Kabanata 1: Ang Jeepney Driver

Taong 1995, sa mainit, mausok at maingay na mga kalsada ng Maynila, bumabaybay ang pampasaherong jeep na minamaneho ni Mateo. Kapansin-pansin ang angking kisig ng matipuno niyang katawan na hinubog ng ilang taon ng pamamasada, pagpapalit ng mabibigat na gulong, at pakikipagbuno sa mga piyesa ng makina. Ang brusko niyang mga kamay ay bihasa na sa pagmamaniobra ng manibela at pagpihit ng kambyo. Sa bawat biyahe, tila pasan ng kanyang malalapad na mga balikat hindi lamang ang bigat ng sasakyan, kundi pati ang buhay at mga pangarap ng bawat pasaherong lulan nito. Ang kanyang matikas na dibdib ay maihahalintulad sa hood ng kanyang jeep-matigas, solido at hindi basta natitibag. Ang kanyang balat, mala-tanso sa pagkababad sa sikat ng araw at init ng kalsada.

“Recto! Recto! Lalarga na!” sigaw niya nang mapadaan sila sa isang kanto kung saan naroon ang ilang kumpol ng mga taong nag-aabang ng masasakyan.

“Boss, sakay ka na,” pagtawag niya sa atensyon ng isang lalaki.

Nagmamadaling sumakay ang lalaki dahil baka maunahan pa siya ng ibang mga pasahero. Dahil puno na ang loob ng kahabaan ng jeep, doon na pumwesto ang lalaki sa harapang bahagi, sa front seat katabi ng driver na si Mateo.

“Bayad po,” sambit ng lalaki habang iniaabot ang kanyang bayad. Pagbaling niya ng tingin ay dito niya napagmasdan nang husto ang driver ng jeep, bagay na hindi niya nagawa kanina dahil sa pagmamadali. Agad niyang napansin ang hindi mapasusubaliang kakisigan ng tsuper. Ang matikas nitong dibdib ay mababakas sa manipis na tela ng suot na kamiseta habang ang mga manggas naman nito ay halos mamutok sa naglalakihang mga masel sa braso.

“San to, boss?” tanong ni Mateo.

Hindi umimik ang lalaki at pirmi lamang na nakatitig sa maskuladong anyo ng tsuper, tila kinakabisa ang bawat hulma at ukit ng matipunong katawan nito.

“Boss? Saan ka bababa?” tanong muli ni Mateo.

Dito pa lamang nanumbalik ang lumilipad na isip ng lalaki. “Ah, eh, sa may Isetann ho,” tugon niya. Agad umiwas ng tingin ang lalaki at tila napahiya.

Sinuklian naman ni Mateo ang lalaki.

Habang umaandar ay panay pa rin ang panakaw na sulyap ng lalaki sa machong tsuper ng sinasakyang jeep.

Napailing at napangisi si Mateo. Hindi lingid sa kanyang kaalaman ang mga panakaw na tingin sa kanya ng lalaki. Kung tutuusin ay hindi naman na ito bago sa kanya. Hindi naman sa pagmamayabang ngunit nababatid ni Mateo na marami ang napapalingon sa kanya dahil sa angkin niyang kakisigan, mapababae man o kahit pa mga lalaki-na lihim na binabae. Sa edad niyang 38 ay talagang nag-uumapaw pa rin ang kanyang karisma.

Bukod sa matipunong pangangatawan ay may kagwapuhan din si Mateo. Noon ngang kabataan niya, sa probinsya, ay madalas siyang kunin na konsorte ng mga reyna sa sagala. Aminado rin siya na naging palikero siya noon at maraming babaeng pinaiyak… at pinaligaya. Ngunit isa lamang ang tunay na nakabihag ng kanyang puso at iyon ay ang asawa niyang si Lucy. May ilang taon na rin silang kasal at nabiyayaan sila ng tatlong supling: ang panganay na si Marco, 14 taong gulang at ngayo’y nasa ikatlong taon sa high school; si Angelo, 10 taong gulang at kasalukuyang nasa Grade 5; at ang bunsong si Carlo, 7 taong gulang at nasa Grade 2.

Habang bumabaybay sila sa kahabaan ng kalsada ay napansin ni Mateo na pausod nang pausod ang lalaki at unti-unting lumalapit sa kanya. Hanggang sa halos magdikit na ang kanilang mga braso. Pasimple pang kumikilos ang lalaki upang mas lalong mapalapit kay Mateo. Di naman nagtagal at narating nila ang Isetann Mall sa Recto.

“Boss, Isetann na,” ang sabi ni Mateo sa lalaki.

Luminga ang lalaki at nakitang narating na nga nila ang destinasyon. Tila ayaw pang bumaba ng lalaki at bakas ang panghihinayang sa kanyang mukha. Bago tuluyang bumaba at makalayo ang lalaki ay nilingon pa niya si Mateo, tila tinatandaan ang anyo nito.

