristan at sumulyap ito saakin pero agad ko rin iniwas ang aking tingin.

“ Nanliligaw

din

siya

kay

Ath

. Alam mo ba ’yun? Well Wala

akong

favorite

sainyong

dalawa

kung sino ang

magugustuhan

ng

anak

ko dun ako

boto

may the best man win ika

nga

hahaha.“ Ah! Kung hindi pa talaga kami ayos ni Mommy ngayon. Inaway ko na ’to at nag walk out. Nakakahiya sobra.

“ Yes

Tita

at

gagawin

ko naman po ang

lahat

para

mapalambot

ko ang

puso

niya at

pagnangyari

’yun

aalagaan

ko na po ’yun

habang

buhay

.“ Bumaba ang tingin ko sa wine at agad kong nilagok ’yun.

Kristan bakit? Boybestfriend kita eh! Bakit tinalo mo ’ko! Hindi ako sanay sa mga sweet words mong seryoso na sa puntong ’to.

“ Yes,

Ilang

taon

ng

walang

kasintahan

’tong

si

Atarah

,

ayoko

naman na

tumanda

siyang

dalaga

. Sayang ang

lahi

namin

Kristan Hahaha.“ Tumalim ang paningin ko kay Mommy na ngayon ay tuwang tuwa sa nagiging reaksyon ko.

Ang bully niya! Nanay ko ba talaga ’to?!

“ Dont

worry

Tita

if

Atarah

choose me to love her, I’ll make sure

papadamihin

ko ang

lahi

natin

. Hahaha.“ sumulyap muli saakin si Kristan pero inirapan ko na ’to. Taksil siya! Dapat kapag magkaibigan, kaibigan lang! Tinuring ko pa naman siyang kapatid!

Talagang nagagawa nilang pagusapan ’yan sa harap ko?!

“Hahaha I love that Kristan..” may binulong pa si mommy kay Kristan pero narinig ko rin naman dahil halatang sadya niyang pinarinig. “ Shh

. I really like you for

Ath

na

talaga

.“ natawa lang si Tan sa biro ni Mommy tapos ako priceless pa rin ang reaksyon.

“ Doc Kristan

pinapatawag

po kayo ni DOH Secretary

Penison

. “ Oh thank god, bigla akong nailang kay Kristan aaah! Antagal namin naging magkaibigan tapos ganto pa.

Alam niya ang nangyari saamin nina Ate and Charl. Aware siyang ayaw ko na magmahal pero bakit ngayon liligawan n’ya ako?

“ Sige

susunod

ako..“ bumaling muli ng ngiti si Kristan saamin.“ Tita

..

Ath

punta po muna ako

roon

.“ pinagalaw niya ang kaniyang panga at mapungay pungay na mata niya akong tinignan.

“ Oh

sige

iho

.“ masayang saad ni Mommy.

Ngumiti ako ng tipid kay Kristan. “ I’ll be back

Ath

..

Maguusap

tayo.“ seryosong sambit nito kaya halos matumba ako sa kinauupuan ko sa ginawa niyang pagseseryoso.

Nakaalis na siya kaya nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga. “ What’s with that reaction,

Ath

? Dela

Veja

ka

. Hindi naman ’to first time na may

manliligaw

sayo.“ naiiling na ambit ni Mommy.

“ Mommy .“ saway ko rito.

“ Haha what? Don’t tell me

ayaw

mong

magpaligaw

kay Kristan kasi mahal mo na

si

Rare?“ She’s teasing me! Ang bully bully!

“ No way!“ Napakunot ang noo niMommy sa biglang pagtaas ng boses ko pero agad din napalitan ng mapanlarong ngiti. “ Mommy,

Ayoko

na

magmahal

..

ayoko

ng

masaktan

pero hindi naman

ibig

sabihin

nun na hindi pa rin ako

nakamove

on kay

Charl

. Just uh.. you know

ayoko

talaga

Mommy.“ pagod kong pagpapaliwanag.

“Then what’s your plan in your life?

Magiging

matandang

dalaga

ka

nalang

?“ nakangiwing sambit nito dahil halatang hindi niya nagustuhan ang huli kong sinabi.

“ Hon..

Atarah .“ Napalingon kami sa nagsalita. Si Daddy kasama ang Presidente at Babae.

Wait nga lang..’Yung babaeng kasama kanina ni Rare ’yan ha! Oo nga pala sabi nina Dra. Elaiza anak soya ng president pero kung umasta linta! Nakakahiya siya. Lantod!

Iniwas ko ang tingin ko baka mapatay ko pa dahil sa masamang paninitig ko eh. Huminga ako ng malalim at uminom ng water.

“ Alaine, Remember Aliyah? Ang dating

kalaro

ni

Akisha

? Haha. Here She’s

dalaga

na.“ Masayang sambit ni Mr. Presdent.

“ Yes President ang

laki

laki

niya na! Ang ganda

gandang

bata

manang

mana

sa

Ina. Hi

Iha

nice to meet you, I’m your

Tita

Alaine.

Natatandaan

mo pa ba ako?“ Excited na sambit ni Mommy kaya napairap ako sa kawalan.

“ No , Tita , “ Pa sweet na saad nito. Ang Amo ng itsura niya actually, Matangkad ’to, Maputi na mapulapula ang kulay at sexy pa. Mukha siyang model ng mga highends magazine.

Her brown wavy hair, Her thick eye brow, pink perfect shape lips is so attractive.

“ Napakaganda mong bata at sayang hindi ka nakita ng Mommy mo na lumaking maganda .“ napataas ako ng kabilang kilay dahil sa sinabi ni Mommy. Patay na ba ang Mom nila or nahiwalay lang? Uh– Bakit ba ako curious sa buhay ng ano na ’to. Tss.

“ Oo

nga

po

Tita

eh.“ mapait na sambit nito at bakas sa mga mata niya ang pagkalungkot.

“ Aliyah this is

Atarah

, my daughter.“ Pinagalaw ko ang panga ko at kinagat ang sarili kong labi bago tumayo sa kinauupuan at hinarap sila.

“ Hey, Nice to meet you sis. I’m Aliyah!“ Ngiti ngiti niyang sambit. Self, H’wag kang attiude. Remwmber anak ng presidente ng bansa n’yo ’yan hindi mo pwede patulan at baka mamatay ka ng maaga sa walang kwentang dahilan.

“ Atarah .“ Ngumiti ako ng matamis saka nakipagkamay sakanya. Gad, very good self! Ikaw na ang pinaka magandang plastic sa buong mundo.

“ Dad,

Siya

ba ’yung nurse na kidnap?“ binalinga niya ng tingin si Mr. President

“ Yes

anak

,

“ nakangiti naman sagot nito.

“Oh my god! Its an honor to meet you, I idolize you.” Ows honor? Baka pagnalaman mong nililigawan ako ng nilalandi mong lalaki kanina kamuhian mo ko hanngang kamatayan.

“Uh-Thanks .“kunwaring nahihiya kong sambit.

“ Atarah

, Childhood

bestfriend

sila ng Ate mo. Hindi mo

siya

kilala

kasi

nasa

poder

ka

ng lola mo

noong

panahon

madalas

na

naglalaro

sila ng Ate mo.“ Oh childhood bff pala sila ni Ate eh, Edi Bff goals? Parehas silang nagpauto sa malanding Rare na ’yan Hahaha.

“Oh kaya pala

tita

i really thought

Akisha

is only child, may

kapatid

pala

siya

hindi niya rin kasi

nakwenta

uh– by the way

tita

where’s

Akisha

? Its been 20 years since last I met her.

Antagal

na rin po.“ malungkot na sambit nito. Alam kaya nito na Ex at first love ni Rare ang childhood bff niya? Tss.

“ Uh, Yes

Buntis

siya

ngayon

Iha

.

Maselan

ang

pagbubuntis

niya kaya

nasa

mansyon

’to

kasama

ang asawa niya pero

kasama

namin

ang

anak

niya.“ Nilingon ako ni Mommy. “

Tawagin

mo

nga

sa

kabilang

table sina Jenny.“ Tumango nalang ako saka sinunod si Mommy.

Pumunta ako sa kabilang table. “Ate jen

pinapatawag

kayo ni Mommy.“

“ Oh

sige

po Ma’am.“ Tumayo si Ate at binuhat si Akeila palayo roon pero umiyak lang ito ng umiyak.

“ Ate akin na.“ inabot naman saakin ni Ate si Akeila.

“ Baby,

Babalik

tayo later doon, Ok? Your Mom’s friend wants to see you.“ Pagpapatahan ko rito.

“ Ta..Ta.. Nah..no.“ iyak pa rin siya ng iyak hanggang sa makadating kami sa table namin.

Naabutan naming nakaupo na sina Mommy, Daddy, Aliyah and Mr. President.

“ Hala

linta

spotted .“ mahinang bulong ni Jenny pero narinig ko ’yun kaya nilingon ko siya saka nginisian.

“ Oh

bakit

umiiyak

ang

maganda

kong apo.“ Ibinigay ko si Akeila kay Mommy at naupo sa tabi nito.

“

Ayaw

niya pong

umalis

doon

sa

mga

kalaro

nya

Ma’am.“ sambit ni Jenny saka sumulyap doon kay Aliyah bago saakin.

“ Omo

!

Kamukha

ni

Akisha

. Last Time I checked the news about

Akisha

. She’s married to a Model slash Business tycoon. Carl ba

pangalan

Tita

?“ kunot noong tanong nito.

“ Its

Charl

iha

.“

“Oh yeah

Oo

nga

pala.“

“ Eto bang

si

Aliyah Mr. President wala pang

balak

magasawa

? Halos mag

kasing

edad

lang sila ni

Akisha

ha .“ tanong ni Dad kay Mr. President na sumisimsim ng red wine.

“I

dont

know, She’s busy with her study pa rin.

Masyadong

matagal

ang

pag

aabogado

haha.“ Oh abogado? Totoo? Nakakapangliit.

“ You

dont

have boyfriend

iha

?“ mahinahong tanong ni Mommy.

“ Wala pa

tita

eh but i like someone,

hinihintay

ko lang pong

umamin

.“ hinihintay niyang umamin? Medyo makapal siya sa parteng ’yun.

“ Hahaha, Sino ba ’yan at

natotorpe

pa?“ Nako bakit mo pa tinanong t’yak maiinis kalang sa sagot n’yan.

“ Si

Rare po

tita

hihi.“ naginit ang pisnge ko at nanuyot ang lalamunan ko nang marinig ko mismo sa bibig niya ang pangalan ni Rare.

“ What? Rare

Cedrick

Grison ba

ka

mo?“ sumulyap si Mommy saakin ganoon din si Daddy at Ate Jenny pero ’di ko sila tinignan pabalik at uminom nalang tubig.

“Yes

Tita

, Do you know him?“ kinikilig na sambit nito. Duh, obvious ba? Sinabi buong pangalan tapos tatanungin niya pa. Tss.

“ Yes

ofcourse

actually he’s my

daugh

—“ Pinutol ko ang isasagot ni Mommy dahil alam kong sasabihin niyang nililigawan ako ni Rare.

“ Family friend

namin

sila.“ sagot ko para may ambag naman ako sa convo namin.

“ Oh nice.“ tumatangong sambit niya pero binalingan niya pa rin ng tingin si Mommy. “

Tita

ano

’yung

naputol

na

sasabihin

mo? He’s your daughter what?“ aba’t talagang gusto mo pa malaman?! curiosity kills linta!

“ Ex

siya

ni Ate

Akisha

.“ sabat ko kaya tinaasan niya ako ng kilay.

“ Really?!“ nakangiwi niyang sambit. Law student pero ta-tanga tanga? I mean ’di sa pagiging harsh pero kasi kakasabing Ex nga siya ni Ate Akisha, isasagot ‘Really’

“By the way President where’s your son?” pangiiba sa usapan ni Daddy dahil alam niyang magkakaroon ng tensyon.

“ Tito nandyan lang ’yun Tabi tabi. Naghahanap ng mabibiktima.“ sabat ni Aliyah. Sabatera, Hindi naman siya kausap.

“ Aliyah .“ saway ng Daddy niya. ’Yan buti nga. “ Ang ibig niyang sabihin ay naghahanap ng babae well he’s womanizer. Ewan ko ba kung kanino nagmana ang batang ’yun napaka pasaway.“ naiiling na sambit ni Mr. President na animo stress na stress.

“ Atarah, Are you single?“ Napalingon naman kami kay Aliyah na humihigikgik.

“ Ha ?“ tanging nasagot ko nalang.

“ Uh— Do you have boyfriend?“ She smiled akwardly kaya napangiwi ako at napailing iling agad.

“Ah wala wala no!”

“ Omg, I think bagay kayo ni Kuya! Like baka ikaw na ’yung magpatino sakaniya. Right Dad?“ Natutuwang sambit nito kaya napanganga lang ako at napairap ng patago.

Aba’t nirereto n’ya pa ako sa Kuya n’ya? Para ano? Sakaniya na si Rare? Edi sakanya na!

“ Aliyah, You’re being talkative. Binibigla mo naman ’tong si Atarah.“ maotoridad na sambit ng Daddy niya nang mapansin ang gulat kong expresyon.

“ Daddy! Ang ganda ganda ni Atarah! Hindi malabong mainlove si Kuya jan. Excuse me nga po. Hahanapin kolang si Kuya.“ nagmamadali siyang tumayo at naglakad palayo sa table namin.

Napahawak ako sa dibdib at hindi ako makapaniwala habang sinusundan siya ng tingin.

“ Pagpasensyahan n’yo na si Aliyah, Ganon talaga ang batang ’yun. Nahihiya na nga ako sa inaanak ko kanina. Kay Rare alam kong naiinis na siya sa pangungulit ni Aliyah.“ Oh Ninong siya pala siya ni Rare, what a small world.

Nako, kung alam n’yo lang Mr. President kung gaano kasaya ’yang inaanak n’yo sa piling ng anak n’yo!

“ Oh yeah inaanak mo nga pala si Rare no.“

“ Mr. President, Uh I dont want to be rude and i dont want to hurt the feelings of your daughter pero kasi si Rare nililigawan niya si Atarah.“ seryosong sambit ni Mommy.

“ Oh? Ganon ba? Dont worry pagsasabihan ko ang anak ko. Pasensya na Atarah ha. Hindi niya alam eh.“ napasulyap ’to saakin at binigyan niya ako ng expresyon na ‘humihingi ng despensa’ look.

“ Ok lang po Tito wala naman pong kaso saakin. Hindi naman po porket nililigawan ako ni Rare ay bawal ng may magkagusto sakaniya.“ magalang kong sambit.

“ Hahaha, do you like my inaanak na ba?“ sumilay ang mapanlarong ngiti kay Mr. President.

“ Uhh —.“

“Hahaha, h’wag mo ng sagutin I’m just kidding.” nagtawanan sila at ako ay akward lang na tumawa.

“Hehehe.”

“ Kuyaaaa! Tara na Let’s go may ipapakilala ako.“ sa malayo palang ay natanaw nanamin si Aliyah na hila hila ang isang lalaki na may matipunong katawan.

“ Damn it Aliyah! Hindi mo kailangan hilain Tss. “ marahas na hinila nung lalaki ang kamay niya sa kapatid niya.

Ang lakas boses nila at talagang agaw atensyon ang pagbabangayan nila lalo pa’t na sa gitnan sila.

“ Tss. They are making a scene again “ nakangiwing sambit ni Mr President. “ Roger, Puntahan mo nga sila.“ sambit nito sa likod niya kung nasaan ang body guard niya saka hinilot ang sintido.

Iniwas ko ang tingin sakanila at nilibot nalang paningin ko at agad dumako ang paningin ko sa pwesto na medyo may kaluyuaan saamin.

Yes, Nagkatinginan kami ni Rare, may kausap siyang kilalangtao pero wala doon ang atensyon kung hindi ssakin. Kahit medyo malayo kami sa isat isa kitang kita ko ang pagigting panga niya.

Gad, ngayon ko nalang ulit siya nakita. And He’s so handsome with his suit! Ang gwapo at manly niya!

Inirapan ko ’to at nagpangap na wala akong pake sa kagwapuhan niya.Binaling ko muli ang tingin sa papalapit na sina Aliyah at Kuya niya. Agad din nagtama ang paningin naming ng lalaki.

He had tousled dark brown hair, which was thick and lustrous. His eyes were a mesmerising deep brown , flecks of silvery light performed ballets throughout. His face was strong and defined, his features molded from granite. He had dark eye brows, which sloped downwards in a serious expression. His playful smile had drawn into a hard line across his face. His body was toned.

Tinaasan ko lang siya ng kilay dahil nakatitig ito saakin habang nakangiti ng nakakaloko.

“ I

told you Kuya she’s beautiful kaya magtino kana. Hahah.“ Aliyah giggles.

“ Aliyah.“ sinamaan niya ng tingin ang kapatid niya ng saglit at binalik muli ang tingin niya saakin. Gumalaw ang panga niya at kinagat nito ang labi niya.

“ Ok, I will zip my mouth na. Wait I’ll call my love too. Hihi.“ napakagat din ako sa labi nang marinig ang sinabi niya. My love daw eww.

“ Uhh, Son this your Tito Anjo and Tita Alaine. Friend of mine and this is their grand daughter and daughter.“ sambit ni Mr. President.

“ Uh, Anak niya?“ nagtatakang tanong niya habang pasalit salit ang tingin niya saamin ni Akeila.

“ No, She’s the daughter of my sister.“ Muntik na akong mapairap buti at napigilan ko ang sarili ko.

“ Akisha ?“ oh kilala n’ya rin pala si Ate.

“ Yeah. I’m Atarah and you.“ hindi ako tumayo sa kinauupuan ko dahil tinatamad na ako. Inilahad ko nalang ang kamay ko at hinihintay na abutin n’ya ’to.

“ Adier .“ Tipid na sambit nito habang nakatitig pa rin at kinakamayan ako.

“Stop staring.” I mouthed kaya natauhan ’to at pinaigting ang panga.

“ Napakagwapo mong bata iho. Are you a model?“ tanong ni Mommy.

“ He’s an Engineer hon..“ si Daddy naman ang sumagot.

“ Oh, Nice wala ba siyang balak pumasok sa politiko president?“ tanong pa muli ni Mommy.

“I dont know Tita pero sa ngayon mas gusto ko mag focus sa trabaho ko para makapag ipon muna ako for future.” sumulyap siya saakin saka ngumiti kay Mommy.

“ Anjo, Kailan na ba nating pagpaplanuhan ang kasal? “ Biglang tumawa ng malakas si President at ginatungan pa ni Daddy kaya napakunot ang noo ko.

“ Dont mind them, Nagbibiro lang sila.“ seryosong saad nito pero ’di ko siya pinansin.

“ Mommy, Sino ba ikakasal?“ Nagkibit balikat lang si Mommy saka tumawa ng mahinhin.

Pinagtitinginan na kami ng ibang tao malapit saaming table dahil sa ingay ng pagtawa nila.

“Dad, Stop it nakakahiya.” inis na bawal ni Adier sa Ama.

“ Engineer Adier Cody Costallio, hindi ko akalain na marunong kang mahiya, dahil ba sa magandang dilag na ’to?“ pangaasar ng Daddy niya kaya nag gets ko na lahat ng mga pinagsasabi nila.

“ Dad .“ Pagbabanta nito sa Daddy niya pero tinawanan lang siya.

“ Kuya! Ano na nakuha mo na number?“ napatingin naman kami sa paparating na si Aliyah and uh she’s with Rare the great.

Nagkatinginan kami pero inirapan ko lang siya at tinaasan niya lang din ako ng kilay.

“ Oh god lower your voice Aliyah, Masakit sa tenga. Uh– Rare iho pagpasensyahan mo na ’tong kinakapatid mo, Alam mo namang matanda na ’yan pero utak bata pa rin.“ sambit ni President at napahilot pa sa kaniyang sintido.

“ Daddy! H’wag mo ’kong ipahiya sa love of mylife ko!“ Sumulyap ako kay Jenny na nakangiti ngayon ng pilit saakin dahil feeling ko na a-akwardan siya. Si Mommy naman ang tamis tamis ng ngiti samantalang si Daddy ay seryoso ang mukha.

“ Good evening, Tita Alain and Tito Anjo.“ Binesohan n’ya pa si Mommy bago bumalik ang mapanuri niyang tingin saakin

“ Nandito ka pala Rare. Bakit ngayon kalang namin nakita.“ Tinaasan ko siya ng kilay at tinignan ng ’H’wag mo ‘kong ilalaglag’ look.

Umigting ang panga niya at sinulyapan ulit si Mommy. “ Uh–Your daughter asked me not to come here. She doesnt want to see me.“ mababang boses na sambit nito saka sumulyap saakin ng seryoso.

Traydor!

“ Uhh? The who Rare? Sino?“ naguguluhang tanong ni Aliyah.

“ Aliyah iha, Nililigawan ni––––.“ bastos man pero pinutol ko ang sasabihin ni Mr. President na dapat h’wag n’yong ugalian dahil kawalang galang ang ginawa ko.

“ Uhm, Excuse me, I’m feeling dizzy. I’ll vomit.“ kahit nakakadiri ang sinabi ko ay wala akong pake ang gusto kolang ay makalayo sa table na ’yun.

Gad, bakit ang tagal ng awardings gusto ko ng umuwi.

Nagmadali akong naglakad at walang nilingon kahit kanino. Hindi ako nag CR. Dumertso ako sa pintuan palabas ng Party na ’yun.

I need fresh air, Gad!

“ Miss, Where’s your garden?“ sambit ko sa isang babae na staff ng hotel.

“ This way Ma’am.“ tumango at ngumiti at nagmadaling pumunta sa tinurong daan ng babae.

Ilang hakbang pa ang nilakad ko bago ako nakadating sa napakagandang gardeng ng hotel. May nakita akong bench doon kaya umupo ako at agad ko namang tinanggal ang hills ko.

Bumungtong hininga ako dahil halo halo ang nararamdaman ko . “I hate

you Rare!“ naiinis kong wika. Ang kapal niya! Sinabi niya talaga sa Harap ng presidente at parents ko na ayaw ko siyang makita.

Alam ko sa mga oras na ’to alam na nung Aliyah na ’yun na nililigawan ako ni Rare. T’yak magiging bitch pakikitungo saakin nun and ’yung pagrereto n’ya pa saakin doon sa Kuya niyang si Adier. Jusko nakakainis!

And Isama mo pa ’tong si Kristan na nililigawan na din ako! Gad, I cant f-cking breath. Kanina pa, nastress ako na hindi ko alam.

“ Baby ..“ oh sinundan ako ng isang malandi.

“ What are you doing here, Ayaw nga kitang makita diba! Doon ka sa Aliyah mo, baka magalit pa saakin ’yun lalo na’t sinundan mo ’ko! “ hindi ko ’to nilingon at nagsisigaw lang ako.

“I dont f-cking care about her baby, H’wag mo naman na akong itulak sakanya ulit. H’wag mong dagdagan kasalan mo sakin. Tss. You’re flirting with Mr. Laspiatio and Mr. Costallio!” iritadong sambit niya hanggang sa napagtanto kong nasa harapan ko na siya. Hindi ko siya tinignan at tumingin lang sa left side.

“ Wow, Ako pa nakikipag flirt? Hiyang hiya ako sa’yo boi! Hiyang hiya ako sa paghalik sayo ni Aliyah. ‘Your love of my life’ “ sarcastic na sambit ko.

“ What are you saying?“ sapagkakataong ’to tumingin ako sakaniya la pa’t umupo siya sa tabi ko.

“ H’wag mo ’kong landiin punyemas ka! Lumayo ka! H’wag kang magmamaang mangan, Tuwang tuwa ka pagkatapos kang halikan ni Aliyah kanina kaya pala hindi ka nag text kasi busy ka sakanya!“ inis na sambit ko sakaniya kaya kinagat niya ang labi niya at pinagalaw ang panga niya.

“ She didnt kiss me!“

“Oh anyway wala naman akong pake! Hindi lang naman ikaw ang manliligaw ko! ’Di ka kawalan! Nandyan naman si Kristan! Matino at ’di babaero!” inalis ko ang tingin sakaniya at tumingin nalang sa kawalan.

“ D-mn it! Nililigawan ka niya?!“ masungit na sambit nito na halatang ayaw sa huli niyang narinig.

“ Yes, At siya ang balak kong sagutin at hindi ikaw! Malandi!“ sambit ko saka sinulyapan siya at dinuro.

“Baby let me explain please .” umamo ang expresyon ng mukha niya kaya biglang nagwala ang marupok kong puso.

“No, Rare wala ka ng dapat iexplain basted kana!” inis kong sambit.

“ No .“ The next thing I knew, he had slammed his lips to mine and nearly knocked all wind from my lungs. I hardly had a moment to react before he pressed his tongue to the seam of my lips and, at my grant of access, delved inside my mouth. It was a very sloppy kiss with the strong scent of old wine being exchanged in the intermingling of our billowing breaths. My arms reached up and tangled around his thick, strong neck. In an instant I had pulled away and arched up into his broad chest, moaning in the contact of body heat against my own, before I drew back into his lips. I could nearly feel the slight burn of the wine as it rolled off my tongue and seeped down my throat with every push of his tongue against mine.

Oh f-ck, Galit ka self pero hinalikan mo siya pabalik. Taksil talaga ’tong labing ’to! Lips ko ang tunay na malandi!

Humiwalay siya sa halikan namin at tinignan ako ng mapungay pungay. “ Dont talk and let me explain first.“

bumuntong hininga ako at iniwas muli ang tingin sakniya.

“ Kung nakita mo kaming nakatalikod maghihinala ka talagang hinalikan niya ako. She just blew my cheeks and i hate it. You didnt see my reaction, I was irritated as f-ck lalo pa’t tumatawa ang mga kasamahan namin. They teasing me and Aliyah and I f-cking hate it! Gusto ko sayo ako inaasar hindi sakanya.“ hindi ako nagsalita sa sinabi niya at napairap nalang sa kawalan.

“ Baby look at me, you’re obviously jealous are you already inlove with me?“ hinarap ko siya at umawang ang labi ko. Wow! Tigas ng mukha niya porkt gwapo!

“ Ang kapal ng mukha mo! I’m not jealous. Asa ka!“

“ And I.. I’m jealous. Now its your turn to explain. What did you say a while ago? Nililigawan ka ni Kristan?“ masungit na sambit nito habang tinataasan ako ng kilay.

“ Pake mo!“

“Atarah,I’m serious.”

“ Seryoso din ako na basted ka na kaya hindi ko kailangan magexplain!“ iritado kong saad.

“ Then let’s start again, Magpapaalam ulit ako kina Tita na liligawan kita. Give a chance baby.“ naramdaman ko ang kamay niyang humawak sa kamay ko pero hinawi ko lang ’to.

“ No .“ matigas kong sagot.

“ Baby please, What do you want me to do huh? Give me chance. I love you.“ sinulyapan ko siya at ang gwapo niyang mukha ay nagmamakaawa kaya mas lalong tumibok ng mabilis ang puso ko.

Rare, Ano ba ’tong ginagawa mo saakin?!

“I hate you too! Doon ka na kay Aliyah, tutal bagay kayo!”

“ Baby you’re hurting me.“ pumipiyok na saad nito. Kaya mas lalong tinusok ng maliit na karayom ang puso ko dahil halatadong nasasaktan siya.

“ Tss .“

“ Baby, Papalampasin ko ang kasalan mo, If you dont want me to be jealous pipigilan ko, Just give me chances.“ hinaplos haplos nito ang pisnge ko pero matapang kolabg siyang tinignan.

“ I promise to be faithful, I promise to be quick to forgive, I promise to love you always. I dont want to lose this chance because the day I met you I found my missing piece.You complete me and make me a better person.I love you with all my heart and all my soul.“ Mababang boses na sambit niya.

Sh-t kung ibang babae ako na fall na ako sa lalaking ’to! Lakas magpakilig lalo na mga linyahan niya tagos sa puso.

“ Rare ..“

“ If you’re asking me if i need you, the answer is forever, If you’re asking me if i will leave you the answer is never.“ He held my face . “If you’re asking what i value, the answer is you and if you’re asking if I really love you the answer is I do.” pinagdikit niya ang noo namin at hinayaan kolang siya.

“ Thinking of you keeps me awake. Dreaming of you keeps me asleep. Being with you keeps me alive.“

“ Rare ..“ ramdam ko na nangingilid ang luha ko.

“ Yes, I know baby. I understand. I will wait no matter how long it takes I promise, I will.“ Naramdaman ko ang pagdampi ng mainit at malambot niyang labi saakin noo kaya napapikit ako ng mariin.

°°°

“ANG karangalan na ’to ay inahahandog sa Isang babae na ipinamalas ang katapangan at katatagan ng loob. Isang babae na handa magsakripisyo para makatulong sa iba walang iba kung hindi si Ms. Atarah Klyte Dela Veja..”

Umakyat ako sa stage at kinamayan ang mga naroon na sina President, Vice president. Ang Secretary ng DOH at 2 pang Administrator Officer.

“ Congratualition Iha.“ Nakipagkamay ako sa kanila at matamis sa nginitian. Ang sarap sa feeling, ang saya sa puso na binibigyan ako ng isang parangal.

Sinuotan nila ako ng medalya at binigyan ng sertipiko.Nag picture pa kami. Syempre nagkatitigan nanaman kami ni Rare kahit medyo malayo siya sa Stage.

Kainis mga mata niya nanghihigop!

Nag speech pa ako ng maikli.Nagpasalamat at sinabi ko kung kanino ko idinidedicate ang award na ’to.

MABILIS ang naging oras at ngayon ay pauwi na kami. Kanina ay sabay kaming bumalik ni Rare sa loob. Tahimik at wala ng nagsasalita pero hindi naman akward.

Kaharap ko si Kristan ngayon na paalis na rin.

“ Are you free tommorow? Let’s talk please.“ Mapungay pungay ang mata niya halatadong pagod at inaantok na siya.

“ Uh– Sige. Yeah, Text text nalang.“ nauutal kong sambit.

“ Baby, wag kang mailang.“ Nagulat ako ng bigla niya akong hilain palapit sakaniya saka niyakap.

“ Ingat kayo pauwi, Goodnight. I love you.“ naramdaman ko ang pagdampi ng labi niya sa aking pisnge hindi na ako nakareact dahil natulala ako sa ginawa niya.

Kumalas siya sa yakap at tinignan ako ng mapungay pungay.

“ Ath ..“ nagaalalang tawag niya dahil sa naging reaksyon ko.

“ You too, Alis na kami Tan.“ nginitian ko siya ng tipid bago tinalikuran at naglakad papunta ng kotse namin.

Napakagat ako sa labi at ang bilis ng paghinga ko. Nagugulo isip ko na sa totoo lang. Nakakastress!

Nang makalapit ako sa kotse ay napansin kong may nakahilig na lalaki sa kabilang kotse. Si Rare.

Madilim ang tingin niya nang nilapitan ako. Gumalaw rin ang panga niya at mabilis ang paghing nito.

Naramdaman kong may basang dumampi saaking pisnge kaya napakunot ang noo ko.

Isang wipes.

“ Mahirap na baka may bacteria.“ napataas ako ng kilay at hinampas ang kamay niya.

“ Ang harsh mo! Tss. Babye na nga, Ingat ka. Nighty!“ Ang bad niya eh siya nga nakailang kiss saakin tapos ’di ko naman sinabihan na may germs.

“ Take care, Goodnight and I love you d-mn much baby !“ ngumisi siya at mabilis akong ninakaw ng halik..sa labi.

“ Yuck may bacteria!“ Kunwaring pinahid ko pa ang bibig ko kaya sumimangot siya. “ Tse balakajan.“ Agad akong sumakay sa kotse namin at nasa loob na silang lahat kaya naramdaman kong naginit ang pisnge ko.

T’yak nakita nila ang paghalik ni Rare saakin. Nagbilang ako ng ilang segundo para hintayin na mag react sila pero hindi sila nagsalita tungkol dub sa kiss at sa halip ay iba ang pinagkwentuhan nila.

“I think, the son of Mr. President is interested with you Ath. Hihi.” sambit ni Mommy na lumingon pa saakin.Nasa front seat pa din kasi siya.

“Oo nga Ma’am kanina wagas kung makatitig sainyo parang bigla siyang na love at persayt. Ma’am pangarap ko magkajowa ng Engineer.” sambit naman ni Ate jenny na ngayon ay buhat buhat ang natutulog na si Akeila.

“ Sayo na siya sige.“ nakanguso kong sambit.

“ Ma’am naman eh. Hindi naman ako papatulan nun.Ang gwapo nun eh.“ natatawang sambit nito.

“ May ireto ako sayo Jenny dont worry.“ Sambit ni Mommy. Nasa 30s na si Ate Jenny pero wala pa rin ’tong pamilya at boyfriend man lang.

“ Gusto ko ’yan Ma’am Alaine pero ang hindi ko gusto ’yung babaeng higad! Nakakainis siya Ma’am feel me po?“ naiinis na sambit nito kaya napangisi ako agad.

“ Babaeng higad?“ tanong naman ni Dad.

“Si Ma’am Aliyah po! Nung nag CR ako nahuli ko na ’yun nilalandi si Sir Rare eh.” inis na sambit ni Ate Jenny kaya napahalakhak ako ng malakas pero agad din tinakpan ang bibig dahil baka magising si Akeila.

“ Slight but its fine sobrang gwapo naman kasi talaga ni Rare eh. May gano’n talaga, Diba Hon? Naala ko nililigawan mo ’ko pero nilalandi ka pa ni Janice.“ natatawang sambit ni Mommy.

“Yeah, and nagselos ka nun at bandang huli ay umamin ka rin na mahal mo na rin ako hahah.” nagkatinginan pa kami ni Daddy sa rearmiror kaya napailing iling ako.

“ Ma’am nakita mo po kung paano tumingin ng masama yung Aliyah na ’yun kay Ma’am Atarah kanina sa stage grabe po. Inggitera!“

“ Hahaha ikaw talaga. By the way Hon ’di ko pa pala nasabi sayo na nanliligaw etong si Kristan sa anak mo. Malapit na tayo magkaapo kay Atarah. Tatlo.. Tatlo na ang nagkakagusto sa anak mo.“ nahirapan naman ako nang lumunok nang iopen ni Mommy ang topic na ’yan.

“ Tss. Atarah malaki ka na. Piliin mo ang tamang tao para sa’yo ang taong makakasama mo habang buhay.“ maotoridad na sambit ni Daddy.

“ Let’s change the topic po! I’m not comfortable ih.“ Nagkwentuhan pa kami sa loob ng kotse hanggang sa makauwi kami.

Nakakapagod slash nakakastress na araw hays! Kaya ayoko na ng love love na ’yan eh, Nakaka stress sagad!

---

Nyang note: Hoy Atarah grabe ka naman ano ba shampoo mo at ang haba ng buhok mo? Ikaw na ghorl grabe ka!

Team RARE

Team KRISTAN Team ROKS Team ADIER Team CHARL (Weh?)

Don’t forget to vote and leave a conments.

Chapter 28

Atarah’s

POV

“ GISING

na

bestfriend

ko na mas

mahaba

pa ang

buhok

kaysa

kay Rapunzel.“ narinig ko palang ang nakakainis na boses ni Mikee ay nabadtrip agad ako.

“ Hmm ..“ sambit ko at tinakpan ang tenga ko gamit ang aking unan.

“ Atarah

!

Nandito

si

Fafa

Rare.“ napabalikwas ako saaking kama at tinakpan ang buong ulo ko gamit ang comforter ko.

“ Saan

?!

Paalisin

mo!“ iritado kong sambit.

“ HAHAHAHAHAHA. Omg, sayang hindi ko

navideohan

.“ naginit ang ulo ko sa sinabi niya at tinanggal ang comforter na binalot ko saakin.

Pinagbabato ko siya ng unan sa inis. “

Nakakainis

ka

!

Lumabas

ka

nga

! ’Di

ka

welcome

dito

gaga!“ inis na sigaw ko pero tawang tawa lang ito sabay sampa nito saaking kama at nagtatalon.

“ Ikaw

ha!

Iba

epekto

sayo

kapag

pangalan

ni Doctor Rare

binabangit

ha!“ mapangasar na sambit nit.

“ Yuck!

Bakit

ka

ba

nandito

ha?!“ sigaw ko sakanya pero bigla siyang sumimangot.

“ Eh

syempre

!

Namiss

kita bff saka sino ba ang hindi

susugod

dito

? Hating gabi nag call

ka

’di ko

nasagot

kasi

tulog

na

tulog

ako

tapos

pagising

ko

bungad

saakin

ang

mga

text mo! HAHAHAHA.“ Yes kailangan ko talaga ng makakausap kagabi kaya tinawagan ko si Mikee kaso tulog na tulog ang baliw kaya tinext ko nalang at sinabi ang mga nangyari.

“ Tss

, Ang aga aga mo naman

nanggugulo

dito

!“ Inis na sambit ko. Grabe lakas mambiro sa bagong gising.

“ Hoy

babaita

, Alas

onse

na ng umaga!

Anong

oras

ka

ba

natulog

?“ sambit saka umupo na sa kama dahil mukhang napagod na kakatalon.

Isip bata.

“ 5 am na, D-

mn

it ang

sakit

ng

ulo

ko.

Peste

ka

!“ sambit ko at hinawakan ang kumikirot kong ulo.

“ Yiee

sino ba

iniisip

mo?

Si

Fafa

Rare or

Fafa

Kristan?“ Kaazar talaga ’tong babaeng ’to.

“Wala!

Mamaya

ako

magkukwento

.

Maliligo

muna ako. Sino tao

sa

baba?“ sambit ko sabaya hikab.

“ Kanina

, sina

Tita

and Tito pero

ngayon

’di ko na knows.“ kibit balikat na sagot nito.

“ Baba

ka

dun

sabihin

mo mag prepare ng

pagkain

natin

.“ nagunat unat ako at kinusot kusot pa ang mga mata ko.

“ Sige

, basta

kwento

mo na

nangyari

ha?!“

“

Oo

na !“ Ngumiti siya ng nakakaloko at Patalon talon pa ’to habang papalabas.

Wala bang trabaho ang babaeng ’to?

Kahit tamad na tamad ako at masakit pa ang ulo ko ay nagawa kong tumayo sa kama at dumaretso sa Cr.

5hrs lang ang tulog ko dahil hanggang sa pagtulog ko na stress ako sa mga lalaking pinapagulo ang isipan ko.

Nagtagal ako ng halos 25 minutos sa pagliligo at paglilinis ng katawan bago ko naisipan magmorning skin care routine. Inabot ako ng 10 minuto ’doon. Lumabas ako ng CR ng nakabalot saakin ang bathrobe at naabutan ko si Mikee na pretendeng nakahiga sa kama ko habang hawak hawak ang phone ko.

“ Hoy!

Ano

ginagawa

mo?!“ padabog akong naglakad palapit sakaniya pero sumilay lang sa kaniya ang mapanlarong ngisi.

“ Nag call ang

tatlong

admirer mo!

Tapos

eto nag text pa.“ kinikilig na sambit niya at nagpagulong gulong pa sa kama ko.

“ Huh?

Tatlo

?“ Sino ang isa?

“ Ang

gwapo

ng

boses

nung Captain

Roks

, Ang manly

kumpara

kay Tan pero yung

boses

naman ni Doctor Rare ang the best manly pero

masarap

sa

tenga.

Ahhh

!“ Napangiwi pa ako dahil sa sobrang tinis ng boses niya.

“ Ansabe

nila

?“ tanong ko habang binubuksan ang mga messages ng tatlo.

Unang bumungad saakin ang text ni Roks.

“Wala naman nag hello lang

tapos

sabi ko

sakanila

,

naliligo

ka

.“

|| Hi Good morning

Atarah

! This is

Roks

Montego. Save my number beautiful. We will go back to manila this friday, Sana

matuloy

ang friendly date

natin

, can’t wait to see you.||

Napaawang ang labi ko dahil ngayon lang ang kaunaunahang itinext ako ni Roks, I mean ni Captain Roks. Infairness sa pag te-text niya ha halos parehas sila typing ni Rare. Tama ang capitalization at punctuation marks.

“ Ikaw

ha may pa f-friendly friendly date pa

kayong

nalalaman

! ’Di

ka

nalang

makuntento

kay Rare at Kristan.“ napabalikwas ako sa kinatatayuan ko ng sundutin ni Mikee ang tagiliran ko.

“ Tss .“ Sunod ko naman binuksan ang text ni Kristan.

||

Good morning, baby! The sun is as bright as you today!

Dont

forget to eat your breakfast, Eat well ok? Text mo ako kung

anong

oras

ka

na ready para

mamaya

. I love you.||

“ Iba

din

talaga

si

Kristan, Alam mo

matagal

ko ng

napapansin

’yan eh lalo na

kapag

magkakasam

tayo may something

talaga

ih

, Alam kong gusto

ka

n’yan

kaso

natotorpe

ang

buset

na ’yan kung

kelan

may

karibal

dun pa

umeksena

. Nako Kristan.“ Matagal na rin kasi naming kaibigan talaga si Kristan nag start palang kami sa kolehiyo ay magkakaibigan na kaming Tatlo.

“ Ang

daldal

mo naman.“ inis kong sambit dahil wala na akong naiintindihan sa binabasa ko.

Binuksan ko naman ang dalawang mensahe mula kay Rare.

|| Hey beautiful, you were the first most beautiful though in my mind as I woke up this cool morning, just wanted to say a good morning to the one that means the whole world to me.||

||I hope you wake up this morning with the same smile on your face that I will have on mine all day just thinking of you. I love you as always master ko||

“ Mas

nakakakilig

text ni Rare, feel me

Ath

?! HAHAHAH

kaso

mukhang

napagiiwanan

kasi

makikipag

date

ka

mamaya

kay Kristan

tapos

sa

friday kay

Roks

naman. Sad.“ sambit nito na kanina pa pala nakasilip sa phone ko.

“ Duh, ’di naman ako

niyaya

nun.

Kasalanan

n’ya

!

Tss

.“ iritado kong sambit.

“Ay

Ath

ha..

ikaw

ha,

hinihintay

mo lang na

yayain

ka

pala niya ha. Don’t worry

sasabihan

ko

manok

ko well kasi you know naman

nakasasalay

kay Rare para

makuha

ko

lahat

ng

kayamanan

mo! Sh-t

Ath

, na f-feel ko na ang

pagkapanalo

ko!

Ano

kayang

feeling na

nasa

pangalan

ko na

mga

ari arian mo!“ lakas ng loob ng babaeng ’to!

“ Asa

ka

!

Saglit

nga

bibihis

ako.“ Hinatsa ko sa kama ang phone ko at nagpunta ako sa walk in closet ko para kumuha ng susuotin ko at napili ko ang isang white maong short at isang printed black shirt.

Pumasok muli ako sa CR at nagbihis, pagkatapos ay nagsuklay ako ’di na ako nagabalang magpatuyo ng buhok dahil nagugutom na ako.

“ Wala kang work?“ Tanong habang pababa na kami papuntang dining area.

“Wala

syempre

and nag leave muna ako!“

“ Ano

naman

dahilan

ng

pag

leave mo,

oara

makioag

chismisan

sakin

ha?“

“ Ang harsh mo

talaga

! Hindi ba

pwedeng

miss lang kita?!

Tse

.“ umirap pa ’to saakin kaya napangiwi ako.

“ Sus

,

ano

ulam

?“

“Malay ko,

agad

akong

pumanik

sa

kwarto

mo

pagkasabi

ko kay Lala anita na

magaagahan

tayo.“ pinagkrus niya pa ang kaniyang braso.

“Wala sina Mommy?”

“ Wala

nanaman

, ’Di ko na sila nakita pero

si

Charl

nakita ko

nasa

Side pool

kanina

habang

kaharap

ang laptop, nag w-work

ata

.“

“ Ahh .“ tipid kong sagot.

“ Nagusap

na kayo nun?“ nakataas na kilay na tanong niya dahil alam niya lahatng nangyari noong muntik ko nanaman mapahamak si Ate at ang pamangkin ko.

“ Hindi man last na

namin

usap

namin

nung

nasa

kwarto

nila

kami nina Ate.“

“ Eh

kamusta

na

si

Ate

Akisha

?“

“ Ok lang naman, Hindi mo ba

siya

nakita?“

“Hindi eh,

kahit

si

baby

Akeila

.“ Nakababa na kami mula sa ikalawang palapag at ngayon ay papunta kaming dining area.

Nakasalubong namin si Lala anita na kalalabas lang mula sa dining area. “Lala anita,

nasan

si

Ate?

Kumain

na ba

siya

?“ tanong ko.

“ Oo

iha

.

Nasa

library

siya

ngayon

doon

siya

nagumagahan

.“ halos manuyot ang lalamunan ko sa narinig ko at bigla nalang akong nabalisa.

“ Ha?!

Malinis

na po ba doon?! May

nagbabantay

ba

sakanya

?“ kinakabahan kong saad kayabngitian lang ako ni Lala Anita.

“ Oo

binabantayan

siya

Lydia doon,

h’wag

ka

na

magalala

iha

.

Malinis

na

malinis

ang library

ngayon

.“ nakahinga naman ako ng maluwag sa sinabi niya.

“ Sige

po,

pakitutukan

nalang

po

si

Ate ha. Alam

nyo

naman pong

maselan

ang

lagay

.“ ngumiti ng matamis si Lala saakin.

“ Oo

iha

kumain

na kayo.

Pinaghanda

kita ng

paborito

mo.“ Na excite naman ako sa sinabi ni Lala kaya napangiti na rin ako.

“ Nakita mo po ba sina Mommy?“ tanong ko.

“ Umalis

iha

, May meeting raw ang

mga

’yun.“

“

Si

Akeila

po?“ tanong naman ni Mikee.

“ Nasa

playroom

kasama

ang

anak

ni

inday

naglalaro

sila.“ ngumiti ako saka tumango.

“ Salamat

po.

Magpahinga

na po muna kayo wala naman na po

atang

lilinisin

.

Kumain

na po ba kayo?“ mahinahonn kong tanong.

“ Oo

nga

at

manonood

muna ako ng TV.

Oo

kanina

pa

iha

sige

na at

kumain

na kayo doon.“

“ Thank you po!“ dumaretso na kami sa dining area at naabutan pa namin ang ibang kasambahay namin roon.

“ Kumain

na po ba kayo?

Sabay

na po kayo..“ sambit ko sakanila dahil andaming pagkain ang nakahain sa lapag.

“

Opo

ma’am

kanina

papo

.“ sambit nila.

“ Kain

nalang

kayo ate

kapag

gutom

kayo hahaha.

Andami

nito

oh.“ sambit ni Mikee sabay upo sa upuan.

“ Oo

nga

po.“ sambit ko. Tumango naman sila at nagpasalamat.

Habang nagsasandok kami ng kakainin namin ay biglang nagsalita si Mikee.

“ Oh yummy! Hihi.

Ath

’yung

anak

ng president. Sino kasi?“ tanong niya kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“ Adier .“ tipid kong sambit.

“ Ay

oo

nga

naalala

ko na!

Nagbasa

ako ng article doon, He’s one of the best engineer ha,

Kalevel

niya

mga

Riego

sis.“ napaawang naman ang labi ko sa sinabi niya. So He’s great?

(A/n: Hi

sa

mga

readers ni Queen

Jonaxx

sa

Costa Leona Series)

“ Really ?“ mapanuyang sambit ko.

“ Yes!

Kaso

maloko

lang.

Babaero

nga

siya

.“ Ngumiwi ako at umiling iling.

“ Ekis .“

“ Malay mo

nga

,

katulad

nung

sinabi

ng

hindot

nyang

kapatid

baka

ikaw

magbago

niya kay

Engineet

Adier

.“ pinagalaw ko ang panga ko at kinagat ang labi ko.

“ Duh.

Talaga

bang

buong

Araw

paguusapan

natin

lahat

ng

mga

lalaki

’yan?“ naiinis kong sanbiy.

“Oh

galit

agad

, sabi ko na

nga

shut up na ako oh––oh.“ natatawa niyang sambit.

“ Tss

,

kamusta

kayo ni Prince?“ ’Yung boyfriend niya.

“Wala ewan ko dun

medyo

malabo

kami.“ nakangiting sambit niya kaya tinaasan ko ito ng kilay.

“ Malabo

kayo pero

mukhang

wala lang sayo no?“ nakangiwi ko pang saad.

“ Duh!

Syempre

sad ako pero

medyo

gusto ko na rin

maging

single

tapos

pag

agawan

ng hot

fafas

!“ Babaera!

“ Seriously?! Like duh

Susumbong

kita kay Prince.“

“Joke lang naman, mahal ko ’yun no faithful pa rin ako

kahit

anong

mangyari

kaya

tuluran

mo ’ko ha. Kay Rare

ka

nalang

!“ sambit niya sabay subo ng kinakain niya.

“Wow no Team Rare

ka

? Kasi alam mong

pagnahulog

ako dun may pera kang

makukuha

.“ puno ng hinanakit na boses na sambit ko.

“

Tumpok

bff! HAHAHAHA.

Satingin

mo sino

pinakamayaman

sakanila

?“

“Malay ko duh! Wala

akong

pake. Alam mo

iniba

ko na

nga

topic pero

nagawa

mo pa ring

ipasok

sila

sa

usapan

no.

Eschosera

!“ inis kong sambit kung hindi lang masamang manayang ng pagkain binato ko na sakaniya kanina pa.

“ Ih

, Sama ako

mamaya

sainyo

ni Kristan

kaso

magmamasid

lang ako

sa

malayo

ako

bantayan

kita

mahirap

na baka

lumamang

si

Kristan

sa

manok

ko.“

“ Makapagsalita

ka

jan! Kala mo ’di mo

kaibigan

si

Tan!“

“

Walang

kaibi

ibigan

ngayon

. Mahal ko

si

Kristan as friend pero hindi para

sakaniya

ang

boto

ko

ngayon

. HAHAHAHA.“

°°°

BINASA ko ang text ni Kristan.

||I’m already here baby.||

“ Nandun

na raw

siya

bilisan

mo

ipark

kotse

bagal

eh!“ inis na sambit ko.

“ Eto na Ms. Rapunzel! Excited

ka

masyado

makita

si

Tan

ih

!“ mapangasar na saad nito.

“ Hindi ako excited,

sadyang

late na tayo!“ Duh nakakahiya kaya!

“ Eto naman parang 5 minutes lang! Oh ayan na !“ 3:35 pm na. 3:00 ang usapan sa isang cafe. Ayoko kasi ng heavy meal kaya miryenda lang kakainin namin.

Bumaba kami sa kotse nang mapark niya ito. “ Mauna kana

maglakad

,

sunod

ako para ’di

halata

.“ sambit ni Mikee saka sinuot ang face mask niya.

Hindi na ako nagsuot ng facemask dahil wala naman daw masyadong tao sa cafe sabi ni Kristan kanina sa Text.

“ Sus

,

katawan

mo

palang

halatang

ikaw

na

ikaw

na.“ naiiling kong sambit saka naunang ng maglakad sakaniya.

Inayos ko ang buhok kong humawi sa mukha ko. Pinagbuksan ako ng guard ng pintuan kaya nginitian ko ’to.

“ Good afternoon ma’am.“

“ Good afternoon din po.“ yumuko pa ako bago inangat at nilibot ang paningin at hindi rin kalaunan ay nagtama ang mata namin ni Kristan.

Ngumiti ako at ganon din ang ginawa niya. Tumayo siya sa kinauupan niya at ako naman ay lumapit papunta sakaniya. Ipanghila niya pa ako ng upuan para makaupo.

“ So how’s your day?“ panimula nito. Ngayon malapit na kami sa isa’t isa bigla na akong nailang.

“Oh, ok lang naman.

Buong

araw

sa

bahay

.“

“ Really?

Anong

ginawa

mo

sa

bahay

n’yo

hindi

ka

nagrereply

sa

text ko..Hey waiter.“ He look so gwapo sa suot niya ngayon.

“ Ahh

,

binabantayan

ko kasi

si

Akeila

ih

kaya ganon.“ Pagsisinungaling ko kahit ang totoo ay nakikipag chikahan lang ako kay Mikee.

“ Good afternoon Ma’am and Sir. What’s your order?“ inabot naman saamin ng waiter ang Menu.

“ What do you want baby?“ narinig ko pa ang paghagikgik ng babaeng waiter na kukunin ang order namin.

“ Uhh—

Ahm

Toffee Nut Latte and

Macaron

.“ muntik pa akong mapiyok.

“ Noted Ma’am how about yours sir?“

“ Caramel

macchiatto

.“

“ Noted sir. We’ll serve your order after five minutes .“ Tumango nalang kami sa waiter. Nagkatinginan kami ni Kristan pero agad kong iniwas ang aking tingin.

Natihimik kami mahigit isang minuto bago siya mula nagsalita.Bumuntong hininga pa siya.

“ Ath

look at me.“ napalunok ako at tinignan siya sa mata.

“ Ath

, I’ve been feeling attracted to you since we were in college. You’re my best friend and you’re the most amazing person I’ve ever met. I just wanted to tell you how I feel, so please don’t feel awkward about this.“ mapungay pungay na sambit nito.

“Uh– .”

“ Don’t get me wrong - I enjoy our friendship and I hope nothing is going to change to the negative. I don’t want to pressure you but I’d be incredibly happy if you felt something for me too. But if not, everything is going to stay the way it is now. I just wanted you to know how I feel about you because otherwise I’d be torturing myself and maybe blaming myself one day for not telling you how I really feel.“ Hindi ako nagsalita at pinakinggan lang siya.

“ Ang

tagal

ko

kasing

kinimkim

’to lalo

pa’t

alam ko ang

nangyari

sainyo

ni

Akisha

at

Charl

. I know that you

dont

want to love again in romantic way,

Saksi

ako kung

paano

ka

nasaktan

, kung

paano

ka

nasira

Ath

kaya

natatakot

akong

umamin

noon

Ath

dahil

alam kong mas

kailangan

mo noon ng

kaibigan

kaysaipapalit

kay

Charl

. I

didnt

confess at that time because I was so scared. Alam kong

irereject

mo ’ko at possible pang

masira

ang

pagkakaibigan

natin

.“ pinagalaw niya ang panga niya pero hindi niya inalis ang tingin saakin.

“ Yes I know, Its

akward

since I’m your boy

bestfriend

, and

tinuring

mo na

akong

kapatid

. Alam kong incest para sayo

kahit

hindi naman tayo

magkadugo

.“ mapait na sambit nito.

“ Tan hindi

sa

ganon..“ nanginig na wika ko.

“ Pero

ngayon

nagkaroon

ako ng

lakas

ng

loob

dahil

may

nagpaparamdam

nanaman

sayo,

Naalarma

ako na ewan shit lang.

Natakot

nanaman

ako na baka

makuha

ka

ng

iba

tapos

ako eto

tinatago

pa rin ang

nararamdaman

ko

sa’yo

.

Ayoko

magisip

ng advance pero baka

dumating

kayo

sa

puntong

mahulog

ka

sa

kaniya

at

maging

kayo

hanggang

sa

pagtanda

baka

kapag

nagkataon

mamatay

akong

hindi

sinasabi

ang

nararamdaman

ko.“ kinagat niya ang labi niya at bumunyong hininga siya.

“ Tan, I love you alam mo naman ’yan..“ nangingilid na ang luha ko dahil sa mga sinasabi niya. Nasasaktan ako para sakaniya.

“ Yes I love you too hindi

bilang

kapatid

Ath

. Sana

bigyan

mo ’ko ng chances

kahit

pa

sa

bandang

huli

hindi mo ’ko

piliin

ok lang

saakin

basta

bigyan

mo ko ng

pagkakataon

mapatunayan

na mahal na mahal kita

higit

pa

sa

kaibigan

.“ D-mn it, para siyang namamalimos na pagmamahal ko and i hate it.

“ Kapag

dumating

na

sa

punto na

nakapili

ka

na at hindi ako ’yun

tatangapin

ko na ng

lubusan

dahil

ginawa

ko naman na ang

lahat

pero baka

nga

hindi

talaga

tayo para

sa

isa’t

isa.“ pagpapatuloy na sambit niyo.

“ Tan naman eh ..“ sambit ko dahil tuluyan ng nagsituluan ang luhako.

“ Basta

Papatunayan

ko lang..

paparamdam

ko

Ath

.

Masaya

na ako doon

palang

.. Mahal kita eh

tatangapin

ko

lahat

ang

magiging

desisyon

mo pero sana

h’wag

magbago

ang

pagkakaibigan

natin

.“ hinawakan niya ang kamay ko at mapungay pungay pa rin ang mga mata niya na animo nanghihina siya.

“ Nakakainis

ka

! Mahal mo ko pero

sinasaktan

mo ’ko!“

“ Shh

, Baby

dont

cry..“ ngumiti siya ng tipid at pinunasan ang tumulo kong luha.

“Hindi kita

pinapaasa

Tan pero

bibigyan

kita ng chances. We’ll try pero sana

nga

kapag

nag fail

magkaibigan

pa rin tayo ha?

Bestfriend

forever pa rin ha!“ Self sure ka na d’yan? Kaya mo pang buksan ang matigaa mong puso?

“ Yes baby.“ bakas na ang kasiyahan sa bosesniya kumpara sa kanina.

“ Tan..Don’t call me baby

hanggat

’di pa kita

sinasagot

.“ nakanguso kong sambit.Ayaw din kasi ni Rare I mean para pantay ang labanan dapat walang lamangan.

“ Ok…ok baby I mean

Ath

.“ nakangising sambit nito.

“ Good boy!“ ngiti ngiti ko ng sabi.

“ Oo

nga

pala

nakwento

saakin

ni

Tita

Alaine ang

nangyari

kay

Akisha

,

kamusta

siya

na

siya

ok na ba

siya

?“

“Yes. Allergy kasi eh. Actually

kasalanan

ko eh..“ Nagkukwentuhan pa kami ng nagkwentuhan ni Kristan.Nawala na ’yung akwardness na nararamdaman ko sakniya parang bumalik lang kami sa dating pagkakaibigan pero ang twist ay nanliligaw siya.

Natapos kami magkwentuhan ni Kristan bandang 5:30. Yes inabot kami ng dalawang oras.

“ Hatid

na kita.“

“ No, Ok lang may dala

akong

kotse

at isa pa

kasama

ko

si

Mikee

ayun

oh.“ Sinenyasan ko so Mikee na lumapit excited naman ’tong lumapit saamin.

Agad niyang niyakap si Kristan at inasar asar. “

Ikaw

ha, Kung

kailan

may

karibal

ka

doon

ka

aamin

. Nako nako.

Ilang

beses

ko na

tinatanong

sayo ’yan pero

tinatangihan

mo.

Tse

! ’yan

manigas

ka

! Hindi lang

si

Rare ang

kaagaw

mo kay

Atarah

.“ madaldal na sambit nito kaya napakagat ako sa labi ko.

“ Uh? What do you mean?“ naguguluhang tanong ni Kristan.

“ Mikee !“saway ko.

“ Nandyan

pa

si

Captain

Roks

and Engineer

Adier

na

anak

ng

presidente

. Oh

diba

pangmalakasan

’tong

bestfriend

natin

!“ natatawang sambit niya.

“ Nililigawan

ka

rin

nila ?“bumaling ang tingin ni Kristan saakin na ngayon ay nakakunot din ang noo.

“ No,

Imbeto

lang ’tong

gagang

’to. Hindi

ka

pa

nasanay

jan Tan story maker na OA ’yan!“ nakabusangot na sambit ko.

“ Edi

h’wag

ka

maniwala

Tan, ina-aware lang kita baka

papetiks

petiks

kalang

jan kasi kala mo

si

Rare lang

kalaban

mo.“ inirapan niya naman niya kaming pareho.

“ Really huh, Mas

gwapo

naman ako

sakanila .“ mayabang na sambit ni Kristan.

“ Hoy

lakas

ng

apog

mo! ’Di

porket

Bff

ka

namin

boto

na ako sayo! Mas

gwapo

kaya

si

Rare

sainyong

lahat

bleh!“

“ Really huh, mas

gwapo

? You know what Kee,

nabalitaan

kong

textmate

kayo nung

kaibigan

ko. Kung

isumbong

kaya kita

sa

boyfriend mo? What do you think

Ath

? Well hindi

natin

kailangan

itolerate

ang

babaeng

hindi faithful

sa

partner

kahit

kaibigan

pa

natin

.“ What? Kakasabi niya lang kanina na faithful siya kay Prince ha.

“ Aaaahhh

!

Sinong

kaibigan

nyeta

ka

!

Gawa

gawa

kang

Kwento

!

Oo

na mas

pogi

ka

sa

lahat

!“ napailing iling nalang ako sa asaran nilang dalawa.

“ Hahaha. “ Bandang huli hindi na nagpumilit si Kristan ihatid kami ni Mikee dahil ayaw ko and alam niyang ayaw ko sa mapilit na tao and besides tumawag ang daddy niya at kailangan niya ng umuwi.

Ngayon ay papunta kaming Mall nagyaya na mag shopping ’tong si Mikee. Still bawal pa rin ako maexpose sa public at masyadong crowded pero bored na talaga ako sa bahay gusto ko din magliwaliw sa mall kaya mag f-face mask nalang ako sana nga ay walang makakilala saakin.

Hindi rin nagtagal ay nakadating na kami dahil medyo malapit lang naman ’yung cafe sa mall.

Pinark ni Mikee ang kotse at pagkatapos ay lumabas na kami. Inayos ko pa ang suot kong face mask habang nakatingin sa phone ko.

“ Shopping shopping shopping!“ excited na sambit ng babaitang ’to. Nagsimula na kami maglakad nang makalayo kami sa kotse ay bigla siyang tumigil sa paglalakad.

“ Nakalimutan

ko wallet ko

sa

kotse

.“ nakagusoniyang sambit.

“ Uh

sige

,

Kunin

mo.

Hintayin

kita

dito

bilis

.“ sambit ko dahil medyo malayo na kami sa kotse.Napalinga linga ako sa paligid hanggang sa may pamilyar na pigura ng lalaki akong nakita.

Mukha siyang balisa at parang laki laki ng problema sa mundo. “ Tulong !“ sambit niya habang lumilinga linga.

Kumunot ang noo ko at lumapit siya. Nagtama ang paningin namin kaya biglang umaliwalas ang mukha.

“ Kenji

diba

? What’s the problem?“ Kenji na pinsan ni Rare.

“ Atarah

! Help me. ’Di ba nurse

ka

?!“ linapitan niya ako at hinawakan pa ang makabila kong balikat.

“ Hey,

ano

ba

problema

?“ kunot noo kong tanong.

“ ’Yung aso kasi

nabanga

ko!

Napilayan

siya

’di ko alam

gagawin

ko! ’Di ko

siya

madala

sa

clinic wala na

akong

pera! Na freeze na ng parents ko ang card ko. Hindi naman

pwedeng

dalhin

ko ’yan

sa

mansyon

magagalit

si

maderpaker

Rare

dahil

sa

nakasagasa

ako baka ’di na ako

pautangin

nung g-gong ’yun.

Atarah

tulungan

mo ’ko

ayaw

kong

makulong

.“ Napangisi ako at kinagat ang labi. ’Di ko alam kung isasabog ko na ba ang tawa ko o maawa sa kalagayan niya.

“ Nasaan

siya

?“ Tinuro niya naman ang aso na balot na balot ng towel sa gilid ng kotse niya.

“ Bakit

mo

binalutan

gan’to

?

Buti

at hindi

ka

niya

kinagat

?“ salubong ang kilay ko habang tinitignan siya.

“Ewan ko baka

nilalamig

siya

eh. Wala,

gwapo

ako kaya

nabighanu

ata

ang aso.“ napahilot ako sa sintido dahil sa naging sagot niya.

Nilapitan ko ang Aso at lumuhod ako. Inalis ko ang towel at hinaplos haplos ang balahibo niya.

“ Hintayin

natin

ang

kaibigan

ko, She’s veterinarian. Alam niya ang

gagawin

sa

Aso.“ sambit ko.

“ Talaga

?!

Kaso

shit lang wala

akong

pera

h’wag

n’yo

kong

singilin

Ath

please.“

“ Depende

sakaniya

.“ nakangisi kong sambit.

“Treat mo

nalang

ako

tutal

boyfriend mo naman ang

pinsan

ko please

magbayaw

naman tayo eh.“ Tinaasan kolang siya ng kilay dahil sa sinabi niya.

“ Tss

, Rare is not my boyfriend duh.“

“ Atarah

!

Anong

ginagawa

mo

d’yan

?! Wait who’s this

hapon

? Bago mong

lalaki

? Oh—my god!

Anong

ginawa

mo!“ Agad namang dinaluhan ni Mikee ang injured na aso.

“ Anong

nangyari

?!“ mariing sigaw ni Mikee.

“ Eh

nasagasaan

ko..“ Napasulyap ako kay Kenji na bakas ang takot sa mukha kaya i find him so cute.

“ Haish

!

Maghanap

ka

ng

kahoy

at

malinis

na tela

bilis

!“

“ Oo

eto na!“ tumakbo siya papunta sa compartment ng kotse niya at hinalughog ito. Pinanood kolang sila dahil alam kong kaya na ni Mikee ihandle ’yun magaling na Vet ’yan ih.

Saamin magkakaibigan, Ako lang ang naging Nurse tapos silang pareho nag Doctor well mas gusto ko kasi talagang mag nurse eh.

“ Eto.. Eto na.“ inabot niya agad kay Mikee ang isang maliit pero malapad na stick at isang malinis na tela.

“ San mo ba

nabanga

?“ tanong ko habang nakatingin kay Mikee na seryoso sa pagf-first aid sa aso.

“ Nung

nagpark

ako, hindi ko

napansin

na may aso eh.“ sambit niya sabay hawak sa batok niya. Namumula na ang kaniyang kulay lalo pa’t kukay gatas siya.

“D-

amn

it! Dislocation ’to !“ sambit ni Mikee.

“ Ha ?“

“ Its is an injury to a joint! Means that the bones that form the joint have slipped out of their normal position in the joint. “ sagot ko. Napatango tango nalang ’to hanang nakatingin kay Mikee.

“ Ngayon

buksan

mo na ang

kotse

mo at

dadalhin

natin

siya

sa

Clinic!“

“ Ah Yeah, tara tara.“ napagdesisyunan ko nalang na sumama sakanila kasi bawal din naman akong magisang pumunta sa mall at isa pa baka biglang mabugbog ni Mikee si Kenji. Hahaha.

“ Saan

ba ’yung clinic?“ Tanong ni Kenji habang inaatras niya na ang kotse.

“ FID

Veteranry

Clinic!“ sambit ni Mikee na ngayon ay nasa front seat habang buhat buhat ang aso.

“ ’Di ko alam ’yun.“ kinagat niya ang labi niya at ngumiwi.

“ Ath

,

ikaw

nga

magdrive

.

Labas

nga

!“

“ Oo

nga

sabi ko

nga

.

Atarah

oh.“ Natawa ano sa facial expression ni Kenji dahil halatang natakot ’to kay Mikee.

Lumabas ako sa backseat at dumaretso sa drivef seat. Sinettle ko na ang lahat at nagdrive na ako.

Tahimik lang kami sa loob ng kotse. Si Kenji nakangiwi habang nakatingin kay Mikee at sa Aso dahil kinakausap ng kinakausap ni Mikee ang Aso.

“

Hayaan

mo doggy,

makakarma

rin ang

gumawa

nito

sayo.“ napakagat ako sa labi habang sumusulyap na rin kay Mikee. Ang seryoso niya at halatang galit.

Potek natatawa ako sakanila.

“ Doggy sorry na ’di ko naman

sinasadya

eh.“ akmang hahawakan ni Kenji ang balahibo ng aso ngunit hinampas lang ni Mikee ang maputi niyang Kamay.

“

Dont

touch her!“ ’Di ko napagilan ang sarili ko at humalakhak na ako ng malakas.

“ Anong

nakakatawa ?!“ iritado na sambit ni Mikee.

“ Wala

naalala

kolang

’yung

biglang

joke ni Tan.“ Huling salita ko na ’yun hanggang sa makadating kami sa Clinic.

“ Oh Doctor

Mikee

kala ko po ba nag leave muna kayo?“ sambit ng katrabaho niya.

“ Prepare the operating Room now.“ sambit ni Mikee habang hiniga ang aso sa isang maliit na emergency bed.

“ Uh Yes Doc.“

“ Ath

dito

ka

muna if you

dont

want here. You can go to my office.

Ikaw

lang.“ madiin niya sambit saka sinamaan ng tingin si Kenji.

“ Harsh. Tara Kenji

upo

na muna tayo

dito

.“ natatawa kong sambit saka naupo na kami.

“ Ath

, your friend is like a monster.

Nakakatakot

parang

kakainin

kang

buo

.“ napangiti naman ako.

“ Mabait

’yun.

Kaso

syempre

as a doctor

ayaw

niyang

may

nakikitang

nasasaktan

na

pasyente

niya.“

“Uhh–

Parehas

sila ni Rare no.

Ikaw

din

panigurado

.“ Tumango tango niyang sambit.

“ Hapon

ka

pero mas fluent

ka

magtagalog

kaysa

pinsan

mo no?“ puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence.

“ Yeah, mas

laking

Pilipinas

kasi ako

Kumpara

kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh.

Nga

pala

dont

say this to Rare. Please?“ ngumuso siya at nag pauppy eyes.

“ At

bakit ?“

“ Susumbong

ako nun kina Mama and Papa

tuluyan

na

akong

maghihirap

pag

ganon.“ natawa naman ako sa tono ng pananalita niya dahil para siyang naging bata.

“ Bakit

ka

ba kasi

naghihirap

ngayon

?

Mayaman

kayo

diba

?“ pangaasar ko.

“Freeze ’yung

acount

ko eh. Wala na

akong

cash.“ malungkot na saad nito.

“Hahaha pasaway ka kasi yata? Ano ba naging trabaho mo dito?” Tanong ko dahil parang wala naman ginagawang matino ’to sa buhay niya.

“ Nag h-handle ako ng business namin pero wala akong nakukuhang pera.“

“ Seriously, kawawa ka nanaman.“ pangaasar ko kaya mas lalo siyang sumimangot.

“ Inaapi nila ako sa pamilya, hindi ko naman kasi sinasadyang muntik na akong makabuntis ng menor de edad .“ Halos malaglag ang panga ko dahil sa sinabi niya.

“ What ?‘’

“ Ay sh-t mali! Mali. Gan’to kasi ’yun. Para kasi sa Pamilya ko ang 20 yrs old ay menor de edad pa rin. Eh ’yung babae 20 yrs old na ’yun sinasabing anak ko ’yung dinadala niya eh wala naman akong natandaan na nakipag sex ako doon tapos ’yun pumunta ng Japan pinuntahan magulang ko at doon nagsimula na. Nasa poder namin ’yung babae hanggang sa manganak siya pero nung nag DNA test ng ganapan. Negative naman ang result pero kahit ganon freeze pa rin ang account ko.“ puno ng hinanakit na pagkukwento nito.

“ HAHAHAHAHA .“ Tuloy tuloy ang naging kwentuhan namin hanggang sa nagiintay kami kay Mikee.

Sa ilang oras naming nagk-kwentuhan nalaman ko ang ugali ni Kenji. He’s kind pero makulit. Isip bata at nakakatawa siya.

MABILIS ang naging takbo ng oras at natapos na magopera si Mikee. Lumabas siya ng operating room na masama ang tingin sa katabi ko.Kaya natawa ako nang sinukbit ni Kenji ang kamay niya sa braso ko.

“ Hoy ikaw hapon. Tigil tigilan mo kaka chansing sa kaibigan ko.“ Napa ‘Oh’ ako nang lumagatok ang hampas ni Mikee sa kamay ni Kenji.

“H’wag ka ng dumagdag sa admirer nitong kaibigan ko dahil walang wala ka sa mga ’yun. Animal killer ka! Eh sila Surgeon, Engineer at Sundalo. Walang hangad kung hindi tumulong sa iba ikaw mamatay hayop ka!” sigaw ni Mikee napatingin naman ako kay Kenji na hindi na makapagsalita.

Duwag.

“ Uh––.“

“ Saka lingid sa kaalaman mo maka Rare ako, ’yun sobrang gwapo! Walang wala ka dun!“ napakagat ako sa labi at napahawak ako sa batok ko. Ang gwapo ni Kenji sa totoo lang. Ang puti niya, singkit ang mata. Mala Kpop idol siya. Ideal siya ng nakakarami ngayon sa totoo lang.

“ Mikee…Calm down. ’Di ko siya admirer. Pinsan siya ni Rare.“ nakangiwi kong sambit kala ko kapag nalaman niya babait ito pero nagkamali ako dahil mas sumama ang tingin niya kay Kenji.

“ What pinsan niya ’tong pesteng hapon na ’to?“

“ Mickey .“ pagtatawag pansin ni Kenji.

“ Mikee .“ inis na pagtatama ni Mikee sa pangalan.

“ Mikee, I’m sorry ok. Aksidente lang talaga. ’Di ko talaga sinasasadya. Patawarin mo na ’ko.“ Lumapit si Kenji kay Mikee.

“ No !“

“ Mikee .“may pagbabanta sa boses na sambit ko.

“Fine, Kung hindi kalang pinsan ng manok ko! Osya tara libre mo nalang kami sa Bar. Naudlot dahil sayo ang pags-shopping namin.”

“ Mikee nakakahiya.“ sambit ko dahil alam kong walang pera si Kenji.

“ No Its ok dun nalang tayo sa bar ng pinsan ko.“ tumingin akong may pagaalinlangan kay Kenji pero tumango lang siya ngumiti ng malapad.

’“ Yun naman pala eh! Tara na! Ja kayo na bahala dito.“ Nauna pa siyang maglakad palabas ng clinic.

“ Pagpasensyahan mo na. Pautangin nalang kita?“ nakanguso kong sambit.

“ Nah, hindi na. Pinsan ko naman may

ari ng bar eh.Konting uto lang dun libre na ako. Sige na tara na.“ tumango nalang ako at sumakay na kami sa sakyan niya.

“ Ath dito tayo sa Backseat.“ sambit ni Mikee na ngayon ay nakaupo na sa likod.

“ No, Dito na ako sa front seat ’di siya driver Mikee.“ sambit ko saka inirapan siya.

“ Nye nye .“ Tahimik lang sa byahe si Kenji samantalang Mikee ay daldal ng dal saakin at talagang inopen niya ang topic sa pagkikita namin ni Kristan.

“ Tumigil

ka nga .“ sambit ko dahil nahihiya na ako.

“ Bakit ka mahihiya ’di naman si Rare ’yan. Tss.“ Nilingon ko siya saka sinamaan ng tingin.

“ Isa Mikee, I’m d-mn serious.“ napanguso nanan siya.

“Oo na! Malayo pa ba tayo?! Saan ba ’yung bar?” iritadong tanong nito kay Kenji.

“ Jensdrink.“

“ Omg! Exclusive bar ’yun ha! Tara tara.“ napahilot ako saaking sintido dahil sa kawalang hiya ni Mikee.

Nang makadating na kami sa Bar ay agad agad bumaba si Mikee. “ Hey Mickey.“ tawag ni Kenji kay Mikee.

“ Mikee .“ pagtatama at sabay na sambit namin ni Mikee.

“ Oh yeah, saglit lang hindi ka agad makakapasok eh. Tara.“ Naglakad na kami papunta ng entrance ng bar.

“ Good evening Sir bago ’yan ha.“ pagbibiro ng bouncer.

“ Nah, They are my friend. Eto girlfriend ni Rare.“ Tinuro pa ako ni Kenji kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ Kenji!“

“ Oo kuya bagay sila ni Doc Rare no hihi.“ panggagatong pa ni Mikee. Himala nagkasundo silang asarin ako.

“ Tse !“ Pumasok na kami sa loob at wala pa man ay tumakbo na si Mikee sa dance floor.

Mas malinis, maayos, at elegante ang sa loob ng bar. Hindi siya katulad ng mga bar na napuntahan namin. Hindi masyado wild ang mga tao dito dahil nga siguro mayayaman ang lahat ng nandito at kilalang tao.

“ Mikee! Kenj wait sundan ko lang ang loka lokang ’yun.“ nagaalalang sambit ko.

“ Yeah, pa prepare ko na ang VIP Room.“ sambit niya.

“ Nah.. ’Di na kailangan. Mas masaya dito. Order mo nalang kaming drink “ sagot ko.

“ Sige, dito

lang ako ha.“ Tinuro niya ang counter kaya tumango nalang ako.

Nagmartsa ako papunta sa nagsasayaw na Mikee. “ Hoy babae, nakakahiya ka ikaw lang wild dito. Sila ang hinhin sumayaw.“

“ Ih, dance muna tayo.Whoo party party.“ sigaw niya. Wala namang pake ang iba pero ang iba naman ay nakatingin saamin.

“ K

ee naman partida ’di ka pa nakainom nyan ha.“ naiinis kong sambit.

“ Sayaw na tayo Ath please.“ napairap naman ako sakaniya at hinampas ang nakahawak niyang kamay sa braso ko.

“ Tumawag kayo ng Medic!“ napalingon naman ako sa sumigaw na isang bakla pero maganda. Transwomen. Natataranta ’to at lubhang balisa.

Napasulyap ako kay Mikee na enjoy na enjoy pa rin sa nagsasayaw sayaw. Ang ibang tao ay wala ring pake at may kaniya kaniyang mundo pero ang mga guard at bouncer ay nagkakagulo.

Bumuntong hininga ako at lumapit ako sa natatarantang bakla. “ Hi po. I’m a nurse po. Ano pong nangyari?“

“ Ma’am Pa first Aid naman mo si Engineer Adier. ’Yung anak ng president.“ Kinakabahang sambit niya.

“ Ano?! Nasaan po siya?!“

---

Nyang note: Hi enjoy reading! Keep safe everyone. H’wag ng lumabas sa kaniya kaniyang bahay, ok? I love you all. Godbless you!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 29

Atarah’s

POV

TUMAMBAD agad saakin ang duguan mukha ni Adier habang nakapikit pa ’to at nakasandal sa isang couch habang nakangiwi dito sa kwartong ’to.

“ What happened? May first aid kit ba kayo?“ linapitan ko siya at umupo sa tabi niya. Nilingon ko ang kasama kong transwoman at bakas sa mukha niya ang sobrang pagaalala.

Mukhang siya ang manager ng Bar na ’to at ’di ko siya masisi kung mataranta siya dahil sa teretoryo nila nasaktan ang anak ng namumumo sa Bansa. Ang Presidente.

“ Hey,

Naririnig

mo ba ako? I’m

Atarah

.

Gagamutin

kita, ok?“ sambit ko sakaniya at agad akong napangiwi sa noo niyang walang tigil kadudugo.

“ Uh–A-

tarah ?“ umungol siya at agad niyang binuksan ang mga mata niya at nagtama ang paningin namin.

“ Ma’am eto na po.“ Kinuha ko ’to ang first aid kit at binuksan ’to. Nilabas ko lahat ang pwede kong gamitin para sa sugat niya. May pasa siya at iba pang cut sa mukha bukod doon sa noo niya.

“ Ano

ba

nangyari

sakaniya

?

Pwede

bang

kuha

n’yo

ko ng

mailinis

at

maligamgam

na

tubig

.“ Sambit ko habang nilalagyan ng disinfectant ang bulak.

“ Mario,

kumuha

ka

ng

tubig

bilis

!“ bumalik ang tingin saakin ang Trans. “Kasi ma’am,

Nagkaroon

po sila ng hindi

pagkakaunawaan

nung

isang

costumer at

bigla

nalang

po

nagkagulo

at

hinampas

ng

boto

si

Sir. Eh

ayaw

naman po

magpada

sa

hospital ni Sir.“ nanginginig pa ring wika ng Trans.

“Ah ganon ba .” Nilingon ko si Adier at naabutan kolang na nakaawang ang labi niya habang nakakatitig saakin.

“Ma’am

maiwan

na po muna

namin

kayo para

makapag

concentrate

ka

sa

pag

gagamot

.

Tawagin

n’yo

nalang

po kami kung may

kailangan

kayo“ lumingon ako saka nginitian sila.

“ Yeah

sige

.“

Binalik ko ang tingin kay Adier at tinaasan ko siya ng kilay. Sinimulan ko ng gamutin ang mga sugat niya. Medyo malalim ang sugat sa bandang noo dahil mukhang dito napuruhan.

“ Are you aware that staring is rude right?“ matigas na ingles na sambit ko sa kaharap ko.

“ Uh ..“ umiwas siya ng tingin at pinagalaw ang panga niya.

“ Hindi

kalang

pala womanizer..“ sambit ko nang mapansin ko na may hickey ’to sa leeg. “ Troublemaker

din .“ pahabol kopa.

“ No, I’m not.“ Hinawakan niya ang leeg niya kung saan ako nakatingin. “ Kagat

lang ng

lamok

’to.“ Ok, Hindi ako tanga. Alam ko kung ang isang ganon ay sipsip ng lamok o sipsip ng tao.

“ Ok sabi mo eh .“ sambit ko at ’di ko sinasadya na diinan ang bulak sa noo niya.

“ Aray ..“ daing niya.

“

Ano

ba

nangyari

talaga

? Wala

ka

bang body guard?

Bakit

ayaw

mong

magpadala

sa

hospital, alam mo bang

possibleng

maubos

ang

dugo

mo at

mawala

ka

ng

buhay

.“ mababang boses na sambit ko.

“ Yeah I know but i hate hospital.

Ayoko

nagpapadala

doon. Wait

aray

–

aray

dahan

naman.“ hinawakan niya ang kamay ko kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Oh

edi

sana

nagpauwi

ka

sa

bahay

n’yo

at

nagpagamot

sa

Family doctor.“ inis na sambit ko.

“

Edi

nagalit

si

Dad. He hate the most when we were involve in this kind of

shituation

..

Ayaw

niyang

napapaaway

kami

dahil

malaking

scandalo

’to

pamilya

.“ napakamakeface ako sa naging sagot niya.

“ Eh ’yun naman pala,

Bakit

nakipagaway

ka

pa?“ pabalang kong tanong.

“ Wala

akong

ginagawa

.

Nagpaparty

lang ako

dito

kasama

ang

mga

kaibigan

ko at ’di ko naman

kasalanan

na mas

pinili

akong

lapitan

nung

babaeng

type nung

nakaaway

ko.“ As usuall, away babae naman pala.

“ Babaero

kasi.“ naiiling kong sambit at patuloy pa rin ako sa pang gagamot ng mga sugat niya.

“ No, I’m being friendly here ’di ko naman

sinabi

na

lapitan

ako. As a gentleman

syempre

i will entertain girls. “ napangiwi ako at ’di na nagsalita. Seryoso na ako sa panggamot dahil ang bilis lumabas ng dugo mula sa sugat niya eh. D-mn it sobrang lalim kasi.

“ ’I’m not playboy .“ Biglang sambit niya. Hindi ko pa rin siya sinagot at patuloy lang ako sa ginagawa ko.

“ Totoo

ba ’yung

sinabi

ni Dad na

nililigawan

ka

ni Rare no.“ Ang daldal naman nito parang wala sa bingit ng kamatayan. Tss.

“ Chismoso

ka

rin no?“ pinanliitan ko pa siya ng mata.

“

Naninigurado

lang, you know what hindi

sa

naninira

ako were not close but i treat him as a brother. Mas

malala

saakin

’yun I mean

paasa

’

siya

.

Tignan

mo ang

ginawa

niya

sa

kapatid

ko.

Binaliw

niya.

Pinaasa

niya.“ napataas naman ako ng kilay sa sinabi niya so ano ang gusto nyang iparating na mas babaero si Rare kaysa sakaniya?

“ So ?“ mataray kong sagot.

“ If you know him, wala naman

naging

serious relationship ’yun

dahil

puro

trabaho

siya

. I’m just concern.“ naging seryoso ng boses niya animo Daddy ko sa pagpapayo.

“ Bakit

hindi mo

sinabi

sa

kapatid

mo ’yan?“ Mas baliw na baliw ’yung kapatid mo sa manliligaw ko!

“ Sinabihan

ko na

siya

but she’s hardheaded. Mahal na mahal niya na

si

Rare

simula

bata

palang

kami.“ Gusto kong sabihin na ‘Hard headed’ din naman ako ha bakit ko siya susundin?

“ Ok, thank you for your warning. I appreciated it.“ ngumiti ako ng matamis pero halatang ngiting aso.

“ Do you like him?“ tanong nito dahil mukhang ’di siya kumbinsido sa mga sagot ko.

“

Chismoso

ka

talaga

?“ sinamaan ko pa siya ng tingin dahil masyado ng maraming tanong.

“ Ath

..“ sabay kaming napalingon ni Adier sa tumawag. His eyes smoldered with anger and intensity. Bumaba ang tingin niya sa kamay kong may hawak na bulak habang ginagamot ang sugat ni Adier.

Tumaas ang kilay niya at pinagalaw ang panga niya. “I’ll handle this. I need to sew his wound.” madiin pero malamig niyang saad.

“Hindi naman

malalim

ang

sugat

ko brad.“ seryosong sagot ni Adier.

“ Some cuts may look small but they are more severe than you realize. If there is a lot of blood, you will probably need stitches.“ sumulyap pa si Rare saakin bago tinignan ng may tensyon si Adier.

“ Yes tama

siya

Adier

.“ Lalo pa’t walang tigil kadudugo ang noo niya dapat mag pe-perform din ako ng pagtatahi sa kaniyang sugat kaso dumating na si Rare.

“ I know Engineer

Adier

, you’re afraid to go to the hospital that’s why I’m here. Stitches are essential for proper healing. Deep cuts and abrasions are prone to infection and other complications, and the longer a wound stays open and vulnerable, the greater the risk of infection becomes. Stitches also help reduce the chance of developing scar tissue and speed up the overall healing process.“ Seryoso niyang sambit bago bumaling tingin saakin. “ Now

Atarah

,

Iwan

mo na kami and go to your friend. She needs you.“ Ang formal niya magsalita!

“ O-k

sige .“ Nauutal kong sambit. He’s mad? Sa tono ng pananalita niya palang ay halata ng galit siya. May ginawa ba akong kasalanan?

Tulala ako nang makalabas ako sa kwartong ’yun. Wala namang mangyayaring suntukan part 2 dun diba?

Tama ba ang desisyon kong iwan sila?

Naglakad ako papunta ng barstool pero wala naman akong Kenji at Mikee na nakita doon. Kaya napagdesisyunan kong magtanong sa bartender.

“ Uh—

Kilala

mo ba

si

Kenji?“ tanong ko sa bartender.

“Yes ma’am.hinanap

n’yo

po ba

siya

?

Ayun

po oh.“

“ Sige

salamat

.“ Nilungon ko ang tinuro ng bartender. At naaninag kong pretendeng nakaupo si Kenji sa gilid ng couch habang pinapanood niyang umiinom si Mikee.

“ Wait, She’s crying..“ bulong sa sarili ko nang mapagtanto kong humihikbi siya kaya nagmadaling pumunta sakanila.

“

Anong

nangyari

?“ tanong ko at agad na umupo sa tabi ni Mikee.

“ Ath

..“ humihikbing sambit ni Kee.

“ What ?“ mahinahon kong saad saka hinahaplos haplos ang likod niya.

“Broken hearted .” Kenji mouthed at me kaya agad na nanlaki ang mata ko habang nakatingin sa mukhang miserable na si Mikee

“

Shhh

..

Anong

nangyari

ba?“ mahinahon ko pa ring tanong. Sobrang nagaalala ako.

“ Ath

.. I saw Prince..

Nakikipaghalikan

sa

ibabg

babae

.“ nanginginig niya wika kaya biglang naginit ang ulo ko at napasigaw na ako.

“ Ha?!

Dito

?!“ napayukom ang kamao ko dahil gusto kong sabunot ang hindot na kabit ni Prince.

“Yes, Nung

nasa

dance floor ako—Uh–

Nahagip

ng mata ko sina Kyo eh , As in

lahat

ng group of friends

nila

nandun

. Eh

syempre

kaibigan

sila ni Prince.

Lalapit

sana ako

nagbabaka

sakaling

nandun

si

Prince kasi

sobrang

miss ko na

siya

ang

tagal

na naming ’di

nagkikita

kaso

bago pa ako

lumapit

nakita ko

agad

ang

papalapit

si

Babe

kasama

ang

kabit

niya ang

gulo

pa ng

ayos

ng

damit

nila

parang

galing

silang

CR

at nag

jer

jeran

pa doon! Kasi

halata

sa

leeg

ni Prince yung

pesteng

chikinini

eh.“ umiiyak siya habang galit na kinukwento ang nagay na ’yun.

“Ang g-go .” naiinis kong wika.

“ Tapos

noong

nakaupo

na sila

sa

table

naghalikan

pa sila ng

hipon

niyang

kasama

! Kaya pala ang cold niya

dahil

may

pinalit

na

siya

saaking

hindot

na

squammy

!“ ’Di ko akalain na magagawa ni Prince kay Mikee. Ang tagal na nila mag F-five years na sila pero hindi pa siya nakuntento sa kaibigan ko? Sinayang niya ang limang taon para sa init ng katawan niya?!

“ Shhh

,

Nasaan

siya

?!

Sinugod

mo?!“ galit na galit kong wika. Sumasakit ang puso ko dahil nakikita kong nararanasan na ng Bestfriend ko ang naranasan ko noon.

“ Hindi,

Nicall

ko

siya

kaso

dinecline

niya kaya

tinext

ko

siya

at

tinanong

kung

nasaan

siya

sabi niya

nasa

work pa raw

siya

..“ lumakas ang iyak niya at sumulyap pa ako kay Kenji na tahimik lang na nakikinig.

“ As in ’di mo

sinampal

?!

Nasaan

susugurin

ko ang g-gong ’yun!

Punyeta

siya

!“ may tumulo pang luha sa mga mata ko sa sobrang sakit nanararamdaman ko para sa BFF ko.

“ No

Ath

,

Ayoko

ng

gumawa

ng

scandalo

dito

. Gusto ko

nalang

uminom

.“ mahinang sambit nito. Hindi ko akailain na gan’to si Mikee eh may pagka warfreak ’tong babaeng ’to pero ngayon bakit hindi niya sinugod ang mga nakakadiring nilalang na ’yun.

“ Ano

?!

Natitiis

mong

magstay

dito

kung alam mong

nandito

ang Boyfriend mo at

nakikipaggalikan

sa

ibang

babae

?“ ’di ko na talaga mapigilan ang galit na nararamdaman ko.

“ Dont

worry

Ath

,

Kinausap

na

namin

ni Rare ang

pinsan

namin

na boss

nitong

bar na

paalisin

’yung

mga

G-gong ’yung

dito

. Wala na sila.“ seryosong sabat sa usapan ni Kenji.

“Teka lang

nga

.

Bakit

nandito

si

Rare?“ nagkataon lang bang pupunta siya rito o sadya?

“ Syempre

nicall

n’yang

hapon

na ’yan!

Saan

ka

ba

galing

?!

Kanina

ka

pa

hinahanap

ng

manok

ko.“ humihikbi pa rin siya pero nagawa niyang sabihin ang mga katagang ’yan

“ Eh

pinuntahan

ko kasi

si

Adier

.“ sambit ko sabay kagat sa sariling labi.

“ Engineer

Adier

na

Anak

ng

Presidente

?!“ gulat na tanong nito na animo hindi na broken.

“ Broken

ka

n’yan

ghorl

?!“ pinanliitan ko siya ng mata pero tumantango lang siya.

“ Oo

pero

ichismis

mo muna ’yan.Mamaya na

ulit

ako

iiyak

.“ Napahawak ako sa ulo ko at ’di makapaniwala siyang tinignan.Hindi na ako umangal pa at nagkwento nalang para guminhawa na ang pakiramdam niya.

“ Eh

kanina

biglang

nataranta

ang

mga

staff, ’di mo

napansin

’yun kasi busy

sa

pagsasayaw

.

Naghahanap

sila ng medic kaya

aagad

akong

lumapit

tapos

sinabi

nilang

kailangan

ma first aid nung

anak

ng

presidente

.“ pagkukwento ko.

“ Tapos

?!

Ano

?“ pati si Kenji naging interesdo na rin dahil tutok na tutok sila saaking dalawa

“ Eh ’Yun na

nga

ginamot

ko.

Malalim

ang

sugat

lalo pat

nahampas

siya

ng bote

sa

ulo

.

Buti

dumating

si

Rare at sabi niya

siya

na

bahala

doon

dahil

kailangan

matahi

ang

sugat

ni

Adier

tapos

inutusan

niya rin na

puntahan

kita.“ napabalikwas ako sakinauupuan ko nang bigla siyang tumili at pinaghahampas hampas niya si Kenji na katabi niya.

“

Halaaaa

! Hoy

hapon

nagseselos

manok

natin

! Ang saya saya.

Pagdating

palang

nun

dito

ang

itim

na ng aura niya eh, ewan ko

dito

sa

hapon

na ’to

ano

sinabi

sa

pinsan

niya.“ kinikilig na sabit niya. Haynako, sana nga kapag nabroken ao katulad ako ni Mikee.

“ Stop calling me

Hapon

, My name is Kenji!“ nakangusong sambit nito.

“ Whatever!

Ano

ba

sinabi

mo

sa

pinsan

mo?“ mataray na tanong ni Mikee.

“ ’Yun

nga

na

nandito

si

Atarah

tapos

nakwento

ko rin

sa

Tristan ba ’yun.“ kunit noo ako habang nakikinig sakaniya ’yun ba ’yung dahilan bakit parang galit si Rare?

“ Kristan Tanga!

Anong

kinwento

mo?“ Excited na tanong ni Mikee.

“Yung

mga

narinig

ko sayo

kanina

. Damn!

Nagalit

pinsan

ko.

Andami

niyang

mura

. T-

ngina

mas

nakakatakot

pa

siya

sayo Mickey!“ nakangiwing sambit nito at ewan ko pero bigla kong naimagine amg mukha ni Rare habang katawagan niya ’tong si Mikee.

“ Mikee

nga !“ nainis na saad ni Mikee.

“ Oh basta. He’s jealous

Ath

and He’s mad,

nakwento

ko rin kasi ’yung

sinabi

ni Miki na may

manliligaw

ka

pa

bukod

doon kay Tristan.

Syempre

galit

na

galit

ang g-go. Hindi niya

nga

daw

alam na

makikipagkita

ka

sa

manliligaw

mong ’yun at wala

siyang

alam na

nadagdagan

pa

daw

ang

manliligaw

mo.“ pagkukwento pa nito sabay inom ng alak niya.

“ Mahina

ba

kokote

mong

hapon

ka

? Kristan

nga

! At mas

lalong

Mikee

ang

pangalan

ko hindi Miki at Mickey!“ gusto kong tumawa sa sibrabg pagkainis ni Mikee pero hindi nagawa dahil kinakabahan ako kay Rare. Galit siya saakin..

“ Oo

na

Mikee

, Alam mo bag mas

magandang

umiiyak

ka

kaysa

gan’tong

seryoso

ka

“ nagpout pa si Kenji na animo nag pa-pacute.

“ Ang sama sama

talag

ng ugali mong

hapon

ka

! Animal killer!“ napakagat ako sa labi at nawala na sakanila ang atensyon ko dahil biglang nagflashback sa utak ko ang mukha ni Rare na galit kanina.

LUMIPAS ang oras, naginuman, nagiiyakan at kwentuhan ang ginawa naming tatlo. May mga lumalapit rin sa table namin na mga nag-gwapuhang lalaki pero agad rin tinataboy ni Mikee.

“ Hoy! Sorry taken na kami Shoo! Shoo!

H’wag

ka

ng

dumagdag

sa

mga

lalaki

ng

kaibigan

ko!

Nastress

na

siya

!

Nastress

na rin ako at baka ako pa

matalo

sa

pustahan

dahil

malilito

siya

!“ napangiwi ako sakaniya dahil lasing na ’to masyado.

Nakakagiya, ayaw niya ng scandalo pero gumagawa naman siya nito.

“ Uh, Hi I’m sorry. Lasing na kasi

kaibigan

ko eh, ’di niya alam

pinagsasabi

niya.“ sambit ko sa lalaking kaharap namin.

“Nah, Its ok.

Sige

I’ll go back to our table. Nice meeting you beautiful.“ ngumiti ng pilit ang lalaki bago naglakad palayo ng table namin.

“ Ah

peste

!

Landi

mo!

Gwapo

ka

pero wala kang panama

sa

admirer ng

kaibigan

ko

tse .“ inis na sigaw nito.

“Mickey, Calm down.” natatawang sambit ni Kenji sa kaibigan ko. Pulang pula na rin ang kulay ni Kenji dahil may tama na rin ’to.

“ Hays.

Hapon

ka

talaga

! Ang hina ng

utak

mo!“ galit na wika ni Mikee habang dinuduro duro pa si Kenji.

“ Alam mo Kee mas

nastress

ako

sa’yo .“ mahinahong sambit saka hilot sa sintido ko.

“ Ano

’yung

pustahan

n’yo

? Sali ako !“ sabat ni Kenji.

“ Wala

ka

ngang

pera jan! Kala mo ha!

Sinabi

mo kay Rare na

nandito

si

Atarah

para

makautang

ka

sakanya

!

Narinig

ko ’yun!

Dukhang

hapon

!“ sabi na eh, sinadya talagang pumunta ni Rare dito. Ano pa aasahan ko eh nandito si Kenji.

“ Totoo

?“ sinamaan ko ng tingin si Kenji pero nag oeace sign lang ’to saakin.

“ Kapag

ok na

lahat

ng bank account ko ’di kita

ililibre

tss

.

Si

Ath

lang.“ sambit ni Kenji na kalamo aping api ni Mikee.

“ Aw

kailan

kaya

mangyayari

’yun?“ pangaasar ni Mikee. Etong babaitang Mikee na ’to parang hindi broken kasi biglang ok na siya pagkatapos kong iopen up sakaniya ’yung kay Adier ’yung tipong parang gamot sa sugatan n’yang puso ang mga chismis tungkol sa mga lalaking kina i-stressan ko.

Nagkayayaan sila na sumasayaw na sa dance floor. Pinapanood ko si Mikee at Kenji na nagsasayawan. Halatang may tama na sila pareho at ako eto tamang bantay lang at hinihintay ko si Rare.

Nakangiwi ako habang pinapanood sila, mukha na silang engot sa paggsayaw nila.

“ Nasaan

ba kasi

si

Rare?“ sambit ko at luminga linga pero kasabay nun ay may naramdaman akong yumakap saakin patalikod.

“ Baby .“ agad akong kumilos para alisin ang pagkayakap niya at hinarap siya. Tumabad saakin ang malamig niya expresyon.

“ How’s

Adier

?“ tanong ko sakaniya. Mapungay pungay ang mga mata niya habang nakatingin saakin.

“ He’s fine.“ tipid na sambit nito pero bakas nagalit sa boses niya.

“ Are you mad?“ may pagaalinlangan kong tanong.

“ Did you eat?“ Hindi niya sinagot ang tanong at sahalip pa ay nagbato pa ’to ng isa pang tanong sakin.

“ Not yet.“ umiiling kong sambit.

“ Let’s go. You need to eat first.

Masamang

nalilipasan

ka

ng

gutom

. May italian

restaurent

sa

harap

nito

.“ sambit niya habang umiigting ang kaniyang panga.

Napatingin ako sa kamay niyng humawak s kamay ko. “ Eh sina Kenji and

Mikee

..“

“Don’t worry about them,

Pinabantay

ko na sila .“ bumaba ang boses niya at parang unti unti ng lumalambot ang kaniyang ekspresyon.

“Eh

si

Adier

?

Nasaan

siya

?“ sa isang iglap ay bigla naman nagbago ang ekspresyon niya pero hindi ko na ’to mabasa.

“I don’t know but he’s fine. Don’t worry.” nagtiim ang bagang niya at hinawak niya rin ang panga niya.

“ Eh ?“ Hinila niya nalang ako palabas ng bar na ’yun. Hindi na ako nakaangal pa dahil halatadong badtrip siya.

“ Sir, Ang ganda naman ng girlfriend

n’yo

.“ papuri nung guard kaya ngumiti nalang ako.

“ Yeah .“ tipid na sagot ni Rare bago namin nilagpasan ang guard. Lumipat kami ng kabilang kalsada na hawak kamay pa rin.

Nang makarating kami. “ Table for

two .“ formal na saad nito. Diretso lang ang tingin niya at hindi niya man lang ako sinusulyapan simula kanina kaya feeling ko may bumabara ngayon na kung ano sa lalamunan ko.

“ What do you want to eat?“ He sofltly ask.

“ Pasta salad .“ tipid kong sagot dahil hindi ako comfortable dahil masyado siyang formal kung gumalaw ngayon.

Tinawag niya ang waiter at sinabi ang order namin at pagkatapos ay tumingin nalang siya sa kaniyang phone niya.

“ I told you that you’re not still allowed to go to the public place.“ binab niya ng phone niya at mapungay pungay na mata niya akong tinignan.

“ Nakipag

kita ako kay Kristan.“ sambit ko sabay iwas ng tingin at pinagdikit nalang ang mga dulo ng hinalalaki ko.

“ You sacrificed your health and safety for that f-

cker

?!“ ’Di makapaniwalang tanong nito kaya masamang tingin ang pinukol ko sakaniya.

“Eh

kailangan

namin

magusap

!“ sambit ko saka siya inirapan.

“If he’s really cares about you

gagawa

at

gagawa

ng

paraan

’yan para hindi

ka

maexpose

sa

public place and now

nasa

bar

ka

pa? You’re being hard headed again

Atarah

.“ Kalmado ang pananlita pero may diin ang bawat bigkas nito.

“ Hindi niya naman na

bawal

ako!

Anong

gusto mong

palabasin

ha?“ paghahamon ko sakanya.

“Then you should tell me!

Sinabihan

mo

dapat

ako para

nasamahan

kita at

nabantayan

pero what did you do? I f-

cking

texted you 50 times pero hindi

ka

man lang

nagreply

!

Tapos

maabutan

pa

kitang

nasa

bar?“ He laughed but there’s no humor in that.

“ Dapat

ba

lagi

kitang

nirereplyan

?!“ tumaas na ang boses ko dahil nainis na rin ako sakaniya.

“ Hindi ko

sinasabi

’to

bilang

manliligaw

mo

Atarah

I set a side my jealousy for this! Kasi mas

importante

ang

kalagayan

mo

ngayon

. Alam mo

namang

delikado

para sayo

diba

?

Kailangan

mo ’kong

sabihan

kung

aalis

ka

o kung

saan

ka

pupunta

dahil

pinagkatiwalaan

ako ng parents mo para

imonitor

ang

kalagayan

mo.“ napakagat ako sa labi habang pinapanood siya unti unti ko na kasi nakukuha ang point niya. Nagaalala lang naman siya kaya ngayon pinagsasabihan niya ako.

“ Uh–sorry .“tanging na sambit ko kasabay nang pagdating ng aming order.

“ Here’s your order sir.“ tinanguan lang siya ni Rare at pinagalaw niya muli ang panga niya bago sumulyap saakin.

“ Eat .“ maotoridad na sambit nito.Sumunod nalang sa sinabi niya at kumain nalang dahil gutom na rin kami.

Walang nagsalita saamin as in ang tahimik pero napansin kong hindi ginagalaw ni Rare ang pagkain niya.

Nagaalangan pa akong sumubo ulit nang inangat ko ang paningin ko sakaniya. Sumisimsim lang siya ng inumin habang seryosong nakatingin saakin.

“Hindi

ka

ba

kakain

?“ nakataas na kilay na sambit ko.

“ I’m full.“ mababang boses na sambit nito saka nag crossarm.

“

Bakit

nag order

ka

ng sayo kung hindi

ka

naman

kakain

?“ iritado kong sabi.

“This is not mine. This is yours too.” bumuntong hininga siya habang mapungay pungay na ang mata niya na animo antok na antok na.

“ I’m full na rin.“

“ Eat that, There’s so many people around this world na hindi

kumakain

ng tama at

ikaw

sasayangin mo lang?“ nakangiwing sambit nito na halatang nangongonsensya.

Sasagot sana ako at aapela pero pinigilan niya ako. “ Dont talk and

finish your food.“ bumagsak ang balikat ko at kumain nalang dahil hindi pa rin naman ako busog.

“ Stop staring.“ sambit ko dahil naiilang na ako sa titig niyanh nakakapangtunaw.

“ Ok .“ tipid na sagot nito saka kinuha nalang ang phone niya at kinalikot ’to.

Baka may katext siya ha? Baka ’yung hindot na Aliyah na naman!

Sumubo ako ng kinakain ko at napataas pa ng kilay habang siya ay nakangisi sa phone niya.

“Can I borrow your phone? I’ll text my mommy baka nagaalala na eh. Naiwan ko kasi phone ko doon sa bar.” Tinaasan niya ako ng kilay pero inilahad niya rin saakin ang phone niya.

“May number ka ni Mommy? Hindi ko kasi kabisado eh.” kinuha ko ang phone niya at pinunasan ang bibig ko gmit ang tissue.

“Yep, check it.” tumango ako pero hindi ko maalis ang tingin ko sa mukha niyang nakakaadik kapag tinitigan mo.

“ Ayaw mo talagang kumain?“ Tanong ko at sawaks naiwas ko n rin ang mga mata ko sakaniya.

“ Nah .“

“Uh–Ok.” sambit ko agad kong kinakal at chineck ang recently apps na inopen niya. Alam kong masama ’tong ginagawa ko dahil naghihimasok ako sa privacy niya pero ’di ko talaga mapigilan magimbestiga dahil baka niloloko ako ng Rare na ’to.

Gmail, Messages, Internet.

Sumulyap muna ako sakaniya and nakatitig lang din ang malamig nyang mata saakin.

Binalik ko ang tingin sa phone niya at tinignan ko ang G-mail pero wala namang kahina hinala akong nakita puro about sa works lang. Sunod kong tinignan ang messages.

Andaming inbox messages mula sa unregistered numbers, meron din akong nakita pangalan ni Kenji at iba pa. Kitang kita ko agad ang pangaln ni Aliyah na hindot sa unang una kaya pinindot ko ’to. Napakagat ako sa labi sa sobrang daming text ni hindot kay Rare pero hindi naman nireplyan pabalik ni Rare.

Sunod kong tinignan ang nakalagay na ’

Lilsis Reeve

’ hindi ko na binuksan ’to dahil kilala ko naman ’yun. Kapatid n’yang babae ’yun. Pero mas naagaw pansin ko ang isang text mula kay ’

Presh

’

Nire-replyan siya ni Rare and sumasagot pa ito ng ‘I love you too’ sa mga I love you ng babaeng ’to.

Hindi na ako nagbasa pa ng ibang mensahe. Sapat na ’yung nakita kong i- i love you-han sila sa isa’t isa. Manloloko!

Sino ba ’to? GF niya? Ang g-gong ng Rare na ’to. Sabi na eh, pinaglalaruan niya ako.

Napakagat ako sa labi at sinulyapan si Rare. Binack ko lahat ang binuksan kong apps at minark unread ang mga messages na mga binuksan ko.

Binalik ko sakanya ang phone niya nang hindi na nakapagtext kay Mommy. Sumama bigla ang timpla ko sa hindi ko malamang dahilan. Nawalan na akong gana kumain.

“Ayoko na, busog na ako.If nag w-worry ka na baka masayang ang food don’t worry ako naman mag babayad. Waiter, Bill please.” malamig kong sambit.

“ You didnt text your mother huh?“ Komento niya habang nakatingin sa phone niya na mukhang hinahanap ang text ko kay Mommy.

“I deleted it.” sambit ko saka tumayo sa kinauupan ko. Tumayo rin siya at umigting ang panga niya.

“ Let’s go .“ Binaba niya ang tatlong libo sa table at hinila nalang niya ako palabas doon hindi niya na inintay ang bill. Sobra sobra pa ang 3k na binayad niya dahil hindi naman lalagpas sa 2k ang kinain namin.

“ Ano ba?! Hila ka ng hila! Nakakainis kaya!“ Ang gentle pa rin naman ng paghihila niya saakin pero sadyang nababadtrip ako sakaniya.

“ What’s your problem baby ?“ akmang hahawakan niya muli ang kamay ko pero tinabig ko ’to.

“ Ikaw! Para kasing tanga! Kaya ko naman magisa, hila ka ng hila d’yan.“ galit na galit na sabi ko sakaniya.

“ I’m sorry.“ umigiting at hinawakan niya ang kaniyang panga.

“ Tara bumalik na tayo doon at nang mabayaran kita.“ nagmartsa ako at nauna ng maglakad sakanya. Binilisan ko ang lakad ko dahil sa sobrang frustrated ko.

Pero bago pa ako tuluyan makapasok sa entrance ng bar ay hinila niya nanaman ako papunta sa parking lot.

“ Ano nanaman ba?!“ inis na sambit ko. Nadala ako sa hila niya dahil mas malakas siya saakin.

“ What’s your problem? Ako dapat may problema sayo! I’m supposed to be mad here baby..not you!“ ’Di makapaniwalang saad nito.

“Wow, Rare wow? At bakit?!” Ang kapal ng mukha niya! Sobra! Babaero!

“ Because you’re making me jealous again! I always feel jealous whenever you give someone the kind of attention that i want from you!“ nanghihina ang boses na sambit nito habang umaamo ang kaniyang ekspresyon.

“Wow, Ang kapal mo! May gana ka pang magselos pero nakikipag I love you-han ka sa iba? Ang g-go mo talagang babaero ka! Tama nga si Adier mas malala ka sakaniya! Kasi ikaw ginugulo mo isipan ko pero masaya kalang palabg pinaglalaruan ako at nag a-I love you sa iba!” pinaghahampas ko ang dibdib niya pero hinawakan niya lang ang magkabilang kamay ko.

“ What are talking about?!“ kunot niyang tanong.

“Eto na naman tayo eh, nagmamangmaangan ka nanaman! Hindi kalang talaga G-go sinungaling ka pa! Kitang kita na ng dalawang mata ko! Nag I-ilove ka sa Presh na ’yun!” He pulled me closer to him.

“ What the f-ck?! Baby…hear me out. Let me explain please.“ husky na sambit nito.

“ I do love you. I’m not lying when I always say to you that I’m so f-cking inlove with you. Pressh is my bestfriend and she’s a lesbian for a God sake!“ Agad niyang kinalkal ang phone niya at may pinakita saaking litrato.

Si Rare akbay akbay niya ang isang magandang babae pero nakaharap ito sa left side habang kahalikan nito ang isa pang babae na may lahi. Inislide niya pa ang phone niya para mapakita saakin ang mga puctures.

“ See baby? Wait..I’ll call her to prove to you that she’s just my bestfriend .“ mahinahong sambit nito.

“ No need. I’m sorry.“ nanlamig ang buong katawan ko dahil s analaman ko. Feeling ko sobra akong napahiya.

Nilapit niya ako sakaniya at hinaplos ang kaliwang pisnge ko. “ I dont like it when other people flirt with you. Ako lang ang pwede Master ko. Ako lang Ath. Sakin kalang..“ mahinang bulong niya saaking tenga.

“ Call me selfish and posessive but I want to be the one you choose when everyone else wants you.“ tuluyan niya akong niyakap at naramdaman ko pang hinalikan niya ang buhok ko.

“ Baby listen…I’ll choose you, even when you make me mad. My love for you wont fade simply because I’m angry. I know we will fight, we will be frustrated. Still, i will go to battle for you. Still, I will choose you. I will choose you and keep choosing you every single day.“

“I love you d-mn much baby…”

°°°

NAKAUWI na kami ngayon sa mansyon. Hinatid muna namin si Mikee sa kaniyang Condo at inasikaso ko muna saglit bago kami umalis dun. Pinunasan at pinalItan ko pa siya ng damit dahil hindi na ’to makakilos sa sobrang kalasingan.

Si Kenji naman ay nasa backseat pa rin ng kotse ni Rare. Isa pa rin ’yung Hapon na ’yun sobrang lasing din. Naging magkavibe kasi ang dalawa kanina kaya ’yan parehong knock out.

Hinatid ako ni Rare hanggang loob dahil kakausapin niya pa raw sina Mommy. Nang makapasok kami ay naabutan ko silang lahat sa sala namin.

Si Dad, Mommy, Ate Akisha at Charl.

Napaawang labi ko saka sumulyap kay Rare seryoso lang ang mukha nito habang nagmamano kay Dad at nag bebeso kay Mommy.

“ Good evening, pasensya na po Tito and Tita medyo ginabi na kami ng uwi. Nagkaroon kasi ng aberya ginamot po kasi namin ang anak ng presidente nasangkot po kasi sa gulo.“ Pinagtakpan niya ako? Kala ko sasabihin niyang nasa bar ako.

“Si Aliyah ba?” kunot noong tanong ni Mommy.

“ No Mommy si Adier po.“ sagot ko naman pero agad sumilay s kaniyang labi ang isang manlarong ngiti.

“ Ohh..“ Inasahan ko na gan’to ang reaksyon niya.

“ Kamusta siya?“ tanong naman ni Dad.

“He’s fine Dad. Tinahi ni Rare ang sugat niya sa noo. Nahampas kasi ng bote ang noo niya. You know away bar..away babae.” sagot ko pa. Tumango tambngo namabn si Dad.

“Nagsampa ba ng kaso?” interesadong tanong ni Mommy.

“I’m not sure Tita. By the way Tita..and tito gotta go, naghihintay po kasi ang pinsan ko.” sambit ni Rare sabay sulyap saakin.

“ Oh sige iho pasensya na rin.“ sabi ni Mommy..

“ No worries Tita.. Sige po.“ Hinarap ako ni Rare. “Dont inbox me, Reply to my text, ok? Good night.” nginitian niya ako at ganon din ang ginawa ko.

“ Hatid na kita hanggang sa gate.“ naglakad kami hanggang sa pintuan pero pinigilan niya na ako.

“ No need. Magpahinga kana.“ sambit nito saka kinagat ang labi niya.

“ Uh–sige ingat!“ napangisi ako nang bigla siyang sumimangot dahil alam ko ang ibig sabihin nun.

“ Bleh! Manigas ka jan.“ sambit ko saka naglakad pabalik sa sala. Nakaupo pa rin silang apat sa couch habang nakatingin saakin.

“How’s your date hija ?” mapanuksong tanong ni Momy.

“ Ok lang mom.“ nakanguso kong sambit kahit alam wala namang nangyari date.

“Really huh, sasagutin mo na ba?” natatawang tanong pa nito.

“ Mommy naman..“ nakabusangot kong saad.

“ You know what Akisha,

e

tong kapatid mo tatlo tatlo manliligaw. Si Kristan, ang bestfriend niya. Ang anak ng presidente at si Rare. Hahaha.“ humalakhak ng malakas si Mommy kaya naopailing iling lang si Dad.

“ President of the Philippines Mom?“ Tanong ni Ate. Sinulyapan ko lang sila ni Charl. Sa mukha ni Ate bakas ang pagkagulat pero ang kay cCharl ay walang kahit aanong reaksyon.

“ Yes !“

“Mommy! Hindi pa siya nanliligaw saakin!” pagsasaway ko sa mapangasar kong Ina.

“ ‘Pa’ Anak! Malapit na kung ganoon.“

“Mommy naman eh!”

“ Alaine, tigilan mo na ang anak mo at magpahinga na tayo.“ tumayo si Dad mula sa pagkaupo niy at nagunat unat.

“ Oo nga po! Ate ikaw rin take a rest na. Oras na

oh

!“ pagsasang ayon ko. Nilingon ko ulit sina Ate.

“I cant wait na madadagdagan na ang apo ko. I really want to have a twins grandchild Ath,” masayang sambit nito kaya napa make face ako.

“Mommy kulang ka nanaman sa Tulog.” nakangiwing saad ko. Tinignan ko si Charl at nginitian ng tipid. “Sige na Charl ipasok mo na ’to si Ate sa kwarto ninyo. Good night Ate!” I kissed my Ate’s cheeks and akmang hahawakan ko ang tummy niya pero bigla akong napaatras at hindi na tinuloy ang gagawin ko.

I’m still afraid.

“Goodnight baby! Tita loves you so much! “ nakangiti ko nalang sabi habang nakatitig nalang sa tyan ni Ate.

“ Goodnight Charl .“ Nginitian ko siya pero hindi siya ngumiti pabalik.

“Mommy..Daddy. Good night! I love you both.” sambit ko sabay halik sa pisnge nila.

“ Night y’all!“ sambit ko saka nauna na sakanilang umakyat ng hagdan at nagtungo sa kwarto ko.

Ginawa ko lahat ng mga ritwals ko sa gabi. Naligo ako at nag skin care rin. Pagkatapos syempre hindi nanaman ako makakatulog nito kakaisip kaya ang ginawa ko ay nag basa nalang ako ng libro at hinihintay ko nalang kung mag text si Rare.

Nakatangap ako ng Text mula kay Kristan and Roks na nag g-goodnight lang saakin. Nag reply naman ako sakanila nalang goodnight back pero hindi na sila nag text pa muli dahil baka busy or tulog na ang mga ’to.

||Hi baby, Jgh. Mag s-shower muna ako. I’ll text you after. Replyback please.||

|| Yes.||

Natawa ako sa reply ko kasi pa cold ako amputek. Para akong tanga Hahaha. Nagpatuloy ako sa pagbabasa ng libro ilang minuto pa ang nakalipas ay nagreply muli Rare.

|| Done. You’re so cold baby, Do you want me to make you feel so hot?||

||Bastos mo!||

||What? Wala naman akong sinabing bastos, I’m just asking lol berde||

Nagpatuloy pa kami sa pagtetext hanggang sa nanuyot ang lalamunan ko at gusto kong uminom ng water.

Tumayo ako mula sa pagkakahiga at iniwan ang phone ko sa kama. Bumaba ako papuntang Kitchen para kumuha ng water sa fridge. Bumaba pa ako ng hagdan. Yes ang hassle talaga kaya dapat may maliit na akong fridge sa kwarto eh kaso masisira ang interior design ng kwarto ko.

Bumaba na ako at kumuha ng maiinom ko. Nang makakuha na ako ay naglakad ako papunta ng hagdan pero natigil ako sa paglalakad nang may kung ano akong narinig sa pool area.

Tunog na parang may lumalangoy.

Hindi ako natakot at curious ako masyado kaya lumabas ako at sinilip kung ano meron at natagpuan ng mata ko si Charl.

“ Gabi na, naliligo ka pa. Alam mo namang mabilis kang dapuan ng sipon at ubo.“ nakangiwi kong sambit. Noong kami pa kasi noon. Kapag natapat ang likod niya sa blower, kapag nalamigan siya and kapag nabasa siya ng mga gantong oras ay sinisipon at inuubo agad siya kung minsan naman ay nilalagnat pa siya.

“ Inom ka agad ng vitamins mo para maagapan. Sige na goodnight!“ akmang papasok na ako sa loob pero pinigilan niya ako.

“ Ath wait.. Let’s talk.“

“Uh—Sige. Dito nalang?” tumango ’to. Kaya ginawa ko ay umupo ako sa upuan dito sa gilid ng pool side.

Umaahon rin si Charl at napangisi ako nang mapansin na ang ganda pa rin ng katawan niya. Model na model talaga. Buti nam-maintain niya pa rin ang ganyang kagandang katawan kahit madalas busy ’to sa pagaalaga kay Ate at sa business niya.

“ Ano paguusapan natin?“ Tanong ko at sumimsim ng tubig na dala ko.

“ About, Akisha, You, Us.“ Umupo siya sa kaharap kong upuan at pinanood ko nalang siyang punasan ang sarili.

“ Eh ?“

“ First of all I’m sorry. Sorry kung nagalit ako sayo at ’di ko napigilan ang sarili ko. I know I hurted you. Its an accident pero pinangunahan ako ng galit ko.“ puno ng pagsisi ang mata niya habang sinasabi ang mga katagang ’yun.

“ Ok lang ’yun deserve ko naman.. Ako naman kasi talaga may kasalanan.“ mapait akong ngumiti sakaniya dahilan para umigting ang panga niya at umiling iling.

“ Ath, no you dont deserve it. I’m really really sorry, ayoko lang talagang mapahamak ang dinadala ng ate mo..“ nagulat ako ng bigla niyang hinawakang ang aking kamay.

Ngumiti ako ng hilaw at iniwas ko ang kamay ko sakaniya. “

Ok na nga. ’Yun lang ba paguusapan natin?

“ sambit ko couz I dont like where this conversation is comming.

“ Ano?“ tanong ko nang hindi siya magsalita. Bibigyan niya lang ako ng mapanukat na tingin kaya tinaasan ko ’to ng kilay.

“ I thought hindi totoong nililigawan ka ni Rare? Bakit ngayon nagd-date kayo?“ pinagalaw niya ang kaniyang panga at gumalaw rin ang kaniyang adams apple.

“ ’Yung araw na sinabi ko sainyo ’yun He confessed.“ simple kong sagot.

“How can you sure na hindi ka niya pinaglalaruan? Na hindi ka niya ginagamit laban kay Akisha.” seryosong saad nito. Napangisi ako dahil eto rin ang sinabi niya noong nagusap kami ng gan’to noon.

“Rare is not like that, He’s not like you I mean joke hehe.” sh-t ang bastos ng bunganga mo self. Walang preno?

Tumingin siya saakin at bakas sa mata niya na nasaktan siya sinabi ko. Self naman kasi, padalos dalos sa pagsasalita.

“ Nararamdaman kong mahal niya ako. Alam ko Charl..pinahahalagahan niya ako ng sobra.“ ngumiti ako sakaniya pero sinuklian niya lang ako ng pagod na pagod na expresyon.

“Hindi lang siya ang nanliligaw sa’yo pati na rin ang bestfriend mo? Si Kristan?” Kilala niya si Kristan dahil nakasama niya na rin ’yun once nung kami pa.

“ Yes .“

“How about the son of the president?”

“ Wala akong alam basta silang dalawa palang ang official na nanlilgaw saakin.“ diretso ang tingin ko sakaniyang mata at napapansin kong kumikinang gilid nito.

“ And you have a plan to say yes to them?“ mahinang sambit niya.

“ Ofcourse why not? Its been 3 or 4 years Charl. Hahaha ok I’m not bitter and hindi kita sinisisi pero kasalanan mo ’to lahat. You broke my heart at hindi ka pang nakuntentong winasak mo lang. Ginawa mo pang bato kaya etong pesteng puso ’to ay walang maramdaman sa kahit sino na manhid na siya pero ngayon susubukan ko..

. susubukan kong gawing malambot siya ulit at ang taong pipiliin ko ang siyang bubuo nito uli.“ ang nakita kong kinang sa gilid ng mata niya ay biglang bumaba sa pisnge niya at napagtanto kong umiiyak siya.

“ Seriously Charl why are you crying?! Don’t tell me ikaw ang hindi maka move on saatin?“ Biro ko sakaniya pero hindi siya tumawa at kinagat lang ang kaniyang labi.

“ Ay joke, paano ka mag m-move kung hindi mo naman ako minahal hahaha joke lang ulit peace tayo!“ biro ko pa ulit pero mas lumungkot ang expresyon niya.

“ Ath, Can i hug you?“ Kumunot ang noo ko habang nakatingin sakaniya ngayon. He look so miserable parang ang may kinikimkim ’tong sakit.

---

Nyang note: Oh ayan medyo may Rare and Atarah moments na. Kaso biglang may sumingit si Charl and Adier. Hahaha miss n’yo na ba si Captain Roks? Ako rin miss ko na! HAHAH.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 30

Atarah’s

POV

“NO

CHARL

. Para

saan

pa?!“ Matigas na bulyaw ko sakaniya.

Nahihibang na siya. Yakap? Tanga ba siya? Bakit hindi si Ate ang yakapin n’ya.

“ Ath

…please .“ napipiyok na siya at nagmamakaawa ang mga mata niya. Akmang hahawakan niya ang kamay ko pero tinabig ko ’to.

“

Charl

,

magtapat

ka

nga

saakin

?!

Magkaliwanagan

tayo.

Bakit

ka

umiiyak

? Para

kanino

ang

mga

luha

mong ’yan?“ madiin kong tanong at dinuro duro siya.

“ Sayo

Ath

..sayo.“ He look so miserable na animo nabroken siya nang dahil saakin.

“ Ang g-go mo

talaga

kahit

kailan

no?

Ano

iniiyak

iyak

mo

d’yan

? Bullshit

Charl

! Hindi lang ito ang

unang

pagkakataon

na

ginulo

mo

nanaman

ang

isip

ko.  “ Tumayo ako sa pagkaupo ko at sinipa ang pinagupuan ko kanina.

“ I’m sorry..“ kinagat niya ang labi niya at mapungay pungay ang mga mata niya habang nakatingin saakin.

“

Ano

tinatago

mo?

Sabihin

mo

nga

!“ nanginginig na ang boses ko at alam ko na kahit anong oras ay bubuhos na ang mga luha ko.

Hindi siya sumagot at natahimik lang siya pero nakatitig pa rin ang kaawa awa niyang mata saakin.

“Bullshit

Charl

!

Magsalita

ka

! F-

ck

you. Pang

apat

na

beses

na ’to!

Ayaw

mong

sabihin

pero

bakit

nagpapahiwatig

ka

?

Pinaglalaruan

mo

nanaman

ba ako? Ha? T-

ngina

’di

ka

pa

nakuntento

?“ Lumalakas na ang boses ko pero wala na akong pake kung may makarinig saamin o kung may magising dahil saamin.

“ I can’t tell you

Ath ..“ hinang hinang sambit nito habang minamasahe ang kaniyang sintido.

“Eh

Anong

gusto mong

manyari

? G-go

ka

! Kaya

ayaw

kitang

kausapin

ng

gan’to

eh alam na alam ko

saan

mapupunta

ang

letcheng

paguusap

na ’to!“ yumukom ang kamao ko. Nagpipigil ako nang sobra. Galit ang nararamdaman ko. Feeling ko sasabog na ang puso ko sa sobrang paninikip nito.

“ I’m sorry.“ mahina niyang saad. Linapitan ko siya at sinampal ng pagkalakas lakas.

Hindi siya gumalaw at tinignan pa rin niya ako na kaawa awa siya.

“ Tigilan

mo

kakasorry

mo

Charl

! Wala naman

akong

napapala

!

Umiiyak

ka

ba kasi guilty

ka

pa rin

sa

ginawa

n’yo

?

Matagal

ko na

kayong

pinatawad

ilang

beses

na..“ Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang kamay ko.

“ Si

Ate

noong

isang

araw

alam kong may

pinapahiwatig

din

siya

pero ’di ko alam kung

ano

, please lang

h’wag

n’yo

na

akong

gawin

tanga.

H’wag

n’yo

ng

guluhin

ang

isip

ko. Gusto ko na

maging

masaya

.“ Matalim ko siyang tinignan at pinagtiim ko ang bagang ko.

“ I love you.“ sinampal ko nanaman siya ng malakas. Ang lakas ng loob niya sabihin ang tatlong salitang ’yan.

“ Ang

kapal

ng

mukha

mo! Kala mo ba

maniniwala

ako sayo?

Siguro

nagpapansin

kalang

.

Naapakan

ba ego mo ha?! Kasi

naka

move on na ako sayo at

apat

apat

na

lalaki

ngayon

ang

nanliligaw

saakin

ha? ’Yun ba

Charl

?

Sumagot

ka

!“ traydor ang mga luha ko dahil nagsituluan na sila.

“ No hindi

naapakan

ang ego ko pero

nagseselos

ako ng

sobra

 

dahil

mahal na mahal kita..“ Hahawakan niya sana ang pisnge ko pero tinulak ko siya.

“ Ibang

klase

,

dalawa

dalawa

na

anak

mo. May

pamilya

ka

na pero

nagsisinungaling

ka

pa rin? Sana

masaya

ka

ngayon

. Sana

masaya

kang

ginugulo

mo

utak

ko.“ galit na sigaw ko at pinaghahampas ag dibdub niya.

“ Sana hindi mag mana

si

Akeila

at ang

magiging

baby mo

sa

ugali mong ’yan

Charl

.

Nakakasakit

kasi

sobra

eh.“ Kinagat ko ang labi ko at nilapat ang palad ko sa dibdib ko dahil nahihirapan na akong huminga.

“‘ I know I have made a mistake. I am sorry I hurt your feelings. I want you to know that I still love you. Hindi naman

nagbago

’yun

Ath

.“ mas lalo nagsituluan ang luha niya kaya nanggigil ako ng sobra.

Ang kapal talaga ng mukha niya! Ang tigas tigas niya. Best actor!

“

Sige

nga

Charl

kung mahal mo ’ko o kung

minahal

mo

nga

ba

talaga

ako mag explain

ka

ngayon

, Eto closure ’to.“ unti unti ng bumababa ang boses ko pero inilingan niya ako.

“I cant..”

“ Si

Ate ba mahal mo?“ pahinang pahina na tanong ko.

“ Yes .“Nakatingin siya sa mga mata ko ng diretso habang sinasabi ’yun kaya mas lalong kinurot ang puso ko.

“Hahaha G-go

ka

Charl

.“ natatawa kong sambit saka ko binuhos sakaniya ang tubig sa baso at mabilis na tumakbo palayo sakaniya.

“

Ath

, I’m not yet done!“ Hindi ako tumigil kakatakbo at hindi rin akong nagabalang lingunin pa siya.

Ewan ko bakit ako umiiyak? Iniiyakan ko nanaman siya? Potek self, H’wag mong iiyakan ang g-gong ’yan. ’Di niya deserve  

Iyak ako ng iyak hanggang sa makapasok ako saaaking kwarto. Nilock ko ’to at napaupo ako ng tuluyan sa sahig.

“ Potek

na

Charl

na ’to

siya

na

nga

dahilan

bakit

ako

nagiisip

at

naguguluhan

sa

mga

lalaking

nagpaparamdaman

saakin

ngayon

tapos

sumali

pa

siya

. Mas g-go pa

siya

kay Rare!“ sigaw ko dahil ’di ko na talaga mapigilan sarili ko. Wala na akong pake kung may makarinig saakin.

Gumapang ako papunta ng kama ko dahil sobrang hinang hina ako. Kinuha ko ang phone ko at tumambad agad sakin ang 20 unread messages from Rare at 2 missed call. Hindi ako nag abalang buksan ang mensahe niya dahil ang gusto kong makausap ngayon ay ang bestfriend ko.

Kring

!

Kring

!

Ilang beses na ring na pero wala pa ding sumasagot sa kabilang linya at sa huli napagtanto kong sobrang lasing niya nga pala at natutulog na ’to ngayon.

Wala na ako sa sarili at namalayan ko nalang na dinadial ko number ni Rare. Umabot pa ng dalawang minuto bago niya sinagot ang tawag ko.

||Hi baby, I thought you

didnt

reply and answer my calls cause you were going to sleep.||

“ Rare..“ hirap na hirap kong saad.

|| Sh-t baby?! What happened?!||

Hindi ako sumagot at humikbi lang ako ng humikbi. Hindi ako na makapagsalita dahil sa sobrang sakit na nararamadaman ko. Sobra akong naguguluhan.

|

|Baby, I’ll go there ok. Don’t hang up the phone. I love you!||

Narinig ko sa kabilang linya ang lahat ng ginawa niya. Ang pagtakbo niya, pagsara ng pintuan, paglalakad, pagbukas at sara ng pintuan ng kotse niya at ang huli ang pagpapaandar nito.

Sininok sinok pa ako dahil sa pagiyak ko kaya mas lalo akong nahihirapang huminga.

||

Shh

, calm down ok.. wait for me.||

Nilagay ko sa tabi ko ang phone ko at dumapa ako sa kama ko at nagiiyak doon.

||Baby..I’ll sing for you to lighten up your mood

habang

wala pa ako

d’yan

.||

“O-ok.” Siguro nga gagaan kahit papaano kung kakantahan niya ako. Sweet at nakapapangakit talaga ang boses ni Rare. Kung hindi lang talaga matigas ’tong pesteng puso na ’to na fall na talaga ako ng tuluyan sakaniya.

|| You always ask me

Those words i say

And telling me what it means to me|

|

Napapikit ako ng mariin habang dinadamhin ang lamig ng kaniyang boses.

|| Every single day

You always act this way

For how many times i told you

I love you for this is all I know ||

Mas lalo akong napaiyak pero tahimik ang paghikbi ko. Walang boses kaya mas lalo lang sumasakit ang pakiramdam ko.

|| I’ll never go far away from you||

Nagpatuloy pa siya sa kanta at ako naman ay mas lalo lang talagang naiyak dahil sa lamig ng boses niya at tono ng kanta nito.

Hanggang sa natapos niya ang kanta at sinabi niya na nandito na siya at aakyatin niya nalang ang kwarto ko dahil ayoko na nga siyang labasan. Ayoko ng lumabas dahil baka nandoon pa si Charl.

Hindi ko alam kung anong gagawin niyang paraan para makapunta rito. Wala akong alam kung paano siya nakapasok at nalagpasan ang guard namin.

“ Baby ..“ Sa isang iglap ay nasa harapan ko na ngayon si Rare. He look so worried and he’s just wearing a plain white shirt and a boxer. What the heck?

Lumapit siya saakin na punong puno ng pagaalala ang mga mata niya at  umupo ’to sa tabi ko.

“ What is that sad look in your eyes huh?“ niyakap niya ako pero hindi ganoon kahigpit habang hinaplos haplos niya ang aking likod ko.

“ Rare..“ nanginginig ko sambit pero ngayon nandito na siya unti unti gumagaan ang pakiramdam ko.

“ Why are you crying

Tell me. Damn, I hate to see you so down, oh baby.“ Hindi ako nagsalita at umiyak lang ako sa dibdib niya.Mas siniksik ko pa ang sarili ko sakaniya para maging komportable ako.

“ Why don’t you tell me baby? I’ll do my best to make it better. Yes I’ll do my best to make those tears all go away.“ mahinahong sambit nito. Rinig na rinig ko ang bilis ng tibok ng puso niya at amoy na amoy ko rin ang nakakadik niyang amoy.

“I

dont

understand Rare.

Naguguluhan

ako ng

sobra

.“ panimula ko.

“ Tell me

ano

ang

nagpapagulo

sayo ha?“ tinaas ko ang paningin ko sakaniya. Umiigting panga niya at mapungay pungay ang mga mata niya.

“ Si

Charl

.

Sinabi

niyang

mahal niya pa rin ako

hanggang

ngayon

at hindi raw

nagbago

’yun.“ dumilim ang mukha niya at alam kong hindi niya nagustuhan ang sinabi ko.

“Damn, Tell me more baby..” hinawi niya ang buhok kong tumatakip sa mata ko at pinupunasan niya ang luha ko gamit ang hinlalaki niya.

“ Tinanong

ko

siya

kung

ano

ba

dahilan

niya kung

bakit

siya

nagkakaganito

? Kung mahal niya

nga

ako

bakit

pinili

niya

si

Ate pero hindi niya

magawang

sabihin

!

Nagbibigay

siya

ng

pahiwatig

pero

ayaw

niyang

sabihin

!“ napipiyok kong kwento sakaniya.

Hindi siya nagsalita at nakikinig lang sa lahat ng gusto kong sabihin. “

Tinanong

ko

siya

kung mahal niya

si

Ate, He answered yes! Ang g-go niya

diba

?

Pagkatapos

niyang

sabihin

na mahal niya pa rin ako

tapos

isasagot

niya mahal niya rin

si

Ate? T-

ngina

niya! P-

nyeta

siya

!“ galit na galit kong saad.

“Don’t cursed baby.. “

“Hindi ko

maintindihan

,

pinaglalaruan

n’ya

nanaman

ba ako o

sadyang

epal

siya

at

papansin

dahil

may

mga

manliligaw

na

akong

pinayagan

ko?“ sarkatiko akong natatawa.

Seryoso ang mukha ni Rare habang pinapanood lang ako. “ Napapaisip

ako Rare kasi hindi lang ’to ang

unang

beses

na

nagpahiwatig

siya

!

Panglima

or

apat

na ’to!

Natatandaan

mo ba ’yung

sa

harap

ng St.Calisha? Nung

hinatid

niya ako…“ naiyak din ako nun eh at si Rare ang dumalo saakin. Basta usapang Ex kaming dalawa naman talaga ang nagdadakuhan simula sa simula palang.

“ Si

Ate, Nung

nagusap

kami may something

siyang

sinasabi

na ’di niya naman

daw

sinasadyang

saktan

ako at

sinabi

niya na

posibleng

dumating

ang

araw

na

magkaroon

na naman kami ng hindi

pagkakaintindihan

at sana

kapag

dumating

daw

ang

araw

na ’yun

tandaan

ko raw na  mahal na mahal niya ako! Hindi ba ang weird nun?

Paano

kung may

tinatago

nga

sila

saatin

Rare ha?

Naguguluhan

ako

sobra

kaya

gustong

malinawan

.“ naiiling kong sambit saka bumunton hininga.

“ What if

totoo

ngang

mahal ako ni

Charl

pero may

nangyari

lang or may

pumigil

lang!

Paano

kung kayo rin

dapat

ni Ate ha ay may ganon na

nangyari

?“ purisigidong sabi. Hinawakan niya ang pisnge ko at hinaplos haplos ’yun.

“ Baby,  Cry. Forgive. Learn. Move on. Let your tears water the seeds of your future happiness. I know god has a plan for us at kung hindi

ka

pa

kumbinsado

at gusto mo

talaga

malaman

. I will help you,

hahanapin

natin

ang

sagot

.

Aalamin

natin

ang

lahat

para

malinawan

ka

pero sana

kapag

nalaman

na

natin

’yun

h’wag

kang mas

maguluhan

pa 

sa

feelings mo

dahil

ako

kapag

nalaman

ko,

Hinding

hindi na

magbabago

kahit

kailan

man ang

pagmamahal

ko sayo. I love you so damn.“

°°°

MINULAT ko ang mga mata ko at umupo sa kama. Nilibot ko ang paningin ko habang kinukusot ko ang mata ko.

Humikab ako at tumingin sa tabi ko pero wala na akong Rare na nakita roon. Naagaw ng pansin ko ang mga pagkain na nakalagay sa coffee table ko.

Agad akong napatayo at dinaluhan ang lamesa kinuha ko ang sticky notes doon at binasa ’yun.

Good morning my sunshine. Have a good morning and may God bless you. Eat your breakfast well. I love you! Check your phone baby.

Agad naman akong bumalik sa kama at hinanap ang phone ko at natagpuan ko ’to sa gilid ng lampshade.

Pagbukas ko palang bumungad na agad saakin ang bago kong wallpaper. Picture namin dalawa habang nakayakap ako sakanya pero mahimbing ang tulog ko at siya naman ay nakahalik sa buhok ko pero ’di rin siya nakatingin sa camera.

Kagabi ’to! Nakatulog na ako rito dahil sa sobrang pagod kakaiyak. Hindi siya umalis sa tabi ko at inantabayan niya ako.

Paano niya napalitan ’to? May password phone ko eh.

Binuksan ko ang phone ko at dumaretso agad sa messages. May mga mensahe na nanggaling kay Roks and Kristan pero inuna ko munang buksan ang mensahe ni Rare

|| Your wallpaper is so cute baby, don’t change it, ok? I love you||

||

Jgh

, 5:00 am ako

umalis

sa

bahay

n’yo

and

dont

worry

walang

nakakita

saakin

kahit

na sina

Tita

and Tito but I talk to your Lala Anita to bring a breakfast in your room.

Eatwell

I love you. I already miss you :<||

Natawa ako nang gumamit siya ng sad emoticon sa huli ng text niya. First time niya gumamit ng gan’to and ang cute lang.

Napailing iling ako habang nirereplyan siya.

||

Paano

mo

napalitan

ang wallpaper ko!

Nakakainis

ang

panget

ko

dito

! ||

Pagkasend ko nun ay binuksan ko naman ang messages mula kay Roks and Kristan. Una kong binuksan ’yung kay Kristan dahil eto ang nasa unahan .

||

Good morning!

Dont

forget to eat your breakfast! I want to see you right now

Ath

. Pero

nalaman

kong

bawal

ka

palang

maexpose

sa

Public pa

dahil

baka

dumugin

ka

ng media I’m sorry at hindi ko

naisip

kahapon

’yun.|

|

Ngumuso ako naman ako habang nagt-type ng irereply ko sakanya.

||Nah, Ok lang wala naman

nangyari

saakin

eh! Thank you Good morning din|

Sunod ko namang binuksan ang mensahe ni Roks.

||Hey beautiful good morning! We’re now in the chopper. I’m so excited to see you tommorow. Text

nalang

kita

kapag

nakahanap

na ako ng lugar kung

saan

tayo mag date.||

Napaawang ang labi ko at tumingin sa kalendaryo ko.

Friday na pala bukas!

Bukas na ang friendly date namin ni Captain Roks. Sh-t bakit hindi ko nalamayan ang oras at araw.

||Ok, Good morning

Ingat

sa

flight!|

|

Reply ko bago ko binababa ang phone ko at nahiga ulit sa kama. Ilang minuto pa ako natulala bago ko kinuha muli ang phone ko.

Nakatanggap ako ng mensahe pabalik mula kay Roks and Kristan pero kay Rare ay wala. Napabuntong hininga ako saka tinext si Mikee para kamustahin.

||Good morning

babaita

! How’s your feeling?

Uminom

ka

ng tea ha para

maalis

hangover mo! Call mo ’ko

agad

kapag

may

kailangan

ka

ha! I love you!||

Gusto kong ikwento sakaniya ang nangyari kagabi pero may problema nga rin pala siya sa lovelife niya at ayoko ng dumagdag pa tutal mas ok na ang pakiramdam ko ngayon dahil kay Rare.

Ginawa ko ang Morning rituals ko at pagkatapos ko nagawa lahat ay bumalik ako sa kama ko at sinet up ang maliit kong table para doon kumain ng almusal.

Vegatable salad, fried rice, egg and bacon. May milk din. Hindi talaga nawawala ang ang vegatable salad sa almusal ko kapag si Rare ang naghanda or nagpahanda nito.

Tahimik lang ako kumakain at paulit ulit lang nagf-flashback sa isipan ko nangyari sa paguusap namin ni Charl. Ayaw ko siyang makita, pero hindi naman possibleng hindi ko siya makita dahil kahit malaki ang bahay ay magkikita at magkikita kami.

Wala pa kaming plano ni Rare kung paano malalaman ang sekreto ng mag asawa. ’Di ko pa alam kung anong gagawin naming hakbang pero naalala kong sinabi ni Rare kagabi na siya ang bahala at h’wag na ako magisip ng kung ano ano.

Natapos akong kumain at  napagdesisyunan ko na ako nalang ang magbaba ng pinagkainan ko. Lumabas ako ng kwarto at habang pababa ako ng hadgan ay may naaninag akong bisita.

Isang kilalang babae.

“ Anong

ginagawa

ng first lady

dito ?“ tanong ko sa sarili ko. Diretso diretso at mabilis akong nag lakad pababa.

Nang pababa palang ako sa pinakahuling baitang ay napalingon na sila saakin. Nagtama ang mata namin ng First lady, ang asawa ng presidente at ina ni Adier.

“

Mabuti

naman

Anak

at

gising

ka

na.

Kanina

ka

pa

hinihintay

ng first lady. Lydia

kunin

mo ang

pinagkainan

.“ Kunot noo kong binigay ang pinagkainan ko at hilaw na ngumiti sa First lady. Tumingin ako sa malaki naming orasan at 10 am na.

“Mommy sana po

ginising

mo ako.

Nakakahiya

po.“ sambit ko sabay lapit sakanila. “ Good morning madam.“ sambit ko sabay yumuko ako ng bahagya.

“ Magandang

umaga rin iha.Sinabihan ko ang Mommy mo na

h’wag

kang

guluhin

sa

pagtulog

mo. Ako ang may kailangan sayo kaya dapat lang na maghihintay ako.“ ngumiti siya ng pagkatamis tamis and tama nga sina Mommy kamukha siya ni Aliyah the hindot. Ang ganda niya samantalang si Adier naman ay nakuha niya naman ang mata ng First lady at the rest sa daddy niya na naisang makisig na lalaki rin.

“ Andy, gusto mo sa library namin kayo magusap ng Anak ko?“ mahinahon na sambit ni Mommy.

“Hindi ok na kami rito.” sagot ng first lady na matamis ang ngiti.

“ Oh sige maiwan ko na muna kayo para makapagusap kayo ng maayos.“ Ngumiti si Mommy kay Madam Andy saka binalingan ako ng tingin ni mommy na para bang sinasabing ’ Umayos ka Atarah’

“Salamat Alaine.”  sambit nito saka bumaling ang tingin niya saakin.

“Madam, Ano po ba ang maipaglilingkod ko sainyo?” Sambit ko sabay upo sa couch na katabi niya.

“Its about my Adier .” naging malungkot ang ekspresyon ng mukha niya kaya napakunot ang noo ko.

“ Po? What about him?“ kinakabahan kong usal dahil kagabi hindi ko na siya nabalikan dahil sabi ni Rare ok naman na raw ’to.

“Nalaman kasi namin ang nangyari sakaniya. Napaaway ito at galit na galit ang daddy niya sakaniya dahil ayaw nito na nasasangkot si Adier sa mga ganoong gulo kaya mas lalong ayaw mag pacheck up ng anak ko sa mga espesyalista.” mababa ang boses niya habang mapungay ang mga matang nakatingin saakin.

Tumango tango naman ako habang nakikinig sakaniya. “Iha, napuruhan ang noo niya ayon kay Rare . Mabuti at nandoon kayo ni Rare at natulungan n’yo ang anak ko dahil ayaw na ayaw niya na talaga

magpapadala sa hospital. May Trauma kasi ’to sa Hospital. 15 Years din siya na kulong sa hospital dahil sa pakikipaglaban niya sakit nitong Myeloma.“ Nalaglag ang panga ko sa sinabi ng First lady. Hindi ko akalain na may ganong history si Adier. Myeloma? A blood cancer related to lymphoma and leukemia formed by malignant plasma cell.

“Wala na po ba siya ngayon nun?” Kasi ang sakit na ’yun ay pwedeng magpabalik balik kahit pa na nakasurvive kana.

“ Sa awa ng Diyos wala na iha, nag survive siya 10 years ago. Nalabanan niya ang sakit niya pero hindi niya na nalabanan ang takot nito sa Hospital.“ napakagat ako sa labi dahil sa nalaman ko. Naawa ako kay Adier.

“ Ahh ganon po ba.“ malungkot kong usal.

“ Oo kaya narito ako dahil sinasabi niya na kapag daw sinamahan mo siyang mag pacheck up ay magpa-pacheck up siya. Gusto kong si Rare na ang tumingin kay Adier kaso ayaw ni Adier sobrang tigas ng ulo ng batang ’yun natatakot ako na baka may tama ang skull niya oh may namuo pang dugo sa utak niya kaya kailangan nitong mag patingin..“ Kumunot ang noo ko sa sinabi ng First lady. Anong connect I mean bakit sinabi ’yun ni Adier. Na mag papatingin lang daw ito kapag sinamahan ko siya?

“ Madam..“ naguguluhan kong sambit.

“ Parang awa mo na Iha samahan mo na ang anak ko. Kung inaalala mo si Rare don’t worry pakikiusapan ko nalang siya.“ puno ng pagmamakaawa ang bumabalot sa kaniyang mata. Disidido talaga siyang mapatimgin ang kaniyang Anak.

Bumuntong hininga ako at kinagat ang aking labi. “ Anong oras po ba Madam?“ nabuhay ang expresyon niya dahil sa sinabi ko.

“Call me Tita please.” tumantango nalang ako saka sinunod ang sinabi niya.

“ Uhh–Tita .“hinawaka ni Tita Andy ang aking kamay kaya napasulyap ako rito pero binalik ko rin ang tingin ko sakaniya.

“ Its up to you pero mas maganda sana kung ngayon na.“ malambing ang boses na sambit nito.

“Sige po, sasamahan ko na po siya.” ngumiti naman ako sakaniya.

“ Salamat Iha. Tatanawin ko ’to malaking utang na loob don’t worry I’ll give what you want kahit ano pa ’to.“ humigpit pa ang kaniyang pagkahawak saaking kamay.

“ No ’di na po kailangan. Tutulungan ko ang mga taong nangangalingan ng walang kapalit. Ok lang po bang magbihis muna ako ng maayos ayos.“ Gagawin ko ’to dahil nangangailangan si Adier. Gusto ko siyang matulungan.

“ Yes sige iha,“

°°°

“TITA, nagsampa po ba kayo ng kaso sa gumawa noon kay Adier?” tanong ko sakaniya.

Nasa kotse pa rin kami dahil papasok palang ang sasakyan sa loob ng gate ng isang mala palasyong laki ng  bahay.

Lumingon siya saakin at pinagtiim ang kaniyang bagang. “ Ofcourse iha, hindi namin mapapalampas ang ganon..“ seryosong saad nito. Ang ganda talaga ni Tita para lang siyang nakakatandang kapatid nina Aliyah and Adier.

“ Mabuti naman po kung ganoon uhmm– Oo nga po pala tita kung meron pong trauma and phobia sa mga hospital kailangan din na may tumingin sakaniyang Psychologist. Kailangan niya rin ng therapy and counseling.“ diretsong sambit ko habang nakatingin sa mga mata ng first lady.

“Mahirap kausap ang anak ko mas nagbubulakbol siya kapag pinupush namin na mag pacheck up siya mga doctor. Ayaw niya talaga kasi eh…Naalala niya lang lahat ng mga dinanas niya noon.” malungkot na usal ni Tita.

“ Kaya po ba spoiled siya? Kaya po ba hinahayaan n’yo lang siyang mambabae? I mean uh sorry for the word.“ ayan ka nanaman self walang preno ang bibig mo.

“Yes iha, Sinusuportahan ko siya sa lahat.Binibigay ko lahat ng gusto niya pero madalas ang daddy niya ayaw ng ganon. Ayaw niyang masunod at ibigay lahat ng gusto ni Adier. Tutol ’to sa masyadong pang spoil ko kay Adier lalo pa’t lalaki raw ito.” ngumiti nang mapait si Tita. Bakas na bakas sa mga mata niya kung gaano niya kamahal ng sobra si Adier.

Tumatango lang ako saka ngumiti ng maaliwalas. “Sya

nga pala nasabihan mo na ba si Rare na h’wag na magalala sayo.“ alam niya na nanliligaw si Rare saakin kaya kinukwento niya raw kay Rare ang balak niya bago pa ’to pumunta sa bahay.

“ Yes po .“ pababa na kami ng kotse pero kasabay nito ang pagtunog ng phone ko.

Rare is Calling..

“Tita excuse me, I’ll answer this..” Tumango lang ’to at ngumiti ng matamis.

|| I’ll still go there baby.||

Puno ng pagmamaktol na sambit nito. Sinabihan ko na kasi siya kanina na h’wag na siyang pumunta rito dahil pinayagan naman ako ni Mommy at may mga bodyguards naman kami pero ang kulit kulit ng lalaking ’to.

“No, Rare. Mas ma t-triger si Adier pagnandito ka baka isipin n’ya nanaman ikaw gagamot sakaniya eh ayaw niya nga na umaligid ka rito.” mahinahon kong sambit.

|| D-mn it! Ginagamit niya lang ang sakit niya para sa masolo ko niya Ath!||

Gusto kong matawa dahil sa tono ng pananalita niya. Sobrang frustrated siya at parang bata na ayaw isama ng magulang sa pagalis.

“Ok lang na gamitin n’ya ako para gumaling na siya. Walang problema saakin ’yun.” basta makatulong ako go lang. Kanina sa sasakyan, paulit ulit sinasabi ni Tita na ako raw ang nagpapakalma kay Adier ayon rito.

||Saakin meron! ’di ako papayag! D-mn him! Such a f-cker! Ang dumi niya makipaglaro!||

Napabusangot naman ako sinabi niya.

“Chill Rare, Nasa aakin para naman ang desisyon and my final decision is h’wag kang pupunta rito kung ayaw mong bastedin kita!” madiing sambit ko dahil kanina pa nito sinasabi na ginagamit niya lang daw ang sakit nito para mapalapit saakin at makaporma.

||What the f-ck?! Baby. Don’t say that.||

Husky na sambit nito pero nakakaawa version kaya gusto kong matawa. D-mn bakit bigla siyang nagiging cute ngayon.

“Ba-bye! Seryoso ako. Stay at your mansyon and rest.” binaba ko ang tawag at natagpuan kong nakasulyap pala saakin ang first lady.

“I’m sorry Ma’am tumawag papo kasi si Rare eh.” mas lalong lumaki ang ngiti niya saakin dahil sa sinabi ko.

“Nah, Its ok. Kakausapin ko nalang din ulit siya mamaya.Let’s go.” Inangat ko ang tingin ko at talagang na laglag na ang panga ko sa bumungad saakin.

Ang laki ng bahay. Parang doble ng laki ng mansyon namin na ’to. Nandito palang kami sa labas pero sobrang malawak na ang garden at may fountain pa akong nakita.

“ Iha?“ pagtatawag pansin ni Tita Andy nang hindi ako gumalaw sa kinatatayuan ko at tumulala nalang.

“Ah opo .” Modern spanish style ang design ng labas ng bahay. Na halatang pinaghirapan ang bawat deltalye nito. D-mn it parang nasa palasyo ako ng mga Greek gods.

Umakyat pa kami sa 5 baitang ng hagdanan bago kami mapunta sa maindoor ng masyon. Kahit ang pintuan ang laki at ’di pinalampas ito dahil grabe ang pagkadetalyado nito.

“ Wow .“ ’di ko maiwasan hindi mamangha. Grabe naman. Mas palasyo ang style sa loob nito.

Nilibot ko ang paningin ko at para akong nanliit dahil mukhang hindi ko deserve or hindi bagay saakin na umapak sa gan’tong kalaki at kagandang mansyon.

“Mommy?! Anong ginagawa ng babaeng ’yan dito?! “ napalingon naman ako sa sumigaw. Si Aliyah na nasa hagdan. Busangot ang mukha at galit na galit tingin saakin.

“ Aliyah! Respect our visitor! Tayo ang humingi ng pabor sakaniya para sa kuya mo! Umayos ka!“ galit na sigaw ni Tita Andy kaya napalunok ako at napakagt sa labi.

“Gad! Mommy inagaw ng malanding

babaeng ’yan si Rare saakin.“ Kahit malayo ako sakaniya ay dinuro duro niya pa rin ako. Gusto kong tampalin ang kamay niya pero ’di ko magawa dahil malayo siya. D-mn this hindot.

“Stop being childish. Nakakahiya ka.Saan mo napupulat ang mga salitang yan?! Wala kang class! Do you want me to cut your allowance?” galit pang sigaw ni Tita Andy. Tss. Buti nga.

“Argh! I will tell this to Daddy .” tumili sa sobrang inis at nagmartsa ’to paakyat ng hagdan.

“Aliyah !” Tinawag pa ng first lady ang nagwalkout na si Aliyah pero hindi siya nilingon nito. “ Sheez, Bratinella. Pagpasensyahan mo na si Aliyah iha, kung ako iniispoil ko si Adier siya naman ay iniispoil  ng Daddy niya.Kaya ganoon mas sobra pa ang ugali niya sa Kuya niya.“ puno ng hiya pero may galit na paliwanag ni Tita Andy.

“Ok lang po.” nahihiya kong sambit.

“Maupo ka muna iha, at tatawagin ko si Adier. Claveria maghanda ka ng miryenda ni Atarah.” napatingin ako sa couch nila na mukhang milyon milyon ang halaga. Like duh, nakakahiyang umupo.

“Yes Ma’am .” sambit ng kanilang kasambahay. Ngumiti ako kay Tita Andy at sa kasambahay saka tumango.

Dahan dahan akong umupo sa couch.Tinignan ko ang phone ko at nakatangap muli ako nang mga text mula kay Kristan, Roks, Mikee and Rare.

Una kong binuksan ang mensahe ni Mikee.

||Yes I’m fine pero ang sakit pa rin ng ulo ko.Makikipag break na ako kay Prince mamaya pagkatapos nun lilipad ako Japan bibisitahin ko sina Ate at magbabakasyon na rin ako dun tutal nag leave naman ako sa work.||

|

| Ha? Ilang Araw ka dun? By the way nasa bahay ako ngayon nina Adier.Sasamahan ko kasi siya mag pacheck up eh.||

Sinend ko na ’yun kay Mikee at binuksan ko naman ang limang mensahe mula kay Rare.

||Baby please, I want to see you.||

||Stop blackmailing me, gusto lang kitang bantayan||

||Baby, Please please? I love you so damn!||

||Master..||

|| I promise hindi ako lalapit sainyo pero babantayan kita.|

Napairap ako dahil sa kakulitan ng lalaking ’to. Pasalamat siya na c-cute-an pa ako sa inaasal niya. Grr.Ang sarap ipamukha sakaniya na mas lamang siya kay Adier sa lahat ng antas.

||No , wag kang makulit. Wag ka magalala marami kaming guards na kasama duh.Kung iniisip mo naman na kesyo sinabihan ka ni Mommy na bantayan ang kalagayan ko. FYI pinayagan nga ako ni Mommy duh..||

Pag ka send ko ay agad kong chineck ko na rin ang messages ni Roks.

|| Malapit na kami. Sana ngayon nalang friendly date. I’m damn excited.||

R-replyan ko sana siya kaso nahagip na ng mata ko ang pababang si Adier. Napatitig ako sakaniya dahil malayo palang siya ay halatang maputla na siya. At nakabenda pa rin ang kaniyang noo at may mga bandaid rin ang ilang parte ng kaniyang mukha.

Inaayos ko ang buhok ko at inipit sa tenga ko. Tipid na ngiti ang sinalubong niya saakin. Kasunod nito si Tita Andy na nakangiti naman ng matamis.

“ Atarah ..“ napapaos na sambit nito. He’s wearing a black shirt and pans. Ang simple lang suot niya pero lakas ng ng dating at ’di ko mapagkakailang gwapo pa rin siya kahit may mga sugat at pasa ’to.

“Hello Adier .“ngumiti ako sakaniya saka tinaas ang kamay ko para kumaway.

“ Ma’am eto na po ang miryenda“ napalingon kami sa inutusan ni Tita Andy na kasambahay upang kuhanan ako ng miryenda.

Napakagat ako sa aking labi dahil ngayon kolang narealize na busog mga lala ako bakit kasi hindi na ako tumangi simula palang. “ Tita, I’m full pa po kasi eh. “ lumingon ako sa kasambahay. “

Pasensya na po at nag effort po kayo pero hindi ko na nakain ’yan. Sorry po.“ magalang kong saad sa Kasambahay.

“ Its ok iha. So let’s

go?“ Umigting ang panga ni Adier pero kitang kita ko sa mga mata niya ang matinding takot. “ Don’t worry Anak hindi hospital ang

pupuntahan

natin

. Parang

bahay

lang ’yun ok?“ banayad na saad ni Tita.

Tumango nalang siya at ngumiti ng pilit saakin pati narin sa kaniyang Mommy.

May kung anong kumirot sa puso ko nang makita ko ang takot sa mukha niya. Hindi lang siya ang una kong nakasalamuha na ganito. Marami na akong naencounter katulad ng case niya.

’Yung tipong halos ayaw nilang bumalik sa lugar kung saan sila nakulong at halos tumira na. Madalas kasi naalala nila ang mga pangyayaring nasa bingit na sila ng kamatayan at kung gaano kasakit ang mga chemo, theraphy, pagiinject, pagsasalpak ng kung ano anong machine sakanilang katawan at ang mga operation.

Ngayon ay pasakay na kami sa sasakyan. Umupo ang First lady sa front seat samantalang pareho kami ni Adier na naupo sa backseat.

“ Atarah I’m sorry if we disturb you..“ mahinang sambit nito. Nilingon ko siya binigyan ng ‘Ok lang look’

“ Ok lang Adier. You know, if nakakagaan sa loob mo na kasama ako kapag nag pa-pacheck up ka or pupunta ka sa mga hospital pwede mo ’kong sabihan.“ buong pusong sambit ko sakaniya kaya pumungay ay mas lalong bumaba ang boses niya.

“ I honestly hate doctors and nurses. Yes I do hate Rare whenever I saw him feeling ko ibabalik niya ako sa hospital. Kaya kung may mga sugat ako madalas ako lang mismo ang gagamot. Kung malala man ’to at kailangan na talaga matignan ng doctor madalas tinuturukan nila ako ng pampatulog pero kahapon nung ginamot mo ’ko i feel so comfortable.Nawala ang takot ko sa ’do ko malamang dahilan. Gumaan ang pakiramdam ko sa pangagamot mo pero nung si Rare na sh-t naging uneasy ang pakiramdam ko at alam kong tinurukan niya rin ako ng pampatulog nun na ayaw na ayaw kong ginagawa saakin. I have trauma Ath..“ sambit nito kaya mas lalong kinurot ang puso ko.

“Yes I know Adier. Sinabi ngommy mo anf I understand. Marami na akong naencounter katulad ng case mo.” sagot ko sakaniya.

“ Maraming maraming salamat talaga iha..“ biglang sambit ni Tita Andy na kanina pa pala nakikinig saaming usapan.

“ No worries Tita. Parte na ng pagkatao ko ang tumulong sa taong may sakit at nangangailangan.“

°°°

NAKARATING  kami sa isang malaking bahay pero kulay puti ang lahat na makikita mo rito.

“This is the house of Doctora Jade, and kumpleto ang mga kagamitan niya rito gaya ng mga kung anong meron sa hospital.” sambit saamin ni Tita Andy.

“ Yeah .“ tipid lang na sagot ni Adier.

“ Let’s go .“ Napalingon naman ako sa sobrang daming mga body guard ang nakasunod saamin. 30+ ata ’to. Pero kung sabagay anak at asawa ng presidente ang kasama ko lapitin ng mga masasamang loob. Kaya kailangan talagang pagtibayin ang security.

Pumasok kami sa loob nito. Itsurang normal na bahay lang ang nasa loob pero halos makikita mo ay puro puti at mga babasaging gamit.

Lumingon ako kay Adier. Tahimik lang ’to at hindi ko na mabasa ang kaniyang expresyon.

“Are you ok ?” nagaalalang tanong ko sakaniya. Tumitig lang siya saakin saka ngumiti ng tipid.

“ Yeah.“

“Son..” nagaalalang tawag ni Tita.

“I can do this mommy.” determinado niya sabi saka ngumisi ng pilit.

“ Good day, Madam and Sir.“ Sambit ng isang babae na satingim ko ay nasa 30s na. She’s wearing a floral dress. Bumaling ang tingin niya saakin at nanlaki ang mga mata niya. “

and oh~ You’re familiar..“ kunot noong tanong nito.

“ Yes Doctora, She’s the famous brave nurse.“ masayang pagpapakilala ni Tita Andy saakin.

“Oh god, I’m so glad to meet you. Pwede bang mag picture mamaya ?” naeexcite na sambit nito kaya natawa kami sakaniya.

“ Uh—sure po.“ nahihiya kong sagot kaya parang biglang nagbago ang expresyon niya at nahiya na rin sa inasta niya.

“I’m sorry Madam nadala lang po ako ng emosyon, She’s great po ih…Let’s go to my office na po.” iginiya niya kami papuntang office niya. Naunang naglakad sila Tita papunta pero napansin ko na  napako ni Adier sa kaniyang kinatatayuan habang nakatulala.

Napakagat ako sa labi at pilit akong ngumiti. “As you said, you can do this. Nandito lang ako sa tabi mo.” I held his hand saka nginitian siya ng matamis. Nakakaawa ang itsura ni Adier. Kung unang tingin mo sakaniya para siyang mayabang na nakakainis pero sabi nga nila Don’t judge the book by its cove r. Natatakpan ng mayabang niyang aura ang totoo niyang pagkatao na puno ng takot at masaklap na nakaraan.

Napalingon naman ako nang biglang may kumalabog sa bandang pintuan at nakita ko lang doon mga body guard nina Adier. Kumunot ang noo ko at nagkibit balikat nalang.

Sumunod na kami ni Adier sa office ni Doctora. Nang makarating kami roon ay inumpisahan ng tanungin si Adier sa kung anong naramdaman nito at iba pa.

“ So si Dr. Rare ang nagtahi n’yan..“ Masayang sambit ng Dra.Jade nang makwento sakaniya ni Tita Andy na ako at si Rare ang nag first aid kay Adier.

“ Yeah .“ tipid na sagot ni Adier.

“ Do you know him?“ tanong ni Tita nang mapansin niya ang saya sa boses ni Doctora.

“ Ofcourse madam, sikat at pinaka magaling na surgeon ’yun sa buong mundo. I’m looking forward to meet him someday po.“ nakangusong sambit niya kaya napangiwi ako. Gusto kong umirap pero bakit ako iirap? May ginawa ba siya? Eh pinuri niya lang naman si Rare.

“ Actuall doc, Inaanak siya ng aking asawa.“ masaya ring usal ni Tita.

Nang matapos ng matanong ang mga dapat malaman ni Doctora Jade ay papunta na kami ngayon sa isang kwarto kung nasaan ang mga kagamitan upang ma CT SCAN na si Adier.

Paglabas namin sa office ay agad kong napansin ang tatlong body guard na nakaitiim at may mga suot na salamin. Pamilyar ang pigura ng isa pero isinawalang bahala ko nalang.

Pumasok kami sa katabing Kwarto ng pinaglabasan namin. “ D-mn .“ mura ni Adier. “I can’t .” nanginginig na usal ni Adiee habang nakatingin sa isang Ct scan machine. Typically a large, donut-shaped machine with a short tunnel in the center.

“ Adier. Calm down ok, mabilis lang ’to.“ masiglang sambit ko sakaniya. Para mas ma cheer up siya.

“Atarah.. “ hinang hina niyang saad habang umiiling.

“ I and your mommy is here, okay.. Ginagawa ’to para masuri ang kalagayan mo..Ayaw mo naman ng bumalik sa hospital ’di ba? You can do this Engineer..“ Sambit ko saka hinagod hagid ang likod niya.

“ Yes ..“ nahigirapan niyang sambit na animo mo kinakapos na ng hininga.

“ Inhale ..“ sinunod niya naman ang sinabi ko. “ Exhale..fighting engineer!“ ngumiti siya ng tipid saakin at unti unti ng naglakad palapit kay Doctora.

Pinanood namin ang mga ginagawa  ni Soctora kay Adier. He lay on a narrow examination table that slides in and out of this short tunnel. Rotating around him, the x-ray tube and electronic x-ray detectors are located opposite each other in a ring, called a gantry.

Nakangiti lang kami ngayon ni Tita Andy habang nakatingin sa takot na takot na si Adier..

“ Mommy! No.. Mommy.. please..“ Kitang kita ko kung paano nagpumiglas si Adier. takot na takot ’to nang unti unti na siyang ipasok sa loob ng CT SCAN machine.

“ Anak kaya mo ’yan.“ napipiyok na sambit ni Tita kaya dinaluhan ko siya at niyakap.

“Mommy ayoko na..” sa pagkakataong ’to ay alam kong umiiyak na siya. Sa isang iglap nawala ang womanizer na si Adier. Napalitan ’to ng mahinang Adier.

“ Adier. We’re here. H’wag kang matakot, mabilis lang

’i t o..“ nagpipigil na sambit ko dahil naiiyak na ako.

“ Atarah..“ nanghihina n’yang saad.

“ Iha, Ayokong nakikita na nasa gan’tong sitwasyon ang anak ko..Lalabas muna ako. Ikaw na ang bahala..“ umiiyak na sambit ni Tita.

“ Sige po Tita.. Ako na po..“ Hinatid ko pa siya hanggang pinto at pagbukas palang ng pinto ay nagtama na ang mata namin ng isang bodyguard. Kahit nakasalamin ’to at mahaba ang buhok. Alam na alam kong si Rare ’to. Sinasabi ko na nga ba eh kaya mas kakaiba akong naramdaman kanina pa.

So talagang, Nagpanggap pa siyang bodyguard at nagbihis bilang ibang tao.

Ibang klase ka Rare.

---

Nyang note: Hi curious na rin ba kayo? Sorry ha naguguluhan na rin kayo kagaya ni Atarah hahaha kailangan kasi ng karamay ni Atarah eh. Joke!

Sa mga nagtatanong kung sino ang mga portrayer ng mga characters. Pinagiisipan ko pa po eh.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 31

Atarah’s

POV

MAY Glass na nakaharang sa pagitan namin at nung CT scan machine kung nasaan si Adier. Ang kwartong ’to ay halos kapareho lang talaga ng kwarto sa hospital kung nasaan ginagawa ang mga CT SCAN session.

“ He’s sleeping,

pinilit

niyang

matulog

para

mabawasan

ang

takot

niya. Gad I’m so proud of him.“ masayang sambit ni Doctora.

Nakatitig lang ako sa machine habang kinakagat ang labi ko. Napangiti ako ng tipid dahil kahit paano ay gumawa siya ng paraan para matakasan ang takot niya.

Tok! Tok!

“

Atarah

pakisuyo

nga

. At

pakisabihan

h’wag

mangistorbo

.“

iritadong sambit ni Doctora habang nakaupo sakaniyang swivel chare at nakaharap sa comuputed temography computer nito para malaman ang resulta at macheck.

“

Sige

po .“ nagtiim ang bagang ko dahil baka makita ko na naman ang mapagpanggap na si Rare.

Kanina kasi nang makita ko siya ay hindi ako nagsalita at nagpanggap nalang akong hindi ko siya nabuko at nakilala. Sinarado ko agad ang pinto nun at hindi na muna siya kinompronta.

Lumapit at binuksan ko ang pinto pero agad akong napaatras at napanganga ako nang makita ko kung sino ang nasa pinto ngayon.

Nagtama ang aming paningin. Wala akong nakitang kahit anong expresyon sakaniya. Bumalik na muli ang dati niyang buhok. Hindi na mahaba kung hindi ang clean cut niyang bagay na bagay sakaniya. Wala na rin siyang suot na itim na sunglasses kaya kitang kita ko na ang mapangakit niyang mga mata. Naka black polo shirt and nakapantalon pa rin siya katulad ng kanina niyang suot.

Deym, bakit ang hot ng Doctor na ’to sa kahit anong suotin niya. Tao ba talaga ’to? Nagpapangap lang din siya mortal? Like duh! Greek god talaga ang isang ’to eh?!

“What are you doing here ?” madiin kong tanong binigyan niya lang ako ng ngisi na nakakainis kaya mas nanggalaiti ako at parang gusto ko nalang siyang hilain sa labas at kurutin sa tagiliran.

Ang kulit..kulit talaga. Hayz.

“

Atarah

, Can you please close the door? Sino ba ’yan. I can’t focus..“  rinig kong tanong ni Doctora. Ginalaw ko ang kilay ko at tinaas ’to kay Rare.

“ Uhh–.“ hindi ko na magawang sagutin si Doctora sa naging tanong niya dahil sobrang na d-distract ako sa lalaking kaharap ko.

“

Bakit

ba ang

kulit

mo? ’Di ba

sinabi

ko

sa’yo

na

h’wag

mo ’kong

sundan

..“ madiing wika ko kay Rare pero nginisian at pinagtaasan niya lang din ako ng kilay.

“ Oh C’mon

Atarah

,

Dont

be assuming. I’m not here for you, I’m here to help

Dra

. Jade, baby.“ nakangisi niya pa ring sambit. Ako pa lokohin niya? Ako pa gawin n’yang tanga?!

“I’m not stupid Rare.

Tandaan

mo ’to.

Sinuway

mo ’ko. Basted

ka

na

talaga

.“ inis kong sambit sakanya pero umiiling iling lang siya saka ngumiti ng nakakaloko saakin.

Naglakad ito palapit saakin kaya napaatras ako dahilan para mabigyan siya ng daan para makapasok.

“ I’ll repeat, I’m not here for you so it means that I’m not basted. Hindi

porket

  mahal na mahal kita

lagi

kitang

susundan.I’m not stalker.“  madiin pero nakangiti niyang sambit saka nilagpasan ako at nilapitan si Doctora.

Wow hindi stalker? Sige nga kung hindi siya stalker bakit nagpanggap pa siyang bodyguard kung gusto niya lang naman tumulong? Kilala at mahusay siyang doctor kahit sino makakita sa kaniya bibigay. Tss.

“ Good day

Doctora

Jade, I’m Rare.“ napatingin sakaniya si Doctora Jade na nanlalaki ang mga mata na animo nakakita ng Artista. “I

’m here to talk to you about the case of

Adier

.“ nakangiting sambit nito na animo inaakit si Doctora.

Napataas ang kilay ko at napairap ako. Nagpapacute ba siya kay Dra.Jade? Duh kahit hindi siya magpacute hulog na hulog na si Dra sakaniya. Kanina palang the way magkwento ’ylto na kesyo gusto n’ya raw makita si Rare.Tss.

“Uh—Doctor Rare..” gulat pa ring usal ni Doctora. Ang sarap sigawan na ’Yes opo! Si Doctor Rare ’yan! ‘Yung sikat at gwapong surgeon na habulin ng babae!’

Dumilim ang paningin ko kung paano tumango tango at ngumisi si Rare sakaniya. Boset sarap ipaalala kay Dra. Jade na mas matanda siya kay Rare at h’wag siyang pedo!

“ Yeah .“ Tipid na sagot nito saka ako nilingon kaya ’di ko maiwasan bigyan siya ng masamang tingin. “So bab—Ms.

Atarah

, leave us for a while. Go to the first lady and check her Respiration rate and blood

preassure

.“ binalik niya ang tingin kay Jade na naka stiff na sa kinauupuan habang nakatitig pa rin kay Rare. Nastartruck ka gHorl?

Wow, talagang gusto nila masolo ang isa’t isa ha? Edi ok! Wala akong pake! Magsama sila! Tss!

“

Doctora

, It’s fine with you if she use your sphygmomanometer and

maxino

pronto-7?“ mababang boses na tanong nito habang umiigting ang kaniyang perpektong panga.

“ Yes

ofcourse

.

Atarah

nasa

office ko ang

mga

’yun.“ mabilis na tumango si  Dra. Jade habang hindi pa rin naalis ang tingin niya kay Rare.

“

You know what you should do next. Right?“ malokong saad nito saakin habang pinapagalaw ang adams apple niya. Oh god, bakit ang hot niya?! Nakakainis!

“Ok,

Tss .“ Gusto ko pang tanungin kung nasaan si Tita Andy kaso hindi ko na tinuloy dahil sa sobrang inis ko. Napakagat ako sa labi at napayukom sa kamao ko. Magsama talaga sila! ’Yang Rare na ’yan basted na talaga ’yan!

Mabigat ang paglalakad ko habang palabas ako pero bago ko pa tuluyan buksan ang pintuan ay narinig ko ang pagtawag ni Rare.

“ You’re cute tho when you’re jealous baby but please don’t be jealous I love you.“ napanganga at halos malaglag ang panga ni Dra. Jade sa sinabi ni Rare.

Oh ha? Ano ka ngayon? Pagpapantasyahan mo pa siya? Tinawag na akong baby! Nag I love you pa. Tss.

Pero duh! Hindi ako nagseselos?! Ang kapal ng mukha niya. Naiinis lang ako dahil nakakainis talaga siya!

Inirapan ko si Rare at tinalikuran. Lumabas na ako sa kwartong ’yun na may bahid na ngiti saaking labi. Naabutan kong may mga guard sa magkabilang pintuan ng nilabasan kong kwarto.

“Where’s

Tita

Andy?“ tanong ko sa mga ito.

“

Nasa

Sala po Ma’am .“  Pormal na saad ng isa.

“ Maghanda

kayo ng water for her please, pakisabihan ang kasambahay.“ Utos ko sa mga ’to. Nakaitim na polo rin sila katulad ng kay Rare pero hindi gaya nung mga guars na nakita kong kasama ni Rare na naka sun glasses pa.

“Yes Ma’am .” Tumango ako at naglakad papunta sa office ni Dra. Jade.

Nilibot ko ang paningin ko at hinanap ang sphygmomanometer and maxino pronto-7. Mga instrument ’to para makuha at macheck ang blood preasure saka ang Respiration rate.

Nang mahanap ko na ay dali dali akong pumunta sa sala at naabutan ko si Tita na natulala pero may mga luhang bumabagsak sa mga mata niya habang nakaupo sa puting couch

Lumapit ako sa kasamabahay. “ Tita

Andy, I’ll check your Blood

pressure

and Respiration rate ok? But drink your water first.“  sambit ko saka kinuha ang water mula sa tray na hawak ng kasambahay.

“How’s my son?” nagaalalang tanong nito. Inabot ko sakaniya ng tubig at tinabihan siya. Ininom niya naman ang tubig at nang matapos siya ay kinuha ko ’to mula at binalik sa tray ng kasambahay.

“He’s sleeping

Tita

.

Doctor

Rare was there to help

Doctora

Jane kasi po

si

Rare ang nag first aid kay

Adier

so mas

makakatulong

talaga

siya

doon.“ Nakangiti kong sambit sakanya kaya napatango tango ’to at pinunasan ang luha niya gait ang panyo.

“Yes I saw him, We talked a bit.” Ngumiti ako ulit at nilagay muna sa hintuturo niya ang maxino pronto-7. Nang maset up ko na ’yun ay nilagay ko na rin sa braso niya ang sphygmomanometer. Nang mailagay ko na ay may pinindot ako button at automatic na siyang nagpump.

“ Tita

Andy,

Si

Dra

. Jade ba

talaga

Family doctor

n’yo

?“ tanong ko sakaniya.

“Yes.

Iha

, Why?“ nagtatakang tanong nito.

“Uh–

Tita

madalas

n’ya

bang

nac

-check ang blood

preassure

n’yo

?

Lagi

bang

mataas

? May

niresata

ba

siyang

gamot

or diet plan para sayo?“ Tanong ko nang makita ang naging resulta ng blood pressure niya at respiration rate niya.

“ No,

Laging

normal ang blood pressure ko. Why? What’s the result ?“ Umiiling na sambit nito habang nakatingin sa mga medical instrument na nakakabit sakaniya.

“You’re high blood

Tita

, 140/90. Hypertension stage 2.“ Nakangiwi kong sambit. “

Tita

, High blood pressure is a symptomless o mas

kilala

bilang

‘Silent killer’ that quietly damages blood vessels and leads to serious health problems.“ matulin kong wika at seryoso ang mga mata ko habang nakatingin sakaniya.

“ Ngayon

lang ako nag high blood ng

gan’tong

kataas

, It’s because I’m stress?“ nagaalalang sambit nito kaya bumuntong hininga ako.

“Yes,

Tita

that is one of the factor that can lead to high blood pressure pero

bukod

pa

roon

isa rin doon ang diet high in salt, fat. Chronic conditions such as kidney and hormone problems, diabetes, and high cholesterol. May

ganoon

po ba kayo?“ tanong ko sakaniya.

“No I

dont

have

hija

. May

nutriounist

kami at may proper diet din.“ umiiling na sambit nito kaya kumunot ang noo ko at kinagat ang labi ko.

“Kung ganon po,

Pwede

rin po ang Family history, especially if your parents or other close relatives have high blood pressure.

Meron

po ba

sainyo

?“ Naalala ko si Lolo ang grandfather kong sobrang mahigpit. May sakit ’to sa puso at nasa pamilya na namin ang pagkakaroon laging mataas na mblood pressure kaya si Dad ay may ganon. My Lolo died because of the heart attack pero si Lola ay buhay pa rin ngayon. Medyo malakas pa rin and nasa ibang bansa ’to ngayon kasama ang iba kong Tita at Tito

“Yes ang Momma ko .” Pormal na sagot nito.

“ Ah ’yun po.

Ilang

taon

na po kayo?“ tanong ko dahil madalas kapag matanda ka na talaga tumataas ang blood pressure.

“ 48 .“ napanganga ako sa sinagot ni Tita. Gad?! Hindi talaga halata! Katulad ng sinabi ko parang kapatid lang siya nila Aliyah.

“ Wow you look so young

Tita

para

maging

48 years old. “ Papuri ko. “But anyway po there is no cure, using medications as prescribed and making lifestyle changes can enhance your quality of life and reduce your risk of heart disease, stroke, kidney disease and more.  Your healthcare provider or

Dra

. Jade will help you make a plan to lower your blood pressure po.“ Kinakausap ko ng kinakausap si Tita Andy para gumaan ang loob niya at maalis ang stress niya.

Hihintayin ko nalang muna sina Rare dahil ayoko ng mangdistorbo sa ginagawa nila kasi alam kong serious matter talaga ’yun at para rin kasi sa kalagayan ni Adier.

Biglang may inopen si Tita na topic kay bigla kong nafeel ang pagkailang. “I know its

akward

kung ako

magsasabi

nito

iha

pero kasi

si

Adier

simula

nang

gumaling

siya

, He explored the world I mean not literal .“ bumuntong hininga siya bago pinagpatuloy ang pananalita.

“He became

pasaway

so much,

naging

babaero

walang

sineryosong

babae

at

puro

pagpapaiyak

lang ang

dulot

niya

sa

mga

’to. Hindi pa

siya

naiinlove

at

saksi

ako

roon

. Gusto niya lang mag explorer lang ng

magexplore

at

magapakasaya

but I saw something.. May

napansin

ako lalo

pa’t

ina niya ako. Alam ko ang

galawan

ng

anak

ko

kabisadong

kabisdao

ko.

Lahat

ng gusto niya

nasusunod

at kung hindi

nasunod

ay

gagawa

at

gagawa

pa rin

siya

ng

paraan

para

makuha

’yun..“ seryoso at mapungay pungay na mata na sambit ni Tita.

“ So your point here

Tita

is..“ Tanong ko kahit alam ko na kung ano ang gusto n’yang iparating.

She bited her lips and sighed.

“

Adier

likes you. The way he treat you

ibang

iba

sa

mga

nagiging

babae

niya.

Ibang

iba

ang

tingin

niya

sa’yo

kumpara

sa

iba

. Hindi ba

sinabi

niyang

sayo lang

siya

naging

comfortable. Imagine

Atarah

, you’re a nurse and

takot

saka

ayaw

na

ayaw

niya ang

mga

katulad

mo pero

ngayon

ikaw

pa ang

naging

lakas

niya para

harapin

ang

mga

kinatatakutan

niya.

Nakakapangselos

nga

eh..

dahil

ako ang

nanay

pero hindi niya

naramdaman

saakin

ang

ligtas

na

pakiramdam

kapag

hinaharap

niya ang

kinatatakutan

niya.“ mahinahon na sambit nito.

“ Uh–ganon po ba?“ Nasambit ko nalang dahil sobrang pagkailang ko sa kwento niya.

“ Hindi ko

sinsabi

’to para

kaawaan

mo ang

anak

ko at

pilitin

na

gustuhin

siya

pabalik

. Alam kong

nililigawan

ka

ni Rare and kung

aamin

man

si

Adier

sayo at gusto

niyang

manligaw

.

H’wag

mong

isipin

ang

sitwasyon

n’ya

ayokong

dumating

sa

punto na

piliin

mo

si

Adier

dahil

naawa

ka

,

piliin

mo

siya

dahil

mahal mo

siya

.

Dahil

kilala

ko ang

anak

ko,

gagawin

nito

lahat

para

makuha

niya ang gusto niya at hindi

malabong

gamitin

niya ang

sitwasyon

niya para

mapasakaniya

ka

.“ mapakla niyang saad.

Gustong gusto kong masahin ang sintido ko pero baka maoffend si Tita dahil baka akala niya sumasakit ang ulo ko dahil sakaniya pero totoo naman kasi ’yun. Sumasakit ang ulo ko dahil sa mga sinaabi nito.

“

Sige

po

Tita

..“ walang kasiguraduhang sambit ko at pilit akong ngumiti sakaniya. Dahil sa totoo lang wala ’di ko alam kung anong sasabihin ko sakanya.

“ Hindi

talaga

kataka

takang

maraming

nahuhumaling

sa’yo

iha

. You’re like an angel. Ang ganda ganda mo at bait bait mo pa.

Siguro

nga

kung

kasing

edaran

mo ’ko at

lalaki

ako.

Liligawan

na rin kita at

makikipag

kompetensya

sa

mga

nag-

gwapuhan

mong

manliligaw

.“ natatawang wika nito.

Nagkukwentuhan pa kami na nag kwentuhan hanggang sa lumipas ang oras at lumabas na sina Rare at Doctora Jade.

“Good news Madam,

Walang

kahit

anong

…“ hindi ko narinig ang sinasabi ni Doctora Jade kay First lady dahil may humila palayo saakin doon.

“ I saw you and

Adier

here..“ Sambit ng humila saakin walang iba kung hindi si Rare. Nandito kami malapit  sa maindoor ng bahay. ’Yung pwesto namin kanina ni Adier.

“You held his hand. And I felt so hurt. I want to punch his face but then again  I realize that you’re not yet mine at wala pa

akong

karapatan

. I should control my jealousy.“ Gumalaw ang panga niya at kinagat niya rin ang mapula niyang labi sabay suklay sa sa buhok niya gamit ang kamay niya.

Napanguso ako at tumango tango sa sinabi niya.

“ I understand kung

bakit

ka

na

rito

pero hindi ko lang

mapapaglapas

’to. You’re being unfair baby.. You accompanied

Adier

here. You had a date with your other suitor, Kristan. And I heard the news na may date

ka

rin

ngayon

biyernas

sa

sundalo

mula

sa

Marawi

, what is his name again? “Umigting ang panga niya at madilim ang mga mata niya habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko.

“Captain

Roks

! So

ano

punto mo?“ Kuryoso kong tanong.

“Date me too..” He softly said.

Nalaglag ang panga ko sa sinabi niya.

“Baka

nakakalimutan

mo Dr.Rare

Cedrick

Grison, Basted kana!“ salubong na kilay na saad ko sakaniya.

Mayabang niya akong pinagtaasan ng kilay. “ No I’m not baby. How may times do I need to tell you that I’m not here for you..“ mababang boses na sambit nito at mapungay pungay ang mata na nakatitig saakin.

“ No,

Dont

fool me jerk!

Kabisado

kita, para

saan

pa ’yung

pagpapanggap

mo

bilang

body guard ha?“ Mataray kong sambit sakaniya saka siya inirapan.

“ Uhh–Hindi ako

nagpapangap

.

Tss

. Its my part time job..“ Masungit niyang usal saka iniwas ang tingin saakin.

“ Kala ko ba

magaling

ka

magsinungaling

?

Satingin

mo

maniniwala

ako

sa

lame reason mo?“ Nakangiwi kong sambit sakaniya. Sinulyapan niya ako saka ’to binaba ang labi niya at bumuntong hininga.

“Fine, baby. I’m here for you

couz

you’re so unfair! You dated your other suitors pero ako hindi.

Sa

mga

ibang

lalaki

mo

mabait

ka

and

sakin

masungit

ka

.

Tss

.“ Frustrated na sambit nito habang nakatingin saakin ng masungit.

“ And

kahit

ilang

beses

mo pa rin akong bastedin hinding hindi kita susukuan. Paulit pulit pa rin kitang liligawan..“ determinado niya pang saad.

Ah this man! Talagang nakakapanglambot lahat ng linyahan niya!

°°°

NASAKAY na kami ngayon sa luxurious car niya. Ewan ko paano ako nauto at napikot ng lalaking ’to kaya pumayag ako sa gusto niyang date.

Nagstay pa kami kanina sa bahay ni doctora ng mahigit isang oras.Nakapagpaalam na rin kami kanina kina Tita Andy na may pupuntahan pa kami ni Rare. She’s actually teasing us na kesyo mag d-date raw kami kaya mabilis rin naman ’tong pumayag na umalis na kami. Nagpasalamat ito saaming dalawa ni Rare at siya na rin daw ang mae-explain kay Adier na tulog pa rin nang umalis kami.

Kanina napagusapan din namin ang trauma ni Adier. Syempre ako nakikinig lang dahil mas maraming alam si Rare and Dr. Jade sa mga bagay na ’yun. Kailangan daw talaga mag karoon ng proper theraphy and counseling si Adier.

Alam ko, alam ng lahat na si Rare ay isang Surgeon pero ’di ko talaga alam kung ano specialty or specialization bukod sa pagiging Surgeon niya sa medical field dahil parang lahat gamay niya at alam na alam niya. Kung sabagay hindi naman siya tatawaging Great Surgeon, One of the best doctor in the world kung hindi niya lahat alam.

“ Where are we going?“ Lumingon ako sakaniya habang ’to ay seryoso lang ang mukha sa pag d-drive.

“

Daet

,

Camarines

Norte.“ sagot nito saka ako sinulyapan.

Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. “ What?!

Sa

Bicol

region pa ’yun ha? Ang

layo

naman?“ nakakunot noo kong sambit. Mag d-date kami sa ibang probinsya?

Talagang ayaw niya magpalamang sa iba ha. Gusto niya lagi siyang angat. Hahaha. Ibang klaseng Rare.

“Not really but I want to go to Bagasbas beach. Beach date is cool and unique. “ nakangising sambit nito kaya napabusangot ako at talagang sobrang nagmaktol.

“I dont have bikinis! Wala akong ibang damit. How can I swim.” naiinis kong sambit pero ngitian niya lang ako ng malaki.

“Ofcouse I bought you clothes and undergarments, don’t worry. This date was planned.” aroganteng saad nito habang nakikita ko pa ang paggalaw ng panga niya habang pasulyap sulyap saakin.

“

Nasaan

?“ nakapout kong sambit habang nakataas ang kabilang kilay ko sakaniya.

“ Backseat.“ Binagalan niya ang takbo ng kotse para makuha ko ng ayos ang tatlong paper bag sa likod.

Nang makuha ko ’to ay nilapag ito sa lap ko. Una kong binuksan ang isang paper bag na may tatlong beach dress, na iba iba ang kulay at design and I really love it! Lalo pa’t unang tingin ko palang ay alam kong kasyang kasya ko na.

Paano niya kaya nalaman size ko?

Sinunod ko naman ang isang paper bag na may lamang legins, printed shirt and a pans.

Kagaya ng sa beach dress nagustuhan ko rin ang color choice ni Rare and tingin ko tamang tama lang sa katawan ko.

Huli kong tinignan ang isang paper bag. Nagaalangan pa ako kung ilalabas ko ’to dahil nakakahiya.Lalaki pa rin siya.

Kaya sa huli, napagdesisyunan kong iharang ang tatlong paper bag sa harap ko at gilid ko para hindi makita ni Rare.

“ No need to be shy, Ako mismo ang bumili at pumili n’yan.“ He playfully said.

Sinamaan ko siya ng tingin pero binalik ko rin agad ang tingin ko sa paper bag na may mga undergarments ko at bikini.

I saw, maroon and black two piece. Tapos meron ring fair skintone na one piece.

Napaawang ang labi ko nang mapagtantong tama rin ang size nitong bikini ko at ang ibang brassier na laman ng paper bag para saakin.

“Paano mo nalaman ang size ko?” Tanong ko kay Rare.

He smiled evilly. “Do you want me to explain it baby?” His eyes driftted on my chest. “ Not too small, not too big. 34b.“  sambit nito saka pumito pito.

“ D-mn you! Pervert! “ akmang babatuhin ko siya ng damit pero napigilan ko ang sarulu dahil baka maaksidente kami.

“ Whoa baby, you asked me.“ Hindi makapaniwalang saad nito. “ And I think the woman who say Make me p—––.“ pinutol ko ang sasabihin niya dahil alam kong mapapahiya ako ng sobra kapag tinuloy n’ya ’yun.

Sinamaan ko siya ng tingin at sinigawan. “ Shut up! I hate you!“ malutong kong sambit at ramdam kong nagiinit ang magkabilang pisnge ko.

“Yes I love you too .” Sagot nito habang nakangiti.

D-mn! Mas gumagwapo siya kapag nakangiti! Kainis.

Patuloy lang kami sa asaran and yes, enjoy na enjoy siyang napipikon niya ako. Nakakainis ’yung sexy na ngisi niya! Sobra parang kapag nag start na talaga siya mag smirk ng nakakaloko nakakainsulto.

“ We will eat lunch first baby. Where do you want to eat?“ banayad natanong nito.

“ Carinderia !“ gumaan ang pakiramdam ko sa tinanong n’ya. Nagugutom na ako and 11:40 am na. Mag a-alasdose. At isa pa, matagal na tagal na rin ang huling kain ko sa carinderia.

“Carideria? Where’s that restaurant?” kunot noong sambit nito habang diretso pa rin ang tingin sa kalsada.

“ That’s is not restaurant! Sa tabi tabi ng kalsada meron ganon duh.“ mukhang hindi niya talaga alam ang mga gano’n. Sabagay mayaman and sa ibang bansa nag work.

“ Ok then, sasakay tayo sa chopper  after we eat, to avoid traffic“ Nilingon niya ako at namangha siya sa naging reaksyon ko dahil sa sinabi niya.

“Really? Nasaan ’yung helicopter?” na e-excite kong tanong. Pangarap ko makasakay sa gano’n kaso wala kaming gano’n pero yatcht meron. Pero bukod sa wala kami ayaw ni

“ Jesh field. Malapit na tayo roon.“

“ Talaga ?!“ tuwang tuwa kong sambit na may kasama pang pagpapalakpak dahil sa sobrang excite.

“ It is your first time to ride a chopper?“ sumilay rin ang isang maliit na ngiti sa labi niya.

“Yes! Yes !”

“Good, I’m glad na ako ang

kasama

mo

sa

unang

pagsakay

mo

roon

.“ nakangising sambit niya at halata sa mga mata niya ang sobrang pagkasaya.

“Feeling hahaha! Ayun oh may Carinderia!” natatawa kong sambit saka tinuro abg Carinderia na nadaanan namin.

“Uh Yeah, katulad ng pinuntahan natin dati nung first date.” sambit nito habang nakatanaw sa tinuro ko.

“ Well I’m starting to love the Carinderia but don’t worry baby I love you most.“ mayabang na sambit nito habang nakangisi nanaman.

“ Baliw.“ natatawa kong sagot sakaniya. Itinabi niya ang sasakyan niya at pagkatapos ay sabay na kaming bumaba sa kotse niya.

Pumasok kami sa isang medyo may kalakihang karinderya at agaw pansin  agad kami dahil halos lahat ng kumakain ay napatingin saamin.

“Big time

mga

’yan oh.“

“Ganda ng

babae

parang

dyosa

.“

“Sexy ni Ms…”

“

Ghorl

, ang hot nung boy! Parang

siya

’yung

mga

nababasa

ko

sa

Wattpad na

lalaki

!“ Naramdaman kong ipinalupot ni Rare ang braso niya sa sa bewang ko at mas lalong nilapit ang sarili ko sakaniya.

“ Seloso talaga.“ mahina kong bulong.

“Yes am I.” natawa ako sa reaksyon niyang busangot kaya mas lalo lang dumilim ang paningin niya sa ginawa kong paghalakhak.

“Magandang tanghali po! Ano po sainyo?” sabay kaming napalingon sa babaeng nasa harap ng lamesa kung nasaan nakalagay ang mga ulam.

“ What do you want to eat baby?“ Mahinahong tanong nito. Ngumuso ako at hinawakan ang ibaba kong baba.

“ Uhm, Pork sinigang and this. Ano po tawag dito? “ tanong ko sa babae habang nakaturo ang kamay ko sa fried small shrimp.

“Alamang po Ma’am.” masiglang sagot nito. Tumango tango ako at sinulyapan si Rare.

“ ’ Yan lang ’yung akin. Eh ’yung sayo?“ tanong ko sabay iginala ko muli ang pagtingin ko sa lahat ng ulam na nakahapag.

“ This pumpkin with creamy sauce.“ Tinuro niya ang ginataang kalabasa. At gusto kong matawa sa pagka describe niya masyadong sosyal.

“Ginataang kalabasa .” sambit ko. Napabusangot naman siya saka hinarap ang tindera.

Ang cute na nga, Ang gwapo pa?!

“Yeah, and Alamang. What is the color black?” kunot noong tanong nito habang nakaturo ang hintuturo niya sa isang putahe.

“ Dinuguan po .“ magalang na sagot ng tindera kaya napatango tango si Rare.

“One order of Dinuguan too.” Huling sambit ni Rare saka pinagalaw ang kaniyang panga.

“Oh sige po, 1 order ng sinigang, ilang piraso pong alamang?” sambit ng babae habang sinusulat sa isang papel ang order namin.

“ 5 .“ sagot ko.

“ 5 alamang, Isang order ng Ginataang kalabasa at dinuguan. Ilang kanin po?“

“ 4 rice! Ok na ba sayo ang

dalawang

kanin

?“ tig dalawa kami dahil mukhang mapapasabak talaga ako sa lamunan ngayon. Mukhang masarap lahat ng ulam.

“ Yes, Its enough.“ tipid na sagot ni Rare.

“ So ’yun po Ate. Drinks

nalang

namin

coca-cola.“ nakangiti kong sambiit.

Napalingon naman ako kay Rare at sa tinuro nito .“What is this for ?“tanong niya sa mga sangkap ng halo halo na nakalagay sa stante.

“Halo-Halo po sir.”

“Hala! Ate dalawang order niyan. Special po!” mas masayang kong saad. “

How much po lahat?“ tanong ko pa.

“240 po .“naglabas ng isang libo si Rare mula sa wallet niya at napaawang ang labi ko nang may mapansin akong picture sa wallet niya pero hindi ko masyado makita dahil sinarado niya na ang wallet niya.

“Keep the change. “mababang boses na usal ni Rare.

“Salamat po sir, Iseserve nalang po namin lamesa n’yo.”   Tumango nalang ako sa pumunta kami sa isang bakenteng upuan para sa pandalawang tao.

Hanggang ngayon pinagtitinginan kami pero hindi nalang namin napansin. “Sino ’yung nasa picture?” tanong ko bigla dahil sobrang nac-curious ako sa picture. Dahil huling beses na may nakita akong picture sa wallet n’yang ’yun ay ang litrato ni Ate. Possible kayang si Ate ulit ’yun?

“ Where ?“ kunot noong tanong nito. At seryoso ang titig niya saakin.

“ Sa wallet mo? Si beb mo ba?“ medyo riritado kong sambit. Dahil ang kapal niya kapag si Ate talaga ’yun!

“What?! No.” Nilabas niya ang wallet niya at binuksan ’to tumambad agad ang picture kong nakangiti.

Naginit ang pisnge ko dahil sa maling akala ko at sa uh..nakakahiya dahil mukha ko pala talaga ’yun. Hind ba siya nauumay?

Ang litratong ’to pinost ko sa mga social media accounts ko. Dun niya ba kinuha?

“You baby..” Pinagalaw niya ang panga niya at kinuha rin palabas ang phone niya. Binuksan niya ’to at tumambad agad ang wallpaper niya na kagaya ng akin.

’Yun natutulog ako habang nakahalik siya sa ulo ko.

“Couple wallper baby. Did you change your phone wallpaper? Can I see?” nakangising sambit nito.

“ No .“ dahil naalala kong hindi ko pa rin napalitan ’yun hanggang ngayon.

“You didnt change it yet right?” mayabang siyang ngumisi saakin.

“ I will change it later! Ang panget ko dun.“ inis kong sambit kaya agad nawala ang ngisi sa mukha niya at napalitan ’to ng kunot noo.

“No you’re not! You’re so cute there. You look like a sleeping angel that’s not masungit .” natawa naman ako sa conyo niya. Ang manly and cute sobra.

“ No!

Ayoko

.“ matigas kong sambit.

“Then fine we should take a picture in the beach ’yung maayos para maganda na ang wallpaper nating dalawa.” seryosong saad nito pero my kung anong humor akong nakita sa mga magaganda niyang mata.

“Asa ka duh !” I said then I rolled my eyes. He just chuckled.

“Ma’am and Sir eto na po ang order n’yo. Maya maya pa po konto iserve ang halo halo n’yo. Hindi papo tapos eh.”

“Sure thank you .” jolly kong pagpapasalamat sa nag serve ng order namin.

“Let’s eat!” Masaya akong nilaglagyan ng sabaw ang kanin ko. “Nakakain ka na ba ng Sinigang?” tanong ko sakaniya saka humigop ng sabaw pagkain ko.

“Yes, but this alamang and dinunguan…Not yet.” sambit nito habang sinusuri ang mga pagkain namin.

“ Do you think dinuguan is delicious? I mean look at the color. Ang creepy.“ inosente kong sambit dahil hindi niya talaga alam kung ano ang dinuguan at kung saan ’to gawa.

“Yes its look and smell delicious. You haven’t try this?” balik na tanong nito.

“No, na try ko na ng maraming beses and yes masarap siya pero ’di ko lang siya favorite. Tikman mo.” matamis kong ngiting sambit kaya tinaasan niya ako ng kilay at kinuha ang kitsura at tinikman ang dinuguan.

“ Is this pork?“ tannong niya habang nakatingin sa laman sa kutsara niya.

“Yep.” banayad kong sagot.

“What part of pig?” kuryoso niyang tanong habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko. Gustong gusto ko matawa kaso pinipigilan ko dahil baka itapon niya lang ang dinuguan kapag nalaman niya ang sangkap nito. Sayanh naman kung ganoon.

“ ’Yung laman mismo.“ sambit ko habang humihigop ulit ng sabaw sa sinigang ko.

“Why this one is look like a chopped intestine?” sambit niya sa isang laman ng dinuguan na medyo mahaba at may butas.

“Baliw hindi.. Kainin mo na. Tikem din ako ha?” Kumuha ako sa dinuguan niya at sinubo ’to.

“ Uhmm! Ang sarap..“ sambit ko para makumbinsi siya na masarap ’to at ligtas kainin.

Napangiwi siya at sinubo ang dinuguan. Ngumuya siya ng matagal at napatango tango pa .“Uh–Yeah you’re right. Not bad, Its delicious.”

“ I told you! Try my sinigang ang sarap! Ang perfect ng pagkaasim.“ sambit ko saka nilapit ko sakaniya ang bowl ng sinigang ko.

“ Is this your favorite food?“ tanong niya saka humigop ng sabaw and napatango tango lang rin ’to at nag thumbs up.

“Yes! Yes !” masaya kong sambit.

“ I’ll cooked this sinigang better version for you.“ seryoso niyang samabit saka kinagat ang labi at pinagalaw ang kaniyang panga.

“ Talaga?! Gusto ko ’yung maasim ha. Tapos may gabe ha?“

“ Sure .“ tipid na sagot nito habang nakangiti.

“ This, Alamang is crunchy! Try it, say ahh.“ sambit ko. His lips parted kaya nakakuha na ako ng pagkakataong isubo sakaniya ang alamang.

Nginuya niya ’to at narinig ko pa ang crunchiness ng alamang kaya napangiti ako ng sobra.

“ Sarap

no! Lalo na

n’yan

kapag

sinasawsaw

sa

suka. Try this

alamang

dip with

vinegar

.

Ahhh

.“ sinunod niya naman ako saka sinubo ang alamang.

“ Yeah,

Masarap

.

Pino

ang

laman

, Small

shirmp

huh?“ sambit nito habang sinusuri ang alamang na nakalagay sa plato.

“Yes, Alamang sa tagalog .” samabit ko saka sumubo ng malaking kanin.

“Eto na po ang halo halo niyo.” napatingin kami sa babae at inilagay na ang order namin sa lamesa.

At talagang sobra akong naglaway sa halo halong may ube at leche flan! Ang sarap.

“ Salamat po!“ nakangiti kong saad.Binalik ko ang tingin kay Rare na nakatingin lang din saakin. “ How abou this? Natikman mo na?“

“ Ofcourse. Halo halos is one of the

famous dessert in Philippines.“ sambit niya hababg sumusubo sa kaniyang dinuguan.

“ Yah !“ Tinuloy tuloy na namin ang pagkain namin and gusto ko na talagang matawa sa reaksyon ni Rare sa dinuguan. Sobrang nag enjoy and nasasarapan siya sa pagkain.

Nang matapos na kami kumain ay tinitigan ko siya habang nakangiti.

“ What’s funny ?“ masungit na tanong nito.

“ Nah, You’re just cute.“ pambobola ko kaya nakita ko ang pagpula ng mga tenga niya.  Ngi Kinikilig siya! Hahaha.

“Nabusog ka ba?” pa sweet kong tanong.

“ Uh– Yes, how abou you?“ Umiwas siya ng tingin at pinagalaw ang kaniyang panga.

“Bakit ka namumula, Dr. Rare?” pangaasar ko rito pero inirapan niya ako kaya napahalakhak ako at ramdam kong nasaakin ang atensyon ngayon ng mga ibang kumakain dito sa Carinderia.

“ Mainit .“ tipid na sambit nito.

Sus, kinikilig kalang eh porket sinabihan kitang cute. Hahaha.Crush na crush mo talaga ako ha

!“ tawang tawang sambit ko. Dumilim ang  paninitig niya at pinagalaw niya ang panga niya.

“ Yeah and I love you so much.“ seryoso at madiin na usal nito kaya halos malaglag ang panga ko sa sagot niya. Kala ko mapipikon siya?!

“ Now, Ikaw naman ang namumula.“ nakangisi na ngayon sambit niya.

“Tse! Hindi no! May sasabihin ako.” nakabusangot kong sambit.

“ What? Mahal mo na rin ako?“ mas lalong lumaki ang ngisi sa labi niya at alam niyang pikon na pikon na ako sakaniya.

“ ’Yung dinuguan…Blood and intestine ng pig ’yun HAHAHAHAHAHAHA.“ pangaasar ko.

“What the f-ck!”

°°°

“BE Careful baby, don’t run.” seryosong saad ni Rare dahil tumakbo ako papalapit sa Chopper or helicopter na halatang luxurious din.

His arm snaked on my waist. Kaya napabusangot ako dahil pinipigilan niya ako sa pagiging maligalig ko.

“Ih! Sakay na tayo bilis!” excited na sambit ko.

“Ok “ Inalalayan niya ako paakyat ng chopper. “ Be careful..dahan dahan lang.” sambit nito. Nang makasakay na ako ay agas kong nilibot ang paningin ko.

“Omg ang ganda !” sambit ko sabay upo sa upuang malambot.

“Like it?” nakangiti niyang tanong.

“I love it! Hihi!”

“Baby, I have a deal for you.” sumeryoso ang expresyon niya at pinagalaw niya ang kaniyang panga

“Uh– Ano ’yun?” tanong ko habang nakanguso at lumilinga linga sa paligid.

“ Be my girlfriend for one day, and I promise I’ll not stalk you again.Lalo na bukas sa date nyo nung Roy na ’yun.“ matigas na sambit nito habang mapungay pungay ang mga mat niyang nakatingin saakin.

“Its Roks .“pagtatama ko.

Nagtiim ang bagang niya “I dont care about him. Pero hindi ako mangungulit, and I’ll control my jealousy! Just accept my deal baby..” mababang boses na sambit nito.

“ Eh?“ naguguluhan ko pang sambit.

“ Be my girlfriend for one day please…“ kinagat niya ang kaniyang labi at umaamo ang kaniyang mukha.

“ Ok fine tutal napasaya mo ’ko ng sobra.“ I smiled sweetly at him. “Pero pagkatapos, balik manliligaw ka muna ulit ha? Ilove you mander ko!” nakangiti kong sambit.

“ F-ck ..“ natutulala niyang mura kaya natawa ako sa reaksyon.

Bakit hindi nabibigo si Rare na pasayahin ako lagi? “What ?” pangaasar na tanong ko.

“Can you slap me? Is this a dream?” naguguluhang sambit nito kaya sumabog ang tawa ko sa naging reaksyon niya at hinalikan ito ng mabilis sa labi niya.

Eh bakit ba? Boyfriend ko naman siya ngayon. Pwede ko na siyang Ikiss!

“Baby! I love you d-mn much!  D-mn it! D-mn it! I will prove to you that I deserve your ‘Yes’ “

---

Nyang note: Wow Rare, lamang na lamang ka ngayon ha? Nagawa mo pang gawing girlfriend mo! Hahahs Idol fafa Rare.  Enjoy Reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 32

Atarah’s POV

“ SIR, Settle na po ang lahat.Makaalis na tayo.“ sambit ng isang maputi at kalbong lalaki.

“Good, By the way Drew, This is my girlfriend. Atarah.” proud na pagpapakilala nito Rare. Napangiti nalang ako at napailing iling sa ginawa niya.

Maganda ang deal niya and interesting masyado and isa pa dahil sobrang napasaya niya bakit ako tatangi? Bakit hindi ko ’to pagbibigyan?

Pero sabi ko sa sarili ko pantay pantay at walang lamangan dapat pero bakit kay Rare hinahayaan ko siyang makalamang saakin? D-mn me. I’m really unfair.

“Bawi doc! Ang ganda. Anghel ba ’yan?” natatawang biro ni Drew habang nakatingin saakin at nakangiti.

“ She’s mine Drew. Find yours.Tss.“ nabaling ang tingin ko kay Rare na nakakunot ang noo ay masama ang tingin kay Drew.

“ Hahaha, Easy. Joke lang sir. Sa una palang alam kong ‘the one’ mo na ’yan Eh wala kapang sinasakay na kahit sinong babae dito chopper n’yo .“ tumawa ng pagkalakas lakas si Drew habang nakatingin pa rin saamin.

“ Really Drew wala pa ?“ pinanliitan ko ’to ng tingin at nginitian ng mapanuya.

“ Yes ma’am! Maniwala ka man. Wala pa! Hahaha. Ikaw lang po yiee.“ napangiti naman ako sa ginawa niyang pangaasar naalala ko si nurse Jacques sakaniya. Parang magkaugali sila.

“ Atarah..“ mahinang bulong ni Rare saaking tenga.

“ Nice to meet you po pala. Ma’am .“ nilahad ni Drew ang kamay niya kaya inabot ko ’to at nakipagkamay.

“ Enough..“ binawi ni Rare ang kamay ko kay Drew at hinawakan ito.

“Seloso ang boss mo.” mahinang bulong ko kaya natawa kami pareho pero busangot na ekspresyon lang ang sumilay sa mukha ni Rare.

“Sir naman! Alam n’yo namang lamang kayo saakin ng isang paligo hahaha. Stay story sainyo boss!” natatawang sinarado ni Drew ang pintuan ng chopper at pumasok na ito sa pinaka driver seat ng helicopter. Kaya mas lalo akong naexcite lalo pa’t narinig ko ang pagtunog ng main rotor blades na timatawag na ’ the hub’ pero in tagalog tawag natin elisi. Hahaha.

May parang glass or ’di ko maexplain basta may harang sa pagitan namin ni Drew. Kaya hindi namin nakikita kung anong ginagawa niya doon sa Pilot seat.

Parang ang sarap umupo sa tabi ng pilot seat para nakikita ko paano sila mag drive! Ang loob ng helicopter na ’to ay sobraeng ganda sa loob! Parang kotse lang din na good for four person

Unti unti na kaming tumataas kaya napangiti ako ng sobra! “ Whaaa! Ang

galing !“ Sumilip ako sa bintana at unti unti na kami tumataas.

“ Para din palang sa airplane ang feeling pero mas exciting lang ’to!“ Napalingon ako kay Rare na pinapagalaw ang panga at seryosong nakatingin lang saakin. “ Hoy! Rare!“ natatawa kong tawag sakaniya.

“ Call me baby or mander ko.“ masungit na saad nito kaya napangisi ako sinabi niya.

“ Really? Kailangan ba ’yun? HAHAHA.“ pangaasar ko pero bumusangot lang siya at inirapan ako.

“ So I need to be sweet, kailangan ko bang gawin lahat ng mga ginagawa ng Girlfriend. Hahaha its been 4 or 5 years na since nagkaboyfriend ako paramg nakalimutan ko na maging girlfriend hahaha.“ pangaasar ko pero kala ko mapipikon siya. Nagkamali ako dahil lumapit siya saakin at hinawi ang buhok ko na tumatabig sa mukha ko.

“ I don’t care, the important here is that I’m inlove with you..“ mababang boses na sambit nito kaya napailing iling ako.

“Mander, marunong ka bang magpaandar ng helicopter?” pangiiba ko sa usapan pero syempre binigyang kong diin nag salitang ’ Mander ’

“ Yes baby..“ he hugged me tight and buried his face on my neck. He crouched so low just to hug mw tighter.

“ You’re so clingy baby!“ I said. Hinampas ko pa ng pabiro ang braso n’yan nakapulupot saakin.

He kissed my forehead at hinaplos haplos ang buhok ko. “ You dont like ‘clingy’ people baby?“ mahinang tanong nito.

“ Noon I really love it! Actually sobrang clingy ko pero kasabay ng pagkawasak ng puso ko, ang pagkadiri ko sa mga clingy na tao. Like hindi ako bitter pero nac-cornihan ako. But I do love clingy baby! They’re so cute!“

“ I’m your baby, and you said I’m cute too.“ mapungay pungay na mata na sambit nito kaya feeling ko bigla akong kinapos sa hininga dahil sa cuteness overload ni Rara.

“Oh c’mon stop being cute Rare. Nasaan na ’yung seryosong doctor ha? HAHAHAHA para biglang natutop ’yung mayabang at mapangasar na surgeon!” Seriously? Napapansin ko kay Rare nagiiba siya nagiging soft siya masyado na taliwas sa dati niyang ugali na seryoso, masungit, and mapangasar.

“ Baby..I am this clingy when I’m with the person i love. Im very clingy. If we’re anywhere together, then Im clinging on you. You want to know why? Cause people leave, so I hold on to them in hopes that they wont be able to leave, Im scared of being abandon again.“ malungkot na sambit nito kaya nawala ang ngoti saakin labi at napalitan ng pagkaawa at pagkalungkot.

°°°

NAGISING ako nang may humahaplos haplos sa mukha ko. Tumambad naman agad saakin ang gwapong mukha ni Rare.

“We’re here baby. The van is waiting..Let’s go.” Tumango ako at inalalayan niya ako pababa ng helicopter.

Pagkatapos ay bumalik ulit siya sa helicopter para kunin ang mga gamit namin.

Naglanding kami sa isang open area na puno ng damuhan at sa ’di kalayuan na aninag ko ang isang Van na mukhang sasakyan namin papunta ng beach.

Napapikit ako ng mariin nang tumama sa balat ko ang mainit na sinag ng araw pero agad din nawala dahil may nagpayong saakin.

“ Let’s go baby.“ sambit ni Rare habang suot sa kabilang braso ang isang backpack at hawak hawak din nito ang mga paper bag kung nasaan ang mga damit.

“ Ingat Ma’am and Boss enjoy!“ nakangiting sambit ni Drew saka kumaway kaway saamin. Kinawayan ko naman siya pabalik at nginitian din.

“ Sir, kami na po magbuhat niyan..“ sinalubong kami ng dalawang lalaki. Kinuha nito ang buhat na gamit ni Rare. At ibinigay naman ito ni Rare.

Pinagbuksan ako ni Rare ng pintuan ng van at pumasok kami sa loob. As usual magkatabi kami sa upuan. “ Malayo pa ba tayo?“ tanong ko sakanya pero umiling lang ’to at pinagalaw ang panga niya.

“ No, After 15 minutes nandoon na tayo. Are you hungry?“ tanong nito.

“Hindi pa naman, ikaw ba?” sambit ko saka tumingin sa labas ng bintana.

“Not yet too. We will stay there until tommorow. Dont worry nagpaalam na ako kay Tita. You deserve a vacation after those problem that you encounter.” mababang boses na sambit nito habng nakatitig pa rin saakin.

“ Paano friendly date ko kay Roks ?“ bigla kong tanong kaya nagbago bigla ang ekspresyon niya pero hindi ko ’to mabasa.

“ Bandang hapon na kayo magdate so you can rest more ..“ lumamig ang boses niya kaya napanguso ako.

“ So sure na sure kang hindi mo na ’ko stalk? Hindi ka magseselos? Kaya mo talagang icontrol sarili mo? Hahaha?“ natatawa kong biro para mag light ang mood niya mukhang nabatrip nang bangitin ko si Roks eh.

“Ofcourse I’ll get jealous d-mn much but yes i’ll not stalk you anymore. Pinagbigyan mo ’ko sa deal na ’to and tutuparin ko ang sinabi ko kapalit nito.” He kissed my forehead and hug me tighly.

Napangiti ako sa ginawa niya. Ang sweet and clingy niyang boyfriend. Kung talagang marupok lang ako, hulog na hulog na ako sa doctor na. Grabe magpakilig eh.

Pinanood niya lang ako sa ginawa ko na kinuha ko ang phone ko para icheck ang mga mesages.

Tumambad saakin ang tatlong mensahe mula kay Roks. Apat kay Kristan and may 1 messages from Uknown number.

Kaya tinignan ko ’to.

|| Hey this is Adier. Thank you very much for everthing. I owe you a lot. Kaya sana this week, yayain kita lumabas bilang pasasalamat.Sana pumayag ka.||

“ Baby, I’m your boyfriend today and I dont want you to reply in their f-cking messages .“ iritado na sambit nito habang salubong ang kaniyang kilay.

“Oo na. Seloso hahaha.” Jusko, Hari ata siya ng lahat ng seloso/selosa sa mundo.

“ Why are you so beautiful in every form? You took every boys breath away, My heart skipped a beat and gives my heart butterflies.You have the most beautiful smile.You have a wonderful sweetest personality. D-mn it baby, You’re really perfect. Men will definitely fall in inlove with you and I hate it..“ bigong bigo na sambit nito kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“ Ako pa talaga? Ha? You’re so handsome as f-ck! You’re so hot sa lahat ng galaw mo. Lahat ng babae napaglalaway kapag nakikita ka. You’re making them wet!“ iritado kong sambit dahil totoo naman kahit nga mas matanda sakanya naattract pa rin sakaniya.

“ Really baby, So you’re turned on?

You’re wet everytime you s––“ Pinutol ko ang sasabihin niya dahil naririnig kami ng driver at nung dalawang lalaki kanina kaya sumilay ang nakakainis ni Rare na ngisi kaya kinagat ko ang labi ko at pinitik ang ilong niy.

“ Syempre maliban sakin! Tse.“ inirapan ko siya at binalik ang tingin ko sa phone. Binuksan ko rin ang messages ni Mikee.

|| Mamayang gabi na flight ko and Yes! I’m single! Ang saya saya. Kapal ng mukha ni Prince tinatanggi pa ’yung kasalanan. Nagmamakaawa siya na h’wag ako makipag break! Ang shit niya! Ang kapal ng mukha!||

||What?! Bakit mo sinamahan ’yang Engineer na ’yan?! Nilalamangan n’ya manok ko!!!

😠

||

“ Manok ?“ Naguguluhang sagot ni Rare habang nakatingin ng diretso sa phone ko.

“Manok ka ni Mikee.” mababang boses na sambit ko. Nilingon niya ako pinagkunutan ng noo.

“Manok? Chicken? I dont get it.” naguguluhan niyang wika habang pinapagalaw ang kaniyang panga.

“ Tali-talino mo tapos ’di mo gets? Filipino expresyon ’yun. Manok parang pambato ganon inshort mas boto siya sayo para saakin.“ diretsahan kong paliwanag na dapat hindi ko na sinabi dahil yumbang ang itsura niya at ngumisi nanaman siya.

“Really huh.”

“ Baliw! h’wag ka mayabang jan.“ nireplyan ko si Mikee pero sina Roks ay hindi dahil seloso ang boyfriend ko.

Sa buong 20 minutos na byahe ay nagk-kwentuhan lang kami ni Rare habang kayakap ako. Yes chansing talaga ’tong doctor na ’to eh!

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa destination natin. Napapikit ako ng mariin ng tumama ang sariwang hangin sa mukha ko.

“Let’s go..” tumango ako at excited akong iginiya niya papunta ng hotel.

Napatulala ako sa ganda ng lugar na ’to! Kitang kita ko mula sa kinatatayuan ko ang kalinawan ng tubig. May mga ibang tourista rin at Ang astig ng mga nag s-surfing ang galing galing!

“Rare, I want to try that.” nginusuan ko ang mga taon nga su-surfing.

“ Ok later baby, we will change first and eat, ok?“ banayad na sambit nito saakin.

“Ok!” Nakangiti ako habang papasok kami sa loob ng hotel. Nagtungo kami sa front desk ng hotel.

“Good morning sir, any reservation po?” matamis ng tanong babae at may pa beautiful eyes pa siyang nalalaman kaya ngumiti ako ng hilaw rito.

“ Yes .“ naglabas ng ID si Rare para maipakita doon sa babae. Napansin ko ang pagkatulala niya sa binigay na ID ni Rare.

“May problema ba?” tanong ko saka pinaliitan siya ng mata. Natauhan naman siya saka umiling iling at humarap sa computer niya at nagtipa ng mabilis rito.

“ E-executive suit, tama po ba ?“ nauutal na sambit nito saka tumingin kay Rare.

“ Yeah .“ tipid na sagot ni Rare at naramdaman kong ipinalupot ni Rare ang braso niya sa bewang ko.

“Uh– Sir eto na po ’yung Card—Jon paki assit na sina Sir sa Room ES 5. Enjoy ma’am sir!” nauutal niya pa ring sambit kaya tinaasan ko ’to ng kilay.

“ This way po sir and ma’am.“ nakangiting sambit nung mapayat na lalaki. Sumunod naman kami sakaniya.

“Nagseselos ka, you’re already inlove with me?” nakangising sambit ni Rare saka sumulyap muli sa babae kanina sa front desk.

“ Sige tignan mo pa! Like duh, I’m your Girlfriend today Rare. And hindi ko naman hahayan ma magpantasya sayo hanggat tayo pa.“ iritado kong sambit ko kaya manly itong natawa.

“ Hahaha. You dont want to extend?“ mapangasar na tanong nito.

“Manahimik ka!” inis na sambit ko kaya mas humigpit ang hawak niya sa bewang ko at inamoy amoy ang buhok ko.

“ My baby is really pikon .“ conyo na sambit nito.

“ Bakit excutive suit? Magkasama tayo sa kama?!“ kunwaring inis ko pa rin sabi sakaniya.

“Yeah but it doesn’t mean you can do what you want. Don’t

tease

me again

!“ Pinagtitinginan kami ng mga nakakasalubong pero hindi nanamin ’to pinansin dahil na kay Rare ang buo kong atensyon na ngayon ay tumatawa.

“ Ang kapal ng mukha mo !“ Galit na mahinang sigaw ko.

“ Nah, Totoo naman ika—–.“

“ Tigilan mo pangaasar baka ibreak kita ngayon mismo.“ iritado kong usal.

“ Yeah, I’m just kidding. I love you.“ He kissed my hair. Kaya sinamaan ko siya ng tingin. Ang hilig niya mamikon! Promise sakaniya lang ako napipikon kapag inaasar niya ako.

Umakyat pa kami sa elavator papuntang 3rd floor. Nang malakabas kami ay iginiya kami ng lalaking staff ng hotel papunta sa room namin.

“Ma’am and Sir artista ho ba kayo? Wagas kung makatingin mga tao hahaha.Kahit mga foreigner napapatingin sainyo ng matagal. Ganda’t gwapo n’yo po kasi.” biglang sambit nito saka sumabay sa paglakad namin dahil kanina nauuna ’to saamin.

“Nah, hahaha .” natatawa akong umiling.

“ Sus Ma’am baka nag deny lang po kayo para hindi kayo pagkaguluhan..“ panguusisa nito kaya ngitian ko ’to.

“ We are not.Try to search our name boy..“ napalingon ako kay Rare na umiigting ang mga panga.

“Saakin wala syempre pero sakaniya meron sikat na surgeon po kasi ’yan. Try to take a picture with him then post it, pag p-pyestahan ka sa socialmedia.” sagot ko sa lalaki saka ako tumawa.

“Enough baby. I’m not that famous. Tss.” seryosong saad ni Rare habang nakatingin saakin.

“Humble! Hahaha.” naiiling kong sambit.

“ Are you familliar with the marawi incident?“ biglang tanong ni Rare kaya napangiwi dahil mukhang alam ko na ang next nasasabihin nito.

“ Yes sir ’yung sa ixix, why po?“ interesadong tanong ng lalaki habang papalit palit ang tingin saamin.

“ Do you know the brave nurse—–.“ nanlaki ang mga mata ng lalaki habang nakatingin saakin.

“ Ser, h’wag mong sabihin si Ma’am ’yun?!“ gulat na sambit nito.

“ Yes she is..“ nakangisi na sambit ni Rare kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Kaya pala familiar ka ma’am! Papicture naman po ako sainyong dalawa.” masayang sambit ng lalaki.

“ Sure ..“pagsasangayon ko.

“I dont want. Not interested..” Sa isang iglap biglang sumungit ang expresyon ni Rare kaya nginiwian ko ’to. Bipolar talaga.

“ ’ Di wag kasi! Kami nalang.“ Lumapit ako dun sa lalaki nahihiya naman ’tong ngumiti at tinaas ang phone niya.

Nagsmile ako ng matamis sa camera pero agad kong naramdaman na may umakbay saakin na walang iba kung hindi ang seloso kong boyfriend. “ Tignan mo ayaw ayaw mo pa. Smile !“ natatawa kong sambit pero mas bumusangot siya sa camera at ako naman ay nakangiti.

“ Patingin .“ sambit ko. “ Hoy! Andaya nakabusangot siya pero ang gwapo n’ya pa rin. No?“ nakapout kong sambit habang nakatingin sa phone ng lalaki.

“Oo nga ma’am eh, ako nakangiti na lahat lahat panget pa rin.” napaangat ang tingin ko sakaniya at kinunotan ng noo.

“ No, hindi ha. Gwapo mo pa kaya!“ pangc-cheer up ko. Katulad ng lagi kong sinasabi, basta likha ng Diyos maganda at gwapo!

“ Where’s our room? My wife is tired and our baby needs to eat.“ madilim na ang titig na sambit ni Rare habang hinaplos haplos ang t’yan ko.

Nako! Selos alert nanaman.

“Ay opo! Eto po. Enjoy po! Maraming salamat sa picture .” tinuro niya ang kaharap na naming pintuan saka umalis na.

“Hahaha. Selos selos ka d’yan! Arte arte kasi eh .” inislide niya ang car niya at bumukas ang pintuan. Pumasok kami sa loob at biglang may kumatok ulit.

“ Mas gwapo siya kaysa saakin? Tss.“ madilim ang titig at mababang boses na tanong nito.

“ Ofcourse hindi! H’wag ka ng mainsecure. You’re the most handsome man in the world!“ Oh bait kong girlfriend talagang pinaninindigan ko ang isang sweet na GF.

“Good, I love you !” Linapitan niya at hinalikan niya ulit ako sa noo.

“Wow, Kissing monster ka na ha.” nakakailang kiss na siya simula kanina. Abuso na siya!

Binuksan ko ang pintuan dahil malapit ako sa pintuan. Tumambad saakin ang mga bellboy na hawak hawak ang mga gamit namin.

“ Pakilagay nalang dito. Salamat.“ sinunod naman nila ang sinabi ko at pinatong sa couch ang gamit namin.

“ Salamat din po.“ Tahimik na lumabas ang mga bellboy at sinarado ko na ulit ang pintuan. Malaki ang excutive suit pero isa lang ang queensize bed. Good for couple talaga.

“ Ako na magaayos ng gamit natin. Magpahinga ka muna then after magpalit na ng damit at magsurf na tayo!“

°°°

I’M wearing the black two piece that Rare bought. May sarong rin akong kulay puti and shades na binili rin pala ni Rare.

Samantalang si Rare ang porma niya ay naka beach short siya na black and white ang kulay and syempre naka topless. Pinagmamayabang niya ang apat niyang abs sobrang ganda tignan.

“Nag g-gym ka ba?” tanong ko habang nakatitig sa mga abs niya.

“Yeah, Everynight.” Pinagalaw niya ang panga niya habang nakatingin naman siya sa kabuuan ko. “ You don’t have to show too much skin to be sexy. Your aura alone is enough, you are so sexy baby. Honestly I want you to wear legins and rush guard not that f-cking bikini. Masyado kang agaw pansin sa lahat. I dont want you to wear a bikini around guys except for me.“ malalam ang boses niya at mapungay pungay din angnpanga niya.

Ang gwapo!

“ Oh eh bakit mo kasi ako binili?“ mataray na sagot ko.

“Couz I dont want you to be mad. I’m so posessive as shit but i dont want to be over posessive. Mas comfortable ka sa bikini and mas masaya ka that’s why I should support you and control my posessiveness and jealousy.” He smiled and his arm snaked around my hips.

“That’s my boyfriend! I love you!” I giggles.

“Can’t wait to hear from you the word I love you..the real one ’yung galing talaga sa puso mo.” nawala ang alaki kong ngiti at napalitan ’to ng pilit na tawa.

“ Let’s go! Mag surf na tayo! I like the sun! Ma ta-tan balat ko hihi!“ pangiba ko sa usapan kaya bumuntong hininga siya.

“ Yeah ..“

“ Do you know how to surf?“ tanong ko sakaniya.

“Ofcourse. Lagi ko ’tong ginagawa. One of my favorite hobby .” sambit nito habang nakatingin din sa mga nags-surf.

“Wow! Ang cool. Sige nga magsurf ka habang nagpapaturo ako!” lumapit kami sa isang babae na mukhang nagtuturo ng mga baguhan pa sa pag s-surf.

“Sure master, Ate teach her properly..” sambit ni Rare saka sinulyapan ako at pinagalaw ang panga.

“ Sige po sir ..“ lumapit si Rare sa mga surf board at kumuha siya ng isa doon. “ Watch me baby.. I’ll teach you later..“ sambit niya saka ako kinindatan.

Napanguso ako dahil napansin ko na maraming tumigil especially mga kababaihan para panoorin si Rare and partida naglalakad palang ’to papunta sa dalampasigan pero mukha hangang hanga na sila.

“Go baby !!” Sigaw ko sa ’di ko malamang dahilan kaya ngayon napatingin saakin ang ibang tao nginitian ako.

‘May girlfriend po ang tao!’ Gusto ko pang isigaw kaso para na akong tanga.

“ Grabe ma’am bagay na bagay kayo ni Sir. Parehong maganda at gwapo! Pareho pang magandang katawan. Asawa n’yo na po ba?“ nakangiti na tanong ng babae na mukhang nasa 30s and angganda ng kulay niya color brown na mapula pula ganda ng pagka tan.

“ No, boyfriend ko lang po…“ for one day.

“Ma’am halatang mahal na mahal ka ni Sir no? Kita ko sa mata niya eh sa kung paano siya tumingin sayo. Hahaha. Sana ang asawa ko ay ganon din.. Kung ako sa’yo ma’am kapag nag pro-propose mamaya ’yan ’Yes agad!” masayang usal nito kaya napailing iling lang ako.

“Hahah, Bago lang po kami and wala papo sa plano namin ang pag papakasal..” nakangiti kong sagot.

“Kung sabagay mukha pa kayong bata.. Ano ma’am turuan ko na kayo oh panoorin n’yo po muna si Sir?” tanong nito na sumusulyap na rin kay Rare.

“ Panoorin ko na po muna.“ Mula dito sa kinatatayuan ko ay kitang kita ko ang nakadapa na si Rare sakaniyang surf board. At ilang sandali pa ay sinalubong niya ang malaking alon at tumayo siya sa kaniyang surboard.

Napanga nga ako sa sobrang galing niya magbalanse. At kagaya ng reaksyon ko parehong pareho ang naging reaksyon ng mga nanood sakaniya.

Boset! Ang hot ng boyfriend ko!

“ Ang galing ni ser parang eksperto talaga..Surfer coach ba siya ma’am ?“ umiling ako sa naging tanong niya.

“ He’s a doctor but hobby niya ang surfing kaya magaling.“ Mula sa malayo ay kitang kita ko ang pagngisi niya habang nakatingin saakin.

“ Ang galing.“ bulong saka nakangiti rin. Nang naperfect niya ang isang ay bumalik ulit siya saka sumalubong ulit ng malaking alon.

Nastart na akong turuan ng babae habang nanood ako kay Rare .“Una ma’am, Kapag papunta ka ng dalampaskgan katulad ni ser ay maglalakad ka muna ng kaunti, at tapos dadapa ka sa surf board mo at katapos po ay sasalubungin mo ang alon.Tatayo ka at dapat po mabalanse mo ang katawan mo..” tumingin naman ako sa babae at ginagawa niya ang mga ginawa ni Rare kaso nasa buhanginan pa kami.

“Ok po.”

“ Tapos sa pagtayo ma’am. Step back mo ang right foot mo.. “ tinuruan niya ako ng tinuruan at nakikinig naman ako pero nakatingin pa rin ang mga mata ko sa dalampasigan.

Mas dumami ang namamangha at nanonood sakaniya ngayon hanggang sa sinalubong niya ang sobrang laking wave. Nabalanse niya sa simula sarili niya kaya nakatanggap siya ng papuri sa mga tao.

“ Ang galing!“ papuri ko rin pero kasabay nun ay bigla siyang nagulog sa surf board niya kaya napasigaw ako.

“ RARE !“ buong lakas na sigaw ko at nagmadaling tumakbo sa dalampasigan. Sobrang kinakabahan ako. Ang bilis ng tibok ng puso ko at parang nanlalambot ako bigla.

“ Ma’am !“ pagtatawag saakin ng babae.

“Si Rare! Wala bang tutulong sakaniya?” Galit sigaw ko sakaniya kaya ngayon pinapanood na ako ng ibang turista kung paano ako nag h-ysterical.

“ Ma’am wait nalang natin aahon din po n’yan si Sir..ganon po talaga minsan hindi maiiwasan na mahulog..“ nagaalalang lumapit siya saakin at pumungay pungay ang mata niya.

Napasuklay ako sa sarili kong buhok gamit ang kamay ko sa sobrang kaba at inis. Sh-t!

“Ma’am magaling naman po atang lumangoy si Sir kaya h’wag na po kayo magalala saka po pinuntahan na po siya ng kasamahan namin. “ pang c-cheer up nito kaya napabuntong hininga naman ako saka tumango.

Sana nga tama siya. Sana nga walang nangyari sakaniyang masama. “Mamaya nalang po ako turuan hihintayin ko po si Rare.” sambit ko sa sakaniya para bumalik na siya roon sa pwesto kung nasaan kami kanina at hayaan nalang ako magisa.

“Oh sige ma’am puntahan n’yo nalang po ako doon..” Tumango ako saka ngumiti ng tipid. Naupo ako sa buhangin at pinagsikop ko ang mga paa ko habang nakatingin sa dagat kung saan nalaglag si Rare.

Tanging nakikita kolang ang lumulutang na surfboard niya. Pumunta rin dito ang mga ibang taga guide sa pags-surf para hanapin si Rare.

Napatingin ako sa paligid ko. Nakatingin ang iba saakin tapos ang iba naman ay nakatingin sa kung saan nahulog si Rare.

Napakagat ako saakin labi dahil sobrang bilis ng tibok ngpuso ko dahil sa kaba. Paano kung wala na siya? Paano kung nalunod na siya? D-mn it ’di ko kaya pag may nangyaring masama sakaniya.

Lumipas ang limang minuto pero wala pa ring Rare na umaahon sa tubig kaya napatayo na ako sa kinauupuan ko.

“Ma’am ..” lumapit lang ulit ang babae at malungkot akong tinignan.

“ Ate? Bakit wala pa rin siya ?“ kunot noo kong tanong.

“ Ma’am hindi po kasi makita si sir pero h’wag po kayong magalala pinaghahanap na rin po siya ng Coast Guard.“ napakagat ako sa labi ko at sinuklay muli ang buhok ko gamit ang kamay ko.

“ Sh-t?! Anong sabi mo h’wag magaalala?! Hindi maari ’yun?! “ inis na sigaw ko at agad kong inalis ang shades ko and sarong ko at lumusong sa dagat.

“ Ma’am !“ hindi ko ’to pinansin at nagsimula ng lumangoy. Magaling naman ako lumangoy at marunong basta walang maging komplikasyon sa paa ko or hindi ako mamulikat.

Narinig ko pa ang tawag nung babae pero wala akong pake langoy lang ako ng langoy.

“ Rare?!“ galit ko sigaw at nililibot ang paningin ko. Sa malawak na dagat. Pinagtitinginan ako ng mga ibang nags-swimming pero wala akong pake.

“ Rare! Galit na ako! Nasaan kana?!“ Galit ma galit na sigaw ko. Bumuntong hininga ako at lumangoy pa uli.

“Nyeta! Makikipag break ako sayo kapag ’di ka umahon!” nanginginig ko ng sigaw dahil wala talaga akong makita kahit anino man lang ni Rare.

“ Nakakainis ka! Niyaya mo ’ko magdate para mamatay lang! Nakakainis ka!“ frustrated kong hinampas ang tubig at umiyak ng tuluyan.

“ Kunin n’yo si Ma’am!“ napatingin ako sa papalapit saakin na jetskie kaya lumangoy pa ako sa malalim na parte at nag simula sumisid nagbabakasali na lumubog ’to at makita sa ibaba.

Tanaw na tanaw ko ang kagandahan ng ilalim ng karagatan. Ang mga coral reefs, ang mga isda ay talagang nakakarelax pero hindi ko magawang mag enjoy ngayon dahil hindi ko makita si Rare.

Nang maubusan ako ng hininga ay umahon ako ng bahagya at nilibot ko ang paningin ko medyo may kalayuan na ako sa kanina kong pwesto.

Pero napakagat ako sa labi ko nang pinaikutan ako ng isang speed boat sakay sakay ang ibang coast guard.

“ Ma’am delikado na po dito! Malalaki masyado ang alon. Kahit na magaling kayong lumangoy kung mahahampas kayo ng alon ng ’to posibleng may mga dala ’tong pating.“ sigaw ng isang lalaki na naka life vest.

“ ’ Yung boyfriend ko po! Napano na po?! “ sigaw ko pabalik at luminga linga pa rin sa paligid.

“ Ma’am bumalik na po muna tayo dun..“ tumalon ang dalawang lalaki na nakalife vest at lumangoy palapit saakin.

“ Kuya! Ano na po?!“ nagmamakaawang tanong ko.

“Ma’am mamaya na po natin pagusapan ang nangyari sa boyfriend dahil kailangan n’yo po munang kumalma at umahon..” Pinagtulungan ako ng dalawang lalaki na isakay sa speed boat.

“ Kuya napano ang boyfriend ko? Nahanap n’yo na ba siya?“ naisakay nila ako ng maayos sa speed boat at hindi nila ako sinagot ang tanong ko at sa halip inabutan lang nila ako ng tuwalya at tubig.

“ Kuya sumagot naman kayo.

Parang awa n’yo na..“ umiiyak na sambit ko.

“Ma’am natagpuan na po ang katawan n’ya.. “ malungkot na bumuntong hininga ng isang lalaki habang nakatingin sakin kaya kinabahan ako ng sobra.

“ Ano?! Ok lang ba siya ?“ uhaw na uhaw na tanong ko sakanila kasi guatong gusto ko malaman ang kalagayan niya.

Umiling ang lalaki at yumuko kaya bumuhos ang luha ko. “ Totoo? H’wag n’yo kong pinagloloko!“ galit na sigaw ko.

“Ma’am sorry..”

“ F-ck bilisan n’yo!“ iyak ako ng iyak hanggang sa makabalik na kami. Binalot ko sa katawan ko ang towel nang makababa ako sa speed boat. Nanlalambot ako ng sobra kaya muntik pa akong madapa.

“Ma’am dahan dahan po..” pagalalay saakin ng cost guard.

“ Kuya nasaan siya?!“ tumingin siya sa mga taong nagkukumpulan kaya walang sabi sabi ay tumakbo ako papalapit doon.

Nakaharang ang mga tao pero nang makita nila ako binigyan nila ako ng daan hanggang sa makita ko na nakakalat ang petal sa mga buhangin kaya pinunasan ko ang luha ko sa mga mata at kinunutan ng noo ang mga taong nandito.

“ Nasaan ang boyfriend ko?!“ nanginginig kong sigaw. Nakangiti silang tumingin sila sa likod ko kaya napatingin na rin ako. Naaninag ko sa ’di kalayuan si Rare na nakangiti habang may hawak na mic at boquet of flower.

“

My last made me feel like I would never try again

But when I saw you, I felt something I never felt..“

Nagsimula siyang kumanta kaya natulala ako at napatingin ako sa petals ng rosas na papunta sakaniya kaya ginawa ko ay binitawan ko ang nakabalot na tuwalya saakin at nagsimula maglakad.

Gusto kong tumakbo sakaniya para paghahampasin siya at yakapin dahil pinagalala niya ako ng sobra.

“

Come closer, I’ll give you all my love

If you treat me right, baby, I’ll give you everything.“

Umiiyak ako habang papalapit sakaniya. Nyeta! Pagbabayaran n’ya ’to! Pinaiyak niya ako!

“

Talk to me, I need to hear you need me like I need you.“

May mga nasa likod siyang tumutugtog ng guitar and piano kaya mas naging passionate.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at tumakbo na ako palapit sakaniya at niyakap ito ng mahigpit. Sinubsob ko ang mukha ko sa dibdib at binuhos ko ang iyak ko doon.

Patuloy pa rin siya sa pagkanta pero pumulupot na saakin ang kaliwang kamay niya. Kaya mas naiyak ako lalo pa’t ang ganda ganda ng boses niya. Dalang dala ako.

“

Fall for me, I wanna know you feel how I feel for you, love

Before you, baby, I was numb, drown the pain by pouring up.“

“Nakakainis ka..” mahinang bulong ko.

“

Speeding fast on the run, never want to get caught up.“

Napapatuloy siya sa pag kanta. At talagang kulang nalang humiga ako dahil nakakantok ang malamig niyang boses.

“

Now you the one that I’m calling

Swore that I’d never forget, don’t think I’m just talking.

I

think I might go all in, no exceptions, girl, I need you..“

“I hate you..” Mas humigpit ang yakap ng kabilang braso niya saakin hanggang sa tinapos nuya ang kanta at dalawang braso na ang nakayap saakin.

Naghiyawan ang maraming tao na nanonood saamin at nagpalakpakan.Kaya kumalas ako sa yakap at pinaghahampas siya.

Nakangiti lang ’to saakin habang pinipigilan ako sa pananakit sakaniya.

“’ Di mandang biro ’yun !” mariin kong sigaw.

“ I know I’m sorry.. I just want to surprise you. Flowers for you my love..“ Inabot niya saakin ang bulaklak na pinahawak niya sa isang babae na nakangiti rin saamin ngayon.

Tinanggap ko naman ’to at sinamaan siya ng tingin. Kinuha n’ya muli ang microphone at tinapat sa bibig niya.

“My love for you is uncontrollable.

My feelings for you are unstoppable.

Can’t go a day without thinking about you.Without you, I’m not complete.With you, my heart finds its beat.“ Nakangiting saad nito habang pinupunasan ang ibaba ng mata ko gamit ang thumb niya.

“ My heart is filled with joy because of you Atarah..You are my strength, and without you I’m weak. Before you came into my life, I was

Hopeless, lonely, sad.When you showed up, I knew that you were sent to me.“ Hinaplos haplos niya ang pisnge ko at diretsong nakatingin sa mga mata ko ang mata niyang mapungay pungay at mapangakit.

“ Your smile makes me shy,

And sometimes I wonder where you have been all this while,

But I’m just glad that I managed to get you in my life kahit na isang araw lang.. You filled my heart with joy baby..“ tinagilid niya ang ulo niya palapit saakin.

He kissed me and the world fell away. It was slow and soft, comforting in ways that words would never be. His hand rested below my ear, his thumb caressing my cheek as our breaths mingled. I ran my r fingers down his spine, pulling him closer until there was no space left between them and I could feel the beating of his heart against my chest.

---

Nyang note: Hoy grabe si Rare lamang na lamang! Hahaha. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 33

Atarah’s

POV

MASAMA pa rin ang tingin ko sakaniya nang matapos ang halikan namin.

Naiinis ako sakaniya pero mas naiinis ako sa sarili ko. Like kasi bakit ba ako pumapayag na halik halikan ako dahil ba nangungulila rin ako sa labi niya?

Pero wala naman masama sa ginawa namin dahil boyfriend ko naman siya ngayon. Yes hanggang ngayon lang. Bukas wala na single na ulit ako and Ex ko na siya at manliligaw ko nalang ulit.

Hayz, Ang gulo gulo ng utak ko! Bakit ba kasi ako pumayag sa gan’to. Bakit ok lang saakin na makalamang siya pero kapag sina Kristan hindi at lagi kong sinasabi ang katagang ‘Walang lamangan, dapat pantay pantay.’ pero ano ’tong ginagawa ko? Pumayag ako maging girlfriend ni Rare at halik halikan niya lang kung kailan niya gusto.

D-mn it? Gusto mo na ba siya self ha? Nahulog ka na ba sakanya?

“ Baby ..“ malambing na tawag nito habang pumupungay pungay ang kaniyang magandang mata.

“I hate you

talaga

!

Pinag

aalala

mo ’ko

sobra

! Ganyan

ka

ba

talaga

magmahal

kailangan

paiyakin

ako! Yes I appreciated your effort pero please

h’wag

mong

uulitin

’yun.“ matalim ang tingin ko at madiin din ang pagkasabi ko.

“ Yes master, I would never do that again.“ Sambit niya saka niyakap ulit ako ng mahigpit.

“ YIEEEE

! KISS AGAIN! KISS AGAIN!“ sigawan ng mga nanood saamin. Napabusangot ako at nakaramdaman ng matinding hiya dahil nakita nilang lahat na nagkiss kami ni Rare kanina.

Kumalas agad ako sa yakap dahil nakangisi na ngayon si Rare saakin. “ Request

nila

?“ mapangasar na saad nito.

“

Baliw

ka

!

Nakakahiya

na..I’m hungry na and you need to explain! Na kung

ano

talagang

nangyari

sayo!?

“ Pangiba ko ng topic para malihis sa halikan thingky. Masyado na akong maraming ginawang kahihiyan ngayon.

Una, umiyak ako na parang bata. pangalawa, niyakap ko siya na parang sabik na sabik ako at pangatlo, ang worst hinalikan niya ako at tumugon naman ako sa harap ng maraming tao na animo uhaw na uhaw ako sa labi niya.

Ahh! Nakakahiya ka self, ang landi mo sagad!

“Ok baby, please don’t be mad.” nagbago ang expresyon niya ay naging malungkot ito at nagpapaawa saakin.

“ Ewan ko sayo. I want to eat seafood!“ Naka cross arm kong sambit saka siya tinalikuran.

“Thank you everyone! My both baby is hungry! Kaya

mainit

na

ulo

ni

Misis

..“ napasulyap ako sa malaking ngisi ni Rare sa mga tao. Gustong gusto ko umirap pero hindi ko magawa kaya ngumiti na lang ako ng hilaw sa mga tao at nauna ng maglakad pabalik ng hotel habang bitbit ko pa rin ang bigay niyang boquet.

Naramdaman kong hinahabol niya ako hanggang sa maramdaman ko na ang presensya niya sa tabi ko. “ Ang

kapal

ng

mukha

mong

ipangalandakan

na may baby tayo

kahit

wala naman! Ni hindi mo

nga

ako

pinagbigyan

noon?!“ iritado kong saad sakaniya pero biglang nagseryoso ang expresyon niya at pinagalaw ang kaniyang panga.

“ Because, You’re being reckless with your decision. You’re not ready to be a parent and you’re just drunk that time and I don’t want our child to grow up that His/her parents doesn’t love each other.“ mababang boses na sambit niya habang naglalakad kami at ang titig niya ay nasaakin pa rin.

“ I’m not being reckless! Alam ko ang

ginagawa

ko noon.“ mataray kong panggigiit.

“ Really? If you’re ready to be a parent

bakit

mo

hahayaan

na

lumaki

ang

anak

mo na

walang

tatay

. Growing up without a father could permanently alter the structure of the brain.“ Tinaasan n’ya ako ng kilay at pinagalaw ang kaniyang panga.

Nanliit ang mata ko habang tinitignan siya dahil alam kong may ipapasok siyang mga medical explanation sa usapan namin.

“ Theres

so many effects of growing up without a dad. Psychological studies show that children growing up without fathers are more likely to be aggressive and quick to anger.“ Nakapasok na kami sa loob ng hotel at ipinalupot niya ang braso niya sa bewang ko.

“ Depende

sa

bata ’yun Rare.“ Umiirap na sambit ko nang matapat na kami sa Elevator at pinindot ’yun.

“ Teens growing up without a father are more susceptible to emotional distress. And also the psychological effects of growing up without a father can lead to self-esteem issues. Even when factors such as income, race, and parent involvement were held constant, fatherless children-especially boys are twice as likely to wind up in prison later in life. “ Bumukas ang elevator at sabay naman kaming pumasok sa loob nito at pinindot ang button na number 2.

“ According to Dr. Mark borg Jr.PHD, My mentor.A psychoanalyst and author of “How We Use Dysfunctional Relationships to Hide From Intimacy” when children typically grow up fatherless there is an attempt by the child to compensate for whatever they feel, think, and believes is missing from the primary caregiver’s life. As a result, it is not uncommon for children to develop care-taking routines in an attempt to care for the caretaker.“ Seryoso ang mga mata niyang nakatitig saakin habang gumagalaw ang kaniyang adams apple.

“ Pero

depende

pa rin

sa

pagpapalaki

ko Rare. Yes

madalas

ganyan ang

nangyayari

pero if alam mo

paano

magpalaki

ng bata ng

maayos

. Kaya mo

siyang

maiwas

sa

mga

ganyang

pangyayari

.“ umiirap na sambit ko.

Perks of having a great doctor boyfriend. Daming scientific explanation. Manliliit ka nalang sa sobrang dami niyang alam.

“ Let say

naiwas

mo

siya

sa

mga

ganoon

but

theres

psychological effect pa rin baby…Kung

sinabi

mong

patay

na ang ama niya

magkakaroon

’to ng

pangungulila

sa

ama

magiging

dahilan

para

malungkot

siya

and turn to depression. Kung

sinabi

mo naman na

nagawa

n’yo

sya

ng hindi

sinasadya

or one night stand lang she or he will think again na—.“ pinutol ko na ang sinasabi niya dahil hindi naman na akong mananalo sakaniya kapag tungkol dito.

Bumuntong huminga ako at ngumuso. “ Ok

sige

.

Ayoko

ng

makipagdebate

sayo. Tama

ka

,

maling

mali ako pero

ano

magagawa

ko desperado ako eh. “ Nagkibit balikat ako at biglang nag flashback saakin mga isipan kung gaano ako kadesperada noon dahil sa labis nakainggitan kay ate at sobrang pag p-pressure saakin ng parents ko.

“ See

desperada

? Reckless decision and

kapag

nagkataon

ang

anak

natin

ang

mahihirapan

, Do you like that?“ Bumukas ang elevator at nakapalupot pa rin ang braso niya sa bewang ko dahil naka two piece lang ako at naiwan ko doon sa seashore ang shades, towel and sarong ko pero pinakuha na namin sa babae kanina and hahatid niya nalang daw sa room namin.

“ Ofcourse

not..“ mababang boses na saad ko saka sinulyapan siya.

“ You know what, I badly want to make love with you right now and make our little

Atarah

and Rare but then again this relationship was not literally true I mean in reality ako lang

nagmamahal

…I

dont

want to commit a baby because of the lust.. I want to make a baby because of our love.“ natigilan naman ako sa paglalakad at ganon din siya.Tumitig ako sakaniya kaya napakunot ang noo niya.

D-mn this man! Bakit gan’to siya? Ibang iba siya kapag about love and work ang pinaguusapan.He’s so matured kung magisip and i love it! Nakakaturn on sa lalaki ang mga may gan’yang mindset.

“ What’s wrong?“ umiling ako saka pinagpatuloy ang paglalakad. Gusto siyang sigawan at ipamukha sakaniyang ‘Yes Rare sobrang lamang mo sa lahat ng lalaki ngayon’

What if talagang mainlove na ako sakaniya? Gagawa na ba agad kami ng baby? And bubuo ng pamilya? Magiging ba ako talaga ako?

“ Baby, I’m sorry ..“ malungkot na sambit niya kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“Ha?

Baliw

wala kang

kasalanan

.

Nagiisip

lang ako like

magkaiba

na

magkaiba

’yung

pagiisip

natin

about

sa

pagbuo

ng

pamilya

, ako

padalos

dalos

and

ikaw

matured

tapos

ako immature, do you think we’re compatible to each other?“ nakangiwi kong sambit dahilan para mapabuntong hininga siya at malalam akong tinignan.

“Yes we are baby, Let’s help each other to grow..May

matutunan

ako sayo at may

matutunan

ka

saakin

. Love is meeting of two souls, fully accepting the dark and light within each other

bound by the courage to grow thru struggle into bliss.“ malalim na salita na sabi niya kaya hindi ko magets nung una. You know dahil sa sobrang talino niya parang lahat ng sinasabi niya sobrang lalim ’yung tipong kapag sobrang baba ng IQ mo mahirap intindihin ang mga word of wisdom niya.

“

Bakit

ba ang tali-

talino

ng boyfriend ko?

Lahat

ng

sasabihin

kong negative kaya

niyang

bigyan

ng positive thoughts!“ Nakadating kami sa room namin at binuksan niya ’yun.

“ Boyfriend mo huh?“ nakangiting sambit niya kaya natawa rin ako habang umiirap sakaniya

“ Ayaw

mo?! ’Di wag!“

°°°

KAKAORDER lang namin ng pagkain and now naghihintay kami. Suot suot ko ang beach dress ko at sandals na binili rin ni Rare.Samantalang siya ay naka black nike board short and white polo na talaga expose ang hot dibdib niya.

“ So

kwento

mo na?“ tanong ko sakaniya habang inintay namin ang order naming spicy seafood boil.

“ You’re really curious huh?“ sambit nito habang umiinom ng water.

“ Paano

hindi curious!

Pinaiyak

mo ’ko and alam mo bang

lumangoy

pa ako

sa

malalim

na parte para

hanapin

ka

what if

nakain

ako ng

pating

dun!“ salubong na kilay na saad ko sakanya kaya napangisi siya ng malaki.

“ Kaya

nga

pinapuntahan

kita

sa

coast guard. You’re hard headed.

Sinabihan

na

daw

nilang

delikado

pero you

dont

listen..“ he bit his lips and clenched his jaw.

“ Nagalala

ako

sa’yo

syempre

!

Tapos

Tignan

mo

tumatawa

kapa.“ galit na sambit ko habang sinasamaan siya ng tingin dahil tumatawa ito.

“ Nah, I’m just happy to know that you’re also afraid to lose me.“ nangingiting sambit nito kaya inirapan ko ’to.

“ HA HA.“ sarcastic kong tawa.

“Hahaha, you’re so d-

mn

cute a while ago. My crying baby..“ Pangaasar nito kaya kinagat ko ang labi ko at inambaan ko siya hahampasin pero hindi ko tinuloy.

“ Tss

!

Kwento

mo na! Alam

akong

cute

talaga

ako!“ nagcross arm ako at bumusangot.

“ Yeah so it was all planned.

