Teaser

Started date. May 16, 2019:

Disclaimer:

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law.

P.S

I do not owned any of the pictures used in this story. All Credet go to the artist/ owners of the images.

This is a BOYSLOVE story. It is related to a men-to-men relationship. If you were not into these relationship nor even a certified homophobic, better leave the book.

There are some matured scenes in the book that is not suitable for minor ages below. Read at your own risk.

---

Mabagal ang naging pagpapatakbo ko kaya naman tumigil ako sa pagmamaneho ng may namataan akong grupo na parang may binubully. Bumaba ako ng kotse ko at nagtago sa hindi kalayuan saka pinanuod lang sila.

Hindi naman sa ayaw kong tulungan ang lalaking pinag iinintan ng isang grupo pero kitang kita ko ang lalaki na nasa gitna nila na kampante lang na nakatayo at isa isang tinignan ang anim na kalalakihan. Hindi ko ito nakitaan ng takot sa posebleng kahinatnan niya sa mga kamay ng mga ito.

“Anong kailangan niyo sa akin?” seryusong tanong nito. “Kung pera ang kailangan niyo. Hindi ko kayo mabibigyan dahil wala ako niyan.” dagdag pa nito na trila balewala lamang ang pilegrong hinaharap.

“Ikaw ang kailangan namin. We see you in the night club last night.” nakangising sagot naman ng isa sa kanila na halatang may kung anong pagnanasa sa naging tingin nito sa lalaking tinambangan nila.

“So that’s it. Isa lang akong waiter duon. So ano naman ang kinalaman sa pagtratrabaho ko bakit niyo ako hinarang?”

“Sa tingin namin masarap ka. Sa umbok ng puwetan mo malamang mapapaligaya mo kami.” Sabi ng isa na kitang kita ko ang isang ngisi ng pagnanasa sabay basa ng laway sa sariling labi.

“Gago, hindi ako interisado sa inyo.” galit na sabi nito sabay talikod na sa kanila.

“Hey! Akala mo ba makakawala ka pa sa amin. Titikman ka na muna namin bago ka makaalis.” pigil naman ng isa sa kanya.

Lalabas na sana ako sa pinagtataguan ko para tulungan siya dahil dehado siya sa mga ito. Siguradong lasog ang katawan niya kapag pinagpasa pasaan siya ng mga ito.

Pero nabigla ako ng bigla na lang bumalibag sa lupa ang humawak sa kanya.

Damn! Ano ang ginawa niya? Ang bilis ng galaw niya. Hindi ko iyon nakita?

Hanggang sa sugurin na siya ng iba para pagtulungan pero sa bilis at liksi nito ay agad siyang nakaiwas sa mga ito at inisa isang pinabagsak ang lima pang natitira. Hanggang sa lugmok na silang lahat na nakasadsad ang mga mukha sa lupa.

“Don’t dare to lay your hand on me, asshole. Wala pa kayo sa kalingkingan ko.” galit na galit na sabi nito sabay sipa pa sa isa. “Ikaw, lumabas ka na diyan. Alam kong kanina ka pa nandiyan.” saka tumingin ito sa gawi ko.

Napalunok pa ako bago ako tuluyang lumabas. Hindi naman ako takot. Nagulat lamang ako/ Tumayo ako ng tuwid saka kampanting nilapitan siya. Pinagsalikop ko ang mga kamay ko sa dibdib ko saka tumingin sa mga lalaking lugmok na.

“Hindi ko masyadong nakita kung paano mo sila napabagsak dahil sa bilis mo.” Hindi ko itinago ang pagkamangha ko sa napanuod kahit na hindi naging malinaw iyon sa paningin ko. Basta magaling siya. Iyon lang ang masasabi ko sa kanya ngayon. Hindi pa ako kailanman humanga sa kahit na sino maliban kay master Clyde pero hindi ko maipagkakailang nakuha nito ang interest ko.

“Is that so. Hindi mo ba sila kasama?” seryusong tanong nito na tinapunan pa ng tingin ang mga lalaking binugbog niya.

“Of course not. Napadaan lang ako. Kaya ako tumigil dito dahil akala ko kailangan mo ng tulong. Pero nagkamali ako.” totoong sagot ko pero h

indi na ito nagsalita pa saka ito tumalikod sa akin. Nagsimula ng maglakad palayo.

“Hey! Wait. I heard that you are working in the night club. At tingin ko nag aaral ka pa lang. Do you need to earn extra money? Mayroon akong irerekomenda sayo. Baka gusto mo lang naman.” pigil ko dito.

Tumingin siya sa akin.

“No need. Kung ang sasabihin mo is to satisfied you. Maghanap ka na lang ng iba. Dahil hindi ako interesado.” saka muling tumalikod ito sa akin.

“Wait!. Napakainit naman ng mga paa mo. This is my business card. Just call me if you want to work with me.” nakangiting sabi ko sa kanya at hindi ko pinansin ang kalamigang ipinakita sa akin. Ng hindi niya balak abutin ang calling card na ibinibigay ko ay ibinulsa ko na mismo ito sa pulo niya. Agad din akong umatras dahil tila gusto akong suntukin sa gulat sa paglalagay ko nun sa polo niya.

“Call me then. Clark Kriston Bentley, that’s my name. Don’t forget it.” sabi ko saka ako na ang unang tumalikod para naman hindi ako ang maiwan sa mga lalaking binugbog niya kung sakaling siya ang mauunang umalis.

Nangingiti pa ako habang pabalik ako sa kotse ko. Tinapunan ko pa siya ng tingin saka ko siya sinaluduhan bago ko tuluyang nilisan ang lugar na iyon.

---

YuChenXi

PAALALA:

Hindi po ito bago. Nagkamali lang ako ng pindot kanina. Sinusubukan ko kasing magedit pero na unpub ko ang buong kwento. Pasensya na po. Sana maintindihan niyo.

Maraming salamat po!!!

MC1 CLARK #1:

TYPOS AND GRAMMATICAL ERROR AHEAD!!

ºººLEO POV:ººº

“Damn it.” galit na galit ako habang nakatingin sa ina kong puro pasa na naman ang katawan dahil sa walang hiya kong amahin. Halos madurog na ang mga buto ko sa kamao at maputol ang mga ugat sa higpit ng pagkakakuyon ko. 

Damn him! I will kill him. Pero hindi ko magawa dahil pinipigilan ako ng martir kong ina na gawin iyon. Hanggang sa salita lang ang magagawa ko sa ngayon dahil kay inay.

Hindi ko ngayon alam kung saan ko siya hahawakan. Dahil sa tuwing hahawakan ko siya ay napapaigik ito sa sakit.

“I will kill him.” nanggagalaiti kong sabi. Hindi ko na yata mapigilan ang sarili ko sa pagkakataong ito. Kung nagpakita siguro ang amahin ko matapos nitong bugbugin ang inay ay baka hindi na talaga ako makapagpigil at mapatay ko na ito.

“H-huwag anak. Nakikiusap ako sa iyo. Mahal na mahal ko ang amahin mo kahit sinasaktan niya ako ng ganito.” halos hindi na din ito makapagsalita ng maayos.

“Walang hiya namang pagmamahal na iyan inay. Tignan mo ang sarili mo. Ni hindi ko alam kong saan kita hahawakan. Papatayin ka mismo ng pagmamahal mo sa kanya.“gigil na sabi ko.

Nabibingi na mismo ang tainga ko sa hindi ko mapigilang pagkimpian ng mga ngipin ko.

“Anak, magbabago din ang amahin mo. Hindi naman siya dating ganito. Kapos lang siya sa pera kaya mainit ang ulo niya palagi.”

“Kapos sa pera? Bakit saan ba niya ipinupunta ang perang kayo mismo ang nagbibigay. Na kayo mismo ang naghihirap kumita para lang ibigay sa kanya. Ina, niluluko ka na ng harapan ng walang kwentang lalaking iyon.” Hindi ko mapigilan ang magtaas ng boses dito.

Hindi ito nagsalita. Dahil totoo naman lahat ng sinabi ko.

Gusto kong magwala sa tuwing nakikita ko ang ina ko na ganito. Kawawang kawawa ang kalagayan. Puro pasa ang katawan. Namamaga ang pisngi dahil sa pagsuntok sa kanya ng demonyo kong amahin.

“Ewan ko lang ina. Ito na ang huli ko kayong makikita na ganito ang kalagayan. Dahil sa oras na ulitin niya mismo ang ganito sa inyo. Hindi niyo na ako mapipigilang wakasan ang buhay ng walang kwenta niyong asawa.” Galit na tumayo ako saka ko siya iniwan.

Wala naman din akong magagawa sa kalagayan niya ngayon. Total nagamot ko na ang mga pasa niya.

Matagal na akong nagtitiis. Pitong taon ako ng magsama sila ng amahin ko. At sa mga taong nakakasama ko ito sa iisang bubong ay siya namang taong paghihirap ko. Kaya mula ng kaya ko ng ipaglaban ang sarili ko sa amahin ko ay hindi na niya ako nagagawang saktan. Pero ang ina ko na ang binalingan niya simula nuon.

And damn him. Hindi ko siya magalaw dahil sa pakiusap ng aking ina. Pero punong puno na ako. Hindi na ako makakatiis pa.

Kumilos na ako para magbihis para makaalis na ako. Kailangan ko pang pumasok sa trabaho ngayon para sa karagdagan ng allawance ko sa susunod na linggo.

Ayaw ko na sanang mag aral ng koleheyo dahil talagang walang wala kami. Pero sa kagustuhan ng ina ko na makapagtapos ako ay pumapasok parin ako. Kaya heto. Kabi kabila ang pinapasok kong trabaho kapag may free time ako. Ni hindi na ako nakakatulog ng maayos dahil halos 24/7 na puno ang schedule ko. At ngayon nadagdag pa ang walang kwentang demonyo kong amahin na wala na ngang alam gawin sa buhay ay dumadagdag pa sa palamunin namin.

Nakakakulo ng dugo kapag nakikita ko siya. Gustong gusto kong suntukin ang pag mumukha niya. Gustong gusto ko ng kitilin ang buhay niya.

Damn him again. I can’t help my self not to curse him repeatedly dahil sa mga kawalang hiyaang ginagawa niya sa ina ko.

“Hoy! Leo. Saan ang lakad mo?”

Napalingon ako sa nagsalita na parang gusto ko ng gawin ang mga naiisip ko kanina ng mapagsino ito.

Ang lakas ng loob na magpakita sa akin.

“Pakialam mo?“pabalang na sagot ko sa kanya. “Hindi ko obligasyon ang sabihan ka kung saan ako pupunta.”

“Abat- bakit may maipagmamalaki ka na ba at ganyan ka makipag usap sa akin?“galit din na tanong nito.

“Wala pa akong maipagmamalaki sa ngayon. Pero at least ako kumakain ako galing sa sarili kong pawis. Ikaw ba? Pagkain mo na nga lang hindi mo pa kayang bilhin.”

“Mag ingat ka sa pananlita mo Leo. Baka nakakalimutan mo kung sino ang kausap mo.”

Ang pagtitimpi ko ay hindi ko na napigilan. Nilapitan ko ito at kinuwelyuhan.

“Kilalang kilala ko kung sino ang kausap ko. Ikaw lang naman ang walang kwenta kong amahin na walang ibang alam gawin kundi lumamon ng lebre. Pasalamat ka sa ina ko na pinipigilan ako na patayin ka. Dahil kong hindi ay matagal ko ng ginawa. Kaya ito ang tatandaan mo. Ito na ang huling pagkakataon na makikita ko ang ina ko na puro pasa ang katawan at mukha niya. Dahil sa oras na gawin mo pa ulit iyon.“sinadya kong itigil ang sinasabi ko saka ko inilabas sa bulsa ko ang isang pocket knife at itinapat iyon sa leeg niya.

“Dahil sa oras na gawin mo iyon. Ihihiwalay ko ang ang ulo mo sa katawan mo.”

“Gago! Bitawan mo ako.“nagpumiglas ito kaya naman binitawan ko siya.

Hindi na ako nagsalita pang muli pero bago ako tuluyang umalis ay tinapunan ko muna ito ng nakamamatay na tingin.

---

“Go Leo. Go! Kaya mo iyan.” mga sigaw ng mga taong nagsipusta sa akin ng ako na ang nakasalang sa boxing ring.

Isa ito sa mga pinagkakakitaan ko ng pera. Dahil madaling kumita ng pera sa ganitong trabaho o trabaho nga ba ang matatawag dito.

Karate boxing o matatawag ng death boxing. Dahil kung hindi ko tuluyang malulumpo ang kalaban ko ay ako ang lulumpuin at mapapatay kapag naawa ako sa kanila.

Ako si Leonel A.K.A. Leo Sebastian. Labing walong taon nang nabubuhay sa mundong ito na kinalakihan ang ganitong buhay.

Dugo sa kamao ang isa sa kinalakihan ko. Kaya hindi na ako takot sa kung sino. Handa na akong mamatay at pumatay sa ganitong trabaho. Atleast dito ay nakakapag aral ako at nasusustentuhan ko ang aking ina. Iligal na trabaho pero dahil dito ay nakakatawid kami ng gutom ng aking inay. Walang ibang aasahan si ina maliban sa akin. Kaya kahit buhay ko na ang nakataya para lang magkapera ay magtitiis ako.

“Go Leo go. Go Leo go.” pangalan ko ang namayani sa loob ng maliit na gym boxing kung saan ako ngayon. Pangatlong laban ko na ito at talaga naman pagod na ako pero kakayanin ko pa.

Ngayon pa na ang laki ng pusta sa akin. Kahit isang taon akong hindi magtratrabaho kung mananalo ako ngayon dito.

Limang daang libong piso ang magiging premyo ko kapag nagkataon.

Kaya naman binaliwala ko ang pagod ko sa naunang dalawang laban ko. Kailangan kong matapos ito ng maaga dahil papasok pa ako mamayang gabi sa night club na pinapasukan ko.

Pero ganun na lang ang panlalaki ng mata ko ng makita ang magiging kalaban ko. Bahagya akong kinabahan. Napamura ng wala sa oras.

Damn! Si Keven Owens ba ito. Sa laki ng katawan baka hindi nito indain ang suntok at sipa ko.

Lihim akong napalunok at napaatras ng dalawang hakbang. Langya naman. Kaya naman pala malaki ang magiging premyo ko kung sakali dahil naniguro sila na hindi ako mananalo.

Ang kaninang sigawan sa pangalan ko ay biglang humina ng humina hanggang sa tuluyan ng natahimik ang lahat. Nakikisimpatya sa akin na tila naramdaman din na hindi ko yata ito kakayanin.

Dehado talaga ako nito. Pero pilit ko paring pinatatag ang sarili ko. Kakayanin ko ito sa ngalan ng limang daang libong piso. Hindi na ako pwedeng umatras pa. Kailangan ko paring lumaban hanggat sa kaya ko dahil kung hindi siguradong hindi ako sasantuhin ng kamao nito.

Hindi pa man ako nakakapaghanda ay sumugod na ito at inundayan ako ng suntok. Nakaiwas man ako pero dumaplis parin iyon at talaga namang malakas. Paano na lang kung napuruhan ako. Malamang tulog na ako agad.

Mura ako ng mura sabay dura. Walang humpay ang pagmumura ko habang umiiwas.

Iwas at sangga na lang ang tangi kong nagawa dahil hindi niya ako binigyan ng pagkakataong makaporma.

Ang ipinagpapasalamat ko ay mabilis ako. Kaya naiiwasan ko ang ilan sa mga banat niya. Hanggang sa nalingat ako ay tinamaan ko mismo sa panga na siyang dahilan para umikot ang mundo ko.

Napasadsad ako sa sahig. Ang sigawan na namapakalakas ay parang slow motion pang naririnig ko.

Damn! Ito na ba ang katapusan ko?

Naipilig ko ang ulo ko at pilit na pinapakalma ang katawan ko sa panginginig. Nasagi ng isip ko ang kalagayan ng aking ina. Hindi ako pwedeng magpatalo ngayon. Kung bibigay ako ay malamang mas lalo kong hindi siya maiaalis sa kinalulugmukan niya sa piling ng dimonyong amahin ko.

Pilit akong tumayo at muling ipinilig ang ulo ko. Nasaan na ba ang galing ko kung matatalo ako dito. Nasaan na ang tapang ko kapag kapag sumuko ako. At nasaan ang pagnanais kong patayin ang amahin ko kung sa isang ito ako titiklop.

Ng makabawi ako ng kaunti ay mabilis na kumilos ako. Tumakbo ako paikot sa kanya to lure him. Malakas nga siya pero hindi siya mabilis gaya ko kaya kung hindi ako makakasabay sa lakas ng isang ito. Dadaanin ko sa bilis at diskarte.

Pumaikot ikot ako sa kanya. Kaya ng magkaruon ako ng pagkakataon na makalapit sa kanya ng walang depensa ay tinalon ko ito mula sa likod at agad na hinawakan ito sa baba ay nuo. And a split of second, I put all my force on my hand to wreck his neck at nagtagumpay naman ako.

Bumagsak ito ng wala ng buhay. Nagtagis ang ngipin kong napatingin sa mga taong nanduon. Hindi nakaimik dahil sa ginawa ko. Nananantiya kung ano ang gagawin. Hanggang sa lumapit sa amin ang tagahatol at pinulsuhan ang nakalaban ko. Tumingin ito sa akin saka umiling.

Ibig sabihin napatay ko ito.

Damn! This is the second time that I killed people because of money. Because of this game. At kung matutuloy ang binabalak ko. Ang amahin ko ang ikatlong mapapatay ko kung hindi ito magtitino.

Tumayo na ito saka kinuha ang kamay ko at itinaas iyon. Kasabay ng malakas na sigawan muli ng mga taong nanduon.

May sumampa pa sa boxing ring at binuhat ako at ipinaikot mismo duon. Ako naman ay taas ang kanang kamay at nagsisigaw na din sa galak hindi dahil sa malagi ang pinanalunan ko kundi dahil buhay parin ako hanggang ngayon.

Bago natapos ang araw na iyon ay tumawag ako sa manager ng night club na pinag i extrahan ko para sabihing hindi ako makakaposok ngayon. Idinahilan ko na lang ang akin ina na itinakbo ko sa hospital kaya naman naintindihan niya ako. At iyon naman ang balak kong gawin pag nakauwi na ako. Ang maipagamot ng maayos ang mga pasa ng inay.

Umuwi man ako na masakit ang katawan. May ngiti naman ako sa mga labi. Dahil hawak hawak ko na mismo ang perang pinanalunan ko.

---

@Y

uChenXi

MC1 CLARK #2:

TYPOS AND GRAMMATICAL ERROR AHEAD! !

ºººLEO POV:ººº

“Hindi namin tinotolorate ang ganitong mga bagay misis. Halos malasog na ang katawan mo dahil sa mga pasa na natamo mo.” ang doctor na pinagsasabihan ang aking ina na magsuplong ito sa pulis para ipadukot na ang amahin ko.

Tudo ang naging pag iling naman nito na siyang lalong kinaiinisan ko. Hindi ko naman kasi siya matitiis. Ina ko parin siya kaya naman kahit labag na sa kalooban ko na huwag kantiin ang mahal niyang asawa ay kinakaya ko.

“At ikaw rin ba ay binubogbog ng ama mo?” baling sa akin ng doctor dahil sa nakitang putok ang gilid ng labi ko. “Hindi masamang labanan ang iyong ama kong sumusobra na siya. Kung hindi mo naman siya kaya pwede kang magsuplong sa pulis gaya ng sinasabi ko sa inay mo.” pagpapayo nito na pilit kinukumbinsi ang ina na ipakulong na lang ang amahin ko.

“Gagawin ko po iyon doc. At maraming salamat sa paalala.” sagot ko at bahagyang yumuko pa bilang paggalang.

“Hala sige. Maiwan ko na muna kayo at may mga pasyente pa akong bibisitahin.”

Tango at muling pasasalamat ang naging sagot ko dito bago tuluyang umalis.

“Saan mo nakuha ang perang ipinambayad mo dito sa hospital Leo.” tanong ng ina ng kami na lang dalawa ng ina ang naiwan sa silid.

“Hindi na mahalaga ang bagay na iyon ina. Basta pagaling ka. Iyon na muna ang isipin mo.”

“Sabihin mong hindi galing iyan sa nakaw Leo. Dahil ngayon din ay lalabas na ako sa hospital na ito.”

“Ina, hindi ko kailanman naisip na magnakaw.” sagot ko dito. Pero hindi ko naman masabi na nakapatay ako mismo ng tao dahil sa perang hawak ko. Pero kung hindi ko naman ginawa iyon ay baka ako na ang nilalamayan niya ngayon.

“At saan mo nakuha ang pasang iyan sa labi mo. O sa labi nga lang ba?” tanong pa nito sabay hila sa damit ko at itinaas iyon. “Sinasabi ko na nga bang sumali ka na naman sa larong iyon. Ilang beses ko bang sasabihin sayo na itigil mo na ang pakikipaglaban.” panunumbat ng ina sa akin pero nasa tinig nito ang pagaalala.

“Ina, dito lang ako nakakakuha ng malaking halaga. At kung hindi ako nakipaglaban kanina ay hindi ko kayo maipapagamot ng maayos.” katwiran ko dito.

“Malaking halaga, pero buhay mo ang nakataya. Sabihin mo Leo, hindi mo naman inulit ang unang ginawa mo nuon diba?” tanong nito sa akin na ang ibig ipahiwatig ay ang pagkitil ko ng buhay ng kinalaban ko.

Oo! Alam ng iba iyon dahil sa unang beses kong ginawa iyon ay halos hindi ako makatulog. Binabangongot ako. Dinadalaw ako sa panaginip ko ng taong una kong napatay dahil sa larong iyon.

Hanggang sa nasanay na ang sarili ko about that nightmare. Kaya wala na lang sa akin kung makakapatay pa ako sa ngalan ng malaking halaga. Kaya nga gustong gusto ko ng kitilin ang buhay ng walang kwenta kong amahin.

“Pasensya na ina. Hindi ko naman ginusto ang bagay na iyon. Gaya nga ng sinabi mo. Kung hindi ko ginawa iyon, baka ako na mismo ang nilalamayan niyo ngayon.” mababang tunong sagot ko sa kanya.

Napahagulgol ito ng iyak dahil sa sinabi ko. Kaya naman agad ko itong dinaluhan at niyakap.

“Patawarin mo ako Leo, anak. Kung hindi lang tayo naghihirap, hindi ka sana sasabak sa ganung bagay.”

“Tahan na ina, wala kang kasalanan na ipinanganak mo akong mahirap. Ang mahalaga ngayon ay magkasama parin tayo. At gagawa ako ng paraan para makaangat tayo sa hirap na kinalulugmukan natin.” pang aalo ko sa kanya.

Tumahan naman ito saka kumawala sa yakap ko. Tumingala pa ito sa akin saka hinaplos mismo ang labing namamaga.

“Nasisira tuloy ang gandang lalaki mo dahil sa pinaggagawa mo. Hindi ka makakapag asawa niyan kapag laging may pasa ang mukha mo.”

“Ina, marami diyang babaeng nagkakagusto sa anak niyo.  Kaya huwag kayong mag aalala. Mabibigyan ko kayo ng maraming apo. Kaya alagaan niyo ang sarili niyo. Para kapag dumating ang araw na nahanap ko na ang babaeng pakakasalan ko ay magiging buong pamilya muli tayo.”

“Salamat anak. Salamat.” Muli itong yumakap sa akin pero hindi na gaya kanina na umiiyak ito.

---

Palabas na ako ng hospital ng sa mismong silid ng ina ko ako nagpalit ng damit para sa pagpasok ko sa eskwelahan. 2nd year collage na ako sa kursong computer engineering. Mahaba habang taon pa ang gugugulin ko para sa pag aaral ko.

Binilisan ko ang pag lalakad. Hindi ko na kailangang sumakay dahil malapit lang ang AU mismo sa hospital na kung saan ko ipina-admitt ang ina. Na kilala ding iisa ang may ari ng AU at sa hospital na ito.

Pero dahil sa pagmamadali ko ay hindi ko napansin ang grupong nakasalubong ko kaya nabangga ko ang isa sa kanila.

“Sorry! Hindi ko sinasadya.” hinging paumanhin ko sa kanila.

“Its okay! Mag ingat ka na lang sa susunod.” sagot naman ng lalaking nabangga ko pero hindi ko na tinignan ang mukha. Yumuko na lang ako saka muling humingi ng patawad saka tuluyan ng umalis.

Hindi ko na rin ipinaalam sa amahin ko kung nasaan kami ng ina ko. Dahil ayaw kong makita pa siya sa ngayon. Kailangang magpagaling muna ito bago kami uuwi sa amin.

May plano na ako sa perang napalanunan ko. I a-advance payment ko na lang sa pag aaral ko ng hindi ko na poporoblemahin ang tuition fee ko. Allowance na lang ang kikitain ko kapag nagkataon at extra para sa ikabubuhay namin sa araw araw.

“Anong nangyari sayo Leo?” tanong ni Marky ng makapasok na ako ng silid aralan at tumabi na tabing upuan niya. “Nagkipaglaban ka na naman ba?” may halong pag aalalang tanong pa nito.

“Kailangan, Marky. Dahil kung hindi ko naman gagawin ay hindi ako makakapag-aral.”

“Pero alam mo ba kung gaano kadelekado ang pinapasok mo. Alam mong illigal ang trabahong iyon. Kung hindi ikaw ang papatay, ikaw mismo ang mamamatay.”

“Alam ko naman iyon Marky. Kaya iyon na ang huli kong laban duon. Dahil malaki laki na din ang napalanunan ko nuong isang araw.” sagot ko dito saka kampante na akong umayos ng upo. “Samahan mo ako mamaya sa admin. Para maka advance ako sa tuition fee ko.”

“Sige, sasamahan kita mamaya. Fullypaid mo na ba ngayong semester?“tanong nito.

“Oo, at mag aadvance na din ako sa susunod pa. Kung hanggang kaya ng budget ko ngayon.”

“Wow! Ganun na ba kalaki ang napalanunan mo?”

“Oo! Kaya maniniguro na ako para tuloy tukoy na ang pag aaral ko. At hindi na ako matitigil pa.”

“Sige sige.” tango tango pa ito. Hanggang sa dumating na ang prof. namin ay naging abala na ang tainga ko sa pakikinig ng lecture niya at ang kamay ko sa pag te-take note ko. At ang utak ko adopt them.

“Hi Leo.” nakangiting bati sa akin ni Maylyn ng lumapit ito sa amin ji Marky ng matapos na ang buong subject namin ngayong araw na ito.

Isa ito sa palaging nagpaparinig na gusto ako pero hindi ko naman pinapansin. Kung hindi ko pa alam sex lang ang hanap nito at hindi ako interesado sa babaeng iba iba na ang nakakaniig. Kung magkakaroon man ako gusto ko isa lang at hindi palipat lipat.

“Hi Maylyn. May kailangan ka?” si Marky ang sumagot ng hindi agad ako nakapagsalita.

“Wala naman, I just want to hangout with you guys. How about having drink with us later. Nagkayayaan kasi ang mga barkada ko. So I decided to invite the two of you.” sagot nito pero sa akin naman nakatingin at sinabayan pa ng kindat.

“Wala akong panahon para diyan Maylyn kaya kayo na lang.” sagot ko dito dahilan para mapasimangot siya. “May trabaho pa ako sa gabi kaya hindi nako makakasama. Saka nasa hospital ang inay ko kaya ayaw ko namang mag enjoy habang nasa hospital siya.”

“You always reject me. Wala ka pang inayunan sa lahat ng mga inbita ko sayo.” may pagdadamdam na sabi pa nito at sinabayan ng paglabi.

“Sa susunod Maylyn. Kailangan ko lang talaga makaipon para sa pag aaral ko. Hindi naman kasi ako gaya niyo na kahit hindi na magtrabaho ay nakakapag aral parin.”

Napabuntong hininga ito.

“Okay then. Lets  talk later. I have offer for you para hindi ka na kailangang magtrabaho pa ng 24/7.” sabi nito. “Aabangan kita sa gate ng AU.” Nagpaalam na ito sa amin at nagkatinginan naman kami ni Marky.

“Alam na this. Kung hindi ko pa alam Leo, patay na patay sayo ang isang iyon. Hindi na ako magtataka na i offer niya ang katawan niya tapos siya na ang magpapaaral sayo kapag mapapaligaya mo siya. Tiba tiba ka sa isang iyan kapag sinunggaban mo. May pera ka na lahat lahat, nagpapasarap ka pa.” mahabang lintaya nito. Nakangisi pang nakatingin ito sa akin.

“Gago, hindi ako interesado sa babaeng laspag na.” sagot ko dito saka ko sinabayan ng paglabas ng classroom.

Tumawa ito sa sinabi ko habang nakasunod sa akin.

“Kahit laspag naman, maganda ang katawan, masaga ang harapan. At higit sa lahat, ganda ng pagkakaumbok ng puwetan niya. Kung ayaw mo siyang pasukin sa ano niya. Sa likod ka niya pumasok, duon siguradong masisikipan ka.”

Walang hiyang Marky ito. Napakalaswa ng mga lumalabas sa bunganga.

“Gago, kung ano ano na ang sinasabi mo. Halikana nga at ng matapos na tayo. Ng makapasok na din ako sa pinagtratrabahuan ko. Dalawang gabi ng hindi ako nakapasok eh.”

Binilisan ko ang naging lakad ko at tiningo mismo ang opisina ng eskwelahan at nagtungo sa bayaran. At gaya nga ng inaasahan ko. Ang perang napalanunan ko ay kasya na hanggang sa maka graduate ako. At may natitira pa sa perang hawak ko. Ang pro problemahin ko na lang ay ang allawance ko sa mga taong darating pa.

Nakangiting lumabas kami ni Marky ng office. At gaya ng sinabi ni Maylyn ay inabangan nga niya ako sa may gate at tama ng hinala si Marky. Ganun nga mismo ang inoffer sa akin.

Magalang naman na tinanggihan ko ito para hindi maoofend. Sinabi ko na lang na pag iisipan ko at kung talagang kapos na ako ng pera ay siya ang una konv lalapitan.

Masama man ang loob niya ay wala din siyang magagawa at hindi niya ako mapipilit sa gusto niya.

---

@Y

uChenXi

Extra

ChenXi Thought:

Hi readers:

 

haha! Akala naman maraming ng nagbabasa ng mga gawa ko. Kung makalagay ako ng S sa reader.🤣🤣🤣🤣

I’m not a pro. writter. Nakahiligan ko lang. Pampalipas ika nga ng iba. At natutuwa naman ako na sa hilig kong ito ay may natutuwa at nagbabasa ng mga gawa ko at sumusuporta sa mga ito.

So thankfull ako dahil nandiyan kayo to read it at hindi lang ako ang bumabasa at nagbo vote ng gawa ko.

😊😊😊😊

Eh! This is not the update yet.

Kasi napapaisip ako ngayon. Leo is a baddass then Clark was a gentle and simple perverted. So I want to ask all who read this.

Who do you want to become bottom and top sa kanilang dalawa?

Just comment down below para magkaroon ako ng idea. Clark is 5 years older to Leo.

Tumatanggap din ako ideya na gusto ng mga readers ko kung ano ang gusto nilang takbo ng kwento ko. Kung magkakasalubong ang ideya mo sa ideya ko. Bakit hindi diba? Just try lang.

Comment down here. And I will read it all the way.

Again. Thank you for all the support that you give to my story.

Love you all.

---

At your service ChenXi. The author kuno.🤣🤣🤣🤣

MC1 CLARK #3:

TYPOS AND GRAMMATICAL ERROR AHEAD! !

ºººCLARK POV:ººº

Nagkayayaan kaming pumunta sa hospital nina Monica ng mailipat sa Alcaide Medical Center and Hopsital si Master Clyde ng maaksidente ito ng nasa La Prensesa kami.

Ginagabayan parin siya Nito dahil hindi malala ang sugat na natamo niya mula sa pagkakabangga ng kotse niya.

Kung pagsusumahin ang hitsura ng kotse ni master Clyde ay himala na lang ang makakaligtas. At isa iyong malaking himala para sa kanya.

“Matutuloy ba ang pagpunta mo sa Pariz this weekend Nic?” tanong ko sa kambal ko habang bagtas namin ang daan papasok sa hospital.

“Oo Ark.”

“Sasamahan mo ba naman na siya ngayon Sunny?” baling ko kay Sunny na nakaagapay sa kanya.

“Yeah! Ngayon pa, officially engage na din kami. Mahirap na baka ahasin pa siya ng iba.” ngising sagot nito sabay akbay sa kambal ko.

“Akala mo naman maaahas nila ako. Hindi mo na yata ako kilala sweetheart.”

“Of course kilalang kilala kita sweetheart. Kaya nga minahal kita eh.“tawa tawa pa ito sabay kamot ng ulo.

Napangiti ako ng ismiran ng kambal ko si Sunny. Monica is good in fighting too kaya nga nakasapi at isa siya sa halimaw ng MC. Mas magaling pa yata ito sa akin. Kaya takot lang din ni Sunny na galitin ito.

“May isa na naman under.“si Jacob na napatingin sa dalawa.

“Ikaw ba hindi?“sita naman ni Sunny dito.

“Azami is under my Law.“pagmamataas na sagot naman niya dito.

“But you are always his bottom.“tawa tawang buska naman ni Bobby.

“Shut up.”

Sabay sabay kaming nagtawanan dahil sa pagsigaw ni Jacob pero hindi naman galit.

Pinagtitinginan na din kami ng mga tao sa hospital dahil sa ingay namin. Pero wala kaming pakialam. Hindi naman kami masisita ng mga guard na nagbabantay dito dahil kilala nila kami.

“Tama na nga iyan.“natatawa ko paring pigil sa mga ito.

Pero sa paglingon ko ay hindi ko na napansin ang lalaking nagmamadaling lumabas kaya nabangga niya ako.

“Sorry! Hindi ko sinasadya.“hinging paumanhin ng lalaki saka yumuko. Ni hindi ko makita ng maayos ang mukha nito.

“Its okay, mag ingat ka na lang sa susunod.“tanging nasabi ko na lang at hindi na siniti pa.

Hindi ko na kailangan ang sitahin ito at gawin ang nararapat kapag may nakakabangga man ang isa sa amin.

Total nasa magandang mood ako ngayon kaya hindi ko na siya kailangang parusahan.

Muli itong humingi ng paumanhin saka yumuko at agad ding umalis.

“Mukhang may pinagdadaanan ang isang iyon ah.“si Bobby na nakatingin sa palayong imahe ng lalaking nakabangga ko.

“Estudyante din ng AU. And look at this.“yumuko si Monica sabay pulot sa kung anong nasa sahig. “He drop his name tag. Leonel Sebastian. Bachelor of Computer Engeeniring.“basa nito.

“I will keep it.“sabay kuha dito ng nametag. “Lets go.” Muli kong yakag sa kanila kaya naman nagpatuloy na kami sa private room ni Master Clyde.

---

“Can you check this for me, kung mayroong Sebastian na naka admitt dito.” tanong ko sa imformation room ng lumabas ako para bumili ng makakain na pwedeng pagsaluhan namin mamaya.

“Bawal po ang mag bigay ng impormasyon ng mga pasyente kapag hindi nito kamag anak sir.” sabi sa akin ng clerk na nakatalaga.

Binigyan ko ito ng seryusong tingin at kuyom ang kamaong malakas na ipinatong sa lamesa nito. “Baka gusto mong mawalan ng trabaho.” galit na sabi ko dito.

Hindi ko alam kung bakit ba ako nag aabala na alamin kong sino ang binabantayan ng lalaking nakabanggaan ko. I feel wierd pero hindi ko mapigil ang sarili ko to ask it. Para kasing may nagtutulak sa akin na alamin ang tungkol dito.

Agad naman na tumalima ang kawawang babae at hinanap ang may lastname na Sebastian. Nanginginig pa ang kamay nito na nagta type sa keyboard ng computer.

“Marami pong naka admitt na Sebastian ang apelyedo, sir Clark. Kaya hindi ko sigurado kong sino sa mga ito ang hinahanap niyo.” sagot nito saka tumingin na may takot sa akin.

“Hanapin mo diyan ang may guardian na Leonel Sebastian.” muli kong utos dito.

“Yes, sir.” muli nitong itinuon ang pamingin sa monitor ng computer nito. At lumipas pa ang sandali ay sinabi na nito na nag ngangalang Martha Sebastian ang naka admitt sa room. 243. A seme-private room.

“Okay Ty.” pasasalamat ko dito saka na ako umalis. Nagpatuloy ako sa paglabas ng hospital to go buy some snack to eat.

“Bakit ang tagal mo yata?” tanong ni Kelly ng makabalik ako dala ang mga pinamili ko.

“May ginawa lang ako.” maikling sagot ko dito. “Halina kayo, kain na muna tayo habang nagpapalipas ng oras.” aya ko sa kanila ng mailapag ko ang dala kong pagkain.

Nagsilapitan naman na ang mga ito. Ganun din si Master Clyde na nakaalalay sa kanya si Zoey.

“Nag bi-behave ba ang pasyente mo Zoey?” tanong ni Sunny dito ng makalapit sa amin.

“Hindi nga eh! Masyadong pasaway.”

“Hehe! Namiss ka lang niyan Zoey, ikaw ba naman ang matigang ng apat na taon.” ngisi pang sabi ni Sunny.

“Wala ka ng pakialam dun.” pabalang na sabat naman ni Master Clyde sa kanila.

“Haha, totoo naman master, kaya humanda ka Zoey. Mapapalaban ka kapag nakalabas na ng hospital si Master.”

Hindi man agad na nakasagot si Zoey ay ngumiti ito. Parang babae talaga ito kung tititigan mo at ngayon ay namumula na ang pisngi dahil sa sinabi ni Sunny.

“Hanggang ngayon ba naman Zoey, namumula ka pa rin kapag pinag uusapan natin ang mga bagay na ganyan. Hayst, ang cute mo eh.” sabay pisil ni Sunny sa pisngi nito na panabay na tinampal ni Monica at Master Clyde ang kamay nito.

“Kung saan saan dumadapo ang kamay mo.” panabay din na sabi ng mga ito kay Sunny.

“Hehe!” Sabay kamot ng ulo nito.

Inirapan lang ito ni Monica at tinapunan naman ng masamang tingin ni Master Clyde.

“Hey! Kung makatingin naman kayo master para niyo na akong kakatayin dahil nakagawa ako ng napakalaking kasalanan.” Baliwala pang sabi nito. 

“Baka gusto mong putulin ko ang kamay mo.” si Monica na nagbabanta na may kasamang talim ng tingin.

“Sweetheart naman. Hindi na mauulit. Ikaw naman eh.” sabay akbay dito. Ngali ngaling batukan ito ng kambal ko.

“Itigil na nga niyo yan.” pumagitna si Zoey sa mga ito. “Ikain na lang natin iyan.” dagdag pa nito saka nauna ng dumulig sa mesa at nauna pa talagang kumuha ng pagkain. “Kung hindi pa kayo kikilos, sigurado akong kaya kung ubusin ang mga ito.” banta pa nito.

Kaya naman agad kaming tumalima at nagsikain na na sinabayan na naman ng kwentuhan tawanan, at biruan.

---

“Sino sila?” tanong ng matandang babae ng makita akong pumasok sa silid nito. Napansin kung nag iisa na kampanting nakaupo ito sa hospital bed.

Para naman akong nakaramdam ng awa dito dahil sa pasa niya sa mukha. Mayroon din sa mga braso. Ewan ko na lang kung buong katawan na niya dahil halata ang nangingitim na balat nito.

“Isa po akong kaibigan kaya huwag po kayong mag alala. Wala akong masamang balak sa inyo.” sagot ko dito ng makitaan ko ng takot sa mukha saka ako lumapit. “Kung hindi ako nag kakamali kayo ang ina ni Leonel Sebastian.”

“Kaibigan mo ba ang anak ko?”

“Hindi po.” Sagot ko dito. “Para nga po sa inyo.” sabay lapag ng mga prutas na binili ko kanina bago ko tinungo ang silid nito.

“Maraming salamat. Kung hindi mo siya kaibigan ay ano ang kaugnayan mo sa anak ko?”

“Nagkataon lang na may kailangan lang akong ibalik sa kanya. Medyo balisa ang anak niyo ng nakabanggan ko siya kanina kaya hindi na niya napansin na nalaglag ang nametag niya.” sagot ko. Inilabas ko ang nametag na hawak ko sa bulsa ko at nakangiting inabot iyon sa matanda.

“Ganun ba. Maraming salamat naman kung ganun.” kiming ngiti lang ito saka tinanggap naman ang pag abot ko sa kanya ng nametag.

“Hindi naman sa nakikialam ako. Pero pwede bang malaman kong ano ang nangyari sa inyo? Baka may maitulong ako.” tanong ko dito. Nakakaawa ang hitsura nito

Napatingala ito sa akin dahil sa sinabi ko pero agad ding nagbawi ng tingin.

“Okay lang po kung ayaw niyong sabihin. Isa nga pala ako sa kaibigan ng anak ng may ari ng hospital na ito.” Para mawala ang mailap na pakikitungo nito ay binigyan ko ito ng palakaibigang ngiti. “At para po maniwala kayo. Ako na ang bahala sa lahat ng gagastusin niyo sa hospital na ito.”

Muli niya akong tinignan. “Kung hindi ka kaibigan ng anak ko. Hindi mo kailangan gawin ang bagay na iyan.”

“Huwag po kayong-“natingil ang pagsasalita ko ng bumukas ang pinto at nakita kong iniluwa duon si Dr. Trivor.

Nagulat pa ito ng makita ako.

“What are you doing here buddy.” salubong niya sa akin. “Kakilala mo ba ang pasyente ko?”

Umiling ako. “May ibinalik lang ako sa pasyente mo.”

“Ganun ba.” saka binalingan na nito ang matanda. “Kumusta na po kayo nay.” Tanong nito. Saka sinimulan na niya itong i check.

“Maayos ayos na ang pakiramdam ko doctor.”

“Mabuti naman kung ganun.”

“Siya nga pala bud.” tawag pansin ko sa kanya. Hindi man ito tumingin sa akin ay sumagot ito. “I charge mo na sa pangalan ko ang magagastos nila dito.”

“Yeah sure Bud. As you wish.” nakangiting tinapunan ako saglit ng tingin saka ipinagpatuloy ang ginagawa. “Mabait po iyang kaibigan ko Nay. Kaya maswerte kayo at napagtuunan niya kayo ng pansin.” pagkukuwento nito. “Inumin niyo lang ang mga gamot na ireresita ko sa inyo at para mabilis na mawala ang pamamaga ng buo niyong katawan. Huwag na din niyong hahayaan maulit ang bagay na ito Nay. Para naman hindi na namoblema ang anak niyo. Nakikitaan ko kasi ang masyadong pag aalala ng anak niyo kaya sana po. Makinig kayo sa payo ko noong isang araw.“xmahaba habang lintaya nito. Pinapangaralan ang matanda.

Ng masigurado na nitong maayos na ang pasyente niya ay nagyaya na itong lumabas kasama ko.

“Sige po, maiwan na po kayo namin.” magalang na paalam ko dito. Kaya naman sabay na kaming lumabas ni Hanzel.

“Anong nangyari duon sa pasyente mo?“hindi ko mapigilan ang tanungin ito.

“Binugbog ng walang kwentang asawa nito.” walang kagatol gatol na sagot niya. “Ewan ko kung pati ang anak niya ay binogbog din ng ama. Dahil may mga pasa din ito sa mukha pero hindi malala gaya ng kanyang ina.”

“Ganun ba? Tignan mo nga naman. Marami talaga ang mga taong walang kwenta sa mundong ito.” seryusong sabi ko.

Ewan ko pero nakaramdam ako ng panggagalaiti dahil sa nalaman ko. Isa kasi iyon sa pinakaayaw ko. Ang asawang minamaltrato ang sariling pamilya. Hindi ko mapigilan ang maawa sa mag ina kahit hindi ko man sila kakilala.

Isa ito sa nagpapahina sa akin. Madali akong maawa sa mga taong nasasaktan. Madaling maawa sa mga taong walang kalaban laban.

“So! Sa iyo ko ba i cha charge ang mga gagastusin nila?” muling tanong niya sa akin.

Tumango ako. “Oo! Ako na ang bahala sa lahat.” sagot ko dito. Saka kami nagpatuloy sa paglalakad palayo sa silid ng matanda hanggang sa maghiwalay na kami.

ººº

YuChenXi

MC1 CLARK #4:

TYPOS AND GRAMMATICAL ERROR AHEAD! !

ºººLEO POV:ººº

“Mabuti at nakapasok ka na.” salubong sa akin ng isa sa katrabaho ko sa club na si Kevin sabay tapik ng mga balikat ko. Dito na ako tumuloy matapos ang klase ko. Tinawagan ko na lang ang nanay na dederetso na lang ako sa hospital pagkatapos ko dito. “Kung hindi ka lang tipo ng manager natin siguradong tanggal ka na niyan. Lakas mo kasi sa kanya eh.” ngingisi ngisi pa itong umakbay sa akin habang papasok kami sa locker room namin para magbihis.

“Gago! Tumahimik ka diyan baka marinig ka niya at pag initan ka na naman.” pag suway ko dito kahit totoo naman ang sinasabi niya.

“Oo na! Ikaw na kasi ang biniyayaan ng gwapong mukha at magandang pangangatawan. Tiyak kong kapag pinatulan mo ang manager natin sigurado akong luluwa ang mata noon kapag tinuhog mo.”

Kagigil din ang isang ito. Walang magandang inilalabas ang bunganga kundi kalaswaan.

“Kung ako lang ang gusto niya siguradong matagal ko na iyong tinutuhog sa pwetan magkapera lang ako.” dagdag pa nito.

“Kalaswaan mo Kevin.” naiiling na sabi ko na lang. “Tumigil ka nga diyan.” ngali ngaling batukan ko ito o di kaya naman sungalngalin ko sa bunganga para hindi na makapagsalita.

Tumawa lang ito saka nagsimula na ding magbihis.

“Iyan tayo eh! Ikaw ba naman ang biyayaan ng magandang kutis pero nagtitigasang muscle sa katawaan. Ano bang iherhisyo ang lagi mong ginagawa at ganyan katitigas ang muscle mo sa katawan?” tanong pa nito na katitig sa may tiyan ko.

“Ito ba. “sabay tapik ng tiyan ko na may anim na pandisal. “Nagsisibak lang ng mga kahoy. Nagbubuhat ng cavan cavan na bigas.” sagot ko sa kanya. Dahil iyon naman ang totoo.

“Naman, ganyan ba talaga ang katawan ng mga masisipag. Pero sandali, bakit ang dami mong pilat sa katawan. Saan mo nakukuha ang mga iyan. At ito.” sabay turo sa tagiliran ko na may mahabang pilat. “Gawa ba ito ng saksak?”

“Oo! Minsan kasi sumasabak ako sa isang iligal na death boxing. Doon kasi ako nakakakuha ng malaki laking pera. At duon ko din nakukuha ang mga pilat na ito sa katawan ko.”

“Kaya naman pala may pasa ka pa sa mukha e. Pero nakakadagdag iyan sa kakisigan mo. Dahil nakikita diyan na marunong kang makipaglaban.”

“Napalaban ako noong isaan araw kaya heto natamaan. Pero saka na tayo mag usap. Magtrabaho na tayo ng matapos na ang gabi natin.” pang iiba ko ng usapan dahil napaparami na kami ng kwentuhan.

Total naman wala naman masyadong isusuot eh. A black trunks lang tapos sinamahan lang ng butterfly tie sa leeg kaya naman halos wala na kaming naitatago.

Isa kasing gay bar ang club na pinagtratrabahuan ko kaya ganito lahat ng suot namin. Hindi ko sana papasukin ang trabahong ganito kung hindi lang malaki ang apat na oras kong sahod. Ikaw ba naman ang kikita ng limang libo sa apat na oras. Kasama pa iyong tip ng customer.

Kahit na alam kong pinagpapantasyaan na ang katawan ko ay sige lang. Wala naman silang mahihita sa akin dahil hindi ko sila papatulan. At wala akong balak na pumatol sa kanila.

“Hindi ka nag report sa akin na papasok ka pala.” ang manager namin na nakapasok na pala sa locker room namin. At ang luko nakatingin na naman sa harapan ko na para bang wala akong suot.

“Nagmamadali na kasi ako boss. Kaya hindi na ako nakaderetso sa opisina mo.” sagot ko dito saka ipinagpatuloy ang pag aayos ng bow tie ko.

“Sige, total naman may sense naman kaya ka nahuhuli sa trabaho. Kumusta na ang mama mo, maayos na ba ang kalagayan niya?” tanong pa nito saka lumapit sa akin.

Iiwas sana ako pero nahawakan na niya ang tie na inaayos ko sa leeg saka siya na ang nag ayos niyon.

Napatikhim naman si Kevin na biglang natahimik ng makita ang manager namin na kanina lang ay pinag uusapan namin.

“Magtrabaho ka na at huwag ka lang tumayo diyan.” singhal nito kay Kevin na agad naman tumalima.

“Yes boss.”

“Masyado niyong pinag iinitan si Kevin boss. Baka naman umalis siya dito dahil doon.”

“Umalis siya kung gusto niya. Total nandito ka naman.” balewalang sagot nito saka binitawan ang necktie ko ng maayos niya iyon.

Humakbang ako paatras para makalayo dito. Sa klase ng tingin niya ay para na niya akong kakainin ng buhay. Baka hindi ako makapagpigil ay paputukin ko ang labi niya ng wala sa oras.

“Magtratrabaho ma ako boss.“pang iiwas ko sa kanya saka sinabayan ng labas sa locker room at hindi ko na talaga siya hinintay na makasagot.

Nagpatuloy ang pag se-serve ko ng alak na order ng mga customer. At gaya ng dati ang dami na namang mga matang nakasunod sa bawat galaw ko pero balewala na iyon sa akin. Bahala silang maglaway sa kakatingin sa akin.

“Hey you. Halika dito.“ctawag pansin sa akin ng nasa kabilang lamesa kaya naman lumapit ako. 

Ng makalapit na ako ay nabigla pa ako ng bigla itong humawak sa garteran ng trunks ko kaya naman napaatras ako palayo dito.

“Ang liksi mo naman, titignan ko lang kung ano ang pangalan mo na nakalagay diyan sa suot mo.” gigil na sabi nito.

Niyuko ko ang nametag na nakalagay sa trunks mo. Oo nga pala. Doon pala nakasabit ang nametag namin dahil walang ibang pangsasabitan.

“Maari niyo namang tanungin sa akin sir at hindi niyo na kailangang kayo mismo ang tumingin.” maalumanay na sagot ko dito kahit nanggigil ako sa hangin ng tuno ng boses nito. “Leo ang pangalan ko. Para alam niyo na.”

“Mailap ka ah. Bakit hindi mo gayahin ang ibang kasama mo na game na game na makipaglaro sa ibang custumer.”

“Pag se serve lang po ng order ang trabaho ko sir. At hindi na po iyon kasama ng trabaho ko. Kung gusto niyo po, ikukuha ko kayo ng ibang makakasama dito.”

“Sa ikaw ang gusto namin eh. Ikaw lang ang nag instand sa lahat ng waiter dito. Malakas ang dating at maapil.”

“Sorry po talaga, sir. Hindi po talaga ako tumatanggap ng ganyan sa mga customer ko.” hinging paumanhin ko sabay yuko para hindi nila makita ang nagtatagis kong mga ngipin sa gigil at gusto ko ng bigyan ng leksyon ang mga ito kung hindi lang ako nagpipigil. “Kung wala na kayong oorderen at ibang sasabihin ay mauuna na ako. Madrami pa pong mga order na dapat kung ihanda.” hindi ko na sila hinintay na makapagsalita at agad ko na silang iniwan.

Piniliit kong iniwasan ang mga ganung klaseng tao hanggang sa matapos ang apat na oras ng trabaho ko.

“Mauuna na ako sayo Kevin.” paalam ko kay Kevin ng makapagbihis ako.

“Sige lang Leo. Ingat pre.” at sinabayan iyon ng tango. Nagpaalam na din ako sa manager namin at gaya ng dati binigyan na naman niya ako ng tip dahil daw sa dami ng customer namin ngayon. Kaya naman pitong libong piso ang perang naiuwi ko ng gabing ito.

---

Naglalakad na ako para makapunta sa paradahan ng tricycle dahil wala ng nadadaan sa lugar na ito kapag ganito ng mga oras ng may mga lalaking humarang sa akin sa daraanan ko sa makipot na daan na tinatahak ko.

“Anong kailangan niyo sa akin.” tanong ko sa kanila. Pinalibutan nila akong anim.

Tinignan ko sila isa isa. Mukhang walang magandang mutibo ang mga ito. Nakitaan ko ng ngising demonyo sa mga labi nila.

But damn them. They pick a wrong person to bully. Dahil hindi ko sila sasantuhin.

“Kung pera ang kailangan niyo hindi ko kayo mabibigyan. Dahil wala ako niyan.” sabi ko sa mga ito.

“Ikaw ang kailangan namin. Dahil nakita ka namin kagabi sa night club.”

“Is that so. So ano naman ang kinalaman ng trabaho ko sa inuo.“singhal ko sa mga ito. Pero sa tingin ko alam ko na ang gusto nila sa akin. Sa klase ng ngisi at tingin sa akin ay puna ng demonyo nilang isip ng pagnanasa sa katawan ko.

“Sa tingin namin masarap ka. Sa umbok ng puwetan mo malamang mapapaligaya mo kami.” Sabi ng isa na kitang kita ko ang isang ngisi ng pagnanasa sabay basa ng laway sa sariling labi.

“Gago, hindi ako interisado sa inyo.” galit na sabi ko sa mga ito at sinabayan ng talikod na sa kanila.

“Hey! Akala mo ba makakawala ka pa sa amin. Titikman ka na muna namin bago ka makaalis.” pigil ng isa akin sa isa kong braso.

Tinignan ko ang kamay niya na nakahawak mismo sa akin bago siya tinapunan ng masamang tingin. Hindi na ako naghintay pa na mabawi ang kamay niya at agad ko iyong hinawakan at mabilis ang ginawa kong pagpaikot sa kamay niya at walang babalang ibinalibag ko siya sa lupa.

Tinignan ko ang iba na nabigla sa ginawa ko pero sumugod na sila ng makahuma at sabay sabay na lumapit sa akin.

Walang panama ito sa mga nakakalaban ko sa loob ng death boxing kaya easy lang sa akin na mapabagsak silang anim. Ni walang kalakas lakas ang mga suntok nila at ang bagal nilang kumilos. Nagsasayang lang ako ng oras sa mga ito kaya naman minadali ko na ang pagpapabagsak sa kanila.

“Don’t dare to lay your hand on me, asshole. Wala pa kayo sa kalingkingan ko.” Ng lugmok na sila lahat sa lupa ay gigil pa na sinipa ko ang isa.

Pero hindi nakaligtas sa paningin ako ang lalaking kanina pa lihim na nagmamasid sa amin.

Napadura ako sa lupa saka ako tumingin sa gawi ng lalaking iyon.

Kasama din ba nila ang isang ito na parang takot na daga na nagtatago na nagmamasid lang sa mga kasama niya.

Walang kwenta.

“Ikaw, lumabas ka na diyan. Alam kong kanina ka pa nandiyan.” sabi ko dito.

Hindi ito agad na lumabas sa pinagtataguan. Pinalipas pa nito ang kalahating minuto siguro bago tuluyang lumabas.

Nakatingin ito sa mga lalaking pinabagsak ko saka nito pinagsalikop pa ang mga kamay sa dibdib.

“Hindi ko masyadong nakita kung paano mo sila napabagsak dahil sa bilis mo.”

“Is that so. Hindi mo ba sila kasama?” seryusong tanong ko dito at inaarok kung tatanggi ba o hindi.

“Of course not. Napadaan lang ako. Kaya ako tumigil dito dahil akala ko kailangan mo ng tulong. Pero nagkamali ako.”

Well, parang hindi naman ito nagsisinungaling pero hindi ko na siya sinagot pa. Tinalikuran ko na ito para ipagpatuloy ang naudlot na pag alis ko dahil sa lintik na limang lalaking walang kawenta kwenta.

“Hey! Wait. I heard that you are working at the night club. At tingin ko nag aaral ka pa lang. Do you need to earn extra money? Mayroon akong irerekomenda sayo. Baka gusto mo lang naman.” narinig kong sabi nito kaya naman napalingon ako.

“No need. Kung ang sasabihin mo to satisfied you. Maghanap ka na lang ng iba. Dahil hindi ako interesado.” deretsang tanggi ko dito. Isa lang siya sa mga lalaking pinabagsak ko. Kung akala niya madadaan niya ako sa pera para lang sa kamunduhang pangangailangan niya ay nagkakamali siya.

Sa pustura at hitsura nito ay sigurado akong marami itong pera. Napaka elegante magdala ng damit at napansin ko ang sasakyan niya kanina na tumigil sa hindi kalayuan. Isa iyong lamborghini. Na ipinarada na lang sa kung saan na para bang kanya ang daan

Muli ko siyang tinalikuran ng muli na naman niya akong pigilan.

“Wait!. Napakainit naman ng mga paa mo. This is my business card. Just call me if you want to work with me.“nakangiting sabi pa niya sa akin sabay abot sa akin ng calling card nito.

Well, he has a perfect smile na bumagay sa mukha nito.

Hindi ko tinanggap ang card na binibigay niya pero isinilid niya mismo iyon sa bulsa ng damit ko kaya hindi na ako nakatanggi pa.

“Call me then. Clark Kriston Bentley thats my name. Dont forget it.“sabi pa nito saka ito na ang unang tumalikod at tinungo ang sasakyan.

Ng makasakay ito ay tumingin muli sa akin saka sumaludo bago tuluyang pinasibad ng pagkabilis bilis ang sasakyan niya.

What the fuck. Is he rushing the way he drive. Parang lilipad na ito sa bilis.

Napailing na lang ako. Sanay na iyon dahil sa klase ng pagpapatakbo niya ng sasakyan. At anong pakialam ko kung sakali sa kanya.

Ipinagpatuloy ko na lang ang naudlot na paguwi ko.

---

@Y

uChenXi

MC1 CLARK #5:

Typos and grammatical error ahead!!

○○○CLARK POV:○○○

Halos hindi na sumasayad sa lupa ang gulong ng kotse ko dahil sa ginawa kong mabilis na pagpapatakbo. I’m gonna win again this time. If they think that they can defeat me sa larangang ito ng sport ay nagkakamali sila.

Ako yata ang tinaguriang the king of the road dahil sa lahat ng sinasalihan kong car racing compitation ay ako lagi ang nangunguna. Kung akala nila ay magaling na sila at manalo sa akin ay malas nila. Nagkamali sila ng taong hinamon sa ganitong laro.

No one can stop me in this kind of game. This is my life. Dito na umiikot ang mundo ko simula ng matuto akong magmaneho at the age of 16 nuon ay naranasan ko ng nanalo sa car racing kahit patago lang ako nuong naglalaro dahil underage pa lang ako nuon. Pero ng tumuntong na ako ng deseotso ay tuluyan ko ng niyakap ang carerang ito ng buhay ko. Kaya naman hindi ako nagsisisi dahil dito ako nakakaramdam ng saya. Dito ako naging malaya.

Nakakabinging langitngit ng gulong ang namayani sa paligid ng magpreno na ako ng narating ko na finish line.

Nagrelax muna ako ng likod saka ako nag inat bago tuluyang bumaba sa sport car ko. Hanggang sa sunod sunod ng nagsitigilan ang iba ko pang kalaro at isa isa nila akong nilapitan. Kasama na duon si Sunny na pumangalawa na naman sa akin.

“Iba talaga ang hari ng daan.” nakangiting sabi nito sabay tapik ng balikat ko.

Bumaba na din sa grand stand sina Bobby at iba na nanood ng live sa amin.

“That was intense Clark. Ako ang mamamatay sayo sa pinag gagawa.” si Monica ng lumapit sa akin.

“Eh ako, bakit si Clark lang.” reklamo ni Sunny sa kapatid ko na umakbay dito.

“Syempre iba naman iyon hon. Iba din kasi kapag kinakabahan ako kapag nakasalang si Ark sa racing. Dahil pakiramdam ko ako din ay nakalulan mismo sa minamaneho niya.” paliwanag nito dito.

“Ganyan yata talaga ang kambal eh. Kung ano ang kaba at pinagdadaanan ng isa sa kamabal ay pareho sila ng mararamdaman.”

“Tama kayo diyan.” si Kelly. “Kaya ikaw Clark. Iwas iwasan ko na ang car racing. Madami dami na din ang ipon mo dahil dito sa larong ito.”

“Dito na umiikot ang buhay ko Kelly. Kaya hindi ko na ito maiiwasan pa.” Nakangiti kong sagot sa sinabi nito. Hindi nila ako mapapatigil sa larong nagangat at siyang tumulong para makalimot ako sa nakaraan.

“Naku, humanap ka na lang ng ibang masasakyan. Iyong tipong nasasarapan ka kapag sumasakay ka.” ngising sabi naman ni Bobby.

“Gago, iba naman iyang sinasabi mo. Saka saka na iyan. Ang baby Lamborghini ko lang ay sapat na kapag nasasakyan ko.” sagot ko dito. “Sandali lang at kukunin ko ang napalanunan ko. Halika na Sunny.”

Nakangiting hawak ko ang tsekeng naglalaman ng mahigit walong daang libong piso na premyo sa pagkapanalo ko. Habang si Sunny naman ay Tatlong daang libong piso ang reward sa pagkakuha ng second place. Hindi na masama. At ang pangatlo sa na nanalo ay may isang daang libo namang nakuha.

“Hindi na talaga mapigilan ang pagyaman mo Clark sa ganitong laro.” Si Sunny ng muli akong bumalik kung saan naroon sina Kelly. At nagpasya na kaming dumeretso sa isang Italian restaurant na nadaanan namin para mag celebrate sa panalo namin ni Sunny.

“Hindi na nakakasama sa atin si Master Clyde.”

“Paanong sasama iyon eh sinusulit niya ang apat na taon na pagkawala ni Zoey. Kaya hayaan na lang muna natin sila.”

“Oo nga naman, pero nasabi na ba sa inyo ni master Clyde ang plano niya sa susunod na buwan?” tanong ni Jacob.

“Oo, at sa wakas, matutupad na din ang mga pangarap niya.”

Tama ito. Matagal ng iyon ang pangarap ni master CLyde kaya naman masaya kami para sa kanya dahil sa wakas ay magkakasama na sila ni Zoey na matagak na nawalay sa kanya ng apat na taon.

“Pero ikaw Kelly huh!” Baling ko kay Kelly na isa sa madaldal sa amin. Wala itong naitatagong lihim kaya naman lagi namin itong pinagsasabihan baka kasi madulas pa siya ay masabi niya ang dapat hindi dapat malaman ni Zoey sa ngayon.

“Oo na! Akala mo naman masisira ko ang gagawing surpresa ni Master Clyde kay Zoey eh.”

“Hala, saka na natin iyan pag usapan. Kainin  na natin ang lahat ng ito para naman magkalaman na ang tiyan natin.” sabi ko sa kanila ng dumating na ang mga order namin. Kaya naman agad namin nilantakan ang pagkain at sinabayan na rin ng kwentuhan.

“Paano ba iyan mauna na ako. Sunod ka na lang Nic.” paalam ko sa kanila ng tumawag ang mama sa akin dahil dumating daw ang amiga niya sa bahay at kasama ang anak nito.

Ayaw ko man sanang pumunta pero nagalit ang mama sa akin at sinigawan sa kabilang linya ng sabihin kong hindi ako interesado sa anak ng amiga niya.

“Sige Ark. Sasabay na ako kay Sunny.” sang ayon naman agad ni Monic sa akin. Kaya naman duon na kami nagkahiwa hiwalay.

Bagtas ko na ang daang pauwi sa bahay namin. Pinabagal ko pa talaga ang pagmamaneho ko para hindi agad ako makauwi. Hayaan mo silang maghintay. Hindi ako interesado sa irereto ng mama sa akin. At wala pa akong balak magka girlfriend ngayon.

Mabagal ang naging pagpapatakbo ko kaya naman tumigil ako sa pagmamaneho ng may namataan akong grupo na parang may binubully. Bumaba ako ng kotse ko at nagtago sa hindi kalayuan saka pinanuod lang sila.

Hindi naman sa ayaw kong tulungan ang lalaking pinag iinintan ng isang grupo pero kitang kita ko ang lalaki na nasa gitna nila na kampante lang na nakatayo at isa isang tinignan ang anim na kalalakihan. Hindi ko ito nakitaan ng takot sa posebleng kahinatnan niya sa mga kamay ng mga ito.

“Anong kailangan niyo sa akin?” seryusong tanong nito. “Kung pera ang kailangan niyo. Hindi ko kayo mabibigyan dahil wala ako niyan.” dagdag pa nito na trila balewala lamang ang pilegrong hinaharap.

“Ikaw ang kailangan namin. We see you in the night club last night.” nakangising sagot naman ng isa sa kanila na halatang may kung anong pagnanasa sa naging tingin nito sa lalaking tinambangan nila.

“So that’s it. Isa lang akong waiter duon. So ano naman ang kinalaman sa pagtratrabaho ko bakit niyo ako hinarang?”

“Sa tingin namin masarap ka. Sa umbok ng puwetan mo malamang mapapaligaya mo kami.” Sabi ng isa na kitang kita ko ang isang ngisi ng pagnanasa sabay basa ng laway sa sariling labi.

“Gago, hindi ako interisado sa inyo.” galit na sabi nito sabay talikod na sa kanila.

“Hey! Akala mo ba makakawala ka pa sa amin. Titikman ka na muna namin bago ka makaalis.” pigil naman ng isa sa kanya.

Lalabas na sana ako sa pinagtataguan ko para tulungan siya dahil dehado siya sa mga ito. Siguradong lasog ang katawan niya kapag pinagpasa pasaan siya ng mga ito.

Pero nabigla ako ng bigla na lang bumalibag sa lupa ang humawak sa kanya.

Damn! Ano ang ginawa niya? Ang bilis ng galaw niya. Hindi ko iyon nakita?

Hanggang sa sugurin na siya ng iba para pagtulungan pero sa bilis at liksi nito ay agad siyang nakaiwas sa mga ito at inisa isang pinabagsak ang lima pang natitira. Hanggang sa lugmok na silang lahat na nakasadsad ang mga mukha sa lupa.

“Don’t dare to lay your hand on me, asshole. Wala pa kayo sa kalingkingan ko.” galit na galit na sabi nito sabay sipa pa sa isa. “Ikaw, lumabas ka na diyan. Alam kong kanina ka pa nandiyan.” saka tumingin ito sa gawi ko.

Napalunok pa ako bago ako tuluyang lumabas. Hindi naman ako takot. Nagulat lamang ako/ Tumayo ako ng tuwid saka kampanting nilapitan siya. Pinagsalikop ko ang mga kamay ko sa dibdib ko saka tumingin sa mga lalaking lugmok na.

“Hindi ko masyadong nakita kung paano mo sila napabagsak dahil sa bilis mo.” Hindi ko itinago ang pagkamangha ko sa napanuod kahit na hindi naging malinaw iyon sa paningin ko. Basta magaling siya. Iyon lang ang masasabi ko sa kanya ngayon. Hindi pa ako kailanman humanga sa kahit na sino maliban kay master Clyde pero hindi ko maipagkakailang nakuha nito ang interest ko.

“Sigurado ka?. Hindi mo ba sila kasama?” seryusong tanong nito na tinapunan pa ng tingin ang mga lalaking binugbog niya.

“Of course not. Napadaan lang ako. Kaya ako tumigil dito dahil akala ko kailangan mo ng tulong. Pero nagkamali ako.” totoong sagot ko pero hindi na ito nagsalita pa saka ito tumalikod sa akin. Nagsimula ng maglakad palayo.

“Hey! Wait. I heard that you are working in the night club. At tingin ko nag aaral ka pa lang. Do you need to earn extra money? Mayroon akong irerekomenda sayo. Baka gusto mo lang naman.” pigil ko dito.

Tumingin siya sa akin.

“No need. Kung ang sasabihin mo is to satisfied you. Maghanap ka na lang ng iba. Dahil hindi ako interesado.” saka muling tumalikod ito sa akin.

“Wait!. Napakainit naman ng mga paa mo. This is my business card. Just call me if you want to work with me.” nakangiting sabi ko sa kanya at hindi ko pinansin ang kalamigang ipinakita sa akin. Ng hindi niya balak abutin ang calling card na ibinibigay ko ay ibinulsa ko na mismo ito sa pulo niya. Agad din akong umatras dahil tila gusto akong suntukin sa gulat sa paglalagay ko nun sa polo niya.

“Call me then. Clark Kriston Bentley, that’s my name. Don’t forget it.” sabi ko saka ako na ang unang tumalikod para naman hindi ako ang maiwan sa mga lalaking binugbog niya kung sakaling siya ang mauunang umalis.

Nangingiti pa ako habang pabalik ako sa kotse ko. Tinapunan ko pa siya ng tingin saka ko siya sinaluduhan bago ko tuluyang nilisan ang lugar na iyon.

---

“Clark, bakit ngayon ka lang. Pinaghintay mo ang mga bisita natin.” galit na sinalubong talaga ako ng mama ng marinig ang pagpasok ng kotse ko sa garahe.

“Mama naman eh! Na traffic lang ako kaya natagalan. Saka malay ko bang makakasalubong ako ng gitgitan ng kumpol kumpol na sasakyan.” pagsisinungaling ko.

“Akoy tigilan mo Clark. Hindi uubra sa akin iyang paggawa mo ng kwento.” gigil na sabi pa ng mama sa akin. Kulang na lang ay pingutin ako sa tainga para lang mailabas ang panggigil niya.

“Mama naman eh.!” sabay kamot ng ulo ko.

“Halika na nga. At ng makilala ko ang anak ng amega ko. Bagay kayong dalawa. Kaya sa ayaw at sa gusto mo, gusto kong ilabas mo siya to have a date para makilala niyo ang isat isa.” deretsang sabi nito.

Hindi na ako nakatanggi pa ng hilain na niya ako papasok. Nakita kong kausap ni Monica ang babaeng ipapakilala sa akin ng mama.

Well, hindi na masama. Maganda nga at kita sa damit niya anhmg ganda ng hubog ng katawan nito. Pero hindi iyan mababago sa isip ko. Hayaw ko pang kumuha ng dadagdag sa iisipin ko. Masaya pa ako sa buhay binata.

“Halika na.” may katigasang bulong ng mama sa akin sabay hila muli dahil napatigil ako sa paglalakad.

“Heto na pala ang isa sa kambal mo Kristine. Kagwapong bata naman nito.” Pagbibigay papuri pa ng kaibigan ng mama sa akin.

“Salamat naman po sa papuri tita. Clark po,” pakilala ko naman dito na sinamahan ng pagngiti.

“Halika hijo, maupo ka. Gusto kong ipakilala sa iyo ang anak ko. Si Margarette. Margarette hija, siya iyon sinasabi ko sayo. Na tiyak na magkakasundo kayo.”

Nagkasalubong ang mga mata namin pareho na siya ang unang nagbawi at parang namula pa ang pisngi nito.

What a innocent face? Sa loob loob ko. Tingin ko nasa labing siyam pa palang ito pababa. Kung makareto naman ang mama iyon pang ang laki ng agwat ng edad namin. Ayaw kong mag alaga ng bata.

“Nice to meet you, Margarette. Im Clark.” nilangkapan ko ulit ng ngiti ang pagpapakilala ko sa kanya para naman hindi siya maasiwa sa akin.

“N-nice to meet you too. Hindi ko naman naisip na sobrang gwapo mo pala. Nahiya tuloy ako.”

Tumawa ako ng pagak. “Maganda ka din naman kaya huwag kang mahihiya.”

“Hala sige, mag usap kayong dalawa habang kami ay maghahanda ng mamemeryenda natin.” si mama na balak talaga kaming iwanan.

“Later mama, nakakahiya naman kay Margarette, hindi pa ako nakakabihis. Maliligo na muna ako mama at amoy pawis na ako dahil sa pangangarera ko kanina.” pigil ko sa mama.

Nagpaalam ako sa kanila ng maayos para makapaglinis muna ako ng katawan saka ko na  sila haharapin mamaya.

---

@Y

uChenXi

MC1 CLARK #6:

TYPOS AND GRAMMATICAL ERROR AHEAD!!

ºººLEO POV:ººº

Nakatitig ako sa hawak kong calling card dahil nalaman ko sa doctor na nakatalaga kay Inay na Clark Kriston ang pangalan ng taong nagbalik sa nametag na nawala ko kaninang umaga at nagbayad sa bill ng inay sa hospital at ang nakasalamuha ko sa kalye noong nakaraang araw ay iisa lang.

“Ano ang maibibigay mong trabaho kung lalapit ako sayo.” naitanong ko habang titig na titig parin ako sa calling card na hawak ko na para bang nasa harapan ko lang siya.

Napag alaman ko ding isa siya sa mga master sa AU. Hindi ko pa lubos na kilala ang pitong Master na kilalang kilala sa pinapasukan kong universidad. Hindi naman ako interesadong alamin at wala akong balak kilalanin sila.

“Pwede na tayong umuwi anak.” ang inay ng makapag ayos na ito para makauwi na kami ng bahay. At sa apat na araw na nandito kami sa hospital ay hindi man lang bumisita ang walang hiya kong amahin. Na ipinagpasalamat ko na din dahil hindi ko nakita ang pagmumukha niya na matagal ko ng gustong burahin sa mundo.

Magkaagapay kaming lumabas sa hospital saka na kami dumeretso ng uwi. Hindi na din namin naabutan ang amahin ko sa bahay. Siguro, nasa babae na naman niya ito. Mabuti pa ngang hindi na ito umuwi para wala na akong problema sa kanya at hindi ko na iisipin na masasaktan na naman ang inay.

“Huwag na kayong magtaka ina, subukan niyo ng sanayin at unti untiing kalimutan ang walang kwenta niyong asawa dahil siguradong nasa kandungan na naman iyon ng mga babae niya.” Hindi ko itinago ang galit sa mga salita ko sa aking ina. Pero hindi naman na siya umimik dahil totoo naman lahat ng sinabi ko. Hindi naman niya ako masisisi dahil alam niyang may katutuhanan sa lahat ng mga sinabi ko. Nagbubulagbulagan laman ang inay sa lahat ng kagaguhan atbkahayupan ng asawa niya.

“Mali ka lang diyan sa inaakala mo anak.” sabi nito saka nagtuloy sa loob ng kwarto nila. And like what I expected. Ipagtatanggol parin niya ang walang kwenta kong amahin.

Sinundan ko ito saka ako sumandal sa hamba ng pinto.

“Hindi ko kayo kinukunsinti ina, pero sana hindi ko na ulit makikitang magkapasa kayong muli, dahil sa oras na mangyari ulit iyon ay hindi niyo na ako mapipigilang patayin ang asawa niyo.” seryusong sabi ko sa kanya. “Sige po at may pasok pa ako ngayong hapon. Huwag niyo na ako hintayin sa gabi para kumain dahil dederetso na ako sa pinagtratrabahuan ko.”

“Mag ingat ka anak. Huwag mo masyadong pagurin ang sarili mo.”

“Ayos lang ako ina hanggat nakikita ko kayong nasa maayos. Sige po, tutuloy na ako.” Humalik ako sa pisngi niya ng lumapit ito sa akin saka ako tuluyan ng umalis para pumasok sa panghapon kong klase.

“Kumusta ang mama mo Leo?”

“Maayos na siya at nawawala na ang mga pasa niya sa katawan at mukha.” sagot ko kay Marky ng maupo ako sa tabing upuan niya. Nagtuloy kasi kami sa canteen ng matapos ang unang subject ko at may isa pang subject akong dadaluhan bago ako tumuloy sa night club na pinagtratrabahuan ko.

“Mabuti naman kung ganun, siya nga pala iyong itinawag mo sa akin, bakit mo natanong ang pangalan ni Master Clark?” sa kanya ko kasi nalaman ang ibang tungkol dito dahil sa social media na pinagtignan ko ay iilan lang ang nakita kong impormasyon sa kanya.

“Wala naman, may utang na loob lang akong dapat bayaran sa kanya.”

“Paano ka naman magkakautang ng loob sa  isa sa mga master ng AU eh halos hindi nga mahagilap ang mga iyon dito at walang nagtatangkang makasalubong ang landas nila.” sabi pa nito.

“Bakit naman?” tanong ko kahit hindi naman ako interesado pang malaman.

“Naku naman Leo, kailan ka ba ipinanganak at wala ka man lang kaalam alam sa kanila.”

“Hindi naman ako interesado sa buhay ng ibang tao Marky, kaya wala akong alam sa paligid ko. Ang makahanap lang ng mapagkakakitaan ang goal ko sa buhay at hindi ang pakikialam sa buhay ng iba.” sagot ko dito.

“Ewan ko sayo. Eh sa ano ngayon ang balak mo? Paano ka makakabayad ng utang na loob kay master Clark, gaya ng sabi mo.”

“Ewan, pag iisipan ko pa.”

“Sabihan mo ako ah kapag makikipagkita ka kay master Clark, para naman makita ko siya ng malapitan. Isa siya sa sikat ng car racer, kaya gusto kong magpa authograph sa kanya.”

Nailing ako sa sinabi niya. Pero tinanguan ko na lang siya bilang sagot. Wala pa naman ako balak ngayon. Nag iisip pa ako kung lalapit ba ako sa kanya o hindi na kailangan. Dahil sa personalidad nito malamang hindi na din niya maalala na may isang Leo na minsan na niyang nakilala.

“Tara, halos pasimula na ang huli nating subject.” aya ko dito saka ko sinabayan ng tayo. Panabay na kaming nagtungo pabalik sa room namin.

---

“Anong kailangan mo dito?” tanong ng isa sa nagbabantay sa labasan ng MC na nasa loob ng AU ng makapag isip isip akong gusto kong makausap si Clark. Hindi na muna ako tumuloy sa trabaho ko pero ganito pala kahigpit ang pagbabantay na hindi basta basta ang makapasok. Maraming mga guard na nakapaligid.

Ano ngayon ang gagawin ko? Damn! Aalis na lang kaya ako at hindi na tumuloy. Baka hindi na rin niya maalala na nag alok siya ng trabaho sa akin.

“Kung wala kang passcard na maipapakita ay hindi ka makakapasok sa loob.” muling sabi nito.

Hindi ko na nga ito sinagot, tinalikuran ko na lang siya.

“Anong mayroon, Henry?” narinig kong tanong ng isang babae na nakasalubong ko.

“Master Kelly magandang hapon. Gusto niyang pumasok sa loob pero wala naman siyang maipakitang passcard kaya pinigilan ko siya.” sagot na may pag galang ng guard dito.

Master Kelly, so ibig sabihin ay isa ito sa pitong pinuno ng MC.

Tumingin naman ito sa akin. Well, ang ganda niya. Pero sabi ni Marky, lahat ng master ng MC ay magaling makipaglaban. Pero ang isang ito ay para namang hindi makabasag pinggan sa kaamuhan ng mukha. Parang anghel lang na bumaba sa lupa.

“Hello there! Anong kailangan mo at gusto mong pumasok sa loob. Kung maganda ang rason na maririnig ko mula sayo, I will give you passcard so you can come here anytime you want.” at ang lambing pa ng boses niya. Paanong ang isang mahinhing babae ay naging pinuno ng MC.

“Gusto ko lang makausap ang isa sa inyo.” sagot ko dito.

“Hey! Kiddo,.” tawag pansin ng guard na sumita sa akin kanina. “Kung makipag usap ka kay master Kelly ay parang hindi mo alam kong saan ka lulugar ah.!” may galit pa itong tumingin sa akin. “Baka gusto mong makita kong saan ka dapat lumagay.”

Tinignan ko ito ng masama. Bigyan ko kaya ito ng suntok ng makita niya. Kung makapaghamon ay parang wala akong binatbat. Baka idagdag ko pa siya sa gusto kong burahin sa mundo kapag nagkamali ito. Sasagot na sana ako ng marinig kong tumawa ang babae. Sabay sumenyas sa guard ng ayos lang.

Ang ganda pa sa pandinig ang tawa niya.

“It’s okay,  Henry. I can handle this.” sabi nito. “Sino sa isa sa amin ang gusto mo makausap?” pagkuway balik tanong niya sa akin.

Kinuha ko ang calling card na nasa bulsa ng polo ko at ipinakita ito dito. Kinuha  naman nito iyon saka binasa.

“It was Clark, may calling card ka naman pala niya eh, kung ipinakita mo ito kanina pa sa guard ay malamang nakapasok ka kaagad. Dahil wala ni sino man ang nakakakuha ng calling card sa amin maliban kong kami mismo ang magbibigay. Come on, Sasamahan na kitang makita si Clark. “sabi nito saka nagpatiuna ng maglakad. “Follow me.”

Tinapunan ko na naman ngayon ng masamang tingin ang guard na ganun din ang ginawa sa akin bago sumunod dito.

“Kailan mo nakilala si Clark. Bihira pa naman na mahagilap ang isang iyon. Kung hindi sa karera siya naroon ay hindi na siya lumalabas dito sa MC o di kaya naman sa compony niya.” pag kukwento nito habang nakasakay na kami sa elevator. Sa limang palapag tumigil iyon.

“Hindi ko siya totally nakausap at nakilala, pero sabi ng ina ko na nakakilala sa kanya sa hospital noong isang araw ay siya ang nagbayad ng bill namin sa hospital.” sagot ko dito.

“Really, that strange, kailan pa naging mapagbigay ang isang iyon.” naiiling na sabi nito saka saglit na tumingin sa akin.

“Ibinalik niya ang nametag na nalaglag ko noong isang araw.“xdagdag ko pa.

“Oh! It was you, iyong nakabangga sa kanya sa pasilyo ng hospital. Tignan mo nga naman. Pero kung ang balak mo ay ang ibalik ang pera na pinambayad niya sa hospital, huwag mo ng subukang gawin, saka ano lang naman iyon sa kanya. Barya lang iyon sa bulsa niya.” nakangiting sabi pa nito. “Kaya huwag ka ng mag abalang bayaran iyon pabalik sa kanya, masasayang lang ang pera mo dahil itatapon lang niya pabalik sayo.”

“Ganun ba. Pero gusto ko parin siyang pasalamatan ng personal.”

“Okay then, halika. Pasok ka.” alok nito ng buksan ang isang pinto na nadaanan namin.

“Bakit ang tagal mo, kanina pa kami naghihintay sayo?” bungad sa kanya ng isang lalaki saka ito sumalubong sa kanya at hinalikan sa labi. Pero bumaling ito sa akin ng mamataan ako sa likuran nito.

“And who is he Kelly? Don’t tell me-”

Tinampal nito ang nuo ng lalaki. Saka tumingin sa akin.

“Kung ano agad ang tumakbo sa utak mo. He is here for Clark. Asan ba ang isang iyon.”

“Iyon na nga eh! Hindi daw siya darating ngayon. Kita kits na lang daw tayo bukas para sa gaganaping pagtitipon para sa proposal ni master Clyde. May naghamon sa kanya sa karera eh. Alam mo naman iyon, 2nd proirity na lang niya tayo kapag iyon na ang pinag uusapan.” sagot naman ng isang babae na lumapit din sa amin. Pero saan ko ba ito nakita? Parang namumukhaan ko siya pero hindi ko maalala kung saan.

“And you kiddo!.” pansin nito sa akin

“Im not a kid so don’t call me kiddo. Mas matanda nga kayo sa akin pero huwag niyo akong ituring na bata.” sabi ko dito.

“Wow!” ewan kong namamangha ba ito sa sinabi ko pero bakit naman kung sakali. “I haven’t seen someone talked to me like the way you talk, I haven’t seen any fear from you.”

“Why should I?” tanong ko, “how can I feel fear, sa isang anghel sa harapan ko.”

“Hoy! Bata, umayos ka.” sita naman sa akin ng isa pang lalaki na umakbay dito. “Kung may pantasya ka sa girlfriend ko, umatras ka na.” nahimigan ko naman ang pagbabanta sa boses nito. Tinignan ko sila isa isa. Bali lima silang lahat na narito. Si Clark ang isa. So ibig sabihin may isa pa. At ang pagkakarinig ko master ang tawag nila sa Clyde na pangalang binanggit.

“Wala akong intenston na agawan ka. Bakit kung sakali man, papatalo ka ba?” pahamon na tanong ko dito.

“Abat-”

Tumawa ang iba sa sinabi ko.

“Alam mo bang pangatlo ka na sa taong nangahas na sagutin kami. Ako nga pala si Monica. Kambal ko ang taong hinahanap mo.” napatitig ako dito kaya naman pala namumukhaan ko siya. Female version siya ni Clark. “Una si Zoey, pangalawa si Azami, and now, tssk! Sana hindi magkatotoo ang mga naiisip ko.” makahulugang dagdag pa nito pero hindi ko naman ang alam ang ibig niyang ipahiwatig. “By the way, anong kailangan mo sa kambal ko?”

“He is here daw para pasalamatan si Clark dahil sa pagbabayad ng bill ng mama niya sa hospital. And he is the one who bump Clark at the hospital pathway.”

“Ah! Ikaw iyong nakalaglag ng nametag. Himala yatang nagkaroon ng paki alam sa ibang tao ang kambal ko.” napalabi ito sabay tingin sa mga kasama. “Kaso wala siya ngayon eh. Bumalik ka na lang sa susunod o di kaya naman bukas, dumalo ka sa gaganaping pagtitipon. Para naman masaksihan mo ang surpresa ng master namin sa boyfriend niya.”

“Sige salamat na lang kung ganun. “nasabi ko na lang saka ako nagpaalam sa mga ito.

“Wait, take this passcard so you can freely come here if you want.” si Kelly.

“Salamat muli. Magpapaalam na ako.”

“Ok! Nice meeting you.” saka ko tuluyang nilisan ang MC at nagtuloy na sa trabaho ko.

Hindi pa siguro ito ang panahon para magkita kaming muli. Marami pa naman araw para mapasalamatan siya. Sa ngayon, gagawin ko muna ang trabaho ko para may maiuwi at maibibigay ako sa kanya.

---

@Y

uChenXi

MC1 CLARK#7:

TYPOS AND GRAMMATICAL ERROR AHEAD!!

ºººCLARK POV:ººº

Naging abala kami sa pagsasaayos ng lahat para sa proposal ni master Clyde kaya naman narito kami lahat sa AU para masaksihan ang proposal niya.

Kahit nga may dadaluhan pa sana akong karera ngayon ay ipinagpaliban ko dahil mas gusto kong saksihan ang proposal niya na matagal na niyang pinaghahandaan.

“May naghahanap pala sayo kahapon, at hindi ka naman namin mahagilap.” pagbabalita ni Monica sa akin sabay akbay habang papunta kami sa stage na isinasaayos namin kung saan magpropropose mamaya si Master Clyde.

“Sino? Wala akong matandaang may atraso ako sa ibang tao at bakit ako hinahanap.”

“Iyong nakalaglag ng nametag niya na nakabangga mo, at iyong binayaran mo ng bill sa hospital.”

“Iyon ba. Akala ko pa naman na kung sino.” balewala kong sabi dito. Pero may isa talaga akong hinihintay na maghahanap sa akin. Ang lalaking nakita ko sa kalye noong isang araw.

“Bakit may iba ka pa bang hinihintay na maghahanap sayo?” makahulugang tanong nito sa akin. “Hindi sana kami maniniwala sa isang iyon pero may ipinakitang calling card mo. Kaya hinayaan namin siyang makapasok ng MC.”

Kunot nuo ko siyang tinignan.

“Hindi ko matandaan na nag iwan ako sa kanila ng calling card.” sabi ko dito. Dahil hindi naman ako basta basta nag iiwan ng calling card sa kung sino lang. Sa ngayon ay iisa pa lang ang binigyan ko. At sa lalaking iyon lang.

“Eh calling card mo mismo ang ipinakita niya sa amin. Alangan naman na pinike lang niya iyon.” nakalabing sagot nito. “Saka matanong nga kita. Anong nakain mo at tinulungan mo sila. Ang pagkakaalam ko wala kang pakialam sa iba maliban sa sarili mo. Kung hindi sarili mo second priority mo lang kami.”

“Naku nagtatampo ka pa. Syempre lagi ko na nga kayong kasama. Anong gusto mo. Kung nasaan kayo doon din ako. Abat paano na lang kung gusto niyong magsulo ng mga mahal niyo sa buhay. Gusto niyo din ba na nandoon din ako. Kaya huwag kang magreklamo diyan Nic.”

“Hindi naman ako nag rereklamo Ark. Sinasabi ko lang.” pairap na sagot niya sa akin

Ginulo ko ang buhok niya na agad namang umiwas.

“Stop it.” siniko niya ako saka mabilis na lumayo sa akin. “I hate you Ark.” naiinis na inayos niya ang buhok.

Tumawa lang ako sa ipinakitang inis niya. Alam ko naman na inis na inis siya kapag pinapakialam ang buhok niya. Sabi nga niya. Kantiin mo na ang lahat huwag mo lang kakantiin ang buhok ko.

“Hindi ka parin nagbabago. Paano kung si Sunny ang gumulo ng buhok mo. Susuntukin mo ba siya?” tanong ko sa kanya at muling lumapit sa kanya.

“Ewan ko sayo. Hmp.!” pairap na tumalikod siya sa akin.

“Sorry na. Ikaw naman hindi ka na mabiro.” paglalambing ko sa kambal ko at kumapit pa ako sa braso niya at inihilig ko ang ulo ko sa balikat niya.

“Umayos ka kasi.” pairap paring sagot niya sa akin.

“Oo na nga. Pero love na love kita eh. Kaya hindi ko mapigilan.” saka ko muling ginulo ang buhok niya at agad na lumayo sa kanya.

“Clark Kriston Bentley. Humanda ka sakin.” sigaw nito ng pagkalakas lakas na nakaagaw ng pansin ng karamihan pero hindi naman na siya humabol sa akin.

Tinawanan ko na lang ito saka binilatan pero hindi na ako nagtangkang lapitan pa ito. Ayaw kong magka black eye ng wala sa oras. Kapag galit pa naman ito ay talagang mabigat na dadapo ang kamao nito sa kung saan sa katawan mo na maabot nito. Kaya naman agad akong nagtago sa iyong hindi abot ng tanaw niya.

Sa pag atras ko ay nakabangga ako ng kung ano? Hindi pala ano kundi sino.

“What the hell? Hindi mo ba tinitignan ang tinadaanan mo?” galit na sita ko dito kahit alam kong ako naman ang may kasalanan. Pero ako si Clark Kriston. Walang mali kapag ako ang gumawa. Walang mali kahit ako ang nakagawa ng mali. Dahil tama lahat ng gagawin ko at nagagawa ko kahit mali na iyon sa paningin ng iba.

“Ikaw itong hindi tumitingin sa nilalakaran mo.” ganting sita nito sa akin.

Abat ang lakas ng loob nito para sumbatan ako. Makikita niya. Nakipagsukatan ito ng matalim na tingin sa akin.

Pero sandali. Kilala ko yata siya? I mean hindi pala kilala. Kundi namumukhaan ko siya.

“Bakit ganyan ka makatingin?” galit na sita pa nito. Lakas talaga ng loob niya pero hindi ko na siya sinita.

“Namumukhaan kita. Ikaw iyong lalaking binigyan ko ng calling card.” paniniguro ko kung siya ba talaga iyon. Pero hindi ako pwedeng magkamali.

Kunot nuo naman ang naging titig niya sa akin. Mula ulo hanggang paa. Paa hanggang ulo. Na para bang kinikilatis kung sino ako.

“So ikaw nga.” ako din ang sumagot sa tanong ko ng hindi ito nagsalita dahil sigurado akong siya nga iyon. “Dito karin pala nag aaral. Remember me right. Clark Kriston.”

“Yeah! Ako nga iyon. Hinanap kita kahapon pero wala ka.” bigla niyang sagot. Na nabawasan ang kunot ng nuo niya kaunti.