Natawa nang bahagya si Mateo sa inasal ng lalaki. Halatang tuluyang ‘bumigay’ ang kloseta dahil sa angkin niyang kamachohan at gandang lalaki.

May mga pagkakataon ding may mga babaeng tahasang nagpapahayag ng motibo kay Mateo ngunit pilit na pinaglalabanan ng tsuper ang mga tukso dahil nangako siyang magiging tapat sa kabiyak niyang si Lucy.

---

Pagod at pawisang umuwi si Mateo matapos ang mahabang araw ng pamamasada. Pagpasok niya ng bahay ay agad niyang nalanghap ang masarap na samyo ng adobong manok na nagmumula sa kusina. Nadatnan niya roon ang nakatatanda niyang pinsan na si Susan.

“Oh, nandyan ka na pala, Mateo”, bungad ni Susan.

“Ang mga bata, nakauwi na rin ba?” usisa ni Mateo.

“Oo, naroon sa kwarto, nag-aaral at nagpapahinga,” tugon ni Susan. Saglit niyang hinalo ang niluluto at tinakpan upang mapanatili ang init nito. “Heto, nakaluto na ako ng ulam. Nakapagsaing na rin si Marco kani-kanina lang. Kumain na kayo bago pa lumamig,” dugtong nito.

“Salamat, Ate Susan,” sambit ni Mateo. “Mag-uwi ka na rin ng ulam pasalubong sa mga anak mo,” alok pa niya sa pinsan.

“Naku, hwag na. Nakaluto na rin naman ng ulam si Trina sa bahay,” pagtanggi ni Susan.

“Sige na, tutal eh ikaw naman ang nagluto nito,” pagpupumilit ni Mateo. Sa pamimilit ng pinsan ay nag-uwi na rin ng kaunti si Susan mula sa adobong niluto niya.

Malaki ang pasasalamat ni Mateo sa kanyang Ate Susan dahil siya ang tumutulong at umaalalay sa mga gawaing bahay at pagtingin sa mga bata. May isang taon na rin kasi mula nang mangibang bansa ang maybahay na si Lucy. Iniwan niya ang pagtuturo kapalit ng mas malaking kita bilang domestic helper sa Hongkong. Mula noon ay si Susan na ang naging katuwang ni Mateo. Mabuti na lang at sa malapit lang din nakatira ang mag-anak ng kanyang pinsan.

Umakyat si Mateo at tumungo sa kwarto ng mga anak. Naabutan niya ang panganay na si Marco, abala sa pagbabasa ng libro. Sila Angelo at Carlo naman ay panay ang paghaharutan.

“Hwag nga kayong magulo, hindi ako makapagconcentrate sa binabasa ko,” pananaway ni Marco sa mga kapatid.

“Mga anak,” pagtawag ni Mateo sa mga bata.

“Pa, andyan ka na pala,” may ngiting bulalas ni Marco nang makita ang ama.

“Papa!” masayang pagtawag ng bunsong si Carlo na agad tumakbo upang yakapin ang tatay.

“Teka, madumi pa si Papa,” pagpigil ni Mateo sa anak. Ayaw pa niyang magpayakap dahil puno pa siya ng alikabok mula sa maghapong pamamasada sa kalsada.

“Marco, mamaya na yan. Kain muna tayo,” ani Mateo.

Isinara ni Marco ang libro matapos ipitan ng tanda ang parte kung nasaan na siya. Dumulog ang mag-anak sa hapag upang kumain ng hapunan. Masaya naman ang mag-anak sa payak nilang pamumuhay sa araw-araw, gayunpaman ay hindi maikakaila ang espasyong naiwan ni Lucy sa kanilang bahay at mga buhay.

“Marco, kumusta ang eskwela?” tanong ni Mateo sa panganay habang sila’y kumakain. Dahil sa init ay hinubad na ni Mateo ang suot na kamiseta. Hubad-baro ang padre de pamilya sa kabisera ng kanilang hapag. Ang matipuno at maskulado niyang katawan ay pangkaraniwan nang tanawin sa loob ng kanilang pamamahay.

“Ayos, Pa. Isa ko sa highest sa test namin,” buong pagmamalaking tugon ni Marco matapos lunukin ang nginunguyang manok.

“Ikaw naman Angelo?” baling ng ama sa ikalawa.

“Papa, ako lang po ang perfect sa assignment namin sa Math,” pagmamalaki ni Angelo. “Saka, Papa, ilalaban daw ako ng teacher namin sa Math Contest,” balita pa ni Angelo sa ama.

“Talaga? Ang galing talaga ng anak ko,” masayang papuri ni Mateo sa anak. “Eh ikaw naman, bunsoy. Nakinig ka ba sa teacher mo?” baling naman niya sa bunsong si Carlo.

“Opo, Papa. Very good po ako. Tignan niyo oh, ang dami kong stars!” Masayang ipinakita ni Carlo sa ama ang kanyang kamay na may markang tatlong bituin.