Simula

sa

pags

-surf

hanggang

sa

pagkahulog

ko. Lumangoy ako

malayo

sayo, sa

pwesto

mo para

makabalik

ako

sa

seashore and guess what hindi mo

napansin

’yun kasi ang

buong

atensyon

mo ay

sa

kung

nasaan

ako

nahulog

..“ natatawa niyang pagkukukwento kaya mas lalong naginit ang ulo ko.

“ Here’s your order ma’am and sir. Enjoy the meal!“

“ Thanks .“ Nag order kami ng isang malaking bowl ng spicy seafood boil na naglalaman ng crab, shrimp, crawfish and mussle. Nag order din kami ng baked mussle na isa sa mga favorite ko. Syempre may rice din.

“ Paano

kung

pinulikat

ka

!

Paano

kung may

pating

?! Hindi ako

sumama

sayo

dito

para

iyakan

pagkamatay

mo!“ inis na sambit ko habang pinapanood siyang nilalagyan ng pagkain ang plate ko.

“ You know what may

alaga

akong

shark

sa

paris. Close kami ng

mga

pating

.“ natatawa niyang saad at nagsandok na rin para sakaniya.

“ Sige

yabanagan

mo ako! Shark is like a snake

mga

taksil

’yan! Wala kang

magagawa

kapag

sinubo

ka

n’yan

!“ sambit ko habang nagbabalat ng shrimp.

“ Hahaha, D-

mn

it.

Sarap

sa

feeling ng

nagaalala

talaga

ang mahal mo .“ nakangiti niyang usal habang nic-crack ang crab gamit ang crab cracker.

Umirap ako at nilagay sa plate niya ang binalitan kong shrimp hanggang sa napatitig ako sa dibdib niya nang may napansin akong kakaiba na dumudungaw rito.

Dumdungaw ang first letter ng tattoo niya na ’ A ’ “Oh

nandyan

pa pala ang tattoo mo.“ mapait na sambit ko pero nakangisi ng sarcastic.

Pinagtaasan niya ako ng kilay at napabuntong hininga agad siya habang nilalagay niya naman sa plate ko ang crab meat.

“ Kailan

mo

pinagawa

’yan?“ tanong ko pa at nagsimula ng kainin ang crab meat na nilagay niya sa pinngan ko.

“ 2 days ago..“ seryoso ang titig nito saakin kaya sinmaan ko ’to ng tingin at inirapan.

“ Ha ha joke ’yun? I’m serious.

Kailan

nga

? Nung

katapos

n’yo

mag break ni Ate o nung kayo pa nun?“ kuryoso kong tanong habang nakatingin pa rin sa didbib niya.

“ None of the above baby.“ ngumisi siya at binuksan pa ang butones ng damit niya at tumabad saakin ang mapulapula pa sa gilid ang ink nito na may nakalagay na ’

Atarah

’. Halatang bagong bago pa ang tattoo.

Wala na ang panglan ni Ate parang tinabunan niya ’yun gamit ang pangalan ko.Nakapangakit ang desenyo at pagka caligraphy nito.

Dumagdag sa hotness niya! Mas bagay na sakaniya kapag pangalan ko ang nakalagay.

“What was that?” tanong ko sakaniya kaya kumunot ang noo niya.

“ Tattoo .“ tipid pero sarcatic na saad nito.

“I mean

ngayon

kolang

nakita ’yan?

Bakit

kanina

hindi ko nakita?“ Partida kanina topless siya pero hindi ko napansin ’yun. Why is that?

“ I

dont

know, maybe because your atension is in my abs.“ mayabang na saad nito kaya matalim ko siyang tinignan.

“ Ang

kapal

ng

mukha

mo!

Yabang

yabang

!“ nanggigil kong chant.

“ Hahaha, My baby

pikon

!

Pikon

!“ naiiling niyang sambit habang tuloy pa rin sa paghihimay ng crab meat for me.

“Isa pa Rare .” seryoso kong sambit dahil napipikon na talaga ako.

“ Kidding? Want to go snorkeling?“ pangiiba nito sa usapan habang nakangiti dahil ramdam niya paniguradong inis na inis na ako.

“

Ofcourse

pero

siguraduhin

molang

na hindi

ka

gagawang

eksena

na

buwis

buhay

ha! Baka

magpakalunod

ka

na naman!“

“Yes master baby, I love you!!”

°°°

NAKASAKAY kami sa bangka ngayon para pumunta sa spot kung saan maganda mag snorkeling

Pinadalusdos ko ang kamay ko sa malinaw na tubig na dagat habang nakangiti.

Rare is behind me, sitting, and he’s hugging me from the back, his head rested on my shoulde, and his lips slighty touching my neck. Its already 3pm and suot ko ang One piece samantalang siya naka beach short ulit na panibago.

“ Baby, I’m happiest when I’m with you..I just love being with you.“ he whispered kaya na napangiti ako sakaniya.

“ Yeah Hahaha.

Suotin

mo na ’tong snorkeling gear.

Kuya

nasaan

po ’yung gear

isusuot

ko lang po

sa

boyfriend ko.“ masaya kong tanong.

“ Eto po Ma’am .“ inabot saakin ng may katandaan na bangkero ang gear.

“ Thank

you po!“ Nakangiti akong sinusuot sa ulo ni Rare ang snorkel habang siya ay malalam lang na nakatitig saakin.

Nakita ko pa ang paggalaw ng adams apple niya at nagtama rin ang aming mga mata. “ Oh ’yan…“ Sunod naman ginawa ko ay umupo sa lapag ng bangka para isuot sa paa niya ang flipper.

“

Tapos

na po mahal kong

senyorito

.“ dahan dahan akong tumayo at umupo ulit sa tabi niya.

“ Let me put yours too

.“ Tumango ako saka bumalik sa pagkaupo. Dahan dahan niya good nilagay sa paa ko ang flipper at napabusangot ako nang unti unti niyang tinaas ang kamay niya sa legs ko nang matapos niyang ilagay ’yun.

“ Stop teasing me..“ sambit ko sabay hampas sa kamay niya.

“What? Hahaha. I’m not teasing you.I’m just wiping the dust in your legs.” Painosenteng sambit nito at bumalik sa pagkaupo nito sa tabi ko.

“ Duh,

Gawaing

manyak

.“ umiirap kong sambit.

“ Hahaha, Really baby. Ako

manyak

?

Kamusta

ka

?“ pangaasar nito kaya unti unti na naman naginit ang ulo ko.

“ G-go!

Kuya

pwede

na ba

tumalon

?“ naiirita kong tanong dahil sa pangaasar nanaman ni Rare.

“Yes

maam

pero

dapat

po mag warm up na muna kayo para hindi kayo

mamulikat

o kung

ano

man at

h’wag

din po

masyado

lalayo

sa

bangka

.“ Sinunod naman namin ni Rare ang sinabi kuya.

“ Ang

tagal

na ng

huli

kong snorkeling 3 years ago pa

ata

. How about you ?“ tanong ko habang inistrech ang kamay ko.

“ Last year .“ tipid pero seryosong sambit nito.

“ Sino

kasama

mo?

Fam

?“

“ Nah,

my friends .“

“ Kasama

si

Presh

?“ nakanguso kong tanong.

“Yes why?” nagaalala siyang binalingan ako ng tingin.

“ Wala hahaha. I’m not jealous kung ’yan ang

iniisip

mo I’m just curious. Hahaha. I know she’s lesbian. Nag search ako. I stalk her social media account and guess what

babaera

siya

hahaha.“ natatawa kong usal.

“ Yes she is and you stalked her

couz

you’re jealous.“ nakangisi niya namang sambit kaya tinulak ko siya tubig kaya nahulog ito. Sumunod na rin ako at tumalon sa tubig.

Nagsimula na ako sa paglangoy. I simply stay at the surface, and use the snorkel to breathe while looking down.

Ganon na din ang ginawa ni Rare and Yes sobrang ganda ng ilalim kahit na wala kami sa malalim na parte kitang kita ko na agad ang magandang tanawin sa ibaba ng karagatan. Mayaman ito sa coral reefs at mga isda. Iba’t ibang klase ng isa.

Naramdaman kong malapit lang saakin si Rare kaya umahon ako at ganon din siya lumapit siya saakin at niyakap ako.

“I’ll just tie you bikini properly..” mahinang bulong niya saakin kaya napatingin ako sa one piece na suot ko and yes maluwag na siya konting konti nalang mahuhubadan na ako.

“ Done baby, do you want to dive below the surface? “ husky na bulong nito.“ This will allow you to get a much closer look of the marine wildlife, and we’ll explore reefs and other underwater features up close.“ ramdam na ramdam ko ang hininga niya sa leeg ko.

“Yes

ofcourse !“ masaya kong sambit at hinarap siya.

“Improve your breath hold first.Simply breathe deep and slowly to fully fill and empty your lungs. Then, take an extra deep breath, making sure to fill up your diaphragm first, then chest, and finally the very top of your torso.slow down, relax, and let your fins do the work for you.” Sinunod ko naman siya at sabay namin ginawa ang sinabi niya at hawak kamay kaming lumangoy pa pailalim.

°°°

EWAN ko pero mukhang wala kaming kapagudan dahil ngayong gabi imbes na magpahinga ay namamasyal pa kami sa night market dito sa Daet.

Samu’t sariling stall ng pagkain ang nakikita namin sa kaliwat kanan ng daan. Marami ring nagtitinda ng souvenirs, mga damit, at iba pa.

“ Rare, We should try

balut

! ’

Ayun

bili

tayo!“ sambit ko sabay turo sa stall ng balutan.

“ Nah, I don’t eat fertilized developing duck egg embryo.“ Umiling siya at ngumiwi saakin.

“Ay parang

ikaw

si

Mikee

! HAHAHA hindi

kumain

ng ganyan like kasi ’di ba

Veterenarian

siya

kaya vegetarian din

daw

siya

as in hindi

siya

kumain

ng egg or any meat na

nanggaling

sa

hayop

.

Puro

gulay

nga

siya

. ’Di ba

kailangan

din naman ng karne.“ sambit ko habang naglalakad kami papunta sa balutan.

“ It’s true that vegans, who don’t eat any animal-based foods, and vegetarians are typically at a lower risk of heart disease, type 2 diabetes, high blood pressure, certain cancers, like breast cancer and prostate cancer, and obesity.“ Mababang boses niya na pagpapaliwanag saka hinawakan ang kamay ko.

“But

theres

bad effect..Ang

mga

hindi

mabuting

epekto

na

konektado

sa

pag

aalis

ng karne

sa

kinakain

ay

nakasentro

sa

kakulangan

ng

ilang

mga

sustansyang

mahalaga

sa

maayos

na

paggana

ng

katawan

. Ito ay

partikular

sa

sustansang

gaya ng

mga

Protein, Vitamin B12, Calcium, Vitamin D pero ang

mga

kakulangang

ito ay

maaari

rin

namang

mapunan

kung

tutumbasan

ang

tinanggal

na karne

sa

kinakain

ng

mga

gulay

at

prutas

na

mayaman

din naman

sa

mga

nabanggit

na

sustansya

.

Kinakailangan

lang

maging

wais

at

maalam

lalo na

sa

pamimili

ng

pagkain

.“ ’Di niya inalis ang titig niya saakin kaya nanlaki ang mga mata ko.

“ Hoy! Omg!!??!“ gulat na saad ko.

“What ?” kunot noo niyang tanong.

“First time mo mag explain ng mahaba na tagalog! HAHAHAHHAHA. Hindi na English and Conyo! Mas cute ka pag natatagalog.” tawang tawa kong saad kaya inirapan niya ako.

“ Do you still want to eat balut?“ masungit na tanong nito dahil nandito na kami sa harap ng stall ng balutan.

“ Yes ofcourse! Tikman mo rin no !“ nakangiti kong sambit.

“ No, hindi pa bang sapat pinakain mo ako ng bituka at dugong baboy? Tss .“ Umiirap pa rin na sambit kaya nipoke ko ang tagiliran niya.

“ Yieee nagtatalog na siya porket sinabihan kong cute siya.“ Bumusangot siya at hinarao ang vendor.

“ Tss. Enough. Kuya give my girfriend One dozen of fertilized developing duck egg embryo.“ malamig na sabi nito.

“Hoy dalawa lang !” pagpipigil ko.

“ Po ?“ naguguluhang tanong ng vendor.

“ Dalawang balut daw po .“ magalang kong sambit saka ngiti. Tumango naman siya at naglagay sa papel na parang pocket ng dalawang balut at plastic ng suka and asin.

“ Eto na po ma’am.“ inabot niya saakin kaya inabot ko naman ito.

“ Salamat po.“ naglabas ng isang daan si Rare at binigay kay Manong.

“ Keep the change ..“ sambit nito habang umigting ang panga.

“ Infairness galante ka ha, lagi kang nag k-keep the change.“ pangaasar ko rito pero inirapan niya nanaman ako.

Pikon din ang isang ’to eh hahaha .“Nah

, I’m just helping them kahit na sa maliit na bagay lang.“

“ Yiee good boyfriend!“ nawala ang sungit sa mukha niya at napalitan ito ng ngisi.

“There’s mamihan there, I want to eat mami rightnow baby, let’s go doon mo na kainin ’yan.” sambit niya habang turo sa isang stall ng mamihan na hindi kalayuan saamin.

“ Sige sige!“ Hawak kamay kaming naglakad ako papunta sa mamihan habang hawak ko sa kaliwang kamay ang naka plastic na balut.

Iniswing-swing ko pa ang kamay naming dalawa na kala ko mo bata akong sobrang excited.

Sa gilid lang din ng daan ang mga upuan at lamesa ng mamihan na ’to na isang stall lang din.

“ Seat here. Ako na magoorder ..“ Tumango ako saka binaling na ang atensyon ko sa balut ko. Binasag ko ’to at binalatan sa tuktok. Nang mabalatan ko na ay hinugop ko ang sabaw.

Sarap!

“ Put the vinegar here. “ Sambit niya saka lapag ng isang bowl na walang laman sa harap ko sa lamesa namin.

“ Thank you !“ nilagay ko naman ang suka sa bowl at siya bumalik doon sa stall at nang maubos ko na ang balut ko ay saktong dumating siya dala dala ang isang tray na may lamang mami namin.

“ I’ll buy buko .“ Tumango ako sakaniya at ngumiti. Pinanood ko siyang pumunta sa kabilang stall para bumili nang inunumin namin.

Bumalik siya na dala dala ang dalawang buko juice na nakalagay pa rin sa mismong coconut fruit.

Nagsimula na siyang kumain ng mami samantalang ako ay kinakain ko ang ang isa ko pang balut.

“ Rare if you really love

me drink this sabaw .“ mapanghamon kong sambit sabay tapat sa mukha niya ang balut.

“ Baby, that’s the embryonic fluid of the baby duck. “ busangot na sambit niya na halatang nandidiri.

“ Kaya nga, tikman mo lang naman. ’Di mo na ako love? Ok sige. Ok lang patikimin ko nalang si Roks bukas ng gan’to.“ pagpapaawa ko dahil alam kong hindi niya ako matitiis.

“ D-mn it. Ofcourse I love you. Give me that.“ napangisi naman ako ng malaki dahil sa sinabi niya. Inabot ko sakaniya ang balut.

“ Paano ’to?“ nakangiwi niyang tanong.

“ Gan’to ..“ tinuruan ko siya kung paano inumin ang sabaw ng balut.

“ How is it?“ natatawa kong tanong.

“ Not bad.“ wala siyang reaksyon pero alam kong diring diri na siya.

“ Oh hindi naman pala eh kainin mo na mismo ’yung duck .“ natatango kong saad.

“ Baby please no..“ nagmamakaawa ang mata niya kaya humalakhak ako ng malakas.

“ Hahaha joke lang . “

“ Rare? Oh my god?“ Sabay kaming napatingin ni Rare sa lumapit na babae sa gilid namin.

“ Do I know you ma’am ? “ magalang na tanong ni Rare. The woman was petite and her skin color is pale. Mahaba rin ang buhok niya na kulay brown.

“ Rare this is me! Joy! Classmate n’yo ko ni Akisha . Nakalimutan mo ako? Eh tinulungan nga kita lagi noon kada monthsary ninyo ni Akisha na isurprise siya ehh..“ iniwas ko ang paningin ko at patuloy nalang na kinakain ang balut ko.

“ Oh yeah, Joy Magsino right?“ rinig kong sambit ni Rare pero ramdam ko ang titig niya saakin kahit hindi ko siya tignan.

“ Yes yes! Alam mo sayang kayo ni Akisha, huhu kala ko kayo talaga magkakatuluyan nagparaya na nga ako sakaniya noon kahit gustong gusto kita..“ napakagat ako sa labi nagtiim ang bagang ko dahil sa pananalita niya.

“ Uh yeah by the way this is Atarah my girlfriend.“ nagtaas ako ng tingin sa babaeng nakatingin na rin pala saakin.

“ Oh Hi nice to meet you Atarah, You know what kahawig mo Ex ng boyfriend mo..“ nakangisi niyang sambit na halatang nangiinsulto.

“ Actually she’s my sister..“ malamig kong sagot.

“ Oh? Really hahahaha.“ plastic lang ’tong tumawa pero nababasa ko sa mata niya ang labis na pagkamuhi at pagkadiri.

Hindi ko na siya sinagot at pinagpatuloy ang pagkain ko. Hindi ko alam pero parang may kung ano akong naramdaman at gusto ko nalang isupalpal ang mainit na mami sa mukha ng epal na’to.

“ Yuck?! Kumakain kang balut?“ pinagalaw ko ang kilay ko at tinignan siya ng blanko.

“ Obvious ba?“ mababang boses na sambit ko.

“Hahaha, Hindi ka nandidiri. Ewy kaya.” pinanliitan ko siya ng mata dahil nag uumpisa na akong magpigil.

“ Kakainin ko ba kung nandidiri ako?“ Ngumiti ako ng natamis sa kanya saka ko sinubo ang buong balut.

Ngumiwi siya at binaling niya ang tingin kay Rare na nakatitig lang saakin na seryoso.

“ Pwede ba akong sumana sainyo? Hindi ko kasi kabisado ang lugar na. Vacation lang din, sa Australia ako nag stay ngayon.“ paawang sambit nito habang nakasulyap kay Rare pero kawawa siya hindi siya tinitignan ni Rare dahil nasa saakin nakatingin ang boyfriend ko.

Maaapektuhan ba mukha nito kapag binuhos ko sakaniya ’yung kumukulong mami? Parang hindi naman kasi eh sobrang ang kapal ng mukha ng epal na ’to eh.

“ Wala ka bang kasama?“ matamis kong usal sa kaniya.

“ Wala eh. Please Rare sama na ako sainyo.“ Nakanguso niyang sambit at talagang hinawakan niya pa ang braso ni Rare kaya pinagtaasan ko ’to kilay.

Napansin ni Rare ang tinitignan kong kamay ni Joy na nakahawak sa braso ni Rare. Kaya inalis nito ang kamay ni Joy sa braso niya ng dahan dahan.

“I don’t want to be rude Joy but the answer is NO.” Umigting ang panga ni Rare habang ang madilim niyang mata ay nakatingin saakin.

“ Aw grabe ka? Atarah bawal ba ako sumama sainyo? I promise hindi ako manggugulo sainyo. I just don’t want to look lonely.

Nakakalungkot..“ Tumingin naman saakin ngayon si Joy at nagp-puppy eyes pa siya kaya muntik pa akong masuka.

“ Sure, Why not.“ ngumiti ako ng hilaw sakaniya saka binaling ko ang atensyon ko kay Rare na halatamg iritado na sa babaeng nagngangalang ‘Joy’

“ Really?! Thank you girl! Mukhang mas mabait ka talaga sa Ate mo!“ Tss. ang plastic nitong epal na ’to.

“Yeah, Go get a chair and magorder ka rin ng food mo.” nakangiti akong parang aso sakaniya kaya ngumiti rin siya saakin ganon.

“ Rare, pwede bang buhatin mo ang upuan na ’yun? Mukhang mabigat kasi..“ nakapout na sambit niya kaya muntik pa akong matawa ng malakas kasi hindi naman bagay sakaniya mag pacute.

“ Girl that chair is just like you.. Oh I mean plastic lang ’yun. D-mn this mami napaso kasi dila ko kaya nabubulol ako hahaha. Go get the chair.“ Tinasaan niya ako ng kilay at nginitian niya ako na parang natatae siya kaya napakagat ako sa labi baka bigla akong matawa ng malakas.

“Please, Rare?” Tinaasan siya ng kilay ni Rare pero mabilis na bumaling ’to sa lalaking kumakain din ng mami sa gilid namin.

“ Hey brad can I ask a favor? Can you give that chair to her .“ sambit ni Rare sa lalaki habang nakaturo sa isang upuan na bakante.

Good job boyfriend ko! Mukhang ayaw ng away! Hahaha.

“Please Kuya? May injured kasi boyfriend ko sa kamay. Hindi pa siya pwede magbuhat ng kahit ano.” panggagatong ko kaya bumaling ng tingin saakin si Rare at nakita ko ang pag ngisi niya.

“ Ah sige po.“ magalang naman na tumayo ang lalaki at binigay sa pwesto ni Joy ang upuan.

“Go Joy, magorder ka pa ng pagkain mo dun para dire-diretso usapan n’yo ni Rare.” sambit ko sakaniya.

“ Uhh–

sige

.“ ngumiti siya saakin saka tinalikuran kami pero nahagip ng mata ko ang pagirap niya saakin.

Bitch!

“ If you don’t want her why did you let her to go with us?“ kunot noong tanong ni Rare habang umiigting ang kaniyang panga.

“ Kawawa nga.“ sambit ko saka sumubo ng mami ko.

“ Atarah, Distorbo siya saatin. Tss.“ giit niya na salubong ang mga kilay at halatang ayaw na ayaw niya na nandito ang presensya ni Joy.

“ Mukhang ’di naman siya distorbo sayo eh. “ nakangisi kong sambit kaya dumilim ang titig niya saakin dahil hindi nito nagustuhan ang narinig.

“ D-mn, you’re jealous. Sige sa harap niya mismo sasabihin kong ayoko siyang kasama and by that, maybe she will stop bugging us.“ seryosong usal nito at sinuklay ang buhok niya gamit ang kaniyang kamay.

“ Rude baby, hayaan mo siya ’di naman ako nagseselos. I just dont like her bitchy attiude.“ nakanguso kong sambit habang humigop pa rin ng sabaw.

“ No, Paalisin ko siya .“ galit na giit nito.

“Hayaan mo na Rare. Babae siya. Gabi na at wala pa siyang kasama, don’t worry about me.” sambit ko sakaniya saka ngumisi dahilan para mas lalong magsalubong ang kilay niya.

“ No ..“ matigas na ingles na sabi nito pero sinamaan ko siya ng tingin

“I said I’m fine, hayaan mo .“kunot noo ko na ring sambit.

“ Hey nakaorder na ako! Masarap ba ’yan Rare?“ Napatingin naman kami sa dumating na si Joy na agad umupo sa upuan at tinabi ’yun kay Rare kaya ramdam ko ang paginit ng pisnge ko.

“ Yeah ..“ tipid na sagot ni Rare.

“ So, kamusta ka na? Sikat na surgeon ka ha! Alam mo everytime na nakikita kita sa mga magazine sobra akong nagiging proud kasi succesful kana.“ masayang papuri ni Joy pero walang pake sakaniya si Rare dahil nagsimula na ’to kainin ang kaniyang mami.

“ Thanks .“ Napangisi ako sa coldness ni Rare. Very good talaga ang baby ko!

“Bakit ikaw joy, Ano ba trabaho mo?” tanong ko habang nakangisi ala ‘plastic’

“ I’m accountant in Australia, how about you?“ mayabang na saad nito saakin habang tinataasan ako ng kilay.

“ Nurse .“ simple kolang na sambit.

“ Oh kaya pala..“ Tumatango niyang sambit saka bumaling ulit kay Rare.“ Ilang years na kayo?“

“ Joy .“ seryosong saad ni Rare at alam kong papaalisin niya ’to.

“Bago lang kami .” sagot ko.

“ Ok, Bakit Rare?“ matamis na tanong nito. Kung hindi lang ako naawa sakaniya hinayaan ko na si Rare na palayasin siya. Babae rin ako, alam kong delikado na magpalakad lakad siyang magisa dito lalo pa’t halatang mayaman siya.

“ So buti nagbakasyon kang magisa?“ tanong ko ulit habang patuloy sa pagkain ng mami.

“ May problema ba Rare?“ hindi niya pinansin ang tanong ko dahil na kay Rare ang buong atensyon niya.

Naginit ang ulo ko dahil hindi niya ako pinansin at isa pa nilalandi niya ang boyfriend ko.

“ None. My girlfriend is asking you.“ matigas na sambit ni Rare at tinaasan niya ’to ng kilay habang pinapagalaw ang kaniyang panga.

“ Oh yeah, Ano tanong mo Atarah?“ mahinahon na sambit nito pero halatado sa expresyon niya ang matinding pagkamuhi saakin.

“ Buti nagbakasyon ka ng magisa..“ ulit ko pa saka uminom ng buko juice.

“ Uh—Gusto kolang mapagisa..“ napangisi ako sa naging sagot niya dahil nahanapan ko siya ng butas para barahin.

“Last time I checked, you said you’re lonely kaya gusto mo saamin pero pumunta ka pala dito para mapagisa, What is the sense of that?” natatawa kong biro sakaniya kaya na kita ko ang pagbago ng kulay ng mukha niya na mas lalong pumutla.

“ Ah I mean uh–wala lang ang tagal ko na kasing hindi nakita and nakasama si Rare eh you know I want to hangout with the both of you talaga..“ maingat na sambit nito kaya mahina akong natawa.

“ Baby, eat your food. Don’t talk..“ maotoridad na sambit ni Rare na tahimik lang.

“ Yes baby..“ matamis kong tugon.

“Joy, get your food there. There’s no waiter here. Self service.” matabang na sambit at malamig ang tingin ni Rare rito.

“Ah yeah yeah..” mukhang napahiya siya kaya tumayo siya at pumunta sa stall ng mamihan.

“Arte niya..” naiinis na sambit ko.

“ That’s why we should spatch her.“ seryosong saad ni Rare.

“ Bakit biglang hindi ka na naging gentleman ngayon ha? Hahahah.“ pangaasar ko sakaniya kaya bumunting hininga siya.

“ Tss. My baby is jealous and I dont want her to be mad at me.“ malalim ang boses na pagkasabi niya.

“ Duh..“ nakangiti kong sambit at naiiling.

°°°

NAGLALAKAD lakad pa rin kami sa kahabaan ng night market and syempre bumuntot saamin ang epal na si Joy.

Natutuwa nga ako kay Rare kasi ang tipid tipid niya sumagot kay Joy at kung minsan naman ay hindi talag ’nito pinapansin ang babae dahil nasaakin lang atensyon niya.

Pero kanina may napansin ako kay Joy parang may sinesenyasan siyang mga babae kanina na lumayo. Parang kaibigan niya ang mga ’yun.

“ Do you want that?“ tanong saakin ni Rare dahil nakatitig ako sa stall ng isang kakanin o delicacies na parang siyang mochi pero sobrang bilog niya.

“ Yes ..“ tumatango kong samabit kaya iginiya niya ako palapit doon habang hawak ang kamay ko.

“ Ok, My master wants, My master gets We’ll buy that.“ nakangiting sambit niya saakin.

“ Alam mo nagpaplano nga sila ng Reunion eh. May balak ka bang pumunta nun? “ tanong ni Joy na kanina pa nagkukwento pero hindi naman pinapansin ni Rare.

Kaya napapaisip ako, hindi ba siya nahihiya sa ginagawa niya?

“ How many baby?“ hindi niya pinansin ang tanong sakaniya ni Joy kaya ewan ko kung matutuwa ba ako o kung ano dahil naawa ako ng kaunti kay Joy.

“ I want 2, one for you and one for me..“ sagot ko naman kaya tumango siya at hinarap ang matandang tindera.

“ Rare are you listening?“ nagtatampong tanong ni Joy kaya napairap ako sa kawalan.

Pabebe.

“ Wait joy.. Manang 2 pieces of Angko.“ sambit ni Rare sa tindera at mukhang nakita niya lang ang pangalan ng kakanin sa nakasulat na papel na nakadikit sa gilid.

“Uy mukhang masarap ’yan ha.” sabat ni Joy hang nakatingin sa Angko.

“ Uh— dagdagan mo na ng isa Rare for Joy..“ muntik ko oang makalimutan ang epal baka biglang magwala dahil bumili lang kami ng para saamin.

Isa pa po manang. ’Hiwalay nalang po ng lagayan ang isang Angko . .“ magalang na sambit ni Rare sa matanda.

“ Manang saan gawa ’yan?“ tanong ng pabibong si Joy.

“Malagkit pong kanin, asukal at mani po.” sagot naman ni Manang habang nilalagay sa parang maliit na paper plate ang angko namin.

“ Bayad po.“ inabot naman saamin salawa ni Joy ang Angko. Bali magkasama sa lagayn ang amin ni Rare tapos iba ang kay Joy.

Tinikman ko agad ito at napakagat ako sa labi ko dahil sa sobrang sarap.

“How is it?” tanong ni Rare ngumiti ako at nag thumbs up.

“ Masarap!

“ Sambit ko sabay kagat ulit. “Manang grabe naman po ang sarap nito.” pagpupuri ko kaya napangiti siya ng matamis saakin.

“ Manang kulang ata sa sugar like no offense po ha hindi magandang combination ang malagkit na kanin at mani…Cringe! Try it Rare hindi man gaano kasarap.“ nakangiwing sambit ni Joy kaya nagdalubong ang kilay ko dahil sa sinabi niya.

Ang bastos! Walang respeto!

“ Masarap kaya no! Try it baby..“ inis na sambit ko pero nagkibit balikat lang ang bitch na ’to.

Tinikman naman ni Rare eto and sabay sabay kaming napatitig sakaniya habang nginunguya niya ’to kahit na ang tindera ay naghihintay sa magiging reaksyon ni Rare.

“Yeah baby, you’re right! Its good and delicious! “ binigyan niya ng malamig na titig si Joy. “ I don’t know what kind of tongue that you have Joy pero masarap talaga ’to. Manang can we buy one bilao of this.” sambit ni Rare na nagpangiti nang malaki sa tindera.

“ Oh sige po!“

“ I told you baby, its really nice.

“ sambit ko saka kumapit sa braso niya at kumagat ulit sa pagkain ko.

“ Let me taste again nga… Uhmn, omg its masarap pala talaga kapag tumatagal sa dila..“ nakangiti na sambit ng plastic na si Joy.

Walang pumansin sa opinyon niya at nang mabigay na saamin ni manang ang bilao ay agad nag bayad ng isang libo si Rare kahit na dapat 400 peses lang.

“ Thank you po.. “ sambit ni Rare na bumaling na ang tingin saakin ngayon. “ Baby do you want to buy souvenirs?“

tanong niya saakin kaya tumango ako agad

“ Yes !“ Ipinalupot ni Rare ang braso niya sa bewang ko at sinubuan ko siya ng Angko namin.

“I’ll buy too!” sambit ng paepal na si Joy.

Pumunta kami sa bilihan ng mga souvenirs and mga foods na pwedeng ipasalubong. Stall style lang din. Marami ring tao roon at namimili.

“ Baby, Tiwi Halo-halo! Bili tayo.“ sambit ko habang nakatingin sa nadaanan namin.

“Sure, gusto mo bumili na tayo ngayon o pagkatapos mo nalang na mamili ng souvenir?” mapungay pungay na tanong n Rare.

“ Katapos nalang.“ sambit ko at nagsimula ng mahanap ng pwedeng pasalubong.

“ Rare do you think this is beautiful ?“napatingin naman ako sa pinakitang headban ni Joy kay Rare and maganda naman ’to.

“ Yeah …“ Humarap saakin si Rare at may tinurong kwintas. “ Baby I’ll buy this one. Mukhang bagay sayo..“ sambit niya sa isang silver na kwintas namay pendant na pearl.

“ Ser couple necklace ho ’yan. Eto pong kabibe ang design ang kapartner n’yan 200 dalawang pares na sir.“ sambit nama ng tindero saamin.

“ Ok sige kukuha ako.“ tumatangong sambit ni Rare habang umiigting ang panga.

“ I wan’t that too!“ sambit ni Joy saka binitawan ang hawak niyang headband.

“ Ma’am may pangsingle na kwintas kami baka gusto n’yo po?“ magalang na sambit ng tindero habag nilalagay sa plastic ang bibilhin kwintas ni Rare.

“ Are you insulting me? I want that couple necklace! Dont offer me anything. Wala namang kahit anong maganda dito Tss.“ Galit na wika ni Joy kaya napatingin sakaniya ag ibang mamimili.

“ Ay hindi po..“ kinakabahang sambit ng lalaki.

“ Joy, Enough. Ikaw ang nangiinsulto.Stop acting like a brat if you don’t want the food and the souvenirs here go and find a fancy mall!“ madiing wika ni Rare kay Joy kaya napayuko si Joy.

“ I’m sorry..“ mahinang bulong nito.

“ Joy hindi kasi maganda ang ganyang ugali. Naghahanap buhay lang sila rito and hindi ka naman kasi nila pinilit na bumili ka kaya kung ayaw mo h’wag kang bumili at ’di mo na sila kailangan pang insultuhin. Ang toxic kasi ng ganyang ugali..Hindi porket mayaman ka at sanay ka sa mga branded na gamit at masasarap na pagkain you’ll degrading them just because they don’t meet your expectation about their product.“ maanghang kong paliwanag kaya nagtaas siya ng tingin at sinamaan ako ng tingin.

“ I said I’m sorry ok? Paulit ulit ?“inis na wika nito kaya agad naginit ang ulo ko.

“ You know what b-tch kanina pa ako nagtitimpi sa’yo sa totoo lang kung hindi naman sincere ang sorry mo h’wag kang magpasorry. Wala ding kwenta..“ inis kong usal sakaniya kaya inirapan niya ako.

“ Wow, the feeling is mutual pala..“ nakangising sambit nito kaya parang biglang gusto kong hilain ang buhok niya.

“ Joy! Nirerespeto kita pero hindi ko mapapalamapas kung ga-ganyan ganyanin mo ang girlfriend ko. Lumayo ka na habang nagtitimpi pa ako T-ngina baka kung ano pa magawa ko sayo.“ Matigas na tagalog sabi nito habang matalim ang tingin ni Rare kay Joy.

“ Siya na una Rare nakikiepal! Pabibo.“ sambit niya habang diniduro duro ako kaya hinampas ko ang kamay niya.

“ Wow,ako pa pabibo ghorl? Sino kayang epal na nakisawsaw sa date namin? Pasalamat ka nga pumayag akong sumama ka saamin eh. And guess what ’di ka magisa kala mo ba hindi ko nakita kanina ’yung kaibigan mong dapat lalapitan ka pero sinenyasahan mong lumayo. Sige tell me sinong pabibo at epal saatin.“ maagas na sabi ko sakaniya kaya namutla ang mukha niya at akmang susugurin ako pero napigilan siya ni Rare.

“ How dare you!“

“ Joy, Don’t you f-cking ever hurt my girl.Ako ang makakalaban mo. Don’t make a scene. Nakakahiya ka.“ hinawakan niya sa braso si Joy at alam kong mahigpit ito dahil sobrang bilis pumula ng pinaghawakan ni Rare.

“ Rare .“ Inilingan ko siya at hinawakan ang kaniyang braso.Hinarap ko si Joy na mukhang nahihirapan sa pagkahawak sa kaniya ni Rare. “ Umalis ka na. Go to your friends..Babalik na rin kami sa hotel.“ binitawan siya ni Rare at sinamaan ako ng tingin.

“ Parehong pareho kayo ng ate mong bitch!“ sambit niya bago siya nagmadaling umalis.

“I don’t curse woman but d-mn

her.“ iritadong sambit ni Rare kaya napangiti ako.

“ Hayaan mo na. Mamili nalang tayo ng souvenirs..“ natatawa kong umiiling.

°°°

NAKAUWI na kami sa hotel. Kakatapos kolang mag shower samantalang si Rare ay nags-shower pa.

Nakahiga ako ngayon sa kama namin at ngayon ko naramdaman ang matinding pagod at antok.

Gusto kong matulog pero gusto ko rin naman hintayin si Rare na matapos maligo.

Chineck ko ang phone ko. Andaming text mula kay Kristan, Roks, and Adler pero hindi ko sila naireplyan ngayon dahil magseselos lang si Rare at isa pa boyfriend ko si Rare ngayon and faithful ako sakaniya.

Napabuntong hininga ako at binuksan ang mensahe ni Mikee.

||

Infairness lamang na lamang ang manok ko! Umamin ka nga mahal mo na siya?||

Nakwento ko kasi sakaniya kanina nung tumawag siya na pinagbigyan ko si Rare na maging boyfriend ko at ngayon ay nasa camarines sur kami nag date ng isang araw at etong lokang ’to syempre tuwang tuwa dahil na f-feel niya daw na mananalo na siya sa pustahan namin.

|| I don’t know pero masaya ako sakanya..||

Reply ko sakaniya saka binaba ang phone ko at tumitig sa kisame.

Naguguluhan din ako? ’Di ko alam kung gusto ko na rin siya o kung mahal ko na rin siya? Pero isa lang ang alam ko masaya ako sa feeling niya.

Sobrang saya sa feeling na makasama siya. Pinasaya niya ako ng sobra at talagang hinahanap hanap ko ang pagiging clingy nito saakin. ’Yung feeling na higit na masaya ako kay Rae ngayon kaysa nung naging kami ni Charl. Ibang iba ang epekto ni Rare saakin.

Ang nakakainis pa ay nakakaramdam ako lungkot dahil bukas pagising ko hindi ko na siya boyfriend at balik manliligaw na siya.

’Yung tipong may dalawang panig sa isip ko. ’Yung isa sinasabi na sagutin ko na si Rare para maging masaya na ako sa buhay ko at ’yung isa naman ay sinasabi na baka maranasan kolang sakaniya ang naranasan ko kay Charl.

Kaya hindi pa talaga ako sure sa feeling ko. Ayokong magpadalos dalos sa desisyon ko at sagutin nalang siya nang hindi ko pinagiisipan at naguguluhan pa ako.

Gusto kong maging kami na wala ng gumugulo sa puso ko para makatam ko na talaga ang saya na hinahangad ko.

“ Baby.. Are you hungry? “

“ No ..“ napalingon ako kay Rare na nakatopless at nakashort na ito.

Basang basa pa ang buhok niya .“Give me the towel punasan ko buhok mo.Umupo ka dito..” malalam na sambit ko.Sinunod niya ako at umupo siya sa gilid ng kama saka binigay ang towel. Lumuhod ako sa kama at inumpisahang punasan ang buhok niyang ng dahan dahan.

“ I badly want you to be my girl forever baby. Sana aking kanalang habang buhay.“ Mahinang bulong niya kaya napakagat ako sa aking labi.

“ Sana nga hindi na ako maguluhan at ako’y maging sayo na habang buhay..“ malungkot kong sagot.

---

Nyang note: Parang malapit na sagutin ni Atarah is Rare ha Hahahaha. Nako! Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 34

Atarah’s

POV

KARARATING lang namin ngayon sa mansyon at 9 am na. Sinundo kami ng chopper ni Rare mula sa Daet, Camarines Norte para mas mapabilis ang uwi dahil may lakad pa ako. Nagland ’to sa helipad ng kaniyang mansyon. At pagkatapos nito ay hinatid na ako rito ni Rare.

Ang sarap kaya sa feeling kasi naupo ako sa tabi ng pilot seat tapos si Rare ang nakaupo sa pilot seat at siya ang nag drive ng helicopter. Astig niya nun sobra parang ang hot hot ng dating niya.

Lahat nalang ata kaya gawin ni Rare eh. Andami kong nalaman sakaniya ngayon, Marunong siya mag surf and marunong pa siya magpatakbo ng helicopter, Saan ka pa?

Papasok na kami ng Mansyon dala dala ang aming pasalubong nang makasalubong namin ang aming mayordoma na may dalang dustpan and walis.

“ Hi Lala Anita, sina Mommy po?“ tanong ko rito sa ngiti ng matamis.

“ Nasa

opisina

ang Daddy mo at ang Mommy mo ay

nagdidilig

ng

halaman

sa

garden.“ sambit nito saka tinuro pa ang papunta garden.

“ Sina Ate and

Charl

po?“ tanong ko pa ulit.

“Ang Ate mo ay

kasama

si

Akeila

sa

playroom at

si

sir

Charl

naman ay

umalis

at may meeting

yata

’to doon

sa

business

nila

.“ sagot ni Lala.

“

Sige

po! Lala

bigay

ko

mamaya

pasalubong

nyo

ha. “ masayang sambit ko sabay turo sa buhat buhat na mga paper bag ni Rare.

“ Aba’y

saan

ka

ba

nangaling

?“ nakakunot noong tanong nito.

“ Daet

,

Camarines

Norte po.“ ngumiti siya ng nakakaloko at nagpapalit palit ang tingin niya samin ni Rare.

“ Kayo na bang

dalawa

?“ matamis na saad nito.

“ Soon Lala Anita..“ nakangising saad ni Rare. Gusto ko ngang sabihin kay Lala Anita na ’Naging boyfriend ko na po ‘yan at EX ko na’

“ Aba’y

ikaw

Atarah

bakit

hindi mo pa kasi

sagutin

ang

gwapong

’to

bahala

ka

baka

biglang

mapagod

at doon mo lang

mapagtatanto

na mahal mo..“ nawala ang ngiti ko dahil sa sinabi ni Lala.

Paano nga? Paano nga kung biglang sumuko si Rare at tigilan niya na ang panliligaw saakin? Tapos ’yun na ’yung time na hindi na ako naguguluhan at huli na..

“I will never get tired of waiting her.As long as I breath, I will never stop loving her.” lumingon saakin si Rare at malalam ang titig niya saakin kaya napangiti ako at ramdam kong nag init ang pisnge ko.

Argh?! Deserve ko ba talaga ang lalaking ’to? D-mn ano bang meron saakin at nagustuhan ako ng perpektong lalaking ’to.

“Ganyan na ganyan din ang

sinabi

ng

manliligaw

ko noon.“ natatawang biro ni Lala habang umiiling iling.

“ My love for her is so pure and true, I can never run away from life challenges and responsibilities .“ nakangiti na sambit saakin ni Rare kaya napaiwas ako ng tingin sakaniya.

Galing magpakilig!

“ Biro lang

iho

, Alam ko naman eh.

Totoo

laman

n’yan

.“ natatawang tinuro ni Lala Anita ang dibdib ni Rare kung saan nakalokasyon ang kaniyang puso. “Kaya

ikaw

iha

h’wag

mo ng

pahirapan

’tong

binatang

’to. Hahaha. Oh

sige

na at

magwawalis

pa ako. “ tinanguan at nginitian kami ni Lala bago siya naglakad palayo saamin.

“ Sige

po. Hahaha.“ naglakad kaming papuntang sala ni Rare.

“

Iwan

mo

nalang

d’yan

’yung

mga

gamit

and foods ako na

bahala

.“ Itinuro ko ang sala set namin kaya tumango siya at inilapag ito sa couch.

“ Let’s go to your Mom?“ sambit niya habang pumupungay pungay ang mata niya na halatang inaantok.

“ Sige .“ Naglakad kami papunta ng garden at naabutan namin na nakatalikod saamin si Mommy habang nagdidilig ng halaman.

“ Mommy !“ liningon niya kami kaya sumalubong ako ng yakap sakaniya.

“ How’s your vacation

hija

?“ malambing na wika nito.

“ Fine, Mommy

sobrang

saya! May

mga

dala pa

nga

akong

mga

pasalubong

eh,

Nasa

loob

po.“ samabit ko sabay turo sa loob.

“ Talaga ?“ bumaba ang tingin niya sa leeg ko at hinawakan ang kwintas ko. “ Oh. I like your necklace..“ interesadong sambit nito.

“ This is not true silver mommy pero

maganda

diba

?

Nabili

namin

ni Rare ’to

sa

Daet

!

Meron

din

siya

couple necklace po ’to!“ masayang sambit ko kaya pinagtaasan niya ako ng kilay at nilingon si Rare na nakapamulsa lang habang nakikinig saamin.

“ Talaga

hijo

, Let me see?“ matamis na sambit ni Mommy kaya hinawakan ni Rare ang kwintas niya na medyo mas mahaba saakin at inangat.

“ Wow, Clam and pearl? Amazing!

Bakit

may

paganto

? Kayo na ba ha?“ pangaasar ni Mommy kaya napairap ako at nabaling ang tingin ko kay Rare na nakangisi.

“ Not yet

Tita

, but I hope soon.“ proud na sambit nito.

“ Really

Ath

?

Kailan

mo ba

balak

sagutin

si

Rare ang

tagal

tagal

niya

nanliligaw

.

Bilis

bilisan

n’yo

na at

h’wag

n’yo

ng

patagalin

inip

na

inip

na ako gusto ko na ng Apo .“ nagtititili na sambit ni Mommy kaya pinagpulahan ako ng pisnge dahil sa sinabi niya.

“ Mommy !“ pagsasaway ko at lumingon kay Rare na nakatitig din saakin saka malokong ngumiti.

“ What? Hahaha. Rare

hijo

, I want twins or triplets!“ painosenteng sambit ni Mommy.

Nakakahiya talaga siya kahit kailan! Lagi niya akong pinapahiya.

“Sure

Tita

…Let just wait the ‘Go’ signal of my

Atarah .“ malalam na sambit ni Rae.

“ Gusto ko

pag

nagisiping

kayo may

mabuo

agad

! Healthy ba ang sperm mo

Hijo

?“ natatawang tanong ni Mommy.

“ Mommy!

Nakakahiya

ka

!“ inis ko ng sambit seriously? Ganon talaga mga tanungan niya?!

“ Hahaha, I’m just kidding.. Nag breakfast na ba kayo?“ matamis na tanong niya.

“ Yes

Tita

..“ sagot naman ni Rare.

“Mag lunch kana

dito

Rare..“ nakangiti pa ring sambit ni Mom habang nibalingan ako ng tingin.

“ Mommy naman. No,

pauwiin

n’yo

na

siya

he’s tired.“ panggigiit ko.

“ May

mga

guestroom naman tayo and may

kwarto

ka

edi

dun kayo

magpahinga

.“ Jusko, ano ba nangyayari sa Mommy ko desperado na talaga siya magkaanak ako.

“ Mommy! Hindi na

nakakatawa

!

Nakakahiya

na!“ galit na sambit ko.

“Thanks for your offer but my

Atarah

doesn’t like that idea,

Tita

. Hahaha and besides

magkasama

naman po kami

ulit

mamaya

eh.“ napalingon ako kay Rare at pinagtaasan ng kilay.

Anong pinagsasabi nito? Si Roks ang kasama ko at hindi siya.

“ Mag d-date

ulit

kayo?!“ nangaasar na mata na tumingin saakin si Mommy kaya bumusangot ako sakaniya.

“ Yes,

Tita

but I need to go na po.“ magalang na saad ni Rare.

“

Sige

Hijo

magingat

ka

.“ binesohan siya ni Mommy at kumaway pa siya rito.

Naglakad na kami ni Rare palayo kay Mommy. “ Bakit

mo

sinabing

ikaw

ang

kasama

ko

mamaya

? “ kunot noong tanong ko kaya pinagalaw niya ang kaniyang panga.

“ She will not allow you to go out without me baby,

katulad

ng

sinabi

ko

pinabantayan

ka

nila

saakin

but don’t worry

sumusunod

ako

sa

usapan

. I will not stalk you and hindi ako

sasama

sainyo

but yeah, I will fetch you after your date.“ seryosong sambit nito at sinuklay niya ang kaniyang buhok gamit ang kamay niya.

“ Oh

sige

, I will call you or text you

nalang

if we’re done huh?“ mahinahon kong tanong kaya tumango siya.

“ Yep baby, make sure you’ll not allow that bastard to kiss you! Even in your cheeks or hand. These are mine, especially this one..“ His eyes then slowly fell on my lips and he licked his lower lip.

He lifted my chin ang gave me a gentle kiss. “ This is mine.“ He huskily said.

°°°

NAG RING ang phone ko at inaasahan ko na si Roks ang tumatawag dahil ngayon palang ako nagreply sa text niya.

Maaga pa, dahil Alasdose palang.Kaya mahaba haba pa ang pahinga ko.Balak ko sana mga bandang hapon nalng date namin.

“ Hello?“ sagot ko sa tawag.

[

Deym

, Kala ko hindi mo na

sasagutin

tawag

ko. Hindi

ka

rin

namn

kasi

nagrereply

sa

mga

text ko

simula

kahapon

, I thought na ghosted ako.]

Napanguso ako at bigla kong naramdaman ang pagka guilty. “ I’m sorry

umalis

kasi kami and

walang

signal

sa

napuntahan

ko.

Tumutupad

ako

sa

usapan

no! So

saan

tayo?“ Tanong ko habang pinaglalaruan ang daliri ko.

[

Sunduin

kita

mamaya

.]

“ No gusto kasi nina Mommy driver

naghahatid

saakin

eh

magkita

nalang

tayo

saan

ba?“ Baka malaman ni Mommy na hindi si Rare nag kasama ko at pagnagkataon baka hindi nila ko payagan lalo pa’t hindi nila kilala si Roks.

[

Ok let’s meet up at the fortune restaurant near in the

Obvlion

.]

“ Oh

sige

!

Anong

oras

?“ tanong ko. Infairness talaga sa boses ni Roks ang manly. Halatang gwapo eh.

[ 3:00 pm sana? Pero kung gusto mo i-move ok lang naman.]

“ 3:00 pm is fine with me. See you Captain Gray eyes“ masaya kong saad.

[

I’m excited to see you again and

sisiguraduhin

kong

mageenjoy

ka

sa

friendly date

natin

.]

Napangiti ako at napailing iling.“ Talaga

lang ha? Hahaha.

Sige

na b-bye

maghahanap

na ako ng

susuotin

ko you know girls

mabagal

kumilos

ayaw

ko

namang

malate

sa

usapan

hahaha.“ natatawnag biro ko.

[ Sure! But take your time. Ok lang naman

kahit

malate

ka

. Bye..]

Pinatay ko ang tawag at humilata sa kama ko. Binuksan ko ang text ni Rare dahil simula kaninang paguwi nito nag t-text kami sa isa’t isa.

|| Don’t forget to update me baby..||

Nagtext ako dahil gusto niya malaman kung saan kami pupunta ni Roks para masabihan niya at mabigyan ng instruction ang mga body guard ko.

||

Magkikita

kami

sa

Fortune restaurant

malapit

sa

obvlion

tapos

ewan

kolang

kung

saan

kami

pupunta

after.||

Nang masend ko ang mensahe ay agad siyang nagreply saakin.

|| Good, wag mo ng

uulitin

na

takasan

mga

body guards mo. I’ll be mad. Don’t worry your bodyguards are hiding, hindi mo sila

makikita

.||

Tinakasan ko kasi sila noong umalis kami nina Mikee nung nakipagkita ako kay Kristan dahil sobrang nakakairitang may sumusunod sainyong mga asungot. Kaya nga nagawa namin ang gusto ni Mikee na pumuntang bar na walang sumusunod.

And kung hindi lang ako pinagtakpan ni Rare na kasama ko siya noong araw na ’yun tiyak napagalitan na ako. Kasi para kina Mommy ok lang na walang body guard basta kasama ko si Rare pero kapag wala siya kailangan kumpleto ang dose kong body guard.

Tok! Tok

!

“ Sino ’yan?“ tanong ko.

“Ako

Ath ..“ rinig kong sambit ni Ate.

“ Wait.. “ Aagad akong tumayo sa kama para buksan ang pintuan.

“Oh ate? Nakita mo ba ang

pasalubong

kong food! Alam kong favorite mo ’yung

inipit

.“ nakangiti kong sambit kaya nginitian niya ako pabalik.

“ Yeah, Thank you.

Pwedeng

pumasok

?“ sambit nito kaya binuksan ko ng malaki ang pintuan para makapasok siya.

“ Oo

naman.“ inalalayan ko siya hanggang sa makaupo siya sa kama ko at pagkatapos ay sinara ko ang aking pintuan.

“ May

problema

ba ate?“ kunot noong tanong ko.

“ Wala lang gusto lang kita makita, hindi

ka

na

lumabas

simula

kaninang

paguwi

mo and

aalis

ka

pa naman

ata

mamaya

.

Pinaglilihian

ata

kita. You know what, I cried last night kasi hindi

ka

umuwi

dahil

nagbakasyon

kayo ni Rare.“ malungkot na sambit niya kay umupo na rin ako sa tabi niya.

“Really?! Hahaha! Ate alam mo na?

Sobrang

ganda

niyan

ng

anak

mo!“ natatawa kong biro dahil alam na naming baby girl ang anak niya.

“ Syempre

, so

saan

ka

pupunta

mamaya

?“ panguusisa nito.

“Date

ulit

with Rare.“ nakangiti kong sambit dahil hindi naman pwedeng sabihin ko na ‘Friendly date with Roks’

“Oh. I thought hindi

totoong

nililigawan

ka

niya ?“ malamyos na sambit nito habang binibigyan ako ng mapanukat na tingin

“ ’Yung

araw

na

nagusap

tayo

pagkatapos

nun

nagkulong

nalang

ako

sa

kwarto

ko

tapos

’yun

pinuntahan

niya ako at nag confess

siya

..“ sagot ko habang diretsong nakatingin sa mata niya.

“So do you like him na?” nagulat ako sa naging tanong niya pero agad akong nakabawi dahil bumuntong hininga ako.

“ I’m happy to be with him.

Sa

totoo

nga

lang mas

masaya

ako

sa

piling niya

kaysa

nung kami pa ni

Charl

hahahaha.“ natatawa kong sambit kaya ngumiti rin siya.

“Hindi mo naman

sinagot

tanong

ko eh, Mahal mo na?“ kuryoso na tanong nito.

“Ewan ko Ate,

Naguguluhan

pa ako

natatakot

ako na

mangyari

ulit

ang

mangyari

noon.“ kibit balikat na sagot ko kaya lumungkot ang mata niya.

“I’m sorry..” mahinang bulong niya.

“ Ayan

ka

nanaman

eh.. Open minded na

dapat

tayo

kapag

pinaguusapan

ang

mga

gan’to

Ate. Past is past na

intindihin

nalang

natin

ang

ngayon

para mas

masaya

.“ masaya kong sambit dahil talagang wala na saakin ang nangyari noon saaming tatlo ang concern ko nalang ngayon ay kung ano ang tinatago nilang magasawa.

“ Yeah..“ tumatango niyang saad.

“ Ikaw

do you love

Charl

? “ tanong ko pabalik kaya nakita ko ang expresyon na nagulat pero nawala rin agad.

“Ha?

Ofcourse

. Why ?“ nagtatakang tanong nito.

“ Hahaha wala lang gusto ko lang

magtanong

pabalik

. Ate

kilala

mo

si

Joy?“ tanong ko dahil gusto kong ikwento sakaniya ang b-tch niyang dating kaklase.

“Joy what?” pabalik na tanong nito.

“ Magdigo

?

Masino

?

Manzano

? Ay I forgot her surname pero

naging

classmate

n’yo

daw

siya

ni Rare nung highschool. ’Yung isa

sa

mga

tumutulong

daw

kay Rare na

magsurprise

sayo.“ naiiling kong sambit.

“ Joy

Magsino

?“ nakanguso niyang tanong.

“ Yes ’yun?!“ sambit ko sakaniya.

“What about her?”

“ Nakita

namin

siya

kahapon

and gad

nakakainis

siya

nakigulo

pa

siya

sa

date

namin

,

Sinabi

niya na wala

daw

siyang

kasama

and

ayaw

niyang

maging

lonely kaya

pinayagan

ko

siyang

sumama

saamin

kaso

ang b-tch niya!

Ininsulto

n’ya

ang

mga

tao doon at hindi

totoong

siya

lang

magisa

, I saw her na

sinesenyasan

ang

mga

kaibigan

niya na

lumayo

..

Papansin

!

Muntik

niya na

nga

akong

saktan

eh.“ naiinis kong pagkukwento.

“She what?

Nasaktan

ka

?!“ nagaalalang tanong nito.

“No,

pinigilan

siya

ni Rare .“ sagot ko saka pinalobo ko ang pisnge ko.

“ That b-tch

anong

sabi ni Rare? Eh may gusto ’yang

babaeng

’yan kay Rare! Hindi pa rin nagbago.Tss.“ naiiling at galit na sambit nito.

“ Ate calm down,

syempre

pinahiya

siya

ni Rare. “ natatawa kong saad.

“

Kapag

nakita ko ang

babaeng

’yun..“ nanggigil niyang sambit.

Napangiti ako dahil pagkakataon na ’to para matanong ko ang sikreto nila ni Charl. “Hahaha Ate tama na,

nga

pala I have a question.“ nakanguso kong sambit.

“What is it?” seryosong tanong nito dahil ang seryoso ng boses ko.

“

Si

Mikee

kasi

nagtatanong

saakin

,

ginugulo

siya

ng Ex niya na

iniwan

siya

noon

si

Geof

, Mahal na mahal

nila

isat

isa

talaga

as in

kaso

etong

g-gong

Geof

na ’to

sinabi

hindi niya naman

daw

talaga

mahal

si

Mikee

dahil

pinagpustahan

lang

nila

’to

magkakaibigan

syemore

sobrang

nagakit

si

Mikee

doon

muntik

na rin

siyang

maging

habang

buhay

single

katulad

ko

buti

nalang

nakilala

niya

si

Princ

ang

kaso

ngayon

Ex niya

biglang

lumitaw

at

sinabi

niyang

mahal niya

si

Mikee

at hindi

nagbago

’yun..“

Si Geof ay ex ni Mikee pero hindi ginawa ni Geof ’yun kay Mikee ang pinagsasabi ko gawa gawa kolang para hindi halatang pinapatamaan ko si Ate. Mahuhuli ko siya sa pamamagitan nito

Tahimik at seryoso lang siyang nakikinig saakin. “ Tapos

syempre

naguguluhan

si

Mikee

dahil

alam

niyang

hindi naman

talaga

siya

minahal

ni

Geof

pero

bakit

ngayon

sinasabi

na

lalaking

’yun na mahal niya pa rin

si

Mikee

at ang worst pa

rito

ate, may

pamilya

na

si

Geof

!

Kainis

siya

gusto niya pa

atang

gawing

kabit

si

Mikee

!

Tapos

’yun

tinanong

niya kung mahal

nga

talaga

siya

ni

Geof

at

ano

ang

dahilan

bakit

sinabi

niya noon kay

Mikee

na hindi naman

siya

nito

Mahal,

etong

gaga kong

bestfriend

naguguluhan

kya

ngayon

nagkakalabuan

sila ni Prince.

Ano

ba

dapat

n’ya

gawin

? And

ano

satingin

mo ’yung

dahilan

ni

Geof

?“ seryosong tanong ko pero wala akong kahit anong expresyon na nabasa sa kaniyang mukha.

“ Uh–

dapat

kung mahal na

talaga

ni

Mikee

si

Prince hindi na

dapat

siya

maguluhan

,

dapat

wala na

siyang

pake kay

Geof

lalo

pa’t

may family na ’to.“ malamig na sagot nito kaya pinagtaasan ko siya kilay.

“Hindi Ate, hindi

ibig

sabihin

na mahal niya pa rin

si

Geof

,

naguguluhan

lang

siya

dahil

iniisip

niya ang

mga

possibleng

dahilan

ni

Geof

kung

bakit

niya

ginawa

’yun.“ totoo naman kasi hindi ko naman na mahal si Charl. Curious lang talaga ako sa dahilan at bakit mas pinili nila akong saktan kung mahal nila ako.

“ Pero

dapat

hindi

maapektuhan

ang

relasyon

nila

ni Prince kung curious lang

siya

.“ sagot ni Ate at sinusukatan niya ako ng paningin.

“ ’Yun

nga

lagi

kong

sinasabi

sakaniya

na

h’wag

dapat

madamay

relasyon

nila

ni Prince.“ pagkukunwaring sangayon ko dahil alam kong hinuhuli niya na rin ako.

“ And also

ano

pa sense

kapag

nalaman

niya?

Magbabalikan

sila? “ nakangiwing sambit ni Ate kaya napailing iling ako.

“Hindi no! Gusto niya

nga

lang

daw

malaman

. Curious lang ganon..

Satingin

mo ate

anong

possibleng

dahilan

ni

Geof

?“ tanong ko pero iniwas niya ang tingin niya saakin habang umiiling.

“Uh—I

dont

have

an idea..“

“

Totoo

?

Kahit

hinala

mo lang?“ naliliit ang mga mata ko dahil alam kong ayaw niya na magsalita para mas safe.

“Baka hindi naman

talaga

mahal nung

lalaki

si

Mikee

baka

nagpapansin

lang ganon..“ taliwas ang sagot niya sa tanong ko kaya nagtiim ang bagang ko.

“Oh

sige

iibahin

ko ang question

paano

kung

nangyari

sa’yo

’yun?

Ano

gagawin

mo?“ seryoso kong tanong.

“I’ll stick to my present

kahit

anong

mangyari

. Wala na

akong

dapat

ungkatin

pa

sa

nakaraan

dahil

mas

masasaktan

lang ako at baka may ma

maapakan

at

masira

pa

akong

Tao.“ pagpapahiwatig nito.

“ Aw! Same tayo ng Answer

gan’yan

din answer ko kay

Mikee

eh! Hahaha.“ Nakangisi kong sambit at siya ay ngumiti lang ng tipid. “ By the way

tulungan

mo

akong

maghanap

ng

susuotin

ko

sa

Date

namin

ni Rare.“ Nakangiti kong sambit sakaniya.

°°°

NAGMADALI akong pumasok ng restaurant dahil 20 minutes late ako dahil sa sobrang Traffic.

“Ma’am do you have any reservation?”

tanong ng waiter.

“ Kay

Roks

Montego..“

“This way Ma’am..” iginiya niya ako sa table namin ni Roks at naabutan kong nakatalikod si Roks.

“ Captain I’m sorry,

Sadyang

traffic lang.“ napalingon saakin si Roks at agad siyang tumayo sa kinauupuan niya at pinanghila ako ng upuan.

“ Thanks.“ sambit ko sabay upo kaharap niya

“Ok lang hindi naman

masyado

matagal

, So

ano

order na tayo. Waiter, menu please..“ nagtama ang mata ko at mata niyang kulay gray kaya ngumiti ako saka nahihiyang tumingin sakaniya.Inabot saamin ng waiter ang menu.

Gwapo talaga ng isang ’to. Mas tumingkad ang kulay ng mata niyang kulay abo.

“ Grabe

kasi traffic

grabe

.

Ikaw

ba hindi ba traffic

pinanggalingan

mo?“ tanong ko habang pinupunasan ko ang noo ko gamit ang panyo ko .

“ Not really, so what yours?“ tanong nito habang nakatingin sa menu.

“ Shrimp and Chicken salad.“ sagot ko saka sinarado ang menu.

“ ’ Yan lang?“ hindi makapaniwalang tanong niya kaya ngumiti ako.

“ Yes, I’m on the diet eh hahaha.“ natatawa kong saad.

“ ’ You’re body was fine and sexy. Hindi mo na

kailangan

magdiet

.“ kunot noong sambit nito habang pinapagalaw ang panga.

“ Nag m-maintain lang.“ nakanguso kong sambit kaya tumango at ngumiti siya.

“ Braise pork knuckle with peanut,And 2

Sharksfin

,Abalone, Sea cucumber and fish maw in thick soup.“ sambit nito sa waiter.

“ Noted Sir. We will serve your order in 10 minutes.“ masayang sagot mg waitef.

“ Yeah, Thanks .“ Bumaling ang tingin saakin ni Roks at pinagalaw nito ang kaniyang adams apple.

“ So how are you?“ mababang boses na tanong nito.

“ I’m fine, How about you?

Kamusta

ang

Marawi ? “tanong ko pabalik.

“ Ok lang,

Marawi

is now safe wala ng

banta

ng

terorismo

at may

malaking

pondo ang

gobyerno

para

mapagaw

ulit

ang

mga

tahanan

na

nasira

tapos

idagdag

mo ang

mga

donation.“ napangiti naman ako sa sinabi niya.

Sana..sana nga tuluyan ng makabangon ang Marawi.

“ Good to hear that,

Taga

saan

ka

ba?“

tanong ko dahil mukhang hindi naman siya taga dito.

“ I have Condo in

Lesmiades

but my hometown is in the Cavite.“ napangiwi ako sa sobrang layo nun.

“Oh ang

layo

, So

bumisita

ka

na

sainyo ?“ tanong ko sabay kagat ng labi ko.

“ Not yet maybe tommorow,

Inuna

ko date natin eh.“ nalaglag ang panga ko dahil sa pangiti niya ng matamis.

“ What?! Hoy alam mo ba ’yung katagang Family first before others ?“ giit ko dahil sa sinabi niyang inuna niya pa talaga ako.

“ But you’re not others for me..“ seryosong saad nito kaya halos mabilaukan ako sa sariling kong laway.

“ Ha? Ano ako pamilya mo ?“nakangiwi kong sambit.

“ Maybe, If you want to be my wife. Magiging pamilya na tayo.“ natawa naman ako sa banat niya dahil sobrang seryoso niya habang sinabi ’yun.

“ Duh, ang corny banat mo .“ natatawa kong sambit habang tintakpan ang bibig ko.

“ Ouch corny zone .“nakangising naiiling na sambit nito.

“ Duh, gan’yan ka ba talaga kapag wala na sa kampo niyo?Nagiging mais ka?“ pangaasar ko pero imbes na maasar ay nginitian niya pa ako.

“No, Tinatry kolang naman sayo baka gumana. So how’s the case of Amirah? Don’t have news about her.” pangiiba nito sa usapan.

“ Sa huling usap namin napangalanan na ’yung mga negosyanteng tinutukoy niya pero sa mga politiko wala pa rin.“ Antagal na ng huling usap namin. Gusto kong tulungan siya ngayon kaso hindi ko magawa dahil bawal pa ako maexpose ng sobra sa public.

“ Ma’am and Sir this is your order.“ agad akong napalingon sa waiter dahil pamilyar ang boses na ’yun and tama nga ako siya ’yun. Si Kenji.

“Kenji? What are you doing here?” nagtatakang tanong ko habang tinitignan ang kabuaan ng Hapon na ’to na naka uniform na pang waiter.

“ Nagtatrabaho ma’am Atarah.“ nakangiti niyang sambit kaya kinunotan ko siya ng Noo.

“ What? Why?“ nagtatakang tanong ko habang nakatitig saakanya kaya tunawa siya.

“ Alam mo namang naghihirap ako ngayon so nag apply ako bilang waiter para magkapera naman ako.“ jolly na sambit nito pero hindi ako kumbinsado sa dahilan niya.

“ Seriously Kenj? Hin––.“

“Enjoy your meal Ma’am and Sir. Call me if there’s a problem. “ agad na umalis si Kenji kaya nagtataka akong napapatig sa Hapon na ’yun.

“ Kaibigan mo?“ tanong ni Roks na nakatitig saakin ngayon.

“ Yes .“ Naguguluhang kong sambit. Alam ko namang naghihirap na ang hapong ’yan pero ’di ko akailain na mag w-waiter siya pero napaisip ako waiter nga ba ang trabaho niya dito o spy ni Rare?

“ Let’s eat. Pagkatapos natin kumain ipasyal kita sa Shooting and Firing Range Center tapos daan tayo sa camp kung saan ng t-training ang mga batang sundalo, gusto mo?“ nakangiting saad nito kaya excited akong tumango tango.

“Oo naman! Turuan mo ’ko bumaril? Hahaha.” feel ko nag t-twinkle ang mata ko dahil sa sinabi niya.

“ Yes, ofcourse. There’s so many challenge that we should try in the Shooting and Firing Range. I’m sure mageenjoy ka.“ nakangiting sambit nito habang nagsimulang kumain. Ganon na rin ang ginawa ko. Kumain na ako habang nagkukwentuhan kami.

“ Talaga. Easy lang bang bumaril?“ Napatingin naman ako sa lumapit na si Kenji. Sinasalinan niya ang wine glass namin ng red wine.

Pinagtataasan ko ’to ng kilay habang kumakain ako pero hindi niya ako binalingan ng tingin at seryoso lang ang tingin niya sa Alak.

“ For me no, pero kung baguhan ka ay mahihirapan ka. Once na pinindot mo ang gatilyo ng baril hindi lang sa harap ang pwersa pati narin sa likod kaya may tamang hawak para maiwasan ang aksidente.“ Inalis ko ang tingin kay Kenji at tumingin nalang kay Roks na ngayon ay nakakatitig pala saakin ng malalam.

“ Buong Fam mo ba marunong humawak ng Gun? Hahaha I’m sure tinuruan mo rin.“ nakangiti kong tanong.

“ Yep my Dad is a Navy and my Mom is a Secret agent, my sister is a police woman while my younger brother is soon to be licensed Detective.“ gumalaw ang panga dahil sa nginunguya niyang pagkain niya.

“ Hala?! Grabe naman ’yung Family n’yo! Pamilyang Cool? Like grabe ka! Ang astig! Katulad mo rin ba ang mga kapatid mong Gray ang eyes?“ kuryoso kong tanong at sumubo ng pagkain ko.

“ Yes .“ tumatangong sambit nito.

“Hope to meet them someday like grabe naman kasi talaga! Nasa lahi n’yo na talaga no?” namamangha kong saad.

“ Yes, Marami sa mga Tito and Tia ko mga Police officer and Sundalo. Ang lolo kasi namin ay isang sundalo din and si Lola ay dating tauhan ng isang Mafia boss kaya bihasa rin sa paghawak ng baril. Sabi nila mga ninuno talaga namin mga Sundalo at kawal sa sinaunang panahon.“ Hala so talagang nag exist pala ang mga Mafia boss and lord sa mundo.

“ Sa side ng dad mo?“ tanong ko pero umiling siya kaya halos malaglag ang panga ko at ngumanga nalang dahil sa sobrang pagkamangha.

“ Both side ng fam ko.“

“Wow ang astig! So parang tradisyon nyo na sa Pamilya na kailangan gan’yan ang mga trabaho n’yo?” nakanguso kong sambit saka uminom ng wine.

“ Parang ganon nga pero nasa saamin pa rin kung gusto namin sundin o hindi.“ he licked his lips and drank his wine.

“So ikaw maga asawa ka rin ng sundalo or police n’yan ?” pangaasar ko.

“ No.“ umiiling na sagot niya.

“ Ah, Detective or Secret Agent?“

“No?”

“ Eh Ano?.H’wag mong sabihin katulad ng lola mo na tauhan ng mafia boss?“ kunot noo kong tanong. He smiled at me kaya mas lalo lang kumunot ang noo ko.

“ No, I prefer a nurse ..“ mabilis na sagot nito kaya napangiti ako.

“ Uh– Talaga? Bakit may napupusuan ka ng nurse?“ Sino kaya? Si nurse Eria? nurse Sati? Or ibang nurse na naassign sa ibamg evacuation noon.

“ Yes .“ nakangiting saad nito

“ Edi ligawan mo na, kaso sayang lang kasi ’di mo na nasunod ’yung tradisyon n’yo but anyway warrior din naman ang mga nurse..“ taas noo kong sambit syempre nurse ko dapat itaas ko ang bandera ng mga nurse. Hahaha.

“ Yes, Actually the first time I saw her na love at first sight ako She’s beautiful and kind and mas nagustuhan ko pa siya dahil sa katapangan n’ya.“ diretso ang tingin niya sa mga mata ko at halos masamid pa ako sa kinakain ko dahil sa sinabi niya.

Posible bang ako ’yung tinutukoy n’ya? Uh– ’di naman sa naga-assume pero parang ako eh?

“ Ah ganon hahaha .“akward akong natawa kaya tumango lang ’to.

“ Yep .“

“ Hahaha, Infairness talaga sa pagkain ha, ang sarap ng food ng fortune, one of my favorite restau.“ pangiiba ko sa usapan para maalis ang akwardness na nararamdaman ko.

“ Yeah ..“ napatingin naman ako kay Kenji na nag nagseserve ng mga food malapit saamin. Kanina ko pa napapansin na kapag malapit saamin siya ang nag se-serve.

Nakakapanghinala talaga eh!

“ Wait lang ha.. Mag C-cr lang ako huhu, naiihi na ako kanina pa. Excuse me.“ sambit ko na agad niya namang tinanguan.

“Sure.. “ ngumiti ako ng matamis at lumapit kay Kenjina na ngayon ay busy sa pakikipagusap sa customer na babae.

He’s good looking and sobrang puti. Agaw pansin siya sa marami pinagtitinginan siya, especially girls pero hati din kasi madalas na nahuhuling kong sumusulyap ang mga ibang babae at waitress kay Roks ng matagal.

“ Saan ang Cr n’yo ?“ tanong ko rito saka pinagtaasan ng kilay.

“ Doon po Ma’am.“ Sinenyasan ko siyang sumunod saakin kaya napanguso ito at napakamot kamot sa ulo.

Nang makapunta kami sa harap ng CR ay agad akong nag cross arm sa harap niya.

“ Pinasundan ako ni Rare no? Spy ka!“ nakabusangot kong sambit pero nagmaang maangan look lang siya.

“Ha? Bakit ka pasusundan ng pinsan ko saakin? Hindi ako spy lol. Nag t-trabaho ako dito .” giit nito na animo inosente talaga.

“ Bakit ka nag t-trabaho dito? As in dito pa talaga?“ madiin kong wika dahil alam kong sadya ’yun.

“Eh Alam mo namang mahirap na ako! Tinigilan ko pag m-mange ng company tutal wala naman akong nakukuhang pera doon. Bahala na bumagsak ’yun para pagsisihan nina Mama at Papa na pinutol ang Card ko.” Nakanguso niyang sambit na halatang nag pa-pacute pero walang epekto saakin ’yun.

“ Duh ’yun na nga ang point ko wala kang pera at alam kong spy ka ni Rare kapalit ng pera diba?“ pinaliitan ko siya ng mata at nginiwian.

“Aw judgemental ka saakin Ath. ’Di naman ako mukhang pera.” malungkot na saad nito saka pinagdikit ang magkabilang hintuturo.

“ ’Di naman sa ganon pero ’di ko lang gets bakit waiter pa? Madami kang mamayaman na pinsan diba ’yung iba may ari ng hospital, condo, airport at bar. Bakit ’di ka dun mag trabaho aber?“ Nagtiim ang bagang ko at napahawak ako saaking batok habang matalim ang tingin ko sakaniya.

“ Ayaw nila akong tanggapin napagsabihan na sila nina Mommy na h’wag akong pautangin at bigyan ng trabaho. Dapat daw maghanap sa mga ’di kamaganak..“ malungkot na sabi nito na kala mo talaga totoo ang pinagsasabi.

“Eh nakapag tapos ka ng business ad, bakit hindi ka pumunta sa mga malalaking company para dun magtrabaho?” Halatang halata na ’tong si Kenji ayaw pa umamin. Nako parehas na parehas sila ni Rare na pahirapan umamin sa kasalanan.

“ Grabe ka saakin, pareho na kayo ng bestfriend mo na nakakasakit na puso ang sinasabi. Gusto kolang naman magtrabaho eh? Bawal?“ sobrang lumungkot ang expresyon at boses niya kaya napabuntong hininga ako.

“ Sorry hindi naman sa ganon—–.“ kinagat ko ang labi ko at pinagsuklay ang buhok ko gamit ang kamay ko.

“ Ok lang naiintindihan ko, sige na balik na ako, Ayokong matangal sa Trabaho eh.“ sambit sabay ngiti ng mapait kaya parang bigla akong naguilty sa pagbibintang ko.

“ Kenji !!“ hindi niya ako nilingon kaya bumahsak ang balikat ko at pinadalusdos ko muli ang kamay ko sa buhok ko.

°°°

NGAYON ay nasa Training Camp na kami at papasok palang kami pero agad namamagha ako sa mga nakikita ko ngayon dito. Ang lawak lawak ng lugar na ’to.

“ How long is Army basic training?“ Tanong ko sakaniya saka lumilinga linga sa paligid.

“ Basic Combat Training for all Military Occupation Specialties in the Armylasts 10 weeks. Infantry and Armor OSUT lasts from 14 to 16 weeks depending on your soldier’s MOS.“ sagot niya naman habang nakatitig saakin.

“ Hala, mahirap and matagal din pala, no .“ sambit ko nang may makasalubong kaming isang sundalo na may hawak na kape.

“ Aba Captain Roks! Girlfriend mo?“ natatawang tanong nito kaya ngumiti ako ng tipid.

“ ’ Di .“ tipid na sagot ni Roks habang madilim ang tingin sa lalaking kaharap namin.

“ Sus, First time mong magdala ng

babae sa Camp eh, Nag d-date kayo?“ panguusisa niya kaya mahinang tinulak siya ni Roks pero pabiro lang ’yun.

“ Yes, Friendly date. Go and check your student.“ mababang boses na sambit ni Roks.

“ Hahaha, see you around Ms.Ganda!“ natatawang umalis ang lalaki kaya nagkibit balikat nalang ako.

“ Don’t mind them ok? Aasarin tayo ng aasarin pero kapag nasa mismong training area na tayo ay wala ng mangaasar. Dahil seryoso na mga tao dun ’di na sila nagbibiro dahil nga may training.“ sambit pa nito at patuloy kami sa paglalakad.

“ Hahaha, ok.“

“Yeah, You know what ang Pilipinas lang walang mandatory military training, far from the other countires like Korea, USA and many more.” sambit niya at papumunta kami ngayon sa mga Batang sundalo na nag p-push up.

“Oo nga eh kaya nung nagkaroon ng Issue ang China at Pilipina sa agawan ng teretoryo sa West Philippines Sea talagang nakakatakot kung nagkaroon ulit ng giyera talong talo tayo dahil konti ang bilang ng Pilipino na may kaalam sa paghawak ng baril.” sambit ko habang dumaadapo ang paningin ko sa mga nagpu-push up.

Hindi kami pinsan ng parang Teacher or General doon at seryoso lang ’tong nakatingin sa mga Sundalong Estudyante.

“ Yeah kaso maraming kontra sa panukalang ’yun. Iniisip nila na mas magiging delikado ang buhay nila. Deym, toxic mindset .“ naiiling na sambit nito at pinagpatuloy pa ulit namin ang paglalakad.

Hanggang sa makapunta kami sa obstacle, gulungan, putikan at ba kung saan mismong nagt-training ang mga sundalo.

“ Oo ng eh ’yung gusto lang nila na magtago sa palda ng nanay nila kapag nagkaroon ng giyera.“ natatawa kong sambit kaya natawa rin siya. “ San ka pala nagaral?“ tanong ko nang makabawi na ako sa pagtawa.

“ Premier military school .“ sagot nito habang winawipe ang dumi sa isang lamesa.

“ So for the aspiring future military leaders talaga ang school na ’yun.“

“Yes..”

“ So ano mga ’yan. Explain mo naman po Captain hahaha.“ sambit ko habang nakaturo sa isang Papel na nakadikit sa parang poste.

“ Can I explain it in English? Nabubulol ako kapag tuloy tuloy na tagalog eh.“ Ngumiti ako saka tumango dahil bigla kong naalala si Rare.

Kung paano siya mag explain in English na nakakadugo ng utak.Hahaha.

“ Sure! Hahaha.“

“So let start, Theres basic Combat Training, often known as ‘boot camp’ the introduction to Army service, and where you will learn the traditions, tactics and methods of becoming a soldier. Let seat here first.” sambit niya sabay turo sa kahoy na upuan sa gilid ng parang poste.

“ So anong matutunan sa basic na ’yun?“ tanong ko at umupo na sa upuan.

“ During Basic, you’ll learn how to work as a member of a team to accomplish tasks. You’ll learn discipline, including proper dress, marching, and grooming standards. Most importantly, you’ll be instilled with the Seven Core Army values and the Soldier Creed..“ tumatango ako dahil mukhang marami akong malalaman sakaniya about sa military world.

“ Ahhh so ano ’tong phase phase na ’tong phase na ’yan.“ Tanong ko habnag nakasukyap pa rin sa paper na naka dikit sa parang poste.

“ Basic Combat Training comes in three phases and lasts about ten weeks, depending on your military occupational specialty, parang sa pagiging doctor din. So then after you graduate from basic training, you will undergo two additional phases of training, known as Advanced Individual Training, where you will learn the job skills required of your MOS.“ paliwanag nito habang pinaglalaruan ang dahon.

“ Oo nga so parang parang matagal tagal din no?“ natama ang paningin namin. At talagang nakakapangakit ang kulay niyang abo lalo na kapag malapitan.

“ Yes pero hindi gaanon katagal katulad sa doctor.“ Iniwas ko ang tingin ko at luminga linga sa paligid dahil baka makita ko nanaman si Kenji dito or mismong si Rare.

“ Parang mahirap talaga training nito kasi eto physical eh.“ sagot ko at nilibot pa rin ang paningin ko pero wala talaga akong makita. Naalala kong medyo mahigpit pala ang seguridad ng training camp nilang ’to kaya posibleng hindi nakapasok si Kenji kaya wala siya.

“ Yeah but there’s emotionally ’yung tipong sasabihan ka ng mga masasakit nasalita and mentally din may mga challenges na kailangan mong gawin katulad nalang ng paghahanap ng nawawalang hidden treasure .“ sambit pa nito habang pinapagalaw ang panga at pumupungay ang mga mata.

“ Oo nga ’yung napapanood ko! Ang astig kaya. “

“ Yeah so let’s start with the Red Phase which is the first true phases of becoming a soldier and adaptubg to life in the Army. During this phase you’ll recieve your genreal oriention and recieve your army uniform, along with an arnt issued haircut.“ nakinig lang ako sa pagpapaliwang niya dahol talagang nakakatuwa dahil nadadagdagan ang knowledge ko parang kapag kasama ko si Rare mas nadagdagn ang kaalam ko sa medical world.

Pero bakit ko ba siya lagi n binbangit at iniisip ngayon? Haish! Erase! Erase!

“In the White phase you will begun training on your assigned weapon, learn oh the basic of rifle marksmanship,maintenance and engagung targets at varying distances. During this phase, you’ll also learn hand to hand training and how to priotize multipls targets.” patuloy pa siya sa pagpapaliwanag and hindi naman ako naboring dahil mas sumaya nga ako lalo pa’t nang matapos siya mag paliwanag tinray namin ang mga obstacle na ginagamit sa training.

°°°

ALAS singko na nang makapunta kami sa Shooting and Firing Range Center na ngayon ay inuumpisahan niya na akong turuan.

So excited!

“ Syempre ang Una, shooters should wear protective shooting glasses and some form of hearing protectors while shooting.“ sambit niya habang sinusuot ang protectioon niya.

“ Yes because exposure to shooting noise can damage hearing, and adequate vision protection is essential.“ sagot ko naman habang nakangiti. Binigay niya ang eye and hearing protection ko na agad ko rin sinuot.

“ So pangalawa, always keep the muzzle pointed in a safe direction.This is the most basic safety rule. If everyone handled a firearm so carefully that the muzzle never pointed at something you didn’t intend to shoot.“ sambit nito habang tinuturo ang mismong dapat tamaan.

“ Ok!“ sambit ko. Pinahawak niya ang gun saakin at talagang namangha ako ng sobra dahil ang bigat at lamig ng baril kapag ikaw na mismo ang humahawak.

“ Give me that, mamaya ka pa pwedeng humawak. Tuturuan muna kita.“ Tumango ako ibinalik sakaniya ang baril.

“ So yeah, dont rely on the gun’s Safety, Treat every gun as though it can fire at any time. The safety on any gun is a mechanical device which, like any such device, can become inoperable at the worst possible time. Besides, by mistake, the safety may be off when you think it is on.“ paliwanang nito habang ang gray eyes niyang mata ay naka stick saakin.

“ The safety serves as a supplement to proper gun handling but cannot possibly serve as a substitute for common sense. You should never handle a gun carelessly and assume that the gun won’t fire just because the safety is on.“ napatingin ako sa Janitor na agaw pansin sa paglilinis dahil halatang hindi marunong magmop dahil mas nagpuputik ang . Pamilyar ang hugis ng katawan niya.

Nandito kami sa loob ng Firing Range tapos siya siya na sa mismong loob ng bulding na may glass or parang plastic na soundproof ang bintana at pader na pagitan namin ng Janitor na pamilyar saakin pero kitang kita ko na nakasumbrero ’to at naka facemask..Nagtiim ang bagang ko dahil alam kong si Kenji nga ’to.

“ Never touch the trigger on a firearm until you actually intend to shoot. Keep your fingers away from the trigger while loading or unloading. Never pull the trigger on any firearm with the safety on the safe position or anywhere in between safe and fire. It is possible that the gun can fire at any time, or even later when you release the safety, without you ever touching the trigger again .“ Rinig kong sambit ni Roks pero wala sakaniya ang atensyon ko.

“ Be sure of your target and what’s beyond it.No one can call a shot back. Once a gun fires, you have given up all control over where the shot will go or what it will strike. Don’t shoot unless you know exactly—––.“ pinutul ko ang sasabihin ko at inalis ang mga protection ko kaya kumunot ang noo niya at binaba niya ang baril niya.

“ Wait lang may pupuntahan lang akong kakilala ha, ’yung janitor kasi pamilyar eh. Mabilis na mabilis lang.“ Lumabas ako sa Firing Range at nilapitan ang Janitor na naglilinis.

“ Don’t tell me walang wala ka na talaga Kenji kaya pati pagjajanitor pinatos mo? At talagang dito pa sa kung nasaan kami ha?“ Sarcatic kong sambit habang matalim ang tingin ko sakaniya.

Yumuko lang ’to at inayos ang facemask. Halatang halata na si Kenji dahil sa sobrang kaputian.

“ Po? Sino pong Kenji? Nagkakamali po kayo.“ pangiiba nito s boses na halatang iniipit niya.

“ Nasa pamilya n’yo n ba ang pagiging stalker ha?! Remove your face mask and cap. Amoy Kenji ka. Gan’yan na gan’yan amoy ng perfume niya and alam ko namang spy ka ni Rare.“ Hinila ko ang Facemask niya at inalis ng cap niya.

“ Hehe hi Atarah ganda mo ata ngayon.“ nag peace sign pa ’to at pawis na pawis ang itsura.

“ AH! KENJI YARI KAYONG DALAWANG MAGPINSAN SAAKIN !“ gigil na sambit ko.

°°°

NAKASAKAY na ako ngayon sa kotse ni Rare and alas syete na ng gabi. “ KALA ko ba may usapan tayo na hindi mo ’ko stalk ?“ pinagtaasan kolang si Rare na seryoso ngayon na nag d-drive.

Kanina dapat ihahatid ako ni Roks pero sinabi ko susunduin ako ni Rare dahil ’yun ang gusto ni Mommy wala na siyang nagawa kung hindi pumayag

Sobrang naging masaya ako sa friendly date namin ang astig ng mg pinaggagawa naming dalawa.

“ Did you see me? Hindi naman kita inistalk.“ masungit na sambit nito. Kanina pa siya simula sinundo niya ko masama na timpla lalo pa’t nahkita sila ni Roks.

“ Hindi ka nga pero pinabantay mo naman ako sa pinsan mong Hapon! Kay Kenji!“ giit ko saka siya inirapan.

Binalingan niya ako ng tingin pero hindi matagal dahil ng nag d-drive ito.

“Look, our deal is that… I will not stalk you pero wala naman akong sinabing hindi kita papasundan. Kenji volunteered himself to stalk you but ofcourse in exchange of money. D-mn that bastard mukhang pero ’di marunong magtago. Nagpahuli pa. Tss.” iritadong sambit niya kaya tinaasan ko siyang kilay

“Wow, kala mo ikaw magaling! Nasa pamilya n’yo ang pagiging stalker!” inis na sambit kaya biglang lumabot ang ekspresyon niya at mapubgay pungay na mata akong tinignan.

“ No, don’t mad baby ..“ malambing na sambit nito.

“ I’m not mad! “ sigaw ko saka cross arm at tumingin din ng diretso sa daan.

“ Then why are you shoutin?“ mahinahon at malambing na sambit niya.

“ Ewan ko sayo!“ iritado kong sagot.

“Ok, I’m sorry let’s watch the star, Star gazing date baby, I want to date you before I leave.” malamyos na sambit niya kaya nanlaki ang mata kong tumingin sakaniya.

“ Ha? Aalis ka?“ gulat na tanong ko at halatang hindi ko nagustuhan ang sinabi niya.

“ Yes, I’ll go back to paris. My contract in St. Calisha was done. Remember I’m not permanent in St. Calisha couz I’m just a exchange doctor.“

“ ’Di ka na babalik ?“kunot noong tanong ko.

“ I’ll be back.“

“ Ilang araw ka mamawala kung aalis ka?“

“ 1 week baby..“ bumagsak ang balikat ko at tumingin nalang sa labas ng bintana dahil sobra akong nalungkot sa sinabi niya.

---

Nyang note; Aw, nakakadugo namn ng ilong date ni Roks and Atarah hahaha! Aw, aalis si baby Rare hahaha. Nako.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 35

Atarah’s

POV

MUKHANG handang handa na naman ’tong si Rare dahil may dala ’tong sapin para ilatag sa damuhan at may dala dala pa ’tong mga pagkain namin. Kaya picnic/ stargazing ang theme ng date namin ngayon. Alas otso na ng gabi kaya matingkad na ang buwan at kumikinang na ang milyon milyong star.

“Why are you so silent?” mapungay pungay na tanong niya. Kanina pa ako tahimik simula nang malaman kong alis siya.

“ Ah wala may

niisip

lang.“ sambit ko saka tumingala sa langit. Magkalapit kami ng pwesto ni Rare ngayon at parehong nakaupo kami sa sapin.

“ What is it? Don’t think too much baby.“ mahinang bulong niya kaya nilingon ko siya at halos magtama ang ilong namin dahil sobrang lapit niya.

“ Hindi man

nga

pagod

lang ako hahaha.“ sambit ko sabay tipid na ngumiti dahilan para taasan niya ako ng kilay.

“

Uwi

na tayo?

Hatid

na kita.“ Mabilis na sambit niya pero inilingan ko siya at binalik ang tingin ko sa langit na punong puno ng Star.

Napakaganda..

“Hindi man no!

Pagbigyan

kita

hiyang

hiya ako sayo 1 week

ka

mawawawala

baka

isipin

mong

nalalamangan

ka

na.“ pagbibiro ko sakaniya. Naramdaman kong hinawakan niya ang pisnge ko kaya napalingon ulit ako sakaniya na mapuyos at malungkot lang ang tingin niya saakin.

“Baby,

mabilis

lang naman ako. May

aasikasuhin

lang

akong

pending operation then after that I’ll resign in the hospital where I work. I’ll go back here and continue my duty at St.

Calisha

and I’ll stay here in the Philippines for good.“ napakagat ako sa labi nang maalala kong taga Paris nga pala talaga siya at doon talaga siya nakatira ngayon dahil nandoon ang pamilya niya.

“

Mabuti

naman kung ganon..“ selfish man ako sa pandinig ng iba dahil parang inaagaw ko si Rare mula sa Pamilya niya pero hindi ko naman choice na magstay nalang siya dito sa Pilipinas, ginusto n’ya ’yun at wala naman akong magagawa sa desisyon niya.

“ What are you thinking? Oh please tell me baby..“ nagaalalang sambit nito at pinadaudos ang ilong sa pisnge ko kaya napapikit ako ng mariin.

“ Wala

nga .“ tipid na sambit ko.

“Baby,

Ayaw

mo bang

umalis

ako? Tell me please para hindi na

talaga

ako

aalis

. Look at me..“ tinigil niya ang ginagawa niya saakin pero hawak hawak niya ngayon ang kaliwa kong pisnge para humarap ako sakaniya.

“

Syempre

gusto

kitang

umalis

no, One week lang ’yun and as you said may

mga

pending operation

ka

dun.

Maraming

nangangailangan

sayo. Don’t worry about me, I’m fine alam mo naman mas gusto kong

tinutulungan

ang

nakakarami

kaysa

inuuna

ang

sarili

ko.“ nakangiti kong sambit pero tinitigan niya lang ako ng mapungay pungay at ’di kumbinsado sa sinabi ko.

“ Baby ..“

“ Kailan

alis

mo?“ tanong ko kaya bumuntong hininga siya at pinagalaw ang kaniyang panga.

“ 5 in the morning…“

“ Ok, basta

siguraduhin

mo lang na

h’wag

kang

mambabae

dun

habang

nililigawan

mo ’ko. Kung

pipiliin

mo rin

namang

mangbabae

,

sabihin

mo

agad

saakin

para ako

mismo

mambabasted

.“ nakangisi kong sambit kaya sumeryoso ang expresyon niya.

“There is nothing is this world that will ever stop me

from loving you. I will love you till the end of time.“ Niyakap niya ako patagilid at siniksik ang mukha niya sa leeg ko.

Ang bango bango niya talaga.

“ Bakit

pa ako

maghahanap

ng

iba

,“ Hinawakan niya ang kamay ko at nilagay sa dibdib niya kung saan nakalokasyon ang puso. “ Kung ang

tinitibok

nito

ay ang

pangalang

Atarah

.“ napangiti naman ako sa sinabi niya.

“

Patay

na

patay

ako sayo

Atarah

, What did you do to me

huh baby?“ mahinang bulong nito.

°°°

NAGB-BREAKFAST kami ngayon ng pamilya ko. Buong pamilya, kasama ang magasawa at ang parents namin.

“So

I heard the news na

lumipad

pabalik

si

Rare

sa

Paris? Why?“ tanong ni Dad habang kumakain kami.

“ Hindi naman po

talaga

permanent doctor

si

Rare

sa

St.

Calisha

. Exchange doctor po

siya

remember? Parang

natapos

na po ’yun contract niya.“ Sambit ko saka sumubo ng malaki sa ulam ko.

“ How many months his contract?“ tanong ni Mommy habang pinupunasan ang bibig niya gamit ang table cloth.

“ 4 months po eh.“ Sumubo pa muli ako at uminom ng juice.

‘Di ko akailain na 4 months na pala simulang nakilala ko siya. 4 months ago since sinabi ko ang katagang ’ Make me pregnant’ Hindi ko namalayan ang mga Araw at Oras.

“

Kailangan

mo ba

sasagutin

?“ panguusisa nanaman ni Mommy at binigyan ako ng malokong ngiti.

Eto nanaman po kami.Ipapahiya at pipikonin nanaman ni Mom. “ Syempre

secret po baka

mamilit

nanaman

ang isa

d’yan

na

magsiping

na kami ni Rare .“ biro ko habang nakatitig kay Mommy na tumatawa ngayon.

“ Really Mommy?

H’wag

n’yong

controlin

si

Ath

,

hayaan

n’yo

siyang

gawin

ang gusto niya.“ seryosong sambit ni Ate Akisha habang ang titig ay na kay Mommy. Napataas ang kilay ko at binalingan si Charl na umiigting ang panga habang nakatingin saakin.

“I’m not

controling

her

Akisha

, I’m just suggesting

dahil

malapit

ka

ng

manganak

n’yan

at gusto ko na may

sumunod

agad

pagkatapos

mong

magkaanak

. I want more more apo!“ Masayang usal ni Mommy kaya sakaniya bumaling ang tingin ko na agad ko rin namang inirapan.

“ Pine-pressure

n’yo

po

siya

. “ magalang pero madiin na sambit ni Ate. Bakit ngayon lang nagsalit si Ate? I mean parang ngayon niya lang ako ipinagtanggol kay Mommy tungkol sa pag p-pressure niya saakin na bumuo ng pamilya.

“ Its not like that

Akisha

,

masyado

lang

natutuwa

at

naeexcite

ang Mommy mo .“ pagdedepensa namin ni Daddy kay Mom.

Napabuntong hininga si Ate at nakita ko ang pagtiim ng bagang niya saka seryosong tumingin saakin. “ Don’t listen to them

Ath

,

bumuo

ka

ng

pamilya

pag

seryoso

ka

na at ’di

ka

na

naguguluhan

, ok?“ mahinahon niyang sambit saka pinagpatuloy ang pagkain.

“

Akisha

is

righ

Ath

, Don’t commit to someone or something that you’re not sure.“ sabat ni Charl na malalam ang titig saakin kaya binigyan ko silang magasawa ng matamis na ngiti.

“ Hahaha

sabagay

no,

seryoso

kayo

sa

isa’t

isa kaya

bumuo

na kayo ng

pamilya

n’yo

agad

and now happy kayo.

Susundin

ko advice

n’yo

, don’t worry!“ napasinghap si Ate at umigting naman ang panga ni Charl habang pareho silang diretso ang tingin saakin.

“ So

Charl

how’s your family business, I hear

nakipag

meeting

ka

sa

mga

bago

kliyente

n’yo

.“ pangiiba ni Dad sa usapan kaya sinulyapan ko ’to na halatang alam niyang may nabubuong tensyonado.

“ Its fine dad, close

agad

ang deal.“ iniwas ni Charl ang tingin saakin at kay Daddy inilipat ’to.

“ I heard the news na

balak

yatang

makipagmerge

ng

mga

Hontiveros

sainyo

..“ ngumumuso ako dahil balik business ang usapan at wala nanaman akong magegets.

“Yes there’s a board meeting again later..” hindi ko na sila pinansin at kumain nalang ng kumain pero biglang naramdaman ko ang presensya ng kasambahay sa tabi ko kaya napalingon ako rito.

“ Ma’am

Atarah

may

mga

nagpadalang

bulaklak

hindi ko po alam kung

kanino

kasi ang

dami

pero

nilagay

ko na po

sa

kwarto

n’yo

.“ nakangiting sambit niya kaya kumunot ang noo ko.

Biglang tumili si Mom kaya bumusangot agad sakaniya. “ Really?! Baka kay Rare ’yan

Hija

..“ masayang sambit niya habang namumula pa ang mga pisnge.

“ Siguro

nga

po Mommy.“ Nilingon ko ang kasambahay at nginitian. “ Sige

salamat

po.“ Nagpatuloy lang ako sa pagkain habang nakikinig sakanila kahit wala akong maiintindihan.

Anak ako ng mga business man/woman pero wala talaga akong alam sa mundo ng paghahawak ng isang kompanya.

Mabuti nga at nakapag nurse ako na walang humahadlang saakin pero kay Ate meron, sa pagkakaalam ko she wants to become flight attendant pero hindi pumayag si Dad and Lolo kahit na siya pa ang paborito saaming dalawa. Pinilit siyang kumuha ng business ad dahil siya ang magmamanage ng company kapag hindi na kaya ni Daddy inshort sakaniya pamamana ’yun and syempre mayroon din naman akong share sa company pero hindi na bigdeal ’yun saakin na ‘Mas malaki ang pera’ na pupunta sakaniya because I can earn money in my own at alam ko namang wala akong ambag sa kumpanya kaya dapat nga wala na akong shares.

Natapos kami ng kumain and syempre sumama si Mommy papunta ng kwarto ko para tignan ang mga bulaklak na napadala.

Napanganga ako at nanlaki ang mata ko nang makapasok ako sa kwarto ko. Napakadaming bulaklak. 1 boquet of Rose and tatlong boquet of tulips and may maliit na box pa akong nakita.

“ May

dalawang

delivery boy pong

nagbigay

n’yan

hula ko ma’am na

magkaiba

ang

nagbigay

niyan

.“ sambit ng kasambahay namin na pinasunod ni Mommy.

Bago pa ako makalapit sa kama ko ay nauna na si Mommy. “ Ah so

etong

Rose kay

Adier

huh

pati

na rin

palang

’tong box, Its a necklace! A Emerald necklace! Nakita ko ’to auction noon and its cost $50, 000.“ nalaglag ang panga ko dahil sa sinabi ni Mom.

What the heck?

“ What?! Ang mahal d-mn! Babalik ko ’yan Mommy!“ gulat kong sambit saka kinuha sakaniyang palad ang kwintas.

“I told hija, May gusto si Adier sa ’yo. Hindi pa ba siya umamin noong nagpagsama sila ng first lady mag pacheck up?” nakangising sambit nito kaya agad kumunot ang noo ko at umiling.

“ No !“

“ Hija, if the man spend too much money for you. Automatic he likes you and he’s courting you..“ ngiti ngiti niya pang sambit habang inaamoy ang mga bulaklak.

“Mommy no, hindi niya ako gusto and mas lalong ’di ko tatangapin ’to. Mahigit 2 million ang halaga nito sa peso!” nakangiwi kong sambit.

“ Oh, matatapakan ego ni Adier panigurado, iisipin n’ya hindi mo nagustuhan ang regalo n’ya and automatic rejected siya hahaha.“ Pangaasar niya.

“I don’t care mommy basta mabalik ko sakaniya ’to hindi niya kailangan regaluhan ako ng gan’tong kamahal !” tumaas ang boses ko at napahilot ako saaking sintido.

“ Really ayaw mo lang ba dahil masyadong mahal ’yan..“ Ngumuso siya sa kwintas ko kaya napatingin din ako dito. “ O ’yung nagbigay ng couple necklace na ’yan at etong tatlong boquet of tulips ay mahal mo na kaya ayaw mo ng magpaligaw at tumangap ng regalo sa nagkakagusto sayo.“ Bumusangot ako sakanya saka umiling.

“Mommy, ofcourse tatangapin ko ang regalo ni Rare dahil hindi naman kalaki sa bulsa ’yun! He’s rich but he chose to give me this necklace even if he can afford diamond necklace kasi alam n’yang may mas mahalagang bagay para pag gastusan ng ganon kahalaga.Mahigit 2 million ? Imagine, mas maganda pang dinonate n’ya nalang sa ampunan ang perang ’yun..”

iritado kong pagpapaliwanag.

“ Oh, ano pa ba ie-expect ko sayo? Hahaha. You don’t like luxurious and expensive things simula bata ka.“ Nagkibit balikat ako, kinuha ko ang phone ko at agad na tinawagan si Adier para mapagsabihan.

Wala pang isang minuto ay sinagot niya na at masaya ang boses ang pagsalubong niya.

[Hello Atarah, Did you recieve my gift?]

Sabik na sabik siya sa magiging reaksyon ko sa gift niya kaya napakagat ako sa labi dahil biglang nanikip ang dibdib ko.

“ Yes Adier, I appreciate your effort pero hindi ko matatangap ang necklace..“ mahinahon kong sambit

[

Hindi mo ba nagustuhan ang design? Don’t worry I’ll buy again with you para makapili ka ng design na gusto mo.]

Nalungkot siya nung una pero mabilis na nakabawi at sumigla ang boses niya.

“ No, I like the design pero alam kong masyadong mahal ’yun. Ayoko pinag gagastusan ako ng malaki. Pwedeng pwede ka na nga makabili ng sariling bahay sa halaga ng kwintas na ’to kaya ibabalik ko sa’yo to, sorry to dissapoint you Adier.. “ malungkot kong sambit.

[…]

Hindi siya nagsalita at narinig ko lang ang pagbuntong hininga niya sa kabilang linya. “ Sorry talaga, hindi ko talaga kaya tumanggap ng ganon kalaking kahalaga para lang sa regalo, You can ask my mom or my dad. They knew that I don’t like luxurious things dahil kasi naniniwala ako na may mahalagang bagay para paggastusan ng ganoong kalaking halaga..“

[Yes, I understand.]

Malungkot na sambit niya kaya nakaramdam ako ng pagka guilty pero mas ma g-guilty talaga ako kapag tinanggao ko ang regalong ’to.

“ Pasensya na, pero etong bulaklak lang tatanggapin ko! Maraming salamat sa effort. Pahatid ko nalang or if i have time ako na mismo magbabalik sa’yo nito.“ mabang boses na sambit ko saka nilingon si Mommy na nakangiti lang saakin.

[

Ok, I hope ikaw nalang mismo ang magbalik. I want to see you..]

“ Yeah, sige bye.. thank you ulit.“ malungkot kong sambit.

[No worries,Bye..]

Bigong bigo na sagot nito bago ko pinatay ang tawag. “T’yak nasaktan ’yun. Hahaha. Osya lalabas na ako akin nalang isang bouquet at lalagay ko ang mga bulaklak sa base ng kwarto namin ng Daddy mo.”

“Kunin n’yo na po lahat para ilagay sa lahat ng base ng bahay..” sambit ko kay Mommy saka lumingon sa kasambahay namin. Tumango nalang sila kaya pinagsuklay ang kamay ko sa buhok ko.

“Olivia, kunin mo na ang mga bulaklak.” kinuha nilang dalawa ang bulaklak at ako naman ay ibinalik sa box ang necklace at umupo ako sa gilid ng kama.

Chineck ko ang inbox ng messages ko and andaming Messages from Roks and Kristan na ’di ko pa nabubuksan at narereplyan. Napatingin ako sa last reply ko kay Rare na hanggang ngayon ay hindi pa rin nagrereply.

Mikee is calling…

“ Hello ?“

[ Hi Bff!]

“ Oh, ang saya mo ha? May bago ka ng lalaki? Nakamove on kana!“ nakangiwi kong sambit sa kabilang linya dahil hyper ng babaitang ’to na kala mo hindi galing sa break up.

[

Parang tanga! Kinikilig lang ako bakit ba! Dahil sainyo ni Rare na manok ko hihi! Daming magandang balita saakin ni Kenji]

Napangisi ako at napiling iling. “ Wow close na kayo?“ pangaasar ko dahil nga diba kaaway niya mdalas si Kenji.

[

Close kami kapag manok namin ang pinaguusapan. So ’yun nandito na rin kasi siya sa Japan ’di sadya ’yung pagkikita namin eh pinauwi yata ng parents niya, sabay sila umalis ni Rare eh..]

“ Oh ano kinuwento ng Hapon na ’yan?“ paguusisa ko dahil bigla kong naiimagine mga reaksyon nilang dalawa habang nagkukuwentuhan sila.

[Na naging spy daw siya kapalit ng pera hahaha ang talino ng manok namin, kailangan mo siya sasagutin? Dapat sinagot mo na siya bago siya umalis eh!]

“ Ewan ko pa.“ mahina kong saad.

[ Anong ewan mo pa! Siguro natatakot

kalang matalo sa pustahan no? Oh siya sige, ok lang na mainlove ka sakaniya pero hindi ko na kukunin ang mga pera,condo and car mo Hahaha]

Napabuntong hininga ako sa naging sagot niya at napakagat na rin sa labi. “ Hindi sa ganon, madami pa akong iniisip.“ mababang sagot ko.

[ Iniisip mo nanamn sekreto ng mag asawa? ]

Lahat ng mga nararamdaman ko at alam ko ay alam ni Mikee dahil madalas ko siyang kinukwentuhan.

“ Hindi ’yun, I’m not sure with my feelings magulo pa ng sobra pero masaya naman ako sakaniya sobra. Mas naging masaya ako sa sa piling niya kaysa saamin ni Charl noon, iba kasi talaga epekto ni Rare.“ Naiiling kong sambit saka napangitim

[

Eh bakit naguguluhan ka?!]

“ Naguguluhan ako na natatakot. Nag o-overthink ako Kee, iniisip ko na baka gagawin din ni Rare ang ginawa ni Charl, natatakot ako na baka gamitin lang ako. Natatakot ako.na baka ’di naman talaga ako mahal ni Rare..“

[

I get it, indenial ka lang..]

“ What ?“ naguguluhan kong tanong dahil sa naging sagot niya.

[

Ath, lagi mong sinasabi saakin na gusto mong sumaya, saksi ako sa lahat ng paghihirap at pagkawasak mo pero hindi mo kasi makakamtan ang gusto mong kasiyahan kung hindi ka susugal, hindi naman pwedeng habang buhay takot ka, habang buhay maghihintay ka na maging masaya ka.. hindi ganoon ’yun Ath. Mas maganda na sumugal and tanggapin mo kung ano ang magiging resulta kung maganda man edi swerte at kung hindi edi wow. Eh Kaysa naman kasi na pagsisihan mo sa huli na hindi ka sumugal…]

“ ’Di ko alam..“ humiga ako sakama at pinikit ng mariin ang mata ko habang minamasahe ang sintido ko.

[

Hindi pwedeng hindi mo alam Ath! Ako nga alam

ko na eh kung anong feelings mo pero ayaw kitang pangunahan. Pilit mo kasing tinatangi ’yang totoong laman ng puso mo dahil nga takot ka. Think of it Ath, ok lang sayo na maghalikan kayo ng maghalikan kasi nga hinahanap hanap mo ang labi niya. Sobrang lamang niya sa lahat ng manliligaw mo dahil ilang beses mo pa siyang pinagbigyan makipag date sayo, tapos ang worst dito Ath ginawa mo siyang boyfriend, pumayag ka! And the way na magkwento ka saakin sa mga nangyari ng araw na ’yun sobrang saya mo and doon ko nalaman na inlove ka nga and eto pa, remember? Siya ang nakauna sayo..]

Hindi ako sumagot at nakikinig lang ako sa mga opinyon niya dahil wala pa rin naman talaga ako sure naisasagot sakaniya.

[Ramdam ko na mahal mo siya Ath,m at ramdam kong mahal na mahal ka rin niya, Actually, May mutual understanding kayo! MU KAYO!

WALANG

LABEL PERO

MAHAL

N’YO

ISA’T

ISA KAYA

GUMISING

KA

NA

ATARAH

! AT

H’WAG

MO NG

GULUHIN

ANG

PAGIISIP

MO!

SANA

MAREALIZE

MO NA

AGAD

NA

MAHAL

MO

SIYA

BAGO

PA

MAHULI

ANG

LAHAT

..]

°°°

LINGGO na ngayon at bukas balik trabaho na ako sa St. Calisha. Excited na ako bumalik. Namiss ko ang Hospital, mga katrabaho at mga pasyente.

Nakatitig ako ngayon sa phone ko at wala pa rin akong natatangap na text mula kay Rare. Ang huling text niya lang ay kanina na nakarating na raw siya at magiging busy ng sobra kaya bihira nalang siya makakapag text at tawag.

Kaya ngayon nawalan na akong gana makipag text kahit kanino, kahit kay Kristan, Roks, Adier and Mikee. Wala na akong nirereplyan sakanila kahit sino.

Kahapon nga inubos ko ang oras ko sa pagaalaga kay Akeila, pakikipag kwentuhan kay Ate at pagiisip sa kung ano talagang feeling ko para sakaniya, kay Rare..

Aaminin ko man o sa hindi pero totoong sobrang nalungkot ako ngayon, I mean parang nawalan ako ng gana. Gusto ko nalang tumulala ng tumulala hanggang sa marealize ko ang nararamdaman ko.

“ Ath..“ napatayo ako sa kama ko at agad na binuksan ang pinto ng kwarto nang marinig ko ang boses ni Charl.

“ Bakit ?“ nakataas na kilay na tanong ko.

“Kumain ka na raw sabi ni Mommy.” seryosong saad nito habang nakatitig sa kabuuan ko.

“Mamaya pakisabi busog ako .” bored na sambit ko dahilan kaya nagtiim ang bagang niya.

“ Aalis sila ni Dad may meeting ata. Aalis din kami ni Akisha kasama si Akeila, bibisitahin namin ang Mommy ko.“ sambit niya kaya napataasa ako ng kilay.

“ Ok . “ tipid na sambit ko at akmang sasarado ko na ang pinto pero pinigilan niya ako.

“ H’wag kang magpalipas ng gutom, Sinabi ni Tita na simula kaninang umaga hindi ka pa raw lumabas ng kwarto mo, Do you have a problem ?“ nagalalang tanong nito kaya nginisian ko siya.

“Satingin mo? Duh. Sige magingat kayong lahat. Kakain nalang ako kapag gusto ko.” walang sasabi ay sinarado ko ang pintuan. Wala akong pake kung ang Rude nun, hindi niya naman kasi deserve na itrato ng tama tss.

Sa huling pagkakataon ay sumulyap ako sa phone ko nagbabakasali na makita ko ang pangalan ni Rare kaso wala pa rin kaya bumuntong hininga ako.

Tumayo ako at nagkalikot ng bikini dahil maliligo nalang ako sa pool namin.

Nang makahanap na ako ay agad akong napalit.Napatingin ako sa oras na 11:45 am. Napangiwi ako dahil mag tanghali na at masakit na panigurado sa balat ang araw pero hayaan ko na gusto ko na talaga magliwaliw sa pool.

Dumungaw ulit ako sa phone ko at nakita ko na may text pero galing ’yun kay Kristan. Nagtiim ang bagang ko at naglagay nalang ng sunblock sa katawan ko bago ako lumabas ng kwarto.

Nakasuot ako ng bathrobe nang lumabas ako ng kwarto at Iniwan ko naman sa kama ko ang phone ko dahil wala naman akong gana makipag usap talaga.

Pinalobo ko ang pisnge ko at pumunta sa library para maghanap ng babasahin. At pagtuntong ko palang roon ay biglang nag flashback ang pinagagawa ko dito. ’Yung mga oras na kinulong ko si Rare at naaksidente si Ate.

Mabilis akong naghanap ng babasahin ko dahil ayoko ng magtagal pa roon dahil parang unti unti ko nanaman sinisisi ang sarili ko na muntik ko ng mapatay ang pamangkin at Ate ko.

Lumabas ako ng library at luminga linga sa paligid wala akong nakikita kahit anino nina Mommyz daddy, Charl and Ate. Baka umalis na sila..

“Ate, pakidalhan nalang ako ng juice and garlic bread sa pool.” sambit ko sa Kasambahay namin na nag v-vacuum ng sahig.

“Sige Ma’am.” Tumango ako nagtungo sa pool. Inilapag ko ang aking libro at wardrobe sa lamesa sa gilid ng pool.

Agad akong lumusong sa pool at bigla nagflashback sa aking isipan ang mga alala namin ni Rare sa pool namin. Kahit saang parte nalang ata ng bahay namin naalala ko siya, Hayz.

Mag d-dalawang araw palang pero namimiss ko na pangungulit ng doctor na ’yun!

Mahal ko na nga ba talaga siya? O gusto? O baka crush? Lust kaya? F-ck ang gulo!

Napakagat ako sa aking labi at mabilis na lumusong sa swimming pool. Mariin ang pikit ko habang lumalangoy at nagsimula na akong magisip ulit kung ano ba talaga ’tong nararamdaman kong kakaiba sakaniya.

°°°

NANONOOD naman ako ngayon ng movie dahil sobrang bored na ako, Alas singko na ng hapon at ako pa rin magisa sa bahay. Kaninang 3:30 pm nag text si Rare na may operation daw siya at mahigit 10 hrs bago matapos ’yun so ang ibig sabihin nun 10hrs ako maghihintay bago siyang magtext ulit.

As usual wala akong nireplayan sa kahit sinong nagtext saakin. Nilibang ko lang ang sarili ko buong maghapon, sa pagbabasa ng libro, pagkain, at ngayon sa panood ng Movie.

Sobrang b-buryo na talaga ako. Gustong gusto ko na magtrabaho talaga at makisalamuha sa mga bata at pasyente.

Tok! Tok!

“Ma’am! Ma’am Atarah!” kumunot ang noo ko at binaba ko ang hawak kong popcorn dahil ang lakas ng katok ng kasambahay namin.

Agad kong binuksan ’to at tumambad saakin ang pawis napawis at takot na takot namin na kasamabahay.

“ Bakit ?“ naguguluhang tanong ko.

“Ma’am napasukan po tayo ng magnanakaw! Napatay nila halos ang mga body guard mo. Ath..” umiiyak na sambit niya kaya kinabahan ako ng sobra.

“Ano po?! Tumawag kayo ng pulis!?” mabilis na sambit ko.

“Oo iha, Kailangan na natin tumakas baka kung anong gawin nila saatin?!” sambit niya saka hinila ang kamay ko palabas ng Movie Room.

“ Nasaan sina Lala? Ang ibang kasambahay?!“ kinakabahan kong tanong.

“ Shh h’wag kang maingay baka marinig nila tayo. Nagsitakbuhan na sila palabas, Ma’am tara na po please..“ nagmamakaawang sambit niya pero inilingan kolang ’to.

“Ate mauna ka na.. Hindi ko pwede iwan ang bahay!” nanginginig kong wika habang pababa kami sa hagdan na wala namang tao.

“Ma’am baka saktan ka nila..” mahina at madiin na sambit niya.

“Lumabas kana at maghanap kayo ng tulong! Ako bahala sa sarili ko!” sambit ko saka hinawakan ng mahigpit ang kamay niya.

“Ma’am please!”

“Umalis kana!” Tumakbo ako papunta ng kusina at kumuha ng mga kusilyo roon. Nang makakuha na ako ay mabilis akong pumunta sa sala pero may naaninag akong mga lalaking nakaitim at naka maskara kaya agad ako nagtago sa gilid ng hagdan.

“ Ang yaman t-ngina, bawi bawi tayo dito!“ rinig kong sambit ng isa habang nililibot ang tingin sa kabuuan ng mansyon.

“Naiwan magisa ang anak ng may ari ng bahay dito narinig ko sa mga tumatakbong katulong. Hahahaha t-ngina tikman natin ’yun .“napalunok ako ng mariin dahil sa sinabi ng isa. Todo siksik ako sa taguan para hindi nila ako mapansin.

“ G-go hanapin n’yo para talagang jackpot!“

“Baka lalaki ’yan tangina ano ’yun titirahin n’yo sa pwet?”

“G-go babae daw, Ma’am nga pakakarinig ko.”

“Tama na ang satsat at hanapin n’yo ang babae!”

“May naamoy ako, amoy babae. Amoy matamis, hindi natin kailangan hanapin nandito lang siya malapit saatin .” sambit ng isa habang papalapit ng papalapit sa pwesto ko kaya napahawak ako ng madiin sa kustilyo.

“ Huli ka !“biglang bumulaga siya sa harap ko kaya buong pwersa ko dapat isasaksak sakaniya ang kutsilyo pero napigilan niya ako.

“ Hmmp!! Hmp!!“ nagpumiglas ako sa hawak niya lalo pa’t may tinapal siya sa bibig at ilong ko n panyo hanggang sa unti unti na nagdilim ang paningin ko at bumagsak ako sa sahig.

Help Rare..

°°°

NAGISING ako dahil nasilaw ako sa liwanag na nagmumula sa ilaw. Dinilat ko ang mga mata ko at tumambad agad saakin ang kisame na may chandelier kaya agad akong napaupo sa kama at nilibot ang paningin ko.

“She’s awake madam!” sambit ng stylist naming bakla. Wait anong ginagawa niya dito? Nasaan ako?

Napatingin ako sa aking katawan upang tignan kung may galos or saksak ako pero wala akong makita kung hindi ang nakasuot saakin na isang Shinin’ maroon long dress.

Kunot ang noo kong sinulyapan ang nagsalita hanggang sa nakita ko si Mommy na inaayusan ng Make up Artist.

“ Mommy?“ Puno ng pagkalitong pagtatawag ko. Hindi ko maintindihan? Naka dress din siya, at anong ginagawa ko dito?Huling naalala ko nasa bahay ako at may pumasok na mga magnanakaw.

“Hahaha yes anak?” matamis ang ngiti saakin ni Mommy kaya tumayo ako sa kama at nilapitan siya dahil tapos na din ayusan ng Artist.

“ Mommy! Anong meron? Anong nangyari? Narape ba ako?! May pumasok na magnanakaw sa bahay po!“ gulong gulo ko na sambit pero ngumiti at umiling lang siya kaya hindi makapaniwala ko siyang tinignan.

“Anak I’m sorry.. Let’s go lumabas na tayo..” ngiti ngiti niyang usal saka inilahad niya ang kamay niya na agad ko rin namang inabot.

“ Ha? ’Di ko po maintindihan?“ kunot noo at kinakagat ko ang labi ko dahil sumasakit na ang ulo ko kakaisip kung anong meron o kung ano talagang nangyari?

Nanaginip ba ako? Patay na ba ako?

“ Trust me anak.“ Iginiya niya ako palabas ng silid na ’yun. Nilibot ko ang paningin ko at kunot kunot ang noo ko dahil pamilyar ang lugar na ’to saakin pero ’di ko lang mapagtanto kung kanino anong

“Mommy anong meron?” pagpupumilit kong tanong.

“ Sorry ..“ Lumabas kami sa parang isang na sobrang lawak na garden kaso sobrang madilim lang at sa isang iglap ay biglang bumukas ang napakaraming ilaw sa buong garden.

“

Kung ito man ang huling awiting aawitin..“

napahawak ako sa bibig ko ng unti unti kong maaninag ang mga kumakantang bata na alam na alam kong taga Marawi dahil agad nagtama ang paningin namin ng batang tinulungan ko noon sa Marawi na si Mathew at mayroon din na mga batang Cancer patients ko na nakikikanta rin.

“Nais kong malaman mong ika’y bahagi na ng buhay ko

At kung may huling sasabihin

Nais kong sambitin, nilagyan mo ng kulay ang mundo

.“ Hindi lang ang mga bata ang nakita ko pati narin ang ibang mga bihag noon na nakasama ko sa Marawi at ang iba ko pang tinulungan.

Ano ’to? Bakit sila nandito lahat?

“Kasama kitang lumuha

Dahil sa’yo kami’y may pag-asa.“

Mas lalong tumulo ang luha ko nang makita ko si Amirah na nakangiti kasama si Aida na buntis.

Nandito rin sina nurse Sati, nurse Eria, Dra. Ana Kaye at Dra. Elaiza kasama ang mga boys na sina nurse Jacques, Dr. Cairo, Dr. Michael, Serio.

Sakabilang bilang banda naaninag ko naman ang ibang kasamahan ko sa St. Calisha na sina nurse Mae, Dra. Aira, Dr.Kioh, Dra. Kristan at ang iba pa..

Napasulyap ako sa pwesto ni Roks na kasama ang dalawang sundalo na si Denden and Goryo.Nandito rin si Adier, Mikee, and Kenji!

Napaawang ang labi ko nang makita ko si Lola Angie, iilang tita, tito at mga pinsan ko na katabi ngayon ni Charl and Ate Akisha na nakangi saakin.

Lahat sila nakangiti saakin kaya nagsibuhusan ang luha ko ng tuloy tuloy. Naramdaman kong hinawakan ako ni Mommy sa kamay at unti unting iginiya palapit ng kaunti sa mga bata na nasa harapan at likod nito ang lahat ng Kaibigan at Pamilya ko.

“Ang awiting ito’y para sa’yo

At kung maubos ang tinig, di magsisisi

Dahil iyong narinig mula sa labi ko

Salamat, salamat

Haaaa.. yeah yeaah.“ kanta pa nila kaya napalingon ako kay Mommy na nasa likod ko na ngayon habang kaakbay ni Daddy.

“Sorry sa palabas na ’yun Anak gusto kalang naman kasi naming isurprise..” matamis ang ngiti ni Mommy saakin kaya napapout ako at mapungay pungay siyang tinignan.

“Sana’y iyong marinig, tibok ng damdamin

ikaw ay mahalaga sa akin, ang awitin ko’y iyong dinggin.“ napalingon muna ako sa mga cute nacute na batang kumakanta bago binalik kay Mommy ang tingin.

“Hindi ko naman po birthday?” sambit ko dahil bakit may gan’to? Para saan ang mga surprise na ’to?

“ Marami silang nagpapasalamat sayo dahil ikaw ang naging dahilan kaya naging maayos ngayon ang Marawi at ang buhay nila, At selebrasyon rin ’to dahil nakaligtas ka, naging matapat at matatag ka noong ikaw hawak ng mga rebelde.“ sagot naman ni Daddy naanglaki ng ngiti

“At kung marinig ang panalangin

L

agi kang naroroon, humihiling ng pagkakataon,

Masabi ko sa’yo ng harapan

Kung gaano kita kailangan.“

So kaya pala umalis sina Mommy para dito? Planado lahat? Ewan kung anong mararamdaman ko. Ang saya saya ko pero may konting tampo dahil nga niloko nila ako.

“Late celebration, at talagamg palano na sunday ng gabi gagawin ang pagdiriwang dahil nga alam naming nagpapahinga ka pa at sariwa pa ang lahat kaya eto ngayon magenjoy ka.” lumapit ako sakanilang dalawa at niyakap sila ng mahigpit at hinalikan sila sakanilang pisnge.

“Thank you po..” Umiiyak kong sambit at pinunasan lamg ni Dad ang luha ko.

“Ang awiting ito’y para sa’yo

At kung maubos ang tinig, di magsisisi

Dahil iyong narinig mula sa labi ko

Salamat, salamat

Haaaa.. yeah yeaah.“

Napaharap ako sa mga kumakanta na sinasabayan din ng mga kaibigan, katrabaho, at pamilya ko na abot langit ang ngiti saakin.

“ ’Yung mga kumidnap sayo mga pinsan mo, Hahaha.“ natatawang sambit ni Mommy kaya sumulyap ako sakaniya saka kumunot ang noo ko.

“Seriously?! Sino po?”

“Sina Art, Kevin, Russel.” sagot naman ni Dad.

“Yak sina kuya pala! Kaya pala iba ang accent medyo sosyal magtagalog! hahaha hayz bakit ’di ko napansin ’yun! Sabagay naka maskara kasi sila tapos ang cringe nung mga pinagsasabi nila Mommy, I thought they’ll rape me.” Natawa lang sila ni Daddy sa kung paano ako magkuwento ng takot na takot.

Natapos ang kanta at nagkaroon pa ng video presentation kung saan nandoon ang mga ibang mga taga marawi na wala ngayon dito.

Nagbigay pa ng mga short messages ang mga ibang nandoon including my family, friends, co- nurse and doctor, Kristan, Adier, Roks.

Mapait akong ngumiti at luminga linga sa paligid, nagbabakasaling nandito siya at is-surprise n’ya rin ako at magbigay siya ng messages pero wala akong makita kahit anino o hibla ng buhok niya.

“ Lola !“ mahigpit kong niyakap ’to at ngumiti. Si Lola ang pinaka close ko sa lahat. Siya ang nagalaga saakin habang ang lahat ay pinapahalagahan at inaalagaan si Ate Akisha noong bata kami.

“ Atarah ..“ mahinahon na sambit ni Lola na maputi na ang hibla ng buhok at maraming wringkles pero bakas na bakas pa rin ang pagkagandang babae nito.

“Lola namiss kita!” sumiksik ako sa kaniyang loob ng ilang minuto.

“I missed you too Apo..” natatawang sagot at humiwalay na ako sa yakap.Napalingon ako sa mga pinsan kong lalaki na natatawang tumingin saakin.

“Hoy Kuya Kevin, Art and Russel nakakadiri kayo bakit n’yo pinagsasabi ’yun! Ew ew!” gusto ko pang ibato ang mga baso at plato sakanila pero syempre ’di ko gagawin ’yun.

Sa long table nakaupo ang pamilya namin dahil gusto nila sama sama kami samantalang sa ibang bisita ay nasa round table. Halos sa nga tita, tito and pinsan ko ay galing sa ibang bansa at ang iba naman ay dito lang sa Pilipinas.

“Hahaha, Sorry Its really part of our plan.” nakangising sambit ni Kuya Kevin.

“

Nahahalata ko na may something sa kasi ang puti ng mga kidnaper ko, matipuno ang katawan and nakakatawa pa ang accent ng tagalog niyo kaso isinawalang bahala ko nalang kasi mas nanaig ang takot at galit ko.“ nakabusangot kong sambit.

“ So the news was true huh, Talagang matapang ka couz, nakita nanamin kayo ng kasambahay n’yo na dapat tatakas kayo kaso matigas ka at ayaw mong iwanan ang bahay n’yo Hahaha.“ nakataas kilay na sambit ni Kuya Art.

“Parang ’di niyo kilala si Ate Ath, nakwento ni Mommy noon na si Ate nagtatanggol sainyo kapag magbubully duh..” Nagkwentuhan pa kami na nag kwentuhan bago nagtungo sa table nina Kenji, Mikee, Amirah, Aida, Roks, Denden, Goryo, and Adier.

Napangiwi ako dahil sa nagsama pa talaga sila sa iisang table.So si Kristan and Rare lang ang wala sa lamesang ’to ha? Pero hindi naman awkward ang Atmosphere nila dahil nagkukwentuhan naman sila at wala namang alam si Roks at Adier sa isa’t isa kaya siguro walang tensyonado.

“ Bff!“ napanguso ako ng bigla akong yakapin ni Mikee.

“Kala ko ba nasa Japan kayong dalawa?” sambit ko sabay turo sa nakangiting si Kenji. Ngayon kopalang niyan sila makakausap ng ayos.

“Syempre

papalagpasin ba namin ’to? “ natatawa siyang lumapit saakin at bumulong. “Representative

kasi kami ni Rare. Full force ang pagbantay namin ni Hapon dahil bes, Apat na lalaking mahal na mahal ka ang nandito..“ nalaglag naman ang panga ko sa mala demonyo nyang bulong.

“ Apat ?“ Sino ang isa?

“Charl duh!” napairap naman ako at tinulak siya ng bahagya at binaling ang tingin ko sa lahat ng nasa table.

“Hello Roks, Adier, Denden, Goryo Amirah, And Ate Aida.” masaya kong sambit kaya nagsingitian sila at tumangi.

“Wow naalala

mo pa kami Ms.Ganda .“ n

atatawang sambit ni Goryo kaya napansin kong pinagtaasan siya ng kilay ni Roks.

“Oo naman no hahaha, Buti nakapunta kayo?” natutuwang usal ko.

“Samahan namin si Captain..” malokong sagot ni Denden kaya napailing iling ako. Napasulyap ako kina Mikee na kinakausap si Adier habang na kina Roks ang atensyon ko habang si hapon ay kinakausap sina Amirah.

“Hahaha, and ikaw naman Captain Roks kala koba uuwi ka na sainyo?” natatawa kong tanong.

“Tommorow .” inirapan ko siya sa naging sagot niya.

“Sige ipagpabukas bukas mo ’yan.” sarcastic na sambit ko saka bumaling ng tingin kay Adier na nakatitig din pala saakin. “ Adier ’Di ko dala ’yung necklace, bigay ko nalang bukas no? After work ko sana.“ ngumiti siya ng malaki saka umigting ang panga niya.

“ Sure, mas maganda ngang h’wag mo ng ibalik eh.“ nakangising sambit nito.

“ Hindi pwede no hahaha, nga pala bakit ikaw lang wala sina First lady and President? Si Aliyah?“

“Busy si Dad sa Malacañang.My Mom was here, maybe she’s having a chitchat with your family. Hindi mo napansin?” umiling lang ako kaya napatango siya. “ Then si Aliyah, you know that she hate you because of Rare, right?“ he bit his lower lip.

“Hahaha yeah.” nahihiya kong sambit saka napatingin kina Amirah and Ate Aida na kausap ni Kenji, agad naman akong lumapit sakanila at niyakap.

“ Kamusta na?“ malalam kong tanong.

“Ayos lang !” mga ilang minuto ako nagtagal sa table na ’yun bago lumipat sa mga table nina Kristan at sa iba ko pang kaibigan.

Mahaba haba ang party at nakakapagod pero masaya naman kaso parang nararamdaman kong kulang.

Hanggang sa natapos ang party na walang Rare akong nakita. Napatingin ako sa phone ko na wala paring text mula sakaniya.

D-mn, bakit nangungulila ako?

°°°

PAG GISING ko kinaumagahan ay excited akong naligo at nag suot ng aking uniforme dahil eto na ang unang araw ng pagbabalik ko sa trabaho.

Ngiti ngiti ako habang pinagmamasdan ang sarili ko sa salamin. Miss ko isuot ’tong nurse uniform.

Kring! Kring

!

Napabalikawa as ako at napatingin sa phone ko sa kama at nilapitan ’yun para tignan kung sino ang tumatawag at agad nanlaki ang mata ko sa nakita ko.

Rare is Calling..

“ RARE?!“ sabik na sabik kong tawag.

[My baby is hyper huh. Miss me?]

“ Hindi no! Hahaha. Kamusta operation mo? Hating gabi na d’yan bakit gising ka pa?“ tuloy tuloy kong saad na halatang sabik na sabik ako sa balita tungkiol sakaniya.

[

Yes, I’m really tires but I want to talk to my energy first, Nanghihina ako ng sobra dahil ’di kita nakausap ng sobrang tagal at malayo pa sa’yo. D-mn, If i could kiss you through my phone,my life would be little easier.]

Natawa naman ako sa malutong niyang mura. “ Eh, kinabukasan d’yan may operation ka ulit?“ tanong ko saka umupo sa kama at ngumi-ngiti ngiti.

[

Yes I have but it takes only 5hrs, Simple Spinalcord Operation]

Halatang pagos na pagos na siya dahil namamaos ang kaniyang boses at mahina. “ Edi good! Papasok na ako ngayon, hihi I’m excited baby! I mean Rare.“ Sh-t?! Ano ba self? Seriously? Anong pinagsasabi mo.

[What? Repeat it baby..]

Malokong sambit nito kaya napausamgot ako at napairap sa kawalan. “ Wala wala nabulol lang! So kagabi nagkaroon ng surprise party saakin.“ pagiiba ko agad sa usapan kaya natawa siya.

[Yeah, before I left, I helped Tita and Tito in planning and organizing the party.]

Napangiti naman ako dahil isa rin pala siya sa utak kahapon kaya pala sobrang bongga ng surprise nila.“ Totoo? Salamat! Sayang nga at wala ka!“ mapait kong sambit kaya bumuntong hininga siya sa kabilang linya.

[No worries baby and yeah, nagenjoy kaba?]

Malalam na tanong nito.

“Oo naman..” may pagaalinlangan kong usal dahil nagenjoy naman ako pero ganoon ka sobra dahil may kulang..waka siya.

[

I heard that your three suitors was invited in the party, ano lamang na ba sila saakin sa puso mo?]

Maypagbibirong sambit nito pero alam kong seryoso siya. “ Yabang! Pinabantay mo nga ako kay Mikee and Kenji!“ nakaguso kong sambit.

[I didn’t, I promise masyado akong busy para gawin pa ’yun]

Natatawang saad nito.

“Sus mga alagad mo ’yun eh, Alam mo nakakatakot ’yun palabas nilang may mga magnanakaw na pumasok sa bahay tapos kala ko r-rape-in ako.” puno ng pagkainis na sambit ko.

[Really? I don’t have any idea in that, What happened? Tell me more]

“ ’Yun nga nagulat ako kasi napatay daw ng mga magnanakaw ang lahat ng guard ko.“

[

Your guard are professional, Hindi basta basta mapapatay. Hindi mo ba naisip ’yun?]

Pangaasar niya.Kaya kinagat ko ag labi ko.“ Hindi duh! Syempre takot na nararamdaman ko tapos ’yunnga nung naencounter ko ang mga magnanakaw kala ko r-rape nila ako kasi sabi nila ‘Tikman natin ang anak ng may ari.’ I’m scared that time pero wala akong choice kung hindi dapat saksakin sila buti nalang napigilan ako kung hindi napatay ko pinsan ko.“

[ So your cousin was the thief wannabe huh cool.]

“Yes! And nandito din sina Lola sayang hindi mo nameet! Kasi sina Adier,Roks and Kristan na napakilala ko, ikaw lang hindi..” pangaasar ko sakanya.

[

She knows me baby but yes i still want you too introduce me at her.]

“Selos ka nanaman!” natatawa kong sambit dahil nagibaang tono ng pananalita niya.

[ Yes i am. Baby, I want to cuddle with you right know..]

“Baliw.. Matulog kana at alam kong pagod ka sobra.Papasok na rin kasi ako eh.”

[

Ok baby, Takecare. Don’t forget eat your breakfast, lunch and dinner. I miss you and I love you d-mn much.]

“ Yes, I missyou and I love ..“ napakagat ako sa labi ko at umiling iling. “ Myself

too .“ Ano ba ’tong pinagsasabi ko?Muntik na ako doon ha! ’Yan taksil kang dila ka.

---

Nyang note: Nako, Atarah! Sagutin mo na kasi Hahahaha. Joke. Enjoy reading everyone! Staysafe I love you all!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 36

Atarah’s

POV

ANG laki ng ngiti nang bumaba ako sa hagdan dahil excited ako pumasok sa trabaho at isa pa nakausap ko kassi Rare eh kaya mas lalong gumaan pakiramdam ko.

“ Ano

ang

ngiti

ngiti

ng Apo ko?“ Nakangiting tanong ni Lola saakin nang sinalubong niya ako.

“Good morning lola!” agad ko siyang dinaluhan ng mainit na yakap. Ewan ko ba super hyper ko pag gising ko pero mas naging hyper ako nang tumawag si Rare.

“

Huling

nakita kong

nakasuot

ka

ng pang nurse na

uniporme

noong

pagkatapos

mo

sa

kolehiyo

. Ang

tagal

na rin.“ proud na proud na sambit ni Lola habang pinagpapasadahan ng tingin ang kabuuan ko.

“ Oo

nga

po eh, Nag breakfast na po kayo?“ tanong ko dahil pansin kong pormado si Lola. Nakapang alis siyang damit na isang bestida na halatang mamahalin. Saan kaya pupunta ’to?

“ Oo

nakapag

exercise na rin at eto

sasama

ako sayo, Gusto kong makita ang

pinagtatrabauhan

mo apo .“ Nasa 67 na si Lola pero malusog ang kaniyang pangangatawan. Wala siyang kahit anong mga sakit o kumplikasyon sa katawan. Hindi nga halatang nasa 60s na siya.Mga parang nasa 50s lang ganon. Hahaha.

Vegetarian and health concious si Lola simula bata siya, hindi katulad ni Lolo na kahit anong bawal sa kaniya ay kinakain o ginagawa niya. Kaya inatake si Lolo sa puso at namatay siya sa edad na 69 years old, dalawang taon na rin ang nakalipas.

“Oh

sige

po, kaya po pala

naka

bestida

kayong

maganda

. Tara na po?“ nakangiti kong sambit kaya nginisian niya lang ako ng mapagmalaki.

“Hindi

ka

na ba mag b-breakfast?“ mahinahon na tanong nito pero umiling lang ako.

“ Hindi na po baka

sa

hospital

nalang

po, may cafeteria naman po doon eh.“ Tumingin ako sa taas ng hagdan. “ Tulog

papo

sila?“ tanong ko kay Lola dahil maaga pa. 6:40 am palang.

Dito nag stay ang lahat ng pinsan at mga Tita saka Tito ko kahit na may iba sakanila na may sariling mansyon.Etong mansyon namin ay pagmamayari talaga ni Lolo na ipinamana kay Daddy dahil siya ang panganay. Siya rin ang naging taga pagmana ng business samantalang sina Tito Apollo ang pangalawang anak at ang bunso na si Tita Ariela ay naging taga pag mana ng iba iba pang ari arian ng pamilya.

Pero si Daddy talaga ang pinaka maraming nakuha na mana pero hindi naman nagreklamo and dalawa dahil katakot lang nila kay Lolo.

“

Nasa

dining area ang

mga

Magulang

at

Tita

mo.

Magpaalam

ka

na at

maghihintay

na ako

sa

sakyan

.“ Tumango saka ngumiti at dumaretso sa Dining Area. Naabutan ko doon si Mommy, Daddy, Tito Apollo, Tita Jandi, Tito Kernold at Tita Ariela.

“Good morning

fam !“ Isa isa ko silang binesohang lahat at wala pa talagang gising niisa sa mga pinsan ko kahit na sina Ate and Charl mukhang tulog pa.

“

Sasama

raw ang

makulit

mong lola

saiyo

.“ sambit ni Tita Ariela.

“

Oo

nga

po,

sinabi

niya po

saakin

hahaha

si

Lola

talaga

.“ Hinarap ko si Mommy and Daddy. “ Doon

nalang

din po ako mag breakfast

sa

Hospital.

Alis

na po ako.“

“ Take care of your grandma.“ Tumango at ngumiti ako saka lumabas sa Dining Area at nagtungo sa labas papunta sa saksakyan.

Agad naman akong pumasok sa backseat ng sasakyan. Magpapahatid nalang muna ako sa driver dahil kasama si Lola para na rin may sasakyan ’to pauwi.

“ Sino ang may ari ng

pinagtatrabauhan

mo?“ matamis at nakangiting tanong ni Lola.

“ Si

Madam

Gayl

Marie Grison po.“ Sagot ko naman at tumingin sa phone ko upang icheck kung may text mula kay Rare. Meron naman, dalawa.

|| Take care baby! I love you!||

||I’ll sleep na, Hope to see you in my dream baby. I missed you..||

May iba pang text mula kina Kristan, Roks and Adier pero hindi ko na muna binuksan. “ Isang

Grison

huh?“ binaba ko ang phone ko at balak kong replyan nalang mamaya si Rare sakaniyang text.

Nilingon ko si Lola saka ngumiti. “’Yung

pamangkin

po ng

bestfriend

ni Dad!“ nakangiti kong sambit kaya napatango tango ’to.

“Close mo ba ang boss mo?” mahinahong tanong nito.

“No Lola, pero ’yung

pinsan

niya

Oo

. ’Yung

Anak

mismo

ng

kaibigan

ni Dad.“

“ Ang

anak

na

babae

ni Ranier?“ Ngayon kolang nalan na Ranier pala pangalan ng Daddy ni Rare. Ang ganda! Ano kaya ang pangalan ng Mommy ni Rare? Letter R din kaya ang initial or C? Kasi Cedrick si Rare samantalang sa pagkakaalala ko ay Cathalia ang second name ni Reeve.

“ No lola hindi ko

papo

nameet

si

Reeve.

Si

Rare po lola, actually he’s one of my suitor po. Sayang at

nasa

Paris po

siya

ngayon

at hindi ko

naipakilala

sayo, pero sabi niya

kilala

mo naman

siya

.“ tumaas ang kilay niya at bigla nalang nanliit ang mata niya kaya napakunot ang aking noo.

“ Ilang

buwan

ka

na

nyang

nililigawan

?“ seryosong tanong niya kaya nagtaka na ako. Bakit kahapon hindi naman siya seryoso nung pinaguusapan namin sina Adier, Kristan and Roks. Nakikipagbiruan siya pero ngayon seryoso siya. May problema ba siya kay Rare?

“ Mag o-one month na po..“ diretsong sagot ko at pinipilit kong basahin ang mata ni Lola.

“

Anong

nararamdaman

mo para

sakaniya

?“ mahinahon at kuryoso na tanong nito habang diretso ang tingin sa mga mata ko.

“ Masaya

po..“ iniwas ko ang tingin ko at kinagat ko ang labi ko.

“Mahal mo?” hindi ko pa rin siya nilingon at yumuko nalang ako.

“

Siguro

po.“ mahinang sambit kodahil wala namang kasiguraduhang mahal ko nga.

“I don’t understand,

kwentuhan

mo ’ko..“ seryosong saad nito habang nakakunot ang noo.

“Eh kasi po Lola

naguguluhan

ako

sobra

,

dindeny

ko ang feelings ko para

sakaniya

.

Natatakot

kasi

talaga

akong

aminin

na mahal ko na

siya

.

Natatakot

akong

mag take ng risk

dahil

baka

gawin

din ni Rare ang

ginawa

ni

Charl

saakin

..Baka

saktan

niya ako.“ nagbago ang expresyon ni Lola at napalitan ’to ng pagkaawa saka pagkalungkot. “ Pero

masayang

masaya

ako

sakaniya

Lola.“ bumuntong hininga siya at tumingin ng diretso sa mata ko.

“Mahal mo

nga ?“ ulit na tanong niya kaya napakagat ako sa aking labi at pinagdikit ang dulo ng daliri ko.

“ Y-yes po.“ sawakas na sabi ko na rin. Natangap ko na rin sa sarili ko na mahal ko na siya. Nagisip isip kasi ako kagabi, bakit nga ba naguguluhan ang utak ko? Eh ang puso ko alam na alam  kung sino talaga tinitibok nito. Narealize kong mahal ko nga siya dahil narealize ko ang lahat na sinabi ni Mikee na, bakit ko siya hinahayaang lumamang sa iba kung ang iba ay ayaw kong malamangan siya.

Bakit nga ba ako pumayag na halik halikan niya ako? Bakit pag siya nagyaya ng date go lang ako? Bakit nga ba ako pumayag na maging girlfriend niya ng isang araw? Bakit namimiss ko siya? Bakit masaya ako sakaniya? Bakit nangungulila ako sakaniya? Bakit hinahanap hanal ko ang labi niya? Bakit hinahanap hanap ko ang presence niya?

Tanong ko lahat ’yan sa sarili ko kagabi na sinagot ng puso ko pero kinkontra ng iutak ko dahil nga nag o-overthink ako na baka saktan lang din niya ang puso ko. Gusto lang protektahan ng utak ko ang puso ko na ngayon ay unti unti ng nabubuo.

Pero kasi, si Rare ang dahilan kung bakit nga nabubuo ang puso ko ngayon.

“

Nang

ganongg

kabilis

?“ sarkastikong tanong ni lola kaya bumaba ang tingin ko sa labi nitong nakangiwi.

“ 4 months na po kami

magkakilala

pero 1month ago lang

siya

nagsimulang

manligaw

..“ matapang kong sagot.

“Alam mo bang

nagkaroon

sila ng

relasyon

ng Ate mo?“ mapanukat na sambit ni Lola.

“ Opo

,

ikaw

po alam

n’yo

?“ Pabalik na tanong ko. Kala ko ba sikreto at tago ang relasyon nila? Bakit alam ni Lola?

“ Yes ..“ malalam na sagot nito.

“ ’Secret lang ang

relasyon

nila

?

Paano

n’yo

po

nalaman

?“ kunot noong tanong ko.

“ Yes, Alam mo

namang

ang lolo mo

bantay

sarado

ang ate mo mula

sa

mga

manliligaw

at

magiging

boyfriend. Kaya

agad

nito

nalaman

na may

relasyon

ang

dalawa

. Alam mo naman ang

ginagawang

pagmamalupit

ng Lolo mo

sa

lalaking

’yun at

sa

Ate mo,

ayaw

ng lolo mo na

makipagrelasyon

siya

lalo pa“t

napakabata

niya pa.“ Naalala ko lahat ang kwento ni Rare saakin noon nung pumunta siya ng State para mag aral ay nagkalabuan sila ni Ate dahil sa komunikasyon at idagdag mo pang nalaman niyang nagpapaligaw si Ate sa ibang lalaki na may permission pa ni Lolo.

“ Pero kung

bawal

bakit

po may

nanliligaw

kay ate na

lalaki

noon na

pinayagan

ni Lolo?

Bakit

mas

piniling

ibreak

ni Ate

si

Rare?

Sumunod

lang ba

siya

sa

utos

ni Lolo o

talagang

hindi niya

minahal

si

Rare?“ naguguluhang tanong ko dahil parang may kung anong conclusion na nabubuo sa utak ko.

“ Bakit

mo gusto mo

malaman

?“ pabalik na tanong nito kaya nagtiim ang bagang ko.

“ Dahil

curious lang po ako kasi

kahit

si

Rare

walang

alam eh, basta ang alam niya

pinagtabuyan

siya

ni Ate at

sumuko

na

sa

relasyon

nila

.“ Naging blanko ang expresyon ni Lola dahil ss sinabi ko.

“

Kilala

mo ang lolo mo

Ath , strict

at

malupit

’to.

Lahat

ng gusto at

desisyon

n’ya

kailangan

masunod

,

nakikita

mo naman kung

paano

magsunod

sunuran

sakaniya

ang

lahat

.“ malalam na saad nito hanggang sapumungay pungat ang mata niya.

Totoo naman kasi na lahat takot sakaniya. Talagang nakakatakot siya na para bang ipinaglihi sa sama ng loob.

“ Ikaw

rin po

nagsunod

sunuran

ka

..“ sambit ko dahil naalala ko noon kung paano sumunod si Lola sa kung anong sinabi ni Lolo ’yung tipong kapag gusto mag shopping ni Lola at kaoag sinagot ni Lolo na ‘NO.’ ay hindi na ’to magpupumilit pa.

“ Oo

,

lahat

gustong

controlin

at

manipulahin

ng Lolo mo.

Maswerte

ka

at ’di mo

naranasan

sa

kamay

niya ’yun..“ napangisi naman ako sa sagot ni Lola.

“

Swerte

ko rin naman

talaga

na hindi ako

paborito

ni Lolo..“

“ Ilang

ulit

ko ba

dapat

sabihin

sayo na

walang

paborito

ang lolo mo

sainyo

o

kahit

ang

magulang

mo.“ malamyos na saad nito saka hinawakan ang aking kamay.

“

Oo

na po

simula

bata ako

lagi

n’yo

’yan

sinasabi

..“ natahimik kami ng ilang minuto dahil hindi na sumagot si Lola sa sinambit ko at nagpakawala nalang siya ng isang malalim na bungtong hininga.

“ Si

Dad and Daddy ni Rare ay mag

bestfriend

’di ba po?

Malapit

naman ang

pamilya

natin

sa

isa’t

isa

bakit

hindi

n’yo

nalang

hinayaan

ang

relasyon

nila

? Kung ang

manliligaw

ang

ginawang

dahilan

ni Lolo para

magkahiwalay

sila

bakit

nang

matapos

nilang

mag break

pinayagan

pa rin ni Lolo na may

manligaw

pa rin kay Ate ang

lalaking

’yun?

Siya

ba

talaga

ang gusto ni Lolo para kay Ate?

Naka

arrange married ba

siya

doon? Pero kung

naka

arrange married

bakit

iba

pa rin ang

napakasalan

ni Ate?

Bakit

si

Charl

at hindi ang

lalaking

manliligaw

niya noon?“ gulong gulo ko na tanong.

“ Alam mo Apo, hindi ko rin alam..“ naiiling niyang sagot kaya kinutuban ako at hindi naging kumbinsido sa sinabi niya.

“ Hindi

n’yo

alam..“ natatango kong sambit alam ko ng may something na tinatago si Lola gaya ni Charl and Ate.

“

Paano

mo

nakilala

ang

batang

Grison?“ pangiiba niya sa usapan kaya iniwas ko ang tingin ko sakaniya at inopen nalang phone ko.

“ Work po..“ tipid kong sagot.

°°°

NAKARATING na kami sa hospital at tinour ko naman si Lola dahil maaga pa naman. 7:30 ang duty ko at 7:00 am palang.

“ Good morning

Atarah

and Madam!“ bati saamin ng mga co-nurse ko at iba pang katrabaho. Kitang kita ko sakanilang mata na gustong gusto nila akong lapitan at makipag usap saakin pero hindi nila ginawa at binati nalang ako dahil nahihiya sila kay Lola.

“ This Hospital is beautiful,

Ano

pa ba

hahasaan

ko

sa

mga

Grison

magaling

magpatakbo

ng

mga

negosyo

ang

mga

’yun..“ sambit ni Lola habang nakangisi at nilibot ang paningin sa buong hospital.

“ Lola, Sure ba

kayong

iikutin

natin

buo

ang hospital?“ may pagaalinlangan kong tanong.

“ Yes, Healthy ang

buto

ko hahaha. Wala

akong

rayuma

at hindi ako

hihingalin

don’t worry..“ mayabang na sagot nito kaya napailing iling ako.

“

Ikaw

talaga

lola hahaha.“

“

Dito

rin nag t-

trabaho

ang isa mong

manliligaw

?“ sambit ni lola habag nagsimula na kaming maglakas lakad sa first floor.

“ Opo

si

Kristan

kaso

wala pa

siya

lola baka

mamayang

7:30 exact pa

dumating

kasi

ganoong

oras

magsimula

duty

nami

eh.“ sagot ko.

“ Si

Rare

dito

mo

nakilala ?“ niglang tanong ni Lola habang diretso ang tingin sa paligid.

“Hindi po pero mas

nagkalapit

kami

nang

maging

exchange doctor

siya

rito

.

Kaso

ngayon

natapos

na po contract niya and

bumalik

siya

ng Paris pero ang sabi niya

saakin

babalik

siya

after 1 week..“ malalam kong sagot saka nginingitiaan ang mga nasasalubong naming katrabaho ko.

“Tell him gusto ko

siya

makausap

,

Nextweek

pa naman ang

balik

namin

sa

LA.“   sa pagkakataong ’to ay sumulyap na si Lola saakin.

“Eh

ano

naman

paguusapan

n’yo

?“

“ Ofcourse

, about you..“

“Nako lola

h’wag

mong

sasabihin

na Mahal ko

siya

ha!

Maghahanap

ako ng

tyempo

kung

paano

aamin

sakaniya

..“

Ayoko muna talagang malaman ni Rare, hindi pa ako handa na sabihin sakaniya.

“Kung

nakapili

ka

na Apo eh

dapat

lang na

kausapin

mo na ang

mga

manliligaw

mo na

tumigil

para hindi na rin sila

umasa

..“ sambit niya at binalik ang tingin sa mga nadaanan namin.

Tama si Lola, kailangan kong makausap si Krisyan, pero paano ko aaminin na mahal ko na si Rare sakaniya eh mismong kay Rare nga ’di ko maamin. D-mn.

“Lola

paalala

lang

si

Kristan lang po

manliligaw

ko, hindi ko

manliligaw

si

Roks

at

Adier

.“ busangot na saad ko.

“ Oh c’mon,

Kitang

kita ko kung

gaano

kanila

kagusto

or should i say

kamahal

.

Magaling

akong

kumilatis

at

makaamoy

ng tao

hija

kaya alam ko. I heard to your mom na

niregaluhan

ka

ni

Adier

ng

isang

emerald necklace..“ sambit niya saka tumingin sa necklace ko na bigay ni Rare. “ That is a fake silver necklace,

bakit

mo

suot

ang

gan’yan

klase

, baka mag

ka

rashes

ka

?“ nakangiwi niyang sambit.

“

Sobrang

mahal nun lola kaya

nga

balak

kong

ibalik

eh, and Yes lola pero

binili

kasi ni Rare ’to noon

sa

Daet

, Couple necklace ’to?“

“Really? I don’t even know

naganoon

ka

cheap ang

isang

lalaking

Grison? 

kilalang

kilala

ko ang

pamilya

nila

, Hindi naman sila

ganoon

.“ naiiling na sambit ni Lola.

“Hindi naman

sa

cheap

si

Rare pero

nagandahan

talaga

kami

sa

desenyo

eh at wala

akong

pake kung

gaano

pa

kamura

at

kapeke

’to.Regalo niya ’to kaya

itatago

ko..“

“Oh,

oo

nga

pala you hate luxurious things so let’s go back to

Adier

. He’s courting you

hija

.

Kapag

ang

isang

lalaki

nagsimula

na

magbigay

ng

mga

regalo

kahit

hindi niya

mismo

sabihin

sayo na

nanliligaw

siya

.

Nanliligaw

na ’yun automatic. How about

Roks

,

anong

naibigay

na sayo?“

“

Nagdate

kami Lola pero friendly date

lang ’yun and

aamin

ko po

nagpapahiwatig

siya

I mean may

mga

pinapatamaan

siya

salita

saakin

like

katulad

ng gusto

n’ya

daw

nurse ..“ nakaguso kong sambit dahil naalaa ko ang mga banat ni Captain gray eyes.

“Hahahaha, Ang g-

gwapo

ng

manliligaw

mo and

succesful

apo,

manang

mana

ka

talaga

saakin

hija

. “ tuwang tuwa na sambit ni Lola dahil alam niyang Doctor si Rare at Kristan. Engineer si Adier at anak pa ’to ng presidente ng Pilipinas. Captain Roks na isang magiting na sundalo..

“ Kaya

nga

po mas lalo

akong

naguluhan

lola, I mean

apat

apat

sila lola, hindi

magandang

maipit

ka

sa

apat

nag-

gwapuhang

lalaki

.“ ‘Actually Lima po sila eh’ gusto kong sabihin ’yan kaso ayokong magkaroon ng issue lalo na sapagitan namin ni Charl.

“

Kailan

mo

balak

sabihin

ang

nararamdaman

mo kay Rare?“ nakangiti niyang sambit.

“ Ewan po

nahihihiya

ako..“ Usal ko kaya natawa si Lola. “ May

tanong

po

ako lola ..“ seryoso kong sambit.

“ Ano

’yun

hija

?“

“ ’Yung

katrabaho

ko po kasi,

ramdam

niyang

may

secreto

ang

pamilya

niya

sakaniya

.

Naf

-feel niya raw na

ampon

siya

, so

gumagawa

siya

ng

paraan

para

mapatunayan

at

malaman

ang

secreto

nila

,

satingin

mo po

anong

dapat

niyang

gawin

?“ iniba ko lang senaryo na kunwari ampon para hindi halata pero sarili ko talaga ang tinutukoy kong ‘katrabaho’.

“

Maghintay

ng

tamang

panahon

dahil

walang

sikretong

hindi

nabubunyag

kahit

gaano

pa

kagaling

magtago

ng

sikreto

ang

isang

tao.“ seryosong sambit niya na animo alam niyang tinutukoy ko ang sarili ko sa tanong ko.

°°°

TAHIMIK lang akong kumakain ng pagkain namin ng lunch dito sa Cafeteria ng Hospital. Kasabay ko si Kristan , Dra. Aira at Dr. Kioh ngayon.

“ Huy

Atarah

!

Kanina

ka

pa

tahimik .“ kanina pa ako tahimik dahil nagiisip ako sa kung anong secreto nila na tinatago mula saakin.

“ Ha, may

iniisip

lang Hahaha .“ pilit akong tumawa at uminom nalng ng tubig.

“ Ikaw

ha, sino

iniisip

mo

si

Dr. Rare?

Yieee

. Miss mo no!“ pangaasar ni Dra. Aira.  Isa pang factor ’yan kaya tahimik ako, namimiss ko talaga si Rare.

“

Aira

, Kristan is here.

H’wag

mong

asarin

at

mukhang

badtrip

.“ Napatingin ako kay Kristan na ngayon at seryosong nakatingin saakin.

“ May

problema

ka

?“ tanong ko sakaniya pero umiling lang ’to at ngumiti.

“ Ikaw

may

problema

ka

?“ pabalik na tanong nito pero umiling din ako saka ngumiti.

“ Oo

miss

nga

kasi

si

Dr. Rare!“ sagot ni Dra. Aira na tawang tawang at sinamaan siya ni Kristan.

“ Dr.Aira, hindi may

iniisip

lang ako

tungkol

sa

fam

.“ pagdedepensa ko.

“ Pero

iniisip

mo rin

si

Doctor Rare––.“ pinutol ni Doc Kioh ang dapat niyang sasabihin.

“ Aira

,

Ikaw

ata

nakakamiss

eh,

bukang

bibig

mo.“ pangaasar nito.

“ Pagkatapos

ng duty mag dinner tayo?“ hindi pinansin ni Kristan ang dalawang nagaasaran at nasaakin lang ang buong atensyon niya.

“ Sama kami !“ sambit ni Dra. Aira.

“No,

Aira .“ madiin na sambit ni Kristan kaya humagalakpak ng tawa si Doctora Aira. “ Joke lang Hahahaha.“

“ Sige

lang pero punta muna sana tayo kay

Adier

may

bibigay

din kasi ako

sakaniya

.“ mahinahong kong sambit saka sumubo ng pagkain ko.

“ ’Yung

Adier

,

anak

ng

presidente

’yun

diba

?

Nasa

party ’yun

kahapon

.

Pinopormahan

ka

rin ba nun? Hahaha.“ panguusisa ni Doc Aira. Buti nalang busy si nurse Mae kung hindi kasama siya ngayon ni Doctora na asarin ako.

“ Uh–Hindi ha..“

“ Sus, ’di ka pa sure sa sagot mo o si Captain Roks?“ masayang tanong niya kaya napalingon ako kay Kristan na naghihintay sa sagot ko.

“ Who’s Captain Roks?“ kunot noong tanong ni Doc Kioh.

“ ’Yung lalaki kahapon na gray ang mata. Nakasama

namin ’yung sundalo na ’yun sa evacuation center and may gusto kay Ath ’yun Hahaha.“ napabusangot naman ako sa sinabi ni Doctora.

“ Nililigawan ka rin?“ mapanukat na tanong ni Kristan.

“ Hindi, magkaibigan lang kami..“ diretso kong sagot.

Kring! Kring

Kinuha ko ang phone ko sa pocket ko at agad chineck kung sino ang tumawag.

Rare is Calling..

“ Uy si tumatawag si Doc Rare hahaha.“ sambit ng katabing kong si Dra. Aira na nakadungaw sa phone ko. Napasulyap ako kay Kristan na nakatitig saakin pero hindi ko mabasa ang expresyon.

“ Excuse me.“ sambit ko saka tumayo sa kinauupuan at lumabas sa Cafeteria.

“ Hello?“ masigla kong sambit.

[

Hey baby in 20 minutes mag start ng operation. Give me a goodluck kiss please.]

“ Kala mo naman talaga makikiss kita  pero goodluck!“ masaya kong samabit saka napakagat saaking labi.

[

Sh-t i badly need your lips. I need energy..]

“ Tigil tigilan mo kalandian mo lalaki! Hahaha. Nga pala sabi ni Lola kapag umuwi ka na daw gusto ka niyang makausap.“ masayang pagbabalita ko sakaniya.

[Ok, did you eat your lunch?]

“Yes, kumakain kami ngayon kasabay ko sina Kristan.” sambit ko at kinagat ang kuko ko dahil kinikilig ata ako habang kausap siya?

[

Oh sorry, finish your food first..]

“ No, tapos na din naman ako ih.“ pagsisinungaling ko dahil gusto ko pa siya kausap. “ Oo nga pala may tanong ako.“

[What is it baby?]

“ Ano nga ulit dahilan bakit kayo naghiwalay ni Ate?“

[

Why are you askin’?]

Nagiba ang tono niya at halatang hindi niya nagustuhan ang tinanong ko. “ Hindi namn bigdeal  saakin ’to don’t worry.. Sagutin mo nalang..“

[

Nag decide siyang hiwalayan ako dahil kinompronta ko siya tungkol sa lalaking pinayagan niyang manligaw sakaniya. ]

Matigas na tagalog na sagot nito.“ Tapos ..“ kuryoso kong tanong.

[Why are you askin’ baby? Let’s not talk about this, What are you thinking?]

Naguguluhan pero may diin na sambit nito. “ Alam mo namang may kinalaman si Lolo kaya nagkihiwalay kayo diba ?“ tanong ko saka luminga linga sapaligid.

Seryoso niya ang boses na may baks na pagaalal. “ Sagutin mo muna lahat ng tanong ko at sabihin ko rin sayo..“ mahinahon kong sambit kaya napabuntong hininga siya.

[Fine, Yes i know. Mahigpit ang lolo mo at ayaw niyang magkaroon ng karelasyon si Akisha dahil bata pa kami noon.]

Matigas ang pagkatagalog na sambit niya at t’yak umiigting na ang panga nito. ’’Pero pinayagan niya ’yung lalaki na ligawan si Ate? Bakit ganon? Bakit ’di nalang nila hayaan na makipagrelasyon ka kay Ate kung may papayagan din naman sila manligaw?“

[I don’t know baby, maybe they don’t like me for your ate and I don’t care about that dahil mas nakatadhana talaga ako para sayo.]

Hindi ko pinansin ang huling sinambit at patuloy pa rin ako sa pagtatanong. “Pero magkalapit naman ang pamilya natin? What’s the matter?” punong ng kuryuso na sa tanong ko.

[Let’s not talk about that baby. Matagal na nangyari ’yan Ikaw na ang mahal ko.]

Malamlam na sambit nito at tiyak mapungay pungay na ang tingin niya.

“Rare, ramdam kong andaming sikreto ng pamilya ko saakin. Kanina kausap ko si Lola tinatanong ko kung bakit nila pinayagan na may manligaw kay ate kung ayaw naman nilang mag boyfriend siya pero ang sagot niya hindi niya alam? Pwede ba ’yun?” inis kong sambit.

[Yes baby its possible, don’t think too much. Don’t stress yourself.]

Nagaalalang sambit niya kaya napabuntong hininga ako. “ My lolo died 2 years ago,  Two years na din kasal si Ate at Charl at 2 weeks pregnant na rin si Ate nun. Namatay si Lolo matapos ng ilang buwan pagpapakasal ni Ate kay Charl, What if my kinalaman din si lolo doon kay Ate and Charl?“

Kung meron ngang kinalaman si Lolo bakit si Charl pa? Ganoon ba kagalit si Lolo saakin at ka paborito niya si Ate para mas piliin na saktan ako?

[

Maybe baby, Let me handle that, don’t think too much baby. Gusto ko ako lang

isipin

mo at wala ng

iba

]

Gustong gusto kong malaman lahat ng secreto at kapag napatunayan kong biktima lang si Charl and Ate hindi ibig sabihin nun na ay ibabalik ko ang pagmamahal ko kay Charl para kami nalang ulit. No way! Hinding hindi ko gagawin ’yun niloko niya pa rin ako at ’di pinaglaban sa lolo ko. May pamilya na rin siya at may mahal na akong iba..

°°°

MABILIS ang naging oras at natapos na ang duty ko para sa araw na ’yun. Habang nagt-trabaho ako inisip ko kung ano ano ang possibleng sikreto ng pamilya ko mula saakin.

Pero bukod sa pagiisip nun, iniisip ko rin lahat ang sasabihin ko mamaya kay Kristan. Pumayag ako sa gusto n’yang dinner para makapag usap kami tungkol saamin. I want to confess my love for Rare.Ang kaso lang nagdadalawang isip ako kung itutuloy ko dahil natatakot akong masaktan siya at masira ang pagkakaibigan namin.

Mahal na mahal ko si Kristan bilang kaibigan at hindi ko kayang masira kami ng dahil lang sa pag ibig sa romantikong paraan.

Kanina pa ako dial ng dial sa number ni Mikee pero hindi niya sinasagot ang tawag. Gusto ko lang humingi ng opinion niya tungkol sa kung anong dapat ko sabihin kay Tan dahil alam kong makakatulong siya saakin.

Nakailang dial pa ako bago biglang may sumagot sa kabilang linya.

[I’m sorry! May

chineck

up na dog eh

naiwan

ko ’tong phone ko 

sa

Office ko kaya

ngayon

ko lang

nasagot

.]

Mayupos na saad nito na halatang pagod na pagod. “ Its ok.Nakakadistorbo ba ako? May

ginagawa

ka

pa?“ tanong ko habang inayos ang pagkasa ng Locker ko rito sa ‘NO’ o ’yung pinaka HQ ng mga nurse.

[Hindi no! Wala na. May

problema

ba?]

Nagaalang tanong nito  kaya bumuntong hininga ako. “ Help me.“ inalis ko ang pagkatali sa buhok ko at sinuklay suklay ’to gamit ang kamay ko.

[

Sa

?]

Kuryosong tanong niya. “

Nakausap

ko

si

Lola

kanina

at

naamin

ko

sakaniyang

mahal ko na

si

Rare ..“ pahinang pahina na sambit ko dahil alam kong magwawala tong babaitang ’to.

[You what?! Mahal mo na

si

Rare?

Naamin

mo na

sa

sarili

mo!? Omg! I’m so proud of you bff!

Sinabi

mo na kay Rare?

Tuwang

tuwa

ba

manok

ko?!]

Halatang tumatatalon pa ’to sa kabilang linya dahil rinig na rinig ko bukod sa nakakabingi niya tili. “

Ofcourse

hindi

nahihiya

pa ako, and gusto ko

munang

kausapin

si

Kristan at

aminin

sakaniya

na mahal ko na

si

Rare. Gusto kong

masettle

na muna

lahat

bago ako

umamin

kay Rare, ’yun kasi ang sabi ni Lola eh.“ napakagat ako sa labi at tumingin sa kisame. Ako lang ang Tao rito sa ‘NO’ inaayos ko kasi ang gamit ko dahil aalis na kami nyan ni Kristan na ngayon ay alam kong dumaan muna sa sarili nitong opisina.

[

So?

Kakausapin

mo

si

Tan?

Kailan

?

Paano

mo

sasabihin

?]

Tuloy tuloy na tanong niya kaya napanguso ako. “ Mikee

natatakot

nga

akong

sabihin

sakaniya

eh,

ayoko

siyang

masaktan

at baka

masira

pa ang

pagkakaibigan

namin

..“ malungkot kong saad.

[

Mas

masasaktan

mo

siya

kung

patuloy

mo

siyang

paasahin

kahit

wala naman

talaga

siyang

pag

asa

.

Atarah

Kylte

Dela

Veja

,

bakit

ang ganda mo?! Oh ’yan

sige

!

Mastress

ka

! May

masasaktan

ka

talaga

!]

Natatawa niyang pangaasar kaya napamakaface ako. “ I’m serious

Mikee

.“ malamig na sambit ko.

[Hahaha

oo

na, So ’yun.

Kahit

saang

angulo

Ath

may

masasaktan

at

masasaktan

ka

talaga

dahil

kailangan

mong

pumili

. Parte ng

pagmamahal

na

kailangan

may

masaktan

muna bago mo

makatamtan

ang

lahat

ng saya..If he

trully

inlove

with you, He sould accept and respect your feelings and  decision. And if he really value your

frienship

dapat

ay

magiging

masaya

nalang

siya

para sayo at

susuportahan

ka

sa

kung

ano

o sino ang gusto mo.]

Seryoso niyang saad kaya nagpakawala muli ako ng malalim na hinga. “Hindi ba ang selfish ng dating

ko ?“ naguguluhan kong tanong dahil kailangan niyang masaktan at tanggpin ang lahat para sa kasiyahan ko.

[

So

ano

?

Siya

nalang

pipiliin

mo para hindi

siya

masaktan

kahit

hindi mo naman

siya

mahal at

ano

hahayaan

mo

nalang

masaktan

si

Rare at ang

iba

pang

manliligaw

mo?]

Halatang inis siya sa sinabi ko dahul tumaraas ang boses at lumiliit.

“No, I mean wala

nalang

  kaya

akong

piliin

..“

[Tanga mo naman

kahit

kailan

!

kapag

wala kang

pinili

masasaktan

mo sila

lahat

at

sinasaktan

mo rin ang

saili

mo

dahil

pinipigil

mo ang

sarili

mo na

piliin

ang

taong

mahal mo!

Kahit

kanino

mo pa

tanong

Ath

,

kahit

magsearch

at

magbasa

ka

ng

libro

.

Maraming

nagpapatunay

na

kapag

gusto mong

maging

masaya

sa

isang

tao may

masasaktan

at

masasaktan

talaga

kahit

anong

mangyari

.]

Hindi ako nagsalita at napakagat nalang sa labi at pinakinggan lahat ng sasabihin niya.

[

H’wag

kang

maguluhan

na naman p-

nyeta

ka

! Mahal mo

si

Rare!

Piliin

mo

siya

!

Piliin

mo ang

sarili

mo, eto na ’yun

Ath

oh..eto na ’yung

matagal

mo ng

hinahangad

na

kasiyahan

. Please

sunduin

mo ang

puso

mo.

Kahit

sa

pagkakataong

lang na ’to

isipin

  mo naman ang

sarili

mo at

h’wag

ang

iba

.]

Nagmamakaawang sambit niya kaya nagulat ako sa naging tono ng pananalita niya saka ’di ako makapagsalita.

[

Kasi

Ath

,

akong

kaibigan

mo

saksi

sa

lahat

ng

paghihirap

mo at

dahil

mahal na mahal kita

gustong

gusto na

kitang

maging

masaya

. Gusto kong

ibalik

mo

ulit

ang

totoong

ngiti

mo..]

Napangiti naman ako sa sinabi niya dahil talagang mahal na mahal akong bestfriend ko.Nagusap pa kami ni Mikee sa kung anong dapat kong sabihin kay Kristan and narealize ko na kailangan ko na nga umamin kay Kristan at patigilin na nga siya.

Tok! Tok!

“Bye na,

magusap

nalang

tayo

mamaya

..“ binababa ko ang tawag at binuksan ang pinto at tumambad saakin ang naka white longsleeve and slack si Kristan habang may hawak na handbag na panlalaki.

“ Tara na?“ Tumango ako saka ngumiti. Lumabas kami sa Nurse Headquarters at nagtungo papuntang parking lot at nang makarating kami ay hindi ko na hinintay na pagbuksan niya ako dahil pumasok na ako agad. “Where do you want to eat?” tanong niya habang nakatingin sa side mirror para maatras niya ang kotse niya.

“ Kahit

saan

..“ sagot ko nalang saka inayos ang seatbelt ko.

“ Puntahan

pa

natin

ang

anak

ng

presidente

?“ sa pagkakataong ’to lumingon saakin si Kristan ng mapungay pungay.

“ Wait lang call ko muna.“ sambit ko sakaniya saka ngumiti ito ng tipid at tumango bago niya inistart ang makina ng kotse.

Kinuha ko ang phone ko at wala naman akong natanggap na reply kay Rare dahil t’yak ako na busy pa ’to.

Napabuntong hininga ako at dinial ang number ni Adier.Wala pang ilang minuro ay sinagot na ng kabilang linya. “Hello .”

[Hey, wala ako

sa

bahay

. I’m still in the site, I’m just fixing my blue print. Let’s meet at the restaurant

nalang

? Mag dinner tayo.]

Napakagat ako sa labi at pinagtiim ko ang bagang ko “Uh–may

kasama

kasi

akong

mag dinner

ngayon

sa

labas

eh, so

paano

ko

mabibigay

?“ sambit ko saka tumingin labas ng binatana.

[Ah ok, After your dinner kaya? Tell me where are you

puntahan

nalang

kita

pagkatapos

.]

“ Sige

, Text

nalang

kita bye..“ binaba ko ang tawag at tumingin kay Kristan na sumusulyap sulyap saakin habang nag d-drive.

“ So what?“ tanong nito.

“ After dinner

nalang

daw

.

Puntahan

niya

nalang

ako.“ sambit ko sabay labas ng face powder mula sa bag ko at nag retouch ako.

“ Ano

ba

ibibigay

mo?“ kunot noong tanong nito.

“Necklace,

nagregalo

kasi

siya

ng emerald necklace na

nagkakahalaga

ng

mahigit

2 million.  Alam mo

namang

hindi ako

mahilig

sa

mga

mahal na

gamit

lalo

na’t

regalo

saakin

..“ sambit ko at nang masatisfied na ako sa paglagay ng face powder ay bag lagay ako ng lip balm.

“ So he likes you, huh .“ nakataas kilay na sambit nito pero umiling lang ako

“ Hindi ha, wala

namang

sinabi

’yun.“ Mabilis akong naglagay ng lipbalm at agad na tinago sa bag ko pagkatapos kong gamitin.

“ Kahit

kailan

manhid

ka

talaga

Ath

.“ naiiling na sambit niya kaya kumunot ang noo ko habang nakalingon sakaniya.

“Duh! Hindi kaya..”

“

Nihindi

mo

nga

napansin

na Mahal kita eh

kahit

na

pinaparamdam

ko na Hahaha.“ natatawa niyang sambit. “ Tapos

ngayon

ang

anak

ng

presidente

na

paparamdam

sayo pero hindi mo

mapansin

pansin

na gusto

ka

rin..“ sinulyapan niya ako habang nakangisi ng nakakainis kaya napabusangot ako.

“ Eh

sa

wala naman kasi

sinasabi

..“

mas lalo lang ’tong natawa kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ Anong

nakakatawa

?!“

“Wala wala..” inirapan ko siya saka bumusangot. Manhid ba talaga ako? Wala ba talaga akong pakiramdam? Oh sadya nabubulag bulagan at nagbibingi-bingihan ang puso ko dahil nga sa may sugat ’to at ayaw na maattach sa kahit kanino.

Hindi rin nagtagal ay nakarating kami sa restaurant at agad na nag order. Sa ngayon ay hinihintay nalang namin ang order namin.

Nagpaalam ako kay Rare na may dinner kami ni Kristan pero wala pa rin siyang respond. Busy talaga masyado..

“ So, spill it

Atarah

..“ natataka naman akong tumingin kay Kristan na ngayon bakas ang kalungkutan sa mata pero nakangiti ng mapait.

“ Ha? “naguguluhan kong tanong.

“ You’re

inlove

..“ pinagalaw niya ang panga niya at pilit na ngumiti. “ With

someone else.“ mahinang sambit nuto pero diretso ang tingin sa mga mata ko.

“ What do you mean?“ painosente kong tanong.

“

Hinihintay

lang

kitang

sabihan

mo ’

saakin

na

tumigil

na ako

dahil

talo

na ako. May

iba

ng

nakabuo

d’yan

.“ bumaba ang tingin niya sa dibdib ko lung saan nakalokasyon ang puso ko.

“ Kristan ..“nagaalalang tawag ko dahil alam ko na ang ibig sabihin niya.

“ I want to hear it from you the word ’Im

inlove

with someone and that’s not you’ please,“ nagmamakaawa ang mata niya kaya napahawak ako sa dibdib ko dahil bigla nanikip ang dibdib ko sa kung paano ang aksyon niya ngayon.

“ Kristan ..“

“ Don’t worry about me, Gusto ko lang

makumpirma

para

tumigil

na ako.“ malungkot ang tono pero nakangiti siya.

“ Yes Kristan, I’m

inlove

with someone and that’s not you..“ napikit ako ng mariin at ramdam kong may tumulon dalawang patak ng luha mula sa mga mata ko.

“ And that someone was Rare, am i right?“ mapait na ngumiti kaya napatango tango ako.

Pinunasan niya ang tumulong luha sa mata ko gamit ang thumb niya at mapungay pungay akong tinignan.

“Don’t cry, I understand. Alam ko naman

sa

simula

pa lang na

umamin

ako sayo ay alam kong

nahuhuli

na ako pero

katulad

nga

ng

sinabi

ko noon gusto ko lang

namang

subukan

at

maparamdam

sayong

mahal na mahal kita para

walang

kahit

anong

pagsisi

akong

maramdaman

..“ mapait na pagkukwento nito kaya nas dinurog ang puso ko dahil halatang nasasaktan siya.

“I love you..” nanginginig kong saad.

“ Yes you love me as your brother and

bestfriend

at ako ’tong hindi

makuntento

na gusto

mahalin

mo pa

higit

sa

pamilya

at

kaibigan

.“ iniwas niya ang tingin saakin at namataan kong tumulo na rin ang luha niya.

“ Sor

—.“

“ Don’t talk please? Gusto ko lang

ilabas

Ath

, gusto kong

sabihin

lahat

para

gumaan

ang

pakiramdam

ko.“ nagmamakaawang sambit niya habang nagtutubig ang magagandang mata niya.

Tumango nalang ako at ngumiti ng mapait. “ I’m just waiting you

Ath

, I saw you kissing him in the video na

ngayon

ay trending

sa

social media.

Nasa

Daet

kayo nun, tama?“ napaawang ang labi ko dahil biglang nag flashback saakin ang kaganapan noon sa Daet.

“The way you look at him, the way you hug him, The way you

responsed

to his kisses, I remember the sweet

Atarah

that’s so

inlove

with his f-

cking

boyfriend, Four years ago..“ hirap na hirap na pagkukwento nito kaya sumabay rin sa pag agos ng mga luha niya ang akin.

“ Simula

kahapon

, I notice your sad eyes, ’yung

tipong

ngumingiti

ka

tapos

ang

mga

mata mo ay

nangungulila

.

Parehas

nga

tayong

nangungulila

Ath

eh,

Ikaw

nalulungkot

ka

kasi wala

siya

rito

but me I always feel like you’re here but your soul is somewhere else. “ napapaos na sambit nito saka yumuko ng bahagya at pinagtiim ang bagang.

“ Its hard to love someone who love someone else. You have to

ingnore

the pain and swallow your pride. Just to be a friend. But somehow in the end its all worth it cause friendship last

longer than love.“ nanginginig na saad nito habang nakatitig sa wine glass at tuloy tuloy ang pag agos ng luha niya.

“ Being

hopelesly

 in love with someone who doesn’t feel the same way about you was totally suck.

If that person happens to be my

bestfriend

. The pain can cut even deeper. She’s special, significant part of my life because she’s been in my world since day one. I’ve created incredible memories with her, and bonded over the most ridiculous inside jokes. I know everything about her past, because I’ve been an integral part of it.“ malungkot na malungkot na usal niya saka tinaas muli ang tingin saakin.

“ She’s close to my family, and I’ve the same way with her. I’m

inlove

with her, while she consider me to be one of her closest boy

bestfriend

..“ Bumuntong hininga siya at pinagalaw ang kaniyang panga.“ Its really difficult to accept that she doesn’t love me, but accepting the truth is the first step in moving on…“

Hinawakan ko ang kamay niyang nanginginig pero umilibg lang siya at dahan dahan na nilayo ang kamay niya. “I understand you

Ath

,

nagmamahal

ka

lang din and I respect your decision at sana

walang

magbago

sa

pagkakaibigan

natin

. Mahal na mahal kita at

hahayaan

kita

maging

masaya

sa

minamahal

mo..“ nakangiting sambit niya at bakas sa mga mata niya ang pait at lungkot na tunay niyang nadarama.

“ You deserve to be loved in return and there are definitely people out there who can give you that.You should go and find someone else who can treat you right and give you the world. Someone who understands you. You shine so bright and I would dim your light. There are plenty women who would want you, Just remember that while it might hurt, their lack of feelings is in no way a reflection of your desirability. Chances are, they just aren’t the right person for you.“ namamaos kong saad sakaniya.

°°°

MAGKAIBIGAN pa rin kami ni Kristan kahit na anong mangyari. Mahal ko siya pero bilang kaibigan lang talaga. Nasasaktan ako para sakaniya. Alam kong mahirap sa sitwasyon niya na makita ang minamahal na may ibang mahal kasi naranasaan ko na ’yan noon.

Sana panginoon, dumating ang panahon na may babaeng magmamahal sakaniya at aalagaan siya habang buhay.

Ngayon ay nasa parking lot kami ng Restaurant ng pinagkakaininan namin dahil hinihintay ko si Adier.

“ Sige

na Tan,

hintayin

mo

nalang

ako

sa

kotse

.“ Namamaga ang ibabang mata niya at bahagya pang namumula ang mata at iling dahil sa nagiyakan kami kanina.

“No

samahan

kita

hanggang

sa

dumating

siya

.“ napanguso at napalingon sa isang mamahaling sasakyan na bumusina.

“He’s here.” napabuntong hininga siya at tumango nalang saka naglakad palayo saakin na papunta naman sa kotse niya.

Ipinark ni Adier  ang Bugatti Veyron na sasakyan niya at pagkatapos ay lumabas siya dala ang isang boquet na bulaklak at isang maliit na kulay itim na box kaya nagtiim agad ang bagang ko dahil mukhang alam ko kung anong laman nun.

“ Flowers for you beautiful and here please accept it.“ matamis na sambit nito habang inilalahad niya saakin ang mga hawak niya.

“ Is that necklace? Expensive one?“

tanong ko habang nakatingin sa box na may logo ng isang mamahaling jewelry store.

“No, its not expensive. Its a gold necklace and it cost 15 thousand only. Please accept these.” nagmamakaawa ang mga mata niya kaya napabuntong hininga ako.

“ Hindi naman kasi ako kailangan bilhan ng mga gan’to..I appreciate the flower. Ok na ako doon eh, bakit ka pa kasi nagbibigay ng gift?“ kunot noong tanong ko.

“You don’t like it?” malungkot na sambit nito.

“ Hindi sa ganon gusto ko

—.“

“ Then accept it.“ umigting ang panga niya at pumungay pungay ang mga mata niya.

“Bakit ka ba kasi nagbibigay ng mga regalo at talagang sobrang laki pa ng mga halaga?” seryoso kong tanong habang diretso ang tingin ko sa mata niya.

“ Couz you’re important to me.“ napakagat ako sa labi ko dahil mukhang alam ko na saan patungo ang usapang ’to.

“ D-mn..“ mahinang mura ko at pumikit ng mariin.

“I don’t know how to start this , because I’m afraid it might be the end of our good acquaintance, or if I’m lucky, the realization of my dreams, which is for you to love me as I love you. I told myself I might as well take the risks because it’s the only remedy I know that could unburden this feeling I’ve been keeping ever since.” Dinilat ko ang mata ko at seryoso at sincere ang mga mata niyang nakatingin saakin.

“Atarah, I love you. I know you’ll find it hard to believe me if I tell you now how much you mean to me. I could hardly understand what I feel for you, knowing how to endure those long sleepless nights just thinking only of you.  I’ve never been like this before. I’m a playboy and don’t believe in romantic love..” ipinatong niya ang hawak niyang nga bulaklak at regalo sa bubong ng kotse niya.

“I just don’t know how to pour out my feelings for you. I wanted to find the perfect words to make you realize how much I need you and love you.” Akmang hahawakan niya ang kamay ko pero iniwas ko ’yun at lumayo ng bahagya sakaniya.

“ I’m sorry Adier. Sa maikling panahon na pagkakakilala natin naging kaibigan kita at masaya akong nakilala kita. I appreciate your feelings pero may may mahal akong iba, Si Rare.“ matapang kong saad na nagpabago sa expresyon niya na galit.

“I warned you Atarah, Mas malala siya saakin. He’s a playboy na hindi marunong magseryoso! Lolokihin at sasaktan ka niya lang, paasahin ka niya na hinding hindi ko gagawin. Please ako nalang. Give me a chance papatunayan ko sayong deserve kita na ikaw lang ang mamahalin ko kahit anong mangyari..” mababang boses na sa saad nito.

“ No, I’m sorry. Ayaw kitang paasahin at saktan. May tamang babae para sayo, at hindi ako ’yun Adi.“ malungkot na sambit ko saka bumuntong hininga.

“Ath, Ikaw ’yun tamang babae. Ikaw lang nag bago saakin. ikaw lang ang nagpapakalam saakin sa laht ng pagkakataon. Kailangan kita..” panggigiit niya pero umiling iling lang ako.

“ Tutulungan naman kita kung kailangan mo ’ko dahil kaibigan kita pero pasensya na, hindi ko kaya ibigay ang hinihiling mo na piliin kita.“ umigting ang panga niya pero mapungay pa rin ang mata niyang galit.

“No, Atarah. Makinig kang mabuti. Kung anong pambobolang pinagsasabi sayo ni Rare h’wag kang maniwala. He’s just playing!  Habol niya lang sayo virginity! Lust lang ’yun Ath hindi ka niya mahal.” tumataas na ang boses niya kaya sinamaan ko siya ng tingin dahil sa pambibintang at paninira niya kay Rare.

“At anong gusto mo sayo ako maniwala na mahal mo ako? Ilang araw palang tayo magkakilala Adier tapos mahal mo ’ko agad eh babaero ka nga? Ha?!” tumaas na rin ang boses  ko dahil sa sinigawan niya na rin ako.

“ Love at first sight Ath, ’di ka na niniwala roon? Mahal na mahal kita sobra at  nagbago na ako dahil sayo. Alam ni mommy ang lahat, tara pumunta tayo sa bahay at kausapin natin siya para matunayan na mahal kita!“ huminahon ang boses niya ng biglaan saka hinawakan ang kamay ko.

“ Bitawan mo ’ko! Oo na sige let say mahal mo ’ko pero hindi ko parin kayang suklian ang pagmamahal mo Adier. May mahal akong iba, gusto ko namang sumaya ulit! Dahil alam mo ba anong nangyari saakin four or five years ago ha?! ’Yung boyfriend kong mahal na mahal ako ginamit lang ako para mapalit kay Ate Akisha at ngayon Ano? Masayang masaya silang dalawa at may pamilya na samantalang ako sirang sira at wasak na wasak. Ilang taon ng miserable ang puso ko pero si Rare siya ang nagpasaya at bumuo ng wasak na pusong ’to. Please if you really love me respect my feelings!“ Galit na sigaw ko sakaniya kaya napahawak siya sakaniyang sintido at umiling iling.

“Ath ako kaya kong mapasaya rin ’yan at buuin pa ’yan ng mas matibay kaysa sa pagkabuo ni Rare bigyan mo lang ako ng pagkaktaon.” nagmamakaawang saad nito.

“ No, bitawan mo ’ko!“ ang higpit ng pagkahawak niya sa kamay ko kaya hindi ko magawang alisin.

“Please, love give me a chance.” pilit niya ang mailalapit sakaniya para yakapin ako pero bago niya pa tuluyan magawa ay dumating na si Kristan.

“ What the f-ck are you doing?!“ galit na sigaw ni Kristan at ang bilis ng pangyayari dahil nasa lapag na si Adier na mabilis na tumayo at mabilis na gumanti kay Kristan.

“ Ano ba tama na!“ Nagpalitan sila ng suntok dalawa kaya todo sigaw ako.

“Who’s the f-cking are you ?! H’wag kang makialam dito!” galit na galit na wika ni Adier saka sinuntok malakas sa sikmura si Kristan.

“ You’re harrassing Atarah! Anong h’wag makialam gago ka ba!“ mabilis na gumanti ng suntok si Kristan kahit hirap hirap siya dahil kung titignan masyadong agrabyado si Tan.

“Tama na! Please tumigil kayo.” lumapit ako sakanila at pinigilan pero nasiko ako ng isa sakanila at dahil malakas ang pagkasiko ay bigla akong tumilapon at naramdaman ko nalang na may tumama at na namanhid ang ulo ko kaya kinapa ko ’to at nakita ko agad ang dugo.

“ Atarah!“

“Ath!” pumikit ako ng mariin saka tumayo pero kasabay ng pagtayo ko ay ang paglabo ng paningin ko hanggang sa dumilim na ’to ng tuluyan.

---

Nyang note: Fafa Rare where are you? h

uhuhu. Enjoy reading!!

Don’t forget to vote and leave comments.

Chapter 37

Atarah’s

POV

“

LOLA

, hindi po ba ako mahal nina Daddy and Mommy?“ natigil si Lola sa ginagawa niyang pagbabasa ng magazine at nilingon ako.

“

Gagawin

ka

ba

nila

kung hindi

ka

nila

Mahal,

hija

?

H’wag

kang

magisip

ng

kahit

ano

apo. Mahal na mahal

ka

nila

.“ matamis na sambit niya saakin.

“Eh

si

Lolo po?“ napayuko ako at naramdaman kong tumayo si Lola at nilapitan ako.

Hinawak nito ang aking baba para umangat ang tingin ko sakanya .“Mahal na mahal

ka

ng lolo mo. Mahal na mahal

ka

namin

.“ mahinahong saad niya habang hinahaplos haplos ang pisnge ko.

“Mahal

nila

ako pero

si

Ate ang

paborito

nila

..“ mapait kong saad sakaniya.

“No, That’s not true Apo. Don’t think that.” iginiya niya ako paupo sa couch namin at hinagod hagod ang buhok ko.

“Na kay Ate

lagi

ang

atensyon

nilang

lahat

.

Kapag

si

Ate may

sakit

sina Daddy and Mommy

mismo

nagaalalaga

.

Kapag

ako po ang

nagkakit

madalas

ang

mga

nurse o kaya kayo lang ang

nagaalaga

saakin

.

Kapag

may

mga

award

akong

nakukuha

sa

School hindi

nila

ako

sinamasamahan

para

kunin

’yun pero

si

Ate

kapag

nakuha

lang ng

simpleng

pagkilala

full force sila

kasama

pa

si

Lolo at

talagang

proud na proud pa sila.“ umiiyak na sambit ko dahil hindi ko na mapigilan ang lahat ng hinanakit ko sa Magulang at Lolo ko.

“ Apo,

nagkakataon

lang na busy ang parents at lolo mo kaya hindi

ka

nila

dinadaluhan

..“ patuloy na pagpaintindi ni Lola saakin.

“Malas po ba ako? Kasi

lagi

busy sila

kapag

kailangan

ko sila pero

si

Ate

kahit

hindi niya

hingin

ang

atensyon

nila

binibigay

naman

nila

ng

kusa

.“ humihikbi hikbi ako at hirap na magsalita.

“Apo, Mahal na mahal

ka

ng

buong

pamilya

mo

lalong

lalo na kami ng Lolo mo.

Walang

silang

paborito

sainyong

dalawa

ng Ate mo,

pantay

lang ang

pagmamahal

niya.“ inangat ko ang tingin ko sakaniya at mapungay pungay na tinignan ito.

“ Hindi lola, hindi

pantay

!

Lamang

na

lamang

po ang kay Ate

bakit

pinatapon

nila

ako

dito

sa

LA

kasama

ka

,

bakit

kayo ang

nagaalaga

saakin

? Hindi na ba

nila

ako

kayang

alagaan

katulad

ng

pagaalaga

nila

kay Ate?“ galit na giit ko.

“ No,

hija

. Ako nag

suhestiyon

na ako muna ang mag

alaga

sayo lalo

pa’t

naging

sakitin

ang Ate mo

ngayon

..“ mababang boses na sambit nito saka ako dinaluhan ng mainit na yakap.

“ Naging

sakitin

siya

kaya

possibleng

hindi na

talaga

nila

ako

pansinin

sa

bahay

dahil

nga

’yung

pinakamamahal

nilang

anak

ay

nagkasakit

?“ ngumiti ako ng puno ng sakit dahil sa lahat ng nararamdaman ko ngayon.

“ Hindi

sa

ganoon

,

hija

.

Makinig

ka

saakin

.

H’wag

kang

magtatanim

ng sama ng

loob

sa

magulang

at Lolo mo..“

“ Hindi naman po

nagtatanim

ng

galit

, ang akin lang po sana hindi

nalang

nila

ako

binuhay

sa

mundo kung parang

hangin

lang din ang

tingin

nila

saakin

..“ Sa isang iglap ay biglang nawala si Lola at napalitan ng dalawang postura ng tao. Isang lalaki at Babae na pamilyar saakin.

Si Ate at Charl.

“

Walang

hiya

ka

!

Mangaagaw

ka

!“ Agad kong sinabunutan ang buhok ni Ate pero pinigilan lang ako ni Charl.

“ Mangaagaw

ka

!“ hawak hawak ni Charl ang bewang ko st galit ang mga mata niyang nakatuon saakin.

“ Tumigil

ka

na

Atarah

.“ maotoridad na sambit ni Charl.

“Ang

landi

landi

n’yo

!

Nakakadiri

kayong

mga

hayop

kayo!

Mangaagaw

!

Manloloko

!“ Susugod muli sana ako kay Ate pero pinigilan na naman ako ni Charl at tinulak ng malakas.

Iyak ako ng iyak hanggang sa narinig ko ang galit na pagtawag ni Lolo ko saakin pangalan kaya nilingon ko ’to na galit na galit ang tingin saakin.

“ Lolo ..“ nilapitan niya ako at sinampal ng pagkalakas lakas.

“ Anong

ginawa

mo

sa

kapatid

mo?!“ Galit niyang wika at sa isang iglap nakita ko nalang si Ate na nakabulagta sa lapag habang duguan.

“ ATARAH

GUMISING

KA

!“ minulat ko ang mata ko at hingal na hingal akong huminga. Bigla akong napahawak sa likod ng ulo ko nang maramdaman kong kumirot ’to.

Panaginip? Bakit ako nanaginip ng gaanong klase ’yung tipong hango siya saakin nakaraan.

“ Anak

..“ napalingon naman ako kay Mommy na nagaalalang hinawakan ang kamay ko.

“ Call the doctor, Karen!“ maotoridad na saad ni lola sa Pinsan ko.Pinanood kong lumabas si Karen sa pintuan saka ko nilibot ang paningin ko. Nasa isang private room ako at kami lang tatlo nina Mommy and Lola ang narito.

“ Mommy ..“ pinilit kong umupo at inalalayan naman ako ni Mommy. Napatingin ako sa kamay kong may dextrose at napahawak pa ako sa likod ng ulo ko na biglang kumirot at nakapa kong may benda rito.

“ Anak

ko..

Anong

nararamdaman

mo?“

nagaalalang tanong ni Mommy.

“ I’m fine mommy,

bakit

nandito

ako

sa

hospital

nasaan

si

Adier

at Kristan?“ kunot noong tanong ko saka sumulyap kay Lola na naka cross arm at malalam ang titig saakin.

“ I don’t know

anak

. Tell

Ano

talagang

nangyari

?“ hinahaplos haplos niya ang aking pisnge kaya napabuntong hininga ako.

“ Naaksidente

lang po

akong

natulak

.“ mahinahon kong sambit at inalala ang lahat na nangyari.

Naitulak ako ng isa sakanila at ’di ko alam kung sino sa kanilang dalwa pero naramdaman ko nalang na tumama ang ulo ko at namanhid hanggang sa nawalan na ako ng malay .

“ Kristan at Aider?!“ galit na tanong ni Lola kaya napakagat ako sa aking labi at nailing nailing.

“ ’Di ko po alam

sakanila

..“

“ Nagaway

sila ng

dahil

sayo?“ pinagtaasan niya ako ng kilay at napahilot ’to sakaniyang sintido.

“ Uh–yes po..“

“I’ll talk to them .” maotoridad at seryosong saad ni Lola.

“Lola…

Akside

––.“ nabitin ang sasabihin ko nang biglang bumukas ang pintuan at namataan ko si Rare na pumasok sa kwarto ko. Naka black jeans and darkblue longsleeve ’to habang may naka patong sa leeg niya na isang stethoscope. Kasunod naman nito ang pinsan ko na siyang tumwag rito.

“ Rare ..“ mahinang bulong ko habang ang seryoso ng tingin niya saakin habang papalapit ’to. Chineck niya ang four main vital signs ko which include my body temperature, pulse rate, respiration rate, blood pressure.

“Don’t move ..” sambit niya nang gumalaw glaw ako dahil parang bigla akong nabalisa hababg nakatitig lang sa kaniya na ginagawa ang mga pag c-check saakin. Kasama niya si nurse Abi, katrabaho ko. So ang ibig sabihin nito nasa St. Calisha ako?

“ How’s my daughter Rare? “nagaalalang tanong ni Mommy. Napasulyap ako kay Lola na blanko lang ang ekspresyon habang nakatitig lang din saakin.

“Her vitals signs was fine,

Tita

. And her lesion was sutured .“ Sinulyapan ko naman si Rare na nakatingin kay Mommy habang gumagalaw ang panga niya.

“ What do you mean?“ naguguluhang tanong ni Mommy.

“ Suturing is

a fancy way of saying stitches. It’s when you use a sterilized needle and thread to sew together a severe wound so that tissue can start healing properly as well as to reduce the chances of infection. Sutures are used when a wound is deep and gaping.“ mahabang pagpapaliwanag ni Rare at sinulyapan muli ako kaya napaiwas ako ng tingin sakaniya.

“ Ganoon

ba

talaga

kalala

ang

pinsala

sugat

niya

sa

ulo

kaya

kailangan

tahiin

?“ malungkot na saad ni Mommy.

“Not really po pero

delikado

parin

ang

nangyari

Tita

. Na

ct

scan na rin

siya

and there’s no injury in her brain, skull, and sinuses, as well as blood vessels .“ mababang boses na sambit niya at napansin kong bumukas muli ang pinto at lumabas na pala si nurse Abi.

“ Oh Thanks God, Let’s go Ma. Let’s talk Kristan and

Adier

…Karen

sumama

ka

na rin.Iwan na mu

nanatin

ang

pinsan

mo

kasama

si

Rare.“ napasulyap ako kay Lola na tumango lang at nauna ng lumabas kasunod nito sina Mommy and Karen.

“ Baby ..“ napalingon naman ako kay Rare biglang naiisip ko na lokohin muna siya kahit hindi ko naman talaga ito maloloko.

“ Sino

ka

?“ nakakunot noo kong sambit kaya ngumisi siya.

“ Your future husband, baby.“ sambit saka hinawakan ang kamay ko pero iniwas ko lang kaya kunot noo niya akong tinignan.

“ I don’t know you?

Bakit

ka

nila

iniwan

saakin

?

Bakit

mo ’ko

tinatawag

na baby?“ kunwaring gulong gulo kong tanong kaya dumilim ang paninitig niya saakin.

“ D-

mn

. Its not funny baby..“ seryosong sambit niya kaya inangat ko ang labi ko dahil feel ko sasabog na tawa ko.

“ Nasaan

si

Charl

?!“ sigaw ko kaya mas lalong sumama ang timpla ng ekspresyon niya.

“Baby ..“maotoridad na sambit niya.

“ Charot

! HAHAHA. I miss you!“ gulat siya sa naging reaksyon at aksyon ko lalo pa’t niyakap ko siya ng mahigpit.

“ I missed you too baby..“ he huskily said then he hug me back.

“Na miss kita pero

bakit

ka

nandito

, ha?“ nakanguso kong sambit dahil mukhang iniwan niya ang trabaho niya para saakin.

“ My baby needs me that’s why I’m here..“ mahinang bulong niya saka hinalikan ang tuktok ng ulo ko.

“ Ok lang ako no. Eh

paano

’yung

mga

operation mo doon, ha?“ tinignan niya ako ng mpungay pungay at naupo sa tabi ko dito sa hospital bed.

“ Don’t think it baby, Ako na ang

bahala

doon.“ sambit niya saka hinaplos haplos ang pisnge ko.

“ I’m fine Rare,

maraming

nangangaliangan

sayo ’doon.“ kahit gaano ko siya ka miss at kagustong h’wag ng umalis ay kailangan niya paring bumalik doon dahil maraming nangangailangan sakaniya.

“ Baby, You need me the most. And there’s a lot of doctor there.

Kayang

kaya

nila

ang

ginagawa

ko. I’ll not leave you again baby. I’ll will stay with you forever .“mahinang sambit niya.

“ I want to stay with you forever ..“wala sa sarili kong saad kaya biglang kumunit ang noo niya na bigla rin napalitan ng isang nakakalokong ngisi.

“ What do you mean?“ mapangasar tanong niya.

“ Ha? Wala.Nasaan sina Kristan at

Adier ?“pangiiba ko sa usapan saka iniwas ng tingin.

“ Baby look at me. Repeat what you’ve said a while ago..“ bumaba ng boses niya at hinawak nito ang pisnge ko para makaharap ako sakaniya.

“ Ang

alin

? Wala

akong

maala ?“ patay malisya na sambit ko.

His eyes were gazing into mine like he was looking far beyond the hair. I stare back at his brown eyes that glimmered like the stars in the sky. He looks at my lips and now I know what he’s about to do. I am not ready at all for this. My hands get sweaty and shaky.

He’s leaning forward .I find myself moving closer to him and now I’m just about close that I can see his nose hairs. His lips touch mine and I somehow know exactly what to do with mine. His lips are delicate and warm. Mine are crusty and chapped but I don’t seem to care because right now, in this moment, I feel as if I’m floating in space and everything around me has turned to dust.

“ Tell me baby what is it.“ I opened my mouth with a low moan. He moved in for a kiss and I felt the graze of his lips against my neck - a gesture that would have normally sent my head spinning only made me sick to the very pit of my stomach.

“Oh Rare..” Mahina kong ungol.

“ What is it baby?“ The butterflies in my stomach are having a dance off. He brushes my cheek with his thumb and stares into my eyes.

“I love you” I stare back

“ I love you too“. He slowly comes in for a kiss but he quickly pulls away. I pout missing his lips on mine. He kiss the corner of my mouth and I hold in my breath. He kisses the other corner and then moves to my cheek. I feel his eyelashes brushing against my skin and sends chills through out my body. He moves up and nibbles on my earlobe and my body brakes out in to goosebumps all over. Each and every time he does that my body reacts the same.

He runs his nose down my neck “ Mmm “ he hums. I’m completely paralyze just waiting for his next move but i was so dissapointed when he stopped.

“I want you..” puno ng pagkasabik na sambit ko pero nginisian niya lang ako.

“ I’m your boyfriend now?“ mapungay pungay na sambit nito kaya mabilis akong tumango. “ Yes, baby. But I badly want you.Lock the door please..“

“ Your wish is my command baby.“ tumayo siya at nilock ang pinto at pagkatapos ay lumapit na muli siya saakin.

I suck on his lip while I stroke his back. I tilt my head as he start kissing the side of my neck all the way to my shoulder.

As he kisses my shoulder he unbutton the hospital gown off.My nipples go hard crying out for his attention. I want his hands and mouth on them. He pulls down the hospital gown and my breast spill all over the place.

“Just how I remember them..” he cups my breast. I moan as I arch my body towards his. He squeeze my boobs together and runs his tongue in between them.

I bite down on my lip trying to keep my moan in. He looks up threw his eyelashes and winks. Oh he is enjoying this. He licks around my areola and the anticipation of his mouth on my nipple is arousing me even more.

I feel his warm breath on my nipple and just when I think I can’t take any more I feel his tongue caressing my nipple. I throw my head back as I moan out of stratification.

“ Uh–Rare ah~“ He takes my breast into his mouth and starts sucking on it. I grab a handful of my sheets as my body moves underneath him.

Oh god who would of thought that having your boob suck would turn me on so much. He moves his tongue around my nipple and I tug on his hair to keep him in place.

He cups the other breast and gently rubs my nipple between his thumb and index finger. I have never been so turn on in my life. I cry out moving my hips as he tortures my nipples. I feel so wet I just hope I don’t wet the sheets.

My center is being for attention but I don’t know what to do. He lets go of my breast and moves on to the other one. I pull him up to me because I need to feel his mouth on mines.

Tok! Tok

!

“Ate Atarah, pinapakuha ni Tita ’yung naiwan niyang phone..” sambit ni Karen.

“F-

ck

..“ frustrated kong sambit.

“ D-

mn

it. Let’s continue this in the private place baby. ’Yung

walang

mangd

distorbo

..“ salubong na kilay na sambit niya.

°°°

NAKAUWI na ako sa bahay namin kanina pa at Isang araw lang ako nagstay sa hospital ng St. Calisha dahil ok naman na ang kalagayan ko ngayon ayon sa Doctor ko slash Boyfriend ko.

Namumula pa rin hanggang ngayon ang pisnge ko dahil naalala ko kung paano ako umamin sakaniya at kung gaano ako naging kasabik sakanya. Nakakahiya sobra! Kaya ngayon eto hindi ko siya matignan sa Mata.

“ What’s wrong baby?“ nagaalalang tanong nito. Nandito kami ngayon sa garden at nagpapahangin.

“Wala! ’Di

ka

pa ba

uuwi

?“ inis kong wika kaya ngumisi siya at pinagtaasan ako ng kilay.

“Ganyan

ka

ba

talaga

magtrato

ng boyfriend mo?“ sarkastikong sambit nito kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“

Oo

!

Gan’to

ayaw

kitang

makita!“ galit kong sambit kaya mas lalong lumaki ang ngisi niya.

“ Why?“ malokong tanong nito.

“

Tigilan

mo ako Rare

Cedrick

Grison!“

“

Napipikon

nanaman

ang baby ko. C’mon give me a hug and kiss.“ lumapit siya saakin pero tinulak ko lang siya.

Oh diba ang kapal ng mukha ko? Pagkatapos kong mag paano sakaniya na nabitin din naman, tatangi tanggi ako ngayon. Pabebe amp.

“

Ayoko

!“

“Really you don’t want to taste my lips again?” I smell his mint breath na talagang nakakapang akit.

“ Yes! I hate your lips! I hate your touch!“ Pagsisinungaling ko at pinaghahampas siya.

“Sir,

pinapatawag

na po kayo ni Madam

sa

library..“ napatingin ako sa kasambahay namin na nakangiti saamin.

“ Huh?“ nagtatakang tanong ko dahil wala akong idea tungkol dun.

“Your grandmother wants to talk to me. Do you want stay here o

ihatid

na kita

sa

kwarto

mo?“ tanong niya habang pinagagalaw ang pang niya.

“

Ano

paguusapan

n’yo

?“ kunoot noong tanong ko.

“I don’t know,

mamaya

ko pa

malalaman

. Don’t worry

sasabihin

ko rin naman sayo ang

lahat

ng

paguusapan

namin

.“

“Ok, I love you..” Ngumuso ako saka tumango.

“I love you d-

mn

much too baby..“ He kissed my forehead bago siya sumama sa kasambahay namin na nagiintay sakaniya.

Napangiti ako sa kawalan dahil sobrang saya ng nararamdaman ko ngayon. Para akong lumulutang sa ulap pero nakaramdam ako ng kaunting pagka lungkot dahil hindi na naman ako pwede pumasok sa trabaho dahil sa kalagayan ko ngayon.

Nagsorry na saakin si Kristan bago pa ako umuwi. Nakita ko pa ang pasa sa mukha niya na mga gawa ni Adier pero bukod pala doon ay nasuntok rin pala siya ni Rare. Si Adier hindi ko na nakita dahil hindi siya nagpapakita saakin pero napuruhan rin daw siya ng suntok ni Rare.

“ You’re really

inlove

with him, huh.“ napatingin naman ako sa tumabi saakin.

“ Yes,

ano

nanaman

kailangan

mo

Charl .“salubong na kilay na tanong ko.

“ I’m happy for you..“ mapait na sambit niya.

“ Salamat

..“ umiirap kong sagot.

“

Kamusta

ang

pakiramdam

mo,

nabalitaan

ko na ang ang

dalawang

manliligaw

mo ang may

gawa

niyan ?“hindi ko siya tinignan at diretso lang tingin ko sa bulaklak.

“ Its an accident

Charl

..“

“I’m sorry..”

“

Sige

magsorry

ka

nanaman

para mas

mainis

lang ako sayo ..“inis na wika ko saka sinamaan niya ng tingin.

“

Minahal

kita

Ath

higit

pa

sa

buhay

ko pero wala lang

talaga

akong

choice..“

malungkot na saad niya kaya kumunot ang noo ko.

“

Tell me the truth

Charl

..“

“

Ayokong

manggaling

mismo

saakin

pero sana

kapag

nalaman

mo ang

lahat

h’wag

kang

magaga

lit

kay

Akisha

. Mahal na mahal

ka

ng Ate mo

kaso

wala rin

siyang

choice..“ bumilos ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi niya.

“ Inarrange

married kayo? May

kinalaman

ba

si

Lolo?“ umiling lang siya saka nginitian ako.

“

Patawad

kung hindi kita

nagawang

ipaglaban

. Mahal kita pero

kailangan

ko

talaga

piliin

ang

pamilya

ko..“

“Tell me

Charl

..“

“

Pasensya

na

lahat

ng

sakit

na

dinulot

ko. Hindi ko

sinasadya

ng

lahat

ng ’yun. Wala

akong

intensyon

na

saktan

ka

Mahal ko..“

“

Sabihin

mo

lahat

Charl

..“

“

Naipit

ako

sa

dalawang

mahal ko na kung

saan

dapat

isakripisyo

kita

alang

alang

sa

kapakanan

niya..“

“

Si

Ate?“

“My Mom..” ngumiti siya nang mapait bago ito umalis at iniwanan akong nakatualala.

°°°

NAPILI ko nalang magkulong sa kwarto pagkatapos na naging usapan namin ni Charl. Ang mga pinsan ko ay nagkakasiyahan kasama sina Ate at Charl samantalang ako eto nagkukulong sa kwarto. Si Rare ay kausap pa rin ni Lola at ako eto masyadong kuryoso sa kung anong pinaguusapan nila.

Bukod sa usapan ni Rare at Lola kuryoso at malaking palaisipan pa rin saakin ang sinabi ni Charl.

Isinakripisyo niya ako para sa Mommy niya? Bakit nasali ang Mommy niya? Ang buong pamilya niya ay nacontrol din ba ni Lolo? Ano ba talagang nangyayari?

Huminga ako ng malalim at napatingin sa orasan. Mahigit isang oras na simula nang kausapin ni Lola si Rare pero mukhang ’di pa rin sila tapos.

Kinuha ko ang phone ko at wala akong natanggap na text kay Adier at Kristan pero kay Roks meron isa.

||My mom wants to see you hahaha. Maybe next time, bumisita tayo dito sa probinsya namin. Game?||

Nagtiim ang bagang ko at pinili na h’wag nalang replyan si Roks. Kahapon ’di nagpakita saakin si Adier pero alam kong nandoon lang siya sa hospital ginagamot lang din ang sugat niya sabi ni Mom and Lola humingi naman daw ’to ng tawad sakanila pero baka daw isa sa mga araw ngayong week ay possibleng dalawin niya ako at humingi ng patawad saakin personally.

Gusto kong magalit kay Adier sa ginawa niyang pagpipilit at paninira kay Rare pero hindi ko siya masisi dahil kung totoo ngang mahal niya ako. First love and first heartbreak niya ako kaya naging gaanon siya kaagresibo lalo pa’t naalala ko noon na sinabi ni First lady na spoiled si Adier at lahat ng gusto niya ay nasusunod.

Napahilot ako sintido ako at pinili ko nalang idial ang number ni Mikee. Bumisita ’to kahapon saakin habang natutulog daw ako. Hindi niya na ako ginising at sandali lang din naman siya dahil nagkaroon din daw ng emergency.

“ Hello ?“ sambit ko nang sinagot na ng kabilang linya.

[

Hoy babae, kamusta ka na? Masakit pa ba ulo mo? Grabe naman kasi ’yan ganda ka kasi ih! Hindi na kita ginising nung bumisita ako dahil kailangan mong magpahinga.

Nakwento saakin lahat ni Tan nangyari grabe si Engineer talaga bang hinarass ka niya? ]

Tuloy tuloy ang salita niya kaya napailing iling nalang ako.

“

G

an’to kasi ’yun. Umamin siya saakin na mahal niya ako pero ako sabi ko ’di ko kayang suklian ’yun dahil nga may mahal n a akong iba at si Rare ’yun. .“ mahinahon kong sambit saka nakatitig sa kuko ko.

[Whaaaaa! Oh tapos ?!]

Halos ilayo ko sa tenga ko ang phone ko nang sumigaw nanaman siya. “ Yun nagmakaawa siya at pinipilit akong siya nalang mahalin ko dahil niloloko lang daw ako ni Rare. Sinisiraan niya saakin si Rare tapos ’yun hinawakan niya ako sa kamay at nagpupumiglas ako tapos nakita ni Kristan at ’yun nagkasakitan sila edi inawat ko then boom ako nasaktan pero ok na ako ngayon sabi ni Rare.“ sambit ko habang nakanguso kasi bigla ko nanaman naalala ang pinag gagawa namin sa Hospital.

[Oo nga nung pumunta ako sayo kahapon naabutan ko siya! Omg, sino nagsabi sakaniyang naaksidente ka ha? Umuwi pa talaga siya ng gaanon kabilis?]

“ Ewan ko, ’di pa namin napaguusapan ang tungkol jan. Kausap siya ni Lola ngayon eh.“

[Namamanhikan na ba? Hahaha oh ano kailan mo balak umamin sakaniya?]

Napakagat ako sa labi dahil sa naging tanong niya. “ Actually kahapon nakaamin na ako sakaniya and now he’s my boyfriend. “ agad kong nilayo sa tenga ko ang phone dahil alam kong sisigaw ’to.

[

What?! Hoy! Ahhh!, Oh my goodness! Syet ’di ako makahinga! Hindi ko matake dai! Ano ba ’yan totoo ba? Paano? Kwento ka naman!]

“ Let’s not talk about that ha..“ malamyos kong saad.

[

Uh–may problema ka nanaman? Ano ’yun pamilya mo nanaman ba?]

May pagaalalang tanong nito kaya huminga ako ng malalim. “ Yes, nakausap ko kasi Charl kanina and may nalaman akong iilang detail na kesyo napilitan at wala lang daw silang choice ni Ate, tapos sabi niya pa naipit siya sa dalawang mahal niya na kailangan isakripisyo ang isa and ako ’yung isinakripisyo niya..“ diretso kong sambit.

[

What?! Oh sino si Ate Akisha?]

“Mommy niya.”

[Oh my god! So gan’to theory ko Ath. Since mas pinili niya ang Mommy niya.Paano kung ginipit ng lolo mo ang company or family nila para macontrol niya ang Mommy ni Charl na pinilit naman siyang magpakasal kay Ate Akisha?]

“ Bakit naman nila gagawin ’yun? Gusto talaga nila ako saktan?“ mapait na saad ko at narinig ko pa ang pagbuntong hining niya sa kanilang linya.

[No offense bes pero biglang pumasok sa isip ko na baka ampon ka or anak ka sa ibang lalaki ng mommy mo and kaya hindi ka nila tanggap sa pamilya ng Daddy mo]

“Baliw ’to! Ang cliche naman saka halata namang kahawig ko si Ate duh.” sambit ko dahil pang teleserye lang ang mga ganoong eksena.

[Anong cliche ka jan! Hindi storya ’to! Buhay mo ’to. Reality ang ginagalawan namin. Posibleng ampon ka or ’di ka talaga tunay na Dela Veja kaya ganyan mga trato nila sayo oh sige let say na hindi ka nga ampon dahil nga magkahawig kayo ng Ate mo pero malay mo isa sa mga parents mo hindi ka talaga tunay na anak. Malay mo nga anak ka sa ibang lalaki ni Tita at syempre nagalit si Lolo mo kaya ganon! So ngayon magsagawa ka kaya ng DNA test at mas maganda makausap mo pa ang Mommy ni Charl]

“ Yeah you have a point..“ sambit ko dahil tama nga naman siya possible nga na hindi ako anak ng tunay ng mga magulang ko kaya gaanon.

[ Oh eto ngayon, hindi mo naman pwedeng sabihin na ‘Mommy and Dad try kaya natin mag pa DNA test may doubt kasi ako na hindi n’yo ko anak ih’ Wag ganon dai! Dapat hindi nila alam baka sabotage pa nila ’yung DNA result.]

Napahagod ako sa buhok ako at hinilot ang aking sintido. “ I’ll talk to Rare..“

Tok! Tok!

Napalingon naman ako sa pintuan kaya nagpaalam agad ako kay Mikee.

“Mamaya nalang mukhang nandito na si Rare.”

[Osya sige! Update mo ’ko sa lahat nangyayari! Babush love you!“]

“Love you too!” Tumayo ako at binuksan ang pintuan ng kuwarto ko at tumambad saakin ang mapungay pungay na mata ni Rare.

“ Hinap kita sa Garden wala ka..“ nakatitig ito ng malalam sa kabuan ko kaya nginitian ko ’to.

“Pumasok na ako sa kwarto medyo gusto ko na humiga eh, pasok ka.” Tumango siya at hinawakan ang bewang ko at sabay kaming pumunta sa kama.

“So ano pinagusapan n’yo ni Lola?” tanong ko saka ko ipinatong ang baba ko sa shoulder niya.

“ Its all about you baby..“ nakasulyap ang mapang akit niyang mata saakin habang hinahawakan ang buhok ko.

“ What about me?“ nakanguso kong tanong.

“ She ask me if I’m serious about you, I I really love you..“ husky na sambit nito.

“ Then ?“

“ I said I am not going to dive into a relationship with someone unless I am 100% sure they are a good match for me. I do not give out keys to my heart easily. I am stingy when it comes to affection.“ nakangiti niyang sambit saka inalis ang pagka patong ng face ko sa shoulder niya at sa halip ay nilapit niya ako ng sobra sakaniya at hinalik halikan ang gilid ng pisnge ko.

“ I chose to date you, because I’m serious about you. That means I am going to dedicate myself to you and only you. I chose to date you because I am committed to making

us

work. I am ready to put in the effort. I am ready to give you everything within me. “ mahinang bulong nito at niyakap ako ng mahipit kaya napaangiti ako.

“ Syempre sinumbat niya panigurado ’yun kay Ate ano sinagot mo?“ tanong ko habang hinahagod hagod ang likod ni Rare.

“ Yes and bumalik ako rito hindi para sakaniya kung ’di para sayo dahil ikaw na ang mahal na mahal ko na higit pa sa buhay ko and ofcourse she’s not covinced with my words kaya papatunayan ko sayo at da pamilya mo kung gaano kita kamahal.“ Hinalikan niya ako sa noo at nagkatitigan ang mga mata namin habang hawak ng isang kamay niya ang pisnge ko.

“When I look at my life, there is a big difference when you are with me and when you are not.Every ray of light from you is so bright in my heart, there is nothing can put it off. I will forever cherish and love you. “ Pinagdikit niya ang noo namin at hinalikan niya ang aking ilong.

“With you I find love and happiness. I love you beyond the stars. “ Sa pagkakataong ito ay binigyan niya ako ng mabilis at mainit na halik.

“I love you beyond the stars too.You taught me how to love again, You showed me what it felt like to be loved. You opened my eyes to the world of forgiveness. You believed in me. You proved that there is still good out there. It was all because of you and I can’t thank you enough.” nakangiti kong sambit habang nakapatong ang kamay ko sa leeg niya.

“ I will love you forever. I will love you

from now, ’til the end of time.I promise forever, I’ll give up my will for you, I’ll fulfill all your dreams for you, I would give up my life for you. I will stay by your side

To protect you and hide you from all of the pain.“ pinikit niya ang mata niya kaya hinaplos haplos ko ang pisnge niya.

“ Please, don’t break my heart. ’Di ko na kakayananin kung sa pangalawang pagkakataong masisira ulit ’to. Pagod na ako masaktan Rare..“ nanghihina kong sambit.

“I know baby, I will never break your heart..” sambit niya saka hinalikan muli ako sa labi at niyakap ng mahigpit. Ilang minuto rin ang tinagal ng pagyayakapan namin at walang nagsasalita niisa saamin kaya binasag ko ang katahimik dahil eto na ang pagkakataon para i open up ko ang topic tungkol sa ‘Ampon thinky.’

“Rare, Can I use hair or a toothbrush for DNA testing, possible naman siya diba?” Tanong ko saka humiwalay sa yakapan namin kaya pinanliitan niya ako ng mata at tinaasan ng kilay.

“Why are you asking?” mahinahon pero seryosong tanong nito.

“Gusto ko mag pa DNA Test.” diretso kong sambit habang nakatingin mismo sa kaniyang mata.

“ For what?“

“I have doubt that I’m not Real Dela Veja.” malungkot na saad ko.

“ How can you say, baby?“ malambing na sambit nito pero bakas pa rin ang pagka seryoso.

“Since bata ako ibang iba na treat ng family ko saamin dalawa ni Ate. Siya paborito ako hindi.Siya ginagawan ng pabor ako hindi. Nakausap ko si Charl kanina and sinabi niya saakin na mahal niya naman daw talaga ako pero Rare ikaw na ang mahal ko ngayon at wala na akong pake sakanoya pero kasi I’m still curious about their reason kung bakit nila tayo iniwan and kanina minention ni Charl na naipit lang daw siya sa dalawang mahal niya, Ang mommy and ako. So nagkaroon ng conclusion sa utak namin ni Mikee na what if nacontrol ni Lolo and Mommy niya ’yung tipong kunwari papabagsakin nito ’yung company nila Charl para lang mapakasalan ni Ate si Charl. Iniisip ko na gusto nila akong saktan at pahirap dahil baka hindi ako tunay na Dela Veja.” malungkot kong sambit. Hindi ko mabasa ang expresyon niya habang nakakatitig saakin kaya mas lalo akong nalungkot.

Inilapit niya ako sakaniya at niyakap ulit. “You’re real Dela Veja baby but yes i understand you and para mapanatag ka we will do DNA testing.” sambit niya saka ko naramdaman na hinalikan niya ang tuktok ng ulo ko.

“Ayaw kong malaman nina Mommy and Daddy nagsasagawa ako nito so can I use their tooth brush or hair intead of their blood?” nakanguso kong sambit saka nakaangat ang tingin ko sakaniya.

“If you wish to have a hair paternity DNA test you will have to make sure that the hair root is still attached to the hair as the shaft of the hair alone will not do. … A range of other DNA samples may be used in DNA test besides hair are blood stains, tooth brushes, nail clippings,drinking straw,Tampon or Feminine Pad, At ang pinaginuma

ng baso nito.“ Diretsong sambit nito kaya napakagat ako sa labi at napatingin sa labi niyang mapula.

“ How Long Does it Take to Get DNA Paternity Test Results? I want to know the result immediately, possible ba?“ napalunok ako dahil sa gusto kong halikan ulit ang labi niya. Gad! Naadik ako sakaniya ng sobra.

“A standard paternity test is usually comprised of samples from an alleged father, mother, and child. An efficient laboratory with appropriate accreditations should be able to provide a report within three to business days but i’ll do my best to know it immediately, Ako na ang bahala. H’wag mo ng problemahin ’yun huh?”

“ Yes, ang dapat kong problemahin ay paano ko ba matitigil ang addiction ko sayo ha!“ sambit ko saka mabilis na ninakawan siya ng halik sa labi.

°°°

ALAS siete na ng gabi at buong araw nandito lang sa bahay nag stay si Rare at wala pa silang ideya na boyfriend ko na si Rare kaya sasabihin ko mamaya katapos namin mag dinner.

Yes nag d-dinner kami ng sabay sabay lahat, Kasama ang parents, pinsan, Tita , Ate, Charl, Ako and Rare. Kasya naman kami sa long table dito sa dining area kaya walang problema.

“Tita, mag barbeque party kaming magpipinsan katapos kumain ha!” masayang sambit ni Karen.

“Sure hija, kaso mukhang hindi makakasama sainyo si Atarah. Kailangan niya magpahinga eh.” sagot ni Mommy saka sinulyapan ako.

“No, Mommy! Ok lang ako. Minsan lang naman po kami magsama sama eh. Pagbigyan n’yo na ako!” Inisnob lang ako ni Mommy at lumingon kay Rare.

“ Rare, ok lang ba na magliwaliw etong anak ko?“ tanong ni Mommy.

“Yes Tita, Don’t worry babantayan ko nalang po siya..” napatingin ako kay Rare. Katabi ko lang siya and nakatitig lang din siya saakin.

“Oh sige! If you want dito ka na rin sa bahay matulog, Available pa naman ang room ni Atarah!” napasulyap ako kay Lola na napasinghap sa sinabi ni Mommy at umiling iling.

“Hindi magandang nagsasama saiisang kwarto ang isang lalaki at babae kung hindi ’to magasawa, Alaine.” seryosong sambit ni Lola habang pinagtatasan ng kilay si Mommy.

“Pero Mama, wala ng available na guestroom.” pangigiit ni Mommy habang sumisilay ang ngisi niya sakaniyang labi.

Napatingin ako sa mga pinsan kong nakangisi at mga Tito saka Tita pero si Ate at Charl ay tahimik lang at walang reaksyon.

“Pwede naman nating pagsamahin sa kwarto si Russel at Art, Alaine.” sambit ni Lola saka sinulyapan ako at mahigit isang minuto pa kami nagkatinginan ni Lola bago ko iniwas ang tingin ko.

“Tama si Mama, hon. Lalo pa’t wala namang relasyon ang dalawa at nagliligawan palang.” sambit naman ni Dad na sumulyap saamin ni Rare.

“Thank you for your Offer Tita but i need to go home po eh. May aasikasuhin po ako pagkatapos ng lahat..” sambit ni Rare kaya nagsitanguan ang lahat mabilis nag naging oras at natapos na kaming mag dinner, ang mga pinsan ko ay nasa labas na at nag s-set up ng mga gagamitin sa Barbeque party.

“ Daddy may sasabihin po ako..“ sambit ko at niyakap ko ’to patalikod. . ’Yumuko ka..“ natatawa namang yumuko si Daddy at hinayaan niya akong kunin ang sinasabi ko. Sumulyap ako kay Rare na malalam lang ang titig saakin.

Mabilis ang ginawa ko at humila ako ng isang hibla ng buhok niya na may root . “Ayan po, Ok na.” masayang sambit ko at ikinulong ang hibla ng buhok niya saakin palad.

Mamaya naman ay kukunin ko ang Tooth ni Mommy and Daddy kapag nakapuslit ako sa kwarto nila.

“So ano ang sasabihin mo?” naghihintay na tanong ni Dad. Nandito kasi kami sa sala kasama ang mga Tito ko, samantalang sina Mommy, Tita at si Lola ay nasa Dining Area pa.

“Dad, kami na ni Rare!” sambit ko saka lumapit kay at hinawakan ang kamay niya kung saan ko nilagay ang buhok.

“ Really? Congrats! Alam na ba ng Mommy and Lola mo?“ masayang tanong niya saka nagsalit salit ang tingin niya saamin ni Rafe.

“ Hindi papo sasabihin ko palang po.“ sambit ko kasabay nang pagdalo ni Mommy kay Daddy.

“Ano ’yun hija?” matamis na tanong ni Mommy na mukhang narinig ang sinabi ko.

“Mommy kami na po ni Rare!” masaya kong sambit kaya biglang nagtatalon talon si Mommy at niyakap ako ng mahigpit.

“ Oh my god!“ tili niya.

“Alaine uminahon ka nga.” saway ni Lola na nasa gilid lang pala namin.

“Ma magkakaapo na ulit kayo n’yan hindi ba kayo masaya?” masayang sambit ni Mommy kaya napailing iling nalang silang lahat.

“Mommy naman !” inasar pa nila kami ng inasar samantalang si Lola ay tahimik lang naka masid saamin pero nakangiti siya, ngiting totoo.

Kinausap din ni Dad si Rare at inabot ’yun ng ilang minuto bago pa kami sabay na nakapunta dito sa pool kung saan nag eenjoy na mag swimming sina Art and Karen. Samantalang kami nina Ate , Charl, and Rare ay hindi na maliligo at makikipag kwentuhan nalang.

“

Ate bawal uminom ha! Bawal sayo. H’wag din masyado magpupuyat..“ sambit ko nang maupo sa upuan na katapat niya.

“ Ikaw din syempre Ath, H’wag matigas ulo. Rare bantayan mo ’yang si Atarah baka pumuslit ng alak ’yan .“ natatawang sambit ni Ate saka sumulyap kay Rare. Nagkatinginab naman kami ni Charl pero agad ko lang din iniwas ang tingin ko at binalingan ng tingin si Rare.

“Ofcourse, I will not let my baby to drink even if she’s hard headed.” nakangisi na sambit niya kaya napanguso ako at hinampas ang braso niya pero hinawakan niya lang ang kamay ko at hinalikan sa harap mismo nina Ate.

Aw my baby is so clingy.

“Kayo na ba? Narinig ko kanina inaasar kayo eh!” tanong ni Kuya Russel.

“ Yes.“ tipid na sagot ni Rare.

“ Aba’t kailangan natin makausap ’to mga pinsan.“ natatawang sambit ni Kuya Art.

“ Hoy kuya tumigil kayo! Kinausap na siya ni Dad and Lola h’wag na kayong sumama.“ inis kong sambit kaya nagsitawanan sila.

“Sus, bibigyan lang naman namin ng babala si Rare na magingat sayo amazona tapos halimaw ka pa naman.” tawang tawa na sambit ni Kuya Kevin kaya sinamaan ko ’to ng tingin at napasulyap ako kay Rare na nakangisi din habang iniinom ang alak niya.

“ Ang kapal ng mukha mo!“ Uminom ang mga boys ng alak samantalang ako, si Karen at si Ate ay pa juice juice lang tamang kanin ng barbecue.

“Let’s play a game!” masayang announce ko para hindi naman boring.

“Anong game? H’wag ng truth dare kakalaro lang namin kanina.” sambit naman ni Karen.

“ Ofcourse hindi, Two truth. One lies ang lalaruin natin. Ang rules sa laro na ’to ay dapat magsasabi ka ng dalawang totoo at isang hindi. Huhulaan namin ang hindi totoo doon. Syempre kung kanino tumutok ang bote siya ang magsasabi ng dalawang katotohan at isang hindi. So game!“ masaya kong sambit kaya mas lalong naengganyo ang exspresyon nila taliwas sa expresyon ni Charl and Ate na kumunot ang noo.

“Yes game!” Inispin ko na agad ang bote at tumama ’yun kay Kuya Art. Naramdaman ko ang pagakbay ni Rare at mas hinigit niya pa ang upuan ko papalapit sakaniya kaya lumingon ako sakaniya at halik sa noo lang ang binigay niya saakin kaya napangiti ako.

“ 2 truth, one lies Kuya!“ masayang sambit ni Karen kaya bumalik ang atensyon ko sa mga naglalaro.

“ Nakipag sex na ako sa babaeng may mens, I love Color Red and I hate masturbating?“ natatawang saad ni Kuya Art.

“ You love kulay Red!“ sabay na sabay na sigaw namin pero hindi kasama sa sumigaw si Charl and Rare na tahimik lang.

“ Ano ba ’yan, ’yung mahirap dapat! Hindi dapat obvious!“ inispin ulit ang bote at tumama ’to kay Ate kaya napangisi ako ng malaki.

“ Oh, 2 truth and One lies Ate..“ mahinahon kong sambit at tumitig lang siya saakin na animo nilalabanan ang aking mga tingin.

“My first love was not Charl, I’m bossy and I hate comestic.” malamig pero may kaunting saya na sambit nito saka iniwas ang tingin saakin.

“I hate cosmetic!” sigaw nila.

“You’re bossy..” ako lang naiba sa sagot kaya natahimik sila.

“How can you say?” tanong ni Ate habang nakangiti kaya sumulyap muna ako kay Charl na nakatitig rin saakin saka nginitian ng matamis si Ate.

“You’re not bossy ate ikaw ang nagsusunod sunuran sa lahat. Lalong lalo na kay Lolo.”

“ Ath, Imposible! Lahat nga ng utos at gusto niya binibigay ni Lolo no.“ natatawang usal ni Kuya Kevin.

“Kaya nga kapalit ’yun ng pagsunod sunuran niya! Hahahaha but the anyway ano ang hindi totoo dun Ate ?“nakangiti ko pa ring sambit.

“I hate cosmetics.” Expected ko naman na eh, hindi niya aaminin na sunod sunuran siya dahil secret nga.

“ See ?!“ sambit ng pinsan ko kaya tumango tango nalang ako.

“Oo na hahaha. Spin the bottle.” sinulyapan ko si Ate na na nakatitig saakin ngayon at mukhang namumutla kaya ngitian ko siya ng malamyos.

“ Oh si Rare!“ napatingin ako sa bote at at tumuro ’to sa katabi ko kung nasaan si Rare.

“I love Atarah more than my profession. I’m one of the top 10 in the board exam and being doctor is really my dream. “ napatingin ako sakaniya na nakatitig lang saakin na feeling ko malulusaw na ako.

“ Board exam?“ may pagaalinlangan na tanong ni Kuya Russel.

“No, Matalino si Rare! Parang being doctor is really my dream! Kasi hindi naman pwede ’yung una no halata namang mahal na mahal mo si Ate Ath.” sambit ni Karen.

“You love Atarah more than your profession.” biglang sabat ni Charl habang binibigyan ng mapunukat na tingin si Rare. Napatingin naman kami lahat sakaniya at tinaasan ko ’to ng kilay.

“Charl, The lie was the number three, You want to become Astronaut Rare. Am I Right?‘’ sabat naman ni Ate kaya siya naman ang pinagtaasan ko ng kilay.

“ Yes .“ Tipid na sagot ni Rare saka ko ’to sinulyapan. Nakatitig pa rin siya saakin na animo saakin umiikot ang kaniyang mundo.

“Hahaha, pinagduduhan ni Charl pagmamahal mo kay Ath.” Natatawang sambit ni Kuya Art kaya nagtiim ang bagang ko at matalim na tinignan si Charl na malamya ang titig saakin.

“ I love here more than anyone else..“

seryosong sambit ni Rare at naramdaman ko ang kamay niya sa kamay ko.

“Spin n’yo na baka mag kainitan pa Hahaha.” natatawang saad ni Karen at pagspin ulit ng bote ay tumama na ito kay Charl.

“ Oh ang galing si Charl pa talaga! Hahaha.“ mapangasar na sambit ni kuya Russel.

“ I was controlled, I am brave enough to fight my love for someone. I still love my first love..“ dire diretsong sambit ni Charl.

“ Automatic pangatlo!“ sabay na sigaw nila pero kami ni Ate at Rare ay hindi nagsalita.

“No, its number 2. Takot ako at hindi ako ganoon katapang para ipagpalaban ang pagmamahal ko lalo pa’t kung ang naging kalaban ko ay mahal ko rin..” nakangising mapait na sambit niya sa mga pinsan ko.

“ Ang lalim, hindi ko magets! HAHAHAHA.“ pangaasar nila.

“I get it first love mo nga kasi si Akisha kaya pala mali Hahahaha.” natatawang sambit ni Karen lalo pa’t wala silang alam na naging kami ni Charl dahil madalas naman na hindi kami nagkakasama. Nakilala lang nila si Charl as my Ate’s husband and hindi nila alam na ako ang first love ni Charl.

“Inaantok na ako, Let’s sleep Charl.Pasensya na ha, kailangan ko ng magpahinga..” seryosong sambit ni Ate at halatang numutla ito ng sobra kaya agad siyang inalalayan ni Charl nang tumayo ’to.

“Ok lang Akisha! Sige na. Ubusin nalang din namin ’tong Alak para matapos na din..” sagot ni Kuya Kevin

Hindi ko na sila binigyan pansin lahat kahit si Ate and Charl pa dahil kay Rare ko binaling ang atensyon ko.

“ Baby, H’wag ka na umuwi. Sa kwarto ko nalang ikaw matulog..“ mahinang paglalambing ko kay Rare na ngayon ay mapungay pungay ang tingin saakin.

---

Nyang note: Ano satingin n’yo ang sekreto ng pamilya nila? Hahaha. Enjoy Reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 38

THIS

𝑪𝑯𝑨𝑷𝑻𝑬𝑹 𝑰𝑺 𝑺𝑷𝑮

Atarah’s POV

BUKAS na ako babalik nyan sa trabaho. Ang plano ko ngayon araw ay pupuntahan si Tita Charmie ang Mommy ni Charl. I want to talk her about my problems. I mean ’yung mga pinagsasabi ni Charl gusto ko lang malinawan.

“ Hindi pa ba ako tanggal sa trabaho lagi nalang akong absent ha?“ sambit ko sa kausap kong si Rare. He’s busy now. Bukod sa inaasikaso niya ang pinapagawa ko, may inaasikaso pa siya sa hospital at ewan ko ba dito sa lalaking ’to wala na talagang balak na bumalik sa Paris, lagi niyang sinasabi na ok na daw ang lahat na nandoon at h’wag ko na daw alalalahin. Tapos kapag tinatanong ko naman about sa family, sagot niya ok lang naman daw sakanila na na nandito siya mag t-trabaho.

[

Ofcourse no baby. Your reason was valid that’s why you dont need to worry.]

Mababang boses na sabi niya. Kagabi ay tinabihan niya akong matulog pero nang makatulog na ako ay umalis na rin siya dahil nga inasikaso niya ang DNA testing na gusto kong malaman para daw agad kong malaman ang result kaya hindi naman na ako nagtampo sakaniya dahil hindi siya natulog sa kwarto ko. “ Alam mo namang ayoko ng special treatment! Baka sabihin nila masyado akong malakas sa boss dahil sayo.“ sambit ko habang inaayos ko ang suot ko. Nakaloud speaker ang phone na nakalapag sa kama.

[Yeah I know baby, but I need to treat you like a queen of mine because you’re special to me.]

Napangiti naman ako sa pagiging malambing ng boses niya. “Ewan ko sayo! Pwede bang umalis ako mamaya?”

[Where are you going hardheaded

?]

Seryosong tanong nito kaya napanguso ako. “I want to talk to Tita Charmie. Charl Mom’s. Tell to mommy I’m with you para payagan ako please..” pacute na boses na sambit ko kaya napabuntong hininga siya.

[I’m going with you..]

Maotoridad na sambit niya kaya kinagat ko ang labi ko .“No! Busy ka ’di ba? Asikasuhin mo muna pinapagawa ko, please..”

[No, baby baka mapano ka nanaman, Tss. Lapitin ka pa naman disgrasya.]

Masungit at matigas na tagalog na sambit nito kaya natawa ako. “Don’t worry about me duh! Kasama ko naman si Mikee eh.” sambit ko kahit pa na wala akong kasiguraduhan kung free ba ngayon si Mikee.

[Fine, pero isama n’yo si Kenji.]

Napakawala na naman siya ng malalim na paghinga. “Ok! Give mo number saakin ni Hapon. I’ll text him.”

[No, I don’t want you and him become textmate.]

Seryosong saad bito kaya napamakeface ako. “Parang baliw naman ’to! Pinsan mo ’yun! Seloso mo! Oh ’di wag nalang namin siya isama!” umiirap na sambit ko sa kawalan.

[Tss, Fine. I’ll just text his number.]

Masungit na saad nito.

“Osiya sige na ba-bye na! Mamaya nalang. I’ll update you, but update me too ok? I love you mander ko!” masaya kong sambit.

[Yes, I love you so much master ko.]

Napangiti ako at ibinaba ang phone ko saka dinial ang phone number ni Mikee.

“Hello, ano na free ka ngayon?” tanong ko sabay upo sa kama at sinusuot ang sapatos ko.

[Oo pwede ako na clear ko na sched ko buti nandoon

si Doc Jude sa clinic so ano puntahan nalang kita sa bahay n’yo or magkita nalang?]

“Magkita nalang tayo, kasama namin si Kenji pinapasama siya ni Rare kasi hindi makakasama si

Rare saatin busy eh.“

[Hoy bakit kasama pa ’yung hapon na ’yun?! Panggulo!]

“Gusto ni Rare eh, Kala ko ba magkasundo na kayo nun lalo pa’t ngayon kami na ni Rare.” kunot noo kong tanong pero tumili lang siya na animo nandidiri.

[Hays! ’Di kami bati ulit no! Nakakairita pag mumukha ng hapon na ’yun!]

Inis na inis na saad nito kaya napangiti ako. “ Baka crush mo siya

ha!“ pangaasar ko.

[No way! Saka isa pa ’dipa ako nakamove duh!]

“Weh, hindi ka pa salagay na ’yan?” tawang tawa kong tanong dahil para ngang hindi siya dumaan sa matinding heartbreak eh.

[Oo no! Gan’to gan’to lang ako pero masakit pa rin!]

Napangiti ako ng mapait sa sinabi niya dahil si Mikee ay happy go lucky without knowing na madalas sa likod ng masaya niyang ngiti nagtatago ang masalimuot na pangyayari sa buhay niya. “Oo na sorry pero bagay kayo ni hapon ih.”

[Ew! Ayoko nga! Dukha ’yun may pangarap ako sa buhay no.]

“ Anong dukha? Mayaman ’yun no! Sadyang naparusahan lang ng magulang dahil sa kalokohan niya.“ natatawa kong sambit dahil inaalala ko ang pagkukwento niya noon kung paano nicut ng magulang ang pera niya.

[Oo na! Anong oras ba tayo aalis?]

“Ngayon na sana pero magayos kana. Nakabihis na ako eh.” sambit ko dahil kanina pa talaga ko bihis.

[Wow, excited much ka talaga no. Osya text me nalang magaayos na ako. Bye!]

“Bye!“binaba ko ang tawag saka chineck ang messages ko mula kay Rare.

||09289875*** , Kenji f-cking number. Takecare baby.  Update me. Nakausap ko na si Tita and pumayag na siya. I love you..||

||Thank you! Yes Mander! I love you too!||

Sinend ko na ang text saka mabilis na tinago ang phone ko sa small shoulder bag ko at tumingin pa ako ng bahagya sa salamin para tignan kung ano ang lagay ng itsura ko.

Napanguso ako nang mapansin magulo ang buhok kaya inayos ko muna ’to bago ako lumabas ng kwarto. Old school ang pormahan ko ngayon.I’m wearing printed shirt and a square pans na pinartneran ko ng rubber shoes na puti.

Habang pababa ako ng hagdan ay tinext ko na si Kenji.

||Hi Kenji! This is Atarah, nasabihan ka na ba ni Rare na sasamahan mo kami ni Mikee? Well kung oo magkita nalang sa tapat starbuck sa San Mateo.||

“Where are you going Ate?” napataas ako ng tingin at itinago ko ang phone ko nang makita ko si Karen na pababa rin ng hagdan.

“ Date with Rare.“ nakangiti kong sambit kaya ngumuso ’to. Sa pagkakaalam ko nasa senior highschool palang ’to si Karen samantalang sina Kuya Kevin ay 29, tapos si Kuya Art 27, Kuya Russel , 26. Kaming anim lang ang magpipinsan sa side ni Lolo dahil tatlo lang naman ang Anak niya, si Daddy, Tito Apollo and ang bunsong si Tita Ariela. Si Tito Apollo ay nakatira dito sa pinas kasama ang anak na si Kuya Art and Kuya Russel samantalang si Tita Ariela ay sa L.A nakatira kasama si Lola at ang mga anak nito na si Karen and Kuya Kevin.

“Ikaw may sakit ka Ate pero nagagawa mo pang makipagdate ha! Sana all may jowa.” natatawang sambit nito kaya kunurot ko ang tagiliran niya.

“Karen bata ka pa. Bawal ka pa mag jowa jowa na ’yan.” maotoridad kong sambit kaya natawa lang din siya.

“Oo nga po, pero Ate alam mo ’yang si Kuya Rare pamilyar saakin ’yan. Grison apelyido niya diba?” nakangiting usal nito pero naagaw niya na agad ang atensyon ko nang bangitin niya si Rare.

“Yes Why ?“kuryoso kong tanong.

“ Narinig ko lang ’yata ang apelyido niya na pinaguusapan nina Lola and Mommy noon.“ nanlaki ang mata ko pero agad ko rin binawi ang naging reaksyon ko para hindi mahalata ni Karen.

“Ano narinig mo?” puno ng na pananabik sa katotohanan na sambit ko.

“ ’Di ko na narinig eh, pero parang masyadong seryoso pinaguusapan nila Mommy tungkol kay Kuya Rare at sa pamilya niya..“ napalunok ako dahil sa sinabi niya.

“As in wala kang narinig na detail?”

Family ni Rare huh? Nabiktima rin ba sila ni Lolo?

“Wala talaga Ate pero hindi lang isang beses ko sila narinig na pinaguusapan ang pamilyang Grison pero syempre hindi na ako nakikinig wala naman akong interes sa kung sino man ’yun..”

“Si Kuya Kevin kaya may alam?” kunot noong tanong ko.

“Ewan kolang Ate, tanungin mo nalang siya..” tumango ako at sabay na kaming nakababa ng hagdan.

“Manang, nasaan si Mommy?” tanong ko sa kasambahay na naglilinis ng sala.

“Nasa sa Garden po.” mahinahon na sambit niya kaya tumango ako at nagtungo papuntang garden kasama si Karen.

Nang makapunta ako ng garden ay naabutan ko na nagt-tsaa si lola habang kausap si Ate Akisha kaya hindi ko maiwasan na pagtaasan sila ng kilay.

Mukhang seryoso pinaguusapan ha.

Iniwas ko rin naman ang tingin ko nang mapansin na ni Ate ang presensya ko. Binalingan ko agad ng tingin sina Mommy na busy sa pag aayos ng mga bulaklak kasama si Tita Jandi at Tita Ariela.

“Mommy nasabi na ba ni Rare na aalis kami ngayon?” tanong ko sakaniya.

“Uh–yes kakatapos lang niyang tumawag. Saan ba kayo pupunta?” tanong nito habang patuloy sa pagspray ng mga bulaklak niya.

“ ’Di ko po alam sakaniya mommy eh, you know mahilig mang surprise ’yun.“ pagsisinungaling ko.

“Nako! Nako! Gusto mo bang ipagbook ko kayo ng hotel?” natatawang biro ni Mommy kaya sinamaan ko ’to ng tingin.

“Mommy!”

“Alaine.” sabay at maotoridad na sambit ni Lola at Ate.

“Ano ka ba mama eh excited na kasi magdagdagan ng apo etong si Ate Alaine.” umiiling iling na sambit ni Tita Jandi

“Kayo ba walang balak? Ang tatanda na ni Kevin, Art, at Russel ha. Wala pa rin?” mapangasar na tanong ni Mommy na may halong kayabangan pa ang tono.

“Ewan ko ba sa mga batang ’yun pero may mga nobya naman kaso wala pa talaga sa plano nila ang mag anak and beside We don’t pressure them.” malamyos na sagot ni Tita Jandi.

“ Oo nga Ate, h’wag mo ipressure ’tong si Atarah baka hindi maganda ang kalabasan ng Apo natin niyan.“ natatawang usal ni Tita Ariela.

“Gayahin mo ang Ate mo Ath hindi nagmamadali kaya maganda ang ang naging Anak. Napakagandang bata ni Akeila. Napaka perfekto ng genes ng magasawa.” Ngumiti ako ng peke sakanila saka lumingon kay Ate.

Ang mga Tita and Tito ko rin ba ay may alam tungkol sa kung anong sekreto nila Ate? Pero Sabi nga ni Karen kanina naririnig niya na pinaguusapan ni Tita Ariela and Lola ang pamilya ni Rare so meron nga.

“Yes po, Nasaan pala sina Daddy and Tito?” pangiiba ko sa usapan dahil ramdam ko nagigin uneasy si Ate.

“ ’Ayun nag golf kasama ang mga tito, pinsan at si Charl.“

“ Gaanon po ba sige po ba. Alis na ako. Pahatid na muna ako sa driver magkikita nalang po kasi kami ni Rare.“ sambit ko saka isa isa silang binesohan.

“Osya sige maiingat ka.”

°°°

NAKASAKAY na kami ngayon sa Lamborghini Huracan ni Kenji. Yes oo mayaman na daw siya ulit kaya binabalandra balandra niya ang mamahalin niyang kotse.

Nandito ako ngayon sa front seat at backseat naman si Mikee na kanina pa napipikon dahil pinagmamalaki nito si Kenji na hindi siya dukhang hapon.

“Mickey anata wa busaiku.” natatawang sambit ni Kenji. Nakakaintindi ako ng kaunting nihonggo at alam ko ang sinabi niya. ’ Mike ang panget mo.’

“ Ano?! H’wag mo ’kong kausapin ng Alien words d’yan ha!“ galit na sambit ni Mikee.

“ Kawaii..“ umiiling iling na sagot ni Kenji.

“Sinong kawaii? Alam ko ’yun! Cute ako ba?”

“No ofcourse si Atarah. Wala namang bungagerang cute.” tawang tawa na usal ni Kenji.

“Aba’t yabang mo! Magiging dukha ka ulit! Sinusumpa ko!” malakas n sigaw ni Mikee saka binatukan si Kenji mula sa likod kaya binawalan ko na dahil baka maaksidente pa kami.

“Mikee, Enough..” pagbabawal ko.

“ ’Yan buti nga. Bungangera kasi eh.“ umiirap na sambit ni Kenji kay Mikee kaya nagtiim ang bagang ko dahil mukhawang balak ang dalawang ’to na tumigil ha.

“Ikaw din Kenji tumigil ka na at bilisan mo nalang mag drive..” nakakunot noong sambit ko saka tumingin nalang sa labas ng binatana habang nagiisip isip.

Sana nga umamin si Tita, sana nga malaman ko ang lahat. Ayoko na ng gan’to masyado na akong walang nalalaman. Sobra na, ang unfair na.

’Di rin nagtagal ay nakarating na kami sa exclusive village ng mga Aquain.

“Kuya! Kikitain namin si Mrs.Charmie Aquain. I’m Atarah Dela Veja.” sambit ko sa guard na nagbabantay ng village.

“Sige po ma’am, Sir mag iwan nalang po kayo ng ID para makakapasok na kayo.” Sambit ng Guard kaya agad naman nagiwan si Kenji at pinaharurot ang kotse papunta sa tinuro kong mansyon.

At nang makarating na kami ay agad akong bumaba sa kotse at nag doorbell. Lumingon ako kay Mikee na nakabusangot at si Kenji ay nakangisi lang habang nakasandal sa kotse niya.

Bagay talaga ang dalawang ’to sana sila nalang.

“Sino po s—–Ma’am Atarah at Ma’am Mikee?!” napatingin ako nagbubukas ng malaking gate ng mansyon ng mga Aquain.

“Manang Ging!” masaya kong tawag dahil nakilala pa ako ng kasambahay nina Charl. Dati noong kami pa kasi nito madalas na nabibisita ako dito bahay nila at talagang ka close ko ang kanilang mga trabahador at mga kasambahay.

Binuksan niya ang gate at sinalubong ko ’to ng yakap at ganoon din ang ginawa ni Mikee. “Ate Ging namiss kita! Gumaganda kayo ha!” Nasa 40s na si Ate Ging at medyo katabaan din.

“Aba’t wala ka paring pinagbago no bukod sa mas lalo kang gumanda at mahilig ka pa rin manguto. Abat bakit may benda ka? Naaksidente ka?” nagalalang tanong ni Ate Ging.

“Opo eh pero ok na ako. Nga pala nandyan  ba si Tita?” tanong ko at luminga linga sa loob ng mansyon kahit nasa labas pa kami.

“ Oo nasa library at nagbabasa lang libro. Buti at naparito ka para bisitahin si Ma’am?“

“ May paguusapan lang po kami.“ nakangiti kong sambit.

“Hindi naman niya nabilin samin na dadating ka eh, alam niya ba?” tanong nito.

“ Hindi po eh.“

“Osya tara na. Pasok po kayo ma’am Mikee and sir kami na po bahala sa kotse n’yo hindi naman po mawawala ’yan.” tumango si Kenji at sumabay sa paglalakad ko samantalang si Mikee mabigat ang paghakbang ng paa dahil badtrip ’to.

Iginiya kami ni Ate Ging sa library ng bahay. Malaki ang mansyon nilang ’to. At wala pa ring pinagbago ito simula nung huling dalawa ko 4 years ago ata ’yun. Gan’tong gan’to pa rin ang interior design parang inaayos nalang ulit para mas mukhang bago.

“Nasaan si Ate Charm?” tanong ko kay Ate Ging. Si Ate Charm ang panganay na kapatid ni Charl.

“Nasa gym po Ata Ma’am si sir  Garno naman po ay nasa office nila. Pasok na po kayo..” nauna niya kaming pinapasok sa library at pagkatapos ay pumasok na rin ’to pero nauna siyang maglakad papunta kay Tita na ngayon ay nakaupo sa isang table habang nagbabasa.

Malaki rin ang kanilang library at marami rin bookshelves saka libro sadyang pinagkaiba lang sa library namin ay ang interior design.

“Ma’am nandito po si Ma’am Atarah..”

sambit ni Ate Ging kaya agad napaataas ang tingin ni Tita Charmie saakin at gulat ’tong napanganga saka tumayo. Umalis na si Ate Ging at iniwan kaming apat dito sa library.

“Atarah hija!” masayang bati niya saka niyakap ako ng mahigpit. Si Tita Charmie ay napakamagandang babae para siyang babaeng version at pinantanda lang ng kaunti ni Charl.

“Tita namiss ko kayo..” sambit ko dahil ngayon nalang muli kami nagkita simula nang mag break kami ni Charl. Nung kasal kasi ni Ate and Charl ’di naman ako dumalo dahil syempre sino ba namang  sobrang manhid na babae na nakakayanan na makita ang mahal na mahal mo na nagpapasakal sa ibang babae at Ate mo pa.

“I missed you too hija–Wait si Mikee ba ’to?! “ gulat na tanong nito Tita habang nakatingin kay Mikee.

“Yes ako nga Tita!” Masayang sambit ni Mikee saka sinalubong si Tita ng yakap dahil close rin naman sila dahil madalas kasama namin si Mikee rito kapag pumupunta kami and besides family friend niya din sina tita.

“Aba napakaganda n’yo ng dalawa! Ang tagal nating hindi nagkita. Ano ’yang nasa ulo mo? Naaksidente ka nanaman?” nagalalang tanong nito.

“ Yes tita eh.“ nakanguso kong sambit.