“Hinanap? Pero wala naman nasabi sa akin ang mga kaibigan ko na hinahanap mo ako. Ang sabi lang nila ay ang anak ng taong tinulungan ko hospital ang naghahanap sa akin.” sagot ko sa kanya.

“That was me.” Sagot naman nito. Kaya naman napatitig ako sa kanya.

“Ibig sabihin ikaw mismo ang sinasabi nilang naghahanap sa akin? Tignan mo nga naman ano? Ang liit pala talaga ng bansa natin. Ikaw din pala iyong  nakabanggaan ko noong araw na iyon sa hospital. What a coincidente. So nakapag decide ka na ba?”

“Hinahanap kita kahapon para sabihin sayo na hindi mo naman dapat ginawa iyon dahil kaya kung tugunan ang pangangailangan ng ina ko. Pero dahil tapos na, ay tatanawin ko na lang na utang ko iyon sayo kaya narito ako. Para bayaran ang ipinangbayad mo sa bill namin sa hospital.” Derersang sagot nito sa akin.

Napakamot ako ng ulo sa sinabi niya. Mukhang mataas ang pride ng isang ito at mahirap pakiusapan.

“Well, hindi ako tumatanggap ng pera bilang bayad kung gusto mong magbayad sa akin.”

Matalim na tumingin ito sa akin.

“Wait! Huwag mo akong tignan ng ganyan katalim..para mo naman gusto mo na akong patayin sa titig mo sa akin.”

“Kung gusto mo paligayahin kita at tikman ang katawan ko bilang kabayaran sa utang ko sa iyo pwes manigas ka. Baka gilitan pa kita ng leeg maari pa.”

“Whoa.! Mukhang mahirap ka talagang pakiusapan. At saka pwede ba easy lang. Bakit sinabi ko bang iyon ang kabayaran ng perang ipinangbayad ko sa hospital. Naku! Masyado ka namang straight forward kung mag isip. O baka naman gusto mo din. Kaya iyon ang nasa isip mo ngayon. Pagbibigyan kita.” saka ko iyon sinabayan ng kindat na lalong nakapagpatalim ng tingin niya sa akin. “Oh may pantasya ka din sa katawan ko kaya mo naiisip iyon. Dibale hindi lang naman ikaw ang nagpapantasya sa akin. Isa ka na sa isang daan mahigit sa mga iyon.” dagdag ko pa at talaga namang lalong nakapagpatalim ng tingin niya.

Kung iba lang siguro ang tignan niya ng ganun ay siguradong nakaihi na sa takot. Kakaiba ang tingin niya na talaga naman may ipinapahiwatig pero hindi uubra sa akin ang titig niyang iyan sa akin. Baka si master Clyde pwede pa. Pero ito. Na na na.

Tinawanan ko lang ang naging reaksyon niya. What a ill-tempered wolf.

“Haha! Haha! Okay! Tama na ang masamang tingin na iyan. Umuusok na ang ilong mo sa galit oh. Tignan mo nag aapoy narin ang mata mo. “pagbibiro ko pa na lalong nagpaliyab ng mga mata niya habang nakatingin sa akin.

Itinaas ko ang kamay ko bilang pagsuko. At sinabayan ng iling. Hindi niya yata kilala ang tinitignan niya ng masama ngayon. Mabuti at nasa mood ako ngayon at wala akong balak parusahan siya. Saka na cha challenge ako sa isang ito. Masubukan nga kung hanggang saan ang tigas na ipinapakita niya.

“Sige na nga  titigil na ako. Mukhang hindi ka sanay sa mga biro.” sansala ko din sa pang aasar ko dito. “Kulang ako sa tao sa car business ko kaya naghahanap ako.” pagpapaliwanag ko para naman kahit papaano ay humupa ang init ng ulo nito. “Pero dahil nag aaral ka pa hindi na kita pipilitin. At tingin ko naman malaki laki ang ang na i extra mo sa pagiging bar waiter sa club na pinagtratrabahuan mo.” pagpapatuloy ko.

Hindi ito umimik kaya naman tumalikod na ako. Bahala na nga siya. Mukhang nagkamali ako ng taong kinakausap. Mukhang mahirap talaga ito mapakiusapan.

“Sige! Maiwan na kita. Hindi ako mag aaksaya sa panahon sa mga hindi interesado sa pagmamagandang loob ko. Once in a blue moon na nga lang akong maging mabait sa iba. Tinatanggihan pa.” pagpaparinig ko. Pero ang luko hindi yata tinamaan.

Hmp! Maiwan na nga siya ng tuluyan. Pero napangiti ako ng magsalita ito at pigilan ako

“Wait! Magkano ang sasahurin ko kung sakaling papayag ako. Para naman makwenta ko kung ilang araw o buwan ko pagtratrabahuan ang perang pinambayad mo sa hospital. At ilang oras ako magtratrabaho.” marami raming tanong niya.

Muli akong nailing bago siya hinarap.

“Pag uusapan natin iyan pagkatapos ng araw na ito. Baka bukas pwede. Wala akong time masyado ngayon dahil sa gaganaping pagtitipon.” sagot ko sa kanya. “Puntahan mo ako sa MC bukas. Total naman binigyan ka ni Kelly ng passcard kaya makakapasok ka doon.”

“Sige!”

“Kung kailangan mo ng extra pera din. Pwede kang sumali sa mga palarong gaganapin ngayon. Malaki laki rin ang pa premyo kong mananalo ka.”

At gaya kanina hindi na naman ito nagsalita at tinalikuran na ako. Na nakapagpainit bigla ng ulo ko.

Bastos din ang isang ito. Sarap bigyan ng leksyon eh. Pero bakit ba ako nag aaksaya ng oras sa kanya.

Hay naku! Makaalis na nga lang din at ng matulungan na ang iba sa pagsasa ayos ng dapat ayusin. Bukas na lang ako makikipag deal sa isang iyon. Ng makita niya.

Humanda siya.

---

@

YuChenXi

#8: Leo

Mukhang hindi maganda ang edeyang lumapit at nagpakita ako sa taong iyon na parang wala namang matinong sasabihin.

Sa kilos at pananalita niya ay talaga nga namang batas ang bawat katagang lumalabas sa bunganga niya. Siya na nga kanina itong nakabangga sa akin ay siya pa ang may ganang magalit. Napansin kong nakatingin ito kanina sa babaeng nakausap ko kahapon at tingin ko iyon ay ang kambal nito.

Sa ayos niya kanina bago niya ako nabangga ay parang tinatakbuhan niya ang kambal niya na para bang may ginawa siyang masama dito. At kaninang sinita niya ako ay talaga naman na may ibig sabihin ang seryusong tingin niya.

Sila ba ang tinaguriang pitong halimaw ng MC? At ayon kay Marky ay talaga naman na kinatatakutan daw sila. Pero sa isang iyon, hindi ako naniniwala na nakakatakot ang hitsura niya kung pilyong nakangiti gaya kanina.

Ang kaninang seryusong pagkakatingin sa akin at pakikipagsukatan ng tingin ay nawala ng makilala niya ako. At napalitan iyon ng isang ngiti. Na para bang may ibang ipinapahiwatig ang ngiti sa mga labi niya.

Kung sa mga babae lang siguro niya ipakita ang mga ngiting iyon ay siguradong tatalon na sila sa kama niya para lang matikman siya.

Tangna! Bakit ba iyon ang naisip ko sa mga ngiti niyang iyon. What a perverted smile he has.

Napailing na lang ako sa naisip ko habang naglalakad palayo sa likod ng stage kung saan ko nabangga ang taong iyon.

Gusto ko na sanang umalis pero sabi niya na may mga palaro sila at malaki daw ang mga premyo ng mga mananalo.

Kaya ang balak kong pag alis ay hindi na natuloy. Maghihintay na lang ako kung kailan magsisimula ang mga palaro nila. Kung maganda ang palaro nila ay sasali ako. Para naman may silbi ang pagdalo ko. At ayon sa iba ay hindi lang simpleng pagtitipon ang magaganap ngayon kaya naman gusto ko ring saksihan kung ano ba ang main porpose ng pagtitipong ito.

Lumipas pa ang ilang oras ang paghihintay ko hanggang sa pumailanlan na ang malamyos na musika sa paligid. At may isang lalaking tumayo sa gitna ng intablado.

Na ang kaninang mga kagaya kung estudyante ay nagsitahimik at tumigil na sa palakad lakad sa kung saan saan. At itinuon ang paningin sa pinakagitna ng oval kung nasaan kami ngayon.

“Ladies and gentelmen your attention please.“panimula nito.

Mukhang ito ang sinasabi ni Marky na pinakipinuno ng MC. At talaga nga namang kakaiba ang aura nito kumpara sa lalaking iyon. Kumpara kay Clark.

Ang isang ito ay makikita mo pa lang sa tintid at porma niya na hindi ito basta basta. Matikas at may matatag na paninindigan kung titignan mo ito. At hindi na kailangang kilalanin ito para lang makasiguro sa katatagan nito.

“Siguro naman walang sino man sa narito ngayon ang hindi nakakakilala sa akin and the list of seven monster. I Clyde Alcaide, in front  of all of you. For the new student, ipapakilala ko sa inyo ang iba pang membro na bumubuo ng monster club. And the seven monster is… Sunny,” sabay turo sa nakapulo ng kulay asul. Kumaway naman ito. “Clark and Monica.” Saka naman nagawi ang paningin ko sa itinurong sa kambal at ngayon ay magkatabi at nakaakbay pa si Clark dito. At gaya kanina, nandoon na naman ang ngiti niya na kahit sino mang babaeng titignan niya na may ngiting ganun ay siguradong laglag ang mga panga. Sabay na kumaway naman ang kambal. Kung maikli lang siguro ang buhok ng kambal nuto siguradong hindi mo na mapagsino kung sino sila sa isat isa.

“Bobby and Kelly. And Jacob.” Pagpapatuloy nito. Kapansin pansin na ang Bobby at Kelly na binanggit nito ay magkasintahan o mag asawa na ba? At ang Jacob na huli niyang binanggit ay may nakatabi naman sa kanya na isa pang lalaki. Halata sa katabi nito na isa itong hapon. At sa pagkakaakbay ng lalaking iyon sa pinangalan nitong Jacob ay tingin ko ay couple din ang mga ito.

Napalabi at napailing ako. Ganito na ba ka open ngayon ang mga pilipino? Marahil nga.

“And at your service, Clyde. Alam niyo naman na siguro ang dahilan kaya kayo narito ngayon. May ibat ibang palaro ang gaganapin ngayon. At bawat panalo ay may kaukulang premyo. Do you like to know what the price is?“sigaw nito.

Sigawan ng kagaya kong estudyante ang namayani sa tanong nitong iyon.

“Every game we have 3 winner. 3rd. 2nd and the 1st. The 3rd will earn 10K. The second earn 15K. And the 1st will earn 20K. So who want to join the game?“muling tanong nito.

Sa narinig ko ay pati ako ay nakasigaw narin kasabay ng karamihan. What a prize? Iba na talaga ang mamayaman ngayon. Parang nagtatapon na lang sila ng pera dahil doon. Pero sa pagtatapon naman nito ng pera ay may naambunam naman ng grasya.

“But before that may isang bagay lang akong gustong gawin at gusto kong masaksihan niyong lahat. Masaksihan ng buong universidad. Kung paano nagsimula, paano ko siya nakilala. Kung gaano ko siya kamahal. Kung paano sinubok ng tadhana ang pagmamahal ko sa kanya.”

Iyon naman pala. The main porpose is. He is going to propose sa kasintahan niya.

Well, sino naman kaya ang mapalad na babaeng pakakasalan nito?

Nagkwento ito tungkol sa pamilya niya. And his parent are both guy.

Ang haba ng speach niya and he incourage lahat ng nakakaranas ng third sex. At maraming natuwa dahil sa sinabi niya. Hanggang sa ikwento niya kung paano nagsimula, nabuo ang pagmamahalan nila ng kasintahan niya.

At ang ikinagulat ko na akala ko babae ang tinutukoy niya ay nagkamali ako dahil isang lalaki ang tinutukoy niya. At tama ito. A boy with a dazzling beauty. Sa ayos nito ngayon ay para itong teenager.

“Come my love. Come back into my arms.“iyon ang huling sinabi ni Clyde na siya namang lumapit ang pinangalanan niyang Zoey. At ang nakita ko kaninang katatagan sa aura nito ay napalitan iyon ng kalambutan ng makalapit ang boyfriend niya. At ngayon lang talaga ako nakasaksi ng ganitong eksena.

Ang magpropose ang isang lalaki sa isa ding lalaki at nakikita ko talaga kung paano nila kamahal ang isat isa. Hanggang sa tuluyan ng mag propose nga ito sa harapan naming lahat.

At isang nakakabinging hiyawan ang namayani ng tanggapin ni Zoey ang alok nito.

Well, goodluck to them. Wala na akong masabi. Iba na talaga ang nagagawa ng pag-ibig. At napasabay na rin ako sa palakpakan ng iba ng halikan nito mismo ang fiance sa harapan namin.

“That was amazing guys.” Si Clark ng kunin ang micropono na nabitawan na ni Clyde. Nakangiti itong nakatingin sa dalawang magkaugpong parin ang labi hanggang ngayon. “Hindi basihan ang kasiraan kung nagmamahal ka ng tunay. Ito ang tatandaan niyong lahat. Gender is not the big obstacle for loving someone. So feel free to fall inlove.” Dagdag pa niya.

Tama nga naman ito. Di sila na ang may forever.

“Lets dance! Music please.” At gaya nila kumuha ang mga estudyanteng gaya ko ng kapareha nila at nakisaya sa pitong halimaw ng MC na nagsayaw na din sa gitna ng intablado. At si Clark ay naghanap ng maisasayaw dahil ito lang yata ang walang kapareha.

Hinila niya ang babaeng nasa malapit na lang niya at nakipag sayaw dito na halata naman na kinilig din iyon dahil siya ang naisayaw.

Nailing ako. So tama talaga ako. Walang hindi kikiligin sa kanya kapag nginitian niya ito. At sigurado akong walang makakatanggi sa kany kahit sa bagay na iyon.

“Bakit hindi ka nagsasayaw.“narinig kong tanong mula sa kaliwa ko kaya naman napatingin ako doon.

“Maylyn. Ikaw pala.”

“Halika sayaw din tayo.“aya niya sa akin at bago pa man ako makatangginay nahila niya na ako at kumaput na siya agad sa leeg ko at talaga naman na inilapit talaga ang katawan niya sa katawan ko. Iyon ramdam ko talaga ang pagkakadikit ng dibdin niya sa dibdib ko at ang pagkakadikit ng akin sa kanya.

What a slutty girl? Sa loob loob ko pero hindi ko naman na siya itinulak. Nakisabay na din ako sa malamyos na tugtog na pumailanlan sa buong universidad.

“Lagi kang nang iilag sa akin. Bakit hindi mo ako mapansin?“padamdam na tanong nito sa akin.

“Hindi naman ako umiiwas sa iyo Maylyn talaga lang na hindi masyadong mag cross ang landas natin dahil masyado akong maraming trabaho. Alam mo naman na kailangan ko ng pera.”

“Iyon na nga eh. Kaya kong ibigay ang lahat ng kailangan mo kahit magkano. Bakit ayaw mong tanggapin.”

“Hindi sa ganun paraan ko gusto kumita ng pera.”

“Bakit ayaw mo ba sa akin?“deretsang tanong niya sa akin.

“Hindi naman sa ayaw-.“hindi ko na natapos ang sasabihin ko sa kanya ng may naramdaman akong tumapik sa umbok ng pwetan ko kaya naman marahas ang naging paglingon ko at nabitawan ng wala sa oras si Maylyn na halatang nagulat sa agarang pagbitaw ko sa kanya.

Balak ko sanang suntukin ang nangahas na tapikin ako sa likod ng mapagsino ko kung sino iyon.

May ngisi sa mga labing pabaling baling ang tingin sa amin ni Maylyn.

“Want to share her with me?“tanong niya saka tumingin kay Maylyn. “Hi! lady.” Nakangiting lumapit ito dito. Pero bago pa man siya makalapit dito ay muli na naman niya ako tinapik sa likuran at ang bweset. Sinamahan pa niya ng pagpisil.

“M-master-“at hindi nakapaniwala na nakatingin lang si Maylyn dito.

---

@Y

uChenXi

#9: Clark

Natawag ang pansin ko sa dalawang imahe sa hindi kalayuan kung saan ako humila ng kasayaw ko.

Akala ko umalis na siya kanina dahil napansin ko naman na wala siyang interest sa mga ganito.

Nakita kung hinila siya ng isang babae at ipinulupot ang kamay sa leeg niya na talaga namang wala ng pagitan ang mga katawan nila. Halata na nilalandi siya ng babae na hindi naman siya nakaiwas. Sino ba ang hindi manginginming landiin ito. Kahit halatang nasa teen palang ang edad niya ay talaga naman na may pamana. At dagdag pa sa taglay niyang gandang lalaki ang hiwa sa kilay niya.

Alam kong hindi iyon basta trim lang ng kilay. Dahil halata doon kanina ng titigan ko siya na may pilat siya doon. Gawa siguro iyon ng mga nakakalaban niya. Dahil ng una ko itong makita at talaga namang lapitin siya ng gulo.

He has rugged handsome face. Seryuso na parang hindi yata alam ngumiti. Kaya naman kanina, ay hindi ko napigilan ang biruin siya. At tama ako ng hinala, na hindi basta ito nabibiro. Pero ang gaya niya ang masarap asarin. Dahil lalo itong seseryuso at mag didikit ang mga kilay na parang mananapak na agad kapag hindi nagustuhan ang biro mo.

“Sorry, but thanks for sparing time with me.“sabi ko sa kasayaw ko saka ko siya iniwan.

Nakangiti ako habang palapit na palapit sa dalawang nagsasayaw. Hindi ko pa pala alam ang pangalan nito. Paano ko ba kasi tatanungin kung halata naman na ayaw magpakilala. Pero ngayon, sigurado akong malalaman ko ang pangalan niya.

Ng makalapit ako ay pilyong ti apik ko siya sa pwetan niya dahilan para naging marahas ang paglinga sa akin at nabitawan ang kasayaw.

Kung hindi lang siguro ako namukhaan ay siguradong dumapo na ang kamao niya sa akin na napansin kung nakakuyon na ang mga iyon.

Pero hindi ko pinansin ang panggigil niya. Ang sarap niyang pagmasdan sa pagkakadikit ng mga kilay niya na masamang nakatingin sa akin.

What a fearless young man?

“Want to share her with me?“tanong ko sa kanya na halata na pinipigilan ang sarili sa galit.

Hindi na siya umimik kaya naman nilapitan ko ang babae at bago pa man ako makalapit sa babae ay muli kung pinalo siya sa pwetan niya at bahagyang pinisil iyon.

Haha! Ewan pero hindi ko mapigilan ang sarili ko na gawin iyon. Nakakagigil kasi siyang pagmasdan kapag ganito na nanginginig siya sa galit.

“M-master. Master Clark.“nabanggit ng babae na bahagyang yumuko bilang paggalang sa amin.

“Yeah!” Nakangiting tinitigan ko ito na nanginig yata ng makilala ako. “Lift up your face. Now answer me. Who you want to dance with. Me or he?“tanong ko sa babae na agad na nagtaas ng tingin sa akin.

Napatingin pa ito sa kanya bago muling tumingin sa akin.

Halatang malaki talaga ang pagkagusto ng babaeng ito sa kanya at nag aalangan sa isasagot sa akin. Natatakot sigurong tanggihan ako. Pero kapag ako ang pinili niya. Alam na this. Hindi siya dapat pagkatiwalaan.

“Sorry master Clark. Pero, mas gusto kong kasayaw si Leo.“mahina at halatang nanginginig ang boses dahil sa sagot niya. But I smiled at her.

Well, siguro nga gusto nito talaga siya. At tinanggihan ako. And his name was Leo. So, how to tamed Lion then? With a fierce look in his eyes now looking at me.

“Nice choice, go on. Hindi na ako makikisalo sa inyo.“sagot ko sa babae na halatang nakahinga ng maluwang saka ko naman binalingan si Leo.

“Your name suit in your appearance.“bulong ko sa kanya na bahagyang umatras ng ilapit ko ang mukha ko sa tainga niya. “Leo, like a wild Lion king in the jungle.” At bago pa man siya makasagot ay iniwan ko na sila baka kapag nagtagal pa ako ay hindi na siya makapagpigil at masuntok pa niya ako ng wala sa oras.

At hindi ko mapigilan ang ngiti ko habang palayo sa kanya. Pero sa ginawa ko kayang iyon. Mangangahas pa siya na makipag usap sa akin bukas.

Napailing ako. Ewan ko lang. Sa hitsura pa naman niya ay hindi niya nagustuhan ang biro ko. Pero kung hindi siya ang lalapit, ako ang gagawa ng paraan para lumapit siya sa akin.

Nagpatuloy ang pagtitipon at sinimulan na nina Kelly ang mga palaro nila. Maraming naing ganyong sumali. At talaga naman na game na game ang lahat.

Hanggang sa matapos na ang maghapong iyon ay hindi ko na natanawan ng tingin ang mailap na Lion.

---

The day after the event:

“Nic huwag niyo na akong hinatayin, may dadaluhan akong karera ngayon.“pagpapaalam ko sa kambal ko ng makasalubong ko siya sa pasilyo ng MC ng palabas ako sa Unit ko.

“Na naman. Naku Ark! Sa kakakarera mo niyan, malamang patay ka na hindi ka pa nakakahanap ng katuwang mo sa buhay. Naku! Hindi ka na bumabata. Saka iwas iwasan mo ang laging sumasabak sa karerang iyan. Madaming nadidisgrasya.“nahimigan ko naman ang pag aalala niya sa akin kahitbhalata naman sa boses ang pag kaasar.

“Haha! Ikaw ba bumabata ka pa. Kung tatanda ako, tatanda ka rin. Saka, nasa middle ages pa lang tayo Nic. Kaya huwag kang atat diyan. At saka, kung oras ko na. Tanggap ko na iyon.“biro ko sa dito na lalong nagpatalim din ng tingin nito sa akin. Isa iyon sa kinaiinisan niya sa akin. Ang pagbibiro ko ng ganong bagay.

Dahil sa larong kinahihiligan ko ay talaga namang nasa hukay na ang kalahati ng buhay ko. Pero tanggap ko naman iyon dahil hindi din talaga maiiwasan iyon.

“Ewan ko sayo, maghanap ka na kasi ng ibang masasakyan maliban sa baby mo. Para mabawasan ang pagkahilig mo sa pangangarera. At pwede ba. Huwag mo ngang sabihin iyan sa akin. Ako ang kinikilabutan sayo. Hoy Clark Kriston Bentleys. Huwag kang mamatay sa larong iyan dahil ako mismo ang mumulto sa bangkay mo kapag nangyari iyon.“naasar na paghaba habang sabi nito sa akin.

“Sabi ko naman sayo, ang baby ko lang ay sapat na. Hindi ko na kailangang maghanap ng ibang masasakayan. Pero hindi naman ako basta basta madidisgrasya sa larong kinahihiligan ko. At huwag kang mag alala. Mag iingat ako para sa’yo. Mahal kong kapatid.“paglalambing ko sa kanya saka ako umakbay sa kanya.

“Bahala ka sa buhay mo.”

“Sige na. Sabihan mo na lang ang iba na hindi ako makaka bonding sa inyo.“at saka ako tumuloy sa paglabas ko.

Ito na talaga ako. At hindi ko kailan man ito titigilan. Dahil dito ko nararamdaman ang saya.

Pasakay na ako ng baby ko ng mamataan ko ang taong hinihintay ko. Kaya naman naudlot ang pagsakay ko ng kotse ko.

Well, ang akala ko talaga ay hindi na siya magpapakita sa akin ngayon dahil sa ginawa ko kahapon. Pero talagang mataas ang pride ng isang ito na parang ayaw magka utang ng loob sa iba.

Namataan na din niya ako at lumapit siya sa akin.

Napasandal ako sa kotse ko at hinintay ko na tuluyan siyang makalapit sa akin. Seryuso na naman ang mukha niya kaya naman napangiti ako.

“Mukhang aalis ka.“panimula niya saka tinignan ang kotse ko.

“Yeah! Akala ko kasi hindi ka na darating. May karera kasi akong dadaluhan. Halika, sakay na. Sa daan na lang natin pag usapan ang business nating pareho.” Aya ko sa kanya saka ko itunuro ang kotse ko ng umalis ako sa pagkakasandal doon at pinagbuksan ko pa talaga siya ng pinto.

Pero hindi siya kumilos para sumakay kaya muli kong isinara iyon.

Siya na nga itong pinagbubuksan siya pa itong umaayaw.

Hay naku! What a ill- tempered one? Pasalamat sana siya dahil siya pa lang ang una kung maisasakay sa baby ko kung nagkataon pero wala yatang siyang kabalak balak subukan.

“Narito lang ako para sa trabahong inaalok mo at hindi ko kailangang sumakay sa kotse mo.“sagot niya sa akin at wala ng katinag tinag sa kinatatayuan.

“Well, saka na tayo mag usap kung ganun. Dahil wala akong oras ngayon.“sagot ko saka ko na tinungo ang drivers seat ng makaalis na ako.

Pero bago pa ako makasakay ay muli itong nagsalita.

“Kung wala ka naman palang time, di sana hindi mo sinabing pupunta ako dito ngayon. At hindi ko sinayang ang oras ko sa pag punta dito.“may galit na sagot naman niya sa akin kaya muli akong napatuwid ng tayo at tinignan siya ng seryuso.

“Alam mo, napakaiksi ng pasensya mo. Sabi ko naman sayo, pag uusapan natin iyan sa daan. Kaya kung gusto mong matapos ang araw na ito na mag usap tayo. Sumakay ka na at huwag ka lang tumayo diyan.” Sagot ko din sa kanya at saka na ako muling sumakay sa kotse ko. Napansin ko pang napailing ito at masamang tumingin sa akin. As if naman nakikita niya ako mula sa labas.

Akala ko ay aalis na talaga ito pero kumilos ito at lumapit sa akin at binuksan ang pinto ng kotse ko.

Bago pa man siya makasakay ay lihim akong napangiti na agad ko ding itinago ng makasakay na siya ng tuluyan.

“Sasakay ka din naman pala eh. Pinatagal mo pa.“sabi ko saka ko na pinaarangkada paalis ang kotse ko. Pero ang dating pag papatakbo ng 140mph in highways ay naging 110mph na lang. Para mabagal bagal naman. Pero kapag sa track race na ako ay umaabot ng 200mph ang bilis ko na talaga naman parang hindi na sasayad ang gulong sa lupa sa bilis.

“Himala yata at mabagal ka magpatakbo.“bagkus tanong niya. Kaya naman saglit ko siyang tinapunan ng tingin.

“Ah! Iyon ba. Bakit? Saan mo ba ako nakitang nagpatakbo ng mabilis? Nakita mo na ba akong nalasalang sa karera?“balik tanong ko sa kanya.

“Hindi! Pero noong unang nagkita tayo sa kalye. Ng mag iwan ka ng calling card sa akin. Ng umalis ka ay para bang tracking race lang ang dinadaanan mo sa bilis ng pagpapatakbo mo.” Seryisong sagot naman niya.

Napatango na lang ako. Kaya naman habang nagmamaneho ako ay pinag usapan na namin ang sadya niya.

Pero ang alok ko sa kanya na sa car business ko siya ipapasok ay nagbago. Dahil inalok ko siya na maging personal assistant ko.

“Mas madali na lang ang gagawin mo kung papayag ka. Sasamahan mo lang ako sa lahat ng lakad ko gaya ng ganito. Ipapakita ko sayo kung ano ang ginagawa ng assistant ko ngayon pagdating natin sa distinasyon ko.“sabi ko sa kanya ng sabihing ayaw niyang tanggapin ang alok ko.

“Sa assistant ko ngayon, binibigyan ko lang siya ng 15% sa mga premyong nakukuha ko. Pero kung tatanggapin mo ang alok ko. I will give you 30%.” Alok ko sa kanya ng hindi na ito nagsalita.

“Bakit?”

“Anong bakit? Kailangan mo ng pera diba. Kaya huwag mong tanungin kung bakit. At makakapag trabaho ka pa sa iba dahil hindi naman araw araw ang pag labas ko. Pero tiba tiba ka naman kapag may karera ako.“sagot ko sa kanya.

Hinintay ko siyang sumagot sa sinabi ko sa kanya pero wala akong nahintay sa salita mula sa kanya.

Para tuloy may dumaan na anghel sa pagitan namin kaya naman na kinainisan ko. Mabuti pang hindi ko na siya isinakay ng wala na akong inaalalang kakausapin ko.

Nababayaran ba pati salita niya. Kaya naman para mabasag ko ang katahimikan ay binuhay ko ang sterio ng kotse ko at malakas na pinatugtog iyon.

Saka ang mabagal na pagpapatakbo ko ay binilisan ko gaya ng pagpapatakbo ko kapag nasa track race ako.

Bahala siyang kabahan sa bilis ng sinasakyan namin. Lalampasan ko ang mga sasakyan nasa unahan namin.

Pero kahit parang lumipad na kami sa bilis ay wala parin itong katinag tinag. Kampante parin siyang nakaupo sa kinauupuan niya.

Hmmp! What a boring one? Sa loob loob ko hanggang sa marating na namin ang lugar kung saan gaganapin ang karerang sinalihan ko.

Nauna na akong bumaba at hindi ko na siya inimik pa. Bahala siya kung gusto niyang bumaba o hindi na. Hindi naman ang kotse ko ang gagamitin ko sa pangkarera. Dahil may isa pa akong gamit na kahapon ko pa naipunta dito.

“Iba ka parin talaga ang entrance mo. Pinausok ko ang kalsada sa bilis ko. Hindi ka parin kumukupas.”

“Nah! Kailan man ay hindi ako kukupas sa larong ito Daniel.“sagot ko sa isa sa nag aasikaso sa sasakyang pangkarera ko.

“Your here master.“sabi naman ng assistant ko kaya naman napangiti ako.

Lumapit ito sa akin at walang babalang hinalikan ako sa labi saka parang sawang ipinulupot sa akin ang mga braso niya.

Natawa ako ng lihim ng biglang naisip ko si Leo na nasa loob parin ng kotse ko. Hindi naman talaga kasama sa trabaho ng assistant ko ang paghalik at paglingkis nito sa akin. Pero dahil may gusto ito sa akin ay hinahayaan ko na lang.

“Pero parang hindi ka nag iisa Clark?“tanong ni Daniel na nakatingin sa kotseng binabaan ko.

“Yeah! I took him here dahil gusto kong turuan siya ni Jen ng trabaho bilang assistant ko.“sagot ko dito dahilan para mapatingin sa akin si Jen.

“Bakit? Ayaw mo na sa akin?” Nag dadamdam na tanong nito sa akin. At saka tuningin din sa kotse ko na tama namang lumabas doon si Leo. Kaya hindinko nasagot ang tanong nito sa akin.

Seryusong lumapit at tumungin naman siya sa akin.

“Akala ko hindi ka na lalabas. Halika at ipapakilala kita sa mga kasama ko.”

“Hindi na kailangan. At wala akong interest na makilala sila. Hindi pa ba magsisimula ang laro niyo? Ng makauwi na ako at hindi nasasayang ang oras ko dito.”

Abat- parang umusok bigla ang tainga ko sa narinig ko. At talagang sinusubok niya ang pasinsya ko. Para na rin niyang sinabing boring ang larong kinahihiligan ko.

“Abat walang modo pala ang kasama mo Clark. At parang hindi alam kung saan siya lulugar.“nahimigan ko naman sa boses ni Daniel ang pagkadisgusto kay Leo. Pero tinignan lang din siya nito ng serysong tingin.

“Bakit? Saan mo ako gustong lumugar?“angil na tanong ni Leo dito. “Baka ikaw pa ang lagyan ko ng tamang lugar para manahimik.”

“Abat-”

“Hey! Tama na Daniel. Pagpasensyahan mo na siya.“pumagitna ako sa kanila. Para tuloy biglang uminit lalo dahil sa init ng ulo nila. Saka ko binalingan si Leo. “Maghintay ka. Pasimula na. At kung ayaw mo ng alok ko sayo, manahimik ka na lang diyan.“seryuso namang sabi ko sa kanya na sinagot lang niya ako ng masamang tingin din.

Nailing na lang ako.

“Jen take him to the viewing area. Ng makapagsimula na tayo.“utos ko kay Jen. “Now! Watch me Lion.”

Tumalima na si Jen para samahan si Leo.

At lumipas pa ang ilang minuto ay nagsimula na ang karera namin.

Umabot na naman kami ng tatlumpong minuto ng matapos kami. And as usual. Ako na naman ang panalo. And the prize is, umaabo na naman ng walong daang libong piso dahil sa laki ng pustahan.

At proud akong bumaba sa kotse ko at sumaludong tumingin kay Leo na nakatingin din sa akin.

Ngayon niya sabihin sa akin na boring ang laro ko.

“What can you say about that?“tanong ko sa kanya ng makalapit ako habang hawak hawak ko na ang tsekeng pinanalunan ko. Pero ang luko hindi niya ako sinagot at wala man lang akong makitang pagkamangha sa mga mata niya.

Bwesit talaga ito. Minamaliit ba niya talaga ang pakikipagkarera ko?

Damn! Suntukin ko na lang kaya siya ng may kalagyan.

“Bakit ganyan ka makatingin?“bagkus tanong niya sa akin.

“Bakit ano bang klaseng tingin ako makatingin sayo?“balik tanong ko sa kanya at hindi ko talaga mapigilang manggigil sa inis sa kanya.

“Tingin na parang gusto mo akong suntukin. Bakit? May nagawa ba akong hindi maganda at ganyan mo ako tignan?”

“Wow! How did you know?“pabalang na tanong ko ulit.

“Sa dami ng mga taong nakakaaway ko ay hindi na iba ang tinging iyan sa akin. Ngayon ko sabihin sa akin? Bakit gusto mo akong suntukin? Kasali ba iyan sa trabaho ko bilang assistant mo kung sakali mang tanggapin ko ang alok mong trabaho?”

“Alam mo! Kung hindi lang mahaba ang pasensya ko. Kanina pa talaga kita sinuntok sa kabastusan mo eh.”

“Bakit hindi natin subukan ng magkaalaman na tayo. Hindi naman kita binabastos. Talagang ganito lang ako. Kaya mag isip isip ka din sa inaalok mo. Dahil hindi ako palasalitang tao.“sagot niya sa akin.

Huminga ako ng malalim saka ko kinalma ang sarili ko.

“Okay! You win?“naiiling na tinalikuran ko ito. “Mauna ka na sa kotse ko, susunod lang ako mamaya lang pagkatapos kung magpaalam sa mga kasama ko.”

Hindi na ito sumagot kaya naman ng lingunin ko siya at nakatalikod na ito sa akin at deretso nga sa kotse ko.

Sarap tuloy batuhin ng hawak kong susi. Nakakagigil ang kabastusan niya.

Damn him. Inuubos niya ang pasensya ko.

Grrrr!

---

@

YuChenXi

#10: Clark

“Ayan!” Sabay abot sa kanya ang nilagdaan kong tseke na naglalaman ng 100k bilang bahagi niya sa pagsama sa akin sa pakikipagkarera ko ng makabalik na kami ng MC. Ng hindi naman niya sabihing sinayang ko lang ang oras niya.

“Para saan iyan. Hindi ko naman tinanggap ang trabahong inaalok mo.” Patanong na sagot niya sa akin na hindi kinuha mula sa akin ang tsekeng inaabot ko na nakapag painis na naman sa akin.

“Bakit ba ang dami mong tanong. Tanggapin mo na lang dahil balato ko iyan sayo. At kung tatanggapin mo ang alok kong trabaho sayo. Hindi lang iyan ang matatanggap mo.“inis na sagot ko sa kanya pero wala parin siyang kakilos kilos para tanggapin ang tseke mula sa akin.

Kaya naman kumilos ako para lumapit  sa kanya. Ng bigla niya akong itulak ng malakas palayo sa kanya.

“Bakit ka ba nanunulak?“asar na tanong ko sa kanya. At kung hindi ko nabalanse ang katawan ko ay siguradong mapapasadsad ako sa semento.

“Bakit anong binabalak mo at lumapit ka ng ganun kalapit?“balik tanong niya sa akin.

Bigla akong natawa sa sinabi niya.

“Bakit? Ano ba ang iniisip mong gagawin ko kaya ako lumapit ako sayo.“natatawang balik tanong ko sa kanya. “Inaasahan mo ba na hahalikan kita.” tanong ko na nagpakunot na naman ng nuo niya kaya naman ang asar ko sa kanya ay tuluyan ng nawala at naaliw akong pagmasdan ang galit niyang mukha na nakatingin sa akin.

What a cute angry Lion he is.

“Tigilan mo ako. Dahil hindi nakakatawa ang biro mo.“galit na paninita niya.

“Haha! Haha! Hahaha!.“hindi ko talaga mapigilan ang matawa. “Kung makapag react ka naman kasi sa paglapit ko sayo ay parang may gagawin akong hindi mo magugustuhan.” sabi ko pa sa pagitan ng pagtawa.

What the fuck? Bakit naku kyutan ako sa kanya kapag galit siya. Damn! Hindi ko talaga mapigilang maaliw sa kanya.

“Dibali kung hahalikan kita siguradong magugustuhan mo.“pagbibiro ko pa at talagang sinabayan ko pa ng malakas na pagtawa na lalong nagpadikit sa mga kilay niya.

Pero dahil sa hindi ko mapigilang pagtawa ay naasar na yata talaga siya sa akin dahil bigla niya akong sinuntok na nakapagpatigil sa akin.

Sapo ko ang pisngi ko sabay pilig ng ulo ko dahil nahilo ako sa ginawa niya at marahas na tinapunan ko siya ng masamang tingin.

“Fuck! Bakit ka ba nanununtok.“galit kong tanong sa kanya. And damn it! Ang lakas ng kamao niyang dumapo sa pisngi ko at talaga naman na nahilo ako. Nawala tuloy sa isip ko ang dahilan ng pagtawa ko kanina.

“Ayaw na ayaw ko ang tinatawanan ako. Kaya kasalanan mo iyan.” galit na sagot niya saka niya ako tinalikuran at nagsimula ng lumayo sa akin.

Pero ang akala ba niya ay papalampasin ko siya sa pagsuntok niya sa akin. Pwes nagkakamali siya.

Mabilis ang ginawa kong paglapit sa kanya at hinila ko siya sa kaliwang braso at mabilis na dinapuan ko din siya ng kamao ko sa mukha niya na tumana sa pisngi niya.

Ito naman ngayon ang napailing at napadura pa bago tumingin sa akin.

“Ayan patas na tayo. Sa susunod. Sabihan mo ako kung manununtok ka para makapaghanda ako. Hindi iyong basta ka na lang nanununtok.” sabi ko sa kanya at itinuloy ang paglapit ko sa kanya. Pero bago pa man siya makabawi ay agad kong isinilid ang tsekeng hawak ko sa maliit na bulsa sa t-shirt niya sabay tapik pa doon.

“Ayan! Para hindi mo sabihin may gagawin akong masama sayo sa paglapit ko. Masyado ka kasing advance mag isip. Akala mo naman gusto kitang halikan. Hindi lahat ng nakikilala mo, at hindi ako gaya ng mga customer niyo sa club na pinag tra-trabahuan mo na ang katawan lang ang habol sayo. Kaya ibahin mo ako sa kanila.“seryusong sabi ko sa kanya. “Maayos at maganda ang alok ko sayo. Kaya nasa sa iyo na iyan kung tatanggapin mo.” At bago pa man niya ulit ako matalikuran ay inunahan ko na siya sa pagtalikod.

Namumuro na kasi siya sa kabastusan eh. Hindi pa nga ako tapos magsalita ay tinatalikuran na niya ako agad. Kaya bahala siya. Uunahan ko na lang siya.

Pero may bahagi ng utak ko na umasa na pipigilan niya ako at sasabihin sa akin na tinatanggap na niya ang alok ko. Pero sadyang matigas ito. Puputi muna siguro ang uwak bago niya gawin ang nasa isip ko.

Hay naku! Makaalis na nga at mapuntahan ko ang anim pang halimaw ng MC ng makabonding ko naman sila at hindi ang Lion na iyan ang iniisip ko.  At kung paano ko siya mapapaamo.

---

Napapasipol pa akong naglalakad lakad sa ground floor ng MC habang hinihintay ko si Monic para saluhan ako sa hapunan. Medyo busy ang iba dahil may kanya kanya na silang pinagkakaabalahan.

At si Monica lang ang may free time ngayon dahil wala si Sunny dahil may dinaluhang business trip. At hindi naman nakasama ang kambal ko dahil bukas naman may flight nito patungong China para sa gaganapin show sa mga design niya.

Si master Clyde naman ay abala na din sa mga bagong negosyo nila ni Zoey. Habang sina Bobby at Kelly naman ay nagpapayaman pa. Busy si Kelly sa flower shop niya at coffee shop habang si  Bobby naman ay pinamahalaan na ang isang malaking restaurant na pinamana nina tito sa kanya.

At si Jacob. Hindi na napipirmi dito sa Pinas mula ng maikasal sila ni Azami. Dahil malaki ang obligasyon ni Azami na naiwan sa Japan kaya naman palipat lipat sila. Dito sa Japan at sa Japan hanggang dito.

At ako naman ay pinagsasawa ko ang sarili ko sa kinahihiligan kong laro habang inaasikaso naman ang pinatayo kong Car Business.

“Busy ka ba?” Tanong mula sa likod ko kaya naman napalingon ako.

Napatigil tuloy ako sa pagsipol ko ng mapag sino ang nagsalita. Na nakapagpangiti na naman sa akin.

“Himala yata at nagpakita ka sa akin.“tanong ko kaysa sagutin ang tanong niya.

“Bakit? Masama ba?” Pabalang na sagot niya. Pero masasabi bang sagot iyon? Kundi tanong mismo. “E sa gusto ko ng tanggapin ang alok mong trabaho. Pero may isa akong kondisyon.”

“What?“napatitig ako sa kanya. Ito pa ngayon ang may kondisyon, siya na nga itong magtratrabaho sa akin. Napailing ako saka ako tumango. At talaga yatang walang alam sa paggalang ang isang ito. Siya na nga ang pumasok sa teretoryo ko. “Ano namang kondisyon?“tanong ko at binaliwala na lang ang pag u ugaling mayroon siya.

“Huwag mo lang ituon na may klase ako. Kung sasabak ka sa karera ng makasama ako.”

“Ah! Iyon ba. Oo naman. Trice a month lang naman ako nasasabak. At kung wala naman ako sa mood isang beses lang sa isang buwan. Pero dahil tinanggap mo ang trabahong alok ko. Pwede ka ding umekstra sa car business ko kung wala kang ginagawa.”

“Sige.”

“Pero may isa din akong kondisyon?”

“Ano?”

“Umalis ka na sa Night club na pinagtratranahuan mo. Baka kasi kapag kailangan kita ay aantukin ka sa pagsama sa akin. Ayaw ko ng ganun. Dahil malas iyon sa akin.“seryusong sagot ko.

“Sige, pero ano bang ginagawa ng assistant mo  kapag nasa karera ka?”

“Semple lang. Aayusin at ihahanda lang ang mga gagamitin ko sa pangangarera. Gaya ng pagsasaayos ng damit ko.” Sagot ko sa kanya at matamang makinig naman sa akin. “Ang init kasi ng ulo ng araw na iyon kaya hindi ko tuloy naipakita sayo ang ginagawa ni Jen sa tuwing maghahanda ako.”

“Jen?“ulit niya sa pangalang binanggit ko kaya naman napatango na lang ako. “So iyon pala ang assistant mo. Kasama ba sa trabaho niya ang paglingkis at paghalik sayo.?“seryusong tanong niya sa akin.

“Mmmm! Hindi naman kasali sa trabaho niya iyon. Bakit gusto mo bang subukan?“pilyong balik tanong ko sa kanya dahilan para magbago na naman ang timpla ng mood niya.

“Haha! Biro lang.” Sabay taas ng dalawa kong kamay. “Ang iksi talaga ng pasensya mo.” natatawa na naman akong nakatitig sa kanya. Pero iniwasan ko na ang mapatawa ng malakas baka magkasuntukan na naman kami ng wala sa oras.

“Dahil hindi naman nakakatawa ang biro mo.“sagot niya na pilit yatang kinakalma ang sarili para hindi niya ako sagutin ng pabalang.

“Okay! Hindi na ako magbibiro. Pero bawas bawasan mo ang kaseryusuhan mo sa buhay. Agad kang tatanda niyan.”

“Kasali din ba sa trabaho ko bilang assistant mo ang baguhin ang sarili ko sa kagustuhan mo.“tanong niya.

Napapailing na lang ako ng wala sa oras. Iba talaga ang isang ito. Ano bang pinagdaanan niya ng kaba-kabataan niya at wala yatang alam gawin kunti ang magseryuso sa buhay? Parang gusto ko tuloy alamin ang buong pagkatao nito.

“Naman, sige na. Sige na. Hindi na ako magsasalita about your personality. Ako na ang mag a adjust para naman hindi iyong ganito tayo. Magtratrabaho ka nga sa akin mukhang hindi pa bukal sa puso mo.”

“Bukal sa puso ko ang pagtanggap ko ng trabahong inaalok mo, dahil pera na ang kikitain ko. At mahalaga sa akin ang bawat sintimong kikitain ko.”

“Sige na nga.” napapakamot pa ako ng ulo ko na tama namang dumating si Monica.

“Your here.“si Monica ng mapatingin kay Leo. “Nagkita na pala kayo. Ano? Nakapagpasalamat ka na ba sa kambal ko?” tanong nito sa kanya.

“No!“maikling sagot niya dito. “Sige, tapos na ang usapan natin. Maiiwan ko na kayo.“pagpapaalam niya sa amin.

Ni hindi pa man din kami nakakasagot ay tinalikuran na niya kami ni Monica.

“Ibang klase din ang isang iyon.“naiiling din na sabi ni Monica habang nakatingin sa palayong imahe ni Leo.

“Bakit?”

“Hindi ko siya nakikitaan ng kahit kaunting takot sa kanya. Parang ang lalim ng personalidad niya dahil doon.”

Tama ito. Iyon din ang napapansin ko kay Leo. Pero ano bang personalidad talaga ang mayroon siya? At bakit ganun na lang siya kaseryuso sa buhay niya?

Mga katanungan sa isip ko na gusto kong mabigyan ng kasagutan.

---

@Y

uChenXi

#11: Leo

“Nagmamadali ka yata? May lakad ka ba?”

“Oo! Susunduin ako ni Clark ngayon.“sagot ko kay Marky habang isinisilid ko ang mga libro ko sa shoulder bag ko.

“Clark? You mean? The one of the seven masters?“muli nitong tanong na hindi yata makapaniwala sa pangalang binanggit ko.

Tumango ako bilang sagot.

“Sigurado ka? Na si Clark Kriston ang susundo sayo? Baka kapangalan lang niya,”

“Siya nga iyon. Bakit ka ba nagtataka kung susunduin niya ako,”

“Hindi mo ba alam na bihira iyong mahagilap kaysa sa anim pang pinuno ng MC. Kaya hindi ako makapaniwala na siya talaga ang tinutukoy mo.”

“Yeah! Samahan mo ako sa paglabas ko. Baka nasa baba na lang siya ng building natin.“sagot ko dito para maniwala siya.

Naiiling na napapatango na lang ito.

“At bakit ka pala susunduin?”

“Nagtratrabaho na ako sa kanya. At may lakad siya ngayon kaya sasama ako.“muli kong sagot dito. “Halika ka na.” Aya ko at sinabayan na ng lakad palabas ng classroom namin.

Sumunod naman ito agad sa akin at patakbong lumapit para makaagapay sa paglalakad ko.

“Ano bang trabaho mo sa kanya?“muli nitong tanong.

Minsan naiinis na din ako sa isang ito. Masyadong matanong. Kung hindi ko lang inaalala na kaibigan ko ito ay kanina ko pa ito nilagyan ng lukot na papel ang bunganga nito para hindi na makapagsalita.

Pero hindi ko nga naman nagawa. Kaya sinasabayan ko na lang ang kakulitan niya minsan. Na nagiging madalas na.

“Personal assistant niya. At ang gagawin ko ay lang ay ang samahan siyang kung may karera siyang dadaluhan.”

“Ganun ba. Wow naman! Sana makasama din ako. Gusto kung makita ng personal kung paano siya magpatakbo. At kung paano siya kabilis.”

“Hindi ko naman pwedeng ayain ka dahil assistant lang ako.”

“Dibali na! Makakapanuod din ako balang araw.”

“Oo! Bilisan mo! Baka naiinip na iyon.“sabi ko at binilisan ko pa ang naging lakad ko na ganjn din naman siya.

At tama nga ako, nag aabang na si Clark.

Nakasandal sa kotse habang nakasalikop ang mga braso sa dibdib nito. At halata sa mga taong nakapaligid sa kanya na hindi maiwasang hindi siya tignan. Pagmasdan.

Bukod sa agaw pansin ang kotse niya sa gara ay agaw pansin talaga sa karamihan ang gandang lalaki nito. Makarisma nga sabi ng iba.

“Kanina ka pa ba?“tanong ko sa kanya ng makalapit ako pero hindi siya agad sumagot at kay Marky ito nakatingin.

“Siya ba ang dahilan kung bakit huli ka ng limang minuto?“seryusong balik tanong niya kaysa sagutin ako.

Napansin ko naman na medyo napaatras si Marky sa ipinakitang kaseryusuhan niya.

“Hindi, may ibang ipinaalala lang ang guro namin kaya natagalan ako. Limang minuto lang naman.”

“Limang minuto man iyan ay mahalaga parin. Lets go. Don’t just stand there. Get in.“utos niya ng kumilos na siya pasakay kaya naman sininyasan ko na lang si Marky para sabihing na mauuna na kami bago ako tuluyang sumakay sa kotse ni Clark.

“Next time, sabihin mo sa guro mo na hinihintay kita para payagan kang umalis ng maaga. Hindi iyong makikipagkwentuhan pa siya sa inyo kahit oras na ng uwian.“nahimigan ko ang pag kairita sa boses niya.

“Importe naman iyong sinabi niya.”

“At mas importante ang lakad ko.“sagot nito saka mabilis na pinaarangkada paalis ang kotse niya at bagtas na ang daan patungo sa lugar kung saan gaganapin ang karera. “Kung hindi siya maniniwala sayo sabihin mo sa akin at ako mismo ang magsabi na kailangan mo ng umalis.“dagdag pa niya habang nakatuon ang pansin sa kalsada.

Well, ganito ba ang ugali niya. Kung ganun, hindi lang ang pilyong Clark ang makikilala ko. Dahil sigurado akong sa pagsama sama ko sa kanya ay makikilala ko siya sa totoong ugali niya.

---

Halos hindi ako makahinga dahil sa katatapos lang na laban ni Clark sa karera.

Damn!

Ganun ba iyon ka intense?

Ito pa lang ang pangalawang karera niya na napapanuod ko. Hindi ako masyadong nakapanuod noong una dahil hindi ko naman talaga gustong sumama sa kanya ng araw na iyon. Pero ngayon?

Parang ako ang nasa loob ng sasakyan niya kanina habang mabilis iyon na tumatakbo o sabihin ko ng para na iyong lilipad na sa bilis.

Parang malalaglag ang puso ko sa kabang naramdaman ko sa bawat liko niya sa daang tinatahak. Sa bawat sasakyan na malalagpasan niya ng paulit ulit.

Mas gusto ko pang makipagsuntukan at makaramdam ng sakit sa katawan kaysa iyong ganito na kahit na ano mang oras ay pwedeng madisgrasya ang sinasakyan dahil sa bilis niyon. Na ano mang oras ay maari ka ng bawian ng buhay oras na magkamali lang ng liko ang sasakyan at titilapon na lang sa kung saan.

Hindi ko yata kayang muli itong panuurin sa susunod pa niyang mga laban. Dahil hindi ko kaya. Ako ang mas kinakabahan para sa kanya.

Pero habang pinagmamasdan ko siya sa hindi kalayuan habang nakikipagkamay sa mga nakalaban sa karera at may mga ngiti siya sa labi ng tagumpay ay hindi ko man lang siya nakikitaan ng kaba kahit kaunti. Cool na cool siya habang nakikipag usap sa mga ito.

Ganito ba ito lagi? Hindi ba niya naiisip na nasa hukay na ang kalahati ng katawan niya sa larong kinahihiligan? Hindi ba niya naisip na maaring maiwan niya ng maaga ang mga mahal siya sa buhay? Tingin ko hindi. Dahil nasa mga mata niya ang pagmamahal sa nagustuhang laro.

Oo! Aminin ko man. Ganun din ang trabaho ko sa death boxing pero mas nakakatakot ang laro niya kaysa doon. Ang death boxing ay ang sarili lang ang inaasahan mo. Pero sa kanya. Sarili niya at higit sa lahat ay ang mismong sasakyan ang aasahan mo. At kung nagkamali ka lang kahit kaunti o di kaya naman nagluko ang makina ng sinasakyan nito ay maaring madisgrasya na siya.

Sa death boxing ay pwede kang sumuko kung hindi mo na talaga kaya pero ang karera, ay hindi mo na na mapipigilan oras na umarankada na ito at hindi basta basta maihihinto iyon ng agaran.

Napahugot muli ako ng malalim na hangin dahil kinakabahan parin ako hanggang sa kawayan niya ako at senyasang lumapit.

Kaya naman kinalma ko muna ang puso ko sa kabang kanina ko pa pinapahupa bago tuluyang lumapit sa kanya. Hindi ko ipinahalata sa kanya na kabadong kabado parin ako.

“Hindi na kita yayayain ulit. Suko na kami.“narinig kong sabi ng isa sa nakalaban niya ng makalapit ako.

Inabot niya sa akin ang hawak niyang helmet at inalis ng gwantes saka niya itinuro ang damit niya at sinabing alisin ko.

Ito ang trabaho ko bilang assistant niya.

Ang tulungang magsuot at mag alis ng damit pangkarera niya. Madali lang, gaya nga ng sinabi niya.

At habang binubuksan ko ang zipper ng Jumpsuit niya pababa habang abala parin siya sa pakikipag kwentuhan sa mga kasama ay hindi ko mapigilan ang lihim siyang pagmasdan.

Kung paano gumalaw ang adams apple niya habang lumulunok siya. Kung paano kumibot ang labi niya habang nagsasalita siya.

At kung gaano kalapad ang balikat niya ng maibaba ko na ng tuluyan ang damit niya hanggang sa may baywang. At natuon ang pansin ko sa flat na tiyan niya na kahit natatakpan iyon ng itim na sando ay kitang kita ang bumakat na abs niya.

Kumilos siya para itaas ang paa niya ng ibaba ko pa ang jumpsuit niya para tuluyan ko ng maalis ang damit niya saka maayos na itinupi iyon at pasampay na inilagay ko sa kaliwang braso ko habang nakahawak din doon ang helmet niya.

“Sa lagi mong panalo, hindi ka na mapigil sa pagyaman. Bakit hindi ka pa maghanap ng makakatuwang sa buhay niyan?“tanong ng isa sa kanya.

“Wala pa sa isip ko iyan Clarence. Saka enjoy ko palang ang pagkabinata ko.“sagot naman niya dito. “Baka kasi kapag nagkaroon na ako ng sinasabi mo, ay mabawasan ang time ko dito. At iyon ang ayaw kong mangyari.”

“Naku, iba din iyong may inuuwian ka na. Iyong may sasalubong sayo ng yakap at halik kapag umuuwi ka.“sabi naman ng isa. “At iyong tipong hindi lang ang kotse mo ang sasakyan mo.“nakangisi pa nitong dagdag.

“Darating tayo diyan. Pero hindi pa sa ngayon. Sapat na muna sa akin ngayon ang baby ko. Sila lang muna ang sasakyan ko sa ngayon.”

“Ikaw ang bahala. So saan tayo ngayon. May lakad ka ba ngayon? Labas naman tayo. Para naman mailebre mo kami.”

“I want too, pero may klase pa kasi mamaya itong assistant ko.“sabay tingin sa akin at tinapik ako sa balikat.

Lihim niya akong kinindatan dahil alam naman niyang wala akong klase. Kaya nga nakasama ako sa kanya ngayon.

“Well, bagong assistant. Ayaw mo na ba kay Jen? Iba din iyon eh kung mag asikaso sayo. At talagang may special service pa.“pilyong ngisi naman ng isa pa. At nakuha ko ang ibig nitong sabihin.

“Haha! Hindi naman sa ayaw. Pero ayos na ako sa bagong assistant ko ngayon.“sagot niya dito at ang pagdantay lang ng kamay niya sa balikat ko ay ginawa na niyang akbay. “Assistant bodyguard na din. Iba kasi ang galing niya sa self defense kaya siya ang kinuha ko.“sagot niya. “Diba Lion?”

Ayaw ko man sanang pansinin ang sinabi niya pero tumango ako bilang pagsang ayon sa kanya. At saka hindi Lion ang pangalan ko. Pero hindi ko naman siya masita.

“Mukhang tahimik lang ang isang ito at tingin ko mapapanisan ka ng laway sa kanya.”

Napatingin ako dito at tinignan ng seryuso. Tama na si Clark para pakisamahan ko at pakitunguhan ng maganda ganda kahit papaano. Pero hindi na kasali sa trabaho ko ang pakisamahan ang mga ito.

“Mauuna na ako sa kotse mo.“paalam ko sa kanya. Hindi pa man siya nakakasagot ay inalis ko na ang kamay niya sa balikat ko at agad na tumalikod palayo sa kanila.

Hindi ko naman kailangan na mag stay sa tabi niya kung tapos ko na ang pagtanggal ng damit niya.

Ang akala ko sa pag alis kong iyon ay maghihintay ako ng matagal ay nagkamali ako. Dahil labing limang minuto lang ay heto na siya ay palapit na sa kin habang nakasandal ako sa kananh bahagi ng kotse nito.

“Tara na nga. Napakailap mo talaga sa mga tao. Para ka naman nilang kakainin kung makalayo ka sa kanila.”

“Hindi naman siguro kasali sa trabaho ko ang pakisamahan din sila.“sagot ko sa kanya. “Pero teka? Anong gagawin ko sa mga ito?“tanong ko at ipinakita ang hawak kong jumpsuit niya.

“Idaan na natin iyan sa laundry.“sagot nito. “At ang helmet ko. Ikaw na ang maglinis.”

“Kung ganun, i uuwi ko na lag pati ito. Hindi na natin kailangan dumaan sa laundry house. Ipapalaba ko na lang kay inay ito para hindi ka na magbayad pa doon. Hindi ka naman siguro masilan diba?”

“Mmmm! Sige ikaw ang bahala. Bibigyan ko na lang si Inay ng pang meryenda niya.” nakangiting pag sang-ayon niya sa akin. At kailan pa niya naging inay ang ina ko?

“Hindi na kailangan.“tanggi ko dito. Dahil sa ibinahagi niya sa akin nong una akong sumama sa kanya ay malaking halaga na iyon. At kung pagiipunan ko lang iyon gamit ng extra ko sa club ay malamang abutin pa ako ng apat na buwan para lang makakita ng ganung kalaking halaga.

“But I insist. Lets go. Uminum muna tayo para sa tagumpay ko.”

“Akala ko ba may klase pa ako gaya ng sinabi mo sa mga iyon.”

“Haha iyon ba. Eh sa ayaw ko silang ilebre eh. Kaya huwag ka ng magreklamo. Lets go. Pero gusto ko ipagmaneho mo ako. Marunong ka naman sigurong magmaneho diba.?”

“Ipagkakatiwala mo sa akin ang baby mo?“paniniguro ko. Baka kasi namali lang ako ng dinig. Kasi nuong isang araw ay narinig kong nag insist ang isa sa mga katiwala niya sa car racing na iparada ang kotse niya ay hindi niy pinayagan at sinabing ayaw niyang may ibang sasakay doon maliban sa kanya.

“Yeah! Total naman pangalawang beses mo ng nasakyan ang baby ko. Kaya ipagkakatiwala ko siya sayo.” Saka sumakay na ito. Pero hindi nga sa driver seat. Dumungaw muna siya sa bintana at inabot sa akin ang susi niya. Eh kung pwede namang itusok na niya sa susian dahil nasa loob na siya.

Pero kinuha ko parin naman iyon sa kanya kaya naman agad na din akong sumakay at pinaarangkada iyon paalis.

Hindi man kasing bilis ng pagpapatakbo niya ang ginawa ko ay alam ko namang hindi iyon mabagal. Iyong tama lang.

“Saan mo gustong uminom?”

“Bahala ka. Iidlip muna ako. Gisingin mo na lang ako kung nandoon na tayo.“sagot nito at sinabayan na ng pagpikit ng mga mata.

Kaya naman ipinagpatuloy ko na lang ang pagmamaneho ko at hindi ko na siya inimik pa.

Pag iisipan ko pa ngayon kong saan ko siya dadalhin para uminom. Ano bang lugar ang kadalasang pinupuntahan nito. At alam kung hindi basta bastang inuman lang ang mga iyon.

Napakamot tuloy ako ng wala sa oras.

Pero nakapagpasya na ako. Ako ang bahalang pipili. Kaya naman hindi siya pwedeng magreklamo kung saan ko siya dadalhin.

---

Hindi ko tuloy alam kong gigisingin ko siya o hindi na dahil naringgan ko ang mahina nitong paghilik.

Naiiling na hindi ko mapigilang muli siyang pagmasdan. Ganito ba siya kapayapang matulog kahit sa loob lang ng sasakyan siya natutulog?

Bahagyang nakaawang ang labi niya. Pero teka, bakit ba ang labi niya ang madalas kong mapansin. Lalo na kapag naguguhitan iyon ng ngiti o di kaya naman gumagalaw habang nagsasalita siya.

Eh! Paano ba naman kasing hindi iyon ang una kung mapapansin eh ang pupula ng mga iyon na para bang may manipis na lipstick na inilagay.

Pero mayroon nga ba?

Kusang kumilos ang kamay ko at dinama ang labi niya at bahagyang pinahid ko iyon. Pero walang marka ng lipstick na dumikit sa daliri ko. Pero ang napansin ko ay ang lambot ng labi niya. Kaya naman muli ko iyong dinama na siyang nakapagpagalaw sa kanya.

Fuck! What Am I doing?

Agad akong umayos ng upo ng mapagtanto ko ang ginawa ko. Nababaliw na ba ako?

Sana naman hindi siya magising dahil doon paghawak ko sa kanya. Pero hindi eh. Dahil nagmulat na siya ng mata.

Kinusot pa niya ang mga mata nito bago bumaling sa akin. Na tudo naman ang ginawa kong hindi mapatingin sa kanya.

“Nasaan na tayo?“tanong niya saka tumingin sa labas ng bintana.

“Wala akong maisip na pwedeng inuman. Kaya nandito tayo sa bahay.”

“So dito tayo iinum ganun?“tanong niyang muli.

“Yeah! Ayaw mo ba? Hindi mo naman kasi sinabi ang eksaktong lugar kung saan ang gusto mo. Kaya naisip ko dito na lang. Kung malasing ka man o ako. Wala tayong proproblemahin dahil nandiyan ang inay para asikasuhin tayo.“mahabang habang paliwanag ko.

“Eh paano ang iinumin natin?“muli niyang tanong.

Tumingin ako sa back seat kaya napatingin na rin siya.

“Tumigil ako sa supermarket kanina para bumili. Kaya hayan. Kasya naman na siguro iyan. Hindi ko alam kung ano ang gusto mong inumin. O anong brand ng alak ang iniinum mo kaya ibat ibang klase iyan.”

Nangiti ito saka tumingin sa akin.

“So lets go. Ano pang hinihintay natin.“aya niya at mukhang masaya pa yatang dito kami tumuloy sa bahay.

Naiiling na lang ako. Kahit papaano ay nakahinga ako ng maluwag dahil hindi siya nagtako o naramdaman na hinawakan ko ang labi niya.

Damn me.! Mura ko sa sarili ko. Pero kumilos na din ako para sumunod sa kanya dala dala ang pinamili kong alak. At mailulutong pulutan.

---

@

YuChenXi

#12: Clark

Putang ina naman! Sa loob loob ko ng magmulat ako ng mga mata. Kinusot ko pa ang mga mata ko bago tumingin sa gawi ni Leo.

Deretsong nakaupo lang ito at nakadantay ang kamay sa manobela.

Damn it again!

Nang makita ko siya ay naalala ko ang naging panaginip ko. At bakit kailangang managinip ako ng ganun.

Naipilig ko ang ulo ko para mawala sa isip ko iyon.

“Nasaan na tayo?“tanong ko na lang sa kanya. Para maiba naman ang nasa isip ko at hindi ang bwesit na panaginip ko ang tumatakbo sa isipan ko.

Pero parang totoo eh!

Sa panaginip ko ay nakatitig siya sa akin saka niya hinahaplos ang labi ko. At kaunting kaunti na lang at lalapat na ang labi niya sa akin.

At ang bwesit. Bakit pakiramdam ko nabitin ako? At parang gusto kong lumapat ang mga iyon sa akin. Bakit kasi bigla akong nagising ng hindi ko mawari.

“Wala akong maisip na pwedeng inuman. Kaya nandito tayo sa bahay.” Sagot niya sa akin saka bahagyang tumingin sa akin.

Nailing akong muli. Talagang napakailap nito. Hindi ko man lang siya matitigan sa mata ng matagal. Lagi itong seryuso. Kaya malabong mangyari ang nasa panaginip kanina lang.

“So dito tayo iinum ganun?” muli kung tanong at tumingin ako sa labas ng bintana.

Ito ba ang bahay nila. Well, small pero tingin ko naman malinis. At mag aalas sais pa lang ng gabi kaya naman maliwanag ko. At kita ang aliwalas ng labas ng bahay nila dahil napapalibutan ito ng naggagandahang mga halamang namumulaklak.

“Yeah! Ayaw mo ba? Hindi mo naman kasi sinabi ang eksaktong lugar kung saan ang gusto mo. Kaya naisip ko dito na lang. Kung malasing ka man o ako. Wala tayong proproblemahin dahil nandiyan ang inay para asikasuhin tayo.” mahabang habang paliwanag niya.

“Eh paano ang iinumin natin?”

Tumingin siya sa back seat kaya napatingin na rin ako. May naka plastic bag doon na mga alak. Pero bakit ang dami at ibat ibang brand pa talaga. Anong balak nito? Maglalasing ba siya?

“Tumigil ako sa supermarket kanina para bumili. Kaya hayan. Kasya naman na siguro iyan. Hindi ko alam kung ano ang gusto mong inumin. O anong brand ng alak ang iniinum mo kaya ibat ibang klase iyan.“paliwanag niya. Kaya naman pala. Inaalala niya kung ano ang gusto ko kaya naman hindi ko na mapigilang ngumiti at tumingin sa kanya.

“So lets go. Ano pang hinihintay natin.“aya ko at saka nauna na akong bumaba at lumapit sa pintuan ng bahay nila.

Malinis naman siguro sa loob diba. Dahil kung hindi malamang hindi ako magtatagal. Ayaw ko kasi ng makalat at marumi ang paligid ko. Allergic ako. Kaya nga hindi ako pala labas dahil ayaw kong nakakakita ng madumi, makalat. Sa MC sa bahay at sa racing area na lang ako lagi.

At sa mga kainan naman limitado din. Mga club ay ganun din. Hindi naman sa maarte ako pero sinanay kasi kami ni mama na malinis dapat ang paligid namin. Tulad ng sariling silid kaya naman nasanay na ako ng ganun.

Tinignan ko siyang muli at napansin kong napapailing ito saka niya kinuha ang mga pinamiling alak bago bumaba. Dala dala na din ang damit kong pangkarera at helmet.

Pero bago siya lumapit sa akin ay nilapitan niya ang tatlong kalalakihan sa kabilang bahay. May sinabi siya sa mga ito na sunod sunod na tumango hanggang sa lunapit na siya sa akin.

“Anong sinabi mo sa mga iyon?“tanong ko sa kanya.

“Sinabihan ko lang na bantayan nila ang baby mo. Para hindi pagdiskitahan ng iba. Huwag kang mag alala. Dahil walang lalapit sa baby mo ng hindi sila dadaan sa kamao nila.“sagot niya sa akin kaya naman napatango na lang ako. “Hindi maluwang ang bahay pero malinis naman dahil masinop ang inay.” Pagkuway sabi niya saka kumatok habang hawak sa magkabilang kamay ang medyo may kabigatang plastic bag.

“Wala ka bang susi?”

“Nasa bulsa ko. Hindi ko makuha.“sabay taas ng mga kamay.

Napalabi ako. Well, tama nga naman siya. Paano nga naman niya iyon makukuha kung loaded naman ang mga kamay niya. Kaya napatango na lang din ako. Hindi naman nagtagal ay bumukas na ang pinto at iniluwa niyon ang ina ni Leo. At halata na malaki ang ipinagbago ng hitsura nito ngayon kaysa noong una ko itong makita.

Maaliwalas na tignan ang mukha nito dahil wala ng mga pasa.

“Salamat ina. May kasama pala ako. Ang boss ko.” sabi ni Leo sa ina saka humalik ito sa pisngi.

Tumingin naman ito sa akin saka bahagyang ngumiti ng makilala ako.

“Ikaw iyong nagbayad ng bill namin sa hospital. Hindi na ako nakapagpasalamat sa iyo ng personal hijo.“sabi nito na lahatang gusto yata akong hawakan sa braso dahil nakatingin siya sa mga kamay ko pero nag aalangan naman na gawin iyon.

“Wala po iyon.”

“Halika, pasok kayo. Leo papasukin mo na ang boss  mo ng hindi naman nakatayo ng matagal diyan.“alok nito saka niluwangan ang pintuan para makapasok na kami ng tuluyan.

“Anong gusto mong kainin hijo, ng maipagluto kita. Tamang tama dahil kakapamili ko lang kanina.”

“Kahit ano na lang po.” magalang na sagot ko.

“Abat sige. Tawagin mo na lang akong tita. Pero kung gusto mo naman pwede ding inay gaya na tawag sa akin nitong si Leo.”

Nginitian ko ito saka bahagyang tumango.

“Sige po inay.”

“Ayan. Mas maganda nga namang pakinggan. Hala maupo ka lang diyan. Dibali malinis ang bahay kaya makakapagrelax ka kahit papaano. Maiwan ko na muna kayo at ipagluluto ko kayo ng hapunan.” Tumalima na ito para umalis kaya naman muli kong iginala ang paningin ko sa loob ng bahay nila.

Maliit nga lang talaga. Maliit na sala kanugnug na ng maliit na kusina. May dalawang pintuan sa kanan na sa tingin ko ay silid tulugan. Kung tutuusin mas malaki pa ang penthouse ko sa bahay nila.

“Wala kang makikita sa bahay kaya huwag mo ng pagmasdan. Maliit lang kasi kaya huwag ka ng umasa na marami kang makikita dito.“seryusong sabi ni Leo sa akin ng mapansing patingin tingin ako sa paligid.

“Saan tayo iinum?“tanong ko. Dito ba sa pinakasala nila?

“Sa likod bahay. May maliit na silungan doon at doon ako lagi naglalagi kung gusto kung uminum.“sagot naman niya. “Sandali lang at ilalagay ko muna ang mga ito sa ref. Para naman lumamig pa.”

“Sige.”

“Gusto mo ba ng sisig? Iluluto ko para sa pulutan natin mamaya.”

“Sige lang.“sagot ko.

“Abat specialty ni Leo yan hijo. Masarap iyang magluto kaso tamarin nga lang.“sabat naman ng ina nito na bahagyang lumingon sa amin.

“Inay naman, magluto na lang kayo diyan.”

“Totoo naman. Bakit ayaw mo pa aminin. Alam mo hijo.“baling niya sa akin. “Kapag walang pasok iyan. Siya ang nagluluto ng mga ulam na itinitinda ko.”

“Talaga po.”

“Oo naman hijo. Masipag iyang si Leo, kaya naman proud ako sa anak kong iyan. At swerte talaga ang babaeng mamanugangin ko pag nagkataon.“nakangiting sagot nito.

Kaya naman napatingin ako kay Leo.

Kung sa sipag nito ay siguradong kaya niyang buhayin ang babaeng mapapangasawa niya. Bukod na sa may dating talaga siya.

Pero sandali. Bakit may bahagi ng utak ko na parang ayaw ng naiisip ko at sa sinabi ng ina nito?

“Inay naman.”

“Oo na. Sige at itutuloy ko lang ito.”

“Pupunta lang ako sa likod bahay para mag ihawin ang karne.“sabi niya sa akin ng binalingan ako.

Inilagay muna niya sa ref ang pinamiling alak bago tinungo ang isa pang pinto. Kaya naman imbes na maupo lang ako ay sinundan ko siya.

May maliit na lamesa nga sa isang maliit na silungan kanugnug ng bahay. At sa hindi kalayuan ay may lutuan pa doon na ginagamitan ng kahoy na panggatong.

“Bakit sumunod ka pa. Ako na ang bahala dito.”

“Gusto ko ng panuurin ka kung paano mo lutuin ang isasabi ni inay na specialty mo. Curious tuloy ako.”

“Bahala ka.”

Pinanuod ko nga siya sa basat galaw niya.

Una siyang gumawa ng apoy gamit ang mga panggagong at habang umaapoy na ang mga iyon ay naglagay naman siya ng uling sa ihawan.

“Mausok dito, kaya pumasok ka na lang muna.”

“Okay lang iyan. Huwag kang mag alala.”

“Mangangamoy usok ka.”

“Haha sabing okay lang. May liguan naman siguro dito sa bahay niyo diba.”

“Ewan ko sayo. Bahala ka.“sabi na lang niya saka pinagtuunan ang nasa plastic bag.

Karne iyon ng baboy. Kinuha niya iyon at hinugasan. Habang ginagawa iyon ay may lalaking pumasok sa maliit na gate na malapit mismo sa lutuan. Kaya naman napatingin ako doon at ganun din si Leo.

“Himala yatang maaga ka umuwi ngayon.“sabi ng lalaki na. Na tantya ko ay nasa late 40 na ito. “At may kasama ka pala.“saka ito tumingin sa akin.

Kunot nuo akong tumingin dito. Hindi ko gusto ang pagmumukha ng isang ito. Ito pa ang ama ni Leo. Pero malayo ang hitsura niya dito. At ito ang may gawa sa mga pasa ng ina niya noon.

“Wala kang paki alam. At himala yata na umuwi ka ngayong araw na ito. Kung alam ko sanang uuwi ka ay hindi ko dinala ang bisita ko dito.“pabalang na sagot niya naman dito.

“Bakit, syempre bahay ko din ito dahil nandito ang asawa ko.“sagot nito na hindi pinansin ang pabalang na pagsagot niya dito. “At ikaw.“sabay lapit sa akin. Pero mabilis akong umiwas ng tangka niya akong tapikin sa balikat. “Mukhang yayamanin ang bisita mo ah. Kanya ba ang kotseng nasa labasan. Abat gara noon ah. Pwede mo bang ipahiram sa akin?“tanong nito saka muling tinangkang hawakan ako. Pero sa pangalawang beses niyang tangkaing hawakan ako ay si Leo na ang humawak sa braso niya na hindi ko namalayan ang paglapit niya.

“Maghugas ka muna ng kamay mo bago mo tangkaing hawakan siya. Pero kahit maghugas ka ng kamay ay hindi ka karapat dapat na dantayan siya ng marurumi mong mga kamay.” Mahinang sabi niya dito pero ramdam ko sa boses niya ang pangigigil na kahit ano mang oras ay mgwawala na ito.

Anong mayroon sa mag amang ito. At bakit parang ang layo ng loob nila sa isat isa.

“Tsssk. Bitawan mo ako.“may galit naman na hinila ang kamay nito mula sa kanya. “At ikaw, huwag kang masyadong magtiwala sa Leo na ito. Baka madamay ka lang sa mga iligal niyang mga trabaho. Kaya habang maaga pa, layuan mo na siya.“muli nitong baling sa akin kaya naman napatingin ako kay Leo.

“Tumahimik ka, dahil kapag hindi ako makapagpigil ay gagawin ko na ang matagal ko ng balak sayo.“halata ang pinipigilang galit ni Leo dito pero parang balewala naman dito iyon.

Tinapunan niya ako ng tingin bago tuluyang pumasok sa loob.

“Huwag mo akong tignan ng ganyan.“singhal niya sa akin ng hindi ko maalis ang tingin ko sa kanya. “Kung iniisip mo na siya ang ama ko ay nagkakamali ka.”

Napatango ako. Kaya naman pala. At ito ang dahilan kung bakit puro pasa ang ina niya noong una ko itong makita.

“At huwag kang maniwala sa sinabi niya. Dahil wala akong iligal na trabaho maliban sa pagsali ko sa death boxing.“muli niyang paliwanag.

Well, hindi ko na pala kailangang magtanong dahil nasagot na niya ang katanungan sa isip ko.

“Easy.“sabi ko sa kanya sabay tapik sa balikat niya. “Baka gusto mo ng ituloy ang ginagawa mo.“sabi ko sabay nguso sa kanina pang rumaragasang tubig sa poset.

“Shit.“agad naman niyang nilapitan iyon kaya naman napangiti ako. Pero naging seryuso ang naging tingin ko ng mamataan ko ang amahin nito na ngayon ay nakatingin sa akin.

Let me deal with this asshole. Sa loob loob ko.

Tingin ko sa pagkakasabi ni Leo kanina ay parang gusto niyang burahin sa mundong ito ang lalaking ito. Then, I will give him a hand ng hindi niya malalaman.

“Saan ang banyo niyo?“tanong ko sa kanya.

“Sa loob. Pumasok ka sa pinakadulong pintuan.”

“Okay!.”

Saka ko tinungo iyon. Pero wala akong balak pumunta sa banyo. Kundi sinundan ko ang amahin nito na lumabas sa pinakaharang pintuan.

Naabutan ko itong naninigarilyo sa gilid sa may halaman. Ayaw ko sanang tumuloy dahil ayaw ko ng usok ng sigarilyo ay nagtuloy parin ako.

“So its you.“panimula ko at tumayo ng tuwid isang metro ang layo ko dito.

“Ikaw pala. Ano? Ipapahiram mo ba sa akin ang kotseng iyan?“sabay turo ng baby ko.

Ngisi ng nanggigigil sa tumingin ako dito.

“Alam mo! Hindi kita gusto.“sabi ko. Saka tumingin sa kotse ko saka ko ibinulsa ang mga kamay ko sa pantalon ko.

“Pakialam ko kung hindi mo ako gusto. Bakit may magagawa ka ba?“pabalang na sagot nito sa akin.

“Mayroon.”

“Nagpapatawa ka yata. Si Leo nga hindi ako kayang kantiin ikaw pa kaya. Sa hitsura mo parang wala ka naman alam sa pakikipaglaban. Pero ito ang sasabihin ko sayo. Hindi mo kilala ang kinukuha mo para magtrabaho sayo. Iba si Leo, mamamatay tao iyan.”

Tumawa ako ng pagak sa sinabi nito saka ko ito tinignan sa gilid ng mga mata ko.

“Well, yeah I know that.“sagot ko kahit wala pa akong masyadong impormasyon na nakukuha mula sa kanya.

Pero bukas ay darating na ang resulta ng taong  inutusan kong alamin ang back ground ni Leo.

“Kaya hindi mo na kailangang sabihin sa akin. Pero tingin mo kaya, sa hitsurang mayroon ako? Hindi ko kaya ang kayang gawin ni Leo.“tanong ko dito saka ko ito nginisian. “Ang katulad mo pa naman ang pinakaayaw ko sa lahat. Ang nananakit ng mga asawa. Alam mo ba na ang bait bait ko. Ako iyong tipong maawain sa mga taong nadedehado. Sa mga taong walang kalaban laban.“mahabang pagkwekwento ko dito saka ko siya hinarap at tinignan siya ng seryuso.

Hindi pa ako nagagalit ng sobra pero iba ako magalit.

Sa amo ng mukhang mayroon ako gaya nga ng sabi niya. Sa mga malambing ngiti na nakikita sa mga labi ko. Sa mga nangungusap kong mga mata ay nagtatago doon ang isang halimaw na kahit ang anim na halimaw kong kaibigan ay ayaw iyon makita. Hindi ako magaling makipaglaban. Pero iba parin ako kapag nagalit.

Ilang beses na ba akong nagalit noon, noong labing apat na taon ako.

Ang pagkakatanda ko at nakakita ako ng isang batang minamaltrato ng ama nito. Hindi ko alam pero biglang kumulo ang dugo ko sa nakita. At parang may nag uutos sa akin na ipaghiganti ko ang kawawang bata. Kaya naman inalam ko ang tungkol sa lalaking iyon. Hanggang sa nag pasya akong abangan ito sa daang laging nitong dinadaanan. Alam ko sa liit ng katawan ko noon ay hindi ko kakayanin ang lumaban sa isang taong mas doble ang katawan kaysa sa akin.

Pero habang iniisip ko kung paano niya maltratuhin ang anak nito ay doon ako nagkaroon ng lakas. At mabilis ang ginawa kong pagkitil sa buhay nito.

Oo! Pumatay ako ng araw na iyon. Na nasundan pa ng isa pa. At isa pa sa tuwing nakakakita at nakakasaksi ako ng ganuong tagpo. At marami pang beses.

Dahil doon ay ikinulong ako ng aking mga magulang sa bahay sa loob ng mahigit isang taon. At kung hindi lang nila nababayaran ang mga pulis ay matagal na akong nakakulong at marahil ay hanggang ngayon ay nasa kulungan parin ako kung nagpatuloy ako sa ginagawa ko. At sa pagkakakulong ko sa bahay namin halos araw araw na dinadalaw ako psychiatrist para lang magamot ako dahil parang hinahanap na ng katawan ko iyon.

Kaya simula noon ay iniiwasan ko ng makasaksi ng ganong tagpo. Dahil ayaw kong bumalik sa buhay na matagal ng nakatago sa pagkatao ko.

“Pero sa tingin mo ba? Anong kayang gawin ng isang mabait na taong gaya ko?“at tinignan ko siya ng tingin na may pagbabanta.

Lumapit ako dito saka ko siya binulungan.

“Kaya habang maaga pa, at may oras ka pang natitira. Layuan mo na ang mag ina.“banta ko. “Pero dahil mabait na ako ngayon, I will give you money para magsimula. Pero bahala ka na kung saan mo gustong gamitin ang ibibigay ko sayo. Pero oras na naubos mo ang perang iyon at may balak kang magpakita pa sa kanila. Asahan mo ng hukay na ang babalikan mo.” Sabi ko saka ko ito tinapik sa balikat at lumayo sa kanya.

“Hindi ikaw-”.

“Huwag mo akong subukan.” Bitin ko sa sasabihin niya. “Mag isip isip ka. I will give you 24 hours to think. Dahil kung hindi, doon tayo magkakaalaman.“sabi ko saka ko sinabayan ng talikod at muling bumalik sa loob ng bahay at pinuntahan na si Leo.

Baka magtaka pa siya kung bakit ako nagtagal. At saka hindi ko kailangang ibalika ang dating ako. Kung madadaan pa sa mabuting usapan. Mas mabuti.

---

@Y

uChenXi

#13: Leo

Mabilis na umalis ako sa pintuan ng makita kong papasok na si Clark saka mabilis na akong bumalik sa likod bahay.

Sinundan ko na ito kanina ng medyo nagtagal na siya sa banyo pero hindi pala siya sa banyo nagtuloy. Nakita kong kausap nito ang amahin ko na kampanting nakatayo isang metro ang layo dito.

Nakapamulsa ang mga kamay sa pantalon niya. Hindi ko naman ugali ang makinig sa usapan ng iba pero  nausisa ako. Bakit kailangan nilang mag usap? Anong sasabihin ni Clark sa amahin ko? Kaya naman nakinig ako.

Kaya nasagot ang katanungan kong iyon. At hindi naman niya kailangang gawin iyon dahil kaya kong hawakan sa leeg ang amahin ko.

Pero ngayon ko lang nakita ang ngiting iyon sa mga labi niya. At walang kislap na mga mata pero ang lalalim kung makatingin. At may malalim na ipinapahiwatig. Kasamaan. Na parang sa tingin na iyon ay nagbabadya ng kapahamakan. Na para bang nagsasabi ng kamatayan kung sino ang tatapunan ng mga tinging iyon.

At sa tanong niyang ano nga bang kayang gawin ang mukhang mayroon siya.

Wala! Iyon ang sagot ko. Kung sa maamong mukha at pilyong ngiti niya ko ibabase ay wala siyang magagawa laban sa amahin ko liban na lang kung mag utos siya ng para kalagan ito. Para patahimikin ito. Pero kung sa nakita kong ngisi niya kanina at matang nasa kawalan kung tumingin ay kaya nga nitong gawin ang kaya kong gawin sa amahin ko.

Mabait sa panlabas at parang santo pero may halimaw na nagtatago sa panlabas niyang anyo. Isa ba ito sa katauhan ni Clark? Siguro nga.

Pero hindi na ako nagpahalata sa kanya na narinig ko ang usapan nila ng amahin ko ng bumalik siya. Tinignan ko siya at nandoon na naman ang ngiti niya na parang wala siyang ginawang kahinahinala. Ang pilyong ngiti na hindi gaya kanina na ngiting halimaw. Na kahit ano mang oras kapag kinanti ay may kalalagyan ka.

“Ang tagal mo yata? Masama ba ang pakiramdam mo. Gusto mo pa bang uminom?” tanong ko kahit alam ko naman ang dahilan kung bakit siya natagalan.

“Nope! Im fine. At saka sino nagsabi sayo ayaw kong uminom. Naku, hindi ko aatrasan ang alak, lalo pa ngayon, sariling gawa mo ang pulutan natin.”

“Okay, saglit lang ito. Iihaw ko lang saka ko isasalang sa loob kapag tapos ko na dito.”

“Need help?”

“Huwag na. Kaya ko to. Umupo ka na lang diyan at panuurin ako.“tanggi ko sa sinabi niya. Pero umiral na naman yata ang kapilyuhan niya sa isinagot sa akin.

“Haha! Gusto mo lang yatang makita ko if how your butt moves.“natatawang sabi niya na nakapagpalingon sa kanya at may pilyong ngiti nga sa mga labi niya.

At paanong ang isang ngiting ganyan ay may isa pang ngiti na nagtatago doon gaya kanina. At sino ang mag iisip na may halimaw itong itinatago sa kanyang pagkatao.

“Tigilan mo ako. Baka gusto mo batuhin kita nagniningas na uling.“gigil na sita ko sa kanya.

“Haha! Ayan ka na naman. Saan ka ba pinaglihi ni Inay ng ipinagbubuntis ka niya at hindi ka mabiro.“natatawang sabi pa niya sa akin.

“Shut up.!” Pero habang pinagmamasdan ko siya habang tumatawa ay nakakaaliw naman sa paningin at ang ganda sa pandinig ang halakhak niya. “Isa pa. Kapag hindi ka tumigil babatuhin na talaga kita.“banta ko. Pero as if naman kaya kong batuhin siya ng uling.

“Siya, titigil na ako. Haha! Tutulungan na nga kita. Marunong din naman ako mag ihaw. At hindi lang manibela ng sasakyan ang kaya kung hawakan.“sabi niya saka lumapit na sa akin. “At hindi lang panipit na ito ang kaya kong hawakan. Pwede ding dito humawak ang kamay ko.” At saka ko lang napagtanto ang ibig niyang sabihin dahil mabilis pa sa alas kwatro na humawak ito sa kaliwang pisngi ng pwetan ko at pinisil pa iyon.

Hindi ako agad nakakilos sa ginawa niya. Pero bago pa man ako makabawi ay agad itong lumayo sa akin sabay peace sign. Ngising ngisi pa siya talaga. Sarap tuloy talagang batuhin ng uling. Nakakagigil sa kakulitan.

“Haha, don’t give me that fierce look Lion. Para mo naman akong kakatayin niyan eh.“at nagawa pa niyang magbiro. Tutuhanin ko kayang katayin siya. Isa isahin kong pagpira purasuhin ang katawan niya. Magaga ko kaya?

Ano kayang ayos nito kapag ginawa ko iyon. Itatali ang dalawang kamay niya at mga paa. Saka ko tatanggalan ng damit. At.. wait! Bakit kailangang tanggalan ko pa ng damit. Bakit hindi nalang deretsong katayin.

Syempre! Takamin mo muna ang mga mata mo sa katawan niya. Sagot ng malisyusong bahagi ng utak ko. At saan ko napulot ang ideyang takamin ko muna ang sarili ko sa pagtitig sa katawan niya kung sakali.

Damn! Ipinilig ko ang ulo ko. Kung saan saan tuloy napunta ang mga iniisip ko.

“Akoy tigilan mo Clark. Kahit ikaw ang boss ko, may kalalagyan ka sa akin kung ipagpapatuloy mo ang kapilyuhan mo.”

“Haha! Haha! Oo na. Sige na. Titigil na ako. Lalapit na ako ah. Pero huwag mo akong susuntukin. Hindi pa naman ako marunong lumaban.“natatawa parin niyang sabi sa akin at nagsimula na nga siyang lumapit muli.

Naiiling na lang ako at hindi ko na lang pinansin kakulitan niya. Natural na yata niya ang kakulitan. Kaya sasanayin ko na lang ang sarili ko dahil matagal tagal ko siyang makakasama hanggat gusto niya akong maging personal assistant. At gaya nga ng sabi niya parang bodyguard narin daw.

“Masusunog pa ang iniihaw ko dahil sayo. Akina nga yan.“sabay kuha sa kanya ang panipit na agad naman niyang inabot pabalik sa akin.

Kinuha na lang niya ang lagayan saka inilapit sa akin.

“Hehe! Huwag mo naman akong pakiinin ng sunog.”

“Kaya kung ayaw mong kumain ng sunog na pulutan tigilan mo ako sa kakulitan mo.“sabi ko pero nakatuon na ang pansin ko sa iniihaw ko.

“Oo na nga. Eto na nga oh nakatigil na. Naghihintay na lang ng grasya na mailalagay sa hawak ko.”

Muli ko siyang tinapunan ng tingin at gaya kanina hindi parin nawawala ang pilyo nitong ngiti kaya naman hindi ko na din mapigilan ang hindi mangiti.

“Wait!” Nagulat pa ako ng bigla niya akong hawakan sa baba at pinaharap sa kanya.

“Ano?“tanong ko na hindi ko naman maiiwas ang mukha ko sa kanya.

“Look! Marunong ka pa alng ngumiti eh! You look more cute when you smile.”

Bigla ko tuloy nahulaan ang gusto niyang sabihin. Kaya naman agad kong iniwas ang mukha ko at muling itinuon ang pansin sa iniihaw ko.

“Hay naku! Hindi ba pwedeng patagalin mo naman ang ngiti sa mga labi mo. Napakadamot mo talaga.”

“Sabing tigilan mo ako. Makita mo isusubo ko sayo ang mainit init na karneng iniihaw ko.”

“Naman! Ang sungit mo na naman. Isa lang. Sige na. Isa na lang.“pangungulit niya.

“Ano ba? Para kang bata. Aba, daig ko pa ako na mas bata sayo. Saan ka din ba pinaglihi ng mama noong pinagbubuntis ka. At ang kulit mo. Siguro ng magpakalat ang may Kapal ng kakulitan ay nasalo mo lahat at walang itinira para sa iba.” gigil na sabi ko sa kanya pero wala na ang dating inis ko kapag sinisita ko siya.

“Hehe! Malamang. Siguro nga. Kaya masanay ka na. Dahil ganito lang ako kakulit. Now! Smile Lion. Please.“parang batang pakurap kurap pa ito.

Napabuntong hininga ako. Suko na ako sa kakulitan ng isang ito. Hindi yata mananalo ang kasungitan ko sa kanya. Kaya naman hindi ko ulit mapigilan ang mangiti na tumingin sa kanya.

Pero dahil sa ngiting iyon ay humawak ako ng uling saka ko ipinunas iyon sa kaliwang pisngi niya. Nagulat siya sa ginawa ko at pinanlakihan niya ako ng mata.