“Mahusay!” sambit ni Mateo habang hinihimas ang ulo ng bunsong anak. “Oh basta, galingan niyo sa school ha. Siguradong matutuwa ang nanay ninyo pag nabalitaang pinagbubutihan ninyo,” paalala ni Mateo sa mga anak. Tila naglalaho ang kanyang pagod mula sa maghapong pamamasada sa tuwing nakikitang pinagbubutihan ng mga anak ang kanilang pag-aaral.

“Eh, Papa, kailan po ba uuwi si Mama?” tanong ni Angelo.

“Hindi ko pa alam eh. Pero ang sabi niya, baka raw itong darating na Pasko ay makapagbakasyon siya,” sagot ni Mateo.

“Yehey! Uuwi na si Mama!” masayang sambit ni Carlo. “Sana Pasko na bukas,” ang sabi pa ng paslit.

“Matagal pa yun eh,” sabi naman ni Angelo.

“Ilang tulog pa ba?” inosenteng tanong ng bunso.

“Hayaan niyo, mga anak, mabilis lang naman lumipas ang mga araw. Di niyo namamalayan Pasko na at nandito na si Mama. Sa ngayon, ubusin niyo na muna yang pagkain niyo para maging malakas kayo at macho gaya ni Papa,” ang sabi ni Mateo sabay angat ng isang braso at flex ng makapal niyang biceps.

Nagtawanan naman ang mga bata. Sa kabila ng kanilang mga ngiti, batid ni Mateo ang lungkot at pangungulila nila sa kanilang ina. Gayundin, si Mateo ay nangungulila at nasasabik sa kanyang misis na si Lucy.

---

Matapos makakain at makapahinga ay agad nang natulog ang mga bata dahil maaga pa sila sa eskwela bukas.

Si Mateo naman ay inabala ang sarili sa pag-inspeksyon sa makina ng kanyang jeep, sinisiguradong maayos ito para sa pamamasada bukas. Kumikinang sa pawis ang maskulado niyang katawan matapos ang gawain. Dahil sa init at alinsangan ng panahon, at upang linisin ang mga grasa at alikabok mula sa maghapong pamamasada, ay minabuti niyang maligo na.

Tumungo siya sa banyo at doon ay tuluyang hinubad ang natitirang saplot sa katawan. Hubo’t hubad siyang tumayo sa ilalim ng dutsa at hinayaang bumuhos ang tubig sa kanyang katawan na tila mga patak ng ulan. Saglit niyang pinatay ang tubig at kinuha ang shampoo at sabon. Matapos kusutin ng shampoo ang kanyang maiksing buhok ay tuloy naman niyang sinabon ang kanyang katawan. Naglandas ang kanyang mga kamay sa malapad niyang mga balikat, pababa sa maumbok at mamasel niyang dibdib na tila dalawang matayog na burol, pababa sa kanyang sikmura na tila inukitan ng mga pandesal. Maigi rin niyang kinuskos ang makakapal niyang mga braso. Nagtuloy ang kanyang pagsasabon sa ibabang bahagi ng kanyang katawan. Sa huli ay kanyang sinabunan ang kanyang pag-aari.

Marahan niyang sinabon ang dalawang malalaking bayag na nakalaylay sa pagitan ng malatroso niyang mga hita. Sunod naman ang kanyang titi na bagama’t hindi pa matigas ay sadyang mahaba at malaki na. Naglalandas ang mabula niyang kamay sa kahabaan nito, mula sa puno na napalilibutan ng bulbol, patungo sa mamula-mulang ulo nito.

Matapos masabunan ang lahat ng parte ng kanyang katawan ay tuloy nang nagbanlaw si Mateo. Habang patuloy na bumabagsak ang malamig na tubig sa kanyang maskuladong katawan ay naisip ni Mateo si Lucy, kung ano na kayang ginagawa ng kanyang misis sa mga oras na ito o kung nakakapagpahinga kaya siya nang maayos. Ngunit hindi lamang ang puso at isip ni Mateo ang nangungulila, maging ang kanyang katawang lupa ay hinahanap ang init at presensya ng kanyang kabiyak.

May isang taon na mula nang mag-abroad si Lucy, isang taon na rin mula nang huling beses silang nagniig na mag-asawa. Sa tuwing naiisip niya si Lucy ay hindi maiwasan ni Mateo na mag-init at makapag-isip ng mga bagay na nais niyang gawin sa asawa kung mahahagkan niya lang muli ito. Tila hindi sapat ang lamig ng tubig upang maibsan ang init na nagmumula sa kaibuturan ng kanyang katawan. Pakiramdam ni Mateo ay para siyang isang bulkang sasabog. Lalaki lamang siya at may mga pangangailangan din… isang pangangailangang nararapat niyang tugunan.

Pinihit niya ang gripong konektado sa dutsa upang patayin ang tubig. Sumandal si Mateo, ang buong bigat ng maskulado niyang katawan ay nakasandig sa pader na nababalutan ng tiles. Basa pa ang kanyang katawan mula sa paliligo, ang mga patak ng tubig ay patuloy na umaagos mula sa kanyang ulunan pababa sa kanyang malalapad na balikat at matikas na dibdib. Sa kabila nito ay ramdam niya ang init ng kanyang balat habang pinapasadahan niya ng haplos ang matipuno niyang katawan.