“ Mag iingat ka sa susunod ha. Sino ’tong gwapo ’to? Pamilyar ha? Nobyo mo ba ’to Mikee?“ nakangiting tanong ni Tita kay Mikee.

“ No way Tita!“ naiiling na sambit ni Mikee na animo diring diri.

“ Hahaha, Hello po I’m Kenji Oishi.“ masayang pagpapakilala ni Kenji saka naglahad ng kamay kay Tita.

“I’m Charmie, Oh isa kapalang Oishi

kaya pala pamilyar ka. Kanino ka anak?“ sambit niya saka tinaggap ang kamay ni Kenji.

“ Rianne Grison po and Keros Oishi po.“

“Isang Grison ka rin pala?” tumatangong sambit ni Tita saka binalingan ako ng tingin. “Buti at naparito kayo?”

“ Uh—may gusto lang po kasi ako itanong sainyo..“ sambit ko kaya nagbago ang ekpresyon niya at mukhang alam niya na ang gusto kong itanong.

“Ganoon ba kaimportante ’yan para sadyain mo ’ko?” mapanukat na tanong nito.

“ Yes po .“ determinado kong usal.

“Uh Tita pwede po ba kami magikot ikot sa library n’yo para makapagusap po kayo ni Ath ?” sambit naman ni Mikee.

“Sige lang Mikee. Feel at home hija.” nakangiting usal ni Tita.

“Salamat po. Tara na Owishi.”

“Its Oyshi not owishi, Mickey.”

“Ang kapal mong icorrect ako eh mali din naman pronunciation ng akin!”

“Tita pagpasensyahan mo na ang mga ’yun. Nasa ligawan stage po eh.” nakangiti akong pilit kay tita na nakatingin sa paalis na si Mikee and Kenji.

“ Alam ko hija, ganyan na ganyan naman kayo dati ni Charl..“ mapait na sambit niya kaya nagtiim ang bagang ko.

“ So Tita dahil sa nabangit mo na rin si Charl, may itatanong ako and please po answer me honestly..“ malamyos kong sambit.

“Spill it hija..” kuryoso na sambit nito kahit mukhang alam niya naman ang itatanong ko.

“Nabangit saakin ni Charl na naipit siya saating dalawa, na mas kailangan piliin niya po kayo kaysa saakin. At nabangit niya rin wala silang naging choice ni Ate. Ano po ang ibig sabihin ng mga ’yun? Hindi ko naintindihan po lalo pa’t napakaraming sekreto ng pamilya ko mula saakin. Tell me Tita may kinalaman ba si Lolo sa paghihiwalay namin ni Charl at sa pagpili sayo sa tinutukoy niya?” tuloy tuloy na sambit ko hanggang biglang lumungkot ang expresyon ni Tita.

“Hija, patawarin mo ’ko. Patawarin mo kami. Patawarin mo si Charl. Ayoko nang makalaban ang pamilya n’yo ayoko ng madawit sainyo dahil sobrang hirap kapag nangyari ’yun kagaya nang mga nangyari noon. Wala akong masasabi sayo hija, ayoko ng gulo. Mukhang hindi nila sinabi sayo kaya wala rin akong karapatan na saakin mismo mangaling ang lahat.. Ayoko na hija. Ayokong makalaban muli ang pamilya n’yo sobrang hirap na ng dinanas ng pamilya ko lalo na si Charl. Mahal na mahal ka niya hija pero wala rin siyang nagawa kung hindi magsunod sunuran alang alang saakin at sa pamilya..” nagsimula nang magsibagsakan ang luha niya habang hawak hawak ang kamay ko.

“Tita parang awa n’yo na sabihin n’yo na po kahit umamin lang kayo na may kinalaman si Lolo sa lahat ok na ako kahit h’wag n’yo ng ikwento lahat.” mapungay pungay na sambit ko dahil gusto ko na talaga malaman ang katotohanan.

“ Yes hija may kinalaman ang Lolo mo. Ang buong pamilya nyo At walang kasalanan si Charl at si Akisha..“ napapaos na sambit niya.

“Pero patay na si Lolo! Wala ka na dapat ikatakot Tita kung ano man ’yun..”

“Alam ko pero makapangyarihan pa rin kayo kahit wala na ang lolo mo. Ang mga Dela Veja ay siyang nakakatakot na kalaban na pamilya sa buong Pilipinas. Kahit gaanon ka pa kayaman kayang kaya ka nilang gawing mas mahirap pa sa daga sa isang pitik nila..” takot na takot na sambit ni Tita kaya kumunot ang noo ko at mas lalong naging curious sa lahat ng sinabi nito.

“Ganoon po ba talaga kalupit ang pamilya ko para maraming maapektuhan.” nawawalan ng pagasa kong sambit.

“Pasensya na hija hanggang dito nalang ang pwede kong sabihin pero kung ako ang tatanungin mas gusto kita para kay Charl kaso wala kahit gusto ka niyang ipaglaban ay ipinagkaakit sakaniya ang lahat ganoon rin ang Ate mo..” malungkot na saad niya kaya napabuntong hininga nalang ako.

“Maraming salamat po..”

°°°

NANDITO kami ngayon sa isang Cafe at nagrerelax muna dahil sobra akong nastress sa mga pinagsasabi ni Tita Charmie.

Walang tigil sa asaran sina Mikee and Kenji samantalang ako ay tahimik lang habang katext si Rare.

||Nandito sa Cafe malapit sa Trese. Mamaya kapag nag Call kwento ko nalang lahat sinabi ni Tita.||

||No need, I’ll fetch you then kwentuhan mo ’ko. Malapit ko na rin makuha ang result ng DNA Test baby..||

||Nang ganoong kabilis? ’Di ba sobrang tagal niyan?]

|| I have my own ways baby. May special equipment ang St. Calisha from Paris. Na kayang sabihin ng ilang oras lang kung nag match ba ang DNA Test.||

||Yiee thank you! I love you sobra talaga!||

Tinago ko ang phone ko at bumuntong hininga. “Ikaw ba Mikee may naririnig kang mga kwento tungkol sa family namin?” bigla kong tanong kaya natigil sila sa asaran.

“Bukod sa mayaman, makapangyarihan din! ’Yun ang pagkakaalam ko and narinig ko rin talagang malupit ang lolo mo.” sambit niya saka inom ng frappe niya.

“ Eh ikaw Kenji?“ tanong ko saka sipsip sa tea ko.

“Kilala ko ang Dela Veja dahil naging GF ni Ced si Atarah at Akisha Hahaha.” malokong saad nito kaya inirapan ko ’to.

“ Wala kang kwenta! ’Di naman useful information..“ inis na sambit ni Mikee saka pinaghahampas si Kenji.

“As in ’di mo naririnig ang family name namin sa parents and family mo?” tanong ko pero umiling lang siya.

“Hindi nga saka wala naman ako balak makinig.”

“Wala daw chismoso ka nga!”

“Mikee..” napatingin naman kaming tatlo sa nagsalita at tumambad saamin ang miserable na itsura ni Prince. He’s still gwapo pa rin naman pero halatang namumugto at malalim ang eye bags ni Prince.

“What are you doing here? Tapos na tayo diba?” galit na tanong ni Mikee saka tumayo sa kinauupuan.

“Parang awa mo na. Comeback to me babe..” sambit niya saka lumuhod kaya napatingon sakaniya ang lahat ng tao dito sa cafe.

“Prince, tapos na kayo kaya tigilan mo na ang kaibigan ko..” matigas na sambit ko pero hindi niya ako pinansin at ang buo niyang atensyon ay nakay Mikee lang.

“No, Mahal na mahal kita Mikee. Please give me a chance.” pagmamakaawa ni Prince.

“Brad h’wag umalis ka na bago ka pa namin ipakaladkad sa guard.” mahinahon na sambit ni Kenji saka tumabi sa gilid ni Mikee.

“ T-ngina h’wag kang makialam dito! Please Mikee..“ puno ng galit at pagmakakawa na sambit ni Prince.

“Nakakahiya ka Prince tumayo ka! Pinagtitinginan ka..” galit na at madiin na wika ni Mikee.

“Mikee.”

“Bitawan mo ’ko!”

“Prince ano ba!” galit na sambit ko dahil parang biglang nag flashback saakin ang scene namin ni Adier.

“Dude , don’t touch her..” maotoridad na sambit ni Kenji saka tinabig ang kamay ni Prince na nakahawak kay Mikee.

“Eto bang pinalit mo saakin Mikee?! Ang hapon na ’to? Hindi lang ’to ang unang beses na kasama mo siya! Sumagot ka.” galit na wika niya saka hinarap si Kenji at dinuro duro.

“Prince ano ba!” Tinulak ni Mikee si prince pero hindi nagpatinag ang lalaki.

“ D-mn leave her alone !“matigas na ingles na sabi ni Kenji saka sinuntok si Prince.

“ Stop !“ naiiyak na sigaw ni Mikee.

“Anong pake mo kung ako pinalit ni Mickey?! Damn you f-cker! Ikaw nagloko, ikaw ang sumira ng tiwala niya, ikaw ang nanakit!” galit na galit na pinagsusuntok ni Kenji kaya napaatras ako.

“Stop!”

“Guard guard!”

“Mikee!” Agad kong inilayo doon sa nagsusuntukan si Mikee dahil ayokong matulad siya saakin na nasaktan pa dahil sa dalawang lalaki na nagaaway.

Inawat ng mga waiter and guard sina Kenji and Prince. Nang maawat na nila ay galit na naglabas ng lilibuhin na pera si Kenji sa lamesa.

“I’ll pay all the mess and if its not enough! You can call me. Here my calling number. Let’s go!” Matigas na ingles na sambit ni Kenji saka hinila saakin si Mikee palabas ng cafe.

Nakakatakot magalit si Kenji ngayon kolang siya nakita ng ganon at nagsalita ng ingles na sobrang tigas.

“Mas lalo mong nilayo sa sa’yo si Mikee. Sana inisip mo muna na mawawala ang kaibigan ko sayo once na nang babae ka.” sambit ko kay Prince na hawak hawak ng mga guard  saka sumunod kay Kenji at Mikee palabas.

°°°

NANDITO kami ngayon nina Kenji, Rare at ako sa condo ni Mikee. Nasa kwarto ako nito habang pinapatahan siyang umiyak at inaalo.

Kanina pa siya umiiyak simula nang magkaroon ng gulo sima Cafe. Nasa sala naman ng condo sila Rare at Kenji. Isa pa ’tong Kenji na ’to. Galit na galit rin. Kulang nalang mapatay  niya na kanina si Prince.

Si Rare ay kanina pa dumating pero hindi pa kami nakakapagusap dahil inaalo ko nga si Mikee. Ang huling paguusap namin ni Rare ay sa text. ‘Na nandito na daw siya at nasa kotse niya na dae ang rrsulta ng Dna Test’

Sobrang bilis, kaya napakaswerte ko talaga sa boyfriend ko eh lahat ng mga imposible ay nagagawa niyang posible.

“Ath..iwan mo na’ko. I’m fine . “nautal at paos na sambit ni Mikee.

“No, hihintayin kitang makatulog..” matamis kong sambit.

“Nasa labas pa ba si hapon?”

mapungay pungay na tanong nito.

“Yes.”

“Pauwiin mo na, matutulog na ako. Salamat sa pagbabantay..” sambit niya saka niyakap ako at nagtalukbong na sakaniyang comforter.

Nag stay pa ako ng ilang minuto bago ko narinig ang mahinang hilik niya kaya pinatay ko ang lampshade at lumabas na ng kwarto niya at nagtungo sa kung saan sina Rare.

“ How is she?“ salubong ni Kenji.

“She’s sleeping na. Umuwi na daw tayo.. “ sambit ko saka kinuha ang bag ko nakapatong sa couch.

“ I don’t want to go home.I want to stay here para mabantayan ko siya..“ pagsusumama ni Kenji kaya tinaasan ko ’to ng kilay.

“ Baliw, hindi pwede! Magagalit ’yun.“ kunot noo kong saad.

“Hayaan mo na, sasaluhin ko ang galit niya para mapanatag lang akong ok siya..” mahinahong sagot nito.

“ No! Baka no pang gawin mo sakaniya.“ naiiling kong saad.

“I’m Gago Ath but I respect her ..“seryosong usal niya.

“Let him baby. Para mapanatag ka rin. He’s f-cker but he knows how to respect. Katakot niya lang gumawa ng kalokohan mawawala lahat sakaniya.” seryosong sambit ni Rare saka inakbayan ako.

“Please Atarah, Hindi ko siya gagalawin kahit daliri ko ay hindi ko idadampi sakaniya. Gusto kolang siyang bantayan..” sincere na saad nito kaya napabuntong hininga ako.

“Osige, I trust you ha! Ikaw na bahala..”

“Sige..”

“Umayos ka Kenji! Patay ka talaga sakin! Idi-disect kita ng buhay kapag ginalaw mo bff ko!”

“Yes Atarah.” tipid na ngiting saad niya.

“Let’s go baby.” Ipinalupot ni Rare ang kamay niya sa bewang ko at lumabas na kami  sa condo ni mikee.

“I missed you..” sambit niya saka inaamoy amoy ang leeg ko.

“Hoy sandaling oras lang tayo ’di nagkita ha pero sige I miss you too!” sambit ko saka ngumiti at mabilis na hinalikan siya sa pisnge.

“D-mn your smell is so sweet..”

“Tse bolero, kamusta DNA result?” sambit ko kaya natigil siya sa ginagawang paglalambing at sumeryoso ang mga mata niyang nakatitig saakin.

“Nasa sasakyan ang papel..”

“Pero ano ’yung nakalagay doon?” kinakabahan kong tanong kaya umigting ang panga niya.

“Positive, You’re real Dela Veja.” seryoso niyang usal.

Natigil ako sa paglalakad at napalayo sakaniya. “Are you serious?” hindi makapaniwala kong saad.

“Yes baby..” nagtiim ang bagang ko at nauna ng naglakad papasok ng elavator. Second floor naka locate ang condo ni Mikee kaya kailangan pa namin bumaba. Pumasok din si Rare dito sa loob ng elavator na bakas ang pagaalala sa mukha pero hindi ko ’to pinansin at  pinindot nalan ang button.

“Calm down baby..” Napakagat ako sa labi nang hinawakan niya ang kamay ko kaya mapungay pungay na mata lang ang sinalubong ko sakaniya.

At nang bumukas na ang elvator ay agad akong naglakad habang hawak ang kamay niya. “ Nasaan ang kotse mo?“ tanong ko rito.

“Here. Please calm down..” iginiya niya ako sa kotse niya at mabilis na pinagbuksan niya ako ng pintuan sa front seat at pumasok naman ako. Ganon din ang ginawa niya sa driver seat at pumasok na siya.

Ibinigay niya saakin ang isang brown envelope at mabilis kong nilabas ang laman nito at halos lahat ng nakikita ko is 99.9% match na ang ibig sabihin magulang ko nga sina Mommy and Daddy?

Napaawang ako ng labi at nabitawan ko ang hawak kong papel. Nagsituluan ang luha ako habang natulala.

“Baby..” lumingon ako kay Rare na lumuluha.

“Rare! ’Di ko na maintindihan! Gulong gulo na ako sobra!” Hinawakan ko ang ulo ko at pumikit ng mariin hindi ko siya narinig na magsalita sa halip ay naramdaman ko nalang na lumapit siya at kinulong ako sa kaniyang mga bisig.

“Hindi ko na talaga alam! P-nyetang pamilya ’to! Wala na ba talaga silang kayang gawin kung hindi saktan at guluhin ang isip ko ha?!” puno ng poot at kalungkutan na sigaw ko pero inaalo lang ng mahal ko.

“Ayaw magsalita ni Tita Charmie, hindi lahat sinabi niya dahil natatakot daw siya sa pamilya ko. Takot na takot na baka pahirapan nanaman sila! Paulit ulit siya humingi ng patawad Rare! At paulit ulit niyang sinasabi na wala talagang kinalaman si Ate at Charl pero ang pamilya ko lalong lalo na si Lolo ang talagang may kasalanan sa lahat..” nanginginig kong usal.

“Gusto kolang naman kasi malaman ang totoo hindi para balikan pa si Charl! Gusto ko malaman bakit nila kailangan itago saakin at bakit nila ako gustong sakatan!” puno ng hinanakit na sigaw ko. Naramdaman kong mas humigpit ang yakap niya.

“Ikaw Rare hindi ka ba nagtataka? Bakit hindi hinayaan ni Lolo na maging kayo ni Ate? Ha? Wala ka ba talagang alam o pati ikaw may sekreto saakin?!” tinulak ko siya para maalis ang pagkayakap niya saakin. Nagtagumpay naman ako dahil nabitawan niya ako dahil bigla itong nanghina sa sinabi ko.

“No baby, I don’t have any secret. Kung may alam ako sasabihin ko sayo dahil ayaw kitang nahihirapan ng ganito.” mahinahon at mapungay pungay na saad nito.

“Ang pamilya mo ba gusto si Ate ko para sayo ha?” matapang kong tanong kaya gumalaw ang panga niya at malalam akong tinignan.

“Gusto nila ang kahit sinong babaeng napupusuan ko and hindi sila nangigialam sa kung anong gusto ko because I hate that the most. I don’t want to be manipulated and controlled by anyone else except you baby. You’re my master and I will do what ever you want..” he held my hands as he stared at my eyes.

“Gusto ko ng maging masaya sa feeling mo ng mapayapa na walang gumugulo sa utak ko pero hindi eh sobrang gulo..” hinang hina kong sambit.

“Do you trust me baby?” mapungay pungay na tanong nito habang hinahawakan ang kaliwang pisnge ko.

“I trust you..” paos kong saad kaya hinila niya ako palapit sakaniya para yakapin muli. “No matter what happens, trust me and don’t stop.” hinalikan niya ang tuktok ng ulo ko at pagkatapos ay hinawakan niya ang magkabila kong pisnge at tumingin ang mapangakit niyang mata saakin.

“Always remember that no matter how difficult life is, I will never stop loving you.”

°°°

BALIK trabaho na naman ulit ako ngayon ganoon din si Rare. Permanent na ang contract niya sa St. Calisha sabi niya saakin kagabi.

Iyak lang ako ng iyak kagabi hang inaalo ako ni Rare at pinatahan bago hinatid sa bahay.Nadatnan ko ang pamilya ko na nagkakasiyahan lahat na animo walang tinatago saakin. Hindi ako sumali sa kasiyahan nila pero narinig ko na magkakaroon ng outing ang aming pamilya. Susulitin daw ang mga oras na magkakasama kami lahat pero hindi naman ako sigurado kung sasama ba ako sakanila lalo pa’t busy ako sa trabaho ko at hindi na ako basta basta pwedeng magabsent.

Buong gabi, hirap ako matulog dahil iniisip ko ang lahat. ’Di ko na alam kung anong dapat gawin? Kung anong dapat isipin dahil sobrang naguguluhan na ako. Ang mga konlusyon na nabubuo ko sa utak ko ay mabilis na nasira dahil sa nalaman kong totoo akong Dela Veja.

Ngayon napatunayan kong Anak nila ako at kapamilya nila ako. Ano pa ang dahilan bakit nila ginagawa ’to saakin? Bakit kailangan pa nila saakin itago ang lahat?

“Ath, pakihatid nalang ’tong sample blood sa laboratory..” nabalik ako sa reyalidad nang magsalita si nurse Angel.

“Dengue ba case ?” tanong ko rito saka inabot ang hawak niyang tray.

“Yes, Check nalang ulit kung tumaas na ba ang platelets nito.” tumango ako saka ngumiti at naglalakad papunta ng elevator.

Pagpasok ko sa Elevator siya rin ang pagpasok ni Kristan. “Anong floor ka?” tanong ko para pindutin ko ang button.

“ 3rd .“ tumango ako sa pindot ang second floor at pangatlong floor.

“ How’s your wound?“ sambit nito saka tingin sa likod ng ulo ko na nakabenda parin.

Pahilom na ang sugat ko dahil alagang alaga ako ng boyfriend ko na isang magaling na doctor kaya malabong hindi agad gagaling ’yun.

“Ok naman na. Ikaw kamusta mga pasa mo? Pasensya na sa nagawa ni Rare ha..” nakanguso kong sambit habang nakasulyap sa mga pasa nito.

“Its ok, I understand him. May kasalanan naman kasi talaga ako.” mapait siyang ngumiti at iniwas ang tingin saakin.

“ Wala kaya! Pinigilan mo lang naman si Adier eh.“ panggigiit ko dahil wala naman talaga siyang kasalanan.

“ Nagpakita na ang g-gong ’yung sayo?“ matigas na tanong nito halatang galit na galit pa rin siya.

“Hindi pa nga eh.”

“D-mn him, kahit gaano kita kamahal hindi naman ako kadesperado para makuha ka lalo pa’t alam kong may napupusuan ka na pero siya t-ngina niya hinaharass ka pa.” napangiti naman ako sa sinabi niya.

“Kalma ka na. Hayaan mo na siya .“He’s always like this. Kahit kay Mikee pa. Protective bestfriend talaga siya.

“Tell me Ath kapag ginawa niya ulit ’yun. Sisiguraduhin kong malalagot siya.”

“Baliw ’to pero salamat.” tumango siya iniwas ang tingin saakin habang pinapagalaw ang kaniyang panga.

“ Kayo na ni Rare?“ biglang tanong nito habang diretso ang tingin sa harap ng elavator.

“ Yes .“ nakangiti kong saad.

“ Stay strong ..“ sakto namang bumukas ang elevator kaya lumabas na ako. “ See you around Tan.“ sambit ko saka kumaway at naglakad na palayo roon.

Pumunta ako sa laboratory at ibinigay ko na ang sample blood. Napatingin ako sa wrist watch ko at malapit na pala mag break time.

“Nurse Atarah. Pinapatawag po kayo ni Doc Rare sa office niya.” sambit ng Janitor kaya ngumiti ako saka tumango.

“Ah sige sige.” sambit ko saka naglakad papuntang office niya dahil sa second floor din nakalocate ang opisina nito.

Nang marating na ako sa tapat ng office niya ay ’di na ako nagaalinlangan na kumatok dahil pumasok na ako agad at nadatnan ko siya na nakaupo sa table niya habang may binabasang mga papel.

“Pinapatawag mo daw ako?” tanong ko kaya agad na umangat ang mata niya saakin at pinagpasadahan ang suot kong uniporme. White skirt and white blouse  ang uniporme namin nga nurse.

“Yes, we’ll eat our lunch nag order na ako. Come here baby.” lumapit na ako sakaniya saka humikab hikab.

“ Eh maaga pa .“ sambit ko saka patong ng kamay ko sa swivel chair niya.

“I know, seat here..” saad niya saka tinuro nito ang lap niya. Bumuntong hininga ako saka sumunod nalang sa sinabi niya.

“Ano ba ginagawa mo?” tanong ko saka chineck ang mga papeles sa table niya. Naramdaman ko ang pagpalupot ng kamay niya sa tyan ko at inaamoy amoy ang batok ko.

“Hmm, your smell is so sweet. I want to taste you ..” hinarap ko siya at hinawakan ang magkabila niyang pisnge at binigyan siya ng mabilis na halik.

“ Nagtatrabaho tayo.“ nakanguso kong sambit saka binalik ang tingin sa mga papel sa lamesa niya. “ May operation ka bukas no? Cardio ba?“   hindi niya ako sinagot at sa halip ay hinarap niya sakaniya at mabilis na hinawakan ang bewang ko at inupo sa table niya.

He wrapped my whole body with his single muscled arm. He suddenly planted a soft kiss on my neck.

“ Uhmm. Rare ~“ The soft kiss turned into nipping and i heard myself moan in pleasure. I close my eyes and cherised the lingering kisses that i was recieving on my neck.

D-mn this man. Oras ng trabaho eh! Gusto ko siyang patigilin pero hindi ko magawa kasi gusto ng katawan ko. Ang rupok rupok ko sa halik niya!

He quickly opened my white uniform and cupped my breast, and bent down to kiss my lacy black bra softly. He proceeded to take my bra off the kaya halos mapaliyad ako sa kaniyang lamesa at sirain ang mga gamit na nandoon.

“ I love you baby..“ his voice was rough in my ear while his fingers stroked my breasts.

He kissed me like he wanted to be kissed, soft and moist and hot and breathy, not trying to win a battle but seeking union and closeness and the sharing of one breath, one sensation, one timeless and passionate moment. The heat rose in my cheeks as his tongue touched my tongue, quick and electric and delicious, then firmer, more determined, more curious about the heat that lay within, seeking to chase down that elusive liquid lightning that reached through both of them.

I wanted to kiss him forever. I kissed him until reason seeped out through my pores and I became a living pulse, conscious only of what I wanted to do to him. Wow, self ayaw mo pa talaga sa lagay na ’yan ha? Bigay na bigay ka eh.

God, the scent and taste and feel of him. It was like tiny fireworks going off all over me, bits of me I’d thought dead reigniting to life.

Tok! Tok!

“ Sir nandito na po order niyo.“ Agad ko namang naitulak si Rare at tinakpan ang sarili ko.

Umigting ang panga niya at mabigat ang hakbang na nagtungo sa pintuan. Binuksan niya ito ng hindi gaano kalaki ang pagitan para hindi ako makita. Kinuha niya ang order niya at agad din namang sinarado ang pintuan at nilock pa.

Mapungay pungay niya akong tinignan at ipinatong niya ang paper bag sa isang lamesa saka nilapitan ako at hinawakan ang kamay kong pinangtatakip ko sa dibdib ko.

“ I want to eat my dessert first.“ He huskily said as he leans down and kisses me. Maiinit at puno ng pagmamahal ang pagbibigay ng halik saakin labi hanggang sa bumaba ’to saakin leeg.I closed my eyes, feeling his lips on my neck, feeling his fingers tracing the length of my spine.

“Can I baby ?” mapangakit na sambit nito habang hinahaplos haplos ang tela ng aking puting skirt.

“ Yes, please .“ Inihiga niya ako sa lamesa niya ng dahan dahan at hindi inalintana kung masisira namin ang gamit niya roon.

Unti unting ibinaba ang suot kong skirt. Nang maibaba niya na. He trace the rim of my underwear and I moan. What is he waiting for? I need him to touch me there.

“Can I take them off ?“tanong nito habang hinihimas ang pagkababae ko na tinatakpan ng tela na ’yun.

“ Yes “ I blurt out. I’m so nervous but I want him no I need him.

He gives me a small kiss and then starts leaving a trail of kisses down my body. With each kiss he gives me it gets harder for me to breath. He stops at my belly button and the edges of my panties were soaked now, and he slid them down with his teeth. He starts kissing the inside of my thighs and it feels so damn good to have his lips on me down.

As I feel his lips next to my girl I quickly close my legs crushing Rare’s head “ Ouch !“ He pushes my legs open to release his head. “ I’m so sorry.“ natatawa kong sambit pero ngumisi lang siya at pinagpatuloy niya ang paglalaro sa aking babae.

Tulirong tuliro na ako at halos sirain ko na lahat ang mahawakan kong papel dahil sa ginagawa niya. D-mn this man.

“ Come on baby.“ I feel his hot breath on my ear. He thrust one finger inside mine, crooking it and hitting me in the spot.

“Uh– Rareeeee.” I moan into one long, high-pitched orgasm. 

“ Mmm baby you’re so tight.“ he said, moving his fingers lightly over my clit and making me rise on my toes. I arched against him as his fingers found that spot inside me that felt so good.

His fingers still moving rhythmically inside me, his thumb circling and pressing. His other hand scoops my hair off my head and holds my head in place. His tongue mirrors the actions of his fingers, claiming me.

My legs begin to stiffen as I push against his hand. He gentles his hand, so I’m brought back from the brink I come instantly again and again, falling apart beneath him.

I relaxed against the post, enjoying the feel of his hands on me, the experience made more erotic by the accompanying sound track of sighs, whimpers, and moans.  Rare’s hands finally made their way between my legs and I held my breath, anticipating his touch right where I needed it.

I push back as I bring him closer into me. Oh god I think I’m going to pee. “ Rare I need to use the bathroom.“ nangininginig kong wika pero tumawa lang ’to.

“No baby just let it go “ he thrust again his finger. “ Oh my god, I’m cumming!” I shout. My body breaks out into goosebumps and I curl my toes as butterflies are release all over my body. Mabilis kong naramdaman ang bibig niya sa pagkababae ko at sinalo lahat ang likidong nilabas ko.

Napakagat ako sa aking labi at dahan na umupo sa lamesa kahit nanginginig pa ako. “Rare baka may marinig saatin..” tumayo siya mula sa pagkaupo niya sa swivel chair niya at tumabi sa pagkaupo ko. “ Don’t worry my office is soundproof. “ paos na sambit nito saka hinalikan muli ako ng malalim but I push him off   because I need to feel his mouth on mines badly.

“What’s wrong?” puno ng pagtataka at pangaakit na tanong nito.

“Take your shirt off now.” Sambit ko kaya napangisi siya.His almond eyes lit up at the sight of me. He was wearing a simple button-up and slacks, muscles stretching the arms of his shirt. He slowly start to unbutton his shirt as his eyes roam all over my body.

Nang maialis niya na ang pang itaas niya ay umupo siya mula sa swivel chair niya at hinawakan ang aking bewang at binuhat paupo sakaniya.

“ I thought Tarzan was the wild one not my Master Atarah“ He kissed me passionately and I wrap my left arm around his neck as he takes my breath away while my right hand run through his muscles. His skin is so soft but his muscles are so tight.

God I will never get tired of seeing his bare body. Napaka perpekto talaga nito na animo isang greek god.

Ipinadausdos ko ang aking dila sakaniyang dibdib kung nasaan nakaukit ang aking pangalan.

“ Baby ..“ He moaned as he lifted me up and walked steadily to the other  couch with my legs wrapped around his waist. We didn’t stop kissing on our way to the couch. The scent of his cologne filled me with lust.

He set me down on the couch and lifted my feet to his chest, slipping off my shoes. He rubbed the soles of my feet and waved his tongue across the tips of my toes, his mouth so warm and soft. I felt my girl tighten as he circled his lips around my toes, one by one. He licked his way up my legs slowly and kissed my knees, then parted my thighs.

“Spread your legs for me, master.”

He gave me a teasing bite on my inner thigh. Ipinatong ko ang kanang kamay ko sa leeg niya so his face was pressed hard against my crotch. My other hand gripped the back of his head, as I thrust up and down over his face. He shook his head rapidly from side to side, making my pleasure reach an extreme peak. Then he whirled his tongue around my clit until I came powerfully on his mouth. I was moaning and gasping.

“Please, I want you!” Sigaw ko. He bit his lip in lust at my graphiccommand. Inalis niya ang slack niya at mabilis na binaba ’to ganoon din ang ang kaniyang boxer at underwear.

“ Holly shit .“ Mura ko nag makita ko na muli ang pagkalalaki niya. Ganoon parin ang itsura nito simula nung huli ko ’tong nakita pero parang nagbago ang size at lumaki pa.

He moved on top of me, letting me feel his whole body, skin to skin. “Okay baby I’m going to go really slow you have to let me know if I’m hurting you or if you want me to stop.” He huskily says kaya mabilis lang skong tumango habang nakapikit.

He thrust inside of me very slowly and I feel a mix of pain and pleasure. I leave his mouth to gasp for some air. He sucks on my breast as he continues to thrust inside me gentle. I cry out because it feels so good. There is no more pain just pleasure. My hips start moving with his hips.

“That’s it baby rock with me”. I wrap my legs around him and we start moving as one.

“Oh my god baby. Faster faster” pagmamakaawa ko at halos bumaon na ang kuko ko sa kaniyang likod.

My muscles begin to tighten as he moves faster. Our body cover with sweat start sliding against each other. Some thing inside of me starts building up again but I don’t know how to reach that point.

He worked me in an offbeat rhythm that felt like his shaft was massaging my inner walls. I didn’t know when he was going to thrust back inside me deeply. There were shy seconds of just his tip breaching my cunt, then he would thrust inside me with great intensity, unexpectedly.

“ Breath, baby breath .“ bulong nito nang mapansin na hindi ako humihinga dahil sa kakaibang sensasyon na dala nito.

He runs his tongue inside my mouth and I moan. He push himself inside me and I cry out into his mouth and he pinches my nipple. I roll my eyes out of pleasure. He pushes a little father and I feel like he is tearing me inside.

He wet his fingers and circled them over my clit slowly as he made me wait for his cock to thrust again. My thighs, wrapped around his waist, trembled in anticipation.

“Oh god Rare.” my breath increases as something inside me is building up. My toes curls and I squeal.

I held his face close and kissed his panting mouth, then slipped my thumb between his lips. He nibbled it as he swiveled his hips, grinding into me. I could feel a second orgasm rising rapidly, even stronger than the first. I held on tight to his muscular ass. Drops of his sweat dripped onto my neck. I tipped my head back, my eyes shut, my head swimming.

He rammed into me steadily, then faster. “ I’m cumming again baby!“ I shouted.

“ Me too .“ His and my orgasm exploded through me. My girl clenching around his boy. He made sure not to pull out until every spasm had run its course through me.

°°°

NAKAUPO lang ako sa couch niya habang pinapanood ko siya na mag trabaho. Nakaunderwear na ako pero hindi pa ako nakabra at damit. Natatakpan ang katawan ko ng isang puting kumot.

Hindi niya na ako pinagtrabaho dahil sobrang sakit na ng ibaba ko. Ni hindi nga ako makatayo ng ayos dahil sa ginawa namin. Kung hindi ko lang sinabi na nagugutom na ako hindi talaga kami titigil.

We don’t use protection and he exploded his juice inside me. Malaki ang posibilidad na mabuntis ako. “ Rare, paano kapag nabuntis ako !“ sambit saka ngumuso.

Tinapunan niya lang ako ng masayang titig at nginisian. “ Pananagutan kita. We will make more baby.“ tumayo siya sa swivel chair niya at inayos ang butones ng damit niya saka lumapit ito saakin.

Tinabihan niya ako at tinitigan ng diretso sa mata. He held my cheeks and kissed my forehead. “ I will not commit with something that we are both not sure in our feelings pero ngayon alam natin dalawa na mahal natin ang isa’t isa habang ginagawa natin ’to. We don’t f-ck. We made love baby..“ He said and kissed my lips.

“I don’t want to pressure you baby but I want to marry you, I want to be the father of your children. I want a life with you, a home with you, a bed and the same four walls. I want to brush my lips across yours as I leave for work in the morning, knowing that we will be together when night falls. I want to kick off my shoes and have you rub my feet and tell you about my day…” sambit nito at binigyan ako ng mainit na yakap.

---

Nyang note: Bet n’yo ba ang Point of View ni Rare? Hahahah soon mga dai! Enjoy reading Godbless you.

Don’t forget to vote and leave a commentd.

Chapter 39

Atarah’s

POV

DITO ako ngayom natulog sa Condo ko kasama si Rare dahil kagabi talagang masama ang pakiramdam ko para akong lalagnatin na ewan ko ba basta ang hapdi ng pagitan ng mga legs ko.

Napagpaalam naman ni Rare na dito muna ako matutulog sa Condo and syempre pumayag agad si Mommy basta kasama ko daw si Rare dito. Si Daddy ayaw pa nung una ganoon din so Lola pero wala na silang magawa lalo pa’t sinabi ni Rare na masama ang pakiramdam ko at hindi ko na kaya pa bumyahe papunta ng bahay dahil mas malapit naman kasi ang condo ko sa hospital kaysa sa bahay.

Nakatitig ako sa matiwasay na mukha ni Rare na natutulog pa. Maaga pa naman. 5:30 palang pero nagising na ako agad dahil maaga ako nakatulog kagabi. Pagkauwi palang namin kagabi nagligo lang ako ng saglit at tulog na ako agad. Hindi ko na siya naasikaso dahil sa sobrang pagod ko at sakit na nararamdaman ko.

Nakayakap ang braso niya sa bewang ko habang magkaharapan kami. Tulog na tulog siya. Napatingin ako sa ibaba ng comforter at napagtanti ko na naka boxer lang ’to at topless.

Ang gwapo gwapo ng boyfriend ko ang ganda pa ng katawan, matalino pa, mabait, sweet and mapagmahal! Para saakin ang perpekto na siya at wala ng makakapantay na kahit sino sakaniya sa puso ko.

Hindi ko akalain kay Ate na papakawalan niya pa ang isang lalaking mala greek god na gan’to na wala namang ibang ginawa kung hindi magmahal. Pero siguro nga may plano ang diyos para saamin kaya nangyari ang lahat. Baka kami nga talaga ang nakatadhana para sa isa’t isa pagkatapos ng mga masasalimuot na nangyari saamin.

Sana nga, hindi niya ako biguin. Sana hindi niya ako saktan. Sana siya nalang hanggang dulo kasi sobrang mahal ko na siya at ’di ko na kayang mawala pa siya saakin.

Niyakap ko si Rare at isiniksik ko ang mukha ko sa dibdib niya kaya gumalaw siya at niyakap rin ako ng mahigpit kahit tulog pa rin ’to.

Sana nga, wala ng problema na dumating. Sana walang ng sumira saamin. Naiisip ko na nakalimutan nalang ang lahat ng sikreto na tinatago saakin ng pamilya ko para wala ng gumulo sa isipan ko at tuluyan nalang maging masaya sa piling ni Rare pero hindi ko talaga magawa ’yung tipong kapag kasama ko si Rare nakakalimutan ko lahat ng problema ko ng panandalian pero kapag gabi na at ako nalang magisa naalala ko ng naalala at pinipilit ko gumawa ng konklusyon sa utak ko kung ano ba talaga ang nangyayari.

Pinikit ko ng mariin ang mga mata at pinakiramdam ang init ng katawan at amoy nito na napaka bango. Ilang minuto pa ako hindi gumalaw sa posisyon namin bago ko napagdesisyon na tumayo at maligo na kahit maaga pa para makapag prepare na rin ako ng almusal namin.

Dahan dahan akong umupo sa kama at inalis ang pagyakap niya saakin.Gumalaw siya pero hindi naman ’to nagising kaya tumayo na ako ng dahan dahan at naglakad papunta ng Cr.

Humarap ako sa salamin at naghilamos muna para magising ang diwa ko saka ko hinubad ang lahat ng saplot ng katawan ko at naligo na.

Hindi na masyado masakit ang ibaba ko kumpara kagabi na animo linalagari ang ibaba ko.

Mahigit dalawamput minuto ang ginugol ko sa pagligo bago ako matapos. Lumabas akong nakatapis ang towel sa katawan ko at nadatnan kong natutulog pa rin si Rare sa kama ko. Dumaretso ako sa walk in closet at napili ko muna na mag suot ng white spaghetti strap at manipis na short na kulay itim.

Mamaya na ako magbibihis ng uniporme dahil magluluto pa ako ng almusal. Dahan dahan kong sinarado ang pintuan ng kwarto ko at dumaretso sa kitchen.

Chineck ko ang refregirator at nakabukas ’to. Matagal akong ’di bumusita sa condo kaya hindi nagalaw ang mga pagkain ko rito pero madalas naman pinapalinis ni Mommy ’to lagi sa mga kasambahay namin.

Kumuha ako ng ham and hotdog sa freezer kaya inilagay ko muna ’to sa bowl na may tubig para mabawas ang pagyeyelo nito.

Habang sinet aside ko ang ham and hotdog ay naginit na ako ng water at nagsimula na ako mag painit ng frying pan para magluto ng itlog.

Nang uminit ay isinalang ko na ang itlog at hininaan konti ang apoy. Habang iniintay ko na maluto ang itlog ay nag toast naman ako bread sa toaster.

Inabot ako ng mahigit 15 minutos sa pagluluto ng lahat. Isa isa kong inilagay sa plato ang niluto at hinain sa hapagkainan hanggang sa naramdaman kong may yumakap sa likuran ko at pinatong ang mukha sa balikat ko.

“Oh

gising

ka

na pala.“ Sambit ko saka ibinaba ang mga plato sa lamesa. Hinarap ko ’to at pinatong ko sa leeg niya ang kamay ko.

Tumambad saakin ang magulo niyang buhok at mapungay pungay na mata pero bakit ang gwapo niya pa rin ha?

Hinalikan ko ng mabilis ang labi niya at ngumiti ng malaki. “ Goodmorning

baby !“ masaya kong sambit saka hinawakan ang pisnge niya.

“ Good morning.“ Hinalikan niya muli ako sa labi at niyakap ako ng mahigpit.  Napangiti naman ako sa ginawa niya at hinampas ang katawan niya dahil nakatopless pa rin ’to hanggang ngayon.

“Magbihis ka na muna doon baka sipunin ka.” sambit ko saka inalis ang yakap niya saakin pero ipinalupot niya lang muli ang braso niya saakin.

“How’s your feeling? Are you still sore?” Husky na sambit nito habang ang mapungay pungay na mata niya ay nakatitig saakin pero umiling lang ako sa tanong niya.

“Hindi na. Bilis na magbihis kana para makakain na tayo. Do you want coffee or milk?” tanong ko habang yakap yakap niya pa rin ako.

“You, I want you.. “paos na sambit nito kaya sinimangutan ko lang siya.

“Ang aga aga Rare tigilan mo ’ko. May trabaho tayo! Bilisan mo na!” kunot noo kong sambit kaya ngumiti siya at hinalikan ako sa ilong.

“Yeah, I love you..”

“I love you too.” sagot ko saka humiwalay sa yakap niya kaya naglakad siya pabalik ng kwarto ko at ako naman ay patuloy lang sa paghahanda ng umagahan namin.Nang matapos na ako sa paghahanda ay ay umupo na ako sa upuan at hinintay nalang siya. 

Napatingin ako sa mabigat na hakbang na papalapit saakin. Naka puting shirt ’to na fit na fit sa malaki niyang katawan. Gulo pa rin ang buhok niya pero hindi ganoon ka pungay ang mata niya.

Ang gwapo!

“Pupunta pa ba tayo sa mansyon n’yo para kumuha ng

damit

mo?“ tanong ko saka nilalagyan ng egg and ham ang plato niya.

“No,

nagpadala

ako

kagabi

ng

mga

damit

ko

rito

.“ sagot nito saka pinagalaw ang panga habang nakatitig saakin.

“ Ok good. What do you want? Rice?“ tumango nalang siya at ininom ang tinimpla kong kape . Nilagyan ko ng pagkain ang plato niya at pagkatapos ay ganoon din saakin.

“ Sorry,

nakatulog

ako

kagabi

. Hindi na kita

naasikaso

.“ sambit ko saka nagsimula ng kumain.

“Its fine baby, I know you’re sore. That’s why I put an ice cube in a thick washcloth and resting that on the outside of your underwear for 10 to 15 minutes. I used over-the-counter pain reliever like Motrin and Ibuprofen too because all of these things have anti-inflammatory effects, which can relieve some of the pain.  “ sambit nito dahilan para matigil ako sa pagkain ko at pinanlakihan ’to ng mata.

“Eh?

Bakit

’di ko

naramdaman

?!“ gulat na tanong ko kaya napangisi siya.

“ You’re too tired baby kaya hindi mo na

maramdaman

.“ sambit niya saka kagat ng tinapay.

Napakagat ako sa labi at napalunok.

“

Nakakahiya

!“ Iniwas ko ang tingin sakaniya sa tinakpan ang mukha ko dahil sa ginawa niyang ’yun

“You don’t need to be shy baby, I already saw and taste it.” mapanukso na saad nito kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ Bastos !“ hahampasin ko sana siya pero naabot niya na ang kamay ko at mabilis na hinalikan ’to.

“You know what, One of the most common causes of pain during or after intercourse that can lead to a sore vagina is inadequate lubrication.When your vagina isn’t properly lubricated during sex, the friction can cause tiny tears in your skin.” sagot nito habang sumusubo ng pagkain gamit ang kanang kamay at ang kaliwang kamay naman niya ay hawak ang kamay ko.

“So I don’t have enough lubrication?”

kunot noong tanong ko.

“Based on my observation not really but my bird is quite big, 9 inches and you’re so tight. It might actually be hitting your cervix during penetration.” nakangisi niyang sambit kaya inirapan ko ’to.

“Then how to prevent pain in the future?

Ayoko

na

talaga

sobrang

sakit

as in. “ sobrang nanghihina talaga ako kapag ganoon.

“Foreplay is a great first step. Vagina expands during foreplay, which allows for deeper, more comfortable penetration. Foreplay also increases lubrication, which will make penetration a little easier. “ sagot nito habang ang nakaakit na mata niya ay nakatitig pa rin saakin.

“ Eh ginawa naman natin ’yung

foreplay bago mo

inano

’yan? We kissed! We hugged! You play with my boobs! Oh–– Let’s not talk about this,

kumakain

tayo..“ sambit ko nang mapagtanto ko na ang pangit ng topic namin. Seriously self hindi ka nahihiya sa mga pinagsasabi mo ha?

“You’re so cute baby..” sambit niya nang mapansin na namumula na ako dahil sa kahihiyan.

“

Tigilan

mo ’ko Rare

Cedrick

.

Kumain

ka

nalang

..“ sambit ko saka binawi ang kamay sakaniya at nagsimulang kumain ulit.

“You want to make more babies huh?” mapanuksong tanong niti kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Yes pero

h’wag

na muna

ngayon

! May

trabaho

tayo no! ’Di na

nga

ako

nakapagtrabaho

ng

ayos

kahapon

dahil

sayo!“ iritado kong sambit kaya natawa siya at nilapit ang upuan saakin.

“Hahaha, I love you. Give me a kiss.” usal nito saka nilalapit ang mukha saakin.

“No!” saad ko saka kinurot lang ang pisnge niya.

“Please master! I want to taste the lips of my dessert

kahit

’yun lang.“ nakangusong sambit nito kaya bumuntong hininga ako dahil nag pa pacute na ang boyfriend ko at ako ’tong marupok ay pagbibigyan siya kaya binigyan ko ito ng smack kiss.

“Oh! Tama na

tigilan

mo

kakadessert

baka

gawin

mo pa

akong

maindish

.“ umiirap na sambit ko kaya natawa ulit siya.

“Say I love you first..”

“I love you po Dr. Rare

Cedrick

Grison!“

“I love you d-

mn

much to nurse

Atarah

Kylte

Grison.“

°°°

NAPAHAWAK ako sa batok ko dahil nakaramdam ako ng pagod kahit tanghali palang. Andami ko ng ginawa rito hospital kahit ilang oras palang ako. Palakad lakad ako sa apat na palapag na hospital na ’to para maghatid ng kung ano ano at icheck ang lahat ng patient.

“Nurse .” napatingin naman ako sa babaeng nasa mid 40s.

“ Bakit

po ?“ magalang kong tanong.

“

Natangal

po kasi ang

benda

ng

sugat

nung

anak

ko baka po

pwede

pakiayos

.“ mahinahon na sambit niya .

“Ah

sige

po,

ano

pong room ba?“ tanong ko.

“94.”

“

Sige

po

sunod

nalang

po at

kukuha

lang ako ng

gamit

.“ ngumiti ang babae at tinalikuran ako. Nagtungo naman ako sa station para kumuha ng mga kit na gagamitin ko.

Nang makakuha na ako ay naglakad na ako papunta sa private room ng patience. “ Ath

, what happened to

Mikee

?“ napalingon naman ako kay Kristan na sumabay sa paglalakad ko.

“ ’Yun ’di ba

nga

broken ’yun

tapos

nung

isang

araw

nagpakita

sakaniya

si

Prince

nagmamakaawang

bumalik

sa

kaniya

si

Mikee

.“ sagot ko kaya umigting ang panga dahil umiiral nanaman ang pagka protective ni Kristan.

“ What? I called her but she didn’t mentioned that.“ iritado at kunot na noo na saad nito.

“Sorry ’di ko na

nakwento

sa

’yo

kahapon

.“ nakanguso kong sambit.

“ Its ok,

nawala

ka

eh. Hindi na kita nakita sabi ng

iba

may

sakit

ka

raw

nagpapahinga

ka

sa

office ni Dr. Grison.“ seryosong saad nito.

“Ah

oo

ih

,

biglang

sumama

talaga

pakiramdam

ko.“ sambit ko na halos mautal pa dahil bigla kong naalala ang lahat ng scene sa office ni Rare.

“Are you ok now?” nagaalalang tanong nito

“ Yes.“ nakangiti kong sagot.

“Good, where are you going ?” Tanong nito habang hinahawakan ang kaniyang panga na umiigting.

“Room 96.”

“May

kasabay

ka

mag lunch?“ biglang tanong nito kaya napangiti ako ng tipid.

“

Oo

eh,

si

Rare.“

“

Sige

.

Puntahan

ko

si

Mikee

mamaya

. Sama

ka

?“ tanong nito

“ Uh–

anong

oras

ba?“

“After ng out ko.”

“

Sabihan

nalang

  kita.

Dito

na ako.

Mamaya

nalang

..“ tumango siya at hinayaan na ako pumasok sa loob ng kwarto.

Napatingin ako sa teenager na lalaki na mga nasa 15 years old. May benda ito sa ulo at sa kaliwang braso samantalang ’yung kanan kamay naman ay nakasemento.

“Motor accident po?” tanong ko sa Nanay.

“Yes nurse. Eto pong

bandang

tuhod

niya ang

naalisan

ng

benda

.“ Inalis ng babae ang nakatakip na kumot sa paanan ng binata at tumambad saakin ang sugat niyang hindi nakabenda ng ayos.

“

Nalinisan

na po ba ’to?“ tanong saka lumapit sa hospital bed nilagay sa table ang gamit.

“ Oo

kalinis

lang

lahat

ng

sugat

niya

kaso

natanggal

lang ’to. Hindi

pulido

’yung

ginawa

ng

isang

nurse

kanina .“nakangiwing sambit ng Nanay. Kaya tumango nalang ako at binalingan ng tingin ang binata.

“

Sasusunod

magiingat

ka .“ Sambit ko doon sa binatang nakatitig lang saakin.

“

Oo

nga

pinagsabihan

ko na

tinakas

ba naman ang motor ng

Kuya

niya ’yan

tuloy

kamuntikan

na

siyang

mamatay

. Tsk tsk.“ iritadong pagkukuwento ng Nanay niya.

“ Nako,

makinig

ka

sa

mommy

h’wag

mo ng

uulitin

  ’yun ha.“ mahinahon kong sambit kaya ngumiti siya ng malawak.

“

Opo

Ate ganda..“ mabilis kong natapos ang pagaayos ng benda sa paa niya dahil hindi naman mahirap ’yun.

“

Salamat

po.“

“

Walang

anuman

po.

Tumawag

nalang

po kayo sa Station if my

problema

po.“ tumango sila kaya ngumiti ako lumabas na sa kwartong ’yun.

Napatingin ako sa wristwatch ko. 12:10 pm na. Lunch time na at sa opisina ako ni Rare kakain. Yes, lunch lang wala ng ibang gagawin dahil hindi na talaga ako makakapayag lalo pa’t oras ng trabaho namin.

Ipinasok ko ang kamay ko sa pocket ng uniform ko at naglakad ng diretso papunta ng Elevator.

“Nurse

Atarah

! ’Di

ka

sasabay

lunch?“ napatingin naman ako kay nurse Razen kasama si nurse Abi.

“Hindi na,

kasabay

ko

si

Rare I mean Doc Rare.“ nakangiti kong sambit kaya tinignan lang nila ako ng mapangasar na tingin.

“ Ayieee

, Boyfriend mo na ba

siya

?“

tanong ni nurse Abi.

“ Yes .“ proud na sambit ko kaya nagtilian sila.

“Stay strong Hahaha!

Lakad

mo naman ako kung may

pinsan

o

kapatid

siya

ha!“ natatawang sambit ni nurse Razen

“ Ako din !“pahabol naman ni nurse Abi

“ Hahaha

sige !“ pumasok ako sa loob ng elevator at agad na pinindot ang pangalawang button.Nang tumunog na ang elevator ay agad akong lumabas at dumaretso sa office ni Rare.

Naglakad ako ng ilang hakbang bago ako nakarating sa harap ng office ni Rare. Hindi na ako nag abalang kumatok at agad na binuksan ang pintuan. Inaasahan ko na nasa swivel chair niya siya habang may binabasang mga papel pero nagkamali ako dahil wala siya.

“

Nasaan

siya

?“ bulong ko sa sarili ko at luminga linga sa loob ng office niya. Naglakad ako papunta sa bathroom niya rito sa opisina niya pero wala siya.

Kunot noo akong umupo sa couch kung saan namin ginagawa ang kababalghan kahapon. Nilabas ko ang phone ko at chineck kung may text mula kay Rare pero wala naman.

Nagtiim ang bagang ko dahil nakaramdam na ako ng gutom.Nag type ako mensahe sakaniya para alamin kung nasaan siya.

||

Nasaan

ka

?

Nandito

ako

sa

Office mo.||

Bumuntong hininga ako at tumayo sa kinauupuan ko at nagtungo sa table niya na sobrang organize at ayos. Napanguso ako at umupo nalang sa kaniyang swivel chair.

Nagbasa basa ako ng mga paper sa lamesa niya habang hinihintay siya. Ilang minuto ko ’yun ginawa bago chineck ang phone ko kung may mensahe na mula sa kaniya.

Kumunot ang noo ko nang wala akong makitang mensahe mula sakanya kaya napagdesisyunan ko ng icall ang number niya. Nakailang dial ako sa phone number niya pero cannot be reach lang kaya napabusangot ako.

“

Nasaan

ba ang

lalaking

’to.“ Napatayo na ako sa kinauupuan ko at lumabas ng office ni Rare. Paglabas ko ay namataan ko ang janitor na nag wipe ng floor.

“ Kuya

jo, nakita

niyo

ba

si

Doc Rare?“ tanong ko rito saka luminga linga sa magkabilang gilid ko.

“Hindi ma’am eh baka po

nasa

mga

private rooms lang

nagiikot

o

possibleng

nasa

operating room po.“ sambit niya kaya napatango ako.

“

Sige

po

salamat .“ Napakagat ako sa aking labi at inisip kung mayroon ba ’tong operation ngayon pero sa pagkaalala ko sabi niya kahapon wala naman.

Napabuntong hininga ako at naglakad lakad para hanapin siya. Tinatatawagan ko  at tinitext ko rin siya habang naglalakad ako.

At halos maubos na ang break time ko kakaikot ng buong hospital para mahanap siya  pero hindi ko pa rin talaga siya makita.

Nakaramdaman na ako ng pagkainis dahil wala rin siyang reply sa mga text ko idagdag mo pa ang pagkagutom ko.

||

Bahala

ka

!

Mauuna

na ako

kumain

!

Nakakainis

ka

! ||

Huling text ko sakaniya saka ko itinago ang phone ko sa bulsa ko. Nasaan nagsusuot ang lalaking ’to?

Nambabae na ba?!

Badrip na badtrip akong naglakad papunta ng cafeteria para mag isang kumain dahil halos lahat ng kasamahan kong nurse at doctor ay tapos na maglunch.

°°°

BUONG hapon pabalik pabalik ako sa office ni Rare hanggang ngayon na tapos na ang duty ko para lang tignan kung nandoon na siya pero wala pa rin. Wala rin akong natatangap na mensahe mula sa kaniya kaya nagiinit na ang pakiramdam ko na nagagalit.

“Nurse

Atarah

! Sabi ni

Manong

guard

kanina

pa raw

umalis

si

Rare

mga

bandang

10:30 am. Hindi ba

talaga

nagpaalam

sayo?“ sambit ni nurse Angel.

“Hindi eh.

Sige

salamat

.“ pilit na ngiti ang iginawad ko sakaniya saka tinalikuran ’to.

Sobrang galit at sakit na ang nararamdaman ko dahil hindi niya man lang ako sinabihan na aalis siya. Hindi niya ba naiisip na hahanapin ko siya at nagaalala ako sakanya?

“

Ath

, are you going with me?“ nakasalubong ko si Kristan kaya tumaas ang tingin ko sakaniya.

“Uh–

Sige

wait lang logout ako

tapos

kunin

ko lang

gamit

ko.“ nauutal kong saad dahil nahihurapan na ako magsalita. Feeling ko kasi maiiyak na ako.

“Are you ok?” nagaalalang tanong kaya mabilis akong tumango at ngumiti.

“Yes.

Hintayin

mo

nalang

ako

sa

parking lot.“ sambit kaya bumuntong hininga siya saka tumango.

“ Ok .“ mabigat at halos kapusin ang hininga ko habang naglalakad papunta ng HQ para kunin ang gamit ko. Mabilis ang lakad ko at ’diretso lang ang tingin ko kaya agad din ako nakapunta sa HQ.

Hindi na ako nagtagal roon at agad na kinuha ang gamit ko sa locker saka lumabas na at nagtungo sa Nurse Station para mag log out.

“Oh, ’di kayo

sabay

ni Doc ?“ tanong ni nurse Jaycee.

“Hindi eh .” tipid kong sagot.

“Nako amoy LQ.” ngumiti lang ako at mabilis na nag log out at naglakad papunta ng parking lot.

Agad rin naman akong narating doon dahil sobrang bilis taalaga ng lakad ko na animo may emrgency. Luminga linga ako at hinanap si Kristan. Nakita ko ang kotse ni Kristan kaya lumapit ako roon at napansin kong wala pa siya sa loob kaya bumuntong hininga ako at ginulo ang buhok ko sa sobrang inis.

Napatingin ako sa phone ko at talagang walang kahit anong mensahe akong natanggap mula sakaniya.Napakagat ako sa labi dahil nanginingig ako na animo sasabog ang galit kahit anong oras.

“ Ang bilis mo Ath..“ napasulyap ako kay Kristan na kararating lang. Ngumiti ako ng pilit.Pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse niya.Sumakay na ako sa front seat samantalang siya ay sa driver seat. Inayos ko ang seat belt ko at napalingon naman ako kay Kristan nang mapansin na nakatitig ’to saakin na may bakas na pagaalala.

“ Are you ok? I heard na hinahanap mo raw si Dr. Grison and may LQ kayo?“ diretsong tanong nito habang sinisindi ang makina ng kotse.

“Yes, kanina ko pa siya hinahanap tapos malalaman ko kanina pa siya 10 am umalis sino ba hindi maiinis nun eh miski text at tawag ’di niya ako sinabihan.” inis na sambit ko.

“Kung ako lang boyfriend mo hinding hinding kita hahayaan na mainis ng ganyan at magalala.” napabusangot naman ako sa sinabi niya kaya natawa lang ’to.

“Hahaha kidding. Text mo nalang si Mikee sabihin mo puntahan natin siya.” napatango nalang ako saka nag type ng text para kay Kee.

||Kee, punta kami ni Kristan jan ha.||

Pagkasend ng message ay agad ko ring itinago ang phone ko at tumingin sa labas ng bintana ng sasakyan.

Buong byahe ay tahimik lang at hindi nagtangkang magsalita si Tan at sa halip ay nagpatugtog nalang ’to dahil alam niyang badtrip ako.

“ Ath ..“ sambit niya nang matigil ang sasakyan namin dahil traffic.

“ Oh ?“

“Is that Rare?” napatingin naman ako sa tinuro niya sa gilid niyang restaurant. Kahit nakatalikod si Rare ay alam na alam kong siya ’yun. May kasama siyang dalawang babae at ang isa ay akbay akbay niya pa. Kitang kita rin ng dalawang mata ko  si Hapon na sobrang tingkad ng kulay gatas niyang mga balat kaya hindi ako magkakamali na si Rare nga talaga ’yun.

Nanghina ako bigla at nagsituluan ang  luha mula sa mata ko dahil sa galit at sakit na bumabalot ngayon sa aking puso.

“D-mn sino mga ’yan ?” akmang lalabas si Kristan sa kotse pero inilingan ko lang ’to at pinigilan.

“No please ..“pagmamakaawa ko saka ko hinawakan ang braso niya.

“No Atarah! I’ll punch his f-cking face!“galit na saad nito.

Beep! Beep!

“Tara na please..” nanghihinang sambit ko nang may bumusina na sa likod namin dahil umandar na ang traffic.

“Ath..” nagaalalang tawag niya.

“Please Kristan..” bumuntong hininga siya saka tinuloy tuloy niya ang pag d-drive.

“Tuloy pa ba tayo kay Mikee?” tanong nito kaya mabilis akong tumango.

“Yes, please.” hindi na siya nagsalita at hinayaan nalang ako magiiyak.

Kala ko ba happy na? Kala ko ba wala ng problema pero ano to? Pinaglalaruan lang ba talaga ako ni Rare? Hindi niya ba talaga ako mahal? Puro kasinungalingan lang ba ang pinakita niya saakin? Gusto niya lang rin ba talaga ako saktan katulad ng ginawa saakin lahat?

T-ngina niya pala eh!

Kung katawan lang habol niya saakin edi sana sinabi niya nalang ng diretsuhan hindi ’yung sinasabihan niya pa akong mahal niya ako! Kasi sawang sawa na ako. Hirap na hirap na ako. Pagod na pagod na akong niloloko ako.

Buong byahe hanggang sa makarating kami sa Condo ni Mikee ay iyak lang ako ng iyak samantalang inaalalayan ako ni Kristan habang naglalakad kami papunta ng condo ni Mikee.

Nang makarating na kami sa harap ng condo ni Mikee ay agad na nagdorbell si Kristan at ilang minuto pa ang nakalipas ay binuksan na ni Mikee.

Sumalubong saamin ang mapaga niya pa ring mga mata at malalim na eyes bags. “Ath!? What happenened?” nagaalalang tanong nito saka hinila ako papasok sa loob.

“Tan? Napano?! Anong nangyari?!” sunod sunod na tanong nito at inalalayan akong maupo sa couch.

“ We saw Rare. He’s with other girls..“ matigas na saad ni Kristan kaya mas lalo akong naiyak.

“What?! Baka hindi siya ’yun? Hindi niya magagawa ’yun..” kunot noong sambit ni Mikee habang nagsasalit salit ang tingin niya saamin ni Kristan.

“Siya ’yun Kee. Kasama niya si Kenji at may kasama silang dalawang babae tapos ’yung isa akbay akbay pa ni Rare. “ nanginginig kong wika ka niyakap ako ni Kee at hinagod hagod ang likod ko.

“Eh Anong ginawa mo?” nagaalalang tanong nito kaya humiwalay ako sa yakap niya at ngumiti ng mapait rito.

“ Syempre ’yung ginawa mo dati. Tinakbuhan ko at ’di na sinugod.“ nanginginig kong saad saka pinagsuklay ang kamay ko sa aking buhok.

“What?! Kinausap mo na ba siya? Tinext mo? H’wag kang mag conclude please. Pagusapan n’yo ’to..” hindi makapaniwalang tignignan ko siya. Seryoso? Ako pa talaga sinasabihan niya ng gan’yan? Ganon na ba talaga siya ka loyal kay Rare para ipagtangol ang g-gong ’yun sa harap ko?

“ Paano ko itetext kung simula kanina  hindi siya nagrereply?! Hinanap ko siya sa buong hospital ng buong araw pero hindi ko siya nakita. Tinext and call ko pero walang response tapos malalaman ko na sinabi ng guard na kaninang 10 am pa raw siya umalis ng hospital pero hindi niya sinabi saakin! Ni hindi nga siya nagpaalam tapos makikita ko nalang na may iba siyang babae?!“ mapait na sambit ko habang umiiyak pa rin. Suminghot sinhot na ako at ipinahid ang luha ko sa kamay ko.

“ Tan kumuha ka ng tubig!“ sambit ni Mikee kay Kristan kaya napatingin ako kay Tan na nagmadaling pumunta ng Kitchen.

“ Ang g-go niya! Pinagkatiwala ko sakaniya puso ko pero winarak niya nanaman.“ galit na galit na sambit ko habang nakahawak sa dibdib kong nananakit.

“ Baka pagkakamali lang lahat ng ’to baka pinsan or kamaganak niya lang ang mga ’yun!“ panggigiit niyakaya nagtiim abg bagang ko at matalim siyang tinignan.

“Osige let say kamaganak niya nga pero pwede bang hindi niya ako sabihan! Kahit isang text lang sana na ’Hoy babae may kasama akong babae kamaganak ko lang ‘to h’wag ka magselos!’ kahit ganon lang na klase ng text maniniwala na ako sakaniya eh pero niisa kasi wala as in wala!Pwede ba ’yun Kee?!  Hahayaan niya nalang ako magaalala at mapagod maghanap sakaniya?! Mabuting boyfriend ba ’yun!” Malakas na sigaw ko sakaniya kaya natahimik siya at bumuntong hininga.

“Here’s the water..” usal ni Kristan na nasa tabi ko habang inaabot saakin ang baso ngtubig.

“Ayoko niyan! I want beer! Tutal broken naman tayong tatlo magcelebrate tayo! Ikaw Kee broken kay prince, ikaw Kristan broken ka sakin, Ako broken kay Rare. Sh-t friendship goals!” natatatawa habang naiiyak kong sambit at dumaretso sa kusina ni Mikee kahit na hinang hina ako.

Binuksan ko ang Ref ni Mikee at kumuha ako ng beer na naka-can doon. Nang makakuha ako ay binuksan ’to at nilagok ’to.

“ Ath !“ lumapit saakin si Kristan at hinawakan ang braso ko kaya mapungay pungay ko siyang tinignan.

“Hayaan n’yo na ako! Dating gawi ulit alak sa gabi trabaho sa umaga para makalimutan ko lahat!” sambit ko kaya napatulala si Mikee and Kristan sa sinabi ko kaya napangisi ako.

“ Ano pa tinitinitignan n’yo jan? Magparty tayo! Hahaha. Tan, lutuin mo nga ulit ’yung lagi mong nilulutong food natin na miss ko ’yun ih!“ usal ko kaya agad na gumalaw ang panga niya saka binalingan ng tingin si Kee.

“Mikee, samahan mo na muna siya sa sala ako na bahala maghanda ng kakainin natin.” maotoridad na sambit ni Tan kaya tumango si Kee at dinaluhan ako.

“Yiee, ’yan gusto ko sayo Tan ih! Nakakainis dapat ikaw nalang minahal ko hindi na si Rare! Ang g-go niya!”   umigting muli ang panga ni Kristan dahil sa sinabi ko at kitang kita ko sa mga mata niya kung gaano siya nasasaktan ngayon.

“ Sige na Kee .“ mahinahon na saad ni Tan. Kaya Iginiya na ako ni Mikee sa sala niya.

“ Bes, ang sakit talaga! Hindi ko naman akalain na sabay na naman tayo ma heart broken..“ para na akong balie na nagkukuwento sakaniya dahil umiiyak ako habang tumatawa ng mapait.

“Ath, kailangan mo muna kausapin si Rare tungkol dito baka pagkakamali lang ’to.” malalam na sambit nito saka hinawakan ako sa kamay.

“Saka na kapag hindi na ako sobrang galit sakaniya kasi baka kumuha ako ng scapel at isaksak ko nalang sa puso niya para maranasan niya ’yung sakit ng puso ko ngayon..” nangininginig kong saad habang patuloy sa paginom ng beer.

“ Ath, please..“ napangisi naman ako sa kaniya saka mapangasar siyang tinignan.

“Wow Kee, comming from you talaga? Eh ’di ba nga ang tagal mo rin naman bago kinausap at niconfronta si Prince! Eh dahil bff kita gagayahin kita!” natatawa kong sambit at suminghot singhot.

“Ath naman ih, alam kong mahal na mahal ka ni Rare.” pinaliitan ko siya ng mata at para bang bigla akong nahirapang huminga dahil sa sinabi niya.

“ Kung mahal niya ako bakit niya ako sinasaktan ng gan’to. Hahaha. I call mo si Mommy sabihin mo dito ako sa condo mo matutulog at h’wag niya sabihin kay Rare dahil kunwari may inaasikaso akong surprise sa manloloko kong boyfriend.“ tuloy tuloy na sambit ko. Kailangan kong sabihin ’yun kay Mommy baka ilaglag ako kay Rare nun at sabihin nandito ako lalo na kapag nalaman niyang magkaway kami ni.

“ Please…“ pagmamakaawa ko. Bumungtong hininga siya saka tumango ito at naglakad papunta ng kwarto niya dahil mukhang nandoon ang phone niya.

Napapikit ako ng mariin saka napahilot saakin sintido. Lumagok ako ng alak at ngumiti ng mapait sa kawalan.

Gan’to na lang ba talaga ikot ng buhay ko? Sandaling lang ’yung ligaya kasi papalitan agad ng sakit? Lagi nalang ba akong sasaktan?

Ang sarap isipin na hindi ang lolo ko ang may galit saakin o kung kahit sinong tao pa. Parang ang Diyos ang galit na galit kaya pinapahirapan ako ng gan’to at pinarurusahan.

Ininom ko at inistrait ang beer na hawak ko bago ko chineck ang phone ko na nakalagay sa pocket ng uniform ko na tumunog ng sunod sunod.

Sa isang iglap ang daming missed call and messages ni Rare kaya napangiti ako ng mapait at hinagis ang phone ko sa tiles na lapag kaya mabilis nabasag ang Iphone ko.

“What happenend?!” nagalalang tanong ni Mikee na halatang tumakbo pa. Sinulyapan niya ang mga basag basag na parte ng phone ko at nilapitan niya ako naupo sa tabi ko.

“Wala, ano sabi ni Mommy?” malamig kong tanong.

“ Sige daw pero tatawagan ka niya raw ngayon..“ puno ng pagaalala na saad nito.

“Sabihin mo lowbatt phone ko at busy ako. Ok lang at h’wag na silang magaala.”

“ Sige..“ mahinang sagot niya.

“Mikee, siguraduhin mo lang na hindi mo kokontakin ’yang Rare na ’yan kung hindi pasensyahan talaga tayo dahil sobrang magagalit ako sayo..” matigas na sambit ko sakaniya  kaya mapungay pungay siyang sumulyap saakin at tumango nalang ng pilit.

“ Kristan! Matagal pa ba ’yan! Magdala ka naman ng alak pa dito! Labas mo na rin ’yung red wine d’yan ni Kee hihi, thank you I love you!“ sigaw ko.

Hindi rin nagtagal ay natapos na sa pagluluto ng mga pagkain si Kristan. Isinerve niya ang alak at mga pagkain sa glass table ng sala ni Mikee.

“Cheers para sa heart nating broken !” nakipag cheers naman sila kahit bakas pa rin ang pagaalala sa mukha nila.

“Alam n’yo dapat tigilan na natin ’tong pesteng love na ’to panira lsang ng buhay eh! Hahaha.” Sambit ko saka nilagok muli ang alak ko. Lumipas ang oras at marami na akong nainom. Nanlalabo na ang paningin ko pero gusto ko pa rin talaga uminom. Parang lumulutang ako sa ulap na ’di ko maexplain.

“ You should call him Kee, lasing na siya.“ napalingon ako kay Kristan na seryoso ang titig saakin habang hawak hawak ang baso ng alak niya.

“ Sino lasheng ha?! Sinong tatawagan n’yo?! Sinong him ha? H’wag n’yong tatawaging ’yung manlolokong ’yan! Make love make love pa siyang nalalaman! Eh F-ck lang naman ’yun! Walang love puro lust lang naman lahat ng nararamdaman niya saakin!“

nagsimula nanaman akong umiyak kaya napasinghap sila pareho.

Ding dong!

“Kahit hindi ko siya tawagan Tan, alam kong dadating siya..” sambit ni Mikee saka tumayo sa kinauupuan niya kaya sinundan ko siya ng tingin.

“Tan?! Sino ’yun!” natataranta kong tanong  saka sumulyap kay Kristan.

“Shh.” lumapit siya saakin at inalo ako dahil umiiyak na naman ako.

“Tan! Ayoko! Ayoko siyang makita!” niyakap lang ako ng mahigpit ni Tan kaya niyakap ko rin siya pabalik at naghagulgol.

“I love you, I hate seeing you like this Ath.. Alam kong maayos niyo pa ’to. F-ck hindi pwedeng matapos kayo ng ganoon kabilis, ayokong mapunta sa wala ang lahat ng sakit na nararamdaman ko.” malambing na sambit nito saakin.

“ Ath ..“ napahiwalay saakin ng yakap si Kristan at sabay kaming napatingin sa pagtawag ni Mikee at tumabad agad saakin ang madilim na titig ni Rare.

Kitang kita ko na nagliliyab ang mga mata niya sa galit habang walang tigil sa pag igting ang kaniyang panga.

“Hoy! Anong ginagawa mo dito! Hindi na ako magpapagalaw sayo kahit kailan! Doon ka makipag f-ck sa mga babae mo !” galit na sigaw ko sakaniya kaya napakagat siya sakaniyang labi at umamo ang tingin nito saakin.

“ She’s drunk Rare. Iuwi mo na siya. You both need to talk pero bukas nalang sana kayo magusap at pagpahingahin mo muna siya.“ usal ni Mikee na nasa tabi ngayon ni Rare kaya matalim ang tingin ko sakaniya.

“Mikee! Anong sinabi ko sayo? ’Diba sabi ko h’wag mong tatawagin ’yang lalaking ’yan! Magagalit ako! Yes galit na galit na ako sayo ngayon!” Madiin at malakas kong sigaw sakaniya kaya nagsituluan na rin ang luha niya.

“Ath! Ok lang na magalit ka saakin kaysa makikita kitang miserable ulit !“sigaw nito pabalik saakin kaya napatayo ako sa kinauupuan ko.

“ No !“ Binalibag ko ang wine bottle sa lapag at agad na kinuha ang malaking bubog doon .“H’wag kayong lalapit! Lalo ka na Rare!” naglakad ako ng dahan dahan palayo sakanila.

“Baby, let me explain..” mahinahon at puno ng pagmamakaawang saad ni Rare.

“ Ath Calm down!“ sigaw ni Mikee na natataranta na.

“ Atarah ibaba mo ’yan!“ galit at maotoridad na wika ni Kristan.

“ Sige lumapit kayo isasaksak ko ’to saakin . “ pagewang gewang akong naglakad papunta ng pintuan ng Condo ni Mikee hanggang sa hindi na nakayanan ng tuhod ko at bumigay na ako sa lapag pero may mabilis namang sumalo saakin kaya hindi ako tuluyang nalaglag pa pero ang hawak kong patalim ay nabitawan ko na.

“ I hate you! I hate you !“ sigaw ko nang makita ko kung sino ang sumalo saakin.

“ Baby, pleas––.“ malakas ko siyang sinampal at tinulak palayo saakin pero mahigpit lang ang hawak niya saakin kaya hindi niya pa rin ako binitawan.

“ I hate you..“ huling sambit ko bago ako tuluyan nawalan na ng malay.

°°°

NAGISING ako dahil sa sakit na nararamdaman ko sa ulo ko. Umupo ako sa kama at pumikit mariin at minasahe ang ulo ko.

Oh f-ck this hangover!

Dinilat ko ang mata ko at nilibot ko agad ang paningin ko. Nanlaki ang mga mata ko nang mapangtanto ko na nasa pamilyar akong kwarto. Sh-t kwarto ni Rare sa mansyon nila.

“ Anong ginagawa ko dito?“ bulong ko sa sarili ko dahil wala akong naalalang pumunta ako rito. Bakit ako pupunta dito kung galit ako kay Rare. Sh-t h’wag mong sabihing panaginip lang ang lahat eh may hangover ako ngayon!

Napatayo agad ako sa kama at ’di inalintana ang itsura ko kung may panis na laway ba ako kung magulo ang buhok ko. Napatingin ako sa suot ko. Naka pajama akong pink at itim na sand. Paanong nagiba ang suot ko samantalang naalala kong naka uniporme pa ako kagabi.

Hinanap ko kung nandito ang phone ko pero ’di ko nakita dahil naala kong nasira ko ito kagabi kaya napatingin nalang ako sa orasan at alas otso na ng umaga. Ibig sabihin late na ako sa trabaho ko!

Dahan dahan kong binuksan ang pintuan ng kwarto ni Rare para makalabas ako pero nang binuksan ko ’to tumabad lang saakin si Rare na nakatitig ng malalam saakin.

“Anong ginagawa ko rito ha?! Gusto ko ng umuwi!” Tinulak ko siya para makaadaan ako pero sobrang lakas niya at paranh ’di naman siya natinag.

“We’ll talk baby. Please here me out. Let me explain..” mahinahon na sambit nito saka hinawakan ang kamay ko na mabilis ko rin namang tinabig.

“Oo pero next time na! Late na ako sa work!” sigaw ko at patuloy pa rin siyang pinagtutulak pero binuhat niya lang ako na parang bagong kasal at mapungay pungay lang ang titig nito saakin.

“ No, you’re not going anywhere hanggat hindi tayo nakakapagusap ng ayos..“ matigas na sambit nito at mabilis akong hiniga sa kama at pumatong siya saakin habang hawak niya ang magkabila kong kamay.

“Please, Rare

h’wag ngayon. Masakit ang ulo ko at may trabaho ako!“ Galit na sigaw ko pero hindi siya nagpatinag.

“Rare Ano ba!” nagpupumiglas ako sa hawak niya pero hindi talaga ako makawala.

“Baby listen ..“malambing na saad nito.

“Pake ko sayo! Pakawalan mo ’ko! Sumasakit ang ulo ko sayo..” huminga siya ng malalim at umalis sa pagkapatong saakin pero hawak niya pa rin ang kanang kamay ko.

“Fix yourself first after that you need to eat your breakfast and drink your medicine before we talk.” pinagalaw niya ang panga niya at ang mga mapangakit niyang mata ay nakaatitig pa rin sa mga mata ko.

“ Ayoko! Uuwi na ako! Bitawan mo ’ko nakakadiri ka! “ galit na sigaw ko kaya huminga siya ng malalim at binitawan ang kamay ko.

“ Do you want me to wash and dress you?“ mababang boses na saad nito habang hinahaplos haplos ang pisnge ko. Mabilis akong umupo sa kama at tinulak siya.

“Ang bastos mo! Paano mo naatim sabihin saakin ’yan pagkatapos ng mga ginawa mo!” galit kong sigaw habang dinuduro duro siya.

Hindi siya nagpatinag at bumuntong hininga lang ’to at malambing pa ring ang tingin saakin. “ I hahanda ko ang damit mo, I’ll wait you here..“ mababang usal niya habang ginugulo ang buhok niya.

“Oo na !” naupo siya sa kama niya at ako naman ay kunwaring papasok na sa bathroom niya pero mabilis ang kilos ko at agad akong tumakbo papunta sa pintuan ng kwarto para makalabas.

Nag madali akong buksan ’to pero bago pa ako makalabas. He grabbed me under my armpits and knees and carried me into bathroom.

“Ahh bitawan mo ’ko!” pinaghahampas ko ang malapad niyang dibdid but He just put me in the tub, he sat next to me and held my hand.

“Go take off your

clothes.“ maotoridad na sambit nito habang pinagpapasadahan ako ng tingin.

“ Baliw ka ba?! Lumbas kana! Kaya ko na sa sarili ko ’di ko tatakas.“ inis na sambit ko kaya hinawakan niya ang panga niyang umiigting.

“ Then, promise to me that you’ll listen to my explanation.“ mayupos na saad nito.

“

Oo na! Labas !“ Bumuntong hininga siya at ninakawan ako ng mabilis na halik sa labi. “I love you..” sambit niya pa saka tumayo at tinalikuran niya ako.

Agad naman akong tumayo sa tub at nilock ang pintuan ng bathroom para hindi siya makapasok. Mabilis kong hinubad ang lahat ng saplot ko at umupo sa tub saka binuksan ang faucet. Naglagay din ako ng sabon para bumula na ang tub. Hinayaan ko lang na pumuno ang tub at ako ay nakasandal lang habang nakapikit ng mariin.

Nagsituluan nanaman ang luha ko ng tuloy tuloy dahil naalala ko ang ginawa niyang pang g-gago saakin. Ang kapal ng mukha niyang magpakita pa saakin pagkatapos ng ginawa niya lahat.

Pinakiramdaman ko lang ang malamig na tubig sa katawan ko hanggang sa umabot ako ng isang oras ka babad sa bath tub at ’di pa rin nakakapagsabon ng ayos at banlaw.

“ Baby

..“ napatingin naman ako sa pintuan na nakalock pa rin.

“ I’m not yet done! H’wag mo ’kong madaliin kung gusto mo ’ko makausap ng maayos!“ nanginginig kong saad saka humagulgol ng mahina.

Nakayakap ako sa tuhod ko habang nandito pa rin ako sa bathtub at umiiyak. Maya maya pa ay bigla nalang bumukas ang pintuan ng Cr kaya napalingon ako rito at tumambad saakin ang frustrated pero nagaalalang mukha ni Rare.

“ Baby..“ mabilis kong niyakap ang sarili ko at matalim siyang tinignan.

“ ’Di ka ba makaintindi ha?! Lumabas ka! Maghintay ka! Ayaw pa kitang makita!“ galit na sambit ko sakaniya kaya umigting ang panga niya at mas lumapit pa rin saakin.

Ang dilim ng titig niya saakin kaya inabot ko lahat ng sabon ay kahit anong gamit niya saka ko binato sakaniya.Tinamaan siya pero parang wala lang sakaniya ang lahat.  Pinagalaw niya ang panga niya at nilock ang bathroom. Mabilis na hinubad niya ang pang itaas niya at pangbaba niya hanggang sa natira nalang ang underwear niyang branded pa.

“ Rare ano ba !“ Gusto ko ng tumayo sa tub para tumakbo pero hindi ko magawa dahil ayokong makita niya ang hubot hubad kong katawan.

Mabilis ang paghinga niya at sumampa siya sa bathtub. Malaki naman ang tub kaya kasyang kasya kami. Nataranta na ako bigla dahil magkalapit na kami kaya ginawa ko ay tumayo ako at tinakpan nalang ang ibaba ko at boobs ko gamit ang kamay at braso ko pero bago pa ako makaalis sa tub ay hinila niya na ako palapit sakaniya hanggang sa mapaupo ako sa kandungan niya ng paharap kaya ramdam na ramdam ko ang ibaba niya na ngayon ay parang tumutusok na saakin kahit na may maliit pa rin ’tong saplot sa ibaba.

“What Rare ha? Do you want sex? ’Di ka pa ba nakuntento ha?” galit na sigaw ko sakaniya kahit magkaharapan lang kami.

“ Shh baby, don’t talk let me clean you..“ He kissed me on the lip as

He grabbed a bath sponges and poured body wash into it.

“I hate you..” nanginginig kong wika kaya pumungay ang mata niya saakin saka inilapit ang mukha nito sa leeg ko at sinimulang padausdusin ang kaniyang ilong doon.

“I love you.” He started scrubing my shoulder gently down to my back while his face is serious and his eyes are zoomed in on my breasts. 

“ Bakit Rare ha? Bakit mo ’ko sinasaktan ng gan’to?“ hindi niya ako sinagot at mas niyakap lang ako at pinapatuloy niya ang pag scrub ng katawan ko.

Hinang hina akong napayakap pabalik sakaniya at hindi inalintana kung nakadikit na ng sobra ang mga balat namin.He gently scrub my skin  and places pecks all over my butt cheeks. Oh–He unintentionally makes me feel like a nympho.

“ Uh–Rare..“ sambit ko nang makaramdam ako ng matinding paghihina sa kaniyang ginagawa.

“ Turn around baby..“ Ipinaikot niya ako. Kaya ang pwesto namin ay nakaupo pa rin ako sakaniya ngunit nakatalikod na.

“Straight your legs . “ He then scrubs down my legs and even the soles of her feet. Sa pag galaw niya ay narararamdaman ko ang sa butt ko ang pagaari niya.

“ Aftet this we’ll eat breakfast then we’ll talk.“ sambit niya saka hinalikan ang leeg ko.

°°°

NAKABIHIS na ako ng simpleng shirt at short habang nakaupo ako ngayon sa kama niya. Breakfast in bed and peg. Nakatingin lang ako sa kawalan habang katabi ko siya at patuloy na nilalagyan ng pagkain ang plato ko.

Natapos niya akong paliguan. He just touched and kissed me pero wala namang kahit ano pang kababalaghan na nangyari kasi alam niyang galit ako.

“Baby ..” Hindi ko siya pinansin at tumulala nalang ng tuluyan sa kawalan.

“Please, Eat baby..” hinawakan niya ang braso ko kaya nilingon ko ’to ng may malamig na mga mata.

“ Ayoko, gusto ko ng umuwi..“ seryoso kong saad.

“Hindi kauuwi hanggat hindi ka kumakain at ’di pa tayo nakakapag usap.” mas seryoso ang boses at mukha niya kaya sinamaan ko ’to ng titig.

“ Ayoko nga sabi eh! Kung gusto mo magusap tayo eto na! Explain! Gusto ko ng umuwi! Ang sakit na ng ulo ko.“

tuloy tuloy na sigaw ko kaya napapikit siya ng mariin.

“ That’s why you need to eat and drink you medicine.“ panggigiit nito saka pinagalaw ang kaniyang panga.

“Diretsuhin mo na ako! Sino ang mga kasama mong babae? At ’yung isa akbay mo pa! Bakit ’di ka man lang nag text? Alam mo bang mukha akong tanga kakahanap sayo sa buong hospital! Tawag ako ng tawag! Text ako ng text pero wala akong responses na nkukuha galing sayo!” nagsimula nanaman magsituluan ang luha ko na animo hindi na talaga mauubos.

Lumambot ang expresyon niya at hinawakan ang pisnge ko. “ I texted you baby. I called you so many times. I don’t f-cking know kung bakit hindi mo na receive lahat ’yan

I send two body guards for you para sila ang maghatid sayo pauwi at bumili ng pagkain mo but they’re so f-cking stupid at nagpakamalang si Doctora Aira ay ikaw Atarah. D-mn them! T-ngina!  Umalis ako ng maaga sa opisina at hindi na kita nahanap so I just texted you pero d-mn wala rin palang kwenta. “ napasinghap ako dahil ang tigas ng pag katagalog niya ng mga salita.

Matulin ang titig niya sa mga mata ko at hinahaplos haplos ang pisnge ko.

“I find my lost sister and bestfriend they arrived here in Manila at 5:30 am pero nawala sila at naligaw. Nagalit ang mommy ko dahil hindi niya macontact ang kapatid ko lalo pa’t first time ni Reeve and Presh na umuwi ng Pilipinas. Hinanap ko sila kasama si Kenji at ng mga body guards. Buong araw hinanap ko sila hanggang sa makita ko sila sa Laguna. D-mn.” nanghina naman ako sa pagkukwento niya dahil unti unti pumapasok sa kokote ko na mali lahat ng akala ko.

“Si Reeve ang nakita mong kaakbay ko. She held my hand and put it to her shoulder. Nagyaya siya na kumain while me I badly want to see you. Look at my phone baby, I texted you and called you..” Ipinakita niya saakin ang phone niyang may mga text and calls nga siyang isinend saakin. “ I  fired those stupid moron and I will make sure na magbabayad ang network..“ galit na galit na sambit niya na kahit ang Smart na gamit naming mga sim ay mukhang paghihigantihan niya.

“ Baliw ka ba!? Don’t do that!“ galit koong saad kaya umigting ang panga niya at kinulong nalang ako sa bisig niya.

“Kasalanan nila ’to! Muntik mo na tayong masira ng dahil sakanila..”

paos na sambit niya.

“Kasalanan ko rin naman ih! Nag conclude agad ako kahit hindi ko pa narinig ko ang explanation mo. Hindi ako nagtiwala sayo…” nanginingibig kong saad kaya hinagod hagod niya ang likod ko.

“Shh, its not your fault baby.. Don’t cry. I want you to know that I am yours today, tomorrow and forever.I will love you forever,I love you so deeply, I love you so much,I love the sound of your voice and the way that we touch.I love your warm smile and your kind, thoughtful way, the joy that you bring to my life every day.I love you today as I have from the start, and I’ll love you forever with all of my heart.”

“I l-ove you too, I’m sorry kung nawalan ako ng tiwala sayo..” nauutal kong saad.

“Its fine baby but I need you to just trust me with what little you can.I always keep my words and promises. Hindi mabubuhay ang pag ibig kung walang tiwala. Remember the Cupid and Psyche story?” humiwalay siya sa yakap at pinagdikit lang ang noo namin.

“ I’m sorry..“

“I love you d-mn much baby. Eat your breakfast and I’ll introduce you to my sister and bestfriend baby..” malambing na saad niya.

---

Nyang note: Abang abang kayo sa POV ni Rare kasi medyo marami pang mangyayari eh Hahaha. I love you all! Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 40

Atarah’s

POV

HINDI nyo ko masisi kung nag over acting ako at nagconclude ako kaagad kasi naman ganoong ganoon ang nangyari saakin, kay Charl at Ate. Nahuli ko muna sila noon na nag d-date sa isang restaurant bago nila inamin ang lahat saakin na may relasyon na sila.

Pinangunahan ako ng takot at galit ko na baka maulit lang muli lahat ng sakit na nararamdaman ko pero ngayon unti unti akong natuto kasi alam kong mali ang ginawa kong panghihinala sakaniya. Dapat alamin ko muna ang lahat bago ko ibuhos lahat ang galit ko. Kailangan kong macontrol ang emosyon ko at h’wag maging padalos dalos sa lahat ng gagawin kong aksyon at desisyon.

Alam kong masakit rin sa part niya ang ginawa ko kasi pinaghinalaan ko siya, nagalit ako sakaniya, at hindi ako nagtiwala gaya ng ipinangako ko. Kaya eto hindi na ako nag pabebe pa at nakipagbati nalang sakaniya dahil alam ko naman ako ang may kasalanan kaya ngayon eto hiyang hiya na ako sakaniya.

Natapos siyang magpaliwanag kanina at kumain na kami ng breakfast pero hindi ko siya magawang tapunan ng tingin at kung kakausapin niya ako ay ang tipid ng sagot ko.

“ Baby, look at me..“ hinawakan niya ang pisnge ko at hinarap sakaniya. Pareho kaming nakaupo sa kama niya. Siya naka indian seat samantalang ako ay nasa gilid ng kama habang nakadawdaw sa lapag ang paa ko.

“ Gusto ko na

umuwi

..“ sambit ko saka nakatitig sa mga picture frame kung nasaan ang picture namin dalawa sa Daet at mga picture ko.Nakakatuwang isipin na wala na ang mga litrato ni Ate at napalitan na nito ng akin.

“ You don’t want to meet them?“ malambing na tanong nito habang pinapadausdos ang ilong sa pisnge ko.

“

Nahihiya

ako..“ bumuntong hininga ako saka hinarap ito at ngumuso ako.

“You don’t need to be shy baby. You’re more beautiful and better than them..” napabusangot naman ako dahil sa panguuto niya saakin.

“Alam ba

nilang

pinagkamalan

ko

silang

babae

mo?“ nahihiya kong tanong saka iniwas muli ang tingin sakaniya pero bago ko tuluyan naiwas ay tumango siya saka ngumisi.

“ Yes master..“ malokong sagot nito.

“

Ih

,

ayoko

na

talaga

!“ sambit ko saka tinakpan ang mukha ko gamit ang palad ko.

“Its that what you want? Then ok let stay here and cuddle all day.”

hinila niya ako pahiga sa kama niya at niyakap saka inamoy amoy ang leeg ko.

“

Ih

, Rare

nakikiliti

ako!“ mas siniksik niya ang mukha niya sa kili kili ko at kiniliti ang leeg ko.

“Rare—HAHAHAHA t-tama na

HAHAHAHAHAHAHH

.“ hinang hina ako sa ginagawang pagkiliti nito sa leeg ko at para akong uod na masyadong magaslaw dahil sa ginagawa nito.

“Isa! Hahahaha! Rare—uhh! Hahahaha can’t breath!” tumigil siya sa pagkiliti saakin.Parehas kaming nakahiga at magkaharap kami ngayon na parehong hingal nahingal.

“

Kalokohan

mo ha!“ hingal na hingal na sambit ko pero nginisian niya lang ako at siniil ng halik. Pinikit ko ng mariin ang mata ko at pinakikiramdam ko ang halik namin. Gumalaw ako at bumaba ang halik ko sa leeg niya.

“Uhh–baby..” napangisi ako at patuloy na hinahalikan ’to. Hinagod hagod ko ang likod niya habang kinkaskas ko ang binti ko sa binti niya. Nang pumikit siya at pinakiramdaman na lahat ng ginagawa ko ay mabilis kong kinagat ang leeg niya.

“ Aray !“ hiyaw niya pero mabilis ang naging galaw niya at dinaganan na ako. Hinawakan niya ang magkabila kong kamay at ipinwesto sa uluhan ko. Ang paa ko naman ay dinaganan din ng paa niya kaya hindi na ako makakilos pa.

“Hoy!

H’wag

mo ’kong

kakagatin

!“ ngumisi lang siya ng nakakaloko saakin at nilapit niya ang leeg niya saakin. Imbes na kagatin ang ginawa niya sa leeg ko ay sinipsip niya ’to at ako ’tong si gaga ay napahiyaw na animo nasasarapan sa ginawa niya.

“Uhh—

ahh

Rare.“ gusto ko siyang sigawan pero taliwas ang naging tono ko na parang naging isang ungol ’to na sabik na sabik pa.

Tok! Tok!

“ Kuya !“ sigaw ng isang babae mula sa labas mg kwartong ito.

“ Rare !“ Tinulak ko siya at nagpadala naman siya. Umupo ako ng sa kama samantalang hingal hingal siyang humiga sa kama niya habang nakatitig saakin na may ngisi sa mga labi.

“ ’Yung

kapatid

mo!“ busangot na sambit ko kaya inunan niya lang ang braso niya saka pretendeng humiga habang nakatingin pa rin saakin.

“Open the door baby ..“malambing na utos niya kaya sinamaan ko ’to ng tingin.

“

Aba’t

ako pa

uutusan

mo!“ pagrereklamo ko kaya gumalaw siya at kahit nakahiga siya ay niyapos niya ang bewang ko.

“

Edi

hayaan

natin

siya

. I want to make love with you..“ mapang akit nitong usal.

“ Tigilan

mo ’ko Rare!“ nagmadali akong tumayo at pumunta na agad sa pintuan para buksan. Hindi ko na nagawang ayusin ang sarili ko dahil parang bigla akong nataranta.

Pagbukas ko ng pintuan ay tumambad saakin ang isang napakagandang babae. Ang haba ng pilikmata, ang tangos ng ilong kamatang kamatang kamata niya si Rare. Pale ang skin niya pero mapula pula ang pisnge at labi nito. Kulay gray ang buhok niya na mahaba tapos curly ang ibaba ng buhok. Mas matangkad pa rin ako sakaniya parang siyang 5’5 lang.

Kamukhang kamukha niya ang babae sa family painting nina Rare so ang ibig sabihin siya si Reeve Cathalia Grison.

“ Hello .“ binigyan niya ako ng pilit na ngiti habang tinignan ako mula ulo hanggang paa. Nagtagal ang paningin niya saaking leeg kaya nanlaki ang mata ko at tinakpan ’to.

“ Uh–

pasok

ka

!“ natataranta kong sambit at binigyan siya ng daan para makapasok.

“What do you need Reeve? You’re disturbing us. We’re making a baby!” iritadong sambit ni Rare habang nakahiga pa rin pero nakasulyap sakaniyang kapatid.

“ Rare!“ pagbabawal ko kaya ngisian niya lang ako ng nakakainis.

“ Uh–I’m sorry.“ lumingon saakin si Reeve na halatang humihingi ng despensa.

“ No

h’wag

kang

maniwala

sa

Kuya

mo!“ pagbabawal ko kaya napangiwi ’to at nagsalit salit ang tingin niya saamin ng Kuya niya.

“ Uh–Ok, kain na

daw

tayo sabi ni Ate

Presh

. She badly wants to see your girlfriend

Kuya .“ para akong naliit dahil sobrang ganda niya tapos ang cute pa ng accent ng tagalog niya halatang hindi siya sanay.

“ Are you hungry baby?“ mabilis na umupo si Rare sa kama niya at binaling ang tingin saakin.

“ No pero

babaan

na

natin

sila.“ sambit ko na walang pag aalinlangan na para bang hindi ako nagiinarte kanina na ayaw ko silang makita.

“Ok, Fix your girlfriend

Kuya

.“ sambit nito habang nakatingin saaking short na maliit at magulong pangiitas na sila Rare ang may sala dahil sa panghaharot nito. “ You know Ate

Presh

baka

agawin

n’ya

pa ’to sayo. She’s beautiful pa naman..“ nakangiti niyang sambit bago kaming tinalikuran dalawa.

“ Are you comfortable with your clothes baby?“ tanong nito saka tumayo sa kama at nilapitan ako.Inayos ko ang nagusot kong shirt at buhok.

“ Yes naman pero

etong

ginawa

mong ’to! Hindi!“ sambit ko sabay turo sa hickey na ginawa niya sa leeg ko.

“Nah, its beautiful baby. May

markang

pagaari

kita.“ nakangising sambit nito at hinawakan ang bewang ko.

“Para

saakin

hindi!

Nakakahiya

sa

kapatid

mo nakita niya pa ’to.“ iritado kong sambit kaya gumalaw ang panga niya at mapungay pungay akong tinitigan.

“She’s in the legal age baby so don’t worry. Change your short. Just wear a pajama.

Presh

is pervert but anyway I will not let her to touch you..“ malalam nitong sambit saka niyakap ako at nipinch niya ang butt ko ng mahina.

“Eh ang

posessive

mo naman! Ganon ba

siya

kalala

?“ tanong ko sakaniya saka hinampas ang kamay niyang pinisil ang pwetan ko.

“Yes, Especially when there’s a pretty girl like you around.” Humiwalay siya saakin naglakad papunta ng walk in closet niya para kumuha ng pajama. “ Here wear

this.. “sambit niya saka inabot saakin ang itim na pajama na pangbabae.

“San mo ba

nakukuha

ang

mga

damit

na ’to?“ kunot noong tanong ko saka inabot ang pajama na hawak niya.

“I told you, i bought clothes for you para

kapag

’

dito

ka

matutulog

sa

bahay

ko may

damit

kang

pangpalit

.“ sagot nito saka umigting ang kaniyang panga kaya inirapan ko siya.

“

Sus

baka

sa

babae

mo ’yan ha.“

“

Bakit

ba ako

maghahanap

ng

ibang

babae

kung

sa

babaeng

kaharap

ko

ngayon

umiikot

ang mundo ko.“ ay sh-t bumanat siya ng tagalog! Mas nakakakilig grr!

“ Tse !“ nagpalit na ako ng pajama at pagkatapos ay sabay kaming lumabas ng kwarto niya at bumababa kami habang nakapalupot ang braso niya saakin.

“Oh

andyan

na lovers!“ pangaasar ni Kenji na nakaupo sa sala kaya sabay napalingon saamin si Reeve at ang isang babae na maikli ang buhok hanggang balikat. Singkit ’to at ang nipis ng labi pero parang tanned ang balat niya dahil golden brown ’to para siyang westsian.Western na Asian.

“D-

mn

beautiful!“ sinalubong kami ni Presh at binigyan ako ng malaking ngiti. “ Hello beautiful, I’m

Presh

Florian Collier.“ inilahad niya ang kamay niya saakin at agad ko namang tinanggap ’to. Ang titig niya ay masaya na animo achivement na nahawakan niya ang kamay ko.

“Enough, I let you touch her now

Presh

pero hindi na

mauulit

’yun.“ masungit na sambit ni Rare saka hinawakan ang kamay ko at inilayo kay Presh kaya sinamaan ko ng tingin ’tong si Rare.

“Gad

Ceddy

! You’re being

posessive

! Girls don’t like that! Baka

kapag

pinagpatuloy

mo ’yan

maagaw

ko pa

si

..“ iba rin ang accent ng pagtatagalog niya halatang halata na hindi siya taga Pilipinas pero masasabi ko naman magaling siyang magtagalog.

“ Atarah .“sagot ko nang tumigil siya pagsasalita habang nakatitig saakin.

“ Atarah

what darling?“ matamis na sambit nito kaya ngitian ko rin siya.

“

Atarah

Kylte

Dela

Veja

.“

“ Gad, your name is really suit to you.

Maganda

.“ masayang sambit niya kaya napabungisngis ako at bahagyang nahiya sa compliment niya.

“ Uh–Thanks

ikaw

din.“ sagot ko na bakas pa rin sa boses ko ang pagkahiya.

“Baby, don’t complimented her. She’s not that beautiful. You’re still better than her.” sambit ni Rare kaya tinaasan ko ’to kilay pero nginisian niya lang ako.

“ You’re so rude

Ceddy

I hate you!

Seloso

ka

masyado

! C’mon

Atarah

say to him that he’s beautiful too.

Inggitero

masyado

eh.“ umiirap na sambit ni Presh kaya nawala ang atensyon ko kay Rare at natawa ako ng bahagya.

“ Shut up. Come here Reeve. Introduce yourself to your sister in law.“ matabang na sambit ni Rare saka inakbayan naman ako.

Lumapit si Reeve na bakas ang pagkairita sa sinabi ng kuya niya pero nang nagtama ang tingin namin dalawa ay mabilis niya akong nginitian. “

Duh, you’re so feeling

Kuya

but anyway Hi Ate

Atarah

. I’m Reeve

Cathalia

Grison. You can call me Reeve or what ever you want.. “ binesohan ako ni Reeve at niyakap ng mahigpit.

“ Uh nice to meet you both.“ sambit ko nang maghiwalay kami ni Reeve sa yakapan.

“Oh unfair Rare you let Reeve to hug her tightly while me wala pang

isang

minutong

nags-

shakehand

kami enough

agad

. “ galit at puno ng hinanakit na sambit ni Presh.

“

Couz

you’re f-

cking

pervert.“ masungit na usal ni Rare saka hinigpitan ang akbay saakin.

“ Rare .“ pagbabawal ko kasi ang harsh niya na sakaniyang Bestfriend.

“Oh my god! What are you talking about!

Sinisiraan

mo ’ko. No,

h’wag

kang

maniwala

sakaniya

Atarah

. I’m kind and not pervert!“ inirapan niya si Rare at tinignan ako ng ’ H’wag

kang

maniwala

sa

kaniya

please look ’

“Ok hahaha.” natatawa ko nalang komento at umiling iling.

“You son of mother f-

cker

b-tch! You know what

Atarah

, your boyfriend is former womanizer,

inagagawan

niya

akong

lagi

ng

chix

likd

dude he’s a thief!“ galit na sumbong ni Presh saakin saka dinuro duro si Rare pero sinamaan lang siya ng tingin nito pabalik.

“ Stop

Presh

, my baby don’t care about your f-

cking

thoughts .“ galit naman na sagot ni Rare na para bang kahit anong oras magrarambulan ang dalawa.

“Let’s just eat

Keiteishimai

!

Onaka

ga

akimashita .“ sambit naman ni Hapon habang humihikab.

Naiintindihan ko ng bahagya pero hindi exact basta nakuha ko lang thoughts na kumain na daw kami at gutom na siya.

“ Kuya

,

Shinda

kūfuku

“ nakangusong sagot ni Reeve kaya napangiti ako sa sinabi niya dahil parang sinasabihan niyang patay gutom ang pinsan niya.

“ Anata

no

kyōdai

,

Shitsureina

kuchi

Rare!“ kunot noong sambit ni Kenji kay Rare na nangsusumbong hahaha.

“Oh C’mon you both stop talking in japanese. We don’t f-

cking

understand!“ iritado na sagot ni Presh.

°°°

BANDANG hapon ay hinatid na ako ni Rare sa bahay. Masaya naman kasama si Presh. Kalog siya at talagang ang dami niyang kwentong paninira tungkol kay Rare. Eh etong boyfriend ko pikon na pikon na at talagang nilalayo ako kay Presh paglumalapit ’to saakin. Ang gandang babae ni Presh sayang nga lang babae rin gusto.

Sa palagay ko ay parang bagay kasi talaga sila ni Kristan eh. Reto ko sana kaso mukhang mas interesado siya nang mabangit kong may kaibigan akong babae na si Mikee kaso etong si Hapon na ’to binakuran agad at h’wag daw subukang pormahan si Mikee.

Yes oo si Kenji binantaan si Presh tapos bukod pa roon wala naman siyang ginawa kung hindi kulitin at tanungin ako tungkol kay Mikee kung Ok na ba daw ba siya? Umiiyak pa rin ba ? Naghihinala na akong may gustong ’tong hapon na ’to kay Mikee eh.

Si Reeve naman bukod sa madalas tahimik may pagkamataray rin siya pero mabait naman ang pakikitungo nito saakin. Hindi siya brat and she’s also smart. She’s 18 years old at college student na mukhang susunod rin siya sa tapak ng kuya niya kasi Medical student siya. Single pa rin siya and she’s doesnt have time daw para mag boyfriend. Si Presh ay single din ngayon kaya nga raw umuwi siya ng Pilipinas dahil broken daw ’to at maghahanap ng bagong girlfriend.

Si Presh lang naman talaga ang balak na magbakasyon dito sa Pilipinas kaso sumama pa rin si Reeve dahil spring vacation daw nila ngayon at magpapatutor siya sakaniyang kuya.

Napag alaman ko rin na isang sikat na Actress si Presh sa Paris at mas sumikat siya dahil lesbian siya saka marami na siyang naging ex girlfriend na sikat din.

Pagpasok palang namin sa bahay ay napalingon na saamin si Karen samantalang ang tatlong pinsan kong lalaki ay tutok na tutok sa kanilang phone at hindi na nagabalang sulyapan kami.

“ Hoy! Ate

bakit

’di

ka

umuuwi

I miss you!“ niyakap ako ni Karen saka nginitian ang katabi ko. “ Hi

Kuya

Rare .“ sambit niya sabay kaway sa katabi ko.

“ Hey..“ nakangiting sagot ni Rare sakaniya.

“ Bakit

kayong

apat

lang?

Mukhang

tahimik

.

Nasaan

sila?“ sambit ko saka nilibot ang paningin sa bahay na tahimik at tanging si Kuya Kevin, Art and Russel lang ang nagiingay dahil sa nilalaro nila.

“ Nasa

library sila

naguusap

usap

!

Kasama

si

Kuya

Charl

and Ate

Akisha

!“ masayang sagot ni Karen kaya nagulat ako ng bahagya pero mabilis ko rin kinunot ang noo ko.

“ Bakit ?“ nagtataka kong tanong pero nagkibit balikat lang siya.

“Uh—I don’t know Ate basta hindi kami allow

pumunta

doon.“ napatingin naman ako sa katabi kong si Rare na nakatitig lang saakin at walang expresyon ang mukha.

“

Kuya

, kayo hindi

niyo

alam?“ tanong ko sa mga pinsan ko.

“ Oh

sige

! Stupid! Stupid! Kill mo g-go !“sigaw ni Kuya Russel habang nakangisi sila sa mga phone nila.

“ Kuya

!“ malakas na tawag ko.

“ Oh?“ tanong ni Kuya Kevin habang nakatitig pa rin sa phone niya.

“Hindi

niyo

ba alam

pinaguusapan

nila

? “tanong ko na sobrang nagtataka.

“Ewan baka

dahil

sa

lagi

nagaaway

si

Akisha

saka

Charl

.“ natulala ako ng bahagya sa sinabi ni Kuya Kevin. lagi nagaaway? Ano problema nila?

Nilingon ko si Rare at nginitian. “

Mukhang

mamaya

pa

matatapos

usapan

nina Mommy. Mag stay

ka

dito

and

hintayin

sila o

uuwi

ka

na?“ tanong ko saka inayos ang damit nito.

“I’ll go. Reeve is waiting baby , she wants me to teach her some technique on how to perform brain surge ry..” diretso niyang sambit habang mapungay pungay ang nata niyang nakatingin saakin.

“ Oh

sige

, tara na

hatid

kita

sa

pinto.“ sambit ko saka sinukbit ko ang kamay ko sa braso niya.

“ Karen, Kevin, Art, Russel. I’m leaving..“ paalam nito sa mga pinsan ko.

“

Babye

Kuya !“magiliw na saad ni Karen habang kumakaway pa.

“ Ingat

tol !“sabay na sambit naman ng tatlo kong pinsan.

Naglakad kami hanggang sa maindoor para ihatid siya haggang doon. “ Sige

na mag

ingat

ka

mander

. I love you.“ hinalikan ko siya sa labi at niyakap.

“I’ll buy phone for you baby and we will change our sim too.

Pahatid

ko

nalang

dito .“ sambit niya saka hinalikan ang noo ko kaya napanguso ako.

“ No need, I can buy my own phone.“ mahinahon kong saad kaya umigting ang panga niya dahil sa sinabi ko.

“ No, I’ll buy it, for you.

Naka

order na ako so no buts baby. “maotoridad na sambit nito.

“I’ll pay you !“pangongontra ko pero pinagtaasan niya lang ako ng kilay.

“ No, I love you. Gotta go ..“ mabilis niya akong hinalikan ulit sa labi saka agad akong tinalikuran kaya hindi na ako nakaangal pa sa pinagduduskusyuhan tungkol sa pagbili ng telepono.

Pinanood ko lang siyang umaalis habang lumulutang ang isip ko sa kung ano ang pinaguusapan ng pamilya ko.

Bakit may kutob ako na ang pinagaawayan madalas ni Ate at Charl ako. Malakas rin ang hinala ko na ang pinaguusapan ng pamilya ko ay Ako.

Naglakad ako sa sala para daluhan si Karen na nag p-phone habang katabi ang mga pinsan namin na busy pa rin sa paglalaro ng mobile game.

“

Ka

,

ngayon

lang ba sila

nagusap

ng

gan’to

simula

nung

umalis

ako?“ kuryoso kong tanong kaya binaba niya ang phone niya at sinulyapan ako.

“ Oo

ngayon

lang Ate na

kumpleto

sila pero nung

umalis

ka

nagusap

din sina Ate,

Tita

Alaine, Mommy, Lola and

Tita

Jandi

as usual hindi pa rin ako allow na

makisali

sa

usapan

dahil

pangmatanda

lang

daw

. I’m still minor pa

daw

kaya

bawal

pa ako.“ nakangusong sambit nito kaya napasinghap ako.

“ Uh–

diba

narinig

mo na

apelyido

ni Rare na

pinaguusapan

nila

noon .“tanong ko nang maalala ko na nabangit niya ’yun nung huli naming paguusap.

“Yes so many times. Ask

Kuya

baka may alam din

siya

.“ sambit saka turo kay Kuya Kevin

“ Kuya

..“ tawag ko rito.

“ Wait

Ath

, last game

nalamg

! Stupid moron Art!

Tangina

kill kill.“ sigaw ni Kuya Kevin kaya napabuntong hininga nalang ako.

“Why are you so curious ba Ate?” napasulyap ako kay Karen at binigyan ’to ng pilit na ngiti.

“ Uh–

syempre

pinaguusapan

nila

surname ng Boyfriend ko sino bang hindi

magiging

curious..“ nakangiti kong saad kaya napatango tango siya.

“ Sabagay

, parang

matagal

na

nilang

kilala

ang

mga

Grison eh.“

“Yes, Bff ni Dad ang ama ni Rare.” sambit ko kaya napatango ’to.

“ Bff ?“ nagtatakang sabat ni Kuya Kevin kaya sinulyapan namin siya.

“ Why

Kuya

?“ nagtatakang tanong ni Karen.

“ Ahh

–wala

nagtataka

lang ako.“ sambit niya saka pinagalaw ang kaniyang panga at sinulyapan kami ng mabilis.

“

Bakit

nga

?“ nagtataka ko namang tanong.

“ Sapagkaalam

ko ang

mga

Grison ang

pinaka

matinding

kakompentensya

ng

pamilya

natin

when it comes to businesses.“ sambit ni Kuya Kevin kaya nanlaki ang mga mata ko.

“ Totoo

? “nauutal kong saad.

“ Yes,

sinabi

saakin

ni Daddy ’yun.

Lahat

ng business ng

pamilya

natin

rival

natin

sila.“ inosenteng sambit ni Kuya.

“ Eh may

narinig

ka

bang

pinaguusapan

nina

Tita

and Tito

tungkol

sa

mga

Grison..“ sabik na sabik na tanong ko.

“Wala naman ’di ko naman sila

nahuhuling

naguusap

tungkol

sa

ganon..“ sambit niya kaya nagpakawala ako ng isang malalim na hininga.

“

Ikaw

Kuya

Art and

Kuya

Russel?“ tanong ko naman sa dalawang magkapatid.

“ ’Yun din, Grison

talaga

ang

pinaka

malakas

na

kakompetensiya

natin

.“ bigla kong naalala na sinabi saakin ni Rare noon na lahat ng side na Daddy niya na mga Grison ay halos dito nakatira sa Pilipinas.

“Ah

sige

akyat

na muna ako ha.Pahinga lang ako. Thank you

sa

info.

Kapag

hinanap

ako

sabihin

n’yo

nasa

kwarto

lang ako ha.“ sambit ko saka tumayo. Tinaguan naman ako ng mga pinsan kong lalaki.

“

Sige

Ate.“

“

Kumain

ka

na ba

Ath

?“ tanong pa ni Kuya Art.

“Yes

kuya .“ tinalikuran ko sila habang mabigat ang aking paghinga at mabagal ang ginawa kong paghakbang paakyat sa hagdan.

Nagkaroon na naman ng Conclusion sa utak ko pero this time parang mas maayos na hinala ko kaysa noon.

Diretso ang titig ko at hanggang sa makarating na ako ng kwarto ko.Pumasok ako at nilock agad pintuan. Naglakad ako papunta sa kama ko at humiga.

Matinding kakompentensya namin ang mga Grison so baka pinaghiwalay nila Lolo si Ate and Rare dahil nga magkompetensya ang pamilya namin sa business pero kung ganon bakit magkaibigan si Daddy ko and Daddy ni Rare? Bakit parang maayos naman relasyon ng Pamilya ko at Pamilya ni Rare o baka dahil wala akong alam sa business kaya hindi ko talaga alam kung anong sitawasyon mayroon doon? Posible rin naman na magkalaban lang sa business pero magkaibigan naman talaga sa personal?

Pero ang iniisip ko pa rin bakit si Charl ang ginawa nilang asawa ni Ate I mean bakit noong boyfriend ko pa siya? ’Yun ang hindi ko maintindihan ngayon. Bakit sina Tita Charmie ang ginipit nila? Bakit hindi sila maghanap ng ibang lalaki? Bakit hindi ’yung unang lalaki na pinayagan noon ni Lolo na manligaw kay Ate? Bakit mas pinili nilang masaktan ako?

Ang gulo naman! Ginugulo na naman nila ang isip ko! Sumasakit nanaman ang ulo ko. Nababalisa ako at kung ano ano na ang iniisip ko.

Unti unti akong naghihinala kay Rare bakit parang pakiramdam ko may alam talaga siya at ayaw niya lang sabihin?

Kasi kung mahal na mahal niya noon si Ate gagawat gagawa siya ng paraan para malaman niya ang dahilan bakit sila pinaghihiwalay kasi kung ako nasa posisyon niya gagawin ko ’yun actually kahit wala nga ako sa posisyon niya inaalam ko ngayon.

Kailangan ko siyang makausap pero kapag tinanong ko naman siya tinatangi niya na wala siyang alam at lagi niya lang sinasabi na magtiwala ako sakaniya. Oh–focc. May mali talaga eh. Sana nga Rare wala ka rin tinatago saakin..

Hindi ako mapakali habang nakahiga kaya mabilis kong kinuha ang laptop ko at ipinatong ’to sa kama. Nag indian seat ako at agad na tinype ang password ko sa laptop.

Mabilis akong nagpunta sa google para isearch ang apelyido naming mga ’Dela

Veja

’

Ngayon kolang ginawa ang pasearch ng apelyido namin sa google at ’di ko naman akalain na may lalabas na resulta. Ganoon ba talaga kakilala ang pamilya namin?

Agad na tumambad ang mga picture ni Lolo kasama ang ibang Dela Veja na kapatid nito pati na rin ang magulang nila.

Si Lolo Agosto at Lola Aurencia ang mga great grand parents ko na magulang ng lolo kong si Lolo Ardencio.

Apat na magkakapatid sina Lolo Ardencio at panganay siya, si Lolo Alfredo ang pangalawa, si Lola Angelique, ang pangatlo at bunso naman si Lolo Aljom.

Patay na rin si Lolo Aljom na bunso, kagaya ni Lolo ko ay pareho silang namatay dahil sa sakit sa puso. Nasa pamilya na kasi talaga ng Dela Veja ang sakit na ganoon. Last year lang namatay si Lolo Aljom. Huli kong nakita ang ’to at ang iba kong pinsan, Tita/Tito, Lola Angelique at Lolo Alfredo noong last year na reunion pa namin pero siguro this year makikita ko sila muli. Madalas na sa Pilipinas ginaganap anh reunion kahit pa na nasa iba’t ibang bansa sila. Kami lang na pamilya ni Lolo Ardencio ang nanirahan sa Pilipinas.

Iniisip ko tuloy kung may alam din kaya sina Lola Angelique at Lolo Alfredo sa mga pinagagawa ng Lolo ko? Ang iba ko kayang Tita at Tito ay may alam sa lahat ng sikreto?

Napapikit ako ng mariin at minasahe ko ang sintido ko.Ang sakit na ulo ko sobra para akong sunasagot ng isang test paper na may 10,000 items tapos hindi ako nakapagreview. Ganon na ganon ang feeling ko ngayon. Parang sasabog ang utak ko dahil naghahalo ang mga impormasyon at konklusyon dito.

Huminga ako ng malalim at binasa ang isang article tungkol sa biography ng pamilyang Dela Veja.

Mayaman na talaga ang mga ninuno ng mga Dela Veja simula palang noong world war 1, world war 2 at kada Era pa . May mga dugo ’tong bughaw at sa simula palang ay negosyante na talaga ang mga ’to, na naipamana at napalago lang ng bawat henerasyon na dumadating.

Wala ng binanggit pang mga maraming pangalan ng Dela Veja dahil masyado ng malawak kung sasabihin pa ang pangalan ng Ama ng Great Grandfather ko at ang mga ama-amahan pa ng mga ’to basta nakasentro ang Artikulo sa Dela Veja na Pamilya ni Lolo Agosto dahil dito mas lumago ang negosyo ng mga Dela Veja.

Dumami ang negosyo ng pamilya namin dahil narin sa katalinuhan at kasipag ni Lolo Agosto. Mayroon kaming Agricultural Business, kung saan na mana ’to ni Lolo Alfredo. May roon din kaming Shoe and Cosmetic Manufacturing Business na na mana naman ni Lola Angelique dahil siya ang iisang babae. Ang mga Hotel and Restaurants naman ay na mana ni Lolo Aljom at ang kay Lolo Ardencio ko naman ay ang Manufactured housing.

Napalago ng bawat magkakapatid ang bawat negosyo na ipinamana sa kanila ng magulang nila. Si Lolo Ardencio ko ay nagkaroon pa ng mga planta para sa cement and more construction supply na minamanage ngayon ng Daddy ko.

Si Lolo Aljom ay mas lumawak ang branch ng Hotel and Restaurent. Si Lola Angelique ay ma nadagdagan ng ibat ibang klase ng product ang minamanufactured katulad nalang ng mga lotion, panbango at iba pa.

Si Lolo Alfredo rin lumawak ang pagmamayari na lupa nito sa buong mundo para sa kaniyang Agricultural business.

Binangit rin sa artikulo ang mga pangalan ng mga naging anak nila na sina Daddy at ang lahat ng mga tito and tita ko.

Nakasulat din roon na kung gaano nagtagumpay ang mga ’to dahil ngayon ang mga anak nila ang nagmamanage sa mga company nila at idagdag mo pang may kaniya kaniya pa silang mga ari arian. Katulad ng sariling Hospital, Airport, Bar, Condo at kung ano ano pa.

Napakagat ako sa labi nang mapagtanto ko na sobrang yaman pala ng mga Dela Veja. At pasok ang Dela Veja sa top ng mga mayayaman tao sa buong mundo. Pang lima ’to sa pwesto.

Nagtingin tingin pa ako ng mga articles about sa family ko pero wala ng mga importante bukod sa biography na nabasa ko noong una.

Kaya napagdesisyunan ko ng isearch ang pamilyang ’ Grison .’ Una kong niclick ang isang biography tungkol sa mga Grison. Iisa lang ang nag publish ng article na ’to at sa article ng biography namin kanina kaya halos parehas ang ginawa nilang pattern kung paano ipakilala ang bawat isa.

Katulad ng amin, sa henerasyon ng lolo niya sa tuhod rin umikot ang mga description sa article.

Sa BCE, at sa bawat Era pa lang namamayagpag na ’di umano ang pamilyang Grison na kilala na mga dugong bughaw na Spanish na nasaluhan lang ng iba’t ibang lahi nang magsipagasawahan ang mga ’to.

Romulo and Rasyolesya ang pangalan ng Great Grand Parents ni Rare. May dalawa lang ’tong Anak na sina Romualdo at Ronald.

Pinakikitigan ko ang litrato nilang apat at si Romualdo Grison. Hawig siya ni Rare, so satingin ko eto ang kaniyang lolo.

Gad! Napakaganda talaga ng lahi ng mga Grison, ang lola niyang si Rasyolesya ay talagang napakaganda. Parang isang dyosa at ang asawa nito ay sobrang matipuno kagaya ng mga anak niya na sina Romualdo at Ronald.

Halos pareho lang ang mga negosyo ng pamilya namin pero meron naman silang negosyo na wala kami. Mas marami ang mga negosyo nila kaysa saamin at mas mayaman ang mga ’to lalo pa’t sila ang pumapangalawa sa mga pinakamayamang pamilya sa buong mundo.

May dalawang anak si Romualdo Grison. Si Ranier Grison na tatay ni Rare at ang isang babae na nag ngangalang Raneya. Napaawang ang labi ko nang makita ko ang litro ng Ama ni Rare, napakagwapo kahawig na kahawig ni Rare. Ang perpekto ng mukha.

Si Ronald Grisom ay may tatlong anak, Isang babae at tatlong lalaki. Si Rushwin, Romiah, Reyzenna. Kagaya ng Ama ni Rare ay may kanya kaniyang kagandahan ang mga ’to na animo mga greek god and godesses sila.

Nakakapangliit kapag nakipagsalamuha sa pamilya niya baka pagkamalang muchacha ako kapag dumikit sa kanila.

Nag search ako ng “ Who’s the rivalry of the Grison family.“ pag ka enter ko nito ay wala naman akong nakitang result ganoon rin ang ginawa ko sa “ Who’s the

rivarly

of the Dela

Veja

Family“ and this time may lumabas na mga articles pero wala naman akong nakitang Grison doon na surname.

Napabuntong hininga ako at sinara ang laptop ko saka nahiga. Ang sakit sa ulo, ang daming pangalan. Andaming Impormasyon kaya parang hindi na ng f-function ang utak ko.

Pinikit ko ang mata ko dahil ang kirot kirot talaga ng utak ko. Parang gusto niya ng sumabog dahil ang bigat niya na. Minamasahe ko ang sintido ko hanggang sa ’di ko na namalayan na nakatulog na ako.

°°°

NAGISING ako nalang ako bigla dahil bigla akong nakaramdam ng gutom. Napatingin ako sa orasan sa tabi ng lampshade at alasyete na ng gabi. Agad naagaw ng atensyon ko ang nasa tabi pa ng lampshade, isang ’tong paper bag na kulay puti na may logo ng Iphone.

Inabot at chineck ko agad ang laman nito at tama ang hinala ko Iphone 11 pro ang binili niya saakin, ang latest model ng iphone ngayon.

Nagtiim ang bagang ko at inalala ang iphone 7 + ko na ilang years ko ng phone at kahit minsan ’di ako bumili ng bago dahil hindi nama kailangan pero anong ginawa ko? Sinira ko. Nice Atarah magpadalos dalos ka pa. Nagsayang ka ng pera.

Agad kong inopen ’to at marami pang naging proseso katulad nalang ng paglagay ko ng Apple ID ko at kung ano ano pa. Kaya inabot ako ng ilang minuto bago ko tuluyang nabuksan ’to.May simcard na siya agad at mukhang pinalagay na ni Rare ’to.

Sunod sunod ang naging notification May 5 text at 6 missed call mula kay Rare kaya chineck ko ang inbox ko para basahin ang messages niya.

||Did you receive your phone?||

||Are you busy?||

||You ok baby?||

||Answer my call please..||

||May

problema

ba?||

Napabuntong hininga ako at tinawagan ang number niya na bago na rin. Memorize ko ang number niya kaya agad kong nalaman na nag iba siya ng sim card kahit hindi niya sabihin.

Wala pang pangalawang ring ay sinagot na ng kabilang linya.

“ Hello ?“ malamig kong sambit.

[

Are you ok?

Bakit

ngayon

mo lang

sinagot

?]

Nagalalang tanong nito kaya pinagalaw ko ang panga ko at sinuklay ang buhok ko gamit ang kamay ko. “

Kagigising

kolang

. By the way

salamat

sa

phone..“ sobrang lamig ng pananalita ko dahil naalala ko ang hinala ko sakaniyang baka nga may tinatago rin siya saakin.

[You don’t have

sa

mood pa baby? Why the tone of your voice is like that. Are you mad at me?]

Malambing na tanong nito kaya napapikit ako ng mariin. H’wag kang marupok self. “No,

kagigising

kolang

kasi. Let’s talk later. Kain muna ako.

Tawagan

nalang

kita

pagkatapos

.“ walang ganang sambit ko kaya napabuntong hininga siya sa kabilang linya.

[Alright,

Eatwell

. I love you..]

“ Sige .“ binaba ko ang tawag at bumuntong hininga na rin. Napakagat ako sa labi dahil kahit ayaw kong maghinala sakaniya eh hindi ko magawa. I love him and I trust him pero may parte sa utak ko na nagtataka at iniisip na posibleng may tinatago rin siya saakin. Ewan ko ba kung na p-praning na ako dahil sa sobrang dami kong iniisip o sadyang malakas ang hinala ko.

Pero sabi nga nila madalas tama ang hinala at kutob ng mga babae kapag nakakaramdam sila ng kakaiba sa partner nila.

Nagpakawala muli ako ng isang malalim na buntong hininga bago ako tumayo mula sa kama. Nagunat unat ako at humikab pa ako bago ako pumasok ng bathroom para magayos ng itsura ko.

Nang matapos na ako sy napagdesisyunan ko ng lumabas ng kwarto. Tahimik lang ako habang maingat ang paglalakad ko. Mula dito sa pangalawang palapag ay rinig na rinig ko ang masayang tawanan nila. Mukhang nagkakasiyahan na silang lahat sa ha.

Sana all masaya.

Sana all hindi stress.

At tama nga ang hinala ko nasa living room namin sila lahat. Masayang nagkukwentuhan. Kaya dumapo ang paningin ko kay Ate na nakangiti kina Tita at si Charl naman ay nakikipagkwentuhan sa mga lalaki kong pinsan. Si Mommy ay masayang nilalaro ang apo niyang si Akeila. Wow, happy family!

“Oh

Atarah

,

gising

ka

na pala..“ sambit ni Tita Ariela nang mabaling ang tingin niya sakain kay ngayon lahat sila ay nakatitig sakin.

“Yes

po,

sige

kain muna ako..“ tipid na ngiti ang iginawad ko sakanila. Nagtama ang paningin namin ni Ate pero agad niya rin namang iniwas.

“ Anita!

Ipaghanda

n’yo

ng

makakain

si

Atarah

,“ sigaw ni Lola. “

Hi

ndi

ka

nanaman

ginising

Apo

dahil

alam naming

pagod

ka

..“

“ Salamat

po..“ tipid kong sagot saka tinalikuran silang lahat. Mabilis ang paghinga ko at para bang may kung anong bumara sa puso ko na ’di ko alam.

Bakit ganon? Kung umasta talaga sila parang wala talagang problema, ’yung tipong parang wala silang tinatago saakin.

Nice.

Naglakad ako papunta ng dining are ng tahimik at nakasalubong ko pa si Lala Anita na inaayos ang pagkain ko .“

Hija

, eto

kumain

ka

na..“ pinanghila niya pa ako ng upuan ky gad namang umupo ako doon.

“ Salamat

po Lala..“ ngumiti ako ng tipid at nagsimula ng magsandok ng makakain ko.

“May

problema

ka

ba ?“ nagaalalang tanong nito kaya sinulyapan ko ’to at nginitian.

“ Wala po..“ tipid ko namang sagot.

“ Alam kong

meron

hija

,

sa

nobyo

mo ba?“ malalam na boses na tanong nito pero hindi ako nagsalita at tahimik lang na nagsasandok ng pagkain.

“Oh

sige

naiintindihan

ko na

ayaw

mo

munang

pagusapan

pero kung gusto mo na at

handa

ka

na

maari

akong

makikin ig.“ sincere na usal nito kaya kinagat ko ang labi ko at nagtiim ang bagang ko na lumingon sakaniya.

“Lala,

matagal

na kayo nag t-

trabaho

samin

diba

bago

ka

maging

mayordama

namin

kasambahay

kana..“ sambit ko dahil noon si Manang Olivia ang aming mayordoma kaso pinalitan ito sahil nagkasakit siya at tumigil na sa trabaho.

“ Oo

hija

..“

“Apo..” sabay kaming napatingin ni Lala Anita sa biglang paglitaw ni Lola ko.

“ Kausapin

nalang

po kita

mamaya

lala.“ ngumiti ako ng tipid kay lala Anita saka binalingan ang tingin kay Lola. Umalis si Lala at pumunta ng kusina samantalang si Lola ay nilapitan ako.

“Hello Lola ..” tipid na bati ko saka ako nagsimulang kumain na.

“

Kumain

ka

ng

marami

hija

.“ malambing na saad ni Lola.

“Yes po,

kumain

na po kayo?“ malamig kong tanong habang nasa pagkain ko ang buong atensyon ko.

“ Yes apo.

Nga

pala,

pumayag

na ang boss mo na

makapag

leave

ka

muna

ulit

. I talked to her, nag

paalam

ako

sakaniya

then

kinausap

pa

siya

ni Rare kaya

pumayag

siya

kaagad

.“ bakas sa boses ni Lola ang matinding saya dahil gustong gusto niya talaga ako sumama sa bakasyon namin.

Binagsak ko ang kubyertos ko saka sinulyapan si Lola.“ Bakit

n’yo

ginawa

’yun la?

Andami

kong absent and leave eh.

Nakakahiya

na..“ madiin kong sambit kaya napasinghap siya.

“ She said that ’Malaki ang

utang

na

loob

niya sayo

dahil

nakilala

ang St.

Calisha

because of you apo..’ “ kunot noo pero mahinahon na wika nito.

“ Pero—.“ aalma pa sana ako pero pinigilan niya na ako at hinawakan ang balikat ko.

“Please apo?

Minsan

nalang

tayo mag bonding

tapos

dalawang

araw

ka

pang wala

sa

bahay

.

Namiss

kita, hindi mo na miss

si

Lola mo?“ nagtiim ang bagang ko dahil sa paglalambing niya. Napaisip tuloy ako kung totoo ba talaga ang pinapakita nitong concern saakin ngayon pati narin nung simula pagkabata ko.

“May

magagawa

po ba ako?

Nakapagpaalam

na kayo eh..“ sambit ko saka binaling ang tingin sa pagkain ko.

“ Salamat

..“ mapait na sambit ni Lola kaya tinanguan ko lang ’to habang sumubo ulit ng pagkain ko.

“

Mukhang

malakas

kayo

sa

mga

Grison Lola ha,

sobrang

close ba

talaga

ng

pamilya

natin

sila?“ madiin nasambit ko pa habang nakangisi pa.

“Ang Daddy mo ang

malapit

sakanila

hija

..“ malamyos na usal nito kaya sinulayapan ko muli ’to at nginitian ng peke.

“

Ikaw

,

Si

Lolo hindi?

Dahil

ba

magkakompetensya

kayo

sa

business?“ diretso kong saad kaya nanlaki ang mata niya at biglang kumunot ang kaniyang noo.

“

Ano

bang

pinagsasabi

mo Apo–“ pagdedeny nito kaya mas lalo akong napangiti.

“

Wala lola Hahaha.

Sige

kain na po ako,

balik

na po kayo doon kung hindi naman kayo

kakain

I mean hindi po kasi ako sanay namay nanonood na kumakain saa kin..“ prangkang saad ko.

“Apo , alam kong may problema ka saamin. Nagsisimula ka na namang lumamig ang pakikitungo mo sa pamilya mo..” napapikit ako ng mariin dahil sa sinabi niya kaya binagsak ko muli ang mga hawak kong kubyertos.

“Guni guni n’yo lang ’yun. Wala po akong problema..” malamig kong sagot habang diretso lang ang tingin ko sa mga pagkain.

“ Apo naman ..“ pagmamakaawang sambit nito kaya binalingan ko ’to ng tingin muli.

“ Lola, kapag ba sinabi ko ang problema ko satingin n’yo maayos n’yo? Wait possible para dahil depende nalang sainyo kung ibubunyag n’yo lahat ang gusto kong malaman.“ madiin kong sambit habang yumuyukom ang kamao ko.

“ What do you mean ?“nagtatakang tanong nito.

“Hahaha, see lola kahit ganon palang sinasabi ko nagmamaang mangan na kayo paano pa kaya kung sinabi ko na talaga ng tuluyan .“maanghang kong saad.

“Atarah Klyte Dela Veja! Ano bang pinagsasabi mo.” tumaas na ang boses niya at nakakunot ang kaniyang noo saakin.

“Wow lola, Atarah Klyte Dela Veja. Tunay nga ba akong Dela Veja?” tumayo ako sa kinauupuan ko at linapitan ng sobra si Lola.

“Kung tunay akong Dela Veja, bakit n’yo ko pinahihirapan ng gan’to? Kung mahal n’yo ko bakit andami n’yong tinatago?!” malakas na sigaw ko kaya mabilis akong sinampal ni Lola kaya napahawak sa pisnge ko.

“Ath.. I’m sorry nabig––.” nangingilid ang luha ko habang matalim ang tingin sakaniya. “Lala Anita! Pakihatiran n’yo nalang po ako ng pagkain sa kwarto ko!” madiin kong sambit saka nilagpasan si Lola na nabigla pa rin sa pagsampal saakin.

Nagmadali akong lumabas ng dining area at umakyat sa hagdan na kung saan naka lokasyon sa sala kaya nakatingin sila ngayon lahat saakin, samantalang sina Mommy ay napatayo sa kanilang kinauupan at naglakad papalapit saakin.

“

Atarah

!“

“

Ath

.“ Hindi ko sila pinansin at nagmadaling tumakbo sa hagdan. Tuloy tuloy ang pagtulo ng luha ko habang mabilis ang lakad ko papunta sa kwarto ko.

Nang makarating ako ay agad kong sinarado ’to at naupo sa mismong likod ng pintuan ko. Niyakap ko ang tuhod ko at yumuko rito.Patuloy ako sa paghikbi dahil ang sakit ng puso’t isipan ko.

Ang gulo ng buhay ko! Hindi ba pwedeng maging payapa nalang?

Tok! Tok!

“ Anak…“ rinig kong tawag ni Mommy mula sa labas.

“Mommy, iwan n’yo na po muna ako! Gusto ko mapagisa!” galit na sigaw ko.

“Atarah, magusap tayo!” maotoridad naman na saad ni Dad.

“Dad! Please h’wag ngayon ..“hinang hina kong saad.

“ Atarah !“malakas na sigaw niy.

“Dad! I said not now! Leave me alone! H’wag n’yo munang subukan pumasok dito! Please lang! Kung gusto niyong magusap tayo bukas nalang! “ puno ng hinanakit na sigaw ko.

“Iwanan na muna natin siya Anjo..” rinig kong sambit ni Mommy hanggang sa narinig ko ang kanilang mga hakbang palayo sa kwarto.

Napahawak ako sa ulo ko at diniin ang hawak ko sa buhok. Bakit gan’to kung simple lang ang sikreto nila, kung mahal nila ako, kung tunay akong Dela Veja bakit kailangan pa nilang maglihim saakin kung kapamilya naman nila ako?

Kaya ko namang magtago ng sikreto ha? Hindi ba nila ako pinagkakatiwalaan dahil hindi ako tunay na Dela Veja?

Pero DNA result naman ang nagpapatunay na isa akong Dela Veja. Kitang kita ng dalawang mata ko kung ano ang nakasulat sa result. Positive and 99.99% na isa akong Dela Veja pero maaring dinaya ’yun ni Rare para lang hindi na ako magisip pa.

Paano nga kung hindi talaga ako Dela Veja? Paano kung dinaya ’yun ni Rare? Paano kung nasulsulan siya ng pamilya ko dahil kilalang manipulator ang pamilyang Dela Veja.

Hirap hirap ako sa paghinga nang pumunta ako sa kama at kinuha ang phone ko. Mabilis kong dinial ang number ni Rare na agad namang sinagot ’to.

[Hey baby..]

Mahinahon na saad nito at halatang sabik na sabik sa boses ko. “ Isang tanong, isang sagot Rare, Dela Veja ba talaga ako oh hindi?!“ galit na tanong ko sa kabilang linya.

[What are you t—–]

“ Isang sagot Rare! Sabihin mo lang Oo hindi!“ Hirap na hirap kong tanong.

[Yes, you’re real Dela Veja Baby..]

Nagtataka pero seryosong saad nito.

“Umamin ka nga, May alam ka ba sa lahat o Wala?” nanginginig kong usal habang madiin ang pagkahawak ko sa phone ko at hirap na hirap na ako sa paghinga.

[I don’t have master..]

Nagaalala at nagtatakang paring sambit nito.

“Mapagkatitiwalaan ka ba o hindi!”

[

You can trust me..]

“Siguraduhin molang Rare! Siguraduhin mo lang na wala kang tinatago saakin! Siguraduhin mo lang na hindi mo ’ko niloloko kasi kapag nalaman kong ginagago mo rin ako pasensyahan nalang!”

[

Pupunta ako d’yan..]

Maotoridad at seryosong saad niya. “ No! H’wag mong subukan dahil makikipag break talaga ako sayo! Hayaan mo muna akong magisa! Ayokong makita ang kahit sino!“ agad kong binaba ang tawag at dumapa sa kama at nagiiyak.

Tok! Tok!

“ Atarah, si Lala Anita mo ’to. Dala ko na ang pagkain mo..“ agad akong napatayo sa kama ko at pinagbuksan ’to ng pinto.

Awang awa ang itsura niya habang nakatingin saakin. Pumasok siya habang dala dala ang table na maliit kung nasaan ang pagkain ko. Kinuha ko ’to sakaniya upang matulungan ’to.

“Anak kung ano man ang problema mo malalapagsan mo rin ’yan. Walang pagsubok binibigay ang D’yos sa mga anak niya kung alam niyang hindi nito makakaya.” malamyos na saad nito habang ako ay nilalagay sa kama ang table.

“Lala, matagal ka ng nagt-trabaho saamin ’diba?” tanong ko.

“Oo naman hija simula bata palang ang daddy mo nag t-trabaho na ako sa pamilya n’yo hanggang ngayon na naging mayordoma n’yo ko.” tipid na ngiting saad niya.

“Totoo ba akong Dela Veja?” laglag balikat na saad ko saka naupo sa gulid ng kama.

“Oo naman hija. Nandoon ako mismo sa kung nasaan ang momny mo nang ipinanganak ka. “sambit niya saka nilaputan ako at naupi na rin sa kama.

“Kung tunay akong Dela Veja? Bakit andami nilang sikreto saakin?” nagsimula naman akong umiyak ulit kaya bumuntong hininga siya.

“May dalawang dahilan kung bakit nagsisikreto ang mga tao anak. Ang una ay para mapangalaagan ang kaniyang mga mahal sa buhay at ang pangalawa ay upang itago ang mga pagkakamaling kapag nabunyag ay maraming magbabago, masisira, at gugulo ang takbo ng buhay.” sambit niya saka diretso ang tingin saakin habang hinahagod hagod ang likod ko.

“May tamang panahon para malaman mo ang lahat anak, h’wag kang magmadali dahil kapag minadali at pinilit mo alamin ang lahat lalo pa’t hindi pa tamang panahon ay tiyak hindi magiging maganda ang resulta n’yan. Masisira at magkakagulo..” hindi ako nagsalita at umiyak lang.

“ Kumain ka na at aayusin ko na ang gamit mo sapagkat tuloy na bukas ang bakasyon n’yong maganak sa Palawan.“ mahinahon na sambit nito.

---

Nyang note: Omo! Malapit na ba mabunyag ang mga sikreto? Ano satingin n’yo ang sikrero? Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 41

THIS

𝑪𝑯𝑨𝑷𝑻𝑬𝑹 𝑰𝑺 𝑺𝑷𝑮

Atarah’s

POV

NAKATULALA lang ako sa kawalan dahil lutang ako lalo pa’t wala akong maayos na tulog. Pagkatapos namin magusap ni Lala kagabi ay kumain ako ng tahimik samantalang siya ay busy sa pagimpake ng mga damit ko na dadalhin ko ngayon.

Hindi ako nakatulog kagabi kahit pinipilit ko ang sarili ko na h’wag mag isip ng kung ano ano pero hindi ih, patuloy lang ako sa pag o-overthink kasabay ng pagiyak kaya kahit nakahiga lang ako ay ramdam ko ang pagod.

Nakaidlip na ako kaninang 5:38 am tapos nagising ako ng 7:00 am kaya eto ang sakit ng ulo ko at tulala lang ako. 8:30 am na pero hindi pa rin ako tumatayo sa higaan. Ayokong kumilos gusto kolang na mahiga hanggang sa masolve na lahat ng problema ko.

Kagabi walang tigil sa pagtawag at pagtext saakin si Rare pero hindi ko ’to sinasagot at pinatay ko pa ang telepono ko. Ayaw kong makausap siya o kahit sino pa na para bang kapag nakikita ko ang pamilya ko at siya, naiisip ko na hindi totoo lahat ang pinapakita nila. Parang pinaplastic nila ako, parang pinaglalaruan nila ako.

But I still trust Rare dahil wala pa naman akong kahit anong basehan o ebidensya na nagpapatunay na may tinatago siya at may alam ’to sa lahat. Ayoko ng magpadalos dalos pa sa aksyon at desisyon. Kailangan pagisipan ko munang ang lahat dahil baka masira ang relasyon namin dahil sa maling akala lang.

Napatingin ako sa pinntuan kong biglang bumukas at niluwa nito si Ate Akisha na hawak hawak ang isang susi na mukhang ginamit niyang pangbukas ng pintuan ko. Gumalaw ako at gumilid saka ko tinakpan ang unan ang mukha ko.

“ Ath

..“ hindi ako kumibo at gumalaw sa pwesto ko samantalang naramdaman ko siyang sinara ang pintuan at naglakad palapit ng kama ko.

“ Atarah

..“ naupo siya sa tabi ko pero hindi pa rin ako gumagalaw. Inalis niya ang unan na nakatakip saakin hindi na ako lumaban pa baka kapag nakipag agawan ako sakanya ay biglang magkaroon ng aksidente at mapahamak pa ang pamangkin ko.

“ Ano

ba?“ iritado kong saad pero maamo at mapungay pungay lang ang tingin niya saakin.

Bumuntong hininga siya at pinilit n’yang ngumiti saakin .“

Magayos

ka

na 9:40 am

aalis

na tayo..“ mahinahong saad nito.

“ Hindi ako

sasama

.“ madiin kong wika saka tinalikuran siya kaya naman naramdaman ko ang malambot niyang palad na humaplos sa aking balikat.

“ Please para kay Lola, gusto

n’yang

magsama

sama

tayong

lahat

..“ napapikit ako ng mariin at hindi pa rin siya hinaharap.

“ Eh

ayoko

nga

!

Ayoko

!“ galit na sigaw ko.

“ Atarah

, para kay lola.

Tumaas

ang

presyon

niya

dahil

sa

nangyari

sakaniya

..“ pangongonsensya niya kaya nanlaki ang mata ko at napatayo sa higaan ko habang nakasulyap sakaniya.

“

Ano

?!

Nasaan

siya

? Ok na

siya

?“ nagaalala kong saad.

“ Natignan

na

siya

ng Family doctor.

Ngayon

medyo

ok na

siya

nagpapahinga

pa rin..“ sambit nito saka maamo akong tinignan kaya hindi na ako nagsalita.

“ Please

Ath

,

sumama

ka

na para na rin mas

mapabuti

ang

kalagayan

ni Lola.“ hinawakan niya ang kamay ko pero iniwas ko lang ’to.

“ Nasaan

si

Lola?“ tanong ko.

“

Nasa

kwarto

niya.“ nagtiim ang bagang ko at tumango. “ Maliligo

na

ako .“ malamig na saad ko saka tumayo at nagtungo saaking bathroom.

Mabilis ang paghinga ko habang nakatingin sa salamin habang hinuhubad ko ang sarili kong damit. Kitang kita sa repleksyon sa lamin ang ginawang hickey ni Rare sa leeg ko.

Napakagat ako sa labi dahil parang bigla ko siyang namiss ko ang paglalambing niya agad. I sighed and walked leisurely to the shower, steam filling the room as I cut the shower on.

The water pours down, it drips by my side, as my mind fades into dullness and everything is a foggy illusion. The sensation of the steamy water calms me; it takes my mind of things. All the things I honestly don’t care about. It’s the water. My mind swirls, and it’s like I’m standing under an everlasting waterfall. Ever so beautiful, but it can never last, I know that now.

Inabot ako ng mahigit tatlongpung minuto sa ilalim ng shower para lang maging kalmado ang pakiramdam ko at naging succesful naman dahil mas gumaan ang pakiramdam ko kumpara kanina.

Sinuot ko ang wardrobe ko saka ako nagumpisang magskin care habang nakaharap sa salamin ko rito sa bathroom.Kitang kita ko ang repleksyon ko kung gaano kalalim ang eyebags ko at kung gaano kapungay ang mata ko. Napangiwi pa ako ng mapansin ko ang isang maliit na pimple sa noo ko.

Mabilis kong tinapos ang pagskin care ko at nang matapos na ako ay lumabas na ako. Hindi ko na kita si Ate sa kama ko kaya nagkibit balikat nalang ako at naglakad papunta ng walk in closet para maghanap ako ng susuotin ko.

Napili kong suotin ang isang Tie Front V-Neck Spaghetti Strap Button Down A-Line Backless Swing Midi Dress. Ewan ko ba anong trip ko bakit ang sexy ng suot ko pero wala mas comfortable ako rito.

Nagsuklay ako ng buhok ko, at nag powder ako ng kaunti, niconceal ko ang ibaba ng mata ko para hindi halata ang eyebags. Naglagay din ako limp balm kahit hindi ko na kailangan dahil natural na mapula ang labi ko kaso nanunuyot siya kaya kailangan kong lagyan.

Kinuha ko ang phone ko na nakapatong sa table. Bumuntong hininga ako at hinawakan lang ’to pero hindi na ’to binuksan at naglakad nalang ako papunta ng pintuan.

Nakahawak ako sa pihitan ng pinto at napapikit ako ng mariin nagdadalawang isip kung bubuksan ko ba ’to o hindi pero sa huli binuksan ko nalang rin kahit labag sa puso ko kasi iniisip ko na anong mapapala ko kung hindi ko sila haharapin I mean hindi namang habang buhay iiwasan kong makita sila.

Tahimik ako na naglalakad habang suot suot ang pambahay na slippers para pamunta ng kwarto ni Lola.

Nasa pinakadulo ako ng hallway dito sa ikalawang palapag ang kwarto ni Lola. Nang makarating ako ay agad kong ipinihit ang pinto nito at dadahan na binuksan.

Pagkaopen ko rito ay naabutan ko sa Loob si Tita Ariela, Ate at si Karen kaya parang gusto nalang atras at bumalik sa kwarto ko pero huli na dahil hinala na ako ni Karen papasok sa loob.

Nahihiya akong tumingin kay Tita Ariela kaya binaling ko na agad ang tingin ko kay Lola na nakatitig na rin saakin ngayon habang nakangiti.

“Uh—lola

kamusta

po ang

pakiramdam

mo?“ nauutal kong tanong.

“Ok na ako Apo,

medyo

nahilo

lang ako

kagabi

.“ nakangiting saad nito kaya napayuko ako.

“I’m sorry..”

“Don’t worry

Ath

, ok na

si

Mama.

Natignan

na

siya

ng family doctor

natin

medyo

tumaas

lang blood pressure niya.“ sambit naman ni Tita Ariela kaya nilingon ko ’to at ngitian.

“

Oo

nga

Ate

pati

si

Kuya

Rare

chineck

up na

siya

!“ napataas ako ng kilay dahil sa pakikisabat ni Karen.

Nacheck ni Rare si Lola? So pumunta siya dito? “ Karen..“ pangbabawal ni Ate Akisha.

“Ay joke lang Ate hindi pala

pumunta

si

Kuya

dito

.“ pilit na tawang saad ni Karen kaya tumango ako at hinarap nalang si Lola.

“Don’t stress your self lola,

h’wag

n’yo

kong

alalahanin

. Ok na rin ako..“ sambit ko saka siya ngitian kahit alam ko sa sarili ko na hindi pa ako ok.

°°°

NAPABUNTONG hininga ako at tuluyan ko ng binuksan ang phone ko. Paalis na kami n’yan hinihintay nalang namin sina Mommy.

Nasa Van na ang bag kung nasaan ang mga damit ko. Settle na lahat, gagamitin naming sasakyan papunta ng El nido palawan ay ang private plane nina Tito Apollo.

Nandito ako ngayon sa garden para tawagan na si Rare. Pag open ko palang ng open ay sunod sunod ang pagtunog nito dahil sa daming notification and messages from Rare. Hindi na muna ako nagabalang basahin pa ’yun at dinial nalang ang phone number niya ng basta.

Halos isang minutong nagring ang phone ko bago niya pa sinagot sa kabilang linya. “Hello?”

[Baby..]

Puno ng pagkasabik na sambit nito. “ Aalis

kami

ngayon

,

t’yak

alam mo naman ’

diba

?“ mahinahon kong sambit.

[ Yes, how’s your feeling huh? I want to hug you right now.]

Nag e-echo ang boses niya kaya napakunot ang noo ko. “ Im fine,

pumunta

ka

dito

?“ tanong ko saka pinagalaw ang panga ko.

[No

ofcourse

, why did you ask?]

Pagmamang maangan nito kaya napabunsangot ako.

“I hate liars Rare.” maanghang kong saad.

[Fine,

pumunta

ako

d’yan

.

Pumuslit

ako

sa

bintana

ng

kwarto

mo nung

natutulog

ka

. I’m sorry, I’m just worried baby, hindi ako

mapakali

hanggat

hindi kita

nakikitang

maayos

.]

Seryosong saad nito at bakas nabakas sa tono niya ang tindi ng pagaalala.

“

Oras

na

akong

nakatulog

eh,

anong

oras

ka

umuwi

?“ tanong ko pa.

[Eight AM, I checked your lola first before i go home.]

Matamis na saad nito .“Eh

anong

oras

ka

pumunta

dito

?“

[After we called.

Nasa

labas

ako ng

kwarto

mo.

Pinapakiramdam

kung

natutulog

ka

na ba o hindi]

Ang husky ng boses niya lalo pa’t tuloy tuloy siya nagsasalita ’to ng tagalog. Ang manly na talagang nangaakit. “ How did you sleep ?“ natatakang tanong ko.

[I

didnt

sleep baby.]

Diretsong sambit nito .“What ?! Nasaan

ka

na

niyan

?!“ nanlalaking mata na tanong ko.

[House, don’t worry about me baby. I’m fine, did you eat your breakfast? What are you doing right now?]

Puno ng pananabik sa impormasuon mula saakin ang tono ng pananalita niya .“Yes

paalis

na kami,

ikaw

?“

[Not yet, I’m taking a bath while imagining that you’re beside me baby..]

Mapangakit na sambit nito. Kaya pala nag e-echo ang boses niya dahil na sa banyo pala siya .“

Baliw

, oh

sya

maligo

ka

na muna. I’ll call you again when we arrive at the airport. I love you..“ masigla kong saad.

[I love you so d-

mn

and I’ll never stop loving you master ko..]

Napangiti ako sa huling niyang sinambit bago ko binaba ang tawag niya. I love really love him, at paulit ulit kong tinatatak ang sinasabi niya saakin na ‘Hindi mabubuhay ang pagibig kung walang tiwala’ I need to trust him kahit na anong mangyari.

“

Atarah

! Tara na

daw

.“ sambit ni Kuya Art.

“ Sige

Kuya !“ huminga ako ng malalim at pinilit kong ngumiti saka Sumunod ako kay Kuya.Sana nga maenjoy ko ang bakasyon na’to. Sana nga panandalian na mawala ang lahat ng iniisip ko.

Magkakasama kaming magpipinsan sa i-isang van samantalang sa isa pang van namin ay nakasakay ang mga magulang at lola namin. Katabi ko si Karen sa upuan at nasa gilid din ako ng bintana.Kwentuhan lang sila ng kwentuhan pero ako tahimik lang na nakikinig sakanila. Kung minsan ngingiti at sumasagot ako ng tipid. Hindi naman nila inungkat ang nangyari kahapon kahit kanina nang magkausap kami ni Lola wala siyang binanggit sa mga pinagsasabi ko kagabi basta nag kwentuhan lang kami tungkol sa pagbabakasyon namin.

Parang lahat sila nakalimutan na ang ginawa kong pagiinarte kahapon pero baka ginawa nila ’yun para ma light na ang mood ko at hindi na ako ulit gumawa ng eksena and effective naman dahil hindi nila inungkat ang nangyari kahapon, nagpatay malisya nalang rin ako at nakikisama sa kanila.

Pero kung hindi naman talaga para kay Lola hindi ako sasama sa bakasyon na ’to. Mas gusto ko pang makasalmuha ang mga katrabaho at pasyente ko dahil sila alamkong totoo at walang tinatago mula saakin.

Mahigit 40 minutos bago kami nakarating sa airport dahil traffic pa ng bahagya. Nagsibabaan kami sa van namin at ang mga lalaki ang nagsibuhatan ng gamit naming magpipinsan.

“ We don’t need to wait. Naghihintay na ang eroplano saatin. Let’s go.“ sambit ni Tito Apollo. Naglakad na kami papasok ng Airport at talaga pinagtitinginan kami dahil na rin siguro sa nagagandahang lalaki at babae ang mga pinsan, tita, tita, ate, lola at parents ko.

Nilabas ko ang phone ko at ’di na pinansin ang atensyon na binibigay ng tao saamin. Agad na dinial ang phone number ni Rare. Mabilis niya namang sinagot ’to.

[Hey.]

Paos na saad nitoma halatang kagigising lang . “Nakakadistorbo ako? Nagising kita? “nagaalalang saad ko.

[

No ofcourse baby, where are you now?]

Husky na saad nito.“Nasa airport na diretso na kami. Kumain ka na ba?” sambit ko at natigil sa paglalakad.

[

Not yet, Pagkatapos kong naligo nakatulog ako ng bahagya.]

“Hayz! Kumain ka na Rare Cedrick! Anong oras na oh, send me your picture while you’re eating ok?” maotoridad na sambit ko habang nakakunot sa kawalan.

[Yes master, Enjoy your vacation..]

“I hope so pero paniguradong mageenjoy talaga ako kung kasama ka..” nanghihinayang na sambit ko.

Toot toot

..

Agad namatay ang tawag kaya napakunot ang noo ko. Nawalan ng signal?

Dinial ko muli ang phone number niya pero cannot be reach na kaya nagtype nalang ako ng messages ko sakaniya.

||Bakit cannot be reach ka?||

||Osya sige na aalis na kami, can’t call habang nasa eroplano pa kami. Bye, I love you. Kumain ka ha!||

“Ate tara na!” sigaw ni Karen.

°°°

“ ATH nandito na tayo..“ binuksan ko ang mata ko at mapungay pungay kong tinignan ang nagsisibabaan kong pinsan sa van.

Napatingin ako sa wrist watch ko at 6:49 pm na pala. Naka arrived kami ng El Nido airport kaninang 5:30 pm tapos sumakay kaming van para makapunta sa Cauayan Resort na isang private luxury resort.

Lumabas ako ng van at tumambad agad saakin ang napakagandang desenyo nito. Dumaan kami sa tulay dahil lagoon ang nasa baba ng tulay kung nasaan naka tayo ang mga Villa.

“Ang ganda!” komento ni Karen tapos sa ’di kalyuan naaninag ko na rin ang El Nido beach.

“Magdahan dahan kayo, pumasok na kayo sa mga kaniya kaniya n’yong lagoon villa .“sambit ni Tito Kernold na nasa likuran namin.

“Ate Ath! Magkasama tayo sa Room! Dito ’yung atin oh!” ngumiti ako saka sinundan nalang siya. Nabibighani ako sa sobrang ganda rito para siyang paraiso na hindi ko maipaliwanag kahit gabi na, ang mga ilaw na dekorasyon ang nagbibigay liwanag sa bawat villa.

“Magpahinga muna kayo at pagkatapos ay tatawagin namin kayo para kumain.” saad ni Tita Ariela.

“Sige Mommy!” sambit naman ni Karen

“ Sige Tita ..“Nauna na akong sumunod sa staff ng resort na buhat buhat ang mga gamit namin ni Karen papunta sa Villa namin na nakalokasyon sa bandang gitna.

Pumasok kami sa lagoon Villa namin. Maganda rin ang desenyo sa loob pero hindi na siya gawa mga kawayan kung hindi sa semento. Kulay puti and brown pa rin naman ang theme. May Flats screen TV, Queen size bed and sariling bathroom.

Ang ganda!

“ Salamat po..“ sambit ni Karen sa nagbuhat ng gamit namin saka sinulyapan ako.“ Ate kung gusto mo magsleep ka namuna tapos ako nalang magayos ng gamit mo.“

“ No, ako nalang. Ilang araw nga ba tayo ulit dito?“ natutuwa kong tanong.

“ 3 days Ate! Babalik na kasi kami sa Friday sa L.A. Mamimiss kita huhuhu!“ nakanguso niyang sambit saka naupo sa kama.

“ Oo nga no, Syempre mamamiss din kita. Hahaha .“numiti ako saka umupo sa tabi niya at niyaka ito.

“ ’Di ba kayo uuwi ng L.A ate?“ malungkot na tanong nito.

“ Depende kasi ih, busy ako sa work tapos t’yak sina Ate pagkatapos manganak baka bumalik na rin sa State.“

“ Ay oo nga pala doon pala talaga sila nakatira no.“ tumango lang ako saka ngumiti. Nagsimula na kami mag ayos ng gamit. Inabot kami ng ilang minuto lang bago matapos. Tinamad ako magpalit ng damit kaya siguro mamaya nalang pagkatapos kumain.

“ Ate nag text na si Mommy, labas na daw tayo kumain na tayo..“ Tumango ako saka kinuha ko ang phone ko sa bag ko dahil mula kaninang dumating kami rito sa El Nido ay hindi ko pa natitignan kung nagtext or call na ba si Rare.

Bumagsak ang balikat ko nang wala akong mensahe na nakuha kahit isa kay Rare simula kaninang namatay bigla ang tawag niya. Kaya kinabahan ako ng ’di ko alam.

Nag type ako ng mensahe ko bago kami lumabas ng kwarto.

||Bakit wala kang text? I’m worried. Btw nandito na kami.||

“ Tara Teh.“ tumango ako saka sinuot ang slippers ko. Lumabas na kami ng tuluyan sa villa namin saka ko dinial ang number ni Rare pero sakto namang may phone rin akong naririnig na nag r-ring kaya napaangat ang tingin ko sa kaharapan naming villa dahil doon nangaling ang tunog at napaawang ako ng labi nang makita ko si Rare na hawak ang phone niya habang nakatitig saakin.

[

Hello baby..]

Sambit ng nasa kabilang linya. My eyes meet his gaze. Those eyes are staring at me intensily. His eyes look brown from afar, but as he nears I notice the color of honey. They’re bright and liquid warm, sprinkled with light brown specks, framed by beautiful thick lashes. “ Rare !“ masayang wika ko saka nagmadaling tumakbo papunta sa kaniya.

“ Careful baby!“ sambit niya saka sinalubong ako habang nakaopen arm ’to. Agad ko ’tong niyakap ng mahigpit na animo hindi ko siya inaway kahapon.

“What are you doing here?” masaya kong tanong pero nginisian niya lang ako.

“ Vacation?“ nakataas na kilay na saad nito kaya napanguso ako.

“I mean hindi ’yun? Sinundan mo ba kami?” nanghihinala kong usal.

“ I’m not stalking you

baby ..“depensa niya kaya ako naman ang napangisi ngayon.

“Then why are you here?” maloko kong tanong kaya iniwas niya ang tingin saakin.

“Nido? and Reeve wants to have a vacation..” mahinang bulong niya kaya natawa ako.

“ Dito rin sa El

Nido?“ pangaasar ko.

“Ok fine we followed you because i badly want to see you. I really miss you.” Sambit niya saka hinalikan ang noo ko.

“Yehey! I love you!” masaya kong usal.

°°°

SUMABAY saamin kanina na mag dinner sina Rare, Reeve, Kenji and Presh. Inimbitahan sila ni Lola nang malaman nito mula kay Karen na nandito rin sina Rare.

And Syempre pinakikiramdaman ko ang lahat kanina, kung paano ang pakikitunguhan ng pamilya ko ang tatlong Grison pero wala naman akong napansin na kahit ano. Bukod sa nahihiya si Reeve ay wala ng kakaiba, nakikipag usap pa nga si Kenji sa mga pinsan ko at kay Charl na animo close close sila. Si Rare naman madalas na kausap ni Daddy at mga Tito ko. Si Presh and Reeve ay kinakausap rin ng mga Tita ko, Mommy, Ate Akisha at Lola.

Aakalain mo talaga na sobrang lapit ng pamilya namin sakanila dahil sa mainit ng pagtangap ng pamilya ko rito kaya napapaisip na naman ako kahit dapat hindi. Kailangan kong magrelax ngayon at enjoyin ang bawat sandali pero ngayon may kung anong naglalaro sa isipan ko dahil sa eksena kanina.

“What are you thinking?” kanina pa kami naglalakad lakad ni Rare sa dalampasigan pagkatapos naming kumain para bumaba ang lahat ng kinaiin namin.

“You.” nakanguso kong sambit kaya ngumiti siya saakin ng matamis at mas lalong hinigpjtan ang hawak niya sa bewang ko.

“I love you..” mahinang niyang bulong saka hinalikan ang tuktok ng ulo ko.

“I love you

too, sorry sa kahapon.“ sambit ko at pinasilop ko rin ang braso ko sa bewang niya.

“Shh, its fine baby. I understand. I don’t want to talk about that. I want you to enjoy and forget your problems. “ mahinahon na saad nito habang ang mga mata niya ay nakatitig saaking mata ng diretso.

“ Thank you..“ sambit saka ngumiti. Bumaba ang tingin siya sa damit at bumusangot ’to saka pilit na binaba ang dress ko na maiksi. “ Your dress was too short baby.“ kunot noo at inis na saad nito.

“Hindi naman eh pero tara balik na tayo doon. Malayo na tayo sa Resort oh. Gusto ko ng maligo hindi pa ako nagpapalit ng damit simula kanina.”

“You’re still smell so good baby..” sambit niya saka inamoy ang leeg ko.Kaya napabusangot ako muli at tumigil sa paglalakad.

“Tse, h’wag mo ’kong bolahin ang baho ko na! Tara!” sambit ko at hinihila siya pabalik.

“Nah, I’m telling the truth baby. Ang bango bango mo..” panglalambing niya saka hinila ako pabalik sakaniya at niyakap ako.

“Uy ano ba pag may nakakita satin!” sambit ko dahil nararamdaman ko na ang labi niya sa leeg ko.

“Let’s take a bath. Paliliguan kita..” puno ng paglalambing na saad nito.

“ Baliw ka ba? Saan mo naman ako papaliguan aber hindi pwede sa mga villa natin nandoon si Kenji at Karen!“ sambit ko saka pilit na kumakawala sa bisig niya.

“ I badly want to wash you ..“mahinang bulong nito saakin tenga.

“ Really Rare? Calm your pet !“ hindi makapaniwala kong sambit pero mabilis niya lang akong binuhat ng parang bagong kasal.

“Saan tayo pupunta!” sambit ko saka sinukbit ang kamay ko sakaniyang leeg.

“I love you..” sagot nito saka hinalikan ako ng mabilis sa labi.Patuloy siya sa paglalakad hanggang sa nagulat nalang ako nang pumasok kami sa isang villa pero ibang resort na ’to. Hindi na ’to sakop ng Cauayan Resort.

“Rare! Baka may ibang nag stay dito!” sambit ko saka pinaghahampas ang dibdib niya.

“I paid this room, don’t worry.” husky na saad nito kaya napangisi ako.

“ Ah planado..Kaya pala, lumalayo layo na tayo sa resort huh. May plano kang ganto.“ Pangaasar ko pero ngumisi lang siya at binuhat ako papasok sa bathroom ng kwartong tinutuluyan namin ngayon.

Nang makapasok kami ay inupo niya ako sa sink ng bathroom.He had pinned my shoulderss beneath his hands and claimed my mouth for a kiss. His lips moved against mine, with a deep hunger, and my lips parted automatically to allow his tongue entrance.

“ Uhhh ~“I moaned.

His tongue slid into my mouth, caressing the roof, sliding along and discovering every crevace as it fenced with my own tongue. I moaned against his mouth and felt him grow harder beneath me, if that were possible. When are lips finally broke apart. I tugged on the bottom of his shirt lifting it up, he raised his both hand para mas mabilis kong matangal ang pangitaas niya.

Sinungaban niya muli ako ng halik habang unti unti rin nito inaalis ang damit ko. I unbuckle his belt, I reach his zipper and unzipped his pans. He stepped out of them as they fall to his ankles. Hanggang sa tumambad nalang sa harap ko ang underwear niya kung saan bumubukol na ang pagmamayari niya.

Nagtagumpay rin siyang alisin ang dress ko and with me in his arms, he steps inside and closes the door behind him, saka nya ako dinala sa shower.

“ I want to pleasure you so f-cking bad right now baby, I need to be inside you.“ He whispers against my neck.

His lips find mine again as he opens the shower door and turns the water on. The glass door is still frosted from the shower.

He carefully sets me on my feet and reaches for the bar of soap. Starting at my neck, he slowly rubs it over my body, kissing the places that the water has already washed the soap off of.

He moved down my bra strap to get it out of the way so he can wash and kiss it properly. Hindi rin nagtagal ay inalis niya na rin ’to ng tuluyan habang patuloy ang paghalik niya sa bawat parte ng katawan ko.

Kaliwat kanan ko binabaling ang ulo ko dahil sa simpleng pagaganon niya saakin ay sobra na akong nagiinit ramdam ko na agad na namamasa na ang nas pagitan ng mga hita ko.

He keeps getting lower and lower until his bar of soap is rubbing between my legs, his eyes level with my waist. He rubs it slowly while looking up at me. “I want to taste

you .“ mahinang sambit nito saka unti unting binaba ang aking underwear.

Dropping the soap, he rubs his hand between my folds, cleaning me as the water washes over my body, soaking the top of his head.

His thumb finds my clit and he looks up through wet lashes, while replacing his thumb with his mouth. I widen my stance, placing one foot on the ledge in the shower to spread myself open for him.

“Uh~ Rare !” malakas na hiyaw ko nang makaramdam ako ng kakaibang sensasyon sa kaniyang ginagawa saaking ibaba.

He runs his tongue along every inch of my girl, so slow and torturous that I can barely stand it. Every once in a while he stops to lick his lips and wipe the water from his face, and I can’t help but to take notice of how beautiful this man truly is.

Oh this Greek god!

His tongue starts to work faster as his finger slips between the cheeks of my girl and brushes over it. I stiffen up, not used to feeling anything back there. “ Rare..“ ungol ko sa kaniyang pangalan.

He sucks my clit into his mouth and slowly eases the tip of his finger into my hole, being sure not to give me more than I can handle. I gasp out at the mixture of feelings that takes over my body. His tongue working over the sensitive skin of my pearl has me coming undone faster than I ever have before.

Pinasiklop ko ang kamay ko sakaniyang buhok at hinawakan ’to ng mahigpit. “Oh f-ck Rare! I’m coming!” arching my back, I hold on tight as his perfect movements rock my orgasm right through me.

He stand up as he grips his hands into the back of my hair and kisses me mid orgasm. My mouth is open, but I immediately cling onto him as he devours my mouth just as he did at my pussy.

I moaned, sliding my hips against his, the feel of the water lapping over us adding to the sensation. His hands slid over the curve of my waist, down across my smooth buttocks to caress the shape of my ass, then forward until they found my warm slit, firey to the touch.

Pinakikiramdaman ko ang init ng aming katawan habang bumaba ang kamay ko sa underwear niya. Dahan dahan kong hinahaplos hanggang sa pinasok ko ang kamay ko sa loob nito.

“Oh F-ck baby.” matigas na mura nito habang pumpikit pikit at tinutulungan ang kamay kong hawakan ’to. Ramdam ng kamay ko kung gaano ’to naninigas kaya tinigil ko ang halikan namin at lumuhod sa harap niya para tanggalin ang pangibaba nito.

Tinulungan niya naman akong ibaba ’to. Napaawang ang aking labi nang biglang sumaludo ’to sa harap ko. I storke his manhood gently and giving a small kiss to it. “Oh baby, Stop.” mahinang sambit niya at itinayo ako mula sa pagkaluhod ko saka binuhat muli.

He turns off the water and opens the shower door, stepping out. He doesn’t bother to dry us off. He just walks through the bed with us both dripping wet.

“I love you master.” he whispers against my lips at dahan dahan akong hiniga sa malambot na kama. He was above me supporting himself with his elbow.We started kissing again, our tongues moving againts each other. A few moans escaped our lips before he pulled back at nagsimulang bumababa ang halik niya saakin leeg, balikat at boobs.He sucks my nipple into his mouth before gripping it with his teeth.

Pulling his mouth away, he looks back up at me.His eyes demand mine as he slowly crawls over me and spreads my legs apart. He scoots me higher and rubs his thumb over my sensitive clit

He lifted his mouth back to my girl, and with one hand on my breast he slid his other finger deeper, while the thumb of the hand carressed the throbbing nodule of my desire. My hips moved against his hand, and I moaned my pleasure as he thrust his fingers deeper and deeper.

“Don’t move baby, just behave.” sambit niya at hinawakan ang bewang ko gamit ang isang kamay niya at ang isa ay patuloy pa rin sa paglalaro ng pagkababae ko.

I was about to go over the edge when he took his fingers from me. He stands on his knees and looks down at me, while grabbing my ankles, and slowly placing them on his shoulders. “ Let me know if I hurt you.“ mapungay pungay ko ’tong tinanguan ng mabilis.

“Enter me baby!” pagmamakaawang saad ko sakanya dahil gustong gusto ko na siya maramdaman sa loob ko kaya nginisian ako nito.

“ My baby is so excited .“ Hinalikan niya ako nng mabilis sa labi before he positions himself between my legs and enters me in one thrust.

I slid down, feeling him hard and thick, filling me until I thought I would split. We stayed still for a moment, our hands caressing each others body’s, our tongues fencing within our mouths. Then slowly, oh so slowly, he began to move. He slid in and out, deeper with every thrust. We both moan out as he hits hard.

“ Shh-t Rare! Masakit pa rin .“tumigil siya paggalaw habang ako ay halos lukitin ko na ang likod niya dahil sa sakit na nararamdaman ko.

“Shhh, I’ll be gentle baby.” mahinang bulong nito sa pagitan ng aming labi.He begins to move again in a slow, steady rhythm before speeding up.

He presses his lips against mine. kissing me gently and with passion para hindi ko maramdaman ang sakit na dinudulot niya saakin.

A mixture of emotions cross his handsome face while his body moves above mine has me hypnotized.Just watching his face and the way he looks at me is enough to make me unravel.

He leans into my lips and whispers,

“ I’ve never seen a woman as beautiful as you are, Master.“ napangiti naman ako at pinalupot ko ang kamay ko sa leeg niya at hinalikan ’to ng puno ng pagmamahal.

Wala na akong nararamdaman na sakit kung hindi puro sarap at kakaibang sensasyon nalang. I almost feel on the brink of another orgasm.Gripping my hips, he thrusts fast and hard while rubbing his lips over my ear. The fast rhythm of his breath in my ear and the feel of him inside me has me gripping onto the bed as an orgasm washes through me, once again.

His lips were on mine again so quickly, and one hand slid down to capture my breast.His tongue deep inside my mouth. I leaned forward, my breasts aching for more, and I felt his mouth leave mine to trail a firey path down the edge of my throat to the hollow at the base of my neck, then finally to my breasts.

His mouth and tongue caressing the tops of my breasts, then the sides, then licking up the hollow between the two. My hands came up and my fingers entwined in his hair and I guided his head until he caught one nipple between his teeth.

“Sh–t baby!” hiyaw ko at lumukot ang tuhod ko dahil sa pinaggagawa niya.

His fingers slipped between us, I felt his arms stiffen around me as he thrust deep, and felt the warmth of his juices within me.

We looked at each other.“ I missed

you so much .“ he whispered.

“ I missed you too.“ I pressed him onto the bed as I climbed on top of his hard body. Hinayaan niya lang ako sa gusto kong gawin at hinawakan niya pa ang bewang ko.

My lips found his nipples, kissing, licking, and nibbling on a protruding nub while I gently rolled the other between my fingers. He thrust his chest forward to my lips and moaned a deep guttural moan as my hand slipped inside his briefs, cupping his balls. “ Does that feel good?“ bulong ko. My fingers wrapped around his long, hot shaft.

“Yes you’re so good baby!” pinagalaw ko ang kamay ko sa kaniyang kahabaan hanggang sa tinaas baba ko ’to akmang isusubo ko ’to pero pinigilan niya ako.

“No, don’t do that baby!” madilim ang titig at matigas na saad nito saka mabilis akong hiniga muli sa kama at dinaganan niya.

I felt his hands on my pussy’s cheeks, spreading them apart. I whimpered as his tongue ran along my crack, searching for my hole. His tongue teased the edge of my opening before thrusting inside.

“I want to pleasure you too!” nangininginig kong hiyaw dahil sa sensasyon na dala niya saakin.

“No, baby…Just behave.” galit na saad nito saakin kahit gustong gusto kong siya naman ang pasisiyahin ko.

Kneeling between my legs, he positioning his cock again at my opening, pressed forward, and filled me completely. He started to move inside me, slowly as first, then picking up speed.

“More, I want more, want it all!” sambit ko. My legs were on his shoulders, his hard, powerful chest above me, his eyes glowing as he showed the deep abiding love he always showed me, every time we made love.

“Baby, you feel so wonderful; you look so beautiful. “ Taking his face in my hands, I pulled our mouths together. He thrust his tongue deep into my mouths. I started rocking back against him, meeting each thrust, clenching my muscles, making sure we remained connected.

“I’m your Love, yours forever.” I started pulling on my own cock to the rhythm of Rare’s thrusts. The bed was shaking with each thrust, my head rocking from side to side on the pillow, whimpering as he continued pounding into me.

Rare leaned forward kissing me deeply as I came hard between our bodies.He licked the come off my chest, bringing his mouth to mine, and I tasted both of us at the same time as his tongue thrusts deep into my mouth.

“ I’m cumming again baby!“

Isucked hard on his tongue; he whimpered and moaned as I felt him throb deep inside me. Naramdaman ko saakin puson pagputok ng kakaibang likido sa kalooban ko.

“Ikaw lang ang mahal ko, at mamahalin kita kahit anong mangyari..” bulong nito.

°°°

MINULAT ko ang mga mata ko dahil satingin ko sapat na ang tulog ko para sa arawna ’to. Napaupo ako sa kama at napahikab pa. Kinusot ko ang mga ko at nagunat unat.

Napatingin ako sa katabi kong kama pero wala akong nakitang Rare doon. Kunot noong nilibot ko ang paningin sa kwartong tinutuluyan ko at napagtanto kong nasa kwarto namin ni Karen ako.

Paano ako napunta dito? Parang kagabi nasa isang villa kami ng kabilang resort ni Rare? H’wag mong sabihin na panaginip lang lahat na ’yun?

Pero hindi maaring panaginip ’yun kasi nararamdaman ko ng bahagyang paghapdi ng pagitan ng mga hita ko pero hindi naman siya ganoon kasakit katulad nung nag make love kami sa office niya.

Bumalik ako sa pagkahiga at hinilot ang sintido ko habang pinipikit ng mariin ang mga mata ko. Inaalala kung paano ako napunta rito? Basta ang huli ko lang talagang naalala ay magkasama kami ni Rare at nakatulog nalang ako sakaniyang bisig.

Bago pa ako makapagisip ng kung ano ano ay may biglang pamilyar na boses na nagsalita. “ Baby ..“ napadilat ang mga mata ko at agad na nilingon ang nagsalita. Nagtama ang paningin namin at pinagpasadahan ko ang kabuan niya. Nakasimpleng denim short siya at isang white na polo tapos nakunbutton sa bandang dibdib.

Napangiwi naman ako saka tinalikuran siya at tinakpan ng unan ang mukha ko dahil bigla akong nahiya sa itsura kong panigurado may panis na laway at may muta pa.

Naramdaman ko ang presensya niya na sumampa ng kama hanggang sa naramdaman ko ang kamay niya saaking bewang at pilit na hinarap sakaniya habang ang isang kamay niya ay inaalis ang unan na nakatakip sa mukha ko na napagtagumpayan niya naman.

Mabilis akong tumayo para magtungo sa bathroom pero nahuli niya ang mga kamay ko at hinila ako paupo muli sa kama at binigyan ako ng smack kiss sa labi.

“Good morning Master.” mapungay pungay na mata at alambing na wika nito habang hinahawi ang buhok kong humaharang sa mukha ko. Kunot noo ko ’tong tinignan habang nakatikom ang bibig ko dahil ayaw ko naman kasing magsalita. Nakakahiya baka badbreath ako. Hindi ka pa naman na check!

Kahit nakita niya na ako ng ilang beses na bagong gising ay para bang mas nahiya ako ngayon kasi naman, ang gwapo gwapo ng boyfriend ko at ang fresh niya pa tapos ako eto dugyot. Walang ligo at walang toothbrush.

“ What’s the problem baby?“ malambing na tanong nito saka inamoy amoy ang leeg ko.

“ Uhmmm !“ impit na bawal ko sakaniya dahil binibigyan niya ng small kisses ang leeg ko.

Ramdam ko ang paginit ng pisnge ko dahil sa hiya, feel ko ang baho ko na samantalang siya umaalingasaw ang napakabangong pabango niya sa mga ilong ko.

“ Are you mad?“ tumigil siya sa paghalik at nagaalalang tumitig ’to sa mga mata ko pero mabilis akong umiling habang nakatikom pa rin ang mga labi ko.

“ Then speak .“ mabilis akong umiling at pinilit siya itulak palayo saka tinakpan ko ang bibig ko gamit ang kamay ko.

“ Maliligo muna ako!“ sambit ko kaya pinagalaw niya ang panga niya at mas lumapit pa saakin.

His nose dragged frommy shoulder to ear as he scented me with enthusiasm. “ You smell so good, baby, I wanna swim in it, wanna have the smell of you in my nose forever.“ he murmured.

Napabusangot naman ako sa sinabi niya dahil nanguuto lang siya. “ Sinasabi mo lang ’yan kasi alam girlfriend mo ’ko! Ang panget panget ko nga kapag kagising ko! Walang ligo! Walang tooth brush.“ nakanguso kong saad kaya mas naging seryoso ang titig niya saakin at ipinalupot ang mga braso saakin.

“No baby, I love and its wonderful to wake up next to you because you look so cute when you wake up?” malalam na saad nito at mas hinigpitan ang yakap saakin. “ You’re so beautiful and so stunning every time I see you.I don’t think there’s anybody quite as gorgeous as you. “ sambit niya pa saka hinalikan ang tultok ng noo kaya napangiti ako at niyakap na siya pabalik.

“I love you beautiful .” malamabing na saad niya saka hinalikan ako sa mg mabilis sa labi kaya na pa smile ako ng bongga.

“I love you too handsome !” sagot ko naman saka niyakap siya ng mahigpit. “ I’ll take a bath na para makapag libot na tayo.“ mahinahon kong saad habang ineenjoy ko ang amoy niya.

“ Let me wash you again baby ..“ napaalis ako sa yakapan namin at tinignan siya ng masama ag tingin.

“No! I’m still sore mander!” saad ko dahil tiyak sa ‘Let me wash you’ magsisimula ulit ang mga nakababalaghan.

“Really? I put an ice cube in a thick washcloth again and resting that on the outside of your underwear for 10 minutes to lessen the soreness.”

nakangising saad niya kaya sinamaan ko ’to ng tingin.

“Tigilan mo ’ko Rare Cedrick!” madiin kong wika.

“Wala naman tayong ibang gagawin ih, I’ll just wash you.” pagmamaang-maagan niya. Kaya napabungisngis ako at hinampas ang dibdib niya.

“Wash? Tapos kung saan saan mapupunta ’yung kamay mo ? Nako, tumigil ka maghintay ka rito!” sambit ko sakaniya kaya pinagalaw ang kaniyang panga at mapungay pungay na mata akong tinignan.

“Mag be-behave naman ako, baby.” husky na saad nito at pinalupot nanaman ang isang braso niya sa bewang ko habang ang isang kamay niya ay pinapadausdos sa balikat ko.

“ No .“ maotiridad kong sambit kaya bumagsak ang balikat niya na animo mo kaawa awang bata na hindi binigyan ng candy.

Ang cute niya! Kainis!

“Then I’ll just watch you.” Sambit nito at siniksik ang mukha sa leeg ko.

“No Rare! Ang manyak mo !” Pinigilan ko siya at tinulak kaya natawa naman siya.

“ I’m just kidding baby, You’re so cute as f-ck. I’m so lucky to have a girlfriend like you..I want to marry you right now..“ kinagat niya ang labi niya saka ngumiti saakin ng matamis.

°°°

NANDITO kami ngayon sa restaurant ng resort para makapag breakfast kami. Hinintay niya raw ako na magising para sabay kami. Oh diba, ang sweet ng mahal ko.

Ang pamilya ko ay nag eenjoy na ngayon sa mga activities dito sa El Nido. Nagpakita muna kami sakanila kanina bago magtungo rito. At sinabi nila saakin na hindi na nila ako ginising dahil mukhang pagod daw ako. Wala namang na silang tanong sa kung anong nangyari kagabi, wala rin akong napapansin na mali. Masaya silang lahat. Ang pamilya ko at sina Kenji, Presh and Reeve maayos ang pakikipagsalamuha sa i’sat isa na para bang iisang pamilya lang sila.

“ Rare, bakit hindi sila nagtaka bakit nawala tayo ng matagal kagabi?“ tanong ko habang hinihintay namin ang order namin.

“Nagpaalam akong mag star gazing tayo.” sagot nito habang pinapagalaw ang panga at hinahagod ang kaniyang buhok.

Argh, pogi.

“Wow? Ano thru text or bago tayo umalis para maglakad lakad?” nakangiwi kong sambit dahil talgang nagsinungaling pa siya ha.

“ Before baby..“ sambit niya saka inabot ang kamay ko at hinalikan ito.

“So planado mo talaga lahat no? Ibang klase ka!” hindi ka makapaniwalang sambit ko dahil nagtagpi tagpi na sa isipan ko na plano nga talaga.

“ Yes Baby, I’m Rare .“mayabang nasaad nito kaya binawi ko ang kamay ko sakaniya at pinagtaasan ng kilay.

“ Oo bagay na bagay sayo pangalan mo! Rare ka pa sa Rare!“ nakangiwi kong sambit kaya naman mas ngumisi siya.

“Mas bagay ka sakin.” manly na saad nito kaya napangiti ako ng bahagya.

“ Tse! Paano nga pala tayo nakauwi? Wala akong naalalang umuwi tayo eh!“

“I carried you baby..”

“Ng may damit?” kunot noong tanong ko kaya nagsalubong ang makapal niyang kilay.

“Ofcourse! What are you thinking? Hindi ko hahayaang may makakita ng katawan mo bukod saakin. “ seryosong saad nito.

“Duh?! Eh wala naman akong dalang damit paanong nagkaroon

ng damit saakin? Pinasuot mo ulit ’yung pinaghubadan kong damit?“ nakangiwing sambit ko dahil kong ginawa niya ’yun ay parang wala rin kwenta ang pagligo namin.

“As you said a while ago planado ko nga ang lahat, master.” nakangisi na siyang saad kaya napairap ako.

“Eh hindi ba nila nahalatang iba na suot kong damit?!” nagtatakang tanong ko pero nagkibit balikat lang ’to.

“I don’t know..” saad niya saka inom ng tubig kaya napatitig ako sa admas apple niya na gumagalaw.

“Anong I don’t know ka jan?! Abnormal ka ba?! Baka maghinala silang may nangyari saatin!” madiin kong saad pero mahina para hindi marinig ng mga katabi naming table.

“What now? You’re in the legal age. Pananagutan naman kita, I’ll marry you baby..” gusto kong ngumiti sa sinaad niya kaso biglang naglaro muli ang mga problema saaking isipan na dapat hindi ko iniisip ngayon.

We don’t use protection everytime na nag m-make love kami. So malaki ang posibilidad na mabuntis na ako at sana kapag nakumpirma kong buntis ako sana wala na akong problema. Sana tapos na, sana nabigyan na lahat ng kasagutan ang mga tanong ko at sana nga matapos ang problema na hindi kami maghihiwalay ng ama ng dadalhin ko.

°°°

SAKAY sakay kami ng bangka papunta kami sa Big lagoon. Kasama namin sa bangka na ’to sina Presh, Kenji, Reeve, Karen, Kuya Kevin, Kuya Art, Kuya Russel, Ako at si Rare.

Samantalang sa kabilang bangka ang sakay sakay sina Mommy, Daddy, Lola Amelia, ang mga tito at tito ko, sina , Akeila, Ate at Charl, Si Ate Jenny na nanny ni Akeila.

Syempre automatic na kasama ang dalawang lalaki na siyang nagpapatakbo ng bangka.

Dumako ang tingin ko kay Presh na nakikipag usap kay Kuya Art. Naka white plunge high cut swimsuit siya kaya mas naemphasize ang tanned skin niya. Napakaganda niya talaga, hindi mo talaga aakalain na isa siyang lesbian kaya hindi ako nagtataka bakit etong si Kuya Art halatang interesado masyado kay Presh kahit may girlfriend na.

Tinitigan ko rin si Kuya Art, napakagwapo rin nito. Mas malaki ang katawan niya kumpara kay Kuya Kevin and Kuya Russel. Mas mahubog ang muscle niya at perpekto ang abs niya halatang alagang gym ’to.

Gumalaw ang paningin ko kay Kenji na nakikipagkwentuhan kay Kuya Kevin at Russel. Si Hapon ay naka beach short habang nakapolo ng puti. Hapit na hapit sa polo niya kung gaano kalaki ang braso nito, malaki ang katawan niya at may abs rin ’to. Sobrang puti niya na animo talaga gatas, ’yung tipong maputi kana pero kapag dumikit ka sakaniya para kang kape na.

Si Kuya Kevin naman ay halos magkasing katawan sila ni Rare na hindi sobrang malaki pero may 4 packs na abs. Si Kuya Russel naman ay hindi maliit pero hindi rin malaki ang katawan. Sakto lang at wala ’tong abs pero mas malakas naman ang dating niya kaysa sa dalawa kong pinsan.

Sumulyap rin ako kay Karen at Reeve na naguusap. Naka rush guard si Karen habang may nakasukbit na dslr sa leeg niya, hindi siya pinayagan ni Tita Ariela na mag bikini. Samantalang si Reeve ay naka dark blue monokini kaya mas naemphasize ang kaniyang kaputian may dslr din na nasukbit sa leeg niya.

Kumpara kay Karen hindi ganoon kahubog ang katawan, si Reeve ay talagang napaka sexy, hindi mo aakalain na 18 years old lang siya.

Habang sila ay may sari sariling mundo etong lalaking nakayakap saakin ay meron din. Nakabackhug lang siya saakin habang ang mukha niya ay sinisiksik sa leeg ko.

Naka black bandaque brallet swimsuit ako samantalang etong boyfriend ko ay naka bather black solid swim short habang naka floral polo shirt.

“Are you sleepy ?“tanong ko at hinawakan ang ulo niya.

“No, I just want to smell you baby.. “malambing na sagot nito at ramdam ko sa leeg ko ang init ng hininga niya

“Mabango na ako?” natatawang saad ko.

“ Always baby ..“ Napangiti ako sa sagot niya at hinayaan nalang siya hanggang sa ’di rin nagtagal ay nakarating na kami sa big lagoon.

“Ang ganda!” masaya kami nagsibabaan sa bangka namin ng dumaong ang bangka sa pinaka seashore ng lagoon.

Nag picture picture kami at enjoy na enjoy sila sa sobrang ganda ng mga background. Parang paraiso ’to at ’di mo talaga aakalain na may gan’tong lugar sa mundo.

May picture kami nina Mommy, Daddy, Ate, Charl and Akeila. Meron kaming picture ni Lola, mga pinsan at Tita/Tito ko. Kina Kenji, Presh, Reeve at syempre kay Rare.

“Sayang wala si Mickey sarap niyang asarin sa gan’tong lugar.” sambit ni Kenji na nakangiting nililibot ang panigin.

“Who’s that Mickey Kuya? I’m so curious about that Girl. “ nakangising sambit ni Reeve sa pinsan niya.

“Mikee ’yun Reeve. Ewan ko ba dito kay Kenji, hindi mabigkas ng ayos pabgalan kaya nagaaway sila nun.” sambit ko.

“Ew Kenj, Ang baduy ng galawan mo.” sabat ni Presh. “If I were you, I’ll call her beautiful always, not that f-cking Mickey! Seriously ang luma ng gan’yan. You’ll call her in other name para mapikon siya and mabigyan ka ng atensyon? F-ck, Cringe!” nakangiwing saad ni Presh kaya natawa kami pareho ni Reeve.

“Presh stop cursing.” pagbabawal ni Rare sa kaibigan kaya napairap ako dahil wagas mangbawal eh siya rin naman man mahilig magmura.

Nagsimula ng magswimming ang mga pinsan ko pati na rin sina Kenji, Presh at Reeve. “ Don’t go far! Wag kayo sa malalim!“ paala ni Lola habang nakapamewang pa.

“Yes Lola!” sigaw nila.

“Kayong dalawa hindi kayo mag s-swimming?” tanong ni Tita Jandi.

“Mamaya na po ako Tita.” Hinarap ko si Rare para tanungin. “Ikaw, ayaw mo magswimming?”

“Nah, I want to stay here beside you.”

Sambit saka niyakap ako patalikod.

“ Nako, lalangamin kayo n’yan. Osya maliligo na rin kami. Ate Alaine, Ariela! Mama tara na!“ Masayang saad ni Tita at lumusong na sa napakalinaw na tbig ng lagoon.

“Apo, let’s go.” sambit ni Lola na lumapit saaming dalawa ni Rare na nakangiti.

“Sige lang po. Mamaya na ako.” sambit ko kaya napabuntong hininga siya.

“Ma, let’s go! Atarah jan lang kayo?” sambit ni Mommy saka dinaluhan si Lola at inalalayan papunta sa tubig.

Sina Daddy and Tito nag eenjoy na rin sa tubig, si Akeila rin kasama ang Mommy niya at nanay na si Jenny sa mababaw na parte ng lagoon.

“Yes Mommy!” masayang sagot ko kaya ngumiti siya ng matamis saamin ni Rare.

“Kuya! Take us a picture! I will send it to Mommy para punta din tayo lahat here!” sambit ni Reeve na nakaupo pa sa bangka.

“Puntahan mo na Rare. Ok lang ako dito.” sagot ko kaya pinagalaw niya ang panga niya.

“ Ok, I love you. I’ll be back.“ ngumiti ako at pinanood sila sa kanilang ginagawang pag picture picture. Ang saya nilang lahat kaya hindi ko mapigilan ang sarili kong hindi ngumiti dahil nakakahawa ang mga halakhak nila.

Inalis ko ang tingin ko sa magkapatid at nilibot ko ang paningin ko. Nagsimula akong maglakad lakad palayo sa pwesto namin para magtingin tingin sa mga likod ng batuhan dahil nakakapangakit naman talaga ang lugar na ’to.

Luminga linga ako at pinakiramdaman ang kagandahan ng paligid. Naglakad lakad pa ako hanggang sa bigla nalang may humila saakin papunta sa likod ng isang malaking bato.

“ Charl!?“ kunot noong saad ko lalo pa’t nasa malayo kami ngayon sa mga kasamahan namin.

“I really missed you..” mapungay pungay na saad niya kasabay ng pagbalot ng maiinit niyang braso saaking katawan.

“G-go ka ba?! Ano ba bitawan mo ’ko.”

galit kong saad at pilit na kumakawala sa hawak niya.

“Hayaan mo lang ako kahit ilang sandali Ath. Pagbigyan mo na ’ko kahit ngayon lang..” humigpit ang yakap niya pero malikot pa rin ako at pilit na kumakawala sa bisig niya.

“May boyfriend ako Charl! May asawa at anak ka! Let me go..” galit kong saad pero hindi ako sumisigaw.

“ Kahit sa huling pagkakataon lang gusto kitang mayakap..“

nagmamakaawang saad nito.

“G-go ka! Bitawanan mo’ko baka may makakita pa saatin!” He grabbed my hand and swung me back towards him. Then he pushed me against the rock and he kissed me.

He ran his thumb along my jawline and down my throat, hips pinning me to the rock. He kissed me slowly and with intensity, and once I got over the mind-numbing shock and comprehended what was actually happening.Humugot ako ng lakas para itulak siya ng malakas. At nagtagumpay naman ako kaya mabilis ko siyang sinampal.

“G-go ka Charl! May asawa ka na, may anak ka na! Ano pa ba gusto mo? Maging kabit ako? P-nyeta ka! May boyfriend ako! Kung kailan masaya ako doon mo ’ko guguluhin?!” galit habang umiiyak kong sambit kaya frustrated niyang ginulo ang buhok niya at mukhang nagsisi sa ginawa.

“Dinudugo po si Ma’am Akisha! Tulong! “ kahit medyo may kalayuan kami sa pwesto ng mga kasamahan namin ay rinig na rinig ko ang malakas na sigaw ni Jenny na umalingaw ngaw sa buong lagoon.

---

Nyang note: Omg! May mabubuo na ba? Nakadalawa na sila ha! HAHAHAHA. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 42

Atarah’s

POV

NATATARANTA akong tumakbo palapit kay Ate. Tumambad saakin ang duguan na legs nito. Binuhat siya agad ni Rare at dinala sa bangka. Inalalayan ko naman sila habang si Ate ay walang tigil kaiiyak.

“What do you feel?” mahinahon na saad ni Rare nang maingat siyang umakyat sa bangka at dahan dahang inupo si Ate sa upuan.

“Ang

sakit

ng

tyan

ko! Ang baby ko!

Tulungan

n’yo

ko!“ nagwawalang saad ni Ate kaya napakagat ako sa aking labi.

“Baby check her vulva.” maagap na saad ni Rare kaya mabilis akong tumango. “

Tita

pahiram

ako

n’yan

.“ sambit ko kay Tita Ariela habang nakaturo sa kaniyang sarong na agad niya rin namang binigay.

Agad ko ’tong ipinatong sa pusunan ni Ate para maayos kong mahuhubad ang under wear niya. Naka maternity tankinis floral print bikini siya kaya dahan dahan kong binaba ang under wear niya at pagbaba ko nito ay tumambad agad saakin ang buo buong dugo.

“ There’s a blood cloth and a pregnancy tissue.“ kinakabahan kong sambit kaya gumalaw ang panga ni Rare.

“Let change.

Dito

ka

, I will check it.“ seryoso niyang saad kaya napagpalit kami ng pwesto. Nandito ako ngayon sa likuran ni Ate habang siya ay nakaluhod na sa harap ni Ate para matignan na kung anong nangyayari sa vulva ni Ate.

“

Sige

na po

Manong

!

Paandar

n’yo

na ang

bangka

!

Magsisakay

na ho kayo Mommy.“ sambit ko kina Mommy na ngayon ay nasa baba ng bangka habang pinapanood ang ginagawa namin ni Rare.

“Where’s

Charl

?!“ galit na tanong ni Daddy at sakto naman ang paglapit ng hingal na hingal na si Charl habang bakas sa mukha niya ang matinding pagaalala.

“ Tito..“ tulirong saad ni Charl.

“

Daluhan

mo ang asawa mo!“ saad namin ni Tita Jandi kaya mabilis siyang umakyat ng bangka habang hindi inaalis ang tingin sa kaniyang asawa. Gusto kong irapan siya at isumbong kay Ate ang ginawa niya saakin kanina pero hindi dapat ngayon kasi delikado ang lagay ni Ate.

“

Ariela

at

Kernold

maiwan

na kayo

rito

at

samahan

mo ang

mga

bata

dito

!“ maotoridad na saad ni Lola na ngayon ay inaalalayan ni Tito Apollo paakyat ng bangka.

“ Si

Akeila

,

isama

mo na rin! Tara na Jenny!“ sambit naman ni Mommy na ngayon ay nababalisa na sa nangyayari. Umandar na ang bangka at bakas sakanila ang matinding pagkataranta dahil sa nangyari kay Ate.

“

Kumalma

lang po kayo, hindi po

nakakatulong

kay Ate na uneasy ang

nasa

paligid

niya.“ mahinahon kong sambit kaya napatango tango sila. Dumako ang paningin ko kay Rare na seryoso sa ginagawa niya.Ipinasok nito ang daliri sa ari ni Ate.

Kapag propesyonal kang doctor ay walang malisya dapat sa kahit anong gagawin mo. Kahit pa na ang pasyete mo ay nakahubad pa ay wala pa rin malisya. Natural lang sa pasyente, doctor at nurse ang mga gan’to pangyayari kaya kung mature ka naiintindihan mo dapat ’to.

Gumalaw ang panga niya at sumulyap saakin na nagpapahihiwatig na delikado ang lagay ng baby kaya napasinghap ako at napakagat pa sa labi.

“

Ano

nangyayari

?!“ natatarantang saad ni Ate nang mapansin niya na naguusap kami ni Are mata sa mata.

“Calm down

Akisha

.“ mahinahon na saad ni Rare pero umiling iling lang si Ate.

“ ’Yung baby ko?!“ hinawakan ni Charl ang kanang kamay niya at pilit na pinapakalma ’to.

“ Akisha

, follow me ok? Inhale..“ saad ni Rare sabay inhale.

“ C’mon Ate ..“ sambit ko nang umiling iling lang ’to.

“Wife inhale.” gusto mo kong matawa dahil sa sinabi ni Charl pero hindi ko na tinuloy at tinitigan ko nalang si Ate.

Huminga si Ate kagaya ng ginawa ni Rare at pinakawalan ’to “Exhale..”

“ Do you have clean hanky ?“ tanong pa ni Rare sa mga nanood sa kanya.

“ Here ..“ Hindi ko na tinignan pa kung anong ginawa ni Rare sa ibaba ni Ate basta ang alam ko ay ni-first aid niya na. Nakay Ate lang ang titig ko at hindi ko inalis sakaniya dahil sobrang putla niya at pagod na pagod na ang mga mata niya.

“Ate

magiging

ok din ang

lahat

.

Magpakatatag

ka

ok.“ gumalaw ang paningin ko kay Charl na nasa kabilang gilid pa rin ni Ate. Nagtama ang paningin namin at mabilis ko lang ’tong inirapan.

“ Manong

gaano

kalayo

ang hospital mula

sa

Resort?“ sambit ni Rare sa bangkero.

“

Sa

taytay

po ang

pinaka

malapit

na hospital sir,

Isang

oras

ang

byahe

.“ napasinghap ang lahat dahil sa sinabi ng bangkero. Napakalayo, baka maubusan na ng dugo si Ate bago kami makapunta ng hospital.

“

Ano

ba

nangyari

Hijo

?“ seryosong saad ni Rare kaya tumayo ’to naglakad sa dulong pwesto ng bangka para doon niya makausap ang daddy ko.

“Mommy,

dito

ka

po .“ sambit ko kay Mommy para tabihan si Ate. Gusto ko rin kasi malaman kung ano ang nangyayari. Tumayo na ako mula sa pagkaupo ko sa gilid ni Ate at sumunod sakanila.

“ The most common sign of a miscarriage is vaginal bleeding. A passing of blood clots and pregnancy tissue from

vigina .“ mahina pero seryosong saad ni Rare. Mukhang ayaw niyang parinig kay Ate mukhang hindi kasi magiging ok si Ate kapag nalaman niya ang nangyari.

“ Second trimester niya, madalas nangyayari sa first trimester diba?“ tanong ko naman kaya sumulyap siya saakin.

“Most miscarriages happen in the first 12 or 13 weeks of pregnancy. It is much less common to miscarry after this stage. Late miscarriage, also called second-trimester or mid-trimester loss, refers to a miscarriage that happens when a baby dies between 14 and 24 weeks of pregnancy.” Napatango tango ako dahil sa sinabi niya.

“ 24 weeks na

si

Akisha .“ saad naman ni Daddy.

“If a baby dies before 14 weeks but the miscarriage itself happens later, that is usually considered to be a missed or silent first-trimester loss.If a baby dies at or after 24 weeks of pregnancy, this is called a stillbirth.” malamyos na saad ni Rare habang nasa akin ang titig niya.

“

Diretsuhin

mo kami

hijo

,

ano

ang

lagay

ng bata?“ maotoridad na saad ni lola.

“

Akisha’s

cervix was very week that can’t hold the baby inside .“ kahit hindi niya kami diniretso ay alam ko na ang ibig sabihin niya.

°°°

NAIWAN kaming ng mga pinsan ko, Tita Ariela, Tita Kernold, Akeila, Jenny, Presh, and Reeve dito sa resort.

Habang sina Lola Amelia, Tita Jandi, Tito Apollo, Mommy, Daddy, Charl at Rare ay kasama sina Ate. Pinasama ni Lola si Rare para mas comfortable silang bumyahe ng isang oras dahil may kasama silang doctor.

Hindi na ako pinasama dahil mas kailangan ako rito. Samahan ko nalang ang mga pinsan ko at kung sakaling may ma aksidente na h’wag naman sana ay may nurse silang kasama.

Nakatulala ako ngayon sa kawalan habang nakaupo sa garden ng resort. Nagpapahinga na silang lahat sa kani kanilang villa pero ako eto nagiisip. Kanina pa sila umalis mga dalawang oras na ang nakalipas at ngayon ay alaskuwatro na.

Kitang kita ko sa mga mata ng Ate ko kanina kung gaano siya nasasaktan sa nangyari, hindi lang physical pati na rin emotional. Kanina hindi pa sinasabi sakaniya ang totoong nangyari sa baby niya basta pinapakalma lang namin siya dahil wala na ’tong tigil kaiiyak at kamuntikan na naman siyang hikain.

Kahit ginago ako ni Charl ay naawa pa rin sakaniya, kitang kita ko rin sa mga mata niya kung paano siya umiyak nang malaman niya kay Daddy na wala ng pagasa ang baby nila.

Wala namang nakakitang hinalikan ako ni Charl kanina, malayo kami sa mga kasamahan namin at malabong nakita kami ni Ate kasi hindi naman siya nawawala sa tabi ni Ate Jenny dahil nga binabantayan nila si Akeila.

Gustong gusto ko sabihin kay Ate kung gaano kagago ang napangasawa niya pero hindi maari lalo pa’t gan’to ang nangyari sakaniya pero sasabihin ko kay Rare ang ginawa ni Charl saakin, kahit natatakot ako ay kailangan ko pa rin sabihin kailangan kong maging honest sakaniya ayoko namang masira ang relasyon namin dahil sa pagtatago ko sakaniya ng sikreto pero sana nga, siya rin ay honest saakin at hindi magiging dahilan ang pagsikreto niya para mag break kami.

“Hey Beautiful ..” napaangat naman ako ng tingin sa biglang nagsalita sa gilid ko.

“Oh

Presh

ikaw

pala.“ nakangiting sambit ko at umusog sa kinauupuan kong bench para makaupo rin siya.

Ngumiti siya ng matamis at naupo. “ Yes, Cheer up

Atarah

. Your Ate will be fine .“ mahinahon na saad nito habang nakatitig sa mga mata ko.

“ Salamat ..“pilit akong ngumiti saka binaling ang tingin ko sa paligid ng garden.

“

Pansin

ko

sa

mga

mata mong

marami

kang

problema

bukod

sa

nangyari

ngayon

sa

Ate mo..“ bumalik ulit ang tingin ko kay Presh na ngayon ay binigyan ako ng kaawa awang tingin.

Napabuntong hininga ako dahil ganon naba talaga kahalata kung gaano ako kaproblemado sa mundo. “

Oo

eh..“ tipid kong saad.

“You’re not close to your family? I mean na observe ko kasi everytime na

magkakasama

tayo parang ang

layo

mo

sa

kanila

.“ ngumiti ako dahil sa sinabi niya.

“ No

guni

guni

mo lang ’yun close kami..“ sambit ko kaya hinawaka niya ang balikat ko at pinagtaasan ng kilay.

“ Really beautiful? I can read mind. You liar.“ maanghang na saad kaya napangiti ako ng tipid at bumuntong hininga.

“ Fine, kung

ikukumpara

mo

sa

laro

parang

saling

pusa

lang ako

sakanila

.“ sambit ko kaya napakunot ang noo niya.

“What

saling

pusa

?

Urghh

, I can speak tagalog but I can’t understand that kind of words.“ nakanguso na saad niya.

“Not belong.” tipid kong saad kaya napatango tango siya.

“How did you say? Sorry, I’m talkative. I’m just curious about you.I mean I want to be your best friend too.” napangiti namab ako dahil sa sobrang soft ng boses niya.

“ Its ok, let’s just say they have a secret pero hindi

nila

sinasabi

saakin

. Alam

nilang

lahat

pero ako hindi..“ tuloy tuloy kong saad kaya napanganga siya.

“Baka

isusurprise

ka

nila

?“ natawa naman ako dahil sa sinabi niya.

“No. Its Confidential problem and issue.” nanlaki ang mga mata niya at napabuntong hininga.

“Oh a problem? Maybe they don’t wanna stress you.” inosenteng sambit niya.

“ Ang

hirap

iexplain

pero kung

nasa

lugar kita

maguguluhan

at

macucurious

ka

talaga

sa

lahat

.“ sambit ko habang pinaglalaruan ang mga daliri ko.

“

Omo

, Ang mysterious ng family mo parang sina Rare..“ saad niya saka tumitig na rin sa kawalan. Napataas ang kilay ko at napapatitig naman ako sakaniya ngayon.

“What do you mean ?” nagtatakang tanong ko at naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko.

“Grison has a lot of secret just like your family, even Rare

masikretong

lalaki

talaga

’yun.“ dire diretsong saad niya saka nagtama ang paningin namin.

“ Talaga

? “ nanlaki ang mga mata niya dahil sa biglang paghina ng boses ko.

“ Oh,

Tinakot

ba kita? Omg! Hindi ko

siya

sinisiraan

sayo para lang

maagaw

kita no hehehe, love ko

si

Rar

e.

Nagpaparaya

ako

siya

lang

talaga

hindi marunong.I just want to inform you na ganon

talaga

ugali niya, I mean

kahit

saakin

lahat

sinisekreto

niya like ’yung secret niya

paano

niya

lahat

naakit

ang

babae

! He’s so

madamot

! A thief one!

Mangaaw

ng

babae

..“ busagot na saad niya. Imbes na matawa ako ay mas ilong lumukot ang expresyon ko dahil sa sinabi ni Presh.

“ Hindi

siya

open

sa’yo

kahit

bestfriend

ka

niya?“ seryoso kong wika.

“ Actually, wala naman

siya

nakukwentong

problema

niya and secrets about

sa

family and

sa

lovelife

niya kaya

nakakatampo

nga

eh.“ puno ng hinanakit na saad nito.

“ So, Alam mo bang na Ex niya

si

Ate

Akisha ?“ nagtataka kong tanong kaya mabilis nagulat ang reaksyon niya.

“Ex niya? D-

mn

!

Seryoso

ba? Ew

si

Rare

tinalo

niya

kayong

dalawa

!“ nakangiwi saad niya kaya napatango nalang ako.

“ Oo

.“

“D-

mn

that moron! Wala

siyang

nabangit

ng

kahit

ano

saakin

basta ang alam ko wala

siyang

naging

girlfriend

puro

flings lang. Sh-t I’m hurt .“ umakto pa siyang parang nasasaktan kaya nagaalalang tumingin aki sakaniya.

“ Uh–I’m sorry, I didn’t mean it.“ nahihiya kong usal.

“ No, its not your fault. Hahaha, I’m just kidding.

Sanay

na ako kay Rare. Kung

gaano

ako

kaopen

sakaniya

about my f-

cking

problems to my family and

lovelife

ganon naman

siya

kaclose

.

Masikreto

masyado

!

Madamot

sa

information! “ pinag cross niya ang arms niya at tumungin nalang sa kawalan.

Napaisip ako sa sinabi niya. Masikretong lalaki raw si Rare? Dapat na ba akong maghinala? Kasi kahit sa bestfriend niya na matagal niya ng na kasama ay nagawa niya pang pagtaguan ng sikreto ako pa kayang wala pang isang taon na kilala.

Mahal na mahal ko si Rare pero I have trust issue talaga, paano nga kung may sikreto rin siya saakin? Paano kung niloloko niya ako? Paano kung ginagamit niya ako? Paano kung pinaglalaruan niya lang ako?

“ Ath

, Don’t think too much.

Iniisip

mo bang may

sikreto

sayo

si

Rare

huhuhu

.

Dapat

hindi ko na

sinabi

, baka

magaway

pa kayo.“ malungkot at puno ng pagaalala na saad nito kaya ngumiti ako at umiling lang.

“ Hindi no, Ok lang. Hindi ko

iniisip

’yun.I trust Rare too much.“ nagbago ang expresyon niya dahil sa nabangit ko ang ’ Trust ’.

“ You know what I trust too much. I love too much. I hope too much and that too much hurt me so much too .“ puno ng sakit na saad niya kaya kumunot ang noo ko sakanya.

“ Ha?“ nagtatakang saad ko.

“ Based on my experience, you know I’m broken. I trust people too much even if that person means the world to me pero what now,

sinong

kawawa

,

sinong

nasaktan

edi

ako! Hahaha. but anyways, hindi ko

sinasabi

na

h’wag

mong

pagkatiwalaan

si

Rare just want to share may

experince

about trusting people .“ ngumiti siya ng mapait saakin at halatang nasasaktan siya ng sobra habang ngsasalita.

“ Hey, what are you doing there? Tara

hinahanap

ka

ni Mommy

kausap

niya

ngayon

si

Tita

Alaine

ih

.“ saad ni Kuya Kevin.

“ Sige

dito

lang ako. I’ll find some

chix

!“ nakangising saaf na ngayon ni Presh saka ako tinanguan.

“ Sige .“ tumango ako at tumayo mula sapagkaupo.

“ Samahan

kita

Presh

.“ malokong saad ni Kuya Kevin.

“ No Kevin baka

mangagaw

ka

pa, may girlfriend

ka

diba

? Ew you’re not faithful !“ umiirap na saad ni Presh sa Kuya ko.

Naglakad na ako palayo sa kanilang dalawa at bumalik na ng villa kung nasaan si Tita Ariela. Nang makarating ako sa kwarto nina Tita Ariela ay naabutan ko pa ’tong umiiyak habang may kausap sa telepono niya.

“ Nandito

na

si

Ath

, Ate .“ iniabot ni Tita saakin ang telepono at agad ko namang kinuha ’to at inilagay sa tenga ko.

“ Hello po mommy.“ mahinahon kong sambut at rinig na rinig ko pa ang hikbi niya sa kabilang linya.

[

Ath

, wala na ang

pamangkin

mo.

Inilabas

siya

ni Ate mo na wala ng hearth beat.]

Nanginginig na saad ni Mommy kaya napapikit ako ng mariin .“

Kamusta

si

Ate?“

[

Natutulog

siya

at hindi niya pa alam.

Natatakot

ako

sa

magiging

reaksyon

niya. ]

Malungkot na usal ni Mommy.

“ 24 weeks na ang baby, mommy

buo

na

siya

so what’s the plan

ibuburol

natin

siya

and

ioopen

sa

public ?“

[

Nagpagusapan

namin

ni

Charl

na ic-cremate

nalang

ang apo ko

dito

sa

El Nido.]

Ang sakit marinig ag salitang ,‘iburol’ at ‘icremate.’ “

Sige

po,

si

Lola

kamusta

?“

[

Tumaas

nanaman

ang

dugo

niya at

ngayon

ay

nagpapahinga

na rin

sa

isang

private room]

Napasinghap nama ako at napakagat pa sa labi .“

Si

Charl

po?“

[

Tahimik

lang

siya

habang

nasa

tabi

ng ate mo at

umiiyak

.

Masakit

para

saakin

na lola na

namatay

ang apo ko pero mas

masakit

sa

magulang

anak

.

Sobrang

sakit

na

mawalan

anak

.]

Puno ng sakit na saad ni Mommy kaya nagsutuluan ang luha ko. “ After

n’yo

pong

lumabas

d’yan

uuwi

na tayo?

Hanggang

kailan

po ba kayo jan hospital ?“ saad ko saka pinunasan ang luhang tumulo.

[ Yes,

bukas

na

bukas

din.

Kausap

ni Rare ang doctor and they are having a

negotion

para

mabiyahe

natin

ang ate mo ng

walang

komplikasyon

na

nangyayari

.]

Kala ko magiging masaya ang bakasyon na ’to.Kumpleto kaming pumunta dito na may mga ngiti sa labi at ngayon uuwi kami ng luhaan habang kulang na ng isa. We lost our innocent angel.

°°°

PAGISING ko palang kanina ay inayos ko na ang mga gamit ko dahil ngayon hinihintay nalang namin sila Mommy para makaalis na kami.

Hindi na kami pinpaunta pa roon ni Daddy dahil aalis na rin naman kami. Lahat sila ay nagpalipas ng gabi sa hospital kahit na si Rare dahil inaasikaso ang lahat. Kailangan niyang sumama pabalik ng manila dahil siya na ang titingin kay Ate habang nasa eroplano kami mamaya.

Nagsend kanina ng picture si Mommy ng gwapo kong pamangkin. Hindi ko naiwasan maiyak ng sobra dahil sa sinapit ng pamangkin ko. Napakaliit niya pa lang at nagkukulay ube na ang kulay niya pero kahit ganoon ay kitang kita kung gaanon kagandang lalaki ’to.

Ang sakit para saakin na makitang may namamatay lalo pa’t ngayon kadugo ko. Kinuwento saakin ni Mommy kanina kung gaano nagwala si Ate kagabi nang magising siya nung malaman niya na wala na ang anak niya. Ang sakit daw ng iyak niya habang ayaw pakawalan sa kaniyang bisig ang anak niya para sana macremate na ’to.

Kung ako nasa posisyon niya hindi ko rin na na kayang bitawan ang anak ko, Ni hindi ko na alam ang gagawin ko at feeling ko mawawala na rin ako ng gana para mabuhay kapag nangyari saakin ’yun.

Nakapapanghina na may namamatay na tao lalo pa’t mahal mo sa buhay parang gusto mo nalang idonate ang buhay mo para lang madugtungan ang buhay niya.

“

Aratha .“ napatingin naman ako kay Kenji at bumusangot. Nandito kasi ako sa seashore ng EL Nido beach habang nakaupo.

“

Atarah

kasi Kenji !“umiirap na saad ko at dinaluhan ako sa pagupo na sa tabi ko.

“Condolence Ate

Ath

, I don’t have chance to talk to you yesterday

ih

.“ sambit naman ni Reeve habang malungkot ang tingin saakin.

“

Condelence

Beautiful.“ usal naman ni Presh saka hinawakan ang balikat ko.

Bumuntong hininga ako at ngumiti ng pilit.

“

Atarah

, kung

nasaan

man ang

pamangkin

mo

t’yak

masaya

siya

.“ saad naman ni Kenji at pilit na ngumiti.

“Sana

nga

,

uuwi

na kami nyan at

kasama

si

Rare

pasensya

na ha kung

nasira

pa

namin

ang

bakasyon

n’yo

.“

malungkot at nahihiya kong wika.

“Its ok

Ath

,

sasama

na kami

pabalik

sa

manila. Sign of respect na rin.“ sambit naman ni Presh.

“

Sabay

na kayo

sa

private plane

namin

.“ offer ko sakanila pero umiling lang ang mga ’to.

“No, may chopper kaming dala.” saad pa ni Reeve. Bigla kong naalala lagat ng masayang pangyayari namin sa chopper nila Rare.

“ Ah ganon ba.“ tumatangong sambit ki habang nakangiti pa rin.

“ They are here na Ate!

Nasa

Villa na sila!“ sambit ni Karen na ngayon ay hingal na hingal dahil mukhang tinakbo niya mula villa hanggang dito sa seashore. Mabilis akong kumilos at sinundan siya pabalik ng villa.

Pumasok kami sa villa nina Ate and Charl at naabutan ko si Ate na nakaupo sa kama habang nakadextrose parin at hawak hawak ang ash jar kung saa nakalagay ag abo ng bata.

Katabi ni Ate si Charl na patuloy na inaalo ang asawa samantalang si Rare ay nandito rin at inaayos ang dextrose ni Ate.

Nandito sa kwartong ’to ang mga pinsan ko. “

Kuya

nasaan

sina

Momny

and

Tita

?“ napataas ang tingin ni Charl, Rare at Ate sa biglang pagsasalita ko.

“

Nasa

villa sila ni Lola

pinapapahinga

muna rin

tapos

maliligo

muna raw .“ hindi ko sinalubong ang tingin ni Rare at Charl. Kay Ate lang ako nakatitig ngayon dahil ang talim ng tingin niya saakin.

“ Ikaw

!

Ikaw

ang may

kasalanan

nito

!“ sigaw niya kaya nabigla ang lagat sa biglang pagiging agresibo nito.

“Ate..” kinakabahan kong saad.

“

Akisha

!“ pagbabawal ni Kuya Kevin. Akmang tatayo pa si Ate para sugudin ako pero pinigilan siya ni Charl.

“

Pinatay

mo ang

anak

ko!

Ikaw

ang

pumatay

sakaniya

!

Ikaw

ang may

kasalanan

nito

!“ galit na galit na saad niya kaya nasaakin ngayon lahat ng atensyon ng pinsan ko. Nagtataka sila na nagaalala.

“

Ano

pinagsasabi

mo, Ate ..“ naguguluhang sambit ko.

“

Ilang

beses

mong

pinagtangkaang

patayin

ang

anak

ko at

dahil

doon

naging

mahina

siya

!“ galit na galit na saad ni Ate kaya nagsituluan ang luha ko.

“Enough

Akisha !“ galit at maotoridad na daad ni Rare saka ako dinaluhan.

“

Bakit

totoo

naman!

Saksi

mo Rare kung

ilang

beses

niya ako

sinasaktan

!

Ikaw

Charl

! Alam mo ’di ba?! Alam mong

siya

lahat

ang may

kasalanan

!“ makahulugang saad bi Ate kaya hinang hina na akong tumingin sakaniya dahil sa mga pinagsasabi niya.

“Let’s go .” maotoridad na pang sambit ni Rare saka hinila ako palabas ng villa na ’yun.

“P-

pinatay

ko ang

anak

ni Ate.“ mahina kong saad at umiiyak.

“Its not your fault baby..” mahinahon na saad niya at tumigil kami sa paglalakad at niyakap ako.

“P-

pinatay

ko, ako ang may

kasalanan

Rare.. “ nanginginig kong saad.

“F-

ck

, wala kang

kasalanan

mahal ko,

dont

f-

cking

think that!“ humiwalay siya sa yakapan namin at hinwakan ang pisnge ko.

“No, tama

siya

ako ang

pumatay

ako ang

dahilan

kaya

naging

mahina

ang bata.“ umiiling uling ko ng saad habang tuloy tuloy ang paghikbi ko.

“Baby, calm down please. There’s a medical explanation why her cervix and son was weak. Her cervix was damage during a difficult birth in her first child.” pagpupumilit nito pero ngumiti lang ako ng mapait.

“Eh ako pa rin naman kasi ng

dahilan

Rare!

Kahit

anong

gulo

ako

nagpapalala

ng

kalagayan

niya.“ hinang hina kong saad.

°°°

MABILIS ang naging oras at ngayon ay gabi na , nasa bahay na kami. Halos kararating lang namin dito. We will bury the baby tommorow in the exclusive cementery kung saan din nakalibing ang mga lolo ko.

Kanina sa byahe sa eroplano at van ay magkalayo kami ng sobra ng pwesto ni Ate, inadvice nina Mommy na h’wag muna akong magpakita at lumapit kay ate dahil nga mas nagiging emotional at agresibo ’to everytime na nakikita ako.

Masakit saakin na ako ang sinisisi ni Ate sa pagkamatay ng anak niya, masakit isipin na galit siya saakin kahit na dapat ako ang magalit sakanila. Nakakapanglambot at sakit ng dibdib ko dahil sinisisi ko na rin ang sarili ko kung bakit nawala ang pamangkin ko.

Tok! Tok!

“Come in .“mahinahon kong saad.Nagkukulong ako ngayon sa kwarto ko at ’di na lumabas dahil sobrang pagod ako at emosyonal na din sa nangyayari.

Gumalaw ako sa kama at tinignan kung sino ang pumasok. “ Baby ..“malamyos na sambit nito habang mapungay pungay na nakatingin saakin halatang pagod na.

Naupo ako sa kama ko at ganon din ang ginawa niya. “You’re tired ..“puna ko.

“Yes, and I need your kiss.” mabilis ko ’tong hinalikan sa labi at niyakap ng mahigpit. “ Sorry ha,

nadistorbo

ka

pa.Imbes na

nageenjoy

kayo ng

kapatid

mo

sa

El nido eto

nagtarrabaho

ka

.“

“Its fine baby, helping people is one of my priority. At kaya lang naman ako

nagpunta

ng palawan

dahil

sayo, so what’s the sense if we stay there.“ napangiti naman ako sa sinabi niya at mas hinigpitan ang yakap nito.

“ Salamat

. I love you .“ matamis kong wika.

“I love you too .“sagot niya naman at hinalikan ang ulunan ko.

“ Uuwi

ka

ba?“ tanong ko at humiwalay sa yakapan namin saka tinitigan siya.

“Yes baby .” mapungay pungay na saad nito.

“Wala kang

dalang

sasakyan

diba

?“ kunot noong tanong ko.

“ Kenji will fetch me master ..“ nilapit niya ang ilong niya sa pisnge ko at pinadausdos ’to doon. “ How’s your

feeling?“ tanong nito.

“I’m fine ..“pagod kong saad.

“Realize you are a human and you . You can’t control everything. God has a plan baby. God has a reason for allowing things to happen. We may never understand his wisdom but we simply have to trust his will .” sambit nito saka nilagay sa gilid ng tenga ang buhok ko.

“Pain changes people, it makes them trust less, overthink more and shut people out.” saad ko naman at hinaplos haplos ang pisnge niya.

“ If you trust someone, trust till the end whatever the results might be, at the end, either you will have a very good relationship or a very good lesson.“ naalala ko na naman ang sinabi ni Presh tungkol kay Rare na sobrang masikreto daw ng lalaking ’to. Mapagkakatiwalaan nga ba talaga siya?

“Its hard to trust when all you have from the past is evidence of why you shouldn’t.Trusting is hard. Knowing who to trust, even harder .” seryoso kong wika kaya gumalaw ang panga niya at hinalikan ako sa noo.

“Trust is the glue of life. It’s the most essential ingredient in effective communication. It’s the foundational principle that holds all relationships. ‘I trust you’ is a better compliment than ‘I love you’ because you may not always trust the person you love but you can always love the person you trust..” napabuntong hininga ako dahil sa sinabi niya.

“ I trust you Rare..“ sagot ko at sana nga tamang isugal ko ang puso at tiwala ko sakaniya. Sana nga hindi niya ’to biguin.

Tok! Tok!

“

Bukas

po ’yan!“ saad ko naman at hindi inalis ang tingin ko sa pintuan.

“

Nandyan

ba

si

Akisha ?“ sambit ni Tita Jandi nang pumasok ’to sa kwarto ko.

“Po wala po

bakit

Tita

?!“ nagtataka at kinakabahan kong tanong.

“

Nawawala

siya

pati

na rin ang

abo

ng

anak

niya.“

“

Paano

nangyari

’yun

Tita ?!“sambit ko at mabilis na tumayo mula sa kama at nilapitan ’to.

“ Iniwan

lang

saglit

ni

Charl

si

Akisha

dahil

humiling

’to na gusto niya ng

gatas

tapos

pagbalik

nito

sa

kwarto

nila

wala na

siya

.“ puno ng pagaalalang saad ni Tita Jandi.

“ She’s still here in the

mansyon

. Hindi pa

nakakalayo

’yun. Let’s go,

hanapin

natin

.“ napatango tango nalang ako sa sinabi ni Rare at sabay sabay kaming lumabas ng kwarto ko.

Ang lakas ng kabog ng dibdib ko habang pababa kami ng hagdan. Hawak hawak ni Rare ang kamay ko habang sumusulysulyap saakin para icheck kung anong kalagayan ko.

“Everything will be ok baby ..” ngumiti ako ng tipid sa sinabi niya at hinalikan nito ang kamay ko nahawak niya.

Buong gabi, hinanap namin si Ate sa buong bahay at sa buong subdivision. Tumulong na rin ang mga guards, driver and kasambahay namin pero hindi talaga namin siya nakita.

“ Bakit

nangyayari

’to

saatin

..“ umiiyak na saad ni Mommy habag alo alo siya ni Tita Ariela.

“ ’Di pa

siya

consider as missing lalo

pa’t

hindi pa

siya

24hrs na

nawawala

, hindi pa tayo

matutulungan

ng

pulis .“ saad naman ni Kuya Kevin.

“

Marami

naman ng body guards na

pinakalat

si

Tito, I think we

dont

need the help of the police .“ sabat naman ni Kuya Art kya napatango kami.

Kayang kaya namin na nag hire ng maraming bihasang guard kaya hindi namin kailangan tulong ng iba. Nandito kami lahat sa living room si Charl na ngayon ay nakaupo sa couch habang nakayuko.

“

Kamusta

si

Akeila

,

tulog

na ba?“ tanong ko sa katabi ko sa kaliwa na si Karen sa kanan ko kasi si Rare na nakapalupot ang kamay sa bewang ko eh.

“ Oo

Ate,

nandoon

si

Ate Jenny

binabantayan

siya

.“ napatango tango nalang ako dahil talagang kanina mas triple ang kaba ko dahil baka pati si Akeila ay sinama ni Ate mas lalong delikado.

“

Bakit

?!

Paanong

natakasan

na rin kayo?!

Ginagawa

n’yo

ba

talaga

ang

trabaho

n’yo

imagine?!

Isang

babae

tapos

kayo

natakasan

ng ’di

n’yo

namamalayan

. D-

mn

?! “Galit na saad ni Daddy sa leader ng mg bodyguard namin.

“Hon

kumalma

ka .“ sambit ni Mommy saka dinaluhan si Daddy at niyakapa.

“

Sige

na Tope,

maghanap

na kayo.“ seryosong saad ni Tito Apollo.

“ Lola !“ nabaling ang atensyon namin sa pagsigaw ni Kuya Russel at natagpuan nalang namin na nasa bisig ni Kuya si Lola na wala ng malay.

Agad naming dinaluhan ni Rare si Lola at chineck ang pulse. “ She sudden loss of consciousness. Syncope..“ binuhat niya si Lola at hiniga patihaya sa couch. Itinaas nito ang mga paa ni Lola na mas mataas sa posisyon ng puso upang bumalik ang daloy ng dugo sa utak.

In-unbutton niya ng suot na pantulog ni lola dahil umiipit ’to sa katawan, niya para narin dumaloy ang hangin ng ayos. Pinaypayan ko naman si Lola para mas masuplayan siya ng hangin.

°°°

KINABUKASAN, wala pa rin kaming tigil sa paghahanap. Wala si Rare ngayon nasa hospital dahil nagkaroon ng emergency at kailangan siya roon kaya hindi siya nakasama ngayon pero may pinatulong narin siyang mga guards niya na maghanap din kay Ate.

Kagabi, nagkagulo ang lahat. Nataranta sa pagkawala ni Ate at sa biglang pagkahimatay ni Lola. Buti nalang at nandoon si Rare, na first aid niya si Lola kasi biglang tumigil daw ang pagtibok ng puso niya.

Nag iyakan buong gabi sina Mommy samantalang ang mga lalaki ay wala pa rin tigil kakahanap sa Ate ko. Naiiyak na ako ngayon sa sobrang frustrated dahil wala pa rin kaming lead kay Ate. Delikado pa ang lagay niya ngayon lalo pa’t kakapanganak niya lang at lubhang emotional siya nangyari.

Nandito ako ngayon sa isang maliit na barangay na hindi kalayuan sa aming village. Simula kanina nag tatanong ako kasama ang iba pa naming body guards. Hiwalay hiwalay kami ng mga pinsan ko sa paghahanap sa buong lugar namin.

Hindi na muna ako pumasok ngayon sa hospital tutal hangang bukas naman ang leave ko pero bukas papasok na rin ako kasi kailangan ko na talaga pumasok nahihiya na ako sa mga kasamahan ko at a boss ko.

Bigla namang tumunog ang phone ko kaya tinignan ko kung sino ang tumawag.

Mikee

is Calling…

Agad ko namang sinagot ’to at sumilong sa isang puno.

[Bes! I heard the news from Kenji,

Kamusta

na? Condolence..]

Malungkot na saad nito kaya napabuntong hininga ako .“

Salamat

Kee..“

[So,

kamusta

nahanap

na ba

si

Ate

Akisha

?]

“ Hindi pa rin, as in wala

talaga

kahit

pa

nagtutulong

tulong

na ang

lahat

ng

mga

body guards

namin

, nina

Charl

and Rare.“ malungkot na saad jo at napapikit ng mariin at napahawak sa sintido ko.

[Sh-t

mga

high ends body guard na ’yun and still hindi pa rin

nila

makita

si

Ate mo.

Paanong

nangyari

’yun

kakatapos

niya lang

manganak

delikado

pa ang

kalagayan

niya,

paano

niya pa

nagagawang

tumakas

ng ’di

nahahalata

ng

mga

body guards

n’yo

?!]

“ Hindi ko rin Alam Kee eh..“ malungkot na saad ko at naupo sa batuhan sa ibaba ng puno.

[Malay mo may

kasama

siyang

tumakas

?]

Napintig naman ang tenga ko sa sinabi niya kaya kumunot ahg noo ko

“Duh, Sino naman?” nagtatakang tanong ko.

[Malay mo lang, feel ko kasi. Imagine?

Kakatapos

lang

manganak

tapos

nakaya

kayong

takasan

lahat

?]

Hindi makapaniwalang usal nito.

“ Alam mo may point

ka

, malaki ang

posibilidad

na may

tumulong

sakaniya

, ang

tanong

sino naman?“ bigla akong kinutuban dahil nagkakaroon ng na naman ng conclusion sa utak ko.

[Nag ask na ba kayo

sa

mga

kaibigan

n’ya

? Who’s her

bestfriend

?]

Napaisip ako kung sino nga ba ang bff ni Ate pero hindi ko maalala dahil nga hindi naman kami close at nung mga bata kami ay nasa poder ako ng lola ko at bihira kolang siya makasama.

“Ewan ko. “tipid kong saad kaya napasinghap sita.

[Try

n’yo

siyang

hanapin

sa

mga

kaibigan

n’ya

..]

“

Syempre

hinanap

nila

Dad doon no pero alam ko wala naman

talaga

..“ saad ko at nagtiim ang bagang ko.

[Eh malay mo kasi

tinatatago

?! Kung ako ’yun

Ath

kayang

kaya

namang

kitang

itago

tapos

magsinungaling

sa

magulang

mo na, ‘Tito hindi ko po alam eh’ ganon! Simple

magsinungaling

duh! Saka

mayayaman

mga

kaibigan

ni Ate mo

panigurado

, I mean may connection din!“]

“ You’re right ..“napabuntong hininga ako at napatango tango dahil nagegets ko na ang thoughts niya.

[

Kamusta

nga

pala kayo ni Rare,

ngayon

nalang

ulit

ako

nakatawag

matapos

n’yong

magaway

..]

Oo nga hindi ko na siya nakausap sa sobrang nangyayari sa buhay ko.

“ Ok naman na, na

misinterpret

kolang

. Bff niya lang at

kapatid .“ saad ko naman.

[ ’Yan kasi! Conclude

clonclude

agad

! P-

nyeta

ka

nakakahiya

ginawa

mo,

nagwala

ka

,

uminom

ka

agad

tapos

kapatid

at

kaibigan

lang pala!

Magtiwala

ka

kasi

Ath

! Mahal na mahal

ka

nun, alam ko.]

“ Talaga

?

Paano

mo

nasisigurado

?“ malamya kong tanong.

[Trust issue

kahit

sa

pagmamahal

niya sayo? Seriously?! Sh-t alam mo bang

pag

narinig

niya

mga

pinagsasabi

mong ’yan

masasaktan

’yun? Kasi

nga

mas

masarap

sinasabihan

ng I trust you

kaysa

I love you!]

Napangiwi ako at napataas ng kilay dahil pareho sila ng sinabi ni Rare. Wow Mikee, loyal na loyal sa Team Rare. “

Pareho

kayo ng

sinabi

ni Rare ha..“

[

Totoo

naman kasi,

sinasabi

ko sayo na

pagkatiwalaan

mo

siya

kahit

anong

mangyari

, kung

naging

masaya

kayo forever

edi

good pero kung

sa

huli

masasaktan

ka

eh may plano lang

si

fafa

god para

sainyo

pag

ganon

Ath

.

Walang

problemang

binibigay

si

God kung alam

niyang

hindi mo kaya at

walang

solusyon

.

Gising

ghorl

ha?!

Maraming

nasisira

na

relasyon

dahil

sa

kawalan

tiwala

!]

Napabuntong hininga muli ako dahil sa sinabi niya.Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang kamay ko. “May confess

ako ..“ saad ko dahil gusto kong sabihin sakaniya ang ginawa ni Charl saakin.

[What?!

H’wag

mong

sabihin

na mahal mo ’ko in romantically way?!]

Halos masuka ako sa pinagsabi niya at napangiwi nalang.“ Gaga ang feeling

mo! Ew

ka !“ nandidiri kong usal.

[Eh

ano

ba?]

Iritado na saad niya sa kabilang linya.

“Nag

magbakasyon

kami ’

diba ..“

[Gusto ko

diretsuhin

mo ’ko gaga

ka

pasuspense

ka

pa.]

Napakagat ako sa labi at tumingin tingin sa paligid. “ Nagkiss

kami ni

Charl

pero hindi

sadya

!

Hinila

niya lang ako

patago

sa

batuhan

tapos

bigla

nalang

akong

hinalikan

.“

[Ay ang g-go!?

Ano

may

nakakita

sainyo

?! Don’t tell me nakita kayo ni Ate

Akisha

kaya

dinugo

siya

?!]

Kahit kausap kolang siya sa telepono ay agad akong umiling. “No hindi,

malabong

may

nakakita

saamin

kasi

tinanong

ko na kay Jenny ’yan sabi niya hindi

daw

umalis

si

Ate

satabi

ni Jenny and

Akeila

hanggang

sa

dinugo

’to.“ malungkot na saad ko.

[

Si

Rare nakita

n’ya

ba?!]

“ Hindi rin.“

[So

anong

balak

mo?! G-ga

ka

!

Sabihin

mo kay Rare.

Maging

honest

ka

! Baka

kapag

tinago

mo pa ’yan.

Maging

dahilan

pa ’yan ng breakup

n’yo

!]

Sermon niya kaya nagyiim ang bagang ko .“

Sasabihin

ko

nga

,

siguro

mamaya

kapag

nagkita

kami .“

[ Honesty is the best policy

dai

!! ]

Sigaw niya kaya nalaglaga ang panha ko. “ Really huh?

Paano

kung ako lang honest

saaming

dalawa

aber?

Paano

kung

siya

may

tinatago ?“ mapait na sinabi ko nang bigla ko nanaman maalala ang sinabi ni Presh saakin.

[

Aba’t

kakasabi

ko lang

kanina

na

magtiwala

ka

! Nako

Atarah

!]

“San

ka

ba? Kita

nalang

tayo..“ sambit ko dahil mas gusto ko siya kausap sa personal.

[

Nasa

clinic ako,

puntahan

mo ’ko

dito

. Dala

ka

rin donuts and frappe! Thanks I love you.]

Binaba niya ang tawag kaya napailing iling ako. “ Ang

kapal

ng

mukha

.“ bulong ko sa sarili ko bago bumuntong hininga at naglakad na sa kung saan ko pinark ang sasakyan ko.

“

Aalis

na muna ako ha,

sige

pagpatuloy

n’yo

paghahanap

.“ sambit ko sa isang guard namin na nakasalubong ko.

“ Yes ma’am .“ Tumango ako at sumakay na ako sa kotse ko. Nagsimula na ako mag drive hanggang sa madaanan ko ang starbucks para mabilhan ko ng frappe and donuts.

Pinark ko ang sasakyan ko bago muna ako bumaba. Nang maayos ko na ay naglakad na ako papasok ng starbucks.

Pagod na pagod akong naglakad, para akong zombie dahil simula kagabi ay wala akong tulog syempre dinamayan ako ni Rare kaya nahihiya na ako sakaniya. Imbes na magpahinga siya ay tinutulungan niya pa kami. Pumasok na ako sa loob at agad na nagorder ng donuts and dalawang frappe para saakin at kay Mikee.

“ What your name Ma’am?“ tanong ng babae.

“ Atarah .“ tipid kong saad pero ngumiti ako.

“ Dine in or Take out Ma’am

Atarah

?“

“Take out.”

“You can seat Ma’am we will just call your name.” tumango nalang ako at naupo sa isang upuan. Nilabas ko ang phone ko para icheck kung may messages kay Rare ngunit wala pa, naiintindihan ko naman dahil may emergency sa hospital kaso naawa ako sakaniya kasi wala ’itong tulog tapos dumaretso pa ng hospital para magtrabaho.

“

Grabe

no!

Bakit

kaya

nawalan

na ng

tuluyan

ng signal ang Smart? Na ban na ’

yata

’yung network na ’yun eh?“ napintig naman ang tenga ko sa narinig ko sa kabilang table.

Wala ng smart? Eh gamit kasi namin ni Rare ay ngayon ay globe. So h’wag mong sabihin tinuloy niya pag ganti sa Smart na ’yun dahil dinelay ’yung message niya?

“True sis, ’yun ang

pagkakaalam

ko sabi

nila

may

isang

makapanyarihan

dito

sa

Philippines na

nagpatigil

ng network na ’yun .“ nakangiwi sambit ng isang babae kaya kinutuban na talaga akong si Rare ang may sala.

“President ba?” takang tanong ng isa.

“ ’Di ko lang alam pero

grabe

! I hate Globe and TM! Miss ko na Smart .“ nawala ang atensyon ko sakanila nang may marinig akong pamilyar na pangalan na tinawag.

“Ma’am Aliyah and Sir

Adier

!“ napatingin naman ako sa counter at napatitig ako kay Aliyah na taas noong kinuha ang order nito. Nilibot ko ang paningin ko sa kabuaan ng shop pero wala naman akong nakitang Adier.

Ang tagal na naming hindi na kita, after accident kasi hindi na ’to nagpakita pa saakin o kahit nagparamdaman man lang sa Text.

Naupo si Aliyah sa isang table at inilapag doon ang order nila kahit magisa lang siya. So baka nag CR lang si Adier kaya wala pa siya dito? Yes possible.

Hindi niya pa ako napapansin na nandito ako kaya bago pa mangyari ’yun ay iniwas ko nalang ang paningin ko sakaniya at at tumingin nalang sa phone ko.

Pero hindi ko maiwasan na mapasulyap kay Aliyah na nakaharap sa laptop niya habang umiinom ng kape. Napatingin ako sa suot niya, nakauniporme siya ng isang skirt na itim at fitted na blouse na kulay brown. Oo nga pala nag aaral pa ’to bilang isang lawyer. Nilipat ko naman ang tingin ko sa daan papunta ng CR para hintayin kung lalabas ba si Adier doon.

Nagtagal ako ng ilang minuto sa pagtingin tingin doon bago ko narinig ang pangalan ko. “Ma’am

Atarah

!“ tumayo ako palapit ng counter at kinuha na ang order ko. Naglabas ako ng pera ko at ibinayad ’to.

Tumalikod na ako pero naabutan ko ang malabitch na tingin ni Aliyah saakin ngayon lalo pa’t nasa harap ko na siya ngayon.Ang talas ng pandinig ng hindot na babang ’to.

“What do you want ?“mahinahon kong sambit pero matalim lang ang tingin napinukol niya saakin.

“Let’s talk.” marahas na saad nito kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“For what?

H’wag

kang

gumawa

ng

eksena

Aliyah.“ sambit ko at nilagpasan siya pero hinawakan niya lang ang kamay kong buhat ang box ng doughnut.

“ Nagmamadali

ka

masyado

? Why?

Ayaw

mo bang

malaman

ng

mga

tao

dito

kung

gaano

ka

kalandi

?“ malakas na saad niya kaya napatingin lahat ng customer kahit ang trabahador saakin.

“ Sige

, gusto mo

eksena

? Ok fine. Ok lang naman

saakin

dahil

hindi naman

talaga

ako

kilala

eh

ikaw

?

Anak

ka

ng

presidente

at

gan’yan

ka

umasta

?

Ugaling

kalye

? “ maanghang kong saad kaya lumukot ang ekspresyon niya.

“ How dare you!

Nilandi

mo na

nga

si

Rare

saakin

!

Tapos

nilandi

mo pa ang

Kuya

ko!“ galit na saad niya saka dinuro duro ako kaya hinampas ko ang kamay niya.

“ Sa

una

palang

hindi na

naging

sayo

si

Rare, Aliyah.

Walang

naging

sayo

masyado

kang

assumerang

hindot

ka

! “ galit na saad ko at matalim na rin ang tingin ko sakaniya. “At

anong

sinasabi

mong

nilandi

ko ang

Kuya

mo?

Bobita

ka

ba o

sadyang

pabibo

ka

lang at gusto mo

talaga

ng

atensyon

ng tao?

Malinaw

sa

Mommy mo at

sa

Kuya

mo na hindi ako

nagbigay

ng

motibo

! Hindi ko

siya

pinaasa

!“ madiin kong sambit kaya hindi siya makapaniwala sa sinabi ko.

“ Ang

kapal

ng

mukha

mo! You slut!

Dahil

sayo

nagalit

ang parents ko at

sinampahan

nila

ng

kaso

si

Rare, alam mo

bakit

?! Kasi

muntik

ng

mapatay

ni Rare

sa

bugbog

ang

Kuya

ko

dahil

sa

kalandian

mo!

Nagsuffer

ang

Kuya

ko! Alam mo

namang

may trauma

siya

siya

sa

doctor at hospital ’

diba

?!“ Sinampal niya ako at mas nagulat ako nang inabot niya ang isang shake sa table malapit saamin at binato sa mukha ko.

Nanlaki ang mga mata ko dahil tumama sa mukha ko pababa sa damit ko ang shake. “Wala

akong

alam

sa

pinagbibintang

mo! Wala kang

karapatang

saktan

ako, kasi hindi mo naman ako

pinapalamon

! You act like a kid!

Anak

ka

ng

presidente

at isa kang lawyer pero ganyan ang ugali mo!

Ugaling

mas

masahol

pa

sa

daga

? “ Galit na saad ko at kinuha ko naman ang frappe ko at binuhos sakaniya.

“ Ma’am tama na ’yan !“ awat ng guard na hinawakan ngayon braso ni Aliyah habang mukhang takot na takot pang makialam.

“

H’wag

kayong

makialam

dito

!

Bitawan

mo ’ko hindi mo

magugustuhan

ang

gagawin

ko

sainyong

lahat

!“ Galit na saad ni Aliyah kaya binitawan ’to bg guard at umatras nalang. “ F-

ck

you

Atarah

! Alam mo ba

gaano

nag suffer ang

kuya

ko?!

Paano

siya

nahirapan

?! Kung

paano

natigil

ang

mga

project niya

dahil

sa

nangyari

sakaniya

?! “ akmang susugod nanaman siya saakin pero may humawak sakaniyang braso.

“What do you think are you doing huh?!” maotoridad na saad ni Adier sa kapatid. Hindi ko inalis ag tingin sakaniya. Maraming peklat sa braso’t leeg paataas hanggang mukha niya. Naka benda ang ulo niya, namumutla ’to at bahagyang pumayat dahil parang lumiit ang muscle niya pero all in all gwapo pa rin naman siya.

“ Kuya

! ’Yan

babae

n’yan

ang may

kasalanan

lahat

!“ galit na galit na saas ni Aliyah na ngayon umiiyak na.

“Shut up. You’re making a scene

nakakahiya

ka

! Alam mo ang

gagawin

sayo ni Dad

kapag

nakaabot

sakaniya

’to! Kaya

umuwi

kana,

ngayon

din!“ galit at madiin na saad ni Adier.

“No!” matigs na saad ni Aliyah saka tumingin saakin ng matalim.

“Take her at home!” seryoso at malalim na utos ni Adier sa mga body guars nila.

“

Kuya

?! No! What the hell ?!

Anong

gagawin

mo?

Kakausapin

mo ang

babaeng

malanding

’yan!

Aakitin

kalang

n’ya

at

ikaw

naman

magpapauto

agad

!“

“Shut up Aliyah!

Hinding

hindi mo

magugustuhan

kapag

mas

nagalit

ako! Go home and fix your f-

cking

self and you need to prepare a d-

mn

explanation!“ nakakatakot ang sigaw ni Adier na umalingaw ngaw pa sa buong cafe ang boses niya.

“I’m still not done to you b-tch!” sigaw niya bago nagpadala sa hila ng body guards niya.

Nilibot ko ang paningin ko sa buong cafe at nakatingin sila saakin ngayon habang nagbubulungan kaya napasinghap ako at naramdaman ko nalang na tumulo ang luha ko dahil sa sobrang pagkahiya.

“ Angelo,

ayusin

mo

ag

lahat

nang

’to

siguraduhin

mong hindi

lalabas

sa

publiko

ang

nangyari

at

walang

magsasalita

sa

mga

taong

’to..“ matoridad na saad ni Adier sa isang lalaki na nakaitim at agad akong hinala palabas ng shop na ’yun.

Dinala niya ako sa parking lot. “Get

in .“ sambit niya nang makaharap kami sa kaniyang sasakyan.

“No, its ok. May dala

akong

kotse

.“ seryoso ang titig niya saakin habang nilalabas niya ang phone niya at nagdial ng number.

“Flora, buy me a clothes for women. Small.” sambit niya saka binaba ang tawag at mapungay pungay na tumingin ’to saakin.

“I’m sorry.’” panimula ko saka yumuko.

“Let’s talk inside .” napabuntong hininga ako at sumunod nalang sa loob ng kotse niya.

“We will wait my secretary here, ok.

Nagpabili

ako ng

pangpalit

mo.“ sambit nito nang makapasok siya sa driver seat.

“ Nah, hindi

kilangan

sa

Office lang naman ako ni

Mikee

pupunta.Sorry pala ha.“ ulit ko sa sinabi ko saa yumuko.

“You

dont

need to say sorry

Ath

, ang

kapatid

ko ang

nagpwerwisyo

sa’yo

.

Pagbabayaran

nya

’tong

nangyari

..“ seryosong saad nito kaya napatingin muli ako sakaniya.

Nagtama ang paningin namin pero nilipat ko rin ang tingin sa mga sugat niya .“Hindi ko

akalain

na

sobrang

napuruhan

ka

sa

bugbog

ni Rare .“ malungkot kong sambit pero ngumiti lang ’to ng tipid.

“Nah, its fine. I deserve his punch ganon din naman ang

gagawin

ko kung may

nanakit

sayo.“ bumungtong hininga siya at pinagalaw ang kaniyang panga.

“Hindi ko

talaga

sinasadya

ang

nangyari

Ath

, ’di na ako

nagpakita

at

nagparamdam

pa sayo

dahil

ayoko

na

malamn

mo ang

nangyari

at isa pa

nagpapagaling

ako

dahil

medyo

may

nabali

lang

sa

mga

buto

ko pero ok na..“ nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya dahil ganon ba talaga kalala ginawa ni Rare. Napakagat ako sa labi nang pumasok sa isipan ko ang trauma niya.

“You suffered again kasi may trauma

ka

tapos

hospital and doctor na naman

nakasalamuha

mo.“ malungkot kong saad at iniwas ang tingin sa malungkot niyang mata.

“Yes,

kahit

gaano

ko

kagusto

na

nasa

tabi

kita lalo

pa’t

nasa

harapan

ko at nada

paligid

ko ang

kinatatakutan

ay wala

akong

magagawa

. I deserve it

Ath

.

Ayoko

ng

guluhin

ka

pa.

Kasalanan

ko rin naman kasi

masyado

ako

nagpadala

sa

galit

at

sakit

ng rejection mo .“mapait na sambit niya kaya mas nalungkot ako.

“ I’m really sorry.“

“Ok lang, ang

mahalaga

masaya

ka

na

ngayon

. At

nangagako

ako na

hinding

hindi na kita

guguluhin

pa, just be my friend.“ nakangiting saad niya kaya agad naman kong tumango.

“

Oo

naman, ok lang

saakin

na

maging

kaibigan

ka

Adi ..“gumaan ng kaunti ang pakiramdam ko dahil sa sinambit nito.

“ Salamat ..“ binalot kami ng maikling katahimikan pero agad ko ko rin namang binasag.

“ Nagsampa

raw kayo ng

kaso

kay Rare?“ tanong ko nang maalala ang sinabi ni Aliyah.

“ Si

Mommy ang

nagsampa

ng

kaso

pero

inatras

din

agad

kasi

ayaw

ni Daddy lalo

pa’t

may

pinagsamahan

ang ama ko at ni Rare saka isa pa kung

makapanyarihan

si

Dad

dahil

presidente

’to ay mas

makapangyarihan

naman ang

mga

Grison..“ sambit nito kaya agad akong ncurious sa sinabi niya.

“ Makapangyarihan

?

Sa

paanong

paraan

?“ sabik na sabik kong tanong.

“I don’t know, hindi naman ako

interesado

sa

pamilya

nila

basta sabi lang ni Dad..“ parang ang mga kasing edaran lahat ng magulang namin ang nakaalam kung gaano kabagsik ang pamilya ko at ni Rare.

“ Ahh .“ tipid ko nalang sambit saka tumango tango.

“Do you have a problem?” He asked as he bit his lower lips.

“Huh

bakit

? Wala ha !“ naiiling kong sambit habang nakakunot.

“I can see in your eyes

Ath

.

Halatang

wala kang

tulog

..“ nagtatakang tanong niya kaya napabuntong hininga ako at kinusot kusot ko ang mga mata kong mapupungay.

“

Nawawala

kasi

si

Ate..“ mabigat sa loob na sambit ko habang diretso ang tingin sa labas.

“ How? Why?

Naglayas

?“ nagtatakang tanong ni Adier.

“ Yes,

naglayas

siya

kasama

ang

abo

ng

anak

niya.

Namatay

kasi ang baby niya,

inilabas

niya ’to 24 weeks

palang

..“ malungkot na saad ko.

“I’m sorry, condolence..” napasulyap naman ako sakaniya saka ngumiti.

“ Thank you.“

“I can help to find her, we have a lot of connections.” determinadong saad niya pero umiling lang ako.

“ Hindi na,

marami

ng

naghahanap

.“ saad ko at ngumiti ulit kaya ingalaw niya ang panga niya

“Mas

marami

, mas malaki ang

posibilidad

na

mahanap

siya

.

Sige

na

hayaan

mo na

akong

tumulong

, ang

laki

ng

kasalanan

ko

pamilya

mo and beside

naging

kaibigan

ko rin

si

Akisha

.. “ napanguso ako saka tumango nalang dahil tama siya.

“ Sige

,

Salamat ..“

°°°

KARARATING kolang ngayon sa clinic ni Mikee. Dala pa rin ang isang natirang frappe niya na tunaw at ang box ng doughnut.

Nakapagpalit na ako ng damit sa mismong car ko dahil tinted naman ang bintana nito. Top lang naman ang pinalitan ko pero nagpabili si Adier sa kanyang sekretarya ay tatlong paper bag ng damit.

Naglakad ako papunta ng office niya at naubutan ko ’tong naka eye glass habang may binabasang papeles at pretendeng nakaupo sa kaniyang swivel chair.

“ Hoy!“ saad ko at pumasok. Agad kong inilapag sa table niya ang pinabili nito saka ako naupo sa upuan dito sa harap ng table nya.

“ Ang

tagal

mo?!“ iritado niyang saad. “What’s this?! Frappe pa ba

tawag

dito

?

Tunaw

na!“ pagrereklamo niya kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ Demanding

ka

pang gaga

ka

nagpabili

ka

nalang

! May

insidente

kasing

nangyari

kaya natagalan ako.“ kunot noo kong sambit.

“ Ano

naman ?“Nakatas na kilay na ’tong nito habang sinisipsip ang frappe na ayaw niy ‘Kuno’

“Nagaway kami ni Aliyah sa Starbucks.” sambit ko saka kinagat ng labi ko.

“ Aliyah? Kapatid ni Adier na anak ng presidente?“ sunod sumod na tanong nito kaya tumango ako.

“Oo gumawa ng eksena doon paano ba naman sinasabing inagaw ko sakaniya si Rare, galit na galit sinabi niya pang ako daw may kasalanan kaya nagalit ang parents niya kay Rare, at nagsampa pa raw ng kaso dahil nga ’tong Rare na ’to muntik mapatay sa bubog si Adier.” stress na saad ko at sinuklay ang buhok ko gamit ang kamay ko.

“Hahaha omg talaga? Buti nga!” tuwang tuwa na saad niya kay sinamaan ko siya ng tingin.

“ Mikee g-ga ka ba? Alam mo namang may trauma si Adier sa hospital and doctor kaya doble doble ang paghihirap niya!“

“Buti

ng

a

sakaniya

ang g-go niya eh! Pero

ano

’yung

sa

kaso

?

Ano

on-going pa rin?“ nagtataka niyang saad.

“

Inatras

daw

ng Daddy ni

Adier

kasi

nga

makapangyarihan

daw

ang Grison,

mahirap

kalaban

saka

diba

nga

magkumpare

sila kaya para

inareglo

nalang

nila

. Ang

nakakainis

dito

bakit

hindi

sinabi

ni Rare

saakin

!“

“ Because he don’t want to stress you. Knowing you ang

hilig

mo overthink.“ umiirap na saad niya saka kagat sa donut niya.

“ No, doon

palang

Kee!