Akala ko magagalit siya pero gumanti siya sa akin kaya naman parehas na kaming ulingan ang mukha. Hanggang sa nagkatuwaan na kami at paulit ulit na kaming nagpalitan ng pagpahid ng uling sa mukha.

Nakalimutan ko tuloy na may iniihaw pala ako. Kaya naman agad ko iyong binalingan at binaligtad.

Nagkatitigan pa kami  ng matapos ko iyong baliktarin lahat saka kami sabay na tumawa ng makita ang mga mukha namin.

“Hahaa! Ang cute mo.“sabi pa niya saka pinisil ako sa pisngi kaya naman nadagdagan ang uling sa mukha ko.

“Tama na.“iniwas ko ang mukha ko sa kanya. “Damn! Masusunod na ang iniihaw ko.” Kaya naman hindi na ako nakaganti sa kanya at pinagtuunan ko na ng pansin ang iniihaw ko.

Siya namang lumapit sa amin ang inay at halatang nagulat sa ayos naming dalawa.

“Anong ginawa mo sa boss mo Leo?“tanong ng ina sa akin at lumapit ito kay Clark. “Ayos ka lang ba?”

“Ayos lang ako inay. Nagkatuwan lang kami ni Leo.“nakangiting sagot naman niya.

“Naku bata kayo oo! Hala ako na muna diyan Leo at samahan mo ang boss mo na maghilamos. Baka mangati ang mukha niya at magka rushes. At bakit mo hinayaang mausukan siya dito.“galit na binalingan ako ng inay.

“Inay naman! Para mo namang sinabi na ang gaspang ng mukha kung makapag alala kayo kay Clark..”

“Abat batang ito oo! At Tinatawag mo lang sa pangalan ang amo mo.“sabay batuk ito sa akin. Kaya naman hindi ko mapigilang mapakamot ng ulo.

“Naman inay eh!.”

“Sabing samahan mo ang boss mo para maghilamos. Ano ka ba. Susunod ka ba o ipapalo ko sayo itong panipit.“sabay agaw sa akin ng panipit na hawak ko.

“Haha! Ok lang ako inay. Huwag kayong mag alala.”

“Anong maayos? Hala! Maglinis na kayo ng mga mukha niyo at ng makapaghapunan na tayo.”

“Eh!.”

“Isa pa Leo. Hala, kumilos na kayo. Ako na ang bahala dito. Hindi makakasabay ang amahin mo sa hapunan dahil umalis siya agad kanina. Kaya samahan mo na ang boss mo.“pagtataboy niya sa amin.

Ayaw ko man sana ay tumalima na ako at niyakag si Clark para makapaghilamos na. Pero isa lang ang tumatak sa utak ko. Iyon ay ang pag alis ng amahin ko. Saka ako  lihim na tumingin kay Clark.

Ano pang ibang sinabi ni Clark doon at bigla yatang umalis. May sinabi pa ba ito na hindi ko narinig kanina?

Huh! Ewan. Siguro nga. Pero saka ko na iisipin iyon.

“Hey! Ang lalim yata ng iniisip mo.“untag niya sa akin na nakapagpawala ng iniisip ko.

“Naisip ko lang kung ano kaya kung magka rushes ka sa mukha dahil sa uling.“pag sisinungaling ko.

“Naku! Malabong mangyari iyan. Hindi mo alam kung gaano kakulit ang mga halimaw ng MC. Higit pa dito ang ginagawa namin kung nagtitipon tipon kami at nagkukulitan.” nakangiti naman niyang sagot sa akin.

Napalabi ako. Sa kakulitan nito, may tatalo pa ba sa kanya? Ewan ko lang.

“Okay! Halika na nga at ng makapaghilamos na tayo. Pati damit mo naulingan na. May extra ka bang pamalit sa sasakyan mo?“tanong ko sa kanya habang magkaagapay naming tinungo ang banyo ng bahay.

“Iyon lang. Wala eh. Hayaan mo na. Ganito na lang. Hindi naman masyadong madumi.”

“Papahiramin na lang kita. Kaya bilisan mo diyan. Baka magbunganga na naman si inay. At pagalitan ako.”

“Ang cute niyong mag ina.”

Muli ko siyang tinignan dahil sa sinabi niya. Kaya naman nangiti ulit ako. Well, naging expression na niya siguro ang cute. Kasi lagi niya iyong sinasabi.

“Thats better. Kaya mo naman pala ngumiti eh.”

“Ewan ko sayo. Bakit ba pinagdidiskitahan mo ang ngiti ko.“kunway sita ko sa  kanya at inunahan na siya sa paglalakad na agad naman sumunod.

“Naku Lion, agad kang tatanda sa kaseryusuhan mo.”

“Eh sa iyon ako. Saka pwede ba. Hindi Lion ang pangalan ko.”

“Iyon ang nababagay sayo eh. Hayaan mo na lang.”

Naiiling na lang akong muli.

“Mauna ka ng maghugas, kukuha na lang ako ng pamalit mo.“sabi ko sa kanya.

“Sabay na tayo. Maghihilamos lang ako. Saka paano ka hahawak at kukuha ng pamalit kung ang kamay mo may uling parin.”

Oo nga ano! May punto ito. Kaya naman napatango na lang ako. At sumabay sa pagpasok.

Pero hindi lang pala hilamos ang gagawin niya gaya ng sabi niya dahil hinubad nito ang pang itaas na damit.

“Pahihiramin mo naman siguro ako ng panloob diba.“sabi nito saka isinunod ang pantalon nito.

“Bakit maliligo ka ba?“tanong ko.

“Oo! Narito na lang din naman ako sa banyo di lubos lubusin ko na. At ikaw.“sabi nito. Sa bilis ng kilos niya ay hindi ako nakakilos agad at nakaiwas ng kunin niya ang shower filter at itinapat sa akin at agad na binuksan iyon kaya naman nabasa na ako ng tuluyan.

“Clark, damn it.“napasigaw akong pigil dito at nakipag agawan sa hawak niya.

Tawa ito ng tawa, kaya naman hindi ko na din mapigilan ang mapatawa. Sobrang kulit niya. Na hindi ko talaga mapigilang mapangiti sa kakulitan niya.

“Haha! Tanggalin mo na iyan. Hindi ka makakaligo ng maayos kong may damit ka. Basa ka na din lang. Sabay na tayo.“aya niya sa akin.

Pero…

Bakit nga ba ako nag aalangan. Pareho naman kaming lalaki. Oo nga naman! Bakit nga ba? Saka ako napatingin sa kanya na basa na ang katawan.

Maganda ang pigura ng katawan niya at may mga muscle din na nasa tamang linya. Hanggang sa magawi ang tingin ko sa ibaba niya.

Damn! Bakit ba hindi ko mapigilang pagmasdan ito.

Erase! Erase!

Leo!

Kaya naman pinilit ko ang sarili ko na sabayan na lang siya. Hindi naman siguro niya mahahalata na nag aalangan ako na kasabay siya sa pagligo diba.

Oo! Hindi naman siguro. Kaya naman kumilos ako para magtanggal na ng damit.

Ako lang naman ang nag aalangan. Dahil sa nakikita ko sa kanya ay natural na at parang sanay nang may kasabay sa pagligo.

“Ayan!” Nakangiting sabi niya sa akin. Pero natigilan ito ng mapatingin sa katawan ko. At walang babalang lumapit sa akin habang hawak parin ang shower filter na masagaang umaagos ang tubig doon.

“Anong tinitignan mo?“tanong ko habang napapaatras ako palayo sa kanya.

“Saan mo nakuha ang mga pilat na ito sa katawan mo.” serysong tanong niya sa akin habang sa mga pilat ko sa katawan ko siya nakatingin at kumilos ang isang kamay niya na hinawakan ang malaking pilat sa kaliwang tagiliran ko kaya naman bahagyang napakislot ako.

“H-hindi mo kailangang hawakan ang mga iyan.“sabay tabig ng kamay niya. At bakit kailangan kong ma stammer. At kahit malamig ang tubig na nasa katawan ko ay ramdam ko ang init na nagmumula sa kamay niya kaya naman mas napaatras pa ako palayo sa kanya.

“I asked you! Saan mo nakuha ang mga ito?“may kalakasang tanong muli niya at muling hinawakan ang pilat sa katawan ko.

Biglang nagbago ang masayahing aura niya na napalitan ng nakamamamatay na tingin habang sa pilat ko parin nakatuon ang paningin niya. At bakit ba parang galit pa siya? Ano naman sa kanya kung may pilat ako sa katawan?

“Sa amahin mo ba galing ang pilat na ito?“tanong muli niya.

Saka ako napatingin sa kanya. Kung ganun, inaalala niya na minamaltrato ako ng amahin ko gaya ng aking ina. Kaya naman nangiti na akong hinawakan ang kamay niya na inalis iyon.

“Masyado kang madrama.“sagot ko sa kanya at kinuha sa kanya ang shower filter at itinapat iyon sa kanya kaya naman ang kaninang nakamamatay na tingin niya ay unti unting nawala pero nandoon parin ang mga katanungan sa mga mata niya.

Kinuha ko ang bathsoap at inihagis iyon sa kanya na agad naman niyang nasalo. Ibinalik ko ang shower filter sa taas saka ko itinuloy ang pagtanggal ng pantalon ko na naudlot kanina.

Hindi man siya nagsalita ay alam kong hinihintay niya ang kasagutan ko sa tanong niya. Kaya naman bago ako nagsalita ay muli ko siyang tinapunan ng tingin saka ngumiti sa kanya.

“Nakuha ko ang mga ito sa paghahanap buhay.” panimula ko habang nagsasabon na din ako ng katawan. “Diba sinabi ko sayo kanina na ang iligal na trabahong pinasukan ko ay ang death boxing.”

Napatango siya pero nanatili siyang walang imik kaya naman nagpatuloy ako sa pagkukwento.

“Alam mo naman siguro ang larong iyon.” Muli siyang tumango habang nagsasabon na din siya ng katawan. “Doon lang kasi ako nakakakuha ng malaking halaga kapag nananalo ako. At doon ko nakukuha ang mga pilat na ito sa katawan ko.”

“Noong araw na una tayong nagkita. Doon mo din ba nakuha ang pasa sa pisngi mo?“tanong niyang muli.

“Oo! Saka huwag mong isipin na sa amahin ko galing ang mga ito. Dahil hindi niya magagawa iyon sa akin. At baka ako pa mismo ang maglagay sa pilat sa katawan niya.”

“Don’t play that game again.“mahina pero dinig na dinig kong sabi niya. “Kung magkano at ilang beses kang maglaro doon ganun din ang ibibigay ko sayo. Basta huwag mo ng tangkain na sumabak sa larong iyon.”

“Kung makapag command ka naman wagas. Para ka na ring si inay, kung kapag utos sa akin ah.“nilangkapan ko ng biro ang paraan ng pagkakasabi ko doon para naman mabawasan ang kaseryusuhan niya sa mukha.

“Hindi ako nagbibiro.”

“Yeah! Yes boss, pero masyado ka ng madraman at kailangan baguhin natin iyan.“sabi ko saka ko kinuhang muli ang shower filter at itinapat iyon sa kanya.

“I said Im not kidding. Stop it.“gigil na pigil niya sa kamay ko para hindi maitutok sa mukha niya ang tubig na nagmumula sa shower.

“And I said yes. Hindi mo ba narinig.“sagot ko naman sa kanya.

Kaya naman ang tensyon sa pagitan namin ay bigalang nawala at muling bumalik ang aura niya na makulit. Kaya naman pati ako ay nahawa na sa kakulitan niya.

Hindi din pala masamang tumawa, hindi din pala mahirap makisama sa ibang tao. At tingin ko ay unti unti ko nang na a adopt ang kakulitan niya.

Nakipag agawan siya sa akin sa hawak ko kaya naman para na kaming bata na naglalaro habang naliligo. Agaw dito, agaw doon. Iwas, sabuyan ng tubig ang ginawa namin pareho. Hanggang sa matapos na kami sa pagligo ay hindi na kami matapos tapos sa tawanan.

---

“Ito, bagong bili ko ito noong isang araw.“sabay abot sa kanya ng pulang calvin klein na trunks na agad naman niyang kinuha sa akin.

Ng maisuot iyon ay inalis na niya ang maliit na tuwaylang nakabalot sa kanya kanina sa ibabang bahagi ng katawan niya kaya naman lihim na muli akong napatingin sa kanya.

Pero napansin ko ding nakatingin siya sa akin kaya naman tumalikod ako agad sa kanya.

Napansin ba niyang kanina pa ako lihim na patingin tingin sa katawan niya? Sa hindi ko mapigilan eh. Ang puti niya kasi at parang ang lambot haplusin ang kutis niya kahit bakat iyon at may mga muscle sa katawan.

At teka nga. Bakit ba lagi kong napapansin ang katawan niya e mas matitigas pa yata ang muscle ko sa katawan.

Damn! Nababakla na ba ako sa lagay na ito?

No! Hindi pwedeng mangyari iyon?

Pero? Ano kayang pakiramdam ang mahawakan ang balat niya.

Ahhhh! Tangna!

Leo! Magtigil ka sa mga iniisip mo. Gago.!

Hindi ko tuloy mapigilang murahin ang sarili ko dahil sa mga tumatakbo sa isipan ko. Pero hindi ko talaga mapigilan eh.

Ahhhhh!

“Hey! Hindi ka pa ba magbibihis, tinatawag na tayo ni Inay.” Untag niya sa akin kaya naman para akong nagising sa matagal na pagkakatulog saka naman napatingin ako sa kanya.

Nakabihis na ito at suot na niya ang damit na ipinahiram ko sa kanya and damn it again. Bakit mas lalong mas masarap siyang pagmasdan ngayon sa baby blue na t-shirt na bumakat sa katawan niya at maong short na hapit sa mga hita niya na may haba hanggang taas ng tuhod niya. Para tuloy siyang nagmukhang teenager sa ayos niya.

“Yeah! Heto na. Mauna ka ng lumabas.“sagot ko saka ko pinagtuunan ng pansin ang susuutin kong damit.

Pero ang luko, pinagtripan na naman ang pwetan ko at pinalo na naman niya ako doon saka sinabayan ng mabilis na paglabas ng silid ko na may tawa pang kasama.

Gusto ko man siyang sitahin muli ay hindi ko na nagawa dahil nakalabas na siya. Pero pilit parin nagsusumiksik sa isipan ko ang imahe niya habang naliligo kami kanina. Bakit hindi mawala iyon sa isipan ko. Ano bang nangyayari sa utak ko ngayon?

Huh! Ewan! Mawawala din siguro ito hanggang bukas. Pilit ko na lang itinuon ang pansin ko sa pagbibihis ng matapos na para makasunod na ako at makakain na bago kami mag inuman.

---

@Y

uChenXi

#14: Leo

Nawili akong pagmasdan si Clark habang maganang kumakain ng sinigang na niluto ng inay. Halos hindi na yata siya humihinga sa sunod sunod na paghigop ng sabaw.

“Mmmm! Ang sarap nito inay, pwede bang magtake out.“natatawang sabi pa niya ng sa wakas ay iangat ang ulo sa isang mangkok ng sabaw ng sinigang.

“Abay oo naman hijo. Pero kapag naubos natin iyan ngayon, pwede naman akong magkuto ulit.“sagot naman ng inay na nawiwili din habang pinagmamasdan ung gaano siya kagana.

“Salamat po, ang sarap po talaga nito. Ang sarap ng pagkakaagaw ng alat sa asim.” nakangiting pagkakaditalye niya sa lasa.

“Hindi ba nagluluto ang mama mo ng ganyan?”

“Naku! Hindi po eh! Umaasa lang kami sa iluluto ng katulong sa bahay inay!“nakangiti paring sagot niya sa inay at muling binalikan ang hinihigop na sabaw.

“Hala sige, kung gusto mo dalasan mo ang pagbisita mo sa amin ng maipagluto pa kita. O si Leo, para maipatikim niya sayo ang mga luto niya.”

“Abat hindi ko po tatanggihan ang alok niyong iyan inay.”

“Sige hijo. Hala kumain ka pa.”

“Nay, mamaya na lang ulit. Hindi maganda ang uminom kapag marami ang laman ng tiyan. Baka mamaya niyan,:” hindi ko na itinuloy ang gusto kong ipahiwatig, baka kasi masamid si Clark at mawalan pa siya ng gana.

“Abat- bakit magpapakalasing ba kayo. Hindi naman mapapanis ang alak na binili niyo. Pwede niyo namang balikan iyon sa susunod.” Sagot ng inay sa akin kaya naman napatingin ako kay Clark na ngayon ay nakatingin na din sa akin.

“Hindi naman po kami magpapakalasing inay, mag didiwang lang kami ng pagkapanalo ko sa karera kanina.”

“Sige, sige.“tatango tango pa ang inay saka nagpatuloy narin ito sa pagkain. “Pero gaya ng sabi ko. Huwag niyong damihan ang iinumin niyong alak. Baka mamaya niyan hindi ka na makauwi.”

“Maluwang naman ang silid ko inay, kung malalasing kami. Maglalatag na lang ako ng banig sa lapag kung hindi ko na siya maihahatid.”

“Hala bahala kayo. Siya sige, kain pa hijo.”

“Salamat po ng marami inay.“hindi mawala wala ang ngiti niya sa mga labi. Pero dahil sa mga ngiti niyang iyan ay hindi din mawala sa isip ko ang kakaibang ngiti niya kaninang kausap ang amahin ko.

Huh! Ewan. Kung ano ano na lang ang nasa isip ko. Bakit ba sa dami ng pagtutuunan ko ng pansin ay siya pa talaga. Pwede namang ang pagkain na lang ang harapin at pansinin ko pero bakit hindi ko parin maiwasan ang hindi siya tignan at lihim na pagmasdan.

Tangna naman! Nababaliw na nga siguro ako. Ano bang nakain ko kaninang umaga at bakit ako nagkakaganito.

Naiiling na pilit na pinagtuunan ko ng pansin ang sinigang ni inay. Hanggang sa naging magana na din akong kumain at naubos nga namin ang iniluto ni ina.

“Ahhh! Busog ako.” Sabi niya ng nasa likuran na kami ng bahay para magpababa ng kinain bago kami uminom.

“Sa ubusin mo ba naman ang isang kaserolang sinigang na dapat ay para sa limang katao eh tatlo lang tayong kumain.“nakangiting sagot ko sa kanya habang nakatingin ako sa mismong tiyan niya na hinihimas pa.

Para namang nabundat siya e wala namang pinagbago iyon. Plat na plat parin na parang hindi nalagyan ng mga kinaing pagkain.

“Ang sarap kasi eh! Mukhang hindi pa yata ako matutunawan agad nito. Anong oras na ba?”

“Anong silbi ng relo na nasa kamay mo kung hindi mo titignan.”

“Hehe!” Sabay kamot ng ulo. “Oo nga ano! Mmm! Mag aalas otso na pala. Maya maya na lang siguro tayo iinum. Maaga pa naman.”

“Ikaw ang bahala. Basta siguraduhin mo lang na hindi ka madaling malasing.”

“Oo naman. Ano bang alak iyong mga binili mo?”

“Iba iba eh.“sagot ko. “Sandali at kukunin ko.“saka ko tinungo ang ref.

“Eto, baka kasi hindi ka umiinum ng ordinaryong alak lang eh. Pero bumili parin ako ng mga ganito.”

“Ano ang mga iyan, balak mo yatang magtinda ng alak sa dami ng klase ng binili mo.“natatawang sabi niya saka niya inisa isang tinignan ang mga pinamili ko.

“Di kung sinabi mo sana kung anong alak ang gusto mong inumin di iyon ang binili ko. Kaya huwag ka ng magreklamo diyan.”

“Oo na! Pero sandali, parang gusto ko to.“sabay kuha ng Gin kaya naman hindi ko mapigilang panlakihan siya ng mata. “Bakit? Kung makatingin ka naman wagas. Alam mo bang palagi ko itong napapanuod sa TV kaso hindi ko pa siya natitikman. Saka, pare pareho lang naman na mapait ang mga alak. Kaya pwede bang huwag mo akong tignan ng ganyan na para bang hindi ko pwedeng inumin ito.”

“Pero mas matapang iyan kaysa sa ibang binili ko. Kaya nga iyan ang paporito ng katulad kong mahirap dahil kahit kaunting inum lang ay malalasing na agad.”

“E kung ganun naman pala di hindi ka na sana bumili nito para hindi ko nakita.“sagot niya sa akin saka talagang ayaw ng bitawan iyon. Niyakap pa niya na parang ayaw maagawan ng laruan sa paraan ng pagkakayakap niya doon.

Kaya naman hindi ko na naman mapigilan ang mapailing at may kaunting guhit ng ngiti sa labi.

“Bahala ka,“pagsang ayon ko na lang. “Wala palang ice na nagawa si inay kaya bibili muna ako sa labas. Hintayin mo ako dito, mabilis lang ako.“paalam ko sa kanya saka ko sinabayan ng talikod.

“Di ba pedeng sumama, para naman babaan na din ako ng kinain kapag naglakad ako.“sabi niya saka siya sumunod sa akin.

“Sigurado ka bang iyon ang iinumin natin?“tanong ko sa kanya habang magkaagapay kami sa paglalakad.

“Uhm! Oo nga sabi diba. Para maiba naman.“nakangiti namang sagot sa akin na kahit may kadiliman na ang daang binabagtas namin na tanging mapusyaw na street light na lang ang bumabalot sa paligid ay kitang kita ko parin ang ngiti niyang iyon.

“Malayo ba ang tindahan dito?“pagkuway tanong niya na palinga linga sa paligid ng may mga aso ng nagkakahulan.

“Dyan lang sa kabilang kanto. Sabi ko naman sayo magpaiwan ka na lang kanina. Madaming aso pa naman dito.”

“Hindi naman ako takot sa aso. Anong akala mo sa akin. Naku, Lion. Kung hindi mo alam, kahit gaano pa man kabangis ang mga asong gala na yan, kapag nakita ako, bahag na ang buntot nila.”

“Nagyabang pa, kung di pa sinabi sa akin ng mga kaibigan mo. Hindi ka nalabas sa kung saan saan lanh. Sa MC, tracking race at bahay ka lang daw at hindi palalabas.”

“Iyon ba. Hindi naman sa hindi pala labas, basta kasama ko ang anim na halimaw na iyon, kung saan saam kami nakakarating.”

“Yeah! Pero hindi madalas, ewan ko lang ah! Kapag ikaw lang mag isa ang mamasyal, sigurado akong maliligaw ka.”

“Hindi ako maliligaw, kapag kasama si magtanong. At saka kung mamasyal na ako sa mga susunod na araw, nandyan ka naman na, para samahan ako diba.“saka siya tumingin sa akin na agad ding ibinaling ang paningin sa kalsada.

“Matanong ko lang ah! Ganyan ba kayong mga mayayaman, hindi namamasyal na lang sa kung saan saan. Kung hindi sa mga beach o sa mga malalaking mall na mamasyal, sakani kanilang bahay ng kaibigan lang nagagawi.”

“Mmm! Hindi naman ako mayaman.”

“Sinong niluko mo, kung tutuusin nga, hindi ka na sinusuportahan ng mga magulan mo, dahil sa perang pinapalanunan mo sa karera. Kailan ka pa nagsimulang mawili sa larong iyon?”

“Mga 14 ako ng matuto akong magmaneho, pero isang taon mahigit ako noon na hindi ako nakahawak ng manibela, pero ng muli akong makapagdrive, doon ko na ibinuhos ang oras ko. Doon ko na ibinaling ang oras ko.“seryusong sagot niya sa akin.

“Bakit? I mean? Bakit hindi ka nakapagmaneho ng isang taon?”

“Hhaha! Napansin ko, madaldal at matanong ka din pala kapag nasimulam mo ng magsalita noh! Malayo pa ba tayo?“pang iiba niya ng usapan at napansin kong parang umilap ang mga mata niya.

“Malapit na tayo.“sagot ko at hindi ko na lang pinansin ang kakaibang kilos niya. Pero bakit biglang nag iba ang kaseryusuhan ng mukha niya. Parang may itinatago siya at iniiwasan sa sagot niya kanina. Sa pang iiba niya ng usapan. “Narito na tayo.”

Tumango siya saka nauna pa siyang lumapit sa harapan ng tindahan.

“Hey! Baby Leo,“napalingon ako sa tumawag sa akin. Si Claresa na agad na lumapit sa akin sabay pulupot ng mga kamay sa braso ko.

Isa ito sa iniiwasan ko kaya naman hindi ako madalas pumupunta dito para bumili. Lantaran ang panlalandi niya sa akin kahit sa maraming tao.

“Hindi ka na madalas nagagawi dito. Namiss tuloy kita.”

“Madami lang ako ginagawa sa school at trabaho Clarisa. Kaya hindi na ako madalas nagagawi rito.“sagot ko saka pilit na inaalis ang kamay niya sa braso ko.

“Mmmm! Ganun ba. Kaya naman love na love kita eh. Masyado kang masipag.”

“Ehm.“narinig kong tikhim ni Clark na nakatingin sa kamay ni Clarisa na ngayon ay naglandas na sa may dibdib ko. May pekeng ngiti sa labi na nakakunot na ang nuo.

“Ehhh! Sino naman itong pogi na kasama mo baby Leo.“tanong pa ni Claresa.

“Kaya ba ayaw mo akong isama kanina.“narinig kong tanong niya na lumapit sa amin. “Dahil ayaw mong makita ko na nilalandi ka ng iba.”

Ako naman ngayon ang nangunot ang nuo sa sinabi niya. Kung magsalita siya para namang nagseselos siya sa nakitang paglingkis sa akin ni Claresa. At sa paraan ng titig niya sa akin ay para bang nahuli nito ang girlfriend na nakikipaglandian sa iba.

“Hey! Handsome. What are you trying to say. Leo is my Boyfriend.“sabad naman ni Claresa na lalong nagpalukot ng nuo niya.

“Haha!“tawa niya pero halata naman na peke iyon. “Ang pagkakatanda ko hindi lang ikaw ang nag claim na boyfriend mo siya. Diba tama ako Lion. B-coz when we are in the school event, I saw a girl like you na parang sawa kung makalingkis sa kanya. Kaya hindi na bago iyan sa akin. Diba baby Lion.“nakangisi na siya ngayon dahil sa pag bigkas ng Baby at ginaya talaga niya kung paano iyon bigkasin ni Claresa kanina.

Pero pakiramdam ko may binabalak itong gawin sa ngisi niyang iyon.

“Yeah I know. Sino ba naman kasi ang hindi magkakagusto sa baby Leo ko. And you handsome, dont call him baby.“sagot ni Claresa  sa kanya.

Muli ko na naman siyang naringgan ng pekeng tawa at sa ikinabigla ko ay ang bigla nitong paghila sa akin kaya naman nabitawan ako ni Claresa na agad namang nagreklamo. Nagtatanong ang mga mata na nakatingin sa akin at kay Clark na ngayon ay tinularan niya ito kung paano ilingkis ang mga braso sa akin. At inihilig ang ulo sa balikat.

“Clark! Anong ginagawa mo?“naeeskandalong tanong ko sa kanya. Mabuti na lang at walang ibang tao sa paligid dahil kung hindi ay talagang magwawala ako sa ginagawa niya.

Pero ngisi lang ang isinagot niya sa akin saka binalingan si Claresa.

“Nakikita mo ito.“sabi niya dito na halos hindi makahuma sa kabiglaan sa nakikita kung paano ipulupot ni Clark ang braso sa akin. Saka nito pinaglandas ang isang palad sa dibdib ko na ginaya ang ginawa ni Claresa kanina.

“Fuck off Clark.“mahina pero may katigasang pigil ko sa kanya at pilit na kumakawala pero para ngang sawa ito na mahigpit na nakapulupot ang isang kamay sa akin habang ang isa ay malayang naglalandas sa ibabaw ng dibdib ko pababa sa tiyan ko. “Damn it.“mura kong muli ng makaramdam ako ng kiliti dahil doon.

Putang ina. Bakit ako nakikiliti sa ginagawa niya at sa harapan pa talaga ni Claresa and take note. Nasa labas kami at pwedeng may ibang tao pa na makakita sa amin.

“Mmmm! Look, alam mo naman siguro ang ibig kung sabihin miss. Para makontento ka sa ibig kong ipahiwatig sayo. Bibigyan pa kita ng ibang clue.”

Saka ko lang napagtanto ang ibig niyang sabihin sa Clue na sinasabi niya ng walang babalang pinagdikit ang labi namin.

What the fuck! Nanlalaki ang mga matang tumingin ako sa kanya ng mabilis na lumayo ito sa akin.

“Did you get it miss. Lets go baby Lion. Bilhin na natin ang dapat nating bilhin ng makauwi na tayo.“sabi niya saka tinungo ang mismong harapan ng tindahan.

Nagkatinginan pa kami ni Claresa dahil doon. Pero mas na shock yata ito kaysa sa akin. Dahil halo halo ang emosyon na nakikita ko sa mukha nito

“Pabili po ng sampung yelo.“narinig kong sabi ni Ckark kay aling Mina ng tanungin nito kung anong bibilhin niya. Kaya naman nakalimutan ko kung bakit ako natigilan at hinarap siya.

“Bakit ang dami naman. Tatlo ay kasya na.“sabi ko sa kanya pero ngnitian lang niya ako.

“Haha, kakailanganin mo ang extra yelo, dahil maramdaman ko ang init ng katawan mo.“natatawang sagot niya sa akin.

“Heto ang yelo.”

“Salamat po. Heto po ang bayad. Keep the change.“sabay abot ng isang daang piso. Saka ako binalingan at inabot sa akin ang hawak na yelo. “Oh! Eto na baby Lion. Lets go.“saka una ng tumalikod sa akin ng makuha ko sa kanya ang may kalakihang plastic bag ng yelo.

Tumalima na din ako. At naiwan nga si Claresa na nakatulala parin hanggang ngayon dahil sa ginawa ni Clark.

“Haha! Haha! Haha!.“tawa ng tawa si Clark habang pabalik na kami ng bahay. Sarap tuloy batukan. “Nakita mo kung paano manlaki ang mata ng babae mo. Naku, ngayon lang yata nakakita ng naghalikang lalaki sa harapan niya.”

“Gago ka pala eh! Tapos tatawa tawa ka ngayon. Naisip mo ba kung ano din ang magiging reaksyon ko.“sagot ko. Pero wala naman akong makapang pagkainis sa kanya. Dahil mas natuon ang pansin ko ang lambot ng labi niya kanina na dumampi sa akin.

Mas malambot pala ang mga iyon kaysa hahawakan lang gaya ng pagdama ko nong nakatulog siya sa kotse niya. Pero bakit mas iyon ang napansin ko. Kaysa magalit sana sa kanya.

Hindi ba niya naisip na sa ginawa niya ay iisipin na ni Claresa na bakla ako at bakla siya.

Damn! Damn! Damn!

“Haha!.“tawa pa siya saka tumigil sa paglalakad at humarap sa akin kaya naman napatigil din ako sa paglalakad.

“Ano?“nilangkapan ko ng galit ang boses kong tanong sa kanya.

“Haha! Ayaw mo non, sigurado naman na lalayuan ka na ng babaeng iyon. Di natulungan pa kita. Kita ko naman kasi ang pag iwas mo doon kaya pasalamat ka.”

“Batok gusto mo.”

“Aray naman. Sakit non ah. Sakit mo naman magpasalamat. Halika na nga. Masyadong mong iniisip ang paghalik ko sayo. Bukas mawawala din iyan.“sabi niya na para bang ang dali lang para sa kanya iyon. Hindi ba niya alam na malaki ang naging epekto non sa akin.

Busit siya. Batuhin ko na kaya siya ng isang buong yelo ng makita niya.

Kagigil. Pero hindi ko naman mapigilan ang lihim ma mangiti at bahagyang kinagat ang labi ko ma sumunod na lang sa kanya.

---

“Naku! Leo bakit mo nilasing ang boss mo. Bata ka oo!.“si inay ng magdala pa ng pulutan na ipinainit niya pero naabutan ng nakalugmok sa lamesa si Clark. Tulog na yata.

“Mahina pong uminom ina. Tapos nagpumilit na ito pa ang inumin namin.“sabay pakita ng isang bote ng gin.

“Hindi mo sana pinayagan, bata ka. Hala. Tulungan mo na iyang ipasok sa kwarto mo at ako na ang bahala dito.“utos ng ina kaya namam tumalima ako.

Nahihilo narin namam ako. Halos nangangalahati pa lang ang pangalawang bote ng gin na iniinum namin kaya naman tinamaan na din ako.

Tumayo ako para alalayan siyang tumayo.

“Hey, Clark. Gising ka pa.?“tanong ko na agad namang tumango bikang sagot.

“Mmmm! Shan tayo punta. Uhmmm! Hende pa ubosh yong iniinum naten.”

“Hindi pa nga pero lasing ka na. Lasing na din ako.“sagot ko sa kanya saka ko inilagay ang braso niya sa balikat ko para matulungan siyang maglakad papasok ng bahay.

“No! Im nhot. Enom pah tayoh.”

“Bukas. Iinum pa tayo. Sa ngayon. Itulog mo muna iyan.”

“Noh!. Ah I need to go bathroom. So hot here. Need shower.“sabi niya pero ni hindi na magawang tumayo at maglakad mag isa.

“Okay! Okay. Sasamahan kita.“sabi ko ng magpumilit na kumawala sa pagkakaakbay sa akin para tunguhin ang banyo kaya naman wala akong nagawa kundi samahan siya.

Agad na itinapat ko siya sa dutsa ng tubig kahit hindi ko pa man din siya naaalisan ng damit.

“Mmmm!“bahagyang napaungol siya. Marahil ay naginhawaan siya sa lamig ng tubig na tumalo sa init ng katawan niya dahil sa alak na nainum.

“Sandali lang.“sabi ko. At pilit rin na inaayos ang sarili ko dahil nahihilo na din talaga ako.

Inalisan ko siya ng damit kasama na ang short niya. Pero natigilan ako ng masagi ko ang harapan niya ng ibabako ang zipper ng short niya.

Damn! He has reaction. Marahil dala ng alak. Pero bakit hindi ko maalis ang tingin ko doon. At parang may nagtutulak sa akin na tignan iyon.

Tangna! Bakiy kailangang tignan ko. Eh mayroon naman akong ganyan.

Bweset! Kinalma ko ang sarili ko ng maramdaman kong nagkakaroon din ng reaksyon ang akin. Pero..

Pero kusang kumilos ang kamay ko to see it. Kusang kumilos ang kamay ko na ibaba at alisin ang pulang panloob niya kaya naman kitang kita na ng dalawang mata ko ang kanya na tayong tayo na sa kahandaan.

Napalunok ako. Anong nangyayari sa akin? Bakit hindi ko maiwas ang tingin ko doon. Na para bang nag aanyayang hawakan ko.

Putang ina! Leo. Gumising ka.!

Pero talo ng pag iisip ko ang kagustuhan ng kamay kong hawakan iyon.

Unti unti. Malapit na. Malapit na malapit na.

“Leo, nagdala ako ng tuwalya. Ilalagay ko sa pintuan.“narinig kong sabi ng inay na nakapagpagising sa akin.

Kaya naman para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil doon.

Muli akong napamura. Saka ako kumilos para tapusin na ang pagpapaligo sa kanya. Pilit kong iniiwas ang tingin ko sa harapan niya.

Pero torture ba na masasabi na nag iinit ako sa ginagawa kong pagpapaligo sa walang kamalay malay at lasing na si Clark.

Damn it.! This won’t happen again.

---

@Y

uChenXi

#15: Clark

“Akala ko hindi ka na magpapakita. Nakapag isip isip ka na ba?“seryusong sabi ko sa amahin  ni Leo ng hapong iyon. Tinignan ko ito mula ulo hanggang paa. Sa ayos nito ay para namang nasa undercover ito kung maka get up.

“Hindi ko alam kung dapat ba akong magtiwala sayo dahil napapansin kong hindi ka lang ordinaryong tao na may yaman. Pero hindi na iyon ang mahalaga, asan ang perang sinasabi mo ng makaalis na ako.“deretsang tanong nito na lalong nakapagpaseryuso sa akin habang nakatingin sa kanya.

“Pero siguraduhin mong hindi ka na magpapakita sa mag ina. O sa makikita ng paningin ko. Dahil oras na nakita kita na nasa paligid lang. Hindi mo pa alam ang kaya kung gawin.“mahina pero may pagbabanta sa boses na sabi ko sa dito.

“Huwag ka ng madaming satsat diyan. Kung balak mong bigyan ako ng pera para tuluyan kong layasan ang mag ina. Ibigay mo na.”

Ang sarap tuloy gilitan ng leeg ito. Kung hindi ko lang inaalala na matagal ko ng tinalikuran ang nakaraan ko at ayaw ko ng balikan ang taon ng kadiliman sa buhay ko ay kanina ko pa iyon ginawa. Pero kung akto ko siguro itong nakita na binubugbog ang ina ni Leo ay malamang ay hindi ako makapagpigil na gawin nga iyon.

Inilabas ko ang tsekeng nilagdaan ko kanina dahil alam ko naman na mukha itong pera kaya naman nakapaghanda na ako mula kaninang umaga ng makauwi ako galing kina Leo.

Limang daang libong piso. Iyon ang nakalagay doon saka ko pahagis na ibinigay iyon sa kanya.

“Siguraduhin mo lang na susundin mo ang sinabi ko. Dahil oras na matanawan ko kahit anino mo, hukay na ang naghihintay sayo.“at bago pa man siya makasagot ay tinalikuran ko na ito at muling bumalik ng MC.

Masakit pa kasi ang ulo ko hanggang ngayon. Umiikot pa nga ang paninhin ko kunh tutuusin. Parang nasa katawan ko parin ang alak na ininum namin ni Leo kagabi.

Wala na nga akong matandaan kung ano ang nangyari pagkatapos kong malasing. Basta nagising na lang ako na nasa silid na ako ni Leo kinaumagahan na natutulog sa sarili niyang kama habang siya ay sa sahig natulog.

Pero napangiti ako habang inaala ko ang ginawa ko ng magising ako at mahimbing pa siyang natutulog.

Damn! Pero hindi ko napigilan ang sarili ko na dampian muli ng halik ang labi niya gaya ng pagdampi ng labi ko sa harapan ng maharot na babaeng lumingkis sa kanya kagabi. Kung hindi nga lang ako nagpigil kagabi ay baka sa lupa ang bagsak ang mukha ng babaeng iyon at bali ang mga kamay niya na humawak sa katawan ni Leo.

Ewan! Pero hindi ko mapigil ang sarili ko na mainis habang nakita ko siya kagabi na may nanglalandi sa kanya.

Wala naman siguro akong gusto kay Leo diba.

Weeh! Di nga.

Tangna. May gusto? Ng ganito kaaga?

Pati ba naman ako? Gagaya kina master Clyde at Jacob. Pero hindi naman masama diba.

Oo nga. Hindi naman basehan talaga ang gender kung saan at kanino titibok ang puso pero halos isang buwan ko pa lang siya nakikita at hindi pa lubos na kilala. Kaya hindi ako sigurado sa nararamdaman ko.

Siguro dala lang ng matagal ng wala akong lovelife kaya ganito.

Kung magkakagirlfriend siguro ako malamang hindi ako mag iisip ng ganito at si Leo lang ang nasa isip ko ngayon.

Pero sandali nga, kung sakali. Kung sakali lang huh! Magustuhan ko talaga siya. Hehe! Mapapayag ko kaya siyang pumailalim sa akin.

Ahhhh! Erase. Ang layo na ng naiisip mo Clark. Kilabutan ka nga sa iniisip mo. Kontra ng kalahati ng isip ko.

Pero hindi ko din mapigilang isipin iyon.

Naiiling na ipinagpatuloy ko ang pagbalik ko sa penthouse ko sa MC. Kailangan ko munang matulog ulit para mawala ang sakit ng ulo ko.

Ang tapang nga naman talaga ng alak na iyon. Hindi ko na mauulit uminon ng ganun.

“Hey! Saan ka natulod kagabi?“salubong na tanong sa akin ni Master Clyde na kasama si Zoey habang palabas naman sila ng MC.

“Natulog ako sa bahay ng assistant ko, master. Nalasing kasi ako kagabi kaya hindi ako nakauwi.”

“Assistant nga lang ba?“may paghihinalang tanong pa nito.

“Wala ka ng paki alam doon Love. Bakit kung sabihin ba niya girlfriend niya may magagawa ka ba?“tanong naman ni Zoey dito sabay siko.

“Love naman. Nagtatanong lang naman ako. Kung hindi ko pa alam, eh hindi naman babae ang assistant niyan. Diba tama ako, Clark.” nakangisi pa nitong tanong ulit sa akin.

“Yeah! Pero iba naman kasi iniisip mo love eh. Hindi naman siya gaya mo na bantay salakay.“buska pa ni Zoey dito kaya naman hindi ko mapigilan ang hindi matawa ng mahina. Simula ng magbalik si Zoey sa amin ay muling bumalik ang kakaibang aura ni master Clyde. Kung gaano ito kakulit noong hindi pa nawawala si Zoey ay mas domoble ngayon. Pero gaya ng dati hindi parin nawawala ang pagkasadista niya sa ibang bagay. Pero syempre din. Dahil mabait itong si Zoey, lagi niyang kinukontra si master Clyde na hindi naman makapalag ang isa.

Iba nga naman talaga ang nagagawa ng pag ibig. Ang isang Clyde Alcaide na tinagurian sadista ay tumitiklop sa taong mahal niya.

“Love, lagi mo akong kinukontra, sige ka. Baka hindi kita pagbigyan mamaya.“sabay kindat dito.

“Aba Alcaide, sino ang tinakot mo. Huwag ako ang takutin mo. Baka ikaw ang hindi ko pagbigyan mamaya at sa susunod pang araw at mga buwan. Bahala ka nga diyan.“sabay una ng naglakad palabas si Zoey.

“Hey! Love. Joke lang. Ikaw naman di na mabiro. Ahhh! Isang araw nga lang hindi ko na kaya. Dadagdagan mo pa ng isa pang araw. E ano na lang kung isang buwan na. Love naman eh. Sandali love. Hintayin mo ako.“saka ito hinabol.

“Ewan ko sayo.“saka hindi na nilingon ni Zoey si master Clyde.

“Maiwan na kita Clark. Baka hindi ako pa skorin ng la love ko mamaya eh.“sabay habol naman kay Zoey ito. “Love, sorna, i love you love. I love you Love.” Sabay akbay dito at hinalikan pa sa pisngi.

“Hmp! I love you too.”

Natatawa na lang akong sundan sila ng tingin. Na ngayon ay nakaakbay na si master Clyde kay Zoey habang palabas na ng MC.

Ako naman ay ipinagpatuloy ang pagbalik ko ng Penthouse ko. Para ipagpatuloy ang pagtulog ko. Total naman wala naman ako gagawin ngayong araw na ito.

---

“Sandali, ano ba? Nanbubulabog kayo ng tulog eh.“galit na tumayo ako sa pagkakahiga ko saka ako nag inat ng makabangon na ako ng tuluyan.

Sino ba ang bwesit na nag do doorbell na iyan. Makikita niya.

Alam kong wala sa anim na halimaw ang mangangahas na magdoorbell kung hindi muna ako tatawagan kaya sigurado akong wala  sa kanila ang taong nasa labasan ng penthouse ko.

“Tangna naman, sandali.“muli kong sigaw. Pero bago ko muna tinungo iyon ay naghilamos muna ako ang nagmomog.

“Ano-. Lion?“natigil ang galit ko ng mapagsino ang napagbuksan ki.

“Bakit parang galit ka?“hayon ma naman ang kunot ng nuo niya saka ako tinignan mula ulo hanggang paa. Nakasuot lang pala ako ng trunks dahil hindi ako sanay matulog ng may damit.

“Kagigising ko lang eh. Nanbubulabog ka kasi. Akala ko kung sino ang bweset na istorbong nag dodoorbell sa pintuan ko. Ikaw lang naman pala. Hala pumasok ka.“aya ko sa kanya saka ko niluwangan ang pintuan para makapasok siya ng tuluuan.

“Hindi na. Ibibigay ko lang itong helmet at damit mo para hindi mo makalimutan kung may karera ka. At ito din. Ayaw tanggapin ni inay ang binigay mong pera.”

Kinuha ko mula sa kanya ang helmet at damit ko. Pero hindi ko kinuha ang ibinabalik niyang pera na sampong libo.

“No! Give that to Inay. Sabihin mo na lang advance payment ko sa susunod pa na labahan niya ang damit pangkarera ko.“sagot ko sa kanya pero alanganin kung ibubulsa ba ang pera o inabalik parin sa akin. “Kung ayaw niya tanggapin. Ibili mo na lang ng mga gamit niyo sa bahay para wala na siyang kontra pa.“muli kong sabi sa kanya kaya naman ibinulsa na niya iyon ulit.

“At dahil binulabog mo ang tulog ko, dito ka na kakain. Hehe! Ipagluluto mo ako diba.“sabay kindat dito. “Huwag ka ng kumontra. Anong iras na ba? Naramdaman kontuloy ang gutom ko ngayong gising na ako. Di pa ako nag agahan, nananghalian. Ngayon, hapunan na naman.“pagdradrama ko saka ko muling niluwangan ang pintuan para papasukin siya.

Naiiling na pumasok naman ito.

“Ganito ba ang trabaho ng PA mo. Aba, kung alam ko lang na ganito pala hindi ko na tinanggap ang trabahong inalok mo.”

“Hehe! Hindi naman ganito, pero hindi ko kasi makalimutan ang sabi ni inay na magaling kang magluto. Kaya like ko ng matikman ang ibang recipe mo.”

“Ewan ko sayo, kung hindi lang malaking halaga ang ibinahagi mo sa akin kaninang umaga, hindi ko gagawin ang ipagluto ka.“sagot niya. “Saan ba ang kusina mo. Ang lawak naman ng bahay mo.”

“Halika, samahan na kita.”

“Pero pwede bang magbihis ka na muna.“sabay tingin muli sa akin mula ulo hanggang paa.

“Naman, dito lang naman ako sa loob ng bahay .“sagot ko at hindi ko na pinansin ang sinabi niya.

Akitin ko kaya siya? Haha! Maakit kaya siya sa katawan ko?

Langya umiral na naman ang malaswang bahagi ng utak ko.

Pero bakit nga ba hindi. Masubukan nga kung ano ang magiging reaksyon niya.

Hindi naman siya masyadong nagalit kagabi ng halikan ko siya diba.

Oo, nainis nga siya pero hindi ko naman siya nakitaan ng dati niyang lukot na mukha kapag binibiro ko siya. Alam ko, at napapansin ko na napapatingin din siya sa akin lalo na ng maligo kaming sabay kahapon.

Hehe! Hindi niya alam, abat lihim ko siyang pinagmamasdan. Halos nabilang ko yata lahat ang mga pilat niya sa katawan gawa ng larong sinasalihan niya.

Pero ganun ba niya kailangan ng pera at kahit buhay ay itataya niya? Ewan ko lang huh! Pero parang ayaw ko ng makitang madadagdagan pa ang pilat niya sa katawan dahil hindi ko na siya hahayaang umalis siya sa pagtratrabaho sa akin.

“Ewan ko sayo. Ano bang laman ng ref mo?“tanong niya sa akin saka tinungo nga ang ref at binuksan iyon. Ako naman si luko lumapit sa kanya mula sa likod at halos wala ng pagitan ang katawan namin at nakiusyuso sa loob ng ref ko. Kay naman ang lagay ay parang nakasandal na ang baba ko sa balikat niya.

“Hindi ko alam eh. Si nay Nora ang naglalagay diyan. Hindi ko naman pinapakialam ang ref dito sa kusina. Dahil may sarili ako sa loob ng silid ko.”

“Pwede ba, lumayo ka nga.“sabay tulak sa akin pero hindi naman siya umalis sa harapan ng ref bagkus umupo pa ito para tignan ang laman ng vegestable cresper.

“Haha! Tumitingin lang naman ako. Damot mo naman.“pero hindi ako lumayo at mas lalo pa akong lumapit. Kaya naman ng tumingala siya palingon sa akin ay halos matapat na siya sa harapan ko at napatingin nga sa doon.

“Fuck! Clark. Pwede lumayo ka.“gigil na tumayo ito at saka tumalikod sa akin.

Haha! How cute he is? Is he blushing just now?

“Haha! Haha!“tatawa tawa akong lumayo sa kanya baka masuntok na naman niya ako. “Sige na nga mag bibihis na ako. Hehe! Your so cute when blushing Lion.“sabi ko saka ako tumalikod papasok sa silid ko para magbihis.

Narinig ko mula sa silid ko ang pagkalansing ng mga gamit sa kusina. Siguro nagsisimula na itong mag prepair kung ano ang napiling iluto.

Hindi naman kasi ako nagluluto. Kakain na lang ako kapag tapos ng makapagluto si nay Nora at agad din aalis kapag nakahugas na siya ng pinggan na pinagkainan ko.

Ganun lagi ang routin ko sa araw araw. Kaya naman nakakapanibago nga naman na may kasama ako sa bahay na talaga namang hinayaan kong makialam sa kusina ko.

Eh! Sa parang feel ko eh. And I will claim him as my girlfriend from now on. My Lion. My fearless Lion.

---

@Y

uChenXi

#16: Leo

Damn him!

Pero napalunok ako ng matapat mismo ang mukha ko sa harapan niya na halos isang dangkal na lang layo sa akin

Hindi ba niya alam kung anong pagpipigil ko kagabi na hindi iyon pansinin. Muntik muntikan ko na ngang hawakan iyon. At kung natuloy lang siguro ang paghawak ko sa kanya ay malamang baka natikman ko pa. Kahit nasasagi na ng kamay ko ang kanya ng bihisan ko siya ay pigil ko ang sarili ko na huwag iyong ikulong sa mga palad ko.

Pasalamat na lang ako kay inay talaga dahil nagising ako sa pagnanasang iyon na nabuo sa isip ko.

Ngayon tatawa tawa pa itong lumayo at bumalik sa silid nito para magbihis.

Tangna!

Kinalma ko muna ang sarili ko saka ko muling itinuon ang pansin ko sa kung anong laman ng ref niya. Maraming gulay at may karne din sa freezer.

Kumuha ako ng isang pirasong isda. Ipriprito ko iyon at lalagyan ng sause na kamatis na may itlog. Saka naman ako kumuha ng isang supot na karne ng baboy. Marahil ay nasa kalahating  kilo at i aadobo ko saka ako kumuha ng brocolli at i stir fry ko na lang.

Ng makuha ko na lahat ng kakailanganin ko ay sinimulan ko ng hugasan at himayin ang dapat himayin at hugasan saka na ako nakialam sa kusina niya kung nasaan ang mga gamit niya lutuan. Hanggang sa simulan ko na ang magluto. Nagsain na rin ako ng kanin sa rice cooker niya.

“Mmmm! Ang bango naman.“nagulat pa ako ng biglang pagsulpot niya sa likuran ko at kung hindi ko hawak ng mahigpit ang hawakan ng kawali ay malamang laglag iyon sa sahig. Pero ang lukong Clark na ito. Hindi naman yata sa ulam ang tinutukoy niya dahil nakasubsub ito ng kaunti sa balikat ko.

Mmmmm! Mabango naman talaga ako ah.

Hehe! Dibali na nga.

“Malapit na akong matapos. Maupo ka na doon at ipaghahain ko na ito maya maya.“utos ko sa kanya.

“May maitutulong ba ako?”

“Wala, dahil tapos na.”

“Eh! Magsasandok na lang ako ng kanin. Luto na ba?“tanong niya pero nilapitan niya kung nasaan ang rice cooker saka niya iyon tinignan. “Luto na nga.”

“Sige, kung tutulong ka na lang din. Kumuha ka na ng pinggan mo at kutsara.”

“Bakit pinggan ko lang? Hindi ka ba kakain?“nakatingin na tanong niya sa akin.

“Nag meryenda ako bago ako nagpunta dito kaya busog pa ako.“sagot ko sa kanya pero lumabi lang siya.

“Nagmeryenda ka na pala bakit hindi mo ako niyaya.“parang batang nagmaktol ito.

“Bakit? Nasaan ka ba ng nagmeryenda ako. Diba nandito ka sa bahay mo.”

“Di sana dito ka na lang nagmeryenda ng makasabay ako. Kaya sa susunod na pumunta ka dito huwag kang magmeryenda.”

“At bakit naman? Hindi naman trabaho ng assistant mo ang kasama ako lagi diba. Kaya huwag ka ng magreklamo diyan. Kumuha ka na ng pinggan mo ng nakakain kana.“utos ko dito pero tinignan lang niya ako ng masama. “Oh! Bakit ganyan ka makatingin? Hindi naman mabigat iyong sinabi ko.“tanong ko sa kanya. Minasama ba niya ang pang uutos ko sa kanya?

“Itapon mo na lang iyang mga niluto mo, di na ako kakain.“sabi nito saka padabog na binitawan ang takip ng rice cooker saka lumabas ng kusina.

Anong problema niya. Naiiling na lang akong sinundan siya ng tingin. Lakas din pala ng topak ng isang iyon. Bigla na lang magdadabog ng walang kada kadahilan.

Ipinagpatuloy ko parin ang ginagawa ko. Naglagay na ako ng dalawang pinggan para saluhan siya. Tingin ko iyon ang ipinagdadabog niya ng sabihin kong hindi ako makikisabay sa kanya sa pagkain.

Kaya naman ng naayos ko na lahat lahat ay saka ko siya tinungo sa sala nito na ngayon ay nanunuod na.

“Kain na. Nakahanda na.“tawag pansin ko sa kanya pero hindi niya ako pinansin. “Hey! Naririnig mo ba ako?“muli kong sabi sa kanya pero wala parin siyang kaimik imik.

Lakas ng sumpong ng isang ito. Ang sarap tuloy batukan. Kaya naman kumilos ako para pumunta sa harapan niya at hinarangan ang TV.

Tumingala ito sa akin saka niya ako tinignan ng matalim.

“Ano? Titignan mo lang ako ng masama. Di ko akalain topakin pala ang boss ko.“nakangiting sabi ko sa kanya saka ko kinuha sa kanya ang remote na hawak niya saka pinatay ang TV.

“Tinawag mo nga akong boss, pero nagagawa mong suwayin ako. At pinatayan mo pa ako ng TV.“reklamo nito saka tumayo at kinuha sa akin ang remote at muling isinindi iyon saka muling naupo.

“Nagpaluto ka ng pagkain tapos hindi ka kakain?“hindi ko na mapigilan ang hindi mainis dito saka muling kinuha din sa kanya ang remote saka ko muling pinatay ang TV. At bago pa man ito makasagot ay hinawakan ko na siya sa kaliwang braso at hinila patayo.

“Sabing hindi na ako kakain. Hindi ka ba nakakaintindi?“pahila ding sagot niya saka muling umupo.

“Anong hindi kakain? Halikana nga. Sasabay na ako sayo. Tupakin mo. Pwede namang sabihin ng maayos may padabog dabog ka pa. Daig mo pa ang babaeng nagtatampo.”

“Ewan ko sayo. Hindi na ako kakain.“pagmamatigas parin nito.

“Okay! Sabi mo eh. Kung hindi ka kakain. Aalis na lang din ako. Bahala ka ng itapon ang mga pagkaing niluto ko kung ayaw mong kainin.” naasar na sabi ko saka ko siya binitawan at tinalikuran siya.

Hindi ko hilig ang mang amo ng nagtatampo. Bahala siya kung gusto niya magtampo.

“Ano? Iiwan mo na lang ako ganun. Hindi mo lang ba tatagalan man lang ang pag pipilit sa akin.“natigil ako sa paglalakad palabas saka ko siya nilingon.

Sarap batuhin ng vase na nasa gilid ng pinto kung hindi lang ako nakapagpigil. Ano? Aamuhin at lalambingin ko siya? Iyon ba ang gusto niyang gawin ko? Aba! Siniswerte siya.

Ano kami? Sa ikinikilos nito ay parang nagtatampo lang sa kasintahan nito. Tapos magtatampo pa pag hindi nilambing. Tapos magtatampo naman kapag hindi sinunod ang gusto. Wow! Maka arte naman ito wagas. Bakit? Magsyota ba kami?  Naku! Kung ano ano na tuloy ang sumagi sa utak ko.

“E ikaw itong nagmamatigas. Diba, niyaya na nga kitang kumain tapos mag iinarte ka pa. Ewan ko sa inyong mga mayayaman, ang iiksi ng pasensya niyo.“sumbat ko sa kanya na nakapag pangiti sa kanya.

Kita mo ang isang ito, nakabusangot lang kanina ngayon nakangiti na. What a mood?

“Sino ngayon sa atin ang nagsalita? Sino kaya sa atin ang maiksi ang pasensya. Ang pagkakatanda ko, ikaw itong maiksi ang kurdon sa ating dalawa. Pero nagtataka ako, mukha yatang naging madalsal ka na Lion?.”

Kaya naman pala. Aba kasalanan ko pa ngayon kung naging madaldal ako. Eh kasalanan niya dahil siya mismo ang nagtuturo sa akin. Nakikisabay lang ako sa kanya.

“At pwede ba hindi Lion ang pangalan ko. Leo. L-E-O. Leo.“pang uulit ko sa pangalan ko.

“Haha! E sa iyon ang gusto ko. Bakit mababago mo ba ang gusto kong itawag sayo. Ah! Pwede din. Pero kapag pinalitan ko, gusto sweety. O di kya naman darli’n. Haha! Haha!”

“Akoy tigilan mo, Clark dahil hindi nakakatawa ang biro mo.“gigil na sabi ko sa kanya pero tumawa lang ito. Kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili ko kinuha ko nga ang vase sa gilid ng pintuan niya para ibato sa kanya.

“Hey! Hey! Wait. Easy. Ikaw naman. Tignan mo ito. Nagsasabi na maiksi ang pasensya ko. Eh mas maiksi pa ang pasensya mo.“pigil nito saka mabilis na lumapit sa akin at kinuha ang vase na hawak ko at ibinalik iyon sa kung saan ko kinuha. Pero naging seryuso ito ng maibalik na niya iyon at tumingin sa akin.

Humakbang muling palapit sa akin na para bang may kung anong binabalak gawin.

Ayaw ko man sanang humakbang paatras ay hindi ko na napigilan dahil kung hindi ko gagawin iyon ay siguradong magkakalapit kami. Pero lintik naman. Wala na akong aatrasan dahil napasandal na ako sa pader malapit sa nakapinid na pintuan.

“Tangna Clark. Anong binabalak mong gawin? Kung balak mo akong suntukin dahil sa tangka kong paghagis ng vase sayo ay hindi kuita uurungan. Sabihin mo lang.”

“Sa tingin mo ba hahamunin kita sa suntukan eh alam ko naman na wala akong panama sayo. Pero ito tingin ko, may laban ako dito.“sabi niya at bago ko pa man mahulaan ang ibig niyang sabihin ay mabilis na pinagdikit ang mga labi namin kaya naman nanlaki ang mga mata kong napatingin dito.

What the fuck? Kaya ng nakabawi ako sa kabiglaan ay mabilis na itinulak ko siya at binigyan ng isang mabilis na suntok sa mukha nito.

“Aray! Bakit ka ba nanununtok?“sapo ang pisngi nitong dinapuan ng kamao ko na nakatingin siya sa akin. At kailangan pa ba na tanungin niya kung bakit ko siya sinuntok. Aba! Bigla na lang siya nanghahalik kala mo naman babae lang ang hinalikan niya.

“Tinatanong mo pa kung bakit?“gigil na sagot ko sa kanya. “Umayos ka Cla-.“at bago ko pa man matapos ang sasabihin ko ay muli na naman niyang pinagdikit ang labi namin pero ngayon ay mas may pwersa kaya naman ramdam ko ang pagdiin ng labi niya sa labi ko at sinamahan pa niya ng pagkilos ng dila para pasukin ang hindi ko naipinig na labi papasok sa bibig ko.

Kaya naman muli ko siyang itinulak at sinuntok muli.

“Aray ko naman Leo. Nakakadalawa ka na ah. Masakit kaya ang masuntok.“reklamo niya.

Abat gago din talaga siya. At siya pa talaga ang may ganang magalit. Sunod sunudin ko kaya ang pagsuntok ko sa kanya ng makita niya. At bago pa muli akong makakilos palayo sa kanya ay muli na naman niyang pinagdikit ang labi namin.

Sa pagkakataong iyon ay kumilos na ang mga kamay niya at pinigilan ang kamay ko na itulak siya. At ang pagkakalapat nag labi namin ay mas naging mapag angkin at agad na naman nakapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko.

Pilit akong kumakawala sa kanya pero malakas na din ang pwersang ginamit niya para pigilan ako. Panaka nakang kakagatin niya ang ibabang labi ko kaya naman natitigilan ako sa pagpupumiglas ko.

Hanggang sa naramdaman ko na lang na nagbago na ang paraan ng paghalik niya, unti unti iyong naging magaan at masuyo. Kaya naman ang pagpupumiglas ko ay unti unti ding naging nawala hanggang sa tuluyan na akong hindi nanlaban pa at namalayan ko na lang na tumutugon na ako sa mga halik niya.

“Uhm.“narinig kong ungol niya at bahagyan siyang natigilan sa ginagawa nhg sinabayan ko ang paggalaw ng dila niya sa loob ng bibig ko. Ang kaninang nakapikit na mata niya ay nakamulat na ngayon at unti unti namang tumigil sa paghalik sa akin at lumayo ng bahagya saka ako tinitigan.

Pero saglit lang iyon. Nabahiran ng ngiti labi niya saka niya muling pinagdikit ang labi namin na agad ko na iyong tinugon.

Tangna! Ayaw ko man sanang tugunin pero masarap pala ang pakiramdam kahit lalaki ang kahalikan. At mas masarap talaga ang kahalikan ito kaysa sa naranasan kong halik sa mga naging girlfriend ko.

“Uhmmm!.“sabay pa kaming nagpakawala ng ungol sa pagitan ng halikan namin.

Sarap na sarap na kami pareho at sabay pang kumilos ang mga kamay namin para humaplos sa katawan namin pero bigla kaming natigilan ng may nagdoorbell kaya agad kaming naghiwalay. Nagkatinginan pa kami bago namin ibinaling ang paningin sa pintuan.

Pareho kaming walang maapuhap na sasabihin ng muling tumunog ang doorbell niya kaya naman kumilos siya para binitawan ako at pinagbuksan kung sino man ang istorbo sa labas ng bahay nito.

Wait! Istorbo?

Oo! Istorbo talaga dahil kung kailan sarap na sarap na ako sa halikan namin ay saka may bweset na nagdoorbell. Sabihin ko kaya sa kanya na tanggalin niya ang doorbell niya para kung maulit ang halikan namin ay walang mang i-istorbo sa amin.

“Anong kailangan mo?“nahimigan ko ang pagkainis sa boses ni Clark na tanong sa kung sino man iyon. Kaya nakidungaw na rin ako sa labas para tignan kung sino nga iyon.

Babae! At kaedad ko lang siguro ito. Pero bagong mukha at tingin ko ay hindi ito isa sa mga kaibigan niya.

“Nasabi kasi sa akin ni tita Kristin na dito din sa MC ka nakatira. Eh dito kasi nagyaya ang mga kaibigan ko na kumain. Kaya naman nagpasya na akong bumisita sana sayo bago ako umuwi.“malambing na sagot ng babae na halatang nagpapa cute kay Clark.

Hindi naman dapat kailangan mangunot ang nuo ko pero hindi ko mapigilan? Girlfriend ba niya ito?

“Yeah! But I don’t have time now. At saka hindi mo ba naisip na kababae mong tao, ikaw pa ang namamasyal sa bahay ng isang lalaki.“deretsang sabi nito dahilan para pamulahan ng mukha ang babae dahil sa hiya siguro dahil sa sinabi niya. “Kaya kung pwede makakaalis ka na.”

“Sorry!.“nakayuko pa ang babae saka nagpaalam na nga ito sa kanya.

Ipininid niya muli pasara ang pinto saka siya tumingin sa akin saka ako nginitian na hindi man lang niya naipakita sa babaeng bumisita sa kanya.

“Gutom na ako! Kain na tayo.“aya niya. Na para bang nakalimutan ang naging halikan namin. Kaya naman sumunod na lang ako sa kanya ng nauna na siyang dumulod sa hapag kainan.

Nakangiti parin siya habang kumakain at panaka nakang tumitingin sa akin.

“Mmm! Hindi nga nagkamalinsi inay na ibisa ang luto mo. Ang sarap eh.“sabi pa niya saka magana talagang nilantakan ang pagkain nasa harapan namin. Ako man din ay ginanahan narin kaya naman naubos naming dalawa ang lahat ng niluto ko.

“Aray! Dahan dahan. Putang ina naman eh. Imbes na gagaling iyan lalong magkakapasa pa dahil sa ginagawa mo.“angil niya sa akin ng nasa sala na kami ng  matapos na kaming kumain at pinapahiran ko ng oitment ang pisngi niyang dalawang beses dinapuan ng kamao ko.

“Aba magdusa ka. Sino ang may kasalanan kaya ka may pasa.”

“Hmmp! Ang bigat naman kasi ng kamao mo. Sa susunod sabihan mo ako kung manununtok ka ng makailag ako.”

“Abat- ikaw pa ang may ganang mag demand. Ikaw itong biglang nanghahalik. Ui Clark. Umayos ka. Pasalamat ka at pasa lang ang tinamo mo.“gigil naman na sagot ko sa kanya.

Para bang wala lang ang naging halikan namin at hindi ko na ramdam na dapat iwasan ang usaping iyon. Parang naging open na lang kami sa isat isa.

“Abat problema mo iyon.  Bakit kasi parang nag aanyaya ang labi kong halikan ko. Kaya kasalanan mo.”

“At kasalanan ko pa ngayon. Hoy! Clark ikaw ang nannanakaw ng halik na lang basta basta.”

“Hindi ko naman ninakaw ah. Bakit tulog ka ba ng hinalikan kita. Hindi naman ah. Sinuntok mo nga ako ng dalawang beses. Nakaw pa ba na masasabi iyon?”

“Ewan ko sayo.“sabay diin ng daliri ko na may ointment sa pisngi niya kaya napasigaw na naman siya.

Ngali ngali lang na suntukin din ako pero iba ang ginawa niya dahil muli itong kumilos para muling halikan ako.

Damn! Nawiwili na yata siya sa kahahalik sa akin pero ako naman itong si luko, nasarapan ako agad kaya naman tinugon ko.

At pareho kaming walang maapuhap na salita ng maghiwalay ang labi namin saka ko muling pinagtuunan ang pisngi niya.

Umuwi ako sa bahay ng wala kaming malinaw na usapan sa naging halikan namin. Bagkus may ngiti pa kami pareho sa labi ng maghiwalay kami.

---

@

YuChenXi

#17: Leo

Dedicated to JenAKOsau

---

At ⁰7 of July Happy Birthday

---

---

“Knock knock.” Napatingin kami lahat sa pintuan ng silid aralan namin ng may nagsalita doon at kahit ang professor namin ay natigil sa pagpapaalala para sa mga dadalhin namin bukas. Tapos naman na rin itong magturo pero inuulit lang nito para daw hindi namin makalimutan.

May nagulat, hindi makapaniwala at may namamahangha sa nakita ng kanilang mga mata na ang isa sa seven masters ng MC ay narito at nakatayo mismo sa pintuan ng room namin.

Pero ang dating nakangiti na palagi kong nakikita sa kanya ay bahagyang nakangiwi ng mapatingin sa professor namin. Na ngayon ay nakatingin din ito sa kanya.

“Do you need something Mr. Bentleys.” seryusong tanong ni Prof. Kylly sa kanya at tinaasan pa siya nito ng kilay.

Napakamot siya ng ulo saka kiming nangiti bago tumingin sa akin at muling bumaling sa prof. namin. At parang nabahag ang buntot niya ng makita kung sino ang prof. namin ngayon.

“Pwede ko na bang kunin si Lion tita. Ai este prof.”

Tita? Tita ang tawag niya kay Prof. Kaano ano niya ito?

“And who is Lion?“kunot noo namang tanong nito sa kanya kaya naman lihim ko siyang sininyasan ng suntok ng marinig ko na naman ang pangalang itinawag niya sa akin.

“Ah! Sorry tita. Eh! Prof. pala. I mean. Leo not Lion.”

“Leo? You mean Leonel?” pang uulit ni prof. sa pangalan ko saka ito tumingin sa akin. “Leonel, mayroon ka bang mahalagang pupuntahan ngayon maliban sa klase ko?“tanong nito ng balingan ako.

“Ah! Tita. Prof. PA ko si Leo kapag may karera ako. Kaya naman kailangan ko siya ngayon.” Si Clark ang sumagot ng hindi agad ako nakasagot sa tanong nito sa akin saka siya lumapit sa akin at inakbayan ako. “Lets go. Naipagpaalam na kita kay prof.” Yakag niya sa akin.

“Mr. Bentleys. pumayag na ba ako na pwede mong dalhin ang isa sa mga estudyante ko.” Seryosong sabi pa ni prof. Na nakapagpatigil ulit kay Clark saka muling napakamot ng ulo at inalis ang pagkakaakbaybsa akin.

Haha! Natawa tuloy ako ng mahina. Tiklop pala si Clark kay prof. Kylly. Ang akala ko pa naman lahat ng guro sa unibersidad ay tiklop sa kanilang mga master ng MC. Pero hindi ko akalain na dito pala kay Prof. Kylly ay tiklop siya.

“What are you laughing at.“mahinang boses na singhal sa akin ni Clark. Narinig pala niya ang pagtawa ko.

“What now? Mr. Bentleys.“muling tanong ng prof. At nandoon parin ang taas kilay na nakatingin kay Clark.

“Tita naman. Eh prof. Saka na ako magpapaliwanag. Basta huwag niyong ibabagsak si Lion. Este si Leo. We need to go tita.” sagot niya dito. At bago pa man makasagot si prof. ay nahila na niya ako palabas at mabilis na nakalayo sa room namin. Mabuti na lang at naisaayos ko na ang mga gamit ko kanina kaya naman mabilis na nahila ko din sa ibabaw ng lamesa ko ang bag ko.

“Teka nga.” tumigil ako sabay hila ng kamay ko na hawak niya ng malayo layo na kami. “Akala ko ba wala kang karera ngayon?“tanong ko sa kanya.

“Mayroon eh. Kaya tara na.“muli niyang aya sa akin saka nauna ng naglakad.

“Pero bakit parang takot ka kay Prof. Kylly?” hindi ko mapigilang tanong sa kanya.

Tumingin siya sa akin saglit saka muling naglakad. Habang ako naman ay nakasunod na din sa kanya.

“Haha! Iyon ba. Eh lahat naman kami na pinuno ng MC ay hindi makapalag sa kanya. Mama siya ni Kelly, at isa sa mga founder sa eskwelahan at kaibigan ng mga magulang namin. Kaya hindi naman kami nangahahas na kuntrahin siya. Aba, matindi kaya iyon magalit.” sagot niya saka sinabayan ng mahinang pagtawa. “At hindi mo sinabi sa akin na siya pala ang prof. mo sa English Literature mo.”

“Bakit nagtanong ka ba. Saka ibinigay ko naman copy ang schedule ko sayo ah! Hindi mo ba binasa?“tanong ko at binilisan pa ng paglalakad ko para makasabay na sa kanya.

“Haha! Nakalimutan ko ng basahin eh.”

“Gago! At anong silbi at naisipan mo pang kunin kung hindi mo pala tinignan at binasa.”

“Naman, kung makagago ka naman eh! Hehe! Maiba tayo. Nasaan na pala ang….“bitin niya sa sasabihin saka tumigil sa paglalakad ng makarating kami sa hagdanan pababa sa ground floor pero hindi ko naunawaan ang ibig niyang sabihin hanggang sa inguso niya ang mga labi niya.

Nailing ako saka ko tinignan kung anong inginunguso niya pero wala naman akong makita maliban sa puting pader sa harapan namin sa may hagdanan.

“Ano?“tanong ko. “Anong inginunguso nguso mo? Wala namang makikita dyan.”

“Sabi ko nasaan ang uhmm.” Sabi niyang muli sabay nguso na naman ng labi sabay turo mismo ng mga iyon kaya naman pinanlakihan ko siya ng mga mata ng makuha ko na ang ibig niyang sabihin. Pilyong ngumiti siya sabay kindat pa sa akin.

Damn him! Anong gusto niya. Halikan ko siya? Asa siya. Saka ngayon na lang naman kami ulit nagkita simula ng naghalikan kami sa penthouse niya limang araw na ang nakakaraan. At hindi na kami nag usap mula noon at hindi pa malinaw kung anong ibig sabihin ng halikang iyon sa pagitan namin. Tapos ngayon? Tapos ngayon? Aba! Ano siya?

“Tigilan mo ako Clark. May karera ka ba talaga o niluluko mo lang ako?“pang iiba ko ng usapan saka nauna na akong naglakad pababa sa hagdan.

“Haha! Naman eh. Pampabwenas lang mamaya. Sige na. Uhmm. Uhmm. Dito oh.” Nilingon ko ulit siya na ngayon ay nakanguso parin at itinuturo ang labi niya. “Mhuaw mhuaw. Come on Lion.”

Abat- ang sarap niyang batukan pero hindi ko na lang pinansin at nagpatuloy sa paglalakad. Naka sampung hakbang na siguro ako pababa ng sumigaw siya.

“Lion, stop there.” Nahimigan ko ang inis sa boses niya kaya naman muli ko siyang nilingon. Kunot nuo na siya ngayon at wala na ang pilyong ngiti niya kanina.

“Ano?” Tanong ko ng tumigil ako na sinabayan ko rin ng kunot nuo. Akala ba niya siya lang ang marunong mangunot ang nuo. Aba. Kaya ko din.

Kumilos ito at tinalon ang hagdan palapit sa akin kaya naman napaatras ako at napansadal sa pader dahil sa mismong tapat ko siya lumanding. Hindi pa man ako nakakakilos para umayos ng tayo ay nahawakan na niya ang dalawang kamay ko at ipinataas iyon sa may ulo ko at ipinid mismo sa pader.

Ngumiti siya, at gamit ang isang kamay niya ay nagawa niyang hawakan ang dalawang kong pulsuan dahil ang isa niyang kamay ay humawak sa batok ko. Kikilos na sana ako para ibaba ang mga kamay ko para itulak siya pero mabilis pa sa sigundo na pinaglapat na ang labi namin.

At gaya ng unang paglapat ng labi namin ay muli na naman nanlaki ang mga mata ko. Hindi naman sa nabigla ako kundi ang nasa isip ko ay baka may mga estudyanting magawi at gumamit ng hadgan dahil oras pa naman na ng uwian.

“Uhmp.“pero hindi ko mapigilang mapasinghap ng malaya ng nakapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko at nangahas ng nakipagkimpian sa dila ko.

“Mmmm!.“muli akong nagpakawala ng mahinang ungol at ang nanlalaki kong mga mata ay tuluyan ng napapikit at ang mga kamay ko na nanlaban sa kamay niyang nakahawak sa akin ay nawalan na ng lakas at hinayaan ko na lang nakataas iyon sa may ulo ko.

“Uhmmm.” Nagpakawala din ito ng mahinang ungol habang patuloy parin sa paghalik sa akin na ngayon ay tinutugon ko na ang halik niya.

Isang minuto, dalawa?? Ewan. Hindi ko alam kung gaano katagal na magkaugpong ang labi namin ng magpasya itong tumigil.

At bago pa man siya lumayo ay pinagdikit niya ang mga nuo namin saka ngumiti. “Your so sweet Lion.” Sabi niya hanggang sa tuluyan na niyang bitawan ang mga kamay ko at batok. “Lets Go.” Aya niya at nauna na siyang naglakad pababa ng hagdan.

Napalunok muna ako bago umalis sa pagkakasandal ko sa pader at tumayo ng tuwid.

Damn it! Bakit hindi ko kayang tanggihan ang halik niya? Bakit parang napaparalesa ang buong katawan ko sa tuwing magkakadikit ang mga labi namin at ekspertong gumagalaw ang labi niya’t dila sa loob ng bibig ko. At bakit hindi ko namamalayan na tumutugon na pala ako sa kanya. At higit sa lahat bakit nasasarapan ako. Nasasarapan akong lasaan din ang labi niya. Ang tikman ang laway niya.

Ahhhhh! Damn it again. Bakla ba ako? Pero bakla ba talaga ako dahil nagugustuhan ko ang halik niya?

Tangna! Pero hindi ako bakla. Sigurado ako doon. Pero..

Pero..

Huh! Ewan.

“Lion, lets go. Ano pang ginagawa mo diyan.“pasigaw na tawag niya sa akin na nakatingala na dahil nasa baba na siya mismo. Kaya naman kinalma ko muna ang sarili ko bago ako tuluyang sumunod sa kanya. Saka ko na bibigyan ng kasagutan ang mga katanungang nabubuo sa isipan ko.

“Heto na! Sandali. Masyado kang atat eh.” Sagot ko habang naglalakad na din. Naabutan ko na siya mismo sa kung saan nakaparada ang baby niya.

“Tara na.” Muli niyang aya kaya naman sabay na kaming sumakay sa doon at gaya noong una, wala na naman kaming imikan o hindi na namin pinag usapan ang namagitang halikan namin hanggang sa marating namin ang lugar kung saan gaganapin ang karera niya.

---

Gaya na naman ng dati ay halos mabibitin na naman ang hangin sa baga ko habang pinapanuod at sinusundan ang sasakyan niya na mabilis at halos hindi na sumasayad ang gulong ng kotse niya sa lupa.

Kaya naman nakahinga ako ng maluwang ng matapos na iyon. Halos kalahating oras din iyon hanggang sa natapos. At gaya ng dati, proud na naman na bumaba ito sa kotse niya na agad na sinalubong ng kapwa niya kanipagkarera at nakipagkamay sa kanya.

Tumingin ito sa gawi ko saka niya ako kinawayan. Tatayo na sana ako at lalapit sa kanila ay umiling ito at sininyasan akong huwag na akong lumapit kaya naman hindi ko mapigilan ang mangunot ang nuo. At lalong nadagdagan ang kunot ng nuo ko ng makitang ang dati niyang PA ang lumapit sa kanya at walang babalang ipinulupot ang mga kamay nito sa leeg at ginawaran ng halik sa labi.

Ahhhhhh! Parang bulkang mayon lang ang naging inut ng ulo ko sa nakita. Hindi ko alam pero parang sasabog ang ulo ko sa init dahil doon.

Damn! What now kung halikan man siya ng iba. Pero…

Damn him.

Galit na tumalikod ako sa kanya at agad na tinungo ang locker room niya para kunin ang damit niyang inilagay ko doon. Pero hindi ko mapigilan ang sarili ko na suntukin mismo ang pintuan ng locker niya.

Nasaktan ako, pero hindi ko ininda iyon dahil mas nanaig ang galit ko at ang kawawang pinto ng locker ay nayupi dahil sa lakas ng pagkakasuntok ko.

“What happen?“tanong mula sa likuran ko na alam kung si Clark iyon kaya naman matalim ang tinging nilingon ko siya at lalo na naman uminit ang bunbunan ko dahil nakalingkis parin sa kanya ang bweset na babae.

“Medyo maikli yata ang pasensya ng bago mong PA Clark. Bakit kasi pinalitan mo ako.“narinig ko pang sabi nito at talagang nilambingan pa ang boses habang malayang humahaplos ang isang kamay nito sa dibdib niya. “At hindi magagawa ng bago mong PA ang kaya ko pang ibigay sayo baby.” Paglalandi pa nito at ang kamay ay pinaglandas na pababa sa may tiyan niya na hinayaan lang ng bweset na Clark.

Kaya naman gigil at hindi ko na napigilan ang sarili ko na lapitan sila. Nagulat man si Clark ng malakas na hinampas ko ang kamay ng babae sa may tiyan niya.

“Aray, Clark. He hit me.”

“Lion.”

“Gago! Huwag mo akong sisitahin.“galit na sagot ko sa kanya. “Dahil hampas lang iyang ginawa ko at hindi suntok. Kung hindi ako makapagpigil ay malamang tulog ang babaeng ito. Kaya ikaw babae, back off.“saka ko tinignan ng masama ang babae pero hindi parin ito natinag at lalong kumapit sa braso niya.

“Clark, your new PA was so rude.”

“Ah! Jen, let me go first.“mahinang utos niya sa babae pero bago pa man siya mabitawan ng babae ay pahila ko ng inilayo sa kanya ang babae at itinulak sa kung saan kaya naman natumba mismo ito sa sahig ng hindi mabalanse ang katawan.

“Aray!. Fuck you. Clark do something.“galit na tinignan din ako ng masama ng babae saka tumayo.

“Bakit? Ano bang kaya mong gawin na hindi ko kayang gawin sa kanya?” tanong ko at hindi ko na naisip ang pwedeng kahinatnan ng tanong kong iyon. Pero hindi ko mapigil ang init ng ulo ko. Na hindi ko mapangalan kung bakit?

At bago pa man ito makasagot ay nilapitan ko na si Clark na ngayon ay nakatulala na nakatingin sa akin. Ewan kong anong ekspresyon ng mukha ang nakikita ko sa kanya. Gulat? Pagtataka? Pagkamangha?

Pero hindi iyon ang mahalaga sa akin ngayon. Gusto kong ipakita sa babaeng ito ngayon sa harapan niya kung ano ang kaya kong gawin na kaya niyang gawin para kay Clark.

“Ganito ba?“tanong ko saka ko hinaplos sa dibdib si Clark gaya ng ginagawa niya kanian.

“Lion-.“nanlalaking mga mata na natigagal siya sa ginawa ko.

“Shut up.“singahal ko sa kanya kaya naman hindi na siya nagsalita at hinayaan ako sa ginagawa ko.

Ewan kong saan ko talaga nakuha ang lakas ng loob na gawin iyon.

“Now tell me. Ano pa ang hindi ko kayang gawin? Iyong ganito ba?“sabi ko saka ko hinawakan ang zipper ng damit pangkarera niya at ibinaba iyon hanggang sa may puson niya. At kaya naman malayang nalantad ang matipuno nitong dibdib at nagtitigasang abs sa tiyan. “At iyong ganito ba?“muli kong tanong saka ko pinaglandas ang palad ko mismo sa tiyan niya at malayang hinaplos iyon.

Naramdaman ko ang bahagyang pagnginig ni Clark dahil sa ginawa ko.

“Clark!.“tigagal din na sambit ng babae sa pangalan niya na halos hindi makapaniwala sa nakitang ginawa ko.

“Yes, kaya kong gawin ang kaya mong gawin.“sabi ko dito. “At ito ba? Kaya ko ding gawin ang ginawa mo kanina.” At bago pa man makakilos si Clark ay ginaya ko ang pagpulupot ng kamay ng babae sa leeg niya kanina at hinalikan siya mismo sa harapan nito.

At gaya ko kanina na nanlaki ang mga mata ay ganun din ngayon si Clark. Nagulat. Halos hindi na yata siya gumagalaw. Pero dahil gusto kong ipakita sa bweset na babaeng ito kung ano ang kaya kung gawin para dito ay kumilos ang labi ko para palalimin ang halik na iginawad ko sa kanya hanggang sa tuluyan ng makapasok ang dila ko sa loob ng bibig niya. At hindi nagtagal ay ang kamay na naninigas at ayaw gumalaw ay kumilos na ang mga iyon at ipinulupot din sa baywang ko saka tinugun ang mga halik ko.

Pero sabay pa kaming napahiwalay ng sumigaw nag babae.

“No! Clark. What is this?” Hindi makapaniwalang tanong nito.

Kumilos ako para humiwalay kay Clark saka ko ito nilapitan.

“Now tell me more. Ano pa ang kaya mong gawin na sa tingin mo ay hindi ko kayang gawin sa kanya? So fuck off. Or else hindi lang hampas sa kamay mo ang matitikman mo dahil sisiguraduhin kung wasak ang mukha mo kapag inulit mo pa ang ginawa mo sa kanya kanina.” Banta ko dito saka ako tumalikod at hinarap naman ngayon si Clark.

Saka ko lang napagtanto talaga ang ginawa ko ng makita ang pilyong ngiti niya sa akin habang titig na titig na siya sa akin.

“Tutusukin ko ang mga mata mo kapag patuloy mo akong tinignan ng ganyan.“sita ko sa kanya pero kumilos ako para ituloy ang pag alis ng damit niya at ipisuot sa kanya ang damit na kaninang suot niya bago kami pumunta dito.

“Lets go.“hindi ko na siya hinintay na makasagot dahil tinungo ko na ang baby niya habang dala dala ko ang helmet at pinagpalitan niya.

Ngayon naman, hindi na init ng ulo sa galit ang nararamdaman ko. Kundi init ng mukha sa hiya kay Clark dahil sa ginawa ko kanina sa kanya.

Damn! Bakit ba hindi ako nakapagpigil.

Tangna! Huwag naman sana siyang magtanong ngayon dahil hindi ko alam ang isasagot ko kung sakali.

“Ikaw ang mag da drive o ako na lang?” Tanong niya sa akin ng makasunod na siya.

“Ako na.“sagot ko kaya naman pahagis na ibinagay niya sa akin ang susi niya saka tinungo ang driver set at sabay na kaming sumakay.

And thanks God. Hindi na nga siya nagtanong pero kakaiba ang naging ngiti niya hanggang sa makauwi kami. Gaya ng halikan namin. Walang mga salita na lumabas sa mga labi namin. Hanggang sa maihatid ko siya at hanggang sa umuwi ako ng bahay namin ay walang malinaw na paliwanagan sa nangyayari sa pagitan namin.

---

@YuChenXi

#18: Clark

“Anong klaseng ngiti iyan?“tanong sa akin ni Nic ng makalapit sa akin. Ni hindi ko napansin ang paglapit niya.

Masyado na bang tinatangay ang isip mula ng maghiwalay kami ni Leo kahapon galing sa pangangarera ko.

Huh! Kasi naman. Hindi maalis alis sa isip ko ang ginawa niya sa harapan ni Jen. Akala ko nga sinasaniban na si Leo dahil sa kapangahasan niya.

Kaya naman hanggang ngayon hindi na mawala sa isip ko ag mga iyon. Khmahit sa pagtulog ko ay dinalaw ako sa panaginip ko ang eksinang iyon at kahit kumakain ako ay nandoon parin ang ngitinkapag bigla nag pa flash iyon sa utak ko. At ngayon iyon na naman ang naiisip ko habang nag iisa ako.

Hayst! Ano ba naman kasi? Ni wala sa amin ang pag usapan ang bagay na iyon. Basta ganun na lang. Hahalikan ko siya tapos wala lang. Walang paliwanagan.

“Anong klaseng ngiti ba ang mayroon ako?“balik tanong ko dito kaya naman binatukan niya ako.

“Aba malay ko sayo. Para kang baliw na ngingiti ngiti dyan tapos biglang seseryuso tapos ngingiti na naman. Naku Ark. Pumapag ibig ka na yata eh.“mahabang saad nito pero isa lang ang tumatak sa isipan ko sa mga sinabi niya. Ang pumapag ibig.

“Sa tingin mo Nic? Pumapag ibig na ba talaga ako?“tanong ko sa kanya kaya naman muli niya akong binatukan. “Nic naman eh! Nakadalawa ka na ah.“singhal ko sa kanya at sinubukang gantihan din ito ng batok pero nakaiwas siya.

“Ako ang tatanungin mo? Ako ba ang nakakaramdam? Sino? Don’t tell me lalaki din?” Deretsang tanong nito kaya naman ngiti lang ang isinagot konsa kanya. “Naku, nahawa ka na rin kina Jacob at master Clyde. Aba! Ikaw ba ang babaunan o siya ang babaunan mo?”

“Haha! Kaya masasabi kung kambal kita eh. Ang bunganga mo! Saan mo naman nakuha ang salitang iyan.“natatawa kong tanong dito saka umakbay sa kanya ng umupo sa tabi ko. “Pero totoo Nic? Anong klaseng ngiti ba ang nakita mo kanina?“muli kong tanong dito.

“Ngiti ng nananaginip ng gising. Naku! Sino nga? Sino ang malas na lalaking iyon. Ng makausap ko nga ng masinsinan. Para bilinan na huwag ka ng patulan dahil baka mabiyudo siya ng maaga dahil sa kinahihiligang mong laro.”

“Nic naman eh! Di pa nga ako sigurado, kinukontra muna.”

“Ewan ko sayo Ark huh! Kahit sina mama, laging nag aalala sayo sa tuwing magpapaalam ka sa kanila na may sasalihan ka na namang karera. Marami rami ka ng naipon. Kaya mo na ngang bumili ng buong isla sa ipon mo. Kaya pwede mo ng tigilan ang larong iyon.”

“Hay naku! Heto na naman tayo Nic. Sinabi ko naman sayo na walang makakapigil sa akin sa pangangarera ko. Dahil alam mo naman, ito na ang naging libangan ko simula noon.” seryisong sabi ko dito kaya naman seryusong napatingin din siya sa akin.

“Hala!.“umakbay nadin ito sa akin. “Huwag na nating pag usapan iyon. Pero Ark. Sino nga? Di mo pa sinasabi kung sino eh.“muli nitong tanong ng maalala na naman ang unang usapan namin kanina.

“Si Lion.“sagot ko. “Pero hindi ako sure sa nararamdaman ko. Baka na chachallenge lang ako sa kanya. Ang sungit eh. Tapos ang iksi ng pasensya kaya ang sarap asarin.“nakangiting sagot ko.

“Naku! Hindi na lang na cha challenge yan Ark. Sa klase ng ngiti at pagbanggit lang ng pangalan niya kakaiba na ang ningning ng mga mata mo. Naku! At batang iyon pala ang kinahuhumalingan mo ngayon.”

“Kung makabata ka naman wagas. 19 na siya. At limang taon lang naman ang agwat ng edad natin sa kanya.”

“Mas bata parin siya sa atin. At sigurado ka bang siya ang babaunan mo? Naku tingin ko, bugbog sarado ka kapag ginawa mo iyon.”

“Nic naman eh. Wala pa ngang kami. Baunan na iyang iniisip mo.”

“Haha! Doon din naman ang tuloy at alam naman na kahit hindi pa kayo for sure mababaunan na ang isa sa inyo.”

“Naku Nic. Simula ng naging kayo ng Sunny na iyon naging malaswa na iyang bunganga mo. Naku? Ano ba ang itinuturo niya sayo?”

“Haha marami Ark. Gusto monisa isahin ko.“saka niya sinabayan ng pilyong ngiti.

“Ewan ko sayo. Umalis ka na nga. Bakit ka pala nandito?”

“Batok gusto mo? Pinapunta mo ako dito tapos tatanungin mo kung anong ginagawa ko dito. Naku! Kakaisip mo sa Lion na iyan. Nawala na sa isip mo ang bagay na dapat mong ibigay sa akin.”

“Hehe! Sorry naman. Hala! Tinatamad na kasi akong magtungo sa bangko eh. Pakibigay na lang kina mama ito.“sabi ko saka ko kinuha ang tseke sa bulsa ng polo ko.

“Ako? Wala ba akong balato?”

“Humingi ka na lang kay mama. Kalahating milyon din iyan. Kunin mo ang isang daan.”

“The best ka talaga Ark. I love you brother. Mhuaw mhuaw.” Ngunguso nguso pa ito. “Haha. Sige alis na ako. Bye bye. Pag isipan mo na kung paano mo ibabaon ang iyo sa kanya at paghandaan mo na din ang suntok o di kaya naman sipa galing sa kanya.” Natatawang sabi pa nito bago tuluyang nagpaalam.

Naiiling nalang ako na tinungo ko ang mini bar ko sa penthouse ko at nagpasyang uminom.

Sandali nga. Matawagan nga siya ng may kasama akong uminom. Ano kayang ginagawa niya? Hindi na kami nakapag usap ng maayos mula kahapon dahil wala na itong imik ng pauwi na kami. Pero kapansin pansin naman na namumula ang mukha niya pero syempre hindi ko din siya inimik.

“Nasaan ka?“agad kung tanong dito ng sagutin niya ang tawag ko.

“Nasa bahay? Bakit?”