Ibinaba ni Mateo ang kamay at inabot ang kanyang pagkalalaki na unti-unti nang nagigising nang sandaling iyon. Nagsimulang magtaas-baba ang kanyang kamay sa kahabaan nitong nagsisimula nang manigas. Ang isang kamay naman ay panay ang paghaplos sa maskulado niyang katawan, paminsan-minsan ding nilalaro ang kanyang mga utong na nakaalsa na.

“Lucy… Miss na kita… Aaaahhh…” bulong ni Mateo sa hangin habang patuloy na sinasalsal ang kanyang burat. Hindi nga nagtagal at tuluyan na siyang tinigasan nang husto. Kung sa palakihan lang ng ari ay talaga namang may maipagyayabang si Mateo. Halos dumoble ang haba at taba ng kanyang burat ngayong tirik na trik na ito, gabakal sa tigas at naghuhumindig.

Ipinikit ni Mateo ang mga mata habang inaalala ang mga huling gabing pinagsaluhan nilang mag-asawa bago mangibang bansa si Lucy. Nilukuban ng libog at pagnanasa si Mateo habang patuloy na sinasalsal ang naninigas niyang tarugo na ngayo’y nag-uumpisa na ring maglaway. Kung kanina’y kambyo ng jeep ang kanyang hawak, ngayon naman ay ang sarili niyang ‘kambyo’ ang kanyang hinihimas.

“Haaaahhh… Lucy… bubuntisin na lang kita ulit para di ka na makapag-abroad…” wika ni Mateo sa sarili habang gigil na gigil sa ginagawang pagjajakol. Nag-uumigting ang matitigas na kalamnan ng matipuno niyang katawan habang patuloy na nagtataas-baba ang kanyang kamay sa naghuhumindig niyang kahabaan.

“Aaaahhhh… Hhhhmmm…” Panay ang pag-anas at pag-ungol ni Mateo habang sarap na sarap sa ginagawang pagsasarili. Ibinuka pa niya ang mga hita upang sapuhin at lamasin ang naglalakihan niyang mga bayag.

“Oooohhh… Oooohhh… Oooohhh…” Napapalakas ang mga ungol ni Mateo, tila hindi na alintana kung may makarinig sa kanya.

Tuluy-tuloy ang ginagawa niyang pagsasalsal, pilit na tinutugunan ang pangangailangan niya bilang isang lalaki. Hanggang sa maramdaman niya ang pagkislot ng kanyang mga bayag at ang pag-igting ng mga kalamnan sa kanyang balakang at puson.

“Oooohhh… Lucy… Oooohhh…” nasambit ni Mateo ang pangalan ng kanyang misis nang magsimulang magpakawala ng katas ang kanyang pagkalalaki. Ramdam niya ang pagsirit ng malapot at mainit na katas mula sa naghuhumindig niyang tarugo.

Walang anu-ano’y biglang bumukas ang pinto ng banyo. Napamulagat si Mateo nang marinig ang pagbukas ng pinto. Pumasok si Marco sa banyo at naabutan ang kanyang ama sa gayong ayos—basa, hubo’t hubad, hawak ang naninigas nitong burat na ngayo’y nilalabasan ng malakremang tamod.

“M-Marco!” ang naibulalas ni Mateo. Nais pa sanang takpan ni Mateo ang kanyang kahubaran ngunit hindi na niya nagawa dahil tuluyang nanigas ang kanyang mga binti.

Nasaksihan ni Marco kung paanong magkikisay ang maskuladong katawan ng kanyang ama, lalong nag-uumigting ang matitigas nitong kalamnan. Nakita ng binatilyo kung paanong kumadyot ang balakang ng ama habang walang humpay na naglalabas ng katas ang matikas nitong burat.

Nakailang putok si Mateo. Napakalapot at napakarami ng kanyang inilabas, marahil ay dahil sa matagal na pagkakaipon. Muntik pang matalsikan sa may paa si Marco na naestatwa sa kanyang kinatatayuan.

Tila napahiya si Marco sa nasaksihan. Agad na tumalikod ang binatilyo at kumaripas ng takbo pabalik sa kanilang kwarto sa itaas ng bahay.

Hiyang-hiya rin si Mateo sa kanyang sarili. Nahuli siya ng kanyang panganay na nagjajakol! Mabilis niyang isinara ang pinto ng banyo. Hindi pala niya iyon nailock kanina kaya’t nakapasok ang kanyang anak sa pag-aakalang walang tao.

Napabuntung-hininga na lamang si Mateo. Kakausapin na lamang niya bukas ang anak upang ipaliwanag ang nakita nito.

Itutuloy…

Kabanata 2: Pangungulila ng Mister

Kinaumagahan ay nagsalo ang mag-anak sa isang simpleng almusal bago simulan ang kanilang araw.