Nagsikreto

na

siya

! Hindi

siya

naging

honest

saakin

! Alam mo bang

nakausap

ko

si

Presh

na bff niya at

sinabing

masikreto

daw

talagang

tao

si

Rare at ang

pamilya

nila

, imagine bff niya pero hindi alam na

naging

EX niya

si

Ate

Akisha

?“

“Baka gusto niya

si

Rare at

siniiraan

niya sayo.“ mabilis akong umiling.

“She’s a lesbian.”

“Baka sayo ay gusto kaya ganon.”

“

Mikee

naman ako ang

kampihan

mo!

Ano

talagang

loyal

ka

kay Rare ha?!

Siya

bestfriend

mo ha?!“ galit na saad kay bumusangot siya.

“ Eh kasi

Ath

kung

ano

ano

na

paghihinala

mo

sakaniya

! Eh

ayaw

ko

kayong

masira

jusko

gusto ko kayo

sa

isa’t

isa saka

ayaw

na

kitang

magiiyak

iyak

pa jan!“ salubong na kilay na saad niya.

“Hindi Kee, may

tiwala

ako

sakaniya

ofcourse

pero hindi ko

maiwasan

maghinala

,

nakwento

ko sayo na positive ang result ng DNA at

matinding

magkarival

ang

pamilya

namin

sa

business, ’

diba

?“ tumango naman siya habang nakikinig.

“

Edi

kaya

nga

pinaghiwalay

sila ni Lolo mo and Ate mo kasi

nga

magkaribal

ang

pamilya

mo

sa

negosyo !“ sambit niya.

“Oh

sige

let say ganon

nga

! Pero

paanong

magkaibigan

sina Dad and Daddy ni Rare

bakit

ngayon

tanggap

nila

si

Rare para

saakin

?!

Ano

sumagot

ka

?

Sige

ipaglaban

mo

si

Rare.“ kumunot ang noo niya sa sinabi ko.

“

Oo

nga

no? Ang

gulo

p-

nyetang

pamilya

’yan!“

“What if,

hinayaan

nila

saakin

si

Rare kasi hindi naman ako

tunay

na Dela

Veja

.“ nagtatakang tanong ko.

“G-ga

ka

ba positive

nga

na Dela

Veja

ka

!“

“

Paano

kung

nalaman

ni Daddy at

pinakausapan

si

Rare na

dayain

para hindi na ako

maghinala

sa

kung

anong

pagkatao

ko.“

“Sh-t

pwede

!

Prangkahin

mo na kasi ng

tanong

ang

pamilya

mo and

si

Rare.“

“Kee,

ilang

beses

ko na

ginagawa

kay

Charl

, Ate, Lola pero

tinatangi

nila

mas lalo ’tong

si

Rare. Everytime na

nagtatanong

ako

sasabihin

niya wala and

pagkatiwalaan

ko

nalang

siya

kahit

anong

mangyari

!

Nagpapahiwatig

siya

!

Nahahalata

ko na

mga

linyahan

niya about

sa

trust

sobrang

lalim

so ang

ibig

sabihin

may alam

siya

..“ napakagat ako sa labi at napapikit pa.

“

Sige

let say

meron

nga

siyang

alam, pero sabi niya

pagkatiwalaan

mo

nga

daw

siya

diba

! Listen and trust him.“

Hindi na ako sumagot sa sinabi niya at nilabas nalang ang phone ko para icheck kung may text muli mula kay Rare ngunit wala pero mayroon isang text mula sa ’di kilalang number. Binuksan ko ’to at chineck.

|| Do you want to know your family secret? Call this number||

Napangiwi naman ako sa mesahe na ’to. Iba rin ang scammer na ’to, mukhang alam ang problema ko at kala niya naman kakagat ako sa pain niya.

Napairap ako at ibinaba ang phone sa table niya. “

Penge

nga

!

Takaw

mo!“ saad ko nang makadalawa na agad ng doughnut ’tong babaeng ’to.

“ Omg

ngayon

kalang

bumili

ng phone mo! Latest

Iphone

pa! Hindi pa ako

nakabili

, look at my phone

Iphone

X max pa rin.“ sambit niya saka inilahad ang phone niya.

“ Binili

lang ni Rare ’yan. ’

Diba

nga

binasag

ko phone ko.“

“Yan ang gaga mo kasi!” nakangiwing saad niya.

Tok! Tok!

“ Come in .“ sambit ni Mikee na punong puno pa ang bibig.

“Ma’am

nandyan

na po ang patience.“

agad niya namang binaba ang ang phone namin at tumayo na ’to.

“ Sige

wait .“ mabilis na kumuha ng tissue si Mikee at pinunasahan ang bibig. “

Saglit

lang

Ath

,

dito

ka

muna Check ko lang ’yung dog.“

“ Sige .“ tumango ako at nakiinom sa frappe niya dahil wala na ’yung akin kasi nga pinaligo ko rin ’to kay Aliyah.

Lumabas na si Mikee at napasulyap naman ako sa phone ko ng biglang may nag pop up nanaman messages kaya mabilis ko ’tong binuksan.

|

|

Ano

Ms.

Atarah

Kylte

Dela

Veja

,

ayaw

mo bang

mapalaman

ang

baho

ng

pamilya

mo?

Nakakatawang

isipin

na

nakakarma

na ang

pamilya

mo

dahil

sa

mga

pinagagawa

nilang

kasamaan

noon 🤭😂||

Halos mabitawan ko pa ang phone ko dahil sa sobrang kaba. Paano niya nalaman ang pangalan ko? F-ck ang creepy!

09053327*** is calling..

Napatitig ako sa screen ng phone ko at agad namang nireject ang tawag kaso nagcall lang ulit siya. Ilang beses ko nireject pero wala siyang tigil kakacall.

Napabuntong hininga ako at sinagot nalang ’to. “What do you f-

cking

need?“

[Wala

akong

kailangan

sayo pero

ikaw

meron

.

Kailangan

mo ’ko para

malaman

mo na ang

lahat

..]

Malokong saad ng isang boses ng babae na hindi ko pamilyar saakin.

“You b-tch! Alam mo kaya hindi

umuunlad

ang

pilipinas

dahil

sa

mga

katulad

mo! I

dont

have money kaya wala

akong

mabibigay

sayo!“

[Really isa kang Dela

Veja

tapos

wala? Dela

Veja

is one the most rich family in the world, but anyway wala

akong

pake

sa

pera basta gusto ko lang

malaman

mo ang

lahat

dahil

ikaw

ang

biktima

rito

.]

“What do you mean?! Sino

ka

ba?“ nagtatakang tanong ko.

[

Makikilala

mo ’ko

kapag

nagkita

tayo pero

h’wag

mong

sasabihin

sa

pamilya

mo at

nobyo

mo na

kausap

mo ’ko.

Pipigilan

ka

nilang

malaman

, lalo na ’yang

nobyo

mo.]

“F-

ck

you!

H’wag

mong

idamay

ag

boyfriend ko

rito

!“

[

Paanong

hindi

dadamay

Atarah

kung isa

siya

dahilan

bakit

nagkagulo

ang

lahat

?]

“

Tumigil

ka

!“

[

Ano

nasasaktan

kana?!

Tatagan

mo

loob

mo

dahil

mas

masakit

pa jan

kapag

nalaman

mo ang

lahat

..]

Toot..Toot..

---

Nyang note: Omg?! Excited na ba kayo? Hahaha! Enjoy reading godbless you!!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 43

Atarah’s POV

“ HOY, ano ayos kalang? Kanina pa ako nagkukwento rito. Tulala ka lang..“ napatitig ako sa mukha ni Mikee na nakakunot ang noo saakin. Nandito pa rin kaming dalawa sa office niya dahil hihintayin ko siya hanggang sa matapos ang duty niya.

Dapat ko bang sabihin sakaniya na may nag call saakin pero kasi ang bilin ng unknown caller h’wag kong sasabihin sa kahit kanino.

“ Atarah!“ sigaw niya niya kaya napakurap kurap ako ng mabilis.

“Ano ba?” iritado kong usal dahil ang sakit na sa tenga ng boses niya.

“Wow, ikaw pa galit? Sino kaya bastos saatin dalawa! Ha, kapag ikaw nag r-rant nakikinig ako tapos kapag ako na tulala ka nalang dyan?” nakabusangot na sambit niya na animo mo sobrang nasasaktan.

Napabuntong hininga ako napakagat pa saakin labi. “ May iniisip ako..“

“ Ano na naman? ’Yung problem n’yo? “tanong niya saka pinaglaruan ang ballpen sa kamay niya.

“Ano pa nga ba..” nakangiwi kong saad saka chineck ulit ang huling messages na sinend saakin ng unknown caller pagkatapos niya akong tawagan.

|

|H’wag mong tangkain na sabihin sa iba na nakakausap mo ’ko dahil kapag ginawa mo ’yun ikaw ang kawawa magdudusa kang walang kaalam alam..||

Yes, ang creepy nito at dapat h’wag kong itago dahil baka killer ’to at bigla nalang akong patayin pero hindi ko mapigilan hindi macurious sa pinagsasabi niya lalo pa’t mukhang sobrang dami niyang alam.

“Oo nga pala, What do you think about Corona virus disease ?” pangiiba niya sa usapan habang umiikot ikot sa swivel  chair niya.

Napatingin ako sa kaniya habang nakakunot ang noo ko.“ What’s that?

’Di ko alam ..“naiiling kong sambit kaya tinaasan niya naman ako ng kilay.

“Huh? Anong ’di mo alam nurse ka tapos ’di mo alam?” sarkastiko na saad nito kaya napaayos ako ng upo ko seryoso siyang tinignan.

“Seriously? Wala pa akong alam, ni hindi nga ako pumapasok ng hospital ngayon.”

“ ’Di ka rin nanood ng news, nagbabasa ng news paper kahit nagbabasa man lang online?“ nagtatakang tanong niya habang nakangiwi pa.

“ Satingin mo ba may oras ako para d’yan Kee eh patong patong naproblema ko?“ maanghang kong sambit kaya napatango tango nalang siya at animo biglang natauhan.

“Oo na pero you know what andami ng namatay sa sakit na ’to. Nagstart ’to Wuhan sa China eh, buti nalang walang cases dito sa Pilipinas.” sobra akong na curious sa sinabi niya dahil wala talaga akong knowledge about d’yan.

“Tell more about that virus nga, syet wala akong alam kahit isa.” ’di makapaniwalang saad ko.

“Basta nagbasa lang ako and pinagmeeting din kami ng DENR kahapon. Coronavirus disease or mas kilala bilang COVID-19 is an infectious disease caused by a newly discovered coronavirus.” napatango tango naman ako at nakinig sakaniya.

“Anong causes niya ?” Tumigil siya sa paglalaro ng swivel chair ang ballpen sa kanay niya at nagsalukbaba nalang sa lamesa niya.

“The disease causes moderate respiratory illness like the flu with symptoms such as a cough, fever, and in more severe cases, difficulty breathing. Nost people infected with the.Older people, and those with underlying medical problems like cardiovascular disease, diabetes, chronic respiratory disease, and cancer are more likely to develop serious illness. Most lang ’yun pero lahat pwede tamaan ng virus na ’to kumakalat siya..” diretsong sambit nito kaya napatango tango ako.

“How it spreads?”

“ Its spreads primarily through droplets of saliva or discharge from the nose when an infected person coughs or sneezes, It also spreads when a person touches a surface or object that has the virus on it, then touches their eyes, nose, or mouth. Omg! Nakakatakot talaga ’yun parang ketong siya kung makahawa..“ Napakagat ako saakin labi at tinatak ko sa isipan ko ang lahat ng sinasabi niya.

“Sa hayop na papasa siya?”

“Hindi eh, Currently 2 dogs in China have tested positive with no signs of illness. There is no evidence that cats or dogs can become clinically. The canine coronavirus we’ve known for years does not affect humans, cannot be transmitted to humans and is not.” Napatango ako dahil alan ko ang canine coronavirus mostly tinatamaan nun ang mga aso .

“Hindi ba sila pareho ?“paniniguro ko.

“Canine coronavirus or CCoV is not the same virus as SARS-CoV-2 that causes the novel coronavirus or COVID-19 duh, “ umiirap na saad niya kaya inirapan ko rin siya pabalik.

“May gamot ba?”

“Abnoromal! Libo libo ba ang mamamatay na tao kung meron? Sa ngayon kasi there are no specific vaccines or treatments for COVID-19. However, there are many ongoing clinical trials evaluating potential treatments. Magtanong ka nalang sa boyfriend mo tiyak alam nun simula sa origin ng virus saka Hoy babaita, magbasa basa ka rin ng article jusko nakakahiya ka, nurse ka pa naman.” hindi naman na ako nainsulto sa sinabi niya dahil tama naman ’to.

“ Siguro kaya nagkaroon ng meeting si Rare..“ natatango kong sambiit dahil nga may emergency meeting bigla sa St. Calisha.

“Tump

ak

! Baka about d’yan topic kaya pagnakita kayo pa lecture ka kaagad sakaniya.“ ngumuso ako tumango sa sinabi niya.

“ Kalat na ba sa ibang bansa ang virus?“ tanong ko pa.

“ Yes! Buti na nga lang wala pang cases dito sa Pilipinas, kaya nga dapat mahanap na si Ate mo bago pa magkaroon cases dito. “  nalungkot ako lalo dahil sa sinabi niya. Sana nga mahanap na namin si Ate bago pa kumalat ang epidemya na ’yan dito sa bansa.

“ Ano oras off mo? Samahan mo pa ba kami maghanap?“ tanong ko sakaniya.

“ Yes, patulong na rin tayo kay Kristan!“ suhestiyon niya ngunit umiling lang ako.

“ Tange mamayang 7:00 pm pa off nun saka busy siya eh, ikaw ba may patien

t

ka pa nyan ?“ tanong ko.

“ Oo last nalang, check up lang naman ’yun. Wait nalang natin.“ tumango nalang ako saka hindi na siya pinansin dahil nanood ako sa Youtube ng news about COVID-19.

“Mahigit kalahating milyon (513,304) na ang naitalang nadapuan ng coronavirus disease o mas kilala sa tawag na COVID-19 sa buong mundo.

Sa nasabing bilang 465,226 (96%) ay mayroong mild condition at 48,078 (4%) naman ang nasa serious o critical condition. Habang ang bilang naman ng mga nasawi sa buong daigdig ay 88,405.“ Napatutok ako ng maiigi sa phone ko habang seryoso nananonood.

“ Ayon sa WHO kumalat na di umano ang virus sa mga bansang, Estados Unidos na siya rin ang pinaka maraming infected na naitala  na 250,650 at ang pumapangalawa rito ay ang bansang Italy na may 100, 652, sumunod ang bansang Singapore, South korea, Japan, Malaysia, at ang mga bansang nasa Middle East.“

Rare is Calling

..

Natigil ako sa pagnonood ko at sinagot ang biglang nag pop up sa screen ko ng phone ko ang name ni Rare.

“ Hello ?“

[Hey baby, how are you?]

Malambing na sambit ng kabilang linya kaya huminga ako ng malalim bago nagsalita.

“ I’m fine ..“ tipid kong sambit dahil bigla ko nanaman naisip ang sinabi ng unknown caller tungkol kay Rare na may alam daw ’to at isa siya sa dahilan bakit mas nagkagulo ang lahat.

[Are you mad me? May problema ba?]

Nagaalalang tanong nito nang mapansin ang tono ng pananalita ko.

“Wala pagod lang ako, how’s your work and  meeting?” pangiiba ko sa usapan kaya narinig ko sa kabilang linya ang pagbuntong hininga ’to.

[ We talked about the Corona virus disease baby, kailangan ng maging handa ng bawat hospital dahil possibleng kahit anong oras ay magkaroon na infected sa bansa

.]

Seryosong saad nito kaya napatingin ako kay Mikee na nakatingin ngayon saakin. “Don’t have more knowledge about that disease, Explain mo saakin mamaya no..”

[Sure baby, I’m reading  some articles and studies about this newly discovered coronavirus rightnow. By the way, did you eat na?]

Mababang bosws na sambit nito sa kabilang linya. “ Yes, nandito ako ngayon sa clinic ni Mikee. Ano oras out mo? 7:00 pa rin?“ tanong ko.

[Yes baby, let’s have a dinner after my work.]

“Oh sige text mo nalang ako or ako nalang ang magtext sayo. Sige na mamaya nalang para makapagtrabaho ka..” saad ko saka kinagat ang labi ko. Ngumuso naman si Mikee at patuloy parin sa pakikinig sa usapan namin.

[I love you d-mn much master..]

Napangiti ako ng mapait kasi naisip ko na baka pati I love you saakin ay hindi totoo. D-mn this, i hate overthinking nakakapanghina. “I love you too ..” sagot ko nalang.

°°°

SINUNDO ako kanina ni Rare sa isang maliit na barangay na pinuntahan namin ni Mikee kasama ang mga body guard ko. Pinadala ko ang kotse ko sa mga guard ko sa condo ko kasi nga sasakay ako sa kotse ni Rare.

Katapos ng out ni Kee kanina ay sumama na siya sa paghahanap pero as usual hindi pa rin namin nahanap si Ate, kahit na sina Daddy at mga iba ko pang pinsan ni hibla ng buhok ni Ate Akisha ay wala silang natagpuan.

Kasalukuyan kaming nasa sakyan ngayon ni Rare, hindi ako nagsasalita. Nakasandal ako sa bintana at malayo ang tingin ko sa labas nito. Hindi na rin niya ako kinausap dahil mukhang ramdam niya na ayaoko talaga magsalita. Kaninang sinundo niya, doon lang kami nagusap ng maikli at nagkamustahan.

Kahit pa walang kong kasiguraduhan at walang basehan doon sa pinagsasabi ng Unknown Caller ay kinukutuban na ako kay Rare ng sobra sobra.

Pero kahit ganoon, dapat pa rin na magtiwala ako sakaniya habang wala pa akong ebidensya para pagbintangan at awayin siya.

Hindi na mula nag text at tumawag ang caller, ilang beses akong tumawag rito at nagsend ng message pero hindi na niya sinasagot. What if ginu-goodtime lang talaga ako nito? Pinaprank? Eh sino naman gagawa nun? Bakit parang alam niya lahat ng problema ko at iniisip ko?

Si Mikee lang naman pinagsasabihan ko, pero malabong siya ’yun nag p-prank na ’yun kasi magkasama naman kami sa Clinic niya saka iba ang boses niya. Kabisado ko ang boses ni Mikee, maarte na matinis.

“ We’re here ..“ hindi na ako naghintay pang pagbuksan niya ako ng sasakyan dahil nauna na akong lumabas. Lumapit siya saakin saka ipinalupot  nito ang braso sa bewang ko hindi na ako umangal pa at hinayaan nalang siya.

“ You’re tired baby .“ puna nito saakin dahil kung titignan n’yo ko sobrang sabog ko na at pungay na mga mata ko. Limitado na rin ang galaw ko dahil gustong gusto ko na humiga sa kama ko. Paano ba naman walang maayos na tulog simula kahapon, sino hindi manlalambot?

Pero gusto kong pagbigyan na rin si Rare dahil marami kaming paguusapan, katulad ng corona virus, about sa kiss ni Charl at magtatanong ako sakaniya, susubukan kong huhuliin  ’to.

“ Yes, ikaw din naman ..“ sambit ko. Napangiti siya at hinalikan ako sa gilid ng buhok ko bago pumasok sa loob.

“Any reservation sir?” sambit ng isang waiter pagpasok namin.

“Yes, Rare Cedrick Grison..” malalim na boses na saad nito.

“ This way sir ..“ iginiya kami ng waiter sa table for two. Pinaghila pa ako ng upuan ni Rare bago siya naupo sa harapan ko.

Mabilis na binigay ng waiter ang menu, binuksan ko ’to at agad na namili. “ Brief brocolli and Lemon juice .“ malamig kong saad.

“Steak and Mint lemon juice.” sagot naman ni Rare habang hindi inaalis ang mga titig saakin.

“Noted sir .” agad naman nitong kinuha ang nga menu at umalis na. May nagserve na agad ng water and wine saamin.

Napangisi ako nang bigla kong maalala si Kenji noon na nagpanggap bilang waiter. “ Why are you smiling?“ tanong niya habang nakataas ang kaliwang kilay.

“ Ah, naalala ko lang noong pinag spy mo si Kenji. Nagpangap ng waiter but anyway go discuss mo na saakin ’yung corona virus habang hinihintay natin ang order.“ sambit ko saka inom ng water.

Mapungay pungay ang mga mata niya  saka bumuntong hininga. “So, coronaviruses belong to the coronaviridae family in the nidovirales order. Coronaviruses are a large family of viruses that can cause illnesses ranging widely in severity. Corona represents crown-like spikes on the outer surface of the virus; thus, it was named as a coronavirus.” panimula nito kaya tumantango na ako.

Gumalaw ang panga at adams apple niya habang nagsasalita siya.

“Coronaviruses are minute in size 65-125 nm in diameter and contain a single-stranded RNA as a nucleic material, size ranging from 26 to 32kbs in length. The subgroups of coronaviruses family are alpha beta , gamma  and delta  coronavirus.” napanganga ako sa explanation niya kasi parang namemorize niya nalang bigla ang isang nasa libro.

Keri ba ipasok lahat ng utak ko ang impormasyon na sinasabi niya ngayon? Huhuhu.

“ These viruses were thought to infect only animals until the world witnessed a severe acute respiratory syndrome outbreak caused by SARS-CoV, 2002 in Guangdong, China . Only a decade later, another pathogenic coronavirus, known as Middle East respiratory syndrome coronavirus or MERS-CoV caused an endemic in Middle Eastern countries.“ saad niya saka ininom ang wine niya.

“ Andaming pamilya pero nakakahawa siya diba?“ sambit ko at pilit na pinapasok sa utak ko ang sinasabi niya.

“Yes baby, The coronavirus disease 19 is a highly transmittable and pathogenic viral infection caused by severe acute respiratory syndrome coronavirus 2  which emerged in the city of  Wuhan, China, last year and has since caused a large scale COVID-19 epidemic and spread to more than 70 other countries is the product of natural evolution, according to findings published today in the journal Nature Medicine. Genomic analysis revealed that SARS-CoV-2 is phylogenetically related to severe acute respiratory syndrome-like bat viruses, therefore bats could be the possible primary reservoir. The intermediate source of origin and transfer to humans is not known, however, the rapid human to human transfer has been confirmed widely.” napanganga ako sa explanation niya kasi medyo konti nalang ang nagegets ko. Nako, kailangan ko talaga pagaralan ’to.

“Wala pa ring gamot?” natanong ko nalang at nag p-pretend na nagegets ko nga.

“There is no clinically approved antiviral drug or vaccine available to be used against COVID-19. However, few broad-spectrum antiviral drugs have been evaluated against COVID-19 in clinical trials, resulted in clinical recovery. In the current review, we summarize and comparatively analyze the emergence and pathogenicity of COVID-19 infection and previous human coronaviruses severe acute respiratory syndrome coronavirus and middle east respiratory syndrome coronavirus.”

“ Ahhh .“ pinagtaasan niya ako ng kilay sa komento ko dahil parang pilit nalang ang pakikinig ko sakaniya.

“On December 31 of last year, Chinese authorities alerted the World Health Organization of an outbreak of a novel strain of coronavirus causing severe illness, which was subsequently named SARS-CoV-2. As of  February , nearly 167,500 COVID-19 cases have been documented , although many more mild cases have likely gone undiagnosed.” tumatango tango nalang ako habang nakikinig sakaniya.

“The analysis of public genome sequence data from SARS-CoV-2 and related viruses found no evidence that the virus was made in a laboratory or otherwise engineered.By comparing the available genome sequence data for known coronavirus strains, it can firmly determine that SARS-CoV-2 originated through natural processes.” Inexplain  niiya saakin isa isa hanggang sa unti unti ko ng nauunawaan na talagang delikado na madapuan ng sakit na ’yun.

Sakto na dumating na ang order namin ay natapos na siya sa pag e-explain lahat lahat ng tungkol sa COVID- 19.

“Wala pang case sa Pilipinas diba?” tanong ko.

“

Nah pero naghahanda ang bawat hospital at DOH kung magkaroon ng PUM and PUI.“ diretsong saad nito kaya napanguso at tango tango ako.

“Undermonitoring, and Under investigation?” paniniguro ko.

“Yes baby..” nagsimula na kaming kumain natahimik kami ng saglit bago niya binasag ang katahimikan.

“There’s still no lead to Akisha..” seryosong saad niya kaya napatingin ako rito.

“Yes, alam mo feeling ko may tumulong sakaniyang magtago.Malakas ang pakiramdam ko na tinatago lang siya ng mga kaibigan niya.” usal ko saka sumubo ng pagkain.

“ Yes you have a point. Kailangan ma inbestigahan ang mga ’to.“ seryosong  tagalog nito.

“Nga pala, may sasabihin ako pero pagkatapos nalang natin kumain .” napatitig siya saakin habang nanunukat ang kaniyang mga mata.

Sasabihin ko sakaniya niya ni Charl dahil hindi ko kayang magsikreto pa sakaniya. Nagkwentuhan pa kami ng nagkwentuhan hanggang sa natapos kaming kumain dalawa.

“ Do you really love me ?“ bigla kong tanong kaya umamo ang ekspresyon niya.

“ Yes, I love you baby.“ malambing na saad nito at hinawaka ang kamay ko.

“ I love you too, and dahil mahal na mahal kita hindi ko kaya magtago pa ng sikreto dahil sa isang relasyon bukod sa trust kailangan ay mas open kayo sa isa’t isa dahil kung hindi, at patuloy kayong magtatago sa isa’t isa ay hindi na healthy ang relationship n’yo..“ mahinahon kong sambit pero hindi ko mabasa ang expresyon niya.

“Yeah..”

“So, Magiging honest ako Rare. Kahit natatakot ako sa reaksyon at gagawin mong aksyon ay dapat kong sabihin ’to. Charl kissed me when we were at the big lagoon bago dinugo si Ate. Walang nakakita saamin nang hinila ako ni Charl papuntang batuhan. Maniwala ka man o sa hindi, pinilit niya akong halikan at ’di ko ginusto ’yun. I slapped him so hard kasi sobrang g-go niya..” yumukom ang kamao niya kaya hinawakan ko ang kamay niya.

“ F-ck! that bastard.“ galit na sambit ni Rare habang ang mga mata niya ay dumidilim na ang paningin.

“I’m sorry..” napayuko ako dahil ayoko ng makita ang sobrang galit niya.

“You don’t say sorry baby, wala kang kasalanan..” madiin pero humihinahon na saad nito. Napaangat ang tingin ko sakaniya at bumuntong hininga.

“ ka Rare marami pa tayong paguusapan tungkol sa mga sikreto pero satingin ko sa condo ko nalang natin ituloy ang lahat.“ Hinawakan ko ang kamay niya saka hinaplos haplos ’to.

Umigting ang panga niya bago nilabas ang wallet nito gamit ang kabilang kamay. Naglapag siya ng lilibuhin sa table. Tumayo siya habang hawak na ang kamay ko at iginiya niya ako palabas ng restaurant.

Pinagbuksan n’ya ako ng pinto ng sasakyan niya saka ako pumasok dito. Nagseatbelt ako, habang mabilis ang pagtibok ng puso ko sa ’di ko malamang dahilan.

“ Tell me, did he touch you? Bukod sa halik may ginawa pa siya sayo?“ seryoso at madiin niyang saad pero umiling lang ako.

“ Wala, h’wag mo muna akong kausapin. Iipunin ko muna lahat sa utak ko ang gusto kong sabihin para tuloy tuloy ang pagsasalita ko mamaya..“ nagpakawala siya ng buntong hininga at napapikit ng mariin dahil sa sinabi ko. Inistart niya na ang kotse niya at pinaandar nalang  ’to.

Buong byahe ay hindi na ulit kami nagusap dahil sa sinabi kong h’wag  n’ya muna ako kausapin. Inipon ko lahat ang gusto kong sabihin sakaniya sa utak ko, mula sa pagsisikreto niya tungkol sa pagsampa ng kaso sakaniya ng kampo ni Adier, Sa pagbugbog niya ng sobra kay Adier at tatanungin ko siya ng paulit ulit kung may sinsekreto siya saakin pero hindi ko babangitin na may tumawag saakin at sinasabing may alam si Rare sa lahat.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami at pinark niya ang kotse niya. Lumabas agad ako at namataan ko ang kotse na nandito na dahil nga kanina ipinahatid ko ’to sa isang guard namin dito.

Hindi ko na siya hinintay at mabilis na naglakad papasok ng condo building dahil unti unti na nagiinit sobra ang ulo ko.

“ Atarah wait!“ hindi ko siya nilingon at binilisan kolang maglakad papunta ng elavator, naabutan niya naman ako at  agad ’tong pumasok.

Sumarado ang elavator at agad kong pinindot ang button kung aaan floor naka locate ang condo ko.Hinawakan niya ang kamay ko at pilit na hinaharap sakaniya.

“What’s your problem? I’m supposed to be mad here. Why are you acting like this baby? I’m worried..” malambing at mahinahon na usal nito pero ’di na ako nagsalita habang matigas lang ang titig ko sa harap ng elavator.

At nang tumunog na ’to, ay mabilis akong lumabas dito at nagmadali maglakad. Halos takbuhin ko na ang papunta ng unit ko dahil sa sobrang bilis kong maglakad.

Nang makarating ako ay agad ko ’tong binuksan.  Sumunod naman siya saakin papasok sa loob. Mapungay pungay ang tingin niya saakin hanggang sa maramdaman kong niyakap niya ako patalikod.

“ Tell me what’s the problem baby. Aayusin natin..“ determinadong bulong nito sa leeg ko.

“ Bakit mo sinikretong saakin nagsampa ng kaso ang kampo ni Adier sayo ha dahil ba agad din nilang inatras kasi makapangyarihan ang pamilya n’yo?“ marahan kong tinangal ang braso niyang nakayap saakin. Agad ko siyang hinarap at bakas sa reaksyon niya ang matinding pagkgulat.

“I don’t want to stress you baby, sobrang dami mo ng iniisip. ’Di naman na importante ’yun.” pinagalaw niya ang panga niya at pilit nainaabot ang kamay ko.

“Wow? Hindi importante kasi nga inatras na? Look I appreciate na ayaw mo ’kong stress pero maling hindi mo pa rin sinabi saakin kasi paano kung hindi kayo makapangyarihan ha at   tinuloy nila ang kaso sayo? Bullshit Rare anak ng presidente ng pilipinas ’yun! Ano magugulat nalang ako kasi biglang inaaresto ang boyfriend ko sa ’di ko malamang dahilan for the god sake muntik mo nang mapatay si Adier! Bali bali ang buto niya and you’re aware that he has a trauma with the hospital and doctor!” malakas na digawko pero hindi pa rin nagbagi ang ekpresyon niya, mahinahon at kalmado pa rin.

“He hurt you baby, handa akong pumatay kapag may nanakit sayo..” mababang boses na saad nito kaya nagtiim ang bagang ko.

“ No Rare! Hindi ganon ’yun! Doctor ka tapos handa kang pumatay para saakin?! G-go ka ba? Kala mo ba matutuwa ako kasi pinaganti mo ’ko?“ Galit na saad ko kaya kinagat niya ang labi nito at pinilit na lumalapit saakin.

“Yeah i admit my mistake baby. I’m sorry.. Forgive me please..” nagmamakaawang saad nito kaya napapikit ako ng mariin.

“Hindi lang ’yun ang issue Rare. Kasi dahil jan pagsisikreto mo naguumpisa na akong maghinala sa’yo. Talaga bang mapagkakatiwalaan ka ha? Wala ka ba talagang alam sa lahat ha? Kasi kung meron Rare sabihin mo na h’wag mong hintayin na malaman ko ang lagat at magalit ako sayo ng sobra sobra!” Pinaghahampas ko ang kaniyang dibdib at hinahayaan niya lang ako habag mapungay pungay ang mata niyang nakatuon saakin.

“ Baby trust me..“

“P-yeta Rare! Ayan nanaman tayo sa lintek na trust na ’yan eh! Puro nalang ’yan sinasabi mo kapag kinompronta kita?! Satingin mo ba nakakatulong saakin? Ha?” umiiyak na ako dahil sumisikip na ang dibdib ko.

“Baby, I love you..”

“Shut up! Umalis ka nalang kung wala kang sasabihin! Iwan mo nalang ako magpapalamig ako ng ulo at kailangan kong magisip isip panigurado bukas ok na ako, makikipagbati na ako sayo kaagad kasi ganon kita kamahal. Sobrang rupok ko sayo!”

°°°

TATLONG ARAW  na ang nakalipas pero hindi pa rin namin nahahanap si Ate. Sobrang kabado na kaming lahat lalo pa’t pumutok ngayon ang balita tungkol sa corona virus kahit pa na walang kaso rito sa Pilipinas kailangan na namin siyang mahanap.

Nandito ako ngayon sa hospital dahil kailangan kong magduty. Kahapon nag meeting kami tungkol sa corona virus para may knowledge pa kami. Busy ngayon masyado si Rare dahil may mga pinagaaralan pa sila about pa rin sa corona virus kaya mabuti nalang dahil hindi ko na siya kailangan iwasan.

Sa loob ng tatlong araw kahit busy siya ay hindi niya nakakalimutan na suyuin ako pero ako eto syempre pabebe pa rin. Kinakausap ko siya pero medyo malamig nga lang. Wala siyang binanggit tungkol sa huling pinagusapan namin noon sa condo ko tungkol sa kung may alam nga siya basta sinusuyo niya lang ako at pinaparamdaman na dapat ko siyang pagkatiwalaan.

“ Nurse Atarah! Tawag ka po ni Dr. Rare sa office niya..“ sambit ni nurse Loven.

Napatingin ako sa orasan ko at maaga pa, wala pa namang lunch anong kailangan ng lalaking ’to? Ano tigang siya? Gusto niya sex? Tss.

“Ah sige .” ngumiti ako at naglakad papunta ng elavator. Bigla namang tumunog ang phone ko at agad ko ’to tinignan nagbabakasali na nag text at tumawag na ulit ang unknown number pero nagkamali ako. Si Karen ang nagtext.

||Ate, may news na about kay Ate! May record na umalis ’to ng bansa may kasama siya and hindi namin alam kung sino ’yun iniimbestigahan pa, natatakot nga sina Tita syempre laganap ngayon ang corona virus

..||

Napakagat ako sa labi ko dahil sa sinabi niya. Kahapon ang araw na balik nila dapat sa L.A kaso hindi na nila tinuloy dahil nga nawawala si Ate at dumarami na rin ang kaso ng nga tinamaan ng ng COVID-19 doon.

||Saan daw na bansa?  Update mo ’ko ha, natanong na ba ang mga kaibigan niya? May nawala ba sa kanila? Ano?||

Reply ko saka biglang tumunog ang elevator hudyat na nas ikalawang palapag na ako. Itinago ko ang phone ko at kinabahan ako ng sobra para kay Ate. Ang lakas ng tibok ng puso ko.

Naglakad ako papunta ng office ni Rare at nang makarating ako kumatok ako. “ Come in..“ saad niya kaya doon ko palang binuksan.

“ Ano kailangan mo? May duty ako Rare. Hindi pa naman lunch time..“ iritado kong saad habang nakacross arm pa sa harap niya.

Tumayo siya sa swivel chair niya at lumapit saakin. “ Please baby, gusto ko magkaayos na tayo before I leave the country..“ niyakap niya ako at hinayaan ko nalang siya.

“What do you mean? Aalis ka? Saan ka pupunta?” nagtatakang tanong ko.

Bumuntong hininga siya at pinaalawag panga niya .“I need to go back to Paris baby. I need to study more about the virus. May mga kaso na roon, There’s ongoing clinical trials evaluating potential treatments that i need to study..” napatango tango nalang ako sa sinabi niya.

“Ilang araw ka mawawala?” tanong ko pa.

“ 1 week baby. Its really important to go there mas advance ang knoweledge nila when it comes to the posible treaments na kakailangani ng bansa natin.“ napangiti ako ng tipid at tumatango tango pa rin.

“Yes, I understand. Kailan ang alis mo?”

“Tommorow baby. Reeve will come with me. Pinapauwi na siya ng parents ko while Presh will stay at the mansion she doesnt to go back there, she still broken…” sambit nito at inaamoy amoy ang buhok ko.

“I love you..Magiingat ka roon..” ngumiti siya ng matamis at hinalikan ako ng punong puno ng pagmamahal. Ipinatong ko ang kamay ko sa leeg niya at bumaba naman ang kamay niya sa aking bewanh habang tuloy pa rin kami sa paghahalikan.

Kring! Kring!

Natigil kami sa paghahalikan nang biglang tumunog ang phone ko. Agad ko naman ’tinignan kung sino ang tumawag.

Ang unknown caller.

“ Who’s that baby? Off your phone..“ malambing na saad niya.

“Ah, si nurse Mae mukhang hinahanap ako. Saglit lang ha..” agad akong lumabas ng office niya na may bahid na pagtataka sa kaniyang mukha.

Nagmadali akong maglakad palayo ng office niya saka ko sinagot ang tawag. “ Hello ?“ seryoso kong usal.

[Miss me?]

Mapangasar na sambit ng babae sakabilang linya. “ Sino ka ba kasi

ha?“ galit kong wika.

[ Ako ang makakatulong sayo, anyway sasagutin ko lahat ng tanong mo sa mga minensahe mo.]

“Ano nga?”

[Magpapakita rin ako sayo h’wag kang mainip kung gusto mo talaga malaman. Tatawagan nalang kita o itetext sa kung saan tayo magkikita.]

Matamis na saad niya. “ Paano ako makakasiguradong hindi ka mamatay tao at hindi masama ang intensyon mo saakin ha?“ natawa naman ’to sa sinabi ko.

[Takot ka? Duwag ka? Ok madali ako kausap, h’wag mo nalang alamin ang lahat kung ganyan ka rin naman..]

Maanghang na saad niya.

“No! Paano kung niloloko mo lang ako at papatayin mo lang pala ako?”

[Ako lang ang pagkatiwalaan mo at wala ng iba dahil ako ang tutulong sayo. Mas matakot ka sa Dela Veja, Grison at sa mismong boyfriend mo na si Doctor Rare Cedrick Grison..]

Toot..Toot.

Natulala ako hanggang sa may tumulo ng luha sa mga mata ko. Anong ibig sabihin nito? Bakit pilit niyang idinidiin si Rare?

Nababaliw na ako ng sobra. Gustong gusto ko na malaman nag lahat pero na malakas ang pakiramdam ko na hindi ko na kakayanin kapag nalaman ko pa ang lahat ng katotohanan.

“Ath? Why are you crying?” agad napaangat ang tingin ko nang makasalubong ko si Tan kaya pinunasan ko nang agaran ang mga luha ko.

“ Oh Tan, ikaw pala..“ ngumiti ako ng tipid kaya kinunotan niya lang ako ng noo.

“Let’s go to my office..” iginiya niya ako papunta ng office niya. Nang makapasok na kami ay hindi ko napigilan ang nararamdaman ko, nagsibuhusan ulit ang mga luha sa mata ko.

“What’s your problem ha?” napatitig ako sa mga mukhang perpekto ni Kristan. Walang alam si Kristan sa nangyayari at nararanasan ko ngayon. Si Mikee lang ang lahat na sinasabihan ko tungkol sa pamilya ko pero sakaniya ’di ko nagawang i-open sa ’di ko malamang dahilan.

“Wala, I’m just emotional kasi aalis si Rare para pumunta ng Paris..” natatawa kong sambit at pinunasan muli ang luha ko gamit ang likod ng palod ko pero pinagtaasan niya lang ako ng kilay at binaba ang kamay kong pinangpupunas ko.

Nilabas niya ang panyo nito at daha dahan na pinahid sa ibaba ng mata ko sa bandang pisnge kung saan tumutulo ang mga luha.

“Seriously Atarah, we’re bestfriend kala mo ba hindi ko nahahalata na mas sinasabihan mo  ng problema mo si Mikee? I’m hurt. Favoritism .” puno ng hinanakit na sambit niya kaya napakagat ako saakin labi, bakit nga ba na hindi ko sinabi sakaniya? Bakit nga naramdaman ko na hindi siya magpagkakatiwalaan?

“Baliw, eh alam mo naman ’yung problema namin kay Ate ’di ba? Nawawala rin siya hanggang ngayon. Nakakastress Tan, lalo pa’t may Covid-19 ngayon baka mapahamak siya..” pagsisinungaling ko kaya napabuntong hininga siya at mukhang naniwala saaking sinambit.

“Shh, Everything will be fine. Magdasal lang tayo Ath.Mahahanap din ang Ate mo, Trust our God…” Napangiti naman ako sa sinabi niya dahil ngayon ang panginoon lang ang dapat kong pagkatiwalaan sa lahat nangyayari saakin ngayon.

“ Sana nga Tan, matapos na lahat ’tong pagsubok na ’to.“ sambit ko hanggang maramdaman ko ang mainit niyang braso na pumapalupot saakin.

°°°

NAKATITIG ako ngayon sa natutulog na si Rare. Nandito siya natulog ngayon sa condo ko dahil aalis na siya ngayon para pumunta ng Paris.

Kahapon, pagkatapos ng tawag ng unknown caller ay hindi ko na magawa makapag focus sa trabaho ko dahil nababalisa ako kaya pinag out na nila ako ng maaga dahil kala nila nagkakagaanon ako dahil hindi pa rin naman si Ate.

Naging casual lang ang pakikitungo ko kay Rare simula kagabi, dinamayan niya ako sa maagang pag out para parehas kaming makapagpahinga.

Gusto gusto kong pakitunguhan siya ng malamig pero pinipilit ko na h’wag lalo pa’t aalis siya at wala pa naman talaga akong matibay na ebidensya para awayin nalang siya dahil naghihinala ako.

Kaya ginawa ko kagabi ay pinakiramdaman at inobserbahan ko ang bawat galaw niya. Walang kahit anong kakaiba, still sweet and clingy pa rin siya. Pinaparamdam niya talaga saakin na mahal na mahal niya ako kahit pa na sinusungitan ko siya.

Kung normal lang na araw at wala pa akong alam sa lahat, magiging masaya ako at mabubulag sa kaniyang pagmamahal pero ngayon may alam ako may doubt ako sa lahat ng ipinapakita niya saaking kabaitan at pagmamahal.

Napabuntong hininga nalang ako at napatingin sa orasan sa tabi ng lamshade ko. 5:30 na ng umaga at ako wala na namang maayos na tulog kagabi dahil sa pag o-over think ko. Siguro mga nasa tatlong oras lang ang tulog ko.

Dahan dahan akong bumangon at inalis ang pagkayakap ni Rare sa bewang ko para makapag prepare na ako ng breakfast kasi 7:00 AM din ang flight niya kasabay ng pagpasok ko sa  hospital.

Naligo muna ako at nagpalit ng damit na pambahay dahil magluluto na muna ako ng aming umagahan. Nang matapos na magbihis ay lumabas ako ng dahan dahan kwarto ko para hindi siya magising.

Dumaretso ako sa kusina at nagsimula na mag prepare ng breakfast. Ilang minuto ang ginugol ko para matapos na ang lahat. Natapos na ako sa pagp-prepare ng breakfast namin at bumalik ako sa kwarto ko para gisingin na si Rare.

Umupo ako sa tabi ng kama at pinagmasdan ang natutulog na si Rare habang nakayakap pa sa unan .“Rare..” saad ko at tinatapik ang braso niya. Naka boxer lang kasi ’to tapos naka topless pa ewan ko ba dito kung hindi nilalamig, ang kulit kulit. Pinagsabihan ko na kailangan niyang mag damit kapag natutulog dahil baka malamigan ang likod niya posibleng ubuhin at sipunin siya.

“Uhmm..” gumalaw siya sa kama at niyakap ang bewang ko habang nakapikit pa rin siya

“Gumising ka na at maaga pa flight mo bilis na..” hinila niya ako pahiga at siniksik ang mukha niya sa leeg ko.

“Good morning baby..” bulong nito sa leeg ko.

“Morning. Sige na, mag ayos ka na.” sambit ko saka bahagya siyang itinulak ng dahan dahan. Umupo siya sa kama at mapungay pungay akong tinignan.

Ang gwapo niya, why is dat? Tapos ng bango niya ni wala kang maamoy na mabaho sa parte ng katawan niya. Kahit ang breath niya amoy mint pa rin.

Tumayo na ako na ako sa mula sa pagkaupo ko at agad na dumaretso sa walking closet ko para iprepare ang susuotin kong uniform pati na rin ang susuotin niyang damit. Yes may mga damit na siya sa walk in closet ko at nandito na rin ang luggage niya na hindi naman ganoon kalaki.

“Baby ..” naramdaman ko muli ang yakap niya patalikod saakin pero patuloy lang ako sa pamimili ng kung susuotin niya.

“Are you

still mad at me?“ malambing na sambit nito sa leeg ko binibigyan ng maliliit na halik.

“ No, Rare. Sige na maligo ka na malelate ka pa. At lalamig na ang hinain ko doon.“ diretsa kong sambit at humarap sakaniya.

“Let’s eat first.” malambing na saad niya.

“ Oh sige. Magbihis ka ng T-shirt at maghilamos ka.“ saad ko at ’di na siya tinitignan sa mga mata. Naglakad kaagad ako palabas ng kwarto nang hindi siya hinihintay.

Nagtimpla ako ng coffee niya at nagsalin din ako ng milk sa baso na para naman saakin ay inilagay ’yun sa lamesa. Naglagay ako ng mga plato sa lamesa na hindi ko nagawa kanina.

“Master .” malambing na saad nang nasa likod ko, hanggang naramdaman ko ang hininga niya saakin leeg.

“Rare, upo ka ba. Tama na ang paglalandi, kain muna tayo..” sambit ko at pagkatapos ay umupo ako sa upuan.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya at naupo nalang sa tabi ko. “Mag rice ka ngayon. Mahaba haba ang flight mo.” usal ko saka nilagyan ng pagkain ang plato niya at sunod naman ay ang plato ko.

“Oh, ano tinitingin tingin mo d’yan?” sambit ko nang mapansin ko ang titig niya saakin.

“Do we have a problem?” kalmadong tanong nito habang mapungay pungay ang mga mata nito.

“Haynako Rare. Wala nga. Ang kulit mo naman ih kumain ka na nga.” iritado kong saad kaya napabusangot siya.

“You didn’t kiss me.” nahihiyang saad nito.

“ Seriously, Rare?“ nakangiwi kong sambit at hinalikan siya ng mabilis salabi .“Ok ka na po ba mander ko? Kumakain ka na nga..” pinipilit kong ngumiti para hindi na siya makapansin pa.

Kumain at nagkwentuhan kami pinipilit kong h’wag maging cold at h’wag siya barahin para hindi magkaroon ng problema.

Nang matapos kaming kumain ay nagbihis na kami pareho kaagad. Hindi ko na siya ihahatid kasi kasabay nv duty ko ang flight niya kaya ngayon nasa parking lot na kaming dalawa at nagpapaalam sa isa’t isa.

“ I’ll be back baby, I love you. Pababantay kita ay Kenji is that ok to you?“ saad niya habang nakatingin sa mga mata ko at ang mga kamay niya ay nasa bewang ko.

“ Wow, himala pinapaalam mo na saakin ngayon ang pagpapaspy mo ha.“ nakangisi kong saad kaya ngumiti rin ’to.

“Ofcourse, I don’t want you to be mad at me again because you hate spy and stalker, right?” napanguso ako at inirapan siya.

“ Oh ako paano ako? Malay ko bang covid nga ang inaasikaso mo sa ibang bansa.. Tss.“ maanghang kong saad kaya mas lalo pang siyang ngumiti ng matamis saakin.

“Ofcourse, I’m faithful to you.Your love quenches my thirst for love. I’ll never love another,  You are everthing that I need.” hinawakan niya ang pisnge ko at hinaplos haplos ’to habang ang magandang mata niya ay nakatitig lang saakin.

“ Every ray of light from you is so bright in my heart, there is nothing can put it off.You have already stolen my heart,“ napakagat ako sa labi lalo pa’t niyakap niya ako ng mahigpit.

“My love was meant for you, and only you. I find love and happiness with you. I love you beyond the stars. You are my soul mate baby..” naramdaman ko ang kaniyang labi saaking noo hanggang sa bumaba ’to saakin labi.Pinikit ko ang mga mata ko at pinakiramdam ang halikan namin.

“I love you master..” bulong niya sa pagitan ng aming labi. Dinilat ko ang mga mata ko at tinitigan sya. “ I l–ove

you t-too .“nauutal ko pang saad dahil parang nararamdaman kong naiipon  ang luha ko sa gilid ng mata ko, pakiramdam ko huli na ang lahat ng ’to.

“Sige na, Alis na ako. Alis ka na rin baka pareho pa tayong malate.Update mo ’ko lagi ha.” saad ko at hinalikan muli siya sa pisnge bago ito tinalikuran saka mabilis na sumakay sa saksakyan ko.

Nagsibuhusan ang luha ko habang nakasulyap kay Rare na ngayon ay nakatayo pa rin sa kung saan ko siya iniwan.Tinted ang bintana ng kotse ko kaya hindi niya nakikita ang ginagawa ko sa loob.

Bumuntong hininga ako, pinunasan ko ang luha ko gamit ang likod ng kamay ko saka ko sinindi ang makina ng kotse bago ko ’to pinaadar.

Pilit kong ibaling ang atensyon ko sapag t-trabaho kahit nag halo halo na ang problema ko sa ate ko, sa hospital at sa lahat pero konti nalang feeling ko susuko na ang katawan ko kahit umpisa palang ’to ng laban ko.

°°°

LUMIPAS ang dalawang araw simula nang umalis si Rare sa unang mga araw ng pagalis niya ay na gagawa niya pang magtext saakin oras oras pero pagkatapos ng dalawang araw ng pamamalagi niya doon ay 2 beses nalang siya nag rereply sa mga text ko sa isang araw. Bihira na rin kami nag tatawagan sa isa’t isa dahil sobrang busy niya dahil naging fronliner siya doon.

Naiintindihan ko naman at wala akong balak magtampo sakaniya dahil para naman sa mga tao ang ginagawa niya kaso hindi ko maiwasan hindi maging emotional these past few days, lagi akong umiiyak at minsan naman laging akong galit anang walang dahilan. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko pabago bago ang mood ko at nagsusuka rin ako tuwing umaga.

Kaya ngayon nandito ako sa CR sa hospital dahil may duty ako hawak hawak ko ang pregnancy test na kinuha ko doon sa pharmcy.

Nakapikit ako at ayoko pang idilat ang mga mata ko para kumpirma kung buntis nga ba talaga ako dahil sa pagkakaroon ko ng sintomas.

Napabuntong hininga ako at dahan dahan na idinilat ang mga mata ko. Agad tumambad saakin ang dalawang kulay pulang linya sa PT.  Napakagat ako sa aking labi at nagsituluan ang mga luha ko dahil halo halo ang emosyon na nararamdaman ko.

Masaya ako lalo pa’t nakamit ko na ang pinakahihiling ko noon pa man pero hindi ko maiwasang malungkot dahil bakit ngayon pa? Ngayon pang sobrang gulo ng lahat? Kung kailan marami akong pinproblema bakit ngayon pa?

Hanggang ngayon nga ay hindi pa rin nahahanap si Ate. Nagkakagulo na ang pamilya ko dahil dito. Ni hindi mo na nga makausap ng ayos si Mommy and Lola dahil sa nangyari kay Ate. Si Dad laging galit, si Charl ay unti unti ng na d-depress sa mga nangyayari.

Ang Unknown Caller na hindi na naman nag paramdam saakin simula nung huling tawag niya apat na araw ang nakaliaps. Gumugulo pa rin sa isipan ko ang mga pinagsasabi niya sa huli naming paguusap.

Ang problema sa Covid-19 ng buong mundo ay lumalala na. Sa bandang maynila ay mayroon ng person under investigation wala pang resulta sa isinagawang test kung  positive nga ba ’to sa sakit o hindi.

“Baby, pipilitin maging malakas ni Mommy para sayo ha..” Umiiyak kong sambit habang hinahaplos haplos ang tyan ko.

Lumipas ang oras at maaga ako nag out dahil nagpaalam ako na masama ang pakiramdam ko. Maswerte ako dahil pinayagan nila ako. Mag pa pacheck ako agad sa isang ob-gyne sa ibang hospital kung saan walang nakakakilala saakin. Ayoko munang malaman ng iba kung anong kalagayan ko dahil tyak na kapag sa St.Calisha ako nagpacheck up kakalat agad ang balita na buntis nga ako.

Halos kararating kolang at nandito ako ngayon sa labas ng Merdejones Medical Center. Naka face mask ako ngayon para na rin sa kaligtasan ko. Nakatitig ako sa phone ko habang naglalakad. Hinihintay ko kung mag rereply na si Rare sa mga text ko.  Hindi ko binanggit sakaniyang buntis ako, gusto ko munang makumpirma sa ob-gyne na totoo nga bago ko sabihin sakaniya.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na ako sa opisina ni Dra. Florely Daez na isang Obstetrician-Gynecologist na mag c-check up saakin.

Dahan dahan akong kumatok bago pumasok. “ Come in .“ sambit nito kaya dahan dahan kong binuksan ang pintuan.

“ Maupo ka Misis. Ano ang maipaglilingkod ko sainyo..“ napangiwi ako dahil tinawag niya akong ‘Misis’ mukha ba akong may asawa na.

“ I’m Atarah. ’Yung kausap n’yo sa phone.“ sambit ko dahil nicontact ko na siya kanina pa.

“ Ah ikaw pala Misis Dela Veja.“ tumatangong saad niya saka ngumiti. Umupo naman ako sa upuan sa harap ng table niya para makausap ko siya ng ayos.

“Miss lang po, I’m not married.” pilit na ngiting saad ko kaya nanlaki ang mga mata niya.

“Oh, I’m sorry. ’Di ko sinasadya. Where’s the father of your future baby pala?” nakangiti niyang sambit na may pagaalinlangan.

“Nasa Paris po eh..”

“Masyado na akong madaldal hahaha, I’m sorry. Nakahanda na pala ang lahat let’s go na.. “ Pinagpalit niya muna ako ng hospital gown at hindi rin nagtagal ay pinahiga niya na ako sa kama at inupisahang icheck up.

“Ilang taon ka na ba?” tanong nito. Nakapikit ang mga mata ko ngayon para ’di ko makita ang ginagawa niya. Ewan ko ba bakit ako kinakabahan eh chineck up niya lang naman ako.

“ 24 yeard old.“ sagot ko naman.

“Pamilyar ka saakin? Nagkita na ba tayo before?” tanong niya pa ulit pero ’di ko tinangkang idilat ang mga mata ko.

“Uh–no, pero siguro po I’m a nurse eh.” sagot ko.

“Oh natandaan ko na! Hindi ba ikaw ang nurse na nadeploy sa marawi noon?” napadilat ako at napatingin sa mga mata niya.

“ Yes..“ nahihiya kong sagot.

“Oh my god. Ikaw nga. So totoo

ba ang balitang kayo na ni Dr. Rare, don’t tell me si Doc ang ama ng anak mo?“ napaawang ang labi ko dahil nakilala niya pati si Rare. Oh—f-ck bakit kasi ang sakitni Rare.

“Pwedeng no comment ?“sagot ko sakaniya.

“Nako, h’wag mo ng itangi kalat na kalat sa medical world ang relasyon niyo ng pinaka magaling na surgeom sa buong mundo..” kahit hindi ko nakikita ang pangiti niya dahil naka surgical mask siya halatang halata naman ’to sa mga mata niya.

“Talaga?” nahihiya ko pa ring saad.

“ Yes, hindi mo ba nababasa mga bagong published na magazine?“ tanong niya pa pero umiling lang ako.

“No.”

“Anong palang ginagawa ni Doc sa Paris?” nagtatakang tanong niya. “ Diba taga doon din siya?“ pahabol niya pa.

“ Yes pero permanent na siya ngayon sa St. Calisha. Bumalik siya doon para pag aralan tungkol sa Covid.“ napatango tango siya at tumingin sa monitor.

“ Oh yeah, kailangan nga talaga ’yun So speaking of Covid, magingat ka lagi ha. Lalo pa ngayon buntis ka. You’re 2 weeks pregnant.. “ masaya ang boses na sambit nito kaya napangiti rin ako.

°°°

ANG saya saya ng pakiramdam ko ngayon habang nag d-drive ako pauwi ng mansyon para ibalita ko sa pamilya ko nabuntis ako at sana sa pamamagitan nito ay gumaan man lang pakiramdam nila. Sana matuwa sila sa balita ko.

Nagreply na saakin si Rare kanina at sinabi niyang tatawag siya mamayang 9:00 pm katapos ng seminar niya. Excited na akong ibalita sakaniya na buntis ako. Ano kayang magiging reaksyon niya? Matutuwa? Magagalit? O ano?

Kring Kring!

Agad kong chineck ang phone ko para tignan kung sino ang tumatawag. Nawala naman agad ang ngiti sa labi ko nang mapagtanto kong sino ’to.

Unknown Caller.

Napakagat ako sa labi ko at itinabi muna ang sasakyan para makausap ko ’to ng maayos and para narin safe dahil tyak hindi ako makakapag drive ng ayos kapag narinig ko ang sasabihin niya.

“Hello.” saad ko nang sinagot ko ang tawag.

[

Ano handa ka na ba?]

Malokong saad niya na halatang ng aasar. “ Anong ibig sabihin mo?“

[ Meet me at the Galileo Restaurant, don’t worry magpapakita ako sayo kung saan maraming tao para maging comfortable ka. Sumipot ka ngayon ’din dahil kapag wala ka pa pagkatapos ng 20 minuto ay hindi mo na malalaman ang lahat..]

Toot toot..

Agad niyang pinatay ang tawag kaya napasinghap ako sa sinabi niya kasabay ng  pagbilis ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa tiyan ko at hinaplos haplos ’to. “ Don’t worry baby, poprotektahan ka ni Mommy kahit anong mangyari ha. Mahal na mahal kita..“ bulong ko at pinunasan ang luhang bigla nanamang tumulo sa mga mata ko.

Pinikit ko ng mariin ang mata ko bago ko muli pinaadar ang kotse ko papunta ng Galileo Restaurant. Nag timer ako saaking phone para masukat ko ang oras papunta ko roon dahil baka masobrahan at ’di ko na mamalayan na ubos na ang 20 minutos.

Mabigat sobra ang paghinga ko. Nanghihina ako at parang ’di ko ma alam kung handa na ba talaga ako malaman ang lahat ng katotohanan.

Halos ginugol ako ng mahigit kinse minutos sa pagd-drive bago ko  nahanap ang Galileo Restaurent.  Nandito pa rin ako sa loob ng kotse ko habang hinihintay na magreply sa text ko ang unknown caller. Biglang tumunog ’to at nag pop up ang messages niya.

|| Naka kulay itim ako dress. Naaninag ko na ang  sasakyan mo bumababa ka na h’wag kang magalala maraming tao dito sa loob..||

Napabuntong hininga ako at dahan dahan kong binuksan ang pintuan ng kotse ko saka lumabas doon. Luminga linga ako sa paligid dahil nakakaramdam  ako ng matinding kaba baka biglang may bumaril saakin kaya mabilis akong naglakad.

At sa awa ng Diyos, ligtas naman akong nakapasok sa restaurant.  “Ma’am may reservation po?” tanong waitress.

“Ah basta po may kasama akong babae nakablack dress daw.” may pagaalinlangan na saad nito.

“ Ah opo. Ayun po siya, kanina pa kayo hinihintay niyan ni Ma’am eh Hatid na po kita.“ nanlaki ang mga mata ko nang mamataan ko ang isang babae na nakatalikod habang nakasuot ng itim ng dress. Pamilyar ang postura niya.

“Ma’am, may problema po ba?” tanong ng waitress nang hindi ako gumagalaw sa kinatatayuan ko.

“Ah w-wala .” nauutal kong sambit. Parang slow motion ang ginawa kong paglalakad palapit sa unknown caller na animo sobrang bagal ng takbo ng oras.

“Ma’am nandito na po ang hinihintay n’yo..” hindi ako nilingon ng babae at nagsalita lang ’to. “ Maupo

ka ..“ sambit ng pamilyar na boses niya kaya agad akong pumunta sa upuan ko at hinarap siya.

“Doctora Florely Daez..” nauutal kong saad nang makita kung sino ang nasa harapan ko ngayon na nakatutok sa menu ng restaurant. Ang kaninang Ob-gyne na nagcheck up saakin.

“Ako nga Atarah..” nakangising saad niya kaya naghysterical ako.

“Bakit ka nangpangap? Bakit ’di kita naboseshan ha?!” gulong gulo kong tanong.

“Kumalma ka nakakasama sa anak mo ’yan. H’wag kang gumawa ng eksena dito..Beef bruseo and white wine.” nakangisi niyang sambit sa waitress.

“ Noted Ma’am, sayo po?“ pilit na ngumiti saakin ang waitress kaya sobrang bilis ng paghinga ko.

“Wala.” mariin kong saad.

“Oh, Atarah kailangan mong kumain dahil kailangan mong maging malakas bago mo malaman ang lahat .” pangaasar ni Doctora kaya mas lalong kumulo ang dugo ko.

“Diretsuhin mo na ako. Ano ba talaga gusto mo.” madiin na sambit ko at pinipigilan na h’wag nalang na sumigaw.

“Sige, bigyan mo na lang siya ng Lesmio vegia salad and  lemon juice, nakakabuti sa bata ’yun.” nakangisi pa ring saad nito sa waitress pero nasa saakin nakatuon ang mapangasar niyang mata.

“Oh noted po..” may pagaalinlangan na sabi ng waitress pero hindi ko ’to binigyan ng pansin.

“Sino ka ba talaga? Anong gusto mong mangyari?” hinang hina kong saad at nilbot ang paningin ko dahil marami talaga tao sa restaurant na ’to.

“I’m Dra. Florely Daez.” matamis na saad niya.

“Please lang, diretsuhin mo ko? Bakit ka tumatawag ng ganoon saakin? Bakit sinasabi mong alam mo ang lahat ng sikreto ng pamilya ko?” nagmamakaawang saad ko.

“ Ako ang dating sekretarya ni Mr. Ardencio Dela Veja kaya alam ko ang lahat..“ taas noong sambit niya kaya napyukom ang kamao ko.

“Paano ko mapapatunayan na totoo lahat ng sinasabi mo?” galit at madiin na saad ko.

“Walang problema saakin kung ayaw mo maniwala pero pagkatapos ng paguusap nating ’to ay comfrontahin mo na ang magulang mo..” sambit niya saka uminom ng red wine.

“ Please magsimula kana, sabihin mo na. Katingkati na ako malaman ang lahat..“ nagmamakaawang at hinang hina kong usal.

“ Ayaw mo ba munang kumain, baka bigla kang manghina.Nakakasama sa anak mo ’yan.“ wika niya saka sumulyap sa tyan ko.

“ Sabihin mo na !“ galit na sigaw ko kaya napatingin ang ibang tao rito.

“Oh sige, masyado kang nagmamadali basta wala akong kasalanan kung bigla kanalang mahimatay dyan.” mapangasar na sambit niya kaya napapikit ang mariin at huminga ng malalim.

“ Magsalita kana..“ mahinahon kong saad nang minulat ko na ang mata ko.

“Umpisahan natin sa tunay na history ng dalawang matinding magkaaway na pamilya ang Grison at Dela Veja..” panimula niya.

---

Nyang note: Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 44

Atarah’s

POV

“ MATALIK

na

magkaibigan

si

Agosto

Dela

Veja

at

si

Romulo

Grison

ngunit

nagkaroon

  ng

lamat

ang

pagkakaibigan

nila

dahil

sa

isang

babae

at

pagiging

magkalaban

nila

sa

negosyo

..“ saad niya habang pinaglalaruan sa kamay niya ang wine glass na hawak nito.

Napakagat ako sa labi ko at seryosong nakinig lang sa kwento niya. So nagsimula ang lahat sa mga Great grand father namin ni Rare?

“

Si

Romulo

Grison ay

naipagkasundo

lang kay

Rasyolesya

pero ang

totoo

ay

matagal

ng mahal ni

Romulo

si

Aurencia

kahit

pa

kasal

na rin ’to at may

mga

anak

na ’to

sa

pinakamamahal

niyang

si

Agosto

.“ nakangiting sambit nito saakin habang ineenjoy niya ang reaksyon kong nagtataka na.

“ So Love triangle?“ usal ko kaya tumango tango siya at ibinaba ang iniinom niyang wine.

“Yes

dahil

hindi naman

pwedeng

square

dahil

saling

pusa

lang naman

si

Rasyolesya

, ni hindi niya rin naman mahal

si

Romulo

napilitan

lang din

siyang

pakasalan

’to. “ nakangisi niyang saad saakin. “Hindi

matangap

  ni

Romulo

na hindi

siya

pinili

ni

Aurencia

noon at

pinilit

pa

siyang

ipakasal

sa

babaeng

hindi naman niya

minahal

kaya

isang

araw

ay

pinakidnap

niya

si

Aurencia

at doon

binaboy

,

inshort

nirape

’to ng

paulit

ulit

.“ kinurot ang puso ko dahil sa kwento niya kung ano talagang sinapit ng great grand mother ko sa kamay ng mga Grison.

Kaya pala dalawa lang ang anak nila Romulo Grison at Rasyolesya dahil pilit lang ang pagpapakasal nila samatalang si Lola Aurencia and Lolo Agosto ko ay apat dahil talagang mahal nila ang isat isa.

“Para hindi na

makapagsalita

si

Aurencia

at

madungisan

ang

apelyido

ng

mga

Grison ay

pinapatay

nila

si

Aurencia

sa

mga

tauhan

nila.Malinis

trumabaho

ang

mga

Grison lalo

pa’t

isa sila

sa

mga

pinaka

maimpluwensya

at

makapangyarihan

noon

sa

buong

mundo

hangang

ngayon

pa rin naman.“ sambit niya at napatingin sa waiter na inilapag na ang order namin.

“ Thanks .“ masayang saad ni Doctora sa waitress bago  nito simulan kumain. “

Kumain

kana.“ saad niya saakin pero umiling lang ako.

“What happened to my lolo

Agosto

?“ kunot noong tanong ko.

“

Maimpluwensya

rin naman ang

mga

Dela

Veja

noon

kaso

hindi

katulad

ng

mga

Grison kaya wala rin

nagawa

ang lolo

Agostomo

kahit

pa alam ng

buong

Dela

Veja

kung sino

talaga

pumatay

kay

Aurencia

.

Unti

unti

na depress ang Lolo

Agosto

mo kaya

unti

unti

na rin

bumabagsak

ang

negosyo

ninyo

na soya

namang

ikinatuwa

ng

mga

Grison..“ usal nito habang nakatingin sa karneng hinihiwa niya. Hindi ako nagsalita at hinintay ko nalang na ipagpatuloy niya ang kaniyang sasabihin.

“

Ngunit

ang

panganay

ng Dela

Veja

na

si

Ardencio

, ang lolo mo. 18 Years old pa lang noon

siya

nang

magpursige

siya

na

itaguyod

ang

kumpanya

n’yong

pagbagsak

na

masyadong

bata pa ang

mga

kapatid

n’ya

noon at

naghihinagpis

pa

sa

pagkawala

ng

kanilang

ina pero

etong

lolo mo ay

pinilit

na

maging

matapang

dahil

kung hindi niya

ginawa

’yun

mawawala

lahat

ng

kayaman

n’yo

,

maghihirap

kayo.. Hindi

nakapag

tapos

ng

pagaaral

ang lolo mo pero

sapat

ang

katalinuhan

niya para

hawakan

ang

kumpanya

niyo

hanggang

sa

ilang

buwan

lang ang

nakalipas

unti

unti

ng

nakabangon

ang

pamilya

n’yo

kaya

panahon

na ’yun para

magsimula

sila

gantihan

ang

mga

Grison..“ wika niya habang pretende at ineenjoy ang kaniyang kinakain.

“

Nagsimula

nang

maging

malupit

ang Dela

Veja

sa

lahat

ng tao hindi lang

sa

mga

Grison, alam mo ba ang lupa

sa

buong

Mindanao na

siyang

pagaari

ng

mga

tatlong

uri

ng

pangkat

doon?“ bumilis lalo ang tibok ng puso ko nang binangit niya ang Mindanao, sina Amirah ang tinutukoy niya.

“ Alam ko ’yun. May may

negosyante

na

pinilit

na

bilhin

ang

mga

lupa doon para

pagtayuan

ng

mga

factory––.“ pinutol niya ang sasabihin ko at binagsak niya ang kubyertos na hawak niya.

“

Magaling

!

Iisa

lang ang

negosyante

ang

gumawa

noon ang

mga

Dela

Veja

dahil

napabalita

noon na

balak

magpatayo

ng

mga

negosyo

ng

Pamilyang

Grison doon kaya

inunahan

nila

’to..“ nakangiti niyang sambit kaya sumikip na ang dibdib ko at nangingilid na ang luha ko dahil ang pamilya ko pala ang may sala bakit maraming naghihirap, namatay, at nagrebelde sa Mindanao.

“

Pamilya

ko ba ang

siyang

pumatay

sa

maraming

tao doon?“ panigurado ko pa hanggang sa ’di ko na kinaya at nagsituluan na ang luha ko kaya lumaki ang ngiti niya saakin.

“Tama

ka

Atarah

sila

nga

. Ang

pamilya

mo ang

pumilit

na

bilhin

ang

lahat

ng lupa doon

ngunit

marami

sa

tao doon na

ayaw

ipagbili

’to kaya

dinaan

nila

’to

sa

dahas

 

dahilan

para

maraming

mamatay

at ang

iba

namang

natira

katulad

nina

Amirah

ay nag

rebelde

..“ lumakas ang tulo ng luha ko dahil nabangit niya ang pangalan ni Amirah dahil naalala ko noong kung paano sila magkwento ni Dohawi sa kung anong karanasan nila sa kamay ng mga negosyante nangapi sakanila.

“

Bakit

kilala

mo

si

Amirah

? “ nanginginig kong tanong kaya tinaasan niya ako ng kilay.

“

Sikat

ang

babaeng

rebelde

na ’yun

sa

mga

balita

, tabloid at internet

dahil

sa

pagsampa

  niya ng

kaso

sa

mga

negosyanteng

nagpagbintangan

lang

dahil

sa

ginawang

pagtatakip

ng

mga

Dela

Veja

sakanilang

kasalanan

, manipulator ang

mga

Dela

Veja

.

Kayang

kaya

nilang

paikutin

ang

isang

utak

ng tao at

mapasunod

sa

kanilang

gusto.

Kayang

kaya

bnilang

isisi ang mga kasalanan nila sa mga kaawa awang tao..“ lumakas ang iyak ko kaya nasa aakin na ngayon ang ibang atensyon ng kumakain dito sa restau.

“Oh, h’wag ka umiyak nagsisimula pa

lang tayo sa ginawa ng pamilya mo..“ nakangisi niya sambit kaya napapikit ako ng mariin at tumikhim.

“ I-pagpatuloy mo..“ nauutal kong usal.

“Malaking kawalan para sa mga Grison ang ginawang pagbili ng Dela Veja sa mga lupa sa Mindanao dahil dapat  pagtatayuan nila ng negosyo, factory at mga planta ’to kaya lang naunahan sila ng Dela Veja. Napagisipan nilang magpatayo nalang sa bandang Visaya ngunit gumawa agad ng aksyon ang Lolo mo, sinabotahe niya ang mga ginagawang building doon. Pinasabog niya ’to hanggang sa maraming namatay.  Walang bahid na ebidensya na ang Dela Veja ang gumawa doon dahil unti unti na silang natuto paano gumawa ng kamalian ng malilinis nila ang pangalan nila gaya ng ginawa noon ng Grison at syempre ang mga Grison ang nagbayad sa nangyaring aksidente na ’yun..” kinurot sobra ang puso ko dahil sa mga nalalalam ko. Napakalupit ng parehong pamilya, parehong walang kasing sama.

“Hindi naman na gumanti ang mga Grison sa ginagawa ng Lolo mo. Hinahayaan lang nila ’to gawin ng lolo mo ang mga gusto niyang gawin dahil naniniwala sila na mapapagod din ito ngunit nagkamali sila. Kung saan nagpatayo ng mga negosyo ang Grison ay kinakalaban ng mga Dela Veja at nagpapatayo rin sila kaya unti unting nalulugi ang ibang business ng Grison.” nakatulala lang ako sakaniya habang siya ay ineenjoy ang pagkain at ang ekpresyon kong nakakaawa.

“Nang magkaanak si Ardencio ay itinigil niya ang pag ganti ng pansamantala, ilang taon din nanahimik ang Dela Veja dahil nga nagkaroon na sila ng kaniya kaniyang pamilya. Nang lumaki na ang Daddy Anjo mo kala ng mga Grison ay ayos na ang lahat lalo pa’t nakipag kaibigan ang Daddy mo sa ama ni Rare na si Ranier Grison pero isa lamang pala ’tong patibong na siya namang kinagat ng Grison. Ginamit ng lolo mo ang Daddy mo para pagkatiwalaan ito ng isa sa mga Grison. Ginawa ’to ng lolo mo para makakuha ng impormasyon sa mga Grison para alam niya kung ano ang susunod na pag ganti ang gagawin niya.” seryosong saad niya.

“Ngunit ang Daddy mo ay sinuway ang Lolo mo dahil totoo niyang kinaibigan si Ranier lahat ng nalalaman niya kay Ranier ay hindi niya sinasabi sa lolo mo dahil ayaw niya ng magkaroon ng gulo.Paulit ulit niya sinasabi sa Lolo mo na wala siyang nakukuhang impormasyon dahil masikreto daw  masyado  si Ranier pero hindi, dahil lahat lahat sinabi ni Ranier sa Daddy mo na siya namang sinkreto nito sa lolo mo.” napakagat ako sa labi dahil tumutugma ang explenasyon niya sa lahat ng gusto kong malaman noong mga nakaraang araw tungkol sa pamilya namin.

“Then what happened next?” kinakabahan kong saad kaya tinignan niya ako at nginisian.

“Dahil nga naging magkaibigan si Ranier at Anjo mas napalapit ang mga anak nila sa isa’t isa. Si Rare at Akisha..syempre wala ka noon dahil ipinatapon ka nila sa L.A tama ba ako?” pagpapaalala nito saakin kaya napaiyak nanaman ako dahil nang mga araw na ’yun ay iniisip kong hindi nila ako mahal at si Ate lang ang mahal nila

“ Nasasaktan kana? Oh c’mon ang hina mo..“ pangasar niya saka uminom ng wine.

“Spill it all.” madiin at nanggigil kong saad.

“Handa ka na ba talaga?” naataas na kilay na tanong niya kaya napayukom ang kamao ko.

“F-ck! Sabihin mo na ..” inis kong wika kaya lumaki ang ngisi niya nanaman.

“Nagkamabutihan si Akisha at Rare. Nagligawan ’to  hanggang sa naging sila nang hindi nalalaman ng Lolo at Daddy mo pero ang mga Grison ay alam nila. Naghihinala na noon ang Lolo mo sa Daddy mo dahil ilang years na ang pagkakaibigan ni Ranier at Anjo pero wala pa rin siyang nakakalap na impormasyon kaya pinagimbestiga niya ’to at nalaman niya lahat lahat ang ginawang panloloko sakaniya ng Daddy mo at ’di lang ’yun, nalaman niya rin ang sikretong relasyon ng Ate mo at ni Rare kaya pilit niya ’tong pinaghiwalay ng ’di ganoong kahalata..” tumitig ang mga mata niya saakin at pinagtiim ang bagang niya.

“Isinumpa ng lolo mo na pagbabayarin lahat ng Daddy mo ang ginawa niya kaya hindi lang siya pinahirapan ng lolo mo pati na rin ang kanilang mga anak. Ikaw at si Akisha, pinahirapan niya ang Ate mo sa pamamagitan ng pag c-control dito. Nagawa niya maging sunod-sunuran ang ate mo sa lahat ng gusto niya kapalit ng hindi pakikialam sa buhay mo.” eto na ba ang sinasabi ng Mommy ni Charl na naging biktima lang si Ate?

“ Ang Ate ko ..“ nanginginig kong saad.

“Nang magaral sa ibang bansa si Rare ay nagkaroon na ng lamat sa relasyon nila ni Akisha dahil nga nalaman na ng lolo mo, gustong gusto niyang paghiwalayin ang dalawa dahil hindi niya maatim na magsalo ang dugo ng mga Grison sainyo na siyang pumatay sa kanilang Ina.” hindi ko masisi si Lolo kung ganon siya kagalit pero sobrang mali na mandamay pa siya ng iba.

“ K-kala ko ba hindi nila ako sasaktan bakit ginamit nila si Charl?“ nauutal kong saad kaya matalim niya akong tinignan.

“H’wag kang masalita, masyado kang nagmamadali wala pa tayo jan. Dito muna tayo sa isang lalaki na nililigawan ang ate mo na may permisyon ng Lolo mo dahil alam mo naman kung

anong

ginagawa

ng lolo mo

sa

mga

manliligaw

ng Ate mo..“ tugmang tugma ang lahat ng sinasabi niya sa lahat ng pinagtatakahan ko. Paano niya ba nalaman ang lahat ng ’to?

“

Ginamit

niya ’to para

ipakita

kay Rare na may bago na at hindi na

siya

mahal ni

Akisha

pero hindi naman

naniwala

si

Rare

dito

dahil

pilit

niyang

pinapasok

sa

kokote

niyang

mahal na mahal

siya

ni

Akisha

kaya

nang

matapos

’to

sa

kolehiyo

ay

bumalik

siya

sa

Pilipinas

dahil

nagaea

siyanh

macontact

ni

Akisha

at

sinasabing

  mahal na mahal

niyap

rin ang

binata

. Kaya

gumawang

paraan

si

si

Rare,

nagawang

niyang

maitakas

si

Ate mo at

nagtanan

sila..“ halos mahulog ako kinauupuan ko habang iyal ng iyak dahil sa mga nalalaman ko.

Ang sakit..

“ Drink your water first ..“ nagaalalang saad ni Doktora ng mapasin niya na muntik na akong mahulog.

“No..” naiiling kong hagugol.

“ Para

sa

baby, hindi para sayo..“ maanghang niyang sambit kaya napapikit ako ng mariin at napabuntong hininga ako asaka uminom ng water.

Nagsimula nanama siya magkwetnto habang ako eto hindi pa rin gumaagan ang pakiramdam ko kait uminom na akong tubig. “ Anong

ieexpect

mo

kapag

nagtanan

sila?

Syempre

may

nangyari

doon at

nagbunga

’to na

siyang

kinagalit

ng lolo mo. Alam mo ba kung sino ang bata?“

“ No hindi

pwede

..“ naiiling kong sambit dahil alam ko na agad kung sino ang sasabihin niya.

“ Si

Akeila

.“ nakagiting wika niya kaya mas lalong pinisil ang puso ko.

“ Anak

siya

ni

Charl

!“ panggigiit ko habamg umiiling iling kaya umayos siya ng upo at pinakatitigan ako.

“Hindi

siya

anak

ni

Charl

dahil

namanipula

na ’to ng lolo mo.

Naalala

mo bang nag p-propose ang boyfriend mo sayo? Mahal na mahal

ka

niya

diba

pero

nakaagulat

ka

na lang na

biglang

mahal niya

daw

ang Ate mo at

ginamit

ka

niya lang

daw

para

mapalit

sa

napakagandang

mong Ate.“ biglang nag flashback ang alaala nung nag propose saakin si Charl kahit na nasa 4 year college palang ako nun. Nagulat nalang ako noon bigla dahil sinabi niya hindi niya naman talaga ako mahal at ginamit niya lang ako.

“No..” naiiling kong sambut dahil ’di ko magawang tangapim.

“Yes

Atarah

,

ginamit

ng Lolo mo

si

Charl

lalo,

ginigipit

ng lolo mo ang

negosyo

nila

na

sumabay

naman

sa

panahon

na ang mommy niya at

nagkaroon

ng

komplikasyon

sa

utak

,

mamatay

ito kung hindi ’to

maooperahan

..“ kaya pala sinabi ni Charl na mas pinili niya ang mommy niya kaysa saakin. Naiipit daw siya sa dalawang taong mahal niya..

“Sad to say na mas

pinili

ni

Charl

ang

pamilya

niya

kaysa

sayo.

Ginamit

ng lolo mo

si

Charl

para mag suffer

ka

rin

dahil

tinraydor

din

siya

ni

Akisha

at hindi

sumunod

kasunduan

nila

..“

“ Di ko na kaya..“ hinang hina ko ng saad sakaniya.

“ Anong

hindi mo kaya?

Tandaan

mo

Atarah

magpakatatag

ka

para

sa

amak

mo..“ seryosong usal niya kaya napahawak ako sa tyan ko at hinaplos haplos ’to.

“ Ituloy

mo ..“ hirap na hirap konh wika na animo kakapusin na ako ng hininga.

“

Ipinalabas

ng lolo mo na

si

Charl

ang

nakabuntis

sa

Ate mo at

talagang

sila ang

nagmamahalan

, una

ayaw

pa

maniwala

ni Rare

ngunit

sinabi

na

mismo

ng Ate mo na

si

Charl

talaga

ang

nakauna

sakaniya

at

nagmamahalan

sila ng

lubos

. “

“

Bakit

sinabi

ni Ate ’yun?“

“

Binigo

nga

ng Ate mo

si

Lolo mo

dahil

nagpapabuntis

siya

sa

isang

Grison kaya

nga

pinahirapan

ka

ng Lolo mo

sa

pamamagitan

ng

pagpapaksal

ng

pinakamamahal

mong

si

Charl

sa

kapatid

mo..

Nakipag

kasundo

muli

ang lolo mo na

hinding

hindi

ka

niya na

guguluhin

at

pahihirapan

kung

gagawin

ng ate mo at ni

Charl

ang gusto niya..“ napalunok ako at hinahabol ang paghinga ko dahil sobrang sama na ng pakiramdam ko.

“

Hanggang

sa

sumuko

si

Rare at

bumalik

nalang

sa

ibang

bansa

.“

“Pero mahal ako ni Rare eh..” humahagulgol kong turon ko.

“Tanga, hindi pa ba

pumapasok

sa

isipan

mo ang

lahat

?  Hindi

ka

mahal ni Rare,

bumalik

siya

dito

dahil

nalaman

niya na

anak

niya

nga

si

Akeila

.

Bumalik

siya

sa

Pilipinas

para

bawiin

ang mag ina niya

sa

pagmamagitan

mo. Yes

oo

ginamit

ka

niya para

mapalapit

kay

Akisha

at

Akeila

.

Nakikita

mo ba ’to?“ pinakita niya ang isang picture na buhat buhat ni Rare si Akeila habang nakangiti, samantalang nasa tabi naman nito si Ate Akisha na nakasulyap sa dalawa.

“No..”

“Yes,

tanggapin

mo na

pinaglaruan

ka

ni Rare para

mapalapit

sa

mag ina niya. Hindi mo ba

napansin

?

Sinadya

magpakunan

ni

Akisha

dahil

anak

’yun ni

Charl

para

magkasama

na sila ni Rare.

Palabas

lang ang

lahat

Atarah

,

si

Rare ang

tumulong

sa

kapatid

mo para

makatakas

.

Satingin

mo ba

makakatakas

ang ate mo ng

magisa

kahit

pa

kakatapos

lang

nito

manganak

ng

isang

patay

na bata?

Syempre

tinulungan

siya

ng

isang

magaling

na surgeon. Hindi ba

umalis

ng

bansa

ang Ate mo at

hirap

siyang

mahanap

kahit

na ang

mga

magagaling

pang guards

dahil

makapangyarihan

ang

nagtatago

sakaniya

,

Isang

Grison na boyfriend mo. Ewan ko kung bobo

ka

o

ano

pero

bakit

hindi mo

naisip

na kaya

umalis

si

Rare ay para lang

makasama

ang

pinakamamahal

niyang

babae

na

si

Akisha

..“

“

Nandito

pa

si

Akeila

!!“ giit ko.

“

Malamang

gaga

ka

ba?

Edi

nabuking

sila

kapag

isinama

agad

si

Akeila

syempre

unang

step

palang

’yun. Soon ay

kukuhanin

niya

sainyo

si

Akeila

..“ mapangasar na sambit niya. “ Gusto mo

patunay

na

magkasama

si

Rare

ngayon

sa

Rare at

Akisha

..“ mabilis akong umiling dahil hindi ko na kaya pa.

“No,

bakit

mo

sinasabi

’to

saakin

ha!

Bakit

alam mo ang

lahat

!

Bakit

hindi

naging

pamilyar

ang

boses

mo

saakin

nang

tumawag

ka

!“ panghihina ko.

“

Uso

ang

teknolohiya

ngayon

Atarah

,

kayang

kaya kong

ipabago

ang

boses

ko

sa

telepono

, at

sinasabi

ko ’to

dahil

awang

awa

na

akong

pinapanood

ka

sa

ginagawa

ng

lahat

sayo. Alam ko

lahat

lahat

nga

pinagkakatiwalaan ako ng lolo mo at

simula

nang

mag resign na ako

sainyo

dahil

hindi ko

nakaya

maatim

ang

lahat

ay

lagi

na

kitang

sinsusundan

at

marami

akong

koneksyon

na alam

lahat

ng

ginagawa

ng

pamilya

mo at ni Rare sayo..“

“No, no..” pagtatangi ko pa rin.

“Go,

pumunta

ka

sa

magulang

mo at

komprontahin

mo sila.“   kahit hinang hina ako ay nagawa ko pa ring tumayo. “

Magingat

ka

sa

pag

d-drive

tandaan

mo may

anak

ka

na

kailangan

mong

ingatan ..“

Hindi ko na siya pinansin at hinang hina akong naglakad palabas ng restaurant. Hindi ko na inalintana kong pinagtitinginan ako ngayon dahil mukhang miserable ako dahil sa pagiyak basta gusto ko lang ngayon makompronta ang pamilya ko tungkol sa lahat.

“ Ma’am ok lang ho ba kayo ?“ gusto kong barahin ang guard pero hindi ko na ginawa at ’di nalang siya pinansin.

Nagdiretdiretso ako pasakay ng kotse ko ng tulala. Nanlalambot ako, nahihirapan ako huminga at gustong gusto ng bumigay ng katawan ko pero hindi pwede. Gagawin ko ’to at magpapakalakas ako para sa baby ko.

“

Anak

,

gabayan

mo

si

Mommy ha.

Kailangan

natin

malaman

ang

lahat

ng

katotohanan

.“ saad ko bago ko pinaandar ang kotse.

Kahit gugustuhin ko mang bilisan ang kotse ko ay hindi ko magawa dahil nanginginig ang buong katawan ko at hindi maaring magpadalos dalos ako sa pag d-drive dahil baka maaksidente ako.

Halos 50 minutos ang ginugol ko sa pag d-drive ko bago ako nakarating sa bahay. Ang bigat ng paghinga ko at ’di ko magawang makababa sa sasakyan ko dahil hinang hina ako.

Kring

Kring

!

Napatingin ako sa phone ko na biglang tumunog saka nag pop up doon ang pangalan ni Rare kaya mas lalo akong naiyak at lumabas nalang sa kotse ko saka iniwan sa loob ang tumutunog na phone.

Hindi ko na nagawang ipasok ang kotse ko sa loob mismo at hinayaan ko nalang naka park ’to sa labas. Pumasok na ako sa loob dahil pinagbuksan ako ng gate ng security guard namin.

“Good evening Ma’am! Hindi niyo ipapasok ang sasakyan n’yo?” tanong niya nang may pagaalinlangan dahil ganto ako kamiserable.

“No aalis din ako agad.” malamig kong saad at mabilis na naglakad papunta sa mansyon. Ilang minuto ang ginawa kong maglakad  bago ako makapunta ng maindoor dahil sobrang lawak talaga ng masyon namin ’to.

Pagpasok ko sa loob ay wala akong naririnug na ingay kahit mula sa mga pinsan ko hanggang sa nakapunta ako ng sala at naabutan ko doon si Mommy, Lola, Tita Ariela, Tita Jandi at Karen. Wala ang mga lalaki at paniguradong hinahanao nila si Akisha.

“ Ate ..“ saad ni Karen nang makita ang itsura ko ngayon na miserable at umiiyak kaya nabaling ang tingin saakin ng lahat.

“Atarah..” akmang lalapit sila pero sumigaw na ako.

“Walang lalapit!” galit ma sigaw ko.na siyang kinagulat nilang lahat.

“Ano ba nangyayari Anak? H’wag ka ng dumagdag pa sa problema natin, parang wa mo na..” sambit ni Mommy na paga na rin ang mga mata dahil sa pagkawala ni Ate.

“ H’wag dumagdag? Wow mommy?! Bakit? Bakit?“ galit na sigaw ko at sinipa ang glass table kaya tumilipon ang mga base na nakagay dito.

“ Atarah!“ maotoridad na saad ni.Tita Ariela.

“Anong ibig mong sabihin Atarah ?” mapanukat na tanong ni Lola.

“Lola, bakit po? Bakit n’yo tinago saakin lahat ng sikreto! P-nyeta hinayaan n’yo kong maghirap, pinaniwala n’yo kong lahat na niloko ako ni Charl!” hirap na hirap kong sigaw kaya nanlaki ang mga mata nila.

“Para sakapanan mo ’yun Atarah!” galit naman na sigaw ni Tita Ariela.

“Shut up! Wala akong pake sa opinyon nyo! Kung para naman sa kapakanan ko edi sana kahit sinabi niyo nalang saakin, maiintindihan ko naman eh…”

humahagulhol kong saad.

“ Kagustuhan ’yun ng lolo mo hindi naman pwedeng suwayin at hindi mo alam kung anong maari niyang gawin!“ si Mommy naman ngayon ang pinagtataasan ng boses samantalang si Karen ay litong lito sa nagyayari.

“Paano ko makikilala kung tinago n’yo saakin ang kalupitan niya?! Punyeta! Nakakahiyang masali sa pamilyang ’to! Pamilyang mamatay tao!”

“Watch your Mouth Atarah!” galit na usal ni Lola kayanapatayo ’to sa kinauupuan niya.

“Totoo naman Lola eh, mamatay tao ang mga Dela Veja ang pinagkaiba lang ay gumagamit kayo ng ibang tao para gawin sainyo ’yun! Imagine?! Kayo ang dahilan bakit maraming namatay na tao sa Visaya at Mindanao! Kayo ang dahilan bakit may nagrebelde! Siguro nga kaya muntik na akong mamatay para pagbayaran ang mga kasamaan n’yo!”

“ Atarah, hayaan mo muna kami mag explain..“ mahinahon na saad ni Tita Jandi.

“No Tita Jandi?! Ikaw ba hindi mo ikinahihiya na masali sa pamilyang ’to! Mga manloloko! Mamatay tao! Manipulator!?! T-ngina nyong lahat! Niloko n’yo ko! Hinayaan n’yo lang si Lolo sa mga gusto niya! Ginipit niya ang pamilya ni Charl para ano pilitin pakasalanan si Ate dahil ayaw na ayaw n’yo si Rare para sakaniya!” napasinghap sila lahat at ’di na nagsalita pa.

“T-ngina! Mga inosenteng tao dinamay n’yo sa problema niyo! Mga walang malay na tao pinatay n’yo! Tapos ngayon ginamit ako ng taong minahal ko para kay Ate, dahil nga pinagkaitan niyo sila ng pagibig noon sa isa’t isa!  P-yetang buhay ’to! Tandaan n’yo to! Pagsisihan n’yo lahat ng ginawa n’yo saakin! Pagsisisihan n’yo ang panloloko niyo saakin!” banta ko sa mga ’to at tinalikuran sila.

“ Atarah !“ tawag nila kaya tumigil sa pagalakad.

“ Subukan n’yo sumunod, sisiguraduhin kong mamatay kami ng anak ko!“ sigawko na mas ikinagulat pa nila.

“ Anak ..“ malamabing at umiiyak na saad ni Mommy.

“At oo nga pala, kung hinanap niyo si Ate nasa Paris lang siya kasama ni Rare. Nagtanan katulad ng ginawa nila noon. Bantayan n’yo ng mabuti si Akeila dahil balita ko kukunin nila ang bata sainyo..” sambit ko saka tumakbo ng mabilis palayo sa mansyon na ’yun. Narinig ko pa ang pagtawag nila pero hindi ko na ’to pinansin at nagmadaling sumakay sa kotse ko at ipaharurot agad ’to.

Nanginginig ang kabuuan ko habang nag d-drive feeling ko kahit anong oras mababanga na ako lalo pa’t ambilis ng pag d-drive ko dahil baka sundan nila ako at maabutan pa.

Tinodo ko ang speed ng sasakyan ko hanggang sa mamataan ko nalang na biglang may humarang na itim na van sa ’di kalayuan saakin kaya mabilis kong pinreno ang sasakyan habang nakapikit. Kala ko hindi aabot at babanga ako sa van pero nagkamali ako dahil umabot at tumigil ’to sa tantya ko  nasa 12 inch nalang ang pagitan sakyan ko at sa van.

Huminga ako ng malalim at pinunasan ko ang mga luha ko pero mas kinabahan ako nang biglang may nagsibabaan na mga lalaki sa van na nakulay itim at maskara.

Agad kong inistart ang kotse para makatras pero nacorner na nila ako agad. Nakapalibot na ngayon sila sa saakin kotse. Mabilis kong napansin ang isang lalaki na may hawak na baril na pinutukan ang mga gulong ko.

“Sh-t shit ..” saad ko saka kinuha ang phone ko. Sobrang daming missed call mula kay Rare. Pipindutin ko na sana ang button para matawagan ’to nang biglang nabasag ang mga bintana ng kotse ko dahilan para mabitawan ko ang phone ko

At naramdaman ko nalang na may dumaplis na bala sa braso ko.Nakita ko nalang ang sarili ko na tangay na tangay ako ng isa sa kanila habang may kung anong panyo silang itinakip sa ilong ko hanggang sa nawalan na ako ng malay.

°°°

NAALIPUNGATAN ako nang maramdanan kong nilalamig ang ibaba ko at humahapdi ang sugat ko. Naramdaman ko rin na nakayap ako sa isang mainit na bagay kaya napatingin ako roon.

Si Kristan.

Nanlaki ang mga mata ko at tinignan ang ibaba naming nakabalot ng comforter. Pareho kaming hubot hubad. Napalayo sakaniya haanh binabalot ang comforter sa katawan ko.

Nagsimula akong umiyak ng mahina at nilibot ang paningin ko sa kwartong ’to. Condo ni Kristan, bakit nandito ako? Bakit nakahubad kami? Bakit niya ginawa ’to?

Napatingin ako sa mga damit kong punit punit na nasa ibaba ng kama. Wala akong maalala ng kahit ano kagavi basta ang alam ko may mga lalaki na kumuha saakin at binaril ako.

Kahit gusto kong sumigaw ay mas kailang ko munang magbihis, dumaretso ako sa walk inclose ni Kristan at kumuha ako ng isang  t-shirt saka short niya roon.Ma bilis na sinuot kahit pa wala akong bra at panty.

Iyak ako ng iyak habamg nagsusuot ng damit ko. Napatingin pa ako sa braso kong may benda dahil nga nadaplisan ng bala ang baril ang braso ko.

“ Atarah ?!“ napalingon ako sa gulat na sumigaw kaya naginit at kumulo ang  dugo ko at sinugod siya.

“Ang baboy mo Kristan! Ang baboy mo! Bakit?! Bakit kaibigan kita pero gan’to ginawa mo saakin!” galit na galit na sabi ko at pinaghahampas siya pero ang reaskyon niya ay gulat na gulat at nagawa niya pang silipin ang ibaba niya.

“Atarah wala akong alam!” gulong gulo niyang sambit kay mas lalo akong naiyak dahil tinatangi niya pa ang lahat kahit parehas kaming hubad.

“ Anong walang alam?! Nasa condo mo ’ko tapos hubot hubad?! G-go ka rin no! Hirap na hirap na ako sa buhay ko tapos ginahasa mo pa ako?! Ano planado mo bang kidnapin ako para mababoy mo ’ko? T-ngina mo! T-ngina n’yong lahat!“ galit kong usa hababg dinuduro duro siya.

“ Maniwala ka Ath—–.“ gumalaw siya at inipit niya ang comforter sa ibaba niya at nag mamakaawa ang mga mta niya habang nakatingin saakin.

“Shut up! Alam mo ba kung anong problema ang kinahaharap ko ngayon tapos ikaw inisip mo ang pansariling kaligayahan mo? Pinagkatiwalaan kita at ’di ko akailan na magagawa mo saakin ’to!” mabilis akong lumabas kwartong ’yun ni Kristan gusto niya akong habulin pero hindi niya magawa makatayo dahil hubot hubad siya kaya tinawag niya nalang ako sa pangalan ko pero ’di ko ito nilingon.

Lumabas ako sa Condo niya ng sobrang miserable. Tumakbo ako ng nakaapak at ’di naininda kung anong itsura ko ngayon habang suot ang maluwag na shirt ni Kristan. Nakatakip ang kanang braso ko sa dibdib ko at ang kaliwang kamay ko naman ay nakahawak sa short na maluwag para hindi bumamaba.

Sa first floor naka locate ang condo unit ni Kristan, kaya nakalabas ako kaagad.  Gulat pang napapatingin saakin ang mga nakakasalubong ko pati na rin ang guard pero ’di ko ’to binigyan pansin dahil gusto ko ng makalayo sa lugar na ’yun!

Nang makalayo na ako ay patuloy pa rin ako sa pagtakbo habang umiiyak, pinatitingin at pinguusapan na ako ng mga tai pero wala akong pakialam. Takot, galit, pandidiri, pagkahina ang nararamdaman ko ngayon.

Beep beep!

Napaupo ako sa kalsada nang muntik na akong mabanga ng isang kotse dahil bigla akong tumawid. “ Atarah !“ bumaba sa kotse si Adier at agad akong dinaluhan. Binuhat niya ako at agad na pinasok sa loob ng kotse.

“ Adier, ilayo mo ’ko..Hindi ko na kaya..“ nanginginig kong saad sakaniya habang nilalagay niya ng ayos ang seat belt sa katawan ko .

“I will Ath, ilalayo kita..” saad niya saka niyakap ako ng mahigpit.

---

Nyang note: So ’yun balik tayo sa 4000+ words lang kada update hindi ko na kasi napansin na umabot ako ng 9000+ words kada update kaya may nagreklamo na dahil sobrang haba ng Chapter, sorry sana maunawaan n’yo na nagkakamali rin po ako, at hindi ako perpektong manunulat. :)) Godbless you po! Salamat sa paalala saakin!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 45

Third Person’s POV

NAKAILANG tawag na si Rare sa kaniyang pinsan na si Kenji ngunit hindi nito sinasagot ang kaniyang telepono simula kanina pa.

Frustrated siyang naupo sa kaniyang swivel chair dahil kahit na si Atarah ay hindi na sinasagot ang kaniyang tawag.

“D-

mn

bastard !“ mura niya dahil kahit anong gawin niyang pag dial ng number ng kaniyang pinsan ay hindi pa rin niya macontact si Kenji na siyang inutusan niyang magbantay sa nobya  niya na si Atarah.

’Di niya malaman kung ano ang mararamdaman niya basta ’di siya mapakali na animo may nangyari ng masama kay Atarah.

Napadesisyunan niyang tawagan ang kaniyang bestfriend na si Presh dahil ’to ang naiwan sa mansyon kasama si Kenji.Nakailang dial pa siya bago sinagot ng kaniyang bestfriend

[What? I’m busy Rare. I’m having a sex!

Distorbo

ka

!]

Iritadong saad ni Presh sakaniya. “ Where’s f-

cking

Kenji?“ matigas na tanong ni Rare habang umiigting ang panga.

[I don’t know, wala ako

sa

bahay

duh.

Nasa

hotel ko ako bye!]

Napapikit siya ng mariin nang pagbabaan siya ng telepono ng kaniyang matalik na kaibigan. In-unbutton niya ang suot na long sleeve para makahiga siya ng maluwag at pagkatapos ay marahan niyang ginulo ang kaniyang buhok.

Huminga siya ng malalim at pinaglaruan ang ballpen sa lamesa niya.Agad siyang napasulyap sa phone niya na bigla na naman ’tong tumunog nagbabakasali na si Atarah na ang tumwag ngunit nagkamli siya dahil biglang nag pop up sa lock screen niya ang sunod sunod mensahe mula kay Aliyah.

Hindi siya nag abalang buksan ’to dahil mababadtrip lang siya sa kakulitan ng babae ’yun.

Kring! Kring

!

Nireject niya ang tawag ng ilang beses pero patuloy lang sa oagtawag sakaniya kaya hindi rin nagtagal ay sinagot niya na ’to. “What do you want?” malamig na saad ni Rare sa kabilang linya.

[Rare, did you see the picture that i send? Niloloko ka ni Atarah!]

Sabik na sabik na sambit ni Aliyah na may bahid na pagaalala sa kaniyang tono. “What the f-ck are you talking about?! Wala akong panahon makipalokohan sa’yo Aliyah. I already told you to stop bugging me!” mariin na usal niya.

[Rare, hindi kita guguluhin kung wala akong nalaman tungkol sa girlfriend mo! Just open my damn messages para alam mo kung ano tinutukoy ko!]

Galit na galit na wika ni Aliyah na sobrang determinado na malaman ni Rare ang nalaman niya. Napabuntong hininga si Rare at pinatay niya ang tawag. Pinagalaw niya ang panga niya habang binubuksan ang messages ni Aliyah dahil nacurious na rin siya.

“ F-ck !“ mura niyang nang makita niya ang sinend ng Anak ng presidente na si Aliyah.

Pinakatitigan niya ang litrato kung saan ang girlfriend niya at ang matalik nitong kaibigan na si Kristam ay parehong hubot hubad habang magkayakapan sa kama. Bukod  pa roon ay may ibang picture pang sinend, katulad ng picture na magkasama sila sa isang kotse, magkayakapan si Atarah at Kristan sa kaniyang opisina babang umiiyak ang babae. May mga anggulo na hawak ni Kristan ang pisnge ni Atarah habang pareho sila nakatingin sa kanilang mga mata at marami pang ibang picture na nagpatunay na may something ang magkaibigan.

Nanginginig ’to sa sobrang galit lalo pa’t nagsend pa si Aliyah nang isang video. Hindi niya magawang buksan ’to dahil alam niya agad kung ano ’to. Sex video ni Atarah at Kristan.

Napahilot siya sa sintido niya at itinapon ang kaniyang phone sa sobrang galit na nararamdaman niya. May parteng sakaniya na ayaw maniwala sa picture pero may parteng nasasaktan na siya dahil malinaw na malinaw na mukha talaga ng girlfriend niya ang mga nasa litrato at video.

Tumayo siya sakaniyang swivel chair at lumabas na sakaniyang opisina. Mabilis ang paghinga at mabigat ang hakbang na ginawa niya dahil sasobrang galit na nararamdaman niya. “Where are you going Rare?” malambing na saad ng isang babae sakaniya.

“I’m going back to Philippines, I’ll get back my girlfriend .” matigas na saad nito bago nilampasan ang nanlulumong babae.

SAMANTALA, sa kabilang banda sa Pilipinas unti unting minulat ni Kenji ang kaniyang mga mata nang makaranig siya ng mga boses at maramdaman niya na may mga nakatingin sakaniya.

“P-ta mga bakulaw!” gulat na saad ni Kenji nang mamataan niya kung sino ang mga nakatingin sakaniya. Ang mga beki na uhaw uhaw sa gwapo at yummy na katulad niya.

“ Gising na ang gwapo !“ malanding saad ng isang may katabaan na bakla na sobrang kapal ng blush on.

“ Hello Kuya Pogi!“ pabebe naman na usal ng isang maputi na bakla na sobrang palong palo ang kilay.

“ T-ngina nasaan ako?!“ matigas na mura ni Kenji at niyakap ang sarili niyang nakatopless dahil iniisip nitong ginahasa siya ng mga sinasabi niyang bakulaw.

“Ay, tagalogerist siya mga dai! Kala ko Koreano, ang puti kasi tapos singkit!” kinikilig na usal ng isang matangkad na bakla at mahaba ang buhok.

“Nandito ka sa balay namentch pogi hihihi..” sagot naman ng isa sakanila. Nilibot niya ang paningin niya sa isang ’di kalakihang bahay sakto para sa limang beki na nakapalibot sakaniya.

“What did you f-cking do to me?!” galit na usal ni Kenji habang pinaglalakihan ang nga baklang nakapalibot sakaniya.

“Omg mga dai! Yummy na englishero pa. What’s your lahi ba Kuya pogi? “ Conyo ng isang may kalakihan na mata na bakla.

“ Nirape n’yo ba ako?! Alam n’yo bang kayang kaya ko kayong ipakulong habang buhay! D-mn it. “galit na saad niya at tumayo sa pagkahiga niya sa kama sofa.

“Omg, Easy ka lang d’yan pogi. Hindi ka namin ni rape. Hindi kami nakipakipag sex kung hindi gusto ng lalaki no! Feelingero na judgemental pa!” umiirap na saad nung isang matabang bakla.

“ Mandy tama na ’yan.“ awat naman nung payat.

“Eh totoo naman kasi kanina pa tayo minumura. For your imformation pogi kami lang naman ang nagligtas sayo!” tumaas na ang boses ni Mandy dahil sobrang napupuno na siya sa ginawang pangiinsulto ni Kenji.

“ What do you mean?“ nagtatakang tanong niya kaya sabay sabay nag crossarm ang mga bakla sa harap niya at nginitian siya ng matamis.

“Nakita ka namin kahapon sa damuhan ng walang malay kala nga namin patay ka na pero mainit ang katawan mo at humihinga ka pa naman kaya dinala ka namin dito sa bahay..” sambit nung maputing bakla.

“Oh f-ck si Atarah!” na wika niya nang maalala niyang pinapasundan ni Rare si Atarah sakaniya. Pero lubos ang  pagtataka niya kung paano siya napunta sa damuhan eh ang pagkakaalam niya naman ay papunta na siya sa St. Calisha noon pero wala na siyang naalala na nawalan siya ng malay o ’di naman kaya natulog nalang bigla sa damuhan.

°°°

MAHIGIT dalawang linggo na ng nakalipas simulang sumama si Atarah kay Adier. Hindi niya alam kung nasaan sila  pero ang sabi ni Adier ay pagmamayari  niya raw ’yun ang mansyon na tinutuluyan nila ngayon at hinding hindi raw sial mahahanap ng kahit sino doon dahil miski ang pamilya niya hindi alam ang lugar na ’yun.

Ngunit ang totoo ay alam ng first lady na ina ni Adier na magkasama sila ni Atarah sa mansyon na pagmamayari ni Adier. Hindi naman na pinigilan ng Mommy niya ang anak niyang si Adier dahil ginusto rin naman ni Atarah na sumama rito.

Wala ng alam si Atarah sa kung anong nangyayari na ngayon sa Pamilya niya at sa g-go niyang boyfriend dahil hindi na siya interesado at mas importante na ngayon para sakaniya  ay magpakalayo layo muna sa mga demonyong nanakit sakaniya dahil hindi niya na talaga kakayanin na makita pa muli ang mga ’to. 

Matinding poot, pandidiri, at sakit ang nararamdaman niya sa buong dalawang linggong mapamamalagi niya sa mansyon kasama si Adier. Galit na galit na siya sa lahat, lalong lalo na kay Kristan, Pamilya niya at kay Rare. Ang basag niyang puso ngayon ay unti unti na namang naninigas.

Nagawa niya palang na ikwento kahapon ang mga nangyari sakaniya kay Adier pagkatapos lang 2 linggo na pamamalagi niya kasama ito.Sa mga nagdaang araw ay hindi magawang makausap ni Adier ng ayos si Atarah dahil iyak lang ’to ng iyak, laging tulala, at gusto na mapagisa muna.

Napapansin niya rin ang madalas ng pagsusuka ng dalaga, pagkarte sa mga pagkain at kung ano ano pang sintomas ng pagbubuntis kaya kinutuban na ’to at naghinala hanggang sa nakumpirma sakaniya ni Atarah kahapon na buntis nga ’to. Nakaramdaman siya ng sakit sa puso nang sinabi ’yun ni Atarah pero sinabi niya sa sarili niya na tatangapin niya buong buo ang baby pati narin si Atarah. Gusto niyang panagutan ang batang nasa sinapupunan ni Atarah kahit pa na hindi niya ’to anak dahil ganoon niya talaga kamahal ang dalaga.

Pero bukod sa sintomas ng pag bubuntis niya ay may iba pa ’tong nararamdaman. Ilang araw nang inuubo at sinisipon ang dalaga kaya sobrang sama na ng pakiramdam nito.

“Ath, ilan araw na ’yan sipon at ubo mo. Ayaw mo ba talagang mag pacheck up?” tanong ni Adier. Nakaupo ’to sa gilid ng kama habang hinahawakan ang kamay ng dalaga na ngayon ay nakahiga sa kaniyang kama habang nakafacemask.

“Nah, ok lang ako. Matatangal din ’to.” mahinahon na saad niya habang mapungay pungay ang mga mata niya dahil kahit gaanong kasakit ang nararamdaman niya ay ayaw niya pang paproblemahin siya ni Adier dahil ang laki na ng utang na loob niya sa binata.

“Seriously? Tatlong araw na ’yan Ath baka makakasama sa baby?” nagaalalang sambit ni Adier kay Atarah habang mahigpit ang hawak nito sa kamay ng dalaga.

Ipinangako ni Adier kay Atarah kahapon na siya ang magaalaga sa magina, gusto niyang tumayong bilang ama ng bata ngunit ayaw ni Atarah pero mapilit si Adier dahil kahiy anong ’ Hindi ’ ni Atarah ay siya namang ’ Oo ’ ang dating sakaniya.

“Nah, konting gamot lang ’to saka ’di naman maapektuhan ang baby..” wika ng dalaga habang minamasahe masahe ang sintido niyang na nanakit na.

“ Atarah,  You know that I care to both of you, I’m just concern..“ malambing na wika ni Adier saka umupo sa mismong kama at tinulungan imasahe ang ulo niya.

“I know pero sige pag umabot pa ng limang araw ang ubo’t sipon ko ay mag pacheck up na ako, may malapit bang hospital dito?” matamlay na wika ni Atarah. Sobrang putla na ng dalaga, at nawala na ang natural na rosy cheeks niya dahil nga sa sobrang pagkaputla na animo sinabuyan ng foundation sa buong katawan pati na rin sa mukha.

“Yes, Kalahating oras lang ang biyahe.” saad naman ni Adier habang hinahagod hagod pa ang buhok ni Ath.

“H’wag ka ng sumama siguro hatid mo lang ako alam kong mahihirapan kalang..” usal pa ni Atarah habang pumipikit dahil bahagyaang naiibsan ang sakit ng ulo niya sa ginagawang paghagod hagod ni Adier sa kaniyang buhok.

“No kaya

Ath

,

sasamahan

kita.

Ipapacheck

na rin

natin

ang bata..“ labas sa ilong na sagot ni Adier dahil ang totoo ay kinakabahan pa rin siya, hindi niya pa rin talaga kayang harapin ang doctor, nurses at ang mismong hospital dahil baka magwala siya sa kaniyang sarili at magseizure na lang ’to bigla na talagang makakasama naman sa kalusugan niya.

“You don’t need to do this

Adier

. Malaki na ang

utang

na

loob

ko sayo

dahil

pinatuloy

mo ’ko

rito

sa

bahay

mo.

Sobrang

laki

ko ng

abala

ko sayo kaya

ayoko

pang mas

madagdagan

’yun kung

pupunta

tayo

sa

lugar kung

saan

ka

may trauma..“ naramdaman ni Atarah ang matinding kaba ni Adier habang sinasabi ’yun kaya kahit pa pinipilit ni Adier na kaya niya ay hindi talaga ’to papayag.

“Hindi

ka

naging

bahala

saakin

kahit

kailan

Ath

but fine, I will take you there pero

hihintayin

kita

sa

labas

. Is that ok, with you?“ nahihiyang sambit ni Adier dahil napansin niyang natawa si Ath.

“ Yes,

maraming

salamat

..“ saad nalang ni Ath kay Adier habang pinikit ang kaniyang mata para magpahinga na.

Lumipas pa ang dalawang araw ngunit hindi talaga naalis ang ubo’t sipon ni Atarah idagdag mo pa ang pananakit ng lalamunan at ulo niya. Tuwing  madaling araw ay lagi siyang naalipungatan dahil sobrang sakit ang nararamdaman ng lalamunan niya parang inaalis ’yung tonsil ko isama mo pa ang ulo niya na animo pinupokpok ng martilyo.

“

Atarah

, this is not f-

cking

right! 

Inaapoy

ka

ng

lagnat

!“ maotoridad na sambit ni Adier habang nakatingin sa thermometer na may resultang 39°c.

“

Ser

,

sintomas

ng

Covid

-19 ang

ubo

,

sipon

,

pananakit

ng

lalamunam

at

lagnat

..“ natatakot na sambit ng isang kasambahay.

Napapikit ng mariin si Atarah dahil parang kinakapos na siya sa hininga dahil sa narinig nito sa kasamabahay. Naalala niya ang sinabi ni Rare , Mikee at noon na nagmeeting sila tungkol sa Corona Virus Disease, the causes is moderate respiratory illness like the flu with symptoms such as a cough, fever, and in more severe cases, difficulty breathing.

Tugmang tugma lahat ang nararamdaman niya ngayon sa sintomas ng Covid-19. “ H’wag

kayong

 

lalapit

! Just report me to the hospital!

Lumabas

kayo!“ hirap na hirap na saad ni Atarah dahil na expose na siya masyado sa mga kasama at posibleng na ilang araw lang ay magkaroon na rin ng sintomas sina Adier dahil walang social distancing na nangyari sa pagitan nila.

“ No! Please

Adier

makinig

ka

delikado

ang

sakit

na ’to.

Tumawag

na kayo

ngayon

din!“ hirap na hirap ng sumigaw si Ath pero kailangan ’to.

“

Ano

pa

hinihintay

mo?!

Tumawag

kayo!“ galit na saad ni Adier sa kasamabahay.

“Yes

ser

..“ sagot naman ng kinakabahan na kasambahay saka lumabas ng kwartong tinutuluyan ni Ath.

“ Atarah ..“ nanghihinang tawag ni Adier hababg palapit na palapit sa nakaratay na si Atarah.

“

Adier

please

makinig

ka

, kung

magiging

PUI

na ako

dahil

may

sintomas

ako at kayo

PUM

, person under monitoring

dahil

nakasalamuha

niyo

ako.

Lumabas

ka

na..

Iiwan

mo muna ako..“ umiling iling na sambit ni Ath habang umiiyak na.

“Hindi

pwede

Atarah

,

paano

kayo ng baby mo..“ nagaalalang sambit ni Adier na akmang hahawakan si Atarah pero lumayo agad ang dalaga.

“Kaya ko ’to!

Sige

na

Adier

ayaw

kong

mahawa

ka

masyado

ka

ng

naexpose

saakin

..“ bigong bigo na usal ni Ath.

“You have your facemask! I have mine too everytime na

nagkakasama

tayo or

naguusap

. I wash my hand hindi ako

magkakaroon

! “ tumaas na ang boses niya dahil naiinis na siya.

“No

Adier

, malaki ang

posibilidad

na

mahahawa

ka

dahil

walangs

social distancing!

Hinawakan

mo ’ko ng

ilang

beses

at

agad

napapasa

ang virus kung

hinahawak

mo ang

isang

bagay

o tao na infected! Kaya

lumabas

ka

lang, parang

awa

mo na

h’wag

mo na ako

pahirapan

.

Lumaba

s

ka

na lang..“ nagmamakaawa at hirap na hirap na saad ni Atarah kaya wala ng nagawa si Adier kung hindi sundin ito kahit ayaw niya ’tong iwan.

Mahigit 30 minutos ang nag tagal bago may dumating na ambulansya sakay sakay ang mga frontliners na balot na balot ng protective suit.

Pinanood ni Adier kung paano isinakay si Atarah sketcher.Lalapitan sana ng dalawang nurse si Adier na ngayon ay nangangatog na sa takot dahil nakikita niya nanaman ang mga kinatatakutang, nurse, doctor at ambulansya. Bumalik bigla ang mga masalimuot niyang alaala noong may sakit pa ’tong myeloma. Isang cancer sa dugo.

Naalala niya kung paano kasakit ang chemo theraphy, mga pagkukuha ng dugo, pagtusok ng karayom at kung ano anong mga machine na ikinakabit sa katawan niya sa loob ng 15years.

Kaya bago pa makalapit ang mga nurse ay tumakbo na siya palayo sa mansyon dahil takot na takot siya. Hindi niya na naisip si Atarah at ang mga pwedeng makasalamuha n’ya kung sakanilang mag positive siya sa Covid-19 basta ang nasa isip niya nalang ngayon ay makatakas mula sa mga nurse na ’yun na iniisip niyang sasaktan siya at ikukulog muli sa hospital.

Umalingawngaw ang tunog ng sirena bago ’to paandarin. Sa isa pang ambulansya nandoon na kasakay ang kasambahay na nakasalamuha ni Atarah para mamonitor ang kalagayan kung magkakaroon din ba ’to ng sintomas katulad ng kay Atarah.

Kinabitang ng Oxygen si Atarah dahil kinapos na ’to ng hininga. “ ’Yung baby ko..Ligtas n-n’yo siya..“ hirap na hirap na sambit niya sa nurse na ngayon ay katabi niya.

“ Ma’am magpakatatag po kayo. H’wag po kayong bibitaw. Ililigtas namin ang bata.. “ hirap na hirap na ngumiti si Atarah. Gusto n’yang matulog pero ’di nito magawa dahil natayakot siyang hindi na siya magising at madamay ang anak niya.

Samantalang inireport agad ng nurse ang ginawang pagtakbo ni Adier sa mga pulis para mahanap ’to dahil nga lubhang delikado ang ginawa niya, nakasalamuha niya ang isang may sintomas ng Corona Virus posibleng mag positive rin siya kaya kailangan n’ya mahanap sa lalong madaling panahon bago pa makapanghawa.

SA KABILANG BANDA ay galit na galit na pinagsusuntok ni Rare si Kristan na halos mabasag na ang mukha sa labas ng Condominium ni Tan.

“Oh my god! Rare ano ba !” galit na sigaw ni Presh at pinipigilan ang kaniyang kaibigan. “Kenji! Bilisan mo dumito ka! Ikaw Aliyah tumawag ka ng tulong !” kinakabahang saad pa nito.

“T-ngina Rare mapapatay mo si Doc!” galit na sigaw ni Kenji habang pilit na ilayo ni Kenji ang pinsan kay Kristan.

“I’ll kill this bastard !” seryoso at puno ng puot na sigaw ni Rare habang nagpupumiglas sa hawal ng kaniyang pinsan. “ Bitawan mo ’ko T-ngina!“

Dinaluhan naman ni Presh si Kristan at tinulungan. “ Wala talaga akong alam kung nasaan si Ath, kung alam ko lang p-ta humingi na sana ako ng tawad..“ hinang hina na usal ni Tan bago naubo at lumabas ang mga dugo sa bibig niya.

“You mother f-cker! Where’s Atarah! Kayo ang huling magkasama!” galit na galit na animo puputok na ang mga ugat ni Rare samukha dahil sa sobrang pamumula nito.

“ Rare! Enough !“ galit naman na bawal ni Presh pero hindi siya pinansin ni Rare.

“How many do i f-cking times to tell you that I don’t know. Wala akong alam, walang nangyari saamin. Nagising nalang din ako nakahubad na ako at nayakap sakaniya!” nakailang beses na nagpaliwanag si Kristan na wala siyang alam simula palang nang makauwi si Rare sa Pilipinas ay walang tigil kakapaliwanag ’to pero hindi naman pinapakingan ni Rare at pinagbubugbog siya.

“T-ngina mo! Kapag talaga nakita ko na kasama mo si Atarah papatayin kita!” umalingaw ngaw ang malakad na sigaw ni Rare saka malakas na itinulak si Kenji na ngayon umaawat sakaniya.

“T-ngina ka rin! Mahal ko si Atarah pero hindi ko gagawin sakaniya ’yun!” umiiyak na saad ni Kristan dahil wala naman din siyang alam sa nangyari, nagising nalang din ’to mg hubot hubad at wala ng naalala pa.

“Tan! What happened?! Oh gad! Ano ba nangyari sayo Rare! Do you think magugustuhan ni Atarah ginagawa mo sa bestfriend namin! Ilan beses mo na siya binugbog Rare! Hindi nga siya nakakarecover sa last mong bugbog eto nanaman! D-mn you!” sigaw ng kadadating na sina Mikee kasama si Aliyah at tatlong security guard na ngayon pinipigilan na si Rare at tinutulungan naman si Kristan.

“Mikee! This is his f-cking fault!!” galit na galit na sigaw ni Rare.

“No, Rare ikaw ang may kasalan! Ikaw ikaw ang lahat! P-yeta ka! Ikaw nalang sana ang nawala!” lumapit si Mikee kay Rare at sinampal ng pagkalakas lakas.

“How dare you to hurt Rare! Wala kabg karapatan!” galit naman na sigaw ni Aliyah at akmang susugod kay Mikee pero pinigilan siya ng galit na galut na rin na si Presh.

“Look! Walang mangyayari kung magaaway tayo lahat dito at hindi tayo tutulong sa pamilya ni Atarah para mahanap siya!” pagmamakaawa na saad ni Presh.

“Rare, I told you nakipagtanan siya sa Kuya ko! Alam kong pinagtatakpan lang siya ng Mommy ko na sinasabi may project lang sa ibang bansa si Kuya kaya ilang araw ng hindi umuuwi sa bahay!” pagpupumilit ni Aliyah na ilang ulit niyang sinasabi kay Rare na hindi naman na naniniwala sakaiya.

Kring Kring!

Umalingawngaw ang pag ring ng phone ni Mikee na agad naman nitong sinagot dahil si Karen na pinsan ni Atarah ang tumatawag.

[Ate, nakita sa CCTV malapit lang sa Condo ni Kuya Kristan na magkasama si Ate Ath and Adier..]

“What si Adier na anak ng President?!” gulat na sambit niya kaya napatingin sakaniya ang lahat.

[Yes, Ate. Sige na update nalang po kita later Ate.]

Huling sambit ni Karen bago binaba ang tawag. “ Pwede pong padala nalang si Tan sa hospital..“ pakiusap ni Mikee sa mga security guards.

“Don’t worry about me Kee , I’m fine..” hirap na hirap na usal nang duguan na si Tan.

“What happened ?” kunot noong tanong Rare.

“Si Adier ang huling kasama ni Atarah. Nakita sa isang CCTV na magkasama silang sumakay sa sasakyan..”

“I told you! Manloloko talaga ’yan Atarah na ‘yan! Nakipagtanan kay Kuya!’’ giit ni Aliyah.

“Shut up!” galit na sigaw ni Rare bago nag walkout.

SA MANSYON ng mga Dela Veja ay nagkakagulo pa rin ang lahat dahil hanggang ngayon ay hindi nila mahanap si Akisha at Atarah.

Hindi na magawang makipag usap ng Mommy nina Atarah at Akisha. Samantalang ang Lola naman nila ay malala ang lagay dahil sa tumataas nito na blood pressure.

Kahit na ginamit na nila ang lahat ng koneksyon nila ay hindi pa rin talaga nila mahanap ang anak nila na talagang pinagtatakahan nila.

“May lead na tayo kay Ath pero kay Akisha wala.” saad ni Kernold na asawa ni Ariela Dela Veja.

“Dad, paanong hanggang ngayon hindi natin mahanap si Akisha? Hindi ba nakakapagtaka? Ang huling sinabi ni Atarah kasama ni Rare si Akisha, tapos nung nakausap naman namin si Rare tinatangi niya hindi daw niya tinatago si Akisha. Totoo naman kaya ’yun? Hindi talaga mapagkakatiwalaan ang Grison.” naiiling na saad ni Kevin habang nag meeting ngayon ang mga lalaking Dela Veja sa library hindi kasam si Charl dahil unti unti ’tong na d-depressed na sa nangyayari.

“ Hindi ba sinabi niyo na may relasyon ang dalawa noon? Baka magkasama nama talaga sila at tinatago lang ni Rare sa Akisha para malaya na sila na magibigan?“ sambit ni Russel. Sinabi na ng mga magulang nila sa mga batang Dela Veja ang mga naging sikreto ng pamilya na itinago nila para makarelate ang mga ’to nangyayari.

“ Nandito na sa Pinas si Rare Rus.“ sagot ni Apollo Dela Veja sa anak.

“ Malay mo bang iniwan niya sa Paris tapos umuwi siya dito sa Pinas para kunwari hinahanap si Ath para ’di halata.“ pangangatwiran ni Russel.  

“ Napagusapan na namin ni Rare noon, malinaw na saamin na kakalimutan na ang mga nangyari noon at mamahalin niya ng buong buo si Atarah..“ sagot naman ni Anjo na ama ni Atarah.

“ Eh Tito, baka nga patibong lang ’yun dahil gusto niya talaga mabawi si Aksi—–.“ naputol ang sasabihin niya nang magsalita si Art habang nakatingin sa phone niya.

“ Natagpuan na si Atarah, nasa Macerlo General Hospital siya sa batanes.“ sambit niya kaya nagsitayuan ang lahat.

°°°

PURO puti ang nakakikita ni Atarah nang idinilat niya ang mga mata niya, walang kahit ibang gamit siyang nakikita bukod sa hospital bed na kinahihigaan nito, dextorse, oxygen at isang monitor kung saan makikita ang heart and respiratory Rate nito.

Napagtanto niya na nasa isolation room ito kaya inisip niya naposible bang positive na ito sa corona virus disease?

Nangilid ang luha niya at hindi rin nagtagal ay unti unti na ’tong nagsituluan sakaniyang mga mata. “Bakit ba nangyayari saakin ’to? May ginawa ba akong kasalanan?!” matigas na sambit niya habang nakatitig lang sa kisame. Inalis niya ang oxygen niya para makapagsalita ng ayos.

“ Ginawa mo ba ang mga tao para pahirapan ng gan’to?!“ galit na usal ni Atarah habang kinakausap ang Diyos. “ Mabuti ka ba talaga?! Kung mabuti ka bakit ang unfair mo saakin? Ha? Bakit ganto ka saakin ni hindi ko man lang talaga naranasan ang maayos na buhay!?“ umiiyak na hagulgol niya hanggang sa biglang bumakas ang pintuan niluwa nito ang dalawang nurse na naka protective suit.

Nilapitan siya ng isang rito at pinakalma. “ Ma’am.. Kumalma po kayo hindi mo maganda sayo na nagiging emosyonal pa ..“ malambing na saad ng nurse.

“ Kamusta ang anak ko?“ saad ni Atarah saka pinupuasan ag luha niya at tinulunga naman siya ng nurse naisuot muli sakaniya ang kaniyang oxygen.

“ Maayos naman po siya ma’am kung magpakalakas ka po at susundin mo ang lahat ng utos namin magiging maayos din kayong dalawa..“ napabuntong hininga si Atrah at umupo sa hospital bed.

“ Anong resulta? Positive ba ako?“ nagalalang tanong niya.

“ After 5 days po makukuha ang resulta Ma’am. H’wag kayong mag alala kasama niyo kami at ang pamilya n’yo sa laban na ’to..“ napakagat siya sakaniyang labi at nagsituluan ang kaniyang luha nang marinig niya ang salitang ’ Pamilya ’ dahil naalala niya na naman ang ginawa nito sakaniya.

“ W-wala akong pamilya ..“umiiling na sambit niya.

“ Ma’am, nasa labas ang Tito at Daddy mo ngunit hindi sila pwedeng magtagal dito sa hospital dahil nga may limang PUI na dito sa hospital at isa ka na doon…“ sambit ng nurse at inaayos ang tangke ng oxygen niya.

“H’wag n’yo sila palapitin saakin, please please..” nagmamakaawang sambit ni Atarah.

“ Hindi mangyayari ’yun Ma’am dahil malaking paglabag sa rules ’yun kung papapasukin ang mga kamaganak niyo dito sa isolation room pero kapag gumaling na kayo ma’am sisiguraduhin naming mayayakap n’yo na ang pamilya nyo..“ masayang sambit ng nurse kaso umiling iling si Ath at lumakas ang kaniyang iyak.

“ No! Ayoko! Ayoko! “ sigaw niya.

“Ma’am kumalma kayo ..” gulat na saad ng nurse nang biglang nagwala si Ath.

“ No! No! Ilayo niyo ko sakanila! Paalisin niyo sila! Ayoko ayoko!“ umiiyak na saad ni Ath hanggang sa nahila na ang dextrose niya at natangal ito.

“ Nurse Jariana tawagan mo si Doc..“ sambit nito sa kasamang nurse din

“ Sasaktan nila ako! Please no..“ nanginginig na usal ni Atarah.

“Ma’am.. Kumalma ka para sa baby mo..” hirap na hirap na siyang huminga kahit pa nakasalpak na sakaniya ang oxygen.

“Naaa…Na.. D–diii .” Hindi na siya makapagsalita ng ayos hanggang sa pumasok ang dalawang lalaking doctor at isa na roon si Rare na naka protective suit din.

Natulala si Rare nang makita niya kung paano nahihirapan si Atarah habang patuloy ito sa pagiyak. Gustong gusto niya ’tong lapitan at yakapin ngunit hindi pwede kaya dahan dahan nalang siya naglakad palapit sa nagwawalang si Atarah.

Dumapo ang patingin ni Ath sa mga dumating na doctor at mas lalo pa siyang nagwala dahil kahit naka protective suit si Rare ay kitang kita nito ang mata ng nanloko sakaniya.

“ A–ano g-ginagawa mo dito?!“ galit na sigaw ni Atarah habang nagpupumiglas sa mga nakahawak na sakaniyang nurse ngayon.

“Baby ..” mahinang tawag ni Rare sakaniyang nobya.

“Lumayas ka! Ayoko kitang makitang manloloko!” galit at patuloy pa rin napagiyak ng dalaga.

“Baby calm down..” umiling iling si Atarah at inalis nag oxygen niya sa ilong at pilit na tinutulak ang mga nurse na may hawak sakaniya.

“Prepare the syringe Jona !” sambit ng isang doctor.

“ Saksaktan niya ako! Palabasan n’yo siya! Sasaktan niya ako…“ nanginginig na saad ni Atarah.

“ Ma’am siya po ang tutulo––.“

“I don’t f-cking care! Ayoko! Mas maganda pang mamatay na ako kaysa tulungan ako ng hayop na ’yan!” saad niya at pinagtutulak ang mga nurse hanggang sa naout of balance ang isa sa mga nurse at pati si Atarah ay nahulog sa kaniyang kama.

Mabilis na umagos ang dugo sa legs niya dahil sobrang lakas nang impact ng pagkahulog niya sa hospital bed.

Nanlaki ang mga mata ni Atarah at kinapos na siya ng tuluyan ng hininga sa nakita niya sa kaniyang hita. “ A-ang baby ko.“ nauutal utal na saad nito habang nakahawak sa kaniyang dibdib mabilis siyang dinaluhan ng mga nurse at sinalpak ang oxygen niya.

“ I’m sorry doctor Rare kailangan mo munang lumabas, hindi mabuting nagpapakita ka sakaniya ngayon..“ humingang malalim ang doctor at hinarap si Rare.

“M-my babies “  nautal na saad niya habang gulat na gulat pa rin sa nangyari.

“We can handle this doc mas nagiging worst ang case niya kapag nakikita niya. Sige na..” wala ng nagawa si Rare at lumabas nalang isolation room.

Inis niyang inalis ang mga protective suit niya at napasandal sa pader.  Tumulo ang luha sa mga mata niya sobrang nasasaktan siya para sakaniyang nobya at anak.

Nalaman ni Rare ang balita nanandito sa hospital si Atarah dahil tinawagan siya ng ama ni Atarah na si Anjo. Nanghihingi siya ng tulong na pagalingin ang anak niya dahil may sintomas ’to ng Corona Virus Disease.

“Rare what happened to my daughter?” saad ng papalapit na si Anjo kasama ang kapatid na si Apollo na parehong naka facemask.

Sila lang allowed na kapamilya ni Atarah na pumunta rito sa hospital dahil nga delikado na para sa kalusugan ng iba.

“She’s critical Tito..” tulala habang tuloy tuloy ang luha sa mga mata ni Rare.

“My grandchild?”

“Dinugo po si Atarah..” bigong bigo na saad ni Rare. Namataan pa nila ang ibang nurse at isang ob-gyne na natatarantang pumasok sa isolation room kung nasaan si Atarah.

Natagpuan nalang ni Rare ang sarili na naglalakad palayo sa dalawang Dela Veja hanggang sa nakapunta siya sa maliit na kapilya sa hospital.

Tulala siya lumuhod sa harap ng altar.Pumipikit siya ng mariin kasabay ng pagtulo mula ng mga luha niya mula sa kaniyang mata.

“Ngayon lang ako lalapit sayo kaya sana pakinggan mo naman ako.” huminga siya ng malalim at mapungay pungay na sumulyap sa altar. “ Help my child and my love please, Its really hard to me Natagurian akong pinakamagaling na doctor sa buong mundo pero ang mag ina ko hindi ko magawang matulungan..“ nanginginig na sambit nito.

“Its hurt you know, instead of helping them, mas napapalala ko pa ang sitwasyon ng magina ko. So please Lord guide them. I trust you in this.I know, I have so much sin at pagbabayaran ko ’yun pero h’wag naman sana sa gan’tong paraan..” hirap na hirap na usal ni Rare sa Diyos.

MALAKI naman ang ngisi ng isang anino habang pinapanood ang mga nangyayari. Wala nang mas sasaya pa sa pakiramdam niya na nagkakagulo na ang lahat at unti unti silang nasisira.

Gantong ganto ang gusto niyang mangyari simula pa noon ngunit walang pagkakataon pero ngayon umaayon na sakaniyang plano ang mga nangyayari. Ang dating kinokontrol ay siya naman ang naging maipulator ngayon.

“Sarap pala maging isang manipulator? Bakit ba ako nagsunod sunuran sakanila noon.” natatawang usal niya sa sarili habang hinihimas ang hawak na lagayan ng abo nang mga namatay.

“Nagsisimula palang ang paghihiganti ko..” nakangising saad niya habang hinahalikan ang Jar of Ashes.

---

Nyang note: Hindi ko masasabi kung saang Chapter pero medyo malapit lapit na Point of View ni Rare. Bet n’yo? Hahaha.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 46

Atarah’s

POV

PAGMULAT ng mga mata ko ay ay parang namamanhid na ang katawan ko. Wala akong maramdaman na kahit ano bukod sa pananakit ng ulo ko.Nilibot ko ang aking paningin at mas napansin ko na dumami ang tubo na nakakabit saaking katawan.

Gustong gusto ko bumangon at maupo sa kama pero hindi ko magawa dahil sa mga tubo na nakasalampak sa katawan ko. Hirap na hirap akong gumalaw na animo tinape ang buong katawan ko sa kamang hinihigaan ko.

Nagsituluan ang luha ko dahil sa nangyayari ngayon, ganoon na ba talaga kalala ang kalagayan ko para mas dumami ng ganto ang mga aparatos na nakalagay saakin?

Napapapikit ako ng mariin at dinilat din agad saka ko nilibot ang mata ko sa kabuuan ng kwarto. Nandito muli ako sa isolation roon, ako lang magisa dito kasama ang mga medical equipment. “ A-ng bi-bi..ba–by ko.“ nauutal kong sambit sa sarili dahil sobrang hirap na hirap talaga ako magsalita.

Naalala ko na bago ako mawalan ng malay ay dinugo ako.Anong nangyari?! Ang baby ko.

Dahan dahan kong itinaas ang kamay at binaba ’to saakin tiyan ko, pinasok ko ang kamay ko sa loob ng dami at hinaplos haplos ang loob nito.

“B–

aby

nandyan

ka

pa ba? Ok k-a lang b-

aa

d-yan?“ naiiyak ko paring saad.

Naramdaman ko naman ang pagbukas ng pintuan dito sa isolation room.Natatakot akong lumingon kung sino ang pumasok kaya tuloy tuloy lang ang paghikbi ko. “Ma’am..” saad ng nurse kahapon na tumutulong saakin. Dalawang nurse ang pumasok na aprehong pamilyar dahil sila ang nagbabantay saakin.

Lumapit ang isa at dinaluhan ako. Naka protective suit pa rin ito dahil kinakailangan ’yun para maiwasan na mahawa ’to saakin. “ Ma’am

Atarah

,

h’wag

na po kayo

umiyak

. Wala na kaming

pinapasok

nang

kahit

sino

dito

lalo na

si

Doctor Rare.“ mas lalo pa akong naiyak nang bangitin niya ang pangalan ng g-gong ’yun naalala ko nanaman kasi ang ginawa niyang pangloloko, panglalaro at pangiikot saakin para lang makasama ang anak niya at minamahal niyang lubos na si ate Akisha.

“Hala

ka

Joanna!

Binanggit

mo pa kasi

pangalan

,

tawagin

ko

si

Doc

Jom

ha.“ saad ng isang nurse na kasama ni nurse Joanna saka lumabas sa isolation room na ’to.

“

Sige

sige

!“ saad ni Nurse Joaanna saka lumingon muli saakin at hinawakan ang kamay ko gamit syempre ang kamay niya nababalutan ng gloves. “ Ma’am

kumalma

po kayo please, baka

patulugin

ka

nanaman

po.

Limang

araw

ka

ng

tuloy

tuloy

na

natutulog

..“ nagaalalang usal nito kaya nagtataka akong sumulyap sakaniya habang mapungay pungay ang mga mata ko.

“B-

bakit ?“ utal ko pa ring saad.

“Everytime na

nagigising

ka

kasi ma’am

nagwawala

ka

kaya

tinuturukan

ka

ng pampatulog.Alam ko ma’am na

mahihirap

ang

sitwasyon

mo pero please po

labanan

mo ’yan..“ mahinahon na sambit nito at kitang kita ko sa mga mata niya ang matinding pagkaawa.

“ Ang

anak

ko?“ nabigla naman siya sa tanong ko at agad kong ko pagiging uneasy ng mukha niya kaya kinutuban na ako ng sobra.

“ A-h ok lang po

siya

Ma’am,

magpalakas

na kayo para

kapag

gumaling

kana mas

maalagaan

mo

siya

..“ nagiiba ang tono niya at nauutal siya ng kaunti.

“ S-

sabihin

mo ang

totoo

..“ kahit naka oxygen ako parang hirap na hirap na naman akong huminga dahil sa reaksyong pinakita niya saakin.

“Ma’am ok lang po

siya

h’wag

kayong

magalala

..“ kitang kita ko talaga ang kakaibang expresyon niya, nakangiti pero may bahid na lungkot sakaniyang mga mata.

Pamilyar ang mga tagpuan na gan’to, Nurse rin ako, at gan’tong gan’to ang ginagamit kong expresyon para gumaan ang pakiramdam ng pasyente kahit pa ang totoo ay may masama na talagang nangyari.

Biglang bumukas muli ang kwarto at iniluwa nito ang doctor ko na tumingin saakin nang pinaalis ko si Rare. “ Atarah

, calm down please

nakakasama

sa

baby ang

masyadong

emosyonal

and besides pregnant women are at higher risk for many infections because pregnancy suppresses the immune system. Some illnesses can impact the health of the fetus, but the risks of

COVID

-19 are not yet clear pero

kailangan

mo ng

tulungan

ang

sarili

mo na

maging

maayos

na..“ wika ni Doc Jom.

“ So positive ang result? I’m

Covid

-19 patience na

takaga

? Eh ang baby ko?

Ligtas

naman ang

anak

ko ’di ba? D-

dinugo

ako..“ nagaalalang sambit ko pero unti unti nang umayos ang pananalita ko at hindi na nauutal pa.

“Ok

siya

Atarah

kaya

h’wag

ka

ng

magpasaway

. You’re nurse also

naiintindihan

mo ang

nararamdaman

namin

ngayon

kaya

dapat

talaga

magpakatatag

ka

at

magpakalas

lalo

pa’t

ngayon

positive

ka

sa

sakit

.“ seryoso pero mahinahon na sambit ni doc para pagaanin ang loob ko kaya tumango ako ng bahagya.

“N-

nasaan

si

Adier

?“ tanong ko sakanila nang maalala ko ito dahil nakasalamuha ko siya magiging PUM siya panigurado natatakot na siya sa mga nurses and doctor.

“Ang

anak

po ba ng

presidente

si

Mr

Costallio

?

Ilang

araw

siyang

nawala

dahil

tinakbuhan

niya ang

mga

front liner na

kakausap

sakaniya

simula

nang

sunduin

kayo

sa

kaniyang

mansyon

..“ nanlaki ang mga mata ko at mas lumakas ang tibok ng puso ko dahil sa sinabi niya.

“ May trauma

siya

sa

nurse at doctor ..“ napatango tango naman sila.

“ Yes,

napabalita

na ’yung cases niya lalo

pa’t

nahanap

na

siya

.

Ngayon

ay

nasa

isolation room na rin

siya

sa

ibang

hospital

dahil

nagkaroon

na ’to ng

sintomas

katulad

ng sayo

Ath

masyado

kayong

naexpose

sa

isa’t

isa

ayon

sa

kasambahay

n’yo

.

PUI

na

siya

kasi wala pa ang result

sakaniya .“ mas naiyak ako sa nalaman ko dahil ako ang may kasalanan kaya nag hihirap na naman ngayon si Adier. Kung hindi lang niya akong tinulangan edi sana hindi siya nahawa at ’di na siya muli nags-suffer sa trauma niya.

“ G-gusto ko

siya

makita..“ nauutal ko ng sambit dahil umiiyak nanaman ako.

“ Hindi

pwede

Atarah

, Alam mo naman ang rules ng hospital

masyadong

delikado

para

sainyo .“sambit pa ni Doc.

“Ang

kasambahay

?“ tanong ko pa ulit dahil naalala kong hindi lang si Adier ang nakasalamuha ko pati narin ang kasambahay ni Adier.

“ Person under monitoring pa rin siya dahil wala naman ’tong sintomas .“sagot naman ni nurse Joanna.

“ M-mamatay na b–a ako? W-walang gamot sa sakit na ’to ’diba?“ nahihirapan kong sambit kaya naapsinghap sila.

“ No, Hindi ka mamatay kung lalaban ka rin Ath. Wala pang vaccine or gamot talaga pero may mga treatmets and sinusubukan na gamot dahil pinupuntirya ng virus nito ang immune system mo. Ang baga mo ang naapektuhan, There’s a respiratory illness or a lung failure to be specific. Marami ng nakarecover sa Wuhan China Ath kaya h’wag kang magaalala..“ sagot pa ni Doc kaya napatango tango ako.

“H’wag n’yo papatulungin si Rare parang awa n’yo na mas mabuti pang mamatay nalang ako kaysa tulungan n’ya..” sambit ko dahil paniguradong tutulong ang g-gong ’yun para magpaimpress sa lahat.

“ Alam n’yo naman po na pinaka magaling siyang doctor. Malaki ang matu––.“ pinutol ko na ang sasabihin  ni nurse joanna dahil nainis na ako.

“ I don’t care .“matigas kong sambit.

“Enough Joanna, ’di ba sinabihan ko na kayo..” maotoridad na saad ng doctor sa mga ’to. “ Sorry po..“ sabay na sagot ng dalawang nurse.

Bumuntong hininga ang doctor at sumulyap saakin. “ Don’t worry Atarah, hindi namin hahayaan na makapasok at makalapit sayo si Doctor Rare. Gagamutin ka namin sa abot ng aming makakaya kahit hindi niya kami tutulungan pero sana makipagtulungan ka saamin.“ pinilit ko na ngumiti at tumango tango.

Lalaban ako, para sa baby ko. Magpapakatatag ako sa para sa anak ko.

LUMIPAS na ang mga araw at unti unti na nga akong nakakarecover sa tulong ng mga doctor at nurse. Nagdadasal ako ng paulit ulit habang sila ay ginagamot ako na sana maging maayos na ako para maging masaya na kami ng anak ko.

Paniguradong alam na ni Rare na may anak kami pero hindi ko hahayan na makalapit siya rito dahil akin lang ’to. Ginagawa ko ang anak ko na may pagmamahal at siya ay init lang ng pakiramdam ang ambag niya dahil kahit minsan ’di niya naman talaga ako mahal.

Nakakatawang isipin na sinabi niya noon saakin na hindi niya raw ako bubuntisin hangga’t hindi pa namin  mahal ang isa’t isa pero ang totoo gusto n’ya lang pala mahulog na muna talaga ako sa patibong niya para magawa niya ang lahat ng plano niya.

Pare pareho silang manloloko pero wala na akong balak gumanti pa dahil gusto ko nalang na malagay sa tahimik at magpakalayo layo sakanila kasama ang mahal kong anak.

“Ma’am negative na ang unang result! Isa nalang po n’yan kailangan bago ka mad-discharges!” masayang saad ni Nurse Joanna na nakakasama ko madalas. Nakaupo ako sa hospital bed samantalang siya ay nakaupo sa tabi. Kahit na negative na ako ay naka protective suit pa rin para sure na safe.

“Talaga? After five days pa ulit malalaman ang result ’diba?” nae-excite kong saad. Oxygen at Dextrose lang ang mga nakakabit saakin ngayon kumpara nung mga nakaraang araw na sobrang daming aparatos ang nakasalpak sa katawan ko.

“Yes po ma’am! Excited ka na po ba na makauwi sa pamily––Joke lang po hehehe.” napabusangot ako sa sinabi niya kaya napapeace sign pa ’to saakin dahil aware sila na nagwawala ako at umiiyak everytime nababangit nila si Rare at ang pamilya ko pero hindi nila alam ang dahilan.

“Eh mga kaibigan mo po? Sakanila ka po ba nyan uuwi?” pangiiba niya sa usapan dahil bigla akong nanahimik.

“ Ewan. Kamustang baby ko? Ok pa ba siya?“ Hindi ko alam kung kanino ako uuwi katapos nito, gusto ko magpakalayo dahil kung kay Mikee ako makikitira ay sobrang lapit lang saakin ng lahat hindi ako matatahimik sspagkat sugurado akong guguluhin ako ng pamilya ko.

“ Ah–eh opo.“ biglang nautal niya na namang sabi saakin. Napapansin ko sakaniya na kapag nagtatanong ako sa anak ko ay lagi siyang nauutal na animo may tinatago. Nakakapagtaka na eh, may kakaiba sakaniya.

“May problema ba?” nanghihinala kong tanong at sinukat siya ng paningin. Tumango tango siya.

“Natatae ako ma’am, pwede pong maiwan ko muna kayo. Magpahinga na muna ka’yo jan..” napangisi ako at napailing iling.

“Sige sige lang .“nakangiti kong sambit at hinayaan nalang siya na lumabas. Kinuha ko ang libro sa tabi ko at binuklat ’to para maalis ang boredom na nararamdaman ko. Bukod sa pakikipag chikahan kay Joanna, ang libro ang siyang nagbibigay libangan saakin dito sa Isolated room na ’to.

’

How to be a Good Mother’

Ang title ng libro, binili ni nurse Joanna saakin ’to para raw malibang libang talaga ako. Andami nga niyang binili na libro para saakin, may mga novel at libro tungkol sa pagiging ina kaya sobrang nagpapasalamat ako sakaniya, parang siya ang naging kaibigan ko rito. Sinabi ko nga na h’wag niya akong tawaging “ ma’am“ pero hindi niya daw  kaya dahil nasanay na siya na sa lahat nang naging pasyente niya na babae, Ma’am ang tawag nito.

Nagsimula na ako magbasa at ’di ko maiwasan hindi mapangiti dahil ini-imagine ko na ginagawa ko na ang mga nakasulat dito na mga gawain ng isang mabuting ina sa susunod na mga buwan kapag pinganak ko ang anak ko.

Bumukas muli ang pintuan kaya napasulyap ako ang akala ko ay si Nurse Joanna na o si Doc Jom ang makikita ko pero nagkamali ako, si Doctora Florely Daez ang bumangad na naka protective suit rin.

“ Anong ginagawa mo rito ?“ Mahinahon na saad ko pero nagpipigil.

“I just want to check you ..” hindi ko makita ang nakakainis niyang ngisi dahil sa face mask na nakaharang sakaniya pero malaki ang hinala ko na nakangisi na naman siya ngayon.

“I’m fine umalis ka na .” seryoso kong sambit at sibarado ang hawak kong libro kaya napatingin siya roon.

Hindi siya lumapit saakin, 3 ruler ang gap namin. “ Ganyan kaba talaga tumanaw ng utang na loob? Pagkatapos kong sabihin sa’yo gaganyanin mo ’ko?“ pangiinsulto niya  kays pinagtaasan ko ’to ng kilay.

“ What do you want me to say, Thank you?“ sarkastiko kong saad kaya napansin ko ang pagngiti ng mga mata niya.

“Magaling, tumitigas na muli ang puso mo Atarah..” manghang mangha na sambit niya.

“Bakit ka pa nandito? Alam kong may kailangan ka. Ano pera kapalit nang mga impormasyon na sinabi mo saken?” galit at tuloy tuloy kong sambit kaya napabuntong hininga siya.

“No, ofcourse! Tumutulong ako sa case mo dahil ako ang naging Ob-gyne mo bago ka tamaan ng Virus hindi mo lang ako nakikita dahil bumisita ako rito tuwing tulog ka. Malakas kasi ang pakiramdam ko na baka magwala ka rin kapag nakita mo ’ko pero hindi naman pala..” mapangasar na saad niya kaya nagiinit ang ulo ko.

“Tiyak ako na hindi ka pupunta rito kung ’yan lang ang sasabihin mo..” mataray kong saad kaya tumikhim siya.

“Yeah, you’re right nandito lang ako para paalalahanan ka.” mas naging seryoso ako sakaniyang sinabi.

“Spill it..“matigas kong sambit kaya napatikhim na naman siya at tumitig lang saakin.

“Kung nakikita molang kung gaano nagalala ang g-go mong boyfriend matatawa ka, ang galing niya umacting mapapaniwala ka talagang may care siya sayo pero ang totoo palabas lang ’yun para hindi malaman ng pamilya mo ang tunay na gusto ni Rare.” napakagat ako sa labi ko dahil sa sinabi niya. Alam ko naman eh, noong nagkita kami kitang kita ko sa mga mata ni Rare ang pananabik at awa pero alam kong kasinungalingan ’yun dahil sobrang galing niyang umacting.

“ Alam ko .“ masakit na sambit ko dahil sumisikip na naman ang puso ko.

“Hindi pa rin nahahanap ang Ate mo, at pilit na tinatanggi ni Rare na wala sakaniya si Akisha kahit nagkaroon na ng ebidensya na may record ang ate mo na pumunta ’to ng Paris..” napapikit ako ng mariin dahil nangingilid nanaman ang luha ko. Masakit pa rin kasi talaga, hindi ko pa kaya sangayon na marinug mulu lahat ’yan.

“ Pwede ba? Wala na akong pake !“ at taksil ang luha ko dahil tuluyan na naman ’tong umagos sa pisnge ko.

“Really wala? Eh alam mo ba na si Rare ang nagpakidnap sayo..” mas kinurot ang puso ko dahil sasinabi niya muli. Hinding hindi na talaga nauubos ang luha ko, nagtataka ako bakit hindi pa ako na d-dehydrate.

“ A-ano.“ nauutal kong saad.

“Masyadong matalino si Rare para macontrol ang lahat, pinakidnap ka niya at sinet up sa kaibigan mo na si Kristan para may dahilan na siya para hiwalayan ka na niya at mapalaya mo na siya sayo nang ganoon kabilis ..” sobrang sakit nanaman ang nararamdaman ko dahil sa sinabi niya. Bakit ko ba kaai minahal ang g-gong ’yun?

“ Tumigil kana..“ naiiling kong saad sahil nanghihina na naman ako.

“Ginamit niya si Kristan para rito masisi ang lahat. Palabas lang ’yung kunwaring galit na galit siya sa kaawa awa mong kaibigan para hindi siya paghinalaan nalang lahat lalo pa ngayon ang mga Dela Veja ay unti unti ng nawawalan ng tiwala kay Rare dahil naniniwala sila na tinatago niya nga ang Ate mo.” diretsong niyang sambit pero hindi na ako nagasalita at humikbi na lang. Ang sasakit na naman. Bakit gan’to mas masakit talaga impact ni Rare kaysa kay Charl.

“Alam mo bang nasa hospital si Kristan ngayo dahil halos mapatay na rin siya sa bugbog ng g-go mong boyfriend.” si Kristan, na sinisi ko ay naging biktima lang dahil sa kagustuhan ni Rare na hiwalayan ako. F-vk sh-t!

“No..He’s not my boyfriend!” matigas kong sambit kaya natawa ’to.

“Alam mo ba bakit agad ka gumaling?” mapangasar na tanong niya pero hindi ako nagsalita.

“Kasi siya ang totoo niyan siya ang humawak ng case mo para madaling mapatay ang anak n’yo..”

“Ano?!” masakit na sigaw ko sakaniya.

“Patay na ang anak mo Atarah,  fevers should be controlled as quickly as possible because they may cause stress to the fetus pero hindi inagapan ni Rare ’yun, hinayaan niya. Prolonged fevers in the first trimester, when organ systems are still forming, are more likely to harm fetal development and lead to birth defects or miscarriage, but in your case its miscarriage. Kaya nang malaman ko agad na siya ang may hawak ng case mo ay pumunta ako rito para sana tumulong pero huli na dahil wala na ang baby..” malungkot na saad niya.

“Hindi! Buhay ang anak ko !” naiiyak akong umiiling iling sakaniya.

“Then go ask your nurse! Kayang kayang iligtas ni Rare kayong magina pero ’di niya ginawa, ikaw lang niligtas niya dahil napakinabangan ka naman niya kahit papaano pero ’yung anak niyo sakit lang sa ulo niya ’yan hadlang lang sa pagbuo niya ng pamilya niya..” maanghang na wika nito kaya nanghina ako ng sobra sobra. Nahihirapan na naman akong huminga at sonrang sakit ng puso ko.

“ Hindi pwede!“ pagtatangi ko dahil naniniwala ako na buhay pa ang baby ko.

“Pwede ’yun Atarah! Walang inisip si Rare at Akisha kung hindi ang sarili nila ngayon dahil noon pa man ay pinagkait na sila sa isa’t isa kaya ngayong abot kamay na nila ang isa’t isa handa nilang isakrispiyo ang lahat! Naalala mo ba nung sinabi ko sa’yo noon? Sinadya ni Akisha na malaglag ang anak nila ni Charl para kay Rare at Akeila . Eh si Rare pa kaya na kayang gawin ang lahat para sa pinakamamahal niyang si Akisha. Tandaan mo Atarah,  Kaya niyang isakripisyo kayong magina para sa mahal na mahal niyang Si Akisha at Akeila..” mapaklang saad nito kaya mas lalong naginit ang dugo ko.

“Lumabas kana!” galit pero hinang hina ko ng sigaw.

“Ask your nurse, tatawagin ko siya. Itanong mo sakaniya sino ang may hawak ng case mo, itanong mo rin sakaniya kung buhay pa ba ang anak mo..” seryoso niyang saad bago lumabas ng isolation room.

Iniwan niya akong luhaan kaya agad ko namang ipinatong ang kamay ko sa tiyan ko. “Anak ko, naririnig mo ba si Mommy? Mahal na mahal kita ha. Ok kalang d’yan ’diba?” punong puno ng sakit na usal ko habang hinaplos haplos ’to.

“Anak, hindi na kakayanin pa ni Mommy kapag nawala ka.” iyak na iyak kong sambit kasabay nang biglang pagbukas muli ng isolation room at inuluwa nito si nurse Joanna na hingal na hingal.

“Ma’am..” nagaalalang saad niya saka sinarado ang pintuan.

Inangat ko ang tingin ko at matalim siyang tinignan. “ Totoo ba?! Totoo bang patay na ang anak ko?! Sumagot ka!“ gulat siyang napatingin saakin habang lumalapit ’to.

“ M–ma’am kumalma po kayo..“ mahinahon n’yang saad.

“ Sumagot ka lang ng  Oo o Hindi! Patay na ba ang anak ko?! Si Rare ba ang gumagamot saakin!?“ Naiiyak kong sigaw habang dinuduro duro siya.

“Yes ma’am si Doc Rare..” nanginginig na rin ang boses niya at nasulyapan ko ang mga mata niyang kumikinang na dahil sa luha nito.

“ Ang anak ko ?!“ hinang hina kong saad.

“ Ma’am wala na siya..“ napipiyok na wika niya kaya bumagsak ang balikat ko at sobrang kumirot ang puso ko.

“Bakit?! Pati ba naman kayo niloko niyo ko?! “ hirap na hirap kong sigaw dahil sobrang nasasaktan na ako sa nangyayari.

“Ma’am, kumalma po kayo para po sainyo ang ginawa naming pagtatago para gumaling kayo!” giit niya naman kaya galit kong binato sakaniya ang libro.

“P-yeta, lahat nalang ba kayo lolokohin ako ..” nagwala na ako at pinagtatangal ko ang dextrose at oxygen ko.

“Ma’am!” mabilis siyang lumapit sa intercom “ Hello, hello, I need help 02 Isolation room please! Please! Nagwawala ang pasyente .“at pagkatapos niyang sabihin ’yun ay lumapit siya saakin at pilit akong pinapakalma.

“ Bakit?“ nanginginig kong wika pero niyakap lang ako nito kahit pa bawal ’yun dahil nga nadapuan pa rin ako ng virus. Kaya ginawa ko ay buong lakas kong tinulak siya hanggang sa nadulas na siya at tumama ang ulo niy sa kanto ng hospital bed.

“ A–aray..“ daing niya kaya mabilis akong tumayo at sumulyap ako sa pintuan pagkatapos ay binalik ko ang tingin ko sa nurse Joanna na nanghihina dahil tumama ang ulo niya.

Huminga ako nang malalim at tumakbo palabas ng isolation room. Napabaling baling ako sa kaliwa’t kanan ko. Wala akong nakitang ibang tao kaya mabilis akong tumakbo palayo roon para hanapin ang hagdan  dahil doon ako dadaan para walang makakita saakin.

Hindi rin nagtagal ay nahanap ko na ang hagdan. Sa third floor pala nakalocate ang isolation room at hindi talaga ako pwedeng sa elavator sumakay dahil t’yak mahuhuli nila ako. Bihira lang gumamit ang mga tao ng hagdan kasi sobrang hassle at nakakatakot.

Negative na ang resulta nang unang test saakin kaya hindi na ako makakapanghawa panigurado. Malayang malaya na ako na tumakas na nakakasigurado ako na maliut ang tsansa na makahawa pa ako.

Nanginginig pa rin ang tuhod ko, ’di ko alam kung saan ako pupunta basta gusto ko ng lumayo sa lugar na ’to dahil niloko nila akong lahat. Tinulungan nila si Rare para patayin ang anak ko! Hinayaan nila na mamatay ang anak ko sa kamay ng g-gong Rare na ’yun.

D-mn! Bakit ang unfair ng mundo saakin, ’yung inaasahan ko nalang na magpapasaya saakin ay nawawala pa.  Tapos kala ko tinutulungan ako ng mga nurse at doctor pero niloloko rin pala nila ako. Gano’n na ba talaga kagalit saakin ang Diyos para lahat ng tao lokohin ako at pahirapan ng gan’to? Ganoon na ba talaga makasalan na tao? Ni wala nga akong naalala na nilabag ko ang sampung utos ng Diyos pero bakit gan’to?

Nagdahan dahan akong bumaba sa hagdan dahil nanghihina nanaman ako ngunit habang pababa ako ay nakaamoy ako ng usok kaya ’di rin nagtagal ay nakarating na ako sa first floor at agad na nanlaki ang mga mata ko nang bumungad agad saakin ang kumakapal ng usok. Napatakip ako ng bibig ko dahil umaalingasaw na ang sunog sa unang palapag.

What the hell?

Nagkagulo na ang mga tao dito dahil mabilis na kumakalat ang sunog at mas lumalala ang kapal ng usok. “ Aray..“ daing ko nang mabanga na ako ng mga nagkakagulong tao.

Napangiwi ako at dahan dahan akong tumayo. Hirap na hirap na akong huminga dahil sa usok kaya hinanap ko ang entrance kung saan ngayon ay halos magtulakan ang mga tao dahil nagmamadali silang magsilabasan lahat. Nilibot ko ang paningin ko at halos magg sisilaglagan na ang mga  kisame ng unang palapag.

“Bilisan n’yo po!” sambit ko dahil lumalakas na ang apoy. Inalalayan ko ang iba papunta ng entrance hanggang sa makita ko ang isang matanda na sakay sakay ng wheelchair.

Mabilis akong lumapit sa matanda at mabilis na itinulak ang wheelchair nito. Nang mailabas ko na siya ng tuluyan sa hospital ay bumalik muli ako sa loob para makatulong pa at naabutan ko naman ang isang babaeng mukhang bulag na ngayon ay nakahigana sa sahig at napag sisipa na ng mga tao.

Napasinghap ako at mabilis ko siyang inalalayan na tumayo. Isinabit ko ang kamay niya sa balikat ko at inalalayan din siya palabas. Hirap na hirap akong alaayan siya kasi mabigat at nanlalambot na rin siya dahil sa napagsisipa na siya kanina.

Kumapal na ang usok kayo napaubo ubo rin ako habang palabas na kami ng hospital. Ligtas ko naman siyang nailabas pero umalingaw ngaw kahit sa labas ang iyak ng isang batang babae kaya kahit nagsilaglagan na ang kisame ay mabilis akong tumakbo papasok sa loob. Napalinga linga ako sa paligid kahit sobrang mausok na. Pinakinggan ko kung saan nang gagaling ang iyak. Tumakbo ako at luminga linga sa paligid hanggang sa ’di kalaunan ay nahanap ko rin siya.

Mabilis kong binuhat ang batang babae para ilabas siya pero huli na dahil nacolapse na ng tuluyan ang mga kisame at kahoy kaya mas lalong kumalat ang apoy.

Hinabol ko ang paghinga ko at naghanap ako ng ibang daan. Tinry kong lumabas sa fire exit pero napapalibutan na rin ’to ng apoy at nakaharan narin ang iilang kisame at kahoy na inaapoy sa mismong labasan  pero may maliit na butas doon na ang bata lang ang sigurado kong makakalabas doon.

“ Baby, makinig ka kay Ate. Dadaan ka d’yan ha nasa labas ang Mommy and Daddy mo. Bilis na. H’wag kang iiyak maraming silang chocolate sige na..“ Tinaas ko ang bata at sinugod ang nakaharang na apoy para hindi siya mapaso. Pinilit kong mailabas ang bata sa maliit na butas ng fire exit.

Napatingin ako sa hospital gown kong umaapoy na kaya nagsituluan ang luha ko at buong lakas kong inilabas ang bata doon at masaya akong dahil nagtagumpay naman ako.

“Baby tumakbo ka palayo dito! Sige na! Nanghihintay na ang mommy mo!” sumilip ako sa maliit na butas at gumaan ang pakiramdam ko  nang makita ko ang pagtakbo ng bata.

Hirap na hirap na akong huminga, at nararamdaman ko na rin ng balat ko ang matinding init. Napangiti ako ng malaki dahil nakatulong pa rin ako kahit sa huling pagkakataon, mamatay akong alam kong nakatulong ako sa ibang tao at masayang makakasama ang anak ko.

“Anak makikita ka na ni Mommy.” nakangiti kong saad at unti unting ipinikit ang mga mata ko at hinayaan ko ng kapusin ako ng hininga at masunog ng tuluyan.

I love you anak.

°°°

PINAKIRAMDAMAN ko ang fresh na hangin na tumatama ngayon sa mukha ko. “Ang ganda..” saad ko  dahil sumisilay saakin ngayon ang malawak na park kung saan maraming mga bulaklak, puno, at mga masayang naglalaro na bata. May mga pamilyang nagpipicnic. May mga tindero at tindera ng bulaklak, ice cream, cotton candy, lobo at kung ano ano pa.

“ Ate Atarah!“ nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang pamilyar ang isang tinig ng batang babae.

“Chuchu ?!” sinulyapan ko ang batang masayang tumatakbo palapit saakin. Agad ko siyang sinalubong at niyakap ng mahigpit.

Iba na siya ngayon, maputi, mapula ang pisnge at may mahaba na siyang buhok taliwas noong nasa hospita pa siya at nag s-suffer  sa sakaniyang sakit. “Ang ganda na ng buhok mo.” papuri ko at hinaplos haplos ’to.

“Thank you Ate! ’Yung sayo rin kasi ih, Ganda mo lalo” wika niya at kinulong niya ang pisnge ko gamit ang kamay niya. “Kamusta kana?” masayang tanong ko sakaniya.

“Ok na ok Ate! Andami kong kalaro! Wala na akong sakit! Healthy na ako! Thank you sayo Ate !” malambing na wika niya at bumungisngis pa sya kaya  nagsituluan ang luha ko na agad ko rin namang pinunasan.

“ Talaga? Ang galing naman ..“ pilit akong ngumiti sakaniya kaya nagpout siya.

“ Ate bakit ka umiiyak? Hinahanap mo ba ang baby mo? Nandun lang po siya oh! Tara po.“ masayang sambit niya at iginiya ako sa kung saan pero biglang may bumanga saakin kaya napaupo ako sa daan. Inilahad niya ang kamay niya saakin kaya napataas ako ng tingin. “ Dohawi ?“ gulat na saad ko. Ang pinuno ng mga rebelde noon sa Marawi.

“Oh nandito pala ang matapang na nurse.” tinulungan niya akong makatayo hanggang sa may malaking ngisi sakaniyang labi.

“Patawad patawad..” saad ko at naiiyak na niyakap siya dahil sumagi nanaman sa isipan ko ang ginawa ng pamilya ko sakaniya.

“Ano bang pinagsasabi mo? Masyado kang bata at may asawa na ako. Tigilan mo ’ko. Hindi porket may angking kagandahan ka ay maakit mo na ako..” malokong saad niya.

“Dohawi, sorry sorry..” ngumisi siya at umiling iling. “Nasisiraan kana.” saad niya bago ako nilagpasan. “ Dohawi!“ sigaw ko pero ’di niya ako pinansin.

“Ate hinanap ka na ng baby mo..” sambit ni Chuchu at hinayaan ko nalang siya na hilaiin ako. “ Nurse Joanna..“ nanlalaking mata na sinabi ko nang makasalubong ko siya. “ Oh Ma’am Hello! Wait lang ha, nagmamadali ako! May pasyen

te eh mamaya nalang..“ masayang usal niya saka nilagapsan din ako.

Nasaan ba ako?

Nilibot ko ang paningin ko at napagtanto ko na nakikita ko ngayon ang mga bata at matanda na naging pasyente ko na sumakabilang buhay na.

“Carding, Nianna, Julia, Josh, Hayme..” bulong ko nang makita ko ang mga pamilyar na mukha ng mga naging pasyente namin.

Nasaan ako? Bakit nakikita ko sila ngayon?! Nakaputi ang lahat ng suit nila. Oh my god.

“ Nandito na tayo Ate..“ unti unti kong nilingon ang itinuturo ni Chu Chu. Si Lolo Aljom at Lolo Ardencio habang tig isa silang may buhat na sangol.

“ Iha, Buhatin mo muna ’tong anak ni Akisha at nagangalay na ako. Hayaan mo muna sa lolo mo ang anak mo matagal niyang hinintay eh, favorite hahahah .“ natutuwang sambit ni Lolo Aljom.

Natulala ako at sobrang nanghina nang magtama ang mata namin ni Lolo Ardencio. Nakaputing suit ’to, kagaya ng kay Lolo Ajom. Ang mga nakakatakot niyang tingin at talagang nakakababa ay ngayon ay nakatitig saakin.

“ L-lolo ..“ natatakot na saad ko at lunapit sakaniya para kunin ang anak ko pero bago pa ako makalapit ng tuluyan sakaniya ay binagsak niya ang hawak niyang bata kaya umalingaw ngaw ang iyak ng baby.

“ Atarah!“ mabilis kong naidilat ang mga mata ko nang marinig ko ang boses na ’yun ni Amirah.

Hingal na hingal ako at humagulgol nang sobra sobra dahil sa sskit na nararamdaman ko. Panaginip lang ’yun? B-buhay pa ako?

Napatingin ako sa katawan kong may mga paso at sugat. Nilibot ko ang paningin ko at nandito ako sa maliit na kwarto kasama si Amirah.

“Anong nangyari?” nagaalala kong tanong.

“ Dalawang araw ka ng natutulog Atarah nailigtas kita mula sa sunog sa hospital.“ malungkot na saad niya at may bakas na paso sakaniyang braso at bandang mukha.

“ Ano?! Bakit?! Paano ?“ gulong gulo kong saad kaya bumuntong hininga siya.

“ Nalaman ko ang balita na nag positive ka sa sakit ng Covid-19 pero hindi kami pwedeng lumapit sayo pero 2 days ago nag negative ka na ayon sa latest news kaya gusto na sana kita bisitahin noon pero bumungad saakin ang nasusunog na hospital. Hinanap kita sa mga pasyenteng nasa labas na ng hospital pero wala ka doon. Hanggang may nakita akong batang babae na sugatan at iyak siya ng iyak habang lumilinga linga sa paligid. Nilapitan ko siya para sana kamustahin siya pero paulit ulit niyang sinasabi na may babaeng nakulong  at tulungan ko daw.  Wala na akong nagawa kung hindi t—–.“ pinutol ko ang sasabihin niya at hirap na hirap na naupo sa kama.

“Why did you do that?! Bakit?! Hindi na dapat ako mabuhay! “ galit at umiiyak ko na namang usal na ikinagulat niya.

“ Kailangan mo––.“

“Amirah, walang wala na ako.” Hagulgol na sambit ko na nagpatanga sakaniya. “ Sinaktan at niloko ako ng pamilya ko saka ni Rare. Pinaikot nila ako para makuha ang gusto nila tapos ngayon namatay ang anak ko dahil sa kagagawan nila!“ naginginig kong wika.

“ A–tarah ..“ akmang hahawakan niya ag kamay ko pero tinabig ko ’yu.

“ Gusto ko ng mamatay..“ hirap na hirap kong usal.

“ Makinig ka––“

“ Ayoko na mabuhay Amirah dahil ’yung huling magbibigay saakin ng pag asa wala na!“ patuloy ako sa pahagulgol kaya awang awa ’tong tinignan ako.

“Atarah n—–.”

“Ayoko na Amirah! Gusto ko ng mamatay! Patayin mo na ako! Tutal isa akong Dela Veja para mas makaganti ka! Ang mga Dela Veja ang dahilan bakit namatay ang mga ninuno niyo! Sila ang mga negosyanteng tinutukoy n’yo noon! Ibinaling lang nila ang sisisi sa mga kinakasuhan mo ngayon sahil sa makapangyarihan sila..” sigaw ko sakaniya kaya gulat ’tong napatingin saakin.

“ Ano?“ maangas at ’di makapaniwalang tanong niya saakin.

“Parang awa mo na Amirah, patayin mo nalang ako!” nanginginig kong usal at napatingin sa gilid ng kama kung nasan ang mga first aid. Nakakita ako ng gunting at agad kinuha ’to saka ibinigay sakaniya ’yun.

“Patayin mo ’ko Amirah! Patayin mo ’ko!” nanginginig ang kamay niya nang hinawakan ang binigay kong gunting. Napatulala diya ng ilang segundo roon.

“ Patayin mo na ako..ayoko na..“ nagmamakaawa kong saad pero pumikit siya ng mariin at binitawan ang gunting saka lumapit saakin at kinulong ako sa bisig niya.

“ Hindi Atarah, hindi kita papatayin. Hindi ikaw ang gagantihan ko, wala kang kasalanan dahil nga ikaw ang tumulong saamin ni Aida at ng anak niya kaya kailangan mong mabuhay  dahil sabay natin silang gagantihan. Ang mga nanakit saatin, papatikim natin ang mala impyerno na pinaranas nila..“ galit at seryosong wika nito kaya napaiyak ako lalo.

“ Magpapakalayo layo tayo, paghahandaan natin ang lahat at babalik tayo rito ng malakas, matatag, at handa para magdusa sila..“

---

Nyang note: Basahin n’yo bawat detalye mga besh lalo na ang susunod na update ko para hindi kayo malito. Sorry kung pinaiyak ko kayo promuse babawi ako bukas! Matutuwa kayo sa next update. Godbless you  Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments

Chapter 47

Atarah’s

POV

NAPABALIKWAS ako sa kinahihigaan ko nang mapansin kong hindi pamilyar ang tinutuluyan ko. Nilibot ko ang aking paningin, at tumambad saakin na nasa maliit akong kubo. Tinignan ko ang hihigaan ko, nakahiga ako sa isang papag pero may maayos naman na foam.

Tumayo ako at sumilip sa maliit na bintana.At nakita ko na marami ring kubo at may mga tao sa labas nito habang busy na busy sakanilang mga ginagawa.

“ Nasaan

ba ako?“ bulong ko sa sarili ko at pinikit ko ng mariin ang ulo ko, wala akong kahit anong naalala bukod sa niloko ako ng pamilya ko at ni Rare pati narin ang pagkawala ng anak ko.

Unti unti na namang nagsituluan ang luha ko nang maalala ko ang masalimuot na naranasan ng anak ko na hindi man lang nabigyan nang pagkakaton na masilyan ang mundo.

Nanginginig akong bumalik sa pagkaupo sa papag. Pinunasan ko lang muli ang luha ko nang biglang mapansin ko na walang kahit anong sugat, peklat at pasa sa katawan ko.

Kumunot ang noo ko dahil unti unti kong naalala kung ano ang nangyari sa hospital. Nasunog ’to, at sa pagkakaalam ko malapit na akong mamatay. Nasa langit na ba ako?

“

Pinuno

!

Pinuno

!

Umiiyak

na naman ang

binhi

!“ nabaling ang atensyon ko sa hinga na hingal na babae sa pintuan na naka damit na hindi ko maunawaan ang fashion pero paniguradong may tribo ’to dahil ang mga gan’to klase ng kasuotan ay nakikita kolang sa mga katutubong may kaniyang kaniyang tribo.

“S-sino

ka ?“ nauutal kong sambit kaya nanlaki ang mga mata niya at iniwan ako hanggang sa narinig ko nalang na sumigaw ’to.

“

Nagsalita

ang

binhi

!

Nagsalita

na!“ kumunot naman muli ang noo ko at unti unting tumayo sa kinauupuan ko saka lumabas sa pintuang gawa sa kahoy kung nasaan ang babae kanina.

Paglabas ko palang ay sumalubong na saakin ang mga gulat na gulat na tingin ng lahat ng tao dito. Ngumiti ako ng pilit at naglakad papunta sa gitna. “ Hello po? P-

pwede

po bang

magtanong

,

nasaan

ako?“ mahinahon kong sambit at mabilis na pinunasan ang namumuong luha sa pisnge ko.

Mas lalo silang napatulala saakin at animo pipi sila dahil walang nagsasalita ng kahit sino.

What’s wrong? Ano ba problema ng mga taong ’to? Nasaan ba ako? Is this heaven?

“ Ipaghanda

n’yo

ng

makakain

ang

binhi

..“ sambit ng isang matandang babae na lumabas sa isang kubo. Maputi na ang buhok nito at kulubot na ang balat niya parang nasa 60+ na ang edad niya na inaalalayan ng isang babae na satingin ko ay nasa 20s.

Sa isang iglap biglang nagsitalunan at nagkasiyahan ang mga tao dito. Tuwang tuwa silang nanakapagsalita na ako kaya lubos akong nagtataka pero kahit na wi-wierduhan ako sakanila ay pilit pa rin akong ngumingiti.

Lumapit ako doon sa matandang nagsalita habang nakangiti na ngayon saakin. Lumunok ako at kinagat ko ang labi. “

Ano

po ang

nangyayari

? Ang weird po..“ nagtataka kong sambit at nilbot ko ang paningin ko sa kabuuan ng lugar na kinatatayuan namin. Parang isang sobrang maliit na  barangay ’to. Nakapalibot rin saamin ang mga matataaas na puno na animo gubat. Tama nga ako, isang tribo ’to.

“Weird?” nagtatakang tanong nito.

“

Kakaiba

po, hindi ko

maintindihan

?“

naiiling kong sambit.

“Ako

si

Maco

, ang

pinuno

ng

Tribong

Dukit

. Wala kami

sa

posisyon

para

ipaliwanag

sayo ang

lahat

binhi

,

hintayin

nalang

natin

sila na

dumating

mamaya

.“ nakangiting saad niya bakas ang pagkaexcite.

“ Sino pong sila ?“ gulong gulo kong tanong.

“Ang

kapitan

na

kulay

abo

ang

mga

mata at ang

aking

malayong

kamag

anak

na

si

Amirah

..“ Si Captain Roks ba ang tinutukoy niyang abo ang mata? Siya lang naman ang kilala kong abo ang kulay ng mata.  At si Amirah ? Nakakapagtaka bakit sila magkasama? Taga dito rin ba sila?

D-mn ang sakit sa ulo.“ Atarah ..“ nabaling ang atensyon ko sa tumawag nang aking pangalan at sobra akong namangha nang mapagtanto ko kung sino ’yun.

“ Aida..“ ’di makapaniwalang  saad ko. Si Aida ang asawa ni Dohawi na pinuno ng rebelde sa Marawi. P-paanong nandito rin siya? Sh-t ang weird.

“ Atarah !“ tumakbo siya ng mabilis saakin at niyakap ako nang mahigpit. Agad kong napansin ang nagbago sakaniya, kumpara sa huli naming pagkikita ay malaki pa ang tyan nito pero ngayon ay wala na ng umbok dito. Nanganak na siya? Pero buko pa roon mas humabas nag buhok niya at halata na masyado ang wringkles niya.

Niyakap ko naman siya pabalik kahit gulong gulo sa ako sa nangyayari. “ Aida,

naguguluhan

ako,

bakit

gano’n ..“ wika ko at hinawakan ang ulo ko na unti unting sumasakit.

“

Maco

,

ibabalik

kolang

po

siya

sakaniyang

kwarto

para

makapag

pahinga

na.

Lubhang

naguguluhan

siya

sa

mga

nangyayari

.“ magalang na sambit ni Aida saka yumuko pa rito na talagang nagbibigay galang kaya gano’n na rin ang ginawa ko.

Tumango ang matanda at ngumiti saamin.“ Ipapatawag

ko kayo

kapag

nakahanda

na ang

pagkain

ng

binhi

..“ hindi ko na nakita ang reaksyon ng matanda dahil wala na akong nagawa nang hinila ako ni Aida papalayo sa mga tao doon at iginiya muli ako saakin kubo na tinutuluyan.

“

Anong

meron

Aida? Hindi ko

maintindihan

..“ tanong ko at nagmadaling naupo sa papag at siya naman ay sinarado ang pintuang kahoy.

Nagtama ang aming paningin, mapungay at seryoso ang mga mata niya habang nakatitig sa akin.

“

Atarah

, hindi ko alam kung

anong

tawag

sa

kondisyon

mo

dahil

si

Amirah

lang ang

nakaalam

.

Naalala

mo bang

sinabi

niya sayo noon na isa

siyang

isang

medical student?“ saad niya saka naupo sa tabi ko at hinawakan ang aking kamay.

“ Oo ..“ tumatangong sambit ko pero bakas pa rin panigurado sa ekspresyon ko na lubha akong naguguluhan sa mga nangyayari.

“Hindi ko

talaga

alam kung

paano

ipapaliwanag

sayo.

Hintayin

nalang

natin

si

Amirah

at Captain

Roks

..“ Tama nga ako, si Captain Roks ang tinutukoy ng pinunong Maco kanina.

“

Bakit

ako

nandito

?

Bakit

magkasama

si

Amirah

at Captain

Roks ?“ dalawang magkasunod kong tanong kaya bumuntong hininga siya.

“ Hindi mo ba

talaga

naalala

?

Lumuwas

tayo

dito

sa

Mindanao

noong

pagkatapos

mong

maaksidente

sa

hospital?

Pasensya

na ’di ko

talaga

alam

paano

maipapaliwanag

sayo ang

lahat

baka mali mali ang

masabi

kong

impormasyon

at

lumalala

pa ang

lagay

mo.“ malungkot na sambit niya kaya ako naman ang napakawala ng malalim na paghinga.

“

Nagka

amnesia ako?“ pangungulit ko pa dahil wala talaga akong maalala na pumunta kami salugar na ’to.

“Hindi ko alam

Atarah

patawad

talaga

,

hintayin

nalang

natin

sila..“ hirap na hirap n’yang sambit kaya nagtiim ang bagang ko.

“ Sige

..“ natahimik ako at bumuntong hininga. Sumulyap ako sa tiyan niya saka umangat muli ang tingin ko sa mukha niyang bakas ang matinfing pagaalala. “ Nanganak

ka

na?“ tanong ko pa rito kaya tinitigan niya ako ng nagtataka.

“ Oo

,

matagal

na..“ may pagaalinlangan na saad niya. Bakit gano’n ang reakasyon niya? Bakit parang mas na w-weirduhan siya sakin.

“ Nasaan

siya

?

Pwede

ko bang makita?“ kinagat niya ang kaniyang labi at pilit ’tong ngumiti saka tumayo sa kinauupuan naming papag.

“

Oo

naman,

saglit

at

tatawagin

ko.“ tumango nalang ko at ngumiti ng tipid saka hinayaan nalang siyang lumabas.

May mali talaga, sobrang kakaiba! Ang weird sh-t. Ano bang nangyayari? Gustong gusto ko na makausap si Amirah at Roks para tanungin bakit kami nandito?

Bakit sila umalis?

Bakit sila magkasama?

Bakit wala akong naalala?

Nagka amnesia ba talaga ako? 

Paanong nagkamnesia ako?

Wala namang akong naalala na nainjured ang ulo ko?

May Alzhaimers kaya ako?

Bakit ako nandito?

Bakit kami lumuwas dito?

Ay sh-t what’s happening?

Sumasakit na ng  sobra ang ulo ko.Para bang bumalik ang mga alaala ko noong hindi ko pa alam ang lahat ng sikreto ng pamilya ko. ’Yung tipong na stress ako at gulong gulo pa tapos ngayon gano’n na naman ang pakiramdam ko.

Biglang may kumaluskos sa pintuan at at tumbad saakin si Aida na buhat buhat ang isang magandang batang babae. Napaawang ang labi ko at kumunot ang noo ko. Nagtataka akong tumungin kay Aida. “

Anak

mo ’yan?“ gulat kong tanong.

“

Oo

Atarah

,

bakit

masyado

bang

maganda

? Hindi ba

halatang

anak

namin

ni

Dohawi

hahaha.“

natatawang saad niya kaya umiling iling ako.

“

Oo

maganda

siya

dahil

maganda

ka

rin naman Aida pero ang

ipinagtataka

ko

bakit

ang

laki

niya na?

Kakapanganak

mo lang ba?

Ilang

taon

na

siya

?“ ang huling kita ko nasa sinapupunan palang ni Aida ang bata pero bakit ngayon mukhang nasa 4 years old na.

Ngumuwi siya at nagtataka rin na tinignan ako. “Eh, 4 years ago

simula

nang

ipinanganak

ko

siya

..“ naguguluhang saad niya na mas nagpagulo sa utak ko. Lumapit siya saakin habang buhat ang batang hawak hawak ang bote ng gatas saka umupo sa pagpag na katabi ko.

“ Ano

?“ gulantang kong saad. Paanong 4 years ago?! Parang ilang buwang palang simula ng huli nmaing pagkikita ha tapos biglang 4 years ago. What the f-ck? Nananaginip ba ako?

“ Atarah

, alam kong

maraming

katanungan

sa

isip

mo pero ’di ko

talaga

masasagot

’yun

dahil

hindi ko alam kung

paano

maipapaliwanag

sayo ng

malinaw

basta ang

masasabi

ko lang

nagkaroon

ka

ng

sakit

..“ nagaalalang saad nito kaya bumaba ang tingin ko sa bata na nakatingin lang saakin habang pretendeng dumedede sa bote.

“ Hindi ba amnesia?“ paniniguro ko pero umiling lang siya.

“Hindi ’yun eh,

nakalimutan

ko ang

sinabi

ni

Amirah

samin

kung

ano

ba

talaga

sakit

mo..“ sumuko na ako sa pagtatanong kay Aida dahil mukhang wala natalaga ’tong alam.

“ Anong

pangalan

ng bata ?“pangiiba ko sa usapna dahil konti nalang talaga sasabog na utak ko.

“

Dawina .“nakangiting saad nito kaya hinaplos haplos ko ang pisnge ni bata kaya bumungisngis siya.

“ Isinunod

mo

siya

sa

pangalan

ng ama niya..“ natutuwa kong sambit dahil ’ Dohawi ’ ang pangalan ng ama.

Ngumiti siya ng pagkatamis tamis at hinawi ang buhok ng anak “Oo isinunod ko katulad ng sa anak––.” naputol ang sasabihin niya nang biglang may nagsalita.

“ Aida,

Kailangan

nang

kumain

ng binhid.Handa na ang

mga

kakainin

nito

.“ sambit ng lalaki na payat nasa 30s na.

“Oh

sige

,

susunod

na kami

Tamlok

.“ mahinahon na sambit ni Aida kaya napasulyap pa saakin si Tamlok at ngumiti ng malaki kahit hindi kumpleto ang ngipin nito bago tumalikod at naglakad palayo.

“

Bakit

tawag

nila

saakin

binhi

?“ nagtataka kong tanong habang nakangiti.

“ Dahil

sa

mala

dyosa

mong

kagandahan

Atarah

at

simulang

dumating

ka

rito

ay mas

naging

masagana

ang

lahat

ng

kinabubuhay

nila

kaya

gano’n

.“ ewan ko pero nagawa pang maginit ng magkabilang pisnge ko dahil sa hiya na gawa ng pamumuri niya saakin.

“

Anong

ba lugar ’to? ’Yung

eksakto

sana.“ saad ko habang nilalaro ang isang kamay ni Dawina.

“

Nandito

tayo

sa

dulo

ng Mindanao na kung

saan

isang

liblib

at

tagong

lugar ’to na

kahit

sino ay hindi

mahahanap

’to

bukod

sa

mga

talagang

naninirahan

dito

na

mga

Tribong

Dukit

..“ napatango tango ako dahil nakumpirma kong isang tribo ’to kaya parang isang maliit na barangay ang lugar na ’to.

“Kaya pala

ganoon

ang

kanilang

kasuotan

.“ natatango kong sambit dahil napansin ko kaagad ang kakaiba nilang kasuotan na parang naka mahabang sarong. Bumaba ang tingin ko sa suot ni Aida na parang normal lang na pambahay. “ Bakit

ikaw

, ang bata at ako

gan’to

parin

ang

kasuotan

?“ Si Dawina ay nakasandong pang bata at pajama samantalang ako ay malaking T-shirt at pajama rin.

“Hindi ko gusto ang

kasuotan

nila

masyadong

mainit

sa

katawan

ang tela at

nagkakaroon

naman sina

Dawina

ng

mga

pantal

sa

katawan

kapag

gumagamit

siya

ng

mga

maiinit

na

damit

samantalang

ikaw

naman ay

ayaw

pasuotin

ni Captain

Roks

ng

gano’n

kasi hindi

ka

nagiging

komportable

..“ inisip ko kung may naalala ba akong na hindi ako komportable habang suot ang mga damit nila pero wala talaga akong maalala kahit isa. Walang litrato na lumalabas sa saaking isip.

“Tara na baka

hinahanap

nila

tayo pero

pwede

ko ba

mabuhat

si

Dawina

.“ lumaki ang ngiti niya saka tumango siya at inabot saakin si Dawina na tahimik lang at patuloy na dumedede sa bote ng gatas.

Napatitig ako ng matagal rito atunti unting sumikip ang dibdib ko dahil paano kung nabuhay ang anak ko? Babae kaya siya o Lalaki?

Ngumiti ako ng mapait sa bata saka tumayo mula sa pagaupo sa papag.“ Hello

Dawina ..“ matamis na saad ko rito kaya inalis niya ang bote sa bibig niya at bumungisngis.

“Hi ma ma da–da.” hagikgik niya kaya napangiti ako dahil sa taglay nitong kacute-an.

“ Hirap

pa

siya

magsalita

Atarah

eh

kahit

four years old na..“ nahihiyang saad ni Aida kaya sinulyapan ko ’to.

“ Ok lang ’yun,

minsan

nga

6

pataas

pa hindi pa rin

nakakapagsalita

ang

ibang

bata eh..“ napasulyap ulit ako kay Dowina at bigla nalang sumagi sa isipan ko ang mga alaala na kasama ko si Akeila habang nasa bisig ko ang aking pamangkin. Namimiss ko na ang batang ’yun kahit pa na sinaktan ako ng mga magulang niya ng paulit ulit ay hindi ibig sabihin noon ay magagalit ako sa bata dahil wala naman siyang kasalanan at isa pa kadugo ko rin naman ’to hindi niya deserve ang galit ko.

Iginiya kami ni Aida sa isang gawa sa kahoy na lamesa sa gitna at pinaupo sa upuan na gawa naman sa bato. Malaki ang mga ngiti ng tao saakin habang manghang mangha na nakatingin saakin kaya ngumingiti ako pabalik sakanila.

Ang bilis, nakasetup na ang mga pagakin sa lamesa kung saan may dahon ng saging para lagayan ng mga pagkain. Prutas, kamote, maiz,  may kanin din at parang may mga karne ngunit ’di ko alam kung anong klase’yun. Baboy ba, baka o manok.

“

Magpasalamat

tayo

sa

bathala

at

naging

maayos

na ang

kalagayan

ng

ating

binhi

!“ masayang sambit nila at nagsayaw sila sa harap ko habang hawak pinapatunog nila ang maliit na gong.

“ Maupo ka na binhi at kumain ka ng marami..“ sambit ng Pinuno na si Maco na ngayon ay malapit pala saakin habang nakatingin ng matamis.

“Atarah, akin na ang bata para makakain ka ng ayos..” natutiwang sambit ni Aida.

“Sige na, ibigay mo na kay Aida .” sabat pa ni Maco kaya tumango ako.

“ Ah sige po .“ nahihiya akong inabot ang bata kay Aida sakaa naupo nalang sa upuang bato.

“ Kumain kana..“ nahihiya ako muling tumango at kumuha ng isang manga para tikman pero napansin ko na bigla silang natahimik kahit ang pagtunog ng gong ay tumigil dahil  nakatitig nanaman sila saakin  na animo manghang mangha.

“Hehe, kumain din po kayo..” nahihiya kong sambit at binalik ang manga sa lagayan.

“ Kumain na kami binhi !“ masayang sagot ng isang babae.

“Hindi siya makakain kung nakatingin kayo lahat! Magsibalik kayo sa mga ginagawa n’yong pagtatanghal.” maotoridad na saad ni Pinunong Maco.

Nataranta ang mga tao at nagsibalik sa mga ginagawa nilang pagsasayaw .“Kumain ka na Atarah..” nakangiting saad ni Aida.

“Ikaw? Kayo po? Hindi kayo kakain?” tanong ko kay Maco at Aida.

“Hindi na katatapos lang namin. Osya ipasok ko lang ’to Dawina saaming kubo para makatulog dahil mukhang inaantok na..” napatingin ako kay Dawina nakahiga na sa mga braso nang kaniyang ina.

“ Sige .“ nakangiti ko siynag tinanguan.

“H’wag kang mahiya, nang dahil sayo mas nakakain sila ng ayos kaya kumain na rin d’yan. Sige na..” napabuntong hining ako nang maglakad na palayo si Aida habg hawak ang kaniyang anak.

“Kayo po ?” nilipat ko ang paningin ko kay Maco na ngayon ay nakangiti pa saakin ng matamis.

“Kumain ka na. Tama si Aida nang dahil sayo mas sumagana ang panglaman sikmura namin.” saad niya pabago ako tinalikuran kasama ang babae na laging umaakay sakanya. Sinundan ko sila nang tingin sa kung saan siya pupunta at pumasok ’to sa isang kubo na pinaglabasan niya kanina.

Napabuntong hininga ako at kahit nahihiya ay sumunod nalang ako sa sinabi nila dahil nakaramdam na ako ng pagkalam ng sikmura ko.

Napapansin ko pa ang pasulyapsulyap ng mga tao saakin habang nagtatanghal sila sa harap ko kaya medyo naiilang ako pero hindi rin naman nagtagal ay unti unti akong nagiging comfortable hanggang sa natapos na ako sa pagkain dahil agad na rin naman akong nabusog kasi nga mabibigat sa tiyan ang mga nakahain sa lamesa.

“Nandyan na sina Kapitan! Parating  na!” napatigil sa pagsasayaw ang mga tao at sabay sabay kaming napatingin sa sumigaw. Napatayo naman ako sa kinauupuan ko. Sumulyap ako sa  itinuro ng lalaki na mapunong parte na animo gubat at ’di rin kalaunan ay unti unti ko ng naaninag na unang naglalakad na si Amirah.

Nagtataka akong tumingin sakaniya dahil sobrang haba na rin ng buhok niya at parang may  nagbago sakaniya pero ’di ko mawari kung ano ’yun. Naging matured ang itsura niya at mas gumanda?

Nanlaki ang mga mata niya habang palapit saakin kaya sinalubong ko na ’to agad. “ Amirah !“ natutuwa kong sambit na animo antagal naming hindi nagkita.

“Atarah, totoo nga..” masayang bulong niya at niyakap ako ng sobrang higpit.

“Care to explain to me? Ano ba talaga nangyayari?” kinalaas niya ang mga yakapan namin at sumulyap sa likod niya at dumapo ang paningin ko sa mga mata ni Captain Gray eyes pero agad din bumaba ang paningin ko sa buhat buhat nitong bata habang nakayakap sakaniya at mukhang tulog

“Anak n’yo?” pilit na ngiti ko sakanilang dalawa pero nginitian lang ako ni Amirah at iginiya palapit kay Roks. “ Captain Gray eyes .“ masaya kong usal.

Mas lalo ’tong gumwapo, mas naging manly ang aura niya at sobrang naging serious ang mga paninitig niya, mas tumingkad ang kulay abo niyang mga mata at humaba na rin ng bahagya ang buhok niya.

“Klyte ..” malambing na wika niya habang mukhang gulat pa rin na makita ako.

“Anak n’yo ba? Hindi ko akalain na kayo pala sa huli.” natutuwa kong sambit at pilit na sinilip ang batang natutulong sa braso niya.Napagtanto kong batang lalaki ’to. Nakafacemask ang at nakapikit rin siya.

Hindi sila nagsalita sa naging tanong ko pero tumikhhim bigla si Amirah kaya napangisi ako.

“Pwede ko bang makitang mukha niya?” Si Roks mismo ang nagbaba ng facemask ng bata at parang bigla ako nanghina nang makita ang mukha ng pamilyar na bata.

“ Ranch, open your eyes .“ malambing na wika ni Roks kaya unti unting bumukas ang mata niya sumilay agad saakin ang kulay abo mga mata niya katulad ng kay Roks at makapal din ang pilikmata nito pero ang kataka taka bakit kahawig niya si Rare kung anak siya ni Roks at Amirah?

Hulma palang ng panga, ilong, mata, kilay. Rare na Rare siya. Para itong little Rare Cedrick Grison pero teka paanong nangyari ’yun?

“Anak mo ba siya Roks?” Paniniguro ko kay Roks pero umiling lang ’to saakin at nginitian ako.

“He’s your son Klyte.” malambing na usal niya at mapungay pungay na mata akong tinignan.

“Ano?” agad nagtiim ang panga ko at nagsalit salit ang tingin ko kay Roks, Amirah at sa bata.

“Masyado mo siyang binibigla Roks.” iritadong sambit ni Amirah kaya napatingin ako sakaniya.

Hindi pinansin ni Roks si Amirah. “ Look at his lips, kahawig na kahawig sayo Klyte..“ puna ni Roks kaya napatitig ako ngayon sa batang lalaki na nakatingin narin saakin ngayon habang buhat buhat pa rin siya ni Roks.

“P-paanong nangyari ’to?!” gulong gulo kong sambit at napansin ko na lahat ng tao dito ay tahimik habang nakikinig lang sa usapan namin.

“Papa, Ma-ma.” nauutal pang sambit ng bata habang sabik na sabik na  magpabuhat saakin.

“Yes Ranch, Your mother is fine now..” napailing iling ako habang nakatingin sa batang version ni Rare. Nagsituluan ang luha ko at parang kinukurot na naman ang puso ko sa nalaman ko.Andaming tanong sa isipan ko pero sangayon kung anak ko nga siya ay gusto ko ’tong yakapin.

“C-can i?” tanong ko at inilahad ang kamay ko para mabuhat ang anak ko. Tumango at ngumiti si Roks saakin saka inabot ang baby ko.

Buhat buhat ko ang si Ranch ngayon kasabay nang pagiyak nya ay siya rin ang pagbuhos ng mga luha ko habang ang maliit niyang braso ay nakapalupot saaking leeg “ B-baby..“ nauutal kong saad saka niyakap ng mabuti ang anak ko.

Pinikit ko ang mga mata ko at pinakiramdam ang mainit na katawan ng anak ko. “ Mama ..“ usal niya muli kaya mas lalo akong napahagulgol at niyakap siya ng mahigpit.

“Mahal na mahal ka ni Mama anak..” patuloy kong sambit at hinahagod ang likod niya.

“Dumudugo ang ilong niya..” puna ni Roks kaya mas lumakas ang iyak ni Baby Ranch at ako naman ay nataranta.

“Ath, akin na muna si Baby Ranch. Hindi talaga pwede sakaniya ang mga gan’tong makakapagod sakaniya saka isa pa kagagaling lang  namin sa bayan para sa regular check up niya kaya ganito. “ mapungay pungay na sambit ni Amirah saakin kaya mas napaiyak ako.

“Anong bang nangyayari?” gulong gulo kong tanong at inabot nalang ang anak ko kay Amirah . “Maguusap tayo mamaya. Roks ikaw na bahala sakaniya.. “ sambit ni Amirah saka binuhat patakbo papunta sa isang kubo.

Gustong gusto kong sumunod pero pinigilan ako ni Roks. “ Just stay here Klyte.“ malamyos na sambit ni Roks at niyakap ako ng pagkahigpit higpit kaya niiyakap ko pabalik saka ko  pinikit ng mariin at dinamhiin ang yakap niya. “ Maraming komplikasyon si Ranch kaya kailangan namin magpabalik pabalik sa hospital..“ bulong nito saakin saka naramdaman ko ang ginawa niyang paghalik sa ulo ko.

“ Bakit Ranch ang pangalan niya?“ humiwalay ako sa yakapan namin at naabutan ko ang nangingilid niya luha sakaniyang mga mata kaya dahan dahan ko ’tong pinunasan gamit ang thumb ko na nagpangiti sakaniya.

“Ath, Ranch was the first word that you’ve said when you’re suffering depression and anxiety. We assume that you want us to named your son like that..” saad niya at siya naman ang nagpunas ng luha na tumutulo sa mga mata ko.

Depression and Anxiety? Ako? Wth.

“Ranch what ?“nanginginig kong tanong.

“Ranch Aberrant..” para akong kinapos ng hininga nang sinabi niya ang second name ng anak ko.

“Aberrant? Synonym of Rare.” diretso kong sambit kaya umigting ang panga niya at tumango tango.

“Yes,  Amirah suggested that dahil nakasanayan daw nila sinusunod sa ama ang pangalan ng mga bata but the first letter of Ranch is R stand for his father kaya sinunod nalang namin ang second name niya sa pangalan mo Atarah ang kaibahan lang Aberrant is the synonym of Rare..” bakit kailangan pang ganonin ang pangalan niya? Pero ok lang naman na saakin.Hindi ko na kailangan pang magreklamo dahil wala na akong magagawa.

“ What’s his surname? May Birthcertificate ba siya? Kailan ko siya pinaganak?“

“Yes, isinunod ko ’to saaking apelyido na ‘Montego’  Naasikaso ko na lahat noon pa mang ipinanganak mo siya noong August 14..” 

“Apelyido mo .” natatango kong sambit kaya pinagalaw niya ang panga niya at nagaalalang tumingin saakin.

“I’m sorry you don’t want? Hindi ka kasi nami––.” pinutol ko ang sasabihin dahil mas nagustuhan ko ang ginawa niya ’yun nga lang ay nakakahiya sakaniya. Ayokong dalhin ng anak ko ang surname na ‘Dela Veja’ at ‘Grison’ dahil pare pareho silang manloloko at mamatay tao.

“Ok lang naman saakin kaso nakakahiya sayo. He’s not even your son—.”

“Shhh, He’s my son Ath. Since the day that he cried in my arms I promise to myself and to you na ako ang tatayong ama ng bata kahit anong mangyari..” malambing na sa saad niya at hinawakan ang kamay ko.

Hindi ko alam kung anong isasagot ko, hindi tama na akuhin niya ang responsibilidad nang hindi niya naman kadugo pero baka kapag sinabi ko ’yun ay mas masaktan siya.

“ Ilang taon na siya?“

“3 years old.” Oh my god, ano ba talaga nangyayari? Ni hindi ko alam na nanganak ako 3 years ago.Wala naman akong trust issue na hindi ko nga anak si Ranch dahil ramdam ko ang lukso ng dugo sa pagitan namin ng bata.

“Bakit kulay abo ang mata niya?” nagtataka kong tanong.

“Its just a contact lense. Gusto kong kahit kulay na mata niya ay maging kamukha ng saakin Ath dahil unang kita mo palang sakaniya alam na alam mo agad na anak siya ng Ex mo..”

“What contact lense? He’s just a baby Roks! Bawal pa sakaniya ang ganyan.” bumuntong hininga siya at hinawi ng buhok kong humarang sa kamay ko.

“ Ranch was suffering to a vision problem and heart complication kaya pabalik balik kami ng hospital..“ seryosong saad nito at napagdesiyunan niya igiya ako paupo sa isang upuang bato. Napansin ko rin na tahimik pa rin ang mga na nakamasid saamin.

“ Why? Paano nangyari ’yun?“ nagtataka kong tanong dahil inalala ko nanaman ang mukha ng anak ko na maputla.

“He’s a premature baby Klyte at bukod doon maraming kang pinagdaanang sakit at disgrasya habang nasa sinapupunan mo siya kaya andaming naging komplikasyon sakanoya. Maswerte pa at nabuhay siya. He’s really strong like you Ath..”

napakagat ako sa aking labi at nilabanan ang luhang nagbabadya nanaman na tumulo.

“I don’t get it Roks. Sinabi saakin patay na ang anak ko. P-paanong buhay siya bigla?”

“We believe that you really lost your child Klyte pero napansin namin ang kakaibang paglaki ng tiyan molagi ka ring nagsusuka pero hindi ka naman naglilihi kala namin may iba kang sakit. Maybe ulcer pero nang makita ka ni Maco  sinabi niyang buntis ka daw. Ofcourse nagtaka kami paanong nangyari ’yun. Na depressed ka nga dahil sa pagkawala ng anak mo tapos biglang buntis ka naman pala talaga?” naiiling iling na kwento ni Roks.

“Kung depressed ako paano naalagaan ang baby sa sinapupunan ko?” naguguluhan kong tanong.

“We bought Pregnancy Test to comfirm if you’re pregnant and guess what its positive. Acording to Amirah,  She’s a medical student and alam niya ang gagawin niya and I don’t really know kung paano niya narinig ang heartbeat ng bata sa sinapupunan mo but since then binantayan na talaga namin ang kalagayan mo at ako ang nagaalaga sayo hanggang sa manganak ka. .” nakangiti niyang sambit kaya napasinghap ako.

“Paano ba tayo napunta sa lugar na ’to? Wala talaga akong maalala..” kumunot ang noo niya at kinagat niya ang labi niya.

“Tumulong ako sa paghahanap nang mawala ka noon Ath until we find out that you’re with the son of the president. Nag positive ka sa Covid-19 and hindi kita magawang bisitahin at makita man nalang dahil bawal ’yun hanggang sa nasunog ang hospital I thought kasama ka roon kaya grabe ang panlulumo ko pero nakatanggap ako ng tawag sa isang Unknown Number, when I answered the call I find out that she’a Amirah ang babaeng rebelde sa Marawi.

Humihingi siya ng tulong saakin dahil nga nasa poder ka niya raw and syempre hindi ko soya tanggihan lalo pa’t para sa kapakanan mo Klyte.“ seryosong saad nito kaya napatango tango ako.

“ Then?“

“Sinabi niya saakin lahat lahat ng pinagdaanan mo at naging problema mo kaya kailangan niyong magtago. I helped her, I suggested na dalhin ko sana kayo sa ibang bansa at sagot ko ang lahat ng gastos pero tumanggi siya dahil malalaman kung nasaan daw kayo ng pamilya mo kapag nagkataon at sasaktan ka na naman nila muli kaya ang gusto niya bumalik ng Mindanao, Sa liblib na lugar kung saan namumuno ang malayong kamaganak niya daw gustong magtago kasam ka para wala talagang makahanap sainyo. Pinagbigyan ko siya para sayo Klyte. I dropped military to stay and take care of you because you suffered at depression and anxiety. Ilang beses ko sinabi kay Amirah na kailangan mapatingin ka ma sa espesyalista but she always refuse it hindi raw pwedeng ipacheck up at magkaroon ng mga record sa hospital dahil tyak na matuton tayo ng pamilya mo.” Huming siya ng malalim at patuloy siy sa pagkukwento.

F-ck depression and anxiety baka ’yan ang dahilan kaya wala akong naaalala ngayon?!

“I don’t know what to do Klyte, basta ang gusto ko lang ay maging ok ang kalagayan mo pero pinipilit ni Amirah na mas mapapala ang sakit mo kapag natunton ka ng mga nanakit sayo para kang nag karoon sin ng Trauma Disorder, kayang kaya naman daw ni Amirah na alagaan at gamutin ka dahil medical student din siya at may alam talaga sa mundo ng medisina..” paliwanag niya pa kaya pinikit ko ng mariin ang mga mata ko.

“Bakit wala akong maalala?” naguguluhan kong sambit.

“Amirah has an explanation with that Klyte, magusap kayo mamaya. Siya ang nakakaalalam sa lahat nang nangyayari sa kalusugan mo..”

°°°

NAKASULYAP ako sa mahimbing na natutulog na si Ranch sa sakaniyang malambot na kama. Nandito kami sa kubo na tinutuluyan ng anak ko, kasama niya pala sa kubo na ’to si Amirah dahil siya na talaga ang  nag aalaga sa anak ko simula nang ipinanganak ko ’to. Samantalang sa kubo ko ay kasama ko si Roks para bantayan naman ako pero hindi naman siya natutulog katabi ko, sa lapag daw ’to.

Sa maliit na kubo na ’to may mga equipment katulad nalang ng tank ng oxygen dahil madalas kinakapos si Ranch sa paghinga. May Nebulizer din kasi may pagkakataon na hihikain siya. May mga gamot at kung ano ano pang mga pangangailangan ni Ranch ay nasa kwartong ’to.

Sinabi ni Amirah na halos gastos lahat ni Roks ’to may ambag naman siya at nang ibang katribo pero hindi ganoon kalaki kagaya ng inilalabas na pera ni Roks. Nahihiya na ako ng sobra kay Roks dahil ginagawan niya talaga ng pabor ang anak ko.

“Atarah, tara na at lumabas muna tayo para makapag usap, alam kong maraming bumabagabag na tanong sa isipan mo..” sambit ng kakapasok lang na si Amirah.

Hindi ako nagsalita at tinignan ko siya na parang ‘Ayoko’ look dahil mas gusto kong kasama ang anak ko kaya napabusangot siya. “H’wag mo ’kong tignan ng ganyan ’di naman mawawala ang anak mo nandito naman ang asawa mo este si Roks..” sinamaan ko ng tingin si Amirah dahil sinadya niya talaga sabihin ’yun kaya napansin ko ang pagngisi ni Roks.

“Klyte, don’t worry ako na bahala sa anak natin..” malakong saad niya kya inirapan ko siya saka bumuntong hininga at tumango.

“Doon tayo magusap sa kubo mo..” lumabas kami sa kubo ni Ranch at nagtungo kami sa kubo ko. Ang mga kasamahan namin dito ay nagkakaroon ng kasiyahan dahil nga nakapagsalita at gumaling na ako.

“Kamusta ang pakiramdam mo? May masakit ba sayo? “ tanong nito habang naglalakd kami.

“Ulo ko dahil sa naguguluhan ako nangyari..” nakangiwi kong samabit kaya tinanguan niya ako.

“Milagro no? Hindi mo akalain na mabubuhay ang anak mo..” saad niya pa hanggang sa makapasok na  kami sa kubo namin.

“ Explain mo nga ang nangyari..“ naguguluhan kong tanong kaya ngumiti siya at pareho kaming naupo sa papag dito.

“Wala ka talaga naalala?” mpanuring tamong nito kaya umiling ako.

“Wala as in, ang huli kong naalala ’yung nasunog ang hospital.” sambit ko kaya kumunot ang noo niya at inilagay ang kamay niya sakaniyang babae.

“4 years ago you started suffering stress, anxiety and depression.” Seryosong panimula niya kaya napatango tango ako.

“Depression is technically a mental disorder, but it also affects your physical health and well-being. Hindi ako nakapagtapos ng pagaral ng medisina pero marami akong nalalaman saka sa tulong ng mga libro at pagtatanong tanong ko sa mga doctor sa bayan I learn more about some of the most common symptoms of depression, as well as how depression can affect your entire body, especially if left untreated lalo pa’t ako lang ang nanggagamot sayo sahilhindi maari na ipatingin ka sa mga espesyalista.” hindi ako nagsalita at nakinig lang sa mga sasabihin niya.

Bumuntong hininga siya at tinignan ako mata sa mata. “ You’re nurse kaya maintindihan mo ang sasabihin ko Ath.“

“ Yes ..“ natatango kong sambit kaya huminga siya ng malalim.

“S tress and anxiety.   Anything that makes it harder to concentrate and lock in new information and skills can lead to memory problems. Stress and anxiety fill the bill. Both can interfere with attention and block the formation of new memories or the retrieval of old ones..” napaawang ang bibig ko dahil unti unti ko ng nuunawaan.

“Alam mo naman na ang symptoms of depresion its include overwhelming sadness, grief, and and lessening of pleasure in things you ordinarily enjoy. Lahat ng sintomas nangyayari sayo, nihindi ka na talaga makausap at tulala ka nalang .” nagtiim ang bagang ko dahil hindi ko akalain na nag suffer ako sa ganoong sakit.

“ You have trouble sleeping at night. Kitang kita ko paanong dilat at tulala ka pa rin kahit hating gabi na. Madalas lagi kang umiiyak at galit. Minsan maabutan nalang kitang walang malay o ’di naman kaya sisigaw dahil sumasakit ang ulo mo at katawan mo.“ I bit my lower lips and clenched my jaw.

“ Talagang hindi ko naalala ang nangyari 4 years ago no..“ tumango tango siya.

“ 4 na taon mo nilaban ang Anxiety, Depression and

Stress nang walang espeyalista na tumitingin sayo. Pinapainom kita ng nga gamot at may mga side effects ayon sa sinabi ng kakilala kong doctor. Your case was Rare, I mean kakaiba pero don’t worry kapag dumating na ang takdang oras na makaalis na tayo ay ipapatingin kaagad namin sa espesyalista ang case mo..“ Napatango tango ako dahil nagegets ko na bakit hindi ko naalala ang mga nangyayari noong mga panahon na nad-depress ako.

“I get it..Ang sa anak ko naman paanong nangyaring nabuhay siya at ano ano ang sakit niya?” sunod sunod na tanong ko sakaniya.

“ Hindi ko rin alam Ath paanong nangyaring may buhay na bata sa sinpupunan mo kung naniniwala ka naman talagang patay na ’to. Nagugulat nalang ako dahil napapansin ko ang paglaki ng tyan mo at palaging pagsusuka mo, bumili ako ng PT noon Ath at nakumpirma kong buntis ka bukod sa naririnig ko ang pagtibok ng puso ng baby..“ napatango tango ako at ’di na ngsalita dahil pinoproseso ko pa sa utak ko ang kahat ng mga sinabi niya.

Bakit sinabi nila saakin na patay na ang anak ko noon? Niloloko ba nila ako o talagang nagkamali lang sila?

   Nagsalita muli siya at ako naman ay tahimik lang na nakikinig. “ Ang huling araw na nakausap pa kita ng matino Ath noong nasa kwarto tayo sa tinutuluyan namin sa Manila. Nagmamakaawa kang patayin kita kasi namatay na ang anak mo pero hindi ko ginawa ’yun dahil gusto kong matulungan ka. Gusto kong magtulungan tayo para paghigantian ang mga taong mga taong nanakit saatin ang Dela Veja, that’s why humingi ako ng tulong sa kapitan noon sa Marawi na alam kong malaki ang matutulong saatin lalo pa’t may pagtingin siya sayo..“ napakagat sa labi lalo pa nng marinig ko ang huling nilintaya niya.

“Gusto ni Roks na pumunta tayo ng ibang bansa sagot niya lahat ng gastos pero hindi ako pumayag dahil alam kong malalaman agad ng pamilya mo na buhay ka Atarah,

makapangyarihan sila alam mo ’yan kayang kaya nila tayong mahanap  kahit sa ibang bansa pa..“ tumango ako sa sinabi niya.

“Paanong hanggang ngayon dito hindi tayo nahanap, eh nasa Pilipinas lang tayo?” tanong ko pa sakaniya.

“Sobrang tago ng lugar nito walang kahit sinong nakakapunta dito bukod sa mga taga rito dahil madalas ang mga hindi taga rito ay naliligaw lang. Napili kitang itago dito dahil alam kong walang makakilala sayo at isa pa ang pinuno dito ay malayo kong kamaganak kaya kinukop nila. Tinulunga tayo ni Roks, wala tayong sapat na pera nina Aida para makapunta dito kaya pingastusan niya tayo. Alam mo bang tumigil muna siya sa pansamnatala  sa pagsusundalo para samahan kayong magina dito..” nakangiti niyang saad.

“ Why did he do that?“ kunot noong tanong kaya napabusangot siya.

“ Manhid ka ba? Mahal ka nga bniya eh..“ Natahimik naman ako sa sinabi niya kaya ngumisi siya. “ Ilang beses namin pinagawayan ni Roks ang tungkol sa pgpipilit niya na ipadala ka  sa bayan para mapatingin ka sa mga espesyalista ngunit hindi pwede ’yun dahil possibleng mamukhaan ka nila sapagkat sikat ka..“ duretsong sambit nito.

“ Ha ?“ nagtataka ko pang wika habang nakakunot ang noo.

“Natatandaan mo naman na sikat ka dahil sa ikaw ang dahilan kaya nahuli kami sa Marawi, pero bukod doon sumikat ka din dahil nagkaroon ka ng Covid-19 at sobrang sumikat ka pa ng ibinalita na namatay ka na dahil sa sunog sa hospital para lang tumulong sa ibang tao sa loob pero ang totoo niligtas kita noon dahil sa isang batang babae..” bigla kong naalala na sinabihan niya na ako noon kung paano niya ako niligtas.

“Akala nila talagang patay na ako?” yumuyukom ang kamao ko sa galit.

“Oo Alam ko mayroon silang natagpuan na katawan nagsagawa ng DNA test sa pangunguna ng G-go mo g ex at nagpositive daw na ikaw ’yun kaya pinagtatakhan ko ng matindi ’yun? Bakit nila papalabas na patay ka na kaya gumawa ako ng conclusion sa utak ko. Si Rare ang nagtest sa bangkay na sinasabing ikaw baka pinalabas niyang patay ka na para tuluyan na sila magsama ng ate mo hindi ba may past sila?” nagtaka naman ako sa sinabi niya. Wala akong naalala na inopen ko sakaniya ang tungkol diyan.

“ Paano mo nalaman ’yan?“ mapanuri kong saad at inobserbahan ang magiging reaskyon niya pero still seryoso pa rin.

“May nagsabi saakin noon na Dela Veja talaga ang may kasalanan sa lahat kaya maghirap ang buong mindanao at nakumpirma ko ’yun sayo pero bukod doon sa sinabi niyang impormasyon tungkol sa ginawa ng Dela Veja kinuwento rin ng taong ’yun na biktikma ka lang din at hindi dapat ako magalit sayo..” nanlaki ang mga mata ko habang nakatitig ng seryoso sa mukha niya.

“Si Doktor Daez ba? Eh siya rin nagsabi na patay na ang anak ko eh!” galit na sambit ko dahil nagsinungaling ’to saakin.

“No hindi siya,  Talaga? Baka niloloko ka nun..” mariin niyang sambit dahil naging miserable ako dahil sa sinbi niyang patay na ang anak ko pero bakit kahit si Nurse Joanna sinasabing patay na rin ang anak ko? Possible kayang hinayaan mabuhay ni Rare ang anak namin at hindi niya na itinuloy ang pagpatay dahil dugo’t laman niya rin ’yun o sadyang nagkamali lang talaga si Nurse Joanna at Dra. Daez?

“Siya ang nagsabi sakin lahat ng baho ng pamilya ko at panggago ni Rare!” tumaas nag boses ko at parang kumalam ang puso ko. Niloko nila ako! P-paano kung hindi naman pala talaga totoo ang sinabi niya tungkol kay Ate? Pero hindi eh, may mga ebidensya siya na sinasabing totoo lahat bukod lang doon sa sinabi niyang patay na ang anak ko.

“ Admit it Ath nagkakamali rin kayong mga nurse at doctor, baka nagkamli lang sila ng sinabi sa’yo or baka naman mali ang binigay sakanila na impormasyon ng mga nakakataas..“ napatango tango dahil hindi naman talaga sila ’yung pinaka humahawak ng case ko kung hindi si Rare dahil tumutulong lang talag sila. “Anak mo talaga si Ranch alam ng buong tribo ’yan, ni Aida at Roks.”

“Alam kong anak ko siya Amirah, naramdaman ko ’yung

konektado naming damdamin at lukso ng dugo..“

mahinhon kong sambit at inalala ang unang pagkakataon nang makita ko si Ranch.

“At malabong anak mo ’yun sa ibang lalaki dahil halata namang kamukhang kamukh ni Dr. Rare.” nakangisi niyang saad kaya inirapan ko ’to.

“Paano ako nanganak kung na depressed ako? Hindi ko maimagine at maalala eh..” nakanguso kong tanong.

“Pahirapan ang paglabas ng bata dahil hindi ka umiire man lang, ang mayordoma dito sa tribo ang nagpaanak sayo samantalang ako assistant niya lang tapos si Captain Roks taga hawak ng kamay mo, asawa wannabe lalo pa’t patuloy kalang sa pagiyak pero sa awa ng dyos nailabas ang bata ng ligtas pero ’yun nga lang andaming complication..” malungkot na saad niya.

“Eyes and Heart problem..” mahina kong saad pero tumango siya.

“ Premature si Ranch, 35 weeks palang siya nang inilabas mo. Premature babies have less time to develop in the womb. This makes them more likely to have health complications and birth defects .“ sa una palang nakukuha ko na ang punto niya.

“Some of the health issues that may affect premature babies include vision and hearing problems. This is because the final stages of  Vision and hearing development occur in the last few weeks of pregnancy.” sagot ko naman kaya lumaki ang ngiti at tumango tango.

“ Tumpok Atarah! The eyes develop the most during the last three months of pregnancy. This means that the earlier a baby is born, the more likely they are to experience eye problems .“ napapikit ako ng mariin dahil hindi ko maimmagine na nakikipaglabn ang anak ko sa sakit na ’yun.

“ Ok nagegets ko na ..“nanginginig kong wika dahil sumisikip ang dibdib ko.

“Many eye issues stem from an abnormal development of blood vessels, which can lead to vision impairment. While the eyes might look normal. Napansin na namin simula pa noong sa bata na hindi siya nag reresponse sa kahit anong bagay o pagbabago bago ng ilaw.”

“Ano ang tawag sa pinaka sakit niya  ’diba nac-chek up siya lagi?” tanong ko nang makalimutan ko ang tawag sa ganoong sakit.

“The eye disease retinopathy of prematurity or ROP. His retina become damaged because of the abnormal blood vessels begin to swell and leak blood due to improper oxygen levels. When this happens, his retina can detach from the eyeball, triggering vision problems. In some cases, it can lead to blindness.” I knew it, maaring tuluyan na siyang mabulag.  Napakagat ako saaking labi dahil sa sinabi niya sobramg nasasaktan ako para sa anak ko.

“ What about his heart?“ tanong ko pa.

“ Mahinang bata si Ranch, maswerte pang nabuhay siya. Andami mong pinagdaanang sakit at mga aksidente kaya bukod sa pagiging premature niyang bata ay nagkaroon ’to ng  defect dahil nga sa mga nangyari sayo, Imagine Nag positive ka sa Covid-19, muntik ka ng masunog, nadepressed at nagkaroon ka pa ng anxiety that’s why he’s born with congenital heart defects..“ nagsituluan na naman ang mga luha ko dahil ang sakit sa puso na napagdadaanan ’yan ng anak ko.

“Nabuhay nga ang anak ko pero nag s-suffer naman siya sa mga ganyang sakit..” naiiyak kong saad kaya malungkot siyang tumingin saakin.

“Kailangan niyang ma heart transplant. Malaking pera ang gagastusin sa operation at paghanap ng donor Ath handa naman si Roks na gumastos ng malaki para sa bata dahil itunuring niya na ’tong anak ang kaso lang ang mahirap hanapin ay magiging heartdonor.Kung makikita mo lang kung paano nahihirapan ang bata maiiyak ka nalang at mapapasabi ka ns sana ikaw nalang ang nakaranas ng mga ganoong sakit at  hindi na nh inosenteng bata na kagaya niya kasi kahit ako na hindi niya kaano ano nasasaktan na sa nangyayari sakaniya ikaw pa kayang ina niya..” mas lalo akong napaiyak kaya agad niya akong niyakap.

“ Pumunta tayo sa ibang bansa——.“ pinutol niya agad ang sinabi ko.

“Hindi pa pwede ngayon Atarah hindi pa tayo handa para malaman nila n buhay ka. Ang mga Dela Veja at si Rare paniguradong guguluhin at sasaktan muli kayong magina.” napahagugol ako ng sobra.

“No Hahayaan ko nalang mamatay ang anak ko?” nanginginig kong sambit.

“Ath, kung aalagaan natin si Ranch ng ayos ay wala namang mangyayari sakaniya. Sabi ng doctor niya maari pa siyang umabot ang pagiging malakas ng puso niya hanggang sa mag binata siya. Kaya kami inaalalagaan namin ’to ng ayos and as much as possible iniiwasan namin mapagod, makipaglaro at kung ano ano pa makaapekto sakaniyang puso para hindi siya atakihin. Mahaba haba pa ang panahon natin para mapaghandaan ang pag ganti sakanilang lahat at kapag nagtagumpay tayo mapapagamot na natin si Ranch..” malambing niyang saad.

“Gusto ko nalang malagay sa tahimik na lugar kasama ang anak ko, ayoko ng bumalik sa pamilya ko. Ayaw ko ng gumanti.” nanginginig kong saad.

“Baka nakakalimutan mong sila ang dahilan kaya nangyari sayo at sa anak mo ’yan Atarah. Kung hindi ka naman nila niloko at pinaglaruan ay hindi ka magkakaroon ng mga sakit, hindi kayo maghihirap, hin—–.” biglang gumising ang galit ko dahil sa sinabi niya, tama siya ang Pamilya ko at si Rare ang dahilan bakit kami nahihirapan ng anak ko ngayon.

“Tama ka, sila ang dahilan. Sisingilin ko sila sa lahat ng ginawa nila. Magbabayad sila ng mga pagkakautang nila saakin ipaparanas ko ang mala impyernong nararanasan ko at ng anak ko.” galit kong usal na nagpangiti kay Amirah.

---

Nyang note: Ayiee, natuwa naman kayo sa twist? Hahaha. Anyway Godbless you all Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave comments.

Chapter 48

Atarah’s

POV

ILANG ARAW na ang nakalipas simula nang mapagtanto kong buhay ang anak ko. Sumaya ang puso ko nang malaman ko ’yun lalo pa’t alam talaga ni Ranch ako ang tunay niyang ina niya kahit hindi ko siya naalagaan ng tatlong taon.

Kinukwento nga saakin ni Roks kung gaano talaga kagusto ni Ranch na lumapit saakin noong mga panahon na d-depressed ako pero hindi pwede kaya talagang habang nagkukwento saakin sina Aida, Roks and Amirah sa mga karanasan ni Ranch nang wala ako ay talagang naiyak ako ng sobra sobra. Ang sakit sa puso sobra, andami kong pagkukulang sa anak ko lalo pa noong mga panahon na nag s-suffer siya sa sakit niya kaya nga sisiguraduhin kong pupunan ko ang lahat ng pagkukulang ko sakaniya.

Thanks to Roks, Amirah and Aida dahil sila ang tumayong magulang kay Ranch habang ako ay wala dahil sa letcheng sakit ko.

Hindi ko akalain na nadepressed ako dahil sa maling impormasyon na binigay saakin. Pinangunahan ako ng takot at galit noon pero pinagtatakhan ko bakit ba nila sinabi na wala na ang anak ko? Talaga bang niloloko lang ako ni Nurse Joanne at ni Dra. Florely? Kung oo possible kayang hindi rin totoo ang mga sinasabi niya about kay Rare at sa pamilya ko?

Pero malabong mangyari na hindi totoo ang mga ’yun dahil mga may ebidensya siya at tama si Amirah possibleng mali ang ibinigay talaga sakanilang impormasyon dahil nga hindi naman sila ’yung pinaka nakahawak sa case ko parang nag a-assist lang sila doon. Naalala kong ang sinabi ni nurse Joanna at Dra. Florely noon na si Rare talaga ang totoong may hawak ng case ko kaya malaki ang posibilidad na pinagplanuhan niya lahat na ipalabas na namatay ang anak namin para mas mapariwara ang buhay ko at sinuwerte nga naman siya dahil nasunog ang hospital mas mapapabilis niya maipapalabas sa buong bansa na patay na ako nang sagayon ay mabuo na sila ng Pamilya niya. Akisha, Rare and Akeila.

Wow. ’Di ba?

Ano kayang magiging reaksyon nila kung buhay ako at ang anak ko? Hindi ko mapigilan hindi maexcite lalo pa’t sa mga teleserye at libro ko lang nakikita saka nababasa ang revenge thingky na gan’to pero gagawin ko na rin dahil hindi maalis ang galit sa puso kong hindi ko ’to bubuhos sa mga tao naging dahilan nang paninigas muli ng puso kong wasak.

“

Buti

pa ’yang

Anak

mo

Atarah

mas

magaling

pa

magsalita

kaysa

kay

Dawina

, English speaking pa eto naman

kasing

si

Roks

kinakausap

lagi

ng English

si

Ranch..“ natawa naman ako sa sinabi ni Aida. Yes tama si Aida diretso na magsalita si Ranch kumapra kay Dawina at nakakapagsalita rin ng English na tama ang diction and pronunciation.

Nandito kami ngayon sa kubo namin ni Ranch habang masayang nilalaro ni Roks ang batang sina Dawina at Ranch sa papag na may malambot na kama samantalang kami ni Aida ay nakaupo sa upuang kahoy dito pa rin sa kubo habang nakamasid sakanila habang nagtatahi ng damit.

Nakakatuwa nga dahil may supply pa rin ng kuryente rito dahil ’yun kagagawan ni Roks. Siya ang nagbabayad ng bill dahil hindi pwedeng walang eletricfan si Ranch at kinakailangan rin na isaksak ang mga ginagamit na equipment incase na nagkaroon ng emergency kay Ranch.

Magkasama na kami ni Amirah and Ranch na natutulog ngayon sa kubong ’to. Niloloko nga ako ni Amirah gusto niya si Roks nalang dito kasama namin paea ’ Happy Family ’ daw pero tumangi si Roks kasi alam niyang ’di ako komportable at baka mailang na ako lalo pa’y ngayon namulat na ang kaisipan ko.

“ Gano’n

lang

talaga

Aida. Problems developmental delays

tawag

sa

gano’n

. Many delays aren’t serious pero may problem ba

siya

sa

pandinig

?“ tanong ko pa habang nakatingin sa damit na tinatahi ko.

“Wala naman

ehh

.“ tinigil ko ang pagtatahi at inangat ang tingin ko sakaniya.

“Maybe, She have a problems with her tongue or the roof of her mouth, which makes it hard to form sounds and words.

Nakakapagsalita

naman

siya

pero

bulol

lang

diba

?

Minsan

din kasi

talaga

sa

mga

nakakasalmuha

ng bata ’yan kung

kinakausap

ba

siya

madalas

or hindi.

Na-addopt

nila

’yung

mga

words na

naririnig

nila

sa

paligid

like Ranch,

dahil

nga

madalas

iningles

siya

ni

Roks

edi

unti

unti

siyang

nakapagsasalita

ng english.“ sambit ko pa saka sulyap sa anak ko na nakangiti habang nilalaro ang mga laruan niyang binili raw ni Papa Roks niya at ni Tita Aida niya.

“

Lagi

ko

namang

sinasama

’yang

si

Dawina

kay Ranch

pati

Roks

at

sa

iba

pang bata

dito

pero

mahina

talaga

siya

makisabay

.“ malungkot na saad ni Aida kaya napangiti ako.

“May ganon cases Aida, don’t worry

magiging

maayos

din

siya

habang

lumalaki

.“ wika ko sabay ngiti kaya ngumiti rin siya pabalik at tumango. “

Roks

check mo kung may

namamawis

na naman ang

likod

nila

.“ sambit ko dahil pawisin ’tong si Ranch at hindi magandang nagpapatuyo siya ng pawis sa likod niya.

“Ranch, Your Mama wants me to check your back.

Tumalikod

ka

..“ utos ni Roks kaya tumalikod sakaniya ang anak ko.

“Papa gusto ko

si

mama mag wipe ng sweat ko please..“ natawa ako sa pag conyo niya, may naalala tuloy ako tss.

“Ok

sige

.“ Matamis kong sambit saka tumayo sa kinauupuan ko para magpunta sa cabinet upang kumuha ng dalawang white towel na paminas ng pawis nila sa likod. “ Roks

,

ikaw

nalang

magpunas

ng

pawis

sa

likod

ni

Dawina

bilis

na.“ saad ko saka inabot sakaniya ang isang towel at umupo rin ako sa kama.

“ Baby, are you hungry na? Gusto mo bang

ipagtimpla

na kita ng

gatas

.“ tanong ko habang pinupunasan ang likod niya pero umiling lang ’to at ngumiti. “ Play with us please ..“ nakanguso n’yang sambit kaya napangiti ako ng matamis.

Ang cute ng anak ko. Manang mana sa Mommy niya. Bagay na bagay niya talaga ang contact lense niyang kulay Gray na may grado. Kung wala ’to halatang halata na anak na talaga siya ni Rare pero dahil sa kulay abo niyang mata ay mapagkakamalan mo naman na siyang anak ni Roks kahit pa hindi nito kamukha.

“

Dawina

,

pupunasan

lang ni Tito ang

likod

mo

h’wag

malikot ..“ mahinahon na sambit ni Roks kay Dawina na patuloy pa rin sa paglalaro.

“Ate

Dawina

listen to my Papa..“ kunot noong usal ni Ranch saka inagaw ang laruan na hinawakan ni Dawina.

“

Aba’t

napaka

cute

niyong

apat

parang happy family!

Pahiram

nga

ako ng

telepono

mo

Roks

at

pipicture

-an kayo.“ tuwang tuwa na sambit ni Aida habang mapangasar na nakatingin saaming apat.

“Aida naman

ih ..“ bussngot na sambit ko dahil wala na talaga siyang tigil kaasar saakin kay Roks.

“ Nakakatuwa

anak

nagiging

kalevel

mo na ang

kagandahan

nina

Tita

Atarah

mo..“ humigikgik na sambit ni Aida habang nakatingin kay Dawina. Napangiti ako nang bahagya kasi talaga napakagandang bata ni Dawina. Kulot ang buhok niya na shiny tapos maputi rin. Matangos ang ilong at bilugan ang mga mata.

“ Here ..“ sambit ni Roks habang nakalahad na ang Iphone X niya habang nakangisi pa kay Aida.

Maraming pinanood at pinakiya saakin si Roks sa phone niya nang mga picture at video ni Ranch simula pagkabata. Kahit nung inilabas ko palang siya kamukhang kamukha na talaga siya ng ama niya. Napakagwapo at perpekto ang mukha na animo anak ng greek god.

“

Paano

ba ’to? I-click lang?“ inosenteng saad ni Aida habang nakatayo na at nilanscape ang phone para kuha kaming lahat.

“ Yes ..“ tumatangong sambit ni Roks habang nakatitig saakin kaya iniwas ko agad ang tingin ko.

“ Ath ..“ napatingin muli ako kay Roks dahil tinawag nito ang pangalan ko. “What ?” tanong ko pero nginitian niya lang ako saka pinunasan ang noo ko gamit ang towel.

“Papa! No, I want to wipe my mama’s sweat..” naiiyak na sambit ni Ranch at pinigilan si Roks kaya napangiti ako. Posessive at selos ang anak ko.

“ Seloso

ng

Anak

ko ..“ puna ko saka binuhat ko s’ya paharap saakin at inabot sakaniya ang towel. “ C’mon wipe my sweat baby..“ kinagat niya ang mapula niyang labi at pinunasan ang noo ko ng dahan dahan.

Kaya napatitig ako nang malapitan sa mukha niya na may mahabang pilikmata ,medyo mayabong na kilay at ang bukod tanging na mana niya saakin ang labi na manipis at mapula.

“Ranch ako na ang

magpunas

kay Mama mo,

si

Dawina

nalang

ang

punasan

mo..“ mapangaaar pa na sambi Roks kay Ranch habang pinupunasan niya si Dawina.

“ No .“ matigas na saad ni Ranch kaya natulala ako dahil kahit sa galaw at pananalita kuhang kuha niya si Rare.

“I will not allow you to play with

Dowina

kapag

hindi mo ’ko

hinayaan

punasan

si

Mama mo..“ mapangasar pa na saad ni Roks.

“Its ok papa maglaro naman kami ni Mama

ih

..“ biglang pinagalaw nito ang mata niya kaya napaawang ang bibig ko. Little version talaga ni Rare. Bakit ang unfair bakit labi lang ang namana ng anak ko saakin?

“ Talaga

? Aw my baby is really sweet. Kiss mo

nga

si

Mama..“ panlalambing ko kaya ngumiti siya saka lumabas ang malalim niyang dimples at mabilis akong hinalikan sa labi.

“I

yab

yu Mama.“ napangiti nang sobrang tamis dahil sa taglay na ka-clingy-han and sweet ng anak ko.

“

Yab

yu too baby ..“ I wrinkle my nose at gano’n din ang ginawa niya saka namin pinagdikit ang ilong namin sa isa’t isa.

“How about me Ranch? Hindi mo ba love

si

Papa?“ malungkot na saad ni Roks. Hindi ko talaga akalain na gan’to ka soft si Roks sa bata lalo na sa anak ko He’s so sweet. Pansin na pansin ko sa mga nagdaang araw kung paano siya naging responsable, sweet, caring at mapagmahal na ama sa anak ko.

Alam ng anak ko na si Roks ang totong ama niya dahil siya ang nagalaga nito saka isa pa hindi naman nila binaggit kay Ranch ang tungkol kay Rare kaya mas kinikilalang ama niya ay si Roks.

“I

yab

yu too papa!“ saad naman ni Ranch saka niyakap si Roks.

“

Umayos

kayo ng

pwesto

humarap

na kayo

dito

para mas

maganda

ang

kuha

ng

litrato

.

Andami

ng stolen picture.“ nailing iling nalang ako at inupo si Ranch sa hita ko. “ Look at there baby,

Tita

Aida will take us a picture.“ malambing kong sambit saka sumulyap kay Roks na pilit pinapatingin si Dawina sa camera habang nasa hita niya rin ’to na nakaupo.

“ Dawina

,

Si

mama oh..“ pilit na tinuturo ni Roks si Aida para tumingin doon si Dawina.

“Ate

Dawina

,

Tita

will take us a picture.

Tumingin

ka

doon..“ ang lambing ng boses ni Ranch.

“Aida

abot

mo ’yung

laruan

para

mapunta

sayo

atensyon

niya..“ mabilis namang kinuha ni Aida ang laruan at pinatunog ’to kaya napatingin sakaniya kaniyang anak.

Ngumiti ako ng matamis at hinintay na iclick ni Aida. “ Oh ’yan!

Tapos

na, isa pa!

Roks

lumapit

ka

naman kay

Atarah

,

akbayan

mo na rin

siya

..“ malisyosang sambiy ni Aida kaya nagtiin ang bagang ko.

“Aida kung

ano

ano

na

naiisip

mo..“ saway ko rito at umalingawngaw lang ang halakhak niya.

“

Tita

is right mama, its look cute tho…“ komento naman ng anak ko na animo talaga alam kung ano ang ibig sabihin ng cute.

“ Really

anak ?“ nakataas kong kilay kay Ranch habang nakanguso ’tong nakatingin saakin.

“Good boy baby

natuto

ka

na

talaga

..“ tuwang tuwa na sambit ni Roks kaya sinamaan ko ’to ng tingin.

“Sabi ko sayo

napakatalino

ng

anak

n’yo

Atarah

eh..“ puna pa ni Aida kaya napakagat ako sa labi at ’di ko na maiwasan mapangiti. Wala na akong nagawa kung hindi magpaakbay kay Roks para makapag picture kami.

“

Kanina

pa ba

magmamana

edi

sa

Papa..“ mayabang na sambit ni Roks kaya bumusangot ako. “ Ang

kapal

mo..“ irap ko kaya natawa siya.

“Say

cheez

!“ natutuwang sambit ni Ranch kaya sabay kaming apat ni Roks, Ranch at Dawina sa pagsabi ng “

Cheez

!“

“

Napakagandang

pamilya

!“ mapangasar na usal ni Aida saka inabot nito ang phone kay Roks.

“Papa, can I see?” pacute na sambit ng Anak ko kay Roks kaya ibinigay nito ang phone niya.

“ Be careful

anak

baka

madelete

mo ha..“ tumango tango lang si Ranch at nagsimula ng i-slide ang pic para makita namin.

“Ma, You’re so pretty! Ate

Dawina

look at your face here, you’re not looking at the camera. You should know how to pose..“ sermon ng anak ko kay Dawina habang pinapakita pa ang litrato na nakatingin kaming tatlo sa phone pero si Dawina ay hindi.

“ Ikaw

ba

marunong

kana?“ mapangasar naman na tanong ko kaya lumaki ang ngiti ni Ranch at tumango tango.

“Yes Mommy, Papa taught me. Look at me I’m so handsome..” napangisi ako dahil totoo namang napakagwapo niya sobrang tingkad ng kulay gatas niyang balat. Hindi ko maiwasang hindi maalala si Kenji sa kulay niya.

‘’ Yes baby .“ tumatangong sambit ko at inayos ang buhok niya saka sumulyap kay Roks na nakatitig pala saakin kaya ako naman ang napanguso.

“

Talagang

sinanay

mo

siyang

magsalita

ng english no..“ hindi makapaniwalang sambit ko.

“I’m sorry,

nasanay

lang ako.

Marunong

naman din

siya

magtagalog

.

Magaling

siya

dalawang

lengwahe

sa

susunod

ibang

language

tuturo

ko..“ nakangiting sambit ni Roks. Thankful talaga ako sakaniya dahil siya ang nagtuturo sa anak ko tungkol sa mga gan’yan kahit rin sa right manners and conduct.

“Nako baka lahat ng language naturo mo na tapos etong si Dawina hirap parin magsalita..” natatawang sambit ni Aida sa anak niya kaya napailing iling kami ni Roks.

“ Hahaha, Dawina say pogi Tito Roks..“ malambing na usal ni Roks sa bata.

“Pwogi tata woks..” bulol na sambit ni Dawina saka bumungingis at sumulyap saakin.

“ Kung ano ano naman tinuturo mo sa bata..“ naiiling kong wika saka sinulyapan ang anak ko na hawak hawak pa rin ang phone ni Roks. “Enough na baby, bawal sayo sobrang naexpose sa phone..” sambit ko at kinuha ang phone saka binalik kay Roks na kinuha naman ni Dawina.

“Oh siya maiwan ko muna kayo d’yan ha, Ilalagay ko lang ’tong tinahi natin doon.Pabantayan muna si Dawina..” tumango ako saka ngumiti.

“Sige Aida.” sagot ni Roks habang inaalalayan si Dawina na maglaro sa phone niya.

“ Hindi ka pa talaga gutom?“ tanong ko sa anak ko pero umiling lang siya. “Klyte, lagyan mo na ng solution ang mata niya..” utos ni Roks kaya tumango ako at tumayo para kunin ang solution at nang makuha ko ay bumalik ako sa pagkaupo ko at nilagyan ang mata ang anak ko nang walang kahirap hirap dahil sanay na s Ranch.

“Do you like the color of your eyes Ranch?” malambing kong tanong at pinunasan ang gilid ng mata ni Ranch na basa dahil sa solusyon.

“Yes Mama, pareho kami ni papa, we’re both pogi..” masayang sambit niya.

“Sa loob talaga ng tatlong taon gan’to lagi tinuturo mo sa anak ko no?” pinanliitan ko si Roks na nakangisi sa anak ko

“Hahaha,No. Tinuruan ko nga siya magbilang saka magrecite alphabet. Anak pakita mo kay mama mo na you’re good at counting and reciting the alphabet .” maotoirdad na saad ni Roks pero may bahid na biro.

“One, Two.. Three ..” nagbilang si Ramch hanggang 20 habang pinapakita niya sa mga daliri niya ’to na sinasabayan ni Dawina kahit nabubulol pa.

“Wow ang galing naman ng baby. Kiss ko nga..” natutuwa kong sambit saka hinalikan ’to sa labi.

“Oh how about the Alphabet..” mayabang akong tinignan ni Roks kaya inirapan ko siya.

“ Ey, bi, si, di, e, ef..“ natapos rin ng anak ko ang pagrecite habang sinasabayan pa rin siya ni Dowina.

“Wow, proud si Mama. Talino anak ko. Kiss mo nga ulit si Mama..” hinalikan niya ulit ako kaya napangiti ako nang sobra saka niyakap siya. “ At dahil magaling din si Dawina. Kiss mo si Tita.“ sambit ko saka inilapit ang pisnge ko sa bata na agad niya rin namang hinalikan.

“Mama ako rin ba may kiss kapag narecite ko po ang Alphabet and Numbers..” natatawang wika ni Roks.

“Seriously Roks ?” mataray kong sambit kaya mas lumakas ang tawa noya kaya napangisi tuloy ako.

“Mama kiss papa too..” napatigil bigla si Roks sa pagtawa saka parehong nanlaki ang mga mata namin dahil sa sinabi ni Ranch.

“Hahaha, baby hindi pwede. Magkaibigan lang kasi kami ni Mama. Friend don’t kiss..” nakangiwing saad ni Roks saka sumulyap saakin na agad niya ring iniwas.

“ You love each other naman po ’diba?“ inosenteng sambit ng anak ko kaya napalunok at lumingon kay Roks na seryoso ang tingin sa anak ko

“Yes I love your Mama Ranch..” seryosobg saad ni Roks kaya halos mabilaukan ako sa sariling laway.

“How about you Mama, do you love Papa?” tamong naman saakin ni Ranch saka ako sinulyapan.

“ Yes, I love your Papa but as a friend…“ mabuti pa na malinawan to hindi maaring magtagal sa isipin niya nagmamahalan kami ng papa niya kahit hindi naman at ayoko rin isipin niya na si Roks talaga ang tunay niyang ama dahil t’yak kapag lumaki ’to baka magalit siya saakin, saamin.

“Eh bakit hindi po kayo nag k-kiss if you love each other naman po. Lovers do kissing mommy..” nagtiim ang panga ko dahil sa sinabi niya.

“ Saan mo natutunan ’yan. My god ang bata mo pa. Hindi magamda na naririnig sa’yo ang ganyan.“ maotoridad na sambit ko kaya napanguso at puppy eyes siya.

“Kuya Jon jon told me .” mahinang sambit niya saka yumuko ’to.

“ Gad, Who’s that Jon jon? “ kunot noong tanong ko.

“Kalma kalang Klyte pagsasabihan ko nalang mamaya si Jon.” napatigin naman ako kay Roks na mataim na nakatingin saakin kaya tumango ako at nagpakawala nang malalim na buntong hininga.

“Baby, I know you’re smart pero hindi pwedeng alam mo na agad ang mga bagay na ’yun ha..” kunot noo kong sambit kaya n bigla nagtubig ang gilid ng mata niya

“Are you mad at me mama?” na kapout na sambit nito kaya napangiwi ako.

“No, ofcourse baby..” naiiling kong saad saka niyaka siya.

“ Let“s talk later Klyte ..” napatingin muli ako kay Roks kaya pinagtaasan ko siya ng kilay.

“ For what ?“ tanong ko.

“ About Ranch ..“ napakagat ako sa labi saka tumango tango.

“What about me Papa?” curious na tanong ng anak ko at humiwalay sa pagkayakap namin.

“I told you na masamang nakikisabat sa usapan ng matanda Ranch.” maotoridad naman na saad ni Roks kaya tumango si Ranch.

“Uh–I’m sorry po..” Napabuntong hininga nalang ako saka ngumiti ng matamis sa anak ko.

Lumipas ang oras at gabi na. Nakarating na si Amirah. Tuwing umaga raw kasi talaga ay nag t-trabaho siya sa bayan tapos si Roks ang nagbabantay kay Ranch. Nakakahiya nga talaga kasi madalas once a year nalang daw si Roks na umuwi sakanila simula nang mapadpad kami rito.

Nakatingin lang ako kay Amirah na busy sa pagbabasa ng mga libro about science. Tulog na si Ranch. Kaming dalawa dito sa pagpag na may kama samantalang sasahig namansi Amirah. Si Roks doon natutulog sa kubo namin dati.

“Hindi pa ba natin pag p-planuhan?” biglang tanong ko sakaniya kaya sinulyapan niya ako.

“ Why? Handa ka naba?“ seryosong tanong niya kaya mabilis akong tumango.

“Gusto ko nang matapos ’to para mapagamot ko na ang anak ko..” malamyos na saad ko sakasumukyap sa anak kong mahimbing ang tulog.

“Matagal nang ayos ang plano ko, hinihintay lang kita.” nakangiting sambit ni Amirah kaya kinagat ko ang labi ko at naupo sa papag.

“Alam mo pa ba ang mga nangyayari sa labas?” tanong ko kaya mabilis niyang sinara ang libro niya at biong atensyon niya ay tinutok saakin.

“Oo naman I have connection..” nakangising saad niya kaya napakunot ang noo ko.

“ What do you mean ?“ nagtatakakong sambit.

“Mayroon akong boyfriend, he’s business man.” malokong saad niya kaya nanlaki ang mata ko at napaawang ang bibig ko dahil hindi naman kataka taka na may mainlove sakaniyang business man dahil magandang babae si Amirah.

“What? Taga saan? Kasing edad mo lang?” sunod sunod na tanong ko dahil wala pa siyang nabangit ng kahit ano tungkol sa boyfriend niya.

“ No, ofcourse. Mas matanda siya saakin, matandang malapit ng mamatay. Taga Pampanga siya..“ proud na proud na saad nito kaya nalaglag ang panga ko.

“ What the heck Amirah? Sugar daddy mo gano’n?“ nakangiwi kong sambit kaya tumango siya.

“ Kailangan kong maging praktikal dahil magagamit natin siya at ang pera niya, wala akong alam sa business, pati na rin si Roks because obviously he’s a soldier samantala ikaw nurse na nahiwalay sa pattern ng pamilya.“ seryosong saad niya kaya napakagat muli ako sa labi ko dahil may poiny siya.

“ Baka may asawa siya? Mga anak?“ may pagaalinlangan na sambit ko dahil baka sinira niya pa ang pamilya nito para lang magamit namin siya.

“Biyudo na siya at may dalawang anak parehong may family na saka walang silang pakialam sa company ng Daddy nila dahil mayroon silang sarili so maybe soon mapapasaakin na ang kompanya..” malamyos na saad niya.

“Wala akong alam sa ganyan Amirah pero automatic kasi sa mga anak napupunta ang lahat ng ari arian ng ama..” naghihinala kong sambit baka kasi ginagamit lang din siya ng matanda.

“Trust me Ath, magagamit natin siya..” pinagtiim ko ang bagang ko at nagpakawala ng buntong hininga.

“Sa paanong paraan?” kunot noong saad ko.

“ Bibili tayo ng shares sa company n’yo gamit ang bilyones na pera niya..“

“Then ano naman gagawin katapos makabili?” tanong ko pa.

“ Make them look bad . Sisiraan natin sila sa mga client at sa mga customer para bumaba ang mga kikitain nila..“ parang demonyong tumawa ’to kaya napalunok ako at ’di nagsalita.

“ We’ll let the world know about their wrongdoing.“ saad niya pa.

“ What do you mean?“

“Magiging saksi tayong dalawa lalo na kapag sinampahan natin sila ng kaso sa mga pinag gagawa nila noong kasamaan at magiimbestiga tayo kung hanggang ngayon ay ginagawa pa rin nila ’yun.Unti untiin nating pababagsakin ang mga company n’yo at ang mismong Dela Veja. “ nakangsi niyang saad .“Magagamit natin si Roks sa paraang ’to, mga alagad ng batas ang pamilya niya..” napatango tango ako dahil naalala ko ang sinabi saakin ni Roks tungkol sa pamilya niya na mga detective, soldier, pulis and secret agent.

“ Paano kang makakasiguro na hindi sila mababayaran?“ naghihinala kong tanong dahil makapanyarihan ang pamilya ko.

“Mas importante sakanila ang dignidad Ath, go ask Roks. Mayaman sila at hindi na nila kailangan pa ng pera para lang gumawa ng masama .” napanguso ako at tango tango nalang dahil nahihiya naman ako itanong kay Roks kung hindi ba talaga nababayaran ang serbisyo ng pamilya niya.

“ Maraming negosyo ang Dela Veja sa mundo Amirah. Paano ’yun?“ tanong ko dahil t’yak na mahihirapan kami ng sobra sobra.

“Mag start tayo doon sa lahat ng nego s yo ng lolo mo

then after that sa ibang kapatid niya..“ seryosonh saad niya.

“No mahirap ’yan. Maya––.” agad akong umangal pero pinutol niya ang sasabihin ko.

“Don’t be negative Ath. Maniwala ka saakin, kakayanin natin ’to basta sundin mo lang ang sasabihin ko magiging succesful tayo..” nagpakawala ako ng malalim na hininga saka tumango nalang.

“Fine, what about Rare paano ko siya magagantihan?” kunot noo kong sambit kaya lumaki na naman ang ngisi sa gilid ng labi niya.

“ Destroy something

he love. Ang pag d-doctor, si Akisha at Akeila..“

“ Paano?“

“Sasaktan mo sila physically and mentally Ath pero pagpaplanuhan muna natin ang lahat d’yan, ok? Kailangan muna natin malaman ang sitwasyon nila.” Napatingin ako sakaniya ng mapungay pungay at tumango nalang.

“Get in better shape, dress better, and start living a better life with Roks, Ranch and Dawina. Be sure to let them know how great your life is and all of the amazing things you are doing. Magpapangap kayong mag asawa ni Roks at anak niyo si Dawina at Ranch..” mabilis na sambit niya kaya nanlaki ang mga mata ko.

“Ano?! Bakit? “ nakangiwi kong saad.

“ Kailangan nilang malaman na masaya ka sa buhay mo pagkatapos ng ginawa nila sayo Ath. Kailangan hindi halatang miserable ka kapag ginagawa natin ang paghihiganti para mas epektibo..“ masungit na sambit niya kaya bumagsak ang balikat ko.

“ Pumayag si Roks?“ walang gana kong tanong.

“ Ofcouse tatangihan niya ba ang mahal niya?“ mapangasar na usal nito kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ I

will talk to him..“ matigas na sambit ko dahil lubos na akong nahihiya kay Roks dahil andami niya ng nasakripsyo saamin.

“ Sure, magpapakita tayo sa mismong death aniversarry mo, July 08..“ nakangising saad niya. Marami pa kami pinagusapan tungkol sa plano na paghihiganti. Hindi ko talaga maiwasan na sobrang maexcite kasi gustong gusto ko na makita ag mga nakakaawah mukha ng mga nanakit saakin.

°°°

NAGPUNTA ako ngayon sa kubo ni Roks para dalhan siya ng almusal. Natutulog pa rin si Ranch tapos si Amiah ay umalis na para lumuwas sa bayan.

Nagdala ako ng tinapay, kapeng barako at kamote. Naabutan kong naglilinis nang pinaghigaan si Roks kaya napangiti ako. “Good morning, Mag almusal ka muna..”

“Uh–Goodmorning Klyte..” nakangiti nitong usal saka bumaba ang tingin niya sa mga dala ko. “ Salamat, ikaw ba nag almusal na?“ matamis na tanong niya.

“Oo sabay kamo kanina ni Maco, Aida at Amirah..” nakanguso kong sambit kaya tumango nalang siya at pinagpatuloy anhmg ginagawa niya.

“Mabuti kung gano’n, saglit lang at papagpagin kolang ’to.” saad niya kaya tumango ako at inilapag ang pagkain sa maliit na lamesa dito saka ako naupo sa uouang kahoy.

“ Mabuti at dinalhan mo ’ko? Aasa na ba ako, lol.“ malokong sambit saka ako nilapitan at naupo na rin siya sa upuan.

“Alam mo talagang nagbago ka no? Naging witty and corny ka lalo” umiirap kong sambit kaya ngumiti siya at hinawi ang buhok niya.

“ Is that a compliment Klyte?“ malokong tanong niya saka humigop sa kape niya.

“Tse ewan ko sayo kumain ka na nga..” sambit ko at inabot sakaniya ang tinapay na agad niya rin namang kinuha at kinagatan.

“ Tulog pa si Ranch ?“ tanong nito kaya tumango ako.

“Oo eh.” sambit ko saka nilibot ang paningin ko sa loob ng kubo na tinutuluyan namin noon. Ang mga foam na kama ay binili rin ni Roks para saamin upang hindi masakitan at malamigan ang likod namin.

“Speaking of Ranch, I know kaya ka pumunta rito para pagusapan siya..” seryosong nakatingin ang kulay abo niyang mata saakin.

“ Parang ganon nga hehe.“ awkward akong natawa kaya tumaas ng bahgya ang gilid ng labi niya.

“Spill it Klyte ..” napanguso ako at napabuntomg hininga.