“Pumunta ka ngayon dito sa bahay. Wala akong kasamang uminom eh. May lutong ulam ba dyan sa inyo? Magdala ka na rin. Di pa ako kumain.” Sunod sunod na tanong ko pa sa kanya.

“Aba! Kala mo naman kung sino ka mapag utos.” Reklamo nito sa akin. “Sige, nag uulam ka ba ng pinakbet? Iyon lang kasi niluto ni inay.” Pagkuway dagdag niya kaya naman napangiti ako.

“Oo naman. Aba paborito ko iyan.”

“Sige, bilisan mo.”

“Akala mo naman may sasakayan ako para makapunta agad dyan. Maghintay ka. Ipapahanda ko pa kay inay iyong ulam.” Sagot niya na halata na naiinis na naman. At iyon ang gustong gusto ko sa kanya. Kung gaano kabilis uminit ang ulo niya.

Nagpaalam na ito kaya naman hihintayin ko na lang muna siya. Ibinalik ko sa ref ang nabuksan kong cane fax. Sabay na lang kami mamaya. At habang naghihintay hindi din nawawala ang mga ngiti ko sa labi.

---

---

“Wow! Hindi ko pa man natitikman ay sarap na sarap na ako.“sabi ko na parang maglalaway na ako habang nakatingin sa inihahanda niya. Naglagay ito ng kaunting kanin sa pinggan saka ulam.

“Ayan kain ka na muna. Bago ka uminom.“sabi niya sabay abot sa akin ng kutsara’t tinidor.

“Si inay ba nagluto nito? O ikaw?“tanong ko na may ngiti sa labing nakatingala sa kanya kaya naman ang pag abot ko ng kutsara sa kanya ay sa kamay niya ako napahawak. Sabay pa kaming napatingin sa mga kamay namin na nagkadikit. O sabay pa kaming napalunok. Na para ba kaming nahipnutismo na muling nagkatinginan. Isa, dalawa, tatlong minuto? Ewan ko kung gaano katagal kaming nagtitigan hanggang sa napatayo ako sa pagkakaupo ko sa hapag at hinarap siya at wala ng salita pa ang namagitan sa amin kundi galaw na lang ng labi namin ang nagkaintindihan.

Oo! Hinalikan ko siya na agad naman niyang tinugon. Kaya ang pagkakahawak ko sa kamay niya ay naging hapit sa baywang niya habang ang palad naman niya ay humawak sa batok ko para lalong lumalim ang halikan namin.

Tama nga siguro si Nic. Hindi na lang ako na cha-challenge sa kanya kundi talagang nagugustuhan ko na siya.

I like him. I like to kiss him like this. Taste his lips. Sucked his tounge. And I want to taste every part of him. Hindi bukas, hindi sa susunod o sa susunod pang mga araw. Kundi ngayon na mismo.

“Uhmm.“sabay pa naming pinakawalang ungol habang patuloy na nagkikimpian ang mga dila namin.

Ang sarap niya. Ang sarap sa pakiramdam ang tikman siya. At habang magkaugpong parin ang mga labi namin ay iginiya ko siya papasok ng silid ko na hindi naman siya kumontra ng sabay kaking natumba sa kama.

“Uhm. Yes, baby Lion. Mmmm! Your so sweet.“bulong ko sa kanya ng pakawalan ko ang labi niya at halikan siya sa may tainga niya.

“Uhm! Fuck! Ahhhh!.” Napamura pa siya habang ipinipilig ang ulo at halatang iniiwasan ang bawat halik ko sa tainga niya na halatang nanginginig siya dahil doon.

“Mmm! Do you like this.? Huh!. Like this.“and I sucked his earlobe.

“Uhm! S-stop. Nakikiliti. Ahhh! Naki.. nakikiliti ako.“na sinabayan niya ng pagtulak sa mukha ko habang ang isang kamay ay sa balikat ko pero walang mga pwersa iyon kaya naman ipinagpatuloy ko lang ang ginagawa ko.

Kumilos na rin ang mga kamay ko para tanggalin ang damit niya. Na hindi naman tumutol at itinaas pa ang kamay para maalis na iyon ng tuluyan.

Tinitigan ko ang katawan niya ng tuluyang malantag iyon sa akin.

What a firm muscles he has? At ayon na naman ang mga pilat sa katawan niya na nakaagaw ng pansin ko noong una.

Hinawakan ko ang mga iyon. Caressing them. Saka ako tumingin sa kanya na ngayon ay nakatingin na rin siya sa akin. Hinawakan ng isang kamay niya ang isang braso ko na nakaalalay sa katawan ko para hindi ko maidagan sa kanya ang buong bigat ko saka niya rin hinawakan ang palad ko na humahawak sa mga pilat niya sa katawan.

“This make you more beautiful.“sabi ko ng magpasya akong dampian iyon ng mumunting halik. Licking them na nakapagpaliyad sa katawan niya. He is shaking.

“Uhm!”

“Pero ayaw ko ng madagdagan pa ang mga ito sa katawan mo. At ang mga pilat na ito ay sapat na.“bulong ko parin habang binibigyan ko ng mga halik ang mga iyon. Hanggang sa pagtuunan ko ng pansin ang isa sa itoktok ng dibdib niya. Licking it.

“Oooh.. ummmm.”

“Yes, uhmm. Your so sweet. So sweet baby Lion. Mmm.”

Palipat lipat. Sa kanan. Sa kaliwa. Pinagsawa ko ang sarili ko mga iyon. Pinagtuunan na din ng pansin ang butones ng pantalon niya. Pero bago ko pa man iyon binuksan ay kumilos ito na ikinabigla ko at pinagpalit ang pwesto namin. Kaya naman siya na ngayon ang nakapaibabaw sa akin.

Bago pa man ako makapagsalita ay muling nagdikit ang mga labi namin. Naging mapangahas ang paraan ng halik niya. Mapaghanap. Kaya naman agad ko iyong tinugon gaya ng paraan ng paghalik niya sa akin. At mga mabibining ungol lang ang naririnig namin ngayon sa buong silid.

Naramdaman ko na rin ang paggalaw ng kamay niya habang magka-ugpong parin ang labi namin. Inaalis isa isa ang botones ng polo ko hanggang sa tuluyan na niya iyong natanggal sa katawan ko.

Ito naman ngayon ang tumitig sa akin. Nandoon parin ang pagtitig niya nuong una niya akong tulungan sa pagbibihis ko ng damit pangkarera ko.

So iyon pala ang ibig sabihin ng titig niyang iyon noon sa akin na binaliwala ko lang. Ngayon alam ko na. Pareho talaga kami ng nararamdam noong una pa lang. Wala mang mga salita na lumalabas sa mga bibig namin. Sa mga kilos at galaw na lang kami nagkakaunawaan. Wala ng paliwanagan pa. Dahil sa bawat halik, at haplos pa lang ay alam ko na ang ibig sabihin. We are even.

“You are beautiful too.“bulong niya ng pagtuunan ng isa niya kamay ang isa sa itoktok ng dibdib ko. Umalis ito sa pagkakadagan sa akin at umayos ng umupo sa pagitan ng mga hita ko habang nakasampay ang mga hita niya doon.

Pabilog na nagpabalik balik ang daliri niya sa itoktok ng dibdib ko kaya naman hindi ko mapigilan ang mapaungol at manginig ang katawan dahil sa kiliting bumalot sa katawan ko dahil sa ginagawa niyang paglalaro ng mga daliri niya doon. Hanggang sa yukuin na niya iyon at ikulong iyon ng bibig niya.

“Ahhh! Uhmm!.”

Fuck! This is so good. Parang may nga bultahe ng kuryente na nagkalat sa buong katawan ko sa sarap na nararamdaman ko dahil sa paglalaro ng dila niya sa sa dibdib ko

Ilang buwan o taon na ba ang lumipas na wala na akong nakakaniig dahil mas pinagtuunan ko ng pansin ang career sa pangangarera ko.

Kaya nga palagi akong napapansin ng anim na halimaw ng MC dahil doon. Pero lagi kong sagot ay sapat na ang baby ko na sasakyan ko. Pero ngayon. Hindi na lang ang kotse ko ang sasakyan ko. Dahil nakapagpasya na ako. I want to ride my baby Lion too.

“Uhmm! And your so sweet too.“pabulong na may kasamang ungol na sabi niya habang patuloy itonsa pagpapasasa sa magkabilang dibdib ko. At mga kamay naman niya ngayon ang kumilos para pagtuunan ang butones ng pantalon ko na agad namang nabuksan at maibaba ang zipper non.

“Uhmmm,  fuck!.“napapaliyad ako dahil sa kiliti ng paglalaro ng dila niya sa isa kung dibdib na sinamahan pa ng isa niyang kamay para pisil pisilin ang isa. Habang ang isa ay nakapatong na sa harapan ko at marahang kumikilos doon.

Kahit may harang pa iyong tela ay ramdam ko ang init na nagmumula sa kamay niya.

“Uhm.“nagpakawala kami pareho ng mga ungol. Kumilos siya para tuluyang tanggalin ang pantalon ko at isinama narin ang maliit na telang nakabalot sa kaselanan ko.

Paghanga? Paghanga ba ang nakikita ko habang nakatitig siya sa harapan ko na ngayon ay handang handa ng manalakay.

And…

“Mmmp.“napakagat ako sa ibabang labi ko ng maramdaman ko na ang init ng kamay niya ng tuluyan na niyang ikulong iyon sa palad niya while his thumb finger stroking the head of mine.

“Beautiful.“sabi niya bago niya ibinaling ang paningin sa akin pero saglit lang iyon dahil niyuko na niya ang harapan ko at ikulong iyon ng mainit niyang bibig.

“Damn!. Ahhhh!. Uhm.“para na akong mababaliw sa ginagawa niya. Pabaling baling ang ulo ko habang ang mga kamay ko ay humawak mismo sa ulo niya habang taas-baba na siya sa harapan ko.

Damn! This is fucking good.

Hindi ko na pinigilan ang sarili ko na hindi salubungin ng balakang ko ang paggalaw bg mukha niya sa harapan ko.

“Ahhh! Fuck. Mmmm!. Oooh.” Sunod sunod. Nagdidileryo na akonsa sarap. Kaya bago pa man ako labasan ay hinila ko siya pataas at muling hinalikan. At agad na pinagpalit ang pwesto namin.

Siya naman ngayon ang tinanggalan ko ng pantalon na naudlot kanina. Ngayon parehas na kami. Ako naman ngayon ang nakatingin sa harapan niya na handang handa na rin. Kaya bago pa siya makatutol ay agad kong niyuko ang kanya at ikinulong din sa bibig ko ang kanya.

“Mmmm!. Fuck. Ahhh. Uhm…” gaya ko ay sunod sunod din ang ginawa niyang pag ungol dahil sa pagpapasasa ko sa harapan niya at nakisabay na din ang balakang niya pasalubong sa akin. At kumilos na din ang isanh kamay ko to trace his flesh dahilan para maramdaman ko ang pagtigil niya sa pagkilos.

Pero hindi ko iyon pinansin at ipinagpatuloy ko ang ginagawa ko. Hanggang sa subukan kong ipasok ang isa kong daliri sa kanya.

“Ahhh! Fuck. No.” Mabilis na umiwas siya at napaupo palayo sa akin.

“Why baby Lion. Lets do it.“sabi ko at hinila ko ang dalawang paa niya palapit sa akin saka ko siya dinaganan at muling hinalikan. I trace his fledh again at nilaro ko ang daliri ko sa ibabaw nuon saka ko muling ipinasok ang isa sa daliri ko.

“Ahhh! fuck it Clark.“muli itong kumilos para lumayo sa akin pero hindi ko siya pinayagan at nagpatuloy ako sa ginagawa ko.

Idiniin ko ang mga kamay ko sa dibdib niya habang patuloy ako sa pagpapaluwang ng likod niya.

“Damn it. Ahhh.“pero hindi na inasahan ang pagsipa niya sa akin ng dalawang daliri ko na ang ipinasok ko kaya naman natumba ako sa paanan niya.

“Lion! Stop struggling.“hindi ko mapigilang mainis dahil doon. Pero nandoon parin ang pagnanais kung ituloy ang pagnanasa kung pasukin siya.

“No! Don’t go to far, Clark. I warn you.“banta niya saka sinubukan muling tumayo pero agad ko ulit siyang dinaganan. Sa ngayon ay nakadiin na mismo ang akin sa papasukan ko habang ang mga kamay ko dumiin sa katawan niya pahiga. Ayaw ko man sanang biglain siya pero kumilos na ako para ipasok ang akin sa kanya dahilan para mapaigik siya at muling nagwala at muli akong sinipa.

“Ahhh! Fuck. That was fucking hurt Clark.“galit na sigaw niya sa akin.

Kaya naman nagpakawala ako ng buntong hininga at umayos ng upo. Nag uumigting mang muli sanang subukan ay pinigil ko na ang sarili ko at may lungkot sa mga matang tinignan siya.

“Sorry!.“mahinang sabi ko.

Hindi siya nagsalita kaya naman inisip ko na talagang wala itong balak magpaibabaw sa akin. Siguro nga, hindi pa talaga ito ang tama.

Tatayo na sana ako ng humawak siya sa kamay ko para pigilan kaya napatingin ako sa kanya.

Nakita ko ang paglunok niya. Saka hinila ako palapit sa kanya kaya naman pabagsak na natumba ako mismo sa ibabaw niya.

“O-okay! Lets try again.“halos walang boses na lumabas sa bibig niya dahil sa hina non pero malinaw iyon sa pandinig ko kaya naman napangiti ako.

Tumango ako at muling naglapat ang mga labi namin. Saka namin ulit sinimulan sa umpisa. At nandoon talaga ang sarap sa bawat halik, haplos niya sa katawan ko kaya mas ginanahan ako na gawin din iyon sa kanya.

Muli ko na namang sinubukan ang pagpapaluwang ng kanya hanggang sa nagpasya na akong muling ipasok ang akin sa kanya.

Kagat ang ibabang labi na nakatitig siya sa akin habang nilalaro ko ang akin sa bakuna niya. Nakasampay na rin sa mga braso ko ang mga paa niya.

Niyuko ko ulit siya saka ginawaran ng halik. Saka ko unti unting ipinasok ang akin sa kanya.

Hayon na naman ang sigaw niya ng tuluyan ko ng maipasok ang akin sa kanya.

“Ahhhh! This is fucking hurt. Fuck you Clark. Fuck you. Argh.“sigaw niya at halos manigas na ang nga paa niya na nakasampay sa braso ko pero hindi na niya ako tinulak o sinipa gaya kanina.

“Mmmm! Bear it for a couple of second baby Lion. Ahhhh.“sabi ko at padampi dampi siyang hinalikan. Sa nuo. Sa mata. Sa ilong. Sa balikat. At kahit nakasagad na ang lamig ng aircon sa silid ko ay hindi nakaligtas sa akin ang tigpi tigping pawis na naglabasan sa katawan nito ng magsimula na akong gumalaw sa ibabaw niya.

But I don’t care it anymore. Ang mas nakatuon sa pansin ko ay kung gaano siya kasikip, kung paano niya ako parang hinihila pa papasok sa kanya. At kung gaano kainit ang nasa loob niya.

“Mmm! Fuck! Your so tight baby Lion. Uhm.”

“Ahhh! Uhmmm.. fuck. Stop. Stop moving. Its hurt. Damn it.“pigil niya at humawak ang kamay niya mismo sa balakang ko at pinigilan akong gumalaw.

“No! Baby Lion. Its okay. Uhmm. Its okay.“paulit ulit ang pagdampi ng halik ko sa kanya. Sa buong mukha. Habang dahan dahan muli ang naging paggalaw ko.

Ang sikip niya. Ang sarap niya. Ahhh! This is bad. This is really bad. Dahil sigurado akong hahanap hanapin ko ito. Hahanap hanapin ko ang sarap na dulot na nasa loob niya ako.

“Uhmm. Ahhhh.”

Hindi na ito nagsalita pa. Ang kaninang nakahawak sa balakang ko na pumipigil sa akin para bilisan ko ang galaw ko ay wala na. Dahil ipinulupot niya ang mga braso sa leeg ko at hinalikan ako. Kaya naman ang maharang galaw ko ay unti unti ng bumilis. Bumilis na ng bumilis.

Mga ungol naming pareho ang namayani sa loob ng silid ko. Mag tunog ng bawat pagsalampak ko sa likuran niya at pagdidikit ng mga balat namin. Hindi parin nawawala ang pagmumura niya pero gumagalaw na din siya para salubungin ang bawat galaw ko.

At habang gumagalaw ako sa ibabaw niya ay isinabay ko na rin ang paggalaw ng isang kamay ko sa kanya.

Gusto kung sabay kami. Sabay naming marating ang ituktok ng kaligayahan.

“Uhmm. Ahhhh. Oooohh. Im gonna cum.” Ungol niya.

“Yeah baby Lion. Uhm.. im gonna cum too.” At ang bilis ng paggalaw ko ay nadoble pa sa bilis kanina. At sa huling malakas na pagsalambak ko sa likod niya at huling baba ng kamay ko sa kanya ay siyang pagpapakawala namin ng katas sa katawan.

“Uhmm.!”

“Hmmmm.“padagan na nahiga ako sa ibabaw niya.

Ang sarap ng pakiramdam. At talaga namang nakakatangay sa alapaap ang pakiramdam na iyon.

“Hmmmm!”

Hingal kami pareho. Pareho kaming naghahabol ng hangin sa baga na para bang naghabulan kami at tumakbo ng ilang kilometro at ngayon lang tumigil. Pero worth it naman ang pagod ko. Dahil sa dulo ng tinakbuhan namin ay narating namin pareho ang sarap.

Pero wala ng nagsalita sa amin pareho. Ang malakas na pagtibok ng puso namin. Ang bawat paghinga na lang namin ang naririnig sa loob ng silid ko.

Kaya naman muli ko siyang hinalikan. Mamaya ko na siya kakausapin. Pahuhupain ko muna ang pagod namin pareho. Pero sisiguraduhin kong may kahihinatnan na ang nangyari sa amin kapag nag usap kami ng masinsinan mamaya. Sa ngayon. Nanamnamin muna namin ang sarap na dulot ng pag iisa ng mga katawan namin.

---

“Fuck off.“tinabig niya ang kamay ko ng hinawakan ko ang dalawang pisngi ng likod niya habang naliligo kami.

Hindi ko mapigilang mangiti dahil doon.

“I didn’t see it clearly before. So I want to see it now.“sabi ko sa kanya saka ko muling tinignan ang pinasukan ko kanina.

“I said fuck off.“muli niya tabig sa kamay ko at humarap na sa akin ng maibaba ang sabon na hawak.

“Haha! Haha!. Oo na. Sa susunod ko na lang titignan. But what is this?“tanong ko sabay turo ng kanya na tayong tayo na naman at kinilabit ko pa iyon.

“Tigilan mo mo ako Clark. Tigilan mo ako. Hindi pa nga humuhupa ang sakit sa likod ko. Nang bwebwesit ka na naman.“gigil na sabi niya sa akin.

“Haha! Oo na nga.“sagot ko pero muli kung kinilabit ang kanya. “Your hard as rock again baby Lion. Mmm.“sabi ko kaya bago pa man niya ulit ako angilan ay lumuhod ako sa harapan niya at muli iyong ikinulong sa bibig ko.

“Aahh! Fuck..”

“Uhm. Yeah!”

Ungol namin pareho sa loob ng banyo ang muling namayani. At muli naming inangkin ang isat isa kahit puro mura na ang lumalabas sa bibig niya pero hindi naman niya nagawang tumanggi at itulak ako gaya ng ginawa niya kanina. At sa pangalawang pagkakataon ay muli naming nalasap ang sarap na dulot ng pag iisa ng katawan namin.

---

@

YuChenXi

#19: Leo

“Ano yan?“hindi ko mapigilang tanong kay Clark ng ng sunduin niya ako sa klase ko dahil may ipapakita daw siya sa akin at ibibigay. Nasa kalagitnaan pa kami ng klase ko pero dahil si Clark mismo ang nagpaalam sa Propesor namin ay agad itong pumayag.

“Naman! Eh ano ba yan di motor.“sagot naman niya.

Oo! Alam kong motor. Pero anong ibig niyang sabihin na may ibibigay siya sa akin.

“Alam kong motor iyan. Eh ano ngayon?“pabalang na sagot ko sa kanya. “ dahil langvdiyan inistorbo mo ako sa pag aaral ko.” Totoong reklamo ko sa kanya.

Naiinis parin ako sa kanya dahil hanggang ngayon ay masakit parin ang likod ko dahil sa walang sawa niya akong pinagsawaan kagabi.

Hindi na nga kami nakainum ng alak eh. Kumain na lang kami ng dinala kong ulam. At kahit kumain na ako bago ako nagpunta sa bahay niya ay bigla akong nagutom ng makita ko siya kung gaano kagana niyang nilalantakan ang ulam na niluto ko. Pagkatapos… pagkatapos kaming magpababa ng kinain ay ang bwesit na Clark ay hindi ako tinigilan hanggang hindi ulit naipapasok ang anu niya sa akin.

Nakakagigil. Tapos nag usap nga kami sabi niya kami na. Ano yon? Magkasintahan kami ganun ba? Na sa ayaw daw at sa gusto ko ay wala na daw akong magagawa.

“ sa hindi na ako makapag hintay na matapos ang klase mo eh. At alam kong hindi mo tatanggapin iyan na regalo galing sa akin. Kaya naman, pagtratrabahuan mo iyan. May laban ako sa susunod na araw. Iyan ang advance payment ko sa magiging parte mo sa mapapanalunan ko.“mahabang paliwanag nito.

Pero akala ko ba tatlo o dalawang beses lang siya sumasabak sa karera kada isang buwan pero napapadalas yata ngayon. Ayaw ko pa naman na laging manuod dahil ako ang kinakabahan sa bawat laro niya. Na parang ako mismo ang nasa loob ng sasakyan niya.

“Hindi ko naman kailangan iyan.“tanggi ko sa kanya na nakapagpakunot ng nuo niya.

“Anong hindi kailangan. Sa tuwing tatawagan ba kita kapag nasa bahay ka, kailangan pa bang mag commute ka para lang makapunta ka sa akin. Kaya huwag ka ng magreklamo, simula ngayon ito na ang gagamitin mo. Hindi mo na kailangang sumakay ng jeep at tricycle.“dagdag pa niya.

“Pero-.”

“Wala ng pero pero.“bitin niya sa sasabihin ko. “Buti nga hindi kotse ang binili ko na alam ko namang mas hindi mo tatanggapin. Kaya pasalamat ka iyan lang ang binili ko. At wala ng madaming tanong.”

Aba pasalamat pa talaga ako na hindi kotse ang binili niya. Tignan mo nga naman ang mga mayayaman. Barya lang talaga sa kanila ang mga ganitong bagay. Na iyon ang ikinaiinis ko.

“Hindi ko kailangan iyan.“matigas na tanggi ko muli sa kanya saka ko siya tinalikuran. Akala ba niya sa nangyarinsa amin kagabi magagawa na niya ang lahat ng gusto niya. Aba kung magsalita siya parang gusto na niya akong manipulahin ah. Pwes hindi ako basta magpapamanipula sa kanya.

“Hey! Ano bang problema mo sa motor. Eh sabi ko naman sayo na pagtratrabahuan mo iyan diba.“may galit na sabi niya sa akin at marahas ang ginawang paghawak sa kanang braso ko at pinaharap ako sa kanya.

“Pagtratrabahuan? Alin? Ang pagsama ko ba sayo sa bawat karerang dadaluhan mo o ang pagpasok ng anu mo sa likod ko.” galit ding tanong ko sa kanya.

Para na rin kasi niyang sinabi na makukuha niya ako sa mga materyal na bagay sa motor na binibigay niya sa akin.

Balak ko naman talagang bumili kaso naunahan lang niya ako at ang hindi ko matanggap ay ang tumatakbo sa isip ko. Na para na rin akong kumuha ng sugar daddy dahil sa ginagawa nito. At iyon ang bigla nagpainit sa ulo ko.

Marahas na iwinaksi ko ang kamay ko mula sa kanya saka ko siya itinulak sa may balikat palayo sa akin.

“Kung akala mo ay madadaan mo ako sa mga ganyan para mamanipula mo ako. Nagkakamali ka.” galit na dagdag ko pa sa sinabi ko ng hindi siya agad nakapagsalita.

Naiiling at naging blanko naman ang ekspresyon ng mukha nito. Hindi ko ngayon mawari kung ano ang nararamdaman niya sa mga sinabi ko.

Tumingin ito ng deretso sa akin pero hindi naman nagsalita. Kaya naman nakipagsukatan ako ng tingin sa kanya. Pero ako din ang unang nagbawi dahil wala talaga akong makitang ibang emosyon sa mga mata niya. Kalamigan. Iyon lang. Walang galit, walang pagkairita, at lalong walang saya ang mga iyon.

“Okay!.” sa wakas ay sabi niya saka tumalikod sa akin saka binalingan ang padaang player ng baseball. “Hey you.“tawag pansin nito sa mga ito. Nagmasid lang ako kung ano ang binabalak niyang gawin.

“M-master Clark. Master Clark.“halatang nagulat pa ang mga ito ng makilala siya. “Kami ba ang tinatawag niyo master.?”

“Yeah! Hali kayo dito.“sabay senyas ang kamay niya para lumapit sila.

May nag aalangan na kumilos para lumapit sa kanya pero mas nanaig na siguro ang takot nila kung hindi sila lalapit sa kanya kaya naman agad na tumalima ang mga ito para lapitan siya.

“Anong maipaglilingkod namin sayo master Clark?” tanong ng isa na nakahawak ng baseball bat.

“Sa tingin mo, maganda ba ang motor na iyan?” tanong niya sabay turo ng motor na ibinibigay sa akin kanina.

“Opo master Clark. Iyan po ngayon ang bagong labas na modelo ng motor. At bihira pa lang ang nakalabili ng ganyan.” sagot naman ng isa na talaga namang nakikitaan ng pagkamangha ang mga mata nito. At pati narin ang iba.

“Good.” Sabi nito saka ako binalingan. “Total nagandahan kayo, gusto kung sirain niyo iyan ngayon.”

“Huh!.“halatang nagulat sila sa sinabi niya. Ako man ay ganun din pero hindi ko ipinahalata iyon sa kanya. Napatingin tuloy ako sa motor na kanina ay ipinagpipilitan niyang tanggapin ko.

Seryuso ba siya sa ipinag uutos sa mga ito? Bakit kailangan pa niyang ipasira kung pwede naman niyang iyuwi na lang ito.

“You heard me. I want you to destroy that for me.” muli nitong utos. “At gusto kong ipakita niyo sa akin mamaya ang bawat parte ng motor na iyan.“sabi pa niya saka tumalikod na at nagsimula ng maglakad palayo hanggang sa tuluyan ng nawala sa paningin ko ang imahe niya.

Napalunok ako. Seryuso nga siya.

Tinignan ko ang limang baseball player na ngayon ay halos hindi alam ang gagawin. Kung susundin ba ang ipinag uutos ni Clark sa kanila.

“Seryuso ba si Master Clark?” Tanong ng isa sa kanila na ngayon ay nakatingin sa motor.

“Tingin ko seryuso eh. Pero sayang ang motor at halatang bagong bago.” Nanghihinayang pa na sagot naman ng isa.

“Pero anong gagawin natin. Sinabi niyang dalhin natin ang bawat parte ng motor na ito sa kanya mamaya.”

“Oo nga eh. Bahala na. Gawin na lang natin ang ipinag uutos niya.“sabi naman ng isa.

Damn it!. Damn you Clark.

Ano ang gagawin ko? Papanuorin ko na lang ba na sirain ng mga ugok na ito ang motor. Huh! Ewan. Bahala siya sa gusto niyang gawin.

Mabigat man ang naging hakbang ko ay nagsimula na akong lumayo sa motor. Habang dinig na dinig ko parin ang mga usapan ng mga ito. Kung sisimulan na ba nilang sirain ang motor.

Mabagal ang naging hakbang ko.

“Bahala na. Tara simulan na natin.” narinig ko muling sabi ng isa kaya naman agad akong lumingon at tamang ihahampas na nito ang hawak na baseball bat sa motor ng agad akong tumakbo at pinigilan ito.

“Subukan mong idapo ang hawak mo sa motor kung ayaw mong sayo iyan dumapo.“galit na tinignan ko ito at malakas na hinila sa kanya ang hawak at itinilapon iyon sa kung saan.

“Ano bang problema mo. Bakit sayo ba ang motor. Inutusan kami na sirain ito.“sita naman sa akin ng isa saka ako itinulak palayo sa motor.

“Bakit pumayag ba ako na sirain niyo ito.“galit na sagot ko.

Naiinis man ako ngayon kay Clark ayaw ko naman na masira ang motor dahil sayang ang perang pinambili niya dito. Alam ko naman na balewala lang kay Clark ang perang pinambili sa motor pero… pero hindi ko talaga lubos maisip na masisira lang ito ng basta basta.

“Umalis ka diyan kung ayaw mong may kalagyan ka sa amin.” asar na sabi naman ng isa. “Hindi sayo ang motor kaya wala kang pakialam.”

“Abat-. Huwag niyo akong hamunin ng away baka hindi na kayo sisikatan ng araw bukas.” Pagtitimpi kong sagot dito. Huwag lang nila akong sagarin dahil kanina pa ako nagtitimpi. Galit na nga ako kay Clark dadagdagan pa nila.

“Bakit sa tingin mo pa kaya mo kaming lima.“sumbat ng isa na ngayon ay nagsimula ng kumilos pasugod sa akin.

Kaya naman mabilis na kumilos ako at malakas na hinawak ng isang palad ko ang mukha nito at padiing ibinagsak ito sa simento saka ko tinignan ng pagkatalim talim ang apat nitong kasama.

“Subukan niyong kumilos ng hindi naayon sa gusto ko ng makita niyo kung paano mabasag ang bungo ng kasamo niyo.” Galit na sabi ko ng tangkain na nila sumugod sa akin at mas lalo kong diniinan ang mukha.

“Ahhhh!. B-bita-wan m-mo ako.“halos walang lumabas na boses na sabi nito.

“Pakakawala kita, pero gusto kong makasiguro na pagkatapos kitang pakawalan ay tahimik kayong aalis. Dahil kung mag aabala pa kayong lumaban, hindi lang ito ang kaya kong gawin.” Sagot ko saka ko mas diniinan pa ang mukha nito. May dugo na ding umagos na kabilang panig ng mukha nito na nakadikit sa simento.

“Damn! Oo! Aalis kami. Pakawalan mo na siya.“sagot ng isa na nakatingin din sa dugong umagos sa semento.

Kumilos ako at pinakawalan ang kasama nila saka umayos ng tayo at muli silang hinarap. “Ako na ang bahala sa motor. Makakalis na kayo. Kung balak niyong magsumbong sa pulis, unahin niyo na munang dalhin sa hospital ang kasama niyo.” Sabi ko sa mga ito. Saka ko sinakyan ang motor at agad iyong pinasibad palayo.

Hindi ko mapigilan ang mapamura habang minamaneho ko mismo ang motor na tinanggihan ko mula kay Clark.

Kakausapin ko na lang siya bukas. Sa ngayon. Magpapalamig muna ako ng init ng ulo ko. At alam kung ganun din iyon.

Hindi ko alam kung ano ang tumatalbo ngayon sa utak ng isang iyon. Kakaiba. May bahagi ng pagkatao nito ang hindi ko mapangalanan.

---

“Saan mo nakuha ang pinambili ng motor na ganyan Leo?“tanong ng ina ng makauwi ako ng bahay.

“Galing po iyan kay Clark inay. Ibabawas na lang daw niya sa magiging sahod ko sa susunod na labas namin sa susunod na araw.” Magalang na sagot ko dito ng maayos na naigarahe ko ang motor papasok sa maliit na bakuran ng bahay.

“Ganun ba. Ang bait ng boss mong iyon. Kaya dapat iwas iwasan mo ang pagkamasungit mo. Hindi iyang ganyan. Sa pangalan mo pa siya tinatawag.” Paninita pa ng ina sa akin.

“Inay naman. Ayaw din niyang tinatawag na boss kaya sa pangalan na lang daw.“sagot ko uli dito. “Nga pala ina, nagpakita na ba ang asawa niyo sa inyo?“tanong ko ng makapasok ako ng bahay.

Hindi naman agad na nakasagot ang inay kaya napatingin ako sa kanya. May lungkot ang mga matang tumingin ito sa akin saka may pekeng ngiti na gumuhit sa mga labi nito.

“Mag tatatlong linggo na sinula ng hindi na siya umuuwi.“mahinang sabi nito. “Kaya hindi ko alam kung babalik pa ba siya sa bahay dahil ito na ang pinakamatagal na pagkawala niya.”

Napabuntong hininga ako saka ko ito nilapitan at niyakap.

“Okay lang iyan inay.” Sabi ko. Kahit na ang totoo ay may hinala na ako kung bakit ito hindi na umuuwi ng bahay. Dahil kay Clark. Tinanggap nito ang inaalok na pera kapalit ng paglayo niya sa buhay ng inay.

Isa iyon sa ipinagpapasalamat ko kay Clark at isa din sa ikinaiinis ko at the same time. Ipinagpapasalamat ko dahil wala na akong aalalahanin na mananakit kay inay at ikinaiinis ko ay ang pakikialam niya dahil wala siyang karapatang makialam sa buhay namin.

At ngayon, naalala ko na naman ang motor dahil sa kanya. Ang motor na tinanggihan ko pero ngayon nasa pangangalaga ko na.

Ahhhh!. Fuck you Clark. Fuck you.

Sa loob loob ko na hindi ko mapigilang murahin siya.

“Hala! Maghahain na ako mamaya. Huwag na nating pag usapan pa ang amahin mo.” Ang ina na nakapagpawala ng iniisip ko at kumalas ito ng yakap sa akin. “Magbihis ka na muna para maisabay ko na sa labahin ko mamaya iyang uniform mo.”

“Sige po ina.“sagot ko na lang saka ako tumalima para pumasok ng silid ko. Nahiga muna ako saglit ng makabihis ako.

Habang nakatingin ako sa kesame ay parang biglang nagpakita ang imahe ni Clark kanina.

Ang emahe niyang walang ka emo emosyon. Ang mga matang parang nasa kawalan.

Anong ibang katauhan ang nagtatago sa mga matang iyan Clark. Tanong ko habang itinaas ko ang kamay ko na para bang hinahaplos ko ang mismong mukha niya na nasa imahinasyon ko.

---

@Y

uChenXi

#20: Clark

Hindi ko alam kung ano ang pwede kong maging reaksyon sa pagtanggi ni Leo sa binibigay ko sa kanya.

Naisip ko na iyon noon pa na kung tatanggapin niya ang alok kong trabaho sa kanya ay bibilhan ko talaga siya ng service para hindi na niya kailangang mag commute pa gaya nga ng sabi ko sa kanya kanina.

Kaya naman kakaiba ang naramdaman ko. Na parang may kumurot sa dibdib ko ng tanggihan niya iyon at ang isa pa sa nagpabigat ng dibdib ko ay ang sabihin niyang pagtratrabahuan niya iyon hindi sa pagiging PA ko kundi sa kama mismo.

Ano bang tingin niya sa akin? Iniisip ba talaga niya na iyon lang ang sadya ko sa kanya kaya ko siya kinuha bilang PA? Hindi ko naman akalain na mauuwi kami sa ganun. Malaking pagkakamali ba na inangkin ko siya at kasalanan ko ba na unti unti ko siyang nagugustuhan sa mga araw na magkasama kami. Oo! Nagugustuhan ko siya bilang siya. Ang maiksi niyang pasensya. Ang palaging lukot na mukha sa tuwing seryuso siya. Nakakatang-ina na naman kasi eh.

At ngayon hindi man niya deretsang sinabi sa akin kanina pero alam ko na ang tumatakbo sa utak niya. Na para na rin siyang tumanggap ng lagay sa sugar daddy niya kung tatanggapin niya ang motor na binibigay ko. Na dahil napaligaya niya ako ay ibibili ko na siya ng mga mamahaling bagay gaya ng motor at iba bang materyal na bagay.

Alam ko naman na mali ang timing ng pagbibigay ko sa kanya niyon. Inorder ko pa iyon sa ibang bansa noong unang araw pa lang na tinanggap na niya ang trabaho sa akin at kaninang tanghali lang dumating kaya naman na excite akong ipakita sa kanya. Pero minasama lang niya iyon. At iyon ang nagpapabigat ng dibdib ko ngayon. Na sa unang pagkakataon ay nakaramdam ako ng ganito. Parang ang bigat dalhin. Hindi ako sanay.

At hindi ko alam kung ano ang dapat kung gawin. Kaya naman naghalo halong emosyon ang naramdaman ko. Na nauwi sa isang malamig na mga matang tumingin ako sa kanya kanina. Mga tingin na noon ko pa iniiwasan ipakita sa iba. Kalamigan na nagtatago sa kadiliman.

So this is it. At ng nakahanap ako ng pagkakataon kanina ay mas maigi pang masira na lang ang motor kaysa bawiin ko iyon. Barya lang naman ang pinangbili ko doon kaya hindi ko iyon sasayangin. Hanggang sa nagpasya na akong talikuran ito at lumayo doon. Na kahit mabibigat ang mga paang naglakad palayo sa kanya ay pinilit ko at pilit kung pinipigilan ang sarili ko na lingunin siya.

---

“M-master Clark. Sorry po pero nawala ang motor dahil tinangay ng lalaki kanina.” pagbabalita ng lalaki na isa sa inutusan ko kanina sirain ang motor.

“What do you mean?“tanong ko. “Whos guy?”

“Hindi po namin siya kilala master Clark. Saka isa sa kasama ko ang nasa hospital ngayon dahil napaaway kami dito. Kaya po master Clark. Patawarin niyo kami at naglakas loob na din po akong humihingi ng tulong galing sa inyo para sa kasama namin.” mahabang paliwanag niya at may kasamang balita.

“Hospital.“pang uulit ko? It could be Lion. Sa loob loob ko. “Sige makakaalis ka na. And about the hospital bill ako na ang bahala doon.“sagot ko dito.

“Salamat po master Clark. Tutuloy na po ako at mag rereport pa po ako sa pulis para maipakulong namin siya.”

Bigla akong napatayo sa pagkakaupo ko sa swivel chair ko dahil sa sinabi niya.

“Forget about it.“may galit na sabi ko dito na agad naman napaatras sa palayo sa harapan ng desk ko dahil doon. “Don’t dare to report to the police or else ako na mismo ang magpapatahimik sa inyo.” banta ko dito. “Ako na ang bahala sa lalaking iyon. Kaya wala kayong irereport sa police. Maliwanag ba?”

“M-master Clark.”

“Maliwanag ba?“malakas na ulit na tanong ko dito.

“O-opo m-master Clark.”

“Good!. Sabihan mo din ang iba mong mga kasama and about sa parents ng kasama niyong nasa hospital sabihin mong aksidente lang ang nangyari sa kanya. Nagkakaintindihan ba tayo?” tanong ko ulit dito.

Mabilis at sunod sunod ang ginawa nitong pagtango. Saka muling nagpaalam na sa akin. At mabilis pa sa alas kwatrong nawala ito sa paningin ko.

Muli akong akong naupo saka ko binuksan ang computer ko to check the CCTV camera sa area na iyon. Kung ganun kinuha ni Leo ang motor.

Ngayon hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis sa kanya. Akala ko ba ayaw niyang tanggapin iyon pero bakit niya pinigilang sirain ng mga inutusan ko para sirain iyon.

Ah! Malamang dahil sa nasasayangan siya sa perang binangbili ko doon. Sa ngayon aalamin ko muna ang nangyari kanina.

“Bahala na. Simulan na natin.” Sabi ng isa saka nito ihahampas na ang hawak na baseball bat sa motor.

Panangiwi ako ng malapit na iyong dumapo doon. Ganun pala ang feeling na makikita mo na masisira ang isang bagay na akala mo ay magugustuhan ng pagbibigyan nito.

Damn!

Pero mabilis pa sa sigundo na nakalapit si Leo sa kanila at marahas ang ginawang pagpigil sa hawak nitong baseball bat.

“ Subukan mong idapo ang hawak mo sa motor kung ayaw mong sayo iyan dumapo .“ Ramdam ko ang bigat at may galit sa boses na iyon ni Leo sa lalaking hahampas kanina sa motor saka niya marahas na kinuha mula dito ang hawak at inihagis sa kung saan.

“ Ano bang problema mo. Bakit sayo ba ang motor. Inutusan kami na sirain ito.“ May galit naman na sita ng isa sa kanya. Hindi ko man masyadong mapansin ang mukha nito ay alam kung tinignan niya ito ng masama.

“ Bakit pumayag ba ako na sirain niyo ito.“

“ Umalis ka diyan kung ayaw mong may kalagyan ka sa amin .“ asar na sabi naman ng isa. “ Hindi sayo ang motor kaya wala kang pakialam. “

“Abat-. Huwag niyo akong hamunin ng away baka hindi na kayo sisikatan ng araw bukas.” .

“Bakit sa tingin mo pa kaya mo kaming lima. “sumbat ng isa na ngayon ay nagsimula ng kumilos pasugod sa kanya pero mabilis siyang nakakilos at sa isang iglap lang ay nasa lupa na ang mukha ng lalaki habang sakop ng isa niyang palad ang buong mukha nito.

What a move? Hindi ko na naman mapigilang mamangha. Ito ang pangalawang beses na nakita ko siyang mapaaway. Ang una ay sa kalye na hindi ko masyadong napanuod nuon dahil sa bilis niya. Pero ngayon, kitang kita ko na. Dahil pwede kong pabagalin ang galaw niya mula sa screen ng computer ko.

“ Subukan niyong kumilos ng hindi naayon sa gusto ko ng makita niyo kung paano mabasag ang bungo ng kasamo niyo. “ Galit na sabi pa niya sa mga ito.

“ Ahhhh!. B-bita-wan m-mo ako .“halos walang lumabas na boses na sabi nito.

“ Pakakawala kita, pero gusto kong makasiguro na pagkatapos kitang pakawalan ay tahimik kayong aalis. Dahil kung mag aabala pa kayong lumaban, hindi lang ito ang kaya kong gawin.“ Banta pa niya sa mga ito. Nakita ko mula sa screen ang dugong umaagos na sa simento galing sa ulo ng lalaki.

Fuck! Hindi ko mapigilang mapamura. So ito ang sinasabi ng lalaki kanina na nasa hospital ang isa sa kasama nila. Nabasag ba ng tuluyan ang bungo nito dahil sa pabalibag na inginugngod ni Leo ang mukha nito sa semento.

“ Damn! Oo! Aalis kami. Pakawalan mo na siy a.“sagot ng isa na nakatingin din sa dugong umagos sa semento.

Kumilos siya para pakawalan ang lalaking hawak na nawalan na yata ng malay.

“ Ako na ang bahala sa motor. Makakalis na kayo. Kung balak niyong magsumbong sa pulis, unahin niyo na munang dalhin sa hospital ang kasama niyo.“ Sabi pa niya saka niya sinakyan ang motor saka iyon mabilis na pinasibad palayo.

Saka lang kumilos ang mga inutusan ko na lapitan ang kasama nila na nawalan na nga talaga ng malay at duguan na ang kabilang bahagi ng mukha nito.

Damn it! Hindi ko naman naisip na pipigilan ni Leo ang mga ito. At ang masama pa ay muntik pa siyang nakapatay dahil lang doon.

Damn you Lion! Kung tinangap mo na sana ng una pa lang ang motor di hindi ka na sana napaaway pa. Sa loob loob ko saka ko na pinatay ang computer ko at pasandal na naupo sa swivel chair ko at pinaikot iyon patalikod sa lamesa ko.

Now! I will wait for you Lion. Bulong ko na kusa pang lumitaw ang imahe nito na harapan ko habang kunot ang nuo na para bang nakatitig din sa akin.

At kahit imahinasyon ko lang siya ngayon ay nandoon parin ang lukot niyang nuo.

“What a fearless look you have.” Saka ko inangat ang kamay kong hinawakan siya sa imahinasyon ko. “How can I tame you baby Lion. How?”

---

Palabas na ako ng elevator sa underground parking ng MC na exclusive lang sa amin ng mamataan ko ang kagabi pa na nasa isipan ko. Kampanting nakasandal sa motor na nakatingin siya ngayon sa akin. Narito ba siya para isauli sa akin ang motor. Pwes hindi ko iyon tatanggapin.

“Anong kailangan mo?” Malamig pa sa yelong tanong ko sa kanya. “Kung balak mong isauli iyan sa akin. Iwanan mo na lang diyan at may nakahanda na para sumira niyan.” Dagdag ko pa saka ko siya nilagpasan at nagtuloy na lumapit sa baby ko para sumakay pero mabilis na nakalapit siya sa akin at hinila ako sa kaliwang braso at pinaharap sa kanya.

“Ano?“tanong ko ng hindi naman ito nagsalita na titig na titig lang sa akin. Pero ang ikinabigla ko ay dumapo ang kamao niya sa pisngi ko kaya naman napaatras pa ako palayo sa kanya. “Fuck! Ano bang problema mo.“galit na tanong ko saka naman ako sumugod para suntukin din siya.

Hindi ito umilag kaya naman dumapo din ang kamao ko sa pingi niya.

“Ikaw ang problema ko.“sagot niya at sumuntok na naman siya pero ngayon ay nakaiwas na ako pero sinundan pa niya iyon ng isa kaya naman dumapo parin ang kamao niya sa mukha ko.

“Fuck you!. Kung ako ang problema mo, ikaw din ang problema ko.” galit na sagot ko sa kanya saka nagpakawala din ako ng suntok at tumama naman ngayon sa sikmura niya.

Dumura ito. Ganun din ako saka kami nagsukatan ng tingin habang nakapwesto kami pareho na kuyom ang mga kamao at handang sumugod ano mang oras.

“Gusto kong ilabas ang galit ko. Gusto kung ilabas ang inis ko.“galit na sabi niya saka muling sumugod sa akin.

“At bakit ikaw lang ba ang naiinis. Ikaw lang ba ang galit?“galit na sagot ko naman sa kanya saka sumugod na din ako.

Sabay na dumapo ang kamapo namin sa magkabilaang pisngi namin saka kami napaatras pareho.

“Sa susunod kung magbibigay ka ng advance payment. Magsabi ka. Ng hindi ganung biglaan.” galit paring sabi niya.

“Hindi iyan biglaan. Dahil unang araw mo pa lang na PA ko, ay inorder ko na iyan. At kahapon lang dumating.” galit din sagot ko sa kanya. “Kaya kung ayaw mo. Sinabi ko sayong iwan mo na at may sisira diyan.“dagdag ko pa at muli akong sumugod sa kanya.

“Tang ina. Alam kong barya lang ang perang pinambili mo diyan. At wala akong pakialam kung sisirain mo lang iyan.” galit na sagot din niya sa akin at pasugod na din.

Naunahan ko siya at nahuli ko ang kamao niya ay saka ko pinatalikod ang kamay sa likod niya saka ko inilagay ang isang braso ko sa leeg niya.

“Ganun naman pala. Bakit nasayo ngayon iyan. Hinayaan mo na lang sana ang mga inutusan ko kahapon di wala na sana tayong pag uusapan pa.” sabi ko at hinigpitan ko ang pagkakasakal ko sa kanya.

“Pabayaan. Argh!. Pero hindi ko kayang makita ng dalawang mata ko na sinisira lang nila iyan.” sagot niya saka mabilis na kumilos at ekspertong nakawala sa pagkakasakal ko at nagpalit kami ng pwesto.

Siya naman ngayon ang nakasakal sa akin ay pinilipit pa ang kamay ko na inilagay sa likuran ko.

“Argh. Fuck you Lion. Iyon naman pala. Di sana tinanggap mo na lang ng wala na mahabang usapin pa.” sagot ko din at pilit na kumakawala sa kanya. Pero malakas ang mga kamay na nakasakal sa akin.

Tinuhod niya ang likuran ng tuhod ko kaya naman nawalan ako ng balanse at napaluhod ako. Mabilis na kumilos ito at pinadapa ako mismo sa simento.

“Fuck you. Argh.“pilit akong kumakawala.

Damn! Namamanhid na braso ko sa higpit na pagkakapilipit niya.

“Sa susunod. Huwag kang bibili ng ibibigay sa akin ng hindi ko nalalaman.“gigil na kumilos pa ito at pinatihaya ako at mabilis na inupuan ang mga hita ko habang nakasakal parin ang isang kamay niya sa akin.

Pilit kong kinakalas ang kamay niya sa leeg ko habang nakatitig ako sa kanya. At ganun din naman siya sa akin.

Hindi na ako sumagot pa dahil mas nakatuon na ngayon ang pansin ko sa kamay niya na nasa leeg ko. Tangna. Malalagutan pa yata ako ng hininga ng wala sa oras.

Pero bago pa man nangyari ang nasa isip ko ay naramdaman ko na ang pagluwang ng mga kamay niya sa leeg ko kaya naman kumilos din ako na siyang ikinabigla niya at siya ang ipinahiga ko sa semento.

Nakadiin ang mga kamay ko sa dibdib niya habang nakadipa na ang mga kamay niya.

Nagkatitigan kami. Wala ng ano mang salita ang lumabas sa mga labi namin. Hindi ko alam kung ilang minuto na ganun ang pwesto namin hanggang sa kumilos ang mga kamay niya na nakadipa at humawak iyon sa batok ko.

Ako man ay kumilos para humaplos sa may leeg niya at sabay naming sinalubong ang mukha pareho at naglapat ang mga labi namin.

“Uhm!.“sabay naming pinakawalang ungol ng maghiwalay kami.

Sabay pa yata kaming napangiti. Kumilos ako para tumayo saka ko siya nilahadan ng kamay para tulungang tumayo.

Pagkatayong pagkatayo niya ay agad na muling nagdikit ang mga labi namin.

Damn! Para kaming uhaw na uhaw sa halikan namin. Parang walang gustong magpatalo sa paraan ng pagpapalitan namin ng halik. Pagkikimpian ng mga dila namin. Pagpapalitan ng laway ng isat isa.

This is fucking hot.

At habang magkaugpong ang labi namin ay kumilos ang mga paa namin patungo sa elevator.

“Argh.” napangiwi pa ako ng marahas ang naging pagpapasandal niya sa akin sa nakapinid na pintuan ng elevator saka niya ako muling hinalikan ng mapindot niya ang open botton. Halos matumba pa ako ng bumukas ang pinto kung hindi lang niya ako naalalayan. Muling patulok na pinapasok ako sa loob at uhaw na muling paghalik sa akin na agad kong tinugon. Hanggang sa marating namin ang floor ng unit ko ay magkaugpong parin ang mga labi namin. At habang binubuksan ko ang pintuan ng unit ko ay sinimulan na niyang buksan ang botones ng pulo ko.

Ng makapasok at agad niya iyong inalis sa katawan ko kaya naman tinulungan ko na din siyang alisin ang damit niya at pahagis na ibinato sa kung saan.

“Uhm.”

“Hmmmm.“panabay namin.

Hindi na ako makapaghintay. Hinila ko siya mismo sa may sala at ipinahiga sa sofa. Pero panabay kaming natumba doon. Siya ang unang kumilos at pumaibabaw siya sa akin.

“Uhm! Ohhh!.“ungol ko ng sakupin ng labi niya ang isang itoktok ng dibdib ko habang ang kamay ay nagsimula ng maglikot at nabuksan na ang botones ng pantalon ko.

Kumilos siya to take it off at ganun na din ang pantalon niya saka siya muling pumaibabaw sa akin ng maalis na lahat lahat ng sagabal sa katawan namin.

He grab mine and licked it. Sucking it. Playing it kaya naman hindi ko mapigilan ang mapaungol sa sarap.

“Ahhhh!. Stop it.“pigil ko sa kanya dahil kung patuloy siya sa ginagawa sa harapan ko ay baka labasan na ako. Kaya naman kumilos ako para siya naman ngayon ang paligayahin ko.

“Uhm.” mahinang ungol niya ng simulan kong paglandasin ang labi ko sa punong tainga niya. Dilaan, sipsipin, at lasaan.

Ahhhh! Ang tamis tamis ng balat niya. Ang bango bango niya na nanunuot sa ilong ko. At sa bawat daanan ng labi ko ay binibigyan ko ng sipsip at mumunting kagat sa katawan niya.

Until I reach his and grab it. Lick and suck it.

“Ahhhh!! Uhmmm.“napapaliyad pa ang katawan niya dahil sa pagpapasasa ko sa harapan niya. Sumasabay nadin ang balakang niya sa bawat pagtaas baba ng mukha ko sa kanya. At kumilos na din ang isang kamay ko to trace his flesh.

“Uhm..ahhh!. Ooohh.“ungol niya ng ipasok ko ang isang daliri ko doon. Ramdam ko pa ang pagkibot niyon na parang hinihila papasok ang daliri ko sa loob.

“Hmmm!. Yeah baby Lion. Moan. Just moan.” Bulong ko sa pagitan ng pagdila ko ng kanya.

“Ahhh.”

“Uhm.“panabay namin saka ako kumilos para muli siyang halikan at itinapat mismo ang akin sa kanya.

Itinaas ko ang balakang niya saka ko itinutok mismo ang akin sa butas na papasukin ko.

Kagat kagat nito ang ibabang labi ni simulan ko bg kumilos papasok sa kanya.

“Argh.”

“Yeah baby. Uhm.. your so tight. Ahhh.” Bulong ko habang unti unti akong pumapasok sa kanya.

“Ahhhhh.“malakas na pinakawalan niyang ungol ng paibaon ko na ang buong laki ko sa kanya. “Ooooooh.”

“Ahh. Uhm.. ang sarap mo. Ohhh.” Ako man ay hindi ko mapigilan ang hindi kagatin ang ibabang labi ko dahil sa sarap na nararamdaman ko. Ang sarap ng init na bumabalot sa laki ko. Ang higpit ng kanya na humihigop sa pagkalalaki ko.

“Uhm. Ahhh.“sabay namin ungol hanggang sa parehas na kaming gumagalaw. At habang hawak ko ang kanya na isinasabay sa bawat galaw ng balakang ko papasok labas sa kanya ay tanging malakas na ungol sa sala. At dinig na dinig ang tunimog ng bawat pagdidikit ng balat namin sa tuwing sasalubungin niya. At ang tunog habang pabalik balik ko sa kanya.

“Ahhh. Yes baby Lion. Ahhhh.”

“Uhmmm. Ahhhh. Im cumming. Ahhh. More. Move faster. Ahhh.”

“Yeah. Ahhhh. Im cumming too. Ahhhh.”

At sa malakas ang naging pagkilos ko at pabaon sa loob niya ang buong laki ko ay sabay na naglabas ng katas ng marating namin ang ituktok ng kaligayahan sa pag iisa ng katawan namin.

At ang katas na pinakawalan niya na dumikit sa mga daliri ko ay ipinakita ko sa kanya kong paano ko iyon tikman. At kung paano ko iyon nilunok ng walang pag aalinlangan.

“Mmmm!. So sweet baby Lion. Your cum are so sweet.“bulong ko sa kanya ng yukuin ko siya para muling halikan na agad naman niyang tinugon.

“Uhmm. P-pero pwede bang bunutin mo muna ang alaga mo. Ahhh.“utos niya sa akin ng muli kong idiin ang akin sa kanya na tigas na tigas parin.

“Hmmmm!. Kailangan ng round two. Ramdam mo ba” pilyong tanong ko sa kanya pero kumilos ako para bunutin iyon.

“Uhmp.“kagat labing napatingin pa siya sa ibabang bahagi ng katawan namin saka siya umatras palayo kaya kitang kita ang katas na pinakawalan ko sa loob niya na ngayon ay naglalandas palabas sa kanya na tumulo na mismo sa sofa.

Ngumiti ako ng tinignan siya at kumilos ako para patayuhin siya.

“Ahhhh! Fuck put me down.“sigaw niya ng bigla ko siyang binuhat na parang prinsesa.

“Haha! Ang bigat mo. Haha.“natatawang sabi ko pero hindi ko naman siya binitawan para ibaba kaya naman kumapit siya sa leeg ko. “Lets go for round two baby Lion.” Bulong ko saka ko tinalunton ang papasok sa silid ko.

---

@Y

uChenXi

#21: Clark

“Saan tayo pupunta?” Seryusong tanong ni Leo ng hinili ko na naman siya sa room nila. Mabuti na lang at hindi si tita Kylly ang teacher nila ngayon dahil kung hindi maraming sermon na naman ang maririnig ko mula dito

“Bakit ba ang sungit mo lagi. Wala bang araw na hindi mo ako sisitahin bago ka sumama ng maayos sa akin?“nakalabing tanong ko sa kanya.

“Paanong hindi ako magsusungit. Ikaw itong bigla na lang susulpot sa kalagitnaan ng klase ko. Tapos magtatanong ka at magrereklamo ka na sinusungitan kita. Naman Clark. Nag aaral ako hindi ako nag lalaro lang.” mahabang reklamo niya sa akin.

Nginitian ko siya at sinabayan ng pagkamot sa ulo. Kung hndi ko siya ngingitian malamang mahaba habang bangayan na naman ito bago kami mag uusap ng maayos.

“Oo na, sorry na. Ikaw naman namiss lang kita eh.“saka ko pinalambing ang boses ko saka ko siya hinila palapit sa akin at hinalikan sa mga labi.

“Mmmp! W-wait Clark ano ba? Baka may makakita sa atin.” Sabay tulak sa akin.

“Hmmp! Wala akong pakialam.“gigil na sagot ko. Kakainis. Ngayon ko na nga lang siya halikan ulut dahil simula ng magsuntukan kami dahil sa motor apat na araw na naman na hindi ko ito nakasama mula ng matapos ko ang huling karera na sinalihan ko. Tapos pipigilan pa niya ako na halikan siya.

“Kung wala kang pakialam ako mayroon.”

“Hmmp!.”

“Ewan ko sayo. Maiwan na kita at babalik na ako sa room namin.“saka ito tumalikod.

“Kapag bumalik ka doon at iniwan mo ako, kung sino man ang unang makasalubong kong estudyante mapalalaki man o babae. Doon ko ilalabas ang pagkamiss ko sayo.“banta ko sa kanya. As if naman kaya ko. Ni halos ayaw kong makasalamuha ng ibang tao na walang kinalaman sa MC at ang anim na halimaw. At maliban sa kanya ay wala na akong gustong makasalamuha pa. Pero sana naman umubra at paniwalaan niya ang pagbabanta ko.

“Bahala ka sa gusto mo.” Baliwalang muling tumalikod siya sa akin at naglakad pabalik sa room nila.

Damn it!

Hinabol ko siya ng wala talaga siyang balak tumigil. Kakainis.

“Lion naman eh! Sandali.“habol ko sa kanya pero hindi siya tumigil kaya naman inunahan ko siya at humarang sa dadaanan niya. Akala niya huh. Hmmm!.

“Ano? Akala ko ba manghihila ka ng makakasalubong mo. Hindi naman kita pinipigilan ah.“galit na sabi niya sa akin.

Pero ngumiti ako. Saka naglakad palapit sa kanya.

“Anong klase ng ngiti iyan?”

“Look! Diba sabi ko. Hihila ako kung sino ang unang makakasalubong ko. Tingin mo. Sino ang una kung nakasalubong ngayon.” balik tanong ko sa kanya. Saka muling nangunot ang nuo niya ng mapagtanto ang ibig kong sabihin.

“Hindi ka nakakatawa Clark.”

“Haha! Hindi naman ako nagpapatawa ah. Seryuso ako.“sagot ko sa kanya saka konsiya hinawakan sa kamay at hinila na palabas ng building ng department nila.

Ng makita ko kung saan naka park ang motor niya ay lumapit kami doon.

“Tara na. Hindi ko dala ang baby ko ngayon dahil iba ang gusto kung sakyan.“nakangising sabi ko.

Ngali ngaling batukan o suntukin na naman niya ako sa sinabi ko.

“Saan ba tayo pupunta?“muling tanong niya.

“Kukuha tayo ng passport mo ngayon at visa. Para makasama ka sa akin sa Japan. Nag iinbita si master Clyde ngayon dahil may bisita sina Zoey sa susunod na linggo na ikakasal doon. Kaya dadalo tayo. Makikisabay tayo kina tito Clent at tito Brix. Parents ni master Clyde.“mahabang sagot ko sa katanungan niya para wala na siyang masabi pa.

“At bakit pati ako kailangan kong sumama.”

“Syempre ikaw ang PA ko. PA na. Boyfriend ko pa diba.”

“May event sa department namin sa susunod na linggo. Dalawang araw iyon.”

“Then, sasabihin ko sa kanila na ipostpone iyon. Next next week. Kasi susulitin natin ang bakasyon mo ng isang buong linggo.”

“Hindi pa ako pumapayag Clark. Kung makapagplano ka naman wagas.”

“Hehe! Ganun din iyon. Dahil alam ko naman na hindi mo ako matatanggihan.“buong kumpyansang sabi ko sa kanya. Dahilan para mapakamot siya ng ulo. Pero hindi naman na siya tumutol.

“Tara na nga, saan ba tayo pupunta ngayon.“tanong niya ng sumakay na ng motor.

“Sa penthouse ko.“nakangiting sagot ko saka naman ako sumakay na din sa likiran niya.

“Clark. Pinagluluko mo ba ako? Akala ko ba kukuha tayo ng pasport ko ngayon. Eh bakit sa bahay mo tayo tutuloy.” Galit na nilingon niya at naantala ang pagpapandar niya sa motor.

“Haha, kung makakalusot lang naman.”

“Akoy tigil tigilan mo Clark. Kanina pa ako nanggigigil sayo.”

“Talaga. Paano mo ako panggigigilan Baby Lion. Ikaw ba ang gigiling sa ibabaw ko?”

“Fuck it Clark. Kalaswaan mo.“ramdam ko sa boses niya ang tinitimping gigil sa pagkainis sa akin. Pero mas natutuwa talaga ako sa ipinapakita niyang maikling pasyensya.

Sarap tuloy lambingin na may kasamang pang aasar.

“Haha, hindi ka na mabiro. Tara na nga. Paandarin mo na ang motor. Ng makaalis na tayo at makarami.“saka ko ipinulupot ang mga braso ko sa katawan niya.

“Damn it Clark.“gigil na mura na naman niya pero hindi naman na niya inalis ang kamay ko na nakayakap sa kanya.

“Deretso tayo sa penthouse. Doon na tayo online mag apply para sa passport mo at visa.“sabi ko sa kanya ng pasimula ng umandar ang sinasakyan namin. “At pagkatapos natin makapag online. Alam mo na baby Lion.”

“Shut up.”

“Haha!. Limang araw na kaya. Kaya masisisi mo ba ako.”

“Ewan ko sayo.“tanging sagot niya.

---

“Ayan ayos na. 2 to 3 days lang. Okay na passport mo. Mabuti na lang at may kakilala ako doon. Mapapadali ang pagkuha natin.”

“So pwede na akong umalis?”

“Anong aalis.” agad kong hinawakan ang kamay niya ng tumayo na na siya sa harap ng laptop ko. “Hindi pa nga tayo nagkakausap ng maayos. Hindi pa nga kita nahahalikan ng matagal. Hindi pa nga kita nayayakap. Aalis ka na agad. Lion naman. Hustisya naman para sa pagkamiss ko sayo. Ikaw ba hindi mo ako namimiss?“mahaba habang lintaya ko saka ko siya hinila palapit sa akin kaya naman napaupo siya sa tabi ko. “Alam mo bang limang araw akong nag iilusyon na sana nasa tabi kita. Katabi kita sa pagtulog. Kasama ka sa pagligo. Kasama ka sa pagkain.”

“Drama mo. Pwede ba Clark. Tigilan mo ako. Asawa na ang kailangan mo.”

“Hmmp! Di magpakasal tayo. Para asawa na kita. Ganun lang iyon. Gusto mo bang sumabay na tayo sa pagpapakasal kapag nandoon na tayo sa Japan.”

Hindi ko alam kong bakit napatitig siya sa akin.  Pero hindi naman siya nagsalita.

“Bakit?“tanong ko. “May nasabi ba akong masama?”

“Wala. Gutom na ako. Anong pwedeng lutuin sa kusina mo?” tanong niya sa akin saka sinabayan ng tayo at nagtungo nga sa kusina kaya naman sinundan ko siya.

Napalabi ako. Bakit biglang nagbago ang mood niya? Anong nasabi ko na hindi na naman niya nagustuhan? Huh! Ewan. Masyado lang maikli ang pasensya ng baby Lion ko kaya kailangan kong pagpasensyahan.

“Anong gusto mong kainin? Para iyon ang mailuluto ko.“tanong niya sa akin habang nakatingin sa nakabukas na ref.

“Hehe! Ikaw ang gusto kung kainin.“pabirong sagot ko na nakapagpalingon na naman sa kanya sa akin. “Haha! Oo na. Kahit na ano. Basta luto mo kakainin ko.“sagot ko dahil sa paglatalim talim na naman ng tingin niya. “Tutulong na lang ako. Basta sabihin mo ang gagawin ko.”

“Sige. Magsaing ka na lang muna ng kanin. Alam mo naman sigurong magsaing diba?“pautos ma patanong niya sa akin.

Napakamot ako ng ulo. Saka sinabayan ng mahinang pagtawa.

“Clark.“pinanlakihan niya ako ng mga mata ng mahulaan ang ibig sabihin ng tawa kong iyon. “Sa tanda mong iyan, kahit kanin lang ba hindi ka marunong?”

“Sa hindi ako nagagawi sa kusina ko eh. Ngayon ngayon lang kapag nandito ka. Kakain na lang ako kapag may luto na.“sagot ko sa kanya.

“Ewan ko sayo. Oh! Ito.“sabay abot sa akin ng mga gulay.

“Ano bang pangalan ng puting gulay na ito na parang bulaklak?“tanong ko sa kanya.

“Naman Clark. Pati ba naman pangalan niyan di mo alam? Saan ka bang lupalop ng mundo galing?”

“Haha! Sorry naman. I told you. Kinakain ko na lang sila kapag luto na.”

“Ngayon matuto ka na. Kapag nandito ako kailangan mong matuto.”

“Oo na po. Ano ngayon ang gagawin ko dito?”

“Ilagay mo sa lababo. Para mahugasan at mahimay mamaya. Magsasaing lang ako ng kanin.”

“Sige.“tumalima naman ako to put all the vegies in the basin. Saka ko nilagyan ng tubig. Habang siya naman ay nagsain na nga ng kanin. Pagkatapos nitong nagsaing sa rice cooker ay saka niya hinarap ang nga gulay.

“Mag gigisa na lang tayo ng gulay. Mas madaling lutuin. Meron namang hipon kaya iyon ang isasahog natin.” Sabi niya habang mabilis ang mga kamay na hinihimay ang mga gulay na inilabas niya. Kaya naman hindi ko mapigilan ang pagmasdan siya.

My Lion. My fearless Lion. Magiging mabuti siyang may bahay kapag kasal na kami.

Oo! Ngayon naintindihan ko na ng kaninang biglang pagkatahimik niya. Dahil iyon sa kasal na nabanggit ko kanina. Pero totoo naman iyon sa loob ko. Aba kung papayag siya hindi ako magdadalawang isip na pakasalan siya. Tutal naman umabot na kami sa puntong iyon. At sigurado naman ako sa nararamdaman ko sa kanya. Siya na lang, kung ano ba talaga ang tunay niyang nararamdaman para sa akin.

---

“Lumipat ka na lang kaya dito?“sabi ko habang nakaunan ako sa mga hita niya na ngayon ay nanunuod na kami ng pilikula matapos kaming kumain.

Ibinaling niya ang paningin sa akin mula sa pinapanuod.

“Alam mong hindi pwede.”

“Bakit hindi pwede? Maganda nga iyon para palagi tayong magkasama.”

“Nag iisip ka ba Clark? Alam mong may ina ako na kasama sa bahay at hindi ko siya pwedeng iwan mag isa.”

“Then, lumipat na lang kayo. Iyong malapit lang sa akin.”

“Hindi ganun kadali ang sinasabi mo Clark. Saka pwede ba. Hindi iyan ang pag usapan natin. Manuod ka na lang ng may mapala ka pa.”

“Mmmm! Naman eh. Di manuod kang mag isa mo pero iba ang gusto kung gawin.”

“Tigilan mo ako Clark.“pigil niya sa akin ng itaas ko ang damit niya at dilaan ang pusod niya. Patulak na inilayo niya ang ulo ko doon.

“Paano naman ako makakapanuod ng mabuti kung ano ano naman ang ginagawa mo.“sita niya sa akin at pilot na pinapaalis ako sa pagkakaunan ko sa kandungan niya. Pero iniyakap ko ang mga braso ko sa baywang niya kaya naman hindi niya ako maitulak tulak palayo.

“Hmmmp! No!. Ayaw ko.” Para na akong bata na nanguyapit sa baywang niya dahil pilit na kinakalas ang kamay kong pinag ugpong sa likuran niya para hindi niya basta basta makakalas iyon.

“Clark anu ba?“pagpupumiglas niya.

“Mmm! Stay with me Lion. Stay with me My Leo.“bulong ko. Hindi ko alam kung narinig niya iyon dahil tumigil ito sa pagtulak sa akin. Kaya naman napatingala ako sa kanya. Seryusong nakatingin ito sa akin. Ang kaninang pagtutulak niya sa ulo ko palayo sa kanya ay naging paghaplos sa buhok ko hanggang sa pasuklay suklay na ang mga daliri niya sa buhok ko.

“Just behave. I will stay with you.“sagot niya saka masuyong ngumiti. Niyuko ako at hinalikan sa nuo. Kaya naman ang pangungulit ko sa kanya ay nawala. At ang mahigpit na yakap ko sa kanya dahil sa pagpupumiglas niya ay lumuwang at naging paghaplos sa likod niya. Saka ako umayos ng pagkakaunan sa hita niya at hinarap ang TV.

He gentle caress my hair habang muling itinuon ang paningin sa panunuod. Ako man ay ganun din.

Naging magaan ang naging kwentuhan namin habang nanunuod. Nagpalitang ng point of view sa pinapanuod namin. Nagpalitan ng mga gusto at di gusto ng bawat isa. Nagpalitan ng pagsasabi ng paborito ng isa’t isa. And the most things we change thoughts is.. About our childhood. About the past.

Kaya kahit alam ko na ang ibang detalye about sa kanya dahil pinaimbestigahan ko siya ay nawili parin akong pakinggan ang kwento niya. At nandoon na naman ang galit ko sa amahin niya ng ikwento niya ang pagmamaltrato nito sa kanya noong nasa pitong taong gulang pa lang siya.

“You told me that he didn’t abuse you.” galit na sabi ko sa kanya. Nandoon ang pagkabigla ng mahigpit na hinawakan ko siya sa braso. Saka lang ako natauhan ng haplusin niya ako sa pisngi.

“Yes, noon iyon. Noon na hindi ko pa kayang ipaglaban ang sarili ko. Pero ng nagkaroon na ako ng sapat na lakas ay hindi na niya ako muling nasaktan. Pero nandoon parin ang hindi maiwasan na ang inay ang pinagbubuntunan ng galit niya.”

“Damn him.“gigil na mura ko. Dapat ay hindi ko na lang sana ito pinalayo pa. Dapat sana ay hinukay ko na lang ang libingan nito at ako mismo ang magbabaon dito sa lupa. Hindi ko mapigilan ang manginig sa galit. Nandoon na naman ang nag uumigting na muli kong balikan ang nakaraan.

“Hey! Clark. Are you okay?“tanong niya sa akin na halos hindi pumasok sa pandinig ko. Sa utak ko. Kuyom ko ang mga kamao ko na tumingin sa kanya pero halos hindi ko maaninag ang mukha niya. “Clark, hey babe. Are you okay?“muli kung narinig na sabi niya at sinabayan na ng mahinang pagtapik ng pisngi ko. “Babe, are you okay?“muli niyang tanong kaya naman napakurap ako. “Shhh! Its okay Babe. I’m okay. Hindi mo na kailangang magalit. Dahil wala ng makakapanakit sa akin. O kay inay.”

“L-lion? My L-lion?”

“Yes, babe. It’s me. Look at me. Look at me.“at ikinulong ng mga palad niya ang magkabilang pisngi ko saka siya tumingin ng deretso sa mga mata ko. “Yes, that’s right. Look at me babe.”

“Don’t let other hurt you. Or your mother. Don’t they ever try to hurt you.” bulong ko.

“Yeah! Of course. No one can hurt me. Or my mother.“sagot niya saka m niya ako dinampian ng halik sa labi. “So, calm down. Calm down babe.“at hinawakan ang mga kamao ko na nakakuyom parin hanggang ngayon. “Calm down. Yes, thats it. Ganyan nga babe. Calm down.”

“Stay with me.“muli kong bulong sa kanya na sa ngayon ay yumakap na ako sa kanya. “Stay with me.”

“Oo! I will. I will stay with you.” Sagot niya habang masuyong hinuhugod na ng mga palad niya ang likod ko. “Tatawagan ko na lang si inay mamaya at sabihin hindi ako makakauwi ngayon. Okay.”

Tumango ako at hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya.

“Thats okay babe. Hindi kita iiwan. Nandito lang ako.”

“Thank you.”

“Shhhh!“at patuloy lang siya sa masuyong paghaplos ng likod ko. Sa ulo ko. At padampi damping halik sa balikat ko.

Nakaramdam ako ng kaginhawan sa mga bisig niya. Sa mga masusuyong haplos ng mga palad niya. Sa init na sumisingaw sa katawan niya. Kaya naman tuluyan ng nawala ang galit na kanina ay umalsa dahil sa kwento niya.

“I love you Lion. Just stay with me forever. Forever My Leo.”

---

@YuChenXi

#22: Leo

Nakakatakot!

Iyon ang unang pumasok sa isipan ko kung paano tumingin sa akin si Clark matapos kung magkwento sa kanya about my past. My childhood.

Iyon ang klase ng tingin na nakita ko sa kanya ng noong kausapin niya ang aking amahin. Tingin ng kasamaan. Tingin ng kamatayan.

Pero ang isang Clark na puno ng kakulitan ay may lihim na isang Clark na demonyong nagtatago sa katauhan. Sa mga pilyong ngiti kapag inaasar ako. Mga masusuyong ngiti kapag sinusuyo ako. Mga ngiti na kahit na sino ay mahuhulog ang loob sa kanya. At hindi mo aakalain na sa mga ngiting iyon ay halos hindi ko na makilala ang Clark na kaharap ko ngayon.

Ramdam ko ang panginginig niya habang mahigpit na hinawakan ako sa magkabilang braso ko kanina. Ang tunog ng ngipin na nagkimpian dahil sa kung anong galit niya sa ikinuwento ko sa kanya.

At sa nakita kong iyon sa kanya ay hindi ko mapigilan ang mangilabot. Mahintakutan. Oo! Masama din akong tao. Inaamin ko iyon. Matindi din ako magalit. Pero sa kanya. Ewan. Kakaiba talaga. Pero mas nanaig ang kagustuhan kong kalmahin ito kaysa sa kilabot at takot na naramdaman ko sa kanya.

I tried my best to comfort him. Hug him. Caress. At ipinaramdam ko sa kanya na hindi siya nag iisa. Na hindi ko siya iiwan. Hanggang sa unti unti na nga siyang kumalma.

“Stay with me.“mga katagang paulit ulit na sabi niya sa akin.

“I love you Lion. Just stay with me forever. Forever My Leo.“bulong niya habang nakayakap parin ako sa kanya.

Tumango ako. And I kissed him again on his forehead.

“Yes, I will. I will.”

Ilang minuto ba ang lumipas na ganun ang ayos namin. Na nakayapak kami sa isat isa. Hindi na kasi ito gumalaw pa mula kaninang kumalma siya. Kaya wala din akong balak gumalaw pa.

Hanggang sa maramdaman ko na ang payapa niyang paghinga. He fall asleep in my arms. At para makasigurado ako. Bahagyan ko siyang itinulak para makita ang mukha nito. At tulog na nga siya talaga dahil hindi na natinag sa pagkalas ko ng yakap sa kanya.

Nagpakawala ako ng isang malalim na hangin sa baga saka ko inayos siya ng higa sa sofa. Kikilos na sana ako para tumayo at kunan siya ng kumot pero mabilis na yumakap ulit siya sa baywang ko.

“Stay.” bulong niya pero hindi naman siya gising dahil sinabayan niya iyon ng mahinang paghilik. “Stay with me.”

Kaya naman hindi ko na mapigilan ang mangiti.

“I will.“pabulong na sagot ko din saka ko siya hinaplos sa pisngi. “I will stay kung hanggang kailan mo ako gustong manatili sa tabi mo.“saka marahan kong kinalas ang mga kamay niyang nakayakap sa baywang ko.

Tinungo ko ang silid niya at kumuha ng kumot. Inayos ko na rin ang sofa at pinagdikit ang mga iyon para tatabi ako sa kanya mamaya.

Kailangan ko munang tawagan ang inay para sabihin hindi ako makakauwi ngayon.

“Hindi ka pa ba uuwi anak?“tanong niya ng makapag hello ako sa kanya. “Akala ko ba hindi ka na nagtratrabaho sa gabi? Pumasok ka na naman ba sa dati mong trabaho?”

“Hindi po nay. Hindi na ako bumalik sa trabahong iyon. At wala akong trabaho ngayon. Nasa bahay po ako ni Clark ina. Medyo me problem siya kaya hindi ko naman maiwan.”

“Ganun ba. Sige anak. Huwag mo na akong aalalahanin dito.”

“Sige ina. Ingat po kayo diyan.” Hanggang sa maayos na nagpaalamanan na kami sa isat isa.

Muli kung itinuon ang pansin ko kay Clark na ngayon ay himbing na sa pagkakatulog. Sumampa na ako sa pinagdugtong kong sofa sa hinihigaan niya at umayos na din ng higa. Kinuha ko ang ulo niya at ipinaunan ko iyon sa braso ko. Hinalikan ko siya sa nuo. At masuyong sinuklay ang buhok. Gumalaw siya at iniyakap ang mga kamay sa akin.

“Gusto kung malaman ang lahat lahat sa buong pagkatao mo. Dahil alam kong may mabigat kang itinatago at dinadala sa dibdib mo. At sana, pagkatiwalaan mo akong malaman ang mga iyon. Kung talagang totoo ang sinabi mong mahal mo ako. Dahil nagugustuhan na din kita. Dahil mahal na din kita. At gusto kong maging parte ako ng buhay mo. Habang buhay. Forever, forever Babe.“mahabang sabi ko at niyakap ko din siya saka ko ipinikit ang mga mata ko hanggang sa tuluyan na rin akong gupuin ng antok at tuluyang nakatulog.

---

“Good morning.” nakangiting bati sa akin ng Clark ng lingunin ko siya papasok siya ng kusina kung nasaan ako dahil nagluluto ako ng agahan namin.

“Good morning. Okay ka lang ba? Hindi ba nanakit ang katawan mo sa pagkakatulog sa sofa?“sagot ko na sinabayan ng tanong saka ko muling itinuon ang pansin ko sa pagluluto.

“Yeah! Ayos lang naman ako. Ang pagkakatanda ko. Magdamag kong naramdaman ang init ng katawan mo. Kaya naman nakatulog ako ng mahimbing.“sagot niya at lumapit sa akin at niyakap ako sa may likod. “Pero ang daya mo, bakit hindi mo ako ginising. Alam mo na.“nandoon na naman ang pilyong tinig sa sinabi niya.

“Ewan ko sayo. Nasaan naman ang awa ko kung gigisingin kita sa himbing mong tulog.“sagot ko. “Saka pwede ba, bitawan mo muna ako. Para matapos ko na itong niluluto ko. May pasok pa ako.”

“Mmmm! Kaya naman pala ang bango bango na eh. Tapos ka ba bang nakaligo niyan? Bakit hindi mo ako hinintay para sabay sana tayo.”

“Tumigil ka nga. Umagang umaga, nangungulit ka na naman.”

“Haha! Naman eh! Ang haba sana ng gabi kagabi pero hindi mo ako ginising. Tapos ngayon pipigilan mo akong mangulit.”

Heto na naman ang kakulitan niya. Humahaplos ang mga palad niya sa may tiyan ko. Sa dibdib habang may hawak akong sandok.

“Patapos na ako dito. Kung gusto mo, mamayang gabi magsawa ka.“sagot ko na lang sa kanya para tumigil na siya.

“Talaga, talaga?“nakangiting bumitaw siya sa akin at pinaharap pa ako mismo. Nakaguhit sa mga labi niya ang tunay na saya sa sinabi ko. Parang hindi ito nakakatakot kagaya kagabi.

“Oo na! At nakapag isip na din ako. Kakausapin ko ang inay para lumipat kami ng mas malapit dito sayo. Para malapit lang ako at agad kitang mapuntahan kung kailangan mo.“sagot ko sa kanya.

“Yehey! I love that. I love that.” Mabilis na dinampian ako ng halik sa labi saka ako binitawan. “Lala lalala lalalala. Maliligo lang din muna ako. Mabilis lang, para sabay na tayong lumabas mamaya.“sabi pa niya saka mabilis na tinungo ang silid para maligo nga gaya ng sabi niya. Kaya ako naman ay nagpatuloy sa pagluluto.

Naghanda na ako sa hapag ng mga piggan. Ulam at kanin. Nagtimpla na din ako ng kape para sa aming dalawa.

Tamang tapos na akong nakapaghanda ng lumabas siya at dumulod sa hapag. Pero bago tuluyang umupo ay niyuko muna niya ako at muling hinalikan sa labi

“I love you. Thank you for the Breakfast.” nakangiti ng umupo siya saka hinarap ang mga grasya sa harap ng hapag kainan. Ganadong ganado itong nag almusal kaya ako man ay ganun din. Matapos kaming kumain at makapagligpit ng pinagkainan ay sabay na kaming lumabas.

Sakay ko ang motor habang siya naman ay ang baby niya dahil papasok daw siya sa kompanya niya dahil madami na daw kailangang aprobahan sa mga import at export na mga sasakyan na binili niyam kasama na doon ang mga materyales ng may kinalaman din sa mga sasakyan.

Masasabi kong batang milyonaryo ito na hindi kinailangan ng tulong ng mga magulang dahil sa srili niyang pawis galing ang mga kinikitang pera. At kung tutuusin ay sariling buhay ang nakataya dahil sa delekadong larong kinahihiligan niya na doon niya nakukuha ang malalaking halaga.

“Maaga matatapos ang klase ko ngayon kaya uuwi muna ako sa bahay mamaya para makausap ang inay. Kung papayag siya ay ibebenta na namin ang bahay o di kaya naman ay pauupahan na lang.” Sabi ko sa kanya ng ihatid pa niya ako sa mismong tapat ng department namin.

“Sige.” sagot niya habang nakadungaw na lang siya sa bintana ng kotse niya at hindi na nag abalang bumaba pa. Ngumiti siya saka inabot ang kamay ko na nakapatong sa manobela ng motor. “Ako na ang bahala sa lilipatan niyo.”

“Sige ikaw ang bahala. Basta titignan ko muna kung gaano iyon kalaki. Baka mamaya, kasya ang isang dosenang katao ang pipiliin mong bahay.”

“Haha! Oo na. Alam ko na iyon. Sapat lang para sa ating tatlo ng inay. At siguradong magugustuhan din ni inay iyon.”

“Sige, sige. Mauuna na ako. Baka malate pa ako.” paalam ko sa kanya. At saka mabilis ang ginawa kong pagyuko at dinampian siya ng halik sa labi. “Ingat ka sa pagmamaneho, huwag mong gawing tracking race ang pampublikong kalsada.“paalala ko sa kanya. Dahil kahit nasa pampublikong kalsada lang ito nagmamaneho ay talaga namang hindi maalis sa kanya ang nakagawiang bilis gaya kapag nasa karera siya.

“I will. Your the boss. Study hard Baby Lion.”

Tumango na lang ako bilang sagot saka ko muling pinaandar ang motor para maiayos ang pagkakapark ko. Nakita ko na lang sa side mirror ang pag arangkada niya paalis.

Tama namang pababa na ako sa motor ng makita ko si Maylyn na nanlalaki ang mga mata at parang hindi makapaniwala. Nakita ba niya ang paghalik ko kay Clark?

“Anong ibig sabihin non Leo?“nanunumbat na tanong nito? “ siya ba ang napili mong gawing sugar Daddy. Bakit sa lalaki pa?”

“Shut up Maylyn. Huwag kang gumawa ng eskandalo.” Kalmanting sabi ko saka ko siya nilapitan.

“Hindi ako makapaniwala.” Naiiling na nakangiti ito ng may pangdidiri. Kaya naman bigla akong nakaramdam bg inis dito. “Kaya naman pala ayaw mong pumatol sa akin. Dahil sa lalaki ka may gusto. At okay din ang type mo. Isa pa sa mga tinitingala at kinakatakutan ng AU. At isa pa, batang milyonaryo dahil sa laki ng sourse of income nito.”

“Tumahimik ka Maylyn. Saka pwede ba. Wala akong panahon da mga pinagsasasabi mo. Dahil wala akong obligasyon para magpaliwanag sayo.” gigil man ako sa inis dito ay binaliwala ko na lang saka ako tumuloy na naudlot kong pagpasok pero pinigil niya ako sa kaliwang braso.

Magsasalita pa sana ako ng may kung anong tunog ng langitngit ng gulong na bigla na lang tumigil sa likuran namin.

It was Clark! Akala ko ba nakaalis na siya.

Seryusong bumaba siya ng kotse niya saka lumapit sa amin. Hindi siya agad nagsalita dahil nakatingin na mismo sa mga kamay ni Maylyn na nakahawak sa braso ko saka niya binalingan si Maylyn at nginitian.

Ngiti ng may pagbabanta.

“You know what? I accidentally open my phone to check the CCTV sa bandang ito ng school.” Malalalim na boses ang lumabas sa bibig niya. “At nakita ko at narinig ko mismo ang sinabi mo. What a sugar Daddy mean young lady?” tanong pa niya dito.

Naramdaman ko naman ang panginginig ng kamay nito na bumitaw sa pagkakahawak sa braso ko.

“Ang pagkakaalam ko, hindi pa ako matanda para maging sugar daddy. Marahil nga. Mas matanda ako siguro sayo ng apat o limang taon kung hindi ako nagkakamali. At saka sino ka ba? Sino ka sa buhay ng Lion ko.” sa huling sinabi niya ay nanduon ang bigat ng tinig niya. Kung nakakamatay lang ang talim ng tingin niya kay Maylyn ay baka nakabulagta na ito sa semento.

“M-master Clark. S-sorry. Hindi naman iyon ang ibig kung sabihin. I i i m-mean-.”

“Shhhhh! Young lady. Calm down. Wala pa akong ginagawa pero halos maiihi ka na yata sa takot sa akin.” nakangiti pa niyang putol sa sinasabi nito. “Alam mo, ako ang pinakamabait sa pitong halimaw ng MC. Kaya kumalma ka lang.” saka niya ito nilapitan. “Kilala mo naman siguro si master Clyde diba. He is devil. Devil in and out. But me, anghel ako sa kabaitan. Kaya easy ka lang. Easy young lady.” maalumanay na sabi niya pero nanduon ang tuno na sa bawat kataga ay may ibang kahulugan.

“Lion, tingin ko huli ka na yata sa first subject mo. Baka gusto mo ng umalis at humabol.” baling niya sa akin saka naman niya ako nginitian. Kakaiba sa ngiti niya kay Maylyn. Ngiting may pagmamahal. Habang kay Maylyn kanina. Ngiting may kasamaan.

“Yes, pero akala ko ba may gagawin ka din sa opisina mo.”

“Oh yeah! Nakalimutan ko tuloy. Sige. Mauuna na ako. And you young Lady.” sabay baling muli dito. “Pack all your things here at AU. And I know, that you know what I mean by that.”

“Y-yes m-master Clark. Y-yes.”

“Okay! I gotta go young Lady. And you My Lion. Let me kiss you again bago ako aalis.” at bago pa man ako makasagot sa sinabi niya at sakop na niya ang labi ko. Napansin ko sa gilid ng mga mata ko ang pagyuko ng ulo ni Maylyn. Kaya naman tinugon ko na din ang halik niya sa akin.

“Ingat!.“bulong ko ng pakawalan niya ang labi ko.

“You too. My Leo.”

---

“May gusto ka bang i share sa akin?“tanong ko kay Clark habang nasa sala na naman kami ng gabing iyon at gaya ng pwesto namin kagabi ay ganun din ulit ang pwesto namin ngayon.

Gusto kung magkwento din siya gaya ng pagkukwento ko kabataan ko. Dahil alam kong nanduon lahat ng kasagutan ng mga tanong sa isipan ko. Kasagutan sa napansin kung isang pagkatao niya.

“What do you mean? Anong gusto mong malaman?”

“Nagkwento ako about my past. Gusto ko ding marinig ang kwento mo ngayon.”

“Haha! Wala namang kakaiba sa past ko.“sagot niya pero halata namang umiiwas lang siya.

“I know, and I feel it. Tell me Clark.“saka ko siya hinaplos ang pisngi niya at niyuko ko siya at ginawaran ng halik sa nuo. “Clark, tell me babe. I want to know it.” pagsusumamo ko.

Tumingala siya sa akin. Itinaas ang isang kamay at humaplos sa pisngi ko. Hanggang sa laruin ng daliri niya ang ibabang labi ko.

“I love you! At gusto kung sagutin mo iyan kapag nasabi ko na ang lahat ng tungkol sa akin. Sa nakaraan ko. Kung kaya mo bang manatili sa tabi ko. Kung tuluyan mo na akong makilala.”

“Ssshh! Just tell me everything. All the deatils Babe. Para masagot ko ang buong puso ang tanong mo.”

“Ok! Sasabihin ko.” Tumango ako bilang sagot. Pero bago siya nagsalita at humawak ito sa batok ko at pinayuko ako saka niya ako hinalikan sa labi.

Nagsimula na siyang magkwento. Mga masasayang alaala. Kung paano sila nagkakakilala at naging magkakaibigan ni Clyde na tinatawag niyang master. Kung paano, at gaano ang kakulitan nila kapag nagsasama sama sila.

Pero naging seryuso na siya bigla at tumingin sa akin bago tuluyang tumayo at umalis sa pagkakaunan sa kandungan ko. Umayos siya ng upo saka muling tumitig sa akin.

“I was 14 by then, nakasaksi ako ng amang minamaltrato ang isang kawawang bata. Kawawang kawawa ang bata. Halos madurog na ang mga buto nito sa paghampas sa kanya ng may kalakihang kahoy sa katawan. Halos hindi na makakita ang bata dahil puro pasa at sugat sugat na ang mukha nito. At hindi pa nakuntinto ang demonyong amang iyon ay binalingan naman ang asawa nito. Kung ano ang ginawa sa anak. Ay iyon din ang ginawa nito sa asawa.”

“Nasa puso ko ang takot. Nanginginig ako dahil sa nasaksihan ko. Parang ako ang nakaramdam ng sakit na tinamo ng mag inang iyon. Kaya naman tumakbo ako na umiiyak. Damang dama ko ang sakit na nararamdaman nila. Kung paano sila saktang ng lalaking iyon. Kung paanong halos mamatay na sila sa mga kamay nito. Siguro dahil sa shock ko sa nasaksihan ko. Halos hindi ako makakain. Tulala, na kahit na sina mama, papa, ang kapatid ko. Ang kambal ko ay nag alala sa akin. Hindi ko masabi sa kanila ang nakita ko. Kinimkim ko iyon sa loob loob ko. Hanggang sa may kung anong nabuhay sa katawan ko na gustong maghiganti para sa maginang iyon. May kung anong nagtulak sa akin kung ano ang dapat gawin sa lalaking iyon. And yes, ang lalaking iyon ay namatay mismo sa mga kamay ko. Hanggang sa naging paulit ulit ko na iyong ginagawa, sa tuwing nakakasaksi ako ng mga inaaping walang kalaban laban. I killed them. I killed all of them. Hanggang sa hindi ko na mapigilan ang sarili ko. At kung kung hindi dahil sa connection ng mga magulang ko ay malamang sa kulungan ang bagsak ko. So I was locked up when I was 15. Sila na ang kusang nagkulong sa akin sa bahay namin. Taking medicine at araw araw na binibisita ng doctor at ginagamot ako. Isang taon at mahigit akong walang ibang nakikitang tao maliban sa mga magulang ko. Maliban sa mga kapatid ko. Maliban sa kambal ko. At maliban sa doctor na gumagamot sa akin sa araw araw. Isang taon at mahigit na kadaliman hanggang sa tuluyan ko na iyong nakakalimutan.”