Masigla at puno ng buhay ang magkapatid na Angelo at Carlo na panay pa ang pagkukwentuhan at pagtatawanan habang sila ay kumakain. Samantala ang kuya naman nilang si Marco ay kapansin-pansin ang katahimikan. Gayundin ang amang si Mateo na walang imik habang humihigop ng kape. Ilang beses sinubukang kunin ni Mateo ang atensyon ng panganay na anak ngunit tila umiiwas ito at hindi makatingin nang diretso sa kanya.

“Angelo, Carlo, bilisan ninyong kumain at baka mahuli pa kayo sa eskwela,” pagpapaalala ni Mateo sa mga anak.

Matapos makakain ay sinabihan ni Mateo ang mga anak na ihanda na ang kanilang mga gamit at maya-maya lang ay aalis na sila. Agad kumaripas sina Angelo at Carlo patungo sa salas kung saan naroon ang kanilang mga bag, nag-uunahan pa at tila nagkakarera.

“Hwag kayong magtakbuhan at kakakain niyo lang!” pananaway ni Mateo sa mga anak.

Si Marco naman ay tumayo na rin. “P-Pa, kunin ko lang po yung bag ko,” sambit ng binatilyo.

“Teka, Marco. Mag-usap muna tayo,” ang sabi ni Mateo sa panganay. Sinamantala niya ang pagkakataong silang dalawa lamang ang naiwan sa hapag upang makausap ang anak.

Muling naupo si Marco at sa pagkakataong ito ay hinarap na ang kanyang ama.

“Yung tungkol sa nakita mo kagabi…” halos mautal na sambit ni Mateo, hindi malaman kung paanong sisimulan ang pangungusap. “Pasensya ka na, Marco. Hindi ko sinasadyang makita mo ako sa gayong ayos,” paghingi niya ng paumanhin sa anak.

Napayuko naman si Marco, tila napahiya sa kanyang sarili at nailang sa mga sinabi ng ama.

“Miss na miss ko na kasi ang Mama niyo kaya ko nagawa iyon,” rason ni Mateo. “Nagbibinata ka na, Marco. Alam kong may muwang ka na. Siguro ay may ideya ka na tungkol sa mga bagay na ginagawa ng mga mag-asawa. At dahil nga nasa malayo ang Mama niyo kaya… hindi na namin nagagawa ang mga bagay na iyon,” ang sabi pa niya sa anak.

Sa mura niyang edad ay unti-unti na ring nauunawaan ni Marco ang nais ipakahulugan ng kanyang ama bagama’t hindi pa ganap na buo ang kaalaman niya patungkol sa mga bagay na iyon. Gayunpaman ay pilit niyang inintindi ang paliwanag nito. Batid niyang may sapat na dahilan ang kanyang ama kung bakit nagawa nito ang isang bagay na para sa iba ay malaswa.

“Lalaki ako at may mga pangangailangan din. Kaysa naman hanapin ko iyon sa ibang babae at magloko sa nanay niyo, ay nagsasarili na lang ako,” dugtong ni Mateo.

Iniangat ni Marco ang kanyang paningin at tumitig sa kanyang ama nang may lubos na paggalang. “Pa, naiintindihan ko po,” ang sabi ng binatilyo. “Pasensya na rin po kayo at hindi ako kumatok. Hindi po kasi nakalock ang pinto kaya akala ko ay walang tao,” dagdag pa niya.

“Hayaan mo, anak, sa susunod ay sisiguraduhin kong maglock ng pinto,” pabirong tugon ni Mateo.

Natawa naman si Marco sa birong iyon ng ama. Ang pagkailang na namagitan sa kanila ay unti-unting nalusaw matapos na sila ay makapag-usap at makapagpaliwanagan.

Nang maihanda na ng mga bata ang kanilang mga gamit ay tuloy na silang lumisan lulan ng jeep ni Mateo. Nakagawian nang ihatid ni Mateo ang mga anak sa eskwela bago siya tumungo sa kanilang terminal upang mamasada.

Mula sa kanyang jeep ay tinanaw ni Mateo ang kanyang mga anak habang papasok sa gate ng isang pribadong eskwelahan. Kahit mahirap, ay pilit na ginagapang ng mag-asawa ang pag-aaral ng mga anak sa isang pribadong institusyon upang masigurong dekalidad ang kanilang edukasyon. Ito kasi ang naiisip nilang paraan upang masigurong maganda ang magiging kinabukasan ng kanilang mga anak. Kaya naman nagpupursige si Lucy sa ibang bansa upang masigurong buwan-buwan siyang makapagpapadala para sa mga pangangailangan ng mga bata sa eskwela at pambayad sa matrikula.

Baon ang imahe ng kanyang mga anak sa kanyang puso at isipan, tuluyan nang lumarga si Mateo upang simulan ang kanyang pasada sa araw na ito. Ang kanyang mga anak at ang asawang si Lucy ang siyang inspirasyon niya para sa isang araw na naman ng pakikibaka sa kalsada.