“Ikaw ang kinikilala niyang ama Roks, hindi naman sa hindi gusto ko ’yun pero mali ’yun Roks. Kailangan habang maaga pa lang malaman n’ya na na hindi ikaw ang tunay niyang ama. Tignan mo ’yun behavior niya, he wants us to kiss kasi kala niya nagmamahalan talaga tayo..” iniwas niya ang tingin niya at tumitig siya sa baso ng kape.

“Yeah ..” tipid na sagot niya dahil baka na bakas sa mukha niya ang pagkalungkot.

“Kasi mas mahihirapan ako sa anak ko lalo na kapag lumaki siya tapos nalaman niyang ’di ka niya naman talaga tunay na ama..” mahinahon na sambit ko kaya nagangat muli ang tingin niya saakin.

“ Kapag sinabi mo ’yan, hahanapin n’ya ang tunay niyang ama and hindi mo pwedeng idahilan na patay ang ama niya dahil kapag lumaki siya t’yak malalaman n’ya rin mas mapapagulo ang sitwasyon Klyte..“ napakagat ako sa aking labi at mapungay pungay siyang tinignan dahil tama siya mukhang mahihirapan ako sa pagpapaliwanag sa anak ko.

“ I’ll talk him pero sana tulungan mo ’ko sa pagpapaintindi sakaniya lahat..“ matamis kong sambit kaya ngumiti siya ng tipid.

“Sure ..” sagot niya saka umigting ang panga niya kaya natahimik kasi nang ilang minuto kaya binasag ko na ang nakakabinge na katahimikan.

“Kailan ka niyan babalik sainyo? Hindi mo na ba talaga itutuloy ang pagsusundalo mo?” tanong ko kaya sinulyapan niya ako.

“I don’t know, siguro kapag ok na ang kalagayan mo at ni Ranch.” nakangiti niyang sambit niya kaya napangiti ako pabalik dahil sobra sobra talaga ang care niya saamin ni Ranch.

“ Aware ka naman sa plano ni Amirah ’di ba?“ nahihiyang tanong ko dahil masasangkot na nama siya riyo.

“Yes i know na may plano Ath pero hindi ko pa alam kung ano ’yun..” kibit balikat na sambit nito at pinagalaw ang kaniyang panga.

“Gusto n’ya na magpanggap tayong magasawa once na magpakita na tayo..”

“Walang problema saakin..” malambing na usal niya saka ngumiti ang mata niya saakin.

“And gusto n’ya pa na magpanggap ka rin na ama ni Ranch and Dawina..” Kasali raw si Dawina para halatang nagmamahalan kaming dalawa ni Roks kasi nakadalawang anak kami at hindi maghihinala ang mga ’to.

Tumigil siya sa pagkain at bumuntong hininga saka pinagalaw ang panga niya. “ Gagawin ko lahat ang gusto mo Klyte. I know, this is not the right time to confess pero I’ve kept my feelings for you contained as long as I can kas hindi ko na mapigilan ngayon. Hindi ko magawang makipagsabayan noon sa mga manliligaw mo dahil alam ko na agad kung sino pipiliin mo..“ ngumiti siya ng mapait saakin kaya biglang kumirot ang puso ko.

“Roks ..“nagaalalang tawag ko.

“ I am in love with you, and true, honest love should not be contained and kept quiet forever. There is so much about you that most boys don’t see. They only see the physical. They see your body, but my love for you is more than skin deep. Alam ko kung paano mo iniiwas ang topic natin sa gan’to noong nagdate tayo ahit ilan beses ako nagparinig kaya simula noon napagisip isip ko na baka nga ayaw mo saakin at wala talaga ako chances lalo pa’t halatang halata na kung sino tinitibok n’yan..“ saad niya saka turo sa pwesto ng puso ko.

“ Umuwi ako saamin at ’di na kita ginambala pa lalo na noong nabalitaan kong kayo na nung Doctor. Kala ko mawawala na ang feelings ko but I’m wrong, my feelings for you grow every day, and my love grows deeper with every passing minute. You mean so much to me. Just seeing your smiling face or hearing you heart-melting voice brightens up my worst days and makes them more than just bearable.“ malambing na saad niya saka hinawakan ang kamay ko cahilan kung bakit napasinghap ako.

“I know I’m being cheezy or corny and you don’t like it but I dream of you day in and day out, you’re the only one on my mind now. I am in love with you and have been in love with you since I saw you..” pumungay ang mga mata at umigting ang panga niya.

“But Roks, I appreciate your love but you know my situation, alam mong sirang sira ako..” sambit ko at naramdaman kong tumulo ang luha ko kaya nalungkit ang mga mata niya.

“ I’m gonna wait you Klyte till the time is right. I’ll wait you for you even if I have to wait forever..“ determinado na saad niya kaya umiling iling ako.

“No, ayokong umasa at maghintay ka Roks. I’m done with love. Kung sa first break up ko nawarak na ang puso ko, etong pangalawa winarak na nga pinaglaruan pa kaya hindi mo ’ko masisi Roks. Pagod na pagod na akong masaktan..” mapait nasambit ko at bumuhos na nag tuloy tukoy ang mga luha ko.

“I care for you Klyte, bubuin ko ’yan tutulungan kitang mabuo ’yan.I love you , so please know that I always will.” inusog niya ang uouan niyaoara mas mapalapit saakin.

“Sinabi rin ’yan ni Rare eh, bubuin,gagamutin at papahilimun pero ang ginawa niya mas pinalala niya ang lagay ko…” nanginginig kong wika kaya niyakap niya ako at ako naman patuloy na umiiyak sa dibdib niya.

“Magkaiba kami, hindi lahat Ath ganyan ang gagawin sayo pero naiintindihan kita. Alam kong masakit ng sobra kaya kahit ’di mo sabihin hihintayin kita pero hindi ko nga lang ipipilit ang sarili ko sa’yo.” bulong niya saka hinagod hagod ang likod ko.

“Roks malaki ang utang na loob ko sayo. Hindi ko alam kung paano mababayara—–.”

“Shh, mahal ko kayo ni Ranch at hindi mo na kailangan pang bayaran sapat nang nakakasama ko kayo pareho Klyte.Kayo ang kasiyahan ko..” mahinahon na saad niya kay mas lalo akong napaiyak.

“I’m so sorry..”

“Ok lang gagawin ko ang lahat para sainyo ni Ranch. Lahat ng gusto niyo ibibigay ko. Pupunan ko ang dapat na ginawa ng ama ni Ranch sainyo. “

“Mama, Papa..” sabay kaming napatingin ni Roks kay Ranch na naka pajama at gulogulo ang buhok. “ Baby .“ sambit ko saka mabilis na kumalas sa yakap ni Roks at pinahid ang luha ko.

“Why are you crying mama? Niaway ka po ba ni papa? “ nakanguso na saad niya at nagpabuhat saakin.

“ Napuwing lang si Mama .“ nakangiti kong usal.

“Blow ko po Mama..” sambit niya saka hinipan ang mata ko kaya napangiti ako nang matamis.

“Hindi naman aawayin ni Papa si Mama.Love ni Papa si Mama eh..” nakangiting sambit ni Roks sa anak ko .

“Group hug!” sigaw niya kaya nagroup hug kaming tatlo.

“Nagwash ka naba ng face mo ?” tanong ko at inaayos ang buhok niya.

“Yes, Tita Aida helped me. Hahatid po ni Tita breakfast ko dito.” nakangusong sambit niya habang nakatingin sa kape ni Roks.

“Good wait nalang si Tita para sa food mo..” hindi rin nagtagal ay dumating na si Aida dala ag almusa ni Ranch. “ Eto na ang gatas at tinapay niya..“ inilapag ni Aida ang pagkain sa mesa saka lumbas na muli ’to sa kubo dagil may gagawin pa raw.

Nagsimula nang magalmusal si Ranch magisa dahil ayaw na taaga nitong nagpapasubo pa hindi rin nagtagal ay sabay sila ni Roks na natapos kumain.

“Ranch may sasabihin si Papa at Mama..” panimula ni Roks saka sumulyap saakin kayanapalubnok agad akom

“ Ano po ’yun?“ nakangusong tanong niya habang pasalit salit ang tingin samin ni Roks.

“ Papa is not your real father ..“ pumikit ako nag mariin ng sinabi ko ’yun at nang idinilat ko ang mga matako ay nakakunot na ang noo ni Ranch saamin.

“ Then who’s my father? Nasaan siya?“

inosenteng tanong ng anak ko kaya sobrang nanikip ang dibdib ko kasi nasasaktan ako sa itsura ngayon ni Ranch na naguguluhabn.

“Uh–nasa malayo siya. Your

Daddy has decided that he wants to live alone so you’ll have two houses now kapag lumaki ka.. “ lumungkot ang ekspresyin niya at yumuko.

“Why? Hindi niya ba ako mahal?” tanong nito habang nangingilid na ang luha niya kaya napakagat ako sa labi ko at sumulyap kay Roks.

“Anak basta ang mahalaga love ka ni Papa at Mama. Kapag lumaki ka na maiintindihan mo ang lahat, hindi pa dapat ipaliwanag sa’yo ngayon dahil baby ka pa..” seryosong saad ni Roks sakaniya.

“I want to see him, I want to know if he loves me..” tumulo ag luha niya kaya agad kong pinunasan ’to.

“Nasa malayong malayo si Daddy kapag malaki ka na doon mo palang siya pwedeng makita ok?” sambit ko nalang dahil hindi ko magawang masabi sakanya na ‘masaya ang Daddy mo sa pilin Tita at Pinsan mo na totoo niyang minahal.’

“Listen to Mama kaya dapat malusog ka lagi para lumaki ka agad at makita si Daddy mo. .” mapait na ngumit si Roks at binuhat si Ranch saka niyakap.

“ I love you Mama at Papa! Magpapagaling na ako para makita ko na si Daddy!“

°°°

HALOS isang buwan na ang ginawa naming paghahanda para simulan ang aming paghihiganti. Ngayon ay luluwas na muna kami sa bayan para sana makipagkita doon sa boyfriend niyang negosyante at pagkatapos ay sasakay na kami ng eroplano papunta ng Manila.

“Sigurado na ba kayo ?” malungkot na tanong ni Maco ang pinuno ng tribong dukit.

“Oo Maco, maraming salamat sa ginawa n’yong pagkupkop saaming lahat.” sambit ni Amirah saka niyakap niya ’to.

“Magiingat kayo kung ganoon. Kapitan ikaw na ang bahala sakanila, ikaw ang lalaki, alagaan mo sila lalo na ang binhi pati si Ranch..” nakangiting sambit ni Maco habang nangingilid pa ang luha kaya niyakap ko siya at pinabuhat ko sakaniya si Ranch na ngayon ay bakas ang lungkot dahil lilisan na kami sa lugar kung saan ko siya ipinanganak.

“ Oo naman po pinunong Maco, Thank you for everything I mean salamat sa lahat lahat. H’wag kayong magaalala, bibisita kam

i muli rito kapag may pagkakataon..“ nakangiting sambit ni Roks..

“Mabuti kung gano’n. Binhi, magiingat ka ’yo at sana maging masaya na kayo sainyong paglalakbay..” sabi niya saka ibinali saakin ang anak ko.

“ Maraming salamat po.“ sabay na sambit namin ni Aida.

“Tara na! Naghihintay na ang Van sa labas ..” usal ni Amirah habang nakatingin sa telepono niya.

“ Paalam Binhi, Ranch, Aida, Amirah, Dawina at Kapitan !“ sabay sabay na sambut ng mga tribong dukit.

“ Paalam hanggang sa muli!“ paalam namin. Buhat buhat ko ngayon si Ranch samantalang si Roks ang may buhat sa mga gamit namin.

Ngayon lang ako lalabas sa tinutuluyan namin. Madalas kung nag papacheck up si Ranch ay si Roks, Amirah o ’di naman kay ay si Aida ang kasama nito. Hindi pa ako pwede lumabas.

“Mama, We’ll go to my doctor again?” inoseteng tanong ni Ranch.

“Hindi anak pupunta tayo sa lugar kung saan maraming building but first we’ll meet your Tita Amirah’ friend so behave ok?” malambing kong sambit st hinalilan ang tumhki ng ilong niya.

“Yes, I want to see Tall and Tall and Tall bulding mama!” sigaw niya saka pinagalaw pa ang mga aiit niyang kamay.

“ Yes anak, marami tayong makikitang gano’n and sasakay rin tayo sa eroplano. Do you want that?“ samabit nag katabi naming si Roks.

“Talaga papa? Yehey! We’ll fly! Ate Dawina we’ll fly!” saad ni Ranch kay Dawina na buhat buhat naman ng kaniyang ina.

“Yehet!” Hindi rin nagtagal ay nakalabas na kami sa parang gubat at napakagat ako sa labi ko nang mamataan ko na ang Van at tanawin dito.

“ Are you ok ?“ tanong ni Roks nang tumigil ako sapaglalakad.

“ Yes ..“ saad ko saka ngumiti at nagtungo na sa Van.

“ Tara na!“ Sa gitna, magkatabi kami ni Roks at Ranch nang sumakay kami sa Van samantalang sa harap ay sina Aida, Dawina at Amirah. “ Mama, I’m so excited! Malapit lang po ba si Daddy sa pupuntahan nating maraming building?“ nawala ang ngiti ko sa labi nang tanungin niya ako.

Ibinaba ko muna ang facemask ni Ranch para makahinga siya ng ayos. “ No anak sobrang malayo ..“pagsisinungaling ko kaya tumangi nalang siya at tumingin sa labas ng bintana.

“ Hindi ka ba uuwi sa Cavite kapag nakadating na tayo ng Manila?“ tanong ko naman kay Roks na nakatitig saakin ng malalam.

“Uuwi pero kasama kayo. Papakilala ko kayo sa magulang ko. Kinukulit na nila ako matagal na, they want to see Ranch..” nakangiting sambit nito kaya ngumiti rin ako pabalik.

“ Talaga? Oh sige. Kailan naman?“ nakanguso kong tanong.

“ I don’t know. Alam kong marami ka pang dapat gawin.Kapag free ka nalang..“

“Samah! Samah!” sambit ni Dawina.

“ Anak hindi pwede imeet ni Tita Atarah mga byenan niya Hahaha.“ mapangasar na sambit ni Aida sa anak niya.

“ Aida !“ bawal ko pero tumawa lang sila nang nakakaasar ni Amirah.

“ H’wag n’yo ng asarin si Klyte, I don’t want her to feel uncomfortable with me..“ seryosong saad ni Roks sa dalawa.

“ Asus! Baby Ranch bagay ba sina Papa at Mama mo?“ tanong pa ni Amirah at ’di pinansin si Roks.

“Amirah !” bawal ko pero ’di niya rin ako pinansin .

“ They are not things tita.“ inosente na saad ng anak ko saka nag cross arm ito.

“Bleh !“pangaasar ko sakanila pero ngumisi lang ’to.

“ Bagay bang lover ?“pang iiba na tanong ni Amirah.

“ Yes Tita! Mama loves papa as a friend ..“ napangisi naman ako sa anak ko at nag thumbs up.

“ Ah talaga sinabi nila sayo? Naniwala ka naman. Sinesekreto lang nila ’yun.“

patuloy na sambit ni Amirah.

“ Amirah !“ bawal ko pero patuloy pa rin sila sa pangaasar hanggang sa ’di kalaunan ay nakarating na kami sa restaurent dahil naghihintay doon ang boyfriend ni Amirah para sabay sabay na kaming lahat na sumakay sa private plane nila papunta ng Manila.

Pinagbuksan kami ni Amirah ng pintuan ng Van dahil siya ang naunang bumaba. Nagsibabaan na kami. Buhat buhay ni Roks si Range habang inaayos pa ang facemask ng anak ko.

Namataan ko pang naunang maglakad si Amirah papuntang loob at kinausap niya ang waiter na sinundan naman ni Aida at Dawina.

Kaya nilibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng bayan na ’to. Maraming tao at establishment. May mga building pero hindi ganoon kataas katulad nang mga nasa Manila. Parang ang dai na nagbago.

Napatingin ako kay Roks nang hawakan niya ang kamay ko. “ Let’s go.“ tumango ako at nagpatangay sakaniya.

“ Oh anak, are you still sleepy?“ tanong ko kay Ranch na nakatungo sa baikat ni Roks.

“Yes Mama..” malambing na saad niya.

“ Mag eat lang tayo at pagkatapos ay sasakay na tayo airplane. Doon ka nalang magsleep ok?“ sambit ko pa saka pinunasan ang pawis namumuo sa ulo niya.

“Yes Mama..”

“Good afternoon ma’am and sir..” sambit ng security guard at pinagbuksan kami ng pintuan.

“ Good afternoon.“ magalang kong saad saka namin nilagpasan ang guard. “ Ma’am this way po, sa VIP room pa punta..“ sabi naman nh watress. Hindi na kami nagsalita pa ni Roks at ngumiti nalang.

“ Hala ang ganda ni Ma’am..“ rinig kong sabi ng mga nagkukumpulan na waitress sa gilid.

“ Kita mo ’yung si ser ang gwapo ’diba. Kulay garay ’yung mata. Sana all! “

“Guys tignan n’yo baby kahit nakafacemask halatang gwapo. ’Yung mata niya oh kaparehas sa papa niya.Ang gandang

pamilya..“ napatingin saakin si Roks habang nakangisi dahil naririnig niya rin ang naririnig ko.

“ What ?“ inirapan ko siya hanggang sa makarating kami sa VIP room at tumambad agad saamin ang napakaraming pagkain sa lamesa at napansin ko rin ang matandang lalaki na nasa tabi ni Amirah. Singkit at medyo kumukulubot na ang balat. Ang sabi ni Amirah 58 years old palang ’to at may ari ng isang kumpanya niya na EastRodriguez House manufacturinh katulad ng negosyo ng pamilya ko. 29 years old lang din si Amirah kaya 28 years ang agwat nila.

“ Good afternoon, Mr. Namuaco Rodriguez..“ panimula ni Roks kaya ngumiti ang lalaki.

“ Good afternoon po..“ magalang na sambit kaya mas malaki ang ngiti ni Mr. Namuaco.

“ Huli ko pang nakita ang batang Dela Veja noong bata ka pa..“ natutuwag sambit niya.

“Ah talaga po ..“sambit ko saka naupo kami sa upuan. Ni hindi pamilyar saakin ni Mr. Namuaco.

“ Drop that po Ath. Masyadong formal.“ nakangiting saad ni Amirah.

“Ok sige.” saad ko saka tumango at nilingon ang anak ko ss gitnan namin ni Roks na nakaupo na habang mapungay pungay ang mata.

“Let’s eat para makapunta na tayo ng airport pagkatapos.” Nagsimula na kaming kumain simula sa Main dish at Appetizer hanggang sa natapos na kami habang nagkukwentuhan.Ang huli nyan ay ang dessert na ang kakainin namin.

“Nasa kotse ang ring na pinapabili mo love..” patuloy lang ako nakikinig sa pagkukwento nila kahit medyo naaiilang ako sa pagtawag ni Mr.Namuaco ng ’ love ’ kay Amirah.

“ Talaga? Sana naman kasya kay Atarah..“ kumunot ang noo ko nang sumulyap si Amirah sa daliri ko.

“ Bakit? Para saan?“ tanong ko.

“ Para mas kapani paniwalang kasal kayo ni Roks. Kailangan ng singsing.“ matamis niya akong nginitian kaya nagtiim ang bagang ko.

“Really Amirah are you insultingme? Do you think I can’t afford to buy ring?” maanghang na usal ni Roks.

“I told you love hindi nila magugustuhan lalo na ’tong si Montego. “ natatawag saad ni Namuaco.

“Eh nawala sa isip ko na mayaman ka nga rin pala at mabibili mo ng singsing si Ath..” sambit ni Airsh saka nag peace.

“Keep that ring I will buy ring in my own money for my wife..” matigas na ingles na saad ni Roks saka sinulyapan ako.

“Wow feel na feel mo na Roks ha..” pangaasar ni Aida.

Gusto ko sana sabihin na ako nalang ang bibili kaso naalala kong wala pa akong pera pero once na nakabalik na ako ng Manila kukuha ulit ako ng card para mapakinabangan ko ang milyones na nasa bank account ko.

“So, we’ll just talk about the plan when we arrived at Manila?” tanong ni Namuaco saamin ni Amirah.

“Magpahinga muna tapos kinabukasan doon nalang magusap ..” saad ni Roks.

“Tama! So sure na sa Condo mo kayo maninirahan pansamantala Roks?” tanong ni Amirah kaya kumunot nanaman kong sinulyapan si Roks nanakatitig rin pala saakin

“ Yeah .“tipid na saad nito saka uminom ng tubig.

“ Talaga ?“ nagtataka kong tanong dahil ’di ko alam.

“Oo Ath para mas kapani paniwalang mag asawa kayo pero sainyo rin maninirahan si Aida oara may kasana kang mag alaga kay Dawina at Ranch.‘’ Hindi rin nagtagal ay natapos na kami sa pagkain at nagpahinga lang saglit bago nag byahe muli papunta ng airport.

“ This is it ..“ bulong ko sa sarili ko.

°°°

NAKA ARRIVED na ang private plane ni Mr.Namuaco dito sa NAIA. Na tagalan lang kami sa paghihintay sa mga gamit namin na iniscan pero buti nalang tapos na ngayon.

Lumabas kami sa Airport habang hawak hawak namin ni Roks sa magkabilang kamay si Dawina at Ranch tapos nakasubit ang kamay ko sa braso niya dahil hindi pa rin ako sanay na makakita muli ng mga gan’tong karaming tao.

Malagkit ang mga tingin saamin ng mga tao hindi ko alam kung namumukhan ba nila ako kahit nakafacemask ako or agaw pansin lang ’yung kagwapuhan nitong si Roks.

“Oh paano ba ’yan, Text and Call nalang ha. Mag ingat kayo!” saad ni Amirah.

“Ingat din kayo !” sambit namin hanggang sa pinanood namin ang pagsakay ni Amirah at ni Namuaco sa sasakyan na dala nito.

“ Sino naghatid ng car mo dito ?“ tanong ko nang pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse.

“ Si Denden.“ nanlaki ang mata ko at ngumiti.

“ Talaga? Nasaan siya?“ tanong ko at pumasok sa frontseat ganon din ang ginawa ni Roks at ni Aida sa backseat kasama ang anak ko at niya.

“ Pinauwi ko na rin naman agad may trabaho eh.“ saad niya saka inistart ang makina ng kotse.

“Sabihin mo bumisita sila Condo mo minsan kasama si Goryo.” sambit ko dahil naginh kaibigan ko sila noong mga kasagsagan ng Marawi Ixix.

“ Sige kapag hindi sila busy.“ saad niya saka pinaandar ang kotse.

“Doon pa rin ba ang condo mo?” tanong ko muli saka tumingin sa labas ng bintana paramakita ang mga dadaanan naming mga nagbago na talaga.

“ Yes, ang tagal ko nang hindi inuuwian pero napalinis ko na ’yun don’t worry..“ kaya napanguso ako at sinulyapan siya na seryoso sa pag d-drive.

“Kapag naayos ko na ulit ’yung Atm ko magbabayad ako..” sambit ko kaya pinagtaasan niya ako ng kilay at sinamaa ng tingin.

“ Seriously ?“ sarcastic na saad niya.

“ Ayaw mo ba?“ may pagaalinlanga kong tanong.

“Ofcourse ayoko. Asawa kita tapos magbayayad ka.” nakangiwi at umiiling na sambit niya kaya halos mahirinan ako sa sarili kong laway kay tumikhim ako.

“Sus etong Roks feel na feel talaga, ikaw naman kasi Ath hayaan mo ng pagbigyan mo ng gamapanan ni Roks ang pagiging asawa mo..” pangaasar ni Aida.

“ Hays ewan ko sayo..“

“Mama! This place is so beautiful kaso po walang trees masyado..” sabat ni Ranch habag nakasulyap sa bintana ng kotse.

“ Oo Ranch, hindi katulad sa bahay natin dati. Iba talaga rito sa syudad, mapolusyon na hangin ang masisinghot natin hindi na fresh, makakasalamuha natin mga taong toxic hindi katulad ng tribong dukit ..“sambit pa ni Aida.

Nagusap usap lang kami buong byahe hanggang sa biglang nagtraffic kaya napasinghap ako at napalingon aa likuran. Tulog ang tatlo. Nakahiga sa magkabilang hita ni Aida ang dalawang chikiting.

Huminga ako nang malalim at sinulyapan si Roks na namumungay na ang mga mata. “Gusto mo bang ako nalang magdrive? Inaantok ka na oh..”

“ Nah, Its ok malapit narin naman tayo eh.“ husky na boses na sambit nito.

“ You sure?“

“Yes..” ngumiti ako at tumango saka sumandal at tumingin sa labas nang bintana at agad naman tumaas ang tingin ko sa napakalaking billboard.

Napaawang ang bibig ko at ewan ko pero biglang may kumirot sa puso ko nang mapagtanto ko kung sino ang nasa billboard.

Mas nag matured ang itsura niya, nagiba ang hairstyle niya at mas lalong lumaki ang katawan niya.Yes oo si Rare ang nasa billboard habang nakapang uniporme ng pang doctor at may stethoscope na nakasabit sa leeg niya. Habang seryosong nakatingin sa camera at napapalibutan ng mga babaeng nurse at iba pang doctor na lalaki.

’

COVID-19 FREE’

Ang pinakatitle nung sa billboard habang may malaking pang pangalan ni Rare ang nakasulat.

“G-go.” mahinang sambit ko saka unti unting umangat ang gilid ng labi ko dahil magsisimula na ako.Paparamdaman ko na sakanila ang mala impyernong buhay.

---

Nyang notes: Hi, Enjoy reading? May Team Rare pa ba d’yan? HAHAHAH. Handa na ba kayo sa POV niya? Abangan sa Next Chapter!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 49

-Try to play the song entitled “SOMEONE YOU LOVED” by Lewis

Capaldi

while reading this chapter-

Rare’s

POV

I SIGHED like a slight spring breeze, soft and gentle, almost lost against the drone of the traffic. D-mn it, there’s a f-cking meeting that I need to attend but now, I’m late. F-ck Traffic!

Napahilot ako sa sintido at pinagalaw ang panga ko bago ko kinuha ang phone ko upang tignan ang mensahe ng sekretarya ko.

My eyes widened as I bit my lips when I saw my beautiful wallpaper. This picture of me and my baby Atarah was taken almost four years ago when we’re at the El Nido Palawan.

“How I wish you’re still here beside me baby. Your eyes is so warm that it’s healing my cold soul, your lips have enough softness to calm me down. I missed you..” I said and kissed the screen of my phone.

Lagi kong ginagawa ’to, hinahalikan ko ang lahat ng litrato niya but ofcourse its just a smack kiss. Nasa katinuan pa naman ako I’ll not do the french or pasionate kiss to her picture but yeah still, you find it cringey but I don’t f-cking care.

Halos punuin ko ang bahay, office at kwarto ko ng mga litrato niya para kahit sa gano’ng paraan ay maramdaman kong kasama ko pa rin siya.

It’s been almost four f-cking years since I lost my two important people in my life. My master Atarah and our baby. I feel like I have lost myself too. I don’t think I can become the same person I was four year ago. T-ngina, magaapat ng tanong simula nang mawala sila pero hindi ko pa rin matangap na hindi ko alam kung nasaan sila ngayon.

The pain started years ago, but I’d lived with it for so long at that point that I’d accepted it as an inevitable part of me.

I don’t know what to do. I fell in love for the second time a few years ago, and when I lost her I couldn’t figure out what to do with myself, I’ve gotten better but definitely not 100%. I still miss her daily and constantly contemplate texting her number kahit alam kong wala ng magrereply, kinakantahan ko ang mga picture niya knowing very well na hindi naman na ’to magsasalita,yayakapin, hahalikan at lalambingin ako.

I still can’t get her off of my mind. Everyone says I should try to move on but it’s really not that easy for some reason. Mahal na mahal ko ko siya at ang anak ko hinding hindi ko na kaya pa magmahal ng ibang babae o kahit sino man. Si Atarah lang.

Compare to Akisha, mas minahal ko talaga ng lubos si Atarah. My feelings and Relationship with Akisha was a f-cking puppy love pero si Atarah ang lubos na lubos kong minahal higit pa sa buhay ko o kahit sa kung sino.

I still remember, Tito Anjo told me that they already found Atarah but she has a symtomps of Corona Virus Disease. Gumuho ang mundo ko dahil sa balitang ’yun couz my baby’s life is in danger. Tito ask for help, gusto niyang pagaling ko si Atarah pero kahit hindi niya sabihin ’yun ay ’yun naman talaga ang gagawin ko.

Nalaman kong buntis noon si Atarah, and ofcourse sobrang natuwa ako. Gustong gusto kong ipagsigawan sa mundo na magiging dalawa na ang baby ko, Si Atarah at ang magiging anak namin kaya pursigido akong mapagaling si Ath para katapos noon ay mauuwi na sa kasalan.

But when Atatah saw me nagalit at dinugo siya. F-ck I can’t explain my feelings that time, Halo halo ang emosyon ko na kinabahan sa nangyari kasi t-ngina delikado ang kalagayan ng magina ko pero wala akong magawa at ako pa ang dahilan kaya nangyari ’yun.

But when Doctor Jom told me that my Atarah and baby was safe matapos duguin ni Atarah nang makita ako. I was so f-cking happy kahit paano naibsan na ang tinik saaking puso.

Nangangapa ako ng impormasyon noong naging agresibo ang salubong ni Atarah at gano’n nalang katindi ang galit nito saakin. Ni hindi ko alam ang dahilan bakit gano’n siya kasobrang galit saakin kahit na ang dapat ay ako talaga ang magalit sakaniya dahil may mga litrato sila ng bestfriend niya na magkasama sa isang kama at hubat hubad.

I set aside my anger that time kahit na sobrang gusto ko na siya comfrontahin sa mga ’yun dahil alam kong mas lala ang sitwasyon kung sasabayan ko ang galit niya.

Kahit alam kong ayaw ni Atarah na hawakan ko ang case niya ay ginawa ko ’yun para mailigtas sila ng anak ko hanggang sa nag negative na siya sa Cornona Virus Disease sa unang test. It was a major great medical achievement.

That time, I’ve always wanted to be in her side pero alam kong malabo dahil galit siya saakin kaya binibisita ko sila ng anak ko tuwing tulog siya. Gustong gusto ko na dumating ang araw na mag negative siya sa pangalawang result para makauwi na siya at makapagpaliwamag ako sakaniya at makapagpaliwanag rin siya saakin. Gusto kong magusap kami ng masinsinan at mag komprontahan.

Pero hindi dumating ang araw na ’yun.Noong nasunog ang hospital, I was in the laboratory, studying what’s the possible treatment, medicine and vaccine to supress the coronavirus disease caused by a newly discovered coronavirus.

Kahit nasa lkalimang palapag noon nakalokasyon ang Laboratory ay tinakbo ko ’to papunta ng Isolation Room but she’s not there, ang nakakita kolang roon ang mga nagkakagulo pang ibang nurse at doctor. They told me na tumakas si Ath kaya agad ko namang hinanap ’to sa buong hospital kahit lumalakas na ang apoy pero hindi ko na ’to naabutan lalo pa’t nawalan na ako ng malay noon dahil sa usok.

I’m glad that I’m still alive kahit kamuntikan na akong masunog, mabuti nalang at agad akong na rescue pero nang malaman ko na wala sa mga nakaligtas si Ath and ibinalita na sa buong Pilipinas na patay na ’to dahil may natagpuan na bangkay na buntis, sunog na sunog ang katawan pati na rin ang mukha and naging positive ’di umano na sya si Atarah. Gustong gusto ko na rin na mawala noon sa mundo.

Kaya inembestigahan ko, nang makita ko ang bangkay kahit sunog n aang buong katawan at mukha nito ay alam ko na agad na hindi ’to si Atarah dahil wala ang silver necklace na suot nito nang huli ko siya ng makita sa isolation room.

When a body has been burned, fingerprints are not a viable option for identification, as the skin has burned.The possible element identification is the dental identifications and DNA but dental are so much quicker than DNA. Kaya ’yun ang ginamit komg sample to know if that burned body is my Atarah at nakumpirma kong negative ang result.

I don’t f-cking know kung paanong nag positive ang result na siya raw ’yun kaya pinilit ko noon ipaliwanag sa mga Dela Veja na hindi ’yun si Ath but they didn’t listened because they are so mad at me sapagkat hindi ko nagawang iligtas si Atarah at ang Anak ko kahit nasa iisang building kami. Ako ang sinisi nila sa pagkamatay ng Anak at Girlfriend ko, pero bukod pa roon ay pinaghihinalaan nila na ako ang nagtago kay Akisha which is not true, bakit ko itatago si Akisha? I’m f-cking done with her since we break up.

Sobrang worried ang Mahal ko sa Ate niya tapos itatago ko lang. Ano ako G-go, bakit ko sasaktan ang mahal ko? Kaya hindi ko lubos maisip bakit nila ako pinagbibintangan. Gusto kong magtanong tungkol rito at sa ikinagalit ni Atarah pero hindi nila ako sinasagot.

But Karen told me, that Atarah already knew all the secret of her family kaya lubos muli akong nagtataka bakit pati saakin galit siya ni hindi ko rin ang mga sikreto ng pamilya namin. Iniimbestigahan ko rin, hinahanap ko rin naman ang katotohanan para sakaniya but I can’t find it. Ni parents ko ayaw banggitin saamin ang past nila ng mga Dela Veja because the important for them is the present na magkaibigan at magkasundo na ngayon ang Dela Veja at Grison.

I conclude na baka kala niya alam ko rin, posibleng iniisip niya na niloloko ko siya kahit hindi dahil sobrang mahal ko siya. I’m very sad and dissapointed that she was gone without knowing the truth, my side. I told her to trust me pero hindi niya ginawa.

These years there are so many what if’s messing with my head. What if hadn’t gone on that trip to Paris? What if nagstay nalang ako kasama siya? What if I chose her over my work? T-ngina Mangyayari ba ang lahat ng ’to? Mawawala ba sila saakin?

Kring

Kring

!

I saw my secretary name pop up on my phone. I clenched my jaw and answered the phone call. “ I told you, I’m stuck in the worst traffic.“ malamig kong sambit sa kabilang linya.

[Uh–sir

kanina

pa po kasi nag

hihintay

si

Mrs. Montego and Mr. Montego na

magd

-donate ng pera

sa

foundation.

Naiinis

na

si

Mrs. Montego sir kasi almost 1 hr na

simula

nang

naghintay

sila

tapos

wala

ka

pa rin. She’s insulting you sir, I’m sorry..Hindi niya raw

akalain

na

iresponsable

ka

sa

oras

ang president at may ari ng Foundation and Hospital…]

I bit my lower lip and sighed heavily. “ D-

mn

it..

Nasaan

na sila?

Umalis

na?“ Sunod sunod kong tanong couz they are f-cking important, malaki ang matutulong nila sa foundation but because of my iresponsible act I lost the chances. F-ck it!

[

Oo

sir eh, hindi ko na

napigilan

kasi

galit

na

galit

na

si

Mrs. Montego.]

“What’s her full name?

Ipapahanap

ko, I will talk her..“ biglang nawalan ng signal kaya inis kong hinampas ang manibela ko at ibinaba ang hawak kong telepono ng marahas.

I owned the AKG Genaral hospital and AKG Charity Foundation. AKG is stand for Atarah Klyte Grison. I want to named my success after her because I know this was her dream too.

AKG Charity Foundation was formed for the purpose of supporting the sick and disabled, curing diseases, medical research, or family and patient support.

It was also formed to serve deserving students including by way of private elementary schools, high schools, and universities, through scholarships and bukod pa roon it was formed too to provide assistance to people in need, such as supplying care for the elderly, food, or shelter

Katulong ko sa pagmamanage ng mga ’to si Kenji, Presh at Reeve. Kenji is still working at their company while working at the foundation. Presh is a famous actress here nag settle na siya rito sa Pilipinas dahil sa mga nangyari, Reeve is still studying about medicine world while working at may hospital and foundation. Ako, wala na akong balak bumalik ng Paris couz I promise to my baby na dito na ako titira kasama siya, kaso wala na eh..

They are always there for me, inalalayan nila ako para maging succesful dahil simula talagang nawala sa piling ko ang mag ina ko wala na akong ganang ipagpatuloy pa ang lahat.

Umusad na kahit papaano ang traffic kaya nakahinga ako nang medyo maluwag. I checked my wristwatch and its already 9:56 am ang usapan ay 8:30 am. Ang laking kawalan kung hindi ko talaga makukumbinsi si Mr. and Mrs. Montego na ituloy ang pagdonate sa foundation, malaki ang matutulong noon sa mga tao kaya kailangan ko silang ligawan.

Alastres na akong nakauwi sa bahay dahil doon palang natapos ang isinagawa kong brain surgery sa hposipital sobrang pagod at puyat ko kaya tinanghali ako ng gising.

Kagabi palang sinabihan na ako ng sercretary ko na magkakaroon ako ng meeting sa mga bagong donator ng Foundation. Madalas si Presh o si Reeve ang mga kumakausap sa gano’n kaso they request na ako ang kakausapin nila. I don’t know why.

My phone rang again and I saw Kenji’s name. “ What do you want f-

cker

?“ I harshly said.

[

Sinabi

ni

Trazy

saakin

ang

nangyari

. F-

ck

Rare. Sayang ’yun

napaka

iresponsable

mo

sa

parteng

’yun. Imagine first time mo na late

sa

meeting? T-

ngina

mo Rare,

nagagalit

na

pati

si

Presh

kasi

umabot

sakaniya

balita

,

malaking

kawalan

’yun..]

“ Tss

, are you done ?“ I ask boredly.

[

Oh

ikaw

pa

galit

T-

ngina

mo

talaga

porket

ikaw

may ari ng

founfation

at

mga

hospital ok lang

sa

’y—–.]

“Shut up Kenji, I’ll go there.We’ll talk .” umigting ang panga ko at hinawi ko ang buhok ko. Hindi rin nagtagal ay umusad na nang mabilis ang traffic kaya pinahuhurot ko na ang sasakyan ko papunta ng foundation.

When I arrived, I had a way of walking that mademe seem perpetually in a hurry. My steps weren’t long but they were rapid. Like a speed-walker without that odd twisting motion.

“Good morning sir ..” security guard greeted

“Morning..” I said then nodded at him.Pagpasok ko palang ay marami ng bumabati saakin ng ’ Good morning’ pero tinatanunguan ko lang sila at ’di na nagsasalita because my mood was totally ruined because of what happened.

Kenji office was located at 2 second floor that’s why I walked into an elevator, stepped into a scale, and push the up button.When the elavator doors open I walked fastly to the office of Kenji.

Nang makarating na ako roon ay walang sabi sabi at katok, kaagad ko ng binuksan ang pintuan at naabutan kong nakaupo siya ng pretende sa swivel chair niya. “ Good morning

pinsan

! May

tanong

ako..“ He smiled at me like an idiot.

I raised my eyebrow and clenched my jaw.“ What ?“ I ask.

“What’s your plan for tommorow? Death

anniversarry

na ng mag ina mo.

Magmumokmok

ka

na naman ba

sa

pagt

trabaho

..“ I bit my lips and glared at him. D-mn this f-cker.

“Are you trying to pissing me of Kenji?” inis na tanong ko. Atarah is not death, hindi pa siya patay. Tss. Simula nang nakumpirma ko na hindi si Atarah ang bangkay ay pinahanap ko na ’to sa mga tauhan ko sa buong mundo pero hanggang ngayon hindi pa rin nahahanap.

“Chill

nagtatanong

lang naman, hindi kaba

pupunta

sa

sementeryo

kung

nasaan

ang

abo

niya?“ He smirked at me kaya sinamaan ko ng tingin ang P-tangina na ’to.

“ Why would? Eh hindi naman

siya

’yun.

Tss

. She’s not dead.“ I bit my lips and sat at the chair.

“

Bakit

may lead

ka

na ba kung

nasaan

si

Atarah

?“ nakangisi pa rin samabit nito kaya mas lalong uminit ang ulo ko.

“No. Why are we talking about this huh? We supposed to talk about the the foundation ..” I prankly says at pinanliitan ko siya ng tingin.

“

Oo nga kaya nga nagtatanong ako eh, paano kasi hindi ka talaga maniniwala sa pangalan noong mga donator wannabe..“ ang laki ng ngiti niya, nangaasar siya at pinakadiin niya pa ang salitang ‘donator’ na dapat ay donors kaya umigting ang panga ko.

“ Why?“

“

Atarah

Klyte

Montego and

Roks

Montego.“ hindi na ako nagsalita pa dahil nakakaramdam ako nang pagbigat ng puso ko because of what I heard.

“I checked the

CCTV’s

at

kumpirmadong

si

Ath

nga

Rare..“ Napatayo ako sa kinauupuan ko at ibinagsak ko ang magkabilang kamay ko sa table niya.

“What the f-

ck

?!

Nasaan

?“ Galit na sigaw ko kaya bumuntong hininga siya.

“ Here

nagpakuha

na ako

agad

ng copy alam kong gusto mo makita..“ he handed over me his phone.

“Remember

Roks

Montego?

Siya

’yung alam may gusto noon kay

Ath

. ’Yung

pinasundan

mo

saakin

nung

nagdate

sila.“ I watched the CCTV footage and my whole world slowed down when I lay my eyes on the most beautiful girl that I know. She walked into the Conference room with Guy holding her hips.

I clenched my fist and jaw because I’m so f-cking hurt rightnow seeing my girl with other f-cking man. Napagtanto ko na kilala ko ang Lalaki, He’s the Captain from Marawi. I remember the time when I got jealous when he kissed the hand of mu Atarah tapos ang pagkakaroon pa sila noon ng ’ Friendly Date ’ kaya pinasundan ko sa kanila si Kenji.

“What happened to her surname?

Bakit

Montego?“ My face creased and my fists closed so tight I can feel the sweat trapped inside them.

“ Obviously,

kasal

na sila..“ When I heard what he says My heart almost stop beating.

I can behave very well on the darkest of days but today is unbearable. I don’t trust myself today. Usually I am strong enough to hide the pain but today I feel as if I am going to break down any second. And maybe I should. Maybe I should finally cry and let it all out. All of that pain and sorrow stuffed inside me that I couldn’t let out in the past few months is looking for ways to the surface.

“Rare wait!” Akmang lalabas na muli ako sa office niya nang pigilan niya ako.

My breathing was ragged, gasping. I bit my lips. My eyes drip with tears. The walls that hold me up, make me strong. Salty drops fall. I’m trembling. I cant stop. Even as I press my hand against the wall it shakes, it trembles. It’s raw, everything, raw tears, raw emotions. I can’t stop… I can’t stop. Why can I not stop crying?

I really love her from the bottom of my heart. From the moment I first met her, I knew that I wanted her in my life.I prayed for a long time to find someone like her. Someone willing to fight along beside me, someone to make me smile and someone who would truly love me. She’s in my thoughts, my dreams, and every breath I take.

All I know right now is that I want to grab her and be in my arms forever and forever and never let go. I want to kiss her lips and never stop–just keep on going.

HOUR has passed nandito na ako ngayon sa opisina ko sa Foundation kasama si Presh and Kenji. I can’t drive to go in the hospital couz I’m so f-cking mess rightnow.

I’m crying here like f-cking teenager. Call me gay but I don’t f-cking care, I’m really hurt as f-ck. “We should go Home Rare..” Presh managed a hurt tone and rolled on her side to frown.

“I wanna see her, I want her here with me

rightnow

, I want to talk to her, I want to be with her

Presh

..“ I gasp and hold my breath. I’m still crying, ni hindi ko alam kung maauubos ba ang mga luha ko.

“ Pero may Asawa na

siya

?

Ano

aagawin

mo?“ madiin nitong wika saakin.

“That’s not f-

cking

true !“I almost shouted because of the frustration.

“ Then ok

hintayin

natin

’yung investigator mo. Hindi ko

akalain

na

magkakaganyan

ka

..“ napasulyap ako sa kaniya na naka cross arm ngayon sa harap ko.

I sighed heavily and clenched my jaw. “ After all the time that has passed, I still find myself missing her every minute of each hour, each hour in a day, every single day of each week, every week of the month, and every month of the year. T-

ngina

Presh

mahal na mahal ko ’yun

tapos

babalik

siya

,

magpapakita

siya

kasama’yung

p-

tanginang

lalaking

’yun!“ I shouted hurtly.

“ Rare..“ She whispered. The look of pity is on Presh’s face.

“I missed her lips on mine, I missed her scent, I missed her hugs, I missed her beautiful smile, I miss her voice. I miss the sound of her heart beat next to mine.

Buong

siya

Miss na miss ko.“ hirap hirap kong sambit at ginulo ang buhok ko. Ilang oras na ako tuloy tuloy na maiiyak at kahit anong oras maari akong ma dehydrate.

Tok! Tok!

I clenched again my jaw and look at door.Tumbad saamin ang personal investigador ko. I sighed and wiped my eyes.

“What, spill it ..” I prankly ask couz I want to f-cking confirm if its the news is true.

“Mula sila

sa

bansang

Europe. Positive na

kasal

po sila Mrs.

Atarah

kay Mr.

Roks

Montego.

Sa

Europa sila

nagpakasal

at

pantamadala

na

nakatira

sa

Ayala Condominium.

Ang

dahilan

kaya

bumlik

sila

dito

dahil

gusto makita ng Parents ni

Roks

Montego ang

anak

na

dalawa

na

nitong

Dawina

Rea Montego old and Ranch Aberrant Montego.“ When the frustration builds and I think I might explode.I take a deep breath. I want to shout, have a tantrum and beat my hands on the ground like a toddler. I want to vent, let it out.

“ Where’s the picture ?“ I ask and look at him angrily.

“Wala po

akong

nakuha

na picture

mismo

ng

mga

bata pero may stolen shot

nila

nang

papunta

sila

sa

isang

mall

kanina

..“ agad kong tinignan ang litrato. Parehong buhat ni Atarah at Roks ang dalawang bata na parehong naka face mask pero halatado sa mga mata ng bata ang kulay gray nilang mga mata katulad ng kay Roks.

“ No, This is not true.“ I denied instantly and shook my head.

“

Ser

, registered na ang marriage na rin sila

dito

sa

Pinas

may copy po ako––.“ akmang iaabot niya saakin ang isang envelope pero hinawi ko na ’to.

“ Get out! I don’t f-

vking

need to see that! They are not married!“ Galit na galit na sambit ko kaya bakasang matinding takot sa mukha nito.

“ Let’s just talk to my Office Gab..“ sambit ni Kenji at at labas sila pareho ng imvestigator na ’yun sa office ko.

“What’s wrong with you?!

Ginawa

niya naman ang

trabaho

niya pero

sinigawan

mo

siya

?! Why don’t you accept that she’s happy with her family?!

Ano

gusto

mo ha?

Agawin

siya

?

Paano

mga

anak

niya!? You Immature jerk! Hindi ko na alam ang

gagawin

sayo..“ She shouted.

“ Get out!“ hinilot ko ang sintido kong sumasakit pero mas masakit pa rin ang puso ko.

“Wow,

tapos

ngayon

papalabasin

mo ’ko? F-

ck

you Rare,

Atarah

is not healthy with you anymore

nababaliw

ka

na..“ hindi makapaniwalang saad nito.

“Yes I am

Presh

!

Baliw

na

baliw

na ako sakaniya.T-

ngina

nababaliw

na ako

sa

sobrang

sakit

nararamdaman

ko!

Nababaliw

akong

isipin

na

masaya

na

siya

sa

sarili

niyang

pamilya

! P-ta parang

dati

pinaplano

palang

namin

ang

pagkakaroon

ng

pamilya

and now she’s f-

cking

have pero hindi

saakin

..“ Miserable kong saad kaya natahimik ’to at natulala saakin.

“

Apat

na

taon

akong

nangungulila

Presh

,

tapos

malalaman

ko may

Pamilya

na

siya

? T-

ngina

Apat

na

taon

akong

miserable and you know that!“ hinang hina kong sigaw.

“I know Rare, I know pero wala na

tayong

magagawa

may

anak

na

siya

at

pamilya

if mahal mo

talaga

siya

hayaan

mo ng

maging

masaya

..“

I closed my eyes at hinayaan ko muling magsituluan ang luha ko. “ She got mad at me without hearing my explanation. Ni hindi niya alam na wala

akong

alam

sa

mga

p-

tanginang

sikreto

ng

pamilya

namin

! Ni wala

nga

kaming

maayos

na break up!

Tapos

ngayon

wala na… “Mapait kong sambit at tumayo para lumabas.

“ Where are you going ha?!“ Hinila niya ako ng marahas kaya tumigil ako saakmang paglabas ko.

“I will talk to her.. I want a f-

cking

closure. I

wan’t

to explain my side…“

I weakly says.

“

Kapag

ba

napaliwanag

mo

satingin

mo

babalik

na

siya

sayo at

iiwanan

ang

anak

at asawa niya?

Tandaan

mo Rare kaya mo rin

itinatag

ang Foundation na ’to para

sa

mga

batang

inabanduna

ng

magulang

!

Tapos

ikaw

na president

nito

maninira

lang ng

pamilya

!“ I sat at the floor of my office.The breath leaves me, Taking the hand on my face.

Bumukas ang pintuan at inuluwa nito ang kapatid kong si Reeve. “ Kuya

! I heard what happened..“ nagaalalang saad nito at nilapitan ako.

“Reeve Talk to your

Kuya

, I can’t handle him anymore. He’s so f-

cking

selfish..“ huling saad ni Presh bago lumabas at padabog na sinara ang pintuan.

“ Kuya

..“

“I just want to talk to my baby and

Presh

don’t f-

cking

understand that! Hindi ko naman

sisirain

ang

pamilaya

nila

eh..“ She hugged me tighly and I cried again in her chest.

“ Kuya

, Ate

Presh

is softhearted. He Just concern to you and to Ate

Atarah’s

Family..“ she whispered.

“I’m so tired, tired of faking my smile to everyone I know, tired of hiding how hurt am I. I’m sad, angry, mad, and disappointed. Ni wala kaming

maayos

na break up, ni hindi man lang ako

nakapag

paliwanag

sakaniya

na

dapat

wala

siyang

ikagalit

kasi wala naman

talaga

akong

alam ..“

“

Kuya

, I’m really hurt whenever I see you hurt like that. Please fix yourself. Hindi

pwedeng

humarap

ka

sakaniya

ng

gan’yan

. I’ll help you na

makausap

mo

siya

but promise mo na

kapag

nakausap

mo na

siya

ay hindi mo na sila

guguluhin

pa ng

pamilya

niya..“

°°°

WE’RE here in the mini bar of our Mansyon. Bakit pa ako pupunta sa mga bar kung makakainom naman ako ng alak dito. I hate going into a crowded bar.I’m always having a fight between the people at the bar because the b-tches there was keep flirting at me even though they have boyfriends. I’m not interested with the other girls, walang makakapantay sa pagmamahal ko kay Atarah.

“I’m going under and this time I fear there’s no one to save me.

This all or nothing really got a way of driving me crazy .“

I sang drunk while playing my guitar.

“I need somebody to heal

Somebody to know

Somebody to have

Somebody to hold…“

I aimlessly strummed at the guitar strings with my pick. Playing Instrument and singing is my way to express my emotion. Music is my own free medicine to make me feel okay again.

“It’s easy to say

But it’s never the same

I guess I kinda liked the way you numbed all the pain..“

I bit my lower lips at ipinikit ko ang mga mata ko para damhin ang kanta.

“Now the day bleeds

Into nightfall

And you’re not here

To get me through it all

I let my guard down

And then you pulled the rug

I was getting kinda used to being someone you loved..“

Mariin kong kanta dahil sobrang sakit nang nararamdaman ko. T-ngina ang corny ko tignan, para akong teenager na broken pero hindi ko na kaya pang itago ’yung sakit.

“

I’m going under and this time I fear there’s no one to turn to

this all or nothing way of loving got me sleeping without you..“

I felt cold tears start to stream down my face while I’m stil singing.

“Now, I need somebody to know

Somebody to heal

Somebody to have

Just to know how it feels

It’s easy to say but it’s never the same

I guess I kinda liked the way you helped me escape.“

Streams of tears flowed faster than my heartbeat. Ang sakit ng nararamdaman ko parang milyong karayom ang tinutusok ngayon sa puso ko.

“Now the day bleeds

into nightfall

and you’re not here

To get me through it all

I let my guard down

And then you pulled the rug

I was getting kinda used to being someone you loved“

The sigh that escaped of my lips was slow. My eyes remained fixed on the glass of my wine and sighed heavily.

“Tama

si

Reeve,

kapag

nakausap

mo na

si

Atarah

,

hayaan

mo na

siya

at

h’wag

mo ng

guluhin

..“ hindi ako nagabalang lingunin at sagutin si Kenji.

“

Atarah

is my friend pero hindi ako

sangayon

sa

ginawa

niya 4 years ago sayo.

Nagalit

siya

sayo without knowing the truth, I kinda hate her for acting like that, She should hear your side to know if may alam

ka

ba

talaga

sa

mga

sikreto

ng

pamilya

natin

. Ang

babaw

niya

masyado

tapos

malalaman

mong

nakikipagsiping

siya

roon

sa

bestfriend

niya. Just wow.“ This time, nilingon ko si Kenji bakas ang matinding inis sa mukha niya.

“I don’t f-

cking

know if that’s the real reason

huling

sinabi

niya noon kina

Tita

Alaine, ’

Kasama

ko raw

si

Akisha

..“ ang tagal kong inaalam at iniisip kung ano ang dahilan bakit gano’n nalang kalala ang galit niya bukod sa dahilan na inaakala niyang may alam ako pakiramdam ko may iba pa eh pero hindi ko malaman.

“ Oo

nga

kaya

nga

ngayon

galit

muli

saatin

ang Dela

Veja

dahil

inaakala

nilang

naguumpisa

na naman tayo ng war

dahil

pinagbintangan

tayo na

kumidnap

kay

Akisha

. F-

ck

, imagine

sasampahan

ka

nila

ng

kaso

sa

kasagsagan

ng

epidemyang

kumakalat

sa

mundo.“ Yes sinampahan ako ng kaso ng mga Dela Veja noon dahil inaakala nilang ako ang nag kidnapped kay Akisha.

Na trauma si Akisha 3 years ago matapos niyang makatakas sa mga kidnapper niya. Paulit ulit niyang binabanggit ang apelyido ng mga Grison kaya inaakala ng mga Dela Veja na pakana ko at ng pamilya ko ang pagkawala niya ng ilang buwan.

“Eto pa ang

pinagtatakhan

ko,

paanong

nangyaring

nalaman

ni

Atarah

?“

“How many times that you ask me like that,

satingin

mo alam ko?“ I

prankly

says at him.

“Oh sorry

highblood

ka

, ang point ko kasi

rito

malay

n’yo

lang ’yung

nagsabi

sakaniya

noon gusto lang

talaga

kayong

sirain

…“

“I don’t know, ang

tagal

ko

nang

inaalalam

ang

mga

tanong

but I can’t find the answer..“

“

Kuya

. I’m sorry to disturb you pero you need to rest para hindi

ka

na malate

bukas

..“ napatingin kami sa biglang pumasok na si Reeve.

“I can go to the Hospital and Foundation

kahit

anong

oras

, I’m the boss remember?“ I said and raised my eyebrow.

“Yeah I know pero

napapayag

na

namin

ni Ate

Presh

si

Mrs. Montego, I mean

si

Ate

Ath

at

si

Mr.

Roks

Montego na

idonate

muli

ang pera na

dapat

idodonate

nila

sa

Foundation. They are giving you a chance again so please

h’wag

mo ng

sayangin

.

Marami

tayong

matutulungan

sa

perang

idodonate

nila

..“ Napapikit ako ng mariin at tumango.

°°°

ALAS OTSO palang ng umaga nandito na ako sa Conference room ng foundation kahit ang usapan ay 9;00 a. I came here early just to see her not for their money. Gusto ko na talagang marinig ang boses niya at mahawakan ang kamay niya.

“ Kuya

, I’ll leave you and

Kuya

Kenji here ha,

umayos

ka

. Be professional, hindi na

makakasama

sainyo

si

Ate

Presh

may shooting

siya

ngayon

..“

“Yeah..”

“

Kuya

naman,

ayoko

lang

mabalita

saakin

na

magdadalawang

isip

nanaman

si

Ate

Atarah

sa

pag

donate ng pera

sa

foundation because of your

Attiude

. This meeting is for the foundation not for your past ok? This is not the right time to talk about that, I promise to you na

magkakaroon

ng

araw

para

sainyong

dalawa

wihout

a

sagabal

. Ok?“

“Yeah..” I slightly nodded.

“ Umayos

ka

naman!“ She shouted.

“What do you want me to say? ’Yes Ate Reeve, I’ll follow your command.” I sweetly but sarcastically says at her that’s why she rolled her eyes.

“

Kuya

Kenji, I know you’re Immature too but

sa

ngayon

alam kong mas

matino

ang

pagiisip

mo compare to my broken

Kuya

..“

“

Sige

hahaha.“ mas naginit ang ulo ko nang marinig ko ang nakakap-tanginang tawa ni Kenji.

“ Just get out and go to the hospital Reeve. You’re late, do you want me to fire you?“ Mariin kong sambit sakabiya kaya ipinaikot niya mga mata niya.

“Go fire me I will work to Ate

Gayl

hospital,

sa

St.

Calisha

,

malaking

kawalan

ako you know I’m the best doctor even though I’m still studying..“ she arrogantly said.

“ Tss

..“ I clenches my jaw and glared at her.

“ Ok, gotta go. Bye

Kuya’s

.“ She smiled sweetly and kissed me in my cheeks.

Nang makalabas na siya ay nabaling ang atensyon ko sa nagsalutang si Kenji. “ Look

kahit

sa

internet

kalat

na

kalat

na ang

balita

na

buhay

ang

inaakalang

patay

na

si

Atarah

. Trending… Famous na naman ang ex mo.“ mapangasar na saad nito habang ipinapakita ang phone niya saakin.

“ She’s still my girlfriend Kenji..“ Sambit ko at pinaglaruan ang libro sa lamesa.

“ Dream on boy..“ natatawang saad nito kaya ngumiwi at umigting ang panga ko.

“

Tss

,

si

Mikee

did she reply and answered your call?“ I ask.

“

Ofcourse

you know that she’s still mad at me,

pinuntahan

ko

sa

condo and work niya pero wala maybe she’s in their house, I’m not ready to step again in their house baka

mabugbog

na naman ako ng

mga

Kuya

niya..“ Girlfriend niya si Mikee but they are not in goodterms rightnow, I don’t know why G-go ’tong f-cker na ’to.

“ Gay..“

“

Sige

, Gay pala ha. Sino kaya

ngawa

ng

ngawa

na pa—–.“ I closed my fist and give a death glare to Kenji.

“ Shut up ..“mariin kong saad.

“Hahaha, look at your eyes.

Paga

pa rin. You should

atleast

put some concealer under your eyes

halatadong

broken

ka

hahahaha.“ mapangasar na tugon nito.

“ F-

ck

you .“ tumayo nalang ako at pumunta sa intercom. “ Trazy

, get my glass in my office..“ I commanded.

“ Yes sir..“ I sat again to my swivel chair at tinignan ang itsura ko sa phone ko and yes tama si Kenji. My eyes are too obvious that I cried so hard. Hindi rin nagtagal ay pumasok na ang aking sekretarya dala ang eye glass ko.

“ Wala pa ba sila?

Kainip

..“ Kenji muttered.

“ Wala pa sir Kenji eh..“ umigting ang panga ko at lumipas ang oras at 9:10 am na pero wala pa sila. I clenched again my jaw and bit my lips because my mood is f-ck.

“ Ano

wala pa?“ Tanong muli ni Kenji sa sekratarya ko habang ako yahimik lang sa kinauupuan ko.

“Wala pa sir..” Hanggang sa mag 10 o’clock at sawakas dumating na sila. “ Sir they are here ..“ nakangiting saad ng sekretarya ko kaya umayos ako sa pagkaupo ko.

Be professional Rare.

My whole world slowed down.I look up from reading my book. Iwatched her walk into the room. With every head turned, the space around us immediately went quiet. She filled the room as an audible gasp of air was heard from Kenji in her presence.

Biglang kumirot ang puso ko nang maaninag ko pang nakahawak ang asawa niya sa kaniyang bewang at inalalayan ’to palapit sa kaharap naming upuan.

Her tall frame aperfect crimson hair that rested right above her shoulders and chocolate brown eyes that could swallow galaxies. Her perfect skin that looked so fragile yet so soft. If the eyes are the gateway to the soul, the lips are the same thing for the body. They are softness, passion and the promise of the sweetness to come.

“ Good morning Mr. Grison and Mr.

Oishi

sorry we’re late..“ A deep curve on her lips makes the world stop around me. A smile that brings back a million memories in a split second.

Naramdaman ko ang ginawang pagtapak ni Kenji sa paa ko kaya umigting ang panga ko. “ Good morning..“ I coldly says and paused. “Mr. And Mrs Montego.” I don’t know but my voice become sounded more pained than anything.

---

Nyang note: Any thoughts about Rare’s POV? Huhuhu. Ang sakit ng POV niya sobra lalo n akapag sinabayan pa ng kanta na ‘SOMEONE YOU LOVED’

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 50

Atarah’s

POV

NAKANGITI ako na parang aso ngayon sa kaharap kong mga lalaki habang sa baba ng lamesa ay hawak hawak ko ang kamay ni Roks dahil nanginginig ang kamay ko dahil sa sakit at galit na nararamdaman ko.

Hindi ako makapaniwalang magkaharap na kami ng lalaking naging dahilan kaya naging miserable ang buhay ko pati narin ang anak namin.

Binabantayan ko ang mga expresyon ni Rare pero hindi ko ’to mabasa dahil sobrang blanko ng expresyon niya. Kabisado ko si Rare alam kong magaling siya magtago ng emosyon pero kanina nang binigkas niya ang ‘Mr. at Mrs. Montego’ ay parang sobrang nasasaktan ’to pero siguro nga guni guni ko ’yun dahil naman ’di naman siya masasaktan baka matakot oo posible dahil ang babaeng sinaktan, pinaglaruan at pinalabas niyang patay na ay kaharap niya ngayon.

“So let’s start ..” napatingin ako sa nagsalitang si Roks kaya tumango at alp ngumiti ng matamis sa mga kaharap. Kung magaling si Rare magtago ng emosyon, ako ay magaling umarte kayang kaya ko magbait baitan sa harap nila kahit ang totoo gusto ko na silang patayin.

Habang nakatingin sa mga kaharap ko ay hindi ko maiwasan mapuna sila na talagang malaki ang pinagbago. Both Kenji and Rare developed a mature lean body with muscle. They look more handsome with their corporate attire. Mas matingkayad ang kulay gatas ni Kenji parehong pareho sila ng kulay ni Ranch.

Proud Ex Girlfrend/Toy here! Dahil akalain mo nga namang pinagpala pa ng Diyos ang mga katulad na G-go at walang hiyang si Rare. Succesful na talaga siya lalo, He owned the AKG General Hospital at AKG Charity Foundation. I bet AKG stands for Akisha Klayne Grison. How sweet lover naman pala ang G-go. Pinangalan niya pa sa mahal niya ang mga naging succes niya.

Bakit ko nga ba aasahan na hindi siya magiging succesful at mapapariwara ang itsura niya dahil lang sa nawala kami ng anak ko sakaniya. Tss. Sino ba ako, hamak na laruan at parausan lang ako.

Talagang nag g-glow up siya nang gan’to kagwapo dahil may anak at asawa na siya na tyak todo suporta sakaniya I wonder kung ilan na kaya ang anak nila ni Ate. Nagpakasal na kaya sila? Bakit nandito sila nag stay sa Pilipinas? Natanggap na ba sila ng Pamilya ko dahil patay naman na ako. Wow good for them pero poor Charl, pagkatapos gamitin itatapon nalang.

“Why are you donating anyway? It is for the poor or for your own sake, para

mapabango

at

sumikat

ang

pangalan

nyo

.. “ nalaglag ang panga ko dahil sa sinabi ni Rare. Diretso ang tingin niya saakin habang naka eye glass siya at napakagat ako saakin labi nang mapansin ko na parang paga ang mata niya? Umiyak ba ’to, puyat o kinagat ng ipis pero ano nga ba pake ko.

Ang unang step na ginawa namin para sa paghihiganti ko kay Rare ang pag dodonate ng pera sa Foundation na pagmamayari niya nang sa gayon ay maging member ako nito at magawa ko na ang susunod na plano para mapagbasak ang foundation na ’to dahil alam kong mahalaga ’to sa buhay niya katulad ni Akisha at Akeila.

Nagpakawala ako ng malalim na paghinga saka ngumisi ng malaki sakaniya at nilabanan ang mapanukso niyang titig. “ I don’t like the way you talk Mr. Grison.

Bakit

mo kami

kailangan

pang

kwestiyunin

?

Naka

ooffend

ang

gan’yang

tanungan

and I honestly offended Mr..“ maanghang kong sambit kaya mas dumilim ang paninitig niya at pinagalaw niya ang panga niya.

“

Ath

—I mean Mrs. Montego,

madalas

kasi

namin

tinatanong

ang

mga

gan’yan

. Gusto naming

malaman

kung

mabuti

ba

talaga

an—–.“ napasulyap naman ako kay Kenji na ngayon ay namumutla na kaya mas napangiti ako ng nakakainis.

Tumikhim ako at maarteng itinaas ang hintuturo ko. “ So what if, gusto ko lang

nga

magdonate

para hindi na ako mag

bayad

ng Tax at

mapabango

ang

pangalan

ko you wouldn’t accept my donation, huh ?“ napakagat ako sa labi at sumulyap kay Rare na ngayon ay pinaglalaruan na ang ballpen sa kamay niya habang nakatitig pa rin saakin ng madilim.

“ Definitely not, Mrs. Montego. Honestly, Our foundation will not accepting a donation from those people who are force to donate because they just want a fame..“ nagtiim ang bagang ko dahil nayayabangan na talaga ako sakaniya. What the hell ganyan ba ang epekto ni Akisha sakaniya? Masyadong mapagmataas at mapanginsulto.

Sila ang nagpupumilit na ituloy namin ang pagdo-donate sa foundation nila tapos ginaganito kami ng boss nila. Basura.

“ Rare..“ bawal sakaniya ni Kenji na halatang hindi sumasangayon sa mga pinagsasabi ng kaniyang pinsan.

“Well Mr. Grison, My wife wants to donate 2 million pesos to your foundation.Hindi na tayo

maglolokohan

pa, alam

n’yo

kung

gaano

kagusto

ng asawa ko na

tumutulong

sa

mga

bata at

mga

taong

nangangailangan

..“ napasulyap ako kay Roks at nginitian siya ng matamis.

Naghati kami ni Roks sa idodonate namin. Isang milyon saakin, isa sakaniya. Napaayos ko na muli ag bank account ko kahapon at napagtanto ko na sobrang dami ko na palang ipon dahil nilalaglag ko ang lahat ng sweldo ko at mga binibigay saakin na pera ni Dad sa account ko kaya umabot na ’to ng 10 Million.

Ipinatong ko ang dalawang kamay ko sa lamesa at sinulyapan si Rare na ngayon ay nakatingin sa singsing ko. Binili ’to ni Roks kahapon sa jewelry store, noong pumunta kami ng Mall.

Nagkakahalaga ’to ng kalahating milyon. Una tumanggi ako dahil sobrang mahal nito kahit ako hindi ako bibili nang ganong kamahal na singsing lalo pa pagpapanggap lang ang lahat ng ’to. Kaso sobrang kulit niya, sabi ko ako nalang magbabayad pero inunahan niya na ako at magagalit daw siya kalag ’di ko tinanggap kaya wala na akong nagawa.

“ Hindi ko

kailangan

ng Fame,

sa

paglitaw

ko pa lang

ngayon

umingay

na

muli

ang

pangalan

ko

sa

buong

bansa

at mas lalo pa

panigurado

kung

isiniwalat

ko ang

mga

nalalaman

ko.“ Makahulugan akong ngumiti ng matamis kaya kumunot ang noo niya at umigting ang panga niya.

“ Ang besides, Kayo lang ang

napag

alaman

kong Foundation na

tumatanggi

satulong.Ganyan ba

talaga

kataas

ang pride

n’yo

? Well Its fine with us if you don’t want to accept our donation but as far as I know.

Si

Ms.

Presh

and Ms. Reeve ay

nagmakaawa

saakin

para lang

ituloy

ko ang

pagiging

donor

namin

sa

’yong Foundation Mr. Grison.. “ natutuwa ako dahil sobrang galing kong umarte, masyado akong pormal kung magsalita at last alam kong naapektuhan na siya sa mga sinasabi ko.

Hindi sila sumagot saakin, madilim ang tingin ni Rare samantalang si Kenji ay takot na takot na. “ Now, answer me do you want us to donate or not?

Madali

akong

kausap

, hindi lang kayo ang may Charity Foundation

sa

buong

Pilipinas

maari

akong

magdonate

nalang

sa

ibang

foundation.. “ nakangisi kong sambit at sumulyap kay Roks na seryoso rin ang titig sa mga kaharap namin.

“Then why did you chose to donate here?

Bakit

hindi

sa

iba

nalang

?

Bakit

dito

pa?“ matigas na sambit niya kaya napahalakhak ako ng sarcastic.

“Hahahaha, Oh c’mon

maglolokohan

pa ba tayo? Duh–may

mga

pinagsamahan

tayo

rito

at

kilala

ko na kayo

diba

Kenji ?“ malamyos kong sambit saka mapungay pungay na tinignan sj Kenji na agad rin lumipat sa mga mata ni Rare na sobrang lamig.

“ Trazy

, where’s the contract..“ matigas muli na sambit niya habang hindi na talaga inaalis ang tingin saakin. Napangisi ako ng matamis sakanila habang nilalapag na ng sekretarya niya ang kontrata sa lamesa.

Tumingin ako kay Roks at nginitian siya kaya ngumiti rin ’to saakin kaya hindi ko maiwasang hindi mapabungisngis.

Narinig ko ang pagtikhim ni Rare kaya napataas ang kilay ko sakaniya. Inabot niya saamin ang kontrata na agad rin naming binasa.

Lumipas ang oras at nagtagal ang naging usapan namin ng kulang kulang isang oras para masettle at maclose na ang deal.

Pinaliwanag ni Kenji na member na kami ng AKG Charity Foundation. Nasa saamin raw kung gusto namin na magtrabaho rin sa Foundation. Volluntarily ’to, lalo pa’t kapag nagkarokn ng mga medical mission, pagmimigay ng mga pagkain at kung ano ano pa.

Inexplain rin nila saamin kung sino sino ang maaring magbenifits ng mga ido-donate naming pera ay anh mga may malalang sakit o ’di afford ang mga mamahaling operation, gamot at pagpapadmit sa hospital.

Bukod pa roon mag bebenifits rin ang mga batang inabanduna ng magulang, mga batang hindi nakakapagaral dahil walang pera, at ang maganda pa ay hindi lang bata ang mga makikinabangan pati na rin ang mga mahihirap na tao na walang pagkain at bahay ay matutulungan.

Honestly, gusto ko ang pagpapatakbo niya rito sa foundation. Balita ko kasi marami na talagang natulungan ’to. Isa ’to sa pinaka sikat at malaking foundation sa buong Pilipinas.

Pero sad to say, soon mawawala na sakaniya ang lahat ng ’to. Papabagsakin ko ’to dahil alam kong mahal na mahal niya ang ginagawa niya. Sabi nga ni Amirah, kailangan kong masira, masaktan at mapabagsak ang mga mahal ni Rare at eto ang una kong gagawin.

“May

mga

charity events and party na

gagawin

sa

susunod

na

araw

sana

makapunta

kayo para

maipakilala

kayo. We’ll just contact you..“ sambit naman ni Kenji kaya tumango ako .“Sure .” sagot ko pa.

“Here’s the

cheke

..“ saad ni Roks at iniabot ’to kay Kenji na agad rin naman nitong tinanggap.

“So ok na ba? Thank you Mr. Grison and

Oishi

..“ tumayo ako sa kinauupuan ko at ganon rin ang ginawa ni Kenji saka Roks pero si Rare ay nakaupo pa rin. Ang Attiude, Tss.

Naglahad ako ng kamay kay Kenji na agad din namang nakipagkamay saakin habang nakatulala na animo ’di pa rin makapaniwalang buhay ako.

Sunod kong inilahad ang kamay ko sa nakaupong si Rare. Umigting ang panga niya at tamad na tamad na tumayo sa kinauupuan niya.

Nang tanggapin nito ang kamay ko at nakipagkamay. Parang biglang nagwala ang sistema ko nang magtama ang mga balat namin pero hindi ko ’yun ipinahalata sakaniya at iniwas ko nalang tingin ko sakaniya.

Buong paguusap namin nakatitig lang siya ng malamig saakin na animo ao may malaing kasalanan sakaniya.

Ngumiti ako ng matamis sakanilang pareho kahit nakakainis na ang attiude ni Rare. “ I’m glad to see you both again..“ malambing kong sambit at tumalikod na saa hinayaan na hawakan ni Roks ang bewang ko.

Pinagbuksan kami ng secretary ni Rare ng pintuan kaya nginitian ko siya. “ Thank you..“

Palabas na kami ni Roks nang biglang nagsalita muli si Rare kaya napatigil ako sa kami sa paglalakad. “

Ath

..“ napalunok ako dahil nagiba ang tono ng pananalita nito, naging malambing katulad ngginagamit niyang tono saakin noon. Hinarap ko siya at tinaasan ng kilay. “ What ?“ iritado ko ng saad.

“Your Phone ..” nanlaki ang mata ko nang inabot saakin ng secretary niya ang phone ko kaya napangiti nalanh ako ng hilaw. “ Salamat

. Let’s go..“ sambit ko kay Roks at lumabas na kami sa conference room na ’yun kaya nakahinga na ako ng maluwag at pinunasan ang pawis kong namuo sa noo kahit pa naka aircon ang confe room gamit ang hanky ko.

“How are you ?” nagaalalang tanong ni Roks kaya kinagat ko ang labi ko at pilit na ngumiti sakaniya.

“ I’m fine..“ sambit ko at sinulyapan si Roks na ngayon ay nagaalala ang tingin saakin.

“I know you’re not Ath. Gusto mo na bang umuwi?” nagaalalang sambit nito hanggang sa makapasok na kami sa elavator.

“ No, diretso na tayo kay Amirah. They are waiting malapit na ang isasagawang presscon..“ mag pa-presscon ako ngayon dahil sa kagustuhan ni Amirah para tigilan na ng media ang panggugulo saamin dahil kapag nagkataon magiging sagabal pa sila sa mga plano namin at bukod pa roon ay mag i-intro na rin ako ng kaunting paninira sa mga DELA VEJA para magising sa diwa ang pamilya ko na bumalik na ang babaeng inapi, niloko at pinaikot nyo.

“ Ok ..“ natatango niyang sambit at pinindot ang button ng elavator.

“Complete security na ba ang Condo mo?” Pati kami ay may body guards dahil tiyak guguluhin kami ng mga tao dahil sa issue ngayon, isama mo pa ang Pamilya at mga Kaibigan ko na paniguradong gulat dahil nabuhay ma muli ang Atarah Klyte pinatay na nila sa puso’t isipan nila.

“ Yes Klyte, I told you, Montego Intelligence Security Angency obviously it is my family business which provides armed and unarmed security services and expertise to private and public clients..“ Bumukas ang Elavator at ramdam ko ang paninitig ng mga tao saamin pero hindi ko nalang ’to pinansin hanggang sa makalabas kami sa Foundation.

“Etong guards rin ba na nagbabantay saatin galing sainyo?” nakanguso kong sambit kaya tumango ’to at ngumiti. “ Yes ..“ nagtungo kami sa parking lot.

“ Wow, astig Talaga. Salamat ha..“ pinahbuksan niya ako ng kotse at sumakay naman agad ako roon.

Pagpasok ko ay sinuot ko ang seatbealt habang dina-dial ko ang number ni Amirah para ibalita ang nangyari. “ Hello ?“ sambit ko nang sinagot na ng kabilang linya.

[Ano na nangyari? Wala kami sa mansyon dumaretso na kayo sa EastRodriguez..]

“Sige, papunta na rin kami tapos na ang deal at tinanggap na nila. Medyo nakakainis nga eh kinukwestyon ba naman kung bukal ba raw sa loob ko o hindi ang pag dodnate Tss..” iritado kong sambit at pinaandar na ni Roks ang sasakyan.

[

Talaga? Ano binara mo?]

Natatawang sambit niya sa kabilang linya. “ Malamang, sobrang nakakainis siya. Gustong gusto ko na sugudin at sakatan ih. Tss. Ang attiude.“ yumuyukom na ang kamao ko sa sobrang inis na nararamdaman ko.

[Kalma kalang may presscon ka pa na tiyak dadaluhan ng iilang kaanak mo pero don’t worry hindi sila makakalapit sayo hanggat hindi pa natin na-close ang deal natin sa company n’yo..]

“ Sige, bukas pa tayo pupunta Dela Veja Venuala ?“ tanong ko dahil pangalan main company ng mga Dela Veja ’yun.

[Yes..]

“ Oh sige mamaya nalang.“ Binaba ko na ang tawag at itinago muli ang phone ko sa bag ko kaya napamasahe ako sa sintido ko.

“ Rare was very succesful now huh, balita ko isa siya sa nagkaroon ng study about the cure for the Covid-19..“ napaawang ang labi ko dahil hindi ko alam ’yun kaya napalingon ako kay Roks na nakadiretso ang tingin sa daan.

“ Yeah magaling naman kasi siya and besides may inspiration eh, nandyan ang anak at mahal niya. Sino bang hindi gaganahan sa buhay ang gano’n.“ mapait kong sambit kahit ayaw kong maging bitter.

“Yeah, by the way what’s the next step?” tanong nito at mabilis na sumulyap saakin sas ibinalik muli ang tumigin sa daan.

“Ewan ko pa eh sabi ni Amirah magfocus muna ako ngayon sa family ko pagkatapos kong umpisahan ’yung kay Rare, hihintayin ko nalang muna raw ang mga charity events na mangyayari bago ang next step..” sambit ko at tuminging sa labas ng bintana.

“ Are you happy?“ napatingin muli ako sakaniya na may bahid na pagtataka dahil sa tanong niya.

“Ofcourse ..” may pagaalinlang kong sambit kaya sumulyap muli ag abo niyang mata saakin ng mabilis.

“Masaya ka ba talaga sa ginagawa mong pananakit rin sakanila?” mapaniyang tanong nito kaya kinagat ko ang labi ko at kinunotan siya ng noo.

“Oo naman bakit hindi, nasasatisfy ang sakit ng puso ko..” nakangisi kong sambit kaya napasinghap siya.

“ No, not your heart Klyte, ang nasasatisfy rito ay ang ego mo..“ napaawang ang bibig ko at gulat iyang tinignan.

“What do you mean?”

“ I’m actually not favor with this revenge

thinky

Klyte.The best revenge is being a good person Honestly, being the good person is always the best way to go. “ natahimik naman ako sa sinabi niya bumilis ang pintig ng puso ko. “I do truly believe that in most any situation the best thing to do is to actually be good. There are times when revenge can be a handy tool, but be smart about it and seek it rarely. Few situations are black and white, and so it’s almost always better to be kind. Almost .” gusto kong umarte na kunwari na nose bleed ako dahil sobrang lalim ng mga salitaan niya pero hindi ko na ginawa dahil sobrang seryoso siya kaya nanahimik nalang ako.

“Pero kung

satingin

mo eto

talaga

magpapatigil

sa

galit

mo at

magpapasaya

sayo. I’ll still support you pero

aasahan

mong

pipigilan

na kita

kapag

alam kong

sobra

na at

nadadamay

na ang

mga

nakakaraming

inosente

..“ napasandal ako sa kinauupua ko at iniisip lahat ng mga sinasabi niya.

Masaya nga ba ako sa ginagawa ko? Nababawasan nga ba ang galit ko? Nasasatisfy ko ba talaga ang puso kong warak o ang talaga nasa-satisfied dito ay ang ego ko?

Pero kasi, sobrang galit na ang nararamdam ko at baka kapag hindi ko nilabas ’yun ay sumabog na ako ng tuluyan. Everytime na nakikita ko ang anak ko at naiisip kong maraming sakit ’to ay agad nagiinit ang ulo ko at gusto nalang talagang gumanti at pagbayaran ang ginawa nila saakin kasi kung hindi dahil sakanila ay sana hindi nag s-suffer ang anak ko sa nga sakit na ’yun ngayon at sana hindi napariwara ang buhay ko.

Ang besides, malaki ang utang na loob ko para kay Amirah. Hindi ko rin naman ginagawa ang pagganti sa pamilya ko para lang sa sarili ko, ginagawa ko ’to para kay Amirah. Saksi ako, sa sakit na pagkukwento noon kung paano naghirap ang buong Mindanao dahil sa kagahaman at kawalangyahan ng Dela Veja, madaming namatay, nagutom at naging alila dahil sa letcheng pamilya ko. Isama mo pa ang mga ibang nabiktima nila na hindi talaga nakuha ang hustisya dahuil sa ginawang pantatakip nila sa mgaksalanan nila gamit ang mga pera.

Buong byahe hindi na ako nagsalita at gano’n din si Roks dahil nawaan ako ng sa mood ng kaunti. Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa Company ni Namuaco Rodriguez.

“ Are you mad ?“ sambit niya nang pinagbuksan niya ako ng pintuan kotse. Lumabas ako at inayos ang duot ko saka sinulyapan siya.

“Hindi no hahaha.” natatawa kong sambit kaya napabusangot siya.

“ Bakit ’di mo ko kinakausap?“ pinagalaw niya ang panga niya at tinaasan pa ako ng kilay.

“Ano ba dapat paguspan natin nako hahaha nagp-practice kas ako ng mga sasabihin ko mamaya sa presscon..” pagsisinungaling ko kahit na ang totoo ay iniisip ko pa rin ang sinasabi niya buong byahe.

Ngumisi siya at inakbayan ako nalang ako saka sabay kaming naglakad sa entrance ng company. “ Good day Ma’am and Sir..“ masayang sambit ng security guard.

“Good day!” masaya kong sagot. “Morning.” tipid naman na bati ni Roks bago kami pumasok sa loob ng company. Pangalawang beses na ang pagpunta ko rito, kahapon at ngayon kaya kilala na ako ng mga employees at pinapayagan na kami maglabas pasok rito.

Nakasalubong namin si Maita na secretary ni Namuaco. Iginiya kami nito sa office ng boss niya sa sa 3rd floor dahil nandoon daw si Amirah pati si Namuaco.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa 3rd floor at naglakad ng kaunti para makapunta na sa Office ni Namuaco at nang makarating na kami ay umalis na si Maita dahil may gagawin pa raw ito kaya kami nalang ni Roks ang pumasok.

Pagpasok namin, bumungad agad ang naglalampungan na si Amirah at Namuaco. Nakaupo si Amirah sa lap ni Namuaco habang naghahalikan at sapo sapo ng matanda ang dibdib ni Amirah na ngayon ay nakabra pa kaya napangiwi ako.

Wtf. Hindi ko talaga akalain na kayang pumatol ni Amirah sa gan’to para lang makaganti sa mga tao. Sa totoo lang wala na siyang pinagkaiba sa mga Pokpok sa bar. Ilang beses ko na siyang sinabihan na makakagawa pa naman kami ng paraan at makakaganti pa ng hindi diya pumapatol kay Namuaco pero na o-ooffend lang siya.

Oo sige let say gwapo si Namuaco kahit may katandaan na ’to at ’di ako tutol kung alam kong wala pa siyag pamilya kasi naniniwala ako sa age doesn’t matter pero kasi may mga anak si Namuaco at kakamatay lang ng asawa niya 2 years ago.

Napaiiwas ako ng tingin sakanila at sumulyap nalang kay Roks na seryoso rin nakatingin saakin. Tumikhim si Roks at tinakpan niya ang mga mata ko sa ’di ko malamang dahilan.

“Make out at the office huh. You can’t afford a room to a fancy or 5 star hotel? “ pangiinsulto ni Roks kaya pilit kong tinatanggal ang kamay niyang nakatakip saakin pero hinila niya lang ako at niyakap para matalikod ako kina Amirah.

“Ay mga p-tchang gala kayo. Hindi ba kayo marunong kumatok..” gulat na sambit ni Amira na mukhang napansin na kami.

“Kahapon ba kumatok kami nang pumasok kami dito? Namuaco said, We can enter his office without knocking..” malamyos na saad ni Roks samantalang ako ay pilit paring umaalis sa pagkayakap.

“Grabe ka makatago kay Atarah! Hindi naman na bata ’yan! May experience na rin ’yan, may anak na nga..” pinilit kong kumawala sa yakap at sa pagkakataong ’to nakawala na ako at humarap na kina Amirah. Nakaupo pa rin ’to sa hita ni Namuaco na malaki ang ngisi saamin pero nakadamit na ’to.

“ Shut up. She’s still not comfortable seeing you like that..“ naramdaman kong hinawakan ni Roks muli ang bewang ko kay natawa ako. Masyado niya akong bini-baby.

“Why Atarah, hindi mo pa ba pinagbibigyan ’tong si Roks kaya nainggit..” pangaasar naman ni Namuaco kaya napabusangot ako.

“ Shut your f-cking mouth!“ inis na sambit ni Roks kaya lumakas ang halahak ni Namuaco na nahawa na rin kay Amirah at Aida sa pangaasar saamin ni Roks.

“Nagbibiro lang naman, pikon talaga ’tong asawa mo kapag ikaw na ang pinaguusapan Atarah..” naiiling iling na sambit nuto kay inirapan ko siya na nagpalakas sa tawa niya.

“He’s not my husband..” I gritted ny teeth at him.

“ Maupo na nga kayo, paguspan na natin ang Presscon. limang oras nalang ang nalalabi magsisimula na ang interview mo. Mag practice ka na ng mga sasabihin mo..“ naupo kami ni Roks sa couch at tinignan ko ang nakasalok baba na si Amirah.

“Gusto ko sana on the spot na para mas feel na feel ko…” samabit ko kaya tumatango siya at ngumisi

“Oh sige, I trust you naman..”

“Paano when they ask Klyte if she’s married? Kung totoo bang kasal kami at may anak ba talaga ’to?” tanong ni Roks na nakasandal sa couch.

“Edi sabihin niyang Oo at may pamilya na kayo at masaya na siya, pero pinasabihan ko naman ang mga reporter na h’wag magtatanong below the belt kaya h’wag kayong magaala. Kung may mga tanong na hindi mo kayang sagutin Ath, ok lang naman na ‘Inext question’ mo umarte ka lang na ayaw mo na talagang pagusapan ang tungkol doon dahil masasaktan kalang. Oh ’di naman kaya kami nalang sasagot.” tumango nalang ako at pingsikop ko ang kamay ko.

“Ayon sa source ko

dadalo

sa

presscon

at

manood

ang

iilan

mong

kaibigan

at

kapamilya

pero

h’wag

kang

magaalala

katulad

ng

sinabi

ko

telepono

kanina

hindi

namin

hahayaan

n

amakalapit

sila sayo..“

“

Mabuti

naman at ganon..“ sambit ko bumaba ang tingin niya sa singsing na binili Roks saakin.

“Wow, ang ganda naman pala ng

singsing

na

binili

mo

sakaniya

Roks

!

Mamahalin

.

Ikaw

ha,

iniispoil

mo

masyadong

’to

si

Ath

par––.“ pinutol ni Roks ang sasabihuin niya kaya natawa sila.

“ Shut up..“ Lumipas ang oras at umuwi muna kami ng condo ni Roks para makapagpalit ako ng damit ko at makapag handa para mamaya.

“ Mama! I missed you!“ sambit ng anak ko at patakbong lumapit saakin. “Be careful anak. Alam mo namang bawal abg laginh tumatakbo sayo..” binuhat ko siya at hinalikan ako.

“You smell so good Mama!” hagikgik nito kaya inamoy ko rin siya na punong puno ng pulbo ang leeg at basa pa ng buhok niya mukhang kakatapos niya lang maligo.

“You too baby, did you eat na ba?” tanong ko sakaniya.

“Yes mama! I take a bath na rin po in my own! Papa’s house was really beautiful! He have a big big batcha and there’s a button and when you click that mag r-rain po sa bathroom!” tuwag tuwa na pagkukuwen nito.

“You like it baby ?” sambit ni Roks kaya nagpabuhat naman ngayon sakaniya si Ranch.

“I love it Papa! Nag play kami ni Ate Dawina at Tita Aida sa big batcha then after that we watch to yoyr big TV. “ sambit nito habang tinuturo pa ng flat screen TV sa sala.

“Good you’re behave. I’ll buy more toys for you again later..” sambit ni Roks sa anak kong spoil n spoil sakiy kay napiling iling ako.

“Sama Papa!”

“Hindi pwede Anak, after our work doon palang kita bibilhan ng toys. Hindi ka naman pwede magstay sa work place namin ni Mama bawal sng baby doon na pogi..” pambobola ni Roks saka hinalikan pa ang ulo ni Ranch kaya napangiti ako.

“Malayo ba work place n’yo Papa? Sa mga maraming building?”

“Yes anak kapag hindi na busy si Papa at Mama mamasyal tayo ok?” sambit ko naman kaya tumango tango siya.

“Tata Athaaa!” napaupo naman ako at sinalubong si Dawina na patabo palapit saakin.

“Hello baby, ang ganda at bango bango mo naman!” usal ko saka inamoy ang humahagikgik na si Dawina.

“ Mama, Tita Aida is smell so good too!“ saad ni Ranch habang nakaturo pa sa paparating na si Aida.

“Oh nandito na pala kayo, nakakapagod mag alaga ng dalawang malikot na ’to grabe..” sagot nito habang sinusuklayan ang buhok niyang mahaba.

“Pasensya na Aida ha, don’t worry maghahire na ako ng nanny para sakanilang dalawa, ok?”

“ Nako, hindi na. Hindi ko ipagkakatiwala ang pagaalaga sa iba ng dalawang makulit na ’to, nga pala bakit ang aga n’yo tapos na ang presscon? ’Di ko na panood!“

“Hindi pa, mamaya pa maliligo lang at magpapalit ng damit kami..”

“Oh sige, paghanda ko kayo ng makakain ha, nagluto ako ng paborito nitong dalawa na ginataang kalabasa at manok.”

“Wow naman osya maligo na muna ako. Ikaw din Roks magbihis ka na muna, sabay na tayo kumain.” binalingan ko ng tingin si Roks at tinangun niya sabay ngiti.

“ Sure Wife..“

“Aba etong si Roks talaga. Hahaha Wife daw. Nako, kwentuhan mo ’ko mamaya sa lahat ng nangyari Atarah ha.”

“Oo sige Aida .” Ibinaba ko muna si Dawina at hinarap si Ranch na buhat buhat ni Roks. “ Maliligo lang si Mama at behave kayo ha..“

“Yes mama.” hinalikan ko ang pisnge ni Ranch at ni Dawina bago nagtungo sa kwarto ko para kumuha ng damit.

May tatlong kuwarto ang condo ni Roks. Malaki ang master bedroom at doon kami pinapatulog ni Roks samantalang sa dalawang normal room ay doon siya. Si Aida at Dawina sa kabila naman.

Nahihiya nga ako, tinatanggihan ko na siya na dapat siya nalang ang doon dahil bahay niya naman pero tumatangi lang siya at wala na akong nagawa dahil pinaayos niya na agad ang mga gamit ko sa walk in close ng room dito.

Pumayag naman si Aida wala namang problema sakanila dahil may malaking kama at aircon daw sila sa kwarto nila. Ang problema lang ay walang CR mismo sa loob ng mga kwarto nila Roks at Aida dahil nasa labas pa ito malapit sa kitchen. Etong kwarto lang namin ang meron.

Binuksan ko ang walk in closet ko. Naayos na ang mga pinagshopping na damit kahapon rito. I decided to wear a black dress para malakas ang dating ko mamaya at kakilakilabot. Lol.

Pumasok na ako ng CR at naligo. Ginawa ko lahat ng routine rito sa loob at nang matapos ako maligo, magbrush ng teeth at isinagawa ang skin routine ko ay lumabas na ako ng Cr para magayos. I’m wearing may black dress now.

Nag blow dry na muna ako ng hair, mamaya na ako mag m-make up dahil kakain pa rin naman kami. Pagkatapos ay lumabas na ako ng kwarto. Naabutan kong nanonood ng TV si Dawina at Ranch. “ Anak

’yung eyes mo ha. Wear your glass.“ saad ko kaya lumingon ang anak kong suot ang salamin niyang may ’ Anti

radation

’ glass niya.

“I’m wearing it Mama!” sigaw niya.

“Good boy..” nakangiti kong sambit at nilapitan siya para halikan. “ Tara na

Roks

let’s eat..“ sambit ko sa nkaupong si Roks n mukhang kanina pa tapos magbihis. He’s wearing black polo long sleeve na may tatak na valenciaga. Nakatupi ’to ng 3/4 at pinartneran niya rin ng signature black pans kaya napaawang labi ko. “Wow

matchy

!

Matchy

tayo hahaha.“ puno ko at nagsalit salit ang tingin ko sa damit naming parehong itim.

“ Yeah, relationship goals ?“matamis niyang saad.

“Tse, ang corny mo talaga magisip. Tara na nga..” sambit ko saka iginiya siya sa dining area.

“Kumain na kayo..” sambit ni Aida.

“Salamat Aida, kumain ka na rin..” pangyaya ko saka naupo sa upuan.

“Halos kakatapos lang namin bago ko paliguan ang dalawang chikiting. Ano masarap Roks?” tanong ni Aida kay Roks na tinitikmn ng kalabasa.

“Yeah, masarap ano pa bang i-iexpect ko sayo Aida ?” pambobola ng nakangising si Roks.

“Nako Roks kaya botong boto ako sayo para kay Atarah eh! Hindi marunong magsinungling…” halakhak ni Aida kay napailing iling ko at tinikman ang ang niluto niya dahil masarap naman.

“ Aida kumakain kami tigilan mo nga pangaasar mo..“ saway ko.

“Hahaha, oo na osya sa sala na ako. Tawagin n’yo ko pagtapos na kayong kumain para maayos ko na pinagkainan n’yo..”

“Hindi, ok lang na ako na kaya ko naman..”

“Hindi pwede. Masisira beauty mo, hindi rin pwe

de si Roks pareho na kayong nakabihis baka madumihan pa kayo. Kailangan fresh kayo kapag nasa TV na kayo hahaha.“

“Sige bawi nalang ako next time. Ako maglilinis dito.” sambit ko at nagsandok na ng pagkain.

“Parang baliw naman ’tong si Ath nahiya ka pa. Ako na bahala d’yan basta kumain lang kayo jan. Siee na puntahan ko na mga alaga ko..” umalis na si Aida kaya nawala ang atensyon ko sakaniya at naunta kay Roks na nakatitig saakin.

“ Oh bakit ka na nakatingin ?“nakataas kong kilay na tanong.

“ You’re so beautiful..“ puna niya na animo mo manghang manha.

“Bolero talaga kahit kailan, wala nga akong make up tapos sasabihan pang maganda.” naiiling kong sambit at sumubo na.

“With and without make up, you’re still beautiful Klyte.” malamabinh na saad nito at nilagyan ng manok ang plato ko.

“Siguro kaya ’di ka pa talaga nagkakagorlfriend kasi linyahan mo pang f-ck boy hahaha.” pangaasar ko at umiling iling.

“Nah, Paano ako magkakagirlfriend kung ikaw palang ang babaeng minahal ko tapos wala pa akong pagasa sayo..” mapait na sambit niya kaya natahimik ako.

“Hahaha, don’t think it too much Klyte. Na carried away lang ako sa pangaasar mo.” simamaan ko siy ng tingin.

“Tse kumain ka na..” ngumiti siya at nailing iling. Pinagpatuloy na namin ang pagkain namin habang nagkukwentuhan.

“ Klyte ..“ tawag niya kaya napangat ang tingin ko sakaniya.

“Oh..” pinunasan niya ang gilid ng labi ko gamit ang thumb niya kaya ramdam kong pinagpulahan ang pisnge ko.

“You’re so cute when you’re blushing..” nakangising sambit niya bumusangot ako at sinamaan siya ng tingin.

“Hilig mong mangasar..” Naiinis kong wika. Ewan ko pero bigla nagkaroon ng image sa utak ko ’yung mga panahon na inaasar naman ako ni Rare.

Kinagat ko ang labi ko at nailing iling. Gad, bakit ko naiisip ’yun. Bakit siya? Tss. “ Are you ok?“

“Ah oo may naisip lang hahaha.” peke akong tumawa at uminom ng tubig. F-ck you Rare ginugulo mo na naman utak ko.

“Sino?” nakataas na kilay na tanong nito.

“Grabe, sino agad? Bawal ano? Naisip ko kasi ’yung pinanood ko kagabi.” binigyan niya ako ng mapanukat na tingin at tumango tango nalang siya.

Ilang minuto pa ang lumipas ay natapos na kaming kumain at inayos ko nalang pinagkainan namin saka tinambak sa lababo samantalang siya ay pinunasan ang table na pingakainan namin.

Tumingin ako sa oras at 2:49 pm na. 4:00 ang presscon namin kaya medyo matagal pa ang oras. Dumaretso ako sa kwarto para makapag make up na. “ Oh tapos na kayo ..“ sambit ni Aida nang mapansin akong papunta ng kwarto.

“Naayos na namin lamesa. Wash plate nalang, mag aayos lang ako..” pumasok na ako sa kwarto at nag ayos na ng sarili. Nag light make up lang ako saka sinuklayan ang maikli kong buhok na pinagupitan ko kahapon lang. Sobrang haba ng buhok ko noong nasa Mindanao pa kami dahil Four years akong hindi ginugupitan at tinitrim lang daw si Amirah sa buhok ko.

Nang matapos na ako mag ayos ay ngumiti ako ng malaki sa salamin bago mag suot ng itim stillelos. Nag suot rin ako ng mga accesories pati na rin inayos ko ang suot kong sing sing.

Nang matapos na ako mag ayos ay lumabas na ako ng kwarto. Nagtaas ang angat ni Aida, Roks, Ranch at Dawina saakin.

Tumakbo palapit saakin si Ranch kaya agad ko ’tong binuhat. “Mama you’re so beautiful..”

“Reall baby, thank you. Kiss mama.” sambit ko kaya agad niya rin naman ako ng anak ko. Aw, sweet.

“ Papa! Ganda ni Mama !“ natutuwang sambit ng anak ko at hinigpitan ako ng yakap.

“Oo nga Atarah! Napakaganda mo, mukha kang Dyosa. Binhi na binhi! Dawina tignan mo si Tita dapat ganyan ka rin kaganda kapag laki mo ha! “ pamumuri ni Aida kaya napanguso ako.

“Tita Aida and Ate Dawina you’re both beautiful too!” mabait na wambit ng anak ko kaya natawa ako ng bahagya.

“Aba, talaga dito ka nga kiss mo si Tita.” bumaba naman si Ranch mula sa pagkabuhat ko at naglakad naman palapit kay Aida at hinalikan ’to sa pisnge.

“ Atho! Din! Kiss .“ natawa naman kami kay Dawina lalo pa ng lumapit sakaniya si Ranch at niyakap ito saka hinalikan sa pisnge.

“Oh ano Roks, tulalala ka nalang d’yan hindi mo pupurihan at lalapitan ang asawa mo..” natauhan naman ito at ngumiti saakin saka nilapitan ako.

“Ranch was right. You’re so beautiful Klyte..” papuri nito.

“ Thanks..“

“Ah sus, thanks lang? Walang kiss? Jusko! Namumula ka na d’yan oh..”

“ Aida naman, nangaasar ka na naman eh. Alis na kami.“ lumapit ako kay Ranch na nakatitig pa rin saakin. “Aalis muna kami ni Papa ha, may work kasi kami eh then after that bibili namin kayo ni Ate Dawina mo ng toys, ok?” malambing kong saad.

“ Yes Mama. I love you! Take care..“ niyakap at hinalikan muli ako nito. Ang sweet at clingy ng anak ko manang manang sa Am—Akin.

“ Ba-bye Papa, takacare of my Mama ok? I love you!“ sambit ni Ranch kay Roks at niyakap rin ito.

“ Babye Tata!“ niyakap rin kami ni Dawina.

“ Oh magiingat kayo, nga pala kwentuhan mo ’ko mamaya ha. “ Bumeso rin ako kay Aida.Lumabas na kami ni Roks at naabutan pa namin sa labaa ang mga body guards. Hinawakan na ni Roks ang bewang ko and we walk with poise.

Nang makalabas na kami sa condominium ay agad kaming sumakay sa kotse niya.

Pumikit ako ng mariin dahil nakakaramdaman ako ng matinding kaba. Sana macontrol ko ang sarili ko mamaya, baka mag break down na naman ako.

Diretso na kami pupunta sa kung saan gaganapin ang presscon.Buong byahe ay hindi na ako kinausap ni Roks dahil alam niyang kailangan kong magisip at maghanada kaya thankful ako sakaniya kasi kahit hindi ko na siya sabihan.Alam nkya ang dapat gawin.

Tumingin ako sa orasan ko at 3:30 pm na. Tumingin ako sa labas, nakapalibot ang mga mahigit 20 na body guard, Hindi ko alam kung ilan eksaktong bilang dahil sobrang dami tao lalo pa’t iilan lang ang mga reporters na pinayagan pumasok sa loob.

“Hindi mo naman kailangan gawin ’to if you’re not yet ready Klyte. Hindi mo kailangan sundin si Amirah..” naramdaman ko ang ginawang paghawak ni Roks sa kamay ko kay bumuntong hininga ako.

“ No, Ofcourse I can. Ayoko ng patagalin pa.“ sagot ko saka ngumiti ng matamis sakaniya

“ Always remember, I’m here for you Klyte. Gagabayan at aalalayan kita..“

“Alam ko. Salamat..” ngumiti ako muli at agad nabaling ang atensyon namin sa phone kong nag ring at tumambad ang pangalan ni Amirah sa screen ng phone ko.

“Hello?” sambit ko sa kabilang linya.

[Nasaan kana? Nandito na kami. ’Di kita macontact kanina.]

“Nandito na rin kami. Siguro kanina nawalan lang ng signal sa mga dinaadanan namin.” sagot ko saka sumulyap kay Roks na nakatitig saakin ng malalam.

Binaba niya na ang tawag kaya napabuntong hininga ako. “ Let’s go..“

“ Ok, ako ang magbubukas ng pintuan.“ saad niya saka lumabas at binuksan ang pintuan ng kotse.

Pinalibutan agad ako ng body guard ko kaya agad nabaling saakin ang atensyon ng mga tao at nagsitakbuhan palapit saamin.

Naramdaman ko ang paghawak ni Roks ng mahigpit sa bewang ko at naghalakad na kami.Napapapikit pikit naman ako dahil sa kaliwa’t kanan na pag flash ng mga camera. Isabay mo ang ingay at samut saring tanong mula sa mga reporters na pinipigilan naman ng mga body guards ko.

Diretso lang ang tingin ko at walang sinagot sa mga tanong nila at ’di rin nagtagal ay nakarating ay nakarating na kami sa loob. “ Ma’am Atarah this way po..“ Iginiya kami ng isang babae papunta sa isang kwarto at naabutan namin si Namuaco at Amirah sa loob.

“Ganda mo! Excited ka n bang makakaharap ang mga kaaway natin.” tuwang tuwa na saad ni Amirah.

“Yeah, so tayong tatlo lang ang mauupo doon. Manonood lang ’to si Namuaco?” tanong ko.

“Ofcourse Ath. Hindi naman ako kailangan doon.” naiiling na sagot ni Namuaco.

“Sabagay.” ngumisi ako at kinagat ang labi ko sala sumulyap kay Roks na nakatingin saakin na bakas ang pagaalala.

“Ayusin mo nga sasabihin mo Ath, kapag hindi mo kayang sagutin kami na ang sasagot. Umayos ka Roks ha, pinagaralan na natin ’to.”

“ Yeah..“ tipid na sagot ni Roks.

“What’s with that look Roks, hindi naman mawawala ang asawa mo sa’yo..” natatawang saad ni Amirah.

Tok! Tok!

“Come in..” excited na usal ni Amirah. Bumukas ang pinto at pumasok ang babaeng ’di ko kilala.

“Malapit napo mag umpisa. Umakyat na raw po kayo sa stage.”

“Sige!” tuwnang tuwa na sambit ni Amirah saka nilingon ako. “This is it Ath!” nagclose fist pa siy at tinaas ’to.

“Yeah..”

“Nasa paligid lang ang mga lalaking Dela Veja, nandyan rin ang mga kaibigan mo. Taas noo kang maglakad. Ok?”

“Yes. Let’s go.” lumabas na kami sa kwarto hanggang sa pumunta kami sa stage at umakyat na.

Samut saring flash ng camera ang tumambad saaking kaya napapikit ako ng bahagya. Inalalayan ako ni Roks habang ang kamay niya ay ipunuwesto niya sa taas kilay ko para hindi ako masilaw kaya narinig ko agad ang pagbulong bulungan ng tao kaya napangisi ako.

Pinanghila ako ng upuan ni Roks at naupo naman ako agad doon. Napasulyap ako kay Amirah na plastic ang ngiti sa tao samantalang si Roks ay nagaalala ang tingin saakin.

“ Keri ko ’to, h’wag ka na magaalala.“ bulong ko bago humarap sa tao at inayos ng babae ang mic ko at binulungan na mag start na ako.

“ I’m Atarah Klyte Montego and I’m here to answer your all question and tell my stories..“ malamig kong sambit at sa ’di kalayuan ay namataan ko agad si Mikee na umiiyak at katabi nito si Kristan na tumutulo na rin ang luha sa mga mata.

Hindi ko masyado maaninag ang nagbago sakanila dahil sa mga nakakasilaw na ilaw. “ You can ask a question now, ngunit isa isa lang. Magsimula tayo sa’yo then sunod sunod.“ sambit ko sa babaeng reporter.

“ Ma’am, hindi na po Dela Veja ang gamit n’yo apelyido talagang kasal na po kayo?“

“Yes.” sagot ko at tinaas ang kamay kong may singsing na agad din tinake ng shot.

“Paano po kayo nakaligtas sa nasusunog na hospital?” sumulyap ako sa nagtanong at sunod na umangat ang tingin ko sa katabi ni Tan nasi Daddy kasama si Tito Kernold at ang mga pinsan kong lalaki na ngayon bakas na bakas sa mukha nila ang matinding lungkot at pagkasabik.

“’Yung time na nasusunog ang hospital tumulong ako sa mga tao noon tapos may isang batang babae na huli kong niligtas tapos hindi na kami nakadaan sa entrance dahil sobrang kumalat na ang sunog doon at ’di na kami pa makakalabas kaya dumaretso kami sa Fire exit kaso kahit doon kumalar na ang sunog at nagsilaglagan na ang mga kahoy at kisame kaya humarang na sa daanan namin pero may maliit ng butas nun siya lang ang makakapasok kaya pinalabas ko siya doon at inisip ko na wala na akong pagasa mabuhay dahil naiiwan na ako sa loob hanggang sa mawalan na ako ng malay..” lumingon ako kay Amirah para sensyasan na ipagpatuloy ang kwento.

“Ako si Amirah Datuana. Balak ko sana noon bisitahin siya dahil nabalita kong nag negative na siya sa first test ng Covid-19 tapos naabutan ko noon na nasusunog ang hospital st may nakita akong bata na umiiyak papalapit saakin tapos paulit ulit niyang sinasabi na iligtas ko ang babae na tumulong sakaniya kaya nagpunta ako nun sa tinuro niy khit delikado tapos napagtanto ko si Atarah ’yun kaya nagawa ko siyang iligtas noon..” pagkukwento ni Amirah na animo sobrang lungkot.

“Kumalat noon sa balita na buntis ka, naligtas ba ang bata?”

“No, Namatay ang anak ko at doon ako nasimula madepressed saksi si Amirah at Roks sa nangyari saakin noon. “Naiyak ng bigla dahil naalala ko ang mga oras na inakala kong patay na ang anak ko at nadepressed ako ng sobra.

“ Alam ba ng pamilya mo na buhay ka kung oo bakit pinalabas na patay ka na? “ sumulyap ako kay Daddy at nagtama ang paningin namin kaya mas naiyak ako dahil nagigising naman ang galit ko.

“Hindi, kaya nga mas lalong sumama ang loob ko sakanila dahil pinaniwalaan nilang patay na ako. Ewan ko rin kung bakit nagpositive na ako talaga ang katawang pinagluluksa nila noon. Maybe may nagsabotage na isang tao na ayaw na ako mabuhay sa mundo..” para wala ng hadlang sakanila ng Ate ko. Gusto kong ipagpatuloy pero hindi ko magawa ’yun. “ Mayaman ang pamilya ko at maraming connection at ang masskit lang saakin bakit hindi man lang nila pina re-test muli ang katawan na ’yun. Gano’n na ba nila kagustong mamatay ako para paniwalaang ako ang bangkay at ’di na naghinala pa..Ang sakit kasi talag eh..“ napipiyok kong sambit habang nakasulyap ako kay Daddy na umiiyak na ngayon.

“Kung ganoon bakit hindi n’yo nalang po ibinalik si Ms. Atarah sa pamilya n’ya para hindi nagkaroon ng kamalian kung buhay ba siya o hindi?” tanong ng isang reporter kay Amirah.

“Bago nadepressed si Atarah at makumpirmang wala na ang baby niya ay sinabi nito saakin malaki ang kasalan sakaniya ng pamilya niya at ng Ex niya kaya gusto niyang magpakalayo layo para maka move on..” malungkot na saad ni Amirah na talagang hindi pa isiniwalat ang baho ng Dela Veja dahil gusto niya ay paunti unti.

“Maari po bang malaman kung ano ang kasalanan nila?”

“Let’s just say isa sila dahilan kaya nagkanda letse letse ang buhay ko..” nangigil kong sambit habang nakatitig sa pwesto nina Daddy.

“Ma’am Atarah, saan kayo nagpunta kung nawala kayo? Sino kasama n’yo?”

“Europe, nadepressed ako dahil nalaman ko ang pagkawala ng anak ko kaya tinulungan ako ni Amirah at ng ang aking kaibigan noon at ngayon asawa ko na nasi Roks Montego para gumaling ako..” sambit ko saka sumulyap kay Roks at hinwakan ang kamay niya.

“Doon na po kayo nagpakasal?”

“Oo dahil siya ang tumulong saakin at lagi ko ’tong nakakasama kaya hindi kataka takang mainlove ako..” ngumiti ako ng tipid sa mga reporter kaya nagsitanguan sila.

“May mga anak na rin po kayo?”

“Yes..” sagot naman ni Roks.

“Ma’am bakit po ba kayo bumalik rito at sa mismong death aniverssary n’yo kayo lumitaw. Sinadya n’yo po ba ’yun?”

“No, pagbalik ko rito doon ko lang nalaman na Patay na pala ako sa mata ng tao, pamilya at kaibigan ko. Ang sakit na wala na akong uuwian kasi patay na ako sa isip at puso nila..” nanginginig kong wika havang umiiyak. Inabutan ko ng tissue ni Rok para mapunasan ko ang mga mata ko.

“Nagkita na ba kayo ng Pamilya n’yo?”

“Not yet..” tipid na sagot ko.

“Alam mo bang nasampahan ang nobyo n’yo noon na si Dr. Rare Grison ng kaso dahil pinagbintangan siyang kinidnap ang Ate mo na si Akisha Dela Veja?” gusto kong magulat pero hindi pwede at pinigilan ko ang sarili ko. Akalain mo nga naman na, na sinampahan pa siya ng kaso eh gusto rin naman ni Akisha na sumama kay Rare. Tss.

“Oh talaga? I don’t know. Hindi na ako interesado sa mga ganon eh..” walang emosyon kong saad. Marami pa silang tinanong at sinagot ko pati narin nina Amirah at Roks halos hanggang sa lumipas ang isang oras ay natapos na ang presscon.

Bumaba na kami sa stage at sumulyap ako sa pwesto ng Pamilya ko at mga kabigan ko na ngayon ay nagaalala ang tingin saakin. Nginisian ko sila ng mapait at ibinaling ang tingin ko sa iba.

Napaawang ang mga bibig ko nang makita ko si Rare medyo malapit sa pwesto ko habang nakakatitig saakin na mapungay pungay ang mga mata. Ewan ko kung guni guni ko lang pero namumula ang mga mata niya at may namumuong luha sa pisnge niya.

Nang makita niya akong nakatingin sakaniya ay agad na siyang tumalikod at naglakad palayo saakin.

Kumirot ang puso ko sa nakita kong ekspresyon. Bakit siya mukhang miserable? Bakit siya mukhang nsasaktan? Dahil ba natatamaan siya sa mga pnagsasabi ko kanina o ano? Wala siyang karapatan magmukhang miserable dahil saaming dalawa ako ang biktima rito.

Biglang tumunog ang phone ko kaya tinignan ko ’to at tumambad agad saakin ang messages mula sa unknown number nanlaki angmga mata ko dahil pamilyar ang number na ’yun dahil monemorize ko pa ’to noong kami pa. Nagtiim ang bagang ko dahil alam kong si nga Rare ’to. What the hell?

|| Let’s talk baby please…||

Feeling ko nanlabot ang tuhod ko dahil ewan ko parang narinig ko ang husky na boses niya sa tenga ko kahit wala naman siya sa tabi ko. What the f-ck bakit gan’to pa rin ang epekto mo?! I really hate you Rare Cedrick Grison!

---

Nyang note: Wala munang iyakan sa Chapter na ’to serve n’yo luha n’yo sa mga susunod na Chapters Hahaha. Joke.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 51

Atarah’s

POV

ALASDOS na ng madaling araw pero ang mata ko ay dilat na dilat pa rin. Gusto kong matulog pero hindi ko magawa dahil hindi mapakali sa text saakin mula sa unknown number na alam ko namang si Rare.

Gusto kong alisin sa utak ko ang text na ’yun pero hindi ko talaga magawa. Hindi ko naman nireplyan at wala talaga akong balak talaga replyan ’yun dahil sino ba siya para replayan ng isang babae na pinaglaruan niya.

Wala naman na naging kasunod ang text kaya siguro nga na wrong send llang siya. Bakit nga naman niya ako itetext? I’m not his baby anymore dahil si Akisha at Akeila na ang pamilya niya.

Pero bukod sa text niyang ’yun. Gumugulo rin saakin ang miserableng expresyon ni Rare nang magtama ang mata namin kanina sa presscon. Parang noong nasa conference room kami ng foundation nila sobrang lamig ng expresyon niya pero nang magkita kami sa presscon parang umiiyaks siya. Guni guni ko lang ba ’ yun?

Natama-an ba siya sa mga pinagsasabi ko nun sa media? Oh sadyang nagpapansin lang siya para guluhin muli ang buhay ko? Ang G-go niya pa rin hanggang ngayon kahit may pamilya na siya.

Kailangan ko ng matulog dahil pupunta kami sa DelaVeja

Venuala

. Ang main company/ business ng family namin na Manufactured Housing.

Gagawin na namin ang unang step sa pagpapabagsak ng Dela Veja. Bibili kami ng share sa company hanggang sa magkaroon na ng partnership sa pagitan ng DelaVeja Venuala at EastRodriguez parehong house manufacturing ang business.

Nag meeting kami kahapon after ng presscon sa isang private restaurant para sa plano namin tommorow dahil wala nga talaga akong alam sa business, hinayaan ko si Namuaco na ipaliwanag ang dapat gawin dahil siya ang nakakaalam. Sinabi niya na mahirap talaga makipagpartnership o makabili ng mga shares sa company ng Dela Veja dahil highend at hindi ’to pabor partnership ’to sa noon pa man.

Marami raw tao ang pilit na nagiimbita or naglalatag ng proposal sa DelaVeja pero tinatanggihan nito. Ilan beses nagpadala ng sulat,email at nangungumbinsi ang EastRodriguez sa mga Dela Veja na pumayag sa offer nito sa pakikipag partnership ngunit hindi pumayag ang Dela Veja lalo pa talagang magkalaban sila sa house manufacturing business.

Kaya pinlano namin na, papalabasin na nag t-trabaho ako sa EastRodruguez bilang Vice President na baguhan palang kaya kagabi, nagsend agad kami ng wmail about partnership and buyin’ a share to Dela Veja Venuala para maging board member and walang ano ano ay tinanggap nila ang invitation namin na magkaroon ng meeting bukas sa mismong Dela Veja Venuala.

Sabi ni Amirah, hindi ko naman daw kailangan mag work sa EastRodriguez bilang Vice President, pero kailangan ko lang pag aralan ang mga iilang business term at sa kung paano nagpapatakbo ng isang company ng maayos dahil tiyak gigisahin kami bukas.

Pero ’di ko naman kailangan mastress ng sobra dahil lagi naman daw akong sasamahan ni Namuaco at ni Amirah kapag nagkataon kaya wala akong dapat ipagalala lalo pa’t si Namuaco at Amirah talaga ang gagawa ng mga move kung paano mapapabagsak ang Dela Veja samantalang ako ang mga gagamitin nilang pain para kumagat ang mga Dela Veja na guilty sa mga ginagawa namin.

Kahapon, sa presscon. Gustong gusto kaming lapitan ng family ko pero hindi nila nagawa dahil kinausap sila ni Amirah na h’wag manggugulo dahil baka makasama saaakin. Nakakatawa nga isipin ang mga ekpresyon nila noon kala mo talaga miss na miss ako at lungkit na lungkot sila sa nangyari saakin pero panigurado deep inside naiinis na ’yan kasi buhay ko. Tss.

Napasuklay ako sa buhok ko gamit ang kamay ko saka sumulyap sa natutulog kong anak. Pinakatitigan ko ’to at kahit talagang nakapikit ’to kamukhang kamukha niya si Rare.

Rare doesn’t deserve to know about our child but Ranch deserve to know who is his Father pero hindi ko alam paano maipapaliwanag kay Ranch na ang ama niya ay asawa na ng Tita niya at ama pa ng pinsan niya. Ni hindi ko kaya maipaliwanag kung gaano ako sinaktan at ginamit ng ama niya para lang mapalapit sa Tita at Pinsan niya.

Lumapit ako at hinalikan ang noo niya. “ Mahal na mahal

ka

ni Mama..“ mahina kong sambit at huminga ng malalim saka tumayo sa kama para kuhanin ang Laptop ko, na kanina ko lang binili kasabay ng mga toys na pinangako namin kay Dawina at Ranch. Kinuha ko ’to mula sa Coffee table saka umalik sa kama at umupo.

Binili ko ’to dahil kakailanganin ko, lalo pa ngayon papasukin ko ang business world. Huminga ako ng malalim para magpunta ng google at isearch ang dapat kong isearch about business lalo na ang manufacturing house.

Pero bago ko pa nagawa ‘yun ay parang biglang nagkaroon ng sariling utak ang kamay ko at tinype na ang ’ Facebook’ napanguso ako at napatitig sa screen at inaalala kung ano ang Email at Password nang dati kong facebook account pero hindi ko maalala kaya napabuntong hininga ako at gumawa nalang ng bago.

Napatitig muli ako sa screen at iniisip kung ano bang next na gagawin ko? After 4 years ngayon ulit ako nakapag social media kaya medyo nalilito na ako anong next na step.

Hindi na ako naglagay ng picture sa profile ko dahil wala pa naman akong maayos na picture sa ngayon kaya napagdesisyunan nalang ng sarili ko i-stalk ang mga kakilala ko.

Una kong sinerach si Roks Montego pero walang lumalabas na result mukhang walang fb si Captain Gray Eyes.Sabagay wala naman sa itsura nun na active sa social media.

Kaya next ko naman sana isisearch ay si Aida pero nakalimutan ko ang surname niya panigurado kapag sinearch ko lang ang ‘Aida’ maraming lalabas.

Imbes na ubusin ang oras ko kay Aida ay sinearch ko nalang ang pangalan ni Amirah Datuana at may lumabas naman pero naka private ang account kaya hindi ko mastalk ’to. Ang profile pic niya ay nakaupo siya sa isang mamahaling sasakyan habang nakadress at matamis ang ngiti.

Pinindot ko ang Add para maging friends kami sa FB dahil hindi ako satisy sa pag stalk ko ay sinunod ko namang sinearch ang FB account ni Mikee dahil sobrang namiss ko na siya pero bawal pa raw ako makipag usap o mapalapit sakaniya kaya kahapon kahit abot kamay na kami ay hindi pa rin kami nagkausap dahil sinabi ni Amirah maari daw na madistract ako sa plano namin at madamay pa sila sa pag ganti kaya mas maganda na nga lang muna na h’wag ko silang makasalamuha at makausap.

Pagkatapos nalang daw ng paghihiganti namin doon ko nalang pwede sila makausap. Kaya gusto ko na talaga matapos ’to para mayakap si Mikee dahil miss na miss ko na siya.

Pag search ko sa pangalan ni Mikee ay lumabas agad ang pangalan niya dahil marami ’tong followers. Agad kong niclick ’to.Tinitigan ko ang Profile niya at parang nasa Japan ’to dahil sa cherry blossoms. Kakapost lang nito last three months ago, malaki ang pinagbago niya mas naging sexy and strong feauture niya. Tumangkad din ’to at nakaperm na abg hair niya na kulay mocha brown hanggang balikat. Ang huli naming pagkikita noon, kulay black at mahaba pa ang buhok niya. Ang ganda, glow up ir real.

Napaawang ang labi ko at nanlaki ang mga mata ko ang relationship status niya. ’ Inrelationship with Kenji

Oishi ’

Napangiwi ako at nagstalk pa ako ng mga picture nila dahil hindi naman private ang acc na ’to ni Mikee. Halos magkakasama sila sa mga picture, may nakaakbay, yakap, kiss sa kung saan saang lugar. Halatang mahilig silang mag travell. Ang sweet.

Hindi ko akalain na magkakatuluyan sila, I mean kasi lagi silang naaway. Aware naman ako kay Kenji na medyo papansin lang ’to dahil bet niya nga si Mikee pero kasi ’tong kaibigan ko wagas ang pagkasungit at pangiinsulto kay Kenji lalo pa sa pagkakaalam ko medyo walang hilig sa hayop ’tong si Hapon tapos eto namang si Mikee Veterinarian, doctor ng mga hayop kaya agkasalungat na magkasalungat sila kaya ’di ko akalain na hahantong sila pagiibigan. Sabagay the more you hate, the more you love.

Sunod kong inistalk si Kenji, na puro picture lang nila ni Mikee ang nakikita ko sa wall niya pero naagaw ng pansin ko ang kakapost lang 5 months ago. Nasa beach sila, kasama si Mikee, Presh, Reeve, At mga ’di ko kakilalang mga lalaki at babae pero magaganda’t gwapo. ’Yung ibang babae at lalaki mukhang ibang lahi.

Napatingin ako sa mga naka tag sa picture at halos rito ay mga Grison and Oishi pero may iilan na iba ang surname siguro mga boyfriend/girlfriend nila ang iba dito o ’di naman kaya mga kaibigan.

Nakatopless ang boys at bikini naman ang girls. Naka hawak ang lahat ng lalaki sa bewang ng mga babae, kahit sina Mikee and Kenji ganon rin ang pose pero dumako ang paningin ko sa lalaki na kinamumuhian ko. Hawak hawak niya ang bewang ni Reeve pero hindi siya nakangiti at kitang kita ko agad ang pamilyar niyang tattoo sa dibdib nito.

Napalunok ako at pinakatitigan ’yun. Malabo ba ang paningin ko o ano? Pero mukhang eto talaga ang tattoo niya noon na nakalagay ay ’ Atarah

’ What the heck bakit nandyan pa rin ’yan? Latest pa ang litratong ’to, 5 months ago lang na post! Bakit niya hindi pa pinapa-erase ’yan o pinapatungan man lang ng bagong tattoo ngpangalan nalang sana si Akisha or Akeila. What the f-c? What’s the meaning of this?

Napailing iling ako at napapikit ng mariin. Gustong gusto ko na itigil ang ginagawa kong pagstalk pero kapag ginaws ko ’yun ay hindi naman ako makakatulog dahil sa sobrang curious.

Nag scroll down ako sa mga comments. 15k likes tapos 10k comments. Ganon ba talaga ka famous ang mga Grison na ’to? Kung sabagay magaganda’t gwapo naman kasi.

Napakagat ako labi at pinipigilan ko ang paghinga ko nang tinignan ko ang mga most relevant comments at ’yun ang mga iilang Grison.

Radinia

Alea

Grison : I’m sexy

huhuhu

.

Roxial

Grison : My @

Quenx

Miambore

was stunning!

Gaylea

Hanix

Grison:

I’m not beautiful here. You should f-

cking

delete this picture @Kenji

Oishi

.

Kieri

Oishi

:

Kuya

@Rare

Cedrick

Grison and Ate @ Reeve

Cathalia

belike

: “Sana all may

jowa

“ Hahaha peace

couz

!

Binaba ko pa ang komento at halos lahat ng comments ng mga netizen about sa pagiging single ni Rare. Paanong single ’yan? Eh si Akisha at Akeila? Paano ’yun? Don’t tell me, sinesekreto pa rin nila? Ew. Mga duwag.

Napatingin ako sa isang comment ng netizen na maraming reacts and reply.

Gel

Bacoto : Rare,

trully

love her ex girlfriend

eong

namatay

feel ko kasi

hanggang

ngayon

hindi pa rin

siya

nakamove

on kaya wala pa ring girlfriend. Look at his Tattoo

nandyan

pa rin ang sweet :((

Napakagat ako ng labi at gulong gulo na binack agad. Ano ang ibig sabihin nun? Bakit sinasabi ng mga tao ’yun dahil ba hindi pa rin isiniwalat sa publiko ang relasyon nila ng Ate ko kaya nag p-pretend kunwari si Rare na mahal niya pa rin ako para hindi guluhin ng mga tao si Akisha at Akeila o ano. F-ck, ang gulo!

Pinilit kong alisin ang nakita ko sa utak ko at sinearch nalang ang pangalan ni Kristan para mabiling doon ang atensyon ko.

“ Inhale, Exhale self .“ sambit ko sa sarili ko dahil parang kakapusin na naman ako ng hininga. Nang matapos na akong mag Inhale and Exhale at tinignan na ang account ni Kristan.

Private rin ang account nito at nang makita ko Profile picture niya na kakapost lang ilang araw ang nakalipas ay talagang namangha na ako dahil napaka gwapo niya habang naka gray na long sleeve at malaki ang ngiti sa labi habang sa likod nito Vatican Church.

Ang gwapo niya, mas lumaki ang katawan niya. Wala na akong nakitang kahit anong picture dahil nga sa naka private ang account niya. Kaya napanguso ako at natulala ng bahagya sa kisame dahil miss ko na rin siya at gusto ko na rin siya makita ay makausap tungkol sa nangyari kahapon na hindi niya naman sinasadya dahil kagagawan ni Rare ’yun para may dahilan siyang kamuhian ako at mapabilis ang break up namin.

Nagtiim ang bagang ko nang makita ko nang makita ko nanaman ang sarili ko na tinatype ang pangalan ni Rare sa search box kaya napailing iling ako sa dinelete ang name niya.

“ D-

mn

..“ mahinang mura ko at pinalo ang kamay ko. Huminga ako ng malalim at sinearch nalang ang pangalan ni Adier dahil gusto ko rin siyang makita. Gusto ko malaman ang mga nagbago sakaniya, gusto ko magpasalamat dahil malaki ang naiutulong saakin nito. Ang huli kong balita sakaniya noon ay naging Person under investigation siya dahil may syntomas ’to ng Covid-19 na saakin niya nakuha, sapagkat inalagaan niya ako at ang anak ko.

Sinearch ko ang pangalan niya pero wala rin lumalabas na official account dahil sobrang daming poser kaya napabuntong hininga ako at hinayaan na lang.

Napatitig ako ng matagal sa screen at napakagat saaking labi. Wala namang masama kung stalk ko siya ’diba? Walang malisya, galit pa rin naman ako. Kailangan kong maging aware sa kung anong meron ngayon sa kaaway ko. “Tama,

oo

.

Gagawin

ko ’to para

sa

paghihiganti

ko.“ saad ko.

Kaya sinerach ko nalang ang pangalan ni Rare. Maraming poser account pero nakaagaw ng pansin ko ang pinaka maraming followers kaya ayun ang niclick ko. At nalaglag ang panga ko nang tumabad saakin ang profile niya na picture namin noong nasa El nido naman kami. Nakayakap siya sslikod ko habang habang parehong malaki ang ngiti sa labi.

Wala na akong nakita pang ibang picture dahil nakaprivate rin ang account niya and mas nanlambot ako nang makita ko ang relationship status niya. Naka inrelationship pa rin sa dati kong account.

Sobrang kumirot ang puso ko at binack agad ang facebook dahil sa mga nakita ko. Pumikit ako ng mariin at ewan ko pero biglang nagsituluan ang luha ko. Bakit ganon? Hindi na ba siya active sa Facebook niyang ’to kaya hanggang ngayon hindi niya pa rin napalitan ang facebook profile niya?

Hindi pa rin ako mapakali sa nalaman ko kaya para sure ay gumwaa ako ng instagram account na bago at sinearch ang natatandaan kong username ni Rare sa IG na ako mismo ang gumawa dahil hindi siya mahilig sa gano’n.

Napapikit pa ako ng mariin bago niclick ang lumabas na sinearch ko. Nang niclick ko na ay kitang kita ng dalawang mata ko ang punong puno pa rin na picture ko at picture namin dalawa ang nasa IG wall niya at niisa wala akong nakitang picture niisa ni Akisha at Akeila.

Napatingin ako sa kakapost niya 8 hrs ago na litrato na kulay itim lang at may caption na “

I’m hurt.. “

napakagat ako saaking labi at ’di nagabalang tignan ang mga ibang litrato kung kailan n’ya ’to pinost dahil feel ko mas maguguluhan ako at mas mas masasaktan kabang nagpatanto kung kailan niya ’to pinost at makita ang mga caption niya.

Kung nakapagpost siya 8hrs ago, active pa ang account niyang ’to panigurado pero bakit hindi niya pa binubura ang nga picture ko at namin sa wall niya, hindi ba nagagalit si Akisha o sadyang ’di lang siya marunong magdelete.

Agad kong sinara ang laptop at ipinatong ’to sa coffee table saka bumalik sa pagkahiga at patuloy nalang na umiyak dahil naguguluhan ako at ’di ko namalayan na nakatulog na pala ako.

NAGISING nalang ako nang marinig ko ang boses ni Aida .“

Ath ..“ mapungay pungay ko ’tong tinignan kasabay ng pagupo ko sa kama kaya nanlaki ang mga mata niya.

“ Umiyak

ka

?! Ang

paga

ng mata mo!“ nagh-hysterical na sambit niya. Gad, ang sakit ng ulo’t mata ko. Oras na ako nakatulog pero hindi ko alam kung anong oras.

“ Hindi no, late na kasi ako

natulog

kasi

nagaral

ako about

sa

business.“ lutang na lutang na sambit ko habang napapapikit pikit pa.

“ Sus

,

halata

naman kung sino ang

iniiyakan

mo..“ malokong saad niya habang nakangisi saakin kaya pinagtaasan ko siya ng kilay.

“ Sino?“ nagtataka kong tanong.

“

Si

Rare,

dahil

sa

pagkikita

n’yo

kahapon

’yan no.

Pansin

ko kaya

habang

nagkukweto

at

kahit

galit

ka

parang may

kakaiba

pang

expresyon

kang

tinatago

.. Nako,

maligo

ka

na

nga

at

ayusin

mo ang

sarili

mo baka makita pa ni

Roks

’yan at

tyak

magselos

dahil

baka

isipin

si

Rare

talaga

iniiyakan

mo..“ sambit niya sabay halakhak kaya napasuklay ako sa buhok ko gamit ang kamay ko.

“ Aida naman eh, ang aga aga .“ iritado kong bawal sakniya.

“Biro lang,

ayaw

nga

kitang

gisingin

kaso

oras

na eh may

lakad

kayo ng asawa mo at ni

Amirah

..“ napatango tango nalang ako saka humikab.

“ Sige ..“ sambit ko saka tumayo mula sa pagkaupo at nagtungo na sa bathroom. Napakagat ako saaking labi nang tumambad saakin ang paga kong mga mata at namumula pang ilong.

“ Ang g-go mo

talaga

Rare.

Pati

utak

ko

talagang

ginugulo

mo no.

Papansin

ka

!“ inis na sambit ko sa salamin at padabog na naghubad ng damit saka binuksan ang shower.

Napatanga naman ako ng biglang pumasok sa isipan ko ang mga kababalaghan naginawa namin sa CR noon.

“ Sh-t

ka

Rare !“ inis kong sambit at nailing iling kasabay nang pagtulo ng tubig at ang luha kong naguunahan pababa ng pisnge ko.

“ Pagbabayaran

mo

talaga

ang

mga

pinaggawa

gawa

mo

saakin

..“ gigil na sambit ko.

°°°

TAAS noo akong naglalakad papasok ng DelaVeja

Venule habang hapit hapit ni Roks ang bewang ko.

Gusto kong matawa sa mga reaksyon ng empleyado dito dahil para silang nakakita ng multo o patay na biglang nabuhay.

I bit my lower lips and sumulyap kay Amirah na taas rin ang noo na naglalakad habang sa tabi niya ay si Namuaco. Napangisi ako at nailing iling saka tumingin kay Roks na nagtama pa ang mga mata namin habang seryoso ang mukha niya kaya nginitian ko siya at gano’n din ang ginawa niya.

“

Grabe

si

Ma’am

Atarah

ba ’yan?“

rinig

kong

sambit

ng

isang

empleyado

“

Oo

siya

’yan! Hindi mo

nakaita

sa

painting doon

sa

lobby at

mga

news paper? ’Yang

mukha

na ’yan ang

namatay

n

anak

ng CEO.“

“

Paano

siya

nabuhay

?“ nagtiim ang bagang ko sa naririnig kong mga boses pero hindi ko na ’to sinulyapan pa.

“

Hindi ba kayo

nanood

ng

presscon

niyan

?“

“

Hindi man ’yan

nagagawi

dito

depende

nalang

kapag

may event kasi nurse ’yan

siya

lang

naiba

sa

trabaho

ng

fam

niya..“

“Kaya pala ’di ko

siya

nakikita

noon..“

“ Pinag

c-

chismisan

ang heirs ng Dela

Veja

ha, kung ako

d’yan

pinafired

ko ’yan..“ natatawang saad ni Amirah saakin kaya inirapan mo ’to.

“ I’m not the heirs Ami,

blacksheep

ako ng

pamilya

tapos

walang

kaalam

alam

sa

business do you think I will become heirs..“ sarkastiko na sambit ko na nagpatawa sakaniya.

“Ops,

si

Akisha

“

Malandi

“ Dela

Veja

pala.“ napatango tango nalang ako at ngumisi.

“Love,

nasa

teritorry

tayo ng Dela

Veja

, shut your mouth.. Stop ranting about Dela

Veja

for now.

Kinukuha

natin

ang

loob

nila

remember?“ seryosong saad ni Namuaco na talagang determindo na makipag partnership sa DelaVeja.

“ Oh Yes ..“ nakangusong sagot ni Amirah. Sa paglalakad namin ay nakasalubong namin ang isang babae para iassist kami.

“ Good

moring

Ma’am and Sir.

Naghihintay

na po ang

mga

Dela

Veja

sa

conference room. This way lang po..“ sambit niya sa isang daan na dito lang sa unang palapag.

“Are you ready

Klyte

? What do you feel?“ nagaalalang na tanong ni Roks saakin kaya ngumiti ako ng matamis.

“Don’t worry about me, I’m fine and yes ready na ready. Basta

kapag

bigla

akong

nagwala

sampalin

mo lang ako hahahaha.“ biro ko pero mas sumeryoso lalo ang mukha niya.

“ Its not funny

Klyte ..“ malamig ma sambit niya kaya napangiti ako.

“ Oo

na basta, ok na ako. Keri ko ’to..“ determinado kong usal.

“Asus

etong

si

Roks

naman, kaya ’yan ni

Atarah

nasa

tabi

niya naman tayo eh.

Kailangan

mo ba kasi

sasagutin

’tong

si

Ro

––.“ nangaasar na saad ni Amirah kaya pinutol na nanaman ni Roks ang pananalita niya

“ Shut up

Amirah

..“

“

Mukhang

maraming

Dela

Veja

ang

nasa

Conference Room kaya

kailangan

talaga

na may

kasama

rin

tayong

body guard

sa

loob

. 5 is enough

tapos

the rest

sa

labas

na sila ng

pintuan

..“ Napatingin ako sa mahigit sampung guard na nakasunod saamin kaya napatango tango ako.

“You’re right

Namuaco

baka

biglang

may

gawing

masama

ang

mga

Dela

Veja

.

Marumi

pa naman

makipag

laro

ang

mga

’yan..“ sambit ko.

Hindi rin nagtagal ay nakapasok na kami sa loob ng conference room kasama ang mga body guards at napalaki lalo ang ngisi ko nang makita ko kung sino sino ngayon ang mga nandito, Daddy, Mommy, Charl, Akisha, Tito Apollo, Tita Ariela at Kuya Kevin. Wow, nahiya pa sila? Bakit hindi na nila sinama ang buong pamilya namin huh?

And wow, nakita na pala nila si Akisha.Tsaka, ano ’tong nakikita ko? Bakit magkatabi si Charl at Akisha. Bakit nandito pa ’yang Charl na ’yan? H’wag mong sabihin kumpirmado talagang sikreto ang relasyon ni Akisha at Rare o baka naman nakikiepal lang talaga si Charl kaya nandito.

“ Wow hindi ko naman expected na reunion pala ’to

edi

sana

nagmaganda

akong

dress..“ nakangisi kong sambit at pinasadahan ng tingin ang mga malungkot na mata ng pamilya ko. “Kidding!”

“ Anak

..“ tumayo si Mommy mula sa pagkaupo at naiiyak na gustong lumapit saakin.

“Ops, Mrs. Dela

Veja

.

Hanggang

d’yan

lang kayo. We’re not here for your reunion..“ malambing na saad ni Amirah kaya napangisi ako lalo nang magtama ang mata namin ni Akisha na biglang tumapang ang mga mata.

“

Akisha

daluhan

mo ang Mommy mo..“ maotoridad na sambit ni Daddy.

“

Maupo

na kayo..“ sambit naman ni Kuya Kevin kaya naupo kami sa upuang kaharap nila.

“Good morning everyone, I’m

Namuaco

Rodriguez, the president of the

EastRodriguez

Manufactured housing and this is

Amirah

Datuana

my secretary and fiancee..“ gusto kong matawa sa sinabing ’ Fiancee ’ thingky ni Namuaco dahil panigurado sa kaloob loban ni Amirah ay nasuduka na ’to dahil hindi niya naman talaga mahal si Namuaco.

“ I’m

Atarah

Klyte

Montego, Vice president of the

EastRodriguez

and this is

Roks

Montego my husband and

ayoko

ng

magtagal

pa gusto

namin

na

makabili

ng share

dito

sa

company

n’yo

and

maging

partner kayo

sa

negosyo

..“ matapang kong sambit at pinanliitan sila ng tingin kaya napasinghap ang mga ’to.

“Its not that easy Mrs. Montego. We need to

revie

––.“ pinutol ko ang sasabihin ni Tito Apollo na mukhang hindi sangayon sa meeting na ’to dahil parang pinagsakluban ng lupa ang mukha niya.

“ Oh, c’mon para hindi naman

tayong

pinag

samahan

noon Mr. Apollo Dela

Veja

..“ pormal na sambit ko at nilibot ang tingin sa lahat ng kaharap ko .“Partnership may offer many benefits for your particular business. If you’re consider our proposal , a partnership offers the advantage of allowing the owners to draw on the resources and expertise of the co-partners. Running a business on your own, while simpler, can also be a constant struggle. But with partners to share the responsibilities and lighten the workload, members of a partnership often find that they have more time for the other activities in their lives. “ panimula ko kaya nanlaki ang mga mata ni Ate at Tita Ariela pero si Mommy ay naiiyak lang, ang mga lalaki naman laglag ang panga dahil halatang marami na akong alam sa business.

“We want the GENERAL PARTNERSHIPS. You’re aware what’s the meaning of that tight? In this standard form of partnership, all of the partners are equally responsible for the business’s debts and liabilities. In addition, all partners are allowed to be involved in the management of the company. In fact, in the absence of a statement to the contrary in the partnership agreement, each partner has equal rights to control and manage the business. Therefore, unanimous consent of the partners is required for all major actions undertaken.” saad naman ni Namuaco na mas lalong nag palaki ng ngisi ko.

“ No. I ’m sorry—–.“ pangongontra ni Tito Apollo pero pinigilan siya ni Tita Ariela.

“Shut up

Kuya

Apollo

hayaan

n’yo

muna

silang

magsalita ..“ iritadng sambit ni Tita kaya mapabuntong hininga si Tito Apollo at umugting ang panga niya.

“What are the advantages of partnership with you huh ?” tanong naman ni Daddy. Nagkatinginan kami ni Namuaco at Amirah na parang sinasabi ko na ako nalang ang magpapaliwanag kaya tumango sila.

Lumawak ang ngiti ko at tumayo sa kinauupuan ko. “ There’s a lot of advantage, let’s start to the Bridging the Gap in Expertise and Knowledge.“ huminga ako ng malalim saka sumulyap kay Roks na tahimik lang at seryoso na nakikinig saakin.

“ Partnering with us can give you access to a wider range of expertise for different parts of your business. We may also bring knowledge and experience you may be lacking, or complementary skills to help you grow the business .“ ngumiti ako ng matamis sakanila dahil pinagaralan ko ang lahat ng ’to kaya kapani paniwala na marami na akong alam sa business.

Tahimik at tulala lang silang nakikinig saakin dahil ang kapamilya nila noon na walang alam sa business ay Vice President ngayon ng kalaban nilang kumpanya. “ Second, Money. More Cash to come. A prospective partner

can bring an infusion of cash into the business. The person may also have more strategic connections than you do. This may help your company attract potential investors and raise more capital to grow your business it may also enhance your ability to borrow money to finance the growth of the business. It helps to keep these money issues in mind as part of the criteria in evaluating a potential partner.“ nakipaglaban ako ng tingin kay Charl na ngayon ay sobrang lambot ng expresyon kumpara sa katabi niyang si Akisha na may tinatagong pagkamuhi sa mukha.

“ Pangatlo

, the Cost Savings. Having a business partner like us would allow you to share the financial burden for expenses and capital expenditures needed to run the business. This could result in more substantial savings than by going it alone.“ matamis na sambit ko at sumulyap kay Tito Apollo na masama ang tingin saakin.

“ Pang

apat

, More Business Opportunities. One of the advantages of having a business partner is sharing the labor. By sharing the labor, a partner may also lighten the load. It may allow you to take time off when needed, knowing that there’s a trusted person to hold the fort. This can have a positive impact on your personal life..“ huminga muli ako ng malalim at inilipat ko ang tingin sa pinsan kong si Kuya Kevin na walang ekspresyon ang mukha.

“Having a partner like us can not only make you more productive, but it may afford you the ease and flexibility to pursue more business opportunities

.

It might even eliminate the downside of opportunity costs.Opportunity costs are potential advantages or business opportunities that you may be forced to let go while you pursue other avenues. “ matamis akong ngumiti kay Tita Ariela kaya ngumiti rin siya pabalik saakin.

“ And

ofcourse

the Tax advantages.

A possible advantage of a general partnership may be a tax benefit. A general partnership may not pay income taxes. Instead, a general partnership “passes through” any profits or losses to its partners who report their share on their individual tax returns. Therefore, the profits are only taxed once at the personal level of its owners rather than twice, as is the case with corporations, which are taxed at the corporate level and then again at the personal level when dividends are distributed to the shareholders. The benefits of single taxation can also be secured by forming an corporation although some ownership restrictions apply or by forming a limited liability company a new hybrid of corporations and partnerships that is still evolving…“ marami pa akong pinaliwanag hanggang sa matapos na ako at bumlik sa pagkaupo.

“ So what? Are you accepting our proposal?“ tanong ko kaya napasinghap silang lahat.

“ No, Kuya Anj—–.“

“ Shut up Apollo.“ mas natutuwa ako sa nangyayari dahil unti unti na silang nagaaway.

“Atarah was right Kuya, maraming benefits ang makikipagpartner natin sa EastRodriguez.” malungkot na saad ni Tita Ariela sa kapatid niya.

“We’re patiently waiting..” sambit naman na nakangiting hilaw na si Namuaco sa mga ’to.

“ Why are you doing this Atarah? I kno––.“ galit na sigaw ni Akisha kaya pinutol ko na agad ang sasabihin niya.

“ Shut up Akisha. This is for business ofcourse its not all about the past Kinalimutan ko na ’yun infact kinalimutan ko na rin na pamilya ko kayo..“ mapanginsulto kong sambit kaya napatayo si Akisha at hinampas ang table kaya mas lalo akong napahalakhak.

“ How dare you to say th——.“

“ Stop it !“ umalingaw ngaw ang maotoridad na sigaw ni Dad kaya napangisi ako ng malaki sa mga kaharap ko. “ So what ?“ nakataas na kilay na sambit ko.

Pumikit ng mariin si Daddy bago bumuntong hininga saka dinilata ng mga mata niya.“ We’ll accept your proposal..“ maotoridad na sambit ni Daddy kaya napakagat ako sa labi at sumulyap sa galit na galit na si Tito Apollo at Akisha.

“ Kuya!“

“Daddy!

“ Good, sign the contract Mr. Dela Veja..“ sambit naman ni Amirah saka inabot ang kontrata.

“This is ridiculous! Stop it Kuya we should consult mama about this !” napatayo na sa kinauupuan si Tito Apollo habang masama ang tingin sa kapatid niya.

“ Kuya Apollo, I’m sure gan’to rin ang desisyon ni Mama, and besides si Atarah—–.“ sabat ni Tita Ariela.

“No!” galit nag walk out si Tito Apollo kaya napakagat ako muli ako sa labi at iniiwasan na matawa sa mga nangyayari.

“So, its all settle. Maybe these days we should organize a party for the partnership of the Dela Veja and Rodriguez..” sambit naman ni Namuaco.

“Yes, don’t worry kami

na ang bahala doon Mr. Namuaco..“ matamis na saad ni Tita Ariela.

“Then good! Ang perfect! Aalis na kami. Thanks for accepting our proposal..” masaya kong sambit at nagsitayuan na kami sa upuan namin.

“ Ath, let’s talk ..“nagmamakaawang saad ni Mommy.

“ Sorry if its not about the business, I’m not interested and one more thing don’t bother me anymore. Ayokong ginugulo ako lalo na ng mga tauhan n’yo at kayo mismo dahil kapag ginawa n’yo ’yun baka hindi ko namapigilan ang sarili ko at gumawa na ng move. Have a good day everyone! Godbless you..“ ang laki ng ngiti ko nang alalayaan ako ni Roks palabas ng conference at iniwan silang tulala roon.

Ang laki nang ngisi namin ni Amirah habang taas noong naglalakad.“ Mag lunch muna tayo then after that, let’s plan the next step..“ saad ni Namuaco habang papalabas kami ng DelaVeja Venule kaya napatango kami ni Amirah.

“Oh tahimik ka Roks ’di ka masaya?” mapangasar na tanong ni Amirah kay Roks kaya napatingin ako rito.

“Ofcourse, I’m happy.” pilit itong ngumiti saamin kaya napansin kong may mali na agad sakaniya.

“ Don’t tell me na O-op ka kasi wala kang alam sa business eh balita ko nga ikaw raw magmamana ng Montego ano ba ’yung sa security.. “ tanong ni Amirah.

“ Yes, tinatamad lang ako magsalita .“ sumulyap siya saakin kaya kununotan ko siya ng noo.

“Hahaha, maybe he was afraid to his wife’s family..” natatawang saad ni Namuaco.

“ Oo nga no! Hahaha. Omg Captain Roks was scared..“ panggagatong ni Amirah kay Namuaco.

“ Is that true? Eh wala kang ikatakot Roks. Hanggat kasama mo ’ko hindi ka nila gagalawin..“ aambit ko naman na may pag aala sa tono pero umiling at nginitian niya ako ng tipid.

“No, Klyte. I’m not afraid in anyone. Hanggat kasama mo ’ko ilalayo kita sa mga magpapahamak sayo.” seryoso niyang saad na may pinapahiwatig pa kaya napakagat ako sa labi ko.

“Asus ang lalandi!” nakalabas na kami ng company at nagtungo paounta sa parking lot.

“Kita tayo sa Delisyosoyo ..” sambit ni Amirah kung saan kami kakain ng lunch bago sumakay ’to sa sasakyan ni Namuaco samantalang ako ay sumakay. Sinuot ko ang seatbelt at nilabas ko ang phone ko para itext si Aida saka kamustahin sila.

||Kamusta na kayo d’yan? Kumain na ba kayo? Ang mga bata ba? Hindi ko alam kung anong oras ki uuwi pero magdadala kami ng pasalubong..||

“How’s your feeling?” napatingin naman ako kay Roks na tumitingin sa side mirror para mataras ang kotse.

“Fine, ikaw ba? Alam kong about ’to sa pagganti ko. Nakikita mo na kasi ang unting unting resulta..” nagaalala kong sambit dahil naman talaga siya pabor sa gan’to.

“Yes and I’m still here to suppport you Ath pero kapag marami ng naagrabyado na inosente at pati ikaw saka si Ranch ay naapektuhan na pipigilan na kita at ilalayo ko muli kayo rito..” seryosong saad niya saka mabilis na sumulyap saakin.

“I’m sorry dahil nadamay ka pa sa gan’to..”

“Mahal kita Klyte at sa kung anong ikasasaya at ikabubuti mo aasahan mo na susuportahan kita..” napakagat ako sa labi at ngumiti ng tipid. I don’t deserve the love of this man eh wala namang akong kayang iskuli kung hindi sakit sa ulo sakaniya.

Buong byahe nagkukwentuhan kami ni Roks at hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa restaurant kasabay ng biglang pag tunog ng phone ko dahil nabuksan ko pala ang data ko.

At napaawang ako ng bibig nang makita ko ang isang email from the AKG Foundation.

|| Good day Madam Atarah Klyte Montego. AKG Foundation will be holding the Annual charity ‘Angel walk for Autism’ on July 10 201* at the Pierra Soyl Park, Madancio Boulevard. If you have question you can send us a reply. Thanks

,

Godbless you.||

Nagtiim ang bagang ko habang papasok kami sa restaurant. At nang makarting na kami sa VIP Room ng restaurant ay pinanghila pa ako ng upuan ni Roks para makaupo ako.

“Amirah magkakaroon na ng Charity event sa sabado..” bungad na sambit ko sakaniya na ngayon ay nakatingin sa Menu kaya inangat niya ang tingin saakin.

“ Agad agad tapos ngayon kalang sinabihan?“ kunot niyang sambit saka siya sumulyap sa katabi kong si Roks na nakatitig naman saakin.

“ Sinabihan na kami kahapon na may mga events daw sa sususod na araw, so what our next plan ’diba hinihintay lang naman natin ang event?“ tanong ko sakaniya kaya nagtiim ang bagang nito at umiling.

“Wala na muna tayong gagawin Ath, kailangan muna natin pahupain ang lahat baka tayo ang paghinalaan kapag ginawa na natin ang next step..” napatango ako at kumunot ang noo ko.

“ Ano ba dapat ang next step?“ nagtataka kong tanong.

“Hindi pa pulido sa utak ko pero sisiguraduhin ko na unti unti masisira ang AKG foundation sa mga tao..”

°°°

NAKASAKAY kami ngayon sa kotse ni Roks papunta ng event dahil Sabado na at ngayon na gaganapin ang Angel walk for the Autism.

Sinama namin sina Aida, Dawina at Ranch para mag enjoy sila at magkaroon ng maraming kaibigan.

“Talaga papa? I will have more friends na special?” tanong ng Anak ko kay Roks dahil kanina pa nila pinagkukwentuhan ang event dahil excited ang anak ko na makipagsalamuha sa mga maraming bata.

“They are different in a very special way Anak ..” sagot ko naman kaya ngumiti siya saka pumalakpak.

“I want to see them !” tuwang tuwa na saad niya.

“Yes, but promise me that you’ll behave and hindi mo aalisin ang facemask mo understand?” ayokong maexpose ang anak ko sa maraming tao, kahit na kulay gray ang kulay ng mata niya uang tingin mo agad sakaniya alam mo ng anak siya ni Rare.

Ayoko sana sila isama kaso nakakaawa naman kung maiiwan sila sa condo at magkukulong doon buong araw.

“ Yes Mama!“

“ You too, Dawina. Hindi mo pwede alisin ang facemask mo. Hindi kayo dapat masyadong maexpose sa mga tao..“ sambit ko kaya napabungsingis lang si Dawina at tumango tango.

“Hindi naman pwedeng maglakad ng matagal ’tong si Ranch eto namang si Dawina tamad tamad ’yan hahaha.” usal ni Aida.

“ Bubuhatin ko nalang, Roks will carry Ranch kasi nagiging heavy na ang baby namin ih tapos ako nalang ang magbubuhat kay Dawina..“ sagot ko at sumulyap sa backseat kung nasaan sila.

“Wow! Happy family! Ang cute picture-an ko kayo mamaya ha .” tuwang tuwa na sambit ni Aida kaya ngumiti lang ako.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa mismong place kung saan gaganapin ang event. “ Mama, There’s so many! Balloons, food and Kids! I want to play with them..“ sambit ni Ranch at tumakbo sila ni Dawina papalapit sa mga bata kaya napatakbo ako papalapit sakanila at ’di na hinintay sina Roks at Aida.

“Hello I’m Ranch, what’s your name?” matamis ang ngiti ng anak ko sa mga batang autistic.

“Dawina! Dawina!” sabat ni Dawina at punapalakpak pa kaya natawa ako.

“I’m not asking your name Ate..” busangot na sambit ni Ranch kaya napakagat ako sa labi dahil ang cute nila tignan lahat.

“ Ako si Jonas ..“ sambit nung isa at pumapalakpak.

“ Myka!“

“I’m Kathleen. 9 wis oyd.”

Natutuwa akong pinanood ang anak ko habang nakikipag laro at kinaibigan ang mga bata. Naramdaman kong na nasa tabi ko na si Roks at Aida na pinapanood na rin sina Ranch at Dawina.

“ Ate Atarah !“ napalingon naman ako sa tumawag kaya ngumiti ako ng malaki. Ngayon ko nalang siya nakita dahil noong kinausap nila ako ni Presh na ituloy namin ang pagd-donate ay sa phone lang nun.

Ang baby Face parin ni Reeve, ang puti at sexy. Mukhang dyosa talaga, iba na rin ang kulay ng buhok niya hindi na gray kung hindi Ash brown na pero kulot pa rin ang ibabang parte ng buhok niya saka may bangs rin ’to. Ang ganda..

“ Hello, Reeve .“ matamis kongsambit at binesohan siya saka niyakap.

“You look so stunning as always Ate huh, Ang ganda ganda! I really really miss you!” nagtiim ang bagang ko at ngumiti na ng hilaw sakaniya. “ Oh Hello Mr. Montego, and?“ nabaling ang tingin niya sa mga katabi ko.

“ Hey .“ tipid na sambit ni Roks saka hinawakan ang kamay ko kaya bumaba ang tingin ni Reeve doon at napatingin pa sa singsing ko kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“ Aida ho..“

“ Drop that po Ate. You can call me Reeve, anyway they are your children?“ tanong ni Reeve habang nakatingin kina Ranch at Dawina kaya napakagat ako sa labi ko at napalunok.

“ Yes..“

“ Aw, They look so adorable. Their eyes is color Gray manang mana sa ama. Can I hug them?“

Napalunok muli ako nang nagmamakaawa ang tingin niya saakin na yakapin ang anak ko.

Kinakabahan ako dahil baka kapag nakita niya ng malapitan si Ranch kahit na nakafacemask baka mamukhaan niya pero hindi ko pinahalata ang uneasy na nararamdaman ko kaya ngumiti ako ng hilaw at sumulyap kay Roks at Amirah.

“Baby Ranch and Dawina Come here..” sambit ni Roks sa mga bata kaya nagsilapitan ang dalawang chikiting.

“Reeve!” napalingon naman kami lahat sa papalapit na babae. Oh, si Presh pala ’yun. Ang laki na rin ng pinagbago niya.Ang haba na ng buhok niya na kulay itim na itim.Mas sumexy ito at tanned color pa rin ang skin niya.

“Kanina pa kita hinanap, kailangan kasa backstage !” sambit ni Presh na mukhang hindi pa kami napapansin.

“ Oh sige kausap ko lang si Ate Atarah .“nanlaki ang mga mata ni Presh at sumulyap saamin.

“ Beautiful!“ sigaw niya saka niyakap ako ng mahigpit.

“ Hello Presh .“tipid na sambit ko sakaniya.

“ Ok, Let’s chikan later Ate Ath. I’m little bit busy ih, mag h-host din kasi ako eh. Babies you owe me hugs huh! See you around..“ sambit ni Reeve na maayos na ang accent sa tagalog.

“ Hi Mr. Montego, by the way is this your children na Ath?“ tuwang tuwang wika ni Presh habang nakatingin sa mga bata kaya bumilis ang tibok ng puso ko.

“ Yes ..“

“ Kamukhang kamukha ng Ama ang mata..“ sambit niya saka sumulyap kay Roks. Pareho sila ni Reeve nag improved na talaga ang accent nila kapag nagtatagalog.

Nakahinga naman ako ng maluwag dahil akala ko may mapapansin siyang kakaiba kay Ranch knowing na bestfriend niya si Rare at kabisado nito ang mukha ng kaibigan.

“Oo nga ehh, so kamusta ang pagmamanage ng event ?” pangiiba ko sa usapan

“ Ok lang ..“ nagusap usap pa kami ng konti bago niya kami iginiya palapit sa stage hanggang sa nagsimula na ang event na offcially ang event.

“ Welcome to Angels Walk for Autism! Hello everyone! There so many, Families, friends, and even

professionals that will walk and came here to show their support for individuals who have autism and to call for an Autism-OK Philippines.“ panimula ng katabing bading ni Reeve dahil host sila.

Everybody is encouraged to participate and individually register for only 20 pesos per to support this cause. Kaya maraming dumalo dahil mura lang naman ang bibigay .

“Around 25,000 people registered for this event event talaga namang nakakatuwa! Palakpakan natin ang mga walang sawang sumusuporta sa AKG Charity Foundation.” saad naman ni Reeve kaya nagsipalakpakan ang lahat ng tao na sobrang dami. Pare pareho ang suot naming Gray na shirt na provided ng AKG Charity Foundation. Ipinahatid to kahapon sa bahay kaya meron rin kami.

“ The Angels Walk for Autism is the culminating activity of this year’s Autism Awareness Week. The event was first staged in 2007 with only 200 participants and now it has grown to be an event attended by tens of thousands of people hailing from different parts of the country and various sectors of society. “ ok lang naman na mag register ka then hindi ka pumunta sa event o lumakad dahil nakatulong ka pa rin naman kasi nagbigay ka ng pera.

“We are proud to be working with the AKG Charuty Foundation to promote the welfare, acceptance, and inclusion of people with Autism.This annual activity aims to call for awareness, accommodation, and appreciation of the differently-abled. The advocates wish the public to know that autism is a lifelong developmental exceptionality. Those with autism often face one or more challenges such as the ability to communicate, socialize and adapt .” sambit pa ni Reeve kaya napangiti ako saka nilibot ang mata ko habang tinitignan ang ibang narito na autistic.

“This event celebrates the different ways autistic individuals use their strengths, capabilities and talents to be productive and respected members of society. The event various individuals with autism showed off their skills in singing, dancing, and performing on stage. The audience were thrilled by the breathtaking voices of gifted crooners and divas who showed their vocal prowess. Dancers busted out their moves and impressed the attendees with their slick routine.” maligayang usal ng bading.

Gustong gusto ko ang gan’tong nga gawaiin. Pangarap ko talaga noon na magkaroon ng sariling foundation na mag h-held ng gan’tong klaseng event.

“ Aside from the Angels Walk, a talent show was also organized by the AKG Charity Foundation and the Happy Beginners School of Learning. Dubbed Pilipinas Autism Got Talent, eager contestants made the program fun and memorable with dances, songs and performances with instruments. Families also enjoyed seeing the talents that their loved

ones worked hard on, especially in overcoming different challenges like interacting with other people. “

nakaramdam ako na parang naiihi ako kaya sumulyap ako kay Roks at Aida.

“Saglit lang, I will pee huh..” sambit ko sakanila saa ngumuwi.

“Samahan na kita?” saad ni Aida pero umiling lang ako.

“ No, Aida dito ka nalang papasama ako sa body guard ..“ sambit ko saka sumulyap kay Roks kaya tinanguan ako nito at nilaoitan ni ang body guard namin at kinausap.

“Oh sige balik ka agad baka magsimula na n’yan ’yung walk..”

Tumango ako at ngumiti. Dinaluhan ko ang body guard at si Roks na naguusap.

“ Klyte, h’wag kang lalayo sa body guard mo..“ maotoridad na saad ni Roks.

“Bini-baby mo na naman ako Captain Gray Eyes..” naiiling kong sambit saka bumaling ng tingin sa bidy guard.“ Alam mo ba kung saan ang Cr dito?“

“Yes Ma’am dito po banda ..‘’ sambit niya kaya napatango tango ako.

“Sige salamat. Tara na. Babalik din ako agad Roks, don’t worry hahaha.” natawa kong sambit at naglakad nakami papunta ng Comfort room. At nang makarating na kami ay pumasok na ako sa loob at agad humarap sa salamin samantalang naiwan sa labas ang body guard.

Naramdaman ko ang paglock ng pintuan kaya napalingon ako doon.

“What the f-ck Rare?” gulat na taong ko at napaatras.

“ Baby please let’s talk ..“ nag mamakaawang saad niya at halata sa mga mata niya ang pagka pagod.

Lumapit siya saakin at hinawakan ang kanang kamay ko kaya sinampal ko siya gamit ang kaliwang kamay ko.Lumayo ako sakaniya ng bahagya at nanginginig ang kamay kongdinuro siya. “Don’t touch me! Tulong tulong!” sigaw ko. Potek, nasaan ang body guard ko? Hindi niya ba ako naririnig?

“ Please, here me out ..“ nagsituluan ang luha niya at lumuhod na sa harap ko kaya napahawak ako sa bibig ko.

“No, wala na tayong kailangan pagusapan kung hindi naman tungkol sa business Rare !” Galit na sigaw ko dahil naguguluhan nanaman ako sa asta niya.“ Tulong tulong! Minomolesya ako rito!“ naiiyak kong na sambit ko kaya natulala siya saakin dahil sa sinabi ko. Hindi siya nagsalita lalo pa tuloy tuloy ang luha na pumapatak sa mata niya.

“Look, Mr. Grison kung about ’to sa past natin? Wala na ’yun matagal na ’yun! Kinalimutan ko na kasi hindi naman importante.Kinalimutan na kita dahil experience ka lang! Panakip butas lang kita kay Charl noon! Kaya h’wag kang umasta na ikaw lang ang naglaro sa relasyon natin noon!” pasisinungaling ko para hindi matapakan ang ego ko kahit na ang totoo ay talagang minahal ko siya ng higit sa buhay ko pero ayokong magmukhang kawawa sa harap niya.

“ What do you mean baby?“ hiarap na hirap na sambit niya kaya nagsituluan na rin ang luha ko.

“Yes T-ngina ka! Hindi lang ikaw ang nanloko! Hindi lang ikaw ang naglaro! hindi lang ikaw ang may mahal pa rin sa Ex. Ako rin! Mahal ko pa rin si Charl noon kagaya ng pagmamahal mo sa love of my life mo na si Akisha..” puno ng kasinungaling ang sinasabi ko dahil sobra akong nasaktan sa mga ginawa niya dahil minahal ko siya ng sobra sobra.

Gulong gulo at hinang hina niya ako tinignan habang nakaluhod pa rin siya sa maruming sahig.

“Alam mo bang magkasama ’yang Asawa mo at si Charl. Ewan ko kung bakit baka pinagtataksilan ka kaya kawawa ka naman kasi saakin ok na ’yun walang ng sakit kasi hindi ko na mahal ngayon si Charl..” nanginginig kong wika.

“ Let me explain ..“ maginang pagmamakaawa niya kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ ’Di ko na

kailangan

ng

explanasyon

mo Rare.

Kwits

lang naman tayo,

ginamit

mo ’ko para

mabawi

si

Akisha

at

ginamit

naman kita pang

takip

butas

kay

Charl

. And now,

h’wag

na

h’wag

mo na

akong

guguluhin

pa

dahil

masaya

na ako

sa

buhay

ko..

Masaya

na ako

sa

Asawa’t

anak

ko. Sana

gano’n

ka

na rin..“ nanlumo siya sa sinabi ko at napahawak sakaniyang uli.

“ Ano

umiiyak

ka

? Na h-hurt ba ang ego mo kasi kala mo

nasaktan

mo ’ko? Well sorry hindi.“ nakangisi kong sambit. “And one more thing,

burahin

mo na ang

mga

post mo

sa

social media na picture

natin

at ’yang tattoo

sa

dibdib

mo na may

pangalan

ko. Ang

korni

masyado

at

nakakasuka

..“

---

Nyang note: Guys naiinis ako kay Ath feel me? Hahaha. Sinasaktan niya na si Fafa Rare. Charot. Huhuhu, Ath kelan kaba titigil sa kahibangan mong ’yan? Hahaha.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 52

Atarah’s

POV

LUMABAS ako sa Comfort Room na hinahabol ang hininga ko.Napalinga linga ako sa paligid ngunit hindi ko na nakita ang body guard ko na kasama kanina. May dumaan na babae sa harap ko kaya agad kong tinanungan dahil gusto kong makalayo rito.

“Ate

saan

po ba ang

ibang

CR

dito

?“ nanginginig kong wika kaya sinuklian niya ako ng nag aalalang expresyon.

“

Dito

sa

kaliwala

at

pagkatapos

kumanan

ka

.“ nagaalalang usal niya.

“

Salamat .“ Mabilis akong tumakbo pakanan para pumunta sa ibang CR. Wala na akong nilingon kahit sino at hindi ko na inalintana kung pinagtitinginan ako ng mga tao na nadadaanan ko dahil para saakin ang mahalaga ay makapunta ako sa CR para doon ko ibuhos ang lahat ng bigat sa dibdib ko.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na ako sa Comfort Room. Nilibot ko pa ang paningin ko ngunit walang tao kaya agad kong nilock ang pintuan ng CR at pumasok na ako sa isang cubicle.

Parang biglang umatras ang ihi ko dahil sa nangyari kaya naupo nalang ako sa bowl at at doon nagiiyak habang nakahawak ako sa aking ulo.

Hindi ko akalain na kayang lumabas sa sarili kong bibig ang ganon klase ng mga salita. Ibang iba na ako at mapapasabi nalang talaga ako sa sarili ko na ’Hindi na ako ang dating

Atarah

..’ pero kasi masisi n’yo ba ako kung nadurog na ang puso ko? Kung dalang dala na ako sa lahat nangyari kaya inalis ko na ang dating mahinang Atarah.

Pero bakit ngayon parang bumalik ’yung dating Atarah? Dapat si Rare ang masktan eh pero bakit ako? Bakit ’yung puso ko ang kumikirot? Bakit ako ang nanghihina. Dapat masaya ako kasi nasupalpal ko siya pero bakit hindi ko man lang magawang ngumisi or ngumiti man lang ng tipid.

“ Bakit

Atarah

? Hindi mo

pwede

maramdaman

’to!

Umayos

ka

, hindi

ka

na ang dating

mahina

na

pwede

nilang

paglaruan

!

Dapat

masaya

ka

sa

mga

ginagawa

mo

ngayon

..“ nanginginig na sambit ko saaking sarili.

Dapat galit ako at ang puso ko. dapat natutuwa ako kasi naapakan ko na ang ego niya pero bakit kasalungat ang nangyari. Bakit nanlalambot ang puso ko nang makita ko ang luha sa mga mata niya? Parang kakapusin ako ng hininga dahil lumuhod siya sa harapan ko.

Hindi ko akalain na magagawa na isang sikat at succesful surgeon na lumuhod sa maduming sahig ng CR. Bakit niya ba ginawa ’yun? Doon palang apak na apak na ang ego niya at bumababa ang pagkatao niya. Anong ibig sabihin nun? Bakit siya umiiyak? Bakit siya lumuhod? Bakit siya miseralable? Bakit hayok na hayok siya magpaliwanag saakin?

Gusto niya ba bilugin ang utak ko para magamit niya ulit sa mga plano niyang ikakasaya niya? T-ngina niya naman kung gano’n hindi na siya tumigil kakapanakit saakin. Jusko, pinanganal ba siya sa mundo para paulit ulit akong saktan?

Nagstay ako ng mahigit 20 minutos sa CR bago ako nakarinig ng katok sa mismong pintuan ng CR kaya lumabas ako sa cubicle at humarap sa salamin para mabilis na punasan ang tissue ang mga mata kong namamaga dahil kakaiyak. “

Saglit

lang..“ sambit ko saka binuksan ang pinto at agad na tumambad saakin ang nagaalalang mukha ni Roks.

“What happened ?” agad niya naman akong kinulong sa bisig niya at hinahaplos haplos ang likod ng ulo ko.

“

Nagkasagutan

kami ni Rare..“ nangining kong wika kaya kumalas siya sa yakapan namin at hinaplos haplos naman ang pisnge ko habang tinitignan ang kabuuan ko.

“Did he hurt you ?” matigas na sambit niya pero umiling lang ako.

“ No don’t worry ako ang

nanakit

sakaniya

.

Naiyak

lang ako

dahil

sa

sobrang

saya. Tara na.

Nagstart

na ba?“ sambit ko at tumikhim. Pinunasan ko muli ang namumuo kong luha sa mata ko saka pilit na ngumiti.

Dumilim ang paningin niya saakin at umigting ang panga niya. “ Really

Klyte

, Don’t lie to me please.“

Naoabuntong hininga ako at sinuklay ko ang buhok ko gamit ang kamay ko “ Totoo

, tears of joy ’to kasi naman

naapakan

ko na ang ego niya

sawakas

. ’

Diba

achivement

’yun.“ Napasinghap ako at ngumiti ng malaki sakaniya kahit alam kong halatang peke ’to. “Tara na please

naghihintay

na sila doon..“ sambit ko at bumaba ang kamay ko sa kamay niya.

Huminga siya nang malalim at ang abo niyang mata ay hindi pa rin naalis ang tingin saakin. “ Kanina

pa

nagstart

pero

nasa

likod

sila kaya

maabutan

natin

.“ ngumiti ako at tumango bago bumaba ang tingin ko sa shades niya na nakasabit sa damit niya.

“ Can I

borow

your shades .“ sambit ko kaya tumango siya at mabilis kinuha ang salamin sa damit niya, hinawi noya ang buhok ko at siya mismo ang nagsuot ng salamin saakin.

Napangiti naman ako ng matamis sakaniya per this time toong ngiti na talaga ’to. “

Salamat

let’s go na..“ tumango siya at hinawakan ang kamay ko at nagsimula na kaming maglakad papunta sa kung saan nagpaparada.

“I fired the body guard that you’re with..” biglang sambit niya kaya napakagat ako sa aking labi at kinunotan siya ng noo.

“Why did you do that?” gulat na sambit ko. “Please

ibalik

mo

siya

,

nasaan

ba

siya

?“ wala siyang kasalanan ginawa niya naman ang trabaho niya pero paniguradong pinagkaisahan siya ng mga body guard ni Rare.

“But

nagawa

niyan

—.“ pinutol ko na agad nag sasabihin niya at nailing iling

“

Roks

, wala

siyang

kasalan

. What do you expect? Isa lang ang

kasama

kong body guard kasi

akala

ko

magiging

maayos

ang

lahat

pero

dumating

pala

si

Rare at

panigurado

bulto

bulto

ang

kasamang

body guard nun baka

pinagkaisahan

ang body guard

natin

..Please

ibalik

mo na

siya

.“ malungkot kong sambit kaya nagpakawala rin siya ng buntong hininga bago ako nginitian.

“ Ok fine, what’s my love wish. I’ll command it..“ sambit niya kaya napangiti ako ng bahagya.

“ Nandyan

na sina

Amirah

?“ paangiiba ko ng usapan kaya umigting ang panga niya.

“Yeah,

siya

lang

magisa

. Wala

si

Namuaco

. He’s busy..“ napakagat ako saakin labi at tumango.

“

H’wag

mong

sabihin

sakaniya

na

nagkausap

kami ni Rare ha.“ sambit ko dahil paniguradong magagalit si Amirah at baka lahat ng body guard ay i-fire niya na dahil nagawang makalapit ni Rare saakin ng ’di nila nalalaman.

“ Yeah ..“ tipid na sagot nito saka nagpatuloy tuloy lang kami sa paglalakad habang hinanap namin sina Amirah at ’di rin nagtagal ay agad namin silang namataan at naabutan dahil na sa likod lang nga sila banda.

“

Bakit

ka

nangtagal

sa

CR

?

Nagaalala

tuloy

’tong asawa mo ..“ kunot noong salubong saakin ni Amirah kaya tumikhim ako nago nagsalita.

“

Sumakit

kasi

Tyan

ko eh..“ pilit akong ngumiti sakaniya at sumulyap sa anak kong lumapit saakin at yumakap sa paanan ko.

“ Ew!“ nakangiwi niyang sambit kaya ngumisi lang ako.

“Let’s continue walking..” sambit ni Roks at tumingin sa likuran namin na nakastop rin sa paglalakad kaya napayuko kami. “ Sorry po hehe.“ hinawakan ko ang kamay ni Ranch at iginiya ko na siya sa paglalakad.

“Mama! Mama! This is so cool! Ang

daming

tao!“ tuwang tuwang sambit ni Ranch habang tumatalon talon pa.

“

Dami

!

Dami

..“ pansasawsaw ni Dawina na ngayon ay hawak naman ng kaniyang Ina. Mukha pati siya enjoy na enjoy din kaya napangiti ako ng matamis at inayos ang shades ko.

“Yes

Anak

. Hindi pa ba kayo

pagod

? Gusto mo ba

buhatin

na

namin

kayo?“ tanong ko kay Ranch pero umiling iling lang ’to.

“No. Mommy I’m not yet tired!” nakanguso niyang sambit saka enjoy na enjoy sa paglalakad at paglinga linga sa paligid.

“Ranch

mamaya

pabuhat

ka

na kay Papa,

bawal

masyadong

napapagod

sayo..“ sambit naman ni Amirah.

“ Yes

Tita

Amirah

..“ lakad lang kami ng lakad hanggang sa nag eenjoy na rin kami kahit parada lang dahil talagang nakaaliw panoorin at sabayan sa pagpaparada ang mga masasayang autistic.

“Tata

buhat

!“ Humiwalay si Dawina sa pagkahawak sa Ina niya at kaya agad ko naman na ’tong binuhat.

“ Ranch

pabuhat

ka

na kay Papa.“ saad ni Aida kaya binuhat naman ni Roks si Ranch kaya habang naglalakad kami ay buhat buhat namin sila.

Magaan lang si Dawina pero si Ranch ay hindi na kahit tatlong taon palang ’to. Siguro kung buhat buhat ko siya habang naglalakad mabubusal kami pareho.

Hindi rin nagtagal ay natapos na ang parada kaya pinapunta na lahat ng tao sa open area kung saan may stage tapos maraming upuan dahil next ng event niyan ay ang ‘Autism got talent’

Napatingin ako sa orasan ko at alas singko na pala kaya mukha magtatagal talaga ang event. Uuwi nalang ata kami ng maaga eh at ’di na tatapusin ang event.

Napatingin ako kay Aida na tumabi saakin habang siya ay nakatingin sa harap namin kung saan nauuna sa paglalakad si Amirah. “Alam mo ba

kanina

mag speech sana ang founder ng

AKG

Charity Foundation na

si

Rare

kaso

wala

siya

kaya ’yung

Presh

nalang

ang nag

speach

, may

kutob

tuloy

akong

pinuntahan

ka

niya. Lalo na oh

kitang

kita ko ’yang

mga

gilid

ng

mga

mata mo ’yung

ebidensya

.“ nanlaki ang mga mata ko at napatingin na rin kay Amirah na mukhang hindi naman narinig ang sinabi ni Aida dahil siya naman ngayon ang may buhat kay Dawina.

Nagmaang maangan ko siyang tiningnan bago sumulyap kay Roks na nasa likuran namin dahil busy siya sa pagturo turo ng mga laruan sa nadaanan namin.

“ Ano

ba

sinasabi

mo Aida..“ painosente kong sambit.

“

Sus

,

kabisado

ko ang

ganyang

mata

Ath

.

H’wag

kang

magaalala

’di ko naman

sasabihin

kay

Amirah

na

iniyakan

mo na naman ang ex mo..“ ngumisi siya ng malaki saakin bago dinaluhan sina Amirah.

Napakagat akos saakin labi dahil gano’n na ba talaga ka obvious ’yun? Hays.

Paupo na sana kami sa upuan na nakalaan saamin nang bigla kong narinig ang isang pamilyar na boses kaya napaangat ang tingin ko rito.

“Hello Beautiful ..”

“Oh

ikaw

pala

Presh

.“ gulat na sambit ko at tinanguan sina Roks, Aida at Amirah na maupo na.

“ Can I have a Favor?“ nakangusong sambit nito at sumulyap sa mga kasama ko kaya kumunit ang noo ko.

“ Huh,

ano

’yun?“ nagtataka kong tanong.

“

Pwede

bang mag judge

ka

ngayon

.

Kulang

kasi ng isa ang

mga

judges eh wala

si

Rare

dapat

siya

ang mag j-judge kasi founder

siya

kaso

biglang

nilagnat

kaya

pinauwi

nalang

muna

namin .“ napatanga ako hindi dahil sa mag j-judge ako kung hindi sa nilalagnat si Rare.

May kung anong kirot ang naramdaman sa puso ko dahil sa sinabi niya parang kanina palang ok naman si Rare nagawa niya pa ngang umarte sa harapan ko eh. Don’t tell me dinapuan siya ng bacteria from the CR kaya bigla siyang nilagnat.

“ Ah ganon ba?“ sambit ko at sumulyap sa mga kasama ko na ngayon ay nakatingin saakin dahil balak ko sana umuwi na kami agad at ’di na tatapusin ang event.

“ Kaya ba

nawala

siya

kanina

?“ tanong naman ni Aida at sumulyap pa saakin.

“Yeah..” malungkot na saad ni Presh. Nakaramdam ako ng matinding guilt kaya napakagat ako sa labi at huminga ng malalim bago ngumiti ng matamis kay Presh.

“ Ok, no problem.

Ngayon

na ba ?

Nakakahiya

ang

suot

ko

tapos

pawisan

pa ako.“ sambit ko sabay turo sa damit kong pawisan dahil sa pagpaparada.

Ngumiti naman siya ng malaki at hinawakan ang kamay ko kaya napatingin ako doon. Biglang may pumasok na images sa utak ko kung paano paluin ni Rare si Presh.

Argh, erase! Erase! Lumayo ka sa utak ko piste ka Rare. “ After 20 minutes pa naman

magsisimula

ang contest kaya

pwede

ka

pang

maayusan

. Let’s go ako na

bahala

sayo..“

“ Sige

na

Ath

sumama

ka

na.

Papasunod

nalang

kami ng body guards sayo.“ sambit ni Amirah.

“Don’t worry

Klyte

. I can handle them .“ usal naman ni Roks kaya tumango ako ngumiti.

“

Salamat

Roks

at

Amirah .“ Huminga ako ng malalim at tumingin sa anak ko. “Ranch

aalis

lang

si

Mama.

Mabilis

lang.“ sambit ko sa anak ko na busy sa pagkain.

“Ok Mama,

takecare

of her

Tita

.“ sambit ni Ranch kay Presh kaya ngunitian ’to ni Presh.

“Yes, ako

bahala

.“ matamis na sambit ni Presh.

Naglakad na kami palayo sakanila kasama ang mga body guard ko na nasa likuran namin. Pumasok kami sa isang malaking tent sa likod ng stage at tumambad saamin nang iilang staff na babae doon samantalang ang mga body guards ko ay ininspect lang nila ang tent saglit bago lumabas muli. “Where’s Reeve?” nagtataka kong tanong.

“She’s with Rare..” sambit naman nito kaya napatago ako at nginitian ang mga staff nangumingiti saakin.

“Eh

si

Kenji?“

“

Nasa

tabi

tabi

inaayos

ang

takbo

ng event.“ napatango ako muli sa mga sagot niya habang iginigiya ako nito palapit sa isang babae.

“I know she’s beautiful but I want you to make her more beautiful, ok ?” matamis na sambit ni Presh na nakangiti saakin kays ginantihan ko ’to ng ngiti rin.

“Yes Ma’am ..” sagot nito.

“ I leave you here

Atarah

,

nasa

labas

lang ang body guard mo so don“t

wory

..“

“

Salamat

Presh

.“ ngumiti muli ito bago tuluyang lumabas sa tent.

“Ma’am

maupo

po kayo

dito

..“ pinupo niya naman ako sa diretor chair at pinhrap sa salamin . “Ang ganda

n’yo

po

talaga

kahit

walng

make up para

kayong

dyosa

..“ namangha na sambit niya kay naginit ang pisnge ko.

“ Salamat .“nahihiya kong sambit. Nilagysn niya ako ng light make up at pinagpalit ng damit sa maliit na dressing room dito pa rin sa tent. Dinaldalan niya ako ng dinaldalan habang inaayusan hanggang sa matapos na.

Inassist ako ng isang oraganizer papunta sa harapan ng stage kung saan gaganapin ang contest dahil nandon ang uupuan namin.

Ilang minuto lang ng pag stay ko doon ay nagsimula na ang patimpalak.

“Good evening everybody! Excited na ba kayo

sa

Autism’s Got Talent?“ sambit ng bading na kanina ay kasama ni Reeve sa pagho-host ngunit ngayon ay wala na si Reeve dahil nga sinamahan nito ang Kuya niya.

“ Yes !“ sigawan ng crowd.

“The show, celebrates the diverse talents of children and adults with autism, with a range of sensational singers, dancers, musicians and magicians, comedians and gymnasts.” panimula nito kaya umayos na ako ng upo sa kinauupuan ko at napatingin sa mga kasama kong judges na halatang bigatin.

“

AKG

Charity Foundation dedicated to promoting the inclusion and equality of children and adults with an Autism Spectrum Condition throughout society and these events give everyone the opportunity to find out more about autism, in addition to allowing individuals to get involved and showcase their talent, skills and achievements. So before we start,

ipakilala

na

mun

natin

ang

naggagandahan

at

gwapuhan

na judges.“ ipinakilala kami isa isa na mg judge for the night bago pa nagsimula ng contest.

Sinimula ng batang 10 years sa pamamgitan ng pagkanta kaya aliw aliw ako at ang lahat. Hanggang sa sunod aunod na ang contestant na nagpapamalaa ng iba’t ibang taldnto katulad ng pagsayaw, tula, magic, pag arte at kung ano ano pa.

Hanggang natapos na ang dalawampung contestant at awardings n’yan medyo nahirapan pa kami sa pamimili kung sino dapat manalo dahil pare pareho silang cute at magagaling talaga.

“Before we announce the

winnee

let’s call in this stage the Co-founders of the

AKG

Charity Foundation to give us a short speech. Let’s welcome. Ms. Reeve

Cathalia

Grison and

Presh

Florian Collier. Give them around of applause..“ nagpalakpakan naman kami habang ako pinapanoid ang pagakyat nila sa stage.

Bakit nandito na si Reeve? Sino na ang kasama ng Kuya niya kung gano’n? Magaling na ba si Rare? Oh f-ck bakit ko ba iniisip. Tss.

“Good evening everyone, thank you for your support to our foundation. Thank you

sa

lahat

ng dumalo.We aim to continue to build Autism’s Got Talent year by year and we want all those involved to have fun, do what they love, make friends and be themselves, and have one night which is all about them.“ nagpalakpakan naman ang lahat bago ngsimula muli magsalita si Presh. “ Autism’s Got Talent provides a platform and great opportunity to replace negative aspects with hope, fun, laughter, and inclusion. This showcase is unique to any other projects across the world. Thank you..“ nagpalakpakan muli ang tao at ako nskikinig lang sa mga speech nilang nakakafadala.

“This show is a great opportunity for those with autism to get up on stage and really show what they can do. So often society views these people as difficult and uncommunicative, but this event will really dispel that myth with some fantastic talent on display.

The fact is that autism is an often-misunderstood disorder and while it can be difficult for those affected to express themselves they are often highly intelligent and able people who can achieve extraordinary things, but often in their own way. The Autism’s Got Talent event is one of the ways of recognising that ability and will showcase the performing talents of a whole host of talent .‘’ nagsigawan naman ang lahat at nagpalakpakan.

Andami nilang natutulungan na tao at kapag pinagbasak ko ang Foundation nila ay maraming maapektuhan pero sabi naman kasi ni Amirah maari naman daw ako mag build ng sarili kong Foundation at mga lahat ng tinutulungan ng AKG ay ako na ang tutulong kaya walang maging problema.

Nang matapos na sila mag speech ay nagawarding na rin at ’di na nagtagal ay natapos na ang event.

“ Congratulations!“ bati ko sa mga nanalo at kinamayan sila isa isa na masaya naman nilang tinangap pati na rin ng gurdian nila.

“Ate

Ath

thank you very much for replacing

Kuya

ha, His body

temparature

was 48°c kaya

pinauwi

na

namin

..“ mapait na sambit kaya napangiti ako ng hilaw.

“Its fine.” tipid na sagot ko kahit gustong gusto ko itanong kung kamusta ang lagay ng Kuya niya.

“Thanks Ate, how can I pay your kindness.” mas napangiwi ako sa sinabi niya kay umiling iling ako.

“ No need Reeve.“ sambit ko saby nginiti kaya niyakap niya ako.

“Beautiful, thank you for accepting my invitation as a judge..‘’ biglang sumulpot si Presh at niyakap rin ako

“ Ok lang. Welcome,

osya

mauna na ako

hinahanap

na ako ng mag ama ko.“ sambit ko sakanila at binesohan sila pareho.

“ Thank you again, take care..“ sambit nila bago ako naglakad palayo sa kanila at dinaluhan ko sina Roks na ngayon ay natutulog na ang buhat buhat niyang si Ranch samantalang si Dawina ay buhat ni Aida na ngayon ay dilat pa rin ang mga mata habang tuwang tuwa na makita ako.

“Guys,

uuwi

na ako ha

kitakakits

tommorow. Mag

memeeting

ulit

tayo kasi

sa

isang

araw

na ang party para

sa

partnership ng

EastRodgriguez

at

DelaVeja

..“ nanlaki ang mga ko at ngumisi dahil nakakaramdam ako ng pagka excite.

“ Oh

sige

, another plan again?“ natutuwa kong tanong kaya ngumisi rin siya.

“

Ofcourse

hahaha.“ nakipagbeso siya saaming lahat at hinalikan iya rin ag saawa at kahit pa natutulog na sina Ranch.

“ Bye all!“ sambit ni Amirah na naglakd palayo samin hanggang sa makasakay siya sa Van.

“Tara na?” tanong ko saka nilapitsn ang anak ko upang icheck kung basa ang likod. Pinunasan ko pa ’to bago kami naglakad papunta ng parking lot.

Sumakay na kami sa kotse, sa back seat sina Aida, Dawina at ang natutulog na si Ranch habang nakahiga sa lap ni Aida.

Nag chichat lang kami ng maikli habang nasa byahe tapos tumahimik na rin dahil pagod kaming lahat. Dumaan pa kami sa isang fastfood chain para bumili ng dinner namin. Hindi rin nagtagal ay nakadating na kami sa Condominium.

Binuhat ni Roks si Ranch at ako naman ang nagbuhat nang lahat ng gamit at pagkain samantalang si Aida ay buhat ang natutulog na rin na si Datuana hanggang sa makarating kami sa unit ni Roks.

Inihatid ni Roks hanggang sa kwarto namin si Ranch at ako naman ay agad na inimuan o pinunasan si Ranch dahil hindi ko na ’to magising para lang makapaglinis ng katawan.

Ilang miuto ang ginugugol ko roon bago lumabas para makain na kami.

“

Grabe

kapagod

no.“ sambit ni Aida.

“

Oo

nga

eh..“ sagot ko naman bago kami nagsimulang kumain at nang matapod na kami ay ako na ang naghugas para makapagpahinga na sila dahil konti lang naman ’to.

Kaso ’tong hinintay pa akong matapos at inihatid ako sa kwaro namin.

“Goodnight

Klyte ..“ ngumiti ako ng malaki sakaniya at binesohan.“ Nighty Captain Gray Eyes.“

Dahan dahan akong pumasok sa kwarto at nagtungo sa CR para maligo at gawin ang night routine ko.

Nang matapos na ako ay nahiga ko sa kama suot ang pajama at white sando. Pinikit ko ang mata ko at pilit na natulog pero hindi magawa kahit pa pagod na pagod ako.

Ano ’to insomia?

Pinilit kong matulog pero hindi ko magawa. Ang likot ko sa kama at pabaling pabaling ako sa kung saan saan dahil hindi na talaga ako makatulog

Biglang tumunog ang phone ko nakalagay sa gilid ng lampshade kaya napatingin ako rito saks kinuha. At tumabad saakin ang unknown number na naman alam kong no. ni Rare kaya dinecline ko na ’to.

Ilang beses tumunog ang phone ko kaya silent ko na ’to para ’di magising ang anak ko.

Ang kulit ng Rare na ’to gano’n ba siya kadesperadong guluhin mui ang buhay ko. Tss. Hindi na talaga nadala ang isang ’to sa mga pinagsasabi ko.

Tinitigan ko ang phone dahil wala pa rin tigil kakatawag ang number na ’yun kaya chineck ko na ang message.

||

Ath

, this is Kenji.||

||Answer your phone please.||

Andami niya pang messages kaya napabuntong hining ako at sinagot ang tawag para tumigil na siya .“

Ano

ba

kailangan

mo?

Gabing

gabi na.

Distorbo

ka

.“ Iritado kong sambit at tumingin sa rasan at 10 pm na pals.

[ I need you right now

Aratah

..]

Napaikot ang mga ko dahil mali ang tinawag niya saakin. “ Atarah

nga

..“

[

Nasa

bar kasi ako

ngayon

kasama

ko

si

Rare eh may

lagnat

siya

ang

taas

.

Tumakas

siya

sa

mansyon

kanina

tapos

ang

taas

pa ng

lagnant

niy

hindi ko na

macontrol

kahit

na ng

mga

body guard kasi

nagbabanta

ang g-go.

Ayaw

niya pa

talagsng

umuwi

.

Papakamatay

na

ata

eh.]

Malungkot na sambot niya kay napahawak ako sa sintido ko.

“

Bakit

ako ang

tinawagan

mo?

Bakit

hindi

si

Presh

, Reeve o

si

Akisha

..“ inis kong sambit kaya narinig ko ang pagbuntong hininga niya sa kabilang linya.

[Hindi

nga

siya

uuwi

hanggat

hindi

ka

niya

nakikita

Ath

. Wala rin kung

tatawagin

ko sina

Presh

at Reeve

aawayin

lang kami ng

mga

’yun.]

Kumirot ang puso ko sa mga naririnig ko. “

Tigilan

n’yo

ko.

H’wag

n’y

––.“

[

Nagmaakaawa

ako. Rare badly needs you right now. He’s drunk and wasted.

Ikaw

lang ang

makakatulong

lalo na nurse

ka

pa naman.. ]

“Don’t call me again Kenji!” inis na sambit ko.

“Wait

Ath

—.“ pinatay ko ang tawag at humiga nalang ulit. Pinilit kong ipikit ang mga mata ko pero hindi ako makatulog kaya inis akong tumayo at kinuha muli ang phone ko upang idial ang number na ’yun na agad namang sinagot ng kabilang linya.

“

Nasaan

kayo?“ nakangiwi kong saad.

[ Jazzy.. ]

“ Nasaan

ba sina Reeve at

Presh

?!“ iritado kong tanong at sumulyap sa anak kong gumalaw sa kama.

“

Nasa

hospital na

si

Reeve and

nasa

foundation naman

si

Presh

. Hindi

nila

pwedeng

malaman

ang

nangyayari

ngayon

kay Rare

Ath

.

Magwawala

ang

mga

’yun..“ bumuntong hininga ako at pumikit ng mariin.

“Wait me there.” mahina kong sambit bago tumingin kay Ranch.

“

Puntahan

ko lang ang ama mo

anak

ha..“ sambit ko saka hinalikan ’to sa noo at agad akong nagbihis ng disenteng damit.

Lumabas ako ng kwarto ko ng dahan dahan. Hindi maaring malaman nila na aalis ako lalo na ni Aida dahil baka magsumbong siya kay Amirah pero kapag minamalas nga naman ako at nakasalubong ko pa si Aida na may dalawang baso ng tubig.

“Oh

Ath

?

Bakit

gising

ka

pa?

Saan

ka

pupunta

bakit

gan’yan

suot

mo?“ sunod sunod na tanong niya habang nakakunot ang noo niyang pinagpapasadahan ng tingin ang kabuaan ko.

“Uh—Aida.” hindi ko alam kung anong sasabihin ko kaya nautal ako na nagpalaki naman ng ngiti sa kaniyang labi.

“Hindi

ka

makasagot

. Kay Rare no?“ tanong nito saakin kaya napayuko na ako at bumigay na.

“Kasi m-may

sakit

siya

..“ mahina kong sambit at ’di siya tinitignan.

“

Sige

umalis

ka

na pero

magiingat

ka

. Hindi ko

sasabihin

kay

Amirah

’to pero

Ath

hindi

lagi

kaya

kitang

pagtakpan

ha, ako na

bahala

sa

anak

mo at

si

Roks

naman

tulog

na ’yun at kung

magigising

man ako ng

bahala

mag

paliwanag

.“ sambit niya kaya napangat ako ng tingin sa mukha niyang nakangiti ngayon saakin.

“

Salamat

Aida..“ sambit ko saka nilapitan at niyakap siya.

“

Sige

na

bumalik

ka

agad

ha. Call

ka

nalang

sa

landline.

Magsama

ka

ng

limang

body guard.“ matamis na sambit niya saakin kaya nakahinga ako ng maluwag. “ Sige

salamat ..“ agad akong lumaba ng Condo at naabutan ko pa ang nakahilerang body guard namin.

“

Sumama

kayo

saakin ..“ sambit ko at tinuro ang limang kalalakihan para sumama saakin.

“

Saan

kayo

pupunta

Ma’am?“ pormal na tanong ng isa.

“ Kaibigan

.“ sambit ko at nauna ng maglakad hanggang sa makalabas na ako sa building ng condominium. Sumakay kami sa Van na pagmamayari ng company nina Roks dahil eto ang sinasakyan na ginagamit ng mga bodygurds kapag sinusundan kami.

Nagtagal ng mahigit 20 minutos bago kami nakarating sa Jazzy. Ngayon nalang muli ako nakapunta rito. Ang huling punta ko rito ’yung time na na divirginize ako ni Rare. ’Di lahat nagumpisa ang kalbaryo ko. Pumasok ako sa loob na at nilibot ko ang paningin ko para hanapin sila pero kinilabutan agad ako nang marinig ko ang pamilyar na boses.

Napatingin ako sa Mini Stage dahil doon ko naririnig ang kanta at Namataan ko si Rare doon na nakaupo habang nag g-gitara. Naka deam ang light kaya hindi ko makita ng ayos ang exresyon niya kaya lumapit pa ako sakaniya.

“Everybody’s laughing in my mind Rumors spreading ’bout this other guy..”

napakagat ako saaking labi nang kumanta siya.

“Do you do what you did when you did with me

Does he love you the way I can

Did you forget all the plans that you made with me? ’Cause baby I didn’t“

feel na feel nito ang kanta at talagang may emosyon ’to kaya mas lalong gumanda ngayon ang boses niya. Kung teenager lang ako talagang maiinlove na agad ako sa lalaking nasa stage na ’to.

Napatingin ako sa paligid na ngayon ay tahimik na nakikinig sa kumakantang si Rare dahil sobrang sakit ng pagkanta niya.

“That should be me, holding your

hand

That should be me, making you laugh That should be me, this is so sad

That should be me..That should be me..“

nagtama ang mga mata namin ni Rare kaya lumakas lalo ang kabog ng puso ko. Mapungay pungay ang mga mata niya at umiiyak na naman ’to dahil may namumuong kung anong tubig sa pisnge niya.

“That should be me, feeling your kiss That should be me, buying you gifts This is so wrong I can’t go on

Till you believe

That should be me..That should be me.“

Pinikit niya ng mariin ang mga mata niya at nagsituluan ang mga luha ko.

Bakit ako natatamaan para ba sakin ang kantang ’to? Sh-t ang sakit ng nararamdaman ko dahil sa sakit ng pagkanta niya na animo mo mensahe ’yun na talagang gustong iparating saakin.

“You said you needed a little time from my mistakes

It’s funny how you used that time to have me replaced

Did you think that I wouldn’t see you out at the movies

What you doin’ to me

You’re taking him where we used to go..Now if you’re trying to break my heart..It’s working cause you know..“

dinilat niya ang mga mata niya at mas dumami ang luha na tumutulo sa mga mata niya habang nakatingin pa rin saakin.

“That should be me, holding your hand.

That should be me, making you laugh.

That should be me, this is so sad.

That should be me.That should be me.

That should be me, feeling your kiss.

That should be me, buying you gifts

This is so wrong I can’t go on Till you believe. That should be me…“

nag c-crack na ang boses niya at unti unti na napipiyok dahil sa umiiyak siya pero maganda pa rin ang timbre ng boses.

Walang nagsalita at napansin ko pa na umiiyak na rin ang iba habang nakatingin saakin at kay Rare.

“I need to know should I fight for our love

Or disarm It’s getting harder to shield This pain in my heart oh oh

That should be me, holding your hand That should be me, making you laugh That should be me, this is so sad That should be me That should be me..“

pagkakanta niya ng huling lyrics ay ngumiti siya ng mapait saakin bago natumba at nawala ng malay kaya nagsigawan ang iba at ako naman tumakbo palapit sakaniya.

Dinaluhan ko siya at hinawakn ko ang pisnge niyang mapula at ramdaman ko ang init ng katawan niya na talagang nakakapaso. Chineck ko agad ang pulse at paghinga niya. “

Buhatin

n’yo !“utos ko sa mga bodyguards ko na agad namang binuhat.

“

Dalhin

natin

sa

hospital..“ nanginginig kong saad pero naramdaman kong may humawak sa braso ko at natagpuan ko si Kenji na pagod na pagod at medyo basa ng gilid ng mata.

“

H’wag ! Sa

bahay

nalang

siya

dalhin

..“ mahinahon na sambit nito habang sinusundan namin ag mga body guard ko na buhat ngayon ang waang malay na si Rare.

“

Dahan

dahan !“nagaalalang sigaw ko at sumulyap kay Kenji. “ Nasaan

ba ang asawa niya?!“ inis kong sambit sakaniya kaya kinunotan niya ako ng noo.

“

Anong

asawa? Sino?

Ikaw

ba

tatawagin

ko kung may asawa

siya

Ath

?“ hindi makapaniwalang sambit niya kaya napasinghap ako.

“What about

Akisha

?“ nagtataka kong tanong kaya napangaga siya at kinunotan ako ng noo.

“What are you talking about

Ath

? May asawa ang Ate mo at

walang

asawa

si

Rare at mas

lalong

hindi niya asawa

si

Akisha

dahil

hanggang

ngayon

mahal

ka

n—––.“ naginit ang ulo ko dahil sa sinabi niya kay pinatigil ko na siya.

“Stop it. Don’t talk.

Saan

ko ba

siya

ihahatid

?“ nanginginig kong sabi dahil ayoking marinig ang sasabihin niya na alam kong magpapagulo saaking isipan.

“

Sa

mansyon

lang

Ath

..“ hinatid ko si Rare hanggang sa mansyon nila na mas gumanda na. Pumasok kami sa kwarto ni Rare at nanikip ang dibdib ko nang makita kong puning puno ng picture ko at namin ang kwarto ni Rare.

Gusto kong matawa kasi kahit ang unan niya ay may nakaprint na mukha ko. Anong kalokohan ’to?

“Kenji

kumuha

ka

ng

maligamgam

na

tubig

, towel and thermometer.“ sambit ko kay Kenji na agad niya rin namang sinunod kaya lumabas siya ng kwarto.

Napasinghap ako sa mga nakikita ko sa paligid at unti unti na naman nagsituluan ang luha ko. Totoo ba ang lahat ng ’to? Sabi ni Kenji hindi naman daw sila ni Akisha pero malay ko bang niloloko niya ako pero ano ang ibig sabihin ng mga ’to?

Inis akong pinunasan ang luha ko at masamang tinignan ang natutulog na greek god dahil sa kaperpektuhan ng mukha. Inalis ko na na ang t-shirt niya ni Rare kahit hirap na hirap ako.

Tumambad agad ang naka caligraphy na ’ Atarah ’ niyang tattoo sa dibdib niya kung saan nakalokasyon ang puso. Mas nagtuluan ang luha ko habang hinaplos haplos ko haplos ko ang panagalan kong nakaukit sa dibdib niya. “ Mander

, Why are you doing this to me..“ nanginginig kong saad. “You’re Hardheaded too..” sambit ko sakaniya.

---

Nyang note: Omg ang sakit, huhuhu. Enjoy reading! Dalawang chapter ang update ngayon kong araw! Godbless you.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 53

Atarah’s

POV

MALAKI ang ngiti ko kahit naka maskara ako habang papasok kami sa hotel na pagmamayari nina Charl dahil dito gaganapin ang masquarade party nang partnership ng mga Rodriguez at Dela Veja.

Taas noo kaming naglalakad nina, Amirah at Namuaco sa red carpet samantalang sa tabi ko naman ay si Roks na kahit hindi ko nakikita ang mukha ay paniguradong walang reaksyon ang mukha.

Kaliwat kanan ang click ng camera habang naglalakad kami hanggang sa pinatigil kami sa gitna para mapicture-an ng ayos.

I’m wearing a dark red one shoulder evening gown na may pinartneran ko ng black matter half mask samantalang si Roks ay nakablack tuxedo na may dark red na necktie at pareho kami ng maskara.

Inaayos ko ang pagkahawak sa braso ni Roks at siya naman sa bewang ko. Pinaalis saamin ang mask namin para mapicture-an kami ng aayos at nang matapos na ay pumasok na kami sa isang malaking pintuan dahil doon ang venue ng party. Tumambad agad saamin ang napaka elegant at ang classy na theme ng party.

Pinagtitinginan ng tao ang pagdating namin kaya mas nagustuhan ’yun ni Amirah. Inassist naman kami ng isang babae na staff ng hotel para makapunta table namin.

Pagupo palang namin ay agad kong namataan  ang kadadating lang na sina President Costallio at Aliyah na ngayon ay palapit sa table namin.

Nang makalapit sila ay napansin ko ang masamang tingin saakin ni Aliyah the hindot kahit na nakamaskara rin ’to. Napansin ko na bukod sa medyo tumaba siya ay parang namutla na pa lalo ang kulay niya. “Good Evening to you all.”

masayang

bati

ni President 

samin

. “Congrats,

Namuaco

..“ nilingon nito si Namuaco na katabi ni Amirah saka kinamayan.

“

Salamat

Mr.

Costallio ..“ magalang na saad ni Namuaco sa president nang matapos nilang magkamayan.

“

Pamilyar

ka

,

hija

kahit

nakamaskara

ka

.

Ano

nga

bang

pangalan

mo?“ tanong nito at nginitian siya ni Amirah.

“

Amirah

po.“

“Oh yeah you’re from the

marawi

? The

ixix

girl?“  ambit ni President saka kinamayan rin si Amirah.

“Yes Mr.

Costallio

.“

“

Akalain

mo

nga

naman at

nagkita

tayo

dito

nawala

ka

bigla

kaya hindi

natapos

ang

kaso

na

sinasampa

mo

sa

mga

business man

dahil

sa

nawalan

ng

matibay

na

ebidensya

kaya

nadismiss

ang

kaso

..“ bumigat ang paghinga ni Amirah at nakita ko ang pagyukom ng kamao niya kaya sinensyasan ko si Namuaco na daluhan ang nobya niya kaya agad namang hinawakan nito ang kamay ni Amirah.

Bumuntong hininga ako nang mapunta saamin ni Roks ang atensyon ni President. “Mr. and Mrs. Montego. Congrats. Hindi ko

akalain

na kayo ang

magkakatuluyan

. I really thought its Rare.“ walang preno niyang sambut saka kinamayan si Roks kaya napatikhim naman ako at ngumiti ng pilit.

“ Thank you Mr.

Costallio .“ sambit ni Roks kaya nagtaka na ako kasi bakit hindi nila tinatawag na President Costallio ’to? Lumingon saakin si President at nginitian nanan ako. “

Atarah

hija

.

Kamusta

kana..“ malambing na saad nito at binesohan ako.

“ I’m fine President. Long time no see huh. How are you? Hello Aliyah..“ nakangiti kong sambit at sinulyapan si Aliyah na nanginginig ang labi na at yumuyukom ang kamao na animo gustong gusto akong sugurin.

“I’m fine, Call me Tito or Mr.Costallio. I’m not the president of the Philippines anymore.

Tapos

na ang

termino

ko.“ natutuwa niyang saad kaya nalaglag ang panga ko nang mapagtanto na kaya pala hindi nasiya tinatawag na ‘President.’

“I know but for me you’re still my president Tito.” sambit ko para ’di mapahiya. “ Where’s

Tita

Andy and

si

Adier

po?“ tanong ko nang mapansin kong hindi nila kasama.

“Do you really want to know where are they?” galit na saad ni Aliyah na kinagulat ko.

Anong problema ng hindot na ’to?

“Aliyah, shut up.

H’wag

mo ’kong

simulan .“ maotoridad na sambit ni Tito kaya nagpasalit salit ang tingin ko sakanila.

“Dad, this is her fault kaya

nasa

hospital

si

Kuya

ngayon

.“ galit at nnginginig na sambit ni Aliyah kaya napapatingin ang ibang tao rito sa table namin.

“Aliyah, this is the last warning.

H’wag

kang

gumawa

ng

eksena

..“ napakagat ako sa aking labi at ’di inalis ang tingin ko kay Aliyah na matulis ang tingin saakin.

“Tito what do you mean?

Ano

nangyari

kay

Adier

.“ nagaalang tanong ko dahil unti unti ko nang naalala ang mga panahon na sinmahan at inalagaan ako ni Adier noon.

“Don’t worry

hija

, he’s fine.

Uupo

na  kami at baka

magsimula

na ang party.“ pangiiba nito sa usapan at bigla nalang kami tinalikuran kaya napabusangot ako.

Nakakapagtaka na gano’n ang behavior nilang mag ama. Halatang iniiwas ni Mr. Costallio ang topic tungkol kay Adier at Tita Andy. Ano kayang meron? Bakit nasa hospita sila?

Bigo ako habang pinanood ang pag lakad nila palayo sa table namin. Napakagat ako saaking labi at tumingin kay Amirah.“ Do you know what happened to

Adier

? Last time kasi 

sinabi

ng Doctor noon

saakin

may symptoms

siya

ng

Covid

-19.

Hayz

Don’t tell me

hanggang

ngayon

nakikipaglaban

pa rin

siya

? I thought

Covid

free na ang

Pilipinas

?“ nagtatakang tanong ko sakaniya.

“

Sa

pagkaalam

ko may

sakit

’to pero ’di ko alam kung

ano

eh..“ kibit balikat na sagot niya.

“How about you

Namuaco

?“ tanong ko. “ I don’t know, as far as I know they are keeping it para hindi

pagpyestahan

ng media ang

anak

nila

..“ nanlumo naman ko dahil sa sinabi niya. Sobrang galit saakin ni Aliyah, ’yung dating galit niya naging triple at the way na magsalita siya kanina naramdaman ko ang matinding sakit niya habang sinisisi ako.

Naramdaman ko ang paghawak ni Roks sa balikat ko kaya nabaling sakaniya ang tensyon ko. “ Hey, Mr.

Costallio

said he’s fine. Don’t worry..“ sambit nito at hinawakan ang pisnge ko kaya napakagat ako saaking labi at ibinaba ang kamay ni Roks saka sumulyap kay Amirah.

“Gusto kong makita

si

Adier

, gusto ko

siyang

makausap

…“ sambit ko sakaniya. Nakita ko ang pagtiim ng bagang ni Amirah at umiling iling sakin kaya parang pinagsakluban ako ng langit.

“No, not now

Ath

. Alam mo ang

sitwasyon

..“ Inabot niya ang wine glass at uminom dito. Para na naman akong nanghihina dahil isa na naman si Adier sa iisipin ko araw araw dahil sa gusto kong malaman ang kalagayan niya at makausap ’to ng masinsinan.

“But

Amirah

, hindi naman

si

—.“ pinutol niya ang sasabihin ko at binaba ang wine na hawak niya.

“ Gusto mo bang

madamay

siya ?“ nanlumo ako at napakagat saaking labi.

Everytime na sinasabihan ko siyang gusto ko na makausap ang kaibigan ko, sinasagot niya ako ng ‘Madadamay ang mga kaibigan mo’ which is true syempre once na nakapag usap ako kina Mikee magtatanong ng magtatanong ’yun sa kung anong nangyari saakin at kahit magsinungaling ako magiging kasalungat ’yun sa mga ginagawa kong aksyon. Magiging distracted rin ako kapag nakausap ko na sila kaya hindi talaga pwede.

“Wala naman––.” pinutol niya muli ang sasabihin kaya nagtiim ang bagang ko dahil maraming katwiran panigurado si Amirah at ’di na ako mananalo sakaniya.

“

Atarah

sundin

mo

nalang

ang

sinasabi

ko.

Makakausap

at

makakasalamuha

mo naman sila after our revenge..“ malamyos na sambit niya kaya tumango nalang ako.

“

Ehem

..“ napatingin naman ako kay Namuaco na tumikhim na halatang sinasadya kaya kinunotan ko siya ng noo.

“

Dito

po table

n’yo

. Mr Grison..“ nanlaki ang mga mata ko at napaangat agad ang tingin sa mga taong kararating lang. Kahit naka maskara ang mga ito ay nakilala ko agad sa style. Si Kenji, Mikee, Presh, At ang isang babaeng sure akong hindi si Reeve dahil sa hulma palang ng katawan. She has a big boob and ass. What the f-ck, ang sexy niya rin at tangkad pero I smell her hindot attiude huh.

Napaayos ako ng upo at sumulyap kay Amirah na nakangat ang gilid ng labi habang nakatingin sa mga dumating. Binaling ko rin ang tingin ko kay Roks na hinawakan ngayon ang kamay ko habang seryoso ang tingin saakin.

“Good evening Mrs and Mr.Montego, Ms.

Datuana

and Mr. Rodriguez…“ bati ni Presh na malaki ang ngiti sa labi saamin

“Good evening..” Matabang na sagot ni Namuaco sa mga ’to.

“Good evening

Presh

..“   sambit ko naman na may matamis na tono saka  binaling ko ang tingin kay Mikee na ngayon ay nakatingin saakin kaya ngumisi ako rito.

Pero kahit anong pigil ko na h’wag lingunin si Rare ay nalingon ko pa rin ito. Hawak niya ang bewang ng babae habang pinaghihila ito ng upuan. Hindi niya ako sinusulyapan at sa halip ay nakatuon lang ang paningin niya sa babae.

Nagtiim ang bagang ko pero hindi ko ’yun pinahalata kasi naalala ko noong isang araw kung paano ko inalagaan si Rare dahil may sakit ’to tapos nagawa pang uminom.

Paulit ulit lang sinasabi saakin ni Kenji na walang asawa si Rare, hindi sila magkarelasyon ni Akisha at mahal na mahal daw ako nito, halata naman daw sa mga litrato sa kwarto ni Rare pero hindi ko ’yun pinakinggan.

Nang magsimula na naman siya sa ganoong topic ay iniwanan ko na sila agad sila doon dahil oras na rin. Wala akong oras para makinig sa kalokohan nila dahil alam ko sa sarili ko kung ano ang totoo. Mas ginugulo lang nila ang isip at buhay ko kapag nagpapaliwanag sila ng walang katotohanan. Tss.

At ngayon, nasa harap ko ang patunay kung gaano kasinungaling ang magpinsan. Ang kapal naman talaga ng mukha ng Rare na ’to, may pakanta kanta pa siya at pinuno niya pa ng picture ko ang kwarto niya pero look at now may babaeng kasama. Hapit na hapit pa ang kamay nito sa bewang ng babae. Sarap nilang pag untugin. Tss.

Dapat talaga hindi ko na siya inalagaan nung isang araw buti nalang hindi alam ni Amirah at Roks ang ginawa kong pagpunta sa mansyon ni Rare.

Ok lang naman sana nasabihin ko kay Roks na umalis ako pero kasi I know, may feelings siya saakin. I’m not manhid, alam kong masasaktan siya kapag sinabi ko na gabing gabi na at pinuntahan ko pa si Rare para alagaan.

Ewan ko ba naman sa sarili ko bakit naging malambot ako noong araw na ’yun. Dahil ba sa pagkanta niyang nakakagayuma at nakaakit kaya bigla akong nakonsensya at inalagaan nalang siya?

“Sorry to ask huh,

mabuti

at invited kayo

sa

party as far as I know

medyo

hindi

maayos

ang

relasyon

ni Mr. Grison

sa

mga

Dela

Veja

..“ mapangasar na sambit ni Amirah kaya napakagat ako saakin labi at pinagmamasdan ang magiging reaction ng mga kaharap namin.

Bumuntong hininga si Presh, samantalang parehong napasinghap si Mikee at Kenji. Si hindot the second lang ang magkaroon ng violent reaction kasi si Rare nakatitig na ngayon saakin habang umiigting ang panga. Naka maskarang dark red ’to katulad nang sa babaeng katabi niy kaya mas lalong hindi ko mabasa ang expresyon niya.

“ Excuse me—.“ pinutol ni Rare ang sasabihin niya.

“Sit down baby. Calm down. Don’t mind them.” malambing na sambit nito sa babae at inalalayan niya pa ang babae paupo saka binulungan kaya kumalma ’to.

Gusto kong mabalaukan nang marinig ko ang tinawag niya sa babae pero hindi ko ginawa at pinilit nalang akong ngumisi.

Tapos ngayon tatawagin mo siyang baby? Wow Rare. Bakit hindi ‘Beb’ itawag mo sa babaeng ’yan kasi ang ‘Beb’ ay nakaalan ba kay Akisha tapos ang ‘Baby’ sa lahat ng babae mo?

Sh-t gustong gusto ko ’tong isigaw pero magmukha lang akong bitter at hindi pwede ’yun lalo pa’t may asawa na nga pala ako.

“We’re here for the business Ms. not for the personal issue..” ngumisi ng pabalik si Rare kay Amirah kaya mas lumaki ang ngiti sa labi ni Amirah.

“Let’s go to the other table, I don’t like the b-tch

infront

of me Rare..“ kaharap ng babae sa upuan ay si Amirah na ngayon ay asar na asar na.

Gustong gusto kong matawa dahil mukhang nahiya pa ang kaharap kong ‘Hindot the second’ na tawaging Baby si Rare. Kung si Aliyah ’yan pinagsigawan na ’yan.

“ Aba’t

sino––.“ napatayo si Amirah mula sa pagkaupo kaya hinawakan ni Namuaco ang braso niya.

“

Amirah

No. Don’t make a scene..“ seryosong sambit ni Namuaco kay Amirah.

“I can handle this

Amirah

. Just chill.“ nakangiti kong sambit kay Amirah bago bumaling ng tingin kay Mikee.

“Hello

Mikee

, don’t you mind if I ask what is her name?“ matamis kong sambit sa Bff ko at nakita ko rin kung paano nanginig ang kamay niya at nagpakawala pa ’tong malalimna buntong hininga bago nagsalita.

“Abigail.” napipiyok na sambit ni Mikee at dahil nakamaskara siya hindi ko makita kung umiiyak ba ’to pero base sa tono ng pananalita n’ya ay parang Oo.

I’m sorry best, i need to do this. I need to ignore you for your sake.

“You can go and find another table without saying the word ‘bitch’. Do really know know what’s the meaning of that ?” pangaasar ko at maarteng pinagalaw ang kamay ko.

“ Klyte..“ narinig kong pagtatawag ni Roks kaya inilagay ko ang index finger ko sa labi niya at ngumiti ng matamis rito.

“Ofcourse what do you think to me? Stupid?” galit na sambit ni Abigail kaya napahalakhak ko dahilan kung bakit sila natahimik.

“ Yes actually, because you called my friend, Amirah as bitch even if she’s not like that so it mean you don’t really know what’s the meaning of that. Para malinawan ka, Bitch is a female dog and unpleasant or unkind woman which define Abigail. Yes you’re a unpleasant female dog na kahol ng kahol..“ maanghang kong sambit at kitang kita ko ang pagyukom at pamumula ng balat niya kaya napalaki ang ngisi ko.

“ How dare you!“ galit na sambit niya at akmang susugod na saakin pero pinigilan siya ni Rare na ngayon ay umiigting na ang panga sa nangyayari.

What? He’s frustrated kasi ininsulto ko ang babae niya? F-ck him! Sarap nilang pag untugin kala mo naman bagay sila. Wait bagay naman talaga sila parehong basura ang ugali.

“How about you Mrs. Montego? Do you think you’re not a bitch by showing that kind of f-cking behavior.” matigas na sambit ni Rare bumaba ang paningin ko sa kamay niyang nakahawak sa kamay ni Abigail kaya mas lalong nag init ang pakiramdam ko at biglang gusto ko nalang sila na ilublob pareho sa kumukulong tubig.

Bakit hindi ba si Akisha ang kasama nito? Dahil ba nandito ang parents namin kaya hindi niya ngayon kasama? Kasi ayaw na ng mga Dela Veja kay Rare kaya mas humirap ang sitwasyon nila? And now nagdala siya ng hindot para hindi halata na may relasyon sila ni Akisha o pinagseselos niya lang Talaga si Akisha?

Nagtiim ang bagang ko nang bigla kong narinig ang nakakairtang boses ni Kenji sa utak ko na sinasabi..

’Walang namang asawa  ‘yan at mas lalong hindi si Akisha ang asawa niya. Mahal na mahal ka niyan, ano ieexpect mo magpakasal siya sa iba kahit hindi niya mahal? He’s not like you Ath .’

’Yan gan’yan na gan’yan ang sinabi ni Kenji kaya nagwalk out na ako nun at nauwi sa Condo ni Roks kasi ayokong pagusapan ang past dahil gumugulo lang ang isipan ko.

Napatingin naman kay Roks na mainit na nakikipatitigan kay Rare na animo may numuong tensyon kaya hinawakan ko ang pisnge ni Roks at hiniharap saakin.

“I can handle this hubby..” Matamis akong ngumiti kay Roks at binaling agad ang tingin sa mga kaharap ko. “Ofcourse I’m not. I’m really proud that I’m not like your girlfriend, how about you Mr. Grison? Do you think you’re not a stupid mother f-cker Jerk?” matigas kong sambit na nagpatikhim kay Kenji. Napasulyap naman kay hapon at nakatitig lang ito saakin ganon din si Mikee na namumula na ang mapuputing balat.

Tumahimik si Rare at pinagalaw ang kaniyang panga pero si Abigail ay akmang dada ng pigilan na siya ni Presh.

“Enough para kayong mga bata. Let’s just move to the other table..” maotoridad na sambit ni Presh at tinalikuran kaming lahat.

“Mabuti pa nga..” panggatong ni Kenji at inalalayan si Mikee na humihikbi na animo mo siya ang ipinahiya ko.

“Babye..” sarkastikong sambit ni Amirah at kumaway sakanila habang papunta ito sa table na medyo may kalayuan saamin pero kitang kita pa rin namin ang mga ’to.

Lumingon saakin si Amirah at inapiran ako. “Ang galing mo!” natutuwa niyang sambit kaya ngumisi lang ako.

“Trained by you Amirah hahaha.” malamyos na saad ko at tinuro pa siya kaya napahigikgik pa ’to.

“Dapat hindi mo na sila pinatulan Klyte..” seryosong saad ni Roks saakin kaya ngumiti lang ako ng matamis sakaniya.

“Nauna sila Roks. They deserve it..” I gritted my teeth while he bit his lower lips and clenched his jaw.

“Tss, girl is always girl huh, warfreaks..” sambit ni Namuaco na kanina pa nag eenjoy sa away pero ramdam ko na si Roks ay hindi na natutuwa lalo pa ngayon iba na ang aura niya at mas tumahimik ’to.

“Good evening ladies and gentlemen we are here to celebrate the new partnership between the DelaVeja Venule and EastRodriguez, bringing together the shared a values of love, joy and kindness as they help each other!” masiglang saad ng host mg party kaya nagpalakpakan ang lahat.

Nilibot ko ang paningin ko at kahit hindi ko kilala ang lahat ng bisita ay alam kong bigatin naman talaga sa aura palang. Namataan ko ang pamilya ko , tatlong table ang pagitan namin. Nakaupo sila sa long table iba dahil nagsama sama ang lahat ng pamilya ko roon.

Wow naman, sana all.

Nakamasid saakin si Mommy, Lola at Karen. Samantalang, sina Tita Ariel, Tita Jandi, Charl at mga pinsan kong lalaki ay pasulyap sulyap saakin. Si Daddy, Akisha at mga tito ko ay hindi nagabalang tignan ako, diretso ang tingin nila sa stage kaya ngumisi ako at ibinalang analang rin ang atensyon ko sa stage.

“So I’d like to call the two CEO from the EastRodriguez and Dela Vela Venule. Let’s welcome Mr. Anjo Dela Veja and Mr Namuaco Rodriguez. Let’s give them around of applause..” tumayo mula sa pagkaupo si Namuaco at ganon din ang ginawa ni Daddy.

Bago pa sila sabay na nagpunta ng stage ay nagkamayan pa ang mga’to sa isa’t isa. Pag akyat nila ay si Namuaco na agad ang nagsalita. “Like many business partnerships, ours with Dela Veja is just like a marriage. It stems from two people sharing the same values, committing to a support each other and often spending 75% of our daily lives together. Just like your personal life, it’s important to mark your business achievements with something that represents all the hard work you put into your success. It can be a gift for your business partner or something for you.” taas noong sambit ni Namuaco kaya nagpalakpakan ang lahat at palakpak ni Amirah ang pinaka umaalingaw ngaw dito sa venue.

“Malapit na nagpapahiwatig na. “ sambit ni Amirah kaya nginitian ko siya bago binalik ang tingin sa stage.

“I signed the original contract with EastRodriguez and along side the business appointments and communications I hope we develop a genuine friendship; it’s a pleasure working with Rodriguez especially that the Vice president of the EastRodriguez was my daughter Atarah Klyte Dela Veja-Montego…” Andami pang speach na sinabi sina Daddy at Namuaco pero hindi na ako nakinig kasi talagang na nab-bore na ako kaya pinaglaruan ko na lang ang phone ni Roks at tinitignan ang mga picture doon.

Gusto ko ng umuwi or kumain agad kasi hindi ako interesado sa mga gan’tong business chu chu. Minsan lang akong umaattend sa gan’tong pagdiriwang dahil wala naman akong gagwin dito kung hindi makipag plastican sa amiga at amigo ng Mommy and Daddy ko. Nakakasura kaya pagganon. Sa pamilya ko ako lang ang hindi naging interesado sa gan’to.

Nahiwalay ako ng landas kaya thankful pa rin naman ako kahit papaano dahil napili ko ang gusto kong kurso ng hindi nila ako pinipigilan kasi kung sabagay wala naman talagang pake saakin ang pamilya ko simula’t sapul.

Natapos na ang mga pinagsasabi nila Daddy at Namuaco saka magkasama silang umiikot ikot sa mga bawat table para makipagsalamuha sa ibang business man/woman hanggang sa mag declare na ang host na kakain na. Sineserve nalang ang mga pagkain ng waitress para hindi na kailangan tumayo at kumuha ng pagkain sa buffet table.

Nakangiwi ako habang pinapanood sina Namuaco na sumisilay sa mga labi ang plastic na ngiti habang nakikipag usap sa mga business woman/man.

“What’s with look Vice President? Dapat makisalamuha ka rin doon oh hahaha.” natatawang sambit ni Amirah kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“You’re not really into business huh..”

bulong ni Roks saakin kaya umiling lang ako.

“No Roks, hinding hindi. Ang sakit sa ulo masyadong plastic ang mga makakasalamuha mo sa business world not like sa hospital, lahat totoo. Lahat maganda ang intensyon dito puro pera lang..” malamyos na samabit ko at nailing iling.

Sinerve ng waiter ang pagkain namin at ako naman ay agad na uminom ng wine at inayos ko ang maskara ko saka sumulyap sa table nina Rare.

Naabutan ko na nagkukwentuhan sila doon na may mga ngiti sa labi pero si Mikee nakasimangot at nakatingin pa rin saakin. I feel sorry for her talaga, I badly want to hug her pero bawal.

Dumako ang paningin ko kay Rare may binubulong siya sa leeg nung Abigail pero nakatingin saakin na animo ako ang pinaguusapan nila. Tinutungki pa ang ilong ni Abi sa pisnge ni Rare at hinawakan ang labi ng g-gong ’yun at kulang nalang na maghalikan na sila kaya bago pa ako makakita ng kababalaghan ay iniwas ko ang tingin ko.

“Same, kaya ayoko talaga naiinvolve sa mga gan’to kaya nga kinuha ko Medical noon ih..” tumingin kay Amirah na patuloy ang pagkukwento.

“Bakit hindi mo ituloy ngayon?” tumikhim ako at tumingin kay Amirah.

“Soon pagkatapos ng lahat ng ’to. Oh kawawa ’yang table napkin lukot na lukot hahaha. Inis much ka? Dahil ba sa pamilya mo?” nanlaki ang mga mata ko at napatingim sa hawak kong table napkin na lukot nalukot na sa kamay ko kaya agad ko itong binitawan at napakagat saaking labi.

Naramdaman ko ang paglapit ng mukha ni Roks sa pisnge ko kaya napaharap ako sakaniya at agad nagtama ang ilong ko at ilong niya.

“Don’t look at them Klyte…” mahinang bulong niya sa pisnge ko at hinaplos haplos ’to.

“Let’s eat nga, nakakaumay na kasweetan n’yo bakit ’di pa kasi totohanin.” bumilis ang tibok ng puso ko dahil muntik na magtama ang labi namin ni Roks at naramdaman ko rin na marami ng nakatingin saamin. Patago akong sumulyap sa pwesto ni Rare at nakatingin na naman si Rare saakin na parang simula kanina ay hindi niya inalis ’to.

Nagsimula na kaming kumaim at habang kumakain kami ay may lumalapit na business woman and man para i congratulate kami. And iinuusisa nila madalas ang relasyon namin ni Roks. Nagiging bahagya na uneasy ako dahil ayoko talagang nakikisalamuha sa mga ’di ko kilala tapos nag ask ng mga personal question kaya buti nalang si Roks ang sumasagot. Marami rin siyang kakilala at kilala rin naman talaga siya dahil isa siyang Montego kung saan sikat rin dahil sa security business nila at sa paglilingkod nito sa bansa dahil nga nasa pamilya nila ang pagiging pulis, sunadalo and etc.

“Nakakatampo naman, Your mother and I was friend pero hindi naman ako naimbitahan sa kasal..” malungkot na sambit ng babaeng nasa mid 40s.

“ Its a private wedding po kahit ang mga magulang ko ay wala sa kasal ko. Hindi rin nila alam na kakasal na ako noon dahil hindi ko naman sinabi. Late ko na pong sinabi, pagkatapos na ng kasal .“ pormal na saad nito.

“Are you planning to have a wedding again, namanhikan ka na ba sa mga Dela Veja.”

“Yes, I will marry her here, kung papayag siya.” makahulugan na sambit ni Roks kaya napangiti ako ng tipid. Andami pang inusisa ng mga nagsilapitan saamin pero hindi ko naman inentertain at si Roks, Amirah at ang kadadating na si Namuaco lang mga kumakausap sa mga ’to habang ako tahimik lang na nakikinig sa kanila.

“Ath..” napatingin naman ako kay Lola Amelia na ngayon na nasa harap ko na habang kasama si Karen at Tita Jandi.

“Excuse me, maiwan ko na kayo. Good evening Mrs. Dela Veja..” tumango lang si Lola habang nakatingin pa rin saakin kaya napatikhim ako.

Wala siyang suot na maskara kaya kutang kita ko ang buong mukha niya. Pumuti na ang buhok ni Lola at dumami na rin ang wringkle. Pumayat na ’to halatang maraming sakit na taliwas ng huli naming pagkikita.

“Oh Mrs. Dela Veja, may dapat ba tayong pag usapan tungkol sa business?” mapanuya kong sambit kaya mas lalong lumungkot ang ekspresyon niya at nangilid ang luha niya.

“Apo ko..” akmang lalapit siya pero tinaas ko ang kamay ko at sinesyasan na tumigil siya.

“Sinong apo mo? May nakikita ba kaming hindi namin nakikita?” nakataas na kilay na sambit ko at sumulyap kay Tita Jandi. “ Mrs. Jandi Dela Veja, may sakit ba ’tong mama ng asawa mo?“ natatawa kong saad.

“ Atarah!“ maotoridad na sambit ni Tita Jandi pero mas lalong lumawak ang ngiti ko.

“Apo makinig ka  naman—–.” Pinutol ko na ang sasabihin ni Lola at inalis ko ang maskara ko para mas makita nila ang expresyon ko.

“You know what Dela Veja’s kung hindi about business ang paguusapan natin, bumalik nalang  kayo sa kinauupuan n’yo. I’m not f-cking interested to talk to people like you. Sayang lang sa oras.” Tinaasan ko sila ang kilay at pinagtaasan ng gilid ng labi.

“Karen dalhin mo na ang lola mo at Tita mo doon sa table nyo. Sana maunawaan mo ang instruction ko dahil once na bumalik na naman kayo dito para guluhin ako hindi niyo magugustuhan kapag pinahiya ko ang pamilya n’yo..” matamis na sambit ko at nakipagsukatan ng mata kay Lola Amelia na ngayon ay umiiyak na.

“What’s happenning here..” napa ’ Oh ’ ako nang makita ko si Akisha na papunta ngayon sa table namin. Nilibot ko muna ang paningin ko at mukhang hindi napapansin ng mga tao na nagkakaroon ng initan sa table namin siguro iniisip nila reunion ’to.

“Akisha. Good evening.” Ngumiti ako ng malaki sakaniya bago nagsalita muli. “Maari bang ilayo mo saakin ang lola mo kung hindi naman tungkol sa business ang paguusapan. Kairita eh..”

“Sumusobra kana..” Dinuro niya ako at lumipat ang duro niya kay Roks. “Ganyan ba ang epekto ng lalaking ’to sayo..” galit na sambit niya kaya napatayo ako sa kinauupuan ko at hinampas ang kamay niya.

“H’wag mo ’ko dinuduro duro Akisha at mas lalong h’wag iduro at idamay si Roks dahil alam naman nating dalawa, o should I say tayong lahat kung bakit ako nagkakaganito..” galit na saad ko sakaniya.

“Klyte..” 

“Atarah..” pagpapatigil pareho ni Roks at Namuaco. Hiwakan ako ni Roks sa kamay pero iniwas kolang ’to.

“ Let her…“ masaya ang boses na sambit ni Amirah na painguradong enjoy enjoy na sa eksena.

“Sige, gumawa kayo ng eksena hindi naman ako ang mapapahiya. Kayo rin naman..” madiin kong sambit at nilibot ang paningin ko. Sumsulyap sulyap na ang ibang tao sa table namin at dumako ang mga mata ko sa table nina Rare na ngayon lahat sila ay nakatingin saamin.

Nawala ang atensyon ko nang marinig ko ang galit na boses ni Akisha.

“Let’s go lola..” sambit nito inaalalayan si Lola na umalis pero ayaw nito kaya napairap na ako.

“No, kailangan kong makausap si Ath..” nag mamakaawang sambit nito kaya napakagat ako sa labi nang makita na nasa saamin na ang atensyon ng kalahati ng bisita

“Lola naman ayaw mo naman ng eksena ’diba?” madiin na sambit ni Akishhabang luminga linga na rin sa paligid.

“Ma, tara na nakakahiya na wear your maskara.” sambit ni Tita pero umiling lang si Lola at nagpatangay sa hila ni ate sakaniya palayo saamin.

Nang makalayo na sila ay sinuot ko muli nag maskara ko. “Good job Ath..” ngumiti lang ako nang matamis kay Amirah saka sumulyap kay Roks na walang kibo sa nangyari kaya napakagat ako muli saaking labi alam kong hindi niya nanaman nagugustuhan ang ginawa ko pero sinusuportahan niya pa rin naman ako sa gan’to kong gawain dahil ’yun  daw ang ikakasaya ko.

Napakaswerte ko kay Roks, ang laki laki ng utang na loob ko sakaniya. Utang ko ang buhay ko at ng anak ko sakaniya. Ni hindi ko alam paano ko siya babayaran sa lahat ng natulong niya dahil hindi naman ’to tanggap ng pera at materyal mula saakin. Kung siguro kaya ko lang suklian ang pagmamahal niya ay ginawa ko na pero hindi talaga ih, hinding hindi ko na kaya pang magmahal.

Lumipas ang mga oras at natapos na sa pagkain at inannounce na magkakaroon ng auction na mapupunta sa charity ang malilikom na pera.

“Hello again ladies and gentleman. We will having an auction.  We prepared items that is useful, I hope each one of you find something you want or need to take home. This for the charity the purpose and I think we are ready to get started!” masayang sambit ng host. Inilagay nila ang table sa gitna na may takip na kulay pulang tela.

“The first thing to be bought into the auction is a painting. This is a painting entitled ‘Motherhood’ taht was painted by the kapampangan paintor Bien Buncio. He’s not famous but as you can see its really beautiful.. So let’s get the bidding started. Oh let’s start at 5 thousand bid now.” sambit ng Auctioner kasabay ng pagalis nila ng tela sa nakatakip na painting.

“5 thousand!” sigaw ng isang matandang lalaki. Napatingin naman sa painting. Talaga nakakamangha ’to isang painting na pinapakita kung gaano naghirap ang isang ina sa pagalaga at pagluluwal sa anak.

“6 thousand!” sigaw pa ng isang babae  sa kabilang table.

“ I like the painting..“ wala sa sarili kong sambit dahil talagang nakakaakit ’to at napakagandang idesign sa bahay.

“Then buy it..” sambit ni Amirah kaya tumango ako at lumingon kay Roks. Nginitian niya at tinanguan.

“10 thousand!” sigaw ko kaya natahimik ang lahat at napatingin saakin.

“Will you give me higher than 10 thousand? Ok none— going once, going t—–.” pinutol na isang pamilyar na boses ang autioner kaya napatingin agad ako kung sino ’yun at tama ang hinala ko si Rare nga

“15 thousand!” sigaw niya habang malaki ang ngisi sa kaniyang labi. Nakatingin siya ngayon sa stage habang akbay akbay niya si Abigal at etong hindot naman nito ay hinahimas pa ang dibdib ni Rare kaya napangiwi ako. Nakakadiri sila, bakit hindi kaya sila maglampungan sa hotel room Tss.

“D-mn.” mahina kong mura

“Go h’wag kang sumuko keri mo ’yan. Gusto mo painting kaya kailangan mong makuha.” pangc-cheer saakin ni Amirah kaya napabuntong hininga ako.

“This is exciting huh..” natutuwa namang puno ni Namuaco habang umiinom ng wine.

“20 thousand!” si Roks naman ngayon ang sumigaw kaya nasa amin na naman ang atensyon ng mga bisita na kanina ay na kay Rare.

“Wow, this is interesting! Will you give me higher that 20 thousand?” masayang sambit ng Autioner habang pasalit salit ang tingin sa table namin at kina Rare.

“30 thousand!” mahinahon na sambit ni Rare habang nakatingin na ngayon saakin kaya nagtama ang mga mata namin.

“F-ck it. Papansin..” iritado kong sambit dahil tiyak inaasar lang ako ng g-gong ’to.

“Stop cursing Klyte..” bawal saakin ni Roks kaya napanguso ako at iritadong yumukom ang kamay ko. “ Nakakainis ..“ saad ko.

“Go Ath ..” natatawang usal naman ni Amirah kaya nagtiim ang bagang ko at tumango.

“50 thousand!” tumayo na ako sa kinauupuan ko at ngumisi ng malaki sa mga taong nakatingin saakin.

“100 thousand!” hindi ’to tumayo sa kinauupuan niya at malaki lang ang ngisi saakin.

“150 thousand!” inis kong sambit dhail napipikon ako.

“200 thousand!” mahinahon niya namang sambit. Napasinghap naman ang mga tao na anino na nonood sila ng isang movie dahil sa eksena namin ngayon ni Rare.

“300 thousand!” pilit akong ngumingiti sa lahat kahit kumukulo na ang dugo ko sa sobrang iritado kay Rare.

“500 thousand!” umalingaw ngaw ang mapang asar na sigaw ni Rare kaya bumagsak na ang balikat ko. Bakit ba siya masyadong interesado sa painting eh hindi naman sikat ang paintor at hindi naman nakakarelate sakaniya ang painting hindi katulad ko. Baka siguro ireregalo niya kay Akisha dahil ina siya ng anak niya? Tss.

“Klyte Enough, marami pa naman d’yan. Maari tayong magpaggawa muli ng ganyang painting sa pintor n’yan..” napabuntong hininga ako at naupo sa upuan ko.

“Ok fine..” sukong suko ko na saad.

“Hindi ko akalain na gagastos si Mr. Grison ng kalahating miyon para lang asarin ka .” pangaasar rin ni Namuaco samantalang si Amirah ay ’di nagsalita at mapangasar na ngiti lang din ang iiginawad saakin.

“Shut up Namuaco.” iritado kong saad.

“Give me higher than 500 thousand? Going once.. Going Twice. Gone! Okay Motherhood painting sold to 500 thousand. Congratualtion Mr. Grison..” nagpatuloy ang auction hanggang sa hindi ko na nagustuhan ang mga items kaya mas lalo akong nabadtrip dahil napapansin ko na hindi naman na nagbibid si Rare.

“ This 10th item is a pearl necklace from the sea of Bataan. So let’s start the bidding at 3 thousand pesos..“ nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang item. Napakagandang pearl necklace.

“4 thousand!” sigaw ng isang matanda.

“ Do you like that ?“sambit ni Roks na ngayon ay napansin ang pagkamangha ko sa kwintas kaya mabilis akong tumango dahil ang gandang collection lalo pa’t galing ’to mismo sa karagatan ng Pilipinas.

“5 thousand!”

“6 thousand!”

“8 thousand!” sambit ng mga tao dito dahil mukhang marami rin ang may interesado sa kwintas.

“10 thousand!” sigaw ni Roks kaya napatingin na muli ang mga tao saamin at natahimik nanaman.

“ Give me higher than 10 thousand? none? Going once––. “ sambit pa ng auctioner at tumingin sa table nina Rare.

“20 thousand!” rinig kong sambit ni Rare kaya marahan akong sumulyap sakaniya at naginit ang pisnge ko nang makita ko naman na nakangisi siya saakin ngayon.

“Hahahaha, Omg he’s really pissing you off Ath..” sambit naman ni Amirah saakin kaya napapikit ako mariin at hinawakan ang braso ni Roks.

“Hayaan mo na Roks. Magpapansin na naman ’yan. Laklakin niya na sa baga niya ’yang pearl na ’yan .” iritado kong sambit pero umiling at umigting lang ang panga ni Roks.

“No, this time we need to get this. I know you badly want to get the painting pero hindi mo nakuha.” malambing niyang wika.

“But..” hinawakan lang nito ang pisnge ko at nginitian ako.

“25 thousand !“sambit ni Roks.

“Hayaan mo na siya Ath. War between the two man of your life .” natatawang saad ni Namuaco kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“ 50 thousand!“ sumulyap muli ako kay Rare na ngayon ay tuwang tuwa lalo pa’t parang hinahalikan na siya ni Abigail sa leeg. Hindi na sila nahiya andaming taong nakakakita sakanila. Tss.

Napakagat ako sa labi ko sa sobrang gigil. P-yeta sila. “ 100 thousand!“ determindong saad ni Roks.

“500 thousand!” nanlumo naman ako nang nagpakawala na naman siya ng kalahating milyon. Porket mayaman ang lakas ng loob na asarin ako.

“Hayaan mo na Roks ok lang. Marami namang mabibiling pearl necklace kahit hindi katulad nyan. Ayoko ng makipag asaran pa sakaniya.” huminga siya nang malalim at pinagalaw ang kaniyang panga.

“ Are you sure?“ may pagaalinlangan na sambit niya.

“Yes..” ngumiti ako ng matamis salaniya at hinalikan siya sa pisnge biglang pasasalamat kaya nastiff siya sa kinauupuan niya. Gusto kong matawa dahil he’s acting cute pero ’di ko ginawa at nginitian nalang ’to.

“Pearl necklace sold to 500 thousand! Napakagalante naman pala ni Mr.Grison kung sabagay barya lang ’yan para sakaniya ang isang milyon nagastos niya. Give him around of applause.” nagsipalakpakan ang mga tao pero hindi na nagawi ang tingin ko sa table nina Rare dahil mababadtrip lang ako.

“ Omg Roks, gumalaw ka naman. Its just a kiss in the cheeks. Ang babaw hahaha .“ pangaasar ni Amirah kay Roks na hindi pa rin gumagalaw sa kinauupunaan.

Inasar lang nila kami ni Roks at ako ay napailing iling lang. Lumipas ang oras at tuluyan ng natapos na ang auction at ngayon ay naguusap usap nalang  ang lahat ng bisita habang ang iba naman ay sumasayaw na sa gitnan kung asaan naka deam na ang light.

“ Can I dance you ?“ malambing na saad ni Roks at naglahad ng kamay saakin.

“Payag na ’yan! Sige na push mo na ’yan Ath. ’Di na kakakasayaw ’tong si Namuaco may rayuma ’to kaya manonood nalang kami .” natatawang sambit ni Amirah habang nakahilig ang ulo kay sa braso ni Namuaco na may kausap na business man.

“ Baliw haha, let’s go.“ inalalayan ako ni Roks papuntang dance floor.   Isinampay ko ang kamay ko sa balikat niya at siya naman ay sa bewang ko.

“You’re really beautiful Klyte.

And in your smile I see something more beautiful than the stars..“ bulong nito saakin tenga at buti nalang ay madilim dahil nakaramdam akong nagiinit ang pisnge ko.

“ Looking into your eyes, I can see beauty, looking into your soul I can see passion, looking into your mind I can see intelligence, but looking into your heart I can see the world.“ sambit niya saakin saka hinaplos haplos ang pisnge ko gamit ang kaliwang kamay niya dahil ang kanan ay nasa bewang ko.

“You are the woman of my dreams, which made my mediocre life bright and full of emotions.” Roks is really responsible man at alam ko kung paano ’to magmahal dahil hindi naman ito tatagal na alagaan ako at ang anak ko ng apat na taon tapos isasacrifice ang trabaho para saamin kaso hindi ko kayang ipilit ang sarili kong mahalin dahil kapag ginawa ko ’yun ay mas masasaktan siya.

Hindi ako nagsalita nginitian lang siya. Nagpatuloy kami sa pagsayaw, romatic ang tunog at naka deam ang ilaw kaya madilim hanggang sa inikot niya ako at pagikot ko ay nagulat ko nang iba na ang partner ko at amoy palang kilalang kilala ko na kung sino ang kaharap ko ngayon dahil mukhang hindi ata siya nagpalit ng pabango. “I know you..” mahina kong sambit habang nakapatong ang kamay ko sa balikat niya at ang kamay niya naman ay nasa bewang ko.

“I know you too baby..” bulong nito sa tenga ko kaya nanindig agad ang mga balahibo ko sa katawan dahil sa hininga niyang dumadampi sa balat ko.

“Nasaan si Roks?” iritado kong tanong pero patuloy pa rin kami sa pagsayaw.

Hindi niya ako sinagot at sa halip ay mas inilapit niya ang ilong niya sa leeg ko kaya naramdaman ko ang panginginig ng tuhod ko. “I really love your smell and the whole you baby..” malambing na saad nito na kala mo mahal na mahal ako samantalang may nilalandi siya kanina.

“Bitawan mo ’ko..” sambit ko at nagpupumiglas sakaniya dahil nakakadiri siya, ang lakas ng loob niya ganituhin sko pagkatapos niyang magpahalik halik sa leeg doon sa Abigail na ’yun.

“You look so beautiful..You are pretty much always on my mind. And I love it. You’re everything I hope for. You’re everything I need baby..” napapaos niyang sambit kaya natigilan ako.

“What’s wrong with you Rare? I told you to stop bugging me.” nanggigigil kong sambit sakaniya at kumakawala sa hawak niya.

“Letting someone you love go is like exhaling your soul, and hope becomes the poison you are left to breathe in.The heart never rests, never stops aching, when the anchor of its love is lost.” napapikit ako ng mariin dahil hindi ko na kakayanin pa ang mga pinagsasabi niya kaya hinampas ko ng malakas ang kamay niya at tinulak siya.

“ Doon ka sa Akisha mo o sa Abigail na b-tch at magparaos kayo. Tutal ginagawa n’yo namang motel.na ’tong venue. Tss. Nakakatawang isipin na  tirador ka ng mga letter A ang initial sa pangalan. Seriously, Akisha, Aliyah, Abigail. Ano gusto mo ba ireto pa kita kay Amirah o kay Aida? Qualified silang maging babae mo letter A initial nila.“ galit na sambit ko at agad na nag walk out para pumunta ng Restroom.

Mabilis ang lakad ko at wala na akong nilingon kahit sino pa kung hindi ang tinanungan kong waitress. “ Where’s the restroom.“ mahinahon kong tanong at pinipilit h’wag kumapos ang paghinga ko.

“Dito po..” tinuro noya ang daan papunta ng restroom kaya nagmadali akong nagpunta roon. Hindi rin nagtagal ay nakarating ako at binuksan ang pintuan.

Naabutan ko si Aliyah doon na nagaayos ng mukha kaya nagtiim ang bagang ko dahil naamoy ko na may gulo na mangyayari.

Tahimik akong naglakad papunta ng sink at hinugasan ko ang kamay ko. Diretso ang tingin ko sa salamin at napansin ko ang pagdabog na binagsak niya ang lipstick niya kaya napatingin na ako doon.

“ Bakit bumalik ka pa..“ nangigil na saad nito habang nakatingin sa refleksyon ko sa salamin.

“ Ayoko ng gulo Aliyah..“ mahinahon kong sambit sakaniya at akmang papasok ako sa isang cubicle nang hinila niya ang braso ko.

“Ayaw mo ng gulo? Wow comming from you! Eh ginulo mo nga buhay ko! Buhay ng Kuya ko! At buong pamilya ko!” galit na galit na sambit niya at nagsipagtuluan na ang luha niya.

“Ano bang pinagsasabi mo? Gaga ka ba?” nagtataka at iritado kong usal at nagpupumiglas sa hawak niya at tinulak siya kaya napaupo ’to sa sahig.

“ How dare you!“ akmang lalapit na na naman siya nang hinablot ko ang isang pang shave shave ng eyebrow sa pouch niya saka tinutok ’to sakaniya.

“Subukan mong lumapit !” sambit ko. Parang isang blade ang eyebrow shaver at kapag dumampi sa balat niya ay alam kong masusugatan agad siya.

“Ikaw ang dahilan Atarah! Ikaw ang dahilan bakit naghihirap na naman ang Kuya ko! “ nangininginig na wika niya

“Bakit ba ako ang sinisi mo! Ano—.”

pinutol niya ang sasabihin  ko kaya kumunot ang noo ko habang nakatingin sakaniya.

“ Shut up! Bumalik ang Myeloma na sakit ng Kuya ko dahil sayo!“ piling ko kinapos na na naman ako sa paghinga dahil sa sinabi niya.

“ Ano..“ nabitawan ko ang hawak ko at hinang hina na tumingin sa miserableng Aliyah.

“Naalala mo ’yung hinawaan mo siya ng sakit ng Covid? Nagpositive siya doon! Unti unti nanaman nanghihina ang immune system niya pero nang malaman niyang namatay ka mas lalo siyang nanghina, isama mo pa na bumalik ulit ang sakit niya dahil napapabayaan niya na talaga ang sarili niya, tapos mas lalo pa siyang naghihirap kasi may trauma siya sa doctor, nurse and hospital..” napipiyok na sambit niya kaya nagsituluan ang luha ko at natulala sakaniya.

“ Gustong gusto ng sumuko ng Kuya ko kasi wala ka na. Wala na ’yung babaeng una niyang minahal pero hindi man lang  sinuklian ng babaeng ’yunang pagmamahal na binigay sakaniya ng Kuya ko!“ galit na sigaw niya at pinagduduro ako kaya napakagat ako saaking labi kasi ’di ko magawa na tabigin ’yun dahil feeling ko deserve ko ang galit niya.

“Nagmakaawa lang kami na lumaban siya, nagmakaawa ang mommy ko na lumaban siya pero ayaw ng Kuya ko kaya inatake si Mommy! She’s healthy pero nabayaan niya rin ang sarili dahil kay Kuya kaya inatake siya and now paralyze na siya pareho silang nasa hospital ni Kuya. 4 na taon na ang lumipas Atarah at hanggang ngayon hindi sila gumagaling!”

“Ako, ako naghihirap kasi inagaw mo na nga si Rare saakin tapos nakikita ko pa kung paano siya at ang kuya ko na nasasaktan dahil sayo. Ang sakit Atarah! Sobrang sakit, kami nalang ng Daddy ko ang pilit na sumalo sa lahat  ang burden ng pamilya..” iyak siya ng iyak kaya nilapitan ko siya upang aluhin. “I’m

sorry..“ nanginginig kong sambit pero nagulat ako nang sinugod niya na ako saka pinagsasampal at sinabunutan.

Bumagsak ako ss sahig dahil sa sobrang lakas niya. Gusto ko itong itulak pero nanghihina ako dahil sa nalaman ko. I deserve this. I deserve her anger. “ Ano lumaban ka! ’Diba matapang ka!“ pinagsasampal niya ako hanggang sa mamanhid ang mukha ko

“ How dare you to hurt my girl!“ rinig kong galit na sambit ng isang boses lalaki. Kahit nanlalabo ang mga mata ko ay nagawa ko paring maaninag ang lalaking sinasakal na ngayon si Aliyah.

“R-rare. Stop..” hirap na hirap kong sambit hanggang sa unti unting lumabo ang paningin ko at tuluyan na akong nawalan ng malay.

°°°

NAGISING ako dahil unti unting sumasakit ang ulo ko. Naupo ako sa kama at nilibot ang paningin ko sa paligid at hindi pamilyar saakin ang kwartong ’to.

Dumako ang paningin ko kay Rare na ngayon ay nakaupo sa isang lamesa dito sa kwarto habang umiinom ng alak at nakatitig saakin.

“Anong gina—Rare?” gulat na sambit ko at napatitig pa ako sa suot ko na ngayon ay pajama terno na ako.

“Baby ..” binaba niya ang iniinom niya na alak at mapungay pungay na lumapit saakin. Naka fold na ang kulay puti niyang sleeve and still naka slack pa rin siya. Ang buhok niya ay gulo gulo pero ang hot niya pa ring tignan.

“Anong ginagawa ko dito?! Nasaan ako?! Si Roks? Hin––.” galit na sambit ko at mabilis na tumayo sa kama at dumaretso sa pintuan at pilit ’tong kinalampag at binubuksan pero ’di ko magawa.

“Don’t mention his name in my teritory baby..” maotoridad na sambit niya kaya hinarap ko soya.

“Pakawalan mo na ako Rare! Ano ba! Hinahanap na ako ng asawa’t anak ko!” dumilim ang mukha niya pero kitang kita ang sakit sa mga mata niya kaya nanikip na naman ang dibdib ko.

“Forget about your husband for now baby. Let’s pretend that I’m your husband for now while I’m explaining. Pagbigyan mo ’ko kahit ngayon lang dahil alam kong hinding hinding na tayo pwede.” malambing na saad niya saka lumuhod na naman sa harap ko at hinawakan ang mga kamay ko.

“Tumayos ka d’yan! Wala na tayong kailangan pagusapan!” galit na sambit ko at naguumpisa ng magunahan ang mga luha pababa ng mata ko.

“Listen baby, just listen to my explanation. Hayaan mo lang akong magpaliwanag at nangangako akong hinding hindi na ako mangugulo sa’yo at sa pamilya mo. Papapakawalan kita at pipilitin ko ang sarili ko na maging masaya para sayo kahit sobrang sakit..” napipiyok na sambit niya habang tumutulo na rin ang mga luha sa mata niya.

---

Nyang note: Guys, POV  ni fafa Rare next chapter so be ready again. Hahahaha.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 54

Rare’s

POV

I WALK to the bed and lay down beside her in the dark, peaceful and quite. She becomes even more radiant, more angelic. The beauty of her sleeping face enchant me so much. The sound of her breathing was so soft and faint. I smell her scent that’s good and sweet.

I bit my lower lips and caressed her face while she’s still sleeping. I badly want to hug and kiss her but I don’t want to take advantage at her, I respected her and I know, if I do that she’ll be mad and will never forgive me.

I’m not the one who change her clothes kahit na nakita ko naman noon ang kabuuan niya, iba na ang sitwasyong ngayon hindi maaring kaagad ko nalang siyang bihisan ng walang pahintulot niya dahil may asawa at anak na ’to. I respected them too kaya pinapabihis ko siya kay Aling Josa. Ang nangangalaga ng mansyon na ’to na pagmamayari ni Atarah.

I bought this mansion in my own money, hindi ’to ang mansyon ng pamilya ko kung saan kami nag stay nina Reeve. This mansion was mine but I named this after my Atarah, pinangalan ko sakaniya ang titulo ng bahay dahil para saamin ’to at dito sana namin bubuin ang pamilya at pangarap namin.

When I first saw Atarah my world changed. Where once lay an emptiness I never knew existed, suddenly it was full. So full, I felt my heart might explode. So full of possibility and hope. I didn’t know it was missing from my life till the first time our eyes met.

From that first moment, with that look of wonder in her eyes, I have watched it more than once spark and ignite with passion. Passion for the next adventure. Passion for life itself. Always curious and wondering. She have always longed for adventure. Seeking out what life could offer her.