Wala akong alam na sasabihin sa kanya sa mga narinig ko. Dahil ramdam ko ang bigat na nararamdaman niya habang binabalik tanaw ang nakaraan niyang iyon na matagal na niyang kinalimutan.

Kumilos ako para yakapin siya saka siya nagpatuloy siya sa pagkukwento.

“Kaya ng nakalabas ako ng bahay. Ang tanging naging libangan ko ay ang pagmamaneho. Wala na akong ibang nakalasalamuha simula noon. Dahil kung hindi sa bahay ay nasa MC na lang ako. O di kaya naman sa AU. Kung wala namang pasok. Doon ako nagsimulang sumabak sa pangangarera. At sa unang subok ko ay nanaulo ako. Hanggang sa nakawilian ko na. At sa pangangarera ko. Tuluyan kong nakalimutan ang nakaraan ko.”

“Pero muli mong naalala iyon ng makita mo ang kalagayan ng inay tama ba ako?”

Tumango siya bilang sagot.

“Kaya mo ba sinabihan at pinagbantaan na lumayo na lang ang amahin ko para hindi na mismo mong kamay siya mamamatay. Tama ba ako?“muli kong tanong sa kanya.

Naptitig siya sa akin dahil sa tanong ko.

“Paano mong nalaman na kinausap ko ang amahin mo?”

“Narinig ko kayo ng sundan kita nuon ng nasa bahay ka. Kaya alam kong hindi na babalik ang amahin ko dahil sa pinagbantaan mo siya. At dahil narin binigyan mo siya ng lagay para hindi na magpakita kay inay.”

“S-sorry.“mahinang paghingin niya ng tawad. “Sorry dahil nakialam ako. Dahil kung hindi ko ginawa iyon. Malamang hindi na siya humihinga ngayon.“makahulugang paliwanag niya sa akin.

“Shhhh!.“muli ko siyang niyakap na agad din naman niyang tinugon ng mahigpit na pagyakap sa akin. “Mas maganda na nga iyon kaysa muli mong balikan ang nakaraan mo na matagal mo ng nakalimutan. Kaya okay lang. Okay lang.”

“Hindi ka galit sa akin? Hindi ka namumuhi sa akin? Dahil sa nalaman mo kung ano ako sa nakaraan ko?”

“Hindi! Hindi ako namumuhi sayo. Hindi kita susumbatan dahil sa nakaraan mo.”

“Talaga?” Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin saka tumitig muli sa akin.

Ngumiti naman ako saka ko ikinulong ang magkabilang pisngi niya sa mga palad ko at mabilis na hinalikan siya sa labi.

“Yes, and I love you too.“sagot ko sa sinabi niya kanina bago siya magsimulang magkwento.

Dahil siguro sa kabiglaan niya sa sinabi ko ay halos hindi ito kumurap na nakatitig lang sa mga mata ko.

“I love you too! Clark. I love you too Babe.“pang uulit ko.

Hanggang sa gumuhit na ang isang ngiti niya sa labi at kumilos siya para halikan ako na agad kung tinugon. Kung gaano kainit. Gaano kalalim. At tinugon ko iyon ng may pagmamahal.

Siguro nga, hindi basihan ang maikling panahon na magkakilala kami. Pero susubukan kong maging matagumpay ang relasyon namin ngayon. At sisiguraduhin kong makakaya namin lampasan ang mga darating pa na pagsubok lang na nag aabang para sa aming dalawa. At saka ko na iisipin ang bukas. Ang mahalaga ay ang ngayon. Na mahal na namin ang isat isa.

---

@Y

uChenXi

#23: Leo

“Kailangan ba talaga na dito tayo lumipat anak?“tanong ng inay habang naglilipat bahay kami. Nagbababa ng kaunting gamit na nakuha namin sa bahay dahil ang iba doon ay iniwan na namin dahil nagpasya si Inay na paupahan na lang iyon at may gustong umupa naman agad.

“Ayaw niyo po ba inay? Maliit lang naman ito.“si Clark na ngayon ay nakasunod na pay bitbit na may kalakihang karton kaya naman agad akong sumalubong sa kanya para tulungan siya iyong ibaba.

“Hindi naman sa ganun Hijo. Pero masyado yatang malaki ito para sa aming dalawa ng anak ko.“sagot ni Inay at patuloy sa paglinga linga sa buong bahay.

Dalawang palapag ito. May dalawang silid sa itaas at sime sala sa pinakagitna ng dalawang kwarto. At sa unang palapag naman ay may isa pang silid at kasama na ang maids room. Sala na sa kaliwa ay kanugnug ang may kalawakang kusina na tanging malaking kabenet ang nagsisilbing harang ng dalawang parte ng bahay. At bawat silid ay may sarisariling banyo. At isa pa sa may kusina at sa maid room.

Makawak nga sabi ng inay. Pero ito na ang pinakamaliit kumpara sa dalawang naunang ipinakita sa akin ni Clark kaya naman ito na ang pinili ko para sa aming tatlo gaya nga ng sabi niya.

“Ito na ang pinakamaliit sa naunang dalawa naming pinagpipilian ina.“ako naman ngayon ang sumagot.

“Darating ngayon si Nora. Hiniram ko muna kina mama ang isa sa katulong sa bahay, para tumulong sa pagsasa ayos dito. Tapos saka na tayo kukuha ng isang katulong para makasama niyo naman dito sa bahay sa tuwing busy si Leo na nag aaral inay.“sabi naman ni Clark.

Ayaw man pumayag ni inay doon sa sinabing katulong ay wala na itong nagawa dahil buo na ang pasya ni Clark. Siya naman daw ang magpapasahod doon kaya walang aalalahanin.

“Bahala ka na hijo. Kahit ayaw ko naman, iyon naman ang gusto mo. At maraming salamat dito sa bahay at pagtulong mo sa min.”

“Nako wala iyong anuman inay. Kasi mas malapit na ito sa tinitirhan ko para kapag may lakad kami ni Lion. Ay mabilis lang na makakarating siya sa akin.”

Tumango ang ina at muling nagpatuloy sa ginagawang pagsasaayos.

Sa ibabang silid ang inukupa ni inay katabi ng maids room. Ako naman ay sa kaliwang silid sa taas, at kay Clark naman daw ang isa sa kanan. Pero para namang magagamit iyon kung hindi niya ako tatalunin sa silid ko kung nandito siya.

Naging abala na kami sa pagsa saayos ng mga gamit namin hanggang sa dumating na nga si Nora ang sinasabi ni Clark na isa sa katulong na hiniram niya sa bahay nila at may mga dala dala ng sang katambak na grocery. Binili na ba nito ang lahat ng pwedeng mabili sa supermarket?

Kaya naman tinulungan ito ng inay na dalhin iyon sa kusina at tumulong na sa pagsa saayos non doon. Kami naman ni Clark ay nagtulungan sa pagsasaakyat ng mga gamit ko sa silid na inukupa ko. Pero ang lukong Clark, kakapasok pa lang at kabababa namin ng dala namin ay agad niya akong itinulak sa kama ng mailock ang pintuan.

“Clark, maghunusdili ka.“pigil ko sa kanya saka ko sinabayan ng tayo pero muli niya akong itinulak pahiga doon at nakangiting kinakalas ang butones ng pulo nito. “Clark ano ba, tigilan mo ako.” gigil na naasar na naman ako sa kanya dahil sa kapilyuhan niya pero wala na naman siyang pinakikinggan.

“Mmmm! Just once Baby Lion.” sagot nito saka siya pumaibabaw sa akin ng makalas na niya ang mga butones ng polo niya pero hindi naman niya inabalang tanggalin iyon sa katawan niya.

Hinalikan ako sa labi, ayaw ko man sanang tumugon para tumigil siya pero lintik na labi ko, ayaw sumunod sa iniisip ko dahil kusang nakipagsabay sa paghalik na sa kanya.

Damn! Hindi ako makatanggi dahil ang sarap talaga ang halikan siya at nakakadala sa galing ng paggalaw ng labi niya sa labi ko.

“Hmmmm!.” Pigil ko ang mapaungol ng malakas ng sakupin na niya ng mga labi ang isa sa itoktok ng dibdib ko baka kasi marinig kami ni Inay na nasa ibaba lang.

“Thats okay Baby Lion, I tested the quality of the wall inside and out. That they can’t hear us outside when you want to moan.” mahinang sabi nito habang nilalaro ng dila niya ang dibdib ko.

Napapaliyad naman ako dahil sa kiliting dulot non sa katawan ko.

“Shut up! Ahhhhh! Mmmm! P-paano mo sinubukan? Huh!. Aahh. Huwag mong sabihin, nagdala ka na ng iba dito bago t-tayo lumipat. Uhmp.” Asar na tanong ko sa kanya dahil sa naisip ko habang patuloy ako sa pagliyad at patuloy ito sa pagpapasasa sa dibdib ko.

“Oo.“sagot niya dahilan para maitulak ko siya at patumba siyang nahiga sa tabi ko.

“Fuck you!“galit naman na ako ang pumaibabaw sa kanya at galit na pasakal ang isang kamay ko sa leeg niya. “At ngayon, dinala mo kami dito ng Inay.”

“Haha hahaha!.“tumawa ito ng pagkalakas lakas. Pero naubo din dahil mas hinigpitan ko ang pagsakal sa kanya sa leeg dahil sa inis ko. At nagawa pa talaga niyang tumawa sa pag amin niya. “Ahh! Fuck it Leonel. Your killing me.” at pilit na kinakalas ang kamay ko sa leeg niya pero hindi naman naalis ang ngiti niya na may kasamang ngiwi dahil sa pagkakasakal ko sa kanya.

“Huwag mong sagarin ang pasensya ko Clark Kriston. Baka gusto mong malagutan na ng hininga ngayon.” gigil parin na sabi ko sa kanya.

“O-oo, na. B-bitawan mo muna ako. Ahh! H-hindi na ako makahinga.” nawala na ang ngiti nito at talaga naman na nasasaktan na sa ginawa kong pagsakal sa kanya.

Tumitig muna ako dito saka ko siya unti unting pinakawalan. Pero hindi ako umalis sa pagkakaupo ko sa may puson niya.

Malakas ang unang paghugot niya ng hininga at talagang inulit ulit niya ang malalalim na paghinga.

Masyado ba akong naging exaggerated sa naging reaksyon ko sa sinabi at pag amin niya kanina. Pero hindi ko mapigilang mainis eh. Busit siya.

“Hoooo!.“huling pagkawala niya ng hangin sa baga saka tumitig sa akin. At nandoon na ulit ang ngiti niya kanina.

“Ano?“angil na tanong ko sa kanya habang nakangiting nakatitig siya sa akin.

Pilit na ibinangon niya ang katawan niya at inabot ang mukha ko para halikan pero umiwas ako.

“Jealous.” natatawang sabi niya sa akin saka ako niyakap kaya naman sabay padagan na napadapa ako sa ibabaw niya ng matumba siya ulit pahiga.

“Fuck you!” mura ko pero hindi ako kumilos sa paglakadagan ko sa kanya. Bahala siyang maramdaman ang buong bigat ko sa kanya.

“Lalagutan mo ba talaga ako ng hininga sa pagseselos mo. But I like the way you jealous. Haha!”

“At natatawa ka pa talaga.“asar na singhal ko dito.

“Hindi mo kasi ako hinayaang magpaliwanag muna. Bigla kang nananakal eh.”

“Ewan ko sayo, masama sa pandinig ko ang naging sagot mong Oo, sa tanong ko.”

“Yeah! Pero sana pinatapos mo muna ako.”

“So! Itinungkod ko ang ang mga kamay ko sa pagitan ng kilikili niya para umangat ako sa pagkakadagan sa kanya. “Ano ang paliwanag mo sa tanong ko?”

“Oo, I tested it. Pero hindi sa paraan ng iniisip mo.“sabi nito. Nagpaliwanag nga ito. Naghire daw siya ng sound wall team para I-test kung sound proof nga sabi ng gumawa ng mga bahay. Kaya iyon daw. Alam niyang sound proof ito at kahit sa ibang mga silid.

“Di mo kasi minadali ang pagpapaliwanag. Malay ko ba.”

“Haha! Hahaha! So paano mo ako ngayon mababayaran sa pagkakasakal mo sa akin kanina. Huh!.”

“Hmmp! Ewan ko sayo, saka pwede ba. Mamaya mo na pairalin ang init ng katawan mo, marami pa tayong aayusin.“sagot ko sa kanya saka na ako umalis sa ibabaw niya at tumayo. Pero wala siyang kakilos kilos at nakasimangot lang na tumingin sa akin.

“Para kang bata sa ayos mo. Daig ko pa ako na mas bata sayo. Tumayo ka na diyan. Saka na ako magbabayad sa pagkakasakal ko sayo kanina.“sabi ko saka ko siya niyuko at hinalikan sa labi.

“Sabihin mo muna kung paano mo ako babayaran?”

“Ako ang gigiling diyan sa ibabaw mo. Gusto mo ba? Tatayo ka ba diyan o babawiin ko ang sinabi ko.”

“Talaga! Talaga.” mabilis pa sa sigundo na tumayo ito saka ako muling hinalikan sa labi. “Yehey. Aasahan ko yan huh.“sabi niya. Ang luko hindi na maitago ang saya sa sinabi ko. Pero kaya ko ba na ako ang gigiling sa ibabaw niya?

Napapakamot tuloy ako ng wala sa oras. Bahala na. Susubukan ko na lang.

“Lala! Lalala, lalalala.“pakanta kanta pa ito habang inilalabas sa mga malaking kartoon ang nga damit at iba pang gamit na isinilid ko doon.

“Hey! Hindi ganyan ang mag labas niya. Clark naman, ginugulo mo lang eh.“reklamo ko ng bahagis na lang na inilalabas ang mga maayos na nakatuping damit ko.

“Haha! Malay ko ba. Tupihin mo na lang ulit.”

“Akin na nga yan. Ako na diyan. Doble trabaho naman ang ginagawa mo eh.”

“Mmmmm! Sige na nga. Hehe! Hindi naman ako sanay sa paglilipat, dahil ng lumipat ako sa penthouse ko may kasama akong naglipat ng mga gamit ko.”

“Iyan ang nagagawa ng mayayaman. Hala, umalis ka na diyan. Ako na ang bahala sa mga ito.”

“Okay! Pero kiss mo muna ako.”

Naiiling na niyuko ko siya at hinalikan gaya ng gusto niya saka siya umusad palayo. Pero tumulong parin siya. Ako na ang nag uutos sa kanya kung saan niya ilalagay ang mga inilalabas ko sa kartoon na agad naman niyang sinusunod.

My obedient babe Clark.

---

Halos inabot kami ng kalahating araw sa pagsasaayos ng mga gamit namin sa bagong bahay. Natapos na din sa wakas at talaga namang nakakapagod.

Nakapagluto na rin si Inay para sa pananghalian. Alas dos na ng tanghali at ngayon lang kami kakain.

“Kahit papaano tapos na tayo sa pagsasaayos. Marami pa ba kayong kakailanganin dito inay?“tanong ni Clark habang nagsasalo na kami sa habag kainan.

“Kompletong kompleto na hijo. Kaya wala ka ng dapat aalalahanin. Kung may kulang pa man ako na ang bahalang bumili.”

“Sige po inay. Hala! Kumain ka lang Nora. Huwag kang mahiya.“pansin naman ni Clark sa katulong na kasabay namin kumain.

Halatang hindi sanay na makisabay. Marahil siguro kung kami lang ni Inay ang kasalo niya sa pagkain ay hindi ito mahihiya pero kaharap niya si Clark kaya naman halos hindi nito magalaw ang pagkain.

“O-opo sir Clark.“mahinang sagit nito.

“Haha! Hindi ka ba sanay na makasalo ako sa pagkain.”

“Parang ganun na nga po sir.”

“Hala sige, huwag mo ng isipin iyon. Kumain ka lang diyan. Dami pa naman ng niluto niyo ni inay.”

“Opo. Salamat po sir Clark.“saka nito hinarap ang pagkain.

“Siya nga pala, may kakilala ka ba na pwedeng makasama ni Inay dito sa bahay?”

“Po! A opo sir Clark. Pinsan ko po. Naghahanap nga din ng trabaho. Sa bahay sana niyo nina Maam Kristin pero kumpleto naman na daw ang katulong. Kaya pwede pong ang pinsan ko sir Clark.”

“Mmmm! Thats good. You can call her later, para bukas o mamaya kung gisto niya ay pwede na siyang magsimula.”

“Sige po sir.”

Naging magana ang pagkain namin habang sinasabayan na ng kwentuhan hanggang sa matapos na nga kami sa pagkain.

“Mauuna na po ako sir Clark. Nasabihan ko na po ang pinsan ko at naibigay sa kanya ang address dito. Baka mamaya ay nandito na siya.“sabi ni Nora ng magpaalam na ito para bumalik sa bahay nila Clark.

“Sige salamat Nora. Ito, kunin mo ito. Para sa pagtulong mo sa amin sa paglilipat.“sabay abot sa kanya ng tatlong libong piso.

“Po, naku ang laki po niyan. Hindi ko po matatanggap.”

“Tanggapin mo na lang.“sabad ko. “Baka kapag tinanggihan mo ibabasura lang yan ng sir Clark mo.”

“Ho! Ah eh. S-sige po.“kiming tinanggap ni Nora ang pera saka na muling nagpaalam sa amin.

Kaya naman naiwan na kaming pareho ni Clark sa may Lawn ng bahay. Si inay naman ay hindi na matapos tapos sa pagsasaayos ng gusto niyang ayos sa kusina dahil nandoon parin ito hanggang ngayon.

Nakangising nakatingin sa akin si Clark ng mapatingin ako sa gawi niya.

“What?”

“Iyong pangako mo mamaya, hindi na ako makapaghintay.”

Natapik ko ang nuo ko ng maalala ko iyon. Oo! Nga naman, gigiling pa ako sa ibabaw niya gaya ng sabi ko sa kanya.

“Pwede ba, ibaling mo muna ang isip mo sa iba.”

“Ayaw ko nga, saka maghanda ka na. Kung paano ka gigiling sa ibabaw ko.”

“Clark! Ang bunganga mo. Baka marinig ka ni Inay.“panunuway ko sa kanya at tinakpan ang bibig niya.

“Uhmm. Oo na. Oo na.“sagot niya sa ilalim ng palad ko. At ang ikinabigla ko ay ang dilaan niya ang palad ko kaya naman bigla kong binawi ang kamay ko sa kanya. “Uhm! Anong inilagay mo sa palad mo bakit ang tamis sa panlasa ko?“nakangising tanong pa niya sa akin.

Naiiling na lang na umupo ako sa katabing upuan niya. Hindi talaga ako mananalo sa kakulitan nito, tanggap ko na iyon.

“Wala ka bang ibang gagawin?“pang iiba ko ng usapan.

“Mmmm! Wala, saka wala naman akong gagawin masyado sa opisina ko dahil napirmahan ko na ang sapat pirmahan. Saka nandoon naman ang isa sa mga pinagkakatiwalaan ko.“sagot naman nito.

“Eh iyong pagpunta natin sa Japan gaya ng sabi mo?”

“Oo! Apat na araw na lang. Sasabay tayo kina Tito Clent at tito Brix.”

Napatango ako. Sa unang pagkakataon ay mangingibang bansa ako at kasama ko pa ang taong mahal ko. Para sumaksi sa kasal ng kakilala nila. Na kagaya namin ay pareho ding lalaki ang magpapakasal. At sa unang pagkakataon din ay makakasaksi ako ng kasal sa pagitan ng dalawang lalaking nagmamahalan.

Kami kaya ni Clark. Aabot kaya sa puntong iyon? Na magpapakasal kami?

Ewan, saka ko na iisipin iyan. Ang mahalaga ay ang ngayon. At maghahanda na lang sa posebleng mangyari sa kasalukuyan.

---

@YuChenXi

#24: Clark

---

Mature Content

---

STRONG PARENTAL GUIDANCE

---

Ang bilis talaga uminit ng ulo ng baby Lion ko. Pero natatawa ako talaga kapag nagseselos siya gaya kanina. Lalagutan na talaga niya ako ng hininga kung hindi ako nakapagpaliwanag ng maayos. And I like it. Ipinaparamdam lang niya na ayaw niyang may iba akong inaangkin maliban sa kanya.

At ngayon ngising ngisi ako na nakatingin sa kanya. Pasado alas onse na ng gabi ng pumasok ako sa silid niya dahil kabilin bilinin niya na huwag akong papasok sa silid niya kung hindi pa tulog ang inay. Kaya heto Im sneaking at his room in the middle of the night.

“Anong nginingisi mo diyan?“naasar na tanong niya sa akin habang nagpupunas ng buhok dahil kalalabas lang niya ng banyo.

“Come here baby.” Bagkus sabi ko kaysa sagutin ang tanong niya. Dumipa ako kaya naman naglakad siya palapit sa akin. Ng kaya na siyang abutin ng mga kamay ko ay hinila ko siya agad at iniyakap ko ang braso ko sa baywang niya. “Mmmm, ang bango bango mo.“sabay halik sa may pusod nito dahilan para maramdaman ko ang pag nginig ng katawan niya.

“Stop it. Hindi mo ba alam na nakakakiliti iyan.” Sabay tulak ng ulo ko pero wala namang pwersa.

“Mmmm! Let it be Baby.” Bulong ko at ipinagpatuloy ko ang ginagawa ko. Hanggang sa hinayaan na lang niya ako. At ang kamay na nagtutulak sa akin kanina ay ngayon nakahawak sa sa buhok ko. Nakatayo lang siya sa harapan ko habang nakaupo naman ako sa gilid ng kama. Napapaliyad siya dahil sa ginagawa ko. So I support him at the back with my hand.

“Uhmm. Fuck. Mmm.” Mahinang pag ungol niya. Ako man ay hindi ko mapigilang magpakawala ng mahinang ungol habang pinagsasawa ko ang bibig at dila ko sa may pusod niya. Ang tamis ng balat niya at ang sarap sarap siyang kainin ng buong buo.

Tumigil ako saglit saka ako tumayo. Patulak na pinahiga ko siya sa kama. Hindi siya nagreklamo at nakatingin lang siya sa akin na ngayon ay sinisimulan ko ng tanggalin ang t-shirt ko saka ko kumilos para pumaibabaw sa kanya. I hungerly kiss him na agad naman niyang tinugon. At sabay na nagpapakawala ng mahihinang ungol habang nagkikimpian ang mga dila namin.

He suck my tounge if he has a chance kapag hindi ko sinisipsip ang dila niya. Kaya naman palitan lang ng ungol ang namutawi sa mga bibig namin.

Our hand starting to trace our body. I touch his chest while he caress my back. I press my bottom part of my body on him and I feel he is hard as rock now kaya naman paluhod na paupo ako sa ibabaw niya at tinanggal ko ang nakabalabal na tuwalya doon. And yes, handang handa na ang kanya.

Tumingin muna ako sa kanya na ngayon ay nakatitig din siya sa akin. Muli ko siyang hinalikan saka ko pinaglandas muli ang mga labi ko sa may tainga niya. Tracing his jaw line para sa pagsawain ang labi ko sa magkabilang tainga niya na dahilan para lalo siyang manginig dahil sa kiliti na dulot ng mga halik ko doon. Until I decide to go down, in his neck. Shoulder. At nag iiwan ng mumunting kagat doon. Sucking his skin and leave a kiss mark.

Ungol sa kanya. Ganun din naman sa akin. Ang sarap sa panlasa ko ang balat niya at ang amoy na pinaghalong sabon sa natural na bango ng katawan niya ay nanunuot sa pang amoy ko na nakakadagdag ng pagnanasa ko na angkinin siya.

Hanggang sa pagtuunan ko ng pansin ang isa sa itoktok ng dibdib niya. Licking his nipples and bite it then turn to suck it. Ang sarap talaga niya. Habang abala ang labi ko sa pagpapasasa sa dibdib niya ay kumilos ang kamay ko to trace His. When my hand found it. I grab him. And his was perfectly fit on my palm.

“Uhm.“and his moan. Parang musika sa aking pandinig. “Ahhh.”

Kaya naman pinagbuti ko ang bawat paggalaw ng dila at labi ko sa dibdib niya at pinaghusay ang paglalaro ng kamay ko sa laki niya na siyang nagpapalakas ng mga ungol na lumalabas sa bibig niya.

“Mmmm! Damn. Ahhh your so good Babe. Mmmm.“he hold my head and press me to move down. Kaya naman inangat ko ang mukha ko sa dibdib niya saka ko siya tinignan. Nakatingin din siya sa akin na ngayon ay kagat pa ang ibabang labi at pinipilit na hindi magpakawala ng malakas na ungol doon.

“What do you want me to do Baby?“paos na boses na tanong ko sa kanya habang patuloy sa paggalaw ang kamay kong nakahawak sa kanya at padampi damping hinahalikan at kinakagat ang itoktok ng dibdib niya. “Mmm! Do you like this? Do you want me to taste and suck it?“tanong ko pa saka ko tinapunan ng tingin ang kanya na nilalaro ko. Tapping the head of him. Stroking it.

“Mmmm! Fuck. Uhmmp. Y-yes Babe. Mmm.” Paos din na boses na sagot niya sa akin. Ngumiti ako ng muli ko siyang tignan at mabilis na dinampian siya ng halik sa labi saka ko muling sinimulan ang pagpapasasa ng bibig ko sa buong katawan niya. Hanggang sa marating at matagpuan na ng bibig ko ang kanya na ngayon ay naglalabas na ng free cum niya. I lick it. And I feel how his body shake. I tease Him a little bit more hanggang sa kumilos ang kamay niya to push my head down kaya naman buong buong bumaon ang kanya sa bibig ko na sinabayan niya ng bahagyang pagkilos para salubungin ang pagbaba ng mukha ko sa harapan niya.

“Ump!.“bigla kong nailabas ang kanya sa bibig ko dahil para akong maduduwal dahil umabot sa lalamunan ko ang kahabaan niya.

“Mmm! Sorry babe. Hindi ko lang mapigilan.“mahinang sabi niya sa akin at pilit na inaabot ang pisngi ko at hinaplos ako doon.

Ngumiti lang ako saka ko muling ikinulong ang kanya sa bibig ko. Naging dahan dahan na ang naging galaw ng balakang niya habang pinagsasawa ko ang bibig ko sa kanya.

Suck, lick, kiss. Lahat ay ginawa ko para lang masiyahan siya. I also suck his balls that make him moan loudly. Hanggang sa matuon ang pansin ko sa pinapasukan ko sa likod niya.

Damn! Bakit ang ganda sa paningin ko ang parteng ito sa kanya. Ngayon ko lang ito napagmasdan ng mabuti. At nakakatakam nga naman talaga.

“No!.“sabay iwas non sa akin kaya naman napatingin ako sa kanya.

“Don’t be shy baby. And it’s so damn beautiful. Your beautiful.” Sabi ko sa kanya at muli ko iyong tinignan kahit pilit na iniiwas parin niya iyon sa akin. Kaya bago pa man magkalabuan ulit sa pamimilit ko sa kanya ay muli ko na lang pinagtuunan ng pansin ang kanya. I grab him again and suck it.

Kaya naman muli din namutawi sa bibig niya ang mga ungol niya kanina. At muling nanginig ang katawan niya sa kiliti na dulot ng pagpapasasa ko sa kanya

“Ahhhh! Stop. Im going to cum.“sabi niya sa akin at hinawakan ako sa magkabilang pisngi at pinataas ako. Hinalikan niya ako ng magkapantay na ang mga mukha namin.

Nabigla pa ako ng bigla siyang kumilos para pagpalitin ang pwesto namin. Siya naman ngayon ang nasa ibabaw ko. He kiss me with passion. So I kissed him back. Hanggang sa magsimula na din maglikot ang labi niya to move down habang sumasabay ang isa niyang kamay to trace mine.

I moan loudly when he grab mine and played it. Move upside down. At iyong pakiramdam na hindi ko din alam kong saan ko idadapo ang kamay ko. Kakapit pa ba ako sa ulo niya o sa kubre kama na lang. Hanggang sa pareho na silang nagawa ko. Ang isa ay nakahawak sa ulo nito habang nagpapasasa ang bibig sa dibdib ko at ang isa namang kamay ko ay napakapit sa kubre kama.

Damn! Hindi ko mapigilan ang mapaungol sa sarap ng dulot ng pagpapaligaya niya sa akin. At mas natuon ang pansin ko sa kung paano niya laruin ang akin ng isa niyang kamay. Napapaliyad na din ako dahil doon gaya ng kung paano siya lumiliyad kanina habang pinapaligaya ko siya.

“Ahhhh! Ump.” Kung paano ang ungol niya kanina ay ganun din ang naging ungol ko ngayon. Na mas lumakas pa ng sakupin na ng mainit niyang bibig ang akin at buong buo na ikulong ako doon. “Mmmmm. More baby. More.” halos wala ng kataga na lumabas sa bibig ko dahil mas tinalo ng naging ungol ko iyon.

He lick, he kiss and he suck mine the way i kiss lick and suck him. Hanggang sa hindi ko na kaya. Hinila ko din siya pataas at hinalikan.

“Mmm! I want you baby. I want you.” bulong ko sa pagitan ng paghalik ko sa kanya.

Kumilos ito at umalis sa ibabaw ko. Gusto ko man tumutol pero sinundan ko na lang siya ng tingin ng may kinuha siya sa drawer ng bed side table. A lubricant gel.

“You buy it?“tanong ko sa kanya ng maglagay siya sa kamay niya.

“Yes, so we can enjoy each other more babe.“sagot niya sa akin at hinawakan ang akin para malagyan ng gel ng muli siyang sumampa sa kama at pumuwesto sa ibabaw ko.

Tututohanin niya niya ba talaga ang pangako niya kaninang siya ang gigiling sa ibabaw ko? Then mas lalo akong parang gusto ko ng ipasok ang akin sa kanya dahil doon.

Muli niya akong hinalikan habang hawak parin niya ang akin at pinapadulas sa kamay niya. Humawak na din ako sa akin para dumulas ang kamay ko and decide to reach his flesh and put some gel on it.

“Uhm.“sabay namin ungol ng maghiwalay ang mga labi namin. Saka siya pumuwesto at itapat ang akin sa kanya.

Kagat labi kami pareho ng maramdaman ko na ang akin na nagsisimula ng pumasok sa kanya. Nandoon na ang init na unti unting bumabalot sa laki habang unti unting bumabaon sa kanya.

“Mmmm.” Tama nga siya. Mas sumarap pa lalo dahil agad akong nakapasok at bumaon sa kanya ang buong laki ko ng walang kahirap hirap.

Dumulas nga siya pero hindi nawala ang sikip niya na siyang lalong nagpapaliyab ng pagnanasa ko.

“Mmm! Fuck your so big.” kagat ang ibabang labi niya habang sinasabi iyon na halos ayaw niyang gumalaw ngayon sa ibabaw ko.

Humawak akonsa balakang niya at masuyo akong humablos doon habang nakatingin ako mismo sa harapan niya na ngayon ay tayong tayo.

Gumalaw ako para tulungan siyang i-angat ang balakang niya. I want him badly kaya naman gimalaw na din ang balakang ko para mas lalong dumiin ang akin sa kanya

“Aaaah! Fuck. Uhmp.“ungol niya ng biglain kong muling ibaon ang akin sa kanya.

“Move baby. Move.“nakikiusap na tunong sabi ko sa kanya. Niyuko muna niya ako at hinalikan saka mabagal at unti unti ng kumilos.

Hanggang sa nakasanayan na niya ang laki ko habang nakaibabaw siya at mahusay ng gumagalaw sa akin.

Ang sarap ng pakiramdam habang siya mismo ang gumagalaw. At natuon ang pansin ko sa kanya na sumasabaybsa bawag ang indayod ng balakang niya.

Mas naging malakas ang naging ungol niya  ngayon habang bunabaon ang akin sa kanya. Ako man ay hindi ko na din mapigilan ang mapaungol dahil sa kakaibang sarap at galing niya sa paggiling sa ibabaw ko.

“Ahhh. Oooohh..“kaya naman sumasabay na ang paggalaw ng balakang ko at sinasalubong ang bawat pagsalampak niya sa pabaon ang akin sa kanya na sinasabayan ng malalakas na ungol niya.

“Ummm.”

“Ahhhh.”

Sabay naming ungol.

Pero kumilos ako at pinagpalit ko na ang pwesto namin ng makita ko na ang tigpi tigpi niyang pawis dahil sa pabilis na pabilis na paggiling sa ibabaw ko.

“Now Let me serve you baby.“sabi ko sa kanya saka ko siya padamping hinalikan. I place his legs on my arms ang open it wide. I enter his flesh again and so so so damn good. Ang sarap talaga ng pakiramdam ang init na nasa loob niya. Saka ko sinimilang gumalaw na sa kanya. In and out. At ang mabagal na galaw ko ay bumilis na ng bumilis. Na sinasabayan na niya ng sunod sunod na pag ungol. And he also graving his ang moving upside down na isinasabay sa bilis ng paggalaw ko sa kanya.

“Ahhhh. Ahhhhh… Ooohh. Im gonna cum.” Sabi niya habang patuloy ito sa paggalaw ng kamay niya na nakahawak sa kanya kaya naman mas binilisan ko pa ang paggalaw ko para makasabay sa kanya.

“Uhmmm.”

“Ahhhhh.. Faster. Move. Ahhhh.. harder babe. Move harder. Cum inside me.”

“Uhm. Y-yeah. Ahhhh…I’m.gonna cum.baby.”

Pabilis na ng pabilis ang naging galaw ko sa kanya at bumilis din ang paggalaw ng kanya niya sa kanya. Hanggang sa huling sagarang pagbaon ko ng akin sa kanya ay sabay naming pinakawalan ang sarap na dulot ng pag iisa naming dalawa.

Nandoon pa ang sabay naking pagnginig ng katawan dahil sa ninanamnam namin ng buong sarap ang pagpapakawala bg katas namin sa katawan.

“I love you baby.”

“I love you too babe.”

And I kiss him again bago ko idinagan ang buong bigat ko sa kanya. Iniyakap naman niya ang braso sa akin habanh ako naman ay isinubsub ko ang mukha ko sa balikat niya and giving there a kiss.

Pareho man na hinihingal dahil sa pagod ay nakaguhit naman sa mga labi namin ang mga ngiti.

Tumingin muli ako sa kanya and kiss him again and again.

“I love you.”

“I love you too.” until we decided to gonshower together and make love again under the shower.

---

“Magandang umago po.” pagbati sa amin ng napagbuksan kong dalagita. “Ako po pala ang pinsan ni Nora, sir. Sinabihan po niya ako kahapon na naghahanap po kayo ng katulong.”

“Ikaw ba iyon. Sige tuloy ka.” Niluwangan ko ang gate ng para makapasok siya ng tuluyan saka ko ulit isinara iyon. “Pasok na muna tayo sa loob ng maipakilala ko sayo ang mga pagsisilbihan mo dito sa bahay.“aya ko saka na ako nagpatiunang pumasok kaya napasunod na lang siya sa akin.

Agad naman kaming sinalubong ni Inay ng makita ang dalagang kasunod kong pumasok.

“Naku, kagandang bata naman mo naman hija.”

“Maraming salamat po maam.”

“Hala naku. Huwag mo akong tawaging ganyan. Tawagin mo na lang akong tita Mary. Ano bang pangalan mo?”

“Sige po t-tita.“alanganin na sagot nito. “Cyntia po pala ang pangalan ko.”

“Ganun ba. Sige Cyntia. Tawagin mo akong tita Mary. Dahil ang totoo naman boss dito ay itong amo ng anak ko. Siya na lang ang tawagin mong sir Clark.” pagpapakilala naman nito sa akin kaya naman ngumiti ako dito bilang pagbati.

“Ganun po ba. Sige po tita Mary.”

“Clark, hijo. Ikaw na ba ang magsasabi ng magiging trabaho niya dito?“baling naman ng inay sa akin.

“Kayo na lang po inay. Total napag usapan naman na natin iyan kahapon.“magalang na sagot ko dito.

“Sige hijo. Ako na lang mamaya. Hindi pa ba gumigising si Leo. Aba tanghali na at bakit tulog pa iyon hanggang ngayon.” Napaubo ako bigla dahil sa sinabi ng inay at napakamot ako ng ulo ng wala sa oras.

Paanong gigising iyon ng maaga kung pinagod ko kagabi. Madaling araw na yata kami nakatulog kanina. Pero syempre hindi ko naman masabi iyon kay inay.

“Hayaan niyo na lang po muna inay. Total naman wala siyang klase ngayon dahil sabado at wala naman kaming lakad ngayon.”

“Pero hindi ba niya inisip na nandito ka pa. Walang modo talaga ang batang iyon oo. Sandali at magising ko na nga lang muna.“saka tumalikod na sa amin ng bigla akong humarang sa lalakaran nito.

“Haha! Ah! Okay lang po talaga inay. Ang mabuti pa. Samahan niyo na lang si Cyntia sa magiging silid niya.” Pang iiba ko ng usapan.

“Ay oo nga pala. Nakalimutan ko tuloy. Halika Cyntia ng maisaayos mo na ang mga gamit mo. At ng masabi ko na rin kung magkano sasahurin mo at dapat mong gawin. Ipapakilala ko mamaya sayo ang anak ko. Marahil magkaidad lang kayo.”

Sabay yakag dito at tinungo nga ang maid room.

Ako naman ay tinungo ang silid ng babay Lion ko at gaya ng iniwan ko siya ay himbing nanhimbing parin ito sa pagkakatulog.

Nangingiti akong pinagmasdan siya ngayon ng maupo ako sa gilid ng kama. Hinaplos ko ang pisngi niya kaya bahagyang gumalaw siya. Kumilos ito at iniyakap ang mga braso sa baywang ko at pahilang inihiga sa tabi niya.

“Hey! Gising ka ba?“tanong ko sa kanya saka ko tinignan ang mukha niya pero nakapikit naman siya.

“Mmmm! I cam’t open my eyes babe. Antok pa ako. Dito ka na muna. Samahan mo akong matulog.” Mahinang sagot niya sa akin.

“Silly.”

“Mmmm.“sumiksik ito sa katawan ko ng umunan siya sa mga braso ko. Mabuti na lang at nailock ko ang pinto bago ako lumapit sa kanya kanina. Naka lock din ang pinto ng silid ko kaya hindi na maghihinala si Inay na magkasama kami ng baby Lion ko.

Yumakap na ako sa kanya at padamping hinalikan siya nuo. Hinayaan ko na lang na nagsumiksik siya sa katawan ko. Naglalambing ang baby Lion ko. Kaya naman hindi ko mapigilan ang mangiti ngayon.

“I love you baby.“bulong ko. Saka ko na din ipinikit ang mga mata ko para makatulog na lang ulit.

Hanggang sa muli na bga akong gupuin ng antok na nakayakap sa baby Lion ko.

---

@YuChenXi

#25: Clark

“Salamat Cynthia.”

Ang cute lang! Kiming ngumiti ito ng ngitian ko siya. Kaidad lang ito ng baby Lion ko. Pero dahil din sa kahirapan ay hindi na ito nag aral ng collage.

Maganda ito at talaga naman na nakakaakit sa paningin ng mga kalalakihan. Well, maybe I adore her too pero walang mas hihigit sa baby Lion ko.

“Sige po Sir Clark, papasok na po ako sa loob. Tawagin niyo na lang ako kapag me kailangan pa kayo.“magalang na sabi nito.

“Sige Cynthia.” Sumimsim muna ako ng juice na dala nito saka ko pinagtuunan ulit ang paglalaro ng phone ko.

Hinihintay ko ang Baby Lion ko na matapos maligo. Ayaw kasi niya akong makisabay eh. Gusto ko pa naman sana siyang sabunan sa buong katawan. Hehehe! At syempre para makahawak na rin. At iyon ang hindi niya pinayagan.

Reklamo na siya ng reklamo mula kahapon dahil sa paggiling niya sa ibabaw ko noong unang araw namin sa bahay. Masakit daw ang ano niya at mahapdi. Kaya heto ako. Hehe hanggang hawak na lang muna na halos ayaw pa niyang magpahawak.

“Tara na.“aya niya ng makalapit sa akin.

Nagkayayaan kasi kami na bumili ng pwede naming dalhin sa pagpunta namin sa Japan. Sabi kasi ni master Clyde ay malamig ngayom doon kaya naman bibili kami ng makapal na Jacket.

“Nagpaalam ka na ba kay Inay.“tanong ko sa kanya.

“Oo! Bago ako lumabas.” Sagot niya at nagpatiuna na siyang lumabas. Ang baby ko ang ginamit para sakyan. Dahil kung ang motor niya ay wala kaming paglalagyan sa likod sa mga bibilhin namin. “Ako ba ang magmamaneho o ikaw na.”

“Ikaw na lang.” Sabay bigay sa kanya ng susi ko. Panabay pa kaming sumakay. Pero bago niya iyon pinaandar ay hinila ko siya at hinalikan na agad naman niyang tinigon. “Lets go baby.“paos na boses na aya ko sa kanya. Dahil kung hindi pa ako titigil ay baka saan na naman kami umabot.

Damn! Halik lang iyon pero nakakaturn on talaga. Sinilaban agad ako ng init ng katawan. Kasi naman ang lambot ng labi niya at ang galing niya pang humalik. Kaya ako na iinlove ng husto sa baby Lion ko eh.

Tumango siya at kahit yata ito ay nadarang din sa halikan namin. Pero hindi na din nagsalita.

“Malamig ba masyado sa Japan ngayon?“tanong niya na alam kong nagbubukas lang ito ng mapag uusapan dahil sa tensyon sa pagitan namin.

“Iyon ang sabi ni Master Clyde. Kaya mas maganda makapaghanda tayo. Isang linggo din naman tayo doon.”

“Sige, saan ba tayo? Kung ako lang ang pipili gusto ko sa devesorya lang. Gusto mo ba?“tanong niya sa akin at bahagyang lumingon na agad ding nag fucos sa pagmamaneho.

“Masyadong ma tao doon. Alam mo naman na ayaw kong makasalamuha ng ibang tao. Ng maraming tao.”

“Sige. Sa Robinson Place Manila na lang tayo kung ganun.” Tumango ako bilang sagot. At habang bagtas namin ang daan patungo doon ay hindi nawawala ang kwentuhan namin. Ganito na kami lagi. Hindi nauubusan ng mga kwento na nakasnayan na namin pareho. At masasabi kong mas titibay pa ang relasyong mayroon kami kapag open kami sa isat isa.

Lumipas pa ang ilan pang mga minuto at narating na nga namin ng baby Lion ko ang distenasyon namin. Ipinarada na niya ng maayos ang baby ko saka sabay na din kaming bumaba.

May ngiti sa mga labi kaming sabay na naglakad. Hindi man kami magkahawak ng kamay ay halos magkadikit namin kami sa lapit namin sa isat-isa. Gusto kong hawakan siya sa kamay pero alam kong nag a-adjust pa lang siya na ipakita sa ibang tao na karelasyon niya ay lalaki. Hahayaan ko na lang siya na siya ang unang gumawa ng move para ipakita at ipagmalaki kong ano siya. Kung ano kami sa paningin ng iba. Dito kasi sa Pilipinas halos makikitid ang utak ng mga tao at halos hindi tanggap sa lipunan ang kagaya namin na karelasyon sa parehong lalaki.

Pero kung ako lang ang masusunod ay wala akong pakialam sa nakapaligid sa akin o sa amin ng baby Lion ko. Im proud to be with him. Im proud to tell others that this is me. A bisexual. And so what to them. Gaya nga ng sabi ni master Clyde noon. Be proud for what you are. For who you are. At hindi sila ang bumubuhay sa amin para maliitin kung sino kami. Kung ano kami.

“Hey!.“sabay pitik ng daliri sa mukha ko. “Ang lalim ng iniisip mo. May problema ka ba?”

“Wala, naisip ko lang tayo.“sagot ko saka ako napatingin sa kanya.

“Eh ano kung tayo. May pipigil ba?“tanong ulit niya. “Kung ano ang iniisip mo. Kung may pipigil hindi ko hahayaang mangyari iyon. At kung gusto mo ng pumigil hindi ko din papayagan.” seryusong sagot niya sa akin. “Kaya pwede huwag kung ano ano ang iniisip mo. Huwag mong isipin ang mga iyon.” Dagdag pa niya na nakapagpangiti sa akin. Pero ang hindi ko inaasahang gawin niya ay ang hawakan ako sa kamay at pinagsalikop ang mga palad namin. “Bakit? Ayaw mo ba?“tanong pa niya ng mapatingin ako sa kamay kong hinawakan niya.

“Who say’s?” Tudo ngiting sagot ko saka ko hinigpitan ang pagkakahawak na sa kanya. “Lets go! This is much better.“hila ko na sa kanya.

He make me more happy today. Akala ko ayaw niyang ipakita sa iba na may relasyon kami but he did hold my hand in public.

Napansin kong napailing siya sa paghila ko sa kanya. Pero naramdaman ko ding humigpit ang hawak niya sa kamay ko at bahagyang napangiti na nagpahila lang sa akin.

“Jacket lang ba ang bibilhin natin?“tanong niya ng makaagay na siya sa paglalakad sa akin.

“Tignan natin. Bili na din tayo ng ilan pang pirasong damit. Bilhan na din natin si Inay.”

“Sige. Ako na lang ang pipili para kay inay.”

“Uhm. Okay.”

Una naming pinuntahan ang Jacket section. May mga mata talaga na hindi nakaligtas ang paghawakan namin ng mga kamay. Pero pakialam nila. Im proud that my baby Lion is my boyfriend. At hindi talaga siya bumitaw kahit pinagtitinginan na kami ng iba.

“Ito maganda. Kuha na lang tayo ng magkaparehang kulay.” Sabi niya sa akin ng tinignan ang jacket na kulay itim. Saka lang siya bumitaw ng tignan niyang mabuti ang quality ng napili niya.

Hinayaan ko na lang siya na siya ang pumili. Magkapareho naman kami ng taste. Kung ano ang paborito niyang kulay ay iyon din ang paborito ko. At ang iba ay ganun din sa akin. Ewan kong nagkataon lang ba na magkapareho kami ng halos paborito o talagang kami ang itinadhana sa isat isa. Malamang nga dahil kung hindi man kami ang itinadhana gagawa ako ng paraan para kami ang magkatadhana.

“Mukhang pinagtitinginan ka ng mga sales lady babe.” Seryusong sabi niya na hindi ko naman napansin iyon kaya napalinga ako sa paligid. “Ikaw yata eh. Hindi ako baby.“sagot ko ng makita ko nga na sa akin nakatingin.

“Hindi sa akin kundi sayo.” pagpupumilit niya. Pero bago pa man ako nakasagot ulit ay mabilis na dinampian ako ng halik sa labi saka tumingin sa mga sales lady na nakatingin kanina sa akin at tinapunan ng masamang tingin.

Gusto ko tuloy matawa sa naging reaction ng mga ito sa ginawa ng baby Lion ko sa harapan nila dahil laglag panga nila at pwede ng pasukan ng isang daang langaw sa pagkakanganga nila. Pero hindi iyon ang mas nakapukaw ng pansin ko kundi sa pagiging open niya sa publiko. My baby Lion hold my hand a while ago. And he kissed me just now.

“Huwag mo akong tignan ng ganyan. Dahil ginawan ko lang ng paraan para hindi ka na nila pagpantasyahan. Ayaw ko ng may malalagkit na makatingin sayo at para ka ng huhubaran sa mga tingin nila.”

Nginitian ko siya dahil sa sinabi niya. Hindi pa man ay halata talaga na seloso siya. Parang ayaw nahahati ang dapat ay kanya lang. So he is thinking na dapat ay kanya lang ako. Tama kaya ako sa hinala ko? Well, iisipin ko na ngang ganun na nga. At siya, ay akin laman. My baby Lion is exclusively mine.

“Haha! Hanggang tingin lang naman si Baby.”

“Well, hanggang tingin lang talaga sila. Kaya kumilos ka na diyan. Hawakan mo ito.“pang iiba niya ng usapan saka ibinigay sa akin ang nainang napili niya na jacket. Dalawang itim na magkapareho. Saka naman niya kinuha ang dalawa pang magkapareho na iba ang style sa ibinigay sa akin. Kulay abu naman iyon. “Tama na ito. Tig dadalawa tayo. Tig-isa tayong itim at abu. Okay na ba iyan sayo?” Tanong niya pero hinila naman niya ako ng muli niyang hawakan ang kamay ko at nagtungo sa counter.

“Tinanong mo pa ako eh nandito na tayo sa counter.”

“Eh! Alam ko naman na oo ang sagot mo.”

“Naman paano ka naman nakakasiguro.”

“Syempre,magkapareho tayo ng taste eh. Kaya nga gusto natin pareho ang isat isa.“sabi niya saka tumingin sa casher. “Diba miss. Bagay kami ng babe ko.“sabi nito pero halata na may tigas sa tuno niya habang sinasabi iyon. “Kaya miss. Huwag mo ng titigan ang boyfriend ko. Gawin mo na lang ang trabaho mo.” May galit pa na sabi niya.

Kaya naman pala. Pati ba naman iyon ay napansin niya. Masyado yatang mapagmasid ang baby Lion ko ngayon. Ni hindi ko nga napapansin ang mga iyon dahil sa kanya ako naka fucos.

“Yes, yes sir.“para naman natauhan ang cahera saka kinuhasa amin ang dalawang pares na jacket na pinili niya. “3,778 po lahat sir.” Sabi nito ng ma-scan ang pinamili namin.

Inabot ko sa dito ang ATM ko pero kinuha lang niya iyon sa akin at naglabas siya ng cash at siya na ang nagbayad.

“Thank you miss.“pasasalamat niya ng maisilid na sa shopping bag ang mga iyon. Ininalik niya sa akin ang ATM ko. “Marami pa ang cash na ibinigay mo na parte ko noong isang araw. Kaya ako iyon na lang ang gagamitin natin.”

“Pero-.”

“Wala ng pero pero. Alam kong sayo rin galing ang perang hawak ko. Pero tama na iyon. Sapat sapat na iyon para sa pamimili natin.“sagot niya sa akin saka ako muling hinawakan sa kamay at hinilang palabas. “Ano pa ang bibilhin natin?” muli niyang tanong habang iginagala ang paningin sa paligid. “Tara, doon tayo.”

Hinila naman niya ako ngayon sa watch section.

“May limeted edition ngayon dito. Gusto ko bumili tayo.“nakangiting hinila niya ako papasok. Matagal ko bg gustong bumili at ngayon narito na lang din tayo. Bili na din tayo ng tig iisa.”

“Ikaw ang bahala.” Pagpayag ko.

“Kaso wala akong pera noon dahil pinagkakasya ko lang sa kakailangan namin ni inay. Pero dahil sa mga ipinabahagi mo sa akin. Mabibili ko na ito.” sabay turo ng kursunadang relo.

Ngumiti lang ako. Parang gusto ko tuloy itong haplusin sa mukha dahil sa sayang nakikita ko sa kanya ngayon. Magkaiba man siguro kami ng kinalakihang buhay ay ramdam ko ang hirap niya noon dahil sa sinabi niya. Lumaki siya sa mahirap na pamilya habang ako ay sa marangyang buhay lumaki. At ngayon, nakikita ko sa mga mata niya na masaya siya dahil nga sa kumikita na siya ng may kalakihang halaga. Na kaya na niyang iangat sa buhay ang inay sa sarili niyang pagsisikap. At ngayon handa naman ako na tumulong para marating niya ang gusto niyang abutin sa hinaharap. Kung anong plano niya ay nakahanda akong supurtahan siya. Damayan siya. Iyong sabay naming abutin ang mga pangarap niya.

“Babe anong gusto mo? Sa akin yong asul, ikaw? Asul din ba babe?” Nakangiti niyang tanong niya sa akin.

“Iyon itim na lang baby.” sagot ko sa kanya. Kaya naman agad niyang tinawag ang sales lady para ipabalot iyon para sa amin.

Masaya itong tumingin muli sa akin ng mabayaran niya iyon. Hindi na niya ininda ang bayad nun kahit umabot iyon ng halos dalawang pung libong piso ang isa.

“Thanks babe.” Saka padamping humalik na naman siya sa labi ko. “Thank you for keeping me as your PA to work with you. Pero ngayong wala tayo pareho sa karera mo, you are my boyfriend. And I’m not your PA.”

Sa simpleng salita at kilos lang niya ay napapasaya na niya ako. Ang hindi niya pagtatago at ikinahihiya na boyfriend niya ako sa harapan ng ibang tao ay buong buo na ang araw ko. Ano pa ba ang mahihiling ko sa mga sandaling ito? Wala na. Dahil ang baby Lion ko na mismo ang gumagawa ng paraan para mapasaya ako. Para maging masaya angbrelasyong mayroon kami.

“Your welcome baby. Your smile make my day.”

“Me too babe. I love you.” At muli na naman niya akong dinampian ng halik sa labi.

“I love you too baby.”

Humawak na naman siya sa kamay ko kaya naman panabay na naman kaming naglakad palabas ng shop. “Lets go. Bilhan na natin si inay ng damit niya. Diba bibilo pa din tayo ng extra clothes natin.”

“Yeah! So saan tayo ngayon. Baka gusto mo munang magmeryenda muna.“tanong ko sa kanya. “O di kaya naman ipunta na muna natin ito sa kotse para mabawasan ang bitbit natin.” sabay taas ng hawak kong shopping bag.

“Sige. Saka tayo bumalik ulit.“may ngiti kami pareho sa labi na tinungo ang kotse ko at inilagay na doon ang pinamili namin. Saka kami bumalik sa loob.

Hinila niya ako sa isang Juice stand saka ito bumili ng fresh buko juice.

“One large coco buko please.”

Napalabi ako sa narinig ko. Bakit isa lang. Wala ba siyang balak bilhan ako.

“Eh! Why the long face babe?“tanong niya sa akin ng mapatingin sa gawi ko.

“Bakit isa lang. Hindi mo ba ako bibilhan?“parang batang reklamo ko sa kanya saka ko siya inirapan.

Tumawa lang siya sa sinabi ko at ayon na naman. He kiss me again sa pisngi ko.

“Para kang bata.” natatawang sabi pa niya. “Hindi mo ba narinig ang sinabi ko. Large diba. Share na tayo. Kesa naman bumili tayo ng dalawang medium. Ayaw mo bang makinshare sa akin.“paliwanag niya na may kasamang tanong.

“Gusto.”

“Iyon naman pala eh. Kaya smile babe. Para kang batang hindi nabilhan ng candy sa hitsura mo ngayon.“natatawa pang muli niyang sabi.

Kaya naman ngumiti ulit ako. Ng maibigay at mabayaran na niya ang binili ay una siyang sumimsim saka niya iyon itinipat sa bibig ko ang straw kaya naman sumimsim na din ako.

“Diba. One large cup is enough for us. So lets go.“muli niyang aya sa akin at magkahawak na naman ang kamay namin habang naglalakad.

Habang naglalakad ay lumilinga na kami sa paligid kong saan ba pwedeng bumili ng damit pambabae. Habang palipat lipat at pareho kaming sumisimsim sa juice na binili niya.

Ang sweet ng baby Lion ko. Lalo akong na i-inlove sa kanya sa ipinapakita niya ngayon.

“Dito na lang tayo.” Pinasok namin ang isang shop ng mga damit. “Pwede na din na dito bumili ng atin.“sabi pa niya. Saka lang kami nagbitaw ng kamay at naging abala na kami sa pagtingin ng pwede naming bilhin.

Dahil sa nawili kami sa pagpili ay napahiwalay ako sa kanya. Nasa kabilang dako na siya ng shop kung saan pumipili siya ng pwedeng bilhan para kay inay. Kaya naman ako ay pumili na din ng damit na pwede naming dalhin sa Japan. Ako na din ang pipili para sa kanya. Total naman alam ko ang mga gusto niyang style ng damit.

“Hi handsome.” narinig kong may nagsalita sa harapan ko kaya naman nag angat ako ng tingin sa mga damit na tinitignan ko. Dalawang babae na halata na iba ang hinahanap. Sa klase ng pananamit na halos lumuwa na ang dibdib ng mga ito ay alam kong iba ang ipinapahiwatig.

Tinuro ko pa ang sarili ko kung ako ang ang kinakausap nila.

“Ikaw nga. Nakita ka kasi namin na nag iisa, so lumapit kami.” Sagot ng isa na may nang aakit na ngiti sa mga labi. Pero lihim akong napalabi dahil doon.

“May kasama ako. Nasa kabilang panig lang.” sagot ko sa mga ito.

“Ganun ba? Girlfriend mo?“tanong pa ng isa.

“No!“totoong sagot ko dahil iyon naman ang totoo. Magsasalita pa sana ako para sabihing boyfriend ko ang kasama ko ng agad na kumapit sa kamay ko ang isa.

“Iyon naman pala eh. Hindi mo naman pala girlfriend baka gusto mong sumama sa amin at magsaya.” panlalandi ng isa sa akin.

“Sorry miss. Pero wala akong hilig sa ganyan.” sagot ko sa mga ito. Bakit ko sila papatulan kong may baby Lion naman ako. Na alam kong hindi hamak na mas malinis kaysa sa kanila.

“Mmmm! Baka nabibilisan ka lang sa pagtanggi mo handsome. Bakit hindi mo muna subukan.” Pagpupumilit pa ng isa at talaga naman na naglumikot na ang kamay nito sa katawan ko. Kung hindi lang siguro ako nakapagpigil ay may kalalagyan ang mga ito.

Kalmanting kumilos ako para lumayo sa mga ito ng maramdaman ko namang may yumakap sa likuran ko at ipinulupot sa baywang ko ang braso. Kahit hindi ko lingunin kung sino iyon ay alam kong ang baby Lion ko ang yumakap sa akin mula sa likod.

Napansin ko naman na nabigla ang dalawang babae ng makita ang baby Lion ko. Habang nakayakap naman ito sa akin ay nilingon ko siya kaya naman sa paglingon ko ay pinaglapat niya ang labi namin.

“Who are they babe?“seryusong tanong nito sa akin ng maghiwalay ang labi namin saka tinignan ng pagkasama sama ang dalawang babae. Kung nakamamatay lang siguro ang tingin niya ay kanina pa nahukay ang libingan nila. “Nalingat lang ako ay nilalandi ka na ng iba. Iba talaga ang karisma ng boyfriend ko sa paningin ng iba.” May tigas sa bawat salita nito.

“I told you miss. May kasama ako. Hindi ko nga girlfriend pero boyfriend, oo.“sabi konsa mga ito.

“Well, hindi nila siguro alam ang salitang nakakaintindi babe. Hindi pa naman ako pumapatol sa mga babae pero kapag ikaw na ang kinanti nila habang nasa paligid lang ako. Mapapatulan ko sila.” May pagbabanta sa tinig na nakatingin sa dalawa. Hindi nakapagsalita ang dalawang babae. Ng hilain na ako ng baby Lion ko palayonsa kanila.

“Isa pa.” sabi niya sa akin. “Ano pa bang dapat kong gawin para hindi ka nila lapitan.“nanggigigil na sabi niya sa akin.

“Hey! Galit ka na ba sa lagay na iyan?“tanong ko.

“Sa tingin mo? Ako ang kasama mo. Nalingat lang ako kaunti nilalandi ka na ng iba.“naiinis na sagot niya sa akin. “Kaya habang nasa labas tayo at magkasama, dapat sa tabi lang kita. Huwag kang lalayo para hindi ka maahas ng iba.” mahabang lintaya niya kaya hindi ko na naman mapigilan ang mangiti.

Lalo akong nagiging masaya sa ikinikilos niya. My baby Lion seems to be possesive the way he act now. And I really like it.

“Hindi ako nagpapatawa kaya huwag kanh ngingiti ngiti diyan.“naasar sita niya sa akin.

“Masaya lang ako baby.”

“Ewan ko sayo. Masaya ka kasi nilandi ka ng iba. Aba Clark Kriston umayos ka. Kapag nakita pa kitang nakikipaglandian sa iba puputulin ko yang ano mo. Ng makita mo.”

“Ouch! Namam baby. Huwag naman.” Nakangiwi kong tinakpan talaga ng dalawa kong kamay ang harapan ko. Hindi ko lubos maisip na puputulin niya ang kaligayahan ko. “Pag pinutol mo wala ng magpapaligaya sayo.“dagdag biro ko na lang. Kahit ang totoo ay kinilabutan ako sa sinabi niya.

“Hindi ako nagbibiro.”

“Haha! Oo na. Sige sige. Ituloy na nga natin ang pamimili natin. Nakapili ka na ba?“pang iiba ko ng usapan. Kinilabutan talaga ako sa banta niya.

“Hindi pa. Kasi naagaw ang pansin ko sa paglalandi sayo ng dalawang babaeng iyon.”

“Forget about it baby. Halika na. Ano na ba ang mga nakita mo. Tara balikan natin.“aya ko na langbsa kanya na nagpahila naman siya ngayon sa akin.

Muli naming inabala ang pamimili at gaya nga ng sabi niya hindi na niya ako hinahayaang malayo sa kanya gaya kanina. Hanggang sa matapos na kami at mabili na namin ang kakailanganin namin saka kami umuwi ng bahay.

---

“Naku mga batang to oo, bakit pa kayo nag abala na bilhan ako ng damit eh marami naman akong damit diyan na hindi pa naisusuot.” Sabi ng inay ng ibigay niya ang mga pinamili namin para dito.

“Sa nandoon na kami Inay kaya binilhan ka na namin.“sagot naman niya dito. “Sukatin niyo. Alam kong babagay ang mga iyan sa inyo.”

“Hay naku, ano pa nga ba ang magagawa ko. Naiuwi niyo na. Pero salamat anak.” Nakangiting yumakap naman ang inay sa kanya. “At salamat din sayo hijo.”

“Huwag po kayong magpasalamat sa akin inay. Si Lion naman lahat ng gumastos niyan at hindi niya hinayaang ako ang magbayad.”

“Pero kung hindi mo naman binigyan ng magandang trabaho itong si Leo ay hindi naman niya mabibili ang mga ito. Kaya laking pasasalamat konsayo hijo.”

“Wala po iyong anuman inay. Masipag lang po talaga si Lion magtrabaho. Kahit hindi ko naman siya binigyan ng trabaho ay mayroon naman siyang dating pinagkakakitaan.”

“Hala samahan na kita inay. Saka may sasabihin ako sayo.“sabi niya at kumapit pa sa kamay nito. Saka niya ako binalingan at nginitian. “Pwede bang ikaw na lang ang mag akyat niyan sa taas?“tanong niya sa akin pero binatukan lang siya ng inay dahil doon.

“Talagang bata ka oo. Pwede mo namang sabihin sa akin mamaya ang gusto mong sabihin. At talagang inutusan mo pa ang amo mo na siya na lang ang mag akyat sa taas ng mga pinamili niyo.”

“Inay naman eh.”

“Haha! Okay lang po inay. Ako na po ang bahala sa mga ito. Magaan lang naman po.“sagot ko para hindi na siya muli nito mabatukan.

“Sigurado ka ba? Tawagin mo na lang si Cynthia para tulungan ka sa pag akyat niyan.”

“Kaya na yan ni Clark inay. Hindi na niya kailangan ng tulong ni Cynthia. Diba.“sabay tingin muli sa akin. Nakuha ko agad ang gusto niyang sabihin. Na ayaw niyang magpasama ako kay Cynthia.

Hay naku. Mukhang bantau sarado yata ako kay baby Lion ko.

“Kaya ko na ito inay.“sang ayon ko na lang sa kanya. Saka na ako nagpaalam sa mga ito bitbit ang pinamili namin. Sa silid niya ko na itinuloy ang mga iyon.

Mag papaalam siguro siya kay inay na mawawala kami ng isang linggo. Dahil sa pag punta namin sa Japan.

Marahil nga.

Ng marating ko ang silid niya ay agad kong ibinaba ang mga iyon saka ko tinalon ang kama para mahiga.

Nakakapagod din pala ang halos maghapon na pamamasyal namin. Pero masasabi kong ito na ang pinakamasayang araw ko. Mas masaya pa kaysa sa tuqing mananalo ako sa karera. Dahil ang baby Lion ko. Proud to be my boyfriend. At hindi nahihiyang ipakita at ipaalam iyon sa iba.

My baby Lion. My possesive baby Lion.

---

@YuChenXi

#26: Leo

Didecated to:

ashinjunified

&

CONFUSEDcurious

For the endless votes to

Falle’n Inlove With My Wife Brother

---

Thank you so much

---

At sa lahat ng sumusuporta sa mga kwento ko, maraming salamat sa inyo.

Love lots!

---

---

“Hindi na ba mababago ang isip mo sa bagay na iyan anak?“pang limang ulit ng tanong sa akin ng inay matapos akong magtapat sa kanya about me and Clark. That we are on relationship.

“Hindi na magbabago ang pasyo ko inay. Kaya nga po sinabi ko sa inyo ng mas maaga dahil ayaw kong maglihim. Ayaw kong itago sa inyo na kung sino ang taong minamahal ko ngayon. At iyon ay si Clark, inay.”

“Pero-.”

“At sana po matanggap niyo kung ano ako. Matanggap niyo ang taong mahal ko. Na matanggap niyo kaming pareho.”

Narinig ko ang pagbuntong hininga ni inay dahil sa mga sinabi ko. Tumitig ito sa akin.

Pilit man ang naging ngiti nito ay yumakap ito sa akin. Alam ko naman na mahirap tanggapin ang mga sinabi ko sa kanya na ang kaisa isa niyang anak ay makikipagrelasyon sa isa ding lalaki. Na isang bisexual.

“Hindi ko na nga siguro mababago ang pasya mo. Pero paano siya anak? Paano kung laro lang sa kanya ang relasyon niyo.” May pag aalalang tanong pa nito sa akin.

Ngumiti ako dito. “Sigurado akong seryuso din siya sa akin inay. Kaya huwag kayong masyadong mag alala sa akin.”

“Hindi sa nakikialam ako anak, pero tanggap ba ng pamilya na isa din siyang gaya mo? Na sa isang lalaki din siya nakikipagrelasyon? Anak mayaman sila. Mahirap lang tayo.”

“Hindi ko pa man nakikilala ang mga magulang ni Clark, inay. Ay alam kong mabait sila. Tignan niyo naman kung gaano siya kabait sa atin. At hindi issue sa kanya ang estado natin sa buhay.”

“Anak, sana nga. Hindi lang panandalian iyan. Sana hindi ka magsisi sa mga gagawin mo pang disesyon para sa sarili mo.”

“Hinding hindi po ako magsisisi inay. Dahil bago ko pa man pinasok ang bagay na ito ay napag isip ko na iyan ng isang daang beses kong tama ba ang papasukin ko. So here I am now. Telling you the truth.”

Muli itong napabuntong hininga sa sinabi ko. Alanganin parin ang naging ngiti nito sa akin. Pero pasasaan ba. Matatanggap din niya ako, kami ni Clark ng buong buo. Hindi man ngayon pero sa hinaharap. Ang mahalaga ngayon ay nasabi ko na dito at hindi ko na kailangan pang itago. Lalo nat siguradong palaging dito maglalagi si Clark kapag ayaw kung pumunta sa bahay niya. Kaysa naman sa patago kaming nagsasama. At least ngayon kampanti na ako na kahit makita kami ng inay na magkasama ay wala na akong aalalahanin pa.

“Hala, sige. Basta gusto kong kausapin din ang boss mo ng masinsinan. Gusto kong makasiguro na seryusondin siya sa pinasok niyong dalawa.”

“Salamat inay.” Muli ko itong niyakap saka na ako nagpasyang magpaalam para masabi ko kay Clark na gusto itong makausap ng inay. Kaya naman may ngiti ako sa labing lumabas sa silid ng inay at tinungo ang silid ko na alam kong doon nagtungo si Clark kanina.

Pero tulog na Clark ang naabutan ko sa silid ko na mahinang naghihilik na. Napagod ba ito sa pamimili namin? Marahil nga dahil halos buong araw ba naman kami sa pamimili at sinamahan na din ng pamamasyal.

Nilapitan ko siya. Well, nakapagpalit pa naman ng damit bago nakatulog. Maingat na umupo ako sa gilid ng kama. Napangiti ako na pinagmasdan siya at hindi mapigilang hindi haplusin ito sa pisngi.

Napakapaya ng mukha niya habang nakapikit. Tama nga ito sa sinasabi minsan. Isa siyang anghel sa kabait kapag ganito na para siyang walang kamuwang muwang sa paligid kapag natutulog. Hindi ko naiisip sa kanya ngayon habang pinagmamasdan ko siya ang nakakatakot na tingin niya noong nagkukwento ako sa kanya about my past. He is an angel.

“I will make this relation work until the end babe. No one can have you except me.“mga katagang lumabas sa bibig ko habang hinahaplos ko siya sa pisngi.

Gumalaw siya na para bang naramdaman ang paghaplos ko sa pisngi niya at parang dinadama ang palad ko sa balat niya pero hindi naman nagising. Muli akong napangiti. Tumayo ako at inayos ko ang kumot niya saka naman ako nagtungo sa banyo para makaligo na rin. Gigisingin ko na lang siya mamaya kapag hapunan na. Hahayaan ko na muna siyang matulog.

Dalawang araw na lang pala ay lipad na namin papunta sa Japan. Well, kahit saan siya ngayon magpunta at hanggat gusto niya akong isama ay sasama ako sa kanya at magpapatangay sa gusto niyang puntahan. Hindi ko na siya lalayuan. Hindi ko na hahayaan na malayo siya sa akin. Baka kapag nalingat ako ay may ibang umahas sa kanya at magpaahas naman siya. Iyon ang hindi ko papayagan.

When he claimed me! I also claimed him mine. Just only mine.

Nahimbing na talaga ang pagtulog niya. Tapos na ako lahat lahat sa pagligo ay tulog parin siya. Kaya naman maingat muli akong lumapit sa kanya pero sumampa na ako sa kama para mahiga na din sa tabi niya. Maingat na inangat ko ang ulo niya at ipinaunan ko siya sa braso ko. Hindi man siya nagising ay kumilos naman siya ng maramdaman ako sa tabi niya at iniyakap ang braso sa akin, idinagan ang isa niyang paa sa paa ko at isiniksik ang mukha sa dibdib ko. At may kasama pang pagsinghot doon.

Napangiti na lang ako na para bang kinikilala ng ilong niya ang amoy ko. At mas naging payapa pa ang paghinga niya ng masiguro yatang ako mismo ang niyayakap niya.

Masuyong nilalaro ko na lang ng mga daliri ko ang buhok niya habang nakapikit na din ako. Hanggang sa gupuin na din ng antok ang kamayalan ko.

---

---

“Gising ka na.” Nakangiting nakatunghay na siya sa akin ng mag-inat ako. Kaya naman napatingala ako sa kanya na ngayon ay nabaliktad na ang pwesto namin. Ako naman ngayon ang nakaunan sa braso niya.

“Kanina ka pa gising?“tanong ko sa kanya at mas inayos ko ang pagkakaunan ko sa kanya.

“Kani-kanina lang about 20 mins ago.” Nandoon talaga ang ngiti niya na nakatingin sa akin habang siya naman ngayon ang sumusuklay sa buhok ko.

“Bakit hindi mo ako ginising? Anong oras na ba?”

“Past 7 na.”

“Ganun din ba ako kahabang nakatulog.”

“Nah! Dalawang oras lang naman. Ang pagkakatanda ko mas mahaba ang naging tulog ko. Dahil akala ko nananaginip lang ako na tinabihan mo ako kaya nahimbing ako. Pero paggising ko, ikaw ang namulatan ko. Kaya hindi pala iyon panaginip. Dahil nakayakap ako sayo ng magising ako.”

“Napanaginipan mo ba naman ako?“tanong ko sa kanya habang while caressing his chest.

“Yeah, do you wan’t to know what I dreamed on?”

Tumango ako. Pero sa pagtango ko iyon ay bigla siyang pumaibabaw sa akin at pinupog ng halik sa leeg ko.

“Hey! Stop it.“pigil ko sa ulo niya at pilit na inilalayo ang leeg ko sa kanya. “Clark Kriston I said, stop it.” Napapasigaw na pigil ko sa kanya.

Tawa naman ito ng tawa saka umayos ng upo mismo sa tiyan ko. Napasinghap pa ako dahil talagang idinagan ang buong bigat sa akin.

“Akala ko ba like mo malaman kung ano ang naging panaginip ko.”

“Yeah! At hindi ko sinabing pupugin mo ako ng halik sa leeg. Hindi mo ba alam na nakakakiliti iyon.“sagot ko naman sa kanya.

“But that was I dreamed.“nakalabing sagot naman niya sa akin.

Naiiling na hinawakan ko siya sa baywang. At bahagyang inangat. “Pero pwede ba. Hindi na ako makahinga ng maayos.“sabi ko kaya naman mas inangat niya ng kaunti ang pwetan na nakadikit sa tiyan ko saka niya ako muling niyuko at hinalikan sa labi.

“Gutom na ako.“pagkuway sabi niya saka umalis sa pagkakaupo sa ibabaw ko. “Tara na. Baka naghihintay na si inay sa atin.”

“Sandali.“pigil ko sa kanya ng tatayo na siya sa kama.

“Bakit?”

“Sinabi ko na kay inay ang tungkol sa atin.“seryusong sabi ko sa kanya.

Hindi siya nakapagsalita agad. Blankong tingin lang ang mga mata niyang nakatingin sa akin. Kaya naman napakunot ang nuo ko dahil doon. Sa klase ng tingin niya ay parang ayaw niya ng edeyang iyon. Ayaw niyang ipaalam ko sa inay ang tungkol sa amin.

Naghintay pa ako ng ilang sandali pero wala akong makuhang sagot mula sa kanya. Kaya naman nabuhayan ako ng inis at bumangon na ako ng pagkakahiga ko at padabog na tumayo mula sa kama.

“Bakit ayaw mo ba?” Naiinis na tanong ko sa kanya ng hindi parin siya nagsalita. “Kung ayaw mo wala ka ng ding magagawa dahil nasabi ko na. At hindi ko babawiin iyon.” Malakas na mag halong galit na sa boses kong sabi sa kanya.

Pero ang blankong tingin niya kanina sa akin ay unti unti iyong nagkaroon ng buhay, na napalitan ng kislap ng mga mata. At ang mga labing bahagyang nakaawang kanina ay naguguhitan na ng isang matamis na ngiti. Tumayo ito saka at mabilis na lumapit sa akin at walang babalang hinalikan ako sa labi. Ako naman ngayon ang nabigla at hindi agad ako nakakilos na nanlalaki ang mga mata ko habang kulong ng mga palad niya ang magkabilang pisngi ko at magkalapat ang mga labi namin.

Nakangiti parin itong humiwalay sa akin at sunod sunod ang padamping halik na iginagawad sa akin.

“Stop! Ano ba?“nandoon parin ang inis ko pero napapangiti na ako sa paulit ulit niyang ginagawa.

“Really?“iyon ang unang katagang lumabas sa bibig niya. Kaya naman napailing ako. Ganun niya ba katagal inapsorb ng utak niya ang sinabi ko.

Hay naku! May kabagalan din pala ang isip niya kung ganun.

Tumango ako bilang sagot.

“Really?”

Tango ulit ako.

“Really?”

“Ano ba? Wala ka na bang ibang sasabihin kundi ang really na iyan.”

Tumawa ito ng mahina saka ako niyakap ng mahigpit.

“I love you baby. I love you.”

“I love you too babe. But wait! Ano ang masasabi mo sa pagtatapat ko kay inay.” Tanong ko sa kanya at bahagyang itinulak.

“Im very happy baby. Akala ko wala ka pang balak sabihin kay inay. But this is to early so I’m shocked and can’t believe you did it.”

“But I did.”

“Then? Ano ang sabi niya?”

“She want to talk to you.”

“Huh! Ehhh!.”

“Why?”

“What should I do? What should I say?“napapakamot siya ng ulo sabay ngiti ng tabingi.

“Haha! Your so cute babe. Tanggap tayo ng inay. Kaya huwag kang mag alala. Baka bibilinan ka lang niya. So tara na. Baka naghihintay na iyon sa atin. Gutom na din ako.“aya ko saka ko siya hinila palabas ng silid.

“Sige, pero tulungan mo akong kausapin si inay huh! Huwag mo akong iiwan.”

“Haha! Oo na. Para ka naman kakatayin ni inay eh.”

“Eh! Malay ko ba. Hindi ka kasi nagpasabi sa akin na magsasabi ka na kay inay. Hindi tuloy ako nakapaghanda.”

“Surprise nga diba. Huwag na nga muna iyan ang isipin natin. Gutom na talaga ako.” Muli ko siyang hinila hanggang sa may hapag kainan. Tama naman na naghahanda na sina inay at Cynthia sa mesa ng mga pagkain.

“Gising na pala kayo. Tamang tama, katatapos lang naming magluto ni Cynthia.”

“Anong ulam inay?“tanong ko dito pero hindi naman na nito kailangang sagutin dahil nakita ko na namin ng tuluyan kaming makalapit.

“Pakbet anak. Pasensya ka na hijo, madadalasan ka sa pag uulam ng pakbet dito, masarap kasi at paborito ni Leo ito.” Baling naman ng inay sa kanya.

“Ayos lang po inay, magiging paborito ko din iyan kapag paborito ni Lion.”

“Mabuti naman kung ganun hijo. Hala, sige. Maupo na kayo at ng makakain na tayo. Sumabay ka na din sa amin Cynthia.” Sabi ni inay saka umupo na din.

“Salamat po tita Mary, pero nakakahiya naman po kay sir Clark.” Sabay tingin naman nito sa kanya.

Hindi ko mapigilan ang pangunutan ng nuo ng mapansin kong kakaiba ang tingin nito sa babe Clark ko.

Huh! Masyado lang siguro akong mapagmasid at binibigyan ko na ng ibang kahulugan ang simpleng tingin ng katulong sa kanya. Never mind.

“Okay lang iyan, Cynthia.“sagot naman niya dito.

“Salamat po kung ganun sir Clark.”

Tumango na lang siya bilang sagot saka niya ako binalingan. Ngumiting pinatihaya niya ang pinggang nakataob sa harapan ko at siya na ang naglagay ng kanin sa pinggang ko bago niya nilagyan ng kanin ang kanya.

Ako naman ang naglagay ng ulam sa pinggan naming pareho. Saka kami nagngitian ng magkatinginan kami.

Kukunin ko pa sana ang petsel ng juice ng mauna ng mahawakan iyon ni Cynthia.

“Ako na po ang maglalagay sir.“sabi nito saka naglagay ng juice sa mga baso namin at inisa isang ilagay iyon sa harapan namin. “Ito po sa inyo sir Clark.” Kiming ngumiti pa ito ng tingingala niya ito.

“Salamat Cynthia.”

“Walang anuman po.“ng matapos niya kaming bigyan lahat ng juice ay saka naman siya umupo sa tapat ko. At nagsimula na ding kumain.

Sinabayan namin ng kwentuhan ang pagkain namin. At nabanggit na din namin ang pag alis namin sa susunod na araw kay inay.

“Mag ingat kayo doon.”

“Opo inay.” Sagot naman niya.

Pero hindi talaga maiwasan sa paningin ko ang pag tingin tingin ni Cynthia sa kanya. At ng makita kung lalagyan niya ng ulam ang pinggan ni Clark ay doon ko na ito sinita.

“You don’t need to serve him Cynthia. Just eat. And I can do that for him. And he can also do that himself.“sabi ko dito na iniharang ko mismo ang kutsarang hawak ko sa sandok na may lamang ulam na malapit ng mailagay sa pinggan niya.

“Sorry po sir Leo.“napayukong hinging paumanhin naman nito.

“Okay lang, so next time. Alam mo na.“seryusong sabi ko.

Ewan ko kung namamangha ba si Clark na napatingin sa akin sa ginawa ko. Peeo nginitian niya ako ng muling magtama ang paningin namin.

“Ano pong gusto niyong pasalubong inay.“si Clark dahilan para mawala ang naging tensyon sa paninita ko kay Cynthia.

“Naku! Huwag ka ng mag abala hijo. Basta umuwi kayo ng ligtas at buong buo ay iyon na ang magandang pasalubonh sa akin.“sagot naman ni inay sa kanya.

“Si inay talaga. Dibali susubukan kong iuwi dito ang isang puno ng cherry blossom. Pasalubong ko sa inyo.“natatawang biro ko dito.

“Ay gusto ko iyan anak. Pero siguraduhin mong maiuuwi mo sa akin anh isang puno.“pagsakay naman nito sa biro ko.

“Gusto niyo dalawahin ko pa.“dagdag ko.

Kahit papaano ay nawala ang pansin ko kay Cynthia dahil sa mga naging usapan namin hanggang sa matapos na kami.

Kaya heto nasa sala na kami ngayon at kausap na ni inay si Clark na halatang kinakabahan na.

“Hindi sa ayaw kong makialam Hijo, pero tanggap ba ng mga magulang mo kung sino ka, na ang taong mahal mo ay lalaki din?“si Inay.

“Mom, and Dad are open minded, inay. At hindi sila kokontra sa akin kung sino man ang pipiliin kong makasama sa buhay. At si Leo iyon inay. At sana po, matanggap niyo ako para sa kanya.”

Hayon na naman ang buntong hininga ni inay. Pero ngumiti naman ito sa kanya.

“Mga bata kayo oo. Sige, basta siguraduhin niyong panghabangbuhay iyan.“sabi nito na parang nabunutan ng tinik si Clark at umaliwalas na din ang mukha at nakangiting tumingin sa akin.

“Thank you inay. Salamat.“dahil sa tuwa ay yumakap pa siya kay inay. Nabigla pa ito dahil sa pagyakap niya dito pero naging maharan ang pagtapik ng mga kamay ng inay sa likod niya ng makabawi sa pagkabigla.

“Sige maiiwan ko na muna kayo. Tulungan ko lang si Cynthia sa kusina.“paalam ng inay sa amin ng matapos na kaming magkaintindihan.

Nakangiti kaming pareho na nagkatinginan. At saka mabilis na ginawaran ako ng halik sa labi at niyakap.

Kaya naman natapos ang araw namin ng masaya at wala ng itinatago sa isat isa. Tanggap  ako ni inay, tanggap niya si Clark. At tanggap niya kaming pareho.

---

@YuChenXi

Teaser ²nd Generation

Clark Son:

Bobby & Kelly Son:

Jacob Son:

Clyde Son:

Leo Son:

Zoey Son:

Monica & Sunny Son:

Clyde Son:

COMING SOON!

#27: Leo

---

Mature Content

---

Strong Parental Guidance

---

Kampanting nakaupo ako sa tabi ni Clark sa eroplano habang nasa harapan naman namin ang mag asawang Brix at Clent na mga magulang daw ng master Clyde nila.

Ito ang unang beses na makasakay ako ng eroplano kaya bahagyang kinakabahan ako. Hindi pa man nagsisimulang lumipad ang sinasakyan namin ay tudo na ang kaba sa dibdib ko.

Weird ano. Mas kinakabahan pa talaga ako sa pagsakay ng eroplano kaysa kabahan kapag sasabak ako sa bakbakan.

“Are you okay baby?“tanong sa akin ni Clark na humawak sa kamay ko. Pinisil niya iyon bago hinigpitan ang pagkakahawak.

“Kinakabahan ako babe. Ito pa lang ang unang beses kong sumakay ng eroplano.“totoong sagot ko sa kanya.

“Sa una lang yan baby. Masasanay ka din. Dahil palagi tayong mag tratravel in the future ng magkasama.“nakangiti niyang sabi sa akin saka inilapit ang mukha para halikan ako kaya naman sinalubong ko na iyon para ako na ang gumawad ng halik sa kanya.

“Naku! Magkasama, haha papasimula pa lang kayo. Marami pang pagsubok ang lalampasan niyo bago kayo tuluyang magsama ng payapa. Sinasabi ko sa inyo.“kontra naman ng nakikinig palang si Clent. Pero sabi pwede ko naman daw silang tawaging tito din. Total naman daw kami na ni Clark.

“Tito naman, pagsubok lang iyan. Malalagpasan namin iyan ng baby ko ng walang kahirap hirap.“buong kumpyansang sagot naman niya dito na nakapagpangiti sa akin.

“Yeah! My babe was right.“sigunda ko sa sinabi niya. Dahil hindi ko papayagan na may humadlang sa aming dalawa. Kung may hahadlang man, madali na lang iyon sa akin kung paano ko sila aalisin sa landas namin.

“Hay naku mga kabataan nga naman ngayon.” naiiling na sabi pa nito.

“Bayaan mo na nga sila Hon.“panuway naman ni tito Brix dito. “Bakit ikaw ba. Hindi ka ganyan noon?”

“Naman hon. Behave ako noon.“natatawang sagot naman nito dito.

“Behave ang lolo mong panot. Tigilan mo nga ako sa pa behave behave mo dyan.”

“Haha! Haha! Ikaw naman Hon. Di kana mabiro.” Nagkatinginan kami ng babe ko ng pisilin niyang muli ang kamay kong hawak niya.

“Don’t mind them baby.” Sabi nito saka umayos ng upo at sumandal siya sa balikat ko. Ako man ay isinandal ang ulo ko sa ulo niya. “You can take a nap baby. Para hindi mo na maramdaman ang pagtaas ng sikmura mo mamaya kapag palipad na ang eroplano.”

“Yeah! Parang inaantok na nga ako babe. Lalo na kapag nasa tabi lang kita. Ang gaan ng pakiramdam ko at ramdam ko ang kaligtasan sa tabi mo.”

“Of course baby. I feel the same way.”

Humalik pa ako sa ulo nito saka ako pumikit. Pero hindi naman talaga ako dalawin ng antok.   Hinintay ko na lang ang paglipad ng eroplano habang nakapikit ako.

Damn! Pero ganun na lang ang pagbulusok ng sikmura ko ng magsimula ng lumipad ang sinasakyan namin. Napakapit ako ng mahigpit sa kamay ni Clark dahilan para tumingin siya sa akin.

“Relax baby.“sabi niya sabay haplos ng pisngi ko na parang tinakasan na ako ng dugo sa lamig na naramdaman ko.

Kumilos ito na itiklop ang arm chair sa pagitan namin saka niya ako hinila palapit sa kanya. Mabuti na lang maluwang ang magkakalagay ko ng seatbelt kaya hindi ako nahirapang gumalaw. Pinasandal niya ako sa balikat niya saka niya ako niyakap. Nagmukha tuloy akong batang paslit sa ayos namin na para bang inaalo ako ng tatay ko na huwag matakot.

Hindi ko naman kasi akalain na ganito ang pakiramdam kapag pataas na ang eroplano. Mabuti na lang at hindi ako sukain dahil kung hindi naku! Kanina pa ako nagsusuka. At parang hindi na ako ang Leo na kayang suungin ang lahat. Pero sa eroplano lang pala ako titiklop.

Tangna naman. Malay ko ba na nakakalula pala at babaliktad ang sikmura ko.

“Sa umpisa lang iyan baby. At sa paglapag  kung nasa taas na tayo. Para ka lang din nakalulan sa kotse.“sabi pa niya sa akin at hinalik halikan ako sa nuo.

“Thank you babe.”

“Shhhh! Close your eyes. Hindi kita bibitawan.”

Tumango ako bilang sagot at iniyakap ko na din ang kamay ko sa baywang niya habang nakasandal ako sa balikat niya o mas tamang sabihin sa dibdib niya.

Naging kampante na din ang pakiramdam ko ng hindi nagtagal at tama nga siya. Sa umpisa lang pala. Pero ngayong nasa himpapawid na kami ay nawala na ang pakiramdam ko na bubulusok ang sikmura ko.

At dahilan sa naging maganda na ang pakiramdam ko ay doon na ako ginupo ng antok at tuluyan na akong nakatulog aa mga bisig niya.

---

---

“Baby, we’re here.“mahinang pagtapik sa pisngi ko ang nakapagpagising sa akin. Nakatulog talaga ako mula kanina at hanggang sa makalapag na kami. Ni hindi ko na nga naramdaman ang paglapag namin.

“Bakit hindi mo ako ginising. Wala ka tuloy nakausap habang nasa biyahe tayo.“sabi ko sa kanya. Ngumiti siya saka padamping hinalikan ako sa labi.

“Nakatulog din ako pero saglit lang. Saka, mas maganda ngang nakatulog ka para hindi mo na maramdaman ang pagbaba natin. Dahil mas doble ang naramdaman mo kaninang paangat tayo kaysa sa pagbaba kung gising ka.“paliwanag niya.

“Ganun ba. Pero okay lang naman ako.”

“Nah! Halika na. Huwag na nating pagtalunan iyan. Nauna nang lumabas sina tito Clent at tito Brix. Tayo na lang ang hinihintay.”

“Sige.” Magkaagapay na kaming lumabas ng eroplano at tama nga nasa departure area na sila at nag hihintay sa amin. Na ngayon ay may kausap ng isang lalaki na tingin ko ay kaidad din nila.

“Tito Zyrel long time no see.“nakangiting lumapit siya sa dito at give him a quick hug.

“Yeah! Kumusta ka na hijo.”

“Okay lang tito Zy. Siya nga pala boyfriend ko.“pakilala niya sa akin dito.

“Marunong kang kumilatis ng naging boyfriend ah.“nakangiti nitong sabi saka tumingin naman ito sa akin.

“Of course tito Zy.“saka niya ako inakbayan.

“Kinagagalak kitang makilala hijo. Call me Tito Zy.”

“Nice to meet you too tito Zy.” pormal na sagot ko dito saka ako nakipagkamay.

“Sasama pa ba kayo sa bahay o dederetso na kayo sa bahay nina Azami?“tanong nito ng balingan sina Tito Clent.

“Dederetso na kami doon kina Jacob.“sagot ni Tito Brix.

“Sige kayo ang bahala. Ikukuha ko na lang kayo ng Taxi kung ganun.“sabi naman nito.

At ilang sandali pa nga ang lumipas ay may taxi na ngang dumating.

“Tanaka-tei ni okutte kudasai.“kausap nito sa driver. “Kore wa ryōkindesu.“saka nito binigyan ng pera. (Take them to Tanak Ville, and this is thier charge)

Nagkatinginan kami ni Clark at ganun din ang mag asawang Clent at Brix.

“Hey! Zy. Baka ibinibenta mo na kami sa driver na yan huh.“si tito Clent.

“Haha! Bakit takot ka bang mabinta sa ibang bansa. Naku huwag kang mag alala, si Brix lang naman ang nagkamaling pumatol sayo at wala ng mangangahas na bilhin ka kungbsakali.“pabirong sagot naman nito. “Hala sumakay na kayo. Ihahatid na lang kayo kina Azami.”

“Abat anong akala mo sa akin. Aba, kung mas nauna mo siguro akong nakilala noon baka ako ang nagustuhan mo at hindi si Bryant.“sagot naman nito dahilan para batukan ito ni Tito Brix.

“At bakit? Kung nauna ka ba niyang nakilala, ibig sabihin hindi tayo naging ganito. Ganun ba.“sabi naman nito saka pinanlakihan pa ng mata.

“Haha! Naman hon. Nagbibiruan lang naman kami ni Zy.”

“Naku, tama na yan tito Brix. Sumakay na lang tayo. Kung ayaw sumakay ni Tito Clent iwanan na lang natin.“sansala naman ng babe ko sa mga ito.

“Abat batang to. Gusto mo yatang masapak. At gusto pa talaga akong iwan.”

“Haha! Hindi ah. Masakit kaya masapak tito. Si master Clyde na lang ang hamunin niyo. Iyon hindi kayo uurungan.”