---

Magmula pa umaga ay tuluy-tuloy ang naging pamamasada ni Mateo. Maghapon niyang binaybay ang maalikabok at mausok na kahabaan ng Recto Avenue. Saglit siyang nagpahinga mula sa pakikipagbuno sa buhul-buhol na trapiko at mabilisang kumain sa karinderya. Tapos ay larga na naman. Sa halos araw-araw ay ito ang buhay ng jeepney driver na si Mateo. Ngunit wala siyang angal at tuloy lamang sa pagkayod upang maitaguyod ang kanyang pamilya.

Pang-apat na ikot na ito ni Mateo mula Divisoria patungong Cubao. Nakakapaso ang init ng hapong iyon. Basang-basa ng pawis ang kanyang kamiseta kung saan mababakas ang kanyang matikas na dibdib at matipunong pangangatawan. Sa bawat kabig niya ng mabigat na manibela ay siyang paggalaw ng mapalad niyang mga balikat at pagkabatak ng maugat niyang mga braso.

Nang huminto ang kanyang jeep sa may Avenida ay isang pamilyar na mukha ang sumakay-ang lalaking pasahero noong nakaraang araw. Kagaya ng dati, sandaling natulala ang lalaki nang mamasdan ang makisig na tsuper. Kitang-kita sa mga mata nito ang pagkabighani sa angking kakisigan at kagwapuhan ni Mateo. Kahit maluwag pa sa likod, mas pinili ng lalaki na sumakay sa unahan. Umupo ito sa mismong tabi ni Mateo. Nalanghap ng lalaki ang natural na barakong amoy ng pawisang tsuper.

Imbes na bumaba sa Isetann, nanatili ang lalaki hanggang sa dulo ng biyahe pa-Cubao. Nang magbabayad na ang lalaki ay sinadya nitong bitiwan ang lukot na perang papel. Saktong lumapag ang pera sa ibabaw ng nakaumbok na pundilyo ng maong na pantalon ni Mateo. Akma nang aabutin ng lalaki ang pera, halos sumayad na ang mga daliri nito sa pagitan ng mga hita ng tsuper, nang biglang pigilan ni Mateo ang kamay nito.

“Ako na,” wika ni Mateo sabay dampot sa pera mula sa sariling kandungan. Nilingon niya ang lalaki at binigyan ito ng makahulugang tingin. “Pasensya na, no touch dyan. Kay misis lang ’yan eh, hehehe,” biro niya upang basagin ang tensyon.

Namula ang lalaki at napalunok, halatang napahiya sa kinalabasan ng kanyang plano. Sinuklian naman siya ni Mateo na parang walang nangyari.

Batid ni Mateo na sinadya iyon ng lalaki ngunit pinalampas na lamang niya dahil wala naman siyang mapapala kung kokomprontahin pa niya ito.

Sa kalagitnaan ng biyahe, may sumakay pang isang pasahero sa unahan kaya lalong nalapit ang katawan ng lalaki kay Mateo. Ang kanyang balikat at braso ay halos nakadikit na sa maugat at matigas na braso ng tsuper.

Pagsapit sa Cubao ay isa-isang nagsipagbabaan ang mga pasahero sa likod. Ang lalaki na lang ang naiwan sa unahan, tila nakapako sa upuan, ayaw pang umalis at tila nais pang masolo ang makisig na tsuper.

“Hanggang dito na lang, boss. Iikot na ko pabalik,” ang sabi ni Mateo sa lalaki habang pinupunasan ng bimpo ang kanyang leeg.

Bumaba ang lalaki nang may panghihinayang. Bago tuluyang lumakad paalis ay nilingon muna nito si Mateo na nang sandaling iyon ay itinaas ang laylayan ng suot na kamiseta. Dahil dito’y nasilayan ng lalaki ang mga ‘pandesal’ ng tsuper. Tuluyan nang lumisan ang lalaki ngunit tinandaan nito ang plate number ng jeep ni Mateo.

---

Malalim na ang gabi. Ang maingay at abalang lungsod ngayon ay naiidlip, balot ng katahimikang paminsan-minsa’y binabasag ng mga samu’t saring ingay gaya ng mga motorsiklong humaharurot sa kalsada, mga pusang naghahabulan sa bubong, at mga kahol ng aso sa may kanto.

Sa loob ng pamamahay nila Mateo ay namamayani ang kapayapaan ng gabi. Nahihimbing na sa pagtulog ang mga bata sa kanilang kwarto. Sa kabilang dako, ang amang si Mateo ay hindi pa rin dalawin ng antok. Pabaling-baling ang kanyang katawan sa ibabaw ng kama, pilit na humahanap ng gawi.