I divirginized Atarah because I cant resist her charm that night. She’s so f-cking gorgeous and hot as f-ck. Nangaakit ang amoy, boses, mata at ang buong siya mismo.

Nakainom na ako noon kasi nagkaroon kami ng inuman sa Jazzy ng mga kaklase ko noong highschool kaya may ’ Tama ’ na ako pero nang makita ko siya  parang bigla akong nahilo o ano kasi mas lumakas ang ’ Tama ’ ko lalong lalo na sakaniya.

I badly want to make her pregnant when she told me “Make me Pregnant.” I really wanna do  but I realize that she was just horny and not inlove with me. I’m a responsible ma, I believe that ‘Don’t make a baby if you’re not inlove with each other, don’t make a baby if the feelings  between the two person was just being horny. Make a baby with love not with lust.’

That’s why, I used condom when we do sexual intercourse. I have a better plan, lalo pa noong araw na ’yun naiwan niya ang kotse niya sa parking lot dahil na flat ang gulong nito. Nagtanong tanong ako sa mga tao doon kung anong pangalan niya at napag alaman kong, Atarah Klyte Dela Veja. What a beautiful name it is but I noticed ofcourse her surname that was the same surname of my ex girlfriend kaya pinaimbestigahan ko at kumpurmado kapatid siya ni Akisha but I don’t care. Interesado ako kay Atarah at hindi kay Akisha dahil noong naging kami ni Akisha masyado pa kaming bata at alam namin sa sarili namin na ‘Puppy love’ lang ’to. Yes I can say that Atarah is really my true love.

Gumawa ako ng paraan para mas mapalapit ako sakaniya at kapag simuwerte ka nga naman she’s a nurse in my cousin’s hospital kung saan rin ako mag e-exchange doctor. Ang corny pakinggan pero t-ngina pakiramdam ko pinaglalapit kami ng tadhana. We became friends and gumagawa talaga ako ng move para mas maging close kami sa isa’t isa cuz why not, I’m looking forward to become her husband lol.

She really thought, I still inlove with her sister noong nalaman niyang naging kami ng Ate niya at ako naman nalaman kong  Ex boyfriend or Fiance niya ang asawa ni Akisha ngayon. Akala niya hindi pa ako nakamove on sa Ate niya pero hindi ‘yun totoo dahil siya na ang mahal ko but I admit that  I was not yet 100% sure with my feelings that time, masyadong mabilis para saakin lalo pa’t hindi ako naniniwala sa ’ Love At First Sight’

But when the right time came and I realized that I really love her, hindi ako nakaamin agad sakaniya kung anong tunay na nararamdaman ko. Natotorpe ako, I was afraid that she’ll reject me at hindi maniwala sa tunay kong nararamdaman kaya natagalan bago ako umamin at niligawan siya.

When she answered me that she wants to be my girlfriend. I was so f-cking happy. I felt that she is the one I want to spend my life with, no other person on this earth makes me feel so alive, loved and cared for. No other person do I want to serve, protect and honor, I want her to have my children, her, and only her.

I told her that she is the one I want to spend my life with and that from now on I want marriage to be our aim, I wanted to take our relationship more seriously, and I want to plan for the future. Start saving more, and be better at job and such. It wasn’t a proposal, it was more me saying that I want to aim for marriage but the truth is nakaplano na ang lahat. Bumili ako ng lupa rito sa Camarines Norte because she told me that her dream house is near to the beach.

I want to surprise her to our anniversary dahil panigurado kapag dumating ang araw na ’yun tapos na ang bahay na pinapagawa ko para sa future namin but now, she has own family and I’m still here sad and f-cking lonely.

Anong gagawin ko ngayon sa bahay na ’to kung ang gusto kong manirahan rito ay may sariling pamilya na? I promised to myself that I will never love other woman again kung hindi ’to si Atarah kaya mas gugustuhin ko nalang maging matandang binata kung hindi rin naman siya ang mapapangasawa ko.

“Darlin’ I, I can’t explain

Where did we lose our way?

Girl it’s

drivin

’ me insane 

And I know I just need one more chance..

To prove my love to you..“

  I sang and look at her weakly. I felt the wet hot tears fill up my eyes, my throat closed tight and each word pitched higher than the last in an effort to squeak out the words that were bottled up inside me. Finally the tears split over and flowed down my face like a river escaping a dam. 

“And if you come back to me

I’ll guarantee

That I’ll never let you go..“  My

chest heaved while I’m singing and tears  slipping down my cheeks without resistance. Another sob wracked me, followed by a thin wail.

“

Can we go back to the days our love was strong?

Can you tell me how a perfect love goes wrong?“

napakagat ako saaking labi habang tinitigang napakaamo niyang mukha. I badly missed her. I baldy want to hug and kiss her just like before. Ialways wonder if she think of me. I hope she do. I hope she taste my lips when she drink coffee. I hope she hear my voice when she listen to jazz. I hope she smell me when she shower. I want her to find me in every little thing because I always do. Lahat nalang ng bagay naalala ko siya dahil gano’n ko siya kamahal.

“Can somebody tell me how to get things back

The way they use to be?

Oh God give me a reason

I’m down on bended knee..“

napipiyok na ako but I still managed to sing to lessen up the pain of my heart. I clenched my jaw while looking at her small cut in the cheeks that was covered by a band aid.

When I saw Aliyah hurting my poor baby while she’s on the floor of the girls restroom a while ago, I can’t f-cking control myself. Muntik ko na mapatay si Aliyah kung hindi ako pinigilan ni Atarah bago ’to nawalan ng malay. D-mn that girl. Mabuti nalang at sinundan ko si Atarah dahil kung hindi, ’di lang ’to ang matatamo niya ng sugat.

“I’ll never walk again until you come back to me

I’m down on bended knee.“

tumayo ako mula sa kama at naglakad papunta sa lamesa dahil baka magising pa siya.

Habang nakaupo ako ay nakatitig pa rin ako sakaniya habang patuloy na kumakanta at umiiyak, F-ck. I don’t f-cking care if they call me gay or what because I’m always crying like a baby. When I cry it’s never a trickle and it never starts in my eyes. It begins as a feeling in my chest and a sadness in my brain. The leaking water is only a blessed release, it’s one way my body chooses to cope and I guess it’s a way to communicate too, whether I want to or not.

“So many nights I dream of you

Holding my pillow tight

And I know I don’t need to be alone, yeah

When I open up my eyes

To face reality

Every moment without you

It seems like eternity

I

’m begging you, begging you come back to me..“

I’m so f-cking happy to know that she’s still cared at me. Wala ng sasaya sa pakiramdam nang sinabi saakin ni Kenji na si Atarah ang nagalaga saakin nang gabing nilalagnat at lasing ako. Kala ko bago ako mawalan ng malay noon guni guni or panaginip ko lang but it was true according to Kenji.

Kahit na nagkasagutan din kami noong araw na ’yun. She’s really mad, ang sakit nang mga sinabi niya saakin noon but I understand that because she’s just mad. Words are at their heaviest when she fall from her lips filled with rage, passion, fear, and anxiety. She pierce our souls and circulate running laps around our minds for hours and hours. At this time, it’s incredibly easy to feel hopeless.

My body and entire being will try to reject what I’ve just heard from her that she doesn’t love me, panakip butas niya lang daw ako at kung ano ano pang masakit salita, but I must let those words absorb into my mind, soul, and heart pero hindi ako naniniwala, I know she’s just mad kaya nasasabi niya. I should understand her.

“Can we go back to the days our love was strong?

Can you tell me how a perfect love goes wrong?

Can somebody tell me how to get things back

The way they use to be?

Oh God give me a reason

I’m down on bended knee..“

I wonder if she have ever thought about me after we parted ways. I wonder if she still remembering my face.I have felt it all. Every pain and hurt that the world challenged me with, I held at bay, but I only broke when she left.

Pero ang pinagtatakhan ko bakit niya pinipilit ang tungkol saamin ni Akisha, bakit pilit niyang sinasabi na ginamit ko siya para lang maibalik ang ate niya sakin? Kenji said too, that he’s trying explan my side to Atarah but she don’t listen. She kept saying that Akisha is my wife.

What the f-ck I can’t understand  that’s why I investigated. Noong biyernes na pagising ko ang gaan na ng pakiramdam ko dahil inalagaan ako ng baby ko but ofcourse nagalit saakin si Reeve lalong lalo na si Presh dahil sinuway ko ang utas nila, but I don’t f-cking care umalis pa rin ako ng bahay at nagkunwari na papasok ako ng hospital pero hindi ’yun totoo dahil puntahan ko si Akisha. Ayaw na nilang lumalapit ako sa mga Dela Veja dahil nasasangkot lang daw ako sa mga gulo.

I badly want to talk to Akisha, maybe she know why my baby is acting like that. “

I’ll never walk again until you come back to me

I

’m down on bended knee..“

huling kanta ko bago ko inumin ang halk na nasa gilid ko.

It’s really difficult to talk again to Akisha after they accused me that I kidnapped her. She’s mad at me too. Kala niya talaga kaming mga Grison ang nagkidnap sakaniya kahit na pinaimbestigahan na ng kampo namin at ng kampo nila na lumalabas na hindi naman talaga ako o ang pamilya ko ang kumidnap kung hindi ang mga sindikato pero ’di  naniniwala ang nga Dela Veja saamin kaya talagang nagkaroon na ng lamat ang pagkakaibigan ng Daddy ko at ni Tito Anjo. But when I mention to Akisha that I want to talk about her . Pumayag agad siya, but ofcourse she’s with his husband because they still doubt at me.

𝓕𝓵𝓪𝓼𝓱𝓫𝓪𝓬𝓴

I’M

here at the VIP room of the Italian restaurant

dahil

kikitain

ko

si

Akisha

at

Charl

. I looked at my wrist watch and its already 11;56 but they still not around, ang

usapan

namin

11 am.

Tss

, iresponsable.F-

ck

, be patient Rare

ikaw

ang may

kailangan

sakaniya

.

After 1 hr of waiting ay

dumating

na rin sila

sawakas

.

“Good afternoon

Akisha

and

Charl

.“

I formally said at them.

“Good afternoon Rare.”

malamig

na

sambit

ni

Charl

saka

pinanghila

ng

upuan

si

Akisha

upang

makaupo

’to. I clenched my jaw and smirked at them. They look so sweet to each other huh I remember the sweet moment that I cherish with my baby.

T-

ngina

,

naiingit

ba ako? I heard, na halos

kakapanganak

lang ni

Akisha

sa

pangalawa

niyang

anak

  and now she’s really happy living with his family. D-

mn

it , kung

nasa

piling ko lang

talaga

ang master ko

kasal

na rin kami at mas

madami

paal

ang

anak

namin

sakanila

lol.

“So..”

Akisha

raised her eyebrow at me and I heavily sigh as a response.

“

Uh–yes, we should order first..“

I

smired

and clenched my jaw. After we ordered, we start talking.

“I’m sure you know about

Atarah

..“

I said while looking directly in

Akisha’s

eyes.

Sumulyap

din ako ng

mabilis

kay

Charl

na

ngayon

ay

nakatitig

saakin

kaya

nginisian

ko

siya

bago

ibalik

ang

tingin

sa

asawa niya.

“

Ofcourse

..“

she hardly says.

“And now, do you believe in me that she’s alive

katulad

sinasabi

ko noon..“

I raises a smirk combined with a sarcastic tone.

“You set this dinner para lang

ipagmayabang

mo na tama

ka

..“

I bit my lower lips and

amd

raised my eyebrow.

“Love, let him talk.”

Charl

sweetly says while holding his wife hands.

“

Fine. Go and spill the tea..“

matigas

na

sambit

ni

Akisha

saakin

kaya

tumaas

muli

ang

gilid

ng

aking

labi

.

Tumikhim

ako at

uminom

ng wine.

“

You don’t

belive

me

couz

Dela

Veja

thinks that I’m lying

lalong

lalo na ng

inakasuhan

niyo

ako ang

nagkidnap

sayo at ang

pamilya

ko..“

madiin

kong

sambit

at

malamig

ang

tingin

ko

sakanilang

dalawa

. I’m f-

cking

stress because I lost my babies

noong

nag file sila ng

kaso

laban

saakin

.

Umuwi

sa

Pilipinas

ang Daddy at Mommy ko to fix it

dahil

ko na

kayang

litisan

ang

sarili

ko

dahil

miserable na ako.

“

Ofcourse

hindi

ka

nila

paniniwalan

dahil

sa

ginawa

n’yong

pakidnap

saakin

pero

bukod

pa doon

ilang

beses

silang

nagsagawa

ng test at

laging

positive ang

resulta

..“

Umigting

ang panga ko at

kumunot

ang

noo

ko.

Ilang

beses

nilang

tinest

at positive?

Samantalang

ako

isang

beses

palang

negative na. I was right, may

nagsasabotahe

but who?

“

But now Dela

Veja

was wrong mas

nagalit

si

Atarah

sainyo

couz

you considered that she’s death..“

I

prankly

said and give them an arrogant look.

Akisha

sighed sadly and bit his lips

begore

she start talking

“Yes, She is.

Galit

na

galit

siya

, She’s the vice president of the

EastRodgriguez

now that’s why she offered Dela

Veja

Venule to become their business partner, at alam

lahat

ng tao na hindi

nakikipag

partneship

ang Dela

Veja

 

kahit

pa

sa

mga

Grison na

naging

kaibigan

na ng Dela

Veja

..“

I listened at her as I looked to the wine glass and played with it.

“

Malakas

ang

pakiramdam

ko na

gumaganti

lang

siya

, for the god sake she’s not into business

kahit

noon pa man.

Ayaw

na

ayaw

niya

pumasok

sa

business world. But what happened now?

Mapagpapakita

na

siya

at Vice President na

nang

kabilang

kumpanya

. Its seems like she wants to destroy our family, ganon ang dating

saakin

dahil

tuwang

tuwa

pa

siya

nang

makitang

hindi sang

ayon

 

si

Tito Apollo

sa

deal

samantalang

ang Daddy ko ay

Oo

dahil

niya naman

matitiis

si

Atarah

…“

Her loose shoulders shook, her fist close and her face was reddened.

“

Gustong

gusto niya na

nagkakagulo

kami. Hindi na

siya

ang dating

Atarah

na

kapatid

ko, She’s like a monster na

walang

puso

. She doesn’t even want to talk about our past and family problem.

Masyado

siyang

matigas

ni hindi niya kami

pinagbigyan

mag

paliwanag

..“

I look at them painfully. I know my baby is hurt kaya niya

nagagawa

ang

mga

bagay

na ’yun.

“She’s mad at me too, she keep saying na

kasal

ako sayo

Akisha

na

ginamit

ko raw

siya

para

makuha

kita, I don’t f-

cking

understand why she always saying that, remember before she walk away in your

mansyon

sinabi

niyang

magkasama

tayo

sa

Paris

kahit

hindi naman. D-

mn

where the hell did she get that kind of f-

cking

imformation

. I don’t f-

cking

know what she’s talking about even your family problem hindi ko rin.

Iniimbestigahan

ko rin noon ’to para

malaman

niya, parang ’ di

siya

maguluhan

 

couz

its f-

cking

hurt seeing my baby stress as f-cl, hurt at

naguguluhan

..“

mapait

kong

sambit

at

pumungay

pumungay

ang

mga

mata ko

habang

pinaglalaruan

 

sa

kamay

ko ang wine glass.

“

Hindi rin

namin

alam kung

paano

niya

nalaman

ang

sikreto

ng

pamilya

dahil

kami kami lang naman ang

makaalam

nito

, so it means may

magsabi

sakaniya

? How was that happened? Ang Dela

Veja

lang na

pamilya

ni Lolo

Ardencio

ang

nakaalam

dito

..“

Kunot

noong

sambit

ni

Akisha

kaya

pinagtaasan

ko

siya

nang

gilid

ng

labi

.

“Then maybe

nasa

DelaVeja

ang

nagsabi

o ang

traydor

. Gusto kong

diretsuhan

 

Akisha

, may

kinalaman

ka

ba

rito

?

Ikaw

ba ang

nagsabi

?

Couz

you have f-

cking

reason to do that, You mad at her right? Because you believe that she’s the reason why you lost your baby and this f-

cker

.

“ I pointed my finger to

Charl

.

“Was the reason also, You’re jealous

dahil

iniisip

mong mahal na mahal niya pa rin

si

Atarah

. He’s always bugging my baby’s mind  and he even kissed her. T-

ngina

ka

Charl

hindi pa kita

nambubogbog

may,

utang

ka

pa

saakin

..“

matigas

na

sambit

ko at at

yumukom

ang

kamao

ko pero hindi

siya

nagpatinag

seryoso

ang

expresyon

niya

habang

nakatingin

saakin

.

“I’ll never do that Rare, mahal ko ang

kapatid

at

pamilya

ko

kahit

gaano

ako

kagalit

hinding

hindi ko

kayang

sirain

ang

pamilya

ko..“

Inobserbahan

ko ang

pananalita

at

expresyon

at

mukhang

sincere naman ’to.

“Yes,

saksi

ako kung

gaano

kamahal

ni

Akisha

si

Atarah

at ang

pamilya

niya.

Tungkol

naman

sa

panggugulo

at

paggalik

ko kay

Atarah

,

naguguluhan

ako

sa

feelings ko noon. I thought I’m still

inlove

with her but when i kissed her, I realize that I was wrong

dahil

hindi na

pagmamahal

ang

naramdaman

ko

kagaya

noon. Ang

nararamdaman

ko ay

awa

at

pagkaguilty

sa

ginawa

kong

pananakit

at pang

iwan

sakaniya

sa

ere

dahul

hindi ko na

nagawang

ipaglaban

ang

pagibig

namin

.

Noong

nawala

ang

anak

ko at

si

Akisha

doon

kolang

narealize

na mahal ko na pala

siya

sadyang

nabulagan

ako

sa

matinding

guilt na

nararamdaman

ko.“

I clenched my fist and give a death glare at him. T-

ngina

nito

, he owe me a lot of punch.

“Why are you guilty? What did you do to my

Atarah

huh? Ang alam ko lang na

sikreto

ay dating

magkaaway

ang Grison at

DelaVeja

pero

bukod

doon wala na..“

matalim

ang

tingin

ko

sakanila

dahil

kahit

anong

gawin

kong

aksyon

ay hindi ko

magawang

malaman

ang

pinakakatagong

sikreto

ng Dela

Veja

.

“

You should tell him

Akisha

..“

Charl

whispered.

A single tear rolled down her cheek and fell, lost among the millions of water droplets falling down the drain.

“

Naalala

mo

noong

pinaghiwalay

tayo ni Lolo

dahil

ayaw

niya

sa

pamilya

n’yo

at

masyado

pa

tayong

bata para

sa

relasyong

’yun?“

“

Yeah

..“

tipid

kong

sagot

.

“And you know that na may

inereto

si

  lolo

saakin

at

pinayagan

niya pa na

manligaw

’to para

tumigil

kana at

nagtagumpay

naman

si

Lolo

dahil

sumuko

ka

rin naman na. What do you expect puppy love lang ’yun

masyado

pa

tayong

bata kaya hindi na

natin

ipinaglaban

pa. I honestly forgot you immediately Rare lalo pa 

nang

nanligaw

na

saakin

ang

lalaking

nirereto

ni Lolo

dahil

apo

siya

ng

malapit

na

kaibigan

ni Lolo, He’s handsome, sweet, caring and faithful para

saakin

ang

perpekto

ng dating niya kaya

agad

din

akong

nahulog

sakaniya

.“

I listened to her story silently. Gusto kong

malaman

ang

sikreto

na

itinatago

tago

nila

sa

mahal ko.

“I’m a teenager and

sobrang

rupok

ko nun kaya

nadala

ako

sa

mga

sweet lines and action niya

hanggang

sa

bumigay

ako and I gave my virginity to him but

ofcourse

we used condom and I take a pills para hindi ako

mabuntis

dahil

magagalit

si

Lolo

kapag

nalaman

n’ya

’yun at malaki ang

posibilidad

na

itakwil

ako

sa

pamilya

. I’m just a blindly kid na

binibibigay

ang

sarili

ko

lagi

sakaniya

whenever he’s horny.“

She smiled at me

hurtfuly

bago

nagpatuloy

sa

pagkukwento

kahit

na

napipiyok

’to.

“

Ilang

beses

namin

ginawa

’yun,

hanggang

sa

nalaman

ko na

vinivideo

niya ang

pag

sex

namin

and

binbenta

ito

sa

black market.

Marami

ng

nakabibili

at

unti

unti

ng

lumalabas

sa

publiko

ang scandal ko pero

mabuti

at

naagapan

agad

’yun ni Lolo

dahil

makapangyarihan

siya

kaya

kakaunti

lang ang

nakaalam

sa

scandal na ’yun

dahil

kapag

nalaman

pa ng

buong

sambayan

masisira

ang

pangalan

namin

at

maapektuhan

ang business

namin

..“

She refused to look away, even as her lips trembled and her shoulders heaved with emotion, unwilling to back down.Her dark lashes brimmed heavy with tears.

“

Sobrang

galit

ni Lolo at gusto niya ng

itakwil

kami nina Daddy

sa

pamilya

kasi

bukod

sa

nalaman

niya noon ang

relasyon

ko

sa

batang

Grison ay

nalaman

niya rin na

nakikipag

kaibigan

ng

totoo

si

Daddy

sa

ama mo.

Dahil

ang

pagkaalam

ko ay

inutusan

ni Lolo

si

Daddy na

makipag

kaibigan

sa

ama mo para

makakuha

ng

mga

impormasyon

about

sa

business

n’yo

pero

sinuway

’yun ni Daddy wala

siyang

binibigay

na

impormasyon

kay Lolo

kahit

pa may alam na ’to

dahil

itunuring

niya ng

totoong

kaibigan

ang ama mo..

“Her hands clenched into shaking fists in a desperate battle against the grief that’s why

charl

held her hands.A lone tear traced down her cheek, and just like that, the floodgates opened.

“I was so

despressed

.

Sobrang

hindi ko na alam ang

gagawin

,

naapektuhan

na ang

buong

pamilya

ko and my poor sister

Atarah

ay

walang

alam

sa

mga

nangyayari

dahil

ayaw

na

namin

siya

mainvolve

sa

mga

problema

kasi wala naman

siyang

ginagawang

kasalanan

kaya

noong

gusto na ni Lolo na

itakwil

kaming

pamilya

ni Daddy ay

nagmakaawa

kami,

sinabi

ko

nagagawin

ko ang

lahat

ng gusto niya para lang

mapatawad

niya kami..“

She wept, tears streaming from

hes

deep dark eyes, loud, heaving sobs tearing from her throat, and still she did not look away.

“Pero

sumabay

sa

problema

ko ang

panggulo

ng ex boyfriend ko, hindi 

siya

tumigil

dahil

naniniwala

siyang

mahal ko pa rin

siya

at

ilalabas

niya pa raw

lahat

ng sex video

namin

kapag

hindi ako

bumalik

sakaniya

.

Binablackmail

niya ako at ang

pamilya

ko lalo na

kapag

lumabas

ang video na ’yun

sa

publiko

masisira

ang

pangalan

namin

kaya

napagdesisyunan

ni Lolo na

kailangan

maging

kami ni

Charl

dahil

eto lang ang

pinagkakatiwalaan

nito

na

malapit

sa

pamilya

namin

dahil

nga

boyfriend

siya

ni

Atarah

.

Ayokong

pumayag

noon

dahil

hindi ko mahal

si

Charl

at alam kong mahal na mahal

nila

ang

isa’t

isa, nag propose pa

nga

si

Charl

sakaniya

kaya

ayoko

talagang

gawin

’yun pero

binlackmail

din ako ni Lolo,

itatakwil

niya kami nina Daddy at

maiiwan

sakaniya

si

Atarah

,

papahirapan

,

mamanipulahin

at

sisiguraduhin

niyang

magugulo

ang

buhay

ni

Atarah

dahil

lahat

ng gusto ni Lolo ay

kailangan

niyang

sundin

.

Kilala

mo Lolo,

walang

pamilya

pamilya

kapag

alam

niyang

may

malalang

kasalanan

na

nagawa

’to kaya wala na

akong

magawa

kung hindi

pumayag

dahil

ayokong

maging

miserable ang

buhay

ni

Ath

,

ayokong

macontrol

ni lolo ang

buhay

niya

dahil

hindi

siya

magiging

masaya

.“

bumibigat

ang

paghinga

ko

dahil

sa

mga

nalalaman

ko, t-

ngina

kaya naman pala

sobrang

naging

matigas

ang

puso

ng mahal ko

dahil

sa

nangyari

.

“Nag

ooffer

si

lolo kay

Charl

na

hiwalayan

niya

si

Atarah

para

saakin

pero hindi ’to

pumayag

at

nagmatigas

kaya one time

nasa

bar

si

Charl

dahil

may

inuman

sila ng

ngakaibigan

niya

sinundan

ko

siya

.

Nagpalagay

ako ng drugs

sa

inumin

niya

sa

bartender para

magawa

ko ang

pinaplano

ko at

nang

mapansin

kong

nawawala

na

siya

sa

sarili

ay

nagpakita

na ako

sakanila

at

sinasabi

kong

pinapasundo

siya

ni

Atarah

at

pumayag

naman sila saka hindi na

naghinala

dahil

kilala

naman

nila

ako

tinulungan

pa

nga

nila

ako

madala

si

Charl

na

madala

sa

kotse

ko.

Imbes

na

iuwi

ko si Charl o dalhin ko sa condo ni Atarah, I check in to a hotel…“

I closed my eyes and bit my lower lips, yes nasasaktab ako para sa baby ko.

“Sobrang bigat sa puso ko sa gagawin ko dahil alam ko masisisra ang relasyon namin ng kapatid ko dahil sa gagawin ko pero kailangan kong gawin ’yun para sa kapakanan niya. Nakakadiri ako Oo alam ko ’yun kasi para akong rapist na pinagsasamtalahan ang wala na sariling si Charl, sinadya kong may mangyari saamin ni Charl para mabuntis ako dahil ’yun ang utos ng lolo ko para wala ng kawala saakin si Charl. Nagalit si Charl sa nagyari saamin muntik niya na akong mapatay dahil sa ginawa ko sakaniya kung hindi lang dumating ang guards ni Lolo at laking pasasalamat ko hindi niya na muna ’to sinabi sa kapatid ko pero ilang linggo lang ang nakalipas nagbunga na ang ang pagtatalik namin sobrang nalungkot ako at ang bigat ng diddib ko dahil sa balitang ’yun p

ero wala ng sisidhan sa tuwa si Lolo…“

dinaluhan naman siya ng asawa niya dahil nahihirapan na siyang magkwento.

“Noong nalaman kong buntis si Akisha, hindi ko alam ang gagawin ko lalo na nang magkaproblema ang pamilya namin dahil nagkaroon ng malalang sakit si Mommy habang ginipit kami ng Lolo ni Akisha, pinapapili ako nito kung papanagutan ko at papakasalan ko ba raw si Akisha para maligtas ang negosyo, ang mommy ko, ang anak ko at ang magiging buhay ni Atarah. Kung piliin ko naman si Atarah na mahal na mahal ko, maraming magdudusa una na doon si Atarah, sunod si Mommy at ang pamilya ko at huli ang batang nasa sinapupunan ni Akisha kaya wala na akong nagawa dahil kapag pinili ko si Atarah noon ay maraming mag susuffer isa na roon si Ath..”

Gusto kong magalit sa lolo nila but then again I know ginagawa niya ’yun para sakapanan ng pamilya niya.

“Do you think she’s not suffering to what you did

?“ I prankly says.

“Ofcourse, Rare kitang kita namin paano nagsuffer si Atarah dahil kung hindi namin ginawa ’yun mas mag susuffer naman siya, magsusunod sunuran siya kay Lolo, hindi niya maabot ang gusto niyang maging nurse, hindi niya

makukuha

lahat

ng gusto at mas

lalong

hindi

ka

niya

makikilala

dahil

mamanipuluhin

siya

ni Lolo

hanggang

sa

sumuko

ang

kapatid

ko.

Malambot

at

mahina

si

Atarah

,

nagmamatapang

at

pilit

niya lang

tinitigasan

ang

puso

niya

dahil

mapride

siya

pero ang

totoo

she’s soft hearted..“

“So that’s the reason..”

I slowly

noddded

at them and clenched my jaw

“

Yes that’s the only reason, That’s our family secret at wala ng

iba

..“

madiin

niya

sambit

saakin

.

“

What about your ex boyfriend?

“ I ask

ed.

“

Simula

nang

mapakasal

at

magkaanak

kami ni

Charl

hindi na

siya

nangulo

..“

mapait

na

sagot

niya.

“What is his name?”

kuryoso

kong saad

sakaniya

.

“

Prench

Floyd

Agasier

.“ She whispered.

𝓔𝓷𝓭

𝓕𝓵𝓪𝓼𝓱𝓫𝓪𝓬𝓴

That name is really familiar to me pero hindi ko lang mapatanto kung sino ’to. But then again, I have this bad f-cking feeling about that guy kaya pinaimbestiga at pinahanap ko siya, pinaimbestigahan ko rin kung nasaan at sino ang huling kausap ni Ararah 4 years ago bago niya malaman ang lahat. Alam kong mahirap ang pinapagawa ko pero hinire ko ang pinaka magaling na imbestigador sa buong mundo. I can pay him billions pesos para lang mahanap at makakuha ng impormasyon sa mga pinahahanap ko. Walang nakaalam sa ginawa kong ’yun kahit na sina Kenji, Reeve at Presh.

“

Anong

gina—Rare?“ She shockly says.

“Baby ..” malambing kong saad sakaniya saka ko ibinaba ang hawak ko alak at lumapit sakaniya pero lumayo lang siya sakin na animo may gagawin kong masama sakaniya.

“

Anong

ginagawa

ko

dito

?!

Nasaan

ako?!

Si

Roks

?

Hin

––.“ white knuckles from clenching her fist too hard, and gritted teeth from effort to remain silent, her hunched form exuded an animosity that was like acid - burning, slicing, potent. Her face was red with suppressed rage.

I sighed and clenched my jaw.“Don’t mention his name in my teritory

baby..“ maotoridad na sambit ko.

“

Pakawalan

mo na ako Rare!

Ano

ba!

Hinahanap

na ako ng

asawa’t

anak

ko!“ My eyes darkened as I gaze  at him with painful expression.

“Forget about your husband for now baby. Let’s pretend that I’m your husband for now while I’m explaining.

Pagbigyan

mo ’ko

kahit

ngayon

lang

dahil

alam kong

hinding

hindi

na tayo

pwede

.“

My voice sounded more pained than anything. I kneeled down infront of her.

“

Tumayos

ka

d’yan

! Wala na

tayong

kailangan

pagusapan

!“ Galit na sigaw niya saakin.A great sob escaped her, and she covered her face with shaking hands

 

“Listen baby, just listen to my explanation.

Hayaan mo lang

akong

magpaliwanag

at

nangangako

akong

hinding

hindi na ako

mangugulo

sa’yo

at

sa

pamilya

mo.

Papapakawalan

kita at

pipilitin

ko ang

sarili

ko na

maging

masaya

para sayo

kahit

sobrang

sakit

..“ Weakly says as I started chewing on my lower lip and my eyes welled up with tears.

I made her cry again and I felt like the lowest life form in the universe. Atarah can make me more sad if she’s crying. It makes me feel weak and dumb and useless. I never want to see her cry again because of something that I’ve done.

“Baby, please here me out .” I begged as I still kneeled down infront of her. My eyes were filled to the brim with tears, I felt cold tears. My vision was blurry; it was difficult for me to see clearly.

Lumakas ang iyak niya kaya mas lalong nilukot ang puso ko. She could hold the heartbreak no longer and she fell to the floor in a disheveled heap as her grief poured out in a flood of uncontrollable tears.

“Ano bang gusto mo mangyari? Hindi ba nagkaliwanagan na tayo?” nanghihinang sambit niya.I want to extend my arm and hug jef I want to go to her, to hold her in my arms, to feel her body close, to feel her heart beating, to smell her essence.

“I’ll promise baby, huli na ’to. Just let me explain my side..” nagmamakaawang saad ko saka naupo sa harap niya.

“You don’t need to explain Rare, malinaw na saakin ang lahat.” madiin wika nito kaya hinang hina ko siyang tinignan.

Huminga ako ng malalim at kinagat ang labi ko para pigilan ang sarili ko na lumakas ang pagiyak ko. “You know what baby, Gusto kong magalit sayo, gustong ko pero hindi ko magawa kasi mahal na mahal kita..” napapaos ko pang saad sakaniy pero umiling iling lang ’to.

“Stop saying that you love me! Nakakarindi at nakakasawa na ang mga kasinungalingan mo, pagod na pagod na ako. Sobra.” sobrang piniga ang puso ko sa sinambit niya at naginit ang kalamsn ko.

“Don’t you dare question my love for you as if I am really faking it baby, It’s f-cking hurting me…Don’t ever doubt the undeniable fact that I love you with all my heart. I can’t belive you would ever doubt me like this. You know from the bottom of your heart that I devote all my emotions, all my feelings and all my love to you.” I said as my lips and chin trembled. She cried with rawness to it, like the pain was still an open wound.

“And now, ako ang magtatanong. Tell me the truth minahal mo ba ako? Kasi kung minahal mo ’ko.Why didn’t you trust me? Why didn’t you believe me? Bakit hindi mo ’ko pinakikinggan

You promised me that you’ll trust me, but what happened with that? Nasaan na ’yung sinasabi natin na hindi mabubuo ang pagibig kung walang tiwala ha?“ Natahimik siya pero patuloy lang ang pagiyak niya.

“Bakit hindi mo man lang pinakinggan ang side ko, bakit hindi mo hinayaan magpaliwanag ako? T-ngina, ang hirap ng sitwasyon ko. Galit na galit ka saakin samantalang ako walang kaalam alam. Tama ba ’yun Master ko? Pagmamahal pa ba tawag sa ganon? Ni hindi mo ’ko kinomfronta sa lahat..” napipiyok kong sanbit at sinuntok ang sahig dahilan para magdugo ang kamay ko.

“Bakit ganito ang ginawa mo saakin sinaktan mo ako pero mahal pa rin kita ? Bakit mahal ko? binuo kita nung ika’y malungkot pero bakit ngayon ako’y dinurog mo?” nanginginig kong saad at pilit na mas lumapit sakaniya para makita ng ayos ang napaka gandang mukha niya.

“Shut up Rare, wala kang alam! Hindi mo alam ang sakit ng mga pinagdaanan ko!” galit na sigaw nito saakin saka ako tinulak samantalang siya ay tumayo at naupo sa kama.

“Oo Atarah wala akong alam. Walang wala dahil wala kang sinabi saakin.You run, I run. You walk, I follow. You leave me alone in the sadness Ath tapos babalik ka rito may asawa’t anak na? T-ngina ang sakit. Nawalan na naman ako ng pag asa do you know that the last time I felt alive when I was looking into your eyes, breathing your air, touching your skin and when I knew that you’re pregnant. Noong nalaman ko ’yun ang saya saya ko I set aside my anger to you because of the picture na magkasama kayo sa kama ng p-tanginang kaibigan mo na hubot hubad tapos ikaw pa may ganang magalit pagkatapos noon?” mapait na sambit ko kaya natigil siya at tumitig saakin.

“ Nakakabobo pero inintindi ko ’yun Ath. Isinantabi ko lahat ng hinanakit ko sayo dahil determinado akong mapagaling kayo ng anak ko at mabuo tayo muli. Gustong gusto kong ayusin ang pamilya natin. Sobrang mahal na mahal ko kayo ng anak ko kaya hindi ko pinasabi sayo noon na ako ang nanggagamot dahil mas nakakalala lang sa kalagayan mo pag nalaman mo..“ mahinahon kong sambit habang mapait na ngumiti sakaniya.

“ I was dying too when I thought you died. Gumuho ang mundo ko noong sinabi nilang wala ka na dahil natagpuan daw ang isang bangkay ng babaeng buntis and nag match sayo, Yes positive it was you, I can’t accept the fact Ath na nandoon lang din ako mismo sa hospital pero hindi ko  nagawang iligtas ang magina ko.“ nanginig ang boses ko habang pinapanood ko ang pagiyak niyang sobrang sakit sa puso.

“ Alam mo ba kung gaano kasakit ’yun kasi akala ko wala na ang mga mahal ko.When you left, days passed by, blur after blur of meaningless affairs, all empty, all lonely. Breathe into me again. There is not a single day when i don’t think about you and i don’t miss you. I just want to go back in time and cherish all those memories that i have with you. Because, if not with you, i would love to live with your memories.“ I brushed my hair using my hand and look at her weakly.

“I can’t accept the fact that I lost my girl and my child that’s why I investigated at nagkaroon ako ng pagasa nang inembestigahan ko ang bangkay and positive na hindi ikaw ang sunog na katawan na ’yun kaya kahit maliit ang chances na buhay ka pa pinaniwalaan at pinanghawakan ko ’yun, pinahanap kita sa buong mundo couz I f-cking love you. Once you find your heart attached to another’s, you’ll do everything in your power to keep it together or risk the pain of separation bleeding you out. You know, I’ve been totally shit for the last four years..” nakatingin siya sa sahig habang patuloy ang pagiyak gusto ko siyang daluhan at patahanin pero kasi kahit ang sarili ko hindi ko mapatahan sa pagiyak.

“ I know that there’s a big chances you will never return, but every day I light a candle upon my window, hoping it will guide you back. There are more than a million stars in the sky and I wish upon every single one, hoping that it will bring you back to me.

And now bumalik ka, nagpapakita ka na saakin at sa publiko na may Anak at Asawa, t-ngina ang sakit habang pinapanood ko kayo mula sa malayo ng asawa at anak mo na masaya. Ang sarap isagaw na ’

T-ngina mo Roks akin ‘yan eh bakit na sayo?  Dapat ko ako nagpapasaya d’yan, dapat ako ang asawa at ang ama ng anak niya’

Mahal na mahal kita, hinintay kita kahit malabong babalik ka pa saakin pero bumalik ka nga kaso masaya na sa piling ng iba..“ kinagat ko ang labi ko at itinaas ko ang kamao ko habang nanginginig ang boses ko.

“I want you to fill me, be inside me, to know that you and nothing else, is in the center of my heart. Ikaw lang, ikaw lang minahal ko. I always remember your touch, the feel of your warmth, the scent of your hair, the smell of your breath, and I weep as it aches in longing pero bakit mo kinukwestiyon ’yun ang pagmamahal ko. Bakit ayaw mong maniwala mahal ko…” unti unti akong lumapit muli sakaniya at lumuhod sa harapan niya.

“I told you trust me, but why are you mad at me without knowing my side? Tinanong mo man lang ba ako kung may alam ba talaga ako sa mga sikreto ng pamilya mo. Tinanong mo ba ako master ko? “ malambing kong sambit at hinawakan nag nakakapasong kamay niya.

“ Yes, I asked you so many times but you keep saying that no matter what happens, trust me kahit ang totoo may alam ka!“ hirao na hirap niyang sambit pero umiling umiling ako.

“How many times do I have to tell that i don’t know anything, sinabi ko naman kapag may alam ako sasabihin ko agad sayo. I also investigated it para ma malaman ko at malaman mo, dahil nahihirapan akong makita ka na naguguluhan at nahihirapan sa mga nangyayari kaya sinasabi kong pagkatiwalaan mo ’ko dahil gagawin ko ang lahat ng kagustuhan mo..” natigil siya sa pagiyak pero sininok siya at tumitig saakin ng malamyos kaya ngumuti ako ng mapait sakaniya.

“ But what happened to that trust baby? Bakit hindi mo ’ko pinakinggan bakit nag conclude ka agad nang hindi naririnig ang side ko. “ hinang hina kong sambit na parang kahit anong oras ay bibigay na ako.

“ Dahil kasinungalingan lahat ng sasabihin mo! Ginamit mo ’ko para mabawi ang magina mo, si Akisha at si Akeila! Ikaw ang tumulong kay Ate na tumakas noon para mabuo na ang pamilya mo! Ang g-go mo sinet up mo pa ako kay Kristan sa condo niya para may dahilan kang hiwalayan ako! F-ck you Rare!“ Mapungay punga ko siyang kinunotan ng noo at agad na umigting ang panga ko dahil sa sinabi niya.

“ I didn’t use you baby, hindi ko anak si Akeila, hindi ko tinulungan ang Ate mo because she was kidnapped at mas lalong hindi kita isesetup sa kaibigan mo. T-ngina, bakit ko kayo isesetup ng kaibigan mo kung apat na taon kong dinadala at tinatanong sa sarili ko kung ‘Minahal mo ba talaga ako?’ kasi you cheated at me with that guy and you didn’t trust me .“ pumiyok na ako at sobrang nanghina kaya mula sa pagkaluhos ay napaupo nalang ako sa sahig.

“ I didn’t cheat on you! Walang nangyari saamin! Sinet up lang kami dahil pati siya walang alam sa nangyari..“ galit na sambit nito kaya pinikit ko ng mariin ang mata ko at huminga ng malalim.

“I don’t care kung may nangyari sainyo o wala ang mahalaga lang naman saakin bumalik ka at maging maayos tayo, I’ll still accept you kahit pa totoong nagsex kayo ng p-tanginang Kristan  na ’yun kasi ganon kita kamahal, handa akong tanggapin kang buong buo kahit sinaktan at pinahirapan mo ’ko..” pagod na pagod na ang mga mata at ang kabuan ko lalo pa’t halo halo ang emosyon na nararamdaman ko.

“Tell me Rare, hindi mo talaga anak si Akeila?” naginginig na tanong nito kaya ngumiti at umiling.

“ No, baby. Tell me, who told you that huh..“ seryoso kong sambit dahil unti unti ng may nabubuong konlusyon ss aking utak.

“Paanong hindi mo anak eh may mga litrato akong nakita noon na buhat buhat mo si Akeila at katabi mo naman si Akisha, sobrang saya n’yo noon..” hirap na hirap niyang  sambit at mas lumakas ang iyak niya kaya nalaglag ang panga ko.

“F-ck tell—–.” pinutol niya ang sabihin ko at galit na tinignan.

“Just answer my goddamn question Rare..” mahinahon pero nasasaktan niyang saad.

“ Akeila was the daughter of Charl, not me. And kung tungkol sa litrato uso ang photoshop baby kaysng kaya nilang ilagay sakung kani-kaninong katawan ang mukha ko. Hinding hindi ko nagawang lumapit sakanila o nakasama sila ng kaming tatlo lang. Tell me sino nagsabi n’yan sinisiraan n’ya ako sayo..“ namamaos kong wika dahil mapapatay ko talaga ang nagsabi nito sa baby ko.

“How did you know that Akeila is Charl’s daughter..” determinado nuyang tanong kaya napabuntong hininga ako.

“They told me Ath, noong isang araw sinabi nila saakin ang sikreto ng pamilya mo..Bang malaman ng lolo mo na may relasyon kami ni Akisha pinaglayo niya kami, I’ve told you that right? Hinabol habol ko siya noon couz I thought Puppy love is the definition of true love sumuko siya at sumuko na rin ako, hindi ko na siya ipinaglaban dahil narealize ko masyado pa kaming bata and its all about puppy love..” patuloy siya sa pakikinig habang matapang nanakatingin saakin.

“Hindi ba may inerereto sakaniyang lalaki noon para daw tumigil na ako. Ang totoo nyan ang lalaking ’yun ang siyang naging sunod na nobyo ni Akisha pagkatapos ko.At nagkaroon ng eskandalo noon na sangkot ang Ate mo. Akisha and her boyfriend has a sex tape na pinagbibili nito sa black market at nalaman ’yun ng lolo mo nang makarating sakaniya kaagad ang balita at dahil makapangyarihan ang lolo mo ay nagawa niyang mapigil ang pagkalat ng scandal videos ni Akisha sa publiko, but his damn ex hindi tumigil. He blackmailed your family. Ilalabas daw nito ang mga video kung hindi babalik si Akisha sakaniya dahil naniniwala siya mahal pa rin siya ng Ate mo..” lumambot ang ekspresyon niya pero yumuyukom ang kamao niya.

“Your lolo got mad dahil sinuway siya ni Akisha ng dalawang beses, ang una nakipag relasyon siya saakin na kaaway pala ng pamilya ng Dela Veja, Yes Atarah hindi ko rin alam na magkaaway ang pamilya natin, huli ng sinabi saakin nang magkakagulo na kasi kahit pamilya ko walang binanggit tungkol sa hindi pagkakaunawaan ng Dela Veja and Grison kasi sa Genaration nina Daddy at ni Tito Anjo nagsimula ang pagkakaibigan ng dalaawang kampo kaya mas lalong nagalit ang Lolo mo rin noon kasi inutusan niya si Tito Anjo na kaibiganin si Daddy ko para makakalap ng impormasyon sa pamilya ng mga Grison pero si Tito Anjo kahit may mga impormasyon na siyang nakuha ay hindi niya pa rin ’to sinabi sa lolo mo dahil tinuturing niya ng totoong kaibigan ang daddy ko kaso bandang huli nalaman ng lolo mo kaya sobrang nagalit ’to..” Napaawang ang labi niya at nagsituluan muli ang kaniyang luha.

“Gusto niyang itakwil ang Daddy at Ate mo sa pamilya dahil sa pagsuway at pagdala ng kahihiyan sa pamilya nila pero maiiwan ka, ikaw ang magsusuffer sa lahat ng ginawa nila. Your lolo will manipulated you, Ko-kontrolin niya ang buhay mo and I’m sure you’ll not become a nurse, you’ll not get and do whatever you ans magdudusa ka sa kamay ng lolo mo kaya si Akisha ay nagmakaawa na h’wag silang itakwil at h’wag kang galawin..” Malungkot kong saad dahilan kaya napasinghap siya.

“A-ano s-sinabi ng lolo ko?”

“He agreed but in one condition.  Your Ate should marry Charl dahil mapagkakatiwalaan si Charl and besides ito ang huling dahilan bakit ka mag s-suffer. Your Lolo offered Charl to marry your Ate  pero hindi ’to pumayag kaya ginawa nila noon. One time, Akisha put some drugs to Charl’s drink at the bar para mawalan sa sarili at magawa na ni Akisha ang plano niya na magpabuntis dahil ’yun ang utos ng lolo mo. Gusto ng Lolo mo na matali si Charl sa isang responsibilidad para wala ng kawala..” I observed her expression at sobrang nasaktan siya sa mga sinasabi ko.

“Nagkataon na nagkasakit ang Ina niya at ginipit ng Lolo mo ang pamilya ni Charl dahil ayaw panagutan ang anak nila ni Akisha, Charl torn between you and his family but he chose his family dahil kapag pinili ka niya maghihirap ka pa rin, maghihirap ang pamilya, mommy at ang anak niya. And I think your lolo have more reason kung bait niya ginawa talaga ’yub Ath hindi lang para mag parusahan kayo kung hindi para rin sa ikabubuti mo at ng lahat. You should hear yout family  explanation too baby..” napapikit siya ng mariin at minasahe ang kaniyang sintido.

“Tell me Rare namatay ba ang anak ko noong dinugo ako? Hindi mo ba siya pinagtangkaan patayin?” I croch my face and clenched my jaw.

“Why would I do that baby kung kayo ang buhay ko? Kapag pinatay ko ang isa sainyo parang pinatay ko na rin ang sarili ko. Bakit mo nasasabi ’yan huh? Ganon na ba talaga kawalan ng tiwala saakin ha? Kaya inisip mo pati ang anak ko kaya kong patayin?” masakit na sambit ko na ikinagulat niya.

“Hindi mo pinalabas na patay na ako?” nanghihinang tanong niya.

“No ididn’t do that baby, I told you. Inembestigahan ko ang katawan at kumpirmadong hindi ikaw ’yun, at sinabi ko ’yun sa pamilya mo pero hindi sila naniwala dahil akala nila ako ang nagkidnap kay Akisha dahil ang huling sinabi mo noon bago ka raw umalis sa mansyon niyo na ako ang kasama ni Akisha kahit hindi naman totoo. Mas nanaig pa ang galit nila saakin at isa pa ilang beses raw sila nagsagawa ng test sa bangkay at nag popositive lang na ikaw ’yun kaya hindi nila ako pinaniwalaan at sinsisi pa nila ako sa nangyari sa anak ko at sayo.” ginulo niya ng buhok niya at pinaghahampas ang kama.

“ F-ck no..“ malakas na sigaw niya habng umiiling.

“Baby..” I muttered.

“Unting unti na akong naniniwala na mali lahat ang alam ko! F-ck..” nanginginig niya saad kay ngumiti ako ng mapait.

“I told you to trust me mas pinaniwalaan mo ang nagsabi sayo ng mga alam mo ngayon. You didnt consult me, tell me the truth minahal mo ba talaga ako ?” namamaos kong sambit at mapungay pungay siyamg tinignan.

“Yes I do love you Rare, sobrang minahal kita higit pa kay Charl, minahal kita ng sobra sobra pero nagkamali ako..”

“Pero hindi mo na ako mahal ngayon dahil may asawa’t anak ka na. The myth of Cupid and Psyche is almost like a fable. The moral of the story is to have trust in your relationships, and that love cannot exist without trust, baby remeber this love cannot live where this is no trust. To have a healthy relationship with a partner trust is needed..” I sat besise her. I held her face and wipe her tears.

“Trust is what allows people to help each other and feel comfortable. Trust is definitely necessary if love is there. I believe that to truly love someone you have to be able to fully trust them with anything. I hope you learned baby, you may be deceived if you trust too much, but you will live in torment unless you trust enough. Trus is a key component  the relationship will ultimately fail without trust. I just hope you’ll trust your husband whatever happens Atarah..” I said weakly. Tears of pain running down my cheeks.

“I know you will not come back and i have lost a gem like you. But still, it will take me a lifetime to accept that you are not mine and i have spend my whole life without you. Trust me for the last time baby. All i want is to be with you. I love your flaws, laugh, smile, tears, mistakes, errors, and nagginh. Despite everything..” I kissed her forehead ang hugged her tightly.

“Losing someone you love, literally shatters you from inside and leaves your world empty. Letting someone you love go is like exhaling your soul, and hope becomes the poison you are left to breathe in…” I whispered.

“ I just wish we can back to page one of our lovestory but I know it will never happen. The hardest thing I’ll ever do is walk away still loving you…“ I smell his hair and kissed it.

“By the way this mansion is for you. I bought this four years ago for our future family but I can’t use this mansyon anymore, dahil hinding hindi na ako magmamahal ng ibang babae bukod sayo. You can do what ever you want to this mansyon baby. Maari kayong tumira dito o ibenta nalang ’to dahil ipinagalan ko ang titulo sayo. One more thing all my success was named after you, I know that you love to build your own Foundation too, AKG was stand for Atarah Klyte Grison, para kahit doon man lang dala dala mo ang apelyido ko.” I smiled. “ Ipinadala ko na sa Condo n’yo ang painting and the pearl necklace baby and please do me a favor keep this..“ Binigay ko sakaniya ang couple necklace na binili namin sa bagasbas beach. Ang kabibe at perlas na pendant.

“You can sleep here or if you want ipapahatid na kita sa condo niyo..” ipingdikit ko ang noo namung dalawa at pumikit ako ng mariin. “Goodbye, my butterfly, I’ll let you fly away now with your family. Always remember that I love you d-mn much..” I kissed her forehead again before I stand and walk away.

---

Nyang note: Huhuhu, hi sa mga umiyak. Sakit no? Ano say n’yo sa POV ni Rare, sakit nanaman. Hahaha. Trust me guys ok? Miss n’yo ba moment ni Atarah and Rare hihi.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 55

Atarah’s

POV

DINILAT ko ng paunti unti ang mga mata kong napakabigat. Napatitig ako sa kisame ng mapungay pungay na mata. Agad akong napaupo sa kama nang mapagtanto kong nandito pa rin ako sa mansyon ni Rare.Napahawak ako sa ulo ko at ipinikit ang mga mata ko ng mariin. Nandirito pa rin ako so ang ibig sabihin hindi panaginip ang nangyari kagabi? Lahat nang ’yun katotohanan?

Napatayo ako mula sa pagkaupo at dumaretso sa bathroom. Pagpasok ko agad akong tumingin sa salamin at natagpuan ko agad ang sarili ko na namamaga ang mga mata, namumula ang ilong at namumutla habang suot ko pa rin ang pajama na kagabi ko pang suot suot.

Agad akong naghilamos at may nakita ako toothbrush na mukhang bago pa kasi nasa pack pa ’to kaya ginamit ko na. Dahan dahan ako nagtooth brush at pinagmamasdan ko ang mukha ko ang mukha at ’di ko alam pero biglang nag flashback ang lahat ng nangyari kagabi.

“Rare ..” bulong ko at unti unti na naman nagsituluan ang luha ko. “ Ano

g-ga

ka

Atarah

!

Iyak

iyak

ka

d’yan

ikaw

naman may

kasalanan

!“ naiiyak kong sigaw sa refleksyon ko.

Ang sakit sakit na marinig at ma realize ko na mali lahat ang alam ko. Tama siya, hindi ako nagtiwala sakaniya. Tama lang na magalit siya at magsumbat siya dahil bakit hindi ko nga naman siya hinayaan magexplain, bakit nag conclude agad ako? Bakit nagalit agad ako without hearing his side.

Mahal na mahal ko siya pero ganito ang ginawa ko, mahal ko siya pero hindi ko siya pinagkatiwalaan. Sinaktan ko siya, ang sarili ko, pamilya ko at nag suffer ang anak ko dahil sa kagagahan at katangahan ko.

Mabilis na tinapos ko ang pahilamos at pagtoothbrush saka lumabas ako nang bathroom at agad na hinanap ang ibinigay ni Rare saakin na couple necklace namin. Natagpuan ko ’to sa gilid ng coffee table kung saan nandoon ang litrato naming dalawa.

Dahan dahan akong naupo sa kama at inabot ang picture frame saka kwintas na may pendant na pearl at ang isa na may kabibe.

“

Mander

ko ..“ hinaplos haplos ko ang litrato namin kung saan pareho kaming masaya sa Bagasbas Beach sa Cam sur. Napahikbi na ako ng malakas dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Inalis ko ang tingin ko sa litrato at inilipat sa lapag kung saan siya nakaluhod saakin kagabi.

Ang sakit ng pagiyak niya ’di ko akalain na makakaiyak siya ng gano’n nang dahil saakin. Hindi ko akalain na kaya niyang ibaba ang sarili niya para lang lumuhod sa harap ko at magmakaawa. Nang ikwento niya saakin ang lahat at pinaliwanag ang side niya naghalo halo ang emosyon ko, galit ko sa sarili at sa mga taong may gawa nito saamin. Pagkalungkot dahil naging misserable kaming lahat nang dahil saakin at ang pang huli matinding pagkahinayang dahil nasira kami ng mahal ko at nawalay kami ng anak ko sakaniya ng ilang taon dahil sa mali kong akala at ’di pagtitiwala sakaniya.

Kagabi, gusto ko siyang yakapin, gusto kong sa tabi ko lang siya habang inaabsorb sa utak ko ang lahat ng nangyari dahil sobrang miss ko siya at siya lang ang mapagpapatahan at magpapakalma saakin. Nakakapang lambot lahat ng mga sinabi niya saakin sa isang iglap nawala ang lahat ng galit ko sa puso sakaniya kahit sa pamilya ko at parang biglang nabuhay ang pagmamahal ko sakaniya na pilit ko nang pinapatay noon pa man.

“

Goodbye, my butterfly, I’ll let you fly away now with your family. Always remember that I love you d-

mn

much..“

Gumuho ang mundo ko sa huli niyang mga pinagsasabi. Pinapakawalan niya na ako at ’di pinaglalaban para sa kasiyahan ko dahil akala niya kami talaga ni Roks at masaya ako sa piling nito. Iniwan niya ako sa kwartong ’to ng luhaan at manigat sa puso niya. Sana hahabulin ko siya at sasabihin ko ang lahat ng totoo ang kaso hindi ko magawa dahil hinang hina na ako. Ni hindi na ako makagalaw sa kama pagkatapos ng mga mangyari. Hirap na hirap ako kumilos at huminga kaya hindi ko namalayan na nakatulog na ako.

“ Si

Ranch ..“ bulong ko sa sarili ko dahil hindi ako nakauwi kagabi baka umiyak na ’yun o baka nagaalala na saakin sina Roks, Aida saka baka magalit na si Amirah at samapahan ng kaso si Rare ng kidnapping. Kaya napatayo ako at sinikop ko sa kamay ko nag kwintas namin ni Rare. Lumabas ako ng kwarto at nilibot ko ang paningin ko sa napakagandang mansyon na ’to.

Western modern style ang interior design ng bahay kaya nakakamangha. Ipinaglatuloy ko ang paglalakad habang lumilinga linga sa paligid hanggang sa makapunta na ako ng hagdan dahil nandito ako sa ikalawang palagapag.

Masasabi kong napaka rami kong kwarto na nadadaanan pero hindi na ako nagabalang buksan upang tignan kung anong nasa loob nito. Hanggang tatlong palapag ang mansyon na ’to at napakalawak naman talaga kung titira ang isang pamilya dito, masyadong malaki ’to para sa isang maliit na pamilya.

Sa mga nakikita ko halos kumpleto na ang gamit dito sa mansyon ni Rare. Kulang nalang talaga ang mga nakatira. Napakagat ako saaking labi at inalala ang sinabi niya saakin kagabi.

“

By the way this mansion is for you. I bought this four years ago for our future family but I can’t use this

mansyon

anymore,

dahil

hinding

hindi na ako

magmamahal

ng

ibang

babae

bukod

sayo. You can do what ever you want to this

mansyon

baby.

Maari

kayong

tumira

dito

o

ibenta

nalang

’to

dahil

ipinagalan

ko ang

titulo

sayo. One more thing all my success was named after you, I know that you love to build your own Foundation too,

AKG

was stand for

Atarah

Klyte

Grison, para

kahit

doon man lang dala dala mo ang

apelyido

ko.“

Bumigat ang paghinga ko habang nag f-flasback saakin ang lahat mg paguusap namin. I thought, AKG was stand for Akisha Klayne Grison dahil akala ko asawa niya si Ate at niloko niya ako Habang ginagamit para mabawi ang mahal niyang si Akisha pero ang totoo pala ay ako ang gusto niyang pakasalanan na babae. Binuo niya ang bahay na ’to para sa future namin at sa magiging anak namin tapos gan’to lang igaganti ko sakaniya? T-ngina self. Wala siyang ginawa kung hindi mahalin ako buong 4 years kahit wala ako sa piling niya pero ako eto pa ganto ganti lang at tuwang tuwa na mag s-suffer din sila kahit wala naman pala ’tong mga kasalanan.

Bumaba ako sa hagdan ng umiiyak habang napapalinga sa paligid ng mansyon. “ Rare ?“ nanginginig na tawag ko dahil simula nang umalis na siya kagabi at ’di ko na nahabol ay hindi na siya bumalik sa kwarto ko. Nagbabakasali ako na nandito pa rin siya, baka nasa baba lang ’to at hinihintay lang ako magpalamig ng ulo.

“Ma’am. Good morning po! Ako po

si

Josa

ang

taga

pangalaga

ng

mansyon

n’yo

!

Pinaghanda

ko na po kayo ng

makakain

n’yo

gaya ng

utos

ni Sir. Rare..“ masayang saad na samnit niya binilisan ko ang pagbaba ng hagdan.

“

Nasaan

siya

Ate ?“ nagaalalang tanong ko pero ngumiti lang siya saakin.

“

Kagabi

pa po

umalis

si

Ma’am.

Sinabihan

niya lang ako na

ikaw

raw po ang may ari ng

mansyon

na ’to at binilinan niya rin po ako kung

uuwi

ka

ba raway

ipahatid

kita

sa

asawa mo

sa

labas

at kung

dito

ka

mag

papalipas

ng gabi

sisiguraduhin

ko

daw

na

maayos

ang

kalagayan

mo at

makapagalmusal

ka

..“ natigilan ako sa sinabi niya at napasuklay sa buhok ko saka nagunahan nanaman ang mga luha sa mata ko.

“ Ma’am..“ nagaalang tawag nito saakin kaya mabasa at maoungay pungay ko siyang tinignan.

“

Nasa

hospital ba

siya

o

kahit

sa

foundation

nila ?“sabik na sabik king tanong pero ngumuso lang siya at umiling.

“Hindi ko po alam. Ma’am ’yung

asswa

n’yo

pala na

sa

labas

.

Ayaw

niyang

pumasok

,

kagabi

pa

nga

po

siya

d’yan

eh,

pinapasok

ko na kasi asawa mo naman po

halata

sa

sing sing niya at

sa

sing sing mo pero

ayaw

niya

talaga

..“ nanalaki naman ang mata ko sa sinabi niya samatalang siya bumaba ang paningin sa daliri ko. “ Ang alam ko nakapag usap sila ni sir Rare kasi paglabas n’ya ng kwarto n’yo, kinausap n’ya ako binilinan ako tungkol sa kalagayan mo at pagkatapos lumabas siya saka pinuntahan ’yung asawa n’yo..“ bumigat ang paghinga ko at napakagat saaking labi.

“ Nasaan siya?“ sabik na sabik kong tanong. Anong ginagawa ni Roks dito? What the heck.

“ Nasa labas..“ pagkasabi niya noon ay agad akong napatakbo palabas ng mansyon at tumambad saakin ang mga napakalawak na garden, may fountain at may daan rin na gawa sa mamahaling bato kaya kamangha mangha parang mga prinsesa at prinsipe ang nakatira sa mansyong ’to.

Napatingin ako sa labas ng malaking gate at natagpuan ko ang pamilyar na kotse ni Roks kaya walang ano ano ay tumakbo ako ng mabilis at pinuntahan ito.

“ Good morning Ma’am!“ masayang sambit ng security guard ng mansyon.

“Good morning, pwede pabukas ng gate..” nagmamadaling kong saad habang sumusulyap sulyap sa sa kotse ni Roks.

“ Opo ..“ binuksan niya ang pintuan ay agad akong lumabas at dinaluhan ’to. Kumatok agad ako nang makita ko na natutulog siya habang nakabukas nag mga bintana ng kotse niya. Suot niya pa rin hanggang ngayon ang suit na suot niya simula pa kagabi.

Mas naiyak ako lalo pa nang makita ko na may kagat kagat siya ng lamok sa pisnge niya. “ Roks ..“ nanginginig kong wika sakaniya kaya unti unti niyang binuksan ang mga mata niya ng mapungay pungay habang ang gray na mata niya ay nakasulyap na saakin.

Natulala siya ng bahagya saakin habang unti unti sumisilay sa labi niya ang matamis na ngiti. “ Good morning Klyte..“ paos na sambit niya at unti unting inalis ang lock ng kotse nito kaya agad akong pumasok.

“ Anong ginagawa mo dito ha?“ malungkot na sambit ko hindi siya nagsalita at kinuha niya ang panyo sa pocket ng coat niya na nakasabit sa likod ng upuan niya saka pinunasan ang mga mata kong basang basa na. Napatitig ako malapit sa mukha niya nang malapitan kaya kitang kita ko ang mga kagat ng lamok niya sa mukha kaya umangat ang kamay ko at hinawaka ang mga ’to pero agad niyang iniwas niya ang tingin niya saakin at lumayo.

“Are you done? Let’s go home. Our baby is waiting ..“matamis na sambit niya na animo walang nangyari.

“Roks ano bang nangyari…” pagtatawag ko muli sakaniya pero ngumiti lang siya saakin saka lumabas ng kotse niya kaya nagtaka ako sa ginawa niya.

“Manang thank you for taking care of my wife. We’ll go home na po, pakisabihan nalang ang amo mo..” sambit nito saka pumasok sa loob ng kotse kaya sumilip ako sa bintana.

“ Thank you po! Hindi ko na po makakain ’yan, nagmamadali po kasi kami. Godbless you!“ sambit ko naman sa caretaker ng mansyon at pagkatapos ay hinarap ko si Roks na pinapaandar na ngayon ang makina ng kotse.

“ Roks, why—.“ malungkot kong wika pero pinutol niya ’yun at halatang ayaw niya muna pagusapan ang nangyari.

“ Are you hungry? Let’s go to my cousin’s house. We need to change our clothes before we go home..“ nagtataka naman akong tumingin sakaniya kaya kinunot ko ang noo ko.

“ Why?“

“Amirah was in my condo.” mahinahon na sambit niya habang diretso ang tingin niya sa daan.

“ Alam niya bang—.“ napailing iling siya at umigting ang panga saka mabilis na sumulyap saakin.

“ No, don’t worry. Don’t talk Klyte, just rest..“ napatango nalang ako dahil mukhang ayaw niya munang pagusapan talaga kaya na nahimik nalang ako at sumandal sa upuan habang hinahaplos haplos ko ang kwintas namin ni Rare.

“ Nasaan pala tayo?“ tanong ko nang napansin ko na parang andaming dagat ang nadaanan namin .

“Camarines Sur. This is the province of my cousin’s wife that’s why we will go there first before we go home..” nalaglag ang panga ko dahil nakaabot kami rito. Gusto ko pang magtanong kay Roks ang kaso baka magalit siya kaya hindi ko nalang itinuloy.

Buong byahe ay sobrang tahimik kolang at ganon rin siya. Nagpapatugtog lang siya habang ako eto sobrang bigat ng pakiramdam at dahil naalala ko lang mga scene sa pagitan namin ni Rare.

Umabot ng mahigit 30 minutos at hindi rin nagtagal ay nakarating na kami isang exclusive village. Nag park siya sa harap ng isang malaking bahay na may tatlong palapag. Pumikit ako nang mariin at napatingin sa suot kong terno na pajama at napansin ko rin sa rear mirror kung gaano ako kahaggard at kapaga ang mata ko. Sh-t, nakakaramdam ako ng hiya bigla. Haharap ako sa pinsan niya ng gan’to ang itsura ko. Ang dugyot ko.

“Roks nahihiya ako, gan’to ang itsura ko. Ang panget panget. Haggard..” nahihiya kong sambit pero sumeryoso lang ang mukha niya at pinagalaw ang panga niya.

“ Your beauty

overwhelms us and no words can describe that. You look divine, If I were present your beauty or picture in heaven, so many angels will hide their face in shame..“ napangiti naman ako sa sinabi niya at parang tumaas ang confident ko bigla.

Lumabas siya ng kotse at para pagbuksan ako nang pintuan. “ You’re beautiful from the tips of your toes to the depth of your soul, Klyte..“ sambit niya at hinahaplos haplos ang mukha ko kaya napangiti ako ng tipid sa kaniya. “ Salamat, Roks ..“ ngumiti lang siya saakin at sinarado ang pintuan ng kotse.

“ Khale nandito na sila !“ napatingin naman kami sa isang maputing babae na biglang sumigaw mula sa balcony ng bahay nila saka ’to nagmadaling bumaba.

“Pinsan mo ’yun ?” tanong ko ulit saka ngumuso. Kahit malayo at ’di ko naaninag ang mukha alam kong maganda siya masyado. Nakakahiya talaga ang itsura ko hayz.

“Nah, she’s the wife of my cousin. You’re beautiful than her .“nakangisi niyang sambit at inaayos ang suot niyang long sleeve.

“ Sir pasok po kayo..“ sambit secirity guard kasabay nang pagdating ng isang lalaking matangkad at kayumangi ang kulay. Makisig, malaki katawan at gwapo talaga ’to parang sundalo rin ang datingan n’ya.

“Long time no see Captain Montego..” sambit ng lalaki matangkad talaga siya pero mas matangkad sakaniya si Roks. Lumapait ’to dito at nagyakapan silang dalawa kaso hinampas lang ng pagkalakas lakas ni Roks ang likod ng lalaki.

“Tarantado ka Roks masakit. Gan’yan mo ba ako kamiss para ganyan kasakit ang hampas mo. G-go! “ nakangiwing sambit ng lalaki at nakahawak sa likod niya.

“Yes Khalediot .” nakangising sambit ni Roks na halatang sobrang saya niya dahil ngayon nalang sila nagkita.

“ Roks! I miss you !“ napatingin naman sa tumiling babae na patakbong niyakap si Roks.

“I miss you too Deniri.” soft na sambit ni Roks habang nakangiti rito. Napatitig ako sa mukha ng babae at naka pang bahay na damit lang din siya pero ang fresh ng look niya kumpara saakin. She have a pale skin and long black hair at ang aurahan niya parang pulis or what dahil masyadong matapang ang itsura niya pero ang ganda niya.

“Your wife is really beautiful in the TV but she’s most beautiful in the personal. Jackpot ka bui. Matagal ko ng nakikita ang mga Dela Veja sa magazine and this woman is the most beautful among them all ..” namamangha na sambit ng pinsan ni Roks kaya nahiya naman ako at napayuko dahil halatang binobola lang ako. Ang haggard ko masyado tapos pupurihin niya ako.

“ Shut up Khale nahihiya siya oh.“ nakangusong sambit ni Deniri sa asawa at hinarap ako sa nginitian. “ Hello !“masayang bati niya saakin.

“Sus, You’re just jealous..” sambit ni Khale saka inakbayan ang asawa at hinalikan sa ulo. Napangiti ako nang mapait dahil naalala ko ang mga panahon na inaasar ako no Rare tapos kapag napikon na ako ay lalambingin niya naman.

“You both shut up. This is Klyte and Klyte these are Khale my cousin and his wife Deniri.” seryosong sambit ni Roks habang nasa akin ang tingin.

“Hey, nice to meet you . “ inabot saakin nung Khale ang kamay niya kaya shinake hands ko na ’to. “Shit, soft palm..” natutuwang saad ni Khale kaya napangiti ako ng tipid at napatingin sa reaksyon ni Deniri na iniirapan ang asawa.

“Tse tumigil ka nga d’yan Khale.” sambit ni Deniri saka hinampas ang asawa kaya sa braso napangiwi naman ako nang makita ko ang pula sa braso ni Khale dahil sa sobrang bigat ng kamay ni Deniri. Hinarap ako nito at nginitian ng pagkatamis tamis. “Hi, I’m Deniri. Nice meeting you Atarah..” kinamayan niya ako at napagtanto ko na hindi ganoon kalambot ang kamay niya dahil siguro sa kahahawak ng baril.

Naalala kong sinabi ni Roks na lahat ng pamilya niya ay sundalo, pulis, at kung ano ano pa. Kaya panigurado ang mga asawa ng mga pinsan nila ay kapareho ng trabaho nila.

“Let’s go inside. Hihihi, magtatagal ba kayo dito?” masayang tanong saakin ni Deniri pero si Roks ang sumagot.

“Nah, we were just change our clothes and eat here..” seryosong sambit ni Roks habang papasok na kami sa loob ng mansyon nila.

“ Aw sayang! Nasan ang mga anak n’yo? Ikaw Roks ha bakit paga ang mata ng asawa mo, pinaiyak mo ba? Gusto mong barilin ko ’yan bungo mo?“ napalunok naman ako sa naging banta ni Deniri na animo wala lang ang sinabi habang nakatitig sa mga mata ko na agad ko naman iniwas.

“Stop being talkative Deniri, samahan mo nalang siyang makapagbihis. Don’t ask any question at her or else..” pagbabanta naman ni Roks saka sumulyap saakin.

Nang makapasok kami sa loob ng bahay ay masasabi ko talagang police woman nga si Deniri samantalang si Khale ay sundalo dahil sa malaking painting kung saan sila parehong nakauniporme.

“Oo na po Captain!” napaawang ang labi ko nang mapansin ko ang paintings at furnitures nilang sobrang cool. May nakadisplay din na parang baril pero feel ko naman hindi totoo ’yun.

“ Dito tayo sa guestroom..“ nakangiti niyang sambit at nagpunta kami sa isang kwarto dito lang sa first floor .“Kamusta namang asawa si Roks?” nakangiti niyang sambit kaya tipid akong ngumiti.

“ Uh—ayos lang..“ nahihiya kong wika.

“Pinaiyak ka niya? Sinaktan?” nagaalala niyang tanong habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko.

“ Hindi ha..“ umiwas ako ng tingin at tumikhim dahil nahihiya talaga ako sakaniya.

“Sabihin mo lang kahit pinsan siya ng asawa ko at ex manliligaw niya ako sasampahan ko ng kaso ’yan kahit Montego pa siya..” maangas na sambit niya kaya napangiti nalang ako.

“Ex manliligaw?” tanong ko saka kami pumasok sa isang kwarto na mukhang eto na ang guestroom.

“Oo hahaha, dati crush na crush ko ’yang si Roks, simula elem hanggang College consistent pagka crush ko d’yan niligawan ko pa nga kaso masungit, walang interes sa kahit sinong babae. Kala ko bakla kaso sundalo eh, basted tuloy ako huhuhu pero ok lang atleast nakasungkit naman ako ng isang Montego na mahal na mahal ako.” Sambit niya at naupo sa kama habang nakangiti at mukhang inaalala pa ang mga panahon na niligawan siya ni Khale.

“ Talaga ?“ nakangiti kong puna.

“Hoy h’wag kang magselos ha, Mahal na mahal ko ’yan si Khale na asawa ko saka past is past masyado pa kaming bata nung niligawan ko siya, ’Di ko naman mahal ’yun. Crush kolang at gusto ko lang maipagmalaki sa mga kaibigan ko syempre isang achievement na magkanoyfriend ka bg isang Montego at si Roks pa. Napaka attractive naman kasi niya masyadong seryoso sa buhay hahaha tapos ’yung gray niyang mata..” kinikilig na sambit niyana animo mo walag asawa. Naging girly siya bigla kaya gumaan na ang loob ko sa kaniya.

“Oo nga, tama ka…” sambit ko dahil malakas ang appeal at napaka attractive naman talaga ni Roks.

“NGSB ’yan tapos malalaman nalang namin kasal na siya sayo. Eh wala naman ata sa bokabularyo nun na mainlove eh masyadong tutok sa paninilbihan sa bansa pero hindi naman na ako magugulat ang ganda ganda mo eh! “ naginit ang pisnge ko dahil sa sinabi niya

“ Salamat ..“nahihiya kong wika.

“Eto suotin mo, pinabili kasi ni Roks ’yan. Isipin mo matutulog nalang kaming mag asawa gugulihin pa kami na bumili daw kami ng extrang damit dahil bibisita kayo..” sambit niya at inilahad saakin ang paper nag na nakapatong sa kama.

“Salamat..”

“Sige na maligo ka na, balikan kita dito icheck kolang ang anak ko natutulog pa eh haha. Sana sinama n’yo ang mga anak n’yo para makapag bonding silang mag pipinsan hahaha.” napangiti ako ng hilaw at napalunok pa dahil sa sinabi niya. Paano kapag nalaman nilang hindi ko naman talaga asawa si Roks?

“Hindi kami umuwi sa bahay..” matabang kong usal habang mabikis ang tibok ng puso ko.

“Ay oo nga pala biglaan lang osya balikan nalang kita ..” natulala nalang ako nang iniwan niya ako at lumabas ’to sa kwartong ’to. Napatangin ako kamay ko kung saan nakalagay ang kwintas namin ni Rare na kanina ko pang ’di inaalis sa kamay ko.

Bumuntong hininga ako at kinuha ang paper bag at tinignan ko ang damit na ’yun. Isang red short sleeve tie waist casual dress. May under wear at brassier din saka may sapatos na babagay sa outfit na ’to.

Dinala ko ’to nang pumasok ako sa loob ng bathroom. Nagsimula na akong maligo dito na halatang bago ang mga gamit sa bathroom na ’to kaya magagamit ko. Inabot ako ng 30 minutos sa pagliligo dahil natutulala ako sa bathroom kaya nang matapos na ako ay nagbihis na ako agad at inayos ang buhok ko saka mukha dahil may suklay doon at face powder. Sinuot ko rin ang parehong kwintas namin ni Rare para hindi na mawala or hawak hawak ko lang buong oras.

Lumabas ako ng bathroom at naabutan ko naman si Deniri na buhat buhat ang isang batang lalaki na satingin ko halos kasing edad lang ni Ranch.

“ Say hi to Tita, Baby Khalil..“ nakangiting sambit ni Deniri sa bata kaya nakangiti ako dahil kamukhang kamukha ng ama niya si Khalil at talagang gwapo ’to.

“ Hi Tita ..“ hagikhigik ng bata. Kinurot naman ang puso ko dahil naalala ko si Ranch sa sobrang ka cute-an niya. Namiss ko na ang anak ko.

“Hi, ilan na siya?” sambit ko at nilapitan sila saka nilaro ang kamay ni Khalil.

“ 3 years old..“ sambit kaya napangiti ako lalo. “ Kasing edad lang ni Ranch..“ puna ko at binuhat ko ang bata.

“ 3 years old na rin ang

anak

mo? So

buntis

ka

na

noong

umalis

kayo ni

Roks

? Kala ko kasi

nasa

2 or 1 year old lang

anak

mo,

kambal

sila ’

diba

?“ nawala ang ngiti sa labi ko at natigilan dahil nadulas ako kaya sumangayon nalang ako sa sinabi niya.

“ Ah

oo

..“ sambit ko nalang at iniwas ang tingin dahil patay ako nito

“So kayo na ni

Roks

bago pa kayo

umalis

? Kasi ang alam ko boyfriend mo

daw

’yung

gwapong

doctor? ’Yung Grison?“ napalunok naman ako dahil pinanliliitan niya ako nang mata habang sinusukat ang reaskyon ko.

“ She’s not yet done?“ napatingin naman ako sa nagsalitang si Roks dahil dumating siya at naligtas ako sa tanong ni Deniri.

“

Tapos

na ayan oh. Ganda niya na lalo no !“ natutuwang sambit ni Deniri saakin kaya ngumiti ako ng mahinhin.

“

Bakit

gan’yan

ang

itsura

ni

Atarah

,

bebu

?

Inaway

mo?“ sambit naman ng kasunod ni Roks na si Khale.

“ Wala

tinatanong

kolang

’yung

sa

Ex niya.

Napanood

ko kasi ’yung

presscon

.

Tapos

3 years old na pala ang

anak

n’yo

. So bago pa kayo

umalis

nabuntis

mo na ’tong

si

Atarah

? “ sumeryoso ang mukha ni Roks at Khale saka sumulyap saakin.

“I told you not to ask her question..” madilim ang mukha at malamig na saad ni Roks saka nilapitan ako kaya kinuha ni Deniri ang anak niya saakin.

“Nacurious lang ako eto naman..” nakangusong saad ni Deniri kaya ngumiti ako at tumatango tango.

“Let’s go kumain na tayo handa na ang pagkain..” seryosong saad ni Khale na animo alam na ang nangyari. I have this feeling na sinabi niya na sa pinsan niya ang kalagayan namin.

“Are you fine ?” tanong niya habang palabas kami ng kwarto at tumingin sa kwintas na suot ko. Kagaya ko fresh na rin ang look niya dahil nakaligo na ito at pansin ko na may nakalagay na ointment sa pisnge niya kung saan nakalagay ang mga kagat ng lamok.

“Yes, muntik lang akong madulas .” mahinang saad ko dahil nasa unahan lang namin sina Khale at Deniri.

“ Its ok, sinabi ko na rin naman kay Khale.“ napangiti naman ako ng malaki at tumango dahil sa sinabi niya.

Naglakad kami hanggang sa makadating kami kami sa dining area nila kung saan maraming nakahapag na pagkain.

“Hindi ko naman expect na magpapakasal kayo kasi ang alam ko talaga ’yung gwapong doctor ang boyfriend ni Atarah, ’yun ang mga napanood ko sa news eh..” sambit ni Deniri at inupo si Khalil sa baby chair nito.

“ Deniri ..“ maotoridad na saad ni Khale sakaniya habang pinanghihila niya ng upuan ang asawa niya.

“Why?

Nacurious

lang. ’Di

ka

ba curious

sa

pinsan

mo?

Isipin

mo

NGSB

Hahaha

tapos

babalik

dito

may asawa na

hihihi

,

kakilig

..“ tuwang tuwa niyang sambit sabay sulyap saakin kaya ngumiti ako at naupo sa upuang pinanghila ni Roks.

“Stop

Deniri

. She’s not my wife..“ malamig na saad ni Roks saka sumyap saakin.

“Ha?” gulong gulo na tanong ni Deniri habang pasalit sali ang tingin niya sa kamay namin ni Roks na may singsing.

“I will explain to you later

bebu

. Let’s just eat..“ sambit ni Khale sakaniya at pinagsandok ang asawa samantalang si Roks ay nilalagyan na rin ako ng pagkain.

“Kung hindi mo

siya

asawa, hindi rin

totoo

na may

anak

kayo o

anak

’yun

sa

ibang

lalaki

?

Hwag

mong

sabihin

anak

siya

nung Ex niya?“ gulat na sambit niya kaya nalaglag ang panga ko.

“

Deniri

stop..“ galit na sambit ng asawa niya.

“Yes he is.

Ano

ngayon

?“ malamig na sambit ni Roks habang nakasulyap ng madilim kay Deniri.

“What the heck?

Malaking

scandal ’yan

Roks

!

Madadamay

ang

mga

Montego

sa

gulo

ng Grison at Dela

Veja

.

Magagalit

sina

Tita

kapag

nalaman

n’ya

’yan ..“ nag h-hysterical na sambit ni Deniri kaya mas kinabahan ako sa naging asta niya dahil ngayon ko lang narealize na posible ngang madamay sila sa gulong ’to at kapag umamin kami. Malaking kahihiyan sa Montego ’to.

“I can handle this,

walang

madadamay

kahit

sino ..“ sambit ni Roks at patuloy na nilalagyan ng pagkain ang plato ko pero pinigilan ko na siya at inilingan.

“

Magagalit

ang parents mo

dito

Roks

. May

balak

kayong

umamin

?“ dissapointed na sambit niya.

“Yes, If she’s ready..” napatikhim naman ako at mas lalong nalungkot dahil ginagawa lang naman lahat ’to ni Roks dahil saakin.

“

Bakit

n’yo

ba ’to

ginagawa

?

Mapapahiya

ka

Roks

!

Mapapahoya

ang Montego!

Ano

nalang

sasabihin

ng tao?! Alam mo

namang

kung

anong

katayuan

ng

mga

Montego

sa

lipunan

!“ tumaas na ang boses niya at talagang nakakatakot na siya parang kahit anong oras ay babarilin niya kami sa sobrang inis niya.

Nagaalala akong tumingin kay Khalil pero walang reaksyon ang mukha niya habang nakatingin lang sa mommy niya. “I don’t care, this is for the sake of my

Klyte

..“ madumgit na saad ni Roks habang nakikipag sukatan ng tingin kay Deniri.

“This

unbelivable

.

Nakakahiya

’to.. “ She laughed with no humor while shook her head.

“ Sorry..“ nahihiya kong sambit saka yumuko at nagumpisang nangingilid ang luha ko.

“ Bakit

ba—.“

“

Deniri

! Stop it!

H’wag

natin

silang

pakialaman

. They have personal issue..“ mahinahon pero may diin na saad ni Khale sa kaniya.

Natahimik siya pero rinig ko ang bilis ng paghinga niya. Nagsimula na kaming kumain at si Roks at Khale lang ang naguusap samantalang pareho kaming tahimik ni Deniri.

Hanggang sa natapos na kami kumain. Nagusap sina Roks at Khale sa pool area samantalang ako ay nandito sa guestroom kung saan ako naligo atnag m-make up para matakpan ang ibaba ng mata ko na paga na pinahiram saakin kanina ni Deniri.

Napatingin ako sa hakbang na palapit saakin at namataan ko si Deniri rito. “ I’m sorry ..“ panimula niya at naupo sa tabi ng kama.

“ Ok lang ..“ matamis kong sambit sabay ngiti habang nasa salamin ang atensyon ko.

“Concern lang ako kay sayo at kay

Roks

kasi

magagalit

ang

mga

magulang

niya

dahil

malaking

kahihiyan

sa

mga

Montego

kapag

nalaman

ng

buong

publiko

na

pumayag

siya

sa

set up na

magpanggap

kayong

mag asawa.

Marami

kayong

nalokong

tao, You know their family

ayaw

na

ayaw

nila

ang

mga

gano’n

masyadong

kilala

at

malinis

ang

pangalan

nila

lalo

pa’t

mga

naninilbihan

sila

sa

taong

bayan at

gobyerno

…“ napatango tango aki dahil naiintindihan ko naman ’yun. Ang mga Montego ay kilala bilang mga pamilya na walang ginagawang masama at malinis ang pangalan dahil sila mismo ang nanghuhuli sa mga masama.

“I know, alam kong

malaking

gulo

ang

pinasok

ko at

dinamay

ko pa

siya

. Kaya

humihingi

ako ng

patawad

sainyo

..“ matamlay na saad ko saka sinulyapan siya.

“Wala

namang

problema

saamin

ni

Khale

. Ang

problema

talaga

ang

pamilya

namin

. Sana

ipagtanggol

mo

siya

sa

family

namin

at

sa

publiko

kapag

umamin

na kayo.

Linisin

mo ang

pangalan

n’ya

dahil

makakaapekto

’to

sa

trabaho

at

pamilya

niya..“ Napapikit ako ng mariin at bumuntong hininga saka naglipstick na.

“ Oo

naman,

maraming

salamat

..“ saad ko. Natahimik kami ng ilang sandali bago na naman siya nagsalita.

“ Siguro

gwapo

at

maganda

ang

mga

anak

mo no.

Maganda

ka

tapos

isang

Grison pa ang

nakalahi

sayo.

Kamukha

ba ng ama?“ natutuwang tanong nito kaya nagulat ako sa pagbabago ng mood niya.

“Isa lang ang

anak

ko,

si

Ranch at

si

Dawina

naman ay

anak

ng

kaibigan

ko.

Pinalabas

lang

namin

na

anak

rin

namin

si

Dawina

para hindi

paghinalaan

ng

mga

tao na baka

si

Ranch ang

anak

namin

ni Rare kasi once na nakita mo

talaga

ang

anak

ko

kamukhang

kamukha

ng ama niya kaya

masisira

ang plano

namin

.“ sambit ko at sinusuklayan na ang maikli kong buhok.

“

Kapag

nagkabalikan

kayo nung Grison

tapos

nagkanak

kayo ng

babae

ipagkasundo

natin

kay

Khail

,

pwede

? Para

masaluhan

ang Montego na

dugo

ng

anak

nila

ng dugong Dela

Veja

at Grison. Perfect!“ nalaglag ang panga ko sa sinabi niya dahil parang sure siya na magkakaanak kami ng babae ni Rare.

“Hahahaha,

pwede

naman pero I’m not into arrange marriage gusto kong pakasalan ng anak ko kung sino ang mahal niya saka isa pa mukhang malabo na ’yung magkakaanak kami ni Rare..“ malungkot na saad ko dahil naalala ko ang mga nangyari sa relasyon namin.

“ Bakit mahal mo na ba si Roks? Sus, halata namang hindi eh.“ natatawang saad niya kaya napatanga ako sa sinabi niya.

“Ano na naman pinagtatanong mo kay Ath ha bebu?” napatingin kami sa pintuan ng kwarto at natagpuan namin doon si Khalil at Roks.

“ Ipinagkakasundo ko lang ang anak natin kapag nagkaanak sila ng babae!“tu wang tuwa na sambit ni Deniri sa dalawa kaya napatingin ako sa expresyon ni Roks na blanko.

“ Ipagkakasundo, eh magpinsan sila?“ tanong ni Khale saka lumapit sa asawa at inakbayan.

“Sino bang nagsabing Montego ’yun at kay Roks ’yun. Syempre doon sa Grison no!” mapangasar na sambit ni Deniri at tumawa ng nakakainsulto.

Nawala ang ngiti sa labi ni Khale at nailing iling nalang si Roks sa sinabi ni Deniri. “ Wala talagang preno ang bibig mo, bakit ba ako nabaliw sayo napakadaldal, Tss.“ malambing na saad ni Khale sa asawa at kinulong sa mga bisig nito kaya napangiti ako.

“ Ath, let’s go home. They are waiting us..“ sambit naman ni Roks saka lumapit saakin. habang umiigting ang panga.

“Uh, sige. Alis na kami Deniri at Khale. Salamat, godbless sainyo..” nakipag beso ako sakanilang dalawa at niyakap sila.

“Roks, give my number to her huh..” malambing naman na saad ni Deniri at niyakap ’to.

“For what?” nakataas nakilay na tanong ni Roks sakaniya.

“Chikahan kami sa future baby niya na magiging wife ni Khalil! Hahaha.” Napailing iling nalang si Roks at ginulo sng buhok ni Deniri.

“Tss, lakas mo mang asar. Let’s go Klyte ..” saad ni Roks saka tinap ang ang balikat ni Khale. “Balitaan mo kami sa nangyayari Roks.” seryosong saad ni Khale na tinanguan lang ni Roks.

Hinawakan ako ni Roks sa kamay at iginiya palabas ng mansyon. “Bye na kay Tito at sa future byenan mo Khalil..” pahabol ni Deniri kaya tumakbo palaput saamin si Khalil at hinalikan ang pisnge namin ni Roks.

“ See you again Khalil ..“ sambit ko bago kami lumabas ng mansyon at sumakay na sa kotse. Kumaway pa ako sakanila habang nakabukas bintana.

Nang sumarado na ang bintana at umandar na ang sasakyan ay nagsalita na ako dahil ayaw kong maging tahimik ajg buong byahe namin na sobrang haba.

“ Simula kagabi ka pa raw doon sa mansyon, bakit ’di mo ko pinuntahan?“ kyuryoso kong tanong dahil gusto ko na talaga malaman ang mga nangyari kagabi.

“I don’t want to disturb your moments. You deserve to talk .” mahinahon na saad niya habang nasa daan ang atensyo niya.

“Huling naalala ko naging magkapartner kami sa sayaw ni Rare tapos nagwalk out ako at pumunta ako ng Cr saka ko naabutan si Aliyah doon nagkasakitan kami hanggang sa nawalan ako ng malay .” sambit ko habang inaaalala ang mga nangyari bago ako magising na nasa kwarto na ako ni Rare.

“I let him to dance you Ath but when you walk out I followed you ang kaso naunhan ako ni Rare. He badly wants to talk to you Ath kaya hinayaan ko na, satingin ko para sa ikabubuti mo naman ’yun…” mahinahon niyang saad kaya bumilis ang tibok ng puso ko at parang bigla akong nanlambot sa sinabi niya kaya hindi na ako nakapagsalita.

“ Buong gabi nasa labas ako ng mansyon hinihintay kita para hindi maghinala si Amirah na nawawala ka..“ bakit niya ginagawa ’to? Bakit pinagtatakpan niya ako? Bakit parang pinipilit n’ya kaming magkaayos ni Rare?

“What did you say to her ?” nagaalalang tanong ko.

“I said we’ll having a date and we’ll not go home. She believe with me.” napakagat ako sa labi dahil talagang pinagtakpan niya ako para makapag usap kami ni Rare.

“Bakit mo hinayaan na makapag usap kami? Bakit mo ‘ko pinagtakpan kay Amirah?’’ nagtataka kong tanong habang nakatingin sakaniya kaya sumulyap siya ng mabilis saakin.

“Because I love you as I’ve told you, I’ll do everything for your sake and I know this is good for you..” nangingilid ang luha ko dahil sa sinabi niya kaya agad kobg pinahid ang luha ko at bumungtong hininga.

“ What’s your next plan ?“ tanong ni Roks saakin.

“Hindi mo ba itatanong kung anong pingusapan namin ?” matamlay kong sambit pero nginitian niya lang ako pero ang mga mata niya ay halata ang pagkalungkot.

“Nah we talked. Nakapagusap kami kahapon bago siya umalis, he explained to me everything about the truth. Sinabihan niya akong bantayan ko kayong magina ko dahil pinaparaya ka niya saakin ng buong puso niya..” mapait na sambit niya kaya hindi ko na napigilan ang luha kong nagsituluan.

“ Anong sinabi mo?“ napipiyok kong sambit.

Inabot niya ang tissue at ibinigay ’to saakin. “ I answered Yes, wala akong kahit anong sinabi tungkol sainyo ni Ranch ayaw kitang pangunahan..“ mahinahon na sambit niya kaya napapikit ako ng mariin dahil kumikirot na naman ang puso ko.

“Alam mong puro kasinungalingan ang sinasabi saakin ni Amirah?” matigas kong tanong at yumukom ang kamao ko.

“ No but I suspected. I have this bad feeling with Amirah since she planned about your revenge with the Dela Vejas’s and to your EX boyfriend and you that I’m not agree with that. At mas nakumpirma ko nga noong isang araw na traydor ’to at may balak sayo..“ seryoso niyang sambit kaya napakagat ako saaking labi.

“What do you mean?” nagtataka kong tanong.

“I heard her talking someone with her phone when We visted them in the Namuaco’s mansion .” sambit ni Roks saka sulyap ng mabilis saakin.

“Anong pinagusapan nila .” kinakabahan kong tanong at talgng namumuo na sa dibib ko ang matinding galit.

“Hindi ko na rinig ang boses ng kausap niya pero ang natatandaan kong sinabi niya na ’

Maghintay kalang inililihis ko ang plano namin, gusto kong mafocus siya sa pagpapabagsak sa sarili niyang pamilya para hindi na niya planuhin na pagbagsakin si Rare..’

That’s the exact statement that she says.“ natulala ako sa mukha ni Roks at napasuklay saaking buhay gamit ang kamay ko.

“Ayaw nilang gantihan ko si Rare ?” naguguluhang kong puna.

“Yeah maybe they care for Rare so much or the caller was inlove with Rare..‘’ natahimik alo lalo na nang pumasok sa isipan ko si Aliyah at Abigail dahil sila ang alam kong baliw kay Rare pero pwede rin namang si Dra.Daez ang kasabwat at kausap ni Amirah.

“ Kaya ba hindi sinasabi saakin ni Amirah ang plano namin kung paano ko gagantihan si Rare? Pinagdonate niya lang tayo sa charity ’yun lang then sinabi niya sa susunod daw na step namin ay kapag nagkaroon nalang ng Charity event pero nang magkaroon sinabihan niya ako naipagpaliban muna ang plano para hindi halatang may ginagawa kaming masama laban sa founder ng AKG samantalang sa Dela Veja nakailang step na kami para mapabagsak ’to..“

sambit ko at unti unti ng nag karoon ng konklusyon sa utak ko. siguro kaya ayaw niya rin akong ipakausap sa mga kaibigan o kahit sa kung sino dahil ayaw niyang malaman ang totoo.

“ Yes ..“ sumasangayon na usal niya.

“Sinabihan lang nila ako na magiging pain para kumagat ang pamilya ko sa plano namin and pagkatapos daw noon wala na akong gagawin kung hindi hintayin na mapabagsak sila..” nanggigil kong sambit.

“Yeah she just using you Klyte. She knows your weakness at ginamit niya ’to para makaganti siya sa Dela Veja because she really believe na ang Dela Veja ang may kasalanan sa nangyari sa Mindanao..” nagtataka tuloy ako kung totoo bang pamilya ko ang may sala sa nangyari sa Mindanao dahil mali mali naman ang pinagsasabi ni Dra. Daez.

“Hindi kaya kasabwat niya si Doctor Daez..” naghihinala kong saad saka napahawak saaking baba.

“Who’s that?” nagtataka niyang tanong.

“Siya ’yung Ob-gyne ko at siya rin ang nagsabi saakin lahat ng sikreto ng pamilya ko at ang mga panggamit daw saakin ni Rare which is mali naman dahil noong nakapagusap kami ni Rare ay pinaliwanag niya saakin lahat. ’Yun din ang nagsabing patay na si Ranch kaya nadepress ako..” galit na usal ko at bumibigat na ang paghinga ko .

“You’re right, you have a point..” tumatangong saad niya habang nasa daan pa rin ang atensyonn niya.

“Nagtataka rin ako kung paano niya nalaman ’yung ginawa ng Dela Veja sa Mindanao. Malaking sikreto ’yun at malaking posibilidad na si Dra. Daez ang nagsabi sakaniya noon pero itinanggi niya. Noong nalaman kong buhay si Ranch nakausap ko si Amirah noon at pilit kong sinasabi sakaniya ang tungkol kay Dra. Daez, na siya ang nagsabi na namatay na ang anak ko pero eto ngayon si Ranch buhay na buhay kaya sinabi ko na niloloko ako ni Dra. Daez at possibleng mali lahat ng impormasyon na sinabi niya saakin pero pinagtanggol siya saakin ni Amirah dahil posible daw na mali lang ng impormasyon na binibigay sakanila ng nakakataas which is Rare ang may hawak ng kaso ko, pinipilit niyang sabihin na baka mali ang binigay na impormasyon sakanila para mas mapalala ang kalagayan ko. And sinabihan din ako ni Amirah na si Rare ang nagpalabas na patay na ako pero hindi ’yun totoo..” napapikit ako ng mariin at gustong gusto ko ng gumawa ng action at pagsasampalin si Amirah. Napaka impakta niya.

“ They both want to destroy your family? I understand Amirah but nah with Doctor Daez..“ napantango tango naman ako dahil kahit ako hindi ko magets.

“ Yes I don’t know her pero nagawa kong maniwala sa mga pinagsasabi niya..“ malungkot na sambit ko.

“Couz she knows how to handle your emotion, as you said she’s doctor. Maaring hindi talaga siya Ob-gyne. Maaring Psycologist or ano.” paliwanag niya kaya nagtiim ang bagang ko.

“ Maybe..“ tipid na sagot ko habang nakatulala na.

“And its possible too na may nagbayad lang sakaniya. Napaka daming kaso na nahahawakan ng gan’yan ng pamilya ko at kahit ako mismo meron na. Gumagamit ang mastermind ng isang tao para masisi sakaniya ang lahat kapag nagkagipitan kapalit ng pera ..” napatango ako sahil may punto siya. Maaring gan’yan nga ang ginawa.

“Sino naman kaya? Wala na akong alam kung sino pa ang galit sa pamilya namin..” malungkot kong saad at pinagdikit ko ang palad ko saka bumuntong hininga.

“You should to talk to your family..” napakagat ako sa labi dahil sa sinabi niya. Nakakahiyang humarap sa pamilya ko pagkatapos nang mga ginawa ko sakanila. F-ck sh-t ka self.

“Yes, I need to talk to them. Kailangan kong malinawan sa lahat. I need to hear their sides too..” malamyos kong saad.

“But you need to act. Kailangan ipakita mo kay Amirah na wala ka pang alam, at itutuloy mo ang pagganti habang iinimbestigahan natin kung sino sino ang kasangkot sa gulong ’to, We have so many connection, my brother is a dectective and my tito is one of the best investigator, malaki ang maitutulong nila..” mapungay pungay kong tinignan si Roks at inilingan.

“ Roks, no. Kayang kaya ko ’to, ayoko ng mainvolve ka pa kahit na ang pamilya mo. Malaki na ang utang na loob ko sa ’yo masyado. Tama si Deniri magagalit ang pamilya mo lalo na kapag nadawit ang pangalan ng mga Montego sa isang malaking kahihiyan na ’to. Ngayon kolang napagtanto at ’di ko inisip ang kalagayan mo. Ginamit kita at nabulagan ako sa galit ko. Niwala akong pakialam kung maapektuan ka ba. “ malungkot na saad ko.

“I told you I’ll do everything for you to see your smile. I will be with you in every situation. I know Atarah, you’ll not love me back. Alam ko kung sino pa rin ang laman n’yan. If Rare can set you free for your happiness, I can do that also. I will do anything for your happiness. I can leave this world for your happiness. I am ready to leave you for your happiness…” matamis niyang sambit kaya mas piniga ang puso ko dahil sa sinabi niya at sa isang iglap biglang nagsituluan ang luha ko.

“ I’m sorry Roks..“ malungkot kong saad.

“ Don’t say sorry Klyte. Mas gugustuhin ko pang ako ang masaktan at malungkot kaysa ikaw. You and Ranch deserve to be happy. You both deserve to have a complete family at kahit gaano ko pa kagusto na magkaroon ng parte sa puso ni Ranch alam kong hindi na. Kahit gusto kong tumayong ama ni Ranch habang buhay ay hindi maari dahil alam kong mahal mo ang ama niya at may pagasa pa kayong magkaayos kaya ginagawa ko ’to..“ malungkot na saad niya.

“ R-roks naman..“ nahihirapan kong saad.

“ Don’t cry my love. I’m hurt when I see you crying because of the pain.I want you to be happy and I’ll help you to get back your Rare. I said ‘I love you’ to you doesn’t really mean that I want you to be mine. In fact, it’s another way of saying, ’I’m happy to see you happy with someone you love even if it’s killing m

e.’ So I guess I love you.“ sambit nito saka hinawakan ang aking kamay at pinisil pisil ’to dahilan para magunahan nanaman ang mga luha ko pababa sa pisnge ko.

---

Nyang note; Tatlong chapter ang iu-update ko ngayong araw! Godbless you. Enjoy reading.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 56

Atarah’s

POV

ILANG oras kami nagb-byahe ni Roks at nakarating kami alas tres na ng hapon sa condo nito kasi talagang malayo ang Cam Sur dito.

“ Mama !“  salubong nang anak ko habang patakbo papunta saakin  pagkapasok pa lang namin sa pintuan ni Roks.

“Baby, I miss you..” malambing kong sambit at hinalikan ang buong mukha ni Ranch.

“Where did you go?

Bakit

hindi

n’yo

po ako

sinama

ni Papa..“ malungkot na saad niya. Namumula ang kaniyang ilong at pisnge halatang kagagaling sa iyak nito.

“Nag date

nga

kasi sila hahaha. Want mo na ba ng

kapatid ?“ sabat ni Amirah na ngayon ay nakaupo sa sala.

“Shut up,

Amirah

..“ bawal ni Roks sakaniya at kabiglaan nalang nabuhay ang galit sa sistema ko nang marinig ko ang boses niya.

“Oh my god

Roks

,

badtrip

ka

? ’Di

ka

ba

nakascore

mahina

ka

talaga !“bumigat ang paghinga ko saka sumulyap kay Amirah saka pinigilan kong samaan siya ng tingin dahil magtataka siya ay maghihinala.

“

Amirah

, may

mga

bata

tumahimik

ka

nga

..“ suway ni Aida bago lumingon saakin na mukhang kakatapos lang magluto. “ Ang

hirap

patulugin

ni Ranch

kagabi

umiiyak

kinabahan

ako

syempre

baka baka

atakihin

na naman ang

sakit

niya..“ napabuntong hininga ako at sinulyapan ang anak ko.

“ I thought you’re big boy na

Anak

? Why did you cry, I told you we soldier don’t cry..“ malambing na saad ni Roks saka kinuha sa bisig ko si Ranch.

“I just miss you and Mama.” nakangusong saad ni Ranch kaya napangiti ako.

“Aw, kiss Mama.”   sambit ko at inilapit ang mukha ko sa labi niya na hinalikan niya naman ng marami.

“Kiss papa too!” usal naman ni Roks  kaya siya ang hinalikan ni Ranch. Ang sweet niya. Paano kaya kapag nagkita na sila ng tunay na ama niya.

“

Kumain

na ba kayo?

Nagluto

ako ng

miryenda .“ tanong ni Aida na kalalabas lang ng kusina.

“Ah

oo

,

nabisita

rin kasi kami

sa

bahay

ng

pinsan

niya ..“ sambit ko saka ngumiti ng hilaw kay Aida saka sumulyap kay Amirah nanonood ng TV.

“

Talaga

ba? Wow!

Ikaw

Atarah

ha

lumelevel

up na

talaga

kayo..“ sambit ni Amirah at tumingin saamin kaya ngumiti ako ng mas hilaw pa sa hilaw. Plastic inshort. “What next?

Sa

parents naman? Hahaha.

Kailangan

naman kaya?“ panga asar pa ni Amirah kaya sumulyap ako kay Roks na nakakatitig saakin at bimabantayan ang galaw ko.

“Soon, after all your plans. I want to settle with her in Europe..” malambing na saad ni Roks kaya nagulat ako pero itinago ko ’yun dahil umaacting nga pala kami.

“ Omg? Kayo na?“ gulat ng impaktang si Amirah. Tuwang tuwa siya, kala mo talaga totoo. Impaktita siya.

“ Ofcourse

, I surprised her last night.“ malamig na wika ni Roks sakaniya saka naglakad  iyopaupo ng couch habang buhat pa rin si Ranch.

“

Atarah ?“ paniniguro ni Amirah kaya nangitngit ang ngipin ko dahil sa mukha niyang mukhang impakta, kung dati mukhang anghel ang tingin ko sakaniya ngayon demonyo na impkata na.

Sh-t ang impaktang ’to sarap hilain ng buhok. “

Oo

eh.“ hilaw na sambit ko at nginitian siya ng plastic.

“

Aba

napipilitan

kalang

?“ tanong naman ni Aida na nakakunot ang noo. I wonder kung may alam rin siya or baka kasabwat rin siya ni Amirah? Pero kasi madalas niya akong pinagtatakpan kay Amirah. Tss kailangan ko na talagang magimbestiga.

“ No

ofcourse

I love him.“ matamis kong sambit habang mabigat ang hakbang ko palapit sa impaktang ’to kaya ngumisi siya ng malaki.

“Kaya

siguro

maga mata mo no?

Umiyak

ka

.“ puna niya. Ang sarap isigaw na siya ang may kasalanan kaya paga ang mata ko. Gustong gusto kong sampalin left and right ang impaktang ’to as in. Kung hundi lang sinabi ni Roks na kailangan naming umacting. Nabigwasan ko na ng buhay ’to.

“Tears of joy

sawakas

inlove

na

ulit

ako .“ saad ko at naupo sa tabi niya saka hindi ko pinapahalata kung gaano ako kagalit.

“Good know that! Omg! Ranch did you hear that?” tuwang tuwa na sambit ni Amirah .

“Mommy loves Papa as a friend

Tita

. Don’t make it a big deal. Baba mo na po ako papa, I’ll play with Ate

Dawina

..“ malamig na sambit Ranch na ikinagulat ko. What’s wrong with my son? Bakit parang alam niya ang nangyayari?

Napatitig ako kay Ranch na ngayon ay nakikipaglaro na sa Ate niya.

“

Aba

, ’yan kayo kasi

paano

nyan

sasabihin

sakaniya

na kayo na?

Tulungan

ko kayo!“ Tumitig ako sakaniya. “ Wait

h’wag

kang

gagalaw

..“ saad ko kaya hindi siya gumalaw at mabilis na hinampas ang mukha niya na ikinagulat niya.

“Sh-t ang

laki

ng

lamok

, look at

Roks

sobrang

dami

niyang

kagat

rin

sa

mukha

..“ painosenteng sambit ko dahil halatado talaga ang palad ko sa mukha niya. Bumakat ’to ng bonggang bongga. Bagay lang sakaniya ’di ko na mapigilan sarili ko eh.

“

Oo

nga

no ..“ nagpipigil na usal ni Amirah habang ngumigiti ng hilaw saakin. Gusto kong matawa pero masisira lang ang plano namin kaya hindi ko na tinuloy.

“No need

Amirah

. We can handle this..“ sambit naman ni Roks na nakangisi kay Amirah.

“

Walang

nangyari

sainyo

?“ pangiiba sa usapan ni Amirah habanh pinagalaw ang panga at hinaplos ang pisnge.

“Wala pa,

masyado

pang

mabilis

’yun.

Bakit

ba

napakainteresado

mo?“ makahulugan kong sambit kaya nagulat siya sa sobrang kuryoso ko.

“Nah, I’m just happy you know

sawakas

magiging

maayos

na rin ang

buhay

mo..“ bumungisngis siya at sumulyap kina Dawina at Ranch na naglalaro.

“

Talaga

?“ malambing kong tanong.

“

Oo

naman! ’

Diba

Aida?“ masaya naman na tanong ni Amirah kay Aida pero si Aida ay parang mas nalungkot lang ang kaniyang expresyon.

“

Oo

nga

..“ pilit na ngiti na saad ni Aida kaya kinunotan ko siya ng noo.“ Salamat

..“ sambit ko habang nakasulyap kay Aida na ngayon malungkot na pumasok sa kusina.

What’s wrong? May alam ba siya?

“

Nga

pala,

nakakabwusit

ang

nangyari

kagabi

doon

sa

g-gong Rare na ’yun. Wala pa ba

tayong

next plan?“ sambit ko at binalik ang tingin kay Amirah.

“Wala pa

sangayon

, Chill

ka

lang hahaha.

Hintayin

natin

ang next charity event

nila

..“ maamong sambit niya na kala mo hindi impakta.

“

Ano

bang plano?“ diretso kong tanong at tinaasan siya ng kilay.

“

H’wag

mo ng

isipin

’yun. Ang

isipin

natin

ang Dela

Veja

sangayon

dahil

halos

maabot

kamay

na

nanatin

ang

tagumpay

..“ kumpirmado nga na ayaw niyang paghigantihan ko si Rare gusto niya sa pamilya ko lang ako mag focus pero anong dahilan? Ayaw niya na ba akong tulungan dahil Dela Veja ako o ayaw niya dahil may gusto siya kay Rare?

“

Bakit

ba tayo

masyado

nag f-focus

sa

Dela

Veja

? Gusto ko

sabay

mapapabagsak

si

Rare at

pamilya

ko..“ galit na saad ko kaya nginitian niya lang ako.

“Don’t worry

mangyayari

’yan.

Madali

lang naman

mapabagsak

si

Rare hindi

katulad

ng Dela

Veja

.“ mas dumilim ang tingin ko sakaniya at yumuyukom na ang kamao ko kaya huminga ako ng malalim.

“If you say so,

Ano

na ba next plan

sa

pamilya

ko?“ madiin kong tanong sakaniya.

“Kami na muna

bahala

ni

Namuaco

. Wala

ka

namunang

problemahin

pero

kailangan

mo

magaral

ng

kaunti

about

sa

busiess

n’yo

para

kapag

may

inattendan

kang meeting

edi

maganda

! “ mas nananaig ang galit ko kaya naramdaman kong umupo sa tabi ko si Roks at inakbayan ako. Tinignan niya ako sa mata na parang sinasabing ’ Chill

kalang

’

“Gusto kong may

gawing

move laban

sa

mga

Dela

Veja

.

Naasar

ako

sa

Akisha

na ’yun. “ galit na sambit ko hindi dahil sa Dela Veja kung hindi sakaniya.

“Don’t worry

kapag

unti

unti

ng

mawawalan

ng pera ang company

n’yo

ay doon

ka

magkakaroon

ng

papel

ulit

.

Ngayon

ay mag enjoy

ka

sa

buhay

may boyfriend!“ napahawak ako sa kamay ni Roks at parang kahit anong oras ay susugurin ko naang impaktang ’to.

“

Salamat

.

Sige

wait lang

pasok

lang ako

sa

kwarto

ha..“ saad ko at tumayo agad bago ko pa siya masaktan.

Pagpasok ko ay nanginginig ang kamay ko sa galit at sakit ng puso ko. Paano nagawa saakin ni Amirah ’to? Tinuring ko na siyang parang kapatid tapos siya ginagamit lang ako?

Napansin ko ang painting na mula sa auction kagabi na bili ni Rare nang kalahating milyon na nakasabit na ngayon sa dingding kaya nilapitan ko ’to at hinaplos haplos ko ’to dahil kaya napaiyak na naman ako.

Masyado akong nabulag sa galit at ’di ko na inalam kung totoo ba ang lahat ng nalaman ko. Kaya ngayon nag hihirap kaming lahat dahil sa katagahan ko.

Hinawakan ko ang  necklace namin ni Rare na suot ko  “

Mander

ko sorry…“ nanginginig kong wika.

Unti unti akong lumapit sa kama at napansin ko na nakalapag doon ang isang box at binusak ko ’to, tumambad saakin ang pearl necklace galing sa auction.. “ Rare, I will fix this.

Aayusin

ko ang

gulo

na

ginawa

ko.

Patawad

mahal ko.

Bubuin

ko

muli

ang

pamilya

natin

..“

°°°

KAHAPON ko pa plano noong paguwi namin ni Roks sa condo niya na dapat pupuntahan ko si Rare dito sa foundation para makapag usap kami sa lahat ng bagay bagay kaso pinigilan ako ni Roks, masyadong halata kung aalis nanaman kami kahapon baka makapansin na si Amirah matinik at matalino pa naman ang impaktang ’yun kaya napagdesisyunan namin na ngayon araw nalang.

“You’ll say that your son is alive?” nakasakay kami ngayon sa kotse niya papunta ng Foundation.

“Hindi ko alam Roks, hindi ko alam paano sasabihin..” sambit ko saka bumuntong hininga.

“Then anong paguusapan n’yo?” kunot noong tanong niya saakin habang pasalit salit ang tingin niya saakin pati sa daan.

“I don’t know too..” napakagat ako sa labi at marahan na napasandal sa upuan.

“You should tell him now Ath, habang walang nangyayaring masama. Maybe he’ll help you to find the mastermind of this game..” He’s right. Malaki ang matutulong saakin ni Rare lalo pa’t parang nasa isa kaming laro kung saan hinahanap namin kung sino ang pinaka manipulator.

“

Natatakot

akong

baka

magalit

siya

saakin

.“ malungkot na saad ko habang inaalala ang nga pagsusumbat niya saakin nang hindi ko siya pagkatiwalaan.

“ He

will get mad at you

ofcourse

because you kept his son and

dinala

pa

nito

ang

apelyido

ko. If I’m in his place, I’ll get mad at first but not too long because I love you at

hinding

hindi kita

matitiis

..“ naalala ko ang sinabi ni Rate na gusto niyang magalit pero hindi niya kaya dahil sobrang mahal niya ako.

“ Fight for him just like how he fought for you. If  Rare is the person that fills your heart with happiness and love, doesn’t he deserve to be fought for too? If he’s worth spending your life with, he’s worth fighting for.If you love him and you know for certain he loves you, of course you should fight for him.“ napanganga naman ako sa kaniya habang seryoso ang mukha niya habang nag d-drive.

“Just because he said goodbye doesn’t mean it’s over. It just means you have even more incentive to fight for him. As long as you hold on and keep fighting, it’s not really over yet. As long as you still love him, don’t let the relationship be over forever and this means it’s time to fight and show him exactly how you feel. It will take more than words, so be ready to fight hard to prove you mean what you say…” natahamik naman ako at parang biglang nilamutak ang puso ko dahil sa sinabi niya.

“ Klyte, Always remember that fighting for someone you love isn’t some outdated concept or myth. It’s something you sometimes have to do to keep the one you love most. It’s not always easy, but it’s always worth it.“ mapait niya akong sinulyapan at nginitian bago binalik ang tingin sa daan.

“Roks, why are you saying this? Paano ka?” napiyok ako bigla dahil sa nangingilid na ang luha ko.

“ You know Klyte, As long as you’re still in love with one person, you’re not going to be happy with anyone else.  You’ll be miserable with someone that you don’t love.When you’ve found your soulmate, no one else will make you quite as happy. You might be content, but it’s not the same. You’re not just fighting for someone you love, you’re fighting for your own happiness  Klyte..“ traydor ang luha ko parang si Amirah dahil nagsituluan na pababa ng pisnge ko ito.

“Roks naman eh..” alam kong sobrang sakit para sakaniya habang sinasabi niya ’yan pero mas pinili niyang sabihin ’to para sa kapakanan namin ni Rare. F-ck I don’t deserve his love.

“From the very first moment I realized that I love you I said to  myself to make you happy in every possible way that’s why I’ll set you free even I got hurt I’m willing to be hurt just to make you happy with him…” lumakas ang paghikbi ko habang siya ay inaabutan lang ako ng tissue.

“I’ll help you both to fix your relationship. You both felt so much pain ang now you both deserve to be happy..” mas lalo akong napaiyak dahil sa sinabi niya, I really don’t deserve his love I cause him so much pain.

“You martyr!” madiin kong sambit at pinpunasan ang mata kong nagluluha.

“Because I love you, What do you want Klyte? Ipaglaban pa kita kahit alam kong talo na ako?  Ipilit ko pa ba ang sarili ko sayo kahit hindi ka naman magiging masaya sa piling ko?” natahimik naman ako at iniwas amg tingin sakaniya saka tumingin sa labas.

“Let’s talk about this, masyadong mabigat sa atmosphere ..” sumulyap ako sakaniya at gano’n din siya saakin. Binibigyan niya ako ng pilit na ngiti pero halata naman sa mga mata niya ang sakit .

“Salamat sa lahat Roks, I don’t know how can I pay you..” malungkot na saad ko kaya umiling lang siya habang mapungay pungay akong tinignan .

“Just be happy with your life Klyte. Bayad na bayad ka na saakin..‘’ I do not deserve any of these, his time, his effort and his love. Napaka swerte ko sakaniya.

“After all the love and care you gave me, you deserve so much more. You deserve someone who will look at you in the eye and tell you ‘I love you’ and actually mean it. You deserve someone whose first thought in the morning is you and the same thing at the end of the day..” malambing kong sambit kaya nginitian niya lang ako pero hindi na siya nagsalita.

Natahimik na kami hanggang sa hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa foundation. Ipinark niya ang kotse at mabilis na bumaba para pagbuksan ako ng pinto. “ Thank you gentleman..“ sambit ko sakaniya pero nginisian niya lang ako.

Naglakad na kami papunta sa loob ng foundation .“Good afternoon Madam at Sir..” bati ng security guard kaya nginitian lang namin ’to.

“Good afternoon po!” sagot ko naman habang tinanguan lang siya ni Roks. Hinawakan ni Roks ang bewang ko at iginiya papunta sa front desk ng Foundation.

Maraming bumati saaming empleyado dahil kilala kami dahil nga member na kami ng foundation sapagkat ng donate kami ng pera. “Yes, Ma’am Good afternoon po! How can I help you?” tanong ng babae.

“Nandito ba si Rare? I mean si Mr. Grison?” formal na tanong ko pero umiling iling siya at nalungkot ng bigla.

“Nako, ma’am simula noong isang araw pa siya  ’di nabibisita dito. Busy po ata eh, baka nasa hospital po..” napaawang ang bibig ko dahil bakit hindi ko agad naisip na baka nasa hospital siya. Bakit foundation ang una kong pinuntahan.

“Ah ganon, nandito ba si Reeve, Presh or kahit si Kenji?” tanong ko kaya agad niyang chinecheck ang log niya bago sumulyap saakin.

“Si sir Kenji lang po Ma’am..” nakangiting saad nito kaya napatango nalang ako.

“Can you tell to him, that we are here. We just need to talk to him..” seryosong sambit ni Roks kaya mabilis na nagdial ang babae sa telepono.

“

Hello sir, are you busy? May mga naghahanap po sainyo si Mr. and Mrs. Montego…Ok po sige po..“

saad ng babae bago binaba ang tawag at nginitian ako. “ Xyclope ! Hatid mo naman sina Ma’am sa office ni sir Kenji..“ sambit niya sa isa pang babae.

“Let’s go ma’am sa second floor po naka locate ’yun..” usal nang inutusan niyang babae na si Xyclopesaka nginitian kami at iginiya papunta sa office ni Kenji.

At nang makarating na kami ay agad na kumatok si Xyclope sa pintian ng office ni Kenji. “ Come in..“ malamig na saad ni Kenji mula sa loob.

“Pasok na po kayo Ma’am..” magalang na saad nito.

“Salamat Xyclopes..” nginitian ko siya bago kami pumasok sa loob at naabutan namin si Kenji na pinaglalaruan ang ballpen niya habang paikot ikot ito sa swivel chair niya.

“ Kenji ..“ mahinahon kong sambit at inangat niya ang mga mata niya saakin at binigyan ako ng matalim na tingin.

“ What are you doing here? What do you f-cking want?“ matigas na ingles na saad niya kaya napabuntong hininga ako bago nagsalita.

“I just want to know where’s Rare.” binigyan ko siya ng paawang expresyon pero ngumisi lang siya saakin nang nagiinsulto.

“Why do you want to know?” sarkastikong tanong nito kaya napakagat ako saaking labi.

“I need to talk to him.” matigas kong sambit kaya dumilim ang tingin niya lalo saakin.

“ For what ?“ nangiinsultong tanong niya kaya nagtiim na ang bagang ko.

“Pwede ba Kenji, sabihin mo nalang hindi ako nakikipagbiruan..” inis ko ng sambit sakaniya kaya bingsak niya ang ballpen na hawak niya sa lamesa niya.

“Hindi rin ako nakikipag biruan Atarah, sa pagkaalam ko wala kayong kailangan pagusapan tungkol dito sa foundation. Kaya bakit mo siya hinahanap ha..” galit na usal niya kaya inis ko na siyang tinignan.

“This is not about business, this about the past !” galit na sambit ko sakaniya.

“They need to talk .” madiin na wika ni Roks kaya nabaling ang tingin ko sakaniya na ngayon ay seryoso ang tingin kay Kenji.

“Seriously? Pumapayag kang kausapin ng asawa mo ang ex niya ang tungkol sa past nila? T-ngina. Ano ba gusto n’yo? Ipamukha sa pinsan ko na kayo na talaga at wala na siyang pagasa?!” napansin ko na ang pamumula ng pisnge ni Kenji at pag tutubig ng gilid ng mata niya kaya pakiramdam ko bigla akong manghina. Hindi ko siya masisi kung magalit siya saakin ng ganyan dahil sa ginawa ko sa pinsan niya.

“ Just f-cking tell us.“ mahinahon pero matigas niyang saad kay Kenji.

“You don’t deserve to know where he is Mrs. Montego. Why do you fucking care anyway?  He’s just your asshole ex boyfriend..” galit na wika ni Kenji saakin habang yumuyukom ang kamao niya.

“ I beg you just tell me..“ nagmamakaawang saad ko pero inilingan at nginisian niya lang ako.

“H’wag mo na siyang guluhin. Hindi ka naman n’ya ginugulo ’diba? ’Yun ang gusto mo right? Now get out.. “malamig at puno ng pagpipigil na saad niya saamin.

“F-ck you! What’s your problem..” galit na sigaw ni Roks at hinila ang collar ng damit ni Kenji.

“Your Wife, Mr. Montgo. She’s my problem. She cause so much f-cking pain to my cousin and now hahanapin niya? Anong kagaguhan ’to. T-ngina n’yo!” galit na sigaw niya na umalingawngaw sa buong office niya hanggang sa nagsituluan ang luha niya.

“You don’t know anything jerk..” galit na rin na saad ni Roks kaya hinawakan ko ang braso niya upang patigilin.

“Punch me go!”

“Roks tama na..” nagmamakaawang saad ko kaya tinulak ni Roks si Kenii pabalik sa swivel chair niya.

“F-ck you both! Get out, kung ayaw n’yong ipakaladkad ko kayo sa mga guard ..” sigaw niya habang patuloy pa rin ang pagiyak.  Bakit kailangan niyang umiyak? May masama bang nangyari?

“ Let’s go.“ malamig na sambit ni Roks at hinila ako palabas ng office ni Kenji habang ako pasulyap sulyap ako sa umiiyak na si Kenji.

Natulala ako habang iginigiya ako pasakay ni Roks sa elavator hanggang sa makababa na kami at makalabas na sa mismong building ng foundation .

“Shh, we’ll go to the hospital maybe he’s there and if not, we can ask her sister don’t lose hope.” pampagaan ng loob ko kaya ngumiti lang ako ng pilit at tumango.

“ Yeah . “ tipid na sambit ko at pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse niya. Buong byahe papunta ng AKG General Hospital ay tahimik lang ako at nagdadasal ako na sana nandoon si Rare dahil gusto ko na siya makausap.

Hindi ganoon kalayo ang AKG Charity Foundation at AKG General Hospital kaya after 10 minutes ay nakadating na kami.

As usual, pingbuksan ako ng gentleman na si Roks ng pintuan. Lumabas ako habang siya frustrated ang mukha kaya kinunotan ko siya ng noo.

“ Bakit ?“ nagtataka kong tanong.

“Flat tires .” umiigting ang panga na sabi niya kaya napatingin ako sa mga gulong at tama nga siya flat ’to.

“ Paano ’yan?“ nakanguso kong tanong at sumulyap sakaniya ng nagaalala. Bumuntong hininga siya at pinagsuklay ang kamay niya buhok niya.

“ Go inside, I’ll just fix it.“ sambit nito kaya tumango ako at ngumuso.

“ Sige..“ saad ko saka naglakad palayo sakaniya. Pumasok ako hospital ng taas noo.  Napalibot ang tingin ko sa paligid at talagang napakaganda ng hospital na ’to masyadong sosyal at mas malaki pa ’to kaysa sa St. Calisha.

Luminga ako sa paligid habang nagalakad ng diretso papunta sa nurse station para magtanong rito. Nang makarating na ako ay nagtanong ako sa nurse na nakatalikod saakin.

“Nurse nand—– nurse Sati ?“natigilan naman ako at napatitig sa nurse na biglang humarap ngayon. Ang laki ng pinagbago niya mas naging blooming ’to pero naging chubby siya ng kaunti.

Napaangat ang tingin niya saakin at agad na nanlaki ang mata niya.“Oh syet.” gulat na sambit kaya napangiti ako ng matamis sakaniya.

“Nurse Sati Remember me? Ako ’to si Atarah ..” tuwang tuwa kong sambit kaya agad niyang inilagay sa bibig niya ang kamay niya na gulat na gulat talagang makita ako ngayon sa harapan niya.

“Paano ba naman kita makakalimutan Atarah!?” Sambit niya at lumabas sa desk saka nilapitan ako.

“Dito ka pala nag tatrabaho?” masaya kong tanong at niyakap siya ng mahigpit dahil naging kaibigan ko sila at talag namiss ko sila ng bongga.

“ Oo malaki offer dito at gusto ni Dr. Rare na dito kami lahat na nagtrabaho kasi alam niyang kaibigan mo kami. Kasama ko nga dito mga kasamahan natin noon sa Marawi? Remember?“ napatango tango naman ako at talagang naexcite ang puso ko sa sinabi niya. Gusto ko rin sila makuta at mayakap.

“ Oo naman si nurse Eria, Dra. Ana Kaye. Dra. Elaiza at ang nga boys na sina nurse Jacquez, Dr. Cairo nakalimutan ko ’yung dalawa..“ saad ko nang mawala sa isip ko ang dalawang tahimik na doctor. I wonder kamusta na rin kaya ang kasamahan ko sa St. Calisha? Sina Dra. Aira, Dr. Kioh, nurse Mae and many more.

“Si Dr. Michael at Serio. Busy sila ngayon eh samantalang sina Dra. Ana Kaye, nurse Eria at ang mga boys ay night shift. Si Dra. Elaiza at ako lang ang morning shift. Sayang nga si Dra. Aira at Doc Kristan sa St Calisha parin nagta-trabaho..” bumalik ang mga alala saakin noong mga panahon nasa Marawi pa kami at nakikipaglaban sa mga terorista na hanggad lang pala ay kapayaan at hustisya.

“Ahh kaya pala..” natatango kong saad.

Nangangako ako sa lahat na namatay sa Mindanao na iimbestigahan ko talaga kumg totoo bang may sala ang Dela Veja sa nangyari sa Mindanao kasi nagkaroon ako ng pakiramdam na wala silang kinalaman at sinisiraan lang talaga nila saakin ang pamilya ko para mas mabuild ang galit ko.

“Ano nga pala sadya mo dito? Napanood ko presscon mo hindi talaga ako makapaniwalang buhay ka talaga.. Ikaw ba talaga ’to? Baka multo kalang ha..” natatakot na sambit niya kata natawa ako at nailing iling lalo pa ng lumayo siya ng bahagya saakin.

“Ako ’to, masyado lang talagang maraming nangyari..” mapait na sambit ko kaya ngumuso siya at bumusangot ng tuluyan.

“Ikaw ha, kunwari kapang ayaw mo kay Captain Gray Eyes! Siya rin naman pala napapangsawa mo! Hahaha.  Nasaan pala siya?”   mapangasar na puna niya kaya nawala ang ngiti sa labi ko. Paano kapag nalaman nilang hindi naman totoo na kami ni Roks, ano bang magiging reaksyon publiko?“

“Hahaha, nasa labas eh naflat gulong ng sasakyan namin ..” saad ko kaya napatango tango siya at luminga linga sa paligid.

“Aw, ang gwapo niya sa TV siguro mas gwapo siya lalo sa personal. Ikaw kasi eh parang mas lalo kang gumanda! Blooming iba ba magalaga si Captain Roks? Mas magaling?” pangaasar niya kaya sinamaan ko siya ng tingin na nagpahalak hak sakaniya kya napapatingin sakaniya ang mga ibang tao na dumadaan.

“Baliw ka. Nandito ba si Rare ?” tanong ko kaya natigil siya sa pagtawa.

“ Bakit? H’wag mong sabihin mangangaliwa ka kay Captain Roks. Bad ’yan..“ naiiling niyang saad habang pinapagalaw ang mga daliri sa harap ko.

“May paguusapan lang kami ..” mahinang sambit ko kaya tumango siya.

“Hahaha, sayang kayo no. Kala ko hanggang dulo na kayo kaso si Captain Roks ang winner hahaha. Alam mo ba mukhang baliw pa rin sa’yo si Doc kasi kahit hindi sinasabi saamin kung ano ibig sabihin ng AKG alam naman naming lahat na ibig sabihin nu

n Atarah Klyte Grison. Ang obvious!“ natatawa niya nanamang saad kaya napangiti lang ako ng tipid.

“ Ah talaga..“ pilit na usal ko.

“Sorry ang daldal ko naiilang kana ata. Ang alam ko wala si Dr. Rare, simula noong isang araw pa ’di pa siya pumapasok pero nangdyan naman si Dra. Reeve. Tanungin mo nalang sa second floor ang office niya. Tanong ka nalang sa mga makakasalubong mong nurse or doclr ’di kasi ako makaalis dito. Bawal eh..” ngumiti langa ko ng matamis at tumango.

“Ok lang salamat. Balikan kita later bigay ko number ko para hangout tayo soon..” lumaki ang ngiti niya sakaniyang labi kaya gano’n din ang ginawa ko pabalik sakaniya.

“Sige ha! Tawagin ko si Dra. Elaiza tapos balitaan ko ang iba hihi.” Tumango nalang muli ako sakaniya saka nginitian bago siya tinalikuran

Naglakad ako papunta ng elavator. Pinindot ko ang button para bumukas at pagbukas nito ay tumabad saakin sakaysakay nito na isang babae na naka mask at hoodie.

Sa mata palang sovrang pamilyar niya na. Paano ko nga ba makalalimutan ang mata ng babae na sumira ng buhay ko. “Doctora Daez ..” sambit ko.

Hindi niya ako pinansin at mabilis na lumabas ng elavator saka naglakad ng mabilis palayo saakin.

“Wait Doctora Daez!” halos takbuhin ko na ang hallway dahil tumatakbo na rin siya para mahabol ko ’to pero bigala akong tumama sa isang nakasalubong kong babae kaya napaupo ako ng malakas sa sahig at ganoon rin pero mabilis lang akong  tumayo at naglakad ng sobrang bilis saka ’di na inalintana ang nabangga kong babae.

Napalinga linga ako sa paligid nang makaabot na ako sa entrance ngunit wala na akong nakitang Dra. Daez kaya frustrated akong napasipa sa hangin.

“ Ma’am may problema ba?“ tanong ng security guard.

“Nakita mo ba ang babae na nakamask tapos naka hoodie ?” sabik na sabik na tanong ko habang luminga linga pa rin sa paligid.

“Naka ma’am, ’di ko napansin eh. Bakit po ba ?” sambit guard habang luminga linga rin.

“ ATARAH!“ napalingon naman ako sa tumawag ng pangalan ko at namataan ko ang galit na si Mikee palapit saakin.

“Ano bang problema mo ha?” galit na saad niya kaya napatingin ako sa paligid. Pinagtitinginan na kami ng iilang tao pati na rin ang guard.

“ Mikee..“ nagaalala at naguguluhan kong tawag.

“ Gan’yan na ba talaga ka rude ang ugali mo? At kailangan mo pa akong bangain at hindi mo pa ako pinansin o tinulungan man lang !“adiin na usal niya at unti unti kong napagtanto na siya pala ang nabangga ko.

“No, m-may hinahabol lang ako..” mauutal kong saad dahil sobrang galit niya saakin. What the hell ngayon natatakota ta nahihiya ako sakaniya. Sh-t.

“Ang laki laki ng daan Ath tapos babangain mo ’ko halata naman na sinasadya mo eh..” galit na sigaw niya at gusto niya talagang gumawa ng eskandalo kaya naginit ang ulo ko dahil sakaniya kasi hindi ko nahabol si Florely Daez.

“ Hindi nga sabi eh?! Hindi ka ba makaintindi?! May hinahabol akong importanteng tao at dahil paharang paharang ka sa daan ’di ko siya naabutan!“ galit na sigaw ko rin sakaniya kaya nasaamin na lahat ang atensyon ng tao.

“Ma’am tama na po ’yan ..” awat ng guard saakin at hinawakan ang braso ko pero iniwas ko ’to at masama siyang tiningnan.

“Sino ka?  Hindi ikaw ang Atarah na bestfriend ko. Hindi niya ako sinisigawan. Kahit gaano siya kagalit sa magulang niya at sa buong pamilya niya ginagalang niya pa rin ang mga ’to. At mas lalong hindi siya mahilig manginsulto ng tao ..“malamig na saad niya at unti unti kong naalala ang mga scene noong party kung saan inaway ko at binastos ko ang lola ko saka ininsulto ko si Abigail.

“Mikee..” nasasaktan kong wika.

“Hindi na kita kilala. Siguro nga patay na talaga ang bestfriend ko..” mapait na sambit niya bago ako tinalikuran at bago ko pa siya mahabol ay may humawak na ng braso ko.

“Klyte..” napatingin naman ako sa humawak na si Roks at namataan ko ang mukha niyang labis ang pagaalala kay kinunutan ko siya ng noo.

“Bakit ?” naguguluhan kong tanong.

“Ranch was rushed to the hospital ..” nalaglag ang panga ko at biglang gumuho ang mundo ko dahil sa sinabi niya. Parang biglang tumigil ang oras pati na rin ang pagtibok ng puso ko.

Ang anak ko. Please no.

“Sh-t L-lets’go..” nahihirapan kong saad dhail naninikip ang dibdib ko at nagsisituluan ang luha ko.

“Let’s just ride to a cab, my car’s wheel is not still ok..” napatango nalang ako at akmang maglalakad na kami nang may pumigil saamin.

“ Wait, Sumakay na kayo saakin. Dala ko ang kotse ko. Hatid ko kayo. Tara na..“ nagaalalang sambit ni Mikee.

---

Nyang note: Pangalawang update for today! Mamaya na ang next, bawi ako kasi ilang araw akong ’di na kapag update hahaha. Godbless you all. Enjoy reading.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 57

Atarah’s POV

TUMAGAL ang titig ko kay Mikee habang naguunahan na bumaba ang mga luha ko sa pisnge ko kaya pinagtaasan niya ako ng kilay at inirapan.

“ Ano tutunganga ka nalang d’yan? Ayaw mo? Tataasan mo pa ang pride mo?“ mataray na sambit niya kaya napabuntong hininga ako saka napasulyap kay Roks.

“Let’s go..” sambit ni Roks saakin saka hinahawakan niya ang kamay ko kaya hinayaan ko nalang siyang tangayin ako.

“Dito nakapark ang kotse ko..” ang bigat ng puso ko at parang gusto ko nang bumigay dahil sa balita ni Roks.

Panginoon ko, Hindi naman siya mawawala saakin diba? Sandaling panahon ko palang siyang nakakasama eh. Hindi siya pwedeng mawala kasi bubuin ko pa ang pamilya namin, sasabihin ko pa sakaniya kung sino ang tunay niyang ama.

Nang makarating na kami sa parking lot ay tumapat kami sa isang BMW na sasakyan. “ Sige na d’yan na kayo pareho sa likod , daluhan mo ang asawa mo Roks..“ seryosong saad ni Mikee at pumasok sa driver seat samnatalang pinagbuksan ako ni Roks ng pintuan sa backseat at inalalayan na makapasok.

Hinang hina ako at patuloy ang pagiyak ko habang nasa bisig ako ni Roks. “Hindi naman mawawala ang anak ko ’diba..” nanginginig kong saad

“No Klyte, Ranch is a strong boy and you know that..” sambit ni Roks saka inaalo ako habang hinahagod hagod ang likod ko.

Alam kong malakas ang anak ko dahil sa loob ng siyam na buwan sa sinapupunan ko kahit anong nangyari saakin ay hindi siya bumitaw at sa paglabas nito sa mundo sinalubong pa siya ng samu’t saring sakit. Buong tatlong taon nilalabanan niya ’yun ang kaso paano kapag hindi niya na kayang lumaban? Paano kung napagod na ang anak ko.

“Saan bang hospital ?” tanong ni Mikee kay Roks.

“ AUF ..“ tipid na sambit ni Roks habang nasaakin ang atensyon nito.Inistart na ni Mikee ang sasakyan at nakikita ko pa ang pasulyap sulyap niya sa rear mirror at halata ang matinding pagaalala niya saaki. “ Sino bang nagsabi. Sino kasama ni Ranch sa hospital ngayon?“ napipiyok kong saad dahil sa matinding paghikbi ko.

“ Aida. He had difficulty in breathing again, his nose bleed and suddenly he loss his consciousness..“ bumigay ako at napasandal ako nng tuluyan sa braso niya habang lumalakas ang iyak ko. “Anak ko ..” nanginginig kong saad.

“ Shh, He will be ok Klyte, God has a plan. We need to trust and believe at him..“ napatango tango nalang ako hanggang sa buong byahe ay umiiyak lang ako.

Hindi ko kakayanin kapag nawala ang anak ko. Feeling ko mad-depress na naman ako kapag nangyari ’yun. Tuluyan ng masisira ang buhay ko kapag nawala pa sa piling ko ang anak ko na siyang buhay ko.

After 15 minutes, nakarating na rin kami sa AUF. Hindi na ako naghintay na paguksan ni Roks ng pintuan. Lumabas agad ako sa sasakyan at ’di ko na sila hinintay at nagmadaling tumakbo papasok ng hospital.

“Atarah!” sigaw ni Mikee pero hindi ko ’to nilingon at patuloy ang takbo ko sa loob hanggang sa makarating ako sa nurse station. “Nasaan ang anak ko? Ranch Aberrant Montego!” nanginginig kong wika sa nurse na kaharap ko.

“Ma’am nasa ER po, kumalma po muna kayo he’s und––.” mahinahon na sambit niya pero pinutol ko na ang sasabihin niya.

“Nasaan ang ER?!” hindi ko na nakontrol ang emosyon ko at sinigawan ko na siya dahilan para pagtinginan na ako ng mga tao.

“I’m sorry for her behavior, ou son was in critical situation..” paumanhin ni Roks sa nurse habang dinadaluhan ako.

“Uh–o-k lang sir naiintindihan ko po. Doon po sa dulo ang ER..” nauutal na sambit ng nurse habang nakatitig lang ’to kay Roks.

“Roks and Atarah. I think she’s your friend? Am I right? Andami kasing body guard eh..” sambit ni Mikee habang nakatingin sa left side niya napatingin kami doon at namataan namin si Aida na nakaupo habang umiiyak.

Hindi na ako nagpatumpik tumpik pa at tumakbo na palapit sakaniya.

“Ano bang ginawa n’yo? Naglaro ba siya? Umiyak ba siya? Napagod ba? May nakain?” salubong ko agad at naupo sa tabi niya habang niyu-yugyog ang magkabilang braso niya kaya mas naiyak lang siya.

“Klyte, stop it.” naramdaman ko ang pagpigil ni Roks sain dahil hinawakan niya braso ko.

“Sumagot ka Aida?!” galit na sigaw ko. Alam kong hindi dapat ako magalit sakaniya dahil ako lang naman ang humihingi ng pabor na alagaan niya ang anak ko pero hindi ko lang galaga macontrol ang sarili ko lalo pa’t halo halo na ang emosyon na nararamdaman ko.

“Noong umalis kayo ni Roks ay nakatulog siya sa sofa at nang magising siya tahimik at matamlay ang kala ko wala lang sa mood dahil kagigising pero lumipas ang sampung minuto napapansin ko na wala pa rin siya sa wisyo at ’di nakikipag laro kay Dawina kay tinanong ko kung anong nangyari? May nararamdaman ba siya ng kung ano pero sinabi niya wala naman nagugutom lang daw siya kaya pinaghanda ko siya ng pagkain, ha ang nasa kusina ako ay sinundan ako ni Dawina..” napakagat ako sa aking labi at parang kahit anong oras mawawalan na ako ng malay dahil sa sobrang pagkahina.

“ Hinihila niya ang damit ko palabas ng kusina kaya sinundan ko nalang at doon ko nakita na namamalipit na si Ranch sa sahig dahil hindi na makahinga, humingi ako ng tulong sa mga body guards. Nilagay namin ng Oxygen niya at ilang minuto ay bumuti na siya, tinawagan ko kayong dalawa kahit si Amirah pero hindi ko macontact pero pagkatapos ng dalawang minutong ok siya ay biglang

dinugo ang ilong niya hanggang sa nag seizure at nawalan ng malay kaya itinakbo na namun dito sa hospital..“ natulala ako at bumilis ng sobra ang tibok ng puso ko na animo may humahabol dito.

Napasandal ako sa upuan at napasuklay saaking buhok habang mabigat ang paghinga ko. “F-ck! Dapat hindi nalang ako umalis, dapat binantayan ko nalang siya..” napapikit ako ng mariin at itinakip ko ang mga kamay ko sa mukha ko.

“Calm down Ath. Baka ikaw naman ang mapano..” sambit ni Mikee pero umiling iling lang at mas lalong napalakas ang hikbi ko nang yakapin ako ni Roks.

“ ’ Yung anak ko Roks! Hindi naman siya mawawala saakin ’diba? Babalik pa siya saakin ’diba? Magiging ok siya ’diba?“ hirap na hirap na usal ko habang umiiyak sa dibdib ni Roks.

“Everything will be alright. Ranch is a fighter. He can do it. A lot of times he have been in circumstances where we think he won’t be able to survive. But there’s always that hope where we believe God is with us and that he will never give trials If he know that you can’t handle it. Prayer works! We should believe in prayers and to our God.. Kylte..” hindi na ako nagsalita at nanalangin nalang nalang taimtim.

’Panginoon ko, patawarin mo ’ko sa mga naging kasalanan ko. Kung gusto niyo kong parusahan.Ako nalang po, h’wag na ang anak at mga mahal ko sa buhay dahil sa simula palang ako na talaga ang may kasalan.

’Kaya kong magdusa at tatanggapin ko po ang lahat ng parusa niyo pero h’wag naman pos sa gan’tong paraan, h’wag naman po ang anak ko ang pahirapan n’yo.

“ Sino nagbabantay kay Dawina?“ hinang hina ako nang idilat ko ang mata ko habang nakatitig sa kawalan.

“ Ang mga ibang body guards. Hindi kasi pwedeng pumasok dito ang bata..“ napatingin naman ako kay Aida na halatang pagod na pagod na.

“ Go home and rest Aida. Your daughter needs you..“ umalis ako sa pagkayakap kay Roks at huminga ng malalim at nilbot ko ang paningin ko pero hindi ko na makita si Mikee. Nasaan siya?

“ Sige, balitaan n’yo ko sa nangyayari. Hindi ko pa rin pala macontact si Amirah pero sasabihan ko siya kapag sinagot niya na ang tawag ko..“ pinanood ko siyang tumayo habang mapungay pungay at may mga luha sa mga mata ko.

“Atarah, kakayanin ni Ranch ’to kung magpapakatatag ka. Naiintindihan mo ba? Nandito lang kami para sainyong magina kaya dapat magpakatatag kayong pareho..” matsmis na sambit ni Aida at niyakap ako ng mahigpit.

“S-salamat..” nauutal utal ko pang saad sakaniya.

“ Naka van kayo?“ tanong naman ni Roks kaya tumango si Aida. “ Takcare Aida, ensured her safety..“ maotoridad na saad ni Roks sa mga body guard na magiging kasama ni Aida pauwi.

Pinanood ko silang maglakad palayo saamin at naanig ko rin si Mikee na papalapit sa pwesto namin habang may dalawa ’tong tubig at nang nakalapit siya ay agad niyang inilahad saakin ang hawak niya. “ Here’s the water..“ nahihiya at baka sa mukha na saad ni Mikee. Tinitigan ko siya sa mata pero iniwas niya lang ang tingin niya.

“ Miss, stay here. Samahan mo si Atarah I will talk to the doctor..“ saad ni Roks at tumayo sa kinauupuan niya sa tabi ko.

“Sasama ako..” nangingibig kong sambit dahil as in buong katawan ko nanginginig at nanlalambot.

“ Nah, just stay here Klyte. I will talk to the doctor, hindi mo rin naman ’to makakausap ng maayos kaya mabuting ako nalang.“ napakagat ako sa labi at pbinigyan siya ng paawa na tingin kaya gumalaw ang panga niya at umiling.

“Sige na ako na bahala sakaniya..” sambit ni Mikee saka naupo sa gilid ko at sabay namin pinanood si Roks kasama ang iilang body guards palayo saamin

“Atarah, uminom ka ng tubig. Kailagan mong kumalma..‘’ maotoridad pero soft na saad ni Mikee kaya napakagat ako saakin labi at pinipigilan na h’wag ng dagdagan pa ang mga luha na tumutulo sa mata ko.

Huminga ako ng malalim at ininom ang tubig na ibinigay niya saakin. “ Hindi pwedeng hindi maging maayos ang anak ko, hindi ko kakayanin pag may nangyaring masama sakaniya Mikee. Siya ang buhay ko at kapag nawala siya ay mawawala na rin ako.“ nagsimula nanaman na tumuloy tuloy ang paghikbi ko dahil nagsalita ako ng gano’n.

“ Mag dasal lang tayo Ath, eto lang ang makakapitan natin sa lahat ng mga pagsubok na dumadating saatin.“ napatingin ako kay Mikee na umiiyak na rin habang nakatingin saakin kaya niyakap ko siya mahigpit.

I missed my bestfriend so much.

“Maraming naging sakit si Ranch nang dahil sa kasalanan ko Mikee, ako ang dahilan bakit siya nagkakasakit ng gan’yan..” hinahagod hagod niya ang likod ko habang ako mas lalo lang naiyak sa balikat niya. “Kung sana pinakinggan ko ang side ng magulang ko at ni Rare ay hindi mangyayari ’to..” mahina kong saad habang nakatulala sa lapag.

“What do you mean?” napabitaw siya sa yakapan namin at tinitigan ako kaya napabuntong hininga ako. Ayoko ng magtago pa sakaniya, sasabihin ko na ang totoo.

“Hindi naman ako magkakacovid-19 kung hindi ako nagpunta sa kung saan saan noong malaman ko ang sikreto ng pamilya ko at ang tungkol sa panggami saakin ni Rare— .” pinutol niya ang sasabihin ko at nailing iling.

“Hindi too ’yan! Mahal na mahal ka ni Rare..” madiin pero umiiyak na saad niya kaya ngumiti ako ng mapait. “Alam ko at pinaniwalaan ko ’yun kaya eto ngayon ang nangyari ’to. Kung hindi ako naniwala doon at pinakinggan ko ang side nila hindi sana ako nagkaroon ng Covid-19, hindi ako mapupunta sa hospital at ’di magiging biktima sa nasusunog hospital. Hindi sana ako mad-depressed at hindi ko mailalabas ang anak kong maraming kumplikasyon dahil sa mga nangyari saakin…” hinang hina kong sambit at napasandal sa upuan dahil parang nahihilo ako bigla.

“Sandali, si Ranc ang anak n’yo n-ni R-rare?” gulat na sambit niya.

“Oo, Mikee siya ang anak namin. Ang Akala ko namatay na siya dahil sinabi saakin ng doctora noon bago pa man magkasunog patay na waw ang anak ko kaya noong napulot ako at dinala sa ibang lugar nawala na ako sa sarili ko. Nadepressed na ako ng tuluyan at napabayaan ko ang sarili ko, hindi ko alam na buntis pa pala ako..” pagod na pagod kong usal.

“Paano nangyari ’yun ha?” naguguluhan niya saad at pinunasan ang luha sa mga mata niya.

“ Naniwala at nagtiwala ako sa akala kong totoong kaibigan pero ang sarili kong, pamilya, kaibigan at ang mahal ko hindi ko pinagkatiwalaan.

Samadaling salita pinaglalaruan at pinagloloko ako ng mga tao para magamit nila ako sapaghihiganti. Oo naghihiganti ako kay Rare at sapamilya ko dahil maling impormasyon na nalalaman ko..“ sinulyapan ko ang laglag panga niyang ekspresyon.

“Hindi ko maintindihan. H’wag na muna natin pagusapan ’yan. You’re not in the good condition hindi mo ma explain ng ayos basta ang mahalaga alam ko na anak ni Rare si Ranch. Gad, this is unbelievable..” puna niya at tumitug sa kawalan habang umiling iling.

“ Alam mo bang nakapagusap na kami ni Rare noong araw ng party at doon ko nalaman ang lahat ng katotohanan. At doon ko nalaman din kung gaanon ako katabga at bobo. Nag conclude ako nang hindi ko napapakinggan ang side niya. Naniwala agad ako sa sabi sabi at mismong mahal ko ay hindi ko binigyan ng pagkakataon na ayusin ang pangalan niya saakin. “ pagod na pagod na akong umiyak pero hindi ko magawang tumigil kahit gaano ko pa kagustong tumigil.

“Oo tanga ka talaga gaga ka, kung alam mo lang gaano naghirap si Rare simula nang wala ka. He’s really miserable Ath. Tapos babalik kang may asawa na at papakilala mo pang anak n’yo ni Roks si Ranch? Nakakag-go ’yun Ath.” matigas na saad ni Mikee kaya napikit ako ng mariin at nanginig ang aking labi.

“ I know, I hate myself so d-mn much, nasira kami ni Rare dahil sa hindi matatag ang tiwala ko sakaniya. He set me free kasi ang pagkakaalam niya masaya ako sa asawa’t anak ko. Mikee ang sakit sakit lang sobra kasi nawalan ako bigla ng lakas na sabihin sakaniya ang totoo..“ nagtiim ang bagang niya at bumuntong hininga.

“Kaya pala, simula nang mawala siya sa party ay hindi namin siya nahagilap pati na rin si Abigail ang akala namin magkasama sila pero ikaw lang pala ang kasama niya and now dalawang araw na siyang nawawala at ’di nagpapakita sa kapatid at pinsan niya kahit na sa bestfriend nito na si Presh.

Hindi na siya macontact nang kahit sino sa mga pinsan niya.

Pinaghahanap na siya ng mga tauhan nila at ng kapulisan..“ kaya pala hindi niya sinasagot ang mga mensahe ko kagabi dahil ilang beses kong tinry na mag text niya pero hindi siya nagrereply.

“Kasalanan ko ’to eh ..” nahihirapan kong sambit at bumilis ang paghinga ko na animo hihikain na ako.

“Atarah, h’wag ka muna magisip ng kung ano ano. You suffered at depression ’diba? Hindi pwedeng gan’to baka maulit ’yun. Siguro nagpapalamig lang ng ulo at puso si Rare, babalik din ’yun. Kumalma kalang magiging maayos ang kalagayan ng mag ama mo.” natahimik nalang ako at nagpatuloy sa pagiyak habang siya ay dinadaluhan akom

Halos dalawang buong oras ay umiiyak lang ako ng umiiyak at pakiramdan ko ma d-dehydrate na ako. Hindi rin nagtagal ay bumalik na si Roks saamin dahil natapos niya na makausap ang doctor. “ Klyte..“ napatayo agad ako nang mamataan ko siyang palapit saakin.

“How’s my baby?” sabik na sabik na tanong ko. Nihindi ko mabasa ang expresyon niya dahil blanko ’to.

“He’s fine rightnow Klyte but he badly need to undergo to the heart transplant. His heart was really weak The other treatments for his heart problems haven’t worked, leading to heart failure..” muntik na akong malaglag sa kinatatayuan ko at mabuti at nasalo niya ako ni Roks.

“Heart transplant ?” tanong ni Mikee. Samantalang ako ay eto iyak na naman ng iyak na animo walang kaubusan ang tubig sa katawan ko.

“He’s suffering with the congenital heart defect..” napasinghap si Mikee at rinig na rinig ko ang pagbilis ng paghinga niya.

“Nasaan na siya?” naginginig na saad ni Mikee.

“He’s now sleeping in his private room.” pinilit kong umayos ng tayo at hinabol ang paghinga ko kaya namataan ko si Roks na nakatitog saakin. “ How’s your feeling? ’Di ka makahinga?“ nagaalalang tanong niya pero umiling lang ako.

“ P-pwedeng pumasok?“ hirap na hirap kong tanong sakaniya kaya nagtiim ang bagang niya at inalalayan ako.

“ Yes, let’s go..“ sambit niya at dahan dahan akong inalalayan papasok sa isang private room kung nasaan si Ranch. Madali akong pumasok sa loob at nilapitan siya. Hinawakan ang maliit niyang kamatay at pinagmasdan ang kabuan niya kung saan nakaratay siya sa hospital bed habang may oxygen at kung ano anong aparatus ang nakalagay sa katawan niya.

“ Anak ko..“ nanginginig kong saad at hinalikan ang maliit niyang kamay.

“ Oh my god, kamukhang kamukha ni Rare..“ napasulyap ako kay Mikee na nasa tabi ko na ngauon habang pinakatitigan si Ranch. “ Pero bakit ’yung mga nakita ko sa internet na stolen picture niya. Nakamask siya kaya ’di ko nakita ng ayos ang mukha niya pero nakita ko ang kulay ng mata niya bakit gray? Katulad ng kay Roks .“ naguguluhang tanong ni Mikee habang nangingilid ang luha habang nakatingon sa anak ko.

“Its just a contact lense. He have problem with his eyes too..” malamyos na saad ni Roks na ngayon ay nasa likuran namin kaya sinulyapan ko siya. “Sinabi ko na Roks..” saad ko kaya tumango siya at nagpakala ng buntong hininga.

“How about our marriage?” pahabol na tanong niya na agad ko rin namang inilingan. “ Hindi pa..“

“What is that ..” nabaling ang atensyon ko kay Mikee na ngayon ay nagtataka sa pinaguusapan namin ni Roks.

“We’re not married. Palabas lang lahat ng ’yun..”

“Palabas lang din?! Part ba ’to ng sinasabi mong revenge para masaktan si Rare?” malungkot na saad niya kaya napakagat ako saaking labi.

“No, hindi ko alam na masasaktan siya ang akala ko talaga asawa niya na si Akisha kaya wala sa isip ko na maapektuhan pa siya saamin ni Rare. I used Roks para hindi nila paghinalaan na anak ni Rare si Ranch. .” nanlaki ang mga mata niya at mabikis na pinunasan ang nahulog na butil ng luha mula sakaniyang mata.

“ Eh ’yung babaeng Anak mo? Anak n’yo ’yun ni Roks? Her eyes is gray too.“ napapikit ako ng mariin dahil talaga mahaba habang explenasyon ang kailangan kong gawin.

“ Its just contact lense too para hindi lang si Ranch ang anak kunwari namin ni Roks, kasi kung si Ranch lang maaring maghinala ang mga tao.

Si Dawina o ang batang babae na sinasabi mo ay anak ni Aida, ang babae kanina..“ saad ko kaya kinunotan niya ako ng noo.

“Oh my god! Ang gulo..” gulong gulo na wika nito.

Kring! Kring

!

Napatingin naman kami sa bag ni Mikee kung saan may nagriring. Mabilis niyang chineck ’to at kinuha ang phone niya rito.

“ Hello ? Nasa hospital….Kasama ko si Atarah…Oo sinabi ko..Shut up. Bakit ka ba tumawag ha? Ano? P-paano? Sige sige. Sasabihin ko sakaniya h’wag kang epal, Tss.“ inis na binaba ni Mikee ang telepono niya kaya nagtataka ko siyang tinignan.

“ What happened? Sino ’yun?“ tanong ko.

“Si Kenji, galit na galit sa’yo ’yung hapon na ’yun dahil ang sinisi niya sa pagkawala ni Rare and now nagkakagulo raw ang Grison at Dela Veja. Nagsampa ng kaso ang Grison labasa Dela Veja. Dinidiin ng mga Grison nila na kinidnap daw ng mga Dela Veja si Rare para makaganti dahil hanggang ngayon daw naniniwala ang Dela Veja na ang mga Grison ang dahilan kaya nakidnap ang Ate mo noon..” napahawak ako saaking ulo at nanlalaki ang mga mata ko siyang tinignan. What the heck, nagkakagulo nanaman ang dalawang malaking pamilya at baka maraming maapektuhan na ibang tao.

“ There’s an evidence ?“ tanong naman ni Roks sakaniya.

“Oo yata at tinuturo na ang Dela Veja ang may sala. Malaking gulo ’to Ath. Galit na galit na raw ang mga Grison. Uuwi na bukas ang mga magulang ni Rare at magsasama sama n’yan ang mga Grison..” natutulala ako at yumukom ang kamay ko dahil sa galit dahil malakas ang pakiramdam ko na may kinalaman si Amirah dito.

“Kailangan kong makausap si Amirah..” galit na saad ko.

“Don’t worry I’ll contact her. Bibili lang ako ng makakain natin and I guess you both need to talk.” seryosong saad ni Roks kaya tumango nalang ako.

“Sige salamat Roks.” sambit ko nalang bago siya lumabas ng kwartong ’to ni Ranch. Bumalik ang tingin ko sa mahimbing na natutulog na anak ko.

“We really need to talk Ath. Mapapaliwanag mo na ba saakin ng ayos? Gusto ko makarelate sa topic n’yo ng asawa m––este ni Roks..” kunot noong sambit niya kaya tumango nalang ako.

“Lock muna natin ang pinto at baka biglang dumating si Amirah. Isang traydor ang impaktang ’yun..” matigas kong sambit.

“Oh sige saglit ..” Sinara niya ang pinto at naupo sa couch ng private room na ’to. “ Game ..“ determinado niyang saad.

“Noong araw na nasa opisina mo ’ko at pinaguusapan

natin ang tungkol sa Covid-19 doon ako nakakatanggap ng mga mensahe mula sa uknown number tinatanong niya kung gusto ko ba raw malaman ang sikreto ng pamilya namin at sinabi niya na may kinalaman daw si Rare dito, kasangkot daw siya.Noong una ayaw kong kumagat doon kasi pakiramdam ko niloloko lang ako. Prank gano’n inisip ko pa ngang ikaw ’yun..“ sambit ko kaya nginiwian niya ako.

“ No way gaga ka . Ako pa inisipan mo. Spill it..“ busangot na saad niya kaya napangiti ako ng bahagya.

“ Hanggang sa umalis na papunta ng Paris si Rare mas marami ako nakakatanggap na call at mensahe sakaniya. Nag pacheck up ako sa isang Ob-gyne na nagngangalang Dra. Daez at nalaman kong buntis ako, ang saya saya ko. Gusto ko na ibalita kay Rare pero biglang may tumawag saakin at ang uknown number na naman. Sinabi niya na magkita na kami at sasabihin niya na daw lahat..“ napatango tango siya at tahimik lang na nakikinig sa kwento ko.

“Syempre, desperada na ako kasi naghihinala na rin naman ako kay Rare at mas lalong gulong gulo na ako sa pamilya ko. At doon ko nalang nalaman nang magkita kami ng Unknown Caller ay ang siyang Ob-gyne ko..” saad ko na ikinagulat niya.

“Wala naman siyang ginawang masama sa baby mo ?” tanong niya pa.

“Shh, just listen..” tumango naman siya. “ Ayun nga ikinuwento niya ang family history ng pamilya Grison at Dela Veja..“ kinukwento ko na sakaniya lahat ng kinuwento tungkol sa mga nangyari sa buhay ko at sa mga pinawilaan kong totoo kaya nagiyakan nanaman kami.

“Oh my god! Siraulong Daez ’yun! Napapatay ko talaga ’yan!” galit na sambit niya nang matapos kong ikwento sakaniya lahat.

“ Oo at siya ang nakita ko kanina kaya hinabol ko ang kaso hunarang ka..“ bigo kong sambit kaya napakagat siya sakaniyang labi na animo na guilty sa ginawa niya kanina.

“Sorry..” malungkot na saas niya. “ Ok lang, alam ko namang mahuhuli ko siya soon.“ nasambit ko nalang at nagpakawala ng mabigat na paghinga.

“Eh ’yung sainyo ni Kristan? Talagang

walang nangyari? Kasi Kristan sinasabi niya wala naman daw talaga..“ sinabi saakin ni Dr. Daez na sinet up kaming dalawa ni Kristan at si Rare ang may kasalanan ngunit hindi naman totoo ’yun kaya malaki ang posibilidad na siya ang nagset up o kaya si Amirah.

“Wala naman kasi wala naman akong narararamdaman na kahit anong sakit sa pagkababae ko katulad noong ginagawa namin ni Rare.” nagiba ang ekspresyon niya at nanlaki ang mga mata niya.

“Oh my gooood !” tili niya kaya sinamaan ko siya ng tingin. “ Shh, magigising si Ranch..“ napahawak siya sa bibig niya at bumuntong hininga pa bago nagsimula magsalita ulit. “ Set up talaga ang nangyari no? Gan’yan din ang sinasabi ni Kristan pero pinipilit ni Aliyah na hindi kasi siya ang nagsend ng pic noon kay Rare.. Hindi kaya si Aliyah nag set up, hindi kaya siya ang may sala sa lahat? Hindi ka ba nag tataka noong tumakbo ka palabas ng condo ni Tan ay nandoon agad si Adier? Knowing them obessess ’yang mag kapatid na ’yan sainyo ni Rare..“ nanlaki ang mga mata ko dahil biglang nagkaroon ng konklusyon sa utak ko lalo pa’t posible ang sinasabi niya pero naalala ko kung paano ako saktan ni Aliyah sa party dahil sinisi niya ako sa nangyari sa kuya at Mommy niya, hayz ang gulo f-ck it.

“Bakit kailangan madamay ng pamilya ko?”

“Kasabwat ’yan Daez na ’yan at si Amirah syempre baka malaki ang galit n’yan sa pamilya mo? At sina Adiet naman at Aliyah ay para naman sainyong dalawa ni Rare..” napahawak ako sa ulo ko dahil masyadong maraming sangkot sa gulong ’to at hindi ko talaga alam kung sino talaga ang pinaka may sala.

“Kailangan kong maimbestigahan, kailangan kong malaman kung sino ang may sala hindi pwedeng mag conclude ulit ako Mikee …” malungkot na sambit ko dahil natuto na ako dahil sa nangyari saamin ni Rare.Nagkuwentuhan pa kami ng nakwentuhan haggang sa dumating si Roks.

“ Papunta na si Amirah dito, kailangan mo ng umalis Mikee. Hindi niya pwede makita ka dito. Masisira ang plano namin..“ napabuntong hininga si Mikee at tumayo sa couch.

“ Sige. Uuwi namuna ako at makikibalita kina Kenji..“ sambit niya sabay na lumapit sa natutulog kong anak saka na hinawakan ang kamay at hinalikan ’to.

“Pwede bang h’wag mo munang sabihin sakanila ang tungkol kay Ranch? Gusto ko kasi si Rare muna ang makaalam.. “ hinarap niya at tinanguan.

“Oh sige, babalik ako dito. Call mo ’ko kapag wala na ’yung bruhang Amirah na ’yun.And one more thing, kakausapin ko si Kristan about sa case ni Ranch malaki ang matutulog nun, hayz kung nandito lang kasi si Rare nagawa niya na ng paraan ang heart transplant ng anak n’yo..” pilit akong napangiti sakaniya saka niyakap ’to

“Salamat Mikee.” malambing kong saad.

“ I love you bff, magpakatatag kayo ni baby ha, kailangan niya pang mameet ang pinsan niya.“ gulat akong kumalas sa yakapan namin at kinunotan siya

“Ha? Buntis ka ba?” nanlalaking mata na tanong ko.

“Oo, kaya nga nasa hospital ako kanina at naging OA kasi nabangga mo ’ko.. Delikado ’yun ’diba?” nanlaki ang mga mata ko at niyakap siya ulit.“ Sorry si Hapon ba ang ama ?“ tanong ko.

“Yes ..“masaya niyang sambit kaya napangiti na rin ako. “ Congrats, you owe me a lot of chika ha..” sambit ko at bineseohan siya.

“Yes ikaw din. Alis na ako Captain Gray eyes hihihi lalo kang gumwapo nako sana paglihian kita..” natatawang saad ni Mikee habang palabas ng kwarto.

“Takecare Mikee. I love you !” sambit ko na sinuklian niya lang ng flying kiss bago siya tuluyan nakalabas.

Bumubtong hininga ako at sinulyapan ang seryosong mujha ni Roks.

“Sinabi ko na lahat lahat kay Mikee pero hindi ko muna pinapasabi sa pamilya ni Rare masyado pang magulo saka gusto ko si Rare ang makaalam muna and oo nga pala akita ko si Dra. Daez kanina sa hospital..” sambit ko at inaalala ang nangyari kanina.

“Did she hurt you ?“nagaalalang tanong nito.

“No, tinakbuhan ako kanina .” nagtiim ang bagang niya at kinagat nito ang ibabang labi niya.

“Simula nang binanggit mo saakin ’yang si Dra. Daez ay pinahanap ko na siya at natract na ng mga tauhan namin kung nasaan si Daez, papadakip ko siya at kakausapin natin siya..”

“Kailan?”

“Maybe tommorow, hinuhuli palang ng mga tauhan namin siya. Don’t Think too much, kumain muna tayo..” saad niya kaya napatango ako.

Tahimik lang kaming kumakain dahil nagiisip ako sa kung anong mangyayaribkapag nakausap ko na ng ayos ’yan si Dra. Daez at nang matapos kami ay kasabay nito ang pagdating ng impakta sa buhay ko.

“Ano nangyari kay Ranch? Ano na? Ha?” kunwaring concern na saad niya at nilapitan ang anak ko gusto ko siyang harangin pero hindi ko na ginawa dahil alam ko namang hindi siya makakagawa ng masama hanggat kaharap niya kami.

“He’s fine now. Kailangan niya lang magpahinga ang kaso lang kailangan na rin ma heart transplant siya..” malamig na sambit ko kaya nagaalala niya akong tinignan at sinuklay ang buhok niya gamit ang kamay niya .

“ Sh-t naman ..“ mura niya saka tingin sa kawawang anak ko.

“ Amirah I have a question ..“ tanong ko kaya nabaling ang atenston niya saakin.

“What?” nagtatakang tanong nito.

“ Ikaw ba ang nagpakidnap kay Rare para sisihin ng Grison ang Dela Veja?“

malamig na tanong ko at nakikipagsukatan ako ng tingin saakaniya.

Ngumisi siya saakin kaya nginisian ko rin siya ng hilaw .“What if kung ako nga? Hindi ka ba masaya?”

“Bakit hindi mo sinabi saakin ha? Ano sosolohin mo lang ’tong pagganti?” nakangiwi kong sambit na ikinagulat niya pero mabilis siyang ngumiti ng peke saakin.

“Hahaha, chill biro lang hindi ko pinakidnap si Rare hanggat hindi mo alam. Paano mo nga pala nalaman ang tungkol d’yan sa kaso?” nagtatakang tanong niya.

“Mr. Oishi, called her she’s so f-cking mad with Atarah. He really thought kami naman ang nagpakidnap sa pinsan niya. Tss. “ matigas na saad ni Roks kaya napangiti ako dahil ang galing niya umarte.

“ Seriously?!‘’ natatawang tanong ng Demonyitang Impakta.

“Yes, wala ka ba talagang kinalaman?”

tanong ko pa ulit sakaniya pero umiling lang siya at pinanliitan ako ng tingin.

“Wala nga, sasabihin ko naman sainyo kung meron pero kita mo nga naman umaayon saatin ang tadhana ’diba?” sambit niya saka pumapalakpak pa kaya nagtiim ang bagang ko sa sobrang gigil sakaniya.

“ Oo nga nakakatuwa!“ peke akong tumawa at nagslow clap pa.

“Ano bang nangyari? Napagod ba ’to——.” naputol ang sasabihin niya nang biglang tumunog ang telepono niya.

Nakita ko ang pagdecline niya sa tawag pero nag call lang ulit. Pikit kong tinitignan kung sino ang tumatawag pero hindi ko magawa. “Sagutin mo na baka importante..” saad ko pero inilingan niya lang ako.

“ Nah hindi naman, hayaan mo na––.“ naputol ang sasabihin niya nang biglang nag ring nanaman ang phone niya.

Kring! Kring

!

“Mukhang emergency talaga osya dito ka na muna, pupuntahan namin ang doctor..” sambit ko kaya napatango tango siya kaagad. Napatingin naman ako kay Roks na malaki ang ngisi saakin na para bang sinasabi na ‘Ako na ang bahala.’

“ Ok fine ..“ napangiti ako nang tinalukuran ko siya, sinulyapan ko si Roks at tumango lang siya saakin saka patagong binitawan ang isang recorder na maliit na konektado sa airpod ni Roks.

Lumabas na kami ng private room. pero hindi kami umalis sa labas ng pinto dahil palabas lang naman namin kunwaring pupunta sa doctor.

Isinuot ni Roks saakin ang airpod niya. “ Ano bang kailangan mo? Nangugulo ka nanaman tss nandito nga si Atarah, Tss. Kapag tayo nahuli..“ iritadong saad ni Amirah bago siya natahimik at mukhang pinakikinggan ang sinasabi ng kausap.

“Bakit ka ba obsessed sa lalaking Grison na ’yan? Wala ka naman pag asa d’yan. Baliw baliw ’yan kay Atarah…” sagot namab ni Amirah pagkatapos ng isang minutong pana nahimik.

“Wala nga akong kinalaman sa pagkawala niya. Shit I don’t f-cking know. Wala na nga akong ginagawang kahit anong move para mapabagsak ’yan Mahal mo katulad ng utos mo, Tss.”

asar na asar na usal ni Amirah nmbago muli natahimik.

“Alam mo bang, mukhang naghihinala nga ’yang si Atarah kaya kailangan na na natin matapos ang lahat. Oo nga ’Yung tungkol nga kay Rare putcha! Nagtataka na siya bakit hindi pa kami gumagawa bng move d’yan sa putanginang Ex niya..”

sambit ni Amirah kaya napayukom ang kamao ko at sumulyap kay Roks na nagaalala ang tingin saakin.

“Oo nilililyo ko siya. Uto uto naman kasi tanga tanga pa. Madali lang mapaikot si Atarah, hindi niya malalaman ang plano natin hanggat hindi pa natin napapabagsak at nauubos ang mga Dela Veja. H’wag kang magaalala and Dela Veja rin si Atarah at kailangan niya ring mamatay…gano’n din ang anak nila ng doctor para magiging masaya ka na sa feeling ni Rare. Magpabumtis ka lang d’yan wala ng kawala ’yan..”

biro pa ni Amirah kaya bumigat ang paghinga ko at gustong gusto na sumugod sa looban ngunit pinigilan lang ako ni Roks.

“No. Let’s wait after two minutes before we enter..” napakagat ako saaking labi at tinanggal ang airpod. Naghintay ako ng dalawnag minuto bago kami pumasok sa loob.

“O ang bilis n’yo?” painosenteng sambit niya at biglang binaba ang hawak na telepono.

“ Wala ang doctor ..“ sagot naman ni Roks. Nabaling naman ang tingin ni Amirah saakin.

“Anyare kay Ath ..” natatawang tanong niya kaya mas lalong naginit amg ulo ko.

“Traydor ka ba?” gigil na tanong ko.

“ Ha?“ pagmamaang maangan niya na animo talaga inosente, eh impakta naman.

“Traydor ka ba ?” ulit ko pa kaya kumunot na ang noo niya saakin.

“ Ano ba pinagsasabi mo?“ sambit niya at matapang na tinignan ang mga mata ko.

“Say bakit duh..” sarkastiko kong saad kaya natawa siya.

“Jusko, ano ’to pick up lines. Oh sige bakit ?” naiiling na sambit niya.

“Kasi kapag kaharap mo ’ko kaibigan turing mo saakin..” malamig na saad ko na ikinagulat niya kaya ngumiti ako ng matamis. “ Pero kapag nakatalikod na ako mahal mo ’ko. Hahahaha.“ natulala siya sa sinabi ko at pilit na tumawa.

“What the f-ck eww.” nakangiwi niyang sambit at bakas pa rin ang gulat sa mukha niya.

“Narinig kolang doon sa bata. Lol. Traydor ka..” sambit ko pa ulit pero hindi niya alam iba na ang ibig sabihin ko. Oh c’mon sino ang tanga tanga saating dalawa ngayon.

“Ew! ’Di tayo talo. Pagsabihan mo nga ’yang asawa mo nakakadiri..” nakangiwing saad ni Amirah na nagpatawa saakin ng sarkastiko.

“Nah, you’re really a traitor..” gatong pa saakin ni Roks kaya napangisi ako nang mapansin ko ang pikit na ngiti ni Amirah.

“Baliw kayong magasawa hahaha. Cring ew. Kala ko naman kung ano na..” saad niya saka bumuntong hininga.

“Kinabahan kaba?” matamis kong sambit na agad niyang inilingan.

“Ofcourse sino ba hindi kakabahan doon kung bigla kang tatanungin kung traydor ka ba kahit alam mo sa sariling wala kang ginagawa.” gusto kong matawa sa sinabi niya dahil baliktad dahil kung alam niyang wala siyang ginawang mali ay dapat ’di siya kinabahan.

“ Ows? Hahaha btw, gagawin ko ulit kay Aida ’yan. Ano kaya reaksyon n’ya. Kakabahan din kaya siya katulad mo?“ makahulugan kong saad na nagpangiti lang sakaniya.

°°°

PANGALAWANG araw na naman dito sa hospital at maayos naman ang kalagayan ni Ranch sangayon pero gumagawa na rin kami ng aksyon ni Roks na humanao ng heart donor para sa anak ko. Nagising na siya kanina pero natulog na naman dahil mabigat daw lagi ang mga mata niya.

Hanggang ngayon rin hindi pa rin nahahanap si Rare, at wala na talagang nakaalam kung naasan siya kahit na ang pamilya niya. Ilang beses kong sinubukan itext pero wala akong reply nakukuha.

“Aida, may tanong ako .” saad ko sakaniya dahil bumisita siya ngayon dito sa hospital dahil may nagaalaga na ngayon na nanny kay Dawina.

“Ano?” sambit niya habang inaasikaso ang pagkain namin.

“Traydor ka ba ?” tanong ko saka sumulyap kay Amirah na nakangisi ng hilaw saakin. Kanina pa siya na rito at nagtataka ako bakit hindi siya bussy ngayon sa company ni Namuaco o ng mga Dela Veja.

“ Hindi .“ taas noo niyang sambit kaya natawa pa ako at sumukyap kay Roks na walang ekpresyon ang mukha habang nakatitig saakib.

“ Traydor ka ba?“ ulit ko pa kaya hinarap niya ako nginitian.

“Alam mo Atarah walang traydor ang umaamin pero malalaman mo naman sa galaw nila..” saad ni Aida kaya agad akong napasulyap kay Amirah at nginitian siya.

“Andami mong sinasabi, sabihin mo lang bakit. Pick up lines ..” busangot na saad ni Amirah.

“Oh sige bakit ?” bagot na tanong ni Aida.

“ Kasi kapag nakaharap ako kaibigan mo ’ko pero kapag nakatalikod mahal mo ’ko. Boom !“ tumawa ako at si Amirah pero seryoso lang ang mukha ni Aida.

“Sus, ang tanda ko na pero hindi ako dumating sa punto na ganyan na ako kamais, nako Atarah? Anong nangyayari sayo?” pangaasar niya kaya napanguso ako.

“Wala narinig kolang ’yun bata eh nakakatawa kasi reaksyon nitong si Amirah kinabahan ba raw. Kala ko kakabahan ka rin..” wika ko kaya napatango siya.

“Bakit ka kakabahan Amirah kung wala ka namang ginagawang masama? Tignan mo ’ko natawa pa kasi alam kong wala naman akong ginagawang masama..” saad ni Aida kaya lumaki ang ngisi ko at bumaling ng tingin kay Roks sa nakangisi sa sa kawalan.

“Syempre nakakagulat no. Ay oo nga pala, aalis pala kami Namuaco ngayon pupunta kami Dela Veja Venule .” gusto kong matawa sa biglang pagmamadali niya.

“Hindi ako sasama?” tanong ko pa.

“No, sasabihin ko nalang na nakaleave ka dahil sa anak mo..” gusto kong barahin at sabihing ’ Weh ’.

“ Bye, takecare ..“ plastic na saad ko at binesohan kami ni Aida at Roks bago siya naglakad palabas ng kwartong ’to.

Kring Kring!

Napatingin naman ako sa phone ko nang biglang nagring ’to at tumambad agad ang pangalan ni Mikee kaya sinagot ko ’to.

“ Hello..“ sambit ko sa kabilang linya.

[Atarah..]

Nanginginig at kinakabahan na saad niya. “ Ano ?“ kinakabahan na tanong ko dahil sa tono ng pananalita niya.

[ Natagpuang patay si Abigail, ’yung kasama namin noon nina Rare sa party. Natagpuan siyang patay sa isa sa mga property ng Dela Veja..]

---

Nyang note: Share your thoughts naman, sino satingin n’yo ang manipulator? Hahaha. Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 58

Atarah’s

POV

BINABA ko ang tawag ni Mikee at natutulala bigla sa harapan ko. Napakagat ako saaking labi at parang biglang sumakit ang ulo ko sa nalaman ko.

“What happened?” nagaalalang tanong ni Roks kaya napasulyap lang ako ng mapungay pungay na mata.

“Do you know Abigail ’

diba

? ’Yung partner

sa

party ?“ smabit ko saka bumuntong hininga dahil hindi ako makapaniwalang patay na siya. Parang noong isang araw lang tinatawag ko pa siyang ’ Unpleasant woman dog’ tapos ngayon wala na siya. What the hell.

“ Yes, why?“ kunot noong tanong nito.

“She’s dead now,

natagpuan

siyang

patay

sa

isa

sa

mga

property ng Dela

Veja

,

malaking

issue ’to

sa

pamilya

ko and hindi ko alam kung

nagpakamatay

ba ’yung

si

Abigail o

pinatay

? Kasi hindi ko

magets

’yung

motibo

..“ sagot ko sakaniya saka sumulyap kay Aida na natimtim na nakikinig.

Si Aida kaya traydor din?

“ If it’s suicide, what’s the reason?

Dahil

ba

nawawala

si

Rare?

Bakit

naman

sa

property

n’yo

pa? And if homicide ,there’s a motive

Klyte

, what if may alam ang

babaeng

’yun

sa

lahat

and

bukod

sa

motibong

’yun

maari

rin

siyang

patayin

dahil

akala

siya

ang

bagong

babae

ni Rare, remember the manipulator? She’s so f-

cking

obsessed to Rare.“ napakagat ako saaking labi dahil tama siya. Sinulyapaan ko si Roks at naalala ko nanaman ang narinig namin mula kay Amirah noong may tumawag sakaniya.

“ Ok

nagets

ko,

dahil

obsessed

siya

akala

niya girlfriend na ni Rare ang

babae

kaya

pinatay

niya

dahil

ayaw

niyang

umaaligid

kay Rare and

pinatay

nila

’to

sa

mismong

property ng Dela

Veja

para

masira

ang

pangalan

ng

pamilya

ko.“ Si Amirah, d-mn that impakta makakatikim na talaga saakin ng mag asawang sampal with matching sampung kabit pa.

“Yeah, but I’ll consult this to my brother.I’ll ask help to him, he can solve this mystery. He’s one of the best detective in the world..” napatango tango ako sakaniya dahil gusto ko na talaga malaman kung sino ang may kagagawan ng lahat ng ’to.

“ Yes please..“ saad ko saka sumulyap ulit kay Aida na tahimik lang na nakamasid saamin.

“ Talk to Aida,

Klyte

.

Lalabas

lang ako.“

seryosong usal ni Roks saka sinulyapan si Aida na tahimik lang.

Pinanood ko ng ilang sandali si Roks na palabas ng kwarto bago ako bumaling ngtingin kau Aida.

“Aida,

kakampi

ba kita? Kasi kung hindi go

icall

mo na

ngayon

mismo

si

Amirah

sabihin

mo alam na

namin

ang plano niya..“ prangka kong sambit na ikinagulat niya pero mabilis din na nagbago ang ekpresyon niya dahil bumuntong hininga siya.

“ Atarah

,

kakampi

mo ’ko. Para

saan

pa na

lagi

kitang

pinagtatakpan

kay

Amirah

para

sa

ama ni Ranch? Alam mo bang

nalungkot

ako

nang

sinabi

niyo

na kayo na ni

Roks

kasi alam ko naman kung sino

talaga

laman

ng

puso

mo, alam kong ama pa rin ni Ranch at

nakaawa

rin

si

Roks

dahil

buong

buhay

niya

inalay

nito

sainyo

mag ina

tapos

pipilitin

n’yong

maging

kayo

kahit

ang isa

sainyo

iba

ang mahal..“ malungkot na sambit niya. Kaya pala nang sinabi namin ni Roks na kami ay malungkot ang ekspresyon niya noon at ’di maipinta ang mukha.

“Hindi

totoo

’yun,

pinalabas

lang

namin

para kay

Amirah

para mas

tumatag

ang

tiwala

niya kay

Roks

na hindi ako

hahayaan

mapalapit

kay Rare o

kahit

sa

kanino

para

matunton

namin

kung sino

talaga

ang may

gawa

ng

lahat

ng ito.“ diretso kong sambit habang nakatingin sa mata niyang pinanliliitan ko ng tingin.

“ Kaya pala

gano’n

ang

asta

mo

sakaniya

noon

tapos

kanina

alam kong

hinuhuli

mo

siya

sa

’

Traydor

na pick up lines’ kaya

ginatungan

kita at

nagbigay

ako ng

makahulugang

mensahe

sakaniya

.

Hwag

kang

magaala

sa

kabutihan

ang

panig

ko. Kung

traydor

ako

aasahan

mong

mamaya

o

mismong

ngayon

ay

ilalaglag

na kita,

sa

simula

pa lang naman

ayoko

talaga

sa

pagganti

na ’to

Atarah

.

Kinausap

ko na

si

Amirah

noon pa

ngunit

determinado

siya

na

ipagpatuloy

’yun.Gusto kong

malagay

nalang

kami

sa

tahimik

ni

Dawina

at gano’n din kayo dahil alam mo naman ang kalagayan ni Ranch, hindi ba? Tignan mo ngayon siya kaya ’di talaga ako pabor dito..“ bigla ko tuloy naalala si Roks, na hindi rin pabor sa pagganti ko.

“Tell me the truth Aida, wala ka ba talagang alam sa plano ni Amirah? Baka nakakalimutan mo ang Dela Veja ang may kasalanan kaya namatay ang mga ninuno niyo,naghirap kayo at nawala ang asawa mo..” matulin kong saad at nakikipagsukatan ng tingin sakaniya pero umiling at ngumiti siya.

“Alam mo bang isa akong kristiyano? At alam mo ba ang payo ni Apostol Pablo na sinabi niya na ‘Huwag gumanti kaninuman ng masama para sa masama. Maglaan ng mabubuting bagay sa paningin ng lahat ng tao’ sa ROMA 12:17.” sambit niya ikinagulat ko pero nginitian niya lang ako ng matamis.

“ Hindi solusyon sa problema ang isa pang problema. Halimbawa nito, kung ang pag-inom pala ng alak ay isang solusyon para makalimot sa mga problemang hindi mo na kaya pang hawakan, edi sana bumili nalang tayo ng isang truck ng kahon kahon na alak para hindi na tayo naubusan dahil sa sobrang dami ng problema natin. At malamang sa malamang, kung alak lang rin ang magiging legal na solusyon sa mga problema ng Pinoy, lasing siguro ang lahat. Kung pag-aaway lang sa magkakaibigan ang sinasabing solusyon upang mapatibay pa ang kanilang pagsasamahan, malamang baka nag-away nalang ang lahat ng tao sa mundo. Hindi naman dapat gano’n hindi ba?“ napakagat ako da labi dahil ang lalim niya na masalita lalo pa’t naghahalintulad na siya.

“Ang pagkakamali kasi, kahit na ano pa ang gawin natin, kahit awayin mo pa ang lahat ng taong nakapaligid sa’yo, kahit magsisigaw o magwala ka sa harap ng maraming tao, at kahit baliktarin mo pa ang mundo, hindi mo na kaya pang maibalik sa dati ang pagkakamaling nagawa mo na. Kasabay ng pag-ikot ng mundo ay ang takbo ng buhay ng bawat tao. Kaya bawat gawin natin, hindi na maibabalik pa, kumbaga sa tubig, patuloy lang ang pag-agos nito. Kaya kung ayaw mong magkaroon ng problema, lalo na kung sa umpisa palang eh alam mong hindi mo kayang lunasan, wag kang gumawa ng sariling pagkakamali. Isipin mo muna ang bawat bagay na gagawin mo, bago mo ’to bitiwan ng tuluyan. Ang problema, hindi dapat sinasabayan ng isa pang problema. Maraming bagay ang pwede mong gawin, h’wag mong palalain ang mga sitwasyon. May isip ka na binigay ng Diyos para gamitin mo sa tama, at hindi para gumawa ng sariling problema. Hindi solusyon ang pagganti, magsisilbing aral ang lahat ng pinaparanas sayo.” seryoso niyang sambit saakin habanag ako gulat na nakikinig sakaniya.

“Naalala ko tuloy ang sinabi ng kuro saaming parokya noon. Hinding hindi ko makakalimutan ’yun. The true mark of maturity is when somebody hurts you and you try to understand their situation instead of trying to hurt them back. Ilan beses kong sinisiksik sa utak ni Amirah ’yan na hindi totoo ang isang parirala na mayroong kahulugan na ‘Lintik lang ang walang ganti’ para lang maibsan ang ang kirot na nadarama sa tinamong kaapihan.” saad niya na napagtulala saakin sakaniya.

“Hindi paghihiganti ang tamang solusyon upang ang pusong nasaktan ay muli pang makabangon. Hindi ito kasagutan, dapat na hayaan natin ang panahon na magbigay katarungan sa mapait na kahapon. Kahit gaano kasakit ang tinamong kaapihan,

ang pagganti ay palaging iwaksi sa kaisipan sapagkat may nasusulat sa banal na kasulatan na sinasabi na sino mang nagkasala may parusang nakalaan. Ang Diyos ang dapat ang bahala sa mga taong nanakit saatin ngunit nagmamatigas siya, tinatakot niya ako na kapag ginulo ko pa siya at pinigilan sa pagganti niya ay papatayin niya ang anak ko, mahina lang ako Ath, duwag at takot ako. Hindi ako katulad niya o miski ng asawa ko na si Dohawi. Hindi ako takot masaktan pero sobrang takot ko na masaktan at madamay ang anak ko rito kaya wala nalang ako nagawa kung hindi hayaan siya sa pagganti niya.“ sambit niya at kinagat ang sariling lalo at pinunsan ang luha na tumulo sa pisnge niya.

Walang puso ang impaktang ’yun.

“Kaya ng kinausap ko si Roks dahil parehas kami ng pananaw sa pagganti n’yong ’to. Hindi ko sinasabi sakaniya na tinatakot ako ni Amirah kapag pinipigilan ko siya sa pagganti. Sinabi ko lang na kapag naapektuhan kana, ang anak mo at ang maraming tao ay dapat na pigilan ka na niya, kailangan mamulat ang kaisapan mo na hindi sagot ang pagganti para lang makuha mo ang katarungan..” napapikit ako ng mariin at napatango tango nalang ako.

“Hindi mo talaga alam kung anong plano at sino ang kasabwat ni Amirah?” paguulit ko pa sa tanong ko kanina.

“Hindi dahil alam ni Amirah na hindi ako kakampi sakaniya, alam niyang posible kong sabihin sayo ang plano niya lalo

pa’t

hindi ako

pabor

sa

pagganti

n’yo

.

Mabait

si

Amirah

ngunit

nabulagan

at

nabalulatan

lang ng

galit

ang

puso

niya at tama kayo may manipulator

sa

larong

’to,

dahil

hindi

magigising

at lala ang

galit

ni

Amirah

kung

walang

nagpapaikot

sa

kaniyang

utak

na

sarado

na

ngayon

..“

nagsisituluan pa rin ang luha niya kaya nagunahan na rin pababa ng pisinge ko ang luha niya.

“Ang

sakit

lang kasi Aida,

pinagkatiwalaan

ko

siya

pero

gan’to

ang

ginawa

niya

saakin

.

Pinaglaruan

at

pinagsamantalahan

niya ang

kahinaan

ko para

sa

kagustuhan

niyang

makaganti

..

Itinuring

ko na

siyang

totoong

pamilya

,

ikaw

,

si

Dawina

at

Roks

tapos

isa pa

sainyo

t-

traydurin

ako.“ nanginginig kong saad kaya niyakap niya ako.

“Kaya nga dapat pinipili mo talaga ang dapat pagkatiwalaan mo, hindi mo basta basta binibigay ang tiwala mo sa kahit kanino kumbaga para ’tong virginity na dapat pinipili mo at kinikilala mo ang isang tao bago mo ibigay ’to. Hindi porke maganda ang pinapakita nito noong una ay bibigay kana..” saad niya at parang biglang nag flashback sa utak ko ang pagbibjgay ko ng virginity sa stranger na si Rare.

“Sana Atarah, imbes na gumanti ka rin kay Amirah maging lesson dapat sa’yo ’to…” pagpapatuloy niya pa kaya tumango ako at ngumiti. Kumalas ako sa yakapan namin at pinunasan ang luha ko

“M-mama ..” sabay  kaming napalingon ni Aida kay Ranch kaya agad akong napalapit sakaniya.

“ Anak ko ..“ matamis kong tawag. Ngayon nalang ulit siya nagising simula nang huling gising niya. Maputla pa rin ang mga balat niya at nawala na ang pagkapula ng labi niya dahil maputla na rin ’to pero ang gwapo gwapo pa rin ng anak ko.

“Do I really need to change my heart?” malungkot na saad niya na ikinagulat ko kaya napasulyap ako kay Aida na malungkot na nakatingin kay Ranch.

“Ha? Why are you asking that baby?” kunot noong sambit ko kaya nmas lalong nalungkot ang ekpresyon ng anak ko.

“How can we find heart without people die..” malungkot na saad nito na talagang ikinagulat ko.

“Anak..” usal ko saka hinawakan ang kamay niya.

“ I read, Tita Amirah’s book about the heart. And I learn that the main function of the human heart is to keep blood that’s full of oxygen circulating throughout your body. Heart is crucial to your survival. For example po Mama you’re willing to give your heart to me because you love me and you don’t want me to die. Your heart is not able to supply blood to your organs and tissues, you’ll die na po. Ayoko ng gano’n mama..“ napanganga ako sa sinabi niya dahil napaka talino ng anak ko bihira sa three years old na alam ang gan’yan.

“W-we can pay money to them baby..” nauutal na saad ko kaya inilibgan niya lang ako.

“Mama, you know Bob Marley? The famous jamican singer songwriter? 

His final word to his son is that’Money can’t buy life’. “ napatingin ako kay Aida na nakangiti na ngayon sa anak ko habang ako gulat na gulat pa rin. Malinaw nga na anak siya ni Rare. Malinaw na malinaw na may dugo siyang Grison.

“ So what do you want me to do? What do you want huh?“ naguguluhan kong sambit kaya nginitian niya lang ako at hinawakan pa ng maliit niyang kamay ang kamay ko.

“Nothing Mama, I have one wish. I want to see my real father before I die..” biglang kumirot ang puso ko sa sinabi niya.

“ Anak don’t say that. Iiwan mo ba si Mama? Hindi kakayanin Mama kapag nawala ka pa..“ unti unti nanamann nagdituluan ang uha ko dahil nasaktan ako sa sinabi ng anak ko.

“I will not leave you mama. Babantayan ko pa rin naman po kayo ni Daddy, Papa, Tita Amirah, Tita Aida at Ate Dawina..” mapungay pungay na sambit nito kaya inilingan ko at hinalikan ang kamay niya.

“No, Anak hindi papayag si Mama, gagawa ng paraan si Mama para gumaling ka. Hindi ka pwedeng mawala saakin. Do you really want to see your father?” nagmamakaawa kong sambit.

“ Yes Mama, I badly want to see Daddy. I want to hug him. I want play with him. I wan’t to ask if he loves me..“ malungkot na saad nito kaya mas lalong nilamutak sa sakit ang puso ko.

“ He loves you very much baby. You can hug, play and see him

kapag

nagpalakas

ka

. Do you want to see your other

Tita’s

and Tito’s? How about your Grand parents and your cousin huh?“ malambing na saad ko na nagpagulat sakaniya.

“ Meron

ba

akong

gano’n

Mama ?“ napakagat ako saakin labi dahil unti unti siyang namulat na kami lang nina Aida ang pamilya niya.

“Yes

Anak

meron

kaya––.“ nangilid ang luha niya kaya napatigil ako sa pagsasalita.

“Kung

meron

po

bakit

hindi sila

nagpapakita

saakin

Mama? Hindi ba

nila

ako love? Hindi ba

nila

ako gusto kasi may

sakit

ako?“ malungkot na saad niya kaya napaiyak pa ako.

“No

anak

, love na love

ka

nila

.

Kaso

nagkaroon

lang problem

si

Mama

sakanila

kaya hindi kayo

nakapagkita

pero

makikita

at

makakasama

mo sila soon kaya

magpapagaling

ka

, ok?“ umupo siya mula sa pagkahiga niya at inabot ang mukha ko para punasan abg luha ko.

“Ok Mama, don’t cry na po. I love you so much..” saad niya saka hinalikan ang noo ko.

“I love you baby.

Gustong

gusto na ni Mama na

magkita

kayo ng daddy mo. Gusto ko ng

mabuo

tayo

anak

. Kaya

magpapakatatag

ka

,

sasamahan

ka

ni Mama

sa

laban mo..“ sambit ko saka niyakap siya ng mahigpit.

Habang nagyayakapan kami ay biglang nag vibrate ang phone ko at nakita kong may mensahe mula kay Mikee. Binigay ko ang number ko nang nagsend ako ng messages sakaniya sa Fb.

||

Ath

, punta ako

d’yan

ha.

Tatakas

ako

dito

kay Kenji,

marami

akong

chika

sayo.

Sasama

ko rin

si

Tan para

makapag

usap

kayo, ok lang ba? Wala na ba ’yung

Amirah

?||

Mensahe niya kaya napakagat ako saaking labi at natuwa dahil sa sinabi niya na bibisita sila.

||

Sige

you can go pero

ingat

mag

masid

masid

ka

siguraduhin

mong

walang

makakasunod

sayo na

kahit

sino

sa

mga

Grison at check mo rin kung parang may

nagbabantay

sayo. You should wear facemask

..||

“ Mama, I want to see Ate

Dawina

..“

napatingin ako kay Ranch na nakanguso ngayon.

“Nako Ranch

bawal

ang

mga

bata

dito

sa

hospital kaya

kailangan

magpagaling

ka

para

makapag

laro

na kayo ng Ate mo. Ok?“ matamis naman na saad ni Aida habang inaayos ang higaan ni Ranch.

“Your

Tita

Aida is right. Do you want to eat? I’ll feed you, ok?“ sambit ko saka sumulyap sa table at maliit na ref na nandito sa private room.

“ Ok po Mama..“ sagot niya saka humikab.

“How’s your feeling ba?” tanong ko at itinago ang phone ko sa bulsa ng damit ko.

“ I’m fine Mama. Where’s my book po

Tita

, did you bring it?“ tanong ng anak ko dahil pinapadala niya ang mga libro niya para makapag basa siya.

“Ah

oo

nandyan

may dala rin

akong

iilang

laruan

mo.

Suot

mo muna ’tong

salamin

mo..“ sambit ni Aida at isinuot ang salamin sa anak ko kaya napangiti ako. Hindi na siya nakasuot ng conatact lense pansamantala.

“We’ll have visitor later baby,

Si

Tita

Mikee

and Tito Kristan. They are my friends..“ matamis na saad ko kaya lumaki ang ngiti ni Ranch.

“Really Mommy !“tuwang tuwa na saad niya dahil ngayon lang siya makakakita ng mga tao na close ko katulad ng kina Aida.

“Yes

Anak

..“ sambit ko at inisikaso ang pagkain niya. Napili ko siyang pakainin ng gulay, rice and fruit juice dahil inorder namin ’to kanina nang mag lunch kami. Napatingin ako sa oras dahil 1:30 pm na pala.

Pinakain ko na siya nang maihanda ko na ang pagkain niya habang nagbabasa siya ng libro. Ang sipag at talino na ng anak ko. Three years old palang pero marunog siyang magbasa dahil tinuruan diya madalas ni Roks.

“Whoa, our soldier is awake.” sambit ng kakapasok na si Roks nang matapos kong pakainin si Ranch.

“ Papa !“ masayang saad ng anak ko kaya nilapitan siya ni Roks at niyakapa kaya napangiti ako.

“You done eating?

Nabusog

ka

na ba? How’s your feeling?“ tanong ni Roks kaya ako ay nilagay ko na sa sink ng private room ang pinagkainan ng anak ko.

“I’m doing good papa.

Ikaw

po nag eat

ka

na po ba? You know what papa

Tita

Mikee

and Tito Kristan will visit here! I’m so excited they

aremy

Mama’s friends.“ masayang saad ni Ranch kaya napatingin saakin si Roks na parang tinatanong ‘Kung ano ibig sabihin ng anak ko.’ kaya tinanguan kolang siya saka nginitian.

“Oh really? That’s good

anak

! Are you happy?“ matamis na tanong ni Roks kay Ranch

“Yes Papa

sobrang

happy ko po .“ saad niya saka niyakap si Roks at bumungisngis pa.

“

Ano

Roks

?

Kamusta

ang

pakikipagusap

mo

sa

kapatid

mo?“ tanong ni Aida na ngayon ay nakaupo na sa couch.

“He will help us, we’ll just wait him.

Papunta

na

siya

sa

crime scene..“ nakaramdam na ako ng hiya kay Roks dahil masyado na akong maraming naabala para lang sa problema ko.

“

Malalaman

niya ba

agad

kung sino ang killer?

Gano’n

kasi

sa

mga

napapanood

ko na detective detective..“ excited na tanong ni Aida.

“Hindi

kaagad

Aida,

maraming

kailangan

proseso

bago

malaman

kung sino ang

suspek

..“ sagot naman ni Roks saka sumulyap saakin at ako naman ay napatingin sa anak ko na patuloy langsa pagbabasa. Hindi siya nakikisabat at nakikinig kapag alam niyang naguusap kaming mga matatanda dahil sinabi namin na masama ang asal na gano’n.

“

Pinasundan

mo ba

si

Amirah

?“ tanong ko kaya tumango siya.

“Yes, according to my body guard she’s going to

Namuaco’s

mansyon

now..“ napakagat ako saakin labi sa tumango.

“Satingin n’yo ba may alam din si Namuaco dito?” tanong naman ni Aida kaya napatingin ako sakaniya at napaisip tungkol kay Namuaco.

“Maybe, pinapabantayan ko rin ang galaw ni Namuaco pero wala naman na papansin na kung ano ang mga guards dahil busy ’to sa kumpaniya niya at sa Dela Veja Venule .” sagot pa ni Roks.

“Pwedeng Oo na hindi kasi hindi ba ginagamit lang naman ni Amirah si Namuaco para sa pera pero baka naman palabas lang ’yun dahil halata namang nakikinabang si Namuaco sa plano n’yong ’to sa company..” seryosong saad ni Aida kaya napatango tango ako. Naglakad palapit si Roks saakin saka iginiya ako palapit kay Aida para hindi tuluyan marinig ni Ranch ang pinaguusapan namin.

“You hit the point Aida. Maybe he knows Amirah’s plan because its obvious na nakikinabang siya sa plano. Look, kung hindi dahil sa’yo hindi naman makikipag partnership ang Dela Veja sa mga Rodriguez. Kung pinapatay nga ni Amirah o ng manipulator si Abigail sa mismong property ng Dela Veja at kung pinakidnap talaga nila si Rare para magkagulo ang Dela Veja at Grison mawawala amg focus ng Dela Veja sa company nila at maari ng gumawa ng aksyon si Amirah at si Namuaco para mapagbasak ang kumpaniya n’yo..”   napatango tango ako dahil nagkakaroon na ulit ng conclusion sa utak ko.

“So

kailangan

rin

natin

mahuli

si

Namuaco

at

bantayan ?“ tanong ko.

“Yes,

babantayan

natin

ang

lahat

ng

posibleng

manipulator,

Amirah

,

Daez

,

Adier

, Aliyah,

Namuaco

and..“ pagpapatigil ni Roks saka sinulyapan si Aida na napabusangot.

“ H’wag

mo ’kong

tignan

ng

gan’yan

Roks

. Alam mong hindi ko kayo t-

trayduring

dalawa

hahaha.“ natatawang saad ni Aida kaya napangisi na rin ako.

“ Yeah, I know..“ pangaasar ni Roks kaya nailing iling nalang ako.

“I don’t know what’s my next plan

kailangan

kong

makausap

ngayon

ang

pamilya

ko..“ biglang saad ko saka sumuklap kay Ranch na busy na busy sa pagbabasa.

“ You must talk to your family right now while me I will find the culprit or the manipulator and you Aida we trust you.

Ikaw

ang

magaalaga

kay

Dawina

at Ranch. You need to acting too na

kunwaring

walang

alam para hindi

makahalata

si

Amirah

.“ maotoridad na saad ni Roks kaya sabay kaming napatango ni Amirah.

“Oo naman..”

“I will talk to them after I talk to Kristan and

Mikee

, alam kong

makakatulong

sila

saakin

..“ sambit ko.

Natapos kami sa paguusap.Habang nilalaro ni Roks si Ranch at si Aida ay busy sa panood ang TV ako naman ay sinusubukan tawagin si Amirah pero hindi niya sinasagot kaya nag tetext nalang ako.

||

Amirah

? What’s our next plan?

Mukhang

miserable na ang

mga

Dela

Veja

.

Maari

na

tayong

gumawa

na ng move para

agad

na

bumagsak

sila..||

“

Natagpuang

kaninang

umaga

sa

Marionessa

ang

isang

28

anyos

na

babae

na

pinaghihinalaang

ginahasa

.

Duguan

ang

mukha

, may marka ng

pananakal

at

nakababa

ang

damit

nang

mahanap

ang

biktimang

si

Abigail

Jersy

Siliatoro

na isa

sa

mga

rising star

ngayon

mundo ng showbiz

sa

isang

lugar na

pagaari

ng

mga

mayayaman

at

sikat

na

Pamilya

na Dela

Veja

..“

may pinakitang blur pic kung saan may isang babae na nakahandusay at nakababa ang damit.

Napakagat ako sa labi dahil walang hiya ang may gawa nito. Ang baboy at g-go.“ Aida change the channel ..“ saad ko na agad din namang nilapat ni Aida kaya nakahinga ako ng maluwag.Nang bigla nag vibrate nanaman ang phone ko ay agad kong tinignan ito.

||We’re here na Ath. Punta na kami  d’yan ha||

||Sige, sure kang walang nakasunod sainyo? Walang nagmamasid?||

||Wala may kasama kaming body guards sa tabi tabi pinadala ata ’to ni Roks.||

Binaba ko ang mensahe saka sumulyap kay Roks na ngayon ay natatawa habang nakikipaglaro kay Ranch. “ Pinabantayan mo sina Mikee?“ paninigurado ko baka pala hindi tauhan ni Roks ang mga ’yun.

“Yes for they safety.” napangiti ako at napatango at lumipas pa ang ilang minuto ay nakadating na sila si Kristan at Mikee na may dalang mga maraming paper bag. At alam kong laman noon ay puro pagkain at laruan ni Ranch.

“Atarah! I miss you!”  salubong ni Mikee at niyakap ako ng mahigpit.

“Kakakita palang natin noong isang araw ha.” taas kilay na sambit ko nang makakalas ako sa yakapan namin kaya bumusangot siya saakin.

“Do you think sapat ’yun ha?! Ilang years kaya tayo ’di nagkita tse!” saad niya saka suulyap sa anak ko na nang t-twinkle ant mga mata habang nakatingin saamin. “ Omg, Baby Ranch!“ patakbong pumunta si Mikee sa anak ko at agad na niyakap ’to kaya napahawak ako sa sintido ko.

“Say hi to them anak..” saad naman ng nakapamulsang si Roks.

“Hi Tita Mikee and Hi Tito Kristan.”

magiliw na saad ng anak ko saka hinalikan si Mikee sa pisnge.

“ Hey ..“bati naman ng nakangiting si Kristan na talaga nakakapaglaglag ng pabga ang matinding kagwapuhan niya .

“Kamukhang kamukha mo ang daddy mo! Omg, ang gwapo.” tili ni Mikee kaya napsulyap ako kay Roks na mapait lang ang ngiti habang nakatingin sa anak ko.

“Do you know my daddy?” gulat na tanong ni Ranch kaya napatingin saakin si Mikee na may malaking ngisi .

“Yes ofcourse. Your Daddy was my boyfriend’s cousin and this baby is your cousin too . .” saad ni Mikee at hinawakan ang tiyan niya na nagpasaya sa mukha ni Ranch.

“Really po? You have a baby? Do you know where’s Papa? Pwede ko na po ba siyang mameet?” tanoni Ranch kaya ako na ang sumagot.

“Anak, busy pa si Daddy. Soon makikita mo na siya..” sambit ko kaya napanguso siya at napatango. “ Ahm, Roks kilala mo naman na si Mikee ’diba

and ikaw Mikee kilala mo naman si Roks. Hmm, Tan this Roks Montego and Roks This is Kristan Gil Laspiatio..“ sambit ko kaya nakipag kamay si Roks kay Tan.

“Nice meeting you dude.” saad naman ni Tan. “ Nice meeting you

too ..“ sagot ni Roks sakaniya.

“And Aida, eto si Mikee at Kristan kaibigan ko. Mikee and Kristan this is Aida, my friend too..” sambit kaya lumaki ang ngiti ni Aida at nilapitan si Mikee at Kristan saka nakipagkamay.

“Magandang araw sainyo..” saad ng nakangiting si Aida.

“ Same to you Aida!“ sambit ni Mikee.

“Magandang araw Aida..” tugon naman ni Tan.

“We’ll leave you here para makapag usap kayo ng ayos.” seryosong saad ni Roks.

“ Oo sakto uuwi na rin ako .“ pangsasangayon ni Aida.

“How about you Roks saan ka mag stay?” concern na tanong ko.

“I will sit outside, I’ll talk to my brother about the case and I’ll get some reports from my people.” napangiti ako ng malaki saka tumango. “ Oh sige ..“ pinanood ko sila ni Aida na lumabas sa pintuan ng kwartong ’to.

“Atarah..” napasulyap naman ako sa gwapong mukha ni Kristan. Mas naging manly at seryoso ang aura niya ngayon kumpara noon.

“Kristan! I miss you..” napanguso ako saka niyakap siya ng mahigpit at gano’n din ang ginawa niya.

“ I’m sorry. How do I say the words, ‘I’m sorry’ when I know that words are not enough?

And how can I ask you to forgive me when I know I can’t forgive myself?“ malungkot na saad niya kaya agad akong kumalas sa yakapan namin.

“Tan, naman hindi kita kailangan patawarin dahil wala ka naman naging kasalan. Dapat nga ako ang nags-sorry. I’m sorry for blaming you for everything. Sorry sa mga sasakit na salitang ipinataw ko, I didn’t mean it. I love you Tan dapat pinakinggan ko na ang eksplenasyon bago kita tinakbuhan..” malungkot na saad ko dahil pinaghinalaan ko siyang may ginawa saakin ’yun pa ang pinaka mabigat na bintang ang ‘Rape’.

“Go talk there, I will play with your son.” seryosong saad ni Mikee saka kinuha ang buhat na paper bag na binaba ni Kristan sa lapag.

Tumango ako at iginiya si Kriatan paupo ng couch na medyo malayo sa kama ni Ranch. “ Alam mo naman ang dapat at hindi dapat sabihin Mikee..“ seryosong saad ko baka kung ano ano sabihin sa anak ko.

“Yes sige na..” natatango niyang sagot.

Bumuntong hininga ako saka sinulyapan si Tan.“I understand your situation Ath, kung ako ngang lalaki natataranta at natakot na ikaw pa kayang babae? Women have traditionally been viewed as guided by their emotions rather than rational thinking. They are always been perceived as fairer, delicate, emotional and sensitive. Women were more likely to express the emotions through facial and other visual cues. Hence, men and women have the same capacity for the range and depth of emotions but men seem to demonstrate greater control over their emotions.” seryosong saad niya kaya sumangayon ako sakaniya dahil tama ito.

“ Yes kaya nagwala na ako agad noon..“

sambit ko. Bumuntong hinunga siya saka pinagalaw ang panga niya.

“ Just listen to my explanation ok ?“ ngumiti ako ng tipid saka tumango.

“ Noong gabi bago nangyari na nakita nating pareho tayong hubad. I ordered food. Pizza, pasta and drink to a italina restaurant.  I’m so tired that night dahil marami akong ginawa sa hospital kaya hindi na ako kumain sa labas. Nang dumating ang order ko

binigay naman ng ayos ng delivery boy. Walang kahit anong problema.

Knain ko ang pagkain ko ok naman walang problem then suddenly after 5 minutes parang bigla akong nahilo ’yung tipong umiikot na talaga ang mundo mo. Ni hindi naman ako uminom ng alak simply ice tea pero hilong hilo ako hanggang sa nawalan na ako ng malay at paggising ko ay ’yun na nakita ko ng pareho tayong nakahubad.“ napasinghap ako sa simula ng kwento dahil lumakas ang kutob ko na si Amirah o ang manipulator ang may sala dito.

“Noong tumakbo ka hindi na kita nagawang habulin, I’m totally naked at hindi mag sink in sa utak ko ang mga nangyayari. Ni wala akong maalala na kahit ano bukod sa huling kumain ako. Simula nang mawala ka, natagpuan kang kasama ni Adier, nagkaroon ng Covid-19 at apat na taon ka naming inaakalang patay ay sinisi ko ang sarili ko bakit nangyari ’yun sayo. Kaya inimbestigahan ko ang nangyari saatin Ath, hindi ako tumigil hanggat hindi ko nalalaman paanong nangyari ’yun. I have secret camera in the every corner of my condo. Hindi ’to makikita ng kahit sino dahil sa sobrang liit nito. I decided to put that para kung manakawan ako hindi mapapansin ng magnanakaw na may gano’n kasi kung typical CCTV ang lalagay ko agaw pansin ’to at bago pa sila gumawa ang aksyon ay nasira na nila ’to. So nakuhanan lahat ng swcret camera ko ang nangyari. I watched the footage and I find out na nang mawalan ako ng malay ay may pumasok sa condo ko and guess what ’yun ang delivery boy. Naka mask ’to at sumbrero. Hinatid niya ako sa room ko at doon na hinubadan. Ilang minuto ang lumipas ay may dumating na isang babae at lalaki naka facemask rin ang mga ’to pero hindi sila nakasumbrero, hinatid kalang din nila na wala ng malay sa kama ko at doon na hinubaran.Pinicture-an nila tayo ng pinicture-an habang kunwar

i nakayakap ka saakin. Nalaman ko na may nagsend ng picture at sex video daw natin kay Rare at si Aliyah ang sender. Galit na galit saakin si Rare, everytime na nakikita niya ako binubugbog niya ako  muntik na ngang mapatay dahil sa sobrang galit niya pero hindi ako gumaganti at hinahayaan ko nalang siya kasi naniniwala ko na deserve ko ’yun..“ malungkot na saad kaya bigla akong naguilty sa mga nangyari noon.

“Sa footage wala naman nangyari saatin, walang sexual interaction. Pinicture-an lang tayo at pagakatapos ay iniwanan na kaya nagtataka ako paanong may sex video tayo. Gusto kong makita ang video na ’yun pero alam ko namang mahirap na makipag usap kay Rare dahil sa sobrang galit nun. Kaya si Aliyah ang pilit na kinumbinsi ko na ipanood saakin ang video para malaman ko na tayo nga ba ang nandoon. Sa una ayaw niya pero bumigay na rin siya sa huli pinanood ko pero blur siya at ’di mo talaga makikita ang mukha kaya tinanong ko kay Mikee na ipatanong niya kay Rare kung napanood ba talaga ang video sinabi hindi daw kasi hindi niya maatim na mapanood ’yun kaya kinonpronta ko si Aliyah kung saan niya galing ang mga litrato na ’yun. Kung siya ba ang may pakana

pero itininanggi niya basta may nagsend lang daw sakaniya noon then noong nalaman niyang ikaw at ako ’yun ay agad nitong sinend kay Rare  knowing her, she’s inlove with Rare..“ napatango tango ako dahil unti unti nag si-sink sa utak ko ang sinasabi niyang impormasyon.

“Hindi ako kumbinsado

na wala siyang kinalaman kaya nagimbestiga pa ako. Pinatest ko ang pagkain ko and positive na may drugs na nakahalo sa pagkain ko na kaya magpatulog ng mahimbing dahil sa sobrang taas ng dosage. Nag reklamo ako sa kung saan ako nagorder ng food tungkol sa nangyari saakin nag bayad sila ng damage pero ’di ko tinanggap at sa halip ay hinanap ko labg ang delivery boy doon ngunit wala naman raw gano’n na nangt-trabaho sakanila. Nagtanong ako sa guard ng condo kung nakita ba niya ’yung mga pumasok dito sa condo ko sumagot ng oo kala niya kaibigan ko daw lalo pa’t kasama ka Ath kala niya lasing kalang kaya wala kang malay. Ang CCTV sa mga dinaan nila ay lahat naka shut down, planado ang lahat kaya wala akong makukuhang impormasyon kung ako lang maghahanap kaya I hired private investigator para mahanap kung sino ang may gawa and after a month bago ko pa nahanap ang delivery boy pero ang isang babae at lalaki nanagdala sayo sa condo ko ay hindi na..“

napapikit ako ng mariin at inalala ang nangyari four years ago at kung paano ako hinarangan ng isang van para lang makuha ako.

“Then sino daw? I was kidnapped  tapos nawalan na ako ng malay pagising ko nandoon na aki sa condo mo..” nanginginig kong saad kaya hinawakan niya ang kamay ko.

“He’s delivery boy talaga at napagutusan lang daw ’to kapalit ng malaking pera. I blackmailed him, sinabi ko kung hindi niya sasabihin kung sino ang nagutos ipapakulong ko siya at papahirapan ko ang pamilya niya kaya agad din bumigay. Hindi niya alam kung sino ang pinaka nag utos. Hindi niya kilala kung sino ang boss niya basta meron taga bigay ng pera at taga sabi kung anong dapat gawin nila pero narinig niya raw sa usapan ng mga nakakataas sakaniya ang pangalan na ‘Adier Costallio’ pero hindi siya sigurado kung eto ba raw ang boss nila basta ang alam niya si Doscio at Xyra ang taga bigay ng pera sakanila..” napakagat ako saaking labi at napatingin kay Ranch na masayang nakikipag laro sa Tita Mikee niya.

“Paglabas ko ng condo mo at tumakbo ako palayo doon. Si Adier ang unang kakilala kong nakita ko sa daan. Inilayo niya ako doon at dinala sa mansyon niya.. I was so miserable that time kasi nalaman ko ang sikreto ng pamilya ko at kala ko niloko ako ni Rare kaya sumama ako at determinadong lumayo sainyo..” malungkot na saad ko dahil mukhang set up talaga ang nangyari at ako naman ay nagpauto.

“Yes, what if he planned that para magkasama na talaga kayo, remember kapatid niya si Aliyah na nagsend ng mga litrato natin hubad kay Rare and we both know na may gusto sayo si Adier samantalang si Aliyah ay may gusto kay Rare. Paano kung gusto lang nila kayo sirain para mapunta kayong dalawa sakanila? F-ck them..” matigas na sambit ni Tan kaya napabuntong hininga ako at napatango.

“Yes may punto ka Tan .” natatango kong saad.

“ Gusto kong magsampa ng kaso sakanila noon kaso masyadong magulo noon. Ang akala ng lahat namatay ka na sa sunog dahil may natagpuan na katawan na sinasabing ikaw daw ’yun. Nagkagulo ang mga Grison at Dela Veja dahil sinampahan ng pamilya mo si Rare ng kidnapping dahil nawawala noon ang ate mo. Kalat na kalat ang Covid-19 sa buong Pilipinas at si Adier ay nagpositive siya sa sakit  kaya sinabi ko sa sarili ko na pagbabayarin ko ang mga Costallio lalo na si Aliyah at Adier kapag natapos ang lahat ng problema saka isa pa kailangan ko munang mag focus sa panggamot dahil dumarami na ang namamatay sa sakit na Covid-19..“ napatango tango ako sakaniya habang taimtim na nakikinig.

“After 2 and half years nag Covid free ang bansa natin dahil nagkaroon na ng bakuna at gamot laban sa sakit and Isa ako pati si Rare na nagkaroon ng study at research kasama ang WHO sa magiging gamot. Kaya nang humupa na ang lahat pati ang gulo ng Dela Veja at Grison dahil napatunayan na wala naman talagang kinalaman si Rare sa pagkinap kay Akisha kaya binalik ko ang focus ko sa mga Costallio pero hindi ko na nagawang ituloy ang kaso lalo pa’t malala pala ang lagay ni Adier pati ni Mrs. Costallio. Adier was suffering with Myeloma and trauma samantalang si Mrs. Costallio ay nagkaroon ng heart attack at naisip ko kung gagawin ko ’yun at pahihirapan ko sila ngayon nang wala silang kalaban laban alam kong hindi mo na magugustuhan ’yun kaya hinintay kong makarecover sila pero hanggang ngayon hindi pa rin bumubuti ang lagay ng magina at sa halip ay mas lumalala ang sakit nila. And now you’re back hindi ko alam kung anong gusto mong gawin sakanila, ngayon na sinabi ko sayo ang nalalaman ko pero susuportahan kita..” pagpapatuloy na kwento niya kaya mas nalungkot ako.

“ Hinuhuli ko muna ang lahat Tan kailangan ko pang makahanap ng mga ebidendsya dahil marami akong pinaghihinalaan kung sino ba talaga ang pwedeng sumira saakin, sa pamilya ko, kay Rare pati narin sainyo na kaibigan ko..“

“ Nakwento nga saakin ni Mikee ang lahat ng nangyari sayo at hindi pa rin ako makapaniwalang buhay ka at ang anak mo..“ tugon ni Tan saka bumaling ng tingin kina Ranch.

“ Ako rin, hindi ako makapaniwalang nabuhay ako at ang anak ko. Milagro ang nangyari pero ang anak ko Tan buhay siya pero gan’to ang kalagayan niya mas malala ..“ nanginginig na boses na saad ko kaya hinarap niya ako at bumuntong hininga siya.

“He have congenital heary defect and how about his eyes anong pinaka problema?” seryosong tanong niya saakin.

“Ranch is a premature baby kaya may eye disease retinopathy of prematurity siya.” sagot ko.

“Retinopathy of prematurity also called retrolental fibroplasia  and Terry syndrome. It is a disease of the eye affecting prematurely born babies generally having received neonatal intensive care, in which oxygen therapy is used due to the premature development of their lungs and also the arrangement of blood vessels at the back of the eye, also known as the retina vasculature, is closely connected to the health of our heart. That means issues we see in the eye can be directly linked to health problems with the heart and the vessels in our body. A congenital heart defect  results when the heart, or blood vessels near the heart, don’t develop normally before birth.” sambit niya kaya napangiwi ako at pilit na tumango dahil ang bilis niya magsalita habang nagpapaliwanag.

“ Nakwento naman na sayo ni Mikee ’diba nadepressed ako at ’di ko na naalagaan ng ayos ang anak ko at alam naman natin kung ano ang nangyari saakin..“ pagkukwento ko at tinignan siya mata sa mata.

“ I know that’s why I’m really proud of you and to your son At h..“ sambit saka ngumiti kaya ngumiti ako ng tipid sakaniya.

“ But now we are facing another problem, my son  will die if hindi pa ako makakanap ng heart donor. Ang hirap kasi..“ nagpakawala ako ng malalim na paghinga at pinagkaskas ang dalawang palad ko.

“ Donors for heart transplants are individuals who may have recently died or become brain dead, which means that although their body is being kept alive by machines, the brain has no sign of life. Many times, these donors died as a result of a car accident, severe head injury, or a gunshot wound. Kaya don’t worry gagawa ako ng paraan Ath. I will talk to his doctor, ok? And ako na ang mag oopera sakaniya.“ sambit niya gusto kong ngumiti ng walang pagaalinpangan sakaniya pero ’di ko magawa.

“ Tan alam kong mahirap dahil kahit makahanap tayo ng tao na comatoes o malapit na mamatay ay hindi papayag ang pamilya nila na ibigay ang puso nito..“ mabigat sa loob kong usal.

“ We’ll offer millions Ath, walang imposible kung may pera. You’re Dela Veja, I’m a surgeon at baka nakakalimutan mong surgeon

at nagmamayari ng hospital saka foundation ang ama ni Ranch..“ nakataas na kilay niya kaya napabusangot ako.

“ Ang problema hindi naman niya alam na anak niya si Ranch at kung kailan ko sasabihin sakaniya ngayon nawawala naman siya..“ nawawalan na pagaasa kong sagot pero umiling siya at hinawakan ang pisnge ko.

“We’re here Ath, I’m here, I can pay for the donor and ooperahan ko si Ranch ng walang bayad..” determinadong sagot niya.

“No, don’t do that. I’ll pa––.”

“Seriously Ath? Pagkatapos ng mga nangyari mahihiya ka pa ba” napangiti ako ng matamis dahil sobrang namiss ko ang bestfriend ko kaya niyakap ko siya ulit. “ Salamat Kristan..“ sagot ko.

“After 4 years Ath, I’m still inlove with you. I did everything to be the best for you. I gave up my comfort and my heart, just to be there for you when you need me. It’s obvious that I’m not good enough. I am not the one for you but I can’t stop loving you. I’m saying this because I want to be honest with my feelings for you pero hindi ko na kayo guguluhin. Nandito ako bilang kaibigan mo Atarah, tutulungan kita sa magiging laban mo..” mahinanga bulong ni Tan saakin.

“ Salamat Kristan.“ sambit ko at mas pinakiramdam ang mainit na yakap ng bestfriend ko.

“ Group hug! Mama! I want group hug..“ napakalas ako sa yakap at nakangiting napasulyap kay Ranch na mahilig sa yakap.

“Masyadong clingy ang anak ko pasensya na.” saad ko sakanilang dalawa at lumapit sa anak ko gano’n din ang ginawa ni Tan saka pagkatapos ay niyakap namin ang anak ko.

“I love you Tita, Tito and Mama.” bungisngis ng anak ko.

“We love you too baby ..” malambing na saad ni Mikee nang matapos na ang group hug namin.

“I love you too. He really look alike his father..” nakangiting saad ni Kristan sakaniya.

“Really Tito? Kamukha ko ang Daddy ko?” tuwang tuwa na tanong ng anak ko.

“Yes, Ranch..” nakangiting saad sakaniya ni Kristan saka sumulyap saakin. “ What is his whole name?“

“ Ranch Aberrant Montego!“ imbes na ako ang sumagot proud na sumabat si Ranch kaya napailing iling na ako.

“Aberrant? Synonym of Rare. Wow sino nagpangalan ?” tanong ni Mikee kaya napangiwi ako nang maalala ko na sabi ni Roks na si Amirah daw ang nagpangalan ng Aberrant.

“Si Amirah..” sambit ko kaya napangiwi rin siya.

“ Baby, Do you know your Daddy’s name is Rare Cedrick Grison and Rare is a synonym of Aberrant..“ sambit nalang ni Kee kay Ranch.

“Talaga po?!”

“He’s using Montego huh masakit sa parte ni Rare ’yun ..” seryosong saad ni Kristan kaya napabuntong hininga ako.

“Alam ko but I have no choice alam mo naman ’diba..” sambit ko kaya tumango lang siya dahil alam niya naman ang buong nangyari ba saakin.

“Ranch, Tito Kristan will play with you. Maguusap muna kami ni Mama mo ok?” nakangiting wika ni Kee.

“ Yes po Tita Mikee!“ bibong sagot ni Ranch. Lumaput si Tan kay Ranch samatalang ako ay nauna ng umupo na ulit sa couch hinihintay si Mikee na lumapit doon.

Nang malalapit na siya ay nagseryoso ang mukha niya. “ So diretsuhan na, The Grison was really mad. Dumating na ang parents ni Rare at nagsidatingan na rin ang ibang mga Grison at ngayon ang mga Dela Veja ay nasasangkot sa issue tungkol kay Abigail kaya mas lalong idinidiin ng mga Grison na ang pamilya mo ang nag kidnap..“ Rare nasaan ka na ba? Baby, I missed you magpakita ka na please.

“Bakit may ebidensya na ba? Ano ’yun kung gano’n?” curious na tanong ko dahil masyado ng magulo ang nangyayari.

“May witness na nagsasabing may kumuha na Van kay Rare at napicture-an niya ang plaka at nang tintrack pagmamayari ’to ng Dela Veja..” seryosong pagkukwento niya saakin.

“Paano nangyari ’yun? Sa CCTV ba?  May nakuha?”

“Walang kahit anong CCTV footage kung saan madaanan ng sasakyan..” shut down nanaman ang CCTV, sabi na eh konektado talaga lahat ng mga nangyayari.

“Sinetset up lang ng manipulator ang Dela Veja. Gan’to rin ang nangyari samain ni Kristan, hindi ba? Walang kahit anong CCTV footage siyang nakita..” matulin at seryoso kong saad.

“ Yes, magaling at matalino talaga ang manipulator na ’yan. Planado at alam niya na talaga ang bawat gagawin parang eksperto masyado..“ napakagat ako saaking labi dahil sobrang nagtataka na ako kung sino ba talaga ang manipulator na ’yan.

“May hinala ako kay Aliyah, may gusto siya kay Rare ’diba?” sambit niya kaya napatango tango dahil malakas ang kutob ko kay Aliyah.

“And si Adier ay gusto sayo. Nakwento na saakin ’yan ni Kristan. Lahat ng hinala niya sa magkapatid kaya nanghinala na rin ako..”

“Ako rin, Apat ang kasangkot sa gulong ’to si Amirah, Adier, Aliyah, Dr.Daez..” nagtiim ang bagang ko at tinignan mata sa mata si Mikee.

“Napansin ko lang puro A ha, baka pati si Akisha o kaya si Aida joke..” pinagalaw ko ang panga ko at umiling.

“Si Akisha? Malabo na, noong nagpaliwanag saakin si Rare parang inosente lang talaga ang ate ko at si Aida nagpaliwanag din. At malakas ang pakiramdam ko na wala silang kinalaman..” seryoso kong puna saka bumuntong hininga ulit at pinagsuklay ang kamay ko sa buhok ko.

“Kaya kailangan mo na sila makausap kailangan maging maayos kayo kahit patago lang, sabihan mo sila ng nalalaman mo..” seryosong tyran niya saakin.

“What if pala isa sakanila ang traydor o manipulator..” tanong ko at ’di ko maiwasan mapaisip na baka nasa Dela Veja o baka nga sa mismong Grison ang may sala nito pero sino naman kaya?

“Trust issue again? Oh please  kausapin mo muna sila Ath kailangan n’yong magkalinawan..” mapungay pungay na saad niya.

“ Yeah..“ nagusap usap pa kami nang nangusap hanggang sa lumipas ang oras at pumasok si Roks sa kwarto dito ni Ranch.

Nilapitan ako ni Roks at nasakaniya ang atensyon namin ni Kristan at Mikee. “ Klyte, nahuli na ng mga tauhan ko si Florely Daez. Do you want to talk to her right now?“ seryosong sambit niya na ikinagulat ko at biglang kumulo ang kalamnan ko sa sinabi niya.

“Oo naman, gustong gusto ko ng malaman ang katotohanan ..” matigas na sambit ko.

---

Nyang note; Konting push nalang! HAHAHA. Ano gagawin n’yo, kapag nalaman niyo kung sino ang manipulator?

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 59

Atarah’s

POV

HALO halo ang emosyon ang nararamdam ko habang pasakay ako sa kotse ni Roks pero mas nananaig ang pagkamuhi at galit ko sa katawan na mas ginising nang marinig ko ang sinabi ni Roks na nahuli na daw nila si Dra. Florely Daez.

“Klyte, you sure? We’ll leave Ranch to your friends ?” seryosong tanong nito habang pinagbubuksan ako ng pintuan sa front seat.

“Yes, I trust them and besides

marami

namang

body guards eh, mas hassle kung

pababalikin

pa

natin

si

Aida..“ saad ko dahil iniwan nga namin ni Ranch kay Mikee at Kristan dahil alam kong mapagkakatiwalaan ko sila bg tunay saka isa pa gustong gusto ko na talaga malaman ang lahat ng katotohanan ngayon mismo.

“ Yeah right..“ sambit niya nalang bago naman siyang sumakay sa driver seat habang pinapagalaw ang panga niya.

“And how about

Amirah

masisiguro

ba ng tao mo na hindi

siya

pupunta

ng hospital

habang

wala tayo?“ nagaalala kong sambit dahil baka biglaan na pumunta si Amirah sa hospital nang wala kami.

“Yes

Klyte

, kung

maari

kidnapin

nila

para lang

h’wag

maka punta ng hospital ..“ seryosong saad nito habang inistart na ang makina ng kotse niya kaya bumuntong hininga ako dahil naniniwala naman ako kakayahan at palano ni Roks.

“

Sige

,

nasaan

ba

n’yan

si

Dra

.

Daez

?“ tanong ko habang isinusuot naman ang seatbelt.

“She’s in the head quarter ng branch

dito

ng Montego

Inteligence

security..“ tumango nalang ako at ’di na nagsalita pa.

Ang daming naglalaro sa isipan ko. Andaming tanong na gusto ko na agad na masagot. Nasaan si Rare? Bakit ginagawa ni Dra. Daez? May galit ba siya sa pamilya namin? Siya ba ang Manipulator? Magkasabwat ba talaga sila ni Amirah? Si Adier at Aliyah kaya kasamahan nila? Ano ba talaga ang totoo? Anong gusto nila mamgangyari?

Buong byahe ay hindi ako nagsasalita. Hindi naman na ako ginulo at kinausap pa ni Roks dahil alam niyang kailangan kong magisip isip ngayon.Nakatulala lang ako sa labas ng bintana habang iniisip ang mga maaring susunod na mangyayari.

Napatingin ako sa kamay ko na nanginginig dahil sa sakit at galit na nararamdaman ko. Napakagat ako sa labi nang tumulo ang luha ko na kanina ko pa pinipigilan.

F-ck Atarah, h’wag kang iiyak! Stop being weak. Kailangan maging matatag ka sa mga sitwasyong ito lalo pa unti unti mo ng nalalaman ang katotohanan.

Lumipas ang apat na pung minuto ay nakarating na kami sa headquarter ng Montego inteligence security agency. Gusto ko mamangha sa kagandahan ng labas ng building na ito dahil puro salamin ang nakikita ko at modern design talaga ang buong building. Mapapanganga ka nalang talaga sa nakakita paano pa kaya kapag pumasok ka sa loob at pumunta ka sa pinaka main quarter ng Montego Inteligence security agency dahil head quarter lang ’to ng branch na nandito.

“ Let’s go..“ saad niya at hinawakan ang kamay ko saka iginiya sa pagpasok namin sa maindoor kung saan parang may lazer na ini-scan ang katawan namin at nag ma scan ang buong katawan ko ay biglang nag green ang lazer at automatic na bumukas ang glass door kaya pumasok na kami pero biglang may sumalubong saamin.

“Roks.” dumako ang paningin ko sa nagsalita na babae na may kulay abo na mata katulad ng kay Roks habang nakacross arm. Parang tinanned ang makinis niyang balat at matangkad din siya pero hindi kasing laki ni Roks. Mga nasa 5’9 lang siguro siya. may buhok ’tong hanggang bewang na itim itim at sobrang straight. Napakagandang babae para bang girl version ni Roks. Kaso halatang masungit at strikto ang mukha

“Ate, what are you doing here ?“napasulyap ako kay Roks nang marinig ko ang gulat sakaniyang boses.

“Pinasama siya ni Mommy saakin Kuya.” sambit ng isang lalaki na kulay abo rin ang kulay ng mata. Magkasing laki sila ni Roks pero hindi gano’n kalaki ang katawan niya unlike kay Roks parang batang version naman siya ni Roks kaya sobrang gwapo.

Nakapapangliit na napapalubitan ako ng mga maganda at gwapong magkakapatid tapos ang tangkad tangkad pa nila. “Hindi mo ba kami papakilala sa asawa mo?” matamis na tanong ng Ate ni Roks at nginitian ako ng sarkastiko.

Naalala kong sinabi saakin ni Roks na may kapatid din siya nakapareho ng kulay ng mata niya. Isang babae na police at etong nakakabatang kapatid na isang detective naman. What a cool family.

“Ate please not now, we have a problem.” madiin na wika ni Roks pero hindi ito pinansin ng Ate niya at sa halip ay naglahad pa saakin ng kamay.

“Hi I’m Paper Howitzer Montego. Your husband sister, and this is Sizer Rifles Montego our younger brother. Cool right? Roks, Paper, Sizer. Then our second names was all gun, Howitzer, Rifles, Musket..” napanganga ako sa pangalan ni bukod sa cool ngayon kolang nalaman na may second name si Roks. Ni hindi ko nga alam kung ilang taon na ba talaga siya. D-mn self, ilang years mo siyang kasama hindi mo man lang tinanong ang mga bagay na ’yan sakaniya.Roks Musket Montego pala ang buong pangalan niya.

Napatitig ako kay Roks na frustrated ang itsura habang nakatingin sa Ate niya.

“A-ah opo. I’m Atarah Kl——.” nagulat ako ng putulin ni Ate Paper ang pagpapakilala ko kaya itinago ako ni Roks sa likuran niya.

“I know you Atarah Klyte Dela Veja, paanong hindi kita makikilala. Ikaw lang naman ang kibabaliwan ng kapatid ko, sa sobrang baliw niya sayo kaya niyang tumigil sa pagsusundalo, pagsisilbe sa bansa at nagawa niyang ipagpalit ang lahat para sayo kahit kaming pamilya niya.Bukod pa doon ikaw lang naman ang dahilan bakit nasa bingit ng kahihiyan ang apeliyido namin, ang mismong pamilya namin.” galit at madiin niyang sambit.

“ Ate !“ maotoridad sakaniya ni Sizer.

“I’m d-mn serious here Ate Paper! Get out of our way !” galit na saad ni Roks kaya napasinghap na ako dahil nagkakagulo na sila nang dahil saakin.

“Gan’yan ba tinuturo sa’yo ng asawa mo oh–hindi pala asawa kasi peke lang pala.” natatawang sambit ni Ate Paper na walang halong humor.

“ Ate please stop may malaki ––.“ pagpipigil pa rin sakaniya ni Sizer.

“Shut up Sizer, wala akong pake sa problema nila. Ang concern ko dito ay mapapahiya ang apelyido natin dahil sa babaeng ’yan! Masisira tayo at madadamay sa gulo ng pamilya niya!” umalingawngaw ang sigaw ni Ate Paper kaya nakaramdam ako ng matinding takot dahil galit na galit siya at nakakatakot talaga.

“Ate Paper, h’wag mong hintayin na mapuno ako sa’yo.” madiin na saad ni Roks habang nasa likod parin niya ako at para akong maamong pusa na nagtatago.

“Tss, you crazy man. Masyado kang bulag sa pagibig mo sa babaeng ’to. Tss, ihatid mo na siya doon sa babaeng kinulong n’yo and leave her there. At ikaw Roks maguusap tayo. I’ll wait you at the conference room..” maotoridad na saad ni Ate Paper saka kami tinalikuran at naglakad palayo.

“I’m sorry Atarah..” sambit ni Sizer bago sumunod sa Ate niya. Bumuntong hininga ako at hinarap si Roks.

“F-ck it, I’m really really sorry. Hindi ko alam na nandito siya .” paumanhin niya habang hinahawakan nito ang kamay ko.

Sobrang nag-guilty na ako dahil nagkagulo silang magkapatid nang dahil saakin mas lalo pa n’yan kapag nalaman na ng buong bansa na hindi talaga kami kasal ni Roks. “Nah, Its fine. Tama siya masyado ka ng nadamay pati ang pamil––.” pintutol niya ang sasabihin ko at hinawakan ang pisnge ko.

“Shh, don’t say that Klyte. Ginusto ko ’to. Wala na silang pake doon, just don’t mind them please abot kamay na natin ang katotohanan..” malambing niyang saad kaya umiwas ako nang tingin sakaniya at binaba ang paningin sa sahig.

“I’m sorry Roks..” malungkot kong saad. D-mn Atarah, nakakakiya ka, wala kang puso, selfish ka hindi mo man lang naisip na maapektuhan din ang pamilya ni Roks dahil sa ginagawa n’yo.

“No need to say sorry Klyte .” Malambing na tugon nito at niyakap ako kaya napakagat ako saaking labi.

“Sige na Roks, puntahan mo na ang Ate mo .” saad ko nang makahiwalay ako sa yakapan niya pero inilingan niya lang ako at iginiya papunta sa kaliwang parte ng head quarter. Puros puti at silver ang makikita sa loob ng head quearter na ’to sobrang nakakamangha sa sobrang cool.

“ No.“ matigas na saad niya nalang nang tumigil kami sa harap ng isang silver na pintuan.

“Roks, please mas magagalit sila sayo at saakin kapag hindi ka pa pumunta doon. Nakatali naman ata si Dra. Daez ’diba and besides nandito naman ang ibang tao n’yo..” saad ko nang mapansin ko na sobrang daming guards ang nakapalibot dito sa kwartong ’to.

Hindi niya ako sinagot at pinagalaw niya lang ang panga niya habang nakatingin saakin. “ Please Roks, mas maganda na ako nalang ang kumausap kay Florely Daez habang ikaw naman kailangan na makausap mo ang mga kapatid mo.“ determinado kong saad kaya bumuntong hininga siya bago hinawak ang panga niya.

“Ok fine .” sagot niya at idinikit niya ang kamay niya sa isang scannsr at biglang may lumabas na telegram kung saan niya tinype ang passcode para mabuksan ang pintuan.

Nang mabuksan na ay hinawakan niya ang kamay ko papunta sa loob. Napatingin ako sa paligid na kulay puti lang nakikita ko at wala ng kahit anong gamit bukod sa isang kama kung saan nakaposas ang natutulog na si Dra. Florely Daez.

“I’ll be back, ok? Magpapasok ako ng tao ko dito?” tanong nito pero umiling lang iling ako. “No, kaya ko ang sarili ko.” sagot ko habang hondi inaalis ang tingin ko kay Daez na tulog na tulog pa.

Ang sarap na gawin na ituloy tuloy nalang ang pagtulog niya. Tss. “Ok, I trust you. Kumalma kalang habang kinakausap siya para magkaintindihan kayo..” seryosong saad ni Roks kaya ngumiti ako ng tipid at tumango.

“Yeah, susubukan ko. Salamat Roks..” ngumiti siya saka tumango bago tuluyang lumabas ng kwartong ’to. Nang sumarado na ang pinto ay agad akong naglakad at naupo sa natutulog na si Dra. Daez.

Nakaposas ang magkabilang kamay niya sa head board ng kama pero nagawa niya pa ring makatulog.

“Gising Doctora ..“sarkastiko kong saad sakaniya at pinadulas ang kamay konsa pisnge niya kaya dahan dahan nitong binuksan ang mga mata niya.

“A-atarah..” nauutal na saad nito habang pumupungay ang mga mata niya saakin

“Yes ako nga, sino ba ang akala mo?” nakangisi kong saad sakaniya kaya nagsimulang magsituluan ang mga luha niya.

“H-hindi mo b-ba k-kasama si A-amirah ?” natatakot na anong nito kaya pinagtaasan ko siya ng kilay.

“Oh bakit natatakot ka? Takot ka ba saakin o sa kapwa impakta mo?!” galit na sigaw ko sakaniya at dinuro duro siya kaya mas lalo lang lumakas ang hikbi niya.

Ang kapal ng mukha niyang umiyak pagkatapos ng ginawa niya saakin! Wala siyang karapatang masaktan at umiyak! “ Patawad, patawarin mo na ako..“ nagmamakaawang saad niya at mlalam na nakatingin saakin kay napangiti ako ng mapangasar sakaniya.

“Patawad? Sorry? What the f-ck, Anong magagawa ng sorry mo? Mababalik ba ng sorry mo ’yung mga sinira mo? Sabihin mo sakin, sorry lang ba kaya mong magawa? Anong magagawa ng sorry mo sa mga taong sinaktan mo? Ganon ganon nalang? Isang sorry satingin mo ok na ’yun?” galit na sigaw ko sakaniya at tinignan ko siya ng hindi makapaniwala.

Gustong gusto ko na siyang saktan ngayon pero kailangan kong controlin at pigilan ang emosyon na nararamdaman ko ngayon hindi pa tama na iputok ko nalang bigla sakaniya ang galit ko dahil baka mapatay ko pa siya.

“ Atarah, sorry hindi ko naman ginusto..“ nanginghinig na sambit niya kaya hinawakan ko ag mukha ng madiin.

“ And now you still keep telling me sorry because of what you did. Anong magagawa ng sorry mo? Mababalik ba nyan yung dating ako? Does it make my pain go away? Does it makes me complete again? Can your sorry heal my broken heart? The damage has been done b-tch ! “ sambit ko at maragas na binitawan ang mukha niya at nasgsimula na rin magsilandasan ang mga luha ko sa pisnge ko.

“Kung lahat nadadaan sa sorry kapag may nagawang kasalanan ang tao edi sana wala ng nakakulong ngayon! Edi walang nagaaway at nagkakatampuhan ngayon! Ganon ganon nalang ba talaga?!” galit na sigaw ko saniya pero hini siya nagsalita.

“Hindi ko na kaya, pwede ba kitang saktan? Hanggang sa magsawa ako pero kasi pakiramdam ko hindi ako magsasawa na saktan ka hanggang sa maramdaman mo na rin ang nararamdaman ko ngayon! Baka magkataon pang mapatay kita at ’di kita mapakinabangan!” nanginginig kong saad at marahan na pinunsan ang mga luha ko gamit ang kamay ko.

“Sige saktan mo ’ko hanggang sa gusto mo. Kung maari patayin mo nalang ako..” umiiyak na sambit niya kaya napakagat ako saakn labi at galit natinignan siya.

“Satingin mo? Papatayin kita, satingin mo sapat na patayin kita para pagbayaran mo ang lahat ng utang mo saakin at sa pamilya ko! At anong iniiyak iyak mo?! Wala kang karapatang umiyak at masaktan you f-cker!” sambit ko at hinila ang buhol niya at sinampal siya dahil hindi ko na palakaya pigilan ang sarili ko.

“Biktima lang ako Atarah. Biktima na kasi mahirap, mahina at bobo ako..” nanginginig na saad niya habang lumalakas an iyak dahil mukhag masakit talaga ang sampal ko dahil bumakat ang palat ko sa mukha niya.

“Biktima? Nagpapatawa kaba? Paano ka naging biktikma! Sabihin mo nga?!” galit na usal ko sakaniya habang bumibilis at bumibigat ang paghinga ko.

“Hindi ako ang tunay na Florely Daez, ako si Shella Del Rosario. Hindi ako doctor at hindi ako naging sekretarya ng lolo mo! Mahirap lang ako, wala akong permanenteng trabaho, minsan janitress, waiter, at kasamabahatyako pero hindi pa rin sapat ang pera na ’yun para ipagamot ko ang tatay at kapatid ko na parehong may cancer! Kagaya mo, pinagsamantalahan lang din nila ang kahinahan ko para magamit..” naiiyak na sambit niya kaya natigilan ako at inis na ginulo ang buhok ko.

“Sabihin mo lahat ng alam mo..” seryosong sambit kahit pa alam kong mahirap paniwalaan ang sasabihin ay kailangan ko pa ring makinig.

“Ang kapatid ko ay may leukemia at ang ama ko naman ay may lung cancer, hindi ko maiwasan magalit sa diyos hindi ba? Kung sino pa ang mahirap at walang pampagamot ay sakanila pa binibigay ang malalang sakit..” napapiyok siya habang nakatingin saakin ang mga mata niyang hinang hina at puro sakit na nadarama.

“Syempre ako ’tong ’di nakapag tapos ng pagaaral, hindi talaga makakakuha ng mga trabaho na may malaking sweldo kaya desperado na akong gumawa ng paraan, binebenta ko na ang katawan ko kung kani kanino para lang makalikom ako ng pera para sa pagpapagamot ng kapatid ko at tatay ko isama mo pa na may pinapaaral akong dalawang kapatid kaya hindi sapat wala akong katulong sa pag t-trabaho dahil matagal ng namatay ang nanay ko dahil din sa sakit na hindi nagamutan dahil wala kaming pera. Laspag na ako nakakahiyang aminin pero totoo ’yun. Ang baboy baboy ko na pero hindi pa rin sapat ang pera ko para matustusan ang mga problema ng pamilya ko at mapanatili silang buhay..” kinurot ang puso ko habang nagkukwento siya kasi ang sakit niyang magkuwento.

Napatingin ako sa kabuan ni Dra. Daez oh mali it should be Shella pala. Maputi siya saka makinis ang mukha at ang buong katawan. She’s pretty pretty pero kumapara noon na medyo sexy pa ang katawan niya ngayon ay mas pumayat na siya.

“Isang araw kahit may sakit na ako nagawa ko pa rin pumunta ng bar para lang mabenta ang katawan ko dahil kinabukasan kailangan na naman mabilhan ng gamot ang kapatid at ang tatay ko kaya kailangan kumayod ako ng kumayod kahit may sakit dahil hindi sapat ang kinita kong 200 per day sa pag w-waiter at 400 nadaan sa paglalaba kailangan kong makalikom ng mahigit sampubg libo para lang mabili ko ang gamot nila at talagang natuwa ako kasi kahit may sakit ako ay naging swerte ako nang araw na ’yun. Kahit pa namumutla ang balat ko at nangingitim ang ilalim ng mata k ay may bumili pa rin saakin sa araw na ’yun at ang pangalan niya ay Doscio binayaran niya ako ng kinse mil kaya kala ko mahaba haba ang gagawin namin pero akala ko lang ’yun dahil walang nangyayari saamin pero wala siyang ginawa at sahalip ay inalagaan niya pa ako dahil may sakit ako.” wait Doscio? What the hell. ’Yun ang sinabi ni Kristan saakin kanina, si Doscio at Xyra ang naghatid saakin sa Condo ni Tan.

Taimtim akong nakikinig sa kwento niya habang hindi pa rin makapaniwala sa mga nalalaman ko.

“Kinabukasan paggising ko kinausap niya ako. Kasama ang isang babae na nangangalang Xyra. Ino-offeran nila ako ng isang milyong pera dahil alam nilang kailangan ko ’yun para sa

pamilya ko, hindi ko alam kung paano nila nalaman basta tanggapin ko na daw ang offer nila kapalit ng pagsunod ko sa lahat ng utos nila. Sino pa naman akong tatangi sa pera kaya pumayag na ako kahit ’di ko pa talaga alam kung anong gagawin. Wala na akong pake kung gagawin akong slave, ibebenta ang laman ko at kung ano ano pa basta ang mahalaga may pera na ako pangtustos sa mga kapatid kong nagaaral pati na rin sa Tatay at kapatid kong may sakit…“ tumulala siya sa paa niya habang tuloy tuloy pa rin ang pagiyak.

“Paguwi ko nang bahay nagulat ako tuwang tuwa ang dalawa kong kapatid dahil nakapag bayad na sila sa mga utang nila sa school at kaibigan nila bukod pa doon bayad na rin ang mga utang namin sa hospital at nakaadvance na rin ang bayad namin sa bills ng hospital kaya wala na talaga akong kawala at kailangan ko ng tanggapin ang kapalaran ko na susundin ko na sila..” napakagat ako saaking labi at pinagsisikiop ang nanginginig kong mga kamay.

“Dinadala nila ako sa parang isang bahay noon kung saan maraming armadong lalaki kasi nakota ko may nga baril saka alam ko na agad na illegal at masama ang hangad ng nila.

Ang akala ko talaga magiging sex slave at ibebenta ang katawan ko nang ipinasok nila ako sa isang kwarto pero nagkamali ako dooj nila sinabi saakin ang plano kung paano nga raw ako magpapanggap na isang doctor at kung paano ko sisirain ang buhay mo. Nagtataka ako bakit nila ginagawa ’yun pero kapag na c-curious ako nagagalit at sinasaktan lang nila ako..“ bumuntong hininga ako at nakipagsukatan ng tingin kay Shella. Dapat ba akong maniwala sakaniya? Paano kung niloloko niya lang ako para mawala ang paghihinala ko na siya ang manipulator?

“Ang role ko talaga sa larong ito kung baga ako ang magiging panakip sa mismong nag maninupula ng lahat. Si Xyra at Dosicio ay parang kanan kamay lang ng pinaka boss dahil sila ang gumagawa ng mga aksyon na dapat ginagawa ng boss. Sila ang mga nagbabayad at nagsasabi ng plano dahil hindi nagpapakita sa kahit ang boss namin sa mga tauhan doon na matagal ng naninilbihan sakaniya ay hindi pa raw talaga nila nasilayan si Madam..” kinunotan ko siya ng noo dahil sinabi niya na hindi siya ang manipulator.

“ Hindi talaga ikaw ang manipulator?“ hindi makapaniwalang saad ko sakaniya.

Humiga siya ng malalim at umiling. “ Hindi, puppet lang ako ng manipulator Atarah. Minamanipula niya kami sa madaling salita kinocontrol niya kami para lang gawin namin ang gusto niya nang hindi siya mahuhuli at masisi kapag nagkagipitan .“ tama ngaang sinabi ni Roks na posibleng binayaran lang si Daez ng manipulator para mapagtakpan ang kasalanan niya at hindi malaman kung sino siya para maayos ang mga plano niya.

Napatingin ako sa kamao kong nakayukom at naginginig na dahil sa galit sa sistema ko. “ Katulad mo. Hindi ba? Saakin ka mas nagalit dahil naniniwala ka talaga na sinadya ko kayong siraan at isa pa ako talaga ang ginawa mong suspect sa kung sino ang manipulator kahit hindi naman talaga. Kasi kasi ayun ang pinska goal nila kaya sila nagbabayad ng mga pera sa mga puppet na katulad namin ay para masisi saamin ang lahat at mapagtakpan kung dino talaga ang may sala..“ napatango ako dahil unti unti na akong naniniwala sa sinasabi niya dahil ramdam kong galing sa puso ang mga sinasabi niya.

“Walang totoo sa mga sinasabi ko noon Atarah lalong lalo na ang tungkol kay Rare at sa pamilya mo lahat ng ’yun ay paninira para maging miserable ka. Hindi totoong namatay ang anak mo inutos lang saakin ’yun para mas lalo kang mag suffer at tuluyan na mamatay ang anak mo na ’di mo na namamalayan at ang sunog na nangyari sa hospital ay kagagawan lahat ’yun ng boss namin para magtuloy tuloy ang plano dahil talaga pinaghandaan. Sa pagkaalam ko simula palang na nasusunog na ang hospital nandoon si Amirah pinapanood ka hanggang sa mawalan ka ng malay at kunin ka na niya para matuloy ang plan B yes oo plan B na ito ng manipulator kasi hindi sila nagtagumpay ang plan A nila kung saan kasabwat si Adier Costallio. Kilala mo ’yun anak ng presidente ’diba?” tumango ako at parang bigla naghabol ako ng paghinga nang binnaggit niya na ang pangalan na Adier.

“Hindi nagtagumapay ang unang plano nila dahil hindi inaasahan na mag ka Covid-19 ka, nagkasakit ka at gano’n din si Adier kaya ginamit naman ng manipulator ay si Amirah para sa pangalawang plano. Hindi ko alam kung anong nilalaman ng plan A nilang ’yun basta alam kong nag failed ’yun pero ’yun plan B nila wala na rin akong alam dahil tapos ang parte ko at ’di na nila ako kailangan kaya naman nilason nila ang utak ni Amirah para lang mabuksan at ma enhance ang galit sa katawan ni Amirah para pumayag sa kagustuhan ng Manipulator. Pinilit nilang paniwalain na ang mga Dela Veja ang may kasalanan sa nangyari noon sa Mindanao..” konektado ang sinasabi niya sa naging imbestigasyon ni Kristan na maaring may kinalaman si Adier sa lahat dahil nang tumakbo ako noon at hindi pa ako masyado nakakalayo sa condo ni Tan ay nakasalubong ko naman n ang kotse niya at agad akong pinasakay saka dinala sa mansyon niya kung saan doon niya ako inilagaan. Ang akala ko totoo at sincere siya ’yun pala parte lang ng plano.

At ang tungkol kay Amirah. Mukhang nilason talaga ang utak niya, pinaniwala talaga siya ng bonggang bongga para lang masagawa nila ng perpekto ang plano nila dahil sa mga namumuong galit sa sistem namin.

“Pinagpalanuhan ang lahat simula sa iseset up kayo ng kaibigan mo para magalit naman sa’yo si Rare at may dahilan ako masabi sa’yo na si Rare naman ang nagset up sainyo kahit hindi totoo. Goal kasi dito ay mas pagalitin ang puso mo katulad ng kay Amirah para masagawa ng ayos ang plano.” napakagat ako saaking labi nang marealize ko na nagpauto ako at mali mali ang lahat ng nalalaman ko. Nasira ang buhay ko dahil hindi aki nagtiwala. Kung nagtiwala naman ako sa pamilya, kaibigan ko at kay Rare walang mangyayaring gan’to.

“May inutusan silang kidnapin ka at ang kaibigan mo naman ay patulugin gamit ang pagkain na mga inorder nito.Masyadong magaling at pulido ang plano nila at talagang maniniwala kanang matapos kong magawa ang part ko sa’yo ay pinalayo nila ako dito gusto nila na magtago ako at magpakalayo layo kapalit ng panghabang buhay na gamutan sa kapatid at tatay ko dahil hanggang ngayon bakikipaglaban pa rin sila sa sakit nila. Kaya nga nandoon ako sa AKG hospital dahil doon nakaconfine ang ama ko at kapatid ko sangayon. Pumupuslit lang ako para makapunta doon dahil hindi pwedeng makita ako ng tauhan ng manipulator na umaaligid lang dahil papatayin nila ang pamilya ko. “ napakagat ako saakin labi dahil umaaligid lang ba talaga ang tauhan ng manipulator. So posibleng alam alam na ng manipulator ang mga pinaggagawa namin dahil pinapanood nito ang nga galaw namin pero naniniwala naman ako sa kakayahan ni Roks at ng mga tauhan nila. Alam kong hindi niya hahayaan na mapahamak kami lalong lalo na ang anak ko.