Natawa naman si Tito Zyrel sa biruan ng mga ito. Pero sumakay na din kami dahil nagsalita na ang driver ng hindi namin naintindihan kaya naman muli itong kinausap ni Tito Zyrel na para bang humihingi ng tawad. Kaya bago pa man kami lisanan ng driver ay sumakay na kami at inihatid nga kami sa bahay ng asawa ng isa sa anim na kaibigan ng babe ko. Hanggang sa tuluyan na nga naming narating ang bahay nila.

“They are rich baby. Kaya malamang kapag naglaro ng tagu-taguan sina Jacob at Azami dito. Isang buong linggo nilang hindi mahahanap ang isa’t isa.“sabi ng babe ko ng mapansing hindi ko mapigilang igala ang paningin ko sa paligid.

“Sinabi mo pa. Mabuti at nagkakasalubong pa ang landas nila dito.“sigunda naman ni tito Brix sa sinabi niya.

“Hey! Wazup!” Salubong sa amin ng dalawa. Nakita ko na sila nuon sa event sa school. Sila sina Jacob at Azami. “Kumusta na.”

Nagbatian pa ang babe ko at si Jacob at pati narin sina Tito Brix at Tito Clent sa mga ito.

“Mukhang nakahanap ka na din ng makaka tuwang sa buhay ah.“baling nito sa kanya sabay tapik sa balikat.

“Yeah! My personal assistant, my bodyguard and especially my boyfriend.“pagpapakilala naman niya. “This is my Lion and baby, this is one of my best buddy. Si Jacob and his husband. Si Azami.”

“Hello kiddo.”

Kunot nuong tinignan ko ito.

“I’m not a kid so don’t call ke that way. I have a name.” Seryusong sagot ko dito.

“Haha! Buti nakakasundo mo ang boyfriend mo Clark. Mukhang hindi alam ngumiti ng isang ito ah.”

“Haha! Thats how we know how to tamed each other.“nakangiti namang sagot niya dito.

“Tara na, pasok muna tayo sa loob. Baka magkainitan pa tayo dito eh.“aya na nito sa amin. “Lets go tito.“baling niya sa dalawa.

Magkaagapay na pumasok kami sa loob. At tama nga halos may dalawampong metro pa ang nilakad namin bago marating ang main door ng bahay nila sa sobrang laki ng bakuran nila.

Magkahawak kamay kami habang pasunod sa kanila. Nagkangitian pa kami ng mapatingin kami sa isa’t isa.

“I love you.” Pabulong na sabi niya sa akin.

“I love you too.”

“Anong gusto niyo. Kumain muna o magpahinga na lang muna habang nag hihintay tayo sa iba?“tanong ni Jacob ng muling bumaling sa amin. “Pitong oras pa naman ang hihintayin natin bago ang kasal so makakapagpahinga pa kayo ng matagal tagal.”

“Magpahinga na lang muna.“sagot agad ni tito Brix.

“Kaya nga. Parang gusto ko ding magpahinga na muna.“sagot naman niya dito. “Diba Baby.?“sabay kindat sa akin.

“Kapilyuhan mo.“sita ni Jacob sa kanya.

“Aba, nagsalita ang walang kapilyuhan sa katawan.”

“Tama na iyan. Halikayo. Sama ko kayo sa pwede niyong magpahingaan.” Sansala naman ni Azami.

“Mabuti na nga. Pero gusto namin Azami iyong soundproof.“nakangisi naman sabi ni Tito Clent.

Naiiling na lang kami pareho sa itinatakbo ng usapan nila. Mga matatanda nga naman ngayon.

“Yeah sure tito Clent. Every room here is like our room.“may ngisi naman na sagot naman niya dito.

“Thats good then Azami. Lets go hon. Ng makarami tayo. Este makapagpahinga na tayo.”

Kumindat naman siya sa akin. Kaya naman muli kaming napasunod sa kanila ng dalhin kami sa ipapaukupang silid para pagpahingaan habang naghihintay sa iba at sa ikakasal.

“I’m tired baby. Lets go shower first.“aya niya agad sa akin ng mapag isa na kami sa inukupa naming silid na agad ko namang sinang ayunan. Sabay nga kaming naligo gaya ng gusto niya.

“Pagkatapos ng kasal saan na tayo tutuloy?“tanong ko sa kanya habang sina shampoo ko ang ulo niya na nakaupo sa maliit na upuan.

“Sabi ni Jacob, pwede na daw tayo dito.“sagot niya saka niya ako tiningala.

“Hindi ba nakakahiya?”

“Nah! Hindi ah! Saka mababait naman ang mga magulang ni Azami. Saka ayos na din iyon, ito pa lang din ang pangatlo kung punta dito. Kaya may kasama tayong maggagagala. Sasama din sina Master Clyde at Zoey sa atin minsan.”

“Sige, ikaw ang bahala. Wala naman akong magagawa kahit ayaw ko diba. At hindi ako agad makakabalik sa pinas kahit gustuhin ko kung hindi ka naman kasama.”

“Mmmm! Syempre, e-enjoy natin ang pagbabakasyon natin baby.“sabi naman niya at hinawakan ang kamay ko na abalang humuhugod sa buhok niya na puno na ng bula.

“Okay! Kaya bitawan mo na ang kamay ko at ang sabon papunta na sa mata mo.“sabi ko naman sa kanya saka pinahid ng sabon na padaloy na papunta sa mata niya. Agad kong kinuha ang shower filter at binanlawan ang buhok niya. Hanggang sa nagpalit naman kami ng pwesto at siya naman ngayon ang naglagay ng shampoo sa buhok ko.

“I like your hair, it’s wavey. Nasubukan mo na bang pinahaba ito?“tanong niya sa akin habang patuloy ito sa pagkalat ng shampoo sa ulo ko.

“Hindi. Saka hindi ko ugaling magpahaba ng buhok dahil magmumukha akong sanggano.”

Tumawa siya sa sinabi ko.

“Hindi ah! Nasa nagdadala naman iyon.”

“Bakit gusto mo bang magpahaba ako ng buhok?“tanong ko saka ko naman siya tiningala ngayon.

“Nope! I like your hair style now. Nagtatanong lang naman ako baby. Eh kung sinabi ko bang oo, magpapahaba ka ba ng buhok?“balikt tanong niya.

“Eh! Kung iyon ang makakapagpaligaya sayo, bakit hindi. Kaya ko namang subukan.“sagot ko dahilan para mangiti siya at yukuin para gawaran ng halik sa labi.

Ng pakawalan niya ang labi ko ay isinabit na niya ang shower filter at hinayaan ng kusang umagos doon ang tubig. Hinila niya ako patayo at itinapat na doon sa rumaragasang tubig. Habang maingat na binabanlawan ang buhok ko at ako man ay nakahawak na sa baywang niya.

Hindi pa man siya tapos sa ginagawang pagbabanlaw sa buhok ko ay tinawid ko na ang pagitan ng aming mga labi.

Ang lambot talaga ng labi ng babe ko at ang sarap lang maramdaman mismo sa mga labi ko. Kahit lasang shampoo pa ay hindi na namin alintana dahil kusa ng kumilos ang mga labi namin na tikman ang bawat isa. Nakipagkimpian ang mga dila sa loob ng mga bibig namin.

Halos kapusin kami ng hangin sa baga dahil na rin sa tagal ng pagkakaugpong ng labi namin samahan pa na para na kaming malulunod dahil sa rumaragasang tubig sa amin.

“I love you babe.“paos na sabi ko sa kanya ng maghiwalay na labi namin. Hindi pa man siya nakakasagot ay kumilos ako to kiss him on his ears, lick it. That make him moan. Sucking his earlobe, licking the back of his ears dahilan para mapakapit siya sa akin ng mahigpit at magpakawala ng malakas na ungol.

Habang abala ang labi ko sa pagpapasasa sa tainga niya ay kumilos ang isang kamay ko to close the shower. Para mas mapagbuti ko ang ginagawa ko.

“Mmm! Baby.”

“Shhhh! Let me do it babe. Just stay still.“bulong ko dito saka ko siya muling hinalikan. Pero saglit lang iyon at muli kong pinaglandas ang labi ko sa isa pa niyang tainga ang lick it like what I’ve done at the other side.

Until I decide to move down tracing his jaw line, down at his neck. Sucking there pero sinigurado ko naman na hindi iyon mag iiwan ng marka dahil hindi iyon matatakpan ng damit. But when I reach his shoulder, I can’t stop myself not to bite him dahilan para mapapiksi siya. Parang ang sarap lang kasi niyang kainin at ang sarap sa panlasa ko ang balat niya at ang pinaghalong amoy ng sabon at natural na amoy niya ay nanunuot sa pang amoy ko na lalong nakapanggigil sa akin na kainin siya ng buong buo.

“Mmmm!”

“Yes, babe. Your moan make me more excited. Make me want you more.“sabi ko habang patuloy ako sa pagpapasasa sa magkabilang balikat niya. At talagang pinanggigilan ko at hindi mapigilang hindi siya kagatin. Sucking his skin hanggang sa mamula na iyon. Para akong gutom na gutom pero hindi naman pagkain ang gusto kong kainin kundi siya mismo. Kakainin ko siya ng buong buo.

“Ahhh!. Uhmmmp.“napakapit siya sa ulo ko ng pagtuunan ko na ng pansin ang magkabila niyang dibdib. Sucking one of his nipples and one playing with my finger. Habang ang kamay ko naman ay kumilos na to trace his that already poke me. He is hard as rock now.

I grab him and slowly played it na lalong nakapagpaliyad ng katawan niya. Kaya ang isang kamay ko na naglalaro sa isa niyang dibdib ay isinuporta ko sa likod niya para hindi siya tuluyang matumba pero kumilos ako para isandal siya sa malamig na pader.

Ipinagpatuloy ko ang ginagawa ko hanggang sa tuluyan na akong napaluhod at matapat mismo sa harapan niya. Humawak siya sa buhok ko ng simulan ko ng halikan ang kanya na tayong tayo na sa kahandaan at gusto ng manalakay ano mang oras niya gustuhin.

“Uhmmp!.“he moan.

Tiningala ko siya habang nasa bibig ko na ang itoktok ng kanya. Kagat kagat niya ang ibabang labi na nakatingin mismo sa akin.

Hindi na ako nagsalita at ipinagpatuloy ko ang ginagawa ko at tuluyan ko na ngang ipinasok ng buong buo ang kanya sa loob ng bibig ko.

Halos maglaway ako ng isagad ko ang kanya sa bunganga ko abot sa lalamunan ko pero hindi parin kumasya ang haba niya sa bibig ko.

“Uhmp” halos mawalan ako ng hininga dahil din sa ginawa ko at talagang tulo laway na ako sa kapangahasan ko. Pero hindi ako tumigil dahil ang sarap sa pandinig ko ang ungol na lumalabas sa bibig niya. Kaya mas pinagbuti ko pa ang ginagawa ko hanggang sa kumilos na ang balakang niya para salubungin ang galaw ko ng mukha ko sa harapan niya.

“Uhmm. Ooo!. Your so good baby. You mouth is so hot. Mmmm. Your mouth is only mine baby.“sabi niya habang mas binilisan pa ang kilos ng balakang at idinidiin ang ulo ko sa kanya.

“Ahhmmp.”

“Mmmm! Sorry baby. Your so good. Mmm. More.”

“Yeah! Your so sweet babe. Ummm. Like this?“tanong ko while licking him when I take off his on my mouth. Playing his with my tounge.

“Uhmm! Yeah. Yes baby. I like that. Uhmm.“napangiti ako ng muli ko siyang tingalain. Pero hindi nagtagal ay kumilos siya para hilain ako patayo at hinalikan ako.

Siya naman ngayon ang kumilos at pinaglandas ang labi sa buong katawan ko. Licking and he also bite me. Kung gaano ko siya gustong kainin ng buong buo ay ganun din ang naramdaman ko sa paraan ng halik niya. Sa kung paano niya sipsipin ang balak ko. At kung paano siya mag iwan ng marka ng ngipin sa bawat daanan ng labi niya.

“Uhmmp!.”

“Your moan also make me want you more baby.“bulong din nito ng lumuhod na siya at matapat na din sa harapan ko ng tingalain niya ako habang hawak na niya ang akin. “Do you like this baby?“tanong niya when he lick mine. Sa itoktok pababa. And also suck my balls.

“Mmmm! Yeah babe. I like it.“totoong sagot ko sa kanya na siya naman ngayon ang hawak ko sa ulo at halos masabunutan ko na ng isubo na ng buong buo ang akin.

Ang init sa loob ng bibig niya at ang sarap iyon sa pakiramdam na siyang dahilan para salubungin din ng pagkilos ng balakang ko ang pagkilos ng mukha siya sa akin.

Gaya ko ay nandoon din ang laway na iniwan niya dahil sa nabibilaukan at parang naduduwal siya sa pagsagad ng akin sa lalamunan niya.

Until he lift one of my feet na isinandal niya sa pader dahilan para kitang kita na ang bakuna ko sa loob ng mas yukuin niya iyon at dilaan.

“Uhm. Ahhhh. Babe, mmmm.“hindi ko mapigilan ang mapaungol dahil sa kakaibangvkiliti ng ginagawa niya doon. Playing my flesh with his toung making corcle around it. And he also slap me at my butt. “Uhmp.”

“Hmmm! Yeah! Do you like it. Mmm. Like this.?”

“Yes babe. Yes.“sagot ko. At ang kamay ko na kanahawak sa ulo niya ay naghanap ng ibang makakapitan. Sa malamig na pader o sa hose ng shower.

This is so good. Nakakapanginit na ng katawan at sinisilaban na talaga ako sa kagustuhang mas may hihigit pa doon.

“Babe, I want more.“paos na sabi ko sa kanya dahilan para tumigil siya sa ginagawa. Ngumiti ito at tumayo sa pagkakahluhod sa harapan ko saka niya ako agad hinalikan.

Pero kumilos na ito at pinatalikod ako sa kanya. At isinadsad ako sa malamig na pader ng banyo.

Hinawakan niya ang isang pisngi ng likod ko habang itinatapat na ang kanya sa akin at unti unti na iyong ipinapasok.

“Uhm! Baby.“usal niya. Ng hindi niya maipasok ng mabuti ang kanya ay kumilos ulit ito para patuwadin ako. Kaya naman mas naging madali ang pagpasok ng kanya sa akin na siyang nakapagpakawala ng malakas na ungol sa bibig ko.

“Aaahhhh! Uhmmmm.”

Ipinulupot na niya ang kamay sa katawan ko habang ang isa ay humawak sa leeg ko sa may baba at pilit na inaabot ang labi ko para halikan. Napahawak naman ako sa ulo niya habang ang isa ay nakawahak sa pader at siya ay mabagal ng kumikilos ang balakang sa likod ko.

Nandoon parin talaga ang sakit na pumupunit sa balat ko lalo na at malaki siya at mahaba na halos abot na yata ang kailaliman sa loob ko. Pero hindi nawawala ang kakaibang kiliti na may kasamang hapdi sa pagpapabalik niya sa likod ko.

“Mmmm! I love you baby.“bulong niya habang kinakagat pa ako bahagya sa tainga na lalong nakadagdag ng kiliting naramdaman ko. Sa batok. Sa balikat na binibigyan niya ng mumunting kagat habang patuloy siya sa pagtalbog sa likod ko.

Ako man ay inabala ko na ang isang kamay ko na laruin din ang akin pasabay sa galaw niya.

Napuno ang ungol namin sa loob ng banyo at ang balat namin sa bawat salampak niya sa likod ko.

“Uhm.“isang ungol ang pinakawalan ko ulit ng bunutin niya ang akin saka niya ako pinaharap at ang isang paa ko ay isinampay siya sa braso niya kaya naman napakapit ako sa leeg niya dahil pakiramdam ko ay dadausdos ako pababa.

At muli niyang ipinasok ang kanya sa akin. Na sa pagkakataong ito ay bumilis na ang naging galaw niya. Kaya naman habang abala siya sa paggalaw sa akin ay hinahalikan ko siya na panaka nakang tugunin din niya pero mas nakafucos ang pansin niya sa pagpapatalbog ng balakang niya sa akin.

Hindi pa nakontento ay kumilos ito para buhatin ako. Kaya naman mas kumapit ako sa leeg niya.

Magkaugpong ang labi namin habang magkaugpong ang katawan namin sa ibabang bahagi. Kumilos ito to walk out at the bathroom saka niya tinungo ang kama.

Parang wala lang sa kanya ang bigat ko habang naglalakad ito palabas at maingat na ipinahiga ako sa kama habang siya ay nakatayo lang sa gilid at nasa loob ko parin ang kanya.

Niyuko niya ako at ginawaran ng halik saka niya ipinagpatuloy ang paggalaw.

“Uhm! Ahhhh. Deeper babe. Harder.” Para na akong mababaliw sa sinsasyong bumalot sa buong pagkatao ko. Mahapdi na may kakaibang kiliti sa bawat pag ulos ng kanya sa loob ko.

“Yeah! Your so hot baby. Ang sarap mo. Uhmp.“sagot niya habang pabilis na ng pabilis ang galaw niya sa akin kaya naman muli kong hinawakan ang akin. Sabay pa kaming humawak doon. Nagkangitian habang kumikilos parin ang balakang sa akin. Kaya hinayaan ko na lang siya na siya na ang humawak ng akin at masuhasay na isinabay iyon sa galaw ng balakang niya.

Ako naman ay sa kubre kama na lang ako nakahawak habang ang mga mata ko ay nakatingin mismo sa bawat labas masok niya sa akin. Kitang kita ko iyon dahil sa hinawa niyang pagpapabaloktot sa akin para umangat ang balakang ko upang pumantay sa kanya.

Ungol na namin pareho ang namayani sa loob ng silid. Hanggang sa tuluyan na nga kaming maglabas ng init sa katawan at marating ang rurok ng kaligayahan.

Masuyong tumingin siya sa akin habang maingat na inalis ang kanya sa likod ko. Masuyo ding humaplos ang palad niya sa tiyan ko kung saan kumalat ang katas na pinakawalan ko. Niyuko niya iyon ang lick it na para bang nililinisan ang tiyan ko gamit ng bibig niya. Hanggang sa masiguro na niyang wala ng nakakalat doon ay tumapat siya sa akin saka niya ako hinalikan dahilan para malasaan ko din mismo iyon sa bibig niya.

“You taste sweet baby.“bulong niya na nakangiti na tumitig sa akin ng pakawalan ang labi ko. “Lets go, lets shower again.“aya niya saka niya ako hinila na kahit pareho kaming hingal ay tumayo ako at tinungo namin ulit ang banyo para magbanlaw.

At gaya kanina, sinabunan ko siya at ganun din siya sa akin hanggang sa matapos na nga kami sa pagligo.

May ngiti sa mga labing nahiga kami sa kama. Pinaunan ko siya sa braso ko at yumakap naman siya sa katawan ko. Nasa ganun kaming ayos ng pareho na kaming gupuin ng antok at magkayakap na natulog.

---

YuChenXi

#28: Clark

“Kaylan naman ang balak niyo.” Tanong sa akin ni master Clyde ng mamasya sila ni Zoey ng araw na ito sa bahay nila Azami matapos ang kasal nina Dylan at Frank kahapon.

“Wala pa. Patatapusin ko pa siya ng pag aaral.” Sagot ko sa kanya habang nakatingin sa gawi nina Zoey, ang baby Lion ko at Azami.

“Magaling din pala ang boyfriend mo eh. May binatbat sa labanan.“saad naman nito na gaya ko ay nanunuod sa kanila ng magyaya si Azami na mag match sila.

Ayaw man sana ni Master Clyde dahil baka magkasakitan lang sila ay hindi naman umatras si Zoey. Kumpara sa baby ko at Azami at talagang walang binatbat ang katawan ni Zoey sa kanila dahil talagang maliit ang katawan nito. Para nga itong teenager na petite ang katawan na parang hindi alam ipaglaban ang sarili sa mga predator na nakapaligid lang.

“Yeah! Naaalala ko pa ng una ko siyang makita. Nakita ko siya sa kalye habang pauwi galing trabaho. Tinambangan siya ng anim na kalalakihan. Pero ni hindi ko napanuod ng maayos dahil sa bilis ng galaw niya at isa isang pinabagsak ang mga iyon.”

“Nakikita nga eh. Tignan mo. Nakakasabay siya kay Azami. Kahit hindi pulido ang alam sa mga technique sa martial art ay alam niyang iwasan ang ataki mula dito.”

“Yeah, sinabi mo pa. Ikaw ba Master, nadadalas pa ba ang pag eensayo mo?”

“Oo, sabay kami ni Zoey na nag e-ensayo. May laban nga sila ni Azami after our wedding.”

“Pinayagan mo siya?”

“Oo! Pero hindi sa ganyan. Sa Gun and Dart shooting lang. Sinabi ko na hindi ako papayag na sumali pa siya sa martial art boxing.”

“Akala ko doon na talaga eh. Saka hindi na siya sigurado doon dahil marami ng magagaling ngayon sa martial art. At sa tagal niya noon nawala, siguradong hindi na siya naka focus sa pag pra-practice.”

“Nakakapag practice naman daw siya kaya nasa estamina parin niya ang lakas ng katawan at liksi ng kilos.”

“Ganun ba. Eh si Flare pala Master. Kumusta ang isang iyon. Anong balita sa kanila si Warren?”

“Ewan ko sa dalawang iyon. Natamaan ng husto si Flare sa lalaking iyon. At ito namang si Warren, bumalik na sa US. Ewan ko lang kung susundan siya ni Flare doon.”

“Haha! Mukhang magtitino na din yata si Flare sa isang iyon kung nagkataon.”

“Sinabi mo pa. Ngayon lang siya nanuyo.“sabi nito.

“Anong atin?“tanong naman ni Jacob ng makalapit sa amin na may dala dalang tray ng pagkain na nakasunod dito ang isa sa katulong nila. “Magmeryenda na muna tayo.

“Mabuting may bahay na ba ang role natin ngayon?“tanong ko dito ng tuluyang makalapit sa amin.

“Gago, tinulungan ko lang si Fatima.” Saka ako babatukan ng mailapag ang pagkaing dala sa mesa pero naka iwas ako. Sabay pa kaming tumawa ni Master Clyde dito.

“Di mo pa aminin eh.”

“Salamat Fatima. Makakaalis ka na.” pagtataboy niya dito. “Tigilan mo ako Clark. Ikaw ba hindi?” Balik tanong nito sa akin pero gaya namin kanina ay nagawi ang tingin nito sa mga babies namin na nag e-ensayo. “Mukhang may kalalagyan ka sa isang iyan, Clark ah. Marunong.” Sabi pa nito ng makita kung paano makipag sabayan ang baby Lion ko sa dalawa.

“Sinabi mo pa Jacob. Hindi din basta basta ang nakuha ni Clark eh. Bukod sa may hitsura din. May panama pa sa labanan.”

“Kaya nga Master. Hindi din palangiti. Sitahin ba naman ako kahapon ng tawagin kong kiddo. Haha! Parang maghahamon lang ng away agad eh.”

“Kinalagan mo sana ng mag kaalaman na.”

“Kaya nga eh. Pinigilam lang ako nitong si Clark eh.”

“Tama na nga iyan. Guwag siya ang pag usapan natin. Baka marinig kayo at mapaaway pa tayong lahat dito. Ayaw na ayaw pa naman niya ang pinag uusapan.” Saad ko saka sinabayan ng tayo at lumapit sa mga ito. Sumunod na din sina master Clyde para lapitan din ang love of my life niya.

“Tama na muna iyan. Mag meryenda na muna tayo.” Si Jacob ng makalapit kay Azami at agad na ginawaran ng halik ito sa labi. Si master Clyde man ay ganun din ang ginawa at dahil sa liit ng katawan ni Zoey ay kulang na lang ay buhatin niya ito habang yakap at hinahalikan.

Nagkatinginan naman kami ng baby Lion ko saka nag ngitian. Humalik din ako sa kanya pero hindi gaya ng dalawa na wala ng bukas kung makahalik. Padampi lang iyon pero magkahawak kami ng kamay na nauna ng lumapit sa mga pagkaing naihanda para sa meryenda. Pero bago pa man kami maupo ay kinuha ko ang maliit na puting towel at pinunasan ang pawis niya. Kahit malamig ang panahon ay talagang pinagpawisan ito dahil sa ginawa nilang tatlo nina Zoey.

“Thank you babe.” Sabi niya sabay dampi muli sa akin ng halik sa labi.

“Your welcome baby. Your so hot when sweating.”

“Mmmm! Really. Then you are hot as I am also babe.” Sabay haplos ng pisngi ko bago kami umupo.

“Tama na yan. Ui! Kain na muna tayo.” tawag ko sa kanila. At talagang nagpaligsahan pa kung sino ang unang bibitaw sa kanila.

“Ganyan ba talaga sila?“tanong niya sa akin.

“Yeah! They are just inlove. Kaya halos ayaw ng maghiwalay kapag nag hahalikan.”

“But I love you.”

“And I love you too baby.”

“We can kiss each other like that if you want.”

“Of course baby. Pero huwag na tayong makisali sa kanila. Hindi naman nila tayo maiinggit sa ka sweetan nila eh.”

Ngumiti siya saka pinisil ang palad ko na hawak niya.

“Okay! Ubusan na lang natin sila ng meryenda. Mukhang mabubusog naman sila sa paghahalikan eh.”

“Mabuti pa nga baby. Lumalamig na ang kape dahil sa lamig ng panahon.” Nagsalin siya ng kape sa dalawang tasa para sa amin. “Bahala sila.”

“Sinong bahala? Aba, mag sasalin na lang kayo ng kape dalawa lang talaga.“reklamo ni Jacon ng makalapit.

“Eh di maglagay ka. Naku sa kakahalikan niya. Magiging yelo pa ang kapeng inihanda mo.“sagot ko dito.

Inismiran niya ako pero dumulog na din sila para makapag meryenda na.

“Skiing tayo. Sabi nina papa, susunod sila doon. Kaya mauuna na tayong pumunta mamaya.“si master Clyde habang nagsasalin muli ng kape sa baso nila ni Zoey.

“Sige, ng masubukan nga ulit. Naalala ko pa noong una akong sumubok. Naloblob ako sa nyebe.”

“Haha! Ipinaalala mo pa. Halos hindi ka nga makatayo noon. At talagang bumaon ang katawan mo sa makapal na nyebe.” Sabi ni Jacob sa akin.

“Ikaw ba hindi. Naku! Ikaw nga ang nagpagulong gulong noon eh. Tapos para ka ng snow man ng tumigil ka sa paggulong.” nakakawang sabi ko naman sa kanya.

“Tama! Haha tapos ng matanggal ang nyebe sa katawan. Naninigas na siya sa lamig.” Tatawa tawa namang sabi ni Master saka kami nag apiran.

“Really.” Parang na amuse naman si Azami sa napagkwentuhan namin.

“Oo, bakit hindi ba naku kwento sayo ni Jacob.”

“Tama na nga iyan. Saka ko na iku-kwento. Baby.“sabi naman niya kay Azami. Tango na lang ang naging sagot nito saka dampi ng halik sa labi.

Nagpatuloy kami sa pag memeryenda na sinabayan ng kwentuhan. Hanggang sa matapos na kami at gumayak para sa pag i-skiing namin.

---

---

“Nauna na pala kayo papa.“si Master Clyde ng maabutan na namin doon sina tito Brix at iba pa.

“Ang babagal niyo eh. Kanina pa kami dito.“sagot naman nito.

“Ngayon lang nga kayo nauna. Nagreklamo pa kayo.”

“Aba’t sasagot ka pa.”

“Hala! Tama na nga iyan at ng makapag Ski na tayo.“sansala naman ni Tito Clent sa kanila. “Baka mamaya niyan kung saan na naman mapunta ang sagutan niyo.”

“Si papa eh.”

“Itong anak mo eh.“halos panabay na sabi pa nila.

“Hindi parin kayo nagbabago. Para ka paring bata Brix kung patulan ang anak mo.“si tito Bryant na pumagitna sa kanila dahil nagsusukatan na sila ng tingin.

“Halika na Love. Huwag mo ng patulan si Papa dahil hindi na siya makakahabol sa atin.“si Zoey na lalong ikinagigil ni tito Brix.

“Aba’t. Pagsabihan ang anak mo Bryant. Ano tingin niya sa atin. Matanda na masyado.”

“Haha! Ikaw lang naman ang sinabihan Brix kaya labas na kami diyan.“sagot naman ni tito Bryant dito. Halika na nga baby. Hayaan na nga natin ang mga iyan. Ng makapagsimula na tayo.“baling nito kay tito Zyrel saka umakbay at nauna ng naglakad.

“Halika na din baby. Para maturuan kita. Magaling yata ako diyan.“si Azami at umakbay na din kay Jacob.

“Lets go Love.“si Master Clyde at umakbay naman kay Zoey na may kasamang pahalik sa pisngi.

Nagkatinginan naman sina tito Clent at tito Brix ng mapag iwanan kami saka sila tumingin sa amin ng baby Lion ko.

“Oh! Kayo, hindi ba kayo mauuna gaya nila.“sita ni tito Brix.

“Hehe! Mauna na kayo tito para naman hindi sabihin ni Master Clyde na bumabagal na nga kayo.” Panghihirit ko dito.

“Aba’t isa ka pa.“st sinabayan ng senyas ng suntok sa akin ng humarang ang baby Lion ko at pinigilan naman ito ni tito Clent.

“Tara na Hon. Huwag mo ng patulan ang mga bata. Madami pa silang kakaining bigas bago nila tayo mapantayan.“pang iiba naman ng usapan ni tito Clent dito.

“Lets go babe. Mauna na lang tayo.“aya naman ng baby Lion ko sa akin kaya naman nagpatangay na lang ako ng hilain niya ako pasunod kina Master Clyde na nauna na sa amin. Nagsusuot na din sila ng skiing board na nirentahan namin. Kaya naman kami din ng baby ko ay isinuot na din ang mga iyon.

“Kaya mo?” tanong niya sa akin.

“Kaya ko to baby. Ikaw ba, ang kampante mo ah. Marunong ka ba mah ski?“tanong konsa kanya ng mapansin kong at ease lang siya at para bang gamay na gamay ang mag Ski.

Ngumiti ito saka tumayo ng paayos ng maikabit ng maayos ang mga board sa mga paa. Ako man ay ganun din. Magkahawak pa ang mga kamay namin saka ako padamping hinalikan.

“Hindi din ako marunong, pero mag tra’try ako.“sagot niya sa akin.

“Hindi marunong pero ang tayo mo parang gamay na gamay mo ah.”

“Yes, babe. Hindi ako marunong. Pero look at them. Parang ang dali lang gayahin.“sabi pa niya sabay tingin sa ibang nandoon na abala na sa pag i-ski.

“Naku baby, akala mo lang madali. Sinasabi ko sayo. Ganyan din ang sinabi ko nuong una kong sinubukan. Pero gaya nga ng kwento namin kanina, lumublob ako sa nyebehan.”

“Haha! Hindi mangyayari iyon sa akin babe. Tignan mo. Makakaya ko iyan ng isang subok lang..“buong kumpiansa niyang sabi sa akin.

“Sige baby. Huwag mong masyadong galingan huh! Baka mas lalo akong mainlove sayo niya.”

“Di mas maganda babe. Para akin ka lang panghabang buhay.“sagot naman niya sa akin saka ako muling hinalikan bago isinuot ang ski helmet at ski goggles niya. “Watch me baby.”

“Ok baby.”

Bumitaw na siya ng kamay sa akin saka niya hinawakan sa magkabilang kamay ay ski poles. Ngumiti pa itong muli saka itinuon ang paningin sa tatahakin niya pababa.

“Mauuna na ako baby.”

Tumango ako. Ako man ang kinabahan pero wala akong nakitang kaba sa kanya kaya muli akong ngumiti. At ganun na lang ang pagkamangha ko ng magsimula na siyang umusad. Hanggang sa bumilis na ng bumilis ang pag usad niya at ekspertong pinaslide ang skiboard niya. Sa kanan,sa kaliwa. Sa kaliwa, sa kanan. Kaya naman napangiti akong pinagmasdan siya habang papalayo na sa akin. At eksperto din itong tumigil ng maramdaman yatang nakakalayo na siya. Saka tumingin mismo sa gawi ko at kumaway sa akin mula doon.

Kumaway na din ako sa kanya. Susubok na sana ako ng magsalita si Zoey sa may likuran ko palapit sa akin.

“Mukhang mahusay ang boyfriend mo Clark ah.“nakangiting sabi nito na nasa tabi naman niya si master Clyde.

“Eh! Oo nga eh. First time daw niyang sumubok pero mukhang gamay na gamay eh.” Sagot ko dito.

“Unang subok niya. Wow! Fast learner pala siya kung ganun. Haha! Sundan mo na hinihintay ka na niya sa baba.” Pagtataboy naman sa akin ni master Clyde.

“Yeah! Iyon na nga ang gagawin ko.“sabi ko saka na ako naman tumuon sa gawi ng baby Lion ko at sinimulan ko na ding pausadin ang skiboard ko. Hanggang sa nagsimula na iyong dumulas.

Ingat na ingat pa ako at talagang ginamit ko ang Ski poles para itungkod sa nyebehan para hindi bumilis ang pag usad ko. Pero hindi ko din napigilan at bumilis na nga ng bumilis ang pag usad ko.

Damn! Heto na naman ako. Hindi ko alam kung paano gagayahin ang galaw ng baby ko kanina. Para lang akong nakatayo ng tuwid habang papadaosdos pababa palapit sa kanya.

Kaya naman hindi ko na mapigilan ang mapasigaw ng tuluyan na akong nawalan ng control at hindi ko na alam kong paano ako titigil.

Napansin ko mula sa baba na kumilos ang baby ko pasalubong sa akin. Idinipa ang kamay at hinihintay akong makalapit sa kanya kaya naman pareho kaming nagpagulong sa nyebehan ng masalo niya ako at mapigilan sa tuluyang pagpadaosdos pababa.

“Argh!.“narinig ko pang usal niya ng tumama ako mismo sa kanya kanina.

Kaya naman ng tumigil na kami sa paggulong ay agad kong pinilit tumayo at tinignan siya.

Nakangiwi ito.

“Sorry baby. Hindi mo na sana ako pinigil pa. Nasaktan ka ba? Saan ang masakit sayo?” May pag aalalang tanong ko sa kanya at tinulungan siyang makatayo.

Ng makatayo na siya ay agad ko siyang niyakap at muling tinanong kong saan ang masakit sa kanya.

“I’m okoy babe. Just give me a kiss. At magiging mas okay ako.” Nakangiwing sagot niya sa akin habang sapo ang balakang niya. Kaya naman tumalima ako at ginawaran ko siya ng halik sa labi. Ang dampi sanang halik ko sa kanya ay lumalim.

“Uhmmm!.“hindi ko mapigilan ang hindi mapaungol ng agad niyang naipasok ang dila sa loob ng bibig ko at hinuli ang dila ko to suck it. “Mmmm!.” Muli ay nagpakawala ako ng ungol ng pakawalan niya ako.

“I’m much better now babe. I love you.”

“I love you too baby.” Nagkangitian kami at naghawak kamay.

“Lets go. Hindi masyagong padaosdos dito kaya hindi tayo masyadong madudulas dito.”

“Bakit ang bilis mong natutunan ang mag ski. Sigurado kabang unang subok mo lang”tanong ko sa kanya habang umuusad kami ng mabagal.

“Yes babe. Ito pa lang ang una ko. Pero gaya ng sabi ko. Mabilis lang akong matuto. Gaya ng kung gaano ako mabilis natutong magmahal sayo.“nginginting ngiting sagot niya sa akin.

“Iba ka baby. Hinuhugutan mo na ako ngayon.”

“Haha! Totoo naman yan babe. Di mo ba alam. Ang hugot ay may katutuhanan. Base sa kung ano ang tunay mong nararamdaman.”

“Baby, mukhang natototo ka na rin makipagsabayan sa kakulitan ko huh.”

“Naman babe. Palagi mo ba naman ako daanin sa mga matatamis mong salita. Paanong hindi ako matototo.“sagot naman niya sa akin saka hinigpitan ang pagkakahawak ng kamay ko. Pero pareho kaming napatingin sa hindi kalayuan ng marinig namin ang hiyawan nina Tito Brix at iba pa. Padaos dos na palapit na sila sa amin.  Kaya naman umiwas kami ng baby ko sa kanila at hayon, halos sabay sabay din sila natumba gaya ko. Si Zoey, tito Bryant, si Tito Zyrel at Azami lang ang hindi. Si Jacob, Master Clyde, at sina Tito Brix at tito Clent ang nagpagulong gulong. Kaya naman agad na dinaluhan nila ang mga ito.

“Haha! Haha! Lakas ng loob niyong magsulo eh. Ano kayo ngayon.“pang bubuska ni tito Bryant sa mag asawang Brix at Clent na tinulungan nila ni Tito Zyrel makatayo.

“Shut up.“si Tito Clent ng makatayo.

“Haha! Mainis ba naman! Totoo naman eh.” Dagdag pa nito.

“Ihampas ko kaya sayo itong ski pole na hawak ko.” Naiinis na sagot pa ni tito Clent.

“Haha bago mo maihampas sa akin iyan baka mas mauuna ka pang gumulong ulit sa nyebehan. Subukan mo lang.“sagot naman ni tito Bryang dito.

“Tama na nga iyan. Mag sisimula na naman kayo eh.“sansala nina tito Brix at tito Zyrel sa dalawa. Kami naman ay nagkatinginan nina Master Clyde at iba pa.

Napuno ng tawanan ang sa pagitan namin dahil sa kakulitan nila. Kakulitan naming lahat dahil hindi nagpatalo ang apat na matatanda.

---

---

“Masarap dito yong Ramen nila eh. Sabi ng napagtanungan ko noong una kaming mag skiing.” Si tito Bryant ng papasok kami sa isang Ramen house na nadaanan namin ng magpasya na kaming umuwi pagkatapos ng mahaba habang skiing namin.

Natuto na din ako kahit papaano dahil naging guro ko ang baby Lion ko at hindi niya talaga ako tinigilan hanggat hindi ko nagawa ng tama. Kaya naman naging maganda ang araw namin dahil nagsaya talaga kami ng husto.

“Pero bakit dito baby. Alam mo naman na madalas daw may awayan dito dahil puntahan ito ng mga hapon na walang ibang ginawa kundi ang manggulo.” Si tito Zyrel.

“Okay lang iyan baby. Kumpleto naman tayo kahit papaano. At kung makasalamuha man natin ang mga iyon ay may kalalagyan sila.”

“Yeah! Your right tito Bryant. What are we doing here, kung hindi sila natin kaya labanan.“si Azami na nakangiting nilingon pa si Jacob sa tabi nito. “Diba baby.”

“Of course baby.“sagot naman ni Jacob dito.

Kaya naman nagtuloy kami sa loob ng maliit na Ramen House na iyon. Walang masyadong tao kaya naman mas nakapili kami ng mas may kaluwangan na lamesa para sa aming sampu.

Si tito Zyrel at tito Bryant na ang nag Order na kakainin namin at naghintay kami ng halos 20 mins bago tuluyang mai-serve sa amin ang tig iisang may kalakihang bowl ng ramen.

“Arigatōgozaimashita.” Panabay na sabi nina Zoey at iba pa. “Itadakimas.”

“Marunong ka ba mag chopstick baby”tawag pansin ko sa baby Lion ko ng hawakan niya ang chopstick.

“Haha! Hindi babe. Pero ayos lang iyan.”

“Hihiram na lang ako ng tinidor baby. Para mas makakain ka ng maayos.

“Sandali, manghihiram ako ng tinidor.” Hindi pa man siya nakakasagot ay tinungo ko na kung nasaan ang babaemg nag serve sa amin kanina at humiram ng tinidor na agad naman niya akong binigyan. Kumuha na din ako ng ilan pang pares para sa amin baka gusto din ng iba.

“Ito baby.”

“Salamat babe.”

“Kayo, gusto niyo ba ng magtinidor.“tanong ko sa kanila. Kumuha ni Jacob at Master Clyde. Pati narin sina Tito Brix at tito Clent. Kaya naman ako ay ganun din.

At gaya ng dati. Habang kumakain ay sinasamahan namin ng kwentuhan. Pero nasa kalagitnaan palang kami ng pagkain ay nakarinig kami ng pabalibag na pintuan pagbukas kaya naman napatingin kami lahat doon.

Isang grupo ng kalalakihan na sa hitsura ng mga ito ay nagbabadya ng kaguluhan.

“Rāmen ga hoshī. Watashitachi ni hōshi suru.” Malakas na sabi ng isa sa mga ito at padabog na umupo kasama ng iba. Nasa pitong katao sila.

“Anong sabi nila?“tanong ni Jacob na napatingin kay Azami.

“They said they want ramen. And serve them.”

“Ahh!.“pati kami ng baby ko ay napatangonsa sinabi ni Azami. Ipinagpatuloy na namin ang pagkain at hindi na pinansin ang mga iyon.

Hanggang sa makarinig kami ulit ng pagdabog ng lamesa ng marinig namin na nagsalita ang babaeng nagserve sa amin ng Ramen kanina.

“Onegaishimasu. Mada nani mo hanbai shite imasen.”

“Kuso! Watashitachi no bijinesude wa arimasen.“galit na sagot ng isa pa. “Anata wa watashi ni tsuite kimasu ka. Matawa, koko de subete no kiki o hakai suru koto mo dekimasu..“dagdag pa nito saka pahampas na itinulak ang babae.

Nabigla ako sa nakita ko dahil sa paghampas nito ay natumba ang babae at tumama ang katawan sa mesa sa likuran nito.

Hindi ko man naintindihan ang sinabi nila sa babae ay napatayo ako at biglang kumulo ang dugo ko. Parang muling nagdilim ang paningin ko na ang tangin nakikita ko ay ang lalaking humampas sa babae. Nakita ko din kung paano napangiwi ang babae at sapo ang likof ng tumayo. Kikilos na sana ako para lapitan sila ng may pumigil sa kamay ko. Si Jacob at umiling na pinigil ako sa kamay. Galit na iwinaksi ko ang kamay niya at muli akong tumingin sa lalaki.

“Not here Clark. Leo , calm Clark down.” narinig kong sabi nito na agad namang humawak sa akin ang baby ko.

Tumayo din siya at hinawak ako sa ulo at pasubsub na pinayuko ako sa balikat niya.

“I can deal with them babe. Just calm yourself down.” Masuyong bulong nito sa tainga ko at padamping hinalikan ako doon at humugod na rin ang isang kamay niya sa likod ko. Nakaramdam naman ako ng bahagyang pagkalma.

Narinig ko na din ang pagtunog ng upuan ng iba. Kaya naman napatingin ako sa kanila. Tumayo sina Azami, Jacob, Zoey at master Clyde.

“Seat here babe. Ako na ang gaganti para sa kawawang babae para sayo. Just calm yourself and watch me if how we deal with them.”

Napatingin ako sa kanya at muling tumino ang isip ko dahil sa lambing ng pagkakasabi niyang iyon sa akin. Kumalma nga ako gaya ng sabi niya sa akin. Nandoon man ang galit ko ay hindi na iyong parang gusto kong gilitan ng leeg ang lalaki.

Dinampian niya ako ng halik sa labi bago tumingin kina Jacob. Sabay sabay silang tumango at nilapitan ang mga lalaki.

Habang kampante lang naman na nakaupo sina Tito Clent, tito Brix, Tito Bryant at tito Zyrel na tumingin sa kanila para sitahin ang mga iyon.

“Kailangan mong kumalma Clark kapag nakakakita ka ng ganun, mabuti at napakalma ka ng boyfriend mo.“si tito Bryant habang hawak ang mangkot at kampanting humarap kina Master Clyde. Subo ng noodles na nanuod sa mga ito.

“Kaya nga eh. Mabuti at hindi mo na kailangang turukan ng pangpakalma ngayon. Hindi gaya ng dati na huli ka naming nakita na nagalit dahil lang sa nasaksihan mo.”

Nagpakawala ako ng malalim na hangin sa baga bago ako muling tumungin sa baby ko na ngayon ay sinisita na ni a Azami ang mga lalaki.

Ewan ko, pero isang salita lang niya ay napapakalma niya ako at nawawala ang demonyong katauhan na nagtatago sa katauhan ko. Maybe My baby Lion is my cure.

“I don’t know either tito.“sagot ko dito.

“Kayo,hindi ba kayo makikisali sa kanila”tanong naman ni Tito Zyrel sa tatlo na kampante ding humarap sa kanila na kampanteng hawak din ang bowl ng kinakaing Ramen.

“Kaya na nila iyan baby.“sagot ni tito Bryant.

“Kaya nga.” Sigunda naman ng dalawang mag asawa.

At habang pinapanuod sila ay tumayo ang kalalakihan at galit na hinarap si Azami na ito ang nakipag usap sa kanila. Kinuwelyuhan pa ng lalaki si Azami pero hinawakan naman ni Jacob ang kamay ng lalaking iyon at pinilipit saka binitawan patulak palabas ng pintuan kaya naman sumadsad na ito sa labas.

Napasunod ang mga kasama ng lalaki dito at dinaluhan ito. Lumabas na din sila at sinundan. Kami naman ay tumayo na din at sinundan sila palabas para mapanuod sila.

Marunong at talaga din na may maibubuga ang mga lalaki. Pero naging madali lang sa baby ko at kina Master Clyde na patumbahin ang mga iyon. At ni wala pang limang minuto at lugmok na sa nagyeyelong semento ang mga ito.

Lumapit si Azami sa isa at kinuwelyuhan na pilit na pinatayo.

“Kore o oboeteTanaka rāmenhausudesu. Koko de anata no kao o mōichido mitaku arimasen.Koko de anata ni aetara anata wa kono sekai kara shōkyo sa remasu.“sabi ni Azami sa mga ito na para bang pinagbantaan ang mga lalaki. Saka pasalyang binitawan ito. “Now, go.” May galit sa boses na pagtataboy pa niya na agad namang tumalima ang mga ito to run away.

“Anong sabi ni Azami tito.“tanong ko na kay tito Zyrel ako nakatingin.

“Sabi niya, tandaan daw nila na pag mamay ari ng Tanaka ang Ramen House na ito. At kung makikita pa niya ang mga mukha nila dito ulit. Ay buburahin niya sila sa mundong ito.“sagot nito.

Napatango ako. Lumapit na sila sa amin. At payakap naman na lunapit sa akin ang baby Lion ko saka sila nagyayang pumasok ulit sa loob.

Ang babae at ang may ari n Ramen house ay lumapit sa amin at nagpasalamat. Kaya naman sa pag papasalamat nila sa amin ay muli nila kaming nilutuan ng Ramen at lebre na lang daw dahil sa tulong namin.

Kaya naman natapos ang araw namin ng may saya na may kasamang fight scene. Hanggang sa nagpasya na kaming umuwi ng makapagpahinga na para sa mga susunod pa naming planong pamamasyal sa susunod na mga araw.

---

YuChenXi

#29: Leo

Masuyo kong hinaplos ang buhok niya at nakaunan siya sa kandungan ko habang nakaupo ako at nakasandal sa headboard ng kama at malaya ko siyang napapagmasdan ngayon. Nakatulog siya habang nanunuod kami ng TV sa loob ng kwarto namin na ipinaukupa ng kaibigan niya sa amin.

Mas umaamo pa ang mukha niya ngayong nakapikit siya. Pero kaninang nasa Ramen House kami doon ko aktwal na nakita ang anyo niya na iniiwasan ko ding makita. Kung paano siya aktwal na magalit.

Kanina ngang pinigil siya ni Jacob ay walang nagawa ito dahil naramdaman ko ang bahagyang takot na may kasamang pag aalala sa mga kasama namin kanina sa kanya.

“What a silent Monster you are babe?” hindi ko mapigilang sabi sa kanya na para bang naririnig lang niya ako habang patuloy ako sa paghaplos ng buhok niya.

Wala ngang kalaban laban ang babae at kahit hindi namin alam kong ano ang pinag usapan ng mga iyon ay nandoon ang pag uumigting na tulungan niya ang babae kanina lalo na ng makita niya kung paano tumilapon ang babae at tumama ang katawan sa mesa.

Ganun pala siya, iyong nakakakita siya ng mga walang laban na inaabuso ng mga taong walang magawang maganda sa buhay gaya ng amahin ko. Kung nagkataon siguro noon na naaktuhan niya ang pangbubugbog ng amahin ko kay inay ay malamang matagal ng nasa hukay ang amahin ko. Lalo na hindi pala basta siya napapatigil gaya ng kwento ng mga kaibigan niya na kung hindi na siya papainumin ng pangpakalma ay wala daw makakapigil sa kanya dahil may kung ano daw kakaibang lakas na lumalabas sa kanya. Weird, totoo pala ang ganun. Na ang akala mo ay wala siyang alam sa pakikipaglaban ay bigla na lang magkakaroon ng lakas kapag nakakakita ito ng mga nakakapgpalabas ng demonyo niyang katauhan.

“Mmm!.“gumalaw siya at iniyakap ang braso sa baywang ko.

“Shhhh! Im here babe. I won’t leave you.“sabi ko sa kanya. Kumilos na din ako para tanggalin ang braso niya sa baywang ko para makaayos na din ako ng higa at ng magkaroon ako ng lakas para sa pamamasyal pa namin sa susunod pang mga araw.

“I love you baby. I love you.“narinig kong sabi niya pero nakapikit naman kaya sigurado akong tulog siya.

Napangiti ako. Napapanaginipan niya ba ako. At ano naman kaya ang nasa panaginip niya?

Huh! Ewan. Tatanungin ko na lang siya bukas kung ano ang panaginip niya. Muli akong kumilos para umayos ng higa. Pero hindi pa man ako nakakaayos ay nagsumiksik na siya sa katawan ko. Umunan sa braso ko at iiyakap ang kamay sa akin.

Ako man ay iniyakap na din ang braso ko sa kanya. At nasa ganun kaming ayos ng gupuin na rin ako ng antok.

---

---

“Did you dreamt about me last night?” tanong ko sa kanya ng magmulat ito ng mga mata habang nakatunghay ako sa kanya.

Mas nauna pa akong nagising sa kanya kahit nahuli akong nakatulog kagabi.

“Mmmm! Yup!.“nakangiting sagot niya saka ako hinawakan  sa batok at hinila kaya napasubsub ako sa may leeg niya. Saka ako kumilos at umunan sa braso niya.

“Thank you for not leaving me yesterday.” Sabi niya habang sinusuklay ang buhok ko ng mga daliri niya. And kiss me at my forehead.

“Why would I?“tanong ko saka ko siya tiningala.

“You saw me in my worst look. Did I look scary yesterday?“seryusong tanong niya sa akin.

“Yes.” totoong sagot ko sa kanya. “Pero hindi kailanman ako matatakot sayo. Sa iba siguro, malamang bahag na ang buntot kapag nakita ang ganun mong look kahapon.”

Ipininid niya ang ulo ko sa dibdib niya at niyakap ako ng may higpit. “Huwag mo akong iiwan.”

“Silly. Bakit naman kita iiwan. Ako ang huwag na huwag mong iiwan at huwag mong babalaking iwan ako, dahil hindi ako papayag at hindi kita pakakawalan.” mahabang lintaya ko saka naman ako yumakap sa kanya ng mahigpit. Hanggang sa kumilos ako at umupo papatong sa harapan niya at idiniin ang mga kamay ko sa dibdib niya.

“Talaga?”

“Yeah! Dahil hindi ko papayagan ang sino man na humadlang sa ating dalawa at may balak na paghiwalayin tayo.” Sagot ko sa kanya at kumilos ang kamay mo pahaplos sa dibdib niya pataas sa leeg niya hanggang sa marating ng mga daliri ko ang labi niya at malayang nilaro ko iyon at pinasadahan ang hugis ng labi niya hanggang sa ipasok ko mismo ang hinlalaki ko sa loob ng bibig niya.

“Ump!” and he suck my finger. “Don’t tease me this early in the morning baby, baka hindi na tayo makasama sa iba sa pamamasyal kapag ipinagpatuloy mo ang ginagawa mo.” may ngiting pagbabanta niya sa akin.

“So what?“sagot ko saka ko siya niyuko at hinalikan. “Bakit ayaw mo ba?“tanong ko sa kanya at padampi dampi ko siyang hinahalikan sa buong mukha. Sa tainga sa leeg.

“Mmmm!”

“I love you babe.“bulong ko sa punong tainga niya habang pinagsasawa ko ang sarili ko sa paghalik sa kanya doon.

“Uhm! I love you too baby. Mmm!” Lumalim ang naging halikan namin at tanging mga kilos at mahinang ungol na kumakawala sa bibig namin ang bumalot sa amin. Wala sa amin ang balak humiwalay. Nilalasap ang tamis ng labi ng bawat isa.

Pero naputol lang ang pinagsasaluhan naming sarap ng binulabog kami ng malalakas na katok sa pintuan at pasigaw na pagtawag sa amin ni Jacob.

“Clark! Tama na iyan, naghihintay na sa atin sina Master Clyde sa tagpuan natin.“sigaw nito at talaga na sinabayan ng malakas na pagkatok sa pinto.

Nagkatitigan pa kami at umayos ako ng pagkakaupo sa ibabaw niya bago sabay na napatinhin sa pintuan.

“A couple of minute. Nagbibihis lang kami.“pasigaw na sagot naman niya dito kaya naman kumilos na ako para umalis sa ibabaw niya. “We can continue this later baby. Marami pa tayong oras para diyan. Susulotin na lang muna natin ang bakasyon dito sa Japan.“sabi niya ng tulungan ko siyang makatayo.

“Yes babe.“sagot ko naman sa kanya.

Sabay kaming pumasok sa banyo at mabilis na naglinis ng katawan. Nandoon man ang haplos namin at halikan ay hindi na kami lumagpas pa doon. Sapat na sa amin ang mga ganitong sweet thing na ginagawa namin.

Sabay maligo, sabay kumain. At halos sabay na sa lahat ng mga gusto naming gawin at nagkakaintindihan kami sa sempleng kilos, simpleng salita sa pagitan namin.

“Lets go!.“aya niya ng makapagbihis na kami.

“Lets go!.“ipinulupot niya ang braso sa kaliwang kamay ko saka na kami lumabas ng silid namin.

“Gumawa pa yata kayo. Umagang umaga. Buti kong may lakas pa kayong maggagala ngayon.” pasalubong na sabi ni Jacob sa amin na ngising ngisi na nakatingin sa amin.

“Eh ano ngayon. Akala mo naman hindi ka din pinagod ni Azami kagabi. Naku! Kung hindi ko pa alam Jacob.“sagot naman ng baby ko dito. “Buti ako, kayo kong magpigil. Eh si Azami.“dagdag pa niya. Saka inihilig ang ulo pa sa balikat ko. “Lets go baby.“aya niya sa akin at nauna na kaming lumabas ng bahay nila. At gamit ang isang kotse na ipinahiram ni Azami sa amin ay doon kami sumakay. Dumungaw pa ang baby ko sa may bintana ng kotse. “Lets go, akala ko ba nagmamadali kayo. Si Azami yata ang pinagod mo sa pagtalbog sa likod mo magdamag kaya hanggang ngayon wala pa siya.“natatawang sabi niya kay Jacob.

“Shut up.”

Tawa na lang ang isinagot niya dito.

“And you baby.“baling niya sa akin ng makaayos ng upo. “Where is my kiss? Pampaganang magmaneho.”

“Kiss lang ba babe?“may ngisi akong umusad palapit sa kanya.

“Haha! Bakit? Gusto mo ba dito baby?“tanong naman niya sa akin. Hinila ang kamay ko kaya naman kumilos ako at ipinahiga ang upuan niya. Saka ako kumandong sa kanya.

“Sa tingin mo?“balik tanong ko sa kanya. Yuyukuin ko na sana siya at hahalikan ng may kumatok na sa bintana ng sasakyan namin.

“Hoy! Tama na iyan.“si Jacob ulit.

Nagkatinginan kaming muli sabay napangiti na sabay napailing. Binuksan ko ang bintana na ganun parin ang ayos namin na nakakandong ako sa kanya habang nakahiga siya sa upuan.

“Pwede bang hindi na kami sumama?” tanong ko dito.

“Bata ka! Hindi pwede. Saka niyo na ilabas ang init ng katawan niyo.” Naiiling na sagot nito saka tumingin sa babe ko. “Huwag kang ngingisi ngisi diyan Clark. Kumilos ka na.”

“Haha! Oo na!“sagot naman niya dito. Tumalikod na ito at sumakay sa kotse nila ng asawa nito.

“Panira sila ng moment babe. Gusto ko pa naman i try dito.”

“Haha! Ako man ay gusto ko din baby. Pero saka na lang.” Sagot niya saka ako tinapik sa pwetan ko. “Move baby, hindi na makahinga ang alaga ko.”

Naiiling na muli ko siyang dinampian ng halik sa labi saka ako kumilos para umalis sa kandungan niya. Inayos niya ang upuan saka na binuhay ang makina ng kotse. Binalingan pa niya ako saka ngumiti bago tuluyang pinaarangkada pasunod sa nauna ng mag asawang Jacob at Azami.

Una naming tinungo ang Meiji Shrine. Wala naman kami ginawandoon kunfi ang pagmasdan ang paligid. Kumuha ng mga larawan na magkakasama. Solo, partners at silang tatlo ng babe ko, Jacob at Clark na sa bawat madaanan namin sa loob ng Meiji Shrine at hindi namin pinapalagpas na hindi kami kumuha ng mga larawan. Umabot din kami ng isat kalahating oras doon bago nagpasyang pumunta sa iba pang pwedeng pasyalan.

Wala daw magandang pasyalan sa tuwing winter dito dahil hindi makikita ang cherry blossom na wala kamag taglamig. Kaya naman nag yaya na lang sina Zoey na pumunta sa Jigokudani Monkey park na kung saan madaming makikitang unggoy na naliligo mismo sa hotspring dahil sa lamig ng panahon.

Narating namin ang lugar at tama nga. Nagsikalatan ang mga wild snow monkey na sa kwento naman ni Azami na isa sa mga dinadayo dito sa winter ay ang kung paano maglaro ang mga wild monkey sa hotspreing dahil hindi na nila kaya ang lamig. Pero hindi sila daw makikita sa hotspring kapag hindi winter. Dahil nakikita din dito daw kapag summer ang ganda ng mt. Fugi at cherry blossom.

We took a lot of picture together again and enjoy the scenery na nakikita namin.

“We can visit here again baby kapag summer para mas marami tayong mapapasyalan at makikitang magandang view.“sabi sa akin ng babe ko habang magkahawak ang mga kamay namin na pinapanuod ang mga wild monkey na malayang nagtatampisaw sa hotspring. Ang iba naman ay abala din sa pagkuha ng mga larawan.

“Saan ang sunod nating pupuntahan?“tanong ko dito ng ihilig ko ang ulo ko sa may balikat niya.

“Sabi ni master Clyde maglalaro daw tayo sa casino. Baka doon ang sunod nating pupuntahan.”

Tumango ako. Kumilos ako at hinarap siya saka ko siya niyakap. Isinampay ko ang baba ko sa balikat niya.

“Ang lamig babe. Parang gusto ko ng umuwi at naramdaman ang init ng katawan mo para mawala ang lamig na nararamdaman ko.”

“Mmm! Sound good baby. I like that.”

“Hmm!“iniyakap na din niya ang mga kamay sa akin na kahit may kakapalan ang mga suot namin at halos hindi na magsalubong ang mga kamay namin sa likod ay hindi hadlang iyon para hindi humigpit ang yakap namin sa isa’t isa.

“I love you baby!.”

“I love you too babe.” Ewan pero ang sarap lang ng pakiramdam kapag naglalambingan kami na hindi nakakasawang sabihin na mahal namin ang isa’t isa.

“Lets go. Puntahan na ntin ang iba.“aya niya ng maghiwalay kami. Magkahawak na naman ang mga kamay namin na tinungo ang apat kung saan man sa hotsrping sila naroon ngayon.

Umabot din kami ng halos isang oras sa pag kuha lang ng sangkatangbak na mga larawan naming lahat bago sila nagyaya na pumunta sa isang casino. Hindi naman daw para maglaro ng baraha dahil marami daw magaling mandaya. Baka mapasubo pa daw sila kapag nagkataon. Pupunta kami doon dahil gusto daw maglaro ng dart sina Azami at Zoey. Sa larong iyon sigurado daw na mananlo sila.

“Do we look defferent now?“tanong ni Zoey ng makababa nagpasya na kaming pumasok sa casino.

“Yes love.“sagot naman ni Clyde dito. Kahit si Azami ay na nag disguise din. Para daw hindi sila makilala. Kilala kasi silang dalawa dahil sa palagi silang nasasabak sa mga paligsahan ng dart at martial art.

“What are they doing babe?“pabulong na tanong ko.

“Iyan ba baby! Para may lalaban sa kanina sa dart mamaya. Basta manuod na lang tayo baby.“sagot naman niya sa akin.

Hindi kami sabay sabay pumasok. Naunang pumasok sina Jacob at Azami. Saka kami sumunod kasabay sina Clyde at Zoey.

Hindi din kami lumapit sa dalawa na ngayon ay nagtungo na sa kung saan banda ang dart room. Habang kami ay nasa labas lang at nakatanaw sa mag asawa.

May kausap ang mga ito. Na para bang nakikipag deal para sa laro. Hanggang sa nagtawag ang kinausap nito ng pwede daw lumaban kay Azami ng dart. Nanuod kami sa mga ito. Nanalo ng dalawang beses si Azami. Hanggang sa dumami na ang nagtangkang hamunin siya at natapat siya sa isa ding mahusay maglaro ng dart.

Nag nagsipustahan na sa kanila kung sino ang mananlo. Halos nakatawag na ng pansin sa karamihan ang laro nila dahil ang daming humamon kay Azami. At ng matapat nga ito sa isang magaling sa dart ay natalo ito ng ilang ulit at naipatalo ang mga napanalunan na at nagpatalo pa ito ng sarili niyang pera.

Doon umeksina si Zoey. Sabay sabay kaming pumasok sa dart room at nakipag deal si Zoey sa lalaking nakatalo kay Azami. Kumpyansa naman pumayag ang lalaki na labanan si Zoey.

“Kaya ba ni Zoey iyan babe?“muli kong tanong sa kanya habang magkaugpong ang mga palad namin.

“Kaya niya yan baby. Kikita sila ng malaki dito at ang naipatalo ni Azami ay mababawi niya at madadagdagan pa iyon.” May ngiti na sagot naman niya sa akin at muli nga naming itinuon ang paningin kina Zoey at sa lalaking hinamon niya.

Kunwari naman nanlulumong umalis si Azami doon pero ng matapat sa amin ay ngumiti ito.

What a scene! Pakulo nila. Kaya pala. Dahil si Azami mismo ang tumawag ng pansin ng karamihan. Dahil doon, natuon lahat ng pansin nila sa dart challenge at lumaki ng lumaki ang pustahan.

Nagsimula na ang laban sa pagitan nila Zoey at ang nakatalo kay Azami. Pero natalo sa una si Zoey. Tuwang tuwa ang mga pumusta sa lalaking kalaban nito. Sa pangalawa ay ganun din. Natalo ulit si Zoey dito.

“Babe! Mananalo ba talaga si Zoey diyan?“tanong ko dito dahil malaki na ang talo nito sa pangalawang beses pa lang.

Ngiting ngiti naman ang kalaban nito. Hindi ko man naintindihan ang pinag uusapan nila ay parang binubully ng lalaki si Zoey.

“Kaya niyan baby.“sagot niyang muli sa akin. At kampante lang na nanuod sa kanila. Kahit si Jacob at Azami ay hindi nakitaan ng pag aalala kay Zoey kung matatalo ito nga ito. Kahit si Clyde na nasa malapit lang ni Zoey ay kampante ding nakatingin dito.

Pumusta na din si Azami kay Zoey. Ganun din si Jacob dito. Ganun din si Clyde at pati ang babe ko ay pumusta na din dito.

Habang ang mga nandoon ay pumusta ng pagkalaki laking halaga sa kalaban ni Zoey. At ito namang si Zoey ay pinustahan ang dalawang beses na pagkatalo niya at ang talo ni Azami at ang mga ipinatalo ni Azami na pinanalunan niya kanina. At pumusta pa daw ang lalaki ng doble pa sa napanalunan na gaya ng sabi ni Azami sa amin dahil hindi naman namin naintindihan ang usapan nila kaya siya na ang nag tra translate sa amin ng napag uusapan ng dalawa.

Unang naghagis ng dart ang kalaban ni Zoey. At gaya kanina doon na naman sa dating spot nito tumama ang dart nito.

Kaya naman mabining bulong bulungan ang namayani. At para bang sinasabi ng mga ito na panalo na naman sila sa pustahan. Pero gaya ng dati walang kakaba kaba ang babe ko at iba na nanunuod lang sa mga ito.

Hanggang sa si Zoey na ang naghagis ng dart sa board. Pero ganun na lang ang katahimikang namayani sa paligid ng matapos niya iyon ng mabilis at sunod sunod ang ginawang paghagis ng tatlong dart.

Ngiting tagumpay na tumingin si Zoey sa kalaban na ngayon ay halos hindi na maisara ang bibig dahil sa ginawa nito. Sinabayan pa ni Zoey ng pagyuko saka nag pasalamat sa magandang laban nila.

“Subarashī gēmu o arigatō.” Yong  thank you lang ang naintindihan ko sa sinabi ni Zoey.

“Look! We won baby. May pambili na tayo ng isang kotse nito.“nakngiti namang baling sa akin ng babe ko sabay pisil ng kamay kong hawak niya.

Pero ang akala naming maayos na ang pagkakapanalo ni Zoey ay nagkamali kami. Dahil nagalit ang nakalaro niya at sinabing nandaya siya. Kaya naman ang tahimik na laro nila ay nabahiran na ng away. Agad naman na pumagitna at umawat ang mga guard na nagbabantay ng kasino ng handa na din kaming tumulong kay Zoey. At si Azami ay lihim na inalis ang disguise at humarap sa mga ito.

They bow thier head to him. Iyon naman pala ay kanila ang casinong nilaruan nila ni Zoey.

Binilinan niya ang mga tao niya doon na siguraduhing hindi na makakaapak sa casino ang lalaking nakaaway ni Zoey. At gaya nga kanina, kinuha nila ang perang napanalunan nila sa huling laban. At ang mga talo ng ibang pumusta sa lalaki.

May ngiti sa mga labing nagkatinginan sila Jacob, Clyde at ang baby ko. Habang nag apiran naman sina Azami at Zoey na hanggang ngayon ay hindi pa tinatanggal ang pekeng begote na nilagay ni Zoey kanina sa mukha at malaking salamin. Ipinulupot naman ng babe ko ang mga braso sa kamay ko at muling inihilig ang ulo sa balikat ko.

“Maglaro na muna kayo.“si Azami ng bigyan kami ng free chip para sa panimula.

“Tara baby, sa blackjack tayo. Ipatalo din natin ang napanalunan natin sa pustahan sa dart kanina.“aya niya sa akin na agad ko namang sinang ayunan. Hanggang sa naging abala na nga kami at kanya kanya na sa paglalaro.

At natapos ang araw namin na may kanya kanya kaming naiuwing malaking halaga sa pagkapanalo namin sa mga nilaro namin.

---

YuChenXi

#30: Leo

“Nasan ang inay, Cynthia?“tanong ko ng hindi ang inay ang sumalubong sa amin ng makarating kami galing Japan.

“Nagluluto po sir, para sa pagdating niyo.” Magalang naman na sagot nito sa akin pero may kung anong sulyap ang itinapon na tingin niya sa babe ko.

“Bakit siya pa ang nagluluto? Eh anong ginagawa mo?” Hindi ko mapigilang tanungin at langkapan ng inis dahil nakatingin siya sa babe ko.

“Gusto ko po sana sir Leo pero sabi po niya siya na lang daw. Dahil gusto niya na ipagluto kayo ni sir Clark?“sagot nito.

“Ganun ba? Sige, pakihila na lang ang maleta ko.” pang uutos ko na lang dito habang hila ko naman ang maleta ng babe ko. Hindi ko gusto ang titig nito sa kanya.

“Sige po sir.“agad naman itong tumalima para hilain iyon pasunod sa amin ng babe ko. Agad naman kaming sinalubong ng inay ng tuluyan na kaming makapasok sa loob ng bahay.

“Kumusta ang bakasyon niyo?“tanong nito agad sa amin. At pareho kaming sinalubong ng yakap at halik sa pisngi ni Clark saka muling lumayo sa amin.

“Okay lang naman po inay.” Siya ang sumagot na sinabayan ng akbay sa akin. “Marami po kaming pasalubong sa inyo.” Nakangiti pa nitong dagdag.

“Naku nag abala ka pa talaga, diba sabi ko naman sa inyo na hindi na kailangan ng maraming pasalubong basta makauwi kayo ng maayos at ligtas.”

“Okay lang iyan inay.“sabi ko. “Hindi po nagpapigil ang babe ko eh. Kayo po kumusta naman kayo dito habang wala kami?”

“Hala ganun ba. Okay lang naman ako anak. Sige, magpahinga na muna kayo, at halata sa mga mukha niyo ang pagod. Ipapatawag ko na lang kayo mamaya kay Cynthia kapag tapos na akong nakapagluto.” Nakangiti nitong sagot sa amin.

“Sige po inay.” Halos panabay na sagot namin kay inay. Nagkatinginan pa kami saka nag ngitian.

“Ako na ang hihila niyan Cynthia.” Pagkuway kinuha naman ng Babe ko ang maleta dito ng pasunod ito sa amin ng paakyat na kami.

“Salamat po sir Clark.”

“Ok lang. Mabigat kasi mahihirapan ka lang magpanhik nito sa taas.”

“Lets go babe.” Sansala ko ng makita kung paano tumingin si Cynthia sa kanya at may kiming ngiti na para bang nag papa cute ito sa kanya. Bakit pakiramdam ko talaga ay may kakaibang ipinapahiwatig ang mga tingin nito sa kanya. Pwes, kung ganun man. Huwag lang itong magkakamali. Dahil hindi ko iisipin na babae siya kapag gumawa siya ng hindi ko magugustuhan.

Pahila pa na hinawakan ko ang kamay niya para hindi na siya magtagal na makipag usap dito na hindi naman dapat. Wala naman akong problema sa babe ko dahil hindi ko naman nakitaan ng kahit na anong pagkagusto kay Cynthia at blanko lang ang tingin na ipinupukol niya dito. But I really don’t like Cynthia the way she looked at my babe.

“Uuwi pala ako mamaya sa bahay para ibigay ang pasalubong na binili natin para kina mama. Gusto mo bang sumama sa akin?” tanong niya pagkuway ng makapasok na kami ng silid ko. “Para maipakilala na din kita sa kanila.” At may ngiti pa siya sa labi. Binitawan ang maletang hawak saka lumapit sa akin at ipinulupot ang mga braso sa baywang ko.

“Sige, sasamahan na lang kita.” May ngiti din sa labing sagot ko saka ko naman ipinulupot ang braso ko sa leeg niya. “Hindi kaya nila ako tutukan ng baril at sabihing layuan ka?” Panghahalo ko ng biro dahil medyo nakaramdam ako ng pag kailang na makikilala at ipapakilala niya ako sa mga magulang niya. Pero nasa isip ko talaga ang bagay na iyon. Hindi posebleng mangyari iyon. Isa pa, mayaman sila. Ako, mahirap lang. Kung talagang titignan ay walang wala talaga ako kumpara sa kanya.

“Silly.” Tumawa pa siya saka dinampian ako ng halik sa labi. “Both of my parents ay mababait. At hindi nila pakikialaman ang magiging relasyon ko at kung kanino ako makikipag relasyon. Saka hindi tayo nasa telebisyon na kokontra ang mga magulang sa makakarelasyon ng kanilang anak.“paliwanag niya. “Saka nakita mo naman ang mga magulang nina master Clyde at Zoey diba. Kaibigan nilang matalik sina Tito Bryant. At walang isyu sa kanila iyon.”

“Talaga?” Paninigurado ko. Pinagdikit ko ang mga ilong namin. “Pero kahit tutol man sila, ipaglalaban kita sa kanila. Wala pa man ako maipagmamalaki sa ngayon, sisiguraduhin kong balang araw, maipagmamalaki mo din ako.” Buong buo ang loob ko na sabi ko sa kanya.

“Mmm! Yeah baby!. I will. At tutulungan kita para maabot mo ang mga pangarap mo. Magtutulungan tayo.” Ngumiti itong muli at mas hinigpitan ang pagkakapulupot ng braso sa baywang ko.

“Thank you babe. I love you. And I will always love you.”

“I love you too baby.“saka namin tinawid pareho ang pagitan ng mga labi namin at namnamin ang tamis ng halik ng bawat isa.

Hanggang sa pareho na din kaming nagpasyang maligo muna bago magpahinga. And we share the sweetness between us together.

---

---

“Kung kailan nandito na tayo, saka naman ako kinakabahan.” Totoong sabi ko sa kanya ng tumigil na sa tapat ng mismong bahay nila saka ko siya mahigpit na hinawakan sa kamay. And my hand was shaking.

“Hahaha! Ang lamig ng palad mo baby. Relax.” At dinala sa tapat ng labi niya ang kamay kong humawak sa kanya saka dinampian ng halik bago ako hinila palapit sa kanya at padampi ding hinalikan sa labi. “They won’t eat you alive baby. Dahil ako lang ang kakain sayo ng buhay. At buong buo.” bulong niya pagkatapos.

“Hmmp! Sige na nga.” Pilit na kinalma ko ang sarili ko. At ng makakalma na ako kaunti ay ako na mismo ang nagyayang bumaba ng kotse niya.

Ibinaba ko na din sa likuran ang maliit na maleta kung saan naman inilagay namin ang mga pinamili niyang pasalubong sa mga ito.

Magkaagapay kaming pumasok sa loob. Hahawakan sana niya ang kamay ko pero umiling ako.

“Saka na babe. Parang babaliktad yata ang sikmura ko sa kaba.“bulong ko sa kanya.

“Haha! Your so cute baby. Come on! I will hold your hand para kahit papaano kakalma ka.” Masuyong sabi naman niya sa akin. At kahit ayaw ko sanang hawakan muna ako sa kamay ay wala na akong nagawa. Kaya naman kahit papaano ay muling nabawasan ang kabang naramdaman ko.

Mahigpit na hinawakan ako doon at sa muling pagkakataon ay sumulyap muna siya saka nag iwan ng ngiti sa labi bago kami nagpatuloy sa pagpasok ng bahay nila.

Pero hindi pala ganun kadali iyon. Dahil heto na naman ang kabang naramdaman ko kanina na domoble pa ng salubungin kami ng mga magulang niya. Humigpit ang hawak ko sa kamay niya at talagang nanginginig na ako sa kaba.

“Oh! Bakit kayo tumigil? Patuluyin mo ang bisita mo Clark.” Ang papa niya na sa akin nakatingin.

Napalunok ako. Gusto kong bawiin ang tingin dito pero hindi ko naman magawa.

“Halika ka na baby.” bulong na aya niya sa akin. Hinila ako papasok na halos hindi ko na maihakbang ang mga paa ko pasunod pero mas hinili niya ako pasunod sa kanya.

Ng makalapit kami sa mga magulang niya ay doon niya binitawan ang kamay ko at yumakap sa mama niya.

“Siya nga pala mama, papa. Boyfriend ko.” Pagpapakilala na niya sa akin at muli akong hinawakan sa kamay.

Muli naman akong napalunok dahil may kung anong bumara na sa lalamunan ko.

“Kumusta po.” Halos hindi na lumabas iyon sa bunganga ko. “Leo po pala ang pangalan ko ma’am, sir.” pagpapakilala ko. Ramdam ko ang pagpisil niya sa palad kong hawak niya kaya naman bumitiw ako sa kanya at inilahad iyon sa kanila.

Tumitig silang pareho sa akin saka ibinaling sa palad kong nakalahad sa harapan nila.

Damn! Mapapahiya pa yata ako dahil umabot na yata sa isang minuto ang palad ko na naiwan sa ere. Babawiin ko na sana iyon pero nakipagkamay din sa wakas ang mama niya sa akin.

“Kinagagalak kitang makilala hijo. Tawagin mo na lang akong tita Kristin. At ito naman ang tito Lander mo.” Nakangiti nito pakilala sa akin na kahit papaano ay nakahinga na ako ng maluwang dahil sa ngiti nito.

“Kinagagalak ko din po kayong makilala.”

“Hala, dalhin mo sa sala ang boyfriend mo Clark para hindi naman nakatayo lang dito.” Sabi na nito ng balingan siya. “Magpapahanda lang ako ng meryenda niyo.”

“Sige mama. Halika ka na baby.” sabay hawak muli ng kamay ko at pahilang dinala sa sala.

Nabawasan na ng tuluyan ang kaba ko dahil tama ang babe ko. Hindi sila mahirap makausap at wala pa man silang nasasabi sa amin ng babe ko ay ramdam ko na tanggap nila ako para sa kanya. Kaya may ngiti sa labi akong napatingin sa kanya at papisil na hinigpitan ang pagkakahawak ko ng palad niya.

“I told you baby, hindi ka mahihirapang pakisamahan ang mama at papa.” Bulong niya sa akin dahil nasa kabilang ibayo naman ng upuan ang papa niya.

“Sana nga babe. Pero masama pa yata ang tingin ng papa mo sa akin.“pabulong na sagot kondin sa kanya at iniwasang hindi mapatingin sa papa niya na alam kong nakitingin sa aming dalawa.

“Ganyan lang talaga siya baby.”

“Okay babe. Basta huwag mo muna ako iiwan na mag isa dito ah.”

“Oo baby.”

“You two, young man. Ano naman ang ibinubulong niyo diyan?” Pagkuway paninita na ng papa niya sa amin kaya naman sabay kaming napatingin dito.

“Wala papa. Siya nga pala nasan si Nic at Trent?“tanong niya dito.

“Padating na din sila. Kaya ihanda mo daw ang pasalubong mo sa dalawa.”

“Oo naman papa. Iyong dala namin, pasalubong lahat iyon para sa inyo.”

“Kumusta naman pala ang tito Bryant at tito Zyrel mo doon?”

“Okay lang naman sila papa. Mag kakasama naman kaming namasyal doon sa Japan. Sayang nga hindi kayo nakapunta.”

“Naku huwag na. Minsan na lang kapag kasal na nina Clyde at Zoey. May date na ba ang kasal nila?”

“Yes papa, dalawang buwan mula ngayon. Ipapadala na daw ang invitation isang buwan bago ang kasal nila.”

“Ganun ba? Well, thats good.“sabi nito saka tumingin sa akin. “At ikaw, ilang taon ka na?” Tanong nito sa akin.

“18 po sir.” Agad kong sagot at napatuwid ako ng pagkakaupo.

“Anong year mo na? Nag aaral ka pa ba?”

“Opo, 2nd year collage na po ako sir.”

“Samahan mo muna ang mama mo sa kusina Clark baka kailangan niya ng tulong mo.” Baling nito sa kanya kaya napatingin ako dito. “Huwag mong alalahanin ang boyfriend mo dito, mag ku-kwentuhan lang kami habang naghihintay sa meryenda.”

“Sige papa. Dito ka na muna baby. Huwag kang matakot kay papa, mas magandang ipakita mo ang totoong ikaw kaysa magpanggap kang maamong tupa.“bilin niya sa akin bago kami iniwan.

Ayaw ko man sanang bitawan ang kamay niya ay wala akong nagawa. Kaya naman mahabang katahimikan ang namayani sa pagitan namin ng papa niya. Nakipagsukatan ito ng tingin sa akin.

“Paano mo nakilala ang anak ko?“iyon ang katanungang bumasag ng katahimikan sa pagitan namin.

“Nakilala ko siya sa kalye, ng tambangan ako ng isang grupo noon. And then, he offer me a job.” Seryusong sagot ko.

“So you accept the job he offered to you ganun ba?”

“Opo, pero hindi lang po iyon. Siya din ang nagbalik ng name tag ko ng malaglag iyon at tumulong sa aking ina sa bill namin sa hospital. He is kind hearted.” Dagdag ko pa. “Alam ko po na walang wala ako kumpara sa kanya dahil mahirap lang kami. Maari niyong isipin na pera lang niya ang habol ko pero hindi iyon ang dahilan kaya minahal ko siya. I love him the way he is. His everything. I love everypart of him.”

“Naikwento sa akin ni Clent na napakalma mo siya sa isang salita mo lang ng makasaksi siya ng isang sinasaktan na walang kalaban laban. So you know what he suffered from the past?”

“Yes, tito. I know everything. Dahil napag usapan na namin iyan. Inalam na namin ang tungkol sa amin. Sa nakaraan at sa kasalukuyan. At tanggap ko siya kung sino at ano siya noon.”

“Alam mo bang ikaw pa lang ang nakakapagpakalma sa kanya maliban sa gamot na ituturok sa kanya kapag nakakasaksi siya ng ganung tagpo. Kahit ako o mga kaibigan niya ay hindi siya napapakalma kung hindi siya tuturukan. Dahil kakaiba ang lakas niya kumpara sa lakas natin kapag nagising ang demonyong katauhan niya. At dahil diyan hindi ko kukwesyonin ang relasyon niyo. Hindi naman talaga kami nakikialam sa kung sino ang gusto nilang karelasyon. So I will give you my blessings. At sana hindi ka magsisi na ang anak ko ang minahal mo.”

Nakahinga ako ng maluwang sa mga sinabi ng papa niya kahit seryuso parin itong nakatingin sa akin.

“Maraming salamat tito. At kailanman ay hindi ko pagsisisihan na siya ang minahal ko.”

“Hindi mo pa masasabi iyan dahil nagsisimula pa lang kayo. Saka ang bata mo pa at alam kong marami ka pang mga pangarap na marating.”

“Oo, nagsisimula pa lang po kami. Pero kahit ganun man, hindi naman iyon basilan. Sa haba man o ikli ng panahon na magkakilala kami, sigurado ako na mahal ko siya at alam kong mahal din niya ako. At pagtutulungan namin na lagpasan ang mga pagsubok na darating para sa amin. At hindi kami papatalo sa mga iyon.”

“Well, mukhang buong buo ang pasya at loob mo. Good luck then hijo. Welcome to the family.”

Ngumiti ako dahil ngumiti na siya sa akin saka tumayo at nilahadan ako ng kamay. Tumayo na din ako saka ko tinanggap ang pakikipagkamay niya.

“Maraming salamat tito. Makakaasa kayo na hindi lang ito panandaliang relasyon, dahil panghabang buhay na namin ito.”

“Sige, sige. Total namanseryusong seryuso ka. Nakikita ko tuloy sayo si Clent noong kabataan namin.” Sabay tapik sa balikat ko na tama namang dumating ang kambal ng babe ko at isa pang kapatid nila.

“Where is Ark papa?“tanong agad ni Monica dito bago bumaling sa akin. “Oh! Hi kiddo. Mabuti at napasama ka ni Arky.“nakangiting bati niya sa akin.

“I told you, I’m not a kid.” Hindi ko mapigilang paninita dito. Kung wala lang ako sa bahay nila malamang mas malala pa ang paninitang ginawa ko.

“Haha, your ill tempered parin. Well, hindi pa akp nakapag pakilala sayo ng maayos simula ng unang beses na hanapin mo ang kapatid ko. Ako pala si Monica. And this is our baby brother, Trent Krimson.”

“Shut up Nic. Sabing huwag mo akong tawaging baby brother eh.”

“Haha! Oo na. Ikaw naman. Mag kaidad lang kayo, tapos ayaw niyong natatawag na kiddo. Hay naku.” Naiiling na inakbayan ang kapatid.

“Kumusta pre.“sabay lahad naman ng kamay sa akin nito kaya naman tinanggap ko iyon.

“Okay lang.”

“Nandito pala kayo.” Napalingon kami pare pareho ng lumabas sila sa may kusina ng mama niya na dala ang inihandang meryenda.

“Mama! I miss you.” Patakbong lumapit si Monica dito at humalik sa pisngi sabay kuha dito ang hawak na tray.

Ako man ay sinalubong ko na ang babe ko at kinuha ko din ang tray na hawak niya. Ngumiti ito sabay nguso ng labi. Umiling ako dhil medyo ackward dahil nasa pligid lang ang buo niyang pamilya pero ng makuha ko sa kanya ang tray ay siya na ang kusang humalik sa akin.

“Naku, Ark. Tigilan mo nga mun iyan. Nag pa public affection ka eh.“si Monica na umakbay sa kanya ng makalayo sa aking kaunti. “Saan ang pasalubong ko?”

“Nasa maleta pa. Eh yong pasalubong ko?” Tanong naman niya dito.

“Nasa kotse ko pa eh. Papakuha ko mamaya kay mang Kanor.”

“Akala ko nakalimutan mo na eh.”

“Makakalimutan ko ba naman kung kusa mong inilagay sa phone ko ang alarm para hindi ko makalimutan.”

“Haha! Naniniguro lang. Ipapakita ko mamaya sayo ang collection ko baby.” baling niya sa akin ng maibaba ko na sa lamesa ang tray na kinuha ko sa kanya.

Tumango ako saka ngumiti sa kanya. Hinawakan ko saglit ang kamay niya at pinisil iyon.

“Welcome to the family baby.” bulong pa niya sa akin. Narinig niya siguro ang naging usapan namin ng papa niya dahil hindi na nawala ang ngiti niya sa labi.

“Thank you.”

At sa mga oras na ito ay masayang nakipag banding ako sa pamilya niya na talaga namang masasabi kong masayang pamilya ang mayroon siya.

Pinagsaluhan namin ang ipinahanda nilang meryenda at dito na din kami naghapunan na sinabayan ng masayang kwentuhan. At dito na rin sa bahay nila kami natulog at nagpalipas ng gabi.

---

YuChenXi

#31: Cynthia

Hindi ko mapigilan ang hindi titigan at pagmasdan si Sir Clark kapag hindi ito nakatingin. Ang gwapo talaga niya at ang amo ng mukha niya. Ang sarap tuloy haplusin ang mga pisngi niya na sa tingin palang ay mukha ng malambot na paano na lang kung hahawakan ko na at mahahaplosin talaga.

Simula ng una ko siyang makita ng siya mismo ang magbukas ng gate para lang papasukin ako ay nahulog na ang loob ko sa kanya. Lalo na ang kanyang ngiti ng ngumiti siya sa akin. Nakakahalina at parang nag aanyayang halikan ang mga labi niya na may ngiti. Lalo na ang malambing niyang boses. Na parang musika sa pandinig.

Baliw na kong baliw akong matatawag dahil sa kakaisip ko sa kanya. Sa hindi ko mapigilan. Dahil talaga namang wala ni kahit na sinong babae ang hindi mahuhulog ang loob sa kanya.

Pero ang hindi ko inaasahan ay ang malaman kong may relasyon siya sa Leo na iyon. Anong mayroon ang Leo na iyon at nagustuhan niya ito? Bakla ba sila pareho? Pero hindi naman nakikita sa mga kilos nila. Lalo na ang Leo na iyon na kung makaasta ay siya na talaga ang may ari ng bahay na tinitirahan nila. Dahil sa kwento ng ina nito ay si sir Clark ang bumili ng bahay para sa kanila. Sir Clark deserve someone better than Leo.  He deserve a beautiful girl like me not him.

Maganda ako, matangkad, at higit sa lahat sexy. Kaya sigurado akong may pag asang mahumaling sa akin si sir Clark at mabaling ang pagtingin niya sa akin kapag aakitin ko siya at iiwanan ang Leo na iyon na ngayon ay kinahuhumalingan niya.

Hindi nga lang ako makalapit ng tuluyan kay sir Clark dahil bantay sarado siya ng Leo na iyon. Na kung tapunan nito ako ng tingin ay parang may nagawa na akong hindi maganda at ayaw niyang pagsilbihan ko si sir Clark na lagi nito akong sinisita sa tuwing gagawin ko iyon.

Pero ganun man, makakakuha din ako ng pagkakataon na tuluyang makalapit kay sir Clark. Hindi oras oras na magkasama ang mga ito. At kapag nagkaroon na ako ng magandang pagkakataon ay sisiguraduhin kong sa isang iglap lang magiging akin ang buong pansin ni sir Clark. At mapapatalsik ko ang Leo na iyon kasama na ang ina niya sa bahay na ito. Dahil ako ang magiging reyna sa bahay na ito at magiging reyna sa buhay ni sir Clark.

“Good morning sir Clark.” Pagbati ko sa kanya ng makita ko siyang pababa na siya ng unang palapag ng umagang iyon. I smile at him sweetly. Iyong tipong paenosente na ngiti.

“Good morning too Cynthia.” Pagbati naman niyang sagot sa akin saka din siya ngumiti na nakakapagpatunay ng puso dahil sa lambing ng ngiting iyon sa labi niya na parang gusto ko siyang talunin para yakapin at pupugin ng halik sa labi kung hindi ko lang naisip na isa pa palang akong dakilang katulong ng mag ina na nagpapasasa lang sa yaman niya. Pero balang araw, magagawa ko rin iyon. Ang mahalikan ang mga labing mayroon siya ng mga ngiting iyon.

“Ano pong gusto niyonsa breakfast sir. Ng maipaghanda ko po kayo?” Malambing na tanong ko sa kanya at kulang na lang talaga ay ang lapitan ko siya at ipulupot ang mga kamay ko sa braso niya. Ihilig ang ulo ko sa balikat niya. Iyong tipong naglalambing ako sa magiging asawa ko in the future. Nakakakilig lang ang mga iniisip ko. Tapos hahalikan niya ako sa nuo hanggang sa matangay na siya at halikan na ako sa labi.

Ahhhhhh! My sweet sir Clark. My one ang only Clark. Magiging akin siya. At iyon ang gagawan ko ng paraan.

“Mamaya na lang Cynthia, hihintayin ko pang bumaba ang sir Leo mo at sabay na kami.” Sagot niya na nakapagpasimangot sa akin pero syempre hindi ko ipinahalata.

Sige lang muna ang Leo na iyon. Ako din ang hihintayin niya kapag dumating ang araw na sa akin na ang sir Clark ko.

“Sige po sir Clark.”

“Ang inay, nasaan?”

“Maaga pong lumabas sir Clark. Mamalengke daw siya.”

“Bakit hindi mo sinamahan?” Tanong mula sa may hagdan kaya pareho kaming napalingon ni sir Clark doon. Ang Leo na sagabal sa pagpapansin ko kay sir Clark. Gusto ko mang irapan ito ay hindi ko magawa dahil matalim na naman ang tinging ipinukol sa akin.

“Sabi po kasi ni Tita hindi na daw kailangan, maglilinis na lang daw ako sa bahay.“totoong sagot ko dito na naayon naman sa gusto ko dahil ayaw ko din namang sumama sa ina nito mamalengke dahil gusto kong masilayaan ang sir Clark ko bago man siya umalis ng bahay.

“Ganun naman pala, eh ano pa ang ginagawa mo? Simulan mo na ang magtrabaho, baka kapag dumating pa ang inay ay siya pa ang gumawa mismo ng trabaho mo.” May galit na pang uutos nito sa akin.

Ang sarap tuloy lasunin ang isang ito para deretso nang mawala sa landas ko at masolo ko na ang sir Clark ko. Para wala na akong problema.

Mmm! Bakit kaya hindi? Kung mayroon lang akong mabibiling lason ay gagawin ko talaga iyon. At ang kay sir Clark naman, bibilhan ko siya ng pampatulog na sasamahan ko ng aphrodisiac para kahit tulog ay gising na gising ang init ng katawan niya. At maisasagawa ko ang plano kong akitin siya.

“Ano pa ang ginagawa mo?” Untag nito sa akin ng hindi ako agad nakakilos at nakasagot sa sinabi nito. “I told you, hindi natin kailangan ng katulong sa bahay dahil kaya ni inay at kaya ko siyang  tulungan sa gawaing bahay kapag wala akong pasok o ginagawa.” Baling nito kay sir Clark kaya naman na alarma ako baka nga makapag isip si sir Clark na tanggalin ako at mawala pa ng tuluyan ang mga plinaplano ko.

“Sorry sir Leo. Huwag niyo naman akong tanggalan ng trabaho. Ginagawa ko naman ang trabaho ko sa bahay. Itong trabaho ko na lang po ang nakakatulong sa amin ng pamilya ko.” Pagdradrama ko at nilangkapan ko pa talaga ng luha sa mata.