Hubad-baro si Mateo at tanging maluwag na salawal ang suot. Kahit na nakatutok sa kanya ang bentilador ay dama pa rin niya ang init at alinsangan ng panahon. Makalipas ang ilang minuto ay hindi pa rin makatulog si Mateo. Ang kanyang katawan ay nasa kama ngunit ang kanyang isip ay patuloy na tumatakbo, iniisip ang para sa kinabukasan at inaalala ang lagay ng kanyang misis na nasa malayo.

Bumangon na lamang si Mateo at binuksan ang ilaw sa kanyang kwarto. Mula sa tokador ay kinuha niya ang isang cassette tape na kalakip ng huling sulat na pinadala ni Lucy. Isinalang niya iyon sa cassette player. Napangiti si Mateo nang magsimulang rumolyo ang player at mula rito ay muli niyang narinig ang tinig ni Lucy. Sa ganitong paraan ay iniibsan niya ang pangungulila sa kanyang asawa. Sa pakikinig sa nirecord na boses nito ay naiisip niyang tila narito na rin si Lucy.

Kumusta na kayo dyan? Ayos naman ako dito sa Hongkong. Hwag kayong mag-alala sa akin. Mababait naman ang mga naging amo ko. Noong una hirap akong makibagay sa kanila. Iba rin kasi ang ugali ng mga intsik. Pero nang lumaon ay nakuha ko na rin ang loob nila.

Mateo, mahal ko, ikaw na muna ang bahala sa mga bata ha. Hwag mo silang pababayaan. Marco, Angelo, Carlo, mga anak ko, mahal na mahal kayo ni Mama. Kaya ako nag-abroad ay para rin sa inyo. Mag-aaral kayong mabuti ha. Miss na miss ko na kayo.

Halos mangilid ang luha ni Mateo nang matapos ang tape recording. Makailang ulit na niyang napakinggan ang tape na iyon ngunit sa bawat beses na pakikinggan niya iyon ay naroon pa rin ang kirot sa kanyang dibdib. Ngunit kailangan niyang magpakatatag. Ngayo’t lalong higit ay kailangan niyang maging matibay para sa kanilang pamilya.

Inilabas ni Mateo ang isang kopya ng 2x2 picture ni Lucy. Pinagmasdan niya ang magandang mukha ng asawa na nalalarawan doon, ang mapupungay na mga mata, ang pamilyar nitong ngiti.

“Miss na miss na rin kita, Lucy. Sana ay maayos ang lagay mo dyan,” sambit ni Mateo habang nakatitig sa larawan ng kanyang misis. “Bakit ba kasi kailangan mo pang mag-abroad? Nakakaraos naman tayo noon,” ang sabi pa niya na para bang kausap na rin mismo si Lucy.

“Nakinig ka kasi sa kapritso ng nanay mo. Na kesyo mas maganda sa private school. Tsss! Matututo rin naman ang mga bata kahit sa public lang sila mag-aral,” pagsesentimyento ni Mateo. “Pero sabi mo nga, para naman sa edukasyon ng mga bata yon, para rin sa kinabukasan nila.

“Pero paano naman ako? Wala akong kasama, wala akong katabi tuwing gabi,” buntong-hininga ni Mateo.

Napatingin siya sa full-length mirror na nasa isang sulok ng kwarto. Iyon ang madalas gamitin noon ni Lucy sa tuwing siya ay nagbibihis. Kita kasi ang repleksyon ng buong katawan sa mahabang salamin na iyon.

Tinungo ni Mateo ang salamin at tumayo sa harap nito. Pinagmasdan niya ang kabuuan ng matikas niyang anyo na nalalarawan sa salamin, mula ulo hanggang paa. Tambad ang hubad-barong katawan ni Mateo na namumutok sa matitigas na masel.

Inipit niya ang litrato ni Lucy sa frame ng salamin.

“Hindi mo ba ’to namimiss, Lucy?” sambit ni Mateo na para bang kinakausap ang misis kahit na litrato lang nito ang kaharap. “Alam kong miss mo na rin itong katawan kong pangromansa,” ang sabi pa niya habang hinahagod ng magaspang niyang mga kamay ang maskulado niyang katawan, iniisip na si Lucy ang gumagawa nito sa kanya. Naglandas ang kanyang mga kamay sa matikas at solido niyang dibdib, pababa sa sikmurang tila inukitan ng malapandesal na kalamnnan.

“At syempre, alam kong miss mo na rin itong ‘kambyo’ ko,” pilyong sambit ni Mateo.

Bumaba ang kanyang mga kamay sa magkabilang beywang patungo sa garter ng suot niyang shorts. Hinila niya iyon at tuluyang hinubad. Ngayo’y nakatayo siyang hubo’t hubad sa harap ng salamin. Pinagmasdan ni Mateo ang sarili, walang saplot, walang itinatago. Hayagang nakalantad ang kanyang ari na masasabing di hamak na mas malaki sa pangkaraniwang sukat ng pinoy.