“Si Adier ang manipulator o si Aliyah? Si Amirah ba hindi talaga siya? F-ck ang gulo ang dami kong suspect.” inis na saad ko at sinuklayan ang buhok ko gamit ang mga daliri ko.

“Limitado lang ang alam ko Atarah pero isa lang masasabi ko ginagamit ng manipulator ang mga taong alam nila ang kahinaan, naging kasabwat si Adier dahil may gusto ’to sa’yo at si Amirah naman ay nilason nila ang utak para magalit sa Sela Veja st magamit nila ’to upang magawa talaga ang pinakagoal nila..” sobrang naninikip na ang dibdib ko sa mga nalalaman ko dahil napagtanto ko na si Adier ay kasabwat ng manipulator so posibleng si Aliyah talaga ang manipulator.

“Si Aliyah ba?”

“Hindi ko kilala ang boss Atarah, si Adier, Amirah, at ang mga kanan kamay lang nila ang nakakilala sakanila rito pero sa pagkaalam ko babae ang boss at obsessed ito kay Rare pati na rin sa pagpapabagsak sa pamilya n’yo. Hindi ko alam kung anong dahilan para maghihiganti siya gamit ang mga taong alam niyang mahina at mamanipula niya..” umu-usbong na talaga ang matinding galit sa katawan ko dahil sa kawalang hiyaan manipulator. Masyado siyang mapanamantala at ’di inisip na maraming madadamay basta magawa lang ang kagustuhan niya.

“Hindi pwedeng wala kang alam! Sabihin mo sino?! H’wag ka ng magdeny kung ayaw mong ako mismong magpapahirap sa pamilya mo!” galit na sambit dahil hindi ako makapaniwala na ngayon ay nasa harap ko na siya pero hindi ko pa rin malaman kung sino talaga ang may pakana ng lahat ng ’to.

“Wala talaga Ath, limitado ang alam ko dahil hindi nila basta basta sinasabi ang pinaka plano nila! Sinabi lang nila saakin ang konting parte ng plano dahil involve ako doon pero kapag hindi na itatapon ka na nila at wala nang malalaman sa kung anong susunod na magiging plano!” tumaas ang boses niya kaya napahikbi na naman ako ng malakas.

“Si Amirah si Adier..” nangininginig kong saad saka sumulyap kay Shella na hinang hina na rin kakaiyak.

“ Si Adier at Amirah ay puppet lang din Ath. Ginamit lang sila ng manipulator! Si Amirah dahil gustong gusto niyang mahanap ng hustisya sa mga namatay niyang ninuno sa Mindanao at si Adier may gusto sa’yo kaya pinagsamantalahan ’to ng manipulator para magamit din sila.Hindi kumikilos ang Manipulator gamit ang paa at kamay niya. Kumikilos siya gamit ang boses niya dahil utos lang siya ng utos sa mga nangyayari..“ paulit ulit niyang sambit na talagang naging biktima lang din sina Amirah at Adier kagaya niya pero kahit gano’n malaki pa rin ang papel nila kaya nasira ang pamilya ko.

“ Ang pagkamatay ng isang babae na natagpuan sa isa sa mga property ng Dela Veja ay gawa ng manipulator ’yun dahil obsessed siya kay Rare at lahat na napapalapit na babae sakaniya ay pinahihirapan at pinapatay niya.“ sabi na eh, tama kaming hinala na pinatay ang babae dahil posibleng kala ng manipulator ay si Abigail ang bagong kalandian ni Rare.

“Si Rare?! Nasaan si Rare ?!” sunod sunod na tanong ko dahil sabik na talaga akong makita ang mahal ko.

“Bago pa ako mahuli sa mga tauhan ni Roks ay nakausap ko na siya. Hindi totoong may kumidnap sakaniya, pinalabas niya lang ata ’yun para makapagimbestiga siya ng ayos dahil alam niya na ata na nasa paligid lang ang manipulator. Hindi ko alam paano niya ako nakilala at natunton dahil hindi naman ako nagpakita at napakilala sakaniya pero ano pa nga ba ang aasahan ko sa isang Grison. Posibleng inimbestigahan ni Rare ang mga nangyari 4 years ago kaya gano’n.

Kinausap niya ako at kinompronta sa lahat ng sinabi ko sa’yo. Noong una ayokong umamin, natatakot ako para sa kaligtasan ko at sa pamilya ko pero dahil nabigyan niya na ng security ang pamilya ko at dinala mismo sa hospital ng AKG kung saan magagaling ang nga doctor at nurse doon ay sinabi ko na sakaniya ang nalalaman ko at pingsasabi ko sa’yo noon. Sinabi ko kung paano kita napaikot at niloko para lang ’yun ang paniwalaan mo at ang pinagsasabi ko sa’yo ngayon ay nauna ko ng mapaipaliwanag sakaniya. Galit na galit si Rare, sinakal niya ako at tinutukan ng baril pero hindi naman niya itinuloy ’yun..“ kaya pala hinahanap din talaga ng manipulator kay Amirah si Rare dahil hindi rin nito alam kung naasan ’to.

Nakahinga ako ng ayos lalo pa nang malaman ko na nasa maayos na kalagayan ang Mander ko. “ Nasaan na siya? Kailan mo nakausap?“ sunod sunod na tanong ko.

“Noong isang araw pa. Basta hindi ko na alam kung nasaan siya dahil nang masabi ko na sakaniya lahat ay bigla na lang siyang umalis at panigurado ngayon kilala niya na kung sino talaga ang nagmamanipula..” napakagat ako saaking labi at huminga ulit ng malalim.

“Hindi pa siya nagpapakita..” mahinang bulong ko.

“Wala ka pa rin bang tiwala sakaniya?

Siguro kaya hindi siya nagpapakita dahil hinuhuli o pinaplano niya kung paano mahuli ang manipulator..“ napatango tango nalang ako dahil siguro nga ay gano’n ag ginagawa ni Rare ngayon.

“ Si Amirah at Adier ang talagang nakaalam sa kung sino ang manipulator at mas lalong hindi ikaw ang manipulator?“ hindi pa rin talaga ako makapaniwala na biktima lang siya ang akala ko siya mismo ang manipulator.

“Oo sila ang nakaalam dahil nakakausap nila ang manipulator pero hindi ako ’yun. Alam kong hindi mo ’ko kayang paniwalaan pero nagsasabi ako nang totoo. Komprontahin mo si Adier lalo pa’t ngayon mahina na siya dahil siya ang magiging sagot sa lahat ng katanungan mo kumpara kay Amirah na sobrang nalason na ang utak dahil sa kagagawan ng manipulator..” natulala ako dahil sa sinabi niya saakin. Totoo ba talaga lahat ng ’to? Dapat bang paniwalaan ko siya ngayon?

“Kumilos ka na Atarah, h’wag kang maginarte ngayon dahil baka mahuli ka! Baka unahan ka nila! Possibleng bago mo pa makausap si Adier ay mamatay o patayin na siya!” galit na sigaw niya saakin kaya natauhan ako. Tumayo ako mula sa pagkaupo ko sa kama.

“Pasampal ako ng dalawa bago ako umalis dahil kahit ginamit kalang sinira mo pa rin kami!” sambit ko bago sinampal ng pagkalakas lakas.

---

Nyang note: Miss ko na si Fafa Rare kayo rin? Malapit na siya bumalik sa eksena. Dalawang UD for today. Enjoy reading :)

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 60

Atarah’s

POV

LUMABAS na ako sa kwartong ’yun na medyo magaan na ang dibdib ko kumpara sa kaninang pagpasok ko pero dissapointed pa rin ako dahil hindi ko nalaman kung sino talaga ang manipulator.

Napalinga linga ako sa paligid at nakuta ko ang napakaraming guards na nakaoalibot sa kwartong pinaglabasan ko. “ Nasaan

si

Roks

?“ pormal kong saad sa lalaking nasa kaliwa ko.

Lahat sila nakablack na polo at itim na slacks. May mga suot na malalaking baril sa kanilang balikat. “ He’s in the conference room madam.“ pormal naman nasagot nito habang diretso ang tingin sa harapan niya.

“ Sabihin

mo

aalis

na ako .“ sambit ko at akmang lalakad na palayo pero hinarangan ako ng maraming guards.

“ Ma’am hindi p—.“ sambit ng isa at hinawakan ang braso ko kaya nagpumiglas ako.

“ Bitawanan

mo ’ko!“ galit na sigaw ko at pilit na inaalis ang pagkahawak niya sa braso ko. Hindi naman mahigpit pero hindi ko magawnag maalis.

“

Pasensya

naman,

inutusan

kami ni Sir

Roks

na hindi

ka

pwedeng

umalis

hanggat

wala pa

siya

.“ saad nito pero umiling iling lang ako at nagpumiglas pa rin sa hawak niya saakin.

“

Bitawan

n’yo

ko sabi eh!

Aalis

  na ako,

nagmamadali

ako!“ galit kong sambit pero hindi pa rin sila nakikinig.

“ Hindi po

pwe

––.“ natigil sa pagsasalita ang isa nang may pumigil sakaniya.

“What’s happening here?!”   maotoridad na saad ng Ate ni Roks na si Ate Paper kaya mabilis na nagbigay daan ang mga guard sa papalapit na magkakapatid saamin.

“ Don’t touch her.“ galit na saad ni Roks habang papalapit saakin kaya nabitawan ako ng guard na may hawak saakin kanina.

“Sir, gusto na pong

umalis

. Eh ang

utos

n’yo

h’wag

pong

paalisin

.“ diretso at seryoso na sabi ng guard na humarang saakin at humawak ng braso ko.

“

Hayaan

mo na ako

Roks

aalis

na ako, h’wag

ka

n––.“ nagmakaawa kong saad pero pinutol lang ’yun ni Ate Paper.

“ ’Yan tama ka Atarah h’wag mo ng idamay ang kapatid ko—.“ hindi naman na naituloy ni Ate paper niya nang biglang umalingaw ngaw ang maotoridad na sigaw ni Roks.

“ Ate Enough !“ hinawakan ni Roks ang pulsuhan ko kaya ngumisi ang ate niya at pinagtiim ang bagang nito at umirap sa kapatid niya.

“ Ok easy..“ naiiling na saad niya saaming dalawa habang nakatingin pa sa kamay namin ni Roks na parehong may sing sing pa.

“ Let’s go Atarah..“ hinala ako ni Roks ng may pagiingat at ako naman ay nagpatangay habang palayo na kami sa kung saan ang dati namibg pwesto.

“ Roks hindi—.“ sinulyapan niya ako at parang magpapatay malisya na naman siya saakin.

“ Where are you going?“ seryoso niya saad at iginiya papunta ng maindoor. May pinindot lang siya ng kung ano at ’di na kami pa nilazer pa pero bumukas na automatic ang glass door.

“Roks hindi mo na ako kailangan samahan! Tama ang Ate mo d––.” samabit ko pero pibutol niya na namab habang papunta kami ng parking lot kung saan naka park ang sasakyan niya.

“Where are you going? I’ll take you there..” malambing at seryoso niyang sambit bago ako oinagbuksan ng pintuan ng kotse pero inis ko lang siyang tinignan saka napapadyak pa sa daan.

“ Roks naman eh!“ galit kong sambit kaya pinagtaasa niya ako ng kilay at seryosong expresyon ang iginawad niya saakin .

“Just tell me Klyte what’s your plan and where are you going .” saad nito saka pumasok sa driver seat kaya wala ng akong nagawa kung hindi pumasok sa kotse niya at naupo sa front seat saka sinarado ang kotse.

“Hindi si Dra. Daez or should I say Shella ang may sala, ni hindi niya rin alam ang kung sino ang manipulator dahil biktima lang siya at isa pa gusto kong makausap si Adier dahil kinompirma ni Shella na may kinalaman si Adi sa lahat pero hindi basta basta ’yun dahil paniguradong nagbabantay sa tabi tabi ang tauhan mga manipulator kaya kailangan kong magpunta muna sa  mansyon ng Dela Veja..” sagot habang inaayos ang seatbelt ko. Unti unting inistart ni Roks ang makina ng kotse niya bago siya nagsalita muli.

“Ayon sa report ng nga tauhan ko may iilan silang mga lalaki na nakikita na umaaligid saatin at sa mga pinapabantayan ko pero pinapahuli ko na agad sa mga tauhan ko pa ra hindi na sila magsumbong sa amo nila sa kung anong mga ginagawa natin .According to Sizar deduction and investigation. Masyadong malinis ang crime scene. Wala kang makikitang bakas na ebidensya na magsasabing ibang tao ang posibleng gumawa. Ang mga DelaVeja ay isa sa mga person of interest pero hindi pa sila suspect dahil posibleng set up nga ang nangyari at walang matibay na ebidensya na nagtuturo na may kinalaman nga ang DelaVeja sa pagkamatay ng Abigail dahil walabg makitang motibo para gawin ng DelaVeja ’yun pero kasi it’s sexual homecide or rape murder case kaya tinitignan pa rin kung may relasyon ang biktima sa isa sa mga Dela Veja..”

“Mayaman ang Dela Veja! They are not cheap! At kung gagawa ng krimen sila bakit mismo sa sariling property nila ilalagay ang ebidensya? Hindi naman sila tanga para maglagay ng bangkay sa mismong pagmamayari nila!” galit na saad ko at ’di ko talaga makuha ang thought na ang Dela Veja ang may sala sa pagpatay kay Abigail.

“I know, I told my brother about that.

Huling nakita si nabuhay si Abigail noong party pa, hindi na rin ’to umuwi at nagpakita pa simula nang araw na ’yun. Ang akala ng lahat kasama niya si Rare dahil partner ’to ni Rare sa party lalo pa ngayon sinasabi nila na kaya nawawala si Rare dahil nakidnap ’to. Kaya nga ngayon na natagpuang patay si Abigail mas tumindi ang galit ng Grison sa mga Dela Veja dahil baka bangkay na rin nilang makikita si Rare..“ mas tumindi ang galit ko dahil determindo talaga ang manipulator at si Amirah na siraain ang pangalan ng mga Dela Veja sa publiko.

“Hindi naman nakidnap si Rare..” naiiling kong sambit habang nakakunot ang noo kaya napasulyap saakin si Roks na ng mabilis bago binalik ang tingin sa daan.

“Really? Sinabi ni Dra. Daez?” tanong niya kaya tumango tango ako.

“Oo, sinabi niya na nakausap niya pa si Rare bago siya nahuli ng mga tauhan mo .” seryoso kong saad sakanoya kaya umigting ang panga niya saka sumuyalp saakin.

“Kung gano’n posibleng wala talagang kinalaman ang Dela Veja sa pagkamatay ni Abigail. Ang manipulator at si Amirah ang may pakana. Nang binanggit ko sa kapatid ko na may isang babae na obsessed kay Rare at galit sa pamilya ng Dela Veja ang suspect namin at imbestigahan niya. Hindi ba taga Paris si Rare, kaya nakakuha kami ng records sa Paris para alamin kung makakakuha kami ng ebidensya at napagalam namin na maraming babae na nar-rape at namamatay lalong lalo na ang mga babaeng madalas na lumalapit kay Rare pero iba iba ang suspect ng mga ’to..” napalunok ako dahil sa sinabi niya. Psycopath na obsessed na talaga ang manipulator dahil nagagawa niyang pumatay dahil sa selos lang.

“ Totoo?“ hindi makapaniwala kong saad sakaniya habang nanlalaki pa ang mata ko.

“ Yes, at nakakapagtaka na iba iba ang lumalabas na suspect sa mga pagkamatay ng mga babae doon kaya posibleng ang manipulator ay ibinibintang sa kung sino sino ang kasalanan na ginawa niya para hindi siya ang mahuli at makulong..“ naalala ko ang sinabi ni Shella kanina na gumagamit ang manipulator ng nga tao para sakanila masisi ang lagat ng kasalan at kasamaan na ginagawa ng manipulator. “And it’s possible that she’ll kill you soon kapag hindi ka na nito kailangan. Halos mapatay at patayin ka na niya hindi ba pero hindi niya itinuloy dahil magagamit kaniya.Si Akisha na Ate mo binuksan din namin ang kaso niya noong nakidnap siya at dapat pala talaga ay mar-rape siya at patayin ng mga armadong lalaki ang kaso nakatakas lang ’to. Hindi ba’t may past sila ni Rare?” nanlaki ang mga mata ko at tumango. For all this years ang kala ko magkasama sila ni Rare ’yun naman ay nakindap lang siya ng manipulator.

“Eh bakit si Aliyah?! Hindot ’yun lapit ng lapit kay Rare! Bakit siya hindi napatay ?!” galit na saad ko.

“Maybe because she’s the manipulator and she can’t kill herself..” napakagat ako sa aking labi dahil tama siya, posible talaga na si Aliyah ang manipulator.

“Siya rin ang pinaghihinalaan ko Roks. Sa lahat ng sinabi ni Shella, na naging kasabwat daw si Aider sa lahat ng plano noong una ang kaso nasira lang ang plan A kasi nga hindi inaasahan na nag ka Covid-19 kami pareho. Samantalabg sa mga sinabi ni Kristan saakin na si Aliyah naman daw ang nagsend ng mga picture namin ni Kristan kay Rare at hindi ba gustong gusto niya talaga si Rare.” naalala ko ang sinabi noon ng first lady na spoiled brat ang magkapatid, si Adier ay gagawin niya lahat para makuha niya ang gusto niya at gano’n din si Aliyah kaya siguro nagkasabwatan ang magkapatid lalo pa na sinisisi ako ni Aliyah na ako ang dahilan kung bakit nag s-suffer ang Kuya at Mama niya. Talagang may motibo siya na gawin saakin ang lahat ng ’to.

“Then what if she’s the manipulator? Bakit pati ang pamilya mo dinadamay? Bakit naghihiganti siya?” saad ni Roks kaya huminga ako ng malalim dahil may point siya sa part na ’yun.

“ ’Yun nga eh, hindi ko maintindihan. Magkaibigan ang pamilya namin kaya imposible ’yun pero pwede rin namang hindi talaga namin sila kaibigan baka ang pamilya ko at pamilya niya ang talagang may past ?“

gad sobrang naguguluhan na ako, nakakastress at masakit talaga sa ulo kung sino ang pesteng manipulatpr na ’yan.

“That’s why you need to talk to your parents..” saad niya kaya tumango ako at bung byahe ay kinuwento ko sakaniya ang pinagusapan namin ni Shella.

At lumipas ang oras ay hindi rin nagtagal ay nakarating na kami sa harap mansyon namin. Una ayaw pa kaming papasukin sa village na ’to dahil sobrang higpit talaga pero nang makita ako ng guard ay pinayagan nalang bigla.

Bumaba ako ng kotse at taas noong tinignan ang kabuuan ng mansyon namin na naiba ang desenyo. Parang mas lumaki siya at gumanda kaya talagang nakakamangha.

Nang makababa na si Roks sa kotse niya ay sabay na kaming pumunta sa malaking gate ng Dela Veja. “ Sino po kayo?“ sambit ng isa sa mga bulto bultong guard sa likod ng malaking gate na ’to.

“I’m Atarah Klyte Dela Veja…” nakataas na kilay na saad ko dahil talagang hindi nila ako kilala.

“Papasukin n’yo ko o hindi?” matapang na saad ko nang bigla silang natulala lahat.

“ Tatanong po muna—.“ pinutol ko ang sasabihin nito at sinigawan ko sila dahil naiinis ako kasi ayaw nila kong papasukin.

“ Buksan n’yo!“ sambit ko at napansin ko pa na ang isa sakanila ay may hawak na radyo para sabihin na nandito ako.

“Ma’am saglit lang po tatanungin po muna namin kina Ma’am and Sir .” sambit pa nito kaya hindi makapaniwalang tinignan ko siya saka sumulyap kay Roks na seryoso lang ang tingin saakin at iniilingan na para bang sabihin na hayaan ko nalang.

“Papasukin daw..” sambit ng isa kaya napairap ako sakanila at taas noong pumasok sa loob ng malaking gate.

“Sa susunod, papasukin n’yo na ako agad. Dela Veja rin ako tandaan n’yo.” inis na sambit ko dahil imbes na nandoon na kami sa mismong mansyon ay eto maglalakad palang kami.

Napangiwi ako dahil sobrang layo pa ng lalakarin namin dahils sobrang lawak ng mansyon na ipinagtayuan dapat talaga pinapapasok ang sasakyan.

“Kaya mo?” tanong ni Roks kaya ngumiti lang ako at tumango. Nagsimula na kaming maglakad at hindi nagtagal ay nakarating na rin kami sa pinaka mansyon.

Bumuntong hininga ako at akmang pupunasan ko ang pawis ko gamit ang kamay pero naunahan na ako ni Roks gamit ang hanky niya. “ You ready?“ nagaalalang tanong nito.

“ Yes ..“ samabit ko at pumasok sa maindoor ng mansyon na nakabukas na dahil binuksan na ng mga kasambahay.

Hinawakan ko ang kamay ni Roks dahil nakakaramdam ako ng matinding kaba dahil ngayon haharap ako sa kanila ng walang galit sa puso ko at haharapin ko sila pagkatapos ko silang bastos batusin dahil nawalan na ako ng tuluyan ng respeto sakanila.

Nilibot ko ang paningin sa buong mansyon, nagiba ang iilang furniture at talagang mas gumanda sa loob man o sa labas pa ng mansyon. “Ang kapal ng mukha mong magpakita pa dito?!” napatingin ako sa nagmamadaling bumaba mula sa hagdan na si Ate. Galit na galit siyang sumusugod saakin pero pinipigilan lang siya ni Charl kaya napayuko at itinago ako ni Roks sa likuran niya.

Nagsimula na naman magsituluan ang  luha ko dahil wala na akong dapat ikareklamo kung bakit nagkagaganyan siya. “Akisha!”

maotoridad na saad ni Daddy. Napatingin ako sa paligid namin at namataan ko na nandito si Daddy, Tito Apollo, Tito Kernold, Kuya Art, Charl at Ate Akisha.

“Ano nandito ka para pagtawanan kami kasi nagkakagulo na naman ang pamilya natin—oh my bad pamilya lang pala namin!” galit na gakit na sigaw ni Ate Akisha kaya mas lalo akong napaiyak.

“Akisha Enough!” galit na bawal ni Daddy kaya tumigil si Ate at mas lumakas lang ang iyak.

“Ano bang ginagawa mo dito?” tanong ni Tito Apollo habang blanko ang itsura ng mukha.

“Tito gusto kolang po kayo lahat makausap.. “ nanginginig kong sambit at binitawan ang kamay ni Roks para makaalis sa pagkatago sa likod nito.

“Para saan pa?! Obvious naman na baka ikaw ang nagpakidnap kay Rare at pumatay sa babaeng ’yun para tuluyan masira ang pangalan ng Dela Veja! Hindi ba galit ka saamin?! Eto na ba ang paghihiganti mo?!” galit na sigaw niya saakin pero niyakap lanh siya ni Charl pero nagpupumiglas lanh siya sa yakap ng asawa.

“Charl alisin mo muna ang asawa mo dito..” sambit ni Tito Kernold kay Charl kaya binuhat niya ang asawa at kahit pa nagpupumiglas ito paakyat ng hagdan kaya inalalayan ’to ni Kuya Art para hindi sila mahulog.

“Daddy?! Ano hindi pa rin pumapasok sa kokote mo na gusto lang tayong pabagsakin ng anak mong ’yan?!” galit na sigaw niya.

“Charl ipasok n’yo na siya!” nagtitimping sigaw ni Daddy. Napatingin ako kina Ate Akisha kaya namataan ko rin si Mommy at Tita Ariela na nagmamadali pababa ng hagdan.

“ Anong nangyayar––Atarah?“ gulat na saad ni Mommy at ’di na pinansin si Ate na naiakyat na sa second floor.

“Mommy..” mahinang sambit ko at ’di na gumalaw pa sa kinatatayuan ko kaya si Mommy ang patakbong pumunta saakin.

“Anak ko, babalik ka na ba dito? Saamin ka na ba titira ?” sunod sunod natanong ni Mommy nang sinalubong ako ng mahigpit na yakap nito.

Mas lalo akong napaiyak dahil sobrang miss ko silang lahat kasi noong mga nakaraang araw hindi ko maramdaman ’yun dahil nababalutan ng galit ang puso ko.

“Mommy, kailangan ko kayong makausap. Kailangan pong malinawan ako.” pagod na pagod na sambit ko dahil napapansin ko this past few days puro iyak nalang ang ginagawa ko at mabuting hindi pa ako na de-dehydrates.

“Mr. Montego, care to explain why are you both here?” seryosong tanong bi Tito Apollo na masama ang tingin saakin.

“Your niece wants to talk to you about your family issue. Pagbigyan n’yo na siya kailangan n’yang malinawan at kailangan n’ya ng tulong niyo para mahuli ang may gawa ng lahat ng ’to.” punong puno ng sinseridad na saad ni Roks.

“What do you mean?” nagtatakang tanong ni Tita Ariela.

“Let’s go the library. Doon tayo maguusap usap..” maotoridad na ssad ni Daddy saka kami tinalikuran at nauna ng pumunta sa daan papunta ng library. Sumunod naman sakaniya ang mga kapatid niya pati si Tito Kernold. Napatingin ako kina Roks at Mommy. Napabuntong hinga ako nang tanguan nila ako kaya nagsimula na rin kaming maglakad habang inaalalayan ako ni Mommy.

Habang naglalakad kami hindi ko maiwasan mamangha sa mansyon at nang makadating na kami sa mismong library ay pumasok na kami kagaya ng labas at loob ng mansyon ay nagiba at mas gumanda rin ang library ng pamilya.

Nagiba ang long table kung saan madalas doon naguusap usap ang pamilya. Tahimik ang bawat kilps namin pinaghila pa ako at si Mommy ng upuan namin ni Roks.

Bali ang pwesto ay kaming tatlo kaliwang parte ng long table at sina Daddy, Tito Apollo and Kernold pati na rin si Tita Ariela ay kaharap namin.

“Anong ibig mong sabihin hijo?” bungad na tanong ni Tito Apollo sa kwento kanina ni Roks.

Napasulyap ako sa seryosong mukha ni Roks habang nakatingin ng diretso sa mukha ni Tito Apollo. “There’s a person that we called manipulator at alam namin na siya ang may gawa ng ’to kaya nagkakagulo ang pamilya niyo at nangyari ang gan’to kay Klyte. Gusto niyang pabagsakin ang pamilya n’yo kaya ginamit niya mismo ang kapamilya n’yong si Klyte laban sainyo..”

“What?!” gulat na sabay na sambit ni Tita Ariela at ni Mommy.

“Daddy gusto kong magpaliwanag kayo saakin. Magtatanong ako sagutin n’yo ng puros katotohanan bago ko ikukwento sainyo ang lahat ng nangyari saakin..” nanghihina kpng sambit saka mapungay pungay silang tinignan lahat.

“ Go spill it anak..“ malambing na tugon ni Daddy kaya bumuntong hininga muli ako.

“Ano po ang tunay na nangyari sainyo ng Grison noon?” unang tanong ko para malinawan na ako sa kung ano talagang sikreto ng pamilya ko dahil dito naman talaga nagsimula.

Tumikhim si Daddy bago ’to nagsalita.“ Ang kwento saamin ni Mama nagsimula ang away dahil si Romulo Grison ay may gusto kay Lola Aurencia ang kaso hindi naging sila dahil mas gusto ni Lola si Lolo Agosto. Naging magkalaban ang dalawnag pamilya hindi lang dahil sa pagibig pati narin sa mga negosyo pero dumating ang araw na narape si Lola at pinatay. Lumalabas sa imbestigasyon na hindi naman ang Grison ang may gawa pero naniniwala si lolo Agosto pati sina Papa na ang Grison ang siyang baboy ay pumatay kay Lola kahit na lumalabas sa ebidensya ay isang lalaki na lulong sa droga ang may gawa..“ seryosong saad ni Daddy.

“Kaya po ba naghiganti kayo sa mga Grison? Noong dapat bibilhin nila ang mga lupain sa Mindanao kaso inunahan sila ni Lolo pero ang mga taga doon ay ayaw ibenta ang lupa nila kaya idinaan ni Lolo sa dahas para makakuha ng lupa sa Mindanao?” tanong ko pero sabay sabay kaming napatingin sa pintuan kung saan pumasok si Tita Jandi habang tulak tulak sa wheel chair si Lola ko habang may nakasalpak na dextrose sakaniyang kamay.

Nilukot ang puso ko nang makita kong gano’n na ang kalagayan ni Lola dahil dati walang kahit anong sakit si Lola pero ngayon. “ Hindi totoo ’yun hija walang binili na kahit anong lupa ang mga Dela Veja sa Mindanao. Saan mo nalaman ’yan? Ang pagkakaalam ko dapat nga bibilhin ng mga Grison ang iilang lupa sa Mindanao pero may nakauna ng bumuli ang mga Agasier ’yun. Ang akala ng buong mundo ay nakipagsabwatan ang lolo mo sa mga Agasier dahila alam ng buong bansa na magkalaban ang Dela Veja at Grison sa business lalo pa’t matalik na kaibigan ng Dela Veja ang mga Agasier ang akala nila binili ’yun para maunahan ang mga Grison pero hindi ’yun totoo, walang kahit anong binili ang lolo mo at ’di siya nakipagsabwatan sa kahit kanino..“ seryosong saad ni Lola. So ang ibig sabihin hindi ang pamilya ko ang may pakana sa nangyari sa Mindanao kung hindi ang mga Agasier pero sino ba ang mga ’yun?

“Ma dapat nagpapahinga ka..” saad ni Tito Apollo pero sinamaan lang siya ng tingin ni Lola.

“Shut up Apollo, kailangan malinawan ng Apo ko. Eto ang pinakahihintay kong araw..” seryosong saad ni Lola kaya wala ng kahit sinong nagsalita pa sa mga anak Tita at Tita ko.

Napakagat ako saaking labi at malalam na tumingin kay lola.

“Eh ’yun sa Visaya po? ’Yung nagpapatayo ang mga Grison ng mga building, sinabotahe niyo ba talaga kaya nasira at gumuho ’to dahilan paea madaming mamatay?” tanong ko pero umiling lang si Lola.

“ Hija walang kahit anong sinabotahe ang mga DelaVeja sa mga project at mga pinapagawang building ng mga Grison. Nabalitaan din namin ang nangyari sa Visaya kung saan nagpapatayo ng mga building ang mga Grison na pinasabugan. Pinaghinalaan ng mga Grison na ang lolo mo ang may kagagawan noon pero hindi naman sila nagsampa ng kaso sa lolo mo dahil walang matibay na ebidensya na pinasabog ng lolo mo ’yun. Kaya pinagtatakahan namin sino ang pwedeng gunawa noon dahil hindi naman talaga ang Dela Veja

dahil kahit pa na masama ang loob ng lolo mo at galit siya sa mga Grison ay patas ’tong makipaglaban at hindi niya ginagamitan ng kahit anong dahas ang kahit sino lalo pa’t alam niyang walang mga kasalanan ’to.“ huming ng malalim si lola at mapungay pungay akong tinignan. “ Tungkol sa business ang mga paraan ng lolo mo para kalabanin ang mga Grison. Pagandahan, pagalingan at pabonggahan lang ng mga products ng bawat business. Alam mo naman siguro na lahat ng Business ng Grison ay halos parehas lang ng sa mga Dela Veja pero kahit kailangan hindi  sinabotahe ng lolo mo ang mga Grison para lang mas lumamang dahil patas siyang makipaglaban..“ seryosong saad ni Lola.

“Ano po ’yung inutos ni Lolo kay Daddy na makipag kaibigan sa Daddy no Rare para malaman kung anong nangyayari sa kabilang kumpanya?” nagtataka kong tanong dahil doon palang hindi naging patas si Lolo.

“ Oo ginamit ng lolo mo ’yun para makakuha siya ng impormasyon sa mga Grison kung bakit sobrang lumalago ang business nila dahil kahit anong gawin ng lolo mo ay Grison pa rin ang nangunguna sa business world at pumapangalawa lang lagi ang Dela Veja pero hindi ginawa ng daddy mo ang naging utos ng lolo mo

na kumuha ng impormasyon kay Ranier dahil nakipag kaibigan siya ng totoo sa mga Grison kaya nagalit ang lolo mo noon sakaniya dahil bukod sa sinuway siya ay nakipag kaibigan pa ang daddy mo sa kalaban na pamilya..“ napatango tango nalang ako saka pinagsikop ko ang kamay ko.

“ Kaya po ba pinaghiwalay ni Lolo si Rare at Ate?“ tanong ko saknila at pinagmasdan ang magiging rekayson ng lahat pero pare pareho lang silang seryoso ang tingin saakin.

“ Oo pinaghiwalay sila kasi masyado pang bata ang mga ’to at hindi rin magkasundo ang pamilya natin..“ napasinghap ako dahil tugmam rin ang kwento nila sa kwento ni Rare saakin.

“ Ano po ’yung nangyari kay Charl at Ate? Bakit si Charl ang pinili ni Lolo para kay Ate kahit alam niyang boyfriend ko si Charl at ano po ’yung sex scandal ni Ate?“ nagulat naman sila sa sinabi ko dahil mukhang hindi nila akalain na alam ko na talaga. “

Pinaliwanag na po saakin ni Rare ang iilang pangyayari na sinabi sakaniya ni Ate..“ sambit ko para maibsan ang gulat nila dahil natahimik ang mga ’to.

“ Ang sex scandal nito dahil sa kagagawang ni Prench Floyd Agasier ang unang lalaking nirereto ng lolo mo dahil matalik na kaibigan ng  pamilya natin ang mga Agasier simula pa noong mga kapanauhan nina lolo Agosto mo..“ sagot ni Tito Apollo.

Agasier na naman? Sila rin naman ang bumili ng mga lupain sa Mindanao at posibleng sila rin ang dahilan kaya maraming namatay. F-ck sino ba ang mga Agasier na ’yan lalong lalo na si Prench Floyd Agasier.

“ Nireto ni Lolo mo si Akisha kay Prench para matigil ang puppy love ng Ate mo at ni Rare at umumbra naman ito dahil nahulog din agad si Akisha kay Prench pero binaboy at pinagsamantalahan niya ang kahinaan ng ate mo dahil alam niyang mahal na mahal siya nito. Nang nalaman namin na binebenta ng lalaking ’yun ang sex video at mga hubad na picture ng Ate mo sa black market ay gumawa na kami ng action naglabas ng bilyon bilyon ang pamilya natin para lang hindi na kumalat ang video at litrato ng Ate mo. Nagtagumpay naman kami na patigilin ’yun kaya nagsampa kami ng kaso kay Prench..“ saad naman ni Daddy kaya nalaglag ang panga ko.

What the heck? Si Prench Agasier ay parehas na parehas ang ugali sa manipulatlr ngayon, mapanamantala lalo na kapag alam niya ang kahinaan ng isang tao. Hindi kaya si Prench ang may gawa ng lahat nang ’to pero hindi eh babae ang may pakana!

“ He’s obsessed with your sister gusto niyang bumalik ang ate mo sakaniya dahil alam niya na mahal na mahal din siya ng Ate mo. Hindi niya titigilan ’to hanggat alam niyang mahal siya ng Ate mo, pinadampot na namin siya sa mga pulis at tauhan natin pero nakatakas siya dahil sa tulong ng pamilya niya..“ Obsessed? Oh f-ck ang manipulator ay obsessed din kay Rare, hindi kaya magkapatid sila o magpinsan?

Prench, Prench, Prench, Oh f-ck bakit sounds like Presh siya? Posible kaya? Oh sh-t self h’wag kang mag conclude agad. Magkatunog lang ang pangalan nila at hindi Agasier ang surname ni Prench and besides she’s a lesbian pero pwede rin naman oh—f-ck sobrang gulo.

“ Kaya para tumigil na si Prench sa kahibangan niya ay kailangan na namin maipakasal si Akisha sa lalong madaling panahon lalo na pa gala gala lang si Prench. Hindi naman pwedeng ipakasal nalang namin si Ate mo sa kung kani kanino kaya si Charl ang napili namin dahil siya lang ang lalaking mapagkakatiwalaan ngayon ng pamilya, alam na alam namin kung gaanon ka kamahal ni Charl at kung paano karesponsable ang batang ’yun..“ sambit pa ni Daddy saakin kaya napasinghap ako.

“ Opo alam ko na po ang nangyari doon sa pagset up kay Charl pero paano ako?  Hindi n’yo lang ba naisip na masasaktan ako?“ malungkot na saad ko sakanila at nagsimula na naman magsituluan ang luha ko.

“Parang ’yun ang naging kapalit ng pagsuway  ng Ate at Daddy mo sakaniya kaya kailangan may isang magsakrispisyo sa pamilya natin para maayos ang lahat. Mahigpit ang lolo mo pero mahal na mahal ka niya pati ang buong pamilya natin dahil para naman sa kapakanan mo at ni Akisha.

Hindi mo ba napapansin na lahat ng gusto mo nakukuha mo? Hindi ka pinipigilan ni Lolo mo sa  sa kung anong gusto mong gawin sa buhay mo, ang pag n-nurse mo hinayaan namin ’yan hindi ka na namin pinilit na pumasok sa business, hindi kami mahigpit pati na rin ang lolo mo pagdating sa’yo, hindi mo kailangan abutin ang expectation ng lolo mo hindi katulad ng Ate mo na na p-preasure na pati ng ibang pinsan mo dahil parang ’to ang magiging bayad dahil kinailangan mong isakrispisyo si Charl..“ napatango tango nalang at pilit na pinapasok sa utak ko ang lahat na sinasabi ni Lola.

Kaya pala, ang akala ko ay hindi lang nila ako mahal kaya hinahayaan nila ako sa kung anong gusto ko ’yun pala may ibang dahilan lang para lang hindi ako controlin at manipulahin ni Lolo ang buhay ko.

“ Nang maipakasal si Akisha kay Charl at inannounce namin sa buong publiko na buntis si Akisha ay nagkaroon ng  balita na nagpakamatay si Prench kaya mas lalong nagalit saatin ang pamilya ng mga Agasier. Matagal ng iniimbestigahan ng lolo mo ang nangyari sa pagrape saka pagpatay sa mama niya at ang matagal niya ng pinagtatakhan bakit may mga insidente na nangyayari sa mga Grison katulad nalang noong nangyari sa Visaya na kami ang sinisi.“ nagtiim ang bagang ni Lola habang seryoso ang mata niyang nakatingin saakin.

“Sa ilang buong taon na pananaliksik ng lolo mo napagalaman niyang mga Agasier din pala ang may gawa noon sa pagkamatay at pagparape sa Mama ni lolo para lang mas magkagulo ang Grison at Dela Veja dahil ang dalawang pamilya ang pinaka kilala at pinakamayaman na pamilya noon kaya masyadong nainggit ang mga Agasier sa Dela Veja at Grison kaya pinag away nalang nila ang dalawang pamilya. Sila rin ang nagutos kay Prench na navideohan at pagsamantalahan ang ate mo para ibenta sa black market ang mga sex videos nila…” patuloy na pagkukwento ni Lola.

“ Naalala mo ba na sina Akisha at Charl ay pinapunta ng lolo mo sa bandang Europe para lang mag honey moln dahil sakanila nakasentro ngayon ang galit ng mga Agasier dahil sa pagkamatay ni Prech at ikaw saakin ka nagstay kasi sobrang delikado noon sa Pilipinas dahil sobrang gulo at posibleng mapatay ka pa nila doon. Sa sobrang galit ng lolo mo wala pang isang buwan ay nagawa niyang ubusin  ang mga yaman ng mga Agasier hanggang sa maghirap ang mga ’to na mas masahol pa sa daga. Ang kaso ay gumanti ang iilang Agasier nakipaghimagsikan sila laban  saating mga Dela Veja at napatay ang halos lahat na Agasier pero nabaril din ang lolo mo noon…“ mapait na saad ni Lola habang umiiyak na.

“Hindi totoong namatay ang lolo mo dahil sa sakit sa puso. Namatay siya dahil halos maubos na ang dugo niya at mas pinili niya nalang na ibigay ang puso niya sa’yo dahil mahal na mahal ka niya. Hindi na namin sinabi sa’yo at tinago na lang namin ang masalimuot na nangyari saatin dahil ayaw na naming magisip ka pa, hindi mo deserve na mastress Ath at problemahin ang mga nangyari dahil may sakit ka. Oo may congenital heart disease ka apo, naalala mo ba noon lagi kang nahihirapan huminga ang akala natin hika lang ’yun at heart broken kalang kay Charl kaya nang pumunta tayo sa hospital para mag check up tayo pero ang totoo nalaman na naming mayroon kang sakit sa puso at sobrang lala na dahil napabayaan kasi hindi naman agad na nalaman na may sakit ka kaya umabot na puntong kailangan ng heart transplant kaya kahit nagkakagulo sa Pilipinas sinabi ko sa lolo mo ang nangyari kaya ang puso mong ’yan ngayon ay galing sa lolo mo..” nanlaki ang mga mata ko dahil akala ko pinatapon ako ni Lolo sa poder ni Lola sa ibang bansa dahil hindi nila ako mahal. Madalas kinakapaos ako sa paghinga at nawawalan ng malay, ang akala ko lang noon simpleng hika lang at idagdag mo pang broken ako kay Charl pero hindi ko akalain na may Congenital heart disease ako katulad ng sa anak ko? Hindi ko alam na naoperahan ako, ni hindi ko rin alam na may gano’n ako. What the hell?

Natulala ako sa mga sinabi ni Lola. Napahawak ako sa dibdib ko at pinakiramdaman ang tibok ng puso ko. “N-nasaan na po ang mga Agasier? May nabubuhay pa po bang Agasier?” nauutal kong saad.

“Mayroon pang mga Agasier na natitira pero tahimik na ang mga ’to lalo pa’t mahirap nalang sila kaya hindi na sila pa makakaganti ..“saad ni Tita Ariela kaya napasinghap ako.

Sobrang galit ko sa lolo ko pero hindi ko alam na siya pala ang dahilan bakit ako buhay ngayon. “ Wala po bang koneksyon ang Costallio at ang mga Agasier? Hindi po ba sila magkamaganak? Hindi po ba sila magkaibigan o ano?“ tanong naman ni Roks sakanila.

“ Hindi, walang kahit anong koneksyon ang Costallio sa mga Agasier..“ naiiling na saad ni Tito Apollo habang nakakunot ang noo.

“Hindi po ba natin naging kaaway ang mga Costallio?” nanginginig kong tanong naman.

“ Hindi hija ang Grison at Agasier lang ang kaaway natin. Ano ba ang ibig mong sabihin?“ nagtatakang tanong ni Lola.

“ Dahil pakiramdam ko po si Aliyah na anak ng dating president Costallio ang may pakana sa lahat ng ’to.“ Ikunuweto ko sa kanila ang lahat ng nangyari saakin at ang mga naging plano ko hanggang sa mga nalalaman ko na ngayon na katotohanan mula kay Shella also known as Dra. Daez.

Nang matapos ko na silang kwentuhan ay bakas na bakas sa mga mata nila ang luha mas lalo sina Mommy, Tita Ariela, Tita Jandi and Lola. “ Baka posibleng Agasier si Aliyah dahil sa pagkaalam ko may isang kapatid noon na babae si Prench baka ampon lang ng mga Costallio si Aliyah?“ saad ni Tito Apollo.

“Malabong mangyari na ampon si Aliyah, Apollo. Hindi mo pa nakikita ang batang ’yun kamukhang kamukha siya ng Ama at Ina niya..” sagot naman ni Daddy kaya inalala ko ang mukha ni Aliyah at tama nga siya kamukhang kamukha ni Aliyah ang parents niya.

“Maaring hindi naman si Aliyah ang may sala maaring iba pa. Maaring pinapaikot lang tayo ng manipulator para isisi sa babaeng Costallio para mas magawa niya ang plano niya..” saad naman ni Roks kaya naoatango tango ako at naisip ang pangalan ni Presh dahil kinukutaban na ako sakaniya.

“Sino naman kung gano’n?” nagtatakang tanong ni Tita Ariela.

“Kailangan makausap ko na po si Adier o kahit si Aliyah man lang. Gusto ko na pong malaman..” gusto kong kumpirmahin kay Aider kung sino ba talaga ang Manipulator dahil nakakausap at nakita niya na daw ’to ayon kay Shella.

“Mabuti pa nga, tatawagin ko na ba si Costallio ?” tanong ni Daddy pero umiling iling lang ako.

“Ako na po ang bahala Dad, h’wag na po kayong magaalala saakin ..” sambit ko saka pilit na ngumiti.

“Nasaan ang apo ko, talaga bang ’di talaga kayo kasal ?” paniniguro ni Lola saamin ni Roks pero sabay lang kaming umiling ni Roks.

“Hindi po talaga lola part lang po ng paghihiganti sana namin ’yun. Si  Ranch po talaga ay anak ko talaga kay Rare..” kahit nakwento ko na sakanila nina ay inulit unulit ko pa kais parang hindi mag sink in sa utak nila ang nangyayari.

“Nasaan ang apo ko? Gusto ko siyang makita..” saad naman ni Mommy at niyakap ako.

“Nasa hospital po Mommy, may congenital heart defect rin po kasi siya at ROP po siya eyes disease naman po ’yun..” napabitiw si Mommy sa pagkayakap saakin at lahat sila nagulat sa sinabi ko.

“Puntahan ko siya! Pupuntahan natin ang apo ko.” sambit ni Mommy na napatayo pa sa kinauupuan niya.

Kring! Kring!

Napatingin naman ako sa phone ko na biglang tumunog kaya huminga ako ng malalim at sinagot ang tawag. “ Oh Aida napatawag ka?“ tanong ko sa kabilang linya nang mapagtanto kong si Aida ang tumatawag.

[ Kanina pa ako nag call ngayon kalang sumasagot kanina pa may tumawag sa landline dito sa Condo ni Roks.]

“Sino raw? Bakit? Ano sabi?” sunod sunod na tanong ko habang nakasulyap sa pamilya kong nakatingin lang din saakin.

[Si Ex President Costallio. Eh matagal ka napalang gustong makausap ni Adier hindi lang makahanap ng tyempo. Saan ka na ba?]

Seryoso niyang saad kaya nanlaki ang mga mata ko. “Si Adi? Bakit daw?” nagtataka kong tanong pero pakiramdam ko aamin na talaga siya sa kung anong nangyari.

[May sasabihin daw importante ang anak niya. Binigay ko nga ang number mo check mo baka nagtext or nag missed call.]

“ Oh sige sige ..“ saad ko at binaba ang tawag saka mabilis na chineck ang notification.

59 missed calls from 63978694****

||Is this Atarah Klyte Montego? This is Ex President Costallio if you’re Atarah please reply back..||

---

Nyang note: Abot kamay na ang katotohanan, sino na kaya ang manipulator? Abangan sa next Chapter!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 61

Atarah’s

POV

KANINA pa ako nakatitig  sa mga mensahe na natangap ko kay President Costallio. Nagawa ko na siyang tawagan bago pa kami umalis ng mansyon ng Dela Veja para kumpirmahin kung siya ba ang nag t-text at tama nga ako at siya nga ’yun.

Adier wants to talk to me according to President Costallio, Aider want’s to fix everything, gusto n’yang ayusin ang pagkakamali niya bago siya mamaalam.  He’s very weak and ang huling hinihiling nito ay makausap ako. Alam kong mahihirapan akong harapin siya lalo pa gano’n ang kalagayan niya. I’m at mad him dahil nakipagsabwatan siya sa Manipulator pero mas lamang ang awa na nararamdaman ko sakaniya ngayo.

Bukas ng alas nuebe ay susundiin ako ng mga tauhan ni President Costallio dahil para narin sa seguridad ko at ng mga Costallio. Sinabi kasi ni President na ilang beses ng pagtangkaan patayin si Adier dahil sa may kung anong alam daw ’tong sikreto na makakapagpasira sa isang imahe ng tao kaya alam ko na agad na tungkol ’to sa manipulator.

Maari ko naman daw isama ang asawa ko kung may doubt ako, at maaring pasunurin nalang ang mga guards namin para mas madaming magbabantay saamin lahat.

“Klyte, we’re here..” nabalik ako sa reyalidad nang makita ko si Roks na mukhang kanina pa nakatayo sa gilid ko habang hawak hawak niya ang pintuan ng kotse.

“ Ay kanina pa ba?“ sambit ko dahil  lutang ako ngayon sapagkat sobrang dami kong nalaman.

Napatingin ako sa orasan ko at mag s-seven na pala ng gabi. Natagalan kami sa Mansyon dahil marami pa kaming napagkwentuhan sa nangyari saakin pati na rin sa pamilya ko.

“Yes, you’re spacing out..” sambit niya at agad akong inalalayan pababa ng kotse niya. Ramdam na ramdam ko ang bigat ng mata ko dahil kanina nagiiyakan lang kami ng pamilya ko habang nag k-kwentuhan. “ Iniisip ko lang ang mangyayari bukas.“ saad ko kaya bumuntong hininga siya nang sinarado ang pintuan ng kotse.

Susunod daw ang pamilya ko dito s hospital para bisitahin si Ranch kaya mayamaya at posibleng nandito na sila.“ How’s Amirah? “ tanong ko dahil nagaalala ako baka may mangyaring masama lalo pa’t magsasama sama kami ng pamilya ko ngayon.

“Wala pang report ang mga tauhan ko but I’ll talk to them later. I will leave you here with your fam when they are all here. Aasikasuhin ko ang mga taong pinapabantayan ko pati na rin ang mga imbestigasyon..” seryosong saad niya habang naglalakad kami papasok ng hospital.

Hindi ko maiwasan hindi mapalinga sa paligid dahil umaasa ako na makikita ko si Rare na pinapanood ako sa malayo pero bigo ako dahil wala akong makita kahit anong Rare sa palagid.

Oh damn, I badly missed him. Gustong gusto ko na siya makita at makapagpaliwanag na sakaniya ng ayos. Nasaan ka ba Rare ko?

“Oh sige, can I have favor? Kapag umuwi ka check mo na rin kalagayan ni Dawina and Aida.” sambit ko para sure na ligtas sila sa condo kahit pa may mga body gurds sila doon. Gad, I missed Dawina. Miss ko ng nakikipaglaro sakanilang dalawa ni Ranch. Paniguradong miss na miss na ni Dawina at ni Ranch ang isa’t isa.

“Yes, I’ll go home before I go to our headquarter ..” sambit niya kaya nginitian ko siya ng matamis.

“Salamat talaga Roks ..” alam kong pagpapalain siya ng may kapal dahil sa taglay na kabaitan niya sana magkaroon ng babae na talaga mamahalin siya ng lubos lubos at paparamdaman na espesyal ’to.

“No worries..” saad niya at iginiya na ako papunta ng kwarto ni Ranch na nakalokasyon sa unang palapag lang. Nang makarating na kami ay pinagbuksan ako ni Roks ng pintuan at nauna akong pumasok ng kwarto ni Ranch. Agad naman nanlaki ang mga mata ko at nalaglag ang panga ko nang makita ko kung sino ngayon ang nakita ko.

“What the hell!” gulat na usal ko nang makita ko si Kenji na masayang nakikipag laro kay Ranch.

“Hello Mama and Papa! Good Evening! Ano po ‘yung what the hell? Why are you askin’ what’s hell?” naguguluhan na sambit niya kaya nanlaki ang mga mata ko at gigil na nag salit salit ang tingin ko kay Mikee at Kristan.

“Mikee and Kristan, ano ’to?” madiin na saad ko sakanilang dalawa. Si Tan ay nakaupo sa couch kung saan may binabasang libro pero ngayon naka angat na ang tingin saakin samantalang si Mikee ay nakapeace sign habang nakaupo aa gilid ni Ranch.

“Relax Ath, siya lang naman nakaalam eh.” sambit ni Mikee habang pilit na ngumiti saamin ni Roks. Napatingin ako kay Roks na umiigting ang panga at lumapit nalang sa anak ko na naguguluhan sa nangyayari.

“Hey big boy ..” saad nalang ni Roks at ngumiti ng matamis kay Ranch na agad naman diyang hinalikan sa pisnge.

“Papa, look Tito Kenji and Tita Mikee shows my daddy’s picture. Kamukha ko po siya, right Papa ?” nanlaki ang mga mata ko nang ipinakita ni Ranch ang phone kay Roks na may picture namin dalawa ni Rare. “ My Mama and Daddy was cute here, right papa?’

Napasinghap at pinagalaw ni Roks ang panga niya saka pilit na ngumiti kay Ranch. “Y-yes anak you look like your father and they are cute..” parang bigla ako nanghina nang makita ko ang matinding lungkot sa mga mata niya.

“Mama! Look at this. My Daddy was handsome too just like Papa and you both look cute here. Andami po nilang ni show ng picture saakin..” napalunok ako at napasulyap kay Mikee na pilit ang ngiti, si  Kristan ay nakatingin lang saakin na para bang pinapanood ang galaw ko, si Kenji walang ekspresyon ang mukha habang nakatingin sa kawalan at si Roks ay nakatingin din saakin na may malungkot na expresyon.

“Uh— yes anak..” nauutal kong sambit kay Ranch at pilit na ngumiti.

Napatingin ako kay Kristan na binasag ang awkwardness ng atmosphere nang bigla ’tong magsalita. “Ath I already talked to his doctor and maybe next week masasagawa na ang heart transplant, sangayon humahanap pa kami ng maaring donor .” sambit ni Kristan kaya napawi ang awkward na nararamdaman ko.

“Talaga Tan? Salamat talaga..” saad ko sakaniya kaya ngumiti lang siya ng matamis.

“Ako mag o-opera, kung ok lang sayo?” usal niya pa kaya napatango tango ako dahil malaking tulong kung siya ng mag o-opera sahil isa siya sa mga best surgeon sa buong mundo.

“Oo naman..” masaya kong wika.

“So, I guess kailangan ko ng umalis? I’ll be back here maybe tommorow. Uumpisahan ko ng maghanap ng donor kaya wala ka na dapat problemahin. Dadaan pa ako ng St. Calisha ngayon I will check if there’s a posible donor there..” saad niya saka tumingin sa kaniyang wrist wstch at tumayo mula sa pagkaupo.

“Oh sige Tan, salamat talaga ..” sambit ko at niyakap siya.

“No worries Ath, basta ikaw at ang anak mo..” bulong nito saaking habang hinahagod ang likod ko.

“Hoy Tan, maghunos dili ka nandito ang asawa niyan!” sigaw ni Mikee kaya napabitaw nalang ako at nailing iling sa pangaasar ng babaitang  ’to.

Napatingin ako kay Roks na pilit kinakausap ang anak ko para mawala ang atensyon saamin ni Ranch. “ Shut up Mikee.“ saad ni Tan kay Kee saka pinisil ang pisnge nito bago siya naglakad palapit kay Ranch.  “ Hey Ranch, Tito will visit you again tommorow, ok? I’ll check you. I’ll buy more toys but please behave..“ saad ni Kristan kaya niyakap siya ng anak ko.

“Ok po Tito babye! Take care !“nakangiti ako habang pinapanood sila. Nakakatuwa na sobrang clingy ng anak ko sa mga kaibigan ko paano pa kaya kapag nakita niya ang pamilya ko pati na rin ang ama niya.

“ Thank you Ranch..“ sambit ni Tan saka tinap ang ulo ng anak ko bago bumaling saamin. “ Roks, Mikee, and Kenji gotta go..“ saad ni Kristan kaya tinaguan lang siya ni Kenji at Roks.

“Ingat Tan! Kapag bisita ka bukas dito dalhan mo ’ko palabok? Buy mo ’ko dapat doon sa susis malapit sa condo mo ha!” nakangiting sambit ni Mikee kaya naglahad ng palad si  Kristan sakaniya.

“Pera mo?” nakataas na kilay na wika ni Tan na halatang nangaasar lang. Napatingin naman ako kay Kenji na wala pa rin reaksyon ang mukha kahit ngayon ay katabi na siya ni Mikee.

“ You bad! Gan’yan ka ba sa inaanak mo, inaapi mo ’ko. Favoristim ka talaga!“ nakangusong saad ni Mikee kaya ginulo lang ni Tan ang buhok nito.

“Lol, just kidding Kee. Love you .“naiiling na saad ni Tan saka hinalikan sa pisnge si Kee.

“I’ll go na Ath. Talk to Kenji, ok? I love you..” saad naman ni Kristan nang hinalikan ang pisnge ko.

“Yes, I love you too Tan take care .” nakangiting sambit ko sakaniya .

“Pumupuslit pa ’tong si Tan ng I love you kunwari as friend! HAHAHAHA.” pangaasar ni Mikee kaya sinamaan siya ng tingin ni Kristan.

“No palabok. Tss.” busangot na saad ni Tan kaya nailing iling nalang ako dahil namiss ko ang mga araw na lagi kaming nagaasaran tatlo.

“ Sorry joke lang love you ulet.“ nag flying kiss pa si Mikee bago lumabas si Tan na kunwari sinalo ang kiss ni Mikee pero tinapon niya lang.

Ang kulit ng mga bestfriend ko.

“Mickey stop saying I love you to him. Masyado ng madami.” iritadong saad ni Kenji na ngayon ay nakabusangot kaya napangisi ako.

“ Selos selos ka pa d’yan magkaanak na nga tayo!“ umirap si Mikee kay Kenji kaya mas lalong bumunsangot ang mukha ni Hapon bago sumulyap saakin kaya napalunok naman ako.

“ Let’s talk outside..“ wika niya habang pinapagalaw ang panga niya kaya huminga ako ng malalim.

“Roks, ikaw na muna bahala magsabi kay Ranch nabibisita ang mga lola at lolo niya ..” binalingan ko ng tingin si Roks na nakangiti habang nakikipag usap kay Ranch.

“Sure Klyte..” sagot ni Roks saka pilit na ngumiti  saakin kaya bumuntong hininga ako at tumayo saka sabay kaming tatlo na lumabas.

Napatingin ako sa labas at nakita ko ang nakakalat na mga guard namin. Sa area na kwartong ’to ni Ranch ay nasa dulo at walang nakaapak na kung sino sino dito kung hindi kami lang.

Nauna akong naglakad sa nga upuan dito lang sa harap ng kwarto ni Ranch. Sinenyasan ko ang mga guard na lumayo ng kaunti at sinunod naman nila ’to.

Napatingin ako kay Kenji na ngayon ay pareho na silang nakaupo na ni Mikee, nasa tabi ko si Kee samantalang sa tabi niya naman si Hapon.

Masama ang tingin saakin ni Kenj kaya napabuntong hininga ako .“Uh–Kenji about..” panimula ko na nauutal pa.

“I know  Mickey told me everything. I’m mad and dissapointed at you Ath..” naiiling niyang sambit kaya napayuko nalang ako.

“ I’m sorry ..“ malungkot kong saad.

“Our family was mad at your Family especially to you Ath mas magagalit sila kapag nalaman nilang tinago mo ang anak n’yo ni Rare.” nagtaas ako ng tingin sakaniya na bakas na bakas sa mukha niya ang matinding dissapointment.

“I know, kaya handa naman akong tanggapin ang galit nila lalong lalo na si Rare..” dahil kasalanan ko naman talaga lahat eh. Kung hindi ako nagpauto ay hindi mangyayari ’to.

“Wala ba talaga kayong kinalaman sa pagkawala ni Rare?” seryosong tanong ni Kenji kaya umiling iling lang ako bilang tugon.

“Hindi na kidnap si Rare. Si Dra. Daez nakausap niya si Rare at nagtatago lang ’to dahil nagiimbestiga..” sagot ko kaya kumunot ang noo niya.

“What? Bakit niya kailangan magtago? I don’t get it. Mas makakatulong ako, Presh, Reeve at ang pamilya niya sa imbestigasyon niya, tss.” nakipagsukatan ako ng tingin sakaniya lalo pa nang mabangit niya ang pangalang Presh.

“Baka nalaman niya na isa sainyo ’di mapagkakatiwalaan kaya nagtago siya..” nakataas na kilay na sambit kaya mas lalong lumukot ang expresyon niya.

“I don’t get the point Ath. Ayokong makipag lokohan sa’yo. Tell me the truth hindi mo talaga nakidnap si Rare kasi you know hindi lang si Rare ang nawawala pati na rin si Presh what the f-ck uubusin mo ba kami?” galit na usal niya kaya nanlaki ang mga mata ko.

What? Nawawala si Presh?

“Kenji! Hindi ba pinaliwanag ko na sa’yo?! Wala siyang kinalaman doon!” umiiyak na sabat ni Mikee na sobrang emosyonal lalo pa’t buntis siya.

“Shh, Don’t cry Ga..I’m sorry sorry..” agad niyang niyakap si Mikee kahit pa nagulat siya nang sinigawan siya ni Kee habang umiiyak.

“Hindi mo kasi maintindihan bestfriend ko eh. Puro galit nalang kayo sakaniya without knowing her story oh—alam mo na pala pero ayaw mo pa rin ipasok kokote mo dahil galit ka nga!” sambit ni Mikee saka pinaghahampas si Kenji

“Mikee..” saad ko at iniilingan nalang siya para sabihin na tumigil na ’to.

“I’m sorry Ga. I can’t just control my emotion, you know I’m so stress these past few days..” malungkot na saad ni Kenji habang hinahagod ang likuran ni Mikee.

“Naiintindihan ko pero h’wag mo naman kasi ibuntong ang galit mo sa beatfriend ko. Mas mahirap ang pinagdaanan niya kaysa kay Rare. Ginamit at pinagsamatalahan ang kahinaan niya kaya niya na gawang saktan si Rare..” sumulyap saakin si Kee at binigyan ako ng malungkot na tingin.

“ I get it.. I’m sorry..“ hinalikan pa ni Kenji ang ulo ni Kee kaya naguilty ako agad dahil nagaway pa sila dahil saakin.

“ I’m sorry Kenji and Mikee ..“ yumuko ako at bumigat ang paghinga ko dahil sa nangyari.

“Nah don’t say sorry Ath! Ga, you should say sorry to her!” maotoridad na saad ni Mikee kaya napaangat ang tingim ko sa kaniya nang hawakan niya ang kamay ko.

“I’m sorry Atarah..”

“Ok lang .” sagot ko saka mapait na ngumiti sakaniya nabaling ang atensyon ko ng haplusin ni Mikee ang kamay ko.

“Ano nga palang nangyari kay Doctora Daez? Siya ang Manipulator ?” tanobg ni Kee pero inilingan ko lang siya.

“No, she’s not the manipulator. Ginamit lang siya para pagtakpan ang kasalanan ng manipulator pero sinabi niya saakin na kasabwat  daw si Adier .” nanlaki ang mga mata niya habang napahawak sa bibig ng bangutin ko ang name ni Adi.

“Adier Costallio?” tumango ako bilang pagsasangayon.  “ Yung kay Amirah? Anong sabi?“

“ Katulad ko maling impormasyon ang ginamit sakaniya para magamit din siya ng manipulator .“ napatango tango siya at pinagalaw ang daliri niya.

“Manipulator used Amirah and Amirah used you. Parang gamitan gano’n ?” hindi makapaniwalang saad niya kaya tumango lang din ako.

“Yes at ang mastermind talaga ang manipulator..”

“Then who’s the manipulator ?” tanong ni Kenji.

“Hindi nila alam at bukas ko pa malalaman dahil makakausap ko na si Adi ..” sagot ko at iniisip kung anong mangyayari bukas.

“You talked to your parents?” tanong niya ni Kee kaya tumango lang ako.

“Oo, pupunta na sila dito and yes nalinawan na ako sa lahat but I have question. Do you know Prench Floyd Agasier?” tanong ko sakanila at pinaood ko ng mabuti ang galaw nila na parehong nagiisip.

“Agasier? May business ba? Sikat ba? Parang wala naman akong nakikilalang mga Agasier kahit na ’yang Prench na ’yan. Why?” nagtatakang tanong ni Kee saakin.

“Si Prench ay EX ni Ate. Ang mga Agasier at Dela Veja ay may masalimuot na past. I can’t tell to you dahil medyo private ih pero let say na isa sa mga Agasier ang may kasalanan sa gan’to dahil galit sila sa pamilya namin at obsessed siya kay Rare..” napatingin ako kay Kenji na seryoso na ngayon ang tingin saakin.

“Narinig ko na pinaguusapan ng mga Grison ang apelyidong Agasier and about Prench Floyd, sobrang pamilyar ng pangalan pero ’di ko lang matandaam kung saan ko ba narinig ’yun o nakasalamuha ko na ba..” nagtiim ang bagang ko dahil halatang wala talaga silang alam tungkol kay Prench.

“Aware ka sa mga namamatay na babae sa Paris lalo na ’yung mga babaeng nakakasama ni Rare?” tanong ko kay Kenji dahil pinsan siya ni Rare.

“ ’Di ako nakatira sa Paris. Japan ako remember kaya hindi ko alam masyado ang balita na may namamatay doon kasi wala naman nakukwento sina Rare saakin..“ takang taka na saad ni Kenji dahil sa biglaan kong pagtanong ng gano’n.

“What about Presh? Gaano mo siya kakilala?” pinanliitan niya ako ng mata pero na sobrang nagtataka sa mga tanungan ko.

“I’m not that close with Presh. Simula nang umuwi siya dito sa Pinas doon lang kami naging magkaibigan dahil taga Paris ’to at ako bihira lang bumisita ng Paris..” sagot niya naman kaya napatango napang ako at bumuntong hininga.

“Wait, si Presh ang pinaghihinalaan mo?” gulat na tanong ni Mikee kaya tumango ako.

“Nakakatawang isipin na oo dahil parang magkatunog sila ng pangalan ni Prench Floyd na sobrang obsessed kay Ate ko..” malamyos kong sagot dahil ang babaw ng basehan ko para lang sabihin na siya ang manipulator.

“Presh Florian Collier is her whole name. Hindi naman Agasier.. “ kibit balikat na sabat ni Kenji saakin.

“Tanga ka bang Hapon ka, satingin mo Agasier gagamitin ng apelyido ng manipulator edi ang agad nalaman. Tss. Bobo mo..” iritado na saad ni Mikee at pinisil pa ang pisnge ni hapon kaya namula ’to at nagpipigil kahit sobrang sakit nun.

“Chill Ga, stop cursing naririnig ng baby ’yan .” sagot niya nalang habang hinahaplos ang pisnge niya.

“Tss, tanga tanga kasi..” iritadong saad ni Mikee saka hinarap ako. “ Possible din Ath pinalitan niya lang ng surname niya para ’di halata..“

“H’wag agad tayong mambintang lalo na wala tayong matibay na ebidensya at mas lalo pangalan lang ang naging basehan natin kaya siya ang naging manipulator para saatin..” napatango ako sa sinabi niya dahil tama naman siya hindi pwedeng mag conclude agad kami.

“ ’Yun nga Kenji. Malabong si Presh din ih, she is Rare’s bestfriend and besides she’s lesbian for the pete’s sake at eto pa kung matalino ang manipulator hindi niya gagamitin ang pangalan na Presh Florian katulad ng Prench Floyd..“ sagot ko naman dahil halo halo ang side ng nasa utak ko na gustong paniwalan na si Presh nga ang manipulator pero may siderin na nagsasabu na hindi dapat siya pagbintangan.

“Seriously? Hindi pa rin ba pumapasok sa utak n’yo? What if she just pretending to be lesbian para mapalapit kay Rare. Knowing Rare he doesn’t have girl na friends and kakasabi mo lang na maraming namamatay na babae sa Paris lalo na ’yung mga babaeng nalalapit kay Rare. Eh ’diba taga doon din si Presh at eto pa ang last kaya ginamit niya ang Presh dahil posibleng akala niya hindi mo na malalaman ang katotohanan, ang akala niya mabubulag ka na talaga sa galit kaya hindi niya na kailangan palitan pa ang Presh dahil walang makakapansin doon.” sagot niya at may punto siya sa sinabi niya.

“ But she was kidnapped too. Nagagalit na ang parents niya and possible one of these days uuwi na sila ng Pilipinas..“ saad naman ni Kenji.

“What if palabas lang ’yun nakidnap siya?” sambit ni Mikee habang nakatingin kay Kenji pero si Kenji ay nakatulala lang sa likod ko.

“Your Family is here ..” agad akong napatingin sa likuran ko at napansin ko sina Mommy, Daddy, Tita Ariela, Tito Kernold pati ang mga pinsan ko na sina Kuya Art, Kuya Kevin, Kuya Russel at Karen na may mga dala dalang paper bags and foods.

“Anong ginagawa ng isang Grison dito? Are you Spy ?” matigas na saad ni Kuya Kevin.

“Kuya he’s just visiting his nephew too. Calm down..” saad ko ata agad napatayo sa kinauupuan ko para lapitan sila.

“I’m sorry Madam and Sir. Aalis na rin po kami. Don’t worry, I’m not spy. I’m really here for my nephew. I will not tell to my family about this hanggat walang go signal ni Atarah..” pormal na sagot ni Kenji sakanila.

“Aalis na po kami Tita, Tito, Kuya’s at Kar..” saad naman ni Mikee na pilit na ngumiti sa pamilya ko habang hawak ang kamay ng nobyo niya.

Bumuntong hininga ako at lumapit kina Kee. “ Ingat kayo ha. Text n’yo ko. ’Yung mga napagusapan natin. Tikom n’yo mga bunganga n’yo lalo na ’yang hapon na ’yan Mikee patigilin mo..“ sambit ko at binesohan ito.

“Oo naman, ipaalam mo nalang kami kay Ranch sabihin mo nalang nagmamadali kami..” hinila ni Mikee si Kenji palayo saamin kaya ako pinaood ko lang sila na maglakad.

“ Ate Atarah..“ napatingin ako sa patakbong lumapit na si Karen saakin sila nina Kuya Kevin at Kuya Russel ang hindi ko nakausap at nayakap kanina wala sila sa mansyon.

“Ate miss na miss kita..” umiiyak na saad ni Karen na ngayon ay sobrang dalaga na dahil nasa kolehiyo na ’to ngayon.

“Ang laki laki mo na, I miss you so much too Karen..” mapangasar at nkangiti kong sambit sakaniya kaya kumalas ako agad sa yakap niya lao pa nang makita ko naghihintay si Kuya Kevin.

“Kuya Kevin! Ang pogi mo..” sambit ko saka niyakap siya  ng mahigpit samantalang hinalikan niya lang ako sa noo. “ I miss you Ath ..“ bulong niya kaya napangiti ako nang matamis at napasulyap kay Kuya Russel na nakabusangot.

“Kuya Russel. Pogi ka din syempre. I miss you huhu .” saad ko habang siya naman ang niyakap at ginulo pa ang buhok ko.

“Tama na muna ’yan. Pumasok na tayo .” saad ni Tito Kernold kaya pumasok kami ng kwarto ni Ranch.

“Roks..” tawag ko nang makapasok kami kaya napatingin sila ni Ranch saakin. “ Ranch .“ sambit ko sa anak ko.

“ Kamukhang kamukha ni Kuya Rare..“ bakas sa boses ni Karen ang matinding pagkasabik.

“Mama, Sino po sila? They are so many !” namamangha na sambit ni Ranch kaya nginitian ko siya ng matamis at nilapitan.

“They are your Grand parents and Tita’s and Tito’s ..” sagot ko kaya nanlaki ang mga mata niya at napatingin kay Roks.

“ Papa?Is this true?“ nginitian lang siya ni Roks.“ Yes anak..“

“Apo ko. I’m your Mother’s Mommy..” mapatingin ako kay Mommy na lumapit saamin at agad na hinawakan ang kamay ni Ranch. ’Lola..“ sabik na sabik na saad ni Ranch at niyakap si Mommy.

Napatingin ako kay Roks na tumayo sa kinauupuan niya at nilapitan ako.

“Aalis ka na ba Roks?” tanong ko.

“Yes, I’ll go na. I’ll be back here. Call me if there’s a problem..” saad niya saakin.

“Sige. Daddy aalis na po si Roks may aayusin po kasi siya tungkol doon sa imbestigasyon..” sambit ko daka bumaling ng tingin kay Daddy na natutulala sa anak ko.

“Dad?” pagtatawag ko ulit kaya humarap siya saamin tumango tango.

“Thanks Roks..”

“No problem Tito..” sagot ni Roks sakaniya.

“Let’s talk sometimes ’yung tayo tayo lang .” nakangiting saad ni Dad saka tinap ang likuran ni Roks.

“Sure Tito ..” saad ni Roks. “ Hindi na ako magpapaalam kay Ranch. He’s busy look. He’s really happy. Text me ok?“ sambit pa nito kaya ngumiti ako ng malaki at nginitian siya. “ Yes Roks Ingat ..“ lumabas na si Roks ng kwartong ’yun na hindi napapansin ni Ranch.

“Wala ba talaga kayong relasyon nun?” panguusisa ni Tita Ariela pero umiling lang ako. “ Tita naman eh, wala no. Nasabi ko naman na kanina..“

“She’s still inlove with Kuya Rare, buti nalang hindi ko inaaway si Kuya kasi you know Ate silang lahat galit kay Kuya ako lang hindi..” proud na saad ni Karen kaya natawa nalang ako.

“Lola do you love me po ba ?” nabaling ang atensyon namin lahat kay Ranch nakanguso habang tinitignan ang mga paper bag na mukhang laruan na naman ang laman.

“ Yes apo love na love ka ni Lola.“ malambing na saad ni Mommy saka niyakap ang anak ko.

“If you love me, bakit ngayon lang kayo nagpakita saakin? You don’t like me because I have sakit po?” parang biglang tinusok ng milyon milyon na karayom ang puso ko nang mapansin na nangingilid ang luha ni Ranch.

“Anak hindi ba sinabi ko na nagkaroon lang kami ng problema?” saad ko saka nilapitab ’to at hinagod hagod ang likod.

“Even daddy?” malungkot niyang saad kaya tumango ako. “ Yes anak..“

“Hijo may dala kaming maraming toys. I’m your lolo’s sibiling. Call me Mamita Ariela, ok?” masayang saad ni Tita Ariela nang pinakita naman ang dala niya paper bag.

“Ok po!” biglang umaliwalas ang mukha ni Ranch kaya nakahinga naman ako ng maluwag.

“ Nasaan ang iba?“ tanong ko nang mapansin na hindi naman sila kumpleto.

“Sina Kuya Apollo at Ate Jandi naiiwan sa mansyon binabantayan si Mama. Hindi pa kasi pwedeng pumunta sa mga gan’tong lugar si Mama samantalang sina Akisha at Charl naiwan din. You know Akisha’s situation hindi pa rin matangap..” sambit ni Tito Kernold kaya napabuntong hininga ako.

Masaya kaming nagkwentuhan kami  habang nageenjoy ang anak ko sa present ng mga bisita namin. Marami akong napagalaman na nagpakasal na pala si Kuya Russel last 3 years at may sariling pamilya na pagkatapos si Kuya Kevin magpapakasal palang sana this year kaso naudlot dahil sa daming problema ng pamilya. Si Kuya Art naman ay may girlfriend pero hindi pa rin sila nagpapakasal.

Simula nang nawala ako ay dito na nagstay si Lola sa puder nina Daddy at ganoon din ang mga Tito at Tita ko pati na rin ang mga pinsan ko na may kaniya kaniyang bahay dito sa Pilipinas.

At napagalaman ko rin na kaya wala pala si Akeila dahil nasa lola niya daw ngayon, Kay Tita Charmie na  ina ni Charl pero bukas umuwi na daw siya. Miss na miss ko na ang pamangkin ko. Natopic nga namin ’yung tungkol sa inaakala kong anak ni Rare si Akeila pero pinagtawanan lang nila ako dahil obvious naman na kamukha ni Charl at Ate daw.

Halos dito na sila magpalipas ng gabi kung hindi lang kinakailanganumuwi ng mga Kuya ko sa kani kanilang mga asawa at fiancé. Umuwi ang mga Tita , Tito at mga pinsan ko pero sina Mommy at Daddy ay nagstay lang dito at nagpahatid nalang ng mga damit dahil hindi nila kayang iwan ang matagal na nawalay na apo nila sakanila.

Ang saya lang na unti unti na nakikila ni Ranch kung sino ang pamilya namin at hindi ako makapaghintay na makilala niya na ang ama niya.

Gusto ko ng mabuo ng pamilya ko. F-ck baby nasan ka ba? Hinahahanap ka na ng dalawang baby mo.

---

Nyang note: Two updated for today! Enjoy reading!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 62

Content Warning: This Chapter contains

intense violence, nudity, strong words, blood and gore that traumatize and trigger some of the readers.

Atarah’s POV

KINABUKASAN ay hinihintay namin mismo sa labas ng hospital ang susundo saaming van. Naiwan sina Mommy at Daddy sa hospital at mamaya bibisita ulit ang iba kong pinsan at mga Tita saka Tito ko.

Samantalang hindi na muna bibisita sina Aida dahil binabantayan niya si Dawina na iyak ng iyak kapag wala siya. Samantalang si Kee at Tan ay mamaya bibista pero hindi na kasama si Kenji lalo pa’t nandito ang pamilya ko.

“Roks makakapagtaka na hindi pumupunta si Amirah ngayon dito..” saad ko dahil ’di siya nag r-reply sa mga text ko at sumagot sa mga calls ko.

“ Yeah according to my men and to Namuaco’s hindi raw makabisita si Amirah dahil may sakit ’to but ofcourse I have doubt kaya pinapabantayan ko ang galaw niya and about sa pagkawala ni Ms. Collier ini-imbestigahan palang ni Sizer but I have this feeling na palabas lang ’to, maybe she already knew our plan at unti unti na nating nalalaman kung sino ang talagang may sala..“ saad nito habang diretso ang gray na mata niyang nakatingin saakin.

“Hindi pa rin ba nahanap sina Xyra at Doscio na kanan kamay ng manipulator..” tanong ko kaya umigting ang panga niya.

“No, they are good in hiding kinuhanan namin ang statement ni Shella sa kung anong itsura ng dalawang ’yun at ’di malinaw ang pagpalaliwanag kaya hirap kaming hanapin..” biglang naalala ko ang sinabi ni Tan na may copy siya ng video sa mga nagdala na babae at lalaki saakin sa condo niya.

“May clear copy ng videos si Tan sa kung sino ang mga nagdala saakin noon sa condo niya pasend ko ..” saad ko.

“ Yes please through email for the clear copy..“ agad kong nilabas ang phone ko para mag text kay Tan. Binigay ni Tan ang number niya saakin kahapon.

||Tan, send the videos of Xyra and Doscio ’yung sa condo mo through email sana.||

“Antagal naman nila..” sambit ko saka tinago ang phone ko at luminga linga sa paligid ko dahil ang tagal ng van.

“ H’wag mong ilalabas ang baril mo hanggat hindi kinakailangan ..“ seryosong saad ni Roks at napatingin sa binti ko. Nakasuot ako ng itim na square pants para kapag tinaas ko ’to makukuha ko ang baril na nakalagay sa binti ko na ibinigay saakin ni Roks kanina para kapag kinakailangan ay may gagamitin ako. May dala din siyang baril katulad ko nakatago rin ang kaso sa bewang niya.

“Yes..” saad ko saka bumuntong hininga. Hindi ako marunong gumamit ng baril pero naalala ko pa naman ang tinuro ni Roks saakin 4 years ago sa date namin.

“They are here.” napatingin naman ako sa itim na Van na palapit saamin. Napakinga linga ako sa paligid at namataan ko ang maraming itim na van kung saan nandoon ang mga tauhan ni Roks.

Huminto sa harapan namin ang van na kulay itim. “ Kayo po ba sina Mr. and Mrs. Montego? “ sambit ng lalaking nasa mid 30s nang binuksan niya ang Van.

“ Yeah..“ tipid na saad ni Roks. Sobrang kinabahan ako dahil baka hindi naman pala sila ’yung mga tauhan ni President kaya chineck ko muna ang plate number at tugma nman sa text kanina ni President Costallio.

“Pumasok na po kayo..” saad ng lalaki kaya napatitig ako rito.

“ H’wag po kayong magaalala wala kaming nasamang intensyon. Pasunurin n’yo nalang po ang tauhan niyo..“ sumulyap ko kay Roks at tinnguan lang ko nito na pumasok kaya pumasok ako tapos sumnod siya saakin

Ang driver at ang dalawang lalaki lang nasa loob ng van na ’to bukod saamin at nakita ko na may kung anong naukit sa damit nila na katulad sa logo ng partido ni President kaya huminga akong maluwag.

Tumunog ang phone ko kaya napatingin ako at nakita kong sinend na ni Tan ang video kaya napatingin ako sa katai kong si Roks na nakatingin sa phone ko kaya agad ko ’tong niplay.

Napatitig ako sa mga mata ng babae nang kahit naka facemask ’to. Sa hugis ng katawan, sa porma at buhok palang alam kong pamilyar siya

“Wait, pamilyar ’yung babae..” saad ko habag pinakatitigan ang galaw ng babae.

“I know that man, He’s lieutenant Colonel P.O..” matigas na saad ni Roks kaya napatingin ako sakaniya at kinunotan ang matigas niyang expresyon.

“Hala? Hindi ba kasamahan mo ’to sa trabaho?” sambit ko nang maalal ko ag pangalan na P.O. Pinakatitigan ko ang naka mask na lalaki at tama nga siya, ’yung kasamahan niya aa pagsusundalo ’to.

“Yes, but I don’t have any news from him since I go with you to Mindanao ..” umiigting na panga na sambit niya na halatang galit sa nalaman.

Pinakatitigan ko naman ang babae at agad na nagtiim ang bagang ko nag malaman kung sino ’yun.

“Oh f-ck sabi na eh, kaya kilala ko ang babae eh. Siya si Joy Magsino. ’Yung kaklase nina Rare at Ate dati..” nanginginig na saad ko dahil hindi ako makapaniwala sa nalaman ko.

What the heck?

“I will ask him to my camp and I will order my men to find Joy Magsino and P.O..” napatingin ako sa mga mata ni P.O na singkit katulad ng kay Presh.

“Anong buong pangalan ni P.O?” tanong ko saka sumulyap sakaniya.

“Primch Fleo Orlando but he’s just using Primch Orlando .” nagtiim ang bagang ko at pinagsuklay ang kamay ko sa buhok ko.

“Oh f-ck! Primch? Prench? Presh? Hindi kaya magkakapatid sila?” sambit ko kaya tumango siya saakin.

“ You’re right couz Primch was adopted. I knew it, kaya pamilyar saakin si Presh nang makita ko siya dahil halos magkamukha sila ni P.O.“ kunot noong saad niya habang umiigting ang panga niya sa galit.

“Then what about Joy Magsino?” tanong ko at inaalals ang buong Mukha ni Joy kung kamukha rin ba nina Presh.

“Maybe she’s their cousin..” napahawak ako sa bibig niya dahil hindi ko na maiwasan na buuin ang conclusion sa utak ko.

“Si Presh nga..” nanginginig kong saad habang yumuyukom ang kamao ko.

“Sir, may sumusunod po saatin iligaw po namin at para mahuli..” napahawak ako sa ear piece na suot ko dahil paerho kaming merong gan’to ni Roks nakonektado sa mga tauhan.

“Sige, make sure na mahuhuli n’yo ’yan at walang makakasunod saamin..” seryosong usal ni Roks habang nakatingin sa likod namin.

“Roks wala namang mangyayaring masama sa hospital diba?” nagaala kong sambit pero inilingan niya lang ako.

“Don’t worry, secured ang hospital my men and Dela Veja’s men was there. Marami sila at mga magagaling hindi basta basta mapapasok sila at mrami rin tayong mga guard na kasama and they are professional.” napahinga ako ng maluwag at pilit na ngumiti.

“ Ma’am and Sir may makakasalubong tayo and mukhang galing sa kalaban .“saad ng lalaki sa front seat ng van.

Napatingin naman ako sa maraming rin van na kulay puti na naman ang makakasalubong namin. Naramdaman ko ang pagyakap saakin ni Roks at napahawak pa ako sa tenga ko saka parang biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang makita ko na isang iglap ay napatumba ng mga tauhan ni Roks ang lahat ng lalaki na bumaba sa white van na may dala dalang malalaking baril.

“Mag iiba tayo ng ruta! Mukhang nakaamoy sila na sa pagpunta ni Mrs. At Mr. Montego sa mga Costallio ..” saad ng isang lalaki at ni-on ang suot din nitong ear piece.

Ramdam ko ang panginginig ng katawan ko dahil sa nakikita ko.

“Shh, everything will be ok.” sambit ni Roks at hinagod hagod ang likuran ko.

Pinikit ko ang mga mata ko hanggang sa makatakas at mahuli na ng tauhan ni Roks ang mga armadong lalaki nsmukhang tauhan ng manipulator at ilang minuto pa ang lumipas bago kami nakarating ng ligtas sa isang malaking mansyon na mukhang tago na tago dahil dumaan pa kami sa parang ghost town bago kami nakarating sa mansyon.

Bumaba kami ng van at agad naman akong nagulat nang salubingin ako ni Aliyah at agad na lumuhod sa harapan ko. Napaawang labi ko dahil lumuhod soya sa maduming semento.

“Atarah..” pagag pag ng mga mata niya at mukhang kanina pa siya umiiyak.

“ Aliyah..“ nagtaaka kong sambit sakaniyang asta. Isang hindot marunong lumuhod?

“H’wag mo ng ituloy please, please..” nanginginig na saad niya habng lumalakas ang iyak niya naptingin ako sa paligid ba pinapanood lang kami ng mga guard at ibang trabahador nh Costallio.

“Ano bang sinasabi mo?” tanong ko habang sumusulyap naman kay Roks seryoso ang tingin sa kawawang si Aliyah

“H’wag ka ng magpakita sa kuya ko..” nagmanakaawang saad niya kaya pinanliitan ko siya ng mata at nagtataka sa naging asta niya.

“Why? Natatakot ka ba ? Bakit ikaw ba ang Manipulator..” nakataas na na kilay na tanong ko.

“This is his last wish before he die kung magpapakita ka at makakausap ka na sakaniya posibleng pagkatapos nun mamatay na siya, hindi ko pa kaya Atarah lalo na kapag namatay si Kuya mawawala na din si Mommy because I know kaya lang naman nagpapalakas din si Mommy dahil kay Kuya.“na gmamakawang hagulgol niya at pilit na inaabot ang kamay ko.

Nagsituluan ang mga luha ko dahil hindi ko inakaalang kaya niyang umiyak, lumuhod at magmakaawa saakin kahit malaki ang galit nito. “ Let go of her Ms.Costallio.“ madiin na saad ni Roks pero hindi siya pinansin ni Aliyah.

“Atarah, alam kong masyado akong naging

bitch sayo ikaw naman kasi masyadong mangaagaw pero please pagbigyan mo lang ako ngayon. H’wag ka na magpakita sakaniya, hindi ko pa kayang mawala sila ni Mommy parang awa mo na. Kahit eto nalang ang bayad mo sa lahat ng paghihirap ng pamilya ko ..“ napaawang ang bibig ko ay parang biglang feeling ko kakapusin ako sa paghinga.

“ Do you think your Kuya will be happy because

you’re begging Klyte not to command his last wish before he die? Kung tunay kang nagmamalasakit sa kapatid at Mommy mo ibigay mo ang huling kahilingan ng Kuya mo. Parte ng isang tao ang kamatayan, why? Gusto mo pa rin siyang makita na naghihirap sa mga sakit niya?“ seryosong saad ni Roks sakaniya kaya napasinghap ako.

“Shut up! Hindi niyo kasi alam! Hindi n’yo alam kung gaano kahirap ang sitwasyon namin ngayon tapos ngayon nasa bingit na ng kamatayan ang Mommy at Kuya ko!” hinang hina siyang napaupo at nagiiyak.

“Aliyah?! What are you doing?!” gulat na saad ni Presidenta t agad n lumabas sa maindoor ng mansyon.

“Daddy?! Why? Talaga bang gusto mo ng mamatay si Mommy and Kuya?Bakit mo ba pinapunta ’tong babaeng ’to dito? Sinusukaan mo na ba sina Mommy at Kuya?!” nanginginig at hirap na hirap na sigaw ni Aliyah sakaniya na ikinagulat ni Mr. President.

“Why are you saying that?! You acting like a stupid Aliyah? This for your Kuya’s sake!” galit na itinayo ni President si Aliyah kaya mas lalo akong naawa kay hindot.

“No!” naiiling na saad niya at nagpupumiglas sa hawak ng kaniyang ama.

“ Ilayo n’yo siya dito..“ seryosong saad ni President sa mga tauhan niya.

“Let go of me! Leave me alone f-ck you all! Daddy wala ka ng awa kay Kuya at Mommy! I hate you all..” sigaw niya saamin kaya napahawak ako sa bibig ko nang buhatin si Aliyah na parang sako ng isang lalaki.

“Pagpasensyahan mo hija, hindi niya talaga kayang mawala ang ina at kuya niya. Katulad ng sinabi ko, Adier was so weak. Ilang taon simula nang nawala ka, bumalik ang sakit niya na myeloma at nagpalala pa sa sitwasyon niya nang mag positive siya noon sa Covid-19 pati na rin ang trauma nito sa hospital at doctor kaya nga dito sa bahay na ’to sila naka admit. Nandito na rin naninirahan ang mga doctor at nurse ng anak ko at asawa ko..” ngumiti siya ng pagod saamin ni Roks kaya mas lalong lumuha ang mga mata ko.

“I’m sorry President..” sambit ko saka yumuko at pinunasan ang luha ko.

“Ako dapat humingo ng paumanhin. Tara na pumasok na tayo..” iginiya niya kami papasok ng malinis at maganda na mansyon na ’to. Hinatid niya pa ko sa harap ng kwarto ni Adier.

“I’ll wait you here Ath. I’ll talk to Mr. Costallio, posibleng makakuha tayo ng mga ebidensya..” sambit ni Roks saka tumingin kay President Costallio na tinatanguan siya.

“Sige Roks..” sambit ko saka bumuntong hininga bago binuksan ang pintuan.

Bumungad agad sakin ang cream at blackn theme ng kwarto. Dumako ng paningin ko kay Adier na natutulog habang may dextrose da katawan at nakakonek na monitor kung sa makikita ang heart rate.

Dahn dahan kong sinara ang pintuan at unti unti naglakad palapit sa natutulog na si Adier. Ang laki ng pinayat niya, maputla at sobrang nipis ng buhok niya.

“Adier..” nanginginig kong saad kaya idinilat niya ang mga mata niya. Nilingon niya ako at dahan daha n hinawakan ng kamay kong nanginginig.

“A-atarah..” saad niya habang umaakmang umupo sa kama kaya tinulungan ko siya..

“What did you do to yourself huh?” umiiyak na sambit ko dahil ang laki pinagbago niya. He’s still handsome pero mapapanasin ang kaibahan ng anyo niya noon sa ngayon.

“This is called karma Atarah ..“paos na saad niya at ngumiti ng mapait saakin habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko.

“Adi naman ih..” umiiyak kong sambit kaya pinunasan niya ng luhang tumutulo sa pinge ko.

“Shh, Don’t cry. Gusto mo bang magiyakan na lang tayo dito? Sa pagkaalam ko pumunta ka dito para magalit saakin hindi para iyakan ..“ngumiti siya ng mapait saakin habang mapungay pungay ng mga mata niya.

“How can I mad at you kung gan’yan kana?” napipiyok na saad ko ky kinulong niya ako sa bisig niya.

“Nakaawa? Oh please hindi mo ’ko kailangan kaawaan. Magalit ka saakin dahil isa ako sa naging dahilan bakit mo nararanasan ang gan’yan problema..” sambit niya saka kumalas sa yapan namin.

“ Why Adi? Why?“ malungkot kong tanong kaya bumuntong hininga siya.

“Bakit ko ginawa? Bakit ako nakipagsabwatan? Because I love you. I’m so desperate to have you kahit sa maikling panahon dahil alam kong hindi rin naman ako magtatagal sa Mundo. I’m so brat, lahat ng gusto ko ay dapat nakukuha ko dahil gusto kong maranasan ng lahat lalo pa’t alam kong malapit na maupos ang kandilang para saakin..” makahulugan sambit niya kay mas napaiyak ko.

“Mahal na mahal kita, ikaw ’yung gusto kong makuha at makasama hanggang sa huli kong hininga pero hindi kita maabot Ath dahil may nilalaman na ang puso mo. When I first met you, I honestly didn’t know you were gonna be this important to me. Ever since the day you came in my life I know you’re the one I’ll trully love till the end of my life ..” malungkot na saad niya kaya tahimik akong umiiyak habang nakikinig sakaniya.

“ Nagiging babaero ako, sinusuway ko magulang ko at madalas napapaaway ako kasi gusto kong mag explore dahil ang explore ang defenition ng love saakin. Mahal ko ang gingawa ko at dito ako nag e-enjoy..“ mapait na saad niya. “ I know you’ll not believe me but the first time I saw you, my heart whispered ‘That’s the definition of real romantic love’ but sad to say you found the definition of real romantic love to someone else..“ pagod na pagod ang mga mata niya habang nagkukwento.

“I was so desperate to have you. I was so desperate for your love. Anything you might hear about how ugly it is when men are desperate for love, about how much of a turn off it is, anything negative you hear describing desperation for love. That’s me. That’s how I feel. I’m a desperate man. I’ve tried to hide it for so long. I hid it from myself as much as I hid it from you. Mommy said that if someone is never loved romantically, there must be something wrong with him or her kaya sinabi ko sa sarili ko walang mali saakin dahil nakaramdam ako ng kakaibang love sayo kaya gusto kitang makuha talaga kasi alam kong ikaw na ang magpapabago saakin..” mapungay pungay ko siyang tinignan habang siya ay nkangisi na para bang inalala ng mga nangyari noon.

“Noong araw na hindi ako nagpakita sa’yo matapos mong maaksidente takot na takot ako at nawawalan na bg pagasa dahil ako ang dahilan bakit ka naopsital. Sa iglap parang gumising ako sa kahibangan ko na hindi ka na magiging saakin at dapat hayaan nalang kita kung saan ka masaya. I love you. I have loved you from the shadows. I could have come into the light and claimed you as mine. I imagine that I could have told you how I really feel about you, thinking that you probably feel the same way too then naalala ko ang isang qoute na , If you love something set it free. If it comes back it’s yours. If not, it was never meant to be. I respect you. I won’t be selfish. I accept the fact that I am not for you .Who am I to get mad at you for not loving me back, for loving someone else? I love you enough to let you go Ath ..” ang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa sinambit niya at ’di ko alam kung anong magiging reaction ko.

“Pero nilason ni Presh ang utak ko, ginamit niya ang kahinaan ko at ginising ang pagiging desperado ko.” saad niya kaya nalaglag ang panga ko at this time nanlaki na ang mga mata ko.

“Si Presh ang manipulator?” hinang hina kong tanong kaya tumango lang siya. Napakagat ako sa saaking dibdib dahil hindi ko akalain na siya talaga. Kung sino pang hindi ko talaga pinaghinalaan noon at tatahi tahimik siya pala ang may baho sa katawan.

“Presh is my friend nakakasama ko siya minsan sa mga hangout bar kapag nabibisita ako ng Paris pati na rin dito sa Pinas. Simula nang umuwi ng Pinas si Rare para maging exchange doctor ay nandito na siya at umaaligid lang dahil binabantayan niya si Rare at isa pa ito nakatira ang bunsong kapatid niya si Primch Fleo Orlando.

Nakwento saakin ni Presh ang pakay niya sa pamilya mo pati na rin kay Rare dahil kinakailangan niya ang tulong ko pero wala akong naging pake doon basta ang gusto ko mapasakin ka dahil pinangako niya na kapag tinulungan ko siya makukuha kita at magpapakalayo tayo dito..“ saad niya kaya napapikit ako ng marrin at walang luha na tumulo sa mga mata ko dahil ngagliliyab ang puso ko.

Kapatid talaga ni Presh siya P.O, tam ang hinala namin ni Roks pero si Joy Magsino kaya?

“She’s not that strong katulad ngayon, ni hindi pa gano’n kapulido ang plano niya noong hindi pa ako tumulong sa pagplano kaya naman ng pumayag ako sa offer niya siya pinagkatiwalaan niya talaga ako ng lubos at nakwento niya rin kung bakit niya gusto maghiganti sa mga Dela Veja..” seryosong saad niya.

“Ano..” galit kong usal habang yumuyukom ang kamao ko.

“Your family destroyed her family. The Agasier, namatay ang mga magulang niya at ang ibang Tito niya pati na rin Lolo at Lola niya dahil daw sa kagagawan ng lolo mo. Naghirap din ang pamilya niya dahil pa rin kagagawan daw ng lolo mo. Ang kuya niya na si Prench Floyd Agasier ay nagpakamatay dahil sa Ate mo kaya sobra ang pagkamuhi niya kay Akisha pati na rin sa buong pamilya mo.” nagiging konektado ang mga sinasabi niya sa mga sinsabi ng pamilya ko kahapon.

“ Dahil naghirap na ang Agasier ay hindi na kaya ng iilan niyang Tita na nabubuhay pa na alagaan pa at pakainin ang magkapatid na si Presh na na sa 17 years old at Primch na 15 years old nanman kaya pinaampon nalang silang dalawang magkapatid. Isang mayaman na mag asawang Pilipino ang nakaampon kay Primch samantalang si Presh ay dalawang mag asawang European na taga Paris. Hindi katulad ng kapatid niyang si Primch na naging magandang buhay, si Presh ay namaltrato ng paulit ulit. She was manipulated and abused by her parents. Sobrang higpit ng magulang at pamilya niya na talagang kinakailanganin niyang sundin ang mga ’to dahil kapag hindi masaktan siya kaya madalas ang ama niya ay inuutusan siya na makipag sex sakaniya. When her father ordered that she should suck his dick kailangan gagawin n’ya ’yun kung ayaw n’yang masaktan. Hindi lang ang ama niya ang ginaganon siya pati na rin ang mga kapatid niyang mga lalaki na inuutusan si Presh na makipag siping sakanila madalas. You know the worst she was gangbang always by his brother’s friend pero ang ina ay wala namang pake at nagbubulag bulagan lang sa ginagawa ng asawa at anak niya kay Presh lalo pa’t kapag ginagawa nila ’yun kay Presh ay vini-videohan ito ay ibinebenta sa black market. Dalawang taon niyng tiniis ’yun hanggang sa dumating sa punto na nag positive siya sa HIV at pinalayas siya ng pamily niya. Si Rare ang tumulong sakaniya para gumaling ito kaya mas nahulog siya kay Rare noon. Ilang beses daw siya nagparamdam kay Rare pero manhid ito at pasyente lang talaga ang turing sakaniya hanggang sa gumaling na siya lagi siyang bumubuntot kay Rare dahil wala na siyang matirahan. Rare provided her a condo hanggang sa maging mag kaibigan sila. Pinalabas niyang lesbian siya para mas maging close siya kay Rare..“ tama ang hinala namin na nagpapanggap lang pero ang totoo hindot din siya na patay napatay kay Rare

Hindi ko magawang maawa sakaniya dahil parang tuwang tuwa pa ang pakiramdam na ginanon siya ng mga lalaki siguro dahil sa galit na nararamdamn ko.

“Tinulungan siya ni Rare na makapagaral at sumikat na artista sa Paris kaya pilit siyang pinabalik ng mga European na umampon sa bahay nila ang kaso ayaw ni Presh. You know what she was proud na pinapatay niya ang mga babaeng nakapalibot kay Rare. Kapag may isang babae na lumalapit kay Rare ay inaagaw n’ya kunwari pero hindi para makipag sex o kung ano. Pinaparape niya at vini-videohan para benta sa blackmarket at pagkatapos ay pinapapatay niya para kumita siya at lumaki ang ipon niya dahil pinaghahandaan pala ’tong pagganti..”

Oh my god, ginagawa niya ang ginagawa ng Kuya Prench niya at ng mga umampon sakaniya pero ms worst ang sakaniya.

“Kaya natakot ako para kay Aliyah couz you know my sister she love Rare so d-mn pero nangako siya na hindi niya gagalawin ang kapatid ko kapag tinulungan ko siya. Obsessed si Presh na parang psycopath dahil sa naging karanasan n’ya noon simul a sa nangyari sa pamilya niya at pati rin sa pagaalipusta kaya naging ganyan siya kasama. Gusto niya maging manipulator kagaya ng pagmamanipula sakaniya noon. And guess what nalaman ko ang issue sa pagitan ng ate mo at Kuya niya, tungkol din ’to sa pagbebenta ng sex video nila sa black market kung saan kumikita sila ng dolyar dolyar.” naiiling niyang sambit at lubos ng pagsisi sa mukha ni Adi.

“Wala akong pake sa ilegal na gawain niya, wala akong pake sa paghihiganti niya, wala akong pake kung sino ang patayin niya at kung obsessed siya kay Rare ang mahalaga ay walang mangyaring masama kay Aliyah at ikaw ay mapupunta sa piling ko habag buhay kaya tinulungan ko siya sa pagp-plano sa lahat. Tinulungan ko siyang hanapin ang mga ibang kapamilya niya dito pero sad to say ang natitirang puros dugo na Agasier ay ang pinsan niyang si Joy Magsino na inampon din sa mayaman na pamilya na Magsino at ang kapatid niyang P.O na isang ganap na sundalo. Hindi pulido ang mga plano nila at nangangapa pa siya kaya tinulungan ko rin siya sa paghire ng mga tauhan niya para magawa ang plano niya..” napaainghap ko at alit na tinignan siya dahil sa mga nalaman ko. “ I’m

sorry ..“

“Tuloy mo ang kwento mo..” galit na saad ko.

“Pinagplanuhan namin ang lahat at pinaghandaan pero ang unang plan ay nafail. Sinetup ka namin sa kaibigan mo para may dahilan para mas magalit ka sa lahat lalong lalo na kay Rare, inaabangan lang kita sa labas noon naalala mo? Inalagaan kita pero nagkaroon ng hindi inaasahan na pangyayari, Nagpositive ka sa Covid-19 at ako ay tinakbuhan ka dahil may trauma ako at nagkaroon din ako ng Covid-19 at simula noon nawalan na akong balita sa mga plano ni Presh dahil nagkaroon na siya ng bagong gagamitin and her name is Amirah right? Kaya ilang beses nilang akong pinagtangkain na patayin dahil sa may alam ako at kapag nagsalita ako ay masisisira lahat ng plano ni Presh ang kaso bumalik ang sakit na myeloma ko at talagang nagsuffer ako lalo pa’t alam mo namang kung gaano ko kaayaw na mag stay na matagal sa hospital at ayaw makita ng mga doctor diba? Gusto ko ng sumuko ng katawan ko pero malakas ang kutob ko na hindi ka pa talaga namatay kaya pinipilit kong mabuhay lalo pa’t gumawa ng paraan si Presh na sa huli ay kay Aliyah masisi ang lahat. Nalaman ko ’yun dahil may inuutusan ako na ngt-trabaho o tauhan ni Presh na ireport saakin kung ano ang nagiging plano.” nagtiim ang bagang ko at iniwas ang tingin sakaniya dahil sobrang galit ng buong sistema ko.

Gusto kong magalit ay saktan si Aider pero hindi ko magawa lalo na gan’to ang sitwasyon niya pero sobrang galit ko kay Presh hindi ko alam kung anong magagawa pero baka mapatay ko pang ang hindot na ’yun.

“ Si Aliyah ang nagsend ng mga hubad niyong litarto ng kaibigan mo kay Rare dahil nakatanggap siya ng mensahe mula sa unknown number at kilala mo ang kapatid ko, sobrang gusto niya si Rare at kapag nagkataon na makuha siya ng maarung ebidensya ay masisira kayo ni Rare pero patibong lang ni Presh dahil nakaplano pala na sa huli o kapag nagkagipitan ay kay Aliyah masisi ang lahat. Presh was really a monster ang akala ko mahina lang siya nang humingi siya saakin ng tulong pero inuto niya lang pala ako dahil gagawin niya lang din akong katulong dahil ang totoo handang handa na talaga ang mga dapat niyang gawin. She’s a great manipulator, kayang kaya ka niyang gamitin lalo pa’t alam niya ang kahinaan mo. Si Shella, you know her ?“ tanong nito kaya marahn akong tumango.

“Yes ofcourse .” malamig kong saad at bumunrong hininga dahil ang sakit sobra ng dibdib ko.

“Ginamit siya dahil alam ni Presh ang kahinaan ng babae at ’yun ay ang pamilya niya. Si Amirah ang bagong katulong niya, alam niya rin ang kahinaan nito, ang paghahanap ng hustisya para sa mga ninuno niya na namatay, si Aliyah na kahinaan si Rare ginamit niya ’to para siya ang pabintangan sa huli at ako kahinaan kita and alam na alam niya ’yun kaya ginamit niya ako at ang huli ikaw, alam niya ang kahinaan mo, pamilya, si Rare at ang anak mo kaya ginamit ka niya..” napahawak ako sa dibdib ko na parang gustong sumabog na. Hinang hina ako na para bang nahihilo na ang mundo ko.

“Pinagaway away niya ang mga Grison at Dela Veja para mas pulido niyang magagawa ang plano niya. Kinidnap niya si Akisha para patayin pero nakatakas ang ate mo kaya pinalabas niya nalang na may kinalaman ng mga Grison sa pagkidnap param as lalong gumulo at magtagumpay na siya…” nagtuluan sa ang luha ko dahil hindi ko na kaya ang mga naririnig ko.

“She’s really a monster, demonyo siya .” galit usal ko habang hinahabol ng hininga ko. Higit pa sa magasawang sampal with matching sampung kabit ang mararanasan ng babaeng ’to.

“Yes she is, wala siyang pake kahit kanino, ang gusto niya lang ay magawa ang goal niya ’yun ay ang mapabagsak ang mga Dela Veja katulad ng ginawa ng mga Dela Veja para pagbagsakin ang pamilya nila kaya naranasan niya ang mga paglipusta at paghihirap. And syempre para makuha na rin si Rare at maging kaniya habang buhay. Gumagamit siya ng mga tao para lang mapagtakpan ang mga kasalanan niya, para sa mga mata ng tao inosente siya at walang alam. She’s a bad genius sa sobrang dami niyang napagdaanan mas tumalino siya..”

“ Hindi ko akalain na magagawa niya ’to Adier .“ bigong bigo kong sambit at lumakas na ang hagulgol ko.

Bakit gano’n kung sino ang inaakala nating mabuti siya pa ang talagang masama.

“Kung sino pa ang inaakala nating inosente at kaibigan ay sila pa ang t-traydor saatin sa huli .Betrayal brings up a lot of emotions for me. When I put my trust in someone na kala ko mapagkaktiwalaan talaga, I expect them to honor that trust pero nagkamali ako dahil kung sino pa ang hindi ko pinagkatiwalaan ay sila pala ang totoo sakin..‘’ masakit na sambit ko at inalala ang hindi ko pagtiwala sa pamilya ko lalo na kay Rare.

“Patawad Ath, You deserve the most genuine kind of happiness that this world has to offer and if you found that kind of happiness with Rare, it’s okay. Its truly painful to see the one you love, love someone else but if this is the only way for me to be able to see you smile every day, then it’s okay. I should accept and respect your feelings. When you’re in love with someone, your brain has to feel that you can’t live without him or her. It’s an everlasting feeling. As some people would say love is the strongest drug ever. I’m sorry dahil huli ko na bago marealize ang lahat kaya nagawa ko ang mga ’to kaya nagsisi ako at alam kong karma ko ang nangyayari saakin that’s why I learned a lot. You can’t always have what you want in life, and that’s okay. .“mapait siyang ngumiti saakin at ako blanko lang expresyon ko dahil sobrang galit ko eh, hindi ko na maintindihan.

“And also, I learned that

Desperation is not an evidence of hard work, it’s a sign of lack of faith. Desperate people lose the thing that makes them human beings. They lose their heart. Anger and hate fill them so that they act like animals. Never allow yourself to be so desperate that you end up settling for far less than what you deserve. Don’t let desperate situations make you do desperate things..“ sambit niya kaya mas lalo lang akong naiyak.

---

Nyang note: Guys anong gagawin natin kay Presh? Hahaha. Next chapter is Rare’s POV babalik na siya yie! Bet n’yo ba?

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 63

Rare’s

POV

I WAS looking at my Atarah’s picture cherishing each memory. I’m struggling to let go of the our precious memories.

She is every man’s dream. It’s really hurt to leave her but I know I will hurt her more if she stays with me. I should admit that I couldn’t make her happy anymore.

Letting go of someone you truly love is one of the most difficult things in the world. The pain of a lost love lingering like a subtle poison. I can’t be the best for her anymore,  Someone better is waiting for her.She deserve to be happy with the right one. A useless guy like me did not deserve a girl like her. She was the first girl I fell in love with, I grew in love with. She made me believe in love. I loved her more than I could possibly imagine loving someone.

My life is sweet because she’s part of it. My life is beautiful because I found her. She have become part of my joy since the very first time I set my eyes on her. She taught me the meaning of passion, desire and love through the power of your caring virtue. I’ll love her until my very last breath.

I never really wanted to let go of her but she wanted to be free. I wanted to stay but she wanted me to go. I never gave up till she told me that all the time I was loving her, she were wishing me gone. I know it’s not literally but the way she pushed me gano’n ang ibig sabihin niya.

Pero hindi ibig sabihin na pinapalaya ko na siya at hahayaan ko na siyang maging masaya sa asawa’t anak niya ay hindi ko na ipagpapatuloy ang pagmamahal ko. Habang buhay ko siyang mamahalin, at wala na akong ibang mamahalin kung hindi siya.

Kasabay ng pagkawala niya noon, isinama niya ang puso ko at buong pagkatao at ngayong bumalik na siya ay nasa kaniya pa rin ang puso ko at ’di na binalik pa.

The last time we talked in our mansion, I knew it. Maling mali ang mga impormasyon na nalaman niya kaya nasira ang relasyon namin. Kaya ipinaintindi ko sakaniya kung gaano kaimportante ang pagtitiwala sa bawat relasyon, mapa pamilya, kaibigan at sa taong mahal mo.

I told to her that she should trust her husband so much. Nakakaawa ang mga anak nila kung masisira lang ang relasyon nilang mag asawa. Honestly,  I badly want to win her back knowing that the impormation she knows are not accurate but it’s too late she already have babies and husband kaya hindi ko na sila guguluhind pa.

I’m not that desparate to win her back because there are long-term consequences that will come with that choice. Consequences involving her family, children and friends. I owned AKG foundation kung saan halos tinutulungan namin ang mga batang madalas na naabuso, iniiwanan ng magulang, at nat-trauma dahil nagkawatak watak ang pamilya nila kaya as doctor,owner of a foundation and her EX I should respect them. Hindi ko na kailangan pang guluhin sila dahil iniisip ko pa lang na may maapektuhang bata ay masakit sa puso.

That’s why I told to myself na kahit hindi na kami at hindi niya na ako mahal ay gagawin ko ang isang bagay na napaka importante sakaniya. ’Yun ay alamin ang katotohanan.

Pinagtatakhan ko kung saan niya nakuha ang mga maling impormasyon na ’yun. Gusto kong pagbayaran ang tao na sumira sa relasyon namin. Since I left her in our mansion, tumungo ako sa Tagaytay and I stayed at ‘The Bathhouse and Qiwellness Living’ to be exact that is owned by my collegues. I came here not because I want to relax only nandito ako para magtago at gumagawa ng aksyon para malaman ang katotohanan.

“Dude,

hanggang

kailangan

ka

mag stay

dito

?

Mabuti

nalang

at hindi ako

kakilala

ng

pamilya

mo kaya hindi

ka

hinanap

saakin .“ I glanced at man who sat beside me. He’s holding a glass of wine too just like me.

He’s Dr. Crociuz Santillejas. He was my collegues kasabay ko siya sa pagkuha ng mga medical degrees sa Paris pero pagkatapos niya makuha ang mga ’yun ay dito na siya sa Pinas nagtrabaho hindi katulad ko na sa Paris pa rin.

He’s not my bestfriend but he’s a close friend of mine dahil madalas siya ang kasamahan ko noon mga nasa college at kumukuha ng mga mataas na degrees pero alam kong mapagkakatiwalaan ko siya simula pa noon dahil mga relihiyoso ang pamilya niya kaya masyadong mabait ’to. Wala ’tong ginawang mga masama simula pa noon at alam kong ma pumapanig siya sa kabutihan kahit anong mangyari that’s why I trusted him now.

Pinaglalaruan ko ang baso ng alak habang umiigting ang panga ko sakaniya. “I can pay you four or what ever you want times of the price just let me stay here.” Nandito ako sa Al fresco ng Qiwellness Living Parts para makapag isip isip.

He crotch is forehead. “ How about your men?

Hawak

na

nila

si

Presh

.“ His lashes flutter at me that’s why My jaw automatically clenched when I heard that name of my bestfriend.

I’d like to think there was a legitimate reason behind her betrayal. A reason that was perhaps beyond her control. But the more I think about it, the more I realize that there is nothing in this world that can justify the way she betrayed me.

Noong nakaarang araw pa siya nakuha ng mga tauhan ko dahil inutos ko ’yun pero hanggang ngayon ay hindi ko magawang harapin siya. Pakiramdam ko hindi mac-control ang sarili ko at maaring masaktan ko talaga siya kaya hanggat maari kinakalma at hinahanda ko ang sarili ko bago siya harapin.

Prench Floyd Agasier is very familliar to me. Inisip ko kung saan ko narinig ang pangalan na ’yun at habang palabas ako ng mansyon namin ni Atarah ay naalala ko noong unang nakita ko si Presh. May mga bibit itong isang bag imbes na mga damit ang makita ko ay mga ash jar ang laman nito na may mga nakaukit na mga pangalan doon. I have photographic memory kaya nataandaan ko pa ’yun.

Prench Floyd Agasier Primo Allejo Agasier Floresca Mary Agasier

Sa pagkakaalala ko tinanong ko siya kung sino ang mga ’yun at sinabi niya ’yun ay ang Kuya at totoo niyang magulang, doon siya nagsimula nagsabi saakin na talagang ampon siya ng mga European na mag asawa kaya gano’n kadali daw siyang palayasin ng pamilya n’ya ngayon noong nag ka HIV siya. She experienced  descrimination to from family. It’s called HIV related stigma and discrimination refers to prejudice, negative attitudes and abuse directed at people living with HIV and AIDS.

Maraming tao ang hindi aware sa sakit nito ang akala nila ay basta basta nakakahawa ’to. HIV is a virus that attacks cells that help the body fight infection, making a person more vulnerable to other infections and diseases.

It’s spread by contact with certain bodily fluids of a person with HIV, most commonly during unprotected sex or through sharing injection drug equipment. Ang pagsasalin ng dugo ng may HIV sa isang tao na walang gano’n ay maari din maging infected pati na rin ang mga nanay na may HIV na nagpadede sa mga anak. Maaring magkaroon ng HIV ang mga bata pero hindi ibig sabihin na madikitan ka at natalsikan ka ng laway ay magkakaroon ka na ng HIV. Malaki ang kaibahan ng COVID-19 sa HIV.

I hide here because I have doubt to Presh since I knew that she’s the sister of Prench na malaki ang ginawang gulo sa mga Dela Veja. Pakiramdam ko hindi ko na dapat siya pagkatiwalaan kaya nagpakalayo layo ako sa kanila.

Inalam ko four years ago kung sino ang naging kausap ni Atarah bago siya nagalit saakin at sa pamilya niya. I know its imposible for me to know but with the help of my world class men and investigator ay alam kong malalaman ko.

Malakas ang pakiramdam ko na maaring Agasier ang may pakana ng paninira saakin at sa Dela Veja ng mga kaya talaga namang pinagtuunan ko ng pansin sa pagiimbestiga kung sino talaga ang mg ’to, naghanap din ako ng mga Agasier sa buong Pilipinas pero wala na akong matunton na alam kong makakapag sabi saakin ang totoo dahil wala na at patay na ang mga Agasier na mga kageneration ng Daddy at lolo ko kung saan sila talaga ang mga purong Agasier dahil ngayon ay halos batang Agasier nalang ang nabubuhay na walang alam sa nakaaran.

Kaya wala akong nalaman wala kong choice kung hindi tawagin nalang si Daddy at tanungin tungkol sa mga Agasier. Yes alam ni Dad, kung nasaan ko and he’s aware that I’m doing an investigation kaya hinayaan niya nalang ako sa gusto ko ’to at hindi sinabi sa pamilya ako kung nasaan ako.

I asked him abourt Agasier and he told me everthing. Humingi ng paumanhin ang Lolo ni Atarah sa mga Grison dahil sa inaakala nilang ang great grandfather ko ang nag rape sa  great grandmonther ni Ath at pinapatay kaya nagkaroon ng lamat ang relasyon ng dalawangpamilya pero hindi kalaunan nagkasundo na ang Grison at Dela Veja dahil napag alaman nilang mga Agasier ang tunay na kalaban, pinarape at pinapatay ang great grandmother ni Ath para mas magulo ang relasyon ng Grison at Dela Veja kung saan ang dalawang pamilya na ’to ang pinaka mayaman at succesful na pamilya sa mundo.

At napagalaman ko na, pinabagsak ng mga negosyo at ginipit ng mga Dela Veja ang mga Agasier para pagbayarin ng mga ito sa ginawa nilang kasalanan ngunit nakipag himagsikan ang mga Agasier kaya maraming namatay sa angkan nila at isa na doon ang magulang ni Presh.

Kaya pinahuli ko ang nakausap ni Atarah upang kumpirmahin, noong hindi ko pa alam at pinakita ang litrato ng nakusap ni Atarah ay iisipin kong si Presh ’to dahil nandito siya t nagpaiwan nang bumalik ako sa Paris pero I was wrong dahil hindi siya.

Her name is Shella and she’s not Agasier. I confronted het and she confessed to me everything, may nagutos at gumamit daw sakaniya. Sinabi niya rin ang naging plano nila sa kung paano sasabihin ang mga maling impormasyon kay Atarah para mabilog ang isipan nito, hanggang sa iset up nila si Mr. Laspiatio and Atarah pati na rin ang pagiging kasabwat ni Adier sa lahat. And then She called her boss as ‘Manipulator’ The manipulator was obsessed to me and mad at Dela Veja and gusto daw nitong pabagsakin ang mga ’to but she doesn’t know the reason pero nabangit niyang maraming alam si Adier at masasagot niya ang mga katanungan ko.

I have this conclusion na nagsasabing si Presh nga ang manipulator because I suddenly remember the mysterious crime in Paris. They call me there, ‘Man cursed’ cuz all girls that I interact with was died and now the latest, namatay si Abigail. The actress that I dated to the party of the partnership between the Dela Veja and Rodriguez para hindi ako magmukhang kawawa at broken sa harap ng master ko.

I remember, madalas isa ako sa mga person of interest ng mga otoridad dahil hindi lang isang beses nangyayari ang pagkamatay ng mga babaeng nakakasalamuha at nagiging flings ko. Pinaimbestigahn ko ng mabuti ’yun pero nauna ng naamin saakin ni Adier ang lahat. Oo nagawa ko pa ’tong makausap, at first he doesn’t want to speak. He wants to talk to Atarah first but at the end umamin din siya.

“Rare. What the f-

ck

you’re spacing out dude,

saang

planeta

ka

na

nakapunta

?

Kanina

pa kita

kinakausap

pero

tulala ka.“ He looks so ridiculous , he frowned at give me ‘What the f-ck look’

“What are you talking about ?” I asked as I drank my wine. I glanced to his wine na kanina puno ’to pero wala ng laman ngayon kaya paniguradong kanina pa siya nagsasalita pero hindi ako nakikinig.

“I said, hindi mo pa ba

pupuntahan

si

Presh

?“ He knew Presh but they are not close to each other. Nakilala niya lang ’to dahil naging pasyente ko at kaibigan ko.

“ I’ll go there later..“ sambit ko at itinago ang litratong hawak ko na kanina pa tinitignan ni Crociuz.

Inggit ata, ganda ng Ex ko lol.

“ Are you ready?“ He asked as he pulled his brows together in a frown.

I just nodded and sighed. “ Yeah ..“ my face went blank. I pressed my index finger to my cheek and propping chin on rest of clenched fingers.

AN HOUR PASSED and I decided to go the headquarter of my men. Nandoon ko pinatuloy si Presh hanggat hindi ko pa sya pinapadala sa kulungan. Yes I’ll send her to the jail, because she killed so may people and one of that was Abigail. I will not tolerate her bullshit nor kiss her ass and cheer her for doing wrong, Instead I want her  to take all the sanctions.

“Where is she ?” I calmly asked to the my men.

“ Nasa

kwarto

po sir

nagwawala

at

ayaw

kumain

..“ He formally said while pointing his finger to the room that’s not far from here.

I sighed and clenched my jaw.

“Did you mention to her, I’m the kidnapper ?” I asked then raised my brows.

“Hindi po sir kaya

galit

na

galit

lagi

niyang

tinatanong

kung

si

Ma’am

Atarah

ba raw ang

nagpakuha

sakaniya

..“ I clenched my fist because of the angerness that I felt.

Naglakad ako papunta sa kwarto kung saan nakakulong si Presh.Binuksan ko ang pintuan at tumambad ang maruming lapag kung saan nakakalat ang mga pagkain sa lapag.

I glanced to my wirstwatch and its already 12:30 pm. So didn’t eat her lunch instead she wasted it.

This room is not a typical jail, there’s a queensize bed kung saan doon siya natutulog there’s an airconditioner and even Television.

Sumulyap ako kay Presh na nakapikit ngayon. Naka posas ang right hand niya sa head board ng kama.

“Why are you wasting the food ?” my jaw went slack as I gritted my teeth

“Rare?” idinilat niya ang mga mata niya at binigyan ako ng gulat na expresyon.

“ Marami

tao ang

nagugutom

at

nahihirapan

sa

paghahanap

ng

pagkain

nila

tapos

ikaw

sasayangin

mo lang..“ I sarcastically says and I went poker-faced.

“

Saan

ka

galing

,

kinidnap

ka

rin ba ni

Atarah

? F-

ck

Please

pakawalan

mo na ako

dito

tumakas

na tayo ..“ She’s so desperate while she’s moving the sas like she wanted to be free.

The corners of my mouth turned up.

“Why would she kidnap us? May

ginawa

ba

tayong

mali? May

ginawa

ka

bang mali?“ mapanukat kong taong kaya nanlaki ang mga mata niya na ikinangisi ko pa.

“ Because she’s mad at you!“ Her shout was a violence in the air, a way to take the anger from her and transfer the tension to me.

“

Bakit

siya

galit

saakin

?“ I didn’t raise my voice. I need to be calm because She’s still a girl. F-ck Rare umayos ka.

“ Look, I don’t know!

Pakawalan

mo

nalang

ako

dito

para

makaalis

na tayo.Umuwi na

si

Tita

and Tito

hinahanap

ka

na

nila

!

Nagaalala

na sila sayo!“ Her words got more bitter. It would be possible to see why she gasped for breath.

“Really, you don’t know why she’s mad at me that f-

cking

much?“ I walk at lumapit ako ng bahagya sakaniya.

I glared at the object of irritation.

“

Ano

bang

pinagsasabi

mo? Hindi kita

maintindihan ..“ her expression hardened. I clenched my jaw and close my fist as I sighed heavily.

“You know what? The worst pain is getting hurt by a person you explained your pain to..” masakit na saad ko at tumingin ng diretso sa mata niyang naguguluhan.

“What are you talking about Rare ?” She drew her lower lip between her teeth while frowning at me.

Puros ng galit at lungkot ang nararamdaman ko ngayon. “ I opened up to you. I told you things about my life that nobody knew. I told you about the thoughts I had inside of my head. You always say you hate to see me hurt, you hate to see me cry. So all of those times you’ve hurt me, were you closing your eyes? Why

Presh

? Why? Just f-

ck

.“ Galit na sambit ko habang nanginginig ang kamao ko.

Just f-ck, I trusted her but she betrayed me. Trusting someone is like giving them a token of yourself. Once trust is crushed, it would be hard to regain it. A person with a broken trust would always live their life full of doubts for anyone and anything they will ever have kaya hindi ko masisi si Atarah kung bakit hindi gano’n kalalim ang pagtitiwala niya saakin at sa lahat.

Ngayon at naranasan kong sinira ang tiwala ko, I realize that Trust is really  common thing among people, yet it i is hard to give away to anyone. Na dapat pinipili at kinikilala ang sino mang pagkakatiwalaan.

“

Ano

ba Rare?! Hindi kita

maintindihan !“ Her temper was on a hair-trigger. Her holler reverberated in my ears like a clap of thunder, such was her rage. It was a roar of pure anger.

“Betrayal or being hurt by a best friend is f-

cked

up. It is the worst type of betrayal. It hits different than being hurt by

a significant other to be honest..“ mapaklang kong saad at naupo sa gilid ng kama niya.

“

Pakawalan

mo ’ko

dito

at

tumakas

tayo. Doon tayo

maguusap !“ galit niyang sigaw kaya pinilit kong maging matapang para ngumisi.

What the f-ck, the two important woman in my life chose to hurt me d-mn much. My baby Atarah and now my beastriend. Am I really deserve to be hurt? It is a cruelty of life that a heart can keep on beating even after it has been broken in two. It can feel as though it is being gripped in an ice-cold vice and ache as if it will implode in your chest, but still the boom-boom continues.  “ Bakit

ko

palakawalan

ang

bihag

ko? Do you think I’m stupid like you?“ I tried to smirked at her even if its’s hurt.

“ What the? I don’t f-

cking

understand your talking about! Stop this nonsense!“ Her yell was like a booming bark na halatang nag mamaang maangan sa mga nangyayari.

“

Idedeny

mo pa rin? Oh c’mon

Presh

. Don’t lie, I knew it.

Ikaw

ang may

pakana

ng

lahat

ng ’to.“ matigas na sambit ko at lumapit sakaniya para hawakan ng madiin ang balikat niya.

“What no?

Anong

sinasabi

mong

pakana

?“ She shook her head and frowned at me.

I bit my lowe lips and gave her a lopsided grin. “ Oh What do i expect?You’re an actress a great and award winning actress.“ Madiin na saad ko at marahan na binitawan ang balikat niyang namumula na dahil sa matinding hawak ko.

“ Diretduhin

mo ’ko!“ I laughed without humor. Hindi ko akalain na gan’to siya kagaling umarte. Na kaya niya pa ring magsinungaling mismo sa harapan ko.

“You’re the manipulator, don’t you f-

cking

lie, I

alreadly

knew it.

Umamin

na

saakin

ang

mga

kasamahan

mo ..“ madiin na sigaw ko habang mibilis ang paghiga ko dahil sa bumabalot na galit sa sistema ko.

“Manipulator for what? At Sino ang

mga

tinutukoy

mo? I don’t know them!“ pilit siyang kumakawala sa posas kaya hindi na ako nakatiis at madiin siyang itinulak sa headboard ng kama gamit ang isa kong kamay.

“

H’wag

mo ng

dagdagan

ang

kasalan

mo. Alam kong

ikaw

si

Presh

Florian

Agasier

the sister of

Prench

Floyd

Agasier

. You’re both from the

Agasier

family na

biglang

bumagsak

dahil

sa

kagagawan

ng Dela

Veja

.

Ikaw

ang

pumatay

sa

mga

babaeng

lumalapit

saakin

noon

sa

Paris,

ikaw

ang

pumatay

kay Abigail and

ikaw

ang

dahilan

bakit

nasira

kami ni

Atarah

! You came here for your revenge! You f-

cking

fooled me! You f-

cking

betrayed me! F-

ck

you

Presh

! F-

ck

you!“ I feel like my vein pulsing in my neck because of the anger.

“ No stop it!“ sigaw niya mapabalik at hinahawakan ang kamay ko dahil nasasaktan na siya sa pangdidiin ko sakaniya sa head board ng kama.

Nanginingig at pinagpapawisan ako kahit para mas aircon ang kwartong ito. Para akong nakikipag usap at kinocomfronta si Santas. F-ck.

“You’re the Psycho manipulator! You manipulated everything even me!

Pinaniwala

mo ’kong

mapagkakatiwalaan

at

kaibigan

kita pero hindi pala, you’re just using me!“ I can’t control my anger that’s why my eyes flooded with tears and ran down to my cheeks. “P-

tangina

Presh

tinuring

kitang

kapatid

,

tinulungan

kitang

makabangon

pero eto lang ba

igaganti

mo

saakin

?

Bakit

?

Bakit

?!“ galit na sigaw ko sakaniya ramdama ko ang paginit ng pisnge at paglavas ng mga ugat ko sa katawan dahil sa sobrang galit ko.

A single tear slid down from her warm, butterscotch eyes, followed by another one, and another one, until soon, a steady stream of salty tears flowed it’s way down her cheek, releasing the sadness and sorrow that has been held inside of her for all this time.

“ ’Yun na

nga

!

Tinuring

mo ’kong

pasyente

,

kaibigan

at

kapatid

,

samantalang

ako

minahal

kita hindi

bilang

kuya

,

kaibigan

o

ano

!

Minahal

kita

higit

pa doon! I’m always pretending I’m happy when I couldn’t even smile, keep on pretending I’m not hurt now that you’ll not become mine.I’m tormented, I’m crushed, I don’t know what to do. I’m confused, I’m lost, I totally got no clue. I know I love you. Yeah, that’s true. But when will you start loving me too?“  nagmamakaawang saad niya kaya mas lalong nagalit amg sistema ko. Pinagalaw ko ang panga ko habang bumibilis ang paghinga ko.

“I love you

Presh

, hindi pa

naging

sapat

ang

pagmamahal

ko?!“ hindi makapaniwalang sigaw ko at binitawan ang pagkadiin ko sakaniya sa headboard ng kama.

“ You love me as friend, as sister! Hindi

sapat

’yun! Gusto ko

maging

akin

ka

habang

buhay

! Gusto ko

makasama

ka

na

bumuo

ng pamilya.Why do you have to make me fall when you’re not going to catch me? It hurts that you didn’t catch me the moment I fell and it hurts even more to see you catch someone else while I was falling !“ umigting ang panga ko dahil sa mga pinagsasabi niya. Hindi ako makapaniwala na all this time na akala ko lesbian siya gan’to ang nararamdaman niya. D-mn.

“What the f-

ck

!

Malinaw

sayo na

kapatid

lang ang

tu

—.“ she cut me off at mas lalong lumakas ang iyak niya.

“ ’Yun na

nga

eh, ang tanga tanga ko!

Malinaw

na

malinaw

na

kapatid

at

kaibigang

ang turing mo

saakin

pero

minahal

pa rin kita!

Minahal

kita ng

higit

sa

kuya

at

kaibigan

! I pretended to be deaf when I heard your laughing because of

Atarah

. I pretended to be blind when I saw the two of you. I tried not to get hurt when I was supposed to. Cause when I saw you happy with someone else, I pretended that I was the one with you.“ Her emotional pain seeps out in her words and it hurts to hear them.Hindi ako nagsalita at hinayaan ko nalang siya dahil kapag sinabayan ko siya ay magkakagulo kami. I need to hear her out. Kailangan kalmahin ko ang sarili ko bago gumagawa ng action kasi t-ngina I felt like, I’ll hurt her not just emotionally even physically.

“ If you only knew how much I wanted to hold your hand and make you mine, if you only knew how much I cried when you’re happy with her, if you only felt the pain I did then maybe you could’ve felt the love I hid! I just can’t hide the pain inside my broken heart!“ I gripped on so tightly to give myself a better grasp. Iniwas ko ang tingin ko sakaniya at tumingin sakawalan.

“It’s hard not to love you, it’s hard not to care and it’s hard to live without you. But I have to try cause it’s harder to bear the pain of knowing you don’t feel the same pero hindi ko kaya, hindi ko kaya na mag move on

nalang

lalo pa kung ang

babaeng

kinababaliwan

mo ay

galing

sa

pamilyang

sumira

ng

buhay

ko!“ Bumalik ang tingin ko sakaniya dahil alam kong ikukwento niya na ang lahat. Ang sakit niyang umiyak at humikbi pero hindi ko mgaawang maawa sa kalagayan niya ngayon dahil sa galit at disapointment nnararamdaman ko.

“ Kung hindi

dahil

sa

mga

Dela

Veja

, hindi

magpapapakamatay

ang

Kuya

ko!

Kitang

kita ng

dalawang

mata ko kung

paano

barilin

ng

kuya

ko ang

sarili

niya

dahil

lang

sa

nagpakasal

at

nagkaroon

na ng

anak

ang

pinaka

mamahal

niyang

Girlfriend na

si

Akisha

.

Ramdam

na

ramdam

ko kung

paano

kami

naghirap

dahil

sa

kagagawan

ng

mga

Dela

Veja

,

nawala

ang

mga

negosyo

namin

,

nawala

ang

mansyon

namin

at

natigil

ako

sa

pagaaral

dahil

sakanila

! Hindi pa sila

nakontento

pinatay

nila

ang

magulang

,lolo,at

mga

tito ko! Kaya

saan

nalang

kami

pupulutin

?

Saan

nalang

kami

pupunta

kung ang

natitira

naming

mga

tita

ay

hirap

na

hirap

na rin at

walang

maayos

na

pagkain

? Kaya wala na kaming choice kung hindi

ipaghihiwalayin

ng

kapatid

ko para lang

ipaampon

! Hindi sana ako

mapupunta

sa

mga

Collier na

walang

ginawa

kung hindi

abusin

at

manipulahin

ako!“ I clenched my jaw as I watched her suffering while she’s telling her own story.

“

Natagpuan

mo ’kong

pagala

gala

sa

daan

at halos

mamatay

na

dahil

tinapon

at

pinalayas

ako ng

mga

Collier

dahil

hindi na

nila

ako

mapapakinabangan

! I have HIV and you didn’t ask me kung

saan

ko

galing

kasi you know na t-trauma ako! Hindi ko

sinabi

sayo kung

gaano

kalupit

ang

naranasan

ko

sa

Collier, ang alam mo lang

tinakwil

nila

dahil

may HIV ako pero ang

totoo

sa

mga

taong

kumupkop

ko rin

galing

ang

sakit

ko, sila ang

dahilan

bakit

nagka

HIV ako..“ That’s true, I didn’t ask her where she got that f-cking virus dahil alam kong makakaapekto sa kondisyon n’ya ’yun. She’s suffering trauma because of the descrimination na talagang ipinagtakhan ko dahil naging malala sakaniya, pakiramdam ko noon may malalim pang dahilan bakit siya nag suffer sa trauma at paunting depression but I didn’t bother to ask her cuz I know hindi niya kayang sabihin.

“In that one instance I hated everyone in my life, everyone and everything, and me most of all. Mas

masahol

pa ang

natatamo

ko

sa

 

mga

bayarang

babae

, kasi sila

ginusto

naman

nila

ang

ginagawa

sakanila

at may

kapalit

na pero ako,

sa

mura

kong

edad

gustong

gusto ng

kinikilala

kong ama na

makipag

siping

ako

sakaniya

,

kapag

sinabi

niya  

maghubad

ako

kailangan

gawin

ko kung

ayaw

kong

maparusahan

,

kapag

sinabi

niya mag bend over ako

dahil

ipapasok

niya ang p-

tanginang

ari

sa

pwetan

ko

kailangan

wala

akong

reklamo

! Ang

mga

kinikilala

kong

kapatid

ngayon

, 

madalas

 

katulad

sila ng

amahin

ko.

Kailangam

sundin

at

sipingin

ko sila!

Kapag

sinabi

nilang

I should suck their dick,

susubuin

ko

kahit

magkanda

suka suka ako.

Kahit

may

sakit

ako at

nalibugan

sila

paparasuan

pa rin

nila

ako. Hindi lang ang

mga

kapatid

at Ama ko ang

kailangan

kong

sipingin

,

madalas

ang

mga

kaibigan

nila

nakikipag

sex rin

saakin

kahit

ayaw

ko…“ she sighed heavily before she continue telling her story. Her eyes and cheeks was red.

“ I was gangbang by their friends ng

paulit

ulit

!

Tinatali

nila

ako at

sabay

sabay

na

pinapasubo

nila

,

pinapasok

sa

pwerte

at ari ko ang

mga

 

mga

ari 

nila

and

vinivideo

pa

nila

’yun

tapos

ibebenta

sa

black market!

Paulit

ulit

nila

akong

ginaganon

,

Ilang

years ko

nararanasan

’yun pero hindi man lang sila

sinita

ng

kinikilala

kong

nanay

.

Hinahayaan

niya lang

dahil

nakikinabang

siya

sa

pera na

nakukuha

ng

mga

anak

at asawa niya

sa

pag

v-video

saakin

.

Mabenta

ang video ko

sa

black market kasi hindi

siya

basta basta porn na scripted.  I was forced!

Kitang

kita

sa

mga

video kung

gaano

ako

duguin

! Kung

gaano

nila

ako

babuyin

kahit

ayaw

ko!

Gustong

gusto ako ng

mga

ibang

lahi

kaya

kahit

laspag

ako

kailangan

sipingin

ko sila

dahil

malaki ang

binayad

ng

mga

’yun

sa

ama at

mga

kapatid

ko. You know the worst, hindi sila

gumagamit

ng condom and

ilang

beses

akong

muntik

na

mabuntis

pero

agad

na

pinapalaglag

saakin

!“

I knew it, ito ang dahilan kung bakit siya halos madepress kung hindi kolang naagapan. I help her na hindi tinatanong ang past niya dahil sobrang bigat para sakaniya ang mga nangyari pero mali rin sa ako parteng hindi ko inalam kung anong nangyari talaga sakaniya. F-ck her Family! I know that Presh was not in good term in her family pero hindi ko alam na dahil pala dito.

“Ang

hirap

hirap

, lalo pa ng

magpositive

ako na may HIV ako.

Masaya

ako kasi

pinalayas

nila

ako pero

naging

malungkot

kasi hindi ko alam kung

saan

ako

pupunta

, kala ko mamatay na ako then you came, you help me, tinulungan mo ’kong gumaling at bumangon. Pinakain mo ’ko, binigyan mo ’ko ng tirahan, and tinulungan mo rin ako makapagaral at makapasok sa mundo ng showbiz! Satingin mo ba hindi ako mahuhuling sa’yo lalo pa kung alam kong ikaw nalang ang nagnamahal saakin kahit kapatid lang?“ gusto kong matawa sa sinabi pero hindi ko ’yun ginawa at binigyan nalang siya ng matalim na tingin.

I can’t feel the pityness of my body, parang namanhid nag katawan ko at nagstock siya sa galit kaya hindi ako naawa.“ You crazy, dapat bang hindi nalang kita tinulungan?  Cuz you killed so many girls and you destroy me, my atarah and her family!“ I shouted dahil maling mali ang ginawa niya, kayang kaya ko siyang ipagtanggol sa lahat ng nangaapi sakaniya pero kapag siya ang umapi ay hindi ako magdadalawang isip na pagbayarin siya.

“Sana nga! Sana nga hinayaan mo nalang ako para mamatay na ako at hindi nalang nakagawa pa ng kasalan, I killed those girls kasi sobrang inggit ako Rare kasi buti pa sila kaya nilang maipakita kung gaano ka nilang kagusto samantalang ako eto nagpapanggap pa ng isang lesbian para lang mapalapit sayo purog galit nalang nararamdaman ko kasi kahit ikaw na huling nagmamahal saakin unti unti mo na akong nakakalimutan dahil kay Atarah.You gave your all aytention to her, Gusto ko akin kalang, gustong gusto ko akin lang ang ayensyon mo! Nakakairita at nakakagagalit ang mga babaeng nakakakuha ng atensyon mo at mas nagpabuhay ng galit ko nang mabaliw ka sa mga babaeng Dela Veja! Naging kayo ni Akisha noon at ngayon baliw na baliw ka naman kay Atarah!” I smirked and shook my head because of what she says.

“Satingin mo sa ginawa mo mamahalin pa kita kahit kapatid lang? You destroyed all without knowing the truth, alam mo kung gaano kasama ang pamilya mo? Kung ano ang mga dinulot nila sa mga Dela Veja?!” galit na saad ko dahil halatang alam niya lang na inapi ng mga Dela Veja ang pamilya niya. “Hindi na ako magtataga kung bakit gan’yan ka kasama dahil nasa dugo n’yo na ang pagiging gan’yan. Alam mo bang pinarape ng pamilya mo ang lola ni Atarah para lang magalit at magkaaway ang mga Grison at Dela Veja? Alam mo ba kung gaanong kadaming tao ang dinamay ng mga Agasier para lang magtagumpay ang mga plano nila? Alam mo ba ang ginawa ng Kuya mo kay Akisha?! Alam mo ba?! Kagaya mo binaboy din siya ng kuya mo para ibenta ang mga video nila sa black market!” matigas na tagalog na sigaw ko. Ginagawa niya ang mga ginagawa noon ng pamilya niya na para bang ipinagpapagtuloy pa rin niya ang nasimulan ng mga Agasier.

Hindi siya nagsalita at nagiiyak lang.

“P-tangina hindi mo alam kasi hindi sinabi sainyo ng mga pamilya mo noon, hindi ba tama ako?

Pinapasok

lang

nila

sa

kokote

n’yo

dapat

lahat

ng gusto

niyo

makukuha

n’yo

na

dapat

kayo ang

manguna

sa

lahat

.

Dapat

wala

kayong

pagkatiwalaan

at

kaibiganin

na

totoo

sa

ibang

tao

dahil

lahat

para

sainyo

kalaban

! Your family was the real manipulator

dahil

matinding

obsessed

nito

sa

pera at fame.

Walang

ginawa

sainyo

ang

dalawang

pamilya

pero gusto

n’yo

silang

magkagulo

dahil

naiingit

ang

mga

Agasier

sakanila

! Imagine,

ilang

taon

n’yo

silang

pinaikot

ikot

at

pinagaway

ang

dalawang

pamilya

..“ galit na sambit ko at nanginginig ang kamay ko sa sobrang galit ng sistema ko.

“

Nagawa

n’yo

pang

kumitil

ng

maraming

buhay

para lang mas

mawala

ang focus

nila

sa

negosyo

at kayo ang

manguna

!

Satingin

mo ba?

Maging

katulad

nila

ang

dapat

mong

gawin

?! You think that by inflicting similar pain onto this person, we’ll make yourselves feel better? Seeking revenge doesn’t cancel out the behaviors that hurt you. It just perpetuates the cycle of pain. The best revenge is just moving on and getting over it! We are the only people we can control, we cannot control others. By engaging in this type of behavior, you are actually planning a long-term destruction of your life, since misery is you constant companion. You need to move forward, not focus on the past. There is no revenge so complete as forgiveness, revenge of any sort is extremely toxic!“ natulala siya sa sinabi ko kaya mas dinahan dahan ko ang pagsasalita na may bahid na pagka diin.

“Confucius says that the ultimate revenge is living well and being happy. Hateful people can’t stand happy people. Before you embark on a journey of revenge, dig two graves! And now why did you choose to be like your family? Ang ayos na ng buhay mo Presh, You’re successful now..” hindi makapaniwala kong saad dahil bagamat naging succesful siya ay nagawa niya pa rin ang mga bagay na ganito. Nagawa niya pa rin gumawa ng masama.

“You know I’m in endless pain when I wake up one morning and realize that I’m dead, buried and forgotten by those who are dear and close to me but alive and kicking to strangers, a people who don’t give a d-mn about me. You know you will forever be in pain when you wake up in the morning, with a jolt, to an emotionless face of someone who tells you nothing but to go out and kill, take another human’s life or yours would be taken in more painful ways than you can imagine. You know pain when you go to sleep with it every night and you see yourself being lowered in your own grave but when you scream to those mourning and burying you your screams are whimpers that no one hears. Hindi mo ’ko naiintindihan at kahit kailan hindi mo ’ko naiintindihan! It’s ironic because that’s how I live my life. I smile on the outside, and everyone thinks I’m doing fine, but I’m always dying inside, always one step away from the edge you know!  I can’t be happy to be who I am, because I don’t know who I am anymore! You’re a doctor and you supposed to be know what’s my feelings?! Satingin mo ba gano’n gano’n nalang? Satingin mo ba mag m-move nalang ako? Sayo nga hindi ko magawa  eh sa pamilya ko pa

kayang mga nawala? Isipin mo Rare, nagdaan ang birthday, pasko, at new year na wala akong kapiling na magulang at mga kapatid! Gumaraduate ako wala akong kasamang magulang na umakyat sa stage para kunin ang diploma ko. Naging succesful ang career ko na hindi nakikita ng pamilya ko, satingin mo ba hindi ko dadamdamin ’yun? Satingin mo ba ang lungkot ng puso ko ay hindi magiging?“   Her bottom lip quivered, the same as a baby pushed past endurance. Her eyes became glacier blue under the sheen of water, constant, yet allowing the tears to flow without pause. In that moment, in seeing her own reflection she understood the depth of pain that had been sitting below her skin.

I clenched my fist and jaw and tears started streaming again to my cheeks. The sadness drained through me rather than skating over my skin. It travelled through every cell to reach the ground. I filtered it yet strangely enough, I kept what was pure and it was the dirt that left.

“Tapos ang iisang lalaki na pagasa ko na minahal ko ng sobra hindi pa magiging akin dahil na naman sa mga Dela Veja na ’yan? Masisi mo ba talaga ako kung gan’to ako naging kasama? Masisi mo ba akung walang pumapasok sa kokote ko na mag move at hayaan nalang ang mga ginawa nila kung bawat pagpikit ko, bawat paglinga linga ko sa paligid at bawat pagtingin ko kay Atarah naalala ko lang masalimuot na kahapon ko?”

I felt my heart cracking like glass, spreading its pieces throughout my body.

“Ang sakit at bigat sa puso ko Rare.

I’m an actress in my life, not because I’m just pretendin’ to be kind and who I want people to think I am. I’m pretending also that I’m okay when I’m not, pretending I’m happy when I’m hurt. Pretending to be happy when I’m in pain. I became good at pretending. I became so good that after a while the lines blurred between my truth and fiction. And sometimes, when I did a really good job of pretending, I even fooled myself.“ Internal pain. A disease. A disorder. Things loved most are thrown aside, trashed from the mind. Memories covered and caked with evil, darkness, and greed. Sorrow is the new smile in her eye. Tears replace the sunshine. And life is dark, for what seems to be.

“You know the story medusa? Throughout history, Medusa got the bad reputation as a scornful, evil woman who turns people into stone with a mere glance. However, much like most women of ancient mythology, she was a victim of patriarchal societal norms. Medusa’s origins, her trauma, and her pain are conveniently forgotten when it comes to telling her story. And I can say that I’m a villain but a victim. I’m the medusa in this time. Not every villain is villain itself, the victim turned into the criminal she wasn’t supposed to be. You’re all mad at me because of my bad reputation, isinantabi n’yo lahat ang trauma, sakit at paghihirap ko dahil mas nakita n’yo ang mali saakin..” mapait na sambit niya kaya bumuntong hininga ako bagao magsalita.

“ You’re wron––.“ pinutol niya sasabihin ko at binigyan ng mala demonyong ngiti.

“ You’re smart kasi nalaman mo ang lahat but I can say you’re stupid too. Hindi lang ako ang naglalaro at hindi lang ako ang galit dito, I have my cousin, my brother and Amirah. Kayang kaya nilang maghiganti para saakin. And I know this time, hinahanap na nila ako at pinaparanas sa mga Dela Veja lalo na sa magina mo ang galit nila.“ nakangising saad nito na kinunotan ko ng noo.

“ What do you mean about mag ina?“ I daren’t move, I daren’t even breathe, I’m frozen to the spot. I can feel my heart pounding in my chest.

“What the f-ck you’re really stupid, nalaman mong ako ang manipulator, nalaman mo lahat ng masama kong ginagawa pero hindi mo nalaman ang tungkol sa plano ni Atarah? She want a revenge too.” My deep heavy breathes sound nearby. The hairs on my arms stand to attention, as a militia of chills march down my spine. The beating my heart gets louder and louder, surely if there is something there, it can hear this cacophonous thrumming rhythm. The sound is intolerable, my breathes get deeper and deeper by the second.

“I know she’s having a revenge to us dahil sa maling akala nakagagawan mo! “ panggigiit ko kaya binigyan niya akong nakakalokong ngisi. Her expression suddenly changed from the miserable and sad but now she’s smirking at me like she’s wanted to pissed me off.

“

Hahaha stupid, hindi mo man lang nalaman na hindi totoong kasal si Atarah at Roks. Ang batang inaakala mong anak nila ay anak mo..“ my jaw dropped and went slack. I gritted my teeth and my lower lip quivered.

“What are you talking about ?! Don’t lie again! Hindi na ako magdadalawang isip na saktan ka!” sigaw ko sakaniya at galit na hinawakan muli ang braso niya.

“Yes go ask Atarah, tanungin mo kung sino ang ama ng anak n’ya !” tumayo ako at walang ingat na itinulak siya dahilan ka tumama ang likod niya sa headboard  pero hindi niya ininda ang sakit dahil hindi rin naalis ang ngisi niya sa labi.

Lumabas agad ako ng kwartong ’yun na mabigat at mabilis ang paghinga. Totoo ba ang sinasabi niya? Oh f-ck, buhay ang anak namin ni Atarah?

“ Sir ..“ pagtatawag ng tauhan ko na nakastay sa gilid ng pintuan na ’to . “Track Atarah Klyte Dela Veja and prepare me a f-cking chopper !” galit at maotoridad na sigaw ko.

Umabot ng bente minutos bago ko napagalaman kung nasaan ’to, She’s in the Jerseian medical center. I wonder, anong ginagawa niya sa hospital ngayon? Nakaasidente o may sakit ba siya? D-mn this feeling naghalo halo na.

Madali akong sumakay sa chopper para kaagad akong makapunta sa JMC dahil kapag nag sasakyan ako ay maaring magtagal at matraffic and hindi ko kakayanin pa ’yun cuz I badly want to know the truth.

Umabot ng mahigit 30 minutos bago nag land ang chopper sa isang open area malapit lang sa hospital ng JMC.

I run, feet kissing the land. Tears blind me and I turn, running as quickly as my long legs can carry me, bolting down the alley way like an Olympic champion at the start gun quickening my pace to an all out sprint. The pounding noise of my heart throbbing inside my chest with the thick grief and fear I felt as I ran.

Hindi nagtagal ay nakarating ako sa hospital pero pinagtakhan ko ang mga pulis at ang mga pulis patrons na nandito. Nilibot ko ang paningin ko at naaninag ko si Kenji, Mikee and the woman who broke my heart badly.

Lumapit ako sakila at sabay sabay na napatingin ang mga ’to saakin pero ay hindi ko inaalis ang tingin ko kay Atarah. She had a hand over her mouth when she saw me. Her eyes shifted to the side again and became glazed with a glassy layer of tears. As she blinked, they dripped from her eyelids and slid down her cheeks. She bit her lip tightly in attempt to hide any sound that wanted to escape from her mouth that’s why my heart sank. 

Her lower lip quivered as words slowly made their way out of her mouth. “ Where’s my child?“ I asked hardly while looking at diretcly to Atarah’s eyes. She cried like there was too much raw pain inside her to be contained. She cried like her spirit needed to break loose from her skin, desperate to release an elemental rage on the world.

“What?! Where’s my child?” galit na ulit ko pero hindi nakapag salita si Atarah kaya sinulyapan ko si Kenji.

“Rare he’s in danger nawawawala siya Ced! He was kidnapped and kailagan niyang mahanap agad dahil ngayon ang operasyon niya sa puso..”   I bit my lips, trying to hold the tears that threatened to leave my eyes. And that’s when I can’t hold them back. First, one small crystal bead escapes from my right eye. I can feel the warmth, sliding down my cheek, and rolling off my chin. Then another. And another. Until my eyes flood with them, coming like a rainfall. Sniffing every ten seconds, they fall, and fall, and I let them. My heart, and even mind, were literally shattered when I heart that the life of my child is now in danger.

T-nginang buhay ’to.

_

---

Nyang note: Enjoy reading! Happy mother’s day, Atarah, Akisha,

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 64

Atarah’s

POV

HINDI ko inalis ang tingin ko kay Rare habang iyak pa rin ako ng iyak pero hindi ko naman siya magawang lapitan. Natatakot ako lalo na’t sobrang frustrated niya at umiiyak habang kausap niya si Kenji.

Gustong gusto ko siyang yakapin dahil pareho naming kailangan ang isa’t isa sa mga oras na ’to pero nanghihina akong lumapit sakaniya.

Wala akong pakialam kung paano n’ya nalaman ang tungkol saamin ang mahalaga ay alam n’ya na buhay ang anak namin. Alam kong galit siya, dahil kanina nang unang magtama ang mga mata namin ay sari saring emosyon ang nakita ko sa mga mata niya pero galit at lungkot ang nababasa ko ang pinaka nababasa ko.

“ Anak

.

Mauwi

na tayo..“ pagod akong tumingin kay Mommy. Nandito pa rin kami sa labas ng hospital dahil ayaw ko pang umuwi hanggat hindi nakikita ang anak ko.

“No, Mommy. Hindi ko

kayang

umuwi

,

hanggat

hindi ko

nahahanap

ang

anak

ko.“ nanginginig na saad ko.

Ngayon araw ang operasyon ni Ranch at naipasok na siya sa operating room. Dapat sisimulan na ang operation pero nagkagulo dahil may mga armadong lalaki na t’yak kami mula sa mga tauhan ni Presh na nagpanggap bilang nurse. Ang mga totoong doctor at nurse ay pinagbabaril sa operating room isa na doon si Kristan dahil siya dapat ang magoopera kay Ranch.

Pinayagan siya na maghandle sa case ni Ranch kahit taga ibang hospital ’to dahil kilala siya bilang isa sa mga pinakamagaling na surgeon at talagang delikado ang g-gawing heart transplant kaya mabuting magaling at subok ang mag o-opera kay Ranch pero hindi na tuloy dahil sa gulo.

“We’ll handle this

Klyte

, you should rest. Your Dad, Rare and me is here. Kami na ang

bahala

..“ seryosong sambit ni Roks habang ang mga abong mata niya ay hindi inaalis saakin.

Sumulyap muli ako kay Rare na ngayon ay may kausap sa kaniyang telepono habang si Kenji naman kausap si Dad.

“Hindi,

paano

’yung

anak

ko.

Kailangan

mahanap

na

siya

!“ pangigiit ko dahil ’di ko kakayanin kapag may nangyari sakaniya.

Kanina hindi kami pinapunta kahit sa labas ng operating room ang akala namin bawal talaga kaya nagstay nalang kami sa maliit na chapel ng hospital upang doon mag dasal ngunit nabigla nalang kami nang magkaputukan na ng baril.

Nagkagulo ang mga doctor, nurse, at mga taong dapat na bibisita sa mga kamaganak nilang nandito sa hospital dahil nagkapalitan ng putok ng baril ang bawat kampo. Sobrang bilis nang pangyayari lalo na’t hindi basta basta makagalaw ng ayos ang mga tauhan ni Roks at ni Daddy dahil may mga taong madadamay kaya noong pagpunta namin sa operating room natagpuan namin ang mga nurse, cardiologist and ang surgeon na si Kristan ay  nakahandusay sa sahig.

Daplis lang ng bala ang mga sa kasamaan ni Tan pero siya sa ulo ang tama ng baril kaya lubha kaming nataranta at mabuti nalang nasa hospital na kami kaya agad siyang inoperahan and hanggang ngayon hindi pa rin tapos.

Sobrang delikado ang mangyari sakaniya at maaring mamatay siya lalo na sa ulo tumama ang baril. Kung mag s-survive siya pwedeng macomatoes siya o ’di naman kaya kapag nagising ay samut saring sakit ang maaring magkaroon siya.

Si Ranch, ngayon ang operation niya. Sobrang hina na ng puso niya at mas manghihina ’to lalo na’t t’yak wala siyang iniinuming gamot at kapag hindi siya nakahinga walang oxygen na isasalpak sakaniya atmaaring mawala na siya saakin ng tuluyan.

Hindi ko na alam ang mangyayari sa buhay ko kung mawawala ang anak at bestfriend ko. Ang laking parte sa puso ko mawawala at lubos lubos akong maghihina.

“ Ath

, may

magagawa

ba ang

pag

stay mo

dito

sa

hospital at

pagiiyak

mo

dito

?

Satingin

mo ba

mababalik

n’yan

si

Ranch ?“ kunot noong sambit ni Mikee pero umiling lang ako at lumakas ang hagulgol ko kaya mas niyakap ako ni Mommy

“

Si

Kristan..“ isa rin talaga sadahilan kung bakit nandito ako ay gusto ko mamonitor ang kalagayan ni Kristan gusto kong malaman kung naging succesful ba ang operation o hindi.

“Tan will be fine

Ath

,

kasakuyan

naman ng

nasa

operating room

siya

.

Maalis

na ang

mga

bala ..“ napapikit aako ng mariin nang sinabi niya ang ‘mga’ dahil hindi lang isa ag bala na tumama sa ulo niya kung hindi dalawa kaya talagang 90% ay maaring

mamatay

siya

.

“

Delikado

’yun Kee,

sobrang

delikado

..“ napipiyok kong saad at halos mabuwal pa ako sa kinatatayuan ko.

“We know kaya

kailangan

natin

magdasal

anak

..“ sambit ni Mommy kaya napayakap ako sakaniya pabalik ng mahigpit.

Napapikit ako ng mariin dahil biglang pakiramdam ko nahilo ako at naninikip lalo ang dibdib ko ’yung tipong hirap na talaga ako huminga.

Pinilit kong bumuntong hininga kahit sobrang hirap bago ako kumawala sa yakap ni Mommy. “ Sina Aida and

Dawina?“ tanong ko dahil nagaalala rin ako sakanila. Talagang hindi na nagparamdam pa saamin si Amirah.

Simula nang matapos ako makipag usap kay Adi noong isang araw nawalan na talaga kami ng contact kay Amirah. Bumisita kami ng mansyon nina Namuaco kahapon and huling sinabi raw ni Amirah mag p-pacheck daw ito. Hindi niya na nasamahan dahil busy siya sa company namin pati sa pakikipag parnership sa Dela Veja tapos hindi na bumalik at ngayon pinaghahanap na rin ’to ng mga tauhan ni Namuaco.

I confronted Namuaco too kung may kinalaman ba siya pero itinanggi niya dahil wala naman daw siyang ginagawang masama. Ang kagustuhan namin ni Amirah na pabagsakin at siraan ang Dela Veja Venule sa mga tao ay hindi niya ginawa, he told me that he used me and Amirah para pumayag ang Dela Veja makipag partner sakaniya pero wala siyang intensyong masama.

Alam ni Namuaco na ginagamit lang siya ni Amirah para sa pera nito kaya ginamit niya rin ’to para mas mapalapit sa Dela Veja. Alam niya rin daw na nagkaroon ng relasyon si Amirah sa ibang lalaki at sa isang Leiutenant Colonel and hindi pa siya siguro ang pangalan pero P.O daw, ilang beses n’yang nahuli na nakikipag kita si Amirah sa lalaking ’yun pero hinayaan n’ya nalang dahil hindi naman kaso sakaniya at nagbubulag bulagan lang siya dahil hindi niya rin naman totoong mahal si Amirah. Hindi niya raw akalain na may manipulator at iba pang tao ang kasangkot sa pagganti namin ang akala niya kaming dalawa lang talaga.

Tinanong ko si Dad kung kamusta ang company and sinabi niya na mas gumaganda ang pagpapatakbo at lumalaki ang kinikita simula nang makipag partner sila sa mg Rodriguez at wala naman daw naging problema kaya gumaan ng kaunti ang pakiramdam ko na hindi sinunod ni Namuaco ang utos ni Amirah.

“Don’t worry about them. They are safe in my condo..” napakagat ako saaking labi at pinipigilan na ipakita sakanilang nahihirapan akong huminga.

“I w-want them to stay in our Mansion, mommy..” nauutal ko nang saad. Iniwas ko ang tingin ko kay Roks nang dahil sobrang intense ang  tingin niya saakin na para bang nakakahalata na siyang nahihirapan akong huminga.

“ Ok anak sa mansyon din sila mag stay kaya umuwi na tayo..“ malambing na saad ni Mommy at pinupunasan ng tissue ang nanlalamig kong pawis.

“Ako mismo ang maghahatid sakanila sa mansyon n’yo Klyte ..” mapanukat na sagot ni Roks kaya marahan akong tumango.

“S-sige..” utal ko muling sambit at ’di ko na pigilan na ipikit ang mga mata ko dahil piling ko mabubusal na ako ng tuluyan.

“Let’s go..” saad ni Mommy inalalayan ako sa kanan ko at si Mikee naman sa kaliwa ko. Sumulyap ako kay Rare at nahuli kong nakatitig siya saakin habang kausap niya si Dad pero agad niya rin namang iniwas nang makita akong nakatingin sakaniya.

“Si Rare po, gusto ko makausap..” nanginginig kong saad kaya napatingin si Mommy kay Roks dahilan kaya umigting ang panga ni Roks samantalang si Mikee ay nagaalala lang iginawad saaking tingin.

“Bukas nalang anak, hindi maganda ang sitwasyon mo at ’di rin magandang sitwasyon niya baka magkagulo lang kayo .” napakagat ako saaking labi at ’di ko magawang makipag talo kaya iginiya na ako ni Mommy at Mikee para maglakad pero bigla akong tumigil dahil bumabaliktad ang sikmura ko, nahihilo ako at ’di na makahinga pa.

“Mommy..” papikit pikit na usal ko habang nakahawak pa saaking dibdid.

“Bakit anak?” nagaalalang saad ni Mommy. Mapungay pungay ko siyang tinignan hanggang sa mapaluhod na ako pero nasalo pa ako ni Roks na sumusunod pala saamin.

“Nahihilo na po ako..” mapungay pungay kong saad hanggang sa nagsilabasan na ang mga luha sa mata ko. “Nahihirapan po ako huminga..” naramdaman kong lumutang ako sa ere dahil binuhat ako ni Roks ng parang bagong kasal.

“ Bumalik––.“ hindi ko na narinig pa ang sasabihin ni Mommy dahil tuluyan ng nagdilim ang paningin ko at nawalan na ng malay.

°°°

NAKITA ko ang sarili ko na nakatayo sa pinaka start point ng  isang maze. Tumingala ako sa langit at padilim na ’to.  Napalingon ako sa paligid at wala akong makitang kahit anong kung hindi ang maze.

“Mama! Mama!” napalinga linga ako sa paligid ko at hinahanap ang boses ng ana ko.

“ Anak! Nasaan ka?“ sigaw ko pabalik habang nagsisimula na maglakad sa maze.

“Ma! Help!” nagsituluan ang luha ko at napatakbo ako sa maze, hindi ko alam kung ilusyon lang ba ’to pero hindi naman ako naliligaw at parang diretso lang ang pagtakbo ko.

“ Anak nasaan ka?“ nanginginig kong saad pero hagulgol lang ni Ranch ang narinig ko kaya napatakbo ako ng mabilis pa sa mabilis hanggang sa nakapunto ako ng dulo ng Maze at namataan ko sa ’di kalayuan saakin sina Presh, Joy, Amirah at P.O (Primch)

Hinanap ko agad si Ranch at nakita kong nakatali sa kaniyang leeg ang isang kadena habang nakatutok ang baril ni Amirah at ni Joy sa anak ko.

“Ranch!” sambit ko at patakbong lumapit pero bago pa ako makalapit ay pinutukan na ako ng baril ni Presh sa bandang paa kaya napaupo ako dahil sa tinamo kong sugat.

“ Mama, I can’t breath!“ umiiyak na saad ng anak ko kaya pilit akong gumapang pero binaril lang muli ako ni Presh sa balikat.

“Presh bakit?” naiiyak na saad ko. “ Parang awa n’yo nah’wag ang anak ko..“ pumipiyok na sambit ko habang nakatingin kay Ranch na nakahawak sakaniyang dibdib at putlang putla ang kulay niya.

“Hahaha, anong h’wag mo?! Ano nagpapaka hero ka? Ulol Papatayin ko kayong pareho!” galit na sigaw ni Presh. Ibang iba sa nakilala kong Presh noon na sobrang bait saakin.

“Amirah..” pagmakaawa ko naman kay Amirah na masama ang tingin saakin.

“You killed my family! Pinatay n’yo ang mga tao sa mindanao! Mamatay tao kayo!” balikat na sigaw ni Amirah at binaril muli ako sa kabilang braso ko kaya tuluyan akong napahiga sa kalupaan.

“Mama !” umiiyak na saad ng anak ko. Gusto kong lumapit kay Ranch pero sobrang namamanhid na ang katawan ko at ’di ko na magawang kumilos pa.

“ Mamatay tao nga ang mga Dela Veja dahil pinatay din nila ang pamilya ko!“ si Joy Magsino naman ngayon ang nagsalita, ang akala ko simpleng kaklase lang siya nina Ate Akisha pero nagkamali ako.

“Wala kayong puso! Kaya dapat sainyo inuubos din ang lahi! Pagbabayari n’yo ’to!” galit na sigaw ni P.O. Hindi ko siya ganoon kakilala pero ibang iba na siya ngayon kumpara sa huling kita ko sakaniya noon sa Mindanao.

“Hindi ang pamilya ko ang pumatay——Anak !” bago ko pa tuluyan na magpaliwanag ay binaril na ni Presh si Ranch sa puso at pagkatapos ay parang demonyo silang tumawa lahat lalo pa nang sinipa ni Amirah at ni Joy palapit saakin si Ranch.

“M-mama..” nanginginig at hirap na hirap niyang saad habang ngumingiti ng tipid.

“A-anak ko..Dadalhin kita da hospital. H’wag kang pipikit..” umiiyak kong sambit sakaniya at pilit na inabot ang mukha niyang duguan dahil nagsusuka siya ng dugo.

“Mama, I love you. Tell to Papa, Ate Dawina, To my Tita/o and Lola I love them.. Tell also to daddy na kahit hindi ko pa siya nakita ay mahal ko na siya.. Babantayan ko po kayo kahit wala na ako..” umiling iling ako at lumakas ang hagulgol ko pero natatabunan lang ’to ng tawanan nina Presh na mala demonyo. “Hindi ko na kaya at ako sleep na po mama. I love you..” nakangiting pumikit si Ranch kaya sobrang nanghina na ako.

“No! Ranch!” sigaw ko kasabay ng pagtama rin ng bala ng baril sa dibdib ko. Ang akala ko ay si Presh o ang iba sa kasamaniya ang bumaril pero hindi pala.

“This is your Fault !“galit na sigaw ni Rare saakin. Napaubo ako ng dugo pero namanage ko pa rin na magsalita. “R-rare..”

“This is your f-cking fault! You need to die too! Kung hindi mo itinago at pinagkatiwalaan mo sana ako ay hindi mangyayari ’to..” galit na galit na sambit niya na talagang isinisisi saakun ang lahat. “I’m sorry..“pumipikit kong sambit

“ ANAK! Anak! Wake up!“ unti unti kong idinalat ang aking mga mata. Tumambad agad saakin ang puting kisame at mukha ni Mommy, Mikee at ni Ate Akisha.

Panaginip lang ’yun? Panaginip lang pero sobrang sakit na. Paano nalang kung nangyari pa sa reality ’yun paano nalang kung nawala na tlaaga ang anak ko?

Pilit akong umupo sa kama at agad naman nila akong inalalayan. Napahaw ako sa inhaler mask na nakalagay saakin.“ ’Yung anak ko Mommy..“ nanginginig kong sambit at chineck ang kamay ko kung may dextrose ba pero wala maman kung hindi ’tong inhaler mask lang.

“ Anak, please just calm!“ nagaalalang sambit ni Mommy at hinahagod hagod ang likod ko.

“Mikee tawagin mo ang doctor !” utos ni Ate kay Mikee na kaya agad lumabas ang kaibigan ko.

“Mommy, ’yung anak ko po. ’di ko po kayang wala siya..” iyak na naman ako ng iyak. Hindi na ako tumigil kakaiyak simula noon pakiramdam ko tuyong tuyo na ako.

Pilit kong inalis gang inhaler mask ko para makapagsalita ako ng ayos pero hindi pinigilan lang ako ni Mommy.

“H’wag mong alisin ang inahaler mask mo! Hihikain ka na naman..” napakunot ang noo ko sa sinabi ni Mom. Hihikain na naman? Hinika ako? What the hell wala akong hika bakit gano’n?

“ Ath listen to Mommy! Mahihirapan ka lang lalo!“ galit na saad ni Ate Akisha kaya hindi ko nalang inalis ang  inhaler mask ko at napapikit ng mariin habang minamasahe ang ulo ko.

Narinig ko ang pagbukas ng pintuan ng kwarto kaya agad akong napatingin sa pumasok at tumambad agad ang seryosong mukha ni Rare kasunod si Mikee.

“R-rare..” nauutal na sambit ko at pesteng luha ko na naman nagsibagsakan ng tuloy tuloy.

Umigting ang panga niya habang papalapit saakin. Inilagay niya ang stethescope nito sa kaniyang tenga at ipinuwesto sa dibdib ko.

“ Hey, listen to me calm down, ok?“ seryoso siya sa ginawa niya habang chinecheck ang heart beat ko.

“ ’Yung anak ko..“ mahina kong bulong sakaniya dahilan kaya huminga siya ng malalim at binigyan ako ng malamig na tinigin.

“Our son will be ok, that’s why you should be fine too. C’mon inhale..exhale.” malamig na saad niya kaya napasinghap ako at malungkot na tinignan siya saka sinunod nalabg ang sinabi niya.

“You feel better?” blanko ang expresyon iginawad niya saakin kaya napilitan nalang akong tumango.

“ Rare, why my daughter suddenly experience Asthma Attack?“ tanong ni Mommy kay Rare, so siya ang tumitingin saakin simula nang mawala akong malay pero this is not his hospital and hindi siya nag w-work dito pero ano pa ba aasahan ako si Rare siya. May ari ng isang foundation, hospital at isang sikat na surgeon.

“Tita, a person who is stressed may experience certain emotions, such as anger and irritation, more strongly. Strong emotions can trigger asthma symptoms. A person who experiences stress for prolonged periods may feel more anxious. Anxiety can trigger panic attacks that can, in turn, cause an asthma attack.” diretsong sambit ni Rare habang hindi inaalis ang nakakakilabot sa lamig niyang expresyon.

Galit ba talaga siya saakin. Bakit ganito siya? Ang lamig lamig ng pakikitungo niya saakin. “ A

no ng balita sa anak ko?“ pilit kong inayos ang boses kong lumalamyos kaya tinaasan niya ako ng kilay.

“Anak natin..” he corrected me kaya tumango nalang ako ng bahagya at iniwas ang tingin sakaniya. “ The kidnapper location was traced already and by now the pulis, your Dad, Montego men’s and mine also was making a plan before we go there.“ parang kidlat ang boses biya na may kasamang snow sa sobrang lamig. Blanko na blanko ang expresyon niya hindi katulad nanghuli naming pagkikita.

“S-sama ako..” saad ko kaya sumalubong ang kilay ni Rare at pinagigtingan ako ng panga.

“Idiot! Anong sasama edi inatake ka na naman !” galit na saad ni Ate Akisha kaya napayuko ako.

“Akisha!” galit na bawal ni Mommy kaya napaiyak ako pero mabilis ko rin namang pinunasan dahil nahihiya ako kay Rare.

“I’ll handle this, I’ll get back our son. Just stay here and rest , understand? Trust me with this.” seryosong saad niya habang nakatingin ng diretso saaking mga mata. “S-sige ..” utal kong saad.

“So aalis na kayo n’yan Rare?” tanong ni Mommy kaya tumango lang ’to.

“Yes Tita, and if it’s have a problem you can call his doctor..” napanganga ako dahil hindi pala talaga siya ang doctor ko. Inayos niya ang inahaler mask ko bago umatras palayo saakin.

“Aalis ka na?” nagaalala kong saad sakaniya.

“

Yes, stop being hardheaded. Just pray. Don’t over think.“

malamig niyang sambit saka iniwas ang tingin saakin upang tignan si Mommy.

“Tita, Akisha I’ll go na and you Mikee pinapauwi ka na ni Kenji. You should rest too. Remember its your first trimester masyadong delikado ’yun..”

maotoridad na saad ni Rare kaya bahagyang napatango si Mikee habang nakatingin saakin.“ Uh–sige..“ utal na sagot ni Kee.

Pinanood ko ang paglabas ni Rare sa kwartong ’to kaya napabulong nalang ako. “ Ingat mander ko.“ nabaling naman agad ang atensyon ko kay Mommy.

“You pregnant?” gulat na saad ni Mom habang nakatingin kay Mikee. Napatingin ako kay Mikee, hindi pa masyado halata na malaki ang tyan niya dahil 5 weeks pregnant palang ’to.

“Opo tita .” nahihiyang sambit ni Kee habang namumula pa ang pisnge. I’m thankful na hindi umalis ang bestfriend ko simula nang magkaayos kami sa tabi ko. Kahit pa na buntis siya, hindi siya tumigil na bisitahin kami ni Ranch at gabayan ako sa mga nangyayari.

“ By who? Sa japanese na Grison?“ kunot noong sambit ni Mommy. Napangiwi ako sa sinabi nito na ‘Japanese na Grison.’ I don’t know pero parang biglang narinig ko ay ‘Panis na Grison’ The hell.

“ Yes po..“ tipid na sambit ni Mikee habang ngumigiti kay Mommy na malaki ang ngiti kay Kee.

“Hindi pa kayo kasala hindi ba? Anong sabi ng magulang mo?” curious na sambit ni Mommy kaya kinunotan ko siya ng noo dahil masyadong nanguusisa ’to.

“Mommy, how about Atarah? Nabuntis din naman siya ng hindi sila kasal ni Rare and me nabuntis din ako bago kami magasawa ni Charl. What’s the matter?” nagtatakang sabat ni Ate Akisha nang mapansin niyang uneasy na rin si Mikee.

“I know, I’m just curious. Knowing the Gutierrez they have rules right Mikee? And they are into arrange married, last time na nakausap ko ang mama mo may inirereto na sa’yo at hindi Grison ’yun and its your ex-boyfriend si Prince am I right?” nanlaki ang mga mata ko sa sinabi ni Mommy.

Andami kong gusto malaman kay Kee and Kenji dahil talagang nakakagulat na naging sila pala sa huli. Madalas sila magaway noon pero kita mo nga naman nagkatuluyan sila ngayon and magkakaanak pa.

“Yes Tita but I refused it lalo pa nang malaman kong buntis ako kay Kenji, I love Kenji Tita kaya kong ipaglaban siya sa family ko.” napatango tango si Mommy habang nakangiti kay Mikee.

“ That’s complicated but anyway he’s Oishi and Grison, malaki ang makikinabang ng pamilya n’yo kung siya ang papakasalan mo. T’yak sa una lang magkakaganyan ang pamilya mo pero huli tanggapin nila ’yan cuz their grandson was mixed Oishi and Grison, mayayamang mga pamilya..“ puna ni Mommy kaya namiula ang pisnge ni Mikee dahilan kaya napayuko ’to at napanguso.

“Mommy, stop. Mikee is not comfortable with the topic ..” bawal ni Ate Akisha kay Mommy.

Hindi ko inaasahan na makita ngayon dito si Ate dahil  huling kita namin sobrang galit niya saakin pero ngayon nagkita na kami ay parang bumalik nalang kami sa dati.

“Oh, I’m sorry hija, I’m just curious by the way last question live in kayo ng ama ng anak mo? Kailan n’yo balak magpakasal?” babawalan ko sana si Mommy pero ngumiti lang si Mikee saakin bago sinagot si Mom.

“No Tita I’m still staying at Gutierrez mansyon but Kenji  was already proposed to me and we have house na po pero gusto ko po kasi talagang maunang magpakasal si Ath saakin saka masyado papong magulo kaya wala pang exact date at hindi na muna pinagp-planahuhan..” malaki ang ngiti ni Mikee saakin kaya nanlaki ang mga mata ko.

“ Baliw ka na ba? Kailangan magpakasal ka bago ka manganak!“ panggigiit ko sakaniya pero umiling iling ’to.

“ Nah, Ikaw 3 years old na anak mo pero hindi ka parin kasal kaya dapat mauna ka sakin!“   pangaasar ni Mikee pero halatang seryoso siya na hindi siya magpapakasal hanggat hindi pa ako kasal.

“Oh my Atarah. Tama si Mikee and ginusto niya rin naman kaya dapat pagbigyan mo, she’s so sweet..” matamis na panggagatong ni Mommy kay Mikee kaya napamake face ako.

“ Kanino ako magpapakasal?“ kunot noong saad ko kaya pare pareho silang binigyan ako ng irap.

“ Aba’t tinanong mo pa? Bakit gusto si Fafa Roks? Si Fafa Kristan or si Fafa Adier? Sorry wala na sa choices si Fafa Charl may Ate Akisha na eh hahaha..“ napatingin naman ako kay Ate na nakangisi lang sa sinabi ni Jss.

“ Gaga, nakita mo naman. He’s cold at me. He’s mad at me hindi ako papakasalan nun. “ mapaklang saad ko dahil sa nakita ko palang kanina halatang galat at pakiramdam ko hindi na niya ako mahal.

“He’s still hurt Atarah, magulo pa ang sitwasyon but I’m  sure he will propose to you soon masyado kang mahal nun duh .” umiirap na sambit ni Kee kaya napabusangot ako dahil inaalala ang malamig na tingin kanina ni Rare na masakit talaga sa puso.

“Baka dahil sinaktan ko siya nawala ang pagmamahal niya saakin. Baka ayaw niya ako dahil niloko siya..” nangingilid ang luha ko kaya napasinghap silang lahat.

“Mommy, can you leave us alone. Gusto ko pong makausap si Ath and you Mikee, Rare was right kailangan mong magpahinga masyadong delikado ang pagbubuntis pag 1st trimester.” pinunasan ko agad ang namumuo kong luha sa gilid ng mata ko bago pa ’to malaglag dahil biglang nabuhayan ang loob ko sa sinabi ni Ate.

“Mabuti pa nga na magusap na kayo para magkaayos kayo. Magdahan dahan ka masyado pang maselan ang kalagayan ng kapatid mo..” saad ni Mommy kaya tinanguan siya pabalik ni Ate. “ Yes, Mommy I know..“

“Lalabas na muna ako at makikibalita sa labas. Let’s go Mikee ..” saad ni Mommy at hinawakan ang kamay ni Kee na animo inalalayan ang bff ko.

Pinanood ko silang lumabas ng kwartong ’to bago tumingin kay Ate Akisha. “H’wag kang iiyak, ok?” nalanguso niyang sambit kaya ngumiti ako ng tipid at tumango.

“ I just want to say sorry sa lahat alam kong hindi sapat ang salitang sorry sa mga ginawa ko. Satingin ko ako ang puno’t dulo nang lahat kung bakit ka naghihirap ng gan’to kung hindi naman ako bumigay kay Prench hindi magkakaroon ng scandal, hindi sana siya ma o-obssesed saakin na kailangan ko agad magpakasal. Hindi sana ako nagpabuntis kay Charl at pinilitin siyang pakasalan ako..“ napakagat ako saaking labi nang bumuhos na rin ang mga luha ni Ate Akisha.

“Dapat ako ang nag s-suffer dahil isa rin naman ako sa may kasalanan bakit lumala ang sitwasyon at sana ikaw masaya na sa piling ni Charl. Alam mo bang ang hirap sa part ko na makitang naghihirap kayong dalawa ni Charl dahil saakin. Tapos pareho pa kayong galit saakin. Gustong gusto ko makipag ayos sa’yo pero hindi mo ’ko pinagbibigyan dahil alam kong malaking sakit ang naidulot ko sa’yo..” pinilit kong ngumiti at hinawakan ang kamay niya para isipin n’yang ok lang talaga.

“Ate matagal na ’yun, kung hindi naman dahil doon hindi ko makikila si Rare at hindi ako magkakaroon ng baby Ranch. Plano lahat ng Diyos kaya hindi mo dapa—.” hindi ko natuloy ang sasabihin ko nang bumusangot lalo siya at nagsalita.

“ Shut up, nag d-drama ako dito alam ko namang thankful ka na nakilala mo ’yang si Rare ang kaso sa sobrang gwapo rin n’yan na obsessed sakaniya ang kapatid ni Prench, f-ck. Their family was really obsessed, mapa pera, fame man ’yan o sa mga taong gusto nila..“ napangiti ako dahil sa sinabi niya. Tama nga naman siya, masyadong obsessed ang Agasier na animo talagang sakit na ng pamilya nila ’yun. “H’wag ka munang magsalita hayaan mo ’ko mag drama ang tagal kong ikinimkim ’to..” saad niya kaya napangiti ako at tumango.

Gad, sobrang miss ko si Ate. Ngayon nalang muli kami nakapagusap na walang bigat na loob o galit sa dibdib.

“So ’yun na nga, sobrang sakit na nakikita kayong dalawa ni Charl noon na nahihirapan sa siwasyon dahil saakin. Hindi sa nililinis ko ang pangalan ni Charl pero mahal na mahal ka niya talaga, when we made Akeila. Pangalan mo ang mino-moan niya, galit na galit siya saakin nang pagdilat niya na kaming dalawa ang magkasama sa kama. Nakakatawang isipin na muntik pa nito akong mapatay. Ayaw niyang magpakasal saakin kung hindi lang siya ginipit ni Lolo pati ang pamilya niya dahil walang ’tong choice. Nabuntis ako naging masaya siya pero saakin hindi. Lumipas ang mga taon unti unti akong nahuhulog sakaniya pero hindi niya ako sinasalo dahil hanggang ngayon pala hindi pa siya nakabangon sa pagkahulog sa’yo na unang minahal niya. Walang connection sa relasyon namin kahit nagsumpaan kami sa harap ng Diyos pati ng magulang namin  kung hindi si Akeila lang. We once make out and hindi ko talaga masasabing make love ’yun dahil ako lang ang nagmamahal saamin pero nagkataong lasing lang siya noon kaya may nangyari and ang masakit pa while he making out with me iniisip n’yang ako ay ikaw, ang sakit na ako ang kasama niya sa kama ako nagbibigay ng pleasure sakaniya pero pangalan mo ang binibigkas niya at sinasamba niya..” mapait na saad ni Ate kaya sobrang nalungkot ako. Hindi rin biro ang pinagdaanan ni Ate.Maaga siyang sinubok ng tadhana pero nalagpasan niya naman lahat. Gano’n din si Charl, inosente lang siya na nadamay sa gulo ng pamilya namin.

Nakakalungkot na nagalit ako at inaway ko sila kahit hindi ko naman talaga alam ang totoong storya. “ Noong nag start palang manligaw at magparamdam sa’yo si Rare, Charl was always mad and badtrip nabubuntong saakin madalas inis niya but ofcourse I should understand him dahil alam kong masakit sa part niya ’yun. Nanirahan kami sa ibang bansa at kampante siya na walang kang mamahaling iba pero nang dumating si Rare ay nagiba ang ihip hangin.Madalas pagkatapos n’yang makita kayong masaya at makasama ni Rare nakikita kong umiiyak siya I badly wan’t to confront him pero alam kong pag ginawa ko ’yung magaaway lang kami dahil sisihin niya ako..“ tuloy tuloy ang iyak niya kaya pinilit kobg maabot ang tissue sa tbai ko bago ’to ibinigay sakaniya.

“Kung hindi lang ako nakakunan at

nakidnap hindi niya pa rerealize na ako ang mahal n’ya at naguguluhan saka guilty nalang pala ang nararamdaman niya sayo and bukod doon naging insecure lang siya kay Rarw dahil dati si Charl lang ang nakakapag pa saya sa’yo pero dumating si Rare.“ Nakangiti naman ngayon na sambit ni Ate Akisha.

Masaya ako nangayon ay nagmamahal at nagkaayos na sila. Alam ko naman na simula pa noon na mahal niya si Ate. Sinabi niya mismo ’yun pero talagang naguguluhan lang siya dahil insecurity, guilty, and pity.

“ Ate tell me paanong nakidnap ka? Nasa bahay kalang noon at bakit ang mga Grison ang sinabi mong nagkidnap sayo?“ kunot noong sambit ko nang maalala ko ang gulo na nangyari noon.

“Balak kong tumakas, gusto ko magpaka layo layo sainyong dalawa ni Charl dahil iniisip ko kayong dalawang may kaasalanan kung bakit namatay ang anak ko kasi I was stressed lagi at napapabayaan ko ang sarili ko dahil lagi kaming nagaaway ni Charl at ikaw ang dahil nun. Tapos nagawa ko naman dahil sa tulong ng nag text saakin na sabi niya kung gusto ko ba raw talagang  umalis sa mansyon ay dapat lumabas ako at dumaan sa likod ng bahay. Doon niya akl tutulungan well kumagat ako sa pain dahil I was so desperate. Inutusan ko si Charl na kumuha ng gatas para makalabas ako and dumaan ako sa likod ng bahay at doon may naghihintay na van at sinakaya nalang ako bigla, paggising ko nasa isa  akong abandonang factory. Halos ilang buwan ako nag stay doon pero wala pang order daw ang boss nila tinanong ko lung sino ang boss ng mga ito noong una ayaw nilang umamin bandang huli sinabi nila dahil mamatay din naman ako kaya sinabi nilang ang mga Grison daw kaya sobrang galit ang nararanasan ko lalo na nang marinig ko sa cellphone ng isang tauhan na nanonood ng balita na sinasabi na namatay na ang isa sa mga DelaVeja at ikaw ’yun Ath sa sobrang kagustuhan kong makita ka at hindi maniwala sa balitang ’yun ay nagawa kong makatakas sakanila, syempre pahirapan lalo na noong hinabol nila ako at nagkabarilan. Mabuti nalang at may dumaan noon na police patron sa lugar na tinatakbuhan ko. Nahuli nila ang kidnapper pero hindi nilang sinabi ang Grison ang may gawa, may itinuro silang ibang tao kaya gano’n nalang ang galit muli ng pamilya natin sa Grison lalo pa’t sa nangyari saakin pati na rin sayo..” malungkot na saad ni Ate Akisha. Nagawa talaga ni Presh ang goal niya na lagawayin muli ang Grison at Dela Veja katulad nang mga nangyari noon.Hindi mapagkakailang Agasier nga si Presh.

“Pero kagagawan lahat ’yun ni Presh pinakidnap ka niya dahil naging girlfriend ka ni Rare at ng kuya niya..” giit ko kaya mapakla siyang ngumiti saakin.

“Yes, nagkamali na naman kami. Napaikot na naman tayo ng Isang Agasier, nakwento naman na ang nangyari saatin noon ’diba? Ang problema kasi sa pamilya natin mahilig tayo magconclude agad na hindi lahat inaalam. Nagalit noon ang Dela Veja sa Grison dahil namatay ang great grand mother natin pinaghinalaan agad ang Grison dahil mahal na mahal talaga ng great grand father ni Rare ang lola natin kaya ’yun ang ginawang basehan which is maling mali. And ako nag conclude agad na ako na ang mga Grison ang nagoakidnap saakin dahil sa sinabi ng ng mga kidnspper at ’di na inisip kung totoo ba talaga ’to o sadyang gusto lang nila muling magkagulo and ikaw nag conclude ka agad without knowing our side..” sumangayon ako sa sinabi niya dahil maling mali mag conclude ka agad kung hindi mo alam ang both side.

“Kaya lesson learned, hindi maaring  mag conclude kung hindi mo inalam at imbestigahan ang buong pangyayari. Sa lahat ng pagkakataon hindi maaring one sided lang dapat alam mo ang side ng dalawang kampo bago mag bintang at pagisipan sila ng masama..” sagot ko habang pilit na ngumiti ako kay Ate lalo na nang haplos haplusin niya ang kamay ko.

“ Yes, tama. Talagang nagbago ka na Ath  You’re being mature now. Ano pa bang aasahan ko sa sobrang daming nangyaring pagsubok sainyo ay nalagpasan n’yo kaya eto alam kong malalapasan mo rin. Your son and you was a great fighter. Kakayanin n’yo ang lahat ng problemang ’to..“ huminga ako ng malalim at niyakap ng mabuti si Ate. “ Salamat Ate ..“ bulong ko sa pagitan ng yakapan namin bago ako kumalas.

“ Sana at mahanap na nga agad si Ranch, gusto kong magkita na ang dalawang magpinsan..“   hindi pa nga pala nagkikita si Akeila at Ranch. Kahit din naman ako ay hindi ko pa nakikita sa Akeila.

“Akeila was now 5 years old right?” paninigurado ko kaya ngumuti ng matamis saakin si Ate.

“Yes she is, at ikaw ipasok mo sa kokote mo na anak ni Charl si Akeila, hindi si Rare. Ewan ko ba sayo ang layo ng mukha ni Rare kay Akeila tapos paghihinalaan mong ama niyang si Akeila si Rare stupido..” namula at naginit ang pisnge ko dahil sa sinabi niya. Bakit hindi pumasok sa kokote ko na hindi nga magkamukha si Rare at Akeila. Sa sobrang desperado at galit ko ay natabunan ang dapat paghinalaan ko.

“ Eh, sa sobrang gusto ko malaman ang sikreto ay naging desperado ako at pinaniwalaan nalang kung ano ang nauna kong narinig..“ eto ang mali naging one sided ako kaya nag conclude agad ako without knowing my Rare and Family side.

“ I heard nahuli n’yo na ang nagsabi n’yan sainyo diba? Nasaan siya nang masampal ko ’to..“ nanggagalaiting sambit ni Ate.

“Serve mo nalang sampal mo kay Presh Ate..” sagot ko dahil mas deserve ng hindot na impaktang ’yun ang galit naming lahat.

“Ay hindi lang sampal gagawin ko sa babaeng ’yun I wawashing ko pa ang buhok nun.” nagtawanan kami at talagang gumaan ang pakiramdam ko sa pagpapatawa niya saakin.

“ Hindi mo pa ba susundan si Akeila?“ pangiiba ko ng topic kaya ngumuso siya at pinagtaasan ako ng kilay.

“Why are you asking me like that? Ikaw hindi mo ba susundan si Ranch? “ pabalik na tanong nito kaya uminit naman ang pakiramdam ko dahil sa sinabu niya.

“Susundan kapag nagkaayos kami ni Rare..” bulong na saad ko at ewan ko kung narinig niya ba ’yun.

“I have a problem with my cervix Ath. Remeber noong nangyari saakin sa second baby ko. Delikado ng magbuntis pa ako ulit kaya sapat na ako kay Akeila at sa maraming pamangkin na ibibigay mo..” makahulugan niyang saad saakin kaya iniwas ko ang paningin ko at hinawakan ang magkabilang pisnge ko.

“Rare was mad at me .” ewan ko pero eto bigla ang naging sagot ko sakaniya  kahit na malayo naman sa sinabi niya.

Sinamaan ako ng tingin Ate at inirapan pa. “ Syempre magagalit talaga sayo ’yun. Tinago mo ang anak mo sakaniya at ngayon alam niya na nawala at nasa bingit ng kamatayan naman ang pamanhkin ko pero alam mo naman kung gaano ka kamahal nun, he’s just stress and shock to what happened..“

“Maybe.” mapait na saad ko sakaniya at yumuko pero hinawakan niya lang ang dalawang pisnge ko at inangat ang ulo ko para magtama ang paningin namin.

“Si Karen lang ang may contact saamin kay Rare noon and she keep saying na masyadong mahal ka ni Rare na hanggang ngayon naniniwala siya buhay ka pa kahit nakuha na namin ang bangkay mo. Alam mo bang negative sa result niya na hindi talaga ikaw ang bangkay pero saamin ilang beses na pina test pero positive kaya hindi siyanamin pinaniwalaan  at tinanggap nalang na patay ka na pero siya hindi, napagaalaman ko kay Karen na sa buong apat na taong nawala ka ay hinahanap ka niya pa rin at namamagasang buhay ka pa, Imagine Ath kasalukuyang magulo ang mundo pero may oras pa rin siyang hanapin ka, He really loves you. You’re his trully love kasi ako kahit ako ang una ay puppy lang ’yun nakiko uso lang kami gano’n pero sayo iba. Ikaw ang first love n’ya.” pilit akong ngumiti kay Ate. Bakit kasi ang tanga tanga ko, bakit kasi hindi ko pinakinggan ang side niya nagalit ako agad lalo na’t akala ko siya ang nagpalabas na patay na ako pero hindi pala dahil sa buong apat na taon ay wala siyang ginawa kung hindi hanapin ako at mahalin.

Ang sama talaga ni Presh, talagang pinagplanuhan n’ya na mangyari. Sinabi rin saakin ni Adi na si Presh ang may pakana sa sunog sa hospital at siya rin ang nagpalabas na patay na ako. Kaya kahit ilang beses itest ng pamilya ko ang babgjay ay mag p-positive na ako dahil sa kagagawan niya.

“ Nagpatayo siya ng mga foundation and hospital tapos ipinakilala sa’yo and eto pa nakatanggap kami ng message sa accountant natin na kung saan may isang mansyon na ipinangalan daw sayo sa Camarines Norte.That’s so insane! Hindi mo talaga akalain na magmamahal siya ng gano’n masyadong pure ang love niya sa’yo Ath..“ naghagusan ang luha ko dahil sa sinabi niya pero hindi na ako nakapagsalita pa.

Dinaluhan at niyakap ako ng mahigpit ni Ate. “ It’s easier to walk away than fight for what you want. But when you love someone it’s worth fighting for no matter what the odds are because anything worth having is worth fighting for and look he chose to fought for you kahit walang kasiguraduhang mananalo siya. Tumaya pa rin siya dahil gano’n ka niya mahal..“ sobrang kinirot ag puso ko dahil sa sinasabi ni Ate. Ang tanga ko nakakainis, sa simpleng hindi ko pagtitiwala ay nasira ang buhay ko at naming lahat.

“Sumuko na siya saakin ..” napipiyok kong sambit at umiyak sa balikat ni Ate.

“Paanong hindi susuko? Binigyan mo siya ng dahilan para sumuko. Bumalik ka may pamilya ka na akala niya talagang totoo ’yun. Akala niya masaya ka na sa piling ni Roks at ng mga anak mimo kaya mas pinili niyang sumuko dahil  ’yun ang akala niyang magpapasaya at makakabuti sa’yo. Rare was so heartsofted person hindi siya desperado, at kahit gaano pa niya kagusto ang bagay kubg may maapektuhan at maapakan pinipili niya nalang na magparaya.And now nalaman niya ang tungkol sa anak mo at tiyak alam niya rin ang tungkol sainyo ni Roks paniguradong magtatampo ito pero hindi ’yan magtatagal kasi mahal ka n’yan pero suyuin mo at h’wag kang sumuko kung wala namang malalim na dahilan. If you’re not willing to work hard to get him back, it probably wasn’t love to begin with.” natahimik ako at pilit na ipinapasok ko sa kokote ko ang mga pangangaral nito.

“ Kasi hindi ibig sabihin na babae ka dapat ikaw lang ang pwedeng suyuin at ligawan. You cause him a lot of pain and you know that, kaya kung gusto mong maging buo kayo ng pamilya mo babaan mo ang pride mo at wala namang masamang mangyayari kung ipaglalaban at suuyuin mo siya unless hindi umepal ’yung bitch na bestfriend niya pero sabi naman ni Rare nahuli na ’yung Presh at mabubulok na ’yun sa kulangan.“ Huminga nang malalim si Ate at bumuntong hininga.

“Sangayon kailangan nating ipagdasal ang kaligtasan nating lahat lalo na sa Kristan at Ranch pero kapag nalagpasan natin ’to, ipaglaban at iparamdam mo kay Rare na deserve niyang mahalin pagkatapos ng mga nangyari.” malambing na saad ni Ate.

---

Nyang note: 2 update for today! Enjoy reading! Malapit na matapos ang story na ’to hanggang 70 chapters lang po ’to. Godbless you.

Don’t forget to vote and leave a commentd.

Chapter 65

Atarah’s

POV

KINABUKASAN, ay uuwi na ako nang mansyon dahil ok naman daw ako sabi ng doctor ko. H’wag lang daw ako magpaka stress at dapat h’wag masyadong mapagod.

Kanina pa ng madaling araw nagsimula ang engkwentro nina Roks sa mga tauhan nina Presh. At hanggang ngayon ay wala pa kaming balita sa mga nangyayari sakanila. God, sana walang masaktan sakanilang lahat lalo pa’t kasama si Roks, Kenji at Rare na pumunta doon.

Papunta kami sa ICU ngayon para sumilip sa kalagayan ni Tan, naging maayos naman ang operation pero comatosw daw ito at maaring hindi na magising pa dahil halos makina nalang ang bumubuhay sakaniya ngayon. “

Mabuti

nalang

talaga

naagapan

si

Kristan. The main cause of death at the scene is usually blood loss, if a bullet damages key blood vessels and there is not enough time to stop the bleeding, Kristan will bleed to death or form a rapidly expanding blood clot that critically compresses important brain tissue.

Narinig

ko

kanina

kausap

ng doctor

si

Tita

nd

sabi Gunshot wounds to the head have become a leading cause of TBI traumatic brain injury and

talagang

delikado

ang

kalagayan

ni Tan

ngayon

dahil

comatoes

siya

.“ napakagat ako saaking labi dahil kung hindi naman niya tinulungan ang anak ko hindi mangyayari sakaniya ’yun.

May isang CCTV ang hindi nasira ng mga kidnapper, pinapanood saakin ni Kee ang copy sa phone niya. Ang sakit sa puso na makitang walang malay ang anak ko habang pilit siyang kinukuha ng mga lalaking nakatakip ang mukha pero nakipagawan a si Tan kaya tinamaan siya ng bala ng baril sa ulo niya.

“Oh–oh

sige

iyak

ka

naman.

Tss

.

Sisihin

mo na naman ang

sarili

mo. Wala

namang

may gusto

sa

nangyari

.“ nakangusong sambit ni Mikee habang naglalakad kami dito sa second floor kung nasaan nakalocate ang ICU.

Naaninag namin si Tito Kris na kausap ang doctor sa labas ng ICU. “ Tito ..“ sambit ni Mikee laya pagod na ngumiti saamin si Tito Kris nang makita niya kami .

“

Atarah

,

kamusta

ka

na

hija

. I heard what happened to your son ..“ malungkot na saad ni Tito kaya napayuko nalang ako. Ngayon lang ako bibisita dito pero si Mikee simula kanina pa.

“ Hindi po ok Tito,

si

Tan eh ..“ umiiyak na saad ko kaya hinawakan noya ang balikat ko.

“

Magiging

ok din

siya

hija

pero kung hindi

kailangan

tanggapin

nalang

..“ mapait na saad ni Tita na nagpaiyak saakin lalo kaya dinaluhan agad ako ni Mikee.

“

Atarah

..“ paalala ni Mikee na dapat h’wag ako umiyak dahil nakakasama saakin ng lubos lubos.

“ Nasaan

po

si

Tita

?“ nilibot ko ang paningin ko dahil sa tanong ni Mikee sakaniya pero hindi ko nakita si Tita. Gusto ko siyang makausap tungkol sa nangyari, iniisip ko tuloy kung galit soya saakin dahil nadamay pa si Tan. Only child lang si Tan kaya sobrang inaalalagaan siya ni Tita, mama’s boy siya pero hindi niya ikinahiya ’yun at proud pa siya roon.

“ Pinagpahinga

ko na na muna

masyado

na

siyang

pagod

..“ mapaait na saad ni Tito napatingin ako sa doctor na kausap ni Tito na naghihintay.

“

Pwede

po bang

pumasok

?“   tanong namin kaya ngumiti lang ang doctor na lalaki. “ Yes, basta wala

kayong

gagalawin

na

kahit

ano

..“ napatango tango nalang kami ni Mikee saka pumasok sa ICU.

Tumambad agad saamin ang nakaratay sa hospital bed na si Kristan kung saan sobrang daming aparatus ang nakalagay sakanoyang katawan.

Pagod at hinayaan kong nagtagastas nalang ang mga luha ko. Lumapit kami ni Mikee sakaniya na ngayon ay umiiyak na rin. “Hoy p-

yeta

ka

Tan

andami

mong

utang

na

palabok

saakin

tumayo

ka

d’yan

!

Nanggigil

ako

sa’yo

!“ galit na saad ni Mikee.

Ang bilis ng pangyayari, parang noong isang araw lang ay nakikipag asaran kami kay Tan and ngayon brain dead na siya. “ Tan, I’m sorry. Alam kong

naririnig

mo ’ko. Hindi

sapat

’yung sorry ko lalo na

gan’yan

na.

Nadamay

ka

pa

sa

gulo

ko.“ sambit ko naman habang lumakas ang iyak kaya hinagod hagod ni Mikee ang likuran ko.“Alam kong

sa

sobrang

bait mo ay gusto mo lang

talaga

ako

tulungan

pero

gan’yan

pa ang

nangyari

sayo.“ napipiyok kong sambit dahil doble doble ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

“ Tama

si

Mikee

kailangan

mong

gumising

d’yan

.

Maraming

pasyente

ang

naghihintay

sayo,

pati

na rin ang

pamilya

, ang

mga

anak

namin

at kami

mismo

. Ang

tagal

kong

nawala

tapos

iiwan

mo lang kami?

Ayaw

mo ba ako

kabonding

?“ mapait na saad ko sa mapayapang natutulog na si Kristan.

Kinakailangan siyang ibald dahil sa operation kaya kitang kita namin ang tahi sa kaniyang ulo na binuksan.

“

Maraming

aguinaldo

ka

pang

bibigay

sa

mga

anak

namin

letse

ka

! Hindi

ka

pwedeng

mamatay

ng virgin g-go!

Nakakahiya

ka

,

saating

nag

ne

bestfriend

ikaw

pa virgin

kalalaki

mong tao !“ imbes na matawa ay naiyak pa ako lalo sa sinabi niya dahil ang sakit na pagkasabi ni Kee .“Only child

ka

tapos

hindi mo

ikakalat

lahi

n’yo

? Wala kang

respeto

sa

pamilya

mo!“ maanghang na saad ni Mikee na kahit pa gan’to na ang lagay ni Tan ay harsh niya pa rin magsalita. “ Oo

na,

papakilala

mo pa kami

sa

magiging

asawa mo

kahit

hindi na kami made of honor , ’di kami

magtatampo

promise..“ pagpapatuloy ni Mikee at akmang hahawakan niya ang ulo ni Tan kaya pinala ko agad  ang kamay niya.

“Nah

baliw

ka

Kee, don’t touch him

sensetive

siya ..“ sambit ko kaya napanguso lang ’to. “ Gusto kong

sapukin

’yan! Hindi pa

talaga

pwedeng

mamatay

’yan, hindi pa

naka

move on

sa’yo

’yan

Ath

.

Potek

!“ napailing iling nalang ako sa kalokohan ni Mikee at halos kalahating oras pa kami nagstay para makioag usap at iyakan ang tulog na si Tan bago naming naisipang lumabas na at naabutan namin na nakikipag usap si Mommy kay Tito samantalang si Dad ay frustrated habang may kausap ’to sa telepono.

Bumuntong hininga si Dad at marahan na ibinaba ang telepobo kaya nilapitan ko siya. “Dad may

problema

po ba?“ nagaalaa kong tanong kaya pinagalaw ni Dad ang panga niya.

“Natunton ang location at nagkaroon ng barilan pero wala doon ang apo ko..” malungkot na saad niya kaya parang buglang nanlambit ako mabuti nalang at inilalayan ako ni Kee at Dad samantalang si Mommy ay lumapit saakin nang pumasok na si Tito sa ICU.

“ Anong nangyari?“ tanong ni Mommy kaya hinang hina na naman akong umiyak. Ang akala ko, makakapiling ko na ang anak ko pero nagkamali lang ako. Paano kung maging totoo ang panaginip ko? Paano kung barilin ang anak ko o hindi naman kaya kapusin sa paghinga.

“ Patibong lamang ’yun. Kaya nagkabarilan lang pero wala talaga ang si Ranch doon.“ napakagat ako saaking labi at napasuklay sa buhok ko gamit ang kamay ko.

“ Si Rare po?“ kunot noong sambit ko dahil sobrang nagaalala ako baka nabaril siya o ano .

“May mga sugatan hindi ko alam kung kasama si Rare o si Roks doon.” napailing iling ako at nagmadaling maglakad pero hinabol lang nila ako at pinigilan.

“Pupuntahan ko po siya!” sambit ko at nagpupumiglas sa hawak ni Dad.

“Atarah, kumalma ka ! Mapapano ka na naman n’yan !” maotoridad na saad ni Mommy kaya pagod lang akong napaupo sa sahig.

“Ath, I’ll call Kenji makikibalita ako kumalma kalang..” nagmamadaling wika ni Kee saka inilabas ang phone niya.

Nagdial si Kee sa phone niya bago idinikit ’to sa tenga niya. “

Hello Ga, kamusta? Oo. Nasaan kayo? May sugatan daw? Sige sige. I’ll hang up the phone nagaalala lang si Atarah gusto ko lang malaman sige na. Magingat kayo..“

bumuntong hininga si Mikee nang ibinaba niya ang phone niya bago kami hinarap.

“ Ano daw?“ sabik na sabik kong tanong sakaniya dahil hindi ko na kayang mabuhay pa kapag may nangyari naring masama kay Rare.

“He’s now fine pero papunta sila sa heaquarter nina Roks para pagplanuhan ang next move at ’yung iba naman daw ay dinala sa hospital..” sagoy niya saakin habang diretso ang tingin nito.

“ Puntahan

natin

!“ kunot noong sambit ko pero agad akong pinigilan ni Momny at inilingan.

“ Anak

hindi––“ pinutol ko na ang sasabihin niya dahil gusto kong icheck mismo kung anong kalagayan ni Rare.

“Mommy please, please parang

awa

n’yo

na..“ hinawakan ko ang kamay ni Mommy at nagpaawa rito.

“

Hayaan

mo na

siya

Alaine,

kailangan

nilang

magusap

dalawa

..“ saad ni Dad kaya wala ng nagawa si Mommy. Umalis kami ng hospital at nang makasakay kami sa Van ay tahimik lang ako buong byahe hanggang sa makarating na kami.

Agad akong bumaba sa Van nang makarating na kami at patakbong pumunta sa maindoor. Ni lacer ang katawan ko at mabuti ay narecognize kung sino ako kaya pinapasok ako.

Napalinga linga ako sa paligid at naaninsg ko ang isang lalaki sa parang  front desk ng building na ’to. “What can I do for you Ma’am?” formal na tanong ng lalaki at patang gulat pa siyang nakapasok ako.

“ Si Roks nasaan siya?“ tanong ko dahil hindi naman pwedeng Rare dahil naman nito kilala.

“Nag m-meeting po sila Ma’am pero tatawagin ko nalang po siya. Anong pangalan po?” tanong nito at napasulyap ako main door pero walang sumunod na kahit sino sa mga kasama ko.

“Atarah.”   sagot ko. Naghintay ako ng ilang minuto bago ko naaninag ang pagod na pagod na si Roks na palapit saakin.

Wala siyang kahit anong natamong sugat pero halatang pagod na pagod siya.“ Atarah, why are you here. You should rest..“ paos na saad ni Roks saakin at tinitignan ang kabuaan ko.

“Nasaan si Rare?” tanong ko na ikinagulat niya. Napansin ko ang pagbago ng mata niya, mula sa pagaalala naging nasasaktan ’to. Kaya bigla akong nakaramdam  g guilty dahil ’yun agad ang ibinungad ko sakaniya.

Umigting amg panga niya at ngumiti ng tipid saakin. “ I don’t know, lumabas siya kanina but he’s cousin was here. Siguro nasa likod lang siya ng building na ’to para magpahangin..“ hindi ko na magawang magthank you sakaniya dahil tinakbuhan ko na siya palayo pero hindi ako nakalabas ng pintuan dahil hindi ko alam kung anong password kaya naaninag kong palapit saakin si Roks.

May pinindot lang siya at kusang bumukas ang pintuan. “Salamat..” sambit ko at tumango lang ’to ng may mapait na expresyon.

Agad akong lumabas at naaninag ko pa ang Van namin kung nakababa ang bintana at nakatingin saakin sina Mikee, Mommy and Daddy. Hindi na ako nagabalang ngitian sila dahil wla anaman dapat ikangiti.

Malawak ang lupain na ’to kung saan nakatayo ang headquearters nina Roks. Walang kahit building at establishment na makikita kung hindi malawak lang na damuhan.

Tumakbo ako sa likod ng headquarters habang luminga linga at naaninag ko si Rare na nakasandal sa isang puno habang nakaupo. Walang ano ano ay tumakbo ako palapit sakaniya at narinig ko ang masakita na iyak niya na nagpalukot na naman ng puso ko. “Rare..” saad ko sakaniya pero hindi niya ako nilingon.

“ What are you doing here?“ kahit na narinig ko siyang umiyak ay ginamitan niya pa rin ako ng malamig na tono.

“ I’m worried about you..“ nanginginig kong sambit. Nilingon niya ako at makita ko ang paga niyang mata kaya napakagat ako saaking labi.

“Sit down..” saad niya habang inilalatag niya ang panyo niya sa lapag para makaupo ako. Sinunod ko naman siya pero hindi ako nakapag salita na para bang napipi ako.

“Baby, I’m not made of stone, it hurts

And loving you the way I do, it hurts..“

kinilabutan ako nang biglang katahin niya ang kanta na ‘Hurt’ ni James Arthur. Tears began to spill from again in his helpless eyes.

“

Hold tight, it’s a sing-along

I’m alright, I’m alright, but I could be wrong, baby

I know you remember me

’53 in the back of the lavory,bcome on

You could at least try and look at me

Oh man, oh man, what a tragedy, ha ha..“

nanginginig ang boses niya dahil umiiyak na naman siya pero nagawa niya parin pagandahin ang boses niya at lalong gumanda dahil sa emosyon na inilalapat niya sa kanta.

“Bang, bang, there’s paradise

I chill why we always had to roll the dice, la la

Heartbeat in the regular

Two seats in the back of the cinema, hazy

Ah yeah, you’re forgettin’ it

And all the mad things we did after that, crazy

Your heart, oh come on, baby

I swear you’re giving me shivers, shivers..“

pinanood ko lang siya na kumakanta habang nakatingin sa kawalan at patuloy na nagsisituluan ang mga luha ko.

“

Baby, I’m not made of stone, it hurts

And loving you the way I do, it hurts

When all that’s left to do is watch, it burn

Baby, I’m not made of stone, it hurt..“

napahawak ako sa ulo ko at iniwas ang tingin sa kaniya dahil nakakapanghina na naririnig ko siyang kumakanta at nagpapalala pa na napapanood ko siyang umiyak.

“

Hold on, it’s a marathon

Run fast, run fast like the rivers run, goddamn

Never seen in the restaurant

I took a minute till the penny dropped, you know

My tears don’t fall too often

But your knife is cuttin’ me deep

Deep, deep, deep, deep..“

halos sinukin at mapiyok na siya dahil sa paglakas ng hikbi niya.

“Baby, I’m not made of stone, it hurts

And loving you the way I do, it hurts

When all that’s left to do is watch, it burn

Baby, I’m not made of stone, it hurts

It hurts the way you pretend you don’t remember me

And it hurts the way that you forget our times together baby

Like the time laid in bed when you said it’s forever, baby

It’s forever, baby

Oh I can’t explain no more..“

napikit ako ng mariin at pinakikiramdaman ang bawat mensahe na gusto niya g iparating. Yes I cause him a lot of pain na talagang pinagsisihan ko dahil wala na siyang ginawa kung hindi mahalin lang ako.

“

Oh baby I’m, not made of stone, it hurts

Oh and loving you the way I do, it hurts

When all that’s left to do is watch, it burn

Oh baby, I’m not made of stone, it hurts..“

tinapos niya ang kanta at ilang minuto na walang nagsalita saamin bago niya binasag ang katahimikan.

“ Why is that, It’s being unfair.Why was God punishing me? How can God allow me to experience pain and suffering like this, I didn’t attempt to do bad things. Wala naman akong ginawang masama na ikagagalit n’ya bakit ganito?“ mas nalungkot ako ng kinukwestiyon niya na ngayon kung bakit siya binibigyan ng pagsubok ng Diyos. Hindi gan’to ang Rare na nakilala ko pero sangayon ay halatang sukong suko na siya sa mga nangyayari saamin.

“Rare, remember you told me that God has plan. Things work together for good to them that love God, to them who are the called according to his purpose. Choose to trust God to bring about His purposes through the suffering, you can avoid the trap of bitterness and grow in the grace and knowledge of the Lord. You can be confident that God will not allow anything to happen to you without His permission, and He will not let any ‘bad thing’ happen that will not ultimately bring you more good than destruction.” saad ko dahilan kaya binalingan niya ako ng tingin na pagod na pagod.

“ How about you? Why did you hurt me?

Bakit

mo

ginawa

saakin

’to? Wala naman

akong

ginawa

buong

buhay

ko kung hindi

mahalin

ka

..“ napipiyok na sambit nito kaya napaiyak na naman ako lalo.

“I’m sorry..” tanging nasabi ko nalang dahil sobrang hinang hina ako at wala ng lakas para makapagsalita pa.

“When I lost you and my child, I felt as if the world ended. Time stopped for me and nothing else mattered. The grief of losing my babies made me feel so lost.

Iwondered

if dying was a better alternative to enduring the rest of my days without you and my child to keep me alive.The process of losing someone does not happen all at once. It comes in bits and pieces, creeping up on you slowly but surely. It’s only when the gaping hole of loss overwhelms you that you fully comprehend the devastating permanence of losing someone to the hands of death..“ hindi ako nagsalita at dapat pakinggan ko ang lahat ng hinanakit niya.

“4 f-

cking

years

Ath

, I was supposed to be a great father. I’d already made plans for Christmases and birthdays. I’d imagined my child excitedly opening presents. I imagine anything as enjoyable as changing her/his  pajamas, diaper or ordering more toys for them. I’m excited to give their wants and need. I’m excited to kiss and hug them. I’m excited to play with him/her.

Planado

ko na ang

lahat

,

hinihintay

nalang

kitang

maging

maayos

at

ilabas

ang

anak

natin

..“ pagod na pagod na pagsusumbat niya saakin.

“Hindi ako

tumigil

kakahanap

dahil

nanamagasa

akong

buhay

ka

lalong

lalo na ang

anak

natin

kahit

napakalabo

na

dahil

first trimester mo

maraming

nangyari

sayo at

maaring

mag miscarriage

ka

pero

nang

makita kita at

nangaling

mismo

sa

bibig

mo na

namatay

ang

anak

natin

. I had felt empty. It will be the hardest thing you will ever experience, it will drain you physically, mentally, and emotionally. You can come out on the other side of this very long and lonely tunnel. I remember thinking. How can I ever be happy again when I lost my happiness?“ kung titignan talaga ay halos parehas lang kami na nag s-suffer ng sobra sobra pero ang kaibigan ako naging dahilan bakit namin nararanasan ang gan’to.

“ The greatest loss is the lost of life.

I feel that there is no way they will ever find relief for the enormous emotional pain that I experiencing.

There is no grief greater than that which comes with the death of a child. The emotional and even physical pain associated with the loss of a child can be overwhelming, to say the least. For many, it seems unending. You may feel life will never be normal again. I was lost mostly because I had lost a big part of me. I couldn’t get that part back and I wanted it so bad as my life depended on it but it was all gone, vanished in thin air. I can’t say it got better but it did get easier..“ iniwas niya ang tingin saakin at tuming nalang sa damuhan habang umiiyak pa rin.

Grief. Feels like emptiness in you heart, a shear of nothingness that somehow takes over and holds your soul and threatens to kill you entirely. It gives you this heavy feeling that’s like the weight of the world is resting on your shoulders and there is nothing you can do to get out from under it. Its like this hole in your heart that is the shape of the one you lost and that makes you feel the need to wipe away any non-existent tears that you want to form but can’t. Gan’to ang nangyari saakin noong akala kong nawala si Ranch pero alam kong mas masakit sa part niya lalo pa itinago ko sakaniya na buhay ang anak ko.

“Sobrang nilukot ang puso ko na panoorin kayo ng pamilya mo na masaya mula sa malayo. T-ngina para akong baliw na umiiyak sa daan habang nakasulyap sainyo kahit alam kong masakit pinapanood ko pa rin kayo kasi iniisip ko nalang o kahit sa imagination ko nalang nabubuo ang pinapangarap kong pamilya sa’yo.

Nothing is better than going home to family and eating good food and relaxing…“ mapait na saad niya habang pinaglalaruan ang mga damo at patuloy pa rin sa pagiyak.

“ I’ve poured warmth into you for so long and you love it, I know you do. Then you turn on the cold to shut me down. It hurts. Every time is a new wound, a new scar to add to the collection. You know it never stops me loving you. I gave you my life and I never take back a gift, for in this life honesty and integrity mean so much. The word I gave you was my bond not because I feel chained but because I honour you and love you more than everything that I am. So when you act like it was nothing that I gave I am hurt in a way that cuts to the core of who I am.“   naalala ko ang mga oras na umiiyak siya dahil sa nagiging asta ako sakaniya. ’Yung tipong hindi ko na talaga kilala ang sarili ko dahil sa galit katalagang nagawa ko nalang siyang saktan.

Hindi ako nakapagsalita dahil sa sakit na nararamdaman ko ngayon. Malakas na iyak lang ang naging tugon ko sakaniya. “I can forgive almost anything because I love you. What hurts is the lie. You failed to trust me, that’s alright. At times, I have failed to trust you when I should have. You fed me lie, after lie, after lie. You did it in such a way as if I were sitting in front of you holding out a dinner plate begging to be fed.One lie is enough to question all truth.The truth may hurt for a little while but a lie hurts forever..” napipiyok na nitong saad at pinagsikop ang kamay niya sa mukha niya.

“Sometimes I run to a resting place. I’ve whispered a thousand words, Cried a million tears dahil sa sobrang sakit na nararamdaman kong wala kayong dalawang mahal ko sa piling ko. Baby, what did I do to deserve this pain from you? You are my endless love, my heartbeat, and the most precious gift of my life but how so I do when the one I love is the one who hurting me? I need you all my life, I cherish you beyond the stars in the sky. How come you chose to make me cry? “ His cast his gaze onto the ground and his eyes darkened. He glanced back up at me. “ Why ?” His voice sounded more pained than anything.

---

Nyang note; Pagkatapos ng’Make me Pregnant’ ay magkakaroon ng story si Roks! Abangan, I will post it soon! Sana isupport n’yo ang story niya kagaya ng support n’yo kay Atarah pati Rare.

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 66

Atarah’s POV

HINDI ako makasagot sa sinabi niya dahil parang bigla nalang akong napipi na animo pinutol ang dila ko dahil sa nakikita ko ngayon kung gaano siya ka miserable.

Nakakapangsisi na sinisi ko s’ya sa lahat na nangyari saamin ng anak ko noon. Ang sama sama ko na pinagbintangan ko siyang manloloko at papatay sa anak ko. Kasalanan mo talaga lahat ’to Atarah, galit na galit ang puso mo noon habang siya durog na durog.

“ Sorry..“ lagi nalang sorry ang tinutugon ko kahit alam ko namang hindi sapat ang sorry ko sa lahat ng sakit sakaniya. Ang akala ko pinaka masakit at mahirap na ang pinagdaanan namin pero mali ao dahil saaming dalawa ni Rare ay siya ang mas nahirapan pero hindi ’to sumuko.

“ I’ve always been good at fixing and healing things or people. I fixed you, I heal your broken heart every time it shattered into pieces and once I fixed it, you chose to broke mine into even smaller pieces. When you broke me I felt foolish, because I realized that the only thing I couldn’t fix and heal was myself.“ ngumiti siya ng mapait at pumulot ng bato at binato ’to sa malawak na damuhan.

“No you’re worth it, just–uh my situation. Naguluhan ako, nagalit ako dahil sa maling akala ko..” nauutal ako dahil ang sakit sakit lang na parang ’yung sakit ng puso ko binabaluktot ang dila ko.

“So tired of feeling like I’m not worth it baby because you chose not to trust me. I’m not f-cking trusthworthy.” nilingon niya ako binigyan ng malungkot na ngiti habang bumubuhos ang mga luha n’ya sakaniyang mga mata

“Rare, hindi—–.” napakagat ako sa labi ko nang biglang naputol ang sasabihin ko dahil biglang may nag call sakaniya.

Kring! Kring

!

Huminga siya ng malalim at bago kinuha ang phone niya sa pans niya. Umigting ang panga niya at itinapat sa tenga niya ang phone.“ Uhm? What?“ Napaawang ang labi niya at agad na nagtiim ang bagang niya sa kausap niya. “ Idiots hanapin n’yo! What the f-ck?! Ni hindi n’yo man lang nalaman? T-ngina Wait me there. Pupunta ako d’yan!“ ramdam ko ang pagkagalit niya dahil sa tigas ng pagtatagalog niya.

Agad niyang ibinaba ang tawag at agad na tumayo mula sa pagkaupo kaya napatayo na rin ako. Pinunasan niya ang luha niya gamit ang palad niya saka binigyan ako ng malamig na tingin.“ Go home and rest .“ matigas na usal niya saka hinila ang kamay ko.

“ What happened?“ kinakabahan kong sambit pero hindi niya ako nililingon diretso lang ang tingin niya sa daan.

“Stop askin’ just go home..” madiin na saad niya kaya nalaglag ang panga ko dahil pabalang na siya sumagot.

“P-pero kinakabahan kasi ako ano ba nangyari?! Tungkol ba sa anak natin ha?” huminga siya ng malalim af tumigil sa paghila saakin. Hinarap niya ako saka hinawakan sa balikat.

“Listen Atarah, don’t ask so many question. Just go home. This is for your safety .” malambing na sambit niya saka tinangay na muli ako. Natutop ang bibig ko dahil biglang naging malambing ang tono ng pananalita niya.

Iginiya niya ako papunta sa parking lot kung nasaan ang van namin kaya kumunot na ang noo ko dahil determinado na talaga siyang paalisin ako.

Ano bang nangyayari? What the hell? “ Don’t go anywhere just stay in your mansion. I’ll handle this, ibabalik ko ng maayos ang anak natin..“ mahinahon na saad niya habang nakatingin ng diretso sa mga mata ko.

Inilipat niya ang tingin niya sa bumukas na pintuan ng Van at tumambad doon ang nagtatakang mukha nina Mommy, Mikee at ang nakakunot noong si Daddy.

“Go. Stop beaing hard headed.” saad niya kaya tumango nalang ako at pumasok sa loob ng Van at naupo sa likod kung nasaan si Mikee. Binigyan ako ng ’ Anong nangyari ?’ look ni Mommy at Mikee samantalang si Daddy naman ay bumaba ng van saka agad na sinarado ang pintuan nito dahil mukhang maguusap sila ni Rare sa labas.

“ Anong nangyari ?“curious na curious na tanong ni Mikee kaya bumusangot lang ako.

“ Nakapagusap kami pero biglang may tumawag sakaniya. Parang emergency ih kasi pinapauwi agad ako para daw sa safety ko.“ nagtataka kong saad pero malakas naman ang pakiramdam ko na tungkol ’to kay Presh.

“ Baka nagwawala at nagbabadya na naman ng kasamaan ’yung Presh na ’yan?“ iritadong saad ni Kee kaya tumango tango nalang ako.

“Let’s wait to your Dad.” komento nalang ni Mommy habang nakatingin sa labas kung saan naguusap sina Daddy at Rare.

Hindi rin naman nagtagal ang paghihintay namin parang lumipas lang tatlong minuto ay natapos na silang magusap at pumasok na si Dad dito sa loob ng van.

Pinanood ko mula sa labas kung paano maglakad si Rare papunta sa isang luxurious na kotse pero nabalik ang atensyon ko kay Dad nang magsalita siya. “Hindi pala talaga nakidnap ang babaeng Agasier. Nahuli na pala nila talaga at balak na ipadala sa kulungan ang kaso pinasabugan ang headquarters ng mga tauhan ng Grison kaya nakawala ang babae. Ang tinding kalaban ng batang Agasier na ’yan. Masyado siyang matalino. “ nakangiwi na sambit ni Dad kaya napabuntong hininga ako dahil tama naman talaga siya. Ibang iba ang talino ni Presh, masyado siyang wais at magaling kaya nakakabuo siya ng mga magagandang plano laban saamin kahit marami kami kumapara sakaniya.

“ Oh my god Tito, kapag gano’n talagang magiging delikado ang sitwasyon dahil malaya na naman ang manipulator..“ problemadong saad ni Mikee kaya napakagat ako sa labi. Siguro nga kaya nawala si Rare ay inaasikaso niya ang paghuli kay Presh pero ito ang lang nahuli niya. Hindi na naikulong ang mga galamay ng manipulator ni Presh kaya nakalaban pa rin sila.

Kumabaga si Presh ang octopus samantalang mga galamay niya sina Primch, Amirah, Joy at ang iba pang mga tauhan nila. Kapag tinangalan ng ulo ang octopus gagalaw at gagalaw pa rin ang mga galamay nila kahit wala na ang pinaka nag c-control sakanila dahil parang may mga sarili ’tong utak. Pero sabagay muha naman talaga siyang pugita. Lolz.

“Yeah, kaya kailangan mas mahigpit ang security sa mansyon dahil ang mga Dela Veja ang pinaka target.” seryosong saad ni Daddy na talagang nababahala sa nangyayari.

“ Kailangan nang ipahatid ka sa mansyon n’yo Mikee, hindi ka maaring na mag tagal na kasama namin. Lubhang delikado lalo na’t buntis ka. Hindi maaring ma link ka masyado saamin. Kaya dapat iwasan mo muna ang pagbibista kay Atarah at magpahinga ka nalang sa bahay n’yo.“ maotoridad na saad ni Mommy.

“ Mommy was right. Kailangan mo ng umuwi kasi once na napapalapit ka saamin mas malapit ka rin sa disgrasya. T’yak nagwawala na naman ang hindot na Presh na ’yun ngayon lalo na’t nalan na ng lahat ang sikret niya kaya h’wag ka munang pupunta ng mansyon o kahit saan..“ hindi maaring pati si Mikee ay madamay pa lalo na buntis ’to. Kaya tama talaga si Mommy dapat tigilan muna ni Kee ang pagpunta at paglapit saakin.

“O-oh sige..” nakangusong saad ni Mikee habang pinagdidikit ang kaniyang dalawang hintuturo.

“Ipapahatid nalang kita kasama ang iilang body guard para mas safe sa’yo..” seryosong saad ni Daddy saka inilabas ang phone para tawagan habang ako kinakausap ko si Mikee na h’wag ng malungkot dahil para rin naman sa kaligtasan nilang magina ang h’wag masyadong mapalapit saakin habang magulo pa.

Buong byahe ay nagawa kong ikwento sakanila ang mga napagusapan namin ni Rare and etong si Mikee ay iyak ng iyak. Naiintindihan kong masyado siyang emosyonal kasi buntis e ako naman kasi kahit buntis masyadong iyakin.

Hindi rin nagtagal ay nakarating nakami sa mansyon pero sa tapat palang ng gate ay bumaba na kami para dire-diretso na ang alis ng kotse upang ihatid si Mikee sa bahay nila.

“ Takacare Mikee. I love you bff, face time nalang tayo ok? Papagrab food nalang ako ng palabok sayo, ok?“ matamis kong sambit kay Mikee saka hinaplos haplos nag tiyan niyang unti unti nang umuumbok.

“ Ok, I love you too! Update me! H’wag kang tamad na replyan at sagutin tawag ko! Magagalit talaga ako.“ napangisi pa ako sa biglang pagnguso niya pero nagawa ko pa rin namang tumango para sumangayon sa gusto niya.

“ Dapat ligtas makakauwi ’tong buntis na ’to..“ seryoso kong saad sa mga guard. “ Yes Ma’am ..“ bratinong sagot lang nila.

“ Takecare Mikee..“ sabay na usal ni Dad and Mommy bago tuluyang isinara ang pintuan ng van. Pinanood ko pang makalayo ’to ng ilang segundo bago ko naramdaman ang mainit na palad ni Mommy sa balikat ko.

“Let’s go anak..” napatango nalang ako. Pinagbuksan kami ng gate ng secu naamin. May dumalomg golf cart saamin para idrive ni Daddy papunta sa pinaka maindoor ng Mansyon dahil malawak at malayo pa ang lalakarin namin kung magdedesisyon kaming maglakad.

Sumakay na kami sa golf cart at si Daddy ang nag drive. Wala pang ilang minuto ay nagawa na naming makapunta sa mismong harap na ng mansyon. “Mommy, nandito na ba sina Dawina at Aida?” tanong ko habang pababa kami ng cart dahil naalala kong bago pa ako mawalan ng malay noong isang araw ay pinaguusapan namin na dapat sa mansyon manirahan si Dawina at Aida.

“Yes hija, naihatid na ni Roks dito sa mansyon kahapon pa..” inalalayan ko namang bumaba si Mommy at pagkatapos ay pinagbuksan kami ng maindoor ng aming mga kasambahay kasabay ng pagyuko nila saamin para magbigay galang kaya yumuko rin ako pabalik.

“Nandito na rin po sina Akeila at sina Kuya ?“nilibot ko ang paningin ko hanggang sa makapunta na kami sa living room kung saan nakita kong nakaupo si Kuya Russel kasama ang isang magandang babae na may brown, maikli at kulot na buhok na talagang nagpapatingkad sa kulay gatas nitong kulay.

“ Oo napagdesisyunan namin na kailangan magsama sama na. Nandito na rin nag stay ang asawa’t anak ni Russel pati na rin ang fiance ni Kevin…“ saad ni Mommy habang nakatingin sa nagbabasa ng magazine na babae samantalang buhat buhat namin ni Kuya Russel ang isang baby na nilalaro n’ya na parang mga nasa month old palang ang baby.

Nagangat ang tingin nila saamin kasabay ng nagpalaki sa ngiti nila sa labi. Tumayo agad silang dalawa at lumapit ako sakanila na may tipid na ngiti.

“Aakyat namuna kami ng Daddy mo para makapag palit ng damit ha..” tumango lang at tipid na ngumiti kay Mommy bago ko binaling ang tingin ko kina Ate Russel.

Ngayon kolang m-meet mga asawa ng pinsan ko pati mga anak nila. “

Atarah, this my wife Nnaya and wife this Atarah..“ naglahad siya ng kamay at tinangap nko naman ’yun. Mukha siyang sweet at mahinhin na babae. Napakaganda at napakaamo ng mukha. “ Hi Atarah! I’m glad to meet you. I’m a nurse also!“ napanginiti nalang ako sa sinabi niya dahil sobrang namiss ko na ang pag n-nurse.

“ I’m glad to meet you too Nnaya.“ matamis kong saad at binesohan siya. Napatingin ako sa buhat na baby ni Kuya Russel and babae ’to. Namana niya ang kaputian ng mommy niya pati narin ang matang singkit at labi. The rest kay Kuya Russel niya lahat nakuha.

Ang gandang bata.“ And this is our bunso 10 months old palang si Nayi and ang panganay namin si Russ na nakikipaglaro ata kay Akeila sa playroom. Mamaya baba rin ’yun..“ saad ni Kuya Russel saka sumulyap sa hagdanan kung saan pababa naman sina Kuya Kevin pati ang kasama niyang babae na maganda rin.

Wow, mukhang jackpot ang mga pinsan ko ha. Gusto ko rin mameet girlfriend ni Kuya Art kaso wala naman daw dito.

Akalain mo nga naman kahit pinaka matanda si Kuya Kevin saamin mag pipinsan, naunahan pa ni Kuya Russel, Ako, at Ate Akisha na magkaanak. “Mabuti nalang at kamukha ni Nnaya kung kamukha mo siya patay tayo d’yan hahaha kidding, she’s so cute and pretty. Panibago ko na naman bang ib-baby sit?” pabirong saad ko pero nginitian lang nila akong dalawa.

“ Make your own baby girl Ath.“ nakangising saad ni Kuya Russel kaya inirapan ko nalang at binaling ang tingin sa papalapit na si Kuya Kevin.

“ Oh our Atarah was here already. I miss you..“ niyakap ako ng mahigpit ni Kuya dahil kahit siya ang pinaka matanda saaming magpipinsan siya rin naman pinaka clingy sa lahat. Silang dalawa ni Karen sobrang sweet and clingy nila unlike Kuya Russel and Kuya Art.

“This is Ayesha my fiancé and Ayesha this is my cousin. She’s Atarah..” naglahad siya ng kamay at nakipagbeso saakin. Binigyan niya ako ng matamis na ngiti. Itim na itim ang mahaba ng buhok, pale ang skin and petite siya but beautful.

May kaniya kaniyang kagandahan ang lahat. Napakagaling Diyos. “ Hi Ayesha..“ sambit ko pero nahihiya lang siyang ngumiti saakin. Mahinhin at mahiyain huh.

“ Hello .“ tipid lang na sambit niya at talagang namumula ng todo ang pisnge dahil nahihiya ‘to .“Why are you blushing huh?’’ tanong ko kaya nagangat ng tingin siya saakin.

“ Atarah, hindi ka maniniwala kung gaano ka Idol ni Ayesha. She adore

you so f-cking much. Mas mahal ka nga at kaysa saakin hahaha. She love your style, propesyon, bravery and everthing about you pero hindi naman siya nurse He’s flight a attendant anyway.“ naiiling na sambit niya kaya napangiti ako ng sobrang tamis.

“ Apo ko..“ napatingin naman ako sa gilid ko at nakita ko si Lola na naka wheel chair habang tulak tulak ni Tita Ariela.

“Nandito na pala talaga pinaka maganda sa angkan ..” pangbobola ko at agad na lumapit pra yakapin si lola saka hinalikan sa pisnge niya.

“ How’s your feeling ?“ malambing na saad ni Lola kaya hinawakan ko lang ang kamay nito saka hinalikan.

“ I’m fine but not, you know what I mean lola.“ tipid akong ngumiti sakaniya kaya mas lumungkot ang ekpresyon niya dahil sa nabanggit ko.

“I miss you apo ..” napangiti naman ako ng malawak. Hindi konakalain na nagawa kong matiis at magalit sa pamilya ko without knowing na pagmamahal lang ang lahat ng iginagawad saakin. “ I miss you too

Lola ..“ matamis kong sambit.

“ Akeila and Russ is here !“ masaya sigaw ni Ate Akeila dahil ngayon ko nalang ulit makikita ang pamangkin ko last visit ko dito wala siya at nasa mama ni Charl samantalang sina Kuya Russel at ang asawa niya ay malamang nasa sarili nilang bahay.

Napatingin ako kay Charl at Ate kung saan hawak nila sa magkabilang ang malaki na at magandang si Akeila saka ang batang lalaki na mukhang nasa 2 years old lang na singkit din katulad ni Nnayi.

Napaawang ang labi ko dahil mas tumangkad na si Akeila at talagang kitang kita na kung gaano pinagsalo ang mukha ng mommy niya at daddy niya. Napakaganda! Samantalang si Russ ay mas nangibabaw na kamukha siya ni Kuya Russel.

“Come here babies.” sambit ko at hinihintay silang lumapit saakin nang makababa na sila ng tuluyan sa hagdan.

“Akeila , She’s your Tata Atarah. Remember, I always show her picture to you? And she’s the one who take care of you when you’re baby like Nayi. And Russ you know her right? You keep saying her name.” masayang ngumiti si Russ at patakbong lumapit saakin kaya sinalubong ko ’to ng mainit na yakap.

“Wow, do you know Tita Atarah ?” nakangiting sambit ko pero sa loob loob ko nasasaktan ako dahil siguro kung nandito ang anak ko tuwang tuwa na siya makita ang mga pinsan niya para makapaglaro sila.

“Yes Tata! You’re so beautiful! I always see your picture everywhere that’s why..” malambing na saad ni Russ habang nakanguso.

“ Thank you Russ. Do you know, you have cousin named Ranch? He’s your Kuya because he’s older than you. “ tumango tango siya at ngumiti. “I saw his picture at daddy’s phone. He’s sick Tita.” nakanguso niyang samabit kaya mapait lang ako na ngumiti at tumango.

Bumaling ang tingin ko kay Akeila na nagtatago pa rin sa likod ni Ate kaya kinuha siya ni Charl at binuhat palapit saakin.

I missed my first baby. Siya ang first baby ng pamilya at talagang ang sarap balikan noong mga araw na inaalagaan ko siya kapag wala ang Daddy at Mommy niya.

“Tata Atarah ..” nahihiya niyang sambit saakin habang binababa siya ni Daddy niya kaya agad ko ’tong niyakap.

“I miss you baby, I’m sorry ha..” eto ang unang lumabas sa labi ko ang salitang ’ Sorry ’ dahil pinaghinalaan ko siyang anak sa ibang lalaki at worst kay Rare pa. Pinagisipan ko ng masama ang magulang niya at nadamay siya roon.

“Tata, I miss you too. Where have you been? Mommy said you go to the paraizo..” napakagat ako saakin labi at pinipigilan na tumagasras ang luha ko. She’s pertaining heaven in the word paraizo. Nakakalungkot na akala nila noon patay na talaga ako pero hindi ko sila masisi dahil nagpakalayo layo ako at nagpauto kay Amirah na kampon pala ni Presh demonyo.

“ Nag bakasyon si Tita sa malayo. Nag work ako eh..“ tipid na sambit ko saka sumulyap sa nga pinsan ko pati na rin kay Ate bago binalik ang tingin kay Akeila.

“Mommy said you have children. Is Dawina was your baby too, my cousin ?” inosenteng tanong ni Akeila pero ngumiti lang ako ng matamis.

“ No, Dawina

is

my friend’s

daughter

but you can consider her as your cousin. I consider her and her mother as my family

,

by the way your cousin name is Ranch..“

“I know his name because Dawina keep saying Ranch? Where’s Ranch Tata? We want to play with him! Nagplay na kami ni Dawina at Russ kanina sa playroom!” nalungkot ako sa sobrang excited makita ni Akeila ang pinsan niya dahil wala akong maihaharap n Ranch sakaniya ngayon.

“Nasa malayo pa ring place si Ranch eh. He’s sick and nagpapagaling siya..” mapait kong sambit kaya napanguso siya at nalungkot siya ng lubusan.

“Stop asking question to Tata, she’s tired..” sambit ni Ate Akisha kay Akeila.

“You need to rest first hija. Mamaya ka na makipag kwentuhan sakanila .” sambit ni Lola saakin kaya napatango nalang ako dahil nakakaramdam na rin talaga ako ng pagod.

“ Nasaan po sina Dawina at Aida?“ tanong ko at nililibot ang buong living room pero wala sila. Wala rin ang Iba kong Tito at Tita pati na rin si Karen at Kuya Art baka siguro nasa kaniya kaniya nilang kwarto.

“Nasa unang guestroom sila. Natutulog si Dawina eh, binabatayan ni Aida ..“saad naman ni Tita Ariela. I’m glad na welcome ang kinilala kong pamilya buong apat na taon sakanila.

“Puntahan ko po na sila ..“saad ko sakanila at nilingo lahat sila. “ Sure apo, then after dumaretso ka na sa kwarto mo. Don’t worry bagong linis ’yun..” saad ni Lola kaya ngumiti ako ng malawak sakaniya.

“Sige po Lola, maiwan ko muna kayo ha . “ binigyan ko sila lahat ng ngiti kaya tumango lamang ang mga ’to.

Umakyat ako ako sa hagdan hanggang thirdfloor dahil dito naka locate ang mga guestroom namin at iilang kwarto pa. Naglakad ako papunta ng unang guestroom at kumatok ng dahan dahan para hindi masyado nakakadistorbo.

“Pasok .” malumanay na sagot ni Aida kaya dahan dahan kong binuksan ko ang pintuan.

“Hi Aida ..” matamis ako ngumiti sakaniya habang lumapit dito at saka naupo sa kama nila. Napatingin ako kay Dawina na mahimbing na natutulog kaya mabilis ko ’tong ninakawan ng halik sa noo.

“Atarah?!” gulat na saad ni Aida dahil ang tagal na naming hindi nagkita. Huling kita namin noong last na bumisita siya sa hospital pero pagkatapos nun hindi na namin siya pinapunta para bantayan niya nalang si Dawina.

“Shh, Dawina is sleeping.” saad ko saka iniligay ang hintuturo ko sa labi niya pero agad niya rin naman akong niyakap.

“Kamusta ang pag stay mo dito? Maayos naman ba ang pagwelcome nila? Are they hospitable?” tanong ko sa pagitan ng aming mainit na yakapan.

Kumalas kami sa yakapn namin at binigyan niya ako ng isang ngiti. “ Oo naman, ang sweet ng pamilya mo at talagang pinapaasiikaso nila kami ng anak ko. Sinabi pa nga nila feel at home tapos etong si Dawina nakikipaglaro sa mababait na pinsan ni Ranch at hindi na ako magtataka kung magpipinsan ba talaga sila kasi mga English speaking na naman kaya talagang mahuhubog na ang dila ng anak ko panigurado..“ natatawang saad niya kaya natawa ako ng bahagya.

“I’m really glad to know that. Feel at home, hindi ka iba saakin at pamilya kita. Malaki ang natulong mo saakin kata talaga malaki rin ang utang na loob ko.” saad ko sakaniya.

“ Namiss kita, antagal kong hindi bumisita sa hospital tapos malalaman ko nawawala na ang baby boy natin..“ malungkot na sagot niya lang saakin saka nagpajawala ito ng malalim na buntong hininga.

“Sobrang bilis ng pangyayari Aida, ni hindi ko rin inaasahan na mawawala ang anak ko saakin.” napakagat ako sa labi dahil pinipigilan ko na naman ang nagbabadya kong mga luha saaking mga mata.

“H’wag kang magalala makikita rin natin si Ranch at alam mo naman si Amirah kahit gano’n ’yun may pagpapahalaga kay Ranch ’yun at kitang kita ko ’yun kahit gaano siya kasama alam kong mahal niya si Ranch at ’di niya pababayaan..” sana nga makaramdam ng awa si Amirah sa anak ko kahit sana bigyan niya man lang ’to ng gamot o kahit oxygen kapag sinusumpong si Ranch.

Namamagasa talaga ako na sana posibleng mangyari ’yun. “ ’Yun nga Aida eh, umaasa ako na kahit papano ay alagaan ni Amirah ang anak ko kahit alam ko namang malabong mangyari ’yun. Ang dami kong problema hayz.“ nagpaka wala akong malalim na buntong hininga bago sinulyapan ang batutulog na si Dawina.

“ God is working. He is good.

Hindi pwedeng hindi niya hayaan na malagpasan mo ang anumang pinagdadaanan mo ngayon. Lahat ng bagay may katapusan. Gaano man kahirap o kabigat, laging sisiguraduhin ni Lord na nalalagpasan ’to. Hindi mo man nakikita o nararamdaman si Lord sa panahong kailangan na kailangan mo siya pero maniwala ka, may ginagawa siya.May plano pa siya para sayo. Hindi ka lang nandyan sa problemang ’yan habang buhay. I-aahon ka rin ni Lord. Balang araw, makikita mo rin ang kabuuan ng plano niya. Ngayon, parte lang yang mga pagsubok. Pero sa huli, maiintindihan mo rin kung bakit. Malalampasan mo rin ’yan kahit mahirap. Malalampasan mo rin talaga ’yan gaya ng dati diba sa dami mong mga pagsubok na nalalampasan. Dito ka pa ba panghihinaan? Kakayanin mo ito hindi dahil sa lakas mo, kundi dahil si Lord angmagpapatagumpay

sayo. Kapit lang. Tiwala lang. Ang Diyos ang dapat na pagkatiwalaan sangayon kahit anong mangyari..“ ngumiti ako ng matamis kay Aida. Gustong gusto ko siyang kausap kapag gan’to magaling siya mag advice at talagang pinapasok niya sa usapan namin ang Diyos na talagang nakakatuwa at nakakagaan ng pakiramdam.

“Tama ka, kailangan kong pagkatiwalaan ang Diyos kahit anong mangyari, I should not doubt his plan to us. Kasama natin ang Diyos sa lahat ng laban natin..” determinado kong saad kaya hinawakan ni Aida ang kamay ko.

“Sa pagkakataong ’to pagdadasal at pananalig lang sakaniya ang pinaka mainam na sandata laban sa mga kampon ng kasamaan..” matamis na sambit niya na nagpangiti talaga saakin ng lubusan.

°°°

NAGISING muli ako dahil sa masamang panaginip. Hingal na hingal akong napaupo sa kama ko dahil sa panaginip na ’yun kung saan pinatay muli ang anak ko.

Pinunasan ko ang luhang tumulo sa mga mata ko at huminga ng malalim. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko na animo may masamang talagang nangyari.

Napatingin ako sa orasan at 7:00 pm na pala. Bumaba ang paningin ko sa suot ko at nakita ko na suot ko pa rin ang damit ko nang makarating kami sa mansyon kanina.

Pagkatapos namin magusap kanina ni Aida aydumaretso na muna ako sa kwarto ko t ’di ko namalayan na nakatulog pala ako. Gad, sa sobrang pagod ko hindi ko na talaga namamalayan na makakatulog na ako.

Napahawak ako saaking dibdib dahil sobrang bilis talaga ng tibok ng puso ko kaya kumunot agad ang noo ko. May nangyari kayang masama? Sa anak ko? Kay Rare, Roks o kahit sinong malapit saakin?

Tumulala ako ng ilang segundo bago ko naisipan na tumayo ngunit nanginig lang ang paa ko kaya napaupo muli ako sa kama. What the hell? Bakit ako kinabahan ng gan’to?

Gutom lang ba ako kaya ako nanlalambot ng gan’to? Huminga ako ng malalim at pinilit kong maglakad papunta ng bathroom kahit nanginginig ang mga tuhod ko.

Napahawak ako sink at tinignan ang refleksyon ko sa salamin. Agad akong naghilamos pero bandang huli napagdesisyunan ko nalang na maligo dahil iba ang pakiramdam ko. Hindi ko maunawan kung ano basta kinakabahan lang.

Habang nag s-shower ako samut saring pag o-overthink ang ginagawa ko dahil nga sinakabahan pa rin ako kaya hindi na ako nagtagal pa sa bathroom at mabilisan nalang na naligo.

Hindi na muna ako nag night skin routine, mamaya nalang bago ako matulog at ’di ko na rin nagawang magpatuyo ng buhok pero napili kong suotin ang pair ng pajama at t-shirt na kulay blue.

Lumabas ako ng kwarto at napaawang ang labi ko nang makarinig ako ng sigawan at bangayan sa baba kaya agad akong kinutuban.Patakbo akong pumunta sa hagdan at mula rito sa taas ay nakita ang magulang ni Mikee. Si Tita Mytha and Tito Tyron.

Umiiyak si Tita habang katabi niya si Tito Tyron sa kanan at sa kaliwa ay nandoon ang kambal na Kuya niya ni Mikee na sina Kuya Tint and Kuya Tent na blanko lang expresyon.

Napagahawak ako sa labi nang unti unti kong marealize na posibleng si Mikee ay may nangyaring masama. Patakbo akong bumaba ng hagdan kaya nasaakin na ngayon ang atensyon nilang lahat.

“ Tita ..“kinakabahan kong sambit. I knew it. Kaya gan’to ang nararamdaman ko dahil nangyaring masama sa bestfriend ko.

“Si Mikee..” hinang hinang saad niya saka humagulgol. Napaawang labi ko lalo pa nang nawalan siya ng malay at mabuti nalang nasalo siya ni Tito Tyron.

Kaya agad akong lumapit sa mga ’to upang isagawa ang first aid sa mga taong nawawalan ng malaya kahit matagal ko ng hindi ginagawa ang mga ’to ay natatandaan ko pa rin. naman. “Pabuhat po siya papunta ng sofa..” nang maihuga si si Tita ay agad kong chineck ang vital sign niya. I check her airway if its open without signs of blockage, such as labored breathing or high-pitched breath sounds. Kailangan well-ventilated area at mabuti nalang may aircon dito.

“Paypayan mo siya..” sambit ko kay Kuya Tint dahil siya ang malapit saakin.Kailangan magkaroon ng hangin ang hinimatay kaya niluwagan ko rin ang suot niyang blouse para may hangin na papasok sakaniya.

Itinaas ko ang paa nito ay mas mataas ng bahagya sa lebel ng ulo, paraan ito upang ang dugo ay dumaloy sa utak.

Sinipat ko kung may galos o sugat na natamo ang biktima mula sa kanyang pagkakahimatay pero wala naman dahil nasalo agad siya ni Tito kanina.

“ Ano po bang nangyari?“ tanong ko at nilibot ko ang paningin ko. Nandito sina Tita Jandi, Tito Apollo, Tito Kernold, Daddy, Mommy at Ate pare-pareho silang devastated dahil sa mga nangyayari.

“Na ambush ang sinasakyan nila at natangay si Mikee. Hindi ganoon karaming body guards ang pinasama ko sakanila kaya wala silang labam nang hinarang sila ng mahigit tatlong van..” umiigting na panga at seryosong saad ni Daddy. Napalingon ako sa pamilya ni Mikee na blanko lang ang expresyon.

Nagsituluan ang luha ko hanggang sa lumakas na ang hagulgol ko. Sabi na eh, may nangyari talagang masama kaya nakakaramdamam ako ng matinding pagkakaba. Bullshit! Eto na nga ba ang kinatatakutan ko eh. Ang madamay ang mga kaibigan ko. F-ck, nadamay na nga si Kristan at ngayon pati na rin si Mikee saka ang walang kamuwang muwang na bata.

“Anak, calm down..” agad akong dinaluhan ni Mommy at hinagod hagod ang aking likuran.

“Mommy eto na nga ba sinasabi ko madadamay din si Mikee eh..” hinang hinang saad ko na parang kakapusin na naman ako ng hininga.

“Shh, calm down. Hindi mo naman na hikain ka ulit ’diba? Inhale, exhale.” saad ni Mommy at pilit ko namang sinunod dahil sobrang bigat talaga ng dibdib ko.

Bakit pati si Mikee? Wala naman siyang kasalanan lalong lalo na ang bata sa sinupupunan. Dinamay na nga nila si Kristan eh tapos ngayon si Mikee pati ang anak niya.

F-ck you Presh. Pagbabayaran mo ang lahat ng ’to! Pagbabayaran mo at ibabalik ko sa’yo lahat ng kasamahan na ginawa mo saamin.

Pagod na pagod akong tinitignan si Daddy na ipinaliliwanag ang talagang nangyari kay Mikee. Napatingin ako kay Tita Mytha na wala pa ring malay hanggang ngayon. “ Within 5 minutes kapag hindi pa siya gumising kailangan na natin siyang dalhin sa hospital..“ sambit ko ng diretso kay Tito Tyron na sobrang nagaalala sa asawa samantalang ang Kuya ni Mikee ay blanko lang ang expresyon. Tumango sila at nagpakawala ng buntong hininga bago lumingon kay Daddy.

“Ano pong nangyari sa imbestigasyon?” tanong ko. I wonder kung alam na ba ni Hapon ang nangyari, paniguradong galit na galit na ’to kapag alam niya. Kahit maloko si Kenji, halatang halata na ibang iba siya kapag nagagalit. Parang hindi mo makikita ang maloko at mapagbirong Kenji once na nagalit siya parang ibang tao ’to.

“ Ayon sa imbestigasyon may humarang na mahigit sa tatlong Van sa sinasakyan nina Mikee, sabi ng isa nating nakaligtas na tauhan ay narinig niya ang paguusap ng mga lalaki. At ang akala akala nila ay ikaw si Mikee. Gamit gamit natin ang sasakyan na ’yun bago ipinahatid natin si Kee kaya nagkaroon ng misunderstanding lalo pa’t hindi naman makakapasok dito ang mga tauhan ng Agasier kaya hindi nila napansin na pumasok na tayo sa loob..“ napangiwi ako dahil kasalanan ko talaga ’to dahil ako talaga ang target. Kung sinamahan ko nalang sana siya hanggang sa maihatid ito bahay nila ay hindi nalang sana siya ang nakuha.

“Ano na pong ginawang aksyon?” tanong ko ko kina Daddy pati na rin sa mga Kuya at Daddy ni Mikee.

“Makikipagtulungan kami sa mga Montego, Grison at sainyong mga Dela Veja para mas mapabilis ang paghahanap sa kapatid ko ..” parang isang kulog ang boses ni Kuya Tint sa sobrang lalim at seryoso.

“Si Kenji, alam niya na?” napakagat ako saaking labi ng taasan ako ng kilay ni Kuya Tent.

“Yes, he knew. He’s mad as f-ck.” matigas na saad ni Kuya Tent jaya napabuntong hininga na naman ako dahil lalo sa part ni Kenji lalo na’t ang anak at nobya niya ang nasa bingit ngayon ng kamatayan.

“Let’s go Dad, paiwanan muna natin si Mommy dito because Atarah was here kaya n’yang bigyan ng paunang lunas si Mommy.” seryoso paring saad ni Kuya Tint kaya tumango at bumuntong hininga naman si Tito.

“Tita’s and Tito’s , pagpasensyahan n’yo na naging asta ni Mommy kanina. Nagulat lang po siya sa nangyari.” pormal at mataim na usal naman ni Kuya Tent sa mga Tito at Tito ko saka yumuko ’to ng magalang.

“H’wag kang magalala, kami na ang bahala sa Mommy mo.” matamis na saad ni Mommy sakanila kaya nagsitanguan sila ng sabay sabay.

“We trust you all please take care of my wife .” malungkot na saad ni Tita Tyron na bakas pa rin sa mukha ang matinding pagaalala.

“Let’s go Dad and Tito’s ..” naunang lumabas ang kambal bago sumunod si Dad, Tito Tyron and last si Tito Apollo. Bali ang naiwan nalang dito ay Si Tito Kernold, Tita Jandi, Ate, Mommy ako at ang walang malay na si Tita Mytha.

“Magiingat kayo Anjo..” malambing na sambit ni Monmy at binigyan pa ng flying kiss si Dad.

Napamasahe ako sintido ko at naoakagat saakin labi.“ Bakit pati si Mikee? Sila na nga dahilan bakit nasa bingit na ng kamatayan si Ranch at Kristan. Hindi pa ba sila makuntento doon?“ galit na saad ko. Sobrang galit na ang nararamdaman ko at kapag nakita ko si Presh ay baka tuluyan ko na siyang mapatay at magsama na kami sa impyerno.

“Magiging maayos din ang lahat. Marami tayo kumpara sakanila.Mas malaki ang magiging laban natin ..” sambit naman ni Ate at dinaluhan ako para yakapin.

Sobrang galit ko na, hindi ko na hihintayin pa na ang aksyon na mga ginagawa nina Daddy. Gagawa na ako ng sarili ko dahil na ako mapakaling hindi makita ang pagmumukha ng isang demonyo .“Aakyat lang po ako. May kukunin lang po ako..” sambit ko dahil kukunin ko ang phone ko nagbabakasaling hindi pa rin nag palit ng number si Amirah dahil simula nang hindi na siya magpakita saamin ay lagi ko siyang tinatawagan madalas ringing ’to at sadyang hindi niya lang talaga sinasagot.