Hindi ako makakapayag na mawala ako sa bahay na ito. Alam kong hindi ako papatanggal ni sir Clark dahil nararamdaman ko na mabait siya hindi gaya ng bwesit na Leo na ito na kung makaasta ay siya ang tunay na boss.

“Yeah baby. Pero kailangan ni inay ng makakasama dito sa bahay kapag wala ka o tayo dito. So hayaan mo na lang si Ctnthia baby.” Malambing na sagot naman ni sir Clark dito.

At gusto ko na ako ang nilalambing niya ng ganun. Ako ang hahawakan niya ng ganun na ngayon ay humawak siya sa mga palad ng Leo na ito.

“Make us breakfast first Cynthia.” pagkuway utos niya sa akin.

“No need babe. Ako na ang gagawa ng agahan natin. Kaya ikaw Cynthia. Gawin mo na lang ang trabaho mo. Kung narito ako. Ako na ang bahala sa pagkain namin ng sir Clark mo. Hindi mo na kailangang abalain ang sarili mo. Nagkakalinawan na ba tayo?”

“Opo sir Leo.” Tanging nasagot ko na lang dito dahil kahit ayaw ko man sanang sundin ang utos nito ay kailangan pa sa ngayon hanggat hindi ko pa nakukuha ang loob ni sir Clark ng tuluyan. “Magtratrabaho na po ako.” Paalam ko sa mga ito pero bago pa man ako tuluyang tumalikod sa kanila ay sumulyap muna ako kay sir Clark and as usual, I give him a sweet smile.

Nagtuloy na muna ako sa silid ko at nagrelax ng kaunti bago lumabas at masimulan ko na ang trabaho ko. At habang nagtra trabaho ako at ginagawa ang duty ko ay nag iisip ako ng iba pang paraan para maisakatuparan ko ang mga balak kong gawin.

---

---

“Ako na po diyan tita.” Pekeng ngiti ang isinalubong ko sa matanda at kinuha ko mula dito ang ilang pinamili para maipasok sa bahay. Ayaw ko man sana itong tulungan at hahayaan na siya na lang ang mahirapan ay ginawa ko parin kahit papaano ang trabaho ko bilang katulong nila. Pero darating ang araw na ako naman ang pagsisilbihan sa bahay na ito at mapapatalsik ko ang mag ina.

At kami ni sir Clark ang magsasama. Kaya naman ang pekeng ngiti sa labi ko ay naging totoo dahil sa naisip ko. Naiisip ko pa lang na magiging masaya kami ni sir Clark ay buong buo na ang araw ko.

Ang makasama siya sa pagkain. Makasabay siya pagligo. Ang makatabi ko siya sa pagtulog at siya ang mabubungaran ko paggising ko sa umaga.

Hay! Buhay! And I can’t wait that to happen. Excited na akong maging akin siya ng tuluyan.

“Salamat Cynthia.” Ani ng matanda na nakapagpaputol ng mga pinapangarap ko.

“Walang anuman tita.“sabi ko na lang at nauna na akong pumasok sa loob saka naman ito sumunod.

“Umalis na ba si Leo at ang sir Clark mo?” Tanong nito pagkuwan ng nasa kusina na kami ng mailapag na namin ang pinamili nito.

“Kanina pa po tita.”

“Ganun ba? Naipaghanda mo ba sila ng agahan?”

“Hindi po eh. Gustuhin ko man tita pero si sir Leo na po ang naghanda ng agahan nila ni sir Clark.” Sagot ko. “Sabi ni sir Leo na siya na lang ang maghahanda ng kakainin nila kapag nandito siya tita.”

“Ayos lang iyan. Mabuti nga iyan at ng mabawasan ang trabaho mo. Paglilinis na lang ng bahay ang gagawin mo at paglalaba ng damit.”

“Pero gusto ko pong pagsilbihan si sir Clark. I mean pagsilbihan sila ni sir Leo.”

“Naku bata ka. Hala, hayaan mo na iyon. Tulungan mo na lang akong hugasan ang mga gulay para maisilid na natin ng maayos sa ref.”

“Sige po tita.” Mabigat man ang katawan ko na sundin ang mga inuutos nito minsan ay ginagawa ko na lang.

“Sahod mo pala sa linggo, gusto mo bang mag day off. Sasabihin ko sa sir Clark mo para makauwi ka sa inyo kung gusto mo.” Pag bubukas nito ng usapan.

“Talaga po tita, gusto ko pong mag day off. Para makapagpadala ako sa amin at makabili na din ako ng ibang gamit para sa sarili ko.” Masayang sabi ko. May pagkakataon akong makahanap ng pagbibilhan ng mga kakailanganin ko.

Lason para sa Leo na iyon at aphrodisiac para kay sir Clark ko.

“Oo naman hija. Dibali pagdating nila mamayang hapon, sasabihin konsa sir Clark mo. Dahil siya naman ang magpapasahod sayo.”

“Salamat po tita.” Totoo sa loob kong pasalamat dito. Dahil ito na rin ang gumagawa ng kaunting paraan para makalabas ako ng bahay at mabili ko ang gusto ko.

“Ok lang hija. Maganda naman ang trabaho mo. At laging malinis ang bahay. Basta huwag mo lang kakalimutan na huwag kang papasok sa silid ng sir Clark mo para linisan iyon kapag hindi niya sinasabi. Para hindi siya magalit. Lalo na ang anak ko. Bugnutin pa naman iyon.”

“Kaya nga tita, laging masama ang tingin sa akin ni sir Leo. Kahit wala naman akong nagawang masama.”

“Ganun talaga siya hija. Pagpasensyahan mo na. Basta ang bilin ko, mas maganda pang ang anak ko ang galitin mo kaysa sa sir Clark mo. Dahil siya ang boss mo talaga dito.”

“Opo tita.” Ipinagpatuloy nga namin ang ginagawa naming pagsasaayos ng mga pinamili niya.

Sa totoo lang wala naman talagang mabigat na trabahon sa bahay dahil malinis at masinop sila at walang batang aaligid para magkalat. Minsan lang ako magluto dahil na rin ito ang magluluto para sa anak at kay sir Clark na naging ayon naman sa akin. Dahil hindi masisira ang beauty ko sa trabahong bahay.

Pero kapag nangyari ng maging kami ni sir Clark. Mararanasan ko ang kaginhawan ang buhay at magbubuhay reyna ako. At mabibili ko lahat ng gusto ko kapag nagtagumpay akong akitin siya.

Kaya naman pag lumabas ako sa linggo, gagawa at maghahanap talaga ako ng paraan para sa mga kakailanganin ko.

Buo na ang pasya ko. Aakitin ko si sir Clark para mapatalsik ang mag ina at ako ang magiging reyna sa buong bahay at buhay ni si Clark.

Lihim na ngisi ang pinakawalan ko dahil lang sa mga naisip ko.

---

YuChenXi

#32: Leo

“Kamusta ang bakasyon mo?“tanong sa akin ni Dante ng pumasok na ako ng sumunod na araw. Agad itong sumalubong sa akin. “Hindi ko lubos maisip na may relasyon kayo ni Master Clark.” Naiiling pa ito habang sinasabi iyon.

“Yeah! So what now! May problema ba doon?” tanong ko dito. Wala na akong pakialam sa sasabihin ng iba dahil sa pakikipagrelasyon ko kay Clark. Eh sa kanya tumibok ang puso ko. At masaya ako dahil siya ang minahal ko at hindi ko iyon pinagsisisihan.

“Wala namang problema doon. Pero hindi ko lang talaga akalain na sa lalaki ka din magkakagusto.” Sagot nito sa akin. “Pero matanong kita huh! Mahal mo ba talaga si Master Clark. O pera lang niya ang habol mo. Dahil alam naman nating walang wala kayo.”

Sa sinabi nito ay naging marahas at masama ang pagtingin ko sa kanya at kinuwelyuhan siya. Pasadsad na itinulak pasandal ko siya sa pader. Hindi ko na naisip na kaibigan ko ito dahil sa sinabi niya.

“Hey! Fuck! Leo bitawan mo ako.” Kunot nuo itong kinakalas ang kamay ko sa kwelyo ng damit niya pero hindi ko ito pinakinggan.

“Sabihin mo na ang lahat, huwag lang ang bagay na iyon dahil hindi maganda sa pandinig ko.” Galit na sabi ko dito. Gigil na gigil ako at parang gusto ko ito ngayong pagsusuntukin at putulin ang dila nito.

“Ano ba! Bitawan mo ako Leo. Nasasakal na ako.” May galit na ding nakahawak sa kamay ko ang kamay niya at nakipagsukatan ng tingin sa akin.

May mga estudyante na ding nag sitinginan sa aming dalawa pero walang nangahas na lumapit para umawat sa amin.

“Hindi ko pa man siya nakikilala ay alam mong kaya kong kumita ng malaking halaga sa malinis man o sa masamang paraan at alam mong wala hindi ko ugali ang huthutan ang isang taong marami ang pera. Dahil mas gugustuhin ko pang kumain na nag uulam ng asin kaysa ang kumain ng masasarap ng hindi ko naman pinaghihirapan at pinagpapawisan.” Mahabang lintaya ko dito at mas diniinan pa ang pagkakakwelyo ko sa kanya dahilan para masakal na ito ng tuluyan.

“Leo, t-tama na. F-fuck. H-hindi na a-ako makahinga.” Namamaos ng boses nito dahil medyo umangat na ang paa niyo sa semento pero parang wala na akong narinig dahil binalot na ng galit ang isip ko at paulit ulit na bumabalik ang sinabi nito sa akin na pera lang ang habol ko kay Clark.

“Mr. Sebastian. Anong kaguluhan ito?” Isang tanong na nakapagpalingon sa akin pero hindi ko parin binitawan si Dante. Si prof. Kylly ang sumita sa amin. “Bitawan mo si Dante, Mr. Sebastian.”

Muli kong tinignan si Dante. Na ngayon ay hirap na sa paghinga. Dahil na rin sa sinabi ni prof.  binitawan ko na nga si Dante padaosdos na napaupo ito sa sahig na inuubo at habol ang hininga.

“Sa susunod, pipiliin mo ang sasabihin mo. Dahil hindi ako mangingiming gilitan ang leeg mo kahit kaibigan pa kita.” Mahinang tinig na sabi ko sa kanya.

Hindi na ito nagsalita at matalim na tumingin ito sa akin pero hindi ko na pinansin iyon at tinalikuran siya. Kahit masira pa ang pagkakaibigan namin ay wala akong pakialaman huwag lang niya akong pagsasabihan ng ganun.

“Mag usap tayo Mr. Sebastian.“si prof. Kylly. “Sumunod ka sa opisina ko.” Ayaw ko man sana ay sumunod parin ako. May ibang nakatingin sa akin at ang iba kay Dante. Nagbubulungan.

“Bakit po prof.?“tanong ko agad ng marating namin ang opisina nito at kampanting sumundal sa gilid ng mesa nito.

Hindi ako nagpakita ng kaunting takot dito dahil hindi naman dapat. Kahit ipa suspend niya ako sa ginawa ko ay okay lang. Hindi ako magrereklamo.

“Hindi sa aayunan kita dahil boyfriend mo ang isa sa anak ng kaibigan ko pero sabihin mo muna sa akin ang dahilan bakit mo sinakal ang ka klase mo at muntik mo pang malagutan ng hininga.” Panimula nito.

“Hindi lang naging maganda ang sinabi niya sa akin prof. Alam niyo naman na minsan na akong hindi nakapag test noon dahil po sa pinansyal na problema. Dahil mahirap lang kami. At iyon ang hindi ko nagustuhan ng sabihin niya na minahal ko lang ba si Clark dahil sa pera niya lang ang habol ko at hindi iyon naging maganda sa pandinig ko. Sorry po prof. Pero kung sasabihin niyong hihingi ako ng paumanhin at tawad sa kanya ay hindi ko iyon gagawin.“mahabang kasagutang sabi ko dito.

Titig na titig ito sa akin. Hindi ko tuloy alam kong ano ba ang susunod na sasabihin nito sa mga sinabi ko.

Pagkuway nagpakawala ito ng buntong hininga saka lumapit sa akin. Nagulat pa ako ng bigla niyang tapikin ang balikat ko saka ako nginitian.

“Alam mo bang naikwento sa akin ni Kristin ang nangyari daw sa Japan na ayon sa kwento nina Clent ay mabilis mo daw napakalma si Clark sa tahimik na pagwawala ng isip niya. Alam namin ang napagdaanan ni Clark noong nasa teenage palang siya at mahirap iyon sa mga magulang niya na kung magwala siya ay walang nakakaalam kung ano na ang nasa isip. Siguro nga rare lang ang sakit na ganun pero iyon si Clark. May nabubuhay sa katawan niya na isang katauhan na kung nagising ay walang sino man ang makakapigil maliban na lang kung turukan ito ng pangpakalma.” Mahabang kwento nito.

“Naikwento na nga sa akin ni tito Lander iyan prof. Kaya alam ko ang pinagdadaanan ni Clark sa tuwing nakakakita siya ng mga naapi na walang kalaban laban.”

“Yeah! Tama ka diyan, kaya isa din ako sa nagpapasalamat dahil nagkaroon ng human cure si Clark, at ikaw iyon Leonel. Kaya, naiintindihan ko ang galit mo kay Dante. Pero sa susunod, huwag mo ng masyadong isaisip iyon. Hayaan mo silang mag isip ng kung anong hindi maganda, ang mahalaga ay tapat kang nagmamahal.”

“Susubukan ko prof. Pero hindi ko ipinapangako na hindi ako magagalit kapag nakarinig pa ako ng ganun sa ibang tao.”

“Hala, sige. Ayusin mo na ang sarili mo at pumasok ka na sa klase mo. At mag aral kang mabuti, huwag puro sama kay Clark kung gusto niya. Dapat marunong ka ding magpakipot minsan sa kanya.“nakangiti nitong sabi sa akin at muling tinapik akonsa balikat.

“Sige po Prof.“nag paalam na ako ng maayos dito. Kahit papaano ay naging maluwag na ang isip ko dahil sa nangyari kanina.

Tinalunton ko na ang papasok sa room. Mga mata ng mga ka klase ko ang natuon sa akin na para bang ang laki ng nagawa kong kasalanan. Pero hindi ko sila pinansin at tuloy tuloy sa pagpasok paupo sa upuan ko. Napatingin na din sa akin si Dante na ngayon ay nasa upuan na din sa kaliwa ko.

“What?“tanong ko ng hindi na maalis alis ang tingin sa akin na para bang may gustong sabihin na hindi alam sisimulan.

“Sorry bud.“iyon ang unang katagang kumawala sa bibig niya. Nayuko pa ito bago muling tumingin sa akin. “Hindi ko naman sinadyang tanungin iyon sayo. Kaya pag pasensyahan mo ako. Hindi ko na ulit uungkatin ang bagay na iyon. Basta patawarin mo lang ako at huwag mo akong isumbong kay master Clark. Ayaw kong mapatalsik sa eskwelahang ito kapag nangyari iyon. Kaya nakikiusap ako. Patawarin mo ako sa kapangahasan ko.”

“Talagang hindi na mauulit iyon. Dahil kapag naulit iyon. Hindi lang iyon ang magagawa ko. At hindi ako sumbungero kung iyan ang iniisip mo kaya huwag kang mag alala. Maliban na lang sa iba na nakapaligid sa atin.”

“Salamat Leo. Pasensya na talaga. Kasalanan ko naman talaga. Kaya sana kalimutan na natin iyon.” Sabi nito saka sinabayan ng tayo at inilahad ang kamay sa akin.

“Sige, para lang sa pagkakaibigan natin.” Sabi ko na lang at tinanggap ang pakikipagkamay niya. Pero nagulat pa ako ng biglang may kung sinong tumapik ng kamay naming magkaugpong at hinila si Dante na agad na sinuntok sa mukha kaya napasadsad ito sa sahig.

It was Clark. Kaya naman agad ko siyang pinigilan ng tangkain na naman niya itong sugurin.

“Hey! Babe stop it.” Pigil ko sa kanya at iniyakap ko ang braso ko sa baywang niya sa may likuran.

“Tita Kylly called me and she said na napaaway ka lang sa nag ngangalang Dante.” Galit na tinapunan pa niya ng tingin kay Dante bago siya tumingin sa akin ng pakawalan ko siya. Hinaplos niya ako sa pisngi bago niyakap. “Callme if you need help. Hindi iyong sasarilihin mo lang.” Bulong niya habang nakayakap siya sa akin. Nangiti naman akong tumugon ng yakap niya saka masuyong inihaplos ang kamay sa likod niya.

“I’m okay Babe. Pero babe, nandito tayo sa loob ng classroom namin. Baka hindi mo napapansin maraming nakatingin sa atin.“pabulong ko din na sagot sa kanya.

“Hmmp! Who hug first? You hug me first at my back then. So why not now?” Sabi niya saka kumawala naman ng yakap sa akin saka iginala ang paningin sa paligid na agad namang inalis ang tingin ng mga ka klase ko sa amin. “Wala namang nakatingin ah.” Nakangiti pang sabi niya na sinadyang lakasan ang boses. Pero nawala ang ngiting iyon ng mapatingin siya kay Dante.

“M-master Clark. Patawarin mo ako. Hindi ko sinasadya.” Nahihintakutang sabi nito sa kanya at lumuhod pa talaga siya sa harapan nito.

“Tumayo ka diyan, hindi ako Diyos para luhudan mo.“seryuso niyang sabi dito na agad namang sumunod sa sinabi niya. “Tita Kylly told me what you said to My Lion. And I really don’t like it.”

“It’s okay now babe. He already asked for my forgiveness.” Tumingin siya sa akin at inaarok kung gaano katotoo ang sinabi ko. “Bakit? Akala mo ba magsisinungaling ako. Iyan at iyan ang huli kong gagawin babe. Kaya huwag mo akong tignan ng ganyan.”

“Okay!.“sabi niya saka muling tinignan si Dante. “So, this is the first and last that I heard things about you. At huwag kong maririnig mula sa iyo ang sinabi mo sa Lion ko. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Oo master Clark. Thank you Leo.” Sabay hawak ng kamay ko.

“And one more thing, I don’t like you to hold My Lion hands.”

Agad nitong inalis ang pagkakahawak sa kamay ko. At muling humingi ng tawad sa akin at kay Clark. Bigla naman tuloy akong naawa dito dahil para na itong kawawang tupa.

Nag aalala siguro ito dahil baka nga ipatanggal siya ni Clark sa eskwelahan dahil kwento pa naman nito na kandahirap na sa pagkayod ng pera ang mga magulang nito para lang mapag aral silang magkakapatid.

“Okay na ako dito Babe. Mamaya lang magsisimula na ang klase namin. Bumalik ka na sa opisina mo, akala ko ba marami kang aasikasuhin ngayon?” Masuyong pagtataboy ko sa kanya.

“Mmm! Sige. Pero gaya ng sabi ko kanina, huwag mong suluhin ang problema, tawagan mo agad ako kapag may mang aaway sayo.”

“Oo na. Para naman akong bata kung bilinan mo.”

“Eh baby naman kita eh.”

“Haha, sige na. Alis na.”

“Mmm!.”

“Mmm!”

“Sige na nga.” Sabi niya saka mabilis na dinampian ako ng halik sa labi. “Bye baby. I love you.”

“I love you too babe.“bulong na sagot ko sa kanya saka na siya tuluyang umalis.

Saka ako tumingin sa paligid na ngayon ay nakatingin na silang lahat sa akin ngayong wala na si Clark. Hindi ko na lang sila pinansin.

“Maupo ka na.“baling ko naman kay Dante.

“Salamat talaga Leo. At sorry ulit.”

“Kalimutan na natin iyon Dante. Hindi naman masama si Clark gaya ng inaakala niyo na basta na lang mag papatalsik ng estudyante. Kaya okay na iyan. Huwag mo na lang intindihin ang nangyari sa kanina.”

Tumango ito bilang sagot at tumalima na para maupo sa sariling upuan. Hanggang sa dumating na ang profesor namin sa una naminh subject kaya naman maghapon na naging abala na ako sa pag aaral ko.

---

---

Nangunot ang nuo ko ng makita kong nakaparada ang kotse niya sa garahe ng bahay. Sabi kasi niya na sa penthouse siya uuwi ngayon kaya naman hindi ko talaga inaasahan na nandito siya. Uuwi din sana ako doon ngayon matapos sana akong magpaalam kay inay. Pero hindi na pala kailangan. Maayos na ipinarada ko ang motor sa tabi ng kotse niya. Bago tuluyang pumasok ng bahay.

Hindi ko na namataan ang inay ng madaanan ko ang kusina kaya naman agad akong umakyat ng silid ko.

Napangiti ako ng nabutan ko ngang nakahiga ang babe ko at himbing na yata sa pagkakatulog. Anong oras na ba at maaga yata siyang nakatulog ngayon.

Maingat na sumampa ako sa kama at tumabi sa kanya. Hinalikan ko siya sa nuo saka ko siya pinagmasdan at hinaplos siya sa pisngi. Tracing his eyebrow, nose and the shape of his lips then give it a quick kiss.

Maingat na umunan ako sa braso niya ng iaangat ko iyon at nahiga sa tabi niya. Kumilos siya pero hindi nagising at iniyakap pa ang isang kamay sa akin.

“Babe.” Bulong ko at yumakap din ako sa kanya at humalik ako sa may balikat niya. “Babe, wake up.” Muli kong bulong sa kanya at kumilos ako para bahagyang idagan ang katawan ko sa katawan niya at pinagmasdan ko siya habang nakapikit.

Halata na nabigatan siya sa akin dahil napasinghap siya at unti unting nagmulat ng mata. Kinusot pa niya ang mata bago tumingin sa akin.

“Kanina ka pa?” tanong niya at hinila pataas at pinagpantay ang mukha namin.

“Kakarating ko lang. Pero akala ko ba sa penthouse ka matutulog ngayon?“tanong ko sa kanya at malayang nilaro muli ang labi niya ng isang kamay ko habang ang isa naman ay itinungkod ko sa kama para hindi siya mabigatan masyado sa akin.

“Sana! Pero naisip ko, nandito ka naman kaya dito na ako umuwi.” Nakangiting sagot naman niya sa akin saka niya hinuli ang daliri kong naglalaro sa bibig niya at isinubo iyon. Bahagyang kinagat ang daliri ko then suck it.

“Aww! Mmm! Ikaw, kanina ka pa ba nakauwi?” Tanong ko sa kanya ng hilain ko ang kamay ko dahil nakaramdam ako ng bahagyang kiliti na dumaloy sa mga ugat ng buong katawan ko.

“About an hour ago siguro. Nakatulog nga ako agad ng dumating ako. Dami ko kasi ginawa sa opisina ko kanina kaya pagod na pagod ako.”

“Ganun ba. Di sana hindi na lang kita ginising.” Sabi ko at hinaplos siya sa pisngi.

“It’s okay baby. Nawawala nga ang pagod kapag nasisilayan kita. Lalo na at nandito ka sa tabi ko.” Humaplos din siya sa pisngi ko.

“Talaga?

“Talaga!.“pang uulit niya saka siya kumilos para pagpalitin ang pwesto namin.

“Hey! Ahh! Sandali.” Natatawa akong pinigilan siya ng isubsub niya ang ulo sa balikat ko at kagati kagatin ako sa leeg. “Babe, ahhh. Nakikiliti ako.” Hindi ko talaga mapigilan ang mapatawa.

Kaya naman parehas na kaming tumatawa ng magkilitian na kami. Kiliti sa tagiliran, sa tiyan. At kung saan pang parte ng katawan namin na may kiliti. Nagpagulong gulong pa kami sa kama at walang sino man sa amin ang nagpatalo. Hanggang sa pareho din kaming tumigil at humihingal pa sa pagod sa pagtawa.

Nasa gilid na kami ng paanan ng kama. Nakahiga siya at wala na sa kama ang ulo niya habang nakaupo ako mismo sa ibabaw niya. Pilit na bumangon siya at pareho kaming napatingin sa kubre kama na nawala na sa ayos dahil sa paglalaro namin saka nagkatinginan sa isa’t isa.

“I love you baby.”

“I love you too babe.“sagot ko at tinawid ko ang pagitan ng mga labi namin.

Sana hindi matapos ang ganitong tagpo sa pagitan namin ng babe ko. Ang magkulitan at lambingan, sharing thought to each other. Walang lihiman at buo ang tiwala sa isat isa. At higit sa lahat ang pagmamahalan namin.

Ramdam ko ang gaan ng dibdib ko kapag nasa tabi ko siya. Ang pagtibok ng puso ko para lang sa kanya. At gusto kong habang buhay kaming magsama at walang sino man ang makakapaghiwalay sa amin.

Alam ko. Pareho kami ng nasa isip. Nasa puso. At ramdam ko kung gaano din niya ako kamahal kagaya ng kung gaano ko din siya kamahal. Kung handa siyang magbuwis ng buhay para sa akin ay handa ko ding ibuwis ang buhay ko para sa kanya. Kung ako ang nagpapaligaya sa kanya ay siya din ang nagpapaligaya sa akin. At kung ako ang nagpapawala ng pagid niya sa tuwing nakikita ako, ay siya din ang nakakapagpawala ng pagod ko kapag nakikita siya, nahahalikan, nayayakap.

“Kumain ka na ba?“pagkuway tanong ko sa kanya ng maghiwalay ang labi namin at umalis ako sa pagkakaupo ko sa ibabaw niya. At abot ang kamay na pinatayo siya.

“Hindi pa. Pero sabi ni inay kanina patapos na ang niluluto niyang dinner natin.”

“Ganun ba, halika. Maligo muna tayo bago bumaba para kumain. Baka kanina pa tayo hinihintay ni inay para kumain.” Aya ko sa kanya at pahilang tinungo namin ang banyo.

Sabay na naligo at gaya kanina sa kama ay hindi nawala ang kulitan naming dalawa, nagsabuyan pa ng tubig na parang batang naglalaro lang. Kulitan na nauwi din sa pag angkin niya sa akin at sabay na naabot ang rurok ng kaligayan.

---

YuChenXi

#33: Leo

---

Mabilis na tumakbo ako palabas ng viewing room habang nakatanaw na ako kanina sa labas para manuod ng karera ni Clark pero ang hindi ko inaasahan ay ang maringgan ko ng palihim ang usapan ng ilan sa nandoon na nanunuod. At isa doon ang pinagkakatiwalan niya.

Damn! Sampong minuto na lang aarangkada na ang sasakyan niya. Kailangang bilisan ko pa ang pagtakbo ko para makaabot ako at mapatigil siya na hindi niya dapat imaneho ang pangkarerang sasakyan niya.

Damn them! I won’t let them out of this pagkatapos kong mapatigil si Clark. Gusto ko man sana silang sitahin na kanina pero naisip ko, kapag ginawa ko iyon ay malamang nagsimula na ang karera niya. Kaya naman agad akong lumabas at ngayon ay mabilis na tinatalunton ang daan patakbo sa kanya. Halos liparin ko na sa bilis sa ginawa kong pagtakbo para lang nakarating agad sa kinaroroonan niya na handang handa na at hinihintay na lang ang hudyat para umarangkada sila.

“Hey! Wala ng pwedeng pumasok sa tracking race.“pigil pa ng isang guard sa akin at hinarangan ko pero binigwasan ko lang siya ng suntok at agad akong lumihis para magpatuloy sa pagtakbo palapit sa kanya.

Hinahabol na nila ako dahil nilabag ko na ang rule ng laro na walang sino man ang pwedeng pumasok sa tracking race kapag hindi ka kasali maliban na lang sa mga nangangarera.

“Pigilan niyo siya.“narinig kong sigaw na pautos ng isa kaya naman maraming ng sumalubong sa akin para pigilan ako.

Nakipagsuntukan na ako lahat lahat, marami na akong napatumba pero hindi nila ako hinayaang makalapit kay Clark. Hanggang sa mahuli na nila ako at mapigilan.

“Damn it. Bitawan niyo ako. Bitawan niyo ako.” pag wawala ko at pilit na kumakawala sa mga humawak sa akin.

“Tumigil ka. Lumabag ka sa batas ng laro.” galit na sita sa akin ng isa.

“Mga gago, bitawan niyo ako.“pasigaw na sagot ko pa dito saka ako tumingin sa may kalayuan pang linya ng mga mangangarera kung saan siya nabibilang.

“Clark. Claaaaaaaaaaaaaaaark.” Talagang itinudo ko ang pagsigaw ko ng pangalan niya. Baka sakaling marinig niya ako. Nakaagaw na ng pansin ang pagsigaw ko. Ang pagwawala ko. Ang nag uumigting na gusto kong makawala sa mga lalaking nakahawak sa akin at pumipigil para hindi ko na sila malabanan. Pero buong lakas parin ankong nagpupumiglas para lang makawala sa kanila.

Kailangan kong pigilan siya. Kailangang mapigilan ko sila.

Please! Clark babe. Lumingon ka dito. Sa loob loob ko at pilit talagang kumakawala sa mga pumigil sa akin.

“Tumahimik ka. Nakakabulahaw ka ng mga manunuod.” Galit na sabi ng isa sa nakahawak sa akin na tinapunan ko lang ng masamang tingin.

“Gago, bitawan mo ako. Kailangang itigil ang laro. Bitawan niyo ako.” Sigaw na sagot ko at patuloy parin ako sa pagwawala para makawala ako sa pagkakahawak sa akin. “Claaaaaaaark.” Muli kong sigaw ng pagkalakas lakas. Kailangang marinig niya ako. Kailangang mapalingon man lang siya sa gawi namin.

“At sino ka para ipatigil ang laro. Wala kang karapatan. Kaya kung ayaw mong makulong tumahimik ka diyan. Baka gusto mong mabilanggo dahil sa paglabag mo ng batas ng laro.” Galit na banta pa ng isa sa akin. Pero wala akong pakialam. Ang sa akin ay matigil ko ang laro. Kaya pilit parin akong makawala sa kanila. Ilang minuto na lang.

“Damn it. Bitawan niyo ako.“sigaw na ako ng sigaw. “Ipakulong niyo ako kung iyan ang gusto niyo pero sisiguraduhin ko munang hindi matutuloy ang karera ngayon.“pasigaw na sagot ko pa dito.

“Anong kaguluhan ito.” Tanong ng isa sa pinagkakatiwalaan ni Clark na mag asikaso sa pangkarerang sasakyan niya. Daniel ba ang pangalan niya kung hindi ako nagkakamali. At ito ang isa sa naringgan ko kanina kaya ngayon ako umabot sa puntong ito.

Damn him. Matapos ko lang mapatigil ang karera, may kalalagyan ito sa akin. Dahil lintik lang ang walang ganti. Mapapatay ko talaga ito kung iyon ang kinakailangan. Tangna niya. Nagkamali ito ng kinakanti. Makikita niya.

At dahil sa galit ko sa paglapit nito sa akin y dinuraan ko ito mismo sa mukha dahilan para manlisik ang mata nito sa akin at mabigat na dumapo ang kamay sa pisngi ko.

“Gago! Bastos ka din talaga ano.“gigil na sabi niya saka inulit ang pagsampal sa akin. “Hindi lang kita kinanti noong una dahil kay Clark. Pero sumusubra ka na.“galit na sabi pa nito sa akin.

“Gago ka din.“ganting sigaw ko sa kanya at dinuraan ko muli ito pero nakalayo na siya kaya hindi na ito nasagi ng laway ko.

“Ewan ko kung ano ang nakita sayo ni Clark at pinagkakatiwalaan ka at sayo pa talaga siya nakipagrelasyon.” Gigil na hinawakan ang pisngi ko gamit ang isang kamay niya at inipit iyon.

“Gago, bitawan mo ako.“nagpupumiglas ako para makawala ang pagkakaipit ng pisngi ko pero mas hinigpitan nito ang pagkakahawak doon.

“Hahah!.” Tawa pa ito ng malakas. Ang sarap tuloy gilitan ng leeg. “At ngayon manggugulo ka. Naku, kawawang bata.” Saka marahas niya akong binitawan. “Ipakulong niyo na iyan. Dahil lumabag siya sa batas.” Pang uutos pa nito sa mga nakahawak sa akin na agad namang tumalima.

“Gago, bitawan niyo ako.” At dahil sa hindi sila nakapwersa sa paghawak sa akin dahil natigil ako kanina sa pagwawala ng dumating ang bwisit na Daniel na ito ay mabilis na nakawala ako sa kanila at wala na akong sinayang na oras pa at muli akong tumakbo at tinalunton na ang natitirang pagitan namin ni Clark. Hinabol nila ako pero nasigurado ko ng wala ng makakapigil sa akin dahil wala ng harang sa tinatakbuhan ko deretso na ako mismo sa harapan ng mga pangkarerang sasakyan at dumipa ako doon. Alam kong nakita na ako ni Clark at kahit mahuli na nila ako ngayon ay alam kong bababa siya.

“Anong kaguluhan ito?” Tanong niya na nakapagpalubag ng dibdib ko. “Bitawan niyo siya.“utos pa niya na agad naman akong binitawan ng mga humawak sa akin.

Agad ko siyang nilapitan at niyakap ng mahigpit.

“What happen? Bakit ka humarang?” Nagtatakang tanong niya sa akin na hindi magawang yumakap sa akin dahil sa hawak na helmet sa kaliwang kamay.

“Masaya ako dahil hindi pa nagsimula ang karera. Masaya ako dahil hindi ka mapapahamak.” Iyon ang una kong nasabi sa kanya kaysa sagutin ang tanong niya.

“Clark, masyado ng pumapapel ang PA mo.” Narinig ko naman sabi ng Daniel na siyang dahilan kung bakit ako ngayon nagwawala. Marahas na naging pagbitaw ko sa pagkakayakap sa kanya at mabilis na nilapitan ito at sinugod ng sunod aunod na suntok sa mukha.

“Gago ka. Papatayin kita. Papatayin kita.“paulit ulit na sabi ko habang binubogbug ko siya at talagang hindi ko hinayaan na magpaawat sa mga umaawat sa amin. Dahil kahit pati ang mga nagtangkang awatin ako at dinadapuan ko na din ng suntok.

Kung akala nila ay kaya nila ako kahit marami sila ay nagkakamali sila.

“Mga gago kayo. Mapapatay ko kayong lahat.” Sigaw ko pa habang patuloy ako sa pakikipagsuntukan sa mga ito. At mas pinagtuunan ko ang bwisit at walang kwentang Daniel na ito.

“Stop it Leonel.” Utos na mula kay Clark at pinigilan ako sa huling dapo ko ng suntok sa mukha ni Daniel. Nakita ko ang seryuso at galit sa mga mata niya at nagtatanong kung bakit ako nagwawala.

Kumalma ako. Saka ko binitawan si Daniel na puro pasa at dugo na sa mukha. Hahawakan sana ako ng ilang guard na sumaklolo kay Daniel ay pinigilan niya ang mga ito at sinabing hayaan lang ako.

“Sabihin mo ang dahilan kung bakit ka nagkakaganyan. Alam mo bang kanina pa sana dapat nagsimula ang karera pero humarang ka lang at dito ka pa talaga sa fitna ng tracking race nakipagbugbugan.” May galit sa tuno niya sa akin.

“Kung magagalit ka dahil pinigilan kita. At nakipag away ako. Makinig ka muna sa paliwanag ko.” Panimula ko.

“Sige, makikinig ako. Dahil alam ko namang may dahilan ka.” Seryuso paring sabi niya saka tumingin kay Daniel na hindi na makatayo ng deretso dahil sa mga natamong suntok mula sa akin. “At isa na doon ang paliwanag mo bakit si Daniel ang pinag initan mo.”

“Umeeksina lang iyang PA mo Clark. Mamay ka na makinig sa kanya. Kailangang matapos ang karera mo bgayon dahil malaki ang perang nakapusta dito.” Sabi naman nito sa kanya.

“Tumahimik ka kung ayaw mong dagdagan ko ang pasa mo sa mukha.“galit na sigaw ko naman dito.

“Leonel.” Si Clark.

Humugot ako ng malalim na buntong hininga bago ko siya hinarap. Lumunok muna ako bago ako nagsalita.

“That bastard betrayed you.” Panimula ko. “I heard him talking with someone at sinabing hindi ka mananalo ngayon sa karera dahil sinabutahi niya ang sasakyan mo.” Sabi ko sa kanya na nakapagpakunot ng nuo niya saka binalingan si Daniel.

“Gago, hindi kapanipaniwala ang sinasabi mo. Huwag mo akong siraan kay Clark dahil kahit kailan ay hindi ko magagawang sabutahin siya.” Sabat naman ni Daniel sa sinabi ko.

“Ikaw ang bahala.” Pagpapatuloy ko. “Kung maniniwala ka sa kanya. Pero hindi ako papayag na ipagpatuloy ang karera kung hindi iniimpeksyon ang sasakyan mo.” Sabi ko sa kanya.

Tumingin siya sa akin at inaarok kung gaano katotoo ang mga sinabi ko. Hindi ito nagsalita na para bang dis appointed sa ginawa kong pagwawala pero kumilos ito at nilapitan ang isa sa guard na parang may sinabi siya dito na agad naman na may tinawagan ang guard na kung ano man iyon.

“Clark, huwag kang maniwala sa PA mong iyan. Kabago bago lang gumagawa na ng gulo.”

“Tumahimik ka Daniel.” Maawtoridad na sabi niya dito at tinapunan ng masamang tingin. “Hindi ko alam kong sino ang paniniwalaan ko sa inyo. Pero mas naniniwala ako kay Leo. Kaya siguraduhin mo lang na maayos ang kotseng pangkarera ko dahil kong hindi wala na akong ibang mapagbibintangan maliban sa iyo dahil sa iyo ko lang ipinagkakatiwala iyon.” Mahabang lintaya niya saka niya ito tinalikuran saka naman niya ako hinarap. “At ikaw, kapag hindi mo napatunayan na totoo ang mga sinabi mo, na totoo ang nga binibintang mo sa kanya, hindi ko alam kong ano ang magagawa ko. Pinagkakatiwalaan kita dahil mahal kita. Pero kapag nagkamali ka sa puntong ito, ewan ko. Kung mapagkakatiwalaan pa kita.” Sabi niya sa akin. Iba ito sa kaseryusuhan niya kapag nakakakita siya ng mga nasasaktang enosente. Kapag iyon ay demonyong tingin ang mayroon siya, ngayon ay wala akong mabasang emosyon sa mga mata niya.

Pero ayos lang iyon, dahil alam kong mahalaga sa kanya ang larong ito sa kanya dahil ito ang isa sa naging dahilan para makalimutan niya ang masamang nakaraan sa buhay niya. Kaya kampante akong tumango at binigyan siya ng isang ngiti na nagsasabing hindi ko kailanman siya bibiguin. Kampante akong hindi mawawala ang tiwala at pagmamahal niya sa akin.

Lumipas pa ang mga oras at naantala na nga ang karera nila. Marami ng nagrereklamo dahil sa eksenang nagawa ko. Marami ng nagsisigawan na ipagpatuloy na ang karera. Si Daniel naman ay binabantayan na ng ilang guard dahil na rin sa sinabi niya na hindi dapat ito mawala sa eksena dahil involve siya sa naging gulo ko. Hanggang sa dumating na ang isa sa mga magaling na nag rerepair ng sasakyan nila at ineksamin nga ang kotse niya. At mas umigting ang galit ko kay Daniel dahil napatunayan ngang maluwag ang isa sa turnilyo ng preno niya sa kanang gulong ng kotse niya at iyon na naman ang hindi ko napigilan at muling sinugod ng suntok si Daniel. Sa ngayon ay hindi na ako pinigilan ni Clark at hinayaan na lang niya ako. Kahit gusto man sanang pumagitna ang mga guard ay pinigilan niya ang mga ito at sinabing hayaan lang ako.

Ng hindi na makapanlaban si Daniel ay saka niya ito nilapitan at kinuha ito sa akin at kinuwelyuhan.

“Pinagkatiwalaan kita pero ganito lang ang igaganti mo. Sabihin mo sa akin kung sino ang kakuntsaba mo sa paninira bg kotse ko.” Galit na tanong niya dito. “Magsabi ka ng totoo kung gusto mong bumaba ang sentensya mo kapag ipinakulong kita. Dahil kong hindi, siaiguraduhin kong empyerno ang aabutan mo sa kulungan hanggang sa mamatay ka.” Banta niya dito.

“P-patawarin mo ako C-clark.“halos hindi na ito makasagot bg maayos dahil nabungi na yata sa pagkakabogbog ko ng mukha niya. At pikit na ang isa nitong mata dahil duguan na.

Kamay ko nga namamanhid na sa sakit ang mukha pa kaya niya. At saka deserve niya iyan dahil kung hindi ko narinig ang usapan nila ay malamang wala na ang babe ko ngayon na nakatayo sa harapan ko at nadisgrasya na siya.

Kaya pasalamat ito at iyan lang ang natamo niya dahil kong walang pumipigil sa akin ay baka wala na itong hininga ngayon.

“Ang isa sa kakumpitensya mo ngayon, si Joaquin.” Sagot nito.

“Sinungaling ka.” Sigaw naman ng isang lalaki na lumapit sa amin na kabihis din ng pangkarera. “Clark pare,huwag kang maniwala sa kanya.”

“Tumahimik ka. Hindi kita kilala kaya huwag mo akong tawaging pare.“sagot naman niya dito saka muling binalingan si Daniel. “Anong dahilan mo at nakipagkuntsaba ka sa kanya. Mas mataas ba ang inalok sa iyong bayad kayasa sa ibinibigay ko.” Galit na muli niyang tanong dito.

“Sinabi niya na kapag nanalo siya ay kalahati ng mapapalanunan niya ang mapapasa akin. At hindi lang ang legal na pustahan ang makukuha namin dahil may pustahan pa siya sa labas kung mananalo siya sa iyo.”

“Gago, huwag kang gumawa ng kwento. Sinungaling ka.” Sigaw pa ng nagngangalang Joaquin pero dahil narin sa inis ko ay binigwasan ko na ito ng suntok at kinuwelyuhan din. “Gago ka din. Bitawan mo ako.”

“Ako pa ngayon ang gago, hayop ka. Dahil kong nagtagumpay kayo sa balak niyo hindi lang suntok ang matitikman mo kundi hukay mo mismo ang sasalubong sayo. Gago.” Galit na sabi ko sa kanya.

“Tama na Lion.” Seryusong pagpipigil niya sa akin saka binitawan si Daniel sa pagkakakwelyo niya. Patulak na binitawan ko na rin ang hayop na Joaquin dahil kong hindi ako makapagpigil ay baka igaya ko ito kay Daniel. “Huliin niyo na sila,  dahil wala ng karerang magaganap. Sa korte na lang kami maghaharap harap.” Utos niya sa mga guard na agad na tumalima at sinunod ang utos niya. Nagsilayuan na din ang ilang naki esyuso sa nangyari. Kaya naman naiwan na kami sa gitna ng tracking race.

Bumaling siya sa akin. Seryuso na may kasamang pagkadismaya saka siya lumapit sa akin at mabigat na naisandal ang ulo sa balikat ko.

“Okay lang babe, lets go home.” Sabi ko saka ko masuyong hinaplos siya sa likod. At ipinataas ang ulo niya at ikinulong ko ang pisngi niya sa mga palad ko.

“Sorry!.” Naibulong niya sa akin at hinawakan din ang magkabilang pisngi ko.

“Shhhh! It’s okay Babe. Alam ko naman na mahalaga sayo ang pangangarera mo. Kaya nga pinigilan kita diba. Dahil kung hindi ko iyon narinig, hindi ka na muling makaka karera kapag nadisgrasiya ko. Baka mawala ka pa sa akin ng tuluyan.” mahabang sabi ko sa kanya saka ko siya hinalikan sa labi. “At hindi ko kayang tanggapin iyon. Hindi ko kayang mawala ka.” Dagdag ko pa.

“Thank you baby.”

“Hanggang kaya kong protektahan ka at ipagtanggol ka. Gagawin ko. Dahil alam ko na ganun din ang gagawin mo kapag ako ang nasangkot sa gulo. Kaya okay lang iyon. Magtutulungan tayo pareho. Para hindi tayo magkakahiwalay.”

Tumango siya, humaplos ang palad niya sa pisngi ko. May mga gwantes man ang mga iyon ay ramdam ko ang gaan ng paghaplos niya sa akin sa pisngi. Saka siya masuyong ngumiti.

“I love you baby.”

“I love you too babe.” Saka namin sinelyuhan ng isang halik.

Hanggang sa nagpasya na kami  sumunod sa prisinto para harapin ang mga nagtangka ng masama sa buhay niya. Gaya nga ng  sinabi niya, ay makukulong ang dalawang sangkot sa sumabutahi sa kotse niya. Hindi lang pala dalawa dahil may dalawa pang kasabwatbang mga ito. Isa na ang malanding dati niyang PA at isa sa guard din doon. Idadaan  sa korte para masintensyahan ang mga ito. For attempted murder.

“Are you okay babe?” Tanong ko sa kanya ng makauwi kami. Sa penthouse niya kami tumuloy.

“Nakakapanghinayang lang baby.”

“Huwag mo na silang isipin babe. Simula ngayong araw na ito, ako na mismo ang mag aasikaso sa kotseng pangkarera mo total marunong ako. Mag shi-ship na lang ako ng course ko para sa Mechanical Engeneer para sa ako na ang umasikaso ng tuluyan sayo. Huwag ka ng magtitiwala sa iba.”

Tumango siya. Saka na naman muli siyang yumakap sa akin. Na agad ko namang tinugon din ng mahigpit na yakap.

Nag usap pa kami sa ibat ibang bagay. Tulad ng pag aaral ko. Sa sinabi kong pagpapalit ng curso. Napag usapan na din naming ang ilan pang tungkol sa amin. Sa relasyon namin na kung ano pang makakapagpatibay dito.

Hindi kami magpapatalo sa kung sino man ang magtangkang paghiwalayin kami. Sa mga magtatangka ng masasama tungkol sa amin. At iyon ang dapat naming pundaran ng pundasyon. Ang tiwala at pagmamahal sa isa’t isa.

---

YuChenXi

#34: Cynthia

“Lala lalalala. Lalala. Mmmm.” Hindi ko mapigilan ang sarili ko na hindi mapakanta ng mahina habang naglilinis ako ng bahay. Ginaganahan ako ngayon dahil ngayon ko na ipapatupad ang mga plano ko. Ng lumabas ako at nagpadala ng pera sa bahay ay nakabili ako ng kailangan kong gamot para sa binabalak ko.

Ginanahan akong magtrabaho ngayon. Kahit linisin ko pa ang buong bahay ngayon ay gagawin ko dahil may pampabwenas ako. Dahil narinig ko kagabi sa usapan nina sir Clark at ang Leo na iyon na hindi siya makakauwi ng maaga ngayon dahil may event na ginawa ang mga ka klase daw niya dahil nag shift ito ng course from computer Engr. To Mechanical Engr.

I- we welcome daw ang mga bagong estudyante sa department nila kaya naman ngising ngisi ako dahil magagawa ko na ang plano ko ngayon na walang makakapigil sa aking estorbo. At sisiguraduhin kong bago pa man makauwi ang Leo na iyon ng bahay ay siguradong mapapasaakin na si sir Clark at maangkin ko siya. Matitikman.

Napalunok ako sa naisip ko.

“Lalala.” Sinabayan ko pa talaga ng pagkanta habang iniemagine ko kung gaano kaganda ang katawan ni sir Clark na minsan ko ng nasilayan ng mapadaan ako sa silid niya na nagbibihis siya. Ang puti niya at ang titigas ng muscle sa katawan. At higit sa lahat ang gandang pagmasdan ang nasa gitna niya. Nakakatakam na parang gusto kong tikman at ipasok iyon sa akin. Ano kaya ang pakiramdam ng nasa loob ko ang kanya? Nakakagigil. Nakakakilig.

Ahhhh! Nakakademonyo sa pag iisip talaga ang ganda ng katawan niya talaga. Nakakapang init ng katawan. Na kahit na ano mang oras ay lalabasan na ako sa naiisip ko.

Magpapanggap ako na siya ang nakauna sa akin kapag nagtagumpay ako. Total napaghandaan ko na ang lahat lahat. Maglalagay ako ng kaunting lamat ng dugo sa kumot kapag nagkataon.

Lalagyan ko ng pampatulog ang inumin ng ina ni Leo. At pati na din ang kay Sir Clark mamaya. Na may kasamang aphrodisiac ang inumin niya. Para manigas ang kanya at matikman ko na ang kanya.

“Mmmmmm, akin ka na lang. Akin ka na lang.” Pakanta kanta ako at sinasabayan pa ng kaunting pag indak habang nagpupunas ako ng alikabok ng bahay. Parang hindi ako napapagod kahit kaninang umaga pa ako naglilinis.

“Masaya ka yata ngayon hija.” Pansin sa akin ng matanda ng madaanan ako sa may sala.

Ngumiti ako ng pagkatamis tamis saka ako tumango bilang sagot. “Opo tita. Masayang masaya po ako. Kasi matutupad na ang isa sa pinapangarap ko.”

“Ganun ba. Maganda kung ganun hija. Sige, ipagpatuloy mo lang iyan. Magluluto lang ako ng hapunan natin. Hindi ngayon uuwi ng maaga ang anak ko, ang sir Clark mo lang ngayon ang kasabay nating kumain mamaya.” Sabi pa nito.

Alam ko. Sa loob loob ko. Iyon nga ang nagpapasaya sa akin ngayon. Sana nga hindk na lang umuwi ang anak niyo habang buhay para masulo ko na si sir Clark.

Gusto ko sanang ibigkas pero syempre hindi pwede dahil baka mabulilyaso pa ang plano ko.

“Sige po tita. Pero tatapusin ko lang po ito para matulungan ko po kayo sa paghihimay ng mailuluto.” Pasweet pa na sagot ko.

“Sige lang hija.” Umalis na ito at tinungo ang kusina.

Ako naman ay ipinagpatuloy ang paglilinis ko at hindi nawawala ang pagkanta at pag indak ng katawan ko.

Hanggang sa natapos na nga akong maglinis ay sumunod ako sa kusina para tulungan ang matanda sa pagluluto. Nagkwekwentuhan pa kami habang naghihimay ng mga mailuluto nito. Pero hindi ko na patatagalin pa ang paghihintay ko.

Maya maya lang ay darating na sir Clark kaya naman palihim na akong nagprepair ng juice para sa kanila na hahaluan ko na lang mamaya ng pampatulog.

“Ayan, tapos na.” Sabi nito ng patayin ang kalan at inalis na din ang suot nitong apron at isinabit iyon sa likod ng pintuan. Nakaligo na din ako kaninang nagluluto ito kaya handang handa na ako. Mabango na ako lahat lahat at kulang na lang ay ang mga haplos ni sir Clark sa katawan ko at mga halik niya.

Tama namang narinig naming pareho ang busina ng sasakyan ni sir Clark kaya naman agad akong nagtungo sa labas at binuksan ang gate para sa kanya. Isang matamis na ngiti ang nakapaskil sa mga labi ko habang nakatingin sa harapan ng kotse niya kahit hindi ko masyadong naaninag ang imahe niya sa loob.

“Salamat Cynthia.” Sabi niya ng makababa ng kotse nito at tuloy tuloy na pumasok ng bahay.

Ako man ay isinarado na ang gate bago sumunod dito. Nakita kong bumati ito sa matanda at nagpaalam na maglilinis na muna ng katawan bago kakain kaya naman naghintay kami ng higit kalahating oras ng lumabas ito sa silid nila ng Leo na iyon.

Naghanda na ako ng mga pagkain namin at habang kumakain na sila ay nagpahuli ako at nagsalin na ng juice para sa kanila at nilagyan na ng gamot na pampatulog. Sabi ng napagtanungan ko na iipekto iyon sa loob ng 30 mins kaya 30 mins na lang ang hihintayin ko matutupad ko na ang mga plano ko. Kalahati lang ng tableta ang inilagay ko sa inumin ni sir Clark para hindi masyadong umipikto iyo at dinagdagan ko ng aphodisiac ang inumin niya. This will be effect in no time.

Dibali napapansin ko naman na pagkatapos kumain lang sila umiinom ng juice. Sasabihan ko na lang ang matanda na ako na ang bahala sa pinagkainan namin para makabalik na ito agad sa silid nito at makatulog na ng wala ng estorbo. Maganda pa sana kung sa pagtulog nito ay hindi na din ito magising. Hay naku. Ang dami kong gustong gawin pero limitado parin ang naikikilos ko.

So that’s it. Iyon na ang plano ko.

Lihim na akong napapangiti habang kumakain kami. Patingin tingin ako kay sir Clark habang kumakain siya. Bawat pag nguya at paglunok niya ay halos nabilang ko na. Kung paano kumibot ang labi niya. Paano kaya sumamba sa katawan ko ang labi niya. Huh! Ewan. Malalaman ko na lang mamaya kong hindi siya makatulog.

Hanggang sa tuluyan na nga kaming matapos kumain at tagumpay na ang unang hakbang ko dahil nainum na nila ang juice na naihanda ko.

Gaya ng plano ko, sinabihan ko ang matanda na ako na ang bahala sa kusina. Nagpaalam na nga ito na pupunta muna sa silid dahil bahagyan daw siyang nahilo at parang umiikot ang mundo nito. Well, that was the drug effect. Kaya naman ngiting tagumpay ang napaskil sa labi ko na tumango bilang sagot dito.

Si Sir Clark ay umakyat na din sa silid nila ng Leo na iyon, at sigurado ako maya maya lang ay eepekto na ang gamot na nailagay ko sa inumin niya. Hindi siya makakatulog agad dahil kaunti lang ang sleeping pills na inilagay ko.

Kaya naman binilisan ko na ang paghuhugas ng pinggan. At saka ako nakangising pumanhik sa taas at pinasok na sa silid si Sir Clark na ngayon ay nakaupo sa gilid ng kama na parang hinihingal pero nakapikit na ang mga mata. Nalaglag pa sa baba ng paanan niya ang Cellphone nito pero hindi ko na iyon pinansin pa. Nilapitan ko ito at hinawakan sa balikat kaya naman kahit hindi na maimulat ang mga mata ay tumingala parin ito sa akin.

“Do you need help sir?“malambing na sabi ko sa kanya at saka ko papisil ang balikat niya saka ako humaplos doon. Trying my best to please him.

“N‐no.! L-leave m-me a-alone.” Sagot niya saka walang lakas na tinabig ang kamay ko na nasa balikat niya.

“Shhh! I will help you sir. Tell me. I can help you. Anong gusto mong gawin ko.” Sabi ko at hindi pinansin ang mahinang pagpupumiglas niya. Saka ko hinuli ang baba niya gamit ang isang kamay ko at pinatingala siyang muli dahil laglag na ang ulo nito na parang hindi na kayang buhatin sa bigat. Umiipekto na talaga ang gamot dahil kumilos siya para tanggalin ang damit niya na hindi na niya magawa ng tama dahil na rin siguro sa bigat ng katawan niya.

Hindi na siya nagreklamo ng tulungan ko siyang tanggalin iyon. At patulak na ipinahiga siya sa kama. Wala na itong kagalaw galaw kaya naman ipinagpatuloy ko na ang plano ko.

I kiss him. Hindi man niya tinutugon ang halik ko ay pinagsawa ko ang sarili ko sa paghalik sa kanya. I suck his lips and enter my tounge inside his mouth and trying to suck his tounge.

Ang sarap lasaan ang labi niya. Napakalambot at ang tamis tamis. Kaya siguro gustong gustong halikan siya ni Leo dahil ang sarap ng labi niya. Lalo pa kaya kung tutugunin niya ang halik ko. Nakakapang init na ng katawan ang paghalik ko sa kanya.

Ng mapagsawa ko ang sarili ko sa paghalik sa labi niya at bumaba ang halik ko sa leeg niya. Nilasaan ang balat niya sa bawat dadaanan ng labi ko. Pinagsawa ko ang bibig ko sa magkabilang tutong ng dibdib nito na namumula ang kulay. Mas namumula pa ang itoktok ng dibdib nito kaysa sa akin kaya naman ang sarap lang tikman na parang candy lang na strawberry ang lasa. Hanggang sa marating ng labi ko ang puson niya. At maingat na ibinaba na ang pambahay na short kasama na ang itim na panloob niya.

Napalunok ako. Damn! Ang laki ng kanya at ang puti pa na namumula din ang itoktok niyon. At dahil sa naipainom kong gamot ay tigas na tigas iyon kahit wala na siyang kagalaw galaw. Kumilos ako para hawakan iyon at nilaro ng palad ko hanggang sa nagpasya akong tikman iyon at isubo ang buong laki niya.

He is so sweet. Parang gusto ko ng ipasok ang kanya sa akin pero mamaya na. Pagsasawaan ko munang tikman iyon ng bibig ko. Pabalik balik ang mukha ko sa kanya. Taas baba. At habang ginagawa ko iyon at isinasabay ko na din ng paunti unti ang pagtanggal ng damit ko. Hanggang sa tuluyan ko ng natanggal lahat ng saplot ko.

Habang nagpapasasa ang bibig ko sa kanya ay nilalaro ko naman ang akin na basang basa na at gusto ko na talagang maramdaman ang buong laki niya niya sa loob ko. Kaya naman nagpasya na akong isakatuparan ang plano ko.

Hindi na ako nakakapagpigil pa. Gusto ko ng ipasok ang kanya sa akin. At lasapin ang sarap ng laki niya sa loob ko. Kumilos na ako para ayusin siya ng higa sa kama saka ako nagpasyang pumaibabaw sa kanya. Hinalikan ko pa muli siya.

Heto na, maaangkin ko na siya. Naitapat ko na ang butas ko sa kanya uupuan ko na lang ay pasok na pasok na siya.

Ramdam ko na ang ulo ng kanya na nasa tarangkahan na ng akin. Pero nagulat ako at bago ko pa man maipasok iyon ng tuluyan sa akin ay may kung sino ng humila sa akin at pahagis na binitawan ako sa sahig. Dahil sa gulat ko ay hindi ako agad nakakilos at ang sakit ng impact ng likod ko na bumagsak sa sahig.

Nanlilisik ang mga mata nitong nakatingin sa akin habang hinihila ang kumot at itinakip iyon sa katawan nisir Clark.

“S-sir Leo.” Iyon ang unang katagang nabigkas ko at hindi ko alam ngayon ang gagawin ko. Tatayo ba ako. Tatakpan ko ba ang katawan ko ng mga kamay ko pero hindi ako makakilos na parang na freeze ako sa kabiglaan at sa nakikitang lisik ng mata nito.

Hindi ito nagsalita, nanlilisik talaga ang mata na lumapit sa akin at walang babalang sinakal ako at pilit na pinatayo.

“Argh!. S-sir Leo.”

“Sa una pa lang hindi na maganda ang kutob ko sa iyo. Sa pagtapak mo palang sa bahay na ito ay alam kong may kung anong kutob na ako at tama nga ako ng hinala ko.” Ramdam ko ang galit niya sa vawat kataga niya at nanginginig pa talaga ang kamay na nakasakal sa akin.

Nahintakutan na ako. Iyon na ang naramdaman ko ngayon. Akala ko ba mamaya pa ito darating kaya nangahas akong isakatuparan ang plano ko. Pero bakit? Bakit nandito siya ngayon. Biglang gumuho ang mga plano ko.

Nanginginig ako sa takot ngayon habang nakatitig sa mga mata nito. Hindi na din ako makahinga ng maayos dahil sa pagsakal nito sa akin.

“H-hindi a-ako makahinga. Argh. S-sir L-leo.” Halos wala ng boses na lumalabas sa bibig ko.

“Hayop ka, kung hindi lang sa awa na nararamdaman sayo ni Clark ay matagal na kitang napalayas sa bahay na ito pero ngayon ito ang igaganti mo.” Nanggigigil na sabi niya.

“B-bitawan m-mo a-ako.” Pilit na itinaas ko ang kamay ko at kinakalas ang kamay niya sa leeg ko pero wala na akong lakas para tanggalin iyon. Nawawalan na din  ako ng hininga. Namamanhid na din ang katawan ko.

Ito ba ang kabayaran ng kapangahasan ko. Ito ba ang nahita ko sa masama kong plano. Ang mamatay sa kamay ni Leo.

No! Hindi dapat ako mamamatay. Kailangan pa ako ng pamilya ko. Pero paano? Paano ako makakawala ngayon kay Leo na wala ng pinakikinggan dahil nakikita ko sa mata niya na handa na niyang kitilin ang buhay ko dahil ginalaw ko si Sir Clark.

“Akala mo ba ganun ganun na lang kadali ang sinasabi mo. Wala kang utang na loob Cynthia. Dinaig mo pa ang nag ahas ng isa ding ahas dahil na hindi mo matatalo. Gago ka, akala mo ba kasing bait ako ni Clark. Pwes nagkakamali ka.” Mahabang lintaya nito at mas hinigpitan pa ang pagkakasakal sa akin.

Lupaypay na ang kamay ko namimigat na din ang mga talukap ng mata ko dahil pailan ilan na lang ang paghinga ko. Hanggang sa may kung anong narinig ako na pumigil sa kanya.

Mabigat man ang talukap ng mata ko ay pilit akong nagmulat para tignan ang kung sinong pumipigil dito. Hindi na malinaw sa paningin ko ang imahi ng nagsalita. May tutulong ba sa akin? Mabubuhay pa ako kung ganun. Kahit papaano ay nagkaroon pa ako ng kaunting pag asa. Pero bago ko pa man maramdaman ang pagkalas ng kamay ni Leo sa leeg ko ay tuluyan na akong nawalan ng malay dahil sa may sumuntok na sa sikmura ko.

---

YuChenXi

#35: Leo

“Congrats Leo, naipasa mo ang test para sa ME.” Bati nila sa akin ng hapong iyon dahil nagtalaga ang dean sa department ng ME(Mechanical Engr.) Para sa mga nakapasang gaya ko na nag shift ng kurso.

Oo, nag shift na nga ako para ako na mismo ang mag asikaso sa babe ko sa bawat laban niya sa karera. Para hindi na maulit ang nangyari noon dalawang linggo na ang nakakaraan.

Naikulong na din ang nagtangka sa buhay niya na ngayon ay makukulong na ng 20 taon sa kulungan o higit pa. Kaya napanatag na din kami ng babe ko.

“Salamat.” May ngiti na nakipagkamay ako sa mga magiging ka klase ko at sa Dean namin.

Hindi lang naman sa nakapasa ako welcome na welcome sa kanila kundi dahil alam nila na may relasyon ako kay Clark kaya naman bait na bait sila sa akin. Siguro ayaw lang nila na ma offend ako na inaalala na may back up ako at magsusumbong ako kay Clark kung sakali mang hindi maganda ang salubong nila sa akin.

Pero kahit wala naman si Clark na back up ko kung sakali ay hindi nila ako basta basta mabu-bully kung may balak man sila. Dahil walang sino man ang pwedeng mang bully sa akin. Wala pa man noon si Clark sa buhay ko ay kaya kong ipagtanggol ang sarili ko.

Pero okay na rin, because I have my babe at my side, in my life. And I’m happy that I have him and he is the one I love.

“Basta walang uuwi ngayon dahil deretso tayo sa prinepair ng Dean na party para sa inyo.”

Tumango ako. Napag usapan na din namin ng babe ko kagabi na late ako ngayon uuwi. Mag aalas sais na at papunta na kami lahat sa pangyayarihan ng pagtitipon para sa amin. Kaya naman bago ako sumunod sa kanila ay tumawag na muna ako sa kanya.

“Nakauwi ka na ba babe?“tanong ko sa kanya ng masagot niya ang tawag ko.

“Pauwi pa lang ako baby. Ikaw, asan ka na?”

“Papunta pa lang ako sa pagtitipunan namin babe.”

“Sige mag ingat ka.”

“Thank you babe. Ikaw din mag ingat sa pag uwi.”

“I will baby.”

“Sa penthouse mo ka na lang kaya umuwi.“pahabol ko ng magpapaalam na sana siya sa akin.

“Nakapagsabi naman na tayo kay inay na doon ako maghahapunan sa bahay diba.“sagot niya. “Baka nakapagluto na siya. Eh sino ang kakain ng mga niluto niya kung sakali mang hindi ako umuwi sa bahay ngayon.” Sagot naman niya sa akin. Na halata sa boses na nakangiti ito. Kung nasa harapan lang siguro niya ako ay baka mahalikan ko pa siya. Kasi kapag nakangiti siya ay ang sarap pagmasdan ang mukha niya.

“May bukas pa naman babe.”

“Okay na doon baby. Pauwi na ako. Basta mag ingat ka sa pag uwi mo mamaya. I will hang up now.” Muli niyang paalam.

Napabuntong hininga ako. Ewan ko pero masama ang pakiramdam ko ngayon. Hindi ko alam kung ano ang dahilan dahil kinakabahan ako ng hindi mawari.

“Sige babe, I love you. Uuwi na lang ako ng maaga. Magpapakita lang ako saglit doon ay uuwi na din ako.”

“Sige baby. I love you too. Bye bye.”

Isinilid ko na ang phone ko sa bag ko bago na ako nagpasyang sumunod sa mga ka klase ko na nauna na kanina pa. Naabutan ko na silang nagsasaya ng marating ko ang lugar na pinangyayarihan ng pagtitipon. May nagkakantahan na, at ang ilan ay may kaunting inuman na. Open sa lahat. Walang bawal.

Hindi ko man feel ang makisaya sa kanila ay nakisama na lang ako. Nanuod na lang sa mga nagkakatahan. Lumipas pa na siguro ang isang oras na nandoon ako ay parang gusto ko ng umuwi. Magpapaalam na lang ako na mauuna ng umuwi sa kanila. Parang iba talaga ang kutob ko.

Saka ko naalala ang phone ko. Baka may tumatawag na sa akin ng hindi ko na narinig dahil sa ingay ng paligid.

At tama nga ako. May ilang misscall na naka regester at si Sunny iyon. Nasa akin na kasi lahat ng number ng mga kaibigan niya na minsan ako ang tinatawagan sa tuwing hindi nila ito ma contact o di kaya naman ay hindi sinasagot ng babe ko ang tawag nila. Kaya ngayon? Anong kailangan naman sa akin ng kaibigan niya sa akin at dis oras ng gabi ay tumatawag siya sa akin. Hindi ba niya ulit sinagot ang tawag nito kaya ako ngayon ang tinatawagan.

Huh! Ewan. Matawagan na nga lang ng malaman ko ang dahilan.

“Where are you?“tanong agad ng masagot nito ang tawag ko.

“Hindi ko kasama si Clark kung iyan ang gusto mong tanungin sa akin.” Sagot ko dito.

“I know, but where the hell are you?” May galit na kung anong natataranta na muling tanong niya. Hanggang sa isang tinig ng babae ang muli kong naringgan.

“Nasaan ka? Bakit hindi mo kasama ang kapatid ko. We are calling him at nag uusap pa ng maayos kanina but suddenly he said that he feel strange. And he is a bit tipsy and feel hot. Anong ipinainom mo sa kanya?” sunod sunod na tanong nito sa akin na may halong galit na pag aalala kaya naman bigla akong kinabahan.

“Hindi ko siya kasama, nasa bahay siya.” Sagot ko dito. Napatayo na ako mismo sa kinauupuan ko. “Mamaya na tayo mag usap, kailangan ko ngayong umuwi..baka kung ano na ang nangyari sa kanya.” Sabi ko at hindi ko na hinintay na makasagot ito at pinatayan ko na siya ng phone.

Agad na akong lumabas sa loob at hindi ko na nagawang magpaalam pa sa mga ka klase ko at kahit sa dean namin. Pero hindi na iyon ang mahalaga ngayon.

Ang nasa isip ko ay ang makauwi agad para malaman kung ano ang nangyayari sa kanya. Bakit daw siya nahihilo, inaantok. Anong nangyayari sa kanya?

Damn! What happen?

Agad kung pinasibad palayo ang motor ko at tinahak ang daan pauwi ng bahay. Pero ang kinainisan ko ay may traffic na sa daan kaya naman ang pag aalala ko ay nahaluan ng inis at pagkairita dahil hindi ako makasingit para magpatuloy at mabilisan ang pagmamaneho ko.

Pag aalala na biglang sumagi sa isip ko si Cynthia. Baka kung anong ginawa niya kay Clark. At hindi lang sa kanya kundi pati sa inay.

Damn her. Matagal ko ng napapansin na iba ito makatingin sa amin. Sa akin, ang klase ng tingin na parang gusto niya akong mawala sa bahay at ganun din ang kay inay. At kay Clark. Ang tingin ng may pagnanasa. Kaya iyon ang ikinaiinis ko. Na kung ako lang ang masusunod ay matagal ko ng pinatalsik iyon sa bahay. Ang galing lang umarte na parang inosente kapag kaharap si Clark. At alam ko naman na madaling lumambot ang puso niya sa mga taong inosente lalo na kung iyong inaapi pa. Kaya hindi ko magawang pagsabihan ito at pagbantaan dahil alam kong aarte lang ito na inosente sa harapan ni Clark. Kapag tangka ko naman itong kausapin na mag isa lang ako ay halata na umiiwas ito at halos ayaw akong makasalamuha.

Malalaman ko mamaya kapag nakauwi ako. Huwag lang siyang magkakamali. Huwag na huwag ko lang malalaman na siya ang dahilan kung bakit nakaramdam ng pagkahilo at antok si Clark dahil lintik lang ang walang ganti. Dahil ako mismo ang huhukay ng libingan niya ag burahin na siya mismo sa mundong ito.

Inabot pa ako ng kalahating oras sa daan bago tuluyang umusad ng mabilis ang trapiko kaya naman mabilis na akong nakauwi sa bahay.

Hindi ko na nagawang ipasok sa garahe ang motor at agad kung binuksan ang gate at tinakbo ang silid namin. At ganun na lang ang naramdaman kong galit na parang bulkan ng sasabog sa nakita ko.

Nakahubad si Cynthia habang itinatapat ang gitna niya kay Clark na halata ng walang kamalay malay.

Mabilis pa sa segundo na nilapitan ko ito at marahas na hinila ito at pabalibag na binitawan ko siya kaya bumagsak ito sa sahig.

Nandidilim ang paningin ko na kinuha ang kumot at kinumutan ang wala ng saplot na tulog na tulog ng si Clark saka ko binalingan si Cynthia na nagulat pa sa pagdating ko.

Wala na akong inaksayang oras at marahas na sinakal ko siya patayo gamit ng dalawa kong kamay. Wala na akong pakialam kung malagutan siya ng hininga sa mga kamay ko.

Ang galit ko ay napuno na at gusto kong pumatay sa nasaksihan ko. Galit na gusto kong kitilin na mismo ang buhay nito sa mga palad ko. Kaya naman mas hinigpitan ko ang pagkakasakal sa kanya na halos hindi na ito makapagsalita at pilit na kinakalas ang kamay ko sa leeg niya.

Tama ako ng hinila dito. May masamang balak ito sa amin. At talagang gusto pang pagsamantalahan ang taong mahal ko at angkinin ng walang kamalay malay. Damn her. Siya pa ang babae pero nagawa niyang manggahasa ng lalaki para lang sa sariling kaligayahan nito.

“Sa una pa lang hindi na maganda ang kutob ko sa iyo. Sa pagtapak mo palang sa bahay na ito ay alam kong may kung anong kutob na ako at tama nga ako ng hinala ko.” galit na sabi ko sa kanya at nangigigil talaga ako sa galit at nanginginig ang kamay kong nakasakal sa kanya at mas hinigpitan ko pa iyon. “Hayop ka, kung hindi lang sa awa na nararamdaman sayo ni Clark ay matagal na kitang napalayas sa bahay na ito pero ngayon ito ang igaganti mo.” pagpapatuloy ko.

Sa bait ni Clark, ganito pa ang igaganti niya. Ganito pa ang kabayaran ng lahat ng kabaitan niya na sinamantala ng hayop na babaeng ito.

“S-sir Leo. Hindi ako makahinga. B-bitawan m-mo ako.”

“Akala mo ba ganun ganun na lang kadali ang sinasabi mo. Wala kang utang na loob Cynthia. Dinaig mo pa ang nag ahas ng isa ding ahas dahil na hindi mo matatalo. Gago ka, akala mo ba kasing bait ako ni Clark. Pwes nagkakamali ka.” Mas lalo pang umalsa ang galit ko kapag nagsasalita ito.

Iyong galit ihahalintulad ko sa kumukulong tubig na malapit ng matuyo dahil sa subrang init na matagal ng pinakukuluan. Ganun na ganun ang nararamdaman ko.

Kaya nagpasya na akong ngayon mismo ay kikitilan ko ng buhay ito.

Lupaypay na ang kamay niya na wala ng lakas at nagkukulay asul na ang mukha niya at hindi na ito makahinga.

Sige lang. Kaunti na lang ay mamamatay na ito sa mga kamay ko. Dapat lang sa kanya ang mamatay ng hindi na makapaghasik pa ng kalandian. Ng kawalang hiyaan.

Pero bago pa man ito malagutan ng hininga sa mga kamay ko ay may kung sino ang pumigil sa akin na hindi ko namalayan na nasa tabi ko na pala sila.

Sina Sunny, Bobby, Kelly at Monica.

Umiling si Monica at hinawakan ang kamay kong nakasakal kay Cynthia.

“Huwag mong dungisan ang kamay mo sa walang kwentang babaeng ito.” Sabi pa niya sa akin. Pero bago ko pa man mabitawan ito sa pagkakasakal ko ay mabilis naman na sinikmuraan ito ni Sunny kaya tuluyan na itong nawalan ng malay at lugmok na sa sahig.

May iba pang mga lalaki na pumasok at inutusan nila na dalhin si Cynthia.

“Saan niyo siya dadalhin. Ako ang papatay sa babaeng iyan.” Galit na pigil ko sa kanila.

“Ititira namin sa iyo ang pagkitil sa buhay niya pero ngayon kami muna ang bahala. At ibibigay namin sa kanya ang nais niya sanang gawin sa kapatid ko.” Seryusong sabi ni Monica sa akin saka tinapunan ng tingin si Clark. “Asikasuhin mo ang kapatid ko. Malamang pinainum nito siya ng sleeping pills na may kasamang druga para sa init ng katawan. Alam mo na ang gagawin mo kung sakali.”

Ayaw ko man sanang pumayag ay wala na akong nagawa ng deretsong nailabas na nila ito dala dala ang mga walang kwentang damit nito na nagkalat sa sahig.

Kinalma ko muna ang galit ko saka ko siya nilapitan na himbing na sa pagkakatulog.

“Sinabi ko ma sayo na dapat sa penthouse ka na lang umuwi.” Panunumbat ko pero wala naman na akong magagawa para ibalik ang oras. Tapos na. Saka mainam nadin dahil mawawala na ng tuluyan ang Cynthia na iyon sa buhay namin. At hindi naman ito nagtagumpay sa binabalak.

Pinagmasdan ko muna siya ng may katagalan bago ako nagpasyang tinungo ang banyo at pinuno ng malamig na tubig ang bathtub saka ako lumabas para kumuha pa ng yelo sa kusina para ilagay pa doon. Dahil iyon ang alam kong makakapagpawala ng epekto ng pagkakahimbing niya ng tulog at ang init ng katawan niya.

Nasiayos ko na ang lahat at siniguradong malamig na malamig na ang tubig sa bathtub bago ko muling nilapitan siya. At pilit na binuhat para dalhin sa banyo at ilusong sa malamig na tubig.

Sa una wala itong kagalaw galaw ng mailapag ko siya sa bathtub. Pero kalaunan ay gumalaw na siya ng maramdaman na ang lamig ng tubig. Unti unti na siyang nagmulat. Hindi man mulat na gising na gising ay napalingon siya sa akin.

“Help me baby.” Paos na boses na sabi niya sa akin at pilit na itinaas ang kamay at inabot iyon sa akin.

Kinuha ko naman iyon at hinawakan saka ko dinampian ng halik ang likod ng palad niya.

“Nanlalamig ako pero mainit ang katawan ko.” Sabi pa niya na halata na nanginig na ito sa lamig.

“Shhhh! Just bear it a little babe. Mawawala din ang init ng katawan mo.” Sagot ko sa kanya. “I will help you take a bath in cold water para mapabilis mawala ang init ng katawan mo.”

“Mmmm! Then lets take a bath together.” Sabi niya saka niya ako hinila palusong sa bathtub. Walang mga lakas ang kamay niyang humila sa akin kaya naman tumalima ako at nagtanggal na ako ng damit at sinamahan nga siyang magbabad sa bathtub kahit sobra iyong lamig.

Nanigas na yata ako dahil sa lamig ng tubig pero kumilos naman ako para paliguan siya. Aalisin ko ang dumi na iniwan ng salot na babaeng iyon sa katawan niya. Kahit nanginginig na din ako sa lamig ay pinagpatuloy ko ang pagligo namin doon hanggang sa nagpasya na akong umahon kami pareho at magbanlaw na para mawala na ang sabon sa katawan namin.

“Kaya mo ng maglakad?“tanong ko sa kanya habang pinupunasan ang basang katawan niya.

“Yeah! But baby, I still feel so hot. Help me please, help me baby.” Bulong niya ng magsimula na itong humalik sa leeg ko.

“Yes babe. You don’t need to ask me to help you dahil kahit hindi mo man iyan sabihin, sabay nating ilalabas ang init ng katawan mo.” Sagot ko sa kanya saka ko na siya hinila palabas ng banyo.

At doon na nga namin inalis ang init ng katawan niya kasabay na din ng pag iinit ng katawan ko at sabay na naming nailabas ang init at marating ang rurok ng kaligayahan.

---

---

“Lalabas lang kami sandali inay.“paalam namin kay inay kinaumagahan. Hindi na din namin ipinaalam ang nangyari kagabi at ang mga damit ni Cynthia ay ipinahakot na namin sa basorero bago pa man magising si inay at hindi na talaga ako nag iwan na kahit na isang gamit nito. Ultimo hinigaan niya ay ipinatapon ko na din.

“Nasaan si Cynthia hijo. Hindi pa yata siya nagigising?“tanong ng inay ng hindi makita ito sa paligid.

“Umalis siya ng maaga inay. At hindi na babalik pa. Saka na po natin iyan pag usapan kapag natapos namin ang mga gagawin namin ngayon.“sabi ko dito.

Muli na kaming nagpaalam dito saka namin tinungo ang lugar kung saan dinala nina Monica si Cynthia na malayo sa lugar namin. Kung saan walang sino man ang makakahanap sa kanya.

Gamit namin ang motor na nagpunta kami doon. We took one hour bago namin narating ang lugar kung saan siya dinala. Naabutan namin sina Monica, Sunny, Bobby, Kelly at ngayon ay kasama nadin si Clyde.

“Kumusta na ang pakiramdam mo?” Tanong ni Monica kay Clark ng makalapit kami sa kanila.

“Maayos na ang pakiramdam ko. Nasaan si Cynthia?” Seryusong tanong niya sa kambal. Pero hindi na nito kailangan sagutin ang tanong niya dahil narinig namin mismo ang sigaw nito sa loob ng maliit na bahay sa kaliwa namin.

“Nagsasaya lang sila. Ipinalalasap namin ang gusto niya sayo Ark.” Sagot ni Monica sa kanya.

“Ewan ko na lang kung hindi pa siya busog na busog sa sarap niyan dahil kagabi pang pinagpapasasaan ng mga inutusan namin para paligayahin siya.” si Bobby.

“Hey Clark, saan ka pupunta?“tanong ni Kelly ng hindi na siya nagsalita at tumuloy sa pagpasok sa bahay. Ako man ay sumunod sa kanya.

Galit ako kay Cynthia pero ng makita ko ang hitsura nito ngayon ay hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Galit na gusto ko talagang kitilin ang buhay niya na may kasama ding awa dahil sa kinahinatnan nito. Walang saplot sa katawan at puro pasaan na. May mga paso ng sigarilyo sa buong katawan pati na mukha nito. At may anim na kalalakihan na nakapalibot sa kanya at ang isa ay nagpapasasa sa katawan at tumatalbod sa likuran nito habang ang isa naman ay marahas na tinatalbugan ang bunganga nito.

“Ahhhhhhhh! Tama na. Tama naaaaah.” Sigaw nito ng tumigil ang nasa may bunganga niya. Halo halong laway, luha, sipon at katas na galing sa lalaking kakaalis lang sa harapan niya.

Tumawa ng malakas ang mga lalaki. Kumilos pa ang isa at ipinatong ito sa kanya at ipinasok ang alaga nito sa likod niya habang ang isa ay ipinasok din doon at sabay na gumalaw na lalong nakapagpasigaw sa kanya. At ewan ko kung paano nila nagawa iyon at ang isa pa ay pumuwesto pa at ipinasok din ang alaga sa pagkababae nito kaya naman tatlo na silang nagpapasasa dito.

Napansin kong napapikit ng pariin si Clark  pero hindi alam kong ano ang gagawin. Ako man ay hindi mabasa ang nasa isip niya kung ano ang susunod na hakbang na gagawin niya. Hanggang sa sumunod na din sa amin sina Clyde, Bobby at Sunny. Sina Monica at Kelly ay naiwan sa labas dahil hindi nila pinayagan na makisali sila sa mga gagawin nilang parusa pa kay Cynthia.

“Ano ang balak mo?“tanong ko sa kanya ng hawakan ko ang palad niya at bahagyang pinisil iyon.

“Ikaw? Ano ang gagawin mo kung hahayaan kitang magpasya kung ano ang gagawin sa kanya?“balik tanong niya sa akin at walang kaimo imosyon ang mga mata niyang nakapatingin sa akin.

“I will kill him.“walang kagatol gatol na sagot ko sa kanya.

“Bobby, where is the coffin?” Tanong niya ng lingunin naman niya si Bobby.

“Yeah! There is it. And a expensive one.” Sagot naman nito sa kanya.

Tumango na lang siya saka muling ibinaling ang paningin kina Cynthia na ngayon ay lugmok na sa sahig at katatapos lang pagsawaan ng mga lalaking walang awang nanggagahasa sa kanya.

“Paupuin niyo siya.” Malalim ang boses na utos niya sa mga lalaking nagpasasa dito na agad namang tumalima at sinunod ang utos niya.

“Bring the coffin here.“utos niyang muli na kumilos naman agad ang ilan para kunin nga ang kabaong na inihanda na nila.

“S-sir C-clark.“halos hindi na marinig ang boses nito ng tumingala sa kanya ng lapitan niya ito. “T-tulungan m-mo a-ako. N-nakiki u-us-sap a-ako. T-tulungan m-mo a-ako.”

“Oo, tutulungan kita.” Basag ang boses na sabi niya dito.

“Babe.”

“Shhhh! Don’t worry baby. Just let me do this one.” Mahinang sagot niya sa akin na wala talaga akong makitang anong emosyon doon. Walang galit. Walang awa. Walang pag aalala. Walang kahit na ano.

Naramdaman ko naman ang pagtapik sa balikat ko kaya napatingin ako kung sino iyon.

Umiling si Sunny. “You can’t stop him this time Leo. That look in his eyes ay nagpapakita sa isa niyang katauhan. Walang pinakikinggan. At walang sino man ang makakapigil sa kanya. At dahil sa sagot mo sa kanya kaninang gusto mong patayin si Cynthia. Iyon ang gagawin niya. In no time.”

Napalingon ako sa kanya ngayon. Nakatayo lang sa harapan ni Cynthia na ngayon ay hirap na hirap ng magsalita sa pakikiusap na tulungan niya ito.

Inilahad ang kamay niya at awtomatikong lumapit si Clyde sa kanya at binigyan ng itim na gwantes saka niya iyon isinuot. Saka nito binigyan ng isang balisong. O tinatawag na butterfly knife.

“Naawa ako sayo. Gusto kitang tulungan. Gusto kong kitilin ang buhay ng mga lalaking gumahasa sayo dahil wala kang kalaban laban. Dahil wala kang lakas para ipagtanggol ang sarili mo. Pero dahil sa ginawa mo kagabi, at nandamay ka pa ng iba dahil sa kung ano mang ninanais mo kaya mo iyon nagawa. Hindi ko alam kong ano ang dahilan mo kaya mo ako pinainom ng druga. Kaya hindi mo ako masisisi. Kung ano ngayon ang magagawa ko sayo.” Mahaba nitong sabi dito. “Kung hindi ka sana naghangad ng iba, malamang matutulungan pa kita.” Pagpapatuloy niya saka niya ginamit ang kutsilyong hawak na ipinatingala pa siya lalo sa kanya. “Kaya ibibigay ko sayo ang walang hanggang katahimikan.”

Napakurap pa ako ng bigla na lang lumugwak sa leeg nito ang dugo dahil laslas na ang leeg niya at bagsak na sa sahig. Nangingisay pa hanggang sa tuluyan ng nalagutan ng hininga.

Walang lingong likod na tinalikuran niya ito at pahagis pa na binitawan ang kutsilyong hawak habang ang gwantes sa kamay ay itinapon sa basurahang nasadyang may apoy na.

Napatingin ako sa lumalayong imahe niya. Gusto ko na sana siyang sundan pero gusto kong makita ang bangkay ni Cynthia na inilagay ng mga lalaking gumahasa sa kanya sa kabaong. At ang isa pa sa bigla akong nandiri ay ang buhusan pa nila ang kabaong ng ibat ibang insekto na agad na nilantakan ang bangkay nito bago nila iyon isinarado para hindi na makalabas ang mga insektong inilagay doon.

Tuluyan na akong tumalikod ng maisarado nila iyon at sinundan si Clark na ngayon ay kamapanteng nakasandal sa motor at nakatunghay na sa akin sa paglapit ko sa kanya.

Yumakap agad ako sa kanya ng makalapit ako.

“Are you okay?” tanong ko sa kanya ng tumitig ako sa mga mata niya na ngayon ay may kulay na.

Tumango siya bago isinandal ang ulo sa balikat ko. “Masyado ba akong mabait para abusuhin ang kabaitan ko?” Tanong din niya sa akin.

“Shhhh! Huwag mo ng isipin iyon babe. Kalimutan mo na ang nangyari ngayon.”

Muli siyang tumango. Ako naman ay masuyong hinaplos siya sa balikat at padamping hinahalikan siya sa buhok niya na abot ng labi ko.

Nasa ganun parin kaming ayos ng malapitan kami ng mga kaibigan niya.

“Naisagawa ko na ang papel ni Cynthia na lumabas siya ng bansa kung sakali mang may maghanap sa kanya. Kaya wala na tayong alalahanin kung sakali man.” Sabi ni Sunny sa amin.

Napag alaman ko kasi na magaling itong hacker at nagagawa niyang i Hacked ang mga iba’t ibang klaseng data. Mahirap man at confidential ay kaya niyang nakawin ang mga impormasyon. Gaya ng sinabi niya.

“Salamat Sunny.”

“At sa bangkay, bahala na ang mga inutusan ni Master Clyde doon na sila na mismo ang magpahukay ng libingan nito.“sabi naman ni Bobby.

“Ako na din ang bahalang magtalaga ng pupunta sa pamilya niya para bigyan ng suporta ang mga ito.“sabi naman ng kambal niya.

Tumango na lang ulit siya saka sumakay na ng motor kaya naman sumakay na din ako para ako ang magmaneho.

“Lets go.” Aya niya sa mga kaibigan na agad naman nagsilulan sa mga sariling sasakyan.

Yumakap naman siya sa mau baywang ko at nerelax na isinandal ang kaliwang pisnginsa likod ko. Masuyong hinaplos ko pa ang kamay niyang nakapulupot na sa baywang ko bago ko tuluyang pinaarangkada palayo sa lugar kung saan isang buhay ang binawian niya ng buhay.

At doon na kami naghiwa hiwalay ng mga kaibigan niya at kami naman ay umuwi na din ng bahay para makapagpahinga na muna at para kahit papaano ay mawala ang mga tagpong iyon sa mga isipan namin. At isarado ang libro sa buhay ni Cynthia at tanggalin iyon sa mga buhay namin at kalimutan na minsang naging parte siya ng mga buhay namin kahit sa maikling panahon lang.

---

YuChenXi

#36: Clark

Mabilis na lumipas ang mga araw, linggo, buwan at taon na ngayon mag dadalawang taon na kami ng baby ko. Ng baby Lion ko. Na naging maganda ang naging relasyon namin. Na walang problema ang hindi namin napapag usapan ng maayos at nalalagpasan. Simula ng sa nangyari kay Cynthia ay hindi na niya ako pinayagang kumuha ng makakasama namin sa bahay dahil kaya naman daw ng inay ang maglinis at tumutulong naman siya kapag wala siyang klase. Hindi na din ako madalas sa penthouse ko dahil sa bahay na lang na binili ko para kina inay ako naglalagi.

“Saan ka pupunta baby?“tanong ko sa kanya ng makita kong nakabihis siya palabas ng bahay. May pupuntahan pala ito bakit hindi siya nagsabi ngayon?

“Nagkayayaan kasi sa department namin ngayon babe. Nakakahiya naman na hindi ako pumunta. Lagi na kasi akong tumatanggi eh. Kaya pagbibigyan ko naman sila ngayon.” Nakangiting sagot niya sa akin saka lumapit at agad na sumakay sa kandungan ko at ipinulupot ang braso sa leeg ko.

“Ganun ba baby, pero nadadalas yata ang paglabas labas mo nitong nakaraang mga araw sa tuwing wala kang klase?”

“Mmm! Sinasabi ko naman kung saan ako pumupunta babe. Bakit? Hindi mo na ba ako papayagang maglalabas ngayon?”

“Hindi naman sa ganun baby, napapansin ko lang, tapos ayaw mo pa akong isama, naiisip ko tuloy may itinatago ka. Or di kaya naman, may iba ka ng kinahuhumalingang iba.” Sagot ko sa kanya.

Hindi naman sa nag hihinala ako sa kanya pero napapansin ko talagang madalas na itong lumalabas at napapabarkada. Minsan may sumusundo sa kanya na mga barkada niya dito sa bahay at yayayain sa kung saan.

Ayaw ko naman na ipagdamot sa kanya ang paggala pero napapadalas na iyon at nababawasan na ang paglabas namin na magkasama.

Sa una wala lang sa akin. Dahil may ginagawa akong paghahanda para sa surprise gift ko sa kanya. At para hindi din niya isipin na palagi ako lumalabas na hindi siya kasama

Oo, a surprise gift. At iyon ay ang pagpro propose ko na sa kanya ng kasal. Gusto ko na kasi siyang pakasalan na kahit nag aaral pa siya. Gusto ko na kasi na itali siya sa akin. Baka mamaya may makahumalingan pa siya na iba. At makahanap pa ng iba at ipagpalit ako. Iyon ang hindi ko kaya. Ang mawala pa siya sa akin.

My Lion is exclusively mine, at walang ibang pwedeng umangkin sa kanya maliban sa akin. Sa katawan man, puso’t kaluluwa ay akin lamang. Ang bawat paghinga niya ay dapat nabibilang lang sa akin at sa bawat pagpintig ng puso niya ay dapat ako lang ang dahilan at wala ng ibang pwedeng ibigin kundi ako lang.

“Okay, babe. Huli na ito, hindi na ako lalabas ng hindi ka kasama.” Nakangiti niyang sagot sa akin. “At huwag na huwag kang mag iisip ng kung ano pa man diyan. Alam ko sa pagtitig mong iyan sa akin ay may naiisip ka na naman na hindi maganda. At iyon ay hindi mangyayari babe. Ikaw lang ang itinitibok nito, puso’t kaluluwa ay sayo ko lang iniaalay.” Dagdag pa niya at talagang tugmang tugma ang sinabi niya sa iniisip ko.

“Hindi naman iyan ang iniisip ko.“palusot ko pero kinurot lang niya ako sa ilong saka hinalikan doon.

“Magkakaila ka pa. Kung hindi ko lang alam ang takbo ng utak mo. Maniniwala pa ako. Kaya huwag ka ng magsinungaling sa akin. Dahil alam ko na ang sinabi ko ay parehong pareho sa naiisip mo. Tama ako diba?” Nakangiti pa niyang pagkukumperma sa akin.