“Nakita mo yan? Yan ang iniwan mo dito sa Pilipinas,” ang sabi ni Mateo na para bang kausap ang kanyang misis. “Alam mo ba, kanina ay may pasahero akong gusto nang dakmain ’to. Pero hindi ako pumayag dahil sa’yo lang ito, Lucy,” dagdag pa niya. “Kaya umuwi ka na para mayakap mo na ulit ang macho mong mister,” ang sabi ni Mateo sabay angat ng magkabila niyang braso at mayabang na nagflex ng muscle sa harap ng salamin.

Habang nakatitig sa sariling repleksyon ay bumaba ang mga kamay ni Mateo at sinimulang himasin ang kanyang titi. Binalingan niya ng tingin ang litrato ni Lucy na nakaipit sa frame ng salamin habang patuloy na hinihimas ang kanyang ari na nag-uumpisa nang magising. Dahil sa pagnanasa at naipong init ng katawan ay mabilis na tinigasan ang nangungulilang mister. Kagyat na umigkas at tumindig ang kanyang burat na halos dumoble ang haba at kakapalan. Abot hanggang pitong pulgada ang haba nito.

“Kita mo yan, Lucy? Di lang pangromansa ang katawan ng mister mo, pangderby din ang burat!” pagyayabang ni Mateo.

Ang dahan-dahang paghimas ni Mateo sa naninigas niyang kahabaan ay unti-unting bumibilis. Mula sa bilugang ulo ay naglalandas ang nakaikom niyang palad sa maugat at matigas nitong kahabaan, at tuluyang babagsak sa pinakapuno nito kung saan nakapalibot ang makapal na kumpol ng bulbol. Muli namang aakyat ang kanyang mga kamay, hinahagod ang naninigas na katawan ng burat patungo sa bilugang ulo nito.

“Aaaaahhh…” anas ni Mateo habang patuloy na nagsasalsal sa harap ng salamin. Kitang kita niya ang hubo’t hubad niyang repleksyon, ang maskulado niyang katawan na ngayo’y pinagpapawisan, ang matitigas nitong kalamnan na nag-uumigting habang ginigigilan niya ang pagjajakol.

Inihakbang niya ang mga paa at mas ibinuka pa ang kanyang mga hita kaya’t mas nalantad ang kanyang ari, ang kanyang naninigas na titi na ngayon ay kanyang sinasalsal at ang pares ng malalaking bayag na nakalaylay sa ilalim nito. Itinaas niya ang isang braso at inilagay ang kamay sa likod ng kanyang ulo, litaw ang mabubok niyang kilikili.

Napakasarap pagmasdan ni Mateo sa gayong ayos. Isang machong barako na ngayon ay nagsasalsal sa harap ng salamin, hubo’t hubad at nakabukaka, ang isang kamay ay nasa likod ng ulo habang ang isa ay abala sa pagjajakol sa naninigas na tarugo na ngayon ay nanlalagkit na sa paunang katas.

“Aaaahhh… Lucy…. Mahal koooo…. Oooohhh…” ang mga namutawi sa labi ni Mateo habang patuloy na nagsasalsal.

Ibinaba niya ang isang kamay at inihawak na rin iyon sa naninigas niyang burat. Dalawang kamay na ang gamit niya ngayon sa pagjajakol.

“Lucy… alam kong miss mo na ring binobomba kita nang ganitoooo…” Umulos ang balakang ni Mateo at tila sinasalubong ng kantot ang paghagod ng kanyang mga kamay sa tigas na tigas niyang burat.

Hindi na mapakali ang kanyang mga binti, naglilikot ang mga daliri sa kanyang mga paa. Pawisan na rin ang maskulado niyang katawan, kapansin-pansin ang depinisyon ng matitigas nitong kalamnan.

Hanggang sa tuluyan na ngang narating ni Mateo ang rurok ng kasarapan. Napatingala siya at napapikit sabay sa pagsirit ng pagkarami-raming tamod mula na naghubumindig niyang tarugo.

“Aaaaahhh… Aaaaahhh… Haaahhh… Mmmm…” malakas niyang ungol habang nilalabasan. Dumilat siya at nakita sa salamin ang sarili habang panay ang pagbulwak ng tamod sa kanyang burat.

Nagkalat ang malapot niyang katas sa sahig at natalsikan maging ang mismong salamin sa kanyang harapan. Pawisan at humihingal si Mateo matapos ang matinding orgasmo.

Nang makabawi ay kumuha siya ng bimpo at pinunasan ang kanyang pawis at nilinisan ang kanyang kamay at puson na inabot ng tamod. Pagkatapos ay pinunasan din niya ng basahan ang mga patak ng tamod na nagkalat sa sahig at maging ang mga tumalsik sa salamin na ngayon ay umaagos nang pababa rito.

Napahiga na lamang sa kama si Mateo dahil sa kapaguran. Hindi na niya naisuot pa ulit ang hinubad na salawal. Hubo’t hubad siyang nahiga hanggang sa tuluyan na rin siyang dinalaw ng antok at nakatulog.

Isa na namang gabi ng pangungulila ang nairaos niya. Ngunit hanggang kailan niya makakaya ang ganitong sitwasyon?

Itutuloy…