---

Nyang note: 2 update again! Enjoy reading Godbless you all! Happy 100k+ reads! Mwuah!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 67

Atarah’s

POV

MABILIS ang naging pagakyat ko sa hagdan at naglakad papunta ng kwarto ko. Pagpasok ko ay agad kong sinipat ang bawat sulok ng kwarto ko at natagpuan ko ang phone ko sa gilid ng lampshade.

Napataas ang kilay ko nang may notification na may nag email saakin pero hindi ko nalang ’to binuksan at dumaretso sa contact saka sinubukang tawagan si Amirah.

Ilang beses nag ring pero walang sumasagot. Mahigit sampung ringing ang phone ko pero hindi pa rin nito sinasagot ang tawag hanggang sa mag out of coverage.

Hindi pa rin ’to nagpapalit ng sim dahil ringing pa rin naman sa kabilang linya. So maaring matrack namin ’to dahil gamit niya pa rin naman ang dating phone number niya. Pero hindi naman sila Tanga eh lalong lalo na ’yang si Presh. T’yak alam nilang mat-track sila dahil sa number. So may mali, halatang sinadya nila na h’wag palitan pero bakit? Utos ba ’to ni Presh o sadyang si Amirah ang may kagustuhan para matrack namin sila dahil mabait na ito ngayon? Naguilty na ba siya sa ginawa niya or nalaman niyang sina Presh talaga ang may kasalanan bakit nagkaganon ang mga ninuno niya.

Samut saring dahilan ang pumapasok sa isip ko bakit ’di pa rin nagpapalit ng number si Amirah. Guilty lang ba siya at gusto niya ng mahuli sila o sadyang patibong lang ’to? Hayz ewan ko na! Ang sakit sa ulo!

Ilang minuto kong tinitigan ang phone ko at halos mabitawan ko pa ’to nang makita kong may nag pop up sa screen na

’

Amirah

is calling..’

Nanginginig ako nang pindutin ko ang answet button hanggang sa idinikit ko sa tenga ko ang phone.

[ Hello beautiful..]

“

Presh

..“ napamura ako sa isip ko nang tawagin niya akong beautiful. F-ck shit siya, naloko niya ako sa patomboy acting n’yan ’yan pero ang totoo mas hindot pa siya kay Aliyah at Abigal.

[Ako

nga

, hindi mo ba ako

namimiss

?]

Nakakakilabot ang pasweet n’yang boses. Ang cringe na sabihan n’ya akong maganda dahil attracted siya saakin pero hindi pala ralaga saakin kung hindi kay Rare. Kaya siguro siya nag actress dahil sa galing umacting na hindot nito. Hindi naman kasi aakalain na may gusto pala talaga si Presh kay Rare sa sobrang galing niya umacting as inosente at lesbian.

I remember when we are in the El nido, harap harap naming lahat na nakikipagflirt siya sa mga babae dahil nga broken daw siya sa ex niya sa ibang bansa pero palabas lang pala lahat ’yun. Balak ko pa naman siya na ireto kay Kristan noon tapos obsessed pala kay Rare mabuti nalang ’di ko tinuloy.

“P-

nyeta

ka

!

Nasaan

ang

anak

ko!“ galit na sigaw ko. Naalala ko rin noong nagusap kami sa EL NIDO, sinabi niya saakin h’wag ako masyadong magtiwala sa mga tao. At sinabi niya rin na masyadong masikreto si Rare pati na rin ang pamilya niya kaya nagkaroon tuloy ako ng doubt kay Rare at mas nahubog ang hindi pagtitiwala kay Rare dahil sa mga sinasabi ni Presh.

[

Ano

ako Tanga? Hahaha

ibahin

mo ’ko

sa

tauhan

kong

mga

bobo’t

tanga. Ang

sinabi

ko

Atarah

ang

kuhanin

pero ang

bestfriend

mo ang

siyang

kinuha

nila

.

Mga

inutil

sila

kagaya

mo pero alam ko

namang

pakikinabangan

ko ang

kaibigan

mo,

bukod

sa

magiging

pain ko

sainyo

mapagkakakitaan

ko pa.]

Sobrang fluent niya na ngayon sa tagalog at the way siya magsalita ng tagalog ay talagang nakakainis isa mo pa ang nilalaman ng sinasabi niya.

“

Hayop

ka

! Wala kang

puso

!“ nanginginig kong saad dahil sa sobrang galit ng sistema ko kaya humalakhak lang siya ng parang demonyo.

[May

sinend

akong

link ng site

sa

email mo.

Masisilayan

mo ang

kaibigan

at

anak

mo doon pero

h’wag

mong

subukan

magsumbong

kasi baka

kapag

nakita mo ang video

dugo

nalang

ang

makikita

mo..]

Natatawa niyang binaba ang tawag kaya napasinghap ako at walang ano ano ay binuksan ko na ang email mula kay

ManipulatorBHBTJFS

@gmail.com

Niclick ko agad ang link na sinend ni Presh. Pag click ko palang ay parang biglang nagload ang phone ko ng ilang segundo hanggang sa makita ko ang isang Live Video kung may mahigit 5k na tao ang nonood.

“Welcome to the Online black market Atarah..” tumawa siya ng mala demonyo at mas kinabahan ako ng biglang na join ako sa Video ni Presh kung na nalokasyon sa bandang kanan kaya kitang kita na ako ng mga ibang nanood.

Nasa isang kwarto siya na kung saan puro puti lang ang makikita mo at talagang maganda ang HD ang quality ng video live niya. Akmang papatayin ko ang phone ko nang bigla niyang ipinakita ang anak kong nakahiga sa isang kama at mahimbing na natutulog. Nadextrose ’to at may oxygen na nakasalpak sa kaniya. “Anak !” Sigaw ko pero binalik lang ni Presh sakaniya ang camera .“Shh, h’wag kang maingay. Magigising ang bata. Mahirap patulugin ang baby..” matamis na sambit niya saakin kaya napaiyak ako at bumaba ang tingin ko sa mga comments.

@Angrybelihaha.

‘Kill the baby for $69’

@MuerteSatan

‘Remove his oxygen for $80’

@Blackangel

“I wany you a porn video wherein the baby will gangbang by your men for $5000’

@SaintDevil

‘I’ll buy his kidney for $30000’

Iilan lang ’yan sa mga nabasa ko nagpatindig ng balahibo ko at nagpagalit ng sistema ko. “Walang hiya kayo! Pagbabayari n’yo kademinyohan n’yo! Kahit wala kayo sa impyerno! Susunuguin ko kayo!” umiiyak na sambit ko dahil napakawalang puso nilang lahat.

“Hahaha, dapat ba akong matakot sa banta ng isang uto utong tanga na katulad mo! Pumasok ka site na ’to. Automatic magkakaroon ng virus ang system ng phone mo. Naka c-conect na ang camera mo saamin kaya malalaman namin ang lahat ng ginagawa mo. Subukan mong takpan ang camera at speaker ng phone, magsumbong sa mga tao d’yan harap harapan kong ipapakita sa’yo paano ko bubuksan ang katawan ng anak mo..” maangas na saad ni Presh kaya napaiyak ako ng lubos lubosan dahil hindi ko kayang sabihin pa sa iba ang nangyari. Natatakot na akong baka saktan nila ang anak ko.

“Tignan mo, gustong gusto na ng mga viewers natin na patayin ko na ang bata at paglaruan ang laman niya. Human meat was so expensive in black market kaya pagkakakitaan ko rin ang anak mo. Samantalang ’tong kaibigan mo, ipaparape ko ’to, gangbang to be specific para makuha ako ng video para ibenta at pagkatapos papakita ko rin kung paano ko siya unti unting papatayin.” ipinakita niya naman si Mikee na nakahandusay sa lapag at walang malay pero halatang halata ang mga pasa niya at sugat dahil sa maputing balat nito. Ang baby po. Jusko lord gabayan n’yo po si Mikee pati ang mga anak namin

@Dotdotdotjosg

’I want that girl! ’

@Ahahahbmnabelle

’ Remover her clothes show me her pussy!’

@Chukilaniangs

’ $678 for gangbang video! ’

@Deminiaxxxx

’I love the girl in the screen! The obne who join your live!

@Demiahatshsi

‘Be my sex slave for $888’

“Mga hayop kayo! Ang dudumi n’yo!” iniwas ko ang camera saakin dahilan para tumawa nga pagkalakas lakas si Presh.

“Shh, h’wag kang maingay. Baka may makarinig sa’yo. Hindi pwedeng malaman na may contact tayo sa isa’t isa dahil kapag nangyari ’yun mapapabilis ang pahihirap nila  Husto mo ’yon? Gusto ko ’yon!” mapangasar na sambit niya kaya naginginig na ang kamao ko sa sobrang galit ko.

“Gagawin ko ang lahat please lang h’wag mo silang saktan.” nagmamakaawang saad ko sakaniya habang patuloy na nagsisiagusan ang mga mata ko.

“Iyan ang pinaka hihintay kong sasabihin mo Atarah. Hahaha. Ang gusto ko lang naman ay ikaw kapalit ng anak at kaibigan mo.” nakangisibg saad nito sa screen kaya bumilis ang tibok ng puso ko sa sinabi niya. “Wow, triple price kapag ikaw ang pinaghasa at pinapatay ko. Mukhang gustong gusto ka ng customer..” sambit ni Presh kaya napatingin ako sa comments. At halatang sabik na sabik silang ako ang dapat na marape at mapatay. Hindi na tao si Presh, hindi na sila tao. Mas masahol pa sila sa hayop! Demonyo na sila! Demonyo!

Patuloy na nagbabasa si Presh ng comments habang ako hingal hingal habang umiiyak lang. “Yeah, she’s beautiful Madam and Sir. Her beauty and body as so perfect. Atarah show your collarbone. Ibaba mo ang damit mo..” natatawang saad ni Presh kaya sinamaan ko siya ng tingin at ’di sinunod ang sinabi niya.

“ Pagbabayarin mo ’to!“ galit na sigaw ko sakaniya na nagpawala sa ngiti sakaniyang labi. Pinakita niya ang baril at itinutok ’to kay Mikee. “ No !“

“Show your collarbone kung ayaw mong ako mismo ang huhubad sa kaibigan mo at iparape siya ngayon din mismo!” maotoridad na saad ni Presh kaya napaikit ako ng mariin at dahan dahan kong hinawi ang damit ko para maipakita ko sa mga manood ang colarbone ko.

“ Papatayin kita..“ nanginginig na saad ko dahil sa kababuyan at kasamaan na ginagawa niya.Nginisian lang ako ni Presh habang nakatingin ’to sa mga comments kung saan puro pambabastos lang saakin ang nilalaman nito.

“No, I’ll not allow you all to see her boobs, not now maybe later when she’s here. I promise to that we’ll start the bidding .” tuwang tuwa na sambit niya. Kagayang kagaya niya ang pamilya niya, masayado silang obsessed sa lahat ng bagay, mapapera, fame at mismong tao.

“Kapag pumunta ako d’yan ibabalik mo na ang anak at kaibigan ko? Paano ako makakasiguro?” nanginginig na saad ko dahil determinado na talaga akong maligtas ang anak at kaibigan ko. Wala na akong pake kung may mangyaring masama saakin ang mahalaga ay maligtas ko sila.

“ Ipapasundo kita sa mga tauhan ko sa at dadahin ka nila sa isang abandonadong bahay kung saan doon tayo magkikita at magkakasundo. Tatawag ka ng pulis at iiwan na natin ang anak mo saka kaibigan mo doon samantalang ikaw ay isasama ka ng mga tauhan ko papunta sa pinaka headquarters namin.“ hindi naalis ang ngiti niya sa kaniyang labi habang pinupunasan ang kaniyang baril. Sh-t pinapanalingin ko na sana sumabog sa mulha niya ’yang baril na ’yan. D-mn her!

“ Anong oras ako susunduin ng tauhan mo? Hindi ako makaalis ng magisa dito! Nandito lahat sila at napapalibutan ng mga guards ang bahay namin.“ mas triple ang seguridad ng bahay namin dahil sa mga pagbabanta kaya mhihirapan akong umalis dito na walang barilan na mangyayari at kapag magkataon ay dinala ko lang muli ang pamilya ko sa bingit ng kamatayan.

“Problema mo na ’yan. Nasa sayo kung gusto o ayaw mo pumunta dahil kapag wala ka, ang anak at kaibigan mo ang pakikinabangan ko pero kapag dumating ka papalayin ko sila at ikaw ang pakikinabangan ko. Kailangan may mag sakripisyo tutal bayani ka naman lagi diha hahaha dapat lang na iligtas mo ang anak at kaibigan mo..” mapangasar na usal nito kaya kinagat ko ang labi ko at pinigilan na murahin siya.

“ Bakit ako? Hindi lang naman ako ang Dela Veja? Bakit parang saakin ka pinaka galit? Bakit parang ako pinakahihigantihan mo!“ galit na saad ko dahil pansin ko talagang ako pinaka puntirya niya dahil ba ako ang inibig ni Rare? D-mn. Masyadong insecure ang hindot na ’to.

“Malalaman mo kapag pumunta ka rito. Sangayon say ’see you later to your son and bff..” natutuwang saad niya at ipinakita ang mahimbing na natutulog kong anak pati narin kaibigan.

“Anak..Mikee. Ililigtas ko kayo..” nanginginig kong saad kasabay ng biglang pagback ng live video.

Tok! Tok!

Napahawak ako sa dibdib ko dahil parang mas kinabahan ajo.

“Ath, nagising na si Tita. Bumaba ka na, hindi namin alam next nagagawin eh..” sambit ni Ate mula sa labas.

“ Naririnig ko lahat at nakikita ko ang aksyon mo Atarah kaya umayos ka.‘’ Kinilabutan ako nang biglang may nagsalita sa phone ko pero nalaman ko agad na kay Presh galing ang boses na ’yun. Kaya bumunyong hininga nalang ako bago mag salita. “Sige ate wait lang..” malumanay na sagot ko at pinunasan agad ang mga luha sa mga mata ko.

“Mamaya akong bandang 10 pm or 11 lalabas kapag tulog na sila, siguraduhin mong naghihintay agad sa labas ang mga tauhan mo. Itatago ko ang telepono, naririnig mo naman ang paguusap namin, ’diba?” bulong ko sa phone ko dahil baka marinig ni Ate

“Before 12 kapag wala ka pa, bye bye na sa kaibigan at anak mo..” matamis na saad niya kaya huminga ako ng malalim at itinago ang telepono sa bulsa ko saka agad na binuksan ang pinto.

“ Gising na siya?“ bungad na tanong nito kaya pinanliitan niya ako ng mata habang nakatingin sa magulo kong collar.

“ What happened? Umiiyak ka na naman. Atarah alam mong delikado kapag umiyak kang magisa sa kwarto mo. Paano kung bigla ka nalang hikain nang hindi namin alam.“ nagaalalang saad niya saka inayos ang damit ko.

“Sorry Ate. Kamusta si Tita?” pangiiba kong tanong saka sinarado ang pintuan ng kwarto ko. Iginiya niya ako papunta ng hagdan.

“She’s not yet ok. She’s still crying gusto ka n’yang makausap..” saad ni Ate saka bumuntong hininga kaya nagtiim ang bagang ko at tumango.

“Nasaan si Lola? Nagpapahinga na ba?” tanong ko sakaniya habang pababa na kami ng hagdan.

“Yes, pinagpahinga na namin siya kanina pa pati na rin sina Aida at Dawina nagpapahinga na pero natapos na kaming kumain, hindi ka na namin ginising dahil halatang pagod ka. Pagkatapos mong makaasap si Tita, kumain ka muna ha..” ngumiti ako ng tipid kay Ate.

“Nah, Ate busog ako at walang gana. Masasayang lang ang pagkain..” sagot ko lang sakaniya saka napasuklay ako saaking buhok gamit ang kamay ko.

Nang makababa na kami ni Ate ay agad kong dinaluhan si Tita na patuloy lang sa pagiiyak. “ Tita, anong nararamdaman mo? Nakakahinga po ba kayo ng ayos? Do you have asthma?“ sunod sunod na tanong ko sakaniya saka sumulyap kay Mommy na nagaalala ang tingin sa bestfriend n’ya. Yes, mag bestfriend si Mommy, Tita Mytha at si Tita Kelsey na Mommy naman ni Kristan kaya mas naging mapalapit kami nina Mikee at Kristan sa isa’t isa lalo na’t kami ang magkakaibigan.

“Nagulat lang ako sa nangyari kaya parang bigla akong nahilo at hinimatay .”  matamlay na sambit niya saakin. “ Painumin mo muna siya ng tubig, ayaw niyang inumin eh..“ sambit ni Tita Jandi habang inilalahad saakin ang baso ng tubig na agad ko rin namang inabot.

“Tita uminom muna kayo..” saad ko na agad rin namang sinunod ni Tita. Nang matapos na siyang uminom ay agad kong ibinigay kay Tita pabalik ang baso.

Chineck ko ang vital sign ni Tita at medyo maayos na kumpara kanina. “ Tita, I’m sorry..“ nausal ko nalang.

“Wala ka naamang kasalanan hija. Ang ikinagagalit ko dito bakit kaunting guard lang ang pinadala ni Anjo kung alam n’ya namang delikado ang sitwasyon..” napipiyok na saad ni Tita kaya mas dinurog ang puso ko.

“Mytha, hindi naman ineexpect ang pangyayari. Mikee is not Dela Veja, at kampante kami na hindi siya pupuntriyahin ng kaaway namin. We thought 5 body gurds was enough because Mikee is not the target of the Agasier Girl ..” giit ni Mommy na halatang hindi nagustuhan ang pagbibintang ni Tita kay Daddy.

Napatayo si Tita mula sa pagkaupo kaya napahawak ako sa braso niya.

“Alaine hindi pa ba kayo nadala na nadamay na si Kristan at ngayon comatoes ang bata. Ang dapat pati kaibigan ni Atarah binibigyan n’yo ng mahigpit na seguridad dahil nakakasalmuha n’yong mga Dela Veja sila lalo na ’tong si Atarah. Alam ng kaaway n’yo na bibigyan n’yo ng seguridad ang sarili n’yo kaya mahihirapan silang pabagsakin kayo kaya ang t-targetin ay ang mga taong malapit sa pamilya mo ang mga bestfriend n’yo. Naiintindihan mo ba?!” Galit na sigaw ni Tita kaya pinigilan ko agad ’to.

“Tita, That’s enough. We really sorry, opo kamalian namin ’yun. Masyadong mabilis lang talaga ang nangyari at hindi namin inasahan. Katulad nalang  ’yung nangyari kay Kristan wala niisa na nakapredict na may mangyayaring engkwentro sa operation room..” malungkot pero mahinahon na sambit ni Ate na ngayon ay nasa tabi ni Mommy.

“The problem here is that you can afford professional men but you chose the mean that’s not—.” pinutol na ni Mommy ang sasabihin ni Tita.

“Our men was all professional! Bakit ayaw bang pumasok sa kokote mo na hindi porket professional sila ay hindi na nila magagawang lusutan ang kalaban! What if  our rival was professional too?  Huh? Nagiisip ka ba? Hindi lang kami ang nakakaafford ng mga magagaling na tauhan!” galit na sigaw ni Mommy na akmang susugurin niya pa si Tita Mytha pero pinigilan siya ni Tita Kernold, Tita Jandi at Ate.

“ Ate Alaine that’s enough!“ pagpipigil ni Tita Jandi. “ Mommy!“ bawal naman ni Ate Akisha.

“Mytha hindi lang ang anak mo ang nanganganib dito pati na rin ang apo ko! Satingin mo ba maliligtas ng paninisi mo saamin si Mikee?” sigaw pa rin ni Mommy kaya nabuntong hininga ako lalo pa’t natahimik silang lahat.

“Gad this is unbelievable! I can’t take this anymore! Aakyat na ako!” sambit ni Mommy saka nag walk out nagad din namang sinundan ni Tita Jandi at Ate.

“ Tita, I’m sorry. Just like you she’s so frustrated at hindi talaga kayo magkakaintindihan kung pareho kayong galit.“ niyakap ko si Tita Mytha ng mahigpit  at inalo dahil umiiyak lang siya. “ Tita, magiging maayos din po ang lahat sisiguraduhin kong magiging ligtas sila bukas na bukas din.“ makahulugan kong sambit dahil desidido na talaga ako sa plano ko na makikipag kasundo sa demonyo.

LUMIPAS ang apat na oras at nakauwi na kanina pa sina Tita Mytha dahil sinundo na sila ni Tito samantalang ang kasamahan namin ngayon sa bahay ay mahimbing na natutulog dahil mag 11:00 pm na.

Lumabas ako ng kwarto na palinga linga sa paligid kung may tao ba. Casual akong naglakad  papunta ng hagdan namin para hindi halata na may gagawin ako dahil may mga CCTV na nakakalat sa buong bahay.

Bumaba ako sa tahimik na hagdan dahil halos lahat ay tulog na ang mga gurads at tauhan nalang namin ang gising. May plano na akong gagawin para makatakas sa bahay na ’to na hindi nalalaman ng kahit sino.

Nang makababa ako ng tuluyan sa hagdan ay nakasalubong ko naman si Aida na kagagaling lang kusina.

“Atarah ..” gulat na sambit habang hawak ang isang baso ng tubig.

“Oh–ikaw pala Aida, hindi ka pa matutulog ?” ngumiti ako hilaw sakaniya kaya inosente ’to uminom ng tubig niya.

“Ah kumuha lang ako ng inumin. Ikaw, hindi ka makatulog?” pakiramdam ko nagdududa siya dahil sa kakaibang tingin niya saakin. Deja Vu. Ilang beses nang gan’to ang senaryo namin at nahuhulaan niyabtalaga saan ako patungo.

“ Uh– hindi eh..“ nauutal ko namang sagot dahil alam kong hinuhuli niya lang din naman ako. Hindi talaga ako magaling umacting lalo na kung mambubuko ay si Aida.

“Bakit ka nauutal? Bakit ’di ka makatingin ng diretso saakin? Nakakapanghinala ang gan’yan galawan Ath..” binigyan niya ako ng blankong tingin kaya napalunok ako dahil sa sinabi niya.

“Huh, nagulat naman kasi ako sa’yo kala ko kung sino. Magpapahangin lang sana ako d’yan sa gilid ng pool ..” sambit ko at tinuro ang daan papunta ng pool.

“Ah gano’n? Pwedeng sumama?” nakanguso niyang sambit kaya nagtiim ang bagang ko dahil naghihinala na talaga siya.

“Pwede naman pero paano si Dawina? Hindi ba magigising?” nakataas kong kilay na sambit kaya binigyan niya ako ng isang ngisi. “Hindi nagigising si Dawina, once na natulog na ’to tuloy tuloy na ’diba?” magaling manghuli si Aida at pakiramdam ko mahuhuli niya ako.

“Ay oo nga pala, tara na..” sambit ko at hinawakan ang kamay niya para igiya papunta ng pool. Sh-t anong next step ko paano ako makaalis dito?

Napasulyap ako sa orasan at 11:04 pm na before 12 dapat nandoon na ako. Paano ba ’to? “Magtapat ka saakin, anong gagawin mo? Alam kong ma offend ka sasabihin pero alam kong hindi ka magpapahangin..” tumigil kami sa paglalakad at bingyan niya ako ng mapanuring tingin.

“ Paano mo nasabi?“ balik na tanong at pinilit kong ayusin ang acting ko pero naamoy ko talaga na fail.

“ Kilala mo ’ko Atarah magaling ako umobserba. Marunong na marunong akong bumasa ng tao. Ilang beses ko ng napatunayan sa’yo ’yan..“ makahulugan niyang sambit kaya napakagat ako saaking labi.

“Kapag ba sinabi ko sa’yo h’wag kang magsusumbong?” sumusukong saad ko dahil kapag nakipag duskusyuhan pa ako sakaniya ay tatagal lang kami.

“Hindi ako magsusumbong kung isasama mo ’ko kung saan ka pupunta.” diretsong saad niya kaya napabuntong hininga ako inis na kinapa ang phonr ko sa pocket na suot kong pans na kulay black.

“ Makikipagkita ako kina Presh..“ bigong bigo ko na saad na nagpalaki sa mga mata niya at nagpatakip pa ’to sa bibig niya.

“Ano?! Baliw ka ba—.” agad kong tinakpan ang bibig niya dahil baka may magising pa at ’di na talaga ako tuluyang makaalis.

“ Shh, h’wag kang maingay. Gan’to kasi nakikipag kasundo saakin sina Presh na kapalit ko ay ang kaligtasan nina Mikee and Ranch..“ sambit ko saka luminga linga sa paligid ko upang icheck kung may mga nakakarinig.

“At naniwala ka naman? Hindi mo ba alam kung gaano kautak ang mga ’yan?” madiin na saad niya. Halatang hindi siya pabor sa kagustuhan kong gawin.

“Please, Aida h’wag kang maingay. Kaya ko na ang sarili k—.” naputol ang sasabihin ko nang may nagsalita na naman sa phone ko kaya agad ko ’tong nilabas at binigyan ng quiet sign si Aida.

“Tanga ka rin no! Ang sinabi namin h’wag mong ipapaalam kahit kanino ang gagawin mo, oh ano gawan mo ng paraan na h’wag magsalita si Aida .” hindi na ngayon si Presh ang nagsalita sa kabilang linya kung hindi si Amirah na traydor.

“Amirah kasi hindi ko sinasad—.” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang unahan niya ako sa pagsasalita. Kaya napakagat ako sa labi at napatingin kay Aida na gulat na gulat sa nangyayari.

“Tandaan mo Atarah, isang maling galaw mo patay ang dalawang pinaka mamahal mo..” malamig na saad ng nasa kabilang linya.

“Isama mo nalang si Aida para maalis ang hinala mong hindi namin tutuparin ang kasunduan. Umaandar ang oras Atarah 11:10 na at 12 kapag wala ka pa. Pasensya na kahit minahal ko si Ranch still may dugong Dela Veja ang nanalaytay sakaniya.” puno ng galit na saad ni Amirah kaya napasinghap ako lalo pa’t hanggang ngayon ang alam niya ay kami talaga ang may pakana sa gulo  sa Mindanao kaya nagkagulo.

“Hindi ang Dela Veja—–.” hindi ko na tuloy ang sasabihin ko nang wala nang parang biglang may tumunog at nawala na ang nagsasalita.

Napatingin ako kay Aida na gulat at may pagaalala sa mga mukha. Nakwento ko na sakaniya noon pa man sa telepono na hindi ang mga Dela Veja ang may pakana sa nangyari sa pamilya kung hindi ang Agasier mismo. “Ano raw?” nagtataka niyang saad kaya agad kong hinawakan ang kamay niya.

“ Parang awa mo na Aida sumama ka nalang saakin. Kailangan natin silang puntahan parang awa mo na. Kailangan mo raw sumama para ikaw ang kukuha kina Mikee..“ nanginginig kong saad at sobrang bilis ng paghinga ko.

“Atarah, hindi maganda ang pakiramdam ko rito..” naiiling na saad niya at binitawan ang kamay kong nakahawak sakaniya.

“ Nagmaakawa ako sa’yo. Pagbigyan mo na ako, kahit ngayon lang. Pwedeng pwede ka naman tumawag ng pulis kapag nandoon na daw tayo dahil iiwanan namin kayo doon sa abandonadong bahay kung saan magkikita..“ malumanay kong sambit at mahina dahil baka may magising na talaga.

“Oh sige na nga. Hindi rin naman kita hahayaan na ikaw lang magisa ang aalis. Ang problem dito ay paano tayo makaalis. Nakapalibot sa buong mansyon n’yo ang mga guard at mga CCTV.” saad niya kaya napabuntong hininga ako.

“ ’Yun na nga ang problema ko eh kailangan bago 12 nandoon na tayo ang kaso mahihirapan tayo sa mga bantay. Pero meron kaming dinadaanan dati ni Ate Akisha

sa tree house namin noong bata kami. Ginawa namin ’yun nang walang nakakaalam para kapag gusto namin makipaglaro sa ibang bata sa labas kahit  ’di kami pinapayagan ay makakatakas kami para lang makipaglaro. Sa likod ng mansyon ’yun..“ saad ko sakaniya dahil naalala ko na t’yak dito rin tumakas si Ate nang nawala siya at totoo ang sinabi ko na may butas kaming ginawa tapos may lubid para makalabas kami.

“Oh sige tara na..” nagsimula na kaming maglakad patungo sa maindoor. “Hindi tayo dapat pahalata. Casual lang ang lakad. Magdahilan nalang tayo na pupunta lang tayo ng tree house para umiyak..” saad ko saka iginiya siya papunta ng maindoor.

Pagbukas palang namin ay tumambad na ang sa mga guard.“ Napakadaming guard..“ mahinang bulong ni Aida dahil mahigit isang daan ata lahat ng guard namin eh.

“ Saan kayo pupunta madam?“ pormal na sambit ng isang tauhan namin.

“Pupunta lang kami ng tree house, hindi kami makatulog. Alam mo naman ang nangyari ’diba eh sabi nitong si Atarah simula bata palang siya kapag malungkot ’to sa tree house daw umiiyak..” napatingin ako kay Aida na ngumunguso na animo sobrang lungkot talaga kaya unacting na talaga akong umiiyak na naging totoo naman dahil sa sakit na nararamdaman ko.

“Hatid na po namin kayo..” napatingin ako kay Aida na tinanguan lang ako nang hindi halata. “Ah sige..” inihatid kami ng mga tauhan namin sa likod ng bahay kung saan nakalokasyon ang tree house. Napaawang labi ko dahil walang pinagbago ang labas ng tree house namin.

Excited akong umakyat sa loob ng tree house. At pagkayat ko ay sobrang linis pero nandito pa rin ang mga gamit namin simula pa noon. Ang tagal tagal ko ng hindi pumunta dito.

“Hindi ko na kaya Aida. Bakit andaming problema?” umiiyak na sambit ko at dahan dahan na chineck ang butas sa tree house namin na pinagawa pa namin ni Ate sa dati naming hardinero at mabuti nalang dahil hindi pa rin natatakpan ang malaking butas kung saan maglalaglag kalang ng tali ay makakalabas kana.

“Kumuha kayo ng tubig, gatas at snack na rin please. Ay tissue din pala .” saad ni Aida sa baba kung nasaan ang nagbabantay na body guards namin.

Hinanap ko ang recorder namin ni Ate kung saan dito kami nag rerecord ng boses na kunwari naguusap kami at pagkatapos ay ip-play namin ’to para hindi halatang tumakas kami at nakikipag laro sa ibang bata sa labas.

Nakita ko ang recorder naming lumang luma na sa isang cabinet at chineck ko kung gumagana ’to at mabuti nalang ay gumagana pa kaya. nagsalita at nagrecord na agad ako ng iyak ko.

“Ang sakit lang kasi wala naman akong ginagawang masama ehh..” sambit ko habang nirerecord ang mga paguusap kunwari namin ni Aida.

“Shh ok lang ’yan..” panggagatong ni Aida saakin. Napakagat ako sa labi Umiyak ako ng umiyak hanggang sa narecord na lahat.

Niplay ko ang recorder at nagtungo agad ako sa butas kung saan ibinaba ko ang makapal na tali doon. Medyo mataas ang tree house ko namin kaya pahirapan kaming bumaba gamit ito.

“Una na ako ha..” saad ko at dahan dahan na bumaba sa tali at ’di rin nagtagal ay nakalabas na ako sa bakod ng mansyon namin.

“ Dahan dahan lang ..“ saad ko kay Aida nang siya naman ang pababa at ’di rin nagtagal ay nakababa na siya kaya nakahinga na ako ng maluwag.

“Ano na next? Kailangan na nating makalayo dito.” saad ni Aida habang sinusulyapan ang pinagbabaan namin dahil t’yak alam na ng mga guard na nawala kami.

Napatingin kaming dalawa nang may mga lalaking nakatiim at nakabalot ang mukha ng isang tela na palapit saamin kaya tumakbo kami ni Aida.

“Kami ang pinadala nina Ma’am Presh sumama kayo saamin..” maotoridad na saad ng isang lalaki na nakatakip ang mukha kaya napatigil kami sa pagtakbo lalo pa ng may humarang saaming itim na van at kami naman ay dali dali na sumakay sa loob nun.

Hingal hingal kami ng makapasok sa loob ng Van kung saan maraming mga lalaki ang nakapalibot saamin na oare parehong nakatakip ng itim na tela ang mukha. “Mabuti at ’di kayo nakita ng mga guard?” kampanteng tanong ni Aida sa mga lalaki pero walang nagsalita kaya napairap si Aida.

“Ay suplado ’tong mga kampon ng demonyo .” nakangisi at naiiling na saad ni Aida kaya nanlaki ang mga mata niya.

“Aida h’wag kang maingay, hindi ka ba natatakot?” madiin kong bulong sakaniya dahilan para lumaki ang ngiti niya.

“Bakit ako matatakot kung simula pinanganak ako namulat ako sa mga taong may mga hawak na baril at baka nakakalimutan mo asawa ako ng lider ng mga ixix.” malakas na saad niya na animo sobrang proud siya na pinarinig ’to sa mga nanditong lalaki.

“Magaling magaling ..” napatingin agad ako sa pocket ko dahil nandoon ang phone ko. Inilabas ko ’to at nakita ko muli ang isang live video ni Presh.

“Nasaan ang kaibigan ko at anak ko.” galit na saad ko sakaniya kaya ngumiti lang siya ng nakakaloko sa screen. “ Dahil tumupad ka sa usapan, papakita ko sa’yo kung paano namin pakainin ang anak at kaibigan mo .“ saad niya at ipinakita na sa camera ang gising na si Ramch at Mikee na bukod tanging nakatali.

“ Eat baby..“ malumanay na saad naman ni Joy na nakangisi sa anak ko pero isinangi lang ni Ranch ang kamay niya dahilan para tumilapon ang mga pagkain. “ No !“ umiiyak na saad ni Ranch.

“Anak !” sigaw ko dahil bak saktan siya ni Joy dahil sa ginawa niya. “Mama, where are you? I don’t want to stay here. I’m so afraid..” umiiyak na saad ng anak ko kaya parang biglang nilukot ang puso ko.

“Anak, Mama will get you there. Please be strong, ok? Magkikita na kayo ni Daddy he missed you so much. Kaya dapat magpakalakas ka..” saad ko sakaniya habang umiiyak. Hinahagod hagod ni Aida ang likuran ko at nabaling naman ang tingin ko kay Mikee na nasa kaliwa ng screem.

“Atarah! Ang kulit mo talaga! Tama sila ang tanga tanga mo! Nakakainis ka !” galit na saad niya saakin na ngayon ay halatang halata na ang sugat sa mukha niya.

“Mikee, listen to me..” nanginginig kong sambit dahil pati siya hindi pabor sa gagawin kong pagpunta doon.

“Satingin mo ba? Tutuparin ng mga ––” naputol ang sasabihin niya nang lumapit si Presh mismo at pilit na pinakain si Mikee.

“Mukhang masyado ng gutom ang bestfriend mo kailangan ng pakainin .“natatawang saad ni Presh at pilit n’yang pinasok ang kamay niya na may laman na pagkain sa bibih ni Mikee.

“ Stop !“ hinang hina kong sambit at bigla nalang namatay ang video kaya inis akong napahagod sa buhok ko.

“Bilisan n’yo mga p-yeta kayo! Hinding hindi ko kayo mapapatawad lahat !” galit na saad ko dahil hindi na ako makapaghintay na mabawi ang anak at kaibigan ko.

“Atarah, eto na nga ba sinasabi ko eh. Masama talaga pakiramdam ko dito ..“malakas na saad ni Aida pero binigyan niya ako ng mabilis na kindat na parang may ipinahihiwatig saakin na ipinagtakhan ko pero hindi na siya muli nagsalita.

ILANG minuto kaming nag byahe at walang aberya na nangyari hanggang sa makarating kami sa isang liblib na lugar at tapat ng isang malaking bahay na halatang abandonado.

“Kita mo nga naman sa mga palabas ko lang sa TV nakikita ang gan’to pero ngayon nandito na..” nakangising saad ni Aida na parang hindi kinakabahan.

Marahan kaming hinila at pababa ng Van pero tuwang tuwa lang si Aida.

“Maadalas kapag may gan’tong eksena sa palabas. Laging kabutihan ang nanaig at ang kasamaan ay siyang napupos..” nakangising sambit ni Amirah saakin na alam kong nagpapahiwatig talaga siya na may ginawa siya pero hindi ko alam.

Walang ingat kami hinila papunta sa loob ng abandonadong bahay “ Aray!

Magdahan dahan ka naman, gusto mo bang ipukpok ko ’yang baril mo!“ napaawang ako sa katapangan na ipinamamalas ni Aida. I get it, may ginawa siya kaya gan’to nalang siya kaconfident.

“ Masyado kang matapang!“ sigaw ng isang lalaking naka maskara naman.

“ Ikaw din masyadong matapang. Sa sobrang tapang mukha ka ng gorilla na nagwawala p-yeta ka! Alam mo sa mga gan’tong napapanood ko na eksena sa mga palabas kayong mga tauhan kayo wala pa man ilang minuto kapag dumating na ang mga taga pagligtas ay patay na kayo agad. Hahaha. Hindi matagal ang exposure amp-ta! Kasi extra lang kayo!“ natatawang saad ni Aida. Ibang iba siya sa nakilala kong Aida noon na mahinhin, ngayon masyado siyang bastos kung makipagusap pero nagugustuhan ko naman dahil nagtatapang tapangan siya sa mga taong masama.

“Aida, easy kalang naman.” nakangisi ko ring sambit kaya inapiran ako ni Aida . “Malapit na ang mga super hero! Wew!” saad niya na naiiling pero nagets ko na. Mukhang ang ibig niyang sabihin ay papunta na sina Rare, Roks and kahit sino sa tauhan namin. Hindi ko alam kung paano mangyayari ’yun pero halatang may ginawa siyang move dahilan para matunton kami.

Sa paghihila saamin ay dinala kami sa parang living area ng abandonadong bahay na ’to pero walang kahit anong gamit dito. “Oh nandito na ang pinaka mamahal ko sa lahat na Dela Veja.” napatingin naman ako sa papalpit na si Presh saamin na nakaitim na dress at itim na heels.

“Hi Presh, Idol na idol kita! Sana mabigyan mo ’ko ng autograph kasi naman ang galing mong umacting na demonyo doon sa isa mong movie parang totoo ..” nakangiti ng matamis si Aida kay Presh kaya napangisi ako at ginatungan siya.

“Nako Aida, best actress ’yan ih saka hindi naman niya kailangan maglagay ng so much effort kasi demonyo na talaga ’yan. Easy na para sakaniya ang ganong role.” tawang tawa kong sambit kaya nag apir pa kami ni Amirah.

“Hahaha. Talaga? Salamat sa compliment fans .” sarcastic na saad niya kaya tinaasan ko siya ng kilay. Hawak hawak pa rin kami ng mga lalaki pero nawala ang kaba ko dahil puro galit ang umiiral sa puso ko ngayon.

“Alam mo anng  plastic mo talaga! Kaya kapag napunta ka sa impyerno automatic sunog ka dahil sa mga apoy doon kaso sisingaw ang katoxican mo doon baka pati si Santanas palayasin ka rin doon.” mapangasar na sambit nito kaya nanlaki  ang mga mata niya at lumapit saakin upang bigyan ng malakas na sampal.

Napangisi lang ako at ipinakitang matapang kahit masakit ang ginawa niya.“ Ikaw naman ang ahas! Mangaagaw!“ galit na sigaw niya kaya humalakhak ako.

“Ok sige ahas na ako cobra to be specific. Dinilaan ko palang ang leeg kumalat na agad kamandag ko kaya tignan mo naman baliw na baliw siya saakin eh ikaw? Aso na habol ng habol at tahol ng tahol kaso hindi mo mahabol no? Kasi sporty si Rare. Mabilis gumalaw ito lalong na sa kama rawr .” kinagat ko ang labi ko para mas masaar siya at nagtagumpay naman ako dahil sinampal niya ulit ako.

“How dare you!” galit na sigaw niya saakin kaya binigyan ko siya ng nakainis na tingin.

“ Nakagat mo ba si Rare? Ilang beses mo bang kinagat? Bakit parang hindi tumatabla ang rabies mo sakaniya? Bakit parang bumaliktad ang epekto?

Bakit ikaw ang lalong nabaliw sainyo? Bakit ikaw ang naul

ol!‘’ sinampal niya ako muli kaya sobrang namanhid na ang mukha ko pero nagawa ko pa siyang ngisian.

“Hahaha, lakas mong mangasar! Nag tapang mo! Mauulol ka na rin naman kagaya ko lalo na kapag kinagat ka ng ibat ibang hayop..” nakangisi niyang saad at ipinadaos dos ang kamay niya sa leeg ko.

“ Ha ?“ tanong ko sakaniya muli kaya inis siyang nagsalita ulit saakin.m habang nagtitiim ang bagang niya.

“ Inshort ipaparape kita ––.“ pinutol ko ang sasabihin niya at binigyan siya ng nakakalokong ngisi.

“Hakdog..” mapangasar na sambit ko dahilan para maginit ang pisnge niya at maging kulay pula ’to.

Sinakal niya ako ng pagkadiin diin pero nginisian ko lang siya. “ Hahaha, bobita talaga kahit kailan. Wala ka parin pinagbago. Napaka uto uto mo pa rin..“ kinunotan ko kunwari siya ng noo para barahin.

“Sino?” nagtataka kong sambit kaya nginitian niya ako ng matamis.

“Edi ika––.” napangisi ako pabalik sakaniya dahil kumagat na naman siya. Sino kaya ang uto uto saaming dalawa. Hahaha.

“Sino kausap mo?” mataray na saad ko kaya diniin niya lalo ang sakal niya saakin. “ Sino kaya ang uto uto saating dalawa?“ natatawang kong sambit.

Umigting ang panga ni Presh at nagulat nalang ako nang may tumama na malakas na bagay sa ulo ko at napagtanto ko nalang na may pinupok si Presh saakin. “ Pokpok ka talagang hindot ka.“ huling saad ko bago nawalan ng malay na may ngisi sa aking labi.

---

Nyang note: Last 3 chapters and Epilogue. Happy ending kaya? Hmmm. Hahaha Abangan!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 68

Atarah’s

POV

MINULAT  ko ang mga mata ko nang marinig kong may nagsasalita. Napakagat ako saaking labi dahil sa nakaramdam ako ng matinding lamig at pananakit ng ulo.

“ Atarah

!

Atarah

!“ napatingin ako sa katabi ko kung saan nanggagaling ang boses na tumawag na ’yun.

“Aida ?“nagtataka kong sambit lalo na ng makita kong nakatali ang magkaliwang kamay at paa niya sa mismong pader habang maka lingerie siya na kulay red.

Nababa rin ang tingin ko sa sarili ko at kagaya niya pareho kami ng sitwasyon. Parang nakaattach kami sa pader. Magkabilang kamay at paa namin ay nakaposas ng isang bakal, naka lingerie rin ako ng kulay black.

Kaya pala malamig dahil halos nakahubad na kami. Nilibot ko ag paningin ko sa kwartong ’to.Walang kahit ano akong nakikita bukod sa puro kulay puti ang paligid, maraming camera at isang flat screen TV. Walang kahit anong gamit at tao sa loob nito kung hindi kami lang at ang mga camera saka ang TV.

“Ang galing no? Na panood ko lang ang mga gan’tong eksena sa mga telserye hahaha.” natatawang saad niya saakin.

Kaya kinunotan ko siya ng noo dahil nagawa niya pang tumawa kahit gan’to ang nangyayari saamin.

“What do you mean?” pumasok na isipan ko na t’yak hindi tutupad sa usapan si Presh ang kaso nadala ako sa takot na may mangyari kay Mikee at sa anak ko.

Mabuti nalang at kasama ko ngayon si Aida kaya hindi ako pinaghihinaan ng loob. Nag mamatapang ako dahil sakaniya at sa kakaiba niyang pahiwatig na parang may ginawa siya para maligtas kami pero hindi ko sigurado ’yun.

“ ’Yung gantong bihag tayo ng isang kontrabida.“ napangisi nalang ako ng bahagya ng magets ko ang ibig niyang sabihin sa mga telserye.

“ No, hindi sapat ang kontrabida. Demonyo is the right term .“ walang kahit anong kaba ang nararamdaman ngayon. Is this an instinct na walang mangyayari o may man liligtas saamin?

“ Pero kagaya nang mga napanonood natin. Hinding hindi magtatagumpay ang kasamaan, alam mo bakit?“ tanong niya ng nakangiti na animo talaga wala kami sa bingit ng kamatayan.

“Dahil kalaban nang Diyos ang kasamaan, alam naman din natin na mas makapangyarihan ang Diyos sa lahat na bagay dito sa mundo. Gusto nang Diyos na mag hari ang kabutihan sa sanlibutan kayat ang lahat na gumagawa nang masama ay pinarurusahan niya sa kahit anong paraan kaya  lwalang mag tatagumpay na kasamaan laban sa kabutihan. Mababasa mo rin lahat nang talata sa Bibilya na ang lahat na masama sa mundo ay pinarurusan nang Diyos at hindi nagtatagumpay.” sa pagkakataong ito ay nagawa ko ng ngumiti ng matamis kay Aida dahil sa mga salitaan n’ya ng nakakagaan ng loob.

“ Yeah..“ sagot ko. Sana nga, magtagumpay ang kabutihan. Naniniwala ako sa Diyos, alam kong may gagawin siyang paraan para maligtas kaming lahat.

“ Laro tayo whisper challenge bago tayo pagpyestahan ng mga sugo ng demonyo..“ kakaiba ang ngiti sa labi ni Aida. Kanina ko pa kasi napapansin na hindi na aalis ang ngiti niya kaya parang may mali talaga sakaniya.

“ Anong whisper challenge?“ nagtataka kong tanong. Is she pertaining to a napkin or bulongan?

“ Hindi ka ba nanonood sa youtube? Hahaha. Andaming vlogger ginagawa ’yun.“ napangiwi ako sa sinabi niya lalo pa ng bigyan niya ako ng tingin ng hindi makapaniwala.

“ Satingin mo Aida makakanood pa ako?“ totoo naman, hindi ako nag explore sa ibang apps or site dahil masyado akong busy sa mga ginagawa ko.

“ Sabi ko nga hindi.“ inalis niya ang tingin saakin at malaking ngumiti sa isang camera na nakatapat sakaniya. “Hello Aidanians! Its your girl Aida! So ngayon araw gagawa kami ng whisper challenge with the most beautiful woman in the world Ms. Atarah Klyte Dela

Veja-Montego-Grison pasensya na medyo magulo pa surname niya pero soon Grison na ’yan..“ nakangiting saad ni Atarah kaya kinunotan at sinamaan ko siya ng tingin.

“What the f-ck Aida? Binigyan ka ba nila ng drugs ?” I bit my lips and give her a ‘What the hell are you doing’ look.

“ Ih, take two tuloy! Atarah naman, vlogger ako ngayon dapat supportahan mo ’ko! Andaming camera rito at naririnig din ang pinaguusapan natin kaya gagawin ko na ang pinaka huling kong gustong maging bago mamatay ’yun ang maging isang vlogger. Nakakainggit kasi napapanood ko.“ nakanguso na sambit niya at binibigyan ako ng kakaibang tingin hindi ko alam kung guni guni ko lang ba ang nakikita kong kakaibang tingin niya na may parang ipinahihiwatig o ano.

“ Oh sige.“ nasambit ko nalang at inoserbahan ang lahat ng galaw at sasabihin niya. To be honest, Aida is acting weird right now.vIbang iba talaga siya sa Aida na nakilala ko. Si Aida ba talaga ’tong kasama ko?

“Oh take two! H’wag mo naman sabihin na nag drugs ako baka kala n’yan nila totoo ’yun. Tss. Ayokong mabash!  Smile ka nalang d’yan may viewers tayo.” nakangisi niyang sambit kaya tumango nalang ako saka humarapsa mga camera na sobrang dami.

“Oo na bilis na. Mag intro ka na ulit .“saad ko at pilit na ngumiti sa mga camera na parang CCTV’s.

“Magandang araw sainyo mga Aidanians! Welcome back to my youtube channel. At eto na nga nagbabalik na ulit ang pinaka pinaka pinaka pinaka magandang babae sa mundo Aida Rovio! H’wag kang umangal Atarah, channel ko ’to. So ’yun na nga ang agenda natin ngayon ay gagawa kami ng challenge ng pangalawa sa pinaka maganda na si Atarah Klyte Grison na

pinamagatang

Whisper Challenge pero hindi siya ’yung nalapanood natin sa ibang youtuberist. May twist ’to!“ napaawang ang bibig ko ng biglang naging jolly at masigla siya habang nakangiti ng malaki sa mga camera.

“Say hi naman sa viewers natin Atarah.” napakagat ako sa labi at pinigilan na humalakhak.

“ Hi Aidanians..“ mahinhin kong sambit. Aida was really amazing. Siguro kung nandito si Mikee magkakasundo silang dalawa. Last time kasi na nagkita sila agad din umalis si Aida noon.

“Gan’to ang mechanics ng laro. Magsasalita ako ng mga words pero walang boses na lalabas sa bibig ko at pagkatapos huhulaan ni Atarah ’yun pero sa isip niya lang ang sagot at hindi magsasalita. Mamaya niya na irereveal kapag natapos na ang lahat na pinapahula ko sakaniya. Ok ba ’yun?” nginitian niya ako ng matamis at may pinahihiwatig sa mga tingin niya.

“Magsimula na tayo! Syempre dahil channel ko ’to ako ang unang magpapahula. Ready ka na ba Atarah ?” napakagat ako sa labi at pinanliitan siya ng tingin pero nginisian niya lang ako ng pabalik. “ Oo..“ huminga ako ng malalim at iniisip ko kung anong meron sa kakaibang tingin niya saakin.

“Balita ko mabilis kang bumasa ng galaw ng bibig?” napaawang ang labi ko sa sinabi niya dahil totoo ’yun. Mas alerto ang sense of sight ko kaysa sa ibang senses. Kayang kaya kong basahin ang sinasabi niya na walang boses.

“Oo paano mo nalaman? Kanino? Sinabi ni Mommy?” nagtatakang tanong ko. Once na nag ‘Mouthed’ na kahit anong word si Mama noon ay naiintindihan ko na agad ang gusto niya sabihin lalo na noong mga panahong buhay pa si Lolo madalas kung pagsasabihin ako ni Mommy pa ‘Mouthed’ ’yung tipong walang boses na lalabas lalo na kapag alam n’yang panget at t’yak mapapagalitan ako ni Lolo sa mga ginagawa ko.

“Oo. So sample muna..” nagsimula na siyang magsalita ng dahan dahan na walang boses na lumalabas sa bibig niya. Dahan dahan ang pagbukas ng bibig niya na binibigkas ang bawat syllables ng sentences.

Pinakatitigan ko ang movement ng bibig niya hanggang sa nakuha ko na agad ang gusto niyang sabihin “ Alam ko na !“ nakangiti kong sambit.

“Sangayon pwede mo ng sabihin pero mamaya sa isip mo lang. Gusto ko lang icheck kung magaling ka ba talaga..” hindi ko akalain na magagawa pa namin maglaro at gumawa ng challange kahit nasa panganib na kami

“Demonyo si Presh.” malakas na sambit ko dahil alam kong may makakarinig saamin.

“Ang galing! So magsimula na tayo ..“humalakhak ako ng pagkalakas lakas dahil nakaka enjoy ang laro na’to.

Nagsimula ng bumuka muli ang bibig niya at binibigkas ang bawat syllables ng words. Pinakatitigan ko lang ’yun at hindi nagsalita.

’’A-ta-rah, na-ba-ba-sa mo-ba? Ang-si-na-sa-bi-ko

?‘’ agad naman akong tumango. Kinutuban agad ako na iba ang sasabihin dahil nagsimula siya sa gan’tong sentences.

Hindi ko inaalis ang tingin sa bibig niya at rinig ko ang lakas ng puso ko dahil kinakabahan ako sa sasabihin niya.

“E-to-ang-code na-tin pa-ra ma-ka-pag

u-sap ta-yo nang-hin-di ni-la na-la-la-man ang-pi-nag u-u-sa-pan na-tin.“

I knew it! Strategy or palabas lang’to ni Aida. What a smart girl? Paano niya naisip na magusap kami sa gan’to paraan nang hindi napapansinnina Presh ang pinaguusapan namin kasi naman may mic at camera kaya napapanood nila ang bawat galaw namin.

“Ang hirap naman! Dahan dahan lang!” kunwaring nahihirapan kong saad para hindi halata saka umacting na kunwaring frustrated.

“ Suko na agad? Consquence ng matalo siya ang unang papatayin ni Presh. Mag r-request ako kay Presh tutal Idol ko naman siya!“ napangiwi naman ako sa sinabi niya dahil talagang nicareer niya ang pag i-idol kay Presh para asarin lang.

“ Tss !“ umiirap na sambit ko kaya ngumisi at nagsimula ulit na magsalita na walang boses at syllables ng gusto niyang sabihin ay dahan dahan niyang ibinibigkas.

“Pa-pun-ta na-si-na Roks-Rare-at ang-iba-pa ni-lang ka-sa-ma-han- di-to, hin-di ko-na-mu-na ik-kwen-to sa-yo da-hil ma-ha-bang kwen-to ba-ka ma-ha-la-ta na-ni-la.”

Napatango tango ng bahagya para sabihin na naiintindihan ko ang gusto niyang mangyari.

“Pe-ro ang-ma-sa-sa-bi ko-lang ay

“Nag-tu-tu-tu-lu-ngan ang-Gri-son-Mon-te-go-De-la-Veja at-ang traydor sa mga-kasamahan ni Presh.Pa-pun-ta na-sila ka-ya da-pat li-tu-hin at- li-ba-ngin na-tin si-Presh pa-ra hin-di n’ya ma-pansin na-pa-pun-ta na- si-na Rare.”

kinunotan ko siya ng noo dahil may sinabi siyang isang traydor sa kasamahan ni Presh. Sino kaya? Si Amirah? Nalaman n’ya naba ang totoo na hindi talaga Dela Veja ang may kasalanan sa Mindanao?

“ Oh tapos na! Alam mo na sinabi ko? Kapag mali ikaw ang unang papakagat ni Presh sa mga hayop niya..“ natatawang n’yang saad kaya nginisian koalang siya ng malawak.

“Hahaha, ako pa? Kakasabi mo lang na mabilis akong bumasa ng bibig .” tinaasan ko siya ng kilay habang nakatingin ako sa paligid namin na may mga camera. “ Ah ano nga?“ automatic na iba ang sasabihin ko dahil hindi naman na ako tanga para sabihin ang sinabi ni Aida through Whidper challenge.

“Ang sabi mo, pokpok, hindot, Aso, bitch, manipulator, siraulo, uto-uto, bobo, mabaho, demonyo, toxic, mapagpanggap na lesbian, obssessed si Presh pero sobrang Idol ko siyang artista kasi ang galing umarte bilang demonyo, napaka realistic ng pagiging demonyo niya dahil demonyo naman pala talaga siya sa totoong buhay. Forte na forte niya ang mga role na masama kasi kontrabida lang siya na natatalo at nagiging kawawa sa huli. Presh hindi ako nagsabi nun ha! Si Aida ’yun…” natatawa kong saad at sinadya ko talaga na tumawa ng nakakainis na ginatungan kunwari ni Aida.

“Kaazar! Ako naman ang pahuluan mo !” saad niya kaya ngumiti ako ng malawak.

“ To-too ba? Ma-lapit na si-la? So- Lo-ko-hin na-tin si Presh? Da-pat wa-la si-yang ga-win ma-sa-ma sa-a-tin hang-gat wa-la si-la?“

saad ko ngdiretso. Gumaan ang pakiram ko sa sinabi ni Aida na dadating na sina Rare para iligtas kami.

Kung siguro hindi ko naisama si Aida, hindi kami maliligtas.Masyado ako nagpapadalos dalos sa desisyon ko dahil sa takot na saktan ni Presh ang anak at kaibigan ko.

“ Alam ko na!“ tumango tango siya sa kinindatan ako  Napakagat ako sa labi dahil kumpirmado na dadating nga sila pero paano? Ano kayang ginawa ni Aida?

“ Ano?“ nakataas kunwaring kilay na saad ko.

“Si Presh maganda sana kaso killer at psycopath. Kapag namatay siya hindi siya tatanggapin sa impyerno dahil isasara ni Santanas ang gate baka raw agawan siya sa trono ni Presh. Hahaha.” napahalakhak ako ng malakas dahil sa sinabi niya. Napakalakas mangasar ni Aida.

“Ang galing mo! Hahaha. Sino ang mamatay n’yan?” tanong ko sakaniya kunwari pero biglang bumukas ang pintuan at inulawa nito si Presh at Joy.

“ Sabay ko kayong papatayin. Ang lakas pa rin talaga ng loob niyong laitin ako!“ nanggagalaiti niyang sigaw at galit na lumapit saamin

“ Sino ?“ nakataas kilay na usal ko. Masyadong pikon si Presh kaya nakakatuwang asarin siya at barahin lagi.

“ Huwag mo ’kong subukan ulit Atarah!“ hinawakan niya ang panga ko ng mahigpit kaya inirapan ko siya.

“Sino may pake .” nakangiwing wika ko kaya sinampal niya na naman ako. Kapag nakawala ako rito. Patay saakin ang babaeng ’to.

“Hindi ba kayo natatakot mamatay?!” padabog niyang binitawan ang mukha ko dahilan para mauntog ako sa pader.

D-mn this pokpok.

Imbes na dumaing ako ay nagawa ko pang asarin si Presh. “ Hindi, kasi alam kong sa langit kami pupunta. Eh ikaw kapag namatay wala kang titirahan kahit sa impyerno pa man. Natakot si sintanas baka agawan mo raw siya ng trono sa impyerno.“ walang kahit anong takot at kaba ako na nararamdaman kung hindi purong galit lang sakaniya.

“Ang tapang tapang mo nga naman talaga Atarah. Give Atarah to me cousin. Ako ang papatay!” Napangisi ako ng nagsalita na si Joy Magsino. Ang babaeng kaklase raw noon nina Rare at Ate. Ang babaeng hindot na nanggugulo sa date namin ni Rare sa Cam norte.

“Ako ang papatay sakaniya!” giit ni Presh na hindi talaga sangayon sa gusto ni Joy.

Napahalakhak ako ng mapabg asar sakanila dahil pinagaagawan pa nila ako. “ Hahaha, Hi Joy Magsino long time no see.Gano’n na ba talaga ako kaganda para pagawan ng magpinsan.  Insecure kayo ghorl?“ napakagat ako sa labi at nang makita ko na hinawakan ni Joy ang tagiliran niyang may baril.

Tinitigan ko ang outfit nila. Itim na pans at tshirt ang suot ni Joy ngayon na nakaboots pa. Samantalang si Presh ay nakadress ng na itim na hapit na hapit sa katawan niya pati narin ang clevage nitong expose na expose.

“Wow, naturingan na Joy at Presh ang pangalan pero paagnas na ang itsura .“sabay kaming jatawa ni Aida nang sinabi niya ’yun. Kaya galit na lumapit si Joy kay Aida at sinakal pero tawa parin ng tawa si Aida.

“How dare you!” galit na sigaw ni Joy kay Aida samantalang si Presh ay masanma lang ang tingin saakin.

“Ayan d’yan kayo magaling. Manakit dahil wala kaming laban. Bakit hindi n’yo kami pakawalan dito. 1 v 1 sabunutan, suntukan at wrestling tapos ivideo n’yo malaki kikitain n’yo..” mapangasar na ngumisi si Aida lalo pa ng malakas na inuntog ni Joy ang ulo ni Aida sa pader.

“ Oo nga naman. Mga duwag na hindot. Agree ka girl?“ panggagatong ko kay Aida dahil tama siya. Kanina pa sampal ng sampal saakin si Presh kasi alam niyang wala akong laban.

“Yes girl. Naturingan na manipulator pero hindi makalaban ng patas.” naiiling  na saas ni Aida. The way we call ourselves as ‘Girl’  halatang nagaasar lang kami eh.

“ Pakawalan n’yo sila!“ napatingin ako kay Presh na mabilis ang paghinga na sobrang galit. Napatingin ako sa kamay namin at paa na kusang naaalis ang metal na pangtali pero walang tao kaming nakita bukod saaming apat kaya samantalang may purpose ang camera dito at recorder.

Napatingin ako kay Aida na tumango lang saakin na hindi na naman naalis ang ngisi sa labi niya.

“ Oh ano, may baril kayo at kutsilyo? Mga inutil. Ang dumi n’yo naman makipaglaro. Dapat meron kami kung gagamit din naman kayo nang ganyan para patas, nasaan excitement doon kung agad din naman kami mamatay dahil baril at saksak n’yo..“ mapangasar na saad ni Aida kaya napatingin ako muli kay Joy na nakahawak sa barili at kutsilyo niya samantalang si Presh ay walang kahit ano akong nakitang armas na hawak.

“Put down your gun and knife Joy..” mahinahon na saad ni Presh habang hindi pa rin inaalis ang tingin saakin. Nangangati ang kamay ko na sampalin ko siya.

Biglang bumukas muli ang pintuan at pumasok sa Amirah na isang traydor. Blanko ang itsura niya ngayon parang bumalik ang dating Amirah na nakita ko noon sa Mindanao. Nawala ang pagkagirly niya lalo pa nakaitim na damit at pans din ito.

Hindi ko inalis ang tingin ko sakaniya hanggang makalapit siya saamin. “Kung sino ang mabubuhay siya ang panalo unless sumuko na kayo.

Katawan lang ang gagamitin natin dito.  Walang kahit anong armas bugbugan hanggang mamatay ’to. Mas masahol pa sa wrestling ang gagawin natin kaya maraming tatangkilik. Syempre bawat nood pabayarin mo muna ang mga viewers para kumita ka tutal mukha kang pera.“ nakangising saad ni Aida kaya tinaas ko sa era ang kamay ko para mag apir  kami.

“Agree ako d’yan! Hahaha. Sa sobrang mukhang pera n’ya kamukha niya na ’yung mga tao sa pera hahaha.” napahalakhak na naman kami ni Aida habang nakahawak sa aming tyan.

“Tapos na kayo?” nagtitimping sambit ni Joy. Napatingin muli ako kay Amirah na lumayo ng bahagya saamin at naupo sa lapag. Hindi siya nagsasalita at malalmig lang na sinalubong niya ang tingin ko.

“Oo bakit may banat ka rin? Ano fliptop battle nalang..” maangas na saad ni Aida. Gusto ko ang Aida ngayon na warfreak. Sa lahat ng warfreak si Aida ang pinaka paborito ko.

“What the f-ck is that! Shut up! Ayoko magsayang ng oras! Simulan na! Magpaalam na kayo sa isa’t isa. Bibigyan ko kayo ng dalawang minuto tutal may puso naman ako.” seryosong saad ni Presh. So kakagat sila sa pain namin para malibang sila. Wew, sino kayang uto uto ngayon?

“Puso mo nasa pwet mo nagkakape no. Ano raw ba sabi? ’Di pa siya mamatay?” nakangising saad na nanaman ni Aida. Laging may banat si Aida, gan’to ba ang epekto sa pagiwan namin sakaniya sa condo?

“Sunglass ka ba? F-ck. Kapag nakikita kita, dumidilim ang paningin ko.” maangas na saad ni Joy kaya nalaglag ang panga ko sa pi+pick up line n’ya.

“Paano ’yun dilim?” halatang nangaasar na naman si Aida dahil biglang naging inosente ang mukha ni Ai.

“You stupid!” akmang susugod si Joy nang biglang napansin ko na nakatayo na pala si Amirah at pinipigilan si Joy ngayon.

“Anong tawag sa mga pikon na aso na walang tigil kakakahol, Aida?” tanong ko sakaniya kaya nginitian niya ang dalawa.

“ Tinatanong pa ba ’yan? Syempre si Presh at Joy. Hahaha. Hahaha. Hahaha.“ nakitawa na rin ako sakaniya lalo na nang makita ko ang galit sa mukha ni Joy at Presh dahil sa sobrang pikon.

“Hayaan mo na Presh, magsisimula na tayo. Ako laban kay Atarah at Ikaw Presh laban d’yan sa babaeng ’yan .“galit na saad ni Joy at marahan niyang inalis ang pagkahawak ni Amirah sa braso niya.

“No, gusto ko ako kay Presh. Pagkakataon ko na ’to matikman ang bangis ng isang demonyo.” nakangisi kong pang sambit kay Joy.

“ Atarah is right, pagkakataon niya na nga na matikman ang bangis ko.“ sinulyapan ko si Presh na galit ang mga tingin saakin.

“ Hindi ba maalat ’yung bangis mo? Sorry ha. Bawal ako sa sobrang alat. Ayokong magkasakit sa bato.“ pangaasar ko kaya larang bigla ako nakakita ng imaginary na usok sa tenga at ilong niya.

“ Malansa lang ’yan Atarah h’wag kang magalala. Bilasang isda kasi at paagnas na .“  ngumisi ako kay Presh na yumuyukom na ang kamao sa sobrang inus.

“Stop it! Let’s start! You’re the first Joy..” galit na sigaw niya habang nanginginig pa ang katawan .

“Game, kating kati na ako patayin ang babaeng ’to masyadong mayabang .” maangas na saad ni Joy at hinila si Aida papunta sa gitna.

“Hahaha, makati ka kasi ghorl!” saad naman ni Aida saka inayos ang lingerie niyang kulay pula. Maputi at sexy si Aida. Nawala ang kainosenteng look niya dahil nakasuot siya ng klase ng gan’yan.

“Shut up!” sigaw ni Joy.

“ Remove your pans sand shirt Joy..“ seryosong saad ni Presh habang nakatingin ngayon sa TV na flatscreen  kung saan nakikita na namin ang sarili at may mga comments na naman na nag appear. Naka live video na naman kami sa Black Market.

“Paano ’yung shut up?” mapangbara na saad ni Aida kaya napangisi ako at tumabi na sa tabi para mapanood sila ng ayos.

“D-mn this girl..” saad ni Joy habang inaalis ang damit niya hanggang sa tumabad na lang ang skin tone na kulay ng panty and bra niya.

“May tanong ako? Ano last message mo sa pinaka mamahal mong pinsan?” tanong ni Aida pero sinamaan lang siya ng tingin ni Joy.

“Let’s start this!” sigaw ni Joy at inunahan niya ng sipain si Aida sa tagliran pero bago pa lumapat ang paa niya sa bewang ni Aida ay nakaiwas na ’to.

“Aw, she doesnt love you Presh.” nakangising saad ko kay Presh na medyo malayo ang pwesto saakin. Katabi niya si Amirah na seryoso lang din ang tingin kay Aida.

“ Kilala mo ba ako?“ napatingin muli ako kay Aida na ngayon ay nagpapalitan sila ng suntok at sipa pero nakakaiwas labg sila sa bawat tira ng isa’t isa.

“I don’t care!” galit na sigaw ng pikon na si Joy.

“Ako ’to si Aida ang papatay sa’yo!” galit na saad ni Aida. Malakas na sinipa nito ang tyan ni Joy  dahilan para bumagsak ito sa lapag.

“Go Aida! Go Aida! Go Aida Aida love!” saad ko at patuloy sa pag c-cheer kay Aida kaya kinawayan niya pa ako.

“How dare you bitch!” bago pa makatayo si Joy ay pinagsisipa ng malakas ni Aida ang katawan ni Joy. Pinagsasampal niya ang kaso ay nagawa siyang hawakan ni Joy sa kamay at inukot ’to kaya nakaroon ito ng pagkakataon na tumayo. Ang init ng laban lalo pa’t parehong mabilis ang galaw ni Aida at Joy.

Susugod na naman sana si Joy ang kaso ay naiwasan na naman ni Aida ’yun.“ Whoap! May experience ka ba dito? Alam mo bang asawa ako ng isang ixix at mula ako sa mga angkan na rebelde..“ proud na saad ni Aida saka sumukyap kay amirah kaya napasulyap na rin ako sakanoya at naabutan ko pang ngumisi at nailing iling si Amirah.

“I’m a judo player!” sigaw ni Joy saka sinipa si Aida ang kaso nahawakan niya ’to at pinaikot ang paa ni Joy dahilan para sumigaw ito at napahiga ng malakas sa lapag.

“Bagal!” saad ni Aida saka pinagsasabunutan at sampal si Joy hanggang sa narinig namin ang hikbi ni Joy.

Tumayo si Aida. Pawis na pawis siya kahit pa may aircon. Napatingin naman kami kay Joy na lantang gulay at dumudugo na ang mukha.

Napahawak ako sa bibig ko dahil hindi ko akalain na magagawa ni Aida  ’yan. “Tutal Joy ka naman, effective naman siguro na gawin kitang panlinis ng sahig no?” nakangising sambit ni Aida saka hinawakan niya ang paa ni Joy at pinaikot ikot sa sahig hanggang sa tumilapon si Joy sa gilid.

“That’s so cool Aida! I love you na talaga !” hindi ko maramdaman ang awa kay Joy sa ’di ko malamang dahilan. Tuwang tuwa pa ako na ewan.

“ Stop! Ayoko na! Suko na ako!“ umiiyak na sambit ni Joy kaya sinulyapan ko si Aida ngayon na proud na palaoit saakin.

Niyakap niya ko ng mahipit at nagtatalon talon kami.

“Judo player our ass!” matigas na ingles ko saka binigyan na mapang insultong tingin si Presh na gulat sa mga nangyari.

“Amirah get her! F-ck!” utos ni Presh kay Amirah kaya agad na dinaluhan nito si Joy nanaghihingalo na

“Ajuju, kunwari kapang concern hindi naman ’totoo..” nakangising saad ni Aida habang pinupunasan ag pawis.

“Oo nga, siguro kapag hinipan kita o iharap ko ang electrifan sayo lilipad ka .” tinigna ko ang kabuuan niya.

“Huh? Bakit? Kasi payat siya?” tanong ni Aida na mukhag alam ang sasabihin ko.

“Hindi, dahil plastic siya.” malakas ang tawa namin nina Aida habang pinapanood ang pagkapikon sa mukha namin ni Presh.

“D-mn you both!” huminga ng malalim si Presh ang kala namin susugurin niya kami pero lumapit siya kay Amirah at may binulong.

Inalalayan ni Amirah si Joy hanggang bumukas ang pimtuan at linuwa nito ang mga tauhan ni Presh. Kinuha nila si Joy kaya bumalik na si Amirah sa pwesto niya kanina.

Napatingin naman kami kay Presh nag hubad na. Kulay puti ang bra at panty niya kaya na-exposed ang tanned skin niya.

“Hi viewers! comment ‘Mine Presh’ kung gusto niyo ang product naming pabulok na, bagsak presyo na para sainyo. Medyo laspag pero pag tyagaan n’yo na, low quality pero medyo masarap naman, malansa nga lang.” saad ni Aida sa isang camera ng malapitan.

Napatingin ako sa TV at maraming interesado saakin pati na rin kay Presh. “ F-ck you b-tch !‘’ galit na usal nito.

“Hoy gusto mong ulutin ko sa’yo kung anong meaning ng b-tch? ’Diba alam mo naman? Nandoon ka sa party noong sinabi ko ang meaning nun sa pinatay mong si Abigail.” nagulat ako ng hilain ako ni Presh papunta sa gitna.

Wala akong kahit anong experience sa pakikipaglaban lalo na physically pero dahil galit ako ay tiyak makakalaban ako.

“ Tapusin na natin ’to! Shut her mouth Amirah! Ayokong marinig ang boses ng nakakairitang babaeng ’yan!“ iritadong saad ni Presh kay Amirah kaya lumapit ito at tinabihan si Aida.

“Tinanong mo ’ko kung gusto ko marinig sayo? Boses daga amp ..” umiirap na saad ni Aida saka ng cross arm.

“ Aida enough. Akin siya, ako naman..“ nakangisi kong saad at nagulat nalang ako ng sampalin ako ni Presh.

“Aray. Hindi pa nagsisimula!” sinampal ko rin siya ng pagkalakas lakas. “Oh ’yan patas na, abuso ka na eh? Kanina ka pang hindot ka !” inis na saad ko kasinpipikon na ako kakasampal niya.

“Pagsisihan mong mas pinili mo ’kong kalabanin Atarah..” ngumisi ng mala demonyo si Amirah kaya binigyan ko siya siy ng bored na tingin.

“Ge .” tipid na saad ko.

“ Fight !“ sigaw ni Aida kaya bigla niya akong sinipa sa tyan kaya napaupo naman ako pero agad din naman akong tumayo.

“Too slow ..” nakangisi niyang saad.

“ Infairness sa’yo ha. May lahi kang kabayo. Alam mo ako? Anong lahi ko? I’m a pussy kaya nga gustong gusto ako ni Rare eh, meow.“ itinaas ko ang kamay ko at ginawa ang ginagawa ng pusa sa paa nila.

Napaawang ng bibig niya kaya akmang susugod na naman siya pero nakaiwas na ko dahilan para magit siya lalo. “Hahaha, I love your tanned skin kaso h’wag kang maoffend magpapakatotoo lang ako, ayokong maging plastic kasi toxic ’yun. Environmentalist pa naman ako. So mabalik tayo sa skin mo. Sa sobrang namumula ka ngayon para kang hotdog na sunog !” pangaasar ko at mabilis na hinila ang buhok niya saka siya pinagsasampal ito.

“ F-ck you mother f-cker! Papatayin kita! Papatayin ko kayong lahat! Lalong lalo na ang anak mo!“ tinulak niya ako kaya napakayo ko sakaniya.

“Oh bida ka na n’yan? Tapos ka na? Pwedeng ako naman.” sambit ko at mabilis na sinipa siya sa tyan niya napahiga siya ky sinakyan ko siya.

Binuhos ko lahat ang hinanakit at galit ko sa pag sampal sakaniya hanggang sa mamaga n ng mukha niya. “ Anong pakiramdam maging isang traydor? Gusto ko matry eh. Sa’yo ako humihingi ng advice expert ka kasi eh!“ saad ko at madiin na sinakal siya kayabnapaubo ubo siya.

“Hawakan n’yo siya!” sigaw niya at wala pang ilang minuto n apananakit ko sakaniya ay biglang may pumasok na mga lalaki na mali ang katawan  at  inilayo nila ako kay Presh.

“Wow ang dumi mo rin naman talaga makipaglaro, sabagay madumi ka! Kaya hindi na kataka taka!” sigaw ko t galit natinignan siya.

Nginisian niya ko at sinampal na naman. “ Aw sorry pasmado ang kamay ko.“ nakangisi niyang saad at sinampal muli ako imbes na saaman siya ng tingin ay nginisian ko pa siya.

Hindi ko magawang makalaban dahil hawak ako ng tauhan niya. “Presh, ang akala mo ba gano’n gano’n mo nalang kaming lahat mapapabagsak?”

napatingin kami kay Aida na biglang nagsalita.

“Bestfriend mo si Rare hindi ba? Dapat kilala mo siya, dapat kilala mo ang mga Grison. Satingin mo ba gano’n kadali mo nalang kami mapapatay lahat? Satingin mo ikaw lang pwedeng maging traydor? Satingin mo ikaw lang ang mautak sa larong ginawa mo?” nakangising saad ni Aida habang nakatingin ng diretso kay Presh.

“Shut up !” galit na saad ni Presh kaya tinutukan niya ng baril si Aida pero walang katakot takot si Aida.

“Let her speak Presh !” sigaw pabalik ni Amirah kaya galit na binaba ni Presh ng hawa ka niyang baril.

“Spell uto uto Atarah.” napatingin ako kay Aida at nginitian ako.

“P-R-E-S-H.” napakagat ako sa labi nang itinutok na naman ni Presh ang baril kay Aida.

“Sige iputok mo! Para hindi mo malaman ang lahat ng katangahan mo!” mangas na saad ni Aida sak tumawa ng nakakaloko.

“Put down your gun Presh! Hayaan natin siya magsalita !” seryosong saad ni Amirah.

“ Masyado kayong padalos dalos sa mga aksyon niyo. Ang akala n’yo kontrolado niyo na ang lahat? Tatanungin ko sa’yo Presh, ikaw lang ba satingin mo may Pera? Ikaw lang ba satingin mo ang may kakayahan magbayad ng mga professional na tauhan? Baka nakakalimutan mo ata na may Dela Veja, Grison, Montego, Laspiatio, Gutierrez, at Costallio.“ pinakatitigan ko si Aida dahil napaka seryoso niya na ngayon at curious talaga ako sa ginawa niya.

“Ano bang pinagsasabi mo !” naiinis n sigaw ni Presh kay binigyan siya ng blankong tingin ni Aida.

“ Sila lang naman ang mga pamilyang nadamay sa kasamaan mo. Tama ako hindi ba? Masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo dahil kala mo makukuha mo na ang tagumpay!“ huminga ako ng malalim at iniisip kung saan niy kunukuha ng katapangan niya.

“Diretsuhin mo ’ko kung ayaw mong pasabugin ko ang bungo ng babaeng ’to..” naramdaman kong may nakatutok saakin na malamug na bagay na walang iba kung hindi isang baril.

“Umpisahan natin sa teknolohiya na ginamit mo. Wrong move ang

ginawa mong pagcontact at paghack ng phone niya. Ang akala mo ba ikaw lang may kakahayan na pumasok sa system ng phone ni Atarah? Simula’t sapul konektado na ang phone ni Atarah sa heaquarters ng mga hacker ng Montego na mas magaling sa hacker mo. Ang akala mo nilagyan ng hacker mo ng virus ang isang link para once na inopen niya ’to automatic kakalat na ang virus sa phone at magiging konektado na kayo at makikita n’yo na ang galaw n’ya through the cam and maririnig n’yo siya sa pamamagitan ng speaker? Very wrong kayo d’yan. Nasira na agad ng mga Hacker ng Montego ang balak n’yo sadyang ipinasok nalang nila ang system n’yo sa phone ni Atarah para maging konektado kayo at bukod doon may mga secret camera rin sa room ni Atarah kaya doble doble ang source ng mga hacker ng Montego para malamn kung nong pinguusapan niyo ni Ath. Hindi mo alam ’yun kasi bobo ka!“ napaawang ng ang bibig ko dahil sa sinabi niya. Hindi ko makapaniwalang may nangyaring gano’n.

“Hahaha, anong pinagsasabi mo! Satingin mo ba nadito kayo—.” pinutol ni Aida ng sasabihin ni Presh.

“Chill, hintayin mo munang isawalat ko ang plano namin para marealize mo kung gaano ka kabobo.

Bago mo pa gawin ang plano mo ay alam na ni Rare at Roks ang tatakbo sa utak mo. Alam nilang si Atarah

ang punpuntiryahin mo kasi lagi naman hindi ba? Masyadong malambot ang puso kaya ngiging mahina at padalos dalos sa aksyon at bukod doon ay laging siya ang kinakawawa mo sa mga Dela Veja, hawak mo ang anak at kaibigan niya kaya clue na ’yun para si Atarah ang target n’yo.“ napanganga ako sa gling mag explain ni Aida.

“ Sobrang secured ni Atarah lalo na nasa mansyon s’ya ng Dela Veja kaya hindi n’yo siya magagawang lapitan kaya isa lang ibig sabihin nito. Gagamit kayo ng teknolohiya, telepono to be specific..“ nailing iling si Aida habang nagsasalita. “Tinatak mo kasi sa isip mo na kala mo ikaw lang mga nakakaalam na ganong plano baka nakakalimutan mong matatalino ang kalaban mo lalong lalo na si Rare at Roks. Kung tutuusin kahit akong hindi katalinuhan alam kong ’yun ang next na plano mo dahil ’yun ang pinaka mabisang paraan para magkaroon ka ng contact kay Atarah at magawa mo ang gusto mo. Napaka bobo mo sa parteng ’yun. “ napatingin ako kay Presh na nanginginig ang katawan habang masama ang tingin kay Aida.

“ Kung may plano ka, syempre kami rin. Planong plano lahat. Ano pa ba asahan mo kay Rare na isang Grison na sobrang matatalino saka yayaman at si Roks na isang Montego na nagmamayari ng isang Intelegence security agency na may pamilyang  mga detective, pulis at iba pa. Isama mo pa ang galit na mga Dela Veja, Laspiatio, Gutierrez at Costallio!“ namangha ako dahil hindi ko inaasahan na may plano pala sila talaga. “Napapanood lahat nina Rare ang ginagawa mong pakikipag usap kay Atarah at pati narin sa deal n’yo dahil ’yun sa nakakonect ang phone ni Atarah sa heaquarters ng Montego.Ako ang nag presinta na sasama kay Atarah dahil alam kong sapat ang kakayahan kong makipaglaban. Mismong si Rare at Roks nagsabi saakin kung anong gagawin ko. Sinabi nilang maghintay lang ako sa kitchen para hinitayin kong bumaba si Atarah at magkunwaring nagtataka ako kung saan siya pupunta at magpupumilit akong sasama. Alam kong bibigay si Atarah dahil ilang beses na nagtangkang magsinungaling ’yan para lang puntahan si Rare pero sa huli mapapaamin ko siya.. “ nakangisi naman saakin si Aida ngayon pero hindi ko magawang ngitian siya pabalik dahil sa gulat ko sa mga isinawalat niya.

“Syempre kung magaling kang umacting, magaling din ako idol kita eh. Eto pa ang kinabobo mo, Hindi ka ba nakakahalata na sa dinami dami ng mga tauhan ng Dela Veja, Grison at Montego ay walang humuli sa umaaligid mong tauhan? Ang akala gano’n gano’n nalang sila makakalapit sa mansyon ng Dela Veja? Kahit gaano pa ka propesyunal ang mga tauhan mo konti sila kumpara sa mga propesyunal na tauhan ng Dela Veja na nakapalibot sa buong mansyon. Planado ang lahat, magiging kumpleto ang plano namin kung makukuha mo kami ni Atarah pero ayon sa report ng tauhan mo wala namang sumunod dahil part rin ’yun ng plan namin

Maniniwala ka ba kung sabihin kong na sa loob ng katawan ko ay may mini tracking device mula sa mga Montego? Kung ayaw mo ok lang naman dahil hindi lang ang tracking device na ’to ang dahilan bakit nila natunton ang lugar n’yo..“ kinagat ni Aida ang labi niya at bumuntong hininga.

“What the f-ck are you sayin’?!” nanggagalaiting sigw ni Presh.

“May traydor, hulaan mo kung sinong traydor sa kasamahan mo na talagang pinagkakatiwalaan mo..‘’ pinanood ko ang reaksyon na nanlalaki ng mga mata pero agad niya rin namang tinuro si Amirah. “ You!” galit na usal nito.

“Hindi ako !” umiiling na sagot ni Airah na nakakunot pa na ngayon ang noo niya.

“Hindi nga siya Presh, masyadong loyal sa’yo si Amirah kasi hindi niya pa alam ang katotohanan. Bibigyan kita mg clue kung sino ang traydor..” sino ang traydor? Si Primch o Joy? Oh baka naman isa pa sa tauhan ni Presh?

“Tell me?!” matinis na tanong ni Presh na ngayon pulang pula ang mukha niya.

“Pinalaki siya ng isang pamilya na relihiyoso, mabait at mapagmahal kaya hindi niya talaga magagawang gumawa ng kasalanan at napilitan lang siya dahil Ate ka niya..” So si Primch nga ang traydor? Paano nangyari? Bakit?

“How dare you to accused my borther?!” gaut n lumapit si Presh kay Aida at tinutukan niya ’to ng baril.

“ Si Primch ang traydor?“ hindi makapaniwalang saad ni Amirah. Ang sabi sain ni Namuaco may relasyon si Primch pati si Amirah. Totoo kaya ’yun?

“Baka nakakalimutan mong magkaibigan sila ni Roks at sundalo siya. Lumaki siya sa mga taong mababait at hindi maalipusta kagaya mo..” nakangising saad ni Aida at walang takot sa mukha niya kahit pa nanginginig ang kamay ni Presh  habang nakatutok ang baril kay Aida

“ Hindi totoo yah––.“ sigaw nito ngunit pinutol ni Amirah ang sasabihin ni Presh saka tinutukan rin ’to ng baril.

“H’wag mo siyang subukan

barilin Presh ako makakalaban mo! Usapan natin hindi mo sasaktan si Aida.“ galit na saad ni Amirah. Naalala ko ng huling bilin ni Dohawi kay Amirah na alagaan at bantayan niya sina Dawina at Aida.

Napatingin kami lahat sa pintuan na bumukas. Niluwa nito ang isang lalaking tauhan ni Presh na hingal na hingal. “Madam natunton na tayo. Andami ng kasamahan natin ang namatay. May tama na rin si Ma’am Joy..”

“Anong may tama?! Nagkaroon lang laro dito kaya duguan ’yun!” giit ni Presh at ayaw pang maniwala kay napangisi ako.

“Madam! Maniwala kayo, halos paubos na ang mga kasamahan namin dahil mas masarami sila at mas magaling kumpara saamin.” puno ng kaba ang pananalita ng tauhan kaya inangat ko ang kaliwang kilay ko. Kinakabahan siya?

Napatingin ako sa frustrated na si Presh kay nginisian ko ’to. “Natatakot ka na ba Presh?”

“Bakit ako matatakot Atarah? Kung nasaakin ang dalawang Alas. Ikaw at ang anak mo na paniguradong patay na ngayon..” binalik niya ang ngisi niya saakin dahilan para mawala ng ngiti sa labi.

---

Nyang note:  Last two chapters and Epilogue! Abangan natin kung happy ending ba ;)

Don’t forget to vote and leave a comments

Chapter 69

Atarah’s

POV

GALIT na galit kong sinugod si Presh. Sinakal ko siya na may ngiti sakaniyang labi pero agad din naman akong nilayo ng mga tauhan niya sakaniya.

“

Anong

ginawa

mo

sa

anak

ko?!“ galit na turan ko at pilit na pumupumiglas sa hawak ng mga tauhan niya.

“

Hulaan

mo kung

paano

siya

namatay

..“ mapangasar na saad nito kaya nagsituluan ang luha ko habang nanginig ang mga labi ko dahil sa kawalang hiyaan niya.

“

Papatayin

kita!“ galit na sigaw ko dahil nagagawa niya pang matuwa na may napatay siya. Umiiyak akong sumulyap kay Aida na ngayon ay hawak na ni Amirah.

“

Kapag

nahulaan

mo

dadalhin

kita

sakaniya

..“ pinagtaasan niya ako ng kilay at binigyan ng nakaasar na ngiti.

Papatayin ko ang babaeng ’to. Pagbabayarin niya ang lahat ng ginawa niya saamin lalong lalo na sa anak ko.

“Bobo

ka

na ba

talaga

Presh

?!

Imbes

na

umalis

na tayo

nakikipag

deal

ka

pa

sa

babaeng

’yan!“ iritado na sigaw ni Amirah habang dinuduro duro ako kaya biglang nawala ang ngiti sa labi ng impaktang Presh na ’to.

“ Madam, tama po

si

Ma’am

Amirah

,

kailangan

na

nating

makaalis

dito

.

Masyadong

marami

ang

mga

kalaban

!

Delikado

na po..“ seryosong saad ng isang tauhan ni Presh.

“D-

mn

it..“ napatingin ako sa frustrated na mukha ni Presh dahil sa nangyayari. Hindi ko rin naman aasahan na may plano pala sila Aida ng gan’to ang buong akala ko talaga ay katapusan na namin.

“

Dalhin

mo ’ko

sa

anak

ko!

Ano

ba?!“ masyado malakas ang mga tauhan ni Presh kaysa saakin. Lalaki sila na may malalaking katawanan.

Apat ang mga lalaking tauhan ni Presh ang nandito na kasama namin. Ang dalawa ay hawak ako samantalang ang dalawa ay malapit sa pwesto nina Aida.

“

Magkikita

naman na kayo

sa

langit

kaya

 

h’wag

kang

magalala

. Send my regard to your God..“

Napakawalang hiya niya talaga. Paano niya naatim na magsalita ng gan’yan bagay! Wala na siyang puso. Nalason na ng galit ang kabuuan niya.

“F-

ck

you

bitawan

mo ’ko!“ marahan akong inilabas ng tauhan ni Presh sa kwartong pinagtutuluyan namin at umalingaw ngaw na agad ang samut saring putok ng baril at bomba.

Napatingin ako sa suot kong lingerie dahil sobrang nilalamig ako pero hindi ko na muna ininda ’yun at sa halip ay iniisip ko kung saan ko makikita ang anak ko.

“

Iiwan

ko kayo

dito

! Kayo na ang

bahala

sa

mga

’yan!

Dumaan

nalang

kayo

sa

under ground basement!

Aayusin

ko ang

lahat !“ seryosong saad ni Amirah habang kinakasa ang baril at inaayos ang ear piece niya.

“

Amirah

! Hindi mo ba

talaga

kami

tu-tulungan

?!“ galit na sigaw ko sakaniya dahil ang akala ko ay magiging kakampi na namin siya pero nagkamali ako.

Binigyan ako ng malamig na tingin ni Amirah. “Why would?” umirap siya saakin at kinausap ng mabilis ang mga lalaking may hawak kay Aida ngayon.

Nagmamakaawa akong tumingin kay Aida na ngayon ay iniwas ang tingin saakin dahil mukhang pati siya ay hindi inaasahan na gaganunin kami ni Amirah. “ Pagbabayaran

mo ’to

Amirah

!

Pagsisihan

mong

tumulong

ka

sa

taong

sumira

ng

buhay

n’yo

!“ naramdaman kong may matigas na bagay na tumama sa bibig ko dahilan para magduguan ang labi at ngipin ko.

“Shut up! Kung

ayaw

mong

iputok

ko ’to

sa

bunganga

mo!“ napatingin ako sa galit na galit na si Presh habang nakatutok saakin ngayon ang baril na hawak niya. 

Napangiwi ako dahil naka bra at panty parin siya hanggang ngayon. Kumpara samin mas vulgar talaga ang suot niya.

“Go,

iputok

mo! Kala mo ba

natatakot

ako sayo?!“ maangas na saad ko sakaniya kaya galit lang akong tinignan ni Presh habang nanginginig pa ang kaniyang kamay.

“

Presh

, stop it.

Lumayo

na muna kayo

sangayon

! I’ll fix everything! Don’t hurt them,

gagamitin

natin

silang

pain

ulit

!“ hindi makapaniwalang tinignan ko siya dahil talagang papanig pa siya kay Presh.

Pagsisihan niya ang lalo pa’t kapag nalaman niya ang totoo. Na ang pamilya ng tinutulungan niya ang talagang may kasalanan sa pagkakaroon ng gulo sa Mindanao.

“Let’s go!” pinanood ko si Amirah na tumakbo palayo saamin.

Kinaladkad kami ng tauhan ni Presh papunta sa hagdan at napagtanto kong nasa third floor kami ng malaking building na ’to.

“Hindi

ka

ba

natatakot

na

pati

si

Amirah

ay

traydurin

ka

?“ biglang saad ni Aidan a may malaking ngisi kay Presh kaya kinunotan ko ng noo ’to.

Hindi ko inalintana ang mga putukan ng baril at ang takot na kumakalat sa kabuaan ko.

“ Tumahimik

ka

! Hindi ako

makapag

isip

.“ iritadong saad ni Presh kaya hindi ko maiwasan na mapangisi.

“Hoy,

bigyan

n’yo

ng

damit

ang boss

niyo .“ saad ko sa may hawak saaking isang lalaki nalang ngayon.

“Baron,

bigyan

mo ng

damit

si

Madam baka

lamigin ..“ sambit ng lalaking may hawak saakin sa lalaking katabi ni Presh.

“Don’t mind me!

Magisip

kayo kung

paano

tayo

makakaalis

dito

!“ tumigil kami dito sa taas ng hagdan at hindi pa bumaba dahil naguguluhan si Presh sa kung anong gagawin.

“ Madam,

napapalibutan

na ng

mga

tauhan

ng

kalaban

ang

buong

lugar.

Kailangan

natin

silang

lituhin

..“ sambit ng isang lalaki habang nakahawak sa tenga niya na mukhang inabisuhan siya gamit ang ear piece.

“Oh

ano

? Kala ko ba

matalino

ka

?

Bakit

wala kang back up plan?“ nakangisi kong sambit sakaniya saka sinulyapan si Aida na nakangisi rin ngayon dahil sa pinapakitang expresyon ni Presh na gulong gulo at stress sa nangyayari.

Nilibot ko ang kabuan ng thirdfloor at talagang napakalawak nito. May chandelier sa gitna at napakaraming pintuan ng kwarto. Parang hotel style pero mas malawak ang lugar na ’to.

Posible kayang nasa isa sa mga kwarto ’yan ang anak ko? Kailangan ko talagang malaman.

“F-

ck

you b-tch!“ gigil na gigil na saad ni Presh imbes na matakot dahil nakatutok sakain ang baril ay napahalakhak pa ako.

“Madam,

kumalma

po muna kayo.

Kailangan

natin

makakapunta

na tayo

sa

under ground basement.

Handa

na raw ang

sasakyan

natin

doon..“ seryosong saad ng isa pang tauhan ni Presh na kalbo.

“Yuko!” sigaw ng may mahabang buhok na tauhan ni Presh at umalingaw ngaw ang putukan ng baril.

Napatingin ako kung saan nangaling ang putok ng baril. Sa bandang kaliwa ng floor na ’to at talagang napakarami nila kumpara sa mga kasamang tauhan ni Presh.

“

Dapa

!“ nakipagbarilan sina Presh at tauhan niya sa mga tauhan nina Rare. Bumilis ang tibok ng puso ko sa nangyari dahil harap harapan kong nakita kung paano natumba ang dalawang tauhan ni Presh.

“D-

mn

 it!“ galit na sigaw ni Presh at tinadtad ng bala ang mga kalaban nila. Hinila kami patayo ng dalawamg natitirang tauhan ni Presh at marahan na ikinalakad pababa ng hagdan habang nagkakaputukan pa rin.

“

Nasaan

kayo?

Papunta

na kami?

Kailangan

namin

ng

maraming

back up!

Kasama

namin

sina Madam .“ seryosong saad ng lalaking may hawak saakin na kausap ang nasa ear piece.

“

Ano

na? D-

mn

that

Primch

pagbabayaran

niya ang

pagt

traydor

saakin !“ matinis na hiyaw ni Presh habang nagmamadaling bumaba ng hagdan.

“

Ano

? Ang

sakit

matraydor

no? Lalo na kung

kapatid

mo ’yun. Karma is a bitch.

Babalik

lahat

sayo ang

mga

pinaggagawa

mo!“ kampanteng turan ni Aida kasabay nun ay ang biglang pagputok ng baril at nagsitumbahan ang mga tauhan ni Presh na may hawak saamin.

“Ang ta-tanga

niyo

mga

inutil !“ galit na galit pinaputukan ni Presh ang mga tauhan ng kabilang kampo. Napahiyaw pa ’to ng biglang may tumama sa balikat niyang baril dahilan kaya mapaupo ito at itinutok saakin ang baril.

“ Papatayin

nalang

kita!“ akmang pipindutin niya na ang gatilyo pero naagaw na ni Aida ang baril at pumutok sa taas ’to.

“

Atarah

,

takbo

! Ako na

bahala

dito

!

Kunin

mo ’yan.“ nakangiwing saad ni Aida sabay sipa ng baril na gamit kanina ng mga nabaril na tauhan ni Presh.

“Aida..

paano

ka

..“ umiiyak at nanginginig na sambit ko dahil ko kayang iwan siya.

“Kaya ko ang

sarili

ko

sige

na!“ nanggagalaiti na saad nito na halatang nahihirapan sa pakikipag agawan ng baril kay Presh.

“

Takbo

!“ napakagat ako saakin labi at mabilis na dinampot ang dalawang baril ng tauhan ni Presh saka tumakbo pababa ng hagdan.

Napatingin ako sa paligid habang bumababa ng hagdan at namataan ko na may papalapit saakin mga lalaki na balot na balot, dahil naka makapal na parang jacket at pans ang mga ito may helmet at bullet proof vest din.

Mabilis akong bumaba at tinutok sakanila ang nanginginig kong kamay habang hawak ang dalawang baril, hanggang sa naaninag ko Lieutenant Colonel P.O o mas kilala bilang Primch.

“

H’wag

ka

lalapit

ipuputok

ko ’to..“ kinakabahan kong sambit dahil kahit sinabi ni Aida na tinraydor ni Peimch ang ate niya ay hindi pa rin naalis ang doubt ko sakaniya.

“ Atarah

, this is

Primch

. Wala

akong

gagawing

masama

.

Kakampi

n’yo

ko

Atarah

..“ iba ang suot niya kumpara sa mga ibang lalaking nasa likod niya. Naka simpleng itim na longsleeve at pans siya habang suot ang isang bullet proof vest.

“

Agasier ..“ nakangiwi kong sambit.

“

Shh

. Put down your gun, hindi kita

sasaktan

.

Tinraydor

ko ang

kapatid

ko

dahil

panig

pa rin ako

sa

kabutihan

..“ mapungay pungay niyang sambit habang dahan dahan siyang lumapit saakin kaya pagod na pagod kong binaba ang baril ko.

“

Ilalabas

kita

dito

..“ mahinahon na sambit niya hanggang sa may naramdaman akong may pumulupot na coat sa katawan kong expose na expose dahil sa suot kong lingerie.

“Nakita ko na

si

Atarah

,

ilalabas

ko na

siya

.

Maglagay

kayo ng

bantay

sa

van. Wala

siyang

sugat

..“ seryosong saad ni Primch na mukhang may kausap sa ear piece niya.

Hinubad niya ang suot ng bullet proof vest at sinuot saakin at sineyasan ang dalawang tauhan nina Rare na sumama saamin hanggang sa makalabas kami.

“Close your eyes and ear.”

mahinang bulong niya saakin at hinawakan nito ang kamay ko para mailagay ito sa tenga ko. “Don’t open your eyes and remove your hand here

hanggat

’di ko pa

sinasabi

..“ sinunod ko ang sinabi niya. Naramdaman ko ang kaliwang kamay niya na nakahawak sa balikat ko at kahit nakatakip ang tenga ko ay naririnig ko rin na nakikipag barilan pa rin sila.

Habang nakapikit ako ay nagdadasal ako na sana matapos ang lahat ng ’to na walang kahit sinong nasasaktan pa lalong lalo na ang anak ko na walang kaalam alam at kinalaman sa gulong ’to.

Ilang minuto rin kami naglalakad at naririnig ko ang mga putukan ng baril bago nagsalita sa Primch. “Open your eyes, we’re here.” dahan dahan kong idinilat ang mga mata ko at tinulungan akong alisin ni Primch ang kamay ko sa tenga ko.

Natagpuan ko nalang ang aming sarili na nandito na kami sa labas ng story building na may limang na palapag. Inalalayan niya ako papasok sa isang van.

“N-

nasaan

sina

Mikee

?“

hinang hina kong sambit at tuloy tuloy na nagsituluan ang mga luha ko.

“Don’t worry about her,

Naisakay

na

siya

sa

ambulansya

kasama

niya

si

Kenji..“ nakahinga naman ako ng maluwag sa sinabi nito. Sana maayos lang ang kalagayan niya at walang mangyari sa baby niya.

“

Si

– Ranch?“ paos na tanong ko dahilan para matigilan siya at umigting ang panga niya.

“Alam kong

mahirap

paniwalaan

’to pero hindi ko alam kung

saan

itinago

ni Ate

si

Ranch.“ malungkot na sagot niya habang diretso ang tingin niya sa mga mata ko.

“Liar!

Paanong

hindi mo

malalaman

?! Eh

kasamahan

ka

n’ya

!

Niloloko

mo lang kami!

Sinabi

ni

Presh

patay

na

ngayon

ang

anak

ko!

Anong

ginawa

n’yo

..“ humagulgol ako at pinaghahampas siya pero hindi niya ako pinigilan.

“

Maniwala

ka

,

pinagsabihan

ko na

siya

na

h’wag

munang

galawin

ang bata. Bago ako

umalis

dito

at

nagtungo

kina

Roks

ay

nasa

kwarto

pa na

katabi

ng

pinagkulungan

kay

Mikee

pero

nang

macheck

namin

kanina

wala na ang bata.

Hinanap

namin

sa

lahat

na

posibleng

pagtataguan

pero hindi pa rin

namin

nakikita

..“ sensirado usal niya pero nailing iling lang ako dahil hindi ako kumbinsado sa sinasabi niya.

Paano kung hindi naman talaga siya traydor ? Paano kung pain lang pala ’to? Paano kung palabas lang din palang ang pagtulong niya kina Roks?

“ I know it’s hard to trust me.

Trust is a fragile thing. Easy to break, easy to lose and one of the hardest things to ever get back that’s why I understand you

Ath

but please believe me,

kakampi

n’yo

ko.

Nakipagtulungan

ako

sainyo

dahil

hindi ko na

maatim

ang

ginawa

ng Ate ko.

Sa

simula

palang

na

tinulungan

ko

siya

ay

labag

na

talaga

sa

kalooban

ko pero

kagustuhan

ko kasi na

ibigay

ang gusto niya lalo

pa’t

ilang

taon

kaming hindi

nagkita

at

nangulila

sa

isa’t

isa..“ mapait siyang ngumiti saakin at basang basa ko sa mga mata niya ang matinding lungkot.

“

Tapos

nalaman

ko pa ang

lahat

ng

nangyari

sa

kaniya

sa

Paris. Alam mo bang

naabuso

siya

sa

pamilyang

kumopkop

sakaniya

. T-

ngina

,

sinisi

ko ang

sarili

ko

sa

totoo

lang. 

Habang

nadito

ako

sa

Pinas

at

nagpapakasaya

sa

piling ng

mga

 

umampon

saakin

hindi ko alam na ang

kapatid

ko ay

naghihirap

sa

ibang

bansa

.

Gustong

gusto kong

makabawi

sakaniya

at gusto kong

magsampa

ng

kaso

sa

mga

nagalipusta

sakaniya

pero

ayaw

n’ya

ng

gano’n

at

sa

halip

ay

hiniling

niya na

tulungan

ko

siya

sa

bagay

na

mga

gan’to

. Ang

sirain

ang

pamilya

mo..“ napalunok ako habang matalim ang tingin ko kay Primch. Mali mali ang naging desisyon n’yang tulungan at kunsintihin ang kapatid niya.

“ Noong

una

ayokong

pumayag

dahil

delikado

at

makakasira

kami ng

mga

pamilya

ngunit

gusto niya

talaga

maghiganti

samantalang

ako

walang

kahit

anong

galit

ang

meron

ang

puso

ko

sa

pamilya

n’yo

o

sa

kahit

kanino

dahil

alam ko na ang

pamilya

ko ang

talagang

may sala sayo at isa pa

pinalik

ako ng

mga

umampon

saakin

n

g

maayos

at

matino

na

dapat

walang

kinikimkim

na

galit

habang

nabubuhay

dahil

’yun ang number one na

makakasira

sa

lahat

..“ napakagat ako sa aking labi dahil natamaan ako. Tama siya, ang galit ang makakapag pasira sa lahat ng relasyon at pagkatao mo mismo.

Ako nadala ako sa galit ko kaya nagpadalos dalos ako sa lahat ng naging deisyon ko kaya ngayon eto ang mga nangyayari sa buhay namin.

Tumahimik ako habang nakikinig sakaniya dahil napaka seryoso at determinado siyang maipaliwanag saakin ang lahat. “ Ilang

beses

kong

inulit

kay

Presh

na wala kaming

dapat

ikagalit

sainyo

dahil

kami naman

talaga

ng

pamilya

ko ang may

kasalanan

sainyo

pero

ginigiit

at

sinisisi

n’ya

pa rin kayo

sa

lahat

lalo na

sa

nangyaring

pangaabuso

sakaniya

sa

ibang

bansa

..“ napakagat ako saaking labi nang maalala ko ang kwento ni Adier saakin tungkol sa pangaabuso sakaniya hanggang sa mag suffer ito sa depression at HIV.

“I have this

pyscologist

friend,

Michael Adi Zamora, you know him.

Nakasama

mo na

siya

sa

Marawi

noon. Hindi ba?“ Tumango lang ako bilang tugon. “

Kinokonsulta

ko

sakaniya

ang

kondisyon

ni

Presh

. I asked him if the sexual abuse can cause psychiatric problems at a later point in life?

Dahil

alam kong

konektado

ang

pangaabuso

sakaniya

kaya

gan’to

napalala

lang ng

napalala

ang

sitwasyon

niya.“ posibleng meron na trauma siya sa lahat ng nangyari sakaniya kaya panigurado ginagawa niya ang mga gan’to.

“ He said that sexual abuse is one of the major risk factors for psychiatric conditions and for numerous physical symptoms in adolescence and adulthood.

Patago

n’yang

inooserbahan

ay

chinecheck

ang

galaw

ng

kapatid

ko para

malaman

kung

anong

nangyayari

.

Oo

alam niya, alam niya ang

mga

pinaggawa

ng

kapatid

ko pero

nakiusap

lang ako na

h’wag

n’ya

kaming

ilaglag

dahil

problema

namin

’to at

pumayag

namn

siya

. Ang gusto niya lang

matulungan

ang

kondisyon

ni

Presh

.“

“He also said that sexual violence or abuse can have psychological, emotional, and physical effects on a survivor. After a traumatic event when she was abused. It is typical to have feelings of anxiety, stress, or fear, making it difficult to adjust or cope for some time afterwards right?” huminga ako ng malalim at tumango nalang.

“

Presh

developed acute psychotic symptoms because she was witnessed some violent actions when our parents died and she was abused by the family who adopted her.

S

he suffered from insomnia, anorexia, obsession, anxiety, agitation, and hypersensitivity to sex-related scenes or words  and also the deliberate self-harm, or self-injury, Presh inflicts physical ha herself, usually in secret pero napipigilan kolang madalas.

Saksi ako kung paano ko nakikita sa kapatid ko ang mga pangyayaring gano’n. Hirap na hirap siya kahit pa nakikita n’yong matapang at masama s’yang ganyan ay hindi maalis na sa kaloob looban niya nag suffer ito sa mga gano’n lalo pa noong nagpunta kayo ng Mindanao ni Amirah at si Rare ay walang inisip kung hindi ikaw. You know, she’s deep inlove with him..“ napaiyak ako lalo dahil sa pagkukwento niya. Umiiyak at nasasaktan siya sa naranasan lahat ni Presh.

“Kinausap ako na ni Michael na kailangan patigilin ko na siya bago pa siya maraming masaktan kaya ginawa ko ’yun noon matapos n’yang ipasunog at ipatapon kayo ni Amirah sa Mindanao. Kinausap ko siya na tigilan at h’wag na naming ituloy ang gusto niya pero nagwala, sinaktan niya ang sarili niya at nagalit lang siya saakin na pinaka ayaw kong makita sakaniya. Hindi ko kayang makitang  nahihirapan, nasasaktan at malalaman na galit siya saakin..” pinikit ko ng mariin ang mga mata ko at pinakikinggan ang lahat ng sasabihin niya.

“Kaya hinayaan ko nalang siya sa kagustuhan niya as long as na walang ibang tao na madadamay pa pero nagkamali ako na hinayaan ko pang umabot sa gan’tong punto. Noong nalaman ni Roks ang tungkol saakin ay nagsumbong siya sa magulang ko na umampon saakin. Mahal na mahal ko ang mga umampon saakin at itinuring ko silang tunay na magulang. Kaya kinusap nila ako at binuksan nila muli ang isipan ko na dapat hindi ko kinukunsinti si Presh, sa maling gawain niya. Naramdaman ko ang matinding sakit na malaman ko na nadissapoint sila saakin, sa ginawa ko. Binalik balikan namin ang mga itinuro nilang mga tamang asal saakin. Just f-ck, pinalaki, pinakain, at pinagaral nila ako pagkatapos kahihiyan lang ang dadalhin ko sa pamilya nila. Napakawalang utang na loob ko hindi ba?” napatango tango pa rin ako bilang pagsasangayon sa sinabi niya. Mabuti naman at mabuti ang magulang niya ngayon at naagapan nila ang nalalason na utak ni Primch.

“And one of the reason why I became a traitor is that I want to leave peace with Amirah. Yes, I’m f-cking inlove with her. Gusto kong mamuhay kami ng mapayapa at wala ng gulo..” napangiti ako ng mapait ng makumprimang may something nga sakanila kagaya ng sinabi ni Namuaco.

“Kung mahal mo si Amirah bakit hinayaan mong magalit siya saamin?  Bakit hindi mo sinabi sakaniya ang totoong nangyari sa Mindanao na kayo ang may kasalanan !” mariin kong sigaw sakaniya dahil malaki rin ang epekto ng pagsisinungaling nila kay Amirah dahilan para traydurin din ako nito.

“Because I’m torn between my sister and my love. Naguguluhan pa ako noon kung sino ang pipiliin ko pero naanig ang pagmamahal ko sa kapatid ko. Gusto ko lang kunsintihin ang mga gusto ni Presh because she’s my sister

hindi ko na kaya na makitang umiyak, sasaktan ang sarili niya, at galit pero maling mali na ginawa ko ’yun pinagsisihan ko ’yun. Patawad..“ punong puno ng pagsusumama ang boses niya habang sinasabi ang katagang ’yun dahil halatang pinagsisihan niya na.

“Alam mo kung paano magalit si Amirah lalo na kapag nalaman niya na kayong mga Agasier ang dahilan bakit siya nawalan ng pamilya!” biktima rin si Amirah. Hindi ko magagawang magalit sakaniya ngayon dahil parehas lang kami nagpadala sa galit at pinaniwalaan namin agad ang hindi dapat paniwalaan dahil lang sa desperado na kaming malaman ang totoo kaya etong Presh na ’to pinagsamantalahan ang kahinaan namin.

“I know, tatanggapin ko lahat ng consequence na ginawa ng pamilya , ate, at ako. Pinagsisihan at tatangapin ko lahat ng parusa ng Diyos, batas at ng pinakamamahal ko..” bumilis ang paghinga ko at pinikit ang ng mariin ang akin mata habang minamasahe ko ang sintido ko.

“Leave me alone! Hanapin mo si Amirah bago pa siya masaktan sa loob. Nalason na ang utak niya at paniguradong nakikipagbarilan na ’yun sa mga tauhan nina Roks ..” dinilat ko ang mga mata ko at binigyan siya ng seryosong mga tingin.

“Itatama ko ang lahat ginawa naming kamalian. I aalis namin kayo ng ligtas dito Atarah. Pangako..” napakagat ako saakin labi at pinunasan ko ang aking mga luha gamit palad ko.

“Ibalik mo ang anak ko, hanapin mo siya..” madiin kong samabit kaya ngumiti lang ’to saka tumango.

“Kailangan mo ng malayo sa lugar na ’to. Masyadong delikado kung mananatili ka parito..” akmang papunta siya sa driver seat ng van para sabihan ang driver na umalis na.

“No way! Hindi ako aalis dito hanggat di ko kasama ang anak ko, si Aida at Amirah!” hiyaw ko kaya bumuntong hininga siya at may kinausap na naman ito sa suot n’yang ear piece.

“Yeah yeah. I will leave her with your men. Go here..” nilingon ako ni Primch at nilapitan niya ako.

“ Papunta na si Roks dito. H’wag kang aalis. May mga nagbabantay  sayo dito..“ saad niya at tumigin sa paligid namin kung saan marami ngang nagbabantay saakin dito. Higit ata sa sampung katao.

“Si Rare nasaan?” napakagat ako saaking labi habang binibigkas ang pangalan nito.

“He’s inside looking to your son..” sambit niya kaya napaayos nalang ako ng upo nang tinalikuran niya ako at kinausap ang mga nagbabantay saakin.

Ilang minuto niya binigyan ako ng instruction bago ako sinulyapan at nginitian saka pumasok na muli sa loob ng building.

Mula dito ay kitang kita ko ang kabuaan ng 5 story building na ’to  dahil ang pinaka baba niya ay purong madilim lang makikita mo na parang isang tambakan ng kung ano anong container, sirang sasakyan at kung ano ano pang mga bagay na parang ’yung mga napapanood sa TV na tambakan lang kung saan itinatago ang hostage nila. Kung titignan mo ito ay parang isang abandonang building lang pero kapag nakita mo sa kaloob looban ang second floor ay magugulat ka sa sobrang ganda na parang isang hotel.

Sumilip din ako sa paligid nito at purong puno at damuhan lang makikita dito. Sobrang dilim at wala kang makikita na kahit anong establishments at ibang building bukod sa mukhang abandonadong building na ’to.

Bukod sa mga van na nandito ay may mga ambulansya rin na nakastand by if ever na may nangyari sa mga tauhan at sa mga biktima.Wala akong makitang kahit anong police patrol dahil siguro sa mga sobrang daming van naito sila nakasakay.

Napakagat ako saaking labi dahil ang bilis masyado ng tibok ng puso ko. Hindi ako mapakali sa mga nangyayari sa loob. Paano kung biglang matamaan ng baril sina Aida, Amirah, Roks at Rare? Paano nga kung totoo ang sinabi ni Presh na patay na ang anak ko .“F-ck hindi ko kaya maghintay!” inis kong ginulo ang buhok ko at sinuot na ng ayos ang coat na ipinatong ni Primch sa balikat ko.

Paano kung nasa kapahamakan ang anak ko ngayon tapos ako ito nakaupo at naghihintay? D-mn, mas gugustuhin ko pang mamatay atleast alam ko sa sarili ko na may ginawa akong paraan para maligtas ang anak ko. Kailangan kong makabalik sa loob pero paano kung bulto bultong mga tauhan nina Rare or Roks ang nagbabantay saakin?

Hinawakan ko ang ulo ko at minasahe ko agad sintido ko upang isipin kung anong dapat kong gawin para matakasan sila at parang biglang may nag pop na bumbilya sa taas ng ulo ko nang maisip ko na ang dapat kong gawin “Kuya!” saad ko doon sa balot na balot na lalaki. Kagaya ng mga kaninang nakita kong lalaki na kasama ni Primch parehas sila ngnoutifit ng mga ’to. Makapal na jacket at pans na kulay itim, naka helmet, naka bullet proof vest at naka boots.

“Ano po ang mapaiglilingkod namin sain’yo Ma’am?” pormal na tanong nito kaya kinagat ko ang labi at umacting na ihing ihi na ako.

“Ihing ihi na kasi ako eh! Paano ’to?” blanko lang ang expresyon ng lalaking kaharap habang sinasagot alo.

“Walang CR dito madam. Paano ka iihi? Masyadong delikado. Ma’am mas mabuti pang umihi nalang kayo sa salawal..” diretso ang tingin nito saakin kaya sinamaan ko siya ng tingin.

Aba’t tinuturuan niya pa ako maging baboy. Tss. Napatingin ako sa katawan ko at pagaktapos at inangat ko ang tingin ko sakanya. “ Nakasalawal ba ako? Tss. Mas gugustuhin ko ang mamatay kaysa umuhi dito!“ galit na turan ko sakaniya kaya nagbago ang expresyon niya na parang nakukulitan na saakin. “Iihi ako doon oh sa likod ng punong ’yun!” bumaba ako at tinuro ang madilim na damuhan kung saan may puno ring malaki doon.

Akmang maglalakad na ako papunta doon ng hinawakan ako ng lalaking ’to. “Ma’am saglit lang po hindi po pwedeng lumayo kayo dito delikado po mas priority po namin ang kaligtasan n’yo kaysa sa ihi n’yo..” seryosong saad nito dahilan kaya magsitinginan ang mga kasamahan niya saamin.

“Kaligtasan kung ganon alam mo bang masama ang pagpigil ng ihi?! Maari akong magakasakit sa bato!” napakamot siya sakaniyang pisnge dahil sa sinabi ko at saka nilingon niya ang iillan kasamahan niyang lumapit dito.

“Please, hindi ko na kakayanin. Ihing ihi na ako. At Kung magaling naman kayo walang mangyayari saakin. Magbantay lang kayo..” iritado kong wika sakanila kaya sabay sabay silang napasinghap.

Tinanguan ng mga kasamahan niyang lalaki siya kaya humarap muli ito saakin . “Sige po. Bilisan lang po natin. Mas delikado kung magtatagal pa..” napangisi ako at tinalikuran sila.

Hinatid nila ako hanggang sa punong mukhang may nakatira pang elemento.  “Ano? Dito kayo magstay?! Iihi ako tapos ang lapit n’yo! Ang babastos niyo. Lumayo kayo!” nagbago ang expresyon nila at nagmadaling maglakad palayo saakin.

“Ah eh sorry po..” paumahin nila kaya napangisi ako dahuil mukhang mabilis ko lang talaga sila matatakasan.

“ Layo pa! Tumalikod kayo! Kapag may nangyaring masama naman saakin sisigaw ako agad!“ mariin na sigaw ko. “Pasensya na po nagingay ako ha, tabi tabi po..” nakangiwi kong sambit sa puno nago ako tumingin sa mga tauhan nina Rare at Roks na hindi pa rin lumalayo.

“Layo pa ’di pa ako kumportable!” mariin na sigaw ko habang palinga linga sa paligid para humanap ng tatakbuhanan ko hanggang sa napansin ko ang mga nakakalat na sasakyan na sasakyan kung saan saan naka parking.“ ’Yan, d’yan lang kayo!“ saad ko saka  mabilis akong tumakbo doon na hindi nila nalalaman.

Napakagat ako sa labi nang matagumpay akong nakatakas sakanila dahil mula dito sa mga sasakyan na nakaharang ay t’yak hindi na nila ako mapapansin.

Kailangan kong mapuntahan at mahanap ang anak ko. Hindi ako mapipirmi doon kung naghihintay lang ako sa kung anong nangyayari sa anak ko. Napalinga linga ako sa paligid kung saan ako pwedeng pumasok papunta sa loob ng abandonadong building.

’ You’re so hardheaded.’

Napatanga ako ng marinig ko ang boses ni Rare sa utak ko. Mukhang kung kasama ko siya sa siwasyon na ’to sesermunan pa ako noon dahil ligtas na nga ako pero mas pinili ko pa rin napumasok sa loob na puno ng barilan at kapahamakan.

Napailing iling nalang ako saka nagsimula ng maglakad papunta sa looban.Pinakinggan ko ang mga samut saring batuhan ng baril ng magkabilang kampo. Napalibalikwas pa ako ng makarinig ako ng pagsabog ng bomba. Nanginiginig tuloy ang kamay kong may hawak na baril habang pumapasok sa madilim na daan dito.

Napalinga linga ako sa paligid upang tignan kung may mga makakasalubong akong kalaban. Napaisip tuloy ako kung paano ko malalaman kung tauhan nina Rare at Presh ang makakasalubong ko? Baka bigla ko nalang barilin ang isa sa mga tauhan ni Rare dahil sa akala kong tauhan nito ni Presh.

Sa mga nakita kong tauhan nina Rare kanina ay nakaitim silang makakapal na jacket, pans at naka bullet proof vest samantalang ang tauhan ni Presh ay hindi. Simpleng itim na shirt lang. Tama tama.

Palinga linga ako sa paligid sa madilim  first floor na ’to. “N-nasaan ba ang anak ko?” saad ko at hinahanap ang hahdan papunta ng ikalawang palapag. “ Ranch anak..“ sambit ko. Maswerte ako dahil wala naman akong nakakasalubong na kahit sino sa kalaban at kakampi.

Naupo ako nang makarinig ako ng putukan ng baril sa ’di kalayuan saakin pero agad din naman akong tumayo nang makita ko ang hagdan ng isang fire exit.

Napangiwi ako nang makita ko ang mga bangkay na nadaanan ko hanggang sa umakyat ako sa hagdan ng fire exit na ’to.

“Amirah..” bigkas ko nang makita ko sa hagdan si Amirah na duguan habang nakasandal. Kumpara sa hagdan na dinaanan namin kanina mas maliit ang hagdan sa fire exit na ’to.

Dinaluhan ko siya dahil hirap na hirap ’to sa paakyat. May tama ang tagiliran niya ng baril at duguan na ito. “U-umalis ka na!” tinabig niya ang kamay ko kaya napaawang ang labi ko dahil galut ang expresyon niya.

“Nasaan si Ranch? Hinanap ko ang anak ko. T-tulungan kita..” nanginginig kong usal pero sinamaan niya lang ako ng tingin at patuloy siyang umakyat sa taas.

“Hayaan mo ’ko. Kaya ko ang sarili ko! Umalis ka rito! Kinuha ko si Ranch kanina sa kwarto niya. Nilinlang ko si Presh oo! Ang akala niya patay na si Ranch dahil inalisan niya ’to ng  oxygen at kinulong sa kulob na bodega sa under ground ng opisina ni Presh pero ’di niya alam na inalis ko si Ranch doon at itinago sa kwarto ko kung saan sinalpak ko muli sakaniya ang oxygen dahil hindi ko pala kayang maghirap at mamatay ang parang naging anak ko na. Umalis ako kanina at sinabi lang kay Presh na aasikasuhin ko ang lahat pero ang totoo ay kukunin ko si Ranch at isusuko na siya sainyo ng ligtas. Itinali ko sa likuran ko ang oxygen tank ng ni Ranch at sinuotan ng bullet proof vest, piniringan ko ang mata niya at nilagyan ng headset ang tenga niya dahil hindi maaring makita at marinig niya ang mga nangyayari.” bigla siyang umiyak na para bang sinisisi ang kaniyang sarili.

“ Mabigat at nahihirapan ako sa pasan at buhat ko pero nagawa kong makalayo sa opisina ko na nakalokasyon sa third floor ng building ngunit habang palabas kami kanina ay napalibutan kami ng tauhan ni Presh pati na rin ang sugatan na si Joy. D-mn her, she take drugs kaya namamanhid ang katawan niya at hindi nito nararamdaman ang sugat na natamo niya kay Aida ..“ galit na turan nito at humawak sa braso ko para maalalayan siya pataas hanggang sa makapunta na kami sa ikalawang palapag.

“Pilit nilang kinuha saakin ang bata ngunit nagmatigas ako kaya nabaril ako ng dalawang beses sa tagiliran at dito sa tyan. Nagkunwari nalang akong walang buhay para makaalis na sila pero nang makalayo sila sinusundan ko ang mga ’to papunta sila sa under ground kaya kailangan natin sila mapuntahan.” nadapa pa kami pareho dahil may nakaharang na bangkay sa harap namin.

“I wan mo ako at hanapin mo ang mga kasamahan nina Roks at sabihin mo tungkol sa under ground basement. Ako ang pupunta doon bilis na!” itinulak niya ako kaya umiling uling ako dahil hindi ko hahayaan na siya lang pumunta doon.

“ Humuhupa na ang putukan Amirah..“ nausal ko dahil wala akong kahit anong narinig na putukan ngayon kumapara sakanina at nagkalat na talaga dito sa buong second floor ang mga bangkay ng mukhamg tauhan nina Presh.

“Isa lang ang ibig sabihin nito naubos na ang mga tauhan ni Presh..” seryosong usal nito habang nakatingin siya sa mga bangkay na nagkalat.

“Hindi kaya nasa underground basement nasila? Tara saan ba ang daan noon.” mabilis  akong pumunit sa  damit ni Amirah upang itali sa sugat niya para tumigil ng kaunti ang pagdugo.

“Paano kung wala! Ano tayong dalawa laban sakanila?!” iritadong saad niya hindi ko siya sinagot dahil masyado akong seryososo sa ginagawang pag aayos ng sugat niya.

“Atarah, Amirah..” napaangat ako ng tingin sa pamilyar na boses na tumawag sa pangalan namin at natagpuan ko si Aida na nakangiti saamin habang hawak hawak ang braso niyang may tama ng baril pero nakatali na ’to ngayon. Nakasuot rin ’to ng mahabang t-shirt na itim ngayon na mumhang nakuha niya sa nga bangkay sa paligid.

“F-

ck

may tama

ka

rin!“ mabilis kong tinapos ang pagtatali sa sugat ni Amirah saka ako lumapit kay Aida upang icheck ang braso niya.

“

Tigilan

mo muna ang

pagalala

mo

saamin

Atarah

.

Isipin

natin

ang

anak

mo!

Nabaril

ako ni

Presh

at

narinig

kong

papunta

sila

sa

underground basement

dahil

nandoon

ata

si

Joy

kasama

si

Ranch tara na!“ kumpara sakanilang dalawa mas nahihirapan maglakad si Amirah kaya siya ang inalalayan ko ito pero tinabig niya lang ako.

“

H’wag

mo ’ko

alalayaan

kaya ko ang

sarili

ko.

Bilis

na.“ nakangiwing saad ni Amirah. Nauna siyang maglakad saamin kahit paika ika ’to pumasok kami sa isang parang kakaibang elevator. May kung ano ano siyang pinindot doon hanggang sa naramdaman naming bumaba ang elavator.

Ilang minuto pa ay biglang tumunog ito hudyat na kailangan na namin lumabas. Tumambad saamin ang purong puti na paligid pero nadungisan ng dugo. Parang tiles ang lapag at napakaraming mga kotse dito na mamahalin pero agaw pansin ang mga tauhan nina Presh na duguan pati na rin si Joy.

“Joy .” bigkas ko ng makalapit ako sakaniya. Chineck ko ang pulse rate niya at pabagal na ng pabagal ’to. Napangiwi ako dahil puno na ng dugo ang katawan niya pati ang mukha nito. Hinanap ko kung saan ang tama ng baril niya sa bandng dibdib.

“ Wala sila dito..“ iritadong saad ni Amirah habang nililibot ang tahimik na under ground basement na ’to.

“ Hoy babae! Gumising ka!“ inis naman na niyugyog ni Aida ang nakapikit na si Joy na unti unti rin na bumukas ang mga mata nito.

Ngumiti siya ng malaki saamin na para bang masyadong ‘High’  “Nasaan ang kakambal ni Santanas?! Nasaan si Presh at si Ranch?” walang prenong tanong ni Aida.

“ N-nasa impyerno..“ hirap na hirap niyang saad pero nagawa niya pa ring tumawa.

“Duguan siya at mukhang mamatay na pero bakit nakangiti? Baliw na ba ’yan?” nakangiwi si Aida kaya napakagat ako saaking labi habang tinitignan ang kaawa awang sitwasyon ni Joy.

“ Naka drugs siya kaya gan’yan..“ napatingin ako kay Amirah na may kimakalikot na kung ano sa ’di kalayuaan saamin.

“Drugerist ka pala. Tsk tsk. Papatokhang kita kapag ’di mo pa inamin kung nasaan sina Ranch!”

“N-nasa taas sila ng building. Patawad sa lahat Atarah..” ngumiti siya ng matamis saakin habang hinawakan niya ang kamay ko. Unti unti niya ng pinikit ang mga mata niya hanggang sa nabitawan n’ya na ang kamay ko.

Agad kong chineck ang pulse rate niya pero wala na akong maramdaman na tumitibok ’to.“ Wala na siya..“ nanginginig kong saad kaya agad akong inalalayan ni Aida na tumayo.

“Tara na ..“seryoso wika ni Amirah at nauna ng naglakad papunta sa elavator samantalang si Aida ay inalalayan pa ako ni Aida dahil nakakaramdam ako ng paghihina. Kagaya kanina ay may pinindot ng kung ano ano si Amirah.

Pero habang nasa ikatlong palapag palang ang elavator ay biglang bumukas ’to at tumambad saamin si Roks. “ Roks ..“ kahit siya ay nagulat na makita kaming tatlo pero agad rin siyang pumasok dito sa loob.

“Why did you escape?!” seryosong saad ni Roks habang umiigting ang panga niya. Kagaya ko ay naka bullet proof vest din siya at may suot na mahabang baril.

“ ’Yung anak ko..“ napalunok ako dahil  kitang kita ko ang matinding galit sa abo niyang mga mata.

“ Roks mamaya mo ng pagalitan. Kailangan natin pumunta sa tutok ng building na ’to dahil nandoon sina Presh..“ huminga ng malalim si Roks dahil sa sinabi ni Aida perp hindi niya pa rin inaalis ang tingin saakin hanggang sa tumunog na ang elavator.

Nandito kami sa 5th floor kaya kailangan pa namin na umakyat sa hagdan kung saan papunta ’to sa roof top.

Madali ang pagtakbo na ginawa namin hanggang aa makarating na kami sa roof top at bumungad saamin ang mga tauhan nina Roks na nakapalibot kay Presh na ngayon ay nasa dulo nito habang hawak hawak ang anak ko sa leeg na nakapiring pa rin ang mga mata.

Konting galaw lang ni Presh maaring malaglag na siya .“Ranch!” sigaw ko dahilan para mapatingin saakin sina Rare, Primch at Presh. Tumingin ako sa himapapawid at maraming mga chopper rin ang nakalibot na saamin.

“Wow, ano ’tong reunion niyo? Baby look your Daddy and Mommy is here. Do you have last message before we die?” nakangiting na sambit ng baliw na si Presh.

“Hayop ka!” akmang susugod ako pero pinigilan ako nina Roks at Aida.

“Atarah !” bawal nila saakin. Seryoso rin ang tingin saakin ni Rare na para bang hindi nagugustuhan na pumarito pa ako.

“Go near at mapaaga ang pagkamatay namin..” humalakhak ng parang demonyo ang babaeng ’to saka itinutok ang baril sa sarili niya.

Napatingin ako sa anak kpo na namumutla na at puro pasa ang katawan. Wala na rin siyang suot ng oxygen at base sa pagalaw ng dibdib niya ay nahihirapan na ’to huminga. “ Presh what do you f-cking want!?“ napatingin ako kay Rare na masama ang tingin sa bestfriend niya. Umiigting ang panga niya at nakatutok din ang hawak niyang baril dito.

“ Ikaw Rare, ikaw ang gusto ko. Ano kaya mo bang ibigay ’yun? Iibigay mo ba ’yun?“ tumawa na naman siya ng parang baliw kaya yumukom ang kamao ko.

“ Sayo na si Rare! laklakin mo sa baga mo bitawan mo lang si Ranch!“ napatingin ako sa katabi kong si Aida na ngayon ay gigil na gigil ang tingin kay Presh.

“M-mama. You’re here? what’s h-happening?” nahihirapan saad ni Ranch kaya galit na tinutok ni Presh ang baril sa bata.

“H’wag!” umiiyak na sambit ko lalo pa ng lumakas ang iyak ni Ranch. “ Tumahimik ka!“ galit na sigaw ni Presh.

“Please Presh, bitawan mo na ang anak ko..” napaluhod ako habang tuloy tuloy ang luha sa mga mata ko.

“ Sasama ko siya Atarah! Sasama ko siya! Sinira n’yong lahat ang paghihiganti ko! Lalo ka na Primch?! Bakit mo nagawa saakin ’to! Bakit mo nagawang iwan ako sa ere!Bakit mo ’ko nilaglag! Kala ko ba magpakatid tayo walang iwanan pero bakit mas pinili mo sila kaysa saakin!“ unti unti na rin nagsituluan ang mga luha ni Presh mula sa kaniyang mata habang makatutok ang baril sa kapatid niya na nasa bandang kaliwa.

Hindi maaring mabaril si Presh dahil maaring madamay pati si Ranch.

“Dahil hindi ’to ang dapat na gawin Ate. Mahal na mahal kita, pwede naman tayong mamuhay ng payapa. Tama na ang gulo, alisin mo na ang galit sa puso mo..” puno ng pagmamakaawa na sambit ni Primch sa ate niya habang umiiyak na rin.

“Alisin? Nahihibang ka ba?! Nasasabi mo lang ’yan kasi hindi mo! Hindi n’yo naranasan ang mga naranasan ko! Nawala ang mga taong nagmamahal saakin! Ang mga natitirang inaasahan kong mamahal saakin iniwan ako sa ere, hindi ba Rare? Simula nang makilala mo ang babaeng ’yan kinalumutan mo ’ko!” ngayon ay nakatingin naman siya kay Rare habang nagsasalita pero hindi ko sila binigyan ng pansin dahil ang buong atensyon ko ay nasa anak ko na umiiyak ngayon.

Kailangan makuha ko na ang anak ko sakaniya bago pa siya mawalan ng hininga ng tuluyan. “You’re being immature Presh! Hindi kita nakalimutan kahit minsan! You’re my bestfriend and I consider you as my sister. Tinuring ka ng pamilya ko na kasapi saamin?! Hindi pa ba sapat ’yun Presh? I help you because I f-cking love you! Mahal kita bilang kapatid dahil hanggan doon lang ang nararamdaman ko!”   galit na galit na turan ni Rare.

Kawawa ang anak ko at naririnig niya ang mga gan’tong sitwasyon. Malaking trauma para sakaniya ang mga nangyayari ngayon. “Liar! Umuwi ka dito! Iniwanan mo ’ko doon sa Paris para magstay lang dito kasama siya. Kinalimutan mo ’ko! And I don’t want you to love me as your sister! I love you, ok?! I love you more than a brother and bestfriend.” pumipiyok na saad niya at pagod siya tumingin kay Rare.

“Ay demanding ka ghorl? ’Yung kapatid nga ni Rare hindi nagseselos sa atensyon binibigay ng Kuya niya kay Atarah tapos ikaw dada ka ng dada d’yan ..” napasinghap ako ng biglang nagsalita na naman si Aida na walang tigil kakaaway kay Presh.

“Aida, stop. Hindi makakatulong mas ma t-trigger lang siya..” seryosong saad ni Roks sakaniya.

“Ok pagusapn n’yo ’yan ni Rare! Hindi namin problema ’yan! Ibalik mo ang anak ko! Kung gusto mo sa’yo na siya, ibalik mo lang ang anak ko.” pangigiit ko sakaniya kahit masakit saakin na ipamigay si Rare ay nagawa kong sabihin ’yun umaasa na makakatulong ’yun para ibalik ni Presh ang anak ko.

“ Ano ako tanga?“ humalakhak na naman siya ng nakakainis  kaya galit akong sinigawan siya.

“Oo ang tanga mo! Ang tnaga mo sa lahat ng bagay! Gusto mo isa isahin ko?—.” pinutol niya ang sasabihin ko at tinutok naman saakin ang baril.

“Tumigil ka! Sige ilabas mo ang tapang mo Atarah! Magpapaalam ka na agad sa anak mo..” napabuntong hininga ako lalo pa’t naramdaman ko ang kamay ni Roks sa likod ko at inilingan ako na para bang sinasabi na h’wag kong patulan.

“M-ama P-papa. I’m scared..”  hinang hina akong napatingin sa anak ko dahil wala akong magawa para makuha siya dahil t’yak kobting galaw lang namin ay idadamay siya ni Presh.

“Hayop ka..” umiiyak na bulong ko habang nakatingin kay Presh.

“Let her speak, hayaan n’yong ilabas niya ang sama ng loob niya..” maotoridad na sambit ni Roks habang nakaluhod upang daluhan ako. Napatingin ako kay Rare na nakatingin saakin na halata sa mata niya ang matinding galit pero agad niyang iniwas nang makita niyaakong nakatingin sakaniya.

“Presh, calm down. Pagusapan natin ’to. We’ll fix our relationship just let my son go..” puno na pagsusumamo na wika ni Rare at binaba ang hawak na baril niya.

“No! Bakit ko papakawalan ang batang ’to! Ang batang ’to ang naging bunga sa pagtataksil n’yo saakin!” natawa ako sa sinabi niyang pagtataksil daw namin sakaniya.

“Ang kapal ng mukha mo para sabihing pagtataksil ’yun?! Bakit naging kayo ba ba para sabihin mong kumabit ba ako ha? Bakit naging sayo ba siya? Walang naging sa’yo Presh tandaan mo ’yan!” galit na usal ko dahil nainsulto ako sa sinabi niyang pinagtaksilan namin siya parang siansabi niya na naging kabit lang ako ni Rare.

“Atarah, you need to calm down. Naririnig lahat ng bata ang sinasabi mo.” si Amirah naman ngayon ang seryosong nagsalita saakin kaya inis lang ako na napasuklay sa buhok ko.

“Presh if you really love me please listen to me. I will help you in your condition. We’ll start again please..” napatitig ako kay Rare na malambing ngayon ang expresyon kay Presh para kumalma ’to.

“Start again? Para saan pa? Hindi na mabubura ng kahit sino ang sakit na nararamdaman ko ngayon. Hindi n’yo kasi ako naiintindihan dahil ’di n’yo nararamdaman at pinagdaan ang lahat na naranasan ko.” umiiyak sigaw niya at lumingon naman ngayon sa pwesto ng kapatid niya. “

Ikaw Primch,alam mo naman hindi ba? Na hindi kagaya ng mga umampon sa’yo ang umampon saakin. Hindi ko naramdaman na napunan ng mga umampon saakin ang puso kong kulang sa pagmamahal ng magulang at kapamilya dahil agad silang nawala sa piling ko. Hindi ko nagawang makapagaral ng ayos sa poder nila kagaya ng mga nararanasan mo. Hindi nabibigay ang mga luho ko kapag gusto ko lang. Hindi ko naranasan ang pagaaruga ng isang magulang na matagal ko ng hinahanap. Hindi mo naranasan ma sexual and pyshical abuse! Hindi! Hindi! Bata ka pa noong namatay sina Mommy, Daddy at ang iba nating pamilya. Hindi pa masyado nag s-sink sa utak mo ang lahat.Hindi nakita ng dalawang mata mo kung paano nagsuffer sina Mommy at Daddy sa balang bumaon sa mga katawan nila !“ masakit at mabigat ang pinagdadaanan niya kaya nagawa niya ang mga bagay na ’to pero hindi pa tama na gawin niya ’to.

Kahit pa nakakaramdam na ako ng awa sa sitwasyon ay hindi na maalis ang galit sa katawan ko sakaniya.

“Rare, ikaw. Hindi ko sinabi sayo. Sinekreto ko ang mga nangyari saakin dahil ayokong pandirian mo ’ko. How ironic, nag ka HIV na nga ako pero nagawa ko pang isekreto sa’yo lahat at gustong h’wag mong pandirihan kahit ng pandirihan dahil nagkaroon ako ng HIV. Naalala ko, sinabi mo saakin noon na ayaw mo sa babaeng naikama na ng kung sino sino dahil nakaka t-turn off  hindi ba? Kaya nga mga sinisiping mo virgin lang!” kumirot ang puso ko dahil sa sinabi ni Presh na sinisiping lang talaga ni Rare ang mga virgin at ibig sabihin lang ni Presh sa ‘mga’ ay marami na ’tong naikama hindi ako ang una niya.

“Ibang usapan ’yun Presh! Iba sila, iba ka. Bestfriend kita! Ginusto nila ’yun ikaw naabuso! Satingin mo hindi ko maiintindihan ang sitwasyon mo?!” matigas na tagalog na sigaw ni Rare. Once na nagtagalog na ito mas ramdam mo ang emosyon niya na nasasaktan at galit sa mga nangyayari.

“Hahaha, bakit? Kapag sinabi ko ba ang nang nangyari saakin noon. Mamahalin mo na ako? Sisipingin mo na ako?” mapait na saad nito kaya natigilan si Rare. “Hindi diba? Kasi hindi ako ang mahal mo at nakakatawang isipin na ang dalawang babaeng minahal mo ay mula sa pamilyang sumira saakin. Si Akisha at ’yang Atarah na ’yan! Si Akisha ang may kasalanan kung bakit namatay ang kuya ko, ang kapal niyang magpakasal at maganak sa ibang lalaki para lang saktan ang Kuya ko na walang ginawa kung hindi mahalin siya! At ikaw Atarah. Ikaw ’yung minahal talaga ni Rare eh, inagaw mo s’ya saakin ih. Binaliw mo siya, isipin mo kumpara saating dalawa mas matagal ang pinagsamahan namin pero mas pinili ka niya? Mas minahal ka niya? Ano bang kulang saakin? Ano pa ba?!” hindi ko na napigilan na ipagtanggol ang pamilya namin dahil dahil lahat sinisi niya saamin eh wala naman talaga kaming kasalanan.

“Ano? Kami nalang talaga ang makikita mong masama dito? Ang Dela Veja nalang ba ang laging may kasalanan?! Presh bakit ayaw mong ipasok sa kokote mo na wala kaming ginawa. Walang ginawa ang Dela Veja sainyo dahil kayo talaga may kasalanan! Paniguradong alam mo na, Pinarape n’yo ang lola ko para ano? Para pagbintangan namin ang mga Grison at magsimula ang pagaaway ng dalawang pamilya! Ilang beses kayo gumawa ng paraan para pagawayin ang dalawang mayaman na pamilya sa mundo dahil nainggit ang pamilya niyo! Obsessed kayo sa Pera! Obsessed kayo sa lahat! Wala kayong pake kung may mga madamay na tao dahil selfish kayo! ’Yung Mindanao? Hindi ba Agasier ang may pakana ng mga ’yun? At ang kapal ng mukha mo para isisi saamin ang nangyari doon para maloko mo si Amirah! Napakawalanghiya mo! Hindi ka na nahiya, gumaganti ka sa pamilya ko nang walang malalim na dahilan! Mas maiintindihan ko kung saakin lang ih at hindi mo dinamay ang pamilya ko. .” napatingin ako kay Amirah na ngayon ay nakaawang ang bibig dahil sa gulat sa sinabi kong katotohanan.

“ ’Yun nga ang ikinagagalit ko. Hindi ko matanggap ang katotohanan na nasa dugo na talaga namin ang pagiging gan’to! Kaya napapaisip ako minsan at napapasabi sa sarili ko na hindi na ako ’to. Hindi ko na kilala ang sarili ko. Sino ba ako? Bakit ako gan’to. I swear, I end up feeling empty, like you’ve taken something out of me and I have to search my body for scars. “ pagod na pagod na sambit niya. “ Gusto ko nalang mamatay ngayon tutal katapusan na rin naman lahat ng plano ko. Sinira mo, sinira n’yong lahat. The villain of this story will gone now. I consider myself as  Medusa because just like her, she was abused and cursed by the greek god then turned to a villain and monster just like me..“ mapait na saad niya.

“Presh, tutal ako naman may kasalan please ako nalang ang isama mo. Iwan natin ang anak ko dito parang awa mo na..” ngumiti siya bigla dahil sa sinabi ko.

“ Atarah !“ tumayo ako at pinagdikit ang palad ko para magmakaawa sakaniya. “ Please parang awa mo na..“ hagulgol ko na nagpalaki lalo ng ngisi niya.

“You know baby, your Mama wants to become hero. Do you want that baby? May super hero kang nanay?”  natutuwang usal ni Presh habang bimubulungan ang anak kong walang tigil kaiiyak.

“ Presh enough!“ galit na sigaw Rare na ngayon ay nakatutok na ang baril niya kay Presh.

“ Sige barilin n’yo ko isasama ko ang anak n’yo. Maling galaw n’yo lang, hindi lang ako mamatay .“ nakangiti pa rin turan ni Presh saka humalakhak ng pagkalakas lakas.

“ H’wag kayong magpapaputok!“ humarang ako ng bahagya kay Presh at inilingan silang lahat kaya naparingin ng seryoso si Rare pero hindi ko ’to tinignan pabalik.

“ Lumapit ka rito Atarah, ipapalit kita sa anak mo..“ napalingon ako kay Presh at akmang lalapit sakaniya pero narinig ko ang boses na papalpit na si Rare.

“Atarah !”

“ H“wag kayong lalapit! Kapag may nangyaring masama sa anak ko! Hindi ako magdadalawang isip na tatalon din dito!” sigaw ko dahilan paramtigil sa paglapit saakin si Rare at binigyan lang ako ng malamabing na tingin na para bang sinasabi na h’wag kong ituloy.

“ Atarah umayos ka!“ bumalik ang tingin ko kay Presh na humahalakhak sa mga nangyayari. Hindi ko pinakinggan ang mga sigawan nila dahil parang nahypnotize na ako ng mga mata ni Presh.

“ Come here Atarah.“   malambing na usal nito habang pinapakawalan na ang anak ko pero bago pa ako makalapit ay may humila na kay Ramch at tinulak palapit saakin.

“ Oh my god ..“ agad kong nasalo ang anak kong umiiyak. Niyakap ko ng mahigpit ito at bigla ako nakarinig ng sunod sunod putok ng baril kaya napatingin ako rito. ’Di ko na nakita si Presh pero si Aida ang nakita kong duguan na nakaluhod ngayon.

“ AIDA !“ rinig kong umiiyak na sigaw ni Amirah.

“H-h’wag kayong lalapit hayaan n’yo ko magsalita ..” hirap na hirap na saad niya habang nagsisilabasan ag dugo sa bibig niya. Napatingin ako sa ulo niyang duguan dahil mukhang tumama doon ang bala at bukod pa roon ay may ibang tama siya ng baril sa katawan.

Napatingin ako kay Rare na seryoso nalumapit saamin ni Ranch. Sinenyasan kong hawakan niya ang nak namin para makalapit ko ng konti kay Aida. “Nakikita ko na, nakikita ko na ang asawa’t pamilya ko. Alam ko na eto ang sasapitin ko ngayon gabi. Nararamdaman kong naupos naang kandilang tinirik ng Diyos para saakin. Naniniwala ba kayo kapag sinabi ko ng nakikita ko na ang liwanag? Hindi lang ngayon kung hindi maraming beses bago pa mangyari ang mga ito..” pinilit niya pa rin magsalita kahit tuloy tuloy ang paglabas ng dugo sa bibig niya .

Lumakas ang iyak namin ni Amirah pero hindi namin magawang lapita ng sobrang lapit si Aida. ’’Masaya ako na bago ako mamatay na maayos na ang lahat. Patawad mga kaibigan kung kailangan ko ng mamaalam. Alagaan n’yo si Dawina ha. Inaasahan ko kayong dalawa Atarah at Amirah, ipaliwanag n’yo nalang sakaniya na umalis ako at pinuntahan ang ama niya. Patawad kamo kung iiwanan na  siya Mama niya ngayong baby pa siya pero alam ko namang matatanggap niya rin bandang huli. Ang dalawang hiling ko lang naman ay alagaan n’yo siyang mabuti at iparamdam n’yo ang kalinga ng isang ina kay Dawina. Palakihin n’yo siya ng parang isang tunay n’yong anak dahil hindi ko na magagawa ’yun..“ tatakbo sana ako palapit sakaniya pero inilingan niya ako at nginitian lang.

“ Gusto kong etong pusong ’to ay mapunta kay Ranch, mahal na mahal ko ang batang ’yan sana pagbigyan n’yo ko na maging donor niya..“ nakangiting saad niya habang tumutulo ang luha niya.

“ NO !“ umiiyak na sambit ko at pilit na tumakbo palpit sakaniya pero huli na dahil sinabi niya na ang huling salita niya. “ Paalam ..“ bago siya tuluyan nalaglag rin sa building.

---

Nyang note: Hello, masyadong mabigat ang scene na ’to no? Anyway gusto kolang manghingi ng pabor. Marami kasing nag rereport na may nanggagaya ng story ko at nic-copy lang. Hindi lang tatlong beses na plagiarized ang story na ’to higit pa kaya please ireport niyo agad saakin kung may nabasa kayong kaparehas ng story na ’to Thank you!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Chapter 70

Atarah’s

POV

NANGINGINIG ang mga tuhod ko habang nakatungo ako sa mga ’to dahil wala akong tigil kaiiyak hanggang sa naramdaman kong may humahaplos haplos sa likuran ko.

Inaangat ko ang paningin kong nanlalabo na dahil nahaharangan ng mga luha ang mata ko. “A-aida?” nauutal na saad ko dahil hindi ako makapaniwala na ngayon ay nakikita ko na naman siya.

“

Bakit

ka

umiiyak

?

Inaaway

ka

na nan ng

ipaktang

Presh

na ’yan?

Ano

gusto mo,

resbakan

natin

?

Patulong

tayo

sa

Aidanians ?“ napatitig ako ng matagal sa mukha niyang napakaamo. Tama nga si Aida nga ang kaharap ko pero paanong nangyari ito—Tama, mukhang nasa isa akong panaginip.

Napakagat ako saaking labi at mabilis na sinunggaban siya ng mahigpit na yakap.“ N-

nandito

ka

..“ napipiyok kong saad.

Kumalas siya sa yakapan namin. Wala akong kahit anong mababasang expresyon sakaniya na pagkalungkot na nagbibigay kahulugan na masay siya sa tunay na sinapit niya.“ Pasensya

na

ngayon

lang ako

nagpakita

ha,

si

Dohawi

kasi ang

kulit

kulit

. Hindi ako

makaalis

ng

bahay

..“ napakamot pa ’to sa kaniyang ulo at napabusangot pa.

“D-

dohawi

?“ bigkas ko. Nagkita na sila at lubhang nakakatuwa ’yun. Basang basa ko sa mga mata ni Aida ang saya niya kahit pa mukhang iritado pa ’to.

“

Oo

’yung asawa ko,

ano

ghorl

may

amenesia

ka

? Hahaha.

Ano

na tara na

bigyan

natin

ng

matamis

na

sampal

si

Presh

mulasa

mga

dyosang

katulad

natin

?

Arat

na!“ napaawang ang labi ko dahil talagang kung ano anong pambatang ‘words’ ang natutunan n’ya simula nang namulat siya sa paggamit ng mga social media at gadgets.

“ AIDA

!“ napalingon kaming dalawa ni Aida sa tumawag sakaniya at natagpuan namin si Dohawi na palapit saamin kasama ang anak niyang Dawina.

Ang kisig kisig nito ngayon at masasabi kong may taglay talaga siya na kagwapuhan pero hindi ko lang inappreciate noon dahil jinudge ko agad ang pagkatao nila dahil nga parte sila ng ixix o rebelde kaya kahit anong kagandahang lalaki noon ni Dohawi ay hindi ko pinansin ’yun dahil sa galit at pang j-judge ko sakanila. “

Oo

saglit

lang!“ sigaw niya pabalik saka hinarap ako. “ Pasensya

na

kailangan

ko ng

umalis

.

Iwan

ko muna

si

Dawina

sayo ha, may date kami ng asawa ko eh.“ natulala ako sa sinabi niya dahil kahit panaginip lang ’to at iba ang senaryo sa pagiwan niya saakin kay Dawina ay alam kong pangitain ’to.

“T-

tita

Atarah

!“ utal na saad ni Dawina dahil hirap pa rin ’to sa pagbigkas ng mga salita saka lumapit ’to saakin para yakapin ako.

“

Iwan

ka

muna ni Mama kay

Tita

Atarah

ha,

laro

kayo ni baby Ranch.“ ngumiti ng pagkatamis tamis saakin pati na rin kay Dawina si Aida.

“ Alagaan

mo

si

Dawina

ha,

Paalam

.“ malaki ang ngiti ng makisig na si Dohawi habang sinasalubong ang asawa.

“M-mama!” nagsimulang umiyak si Dawina at mabilis na tumakbo peeo nadapa lang siya dahilan kaya mas lalong lumakas ang iyak niya. Agad ko nalang ’tong binuhat at pilit na hinabol sina Dohawi at Aida.

“Aida

saglit

! Aida!

Dohawi

! “ sigaw ko pero unti unting naglaho ang mga imahe nila hanggang sa sinabayan ko nalang ang paghugulgol ni Dawina.

“

AIDA

!“ hingal na hingal akong napabangon ako mula sa kama ko agad kong nilibot ang paningin ko at unti unti kong napagtanto na nasa hospital na naman ako.

Napakagat ako saaking labi dahil ngayon taon lang na ’to hindi ko mabilang kung ilang beses akong nahospital at naconfine. “

Atarah

..“ napalingon ako kay Mommy na ngayon nasa tabi ko.

“M-mommy..” nauutal kong sambit pero ngumiti lang siya ng pagkatamis tamis saakin.

“

Tapos

na ang

lahat

anak

,

tapos

na ang

mga

pagsubok

.

Nakaligtas

ka

.

Nalagpasan

n’yo

.“ nalaglag ang panga ko ng makumpirma kay Mommy na tapos na nga, tapos na ang mga paghihirap na dinanas namin sa kamay ni Presh pero isa lang ang ibig sabihin nito. Bagamat natapos na ang problema ay hindi ko makakalimutan na may nagsakrispisyong kaibigan na sobrang malapit saakin.

“

Nasaan

po

si

Aida? ’Yung

anak

ko?

Si

Mikee

?

Nasaan

po sila?“ nagsimulang manginig ang boses ko hanggang nagsituluan na naman ang luha ko. Umiiyak na naman ako. Lagi nalang, hindi na tapos.

Napatingin ako sa pagtikhim ni Daddy na ngayon ay nasa likod na ni Mommy. “

Anak

nawalan

ka

ng malay

pagkatapos

ng

lahat

.

Si

Mikee

ay

naka

admit rin

dito

sa

hospital ni Rare.

Sa

kabutihang

palad

ay

walang

nangyari

masama

sa

anak

niya pero

nagtamo

siya

ng

mga

iilang

pasa.“ nakahinga ako ng kaunti ng sinabi ni Mommy na ligtas si Mikee pero mas napansin ko ang sinabi niya nakadmit ako dito sa AKG, na pagmamayari na hospital ni Rare.

“

Si

Aida po?“ pagod at mapait na ngumiti lang si Mommy. Alam ko na ang sagot pero nagawa ko pa rin tanungin. D-mn self, gusto mo talaga masaktan lalo no.

“W-wala na

siya

hija

.

Nang

itinulak

niya

si

Ranch

palapit

sayo ay na out of balance

si

Presh

at

nahulog

sa

mataas

na building pero bago pa

tuluyan

mahulog

pababa

ito ay

nabaril

niya ng

apat

na

beses

si

Aida,

dalawa

sa

ulo

at

dalawa

rin

sa

likod

hanggang

sa

nahulog

na rin

siya

sa

building na may

nakalagay

na foam

sa

baba ng building para

masalo

sila at hindi

lumalala

ang

kalagayan

nila.Nakaligtas ang

babaeng

Agasier

mula

sa

pagkahulog

pero

binaril

niya ang

kaniyang

sarili

at

ngayon

ay wala na rin ’tong

buhay

..“ napapikit ako ng mariin dahil tapos na nga ang laban na ’to pero nakalulungkot na kailangan may mabawian pa ng buhay. Kahit gaano ako kagalit kay Presh at sa mga tauhan nila ay hindi ko nagawa maging masaya na namatay sila. Mas gugustuhin kong mabulok at pagbayaran nila ang kasalanan nila pero mukhang ang Diyos na nga ang bahala sakanila.

“

Nasaan

si

Aida

ngayon

? S-

sinabi

niya gusto

niyang

maging

donor .“ nagsalit salit ang tingin ko kina Mommy and Daddy lalo pa’t naalala ko ang huling sinabi ni Aida na gusto n’ya maging donor ng anak ko.

“ Nasa

operating room na sila. Rare and his team will handle your son situation.

Siya

ang mag opera kay Ranch..“ bumilis ang tibok ng puso ko dahil hindi ko rin inaasahan na mismong si Rare ang mag oopera sa anak namin. Pinagkakatiwalaan ko ang skill niya bilang surgeon dahil talaga namang best pa sa best ’to sa larangan ng medisina pero alam kong lubhang delikado ang heart transplant. Ang kalahati sa katawan ng anak ko ay nasa hukay na habang inooperahan ’to.

“

Ngayon

ang

operasyon

?“ tumango lang silang pareho bilang tugon.

“

Oo

anak

,

hanggat

maari

kailangan

ng

maoperahan

ni Ranch

dahil

kagaya

mo ay

nawalan

din

siya

ng malay

nang

gabing

’yun at

talagang

malala

na ang

sitwasyon

ng

puso

niya kaya

kailangan

I undergo na

sa

siya

heart transplant..“ natahimik ako dahil naalala ko ang nangyari kay Kristan at pagkidnap kay Ranch. Pinagsikop ko ang kamay ko at pumikit ng mariin. Kahit pa wala na si Presh at wala ng posibleng gumawa nun ay natatakot parin talaga ako.

“

Anak

,

maniwala

tayo kay Rare. Alam naman

natin

na

lubhang

delikado

ng

operasyon

na ’yun pero

magiging

maayos

ang

kalagayan

ng

anak

n’yo

. Hindi niya naman

hahayaan

na may

mangyaring

masama

..“ hindi ko rin naman akalain na ang pusong nasa saakin ngayon ay ang puso ni Lolo.

Si Lolo na galit na galit sa mga Grison noon pero ako ngayon eto ay inlove na inlove sa Grison na ama ng anak ko.

Ni hindi ko nga alam na naheart transplant din pala ako. Namatay si Lolo nang mga hindi pa ganoon katanda. 59 palang ata siya noon kaya ok lang na maging donor siya lalo pa’t healthy daw talaga ’to sa katawan kaya walang kahit anong kumplikasyon na sakit. Hindi talaga totoo na may sakit ’to sa puso sinabi lang nila ’yun para hindi ko na maalala pa ang masalimuot na nangyari saakin noon.

“

Apat

na

oras

mahigit

yata

ang

operasyon

ng at halos

kasisimula

lang ng

operasyon

kaya

kailangan

natin

manalangin

na

maging

succesful

’to..“ napakagat ako saakin labi. All surgeries have a risk of death, but the risk is higher than typical with heart transplantation, particularly if the heart does not start in the donor’s body or does not function well kaya nga sana maging maayos talaga lahat.

Panginoon

,

gabayan

mo ang

magama

ko.

Bigyan

mo sila ng

lakas

pareho

,

si

Rare na nag

oopera

at

si

Ranch na

iooperahan

.

Hinding

hindi ko na

kakayanin

kung may

mangyari

pa.

“

Si

Dawina

po?“ pinunasan ko ang luha ko at bumuntong hininga. Lubha akong naawa kay Dawina. Ni hindi ko rin alam kung paano namin maipapaliwanag sakaniya na wala ng mama niya. Masyado pa siyang bata at alam kong maguguluhan pa siya sa mga mangyayari.

“ Hinahanap

niya ang mama niya pero

nandoon

naman ang Ate mo,

inaalagaan

nila

ang bata..“ napatango nalang ako dahil thankful ako na tanggap ng pamilya ko si Dawina parang isang tunay na kapamilya.

Lumipas ang oras nagpahinga lang ako saglit at nagusap usap kami nina Mommy. Hindi niya ako pinayagan na bisitahin muna si Mikee, mamaya nalang daw kapag nakabawi na ako ng lakas.

“

Nandito

na

si

Captain

Roks

..“ dinilat ko ang mga mata ko at naupo sa kama. Nasa saakin kanina ni Mommy and Daddy na dadating si Roks. Napatingin ako sa oras at mag a-alasdose na pala ng gabi.

“

Maiwan

na muna

namin

kayo..“ seryosong sambit ni Daddy bago inalalayan si Mommy palabas ng kwarto pero bago ’yun ay binati muna sila ni Roks.

“Hey.” ngumiti ako ng tipid kay Roks. Sobrang laki ng tulong saakin niya. Andami niyang naging sakripisyo at effort na nilaan saakin pati narin kay Ranch para matapos ang lahat ng ’to.

“How’s your feeling?” mapungay pungay na saad niya. Halatang pagod na pagod na ’to at mukhang hindi pa umuwi dahil nakaitim pa rin ’tong long sleeve at pans na kanina niya pa suot.

“Not fine.W-wala na

si

Aida eh..“ nabasa ko sa mata niya ang matinding lungkot dahil naging kaibigan niya rin si Aida at napamahal na rin ’to dito kagaya ko.

“I’m sure, she’s happy now..” pangc-cheer up niya saakin saka niyakap akong mahigpit.

“

Paano

na

si

Dawina

?

Ano

nalang

sasabihin

natin

sa

bata?“ binigyan ako ng matamis na ngiti ni Roks pero alam kong nasasaktan din siya. Kagaya ng pagaalaga at pagmamahal niya kay Ranch bilang isang tunay na anak ay gano’n din ang turing niya kay Dawina.

Napakaresponsableng lalaki ni Roks at napakaswerte ng magiging kasama niya habang buhay dahil iba magmahal si Roks .“

Magtutulungan

tayo na

ipaliwanag

sakaniya

ang

lahat

Ath

,

marami

na tayo na

tatayong

magulang

niya..“ napangiti ako sa sinabi niya dahil kahit siya determinadong na tatayo bilang ama ni Dawina.

“I go to your mansion and visited

Dawina

there and your Ate give me this. She said, your lala Anita was cleaning Aida’s room and they found box containing more letters. I have mine,

Amirah

,

Dawina

and you..“ ibinigay niya saakin ang isang napaka effort na envolope na mukhang gawang kamay dahil pamilyar ang special paper na ’to dahil naabutan ko siyang ginagawa ang envelope na ’to dati.

“Read that, I’ll go outside to talk to your father.

Marami

kaming

paguusapan

tungkol

sa

case. By the way, I’m with

Amirah

. You both need to talk..“ napatango tango nalang ako sa sinabi niya. “ I’ll be back..“ napangiti ako at pinanood siyang lumabas ng kwarto.

Nabaling ang tingin ko sa liham na hawak ko at unti unting inilabas ang isang magandang papel mula sa envelope. Huminga pa ako ng malalim bago simulan basahin ang letter ni Aida.

Dear

Atarah

..

Alam mo bang

nanood

pa ako

sa

youtube

kung

paano

gumawa

ng

gan’to

kagandang

sulat

?

Mabuti

nalang

at

namulat

na ako

sa

mga

gan’to

.

Salamat

sa

binili

n’yong

phone

saakin

at

ipad

kay

Dawina

kaya

noong

wala kayo ay

madalas

ang

libangan

namin

ng

anak

ko ang

youtube

kaya

nga

pangarap

ko

tuloy

maging

youtuber

malaki raw ang

sweldo

haha

ano

ba ’yan

andami

kong

sinasabi

hehe

skl

kasi pero eto

totoo

na.

Mahirap

paniwalaan

ang

sasabihing

kong ito pero

ginawa

ko na ’tong

sulat

na ’to

bilang

paghahanda

dahil

ramdam

ko ng

makakasama

ko

si

Dohawi

at ang

pamilya

ko.

Mayroon

kasi kaming

paniniwala

na

kapag

nangyari

’yun ay

malapit

na ang

katapusan

mo, hindi ko na

ikukwento

kung

ano

’yun

dahil

alam kong

magkaiba

ang

kultura

natin

at

paniniwala

.

Isinulat

ko ’tong

liham

na ’to

bilang

paghanda

sa

malapit

ko ng

katapusan

.

Paniguradong

kapag

nabasa

mo ’to wala na ako. Gusto

kolang

sabihin

na, isa kang

mabuting

,

kaibigan

,

anak

, ina, at asawa (soon)

ngunit

sadyang

nabalutan

lang ng

galit

ang

puso

mo

dahil

sa

maling

akala

.

Napakaswerte

ko at

nakilala

ka

namin

ni

Amirah

at

Dawina

,

unang

kita ko

palang

noon sayo

sa

Marawi

alam kong

malinis

ang

puso

at

nakakabuti

lang para

sa

lahat

ang

nais

mo.

Ikaw

ang

dahilan

bakit

hindi kami

nakulong

ni

Amirah

noon

kahit

pa’t

kasapi

kami ng

rebelde

,

ikaw

ang

naging

pagasa

at

inspirasyon

namin

ngunit

dumating

lang

sa

puntong

loka

loka

na ’tong

si

Amirah

at

nagpauto

d’yan

sa

impaktang

Presh

na ’yan. Hindi ko rin

akalain

na t-

traydurin

n’ya

tayo ng

gano’n

kaso

kagaya

mo lang din

si

Amirah

, hindi mo

siya

masisi

.

Napuno

ng

galit

ang

puso

niya

dahil

desperado

siyang

malaman

ang

totoo

. Ang

katotohanan

kung sino ba

talaga

ang may

pakana

sa

nangyari

sa

pamilya

at

ninuno

namin

.

Noong

nalaman

ko kung sino

talaga

ang may

gawa

,

oo

nagalit

ako pero

kailangan

kong

matuto

na

magpatawad

dahil

sobrang

dami

nating

kasalanan

sa

mundo na

sinalo

ni Jesus pero

nagawa

niya

tayong

patawarin

gano’n

din

ang

amang

Diyos

natin

,

kahit

gaano

pa

kabigat

at

karami

ang

kasalanan

natin

ay

nagagawa

niya

tayong

patawarin

tayo pa

kayang

tao lang?

Kapag

may

nakagawa

ng mali

sa

atin

,

iwasang

manghusga

at

mangdiin

.

Maging

mapagkumbaba

at

matutong

magpatawad

dahil

tayo man ay hindi

perpekto

at

nakakasakit

din ng

ibang

tao.

Hanggat

maari

kailangan

mong

agapan

ang

galit

sa

katawan

mo kung

ayaw

mong

mapalala

ang

sitwasyon

dahil

kapag

kinain

na ng

galit

kabuuan

mo hindi mo na

makikilala

ang

sarili

mo.

Sa

totoo

lang wala

talaga

sa

puso

ko ang

paghihiganti

dahil

lagi

mong

iisipin

na hindi

paghihiganti

ang

solusyon

sa

lahat

.

Naniniwala

ka

ba

sa

katagang

kapag

binato

ka

ng

bato

batuhin

mo ng

tinapay

nq

ang

ibig

sabihin

ay

kapag

ginawan

ka

ng

masama

ay

gawan

mo ng

mabuti

.

Kapag

may

ginawang

hindi

maganda

ang

kapwa

tao mo sayo.

H’wag

na

h’wag

kang

gumanti

.

Imbis

na

gantihan

mo sila,

gawan

mo

nalang

ng

kabutihan

katulad

nalang

na

ipanalangin

mo na mas

maging

mabuti

silang

tao at

linawin

ang

mga

isipan

nila

na

dapat

lang na hindi na sila

gumawa

ng

masama

. Sana

natuto

ka

sa

mga

napagdaanan

mo

Atarah

.

Saksi

ako

sa

lahat

ng

napagdaanan

mong

pagsubok

, mula

sa

pagtawa

at

pagiyak

mo.

Siguro

nga

kapag

talaga

nabasa

mo na ’to

tapos

na ang

hirap

na

pinadaanan

mo.

Pasensya

na kung

puro

ako

pangaral

na

animo

nanay

mo pero gusto

kolang

talaga

na

tatak

sa

isipan

mo at

ipapaintindi

ang

mga

gan’tong

pangaral

kay Ranch,

Dawina

at

sa

mga

susunod

mong

mging

anak

kay Dr. Rare.

Alam ko kung sino

talaga

ang

tunay

na

tinitibok

n’yan

simula

palang

. Alam kong

si

Rare kaya

dapat

kung mahal mo

siya

ay

ipaglaban

mo,

ayusin

mo ang

pagkakamali

mo.

H’wag

kang mag

pabebe

at

hintayin

siya

na

gumawa

ng

aksyon

para

maging

maayos

kayo. Hindi

porket

siya

ang

lalaki

ay

siya

lang ang

dapat

gumawa

ng

paraan

para

maging

maayos

kayo.

Pantay

pantay

tayo, pare-

pareho

tayong

tao. Kung gusto mong

mabuo

ang

pamilya

mo ay

ikaw

naman ang

gumawa

mg effort.

Si

Roks

, Alam kong mahal na mahal

ka

niyan

kaso

lagwak

siya

hahaha. Hindi mo

siya

mahal pero alam ko at alam mong may

babae

para

sakaniya

kaya

kailangan

mong

kilitisin

rin ang

susunod

na

babaeng

paghuhumalingan

niya ha?

Si

Roks

kasi ’yung

tipo

ng

lalaki

na

kapag

nagmahal

ay

sobra

sobra

at

gagawin

niya ang

lahat

para doon, alam mo naman ’di ba? Hindi deserve ni

Roks

na

masaktan

ng kung sino sino lang.

Etong

si

Ranch, mahal na mahal ko ’yang

batang

’yan parang

anak

ko na rin.

Englishero

at

matalino

pero

sobrang

minahal

ko

talaga

’yan. Ang

sakit

na makita na

nahihirapan

siya

sa

samut

saring

sakit

ang

nararanasan

kaya gusto ko

maging

heart donor niya. Gusto kong

mabuhay

pa rin ang

puso

ko

sa

katauhan

ni Ranch

dahil

deserve

nitong

bata na

mabuhay

pa ng

matagal

at

bukod

doon ya gusto kong

mahalin

niya rin

si

Dawina

na parang

tunay

niyang

kapatid.

Pakisabi

sakaniya

lalo

kapag

lumaki

siya

na ay

kahit

matanda

sakaniya

si

Ate

Dawina

niya

dapat

siya

ang p-

protekta

dito

pagdating

ng

panahon

.

Iiwan

ko ng

maaga

si

Dawina

sainyo

dahil

alam kong

m

akapagkakatiwalaan

kayo.

Nand’yan

kayo para

umalalay

sakaniya

hanggang

sa

magdalaga

siya

at

makapamilya

.

Kakapalan

ko na ang

mukha

ko

Atarah

,

katulad

lang ng

hiniling

ni

Dohawi

sa’yo

noon na

bantayan

kami ay

hihilingin

ko

muli

ngayon

ngunit

hindi na ako

kasama

sa

babantayan

n’yo

. Gusto kong

mahalin

mo rin

si

Dawina

na parang

isang

anak

mo, kayo na ni

Amirah

ang

bahala

sakaniya

dahil

alam kong

dadating

sa

point na

mabubuksan

na rin ang

isipan

ni

Amirah

at

gugustuhin

niyang

protektahan

si

Dawina

, Ranch at

Ikaw

.

H’wag

mong

kakalimutan

ang

lahat

mg

pangaral

ko ha?

Pati

na rin ang

dalawang

hiling

ko. Ang una ay

maging

heart donor ni Ranch at ang

pangalawa

ay

mahalin

mo ng parang

anak

mo ang

maiiwan

kong

anak

.

Salamat

sa

lahat

Atarah

hanggang

sa

muli

.

Paalam

.

Nagmamahal

,

Aida.

Nagbuhusan ang luha ko at ko habang nakatitig pa rin sa sulat ni Aida. Mamiss ko siya. Si Aida ang naging bestfriend ko nung wala si Mikee. Siya ang ngapapatawa, nagpapayo, at nagmamahal saakin na parang isang kapatid noong panahon na sila lang makakapitan ko.

Tok! Tok!

Napalingon ako sa pintuan ng biglabg may kumatok. Pinunasan ko ang mga mata ko at tumikhim. “ Atarah

si

Amirah

’to.

Maari

bang

pumasok

na ako?“ huminga ako ng malalim at inayos ang sarili ko.

“S-

sige

.“

nauutal kong saad.

“ Atarah..“ niluwa niya ng pintuan ang mukhang pagod na pagod na rin na si Amirah. Kagaya ng kanina niya ring suot ay ganon pa rin ang suot niya.

“Amirah wala na si Aida, wala ’yung kaibigan natin..” hindi ko na naman napigilan na nagsituluan ang luha ko. Sinalubong niya ako at niyakap ng mahigpit.

“Patawad, kung hindi naman dahil saakin hindi mangyayari ’to.Pinagsisihan ko. Malaking pagkakamali na naniwala ako agad

sa mga sinabi ni Presh. Sorry. Sorry..“ nanginginig ang boses niya at sinasabayan nito ang paghagulgol ko.

“Wala kang kasalan saakin, h’wag kang magsorry. Biktima ka lang din ni Presh na pinagsamantalanag ang kahinaan natin..” mapait na saad ko kay Amirah dahil kahit saan tignan anggulo ay parehas lang ang sitwasyon namin ni Amirah na pinagsamantalahan ni Presh.

“Hindi ang laki ng kasalanan ko, isa ako dahilan kaya naging gan’to ako kagulo. Tinulang ko si Presh, niloko kita. Niloko ko kayo ang lahat dahil sa galit ko. Kung hindi naman ako nakipag kampihan kay Presh hindi magtatagumpay ang plano niya, hindi kayo mapapamahak, wala sanang mamatay..” pulang pula ang ilong at mga mata niynag nang kumalas ito aa yakapan namin.

Bigla kong naalala ang sinabi ni Aida na kailangan matuto kang magpatawad kaya wala ng dahilan pa para magalit at hindi ko patawarin si Amirah. “ Pinapatawad na kita.“ sambit ko saka ngumiti dahil mas gagaan ang pakiramdam ko kung aalisin ko na lahat ng galit ko at papatawarin ko ang dapat na patawarin.

“Gano’n nalang ba kadali ko makukuha ng patawad mo? Hindi mo ba ako pahihirapan? Ipapakulong? Sasaktan? Ath, I don’t deserve your forgiveness pagkatapos ng lahat ng ginawa ko..” wala akong ginawa kung hindi gantihan siya ng ngiti.

“There’s one thing that will be removed from your life if you learn how to forgive, it’s pride, and that’s better, right? As you release forgiveness to others, you’re also helping yourself grow in love.

Ang pagpapatawad ko ay ’di unang nakatuon sa’yo kung hindi sa akin din. Gusto ko ng kapayapaan at katiwasayan sa ating pag-iisip,

Forgive and let the forgiving embrace of God heal the wounds of our hearts..“ sambit ko dahil talagang marami akong natutunan sa mga pangangaral ni Aida saakin na talagang dadalhin ko habang buhay.

Nagulat ang reaksyon na pinakita niya saakin. “ I remember some qoutes that I read in the internet. Forgiveness does not change the past, but it does enlarge the future. To forgive is the highest, most beautiful form of love. In return, you will receive untold peace and happiness..“ nakangiti ko paring saad kaya unti unti ng sumilay sa labi niya ang ngiti dahil mukhang narerealize niya na rin na gan’to rin ang gusto ni Amirah na gawin namin sa isa’t isa.

Nakapagusap kami ni Amirah tungkol kay Dawina at Aida. Napadesiyunan din namin na icremate nalang ang katawan ni Aida agad ’at h’wag ng patagalin pa na iburol tutal wala ng ibang kamaganak si Aida at kami nalang ang natitira n’yang pamilya pero bago icremate ay ipapasilip namin si Dawina sa huling sandali.

Napagalaman ko rin na hindi kakasuhan sina Amirah at P.O lalo pa’t si P.O ay nakipagtulungan na authoridad. May process kasi gano’n sa batas eh pero hindi ko lang maintindihan kung ano ’yun vasta magiging witness daw si P.O dahil kasangkot din daw si Presh sa mga illegal na gawain katulad ng pagaangkat ng illegal na armas mula sa mga sindikato at malalaking tao sa black market, may tungkol din sa drugs at pakikipagasosyo nito sa nga tao tungkol sa pagbebenta ng mga sex video.

Sa case naman ni Dawina ay gusto ni Amirah na siya ang magalaga sa bata at ampunin nito sa legal na paraan para mapalitan ang apelyido ni Dawina, nabanggit niya rin kasi na balak din naman daw nila magpakasal ni Primch n’yan at gusto niyang maging legal nilang anak si Dawina. Nagiyakan pa nga kami eh dahil nabigo niya raw si Dohawi na tuparin ang kaniyang huling bilin bago ’to nawala na dapat algaaan at gabayan ni Amirah at Ako sina Aida saka Dawina pero hindi natupad dahil nawala si Aida kaya gusto niyang gawin legal adaptation.

Kaya pagkatapos namin magusap ni Amirah ay pumasok na ulit si Roks. Pinagpatuloy namin ang usapan tungkol kay Dawina lalo na sa pagaampon ni Amirah kay Dawuna. Marami pa kami nalagusapan hanggang sa napadesisyunan ni Amirah na susunduin niya raw ang bata sa mansyon kasama si Roks. Pumayag ako at nang umalis sila ay nakatulog naman ako ng isang oras.

NAGISING nalang ako ng mga bandang umaga na at nalaman ko na tapos na raw ang operasyon at sa kabutihang palad ay naging succesful daw kaya gumaan ng sobra ang pakiramdam ko at ngayon ay excited na akong pumunta ICU.

Transplant patients is in ICU while in the hospital to protect them from infection. Although family and friends may visit, they are asked to avoid visiting if they have a cold, fever or feel sick. Kaya mabuti nalang wala akong sakit o ano. Everyone entering the room must first wash their hands that’s why I wash my hand and wore protective suit such as mask, gloves and gown.

“ Atarah..“ nag angat ako ng tingin kay Amirah at nang mapansin ko ang paglalakad niya palapit niya saakin.

Oh nakabalik na sila.

“Oh Amirah, nandito na si Dawina?” tanong ko saka sumulyap kina Dad and Mommy na ngayon nakatingin din kay Amirah.

“Oo eh. Ok lang naman kung kami nalang, dito ka muna kay Ranch..” saad niya saka nahihiyang tumingin kina Mommy kaya umiling lang ako.

“No, hintayin mo ’ko sisilipin ko lang anak ko. Nasaan sina Roks?” tanong ko mas kailangan kong samahan sina Amirah ngayon dahil mahihirapan sila sa paghandle kay Dawina.

“Naghihintay sa labas ng morgue. Hinintay niya ako at ikaw..” tumango nalang ako dahil hindi naman siya nakakapasok hangga’t hindi siya naka protective suit.
“Hintayin nalang kita dito.”

“Sige saglit ..“kumatok kami sa room ng ICU bago pumasok dahil baka biglang may doctor or may ginagawa pa sila kay Ranch.

“Hello this Atarah, are we allowed to go inside?”

“Yes..” biglang nanuyot ang lalamunan ko nang marinig ko ang malamig na tinig ni Rare.

“Nandito si Rare?” gulat na tanong ko dahil hindi ko naman inaaashan na nandito pala siya.

“Yes anak, let’s go ..“saad ni Mommy saka iginiya ako papapasok nang binuksan ni Daddy ang pintuan.

“Good day Tita and Tito ..” naabutan namin na inaayos ni Rare ang kumot ni Ranch. Napabusangot ako at mabuti nalang ’di halata dahil naka face mask ako.

Ang kapal hindi man lang ako binati. Ano? Invisible ako? Hindi ako sinulyapan at nang lumaput ako palapit kay Ranch ay lumayo siya at lumapit kina Daddy kaya may kung anong kumirot sa puso ko.

Tse, bahala siya. Masyadong snobber at cold. “ Hi baby..“ bulong ko sa anak ko saka ko hinawakan ang kamay niya. Wala ng gaanong nakalagay na aparatus sa katawan hindi tulad dati. Maputla pa rin ang kulay niya at mahimbing ’tong natutulog.

“ Mommy, magigising po ba n’yan ang anak ko? Kailangan po kaya?‘’ hindi ako tumingin kay Monmy habang tinatanong ’yun. Alam kong hindi si Mommy ang sasagot lalo pa’t hindi niya alam.

“Maybe now, later, tommorow and next day. It’s up to our son when he wants to wake up..” sumulyap ako kay Rare at pinagtaasan siya ng kilay.

“ Ikaw kausap ko?“ maanghang kong usal dahil naasar ako sa paghibdi pagpansib kanina saakin. D-mn, bakit ang taas ng pride ko?

“ Atarah..“ bawal saakin ni Daddy kaya iniwas ko nalang ang tingin kay Rare na ngayon ay malamig pa rin ang tingin saakin.

“ How long will Ranch hospitalized?“ rinig kong tanong ni Dad pero nakay Ranch pa rin ang tuon ko.

’ Anak

, ang

yabang

ng Daddy mo.

Naiinis

ako

sakaniya

, may

pacold

cold pa

s’ya

d’yan

kapag

hinalikan

ko naman

bibigay

‘yang ama mo.’

nasambit ko nalang sa isipan ko.

“ This depends on Ranch specific situation. Although patients can recover sufficiently after heart transplantation to be discharged within 10 days, it is more typical for patients to be hospitalized for two weeks or more Tito..“ napairap muli ako dahil ang lumanay niya magsalita kapag sina Daddy at Mommy ang kausap pero kapag ako masyadong malamig.

“Paano ba ’yung naging proseso sa hert transplant hijo?” tanong naman ni Mommy. Talagang hindi nila ako isasali sa usapan no? Tss.

’ Anak, ano bang dapat gawin d’yan sa ama mo para mapaamo ko muli? Kailangan bang lambingin ko na para bumigay? Kailangan ko na bang maghubad?’

Napakagat ako saaking labi nang sinabi ko sa isipan ko ’yun. D-mn baliw ka na Atarah, kausap mo ang anak mo sa isipan mo tapos gan’ya mga salitaan mo!

“Ranch was put into a deep sleep with general anesthesia, cut his breastbone. His blood flows through a heart-lung bypass machine while the us works on his heart. His diseased heart was removed and the donor heart was stitched in place.” napahaplos haplos nalang ako sa kamay ng anak ko habang pinakikinggan ang usapan nila.

“What is the average life expectancy of a heart transplant patient? Nababasa ko kasi na hindi naman gano’n katagal pero ’tong si Atarah heart transplant patient din ’yan 4 na taon nang nakalipas.” napahawak tuloy ako bigla sa dibdib ko at napataas ng tingin kay Rare at nagtama ang paningin namin. Seryoso na may halong lamig ang binigya niya saaking sulyap.

“In general, though, statistics show that among all people who have a heart transplant, half are alive 11 years after transplant surgery and Of those who survive the first year, half are alive 13.5 or more years after a transplant but its really depends Tito, Ranch’s father is a doctor, surgeon to be specific and his mother is a nurse.” parang bigla akong napangiti sa sinabi ni Rare mabuti nalang at naka facemask ako kaya hindi halata.

“And In the case of Atarah. Hmm, Don’t worry tito, I’ll take care of her just like how we take care our son..” halos masamid pa ako sa sarili kong laway sa sinabi niya. Ano ba sinasabi niya? Aalagaan niya raw ako? OMG? Totoo ba ’to?

Biglang naginit ang pisnge ko at hindi pinahalata na kinikilig ako. Tumikhim ako saka sumulyap kay Mommy. “Mom, puntahan ko na po muna sina Roks. Naghihintay na rin sa labas si Amirah..” ayoko ng maghintay pa ng matagal si Amirah sa labas dahil nakakahiya na.

Napatingin ako kay Rare dahil ramdam ko ang titig niya saakin na mapanuri habang nakataas pa ang kaliwang kilay niya para nagtataka kung saan ako pupunta.

“Sige anak. Kayo na ang bahala kay Dawina ha..” mapait lang ako ngumiti kahit pa nakafacemask ako saka tumango nalang bago naglakad palayo sakanila.

Akamang pipihitin ko na ang doorknob ay narinig ko ang malamig at nakakakilabot na boses ni Rare. “I’ll go with you..” humarap ako sakaniya at umiling.

“ No, h’wag na. ’Dito ka nalang kay Ranch. Babalik din naman ako kagaad..“ malamig na sambit ko dahil pabebe ako! Wala akong karapatan maging cold pero siya meron pero magpabebe ako slight.

“Hayaan mo muna siya. Babalik naman siya rito Hijo, hindi ka naman niya iiwan ulit.” mapanuksong usal ni Daddy sakaniya kaya na stif si Rare sa kinatatayuan niya.

“ Daddy !“ madiin kong saway dahil nakakahiya ang sinabi niya.

“Sige na umalis ka na. Magusap kayo mamaya ni Rare..” natatawang panggagatong ni Mommy. Inis akong tumalikod at binuksan ang kwarto dahil nakakahiya kay Rare

“Tara na Amirah.” saad ko kay Amirah habang hinuhubad ang suot kong mga suit at face mask. Dumaan pa kami sa nurse station para ibalik ang mga ginamit ko pero ang face mask ay tinapon ko na.

“Pwedeng dumalaw mamaya hindi ba?” tanong nito saakin habang sumusulyap sa pintuan ng ICU.

“Yes, pwede. Isama rin natin si Dawina.” napangiti si Amirah saka tumango nalang.

“Mabuti nalang nandito tayo sa hospital ni Rare dahil tiyak hindi papayagan na makapasok si Dawina kapag nagkataon..”

“Children may visit hospital patients if they are accompanied by an adult at all times. But for the safety and well-being of the patients, small children who are sick are discouraged from visiting patients in hospital. Wala naman sakit si Dawina hindi ba?” tanong ko habang patuloy kami sa paglalakad. Hindi ko alam kung saan ang papuntang morgue pero si Amirah alam niya kaya iginigiya niya ako roon.

“Wala.” umiiling na sagot niya.

“Children in the age of Dawina are usually full of energy, so they may run here and there. They may pull or disturb equipment such as tubes and intravenous lines and also when they start to cry. The bawling may disturb other patients aside from that, the risk of cross-infections. Small children such as babies have lower immunity than adults. The parents do not realise that infections from patients can be transferred to their children. ’Yun kasi ang point kaya hindi pinapasok ang mga bata..” pagpapaliwanag ko sakaniya.

“I understand, maybe I’ll continue my study in medical field soon..” napangiti ako sa sinabi niya ngayon. Hindi ko inaasahan na sasabihin niya na ipagpapatuloy niya ang pagaaral niya sa medisina.

Nakarating kami sa Morgue at naabutan namin si Roks na buhat buhat ang batang si Dawina na nakaface mask, jacket at pahama ngayon.

“T-tita!” masayang usal ni Dawina nang makita ko kaya binilisan ko ang paglalakad at makuha siya saka mabuhat.

“ Dawina, namiss ka ni Tita sobra..“ kinurot ang puso ko habang nakatingin sa napakagandang mata ni Dawina.

“Abi pho ni Tito Roks, mama sleep loob. I miss you, I miss Ranch, I miss mama, I miss you all.” napatingin ako kay Roks at Amirah, sabay pa silang napabuntong hininga.

“After this we’ll go to the Psycologist para mahandle natin ng ayos si Dawina.” saad ni Roks kaya napatango tango ako.

“ Yes but before that daan muna kayo sa room ni Ranch.“ sabay na napatango tango si Amirah at Roks at unti unting binuksan ni Roks malamig sa loob ng kwarto kung nasaan ngayon si Aida.

“Ranch n-nandito pwo?” nauutal utal at bulol na saad ni Dawina.

“Yes baby..” napaka inosente niyang bata at masakit sa part niya na ngayon ay wala na ang mana niya.

“ Let’s go..“ naunang ng lakad si Amirah papunta sa isang kama kung saan may nakatakip na kumot samantalang inaalalayan lang kami ni Roks.

Unti unting binaba ni Amirah ang telang puti na nakatakip kay Aida at unti unti ng magsituluan ang luha ko nang makita ko ang maputla at halos mangitim na nasi Aida. Nagiiba na rin ang katawan niya at mukha ’yung tipong parabg namamaga na.

“Mama! G-gising na pwo ithaw! M-mag p-play na pwo thayo, Ranch is h-here po ..” nunti unti akong napahagulgol pati na rin si Amirah dahil sa inosenteng paggigising ni Dawina sa Mama niya.

Sinenyasan ako ni Roks na bubuhatin nita raw si Dawuna kaya ibinigay ko sakaniya ang bata. “Dawina, natutulog si Mama Aida mo. Hindi na siya makakapagplay sa’yo kahit kailangan.” saad ni Amirah at tuloy tuloy ang paghikbi kaya nilapitan ko siya at hinawakan ang kamay niya.

“ No! Mama! G-gising po ithaw! Mama!“ gulong gulong usal ni Dawina hanggang sa nagsimula na rin ’to umiyak ng sobrang sakit.

“Dawina, Happy na si Mama Aida mo kasi kasama n’ya na si Papa Dohawi mo sa malayong malayong lugar kung nasaan nakatira si Papa God..” malambing kong sambit sa bata pero umiyak lang siya ng pagkalakas lakas at nagpupumiglas kay Roks na ngayon ay ngayon ay malungkot rin dahil kilala ko si Roks, hindi siya basta basta umiiyak.

“ T-tita Atarah tatama pwo atho! Dawina ayaw iwan dito. Usto sama Mama..Papa.“ halos manlambot ako ng makitang si Dawina na gustong hawakan ang kamay ng mama niya kaya hinayaan ni Rols na hawak nito ang kaniyang ina.

“Hindi pa pwede Anak. Ayaw ni Mama Aida na sumama ka sakaniya dahil marami kapang kailabgan gawin. Magschool ka pa, mag play pa kayo ni Ranch, mag b-birthday ka pa marami pa anak.. marami pa..” wika ko pero umiling iling lang siya.

“Ayaw ko school, ayaw ko birthday, ayaw ko play usto ko mama! Usto ko Mama!”

“Gusto ni Mama Aida, na maiwan ka muna saamin. Mamahalin ka namin ng parang tunay na anak..” napipiyok na sagot naman ni Amirah.

“She’s still don’t understand. We should let her to express her emotion and feelings..” hinayaan namin si Dawina. Iyak lang siya ng iyak hanggang sa tumahan siya. Inabot kami ng higit isang oras sa pagstay sa morgue.

“You want to meet Ranch?” tanong ni Roks kay Dawina tumango lang ’to na namumula ang mga mata at ilong.

“Say bye to mama. Her body needs to burn to turn her into an ash.” malungkot kong sambit kaya dahan dahan lang ’tong tumango.

“Bye mama. Dawina loves you so much..” imbes na ilapit at halikan si Aida ay pinag flying kiss nalang namin si Dawina sa mama niya dahil baka makakuha pa ng kung anong bacteria si Dawina lalo na wala ng buhay ang katawan ni Aida.

“Mauna na kayo ni Roks at Atarah, maiwan lang ako saglit dito..” napatango nalang ako saka hinagod ang likuran niyakayanapangiti labg si Amira ng mapait.

“ Paalam Aida.“ usal ko sa walang buhay na katawan ni Aida saa huminga ng malalim bago kami lumabas ng morgue.

“Tito, mama ’dwina bwabalik?” bulol na taong ni Dawina kay Roks nangyon ay buhat buhat pa rin siya.

“Hindi na, mag stay na siya sa malayo kasama si Papa God.” sagot ni Roks saka hinalikan sa noo si Dawina kaya napangiti ako. Dumaan muna kami sa station para kunin ang susuotin naming ng protective suit tatlo.

Nang makasuot na kami ay nagtungo kami sa harap ng pintuan ng ICU saka kumatok. “Come in..” saad ni Daddy mula sa loob kaya unti unti ko ’tong binuksan.

“Oh nandito na pala kayo..” wika naman ni Mommy. Napatingin ako kay Rare na biglang tumikhim at hindi man lang kami tinignan.

“I’ll go outside Tita, hihintayin kolang ang pagdating nina Mommy..” malamig na sambit ni Rare at nilagpasan lang kami.

He’s really mad at me.

°°°

NAKAPAG usap na kami ng mabilis ng magulang ni Rare, galit sila ofcourse pero gusto nila na magakaroon ng private and formal dinner with Dela Veja, Grison and Montego dahil kasangkot si Roks sa gulong ’to. Paguusapan kung paano sa sabihin sa public ang totoo dahil t’yak lubos na lu-lobo ang issue na ’to.

Ayan ang napapala mo Atarah. Ngayon harapin mo lahat ng consequence ng ginawa mong mga gulo.

Samantalang si Mikee ay nabista ko na rin kanina at ok naman siya. Si Kristan ay hindi pa dahil nasa kabilang hospital siya na malayo dito sa AKG at ang nakakalungkot pa ay balita ko hindi pa rin ’to gising.

Si Dawina, pahirapan pa kami sa pagpapaliwanag sakaniya pero ngayon ay nagstay sila ulit sa condo ni Roks kasam sina Amirah at si Primch pansamantala lang dahil si Roks ay nauwi muna ng Cavite sa pamilya niya upang personal na inform sila sa gustong mangyaring formal dinner ng mga Grison.

Si Presh naman ay ngayon naka cremate na rin daw ang bangkay niya ayon kay P.O at balak niya rin na ilibing ang abo nito sa kung saan nakalibing ang mga Agasier, hinihintay niya lang ang pagdating ng mga iilanh close friends ni Presh mula sa Paris. Sinayang ni Presh ang buhay niya. Nakakapanghinayang.

Hanggang ngayon ay hindi pa gising si Ranch, mahigit 8 hrs na siyang natutulog. Syempre kinakabahan ako pero sabi nila side effect lang daw ng tinurok na anesthesia. Discharges na rin ako dahil wala naman ng kahit anong problema saakin pero hindi ko pa nagawang umuwi dahil gusto kong bantayan ang anak ko.

Nakabisita na rin sina Ate at ang iilang tito at tita ko rito pero hindi sabay sabay dahil bawal ang masyadong maraming tao dito sa room ni Ranch.

Sangayon, hindi pa rin ako masyadong kinakausap ni Rare. Masyado siyang malamig at hindi ko mareach. Kinusap ako ni Ate tungkol dito bago siya umalis kanina. Bibigay din daw si Rare magtiwala lang ako at magpursige lalo na kapag nakapagusap na kami.

“Why are you still here? Wala kang balak umuwi?” napabalikwas ako sa kinauupuan ko nang biglang may pumasok at nagsalita.

“ Rare, ikaw pala..“ kinakabahan kong sambit dahil simula kaninaako lang ang tao dito dahil napadesisyunan na muna nina Mommy and Daddy na umuwi kasabay kanina nina Ate samantalang si Rare ay nabusy sa pakikipagusap kay Kenji.

“Why? Are you expecting someone? Si Roks ba?” sarkastikong sambit nito na mas ikinagulat ko. Napabuntong hininga ako at iniwas ang tingin sakaniya

“ Hindi, nagulat lang ako .“ sambit ko at inaayos ang upo dito sa tabi ng natutulog kong anak .

“C’mon go home. You need to rest and you’re still grieving to your friend .” malamig pa rin nausal niya bago lumapit kay Ranch sa kabilang banda para icheck ang anak namin.

“ No, I’m fine. Mas gugustuhin naman ni Aida na nasa tabi lang ako ni Ranch at ayaw niya ’yung mga drama, ikaw ba? Kay Presh, kaibigan mo pa rin siya..“ usal ko kaya kita ko ang pagigting ng panga lalo pa nakababa ng facemask niya.

“I visited her before she was cremated.” diretsong saad niya habang malamig pa sa yelo ang binigay na tingin saakin kaya hindi nalang ako nagsalita pa at tumitig nalang kay Ranch tutal magkamukha naman sila ng ama niya “ I felt sorry for Dawina. I suggested our psycologist here. Matutulungan ang bata..“ napatingin ako kay Rare na biglang binasag ang katahimikan.

Ibinaba ko ang face mask ko at nginitian siya ng matamis dahilan para magbago ang malamig na ekspresyon niya “ Ah oo

salamat ha!“ usal ko.

“Did you eat?” pangiiba niya ng tanong saka iniwas ang tingin kaya napangisi ko.

Uy, affected pa rin siya saakin.

“Mamaya na..” tipid kong sambit dahil nararamdaan ko ang matinding connection namin sa isa’t isa. Malakas ang pangamoy kong bibigay saakin si Rare.

Tumahik siya at tumango kaya sinimulan ko na ang gagawin kong speach sakan’ya. “ I’m sorry..“

“ For what? For hurting me? For leaving me? For lying ? For keeping our son to me?“ mabilis at puno ng sarkastikong sambit niya at nabpatingin ako mata niyang nasasaktan.

“Sa lahat Rare patawarin mo ako.

Doubting you have been the worst out of the things I’ve done..“ mapait na sambit ko habang hindi inaalis ang tingin ko aa malungkot niyang mga mata.

“I am sorry that I let all of this anger and frustration out, and vented it onto you. It was a terrible thing to do. Maling mali na nagpakain lang ako sa galit ko dahilan para maglaho ang tiwala ko sa’yo. I was so selfish and ignorant of your feelings. I regret that. I regret for being childish, ’yung isip bata na hindi kamaintinihan. I’m ashamed of my wrongdoing..” napakagat ako sa labi ko nang unti unti kong maalala ang mga senaryo noong pinakawalan niya na ako.

“Mahirap man paniwalaan dahil hindi kita pinagkatiwalaan pero mahal na mahal kita Rare. Hindi ko rin ginusto ang mga nangyari. Alam mo naman kung paano ako nabiktima ni Presh hindi ba? Hindi ko sinasadya ang lahat. Alam mo rin naman ng lahat ng pinagdaan kong hindi ba? Hindi rin gano’n kadali katulad ng sa’yo..” unti unti ng nagsituluan ang mga luha ko dahil nakita kong nangingilid na rin ang sakaniya.

“Hindi sapat ang patawad o sorry ko dahil sa sakit na idinulot ko, hindi ko mabilang kung gaano karaming kasalan at pananakit ko sa’yo ang ginawa ko kahit wala ka naman ginawa kung hindi mahalin lang ako. You make me so happy. And it’s insane that I somehow still manage to mess it up. I know it is hard to forgive me, but I genuinely sorry for what I said and did. I’m really sorry for hurting you.

I

will continue to learn and will become better for you eventually. Nobody’s perfect, and I’m aware of that. I will do anything for you. Yet, I want to believe that there is still the act of forgiveness engraved into your heart.“ huminga ko ng malalim ulang impitin ng iyak ko dahil baka distorbo ko ang anak ko.

“Honestly, In your arms again is where I want to be. Our love story is not over yet. Let’s start our next chapter with an apology from me..” umaasang saad ko dahilan para lumapit siya kinuupuan ko na pinagtakhan ko.

“You torn me into pieces.

You broke my heart into a million pieces, you saw the half million tears fall for you but not the billion tears og mine. The saddest part is that even though it’s broken, every piece still reminds me of you because every little piece was a part of you. Losing you is the biggest punishment baby ..‘’ nagsituluan ng luha niya at halos makuryents ako nang hawakan niya ang kamay ko.

“ Do you know, how can I forgive you? Do you know what’s the cure to my broken heart ?“ malambing nasaad niya saakin kaya umiling lang ko.

Ngumiti siya saakin habng patuloy pa rin ’to sa pagiyak. “ Daddy !“ nanlaki ang mga mata ko ang nilingon ang dilat na dilat na mata ni Ranch. May inabot siyang kung ano kay Rare dahila para bumilis ang tibok ng puso ko.

Napaawang ang bibig ko nang lumuhod si Rare saakin. “Simply stay with me forever and marry me. “ nagtuloy tuloy ang pagbagsak ng mga luha sa mata ko ng unti unting binuksan ni Rare ang hawak niyang box at tumambad saakin ang napakagandang diamond ring.

“Will you marry me? Handa ka bang buuin muli ako kagaya ng pagbubuo ko sa’yo noon mahal ko ?” malambing na saad ni Rare kaya hindi ko nagpatumpik tunmpik pa at tumango.

“Handang handa na ako mahal ko..” sagot ko habang pinapanood ang pagsuot ng singsing ni Rare saaakin.

“ Baby close your eyes ..“ nakangiting saad ni Rare at itinayo ako kaya pinikit ko ang mga mata ko. “Silly, not you. Our baby Ranch.” He smirked m then kissed me and the world fell away. It was slow and soft, comforting in ways that words would never be. His hand rested below my ear, his thumb caressing my cheek as we breaths mingled. I ran ny fingers down his spine, pulling him closer until there was no space left between us and I coud feel the beating of his heart against of my chest.

Gad, I missed this feeling. I’m so inlove with Dr. Rare Cedrick Grison.

---

Nyang note: Post ko na later Epilogue na POV ni Rare. Abangan! Thank you sa pagbabasa, godbless you all!

Don’t forget to vote and leave a comments.

Epilogue

Rare’s POV

THERE are people you just want to keep forever, those whom you want to be in your life for as long as possible. For some, there are a lot but for me there’s only one, that person who will be with you for the rest of your life, your special someone, the one you want to proudly be with like you just want to shout to the world or universe that you are in love or that you have found the person that you want to spend forever with.

Falling in love with her was like entering a house and finally realizing I’m home. When she smiled at me I feel invisible hands wrapping around me making me feel safe. When her eyes are locked on mine, it’s like I can see galaxies instead of just toxic cenery. Having her in my life makes me feel like everything’s possible in this world, like I can conquer anything.

When I met her, I knew. I knew in some way, shape, or form, she would hold incredible significance to my life. I knew she were going to be a constant. I knew she would change me. Kaya ano pa ang hihintayin ko? Abot kamay ko na ang matagal ko ng hinihintay kaya wala na akong sasayanging oras at aangkinin ko na ang akin dahil simula palang akin na mahal ko.

Damn, four f-cking. I’m so f-cking empty and wasted. Everything I could have is right in front of me. My life honestly isn’t that bad. I wake up every morning and stare at myself in the mirror and talking to my reflection. I have a steady job, I owned a hospital and foundation, I’m healthy, I have a car, condo, mansion, I have a family that cares about me and a best friend that worries about my well being but you know something is missing. Something is clearly wrong with me.

May kulang saakin na hinahanap hanap ko pa rin kahit alam kong malabo ko ng mahanap at makapiling. It hurts really when someone asked how much time I will wait for her. Laging tanong karamihan saakin ‘to, bakit pa raw ba ako umaasa na babalik ang mahal ko but I always answered them ’ till my last breath I will wait for her’

When I lost her and my child, I lost my self too. I lost my heart and happiness. Kaya ngayong may pagkakataon na at natapos na ang lahat ng problema ay hindi na ako magsasayang ng oras at binawi ko na ang dapat saakin.

Tinanong ko na siya kung gusto niyang buuin muli ang puso kong wasak na wasak. I want to marry her as soon as possible; I want to be her husband. I want more baby with her; that is the most awesome experience, nothing compares to that. I look forward to going to bed with her and waking next to her in the morning.

Even though she broke my heart into a million pieces, I still love her. Kahit pa ilan beses niya akong iwan ay mamahalin ko pa rin siya pero hindi ko naman na hahayaan na mawala pa muli sa piling ko.

I was so mad at her because she didn’t trust me and chose to hide our child from me, hindi man lang ako nagkaroon ng pagkakataon na masilayan at marinig ang unang pagiyak ng anak namin. Hindi ko man lang naalagaan ang magina ko lalo pa’t dumating sa punto na pareho na silang nanghihina at bibigay na sana.

It’s f-cking hurt me when I’m not with them when they are facing d-mn trials, at ang mas masakit pa rito ay kasama nila sa laban nilang ’yun ang ibang lalaki, yes dude I’m pertaining to Roks. I’m not mad with him but I’m jealous a bit but I swallowed my f-cking pride because I need to become more mature.

Kahit gaano ko kagustong sapakin ang Roks na ’yan ay hindi maalis sa katotohanan na inaalagaan niya ang magina ko at binigay niya ang pangangilangan nito na dapat ako ang gagawa, ofcourse naapakan ang ego ko pero hindi dahilan ’yun para magalit sakaniya dahil wala naman siyang ibang intensyon kung hindi sa makakabuti kay Ranch at Atarah.

My Mommy asked me, bakit gano’n kabilis na patawarin ko si Atarah? Bakit papakasalan ko siya agad matapos ang ginawa niya saakin? Pero ipinaliwanag ko lang sakaniya kung gaano ko kamahal si Atarah at hindi ko na taasan ang pride ko dahil kapag nagkataon ay masisira lang muli kami at walang mabubuo na mangyayari at kahit saan tignan na angulo ay biktima lang siya ni Presh na tinuring kong kapatid.

I didn’t expect that she will do this things, ang sirain kaming lahat lalo na ako na minahal siya bilang kapatid at ang malala pa ay nandamay siya ng mga inosenteng tao lalo na ang bata. I’m f-cking mad at her so d-mn to be honest but I want peace. Gusto kong mabuhay ng mapayapa na walang galit sa katawan that’s why I forgave her just like how I forgave my Atarah and those people who have done shit on me.

Forgiveness is a letting go of all negative emotions and memories, it is moving on with whatever positives remain. Forgiveness brings the liberty to love again, to heal the heart, soul and mind. It is the chance to begin anew with only positivity and break the shackles of conformity.

I release all negative emotions. I am renewed. I want a peace life with my soon to be wife and my son. Love is not how you forget but how you forgive. Not how you listen but how you understand. Not what you see but how you feel. And not how you let go but how you hold on

It’s been four months since I proposed to my Atarah at the hospital. I bought her diamond engagement ring when our mansion was already done. The mansion that I named after her in the Daet, Camarineds Norte.

Dahil gusto ko na talaga siya pakasalan at matali saakin habang buhay. Planado na ang lahat noon sa future namin pero dadating talaga sa punto hindi agad agad kayo makakarating sa future na gusto mo dahil maraming pagsubok na dadaanan.

The ring was not so cheap and not so expensive. It’s only two hundred thousand dollars. Gusto ko sana bilhin ang mahigit isang milyong dolyar na diamond ring kaso napagtanto ko nga pala na ayaw ni Atarah ng nga masyadong mahal gano’n.

Kasabwat ko noong araw na ’yun ang anak namin. Gising na talaga siya bago pa muli magbantay si Atarah sakaniya. We talked and ofcourse we cried. Hindi ko ikinaiila at ikinahihiya ’yun. I tell my plan to him and he agreed with that and I’m happy to know that he wants me to marry his mother.

“Ced, p-tangina nakapuslit ako ng alak. Sagot ’to para sa mga hindi nating inaantok na mata..” I raised my eyebrow at Kenji. The sweat trickled down his neck, free flowing like condensation on a window pane, it beaded on his forehead and dripped from his chin.

Hingal na hingal ’tong ibinaba ang napakadaming can beer at soda sa lamesa at pagkatapos ay tumalon siya sa higaan nina Roks. “Mga ulol bangon d’yan. Shot tayo!” my mouth curved into a smile while looking at Kenji.

“Really huh? Bukas na ang kasal at gusto mo pang uminom?” nabaling ang tingin ko kay Charl na kalalabas lang ng restroom. He’s brushing his wet hair while the corners of his eyes crinkled and plastered a smile on his face.

I just smirked and shookt my head. “Pampaantok at pampaalis ng kaba.. “ humahalakhak lang ’to at lumapit sa mesa kung saan nilagay ni Kenji ang mga alak.

We are here at the hotel owned by the Aquain. We stayed here to rest and sleep because we’ll having a photoshoot here tommorow. “ Kristan! Adier bangon!“ napaigting nalang ang panga ko sa sobrang sakit sa tenga ng bosed ni Kenji

Bumangon ako sa kamang pinaghihigaan ko saka kumuha ng beer sa lamesa .“D-mn, what’s your problem? Stop shouting masakit sa ulo.” iritadong usal ni Kristan na mukhang nakatulog na.

“ Seriously? Are are we going to drink?“ Adier gave me a smirked that’s why my expression hardened.

“ No

beer for you and to Kristan..“ seryosong usal ko. Their situation was not that fine. Halos kagigising lang ni Kristan noong isang linggo. He’s brainded for atleast four months. He’s still sensetive delikado pa rin ang lagay nito at aasahan na madalas ay mag s-seizure ’to at panginginig ng sobra ng mga katawan n’ya katulad nalang ngayon his hand was shaking habang inaalalayan siya ni Kenji makaupo sa kama. The most common cause of shaky hands is essential tremor. This is a neurological disorder causes frequent, uncontrolled shaking, especially during movement. Other causes of shaky hands include anxiety and seizures.

While Adier is still suffering to multiple myeloma that’s is a cancer that forms in a type of white blood cell called a plasma cell. Plasma cells help you fight infections by making antibodies that recognize and attack germs. Multiple myeloma causes cancer cells to accumulate in the bone marrow, where they crowd out healthy blood cells. Rather than produce helpful antibodies, the cancer cells produce abnormal proteins that can cause complications.

The symptomps of Myeloma is bone pain, especially in your spine or chest, nausea, constipation, Loss of appetite, weight loss and weakness or numbness in your legs. Kaya nga makita makikita mo ang matinding pagbabago sa katawan at itsura ni Adier.

Roks help Adier to sit at the edge of his bed. Madalas kasi hindi na ito masyado makagalaw at kung gusto n’ya maglibot at naka wheel chair ’to. “ What? You’re f-cking unfair dude. You’re not my dad!“ He frowned at me while his jaw dropped.

“Should I order food or pulutan for us?” Roks asked while he’s holding the telephone.

“Ofcourse Roks para mahaba ang usapan..” sagot naman ni Charl na binubuksan ang soda para kay Kristan at Adier.

How ironic to see these man here in this hotel room. They are my room mates. Ewan ko ba bakit kailangan kasama ko sila sa kwartong ’to but I’m sure kagagawan ni Mikee ’to. Sinong matinong tao na ipagsasama sama ang mga lalaking naging parte ng past ng bride ko. Imagine, her ex boyfriend Charl is here, her fake husband Roks is here, her bestfriend that’s so inlove with her is here and that’s Kristan and the last the obsessed suitor Adier is here also.

“D-mn bakit ba ako napunta sa kwartong ’to you’re all not healthy to me..” inis niyang inilipat sa kaliwang kamay niya ang soda niya para makainom dahil nanginginig pa rin ang kamay niya. Kristan was now hot tempered my baby Atarah told me that. Siguro dahil sa pinagdaanan n’ya ngayon.

“Did you drink your medicine ?” I asked because she need to take the Levodopa and carbidopa.

“G-go mo! Ikaw nga dahilan bakit nadelay ang kasalan. Potek, 4 months naging nagsleeping beauty amp pati tuloy kami ni Ga magtatagal pa bago kumasal.” ininom ko nalang ang beer ko at ngumisi. Ayaw ni Atarah na matuloy ang kasal namin hanggat hindi pa gising si Kristan. She doesn’t want to be happy while his bestfriend was still suffering. I understand that I can wait for her again but ofcourse I’m scared. Paano kung hindi magising si Kristan, hindi rin kaya ako papakasalan ni Atarah?

“ Yeah, nadelay din tuloy ang pagsama ko sa liwanag. Nakiusap pa ako sa guardian angel ko na h’wag muna ako kunin hangga’t hindi ko pa nasasaksihan ang pagiging masaya ng mahal ko sa mahal niya..“ Adier was throwing a joke but we felt the sadness of his voice dahilan para matahimik kaming lahat dahil bumigat ang atmosphere mabuti nalang at biglang may nag doorbell.

“ I’ll just get the food..“ Roks said and we just nodded at him.

I deeply sighed and looked at Aider. He’s smiling at us na para inaasahan na magiging gano’n ang reaskyon naming lahat. “T-ngina relate na relate si Kristan, Roks at Charl. H’wag na iyak mga baby boy makakahanap naman kayo ng sarili n’yong baby hahaha.” umalingawngaw ang mapangasar na tawa ni Kenji sa buong kwarto naminn. Honestly, I’ll choose to be with this four rather than to stay with Kenji. Even though I’m used to Kenji’s voice I just can’t help myself not to be iritated so d-mn. Annoying jerk.

“ Lol, I have my own babies. I’m married with Akisha and we have a baby. I’m so inlove with her, move on na ako kay Atarah..“ Charl proudly says. Good to know that sa apat na karibal ko ay siya palang ang nakakamove on. Lol.

“Ano raw ba sikreto mo para makamove on kay Atarah?” I clenched my jaw while drinking my beer because of Kenji’s voice. Masyadong maingay, kung hindi lang sound proof ang hotel room namin ay baka nagreklamo na ang katabi naming kwarto.

“ You’re too loud idiot .“ I prankly says at Kenji that’s why his eyelids drooped while pouting. Tss ugly as f-ck.

“Yeah, hindi mapagkakaila na naging sila ni Mikee.” Kristan’s said while clenching his fist and jaw. I just smirked knowing that I’m not the only one that’s so iritated with Kenji’s voice.

“Mikee planned this right and I’m sure kasabwat ka doon ..” napatingin naman kami sa biglang nagsalita na si Roks. Lumapit ako sa lamesa kung nasaan ang pulutan. Kumuha ako ng nachos at sinubo kaagad ito bago uminom ng alak.

Imbes na mga pinsan kong mula sa Paris ang kasama ko sa kwartong ’to ay sila pa. Lakas mangtrip para pagsamasamahin kaming lahat dito bago ako ikasal. “ Ah dito ba sa pagsama sama ng pogi? Oo naman syempre pero kasabwat din mga pamilya natin kaya chill h’wag kayong magalit saakin..“ nailing iling nalang ako hanggang sa nabaling ang tingin ko kay Adier na kinukuha ang isang can ng alak dahil nakalapit sakanila ngayon ang lamesa.

“ Hey Adi, drink soda not that beer.‘’ I still cared at him. His parents was close to me d-mn much at sinabihan din ako kanina ni Ninong na h’wag kong hayaan na gumawa si Adier na ikapapahamak niya mismo kahit si Kristan din. Ibinilin saakin nina Mr. Laspiatio dahil ako ang doctor na kasama nila ngayon dito bukod kay Kristan na hindi rin naman maganda ang lagay kaya dapat ay alalayaan ko o namin ang mga room mate ko na may mga sakit

“Lol, I can drink whatever I want Rare saka pagbigyan n’yo na ako para bago ako mamatay nakainom ako. Hahaha.” He laughed. Na parang hindi talaga natatakot na mamatay siya. I talked to Ninong which is the father of Adier. Nasabi nila saakin na talagang hinihintay lang ni Adi ang kasal namin para makasiguro siya na magiging ligtas na ang kalagayan ni Atarah sa piling ko.

I appreciate his effort d-mn much. I know he’s really inlove with Atarah pero hindi na ako nagseselos dahil alam ko talagang hindi mahirap mahalin ang master ko pero dahil alam kong ako ang pinili ni Atarah ay hindi na ako natatakot at magseselos pa sakanila lalo na kay Roks, Kristan, at Adier.

“You crazy man..” nakangiwing usal ni Charl sakaniya habang patuloy sa paginom ng beer niya.

“Its not funny dude..” seryosong saad naman ni Roks habang matalim ang tingin nito kay Adier.

“ Dapat bang tinagalan ko nalang ang gising ko para hindi matuloy ang kasal at mabuhay pa ng matagal ’tong g-go na ’to?“ matigas na tagalog naman ni Kristan.

“ Ang g-go ni Adier. Masama kang damo ulol! Bawal kapang mawala.“ puno ng murang wika naman ni Kenji.

“ Do you want to make my baby cry again? D-mn you..“ I cursed at him but his eyes welled up and gave us a bitterly smile. Sadness clouded his features now.

“ Ofcourse not, but I’m tired. Nakakapagod ng lumaban. Imagine ilang taon kong nilaban ang sakit na ’to. Nagkanda trauma trauma pa ako sa mga doctor at hospital tapos babalik lang ang p-tanginang sakit na ’to. Kung nasa sitwasyon ko kayo, mas gugustuhin n’yo nalang na sumuko kasi ang hirap lalo pa’t makikita mo rin ang Kapatid at Magulang mo na nahihirapan dahil saakin. Mahina na ako at halata naman ’diba kahit gan’to ang itusra ko gwapo pa rin naman..“ he bitterly chuckled and sighed. “Tutal nagawa ko naman na ang–teka nga lang bakit nasaakin ang topic, Puta stop this drama. Ang groom ang dapat nagigisa.” he said then glowered.

“You know Adi, I have a major gunshot wound at my head, it will take at least a year to get me back to where I were before and posible din naman na hindi na talaga ako makaabalik sa dati. I can’t continue my passion and work because of this head trauma and you know that Rare..” bumaling ng tingin saakin si Kristan kaya tumango lang ako.

“Kahit pa naging succesful ang operasyon at pagtanggal ng bala ay hindi pa rin ako ligtas. Just like you Adier, I want to rest. Ayoko ng pahirapan pa ang pamilya at kaibigan ko sa lahat pero naisip ko na mas mahihirapan sila kapag nawala ako. Dude,I’m the only child. Paniguradong mahihirapan tanggaping ng magulang ko lalo na ni Atarah kapag nagkataon. I don’t want to become selfish, hindi pwedeng mapagod ako dahil ang taong nakapalibot saakin ay hindi napapagod na alagaan ako para lang gumaling ako.” diretsong saad ni Kristan kay Adier pero natulala lang sa sahig ’to.

“Cancer is only going to be a chapter in your life, not the whole story.” komento naman ni Roks na nakatingin din sa kawalan.

Nabaling naman kaming lahat ng magsalita ng seryoso si Charl. “ I understand if he wants to rest. He’s not selfish for giving up dude.

Hindi naman sa lahat ng oras kailangan lumaban. Hindi sa lahat ng laban ay panalo. Hindi sa lahat ng pagkakataon puro laban lang,

minsan kailangan mo rin sumuko, hindi dahil suko kana o talo ka na,

hindi mo kailangan ipagpatuloy ang laban kung alam mo naman na mero ng masasaktan. I get your point na ayaw mo ng mahirapan si Mr. and Ms. Costallio at Aliyah dahil kung gaano kasakit ang nararamdaman mo kapag na c-chemo ka o kung ano ano pa ay triple pa doon ang sakit ng nararamdaman ng pamilya mo na makita kang nahihirapan ng gano’n..“ He deeply sighed and brush his hand through his hair.

“I’m saying this not to encourage you to give up in your life especially you Kristan. Adier

case is different from us

kung

bubuksan nating lahat ang isipan natin ay maiintindihan n’yo ang punto ni Adi. Hindi sa lahat ng oras na kailangan lumaban kahit nahihirapan ka na at ang mga taong nakapaligid sa’yo. Hindi mali ang lumaban sa totoo lang pero hindi sa lahat ng oras kailangn mong pilitin ang sarili mo na maging matapang. Hindi mali ang pag suko kung alam mong ikabubuti na ito ng lahat. Hindi mali ang pag bitaw

kung alam mong hindi na mahihirapan ang taong nasa paligid n’ya. Hindi mali ang pamamahinga kung alam mong ito ang paraan para hindi na sila masaktan. Gusto ni Adier ’yung sakit na isahang bagsak nalang dahil alam nating bandang huli ay matatangap ng lahat ang mangyayaring ’yun dahil parte ng buhay ng isang tao ang pagpapahinga o pagkamatay..“ I seriously agreed with Charl’s comment. I mean tama talaga siya, marami akong pasyente na gano’n ang naging pananaw at naiintindihan ko ’yun dahil ipinaliliwanag saakin ng pasyente kung bakit kailangan na nilang sumuko.

“ I understand your point Adi and Charl. I f-cking get it..“ I whispered.

“T-ngina n’yo, sabi inuman lang walang iyakan.” nabaling ang tingin naming lahat kay Kenji na ngumangawa. He’s like a crying a baby na hindi nabigyan ng gatas lol.

“Ikaw lang ang umiiyak ..” pangaasar ni Charl sakaniya kaya ginantihan ni Kenji ng masang tingin ito.

“Ibahin n’yo na nga topic! Dapat happy happy muna. Hingi ka muna ng advice kay Charl kung paano magkaroon ng asawang Dela Veja, Ced. Hahaha. Agresibo ba sa lahat ng bagay ang Dela Veja lalo na sa ano uhmm..” Kenji gave him a dirty look while smirking.

Buong gabi haggang sa mahating gabi ay nag iinuman at nag kukwentuhan kaming anim. I like their acompany. Its not awkward, its enjoyable to be honest. Marami kaming napagusapan tungkol sa kung anong mga bagay sa katulad ng kung paano maging isang mabuting asawa at ama. Naging topic rin namin sina Atarah, Mikee, Akisha and si Ranch.

And we reached the point that they are telling their past because they are drunk except to Kristan and Adier. Kinuwento lahat ni Charl ang past nila Atarah. Gano’n din si Kristan kung paano siya natotorpe at ilang taon na tinago ang nararandaman sa kaibigan. Si Adier din kinuwento kung paano na love at first sight sa master ko at si Roks na ikinuwento kung paano niya naalagaan ang anak at fiancé ko. I’m just cool to it, I’m mature enough not be so jealous now dahil wala naman akong dapat ikaselos pa. Past is past and besides I know that Atarah’s heart is belong to me. Saakin lang. Pagaari ko na ’to kahit anong mangyari.

°°°

“MAY SUNOG! MAY SUNOG! SH-T!”

I wake up faster. My heart is pounding, mind empty. It’s as if a hypodermic of adrenaline has been emptied into my carotid. Adrenaline floods my system, It pumps and beats like it’s trying to escape. I think my heart will explode and my eyes are wide with fear. My body wants to either run fast for the safety

“F-ck! Nasaan ang sunog! Nasaan!” rinig kong sigaw ni Kenji.

“Where’s the f-cking fire?!” hinanap ko ang sunog pero wala akong nakita . I frowned and clenched my jaw and fist when I saw Art, Russel, Raver and Roxial. Cousins of Atarah and I. Naka white sleeve na silang lahat kulang nalang ang coat nila.

“Chill. I’m just joking. Hahaha. Sinabi namin ’yun para magising na kayo alam n’yo ba kung anong oras

na ?“ nakangising saad ni Art habang tinitignan ang mga kasamahan namin na iritado na rin.

“ Oh sh-t! Its already 12 in the afternoon!“ Kristan cursed while nibbling his bottom lip.

“ Exactly, tulog mantika kayo. Alas dos ang kasal at kailangan pang mag karoon ng photo shoot and video..“ my eyes windened the darted in to the clock.

“D-mn bakit ngayon n’yo lang kami ginising!” inis kong sigaw at nagmadaling bumaba sa kama at nagpalakad lakad sa buong kwarto dahil sa sobrang frustrated ko.

“Kanina pa namin kayo ginigising. Mga 2 oras na ang nakalipas. Tignan n’yo basa na nga oh. Binuhusan namin kayo ng tubig pero tulog pa rin kayo lahat..” Russel pointed the wet pillow and comforter.

“ Beer pa more jerks..“ panggagatong ng pinsan kong si Roxial.

“Dela Veja was mad and Tito Raniel too. You’re wasted Rare patay ka sa lalo na sa future father in law mo you’re irresponsible raw..” seryosong usal ni Raver.

“ F-ck!“ I exclaimed. “ This your f-cking fault Kenji..“ napatakbo ako papunta ng pintuan para magtungo sa kabilang kwarto kung nasaan ang stylish ko at naming lahat.

“Where are you going? Maligo ka muna hahaha !” I squeezed my eyes to shut then I run fast to the bathroom. I remove my shirt and short immediately. The shower turns on because I pressed the button, the perfect pressure and temperature to calm me because I’m so f-cking nervous.

I starting scrubing my body when I heard someone’s knocking. “What do you f-cking want!” inis kong sigaw dahilan para marinig ko lang siyang tumawa. Its Roxial.

“ Dude, open the door you forget to bring under wear .“ I sighed deeply and go to the door to get my under wear. “F-ck you Roxial !” I shouted.

Hindi na ako nagtagal pa sa CR dahil late na ako. Matagal tagal pa ang photoshoot at kailangan bago 2 pm na sa simbahan na ako.

Lumabas ako ng bathroom at wala ng tao dito bukod kay Roxial na pretendeng nakahiga sa kama. “ Your stylist was waiting outside. Naliligo na rin ang iba sa ibang bathroom para mabilis..“ he explained.

HALF hour has passed and now we’re ready to do the photo shoot and some part for our wedding video.

I’m wearing a white balenciaga tuxedo and pans while the other was wearing a black suit . “Nagcall si Ga, tapos na raw photoshoot nula lagot tayo HAHAHAHA. Nagalit na nga raw si Atarah, nabalitaan niya nagsumbong mga pinsan niya..” they’re in the hotel next to this that is owned too by the Aquain.

Nasa pamaihin nila raw nila dapat ay hindi magkita at magkausap ang groom and bride bago ang kasal kaya sinusunod namin ’yun. Wala namang masama kung susundin namin ang beliefs nilang ’yun.

Inabot kami ng mahigit forty minutes bago natapos ang photoshoots namin.Nagkasermon sermon ako kay Dad and kay Tito Anjo dahil sa ginawa naming paginom kagabi.

I looked to my wrist watched and I find out that its already 1:10 pm and the wedding will start at 2:00 pm.

“ Bilis kailangan mauna sa simbahan! Hindi raw aalis ang sasakyan nila Ma’am hanggat wala pa tayo sa simbahan naghihintay na iilang guest..“ our gay wedding staff says. He’s freaking out as f-ck and because of me. Kanina pa ’to gan’yan. Lol.

Sumakay ako sa sasakyan ni Kenji para papunta ng simbahan. Nagkaniya kaniya kami ng mga kasama ko sa hotel papunta ng simbahan. “Nandoon na pala sina Tito. Let’s go!” my heart beats faster than I’ve ever Imagined. Halo halo ang emosyon ko ngayon habang nasa biyahe kami papunta ng simbahan. I was so happy, excited and nervous at the same time.

Hindi rin nagtagal ay nakarating na kami ng simbahan dahil hindi naman ’to ganoon kalayo ito mula sa hotel na tinutuluyan namin. I thought my baby will choose the beach or garden wedding because all woman dream to have thwir wedding in that kind of place but my baby still chose the church wedding. Gusto n’ya na sa mismong tahanan ng Diyos gawin ang pagiisang dibdib namin.

“Kuya!” I smiled sweetly when I saw Reeve running towards me while crying. “ Stop crying Reeve. You’ll become ugly.“ I hugged her tightly.

“ Kuya, I’m still your first baby right? I’m not jealous with Ate Atarah and baby Ranch but you’ll never forget the fact that I’m your first baby girl right?“ inalo ko at pinunasan ang luha niya gamit ang panyong kinuha ko mula sa bulsa ko.

“Ofcourse baby Reeve, I’ll never forget it. Ikaw ata ang unang batang pinadede ko sa bote..” I kissed her forehead and hug her again.

“Kuya promise mo saakin you’ll takecare of Ate and baby Ranch ok? Omg, I didn’t expect na for all this time aabot ka pa sa punto na ’to. I’m so proud of you Kuya..” ngumiti ito ng matamis saakin. “Tutal mag aasawa ka na, pwede na akong mag boyfriend? C’mon Kuya I’m 22 years old na !” tanong niya kaya agad nagbago ang expresyon ko.

I know she’s just joking pero hindi rin maalis sa isipan ko na soon siya naman ang ihahatid namin sa altar. “I know that expression Kuya! I’m still not allowed no? But anyway I don’t need your opinion. You know Kuya Kenji send me a picture of ‘Nabaliw kay Atarah squad’ and you all look so cute lalo na si Kristan..” She gigled and I glared at her.

“You’re just 22 and he’s like your Kuya. Halos kasing edad lang siya ng Ate Atarah mo. He’s 27 or 28.” hindi makapaniwalang sambit ko. Kabataan nga naman masyadong attracted ngayon sa mga matanda sakanila. Tss.

“Si Roks nalang kaya? He’s 26 palang daw ih four years lang oh..” matalim ko siyang tinignan at inilingan. “ No Reeve.“ I’m good with the saying ‘Age doesn’t matter’ pero ayoko lang na mag boyfriend muna si Reeve masyado pa siyang bata at kailangan niya munang mag focus sa trabaho. Although She’s a doctor now but she’s still studying.

“ Si Kuya Adier nalang?“ she pouted and grinned at me. Halatang inaasar niya lang ako. “I said no!” my jaw tightened and grunched my forehead.

“ HAHAHA I’m just kidding! Tara na pasok na. Naghihintay sa loob sina Mommy..“ huminga ako ng malalim ng hilain niya ako papasok ng simbahan. I bit my lower lips and gave a small smile to the visitor that’s now here at the church.

Namataan ko sina Mommy malapit aisle kaya agad kaming lumaput doon .“My one and only son is getting married parang kailan lang baby na baby ka pa namin..” I hugged my mom and kissed her forehead.

“Thank you for giving me a life Mommy. Kung hindi n’yo naman ako pinanganak hindi ko mararanasan ang gan’tong kasayang buhay..” tears ran down on my mom’s cheeks while me I was fighting my tears not to ran down.

“My baby Rare is not baby anymore because he have his own babies na but You are and will always be my baby. You really are one of a kind and I’m sure you’ll make your mother-in-law the happiest woman on earth as well because her daughter will be one of the lucky few who ended up marrying a good looking, responsable and loveable man.I love you anak. Always remember na nandito lang si Daddy and Mommy for you ha..” niyakap ko ’to at hindi ko napaigilan ang luha ko at tuluyan na ’tong bumagsak.

“Be a good father and husband Rare. Nasabi ko na ang dapat sabihin sa’yo bago pa mangyari ang lahat ng ’to..” my dad tapped my back and hugged me too. “ Thank’s Dad..“ I replied.

“Punta na kami doon anak. I love you..” saad ni Mommy bago naglakad palayo saamin para pumunta sa kung saan sila magsisimula maglakad.

I wiped my tears when I heard Kenji Chuckled. D-mn, why did I chose him to become my best man. Tss. Mas nadadagdagan kaba ko. “Ced, iyak ka na agad. Wala pa naman hahaha. Takot kabang maiwan ni Atarah?” tinaasan ko ito ng kilay pinagigtingan ng panga.

“No, she’ll not leave me again. She won’t run. I was sure she wouldn’t. Its been a long journey to get where we are now. Andaming pagsubok na nangyari sa relasyon namin. Maraming nasakatan, maraming naghirap, at naraming na wala. It’s been f-cking longtime coming but I am really glad that we’re now..” sambit ko kaya tumawa ’to ng pagkalakas lakas dahilan para mapatingin sakaniya lahat ng bisita.

“The bride is here! Be ready na po..” I forgot how to breathe for a second. My heart was racing and I was sweating. I’m a nervous sweater when the music started to play.

Now Playing : Beautiful in white.

“Not sure if you know this

But when we first met

I got so nervous I couldn’t speak…“

I recorded that song. My baby want’s me to sing for our wedding kaya makakatangi pa ba ako? Gagawin ko ang lahat ng gusto niya dahil siya ang master ng buhay ko. Ang master na minahal ko ng sobra sobra. Loving her is the only thing that makes life worth living. Day by day, my love for her becomes overwhelming, and I can’t handle it when I don’t see or even talk to her every day.

“In that very moment

I found the one and

My life had found its missing piece.“

I watched the flower girls which are Dawina and Akeila walk down the aisle and next my son Ranch and his cousin Russ in their white tuxedo. They are the ring berrer.

“ I

love you daddy.“ He mouthed at me. “I love you too.” I replied with a whispered.

“So as long as I live I love you

Will have and hold you

You look so beautiful in white.“

Sunod sunod ng naglakad Si Reeve, Akisha kasama si Charl, sunod ang pinsan ko and ni Atarah at pagkatapos niya ay ang mga kaibigan naman ni Atarah kasama na doon sina Roks, Kristan at Adier na kapwa naka wheel chair sumunod naman dito ang mga Tito at Tita namin ni Atarah hanggang sa naglakad na rin sina Mommy and Daddy palapit saakin naman upang besohan ako nago pumunta sa upuan nila.

“And from now ’til my very last breath

This day I’ll cherish

You look so beautiful in white

Today..“

“Breath Rare, breath.” bulong saakin ni Kenji kaya huminga ako ng malalim. The doors of the church opened and I saw her walk through them, I felt my eyes get wet and I had to seriously figure out a way to hold back the tears.

“

What we have is timeless

My love is endless

And with this ring I

Say to the world.“

I saw my bride with her radiant smile while looking at me. She looks sk beautiful and absolutely stunning. I closed my eyes for a second and took a mental photo. This is the woman, I want to be the mother of our children.’ After infinity years of marriage, more children and more grandchildren and no divorces.

“

You’re my every reason

You’re all that I believe in

With all my heart I mean every word.“

Tears of overwhelming joy welled up in my eyes as she start to walk down to the aisle with her parents. My mind went blank. I forgot where I was or what we were about to do. I started to walk toward her and meet her halfway down the aisle, but the priest grabbed my shoulder. “ You should stay here hijo. H’wag mo siyang madaliin. Hayaan mong enjoyin niya ang huling paglalakad niya bilang dalaga..“ I bit my lower lips and just nodded at him. Masyado akong sabik sa baby ko.

“So as long as I live I love you

Will haven and hold you

You look so beautiful in white.“

Hindi ko aakalain na matapos ng apat na taong paghihintay ko sakaniya ay eto ngayon nasa harapan ko siya at naglalakad palapit saakin. Napakadaming pagsubok ang napagdaanan namin pero nalagpasan lahat namin ’yun at sa huli ay eto road to happiness na kami. True love exists only to those people who are willing to commit to their vows. It is your love for each other that will get you through trials. Make your relationship well-equipped with trust, love, and effort.

I’ve learned that the way I respond to trials can have a great effect on whether they become roadblocks in my life or expressways to learning and growth. When I anguish over difficulties, the experiences only serve to weigh me down. But remembering that these trials are part of the great plan of happiness helps me to see them as opportunities to grow and learn.

May nabasa akong isang article sa internet or book something. No pain that we suffer, no trial that we experience is wasted. It ministers to our education, to the development of such qualities as patience, faith, fortitude and humility. All that we suffer and all that we endure, especially when we endure it patiently, builds up our characters, purifies our hearts, expands our souls, and makes us more tender and charitable, more worthy to be called the children of God . and it is through sorrow and suffering, toil and tribulation, that we gain the education that we come here to acquire and which will make us more like our Father and Mother in heaven.

“And from now ’til my very last breath

This day I’ll cherish

You look so beautiful in white

Today..“

Anyone can give up, it’s the easiest thing in the world to do. But to hold it together when everyone else would understand if you fell apart, that’s true strength.

Every relationship has its own problems, mapamilya, kabigan at nobya pa ’yan but what makes it perfect is when you still want to be there when everything goes wrong. Whatever problems arise in a Romantic, friend, and family relationship, it’s important to face them together as a couple, as a squad and as family. Hindi mo kailangan sarilinin dahil mahirap at hindi mo maayos mag isa ’yun but always remember that struggles and trials of life are not permanent.

Dito kasi talaga sa mga pagsubok ng buhay na c-challenge ang relasyon ng tao.The strength of your relationship is defined by your ability to overcome them. Dito nga nasusukat kung gaanon nila kamahal at kung gano nila pinagkakatiwalaan ang isa’t isa.

Without trust, each moment in your life becomes a nightmare. It is difficult for relationships to thrive. In fact, a relationship without trust is simply chaotic and dysfunctional. Napatunayan ng relasyon namin ni Atarah ’yun. Nasira at maraming napahamak dahil sa kawalan niya ng tiwala saakin pero alam kong magiging lesson ito hindi lang sakaniya kung sa mga taong nakapalibot saamin kung gaano kaimportante ang ‘Trust’ sa relasyon.

We don’t develop courage by being happy every day. We develop it by surviving difficult times and challenging adversity. Nagbibigay ang Diyos ng pagsubok para rin sa kapakanan natin dahil sa mga pagsubok at problema na darating ay kalakip nito ang mga aral. Bagama’t binibigyan tayo ng pagsubok ng Diyos ay hindi ibig sabihin ay hindi niya tayo mahal dahil pinapahirapan n’ya tayo ng gano’n gano’n. Ito kasi ang way ng Panginoon para masubok ang kakayahan natin sa pagtitiwala sakaniya at mga taong nakapaligid saatin. Eto rin ang way niya para maghatid ng aral at pagmamahal saatin.

Gan’to kasi ’yan, kung ang Diyos ba ay gagawing perpekto ang tao, mula sa estado ng buhay, kagandahan at walang kahit anong magiging problema. Satingin n’yo matuto ba tayo? Magsisikap ba tayo? Makakagawa pa ba tayo ng maraming kabutihan? Think of it, ano nalang mangyayari sa mundo kapag perpekto tayo lahat.

Walang pagsubok ang hindi natin malalagpasan kahit anong mangyari. At aaminin man natin sa hindi ay marami tayong natutunan sa mga nagdadaang pagsubok sa buhay natin.

Inilahad ko ang kamay ko kay Atarah ngayong nasa harapan ko na siya. “ Once you hold my hand there’s no turning back baby. Road to forever na ’to..“ seryoso kong saad sakaniya.

“Yes mander, I want to stay with you forever. AtaRare road to forever..” unti unti niyang hinawakan ang kamay ko na nagpangiti saakin para idala na siya mismo sa harap ng altar.

°°°

NAPAHILOT ako sa sintido ko dahil galit na naman ang asawa ko saakin. Right now she’s in her third trimester, 27 weeks of pregnany. es, she’s now bearing our second baby. We are almost 2 years married. Late na naming sinundan si Ranch dahil kailangan na muna naming ibigay sakaniya ang lahat ng atensyon namin noon. Matagal siyang nawalay sa piling ko and in my Atarah’s case she suffered depression kahit pa nakakasama niya ang anak namin ay hindi niya rin ’to naalagaan mabuti. That’s why we decided to make another baby after two years.

One of the pregnancy first trimester symptoms is the moodswing. She’s so emotion and hot tempered. Her emotions feel a little out of balance in early pregnancy because of the hormones.

These mood swings are most common in the first trimester and typically settle down after that. Ang akala ko mawawala na ’to sa second and third trimester pero mas lumama lang ang mood swing niya. According to her ob-gyne may mga gan’tong case daw talaga na hanggang sa manganak.

Pregnancy is a challenging time for women with all the emotional and physical changes their bodies go through. While there is excitement to welcome a newborn into the world, it’s no secret that nine-months of morning sickness, midnight hunger pangs and mood swings can be pretty daunting too. It needs a lot of patience and care to look after the mother and the baby. That’s why I understand my wife.

Mas mahirap ang pinagdadaanan nito kumpara sa pagpapahirap niya saakin ngayon. She’s superhero. A strong, powerful person for whom my admiration and love grows for every single day. Somehow, through some incredible feat there’s a growing human inside of Atarah– A baby boy who has hands and feet and their own fingerprints already. They have hair on their head and taste buds and eyelashes but she still manage to get through each and every day as though it’s no big deal.

“Leave me alone!” She shouted. I deeply sighed and clenched my jaw. We are now in the cementery visiting Adier.

Adier died two years ago after the day of our wedding. Hindi ko akalain na totoo ang sinabi niyang hinihintay niya lang talaga ang kasal ni Atarah bago siya magpahinga. Our honeymoon that time was delayed but I understand that. I remember my last talk with Adi, sa mismong reception ng kasal. Sinabi niya na lahat ang bilin niya na alagaan ko ng mabuti ang pamilya ko at pakitignan na rin ang kapatid n’yang si Aliyah. Alam kong namaalam na siya noon pero talagang nakakagulat lang na parang noong isang araw kasama mo palang siya tapos kinabukasan wala na siya.

“ Tell me if you want to go home na ok? I love you..“ I know it’s weird pero hanggang ngayong 3rd trimester niya naglilihi pa siya hindi lang sa pagkain pati na rin sa mga tao. Craving is one thing that strikes every woman during pregnancy due to hormonal surge. I remember when Amirah told me that Atarah didn’t crave anything and have a mood swing when she’s pregnant with Ranch because of the depression. Kaya siguro gan’to nalang ang nangyayari sakaniya.

“I want you to call Kenji and Mikee! I want them to sleep beside me! I want party in our house! Invite mo si Kristan, Roks, Ate, Charl, Primch and Amirah!” napaawang ang labi ko dahil sa gusto n’yang mangyari.

Magulo at ’di ko alam kung anong gusto o sino ang pinaglilihian niya. She hates me d-mn much while Adier, Roks, Kristan, Charl especially Kenji she love them so much. Gustong gusto n’ya na nakikita ang mga ’to at dumadating sa punto na mas gusto niyang katabi sa kama namin si Mikee at Kenji.

She’s really weird one time, I caught her eating grains. Yes ’yung bigas na hindi pa kanin, ’yung hilaw pa and second one, she request a pasta. Only pasta, walang sauce kung ano ano pa. She loves white eating white food so much, kaya sinasabi nila na magiging kukay gatas katulad ni Kenji ang anak namin lalo pa’t pinaglilihian n’ya rin si Kenji.

Primch and Amirah was now in the Italy for good. Kasama nila ang mga anak nila at pati ang adopted daughter nilang si Dawina. “ Primch and Amirah was in the Italy. What do you want me to do baby? You know I can give them a plane ticket or I can fetched them personally but they are busy person. You know that they have works there, while Kristan, you his situation andaming therapy a—–.“ she cuts me off.

“Ok video call nalang pero sina Roks, Kenji, Mikee, Ate and Charl gusto ko sila makita..” ngumisi siya dahilan para umigting ang panga ko. I can’t resit her charm. What my baby wish, I’ll command it.

“Ok, I love you.What party do you want ?” I ask. Mabuti ng sigurado dahil baka biglang magpahanda ako ng kung ano anonv klaseng parte ay hindi niya naman magugustuhan.

“ I want children’s party!“ My jaw dropped when she answered me cheerfully.

“What? Are you serious?” hindi makapaniwalang sambit ko kaya nangilid agad ang luha niya.

“ Let’s separate! Maghiwalay nalang tayo! Lagi ka nalang gan’yan ayaw mo na saakin..“ nilapitan ko siya at niyakap. “ Shh, tahan na mahal ko. My love for you babies will never fade Hinding hindi ako magsasawa sa’yo. Don’t worry I’ll do my best to do what you want, ok?“ Happiness is a result of a love. Once you love someone, you want her to be happy always. It doesn’t matter how much it cost you, or how much effort it requires you. The only thing that matters to you is to see your loved one smiling every day of her life.

A day without her and children in my life is like a day without sunshine, a day without food, or a day without air. I need them when I’m cold to keep me warm; I need them in the rain to keep me dry; I need them in my life to keep me happy. They make me feel wonderful. The give me strength when I just can’t carry on and I truly treasure that. Every moment spent together is another one of my dreams coming true.

Honesty, you can’t have a relationship without any fights but you can make your relationship worth the fight. Ngayon lang na buntis siya nagagawang magalit saakin, ni hindi kami nagaaway pero ngayon madalas inaaway niya ako pero naiintindihan ko ’yun. Love isn’t when there is no fights in the relationship. Love is when once the fight ends, love is still there.

°°°

MY EYES opened when I felt small kisses to my face and a small hand touching my body. “Mander! Its already, August 23 na! Happy birthday!” I smiled when I heard the sweet voice of my wife.

“Happy birthday Daddy! Happy birthday Daddy !” I wiped my eyes and sat at the bed while looking at my babies singing happy birthday to me. Ranch Aberrant was now 7 years old ,our bunso Rion Aldiel was two years old.

“Happy birthday Dada!” Rion kissed me and hugged me. Gano’n din ang ginawa ni Ranch saakin. “ Happy Birthday Daddy!“ Ranch and Rion was look a like. Kamukha ko sila pareho pero at hindi ko ipagkakaila ’yun. Pareho nilang nakuha ang perpektong labi ng mommy nila at haba ng mga pilikmata nito. Atarah’s genes and mine are really compatible. Lol.

“Happy bithday baby! Blow the candle!” masayang turan ng asawa ko.

“ Daddy, you should wish first before you blow the candle ok?“

I nodded at Ranch before I shut my eyes. At ng matapos na ay unti unti kong binuksan ko ang mata ko saka hinipan ang kandila.

“ Daddy what’s your wish?“ matamis na tanong ni Atarah saakin. I kissed my children and my wife before I answered her question.

“Good health for everyone and to be with you forever what ever trials and struggles we will facing.” I said then I open my arms for them to hug me at nang niyakap nila ako ay mahigpit na yakap pabalik ang iginawad ko sakanila.

“ Daddy I love you!“ sabay sabay na saad ng tatlong kong baby. My Atarah, Ranch and Rion .“Thank you for letting me experience this with you babies. I want us to be able to look back with joy at all we accomplished together. I want you all to know that I’m thankful that you came into my life and I will love you till the end of my days..” Matamis kong saad sa mag ina ko.

They are the most wonderful thing that has ever happened to me. Each moment that my Family and I spend together is so magical that I catch myself smiling for no reason at all. They complete me. They make my life so amazing. The world is a better place to be because of them

God, thank you for giving me so much more than I ever could have wanted. I am so thankful for what we have, and for everything we will have.

Simpleng pagdiriwang lang kasama ang pamilya ko ang nais ko tuwing birthday ko at pagkatapos ay ang malaking pagdiriwang kapag kasama namin ang mga taong kailangan ng tulong. Imbes na gumastos ako ng malaking halaga sa birthday party ko para lang sa mga mayayamang bisita ay madalas inilalaan nalang namin ni Atarah sa AKG Charity Foundation para makatulong sa mga tao. Every year, kapag birthday ng bawat isa sa pamilya ko ay nagkakaroon kami ng charity event’s para sa mga batang may sakit, inabanduna ng magulang, mga matandang may mga sakit at iba pa. Panata at tungkulin na namin ng pamilya ko ang tumulong sa mga nangangailangan.Ang goal namin ni Atarah ay mamulat ang mga anak namin sa mga gan’tong gawain ang tumulong sa kapwa.

Katulad nalang bukas, kasama ko ang pamilya ko. May charity event. Bukas ko gagawin ang birthday ko kasama ang mga matanda naman ngayon na may mga sakit. We want them to be happy kahit panadalian lang ay makalimutan nila ang sakit nila.

LUMIPAS ang oras buong maghapon kong kasama ang pamilya ko at nang bandang bandang gabi ay bumisita ang pamilya ko at pamilya ni Atarah sa mansyon namin para magkaroon ng dinner at matulog na rin dito sa mansion.

“ Let’s drink daw. Mag celebrate tayo sa bar ngayon. Nandoon daw si Roks naglalasing broken hahaha ..“ Kenji suggested. May dalawa ng anak si Kenji at Mikee. They are twins, both boys. Kaerid and Kreid.

“Oh , I’m sure invite n’yo ang alaga ko, right? Sasama ako.” Reeve is a neurologist and she’s the personal doctor of Kristan now.

“ Let’s go. Iwan nalang natin ang mga anak natin sa mga grandparents nila.“ Akisha said while her hand is clinging to his husband.

So at the end, we decided to go to Jazzy to do another birthday celebration there. Nang makapunta na kami ay pinanood lang naming mga lalaki ang pangunguna ng mga asawa namin papasok. Ngayon nalang nila muli namin mararanasan na ang hangout sa mga gan’tong bar.

“ VIP Room tayo?“ I smirked when I remember the day when I’m in my VIP Room here in the Jazzy. Doon nagsimula ang lahat kung bakit ngayon masaya na ako sa pamilyang binuo ko kasama ang babaeng bigla bigla nalang sasabihin na buntisin ko siya.

“No ang boring dito nalang tayo. Si Roks ’yun tara puntahan natin!” mahirap paniwalaan but Roks, Kristan, Charl and I became bestfriends and maybe when Adier still live magiging mas malapit kami.

Its really unepectedly, Kenji called our squad as NKA squad. NKA is stand for ‘Nabaliw kay Atarah’ squad. Your Rivals can be your friends ika nga ni Atarah.

“Roks! Broken na broken ha, kay Atarah ba ulit?” I smirked and just ordered a alcohol to the bartender.

“ Stop, I’m not in the mood.“ rinig kong iritadong sagot ni Roks.

“Si Roks kasi ayaw pa ipakilala saatin! Ang daya! kala mo naman .” Mikee mocked.

“ Wala naman akong dapat ipakilala..“ nagkatinginan kami ni Kenji at Charl dahil sa sinabi ni Roks. Napangisi lang kaming tatlo dahil kilala namin ang babaeng kinababaliwanan niya ngayon.

Paint Cenery Ordencial.

“Oh ayan na pala si Kristan. Bakit ang sama ng itsura ni Reeve nagaway na naman ba kayo?” I glanced at Reeve and she look so upset.

“ Paano? Pinaapaalis ako. Tumakas lala ’to bahay nila. He’s not allowed to go to this kind of place. He––.“ Kristan cuts her off.

“Go isumbong mo ’ko. D’yan ka magaling ’diba ?” Personal doctor ni Kristan si Reeve at sa pagkaaalam ko hindi talaga sila magkasundo.

“Stop Kristan!” bawal ni Atarah dahilan para matahimik si Tan.

“Bahala siya sa buhay n’ya mamatay na siya tutal gusto n’ya naman eh! Tss. Uuwi na ako! Kuya’s and Ate gotta go, bye.” tinalikuran kami ni Reeve kaya napaigting nalang ang panga ko saka matalim na tumingin kay Kristan.

“ Lagot ka, nandito Kuya at pinsan niya inaaway mo siya harap harapan nila. Siguro may gusto kay Reeve no, kaya lagi mo nalang inaaway. Jusko ka Kristan! Tama naman kasi siya dapat ’di ka na pumunta sinabihan kalang naman namin para ’di ka magtampo. Tss.“ saad ni Mikee.

“ No way! She’s a child for the pete’s ake!“ tanggap ko naman kung magiging sila ni Reeve but I know Kristan’s situation. Alam kong masasaktan niya lang ang kapatid ko.

“You

should not drink Tan, bawal pa sa’yo and besides sa pagkaalam ko may something sakanila ni Sizer. ’Yung kapatid ni Roks ’diba?“ My baby Atarah asked.

“I don’t know..” tipid na sagot ni Roks na tulala lang.

HOUR has passed and they are all drunk. Sa isang iglap ay nalasing na sila perk ako ay hindi masyado and now they are all dancing in the dance floor kaya nagkaroon ako ng pagkakataon na hilain na si Atarah palayo doon.

“Where are we going baby ?” I just smirked and carry her. Nagpunta kami sa itaas kung saan mismo ang VIP room kung saan nagsimula kami.

VIP room no. 92.

“Baby remember this?” I asked her while pointing my finger at the room number.

She bit her lips and laughed. “ Make me pregnant ..“ pumasok na kami sa loob ng kwartong ’yun na nireserve no na kanina pa.

I grabbed her by the waist, pulled her up close against my chest. My hand gently glided through her hair, as I looked at her in a way that I’m so f-cking inlove with her.

“I can’t promise that in our relationship you won’t face any problems, but I surely can promise that you won’t face them alone. I love you .” I whispered

“I love you too .” She replied. I kiss her gently at first and very tentatively I had pressed my self against her as I kissed her with all love.

Dahan dahan kong inupo siya sa sofa katulad ng naunang nangyari saamin noon.I kissed her ears and her chin, slowly moving down towards her neck. “I want you to know that since the day we met I’ve fallen deeply in love with you. There are no words to express the gratitude I feel in my heart that you came into my life, and how you make every day so special. You are my life, my heart, my soul .” I whispered in her neck.

I move my hands around her shoulders and down to the sides of her tummy, slowly and firmly. I slip my hand under her dress and run my hand on her bare back for a second while still kissing her.

Kunalas ako sa naging halikan namin at binigyan siya ng mapungay pungay na tingin. “ You are my drug. One touch and your intoxication is instant.“ I said while looking at her eyes . “I love you..” paos na usal nito.

Her eyes were candles in that night, their light a spark of passion and desire. As a small but teasing smile crept upon her face, goosebumps lined her skin, not the kind than one gets in the cold, but the kind one gets when nothing else matters except right here, right now.

I pulled my shirt off at Binuhat ko ’to papunta ng kwarto ng VIP room. Iniupo ko siya siya sa kama. “ Do you have cuff?“ mahinang bulong niya na nagpangisi saakin.

“ Ofcourse baby..“ kinuha ko ang dalawang posas na nakalagay sa tabi ng coffee table at ipinakita sakaniya.

Memories bring back. Lol .

“ My own Mr. Christian Grey ..“ nakangisi niyang saad habang hinubaran niya ang sarili niya kaya agad ko ’tong tinulungan hanggang sa matira nalang ang under wear niya.

“I thought that I would never find a love that is as strong as ours, but now that we’ve found each other I know that you are the person I want to spend the rest of my life with, the person I want to grow old with.” Sambit ko at binigyan siya ng mabilis na halik sa labi saka ko pinosasan ang magkabilang kamay niya sa head board ng kama.

My mouth claimed hers then, and my hands start stroking and teasing her breasts, her bottom, her belly, stoking the fire inside her, tightening the knot inside her, making her moan and clutch at me, and mu his name over and over in a strange pleading tone. “Oh R-rare.” she moaned na nagpagana saakin.

I kissed her breasts again, my hot mouth is on her nipples, then her stomach, and then down. Puno at masuyo ang iginagawad kong halik sa bawat parte ng katawan niya hanggang sa binaba ko ang huling sapin ng pagkakababae niya.

I kissed her in that most intimate of places, and then she moaned with delight as my tongue worked magic on her. The knot inside her unravelled too fast for her to stop it. The pleasure came in pulses of such intensity that she arched up under me.

Heat flamed in my eyes as I looked at her, heating her too. “ You are delightful and beautiful,’“ my voice ragged with passion, “ You are absolutely lovely.“

“Just remove your pans!” sigaw niya at dahil master ko siya au susundin ko ang gusto niya.

I chuckled and unbuckle my pans and remove it. My kilt fell to the ground, revealing naked and fully aroused.

I slowly going down to kiss her neck. My arms are wrapped around her my left one resting on your breast, My kissing getting more intense while I move my second hand to hold her face.

I started massaging her cute little pink nipples, squeezing and pinching them a bit. Her nipples rolling between my fingers, while the rest of my hands is still touching her skin, putting light pressure on het breasts, squeezing them together, massaing them. I start gently sucking the one. “ Rare

Ah !“ she moaned.

Bumaba ang kamay ko sa pagkababae niya. I can feel how wet she already are. “You’re so wet baby ..” my thumb rubs carefully over her clit. I slide a my finger inside and begin massaging her gspot, while my thumb is still pressuring her clit. I carefully slide anothet finger.

At nang makuntento na ako sa paglalaro ay itinapat ko na ag kahabaan ko sa pagkababae niya .“Make me pregnant !” she shouted. “ Again, please..“ I thrust mine inside of her very slowly, gentle. and full of love.

AtaRare road to forever

T H E E N D

Ate Nyang note

Ate

Nyang

notes :

Maraming maraming salamat sa mga sumubaysabay sa story ni Atarah at Rare, sana marami kayong napulot na aral at narealize sa pagkatapos n’yo basahin ang story na ’to.

Ps. Thank you rin kay Mamc ko na support ako lagi.

“May book two po ba?”

Wala na pong book 2 ang story na ’to. Satingin ko sapat na ang 70 Chapters para sa story nila, mastado ng maraming nangyari sakanila hahaha. Give chances to other character hahaha.

“

Magkakaroon

po ba ng story

si

Roks

at Kristan?“

Yes po, series po kasi ’tong story.

ME SERIES 1: Make Me Pregnant ME SERIES 2: Kiss Me, Captain ME SERIES 3: Let Me Cry

POSTED na ang story ni Roks na Kiss me, Captain. You can check my profile.

“

Ano

po bang

ibig

sabihin

ng ME?“

‘Mandate of Eros.’ Mandate is a command while the eros is one of the fout ancient greek term that can be rendered in English as passionate love. Base sa title halos nag c-command and sa command na ’yun nagsisimula ang love story nila.

“

Magkakaroon

po ba ng story

anak

ni Rare at

Atarah

? Sina Ranch at

Rion

po?“

Yes soon! After ng story nina Roks at Kristan magkakaron ng series ang mga Grison.

“

Magkakaroon

po ba ng story sina

Mikee

at Kenji?

Si

Amirah

at

Primch

?

“

No, pero ang kambal na anak ni Mikee at Kenji oo gano’n din si Dawina na adopted daughter nina Amirah at Primch.

“Step sister po ba ni

Primch

’yung leading lady ni

Roks

?“

Hahaha No, halata naman sa surname hindi ba? Ewan ko bakit andaming nalilito parehas lang ng first letter ng surname. Orlando ang kay Primch at Ordencial naman ang sa partner ni Roks.

Please comment down kung may mga tanong pa kayo and pati na rin ang mga natutunan at narealize niyo matapos ang story. I want to know your thoughts! Thank you! Godbless you. See you sa next story ko!