Naiiling na tumango ako saka ko naman ipinulupot ang kamay ko sa baywang niya.

“Oo na, pero pwede one round pa tayo baby, bago ka umalis. Alam mo na. Sa pagpapakandong mo sa akin posebleng hindi mo ramdam.” Pilyong ngiting sabi ko sa kanya.

“Tigilan mo nga ako babe. Pag uwi ko na lang.” Sagot niya saka siya kumalas at tumayo sa kandungan ko at humalik sa akin. “Baka hinihintay na nila ako babe, huwag kang mangangarera ng hindi ako kasama ngayon huh! Baka uulitin mo na naman ang ginawa mo noong nakaraang apat buwan na bigla ka na lang sumabak sa karera ng hindi ko alam.” Pag papaalala pa niya sa akin.

Naalala ko ng biglang may nagyaya sa akin ng karera na agad kong pumayad. Syempre nanalo na naman ako pero galit na galit siya sa akin ng dumating ako ng bahay dahil hindi daw ako nagpaalam sa kanya. Keso daw paano kung may masamang nangyari sa akin, keso daw paano kung may kung sino na naman sumabutahe ng kotseng pangarera ko.

Simula kasi ng insedenteng muntik ng magtagumpay sina Daniel noon ay hindi na niya ako pinayagang sumabak ng mangarera hanggat sa hindi pa daw niya kabesado lahat ng pwedeng ayusin sa isang sasakyan. Kaya nga natengga ako ng anim na buwan dahil talagang nag pursege ito na aralin agad ang pag aayos ng sasakyan.

Kaya nga noong apat na buwan na ang lumilipas ay nagalit talaga siya dahil daw hindi niya na check ang sasakyan ko bago ako sumabak sa karera. Ilang araw na umabot pa ng isang buwan kaya niya akong hindi kinausap at hindi talaga siya tumabi sa akin sa pagtulog.

“Oo na. Mahirap na baka isang buwan mo na naman ako hindi kakausapin kapag ginawa ko iyon.”

“Buti alam mo. Kaya umayos ka diyan.”

Tumango ako. Muli niya akong niyuko at hinalikan sa labi bago tuluyang nagpaalam sa akin na aalis na.

Nangingiti na lang akong pinagmasdan ang imahe niya na palayo. Tumayo na ako at pumasok ng loob ng bahay para makapag ayos na din ng sarili at makapunta ako ng opisina ko. Tapos pupuntahan ko na ang lugar kung saan ako mag pro propuse sa kanya at sisiguraduhing maayos na ang lahat.

Isang buwan na lang at ikalawang taong aniversary namin, kaya iyon ang magandang oras at araw ng pag pro propuse ko sa kanya. Para legal na siyang maging akin habang buhay.

“Aalis ka din ba hijo?” Salubong sa akin ng inay ng makita akong nakabihis na.

“Opo inay.” Magalang na sagot ko sa kanya.

“Sige, mag ingat ka hijo.”

“Salamat po inay, kayo din po.”

“Naku, nandito lang ako sa bahay kaya huwag niyo akong alalahanin.”

Muli akong nagpaalam dito ng maayos bago ako tuluyang umalis. Una kong distinasyon ay sa opisina ko. Inayos ang dapat ayusin. At pirmahan ang dapat pirmahan. Ng masigurado na akong wala na akong pipirmahan ay dumeretso ako sa MC at nangumusta sa mga halimaw na nandoon. Hindi na kami gaya ng dati na halos sa MC na lang kami.

May kanya kanya ng buhay ang membro ng MC. Si Kelly at Bobby ay nagpakasal na isang taon na ang lumipas at ganun din ang kambal ko kay Sunny na ngayon ay may malilikot ng chikiting. Baby boy ang unang anak ng kambal ko at ganun din sina Kelly.

Si Jacob at Azami naman ay pareho ng may tig iisang anak. Na ewan ko sa dalawang iyon ay sabay pa talagang nagplano. Kaya ang anak nila ay pareho ng birthday na pareho ding lalaki.

Sina Master Clyde naman ay may isa na din anak. Si Zoey ewan kung kailan niya gusto pero nagbabalak na din yata.

Kami na lang ng baby Lion ko ang wala pang kabalak balak dahil nag aaral pa lang siya. Pero mag pro propuse na ako ngayon para makasal na kami para secure na ako sa kanya na hindi na siya mag babago ng pasya at hindi na kami maghihiwalay pa.

“Kumusta?” si Kelly na ngayon ay karga karga ang anim na buwang anak. Parang kailan lang ng nag aaral pa kami at puro kalukuhan ang pinaggagagawa pero ngayon may mga sarili ng pamilya.

“Okay lang.” Sabay hawak ng maliit na kamay ng anak niya na agad na tumawa. “Hello Kyle.” At maingat na nilalaro ang kamay nito. “Si Bobby?” Tanong ko ng balingan ko ito.

“Nasa loob, nilalaro din ang anak nina Monica at Sunny. Kasi iyong dalawa, sila ang nag attend ng meeting para sa evaluation ng AU.”

“Eh, nasan si Master Clyde?”

“Kasama din, kaya nga pati si Zoey nasa loob kasama nila na nakikipaglaro sa mga anak nila.”

Napatango na lang ako. Sabay na kaming pumasok sa loob ng opisina namin sa MC at naabutan nga namin sina Bobby at Zoey sa loob na kampanting nakaupo lang dahil hindi naman sila ang nag aalaga ng mga bata kundi ang mga yaya ng mga ito.

“Nandito ka na pala Clark. Kumusta ang plano mo sa susunod na buwan?” Si Bobby ng magawi ang tingin sa amin.

“Tuloy na tuloy na.” Sagot ko dito. Umupo sa bakanteng upuan. Si Kelly naman ay ibinigay sa yaya ng anak nila ang bata saka nakiupo na din.

Parang kailan lang ng ganito kami na naghaharap harap. Kung hindi baraha ang hawak namin noon ay mga gamit sa pang torture ang hawak namin.

Naging masaya naman ang naging kwentuhan namin ng araw na iyon hanggang sa matapos at dumating na sina master Clyde galing sa meeting nila. Na nagpasyang lumabas kaming lahat para naman sa bonding time naming magkakaibigan. Wala nga lang si Jacob dahil bihira ng magawi sila dito dahil sa Japan na sila nakabase ni Azami. Maganda na iyong magawi sila ng apat na beses sa isang taon dito sa pilipinas kapag umuuwi sila dito.

“May tawag ka yata Ark.” Pansin ni Nic na hindi ko napansin na umiilaw ang phone ko. Naka silent pala iyon. Kaya naman agad ko iyong kinuha sa lamesa na inilapag ko kanina ng dumating ang order naming mga pagkain.

Napakunot pa ang nuo ko ng makitang labing isa na ang misscall galing sa baby ko kaya naman agad ko itong tinawagan ng hindi ko na masagot ang huling tawag niya.

Pero ibang boses ang naringgan ko sa kabilang linya. Boses babae.

“Sino to? Bakit ikaw ang sumagot ng tawag ko sa boyfriend ko?” May pagkairitang sigaw na tanong ko sa babae. Kailan pa niya ipinapahawak sa iba ang phone niya? At bakit babae ngayon ang nakasagot ng tawag niya?

“Huwag mo akong sigawan kung gusto mong makitang buhay ang sinasabi mong boyfriend mo.” Kampanting sagot nito sa akin na lalong nakapagpakunot ng nuo ko.

Anong nangyayari? At bakit may pagbabanta ito? Nasangkot ba siya sa gulo na ngayon ay hawak siya ng babaeng ito.

Pero hindi ako naniniwala, kung masasangkot man ito sa gulo ay hindi basta basta ito matatalo. Maliban na lang kung…..

“Alam kong hindi ka naniniwala, pwes. Ipapasa ko sayo ngayon ang larawan ng boyfriend mo.” Sabi pa nito na nahulaan yata ang nasa isip ko.

Ilang sandali pa ay nag pop-up ang notification ko sa messenger kaya naman tinignan ko iyon at ganun na lang ang pagkagimbal ko sa makitang ayos niya. Pasaan ang mukha at kitang kita na nanghihina na ito. At nakagapos ito sa isang silya.

Napalunok ako ng marahas at muling itinapat ang phone ko sa tainga ko.

“Gago, anong ginawa niyo sa kanya?” Galit na sabi ko dito dahilan para magitla ang mga kasama ko na halatang nagulat sa pagsigaw ko.

Napansin kong inutusan nina Kelly ang mga yaya na ilayo sa amin ang mga bata. Pati na rin si master Clyde sa anak nito.

“Anong nangyari?“si Monica na agad na lumapit sa akin at humawak sa balikat ko.

“Don’t let other know about it if you want to see your boyfriend alive.” Banta naman ng kausap ko sa phone.

Tumingin ako kina Monica, saka ako umiling at sumenyas na huwag silang magsalita. Pero ang galit ko ay kusa ng umaalsa habang naiisip ko ang larawang ipinakita sa akin ng tumatawag ngayon sa akin at gamit pa talaga ang phone niya.

Damn it! Lintik lang ang walang ganti oras na makita at makaharap ko ang sino mang nanakit sa kanya. Magtago man sila saan mang sulok ng mundo ay hindi ko sila papalampasin hanggat hindi sila nabubura sa mundong ito.

“Okay! I won’t. Just don’t touch my Lion again. Don’t you dare to lay your hand on him.” Gigil na nanggagalaiti ako na hindi ko alam ang gagawin ko. Na halos madurog na ang phone ko sa higpit ng hawak ko dito.

“Mabuti kung nagkakaintindihan tayo.” Kampati pa na sabi nito.

Gigil man ako wala akong magagawa. Pero ang dugo ko ay kumukulo na sa galit sa kung sino man ang gumawa non sa kanya.

I will kill them.

I will.

Kaya naman kinalma ko ang sarili ko kahit nanginginig na ako sa galit na nararamdaman ko at kinausap sila ng maayos.

Nakipag deal ako sa kanila. Wala naman silang sinabing kapalit na pera. Kahit ilang milyon pa iyan ay ibibigay ko kung iyon ang hihilingin nila. Pero sabi nila kung gusto kong buhay na makalaya si Leo ay kapalit ang buhay ko. Kaya agad akong pumayad.

“Nababaliw ka na ba Clark?” Pigil sa akin ni Monica at mahigpit na humawak siya sa kamay ko ng tumayo na ako at handa na akong puntahan ang Lion ko sa lugar kung saan siya dinala ng mga hayop na iyon.

“Huwag mo akong pigilan Monica. Dahil kahit anong gawin mo hindi mo ako mapipigilan.” Galit akong iwinaksi ang kamay niya dahilan para mapaatras sa ginawa ko na agad namang nasalo ni Sunny.

“Clark, ano ba? Mapagplaplanuhan iyan hindi iyong basta basta ka na lang pupunta sa lugar na iyon.” Pigil niyang muli sa akin. Pero hindi ko na siya hinayaang hawakan ako baka mas malala pa ang magawa ko sa kanya kaysa sa pag waksi ko ng kamay niya kanina.

“Oo nga naman Clark, huminahon ka lang.” Si master Clyde na ngayon ay ito ang lumapit sa akin. Pero bago pa man nito maipatong ang mga kamay sa balikat ko ng tangkain niya akong hawakan doon ay umiwas na ako at lumayo dito saka ako tumingin sa kanila isa isa. Iyong tingin na wala na akong pinakikinggan maliban sa pagnanais kong puntahan ngayon ang Lion ko at iligtas siya.

“Huwag niyo akong piliting labanan kayo kapag pipigilan niyo pa ako this time kaya umalis kayo sa daraanan ko.” Mababang tinig na alam nila kung anong ibig kong sabihin sa tinig kong iyon. “Kaya bago pa mangyari iyon, n-nakikiusap ako. U-umalis kayo sa daraanan ko.” Pilit ko pang pinapakalma ang sarili ko at pinipililit na makiusap sa kanila sa ayos ko ngayon. Iyong handa na talaga akong kumitil ng buhay ulit ano mang oras.

Isa isa silang umilang pero kumilos na umalis sa daraanan ko at hinayaan na akong makaalis.

“Huwag kayong mag alala, kaya ko ang sarili ko. Kaya huwag na huwag kayong magtatangkang sumunod sa akin at humingi ng tulong sa iba.” Huling bilin ko sa kanila bago ako tuluyang lumabas ng restaurant kung nasaan kami nagsalo salo ng hapunan na nauwi sa isang hindi magandang paghihiwalayan dahil sa nangyari sa Lion ko.

Pero hindi na iyon ang mahalaga sa akin. The important now is to save my Lion sa mga taong kumuha at nanakit sa kanya.

“Hang on Baby. Parating na ako.” Iyon ang palagi kong sinasabi habang mabilis na menamaneho ko ang kotse ko papunta sa kanya.

Halos liparin ko na ang daan at hindi alintana ang mga nasa unahan kong sasakyan na mabilis kong nalalagpasan. May nakita pa akong nagbunguan na dahil sa pag iwas sa akin na nagdala ng mas malalang trapiko sa kalsada.

But the fucking hell I care, the most important to me now is to save my Lion. I don’t have any in my mind now kundi ang kung paano ko siya maiililigtas sa mga hayop na kumuha sa kanya at nanakit.

Dahil sa oras na makarating ako doon, humanda sila. Hindi ko sila mapapatawad. Hinding hindi. Dahil walang sino man ang pwedeng manakit sa baby Lion ko.

Langitngit ng gulong ang namayani sa paligid ng magpreno ko dahil sa bilis ng pagpapatakbo ko ng marating ko ang isang abondanadong warehouse kung saan siya dinala.

Wala akong ibang naramdaman maliban nag uumigting kong galit sa mga taong kumuha sa baby Lion ko at ang pagnanais kong kitilan sila ng buhay oras na maharap ko sila.

Sa pagbaba ko ng kotse ko ay siya namang paglabas ng ilang kalalakihan galing sa loob na may kasamang isang babae na ito siguro ang nakausap ko kanina.

Pero ang hindi ko inaasahan ay ang makita ko ang amahin niya at umakbay pa sa babae at nakangising nakatingin sa akin.

“Kumusta bata.” Sabi pa sa akin.

Ang galit ko ay mas nadagdagan ng makita ito. Naalala ko ang hitsuro nuon ni inay dahil sa kagagawan nito. Kaya naman mas parang may kung ano na naman akong naramdaman na nagsasabing hindi na dapat binubuhay ang isang tulad nito.

Kill him!. Kill him.

Iyon ang paulit ulit na nagsusumigaw sa utak ko habang dito na lang natuon ang paningin ko at hindi na napansin ang ibang lalaki na kasama nito.

Wala akong pakialam sa kanila. Dito nakatuon ang pansin ko. Na kung mapapatay ko ito ay alam kong hindi na mangangahas ang mga ito na labanan ako.

“Ang tapang mo talaga. Dahil hindi ka talaga nagsama ng iba para tumulong sayo. Pero sa tapang mo kayang iyan ay matutulungan mo ang sarili mo?” Sabi nito at tatawa tawa pa talaga.

“Nasaan si Leo?” Iyon ang una kung nabigkas kaysa sagutin ang walang kwenta niyang mga sinasabi.

“Hahaha! Hahaha! Bobo ka din minsan. Ang akala mo ba ay ibibigay pa naming buhay sayo si Leo. At ikaw, ah madadamay sa mga atraso niya sa akin.”

“Pakawalan niyo si Leo.“mariing sabi ko dito. Wala na akong ibang naririnig maliban sa lakas ng pagpintig ng puso ko dahil sa umaalsa ng galit sa akin.

Nagsimula ng humakbang ang mga paa ko palapit dito.

“Umayos ka bata. Dahil kapag nagkamali ka, malalagutan ng wala sa oras ang pinakakamahal mong si Leo.” banta nito saka ako tinutukan ng baril pero hindi ako nakinig at patuloy ako sa paglalakad palapit. “Isa.” Binabalaan kita bata.

Kill him!

Iyon ang mismong naririnig ko at hindi ko na maintindihan ang sinasabi nito.

“Huwag mo akong subukan bata.” Muli nitong banta at kinasa ang baril na hawak at itinutok na mismo ang baril sa sintido ko ng tuluyan na akong makalapit dito. Abot na abot na ito ng mga kamay ko. Isang kilos ko na lang, mapapatay ko na ito.

Hindi ko alintana ang baril sa sintido ko na kahit na ano mang oras ay puputok iyon at siguradong patay ako pero hindi iyon ang nasa isip ko kundi ang makita at mailigtas ang Lion ko sa mga makay nila.

Parang slow motion pa ang mga nangyari ng makarinig kami ng mga putok. Nagulantang man sila pero ako ay nakafucos sa amahin niya na ngayon ay nagulat talaga at naalis sa sintido ko ang baril na hawak nito at tumingin sa paligid.

I know, sina master Clyde ang nagpaputok ng baril na kung saan dalawa sa mga lalaki na ang natumba at duguan na.

Mabilis pa sa sigundo ang ginagawa kong pagkilos at inilabas ko sa bulsa ko ang isang maliit na dagger na isinabit ko kanina bago ako bumaba ng kotse at walang alinlangan na lumapit sa amahin ni Leo at mabilis na ginilitan ito ng leeg na agad na bumagsak sa sahig. Napasigaw naman ang babae at tangka pang tumakbo pero agad ko itong nahawakan at iginaya ko sa walang kwentang amahin ni Leo kaya lugmok silang pareho sa sahig.

Nandidilim ang paningin ko na pinasadahan pa ng tingin ang dalawa na ngayon ay wala ng buhay. Saka ko napansin sa gilid ng mata ko ang paglapit sa akin nina Master Clyde na may mga kasama na kasapi ng MC.

Nandoon ang galit na hinawakan ko pa sa kwelyo ng damit ang amahin ni Leo at pilit na binabalikdad para ipaharap sa akin.

“Nagsabi na ako sa iyong hindi ko na dapat makita ang pagmumukha mo dahil oras na nakita kita ulit ay hukay mo na ang babalikan mo. Sinayang mo ang dalawang taon na buhay ka.” Malalim na boses na sabi ko dito kahit hindi ko na alam kong naririnig pa ba ako nito dahil hindi na ito humuhinga pa. Ng wala na nga akong maapuhap na salita o kilos man mula rito ay binitawan ko na ito at agad na tinungo ang loob ng warehouse na doon ko nakita ang duguan Lion ko.

Mabilis na nilapitan ko ito at kinalas ang pagkakatali ng kamay sa likod saka ko siya ginigising.

Walang hiya sila. Walang hiya talaga sila. Dapat sa katawan nila ay tinatadtad at paghiwa hiwalayin dahil sa ginawa nila sa Lion ko.

“Baby, wake up.” Sabay tapik ng pisngi nito pero wala akong sagot na nakuha sa kanya kaya naman kumilos na ako para buhatin siya sa likod ko at agad na isinakay sa kotse ko n tinulungan pa ako nina Sunny na isakay siya.

Kaninang mabilis na pagpapatakbo ko para agad na makarating sa ware house ay ganun din ang ginawa ko para agad na makarating sa hospital.

Mabilis naman na sinalubong kami ng mga doctor ng makarating kami doon. Naitawag siguro ni master Clyde na may pasyente kami dahil kompleto agad ang nag assist kay baby Lion ko at agad na inasikaso.

Nakahinga naman ako ng maluwag ng maibalita sa akin ng doctor na wala naman masyadong malalang natamo ang baby Lion ko sa katawan. Nawalan lang daw ito ng malay dahil sa nakainom daw ito ng alak at hindi na kinaya ang sakit ng katawan sa pagpapahirap sa kanya ng mga hayop na lalaking iyon.

“Kailangan mo pa ba ng gamot?” Narinig ko na siyang nakapagpalingon sa akin habang hawak hawak ko na ang kamay ng baby ko ng mailipat na ito sa isang silid.

“Hindi na kailangan Nic. Ayos lang ako.” Sagot ko dito saka ko muling ibinaling ang paningin ko aa baby ko.

“Sasabihin mo ba sa ina ni Leo ang nangyari sa kanya at sa amahin nito.”

“Oo, hindi naman maitatago iyon.”

“Sige ako na ang bahalang pumunta doon sa bahay niyo para masabi sa ina nito at masamahan ka sa pagbabantay kay Leo.”

“Salamat Nic.”

Tinapik niya ako sa balikat aaka ngumit. Nagpaalam na ito sa akin. Kaya naman naiwan na lang akong nag iisa kasama ang wala pang malay na baby ko.

Sina Master Clyde naman ay inasikaso ang gulo sa lumang warehouse na pinagdalhan sa kanya. Nilinis ang kalat. At dahil may koneksyon kami sa mga pulis ay hindi na kailangang idaan sa korte ang mga nangyari. Dahil hindi na kailangan. Dahil mabubura na sila ng tuluyan at hindi na kikilalanin na nabuhay sila minsan sa mundong ito.

“I love you baby. Sorry, dahil hindi kita agad natulungan. Hindi ka sana naaaktan ng ganito.” Kausap ko sa kanya ng haplusin ko ang mukha niya na puro pasa na. Nanggagalaiti pa rin ako sa galit dahil hindi ko maatim na tignan ito na puro pasa sa mukha at katawan.

Gustong gusto ko mang kitilan ng buhay ang amahin niya ng paulit ulit ay hindi na pwede dahil iisa lang naman ang buhay. Kung marami man siguro itong buhay ay iyon ang gagawin ko.

Kinakalma ko ang sarili ko habang masuyong humahaplos parin ako sa pisngi niya. At paulit ulit na sinasabihan ng mahal ko siya.

Siguro nga. Marami pa talagang mga pagsubok na dadaanan namin. Pero hindi dahilan iyon para magkahiwalay kami. Dahil kamatayan lang ang magpapahiwalay sa amin. At hanggat nabubuhay ako ay sisiguraduhin kong hinding hindi kami maghihiwalay at magpapatalo sa mga mabibigat na pagsubok na aming pagdadaanan.

---

YuChenXi

#37: Leo

“Babe.” Sigaw ko at napabalikwas ako ng bangon pero sumidhi ang kirot sa mga sugat ko sa katawan kaya muli akong napahiga.

Iginala ko ang paningin ko sa paligid. Nasa hospital ako. Panigurado ko iyon ng itinaas ko ang kamay ko na may suwero. Saka ko napansin ang isang bulto ng katawan sa gilid ng kamang kinahihigaan ko.

It was Clark. My babe is in deep sleep.

Pilit kong inaalala ang mga nangyari. Ang huling natatandaan ko ay ang pauwi na ako ng bahay ng tambangan ako ng mga kalalakihan. At dahil medyo may tama na ang nainum kong alak ay hindi ako masyadong nakalaban sa mga ito at tinangay ako. Hanggang sa napagtanto ko na pakana lahat ng amahin ko ang pagpapadukot sa akin at pinabugbug ako sa mga tao niya habang nakatali ang dalawang kamay ko at mga paa. At kahit gustuhin ko mang lumaban ay hindi ko nagawa.

Hanggang sa sabihin ng amahin ko na pati si Clark ay kailangan nila at paghihigantihan sa lakas ng loob niya na palayasin ito sa buhay ng inay. At ang malaki daw na pagkakamali niya ay ang bigyan siya nito ng malaking halaga.

Kaya naman nagalit ako dito at pinagmumura na iyon na lang ang nagawa ko na siyang dahilan para mas lalong pagpyestahan akong bugbugin ng mga tao niya hanggang sa tuluyan na akong nanghina at dahil sa nakainum ako ay madali akong nawalan ng malay at hindi ko na alam pa ang sumunod na nangyari.

And now! Here he is. Binabantayan ako. Pero ano ang ginawa niya? Well, hindi ko malalaman kung hindi ko tatanungin hindi ba?

Kaya naman kumilos ang mga kamay ko para abutin ang mukha niya at masuyong hinaplos ko siya sa pisngi.

Gumalaw siya at agad na nagising.

“Baby, your awake. Okay ka lang ba? Masakit pa ba ang katawan mo? Gutom ka na ba? Gusto mo bang kumain? Gusto mo bang uminom? Tatawagin ko lang ang doctor mo.” Tumayo siya at nakitaan ko ng pag aalala ang mukha nito na agad na nakapagpangiti sa akin. Na siya nakapagpapabilis ng tibok ng puso. “Sandali lang.” Hinuli ko ang kamay niya at pinigilan siya na nakapagpalingon sa kanya sa akin.

“Im okay babe. Just hug me and give me a kiss.” Sabi ko sa kanya na agad na tumalima at niyakap ako. Napaigik naman ako sa sakit dahil sa mahigpit na pagkakayakap niya sa akin.

“Im sorry, dahil wala ako kinuha ka ng gagong iyon. Hindi ka sana nasaktan ng ganito.” Sabi niya ng niluwagan ang pagkakayakap sa akin. Hindi pa man ako nakakapagsalita ay dinampian niya ako ng halik sa labi.

“Shhh! Naging pabaya din kasi ako babe,kaya huwag mong sisihin ang sarili mo dahil wala kang kasalanan.” Sabi ko sa kanya. “Pero anong nangyari sa kanila?”

“I killed them.” Buong buo ang boses na sagot niya sa akin at biglang nanggalaiti sa galit sa pagkakaalala yata sa amahin ko.

“Paano ka nakapunta doon? Wala na kasi akong maalala dahil nawalan ako agad ng malay dahil sa pagpapabogbog sa akin ng hayop na iyon. At nagising na lang ako ngayon. Nasa hospital na ako.”

“They called me. They used your phone to call me. And send me your picture. So I got there at no time.”

“What? Don’t tell me, ikaw lang ang mag isa nagpunta? Hindi ka ba nasaktan?”

Tumango siya pero agad naman na nagpaliwanag. Sa una daw siya lang mag isa nagpunta kung saan ako dinala at hindi daw inisip na pwede siyang mapahamak dahil nag iisa siya. Pero sinundan daw siya nina Clyde at tumulong sa kanya to end thier lives.

“You silly. Whay if naunahan ka nila. Kaysa mailigtas ako ay mas nauna ka pa sa akin.” Nakasimangot na paninita ko.

“Hindi ko na naisip iyon. Ang nasa isipan ko na lang ng mga oras na iyon ay ang mapuntahan ka at mailigtas. Makuha ka sa mga kamay nila at makitilan na sila ng buhay. I don’t even know what exactly happened because in my mind is only you.” Mahabang sagot niya saka niya hinaplos ang pisngi ko.

Napabuntong hininga ako. Kahit magsalita man ako ng magsalita at pagsabihan siya at hindi na maibabalik pa ang mga oras. Ang ipinagpapasalamat ko na lang ay walang masamang nangyari sa kanya. Pero muli, may mga tao na naman na kinitil ang mga kamay niya at sigurado akong ang Clark na naman na walang ibang emosyon maliban sa kalaliman ng pagkatao. Emosyon na nasa kawalan. Emosyon na walang ibang hinahangad kundi tapusin ang ibang bagay na walang pag aalinlangan.

I know, isa din ako sa minsan na nakakitil na ng buhay dahil sa larong death boxing na kung saan ako kumikita ng malaking halaga noon. Pero siya, kusa na lang lumalabas ang katauhan niyang nais na pumatay at ipagtanggol ang mga taong hindi kayang ipagtanggol ang sarili.

Yeah! At isa iyan sa babaguhin ko sa kanya. Ilalayo ko siya sa kasanayang iyon. Hindi dapat panghabangbuhay na dalhin niya ang natatagong iyon sa pagkatao niya. Kung kinakailangan ilayo ko siya sa mga insedenteng ganun ay gagawin ko. Huwag na lang siya ulit makakitil ng buhay. I will do that for him sa abot ng aking makakaya.

Masuyong ngumiti ako sa kanya saka ako nagpilit na umupo kahit masakit ang katawan ko. I pull him closer and hug him. He is the man I love. No matter what he is. I will always love him.

“Just let me hug you babe. Jut let me.” Bulong ko ng mahigpit ko siyang niyakap. “I love you. And I will always love you babe.”

“Shhhh! I love you more. I love you more baby.”

---

---

Mabilis na lumipas ang mga araw. Halos isang linggo ako sa hospital dahil sa nga natamo kong pasa at sugat sa katawan. Ngayon, mag iisang buwan na mula ng mangyari ang insedenteng iyon. Nawala na din ang mga pasa ko sa katawan malipan na lang sa pilat na naiwan dala ng mga sugat ko na gawa ng hayop na amahin ko.

At kay inay naman ng malaman niyang ang amahin ko ang gumawa sa akin non ay isinumpa niya ito. At nawala na ang dati niyang pagmamahal dito. Hindi naman sa natuwa siya dahil patay na ang walang kwentang lalaking iyon pero ipinagpasalamat na din niya para matapos na ang kahayupan nito. Sa akin man at sa ginawa nito noon sa aking ina.

At ngayon, bact to normal na ang lahat sa buhay namin. Nakapasok na ako ulit sa school kaya heto ako ngayon naghahabol ng grade ko para hindi ako bumagsak this 2nd semester.

Pero naiinis ako. Simula ng nakalabas ako ng hospital ay parang may itinatago sa akin si Clark at laging lumalabas. Nagpapaalam man siya ay parang may kakaiba sa kanya. Idinadahilan man niya na kasama niya ang mga ibang halimaw ng MC ay hindi ako kumbinsado. Minsan nga ng hindi niya sinagot ang tawag ko ay si Kelly ang tinawagan ko dahil sabi niya magkikita sila. Pero ang lukong iyon, hindi niya kasama si Kelly at ni hindi pa nga daw sila nagkikita tatlong araw na.

Kaya naman ngayon, heto nagbibihis na naman siya. May pupuntahan daw. At ayaw niya akong isama kahit wala naman akong klase. Gusto kong sumama sa kanya pero hindi daw pwede kasi ka business meeting niya ang katatagpuin niya ngayon. Pero ang ipinagtataka ko ay hapon na. May ka meeting pa ba siya sa mga oras na ito. Mag aalas kwatro na ng hapon. At kung ka meeting ba talaga iyon eh dapat kaninang nasa companya niya siya ay dapat hindi na siya umuwi dito at dumeretso na sana sa lugar ng pag me metingan nila. At kailangan ba talaga na magbihis siya ng magarang magara. Mali talaga eh. Iba ang kutob ko talaga. Nakakapanghinala.

“Aalis na ako baby.“paalam niya sa akin ng makapagbihis na siya. Pormang porma.

“Hindi ba talaga ako pwedeng sumama?“tanong ko na naman sa kanya. “Sa kotse mo lang ako. Maghihintay hanggang matapos ka. Tapos date tayo.”

“Sa susunod na baby. Kasi baka matagalan ako ngayon eh. Baka mainip ka lang.” Sagot naman niya sa akin.

Napasimangot ako pero napatango na lang ako. Pero nakapagpasya na ako. Susundan ko na lang siya ng palihim. Iba talaga ang kutob ko sa kanya ngayon.

“Kung ganun lalabas din ako.” Sabi ko at sinabayan ng tayo.

“Okay baby. Pero ingat sa paglabas mo. Baka may makasalamuha ka na naman na kaaway diyan.” Pag papaalala niya sa akin.

Sarap tuloy siyang batukan. Kung alam lang niya ang binabalak ko. Na susundan ko siya. Huwag lang siyang mag kakamali at papahulinsa akin na may iba siyang sinasakyan dahil talagang puputulin ko ang kaligayahan niya ng wala na siyang ibang aangkinin.

“Alam ko na babe. Kaya huwag ka ng mag alala.“sagot ko. “Magbibihis lang ako. Sabay na tayong lumabas.”

Agad akong nagbihis. Iyong may porma din. Para naman hindi niya sabihin na hindi naman ako nakapangbihis panlabas. Baka maghinala siya na susundan ko lang siya.

Sabay na nga kaming lumabas ng bahay ng makapagpaalam kami kay inay na ngayon ay abala sa pagtatanim ng halamang namumulaklak aa pay harapan ng bahay.

At bago ako sumakay ng motor ay humalik na muna ako sa kanya bago din siya sumakay ng kotse niya.

Nauna siyang nag pa arangkada ng sasakyan at kumaway pa siya sa akin bago tuluyang umalis. Ako man ay binuhay ko na din ang makina ng motor at lumihis maingat na sinundan siya.

Hindi naman niya siguro iisipin na susundan ko siya. Dibali i trace ko na lang siya gamit ng location ng cellphone niya. Makikita niya. Humanda talaga siya sa akin kapag nagkamali siya.

Pero syempre nagpalipas muna ako ng ilang oras. Nakipagkita talaga ako kay Dante. Nagkwentuhan saglit hanggang sa nagpasya na akong puntahan kung saan ngayon siya. I locate him true his phone. Kaya naman iyon ang sinundan ko.

Sa pagsunod ko sa rota ng mapa sa cellphone ko ay hindi ko napansin na ang daan pala na tinatahak ko ay pa Roxas Boulevard. Hanggang sa totally na nakarating na ako ay nasa Manila Yatch Club na ako.

Tumingin ako ng magandang pagpaparkingan ng motor ko saka ako nagtungo sa malapit sa mga yate. Dahil nasa malapit lang ang location doon ni Clark.

At ano ang ginagawa niya dito? Isa ba sa mga yateng iyan siya nakalulan at isa sa mga iyan sila nag meeting ng ka business partner niya. Siguro, malamang pero hindi ako kumbinsado. At ang gara ng paligid ngayon, parang may pagtitipon. Pagabi na rin kasi kaya naman sinindihan ang lahat ng mga ilaw. At ibat ibang kulay ng mga ilaw pa talaga.

Namali lang ba ako ng napuntahan. Para kasing may okasyon na gaganapin sa lugar na ito. Pero hindi naman ako pwedeng magkamali dahil dito itinuro ang location niya.

Muli kung iginala ang paningin ko sa paligid. At tama ako ng hinala. Namataan ko siya sa isa sa magandang yate na nakasakay doon at may kasamang magandang babae.

Kunot ang nuo ko na nagpasyang lapitan sila pero may humarang sa akin sa pagsampa ko pa lang sana sa yate.

“Hindi ka po pwedeng sumakay sir. Kung wala kang ticket na maipapakita.” Sabi ng isa sa pumigil sa akin kaya naman nainis ako at muling tinanaw ang imahe ng dalawa na masayang masaya pa na nag uusap. At lalong nag umigting ang mga inis ko na naging galit ng makita kong lumuhod pa siya sa harapan ng babae at parang may ibinibigay. Halata na nagulat pa ang babae dahil napatakip ito ng bibig ng may kung isinuot sa daliri nito.

Damn! What happineng? Para siyang nag pro propose sa babae sa reaction nito. At ng tumayo siya ay niyakap niya ito ng mahigpit na siyang dahilan para hindi ko na mapigilan ang pag alpas ng galit ko ng mapagtanto ang ginagawa niya ngayon.

Anong kalukuhan ang nasasaksihan ng dalawang mata ko ngayon? Kailan pa siya nagkaroon ng girlfriend? Kailan pa niya ako niluluko? Kailan pa  niya ito itinatago sa akin?

Damn him again and again. Damn that woman who stole him from me. I will kill them. At tama ako ng hinala na may mali. May milagro siyang ginagawa kaya madalas na siyang lumalabas at ayaw akong isama. Hindi ako makakapayag sa mga nangyayari ngayon. Walang sino man ang pwedeng pakasalan ito maliban sa akin.

Nasaan ang pangako niya na ako lang? Nasaan ang mga pangako niya sa bawat araw na magkasama kami na hindi kailanman niya ako ipagpapalit. Na ako lang ay sapat na at ako lang ang gusto niya makasama habang buhay.

What the hell is he up to? Where is his promises? Totoo ba ang kasabihang promises made to be broken?

Nooooo! Hindi talaga ako makakapayag. Magkakamatayan muna kaming dalawa. Mamamatay na muna ako bago niya magawa ang mga kalukuhan niya ngayon.

Siya ang nagsimula. Kaya hindi ako makakapayag na siya din ang magtatapos nito. If he really mean to do this so far habang kami pa. Mas maganda pang tapusin ko na ang lahat ng magkaalaman na. Hindi ko sila iiwan ng masaya na magsasama. Never habang akoy buhay pa.

Ang galit ko ay lalong nag umalsa dahil hindi ako makalusot sa mga bwesit na mga lalaking humarang sa akin. Kailangan ko silang mapaalis sa dadaanan ko. Kailangan ko makapunta sa kanya ngayon at tanungin kung bakit niya nagawa ito. Bakit niya ginawa ang nasaksihan ng dalawang mga mata ko.

Pero buo na ang pasya ko. I will get there no matter what? Kaya naman kinalma ko muna ang sarili ko para makapag isip ako ng maayos kung ano ang gagawin ko.

Hanggang sa nagkunwari akong tatalikod na ng mapansin kong tatalikod na din sila at babalik sa kanilang pwesto ay saka ako kumilos ng mabilis at sumunod sa kanila at nilagpasan ko sila.

They run after me. They want to catch me up pero hindi ako tumigil sa pagtakbo para makalusot sa kanila ng tuluyan. Dibali tingin ko naman malawak ang yate at makakapagtago ako saglit sa kanila. Hanggang sa nakahanap nga ako ng matataguan.

“What happened?” Narinig kong tanong mula sa labas ng tinaguan ko. Boses iyon ni Clark.

“May nakalusot po na isang lalaki at nakasakay dito sa Yate sir. Kaya po namin hinahanap.” Sagot naman ng isa sa humahabol sa akin.

“Anong gagawin natin Clark?” Tanong ng boses babae sa kanya at hayon na naman ang galit ko na nakalimutan ko pansamantala kanina dahil sa pagtatago ko sa mga lalaking humahabol sa akin.

Gusto ko na silang labasin ngayon din pero mamaya na lang. Kapag wala na ang mga lalaking iyon sa labas.

“Namukhaan niyo ba siya?” Tanong pa niya sa mga ito.

“Hindi po masyado sir, pero kasing tangkad niyo din siya tapos ang damit naka sweatshirt hoodie na blue denim.” Sagot ng isa. Mabuti na lang at hindi ako naka sweatshirt kaninang umalis ako dahil bumili ako kanina sa pinuntahan namin ni Dante. At syempre binilhan ko din siya. Tig isa kami pero hindi na yata niya naisusuot dahil lintik  lang ang walang ganti sa mga nasaksihan ko. Humanda talaga siya. Gugunaw ang mundo sa pagtataksil niya sa akin.

“Ganun ba. Sige, hanapin niyo kung sino man ang pangahas na sumakay ng Yate ko. At huwag niyo siyang pakakawalan kung nahanap niyo na siya. Because I don’t like other to ruin this special night.” Sabi niya sa mga ito.

Special night huh! Damn him. Damn him. Special night pala niya ngayong gabi dahil nag propose siya sa babae niya. Ginagago niya ba ako. Kung kailan ngayong araw ding ito ang 2ng year anniversary namin saka ko nalaman na may iba pala siya.

What the fucking hell he was? Damn him again and again.

“Sige po sir. Makakaasa po kayo.” Sagot ng isa. “Tara na, maghanap na tayo.” Saka ako nakarinig ng mga yabag na palayo.

Madilim sa kinaroroonan ko dahil nakapasok ako sa isang silid ng yate. Hindi ko tuloy makita ang kabuuan ng loob. Kung ano ba ang mayroon sa yateng ito.

At narinig ko, sabi niya “Yate Ko”. Ibig sabihin kanya ang malaking yate na kinalulunanan namin. At kailan pa siya nakabili ng yate na hindi ko alam??????

Parang hindi ko na tuloy alam ang iisipin ko dahil sa mga nangyayari? Magkakahalong galit na anong sakit sa puso na nagsisimula ko ng maramdaman dahil sa mga nalaman ko.

How can he do this to me? He is my everything now. Tapos ngayon? Tapos ngayon masasaksihan ko ang mismong pag pro propose niya sa babae niya na hindi ko alam kung kailan pa sila may relasyon?

That bastard. I will kill him. I will kill them.

“Lets go, lets go get ready. We can continue this.” Narinig kong aya na rin niya sa kasama.

“Okay, handa ka na ba? This is it! The night that you are waiting for two years now sweety.” Sagot naman ng babae. At ayon na ang kasagutan ko sa tanong ko kanina. Two years? Two years na din sila gaya ng dalawang taon na din kami.

At lalong nag umigting ang galit ko kaya hindi na ako mapakali at lalabasin ko na sila.

“Yes, this is the night. And we are getting married soon. I can’t wait any longer.” Sabi pa niya dito.

Na ngayon sa sinabi niya ay hindi ko na mapigilan ang tumulo ang luha ko.

Fuck! Ang akala ko hindi ako marunong umiyak! Pero bakit tumutulo ngayon ang mga luha ko at hindi ko mapigilan ang paglabas nila sa mga mata ko.

Damn it! Ganito ba ang masaktan? Pero nasasaktan naman ako sa tuwing nakikipag away ako pero hindi ako umiiyak. Ni wala kahit isang patak ng luha na lumalabas sa mata ko kapag nasasaktan ako sa tuwing may nakakasuntok sa akin. Ni hindi nga ako umiyak ng halos mapatay na ako ng amahin ko. Pero ngayon…

Pero ngayon bakit hindi ko kayang pigilan na huwag tumulo ang luha ko.

Damn him! Ang sakit pala ng ganito. Na malalaman mo na niloloko ka ng taong mahal mo. Na ang pag aakalang ako lang ang mahal niya pero bakit? Bakit kailangan ko pang malaman ang lahat sa ganitong paraan. Sa araw pa kung kailan magdadalawang taon na kami. Dapat noon pa. Dapat noon pang hindi pa ako masyadong nagtitiwala sa kanya. Sana noon pa na hindi ko pa naibigay lahat sa kanya. Puso’t kaluluwa. Tiwala at pagmamahal. Sa kanya ko na ibinuhos lahat ng atensyon ko pero bakit ganito lang ang igaganti niya sa akin.

Hindi ko kaya. Hindi ko kayang mawala siya sa akin ng ganito na lang. Ano ang gagawin ko? Ano ang dapat kong gawin?

Makikiusap pa ako sa kanya na sana ako na lang ang pakasalan niya at hindi ang babaeng kasama niya ngayon?

Makikiusap ba ako na huwag niya akong hiwalayan at magpapakamartir ako na makikihati sa pagmamahal niya sa babae niya at huwag akong iiwan.

Noooo! Ayokong makiusap. Ayokong makihati. Minsan na siyang naging akin kaya dapat akin lang lang siya panghabang buhay. At walang dapat ako kahati sa kanya. Papatayin ko ang babaeng kasama niya ngayon para mapasaakin lang siya. Para akin lang siya.

Oo! Iyon ang gagawin ko. Walang makakapigil sa akin sa mga gagawin ko. Kamuhian niya ako kung sakaling mawala sa landas namin ang babae pero alam kong mawawala din iyon paglipas ng panahon at muling ako lang ang iibigin niya. At makakalimutan niya ang babae na minsan na niyang inalok ng kasal.

Kaya naman nagdisesyon na akong labasin sila. Kukunin ko ang dapat sa akin lamang. Akin lamang.

Pero bago ko pa man mahawak ang doorknob ay  nakarinig ako ng isang malamyos na musika dito mismo sa loob ng silid kung saan ako ngayon .

https://www.youtube.com/watch?v=Oep86ZNIi3o

A Thousand Years

Heart beats fast

Colours and promises

How to be brave?

How can I love when I’m afraid to fall?

But watching you stand alone

All of my doubt

Suddenly goes away somehow

Hindi ko alam kong bubuksan ko ba ang pinto o hindi dahil unti unti ng nagkakailaw sa loob ng silid na pingatataguan ko.

One step closer

I have died every day waiting for you

Darling, don’t be afraid

I have loved you for a thousand years

I’ll love you for a thousand more

Hanggang sa may nagpakitang spot light sa pader ng yate sa kanan ko kaya naman napatingin ako doon.

I was shock whe n I saw my face over the wall na gawa ng ilaw na nakatapat doon. Paanong nagkaroon ako ng larawan sa yate niya? Naguguluhan ako na hindi mawari. Galit na nalilito na hindi ko alam kung ipagpapatuloy ko pa ang pagtingim doon.

What is happineng?

Time stands still

Beauty in all he is

I will be brave

I will not let anything take away

What’s standing in front of me

Every breath

Every hour has come to this

One step closer

Iba’t ibang kuha ng larawan ko na sumasabay sa musika. Larawan naming ni Clark na magkasama. Sa mga lugar na pinuntahan namin. Sa bahay, sa Japan. Larawan na magkasama. Mga larawan na nagpapahiwatig na minahal namin ang isa’t isa.

I have died every day waiting for you

Darling, don’t be afraid

I have loved you for a thousand years

I’ll love you for a thousand more

And all along I believed I would find you

Time has brought your heart to me

I have loved you for a thousand years

I’ll love you for a thousand more

Napalunok ako na tumulo na naman ang luha ko. But this time, ang galit na na naramdaman ko at paghihinagpis ay unti unting nawala ng mahulaan ko na ang mga nangyayari. But how this is happen? I saw him kneeling down in front of that girl he was with now.

One step closer

One step closer

I have died every day waiting for you

Darling, don’t be afraid

I have loved you for a thousand years

I’ll love you for a thousand more

And all along I believed I would find you

Time has brought your heart to me

I have loved you for a thousand years

I’ll love you for a thousand more

Hanggang sa tuluyan ng natapos ang kanta ay patuloy parin sa pag play ng mga larawan namin na sinabayan pa ulit ng isa pang malamyos na musika.

“I know, that you are here.” Narinig kong boses niya iyon sa hindi ko alam kung saan banda iyon nanggaling dahil nabalot iyon sa buong silid. “At alam ko na susundan mo ako dito.” Sabi pa niya.

I wiped my tears away at iginala ko ang paningin sa paligid pero hindi ko siya makita.

“Damn it! Magpakita ka.” Gigil na ayaw naman tumigil sa pagtulo ng luha ko dahil sa pinaggagagawa niya.

Narinig ko na lang ang mahina niyang pagtawa saka niya lumabas sa kung saan man siya pumasok dahil nasa pintuan naman ako at hindi ko naman iyon binuksan.

May kadiliman man dahil sa mga hindi malinaw ang mga ilaw ay nakita ko siyang nakangiting mabagal ang hakbang na lumalapit sa akin.

At ngayon, pigil ko ang hininga. Wipeng my tears away again. My hand is shaking that I don’t know what is all about. But one thing that I know, this is Clark plan and for the very first time na nahulog ako sa bitag niya. Na kumagat ako sa pakulo niya.

At ngayon, hindi ko naman magawang kumilos. Nakatitig lang  din ako sa kanya at hindi ko alam ang gagawin.

---

YuChenXi

#38: Clark

“Thank you for the help.”

“Wala iyon. Anong silbe na pinsan mo ako kung hindi kita matutulungan.” Sabi ni Lorriene na ngayon ay kausap ko sa cellphone. Nasa loob ako ng banyo ngayon at sinadya kong magtagal at kinuha mismo sa loob ng banyo ang cellphone ko para maghinala ang baby ko na may iba akong ginagawa.

Alam ko, naghihinala na siya dahil madalas ko siyang hindi isama sa mga lakad ko na dati naman na hindi ako lumalabas ng hindi siya kasama. Pero kailangan kong gumawa ng paraan para magtagumpay ang surpresa ko sa kanya.

At ngayon ang araw na pinakahihintay ko. Ang magpropose sa kanya para tanggapin na pakasalan na ako.

I love him. Tell  death do us part.

“Babe, hindi hindi ka pa ba tapos diyan?” Katok mula sa labas ng banyo.

Napangiti ako at saka na ako nagpaalam kay Lorriene. Magkikita na lang kami mamaya para ipatupad na ang mga plano kong surpresa sa baby Lion ko.

“Patapos na ako baby, sandali na lang.”

Palabas na ako ng banyo ng mapatingin siya sa cellphone na hawak ko. Pero syempre, hindi ko ipinahalata na nahalata ko ang pagkunot ng nuo niya.

“Aalis na ako baby.” Nakangiti pa akong nagpapaalam sa kanya na halata na hindi na nagustuhan ang ginagawa ko. Nag insist pa siya na sumama na lang at maghintay sa kotse hanggang sa matapos kuno ang meeting ko. But of course I said no kahit gustong gusto ko naman na kasama siya. Hanggang sa magpasya siya na lalabas na din. Kaya naman pumayag ako.

Sabay pa kaming lumabas ng bahay. Gaya ng inaasahan ko, hindi agad siya sumunod. Alam ko ang takbo ng isip niya kaya makakapag prepair pa ako kahit papaano sa mga dapat kong gawin para maging perfect ang pag pro propose ko sa kanya.

Nagpunta na ako sa lugar kung saan ako naghahanda. At napangiti ako ng makita ang yate na binili ko.

“Nahuli ka yata.” Bungad sa akin ni Lorraine.

“On time naman ako. Medyo nauna ka lang sa oras na dapat pagpunta mo dito.” Natatawa kong sabi namam dito. Sabay na kaming sumampa ng yate at tinignan ang mga dapat pang isaayos.

“Sigurado ka ba na susundan ka ngayon ng boyfriend mo dito?” Pagkuwau tanong nito sa akin habang abala kami sa pagtutulong ng ikinakabit sa ilaw sa isang silid. Nag se set kami ng vedio dito para sa mga larawan ng baby ko mamaya na ipapanuod ko sa kanya. Iyong larawan namin na magkasama. Kuha hanggang sa naging kami at mga latest na kuha naming larawan. Ang Lorriene do the photo vedio na nakaset na. At kulang na lang ay ang baby ko para mapanuod niya iyon.

“Susunod iyon. Alam ko ang takbo ng utak niya. Bawat paghinga niya ay alam ko ang bilang sa bawat minuto. Kaya sigurado ako na susunod siya dito. At sigurado ako na tama lang ang oras ng plano natin.” Buong kumpiyansa kong sagot dito.

“Naku, talaga lang ah! Maniniwala na ako sayo kapag sumunod siya dito ng hindi mo siya pinakiramdaman.” Nakalabi naman niyang sabi sa akin habang patuloy kami sa pwede pang isa ayos.

“Oo naman. That how I know my baby.” Nakangiting muling ibinaling ko ang paningin sa ginagawa ko. “Dala mo na ba ang singsing?” Tanong ko sa kanya.

“Oo, dala ko na.” Mabilis niyang sagot saka niya iyon kinuha sa bag niya. “Heto na.”

Agad ko iyong kinuha sa kanya at binuksan iyon. Nangingintab ang maliit na diamond sa gitna niyon.

“Mahal na mahal mo ang boyfriend mo. Akalain mo, gumastos ka ng napakalaking halaga para lang sa singsing na iyan. Is he deserve that?” Tanong pa niya sa akin at nakisilip sa itim na box na hawak ko.

Tumingin ako dito. Saka ko ako ngumiti at muli ding ibinalik ang paningin ko sa singsing. Gusto kp man sanang hugutin ito sa loob ng maliit na kinalalagyan ay saka na lang. Kapag nandito na ang baby ko at isusuot ko na sa kanya ito.

“Walang halaga sa akin ang magagastos ko Lorriene. Dahil higit pa sa mamahaling ginto ang baby ko. Mas higit pa ang halaga niya kaysa sa singsing na ito.”

“Sana all. Naku, di na ako magtatanong. Kaloka, nilalanggam ako sayo cousin.” Naiiling na lumayo siya sa akin.

Ako man ay nakangiti paring ibinulsa ko ang singsing saka nagpatuloy sa pagpre prepair. Naging abala kami ni Lorriene sa mga dapat pa naming tapusin. Napagplanuhan na namin ang mga gagawin namin.

“So your acting like you are proposing at me? When he is here?” Tanong niyang muli.

Tumango ako.

“Oo, tapos kayo naman kapag nakita niyo siyang sasakay ng yate pigilan niyo siya pero huwag niyo siyang hahawakan.” Pang uutos ko naman sa dalawang magbabantay sa tarangkahan  ng yate. “Alam ko na magpipilit siyang makalapit. Pero gagawa iyon ng paraan para makasakay dito. At alam niyo na ang gagawin niyo.”

“Opo sir Clark.”

“Good. This is the time now. He is heading here.“sabi ko ng makita ko sa phone ko ang location niya. Kaya naman naghanda na kami. At nagpunta sa sa kanya kanya naming pwesto.

Lumipas pa ang kalahating oras ay tanaw ko na ang baby ko na tumigil sa hindi kalayuan. Iginagala ang paningin sa paligid. Hanggang sa i park niya ng maayos ang motor niya at nakita ko na napatingin na siya sa amin ni Lorriene.

At gaya ng plano ko, ipinakita ko kung paano ako lumuhod sa harapan ng pinsan ko at isinuot dito ang singsing niya na inalis niya kanina at ibinigay sa akin.

I knew it. Agad siyang kumilos na kitang kita ko sa  gilid ng mata ko na mabilis na gustong sumakay na ng yate pero gaya ng utos ko sa mga nagbabantay doon ay hindi siya pinapasok agad.

Nag ngitian pa kami ni Lorriene saka ko siya niyakap.

“Thank you cousin. And I wiss you all the best too.” bulong ko sa kanya. Ikakasal na din kasi ito sa boyfriend niyang kano sa susunod na dalawang buwan.

“Thank you. You too. At sana maging masaya kayo habang buhay.” Ganting sabi niya sa akin. At sa pagyakap ko sa kanya ay kitang kita ko ang pagkakakuyom ng kamao ng baby ko.

Poor baby. Sorry! Sa loob loob ko. Hanggang sa kumilos ito patalikod kaya naman tumalikod na din ang dalawang humarang sa kanya. And like what I plan, he lure them kaya naman mabilis na nakasakay siya sa yate at gaya ng plano ko. Hinayaan kong nakabukas ang isang silid na pwede niyang pagtaguan at doon nga siya nagtago.

“What happened?” Tanong ko gaya ng plano ko at talagang tumapat kami sa kung saan siya nagtago.

“May nakalusot po na isang lalaki at nakasakay dito sa Yate sir. Kaya po namin hinahanap.”

Nakangiti na tumango ako and give them a ok sign.

“Anong gagawin natin Clark?” Si Lorriene na pinalambing ang boses.

“Namukhaan niyo ba siya?.” Muli kong tanong.

“Hindi po masyado sir, pero kasing tangkad niyo din siya tapos ang damit naka sweatshirt hoodie na blue denim.”

“Ganun ba. Sige, hanapin niyo kung sino man ang pangahas na sumakay ng Yate ko. At huwag niyo siyang pakakawalan kung nahanap niyo na siya. Because I don’t like other to ruin this special night.” Totoong sabi ko. Dahil ayaw ko talagang masira ang gabing ito para sa amin ng baby ko.

“Lets go, lets go get ready. We can continue this.” Aya ko kay Lorriene. Para isagawa na ang pangalawang hakbang ng plano ko. Baka mamaya ay lalabas na siya at mabulilyaso pa ang plano ko.

“Okay, handa ka na ba? This is it! The night that you are waiting for two years now sweety.”

“Yes, this is the night. And we are getting married soon. I can’t wait any longer.” Sabi ko. Kaya naman. Sinimulan na namin ang pangalawang plano.

Lorriene open the dim light in the room where he is hidding. Kitang kita ko na siya kung nasaan ako ngayon. At halata na nagulat siya. Pero sandali. Bakit siya umiiyak? Wala pa naman ako ginagawa? Or baka, naiyak siya dahil iniisip niya na nagtaksil talaga ako sa kanya?

My poor baby Lion. Gusto ko man sana siyang puntahan ngayon at ako na mismo ang magpunas ng luha niya ay hindi ko muna ginawa. Nagpigil na muna ako kahit gustong gusto ko ng puntahan siya at yakapin.

Nagpatugtog na ng malamyos na musika si Lorriene kaya napatingin ako dito. She lift up her hand and give a OK sign. A thousand Years ang napili ko. Dahil kung aabot kami ng isang libong taon sa mundo ay mamahalin ko siya ng ganung katagal.

Sinimulan na din ni Lorriene ang pag pi play ng mga larawan. Na ngayon ay doon na natuon ang pansin ng baby ko. At halata na naguguluhan dahil sa ekspresyon ng mukha nito. At ang lukot na nuo niya ay nawala at iginagala na ang paningin sa paligid. Pinagmasdan ko siya. Ang sarap niyang pagmasdan. Hindi ako magsasawa na nakatitig sa mukha niya. He has a rough handsome look. With a fierce eyes.

Gusto ko na talaga siyang lapitan. Hanggang sa tuluyan na ngang natapos ang tugtog.

“I know that you are here.” Sabi ko dahilan para muling igala niya ang paningin sa paligid. “At alam ko na susundan mo ako dito.” Dagdag ko pa.

Nandoon na naman ang kunot ng nuo niya. At kuyom ang kamao.

“Damn it! Magpakita ka.” Like what I expected. Galit na talaga siya. Siguradong may suntok akong matitikman nito sa kanya mamaya. Kaya naman paghahandaan ko iyon.

Tumawa ako ng mahina. At lumabas na nga ako sa kung saan ako. Kung saan kitang kita ko siya kanina.

Nakatitig ako sa kanya, ganun din siya sa akin kaya naman nginitian ko siya. Pero siya, hindi siya ngumiti. Naguguluhan parin siya and wiping his tears again. Kaya naman mas lumapit ako sa kanya. Iyong isang dipa na lang ang pagitan naming dalawa.

---

---

Leo POV:

Wala akong maapuhap na sasabihin ngayong nasa harapan ko na siya. Nakangiti siya at tindig na tindig ang tayo. Pero nasa mga mata nito ang masuyong titig sa akin.

Naiinis na naasar na nagagalit ako ng hindi ko mawari pero nandoon ang saya sa napanuod ko kanina at ang kantang pinatugtog niya. Pero hindi ko makakalimutan ang nasaksihan ng dalawang mata ko kanina. Nag propose siya sa babae at hindi ako pwedeng magkamali. At ngayon, may kung ano ano pa siyang nalalaman? Sino ngayon ang niluluko niya?

“Anong kalukuhan ito. Hindi mababawi niyan sa nasaksihan ng dalawang mata ko kanina.” Galit na tanong ko na siyang unang lumabas sa bibig ko matapos akong lumunok ng sunod sunod dahil sa parang may kung anong nakabara sa lalamunan ko.

Muli itong tumawa sa sinabi ko. Saka naman lumabas na din ang babae sa nilabasan niya kanina.

At ang pinipigil kong galit ay umalsa na naman ng makita ko kung paano niya ngitian ang babae. Kaya naman agad akong lumapit para sana ilagay ito sa dapat kalagyan ng hinarangan niya ako at nagtago naman ang babae sa likuran niya.

“My God Clark. Mapapatay pa yata ako ng wala sa oras nito.” Sabi ng babae sa kanya.

“Mabuti at alam mo. Kaya umalis ka diyan Clark Kriston. Huwag mo akong pipigilan.” Galit sa sabi ko pa dito at talagang nanggagalaiti ako sa galit. Kulang na lang ay madurog mismo ang ngipin ko sa pagkikimpian ng mga ito.

“Maghunusdili ka baby. Magpapaliwanag ako.” Pigil niya sa akin. At talagang tinawag pa akong baby sa harapan ng babae niya.

“Tumahimik ka. Sabihin mo sa akin na maghunusdili ako sa nasaksihan ko kanina. Mapapatay ko muna ang babae mo bago ka mawala sa akin.” Gigil na sagot ko.

At ang ikinainis ko ay tumawa pa siya sa sinabi ko. Pero ang babae ay nakitaan ko ng takot sa posebleng magawa ko sa dito kung wala si Clark sa harapan ko.

“I hate you Clark. Hindi na kita tutulungan sa susunod kung ganito lang ang kahihinatnan ko. Mapapatay pa ako ng boyfriend mo.” Maarte pang sabi ng babae na halos hindi ko mahulaan ang ibig niyang sabihin?

Tutulungan? Saan siya nito tutulungan?

“Okay, okay. Hindi ka na sana kasi lumabas doon.” Naiirita naman na sagot niya dito bago na naman niya ako hinarap. “Baby Calm down. Mali ka ng naiisip. She is Lorriene. Pinsan ko siya. Kapatid ng mama ang mama niya. Kaya kung ano man ang nasa isip mo ay iwaksi mo na iyan.” Mahabang paliwanang niya na siyang dahilan para unti unting pumasok sa utak ko ang mga nangyayari. “I’m sorry baby. Kung naghinala ka na may iba akong ginagawang mali. Pero hindi ko kailanman iyon gagawin sayo.” Dagdag pa niya. Saka niya binalingan si Lorriene. “Thanks for the help cousin. Mag usap na lang tayo sa susunod. Pwede mo na kaming iwan.”

Agad na tumango ito at ni hindi na niya ako tinapunan ng tingin at nagpaalam sa kanya. Ngayon dalawa na lang kaming naiwan sa loob ng cabin.

Napapakamot pa ito ng ulo bago muling sumeryuso. Hindi na din ako nagsalita at hinintay siya ng magpaliwanag kung anong kalukuhan ang pinaggagagawa niya.

“First of all, I love you baby.” Napalunok akong muli sa sinabi niya. Gusto kong sagutin ng I love you too pero hindi ko ginawa.

“Kilala mo na ako mula ulo hanggang paa. Kaya alam kong alam mo na hindi ko magagawa ang pagtaksilan ka.”

“Damn it! Paano ako makakapag isip ng hindi maganda sa nakita ko. Lumuhod ka na sa harapan ng babaeng iyon. O pinsan mo nga ba talaga iyon. At may isinuot ka sa daliri niya.” Galit na sabi ko sa kanya.

“I know! That was part of my plan. We are just acting.” Mabilis niyang sagot. “Simula kaninang lumabas tayo ng sabay sa bahay ay alam ko na, na susundan mo ako. And I do that on purpose. To make you suspect that I have something suspecious move.”

“At hindi ka nakakatawa.” Galit na naman na sumbat ko sa kanya. Kung ano ano na ang naisip ko. Keso gusto kong patayin ang babaeng kasama niya kanina. At higit sa lahat ay ang maramdaman kong sakit sa pag aakalang may iba itong pakakasalan. Kaya naman sa galit ko ay hindi ko na mapigilan ang sarili ko na undayan siya ng suntok pero mabilis itong nakailag sa akin at hinuli ang kamao ko at pinagsalikop pa ang dalawang palad doon.

“I know, dahil hindi ko naman inaasahan na iiyak ka dahil sa ginawa kong iyon.” Maalumanay na sagot niya sa akin. “ and I’m sorry for that. I won’t make you cry again for that reason.“ Saka kumilos ang isang kamay niya and caress me on my cheeks.

“Matagal ko ng pinagplaplanuhan ang araw na ito. May nagbago lang nong nakaraang buwan dahil sa nangyaring insedente sayo. Pero hindi namam lahat ay nabago. So here I am now. Doing this for you to surprise.”

Nakatitig lang ako sa kanya. Habang dinadama ang init ng palad niya na nas pisngi ko at masuyong humahaplos. Hindi na ako nagsalita pa. Ano man ang purpose niya? Gusto ko iyong malaman mula sa bibig niya.

“Alam mo naman na na sa simila pa lang ay bihira akong makihalubilo sa ibang tao. At alam mo na ang baby ko noon, ang kotse ko lang ang makasama mo ay masaya na at buo ang araw ko. At sabi ko, ang baby ko lang ang masakyan ko ay sapat na sa akin bilang girlfriend ko. Na hindi ko kailangan ng iba para sumaya ako.” Mahabang panimula niya.

Oo, alam ko na iyon dahil walang hindi kami napag uusapan na naipapamahaging kwento ng bawat isa sa amin.

“Pero…..” nakangitng muling humaplos siya sa pisngi ko. “Nagbago ang lahat ng iyon ng makilala ka. Nagbago ang pananaw ko ng dumating ka sa buhay ko. At hindi na ako takot na makisalamuha sa iba. Dahil binago mo ang lahat. Ang puso ko na akala ko ay manhid sa pagmamahal. At hindi kailanman makakaramdam ng pag ibig ay tumibok ng dahil sayo. Dahil alam mong ang buhay ko ay nababalot sa kadiliman dahil sa nakaraan ko. I almost got crazy because of that. And no one can cure me until you came out of the blue. Maybe, pinagtagpo talaga tayo ng tadhana, ang makita kita sa kalye na binublly ng mga kalalakihan, pero hindi mo kailangan ng tulong ko. And, I was amazed by that. Sa iyo.. at ngayon, I can controll my feelings. Hindi na ako basta basta nawawala sa pag iisip at basta na lang gagawa ng bagay na hindi ko dapat gawin. Because of you.. lahat ng mga iyon sa nakaraan ko ay unti unti ko ng nakakalimutan. Unti unti ng nawawala sa sistema mo. You light up my world from darkness. Dahil napalitan na ng pag mamahal ang puso ko. Pagmamahal para sa’yo. I love you My Lion. I love you baby.” Mahabang lintaya niya. I saw his eyes covered with tears now. Na ano mang oras ay malalaglag na ang mga iyon at maglandas sa kanyang pisngi.

Ayaw ko man magsalita pero kumilos ako para haplusin din ang pisngi niya. At nandoon na naman ang sunod sunod na paglunok ko. If I can’t controll my feeling now, sigurado akong tutulo na naman ang luha ko.

I don’t know why and what the reason do I need to cry? Pero isa lang ang sigurado ako, mababasag ang lahat ng harang at tigas sa puso ko kapag siya ang kaharap ko. Kapag ganitong nakikita ko if how he look vulnerable he is now.

“Two years with you is the most precious time that I have ever experience. Two years to love you is the easiest thing to do. And that two years is not enough to love you. I want more two years. Three or more than that. I want a lifetime. I want that to be forever baby, to spend my life with you for the rest of my life.”

“I want a friend, a best buddy. Strong bodyguard that can protect me. A best companion to incourage me. And yes, I found you. I met you all of a sudden and give me all that I need. A friend, a best buddy. A bodyguard. A companion. And you become my lover, my boyfriend. A loving boyfriend.”

Natutunaw ang puso ko sa mga sinasabi niya. Ang bilis ng pagtibok na para akong nasa marathon at nakikipagtakbuhan at para akong hihingalin sa lahat ng mga naririnig ko mula sa kanya. I want to hug him right now, to kiss him right now. And tell him that I love him so much. But my body don’t want to move. My hand is shaking. Nanghihina ang mga tuhod ko na sa ano mang oras ay matutumba na ako.

How could that be so powerfull na hindi para akong nalulusaw.

“But that is not enough, I don’t  just need that. I just don’t need you as my lover, as my boyfriend. That is not enough. I want more than that.” Pagpapatuloy niya saka siya masuyong ngumiti at unti unting kumilos at lumuhod siya sa harapan ko.

Ang kaninang pagka freeze ko ay mas lumala ng makita ko ang inilabas niya mula sa suot bulsa ng suot niyang pantalon. At kinuha niya ang kaliwang kamay ko at hinalikan ang likod ng palad ko. Bago niya binuksan ang maliit na box na naglalaman ng singsing. He stretch my finger when he take out the ring in the box.

“Baby, Just like whay I’ve said, I just don’t like you to be my lover nor boyfriend, because I want you to become my husband. And be part of my life forever. Leonel Sebastian, my baby Lion. My baby. Will you marry me??” At ang mga namumuong luha sa kanyang mga mata ay tuluyan ng nalaglag. Ako man ay ganun din. Pangit man tignan na umiiyak ako sa harapan niya hindi dahil nasasaktan ako kundi dahil sa masayang masaya ako sa mga sinabi niya at higit sa lahat sa pag propropose niya.

Hindi ko man nagustuhan ang naging paraan niya ay talagang nasagad at tagos sa puso ang mga bawat kataga niya. Mga bawat pagtatapat niya.

Hindi ako sumagot pero ikinilos ko ang daliri ko para ipahiwatig na isuot na niya iyon sa daliri ko. At isinuot na nga niya iyon. Hinila ko siya patayo saka ko siya hinalikan ng buong alab, ng buong pagmamahal.

Hindi man ako nakahanda pero gusto ko ding mag propose sa kanya. I want him to become my husband too, kaya naman kumilos ako para lumuhod din sa harapan niya na halatang nagulat sa ginawa ko.

“Baby???.“tanging nasambit niya ng kuhain ko ang kamay niya at hinalakan din iyon. Tamang tama, kaninang lumabas ako kasama si Dante ay nagpasya na akong bumili ng singsing para sana sa gagawin kong proposal din sa kanya. And maybe this is the right time too.

“Shhhh!.” Ngumiti ako saka ko inilabas ang singsing sa bulsa ng sweatshirt ko. “Hindi man sana ito ang oras ng pagpro propose ko, but you did it now, kaya isasabay ko na.” Nandoon pa ang pagsinghot ko dahil sa pagtulo ng luha ko kanina. “Thank you for everything. For giving me a part in your life. For allowing me to love you. For having you in my life. And you make my two years full of happiness. And I want more happiness in the future with you babe.” Panimula ko.

“Hindi man kasing mahal ng singsing na bigay mo sa akin ang binili ko,pero masasabi kong sarili kong pera ang pinangbili ko dito. If you don’t notice before ng lumipat tayo sa bahay na binili mo ang isang maliit na piggy bank. All of my saving ay nandoon. Ng hindi pa kita nakikilala, and now, I used them to buy you a ring. To buy you a ring and asking you, Clark Kriston Bentley. Babe, allow me to have a part in your life for a lifetime. For being with you for the rest of my life, give me the opportunity to love you more,to care you more. Babe, I love you. And yes, I will marry you. But I want to ask you too, Babe, will you marry me?”

Ngumiti siya and he wipe my tear na naglandas na naman sa pisngi ko. He also crying saka siya tumango bilang sagot sa alok ko.

“I love you too baby. And I want to spend a lifetime with you. I will marry you. You silly baby.” Saka niya naman ako hinila patayo ng maisuot ko ang singsing sa daliri niya and kiss me with full of love and passion. I kiss him back the way he kiss me. All of a sudden, the tears in our eyes symbolized the happiness that we feel now.

I love him, and I want to love him till death do as part.

---

YuChenXi

#39: EPILOGUE

Started date: May 16, 2019 End date: October 03, 2019,

“ I pronounce you Mr.’s Bentleys. You may kiss each other now.“ Sabi ni tito Clent na siya ang gumawa ng seremonya. A garden Wedding. At dito sa sa pilipinas ginanap mismo ang kasal matapos naming makuha ang finile naming marriage contract sa Japan. Oo, nauna na naming nakuha ang marriage Certificate namin isang buwan pa lang ng magpropose siya sa akin. Agad kaming nag file ng certificate at ngayon tinapos ko muna ang ikatlong taon ko sa kurso ko dahil dalawang buwan na lang naman iyon noon.  Kaya ngayon tapos na ang lahat bago kami nagpakasal at magkaroon ng sariling seremonya.

Tumingin siya sa akin saka ngumiti. Ako man ay ngumitibdin sa kanya at sabay na napatingin sa mga bisita namin. Bago kami muling nagkatinginan.

He lift up his hand and caress me on my cheeks.

“I love you baby.”

“I love you too.” Saka namin parehong tinawid ang pagitan ng mga mukha namin at pinaglapat ang mga labi namin.

A kiss with full of love to seal our marriage. At hindi alintana ang hiyawan ng mga kaibigan , kamag anakan na dumalo sa kasal namin. Hanggang sa magpasya kaming maghiwalay at humarap sa kanila.

Isang masigabong palakpakan at ang na i-set na maliit na bell sa paligid ay pinatunog ng mga kaibigan niya. Na masaya ding nakatunghay sa amin dalawa.

“Congrats.” Pagbati nila ng lumapit na kami sa kanila. Tapik sa mga balikat namin na may kasama pang paakbay.

“Akalain mo nga naman, welcome sa mundo ng may asawa. Sana naman iwas iwasan mo na ang pangangarera mo Clark.” Si Clyde ng magyaya na silang tunguhin ang pinagdausan ng mga makakainan.

“Hindi na nga madalas eh, pero panatag parin akong mangarera dahil ang baby ko na ang taga asikaso sa akin. Kaya hindi na mauulit pa ang nangyari pa noon.” Nakangiti naman niyang sagot dito.

“Kaya ikaw Leo, huwag mo bg hahayaan ang kambal ko na sumabak sa karera kung hindi ka kasama.” Baling naman sa akin ni Monica.

Tumango ako.

“Oo, iyan naman ang lagi kong ginagawa dahil ako man ay ayaw ko na ding maulit ang nangyari noon.” Seryusong sagot ko dito.

“Pero alam mo, asawa ka na nga ng kapatid ko, ang tipid parin ng mga ngiti mo sa amin. Ano lang ba kung ngitian mo kami at hindi lang sa kambal ko.” May reklamong pabiro na sabi pa niya.

Kunot ang nuo ko na napatingin sa kanya, at ganun din sa iba. Bago natuon ang pansin mo sa babe ko.

“How can I smile kung wala naman dapat ngitian sa inyo.” Sagot ko.

“Abat-.” Si Jacob na parang dadapuan ako ng kamao nito pero natatawang humarang lang ang babe ko dito.

“Haha! Tama na iyan, tama naman ang baby ko. At saka exclusive lang para sa akin ang mga ngiti niya. Kaya hayaan niyo na siya.” Sansala niya sa mga ito. “Ikain na lang natin iyan.” Aya niya saka siya kumapit sa braso ko. “Lets go baby, kumain na muna tayo.”

Nagsisunuran naman na sila sa amin at nagkanya kanya ng upo. Pero syempre magkakasalo salo parin kami.

Napansin ko ngang nauna nang kumakain si Zoey, na agad namang dinaluhan ng asawa nito na si Clyde.

“Ito pa love.” Sabay lagay ng hipon sa pinggan nito.

“Thank you love. I love you.” Nakangiti naman nitong sagot saka niyuko pa ito ni Clyde at ginawaran ng damping halik sa labi.

“Wala talagang makakauna sayo pagdating sa kainan Zoey.” Naiiling na halos sabay pa nina Kelly at Monica. Habang nakasunod sa kanila ang mga yaya na karga karga ng mga anak nila.

“At least pinapakain ko na ang anak namin ni Clyde. Eh kayo. Mas inuna niyo pa ang makipag chikahan.” Sagot naman niya sa mga ito sabay subo ng maliit na kanin sa bata na ngayon ay katabi nga niya.

“Palusot ka pa. At ikaw naman master Clyde. Imbes na ang anak mo ang pakainin mo at bigyan ng pagkain mas inuna mo pa talaga si Zoey.” Natatawa pang buska naman ni Bobby.

“Bakit? Nakakakain na ba ng marami ang anak ko. Hindi pa naman diba. Saka may yaya naman siya. Kaya ang love ko lang dapat ang pakainin ko. Para me lakas kami mamaya.” Nakangisi namang sagot niya.

Nagkatinginan kami ng babe ko dahil sa walang katapusang pagbubuskahan ng mga kaibigan niya. Magkahawak ang kamay namin sa ilalim ng mesa. Habang ang isang kamay namin ang nakahawak sa kutsara namin.

“You must get used into it baby. Dahil hindi mo mapipigilan ang mapangiti sa mga kakulitan nila.” Sabi niya sa akin.

“Yeah! Nasanay nga ako sa kakulitan mo. Kaya sasanayin ko din ang sarili ko sa kanila.” May ngiti sa labing sagot ko sa kanya. Hanggang sa nagpatuloy kaming makipagsaya, makipagbiruan sa kanila.

Ang masayang aura ng mga kaibigan niya ay hindi naman talaga maiiwasang hindi ka tangayin. Kaya naman ang pinagkakait kong ngiti na sabi ni Monica ay ngayon nakapaskil na sa mga labi ko habang nakikinig at nakikisali na din sa biruan nila. Hanggang sa matapos ang salo salo at magsiuwian na ang mga bisita.

Kami naman ng babe ko ay tumuloy sa yate na binili niya. At ngayon ay tapos na niya iyong baguhin ng pintura. At nilagyan niya iyon ng pangalang Leo’s. Ang sabi ko, para ko na ring pangalan iyon tahil doon naman nagsisimula ang pangalan ko pero sabi niya parang ganun na din iyon pero, we same born at Leo kaya naman iyon na din ang isang ibig sabihin noon.

“Are you happy baby?” Tanong niya ng palayag kami ng manila bay at hinayaan kaming nasa gitna.

Dalawa lang kami. Siya na mismo ang nagmaneho ng yate na inaral niya ng higit isang buwan. Kaya naman solo namin ang gabi namin sa gitna mismo ng manila bay. Yumakap siya sa akin mula sa likod ng nagpunta ako sa pinakaharapan ng yate at pinagmasdan ang malawak na katubigan.

Payapa na umaalon at nag rereplika sa tubib ang bilog na buwan sa kalangitan at mga bituing nagkikislapan.

“Yes, I am babe. Dahil sa wakas matatawag ko ng asawa kita.” Sagot ko sa kanya saka ko inihaplos ang palad ko sa pisngi niya ng isampay niya ang baba niya sa balikat ko at pilit na dinampian ng halik siya sa kabilang pisngi.

“I love you baby, this is the first night na mag asawa. And Im happy to have you here.”

“Me too babe, I love you too.” Pabulong na sagot ko din sa kanya. Napatingala pa ako ng halikan ako sa likuran ng tainga ko at kumilos ang kamay niya pahaplos sa dibdib at sa tiyan ko.

Ang sarap ng pakiramdam ng masuyong paghalik halik niya sa tainga, sa leeg at sa balikat ko. At ang masuyong haplos ng kamay niya sa katawan ko ay siyang dahilan para magsimula na akong mag init.

Ang kaninang humahaplos na palad ko sa pisngi niya ay napahawak na mismo sa ulo niya at ang isang kamay ko ay sumasabay sa isa niyang palad na malaya ng nakapasok sa loob ng damit ko.

“Mmm! Babe.” Hindi ko mapigilan ang mapaungol ng bahagyang kagatin ako sa balikat after he suck it.

“Your so sweet baby.” Bulong niya sa pagitan ng paghalik sa akin. Pinagsawa ang sarili sa magkabilang balikat ko. Leeg, sa batok. Sa tainga ko dahilan para makaramdam ako ng kiliti na masarap sa pakiramdam. Hanggang sa tuluyan na niyang iangat ang damit ko at tanggalin iyon sa katawan ko.

He kiss me on my back, bitting it and leaving a kiss mark.

At sa bawat kagat, sipsip sa balat ko ay napapaungol ako aa kiliti, na may kasamang mumunting sakit na namamarkaan na ng ngipin niya kahit hindi ko iyon makita. A pain with pleasure and I love the way he leave a mark on my body.

“Baby, mmmm.“bulong niya ng paharapin ako saka ako hinalikan ng buong init na agad ko namang tinugon. Ang mga kamay namin pareho ay malayang naglalandas sa bawat parte ng katawan namin.

He leave my lips again at muling pinaglandas ang labi sa pisngi, sa tainga, sa leeg, sa balikat. Hanggang sa isandal niya ako sa pader ng yate at niyuko ang dibdib ko and suck one of my nipples. Hanggang sa unti unti iyong bumaba. Nakaluhod na siya ng nasa pusod ko na ang labi ko ko. While he is kissing me at my navel, he starting to unblock mu belt, my pants botton. Hanggang sa tuluyan na iyong matanggal at hilaing pababa ang suot kong black pants. And kissing mine while I’m still wearing my blue underware.

“Mmm,babe. Uhmp.” Hindi ko mapigilan ang hindi mapasabunot ng maramdaman ko ang paglalaro ng labi niya sa akin. Napakasarap ng pakiramdam, licking, kissing, sucking mine. At nandoon ang pag iingat sa bawat galaw ng bibig niya at mga kamay na naglalaro doon. Napapasabay ang balakang ko sa bawat pagkilos ng bibig niya sa akin. “Babe, mmmm. More.” Hindi ko mapigilang hindi iyon bigkasin.

Tumingala siya sa akin while mine is on his mouth. Na kahit ayaw ko man sana napapakagat labi ako dahil sa ko mapigilan ang makiliti sa init habang nasa loob ng bibig niya ang akin.

Ipinagpatuloy niya ang ginagawa. Ang sarap, hindi ko mapigilan ang sarili ko na salubungin ang bawat galaw ng mukha niya sa akin dahilan para mabilaukan siya habang sumasagad ang akin sa loob ng bibig niya peri hindi naman siya nagreklamo bagkus mas binilisan pa niya ang paggalaw at para na akong nahihigop sa galing ng bawat taas baba niya sa akin. Hanggang sa hindi ko na napigilan ang sarili ko that I cum of a sudden on his mouth.

He look up habang unti unti niyang inalis ang akin sa bibig niya and I saw him swallowed all of my cum. Kaya naman hinila ko siya patayo sa pagkakaluhod niya sa harapan ko at niyakap ko siya.

“Im sorry babe.” Bulong ko pero nandoon ang hingal ko dahil sa sarap na nailabas ko sa ginawa niya. At parang mas pa ang gusto ko na hinahanap na ng katawan ko. Ang kanya na gusto kong maramdaman sa loob ko.

“I love you.” Bagkus bulong din niya sa akin. Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin at muli akong hinalikan.

Magkaugpong ang mga labi namin na tinahak ang isang silid ng yate at doon ipinagpatuloy ang nasimulan na niya.

Ako naman ngayon ang unang gumawa ng move to make him feel the pleasure na ipinalasap niya sa akin kanina lang. I caress his body while im kissing him. In his ears, neck and shoulder. Giving a bite and suck his skin.

He taste so sweet to and he really smell good. His natural scent make me want him more. Make me taste him more that I want to leave a kiss mark every part of his body.

Then I found one of his nipple and suck it that make his body ark. At gaya niya, i trace his with my hand and playing it. Until I decide to move down para gawin din ang ginawa niya sa akin. I kiss his, lick it, and suck it that make him moan louder like how I moaned when he is doing what I am doing now.

Making his waste move and meet every movement of my face on him.

“Ummm, baby.”

“Mmm.“sabay pa naming nagpakawala ng ungol. Ako na parang mauubusan ng hininga ng idiin niya mismo ang balakang sa akin at siya na nasasarapan sa bawat paggalaw ng bibig ko sa kanya.

Until he move and pull me up and kiss me again. At kumilos na pumaibabaw sa akin. Using his saliva to wet his and slowly enter his on me.

“Uhmp, babe. Ahhhh.” This is it. That I always wanted to be. His inside me and make me feel the pain of pleasure. Ang sakit na may kiliti ng sarap sa bawat paggalaw niya.

“Ahhh babe. More. Mmmm, give me more.” I feel like Im going to be crazy because of this feeling na hinahanap na ng katawan ko ang bawat pag angkin niya sa akin. Ang bawat galaw niya nagbibigay ng kakaibang sarap na nararamdaman ko. At ang makita kung gaano din siya nasasarapan sa bawat pagsalampak niya sa likuran ko ay mas lalong nag uumigting ang init ng katawan ko. Ang marinig ang sarili kong jngol sa bawat galaw niya at ungol niya sa bawat paglabas masok niya. Sa bawat pagsagad ng kanya sa akin ay ramdam ko ang kakaibang kiliti niyon sa loob ko. Kung gaano siya kalaki na sumasagad sa kaloob looban ko.

“Baby. Mmm. Oohhh.” He moaned loudly like how I moaned. Every time na sasadag ang kanya sa akin ay ramdam ko na naabot na ang kailaliman sa loob ko.

“Ahhh. Ummm. Mmmm..”

Ungol namin pareho ang namayani sa loob ng silid ng yate at walang ibang nakakarinig sa amin maliban na lang sa sarili namin at ang paligid sa gitna at ibabaw ng tubig kung saan lumulutang ang yate at para na rin kaming nakalutang sa alapaap sa sarap na pinagsasaluhan namin.

“Baby. Mmm. Im gonna cum.” Sabi niya ng binilisan ang pagsalampak ng balakang sa akin.

“Mmmm, babe. Ahhhh. Ohhh. Me.. me. Tooooo. Ummmm.” Halos sabay pa kaming napaliyad hudyat na narating na namin ang kalangitan. Ang kaluwalhatian ng pag iisa ng katawan namin.

Hinihingal na niyuko niya ako at hinalikan sa labi. Ang lakas ng paghinga namin pareho na parang tumakbo ng ilang kelometro. Pero sa pagtakbo naming iyon ay sarap ang natamo namin.

Pabagsak na idinagan niya ang buong bigat sa akin.

“I love you baby.” Hinihingal na bulong niya ng isubsub ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko. Kumilos naman ang kamay ko at iniyakap iyon sa kanya.

“I love you too babe.” Pabulong na sagot ko din sa kanya habang hinihingal din ako. Hindi alintana ang pawisan naming katawan na mas nadagsagan ang panlalagkit namin dahil ang init pareho ng katawan namin.

Sabay pa kaming napahugot ng malalim na paghinga bago siya umalis sa ibabaw ko at nahiga sa tabi ko. Umunan siya sa barso ko.

Wala ng salita ang namutawi sa mga bibig namin. Ang bawat paghinga na lang namin ang mismo naming naririnig at parang nagkakaunawaan na sabay pa sa paghinga namin. At wala na sino man sa amin ang gumalaw. Nagpakiramdaman sa bawat isa. Hanggang sa tuluyan na kaming parehong ginupo ng antok at hindi na alam kung sino ang una sa aming nakatulog.

---

---

2 years later:

“ Baby, bilisan mo diyan. Mahuhuli ka na sa seremonya.“ Pasigaw na tawag sa akin ng babe ko mula sa sala habang ako naman ay hindj na alam kung ano ang uunahin kung damputin. Nagmamadali ako ngayong magbihis dahil naparami kami ng babe ko kagabi.

Hindi nagsasawa. But I’m happy na hindi siya nagsasawa sa akin. Pero ngayon, pareho nga kaming nagsaya kagabi pero heto ako at nagmamadali na. Graduation day namin. At proud akong sabihin na ako ang summa cum laude.

Well, baka sabihin niyo na dahil sa connection ng babe ko kaya ko naabot iyon, pero nagkakamali kayo, dahil talagang pinagbutihan ko ang pag aaral para matulungan siya. Alam ko, wala akong malaking pero na hindi gaya niya. Pero nag aral ako bg mabuti para kahit papaano ay iyon ang maibigay kong kapalit sa tinatamasa ko ngayon sa piling niya. I will help him sa abot ng aking makakaya.

“Oo na babe, nandiyan na.” Ganting sigaw na sagot ko sa kanya at nagmamadali akong bumaba na sa ikalawang palapag ng bahay.

Agad naman niya akong sinalubong na kahit marami na siyang bitbit gaya ng toga ko at iba pang kakailanganin ko ay nagawa parin niya akong salubungin ng halik sa labi.

“Naku mamaya na ang lambingan niyong dalawa. Mahuhuli ka na sa graduation mo.” Sita ng inay sa amin.

Kamot ang ulo namin pareho ng babe ko pero agad naman kaming kumilos para makaalis na.

“Nakuha mo na ba ang mga gamit mo?” Paniniguro ng inay sa akin.

“Nakuha ko na po nay.” Ang babe ko ang sumagot kaya naman napatango na lang ang inay na ngayon ay kampanting nakasakay sa likuran.

Hanggang sa bagtas na namin ang daan patungo ng AU at malakas na musika na ang narinig naming pumailanlan sa buong AU. A graduation song for all the student na gragtaduate ngayon kagaya ko.

“Lets go.” Nakangiti pang aya sa akin ng babe ko ng maipark na niya ng maayos ang kotse niya. Magkaagapay na nga kaming tinungo ang graduation venue na ngayon ay napapalibutan na ng kagaya kong estudyante na kasama na ang mga magulang na magsasabit ng mga medalya sa kanilang mga anak.

Nagkatinginan pa kami ng babe ko at nagngitian. Ganun din ang inay sa aming dalawa.

Lumipas pa ang ilang mga sandali ay nagsimula na ang sa amin. And department naman namin ngayon ang susunod. Una, pangalawa hanggang sa mismong pangalan ko na ang tinawag.

“Summa cum laude, Leonel Sebastian.” Tawag sa pangalan ko. Nakangiti at taas ang nuo kong tumayo ako saka ako tumingin kay inay. Naluluha ito na nakangiting nakatingin sa akin saka siya nito binalingan.

“Go hijo, you must be proud of your husband sa na achieve niya. Ikaw na ang magsabit ng medalya para sa kanya.” Sabi ng inay sa kanya.

“Pero inay dapat kayo po ang magsabit niyang kay Leo.” Sagot naman niya.

Umilimg ang inay saka tinapik pa siya nito sa balikat.

“Masaya na ako na makitang aakyat ng intablado ang anak ko hijo, at masaya akong makita kayong dalawa na proyd kayo sa isa’t isa. Kaya ipinapaubaya ko na sa iyo ang pagsasabit ng midalya sa kanya.”

Nagkatinginang kami saka parehong tumingin kay inay. Tumayo ang inay kaya pareho namin siyang niyakap. Kaya naman nakangiti kaming pareho ng ASAWA ko na naglakad paakyat ng intapblado at siya na nga ang nagsabit ng medalya sa akin.

“Im so proud of you baby.” Nakangiti pa niyang sabi sa akin saka niya ako niyakap.

Masigabong palakpakan ang sumunod ng tuluyan na niyang maisabit ang medalya sa akin.

“Thank you babe.” At may mga ngiti kami pareho sa mga labi na humarap sa kapwa ko estudyante at mga magulang na dumalo. Nakaharap sa mga nagkikislapang ilaw na ng kamera. And we are proud that we are happy couple married in front of everyone. In front of them.

“Lets go.” Aya na niya ng matapos na ang picture taking. “Nagyayaya na sina master Clyde sa atin para sa pakain natin sa kanila.”

“Lets go.”

Masaya naming nilisan ang AU ng matapos na ang ceremonya para na rin sa celebration para sa pagtatapos ko. Tinungo namin ang MC na kung saan na naghihintay ang mga kaibigan niya na naging kaibigan ko narin.

“Congrats Leo.” Bati nila isa isa sa akin.

“Thank you.”

Hanggang sa nagkasayaan na at nagkainuman. Masyang nagkukwentuhan at nagkakantahan.

“Para sa tagumpay ni Leo.” Si Sunny na itinaas ang hawak na kopeta ng alak.

“Para sa tagumpay ni Leo.” Sabay sabay naman na nagsitaasan ng mga baso ang iba. Nagkatinginan pa kami ng babe ko bago din namin itinaas ang baso namin.

“At para sa ikatatatag ng eskwelahan natin. At sa pagsasama nating magkakaibigan.” Si Clyde saka umakbay kay Zoey. “Cheers.”

“Cheers.” Sabi ng lahat at nakipagkimpian na ang mag baso namin sa taas.

May ngiti sa labi ang bawat isa at masasabi kong itinuturing na ako bilang isa nilang tunay na kaibigan.

Nagkatinginan kaming muli ng babe ko at muling pinagkimpi ang mga baso namin. Saka kami ngumiti at sabay na itinungga ang alak sa mga baso namin.

“I love you baby.”

“I love you babe.” Mga katagang hindi nakakasawang bigkasin. At masasabi kong kahit araw araw at panghabang buhay ko iyong bibigkasin ay ayos lang, kung iyan lang ang paraan para maipakita ko ang pagmamahal ko sa kanya ay gagawin ko.

At ang gabi ng selebrasyon para sa akin ay hindi ibig sabihin na iyon na ang katapusan. Kundi iyon na ang bagong simula ng buhay na tatahakin naming landas na mag asawa.

And we are happy to say, this maybe the end for our story, but the beggining of our life together for new journey.

And happy to tell you. Thank you for keeping on eyes with us. Na sinamahan niyo kami sa simula hanggang sa wakas. At ngayon nagsasabing thank you. Thank you so much.

---

Isa na namang kwento ko ang nabigyan ng isang magandang wakas at masaya ako gaya nina Leo at Clark na sinamahan niyo kaming tahakin ang mundo nila. Sa saya, lungkot at mga pagsubok na pinagdaanan nila.

Thank you so much guy dahil hindi kayo nagsawang sumuporta sa akin. At kahit pagod, said lagi ang utak ko sa pagsusulat mabigyan lamang ng magandang kwento ang dalawa ay masaya ako, dahil sa simula at hanggang wakas ay nandito kayo at sumusuporta.

At sana, patuloy parin kayong nandiyan, at samahan ako sa susunod ko pang mga kwento.

Maraming

salamat po.

At your service;

YuChenXi